1897.02.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 45

Τῆς 3 Φεβρουαρίου 1897.

(Δευτέρα)

Ὥρα 4 καὶ 20′ μ. μ.

(Γενομένης ἀπαρτίας, ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ὑλοτόμοι Τρικάλων, Καλαμπάκας καὶ Καρδίτσης διὰ τηλεγραφήματός των πρὸς τὴν Βουλὴν παραπονοῦνται κατὰ τοῦ ὑπὸ τῶν οἰκείων Δημοτικῶν Συμβουλίων ἐπιβληθέντος δημοτικοῦ φόρου ἐπὶ τῆς ὑλοτομουμένης ξυλείας. Ἀπεστάλησαν τηλεγραφήματα τοῦ δικηγορικοῦ σώματος Σύρου, τοῦ ἐν Σπάρτῃ Σπαρτιατικοῦ Γυμναστικοῦ Συλλόγου, τοῦ λαοῦ Καρδίτσης καὶ τοῦ λαοῦ Γυθείου, δι’ ὧν ἐπιδοκιμάζεται ἡ πολιτεία τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, καὶ ἐκφράζονται συγχαρητήρια διὰ τὴν πατριωτικὴν αὐτῶν στάσιν καὶ εὐχαὶ ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως τῆς Κρήτης μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου. Ἐπίσης ὑπάρχει τηλεγράφημα τῶν Ἰταλῶν βουλευτῶν Μπόβιο, Ἰμβριάνη, Παντσίνι, Γαϊτάνου, Ποέριου καὶ ἄλλων, οἵτινες ἐκφράζουσι συμπαθείας ὑπὲρ τοῦ Κρητικοῦ ἀγῶνος.

§2ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀναγνωσθῇ.

§3ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς «Εἰς Ἀθήνας. «Ἐμπνεόμενοι ἐκ τοῦ κοινοῦ δικαίου, τοῦ δημιουργήσαντος τὴν Ἰταλικὴν ἑνότητα, παρακολουθοῦμεν διὰ τῶν ἡμετέρων εὐχῶν τὸ Ἑλληνικὸν κίνημα πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κρήτην, τὴν ἡρωϊκῶς ἐξεγερθεῖσαν κατὰ τῆς μουσουλμανικῆς βαρβαρότητος, τῆς ὑπὲρ τὸ δέον μακρῶς προστατευθείσης ὑπὸ τῆς ἐπιβούλως πεπολιτισμένης εὐρωπαϊκῆς διπλωματίας. Ἡ ψυχὴ τῆς Ἰταλίας σήμερον αἰσθάνεται ἑαυτὴν Ἑλληνικὴν, ὅπως καὶ ἡ ψυχὴ παντὸς λαοῦ, ζητοῦντος ἐναργῶς τὴν ἀπολύτρωσίν του καὶ τὴν νίκην. «Μπόβιος, Ἰμβριάνης, Παντσίνης, Γαϊτάνος, Ἀντώνιος Ποέριος, βουλευταί. Μεραμπέλλης, Σέμβολας, πρώην βουλευταί. Δὲ Σιμνὲ, καθηγητής.»

§4Λ. ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Νὰ διαβιβασθοῦν αἱ εὐχαριστίαι τῆς Βουλῆς.

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§6Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἰσάγω νομοσχέδιον περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῆς πιστώσεως ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1896 ἐκ δραχμῶν 462,300. Ἐπειδὴ δὲν γνωρίζομεν πότε θέλομεν ἐπιληφθῆ τῆς συζητήσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ τοῦτο ἐνόμισα, ὅτι ἠδυνάμην νὰ καταθέσω νομοσχέδιον περὶ χορηγίας πιστώσεως ἴσης μὲ τὰ δύο δεύτερα δωδεκατημόρια τῶν προϋπολογισθέντων ἐξόδων τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1897, ἤτοι τῶν μηνῶν Μαρτίου καὶ Ἀπριλίου. Ἐὰν ἠθέλομεν ἐπιληφθῆ τῆς συζητήσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ πίστωσις αὕτη μένει ἄχρηστος, ἄλλως θέλει ψηφισθῆ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 288–289).

§8Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ Βουλὴ γνωρίζει ἐξ εἰδήσεων, αἵτινες μεταδίδονται ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, τὰ κατὰ τὴν Κρήτην. Ἡ Κυβέρνησις, ὅταν συνέβησαν αἱ σφαγαὶ καὶ οἱ ἐμπρησμοὶ τῶν Χανίων, καὶ ἡ ἀσφάλεια τῶν προσώπων κατεστάθη ἐκεῖ ἐν ἀμφιβόλῳ, ἔκρινεν, ὅτι εἶχε καθῆκον νὰ διατάξῃ δύο πλοῖα τοῦ στόλου νὰ καταπλεύσωσιν εἰς Κρήτην, ἵνα συντελέσωσιν εἰς τὴν διάσωσιν οὐ μόνον τῶν ἐκεῖ διαμενόντων πολιτῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν ἐπὶ τῆς νήσου Χριστιανῶν, ἐφ’ ὅσον κίνδυνοι ἤθελον ἀπειλεῖ αὐτούς. Τὰ πλοῖα ταῦτα κατέπλευσαν εἰς Κρήτην, ἦσαν δὲ ἡ «Ὕδρα» καὶ ἡ «Μυκάλη». Ἡ «Μυκάλη» εἶναι ὁπλιταγωγόν, ἤθελε δὲ χρησιμεύσει εἰς τὴν μεταφορὰν τῶν οἰκογενειῶν, αἵτινες ἤθελον καταλίπει τὴν νῆσον. Κατόπιν ὅμως ἐλάβομεν εἰδήσεις, ὅτι ἐπρόκειτο ν’ ἀποσταλῶσι τορπιλλοφόρα σκάφη εἰς τὴν Κρήτην, ἐὰν δὲ αἱ εἰδήσεις αὗται ἤθελον ἐπαληθεύσει, ἐδημιουργεῖτο βέβαιος κίνδυνος τῶν πλοίων τοῦ στόλου, τὰ ὁποῖα κατέπλευσαν ἐκεῖ· ἀλλὰ πλὴν τούτου, ἡ Κυβέρνησις, κρίνουσα, ὅτι ὤφειλε νὰ ἐνισχύσῃ τὴν περὶ ἧς εἴρηται ναυτικὴν ἀποστολὴν, διέταξε τορπιλλικὴν μοῖραν, ἥτις ἀπεστάλη πρὸς τὰ ὕδατα ἐκεῖνα. Ἀλλὰ αἱ ἐκ Κρήτης εἰδήσεις ἐξηκολούθουν νὰ ἦναι τὰ μάλιστα ἀνησυχητικαὶ, καὶ ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν ἀπέβαινον καὶ ὑπερβαλλόντως δυσάρεστοι. Οἱ ἐμπρησμοὶ καὶ αἱ σφαγαὶ, αἵτινες διεπράχθησαν ἐν Χανίοις, ἦσαν ἔργον ὄχι μόνον τοῦ Μουσουλμανικοῦ πληθυσμοῦ, ὅστις ὑπὸ φανατισμοῦ ὠθήθη εἰς τοιαῦτα ἐγκλήματα, ἀλλὰ δυστυχῶς ἦσαν ἔργον καὶ τοῦ Ὀθωμανικοῦ στρατοῦ. Ἡ πόλις τῶν Χανίων ἠρημώθη, οἱ κάτοικοι προσέφυγον εἰς τὴν Χαλέπαν, ἢ εἰς ἄλλα μέρη, πολλοὶ δ’ ἐξ αὐτῶν ἐσώθησαν, διαπορθμευθέντες εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλ’ ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι τῆς Κρήτης, ἰδίως ἐν ταῖς πόλεσι τῶν φρουρίων, ἐν τῇ Ρεθύμνῳ καὶ τῷ Ἡρακλείῳ, τὰ πράγματα ἕως τότε δὲν εἶχον λάβει ἀπειλητικὴν μορφήν, μετ’ ὀλίγον ὅμως ὅ,τι διεπράχθη ἐν Χανίοις ἠπειλεῖτο νὰ διαπραχθῇ ἐν Ρεθύμνῃ καὶ ἐν Ἡρακλείῳ. Προσέφυγον πλοῖα ξένα εἰς τὸ Ἡράκλειον καὶ πλοῖον Ἑλληνικὸν, ὅπως παραλάβωσι τοὺς πρόσφυγας καὶ τὰς οἰκογενείας, αἵτινες ἠπειλοῦντο διὰ σφαγῶν καὶ διὰ λεηλασιῶν, ἀλλ’ ὁ ὄχλος ὁ Μουσουλμανικὸς ἐν Ἡρακλείῳ παρεκώλυε τὴν ἐπιβίβασιν εἰς τὰ πλοῖα τῶν οἰκογενειῶν τῆς πόλεως. Ἑλληνικὴ λέμβος κατέπλευσεν εἰς τὴν ἀποβάθραν, φέρουσα τὸν πρόξενον, ἀλλὰ οὐδ’ ὁ πρόξενος ἐγένετο δυνατὸν ν’ ἀποβιβασθῇ, διότι ἅπας αὐτὸς ὁ ὄχλος ἔλαβεν ἐπιθετικὴν κατ’ αὐτοῦ στάσιν. Ὁ ἡμέτερος πρόξενος τότε ἠναγκάσθη νὰ ζητήσῃ λέμβους πλοίων τῶν Δυνάμεων, καὶ μόλις ἐπὶ τοιαύτης λέμβου ἠδυνήθη νὰ ἐπιβιβασθῇ σῶος. Τὴν ἐπιοῦσαν, ταῖς παραστάσεσι τῶν κυβερνητῶν τῶν ξένων πλοίων, ὁ Μουτεσαρίφης ὑπεσχέθη ὅτι ἤθελεν ἐπιτρέψει τὴν ἐπιβίβασιν ἐπὶ τῶν πλοίων τῶν οἰκογενειῶν, ἀλλ’ αἱ διαταγαὶ τοῦ Μουτεσαρίφη δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθῶσι, διότι ὁ ὄχλος ἠγέρθη καὶ ἐναντίον τῶν διαταγῶν τοῦ Μουτεσαρίφη, ἀπειλῶν τὴν ἐπιβίβασιν. Οὕτως ἀρχὴ δὲν ὑπῆρχε πλέον ἐν Ἡρακλείῳ· ἦτο πλήρης ἀναρχία. Ἐὰν ἐν Χανίοις ἐκράτει ἀναρχία, διότι αἱ ἀρχαὶ οὐ μόνον δὲν ἠδυνήθησαν νὰ προλάβωσιν ἢ νὰ καταστείλωσι τὰς σφαγὰς καὶ τοὺς ἐμπρησμοὺς καὶ τὴν λεηλασίαν, ἀλλὰ καὶ ἔφυγον ἐκ Χανίων, καταλιποῦσαι τὴν πόλιν, ἐν Ἡρακλείῳ καὶ Ρεθύμνῃ ἡ ἀναρχία ὡσαύτως ἐπεκράτησεν. Αἱ διαταγαὶ τοῦ Μουτεσαρίφη δὲν ἠκούοντο, αἱ παραστάσεις τῶν κυβερνητῶν τῶν ξένων πλοίων ἀπέβαινον μάταιαι. Ὑπελάβομεν λοιπὸν ὅτι εἴχομεν καθῆκον νὰ ἐντείνωμεν τὴν ἀπόφασιν, ἣν εἴχομεν λάβει ἀπ’ ἀρχῆς, ἤτοι τὴν πρόνοιαν, ὅπως συντελέσωμεν εἰς τὴν διάσωσιν τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ τοῦ Χριστιανικοῦ πληθυσμοῦ. Διὰ τοῦτο διετάξαμεν σῶμα στρατοῦ, ἵνα μεταβῇ εἰς Κρήτην, ὅπως συντελέσῃ ν’ ἀποκατασταθῇ ἡ τάξις καὶ προστατεύσῃ τοὺς Χριστιανούς, τῶν ὁποίων ἡ ζωὴ ἠπειλεῖτο, ἡ δὲ περιουσία εἶχε προτεθῆ εἰς διαρπαγήν· τὸ σῶμα δὲ τοῦτο τοῦ στρατοῦ ἀνεχώρησε τὸ Σάββατον. Ἐπειδὴ δὲ μετὰ τὴν Παρασκευὴν δὲν συνηντήθημεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἡ σήμερον δὲ εἶναι ἡ πρώτη ἡμέρα, καθ’ ἣν συναντώμεθα, εἶχον καθῆκον νὰ ποιήσωμαι τὴν ἀνακοίνωσιν ταύτην εἰς τὴν Βουλήν.

§9ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. Μετὰ τὴν ἀναχώρησιν δὲν ἔχετε τίποτε νὰ ἀναγγείλητε;

§10Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης οὐδεμίαν ἔχομεν εἴδησιν.

§11ΤΟΠΑΛΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ δηλώσῃ, ἐὰν ἀπεβιβάσθη τουρκικὸς στρατὸς εἰς Κρήτην, ἢ ἐὰν ἐγένετο ἀπόπειρα ἀποβιβάσεως, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁποίαν διαγωγὴν ἐτήρησε τὸ ἡμέτερον ναυτικὸν, τὸ παρευρισκόμενον εἰς τὰ ὕδατα τῆς Κρήτης.

§12Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Γνωρίζω ὅτι τουρκικὸς στρατὸς ἔξωθεν καταπλέων ἐν Κρήτῃ δὲν ἐπεφάνη, ἀλλὰ κινήσεις ἐπὶ τῆς νήσου στρατιωτικαὶ ἐγένοντο. Πλοῖον τουρκικὸν, φέρον ὄχι στρατὸν τακτικὸν, ἀλλὰ βασιβουζούκους καὶ Τουρκοκρῆτας, κατέπλεεν ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον, τοῦ ὁποίου ἡ κατάστασις ἦτο οἵα περιέγραψα αὐτὴν πρότερον· ὁ «Ναύαρχος Μιαούλης», παραπλέων ἐκεῖ, εἶδεν ὅτι τὸ πλοῖον μετέφερεν ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον βασιβουζούκους καὶ ἄλλους, εἰδοποίησε δὲ αὐτὸ νὰ μὴ προχωρήσῃ. Ἡ εἰδοποίησις ἐγένετο καθ’ ὃν τρόπον γίνονται συνήθως αἱ τοιαῦται εἰδοποιήσεις, διὰ τριῶν βολῶν κανονίου, τὸ δὲ πλοῖον ἠναγκάσθη νὰ ὀπισθοχωρήσῃ εἰς τὸ Ἡράκλειον.

§13ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Μετὰ τὰ ἀνακοινωθέντα παρὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἡ Βουλὴ πρέπῃ νὰ προβῇ εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων νομοσχεδίων.

§14Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Μὲ προλαμβάνετε, διότι ἤθελον παρακαλέσει τὴν Βουλὴν νὰ περιορίσῃ τὰς ἐργασίας της σήμερον εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῶν εἰς τρίτην συζήτησιν προκειμένων νομοσχεδίων. Τὰ εἰς τρίτην συζήτησιν προκείμενα νομοσχέδια εἶναι ὄχι μόνον τὸ νομοσχέδιον περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως 500,000 δρ., ἀλλὰ προσέτι καὶ τρία, νομίζω, ναυτικὰ νομοσχέδια, ὡς καὶ ἓν ἄλλο νομοσχέδιον, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν θέλει ποιήσηται δήλωσιν, τὸ ὁποῖον εὐκολύνει τὴν πρόσληψιν τῶν ἀναγκαίων ναυτῶν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν πληρωμάτων τοῦ ἐθνικοῦ στόλου. Τῆς ἐργασίας ταύτης θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιληφθῇ σήμερον. Μετὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν.

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. (Γίνονται δεκταὶ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως αἱ προτάσεις τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς. Ὡσαύτως ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως, εἰς τρίτην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὰ νομοσχέδια: 1) Περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως ἐκ δραχ. 500,000 ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργείου τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1897. 2) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ᾼΡΟϚʹ νόμου τῆς 15 Ἀπριλίου 1884 ἔτους «περὶ μεταῤῥυθμίσεως τοῦ διὰ τοῦ νόμου ΩΞΓʹ συσταθέντος σώματος μηχανικῶν τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ», καὶ 5) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ᾼΩΛΖʹ νόμου τῆς 26 Μαΐου 1890 «περὶ βαθμολογίας καὶ προσόντων τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ ἰατρικοῦ κλάδου τοῦ Β. Ναυτικοῦ»).

§17ΣΤΑΗΣ. Σπουδαῖον νομοσχέδιον εἶναι τὸ ὑπ’ ἀριθ. 17 τῆς ἡμερησίας διατάξεως περὶ ἐθελουσίας κατατάξεως, τὸ ὁποῖον δὲν ἐψηφίσθη οὔτε εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§18Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Περὶ αὐτοῦ θὰ γείνῃ ἀνακοίνωσις· μὴ ἀνυπομονεῖτε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα λοιπὸν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 17, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ πρώτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ ͵ΒΡΚΘʹ νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ᾼΦΕʹ περὶ ὀργανισμοῦ τῶν πληρωμάτων τοῦ στόλου». (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν ἄνευ ἀντιῤῥήσεως).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται).

§21ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ δεχθῇ νὰ ὁρισθῇ κατ’ ἀνώτατον ὅρον ὁ ἀριθμὸς τῶν ναυτῶν τῶν ἐθελουσίως καταταχθησομένων, διότι κατὰ ῥητὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος δὲν ἀρκεῖ ἡ ἐν τῷ προϋπολογισμῷ μνεία τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ναυτῶν.

§22Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Κάμνω τὴν ἑξῆς δήλωσιν· ὅτι δὲν ἔχω ἀντίῤῥησιν νὰ ὁρισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐθελουσίως καταταχθησομένων ναυτῶν μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν χιλίων. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2 (ἀναγινώσκεται).

§24Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Τὸ ἄρθρον 2 νὰ γείνῃ ἄρθρον 3, ὡς ἄρθρον δὲ 2 καταθέτω τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἄρθρον 2. Ἐπιτρέπεται ἡ ὡς ὑποκελευστῶν βʹ τάξεως μηχανικῶν κατάταξις ἐν τῷ πολεμικῷ ναυτικῷ νέων ἐκ τῶν ἐν τῷ διαγωνισμῷ τῆς 26 Αὐγούστου 1893 ἐπιτυχόντων καὶ κατὰ τὴν μεταξὺ αὐτῶν σειρὰν ἐπιτυχίας, ὧν ἡ κατάταξις δὲν ἐγένετο, ἐλλείψει τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ ᾼΦΕʹ νόμου ἀπαιτουμένων ἐγγράφων.» (Γίνεται δεκτὸν τὸ νέον ἄρθρον 2. Μεθ’ ὃ ἀναγινώσκεται καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ κατὰ τὴν νέαν τάξιν ἄρθρον 3, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς αʹ συζήτησιν).

§25Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν). Ἐπειδὴ κατὰ νόμον τινὰ ἰσχύοντα ὡς πρὸς τὴν σύγκλησιν τῶν ἐφεδρειῶν τοῦ Ναυτικοῦ, προκειμένης συγκλήσεως τῶν ἐφέδρων, δέον νὰ ὑποβάληται τὸ περὶ τούτου Β. Διάταγμα καὶ νὰ ἀναγγέλληται εἰς τὴν Βουλὴν, καταθέτω τὸ περὶ συγκλήσεως τῶν δύο τελευταίων τάξεων τῆς ἐφεδρείας τοῦ Ναυτικοῦ Β. Διάταγμα.

§26ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις.

§27Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ. Λύομεν τὴν συνεδρίασιν, ἀλλὰ δὲν διακόπτομεν τὰς ἐργασίας μας.

§28ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐὰν ἦναι ἀνάγκη, νὰ μᾶς εἰδοποιήσῃ τὸ Προεδρεῖον.

§29Θ. Π. ΔΗΛΙΓΙΑΝΝΗΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ συνερχώμεθα καθ’ ἡμέραν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρα 5 μ. μ.