1904.06.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 34

τῆς 16 Ἰουνίου 1904.

(Τετάρτη).

(Προεδρεύοντος τοῦ Προέδρου κ. Ν. Χατζίσκου).

(Περὶ ὥραν 7 μετὰ μεσημβρίαν ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ τῶν Βουλευτῶν καταλόγου εὑρίσκεται ἡ Βουλὴ ἐν ἀπαρτίᾳ, παρόντων 120 Βουλευτῶν).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ, ἕνεκα τῆς ὥρας, καθ’ ἣν ἔληξεν ἡ χθεσινὴ συνεδρίασις, καὶ ἐπειδὴ ἐγένοντο πολλαὶ μεταβολαὶ ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ συνεπείᾳ τῶν δηλώσεων τῶν κυρίων Ὑπουργῶν, δὲν ἐστάθη δυνατὸν νὰ τυπωθῶσι μέχρις τῆς ὥρας ταύτης. Ἑπομένως θὰ τυπωθῶσι καὶ θὰ διανεμηθῶσιν εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς αὔριον.

§2Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Μένουσιν ἐκκρεμῆ;

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως.

§4Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐξετυπώθησαν; ἢ δὲν συνετάχθησαν;

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συντάσσονται.

§6Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐκτύπωσις.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, θὰ τυπωθῶσιν.

§8Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Πρέπει νὰ μάθωμεν πάντες, τί ἐγένετο.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τυπωθῶσι, θὰ διανεμηθῶσι καὶ θὰ κυρωθῶσιν εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς αὔριον. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς ἑξῆς ἀναφοράς. Κάτοικοι τοῦ δήμου Βοιῶν τῆς Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς παρακαλοῦσι τὴν Βουλήν, ὅπως διὰ νόμου ἀπαλλαγῶσι τοῦ προσθέτου φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, τῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ τῶν οἰκοδομῶν διὰ τὰ ἔτη 1902 καὶ 1903. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Λαμίας παρακαλεῖ νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἡ πρότασις νόμου περὶ ὑπαγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Δομοκοῦ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Πρωτοδικείου Λαμίας. Κάτοικοι τοῦ δήμου Εὔας παραπονοῦνται κατὰ τοῦ αὐτόθι ἀστυνομεύοντος λοχίου Τσόγκα. Ἡ Ἑλένη Κρητικάκη ζητεῖ νὰ τῇ ἀπονεμηθῇ χρηματικὸν βοήθημα. Διάφοροι Βουλευταὶ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ ἀναδιοργανισμοῦ τοῦ σώματος τῶν ἐργοδηγῶν. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 135). Ὁ βουλευτὴς Βονίτσης κ. Γουλιμῆς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐγκρίσεως εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ ὁλικῆς δαπάνης διαφόρων ἔργων ὁδοποιΐας ἐκ δραχ. 3,390,905.17. Καὶ ἡ τροπολογία αὕτη θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 136). Ὁ βουλευτὴς Σάμης κ. Βρυώνης δι’ ἐγγράφου ἐπερωτήσεώς του παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἵνα ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περὶ ἐγκρίσεως προϋπολογισμῶν ὁλικῆς δαπάνης διαφόρων ἔργων ὁδοποιΐας συμπεριλάβῃ καὶ τὴν κατασκευὴν τοῦ δευτέρου τμήματος τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Φισκάρδου–Ἁγίας Εὐφημίας. Ὁ κ. Μελισσηνὸς ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Ἔρχομαι, κύριε Πρόεδρε, νὰ ὑποβάλω δι’ ὑμῶν μίαν παράκλησιν πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους. Ἡμέραι ἢ μᾶλλον ὧραι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὑπολείπονται ἐκ τῆς ζωῆς τῆς παρούσης Συνόδου, διότι τινὲς τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων σήμερον τὴν πρωΐαν, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἕνεκα ἐπαρχιακῶν ἢ οἰκογενειακῶν λόγων καὶ ἄλλων συμφερόντων αὐτῶν ἀνεχώρησαν εἰς τὰς ἐπαρχίας των. Καθὼς γνωρίζετε, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ὡς πρῶτον ἀντικείμενον εἶναι ἀναγεγραμμένον τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀφορῶν τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου τῆς σταφίδος εἰς εἶδος. Ἐκ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου οἱ σταφιδικοὶ πληθυσμοὶ πολλὰ ἀναμένουσι, διότι διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως αὐτοῦ βεβαίως αἱ σταφιδοφόροι ἐπαρχίαι κἄπως θ’ ἀνακουφισθῶσιν ἐκ τῆς καταστάσεως, εἰς ἣν ἤδη εὑρίσκονται· ἀλλὰ διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου θὰ ἀρθῇ καὶ εἷς κίνδυνος, ὅστις ἐπικρέμαται ἐπὶ τοῦ ἔθνους τὴν στιγμὴν ταύτην, ὁ κίνδυνος τῆς κυβερνητικῆς μεταβολῆς, διότι κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως οὐδένα ἔχω λόγον νὰ ἀμφιβάλλω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει συνδέσει τὴν τύχην αὐτοῦ μὲ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου.

§11ΣΠ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἂς εἰσέλθωμεν πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ. Δὲν ἠξεύρετε τί θὰ εἴπῃ.

§13Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Ἐπειδὴ λοιπὸν ἀφ’ ἑνὸς ἐκ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου πολλὰ τὰ ὀφέλη θὰ ἐπέλθωσιν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, — διότι αἱ σταφιδοφόροι ἐπαρχίαι εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἥμισυ τῆς Ἑλλάδος, — ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ ἀρθῇ καὶ ὁ κίνδυνος τῆς κυβερνητικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην φρονῶ ὅτι θὰ ἦναι ἐθνικὸν δυστύχημα, διὰ τοῦτο παρακαλῶ ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, ὅπως εὐαρεστούμενος παρακαλέσητε τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους, διὰ σήμερον τοὐλάχιστον νὰ μὴ ὑποβάλωσιν ἐπερωτήσεις, καὶ νὰ εἰσέλθωμεν ἀμέσως εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Πρῶτος δὲ ἐγὼ, ὁ ὁποῖος ὁμολογουμένως ἄλλοτε ἀπησχόλησα τὴν Βουλὴν, δὲν θὰ ἀπασχολήσω αὐτήν. Ἑπομένως παρακαλῶ, τὴν τοιαύτην παράκλησίν μου νὰ ὑποβάλῃ καὶ εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους. (Εὖγε! εὖγε!).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅσοι ἔχουσιν ὑποβάλει ἐπερωτήσεις, ἐὰν ἐπιθυμῶσι, νὰ μὴ λάβωσι τὸν λόγον.

§15Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν τοῦτο;

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν θέλωσι.

§17Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι δικαίωμα ἑκάστου Βουλευτοῦ νὰ ὁμιλήσῃ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διεβίβασα τὴν παράκλησιν τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ. Ἀλλὰ βεβαίως ὁ θέλων νὰ ὁμιλήσῃ θὰ ὁμιλήσῃ.

§19Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Ὥστε ἡ παράκλησίς μου δὲν εἰσακούεται!

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Χατζηπέτρος ἔχει τὸν λόγον.

§21Κ. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ. Πρὸ τριετίας περίπου ληστρικὴ συμμορία ἐξ ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ ληστῶν, ἐν οἷς καὶ δύο ἢ τρεῖς ἐπικεκηρυγμένοι, ἐλυμαίνετο τὴν Καρδίτσαν. Ἀπόσπασμα ὑπὸ τὸν λοχίαν Ἀνδρέαν Ζούπαν συνεπλάκη μετὰ τῆς συμμορίας ταύτης, καὶ ἐφόνευσε τέσσαρας ἢ πέντε ληστάς. Ἐζητήθη ἡ ἀμοιβὴ τοῦ λοχίου Ζούπα, κατὰ τὸν νόμον περὶ ληστείας, ὡς φονεύσαντος ἐπικεκηρυγμένους ληστάς. Διετάχθη ὑπὸ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως, τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, τοῦ Εἰσαγγελέως τῶν Ἐφετῶν καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως τῶν Πρωτοδικῶν ἀνάκρισις περὶ τοῦ ἂν εἶναι ἀκριβῆ τὰ ἀναφερόμενα, ἤτοι ἂν πράγματι ὁ λοχίας Ζούπας ἐφόνευσε καὶ συνέλαβε τοὺς ληστὰς καὶ διεσκόρπισε τὴν ληστρικὴν ἐκείνην συμμορίαν, καὶ μετὰ τὸ πόρισμα ὅλων αὐτῶν τῶν ἀνακρίσεων ἡ Γενικὴ Διοίκησις, Γενικοῦ Διοικητοῦ ὄντος τότε τοῦ νῦν ὑποστρατήγου κ. Βάσσου, προέτεινε τὴν προαγωγὴν τοῦ λοχίου Ζούπα εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἐπιλοχίου, ἐντελῶς παρανόμως, ἐντελῶς ἐναντίον τοῦ περὶ ληστείας νόμου, διότι ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἀνωτέραν ἀμοιβήν. Ὁ ἀδικηθεὶς ὑπαξιωματικὸς ἀνεφέρθη ἱεραρχικῶς εἰς τὸν Διάδοχον καὶ Γενικὸν Διοικητὴν τοῦ στρατοῦ, καὶ ὁ Διάδοχος διεβίβασε τὴν αἴτησιν τοῦ Ζούπα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν μὲ τὴν παράκλησιν νὰ ἐξετασθῇ, κατὰ πόσον ἔχει δίκαιον ὁ ὑπαξιωματικός, καὶ ἂν διεκρίθη ἢ δὲν διεκρίθη. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν κατήρτισεν ἐπιτροπὴν ἐξ αὐτοῦ τοῦ ὑποστρατήγου Βάσσου, τοῦ συνταγματάρχου τοῦ πεζικοῦ Ὄφμαν καὶ τοῦ συνταγματάρχου τοῦ πυροβολικοῦ Πετιμεζᾶ, ἀνδρῶν ἀξίων πάσης ὑπολήψεως καὶ ἀνωτέρων πάσης ὑπονοίας περὶ μεροληψίας. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐδικαίωσε τὸν ὑπαξιωματικὸν καὶ προέτεινε παμψηφεὶ τὴν προαγωγήν του εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ, δυνάμει τοῦ περὶ ληστείας νόμου, τοῦ ὑποστρατήγου Βάσσου δηλώσαντος μάλιστα εἰς τὸ πρακτικόν, ὅτι κατὰ παραδρομήν, χωρὶς νὰ προσέξῃ ἴσως, προέτεινε τὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἐπιλοχίου προαγωγὴν τοῦ Ζούπα, ἀντὶ τῆς προαγωγῆς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ νόμου περὶ Γενικῆς Διοικήσεως, ὁ ὁποῖος ῥητῶς ἀναγράφει, ὅτι οὐδεμία προαγωγὴ γίνεται ἄνευ προτάσεως τῆς Γενικῆς Διοικήσεως τοῦ στρατοῦ, τὴν γνωμοδότησιν τῆς ὑπ’ αὐτοῦ καταρτισθείσης ἐπιτροπῆς διεβίβασεν εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν τοῦ στρατοῦ, ὅπως ἡ Γενικὴ Διοίκησις μελετήσῃ ταύτην καὶ προτείνῃ τί δέον γενέσθαι. Πληροφοροῦμαι ὅτι ἡ Γενικὴ Διοίκησις τοῦ στρατοῦ προέτεινε τὴν προαγωγὴν τοῦ ὑπαξιωματικοῦ Ζούπα εἰς ἀνθυπασπιστήν. Δὲν γνωρίζω δὲ διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, καίτοι ὅλα τὰ στοιχεῖα εἶναι ὑπὲρ τοῦ εἰρημένου ὑπαξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τριετίαν ἀδικεῖται καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει ῥητὸν γράμμα τοῦ νόμου ὑπὲρ ἑαυτοῦ, διστάζει καὶ δὲν προβαίνει εἰς τὴν προαγωγὴν αὐτοῦ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θὰ θελήσῃ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου ταύτην, διότι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ἀδικῆται ὑπαξιωματικὸς ἐντίμως ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὑπηρετῶν καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει τὸν νόμον ὑπὲρ ἑαυτοῦ.

§22Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Γνωρίζω καὶ ἐγὼ τὸν ὑπαξιωματικὸν Ζούπαν, καὶ διαβεβαιῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, — ἐὰν ἀποδίδῃ ἀξίαν τινὰ εἰς τὴν διαβεβαίωσίν μου, — ὅτι εἶναι εἷς τῶν ἀνδρειοτέρων ὑπαξιωματικῶν τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ, ἐντιμότατος, ἀκεραιότατος, ἀλλὰ καὶ πτωχὸς, πάντοτε δ’ ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκόν του μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς του. Νομίζω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία πρέπει νὰ σπεύσῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ αὐτὸν, ἵνα τὸν ἐνθαρρύνῃ πρὸς πράξεις ἀνωτέρας τῆς ὑποχρεώσεως, τὴν ὁποίαν ἔχει ἐκ τοῦ καθήκοντός του.

§23Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους ἐκ Τρικκάλων καὶ Κυνουρίας νὰ παύσωσιν ἐπιτιθέμενοι οὕτω κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ἀφοῦ οὗτος ἐδήλωσεν ὅτι θὰ προβῇ εἰς τὸν προβιβασμὸν τοῦ ἐν λόγῳ ὑπαξιωματικοῦ. Φρονῶ δὲ, ὅτι, μεθ’ ὅσα ἐλέχθησαν ἐν τῇ Βουλῇ περὶ τοῦ ὑπαξιωματικοῦ τούτου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θὰ προβῇ βεβαίως εἰς τὴν προαγωγὴν αὐτοῦ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ὑποβάλλω ἔγγραφον ἐπερώτησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν περὶ τοῦ χάρτου, ὃν ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν προμηθεύεται κατὰ δεσμίδας διὰ τὰς ἀνάγκας αὐτῆς, καὶ ἐπιθυμῶ νὰ μάθω, ἂν διὰ τὴν προμήθειαν αὐτοῦ ἐγένοντο προτάσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον παρά τινος εὐρωπαϊκοῦ ἐργοστασίου μεγάλης φήμης.

§24ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν δι’ ὑπόθεσιν ὁμοίας φύσεως πρὸς ἐκείνην, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. ἐκ Τρικκάλων Βουλευτής. Ὑπάρχουσιν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Στρατιωτικῶν ἐκθέσεις τῶν σωματαρχῶν καὶ τοῦ στρατηγοῦ Μακρῆ, διὰ τῶν ὁποίων προτείνεται ἡ προαγωγὴ τοῦ ὑπαξιωματικοῦ Κακαρᾶ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ, ὡς διακριθέντος κατὰ τὴν ἐξόντωσιν τῆς ληστοσυμμορίας Τσουλῆ. Φρονῶ ὅτι καὶ περὶ τούτου δέον νὰ ληφθῇ δικαία μέριμνα.

§25Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Προχθὲς ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ ἀνωμάλου τρόπου, καθ’ ὃν γίνεται ἡ προμήθεια τοῦ χάρτου τοῦ ἀναγκαιοῦντος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Πρόκειται περὶ ποσοῦ 407,000 δραχμῶν· ἕκαστος λοιπὸν ἐξ ὑμῶν ἐννοεῖ, ὅτι εὔλογος εἶναι ἡ φροντὶς, ὅπως ἡ προμήθεια τοσούτου ὑλικοῦ γίνηται κατὰ τρόπον ὑπηρετοῦντα μὲν εὐλαβῶς τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους, συμβιβαζόμενον δὲ καὶ πρὸς τὰς νομίμους διατυπώσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑπεσχέθη νὰ καταθέσῃ τὰ σχετικὰ ἔγγραφα. Θὰ παρακαλέσω αὐτὸν νὰ σπεύσῃ ὀπωσοῦν εἰς τοῦτο, διότι ἐκ τῶν λεχθέντων καὶ ἐξ ὅλων τῶν πληροφοριῶν, αἱ ὁποῖαι συνελέχθησαν, προκύπτει, ὅτι τὸ Δημόσιον δαπανᾷ ποσὸν ἀνελπίστως ὑπερβολικὸν, παραβιαζομένου ἐν ταὐτῷ καὶ τοῦ νόμου.

§26Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶχον παραγγείλει νὰ ἑτοιμασθῶσι τὰ ἔγγραφα, ὅπως τὰ καταθέσω σήμερον. Δυστυχῶς ἕνεκα τῆς ὥρας, καθ’ ἣν ἔληξεν ἡ χθεσινὴ συνεδρίασις, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ μεταβῶ σήμερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§27Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκ τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα θὰ κατατεθῶσι, θὰ προκύψῃ ὅτι τὸ Δημόσιον ἀγοράζει παρὰ τῶν χορηγητῶν, τοὺς ὁποίους προτιμᾷ, τὸν χάρτην εἰς διπλασίαν τιμὴν ἐκείνης, ἣν προσήνεγκον αὐτοὶ οὗτοι κατὰ τὴν γενομένην καὶ παραδόξως ματαιωθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μειοδοσίαν. Ἀλλ’ ἐπειδή τινες συνάδελφοι, καθόσον ἀντελήφθην, ἠπόρησαν, ὅτι τὸ Δημόσιον ἀγοράζει ποσὸν χάρτου σχετικῶς μέγα, διὰ τοῦτο ἀνῆλθον τὸ βῆμα, ἵνα βεβαιώσω, ὅτι τὸ Κράτος ἀγοράζει χάρτην ἐν συνόλῳ διὰ πάσας τὰς ὑπηρεσίας 1,043,000 δραχμῶν ἐτησίως, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς μελέτης τοῦ Προϋπολογισμοῦ, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, τὸ ὁποῖον προμηθεύεται τὸν χάρτην κατὰ τρόπον ἀνώμαλον ἐπίσης, προμηθεύεται χάρτην ἀξίας 90,000 δραχμῶν. Ὥστε πάντες οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ πρέπον εἶναι νὰ ἐπιστήσωσι τὴν προσοχήν των εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι νομίζω ὅτι τὸ Δημόσιον δι’ ἐπιμελεστέρου τρόπου προμηθείας καὶ νομιμωτέρου τοῦ νῦν δύναται νὰ δαπανήσῃ πολὺ ὀλιγώτερα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ πλέον, ὅστις φροντίζει νὰ εἰσπράττῃ περισσότερα, καυχᾶται δὲ συνεχῶς ἐνταῦθα διὰ τοῦτο, καλὸν καὶ ὅσιον εἶναι νὰ φροντίσῃ ἐπίσης, ὥστε ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερα νὰ ἐξάγῃ ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου, νὰ ἐξάγῃ δὲ ἰδίως ταῦτα οὐχὶ παραβαίνων, ἀλλ’ ἐφαρμόζων εἰλικρινῶς τοὺς κειμένους νόμους.

§28Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Ἐπὶ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. ἐξ Ἀττικῆς συναδέλφου ὀλίγας λέξεις ἔχω νὰ προσθέσω. Ὄχι μόνον ἐπέρχεται ζημία, καὶ ζημία ψηλαφητὴ, κατὰ ἑκατοντάδας χιλιάδων δραχμῶν ἐκ τῆς προμηθείας τοῦ χάρτου, ἀλλ’ ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους καὶ περίεργόν τι, λαμβάνον χώραν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Μεταξὺ τῶν διαγωνισθέντων εἰς τὴν μειοδοτικὴν δημοπρασίαν ὑπῆρχε καί τις χαρτοπώλης, ἐν Ἀθήναις ἔχων τὸ κατάστημά του, ὅστις διὰ προτάσεών του, ὑποβληθεισῶν ἐγγράφως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, συνεπείᾳ τῆς διακηρύξεως, ἣν προχθὲς ὁ κ. ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφος ἀνέγνωσεν εἰς τὴν Βουλὴν, ἀνελάμβανε τὴν προμήθειαν τοῦ χάρτου εἰς τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας ἐκείνης, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος σήμερον προμηθεύει τὸν χάρτην τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ δὲ κ. Ζαλοκώστας, ὁ χημικὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τμηματάρχης, λέγει, ὅτι ὁ χάρτης, τὸν ὁποῖον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν σήμερον προμηθεύεται, εἶναι ἀθλιέστατος καὶ ἄχρηστος πρὸς πᾶσαν ἐργασίαν. Καὶ ἐν τούτοις ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐξακολουθεῖ ἀγοράζων τὸν ἄχρηστον τοῦτον χάρτην εἰς τιμὴν διπλασίαν ἐκείνης, ἥτις τῷ προσεφέρθη παρ’ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου χορηγητοῦ διὰ τῆς δημοπρασίας!

§29Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπευθύνω ἐπερώτησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν. Ἐν μεταμεσημβρινῇ ἐφημερίδι τῆς σημερινῆς ἐκδόσεως ἀναγράφεται μεταξὺ ἄλλων ἀνακοινώσεων τῆς ἐπιτροπῆς τῆς συσταθείσης ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Πρίγκηπος Γεωργίου διὰ τὴν ναυτικὴν συμπλήρωσιν τῆς Ἑλλάδος καὶ διὰ τὴν ὑπόδειξιν κρείττονος τύπου τῶν προμηθευθησομένων πολεμικῶν πλοίων, ἀναγράφεται, λέγω, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη περὶ μεταφορᾶς τοῦ Ναυστάθμου ἐκ τοῦ ὅρμου τῆς Σαλαμῖνος εἰς τὴν θάλασσαν τῆς Χαλκίδος. Δὲν γνωρίζω, ἂν μεταξὺ τῶν ἔργων τῶν ἀνατεθέντων εἰς τὴν εἰρημένην ἐπιτροπὴν περιλαμβάνεται καὶ τὸ ἔργον τῆς μελέτης περὶ τῆς καταλληλοτέρας θέσεως τοῦ Ναυστάθμου, δὲν γνωρίζω δὲ, καὶ ἂν ἐπὶ τοσοῦτον περισσεύουσι τὰ ἑκατομμύρια, ὥστε ἐκτὸς ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ δαπανηθῶσι πρὸς προμήθειαν πολεμικῶν πλοίων καὶ πρὸς προμήθειαν ὑλικοῦ, νὰ ὑπάρχωσι καὶ περισσεύματα, ἵνα ῥιφθῶσι καὶ ταῦτα εἰς τὴν θάλασσαν τῆς Χαλκίδος.

§30ΣΠ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Οὐδὲν τούτων εἶναι ἀληθές.

§31Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐπίσημος δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θέτει τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν.

§32Γ. Ν. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐγὼ εἶμαι μέλος τῆς ἐπιτροπῆς, βεβαιῶ δὲ τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδὲν τοιοῦτον συνεζητήθη.

§33Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Πρό τινων ἡμερῶν ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ποιήσωμαι σύστασιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, σχετικῶς μὲ τὸ προσγενόμενον ἀδίκημα ἐκ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ὀργανισμοῦ εἰς δύο ἀξιωματικοὺς τῶν φορητῶν ὅπλων...

§34Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐγένετο ἐργασία, ἡ ὁποία ἐξελέγχεται.

§35Ι. ΚΑΛΟΥΤΣΗΣ. Θὰ ὑποβληθῇ νομοσχέδιον;

§36Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ. Πιθανόν.

§37ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δι’ ἐπιστολῆς σταλείσης μοι ἐκ Κερκύρας μοὶ γνωρίζεται, ὅτι ἐναντίον τοῦ νόμου περὶ ἐντοπίων ὑπαλλήλων ὑπηρετεῖ εἰς τὸ αὐτόθι τελωνεῖον ὡς ἐλεγκτὴς εἷς Δημακόπουλος, καταγόμενος ἐκεῖθεν, λαβὼν σύζυγον ἐκ Κερκύρας καὶ ἐξασκῶν τὰ πολιτικά του δικαιώματα ἐν Κερκύρᾳ. Ἤθελον ἐρωτήσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἂν ἔχει γνῶσιν τούτου, ἢ μήπως ὁ νόμος περὶ ἐντοπίων ὑπαλλήλων δὲν ἔχει ἐφαρμογὴν ἐν Κερκύρᾳ; Νομίζω ὅτι, ἐὰν σήμερον οἱ νόμοι ἐφαρμόζωνται, δέον νὰ ἐφαρμόζωνται καθ’ ὅλην τὴν Ἐπικράτειαν. Κατὰ συνέπειαν οἱ ὑπάλληλοι δὲν δύνανται νὰ ὑπηρετῶσιν ἐκεῖ, ἔνθα ἀσκοῦσι τὰ πολιτικά των δικαιώματα, καὶ ὁπόθεν κατάγονται.

§38Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ γενομένῃ πρὸ ἡμερῶν ἐπερωτήσει ἐζήτησα τὰς ἀναγκαίας πληροφορίας, ἐξ ὧν ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ὑπάλληλος δὲν κατάγεται ἐκ Κερκύρας, ἔχει ὅμως σύζυγον καταγομένην ἐκ Κερκύρας. Εὐθὺς ὡς ἔλαβον τὰς πληροφορίας ὑπέβαλον Διάταγμα περὶ τῆς μεταθέσεώς του, τὸ ὁποῖον πιστεύω ὅτι σήμερον ἢ αὔριον θὰ ἐπιστραφῇ ὑπογεγραμμένον.

§39ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν ὁ ὑπάλληλος, καθ’ ἣν στιγμὴν διορίζεται ἢ τοποθετεῖται ἔν τινι τόπῳ, νὰ δηλώσῃ πρὸς τὸν Ὑπουργόν, ὅτι ὑπάρχει κώλυμα; καὶ ἂν παραλείψῃ τὴν δήλωσιν ταύτην, δὲν ὑπόκειται εἰς τὴν σχετικὴν καταδίωξιν;

§40Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπῆρχέ τι, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ δώσῃ χώραν εἰς ἀμφιβολίαν περὶ τῆς τοιαύτης δυνάμεως τοῦ νόμου περὶ ἐντοπίων ὑπαλλήλων. Ἡ σύζυγος τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ὑπαλλήλου νομίζω ὅτι δὲν εἶναι καθαρῶς ἐντοπία, ἢ ὁ πατὴρ αὐτοῦ δὲν ζῇ. Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς τὴν ἀμφιβολίαν, ἐξ ἧς ἠδύνατο ὁ ὑπάλληλος οὗτος νὰ πλανηθῇ, ὅτι ἔχει δικαίωμα νὰ παραμένῃ ἐκεῖ. Τὸ ζήτημα ὅμως λύεται, διότι αὐτὸς μετατίθεται.

§41ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι αἱ πληροφορίαι, ἃς ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι τόσον ἀσφαλεῖς, ὅσον αἱ ἰδικαί μου. Εὐτυχῶς καὶ διὰ τὸν γαμβρὸν καὶ διὰ τὸν πενθερὸν δὲν ἀπέθανεν ὁ πενθερός. Δεύτερον ὁ ὑπάλληλος, περὶ οὗ πρόκειται, ἐξασκεῖ τὰ πολιτικά του δικαιώματα ἐν Κερκύρᾳ.

§42Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι.

§43ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἀλλ’ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ἔχω ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καί τι, τὸ ὁποῖον ἔμαθον καὶ τὸ ὁποῖον μοὶ κάμνει ἐντύπωσιν. Ὁ ἐπιστάτης τῶν ἐπανορθωτικῶν φυλακῶν Πατρῶν εἶναι φυγόποινος! Μοὶ φαίνεται δὲ παράδοξον, πῶς, ἐνῷ τὸ ὄργανον ἐκεῖνο εἶναι καθ’ ἑκάστην στιγμὴν εἰς συνάφειαν μὲ τὸν Εἰσαγγελέα, ὁ Εἰσαγγελεὺς παρέλειψε νὰ ἐκτελέσῃ τὴν κατὰ τοῦ ἐπιστάτου ἀπόφασιν. Ἐγὼ δυσκολεύομαι νὰ πιστεύσω τοῦτο, διότι μοὶ φαίνεται τερατῶδες, οὐχ’ ἧττον ὅμως καθιστῶ τοῦτο γνωστὸν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§44Ν. Δ. ΛΕΒΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης). Πῶς ὀνομάζεται ὁ ἐπιστάτης;

§45ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἀπόστολος Τροκάνης. Δὲν γνωρίζω πόθεν κατάγεται καὶ ποῖος εἶναι.

§46Δ. Π. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἐπανορθωτικαὶ φυλακαὶ ἐν Πάτραις δὲν ὑπάρχουσιν. Ὁ περὶ οὗ πρόκειται εἶναι ἐπιστάτης τῶν ἐξεταστικῶν φυλακῶν.

§47ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Τί σημαίνει; Νομίζετε ὅτι χάνεται ἡ οὐσία; Ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι αὐτὸς εἶναι φυγόποινος.

§48Ν. Δ. ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἀμέσως θὰ τηλεγραφήσω, ὅπως ληφθῶσι τὰ προσήκοντα μέτρα, καίτοι ἡ ὑπόθεσις εἶναι εὐκολωτάτη, διότι ὁ ἐπιστάτης δύναται νὰ φυλακίσῃ ἑαυτόν.

§49ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἔχω καὶ μίαν παράκλησιν διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως. Κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1903 ἐγένετο δημοπρασία πρὸς κατασκευὴν διδακτηρίου ἐν Στεμνίτσῃ. Ἐνεκρίθη ἡ δημοπρασία, ἐγένετο τὸ συμβόλαιον, ὁ ἐργολάβος συνεκέντρωσεν ἅπαντα τὰ ὑλικά, ἀλλὰ παρεμποδίζεται ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου. Φυσικὸν εἶναι καὶ γνωστὸν εἰς ὅλους, ὅτι ὁ ἐργολάβος ἐκεῖνος θ’ ἀξιώσῃ ἀποζημίωσιν· νομίζω μάλιστα, ὅτι ἐκοινοποίησε καὶ αἴτησιν θεραπείας. Κατὰ συνέπειαν θ’ ἀποζημιωθῇ καὶ διὰ τὰ ὑλικά, τὰ ὁποῖα κατεστράφησαν καὶ καταστρέφονται, καὶ διὰ τὴν ἐκ τῆς μὴ ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου ζημίαν. Νομίζω ὅτι εἶναι συμφέρον καὶ διὰ τὸν τόπον καὶ διὰ τὸ δημόσιον ταμεῖον νὰ διατάξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀρθῶσιν αἱ δυσκολίαι καὶ ἐκτελεσθῇ τὸ ἔργον, ἵνα μὴ ἐκ τῆς ἀναβολῆς ζημιωθῇ τὸ Δημόσιον σημαντικῶς.

§50ΣΠΥΡ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου περὶ συνομολογήσεως δανείου πρὸς ναυπήγησιν πολεμικῶν πλοίων.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 137).

§52ΣΠ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ταχέως, παρακαλῶ.

§53ΙΣΙΔ. ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰν ὑπογεγραμμένην ἀπὸ ἑκατὸν καὶ πλέον συμπολίτας μου Ἀθηναίους, κατοικοῦντας παρὰ τὴν ὁδὸν Αἰόλου. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης ζητοῦσι νὰ κατεδαφισθῇ τὸ κτίριον, τὸ γνωστὸν ὑπὸ τὸ ὄνομα Μενδρεσές, τὸ ὁποῖον ἐχρησίμευεν ὡς φυλακαί, καὶ ἐν τῇ θέσει αὐτοῦ νὰ ἀνεγερθῇ σταθμὸς πρώτων βοηθειῶν, ὡς εἶχεν ἀποφασισθῆ, ἀλλὰ παρ’ ἐλπίδα δι’ ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν τὸ κτίριον τοῦτο παρεχωρήθη πρὸς καταυλισμὸν ἡμιόνων, ἢ πρὸς ἐγκατάστασιν ἀρτοποιείου, τελευταῖον δὲ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἐξεχωρήθη καὶ πρὸς μίσθωσιν ἀντὶ εὐτελοῦς μισθώματος. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, ἵνα, λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὴν δικαίαν αἴτησιν τῶν συμπολιτῶν μου, προβῇ εἰς κατεδάφισιν τῶν εἰρημένων φυλακῶν, διότι τοῦτο θὰ συντελέσῃ καὶ ὑπὲρ τῆς ὑγείας τῶν περιοίκων.

§54Α. ΖΥΓΟΜΑΛΑΣ. Σχετικῶς πρὸς τὴν ἀναφορὰν ταύτην παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ οἱ στρατιωτικοὶ κλίβανοι μετ’ ὀλίγον αἴρονται ἐκεῖθεν, διότι ἤδη κτίζονται ἀλλαχοῦ. Νομίζω λοιπόν, ὅτι καὶ οἱ κλίβανοι αὐτοί, οἱ ἤδη καταργηθέντες, καὶ αἱ πρώην φυλακαὶ δέον νὰ ἀρθῶσιν ἐκεῖθεν καὶ χάριν τῆς ὑγείας τῶν κατοικούντων τὸ μέρος ἐκεῖνο τῆς πόλεως καὶ χάριν καλλωπισμοῦ αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἕνεκα τῶν ἐκεῖ ἀρχαιοτήτων καθ’ ἑκάστην ἐπισκέπτονται καὶ ξένοι πολλοί.

§55Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑποβάλλω μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νομοσχέδιον περὶ ἐγκρίσεως εἰδικῶν προϋπολογισμῶν ὁλικῆς δαπάνης διαφόρων ἔργων ὁδοποιίας ἐκ δραχμῶν 286,200.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 138).

§57ΜΙΧ. ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ. Πρὸ ὀλίγου, κύριε Πρόεδρε, ἀνεκοινώσατε ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ δήμου Βοιῶν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως εὐαρεστούμενος λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, διότι εἰς τὸν δῆμον Βοιῶν ἀπὸ δύο ἐτῶν δὲν ὑπάρχει δημόσιος εἰσπράκτωρ, οἱ κάτοικοι δὲ, ἀπέχοντες τῆς ἕδρας τοῦ ταμείου ὑπὲρ τὴν ἡμέραν, δὲν ἠδύναντο νὰ πληρώσωσι τοὺς φόρους των, καὶ ἐκ τούτου ἐπεβαρύνθησαν μὲ τὰ πρόσθετα τέλη. Ἡ ἀδυναμία αὐτῶν δὲν ἐπῆλθεν ἐξ ἰδίου πταίσματος, ἀλλ’ ἐκ πταίσματος αὐτοῦ τοῦ Κράτους· ἤθελον ἑπομένως παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν, ὅπως τοὺς ἀτυχεῖς αὐτοὺς φορολογουμένους ἀπαλλάξῃ οὐχὶ τοῦ φόρου, ἀλλὰ τοῦ προστίμου καὶ τῶν τόκων. Θὰ παρακαλέσω ἀκόμη τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ καὶ ἑτέραν πρόνοιαν διὰ τοὺς κατοίκους τοῦ δήμου Βοιῶν. Πρό τινος καιροῦ μεταβὰς ἐκεῖ εἷς γεωμέτρης, ἵνα εὕρῃ δῆθεν τὰ καθυστερούμενα ἐκ φόρου ἐπικαρπίας ἐθνικῶν γαιῶν, εὗρεν ὅτι ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἄκρου μέχρι τοῦ ἄλλου ὅλαι αἱ γαῖαι ἦσαν ἐθνικαί, καὶ τοῦτο, ὅπως δικαιολογήσῃ τὰ ἔξοδα τῆς ἐκεῖ διαμονῆς του καὶ ὑποβάλῃ περὶ αὐτῶν καταστάσεις πολυτελεῖς, αἱ ὁποῖαι, ὡς πληροφοροῦμαι, καὶ ἐνεκρίθησαν ἀτυχῶς. Οἱ κάτοικοι ὑπέβαλον ἀναφορὰς ἐπανειλημμένως, παραπονούμενοι διὰ τὴν γενομένην αὐτοῖς ἀδικίαν· καὶ τὰς ἀναφορὰς δὲ ταύτας παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ λάβῃ πρόνοιαν περὶ τῶν ἐν αὐταῖς, αἴρων τὸ ἄδικον καὶ παραγγέλλων τὰ δέοντα.

§58Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος τῆς ὑμετέρας συστάσεως, τὸ πρῶτον ἤδη λαμβάνω γνῶσιν. Θέλω ἐξετάσει καὶ θέλω πληροφορήσει τὴν Βουλήν. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι μοὶ ἐνεχειρίσθη ἡ ἀναφορὰ ὑπὸ τοῦ ὑμετέρου κ. συναδέλφου, καὶ ἐκ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης εἶδον, ὅτι πρόκειται περὶ τῶν φόρων τῆς χρήσεως τοῦ 1903 καὶ τῆς χρήσεως τοῦ 1902. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τοὺς φόρους τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, τῶν ἀμπέλων, τῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ οἰκοδομῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1903, ὑπέβαλον ἤδη νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, κατὰ τὸ ὁποῖον ἀπαλλάσσονται οἱ ὀφειλέται τοῦ προστίμου καὶ τῶν τόκων ὑπερημερίας μέχρι τέλους Αὐγούστου ἐνεστῶτος ἔτους. Ὅτε δὲ ὑπέβαλον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν, ἔσπευσα νὰ εἰδοποιήσω πάντας τοὺς ταμίας, ὅπως συμμορφῶνται μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐφρόνουν, ὅτι ἤθελε τύχει τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς καὶ καταστῆ νόμος. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τοὺς φόρους τῆς χρήσεως τοῦ 1902, εὑρίσκομαι εἰς ἀπόλυτον ἀδυναμίαν νὰ διατάξω τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν φορολογουμένων ἀπὸ τῆς πληρωμῆς αὐτῶν· ἄλλως τε οἱ καθυστερούμενοι φόροι τῆς χρήσεως τοῦ 1902 εἶναι ἐλάχιστοι, καὶ τὸ ἐπιχείρημα τῶν παραπονουμένων ὅτι δὲν ὑπῆρχεν εἰσπράκτωρ, δὲν ἀνάγεται εἰς τὸ 1902, διότι τότε ὑπῆρχεν εἰσπράκτωρ.

§59Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, οἱ ταμίαι διετάχθησαν νὰ εἰσπράττωσι τὰ πρόσθετα τέλη, νὰ ἐπιστρέψωσι δὲ αὐτὰ, ὀψέποτε ἤθελε ψηφισθῆ τὸ νομοσχέδιον.

§60Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, ταιοῦτον ὅρον δὲν περιέλαβον εἰς τὴν διαταγήν μου πρὸς τοὺς ταμίας. Νομίζω ὅτι ἔδωκα διαταγὴν νὰ εἰσπράττωσι τοὺς φόρους ἄνευ προσθέτων τελῶν καὶ ἄνευ τόκου ὑπερημερίας· ἀλλ’ ἴσως τις τῶν ταμιῶν ἐνόμισεν ὅτι ὤφειλε νὰ ἐνεργήσῃ ἄλλως, ἵνα καλύψῃ τὴν εὐθύνην του.

§61ΜΙΧ. ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ. Πρὸ καιροῦ καὶ ἐγὼ καὶ ἕτεροι ἀξιότιμοι συνάδελφοι παρεκαλέσαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως, εἰ δυνατὸν, ληφθῇ πρόνοια διὰ τὸ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον τοῦ νομοῦ Λακεδαίμονος. Διατελοῦμεν ἄνευ δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως ἀπὸ δύο ἐτῶν. Εἶπον καὶ τότε, λέγω καὶ τώρα, ὅτι δὲν πταίει βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, πταίει αὐτὸς ὁ δῆμος Σπάρτης, ὁ ὁποῖος ἐπὶ δύο ἤδη ἔτη δὲν προτείνει τὰ διὰ τὸ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον μέλη, ὅπως λειτουργήσῃ ὁ νόμος περὶ δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τὰς ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς καὶ Λακεδαίμονος. Γνωρίζω, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τοῦτο, ὅτι ἐπανειλημμένως προσεκαλέσατε τὸν δήμαρχον διὰ τοῦ νομάρχου νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου ὑπὸ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ πάλιν νὰ προβῆτε καὶ εἰς τὴν τιμωρίαν τῶν δημοτικῶν συμβούλων, τῶν οὕτως ἐπὶ ἔτη ἀμελούντων καὶ διὰ τῆς ἀμελείας των ζημιούντων τόσους πληθυσμοὺς καὶ μαθητάς.

§62ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καὶ εἰς τὴν διάλυσιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου.

§63Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ὀλίγα, κύριε Πρόεδρε, θὰ εἴπω ἐν σχέσει πρὸς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Γόρτυνος κ. Ἀλεξάκη. Ὁ κ. Βουλευτὴς πρὸ μικροῦ ἀνέφερεν, ὅτι ὁ τελωνειακὸς ὑπάλληλος κ. Δημακόπουλος, ὅστις ὑπηρετεῖ ἐν Κερκύρᾳ, εἶναι δημότης Κερκύρας, καὶ ὅτι ἡ σύζυγος αὐτοῦ κατάγεται ἐκ Κερκύρας. Ταῦτα εἶναι ὅλως ἀνακριβῆ. Ὁ κ. Δημακόπουλος κατάγεται ἐκ Πατρῶν, καὶ εἶναι δημότης τοῦ δήμου Πατρέων, ὁ δὲ πενθερός του, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπέθανεν, ὡς εἶπεν ὁ συνάδελφος, ἀλλὰ ζῇ, εἶναι ἐκ τῶν δημοτῶν ἐκείνων, οἵτινες ἐγκατεστάθησαν ἐν Κερκύρᾳ κατὰ τὸ 1867, καὶ εἶχεν ἐγγραφῆ δημότης τοῦ δήμου Κερκύρας, ἀλλ’ ἀπὸ ἑξαετίας καὶ πλέον ἔπαυσε νὰ ἦναι δημότης Κερκύρας· τοῦτο δ’ ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ πιστοποιητικοῦ, τὸ ὁποῖον θέλω καταθέσει εἰς τὸ Προεδρεῖον, καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον ν’ ἀποστείλῃ αὐτὸ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος ἔπαυσε νὰ ἦναι δημότης Κερκύρας ἀπὸ τοῦ 1898, εἶναι δ’ ἐγγεγραμμένος δημότης τοῦ δήμου Πατρέων· ἐπειδὴ δὲ καὶ ὁ πενθερός αὐτοῦ δὲν εἶναι δημότης Κερκύρας, ἡ σύζυγος τοῦ ὑπαλλήλου τούτου δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς καταγομένη ἐκ τοῦ δήμου Κερκύρας. Ἑπομένως ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ὑπάλληλος δύναται νὰ παραμείνῃ ὡς δημόσιος ὑπάλληλος ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Κερκύρας, χωρὶς νὰ ληφθῇ ἀνάγκη νὰ μετατεθῇ ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου ἐκ Κερκύρας.

§64Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Λαμβάνω τὸν λόγον, διότι ἐγὼ ἤμην ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος εἶχον τὴν τιμὴν πρὸ καιροῦ νὰ ἐπερωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, πῶς δὲν προέβη εἰς τὴν μετάθεσιν τοῦ κ. Δημακοπούλου, καὶ μάλιστα καὶ εἰς τὴν τιμωρίαν αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπέκρυψε, κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου περὶ ἐντοπίων ὑπαλλήλων, τὴν καταγωγὴν τῆς συζύγου του. Ὁ ἐν λόγῳ ἐλεγκτὴς εἶχεν ἀπολυθῆ ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, ἐὰν δὲν σφάλλωμαι δὲ, εἷς τῶν προαγορευσάντων εἶχε ζητήσει τὴν ἀπόλυσίν του...

§65Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς εἶχεν ἀπολυθῇ τῇ αἰτήσει τῶν βουλευτῶν Πατρῶν κ. κ. Γεροκωστοπούλου καὶ Τσερτίδου.

§66Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Δι’ ἐκλογικὰ ὄργια κατὰ τὰς παρελθούσας βουλευτικὰς ἐκλογάς.

§67Γ. ΡΑΔΙΝΟΣ. Ἀπασχολεῖτε τὴν Βουλὴν μὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα! Δὲν εἶναι καιρὸς διὰ τοιαῦτα ζητήματα.

§68Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἅμα ἀναλάβητε τὸ ἀξίωμα τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, νὰ μοὶ ὑπενθυμίσητε τὰ καθήκοντά μου.

§69Α. ΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶσθε ἀμνήμων τῆς πρὸ ὀλίγου διατυπωθείσης συμβουλῆς σας.

§70Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Δὲν ἀπεδέχθητε τὴν πρότασίν μου, ἐννοεῖτε δὲ, ὅτι καὶ ἐγὼ εἶμαι ἄνθρωπος, ἔχων ἀδυναμίαν· ἀκούω νὰ συζητῆται μία ὑπόθεσις, τὴν ὁποίαν λεπτομερῶς γνωρίζω, καὶ ἐπιθυμῶ, ἵνα καὶ ἐγὼ διὰ τῆς συζητήσεως ἐπιχύσω φῶς ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς λοιπὸν εἶχεν ἀπολυθῇ ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως τοῦ κ. ἐκ Γόρτυνος Βουλευτοῦ, ἀλλὰ διωρίσθη πάλιν ὑπὸ τῆς ἐνεστώσης Κυβερνήσεως, διωρίσθη δὲ εἰς μικροτέραν θέσιν, καὶ πρὸ ὀλίγου χρόνου προεβιβάσθη εἰς ἐλεγκτὴν πρώτης τάξεως τοῦ τελωνείου Κερκύρας. Ἔχει σύζυγον ἐκ Κερκύρας. Ὄντως ὁ πατὴρ τῆς συζύγου του δὲν ἐνασκεῖ τὰ πολιτικά του δικαιώματα ἐν Κερκύρᾳ, διότι ἐφρόντισε πρὸ τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1904 νὰ μεταφέρῃ τὰ δικαιώματά του εἰς ἄλλο μέρος· ὁ νόμος ὅμως δὲν λέγει, ὅτι οἱ λαμβάνοντες σύζυγον, τῆς ὁποίας ὁ πατὴρ ἐνασκεῖ τὰ πολιτικά του δικαιώματα εἰς ἓν μέρος, δὲν δύνανται νὰ ὑπηρετήσωσιν εἰς τὸ μέρος τοῦτο· ὁ νόμος λέγει ὁριστικῶς καὶ κατηγορηματικῶς διὰ τὸν τόπον, ὁπόθεν κατάγεται ἡ σύζυγος.

§71Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὁ ὑπάλληλος οὗτος μετετέθη ἐκεῖθεν, πᾶσα συζήτησις εἶναι περιττή.

§72Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Αὐτὴν τὴν διακοπὴν, τὴν ὁποίαν μοὶ κάμνετε, δὲν τὴν κάμνετε δι’ ἄλλο παρὰ διὰ νὰ παρατείνητε ἐπί τινα χρόνον ἀκόμη τὸ ζήτημα, διότι ἤδη τὸ ζήτημα τοῦτο ἄνευ τῆς διακοπῆς σας θὰ εἶχε λήξει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κατόπιν τῆς συστάσεως καὶ ὑπομνήσεως ὑπ’ ἐμοῦ τῆς ἐπιτελέσεως τῶν καθηκόντων αὐτοῦ, ἔπραξε καί τι πλέον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄγνωστον εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους· ὑπέβαλε τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸν Δικαστικὸν Σύμβουλον τοῦ Ὑπουργείου κύριον Πετρόπουλον, φρονῶν ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ τρόπος, καθ’ ὅν ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς νὰ μὴ μετατεθῇ ἐκ Κερκύρας· δυστυχῶς ὅμως καὶ ὁ Δικαστικὸς Σύμβουλος ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν δύναται ὁ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος νὰ διαμένῃ ἐν Κερκύρᾳ, διότι τοῦτο εἶναι προφανὴς παράβασις τοῦ νόμου. Γνωρίζω δὲ, ὅτι μετὰ τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπέβαλε Β. Διάταγμα μεταθέσεως τοῦ εἰρημένου ὑπαλλήλου ἐκ Κερκύρας, καὶ ἑπομένως πᾶσα συζήτησις ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι ἐντελῶς περιττή.

§73Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Εἶμαι ἠναγκασμένος διὰ τετάρτην φορὰν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ψηφίσματος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Νεμέας, τοῦ ἀφορῶντος τὸν διορισμὸν εἰσπράκτορος ἐν τῷ δήμῳ ἐκείνῳ.

§74Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐνταῦθα ἔχω τὰ ἔγγραφα τῆς ὑποθέσεως ταύτης· ἰδοὺ δὲ τί συνέβη ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἐγένετο ἀπόφασις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τοῦ δήμου Νεμέας, διὰ τῆς ὁποίας ἀπηλλάσσετο ὁ δημοτικὸς εἰσπράκτωρ. Προὐτάθη ὁ διορισμὸς ἑτέρου εἰσπράκτορος, καὶ ὡρίσθη ἡ ἐγγύησις τοῦ εἰσπράκτορος τούτου, ὁ ὁποῖος διαχειρίζεται 30,000 δραχμάς, εἰς τὸ ποσὸν τῶν 300 δραχμῶν. Ὁ νομάρχης Κορινθίας εὗρεν, ὅτι ἡ ἐγγύησις αὐτὴ δὲν ἦτο ἐπαρκής, προεκλήθη δὲ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον ν’ αὐξήσῃ τὴν ἐγγύησιν ταύτην καὶ καταστήσῃ αὐτὴν ἀνάλογον πρὸς τὰ χρηματικὰ ποσὰ, τὰ ὁποῖα θὰ διαχειρίζηται ὁ εἰσπράκτωρ τοῦ εἰρημένου δήμου. Μετὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. ἐκ Κορινθίας Βουλευτοῦ προσεκάλεσα τὸν νομάρχην νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τῆς ἐγγυήσεως, ὅπως μετὰ τὸν κανονισμὸν τοῦ ζητήματος τούτου ὑποβάλω Διάταγμα διορισμοῦ τοῦ εἰσπράκτορος. Οὕτως ἔχουσι τὰ πράγματα.

§75Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἐγγυήσεως τώρα ἀνακινεῖται, διότι ἡ ἐγγύησις, ἡ ὁποία δίδεται ὑπὸ τοῦ εἰσπράκτορος εἰς τὸν δῆμον, εἶναι 300 δραχμαὶ, τοιαύτην δὲ ἐγγύησιν ἔχει δώσει καὶ ὁ νῦν εἰσπράκτωρ, τοῦ ὁποίου προτείνεται ἡ ἀπόλυσις· ἡ τοιαύτη δ’ ἐγγύησις δίδεται ἐπὶ ὁλοκλήρους δεκαετηρίδας. Σήμερον εὑρέθη τοῦτο τὸ μέσον, ὅπως παρακωλυθῇ ἡ ἐνέργεια καὶ ὁ διορισμὸς εἰσπράκτορος μὴ φίλου τῆς Κυβερνήσεως. Μέχρι τοῦδε ἡ διοίκησις ἐν Κορινθίᾳ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν τοιαύτην ἔδωκαν ἑρμηνείαν εἰς τὴν σχετικὴν ὑποχρέωσιν τοῦ δημοτικοῦ εἰσπράκτορος περὶ τῆς ἐγγυήσεως, ὅτι δηλαδὴ αἱ 300 δραχμαὶ εἶναι ἐπαρκὴς ἐγγύησις. Νομίζω, ὅτι ὡς πρόφασις προβάλλεται τοῦτο, καὶ οὐχὶ ὡς ἀληθὴς ἀφορμὴ τῆς ἀναβολῆς τῆς ὑποχρεώσεως ταύτης. Οἱ λόγοι τῆς παρελκύσεως τῆς ὑποθέσεως εἶναι ἄλλοι, καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ σπεύσῃ νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ψήφισμα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, διότι παρακωλύεται ἡ δημοτικὴ ὑπηρεσία ἐν τῷ δήμῳ ἐκείνῳ.

§76Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἔτος, ἰδίως τὴν ἄνοιξιν, οἱ ὑπαξιωματικοὶ, οἱ ὁποῖοι ἑτοιμάζονται νὰ διαγωνισθῶσι διὰ τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν, προσλαμβάνουσι καθηγητὰς, ἵνα προγυμνασθῶσιν εἰς τὰ διάφορα μαθήματα, προσλαμβάνοντες δὲ αὐτοὺς ἀναγκάζονται νὰ πληρώνωσιν ἁδρῶς, διότι καὶ πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν εὑρέθητε εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πληρώσητε καθηγητὰς, διὰ νὰ διδάξωσι τὰ τέκνα σας ἢ τοὺς συγγενεῖς σας διάφορα μαθήματα καὶ ἰδίως τὸ μάθημα τῶν μαθηματικῶν. Ἐπειδὴ οἱ ὑπαξιωματικοὶ αὐτοὶ δὲν γνωρίζουσιν, ἂν θὰ διαταχθῇ διαγωνισμός, ὅπως εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν, εἶναι δὲ ἄλλως τε τὸ πρᾶγμα τοιοῦτον, ὥστε ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ, ἡ Κυβέρνησις δὲ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ, ἂν θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ ὀργανισμὸς τώρα, οὐχ ἧττον ὅμως ἡ κατάστασις αὕτη παρατείνεται, δι’ αὐτὸ, ἐπειδὴ πιθανὸν ἀδίκως νὰ ὑποβάλλωνται οἱ ὑπαξιωματικοὶ αὐτοὶ εἰς τὴν δαπάνην τῶν προγυμνάσεων, ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅπως εὐαρεστούμενος πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἂν ὄντως συμφώνως μὲ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ θὰ εἰσέλθωσιν οἱ ὑπαξιωματικοὶ εἰς τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν. Ἐὰν δὲν πρόκηται νὰ γείνῃ τοῦτο, καλὸν εἶναι νὰ τὸ γνωρίζωσιν, ἵνα μὴ ἐξακολουθῶσιν ὑποβαλλόμενοι εἰς ματαίαν δαπάνην.

§77Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν). Ἡ ὑπόθεσις αὕτη σχετίζεται μὲ τὸν ψηφισθέντα ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἀκόμη δὲν ἔγεινε νόμος τοῦ Κράτους. Ὑπεβλήθη πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα, καὶ ὅταν δημοσιευθῇ καὶ γείνῃ νόμος τοῦ Κράτους, τότε θὰ ληφθῇ περὶ αὐτοῦ ἀπόφασις.

§78Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§79Ν. ΠΑΠΑΛΕΞΗΣ. Ἡ ὁδὸς, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ προαγορεύσας ἀξιότιμος συνάδελφος, ἡ ἀπὸ Ἀγουλινίτσης μέχρι Κρεστένων, εἶναι τμῆμα τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ τῆς ἀγούσης ἀπὸ Πύργου δι’ Ἀνδριτσαίνης εἰς Τρίπολιν, εἶναι δὲ ἐκτάσεως 7 χιλιομέτρων, καὶ δι’ αὐτῆς συγκοινωνοῦσι τὰ 8/10 τῆς ἐπαρχίας Ὀλυμπίας μὲ τὸν σιδηρόδρομον Πύργου–Κυπαρισσίας διὰ τοῦ σταθμοῦ Ἀνεμοχωρίου. Ἀπὸ τῆς κατασκευῆς του τὸ τμῆμα τοῦτο τῆς εἰρημένης ὁδοῦ, ἤτοι ἀπὸ τοῦ 1890 μέχρι σήμερον, δὲν ἐπεσκευάσθη, ἕνεκα δὲ τούτου πράγματι κατέστη ἀδιάβατος ἡ ὁδὸς ἐκείνη, καὶ ἰδίως ἐν ὥρᾳ χειμῶνος, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ πληθυσμοὶ οἱ συγκοινωνοῦντες δι’ αὐτῆς νὰ διέλθωσιν ἐκεῖθεν, οὔτε τὰ ἐμπορεύματά των νὰ μεταφέρωσι. Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ διατάξῃ τὴν ἐπιδιόρθωσιν τῆς ὁδοῦ ταύτης, ν’ ἀναθέσῃ δὲ τὴν ἐπιτήρησιν τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπισκευῆς οὐχὶ εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν μηχανικὸν τῆς ἐπαρχίας Ὀλυμπίας, διότι ἡ ἕδρα τοῦ μηχανικοῦ ἀπέχει δέκα ὅλας ὥρας, ἀλλ’ εἰς τὸν νομομηχανικὸν Τριφυλίας, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ μεταβαίνῃ διὰ τοῦ σιδηροδρόμου ἐκ Κυπαρισσίας, ἵνα ἐπιβλέπῃ τὰς ἐργασίας.

§80Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τὸν λόγον κύριε Πρόεδρε.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προηγεῖται ὁ κύριος Καραπᾶνος.

§82Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Δὲν γνωρίζω, ἂν συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον περὶ κατασκευῆς δημοσίων ἔργων. Ἐὰν πρόκηται νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τοῦτο ἔχει πολλὰ τὰ τρωτά.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον, τότε θὰ εἴπῃ ἕκαστος τῶν κυρίων Βουλευτῶν ὅ,τι θέλει νὰ εἴπῃ. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι δὲν πρέπει τώρα νὰ γίνηται ἡ τοιαύτη συζήτησις. Ὁ κ. Πετιμεζᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§84Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Τώρα δὲν θέλω.

§85Π. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς. Πάντες γνωρίζομεν, ὅτι ὀλίγαι ἡμέραι τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς ὑπολείπονται. Λοιπὸν θὰ παρακαλέσω τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους νὰ περιορίσωσι τὰς ἐπερωτήσεις των, καὶ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου, ἐκτὸς ἐὰν, καίτοι κατάγονται ἐκ σταφιδοφόρων μερῶν, εἶναι κατὰ τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου· ἀλλὰ τότε νομίζω, ὅτι ὀφείλουσι νὰ δηλώσωσι τοῦτο καὶ πρὸς ἡμᾶς τοὺς ἄλλους, ἵνα ἀπέλθωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μονοκροῦσος.

§87Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἐζήτησα τὸν λόγον. Πρέπει νὰ δίδητε τὸν λόγον εἰς τοὺς ζητοῦντας αὐτὸν κατὰ σειράν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴπομεν ὅτι ἡ συζήτησις ἡ ἀφορῶσα τὴν κατασκευὴν δημοσίων ἔργων πρέπει νὰ γείνῃ ὅταν ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Σᾶς ἔδωκα δὲ πρὸ ὀλίγου τὸν λόγον καὶ δὲν ἐδέχθητε. Ὁ κύριος Μονοκροῦσος ἔχει τὸν λόγον.

§89Α. ΜΟΝΟΚΡΟΥΣΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, διὰ ποῖον λόγον διεγράφη ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδὸς Πάλλης–Ληξουρίου, ἡ ἀπὸ Μαρμάρων εἰς Χαυριᾶτα. Ἡ ὁδὸς αὕτη πάντοτε ὑπῆρχεν εἰς τὸν πίνακα τῶν δημοσίων ἔργων, ἐψηφίσθη δὲ καὶ τὸ περὶ κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ ταύτης νομοσχέδιον εἰς πρώτην καὶ δευτέραν ἀνάγνωσιν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον τῆς Βουλῆς. Σήμερον εἰς τὸν πίνακα τῶν δημοσίων ἔργων δὲν περιλαμβάνεται καὶ ἡ ὁδὸς αὕτη. Παρακαλῶ, ἂν ἦναι δυνατὸν, νὰ περιληφθῇ καὶ αὕτη, ἀφοῦ μάλιστα τὸ περὶ αὐτῆς νομοσχέδιον, ὡς προεῖπον, ἔχει ψηφισθῆ πρὸ καιροῦ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§90Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Ἐζήτησα καὶ ἐγὼ τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ πίνακος τῶν κατασκευαστέων ὁδῶν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη, ὅτι εἶναι ὀρθὸν, αἱ παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται νῦν ἐπὶ τῶν πινάκων, νὰ γένωνται ὅταν ἔλθῃ εἰς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον περὶ δημοσίων ἔργων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν.

§92Ι. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ πίνακος ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ συζητήσω.

§93ΧΑΡ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Καὶ ἐγώ.

§94Γ. Ν. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Καὶ ἐγώ.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀναβάλετε, διὰ νὰ συζητήσητε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§96Α. ΒΙΤΑΛΗΣ. Προεξωφλήσατε τὴν γνώμην μου, κύριε Πρόεδρε! Ἐγὼ δὲν προτίθεμαι νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ πίνακος, ἀλλὰ διὰ τὸν πίνακα. Καὶ ἰδοὺ διατί. Ἴσως ἕνεκα τῶν παννυχίδων καὶ τῶν κοπώσεων τῶν μεγάλων δὲν ἐπέστησεν ἡ Βουλὴ τὴν προσοχήν της εἰς ζήτημα μεγίστης σημασίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ τοιαύτης φύσεως νομοσχέδια ὑποβάλλονται χωριστὰ ἕκαστον, μὲ τὸν σχετικὸν προϋπολογισμὸν τῆς δαπάνης. Ἐφέτος ὅμως μετὰ χαρᾶς μου βλέπω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὑπέβαλε τὸν πίνακα τοῦτον ἐν περιλήψει, καὶ οὕτως ἐπέρχεται μεγάλη οἰκονομία, οἰκονομία ἡμισείας δεσμίδος χάρτου! Ἀλλ’ ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι δι’ ἓν ἐκ τῶν ἔργων τούτων, καὶ δὲν γνωρίζω, ἂν εἰς τὸν πίνακα εἶναι ἀναγεγραμμένον, ὅτι θὰ γείνῃ ἡ ὁδὸς αὕτη μετὰ 5 ἢ 10 ἔτη. Πρόκειται δηλαδὴ νὰ ψηφίσωμεν περίληψιν τόσον σοβαρῶν ζητημάτων, καὶ δὲν νομίζετε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δικαιούμεθα νὰ παρακαλέσωμεν τὴν Βουλὴν νὰ διατάξῃ νὰ τυπωθῶσιν αὔριον οἱ πίνακες καὶ οἱ προϋπολογισμοὶ τῆς δαπάνης, χωριστὰ ἕκαστος, ὅπως ἀσφαλισθῶμεν καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι σιγῶμεν χάριν αὐτῶν; Νομίζω ὅτι ἡ παράκλησίς μου εἶναι δικαία, καὶ θὰ ἐκτελεσθῇ.

§97Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ πολλοῦ καιροῦ εἶχον λάβει τὴν τιμὴν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπὶ τῆς καταστάσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἐν τῷ δήμῳ Εὔας. Τότε διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μου ἐξέθηκα πρὸς τὴν Βουλὴν γεγονότα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἐφελκύσωσι τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τὴν μέριμναν αὐτοῦ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως καὶ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἐν τῷ δήμῳ ἐκείνῳ· τὰ γεγονότα δὲ ταῦτα ἦσαν ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα προκαλοῦσιν οὐχὶ ταραχοποιὰ στοιχεῖα, ἐν τῷ τόπῳ μένοντα, ἀλλ’ ἦσαν λυπηρὰ συμβεβηκότα, τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν αὐταὶ αἱ ἀρχαί, αἱ ἐντεταλμέναι τὴν φύλαξιν τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Ὡρισμένως δὲ τότε εἶπον, ὅτι ὁ ἐπιτετραμμένος τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀστυνομικῶν καθηκόντων λοχίας Τσόγκας, ἀφ’ ἧς ἐτοποθετήθη ἐκεῖ, συνεχῶς παρεξετρέπετο εἰς πράξεις ἐκτρόπους καὶ αὐτὸ τοῦτο ἐγκληματικάς, διὰ τὰς ὁποίας καὶ μηνύσεις ἐπεδόθησαν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν ἐν Καλάμαις Πλημμελειοδικῶν. Ἔλεγον ἐπὶ πλέον, ὅτι ὁ λοχίας οὗτος, ὅτε διετέλει ἀστυνομικὸς ὑπάλληλος ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Πυλίας ἢ διοικητὴς ἀποσπάσματος, — δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς, — εἶχεν ἐπίσης ἐκτραπῆ εἰς ἐγκληματικὰς πράξεις, — καὶ περὶ τούτου ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Πυλίας συναδέλφου κ. Σάκκη, — αἵτινες κατηγγέλθησαν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν ἐν Καλάμαις Πλημμελειοδικῶν, εἰσήχθησαν εἰς τὸ Συμβούλιον, καὶ παρεπέμφθη ὁ καταγγελθεὶς διὰ βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου τῶν ἐν Καλάμαις Πλημμελειοδικῶν διὰ πολλὰς καὶ βαρυτάτας ἀξιοποίνους πράξεις...

§98Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς δώσω πληροφορίας τινάς;

§99Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ.

§100Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον περιῆλθε χθὲς τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα τοῦ ἀστυνόμου Εὔας, ἀνθυπασπιστοῦ κ. Σουρῆ (ἀναγινώσκει): «Σήμερον περὶ ὥραν 10 π. μ. ἐν τῇ ἐνταῦθα πλατείᾳ ἀπεπειράθησαν πυροβολῆσαι ἐκ τῆς οἰκίας Θεοδώρου Σταυρέα οἱ Παντελῆς Ταβουλαρίδης, Π. Σταυρέας, Βασίλειος Χρ. Ντριγιώτης μεθ’ ἑνὸς ἀγνώστου κατὰ λοχίου ἐνταῦθα ἀστυνομίας Τσόγκα Μιλτιάδου, καθημένου ἔξωθι καφενείου Μενουδάκη, ἕνεκα προηγουμένων ἀφορμῶν. Δράσται καταδιωχθέντες συνελήφθησαν, κατασχεθέντων καὶ τῶν ὅπλων, ἅτινα ἔφερον. Παρακαλοῦμεν διαταχθῇ τακτικὸς ἀνακριτὴς πρὸς ἐνέργειαν ἀνακρίσεων, καὶ ἀποσταλῇ δέουσα ἐνίσχυσις πρὸς παγίωσιν τάξεως.» Εὐθὺς ὡς ἔλαβον τὸ τηλεγράφημα τοῦτο ἀπέστειλα τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα πρὸς τὸν Νομάρχην, τὸν Εἰσαγγελέα καὶ τὸν Μοίραρχον Καλαμῶν: «Ἀστυνόμος Εὔας τηλεγραφεῖ, ὅτι χθὲς ἐγένετο ἀπόπειρα κατὰ λοχίου ἀστυνομίας ταύτης Τσόγκα Μιλτιάδου, τούτου δ’ ἕνεκα ἐπίκειται διατάραξις δημοσίας τάξεως ἐκεῖ. Συνεννοήθητε πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐνεργήσατε, ὅπως μεταβῇ τάχιστα εἰς Ἀνδροῦσαν ἀνακριτὴς πρὸς ἐνέργειαν ἀνακρίσεων, ἐνισχυθῇ δὲ ὑπὸ Μοιραρχίας Ἀστυνομία Εὔας, πρὸς πρόληψιν συγκρούσεων καὶ τήρησιν τάξεως. Τηλεγραφήσατε ἐκτέλεσιν.» Ἐπίσης ἀπέστειλα τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα πρὸς τὸν ἀστυνόμον Εὔας: «Χορηγήσατε ἀμέσως φύλλον πορείας διὰ τὸ σύνταγμά του εἰς τὸν λοχίαν Τσόγκαν, ὃν ἀπαλλάσσω ἀστυνομικῶν καθηκόντων. Τηλεγραφήσατε.» Νομίζω λοιπόν, ὅτι τὸ ζήτημα ἐλύθη, καὶ πᾶσα συζήτησις ἐπὶ τούτου εἶναι περιττή.

§101Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν ὑμεῖς ἔχετε, παρουσιάζει τὴν μίαν ὄψιν τῆς ὑποθέσεως· ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλη πληροφορία, ἀντίθετος αὕτη ἐντελῶς πρὸς τὴν διδομένην ὑμῖν ὑπὸ τοῦ ἀστυνόμου, ἡ πληροφορία, ἡ ἀποσταλεῖσα πρὸς ἐμὲ καὶ τοὺς ἄλλους ἀξιοτίμους συναδέλφους ἐκ Μεσσήνης, τὴν ὁποίαν δίδουσι πρὸς ἡμᾶς πολλοὶ τῶν κατοίκων Εὔας διὰ τηλεγραφήματός των, εἰς τὸ ὁποῖον ὅλως διαφόρως παριστῶνται τὰ γεγονότα, τὰ λαβόντα χώραν χθὲς ἢ προχθές. Φαίνεται ῥιζικὴ διαφορὰ μεταξὺ τῆς πληροφορίας, τὴν ὁποίαν δίδει ὑμῖν ὁ ἀστυνόμος, καὶ ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἀνακοινοῦσι δι’ ἡμῶν πρὸς τὴν Βουλὴν οἱ κάτοικοι, διότι κατὰ τὴν πληροφορίαν ταύτην οὐχὶ οἱ πολῖται ἐπυροβόλησαν κατὰ τοῦ ἀστυνομικοῦ ὑπαλλήλου, ἀλλ’ οὗτος ἐπετέθη ἀναιτίως κατ’ αὐτῶν, ἐκτύπησε καὶ κατεδίωξεν αὐτούς, ὁ ἴδιος δὲ ὁ ἀστυνόμος, ὁ τοιαῦτα ἀνακοινῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, οἷα ἀνεκοίνωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρωθυπουργός, ὁ ἴδιος, λέγω, ἀστυνόμος, ὁ ἐπιτηρητὴς τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀστυνομικῶν καθηκόντων τῶν ὑπ’ αὑτὸν ὀργάνων, οὐ μόνον οὐδόλως ἐξεπλήρωσεν, ὡς λέγουσιν οἱ πολῖται, τὸ καθῆκόν του, ὡς ἀνώτερος τηρητὴς τῆς δημοσίας τάξεως, ἀλλὰ καὶ ἀπεχώρησε τῆς θέσεως αὑτοῦ, μεταβὰς εἰς παράμερον τόπον. Ἰδοὺ δέ, κύριε Πρόεδρε, τί λέγουσιν οἱ πολῖται περὶ αὑτοῦ. Παρακαλῶ νὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ ν’ ἀναγνώσω τὰς ὀλίγας ταύτας λέξεις, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν γενομένων...

§102Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀφοῦ διετάχθη ἀνακριτὴς νὰ μεταβῇ ἐπὶ τόπου καὶ ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις, δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι καλλίτερον νὰ περιμένωμεν τὸ πόρισμα τῶν ἀνακρίσεων; Διότι τώρα εὑρισκόμεθα ἀπέναντι δύο ἐκθέσεων, ἐντελῶς ἀντιθέτων πρὸς ἀλλήλας.

§103Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς αὐτὸ ἤθελον νὰ καταλήξω. Ἐπειδὴ ἔχομεν δύο ἐκθέσεις, τὴν μὲν ὑπὸ τοῦ ἀστυνόμου φιλοτεχνηθεῖσαν καὶ ἀνακοινωθεῖσαν παρ’ ὑμῶν πρὸς τὴν Βουλήν, τὴν δὲ ὑπὸ τῶν κατοίκων δι’ ἡμῶν τῶν ἐκ Μεσσήνης Βουλευτῶν ὑποβαλλομένην, ἐντελῶς ἀντιθέτους πρὸς ἀλλήλας, ἤθελον καταλήξει εἰς τὴν παράκλησιν νὰ διαβιβάσητε καὶ τὸ τηλεγράφημα τοῦτο, τὸ ἀποσταλὲν πρὸς ἡμᾶς ὑπὸ τῶν κατοίκων, πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν ἐν Καλάμαις Πλημμελειοδικῶν, ἵνα καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πληροφορίας ταύτης ἐνεργήσῃ τὴν ἀνάκρισιν, ὅπως ἀνακαλυφθῇ, τίς ὁ ὑπαίτιος τῶν σκηνῶν τούτων, ἂν δηλ. ὑπαίτιοι εἶναι οἱ πολῖται, ὡς τηλεγραφεῖ πρὸς ὑμᾶς ὁ ἀστυνόμος Εὔας, ἢ αὐτὸς οὗτος ὁ ἀστυνομικὸς ὑπάλληλος λοχίας Τσόγκας, ὡς τηλεγραφοῦσιν ἡμῖν οἱ κάτοικοι. Ἐγὼ οὐδόλως ἀμφιβάλλω, ὅτι πρωταίτιος τῶν σκηνῶν τούτων ἐγένετο ὁ λοχίας οὗτος, ὁ ὁποῖος, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, καὶ ὅτε ἦτο ἀστυνομικὸς ὑπάλληλος ἢ ἀποσπασματάρχης ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Πυλίας, ἐξετράπη εἰς τοιαύτας ἐγκληματικὰς πράξεις, ὥστε ἐδέησε νὰ παραπεμφθῇ δι’ ἀλλεπαλλήλων βουλευμάτων τοῦ Συμβουλίου τῶν ἐν Καλάμαις Πλημμελειοδικῶν ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου, ἵνα δώσῃ ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης λόγον διὰ τὰς πράξεις του. Εἶναι δὲ ἄπορον, κύριε Πρόεδρε, πῶς, ἐνῷ πρὸ ἑνὸς ἔτους παρεπέμφθη ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου, δὲν κατωρθώθη ἀκόμη νὰ ἐκδικασθῶσιν αἱ κατ’ αὐτοῦ κατηγορίαι, καὶ εἶναι ἔτι μᾶλλον περίεργον, πῶς ὑπαξιωματικὸς τοιοῦτος, μὴ ὤν, ὡς ἐκ τοῦ ὅπλου, εἰς ὃ ἀνήκει, προωρισμένος νὰ ὑπηρετῇ ἐν τῇ ἀστυνομικῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Κράτους, ἀπὸ ἑνὸς ἤδη ἔτους καὶ πλέον μένει ἐν τῇ ἀστυνομικῇ ὑπηρεσίᾳ, ἐνῷ εἶναι γνωστὰ εἴς τε τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν καὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τὰ ἐκδοθέντα κατ’ αὐτοῦ βουλεύματα τοῦ Συμβουλίου τῶν ἐν Καλάμαις Πλημμελειοδικῶν καὶ ἡ παραπομπή του εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, κ. Πρόεδρε, ἀπευθύνω ἰδιαιτέραν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, συνιστῶν εἰς αὐτόν, ἵνα ἐντείληται τῇ Εἰσαγγελίᾳ τῶν ἐν Καλάμαις Πλημμελειοδικῶν τὴν ταχίστην εἰσαγωγὴν τῶν κατὰ τοῦ λοχίου Τσόγκα ἐκκρεμῶν κατηγοριῶν εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον, ὅπως δώσῃ ἐπὶ τέλους λόγον τῶν ὑπ’ αὐτοῦ πεπραγμένων τὸ ὄργανον τοῦτο τὸ ἀστυνομικόν. Ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλή, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναγνώσω ἐν τέλει τὸ σύντομον τοῦτο τηλεγράφημα (θόρυβος).

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι περιττόν.

§105Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ὅλως διάφοροι αἱ πληροφορίαι· διὰ τοῦτο πρέπει ν’ ἀναγνωσθῇ. Ἰδοὺ τί τηλεγραφοῦσιν (ἀναγινώσκει): «Κατάστασις δήμου Εὔας περιῆλθεν εἰς ὀξύτατον στάδιον ἐκρυθμότητος ὡς ἐκ τῆς βιαίας καὶ βανδαλικῆς συμπεριφορᾶς βʹ ἀστυνόμου, λοχίου Τσόγκα, ὅστις ἀναιτίως ἐπιτίθεται κατὰ φιλησύχων πολιτῶν, προκαλῶν οὕτω σκηνάς, ἵνα σφοδρότερον ἐπιτίθηται κατὰ πολιτῶν καὶ βασανίζῃ ποικιλοτρόπως. Ἡ θρασύτης του εἰς τοιοῦτον σημεῖον ἐξίχθη, ὥστε παρελθοῦσαν Παρασκευὴν ἐπιτεθεὶς ἀναιτίως ἐν μέσῃ ἀγορᾷ πρωτευούσης δήμου μας κατὰ συμπολίτου μας Θεοδώρου Σταυρέα, εὐϋπολήπτου καὶ τὰ πρῶτα φέροντος ἐν τῷ τόπῳ, ἐκτύπησεν αὐτόν, ἀκολουθούμενος ὑπὸ ὀργάνων ἀστυνομίας, ἅτινα κατεδίωξαν καὶ ἐπυροβόλησαν ἀνεπιτυχῶς κτυπηθέντα, τραπέντα πρὸς σωτηρίαν εἰς τὴν οἰκίαν του. Παριστάμενος ἀστυνόμος οὐ μόνον δὲν ἐπελήφθη πρὸς πρόληψιν δημιουργηθείσης ἐκρύθμου καταστάσεως, ἀλλὰ τοὐναντίον ἀπεμακρύνθη τῆς ἕδρας, μεταβὰς εἰς Μελιγαλᾶ, ἵνα οὕτω δοθῇ πλήρης ἐλευθερία ἐπιθετικῆς ἐνεργείας εἰς λοχίαν Τσόγκαν, ὁ ὁποῖος μετεκαλέσατο παρ’ ἑαυτῷ σταθμάρχας Ἰθώμης καὶ Ἀριστομένους μετὰ τῶν παρ’ αὐτοῖς ἀνδρῶν, οὓς συνεκέντρωσεν ἐν πρωτευούσῃ δήμου, καὶ οὕτω τεθεὶς ἐπὶ κεφαλῆς συγκεντρωθείσης δυνάμεως ἀπέκλεισε πολίτας εἰς οἰκίας των, κτυπᾷ καὶ φυλακίζει πολίτας ἀναιτίως. Βανδαλικαὶ αὗται πράξεις κατηγγέλθησαν ἁρμοδίως. Ἐπείγουσα ἀνάγκη ἀνακλήσεως ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἐπικειμένης συρράξεως μετὰ πολιτῶν, ἧς ἀποτελέσματα ἔσονται ἀνυπολόγιστα. Εὐπειθέστατοι Σπυρ. Καρανίκας, Γ. Καντιάνης, Δ. Μαργελόπουλος, Γ. Κατσίκης, Χ. Μπιλάλης, Θ. Σταυρέας.» Βλέπετε λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, πόσον διάφοροι εἶναι αἱ παρεχόμεναι ἑκατέρωθεν πληροφορίαι. Ἐγώ, καίτοι ἔχω πεποίθησιν ὅτι τὴν ἀλήθειαν λέγουσιν οἱ ἀναφερόμενοι πολῖται, δὲν θέλω νὰ προδικάσῃ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως προτοῦ γείνῃ ἡ ἀναγκαία ἔρευνα. Ἀλλ’ ἀναγκαῖον εἶναι νὰ ἐξακριβωθῇ ἡ ἀλήθεια ταχέως· καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ τούτῳ, καταθέτω, κύριε Πρόεδρε, τὸ τηλεγράφημα τοῦτο εἰς τὸ Προεδρεῖον, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ διαβιβάσῃ καὶ τοῦτο εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν τῶν ἐν Καλάμαις Πλημμελειοδικῶν, ὅπως βεβαιωθῇ ἡ ἀνάκρισις περὶ τῆς ἀληθείας. Ἐν ᾗ δὲ περιπτώσει βεβαιωθῇ, ὅτι τὰ ἀληθῆ ἀναφέρουσιν οἱ πολῖται, νὰ τιμωρηθῶσιν αὐστηρῶς καὶ ὁ λοχίας καὶ ὁ προϊστάμενος αὐτοῦ ἀστυνόμος.

§106ΣΠΥΡ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Κύριοι Βουλευταί, ὅμοιον ἀκριβῶς τηλεγράφημα ἔλαβον καὶ ἐγώ, παρετήρησα δέ, ὅτι ὑπογράφεται μόνον ὑπὸ πέντε πολιτῶν, ὅπερ δεικνύει, ὅτι ἐν τῇ κωμοπόλει ἐκείνῃ ὑπάρχει τάξις, καὶ οὐδόλως οἱ κάτοικοι ἀποδέχονται τὰ ὑπὸ τῶν πέντε μόνον καταγγελλόμενα· ἐπὶ πλέον δὲ γνωρίζω τῇ Βουλῇ, ὅτι ἔλαβον καὶ ἕτερον τηλεγράφημα, δι’ οὗ μοὶ καθίσταται γνωστὸν, ὅτι αἱ ὑπογραφαὶ τῶν τριῶν ἐκ τῶν πέντε εἶναι πλαστογραφημέναι, καὶ οὕτω τὸ τηλεγράφημα τῶν πέντε εἶναι ὑπογεγραμμένον ἀπὸ τὸν δράστην Σταυρέαν, τὸν ὑπηρέτην αὐτοῦ καὶ τρεῖς ἄλλους κατοίκους, ὧν αἱ ὑπογραφαί εἰσι πλαστογραφημέναι. Ἑπομένως ἐκ τούτου καταδεικνύεται ἡ ἀξία τοῦ τηλεγραφήματος αὐτοῦ.

§107Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πολῖται ἀναφέρονται. Ὁ ἀριθμὸς δὲν ἔχει σημασίαν. Νομίζετε σεῖς, ὅτι ὁ ἀριθμὸς ἔχει σημασίαν τινά;

§108ΣΠ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡ πλαστογραφία ἔχει σημασίαν.

§109Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς ἐβεβαιώθητε, ὅτι αἱ ὑπογραφαὶ εἶναι πλασταί, κύριε Ὑπουργέ;

§110ΣΠ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡ τηλεγραφικὴ πληροφορία μου εἶναι ἐπίσημος. Ἐκτὸς τούτου ἔχω καὶ ἕτερον τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ σᾶς ἀναγνώσω (ἀναγινώσκει): «Τὰ διαβιβασθέντα τηλεγραφήματα κατὰ Τσόγκα εἶναι ἀνακριβέστατα. Σταυρέας, ἔχων ἀφορμὰς ἐκ γεγονότων Ἀθίας μεταθέσεως Κουκῆ, ὑποθέσεως μύλου Γκόνου καὶ τιμωρίας του ἕνεκεν ἐπιθέσεως κατὰ μυλωνάδων, ὕβριζε βαναύσως ἐνώπιον ἀστυνόμου, εἰρηνοδίκου καὶ διδασκάλου Τσόγκαν, ὅστις ἐξαναγκασθεὶς ἕνεκεν στάσεως τοιαύτης Σταυρέα ἐρράπισεν αὐτόν, ὁπότε Σταυρέας ἐξ οἰκίας του μετὰ δύο ἄλλων ἀπεπειράθη δολοφονῆσαι αὐτὸν, εὐτυχῶς ἀνεπιτυχῶς. Χθὲς ἀπόπειρα ἐπανελήφθη, ἐν ᾧ Τσόγκας ἐκάθητο ἥσυχος εἰς καφενεῖον κάτωθι οἰκίας Σταυρέα. Δρᾶσται συνελήφθησαν. Σταυρέας ἀποπειρᾶται ἐπιβληθῇ διὰ τρομοκρατίας. Μοίραρχος ἐπιβεβαιοῖ ἀνωτέρω.» Τὰ ὀλίγα ταῦτα, κύριε Πρόεδρε, ἔπρεπε νὰ εἴπω, διὰ νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τὰ ἀληθῶς λαβόντα χώραν ἐκεῖ. Ὁ Σταυρέας δὲν εἶναι πολιτικὸς φίλος τοῦ κ. Μερλοπούλου· εἶναι συγγενὴς ἐμός, πολιτικὸς δὲ φίλος τοῦ μετ’ ἐμοῦ συνεργαζομένου κ. Μπούτου· τοῦτο δ’ εἶναι ἐνδεικτικόν, ὅτι δὲν ἐξασκεῖται πολιτικὴ πίεσις, ἀλλὰ τὰ γεγονότα εἰσὶν ἀποτέλεσμα ἀτομικῶν λόγων. Ὁ Σταυρέας εἶναι ἄνθρωπος τῶν ἄκρων, βίαιος καὶ ἰδιοτελής. Τούτου ἕνεκα γεννᾷ συχνὰ ἔριδας. Ἔδωκεν ἀφορμὴν πολλάκις εἰς πολλούς. Εἶναι ἓν τῶν ταραχοποιῶν στοιχείων ἐκεῖ. Ὅτι δ’ ἐπικρατεῖ τάξις ἐν τῇ κωμοπόλει ἐκείνῃ, ἐνδείκνυται καὶ ἐκ τοῦ ὅτι οἱ ἐκεῖ πολιτικοὶ φίλοι τοῦ κ. Μερλοπούλου, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὄντως ἔγκριτοι κάτοικοι τῆς Ἀνδρούσης, οὐδὲ λέξιν τηλεγραφοῦσι περὶ τῶν γεγονότων τούτων, καὶ οὐδὲν παράπονον μέχρι τοῦδε κατὰ τῶν ἐκεῖ ἀρχῶν ἤγειραν. Λυποῦμαι δέ, διότι ὁ κ. συνάδελφος στηρίζεται ἐπὶ τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα φέρουσι πλαστὰς ὑπογραφάς.

§111Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τολμῶ νὰ καυχηθῶ, ὅτι δὲν ἀντιπροσωπεύω ἐνταῦθα τοὺς φίλους μου· ἀντιπροσωπεύω τὴν ἐπαρχίαν μου ὁλόκληρον, ὡς ἀντιπροσωπεύω καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δὲν νομίζω λοιπὸν, ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. Κουμουνδοῦρος, λέγων ὅτι μόνον ἐὰν εἶχον τηλεγράφημα φίλων μου ὤφειλον νὰ τὸ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν. Οὐδ’ ἔχει σημασίαν, ἂν τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα, ἔχει μόνον 5 ἢ 6 ὑπογραφάς. Καὶ εἷς μόνον πολίτης ἂν ἀναφέρηται εἰς τὴν Βουλὴν, δικαιοῦται νὰ ἀξιώσῃ ὑπὲρ τῶν δικαίων του τὴν μέριμναν καὶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. Κουμουνδοῦρος, ὡς Κουμουνδοῦρος, ὑποθέτω, καὶ οὐχὶ ὡς Ὑπουργός, — διότι ἐγὼ τὴν ἐπερώτησιν ἀπηύθυνα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, — ἀνεκοίνωσε πληροφορίας τινὰς, καὶ ἀνέγνωσε τηλεγράφημα εἰς τὴν Βουλὴν, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρομεν, ἂν αἱ πληροφορίαι αὗται εἶναι ὑπηρεσιακαὶ, ἵνα, μαθόντες ἐξ αὐτῶν τὴν ἀλήθειαν τῶν πραγμάτων, καθησυχάσωμεν, ἢ εἶναι ἁπλῶς ἰδιωτικαί. Καὶ ἂν μὲν εἶναι ἐπίσημοι, κύριε Πρόεδρε, θὰ εἴχομεν λόγους νὰ ἡσυχάσωμεν ἐπὶ ταῖς διαβεβαιώσεσι, τὰς ὁποίας ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν. Ἀλλ’ ἐὰν αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεκοίνωσεν, εἶναι ὅλως ἀτομικαὶ, ἃς μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω εἰς αὐτὸν, ὅτι αἱ πληροφορίαι αὗται δὲν καθησυχάζουσιν ἐμὲ, οὐδὲ καθησυχάζουσι τὴν Βουλὴν, τῆς ὁποίας ἐξεγείρεται ἡ συνείδησις, ὁσάκις τοιαῦται ἔκτροποι καὶ βανδαλικαὶ πράξεις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καταγγέλλωνται. Καὶ διὰ τοῦτο ἐφιστῶ καὶ πάλιν τὴν σύντονον προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Φαίνεται δὲ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀντελήφθη ὁποία εἶναι ἡ κατάστασις τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἐν τῷ δήμῳ ἐκείνῳ, διαταρασσομένης ὑπ’ αὐτῶν τῶν ὀργάνων αὐτῆς, μεθ’ ὅσα εἶπεν αὐτὸς ὁ κ. Κουμουνδοῦρος, ὅστις ἐβεβαίωσεν, ὅτι ἔχει καὶ προηγούμενα ἐν τῷ τόπῳ ὁ λοχίας αὐτός, ὁ ὑπηρετῶν ἐκεῖ ἀπὸ ἑξαετίας, καὶ ὅτι ἕνεκα τῶν προηγουμένων τούτων ἀφορμῶν συνέβησαν αἱ σκηναὶ αὗται.

§112Κ. Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος καταγγέλλεται ὅτι ἐπυροβόλησε τὸν ἀστυνόμον, εἶναι ἀνεψιός μου. Ὁ ἀστυνόμος ὁ καταγγελλόμενος, ὧν ἄλλοτε ἀστυνόμος ἐν Ἀβίᾳ, κατεδίωκε κατὰ διαταγὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὑπουργοῦντος ἐμοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, περιβόητον φυγόδικον, ὀνόματι Καπετανάκην. Ὁ Καπετανάκης αὐτὸς ἐνδιῃτᾶτο εἰς τὸ ἰδιαίτερον χωρίον τοῦ Σταυρέα, ὁ ὁποῖος κατάγεται ἐξ Ἀβίας. Μεταξὺ τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι περιέθαλπον τὸν Καπετανάκην, ἦτο καὶ εἷς συγγενὴς τοῦ Σταυρέα. Τοῦτον ἐπίεσεν ὁ ἀστυνόμος, ἵνα παραδώσῃ τὸν φυγόδικον, καὶ ἐκ τούτου προέρχεται ἡ μῆνις τοῦ Σταυρέα κατὰ τοῦ ἀστυνόμου. Κατηγγέλθη τότε ὁ ἀστυνόμος διὰ πρᾶξιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ἤδη ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, καὶ προσῆλθεν εἰς τὸ Δικαστήριον, ἀλλ’ ἠθῳώθη παμψηφεί, διότι ἀπεδείχθη ὅτι ἐξετέλεσε καθῆκον ἐντίμου στρατιώτου καὶ εὐόρκου, διότι ἐπανέφερεν ἐν Ἀβίᾳ τὴν τάξιν, καὶ ἠνάγκασε τὸν φυγόδικον ν’ ἀναχωρήσῃ ἐκεῖθεν καὶ νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὰς ἀρχὰς, καὶ ἤδη εἶναι πολίτης ἥσυχος. Ὅπου καὶ ἂν ἐπῆγεν ὁ λοχίας Τσόγκας, πανταχοῦ ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκόν του· διότι δ’ εὐόρκως ἐκτελεῖ τὸ καθῆκόν του, τὰ ἄτακτα στοιχεῖα τὸν καταγγέλλουσιν, ἀλλὰ πάντοτε προσέρχεται εἰς τὴν Δικαιοσύνην καὶ πάντοτε ἀθῳοῦται. Προκειμένου περὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης, Κύριοι, πρέπει νὰ μάθῃ ἡ Βουλὴ ἐκ τῶν προτέρων, τί θὰ ἐξαγάγῃ ἡ ἀνάκρισις, διότι τὸ πρᾶγμα ἐγένετο κατὰ τοσοῦτον δημόσιον τρόπον, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἔντιμοι πολῖται τοῦ χωρίου Ἀνδρούσης, οἱ ὁποῖοι θὰ προσέλθωσιν ἐνώπιον τοῦ ἀνακριτοῦ, ἵνα καταθέσωσιν ἐνόρκως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἴπωσι τὴν ἀλήθειαν. Εἰς τὸν Σταυρέαν αὐτὸν ἐσχάτως ἐπῆλθεν ἡ ἰδέα νὰ γείνῃ πολιτικὸς ἄνθρωπος, καὶ ἐξέθεσεν ὀρφανὴν κάλπην ὡς ὑποψήφιος δήμαρχος. Ὡς γνωρίζετε ὅλοι οἱ πολιτευόμενοι, αἱ ὀρφαναὶ κάλπαι ψηφίζονται δυστυχῶς, καὶ ἡ κάλπη τοῦ Σταυρέα ἔλαβεν ἀρκετὰς ψήφους. Ἐκ τούτου οὗτος ἐνόμισεν ὅτι κατέχει τὸ ἐκλογικὸν πεδίον, ὅτι εἶναι ἐκλογικὸς παράγων, καὶ ὅτι κατὰ συνέπειαν ὀφείλουσιν αἱ ἀρχαὶ, ὅταν προσέρχηται ἐνώπιον αὐτῶν, ἵνα ὑπερασπισθῇ πολίτας, οἱ ὁποῖοι τῷ ὑπόσχονται φιλίαν, ὅτι ὀφείλουσι, λέγω, αἱ ἀρχαὶ νὰ τὸν ἀκούωσιν. Ἀλλ’ ὁ ἀστυνόμος ἐκεῖνος δὲν ἐννοεῖ νὰ ὑποκύπτῃ εἰς τοιούτου εἴδους ἐπιθέσεις, καὶ πάντοτε τῷ ἔδειξε τὴν θύραν τοῦ ἀστυνομικοῦ καταστήματος, πάντοτε τῷ ἔδειξεν ὅτι τοὺς ταραξίας δὲν ἐννοεῖ αὐτὸς νὰ ὑποστηρίξῃ, διότι ἄλλην ἐντολὴν ἔχει ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὸν ἔστειλαν ἐκεῖ, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Διὰ τοῦτο ὁ Σταυρέας, ἔχων τὰ προηγούμενα ἐκεῖνα, ἔχων καὶ αὐτὴν τὴν ἀφορμὴν, ὕβριζε τὸν λοχίαν Τσόγκαν καὶ ἡμᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἠναγκάσθησαν αἱ ἀρχαὶ ἐκεῖ νὰ τὸν διδάξωσιν, ὅτι ὀφείλει νὰ σέβηται τὰς ἀρχάς· τὸν ἐστενοχώρησαν δὲ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε τὸν ἠνάγκασαν νὰ ἔχῃ τὴν γλῶσσάν του μαζευμένην καὶ τὸ στόμα κλειστόν. Ἐπειδὴ λοιπὸν εἶδεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ ταπεινώσῃ τὸν ἀστυνομεύοντα λοχίαν, δὲν κατώρθωσε δὲ διὰ ψευδῶν παραστάσεων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐκεῖθεν μετάθεσίν του, κατέφυγεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡμεῖς ἐννοοῦμεν, εἰς τὸν δῆμον αὐτὸν καὶ πανταχοῦ καὶ πάντοτε, ὁσάκις ἤμεθα φίλοι τῆς Κυβερνήσεως ἢ Ὑπουργοὶ, ἐπειδὴ, λέγω, ἐννοοῦμεν, εἰς τὸν τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον πολιτευόμεθα, νὰ ὑπάρχῃ τάξις, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν πιέσεις, διὰ νὰ μὴ στενοχωρώμεθα ἀπὸ τοὺς φίλους μας, — διότι νομίζομεν ὅτι τότε θὰ ἦναι ἥσυχοι, ὅταν θὰ ὑπάρχῃ τάξις, — ἐστείλαμεν καὶ ἀξιωματικὸν ἀστυνόμον ἐκεῖ, ἀλλὰ δὲν ἐξετοπίσαμεν τὸν δραστήριον ὑπαστυνόμον Τσόγκαν, ὅπως διὰ τῶν ψευδῶν τηλεγραφημάτων ἐζήτουν τινὰς νὰ ἐπιτύχωσι, νομίζοντες ὅτι θὰ ἦτο εὐαλωτότερος ὁ ἀξιωματικὸς ἢ ἄλλος τις ὑπαξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἤθελε σταλῆ ἐκεῖ. Διὰ νὰ προκαλέσῃ λοιπὸν τὴν μετάθεσιν τοῦ λοχίου Τσόγκα ὁ Σταυρέας, ἀπεπειράθη νὰ φονεύσῃ αὐτόν. Εὐτυχῶς, διὰ νὰ ζήσῃ εἷς στρατιώτης, ὁ ὁποῖος ἐκπληροῖ τὸ καθῆκόν του καὶ ἐξετέλεσεν αὐτὸ πάντοτε ἐντίμως, δὲν ἐπῆλθε τὸ ἀποτέλεσμα τὸ λυπηρόν. Ὁ ἀστυνόμος διέταξε τὸν λοχίαν νὰ μεταβῇ εἰς τὸν στρατῶνα, καὶ δὲν τῷ ἐπέτρεψε νὰ ἐξέλθῃ. Μολονότι δὲ εἶχε καθῆκον ἀμέσως ὁ ἀστυνόμος νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἀποπειραθέντος τὴν δολοφονίαν, διότι ἦτο ἡμέρα, καὶ ἡ πρᾶξις ἐγένετο δημοσίᾳ, νὰ συλλάβῃ τὸν ἐγκληματίαν καὶ νὰ τὸν στείλῃ εἰς τὴν ἀνάκρισιν, δὲν τὸ ἔπραξε, καὶ διὰ τοῦτο θέλω ζητήσει ἀπὸ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ τιμωρηθῇ ὁ ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος, κατὰ παράβασιν τοῦ καθήκοντός του, δὲν συνέλαβε τὸν Σταυρέαν καὶ δὲν ἀπέστειλεν αὐτὸν εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν. Θὰ ζητήσω δὲ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ διατάξῃ νὰ γείνῃ ἀμέσως ἡ ἀνάκρισις, καὶ τὸ πόρισμα τῆς ἀνακρίσεως νὰ τὸ φέρῃ ἐδῶ, διὰ νὰ ἀποδείξω τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν ἐκπληροῖ τὸ καθῆκόν του, κωλυσιεργῶν καὶ ἀπασχολῶν τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοιούτων ἀντικειμένων.

§113Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι, πρὸ δύο μηνῶν...

§114Γ. Ν. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐγὼ ἔχω τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§115Χ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἔληξε τὸ ζήτημα;

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§117Χ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πῶς παρεμβάλλονται ἄλλα ζητήματα;

§118ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν.

§119Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἀπὸ τῆς 30 Ἰανουαρίου...

§120Γ. ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ. Ἀπὸ τῆς 30 Ἰανουαρίου;

§121Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἀπὸ τῆς 30 Ἰανουαρίου εἶχον ὑποβάλει μίαν ἐπερώτησιν πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτουν νὰ καταθέσῃ μερικὰ ἔγγραφα...

§122ΠΟΛΛΟΙ. Νὰ διακόψωμεν, κύριε Πρόεδρε.

§123Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρῆλθεν ἡ ὥρα νὰ διακόψωμεν. (Ἐγείρεται τῆς θέσεώς του καὶ ἀποχωρεῖ μετὰ τῶν ἄλλων Βουλευτῶν τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος).

§124Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κάθησε ν’ ἀκούσῃς τὴν διοίκησίν σου. Δὲν ἤθελον νὰ τὰ εἴπω· ἀλλ’ ἀφοῦ φεύγετε θὰ τὰ εἴπω.

§125ΤΙΝΕΣ. Δὲν ἐρροκάνιζες ἐδῶ.

§126Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Τὰ ἀκούομεν κατόπιν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις. (Γίνεται διακοπὴ ὥρᾳ 8 καὶ 40′ μ. μ. Ἐπαναλαμβάνεται δὲ ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 11 μ. μ.) Ἐπαναλαμβάνεται ἡ συνεδρίασις. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Κοκκέβης.

§128Π. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ (πρὸς τὸν κ. Κοκκέβην). Ὅ,τι κάμνετε εἶναι κατὰ τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου.

§129Ι. ΚΑΦΤΑΝΤΖΟΓΛΟΥ. Δὲν ἀναβάλλετε, κύριε Κοκκέβη, δι’ αὔριον;

§130Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Τὴν 30 Ἰανουαρίου ὑπέβαλον παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, δι’ ἧς ἐζήτουν νὰ καταθέσῃ μερικὰ ἔγγραφα, ἀφορῶντα τὴν γέφυραν ἐπὶ τοῦ Λάδωνος ποταμοῦ, καὶ συγχρόνως νὰ καταθέσῃ καὶ τὸν σχετικὸν φάκελον· ἀλλ’ ἐπειδὴ μέχρι σήμερον δὲν κατέθεσεν αὐτά, καὶ ἡ ἐπερώτησίς μου αὕτη χρήζει μεγάλης ἀναπτύξεως, θὰ παραιτηθῶ τῆς ἀναπτύξεως καὶ θὰ περιορισθῶ νὰ εἴπω ὀλίγα, ἵνα μὴ κουράσω τὴν Βουλήν. Δὲν ἔχω σκοπὸν νὰ κατηγορήσω οὐδενός· ὅ,τι θὰ εἴπω εἶναι μικρὸν μάθημα συνταγματικοῦ δικαίου, τὸ ὁποῖον ἐξακολουθεῖ ἀπό τινος χρόνου, ἤτοι ἀπὸ τῆς 12 Ἰουνίου τοῦ παρελθόντος ἔτους, νὰ μᾶς παραδίδῃ ὁ κ. Δηλιγιάννης! Καὶ δὲν μοὶ κάμνει ἐντύπωσιν, Κύριοι, τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐξακολουθεῖ· ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μοὶ κάμνει ἐντύπωσιν, εἶναι ἡ ἐπέτειος τῆς πτώσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἡ 12 Ἰουνίου, τὴν ὁποίαν ἑώρτασε κατὰ τὴν ἡμέραν ταύτην δι’ ἑνὸς λιβέλλου δημοσιευθέντος ἐν τῇ ἐφημερίδι «Πρωΐᾳ» καὶ διασύροντος τὰ καλλίτερα ὀνόματα τῆς πατρίδος...

§131ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ποῖα εἶναι;

§132Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Νὰ σᾶς τὰ εἴπω. Ἡ «ἐπέτειος», δηλαδὴ ὁ λίβελλος αὐτὸς ἀναφέρει τὸ ὄνομα τὸ ἰδικόν μου, τοῦ Κοκκέβη... Ἐὰν δὲν σᾶς ἀρέσῃ...

§133ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Πῶς!

§134Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Τότε, ὅτε ὑπεστήριζον τὸν κ. Δηλιγιάννην, ἤμην καλός, βεβαίως... Ἀναφέρει τὸ ὄνομα τοῦ Φλέσσα, τὸ ὄνομα τοῦ Πετιμεζᾶ καὶ τὰ ὀνόματα τῶν λοιπῶν δέκα ἑπτά, οὓς ἀριθμεῖ. Ἐπειδὴ δὲ ὁ κ. Δηλιγιάννης ἐξακολουθεῖ πάντοτε νὰ ἔχῃ τὴν εὐχαρίστησιν νὰ μᾶς ἐνθυμῆται, ἡμεῖς τὸν εὐχαριστοῦμεν δι’ αὐτό, διότι δεικνύει, ὅτι ζῶμεν καὶ δὲν εἴμεθα τεθνεῶτες· καὶ διότι ζῶμεν, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὴν εὐχαρίστησιν νὰ τὸν εὐχαριστῶμεν...

§135ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Τοῦτο, τὸ ὅτι ζῆτε, τὸ βλέπομεν.

§136Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δέχομαι καμμίαν διακοπήν. Ἕν ὅμως ζήτημα συνταγματικοῦ δικαίου εἶναι τὸ ἑξῆς· ὅτι κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. Δηλιγιάννη, ὅταν ἐκλέγωνται οἱ Βουλευταὶ καὶ τάσσωνται εἰς ἓν κόμμα, δὲν ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ σκεφθῶσι καὶ κάμωσιν ἐκτίμησιν, ἂν πρέπει νὰ ὑποστηρίξωσι τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, ἢ νὰ ἐκλέξωσι καὶ ὑποστηρίξωσιν ἄλλην. Καὶ ἐὰν τὸ δόγμα τοῦτο ἦτο κανών, καὶ οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ μεταβάλῃ γνώμην, βεβαίως θὰ ἐξηκολούθει νὰ διατηρῆται πᾶσα Κυβέρνησις ἐπὶ μίαν τετραετίαν ὁλόκληρον, εἴτε ὠφέλιμος εἴτε μή. Φαίνεται ὅμως, ὅτι τὸ δόγμα τοῦτο δὲν λαμβάνεται παρ’ οὐδενὸς ὑπ’ ὄψιν, καὶ ἡ ἐκτίμησις τῆς Βουλῆς εἶναι ἐκείνη, ἥτις μεταβάλλει τὰς Κυβερνήσεις, καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς Βουλῆς ἐξαρτᾶται ἡ ὕπαρξις πάσης Κυβερνήσεως, καὶ οὐδέποτε ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐκτίμησιν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὕπαρξις αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἐκτίμησιν, ὡς εἶπον, αὐτῆς τῆς Βουλῆς. Αἴφνης ἀναγινώσκετε διάφορα ὀνόματα εἰς τὰς ἐφημερίδας, καὶ ἰδίως εἰς τὴν «Πρωΐαν» καὶ εἰς ἄλλας, καὶ εἰς μίαν κυρὰ ἐνωματάρχισσαν... (γέλωτες).

§137ΠΟΛΛΟΙ. Ποία εἶναι;

§138Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Διατὶ ἐνωματάρχισσαν;

§139Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Νὰ σᾶς τὸ εἰπῶ, κύριε Καραπᾶνε. Μία κυρὰ ἐνωματάρχισσα, δηλ. παληογυναίκα, κάθεται καὶ ὑβρίζει τὴς γειτόνισσες, ἐντίμους οἰκογενείας. Διατί; διότι δὲν τὴν συναναστρέφονται! Βλέπομεν λοιπὸν μιὰ παληοεφημερίδα καὶ κάθεται καὶ ὑβρίζει κάθε ἔντιμον πολιτευόμενον, καὶ τὸν ὑβρίζει ἀσυστόλως. Διατί; Τί ἔχει νὰ χάσῃ! φόρον δὲν πληρώνει, περιουσίαν δὲν ἔχει νὰ χάσῃ· ἐκ τῶν ὕβρεων αὐτῶν κατὰ τῶν πολιτευομένων περιμένει νὰ ζήσῃ, διότι ὁ κόσμος εὐχαριστεῖται νὰ ἀναγινώσκῃ ὕβρεις εἰς τὰς ἐφημερίδας, καὶ σπεύδει νὰ ἀγοράσῃ καὶ ἀναγνώσῃ αὐτάς. Καὶ σήμερον ἀναγινώσκετε ὕβρεις κατὰ τοῦ δεῖνα, καὶ αὔριον κατὰ τοῦ ἄλλου, καὶ ἐνίοτε καθ’ ὅλων! Ἀλλὰ δὲν πταίουσιν αὐταί· πταίει ὁ κ. Δηλιγιάννης, ὅστις ἔδωκε τὴν ἀρχὴν πρὸς τοῦτο, διότι θέλων νὰ διατηρηθῇ ἐν τῇ ἐξουσίᾳ ἐνόμισεν ὅτι διὰ τῆς μεθόδου ταύτης ἠδύνατο νὰ ἐξευτελίσῃ τὰ ὀνόματα καὶ τοὺς πολιτευομένους, καὶ ὄχι μόνον νὰ ἐξευτελίσῃ τοὺς πολιτευομένους, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπαρχιακὰ κόμματα. Διατί; διότι ἔχει πολλὴν φιλαρχίαν! Ἐπὶ τριακονταετίαν πολιτεύομαι, τὸ πρῶτον δὲ βλέπω τώρα τὴν τακτικὴν ταύτην, ἐφαρμοζομένην ὑπὸ τοῦ κ. Δηλιγιάννη. Καὶ ἀναγινώσκετε εἰς τὰς ἐφημερίδας νὰ γράφῃ ὅτι «ηὐτομόλησαν οἱ δεῖνα»! Ἐπιθυμῶ, Κύριοι, νὰ κάμω τὴν ἐξήγησιν τῆς λέξεως αὐτομολεῖν. Ἡ λέξις αὐτομολεῖν κατὰ τοὺς ἀρχαίους χρόνους, ἰδίως κατὰ τοὺς Περσικοὺς πολέμους, ἐσήμαινεν ὅτι ἔφευγον ἀπὸ τὸ ἓν στρατόπεδον, ἢ τῶν Ἑλλήνων ἢ τῶν Περσῶν, καὶ μετέβαινον εἰς τὸ ἄλλο. Ὅταν δὲ ἰσχυρίζηταί τις σήμερον, ὅτι ηὐτομόλησαν αὐτοὶ καὶ αὐτοί, θέλει νὰ εἴπῃ ὅτι ἔφυγον ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ καὶ μετέβησαν εἰς τὰς τάξεις τῶν Βουλγάρων ἢ τῶν Τούρκων! Ἀλλ’ ὅταν λέγηται, ὅτι οἱ Βουλευταὶ αὐτομολοῦσι, σημαίνει ὅτι ὁ κ. Δηλιγιάννης ἀξιοῖ νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι αὐτὸς εἶναι τὸ Κράτος, καὶ ἀφοῦ αὐτὸς ἐκπροσωπεῖ τὸ Κράτος, πᾶς ἄλλος πολιτευόμενος, μὴ φίλος αὐτοῦ, εἶναι ἐχθρὸς τοῦ Κράτους, καὶ πᾶς ὅστις ἐγκαταλείπει καὶ δὲν ὑποστηρίζει τὸν κ. Δηλιγιάννην, δὲν εἶναι ἐθνικός, δὲν ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος! Τοῦτο ἐξάγεται ἐκ τῆς λέξεως αὐτομολεῖν. Ἡ ἐξήγησίς του, νομίζω, εἶναι αὕτη. Ὥστε κατὰ τὸν κ. Δηλιγιάννην ὁ ἐγκαταλείπων τὰς κομματικάς του τάξεις δι’ οἱονδήποτε λόγον, κατὰ τὴν κρίσιν του, ἐγκαταλείπει τὸ Κράτος, τὸ ἐθνικὸν στρατόπεδον, καὶ μεταβαίνει εἰς τὸ ἐχθρικόν! Δηλαδὴ νομίζει ὁ ταῦτα φρονῶν, ὅτι τοῦτο τὸ κόμμα (δεικνύει τὴν δεξιὰν πτέρυγα) ἀποτελεῖται ἀπὸ Κινέζους ἢ Βουλγάρους καὶ οὐχὶ ἀπὸ Ἕλληνας! (γέλωτες). Ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς λέξεως αὐτῆς μεταχειρίζεται καὶ τὴν λέξιν «οἱ ἀποσκιρτήσαντες»! Τί θὰ εἰπῇ «ἀποσκιρτῶσι»; Κόβονται ἀπὸ ἕνα μπουλοῦκι πρόβατα, καὶ προσκολλῶνται εἰς ἄλλο μπουλοῦκι· διότι αὐτὸ ἐννοεῖ ἡ λέξις. Μὲ συγχωρεῖτε, ἐὰν σφάλλωμαι εἰς τὴν ἐτυμηγορίαν τῆς λέξεως· ἂν ἡ ἐτυμηγορία δὲν εἶναι ὀρθή, ἂς τὴν ἐξηγήσουν φιλόλογοι, ἂν ὑπάρχωσιν ἐνταῦθα, καλλίτερον ἐμοῦ. Ἀλλὰ τὸ «ἀποσκιρτήσαντες» ἐξηγεῖται, ὅτι ὁ κ. Δηλιγιάννης εἶναι δεσπότης, κύριος, καὶ ὡς δεσπότης θεωρεῖ δούλους ταπεινοὺς τοὺς ἄλλους, καὶ ὅτι ὁ δοῦλος δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μεταστῇ εἰς ἄλλο μπουλοῦκι. Δηλαδὴ ἔχει τοὺς δούλους του, οὕτως εἰπεῖν, κοτσαντισμένους, μὲ τὸ σημάδι τῶν προβάτων! μπροσθοκοῦκι, πισθοκοῦκι, ὅπως τοὺς κόπτουν τὰ αὐτιά, διὰ νὰ γνωρίζηται τὸ σημάδι των! (γέλωτες). Λοιπὸν σημαδευμένους μᾶς εἶχε, καὶ ὡς σημαδευμένοι δὲν εἴχομεν δικαίωμα, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Δηλιγιάννη, νὰ ἤμεθα κύριοι καὶ ἐλεύθεροι εἰς τὴν πολιτικήν μας! Ἀλλ’ ὁ κ. Δηλιγιάννης ἀπεφάσισε νὰ ἐξευτελίσῃ χαρακτῆρας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντιμότεροι παντὸς ἄλλου, καὶ μᾶς ἔλεγε πέρυσι πουλημένους! Τὸν ἠρώτησα, τί ἐννοεῖ; Μᾶς ἠγόρασε μὲ χρήματα ὁ κ. Θεοτόκης; «Ὄχι», εἶπε, «δὲν εἶπον ὅτι ἠγοράσθητε, ἀλλ’ ὅτι κατεφύγετε ἐκεῖ διὰ ῥοσφέτια»! Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. Πρωθυπουργόν, ὃν ἐπὶ δέκα μῆνας ὑποστηρίζω, τὸν ἐρωτῶ, εἰς τὴν τιμήν του, εἰς τὴν ζωὴν τῶν παιδιῶν του, τί ῥοσφέτι μοῦ ἔδωκεν; Οὔτε τοῦ ἐζήτησα οὔτε μοῦ ἔδωκεν, οὔτε γνωρίζω τὴν ὑπογραφήν του...

§140ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Θὰ σὲ διαψεύσῃ.

§141Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐγὼ τὸν προκαλῶ φανερά.

§142ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἕνα γραμματέα Ἐφετείου ἠξεύρω ἐγὼ μόνον.

§143Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἡσύχασε σύ! Ἀφοῦ δὲ λέγει ὁ κύριος Δηλιγιάννης, ὅτι αὐτὸς εἶναι τὸ Κράτος, καὶ εἰς οὐδένα ἐπιτρέπεται νὰ τὸν ἐγκαταλείψῃ, καὶ ὅτι τὸ ἄλλο στρατόπεδον εἶναι ἐχθρικὸν, ἄρα «οἱ θεσμοὶ δὲν λειτουργοῦσι, διότι ἐφύγετε σεῖς οἱ 17»! Καὶ τὸ παράπονον αὐτὸ δυστυχῶς τὸ ἐξέφρασε καὶ χθὲς, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ· ἔκαμε τὴν ἀποστροφὴν, εἰπὼν, ὅτι οἱ 17 ἔντιμοι συνάδελφοι μετέστησαν ἀπὸ τὰς τάξεις του, καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ πρόγραμμά του! Νομίζω ὅτι ὤφειλον νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν, διότι πάντοτε κάμνει χρῆσιν τοῦ ὀνόματός μου, καὶ ἀπὸ ἑνὸς ἤδη ἔτους ἐξακολουθεῖ ὑβριστικῶς νὰ γράφῃ καὶ νὰ διαβαθμίζῃ τοὺς φίλους του εἰς πρωτεύοντας, δευτερεύοντας καὶ τριτεύοντας, καὶ ὅτι ἡμεῖς οἱ 17 εἴμεθα εἰς τὴν τελευταίαν βαθμίδα. Εἶναι κύριος νὰ δίδῃ οἱανδήποτε ἐκτίμησιν θέλει δι’ ἡμᾶς· ἡμεῖς ἀδιαφοροῦμεν εἰς τὰς κρίσεις καὶ τὰς ἐκτιμήσεις του. Μοὶ φαίνεται ὅμως, ὅτι ὁ κύριος Δηλιγιάννης δὲν ἔπρεπε νὰ εὕρῃ τὰς λέξεις αὐτόμολος καὶ ἀποσκιρτήσας, ἀλλ’ ἄλλην λέξιν· διότι, ὅτε ἀπεφασίσαμεν ἡμεῖς οἱ 17 ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ εἴπωμεν, ὅτι αἴρομεν τὴν ἐμπιστοσύνην μας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ὀνομασθῶμεν αὐτόμολοι, ἀλλ’ ἐπαναστάται· διότι ἡμεῖς φανερὰ τὸν ἀπεκηρύξαμεν, καὶ αὐτὴ ἡ λέξις τοῦ ἐπαναστάτου ἥρμοζεν εἰς ἡμᾶς, ἀρνηθέντας τὴν πρὸς αὐτὸν ὑποστήριξίν μας.

§144Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Συστασιῶται.

§145Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Βεβαίως κἄτι ἄλλο ἔπρεπε νὰ ὀνομασθῶμεν. Ἐπαναστάται, ἐπαναστατήσαντες καὶ κρημνίσαντες τὸ καθεστὼς ἐκεῖνο μετὰ πατάγου, καὶ οὐχὶ αὐτόμολοι. Αὐτόμολοι, κατὰ τὸ δόγμα τοῦ κυρίου Δηλιγιάννη, θὰ ἠδύναντο μᾶλλον νὰ θεωρηθῶσιν οἱ ἄλλοι, ὅσοι τὸν ἐγκατέλιπον ἠρέμα καὶ ἄνευ δηλώσεως· ἄλλως δ’ ἡμεῖς οἱ 17 εἴμεθα τὸ κεσέμι, ποῦ ἐκόψαμεν, ὡς κατέχοντες πρώτην θέσιν εἰς τὸ κόμμα του, καὶ μᾶς ἠκολούθησαν καὶ οἱ ἄλλοι, καὶ ὡς τοιοῦτοι ὠφείλομεν νὰ τύχωμεν μεγαλειτέρας ἐκτιμήσεως, διότι κατέστημεν ἱκανοὶ νὰ δώσωμεν εἰς τὸ Κράτος βιώσιμον Κυβέρνησιν καὶ οὐχὶ νὰ ὑβριζώμεθα.

§146Ε. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Περὶ Βουδούρη καὶ Ρούφου τί ἰδέαν ἔχετε; Δὲν εἶναι αὐτόμολοι;

§147Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἀλλὰ λέγων χθὲς ὁ κ. Δηλιγιάννης ὅτι δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ πρόγραμμά του, διότι ἡμεῖς οἱ 17 μετέστημεν ἀπὸ τὴν μίαν φάλαγγα εἰς τὴν ἄλλην, καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν Προϋπολογισμόν του, ἀπατᾶται· καὶ θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, ὅτι ὁ Προϋπολογισμός του ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν, τῇ εἰσηγήσει τοῦ διαδόχου του, τοῦ κ. Ράλλη. Καὶ ἐνθυμήθητε ὅτι ὁ κ. Ράλλης, ἀναλαβὼν τὴν Κυβέρνησιν, ἐζήτησε τὸν ψῆφον τῆς Βουλῆς καὶ εἶπε: «Κύριοι, δὲν ἐννοῶ νὰ καθήσω οὔτε δευτερόλεπτον ἐν τῇ Κυβερνήσει, ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν ἐκφράσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην της πρὸς ἐμέ». Ὁμοθύμως δὲ ἡ Βουλὴ δι’ ἀναστάσεως περιέβαλε τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κυρίου Ράλλη μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην της, καὶ ἐψήφισε τὸν Προϋπολογισμὸν ἐκεῖνον τοῦ κ. Δηλιγιάννη! Ὥστε ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι ἡ Βουλὴ σύσσωμος δὲν εἶχεν ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Δηλιγιάννη καὶ οὐχὶ πρὸς τὸν κατά τι ἀκρωτηριασθέντα Προϋπολογισμόν του καὶ πρὸς τὸ πρόγραμμά του, διότι τοιοῦτον δὲν ἔχει. Ὁ κ. Ράλλης ἦτο σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός του καὶ ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων του. Δὲν ἠδύνατο συνεπῶς ὁ κ. Δηλιγιάννης νὰ παραπονεθῇ, ὅτι δὲν ἤθελεν ἐφαρμοσθῆ ὑπ’ αὐτοῦ τὸ πρόγραμμά του, ἀφοῦ ἀπεδέχθη τὸν Προϋπολογισμόν του.

§148Ε. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Κύριε Κοκκέβη, δὲν ἀφίνετε, παρακαλῶ;

§149Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐγὼ, γέροντά μου, τὰ λέγω αὐτὰ, ὅπως παύσωσιν αἱ ὕβρεις αἱ καθημεριναί. Δὲν τὰ λέγω διὰ νὰ ὑβρίσω κανένα, οὔτε ἐννοῶ, ὅτι εἶναι ἄλλος καλλίτερος ἐμοῦ καὶ δύναται νὰ μὲ ὑβρίζῃ διὰ τὰ ῥουσφέτια, διότι ἀπὸ τὰς 5 χιλιάδας ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουσιν εἰς τὸ Κράτος, τὰς 4 χιλιάδας εἶχεν ὁ κ. Δηλιγιάννης, οἱ δ’ ἄλλοι ἦσαν μόνιμοι. Τὸ καταλαμβάνεις; ἢ δὲν τὸ καταλαμβάνεις; Κάθησαι λοιπὸν ἐκεῖ ποῦ κάθησαι, διὰ νὰ μὴ ἔρχηται καθένας σὰν τὴν κυρὰ ἐνωματάρχισσα, ποῦ εἶπον πρότερον, νὰ ὑβρίζῃ τὸν ἕνα καὶ τὸν ἄλλον, χωρὶς νὰ ἠξεύρῃ τὴς πομπαῖς τὴς ἰδικαῖς του.

§150Ε. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Ἔχεις δίκαιον, κύριε Κοκκέβη, ὅταν σὲ προσβάλωσι, νὰ ἀμυνθῇς. Ἀλλὰ δὲν ἐξελέγης οὕτως. Ἔπρεπε νὰ εἰπῇς πῶς ἐξελέγης.

§151Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἡσύχασε, γέροντά μου! Καὶ παραπονεῖται ὁ κύριος Δηλιγιάννης, ὅτι ἐματαιώσαμεν τὰ σχέδιά του! Ἀλλ’ ἐγὼ δὲν ἠξεύρω κατὰ τί ἐματαιώθησαν τὰ σχέδιά του. Τί ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ δὲν τοῦ τὸ ἐχορήγησε; Τί ἐζήτησε νὰ τοῦ ψηφίσῃ καὶ δὲν τοῦ τὸ ἐψήφισε καθ’ ὅλον τὸ διάστημα ἐκεῖνο; Ἀλλ’ εἶχεν ἀποκάμει ἡ Βουλή, διότι σήμερον ὁ κ. Δηλιγιάννης ἀνεβίβαζε τὸ ἓν νομοσχέδιον, τὴν ἄλλην ἡμέραν τὸ κατεβίβαζε. Τὰ στρατιωτικά του νομοσχέδια τὰ κατεβίβασε πολύ, καὶ δι’ αὐτὸ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν κ. Λυμπρίτης ἐγκατέλειψε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὴν Βουλήν! Καὶ ἐνῷ ἐπεριμέναμεν αὐτὰ τὰ σωτήρια νομοσχέδια καὶ τὸ περὶ καταργήσεως τῆς διοικητικῆς διαιρέσεως, τὸ ὁποῖον εἶχεν εἰς τὸ πρόγραμμά του, τὸ ἐγκατέλιπε καὶ αὐτό, καὶ οὐδαμοῦ εὑρίσκετο! Καὶ ἀνέβαλλε καὶ ἀνέβαλλε τὴν ψήφισιν καὶ αὐτοῦ καὶ τῶν ἄλλων! Ἐπὶ τέλους ἀπελπισθέντες ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Δηλιγιάννη, καὶ βλέποντες ὅτι δὲν δύναται νὰ διοικηθῇ τὸ Κράτος, οὔτε ἦτο αὐτὸ πλέον Κράτος, καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ ἦναι Κράτος, ἀφοῦ κατήντησε νὰ ἔχῃ τοιαύτην διοίκησιν καὶ τοιαύτην Κυβέρνησιν, τί ἔπρεπε νὰ κάμωμεν; Ἀπεφασίσαμεν νὰ δώσωμεν βιώσιμον Κυβέρνησιν εἰς τὸ Κράτος, ἡ ὁποία ἐδείκνυεν ὅτι εἶχεν ἕν πρόγραμμα, —εἴτε καλὸν εἴτε κακόν, ἀδιάφορον, εἶχεν ὁπωσδήποτε πρόγραμμα, —καὶ ἠδύνατο νὰ ζήσῃ, καὶ ἔζησεν. — Ἀλλὰ συμβεβηκότα ἄλλα ἔφεραν τότε εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν κ. Ράλλην, καὶ ὁ κ. Δηλιγιάννης δὲν ἔμεινεν εὐχαριστημένος, καὶ ἐζήτει νὰ διαλυθῇ ἡ Βουλή, «διότι δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἡ Βουλὴ τῶν Κοκκέβηδων!» Βεβαίως, ὅτε ὑπεστηρίζετο ἀπὸ τὴν Βουλὴν τῶν Κοκκέβηδων, ἦτο ἀρίστη ἡ Βουλή· ὅτε δὲ οἱ Κοκκέβηδες τὸν ἀπεκήρυξαν, ἡ Βουλὴ ἔπρεπε νὰ διαλυθῇ, διότι δὲν τὸν ἠνέχθη ἐπὶ πλέον! Ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω διατὶ δὲν ἐχαρακτήρισεν αὐτόμολον καὶ τὸν κ. Βουδούρην, ὅστις ἐγκατέλειψε τὸ κόμμα του καὶ προσῆλθε πρὸς αὐτόν...

§152Ι. Γ. ΛΑΠΠΑΣ. Ἀρκετά, κύριε Πρόεδρε.

§153Ζ. ΣΑΡΑΒΕΛΑΣ. Ὁ Βουδούρης ἔφυγεν ὅτε τὸ κόμμα του ἦτο εἰς τὴν ἐξουσίαν.

§154Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἀλλὰ παραλείπων ταῦτα ἔρχομαι εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ κ. Δηλιγιάννη, τὴν ὁποίαν ἀπεκάλυψεν ὁ «Νεολόγος» τῶν Πατρῶν. Καὶ ἀπεκαλύφθη, ὅτι ὁ κ. Δηλιγιάννης, θέλων ἐκ φιλαρχίας νὰ μένῃ εἰς τὴν ἀρχήν, ἠπείλει τὸν τόπον μὲ ἐπανάστασιν, μὲ τὴν ἰδέαν τοῦ μονοπωλίου τῆς σταφίδος, καὶ αἱ ταραχαὶ ἐξετείνοντο καὶ ἐπετείνοντο, ἕως ὅτου ἀναλαβὼν ὁ κ. Ράλλης τὴν Κυβέρνησιν ἐπανέφερεν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον τὴν τάξιν. Καὶ ἐνθυμοῦμαι ὅτι πέρυσι, κατὰ τὴν αὐτὴν περίπου ἐποχήν, παρετήρησα εἰς τὸν κ. Ράλλην, ὅτι ὁ λαὸς εὑρίσκετο εἰς διάφορα μέρη ἐν ἐπαναστάσει, καὶ ἐτοιχοκολλήθησαν ἐπαναστατικαὶ προκηρύξεις, καὶ τοῦ ἐσύστησα, δόσας αὐτάς, νὰ μεριμνήσῃ καὶ ἐπαναφέρῃ τὴν τάξιν. Καὶ ἐνῷ ὁ κ. Ράλλης ὑπέσχετο νὰ τιμωρήσῃ αὐστηρῶς τὸ ἔγκλημα, ὁ συνεργάτης του τότε Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης δὲν κατέβαλε τὴν δέουσαν ἐνέργειαν πρὸς τιμωρίαν, καὶ ἐματαίωσε τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. Ράλλη. Ἂν ἐσυμφώνησαν ν’ ἀφήσωσιν ἀκαταδίωκτον τὸ ἔγκλημα, ἢ διετέλουν ὑπὸ κηδεμονίαν καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ τὸ τιμωρήσωσιν, ἀγνοῶ. Πείθομαι ὅμως, ὅτι ὁ κ. Ράλλης δὲν διετέλει ὑπὸ κηδεμονίαν, διότι τὸν βλέπω καθήμενον ἀπὸ πολλοῦ εἰς ἀπόκεντρον ἐν τῇ Βουλῇ μέρος, καὶ ἐκ τούτου πείθομαι, ὅτι εἶχε ξεσχίσει, ὡς Πρωθυπουργός, τὸ πρόγραμμα τοῦ κ. Δηλιγιάννη, μὴ ἀποδεχθεὶς τὴν διάλυσιν τῆς Βουλῆς καὶ τὸ πρόγραμμα τῆς διοικήσεως τοῦ κ. Δηλιγιάννη, ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἔμεινε πλέον τίποτε! Ἡ διοίκησις τοῦ κ. Δηλιγιάννη πῶς εὑρίσκετο ἐν ἐπαναστάσει, μᾶς τὸ ἀπεκάλυψεν ἡ ἐφημερὶς «Νεολόγος» τῶν Πατρῶν, ὅστις ἐδημοσίευσε μίαν ἐπιστολὴν τοῦ κ. Θανοπούλου, τότε Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, πρὸς τὸν ἐν Πύργῳ τῆς Ἠλείας Εἰσαγγελέα κ. Καρβούνην, δι’ ἧς τῷ ἔλεγεν: «Ἐκκαύσατε τὴν ὁρμὴν τοῦ λαοῦ! ἀφήσατε τὴν πυρκαϊάν!» κτλ. Ἐὰν ἡ ἐπιστολὴ αὕτη ᾖναι ψευδής, ἔπρεπεν ὁ δημοσιεύσας αὐτὴν νὰ καταδιωχθῇ ἐπὶ συκοφαντίᾳ· ἐὰν ὅμως ᾖναι ἀληθής, διατὶ ὁ κ. Ράλλης μετὰ τοῦ κ. Μερλοπούλου δὲν ἐτιμώρησαν τὸν γράψαντα αὐτήν; Ἐγὼ παραδίδω τὴν ἐφημερίδα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, μὲ τὴν σύστασιν νὰ μεριμνήσῃ καὶ τιμωρήσῃ τὸν γράψαντα τὴν ἐπιστολήν, ἐὰν ᾖναι ἀληθής, καὶ μὲ τὴν προσθήκην, ὅτι ἅμα τὰ τούμπανα ἀκούῃ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ γείτονός του, ἂς περιμένῃ ὅτι θὰ κτυπήσουν καὶ εἰς τὴν ἰδικήν του!...

§155ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἐνθυμεῖσαι ποῦ σοῦ ἔκαμαν τὴν τιμητικὴν πυραμίδα;

§156Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Πάντοτε γίνονται αὐτὰ διὰ τοὺς ζωντανούς, καὶ οὐχὶ διὰ τοὺς τεθνεῶτας.

§157ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Ἔχουν τὸν νοῦν τους εἰς τὸ ῥοκάνισμα!

§158Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Σὺ ἐρροκάνισες τὰ δύο τρίτα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων!

§159ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ παρήγγελλες δι’ ἐπιστολῶν νὰ σοὶ στείλουν τὰ κάρβουνα στὸ σπίτι!

§160Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐγὼ ἐκλέγομαι ἐπὶ τριακονταετίαν οὐχὶ ἕνεκα τῶν ῥοσφετίων, ἀλλὰ διότι ὁ λαὸς μὲ ἐκτιμᾷ καὶ μὲ ἀγαπᾷ· ἀπατῶνται δὲ ὅσοι νομίζουσιν, ὅτι δύνανται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ μὲ ῥίψωσιν εἰς τὴν περιφρόνησιν τοῦ κοινοῦ τῆς ἐπαρχίας μου.

§161Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Εἶναι νοήμονες οἱ συνεπαρχιῶταί σου.

§162Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Βεβαίως, ὡς καὶ οἱ ἰδικοί σου, καὶ θὰ ἴδῃς τὴν τύχην σου!

§163Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Εἶδον τὴν πυραμίδα!

§164Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Βεβαίως στήνουν πυραμίδας εἰς τοὺς ζωντανοὺς καὶ ἔχοντας κόμμα πρὸς καταπολέμησιν αὐτῶν, καὶ οὐχὶ εἰς τεθνεῶτας. Εἶπον ταῦτα, διότι δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν λίβελλον, τὸν ὁποῖον ἔγραψεν ἡ «Πρωΐα».

§165ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ τὴν εὐχαριστήσητε, διότι σᾶς θεωρεῖ ἀρχηγόν.

§166Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Τοῦ κυρίου Κεφαλᾶ.

§167Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Λοιπὸν τελειώνω, λέγων ὅτι ἤθελον διὰ τῆς ἀρχικῆς ἐπερωτήσεώς μου ν’ ἀποδείξω, πῶς διαχειρίζονταί τινες τὰ δημόσια χρήματα, καὶ πόσα χρήματα ἐδαπανήθησαν εἰς ἔργα ἄνευ δημοπρασίας, ὡς διὰ κατασκευὴν μιᾶς γεφύρας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Λάδωνος, διὰ τὴν ὁποίαν ἐδαπανήθησαν 200,000 δραχμαὶ ἄνευ δημοπρασίας καὶ χωρὶς νὰ κατασκευασθῇ τὸ ἔργον! Καὶ ἐὰν κατέθετεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰ ζητηθέντα ἔγγραφα, ἤθελον σᾶς ἀποδείξει, ὅτι ἡμεῖς πρέπει νὰ κατηγορήσωμεν σᾶς διὰ τὰ ῥοσφέτια, καὶ ὄχι σεῖς ἡμᾶς.

§168ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ παραπονεθῆτε κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι δὲν κατέθηκε τὰ ἔγγραφα.

§169Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δὲν κατετέθησαν, διότι θὰ ἠδύνατο νὰ λειτουργήσῃ Εἰδικὸν Δικαστήριον.

§170ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Μπᾶ! Καὶ ἐφοβήθης!

§171Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Καὶ ἐφ’ ὅσον διετέλεσα φίλος τοῦ κ. Δηλιγιάννη ἐξέφερον πάντοτε τὴν γνώμην μου ἀπεριφράστως, ἐπειδὴ δὲ τὸν ἔβλεπον δυσφοροῦντα, καὶ λίαν δικαίως, διότι ἐν τῇ ἡλικίᾳ, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται, δὲν εἶναι δυνατὸν πλειότερον νὰ ἐργάζηται, ἵνα ὑπογράφῃ ἐπὶ 8 καὶ 10 ὥρας ἑκατοντάδας δημοσίων ἐγγράφων, τῷ εἶπον νὰ προβῇ εἰς ἓν μέτρον, νὰ κάμῃ ὑφυπουργοὺς, διὰ νὰ ἔχωσιν οἱ Ὑπουργοὶ καιρὸν νὰ σκέπτωνται βαθύτερον καὶ ἠρεμώτερον διὰ τὴν διοίκησιν τοῦ Κράτους.

§172ΠΕΡ. ΑΛΕΞΑΚΗΣ. Καὶ σᾶς παρεκάλεσε νὰ συντάξητε τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, ὡς εἰδικός!

§173Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Τῷ εἶπον νὰ παρακαλέσῃ τὸν ἀδελφὸν τοῦ κυρίου Ἀγγελοπούλου, τὸν ἀγγλομαθῆ, ἵνα συντάξῃ τὸ νομοσχέδιον. Βλέποντες λοιπόν, ὅτι τὸ Κράτος καὶ τὰ συμφέροντα αὐτοῦ ἐκινδύνευον, καὶ ὅτι τὸ σκάφος τῆς Πολιτείας ἐκινδύνευε νὰ πνιγῇ, ἐτρέξαμεν οἱ 17, ὡς ναυαγοσῶσται, καὶ ἐσώσαμεν τὸ πλοῖον, τὸ ὁποῖον οὔτε κυβερνήτην οὔτε πλήρωμα εἶχε πλέον! Κυβέρνησιν ὠφείλομεν νὰ εὕρωμεν, καὶ δώσωμεν εἰς τὸ Κράτος, καὶ τὴν ἐδώκαμεν. Καὶ διότι τὴν ἐδώκαμεν, ὑβριζόμεθα οἱ 17 μόνον, καὶ ὄχι οἱ 42, διότι τόσοι ἐκ τοῦ κόμματος τοῦ κ. Δηλιγιάννη προσῆλθον εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§174ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀρκετὰ, ἀρκετά.

§175Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ταῦτα λέγω, ἵνα δοθῇ τέρμα εἰς τὴν ὑβριστικὴν διὰ τῶν ἐφημερίδων συζήτησιν.

§176Ι. Γ. ΛΑΠΠΑΣ. Μὴ σᾶς κάμνουν ἐντύπωσιν.

§177Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ποτὲ, κὺρ Γιαννάκη, δὲν μοῦ ἔκαμαν ἐντύπωσιν οὔτε μοῦ κάμνουν. Γνωρίζω ὅτι τοὺς καλοὺς ὑβρίζουν, καὶ ὄχι τοὺς ἀναξίους προσοχῆς, καὶ διότι εἰς τὸν πολιτικὸν ἀνταγωνισμὸν ἀντεπεξέρχονται μὲ ὕβρεις, τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει σημασίαν· σὺ δὲ κάθησαι καὶ θαύμαζε τὸ δόγμα τοῦ κ. Δηλιγιάννη, ὅτι αὐτὸς εἶναι τὸ Κράτος! (γέλωτες).

§178Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ἔχω ν’ ἀνακοινώσω ἓν τηλεγράφημα...

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὔριον, αὔριον. Τὸ σταφιδικὸν τώρα.

§180Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ γίνηται τοιοῦτος θόρυβος, κύριε Πρόεδρε. Ἡ Βουλὴ ἠνέχθη ν’ ἀκούσῃ ὅλας τὰς ἀηδίας, τὰς ὁποίας προηγουμένως ἤκουσε, καὶ δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ὑπομονὴν ν’ ἀκούσῃ τηλεγραφήματα ἀφορῶντα εἰς τὰ συμφέροντα τῶν συμπολιτῶν ἡμῶν;

§181Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Τί εἴπετε; Ὅτι εἶπον ἀηδίας μεγαλειτέρας ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας λέγετε σεῖς; (θόρυβος).

§182Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Ἀρκετὰ ἐγελωτοποιήθη ἡ Βουλή, καὶ δὲν κρίνω ἄξιον ν’ ἀπαντήσω εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ. Ἔχω τηλεγράφημα ἀπευθυνόμενον καὶ πρὸς ἄλλους κ. συναδέλφους. Τὸ τηλεγράφημα προέρχεται ἐκ Κρανιδίου, εἶναι δὲ ὑπογεγραμμένον ὑφ’ ὅλων τῶν ἐκεῖσε ὑπαλλήλων, παρακαλούντων ἡμᾶς νὰ διαβιβάσωμεν θερμὴν παράκλησιν πρὸς τὴν Βουλήν, ὅπως προτοῦ λήξωσιν αἱ ἐργασίαι αὐτῆς ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως τῆς ἀναγκαστικῆς συμμετοχῆς τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§184ΧΑΡ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ στέρξῃ νὰ προταχθῇ τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου τὸ περὶ σίτου νομοσχέδιον.

§185ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτό;

§186ΧΑΡ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐὰν ὑπάρξῃ μικρά τις συζήτησις ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου, θὰ ὑπάρξῃ πολὺ μεγαλειτέρα ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τοῦ σίτου...

§187ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Βουλευτά...

§188ΧΑΡ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Ὀλίγας λέξεις μόνον θὰ εἴπω. Ἐγὼ ἀντιπροσωπεύω τὴν ἐπαρχίαν Φθιώτιδος, ἥτις, ὅσον καὶ ἡ Θεσσαλία, ἐνδιαφέρεται διὰ τὰ σιτηρά...

§189Ν. ΓΟΥΛΙΜΗΣ. Καὶ ἄλλαι ἐπαρχίαι.

§190ΧΑΡ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν ἂς ἔλθωσι νὰ ὑποβάλωσι τὰ παράπονά των. Τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον ἐψηφίσθη εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν, καὶ πρόκειται σήμερον νὰ ψηφισθῇ εἰς τρίτην. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν νὰ συζητηθῇ τὴν ἑσπέραν ταύτην τὸ νομοσχέδιον τοῦ σίτου εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, καὶ αὔριον νὰ ψηφισθῇ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν, τὴν δὲ Παρασκευὴν εἰς τρίτην, μετὰ ταῦτα δὲ νὰ ψηφισθῇ τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον. (Διαμαρτυρίαι ἐκ μέρους πολλῶν Βουλευτῶν). Ἡμεῖς ἐπὶ τόσα ἔτη εἴχομεν τὴν ὑπομονὴν καὶ τὴν προθυμίαν νὰ σᾶς ψηφίζωμεν ὅ,τι νομοσχέδιον μᾶς ἐπαρουσιάζετε...

§191Ι. Γ. ΛΑΠΠΑΣ. Ἐπὶ δώδεκα ἔτη!

§192ΑΧ. ΧΟΙΔΑΣ. Μᾶς διωρθώσατε!

§193ΧΑΡ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Δὲν πταίομεν ἡμεῖς διὰ τοῦτο. Ὅπως, λέγω, ἡμεῖς ἐψηφίζομεν ἐπὶ τόσα ἔτη πᾶν νομοσχέδιόν σας, οὕτω καὶ σεῖς πρέπει νὰ μὴ δυσανασχετῆτε, ἀλλὰ νὰ μᾶς ἀκούητε. Εἶμαι ὑπερβέβαιος, ὅτι, ἐὰν τὴν ἑσπέραν ταύτην ψηφισθῇ τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον, πρέπει νὰ διαγραφῇ πλέον τὸ νομοσχέδιον περὶ σίτου.

§194Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Ἐννοεῖται αὐτό.

§195ΧΑΡ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Διὰ τοῦτο προβάλλω τὴν παράκλησιν, καὶ νομίζω ὅτι, ὅπως ἡμεῖς δὲν ἠρνήθημεν οὔτε ἀρνούμεθα νὰ ψηφίσωμεν σταφιδικὰ νομοσχέδια, οὕτω καὶ σεῖς πρέπει νὰ ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον διὰ τοὺς πτωχοὺς γεωργούς, τοὺς ὁποίους ἔχομεν ἐγκαταλείψει.

§196Ι. Γ. ΛΑΠΠΑΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, κύριε Πρόεδρε.

§197ΧΑΡ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἦσθε 15, μάλιστα.

§199Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. ἐκ Φθιώτιδος Βουλευτοῦ εἶναι, νομίζω, ἀξία πάσης προσοχῆς. Ἡ πρόταξις τοῦ νομοσχεδίου περὶ σίτου πρὸ τοῦ σταφιδικοῦ ἐπιβάλλεται ὑπὸ τοῦ συμφέροντος ὅλων τῶν σιτοπαραγωγῶν ἐπαρχιῶν, καὶ εἰς τὴν ψηφοφορίαν, ἡ ὁποία θὰ ἐπακολουθήσῃ, οὐδεμία, νομίζω, ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι πάντες θὰ εὑρεθῶμεν σύμφωνοι. Ἡ ὑποβολὴ τῆς περὶ ἧς πρόκειται προτάσεως νόμου πρέπει νὰ ἔχῃ ὡς συμπέρασμα τὴν πρόταξιν τῆς προτάσεως ταύτης· ἄλλως θέλομεν θεωρηθῆ, ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. ἐκ Φθιώτιδος Βουλευτής, ὅτι οὐδὲν ἄλλο πράττομεν ἐνταῦθα εἰμὴ νὰ ἐμπαίζωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἔστειλαν ἐδῶ. Ἐὰν μέχρι σήμερον ἐκ Θεσσαλίας δὲν ἠκούσθησαν φωναί, οἷαι ἠκούσθησαν πέρυσιν ἀπὸ τὴν Βαρβάσαιναν, ἂς ἦναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή, ὅτι τοῦτο συνέβη, διότι οἱ χωρικοὶ τῆς Θεσσαλίας...

§200Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Δὲν ἐνδιαφέρονται διὰ τὸν φόρον τοῦ σίτου.

§201Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Τοῦτο, λέγω, συνέβη, διότι ἐπώλησαν τὰ προϊόντα των, καὶ δὲν εὑρίσκονται σήμερον ταῦτα ἐν παρακαταθήκῃ...

§202ΕΥΑΓΓ. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Κάμετε καὶ σεῖς παρακράτησιν.

§203Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Ἡμεῖς δὲν θέλομεν παρακράτησιν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐπῆλθεν ἡ νέα ἐσοδεία, καὶ ἐπειδὴ γνωρίζομεν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ σίτου μετ’ ὀλίγας ἡμέρας θὰ κατέλθῃ εἰς 20 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν, καὶ δὲν γνωρίζομεν, ἂν δυνάμεθα πλέον νὰ ἔχωμεν γεωργίαν μὲ 20 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν τὸν σῖτον, διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιβάλῃ ταχέως τὸν φόρον, τὸν ὁποῖον ζητοῦμεν ἡμεῖς, εἰς τὸν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσαγόμενον σῖτον. Παρακαλῶ δὲ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κυρίου ἐκ Φθιώτιδος Βουλευτοῦ.

§204Λ. ΜΠΕΛΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεὶς παραγνωρίζει τὴν σοβαρότητα τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος· πάντες ἀναγνωρίζομεν, ὅτι τὸ σταφιδικὸν ζήτημα ἐνδιαφέρει οὐ μόνον τὴν Πελοπόννησον καὶ τὰς σταφιδοφόρους ἐπαρχίας, ἀλλὰ καὶ τὸ ὅλον ἔθνος. Ἀλλ’ ἀφ’ ἑτέρου δὲν εἶναι ζήτημα, ὅτι οἱ γεωργικοὶ πληθυσμοὶ οὐ μόνον τῆς Θεσσαλίας, ἀλλὰ καὶ τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος καὶ τῶν νήσων, ἐὰν αὗται καλλιεργῶσι τὸν σῖτον, καὶ τῆς Πελοποννήσου πάσχουσι, καὶ πάσχουσι πολὺ δεινότερον ἀπὸ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς. Εἰς πᾶν ἔθνος, κύριε Πρόεδρε, ἡ γεωργία ἀποτελεῖ μέγιστον παράγοντα ἐθνικοῦ πλούτου, ἐν Ἑλλάδι δὲ μετὰ τῆς ναυτιλίας ἀποτελεῖ τὸ ὅλον τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου. Καὶ ἡ σταφιδοπαραγωγὴ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ τμῆμα τῆς γεωργίας. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Βουλὴν ἡ μέριμνα ὑπὲρ τῶν γεωργικῶν πληθυσμῶν, ὅπως καὶ ὑπὲρ τῶν σταφιδοφόρων· εἶχε δὲ δίκαιον ὁ προλαλήσας, εἰπών, ὅτι, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ σταφιδικὸν νομοσχέδιον ἀπόψε εἰς τρίτην ἀνάγνωσιν, βεβαίως, κατὰ τὰ ἐπικρατοῦντα ἔθιμα, δὲν θὰ ἦναι δυνατὸν αὔριον νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ Βουλή, καὶ ἑπομένως θὰ μείνῃ πᾶσα σκέψις ἐκκρεμής. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει ν’ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν, διότι εἶναι σκοπὸς νὰ ἔλθωμεν εἰς πρακτικὰ ἀποτελέσματα.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ὑπέβαλε τοιαύτην πρότασιν.

§206Λ. ΜΠΕΛΛΟΣ. Ὑποβάλλομεν ἡμεῖς τὰς παρατηρήσεις μας, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αὐταί. Παρακαλοῦμεν, ἱκετεύομεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν νὰ ῥίψωσι βλέμμα ἵλεον πρὸς τοὺς γεωργικοὺς πληθυσμούς, τῶν ὁποίων ἡ κατάστασις εἶναι οἰκτρά. Ἂς γείνωσι δύο συζητήσεις ἐπὶ τοῦ γεωργικοῦ ζητήματος, τοσοῦτο μᾶλλον, καθόσον διὰ τὸ γεωργικὸν ζήτημα ἡμεῖς προτείνομεν ἀντάλλαγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ὠφελήσῃ τὸ Κράτος, ἐνῷ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα τείνει μᾶλλον νὰ φέρῃ ἀφαίμαξιν γενικωτάτην εἰς τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, καὶ νὰ διασείσῃ μάλιστα αὐτά. Διὰ τοῦτο λοιπὸν νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ προταχθῇ τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου ἡ πρότασις νόμου περὶ αὐξήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ σίτου. (Ἐνταῦθα καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου ὁ ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Νικολαΐδης).

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ προτάξεως τοῦ νομοσχεδίου τοῦ σίτου πρὸ τοῦ σταφιδικοῦ παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὑπὲρ τοὺς 15). Πολὺ καλά, θὰ γείνῃ ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ τροποποιηθῇ ἡ ἡμερησία διάταξις καὶ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ αὐξήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ σίτου πρὸ τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου λέγουσι Ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν Ὄχι.

§208Π. ΓΚΙΚΑΣ. Δηλῶ ὅτι θὰ ἀρνηθῶ ψῆφον, διότι εἶμαι ἐναντίος ἀμφοτέρων τῶν περὶ ὧν πρόκειται νομοσχεδίων.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία. (Γίνεται ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν, ὡς ψηφολεκτῶν, τῶν βουλευτῶν Β. Μαστραπᾶ καὶ Ι. Γ. Λάππα, καὶ εἶτα ἡ διαλογὴ, κατὰ τὸ ἑπόμενον πρωτόκολλον ψηφοφορίας).

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφοφόρησαν ἐν ὅλῳ 133. Ἐκ τούτων ἐψήφισαν κατὰ τῆς προτάσεως 107, ὑπὲρ αὐτῆς 24, καὶ 2 ἠρνήθησαν ψῆφον. Ἑπομένως ἡ πρότασις περὶ προτάξεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ σίτου ἀπερρίφθη. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ ἐγγείου φόρου καὶ ἐξαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ σταφιδοκάρπου καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ φορολογίας τοῦ σταφιδοκάρπου καὶ περὶ συστάσεως τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης νόμων». Ὁ κύριος Καραπᾶνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Παρακαλῶ ἕνα τῶν κυρίων ἀντιπροέδρων τῆς Βουλῆς νὰ μὲ ἀντικαταστήσῃ.

§211Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί;

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ι. Νικολαΐδης). Διότι δὲν δύναμαι νὰ προεδρεύσω ἐπὶ τῆς συζητήσεως τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου, ἀφοῦ εἶμαι σύμβουλος τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης. (Ἐνταῦθα καταλαμβάνει τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου ὁ ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Γιαννακίτσας).

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Καραπᾶνος ἔχει τὸν λόγον.

§214Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου τοῦ σταφιδικοῦ, ὄχι ὅπως ἐκφράσω γνώμην ὑπὲρ ἢ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἀλλ’ ὅπως ζητήσω ἐξηγήσεις παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὡς πρὸς τ’ ἀποτελέσματα τοῦ νομοσχεδίου σχετικῶς πρὸς τὸν Προϋπολογισμόν. Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα θὰ εὑρεθῇ, κατ’ ἐμὴν γνώμην, ἀναμφισβητήτως εἰς ἀπόλυτον ἀδυναμίαν νὰ καταβάλῃ πρὸς τὸ Δημόσιον τὸ ἀντίτιμον τοῦ φόρου εἰς εἶδος, τὸ ὁποῖον ἀνεγράφη εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, δηλαδὴ ποσὸν 4,800,000 δραχμῶν. Τὸ εἰς εἶδος ποσὸν σταφίδος, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπραχθῇ κατὰ τὸ νομοσχέδιον, τίθεται ἀπολύτως ἐν τῇ αὐτῇ κατηγορίᾳ, ἐν ᾗ καὶ πᾶσα ἡ ἄλλη σταφίς, τὴν ὁποίαν θὰ συλλέξῃ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα εἴτε ἐκ τῆς παρακρατήσεως εἴτε ἐξ ἀγορᾶς πλεονάσματος, τίθεται δὲ ἀπολύτως εἰς τὴν διάθεσιν αὐτῆς. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου λέγει (ἀναγινώσκει): Ὁ κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης προσαγόμενος σταφιδόκαρπος ἐξομοιοῦται πρὸς τὴν κατὰ τοὺς νόμους ΒΦΠΓʹ τοῦ 1899 καὶ ͵ΒϠΞΕʹ τοῦ 1903 καταβαλλομένην εἰς εἶδος εἰσφοράν, εἰσάγεται δὲ καὶ ἀποταμιεύεται ἐν ταῖς ἀποθήκαις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, διατιθέμενος ὑπ’ αὐτῆς. «Ὡσαύτως εἰσάγεται, ἀποταμιεύεται καὶ διατίθεται καὶ τὸ κατὰ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ παρόντος νόμου ἀγοραζόμενον ὑπὸ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης πλεόνασμα.» Κατὰ δὲ τὸ ἄρθρον 23 (ἀναγινώσκει) «ὁ ἐν ταῖς ἀποθήκαις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἀπὸ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1904 καὶ ἐφεξῆς εἰσαγόμενος σταφιδόκαρπος εἴτε λόγῳ εἰσφορᾶς, εἴτε λόγῳ φόρου εἰς εἶδος, εἴτε λόγῳ πλεονάσματος, διατίθεται διὰ δημοσίου συναγωνισμοῦ. Ἐπιτρέπεται ὅμως εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἡ ἐξώδικος πώλησις τῶν ⅘ τοῦ σταφιδοκάρπου τούτου.» Ὥστε ὁ σταφιδόκαρπος, τὸν ὁποῖον θὰ συλλέξῃ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, οὐδεμίαν θὰ ἔχῃ διαφοράν, ὡς πρὸς τὴν ἀποθήκευσιν καὶ διάθεσιν αὐτοῦ, ἀπὸ ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον θὰ συλλέξῃ δι’ οἱονδήποτε λόγον, εἴτε ὡς φόρον ἀποδόσεως εἰς εἶδος, εἴτε ὡς παρακράτημα, εἴτε ὡς ἀγορὰν πλεονάσματος· δὲν θὰ διαθέτῃ τὸν σταφιδόκαρπον τοῦτον τὸ Δημόσιον, οὔτε δύναται νὰ τὸν διαθέσῃ, καὶ ἐκ πραγματικῶν καὶ ἐκ νομικῶν λόγων, κατὰ τὰς διατάξεις αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, δυνάμει συμβάσεως μετὰ τῆς Οἰνοποιητικῆς καὶ Γεωργικῆς Ἑταιρείας «Χαριλάου καὶ Σας» καὶ τοῦ κ. Λ. Καμπᾶ, ἀναλαμβάνει τὴν ἑξῆς ὑποχρέωσιν (ἀναγινώσκει): «Ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα ὑπόσχεται, ὅτι αὐτὴ μὲν δὲν θὰ πωλήσῃ ἄλλον σταφιδόκαρπον, πλὴν τοῦ ἐν τῷ ἄρθρῳ πρώτῳ τῆς παρούσης συμβάσεως ἀναφερομένου» — ὁ σταφιδόκαρπος ὁ ἀναφερόμενος ἐν τῷ ἄρθρῳ 1 τῆς συμβάσεως εἶναι ὁλόκληρος ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα θὰ συλλέξῃ ἢ συνέλεξεν ἐκ παρακρατήματος ἢ ἐξ ἀγορᾶς πλεονασμάτων — «καὶ πωλουμένου ἐπὶ παραδόσει, πρὸ τῆς πρώτης Ἰανουαρίου 1906, ἐξαιρέσει, ἐννοεῖται, τοῦ εἰς τοὺς παρ’ αὐτῆς ἀγοράσαντας ἀνήκοντος, τοὺς κηρυχθέντας τυχὸν ἐκπτώτους»· διότι ὑπάρχει διάταξις ἐπιτρέπουσα εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ὅπως ἐκ τοῦ σταφιδοκάρπου τοῦ εὑρισκομένου ἐν ταῖς ἀποθήκαις αὐτῆς ἐκ παρακρατήματος τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1903 ἢ ἐκ τῆς ἀγορᾶς τοῦ πλεονάσματος τοῦ αὐτοῦ ἔτους πωλήσῃ εἰς ἄλλους, πλὴν τῶν μετ’ αὐτῆς συμβαλλομένων διὰ τῆς συμβάσεως, ἐπὶ ὡρισμέναις τιμαῖς καὶ ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους. Λοιπόν, ἐὰν οἱ ἀγοράσαντες σταφιδόκαρπον τῆς χρήσεως τοῦ 1903 παρὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἄλλοι βιομήχανοι κατὰ τοὺς ὡρισμένους ὅρους, — τοὺς ὁποίους θεωρῶ περιττὸν ταύτην τὴν στιγμὴν ν’ ἀναγνώσω εἰς τὴν Βουλήν, — δὲν εὑρεθῶσιν εἰς θέσιν νὰ παραλάβωσι τὸν σταφιδόκαρπον τοῦτον, τὸν ἀγορασθέντα παρ’ αὐτῆς, τότε δικαιοῦται ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα νὰ πωλήσῃ τὸν εἰς αὐτοὺς πωληθέντα καὶ μὴ παραληφθέντα παρ’ αὐτῶν σταφιδόκαρπον. Γνωρίζομεν, καὶ οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τοῦτο, ὅτι οἱ ἀγοράσαντες τὸν σταφιδόκαρπον τῆς χρήσεως τοῦ 1903 ἔχουσι τὸ πλεῖστον ἐξ αὐτοῦ εἰς τὰς ἀποθήκας των, μέγα μέρος δὲ τοῦ σταφιδοκάρπου δὲν παρέλαβον ἀκόμη ἀπὸ τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ἥτις κρατεῖ τοῦτο εἰς τὴν διάθεσιν αὐτῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἑπομένως νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι περιεστάλη τὸ ποσὸν τοῦ σταφιδοκάρπου, τὸν ὁποῖον αὐτοὶ ἠγόρασαν, εἰς μόνον 10%. Αἱ διατάξεις αὗται μὲ πείθουσιν, ὡς καὶ ἄλλοτε ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ πωλήσῃ τὸν σταφιδόκαρπον, τὸν ὁποῖον θὰ συλλέξῃ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, καὶ θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀδυναμίαν νὰ καταβάλῃ τὸ ποσὸν τῶν 4,800,000 δραχμῶν εἰς τὸ Δημόσιον. Ἐπεθύμουν ν’ ἀκούσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ, ποῦ, κατόπιν τῆς δεσμεύσεως ταύτης τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τῆς ἀδυναμίας νὰ πωλήσῃ σταφιδόκαρπον, στηρίζει, ἄνευ τροποποιήσεως τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ποῦ στηρίζει τὴν πεποίθησίν του, ὅτι τὸ Δημόσιον θὰ εἰσπράξῃ τὰ 4,800,000, καὶ δὲν θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀπολύτως στενόχωρον θέσιν, ἀπέναντι τῆς ὁποίας, κατ’ ἐμέ, καὶ μὲ τὴν εἴσπραξιν τοῦ ποσοῦ τούτου ἤθελεν εὑρεθῆ τὸ Δημόσιον πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών του, καὶ δὲν θὰ εὑρεθῇ, λέγω, εἰς τὴν ἀδυναμίαν νὰ ἐκπληρώσῃ διαφόρους ἄλλας ὑποχρεώσεις του ἕνεκα ἐλλείψεως τοῦ πόρου τούτου;

§215Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡμεῖς ἔχομεν ἀκριβῶς ἀντίθετον γνώμην πρὸς τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἄρτης Βουλευτοῦ καὶ πρὸς τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἐντεῦθεν ἐξήνεγκον, νομίζω, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ἕτεροι ἀξιότιμοι ῥήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ἡ σύμβασις, ἡ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος συνομολογηθεῖσα μεταξὺ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τῶν ἐργοστασιαρχῶν, οὐδὲν τὸ κοινὸν ἔχει πρὸς τὸν σταφιδόκαρπον, ὅστις πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης λόγῳ ἐγγείου φόρου. Αἱ ὑποχρεώσεις, αἱ ἀνειλημμέναι διὰ τῆς συμβάσεως ἐκείνης μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ἀφορῶσι μόνον εἰς τὸ παρακράτημα, δηλ. εἰς τὴν εἰσφοράν, ἡ ὁποία δίδεται πρὸς δραχ. 18 κατὰ χιλιάδα ἑνετικῶν λιτρῶν, καὶ εἰς τὸν σταφιδόκαρπον τὸν ἀγορασθέντα ἢ ἀγοραζόμενον παρὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης λόγῳ πλεονασμάτων. Τὸ Δημόσιον ἐν τῇ συμβάσει ἐκείνῃ δὲν ἦτο συμβαλλόμενον. Καὶ παρενέβη μὲν ἡ Κυβέρνησις, ἵνα κυρώσῃ τὴν σύμβασιν, ἥτις συνήφθη ἀμέσως μεταξὺ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τῶν ἐργοστασιαρχῶν, παρενέβη δὲ καὶ δι’ ἕτερον λόγον, διὰ νὰ παρασχεθῇ ἡ ἐγγύησις τοῦ Κράτους ὑπὲρ τῶν Τραπεζῶν ὡς πρὸς τὸ δάνειον, τὸ ὁποῖον συνωμολόγησεν ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα μετ’ αὐτῶν· ἐπειδὴ ὅμως ὁπωσδήποτε ἐγεννήθησαν τοιαῦται ὑπόνοιαι, καὶ ἐπειδὴ ἐν τῇ διανοίᾳ τοῦ εἰσηγητοῦ τοῦ νομοσχεδίου, περὶ οὗ πρόκειται, ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει ἡ ἰδέα καὶ ἡ πεποίθησις, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἐλεύθερον τὸ Κράτος νὰ διαθέσῃ τὸν σταφιδόκαρπον, ὅστις θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης λόγῳ ἐγγείου φόρου, ἔχω ἤδη παρασκευάσει πρότασιν περὶ τροποποιήσεως δύο ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου ἐν παραγράφῳ πρώτῃ ἔχει οὕτως (ἀναγινώσκει): «Ὁ κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης προσαγόμενος σταφιδόκαρπος ἐξομοιοῦται πρὸς τὴν κατὰ τοὺς νόμους ͵ΒΦΠΓʹ τοῦ 1899 καὶ ͵ΒϠΞΕʹ τοῦ 1903 καταβαλλομένην εἰς εἶδος εἰσφοράν, εἰσάγεται δὲ καὶ ἀποταμιεύεται ἐν ταῖς ἀποθήκαις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, διατιθέμενος ὑπ’ αὐτῆς.» Αἱ δύο τελευταῖαι λέξεις «διατιθέμενος ὑπ’ αὐτῆς» διαγράφονται. Εἰς τὸ ἄρθρον 23 προστίθεται δευτέρα παράγραφος. Τὸ ἄρθρον 23 τοῦ νομοσχεδίου ἔχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ὁ ἐν ταῖς ἀποθήκαις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἀπὸ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1904 καὶ ἐφεξῆς ἀποτεταμιευμένος σταφιδόκαρπος εἴτε λόγῳ εἰσφορᾶς, εἴτε λόγῳ φόρου εἰς εἶδος, εἴτε λόγῳ πλεονάσματος διατίθεται διὰ δημοσίου συναγωνισμοῦ. Ἐπιτρέπεται ὅμως εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἡ ἐξώδικος πώλησις τῶν ¼ τοῦ σταφιδοκάρπου τούτου.» Ἡ προσθήκη ἔχει οὕτως (ἀναγινώσκει): «Ὡς πρὸς τὸν εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἀποταμιευθέντα λόγῳ φόρου εἰς εἶδος σταφιδόκαρπον δικαιοῦται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ προέρχηται, ὀψέποτε ἐγκρίνει, εἰς τὴν διάθεσιν αὐτοῦ δι’ ἰδιαιτέρου δημοσίου συναγωνισμοῦ, ἢ δι’ ἐξωδίκου πωλήσεως τῶν ¾ αὐτοῦ. Τὸ ἐκ τῆς πωλήσεως τοῦ σταφιδοκάρπου τούτου προελευσόμενον τίμημα συμψηφίζεται εἰς τὴν κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ παρόντος νόμου ὀφειλὴν τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης πρὸς τὸ Δημόσιον.»

§216Ν. ΜΙΣΥΡΛΗΣ. Ὡραῖα!

§217Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καθ’ ἡμᾶς, καὶ ἂν δὲν προεβάλλοντο αἱ τροπολογίαι, ὧν ἐμνήσθην, καὶ πάλιν τὸ Δημόσιον εἶχε τὸ δικαίωμα καὶ πρὸ τῆς παρελεύσεως τῶν προθεσμιῶν, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα δὲν δύναται νὰ πωλήσῃ σταφιδόκαρπον προερχόμενον ἐκ παρακρατήσεως ἢ πλεονάσματος, εἶχε τὸ δικαίωμα, λέγω, τὸ Δημόσιον νὰ πωλήσῃ τὸν σταφιδόκαρπον τοῦτον, ἐκδίδοντος τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν διαταγὴν, ἵνα πωλήσῃ, ἂν ὑπάρχῃ ἀνάγκη, τὸν σταφιδόκαρπον, ὅστις ἤθελεν εἰσαχθῆ εἰς τὰς ἀποθήκας λόγῳ ἐγγείου φόρου. Οὗτος εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅτε πρό τινων ἡμερῶν ἐγένοντο ἀντιρρήσεις ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ Ἀττικῆς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Δημόσιον νὰ εἰσπράξῃ ἐκ τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ ἐγγείου φόρου οὐδὲ λεπτὸν, παρετήρησεν ὅτι ἐκ μόνης τῆς πωλήσεως τῶν 30,000 χιλιολίτρων πρὸς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον, ἂν οὐχὶ πρὸς 110 δραχμὰς, ὅσαι εἶχον προσφερθῆ ἄλλοτε, ἀλλὰ πρὸς 100 δραχμὰς, 3,000,000, καὶ οὕτως ἐκ τῶν 30,000,000 λιτρῶν μόνον θὰ δύναται τὸ Δημόσιον νὰ πορισθῇ τὸ ποσόν...

§218Π. Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τίνας;

§219Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς ἐκείνων, μετὰ τῶν ὁποίων συνεβλήθη ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα. Ἀλλὰ πάντα ταῦτα ἀνάγονται εἰς τὴν ὑπόθεσιν, ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα θὰ εὑρεθῇ εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἀποτίσῃ τὴν πρὸς τὸ Δημόσιον ὀφειλήν της ἐκ τοῦ ἐγγείου φόρου τῆς σταφίδος τῆς ἐξαγομένης εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν, ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ ἀπὸ τοῦδε. Εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιασθῇ· δὲν ἀρνούμεθα τὸ κρίσιμον τῶν περιστάσεων· ἡμεῖς ἀνομολογοῦμεν τὰς δυσχερείας, ἀπέναντι τῶν ὁποίων θὰ εὑρεθῇ οὐχὶ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, ἀλλ’ ἡ σταφιδοπαραγωγή. Ἐὰν δὲ προήλθομεν εἰς τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον προβάλλεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δὲν προήλθομεν ἐκ τοῦ λόγου νὰ πορίσωμεν εἰς τὸ Δημόσιον ἀσφαλῆ τὴν πρόσοδον τῶν 4,800,000 δραχμῶν. Ἔχομεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν πρόσοδον ταύτην, ἢ καὶ νὰ ὑποστῶμεν μείωσίν τινα ἐκ τοῦ ἐσόδου τούτου· ἀλλ’ ἐνομίσαμεν ὅτι ἦτο εἰς ἡμᾶς ἐπιβεβλημένον νὰ προβάλωμεν τὸ μέτρον τοῦτο, διότι ἄνευ τοῦ μέτρου τούτου οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ ἀπόλλυνται...

§220Ι. Γ. ΡΟΥΦΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ, ἔχετε δηλώσει, ὅτι κατὰ τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου θ’ ἀνακοινώσητε τὰς τροπολογίας, τὰς ὑφ’ ὑμῶν γενομένας δεκτάς.

§221Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Ὅταν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐγὼ ἠναγκάσθην νὰ ὁμιλήσω νῦν, διότι ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἄρτης Βουλευτὴς ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐννοεῖται ὅτι εἰς ἕκαστον ἄρθρον ἔχων ὑπ’ ὄψει τὰς τροπολογίας τὰς προβληθείσας θὰ προβάλω καὶ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως ἐπ’ αὐτῶν.

§222Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἀναγκάζομαι νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ ἐκ δευτέρου, διότι καὶ ὑπὸ τὴν ἔποψιν τὴν ταμιευτικὴν καὶ ὑπὸ τὴν ἔποψιν τὴν νομικὴν αἱ γνῶμαι τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μοὶ ἐφάνησαν παρακεκινδυνευμέναι. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος, ἂν μετὰ τὴν ἐπιβάρυνσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται σήμερον οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ οἱ ἀγοράσαντες σταφιδόκαρπον, καὶ μετὰ τὰς δυσκολίας, τὰς ὁποίας ἀπαντῶσιν εἰς τὸ νὰ χρησιμοποιήσωσι καὶ πωλήσωσι τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον ἠγόρασαν, θὰ ἦναι δυνατὴ ἡ πώλησις, ἔστω καὶ ἐπιτρεπομένης τῆς πωλήσεως παρὰ τῆς Τραπέζης ὡς ἐμπορεύματος ἀνήκοντος οὐχὶ εἰς αὐτὴν, ἀλλ’ εἰς τὸ Κράτος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν συμμετέσχεν εἰς τὴν σύμβασιν τὴν μεταξὺ τῶν βιομηχάνων καὶ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, δυνάμει τῆς ὁποίας ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα ἐπώλησε τὸν σταφιδόκαρπον τοῦ 1903, καὶ ἀνεδέχθη τὴν ὑποχρέωσιν τῆς μὴ πωλήσεως σταφίδος μέχρι 1 Ἰανουαρίου 1906, τὴν ὁποίαν ἀνεκοίνωσε πρὸ ὀλίγου εἰς τὴν Βουλήν. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἡ Κυβέρνησις παρενέβη, ἀναγνωρίσασα διὰ τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν συνωμολόγησε τὴν 9 Ἰουνίου 1903 μετὰ τῶν Τραπεζῶν, ὅπως αὗται χορηγήσωσιν εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν τὸ δάνειον τὸ ἀναγκαῖον πρὸς ἀγορὰν τοῦ πλεονάσματος, παρενέβη ἀναγνωρίσασα τὴν συνομολόγησιν τῆς συμβάσεως μεταξὺ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τῶν βιομηχάνων. Ἐν ἄρθρῳ 6, — διὰ νὰ μὴ ἀναφέρω τὰ ἄλλα — ἡ σύμβασις αὕτη λέγει (ἀναγινώσκει): «... Ἰδίᾳ δὲ ἐκχωρεῖ (ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα) πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν διὰ λογαριασμὸν τῶν δανειζουσῶν Τραπεζῶν πάντα τὰ δικαιώματα αὐτῆς, τὰ προερχόμενα αὐτῇ ἐκ τῆς ἀπὸ 9 Ἰουνίου ἐ. ἔ. συμβάσεως, τῆς συνομολογηθείσης μεταξὺ αὐτῆς καὶ τῆς Οἰνοποιητικῆς καὶ Γεωργικῆς Ἑταιρείας καὶ τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν, ὑπὸ τοὺς ὅρους τῆς αὐτῆς ἀπὸ 9 Ἰουνίου ἐ. ἔ. συμβάσεως». Ἐκχωρεῖ τὰ δικαιώματά της εἰς τὰς Τραπέζας. Ἡ σύμβασις αὕτη, ἡ μεταξὺ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τῶν βιομηχάνων, ἀναγνωρίζεται διὰ τῆς συμβάσεως τῆς μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Τραπεζῶν καὶ κυροῦται διὰ νόμου. Ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις ἐπισήμως, τὸ ἠθικὸν πρόσωπον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐν γνώσει τῆς δεσμεύσεως, τὴν ὁποίαν ἀνέλαβεν ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα ἀπέναντι τῶν βιομηχάνων. Διατὶ δὲ ἀνέλαβε τὴν δέσμευσιν ταύτην ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα ἀπέναντι τῶν βιομηχάνων; Ὁ λόγος εἶναι πασιφανής· διότι οἱ βιομήχανοι δὲν ἤθελον νὰ παρουσιασθῇ πρὸς πώλησιν ποσὸν σταφίδος ὑπὸ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ποσὸν ἄλλο, ἐκτὸς ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἠγόραζον αὐτοί. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠξεύρω ἂν δύναται νομικῶς νὰ ὑποστηρίξῃ δικαίωμα πωλήσεως παρ’ αὐτῆς, ἀλλ’ ἀναμφισβητήτως ἠθικῶς δὲν δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ τοῦτο. Πᾶσα δὲ Κυβέρνησις ἔχει καθῆκον νὰ μὴ παραπλανᾷ ἐκείνους, μετὰ τῶν ὁποίων συμβάλλεται. Συνεβλήθη δὲ μὲ τὰς Τραπέζας, ἀνεγνώρισε τὴν σύμβασιν τὴν μεταξὺ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τῶν βιομηχάνων, καὶ ἑπομένως εὑρίσκεται ἐν γνώσει ἡ Κυβέρνησις ὅλων τῶν διατάξεων καὶ ὅλων τῶν ὅρων τῶν συμβάσεων τούτων, συμβάσεων αἱ ὁποῖαι δὲν ἀφορῶσι μόνον τὰ συμφέροντα τῶν βιομηχάνων, ἀλλ’ ἀφορῶσι καὶ τὰ συμφέροντα, ὡς ἐγγυητοῦ μέν, μιᾶς Τραπέζης, τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν, ὡς δανειστῶν δὲ, τῶν ἄλλων Τραπεζῶν. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι ἡ γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι παρακεκινδυνευμένη. Δὲν θέλω νὰ προβῶ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ πῶς ἔπρεπε νὰ ὀργανωθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως καταστήσῃ δυνατὴν τὴν εἴσπραξιν ἂν οὐχὶ τοῦ ὅλου ποσοῦ τοῦ φόρου, ἀλλ’ ἔστω καὶ μέρους αὐτοῦ. Τοῦτο δὲν εἶναι ἔργον ἐμόν. Ἡ τροποποίησις ὅμως, τὴν ὁποίαν ἐποιήσατο ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, βεβαίως θὰ δώσῃ κατ’ ἐμὲ δικαίωμα ἀγωγῆς κατὰ τοῦ Δημοσίου, καὶ ἡ ἀγωγὴ αὕτη κατὰ τοῦ Δημοσίου θὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ζημίαν, ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ εἰς τὸ Δημόσιον ἐκ τοῦ μὴ δυνατοῦ τῆς πωλήσεως τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον εἰσφέρεται εἰς εἶδος. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἄλλην τροποποίησιν, ἄλλην βελτίωσιν ἔπρεπε νὰ φέρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅπως καταστήσῃ δυνατὴν τὴν πραγματοποίησιν ἴσως μέρους τοῦ εἰς εἶδος εἰσπραττομένου φόρου, καὶ μὴ καταλήξωμεν τὴν τελευταίαν στιγμὴν εἰς τὴν λῆψιν μέτρου, τὸ ὁποῖον βεβαίως τὴν στιγμὴν ταύτην κατήντησεν ἐπιβαλλόμενον εἰς τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς. Διατὶ ἐπὶ τόσον καιρὸν δὲν ἐγένετο σκέψις περὶ ἄλλου μέτρου, μὴ παρουσιάζοντος κινδύνους διὰ τὸ Δημόσιον, καὶ δυναμένου νὰ καταλήξῃ εἰς τ’ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκει τὸ παρὸν νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ φέρῃ καὶ τὴν διατάραξιν τῶν τελωνιακῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς Ἀγγλίας, ἡ ὁποία δὲν ἠξεύρω ποῖα ἀποτελέσματα δύναται νὰ φέρῃ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ἡμῶν; Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σκεφθῇ καλλίτερον ἡ Κυβέρνησις, τίνας τροποποιήσεις, τίνας βελτιώσεις δύναται νὰ φέρῃ εἰς τὸ μέτρον τοῦτο πρὸς ἀποφυγὴν τῶν ἀτοπημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα.

§223Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πετιμεζᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§225ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἀφίνετε, κύριε Πετιμεζᾶ;

§226Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Εἶναι τόσον ἀσήμαντον τὸ ζήτημα, ὥστε νὰ μὴ συζητηθῇ;

§227Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Δὲν πρόκειται, Κύριοι, νὰ μακρηγορήσω...

§228ΧΑΡ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς καὶ ὑμεῖς ἀντιλαμβάνεσθε, ἡ Βουλὴ δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται, εἶναι ὑψίστης σπουδαιότητος, νομίζω δ’ ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ εὑρίσκηται παροῦσα. Νὰ ἀναγνωσθῇ λοιπὸν ὁ κατάλογος.

§229Λ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Ἐγὼ ὀλίγα ἤθελον νὰ εἴπω.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θ’ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος. (Ἀναγινώσκεται ὁ ὀνομαστικὸς τῶν Βουλευτῶν κατάλογος, ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν, ὡς ψηφολεκτῶν, τῶν βουλευτῶν Ι. Κ. Καλαντζοπούλου καὶ Κ. Γεροκωστοπούλου, μεθ’ ὃ γίνεται ἡ διαλογή.) Ἡ Βουλὴ ἐν ἀπαρτίᾳ, παρόντων Βουλευτῶν 132. Ὁ κύριος Πετιμεζᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§231Α. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Παραιτοῦμαι τοῦ λόγου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου· θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ἄλλος τις τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς;

§233Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω ὅτι ἀναιρεῖ ἐντελῶς τὰς βάσεις τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ὑπεβλήθη. Κατὰ τὸ πρῶτον καὶ τέταρτον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ὁ μηχανισμὸς αὐτοῦ ἔχει ὡς ἑξῆς. Ὁ φόρος τοῦ Δημοσίου εἰς εἶδος εἰσάγεται διὰ δελτίων τῆς παρακρατήσεως εἰς τὰς ἀποθήκας, ἡ δὲ Τράπεζα ἡ Σταφιδικὴ εἶναι ὑπόχρεος ἐντὸς τῆς χρήσεως νὰ ἀποδώσῃ πρὸς τὸ Δημόσιον τὸν φόρον αὐτὸν εἰς χρῆμα, δηλαδὴ τὸ ἀντίτιμον τοῦ φόρου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον καθορίζεται εἰς 18 δραχμὰς κατὰ χιλιάδα ἑνετικῶν λιτρῶν ἐπὶ τοῦ σταφιδοκάρπου πασῶν τῶν ἐπαρχιῶν, πλὴν τοῦ τῆς Ἑπτανήσου, καὶ 27 δραχμὰς διὰ τὸν τῆς Ἑπτανήσου. Ὁ μηχανισμὸς αὐτὸς δύναται νὰ διατυπωθῇ νομικῶς ὡς ἑξῆς· ὅτι ἡ Τράπεζα ἀγοράζει εἰς εἶδος τὸν καταβληθησόμενον φόρον εἰς τὸ Δημόσιον, καθοριζομένων καὶ τῶν τιμῶν. Ἀλλ’ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρὸ ὀλίγου ἀνήγγειλεν εἰς τὴν Βουλὴν τροπολογίαν, δι’ ἧς ἐπιφυλάσσεται εἰς τὸ Δημόσιον τὸ δικαίωμα, καὶ πρὸ τῆς λήξεως τῆς χρήσεως, ἐντὸς τῆς ὁποίας ὀφείλει ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα νὰ καταβάλῃ τὸ ἀντίτιμον τοῦ εἰς εἶδος φόρου, τοῦ παραδοθησομένου εἰς τὰς ἀποθήκας μετὰ τὴν ἐκποίησιν.

§234Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τοῦ σταφιδοκάρπου, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπὸ τὸν ἔγγειον φόρον.

§235Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς βάρος τίνος διετάξατε τὴν ἐκποίησιν; Διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, ἢ τῆς Τραπέζης; Καὶ κατὰ πόσον ἡ ἐκποίησις αὕτη, ἡ οὕτω πως γενομένη κατὰ διαταγὴν τῆς Κυβερνήσεως, θὰ βαρύνῃ καὶ θὰ εὐθύνῃ τὴν Τράπεζαν; Ἐννοεῖται ὅτι τοῦτο δὲν θὰ γίνηται διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου...

§236Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§237Δ. ΡΑΛΛΗΣ. .. ἀλλὰ τῆς Τραπέζης. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν, τὸ Δημόσιον νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὰς πράξεις τῆς Τραπέζης καὶ νὰ κρίνῃ κατὰ πόσον εἶναι συμφέρον εἰς τὴν Τράπεζαν νὰ πωλήσῃ ἢ νὰ μὴ πωλήσῃ; Ἀναιρεῖτε τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον δίδετε εἰς τὴν Τράπεζαν, διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης, ἢ μᾶλλον τὴν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν τῇ ἐπιβάλλετε διὰ τοῦ ἄρθρου 4. Διότι πλέον δὲν θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς κρίσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης ἡ ἐποχὴ καὶ ὁ τρόπος καὶ ὁ χρόνος τῆς ἐκποιήσεως τοῦ σταφιδοκάρπου τούτου, τοῦ ὁποίου ἐγένετο πλέον κυρία ἡ Τράπεζα μετὰ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτοῦ εἰς τὰς ἀποθήκας της, ἀλλὰ θὰ ἐξαρτηθῇ παρ’ ὑμῶν, καὶ καθ’ ὅσον ἔχει συμφέρον τὸ Δημόσιον θὰ διατάσσῃ τὴν πώλησιν καὶ θ’ ἀπολαμβάνῃ τὸ ποσὸν τοῦ ἄρθρου 4, ἐὰν δὲ δὲν ἔχῃ συμφέρον, θὰ ἐπιβάλλῃ εἰς τὴν Τράπεζαν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλλῃ ἐντὸς τῆς χρήσεως. Ἀλλ’ οὕτω πως διατυπουμένου τοῦ νομοσχεδίου, ἀναιρεῖται πᾶσα νόμιμος βάσις, διότι καθιστᾶτε αὐτὴν ὑποχρεωτικῶς ἀγοραστὴν τοῦ σταφιδοκάρπου, καὶ ἀφοῦ τὴν καθιστᾶτε ἀγοραστὴν, λέγετε ὅτι ἐπιφυλάσσετε εἰς ὑμᾶς τὸ δικαίωμα, καθ’ ὅσον ἡ πρᾶξις τῆς πωλήσεως δύναται νὰ ἦναι συμφέρουσα εἰς τὸ Δημόσιον, ν’ ἀποδεχθῆτε τὴν πρᾶξιν τῆς πωλήσεως, καθ’ ὅσον δὲ δὲν εἶναι συμφέρουσα, νὰ τὴν ἀπορρίψητε εἰς βάρος τῆς Τραπέζης. Ἀλλ’ ἔχω καὶ γενικωτέραν παρατήρησιν νὰ κάμω πρὸς τὴν Βουλήν. Φρονῶ ὅτι αἱ διατάξεις αὗται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῶσιν εἰς τὴν Τράπεζαν διὰ νομοθετήματος, διότι εἶναι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ ἐπιβληθῶσιν εἰς ἵδρυμα πιστωτικόν, ὁποῖον εἶναι ἡ Τράπεζα, μόνον διὰ συμβάσεως. Ποῖος σᾶς ἔδωκε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλητε εἰς τὴν Τράπεζαν τὴν ἀγορὰν σταφιδοκάρπου καὶ νὰ καθορίσητε καὶ τὰς τιμάς; καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς καθορίσητε διὰ νομοθετήματος τοιούτου, ὅταν δὲν ἦναι γνωστὸν, κατὰ πόσον οἱ μέτοχοι τῆς Τραπέζης θὰ ἐγκρίνωσι τὴν τοιαύτην ἀγοράν; Νομίζω ὅτι ταῦτα εἶναι ζητήματα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἔχωσι μεγάλην ἐπιρροὴν ἐπὶ τῆς τύχης τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ἥτις συνδέεται τόσον στενῶς μετὰ τῆς τύχης τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ ζητήματα ταῦτα νὰ λύωνται προχείρως· καὶ ἐκ τοῦ ὅτι ἐγένετο παρατήρησις ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ παρελάβετε τὴν παρατήρησιν ταύτην, εὑρόντες αὐτὴν βάσιμον, καὶ μετεβάλετε ἐντελῶς τὸ σύστημα, καὶ ἐπιβάλλετε ὑποχρέωσιν διὰ τῆς νέας τροπολογίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἀρχικῶς ὑποβληθέντος, διὰ τῆς νέας τροπολογίας, τῆς προχείρως συντεταγμένης ἐπὶ τοῦ γόνατος, ἐπιβάλλετε, λέγω, ὑποχρέωσιν, χωρὶς νὰ ἐρωτήσητε ἐκείνους, πρὸς τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ ἐπιβάλητε τὴν ὑποχρέωσιν, κατὰ πόσον τὴν βάσιν ταύτην ἀποδέχονται, ἀφοῦ μάλιστα δὲν γνωρίζουσι καὶ τ’ ἀποτελέσματα αὐτῆς. Δὲν κατακρίνω τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἠθέλησε νὰ ἔλθῃ πρὸς ἀνακούφισιν τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν. Ἐὰν κατεκρίθη ὑπ’ ἐμοῦ ἡ Κυβέρνησις, κατεκρίθη διότι δὲν εὑρίσκω τὴν ἀνακούφισιν ταύτην εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Σήμερον ἡ Κυβέρνησις θέλει ἀκριβῶς, ἐκεῖνο τὸ κενὸν, τὸ ὁποῖον ἀφῆκεν ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ, νὰ τὸ πληρώσῃ διὰ μιᾶς διατάξεως, ἥτις εἶναι ἐντελῶς αὐθαίρετος, ἥτις ἀναιρεῖ τὴν βάσιν ἀκριβῶς τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἀρχικῶς διετυπώθη, ἥτις καθιστᾷ ἕνα ὅρον ἐξουσιαστικὸν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου καὶ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ὅρον ἀναιροῦντα πάντα τὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἦτο δυνατὸν νὰ προκύψωσιν ὑπὲρ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης διὰ τῆς ἀρχικῆς διατάξεως τῶν ἄρθρων 1 καὶ 4 τοῦ νομοσχεδίου, ἐκ τῆς ὁποίας προκύπτει, ὅτι πρόκειται περὶ ἱδρύματος, ἔχοντος τελείαν ἀνεξαρτησίαν ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου, καὶ ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν ὑποχρέωσιν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς ἀγορᾶς τοῦ σταφιδοκάρπου καὶ τῆς ἀγορᾶς ἐπὶ ὡρισμένῳ τμήματι. Κατὰ καθῆκον ποιοῦμαι τὴν παρατήρησιν ταύτην, καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, ὅπως μὴ ἐκ τοῦ προχείρου νομοθετῶμεν ἐπὶ ἀντικειμένων σπουδαιοτάτων, διότι οὕτω πως δυνάμεθα ἐντὸς ὀλίγων στιγμῶν, ὀλίγων λεπτῶν, ὀλίγων δευτερολέπτων ν’ ἀποδεχθῶμεν τροπολογίας καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἦτο ὅμως προτιμότερον νὰ βραδύνωμεν 24 ὥρας τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, παρὰ οὕτω πῶς, προχείρως, νὰ γείνωσιν ἀποδεκταὶ τροπολογίαι, αἵτινες προώρισται νὰ καταστρέψωσι τὴν ὅλην σύστασιν τοῦ νομοσχεδίου.

§238Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Κατὰ τὸν ταύτῃ τῇ στιγμῇ κατελθόντα τοῦ βήματος κ. Βουλευτὴν Ἀττικῆς, ἡ τροπολογία ὑποβληθεῖσα ὑφ’ ἡμῶν εἶναι ἐντελῶς ἐπιπόλαιος, συλληφθεῖσα ἐντὸς δύο λεπτῶν καὶ συνταχθεῖσα ἐπὶ γόνατος. Ἀρέσκεται πάντοτε πάσας τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως ὁ κ. Βουλευτὴς οὕτω νὰ ὑποτιμᾷ.

§239Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐντὸς δύο λεπτῶν, εἶπον, νὰ μὴ ἐπιψηφισθῇ.

§240Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δύναται νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ καταψηφίσῃ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἀλλ’ ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὸ δικαίωμα, ἀποτεινόμενοι πρὸς τὴν Βουλήν, νὰ ἀξιῶμεν παρ’ αὐτῆς, ὅτι ἡ ὑποβαλλομένη τροπολογία, μὴ οὖσα ἐπὶ γόνατος συντεταγμένη, καὶ ἐπιζητοῦσα τὴν ἐπὶ τὰ βελτίω συμπλήρωσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἵνα μὴ εὑρεθῶμεν τὴν αὔριον ἢ τὴν ἑπομένην μεταμελημένοι, δέον νὰ ψηφισθῇ. Ἔλεγον καὶ πρὸ ὀλίγου, ὅτι, ὅτε συντάξαντες προεβάλομεν εἰς τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἐφρονοῦμεν ὅτι τὸ ποσὸν τοῦ σταφιδοκάρπου, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, οὐδεμίαν ἔχει σχέσιν πρὸς τὴν σύμβασιν, ἥτις κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος συνωμολογήθη μεταξὺ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ τῶν βιομηχάνων, καὶ ἡ ὁποία ἐκυρώθη διὰ νόμου. Κατὰ τὸν κ. ἐξ Ἄρτης Βουλευτήν, ὅτε συνετάχθη ἡ σύμβασις ἐκείνη, ὑπῆρχεν ἀτελῶς ἐν τῷ νῷ τῶν ὑπογραψάντων τὴν σύμβασιν, ἢ καὶ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ἥτις ἐκύρωσε τὴν σύμβασιν, τὸ ὅτι ἐν αὐτῇ περιείχετο ἢ προεβλέπετο ὅτι κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο θὰ ἐπεβάλλετο ἡ εἰς εἶδος ἀπόδοσις τοῦ ἐγγείου φόρου. Δὲν γινώσκω, ἄν, ὅτε κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐπεκυρώθη ἡ σύμβασις ἐκείνη, ὑπῆρχεν ἐν τῷ νῷ τοῦ κ. ἐξ Ἄρτης Βουλευτοῦ ἡ ἰδέα, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο πρόκειται νὰ προβῶμεν εἰς τὸ μέτρον τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ ἐγγείου φόρου. Ἡμεῖς, ὅτε ἐψηφίσαμεν τὴν σύμβασιν ἐκείνην, πᾶν ἄλλο ἢ τὸ μέτρον τοῦτο εἴχομεν ὑπ’ ὄψει. Ὅτε δὲ εἰς τὸ μέτρον τοῦτο τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ φόρου προήλθομεν, δὲν προήλθομεν εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε καὶ ἐξ οἰκείας βουλήσεως, ἀλλὰ καθ’ ὑπόδειξιν καὶ τῶν ἐκπροσωπούντων τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν καὶ τῶν πλειόνων τῶν ἐκπροσωπούντων τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς. Ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἵδρυμα μετοχικὸν ἢ πιστωτικόν, ὅπως τὰ ἄλλα ἱδρύματα, τὰ συνιστάμενα διὰ κεφαλαίων ἰδιωτικῶν. Αὐτὴ εἶναι πλάσμα τοῦ νόμου, εἶναι πλάσμα περιστάσεων ἐκτάκτως εἰς ἡμᾶς παρουσιασθεισῶν, εἶναι οἱονεὶ ἡ διέξοδος, τὴν ὁποίαν ἡ Πολιτεία ἠθέλησε νὰ παράσχῃ εἰς τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς, οἵτινες δὲν ἠδύναντο μεταξύ των πάντες νὰ συνεννοηθῶσι καὶ συμφωνήσωσι ν’ ἀποδεχθῶσι τὴν σύστασιν Σταφιδικῆς Τραπέζης, τὴν παρακράτησιν καὶ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τῶν ὁποίων σκοπὸς εἶναι ν’ ἀφαιρεθῇ ἐκ τῆς παραγωγῆς τὸ πλεόνασμα μεταξὺ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως. Καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἀφ’ ἧς ἡ παρακράτησις ἤρξατο λειτουργοῦσα, ἀφ’ ἧς ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα συνέστη, ἡ Πολιτεία διὰ τῶν νόμων, οἵτινες ἑκάστοτε ψηφίζονται, μεταρρυθμίζει τοὺς προηγουμένους νόμους, δι’ ὧν ἡ Τράπεζα συνέστη καὶ λειτουργεῖ. Ἐὰν ληφθῇ τὸ μέτρον τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ ἐγγείου φόρου, τίς δύναται νὰ παρακωλύσῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ εἴπῃ, ὅτι αὐτὸς ὁ σταφιδόκαρπος, ὁ ἐκ τούτου προελευσόμενος, θ’ ἀποταμιεύηται εἰς εἰδικὰς ἀποθήκας καὶ θὰ ἦναι κεχωρισμένος τοῦ σταφιδοκάρπου, ὅστις ἀποταμιεύεται λόγῳ παρακρατήσεως καὶ λόγῳ ἀγορᾶς τοῦ πλεονάσματος; Ἀλλ’ ἡμεῖς ἐφρονοῦμεν ὅτι ἐν τῷ μηχανισμῷ, ὅστις λειτουργεῖ, εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης δύναται νὰ εἰσαχθῇ καὶ ὁ σταφιδόκαρπος ὁ ἐκ τούτου προελευσόμενος, καὶ ἐκ τούτου νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐκποίησις αὐτοῦ, καὶ οὕτω πως νὰ παρασχεθῇ εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, ἡ εὐκολία, ὅπως τὸ ποσὸν τῆς παρακρατήσεως αὐξηθῇ κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε τὸ ἀγορασθησόμενον πλεόνασμα πρὸς ἄρσιν τοῦ πλεονάσματος νὰ ἦναι ὡς οἷόν τε ὀλιγώτερον. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ μέτρου τούτου. Ἀλλ’ ὁ κ. ἐκ Μεσολογγίου Βουλευτὴς παρετήρησε πρὸ ὀλίγου, ὅτι διὰ τῆς τροπολογίας, ἣν προεβάλομεν, ἐνδεικνύομεν ὅτι ἡμεῖς καταλείπομεν πάσας τὰς πρὸς τὸ Δημόσιον ὑποχρεώσεις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης· καὶ ἐπεκαλέσθη τὸ ἄρθρον 4, ἐν τῷ ὁποίῳ ὑπάρχει ἡ διάταξις τοῦ διατιθεμένου φόρου. Ἐὰν εἶχε τὴν ὑπομονὴν νὰ περιμείνῃ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἤθελεν ἰδεῖ, ὅτι ὅπως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 προεβάλομεν τὴν ἀφαίρεσιν τῶν δύο λέξεων, οὕτω καὶ ἐν τῷ ἄρθρῳ 4 θὰ προβληθῇ ἡ ἀφαίρεσις μιᾶς λέξεως, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ χώραν εἰς παρερμηνείαν. Δὲν ἦτο δυνατόν, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου συζητοῦντες, νὰ προβάλωμεν πάσας ἐκείνας τὰς λεπτομερεῖς τροποποιήσεις, αἵτινες θὰ ἐνδεικνύωνται ἐκ τῆς τροπολογίας τῆς θεμελιώδους, ἥτις σκοπὸν κύριον ἔχει νὰ δείξῃ, ὅτι ὁ σταφιδόκαρπος ὁ εἰσαχθησόμενος εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Τραπέζης λόγῳ ἐκποιήσεως οὐδὲν τὸ κοινὸν ἔχει πρὸς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης τοῦ νὰ μὴ δύναται νὰ πωλήσῃ σταφιδόκαρπον ἐντὸς τοῦ 1905. Ἀλλ’ οἱ κύριοι προλαλήσαντες δὲν ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν καὶ ἕτερόν τι. Κατὰ τὴν σύμβασιν τὴν μεταξὺ τῶν βιομηχάνων καὶ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, τὸ χρέος πρὸς τὰς Τραπέζας θέλει ἐξοφληθῆ τὸν μῆνα Μάϊον τοῦ 1905. Ἀπὸ τοῦ μηνὸς ἐκείνου καὶ ἐκεῖθεν ὁ σταφιδόκαρπος ὁ παραληφθησόμενος παρὰ τῶν ἀγοραστῶν ἀνήκει εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ὑπελογίσθη δέ, ὅτι τὸ ἀντίτιμον τοῦ σταφιδοκάρπου τούτου ὑπερβαίνει τὸ ποσὸν τῶν 2,500,000 δραχμῶν. Πᾶσαι αἱ ὑποβληθεῖσαι ἀντιρρήσεις στηρίζονται ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ γινώσκῃ ἀκριβῶς, πόση θὰ ἦναι ἡ παραγωγὴ τοῦ ἔτους, τὸ ὁποῖον διανύομεν. Τίς δὲν γινώσκει τὰς περιπετείας, εἰς τὰς ὁποίας ὑπόκειται ὁ σταφιδόκαρπος; Τίς δύναται νὰ λησμονήσῃ, ὅτι τὴν τελευταίαν στιγμὴν τῆς συγκομιδῆς τοῦ σταφιδοκάρπου εἶναι δυνατὸν τοιαῦται καιρικαὶ περιστάσεις νὰ ἐπισκήψωσιν, ὥστε τὸ ποσὸν τῆς παραγωγῆς νὰ ἦναι ἔλασσον τοῦ ἐλπιζομένου; Ἀλλ’ ἐν τῷ ἔτει τούτῳ ὑπάρχει πρόβλεψις ὅτι δύναται νὰ ἐξαχθῇ ἡ παραγωγὴ μέχρι τῶν 380,000,000 λιτρῶν. Ἀλλὰ δύνασθε νὰ γινώσκητε, τί θέλει γείνῃ κατὰ τὸ 1905; ἂν ἡ παραγωγὴ τούτου θὰ ἦναι ἐλάσσων τῆς τοῦ 1904 καὶ τῆς τοῦ παρελθόντος; Δύναταί τις νὰ ἀμφιβάλλῃ, ἢ νὰ μὴ ἀμφιβάλλῃ, ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα θέλει δυνηθῆ νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς ὅλας αὐτῆς τὰς ὑποχρεώσεις καὶ δὲν θέλει ζημιωθῆ; Ἀλλὰ διατὶ προβάλλομεν τὴν τροπολογίαν ταύτην; Ἐν ὅσῳ δὲν προεβάλλετο ἡ τροπολογία αὕτη, οἱ ῥήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔλεγον, ὅτι «τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἐνδεικνύει ἀκριβῶς τὴν παραίτησιν παντὸς δικαιώματος τοῦ νὰ δύνασθε ἐντὸς τῆς χρήσεως νὰ πωλήσητε τὸν σταφιδόκαρπον, ὅστις θὰ προέλθῃ ἐκ τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ ἐγγείου φόρου»· προβληθείσης δὲ τῆς τροπολογίας, προβάλλονται ἀντιρρήσεις κατ’ αὐτῆς! Τὸ πνεῦμα τοῦτο τῶν ἀντιρρήσεων δὲν μὲ ἐκπλήττει. Δὲν ἔχει σκοπὸν ἡ τροπολογία νὰ ἐργασθῇ ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ λειτουργίᾳ τοῦ μηχανισμοῦ τούτου κατὰ τρόπον ζητοῦντα τὴν διαστροφήν. Εἶναι ἐνδεικτικὰ αὐτὰ ταῦτα τῆς ἑρμηνείας, ἥν ἡ Κυβέρνησις δίδει εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὴν σύμβασιν τὴν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ψηφισθεῖσαν, ὅτι οὐδὲν κοινὸν ἔχει ὁ σταφιδόκαρπος, ὁ ἐκ τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως ἀποταμιευόμενος, πρὸς τὸ παρακράτημα καὶ τὸ ἀγοραζόμενον πλεόνασμα. Βεβαίως οὐ μόνον ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, ἀλλ’ οἱαδήποτε Κυβέρνησις δὲν θὰ θελήσῃ ποτὲ, ἀρχομένου τοῦ 1905 ἢ κατὰ τὸ 1904 νὰ ζητήσῃ νὰ πωλήσῃ τὸν σταφιδόκαρπον, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἐκ τῆς εἰς εἶδος καταβολῆς τοῦ ἐγγείου φόρου· ἀλλὰ τοῦ Μαΐου τοῦ ἐπιόντος ἔτους παρερχομένου ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα θ’ ἀρχίσῃ νὰ εἰσπράττῃ ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους, εἰς τοὺς ὁποίους ἐπώλησε τὸ προϊὸν τοῦ 1903· καὶ ἂν ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα κρίνῃ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀποτίσῃ τὰς ὑποχρεώσεις της πρὸς τὸ Δημόσιον, νομίζετε ὅτι τὸ Δημόσιον πρέπει νὰ σταυρώσῃ τὰς χεῖρας, ἐὰν βλέπῃ ὅτι ἄνευ ζημίας τῆς Σταφιδικῆς δύναται νὰ πωλήσῃ τὸν σταφιδόκαρπον, ὁ ὁποῖος θὰ προέλθῃ ἐκ τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ ἐγγείου φόρου; Πᾶσαι αἱ ἀντιρρήσεις ἐνταῦθα στηρίζονται ἐπὶ ὑποθέσεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὁμολογῶ, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἔχω προφητικὴν δύναμιν, ἵνα ἐξενέγκω γνώμην τοιαύτην ἢ τοιαύτην. Ἠθελήσαμεν διὰ τῶν τροπολογιῶν νὰ δείξωμεν, ὅτι, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, οὐδὲν κοινὸν ἔχομεν πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, οὔτε ὑποχρέωσιν νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ πωλήσωμεν κατὰ τὸ ἔτος 1905.

§241Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§242Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι, ἐὰν ἤθελεν ἡ Βουλὴ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀκύρωσιν τῆς συμβάσεως ταύτης, ἀκύρωσιν τὴν ὁποίαν ἴσως ἐπιθυμοῦσι καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι βιομήχανοι, διότι εἰς αὐτοὺς κατέστη φανερὸν, ὅτι δὲν θὰ δυνηθῶσι νὰ καταναλώσωσιν εὐκόλως ὅλον τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβον νὰ καταναλώσωσιν, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἤθελε νὰ συντελέσῃ εἰς τοιαύτην ἀκύρωσιν, βεβαίως ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἰσιν ἱκανὰ νὰ ἐπιφέρωσι τὴν ἀκύρωσιν ταύτην, διότι βεβαίως θὰ ἐγερθῶσι δίκαι μεταξὺ τῶν βιομηχάνων ἐκείνων καὶ τοῦ Δημοσίου ἀπὸ τῆς στιγμῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Δημόσιον ἤθελε παρεμβῆ ἀνταγωνιστής, ὡς πρὸς τὴν ἐκποίησιν τοῦ σταφιδοκάρπου, πρὸς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὡμολόγησεν ἤδη, ὅτι, καθ’ ἣν στιγμὴν συνήπτετο ἡ σύμβασις μεταξὺ τῶν βιομηχάνων καὶ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, παρεμβαίνοντος τοῦ Κράτους, οὐδεὶς ἐφαντάζετο, ὅτι ἤθελε προβάλει εἰς τὸ μέσον πωλητὴς ἄλλος σταφιδοκάρπου κατὰ τὸ διάστημα τὸ μέχρι τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1906. Ἤδη ὁ ἀνταγωνιστὴς αὐτὸς προβάλλει, καὶ βεβαίως ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι θὰ ἔχωσι δικαίωμα νὰ καταφύγωσιν εἰς τὰ Δικαστήρια, διὰ ν’ ἀποδείξωσιν, ὅτι ὁ ἀνταγωνιστὴς αὐτὸς προσέβαλε κεκτημένα δικαιώματα αὐτῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἐβεβαίωσεν, ὅτι 30,000,000 λίτραι σταφιδοκάρπου δύνανται νὰ καταναλωθῶσι, καὶ μὲ τιμὴν μάλιστα 100 μέχρις 110 δραχμῶν· ἀλλὰ πάντα τὰ βιομηχανικὰ καταστήματα, τὰ καταναλίσκοντα σταφιδόκαρπον, ἀνέλαβον ἤδη μεγάλας ὑποχρεώσεις ἐκ τῆς συμβάσεως τῆς προμνησθείσης, ἤτοι τῆς γνωστῆς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι 30,000,000 λίτραι τοῦ σταφιδοκάρπου τοῦ Δημοσίου εἶναι δυνατὸν νὰ καταναλωθῶσιν ἤδη εἰς τὸν τόπον; Τοῦτο εἶναι ζήτημα, περὶ τοῦ ὁποίου πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ ἐξήγησίν τινα εἰς τὴν Βουλήν, διότι εὑρίσκω, ὅτι ἐντελῶς χιμαιρικὸν εἶναι, καὶ χάριν παρηγορίας ἀναρμόστου λέγεται πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδεὶς φόβος ὑπάρχει νὰ στερηθῇ τὸ Κράτος τῆς προσόδου του ἐκ τοῦ φόρου τῆς σταφίδος, προσόδου δραχ. 4,800,000, τὰ ὁποῖα θὰ καταποντισθῶσιν εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, καὶ τῆς παρακρατήσεως, διότι οὔτε εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ 1904 οὔτε μετέπειτα θὰ εἰσπράξῃ ποτὲ τὸ Δημόσιον τὰ χρήματά του, μὴ οὔσης δυνατῆς τῆς ἐκποιήσεως τοῦ σταφιδοκάρπου τοῦ φόρου, ἀφοῦ προηγεῖται αὐτοῦ ὁ ἄφθονος καρπὸς τῆς παρακρατήσεως.

§243Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§244Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Αἱ ὑποβληθεῖσαι ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τροπολογίαι δὲν μεταβάλλουσι τὰς βάσεις τοῦ νομοσχεδίου, δὲν μεταβάλλουσι τὰς ὑποχρεώσεις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου πρὸς πληρωμὴν ἐγγείου φόρου πρὸς 18 δραχ. διὰ πάσας τὰς ἐπαρχίας, πλὴν τῆς Ἑπτανήσου, καὶ 27 δραχ. διὰ τὴν Ἑπτάνησον. Ἡ τροπολογία ἡ ὑποβληθεῖσα εἶναι οἱονεὶ μία ἐγγύησις πρόσθετος, τὴν ὁποίαν τὸ Δημόσιον ζητεῖ νὰ ἔχῃ, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον προσδοκᾷ νὰ εἰσπράξῃ ἐκ τοῦ ἐγγείου φόρου τῆς σταφίδος. Νομίζω ὅτι αἱ γενόμεναι συζητήσεις ἀπέδειξαν, ὅτι νομικῶς οὐδεμία δύναται νὰ προβληθῇ ἀντίρρησις περὶ μὴ εὐθύνης τοῦ Δημοσίου ἀπέναντι τρίτων, οἵτινες συνεβλήθησαν μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης...

§245Ν. ΓΟΥΝΑΡΑΚΗΣ. Ἠθικῶς; Μέχρι τοῦδε τρὶς ὡμιλήσατε, καὶ οὐδὲν εἴπετε περὶ τῆς ἠθικότητος τοῦ Κράτους.

§246Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διακοπή σας εἶναι ἀδικαιολόγητος, διότι, ἐὰν εἴχετε μικρὰν ὑπομονὴν, ἠθέλετε ἴδει ποῦ θὰ κατέληγον. Κατὰ τὴν γνώμην μου, νομικῶς οὐδεμίαν εὐθύνην ὑπέχει τὸ Δημόσιον διὰ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλομεν.

§247Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οὔτε ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα.

§248Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχετε ὑπομονήν. Ἐξετάζετε, ἂν ἠθικῶς ἔχει εὐθύνην τινὰ τὸ Κράτος. Πρὸ παντὸς πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦτο· ἐὰν δὲν ἐλαμβάνετο τὸ μέτρον τοῦτο, ὁ σταφιδόκαρπος τῶν 40,000,000 λιτρῶν, ὁ ὑπολογιζόμενος ὡς εἰσπραχθησόμενος ἐκ τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ ἐγγείου φόρου, τί ἤθελε γείνῃ; δὲν ἤθελεν εἶσθαι ἐκτεθειμένος εἰς τὴν ἀγοράν; Ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα δὲν ἔχει τὰ μέσα ν’ ἀγοράσῃ καὶ τὸ ποσὸν τῶν 40,000,000 λιτρῶν καὶ τὸ πλεόνασμα, ἑπομένως τὰ 40,000,000 λιτρῶν ἤθελον ἐκτεθῆ εἰς τὴν ἀγορὰν τὴν ἐσωτερικήν.

§249Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον ἐξέλθει εἰς τὴν ἀλλοδαπήν.

§250Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γνωστὸν τὸ ποσὸν τοῦ σταφιδοκάρπου, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ διατεθῇ εἰς τὴν ἀλλοδαπήν· δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξέλθῃ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν σταφιδόκαρπος ὑπερβαίνων τὸ ποσὸν τῶν 250,000,000· ὅταν δὲ ὑπολογίζηται ἡ παραγωγὴ εἰς 350,000,000, εἰς ποῖον συμπέρασμα θὰ καταλήξητε; Θὰ ἔχωμεν 250,000,000 ἐξαγόμενα εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν, θὰ εἰσπράξητε διὰ τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως, πρὸς 15–20%, ἕτερα 50,000,000, ἀπομένουσιν ἑπομένως ἄλλα 50,000,000. Τὰ 50,000,000 ταῦτα, προσφερόμενα εἰς τὴν ἀγορὰν, εἰς τὴν κατανάλωσιν, θὰ ἐξευτελίσωσι τὰς τιμὰς τῆς σταφίδος, ναὶ ἢ ὄχι;

§251Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§252Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διακοπή σας ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν ἔχετε παρακολουθήσει ἀκριβῶς τὰς περιπετείας τοῦ σταφιδοκάρπου.

§253Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πολιτεύομαι ἐπὶ 30 ἔτη εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἐξ ἧς κατάγομαι, καὶ γνωρίζω κατὰ βάθος τὸ σταφιδικὸν ζήτημα.

§254Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Ὁμιλεῖ περὶ τῆς νομικῆς εὐθύνης.

§255Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐξετάσω καὶ τοῦτο. Οἱ βιομήχανοι, οἱ ἐργοστασιάρχαι, οἱ ὁποῖοι συνεβλήθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος πρὸς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ἀπέκτησαν παρ’ αὐτῆς τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ δύναται αὕτη νὰ πωλήσῃ μέχρι τέλους τοῦ 1905 τὸν σταφιδόκαρπον, τὸν ὁποῖον μέχρι τοῦ χρόνου ἐκείνου ἠδύνατο νὰ ἔχῃ εἰς τὰς ἀποθήκας αὑτῆς εἴτε ἐκ παρακρατήματος, εἴτε ἐξ ἀγορᾶς πλεονάσματος, — ἐὰν ἠδύνατο ἐξ αὐτοῦ νὰ ἔχῃ, διότι ἡ ἀγορὰ πλεονάσματος δὲν ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, δηλ. ἐκ τῆς θελήσεως αὐτῆς, ἀλλ’ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰ μέσα τὰ χρηματικὰ, τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύνατο νὰ διαθέσῃ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, κατὰ τὸ ἔτος δὲ τοῦτο τὰ χρηματικὰ αὐτῆς μέσα εἶναι ἐξηντλημένα, ἡ πίστις δ’ αὐτῆς, ὅπως συνομολογήσῃ δάνειον μεγάλης ποσότητος, ὅση εἶναι ἀναγκαία πρὸς ἀγορὰν τῶν 50,000,000, τὰ ὁποῖα θὰ πλεονάσωσι, δὲν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἦναι δυνατὸν νὰ συνομολογήσῃ δάνειον ἐκ 10 ἕως 15 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἵνα ἀγοράσῃ καὶ τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν τῶν 50,000,000 λιτρῶν πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ὅλου ποσοῦ τῆς παραγωγῆς. Ἑπομένως τί ἤθελε συμβῆ; Ἤθελε συμβῆ τοῦτο· τὰ 50,000,000 αὐτὰ, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ κρατηθῶσιν ἐν τῷ τόπῳ...

§256Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακράτησις εἶναι καὶ αὐτή;

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε.

§258Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γνωστὸν, κύριε Βουλευτὰ, καὶ εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς ἐμὲ καὶ εἰς ὅλους, πῶς ἔχουσι τὰ πράγματα· ὥστε εἶναι περιττὸν νὰ διακόπτητε. Λοιπὸν τὰ 50,000,000 αὐτὰ ἤθελον προσφερθῆ εἰς τὴν ἀγορὰν, προσφερόμενα δὲ ἤθελον ἐξευτελίσει τὰς τιμὰς τῆς σταφίδος, καὶ ἤθελον ἐξευτελίσει ὄχι μόνον τὰς τιμὰς τῶν 50 τούτων ἑκατομμυρίων λιτρῶν, ἀλλὰ καὶ τὰς τιμὰς τῶν 250,000,000 τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Λοιπὸν ἐρωτῶ, τί ἤθελεν ἀκολουθήσει; Ἐξευτελισμὸς τοῦ πράγματος. Αὐτὰ τὰ 50,000,000, ἐξευτελιζομένων τῶν τιμῶν λόγῳ τῆς μεγάλης προσφορᾶς καὶ τῆς μικρᾶς ζητήσεως, θὰ προσεφέροντο πρὸς πώλησιν εἰς τιμὰς 40 καὶ 50 δραχ. κατὰ χιλιάδα ἑνετικῶν λιτρῶν. Ἑπομένως ἐκεῖνοι οἱ βιομήχανοι, — ἐκτὸς τῶν τριῶν ἐργοστασιαρχῶν, τῶν συμβληθέντων μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, — οἱ ὁποῖοι μεταχειρίζονται τὴν σταφίδα πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, καταναλισκομένου ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἐκεῖνοι, λέγω, οἱ βιομήχανοι, οἱ ὁποῖοι ἤθελον ἔχει ἀνάγκην σταφιδοκάρπου πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, ἤθελον ἐπωφεληθῆ τῆς εὐκαιρίας καὶ ἤθελον ἀγοράσει τὸν ἀναγκαιοῦντα αὐτοῖς διὰ τὰ ἐργοστάσιά των σταφιδόκαρπον ἐκ τῆς ἀγορᾶς πρὸς 40 καὶ 50 δραχ. κατὰ χιλιόλιτρον. Θὰ εἶχον ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δικαίωμα οἱ συμβληθέντες μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ ἀγοράσαντες ὅλον τὸν σταφιδόκαρπον αὐτῆς τῆς χρήσεως τοῦ 1903, νὰ διαμαρτυρηθῶσι καὶ ζητήσωσιν ἀποζημίωσιν παρὰ τοῦ Δημοσίου ἢ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, διότι ἕνεκα τοῦ ἐξευτελισμοῦ τῶν τιμῶν κατωρθώθη, ὥστε οἱ ἄλλοι βιομήχανοι, ἀγοράζοντες εἰς τιμὰς εὐθηνὰς τὸν σταφιδόκαρπον, νὰ ὑποτιμῶσι τὸ οἰνόπνευμα καὶ νὰ πωλῶσιν αὐτὸ εὐθηνότερον ἢ ὅσον πωλοῦσιν αὐτοὶ οἱ τρεῖς, οἱ ἀγοράζοντες τὸν σταφιδόκαρπον παρὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἐπὶ τῇ συμπεφωνημένῃ τιμῇ τῶν 80 δραχμῶν κατὰ χιλιόλιτρον καὶ ἑπομένως ζημιούμενοι; Ἔχουσι δικαίωμα ἀποζημιώσεως οἱ τρεῖς οὗτοι ἐργοστασιάρχαι;

§259Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§260Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διαφωνία ἡμῶν εἶναι ἡ ἑξῆς. Οἱ συμβληθέντες μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἐργοστασιάρχαι ἔχουσι δικαίωμα ἀποζημιώσεως ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν τὸ Δημόσιον ἤθελε διαθέσει τὸν εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἐκ τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ φόρου σταφιδόκαρπον ἰδικιτέρως, παρὰ τὴν συμφωνίαν, τὴν μεταξὺ Σταφιδικῆς Τραπέζης καὶ ἐργοστασιαρχῶν; Δὲν εἶμαι νομικός, ὅπως εἶσθε ὑμεῖς, κύριε συνάδελφε, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τοὐλάχιστον καὶ ὑπὸ λογικὴν ἔποψιν ἐξήτασα τὸ πρᾶγμα καὶ ἄλλων νομικῶν, ἐπίσης διαπρεπῶν ὡς ὑμεῖς, τὰς γνώμας ἤκουσα, οὐδὲν τὸ κακὸν ἔχει τὸ μέτρον, τὸ λαμβανόμενον σήμερον διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τῆς εἰς εἶδος ἀποδόσεως τοῦ φόρου εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης τῶν 50,000,000 λιτρῶν. Ἀλλὰ καὶ ἠθικῶς ἀκόμη δὲν δύναται νὰ προβληθῇ κατηγορία τις κατὰ τοῦ μέτρου τούτου· διότι, ἐὰν τὸ μέτρον τοῦτο δὲν ληφθῇ, τὸ συμπέρασμα δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι θὰ ἔχωσι τὸ παράπονον, δὲν θὰ ἦναι καλόν, διότι, ἐνῷ σήμερον διὰ τῆς πωλήσεως τῶν 50,000,000 λιτρῶν θὰ κατορθωθῇ νὰ ἔχωσι τιμὰς καὶ τὰ λοιπὰ προϊόντα των καὶ ἡ σταφὶς, ἂν τὸ μέτρον τοῦτο ἤθελεν ἀφαιρεθῆ καὶ ἤθελεν ἀφεθῆ ἐλεύθερον τὸ ποσὸν τῶν 50,000,000, ὅλαι αἱ τιμαὶ ἤθελον ἐξευτελισθῆ, καὶ αὐτοὶ ἤθελον περιέλθει εἰς κατάστασιν ἀπογνώσεως.

§261Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤκουσα ὅλας τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας παρέσχεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, δικαιολογῶν τὰς ὑποβληθείσας ὑπ’ αὐτοῦ ἀπόψε εἰς τὴν Βουλὴν τροπολογίας· δὲν ἠδυνήθησαν ὅμως αὗται νὰ παραγάγωσιν εἰς ἐμὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἐν ἁρμονίᾳ εὑρίσκονται αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου πρὸς τὰς διατάξεις καὶ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως τοῦ 1903. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν προέβαλε μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ἀπαλείψας τὰς λέξεις «διατιθέμενος ὑπ’ αὐτῆς», ὑπέβαλε δὲ καὶ ἑτέραν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 23 προσθήκην, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προκαλέσῃ καὶ ἐνεργήσῃ τὴν πώλησιν τοῦ ἀποταμιευθέντος ὑπὸ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης σταφιδοκάρπου καὶ τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου εἰς εἶδος ἐπὶ ἀναλογίᾳ 15% καὶ ἐνόμισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τοιουτοτρόπως αἴρεται πᾶσα ἀντινομία. Ἀλλ’ ἐν πρώτοις ὀφείλω νὰ παρατηρήσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι αὐτὴ καὶ μόνη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 ἐξακολουθεῖ νὰ ἦναι εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως τοῦ 1903, διότι ἀναγινώσκοντες τὸ ἄρθρον 2 βλέπομεν ὅτι «ὁ κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης προσαγόμενος σταφιδόκαρπος ἐξομοιοῦται πρὸς τὴν κατὰ τοὺς νόμους, ͵ΒΦΠΓʹ τοῦ 1899 καὶ ͵ΒϠΞΕʹ τοῦ 1903 καταβαλλομένην εἰς εἶδος εἰσφοράν, εἰσάγεται δὲ καὶ ἀποταμιεύεται ἐν ταῖς ἀποθήκαις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης. Ὡσαύτως εἰσάγεται, ἀποταμιεύεται καὶ διατίθεται καὶ τὸ κατὰ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ παρόντος νόμου ἀγοραζόμενον ὑπὸ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης πλεόνασμα» Ἡ ἐξομοίωσις αὕτη...

§262Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ὡς πρὸς τὸν μηχανισμόν. Θὰ ἐφαρμόζηται καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὁ μηχανισμὸς τοῦ νόμου περὶ παρακρατήσεως.

§263Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγω τὸ ἐναντίον· καὶ τοῦτο ἴσως εἶναι ἐλάττωμα, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ μεταβληθῇ διά τινος τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 2, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ φέρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν.

§264Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ καὶ ἂν μείνῃ ὡς ἔχει, τίνα ἄλλην ἔννοιαν δύναται νὰ ἔχῃ ἡ διάταξις αὕτη; Καὶ ὁ κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦτο εἰσαγόμενος σταφιδόκαρπος ἀφομοιοῦται πρὸς τὴν εἰς εἶδος εἰσφορὰν καὶ τὸ πλεόνασμα. Δηλαδὴ ἐννοεῖ τὸ ἄρθρον, ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα γίνεται κυρία καὶ τοῦ καρποῦ τούτου, δυναμένη κατ’ ἀκολουθίαν νὰ διαθέσῃ καὶ τὸν καρπὸν αὐτὸν ὡς διαθέτει καὶ τὸ παρακράτημα καὶ τὸ πλεόνασμα.

§265Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί· ἀλλ’ εἶναι ἆρά γε εἰς ἀντίθεσιν αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροποποιήθησαν αὗται, πρὸς τὰς διατάξεις καὶ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως τοῦ 1903; Ἐγὼ νομίζω, ὅτι παρέλκει ἡ ἐξέτασις τοῦ ζητήματος τούτου, ἂν δηλ. εὑρίσκονται ὑπὸ νομικὴν ἔννοιαν εἰς ἀντίθεσιν αἱ διατάξεις αὗται, νομίζω δὲ, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι ἐξεταστέον ὑπὸ τὴν πραγματικήν του ἔποψιν. Δὲν θέλω μὲ τοῦτο νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῶν διατάξεων καὶ τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως τοῦ 1903, ἀντίθεσις, ἥτις εἶναι καταφανὴς, ἀλλὰ προέχει, κατ’ ἐμὴν γνώμην, ἡ ἐξέτασις ἡ πραγματικὴ τοῦ ζητήματος, προέχει ἡ ἐξέτασις τοῦ ζητήματος, ἂν δύναται νὰ διατεθῇ ἀποτελεσματικῶς ὁ σταφιδόκαρπος ὁ λόγῳ φόρου εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης εἰσαχθησόμενος. Πῶς θὰ διατεθῇ δὲ οὗτος; Θὰ διατεθῇ βεβαίως πωλούμενος εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν, εἰς τοὺς ἐργοστασιάρχας. Καὶ ἀφίνω τὰς ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας δύνανται οἱ ἐργοστασιάρχαι, οἱ συμβληθέντες μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ν’ ἀντιτάξωσιν ὡς πρὸς τὴν πώλησιν τοῦ σταφιδοκάρπου τούτου. Ἀλλ’ ἐὰν ἐξετάσωμεν τὸ πρᾶγμα ἐν τῇ οὐσίᾳ, τί θὰ ἴδωμεν; Θὰ ἴδωμεν, ὅτι οἱ ἐργοστασιάρχαι, οἱ συμβληθέντες μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, εἶναι κεκορεσμένοι διὰ ποσοῦ λιτρῶν 100,000,000 ἐκ τῆς περυσινῆς ἀγορᾶς. Τί θὰ γείνῃ λοιπὸν τὸ ποσὸν τῶν 40,000,000 λιτρῶν, τὸ ὁποῖον θὰ ὑπολειφθῇ ἐκ τοῦ φόρου εἰς εἶδος; Θὰ δοθῇ εἰς αὐτούς; Ἀλλ’ αὐτοὶ δὲν ἔχουσιν ἀνάγκην.

§266Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι μόνον αὐτοί· εἶναι καὶ ἄλλοι.

§267Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως εἶναι καὶ ἄλλοι. Ἀλλ’ εἰς οἵαν θέσιν εὑρίσκονται οἱ ἐργοστασιάρχαι, οἱ τρεῖς, οἱ μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης συμβληθέντες, εἰς τὴν αὐτὴν καὶ χείρονα ἔτι θέσιν εὑρίσκονται καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ μὴ ἔχοντες τὰ μέσα τὰ τεχνικὰ καὶ τὰς δυνάμεις τὰς οἰκονομικὰς τῶν τριῶν τούτων μεγάλων ἐργοστασιαρχῶν. Θ’ ἀρνηθῶσι λοιπὸν ν’ ἀγοράσωσι τὸ πρᾶγμα, καὶ θ’ ἀρνηθῶσιν, οὐ μόνον διότι δὲν ἔχουσιν ὑποχρέωσιν ἐκ τῆς συμβάσεως νὰ τὸ ἀγοράσωσιν, ἀλλὰ καὶ διότι εὑρίσκονται εἰς παντελῆ ἀδυναμίαν νὰ διαθέσωσι τὸν σταφιδόκαρπον τοῦτον. Καὶ ὡς εἰ μὴ ἤρκει τοῦτο, ἐπῆλθε τελευταῖον καὶ ἕτερον γεγονός, δεινῶσαν τὴν θέσιν τῶν ἐργοστασιαρχῶν, τὸ γεγονὸς τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῆς Ἰταλικῆς ἀγορᾶς, ἥτις ἀπερρόφα μέγα μέρος τῆς παραγωγῆς τῶν οἴνων τῶν ἐκ τῶν ἐργοστασίων τῶν ἐν Ἑλλάδι παραγομένων, καὶ τὸ γεγονὸς τοῦτο ἤγαγεν εἰς τοιαύτην θέσιν τοὺς βιομηχάνους τοὺς προμηθευομένους τὸν σταφιδόκαρπον παρὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ὥστε νὰ εὑρίσκωνται εἰς αὐτὰ τὰ πρόθυρα τῆς πτώσεως καὶ εἰς μεγάλας στενοχωρίας. Καὶ πρὸς τοιούτους βιομηχάνους σκεπτόμεθα νὰ χορηγήσωμεν καὶ τὸ δικαίωμα τῆς καταναλώσεως τῶν 40,000,000 λιτρῶν, διὰ νὰ δυνηθῶμεν ἐντὸς τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1904 νὰ εἰσπράξωμεν τὸν φόρον τοῦ Δημοσίου! Ὑπὸ ποίους ὅρους εἶναι δυνατὸν νὰ πωληθῶσιν αὐτὰ τὰ 40,000,000; Εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς περυσινούς; Προφανῶς ὄχι· καὶ εἶναι πρόχειρος ἡ ἀπόδειξις. Πέρυσιν εἶχον ἀνάγκην ν’ ἀγοράσωσι, καὶ ὅμως ἐπέβαλον καὶ ὅρους εἰς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ἤτοι νὰ μὴ δύναται αὕτη νὰ πωλήσῃ ἄλλον σταφιδόκαρπον ἐπὶ τιμῇ 80 δραχμῶν κατὰ χιλιόλιτρον· ἀλλ’ ἐφέτος λέγουσιν, ὅτι ἔχουσιν εἰς τὰς ἀποθήκας αὐτῶν 100,000,000 σταφίδος· πῶς λοιπὸν θὰ ἀγοράσωσιν; Ἐπὶ ποίᾳ τιμῇ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀγοράσωσιν αὐτὰ τὰ 40,000,000;

§268Α. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι μόνον αὐτοί.

§269Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Εἶναι καὶ οἱ βιομήχανοι τοῦ Πειραιῶς.

§270Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τοὺς ἄλλους τοὺς ἔθεσα οὐχὶ εἰς ὁμοίαν θέσιν πρὸς τοὺς ἐργοστασιάρχας τοὺς συμβληθέντας μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ἀλλ’ εἰς χείρονα θέσιν.

§271Δ. Π. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Εἶναι καὶ ἄλλοι ἐργοστασιάρχαι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ πληρώσωσι καὶ πρὸς 110 δραχ. τὸ χιλιόλιτρον, καὶ οὗτοι εἶναι οἱ παράγοντες οἰνόπνευμα καταναλισκόμενον ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος. Φαντάζεσθε λοιπόν, ὅτι δι’ αὐτὸ τὸ ποσὸν δὲν θὰ εὑρεθῶσιν ἄνθρωποι νὰ τὸ ἀγοράσωσι, διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσωσιν εἰς κατασκευὴν οἰνοπνεύματος τοιούτου; Βλέπετε ὅτι οἱ ἄλλοι οἰνοπνευματοποιοί, πλὴν τῶν τριῶν ἐργοστασιαρχῶν, τῶν συμβληθέντων μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, δὲν εἶχον προμηθευθῆ διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἐργοστασίων των ἐκ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον εἶχε διατεθῆ διὰ τῆς περυσινῆς ἀγορᾶς. Οἱ ἐργοστασιάρχαι οὗτοι ἔχουσιν ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα εἶναι προωρισμένα νὰ κατασκευάζωσιν οἰνόπνευμα καταναλισκόμενον ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἔχουσι δὲ αὐτοὶ εἰς τὰς ἀποθήκας των σταφιδόκαρπον, ὡς οἱ ἄλλοι. Ἑπομένως ὅλοι αὐτοὶ θὰ παρουσιασθῶσιν ἀγορασταὶ τοῦ ποσοῦ τούτου, καὶ θὰ πληρώσωσι τιμὰς ἀναλόγους πρὸς ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ πωλήσωσι τὸ οἰνόπνευμα ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος. Σημειώσατε δέ, ὅτι οἱ ἀγοράζοντες πρᾶγμα περυσινῆς παραγωγῆς καταβάλλουσι τιμὰς ἀναλόγους πρὸς τὰς τιμὰς τῆς ἀγορᾶς, διότι ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὰς τιμὰς ταύτας θὰ πωληθῇ τὸ οἰνόπνευμά των ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος.

§272Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἐργοστασιάρχαι οὗτοι παράγουσιν οἰνόπνευμα καταναλισκόμενον ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος;

§273Δ. Π. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Βεβαίως. Τί συμπεραίνετε λοιπὸν ὑμεῖς; Συμπεραίνετε ὅτι, ἐὰν δὲν καταστῇ δυνατὴ ἡ πώλησις τῶν 40,000,000 λιτρῶν, πρέπει νὰ μὴ ἐπιψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον;

§274ΑΛΕΞ. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἔχουσι τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων καὶ ὄχι ὑπὲρ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν.

§275Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ συζήτησις αὕτη προεκλήθη ἀπὸ τὰς παρατηρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἄρτης συναδέλφου κυρίου Καραπάνου, ὅστις, ἐξηγῶν τὰς γνώμας αὑτοῦ, παρέστησεν εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 4,800,000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον τὸ Δημόσιον δικαιοῦται νὰ λάβῃ ἐκ τοῦ ἐγγείου φόρου, δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ τὸ εἰσπράξῃ, καὶ κατέδειξε τὸ κενόν, τὸ ὁποῖον ἐκ τούτου θὰ ὑπάρξῃ ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ.

§276ΑΛΕΞ. ΦΩΤΗΛΑΣ. Καὶ τοιουτοτρόπως εἶσθε κατὰ τοῦ νομοσχεδίου;

§277Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, δὲν εἴμεθα κατὰ νομοσχεδίου δυναμένου νὰ βελτιώσῃ τὴν κατάστασιν, ἀλλ’ ἔχομεν καθῆκον νὰ καταδείξωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιδιώκει πράγματα δυνατὰ διὰ τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ὅτι ἡ μέριμνα αὐτῆς στρέφεται μόνον εἰς τὴν ἐξασφάλισιν κατὰ πάντα τρόπον τοῦ ἐγγείου φόρου, καὶ διὰ τοῦτο ἐκφράζομεν ἐλευθέρως τὰς γνώμας ἡμῶν περὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφος εἶναι ὑποθέσεις· ὅτι δηλ. εὑρίσκονται ἄλλοι, οἵτινες θ’ ἀγοράσωσι τὸ ποσὸν τοῦτο τῆς σταφίδος πρὸς 110 δραχμάς. Διότι δὲν βλέπω διὰ τίνας λόγους αὐτοὶ θ’ ἀγοράσωσιν ἐκ τῶν ἀποθηκῶν τοῦ Δημοσίου πρὸς 110 δραχμάς, ὅταν δύνανται νὰ ἀγοράσωσι τὸ ἀναγκαιοῦν αὐτοῖς ποσὸν παρὰ τῶν βιομηχάνων, οἵτινες πέρυσιν ἠγόρασαν παρὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, καὶ οἵτινες, ἀφοῦ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ διαθέσωσι πλέον τὸ ποσόν, διὰ τοῦ ὁποίου βαρύνονται, θ’ ἀναγκασθῶσι νὰ πωλήσωσι τοῦτο πρὸς αὐτοὺς ἐπὶ τιμῇ ἴσῃ, ἂν οὐχὶ κατωτέρα τῶν 80 δραχμῶν, τιμῇ, εἰς τὴν ὁποίαν αὐτοὶ ἠγόρασαν παρὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα πείσῃ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Μαντινείας Βουλευτήν, ἀντιλέγοντα κατὰ τῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου, ἐπεκαλέσθη ἐπιχείρημα, βεβαίως εὐλογοφανὲς καὶ ἄξιον προσοχῆς, καὶ ἔλεγεν, ὅτι, ἐὰν δὲν ἐνομοθετοῦμεν τὴν πληρωμὴν τοῦ φόρου εἰς εἶδος, ποῖον θὰ ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα; Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἦτο, ὅτι τὰ 40,000,000 αὐτά, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ εἰσαχθῶσιν εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, θὰ ἔμενον εἰς τὴν κυριότητα τῶν παραγωγῶν· ἐὰν δὲ προσετίθεντο—καὶ θὰ προσετίθεντο βεβαίως—εἰς τὴν ὅλην παραγωγὴν καὶ τὴν κατανάλωσιν, τί θὰ ἐγίνοντο; Θὰ προσεφέροντο εἰς τὴν ἀγορὰν τὴν ἐσωτερικήν. Ποῖα δὲ παράπονα θὰ εἶχον τότε οἱ βιομήχανοι, οἱ συμβληθέντες μετὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, κατὰ τῶν παραγωγῶν ἢ κατὰ τοῦ Δημοσίου, διότι ἐπωλήθη καρπὸς τοιοῦτος εἰς ἄλλους βιομηχάνους ἐπὶ τιμῇ ἥττονι; Οὐδέν. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι βεβαίως ἄξιον λόγου, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιχείρημα συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι ἐπιχείρημα, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται ἓν πρᾶγμα. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ, ὅτι κακαὶ θὰ ἦσαν αἱ συνέπειαι, ἐὰν δὲν ἐλαμβάνετο ἡ πρόνοια, ἡ λαμβανομένη διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ὡς πρὸς τὴν παραγωγήν, ὅτι δηλαδὴ ὅλης τῆς παραγωγῆς αἱ τιμαὶ ἤθελον ὑποτιμηθῆ, ἐὰν προσετίθεντο καὶ τὰ 40,000,000 αὐτὰ εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἐπὶ ζημίᾳ καὶ τῶν βιομηχάνων, οἵτινες ἠγόρασαν πέρυσι σταφιδόκαρπον παρὰ τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης. Ἀλλ’ ἕπεται ἐντεῦθεν, ὅτι τοῦτο συνηγορεῖ ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου; Διὰ νὰ ἄρωμεν ἓν κακόν, νομοθετοῦμεν ἄλλο! Διότι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι, ὡς ἔχουσιν αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ἀφορῶσαι τὴν διάθεσιν τοῦ ποσοῦ, οὐδείς, λέγω, δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ἐμονιμοποίησαν ἓν κακόν. Ὅταν λοιπὸν ἦναι ἐνδεχόμενον νὰ προκύψῃ ἀντίθετον κακὸν ἐκ τῆς μὴ νομοθετήσεως τοῦ μέτρου, ἕπεται ὅτι πρέπει νὰ ψηφίσωμεν ἄλλο κακόν;

§278Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ποῖον εἶναι τὸ συμπέρασμά σας; Εἶσθε κατὰ τοῦ νομοσχεδίου;

§279Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ συμπέρασμά μου, εἶναι ὅτι πρέπει νὰ μελετηθῇ ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου.

§280Ν. Δ. ΛΕΒΙΔΗΣ. Διὰ τὴν ἄλλην Σύνοδον;

§281Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑμεῖς, εἴπετε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, «διὰ τὴν ἄλλην Σύνοδον». Ἐγὼ, ὑπερβάλλων ὑμᾶς, θὰ ἔλεγον «διὰ τὰς ἑλληνικὰς καλένδας», ὅταν πρόκηται περὶ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον μόνον δημοκοπικῶς φαίνεται ὅτι προνοεῖ περὶ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, κατ’ οὐσίαν δὲ καὶ πράγματι ἀποβλέπει εἰς φορολογικοὺς σκοποὺς, εἰς βάρος τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, χωρὶς καὶ τοὺς σκοποὺς τούτους νὰ ἐπιτυγχάνῃ. Ἐγὼ δὲν φρονῶ ὅτι εἰς τὴν ἄλλην Σύνοδον πρέπει νὰ ἀναβληθῇ τὸ ζήτημα. Νομίζω ὅτι κατ’ αὐτὴν τὴν Σύνοδον εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ εἷς νόμος. Ἀπόδειξις δὲ, ὅτι ὅλοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἶναι παρόντες ἐνταῦθα. Θὰ ἦναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἓν μέτρον ἀνακουφιστικὸν, ἀλλὰ τοῦτο χρῄζει μελέτης.

§282Α. ΚΕΦΑΛΑΣ. Θὰ φύγουν οἱ μὴ ἐνδιαφερόμενοι.

§283Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεὶς θὰ φύγῃ· καὶ ἀπόδειξις, κύριε συνάδελφε, ἡ σήμερον πλήθουσα συνεδρίασις. Καὶ ἐπὶ τέλους δὲ νομίζω ὅτι χρειάζεται μακρά τις διακοπὴ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου· ἴσως αὔριον θὰ ἦναι εἰς θέσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ φέρῃ τροπολογίας.

§284Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ποίας τροπολογίας νὰ φέρῃ; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ τροπολογίας.

§285Κ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ὑποβάλλομεν εἰς τὴν Βουλὴν, σκοπὸν ἔχουσι τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§286Ι. Γ. ΛΑΠΠΑΣ. Εἶναι καιρὸς νὰ διακόψωμεν, κύριε Πρόεδρε. Καὶ αὔριον ἡμέρα εἶναι. Φέρω ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ καθήμεθα ἐδῶ ἕως τὸ πρωῒ καθ’ ἑκάστην. Χθὲς ἐκαθήσαμεν μέχρι τῆς τετάρτης πρωϊνῆς ὥρας.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο ἔνστασις περὶ μὴ ἀπαρτίας. Θ’ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος. (Ἀναγνωσθέντος τοῦ ὀνομαστικοῦ τῶν Βουλευτῶν καταλόγου, ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν τῶν βουλευτῶν Ι. Γ. Λάππα καὶ Ἠλία Μπασδέκη, καὶ τῆς Βουλῆς μὴ εὑρεθείσης ἐν ἀπαρτίᾳ, λύεται ἡ συνεδρίασις, ὥρᾳ 2 καὶ 40′ μετὰ τὸ μεσονύκτιον).