1887.05.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 50

τῆς 5ης Μαΐου 1887.

(Τρίτη)

Ὥρᾳ 3 μ. μ.

(Γενομένης ἀπαρτίας, ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάτοικοί τινες τοῦ δήμου Βουπρασίων παραπονοῦνται κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν προικοδότησιν τοῦ Διαδόχου. Θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἡ ἀναφορὰ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ ἐκ Μεσσηνίας βουλευτὴς κ. Σωτηρόπουλος, οἰκουρῶν, ἕνεκεν ἀσθενείας, μὲ παρεκάλεσε νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν σημείωσιν, ἐν εἴδει ἐπερωτήσεως πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἀπὸ 20 Μαρτίου 1887 νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ ὁδοποιΐας. Ἡ ἐπερώτησις ἔχει ὡς ἑξῆς· (ἀναγινώσκει). «Παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν· 1) Σημείωσιν τῶν κατασκευαζομένων ἐθνικῶν, ἐπαρχιακῶν καὶ δημοτικῶν ὁδῶν, διαλαμβάνουσαν τὴν πόλιν, ἢ τὸ χωρίον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἄρχεται καὶ εἰς τὸ ὁποῖον λήγει ἑκάστη, τὸ μῆκος αὐτῆς, τὸ ὁλικὸν ποσὸν τῆς προϋπολογισθείσης δαπάνης, τὸ δαπανηθὲν μέχρι τοῦδε καὶ τὸ πρὸς ἀποπεράτωσιν ἀπαιτούμενον. 2) Σημείωσιν τῶν ὁδῶν, διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁποίων ἐγένοντο αἱ ἀνήκουσαι μελέται, δὲν ἤρχισε δὲ ἀκόμη ἡ κατασκευὴ, διαλαμβάνουσαν τὸ μῆκος ἑκάστης καὶ τὸ ποσὸν τῆς ὁλικῆς δαπάνης». Ἡ δὲ τροπολογία θὰ τυπωθῇ. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 183).

§2ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Βλέπω ἐγγεγραμμένα ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει δύο νομοσχέδια, ἀφορῶντα εἰς τὴν φύλαξιν τῶν κτημάτων. Ἐπειδὴ ὑπέβαλον καὶ ἐγὼ πρότασιν νόμου περὶ βοσκῆς, τὴν ὁποίαν δὲν βλέπω ἀναγεγραμμένην εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ ἐγγράψῃ καὶ ταύτην.

§3ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ ὑποβληθῇ καὶ περὶ τούτου νομοσχέδιον, καὶ τότε θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ ἰδική σας πρότασις.

§4ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς ἔχει δικαίωμα νὰ ζητήσῃ νὰ ἐγγραφῇ καὶ ἤδη ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει.

§5ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Νὰ ἐγγραφῇ.

§6ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Θὰ παρακαλέσω προσέτι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐκπαιδεύσεως, νὰ φροντίσῃ περὶ διορισμοῦ δημοδιδασκάλου ἐν τῇ πρωτευούσῃ τοῦ δήμου Ἐλλομένου τῆς ἐπαρχίας Λευκάδος, διότι οἱ κάτοικοι αὐτοῦ πολλὰ μοὶ ἐπιστέλλουσι παράπονα ἐπὶ τῇ στερήσει διδασκάλου· καὶ ἐπειδὴ πολλάκις ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἄνευ ἀποτελέσματος, ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον τὴν παράκλησίν μου, εὔελπις, ὅτι θέλει τύχει αἰσιωτέρου ἀποτελέσματος.

§7ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (ἐκ δεξιῶν). Ὑποδείξατε σεῖς ἕνα, διότι δὲν ὑπάρχουσι τοιοῦτοι.

§8ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Ἂς διορισθῇ ὁ ἐσχάτως παυθείς.

§9ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον μετὰ δικαιολογητικῆς ἐκθέσεως περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου, τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὰ ἐν Βοσπόρῳ καὶ Ἴστρῳ ῥυμουλκὰ καὶ ποταμόπλοια. Ἐνταυτῷ δὲ, συναφὲς πρὸς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὑποβάλλω ἕτερον σχέδιον νόμου περὶ ἐπεκτάσεως τῆς δικαιοδοσίας τοῦ ἐν Γαλαζίῳ ἐμμίσθου Ὑποπροξενείου. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 184–185).

§10ΜΑΝΕΤΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδια, ἀφορῶντα εἰς διαφόρους κλάδους τῆς δημοσίας ἐκπαιδεύσεως, διὰ τῶν ὁποίων σκοπεῖται ἡ συμπλήρωσις καὶ βελτίωσις τῆς περὶ αὐτῶν κειμένης νομοθεσίας. Καὶ πρῶτον ὑποβάλλω τρία συναφῆ νομοσχέδια περὶ ἐξετάσεων τῶν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου. Κατὰ τὸν ἐν ἰσχύι ὀργανισμὸν, οἱ φοιτηταὶ ὑφίστανται μίαν καὶ μόνην ἐξέτασιν μετὰ τὸ τέλος τοῦ χρόνου τῆς φοιτήσεως αὐτῶν ἐπὶ ὅλων συλλήβδην τῶν μαθημάτων· ἀλλ’ ἡ μέχρι τοῦδε πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι τὸ σύστημα τοῦτο εἶναι πλημμελὲς, καὶ ὀρθότερον κρίνεται, κατὰ τὴν γνώμην τῶν διαφόρων Σχολῶν, ἵνα τὰ μαθήματα καταμερισθῶσιν εἰς πλείονας ἐξετάσεις. Τῶν νομοσχεδίων τούτων προτάσεται καὶ δικαιολογητικὴ ἔκθεσις.—Ἀπό τινος χρόνου κατέστη λίαν ἐπαισθητὴ ἡ ἀνάγκη τῆς βελτιώσεως τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας, διότι ἡ ἀνεύρεσις πολλῶν κειμηλίων τῆς ἀρχαίας τέχνης, καὶ ἡ πρόοδος τῆς τακτοποιήσεως τῶν ἀρχαιολογικῶν ἡμῶν Μουσείων, καὶ ἡ ἵδρυσις καὶ ἄλλων ξένων ἀρχαιολογικῶν Σχολῶν ἐνταῦθα, ἐκτελουσῶν συχνὰ ἀρχαιολογικὰς ἐργασίας, ἐπέβαλον τοῦτο. Ταῦτα πάντα ἐπιβάλλουσιν, ὅπως καὶ τὸ προσωπικὸν τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας καταστῇ ἀνάλογον καὶ ἀντάξιον τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς αὐτό· εἰς τοῦτο ἀφορᾷ ἄλλο νομοσχέδιον, ὅπερ ἐπίσης ὑποβάλλω. — Πρὸ τεσσάρων ἐτῶν, συνεπείᾳ διαγωνισμοῦ, ἀπεστάλη ὑπότροφος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Εὐρώπην νέος τις, ὅπως σπουδάσῃ τὴν νομισματολογίαν· πρὸ τῆς ἀναχωρήσεώς του συνῆψε συμβόλαιον μετὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐπανερχόμενος ὑπηρετήσῃ ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῇ Ἑλληνικῇ, τοὐλάχιστον ἐπὶ τέσσαρα ἔτη, ἤδη δὲ ἐπανελθὼν, μετ’ εὐδόκιμον ἀποπεράτωσιν τῶν σπουδῶν του, ζητεῖ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν συμπεφωνημένων. Κατὰ κείμενον ὅμως νόμον περὶ Νομισματικοῦ Μουσείου, μία καὶ μόνη θέσις ὑφίσταται, κατεχομένη ὑπὸ τοῦ γνωστοῦ νομισματογνώμονος· ἀνάγκη ἑπομένως νὰ δημιουργηθῇ νέα θέσις ὑπὲρ τοῦ ῥηθέντος ὑποτρόφου, συμφώνως πρὸς τὸ μετ’ αὐτοῦ συμβόλαιον, καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ὑποβάλλω νομοσχέδιον. Καὶ τὸ προσωπικὸν τῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης ἐθεωρήσαμεν, ὅτι ἔχει ἀνάγκην τακτοποιήσεώς τινος, καὶ πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἡ ἐπιτήρησις τῆς δημοσίας ἐκπαιδεύσεως, ἡ ἐπιθεώρησις τῶν ἐκπαιδευτηρίων, καὶ ἡ μελέτη περὶ εὐστόχου βελτιώσεως τῶν νόμων καὶ τῶν ὀργανισμῶν περὶ τῆς δημοσίας ἐκπαιδεύσεως, πρὸ πολλοῦ κατέδειξε τὴν ἀνάγκην τῆς συστάσεως Συμβουλίου παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῆς Ἐκπαιδεύσεως, καὶ πολλάκις ἐγένετο σκέψις περὶ τούτου. Τὴν ἵδρυσιν τοιούτου Συμβουλίου θεωρῶν χρησιμωτάτην, ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον περὶ τούτου. Ὁ ὀργανισμὸς τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως παρ’ ἡμῖν, καταρτισθεὶς εἰς ἐποχὴν, καθ’ ἣν ὁ νομοθέτης δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψει τὴν πεῖραν τῆς παρ’ ἡμῖν δημοσίας ἐκπαιδεύσεως, εἶναι ἐν πολλοῖς ἐλλιπὴς καὶ πλημμελὴς, ἄλλως τε δὲ, καὶ ἕνεκα τῶν ἐπενεχθεισῶν ἔκτοτε βελτιώσεων εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως, κατέστη ἤδη ἀνεπαρκής. Τούτου ἕνεκα ἔκρινα ἀναγκαῖον, νὰ καταρτισθῇ νέος νόμος περὶ ὀργανώσεως τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως, καὶ πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω ἐπίσης σχέδιον νόμου εἰς τὴν Βουλὴν, μετὰ δικαιολογητικῆς ἐκθέσεως. Ἐπίσης ὑποβάλλω καὶ ἄλλο νομοσχέδιον, περὶ πειθαρχικῆς τιμωρίας, παύσεως καὶ μεταθέσεως τῶν δημοδιδασκάλων ἀμφοτέρων τῶν φύλων. — Ἀπὸ τοῦ 1878 εἶχε ψηφισθῆ νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ὡρίζετο, ὅτι 15,000 δραχμῶν ἐκ τῶν προσόδων τῆς ἐν Τήνῳ Μονῆς τῆς Εὐαγγελιστρίας θέλουσι χορηγεῖσθαι ὑπὲρ τῆς ἐπαρχιακῆς συγκοινωνίας ἐν Τήνῳ. Ἤδη θεωρεῖται ἀναγκαιότερον, ἵνα ἡ χορηγία αὕτη διπλασιαζομένη χρησιμοποιηθῇ πρὸς κατασκευὴν λιμένος ἐν Τήνῳ· εἰς τοῦτο δὲ ἀφορᾷ τὸ συγχρόνως ὑποβαλλόμενον νομοσχέδιον. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 186–195).

§11ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς ἀνεγνώσθη ἀναφορὰ τοῦ Παναγιώτου Ἀντωνιάδου, διδασκάλου, διδάξαντος ἐπὶ ὁλόκληρον τριακονταετίαν χιλιάδας μαθητῶν. Ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ δὲν προέβη εἰς ὡρισμένην ἀπόφασιν, θὰ παρακαλέσω αὐτὴν, νὰ συστήσῃ θερμῶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν αἴτησιν ταύτην τοῦ γηραιοῦ διδασκάλου, ὅστις μετὰ 20 ἐτῶν ἐν τοῖς δημοσίοις ἐκπαιδευτηρίοις διδασκαλίαν καὶ ἑτέραν πολυετῆ ἐπίσης ἐν τῷ ἰδιοσυντηρήτῳ ἐκπαιδευτηρίῳ του, οὐδὲν ἕτερον ἐκέρδησεν, εἰμὴ τὴν πενίαν. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν μὲν Βουλὴν, νὰ συστήσῃ θερμῶς τὴν αἴτησιν τοῦ ἀναφερομένου, τὴν δὲ Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ αὐτοῦ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεκοινώθη εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ἀναφορὰ, καὶ παρεπέμφθη εἰς τὴν οἰκείαν ἐπιτροπήν. Ἡ Κυβέρνησις ἦτο παροῦσα, γνωρίζει τὰς ἐκδουλεύσεις τοῦ ἀνδρὸς, καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ πράξῃ, ὅ,τι δέον ὑπὲρ αὐτοῦ.

§13ΣΑΚΚΗΣ. Πολλάκις ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου παρεκλήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως μεριμνήσῃ περὶ τῆς ἐξομαλίσεως τῆς ὑποθέσεως τοῦ λιμένος Καλαμῶν· δυστυχῶς αἱ δυσχέρειαι αὗται δὲν ἐξωμαλίσθησαν εἰσέτι, καὶ τοῦτο, ὡς ἐκ τῶν προσκομμάτων, τὰ ὁποῖα παρεμβάλλει ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐκ τῶν μεγάλων ἀξιώσεων τοῦ ἐργολάβου. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν, νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἐξομάλισιν, διότι ἐκ τῆς βραδύτητος αἱ ζημίαι εἶναι σπουδαῖαι, εἰς τοῦτο δὲ συντελεῖ καὶ ἡ ἐκ τῆς ἐλλείψεως δευτέρου βραχίονος γινομένη πρόσχωσις τοῦ λιμένος, θὰ δαπανηθῶσι δὲ μεγάλα ποσὰ κατόπιν διὰ τὴν ἐκβάθυνσιν αὐτοῦ, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ μὴ ἐξομάλισις τῆς ὑποθέσεως. Προσέτι θὰ παρακαλέσω τὸν αὐτὸν κ. Ὑπουργὸν, νὰ μεριμνήσῃ καὶ περὶ τοῦ λιμένος Κορώνης, διότι ἡ Λιμενικὴ Ἐπιτροπὴ, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τῆς κατασκευῆς τοῦ λιμένος, προέβη εἰς κακὴν χρῆσιν τῆς ἐξουσίας της.

§14ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν κατάστασιν, ἐμφαίνουσαν πόσοι ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς τῆς γενικῆς στρατολογίας παρ’ ἡμῖν κατετάχθησαν εἰς τὸν στρατὸν ὑπὸ τοὺς ὅρους τῆς ἐθελουσίας κατατάξεως.

§15ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Νομίζω, ὅτι, ἐὰν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς συμβουλευθῇ τὸ τεῦχος, τὸ ὁποῖον ὑπεβάλομεν ἐν ἀρχῇ τῆς Συνόδου καὶ τὸ ὁποῖον περιέχει περὶ τοὺς 60 στρατιωτικοὺς πίνακας, θὰ εὕρῃ πᾶν ὅ,τι ζητεῖ.

§16ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ὁ ψηφισθεὶς ὑπὸ τῆς Βουλῆς νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ὑποβάλλονται τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα ἐκ τῶν Ἰονίων νήσων εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν ὀφειλομένων τελῶν εἰς χρυσὸν, ἢ εἰς 15% ἐπὶ πλέον, ἐν ᾗ περιπτώσει προτιμᾶται ἡ καταβολὴ εἰς χαρτονόμισμα, ἐγέννησεν ἀπορίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι καλὸν νὰ σαφηνισθῶσι, πρὶν ἢ προκύψωσιν ἐκ τούτων διενέξεις μεταξὺ τῶν ἐμπόρων καὶ τῶν ὑπαλλήλων. Ἐξηγοῦμαι. Γινώσκετε, ὅτι, ὅπου ὑπάρχει ἀναγκαστικὴ κυκλοφορία, γίνονται αἱ συναλλαγαὶ ἐνίοτε μὲν διὰ τοῦ κυκλοφοροῦντος νομίσματος, ἐνίοτε δὲ καὶ διὰ πραγματικοῦ νομίσματος, ἤτοι διὰ μεταλλικοῦ. Ἐὰν συμβῇ τὸ δεύτερον, τὸ τέλος, τὸ ὁποῖον θέλει ἀπαιτήσει ὁ τελώνης κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν, θὰ ἦναι βεβαίως εἰς μεταλλικόν. Ὁ μέλλων νὰ καταβάλῃ τοῦτο εἰς μεταλλικὸν, δικαιοῦται νὰ τὸ καταβάλῃ εἰς χαρτονόμισμα, καταβάλλων ἐπὶ πλέον 15%; ἐν ἄλλαις λέξεσιν, ὑποθέσατε, ὅτι ἡ ἐν Κεφαλληνίᾳ ὑπάρχουσα οἰνοποιία λαμβάνει παραγγελίαν, ν’ ἀποστείλῃ ὡρισμένον ποσὸν οἴνων εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἀντὶ ὡρισμένης τιμῆς εἰς μεταλλικὸν, ἀξίας π. χ. 30 χιλιάδων φράγκων. Προκειμένου περὶ ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων τούτων, ὁ ἔμπορος ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλῃ τὸ τέλος ἐπὶ τῆς προηγουμένης ἀξίας καὶ εἰς μεταλλικὸν, κατὰ τὸν ψηφισθέντα νόμον, ἢ δικαιοῦται, ἐὰν δὲν τὸ καταβάλῃ εἰς μεταλλικὸν, νὰ πληρώσῃ τὸ 15% ἐπὶ πλέον μόνον; Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ δώσῃ πληροφορίας περὶ τούτου.

§17ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν φρονῶ, ὅτι τὸ ζήτημα, τὸ ὑποβαλλόμενον ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Βουλευτοῦ, παρουσιάζει δυσχέρειάν τινα, διότι ὁ ἐν Ἑπτανήσῳ φόρος ἐπιβάλλεται διὰ ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον, ὡς γνωστὸν, ἀνέρχεται εἰς 18%· τὸ ποσοστὸν τοῦτο ἐπιβάλλεται ἐπὶ τῆς τιμῆς, τῆς καθοριζομένης ἑκάστοτε ὑπὸ ἐπιτροπῆς. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη, κανονίζουσα τὸ τέλος, λαμβάνει ὑπ’ ὄψει τὰ τιμολόγια, τὰ ὁποῖα βεβαίως εἶναι εἰς χρυσὸν, ἐπειδὴ ὅμως κανονίζει τὴν τιμὴν εἰς χαρτονόμισμα, θέλει ἀναγάγει τὴν τιμὴν τοῦ μεταλλικοῦ εἰς τιμὴν ἑλληνικὴν τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας· ἀφοῦ δὲ οὕτω κανονίσει τὰς τιμὰς, ἐπιβάλλει τὸ 18%. Εἰς τὸ ποσὸν τοῦ τέλους, οὕτω κανονισθὲν, προστίθεται 15%, ἐὰν ὁ φορολογούμενος δὲν πληρώσῃ εἰς μεταλλικὸν, ἀλλ’ εἰς τραπεζικὰ γραμμάτια. Τοιοῦτον ζήτημα δὲν παρουσιάσθη μέχρι τοῦδε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, δὲν παρουσιάσθη δὲ, διότι οἱ ἀξιοῦντες, ὅτι δὶς Θέλει γίνει ἡ ἀναγωγὴ, δὲν δύνανται νὰ ἐλπίσωσιν, ὅτι θέλει γίνει δεκτὴ ἡ ἀξίωσίς των παρὰ τοῦ Ὑπουργείου.

§18ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ὅτε ἐπεβλήθη ἡ πληρωμὴ εἰς μεταλλικὸν τῶν δασμῶν ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἀπὸ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν, ἡ δικαιολογία, τὴν ὁποίαν ὁ κύριος Πρωθυπουργὸς εἶχεν ὑποβάλει, ἐστηρίζετο κυρίως εἰς τοῦτο, ὅτι τὰ ἐμπορεύματα, τὰ εἰσαγόμενα, φορολογοῦνται κυρίως ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πραγματικῆς αὐτῶν τιμῆς, καὶ οὐχὶ τῆς ἀξίας, τὴν ὁποίαν ἤθελον ἔχει, ἐὰν ἤθελε ληφθῆ ὑπ’ ὄψει ἡ διαφορὰ, ἡ ὑπάρχουσα μεταξὺ χαρτονομίσματος καὶ μεταλλικοῦ. Αὐτὴ δὲ αὕτη ἡ νομοθετικὴ διάταξις, ἥτις ἐκανόνισε τὴν πληρωμὴν τῶν τελῶν τῶν εἰσαγωγικῶν, κανονίζει ἀπαραλλάκτως καὶ τὴν πληρωμὴν τῶν τελῶν τῆς ἐξαγωγῆς, ἐπὶ τῶν προϊόντων τῶν Ἰονίων νήσων· ἀλλ’ ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἡ αὐτὴ αἰτιολογία, τότε, κατὰ τὸν νόμον, ἐν ᾗ περιπτώσει ἡ προσφορὰ τῆς ἀγορᾶς τῶν ἐμπορευμάτων γίνῃ εἰς μεταλλικὸν, ὁ μὲν τελώνης θὰ δικαιῶται ν’ ἀπαιτήσῃ ἐπὶ τῆς προσφορᾶς εἰς μεταλλικὸν τὴν πληρωμὴν τοῦ τέλους, ὁ δὲ ἔμπορος θὰ δικαιῶται, ἀντὶ νὰ τὸ καταβάλῃ εἰς μεταλλικόν, νὰ τὸ καταβάλῃ εἰς χαρτονόμισμα, προσφέρων πρὸς τούτοις καὶ 15% ἐπὶ πλέον. Ἐὰν λοιπὸν θέλωμεν νὰ ἤμεθα συνεπεῖς, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν νόμον, ὡς ἐψηφίσθη οὗτος, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ νόμος ἐψηφίσθη, βεβαίως ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι ἡ ὀρθὴ ἐξήγησις, διότι ἀντιβαίνει ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν αἰτιολογίαν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίχθη, εἰσαγαγὼν τὸ νομοσχέδιον, καὶ εἰς τὸ γράμμα τοῦ νόμου. Διὰ τῆς ἑρμηνείας, ἥτις σήμερον δίδεται εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, μεγάλη ἀδικία προσγίνεται εἰς τοὺς φορολογουμένους τῶν Ἰονίων νήσων. Ἐὰν, κύριε Πρωθυπουργὲ, ἐφαρμόσητε τὸν νόμον, ὡς ἰσχυρίζεσθε, τότε ὑποχρεοῦτε τοὺς φορολογουμένους, νὰ πληρώσωσι δὶς τὴν διαφορὰν τοῦ χαρτονομίσματος, τὴν ὁποίαν βεβαίως δὲν προτίθεσθε ἢ ἅπαξ νὰ εἰσπράξητε. Καὶ διὰ νὰ καταστῶ πλέον καταληπτὸς, ἐπικαλοῦμαι τὸ ἑξῆς παράδειγμα· ὑποθέσατε, ὅτι ἔμπορος ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς προσφέρει πρὸς ἀγορὰν οἴνων ποσὸν ὡρισμένον 1000 π. χ. δραχμῶν μεταλλικῶν· ἐὰν ἐπὶ τῶν 1000 τούτων μεταλλικῶν δραχμῶν τὸ Δημόσιον ἀπαιτήσῃ καὶ λάβῃ τὴν πληρωμὴν τοῦ δασμοῦ, ἐννοεῖται, ὅτι θὰ λάβῃ τὸ 6% εἰς μεταλλικόν. Θὰ λάβῃ λοιπὸν τὸ 6% εἰς μεταλλικὸν, ἢ τὸ 6% εἰς χαρτονόμισμα πλέον 15%, ἵνα ἰσοφαρίσῃ τὸ μεταλλικόν. Ἐὰν ὅμως δώσητε τὸ δικαίωμα εἰς τὸν τελώνην νὰ μετατρέψῃ τὸ μεταλλικὸν εἰς χαρτονόμισμα, τότε, ἐὰν τὸ συνάλλαγμα ἔχῃ τὴν σημερινὴν διαφοράν, ἤτοι 30%, ὁ τελώνης θὰ λάβῃ τὸν φόρον, οὐχὶ πλέον ἐπὶ τῶν 1000 δραχμῶν, ἀλλ’ ἐπὶ 1300, καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν 1300 θ’ ἀπαιτήσῃ τὸν δασμὸν καὶ ἐπὶ πλέον τὸ 15%, ὥστε πασίδηλον εἶναι, ὅτι, ἐνῷ οἱ λοιποὶ κάτοικοι τοῦ Βασιλείου ὑποχρεοῦνται ἅπαξ νὰ πληρώσωσι τὴν διαφορὰν τοῦ χρυσοῦ, ἡμεῖς ὑποχρεούμεθα νὰ καταβάλωμεν αὐτὴν δίς. Ἐννοεῖτε δὲ ποῖά εἰσι τὰ ἀποτελέσματα, καὶ τὰ ὁποῖα, διὰ νὰ γίνωσιν ἔτι μᾶλλον καταφανῆ, λαμβάνω ὡς παράδειγμα τὸν σταφιδόκαρπον, ὅστις ἐξάγεται καὶ ἐκ τῶν λοιπῶν μερῶν τοῦ Κράτους· ὁ σταφιδόκαρπος, ὁ ἐξαγόμενος ἀπὸ τὸ λοιπὸν Κράτος, πληρόνει 15 δραχμὰς κατὰ χιλιάδα· ἀλλ’ αἱ 15 δραχμαὶ, καταβαλλόμεναι σήμερον εἰς χαρτονόμισμα, δὲν εἶναι ἢ μόνον 10 δραχμαὶ πραγματικαί· ὅπως ἐξισώσητε τὴν διαφοράν, ὑποχρεοῦτε τοὺς ἐν τῷ λοιπῷ Κράτει, νὰ καταβάλωσιν ἐπὶ πλέον 20%, ἤτοι, ἀντὶ 15 δραχμῶν, 18, αἱ ὁποῖαι εἰς μεταλλικὸν εἶναι μόνον 12 κατὰ χιλιάδα, εἴτε αὕτη τιμᾶται 200 εἴτε 260 δραχμὰς, ἐνῷ ἡμεῖς ἀπ’ ἐναντίας, ἐφαρμοζομένου, κατὰ τὴν δεδομένην ἑρμηνείαν, τοῦ νόμου, ἐπειδὴ ὁ φόρος, ὁ καταβαλλόμενος ἀπὸ ἡμᾶς ἐν γένει εἰς ὅλα τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα τῆς Ἑπτανήσου, κανονίζεται ἐπὶ τῆς ἀξίας, καὶ ἐπὶ ταύτης πληρόνεται τὸ 18%, λαμβάνεται δὲ ὑπ’ ὄψει ἡ ἀξία τῆς ἀγορᾶς, ἐν ᾗ ὑπάρχει καὶ ἡ διαφορὰ τοῦ συναλλάγματος καὶ οὐχὶ ἡ πραγματικὴ ἀξία τῆς πωλήσεως, ἤτοι αἱ 260 δραχμαὶ, καὶ οὐχὶ αἱ εἰς μεταλλικὸν 200, τὸ τέλος, συνιστάμενον εἰς 48, ἀντὶ 36, ἐπιβάλλεται εἰς μεταλλικὸν, καὶ ἑπομένως ὁ καταβαλλόμενος ἀπὸ ἡμᾶς φόρος πρὸ τοῦ νόμου κατεβάλλετο εἰς μεταλλικόν. Μετὰ τοῦτο φρονεῖτε, ὅτι εἶναι δίκαιον, ἐνῷ ἐκ τῆς διαφορᾶς τῆς φορολογίας ὑφιστάμεθα ζημίαν, νὰ προσθέσητε εἰσέτι 15%, ὅπως τὸ ἤδη εἰς μεταλλικὸν τοῦ φόρου καταστήσητε καὶ αὖθις μεταλλικόν; Δὲν ἐννοῶ κατὰ πόσον τοῦτο συμφωνεῖ πρὸς τὴν ἀρχὴν καὶ τὰς βάσεις τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν, καὶ διὰ τοῦ ὁποίου οὐδὲν ἕτερον ἐπιδιώκετε ἢ μόνον νὰ καλύψητε τὴν ζημίαν, ἣν ὑφίσταται τὸ Δημόσιον ὡς ἐκ τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας. Ἐγὼ φρονῶ, ὅτι, ἐν ᾗ περιπτώσει τοιοῦτον ζήτημα παρουσιασθῇ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, βεβαίως ταῦτα δὲν θέλουσι δεχθῆ τὴν ἑρμηνείαν, ἡ ὁποία δίδεται ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι βεβαίως αὕτη ἀντίκειται εἰς τὸ πνεῦμα καὶ γράμμα τοῦ νόμου.

§19ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐὰν τὸ δικαστήριον, εἰς τὸ ὁποῖον θέλει ὑποβληθῆ τὸ ζήτημα κατὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐκ Κεφαλληνίας, διατελῇ ἐν ἀγνοίᾳ τῆς νομοθεσίας, ἥτις ἰσχύει ἐν Ἑπτανήσῳ καὶ τῷ λοιπῷ Βασιλείῳ, καὶ τῆς ἀντιθέσεως, ἥτις ὑπάρχει μεταξὺ τῶν δύο νομοθεσιῶν, εἶναι πιθανὸν, ὅτι θέλει ἀποφανθῆ, ὅπως ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς φρονεῖ· ἐὰν ὅμως ὁ δικαστὴς, λαμβάνων ὑπ’ ὄψει, ὅτι ἐν Ἑπτανήσῳ δὲν ἰσχύουσι νόμοι, ἀφομοιωθέντες, ὡς πρὸς τὰ φορολογικὰ, πρὸς τοὺς ἀλλαχοῦ τοῦ Κράτους ἰσχύοντας, ζητήσῃ τοὺς λόγους τῆς τοιαύτης διαφορᾶς, οὐδεμίαν ἔχω ἀμφιβολίαν, ὅτι θὰ ἐννοήσῃ, ὅτι, ἐὰν εἰσπράττηται φόρος βαρύτερος τυχὸν εἴς τινας περιστάσεις ἐν Ἑπτανήσῳ τοῦ ἐν τῷ λοιπῷ Βασιλείῳ, τοῦτο εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς διακεκριμένης φορολογίας. Ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Κεφαλληνίας εἶπεν, ὅτι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους προέταξεν ἡ Κυβέρνησις, εἰσαγαγοῦσα τὴν πρότασιν περὶ αὐξήσεως τῶν τελωνιακῶν τελῶν κατὰ 15%, ἐὰν πληρώνωνται εἰς τραπεζικὰ γραμμάτια, ἢ τῆς πληρωμῆς αὐτῶν εἰς μεταλλικὸν, ὅτι οἱ λόγοι ἐκεῖνοι ἀποδεικνύουσιν, ὅτι εἰς τὰς Ἰονίους νήσους δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθῇ ἐπιπροσθέτως τὸ 15%, ἐν ᾗ περιπτώσει ἐξετιμήθη τὸ ἐμπόρευμα κατὰ τὴν μεταλλικὴν αὐτοῦ ἀξίαν. Ἀλλ’ ὁ κ. Βουλευτὴς δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει ἀκριβῶς, ὅτι ἡ φορολογία τοῦ λοιποῦ Βασιλείου κανονίζει τὰ τῆς εἰσαγωγῆς, οὐχὶ ἐπὶ τῇ βάσει ποσοστοῦ ἐπὶ τῆς ἀξίας, ἀλλὰ διὰ παγίου φόρου, εἰδικῶς καθωρισμένου. Ὁ οἶνος, ὁ εἰσαγόμενος εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν πληρόνει 6%, ἢ 10%, ἢ 18% ἐπὶ τῆς ἀξίας του, ἀλλὰ πληρώνει ὡρισμένον δασμὸν, 5 δραχ. τὴν ὀκᾶν διὰ τὸν καμπανίτην, 3 δραχ. τὴν ὀκᾶν διὰ τὸν κοινὸν οἶνον ἐν φιάλαις, καὶ 2 δραχ. διὰ τὸν εἰσαγόμενον ἐν βαρελίοις. Τί δὲ εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, εἰσαγαγοῦσα τὴν πρότασιν, ὅπως αὐξηθῇ ὁ φόρος κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν, ἐὰν δὲν ἤθελε πληρωθῆ εἰς μεταλλικόν; Εἶπεν, ὅτι τὸ εἰδικῶς καθωρισμένον τέλος ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς κανονίζεται ἐπὶ τῇ βάσει ἀναλογίας τινὸς, ἀλλαχοῦ μὲν 10%, ἀλλαχοῦ 20%, καὶ ἀλλαχοῦ ἄλλου τινὸς ποσοστοῦ. Τὸ ποσοστὸν τοῦτο ἐφηρμόσθη ἐπὶ τῆς μεταλλικῆς ἀξίας κατὰ μέσον ὅρον ἑκάστου ἐμπορεύματος, ἑπομένως, πληρώνων τις εἰς μεταλλικὸν, πληρόνει ἐπὶ τῇ βάσει, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐκανονίσθη τὸ εἰδικὸν τέλος. Ἀλλ’ ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις δὲν ἐκανονίσθη ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς ὁ φόρος ἅπαξ παγίως ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ 18%· ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις, καθ’ ἑκάστην ἑβδομάδα κανονίζονται αἱ τιμαὶ, καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἦτο δίκαιον νὰ γίνῃ ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς ἐν τῷ Βασιλείῳ διὰ τῆς προσθήκης 15% εἰς τὸ πάγιον τέλος, ἐκεῖνο πρέπει νὰ γίνῃ ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις ἐπὶ τοῦ καθ’ ἑβδομάδα προσδιοριζομένου ποσοῦ τοῦ ἐξαγωγικοῦ τέλους, ἐὰν ἐννοῶμεν νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὴν Ἑπτανησιακὴν φορολογίαν αὔξησιν, ἀντίστοιχον τῆς ἐπὶ τῶν ἀμέσων φόρων ἐν τῷ λοιπῷ Βασιλείῳ ἐπιβαλλομένης. Αἱ ἐπιτροπαὶ λαμβάνουσιν ὑπ’ ὄψει τὰ τιμολόγια, τὰ δὲ τιμολόγια εἶναι μεταλλικά. Ὅταν κανονίζωνται ἐπὶ τῇ βάσει τιμολογίων τοιούτων αἱ τιμαὶ, ἐπὶ τῶν ὁποίων τὸ τέλος θέλει στηριχθῆ, αἱ τιμαὶ αὗται ἀνάγονται ἀπὸ τοῦ μεταλλικοῦ εἰς τὸ ἀντίστοιχον νόμισμα ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας, ἂν δὲ τοῦτο ὑφίσταται ὑποτίμησιν, ἐν παραδείγματι, 30%, κατὰ τοσοῦτον αὐξάνει ἡ ἔκφρασις τῆς τιμῆς, ἐφ’ ἧς ἐπιβάλλεται τὸ νόμιμον τέλος· ὑπολογίζοντες ὅμως τὴν τιμὴν ηὐξημένην ἀπὸ 100 εἰς 130, καὶ ἐπὶ ταύτης ἐπιβάλλοντες τὸ 18%, ἐπιβάλλομεν τέλος μεταλλικὸν κατὰ 30% κατώτερον τοῦ ἐπισήμως ἀναγραφομένου τέλους εἰς τραπεζικὰ γραμμάτια. Οὐδεμία ἄρα ἐγένετο προσθήκη· ἐγένετο ἁπλῶς λογιστικὴ ἀναγωγὴ ἀπὸ νομίσματος εἰς νόμισμα. Παρὰ τὴν νομισματικὴν ὅμως ἀναγωγὴν, τὰ Ἑπτανησιακὰ τέλη ἐπεβαρύνθησαν διὰ νόμου ἐν ἀναλογίᾳ τινὶ πρὸς τὴν γενομένην προσθήκην φορολογίας εἰς τὸ λοιπὸν Βασίλειον. Ἐθεωρήθη, ὅτι 15%, προστιθέμενα εἰς τὴν φορολογίαν κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν, τὴν περιέχουσαν πᾶσαν σχεδὸν τὴν ἄμεσον φορολογίαν τοῦ τμήματος ἐκείνου τοῦ Κράτους, ἀντιστοιχοῦσι πρὸς τὰ 20%, τὰ ἐπιβαλλόμενα εἰς τοὺς ἀμέσους φόρους τοῦ ἄλλου Βασιλείου. Αὕτη ἡ προσθήκη ἐγένετο εἰς τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον κανονίζεται ἑκάστοτε, κατόπιν τῆς ἐργασίας τῶν ἐπιτροπῶν, ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν μεταλλικῶν, ἀναγομένων εἰς τιμὰς τραπεζικῶν γραμματίων, ἐπὶ τῇ διαφορᾷ, τῇ ἑκάστοτε ἰσχυούσῃ, ἐπὶ τῇ διαφορᾷ 30% πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος, 25% χθὲς καὶ σήμερον. Διπλῆ ἄρα προσθήκη δὲν ὑπάρχει, ὑπάρχει μία ἀναγωγὴ καὶ μία προσθήκη. Ἐπὶ τῶν καθ’ ὅλον τὸ Βασίλειον ἐπιβαλλομένων εἰσαγωγικῶν τελῶν ὑπάρχει μία προσθήκη, ἀλλ’ ἐξήγησα προηγουμένως, ὅτι ἡ προσθήκη αὕτη δὲν αὐξάνει τὸ βάρος τῆς φορολογίας ἐπέκεινα τοῦ μέτρου, ἐφ’ ᾧ ἐπεβλήθη τὸ τέλος, καθ’ ἣν ἐποχὴν ὁ νόμος εἰσήχθη, διότι, ὅτε ὁ νόμος εἰσήχθη, δὲν ὑφίστατο ἡ ἀναγκαστικὴ κυκλοφορία, ἑπομένως ὁ κανονισμὸς τῶν τελῶν ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν τῶν μεταλλικῶν, αἱ ὁποῖαι ἦσαν τότε αἱ αὐταὶ μὲ τὰς τιμὰς τοῦ χαρτίνου νομίσματος ἐν τῷ Κράτει, διότι τὸ τραπεζικὸν γραμμάτιον τότε ἦτο ἐξαργυρωτέον. Εἶπον λοιπὸν, ὅτι, καίτοι ἐφαίνετο ἐπιβαλλομένη προσθήκη ἐπὶ τῶν εἰσαγωγικῶν τελῶν καθ’ ὅλον τὸ Βασίλειον, πράγματι δὲν ἐπεβάλλετο προσθήκη, διότι ὁ εἰδικὸς καθορισμὸς τοῦ φόρου ὡς πρὸς τὰ τελωνιακὰ ἐπάγεται τὸ ἀποτέλεσμα, ὅτι μετὰ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ γραμματίου τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας ἡ φορολογία ἠλαττώθη, ὅτι νομίζων τις, ὅτι πληρόνει δασμὸν, στηριζόμενον ἐπὶ τοῦ 10%, ἢ ἐπὶ τοῦ 20%, πράγματι δὲν πληρόνει τοιοῦτον δασμὸν, ἀλλὰ πληρόνει δασμὸν κατὰ 30% ἠλαττωμένον. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἀνισότητα πρὸς τὰς Ἰονίους νήσους, τὴν ἀνισότητα ὅμως δὲν ἐδημιούργησεν ὁ νόμος, ἀλλ’ ἡ διαφορὰ τοῦ συστήματος τῆς φορολογίας, τοῦ ἰσχύοντος ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις καὶ τῷ λοιπῷ Βασιλείῳ. Ἐν τῷ λοιπῷ Βασιλείῳ ὑπάρχει φορολογία, στηριζομένη ἐπὶ εἰδικοῦ δασμολογίου· ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις, καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει τοιαύτη φορολογία ὡς πρὸς τὴν εἰσαγωγὴν, ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγὴν ὅμως ὑπάρχει φορολογία, στηριζομένη οὐχὶ ἐπὶ εἰδικοῦ καὶ παγίου καθορισμοῦ τοῦ τέλους, ἀλλὰ φορολογία ἐπὶ ποσοστοῦ, ὁριζομένου κατὰ περιόδους ὑπὸ ἐπιτροπῆς, κανονιζούσης τὰς τιμάς. Τὰς τιμὰς κανονίζει ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμολογίων τῶν μεταλλικῶν, ἀνάγει ταύτας εἰς τὸ νόμισμα τὸ ἐγχώριον, καὶ ἐπὶ τούτου ἐπιβάλλεται τὸ τέλος. Ἀδικία οὐδεμία. Δύναται νὰ ὑπάρχῃ ἀνισότης, ἀνισότης ὅμως προερχομένη ἐκ τῆς διαφορᾶς τῆς φορολογίας. Ἐν συνόλῳ ὅμως ἐθεωρήθη, ὅτι ἡ φορολογία ἐν Ἑπτανήσῳ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν φορολογίαν τοῦ λοιποῦ Κράτους. Ἔν τισιν ὑπάρχει μείζων ἡ φορολογία, ἐν ἄλλοις ἐλάσσων, ἐν συνόλῳ ὅμως ἐθεωρήθη ἀνάλογος. Ἐν τούτῳ, τῷ ἀναπτυχθέντι παρὰ τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐκ Κεφαλληνίας, ὑπάρχει ἀνισότης κατὰ τῆς Ἑπτανήσου, ἐν ἄλλῳ ὑπάρχει ἀνισότης ὑπὲρ τῆς Ἑπτανήσου. Ἐν συνόλῳ ὅμως ἐκ τῶν συζητήσεων, εἰς ἃς προήλθομεν, προκειμένου περὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀφομοιώσεως, ἐθεωρήθη, ὅτι αἱ ὑπὲρ καὶ κατὰ ἀνισότητες τῆς φορολογίας ἀπολήγουσι κατὰ μέσον ὅρον εἰς ἀντιστάθμισιν. Τούτου οὕτως ἔχοντος, δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπεται, ἀφοῦ ἅπαξ ἐθεωρήσαμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐξακολουθήσωμεν διεπόμενοι ὑπὸ χωριστῆς νομοθεσίας, νὰ ἐξετάζωμεν ἐπὶ ἑκάστου εἰδικοῦ θέματος, ἂν φορολογῶμεν περισσότερον τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ τμῆμα τῆς Ἑλλάδος. Ἄν ἠθέλομεν τὴν ἰσότητα ἐν πᾶσιν, ἔπρεπε νὰ παραδεχθῶμεν τὴν ἀφομοίωσιν· ἀφοῦ δὲν παρεδέχθημεν τὴν ἀφομοίωσιν, πρέπει νὰ ἠξεύρωμεν, ὅτι ἄλλοτε τοῦτο τὸ τμῆμα, καὶ ἄλλοτε ἐκεῖνο τὸ τμῆμα θὰ φορολογῆται βαρύτερον.

§20ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἄν ἐπρόκειτο, Κύριοι, τὸ ζήτημα νὰ ὑποβάλω ἐνώπιον δικαστηρίου, κατηρτισμένου ὡς τὸ Σῶμα, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου συζητῶ, καὶ νὰ ἔχω ὡς ἀντίδικον, ἢ συνήγορον ὑπερασπίζοντα τὸν ἀντίδικον, τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, βεβαίως τοιαύτην δίκην δὲν ἤθελον ἀναλάβει, διότι ἐκ τῶν προτέρων θὰ ἤμην βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἤθελεν ἔχει ὑπὲρ ἑαυτοῦ τὴν δίκην καὶ τὴν ἀπόφασιν. Ἀλλ’ ἐνώπιον τακτικοῦ δικαστηρίου οἱ ἐπικαλούμενοι νόμοι δὲν ἑρμηνεύονται, ὡς προηγουμένως εἰρμήνευσε τούτους ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, καὶ τὴν ἔλλειψιν τῶν ἐπιχειρημάτων δὲν θὰ ἐστήριζεν εἰς τὴν ἄγνοιαν τῆς νομοθεσίας, εἰς τὴν ὁποίαν κατέφυγεν, ὅπως καταδείξῃ τὸ σαθρὸν δῆθεν τοῦ ὑπ’ ἐμοῦ ὑποστηριζομένου θέματος. Παρακαλέσας τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, νὰ μοὶ δώσῃ πληροφορίας, αἵτινες προέθεντο νὰ λύσωσιν ἀπορίας γεννηθείσας, καθόσον ἀφορᾷ εἰς τὸν τελωνισμὸν τῶν ἐξαγομένων εἰδῶν, καὶ νὰ προλάβωσι διενέξεις μεταξὺ τῶν ἐκεῖ Ἀρχῶν, ἢ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐστηρίχθην εἰς τὸν νόμον, ὅστις ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐπαναλέγω δὲ, ὅτι οὐδὲν ἄλλο ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, εἰμὴ, ὅτι τὰ ἐξαγόμενα ἐκ τῶν Ἰονίων νήσων προϊόντα ὑποχρεοῦνται νὰ καταβάλλωσι τὰ τέλη εἰς μεταλλικόν. Ἄν λοιπὸν κατεδείχθη, ὅτι τὰ τέλη, τὰ ὁποῖα καταβάλλουσι σήμερον καὶ πρὶν ἔτι τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις, τὰ καταβάλλουσιν εἰς μεταλλικόν, ἕπεται, ὅτι, εἴτε ὁ νόμος, ὁ ψηφισθεὶς παρὰ τῆς Βουλῆς καὶ ὡς ἑρμηνεύεται ὑπὸ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, δέον νὰ θεωρηθῇ ὡς ἄσκοπος, ἢ, ἂν δὲν θεωρηθῇ ὡς τοιοῦτος, νὰ θεωρηθῇ ὡς ἄδικος, καὶ, ὡς ἄδικος, δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ· διότι, ἂν προέθετο ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποβάλῃ τὰ προϊόντα τῶν Ἰονίων νήσων εἰς πληρωμὴν τελῶν εἰς μεταλλικὸν, ἅμα τὴν πληρωμὴν ταύτην ποιήσωσιν οἱ ἐξάγοντες τὰ τοιαῦτα προϊόντα, νομίζω, ὅτι ἐκπληροῦσι τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, πρὸς ἐξήγησιν τῆς ὑποστηριζομένης ὑπ’ αὐτοῦ ἑρμηνείας, ἐπεκαλέσθη τὸ ψηφισθὲν, καθόσον ἀφορᾷ εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τῶν προϊόντων καὶ ἐμπορευμάτων, ἀλλὰ καθόσον ἀφορᾷ εἰς ταύτην, δὲν ὑπάρχει διαφορὰ, διότι ἓν ὑπάρχει δασμολόγιον καθ’ ἅπαν τὸ Κράτος, καὶ ἡ θεωρία, ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ στηριχθεῖσα εἰς τὴν εἰσαγωγὴν, εἶναι ἐντελῶς ἄσκοπος, καὶ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἀπορίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐζήτησα ἐξηγήσεις. Περὶ ἐκείνου δὲν πρόκειται. Ὅτε ὅμως ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ὑπεχρεώθη, ἐγκαταλείπων τὴν περὶ εἰσαγωγῆς θεωρίαν, νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ πραγματικὸν σημεῖον, καὶ ἰσχυρίσθη, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τῶν 15% ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων γίνεται διότι εἶναι ἀντιστάθμισις τῆς αὐξήσεως τοῦ φόρου, τῆς γενομένης εἰς τὸ λοιπὸν Κράτος, ἤτοι τοῦ 20%, ὑπεχρεώθη νὰ ὁμολογήσῃ, ὅπως ὑποστηρίξῃ τὸ θέμα του, τὸν ἰσχυρισμὸν, ὅτι ἀπαντᾷ μὲν τὴν ἀνισότητα, ἀλλ’ ὅτι δὲν πταίει ὁ νόμος δι’ αὐτὴν, ἡ ἀνισότης αὕτη ὀφείλεται εἰς τὸ σύστημα τὸ φορολογικὸν, τὸ ὁποῖον εἶναι διάφορον ἐν Ἑπτανήσῳ, καὶ ἑπομένως κατέληξεν εἰπὼν, μέχρις ὅτου δὲν δέχεσθε τὴν ἀφομοίωσιν, εἰς τοιαύτας ἀνισότητας θὰ ὑπόκησθε. Δυστυχῶς δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀκούεται τὸ τοιοῦτον. Ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ, ὁσάκις ἐγείρεται ζήτημα, ἀποβλέπον εἰς φορολογικὰ ἀντικείμενα, κύριον καὶ πρώτιστον ἐπιχείρημα κατὰ τῶν δικαίων παρατηρήσεών μας ἀντιτάσσεται ἡ ἀφομοίωσις ἡ φορολογική. Δὲν ἐννοῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὰ ζήτημα τοῦτο, διότι, ἂν ἤθελον ἐπιληφθῇ αὐτοῦ, ἐπὶ πολὺ ἤθελον ἀπασχολήσει τὴν Βουλήν. Ὅταν ἔλθῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. Μπασιᾶ, θέλω ἐκθέσει τὰς ἰδέας μου, αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν ἐν συνόψει καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν συνέλευσιν, τὴν γενομένην ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ἑπτανήσου καὶ ὑπὸ τὴν προεδρείαν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ· ἐκεῖ ἐξέθεσα τὴν γνώμην μου, καὶ εἶπον, ὅτι δὲν ἀποκρούω καθ’ ὁλοκληρίαν τὴν ἀφομοίωσιν, τὴν δέχομαι ἐν μέρει, καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους, καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῶν Ἰονίων νήσων. Ἀλλὰ τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως ποῖον εἶναι; ἂν ἡ Κυβέρνησις προσκόπτῃ ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων, δὲν δικαιολογεῖται. Λέγουσα, ὅτι ἀναγκάζεται νὰ διαπράττῃ ἀδικίαν ὡς πρὸς ἓν τμῆμα τοῦ Κράτους, πολὺ δὲ μᾶλλον νὰ ἐπικαλῆται τὴν μὴ ἀφομοίωσιν· τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, νὰ προκαλέσῃ τὴν ἀφομοίωσιν. Ἀλλ’ οὐδεμία Κυβέρνησις μέχρι τοῦδε τὸ ἔπραξε, διότι ἀναγνωρίζουσιν ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, ὅτι ὠφελεῖται τὸ Κράτος ἐκ τῆς μὴ ἀφομοιώσεως. Δὲν προσκόπτει δὲ ποσῶς εἰς τὴν ἐφαρμογήν, ὁσάκις πρόκειται περὶ ζητημάτων τοιούτων, διότι ἀρκεῖ νὰ ἐφαρμόσῃ τὰ αὐτὰ σταθμὰ καὶ εἰς τοὺς μὲν καὶ εἰς τοὺς δὲ ἐκ τῶν κατοίκων τοῦ Κράτους, διὰ νὰ μὴ ὑποκύψῃ οὔτε εἰς ἀδικίαν, οὔτε εἰς παρανομίαν. Καὶ καθὼς δὲν προσέκοψαν αἱ Κυβερνήσεις, ὁσάκις προέβησαν εἰς ἐλαττώσεις ἀμέσων φόρων, καὶ δὲν ἐσκέφθησαν διὰ τοὺς ἐν ταῖς Ἰονίοις νήσοις, οἵτινες πληρόνουσι τοὺς αὐτοὺς φόρους κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, ἢ, ὅτε προέβησαν εἰς κατάργησιν μερικῶν ἐκ τῶν φόρων τοῦ λοιποῦ Κράτους, περιωρίσθησαν μόνον εἰς αὐτὴν, τοιουτοτρόπως ἔπρεπε νὰ σκέπτωνται καὶ ὁσάκις πρόκειται περὶ αὐξήσεως, ἔχουσαι ὑπ’ ὄψει τὸ ἐκεῖ κρατοῦν φορολογικὸν σύστημα. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δὲν λύονται τὰ ζητήματα, πολὺ δὲ περισσότερον δὲν ἐφαρμόζονται οἱ νόμοι ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων. Ὅταν μὲν πρόκηται περὶ ἐλαττώσεως φόρων τότε περὶ Ἑπτανήσου δὲν γίνεται λόγος, διότι πταίει τὸ φορολογικὸν σύστημα· ὅταν δὲ πρόκηται περὶ ἐπιβαρύνσεως φόρων, τότε δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει τὸ φορολογικὸν σύστημα. Δικαιολογεῖται δὲ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀνισότητα τοῦ βάρους, ὅτι πταίει τὸ σύστημα. Ἐὰν, Κύριε Πρωθυπουργὲ, ἐσκέφθητε, ὅτι ὁ σταφιδοκτήμων τοῦ λοιποῦ Βασιλείου, ἐξάγων τὸν σταφιδόκαρπόν του, πληρόνει 15 δραχ. κατὰ χιλιάδα, καὶ ὅτι τὸ Δημόσιον ζημιοῦται τὴν διαφορὰν τοῦ χαρτονομίσματος πρὸς τὸν χρυσὸν, καὶ ἐνομίσατε, ὅτι ἐδικαιοῦσθε νὰ προσθέσητε ἓν 20%, διότι οὕτω ἐλαττοῦται ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου, ἡ ἐκ τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας προερχομένη, διατὶ δὲν ἐσκέφθητε, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ τὸ ἐφαρμόσητε εἰς τὴν Ἑπτάνησον, διότι ἐκεῖ τὸ Δημόσιον δὲν ὑπόκειται εἰς τὴν ζημίαν ταύτην; Ἠπόρησα δὲ, ὅτε, πρὸς ὑποστήριξιν τῆς γνώμης του, μοὶ ἀπέδωκεν ἄγνοιαν τῆς φορολογικῆς νομοθεσίας, καὶ πρὸς τοῦτο σᾶς ἐξέθεσεν, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ φορολογικοῦ συστήματος, καὶ σᾶς εἶπεν, ὅτι ἐνταῦθα ἔχομεν παγίους φόρους, ἐκεῖ δὲ φόρους, οἱ ὁποῖοι κανονίζονται ἐπὶ τῆς ἀξίας, ἐνῷ ἴσα ἴσα ἐπὶ τούτου ἐστηρίχθην διὰ νὰ ἀναπτύξω, ὅ,τι ὑποστηρίζω. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη διαφορὰ, θὰ ἐδείκνυον ἐπιπολαιότητα, ὑποστηρίζων τοιοῦτόν τι. Οὐδέποτε Ἰόνιος βουλευτὴς ὕψωσε φωνὴν, ὁσάκις ἐπρόκειτο περὶ προσθέτων φόρων, ὅταν ἡ προσθήκη ἦτο γενική. Σήμερον ἐγείρεται τοιαύτη, διότι διὰ τῆς ἑρμηνείας κυρίως ἐπιβάλλεται φόρος ἐντελῶς ἄδικος καὶ ἄνισος· διότι, ἐὰν κατὰ τὸ λοιπὸν Κράτος ἐπεβλήθη τὸ 20%, διὰ νὰ ἰσοζυγισθῇ ἡ διαφορὰ μεταξὺ πραγματικοῦ καὶ ὀνομαστικοῦ νομίσματος, ἡμεῖς ἐβαρυνόμεθα μέχρι 30%, καὶ οὐδὲν παράπονον ἠγέρθη. Ἀλλὰ δυνάμεθα νὰ σιωπήσωμεν, ὅτε ἐκτὸς τοῦ 30% ἡ Κυβέρνησις ἀπαιτεῖ νὰ πληρώσωμεν καὶ περιπλέον 15%, ὅτε, ἐνῷ πληρόνομεν εἰς μεταλλικὸν τοὺς φόρους, μᾶς προσθέτουσιν ἀκόμη, χάριν τοῦ μεταλλικοῦ, καὶ 15%;

§21ΚΟΥΚΟΥΛΕΖΑΣ. Ζητήσατε τὴν ἀφομοίωσιν.

§22ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Σεῖς ἔχετε τὴν πλειοψηφίαν, καὶ δύνασθε νὰ τὸ πράξητε. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται σήμερον περὶ τῆς ἀφομοιώσεως. Ὅταν ἔλθῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀφομοιώσεως, δὲν θὰ λείψω νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Σήμερον ἡ συζήτησις προκαλεῖται ἐκ τῆς ἑρμηνείας ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ κατὰ τὸ γράμμα αὐτοῦ, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ, ὅπως λέγω ἐγώ, καὶ οὐχί, ὅπως τὸν ἐξηγεῖ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς, ἵνα ἐφαρμοσθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς νομιμότητος. Ἐπιμένω λοιπὸν νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, ὅτι, κατὰ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν, ἐὰν θέλῃ νὰ τὸν ἐφαρμόσῃ δικαίως, ὁσάκις γίνεται εἰς μεταλλικὸν ἡ ἀγοραπωλησία τοῦ ἐμπορεύματος, ὁ ἔμπορος ὑποχρεοῦται δυνάμει τοῦ νόμου νὰ καταβάλῃ τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ εἰς μεταλλικὸν δοθέντος τιμήματος· τοῦτο ἀπαιτεῖ ἡ δικαιοσύνη.

§23ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἀλλ’ οὐδεὶς ὑπάρχει, Κύριοι, ὅστις προτιμᾷ νὰ πληρώσῃ εἰς μεταλλικὸν ἀντὶ τῆς πληρωμῆς τῶν 15%. Ἕκαστος δύναται νὰ πληρώσῃ τὴν ὀφειλὴν αὑτοῦ εἰς μεταλλικὸν, καὶ τότε οὐδὲν ἄλλο πληρόνει· ἐὰν ὅμως πληρώσῃ εἰς χαρτονόμισμα, πληρώνει προσθέτως 15%.

§24ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Λοιπὸν, ἐπὶ τῇ ὑποθέσει, ὅτι σήμερον πληρόνεται εἰς μεταλλικὸν ἡ ἀξία 100 βαρελῶν ἐλαιολάδου, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς 1000 τάλληρα, ὁ ἔμπορος δικαιοῦται νὰ καταβάλῃ εἰς μεταλλικὸν ἐπὶ τῶν χιλίων ταλλήρων τὸν δασμόν· ἐὰν δὲ δὲν καταβάλῃ εἰς μεταλλικὸν, δικαιοῦται νὰ πληρώσῃ εἰς χαρτονόμισμα μὲ τὸ πρόσθετον 15%.

§25ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Τὴν ἀξίαν προσδιορίζει ἐπιτροπὴ, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψει τὴν ἀξίαν ἐν τῷ τόπῳ, κανονίζει δὲ αὐτὴν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τρέχοντος νομίσματος ἐν Ἑλλάδι. Ἐπὶ τῇ βάσει ταύτῃ τοῦ τρέχοντος νομίσματος ἐν Ἑλλάδι κανονισθείσης τῆς τιμῆς, γίνεται ἡ πληρωμὴ εἰς χάρτινον νόμισμα. Ἐὰν δὲ ὁ ἐν Ἑπτανήσῳ ἐξάγων προτιμήσῃ νὰ πληρώσῃ εἰς μεταλλικὸν νόμισμα, ἐξώφλησε τὴν ὀφειλὴν αὑτοῦ. Ἐὰν ὅμως δὲν θελήσῃ νὰ πληρώσῃ διὰ μεταλλικοῦ νομίσματος, ἀλλὰ διὰ τοῦ χαρτίνου νομίσματος, ἐν ᾧ ἐγένετο καὶ ὁ κανονισμὸς, τότε πρέπει νὰ προσθέσῃ εἰς τὴν πληρωμὴν καὶ 15%.

§26ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἐὰν ὅμως προστεθῇ ἀξία εἰς μεταλλικόν;

§27ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ θὰ ἐξετάσῃ, ποία ἡ ἀξία ἐν Κεφαλληνίᾳ — διότι περὶ αὐτῆς πρόκειται — εἰς χαρτονόμισμα· διότι ἐν Ἑλλάδι, ἐν ὅσῳ ὑπάρχει ἀναγκαστικὴ κυκλοφορία, πᾶσα ἐκτίμησις ἐπίσημος γίνεται εἰς χαρτονόμισμα. Ταύτην τὴν ἀξίαν ἐὰν θελήσῃ νὰ πληρώσῃ ὁ ἐξάγων εἰς τραπεζικὸν γραμμάτιον, πρέπει νὰ προσθέσῃ εἰς αὐτὴν 15%, ἐὰν ὅμως θελήσῃ νὰ πληρώσῃ ταύτην εἰς μεταλλικὸν, δὲν ὑποβάλλεται εἰς πρόσθετον πληρωμήν.

§28ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἢ ἐγὼ δὲν ἐξεφράσθην καλῶς, ἢ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἐπιμένει εἰς τὴν ἰδέαν του, ἥτις ὅμως δὲν εἶναι καὶ ἑρμηνεία τοῦ νόμου.

§29ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μοὶ ἐπιτρέπετε, κ. Βαλσαμάκη;

§30ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Μάλιστα.

§31ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἑρμηνεία ὑμῶν ἔχει ἕνα σκοπὸν, νὰ ἀναιρέσῃ ἄρδην τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἡ Βουλὴ ἐψήφισε. Παρεστήσατε, ὅτι ἡ Ἑπτάνησος ἠδικήθη. Διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου δὲν μετεβλήθη ἡ νομοθεσία, κατὰ τὴν ὁποίαν προσδιορίζεται ὁ πληρονόμενος κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἔγγειος φόρος ἐπὶ τῶν προϊόντων τῆς Ἑπτανήσου. Ἐν Ἑλλάδι ἐπεβλήθη πρόσθετος φόρος 20% πλέον τοῦ μέχρι τοῦδε πληρονομένου ἐφ’ ὅλων τῶν προϊόντων, ὤφειλε δὲ, κατὰ δίκαιον λόγον, καὶ ἡ Ἑπτάνησος νὰ συνεισφέρῃ. Ἐγὼ ἐφρόνουν, ὅτι ἡ Ἑπτάνησος ἔπρεπε νὰ ἦναι εὐχαριστημένη ἀπὸ τὸν ψηφισθέντα νόμον, διότι ἡ Ἑπτάνησος ὑπεβλήθη, οὐχὶ εἰς πρόσθετον φόρον 20%, ἀλλ’ εἰς μόνην τὴν φορολογίαν τὴν ἐκ τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας. Ὅσα δὲ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐξεθήκατε δὲν ἀφορῶσιν εἰς τὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου, ἀλλ’ εἰς τὴν ἀναίρεσιν αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται λογικῶς συζήτησις, εἰς τοῦτο σκοποῦσα.

§32ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Τὴν μεταβολὴν καὶ τὴν διαφορὰν ἐπιφέρει ἡ ἀναγκαστικὴ κυκλοφορία.

§33ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶσθε ἐναντίος τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη.

§34ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἐγὼ λέγω, ὅτι ὁ νόμος πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ κατὰ τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ παρεκάλεσα τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, νὰ λύσῃ τὰς ἀπορίας, αἵτινες ἐγεννήθησαν. Ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος κατὰ τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, τότε οἱ Ἑπτανήσιοι δὲν δικαιοῦνται νὰ παραπονῶνται, εἴτε καθίσταται εὐεργετικὸς ὁ νόμος δι’ ἡμᾶς, εἴτε μὴ, διότι τότε μόνον μᾶς δίδεται τὸ δικαίωμα, ἢ νὰ καταβάλωμεν εἰς μεταλλικὸν, ἢ νὰ πληρώσωμεν τὴν διαφορὰν μὲ τὸ 15%. Τί πληρόνει σήμερον ὁ σταφιδόκαρπος παρ’ ὑμῖν; Πληρόνει 15 δραχ. κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν εἰς χαρτονόμισμα, μὲ τὸ 20% δὲ, τὸ πρόσθετον, 18 δρ. Ἐὰν παρ’ ἡμῖν ὑφίστατο τὸ αὐτὸ σύστημα, βεβαίως εἰς οὐδεμίαν ἠθέλομεν ὑποκύψει ζημίαν, καὶ οὐδεμία ἀνισότης καὶ ἀδικία θὰ μᾶς ἐβάρυνεν· ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑπάρχει διαφορὰ νομοθεσίας, καὶ ἐπειδὴ ὁ φόρος πληρόνεται ἐπὶ τῆς ἀξίας, ἡ ἀξία, ἡ ὑπολογιζομένη, τῶν Ἰονίων προϊόντων εἶναι εἰκονική. Ἡ ἀγοραπωλησία δὲν παριστᾷ τὴν πραγματικὴν ἀξίαν, ἀλλὰ ταύτην σὺν τῇ προσθήκῃ τῆς διαφορᾶς τοῦ συναλλάγματος. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἀναγκαστικὴ κυκλοφορία, καὶ ὁ σταφιδόκαρπος ἐτιμᾶτο 200 δραχμὰς, τί ἤθελε πληρόνει ὁ Ἰόνιος; Μόνον 18%, ἤτοι 36 δραχμάς· σήμερον ὅμως θὰ πληρώσῃ τὸ 18%, καὶ θὰ πληρώσῃ καὶ τὴν διαφορὰν τοῦ συναλλάγματος, ἤτοι θὰ μετατρέψῃ τὸν δασμὸν εἰς μεταλλικὸν, διότι θὰ πληρωθῇ ὁ δασμὸς, οὐχὶ ἐπὶ τῶν 200, ἀλλ’ ἐπὶ 260 εἰς χαρτί. Τοῦτο δὲν συμβαίνει εἰς τὸ λοιπὸν Βασίλειον, καὶ ἐὰν τὸ συνάλλαγμα ἀναβῇ εἰς 200 καὶ 300%, ἐπειδὴ εἶναι πάγιος ὁ φόρος, ἐφ’ ὅσον ἀναβαίνει τὸ συνάλλαγμα, ἐπὶ τοσοῦτον κατεβιβάζεται ὁ φόρος, ἐνῷ παρ’ ἡμῖν, εἴτε ὑπάρχει διαφορὰ, εἴτε μὴ, τὸν αὐτὸν δασμὸν καταβάλλομεν εἰς τὸ Δημόσιον. Ἐὰν προσετέθη τὸ 15 καὶ 20% διὰ νὰ ἐλαττωθῇ ἡ ζημία, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται τὸ Δημόσιον, ὡς ἐκ τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας, ἢ καὶ διὰ νὰ αὐξηθῶσιν αἱ πρόσοδοι εἰς χαρτονόμισμα, παρ’ ἡμῖν, ὡς ἐκ τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, ἡ τοιαύτη αὔξησις παρακολουθεῖ καὶ ἄνευ τοῦ νόμου τὴν αὔξησιν τοῦ συναλλάγματος. Τὸ γράμμα τοῦ νόμου ἐπιτρέπει νὰ πληρόνηται ὁ δασμὸς εἰς μεταλλικὸν, ὅτε ἀπαλλάσσεται τοῦ προσθέτου 15%. Πανταχοῦ δὲ, ὅπου ὑπάρχει ἡ ἀναγκαστικὴ κυκλοφορία, ἡ συναλλαγὴ τοῦ ἐμπορίου γίνεται εἰς μεταλλικὸν, ἢ εἰς χαρτονόμισμα. Ὅταν δὲ γίνῃ ἡ συναλλαγὴ εἰς μεταλλικὸν, δυνάμει αὐτοῦ τοῦ νόμου, δικαιοῦμαι νὰ πληρώσω τὸν δασμὸν ἐπὶ τῆς μεταλλικῆς ἀξίας, σεῖς δὲ ὑποστηρίζετε, ὅτι τὸ μεταλλικὸν θὰ ὑπολογισθῇ κατὰ τὴν ἀξίαν, τὴν ὁποίαν ἤθελεν ἔχει μεταβαλλόμενον εἰς χαρτονόμισμα, καὶ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τούτου θὰ ληφθῇ ὁ φόρος· ἀλλὰ, εἴτε ἐπὶ 200 δρ. μεταλλικοῦ λάβετε 36 μεταλλικὸν, ἢ ἐπὶ 260 χαρτίνου λάβετε 46 χαρτίνου, δὲν λαμβάνετε μεταλλικὸν; ἀφοῦ δὲ ἅπαξ λάβητε τὸν δασμὸν εἰς μεταλλικὸν, πῶς ἀπαιτεῖτε καὶ τὸ ἐπιπρόσθετον, ὅπως μετατρέψητε αὐτὸν εἰς μεταλλικόν; Λυποῦμαι, διότι ἠναγκάσθην, ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐρώτησίν σας, νὰ ἐπαναλάβω, ὅσα προηγουμένως εἶπον καὶ διὰ τοῦτο ἐθεώρησα ταύτην ὡς μὴ σκόπιμον.

§35ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ τελευταῖα ἐπιχειρήματα τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐκ Κεφαλληνίας συνιστῶσιν οἰκονομικὰ παράπονα κατὰ τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας, διότι ἀποπειραθεὶς ν’ ἀποδείξῃ εἰς ποίαν ἀνισότητα εὑρίσκονται οἱ ἐν Ἑπτανήσῳ συμπολῖται ἡμῶν πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς ἄλλης Ἑλλάδος, ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ, ὅτι ἐκ τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας δὲν ζημιοῦνται, ἀλλὰ μᾶλλον ὠφελοῦνται οἱ ἐν τῇ λοιπῇ Ἑλλάδι, ἐνῷ οἱ ἐν Ἑπτανήσῳ δὲν ὠφελοῦνται, ὅσον οὗτοι. Ἀλλ’ ἀκριβῶς περὶ τούτου δὲν ἐπρόκειτο, καθόσον δὲν συζητοῦμεν σήμερον τὸν νόμον περὶ ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας, οὔτε τὸν νόμον τὸν ἐπιβάλλοντα τὴν ὑποχρέωσιν τῆς εἰς χρυσὸν πληρωμῆς τῶν ἐξαγωγικῶν τελῶν, ἢ τῆς πληρωμῆς 15% πλέον τῶν μέχρι τοῦδε πληρονομένων. Ἐγὼ παρετήρησα, ὅτι, ὅτε, τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας οὔσης ἐν ἰσχύϊ καθ’ ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα, ἐπρόκειτο νὰ ζητηθῇ αὔξησις τῶν ὑπαρχόντων φόρων, ἐνῷ ἐν τῇ λοιπῇ Ἑλλάδι ἐζητήθη αὔξησις 20%, ἐν τῇ Ἑπτανήσῳ ἐζητήθη ἡ πληρωμὴ τῶν ἐξαγωγικῶν τελῶν εἰς χρυσὸν, ἢ ἐπὶ προσθήκῃ 15%. Ὁ κ. Βαλσαμάκης ἔκαμε παράπονα κατὰ τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας, ὡς μὴ ὠφελούσης τοὺς Ἑπτανησίους, ὅσον τοὺς ἐν τῇ λοιπῇ Ἑλλάδι, καὶ ἠθέλησε νὰ φέρῃ ἑρμηνείαν, τῆς ὁποίας σκοπὸς ἦτο ἡ ἀνατροπὴ τοῦ τελευταῖον ψηφισθέντος νόμου. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι σήμερον δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ συζητῶμεν περὶ μεταβολῆς ψηφισθέντος ἤδη νόμου, ἢ νὰ φρονῶμεν, ὅτι διὰ παρερμηνειῶν εἶναι δυνατὸν εἴς τινα ν’ ἀποφύγῃ τὰς ἐκ τοῦ νόμου τούτου ὑποχρεώσεις.

§36ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἁπλῶς ἀπορίαν ἐξέθηκα, καὶ παρεκάλεσα τὸν κ. Πρωθυπουργὸν, νὰ μοὶ δώσῃ ἐξήγησιν ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογήν. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ μοὶ ἀποδοθῇ, ὅτι ἀπησχόλησα τὴν Βουλὴν ἐπὶ τόσην ὥραν, ζητῶν τὴν κατάργησιν νόμου ψηφισθέντος. Ἐγὼ ἐζήτησα τὴν ἐπεξήγησιν τοῦ νόμου, καὶ νομίζω, ὅτι ἡ ἐξήγησις, ἡ ὁποία ἐδόθη, εἶναι ἄδικος.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αὐστροουγγαρίας προσωρινῆς ἐμπορικῆς συμβάσεως. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ χορηγίας ἀναπληρωτικῆς πιστώσεως ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως 1886 ἐκ δραχμῶν 112,900.

§39ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἤθελον ἀπασχολήσει τὴν Βουλήν, ἂν ἡ ἐπιτροπὴ ἡ ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἥτις προεξήτασε τὸ νομοσχέδιον, περὶ οὗ πρόκειται, δὲν ἐπέῤῥιπτεν ἐμμέσως πως τὴν εὐθύνην τῆς ζητουμένης πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 9,000 διὰ τὴν ἐκτύπωσιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων εἰς ἐμὲ, τὸν προκάτοχον τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν· διότι ἐν τῇ ἐκθέσει ἀναφέρει, ὅτι «ἡ κεχορηγημένη διὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ πίστωσις ἐκ δραχ. 30,000 εἶναι ἐλάσσων τῶν ὁποίων εἶχεν ἀναλάβει τὸ προκάτοχον Ὑπουργεῖον ὑποχρεώσεων δι’ ἰδιαιτέρων μετὰ τῶν τυπογράφων συμφωνιῶν.» Τοῦθ’ ὅπερ ὁ ὑποβαλὼν τὸ νομοσχέδιον Ὑπουργὸς δὲν ἰσχυρίσθη οὔτε ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει του, οὔτε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§40ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἔδωκε χθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς μερικὰς σημειώσεις. Ταύτας εἴχομεν καὶ ἡμεῖς ὑπ’ ὄψει· δὲν ἐπλάσαμεν τὸ πρᾶγμα ἡμεῖς.

§41ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἀνατυπώσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τῶν ἐπαρχιῶν Μαντινείας καὶ Κυνουρίας, 8 δήμων τῆς ἐπαρχίας Παξῶν καὶ προσέτι τῶν νομῶν Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος, Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας, Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας καὶ Κυκλάδων, κατὰ τὰ ὑποβληθέντα χθὲς εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν συμβόλαια, συνεφώνησα δὲ τὴν ἐκτύπωσιν αὐτῶν πρὸς 7 λεπτὰ κατ’ ἐκλογέα. Δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐκλογέων τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τῶν νομῶν, ὧν τὴν ἀνατύπωσιν τῶν καταλόγων συνεφώνησα· παρετήρησα ὅμως, ὅτι ὁ ὁλικὸς ἀριθμὸς τῶν ἐκλογέων ὅλου τοῦ Κράτους εἶναι 379,794. Ἑπομένως, ἂν συνεφωνεῖτο καὶ τῶν λοιπῶν νομῶν ἡ ἀνατύπωσις τῶν καταλόγων πρὸς 7 λεπτὰ κατ’ ἐκλογέα, ἔπρεπεν ἡ δαπάνη ν’ ἀναβιβασθῇ οὐχὶ εἰς 39,000, ἀλλ’ εἰς 33,585 δρ. καὶ 58 λεπτά· καὶ ἐνῷ ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ ἐσημειώθη πίστωσις 30,000 δραχμῶν, διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου ζητεῖται προσέτι πίστωσις 9,000 δραχμῶν· ὥστε ὑπάρχει ὑπέρβασις κατὰ 5,415 δραχμὰς, δηλ. 17% ἐπὶ τοῦ ὁλικοῦ ποσοῦ, τοῦ προϋπολογισθέντος ἐκ δραχ. 30,000. Δὲν γνωρίζω, ἂν ὁ διάδοχός μου συνεφώνησε τὴν ἀνατύπωσιν τῶν καταλόγων τῶν ὑπολειφθέντων νομῶν μὲ τὴν αὐτὴν τιμήν, ἢ ὀλιγωτέραν, ἢ ἀνωτέραν.

§42ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὲ ὀλιγωτέραν.

§43ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂν ἦναι ὀλιγωτέρα, τότε δὲν ἀπαιτοῦνται 9,000, ἀλλὰ μόνον ἴσως 1000, ἢ καὶ καθόλου. Διότι τῶν ἓξ νομῶν καὶ τριῶν ἐπαρχιῶν οἱ κατάλογοι, ὧν τὴν ἀνατύπωσιν συνεφώνησα ἐγὼ πρὸς λεπτὰ 7 κατ’ ἐκλογέα, δὲν περιέχουσιν ἐκλογεῖς πλέον τῶν 200,000, κατὰ μέσον ὅρον, ἑπομένως ἡ δαπάνη, ἡ προκύπτουσα ἐκ τῆς συμφωνίας τῆς ἰδικῆς μου, δὲν ὑπερβαίνει τὰς 14,000· καὶ ἂν ἦναι ἀληθὴς ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι συνεφώνησα μὲ ὀλιγωτέραν τιμὴν τῶν 7 λεπτῶν, τότε ἡ ζητουμένη πίστωσις εἶναι περιττή. Διὰ τοῦτο θὰ ἦτο καλὸν, μετὰ τῶν κατατεθεισῶν ἰδικῶν μου συμφωνιῶν, νὰ καταθέσῃ καὶ τὰ συμβόλαια, τὰ συναφθέντα μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῶν τυπογράφων, ἵνα ἐξευρεθῇ, ἂν πράγματι ἦναι ἀναγκαία ἡ πίστωσις, ἢ οὔ. Ἐδῶ ἐπαρουσίασεν ὁ κ. Ὑπουργὸς συμβόλαιον, συνταχθὲν κατ’ ἐντολήν μου μεταξὺ τῶν ἐν Τριπόλει τυπογράφων Ἀσημακοπούλου καὶ Σαλαπάτα, ἕτερον μεταξὺ τῶν ἰδίων καὶ τοῦ Νομάρχου, ὡς ἀντιπροσώπου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἓν ἔγγραφον πρὸς τὸν ἐνταῦθα Διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας, δι’ οὗ εἰδοποιεῖται ὁ ἐν Ἑρμουπόλει τυπογράφος Ῥενιέρης Πρίντεζης, ὅτι ἀνατίθεται ἡ ἐκτύπωσις τῶν καταλόγων τῶν νομῶν, περὶ ὧν ἀνέφερα, εἰς αὐτὸν ἐπὶ τῇ τιμῇ τῶν 7 λεπτῶν. Ἕτερον ἔγγραφον δὲν ὑπάρχει, ἵνα ἴδωμεν τί δύναται νὰ προκύψῃ περὶ τῆς πιστώσεως, τὴν ὁποίαν ζητεῖ. Ἐν τῇ πιστώσει ὡσαύτως ταύτῃ ζητεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ 20,500 δρ. δι’ ἔξοδα τοῦ Φρενοκομείου Κερκύρας, ἰσχυριζόμενος, ὅτι τὸ προϋπολογισθὲν ποσὸν, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ Ἐπιτροπὴν συνίστατο εἰς δραχ. 66,168, ἀλλὰ κατὰ τὸν Προϋπολογισμὸν εἰς 66,260, δὲν ἐπήρκεσε, διότι, κατὰ τὴν Ἐπιτροπὴν, ἐπῆλθεν αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν τροφίμων ἐν Κερκύρᾳ καὶ τῶν εἰδῶν τῆς ἐνδυμασίας, ἕνεκα τῆς ἀναγκαστικῆς κυκλοφορίας, καὶ ἑπομένως τὸ ποσὸν ἀπὸ 66,260 ἀνεβιβάσθη εἰς 88,568, εἶναι δὲ πράγματι 86,860 μὲ τὸ ζητούμενον ποσὸν τῆς πιστώσεως. Ὑποστηρίζει δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τὴν πίστωσιν ταύτην παραδόξως, δύναμαι νὰ εἴπω, δι’ ἑνὸς ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, φέροντος τὴν ὑπογραφήν μου, πρὸς τὸν Νομάρχην Κερκύρας, τῆς 21 Δεκεμβρίου 1885, δι’ οὗ ἐνεκρίθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς μειοδοτικῆς δημοπρασίας περὶ χορηγίας τῶν ἀναγκαίων τροφῶν καὶ ἄλλων εἰδῶν κατὰ τὸ ἐπιὸν ἔτος 1886 εἰς τὸ Φρενοκομεῖον, ἐπὶ τῇ προσενεχθείσῃ τιμῇ ὑπό τινος Εὐσταθίου Α. Κυριάκη. Ἀλλὰ τίνα σχέσιν ἔχει τὸ ἔγγραφον τοῦτο μὲ τὴν αὔξησιν τῆς πιστώσεως, ἣν ζητεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ παρουσιάζει τοῦτο ὡς δικαιολογητικόν; Ἡ ζητουμένη δὲ ἐπὶ πλέον πίστωσις, πλὴν τῆς ἀναγεγραμμένης δαπάνης διὰ τὴν μισθοδοσίαν τοῦ προσωπικοῦ, ἀνέρχεται εἰς 41% ἐπὶ τῶν προϋπολογισθεισῶν 50,000 δραχ. διὰ τροφὴν κλπ. Διὰ τοῦτο καλὸν ἤθελεν εἶσθαι, νὰ προσαχθῶσι πληροφορίαι πληρέστεραι, ἵνα ἴδωμεν ποῦ καὶ πῶς ἐδαπανήθη τὸ ποσὸν τῶν 50,000, τὸ ἀρχικῶς προϋπολογισθὲν, καὶ ποῦ αἱ ζητούμεναι 20,500 δραχμαὶ καθ’ ὑπέρβασιν. Δὲν κάμνω λόγον περὶ τῶν ἄλλων πιστώσεων, τῶν ἀναγεγραμμένων ἐν τῷ συζητουμένῳ νομοσχεδίῳ, μολονότι τὸ πλεῖστον μοὶ φαίνεται, ἂν οὐχὶ ἀδικαιολόγητον, τοὐλάχιστον ὅμως ὑπερβολικὸν εἴς τινα κονδύλια, διότι ἡ εὐθύνη τούτων δὲν ἐπιῤῥίπτεται εἰς ἐμέ. Παρατηρῶ π. χ. ὑγειονομικὰ ἔξοδα 12,000, διὰ μισθὸν φυλάκων Ὑγειονομείων 3,800 καὶ λοιμοκαθαρτηρίων 1200, δι’ ὁδοιπορικὰ τηλεγραφικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἔξοδα Τηλεγραφικῆς Σχολῆς 9,000· καὶ ταῦτα μοὶ ἔκαμον ἐντύπωσιν, διότι ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τὰ ἔξοδα κανονίζονται, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γνωστῶν δεδομένων τῶν προηγουμένων ἐτῶν, ὅσον τὸ δυνατὸν ἀκριβέστερον, εἶναι δὲ καὶ ποσὰ μικρὰ, ἐφ’ ὧν δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἐσφαλμένος ὑπολογισμός· νὰ ζητῆται δὲ πίστωσις κατὰ 50 καὶ 60% περιπλέον τοῦ ἀρχικῶς ὑπολογισθέντος, εἶναί τι ὅπερ μοὶ ἔκαμεν ἐντύπωσιν. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ συμπληρώσῃ τὰς πληροφορίας. Ἂν θέλῃ δὲ, ἂς ἀναβάλῃ σήμερον τὴν συζήτησιν, ἵνα προσαγάγῃ ταύτας αὔριον.

§44ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὰ συμβόλαια, τὰ ὁποῖα ἔφερα, εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εὗρον. Ἔλαβα καὶ σημείωσιν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀνομάτων, τὰ ὁποῖα ἐτυπώθησαν, εἶναι 483,000. Ἀλλὰ δὲν εἶμαι ἐναντίος ν’ ἀναβληθῇ, ἵνα συμπληρώσω τὰς πληροφορίας. Ἐφέτος ἐσυμφωνήσαμεν τὴν τύπωσιν πρὸς 5 λεπτὰ καὶ πρὸς 5½, κατ’ ἐξαίρεσιν, δὲ εἰς ἕνα πρὸς 7· εἰς ἕνα νομὸν ἔσπευσαν νὰ τυπώσωσι πρὸς 8 λεπτὰ, ἀλλ’ ἐγὼ παρήγγειλα, ὅτι διὰ τὸ περιπλέον δὲν θέλει λάβει τίποτε.

§45ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνθυμοῦμαι καὶ ἐγώ, ὅτι κατὰ τὸ 1884 ἢ 1885 ἡ ἐκτύπωσις τῶν καταλόγων ἐγένετο πρὸς 12, καὶ πρὸς 13, καὶ πρὸς 15 λεπτὰ κατ’ ὄνομα.

§46ΛΕΒΙΔΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς εἰπῆτε, κύριε Ὑπουργὲ, πότε θὰ ἦναι ἐκτετυπωμένοι οἱ κατάλογοι;

§47ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Κατὰ τὰς συμφωνίας, πρέπει νὰ παραδοθῶσι τὴν 20 Ἰουλίου.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀναβάλλεται τὸ νομοσχέδιον. (Κατόπιν γίνονται δεκτὰ εἰς γʹ. συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὰ νομοσχέδια: Περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως τοῦ 1886 ἐκ δρ. 2,240. Περὶ χορηγίας ἐκτάκτου πιστώσεως ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν τῆς χρήσεως 1886 ἐκ δρ. 161,901. Περὶ ἐκτάκτου πιστώσεως ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς χρήσεως 1887 ἐκ δραχμῶν 2,500,000· καὶ Περὶ χορηγήσεως ἀδείας εἰς τοὺς ὁπλίτας καὶ προσμετρήσεως τοῦ χρόνου τῆς ἀδείας εἰς τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας, κατὰ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ κατατάξεως εἰς τὸν στρατὸν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ τῶν εἰς τὰ στρατιωτικὰ σχολεῖα ξένων Κρατῶν ἐκπαιδευθέντων. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχή).

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1. (Ἀναγινώσκεται).

§51ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μίαν ἐξήγησιν ἤθελον ζητήσει, διότι δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν τροπολογίαν, ἥτις ὑπεβλήθη ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλ’ ἐκ τῆς παραβολῆς, ἣν ἔκαμα, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀνεγινώσκετο αὕτη, πρὸς τὸ προηγούμενον κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, εἶδον, ὅτι τροποποιεῖται τὸ δεύτερον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου πρώτου. Καὶ ἐν μὲν τῷ ἀρχικῷ νομοσχεδίῳ τὸ δεύτερον ἐδάφιον ἔχει οὕτως: «ἐὰν λάβῃ ἀπολυτήριον Γυμνασίου Ἑλληνικοῦ, ἢ πτυχίον ὁμοταγοῦς ξένου Κράτους»· ἀλλ’ ἐν τῇ τροπολογίᾳ ἐγένετο ἡ ἑξῆς προσθήκη: «ἢ πτυχίον Προπαρασκευαστικῆς Σχολῆς ξένου Κράτους, παρέχον τὸ προσὸν τῆς κατατάξεως ἐν τῷ Στρατιωτικῷ Σχολείῳ ξένου Κράτους». Ἐρωτῶ λοιπὸν, ὁ λαβὼν τοιοῦτον πτυχίον Προπαρασκευαστικῆς Σχολῆς ξένου Κράτους δύναται ν’ ἀποκτήσῃ δι’ αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμεδαπῇ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ;

§52ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Παρατηρῶ, ὅτι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ζητοῦνται τρία τινά, ἵνα καταταχθῇ τις εἰς τὸν στρατὸν τὸν Ἑλληνικόν· πρῶτον, νὰ ἔχῃ τὸ πτυχίον τοῦτο, κατὰ τὴν τροπολογίαν, ἢ ἀπολυτήριον Ἑλληνικοῦ Γυμνασίου· πρὸς τούτῳ νὰ ἔχῃ τὸ προσὸν τοῦ βʹ. ἐδαφίου, τουτέστι ν’ ἀπεφοίτησεν ἐκ ξένης Σχολῆς, κτησάμενος βαθμὸν, καὶ προσέτι νὰ ὑποβληθῇ εἰς ἐξετάσεις ἐνταῦθα, ἀφοῦ ἐπιστρέψῃ. Πάντα ταῦτα εἶναι ἀναγεγραμμένα ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, δὲν εἶναι ἓν ἕκαστον τούτων αὐτοτελὲς, ὅλα πρέπει νὰ συντρέχωσι· πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ καταταχθησόμενος τὰ προσόντα ὅλων τῶν ἐδαφίων.

§53ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ ἐγένετο προσθήκη τις εἰς τὸ βʹ. ἐδάφιον;

§54ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Κατὰ τὸν νόμον περὶ τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων, δὲν εἰσάγεταί τις εἰς τὴν Σχολὴν, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀπολυτήριον· ἑπομένως, χάριν τῆς ἰσότητος, ἔπρεπεν ὁμοία τις διάταξις νὰ ἐπιβληθῇ καὶ εἰς τοὺς ἐκπαιδευομένους ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, καὶ τοιαύτη τις διάταξις ὑπάρχει· ἀλλὰ προσετέθη, ὅτι τὸ ἀπολυτήριον διὰ τὸν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἐκπαιδευθέντα δύναται νὰ ἦναι καὶ πτυχίον ὁμοταγοῦς Σχολείου ξένου Κράτους· ὡς πρὸς τοῦτο ὅμως ἠγέρθη ἀπορία, ποία εἶναι ἡ ὁμοταγὴς Σχολὴ, ἐνομίσαμεν δὲ ἀναγκαῖον, ἀναθεωροῦντες τὸν νόμον, νὰ ἐξηγήσωμεν τοῦτο, καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐκείνη θεωρεῖται ὁμοταγὴς Σχολὴ, ἡ ὁποία παρέχει ἐν τῷ ξένῳ Κράτει εἰς τὸν ἀπολυόμενον τὸ προσὸν, ὅπως εἰσέλθῃ εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολὴν τοῦ Κράτους ἐκείνου. (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1, 2 καὶ 3).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4. (Ἀναγινώσκεται).

§56ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὑπάρχουσιν ἐν τῷ στρατῷ νέοι, οἵτινες ἐφοίτησαν εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολὴν τὴν ἐνταῦθα, εἴτε εἰς ξένην ἐπ’ ὀλίγον χρόνον· οὗτοι εἶναι κατατεταγμένοι μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ λοχίου· δὲν νομίζετε, ὅτι, ἂν θέλωσι νὰ μεταβῶσιν ἰδίᾳ δαπάνῃ εἰς τὴν Εὐρώπην ἐπὶ δύο ἢ τρία ἔτη, πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ ἡ θητεία, τὴν ὁποίαν διήνυσαν εἰς τὸν στρατὸν, καὶ νὰ ὑπολογισθῇ ὡς χρόνος ὑπηρεσίας;

§57ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Συνήθως οἱ τοιοῦτοι νέοι, διὰ τῆς μὴ ἐξακολουθήσεως τῶν σπουδῶν των ἐν τῇ Στρατιωτικῇ Σχολῇ, ἀπέδειξαν, ὅτι δὲν εἶχον ὑπερβολικὸν ζῆλον· ἑπομένως νομίζω, ὅτι δύναται καὶ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία νὰ μὴ ἀποδείξῃ ὑπὲρ αὐτῶν ὑπερβολικὴν στοργήν.

§58ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§59ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐὰν ὁ ὑπαξιωματικὸς οὗτος ἔχῃ πάντα τὰ προσόντα, θὰ δύνηται νὰ καταταχθῇ εἰς τὴν ἐνταῦθα Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν καὶ τοιουτοτρόπως νὰ προαχθῇ εἰς ἀξιωματικὸν ἄνευ ἰδίας δαπάνης· ἀφοῦ τοῦτο δὲν κατορθοῖ, ὑπάρχει μᾶλλον κατ’ αὐτοῦ τεκμήριον. Πρέπει δὲ πολὺ νὰ προσέξωμεν, μὴ δώσωμεν εἰς τοὺς ἐκπαιδευομένους ἐν τῷ ἐξωτερικῷ πλεονεκτήματα ἀπέναντι τῶν ἐν διαγωνισμῷ ἐπιτυγχανόντων, ὅπως εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν. Εἰσερχόμενοι οὗτοι εἰς τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν, μόνον μετὰ τριετίαν ἐξέρχονται ὡς ἀξιωματικοί, δὲν δύνανται δὲ νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Σχολὴν ταύτην, εἰμὴ μετὰ διαγωνισμὸν καὶ ἀφοῦ ἐπὶ τριετίαν πάλιν ὑπηρετήσωσιν ὡς ὑπαξιωματικοί. Πρέπει πολὺ νὰ προσέξωμεν, μὴ δώσωμεν πλεονεκτήματα εἰς ἐκείνους, οἵτινες δὲν ἔχουσιν ἱκανότητα, ἵνα εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν, οἵτινες τυχὸν ἤθελον ἀναγνωρίσει, ὅτι δὲν δύνανται, καὶ μένοντες ἐν τῷ στρατεύματι, νὰ διαγωνισθῶσιν ἐπιτυχῶς πρὸς εἴσοδον εἰς τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν, ἀλλ’ ἔχοντες ἰδίαν περιουσίαν, ἀπέρχονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μετὰ διετίαν ἐπανερχόμενοι κατατάσσονται εἰς τὸν στρατὸν μὲ προτερκιότητα ἐπὶ ἄλλων ὁμοιοβάθμων καὶ ἀρχαιοτέρων ἴσως, οἵτινες εἶχον τὴν ἱκανότητα καὶ τὸν ζῆλον νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν. Θὰ ἦναι ὅμως προσέτι καὶ λίαν ἐπικίνδυνος διάταξις, ὁποίαν προτείνει ὁ ἀξιότιμος Βουλευτής, διότι πρέπει εἰς πολλὰς διακρίσεις νὰ προέλθωμεν· πρέπει πρῶτον νὰ διακρίνωμεν τὰς Σχολὰς, ἐὰν θὰ περιλάβωμεν πᾶσαν στρατιωτικὴν Σχολὴν, ἢ μόνον τὴν τῶν Εὐελπίδων, ἐὰν θὰ περιλάβωμεν καὶ τὴν Προπαρασκευαστικὴν Σχολὴν τῆς Κερκύρας......

§60ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὄχι.

§61ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Πρέπει ἔπειτα νὰ προέλθωμεν εἰς τὴν διάκρισιν, ἂν μόνον περὶ τῶν ἀποχωρησάντων ἰδίᾳ βουλήσει, ἢ καὶ περὶ τῶν ἀποβληθέντων, θὰ πρόκηται, διότι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οἱ ἀποχωρήσαντες εἶναι ἀποβληθέντες. Ἐννοεῖται, ὅτι, ἐὰν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ὁδὸν ταύτην τῶν διακρίσεων, θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ προΐδωμεν τοσαύτας, ὥστε ὁ καταρτισμὸς τοῦ ἄρθρου θὰ ἦναι δυσχερής, ἀλλὰ προσέτι, καὶ ἂν κατορθώσωμεν νὰ καταρτίσωμεν τὸ ἄρθρον, πάλιν διατρέχομεν τὸν κίνδυνον ν’ ἀδικήσωμεν τοὺς εἰσερχομένους εἰς τὴν Σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν. Νομίζω, ὅτι, ὅπως ἔχει τὸ ἄρθρον, παρέχει εἰς τοὺς ὑπαξιωματικούς, ὑπὲρ ὧν γίνεται ἡ πρότασις, ἐὰν ἔχωσι τὰ προσόντα, πλήρη ἱκανοποίησιν, διότι καὶ αὐτοὶ δύνανται μετὰ διετῆ ὑπηρεσίαν ν’ ἀπολαύσωσι τοῦ πλεονεκτήματος τοῦ νόμου.

§62ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐὰν τοῖς ἐπιτρέπῃ ἡ ἡλικία.

§63ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Βεβαίως θὰ τοῖς τὸ ἐπιτρέπῃ, ἀφοῦ πρόκειται περὶ νέων, οἵτινες ἐξῆλθον ἐκ τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων.

§64ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. (Ὅρα Παράρτημα).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ὑπάρχει ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κουμουνδούρου.

§66ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν τίθεται εἰς ψηφοφορίαν, ἅμα δὲν θέλῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Τὴν ἀποσύρω. (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 5, 6, 7, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου.)

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γʹ. συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς § 2 τοῦ ἐδαφίου γʹ. τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1875 ΦΜʹ. νόμου περὶ μὴ διορισμοῦ δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἐξ ὧν κατάγονται κτλ., ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ, τὸ ἄρθρον μόνον, ὡς καὶ τὸ σύνολον.)

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γʹ. συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ καταργήσεως τοῦ δ’ ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου ϞΑʹ. νόμου περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ συντάξεως τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς καὶ τῆς θαλάσσης νόμων, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχή, τὸ ἄρθρον μόνον, ὡς καὶ τὸ σύνολον).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γʹ. συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ νόμου ͵ΩΙΒʹ. τῆς 25 Φεβρουαρίου 1881 περὶ χορηγήσεως ἐπιδόματος εἰς τοὺς ἀρχιτεχνίτας, τοὺς ἀρχιμουσικοὺς καὶ τὸν ἐπιθεωρητήν. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχή. Ἐπίσης γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1.)

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2. (Ἀναγινώσκεται.)

§71ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός.). Ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐξ Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας, ἀλλ’ ἡ τροπολογία αὕτη, κατ’ ἐμέ, δὲν σχετίζεται πρὸς τὸ νομοσχέδιον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δὲν δύναται νὰ προταθῇ παρὰ Βουλευτοῦ, διότι, κατὰ τὸ Σύνταγμα, πρότασις, ἀφορῶσα εἰς μισθὸν ἢ εἰς χορήγησιν συντάξεως, ἢ εἰς ἄλλην ὠφέλειαν ὑπὲρ ὡρισμένου προσώπου, δὲν δύναται νὰ προέλθῃ ἐκ τῆς Βουλῆς. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς εἰσηγάγομεν, ἀφορᾷ εἰς τὸ μέλλον καὶ εἶναι ὅλως ἀόριστον· πρόκειται περὶ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα θέλουσιν ἀποκτήσει ἐν τῷ μέλλοντι δικαίωμα· ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας προτείνει ὡς πρὸς ὡρισμένα πρόσωπα, τρία, ὅπως ταῦτα τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἤδη δὲν διατελοῦσιν ἐν τῷ στρατῷ, καθ’ ὃ ἀποστρατευθέντα, ἀπολαύωσιν ὡρισμένων πλεονεκτημάτων. Τοῦτο ἐὰν πρόκηται νὰ γίνῃ, πρέπει νὰ προέλθῃ ἐκ τῆς Κυβερνήσεως, πρέπει δὲ νὰ ἀναγραφῇ ἐν ἰδίῳ νόμῳ, ὅστις θέλει ὑποβληθῆ εἰς τὰς εἰδικὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ, τὰς ἀφορώσας εἰς προσωπικοὺς νόμους. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει, ὡς καὶ τὸ σύνολον.)

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γʹ. συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ὀργανισμοῦ τῶν λιμενικῶν Ἀρχῶν τοῦ Κράτους. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχή, καὶ τὰ ἄρθρα 1–11.)

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12 ὑπάρχει ἡ τροπολογία τοῦ βουλευτοῦ Ὕδρας κ. Στ. Μπουντούρη.

§74ΑΘ. ΠΕΤΜΕΖΑΣ. Οἱ διατελοῦντες εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ναυτικοῦ βοηθοὶ, γραφεῖς καὶ ὑπολογισταὶ, οἱ διορισθέντες δυνάμει τοῦ παλαιοῦ νόμου, διὰ νὰ διορισθῶσι σήμερον διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου νομοσχεδίου ὑπολογισταὶ, ἀπαιτεῖται νὰ ἔχωσιν, οἱ μὲν ὑπολογισταὶ διετῆ ὑπηρεσίαν, οἱ δὲ γραφεῖς καὶ βοηθοὶ πενταετῆ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ οἱ γραφεῖς εἶναι κατὰ βαθμὸν ἀνώτεροι τῶν παλαιῶν ὑπολογιστῶν, εἶναι δὲ καὶ πλέον πεπειραμένοι, διότι ἐξασκοῦνται διαρκῶς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἐργαζόμενοι, νομίζω, ὅτι θὰ ἦναι καλὸν ἐὰν, ἀντὶ πενταετοῦς ὑπηρεσίας διὰ τοὺς γραφεῖς καὶ βοηθοὺς, ἠλαττοῦτο ἡ ὑπηρεσία εἰς τριετῆ, διότι οὗτοι εἶναι ἀνώτεροι ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς ὑπολογιστάς.

§75ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ὁ διορισμὸς τῶν ὑπολογιστῶν διὰ διαγωνισμοῦ, κατ’ ἐξαίρεσιν δὲ, καὶ ὅπως σεβασθῶμεν δικαιώματα, ἀποκτηθέντα ἐκ μακρᾶς ὑπηρεσίας, παρεδέχθημεν τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ἐλαττώσωμεν τὸν ἀπαιτούμενον ὑπηρεσίας χρόνον, διότι θ’ ἀνοίξωμεν θύραν, δι’ ἧς θὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἀνίκανοι ὑπάλληλοι.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐξ Ὕδρας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἀπεῤῥίφθη ἡ τροπολογία. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12 ὡς ἔχει. Ἐπίσης γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 13–29.)

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 30.

§78ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγινώσκει).

§79ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἐὰν ἐννοῆτε νὰ καταστῇ σπουδαία ἡ διάταξις αὕτη, θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ προστεθῇ, ὅτι, «ἐν ᾗ περιπτώσει διορισθῇ, οἱ ταμίαι νὰ μὴ δύνανται ὑπ’ εὐθύνην των νὰ πληρώσωσι.»

§80ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἶναι περιττὸν νὰ προστεθῇ διότι οἱ ταμίαι δὲν δύνανται νὰ πληρώσωσι μισθὸν διὰ θέσιν μὴ ὑπάρχουσαν. (Ψηφίζεται εἶτα τὸ ἄρθρον 30· ἐπίσης ψηφίζονται καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα ὡς ἔχουσιν, ὡς καὶ τὸ σύνολον).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ προσδιορισμοῦ τοῦ ἀνωτάτου ὅρου τῶν παρασήμων τοῦ χρυσοῦ Σταυροῦ καὶ τῶν Ταξιαρχῶν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτη συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ συστάσεως Ταμείου φάρων. (Γίνεται δεκτὴ ἄνευ ἀντιῤῥήσεως ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ὡς καὶ τὰ ἄρθρα 1–6).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7.

§84ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (Ἀναγινώσκει.)

§85ΜΟΥΣΟΥΡΗΣ. Δὲν ἐννοῶ διατὶ ἡ διάκρισις αὕτη ὑπὲρ τῶν διασκεδαστικῶν πλοίων. Ἐὰν ἔπρεπε νὰ γίνῃ διάκρισις, ἡ διάκρισις ἔπρεπε νὰ γίνῃ κατ’ αὐτῶν. Ἐὰν βαρύνωμεν τὸ ἐμπόριον, ἐὰν βαρύνωμεν τὴν ναυτιλίαν, κατὰ μείζονα λόγον ἔπρεπε νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὰ διασκεδαστικὰ πλοῖα.

§86ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Λησμονεῖτε ὅμως, ὅτι ὅλαι αἱ νομοθεσίαι τῶν ξένων Κρατῶν ἀπαλλάσσουσι παντὸς φόρου τὰ θαλαμηγὰ, τὰ ὁποῖα ὡς πρὸς τοῦτο ἐξομοιοῦνται πρὸς τὰ πολεμικά· τὴν ἀπαλλαγὴν δὲ ταύτην παρεδέχθημεν καὶ ἡμεῖς.

§87ΜΟΥΣΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ φέρω τὴν τροπολογίαν περὶ διαγραφῆς τῆς γʹ. παραγράφου τοῦ ἄρθρου.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ ἀπέῤῥιψε τὴν τροπολογίαν. (Γίνεται εἶτα δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7. ὡς ἔχει, ἐπίσης τὰ ἄρθρα 8–14 ἄνευ ἀντιῤῥήσεως, τὰ 15–16 ὡς ἐτροπολογήθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν, καὶ τὰ ἄρθρα 17–19).

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 20. (Ἀναγινώσκεται). Τὸ ἄρθρον τοῦτο ἐτάχθη ἀντὶ τῶν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἄρθρων 20 καὶ 21, κατὰ τροπολογίαν τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ὑπουργοῦ. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνονται εἶτα δεκτὰ τὰ ἄρθρα 22, 23, 24 καὶ 25 τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἔχουσι, ταχθέντα ἐν τῷ ψηφιζομένῳ ὡς ἄρθρα 21, 22, 23 καὶ 24. Ἐπίσης γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 25, ὡς ἐτροπολογήθη, 26 καὶ 27. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 28, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν, καὶ γίνεται δεκτόν. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 29). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 29 ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία τοῦ κ. Μπουντούρη· «Μετὰ τὰς λέξεις τῆς δευτέρας παραγράφου, εἰς τὸ «πολεμικὸν ναυτικὸν», νὰ προστεθῶσιν: «ἢ εἰς τὸ ἐμπορικὸν ναυτικὸν ὡς κυβερνῆται.» Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 30 ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία τοῦ αὐτοῦ κ. Βουλευτοῦ. Μετὰ τὰς λέξεις τῆς δευτέρας παραγράφου «Β. Ναυτικοῦ», νὰ προστεθῶσιν: «ἢ πλοίαρχος τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ». Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Εἶτα ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 31, μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν, καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, ἄνευ ἀντιῤῥήσεως). (Γίνονται ἐπίσης δεκτὰ εἰς τρίτην συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον, τὰ νομοσχέδια: Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ᾼΡΠΖʹ. νόμου περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν. Περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἀξιωματικῶν τῶν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν μεταβαινόντων πλοίων. Περὶ μισθοδοσίας καὶ τροφοδοσίας τῶν τεχνιτῶν τῶν συνεργείων τοῦ ἐργοστασίου τοῦ Β. Ναυστάθμου. Περὶ προσκτήσεως εἰς τὸ Δημόσιον τοῦ οἰκοπέδου καὶ τῆς οἰκοδομῆς τοῦ καταστήματος τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου. Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ᾼΡΞΒʹ. τοῦ 1884 περὶ βαθμολογίας καὶ προσόντων τῶν οἰκονομικῶν βαθμοφόρων τοῦ Β. Ναυτικοῦ. Εἰς δευτέραν δὲ συζήτησιν τὰ ἑξῆς: Περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν γραφέων κτλ. Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου ᾼΣΝΖʹ. περὶ φυλακῶν ἐν γένει καὶ τῆς διοικήσεως αὐτῶν. Περὶ τῆς ἐν ἀποδημίᾳ τοῦ Βασιλέως Ἀντιβασιλείας, ἢ διαχειρίσεως τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἑνώσεως τῆς ταχυδρομικῆς καὶ τηλεγραφικῆς ὑπηρεσίας.

§91ΡΙΚΑΚΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον παραδέχεται ὡς ἱκανὴν ἀσφάλειαν κατὰ τῆς αὐθαιρέτου μεταθέσεως τῶν τηλεγραφικῶν ὑπαλλήλων ἑξάμηνον ὑπηρεσίαν. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἀποχρῶσα ἐγγύησις, ἐξ ἐκείνων, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἐπιζητήσωμεν, διότι, προκειμένου περὶ τῶν τηλεγραφικῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι κατέχουσι τὴν γενικὴν ἀνταπόκρισιν, πρέπει νὰ τοὺς ἀφήσωμεν ἀπηλλαγμένους ἀπὸ τὰ ποταπὰ συμφέροντά μας καὶ τὴν τοπικὴν ἐπιῤῥοήν, τὴν ὁποίαν ἐννοοῦμεν νὰ ἐνασκήσωμεν. Καθ’ ἑκάστην βλέπομεν ὁρμαθὸν μεταθέσεων τηλεγραφικῶν ὑπαλλήλων ἐν τῇ Ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως· τοῦτο γίνεται ἕνεκα τοπικῶν λόγων, καὶ αὐτοὺς τοὺς τοπικοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπαγορεύονταί ποτε ἀπὸ καλῶς ἐννοουμένους λόγους τῆς ὑπηρεσίας, οὔτε ἀπὸ λόγους αὐστηρᾶς ἠθικῆς, πρέπει νὰ τοὺς κτυπήσωμεν. Λοιπὸν, ἐκτὸς τῆς ἑξαμήνου ὑπηρεσίας, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προηγῆται διὰ τὰς μεταθέσεις ἡ γνωμοδότησις τοῦ Συμβουλίου, τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 17.

§92ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὴν τρίτην συζήτησιν θὰ σᾶς ἀπαντήσω. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὰ ἄρθρα 1–20).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 21. (Ἀναγινώσκεται).

§94ΡΙΚΑΚΗΣ. Καὶ ἐνταῦθα ὑποβάλλω τροπολογίαν. Ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου τούτου κανονίζει τὰ περὶ προβιβασμοῦ τῶν τηλεγραφικῶν ὑπαλλήλων, ἀποκλείει δὲ τοὺς μὴ γνωρίζοντας τὴν Γαλλικήν. Νομίζω, ὅτι, ἀφοῦ ἐγένοντο ἅπαξ δεκτοὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ ὑπηρετοῦσιν ἐπὶ μακρὰ ἔτη ὡς τοιοῦτοι, δὲν πρέπει ν’ ἀποκλείωνται ἀπὸ τοῦ προβιβασμοῦ, διότι ἡ μακροχρόνιος ὑπηρεσία εἶναι ἀρκετὸν προσὸν πρὸς προβιβασμόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 21 ὡς ἔχει).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 22. (Ἀναγινώσκεται).

§96ΡΙΚΑΚΗΣ. Καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ἐπίσης ἔχω δύο παρατηρήσεις. Κατὰ τοὺς νόμους περὶ προσόντων καὶ περὶ ἐντοπίων ὑπαλλήλων, οἱ τηλεγραφικοὶ ὑπάλληλοι ἀπεκλείοντο τοῦ δικαιώματος νὰ ὑπηρετῶσιν ἐν ταῖς ἐπαρχίαις, εἰς ἃς ἀνήκουσιν. Ἀλλὰ σήμερον, μετὰ τὴν εὐρεῖαν περιφέρειαν, μετεβλήθησαν οἱ ὅροι ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους· δὲν πρέπει, νομίζω, νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον τοῦτο καὶ εἰς τοὺς τηλεγραφικοὺς ὑπαλλήλους, διότι οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσωσι, μετατιθέμενοι ἐκτὸς τοῦ νομοῦ μὲ τὸν εὐτελῆ μισθὸν, τὸν ὁποῖον λαμβάνουσιν· ἑπομένως προτείνω, νὰ περιορισθῇ ἡ ἀπαγόρευσις εἰς μόνην τὴν ἐπαρχίαν, εἰς ἣν ἀνήκουσιν.

§97ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Μὴ θέλετε νὰ ὑποβάλητε τοὺς τηλεγραφικοὺς ὑπαλλήλους εἰς τὸν ἐπηρεασμὸν τῆς πολιτικῆς ἀναμίξεως.

§98ΡΙΚΑΚΗΣ. Δὲν ἐμποδίζω τὸν Ὑπουργὸν νὰ ἔχῃ τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐνεργείας. (Ὅρα Παράρτημα ἀριθ. 196). (Γίνονται δεκτὰ τὸ ἄρθρον 22 καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα, ὡς καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου).

§99ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, νὰ εὐαρεστηθῇ εἰς τὴν τρίτην ἀνάγνωσιν νὰ φέρῃ ἕνα κατὰ προσέγγισιν ὑπολογισμὸν περὶ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον χρειάζεται διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§100ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μάλιστα, θὰ ἦναι οἰκονομία 200,000 δραχμῶν περίπου. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον περὶ ταχυδρομικῶν δεμάτων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τοῦ Κράτους εἰς βʹ. ἀνάγνωσιν, κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ταχυδρομικῶν ἐπιταγῶν. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ ἄρθρον 1. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 2).

§102ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Νὰ γίνῃ οὕτω: «αἱ ἐκδιδόμεναι ἐπιταγαί εἰσιν ὀνομαστικαί, μὴ μεταβιβαζόμεναι δι’ ὀπισθογραφήσεως καὶ δὲν ὑπόκεινται εἰς κατάσχεσιν».

§103ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ποῖος ὁ λόγος τῆς δυσκολίας, ἥτις ἐπέρχεται διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς κατασχέσεως;

§104ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Διὰ τὴν ἁπλοποίησιν τῆς ὑπηρεσίας. (Ψηφίζονται τ’ ἄρθρα 2, ὡς ἐτροπολογήθη, 3, 4, 5 καὶ 6).

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7. (Ἀναγινώσκεται).

§106ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Νὰ προστεθῶσιν ἐν ἀρχῇ μετὰ τὰς λέξεις «Βασιλικοῦ Διατάγματος» αἱ λέξεις: «κανονισθήσονται τὰ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος νόμου, ἰδίως δὲ ὁρισθήσονται». (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 7 μὲ τὴν ἄνω προσθήκην, ὡς καὶ τὸ σύνολον).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας τῶν ταχυδρομικῶν δεμάτων. (Ψηφίζεται ἡ ἀρχὴ καὶ τὰ ἄρθρα 1–2).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3. (Ἀναγινώσκεται).

§109ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἤθελεν εἶσθαι προτιμότερον, ἐὰν, ἀντὶ ἐπιμισθίων, ὡρίζοντο ποσοστὰ, διότι ἐνδεχόμενον, μάλιστα μετὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου, καθ’ ἣν αἱ ἐπιταγαὶ πρέπει νὰ ἦναι ὀνομαστικαί, ἡ ὑπηρεσία αὕτη ἐλαχίστην νὰ λάβῃ ἀνάπτυξιν, ταχυδρομικὰ δὲ γραφεῖα, μὴ ἔχοντα οὐδεμίαν ἐργασίαν ἐπιταγῶν, νὰ λαμβάνωσιν οὐχ ἧττον ἐπιμίσθιον.

§110ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἶναι μεγάλη δυσκολία περὶ τὴν ἐκκαθάρισιν. Τὸ γνωρίζομεν ἐκ τῶν συμβαινόντων εἰς τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας, ὅπου ὑπάρχουσι ποσοστά.

§111ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἦναι δύσκολον τοῦτο, θὰ χρησιμεύσῃ δὲ καὶ ὡς ἐξέλεγξίς τις τῶν ἐκδιδομένων ἐπιταγῶν. Ὑποβάλλω τὴν γνώμην ταύτην καὶ ἂς σκεφθῇ τὸ Ὑπουργεῖον. (Ψηφίζονται τ’ ἄρθρα 3 καὶ 4).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5. (Ἀναγινώσκεται).

§113ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ προσωπικὸν αὐτὸ ἀπὸ τῆς πρώτης ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος εἶναι πολὺ, καὶ ἐφιστῶ καὶ εἰς τοῦτο τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. (Ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 5, 6 καὶ τὸ σύνολον).

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου περὶ γραμματοσήμου. (Ψηφίζεται ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ ἄρθρον 1. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 2).

§115ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐδῶ ὑπάρχει διάταξις, καθ’ ἣν μεταβάλλεται εἰς μονοπώλιον ἡ μεταφορὰ, ὄχι μόνον τῶν ἐσφραγισμένων γραμμάτων, ἀλλὰ καὶ τῶν μὴ ἐσφραγισμένων. Τὰ ταχυδρομεῖα δὲν εἶναι φορολογία, εἶναι ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν παρέχει τὸ Κράτος πρὸς τοὺς ἰδιώτας, καὶ πληρόνεται τὸ ἀντίτιμον αὐτῆς· μήτε παρ’ ἡμῖν, μήτε ἀλλαχοῦ ἐχαρακτηρίσθη ὡς φορολογία ἡ ταχυδρομικὴ ἀνταμοιβή. Ἡ μεταφορὰ ἐσφραγισμένων ἐπιστολῶν δύναται ν’ ἀποδοθῇ ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ Κράτος, διότι ἄλλως ἤθελεν εἶσθαι δύσκολος ἡ συντήρησις τῆς ὑπηρεσίας. Ἡ μεταφορὰ ὅμως μὴ ἐσφραγισμένων ἐπιστολῶν ἤθελεν εἶσθαι ὑπερβολικόν τι, ἂν συμπεριελαμβάνετο εἰς τὸ μονοπώλιον τοῦ Κράτους. Ἐκτὸς τούτου, καὶ ἐν ταῖς πέντε ἐξαιρέσεσιν, ἃς περιέχει τὸ ἄρθρον, λείπει καὶ μία ἕκτη. Ὑπάρχουσι πολλὰ μέρη ἐν Ἑλλάδι, ἐν οἷς δὲν ὑπάρχουσι ταχυδρομεῖα, ἕκαστος δὲ λαμβάνει καὶ πέμπει τὰς ἐπιστολάς του δι’ ἐπιβατῶν. Ἐν τῷ νομοσχεδίῳ σημειοῦται ἐξαίρεσις διὰ τοὺς ὑπηρέτας, οὓς πέμπει τις ἀπὸ τῆς οἰκίας του εἰς τὸ ταχυδρομεῖον, δὲν σημειοῦται δὲ τοιαύτη διὰ τὴν ἀποστολὴν ἐπιστολῶν, δελταρίων καὶ λοιπῶν εἰς μέρη, ὅπου δὲν ὑπάρχει ταχυδρομικὸν γραφεῖον. Προτείνω λοιπὸν τὴν προσθήκην καὶ τῆς ἐξαιρέσεως ταύτης.

§116ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Βεβαίως. (Ψηφίζονται τ’ ἄρθρα 2 καὶ 3. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 4).

§117ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω καλὸν νὰ ὁρισθῇ ἐν τῷ νόμῳ τὸ χρονικὸν διάστημα, τριετία π. χ. ἢ διετία. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 4. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 5).

§118ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Ἐν τῷ ἄρθρῳ πέμπτῳ τίς θὰ ὁρίσῃ πότε γίνεται καὶ πότε δὲν γίνεται τακτικὴ ἡ ἀπόδοσις; Εἶναι πολὺ ἀόριστον καὶ πρέπει νὰ ὁρισθῇ. (Ψηφίζονται τ’ ἄρθρα 5 καὶ 6. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 7).

§119ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. «Ἐσφραγισμένα γράμματα, ἢ μή». Τὸ «ἢ μὴ» πρέπει νὰ λείψῃ.

§120ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ φέρωμεν τροπολογίαν αὔριον. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 7. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 8).

§121ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Βαρεῖα μοὶ φαίνεται ἡ τιμωρία, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει τὸ ἄρθρον 8 ἐπὶ τῶν τυχὸν γραφησομένων σημειώσεων ἐπὶ μιᾶς ἐφημερίδος, π. χ., ἢ ἑνὸς ἄλλου ἐγγράφου.

§122ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐὰν ἐπέχῃ τόπον ἀνταποκρίσεως, τιμωρεῖται, ὅπως καὶ ἡ ἄλλη παράβασις. (Ψηφίζονται τ’ ἄρθρα 8 καὶ 9. Ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 10).

§123ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ πλειοτέρα ἐγγύησις εἰς τοὺς παραλήπτας τῶν γραμμάτων, δι’ ἃ ὑπάρχει ὑπόνοια, ὅτι περιέχουσιν ἀντικείμενα ἀπηγορευμένα ὑπὸ τοῦ παρόντος νόμου καὶ ὑποκείμενα εἰς τελωνιακὸν δασμόν. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον, δύναται πᾶς ἐπιστάτης ταχυδρομείου νὰ ἰσχυρισθῇ, δι’ οἱανδήποτε αἰτίαν, ὅτι ἠρνήθη νὰ παρασταθῇ ὁ παραλήπτης, καὶ ν’ ἀνοίξῃ αὐθαιρέτως τὴν ἐπιστολήν. Νομίζω, ὅτι πρέπει ἐπισήμως νὰ προσκαλῆται ὁ παραλήπτης, καὶ ἐν περιπτώσει, καθ’ ἣν, μετ’ ἐξώδικον πρόσκλησιν, δὲν παρουσιασθῇ ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, τότε νὰ ἐνεργῆται ἐξ ἐπαγγέλματος ἡ ἀποσφράγισις τῆς ἐπιστολῆς. Δὲν πρέπει ν’ ἀφήσωμεν εἰς οἱονδήποτε ταχυδρομικὸν ὑπάλληλον τὸ δικαίωμα ν’ ἀνοίγῃ τὴν ἐπιστολὴν, ἐπὶ τῇ ἁπλῇ προφάσει, ὅτι ἐγκλείει ἀντικείμενα ἀπηγορευμένα. (Κατόπιν γίνονται δεκτὰ καὶ τὰ ἄρθρα 10, 11, 12 καὶ 13, καθὼς καὶ τὸ σύνολον ἄνευ ἀντιῤῥήσεως. Ὡσαύτως γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ. συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον περὶ φυλάξεως καὶ συντηρήσεως τῶν τηλεγραφικῶν γραμμῶν δι’ ἀνδρῶν τῆς χωροφυλακῆς).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δευτέρα συζήτησις περὶ διατιμήσεως τῶν τελῶν τῶν ἐσωτερικῶν τηλεγραφημάτων. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ ἄρθρον 1).

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2. (Ἀναγινώσκεται).

§126ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Προτείνω ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ φράσις «ἐπὶ προδήλῳ ματαιώσει τοῦ σκοποῦ», διότι ἡ καθιέρωσις ἐν τῷ νόμῳ τῆς τοιαύτης πράξεως ἀπὸ μέρους τῶν τηλεγραφικῶν ὑπαλλήλων εἶναί τι πλέον ἢ κακόν.

§127ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ φράσις δὲν περιέχει τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν ὑποθέτει ὁ προλαλήσας, ἀλλ’ ὅτι τὸ τηλεγράφημα κατέστη ἄχρηστον, ἐπειδὴ ταχυδρομικῶς ἢ ἄλλως ἔλαβεν εἴδησιν ὁ παραλήπτης· οὐχ ἧττον καλὸν εἶναι νὰ διαγραφῇ· διότι ὁ ἀποστείλας τηλεγράφημα, ὅπερ δὲν ἔφθασε, πρέπει ν’ ἀναλαμβάνῃ τὸ ποσὸν, ὅπερ κατέβαλε. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 μὲ τὴν διόρθωσιν, καὶ τὰ ἑπόμενα, ὡς καὶ τὸ σύνολον. Γίνονται εἶτα δεκτὰ εἰς βʹ συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὰ νομοσχέδια: Περὶ τοῦ μισθοῦ τοῦ παρὰ τῷ Ἰατροσυνεδρίῳ γραμματέως. Περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Βερολίνῳ διεθνοῦς κανονισμοῦ τῆς τηλεγραφικῆς ὑπηρεσίας· καὶ Περὶ καταργήσεως τῆς θέσεως συμβούλου τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει πρεσβείας).

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὥρᾳ 8½ μ. μ.