1873.03.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 13

Τῆς 29 Μαρτίου 1873.

(Πέμπτη).

(Ὥρα 1 καὶ 30/60 μ. μ.)

Μετὰ τὴν ἐκφώνησιν τοῦ ὀνομαστικοῦ καταλόγου εὑρεθείσης ἐν ἀπαρτίᾳ τῆς Βουλῆς, ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίῤῥησις εἰς τὰ πρακτικά;

§2ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἐγκρίνονται. Ἐκλογὴ Ναυπλίας.

§4Δ. ΡΑΛΛΗΣ (Γραμματεὺς, ἀναγινώσκει). «Τὸ ά. τμῆμα τῆς Βουλῆς γνωμοδοτεῖ παμψηφεὶ τὴν ἐπικύρωσιν τῆς ἐκλογῆς Ναυπλίας καὶ τὴν ἀναγνώρισιν ὡς νομίμων βουλευτῶν τῶν κυρίων Κ. Εὐθυμιοπούλου καὶ Π. Μ. Ἰατροῦ.»

§5ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις, ἄξιοι!

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἐκλογὴν τῆς ἐπαρχίας Ναυπλίας ὡς ἔγκυρον νὰ ἐγερθῶσιν, (ἐγείρονται πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Ναυπλίας καὶ νομίμους βουλευτὰς τοὺς κ. Κωνστ. Εὐθυμιόπουλον καὶ Π. Ἰατροῦ, ἔχοντας καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα. Ἐκλογὴ Ξηροχωρίου.

§7Δ. ΡΑΛΛΗΣ (Γραμματεὺς, ἀναγινώσκει). «Τὸ τμῆμα μετὰ τὰς παρατηρήσεις ταύτας διαφόρως ἐξετίμησε τὰς ἀνωτέρω ἐνστάσεις καὶ τὰ διάφορα ἐπίσημα ἔγγραφα· δέκα ἐκ τῶν μελῶν αὐτοῦ, φρονοῦντα ὅτι ταῦτα δὲν ἀρκοῦσι νὰ ἐπιφέρωσιν ἀκύρωσιν, διότι, ἂν ὑποτεθῇ ὅτι συνέβησαν διαπληκτισμοὶ μακρὰν τοῦ τόπου τῆς ψηφοφορίας, πείθονται ὅτι ἔλαβον χώραν μεταξὺ τῶν δύω μερίδων, οὐδεμίαν δὲ ἐξήσκησαν ἐπιῤῥοὴν ἐπὶ τοῦ ἀποτελέσματος, διότι ἡ ἐκλογὴ ἐπαναληφθεῖσα μεθ’ ἡμέρας καὶ ἐξασφαλισθεῖσα διὰ διαφόρων μέτρων τῆς ἐξουσίας καὶ παρουσίᾳ τοῦ κ. εἰσαγγελέως, ἐξηκολούθησεν ἡσύχως καὶ προσῆλθον ὅσοι ἤθελον νὰ ψηφοφορήσωσιν, ἀπεφάνθησαν ὑπὲρ τῆς ἐπικυρώσεως τῆς ἐκλογῆς Ξηροχωρίου, ὡς νομίμως ἐνεργηθείσης, καὶ ἀναγνωρίζουσι τοὺς κκ. Ἀλέξ. Πετσάλην καὶ Ἐπαμ. Βιρβίλην νομίμους βουλευτὰς τῆς ἐπαρχίας Ξηροχωρίου.»

§8ΤΙΝΕΣ. Ὑπάρχει καὶ μειονοψηφία.

§9Δ. ΡΑΛΛΗΣ (ἀναγινώσκει). «Ἐννέα ἐπεφυλάχθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐκλογῆς ἐν τῇ Βουλῇ νὰ σχηματίσωσιν ὁριστικὴν γνώμην. Εἷς ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἀκυρώσεως τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου Ἰστιαίων μόνον· δύω δὲ ἐπεζήτησαν τὴν ἀκύρωσιν ὁλοκλήρου τῆς ἐκλογῆς, ὡς ἐνεργηθείσης ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως, ἐπιφερούσης ἀποκλεισμὸν ψηφοφόρων καὶ ἐκφόβισιν ἄλλων, ἐπηρεαζομένου οὕτω τοῦ ἀποτελέσματος.»

§10Α. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἡ βουλευτικὴ ἐκλογὴ τῆς ἐπαρχίας Ξηροχωρίου, κύριοι, δὲν παρουσιάζει τὰς συνήθεις ἀσχημίας· οὔτε σφαιρίδια πλεονάζοντα ἐῤῥίφθησαν, οὔτε κάλπαι παρεγεμίσθησαν, οὔτε πολῖται ἄγνωστοι ἐψηφοφόρησαν. Αἱ ἐνστάσεις κατὰ τῆς ἐκλογῆς αὐτῆς περιστρέφονται εἰς τὴν ἐπέμβασιν τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως· δι’ αὐτῆς ἀπεκλείσθησαν ψηφοφόροι, ἐνεπνεύσθη ὁ φόβος καὶ βαρεῖα πίπτει ἡ εὐθύνη κατ’ ἐκείνων, οἵτινες μετεχειρίσθησαν τὴν δημόσιον δύναμιν πρὸς τοιοῦτον σκοπόν. Ἔπρεπεν ἀναντιῤῥήτως ὁ στρατὸς νὰ ᾖναι πολὺ μακρὰν τοῦ τόπου τῆς ψηφοφορίας, καὶ κατὰ τὸ πολίτευμά μας ἡ ἐθνοφυλακὴ μόνον ἦτο ἁρμοδία νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν ψῆφον τοῦ πολίτου. Ἀλλὰ δυστυχῶς, κύριοι, ἡ ἐθνοφυλακὴ, ἥτις ἐχρησίμευσεν ὡς σημαία τῆς πτώσεως ἀγαθοῦ ἡγεμόνος, ἐγκατελείφθη, καὶ ἀφ’ ὅτου ὁ ἀείμνηστος ἐκεῖνος βασιλεὺς κοιμᾶται τὸν ὕπνον τῆς αἰωνιότητος, ἐκλείσθησαν τὰ στόματα τῶν πολιτευομένων καὶ ἡ ἐθνοφυλακὴ κοιμᾶται ἐπίσης βαθύτατον ὕπνον. Καὶ ἀποκρούω μὲν ἐν πλήρει πεποιθήσει τὴν ἀναφερομένην ἐπιστολὴν τοῦ κ. Γρίβα, διότι γνωρίζω τὸν ἱπποτικὸν καὶ ὑπερήφανον χαρακτῆρα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ἀλλὰ δὲν δύναμαι παρὰ νὰ ἐλέγξω τὴν ἐπέμβασιν τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως ἐν Ξηροχωρίῳ. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι διαβλέπω μᾶλλον τὸ πνεῦμα τῆς συναδελφότητος εἰς τὴν διαγωγὴν αὐτὴν, παρὰ τάσιν ἀπολύτως πρὸς τὰς παρανομίας, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τῆς συναδελφότητος, ὅσον μέγα καὶ ἀξιέπαινον εἶναι ἐν τῷ ἰδιωτικῷ βίῳ ἢ ἐν καιροῖς πολέμου, τοσοῦτον ἀξιοκατάκριτον καὶ ὀλέθριον, ὅταν ἀναπτύσσεται πρὸς παράβασιν τῶν ἐλευθεριῶν καὶ τῶν νόμων τοῦ κράτους. Τὰς πληροφορίας ταύτας δὲν τὰς ἔλαβον ἀπὸ τοὺς ἀποτυχόντας, τὰς ἔλαβον ἀπὸ τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα τῶν ἀρχῶν, τοῦ ἐπάρχου, τοῦ νομάρχου, τοῦ ἀνακριτοῦ καὶ τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς. Νὰ σᾶς ἀναγνώσω, κύριοι, τὰ ἔγγραφα μοὶ εἶναι ἀδύνατον ὡς ἐκ τῆς ὑγείας μου· συνοπτικῶς τὰ ἐξέθεσα εἰς τὴν ἔκθεσίν μου, συνοπτικώτερα συγχωρήσατέ μοι νὰ τὰ ἐπαναλάβω. Ὁ κ. νομάρχης δι’ ἐγκυκλίου του πρὸς τοὺς παρέδρους προσκαλεῖ τὸν λαὸν νὰ ψηφοφορήσῃ ἐλευθέρως· λέγει ὅτι «δὲν θὰ ἐπαναληφθῶσι πλέον αἱ πρὶν ἀσχημίαι», τοὐτέστιν ὁμολογεῖ ὅτι ὑπῆρξαν πρὶν ἀσχημίαι. Ὁ κ. ἔπαρχος δι’ ἐκτεταμένης ἐκθέσεώς του περιγράφει ὅλας αὐτὰς τὰς ἀσχημίας, καὶ τὰς ἀποδίδει εἰς τὴν ἐπέμβασιν τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως καὶ φθάνει μάλιστα καὶ εἰς σημεῖον πολλὰ ἐπίφοβον, ἀμφιβάλλων καὶ περὶ τῆς προσωπικῆς ἀσφαλείας του. Ὁ κ. ἀνακριτὴς, ὅστις φροντίζει ν’ ἀπαλλάξῃ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν ἀπὸ τὴν μομφὴν ταύτην, ἀναγκάζεται μόλον τοῦτο νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι ποῦ μὲν ἀπεκλείσθησαν 100, ποῦ δὲ 25 ψηφοφόροι, καὶ τέλος ὁμολογεῖ εἰς τὴν ἔκθεσιν ὅτι καὶ αὐτὸν τὸν κ. Ῥούκην ἀπέκλεισαν εἴς τι μαγαζεῖον. Τελευταῖον, κύριοι, ἡ ἐφορευτικὴ ἐπιτροπὴ διὰ πράξεώς της κατακεχωρισμένης εἰς τὰ πρακτικὰ ὁμολογεῖ, ὅτι εἰς τὸν τόπον τῆς ψηφοφορίας παρουσιάσθησαν πολῖται τετραυματισμένοι, καταιματωμένοι.

§11Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Δὲν μᾶς ἀναγινώσκετε, κ. εἰσηγητὰ, τὸ ἔγγραφον τῆς ἐπιτροπῆς, διὰ τοῦ ὁποίου λέγει ὅτι παρουσιάσθησαν ἄνθρωποι τετραυματισμένοι καὶ καταιματωμένοι;

§12Α. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Κύριε Πετσάλη, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ εὕρω.

§13ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Εἶναι μετὰ τὴν διαλογήν.

§14ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Σὲ παρακαλῶ, δεῖξέ μου ποῦ εἶναι αὐτὸ τὸ μέρος.

§15ΠΕΤΣΑΛΗΣ (δεικνύων τὸ μέρος). Ἐδῶ εἶναι. Ἐδῶ λέγει ὅτι ἐν τῷ τόπῳ τῆς ἐκλογῆς ἦλθεν ἡ φρουρὰ, τὴν ὁποίαν ἠναγκάσθη νὰ προσκαλέσῃ ἡ ἐπιτροπὴ μετὰ τὴν διαλογήν.

§16ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Τελευταῖον, κύριοι, διὰ νὰ μὴ ἐρεθίζω τὸν φίλον μου κ. Πετσάλην, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε περισσότερον. Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ πιστεύσω τὴν ἐπίσημον ἔκθεσιν τῶν ἀρχῶν, καὶ ὄψωνται αὗται ἐὰν δὲν λέγουν τὴν ἀλήθειαν· καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν κατηντήσαμεν εἰς τὴν κατάστασιν ἐκείνην, ὥστε αἱ ἀρχαὶ νὰ λέγουν τὸ λευκὸν μέλαν καὶ τὸ μέλαν λευκόν. Κατὰ συνέπειαν καὶ ἐν τῷ τμήματι ἐπρότεινα τὴν ἀκύρωσιν καὶ ἤδη παρακαλῶ τὴν Βουλὴν εἰς τοῦτο. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ὅλαι αὗται αἱ μομφαὶ καὶ αἱ ἀσχημίαι, ὡς προεῖπον, ἀποδίδονται εἰς τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν, κύριοι, ἀπὸ πνεῦμα συναδελφότητος πρὸς τὸν δεύτερον ὑποψήφιον Βιρβίλην, διότι οὗτος ἀνήκει εἰς τὸν στρατὸν, ὥστε κατ’ ἐλάχιστον δὲν ἐνέχεται ὁ κ. Πετσάλης· ἄλλως τε, ὁ κ. Πετσάλης ἔχει μεγαλειτέραν πλειονοψηφίαν ἀπὸ τὸν κ. Βιρβίλην. Εἰς ἄλλην περίστασιν ἤθελον ἐπιφυλαχθῆ διὰ τὸν κ. Πετσάλην, ἐὰν ἦτο δυνατὴ ἡ διαίρεσις τῆς ἐκλογῆς· ἤδη δὲ ὁ κ. Πετσάλης μὲ ἤλεγξεν ὅτι καλῶς δὲν παρετήρησα τὴν τελευταίαν πρᾶξιν τῆς ἐπιτροπῆς. Ἀναγκάζομαι νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἓν μέρος μόνον τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. ἐπάρχου.

§17Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἀλλ’ ὁ ἔπαρχος αὐτὸς εἶναι ὑπὸ κατηγορίαν· ἔχω τὸ ἐπίσημον ἔγγραφον τῆς κυβερνήσεως, διὰ τοῦ ὁποίου καταγγέλλεται ὅτι ἐναντίον τοῦ Συντάγματος οἰκειοποιήθη κυριαρχικὰ δικαιώματα.

§18ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Προεῖπον, κ. Πετσάλη, ὅτι ἐγὼ ὀφείλω νὰ πιστεύσω τὴν ἔκθεσιν τῶν ἀρχῶν. Ἐὰν αὗται λέγουν ψεύματα, ἀδιαφορῶ περὶ τούτου· ἂς ὄψωνται (ἀναγινώσκει). «Αʹ. Διότι ὁ ὑποψήφιος βουλευτὴς καὶ ὑπολοχαγὸς τοῦ πεζικοῦ Ἐπαμιν. Βιρβίλης, φέρων τὴν στρατιωτικὴν στολὴν καὶ τὸ ξίφος, καὶ χρώμενος τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν κ. Δημ. Γρίβα, κατώρθωσε νὰ παρασύρῃ ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ συνυποψηφίου του Ἀλ. Πετσάλη ἅπασαν τὴν ἐνταῦθα στρατιωτικὴν δύναμιν διὰ τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῆς ἀνθυπολοχαγοῦ κ. Καζούλη, ἀνθυπασπιστοῦ Κτενᾶ· καὶ μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ κ. Καζούλη, τοῦ ἀνθυπομοιράρχου Ι. Γεωργαντζῆ, τοῦ τελευταίου τούτου κατὰ τὴν πρός με ὁμιλίαν τοῦ κ. Βιρβίλη, λαβόντος καὶ ἐπιστολὴν τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργοῦ, δι’ ἧς διετάσσετο νὰ ἐνεργῇ ὑπὲρ τοῦ συνδυασμοῦ Βιρβίλη καὶ Πετσάλη, καὶ ὅτι ὁμοία ἐπιστολὴ ἤθελε περιέλθει καὶ εἰς ἐμὲ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ κ. ὑπουργοῦ· τοιαύτην ὅμως δὲν ἔλαβον. Ἀφοῦ δὲ διωργάνωσεν οὕτω πως τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ σχηματίσας σπεῖραν ἀνθρώπων ταραξιῶν, πλέον τῶν 80, ὁπλοφορεμένων διὰ πιστολίων, ἐγχειριδίων καὶ ῥοπάλων, ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς καὶ τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως καὶ ἐνισχύων τοὺς ταραξίας αὐτοῦ, μετέβη ἔξωθεν τῆς πόλεως Ξηροχωρίου 10 λεπτὰ τῆς ὥρας μακρὰν, ἀφ’ ὅπου ἐκ τῶν χωρίων ἐξήρχοντο ψηφοφόροι ἀνήκοντες εἰς τὰς μερίδας τῶν ἀνταγωνιζομένων Ῥούκη, Κίμωνος καὶ Σινέλη, προέβη εἰς ξυλοκοπήματα, ἔσπασε κεφαλὰς χωρικῶν, οἵτινες ἠναγκάσθησαν νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὰ χωρία των, μὴ τολμῶντες νὰ προσέλθωσιν εἰς τὸν τόπον τῆς ψηφοφορίας νὰ ἐξασκήσωσι τὸ δικαίωμά των. Εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθην τὸ περιστατικὸν τοῦτο τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ψηφοφορίας, μετέβην μετὰ τοῦ διοικητοῦ τῆς ὑπομοιραρχίας, τοῦ ἀνακριτοῦ καὶ ἀνθυπασπιστοῦ ἐπιτοπίως, ὅπως ἐνθαῤῥύνωμεν τοὺς χωρικοὺς καὶ πληροφορηθῶμεν ἀκριβῶς τὰ συμβάντα· δυστυχῶς ὅμως πάντα ταῦτα ἐπεβεβαιώθησαν καὶ ἀπῄτησα παρὰ τοῦ κ. ἀνακριτοῦ τὴν σύλληψιν τῶν ταραξιῶν παρόντων ἡμῶν, ἵνα παύσῃ ἡ ἔκρυθμος, οὕτως εἰπεῖν, κατάστασις αὕτη, ἀλλὰ δὲν εἰσηκούσθην οὔτε ὑπὸ τούτου, οὔτε ὑπὸ τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ Κτενᾶ, ὅστις ξιφήρης ὢν ἠπείλει καὶ ἐξύβριζε τοὺς χωρικούς.» Αὐτὰ τὰ λόγια, κύριοι, ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ εἴπω ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν τοῦ Ξηροχωρίου, ἡ δὲ Βουλὴ ἂς κάμῃ ὅ,τι φρονεῖ.

§19Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Λυποῦμαι πολὺ, κύριοι, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν θέσιν νὰ ὑπερασπισθῶ τὴν ἐκλογήν μου, ὄχι διότι δὲν ἔχω καθῆκον, ἀλλὰ διότι ἐπιθυμῶ ὡς ἐκ τῶν περιστατικῶν καὶ τοῦ πνεύματος τῆς ἀνεξικακίας, ὅπερ ἐμφωλεύει εἰς ἐμὲ, ν’ ἀποφύγω τὴν περιαυτολογίαν. Ἀποκρούω τὴν ἔμμεσον μομφὴν, ὅτι ἐπεκαλούμην ὑπουργικοὺς εἰς συνδυασμόν. Παρεκλήθην νὰ λάβω σύντροφόν μου τὸν κ. Ῥούκην, ἀλλ’ ὡς ἐκ τῆς περυσινῆς....

§20Α. ΡΟΥΚΗΣ. Σᾶς παρεκάλεσε ποτὲ ὁ κ. Τ. Ῥούκης νὰ σᾶς κάμῃ σύντροφόν του;

§21Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Μάλιστα· τὸ λέγω παῤῥησία εἰς τὸ σῶμα· καὶ ὄχι μόνον αὐτὸς, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι· μοὶ ἐπετάξατε τὸ γάντι, τὸ λαμβάνω. Ἄφετέ με λοιπὸν καὶ μὴ φωνάζετε ἐδῶ περὶ αὐτοῦ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω πρὸς τιμὴν τῆς κυβερνήσεως, ὅτι εἰς πᾶν παράπονον τῶν ἀντιθέτων μου ἔσπευσεν ὡσὰν δούλη παραχρῆμα νὰ ἱκανοποιήσῃ αὐτά. Ἔρχεται εἷς ἀξιωματικὸς εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου ὀνόματι Καζούλης· παρακαλεῖται ἀπὸ τοὺς ἀντιθέτους νὰ τοὺς συνδράμῃ, ἀρνεῖται· στέλλουν ἀμέσως, ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς οὗτος ἐδελεάσθη παρ’ ἐμοῦ, διότι δυστυχῶς ἔχω τὸ ὄνομα ὅτι δύναμαι καὶ τοὺς τυχόντας ἀνθρώπους νὰ δελεάσω· ἀμέσως ἡ Κυβέρνησις ἀνακαλεῖ τὸν ἀξιωματικὸν τοῦτον. Στέλλεται εἷς ἐνωμοτάρχης Νικόλ. Κωνσταντίνου· διότι τὸν εἶδον συνομιλοῦντα μετ’ ἐμοῦ, στέλλουν εἰς τὴν Λαμίαν καὶ ἀνακαλεῖται ὁ ἐνωμοτάρχης· ἐστάλη μάλιστα τὸ ἀτμοκίνητον μόνον καὶ μόνον ἵνα παραλάβῃ τὸν ἐνωμοτάρχην πρὶν ἀρχίσῃ ἡ ἐκλογή. Διὰ νὰ σᾶς δείξω δὲ πῶς ἡ στρατιωτικὴ δύναμις εἶχεν ὀλίγην ἰσχὺν, θὰ σᾶς ἀναφέρω ἓν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μὲ ἀναγκάζετε. Πρὸ ἓξ ἐτῶν ὑπῆρχεν εἷς κακοῦργος ὀνόματι Ἀνέστης, ὅστις εἶναι καταδικασμένος εἰς δύω ἐτῶν εἱρκτήν· αὐτὸς δι’ ἀναφορᾶς του ζητεῖ ν’ ἀπαλλαγῇ τῆς ποινῆς, ἀλλ’ ἐν τούτοις ἡ ἐξουσία συλλαμβάνει καὶ φυλακίζει αὐτόν· ὁ δὲ κ. Ῥούκης, ἔχων αὐτὸν ὡς ὁδηγὸν καὶ κομματάρχην, μεταβαίνει εἰς τὸν ἔπαρχον καὶ ἀποφυλακίζει τὸν Ἀνέστην. Διαμαρτύρομαι δι’ ἀναφορᾶς μου εἰς τὸν ἔπαρχον, εἰς τὸν μοίραρχον, εἰς τὸν εἰσαγγελέα, καὶ τοὺς λέγω, ὅτι θὰ δώσητε λόγον, διότι αὐτὸς ὁ κακοῦργος θὰ μεταχειρισθῇ τὴν βίαν καὶ τότε θὰ ᾖμαι καὶ ἐγὼ ἠναγκασμένος ν’ ἀντιτάξω εἰς τὴν βίαν τὴν βίαν. Τὰ παθήματα γίνονται μαθήματα· διὰ τὰ δικαιώματα τὰ ἐκλογικὰ ἐὰν δὲν μάθωμεν ἡμεῖς οἱ πολιτευόμενοι ν’ ἀντιτάσσωμεν ἐνίοτε τὴν βίαν εἰς τὴν βίαν, δὲν θὰ ἔχωμεν πολίτευμα, δὲν θὰ ἔχωμεν θάῤῥος νὰ μορφωθῶμεν. Αὐτὸς λοιπὸν, κύριοι, ὁ κακοῦργος, τὴν πρώτην ἡμέραν ἐπὶ κεφαλῆς ἀνδρῶν μεθυσμένων εἰσήλασεν πρὸς τὸν τόπον τῆς ψηφοφορίας· λέγω τοῦ συντρόφου μου Βιρβίλη νὰ μεταβῇ, ἀλλ’ ἐπειδὴ αὐτὸς δὲν ἠθέλησε ν’ ἀφήσῃ τὸν τόπον τῆς ἐκλογῆς, ἠναγκάσθην ἐγὼ νὰ μεταβῶ. Δὲν ἦτο τὸ πνεῦμα τῆς ἀδελφότητος, ἀλλὰ τὸ θάῤῥος τῆς ἀγάπης τοῦ συναδέλφου, ἕνεκα τοῦ ὁποίου εἰσῆλθον χωρὶς νὰ φοβηθῶ κἀνένα. Κύριοι, πραγματικῶς εἰς τὸν πρόδρομον τῆς ἐπαρχίας τοῦ δήμου Ἱστιαιέων συνήφθη μάχη γρονθοκοπημάτων καὶ διὰ λίθων μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων τῶν ἰδικῶν μου καὶ τῶν ἀνθρώπων τοῦ κακούργου ἐκείνου.

§22Α. ΡΟΥΚΗΣ. Αὐτὸς εἶναι ὁ καλλίτερος οἰκοκύρης.

§23Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἐρωτήσατε τὸν εἰσαγγελέα ἐὰν ὑπάρχῃ ἀπόφασις καταδικάζουσα αὐτὸν εἰς δύω ἔτη, καὶ τότε....

§24Α. ΡΟΥΚΗΣ. Εἶναι ἐρήμην καταδικασμένος, καὶ ἕνεκα τούτου τὸν ἀπήλλαξεν ὁ εἰσαγγελεύς.

§25Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Δὲν τὸν ἀπήλλαξεν ὁ εἰσαγγελεύς· γνωρίζω πόθεν προέρχεται τοῦτο, ἀλλὰ σιωπῶ. Τέλος πάντων ὁ κ. ἔπαρχος κατὰ τὰς ἐκλογὰς ἐξῆλθεν ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν ἵνα δώσῃ θάῤῥος, ὅπως ὁ ἴδιος λέγει, εἰς τοὺς φίλους τοῦ Ῥούκη· ἔφυγε λοιπὸν καὶ περιήρχετο εἰς τὸν τόπον τῆς ψηφοφορίας καὶ μετεχειρίζετο φράσεις εἰς τοὺς ἁπλοῦς χωρικούς, διὰ τῶν ὁποίων νὰ τοὺς δελεάσῃ. Ὅταν ἐπληροφορήθην τὸ γεγονὸς τοῦτο, ἔκαμα καταγγελίαν εἰς τὸν κύριον ἀνακριτὴν, παρακαλῶν αὐτὸν νὰ ὑπομνήσῃ τὸν νόμον καὶ τὸ καθῆκον εἰς τὸν κύριον ἔπαρχον, διότι ἄλλως θ’ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ τὴν πάλην, μολονότι ἤξευρα, ὅτι ἡ κυβέρνησις δὲν εἶχε τοιαύτας διαταγὰς, οὔτε ἐπεθύμει καὶ ἡ κυβέρνησις νὰ δείξῃ τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἐπαρχίαν τοὺς μὲν ἢ τοὺς δὲ· ὁ κύριος ἔπαρχος εἴτε ἀπὸ φιλίαν εἴτε ἀπὸ ἄλλα αἰσθήματα, ἀδελφότητα καὶ καθ’ ἑξῆς, ἠθέλησε νὰ πράξῃ τοῦτο. Ὁ λαὸς φωνάζει, τί θέλεις, κύριε ἔπαρχε; ἐπεμβάσεις ἡμεῖς δὲν θέλομεν τῶν ἀρχῶν. Ἀπέρχεται ὁ ἔπαρχος καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἡ παραμικρὰ ἀνησυχία λέγει, ἔχω δικαίωμα καὶ ἀναβάλλω ἐπ’ ἀορίστῳ τὴν ἐκλογήν. Ἰδοὺ, κύριοι, καὶ τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἐστείλαμεν εἰς τὴν κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἴδητε μέχρι τίνος θράσους εἶχε προβῆ ὁ κύριος ἔπαρχος· «ἔπαρχος διέταξε παῦσιν ψηφοφορίας ἄνευ λόγου. Πρὸς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Α. Πετσάλης κτλ.» Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ ἀναβολὴ αὕτη μὲ ὠφέλησε σπουδαίως, καὶ μὲ ὠφέλησε, διότι οἱ ἐναντίοι θὰ ἔκαμνον περισσότερα, ἀλλ’ ἡ ψηφοφορία δὲν ἐξηκολούθησε μίαν ἡμέραν. Ἀμέσως ἡ κυβέρνησις στέλλει διαταγὴν εἰς τὸν εἰσαγγελέα νὰ μεταβῇ ἐκεῖ. Ἐν τῷ μεταξὺ, διὰ νὰ ἰδῆτε ἐὰν ὁ κ. Ῥούκης ἐφοβεῖτο τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν, διατάττει νὰ ἔλθουν μιντάτι ἀπὸ τὸν γαμβρόν του ἢ τὸν ἀδελφόν του, καὶ φθάνει ὁ Ἀριστείδης Ῥούκης μὲ δώδεκα ὁπλοφόρους.

§26Α. ΡΟΥΚΗΣ. Δὲν εἶχον ἀνάγκην νὰ ἔλθω μὲ ὁπλοφόρους.

§27Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Μὲ εἰδοποιοῦν, ὅτι τριάκοντα δύω μὲ τὰ ὅπλα των εὑρίσκονται καθ’ ὁδὸν καὶ πρόκειται νὰ εἰσέλθουν· ἀμέσως κάμνω τηλεγράφημα εἰς τὴν κυβέρνησιν καὶ λέγω, ὅτι ἔρχονται τριάκοντα δύω ἄγνωστοι, ἐν οἷς ἴσως καὶ λῃσταί· ἀλλὰ εὐτυχῶς ἡ παρουσία τοῦ νομάρχου, τοῦ εἰσαγγελέως καὶ τοῦ ἐνωμοτάρχου ἐμπόδισε νὰ ἔλθωσιν. Ἡ παρουσία τῶν ἀρχῶν αὐτῶν ἔκαμεν ὥστε ἤρχισεν ἡ ἐκλογὴ νομίμως καὶ ἐπεραιώθη, ὅπως ἐγὼ τοὐλάχιστον φρονῶ, νομίμως. Τί λοιπὸν κατηγοροῦν, κύριοι; δὲν μᾶς κατηγοροῦν ἐπὶ καλπονοθεύσει, ἀλλ’ ὅτι τοὺς ἀπέκλεισεν ἡ στρατιωτικὴ δύναμις. Δέκα στρατιῶται εἶναι ἱκανοὶ ν’ ἀποκλείσωσιν ἕνα δῆμον, καὶ μάλιστα ἀφοῦ ἦσαν ἠναγκασμένοι νὰ μεταβαίνουν ἀπὸ χωρίον εἰς χωρίον; Λέγουν, ὅτι τοὺς κατεπίεζον οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐξουσίας, ὅτι ἐψηφοφόρησαν ἕνα ἄνθρωπον δύω καὶ ὅτι ἀπεκλείσαμεν ψηφοφόρους· ἂς λάβουν τὰ πρακτικὰ τοῦ 71, ἀλλὰ θὰ ᾖναι πρὸς αἶσχός των, διότι τότε τοὺς ὑπερτερήσαμεν κατὰ 700 ψήφους.

§28Α. ΡΟΥΚΗΣ. Ὅταν εἶχες τὸν πατέρα σου ὑπουργὸν σὺ, ὁ ἀδελφός μου ἔλαβε 1500 καὶ σὺ 900. Ἐκεῖ ἐφάνη φανερὰ εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς, ἀλλὰ δὲν πειράζει.

§29Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχῃ ὁ ἐλάχιστος δισταγμὸς περὶ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὴν ἀκυρώσῃ· μὴ νομίσῃς ὅτι εἶναι ἡ ἐποχὴ ἐκείνη, καθ’ ἣν 80 λόγχαι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὑποστηρίξεων τοῦ ὑπουργείου ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ σου, ἐνήργησαν τὴν ἐκλογήν. Διὰ νὰ ἴδητε, κύριοι, ἐὰν ὁ κ. Ῥούκης εἶπεν ὅσα εἶπε καὶ ὁ ἀνακριτὴς, σᾶς ἀναγινώσκω τὴν ἑξῆς ἔκθεσιν τοῦ ἀνακριτοῦ, ἥτις εἶναι καταχωρημένη ἐνταῦθα διὰ τῆς ὑπογραφῆς του (τὴν ἀναγινώσκει). Ὅταν ἔφθασεν ὁ κύριος νομάρχης καὶ εἰσαγγελεὺς, μετέβημεν νὰ ὑποδεχθῶμεν αὐτοὺς· τὰς Ἀρχὰς ἐκεῖ ἐφροντίσαμεν ἕκαστος νὰ ὑπερβῇ τὸν ἕτερον κατὰ τὴν περιποίησιν· λέγει ὁ κύριος ἀνακριτὴς, διότι μία ἐφημερὶς ἀπέδωκε μομφὴν εἰς αὐτόν. Κύριοι, ἓν μόνον παράπονον ἐῤῥέθη, ὅτι ὡς συγγενὴς δὲν ἔπρεπε νὰ μείνῃ ἄνευ αἰσθήματος καὶ νὰ μὴ ὑπερασπισθῇ τὸν συγγενῆ του, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἓν ἕτερον αἴσθημα, τοῦ ἱπποτισμοῦ, τὸ νὰ μὴ θέλῃ τις νὰ ὑπερασπισθῇ καὶ τοὺς συγγενεῖς του· ἡ μετριοπάθεια δὲ τοῦ κυρίου Λιδωρίκη ἔδειξε πόσον εὐγενῆ αἰσθήματα ἔχει.

§30ΤΙΝΕΣ. Ἀρκετά.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Ξηροχωρίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν, (ἐγείρονται πλεῖστοι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Ξηροχωρίου καὶ νομίμους βουλευτὰς τοὺς κυρίους Α. Πετσάλην καὶ Ε. Βιβίλην, ἔχοντας καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα. Ἐκλογὴ Οἰτύλου.

§32ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Τὸ τμῆμα προτείνει παμψηφεὶ τὸ ἔγκυρον τῆς βουλευτικῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Οἰτύλου, νομίμους δὲ βουλευτὰς τοὺς Μιχ. Καπετανάκον, Δημ. Σαράβαν, Ἰω. Μαυρομιχάλην καὶ Πέτρ. Μαυρομιχάλην, ὡς λαβόντας τὴν σχετικὴν πλειοψηφίαν καὶ ἔχοντας τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα.»

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ κηρύσσει ἔγκυρον τὴν ἐκλογὴν Οἰτύλου καὶ νομίμους βουλευτὰς τοὺς κυρίους Μιχ. Καπετανάκον Μαυρομιχάλην, Δημ. Σαράβαν, Ἰω. Μαυρομιχάλην καὶ Πέτρον Μαυρομιχάλην. Ἐκλογὴ Ὀλυμπίας.

§35ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Προτείνει εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐπικυρωθῇ ἡ ἐκλογὴ τῆς ἐπαρχίας Ὀλυμπίας καὶ ν’ ἀναδειχθῶσι νόμιμοι βουλευταὶ τῆς ἐπαρχίας ταύτης οἱ Χαρ. Δ. Κανελλόπουλος, Ἀγαμέμνων Χρηστόπουλος καὶ Ἀντώνιος Οἰκονομόπουλος, φέροντες καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα.»

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ κηρύσσει ἔγκυρον τὴν ἐκλογὴν Ὀλυμπίας καὶ νομίμους βουλευτὰς τοὺς κυρίους Χαρ. Κανελλόπουλον, Ἀγαμ. Χρηστόπουλον καὶ Ἀντώνιον Οἰκονομόπουλον. Ἐκλογὴ ἐπαρχίας Ὄρους.

§38ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους τὸ τμῆμα προτείνει παμψηφεὶ τὴν ἀπόῤῥιψιν τῶν κατὰ τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Ὄρους ἐνστάσεων, τὴν ἐπικύρωσιν τῆς ἐκλογῆς καὶ τὴν ἀναγνώρισιν ὡς νομίμων βουλευτῶν τῶν κυρίων Πολυχρ. Κωσταντᾶ, Ἀναστασίου Τρύφωνος καὶ Θεοδ. Ῥωμαίου.»

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ κηρύσσει ἔγκυρον τὴν ἐκλογὴν Ὄρους καὶ νομίμους βουλευτὰς τοὺς κυρίους Πολυχρ. Κωσταντᾶν, Ἀναστ. Τρύφωνος καὶ Θεόδ. Ῥωμαίου. Ἐκλογὴ ἐπαρχίας Πάλλης.

§41ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Ἀποῤῥίπτει τὰς κατὰ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς Πάλλης προτεινομένας ἐνστάσεις, καὶ ἀποδεχόμενον αὐτὴν ὡς γνησίαν, παραδέχεται τοὺς κυρίους Μιχαὴλ Τυπάλδον Χαριτάτον, Ὄθωνα Πυλαρινὸν καὶ Διονύσιον Ν. Δελλαπόρταν ὡς νομίμους βουλευτὰς τῆς ἐπαρχίας Πάλλης.»

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ κηρύσσει ἔγκυρον τὴν ἐκλογὴν τῆς ἐπαρχίας Πάλλης καὶ νομίμους βουλευτὰς τοὺς κυρίους Μιχ. Τυπάλδον Χαριτάτον, Ὄθωνα Πυλαρινὸν καὶ Διονύσιον Ν. Δελλαπόρταν. Ἐκλογὴ Παξῶν.

§44ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Τὸ τμῆμα προτείνει νὰ ἐπικυρωθῇ ἡ ἐκλογὴ τῆς ἐπαρχίας Παξῶν καὶ νὰ ἀναγνωρισθῇ ὡς νόμιμος βουλευτὴς τῆς ἐπαρχίας ταύτης ὁ κ. Γεώργιος Κάγκας Γ. Παναγιώτου, ἔχων καὶ τὰ παρὰ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα.»

§45ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ κηρύσσει τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Παξῶν καὶ νόμιμον βουλευτὴν τὸν κύριον Γεώρ. Κάγκαν Γ. Παναγιώτου. Ἐκλογὴ τῆς ἐπαρχίας Παρνασσίδος.

§47ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Γνωμοδοτεῖ, 1) Νὰ ἐπικυρωθῇ ἡ ἐκλογὴ αὕτη. 2) Ν’ ἀναγνωρισθῶσιν ὡς νόμιμοι βουλευταὶ οἱ κύριοι Εὐθύμιος Κεχαγιᾶς, Π. Τζαμάλας καὶ Λ. Καραλίβανος.

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.»

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ κηρύσσει ἔγκυρον τὴν ἐκλογὴν Παρνασσίδος καὶ νομίμους βουλευτὰς τοὺς κυρίους Εὐθ. Κεχαγιᾶν, Π. Τζαμάλαν καὶ Λ. Καραλίβανον. Ἐκλογὴ τῆς ἐπαρχίας Πατρῶν.

§50ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Τὸ Δʹ. τμῆμα παρατηρῆσαν μετὰ προσοχῆς τὰ διάφορα ἔγγραφα τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Πατρῶν καὶ σκεφθὲν ἐπὶ τῶν διαφόρων ἐνστάσεων καὶ ἀντενστάσεων, ἐξ ὧν μία μόνη φαίνεται σπουδαία, ἡ τῆς ἀνηλικιότητος τοῦ Ἀριστομένους Κοντογούρη, ὅστις καὶ πρὸς ἄρσιν τῆς ἀμφιβολίας ταύτης ἐπαρουσίασε τρία πιστοποιητικὰ τοῦ Ἀστυνόμου Πατρῶν, τοῦ Γυμνασιάρχου Πατρῶν καὶ τοῦ ἀναδόχου του, δι’ ὧν ἀποδεικνύεται ὅτι οὗτος ἔχει συμπληρώσει τὸ τριακοστὸν δεύτερον ἔτος τῆς ἡλικίας του, αἱ δὲ λοιπαὶ εἰσὶν ἀνυποστήρικτοι καὶ ἀβέβαιοι καὶ οὐδεμίαν ἀλλοίωσιν ἐπιφέρουσιν ἐπὶ τοῦ ὁλικοῦ ἀποτελέσματος τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Πατρῶν, ἀποφαίνεται παμψηφεὶ ὑπὲρ τοῦ ἐγκύρου τῆς ἐκλογῆς.»

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ κηρύσσει τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Πατρῶν καὶ νομίμους βουλευτὰς τοὺς κυρίους Θ. Κανακάρην, Εὐσ. Ἡλιόπουλον, Π. Χαλκιόπουλον, Ἀρ. Μπουκαούρην καὶ Ἀρ. Κοντογούρην. Ἐκλογὴ Πυλίας.

§52ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Συνεπείᾳ τῶν προεκτεθέντων τὸ τμῆμα προτείνει εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἐπικύρωσιν ἐν γένει τῆς ἐκλογῆς Πυλίας, ἐκτὸς ἑνὸς μέλους, γνωμοδοτήσαντος ὑπὲρ τῆς ἀκυρώσεως τῆς ἐκλογῆς τῶν δήμων Μεθώνης καὶ Πυλίων, πέντε ἄλλων μελῶν ἐπιφυλαξαμένων γνώμην διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ δήμου Μεθώνης, τριῶν δὲ διὰ τοὺς τρεῖς δήμους, καὶ τὴν ἀναγνώρισιν ὡς νομίμων βουλευτῶν τῶν πλειοψηφησάντων κυρίων Ν. Καραπαύλου, Α. Μισυρλῆ καὶ Δ. Τριγγέτα.»

§53ΠΟΛΛΟΙ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ κηρύσσει τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Πυλίας καὶ νομίμους βουλευτὰς τοὺς κυρίους Ν. Καράπαυλον, Α. Μισυρλῆν καὶ Δ. Τριγγέταν. Ἐκλογὴ Σάμης.

§55ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. (ἀναγινώσκει). «Διὰ τοὺς λόγους τούτους τὸ τμῆμα ἀποφαίνεται, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τῆς ἐπαρχίας Σάμης διεξήχθη τακτικῶς καὶ νομίμως καὶ προτείνει τὴν ἐπικύρωσιν αὐτῆς διὰ νὰ κηρυχθῶσι νόμιμοι βουλευταὶ οἱ κύριοι Γεράσιμος Ν. Κόκκινος, Γεώργιος Μ. Δελλαπόρτας καὶ Ἰωάννης Δεστούνης, ἔχοντες τὰ παρὰ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα.» Ὑπάρχει καὶ ἔκθεσις μειοψηφίας.

§56Ν. ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ (εἰσηγητὴς μειοψηφίας). Παρουσιάσθησαν, κύριοι, διάφοροι ἐνστάσεις ἐμπρόθεσμοι κατὰ τῆς ἐκλογῆς Σάμης, δύω δὲ ἐξ αὐτῶν ἐθεωρήθησαν σπουδαῖαι· ά. ὅτι ὁ κύριος Κόκκινος δὲν εἶναι δημότης τῆς ἐπαρχίας Σάμης, οὔτε κατάγεται ἐξ αὐτῆς, τοῦτο δὲ προκύπτει ἐξ ἐπισήμων ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ὁ κύριος Κόκκινος δὲν ἠδυνήθη ν’ ἀναιρέσῃ· ὥστε κατὰ τοῦτο δὲν ἔχει τὰ παρὰ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα· βʹ. ἔνστασις πολὺ σπουδαία, ὅτι ἡ διαλογὴ τοῦ δήμου Δολυχίου ἐγένετο τὰ μεσάνυκτα, ἀπόντων τῶν ἀποτυχόντων, τῶν ἀντιπροσώπων αὐτῶν καὶ τῶν ἀναπληρωτῶν καὶ ἀφοῦ ἔγεινεν ἡ διαλογὴ τῶν λοιπῶν δήμων· ὥστε ἡ διαλογὴ αὕτη μοὶ διεγείρει ὑπονοίας πολλάς· δὲν μὲ πείθει ὅτι εἶναι γνησία, ἐγένετο en famille. Αὐτοὶ οἱ λόγοι μὲ πείθουν, ὅτι ἡ ἐκλογὴ αὕτη δὲν εἶναι ἔγκυρος.

§57Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι κατὰ τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Σάμης ἐγείρονται μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ κ. Βασιλάκης, ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειονοψηφίας. Ὑπάρχει ἔνστασις, ὅτι εἰς ἕνα τῶν δήμων ἡ διαλογὴ ἐγένετο ἐξώρας, καὶ δεύτερον, ὅτι ὁ κύριος Κόκκινος δὲν ἔχει τὰ προσόντα τὰ παρὰ τοῦ Συντάγματος ἀπαιτούμενα. Τὸ τμῆμα ἐξήτασεν ἀμφοτέρους τοὺς λόγους καὶ εὗρεν ὅτι εἰς ἕνα δῆμον ἐβράδυνεν ἡ διαλογή, καὶ τοῦτο διότι τὸ ἔγγραφον τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς πρὸς τὸν ἀντιπρόσωπον αὐτῆς εἶχε δοθῆ εἰς ἕνα ἐκ τῶν ἀποτυχόντων ὑποψηφίων, ὁ ὁποῖος δὲν τὸ ἔδωκεν εἰς τὸν ὑπάλληλον, καὶ διὰ τοῦτο ἠναγκάσθη ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ νὰ διορίσῃ ἕτερον· βέβαιον ὅμως εἶναι ὅτι καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα αἱ κάλπαι ἔμενον ἐσφραγισμέναι, αἱ σφραγίδες ἀλύμαντοι, διαρκῶς ἐφύλαττε τὰς κάλπας ἡ ἐφορευτικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀνῆκεν εἰς τοὺς ἀποτυχόντας, καὶ οὐδεμία ἀλλοίωσις παρετηρήθη ἢ ἔλλειψις προελθοῦσα ἐκ τῆς ἀναβολῆς. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ διάταξις τοῦ βουλευτικοῦ νόμου λέγει, ὅτι ἅμα παρέλθῃ ἡ ὥρα, προβαίνει ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τὴν διαλογήν· ἀλλ’ εἶναι ἀληθὲς, ὅτι πρέπει νὰ παρίσταται ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ὁ ὁποῖος ἐὰν ἐλλείπῃ, δύνανται οἱ ἀποτυχόντες νὰ παραπονεθῶσι. Δὲν προῆλθε λοιπὸν ἡ ἀναβολὴ ἐκ κακῆς προθέσεως, ἀλλὰ μᾶλλον ἐκ τῆς συναισθήσεως τῆς ἀκριβεστέρας ἐκπληρώσεως τοῦ καθήκοντος, ὥστε κἀμμία ὑποψία δὲν ὑπάρχει, διότι τὸ ἀποτέλεσμα δὲν ἠλλοιώθη. Ὑπάρχει δὲ καὶ ἔκθεσις τοῦ νομάρχου, ἡ ὁποία βεβαιοῖ τὰ γεγονότα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προτεινομένην ἔλλειψιν τῶν προσόντων τοῦ κ. Κοκκίνου, ὁ κύριος Κόκκινος μᾶς ἔφερεν ἀποδείξεις, ὅτι κατάγεται ἐκ τῆς ἐπαρχίας ἐκείνης, ὅτι ἔχει ἀκίνητα κτήματα· μᾶς ἔφερε δὲ ἔγγραφα καὶ τίτλους βεβαίαν ἔχοντας χρονολογίαν, ἔφερε δὲ καὶ ἔνορκον διαβεβαίωσιν γερόντων, οἱ ὁποῖοι βεβαιοῦσι πότε ἐγεννήθη καὶ πότε ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἑπομένως, μὴ ὑπαρχουσῶν ἑτέρων ἐνστάσεων ἰσχυρῶν, τὸ τμῆμα ἐκήρυξεν ἔγκυρον τὴν ἐκλογὴν καὶ πιστεύω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θὰ παραδεχθῇ τὴν γνώμην αὐτοῦ.

§58ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Ἤμην μέλος τοῦ τμήματος καὶ ἑπομένως ὀφείλω νὰ εἴπω δύω λέξεις. Ὡς πρὸς τὴν ἱκανότητα τοῦ κ. Κοκκίνου συμφωνῶ μὲ τὸν προαγορεύσαντα. Εἰς τὸ τμῆμα ἐγένετο συζήτησις μακρὰ καὶ ἐπείσθην ὅτι ὁ κύριος Κόκκινος ἔχει τὰ προσόντα· ἀλλὰ μετὰ τὴν συζήτησιν ἐν τῷ τμήματι, ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας μοὶ ἐπέστησε τὴν προσοχήν μου ἐπὶ ἐνστάσεως, τὴν ὁποίαν ὁμολογῶ ὅτι θεωρῶ σπουδαίαν· ἡ ἔνστασις δὲ αὕτη ἀφορᾷ τὴν διαλογὴν ἐν τῇ ἐκλογῇ τοῦ δήμου Δολυχίων. Ἡ διαλογὴ τῶν ψήφων εἶναι τὸ τελευταῖον στάδιον τῆς ψηφοφορίας, εἶναι τὸ στάδιον, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκουσι χώραν αἱ δολιότητες· ὅσον καὶ ἂν ἐνεργηθῇ νομίμως μία ἐκλογὴ, ὅσον καὶ ἂν ἐξασφαλισθῇ τὸ ἔγκυρον αὐτῆς, ὅταν κατὰ τὴν διαλογὴν ἀφήσετε τὸ στάδιον ἐλεύθερον, δὲν ἔχετε ποτὲ νόμιμον ἐκλογὴν, πρὸ πάντων ὑπὸ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον μᾶς διέπει, τὸ ὁποῖον ἔχει τοῦτο τὸ κακὸν, ὅτι δὲν ἀφίνει παντάπασιν ἴχνη τῆς ψηφοφορίας. Ἐὰν εἴχομεν τὸ σύστημα τῶν ψηφοδελτίων, ἠδύνατο καὶ μετὰ τὴν ἐκλογὴν νὰ ἀνακαλυφθῇ ὁ δόλος, διότι μένουν τὰ ψηφοδέλτια· τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῆς φανερᾶς ψηφοφορίας. Ἀλλὰ κατὰ τὸ σύστημα τῶν σφαιριδίων, ἅμα περαιωθῇ ἡ διαλογὴ, δὲν ἔχετε κἀνὲν ἴχνος, κἀμμίαν ἀπόδειξιν περὶ τοῦ γνησίου ἢ μὴ ἀποτελέσματος. Τοῦτο ἔχων ὑπ’ ὄψιν του ὁ νομοθέτης, ἐζήτησε τὰς μεγαλειτέρας ἐγγυήσεις κατὰ τὴν διαλογήν. Πρῶτον, ἐζήτησε νὰ γίνεται εὐθὺς μετὰ τὸ πέρας τῆς ἐκλογῆς, ἄνευ οὐδεμιᾶς βραδύτητος· δεύτερον, ἐπὶ παρουσίᾳ ἀντιπροσώπου τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ὑποψηφίων, καὶ τρίτον, ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ τῆς ψηφοφορίας. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας μετὰ τὸ τέλος τῆς συζητήσεως ἐν τῷ τμήματι μοὶ ἔδειξε τὴν ἔκθεσιν τῆς διαλογῆς. Εἰς ταύτην περιέχονται πολλαὶ ἐλλείψεις· ὅ,τι δὲ πρὸ πάντων μοὶ ἐνέπνευσεν ἀμφιβολίας, εἶναι ἡ χρονολογία τῆς συντάξεώς της· ἡ ἔκθεσις τῆς διαλογῆς χρονολογεῖται τὴν 4 ὥραν μετὰ τὸ μεσονύκτιον.

§59ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ἔχετε λάθος.

§60ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Μάλιστα, ἡ διαλογὴ ἐγένετο κατὰ τὴν 4 ὥραν μετὰ τὸ μεσονύκτιον, κατὰ τὴν διαλογὴν δὲ ταύτην δὲν φαίνονται ὑπογεγραμμένοι οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἀποτυχόντων καὶ ἡ διαλογὴ ἔμεινε τρεῖς ἡμέρας μετὰ τὸ τέλος τῆς ψηφοφορίας. Ἐπὶ τῶν ἐλλείψεων τούτων στηριζόμενος καὶ ἐγὼ, ἐνδοιάζω ἂν τῷ ὄντι ἐγένετο διαλογή.

§61ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ. Δὲν ὑπάρχει ἔγγραφον τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, διὰ τοῦ ὁποίου ἐξηγεῖται ἡ βραδύτης τῆς διαλογῆς;

§62Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὑπάρχει, μάλιστα.

§63ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ. Ὁ κ. Δημητριάδης, ὁ εἰσηγητὴς, ἂς ἀναπληρώσῃ ὅ,τι ἐγὼ παράλειψα.

§64Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἡ ἐκλογὴ, κύριοι, αὐτὴ εἶχε δοθῆ εἰς τὸν κύριον Μιχαλόπουλον, διορισθέντα εἰσηγητὴν, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἠσθένει, ἐπεφόρτισεν ἐμὲ τὸ τμῆμα νὰ κάμω τὴν ἔκθεσιν. Κἀνεὶς, κύριοι, δὲν παρουσιάσθη κατὰ τὴν ἐν τῷ τμήματι συζήτησιν νὰ φέρῃ ἔνστασιν· δύω ἐνστάσεις μόνον εὕρομεν, τὴν ἔνστασιν τῆς ἐλλείψεως τῶν προσόντων, καὶ τὸ ἐσφαλμένον τῆς διαλογῆς τοῦ δήμου Δολυχίων. Εὕρομεν πρᾶξιν ὑπ’ ἀριθμὸν 20 εἰς τὰ πρακτικὰ, ἡ ὁποία ἀναφέρει τοὺς λόγους τῆς βραδύτητος. Ὁ μόνος δὲ λόγος εἶναι, ὅτι τὸ ἔγγραφον πρὸς τὸν ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ λάβῃ μέρος καὶ νὰ ἀντιπροσωπεύσῃ τὸν ἔπαρχον, ἐδόθη μὲν ἐγκαίρως, ἀλλ’ ἐδόθη εἰς τὸν κύριον Φλωριᾶν, τὸν ἀποτυχόντα· τοῦτο δὲ ἔπραξεν ὁ ἔπαρχος λόγῳ οἰκονομίας, διὰ νὰ μὴ στείλῃ ἔκτακτον ταχυδρόμον καὶ διότι ὑπέθετεν ὅτι ὁ κ. Φλωριᾶς ἤθελε παραδώσει τὸ ἔγγραφον Ἀλλ’ ὁ κ. Φλωρᾶς τὸ ἐφύλαξεν ἡμέρας τινὰς καὶ κατόπιν τὸ ἔστειλεν ὀπίσω, ἵνα παρεμβάλῃ προσκόμματα εἰς τὴν διαλογὴν καὶ διότι ἤθελε νὰ γνωρίζῃ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἄλλων τμημάτων καὶ νὰ κανονίσῃ τὰς ἐνστάσεις του· ἕως ὅτου δὲ σταλῆ νέος ὑπάλληλος, παρῆλθον δύω ἡμέραι. Ἅμα ἔφθασεν ὁ ὑπάλληλος, εὗρε τὴν ἐφορευτικὴν ἐπιτροπὴν, ἡ ὁποία ἀνῆκεν εἰς τοὺς ἀποτυχόντας, φυλάττουσαν τὰς κάλπας καὶ τὰς σφραγίδας ἀλυμάντους· οἱ ἀποτυχόντες εἶχον φύγει καὶ προσκληθέντες δὲν ἦλθον.

§65Α. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Πόσας ὥρας ἀπέχει ὁ δῆμος οὗτος;

§66ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. 10 ὥρας.

§67ΑΝΑΣΤ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Δὲν ἦτο πλησίον· ἔπειτα, κύριοι, ἦτο καὶ χειμών. Ὁ κύριος Βερίκιος εἶναι τίμιος ἄνθρωπος, δὲν διεγείρει δυσπιστίαν ἡ ἔκθεσίς του. Ἔπειτα, κύριοι, τὰ ἀποτελέσματα σᾶς εἶναι γνωστά· ὁ κ. Κόκκινος ἀπὸ τὸν δῆμον Δολυχίων ἔλαβε ψήφους 304 καὶ ὁ κ. Δελλαπόρτας 305 καὶ οἱ ἄλλοι............ 10 ψήφων ὑπάρχει διαφορά. Κάμνει τὸ τμῆμα καὶ τὴν ἑξῆς σημείωσιν· ὁ νόμος λέγει, παρευθὺς γίνεται ἡ διαλογὴ, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει κύρωσις τοῦ νόμου, δὲν ἀναφέρεται ἂν ἡ ἐκλογὴ ἦναι ἄκυρος διὰ τοῦτο· τότε μόνον κηρύσσεται ἄκυρος, ὅταν ἐπέλθῃ ἀλλοίωσις εἰς τὰ ἀποτελέσματα· ἐνταῦθα ὅμως οὐδεμία ἀλλοίωσις ἐγένετο. Ἐγένετο τὴν νύκτα ἡ διαλογή· πότε νὰ γείνῃ; Δι’ αὐτὰ, κύριοι, φρονῶ, ὅτι ἡ ἐκλογὴ εἶναι νόμιμος.

§68ΜΙΛΗΣΗΣ. Κατὰ τὴν διαλογὴν παρεστάθησαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἀποτυχόντων;

§69Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Δὲν ἤθελον.

§70ΜΙΛΗΣΗΣ. Τὰ μεσάνυκτα βεβαίως ἐκοιμῶντο.

§71Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἂς μὴν ἐκοιμῶντο, ἂς ἐκάθηντο νὰ φυλάττωσι τὰς κάλπας.

§72ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὸ ἀντικείμενον, παρακαλῶ τὸν κύριον Δημητριάδην, ἢ μᾶλλον τοὺς ἀξιοτίμους ἐκ Σάμης κυρίους ὑποψηφίους βουλευτὰς νὰ μοὶ δώτωσι διασαφήσεις ἐπὶ ἑνὸς γεγονότος, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Δημητριάδης, διότι μοὶ ἔκαμεν ἐντύπωσιν. Ἐνῷ εἰς τὰ ἔγγραφα εἶδον ὅτι παρεδόθη τὸ ἔγγραφον τὸ πρὸς τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, εἰς τὸν κ. Φλωριᾶν, ἐκ τῶν ἐγγράφων δὲν φαίνεται ὅτι τὸ ἐβάστασε πολλὰς ἡμέρας.

§73ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ. Τὸ ἔγγραφον τὸ ἐπέστρεψεν ὁ κ. Φλωριᾶς εἰς τὸν Νομάρχην, λέγων ὅτι δὲν εὗρε τὸν ἀντιπρόσωπον.

§74ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Τὰ πρακτικὰ, κύριοι, τῆς ἐκλογῆς εἶναι ἐδῶ καθὼς καὶ τὰ λοιπὰ ἔγγραφα. Ἐκ τούτων δὲ προκύπτει ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον οἱ ἀξιότιμοι κύριοι, ὅτι δηλαδὴ ὁ Φλωριᾶς ἐπῆρε τὸ χαρτὶ καὶ τὸ ἐβάστασεν ἕως οὗ ἐγένετο γνωστὴ ἡ διαλογὴ τῶν λοιπῶν δήμων. Σᾶς προλαμβάνω εἰς τοῦτο, νὰ μὴ σᾶς κάμῃ ἐντύπωσιν. Ἀλλ’ ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατὰ σειρὰν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως. Προσβάλλεται ἡ ἐκλογὴ τῆς Σάμης διότι ὁ κύριος Κόκκινος δὲν εἶναι ἐκ τῆς ἐπαρχίας Σάμης, διότι δὲν ἐγεννήθη, οὔτε ἐγκατεστάθη ποτὲ ἐκεῖ· διεβεβαίωσαν, καὶ τὸ πιστεύω, ὅτι ἔχει ἀκίνητα κτήματα ἐν Σάμῃ, ἀλλ’ ὅλαι αἱ εὐγενεῖς οἰκογένειαι ἐν Κεφαλληνίᾳ ἔχουσι κτήματα εἰς ὅλην τὴν ἐπιφάνειαν τῶν νήσων. Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ἑνετικοῦ νόμου, ἐὰν ὁ εὐγενὴς ἤθελεν ἀναχωρήσει ἀπὸ τῆς πόλεως καὶ μετέβαινε νὰ καθήσῃ μετὰ χωρικῶν, ipso jure, καθὼς λέγετε σεῖς οἱ νομικοὶ, ἢ ipso facto διεγράφετο ἀπὸ τοῦ καταλόγου τῶν εὐγενῶν. Ἡ οἰκογένεια Κόκκινοι κατῴκει διαρκῶς εἰς τὸ φρούριον τοῦ ἁγίου Γεωργίου ἐν Κεφαλληνίᾳ, ὅπου κατῴκουν καὶ αἱ λοιπαὶ τῆς νήσου ἐκείνης οἰκογένειαι.

§75ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ἐπὶ Ἐνετῶν.

§76ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Μετὰ ταῦτα ἔμενε διαρκῶς ἐν Ἀργοστολίῳ. Εἴπατε τὸ φρούριον τοῦ ἁγίου Γεωργίου ἐπὶ Ἐνετῶν· ἀλλὰ οἱ νῦν ζῶντες Κόκκινοι ἐγεννήθησαν, ἐβαπτίσθησαν ἐν τῷ φρουρίῳ τοῦ ἁγίου Γεωργίου, καὶ μετὰ τὴν παῦσιν τῶν Ἐνετῶν ἐξηκολούθουν νὰ κατοικῶσιν ἐκεῖ. Ἀποδείξεις· (ἀναγινώσκει ἔγγραφά τινα). «Ἀντίγραφον ἐξαχθὲν ἐκ τοῦ βιβλίου τοῦ θείου ναοῦ ἁγίου Νικολάου ἐκ τοῦ προαστείου ἁγίου Γεωργίου, ἀπὸ φυλ. 80, διατηρουμένου κατὰ τὸ ἐν Κεφαλληνίᾳ χαρτοφυλακεῖον. 1796, Φεβρουάριον ἐγεννήθη παιδίον ἀρσενικὸν τοῦ Σὶρ Νικολάου Κοκκίνου τοῦ Σὶρ Γερασίμου. 1796, Μαΐου 4 ἐβάπτισα τὸ ἄντικρυ παιδίον τοῦ Σὶρ Νικολάου Κοκκίνου· ἦτον ἀνάδοχος ὁ εὐλαβέστατος παπᾶ Σὶρ Νικόλαος Μοντεσάντος καὶ ἔβγαλε τὸ ὄνομα τοῦ παιδιοῦ Θεόδωρος, παρὰ ἱερέως Ἀνδρέου Ἀρσένη, ἐφημερίου τοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου Νικολάου, κειμένου μέσα εἰς τὸ κάστρο τῆς Κεφαλληνίας. Ἐν Ἀργοστολίῳ, τῇ 9 Φεβρουαρίου 1873. Διὰ τὴν ἀντιγραφήν Ὁ ἀρχειοφύλαξ, Ν. Βούρβαχης.» «Ἀντίγραφον ἐξαχθὲν ἐκ τοῦ βιβλίου τοῦ θείου ναοῦ τοῦ ἁγίου Νικολάου ἐκ τοῦ προαστείου ἁγίου Γεωργίου, ἀπὸ φύλ. 81, διατηρουμένου παρὰ τῷ ἐν Κεφαλληνίᾳ χαρτοφυλακείῳ. 1798, Αὐγούστ. 8 ἐγεννήθη παιδίον ἀρσενικὸν τοῦ Σὶρ Νικολάου Κοκκίνου. 1798, Αὐγούστου 23 ἐβαπτίσθη τὸ ἄντικρυ παιδίον τοῦ Σὶρ Νικολάου Κοκκίνου· ἦτον ἀνάδοχος ὁ εὐλαβέστατος ἱερεὺς Παπᾶ Σὶρ Νικόλαος Μοντεσάντος καὶ ἔβγαλε τὸ ὄνομα τοῦ παιδιοῦ Στέφανος· παρὰ ἱερέως εὐλαβεστάτου Παπᾶ Σὶρ Θεοδώρου Ματαράγκα, ἐφημερίου τοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου Νικολάου, κειμένου μέσα εἰς τὸ κάστρο τῆς Κεφαλληνίας. Ἐν Ἀργοστολίῳ, τῇ 9 Φεβρουαρίου 1873. Διὰ τὴν ἀντιγραφήν. Ὁ Ἀρχαιοφύλαξ, Ν. Βούρβαχης.» Ταῦτα εἶναι δύω ἀποδεικτικὰ βαπτίσεως τῶν ἀδελφῶν τοῦ κ. Γ. Κοκκίνου· διὰ τὸν κ. Γεράσιμον Κόκκινον δὲν ὑπάρχει ἀποδεικτικόν, καθὼς τοὐλάχιστον μὲ διεβεβαίωσαν, οὔτε εἰς τὸ ληξιαρχεῖον, οὔτε εἰς τὴν ἐνορίαν τοῦ ἁγ. Γεωργίου, ἀλλ’ οὔτε εἰς τὴν ἐπαρχίαν Σάμης.

§77ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Μὰ εἶναι καὶ ἄλλαι οἰκογένειαι.

§78ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐδὼ πρόκειται περὶ τῆς ἰδικῆς σας. «Ὁ δήμαρχος Λιβαθοῦς — εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτοῦ εὑρίσκεται τὸ φρούριον τοῦ ἁγίου Γεωργίου—πιστοποιεῖ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων συνέλεξεν ἀποδείξεων· α) Ὅτι οἱ Θεόδωρος, Στέφανος καὶ Γεράσιμος ἀδελφοὶ Κόκκινοι Νικολάου ἐγεννήθησαν εἰς τὸ φρούριον τοῦ ἁγίου Γεωργίου τοῦ καθ’ ἡμᾶς δήμου, ἐν ᾧ εἶχον καὶ οἰκίαν. β) Ὅτι ἀναχωρήσαντες αὐτοὶ ἐκεῖθεν μετὰ τῶν οἰκογενειῶν των, ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν πόλιν Ἀργοστολίου. γ) Ὅτι εἰσὶν ἐνορῖται τῶν ἐν τῷ ἰδίῳ προαστείῳ κειμένων ἱερῶν ναῶν Ὑπεραγίας Θεοτόκου Εὐαγγελιστρίας καὶ Ἁγίου Θεοδώρου, καὶ ὅτι πρὸ ἑνὸς καὶ ἐπέκεινα ἔτους ἐτάφη εἰς τὴν πρώτην τῶν ἐκκλησιῶν τούτων ὁ υἱὸς τοῦ Στεφάνου ὀνόματι Παῦλος. Ἡ παροῦσα ἐκδίδεται εἰς ἔνδειξιν τῆς ἀληθείας καὶ ἐπὶ αἰτήσει τοῦ δικηγόρου κ. Γεωργίου Φλωριᾶ, ὡς ἡ σχετικὴ πρὸς ἡμᾶς ἀναφορά του. Ἐν Μεταξάτοις, τὴν 16ην Φεβρουαρίου 1873. Ὁ Δήμαρχος Γ. Μ. Στραβόλαιμος»

§79ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ. Οἱ συγγενεῖς τοῦ κ. Κοκκίνου ποῦ ἐξασκοῦν τὰ ἐκλογικά των δικαιώματα;

§80ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν γινώσκω. «Ὁ δήμαρχος Κρανίων (Ἀργοστολίου) πιστοποιεῖ ὅτι προκύπτει ἐκ τῶν καταθέσεων τῶν ἑξῆς μαρτύρων ἐνώπιον ἡμῶν Παναγῆ Ν. Ἀντύπα, καὶ τῆς τοῦ πανιερωτάτου Μητροπολίτου Κεφαλληνίας, Σπυρίδωνος, ἡλικίας ἐτῶν 90, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Νικολάου Δρακονταϊδῆ ἐτῶν 83, τῶν κ. κ. Παύλου Στεφάνου Φωκᾶ ἐτῶν 78, Σπυρίδωνος Λ. Καρπίτη ἐτῶν 61, Κωνσταν. Μ. Ἰγγλέση ἐτῶν 66, Νικολάου Σπινέλλη ἐτῶν 70 καὶ Γερασίμου Σπινέλλη ἐτῶν 63, ὅτι ἡ οἰκογένεια τοῦ Νικολάου Κοκκίνου καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ Γεράσιμος Κόκκινος καὶ λοιποὶ ἦτον ἀποκατεστημένοι καὶ κάτοικοι κατ’ ἀρχὰς μὲν εἰς τὸ φρούριον ἁγίου Γεωργίου, εἶτα δὲ εἰς ταύτην τὴν πόλιν Ἀργοστολίου τῆς ἐπαρχίας Κραναίας. Ἐκδίδεται ἡ παροῦσα αἴτησις τοῦ ῥηθέντος Ἀντύπα διὰ τὴν δέουσαν χρῆσιν. Ἀργοστολίῳ, τὴν 12 Φεβρουαρίου 1873. Ὁ Δήμαρχος .........» Καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἰγγλέσης εἰς τὴν Κεφαλληνίαν μοῦ ἐσύστησεν ἰδίως αὐτὰ τὰ δύω ἄτομα διὰ τὴν μεγάλην μνήμην των, τὴν σταθερὰν μνήμην των. Εἰργαζόμην δι’ ἄλλας παλαιὰς ἱστορίας, καὶ μοῦ ἐσύστησεν αὐτὰ τὰ δύω ἄτομα, τὸν Μητροπολίτην 90 ἐτῶν, καὶ τὸν Δρακονταϊδῆ......

§81Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τί ἡμερομηνίαν ἔχει; ἐφετεινὴν ἢ περσινήν;

§82ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εὐθύς. Τὸ ά. τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα, εἶναι 9 Φεβρουαρίου 1873· τὸ βʹ. εἶναι 9 Φεβρουαρίου 1873· τὸ γʹ. εἶναι 6 Φεβρουαρίου 1873, καὶ τὸ δʹ. 12 Φεβρουαρίου 1873. Τὰ καταθέτω εἰς τὰς χεῖρας τοῦ κ. Προέδρου. Ἕτερον. — «Ὁ δήμαρχος Κρανίων Πιστοποιεῖ ὅτι ὁ κύριος Γεράσιμος Κόκκινος Νικολάου εἶναι δημότης τοῦ ὁποίου προϊστάμεθα δήμου καὶ ἐκλογεὺς αὐτοῦ ἐγγεγραμμένος ὑπὸ τὸν αὔξοντα ἀριθμὸν 430 τοῦ ἐκλογικοῦ καταλόγου. Ἐκδίδεται ἡ παροῦσα αἰτήσει τοῦ κυρίου Παναγῆ Δ. Ἀντύπα διὰ τὴν δέουσαν χρῆσιν. Ἐν Ἀργοστολίῳ, τῇ 24 Φεβρουαρίου 1873. Ὁ Δήμαρχος ........»

§83ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ποίας ἐπαρχίας εἶναι αὐτό;

§84ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Κραναίας. Ἕτερον. «Ὁ δήμαρχος Σαμαίων Πιστοποιεῖ ὅτι ὁ Γεράσιμος Κόκκινος, ἀνακηρυχθεὶς βουλευτὴς τῆς ἐπαρχίας Σάμης, δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον τοῦ δήμου Σαμαίων, οὔτε ὑπάρχει δημοτολόγιον ἐν τῷ δήμῳ οὗτινος προΐσταμαι, καὶ ὅτι καθὰ ἐβεβαιώθην οὔτε αὐτὸς, οὔτε ὁ πατὴρ αὐτοῦ Νικόλαος ἐγεννήθησαν ἐν τῷ δήμῳ τούτῳ· ὅτι οὐδέποτε ὁ Γεράσιμος Κόκκινος ἐζήτησε νὰ μεταφέρῃ ἐν αὐτῷ τὰ ἀστυκὰ καὶ πολιτικὰ αὐτοῦ δικαιώματα, ὡς οὐδὲ ἐγκατέστη ἐν αὐτῷ· οἱ δὲ συγγενεῖς αὐτοῦ εἰσὶν ἐγκατεστημένοι ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Κραναίας, ὅπου καὶ κατοικοῦσι. Τὸ παρὸν ἀφίνεται ἐπὶ τῇ αἰτήσει τοῦ κυρ. Ε. Ν. Ἀντύπα πρὸς χρῆσίν του. Ἐν Σάμῃ, τὴν 4 Φεβρουαρίου 1873. Ὁ Δήμαρχος .......»

§85ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει δημοτολόγιον, λέγει τὸ πιστοποιητικόν;

§86ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν ὑπάρχει· ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν κατάλογον. Λέγω, κύριοι, ὅλα ταῦτα διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι ὁ κ. Κόκκινος δὲν εἶναι καθόλου δημότης τῆς ἐπαρχίας Σάμης, εἶναι δημότης τῆς ἐπαρχίας Κράνης. Ὁ κ. Κόκκινος πολὺ καλὰ τὸ ἐγίνωσκεν, ὅτι ἤθελε γείνει ἡ προσβολὴ αὕτη κατὰ τῆς ἐκλογῆς του· ἐπροσπάθησε νὰ τὴν διορθώσῃ, δὲν τὸν καταδικάζω διὰ τοῦτο. Δι’ ἀναφορᾶς του τῆς 7 Φεβρουαρίου 1873 παρουσιάζεται ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου τῶν ἐν Κεφαλληνίᾳ πρωτοδικῶν καὶ λέγει «κατὰ τὸ ἔτος 1805 τὰ μέσα Ἰανουαρίου ἐγεννήθην εἰς τὴν περιοχὴν...» (ἀναγινώσκει αὐτήν).

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γερασίμου Κοκκίνου ποτὲ Νικολάου, κατοίκου Κεφαλληνίας καὶ διαμένοντος ἐν Ἀθήναις. Κατὰ Γεωργίου Φλωριᾶ, κατοίκου Ἀργοστολίου, καὶ Εὐαγγελινοῦ Ἀντύπα ποτὲ Νικαλάου, κατοίκου Ἄννου, Ἐρίσσου· Ἐνώπιον τῶν ἐν Κεφαλληνίᾳ πρωτοδικῶν. Ἔχων ἀνάγκην γεννητηρίου πράξεώς μου ὅπως χρασθῶ αὐτῆς εἰς τινα καταπιστευματικὴν δίκην πρὸ ἐτῶν ὑπάρχουσαν ἐκκρεμῆ, καὶ μὴ δυνηθεὶς νὰ εὕρω ταύτην εἰς τὸ χαρτοφυλακεῖον, διὰ τῆς ὑπὸ ἔρευναν ἀναφορᾶς μου ἐζήτησα συμφώνως τῷ νόμῳ νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ ὅπως ἀποδείξω τὸν τόπον καὶ χρόνον τῆς γεννήσεώς μου, ὅπως βεβαιωθῇ ἀκριβῶς καὶ δι’ ἀποφάσεως τοῦ δικαστηρίου τούτου ἡ ἡλικία μου· παρὰ πᾶσαν δὲ προσδοκίαν καὶ ἐνῷ οὐδὲν ἔχουσι συμφέρον εἰς τοῦτο οἱ ἀντίδικοι, μοῦ ἐπέδωκαν κατὰ τὴν 4 ὥραν μ. μ. τῆς χθὲς ἓν ἔγγραφον ἐπιγραφόμενον παρέμβασις, δι’ οὗ θέλουσι νὰ λάβωσι μέρος εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ὡς εἴρηται ἀναφορᾶς μου, λόγῳ ὅτι καθὸ ἀποτυχόντες κατὰ τὴν τελευταίαν βουλευτικὴν ἐκλογὴν, ἔχουσι συμφέρον εἰς τὴν ἐπέμβασιν τῆς ἀναφορᾶς μου. Ἐπειδὴ κατὰ τὸ ἄρθρον 89 τῆς πολιτικῆς δικονομίας ἡ παρέμβασις ἐπιτρέπεται εἰς τὸν τρίτον κατά τινα μεταξὺ ἄλλων διαδίκων ἐκκρεμῆ δίκην, ἐκ τῆς διατάξεως δὲ ταύτης σαφῶς ἐμφαίνεται ὅτι ἵνα ἐπιτραπῇ ἡ παρέμβασις εἰς τρίτον δέον νὰ ὑφίσταται ἐκκρεμοδικία μεταξὺ δύω προσώπων, ἄλλως τε καὶ αὐτὴ ἡ λέξις τρίτος, οἵαν χρᾶται ὁ νόμος, ἐμφαίνει ὡρισμένως τὴν μεταξὺ δύω διαδίκων ὑφισταμένην ἐκκρεμοδικίαν, εἰς ἣν ἐπιτρέπεται εἰς τρίτον νὰ παρέμβῃ, ὁσάκις βλάπτονται τὰ συμφέροντά του· ἐπὶ δὲ τοῦ προκειμένου μὴ ὑφισταμένης ἐκκρεμοδικίας μεταξὺ δύω προσώπων, ὡς ἐνάγων καὶ ἐναγόμενος, ἀλλὰ περὶ ὅλως μονομεροῦς αἰτήσεως, δι’ ἧς οὐδὲν ἄλλο αἰτεῖται ἢ νὰ βεβαιωθῇ ὁ χρόνος τῆς γεννήσεώς μου, οὐδὲν ἔχουσιν οἱ ἀντίδικοι δικαίωμα νὰ παρέμβωσι, ῥητῶς παρὰ τοῦ νόμου ἀπαγορευομένης τῆς παρεμβάσεως αὐτῶν, τοῦθ’ ὅπερ ἡ παρέμβασις τῶν ἀντιδίκων δέον ν’ ἀποῤῥιφθῇ. Ἐπειδὴ ἄλλως τε, κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 228 τῆς πολ. δικονομίας, ἡ παρέμβασις δὲν ἀναστέλλει τὴν πρόοδον τῆς κυρίας δίκης, ἀλλ’ ἀναβάλλεται ἡ παρέμβασις εἰς ἰδιαιτέραν συζήτησιν, χωριζομένης τῆς κυρίας δίκης, ὁσάκις αὕτη δὲν εἶναι εἰσέτι ὥριμος πρὸς συζήτησιν· ἐπὶ δὲ τοῦ προκειμένου τῆς παρεμβάσεως τῶν ἀντιδίκων ἐπιδοθείσης μοι τὴν 4 ὥραν μ.μ. τῆς 8 Φεβρουαρίου 1873, δὲν εἶναι εἰσέτι ὥριμος πρὸς συζήτησιν, καθὸ μὴ ἐπιδοθείσης ἐμπροθέσμως, οὐδὲ ἐγγραφείσης ὅπως συνενωθῇ μετὰ τῆς κυρίας αἰτήσεώς μας καὶ συνδικασθῇ μετ’ αὐτῆς, ὡς ἐκ τοῦ ὁποίου δέον νὰ παραπεμφθῇ εἰς ἰδιαιτέραν συζήτησιν αὕτη, προχωρήσῃ δὲ μόνον ἡ αἴτησίς μου, ἡ δὲ γενομένη τὴν σήμερον ἐγγραφὴ εἰς τὸ πινάκιον ἐμφαίνει τὴν μὴ ἐμπροθέσμως ἐγγραφὴν αὐτῆς. Ἐπειδὴ οἱ ἀντίδικοι διὰ τῆς παρεμβάσεώς των πειρῶνται νὰ μεταλλάξουν τὴν προκάταρξίν μας, ὅπως ἀποδείξουν συμφέρον ὑπὲρ αὑτῶν, πράγματι δὲ ἐνῷ διὰ τῆς προκατάρξεώς μας οὐδὲν ἄλλο ζητοῦμεν ἢ νὰ βεβαιώσωμεν τὸν χρόνον τῆς γεννήσεώς μας, εἰς ὃ οὐδὲν ἔχουσι συμφέρον οἱ ἀντίδικοι, καθόσον οὔτε συγγένειαν ἔχουσι μεθ’ ἡμῶν, οὔτε ἄλλον τινὰ νόμιμον λόγον ὅπως ἀποκρούσωσι τὴν βεβαίωσιν τοῦ χρόνου τῆς γεννήσεώς μου, τείνουσαν δῆθεν νὰ παραβλάψῃ κληρονομικὰ αὑτῶν δικαιώματα ἢ ἄλλα τοιαῦτα, οἱ ἀντίδικοι μετατρέποντες τὴν προκάταρξιν, ἀποδίδουν εἰς ἡμᾶς πρόθεσιν τοῦ ὅτι προτιθέμεθα νὰ ἀποδείξωμεν τὴν καταγωγήν μας καὶ τὴν ἐπαρχίαν ἀφ’ ἧς καταγόμεθα, ἐνῷ τοιαύτην ἀνάγκην οὐδέποτε ἐλάβομεν, οὔτε ἔχομεν, οὔσης ἤδη γνωστῆς τοῖς πᾶσι καὶ ἀναμφισβητήτου. Ἐπειδὴ τὸ τοιοῦτον δὲν ἐξουσιοδοτεῖται παρὰ τοῦ νόμου νὰ πράξωσιν, ἐὰν δὲν ἔχωσι συμφέρον ὡς ἰσχυρίζονται προσβολῆς, ἔχουσι συμφέρον νὰ ἀποδείξωσι τοὺς ἰσχυρισμοὺς προταθέντας διὰ τῆς παρεμβάσεώς των, δικαιοῦνται δὲ ἐπὶ τούτῳ ἀγωγῆς των ἢ ἄλλης νομίμου πράξεώς των νὰ ἐνεργήσωσι τοῦτο, οὐχὶ δὲ καὶ νὰ παρέμβωσιν εἰς τὴν ὑπὸ ἔρευναν αἴτησίν μας περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς μὴ ὑπαρχούσης ληξιαρχικῆς πράξεως, ἀφ’ ἧς οὐδὲν ἔχουσι συμφέρον, καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας μόνον τὸ δικαστήριον σταθμίζον τὰς ἀποδείξεις θὰ ἀποφασίσῃ ἁπλῶς ἂν ἐγεννήθημεν καὶ κατὰ ποίαν ἐποχὴν, ὡς ἐκ τοῦ ὁποίου ὑφ’ ὅλας τὰς ἐπόψεις ἐξεταζομένη ἡ τῶν ἀντιδίκων παρέμβασις εἶναι ἀποῤῥιπτέα. Ἐπειδὴ, ἐὰν τὸ δικαστήριον ἐγκρίνῃ, δικαιοῦται ἀμέσως νὰ διατάξῃ τὴν ἐξέτασιν τῶν μαρτύρων, μὴ οὔσης ἐφικτῆς ἐγγράφου ἀποδείξεως, ἐπὶ τῷ τέλει τοῦ νὰ ἀποδειχθῇ ὁ χρόνος καὶ τόπος τῆς γεννήσεώς μου, πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ τοῦτον ἀπὸ τοῦδε προτείνομεν τοὺς μάρτυρας Νικόλαον Ζερβὸν Καλιμάνη ποτὲ Ἰωάννου καὶ Παναγῆ.... Παπᾶ Νικολάου ἀπὸ.... Πυργί. Ἐπειδὴ γεννηθέντος ἐν ἔτει 1805 καὶ μὴ κρατουμένων τότε ληξιαρχικῶν βιβλίων, ἅτινα ἐνηργήθησαν κατὰ μόνον τὸ ἔτος 1841, δέον νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἐμμάρτυρος ἀπόδειξις, πολλῷ δὲ μᾶλλον ἅπαξ ἐκ τοῦ ὑποβαλλομένου πιστοποιητικοῦ τοῦ ἀρχαιοφύλακος προκύπτει ὅτι ἡ ληξιαρχικὴ πρᾶξις δὲν ὑπάρχει. Ἐπειδὴ ἐν ᾗ περιπτώσει τὸ δικαστήριον ἤθελε παραδεχθῆ ὅτι οἱ ἀντίδικοι δικαιοῦνται νὰ παρέμβωσι, τότε ἀπὸ τοῦδε διαδηλοῦμεν ὅτι ἀνακαλοῦμεν τὴν ἀπὸ 7 Φεβρουαρίου ε. ε. ἀναφοράν μας, καθόσον δὲν ἔχομεν ἀνάγκην τῆς ἀποδείξεως, αἰτουμένης διὰ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς, παραιτούμενοι τῆς ἀποδείξεως, ἣν δι’ αὐτῆς αἰτούμεθα, ὡς ἐκ τῆς ὁποίας τῆς ἀναφορᾶς μου οὔσης ἄνευ ἀντικειμένου, ἀποῤῥιπτέα καθίσταται καὶ ἡ τῶν ἀντιδίκων παρέμβασις. Διὰ ταῦτα καὶ ἀρνοῦμαι τοὺς ἀντιδίκους ἰσχυρισμοὺς καὶ ἀναφέρομαι εἰς τὰς ἀπὸ 7 Φεβρουαρίου ε. ε. ἀναφοράς μου, ἐξαιτούμεθα νὰ γείνῃ αὕτη δεκτὴ, νὰ ἀποῤῥιφθῇ ἡ ἀπὸ 8 Φεβρουαρίου ε. ε. παρέμβασις τοῦ ἀντιδίκου καὶ νὰ καταδικασθοῦν οὗτοι εἰς τὰ ἔξοδα. Δαπανολόγιον.

Ἐγένετο ἐν Ἀργοστολίῳ τῇ 9 Φεβρουαρίου 1873. Οἱ πληρεξούσιοι δικηγόροι Μαρ. Α. Ξυδιᾶς, Λ. Κατσαΐτης. Ἡ ἐπὶ ἀναφορᾷ διαδικασία δὲν κοινοποιεῖται οὐδέποτε εἰμὴ ὅπου καὶ ὅπως ὁ νόμος ὁρίζει διὰ τῆς πράξεως τοῦ προέδρου· ἐπὶ δὲ τοῦ προκειμένου οὔσης μονομεροῦς τῆς πράξεως καὶ μὴ διαταχθείσης τῆς κοινοποιήσεως, ἡ παρέμβασις ἀκυροῦται. Μ. Α. Ξυδιᾶς, Λ. Κατσαΐτης. Ἐπειδὴ οἱ ἀντίδικοι ἐδήλωσαν ὅτι παραιτοῦνται τῆς παρεμβάσεώς των, ἐὰν περιορίσωμεν τὴν αἴτησίν μας καὶ δηλώσωμεν ὅτι τῆς ἐκδοθησομένης ἀποφάσεως θέλομεν κάμει χρῆσιν εἰς τὴν καταπιστευματικὴν δίκην, διαδηλοῦμεν ὅτι μόνον εἰς τὴν δίκην ἐκείνην θέλει κάμομεν χρῆσιν, ὡς ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεχόμεθα τὴν πρότασιν τῶν ἀντιδίκων. Λ. Κατσαΐτης, Μ. Ξυδιᾶς. Ἐν Ἀργοστολίῳ, τὴν 20 Φεβρουαρίου 1873. Διὰ τὴν ἀντιγραφὴν Ὁ ὑπογραμματεὺς Ξ. Μαζαράκης. Εἴδατε τί λέγουν οἱ δήμαρχοι περὶ τῆς ἐνορίας τῆς οἰκογενείας τοῦ κυρίου Κοκκίνου. Εἴδατε πῶς προσδιορίζουν τὴν ἡμέραν, ὅπου ἐγεννήθη καὶ τὴν ἡμέραν τῆς βαπτίσεως. Οἱ ἀποτυχόντες ὑποψήφιοι Σάμης τὸ ἐνόησαν καὶ παρουσιάζονται διὰ δύω ἀναφορῶν εἰς τὸ δικαστήριον καὶ λέγουν· κύριοι δικασταὶ, σταθῆτε ἐδῶ· δὲν πρόκειται περὶ δίκης, ἀλλὰ περὶ τῆς ἐκλογῆς, διὰ νὰ γείνῃ χρῆσις ἐν τῇ Βουλῇ τῆς ἀποφάσεώς σας. Ζητοῦμεν νὰ παρεμβῶμεν, ἔχομεν δικαίωμα εἰς τοῦτο, διότι ἐνδιαφερόμεθα. Ὁ κύριος Κόκκινος διὰ τῶν προτάσεών του ἀποκρούει τὸ δικαίωμα τῆς παρεμβάσεως τῶν ἀντιθέτων. Λέγει, ἐὰν τὸ δικαστήριον θέλῃ νὰ τοὺς παραδεχθῇ ὡς παρεμβαίνοντας, ἐγὼ ἀποσύρομαι· ἐγὼ δὲν θέλω ἄλλο παρὰ νὰ μεταχειρισθῶ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν διὰ μίαν καταπιστευματικὴν δίκην καὶ ὄχι διὰ τὴν Βουλήν. Οἱ ἀντίδικοι, ἵνα μὴ φανῶσιν ἐπιμένοντες, λέγουσι φθάνει μόνον νὰ δηλώσῃ, ὅτι δὲν θέλει νὰ μεταχειρισθῇ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν διὰ τὴν ἐκλογήν του, καὶ ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ τοῦ ἐμποδίσωμεν τὰ ἰδιαίτερα συμφέροντά του· μολονότι δὲν εἶμαι νομικὸς καὶ ἀγνοῶ κατὰ τί ἤθελε χρησιμεύσει εἰς τὴν καταπιστευματικὴν δίκην ἡ πιστοποίησις τοῦ τόπου τῆς γεννήσεώς του!

§87ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Μάλιστα, κύριε Λομβάρδε.

§88ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἀφοῦ ἤδη ἐγένοντο αὗται αἱ δηλώσεις, τὸ δικαστήριον ἐξέδοτο ἀπόφασιν ἵνα δηλώσῃ ὁ κύριος Κόκκινος εἰς ποίαν καταπιστευματικὴν δίκην χρειάζεται αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἐζητοῦσεν. Ἕως τώρα, ἐὰν ἦμαι καλῶς πληροφορημένος, οὐδεμίαν δήλωσιν ἔκαμε διὰ ποίαν καταπιστευματικὴν δίκην τοῦ χρειάζεται αὐτὴ ἡ ἀπόφασις. Ἰδοὺ ἡ πρότασις τοῦ κυρίου Κοκκίνου, εἶναι ἐπίσημον τὸ ἀντίγραφον. «Ἐπειδὴ ἐν ᾗ περιστάσει τὸ δικαστήριον ἤθελε παραδεχθῇ, ὅτι οἱ ἀντίδικοι κτλ...» Ἐὰν λοιπὸν εἶχε τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἦτο γεννημένος εἰς τὸ Πυργὶ τῆς Σάμης, ἐὰν συνεπεία τῆς ἀναφορᾶς τὴν ὁποίαν ἔκαμεν, ἡ ἀπόφασις τοῦ ἐχρειάζετο ὄχι μόνον διὰ τὴν ἐκλογήν του, τὴν ὁποίαν ἤξευρεν ὅτι θὰ προσβληθῇ, ἀλλὰ διὰ τὴν καταπιστευματικὴν δίκην, διατί ἀρνεῖται τὸ δικαίωμα τῆς παρεμβάσεως καὶ λέγει, ὅτι παραιτοῦμαι; Τοῦτο, νομίζω, εἶναι ἡ μεγαλειτέρα ἀπόδειξις. Μεθ’ ὅλα ταῦτα, κύριοι, ὅπως καταστραφῶσιν ὅλα αὐτὰ τὰ ἔγγραφα, ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀποδείξεις, ὁ κύριος Κόκκινος παρουσιάζει ἓν ἀποδεικτικὸν μὲ μάρτυρας εἰς ἕνα Συμβολαιογράφον Ἀργοστολίου ἐν τῇ οἰκίᾳ τῶν ἀδελφῶν του, διὰ τοῦ ὁποίου διαδηλοῦται, ὅτι ἐν Ἀργοστολίῳ κατοικεῖ, καὶ μὲ τὸ ὁποῖον λέγουν οἱ δύω μάρτυρες, ὁ εἷς 70 ἐτῶν, καὶ ὁ ἄλλος 85, ὅτι ἐνθυμοῦνται ὅτι ὁ κύριος Κόκκινος ἐγεννήθη εἰς τὸ Πυργί. Κατέναντι αὐτῶν τῶν ἀποδείξεων, κατέναντι τῆς γενικῆς πεποιθήσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐν Κεφαλληνίᾳ, εἰς ὅσους γνωρίζουν τὰ πράγματα, ὅτι ὁ κύριος Κόκκινος εἶναι γεννημένος εἰς Ἀργοστόλι, αὐτοὶ οἱ δύω κύριοι ἐκ τοῦ δήμου Σάμης (καὶ δὲν εἶναι μεταξὺ τῶν ἄλλων ἐκ τῶν μᾶλλον διακεκριμένων τῆς Σάμης, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἁπλοῖ μεταξὺ τῶν ἄλλων γεωργοὶ), δύνανται νὰ καταστρέψωσιν ὅλα αὐτὰ τ’ ἀποδεικτικὰ, τὴν μαρτυρίαν τοῦ Μητροπολίτου, τῶν ἀξιοσεβαστοτέρων κατοίκων Ἀργοστολίου καὶ τὴν ἰδίαν διαγωγὴν τοῦ ἰδίου Κοκκίνου, ὅστις ἐνῷ ἐζήτει νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν ἀπὸ τὸ δικαστήριον, διότι τὸ ἐννόησαν οἱ ἀντίδικοί του, ἀποσύρεται; Αὐτοὶ οἱ δύω μάρτυρες, ὁ εἷς 70 ἐτῶν, καὶ ἄλλος 85 ὡς λέγουσι, σημειοῦνται ἐν τῷ καταλόγῳ τοῦ δήμου Σάμης ὁ μὲν 69 ἐτῶν, ὁ δὲ 65· ἐπειδὴ ὁ κύριος Κόκκινος εἶναι 70 ἐτῶν, ἴσα ἴσα αὐτοὶ μόλις ἐγεννήθησαν καὶ τὸν εἶδον γεννώμενον τὸν κύριον Κόκκινον!

§89ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Εἴπατε, ὅτι εἰς τὸ φρούριον τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καὶ εἰς τὴν πόλιν ὑπάρχουν τὰ βιβλία· διατί νὰ μὴν ᾖναι καὶ τὸ ἰδικόν μου; Εἰς τὴν πρωτεύουσαν ὑπάρχει.

§90ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Διατὶ νὰ μὴ εὑρεθῇ εἰς τὴν Σάμην; (θόρυβος) Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ, τὰ ὁποῖα προτείνει ὁ κύριος Κόκκινος, εἴτε δι’ αὐτῶν τῶν δύω μαρτύρων εἴτε διὰ τῶν διαδηλώσεών του, καταστρέφονται ὑπὸ αὐτοῦ τοῦ κυρίου Κοκκίνου. Ὁ κύριος Κόκκινος, σκοπεύων νὰ συναγωνισθῇ κατὰ τὴν τελευταίαν ἐκλογὴν ἐν Κεφαλληνίᾳ, εὑρισκόμενος ἐν Ναυπλίῳ, ποίαν ἐπαρχίαν ἐκήρυξεν ὡς ἐπαρχίαν του; Τὴν προκήρυξιν πρὸς τοὺς ἐκλογεῖς του — καὶ βλέπω νὰ χαμογελᾷ ὁ κύριος Ἰγγλέσης διότι τὴν εἶδε — τὴν ἀποτείνει εἰς τοὺς ἐκλογεῖς Κράνης, τὸν κατάλογόν του τὸν ἔστειλεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν Κράνης, τὸν κατάλογον τὸν ἐκυκλοφόρησεν ὁ δικηγόρος Κ. Πόγκας· εἰς τὴν ἐπαρχίαν Κράνης ὑπέγραψαν πολλοὶ εἰς τὸν κατάλογον ἐκεῖνον, αἱ προκηρύξεις του διενεμήθησαν κατὰ ἑκατοντάδας εἰς τὴν ἐπαρχίαν Κράνης, ἓν ἀντίτυπον τῆς προκηρύξεώς του μοῦ εἶπαν ὅτι ὑπάρχει εἰς τὰ πρακτικά· τὰ ἐζήτησα, ἀλλὰ δὲν τὸ εἶδα.

§91ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὁ κύριος Κουμουνδοῦρος δὲν ἐξελέχθη καὶ εἰς τὰς δύω ἐπαρχίας;

§92ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὁ κύριος Κουμουνδοῦρος ἐξελέχθη ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Οἰτύλου καὶ ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Μεσσήνης· ἀλλ’ ὅλη ἡ Ἑλλὰς γινώσκει, ὅτι ὁ κύριος Κουμουνδοῦρος εἶναι Μανιάτης ἐκ τῆς ἐπαρχίας Οἰτύλου, εἶναι ἀπόγονος τοῦ Μπέη Κουμουνδούρου· ὅλος ὁ κόσμος γινώσκει, ὅτι ἀφοῦ ἔφυγεν ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Οἰτύλου ὁ κύριος Κουμουνδοῦρος, ἀποκατεστάθη εἰς τὴν ἐπαρχίαν Μεσσήνης.

§93ΜΑΚΡΗΣ. Καὶ ὁ Κόκκινος εἶναι Κεφαλλήν· ὅλος ὁ κόσμος τὸ γνωρίζει (θόρυβος).

§94ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Καὶ ὁ Κόκκινος Κεφαλλήν! Δὲν εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νόμου τοῦ διαιροῦντος εἰς διαφόρους ἐπαρχίας τὴν νῆσον Κεφαλληνίαν, δὲν εἶμαι σήμερον ὑπὲρ τοῦ νόμου τοῦ ὑποχρεοῦντος ἕκαστον πολίτην Ἕλληνα, θέλοντα νὰ ἐνασκήσῃ πολιτικὰ δικαιώματα, νὰ δηλοῖ ποῦ θέλει νὰ τὰ ἐξασκήσῃ. Ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ ἀλλάξωμεν τ’ ἄρθρα ταῦτα τοῦ Συντάγματος, θέλω ἐκφράσει καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην μου· ἀλλὰ σήμερον τ’ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος εἶναι καθαρά, ἀνεπίδεκτα ἀμφιβολίας καὶ ἀμφισβητήσεως καὶ ὀφείλουν νὰ τὰ σεβασθῶσι.

§95ΡΟΥΚΗΣ. (θόρυβος). Θὰ τὸν βγάλετε ὅτι εἶναι καὶ ἀπὸ τὴν Σμύρνην (θόρυβος). Ὡς Κεφαλλὴν ὑπηρετεῖ ἐν τῷ στρατῷ (θόρυβος).

§96ΡΩΜΑΙΟΣ. Τὸν γνωρίζομεν καὶ ἡμεῖς ὅτι ὑπηρετεῖ ἐν τῷ στρατῷ ὁ κύριος Κόκκινος· εἶναι περιττὸν νὰ μᾶς τὸ εἰπῆτε.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, κύριοι, μὴ διακόπτετε.

§98ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Σᾶς εἶπα προτήτερα, ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου, ὅτι ἡ οἰκογένεια Κοκκίνου εἶναι μία τῶν εὐγενῶν οἰκογενειῶν τῆς Κεφαλληνίας. Ὑπῆγεν ὁ κύριος Κόκκινος ἐν Κράνῃ ὅπως συναγωνισθῇ, ἀλλ’ οἱ συνδυασμοὶ ἐκεῖ ἦσαν πλήρεις, εἶχον σχηματισθῆ· οὐδεμία ἐπαρουσιάζετο ἐλπὶς ἐπιτυχίας ἐν Κράνῃ. Τῷ παρέστησαν ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν Σάμης ὁ κύριος Ῥοδοθεᾶτος, ὅστις κατὰ τὴν ἐκλογὴν τὴν τελευταίαν ἦτο συνδυασμένος μετὰ τοῦ κυρίου Δεστούνη καὶ Δελλαπόρτα, ἴσως ἕνεκα τῆς παρελθούσης ἀποτυχίας καὶ ἴσως δι’ ἄλλα αἴτια δὲν ἤθελε νὰ συναγωνισθῇ· ἀφίνει τὴν Κράνην ὁ κ. Κόκκινος καὶ ἔρχεται εἰς τὸν συνδυασμὸν Δελλαπόρτα καὶ Δεστούνη, σκεπτόμενος ὅτι ἐκεῖ ἠμποροῦσε νὰ δοκιμάσῃ τὴν ἐκλογικήν του τύχην. Ὁ κύριος Κόκκινος ἐπαρουσίαζεν εἰς τὸν συνδυασμὸν τοῦτον ἓν πλεονέκτημα, διὰ τὸ ὁποῖον κυρίως καὶ πρὸ πάντων προσβάλλω τὴν ἐκλογήν· καὶ ἐὰν τό τμῆμα, ἐὰν ἡ πλειονοψηφία τοῦ τμήματος ἤθελε γινώσκει ὅλα τὰ καθέκαστα τῆς ἐκλογῆς ταύτης, (καὶ πρὸς τὰ πλειονοψηφοῦντα μέλη τοῦ τμήματος ἀπευθύνομαι πρὸ πάντων), ἐὰν τὰ ἐγίνωσκεν ἐν ὅλῃ τῇ λεπτομερείᾳ, ὤ! εἶμαι βέβαιος, ἤθελε κάμει νέαν ἔκθεσιν περὶ τῆς ἐκλογῆς ταύτης χωρὶς νὰ ἐξαιρέσω κᾀνένα· ἀλλὰ δὲν τὰ ἐγίνωσκεν. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Βασιλάκης, ὅστις ἐπρόκειτο νὰ κάμῃ τὴν περὶ τούτου εἰσήγησιν, καθ’ ἣν ἡμέραν συνεζητήθη ἐν τῷ τμήματι ἡ ἐκλογὴ αὕτη, ἐγινώσκετο ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ ᾖναι παρών.

§99Σ. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Διατί;

§100ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἶπα ἐγινώσκετο· δὲν εἶπα δὲν ἠμποροῦσεν. Ἐγινώσκετο ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ᾖναι παρὼν, διότι ἦτο ἡμέρα, καθ’ ἣν εἶχε ζητήσει νὰ λάβῃ τὴν ἄδειαν νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν Αὐτοῦ Μεγαλειότητα καὶ δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἀφήσῃ....

§101ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Ὁ κ. Βασιλάκης ὅταν ἦλθεν, ἐγὼ τοῦ ἔκαμα λόγον, καὶ μὲ εἶπεν ὅτι δὲν συμφωνῶ μαζῆ σου· τί δὲν συμφωνεῖς; Ὄχι... (θόρυβος) καὶ εἶναι ἀληθὲς τοῦτο (θόρυβος).

§102Κ. ΦΛΕΣΣΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Λομβάρδε, δύω λέξεις· τὸν κ. Βασιλάκην ἐπανελθόντα ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τὸν ἠρώτησα διὰ τί δὲν ἦλθε, καὶ τοῦ εἶπα δὲν κάμνετε καλά.

§103ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ. Τὴν ἐπαύριον ἦλθα.

§104Κ. ΦΛΕΣΣΑΣ. Τὴν ἰδίαν ἡμέραν, καὶ σᾶς ἠρώτησα διατί δὲν ἤρθατε (θόρυβος)· χωρὶς νὰ μελετήσητε τὰ ἔγγραφα! εἴπατε, (θόρυβος)· σᾶς εἶπα μελετήσατε τὰ ἔγγραφα (θόρυβος).

§105ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Τὰ ἔγγραφα δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§106ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Λίαν εὐχαριστήθην ἐκ τῆς διακοπῆς καὶ τοῦ ἀξιοτίμου προέδρου τοῦ τμήματος κ. Βαλαωρίτη καὶ ἐκ τοῦ ἄλλου μέλους τοῦ τμήματος, τοῦ κ. Φλέσσα. Εἶπα ὅτι ἐὰν ἐγίνοντο γνωστὰ εἰς τὸ τμῆμα ὅλα αὐτὰ, τὰ ὁποῖα θὰ ἀκούσετε τώρα, δὲν θὰ ἐπαρουσιάζετε τὴν ἔκθεσιν ταύτην· θ’ ἀκυρώσητε δὲ τὴν ἐκλογὴν τώρα, ὅταν θὰ τὰ ἀκούσετε.

§107Κ. ΦΛΕΣΣΑΣ. Εἴπατε ὅτι τὰ ἐγινώσκομεν.

§108ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὄχι, ὄχι· δὲν εἶπα τοῦτο, μὲ παρενοήσατε· τόσον εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν τὸ εἶπα, ὅπου λέγω τώρα, ἀφοῦ ἀκούσετε τί τρέχει μὲ τὴν ἐκλογὴν Σάμης, σεῖς πρῶτοι θὰ ἦσθε καταδικαστικοὶ καὶ πρῶτος (ἔχω τὴν πεποίθησιν) ὁ ἀξιότιμος πρόεδρος τοῦ τμήματος κ. Βαλαωρίτης· αὐτὴ εἶναι ἡ πεποίθησις, τὴν ὁποίαν ἔχω διὰ τὴν εἰλικρίνειαν καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν μὲ τὴν ὁποίαν θὰ δικάσετε. Τὸ αἴτιον διὰ τὸ ὁποῖον κυρίως καὶ πρὸ πάντων προσβάλλω τὴν ἐκλογὴν τῆς Σάμης, εἶναι διότι ὁ κύριος, ὁ ἀξιότιμος ἄλλως κύριος Κόκκινος, ταγματάρχης τοῦ Ἱππικοῦ, ἐνόμισεν ὅτι ἐξασφαλίζει καὶ θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐκλογὴν του ἐν Σάμῃ, οὐχὶ βεβαίως ἐν Ἀργοστολίῳ, παρουσιαζόμενος ἐν τῇ πλήρει στρατιωτικῇ αὑτοῦ στολῇ καὶ μὲ τὰ παράσημά του, τὰ ὁποῖα τὸν τιμῶσι, διότι τὰ ἀπέκτησεν εἰς τὸν ἀγῶνα, παρουσιαζόμενος ὡς ἀποσταλεὶς παρὰ τοῦ Βασιλέως ὅπως ἐκλέξῃ ἄλλους δύω συντρόφους, καὶ ὡς τοιούτους προσδιώριζε τοὺς κ. κ. Δελλαπόρταν καὶ Δεστούνην.

§109ΠΟΛΛΟΙ. Αἴ, μὰ τώρα δὲν ἔχετε δίκαιον!

§110ΛΑΠΑΣ. Κ. Λομβάρδε, πρέπει νὰ γνωρίζῃς ὅτι δὲν ἠμπορεῖ κἀνεὶς νὰ τὸ φιλονεικήσῃ νὰ φέρῃ τὴν στολήν του ὅποτε θέλει.

§111ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν τὸ φιλονεικῶ τοῦτο.

§112ΛΑΠΑΣ. Εἶναι δικαίωμά του, εἶναι ἰδιοκτησία του.

§113ΜΙΛΗΣΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν τὸ ἀπηγόρευσε διὰ τῆς ἐγκυκλίου του.

§114ΛΑΠΑΣ. Ὅταν ἐπῆγα εἰς τὴν Λεβαδείαν, ἐφοροῦσα πάντοτε τὴν στολήν μου καὶ οὔτε τὴν ἔβγαλα διόλου· δὲν ἠμπορεῖ νὰ σὲ ἐμποδίσῃ οὐδὲ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, οὔτε ὁ Βασιλιᾶς. Ἔχω τὸ δικαίωμα καὶ ἠμπορῶ νὰ φορῶ τὴν στολὴν ὅποτε θέλω.

§115ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν φιλονεικῶ τοῦτο, ἀξιότιμε κ. Λάπα.

§116ΛΑΠΑΣ. Εἰς τὰ ἄλλα εἶσαι κύριος νὰ εἴπῃς καὶ νὰ κάμῃς ὅ,τι θέλεις.

§117ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν διαφιλονεικῶ τοῦτο. Ἐνθυμήθην, ἂν δὲν μὲ ἀπαντᾷ ἡ μνήμη, ὅτι ὑπάρχει αὐστηρὰ ἐγκύκλιος τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, ἥτις ἀπαγορεύει εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τοὺς ἐκτεθέντας εἰς τὸν ἀγῶνα νὰ περιφέρωνται φέροντες τὴν στολήν των.

§118ΛΑΠΑΣ. Ἐγὼ δὲν ὑπήκουσα· δὲν εἶχε δικαίωμα ὁ ὑπουργὸς, οὔτε βασιλιᾶς, οὔτε κἀνείς· θὰ φορῶ τὴν στολήν μου ὅποτε θέλω.

§119ΠΕΡ. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Κύριε Λομβάρδε, εἰς τὴν Μεσσήνην ὁ φρούραρχος Καλαμῶν ἐκ προκαταβολῆς μοὶ εἶπεν, ὅτι δὲν δικαιοῦμαι νὰ φορῶ τὴν στολήν μου, ἔχων γνῶσιν τῆς διαταγῆς τοῦ ὑπουργείου· ἂν καὶ ἐγὼ τοῦ εἶπα ὅτι μήτε στολὴν εἶχα μαζῆ μου, μὲ ἔγεινεν αὐτὴ ἡ παρατήρησις.

§120ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Καλὸ, καλό.

§121ΛΑΠΑΣ. Ἐγὼ δὲν ὑπήκουσα τὴν διαταγὴν αὐτήν· ἅμα ἐπῆγα εἰς τὴν Λεβαδιὰν, ἐφοροῦσα τὴν στολήν μου διαρκῶς.

§122ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Τί εἶσαι; ἀντισυνταγματάρχης; ἀλλ’ ἐγὼ εἶμαι λοχαγὸς (θόρυβος). Κύριε Λάπα, τὸ Σύνταγμα λέγει, ὅτι οἱοσδήποτε ἀξιωματικὸς θέλει νὰ ἐκτεθῇ εἰς τὰς ἐκλογὰς λαμβάνει 5½ μηνῶν ἄδειαν καὶ δὲν τὸν συγχωροῦν νὰ φορέσῃ οὔτε τὴν στολήν του, οὔτε τίποτε (θόρυβος).

§123ΛΑΠΑΣ. Σὺ νὰ τὸ διαβάσῃς, ὅπου εἶσαι δικηγόρος καὶ λόγιος.

§124ΠΕΡ. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἐγὼ τὴν ἔβγαλα τὴν στολήν μου.

§125ΛΑΠΑΣ. Δὲν ὑπακούω εἰς τὴν διαταγὴν αὐτὴν (θόρυβος).

§126ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν προσβάλλω τὴν ἐκλογὴν διότι ἐφοροῦσε τὴν στολήν του ὁ κ. Κόκκινος· προσβάλλω τὴν ἐκλογὴν διότι τὴν ἐφοροῦσεν ἐπικαλούμενος ὑπὲρ τῆς ἐκλογῆς του τὸ ὄνομα τοῦ Βασιλέως.

§127ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ. Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, οὔτε ἔνστασις ἔγεινε κἀμμία ἐν καιρῷ τῆς ἐκλογῆς. Μὴ ἀναμιγνύετε τὸ ὄνομα τοῦ Βασιλέως εἰς τὰς ἐκλογάς.

§128ΜΑΚΡΗΣ. Τὸν λόγον, κ. πρόεδρε.

§129Α. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Καὶ μετὰ τὸν κ. Μακρῆν εἰς ἐμὲ κ. πρόεδρε.

§130ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Πολὺ καλὰ ἐσυλλογίσθη ὁ ἀξιότιμος κ. Δεστούνης, εἰπὼν ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ Βασιλέως δὲν πρέπει νὰ ἀναμιγνύεται εἰς τὰς ἐκλογάς. Ἀλλὰ δὲν ταπεινοῦται τὸ ὄνομα τοῦ Βασιλέως, ἀνυψοῦται, ὅταν τὸ εὑρίσκω συρόμενον εἰς τὰ ἐκλογικὰ τῆς Σάμης, καὶ τὸ ἀνυψῶ εἰς τὸ βουλευτήριον, διὰ νὰ εἴπω εἰς ἐκείνους, οἵτινες τὸ μετεχειρίζοντο δι’ ἰδιαιτέρους σκοποὺς «δὲν σᾶς ἐπιτρέπεται τοῦτο· ὁ Βασιλεὺς ἵσταται ἐκεῖ ὅπου τὸν ἔθεσε τὸ ἔθνος, ὄχι διὰ νὰ ἁρπάζετε ὁ εἷς καὶ ὁ ἄλλος ἕνα κομμάτι τῆς πορφύρας του μικρὸν ἢ μεγάλο καὶ νὰ τὸ δεικνύῃ ἕκαστος ὅπως ἐπιτύχῃ τοὺς ἰδιαιτέρους σκοπούς του.»

§131ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ. Ἔπεα πτερόεντα εἶναι αὐτά.

§132Α. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε πρόεδρε, προστατεύσατε τὸν ἀγορεύοντα.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, κύριοι.

§134ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἶναι ἔπεα πτερόεντα, ἀλλ’ ἦλθε στιγμὴ καθ’ ἣν ἡ ἀντιπροσωπεία τοῦ ἔθνους ὀφείλει νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν ᾖναι ἔπεα πτερόεντα ἢ πράγματα. Πρὸ τριῶν ἢ τεσσάρων ἐτῶν ἐγένετο ἡ παρατήρησις ἐδῶθεν περὶ μιᾶς σχολῆς, ἡ ὁποία ἐπροσπάθει διὰ τῶν ἡγεμονικῶν δικαιωμάτων, καταχρωμένη αὐτὰ, ν’ ἀντικαθιστᾷ ὑπὸ τὴν θέλησιν τοῦ ἡγεμόνος τὴν ἰδικήν της. Ἀντεκρούσθη τότε ὅτι σχολὴ τοιαύτη δὲν ὑπάρχει. Ἀποτείνομαι νῦν εἰς σᾶς καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἐγένετο ἢ ὄχι ἤδη ἡ σχολὴ αὕτη Πανεπιστήμιον μὲ τὰς σχολάς του καὶ τοὺς καθηγητάς του καὶ τοὺς ὑφηγητάς του καὶ τοὺς μαθητευομένους, τοὺς κλητῆράς του καὶ μὲ τὸν Πρύτανίν του, ὅστις τὴν ὅλην πορφύραν οἱονεὶ ἐν χερσὶ φέρων τρέχει ἐδῶ καὶ ἐκεῖ κηρύσσων διαλύσεις Βουλῶν, μορφώσεις καὶ κρημνίσεις κυβερνήσεων; Τὸ Πανεπιστήμιον τοῦτο, ὅπου τὸ ἀπαντήσῃ ἡ ἀντιπροσωπεία, ὀφείλει νὰ τὸ προσβάλλῃ, νὰ τὸ ὀπισθοπορῇ. Πᾶς ἀντιπρόσωπος, ὅστις αἰσθάνεται ὅτι, ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ κύριος Μαυρομιχάλης, ὁ Βασιλεὺς εἶναι τοῦ ἔθνους καὶ οὐχὶ κόμματος ἢ φατρίας, ὀφείλει νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς καθηγητὰς καὶ μαθητὰς καὶ κλητῆρας τοῦ Πανεπιστημίου τούτου καὶ εἰς τὸν Πρύτανίν του· «καθήσατε κατὰ μέρος, μὴ καταβιβάζετε τὸν Βασιλέα ἀπὸ ἐκεῖ ὅπου τὸν ἔθεσε τὸ ἔθνος.» Καὶ κατεβιβάσθη πολὺ, ὅταν ἐγένετο χρῆσις τοῦ ὀνόματός του εἰς τὴν ἐκλογὴν τῆς Σάμης! Λοιπὸν δὲν καταβιβάζω ἐγὼ τὸ ὄνομα τοῦ Βασιλέως· τὸ ἀνασηκόνω μάλιστα ἀπὸ τὴν χαμηλὴν κονίστραν τῆς ἐκλογῆς Σάμης, ὅπου ἐῤῥιμμένον τὸ εὑρίσκω, καὶ τὸ ἀνυψῶ εἰς τὸ βουλευτήριον!

§135ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ (πρωθυπουργός). Οὔτε τοῦτο δὲν κάμνετε· ἐπαναλαμβάνετε, κύριε Λομβάρδε, ἓν σφάλμα ἐκλογικὸν τὸ πολὺ πολὺ, καὶ τὸ ὁποῖον ἔκαμέ τις ποιῶν κακὴν χρῆσιν τῆς γλώσσης του.

§136ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. «Ἐπαναλαμβάνετε ἓν σφάλμα, τὸ ὁποῖον ἔκαμέ τις διὰ τὰ ἐκλογικά του, ποιήσας κακὴν χρῆσιν τῆς γλώσσης του.» Δὲν ἔχω ὅμως τὴν ἰδέαν ὅτι ἐγὼ σφάλλω· ἔχω τὰς ἀποδείξεις, καὶ ὅπως ὁ Βασιλεὺς κατανοήσῃ τὴν ἀλήθειαν, πρέπει ἐπὶ τέλους ἡ Βουλὴ ν’ ἀνοίξῃ τὸ στόμα της.

§137ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ (πρωθυπουργός). Ὅταν διαρκῶς ὁμιλεῖτε περὶ Βασιλέως, ἐνῷ δὲν σᾶς ἀμφισβητῶ τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ ἐξακολουθῆτε ὅσον θέλετε νὰ ὁμιλῆτε, ἔχω τὸ καθῆκον νὰ σᾶς κάμω τὴν παρατήρησιν....

§138ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Καὶ ἐγὼ νὰ σᾶς ἀκούσω.

§139ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ (πρωθυπουργός). Καὶ νὰ συστήσω εἰς ὑμᾶς ὅτι δὲν πρέπει νὰ καταστήσητε τὴν διαχείρισιν τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας ὑπὸ τοῦ Βασιλέως ἀντικείμενον καὶ θέμα τῆς παρούσης συζητήσεως.

§140ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν θὰ προβῶ ἕως ἐκεῖ.

§141ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ. (πρωθυπουργός). Ἀναγκάζομαι δὲ νὰ κάμω εἰς ὑμᾶς τοιαύτην παρατήρησιν, διότι ἀπέναντι τῆς γνώμης σας....... αὐτὸ παρετήρησα ἐγὼ καὶ ἐσημείωσα· ὑμεῖς δὲ εἶσθε συγγνωστὸς, ἐὰν δὲν τὸ παρετηρήσατε, διότι εὑρίσκεσθε εἰς ἀρκετὴν ἔξαψιν, ὄχι ἄδικον, διότι ὑπερασπίζεσθε ἓν συμφέρον πολιτικόν· ἀλλ’ οὐχ ἧττον εἰς ἔξαψιν (χειροκροτήματα ἐκ τῶν ἀκροατηρίων).

§142ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Συμφωνῶ μὲ τὸν κύριον πρωθυπουργὸν, ὅτι ἡ διαχείρισις τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας ὑπὸ τοῦ Βασιλέως δὲν πρέπει νὰ ᾖναι, καὶ δὲν εἶναι ἀντικείμενον τῆς παρούσης συζητήσεως. Προχωρῶ περαιτέρω· ἡ διαχείρισις τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας ὑπὸ τοῦ Βασιλέως δὲν πρέπει νὰ γείνῃ ἀντικείμενον οὐδεμιᾶς συζητήσεως.

§143ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ (πρωθυπουργός). Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐναντίος καὶ εἰς αὐτὴν τὴν γνώμην.

§144ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ γείνῃ ἀντικείμενον οὐδεμιᾶς συζητήσεως, ἕως οὗ (καὶ συμφωνῶ καὶ ἐδῶ μὲ τὸν κ. πρωθυπουργὸν, ἀφοῦ τώρα κάμνει αὐτὴν τὴν σημείωσιν), ἕως οὗ πεισθῇ ἕκαστος ὅτι δὲν ἐπῆλθεν ἡ κατεπείγουσα ἀνάγκη καὶ στιγμὴ ὅπως ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ἔθνους φωτισθῇ ὑπὸ τῆς φωνῆς τῶν ἀντιπροσώπων. Συμφωνῶ καὶ κατὰ τοῦτο, ὄχι ἀπολύτως διότι δὲν δύναται νὰ ᾖναι ἀντικείμενον οὐδεμιᾶς συζητήσεως, ἀλλὰ τῆς σημερινῆς. Ἀνέφερα ἁπλῶς τὸ ὄνομα τοῦ Βασιλέως μόνον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐκλογικὰ τῆς Σάμης, καὶ τὸ ἀνέφερα, ἀφοῦ ἕνας ἀξιωματικὸς ἀνώτερος τοῦ στρατοῦ, φέρων τὴν στολήν του, ἔφιππος καὶ ἀκολουθούμενος ἀπὸ 150–200 ὁπλοφόρους....

§145ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ. Ὑπάρχει ἔνστασις εἰς τὰ πρακτικά;

§146ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Τοὺς ἐκαλοῦσε διὰ τῆς φράσεως «βασιλικοὶ ἀπ’ ἐδῶ·» ἐκεῖθεν ἦσαν ἄρα οἱ ἀντιβασιλικοὶ, ἐκεῖθεν ἦσαν οἱ ἀντάρται! Ἂν τὸ τμῆμα ἐδέχετο τὴν ἀναφορὰν, τὴν ὁποίαν τῷ ἀπηύθυνεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντύπας....

§147Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Πῶς νὰ τὴν δεχθῇ; δὲν ἦτο τμῆμα, εἶχε τελειώσει.

§148ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἔστω· ἐὰν ἤθελε φθάσει ἐγκαίρως εἰς τὸ τμῆμα.

§149ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ. Κύριε Λομβάρδε.......

§150ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἔρχεσθε κατόπιν καὶ μὲ ἀντικρούετε ὅσον θέλετε καὶ ὅπως θέλετε· δὲν θὰ σᾶς διακόψω διόλου. Ἂν ὁ κύριος Ἀντύπας ἔφθανεν ἐγκαίρως εἰς τὸ τμῆμα, ἤθελε σᾶς εἴπει ὅτι ἀναδέχεται ὑπὸ προσωπικὴν, ἰδιαιτέραν, ἀτομικήν του εὐθύνην νὰ ἀποδείξῃ ὅλα αὐτὰ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων! Δὲν παρουσιάσθη εἰς τὸ τμῆμα, διότι ἠπατήθη· ἐνόμισεν ὅτι εἶχε καιρὸν νὰ ἔλθῃ, ἐνόμισεν ὅτι θὰ βραδύνῃ ἡ ἐξέλεγξις καθὼς ἄλλοτε· ἦλθε τὴν ἡμέραν, καθ’ ἣν ὑπεγράφη ἡ ἔκθεσις, ἔκαμεν ἀναφορὰν εἰς τὸν πρόεδρον ὅπως προσκαλέσῃ τὸ τμῆμα, ἀλλ’ ὁ πρόεδρος δὲν τὴν ἐδέχθη. Εἶμαι ἐξουσιοδοτημένος νὰ εἴπω ἐξ ὀνόματός του ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ὅλα ὅσα εἶπα περὶ τῆς χρήσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ Βασιλέως ἐκ μέρους τοῦ κυρίου Κοκκίνου, ὁ κ. Ἀντύπας ἀναδέχεται νὰ τὰ ἀποδείξῃ καὶ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων. Ἰδοὺ ἡ περὶ τούτου ἔγγραφος ἀπόδειξις τοῦ κυρίου Ἀντύπα (καταθέτει τὴν ἐπιστολὴν εἰς τὸ προεδρεῖον).

§151ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸς εἶναι ἀποτυχών.

§152ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἶναι ἀποτυχὼν, ὅστις παρουσιάζεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ φέρει μίαν τοιαύτην δυνατὴν κατηγορίαν ἐναντίον ἑνὸς ταγματάρχου τοῦ ἱππικοῦ. Ποῖον τὸ καθῆκον τοῦ ταγματάρχου τούτου; Ἂς τὸ σκεφθῇ ὁ ἴδιος.

§153Δ. ΓΡΙΒΑΣ (ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Κύριε Λομβάρδε, ὁ κύριος Κόκκινος διετέλει ἐν ἀδείᾳ· ἦτο ἰδιώτης ἁπλοῦς. Μὴ ἐξετάζετε τὴν στολήν· αὐτὸ διετάχθη διὰ νὰ μὴ περιφέρηται ἡ στολὴ εἰς τὰ ἐκλογικὰ ὄργια.

§154ΔΕΛΗΓΕΩΡΓΗΣ (πρωθυπουργός). Κύριε Γρίβα, δὲν τὰ λέγει αὐτὰ ὁ κύριος Λομβάρδος δι’ ὃν λόγον φρονεῖτε σεῖς, ἀλλὰ δι’ ἄλλον λόγον· δὲν τὸν βλέπετε νὰ ὑποστηρίζῃ, ὅτι εἶναι τόσον μωροὶ οἱ κάτοικοι ἐκεῖνοι, ὥστε νὰ ἐπηρεασθῶσιν ἀπὸ ἕνα μωρὸν καὶ ἀνόητον, ὅστις ἤθελε τυχὸν τολμήσει νὰ εἴπῃ ὅτι ὁ Βασιλεὺς τὸν ἔστειλε νὰ παραλάβῃ δύω ἀνθρώπους νὰ τοὺς ἀναδείξῃ βουλευτὰς, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἀείποτε εἶναι εἰς τὸ κοινοβούλιον· διότι ὁμολογητέον, ὁ κ. Κόκκινος δὲν ἐπῆρε δύω βουκόλους.

§155ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΔΕΛΛΑΠΟΡΤΑΣ. Ἐγὼ τὸν εὗρον τὸν κ. Ἀντύπαν καὶ τὸν ἠρώτησα, τί κάμνεις, καλὰ εἶσαι; διὰ τί ἦλθες; Ἔχω μίαν δίκην, μοὶ εἶπεν. Πῶς! δὲν ἦλθες διὰ τὴν ἐκλογήν σου; Δὲν ἦλθον διὰ τὴν ἐκλογήν μου.

§156ΡΩΜΑΙΟΣ. Ἐγὼ τὸν συνήντησα καὶ μὲ εἶπεν ὅτι ἔρχεται διὰ τὴν ἐκλογήν του. Ἤθελε σοῦ εἰπῇ ἐσένα διὰ τί ἦλθε;

§157Δ. ΔΕΛΛΑΠΟΡΤΑΣ. Εἶναι φίλος μου (θόρυβος).

§158ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὁ κύριος ἀνακριτὴς Κεφαλληνίας ἐκθέτει, πληροφορῶν ἡμᾶς, ὅτι ὁ κ. Κόκκινος παρηκολουθεῖτο ὑπὸ πολλῶν ὁπλοφόρων ἔφιππος. (Ἀναγινώσκει τὴν ἔκθεσιν).

§159ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τί ὡραῖον!

§160ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Παντοῦ κάμνομεν ἐκλογὰς μὲ ὁπλοφόρους.

§161ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὢ τί ὡραῖον, λέγει ὁ κύριος Κατσικογιάννης. Παντοῦ κάμνομεν ἐκλογὰς μὲ ὁπλοφόρους, εἶπεν ὁ κ. Βουδούρης. Ἀλλὰ τὰς ἐκλογὰς εἰς ἐκείνας τὰς νήσους, ἀξιότιμε συνάδελφε, δὲν ἐσυνηθίσαμεν νὰ τὰς κάμνωμεν μὲ ὁπλοφόρους· ἐσυνηθίσαμεν νὰ τὰς κάμνωμεν ὡς ἂν ἐπρόκειτο περὶ ἰδιαιτέρας τινὸς συναναστροφῆς, περὶ πανηγύρεως. Ὁ ὁπλοφόρος εἰς τὰς ἐκλογὰς ἐκεῖ δὲν παρουσιάζεται. Μὴ θελήσετε νὰ τὸ εἰσάξητε, μὴ θελήσετε νὰ μεταφυτευθῇ ἡ ἀταξία αὐτὴ ἐκεῖ· εὐχηθῆτε νὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ, καθ’ ἣν χωρὶς ὅπλα, χωρὶς ῥόπαλα, χωρὶς λίθους νὰ γίνωνται αἱ ἐκλογαὶ παντοῦ, διὰ νὰ δειχθῇ ὅτι ἠξεύρομεν πῶς πρέπει νὰ ἐξασκῶμεν τὸ πολυτιμότερον τῶν δικαιωμάτων.

§162Δ. ΓΡΙΒΑΣ (ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Ὁπλοφόροι δὲν ἦσαν εἰς τὴν Ζάκυνθον;

§163ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἰς τὰς ἐκλογάς;

§164Δ. ΓΡΙΒΑΣ (ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Τοὐλάχιστον ἡ ἔκθεσις τοῦ ὑπομοιράρχου ἔτσι λέγει.

§165Δ. ΔΕΛΛΑΠΟΡΤΑΣ. Καὶ τὰς 4 ἡμέρας, ὅπου ἤμουν εἰς τὴν ἐκλογὴν, εἶχον τὸ ῥεβόλβερ μου ἐδῶ. (δεικνύει τὸν δεξιόν του μηρόν).

§166ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Αὐτὰ τὰ δύω γενικὰ αἴτια, κύριοι, πρῶτον τὸ περὶ μὴ ἐγκαταστάσεως τοῦ κυρίου Κοκκίνου εἰς τὸν δῆμον Σάμης καὶ ἡ χρῆσις τοῦ μέσου, τὸ ὁποῖον ἀνέφερα, πρὸς ἀποπλάνησιν τῶν ἀνθρώπων, εἶναι ἱκανὰ ἵνα κηρύξητε ἄκυρον τὴν ἐκλογὴν (διακοπαί). Ἂς ἔλθωμεν εἰς τὰ καθέκαστα τῆς ἐκλογῆς κατὰ δήμους, ὅπου οἱοςδήποτε (καὶ τοιοῦτοι εἴμεθα ὅλοι μας) θέλει τὴν τήρησιν τοῦ νόμου τοῦ ἐκλογικοῦ, δὲν δύναται νὰ διστάσῃ οὔτε στιγμὴν ὅπως καταψηφίσῃ τὴν ἐκλογὴν ταύτην. Τέσσαρας δήμους ἔχει ἡ ἐπαρχία Σάμης. Περὶ τοῦ δήμου Σάμης καὶ Ἄσσου οὐδεμία προσβολή. Περὶ τοῦ δήμου Πυλαρέων ....

§167ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ. Περὶ τοῦ δήμου Ἄσσου ἔγειναν διάφοροι ἐνστάσεις εἰς τὴν ἐφορ. ἐπιτροπὴν, διότι ἐπέτρεψε νὰ ψηφοφορήσωσι πλέον τῶν 40 μὴ ἐγγεγραμμένων ἐν τῷ ὁριστικῷ καταλόγῳ τοῦ 72, καὶ ἄλλους πολλοὺς ἀπέπεμψε λόγῳ ἀνηλικιότητος.

§168ΠΟΛΛΟΙ. Μὴ διακόπτετε.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσύχασε, κύριε Δεστούνη.

§170ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Κατὰ τοῦ δήμου Πυλαρέων γίνεται, κύριοι, ἡ ἑπομένη προσβολή. Πρωτεύουσα τοῦ δήμου τούτου εἶναι κώμη τις ὀνομαζομένη Μακρυώτικα· τόπος τῆς ψηφοφορίας εἶναι διωρισμένος εἷς ναὸς, ὁ ὁποῖος κεῖται εἰς τὴν ἄκραν τοῦ χωρίου· ὅπως φθάσῃ τις εἰς τὸν ναὸν τοῦτον, πρέπει νὰ διέλθῃ μακρὰν στενωπὸν πλέον τῶν δέκα λεπτῶν, ἑκατέρωθεν περιστοιχισμένην ἀπὸ οἴκους, οὓς δύνανται νὰ καταλάβωσιν ἔνοπλοι. Οἱ κάτοικοι τῆς πρωτευούσης τοῦ δήμου τούτου συμπαθοῦντες πρὸς τοὺς ἤδη ἐν τῇ Βουλῇ εὑρισκομένους, τοὺς πέρυσιν ἀποτυχόντας, ἀπεφάσισαν ἐφέτος ν’ ἀποκλείσωσι τοὺς κατοίκους τῶν ἄλλων χωρίων, οἵτινες συμπαθοῦσι περισσότερον ὑπὲρ τῶν ἀποτυχόντων· προέβησαν εἰς προπηλακίσεις πολὺ πρὶν τῶν ἐκλογῶν. Ἐζήτησαν οἱ ἀποτυχόντες ἀπὸ τὸν κύριον νομάρχην τὴν μετάθεσιν τοῦ τόπου τῆς ψηφοφορίας· ἐζήτησαν πρότερον τὴν μετάθεσιν τῆς πρωτευούσης, περὶ ἧς εἶχεν ἐκφρασθῆ τὸ ἐπαρχιακὸν συμβούλιον ἀλλὰ μετὰ ταῦτα περιωρίσθησαν εἰς μόνην τὴν μετάθεσιν τοῦ τόπου τῆς ψηφοφορίας ἀπὸ τὴν θέσιν ἐκείνην εἰς ἄλλην ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ χωρίου· ἀλλ’ ἵνα φθάσουν εἰς τὴν θέσιν ταύτην ἦσαν βιασμένοι νὰ διέλθωσιν ἀπὸ τὰς οἰκίας τὰς ὁποίας ἐφύλαττον ὁπλοφόροι (εἰς τόπον ὅπου δὲν θεωρεῖται ὡραῖον πρᾶγμα ἡ ἐπέμβασις τῆς λόγχης). Οἱ κάτοικοι τῶν ἄλλων χωρίων, ὅσοι ἤθελον νὰ προσέλθωσι διὰ νὰ ψηφοφορήσωσιν, ἀναφέρονται εἰς τὸν νομάρχην προφορικῶς. Ὁ νομάρχης ζητεῖ νὰ τοῦ κάμωσιν ἀναφορὰν ὑπογράφοντες 70, οἱ πλέον ἔγκριτοι. Προσκαλεῖ ὁ νομάρχης τὸ δήμαρχον, κάτοικον τοῦ χωρίου τούτου, καὶ τοῦ κοινοποιεῖ τὴν ἀναφοράν. Ὁ δήμαρχος βλέπων, ὅτι τὸν κατηγοροῦσι καὶ αὐτὸν καὶ τοὺς κατοίκους, δυσαρεστεῖται καὶ πηγαίνει καὶ λέγει εἰς τὸ χωρίον, ὅτι ὕβρισαν καὶ ἡμᾶς καὶ τὰς γυναῖκάς μας. Ὁ τόπος τῆς ψηφοφορίας δὲν μεταφέρεται, καὶ ἔπρεπεν οἱ ψηφοφόροι νὰ διέλθουν ὅλοι τὴν μακρὰν ἐκείνην στενωπὸν τὴν παραφυλασσομένην ὑπὸ ἐρεθισθέντων ὁπλοφόρων. Ὁ νομάρχης Κεφαλληνίας ὑποθέτετε ἴσως, ὅτι δὲν ἔκαμεν ἄλλην μετάθεσιν· ἔκαμεν ὅμως δύω ἄλλας· ἔκαμε τὴν μίαν εἰς τὸν δῆμον Ἄσσου ἀπὸ τοῦ δημοτικοῦ σχολείου εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ἔκαμεν ἄλλην εἰς τὸν δῆμον Ποταμίων. Καλαὶ αἱ μεταθέσεις αὗται ἦσαν ἴσως ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς ψηφοφορίας, ἀλλὰ δὲν ἐνδιεφέροντο οἱ ἀποτυχόντες, ἀλλ’ οἱ ἐπιτυχόντες· ἐκεῖ ὅπου ἐνδιεφέροντο οἱ ἀποτυχόντες ἡ μετάθεσις δὲν ἐγένετο.

§171ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ. Δὲν ἤκουσα τί εἴπατε.

§172ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Εἶπα ὅτι εἰς τὸν δῆμον Ἄσσου μετεφέρθη ὁ τόπος τῆς ψηφοφορίας ἀπὸ τὸ δημοτικὸν σχολεῖον εἰς τὴν ἐκκλησίαν (διάλογοι θορυβώδεις).

§173Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἔνστασις δὲν ὑπάρχει.

§174ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Λυποῦμαι, κύριοι, εἰς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἀπὸ ἐντίμους συναδέλφους, νὰ τοὺς λέγω, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθεῖς. (Ἀναγινώσκει). «Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας τοῦ... κτλ.»

§175Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Περὶ μεταθέσεως, λέγω, δὲν εἶναι ἔνστασις.

§176ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ. Ἡ θέσις δὲν ἤλλαξε ποτέ.

§177ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Διὰ τὴν δημοτικὴν ἐκλογήν;

§178ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ. Ὄχι (θόρυβος).

§179ΠΟΛΛΟΙ. Ἂς παύσουν αἱ διακοπαί.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, κύριοι.

§181ΑΘ. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κατὰ τὸν κανονισμὸν, κ. Πρόεδρε, ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ καλέσητε εἰς τὴν τάξιν τὸν διακόπτοντα, καὶ ὅταν δὲν ὑπακούει, ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὸν καλέσητε εἰς τὴν τάξιν ὀνομαστί.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ κάμνω.

§183ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Τὸ ἀποτέλεσμα εἰς τοὺς τρεῖς τούτους δήμους, κύριοι, Σάμης, Ἄσσου, Πυλαρέων εἶναι ὅτι εἰς τοὺς δύω πρώτους πλειοψηφοῦν οἱ ἀποτυχόντες, εἰς τὸν τελευταῖον, τῶν Πυλαρέων, εἰς τὸν ὁποῖον ἀπεκλείσθησαν οἱ ἄνθρωποι τῶν ἄλλων χωρίων, πλειοψηφοῦν οἱ ἐπιτυχόντες. Τὸ σύνολον δὲ εἰς αὐτοὺς τοὺς τρεῖς δήμους παρουσιάζει μίαν πλειονότητα τῶν ἐπιτυχόντων κατὰ τὴν μεγίστην ἀναλογίαν 134 καὶ κατὰ τὴν μικροτέραν 86, καὶ τοῦτο ἕνεκα τῆς ψηφοφορίας τοῦ δήμου Πυλαρέων. Ὁ δῆμος Δολυχίου μένει, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπλειοψήφησαν πάντοτε οἱ ἐπιτυχόντες· μένει ὁ δῆμος Δολυχίου, εἰς τὸν ὁποῖον, ὅσοι εὑρίσκεσθε ἐδῶ κατὰ τὸ 68, ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἐγένετο προσβολὴ ἐπὶ καλπονοθεύσει, ὄχι ὅπως ἐξέλθουν οἱ κύριοι, ἀλλὰ χωρὶς ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν ἐπιτυχόντων καὶ τῶν ἀποτυχόντων Φλωριᾶ καὶ τῶν ἄλλων. Πλεονάζοντα σφαιρίδια 150 τοῦ ἀφηρέθησαν τότε ἀπὸ τὸ ναὶ τοῦ Ἀντύπα. Ἐπεκυρώθη ἐκείνη ἡ ἐκλογή· ἀλλὰ τὸ πρῶτον παράδειγμα καλπονοθεύσεως εἰς τὰς νήσους ἐκείνας τὸ εἴδομεν γενόμενον εἰς τὸν δῆμον Δολυχίου ὑπὸ τῶν σήμερον ἐπιτυχόντων καὶ κατὰ τῶν ἀποτυχόντων. Εἰς τὰ 1869 πάλιν νέα προσβολὴ καὶ νέα παράπονα ἐκ μέρους τῶν σήμερον ἀποτυχόντων. Κατὰ τὸ 1872, πέρυσιν, οἱ κύριοι σήμερον ἐπιτυχόντες ἔλαβον μίαν μεγίστην καταψήφισιν· καὶ πέρυσιν ἐν τῷ δήμῳ τούτῳ, ἐνῶ συνηγωνίζοντο δύω συνδυασμοί, ὁ τῶν κυρίων Δεστούνη, Δαλλαπόρτα καὶ Ῥοδοθεάτου, καὶ τῶν κυρίων Ἀντύπα, Δάβαρη καὶ Καβαλλιεράτου, εἷς ἕβδομος παρουσιάζεται μόνος, μεμονωμένος, κάτοικος τοῦ δήμου αὐτοῦ, Ἀντύπας καὶ αὐτὸς, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπιῤῥοὴ ἦτον τοιαύτη, ὥστε, καί τοι ἀντετάσσετο κατὰ δύω συνδυασμῶν, ἐξ 600 ψήφων ἔλαβε 480. Ἐφέτος αὐτὸς ὁ τόσον ἰσχυρὸς ἄνθρωπος ὑποστηρίζει τὸν συγγενῆ του Ἀντύπαν καὶ τοὺς ἄλλους, καὶ ἐκ τῶν προηγουμένων, ἐκ τῆς ἱστορίας καὶ ἐκ τῆς προσωπικότητος τοῦ Ἀντύπα τούτου ἐπρομηνύετο ὅτι ὁ δῆμος αὐτὸς ἤθελε παρουσιάσει ἀποτέλεσμα καταπληκτικὸν ὑπὲρ αὐτῶν. Ἀλλὰ τρεῖς ἡμέρας ἔπειτα γίνεται, ἀξιότιμε κύριε Δημητριάδη, τὸ μεσονύκτιον, εἰς τὰς 4½ ὥρας (τὸ λέγουν τὰ πρακτικὰ τῆς ἐπιτροπῆς) ἄνευ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἀποτυχόντων, ἄνευ τῶν ὑποψηφίων, γίνεται ἡ διαλογὴ τοῦ δήμου τούτου. Εἶναι φυσικώτατον, λέγει ὁ κύριος Δημητριάδης, τὸ ἐγγυήθησαν οἱ ἐπιτυχόντες ὅτι τοῦτο ἐγένετο διότι ὁ νομάρχης ἔδωκε τὸ ἔγγραφον τὸ πρὸς τὸν ἀντιπρόσωπόν του, εἰς τὸν κύριον Φλωριᾶν, ἕνα τῶν ἀποτυχόντων, ὁ δὲ Φλωριᾶς τὸ ἔβαλεν εἰς τὴν τσέπην του καὶ τὸ ἐκράτησεν ἕως οὗ ἐγνώσθησαν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἄλλων δήμων, διὰ νὰ γεννηθῇ ἔνστασις κατὰ τῆς ἐκλογῆς. Ὁ Φλωριᾶς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπλειοψήφησε πάντοτε καὶ ἐφέτος εἶχε καὶ τὴν ὑποστήριξιν τοῦ Δ. Ἀντύπα, τοῦ πέρυσιν ἀπὸ 600 ψήφους λαβόντος μόνου κατέναντι δύω συνδυασμῶν, 480, ἔβαλε, λέγει, τὸ ἔγγραφον εἰς τὴν τσέπην του καὶ τὸ ἐκράτησεν· ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Ἂς διευκρινίσω, κύριοι, πρότερον τὰ γεγονότα. Ἐπαρχία Σάμης, δῆμος Δολυχίου. Πρακτικὰ τῆς ἐκλογῆς. Τί προκύπτει ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς ἐπιτροπῆς; Τὴν 30ην Ἰανουαρίου ἐτελείωσεν, ὡς γνωρίζομεν, ἡ ψηφοφορία. Ἡ ἐπιτροπὴ κάμνει ἓν πρακτικὸν καὶ λέγει (ἀναγινώσκει). «Τὴν τριακοστὴν (30) Ἰανουαρίου, ἡμέραν Τρίτην, ὥραν 5 μετὰ μεσημβρίαν τοῦ ἔτους 1873 ἡ ἐφορευτικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ δήμου Δολυχίου, συγκειμένη κλπ... Ἔχουσα ἡ ἐπιτροπὴ ἀνὰ χεῖρας ὡρολόγιον σύμφωνον μὲ ἐκεῖνο τῶν ἀντιπροσώπων, ἀφοῦ διὰ τοῦ κήρυκος ἐκήρυξεν, ὅστις θέλει νὰ ἔλθῃ νὰ ψηφίσῃ, ἐπανειλημμένως, καὶ οὐδεὶς ἐπαρουσιάσθη, οὔσης τῆς πέμπτης ὥρας κατὰ τὸ πρόγραμμα, ἐκήρυξε διὰ τοῦ διαγγελ. Δημητρίου Βασιλάτου περαιωμένην τὴν ψηφοφορίαν· ὅλοι οἱ ψηφίσαντες εἶναι τὸν ἀριθμὸν πεντακόσιοι ἐννενήκοντα εἷς (591)· ἡ ὥρα πέμπτη Μ. Μ. τῆς τετάρτης ἡμέρας τῆς ψηφοφορίας παρῆλθε, καὶ μόλον ὅτι κατὰ τὸ πρόγραμμα τοῦ κ. δημάρχου ἐξεπεραιώθη ἡ ἐκλογὴ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ὡς μνημονεύει τὸ 57 ἄρθρον τοῦ Ζ. Κεφαλαίου περὶ διαλογῆς τῶν ψήφων, δὲν ἐπαρουσιάσθη ἄχρις ὥρας εἰς τὸν τόπον τῆς διαλογῆς διὰ τὴν διαλογὴν τῶν ἐν ταῖς κάλπαις ψήφων. Ἡ ἐπιτροπὴ νομίζει ἀπαραίτητον καθῆκόν της πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν καλπῶν νὰ σφραγίσῃ διὰ περιτυλίγματος τὸ περιέχον τὰς κάλπας κυβώτιον καὶ σφραγίσῃ αὐτὸ διὰ τῶν σφραγίδων ἑνὸς μέλους τῆς ἐπιτροπῆς ὑπὸ τὰ στοιχ. Χ. Ν. Β. καὶ τοῦ ἀντιπροσώπου Παναγῆ Νικολάου Ἀντύπα ὑπὸ τὰ στοιχ. Ρ. Α, εἰδοποιήσαντες συνάμα τὸ ἔκτακτον συμβὰν εἰς τὴν προϊσταμένην διοικητικὴν ἀρχὴν καὶ ὑποσημειοῦμαι. Ἡ ἐπιτροπὴ Γεράσιμος Ῥαυτόπουλος, Ἰωάννης Βεϊνέζης, Γεώργιος Ἀντύπας, Ἀντώνιος Ἀντύπας, Χ. Βασιλάτος. Οἱ ἀντιπρόσωποι Ἰωάννης Μπενέζης, Παναγῆς Π. Ἀντύπας, Γεράσιμος Σ. Καβαδίας, Γεράσιμος Κούδαρης.

§184Δ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ εἶναι φίλη τῶν ἀποτυχόντων;

§185ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ὄχι· εἰς τὴν ἐπιτροπὴν αὐτὴν δὲν ὑπῆρχε παρὰ εἷς φίλος τῶν ἀποτυχόντων, ἕνας Ι. Βεϊνέζης, ὁ ὁποῖος εἶναι κωφός. Παρουσιάσθη αὐτὸς ὁ δύστυχος, ὁ Γεώργιος Μουκάκος, ἐνώπιον τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ἔχει ἔγγραφον παρὰ τοῦ κυρίου νομάρχου ὅπως ἀντιπροσωπεύσῃ αὐτὸν εἰς τὴν διαλογήν. Ἀφοῦ σᾶς εἶπον τοῦτο, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἀπὸ τὰ ἔγγραφα τῆς ἐπιτροπῆς, θέλετε νὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ τὴν διαλογήν; «Δύω Φεβρουαρίου 1873, ἡμέραν Παρασκευὴν, ὥραν 4½ Π. Μ. κηρυχθείσης κτλ. ἔκαμαν τὴν διαλογήν.» Ἰδοὺ τὶ ἔτρεξεν εἰς ὅλα αὐτὰ, καὶ τώρα θὰ ἰδῆτε τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα. Ὁ κύριος νομάρχης δίδει πράγματι εἰς τὸν Γ. Φλωριᾶν τὸ ἔγγραφον πρὸς τὸν ἀντιπρόσωπον, τὸν ὁποῖον διορίζει νὰ παρασταθῇ εἰς τὸν δῆμον Δολυχίου· αὐτὸς ἦτον ἕνας ὑποτελώνης ἁγίας Εὐθυμίας. Ὁ κύριος Φλωριᾶς πηγαίνει καὶ δὲν εὑρίσκει τὸν ὑποτελώνην τῆς Ἁγίας Εὐθυμίας, διότι ἦτο εἰς Ἀργοστόλιον. Μὴ εὑρὼν τὸν ὑποτελώνην στέλλει ἀμέσως τὸ ἔγγραφον εἰς τὸν νομάρχην καὶ τοῦ λέγει· κύριε νομάρχα, ἐδῶ δὲν εἶναι ὁ ὑποτελώνης, καὶ τὸ στέλλει τὴν 28ην. Ὁ νομάρχης στέλλει δεύτερον, ὁ ὁποῖος κινεῖ μὲ ἅμαξαν, διότι ὁ δρόμος ἀπὸ Ἀργοστόλιον εἰς Φισκάρδον εἶναι, νομίζω, ὄχι δέκα ἀλλὰ 7 μόνον ὥρας, καὶ εἶναι δρόμος ἁμαξωτὸς, ἁμαξωτότατος, καθὼς εἶναι οἱ δρόμοι εἰς Κεφαλληνίαν καὶ εἰς ἄλλας νήσους.

§186ΛΟΥΝΤΖΗΣ. Ἦσαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι πλέον.

§187ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐκεῖνος διατηρεῖται ἐν καλῇ καταστάσει, ἡ ἅμαξα ἠμπορεῖ νὰ δουλεύσῃ· ὁ κύριος, ὁ ὁποῖος ἐπῆγεν ἐκεῖ, δὲν εἶχεν οὔτε ποταμοὺς νὰ διέλθῃ, οὔτε φάραγγας ν’ ἀπαντήσῃ, οὔτε λῃστὰς νὰ φοβηθῇ. Ἐν τῇ κλειστῇ ἁμάξῃ, ἀφοῦ ἔφθασεν εἰς τὰ Δηλινάτα, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε ὅσοι γνωρίζετε τὴν Κεφαλληνίαν, διότι φαίνονται ἀπὸ τὴν πόλιν, ἐπιστρέφει, διότι ἐφοβήθη διὰ τὴν ζωήν του. Παρέρχεται ἡ ἡμέρα ἐκείνη, γίνεται δεύτερον ἔγγραφον καὶ στέλλεται πρὸς τὸν εἰρηνοδίκην Ἄσσου· ἐν τούτοις ὁ ὑποτελώνης οὗτος Μουκάκος ἦλθεν εἰς τὸ χωρίον αὐτὸ τῆς Πυλάρου δι’ ὑπόθεσίν του, καὶ ἀναδέχεται ὁ Ἀντύπας νὰ τὸ ἀποδείξῃ καὶ τοῦτο ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, ὅτι ἐρχόμενος εἰς τὸ χωρίον αὐτὸ Φισκάρδον, τὸ ὁποῖον σύγκειται μόνον ἀπὸ 15–20 οἰκογενείας, ἡ δημοτικὴ ἀρχὴ τὸν ἐβίαζε νὰ παρουσιασθῇ ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς νὰ κάμῃ τὴν διαλογήν. Ἔπρεπεν ἡ διαλογὴ τοῦ δήμου Δολυχίου νὰ δείξῃ, ὅτι δὲν ταράττει τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἄλλων δήμων, τὸ ὁποῖον ἦτον ὑπὲρ τῶν ἐπιτυχόντων, καὶ τὴν ἔκαμον πολὺ ἔξυπνον τὴν καλπονόθευσιν, διότι ἡ διαφορὰ τῶν ψήφων δὲν ἦτο μεγάλη. Κάποιος ἐκ τῶν ἐντίμων συναδέλφων ἔλεγε προτήτερα, ὅτι αὐτὸς, ἐὰν ἐκαλπονόθευεν, ἤθελε βάλει ὅλας τὰς ψήφους μέσα· τότε ὅμως θὰ ἦτο πολὺ χονδρὴ ἡ καλπονόθευσις. Διὰ νὰ γείνῃ λοιπὸν αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἀνοίξουν αἱ κάλπαι χωρὶς νὰ ᾖναι οἱ ἀντιπρόσωποι οἱ ἀντίθετοι, εἰ δυνατὸν δὲ, νὰ μὴν ᾖναι καὶ ἕνας τακτικὸς ἀντιπρόσωπος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς. Πηγαίνει ὁ Μουκάκος εἰς τὸ χωρίον αὐτὸ, ἡ δημοτικὴ ἀρχὴ προσπαθεῖ νὰ τὸν πείσῃ νὰ παρασταθῇ, αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται τὴν εὐθύνην του, λέγει, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ κάμω. Μοῦ εἶπεν ὁ κύριος Ἀντύπας (ὅστις ἀναδέχεται καὶ τοῦτο νὰ ἀποδείξῃ), ὅτι ἐφυλάκισαν τοῦ Μουκάκου τὸν ἄνθρωπόν του, τοῦ ἐπῆραν τὸ ζῶόν του. Ἐπὶ τέλους πηγαίνουν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ λέγουν, ἦλθεν ὁ Μουκάκος ἀπὸ τὴν ἁγίαν Εὐθυμίαν, καὶ εἶναι ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, προσκαλέσατέ τον. Βλέπει τὴν πρόσκλησιν ὁ ἄνθρωπος, παρουσιάζεται καὶ λέγει, δὲν εἶμαι ἐγώ· ὁ εἰρηνοδίκης, ὁ ὁποῖος διωρίσθη ἀντιπρόσωπος, ἐπῆγεν ἀπὸ τὴν Ἄσσον εἰς τὸ Φισκάρδον· 3 ὥρας ἀπέχει ἡ Ἄσσος ἀπὸ τὸ Φισκάρδον· εἰς τὴν Ἄσσον κατοικεῖ ὁ ὑποψήφιος ὁ ἀποτυχὼν Ἀντύπας. Ἀναχωρεῖ ὁ εἰρηνοδίκης τὸ μεσονύκτιον. Μεγάλη ὑπόθεσις ἦτο νὰ εἴπῃ τοῦ ὑποψηφίου, ξύπνα, διότι ἔλαβα διαταγὴν νὰ ἀνοίξω τὰς κάλπας; Πηγαίνει εἰς Φισκάρδον, ὅπου παρέμενον δύω ἀντιπρόσωποι τῶν ἀποτυχόντων· ἦσαν πλησίον εἰς τὸν τόπον τῆς διαλογῆς, διότι ἐκουράσθησαν ἐπὶ τέλους οἱ ἄνθρωποι, καὶ ἀφοῦ ἐσφράγισαν τὰς κάλπας ἀπῆλθον νὰ κοιμηθῶσι· δὲν ἐφαντάσθησαν ὅτι θὰ ἀνοίξουν τὰς κάλπας χωρὶς νὰ ᾖναι παρόντες. Ὁ εἰρηνοδίκης δὲν τοὺς ἐξυπνᾷ. Ἦσαν 3 ὧραι μετὰ τὸ μεσονύκτιον. Καὶ ἀφοῦ ἐπὶ 3 ἡμέρας ἐβραδύνατε, διατί δὲν περιεμείνατε 2 ἢ 3 ὥρας ἕως οὗ ἔλθουν οἱ ἀντιπρόσωποι οἱ ἀντίθετοι διὰ νὰ ἀρθῇ πᾶσα ὑπόνοια;

§188ΣΑΡΑΒΑΣ. Βεβαιοῦται, ὅτι εἰς τὰς 3½ ἔγεινεν ἡ διαλογή;

§189ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Μάλιστα. Ἐδῶ εἶναι τὰ πρακτικά. Ὁ δὲ ὑποτελώνης Μουκάκος (τώρα μοῦ ἔρχεται αὐτὴ ἡ σημείωσις, ἐγὼ δὲν ἐγγυῶμαι περὶ τούτου τίποτε)· ὁ Μουκάκος, ὁ ὁποῖος ἠρνήθη ν’ ἀνοίξῃ τὰς κάλπας ἄνευ διαταγῆς, αὐτὸς ὁ ἀτυχὴς, διότι ἐστάθη τίμιος, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν παύεται. Τὸν ὑποτελώνην Μουκάκον τὸν ἔπαυσεν ὁ κ. Δεστούνης πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος, διότι ὑπῆγεν εἰς τὸ Δολύχιον δι’ ὑπηρεσίαν του καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ χρησιμεύσῃ ὡς μέσον ν’ ἀνοιχθῶσιν αἱ κάλπαι παρανόμως.

§190ΜΙΛΗΣΗΣ. Κύριε Λομβάρδε, παρακαλῶ, κάμετέ μοι μίαν χάριν, νὰ μοὶ εἰπῆτε τὰ περυσινὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐκλογῆς.

§191ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Τὰ περυσινὰ ἀποτελέσματα εἶναι, ὅτι πέρυσιν εἴχομεν ἄλλους ἐπιτυχόντας, τοὺς νῦν ἀποτυχόντας. Νὰ σᾶς ἀναγνώσω μόνον τὸ ἔγγραφον τοῦ νομάρχου καὶ παύω ἀμέσως, διότι θέλω νὰ ὑπερασπίσω τὴν ὑπόληψιν τοῦ φίλου μου κ. Φλωριᾶ, καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ἐκράτησε τὸ ἔγγραφον ἐπάνω του, ὡς εἶπον (ἀναγινώσκει). Ἀριθ. Δ. Υ.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ

Δηλοποιεῖ ὅτι, Γενομένης σήμερον τῆς κατὰ τὸ ἄρθρ. 58 τοῦ νόμου περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν γενικῆς διαλογῆς τῶν ψήφων τῆς ἐπαρχίας Σάμης, ἀνεδείχθησαν ὡς βουλευταὶ σχετικῶς πλειοψηφήσαντες ἐπὶ ψηφοφορησάντων ἐν ὅλῳ 3508 ἐκλογέων οἱ κύριοι·

οἵτινες καὶ ἀνακηρύσσονται βουλευταὶ τῆς ἐπαρχίας Σάμης. Ἐπέλαχον δὲ οἱ κύριοι· Ἄννινος Καβαλλιεράτος Ἰωάννης Γεώργιος Φλωριᾶς καὶ Ἀντύπας Εὐαγγελινός. Ἐν Σάμῃ Αἰγιαλοῦ, τὴν 3 Φεβρουαρίου 1873. Ὁ ἀναπληρῶν τὸν Νομάρχην

γραμματεὺς

Α. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ.

Τέλος πάντων ὁ εἰρηνοδίκης, ὁ ὁποῖος ἔφυγε μεσάνυκτα ἀπὸ τὴν Ἄσσον καὶ ἔφθασε 4½ εἰς Δολύχιον, ἐνήργησε τὴν διαλογὴν παρόντων μόνον τῶν ἀξιοτίμων κυρίων ἐπιτυχόντων. Ἀλλὰ, κύριοι, εἰς τὰς 4½ ὥρας ἐπρότεινε νὰ γείνῃ ἡ διαλογὴ, καὶ δὲν ἐπεβάλετε σεῖς εἰς τὸν ἀντιπρόσωπον αὐτὸν νὰ σταματήσῃ ἕως νὰ ἐξημερώσῃ διὰ νὰ ἔλθουν οἱ ἄλλοι; Δύω ἢ τριῶν ὡρῶν ἀναβολὴ ἐπρόκειτο, ἀφοῦ εἶχεν ἤδη ἀναβληθῆ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας. Σᾶς παρακαλῶ, ἐὰν τοιοῦτον προηγούμενον νοθεύσεως τῶν ἐκλογῶν θελήσετε νὰ καθιερώσητε, ποῖος θὰ ἠμπορέσῃ πλέον νὰ ᾖναι ἀσφαλής; Ἐὰν ἐπικυρώσητε τὴν ἐκλογὴν αὐτὴν, καὶ αὔριον ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ εἰς πᾶσαν ἐπαρχίαν βραδύνῃ τοιουτοτρόπως νὰ σᾶς κάμῃ τὴν διαλογὴν εἰς ἕνα δῆμον καὶ στέλλῃ κρύφα, ἐνῷ σεῖς κοιμᾶσθε, ἕνα λεγόμενον ἀντιπρόσωπόν της καὶ ἀνοίγῃ τὰς κάλπας καὶ μόνη μετρᾷ, ποῖος θὰ ᾖναι πλέον βέβαιος διὰ τὴν ἐκλογήν του; Σᾶς ἐξέθεσα τὰ πράγματα, κάμετε ὅ,τι θέλετε. Προτείνω τὴν ἀκύρωσιν τῆς ὅλης ἐκλογῆς.

§192ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Μολονότι, κύριοι βουλευταὶ, κατεδίκασα ἐμαυτὸν ἐν σιγῇ διαρκουσῶν τῶν ἐξελέγξεων, ἠναγκάσθην οὐχ ἧττον νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ νὰ εἴπω δύω λέξεις περὶ τῆς ἐκλογῆς Σάμης, διότι εἰς τοῦτο μ’ ἐπροκάλεσεν ἡ ὅλως ἄδικος ἐπίθεσις τοῦ προλαλήσαντος κατὰ τῆς ἐκλογῆς ταύτης, τοῦ προλαλήσαντος, κύριοι βουλευταὶ, ὅστις ὕψωσε τὴν φωνήν του ὑπὲρ τῆς νομιμότητος πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν καὶ τὸν ὁποῖον ἤλπιζον νὰ ἴδω ἀναβαίνοντα τὸ βῆμα τοῦτο καὶ ζητοῦντα τὴν ἀκύρωσιν ἄλλων ἐκλογῶν, αἱ ὁποῖαι προηγήθησαν τῆς ἐκλογῆς Σάμης καὶ οὐχ ἧττον ἐπεκυρώθησαν ἔτι καὶ σήμερον.

§193ΤΙΝΕΣ. Ποῖαι εἶναι αἱ ἐκλογαί;

§194ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Θὰ τὸ ἀκούσετε. Δύω λόγους, κύριοι βουλευταὶ, ἀνέφερεν ἰδίως ὁ προλαλήσας, ὅπως ὑποστηρίξῃ τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς, τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν· ὁ μὲν ἀφορᾷ εἰς τὴν βουλευτικὴν ἱκανότητα τοῦ κυρίου Κοκκίνου, ὁ δὲ ἀφορᾷ εἰς τὴν διαλογὴν ἑνὸς τῶν δήμων τῆς ἐπαρχίας, ἡ ὁποία δὲν ἐγένετο ἐντὸς τῆς νομίμου προθεσμίας. Ὁ προλαλήσας, κύριοι βουλευταὶ, ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τοῦ βουλευτοῦ Σάμης εἶναι ἄκυρος, διότι δὲν εἶναι ἐκ τῆς ἐπαρχίας ἐξ ἧς ἐξελέχθη, οὔτε ἐγκατεστημένος ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ταύτῃ. Ὁ κύριος Κόκκινος, κύριοι, κατὰ τὴν ὁμολογίαν αὐτοῦ τοῦ προλαλήσαντος, εἶναι ἐκ Κεφαλληνίας· σᾶς ἀνέγνωσεν ἔγγραφόν τι, ἐκ τοῦ ὁποίου τρανῶς ἐξάγεται ὅτι ὁ κ. Κόκκινος εἶναι Κεφαλλήν. Εἶναι ἐκ Κεφαλληνίας καὶ δὲν εἶναι ἐκ τῆς ἐπαρχίας ἐξ ἧς ἐξελέχθη; Ἰδού, κύριοι, τὸ νομικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται εἰς τὰς σκέψεις σας· καὶ εἰ μὲν, κύριοι, ἐπρόκειτο περὶ τῶν παλαιῶν ἐπαρχιῶν, τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κυρίου Λομβάρδου ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου βεβαίως θὰ ἦσαν ἰσχυρὰ, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῶν νέων ἐπαρχιῶν, πρόκειται περὶ τῆς Ἑπτανήσου, περὶ ἐπαρχίας τουτέστιν, ἥτις ἀνήκει εἰς τὴν Ἑπτάνησον. Γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη τοῦ Συντάγματος ἐγένετο μετὰ τὴν ἕνωσιν, γνωρίζετε ἐπίσης, ὅτι μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ ἀκολούθως καὶ ἐν Κερκύρᾳ καὶ ἐν Κεφαλληνίᾳ δὲν ὑπῆρχον διαιρέσεις ἐκλογικαί· μία ἐπαρχία ἐθεωρεῖτο ἡ Κεφαλληνία, ὡς μία ἐπαρχία ἐθεωρεῖτο καὶ ἡ Κέρκυρα. Πολιτικὴ ἀνάγκη, κύριοι, προεκάλεσε τὸ μέτρον τῆς διαιρέσεως τῆς τε νήσου Κερκύρας καὶ τῆς Κεφαλληνίας εἰς ἐπαρχίας, καὶ ἡ ἔκφρασις αὕτη δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν τῶν παλαιῶν ἐπαρχιῶν τοῦ βασιλείου, διότι σημαίνει μόνον ἐκλογικὴν περιφέρειαν. Ὅταν, κύριοι, ἐδημοσιεύθησαν τὰ διατάγματα τὰ διαιρέσαντα εἰς ἐκλογικὰς περιφερείας καὶ τὴν νῆσον Κέρκυραν καὶ τὴν νῆσον Κεφαλληνίαν, δὲν ὑπεχρέωσαν τοὺς πολίτας ἵνα ὁρίσωσι τὴν περιφέρειαν τὴν ἐκλογικὴν, εἰς ἣν ἐνόουν νὰ ἐνασκήσωσι τὰ πολιτικά των δικαιώματα, καὶ δὲν ὑπεχρεώθησαν εἰς τοῦτο, διότι δὲν ἠδύνατο νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ οὐδενὸς ἐξ ἡμῶν τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχομεν κεκτημένον τοῦ νὰ ἐκλεγώμεθα εἰς οἱανδήποτε ἐκ τῶν ἐκλογικῶν τούτων περιφερειῶν. Διὰ τοῦτο, κύριοι, κατὰ τὰ διατάγματα ταῦτα, εἷς ἕκαστος ἐξ ἡμῶν κατ’ ἀρέσκειαν δύναται νὰ ψηφισθῇ εἰς οἱανδήποτε τῶν ἐκλογικῶν περιφερειῶν τῆς νήσου του, ἀρκεῖ νὰ ἔχῃ κτήματα εἰς μίαν ἐκ τῶν ἐκλογικῶν τούτων περιφερειῶν (θόρυβος). Ποῖος νόμος, κύριοι, ἀφῄρεσεν ἀφ’ ἡμῶν τὸ κεκτημένον τοῦτο δικαίωμα; πολλῷ δὲ μᾶλλον δὲν δύναται νὰ ἀφαιρέσῃ τὸ κεκτημένον τοῦτο δικαίωμα ὁ νόμος ἀπὸ τὰς σεβαστὰς ἐκείνας οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι προσέφεραν τὴν ὑπηρεσίαν των εἰς τὸν ἱερὸν ἀγῶνα τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Ἑλλάδος καὶ αἱ ὁποῖαι τυγχάνουσιν ἤδη ἕνεκα τούτου μακρὰν τῶν ἐκλογικῶν τούτων περιφερειῶν.

§195Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι νομικόν.

§196ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Δὲν εἶπεν ὁ νόμος, ὅτι ὀφείλομεν ἐντὸς προθεσμίας ἀνατρεπτικῆς νὰ δηλώσωμεν ὅτι θέλομεν νὰ ἐκλεγώμεθα ἀπὸ τὴν δεῖνα ἐπαρχίαν, ὅταν κατερχόμεθα ὅπως ψηφισθῶμεν. Ἰδοὺ, κ. Ῥάλλη, τὸ ζήτημα τὸ νομικόν· δὲν ἦτον ἠναγκασμένος ὁ βουλευτὴς Σάμης κ. Κόκκινος εἰς τοῦτο, ὁ ὁποῖος ἀνήκει μάλιστα εἰς οἰκογένειαν, ἥτις ἔχει ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀγῶνα.

§197Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Πολὺ καλὰ (θόρυβος).

§198Α. ΠΕΤΣΑΛΗΣ. Δὲν ἔχομεν τίτλους εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§199ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Καὶ ἕνεκα τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων ἐτύγχανε μακρὰν τῆς ἐκλογικῆς περιφερείας, ἀπὸ τῆς ὁποίας ἠδύνατο νὰ ἐκλεχθῇ, ἐν ᾧ ἔχει ἐν τῇ περιφερείᾳ ταύτῃ κτήματα· οὐδεμία ἄρα ἀμφιβολία....

§200Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω κτήματα εἰς τὴν Ἀβυσσινίαν, δὲν θὰ εἴπῃ ὅτι δύναμαι νὰ ἐκλεχθῶ ἀπὸ ἐκεῖ.

§201ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Οὐδεμία ἄρα ἀμφιβολία, ὅτι ἀφοῦ εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι ὁ κ. Κόκκινος εἶναι Κεφαλλὴν καὶ ἐγεννήθη μάλιστα ἐν Κεφαλληνίᾳ, ὅτι κύριος Κόκκινος ἔχει κτήματα εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἀφ’ ἧς ἐξελέχθη, οὐδεμία ἀμφιβολία ἐναπομένει, κύριοι, ὅτι ἠδύνατο νὰ ἐκλεχθῇ ἐκ τῆς ἐπαρχίας ταύτης καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ ἀνικανότης, τὴν ὁποίαν ἠθέλησεν ὁ κ. Λομβάρδος νὰ ὑποστηρίξῃ πρὸς ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς αὐτῆς. Ὁ προλαλήσας, κύριοι, ἀφοῦ ἀνέφερε διάφορα περιστατικὰ, σᾶς εἶπεν ὅτι ἡ ἐκλογὴ ἑνὸς δήμου εἶναι ἄκυρος, διότι ἡ διαλογὴ δὲν ἔγεινεν ἐμπροθέσμως. Πραγματικῶς, κύριοι βουλευταὶ, ἡ διαλογὴ ἐν τῷ δήμῳ, περὶ τοῦ ὁποίου ἀνέφερεν ὁ προλαλήσας, δὲν ἐγένετο ἐμπροθέσμως, δὲν ἐγένετο εἰς τὴν ὥραν, εἰς τὴν στιγμὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ βουλευτικὸς νόμος ὁρίζει· ἀλλ’ ἐρωτῶ ὑμᾶς, εἶναι ἄκυρος ἐκλογή τις οἱουδήποτε δήμου διὰ τὸ μόνον περιστατικὸν, ὅτι ἡ διαλογὴ δὲν ἐγένετο ἐν ᾗ στιγμῇ ὁ νόμος ὁρίζει; Πλεῖστα ὅσα περιστατικὰ δύνανται νὰ συντελέσωσι, κύριοι, ἵνα ἡ διαλογὴ ἑνὸς οἱουδήποτε ἐκλογικοῦ τμήματος γείνῃ εἰς ὥραν διάφορον ἐκείνης τὴν ὁποίαν ὁ νόμος ὁρίζει. Ἐὰν, κύριοι βουλευταὶ, καθ’ ἣν στιγμὴν πρόκειται νὰ γείνῃ ἡ διαλογὴ ἐπέρχεται σπουδαία ῥῆξις καὶ τὰ μέλη τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς σφραγίζουσι τὰς κάλπας καὶ περιμένουσι νὰ παρέλθῃ ἡ ῥῆξις, ἀκολούθως δὲ προβαίνουσιν εἰς τὴν διαλογὴν, εἶναι διὰ τοῦτο ἄκυρος ἡ διαλογὴ, ἥτις θὰ γείνῃ μετὰ τὴν ῥῆξιν, ἥτις δυνατὸν νὰ διαρκέσῃ ὥρας καὶ ἡμέρας ὁλοκλήρους; Πρέπει, κύριοι βουλευταὶ, νὰ πείσωμεν ἡμᾶς αὐτοὺς ἐκ περιστατικῶν, τὰ ὁποῖα νὰ ἀποδεικνύωνται, ὅτι ἡ διαλογὴ δὲν ἐγένετο ἐγκαίρως ἀπὸ σκοποῦ, ὅπως προβῶσιν οἱ ἐπιτυχόντες εἰς καλπονόθευσιν· τότε ἠδυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι εἶναι ἄκυρος ἡ διαλογὴ καὶ ἑπομένως ἄκυρος ἡ ἐκλογὴ τοῦ δήμου, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ διαλογὴ ἐγένετο εἰς ἄλλην παρὰ τὴν ὡρισμένην ὑπὸ τοῦ νόμου ὥραν. Ἐνταῦθα ὅμως ἀποδεικνύεται τρανῶς, ὅτι λόγοι ἀνεξάρτητοι ὅλως τῆς θελήσεως τῶν ἐπιτυχόντων βουλευτῶν, ἀνεξάρτητοι τῆς θελήσεως τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς ἠνάγκασαν αὐτὴν νὰ προβῇ μετὰ δύω, τρεῖς, ἔστω καὶ τέσσαρας ἡμέρας εἰς τὴν διαλογὴν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω, κύριοι, πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ ὅτι λόγοι ὅλως ἀνεξάρτητοι τῆς θελήσεως τῶν ἐπιτυχόντων βουλευτῶν ἠνάγκασαν εἰς τοῦτο τὴν ἐπιτροπὴν, θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἔγγραφον τοῦ ἀξιοτίμου νομάρχου Κεφαλληνίας, ἀνδρὸς ἀκεραίου χαρακτῆρος καὶ τιμιότητος, ἀνδρὸς γνωστοῦ ἐν ὅλῃ τῇ Ἑπτανήσῳ καὶ τῇ λοιπῇ Ἑλλάδι, ἀνδρὸς περὶ τῆς ἀκεραιότητος καὶ ὑπολήψεως τοῦ ὁποίου ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ τοῦ προλαλήσαντος κυρίου Λομβάρδου, ὁ ὁποῖος πιστεύω ὅτι ἀκολουθεῖ ἔχων οἵαν εἶχεν ἐπὶ προστασίας περὶ τοῦ κυρίου Βερικίου γνώμην.

§202ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρθη τὸ ὄνομα τοῦ Νομάρχου, σᾶς λέγω ὅτι δὲν ὑπετέθη τοιοῦτόν τι καὶ δὲν θέτει κανεὶς εἰς ἀμφιβολίαν τὴν ὑπόληψίν του· μάλιστα ὅταν ἤκουον νὰ τὸν ἐπαινῆτε, ἠθέλησα νὰ σᾶς διακόψω διὰ νὰ σᾶς εἴπω, τίς ψέγει τὸν Ἡρακλέα, ἀλλὰ δὲν ἕπεται ἐκ τούτου ὅτι δὲν ἠδύνατο καὶ νὰ ἀπατηθῇ.

§203ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Ἀνέφερα, κύριοι, ταῦτα περὶ τοῦ ἀξιοτίμου νομάρχου Κεφαλληνίας, διότι ὁ κ. Λομβάρδος μὲ χλευασμὸν ἀνέγνωσεν ἔκφρασίν τινα τοῦ ἐγγράφου· καὶ ὡς σᾶς εἶπον, ἐγὼ δὲν ἐρείδομαι εἰς ἐπιστολὰς καὶ σημειώσεις αἱ ὁποῖαι ἔρχονται ἀπὸ ἰδιώτας καὶ ἀγνώστους· ἐγὼ ἐρείδομαι εἰς ἐπίσημα ἔγγραφα. Ἡ ἀνάγνωσις τούτου τοῦ ἐγγράφου ἀρκεῖ ὅπως πείσῃ ἕκαστον ἐξ ὑμῶν περὶ τῆς ἀληθείας, ὅτι λόγοι ἀνεξάρτητοι τῆς θελήσεως τῶν βουλευτῶν ἐπέφεραν τὸ ἄτοπον ἐκεῖνο. Ὁ κ. νομάρχης ἐν τῷ ἐγγράφῳ του, τὸ ὁποῖον δὲν θέλω τὸ ἀναγνώσει, διότι τὸ ἀνέγνωσεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας, ἐν τῷ ἐγγράφῳ του ἀναφέρει, ὅτι ἡ ἐκλογὴ ἐκείνη ἐγένετο ἐν πλήρει τάξει καὶ ἡσυχίᾳ, καὶ ὅτι ὡς ἐκ τῆς βραδύτητος τῆς διαλογῆς οὐδὲν ἄτοπον ἐπῆλθε· καὶ ἴσα ἴσα γράφω ταῦτα, λέγει ἐν τῷ ἐγγράφῳ του ὁ ἀξιότιμος νομάρχης Κεφαλληνίας, διὰ νὰ μὴ πιστεύσῃ τις τὸ ἐναντίον, διὰ νὰ μὴ ὑποληφθῇ, ὅτι ἡ βραδύτης ἐπῆλθεν ἐξ ἄλλων λόγων. Διηγεῖται τὰ λαβόντα χώραν ἐν τῷ ἐγγράφῳ του, καὶ σᾶς λέγει ὅτι ἐνεχείρισε τὸ ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου διωρίσθη ὁ ἀντιπρόσωπός του ὅπως ἐνεργήσῃ τὴν διαλογὴν, εἰς τὸν ὑποψήφιον Φλωριᾶν. Δὲν ἀρνοῦμαι τὴν τιμιότητα καὶ τὴν ἀξιοπιστίαν τοῦ φίλου μου κ. Φλωριᾶ· τὸ ἀληθὲς εἶναι ὅ,τι καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ, ὅτι ἔλαβε καὶ ἐπέστρεψε τὸ ἔγγραφον χωρὶς οὔτε νὰ τὸ δώσῃ, οὔτε νὰ τὸ στείλῃ εἰς τὸν ὑπάλληλον, ὅστις ἔπρεπε νὰ τὸ λάβῃ. Ἐπεστράφη τὸ ἔγγραφον καὶ ἐδέησε νὰ διορισθῇ ἄλλος ὑπάλληλος ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς. Ὁ δῆμος αὐτὸς, κύριοι, ἀπέχει μακρὰν τῆς πρωτευούσης δέκα ὅλας ὥρας καὶ ἐν τῷ ἐγγράφῳ του ἀναφέρει ὁ νομάρχης, κ. Λομβάρδε, ὅτι ὁ καιρὸς ἦτο τρικυμιώδης. Δὲν ἐννοεῖ, ὅτι δὲν ἠδύνατο καὶ διὰ ξηρᾶς ν’ ἀπέλθῃ τις ἐκεῖσε, ἀλλ’ ὅτι ὁ καιρὸς ἔφερε δυσκολίας εἰς τὴν μετάβασιν καὶ ἑπομένως βραδύτητα· καὶ εἶναι ὁμολογουμένη ἀλήθεια, ὅτι κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἐκλογῶν ὁ καιρὸς ἐμπόδισε τὴν συγκοινωνίαν, καὶ μολονότι ἐν Ἑπτανήσῳ ὑπάρχουσιν ἁμαξωταὶ ὁδοὶ, δὲν ἠδύναντο νὰ ἀπέλθωσιν ἀπὸ τὴν πόλιν εἰς τὰ χωρία τῆς ἐξοχῆς οἱ ψηφοφόροι. Ἡ ἔκφρασις λοιπὸν, ἡ ὁποία ἐπέστησε τὴν προσοχὴν τοῦ προλαλήσαντος, ἡ ἐν τῷ ἐγγράφῳ τοῦ νομάρχου ἐνδιαλαμβανομένη, δὲν εἶναι ἀρκετὴ, κύριοι, ὅπως πείσῃ ἡμᾶς, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Βερίκιος δὲν σᾶς ἀνέφερε μίαν ἀλήθειαν, ὅτε εἶπεν, ὅτι ἕνεκα τοῦ καιροῦ ἐπῆλθεν ἡ βραδύτης τῆς ἀντικαταστάσεως. Ἀντικατέστησε λοιπὸν ἄλλον, κύριοι, ὡς ἀντιπρόσωπον τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, καὶ μέχρις οὗ τοῦτο λάβῃ χώραν ἐκλείσθησαν καὶ ἐσφραγίσθησαν αἱ κάλπαι, καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἐπερίμενε, διότι ἐνόμιζεν, ὅτι ἄνευ τοῦ διοικητικοῦ ὑπαλλήλου δὲν ἠδύνατο νὰ προβῇ εἰς τὴν διαλογήν. Ἐπερίμενε τὸν ἀνακριτικὸν ὑπάλληλον, καὶ ἅμα ὁ ἀνακριτικὸς ὑπάλληλος ἔφθασεν, ἀμέσως προέβησαν εἰς τὴν διαλογήν. Τοῦτο, κύριοι, ἀποδεικνύει εἰλικρίνειαν, διότι ἅμα ἔφθασεν, εὐθὺς ἔπρεπε νὰ γείνῃ ἡ διαλογὴ, οἱαδήποτε καὶ ἂν ἦτον ἡ ὥρα. Ἅμα λοιπὸν ἐμφανισθέντος τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ἐγένετο ἡ διαλογὴ νομίμως καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐνστάσεως. Ἔπρεπε, κύριοι, νὰ γείνῃ ἡ ἔνστασις ἐκεῖ καὶ νὰ εἴπωσι καὶ τοὺς λόγους, ὡς ἐκ τῶν ὁποίων ἡ διαλογὴ αὕτη εἶναι ἄκυρος· οὐδεὶς δὲ ἠμπόδιζε καὶ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἀποτυχόντων νὰ παραμείνωσι. Βλέπετε λοιπὸν, κύριοι βουλευταὶ, ὅτι οὔτε ὁ λόγος τῆς βουλευτικῆς ἱκανότητος τοῦ κ. Κοκκίνου εἶναι ἐπαρκὴς πρὸς ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς αὐτοῦ, οὔτε ὁ λόγος τῆς διαλογῆς, ὅτι αὕτη δὲν ἐγένετο ἐντὸς τῆς νομίμου προθεσμίας, πρὸς ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς τῶν ἑτέρων ἐπιτυχόντων ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Σάμης. Κρίνω, κύριοι βουλευταὶ, ὅλως περιττὸν νὰ ἀπαντήσω εἰς δευτερεύοντας λόγους καὶ ὅλως ἀσημάντους, τοὺς ὁποίους ἔφερε πρὸς ὑποστήριξιν τῆς ἀκυρώσεως ὁ προλαλήσας, κρίνω δὲ ἰδίως περιττὸν νὰ ἀπαντήσω εἰς ἕνα ἐκ τῶν λόγων τούτων, διότι, ὄχι μόνον δὲν ἀπεδείχθη, ἀλλὰ καὶ ἂν ἀπεδεικνύετο, δὲν ἤθελεν εἶσθαι βεβαίως ἰσχυρὸς πρὸς ἀκύρωσιν μιᾶς ἐκλογῆς, ἀφοῦ πιστεύω, κύριοι, ὅτι ἀπὸ οὐδένα ἀφαιρεῖται τὸ δικαίωμα νὰ ἀποκαλῇ ἑαυτὸν φίλον τῆς βασιλείας.

§204ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἔχετε ὅμως τὸ δικαίωμα νὰ καλῆτε τοὺς ἄλλους ἀντιβασιλικούς.

§205ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Δὲν ἤκουσα νὰ λέγηται τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἡ διάδοσις αὕτη εἶναι πλάσμα τῆς φαντασίας, καθὼς πλάσμα τῆς φαντασίας εἶναι ἡ διάδοσις τῆς ὑπάρξεως σχολῶν καὶ πανεπιστημίων, περὶ ὧν ἀνέφερεν ὁ κ. Λομβάρδος, διότι εἰς κράτος συνταγματικὸν, οἷον εἶναι τὸ ἡμέτερον, εἰς κράτος τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν τύχην νὰ ἔχῃ Βασιλέα ὡς τὸν Γεώργιον, ὅστις δέχεται καὶ ἀκούει ὅλους τοὺς ὑπηκόους του, εἶναι ἀδύνατον ἡ μόρφωσις τῶν σχολῶν, ἃς ὑπαινίττετο ὁ προλαλήσας. Γνωρίζετε, κύριοι, ὅτι ἅπαντες ἀνεξαιρέτως δυνάμεθα νὰ πλησιάσωμεν τὸν Βασιλέα, καὶ εἰς οὐδένα ἀπαγορεύεται ἡ εἴσοδος. Δὲν ἔχει δὲ ἀνάγκην ὁ Βασιλεὺς Γεώργιος νὰ ἀκούσῃ μόνον παρὰ τῆς Βουλῆς τὴν ἀλήθειαν, δύναται νὰ τὴν ἀκούσῃ παρ’ ἑκάστου πολίτου, διότι ἕκαστος πολίτης δύναται νὰ εἴπῃ εἰς τὸν Βασιλέα τὴν ἀλήθειαν ταύτην καὶ τὰς σκέψεις του περὶ τῶν πραγμάτων τῆς πολιτείας. (Εὖγε! εὖγε! ἐκ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος).

§206ΑΘ. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δύω λέξεις ἔχω νὰ εἴπω μόνον καὶ ἀποκλειστικῶς θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ ἀφορῶντος τὴν ἐκλογήν. Εἶναι τῷ ὄντι ἡ θέσις μου δύσκολος, διότι πρόκειται νὰ ἀντικρούσω τὰς γνώμας δύω νομομαθῶν, τοῦ κ. Δημητριάδου, τὸν ὁποῖον σέβομαι καὶ ὑπολήπτομαι, καὶ τοῦ κ. Παραμυθιώτη· τόσον δὲ περισσότερον, καθόσον ἐγὼ δὲν εἶμαι νομομαθής. Κατὰ πρῶτον, κύριοι, ἄς μοι ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Παραμυθιώτης νὰ ἀντισταθῶ εἰς τὴν κακὴν ἐξήγησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε περὶ τῶν δικαιωμάτων τὰ ὁποῖα οἱ Ἑπτανήσιοι ἔχουν, νὰ ἐκλέγωνται ἀπὸ ὁποιονδήποτε μέρος τοῦ νομοῦ των θέλουσιν. Ὁ κ. Παραμυθιώτης ἔπρεπε νὰ ἐνθυμηθῇ ὅτι δὲν δύναται νὰ δοθῶσι προνόμια εἰς κἀμμίαν ἐπαρχίαν τοῦ Κράτους, καὶ ὅπου ὁ νόμος ἤθελε νὰ δώσῃ προνόμια, τὰ ἔδωκε ῥητῶς καὶ κατηγορηματικῶς. Προνόμιον λοιπὸν ἐδόθη εἰς τοὺς δήμους Ὕδρας, Σπετσῶν καὶ Ψαρῶν· καὶ μάλιστα λέγω εἰς τὸν κ. Παραμυθιώτην, ὅτι σήμερον ἕνεκα τῆς αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ προνόμιον πράγματι ἔχουν μόνον οἱ Ψαριανοὶ καὶ κἀνεὶς ἄλλος. Ὑπάρχει μάλιστα ῥητὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος ἀπαγορεύουσα τὰ προνόμια. Καὶ ὅταν νομίζετε, κύριοι, σεῖς ὅτι δύνασθε νὰ ἐκλεχθῆτε ἢ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Μέσης ἢ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ὄρους, διατί καὶ ἐγὼ νὰ μὴ δύναμαι νὰ ἐκλεχθῶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ναυπλίας, ὅπου συνέπεσε νὰ ἔχω καὶ ἐγὼ 8 στρέμματα γῆς; Ἀκόμη ὅτι ὅ,τι ὑποστηρίζετε δὲν εἶναι ὀρθὸν ἐξάγεται καὶ ἐκ τῆς ἀνισότητος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν, οὓς δίδει ἑκάστη ἐπαρχία· διότι ἡ ἐπαρχία Κραναίας δίδει τέσσαρας, αἱ δὲ ἐπαρχίαι Πάλλης, Σάμης ἀνὰ τρεῖς, διότι ὁ ἀριθμὸς ὁρίζεται ἐκ τοῦ πληθυσμοῦ τῶν κατοίκων. Ἄπορον εἶναι πῶς ἄνθρωποι νομομαθεῖς ἔρχονται καὶ ὑποστηρίζουσι τοιαύτας ἰδέας, τὰς ὁποίας γνωρίζουσι καὶ οἱ τελευταῖοι γραμματικοὶ τῶν δημαρχιῶν. Δὲν γνωρίζω τὰ τῆς ἐγκαταστάσεως τοῦ κ. Κοκκίνου εἰς τὴν ἐπαρχίαν Σάμης, διότι δὲν ἀνέγνωσα τὰ ἔγγραφα· ὁ κ. Λομβάρδος ὅμως ἦλθε καὶ δι’ ἀποδείξεων ἐπισήμων ἀπέδειξε τὴν μὴ ἐγκατάστασιν τοῦ κ. Κοκκίνου, καὶ ὀφείλετε νὰ ἀντιτάξητε ἀπέναντι αὐτῶν ἄλλα δημόσια ἔγγραφα, διὰ τῶν ὁποίων νὰ πολεμηθῶσιν αἱ ἐνστάσεις αὗται, καὶ ὄχι σοφίσματα καὶ ὑποθέσεις. Ἐπὶ τοῦ δήμου Δολυχίου. Ἤκουσα καὶ τὸν κύριον Παραμυθιώτην ἐξυμνήσαντα τὰς ἀρετὰς τοῦ κυρίου νομάρχου, καὶ δὲν διστάζω νὰ παραδεχθῶ ὅτι ὁ κ. νομάρχης εἶναι ἀνὴρ τίμιος καὶ ἀκέραιος, ἀλλ’ ἄς μοι ἐπιτρέψῃ νὰ τῷ παρατηρήσω, αὐτὸ δὲν εἶναι ἀπόδειξις ὅτι ἐν τῷ δήμῳ Δολυχίου δὲν ἔλαβε χώραν ἄτοπον, καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἔγκυρος ἡ διαλογὴ ἡ γενομένη κατὰ τὸν δῆμον Δολυχίου τῆς ἐπαρχίας Σάμης. Ἔπρεπεν ἀκόμη ὁ κ. Παραμυθιώτης νὰ ἐνθυμηθῇ, ὅτι ἂν ὁ κ. Βερίκιος ᾖναι σεβαστὸς, οἱ ἀπαρτίζοντες τὸ ὑπουργ. Συμβούλιον, οἱ κύριοι ὑπουργοὶ, ἔπρεπε νὰ ᾖναι ἐπίσης σεβαστοὶ, καθόσον μάλιστα ὁ Βερίκιος δὲν εἶναι παρὰ ὑπάλληλος. Ἂς ἴδωμεν τί παρήγγειλαν εἰς τὰς διοικητικὰς ἀρχὰς οἱ κύριοι ὑπουργοὶ μὲ τὰς ὁδηγίας, τὰς ὁποίας ἔδωκαν, καὶ ἐκ τούτου ἂς συμπεράνωμεν ἂν εἰλικρινῶς ἐφέρθη ὁ κύριος Βερίκιος καὶ πρὸς αὐτὰς καὶ πρὸς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Τὸ ὑπουργ. Συμβούλιον, κύριοι, σοφῶς τῷ ὄντι φερόμενον προεῖδεν ὅλας τὰς περιστάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ γείνωσιν, καὶ τὸ εἶπεν ἐν § 14. «οἱ διὰ τὴν διαλογὴν ἀντιπρόσωποι τῆς διοικητ. ἀρχῆς,.... πρέπει δὲ αὐτοὺς νὰ διορίσωσιν ἐκ τῶν προϊσταμένων τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, προτιμωμένων τῶν δικαστῶν, εἰσαγγελέων, ἀντεισαγγελέων, καθηγητῶν καὶ σχολαρχῶν. Ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ ὀφείλει ἐγκαίρως νὰ διορίσῃ καὶ εἰδοποιήσῃ ἐπὶ ἀποδείξει τὸν δι’ ἕκαστον ἐκλογικὸν τμῆμα ἀντιπρόσωπον αὑτῆς, οὗτος δὲ ὀφείλει, ἂν δὲν διατελῇ ἐν τῷ ἐκλογικῷ τμήματι, εἰς ὃ διωρίσθη ἀντιπρόσωπος, νὰ μεταβῇ εἰς αὐτὸ ἀπὸ τῆς παραμονῆς τῆς ἡμέρας τῆς λήξεως τῆς ψηφοφορίας, καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει εὐθὺς ἀπὸ πρωΐας τῆς τελευταίας ἡμέρας, καὶ νὰ εἰδοποιήσῃ ἐπὶ ἀποδείξει τὴν ἐπιτροπὴν περὶ τοῦ διορισμοῦ του καὶ τῆς ἀφίξεώς του.» Δὲν σᾶς ὠφελεῖ, κύριοι, οὔτε ἡ ἀπόστασις τῶν 5, οὔτε ἡ τῶν 15 ὡρῶν· αἱ ὁδηγίαι ἐδόθησαν ἀπὸ τῆς 21 Δεκεμβρίου, ἑπομένως αἱ διοικητικαὶ ἀρχαὶ ὤφειλον νὰ συμμορφωθῶσι μὲ τὰς ὁδηγίας τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι αὐταὶ αἱ ὁδηγίαι εἶχον σκοπὸν νὰ προφυλάξωσι τὰ ἱερώτερα δικαιώματα τοῦ πολίτου. Πᾶς ὅστις λοιπὸν δὲν συνεμορφώθη μὲ τὰς ὁδηγίας αὐτὰς, θὰ εἰπῇ ὅτι εἶχε δευτερεύοντα σκοπόν. Δὲν ἔχει κἀνὲν δικαίωμα ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐμποδίσθην νὰ κάμω τοῦτο, διότι δὲν ἤθελον νὰ ὑποβάλω εἰς δαπάνην τὸν δῆμον, διότι τὰ συμφέροντα τῶν πολιτῶν εἶναι πολὺ ἀνώτερα ἀπὸ τὰ γλίσχρα ἔξοδα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπισυμβῶσι διὰ τὴν ἀποστολὴν ἑνὸς πεζοδρόμου εἰς ἕνα δῆμον. Ἐξακολουθῶ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν ὁδηγιῶν. «Εὐθὺς ἀρχομένης τῆς περὶ διαλογῆς πράξεως, δύναται ἕκαστος τῶν ἐχόντων δικαίωμα νὰ προτείνῃ τὰς ἐνστάσεις ὅσαι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ψηφοφορίας προτείνονται, καὶ ἡ ἐπιτροπὴ καταχωρίζει ταύτας ἐν τοῖς πρακτικοῖς.» Βλέπετε, κύριοι, ὅτι τὸ πνεῦμα τῶν ὁδηγιῶν ἦτο σύμφωνον πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ ἐκλογ. νόμου. Τὸ ἄρθρον τοῦτο λέγει· «τὴν τετάρτην ἡμέραν τῆς ψηφοφορίας, εὐθὺς ὡς παρέλθῃ ἡ ὡρισμένη διὰ τοῦ προγράμματος ὥρα, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ ψηφοφορία ὑπὸ τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς, ἥτις ἐπὶ παρουσίᾳ τῶν ὑποψηφίων ἢ τῶν ἀντιπροσώπων ἢ τῶν ἀναπληρωτῶν αὐτῶν καὶ τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς κάμνει τοῦτο καὶ ...» Βλέπετε, κύριοι, ὅτι δευτερεῦον πρόσωπον θεωρεῖ τὴν παρουσίαν τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, καὶ ἀναπόφευκτον τὴν παρουσίαν τῶν ἀντιπροσώπων· διότι ἀλλοίμονον, κύριοι, εἰς τὸν ἀγωνιζόμενον νὰ ἀποκτήσῃ μίαν ἐπιῤῥοὴν, ὅταν κατέλθῃ εἰς ἕνα ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος ἠξεύρετε πόσον εἶναι ὀχληρὸς, ἵνα μὴ εἴπω τίποτε περισσότερον, καὶ φθάνῃ ὁ διὰ τὴν διαλογὴν ὡρισμένος κατὰ τὴν τετάρτην ἢ τὴν πέμπτην ἡμέραν, ἢ ὁπόταν δόξῃ ἑκάστῳ διοικητῇ ἢ ἑκάστῳ νομάρχῃ καὶ ἀνοίγῃ τὰς κάλπας καὶ ἀποφαίνεται ὅτι τόσας ψήφους ἔλαβεν ὁ εἷς, τόσας ὁ ἄλλος, ἀπουσιάζοντος αὐτοῦ ἢ τοῦ ἀντιπροσώπου του, ὁ ὁποῖος ἔχει συμφέρον νὰ βεβαιώσῃ τὸ ἀληθὲς ἀποτέλεσμα τῆς διαλογῆς. Ἀλλ’ ἔχετε μόνον τὰς νομικὰς ταύτας ἐλλείψεις καὶ τὰς ἐλλείψεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ νομάρχης ἐναντίον καὶ τοῦ νόμου καὶ τῶν ὁδηγιῶν τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου; Ὄχι· ἔχετε, κύριοι, τὴν ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔγεινεν ἡ διαλογή· διότι ἡ διαλογὴ, ὡς βεβαιοῦται ἀπὸ τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ, ἐγένετο τὴν τετάρτην ὥραν καὶ ἡμίσειαν μετὰ τὸ μεσονύκτιον. Ἐτηρήθη ὁ ὅρος, κύριε Δημητριάδη, τὸν ὁποῖον ῥητῶς ἀπαιτεῖ ὁ ἐκλογικὸς νόμος; Ὄχι· ἀκούσατε. Ὁ νόμος ἀπαιτεῖ ὅπως μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἐκλογῆς ἐκφωνῆται μεγαλοφώνως πρὸς γνῶσιν τοῦ κοινοῦ τὸ ὄνομα καὶ ἐπώνυμον τοῦ ὑποψηφίου καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ψήφων, ἃς ἔλαβεν ἕκαστος. Βλέπετε μὲ ποίας ἐγγυήσεις ἠθέλησεν ὁ νομοθέτης νὰ περιβάλῃ τὸ ὕψιστον τῶν δικαιωμάτων τοῦ πολίτου, καὶ σεῖς λέγετε, ὅτι ὅταν ἕνας ὑπάλληλος μεταβαίνει παρὰ τὰς ὁδηγίας τοῦ νόμου καὶ τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὴν ὀγδόην ἡμέραν εἰς τὸν τόπον τῆς ἐκλογῆς, ἀπόντων τῶν ἐνδιαφερομένων, μὴ παρισταμένου τοῦ λαοῦ, ὅτι ἡ διαλογὴ εἶναι νόμιμος; Καὶ λοιπὸν ὅταν ἡμεῖς ὑποστηρίζετε ὅτι ἡ διαλογὴ εἶναι νόμιμος, ποῦ εἶναι αἱ ὁδηγίαι τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου; Τελειόνω, κύριοι, πλὴν σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι ἐὰν θελήσητε νὰ ἐπικυρώσητε μίαν ἐκλογὴν, κατὰ τὴν διαλογὴν τῆς ὁποίας ἔλαβε μέρος μόνον ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ ἐν ἀπουσίᾳ καὶ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων, μὴ περιμένετε νὰ ἔχητε ἐκλογάς. Νύκτωρ οἱ ὑπάλληλοι θέλουν ἐνεργεῖ καὶ νύκτωρ θὰ γίνωνται οἱ βουλευταὶ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, καὶ τὴν νύκτα καὶ τὸ σκοτάδι θ’ ἀντιπροσωπεύωσι.

§207ΜΑΚΡΗΣ. Ἐπειδὴ παρατηρῶ ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς Σάμης ἔλαβε σπουδαιότατον χαρακτῆρα, θεωρῶ καθῆκόν μου νὰ φέρω τὰς παρατηρήσεις μου ἐνώπιον τοῦ σώματος. Ἡ Βουλὴ μέχρι τοῦδε ἐπαινεῖται ἴσως παρὰ τῶν πλειοτέρων ὅτι ἠκολούθησεν ὁδὸν νομιμότητος. Ἀλλ’ ἐπὶ τῆς προκειμένης ἐκλογῆς μοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ ἐπιστήσῃ πολὺ τὴν προσοχήν της, διότι, κύριοι, ὅπως ὅταν ὁ ἰατρὸς προσκαλούμενος νὰ θεραπεύσῃ τὸ ἀνθρώπινον σῶμα καὶ ἀποβάλῃ τὰ σεσηπότα, ἵνα συντηρήσῃ τὸ ὅλον, ἀποκαλεῖται εὐεργέτης, τοιουτοτρόπως ὅταν ἀποβάλῃ τὰ ὑγιᾶ μέρη, θεωρεῖται κρεουργός. Ἀπαραλλάκτως καὶ τὸ σῶμα τῆς Βουλῆς, ὅταν ἀποβάλλει τὰ σεσηπότα μέλη, θεωρεῖται ὅτι ἀκολουθεῖ τὴν ὁδὸν τῆς νομιμότητος, ὅταν δὲ λαμβάνει τὴν σημαίαν νὰ ἀποβάλῃ τὰ ὑγιᾶ, νομίζω ὅτι ἀναλαμβάνει τὴν σημαίαν τῆς ἀνομίας, ὑποστηρίζει τὴν παρανομίαν καὶ καθιεροῖ ἀρχὰς ὀλεθρίας διὰ τὸ μέλλον. Οἱ ἐνιστάμενοι, κύριοι, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἐκλογῆς καὶ κατὰ τὴν διαλογὴν οὐδεμίαν ἔνστασιν ἔκαμαν οὔτε περὶ τῆς βουλευτικῆς ἱκανότητος τοῦ κυρίου Κοκκίνου, οὔτε περὶ τῆς παρανόμου διαλογῆς τοῦ συζητουμένου δήμου· δὲν ἔφεραν δὲ κἀμμίαν μαρτυρίαν ὅτι δὲν ἐγένοντο δεκταὶ αἱ παρατηρήσεις των, καθόσον, ὡς ἀποδεικνύεται, τὴν πλειονοψηφίαν τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς τὴν εἶχεν ἡ ἀποτυχοῦσα μερίς. Αἱ ἐνστάσεις ἐχαλκεύθησαν ἔπειτα, παρουσιάζονται σήμερον καὶ ὡς πρῶτο λόγον φέρουσι τὴν βουλευτικὴν ἱκανότητα τοῦ κυρίου Κοκκίνου. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν, κύριοι, δὲν δύναμαι νὰ κρύψω τὴν συγκίνησίν μου. Ἂν οἱ Ἑπτανήσιοι καυχῶνται καὶ διὰ πολλὰς ἄλλας ἀρετὰς, πρέπει νὰ καυχῶνται καὶ διότι κατὰ τὸν Ἑλληνικὸν ἀγῶνα ἔστειλαν ἄνδρας μαχητάς. Ἂν ἔζη ὁ ἀοίδιμος Μεταξᾶς καὶ παρουσιάζετο μετὰ τὴν ἕνωσιν τῆς Ἑπτανήσου εἰς αὐτὸν μία ἀναφορὰ, δι’ ἧς τοῦ ἠμφισβητεῖτο ἡ πατρὶς, τὸ κοινὸν ἤθελε φρίξει.

§208ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἀτυχὴς παραβολή.

§209ΜΑΚΡΗΣ. Ὁ κ. Κόκκινος ἀνεχώρησεν, ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὸν ἱερὸν ἀγῶνα ὀπαδὸς τοῦ ἀειμνήστου Μπάϋρων καὶ τοῦ ἀοιδίμου Μεταξᾶ, παρευρέθη δὲ εἰς πολλὰς μάχας.

§210ΜΙΛΗΣΗΣ. Δὲν ἠμφισβήτησε κἀνεὶς τοῦτο.

§211ΜΑΚΡΗΣ. Μὴ μὲ διακόπτετε. Ὁ ἔντιμος βουλευτὴς Σάμης κ. Κόκκινος γνωρίζω θετικώτατα ὅτι εἰς σκληρὰς ἡμέρας δοκιμασίας ἔφερε τροφὰς εἰς τὸ πολιορκούμενον Μεσολόγγιον· γνωρίζω θετικώτατα ὅτι εἰς τὸ Λεσίνι μετὰ τὴν καταστροφὴν τοῦ Μεσολογγίου ὑπῆρξε στρατιώτης τῶν τελευταίων στρατοπέδων· ἔκτοτε ἔμεινεν ἐν Ἑλλάδι βαθμολογημένος καὶ μετὰ πολὺν καιρὸν, μετὰ ἥμυσι αἰῶνα, παρουσιάζεται εἰς τὴν Ἑπτάνησον, εἰς τὴν Κεφαλληνίαν τὴν πατρίδα του, ζητεῖ νὰ ἐκτεθῇ καὶ ἐκτίθεται· οὐδεὶς ἐπρότεινεν ἔνστασιν κατὰ τῆς ἱκανότητός του. Ἀλλοίμονον, κύριοι, ἂν τοὺς ἐλθόντας ἐκ τῆς Ἑπτανήσου νὰ μᾶς βοηθήσωσι κατὰ τὸν ἀγῶνα τοὺς ἠρνεῖτο ἡ πατρίς των, ἐνῷ τοὺς θεωρεῖ ὡς καύχημα. Προτείνουν ἑτέραν ἔνστασιν, ὅτι ὁ κ. Κόκκινος ἐφόρει τὴν στολήν του· γελοιωδεστέρα ἔνστασις οὐδέποτε ὑπῆρξεν ἐντὸς τοῦ σώματος τούτου. Ἄλλοτε εἰς τὰς νήσους τοῦ Αἰγαίου πελάγους ἐπρότειναν, ὅτι λοχαγός τις τῆς ἐθνοφυλακῆς ἐφόρει τὴν στολήν του κατὰ τὰς ἐκλογὰς καὶ τοῦτο ἐπηρέασε τὴν ἐκλογὴν, διότι ἐστέκετο μακρὰν 20 βήματα καὶ ἐκράτει τὸ ξίφος του· ταῦτα παρουσιάσας ὁ ἀποτυχὼν εἰς τὸ τμῆμα, ἐκίνησε τὸν γέλωτα ὅλων τῶν βουλευτῶν. Ἀλλοίμονον εἰς τὸν λαὸν τῆς Κεφαλληνίας, ὁ ὁποῖος ὁμολογουμένως διακρίνεται ἐπ’ ἀνδρίᾳ, διότι οὐ μόνον εἰς δεινὰς περιστάσεις ἔδειξε τὸ θάῤῥος του, ἀλλὰ καὶ προσφάτως ἐξαιρετικῶς ἐξ ὅλων τῶν νήσων ἐπανεστάτησε κατὰ τῆς ἀγγλικῆς προστασίας ἐνόπλως! Τὸ γελοῖον λοιπὸν αὐτὸ ἐπιχείρημα τῆς στολῆς οὔτε κἂν ἔπρεπε ν’ ἀναφερθῇ, δὲν εἶναι ἔνστασις ἀνδρικὴ, εἶναι ἐπιχείρημα γελοῖον τῶν ἀποτυχόντων. Ἔρχεται τὸ ἕτερον ζήτημα, ὅτι ἐγένετο ἡ διαλογὴ νύκτωρ καὶ λάθρα. Οἱ Ἑπτανήσιοι, κύριοι, ὁμολογεῖται παρὰ πάντων ὅτι σέβονται τὰς ἀρχὰς πλειότερον ἡμῶν αὐτῶν· ὅταν εἶδον ὅτι δὲν παρουσιάσθη εἰς τὴν διαλογὴν ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, δὲν ἠδύναντο νὰ προβῶσιν εἰς οὐδὲν μέτρον· τὸ ἐθεωροῦσαν ὡς πραξικόπημα, ὡς πρᾶξιν παράνομον. Ἔμειναν λοιπὸν καὶ ἔμειναν εἰς τὴν τάξιν· ἡ ἐπιτροπὴ ἐτήρησεν ἀλυμάντους τὰς σφραγῖδας καὶ ἀδιαῤῥήκτους· ἀπόδειξις ἡ πρᾶξις αὐτῆς, ἐν τῇ ὁποίᾳ λέγει ῥητῶς καὶ βεβαιοῖ τὸ ἀλύμαντον τῶν σφραγίδων. Ἂν καθιερώσητε τὴν ἀρχὴν, ὅτι ἂν δὲν παρουσιασθῇ ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ, πρέπει νὰ προβαίνῃ ἡ διαλογὴ, ἄλλως ἡ ἐκλογὴ κηρύσσεται ἄκυρος, ἠξεύρετε τί θὰ συμβῇ; εἰς πολλοὺς δήμους τοῦ Κράτους θὰ σταματῶσι τὴν διαλογὴν ἄνθρωποι κακοήθεις, θὰ κλέπτωσι μίαν ἢ δύω ἐκ τῶν ἐντολῶν τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς καὶ οὕτω θὰ ματαιόνωσι τὴν διαλογήν. Τότε λοιπὸν εἰς ποῖον σημεῖον πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἡ ἐπιτροπή; πρέπει νὰ περιμείνῃ τὴν διοικητικὴν ἀρχὴν, ναὶ ἢ ὄχι;

§212ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑποστηρίζει κἀνεὶς αὐτό.

§213ΜΑΚΡΗΣ. Αἱ κάλπαι λοιπὸν ἐφυλάσσοντο καὶ ἐφυλάσσοντο μετὰ προσοχῆς παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς, ἅμα δ’ ἔφθασεν ὁ ἀπεσταλμένος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ἀμέσως ἤρχισεν ἡ διαλογή. Λέγουν, διατί δὲν προσεκλήθησαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἀποτυχόντων; ἔμαθον τὰ ἀποτελέσματα τῆς διαλογῆς τῶν δήμων καὶ ἐθεωρεῖτο ἡ ἀποτυχία των ἐξησφαλισμένη. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος καὶ διὰ τοῦτο ἠρνήθησαν νὰ παρευρεθῶσιν, ἵνα ἔχωσι, τὸ δικαίωμα τῆς ἐνστάσεως εἰς τὸ μέλλον.

§214ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ὑπάρχει ἀπόδειξις ὅτι ἠρνήθησαν;

§215ΖΩΧΙΟΣ. Ἀφοῦ ἐκοιμῶντο, τί ἄλλην ἀπόδειξιν θέλετε;

§216ΜΑΚΡΗΣ. Πρὸς ὑποστήριξιν τῶν ὅσων εἴπομεν ἔρχεται εἰς βεβαίωσιν τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ δήμου αὐτοῦ καθ’ ὅλας τὰς παρελθούσας ἐκλογάς. Δὲν γνωρίζω τὰς λεπτομερείας καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἀποτυχόντων, γνωρίζω ὅμως ὅτι ὁ κ. Δεστούνης μὲ τὸν κ. Ἀντύπαν καὶ ἐφέτος καὶ πέρυσι πλεονάζουσιν εἰς τὸν δῆμον τοῦτον. Ὁ κ. Δεστούνης ἔλαβεν ἐφέτος 325 ψήφους, ὁ κ. Ἀντύπας 311· πέρυσιν ὁ Δεστούνης 280, ὁ Ἀντύπας 278. Ποῦ εὑρίσκετε τὴν διαφορὰν, ὅτι ὑπάρχει ἡ ἐλαχίστη ἔνδειξις περὶ τῆς καλπονοθεύσεως; Ὁ συναγωνισμὸς ὑπῆρξε πληρέστατος, οὐδὲν παράπονον συνέβη. Μὴ ἀποφασίσετε, κύριοι βουλευταὶ, νὰ ἀκυρώσητε τὴν ἐκλογὴν ταύτην, διότι τὸ σῶμα δηλητηριάζεται, διότι τὸ σῶμα προσβάλλεται, τὸ σῶμα ἀναπνέει πολλοστημόριον δηλητηρίου καθ’ ἑκάστην, ὁσάκις ἀκυρόνει νόμιμον ἐκλογὴν, καὶ τὸ πολλοστημόριον αὐτὸ τοῦ δηλητηρίου φέρει εἰς φθίσιν τὸ κοινοβούλιον τοῦτο.

§217Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἔρχομαι νὰ λάβω μέρος οὔτε ὑπὲρ, οὔτε κατὰ κατ’ οὐσίαν. Ἀνεπτύχθησαν ὅμως θεωρίαι νομικαὶ, αἱ ὁποῖαι πρέπει ν’ ἀναιρεθῶσι καθὸ ἐσφαλμέναι. Ὁ κ. Μακρῆς εἶπεν, ὅτι δὲν ἐγένετο ἔνστασίς τις ὡς πρὸς τὴν ἐγκατάστασιν καὶ ἑπομένως ἡ ἔνστασις αὕτη, σήμερον φερομένη, εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἐνταῦθα, κύριοι, πρόκειται περὶ τῶν οὐσιωδῶν στοιχείων τοῦ ἐκλεξίμου. Ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 70 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι ὅπως ἐκλιχθῇ τις βουλευτὴς ἀπαιτεῖται νὰ ᾖναι πολίτης Ἕλλην ἐκ τῆς ἐπαρχίας παρ’ ἧς ἐκλέγεται, ἢ πρὸ δύω ἐτῶν ἐγκατεστημένος ἐν αὐτῇ, ἀπολαμβάνων πρὸ διετίας τὰ ἀστικὰ καὶ πολιτικὰ δικαιώματα· ἐντεῦθεν δὲ καὶ αὐτεπαγγέλτως ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ἐξετάσῃ τὸ προσὸν τῆς ἐγκαταστάσεως. Ὁ κ. Παραμυθιώτης λέγει ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι ἕνεκα τῶν ἐκδουλεύσεών του πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὸν κ. Κόκκινον. Καὶ ἐγὼ ἀναγνωρίζω ταύτας, ἀλλ’ αἱ ἐκδουλεύσεις δὲν δίδουσι δικαίωμα πρὸς ἐκλογήν· ταύτας τὸ Σύνταγμα δὲν ἀναγνωρίζει. Τὸ ἄρθρ. 70 ἀπαιτεῖ ἐγκατάστασιν, ἄνευ δ’ αὐτῆς οὐκ ἔστι γενέσθαι. Ἔχομεν ἕτερόν τι ἄρθρον τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, τὸ ὁποῖον λέγει· ἑκάστη ἐπαρχία τοῦ βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, ὁριζομένη ἐκ τῆς δικαιοδοσίας ἑκάστου ἐπαρχιακοῦ Συμβουλίου, ἀποστέλλει εἰς τὴν Βουλὴν δι’ ἰδίας ἐκλογῆς βουλευτάς. Ἀλλ’ ὁ κ. Παραμυθιώτης σᾶς λέγει, ἐξετάζων τὸ ζήτημα ὑπὸ νομικὴν ἔποψιν, ὡς εἶπεν, ὅτι τοῦτο δὲν ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Κεφαλληνίαν, ἥτις ὁλόκληρος ἀποτελεῖ μίαν ἐπαρχίαν. Περὶ τούτου ἔχομεν τὸν νόμον τοῦ 1866 ΡΜΓʹ. τὸ δὲ ἄρθρον 3 αὐτοῦ λέγει· «Ἐν Ἑπτανήσῳ καθίστανται 3 νομοί. Ὁ μὲν Κερκύρας, περιλαμβάνων τὰς ἐπαρχίας Κερκύρας, Μέσης, Ὄρους, Παξῶν καὶ Λευκάδος· ὁ δὲ Κεφαλληνίας, περιλαμβάνων τὰς ἐπαρχίας Κραναίας, Πάλης, Σάμης καὶ Ἰθάκης· ὁ δὲ Ζακύνθου, περιλαμβάνων τὴν ὁμώνυμον ἐπαρχίαν.» Τώρα πῶς καὶ μὲ ποῖα νομικὰ ἐπιχειρήματα καὶ συλλογισμοὺς ὁ κ. Παραμυθιώτης θέλει νὰ μεταφέρῃ τὸν κ. Κόκκινον ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Κραναίας, ὅπου οἱ προσβάλλοντες τὴν ἐκλογήν του λέγουσιν ὅτι εἶναι ἐγκατεστημένος, εἰς τὴν τῆς Σάμης, οὔτε ἠδυνήθην νὰ τὸ ἐννοήσω, οὔτε θὰ τὸ ἐννοήσω ἴσως ποτέ.

§218ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Κύριοι βουλευταὶ, λυποῦμαι διότι ὁ κ. Ῥάλλης δὲν ἠδυνήθη νὰ μ’ ἐννοήσῃ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὅλοι εἴμεθα ἐκ τῆς ἐπαρχίας Κεφαλληνίας π. χ. ἢ ἐκ τῆς ἐπαρχίας Κερκύρας...

§219ΡΑΛΛΗΣ. Ἐκ τῆς νομαρχίας, διότι νομαρχίαν ἀναγράφει αὐτήν ὁ νόμος.

§220ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος αὐτὸς, τὸν ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσε καὶ ὁ ὁποῖος διαιρεῖ εἰς ἐκλογικὰς περιφερείας, ὁ νόμος αὐτὸς δὲν μᾶς ὑπεχρέωσε νὰ δηλώσωμεν ἐντὸς ἀνατρεπτικῆς προθεσμίας εἰς ποίαν ἐκλογικὴν περιφέρειαν ἐννοοῦμεν νὰ ἐξασκήσωμεν τὰ δικαιώματά μας. Ἑπομένως ὁ συλλογισμός μου εἶναι ὁ ἑξῆς· ὅτι τὴν δήλωσιν δύναμαι νὰ τὴν κάμω καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπέρχομαι ν’ ἀποδυθῶ εἰς τὸν ἀγῶνα, ἀρκεῖ ν’ ἀποδείξω, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἔνθα ἀπέρχομαι ἔχω κτήματα καὶ εἶμαι ἐγκατεστημένος.

§221ΣΠ. ΖΕΡΒΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι Κερκυραῖος, καὶ ὅμως ἐκλέγομαι εἰς τὴν ἐπαρχίαν Μέσης.

§222ΖΩΧΙΟΣ. Ἂν ὁ κ. Κόκκινος δὲν ἦτον ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν κατάλογον, μάλιστα (θόρυβος).

§223ΣΠ. ΖΕΡΒΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν δῆμον Κερκύρας, καὶ ὅμως ἐκλέγομαι ἀλλοῦ.

§224ΖΩΧΙΟΣ. Κακῶς ἔκαμαν νὰ σᾶς γράψουν.

§225ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Δὲν ἐπεθύμουν, κύριοι βουλευταὶ, νὰ ἀναμιχθῶ ἐν τῇ συζητήσει τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Σάμης, καθόσον ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἔχω φίλους· ἡ φιλία δὲ ἔχει καὶ αὕτη τὰ δικαιώματά της. Ἐγὼ ἐπερίμενα τινὰς τῶν ἀγορευσάντων νὰ ἀναβῶσι le grand cheval de bataille ἐπὶ τοῦ ἐδάφους ἄλλων ἐπαρχιῶν καὶ οὐχὶ ἐπὶ τοῦ τῆς Σάμης, καθόσον τοῦτο εἶναι ὀλίγον ὀλισθηρόν. Πρὸ παντὸς ζητήματος ἐξελέγξεως νομίζω ὅτι πρέπει νὰ θέσωμεν βάσεις τινὰς, ἀφ’ ὧν ν’ ἀναχωρῶμεν, καθόσον, ὡς λίαν σοφῶς παρετήρησεν ὁ Βάκων, πλέον λανθάνομεν οἱ ἄνθρωποι τιθέμενοι βάσεις ἐπισφαλεῖς, παρὰ διότι ἐσφαλμένους ἐπάγομεν συλλογισμούς. Νομίζω ὅτι βάσις τῆς κρίσεώς μας κατὰ τὰς ἐξελέγξεις πρέπει νὰ ᾖναι ὅτι τεκμαίρεται ἡ νομιμότης ἐκλογῆς τινος ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν σαφεῖς ἀποδείξεις ἀποκρούουσαι ἢ ἀναιροῦσαι αὐτήν. Ὁ εἰσερχόμενος ἐν τῷ βουλευτηρίῳ καὶ φορεὺς ὢν τοῦ εἰσιτηρίου τῆς διοικ. ἀρχῆς, νομίμως θεωρεῖται ὅτι εἰσέρχεται, καθόσον τὸ εἰσιτήριον τοῦτο ὡς γινόμενον τῶν ἀθροίσεων τῶν ψήφων τοῦ συλλόγου τῶν προέδρων ἀφ’ ἑνὸς, καὶ γινόμενον τῆς ψηφοφορίας, ὡς ὑπέδειξαν καὶ ἐπιστοποίησαν αὗται αἱ ἐφορευτικαὶ ἐπιτροπαὶ, ἀφ’ ἑτέρου, θεωρεῖται καὶ τεκμαίρεται νόμιμον, ἐφ’ ὅσον δὲν προσάγονται ἀποδείξεις, αἱ ὁποῖαι ἄρδην νὰ τὸ ἀναιρῶσι. Ζηλωταὶ τῆς νομιμότητος ἐσμὲν πάντες, πιστεύω, πλὴν πρέπει νὰ σκεφθῶμεν μήπως ἀντὶ νὰ περιποιηθῶμεν τὸ εἴδωλον τῆς νομιμότητος, παρεκκλίνωμεν καὶ ἀπωθήσωμεν ἐκ τοῦ βουλευτηρίου βουλευτὰς νομίμως ἐκλεχθέντας καὶ ἀποπέμψωμεν αὐτοὺς, ἀντικαταστήσωμεν δὲ οὕτω τὴν ἡμετέραν θέλησιν εἰς τὴν αὐθεντίαν τῆς ἐπαρχίας αὐτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, ὅστις τοὺς ἀπέστειλεν ἐντὸς τοῦ βουλευτηρίου τούτου. Ποῖαι αἱ προσβολαὶ κατὰ τῆς ἐκλογῆς τῆς ἐπαρχίας Σάμης; Ἐφ’ ὅσον ἐγὼ ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ, δύω εἰσὶν αἱ προσβολαὶ αὗται· δύω εἶναι αἱ αἰτιάσεις τῶν ἐνισταμένων· πρῶτον, ὅτι ἡ διοικητ. ἀρχὴ ἐβράδυνε νὰ ἀποστείλῃ τὸν ἀντιπρόσωπον αὑτῆς κατὰ τὴν διαλογὴν τοῦ δήμου δολυχίου, καὶ δεύτερον, ὅτι εἷς τῶν ὑποψηφίων βουλευτῶν ἔφερε τὴν στρατιωτικήν του στολήν. Καθ’ ὅσον γνωρίζετε, κύριοι, εἰς τὰς ἐξελέγξεις τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν τοῦ κράτους ἐγένετο λόγος περὶ νοθειῶν, περὶ ἐκβιάσεων, περὶ παρεμβάσεων τῆς διοικητ. ἀρχῆς, ἐγένετο λόγος περὶ περισσευόντων σφαιριδίων κτλ· ἀλλ’ ἐπὶ τῆς ἐξελέγξεως τῆς ἐκλογῆς Σάμης οὐδὲν ἐκ τούτων ἀντιτάσσεται, οὐδὲν ἐκ τούτων μνημονεύεται ἐντὸς τῶν πρακτικῶν, καὶ ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, ἐκ τῶν προαγορευσάντων οὐδεὶς ἔκαμε κἂν μνείαν τινὰ περὶ τοιούτων. Λοιπὸν παρουσιάζονται ἤδη κατὰ πρῶτον ἐνώπιον ἡμῶν λόγοι ἀναιρέσεως μιᾶς ἐκλογῆς πρωτότυποι. Καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν βραδύτητα τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς, ὀλίγα τινὰ θέλω σᾶς εἴπει· καθ’ ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὰς παρεκβάσεις προαγορευσάντων τινῶν, δὲν θέλω νὰ ὀλισθήσω εἰς παρεκβάσεις. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ καταστήσωμεν τὸ βουλευτήριον τοῦτο γαλλικὴν Συνέλευσιν τῶν 93, οὔτε Δίαιταν τῆς Prise. Ἐὰν ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ ἕνεκα ἀνωτέρων λόγων, ἔστω καὶ ἕνεκεν ὀλιγωρίας, δὲν ἀπέστειλεν ἐγκαίρως τὸν ἀντιπρόσωπον αὑτῆς εἰς τὴν διαλογὴν ἑνὸς δήμου, νομίζετε σεῖς καὶ πιστεύετε ὅτι τοῦτο εἶναι λόγος ἀκυρώσεως τῆς ἐκλογῆς; Ἐὰν παραδεχθῆτε ποτὲ τοῦτο, πρέπει νὰ φροντίσητε, σεβαστοὶ συνάδελφοι, περὶ τοῦ μέλλοντος, καὶ πρέπει νὰ φροντίσῃ πρὸ πάντων περὶ τούτου ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ζακύνθου, ὁ φίλος μου κ. Λομβάρδος. Ἐὰν ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ διὰ τῆς μὴ ἀποστολῆς τοῦ ἀντιπροσώπου ἐγκαίρως δύναται ν’ ἀκυρώσῃ οὕτω μίαν ἐκλογὴν, λέγω ὅτι πρέπει πάντες τοιοῦτόν τι προηγούμενον νὰ τὸ συλλογισθῶμεν, ἀλλ’ ἴσως κατὰ μείζονα λόγον πρέπει νὰ τὸ σκεφθῇ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Λομβάρδος. Τὸ αὐτὸ λέγω καὶ περὶ τῆς στρατιωτικῆς στολῆς· εἶναι πρόχειρος λόγος ἀκυρώσεως τῆς ἐκλογῆς· σᾶς τὸν προτάττουν καὶ σᾶς προκαλοῦν ν’ ἀκυρώσητε τὴν ἐκλογὴν ταύτην ἕνεκα τῆς στρατ. στολῆς τοῦ κ. Κοκκίνου. Προκειμένου περὶ τῆς νομιμότητος, ἰδίως ἀπέναντι τοῦ συναδέλφου μου κ. Λομβάρδου, ὀφείλω νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ὁ μέγας ζῆλος τῆς νομιμότητος ἀπώθησε ποτὲ αὐτὸν ἐκ τοῦ βουλευτηρίου τούτου· εἰς πάντα δύναμαι νὰ ὑπενθυμίσω τοῦτο, ἀλλ’ ἰδίως πρὸς τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Ζακύνθου καὶ φίλον μου κ. Λομβάρδον: ἡ ἄκρα νομιμότης, ὁ καθ’ ὑπέρβασιν ζῆλος τῆς νομιμότητος ἀπώθησεν ἄλλοτε αὐτὸν ἐκ τοῦ βουλευτηρίου τούτου, ἐνῷ ἡ ἐκλογή του ἦτο νομιμωτάτη. Ἀρκούντως, κύριοι, ἡ Βουλὴ ἐφωτίσθη ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ἴσως δὲ καὶ ἐκουράσθη. Ἀφίνων τὸ βῆμα ὑπενθυμίζω τοῦτο μόνον εἰς τοὺς συναδέλφους, ὅτι ὁ μέλλων νὰ δώσῃ ἀκυρωτικὴν ψῆφον εἰς τὴν ἐπαρχίαν Σάμης πρέπει καλῶς νὰ ἐνθυμηθῇ, ὅτι αἰτία κατὰ τῆς ἐκλογῆς ἐκείνης ἦτο ὅτι ὁ ὑποψήφιος ἐνεδύθη τὴν στρατιωτικὴν στολὴν καὶ ὅτι ἐβράδυνεν ὁ νομάρχης ν’ ἀποστείλῃ τὸν ἀντιπρόσωπόν του· καὶ ἐνθυμούμενος ἕκαστος ὑμῶν τοῦτο ἂς δώσῃ τὴν ψῆφον του, ἀλλ’ ἂς ἀναλογισθῇ, παρακαλῶ, καὶ τὸ μέλλον.

§226ΤΙΝΕΣ. Ἄλλη συμβουλὴ πάλιν!

§227ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Ἔστω, ἀρκεῖ νὰ μὴν ᾖναι ὕβρις.

§228ΜΙΛΗΣΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω δύω λέξεις, διὰ νὰ δικαιολογήσω τὴν ψῆφόν μου. Ἤκουσα ὅσα ἐῤῥέθησαν ὑπὲρ καὶ κατὰ τῆς ἐκλογῆς· ὁμολογῶ δὲ ὅτι δὲν εὑρίσκω ἰσχυρὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν κατὰ τῆς ἐκλογῆς Πυλαρέων, καὶ ἰδίως τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἐγένετο κατάχρητις τοῦ ὀνόματος τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος. Σοβαρὰ βεβαίως εἶναι ἡ αἰτίασις, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ἐν οἷς συγκαταλέγεται καὶ εἷς ἀνώτερος ἀξιωματικὸς, ἐτόλμησαν νὰ καταβιβάσουν εἰς τὴν ἐκλογικὴν παλαίστραν ὅ,τι δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας πρέπει νὰ ἵσταται πολὺ ὑψηλά· ἀλλὰ δὲν δύναμαι μέχρις ἐναντίας ἀποδείξεως νὰ πιστεύσω ὅτι ἐγένετο τοῦτο. Ἄλλην ἔνστασιν κατὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου Πυλαρέων ἀξίαν λόγου δὲν ἤκουσα· ἑπομένως θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου τούτου. Ἀλλ’ εἶμαι, κύριοι, πεπεισμένος, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τοῦ δήμου Δολυχίου εἶναι παράνομος, ὄχι διότι, ὡς ὁ προαγορεύσας εἶπεν, ἡ διαλογὴ ἐγένετο βραδέως, καθότι ἡ βραδύτης δύναται καθ’ οἷον δήποτε τρόπον νὰ δικαιολογῆται, ἀλλὰ διότι ἐγένετο τὴν 4 μετὰ τὸ μεσονύκτιον καὶ ἐν ἀπουσίᾳ ἁπάντων τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἀποτυχόντων, τοὐτέστι χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὁ ἐλάχιστος ἔλεγχος περὶ τῆς εἰλικρινείας τῆς πράξεως. Ἐπειδὴ δὲ, ὡς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Πυλίας, κατὰ τὸ ἐπικρατοῦν παρ’ ἡμῖν ἐκλογικὸν σύστημα, τοὐτέστι κατὰ τὸ σύστημα τῆς διὰ σφαιριδίων ἐκλογῆς, δὲν ὑπολείπεται ἴχνος τι, ἐκ τοῦ ὁποίου νὰ δύναταί τις ν’ ἀνακαλύψῃ τὴν εἰλικρίνειαν ἢ μὴ τῆς ἐκλογῆς, διὰ τοῦτο φέρομαι νὰ ὑποθέσω, ὅτι ἀφοῦ ἐνηργήθη ἡ διαλογὴ ἐν τῷ σκότει καὶ ἐν ἀπουσίᾳ τῶν διαφερομένων, ἡ ἐκλογὴ δὲν εἶναι νόμιμος, καὶ διὰ τοῦτο θὰ καταψηφίσω κατὰ τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου Δολυχίων. Ἴσως, κύριοι, ἠδύνατό τις νὰ κλονισθῇ ἐκ τῆς παραβολῆς τοῦ ἐφετεινοῦ ἀποτελέσματος πρὸς τὸ περυσινὸν, ἀλλ’ ἡ τοιαύτη παραβολὴ δὲν ἔχει πολλὴν ἀξίαν, διότι εἰς τὸν ἐφετεινὸν ἀγῶνα οἱ ἀποτυχόντες εἶχον προστάτην σύμμαχον ἀξιόμαχον, τὸν ἐξάδελφον τοῦ κυρίου Ἀντύπα, ὅστις πέρυσιν ἦτον ἀντίπαλός των. Τὰ ἀποτελέσματα λοιπὸν δὲν ἠδύναντο νὰ ᾖναι ἐφέτος ἀνάλογα μὲ τὰ περυσινά. Ἰδοὺ οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ψηφίσω μὲν ὑπὲρ τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου Πυλαρέων, ἀλλὰ θὰ καταψηφίσω τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου Δολυχίου.

§229ΛΑΠΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε νὰ σᾶς κάμω μίαν παρατήρησιν· αὐτοὶ οἱ ἀντιπρόσωποι διὰ ποῖον λόγον ἔφυγαν;

§230ΜΙΛΗΣΗΣ. Μετὰ δύω ἡμέρας... (θόρυβος).

§231ΛΑΠΑΣ. Μὰ γίνεται, ποῦ θὰ φυλάξω τὴν κάλπην μου μὲ τὸ τουφέκι, νὰ φύγω ἐγὼ καὶ νὰ ἀφήσω τὰ δικαιώματά μου;

§232Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι, δὲν ἐλάβαμεν τὸν λόγον διὰ νὰ κατακρίνωμεν κἀνένα, ἀλλὰ διὰ νὰ δικαιολογήσωμεν τὴν ψῆφόν μας, ὡς εἶπεν ὁ κ. Μίλησης· δι’ ὃν λόγον εἶπαν, ὅτι ἐλάλησαν δικαιολογοῦντες τὴν ψῆφόν των, διὰ τὸν αὐτὸν ἐρχόμεθα νὰ λάβωμεν τὸν λόγον καὶ ἡμεῖς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρετηρήσατε εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ ἀποτυχία προῆλθε διότι ἐβράδυνεν ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι ἔφυγαν. Εἶναι ἀληθὲς, κύριοι, ὅτι ἔφθασεν ὁ ὑπάλληλος ἀργὰ, καὶ ἐζήτησεν ἀμέσως, συμμορφούμενος μὲ τὸν νόμον, ν’ ἀρχίσῃ ἡ διαλογή· ἐπειδὴ ἀπέτυχαν, ἄρα εἶναι ἄκυρος ἡ ἐκλογή! Νομίζετε ὅτι λέγουν τίποτε περισσότερον; Πείθεσθε σεῖς ὅτι οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἡ ἐκλογὴ τοῦ δήμου ἐκείνου εἶναι ἄκυρος; Ἀλλὰ θὰ εἴπετε, ὅτι ἔγεινε καλπονόθευσις διότι δὲν ἔγεινε τὸ πρωΐ, ἀλλ’ ἅμα παρουσιάσθη ὁ ἀνακριτικὸς ὑπάλληλος· καὶ ἐγὼ λέγω ὅτι κᾀμμία ἀδικία δὲν ἐγένετο· τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἔμεινεν εἰς τὰς κάλπας, ἐκεῖνο καὶ μόνον διετυπώθη εἰς τὰ πρακτικά. Ἠρνήθη κἀνεὶς ὅτι τὰ μέλη τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς ἀνήκουν εἰς τοὺς ἀποτυχόντας; Ἀλλὰ, κύριοι, τί ἄλλο προκύπτει; Ἡ ἐφορευτικὴ ἐπιτροπὴ ἰδοὺ ὅτι διεύθυνεν· ἐκ συμφώνου δὲ οἱ ἀντιπρόσωποι καὶ τῶν ἐπιτυχόντων καὶ τῶν ἀποτυχόντων προσκαλοῦσι τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν νὰ μείνῃ ἐν τῷ τόπῳ τῆς ψηφοφορίας· ἀλλὰ λέγουν, ὅτι ἔπρεπε νὰ προσκληθῇ εἰδικῶς· διὰ ποῖον λόγον; εἶναι νόμος;

§233ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐνώπιον τῶν παρόντων, λέγει ὁ νόμος.

§234ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τῶν ἀδικουμένων εἶναι ὁ νόμος καὶ ὄχι τῶν κοιμωμένων· ἐκεῖνοι ἐκοιμήθησαν τὸν ὕπνον τῆς ὑπομονῆς, διότι ἔμαθον ὅτι δὲν εἶχον ἐλπίδα ἐπιτυχίας. Καὶ ἔπειτα νὰ ἔρχωνται νὰ ζητοῦν τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς! Ἔχετε ἔνδειξιν ἢ ἀπόδειξιν ὅτι ἠλλοιώθη τὸ ἀποτέλεσμα; Ὄχι, διότι ἔχετε τὰς ὑπογραφὰς τῶν μελῶν τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τοὺς ἀποτυχόντας. Λοιπὸν δὲν εὑρίσκω λόγον, καθ’ ὃν νὰ δικαιολογῆται ἡ ἀκύρωσις τῆς διαλογῆς τοῦ δήμου ἐκείνου. Ἔρχεσθε τώρα, κύριοι, εἰς τὸ ὅτι δὲν ἔχει τὰ προσόντα.

§235ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετὰ, ἀρκετά.

§236ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Δὲν ψηφοφορεῖτε αὐτό;

§237ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι· ἀρκετά.

§238ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Δὲν θέλω θεωρίας. Ἐπείσθημεν λοιπὸν ὅτι δὲν εἶναι ἄκυρος ἡ διαλογὴ τοῦ δήμου ἐκείνου διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα καὶ εἶναι ἐκτεθειμένοι εἰς τὰ πρακτικά.

§239ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετὰ, ἀρκετὰ, κύριε πρόεδρε.

§240ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὅταν πρὸ ὀλίγου κατέβη τοῦ βήματος ὁ ἐκ Κερκύρας βουλευτὴς κ. Παραμυθιώτης, τὸν ὁποῖον δὲν ἠθέλησα νὰ διακόψω ὁμιλοῦντα, τὸν παρεκάλεσα νὰ μοὶ ἐξηγήσῃ τὴν ἑξῆς ἀμφιβολίαν. Ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς νομαρχίας ἐβράδυνεν ἀπὸ ἀθωότητα· ἔθεσα εἰς τὸν κ. Παραμυθιώτην τὸ ζήτημα· ὁ δῆμος ἀπέχει τῆς πρωτευούσης τῆς ἐπαρχίας 10 ὥρας, κύριε Παραμυθιώτη, κατὰ τὴν ἀγόρευσίν σας· ποίαν ὥραν ἐξεκίνησεν ἀπὸ τὴν πρωτεύουσαν καὶ ἔφθασεν ἐφ’ ἁμάξης τόσον ἀργὰ εἰς τὸ χωρίον; Βεβαίως ἔπρεπε νὰ κινήσῃ τὸ ὀλιγώτερον τὴν 4 μ. μ. ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἤθελε φθάσει τὴν 11· ἐξεκίνησε τὴν 8 π. μ.; ἤθελε φθάσει τὴν 12 (θόρυβος). Μὲ λέγουν, κύριοι, πεζὸς (θόρυβος)· τί θέλετε νὰ παραδεχθῶ; πῶς ὑπῆγε; μὲ ἅμαξαν ἢ πεζός;

§241ΛΟΓΙΩΤΑΤΙΔΗΣ. Πρόκειται περὶ τῆς διαλογῆς· δὲν ἔφθασεν ἀπὸ τὴν πρωτεύουσαν, ἀλλ’ ἀπὸ ἄλλον δῆμον.

§242ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πόσας ὥρας ἀπέχει; 10.

§243ΤΙΝΕΣ. 3 ὥρας.

§244ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. 3 λοιπὸν θέλετε ἢ 4; Καθήσατε· ἐξεκίνησε τὴν πρώτην ὥραν τοῦ μεσονυκτίου; (θόρυβος). Μὴ μὲ διακόπτετε, θέσατε μίαν βάσιν.

§245ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΤΗΣ. Μὴ συγχύσετε τὸ πρόσωπον τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς διοικητικῆς ἀρχῆς καὶ τὸ πρόσωπον ἐκείνου, ὅστις ἔφερεν αὐτὸ τὸ ἔγγραφον (θόρυβος).

§246Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὸν δῆμον Ἄσσου.

§247ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀπὸ τὸν δῆμον Ἄσσου, πολὺ καλὰ, ἀπέχοντα δύω ὥρας (θόρυβος).

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, κύριοι· δὲν εἶναι συζήτησις αὐτή.

§249ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἴπατε ὅτι ὑψώσαμεν τὴν σημαίαν τῆς ἀνομίας, καὶ θέλω σᾶς ἀποδείξει ὅτι ὑψώσαμεν τὴν σημαίαν τῆς νομιμότητος (θόρυβος). Δόσατέ μοι τέλος πάντων ἓν σημεῖον, μίαν βάσιν (θόρυβος).

§250Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Καὶ τὴν τελευταίαν ἡμέραν ἐστάλη (θόρυβος)

§251ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πόσον ἀπέχει; τρεῖς ὥρας· παραδέχομαι λοιπὸν, ὅτι ὑπάλληλος εἶναι ὁ εἰρηνοδίκης Ἄσσου, ὅτι ἀνεχώρησεν ἐπὶ ἵππου, ὅτι διέτρεξε τριῶν ὡρῶν διάστημα· εἰπέτε μου, σᾶς παρακαλῶ, εἶναι λογικόν; ἠμπορεῖ ποτε ἄνθρωπος μὲ ὀρθὸν νοῦν νὰ συλλογισθῇ, ὅτι ὁ ὑπάλληλος οὗτος ἀνεχώρησε τὴν πρώτην μ. μ. ὥραν; (θόρυβος). Μὰ πότε δὲν ὑποφέρεσθε ὑφ’ ὅλας τὰς ἐπόψεις πῶς δύναταί τις νὰ παραδεχθῇ, ὅτι ἐξεκίνησε τοιαύτην ὥραν ἄνευ ἀνάγκης; διότι ἡ διάταξις τοῦ νόμου ἡ λέγουσα, εὐθὺς μετὰ τὴν ψηφοφορίαν ἄρχεται ἡ διαλογὴ, ἐματαιώθη ἐπὶ μίαν, ἐπὶ δύω, ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας. Ἐξεκίνησε τὴν πρώτην ὥραν μετὰ τὸ μεσονύκτιον καὶ μετέβη· νὰ μεταβῇ ὅμως ὤφειλεν, ἢ δὲν ὤφειλε νὰ εἰδοποιήσῃ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἀνταγωνιζομένων, ἵνα ἔλθωσι καὶ αὐτοὶ καὶ ἐνεργήσωσι τὴν διαλογὴν; Δὲν εἶναι δὲ ἀκριβὲς, ὅπως πληροφοροῦμαι, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἀνῆκεν εἰς τοὺς ἀποτυχόντας· εἷς μόνος ἀνῆκεν, καὶ αὐτὸς βαρήκοος εἰς ἄκρον, δὲν ἦτον εἰς κατάστασιν οὔτε ν’ ἀντιληφθῇ τί ἐγίνετο.

§252ΚΑΤΣΙΝΑΣ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐπὶ τέλους....

§253ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εὐχαριστῶ, ἀλλὰ δὲν ἔχετε τοιαύτην ἀφορμὴν ἀπὸ ἐμέ, σεῖς μάλιστα ὁ προσωπικός μου φίλος· παρακαλῶ ἔχετε ὑπομονήν. Ἐὰν λοιπὸν δὲν ᾖναι οὔτε λογικὸν, οὔτε ἀποδεδειγμένον, ὅτι ὁ ὑπάλληλος οὗτος μετέβη ἐν καλῇ πίστει νὰ ἐνεργήσῃ τὴν διαλογὴν καὶ ἐνήργησεν ἐν ἀθωότητι, ἔχομεν βέβαιον τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ διαλογὴ εἶναι νόθος. Ἐὰν δὲ ὁ ὑπάλληλος οὗτος ᾖναι ἀληθὲς ὅτι ἐξεκίνησε νύκτα, τὸ ὁποῖον ἐγὼ οὐδέποτε θέλω παραδεχθῆ, ἤθελε διαμείνει μέχρι τῆς πρωΐας, διότι τίποτε πλέον δὲν ἦτο κατεπεῖγον ἵνα ἀναχωρήσῃ. Ἐὰν τοῦτο καὶ μόνον ᾖναι ἀληθὲς, τὸ ὁποῖον ἐξηγήθη ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, καὶ τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, δὲν ἔχομεν χρείαν πρὸς ἀπόδειξιν τῆς νοθείας τῆς ἐκλογῆς· τουλάχιστον εἰς ἐμὲ δὲν εἶναι ποτὲ πιστευτὸν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἀφίνῃ δισταγμὸν εἰς τὸν ἑαυτόν μου ὅτι συνέβη τι, τὸ ὁποῖον δεικνύει ὅτι ἡ διαλογὴ δὲν ἐγένετο ἐν εἰλικρινείᾳ.

§254ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Παρακαλῶ, μίαν παρατήρησιν.

§255ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Παρακαλῶ· ἤκουσα, κύριοι, πολλάκις ἐπαναλαμβανόμενον, ὅτι πᾶν ὅ,τι δὲν ἐβεβαιώθη κατὰ τὸν χρόνον καθ’ ὃν συντάσσεται, κατὰ τὸν χρόνον τῆς διαλογῆς π. χ. ἡ ἔνστασις αὕτη, ἐὰν δὲν καταχωρισθῇ τότε, εἶναι ἄκυρος, ἀπαράδεκτος. Ἀλλ’ ἐὰν ὁ νόμος μᾶς δίδῃ πέντε ἡμερῶν διάστημα νὰ κάμωμεν ἐνστάσεις, πῶς ἀποδίδετε εἰς ἕκαστον ἐκλογέα τὴν ἰδιότητα τοῦ σοφιστοῦ; Εἶχον ἢ δὲν εἶχον ἐκ τοῦ νόμου δικαίωμα νὰ κάμωσιν ἐνστάσεις;

§256ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Περὶ ἀλλοιώσεως τοῦ ἀποτελέσματος, δὲν εἶναι ἀμφιβολία.

§257ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶπεν ὁ κύριος Μακρῆς, ὅτι ὑψώσαμεν τὴν σημαίαν τῆς ἀνομίας, ὅτι δὲν ἐγένοντο δίκαιαι ἐνστάσεις (θόρυβος). Λοιπὸν ἀπαντῶ ὅτι ὁσάκις τι ἐνεργεῖται ἐντὸς τοῦ νόμου, ἔστω καὶ μετὰ δύω ἢ τρεῖς ἡμέρας, δὲν εἶναι ἔκνομον (θόρυβος). Οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἀποτυχόντων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ δήμου, ἦτο ἑπόμενον ὅτι ἐὰν ὁ ὑπάλληλος ἐκεῖνος ἐνήργει εἰλικρινῶς, μὴ εἰδοποιηθέντες καὶ μὴ λαβόντες μέρος κατὰ τὴν διαλογὴν, νομίζω ὅτι ἐδικαιοῦντο νὰ σᾶς εἴπωσι, κύριοι, δὲν ἔχετε διαλογὴν, δὲν ἐκάματε διαλογήν· διότι τί σᾶς λέγουν; ὅτι ἔχομεν ἐνδοιασμὸν μέγιστον, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μᾶς αἰτιᾶσθε.

§258ΠΕΤΑΛΑΣ. Δὲν ἔχω νὰ κάμω ἀγόρευσιν, κύριοι· δύω λέξεις μόνον θὰ εἴπω διὰ νὰ δικαιολογήσω τὸ μέρος τοῦ εἰρηνοδίκου, περὶ τὸ ὁποῖον ἠσχολήθη ὁ ἔντιμος προαγορεύσας, διότι ἔχω γνῶσιν τοῦ ἀτόμου. Μὲ φαίνεται καὶ τὸν ἔχω ἐνώπιόν μου· ἐὰν ἔσφαλέ ποτε ὁ εἰρηνοδίκης ἐκεῖνος κατὰ τὴν ἐνέργειάν του, ἔσφαλε διότι δεικνύει πολλὴν ἀκρίβειαν περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός του. Νομίζω ὅτι τὸν βλέπω τὴν στιγμὴν, καθ’ ἣν νύκτα ἔλαβε τὴν ἐντολὴν τοῦ νομάρχου διὰ νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸν τόπον τῆς ἐκλογῆς νὰ ἐνεργήσῃ ἐν ὀνόματί του τὴν διαλογήν. Ἔλαβε τὴν διαταγὴν ὅπως ἐνεργήσῃ· ἀκριβὴς διὰ νὰ ἐκτελέσῃ, μεταβαίνει ἀμέσως εἰς τὸν τόπον τῆς ψηφοφορίας· εὑρίσκει τὰς κάλπας προφυλαγμένας, τὴν ἐπιτροπὴν ἐκεῖ. Εἶμαι βέβαιος, κύριοι, πῶς αὐτὸς πρέπει νὰ ὑπηγόρευσεν ὅτι ἡ διαλογὴ πρέπει νὰ γείνῃ ἀμέσως. Δὲν ἔλαβε ποτὲ ἐκεῖνος ὁ ὑπάλληλος τὴν ἰδέαν τῆς καλπονοθεύσεως, δὲν ἔπραξέ τι διὰ τὸ ὁποῖον νὰ δύναταί τις νὰ τὸν κατακρίνῃ· καὶ αἱ ἀποστάσεις περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ προαγορεύσας δικαιολογοῦνται καθ’ ὃν τρόπον σᾶς τὸ εἶπα, καὶ ἡ ὥρα καθ’ ἣν ἐνήργησε τὴν διαλογὴν δικαιολογεῖται ὡς ἐκ τῆς ἀκριβείας. Ἐὰν ἡ ἀκρίβεια δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀπόδειξις, θεωρήσατέ την, κύριοι, καὶ καταδικάσετέ την.

§259ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐρωτῶ, ἔγεινε;

§260ΤΙΝΕΣ. Ἔγεινε.

§261ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὑπῆρχαν ἀντιπρόσωποι, ναὶ ἢ ὄχι; (θόρυβος)· σᾶς παρακαλῶ διατί ἔφυγον ἐκεῖνοι; διατί ἀπουσίαζον ἀπὸ τὰς κάλπας; (θόρυβος). Θὰ ἀφήσω ἐγὼ τὴν περιουσίαν μου ὅπου ἔχω εἰς τὰς κάλπας καὶ θὰ φύγω;

§262ΛΑΠΑΣ. Ποῖος εἶναι αὐτὸς ὅπου τὸ κάμνει; ὅπου στέκομαι μὲ τὸ τουφέκι ἀπέξω! Τίνος τὰ λέτε αὐτά;

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, κύριοι, σᾶς παρακαλῶ.

§264ΠΟΛΛΟΙ. Ἀρκετά, ἀρκετά.

§265ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἕκαστος ὑποψήφιος διορίζει τοὺς ἀντιπροσώπους του (θόρυβος)· ἀφήσατε, σᾶς παρακαλῶ· εἶμαι καὶ κουτὸς καὶ μὲ διακόπτετε καὶ τὰ χάνω. Ἕκαστος λοιπὸν ὑποψήφιος διορίζει ἀντιπροσώπους, οἱ ὁποῖοι τὸν ἀναπληρόνουν εἰς τὰς ἐκλογάς. Κατὰ συνέπειαν καὶ τὸ ἑσπέρας, ὅταν αἱ κάλπαι ἐκλείοντο, οἱ ἀντιπρόσωποι ὤφειλον νὰ φυλάττουν τὰς κάλπας, τὴν περιουσίαν των.

§266ΜΙΛΗΣΗΣ. Εἶχον τρία ἡμερονύκτια νὰ κοιμηθοῦν.

§267ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δέκα πέντε ἡμερονύκτια νὰ ἔχουν ἄϋπνοι, ἐκεῖ νὰ καθήσουν, ἀφοῦ ἠξεύρουν ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἀνήκει εἰς μίαν μόνον μερίδα.

§268ΤΙΝΕΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό.

§269ΚΑΤΣΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. (θόρυβος καὶ διακοπή). Δὲν εἶναι πράγματα αὐτὰ νὰ τὰ λέτε· πρέπει νὰ ἐντρέπεσθε.

§270ΚΟΚΚΙΝΟΣ. Ἐπειδὴ καὶ ἐκλέχθην διὰ τῆς ἐλευθέρας ψήφου μὲ τιμὴν καὶ περιποίησιν, χωρὶς νὰ ἔχω παρὰ πενῆντα κολωνάτα εἰς τὸ νὰ πάω καὶ ἔλθω ὀπίσω, σᾶς παρακαλῶ νὰ τὴν ἀκυρώσητε ὅλην τὴν ἐκλογὴν διὰ νὰ πάω ὀπίσω καὶ νὰ ἔλθω μὲ περισσοτέραν δόξαν (θόρυβος).

§271ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ. Ἐπειδὴ γεννᾶται πρότασις διαιρέσεως καὶ ἕκαστος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κάμνῃ τοιαύτας προτάσεις, ὁ κ. Μίλησης διῄρεσε τὸ ζήτημα εἰς τὸν δῆμον Δολυχίου· ἑπομένως ἔχω δικαίωμα νὰ ζητήσω τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ δήμου Δολυχίου· ἂς τεθῇ πρῶτον αὐτὸ καὶ ἔπειτα τὸ ἄλλο.

§272ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ. Ἡ ἀπωτέρα πρότασις εἶναι ἡ ἀνικανότης.

§273ΠΟΛΛΟΙ. Ὄχι, ὄχι.

§274ΤΙΝΕΣ (ἐκ δεξιῶν ἐγειρόμενοι). Δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, κ. πρόεδρε.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄκυρον τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου Δολυχίου λέγουν ναί· οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουν ὄχι. Γίνεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία κατὰ τὸ ἑπόμενον πρωτόκολλον. Πρωτόκολλον ψηφοφορίας τῶν Βουλευτῶν Ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος· Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου Δολυχίου τῆς ἐπαρχίας Σάμης, ναὶ ἢ ὄχι;

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. 80 ἐψηφοφόρησαν ὑπὲρ τῆς ἀκυρώσεως, 79 κατὰ καὶ εἷς ἠρνήθη.

§277ΒΑΛΕΤΤΑΣ. Δὲν εἶναι ἀπόλυτος πλειοψηφία, διότι διὰ νὰ ἦναι ἀπόλυτος πλειοψηφία πρέπει νὰ ᾖναι τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός· ἑπομένως πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία. Οὕτω πως ἐλύθη τὸ ζήτημα ἄλλοτε ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως.

§278ΠΟΛΛΟΙ (ἑκατέρωθεν). Βεβαίως θὰ ἐπαναληφθῇ. Ἐπαναλαμβάνεται κατὰ τὸ ἑπόμενον πρωτόκολλον. Πρωτόκολλον ψηφοφορίας τῶν κυρίων Βουλευτῶν Ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος· Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς τοῦ δήμου Δολυχίου τῆς ἐπαρχίας Σάμης, ναὶ ἢ ὄχι;

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη....

§280ΜΑΚΡΗΣ. Ἀπόλυτος πλειοψηφία δὲν εἶναι ν’ ἀπαγγείλητε μόνον τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ψήφων καὶ ὄχι τὸ ἀποτέλεσμα, διότι ἔχω νὰ κάμω ἔνστασιν.

§281ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ. 80 ψῆφοι ἐδόθησαν ὑπὲρ τῆς ἀκυρώσεως, 79 δὲ ὑπὲρ τῆς ἐπικυρώσεως, ἀπέναντι ψηφοφορησάντων 159.

§282ΜΑΚΡΗΣ. Ἀπόλυτος πλειονοψηφία δὲν εἶναι, διότι ἀπόλυτος πλειοψηφία θὰ εἴπῃ τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς (διάλογοι θορυβώδεις).

§283ΚΟΛΙΑΤΣΟΣ. Ὅστις φρονεῖ ὅτι δὲν εἶναι ἀπόλυτος πλειοψηφία ἂς ἀναβῇ νὰ τὸ ὑποστηρίξῃ.

§284ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίῤῥησις.

§285ΜΑΚΡΗΣ. Ὑπάρχει.

§286ΒΟΥΛΠΙΩΤΗΣ. Ἰδοὺ τί λέγει τὸ ἄρθρον 56 τοῦ Συντάγματος· «ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ συζητήσῃ καὶ ἀποφασίσῃ τι ἄνευ τῆς παρουσίας τοὐλάχιστον τοῦ ἡμίσεος καὶ ἑνὸς τῶν μελῶν αὐτῆς καὶ ἄνευ ἀπολύτου πλειοψηφίας τῶν παρόντων μελῶν.»

§287ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Αὐτὸ τὸ ἐσυζητήσαμεν τόσαις φοραῖς (θόρυβος).

§288ΒΟΥΛΠΙΩΤΗΣ. Ἀπόλυτος πλειοψηφία ἐσυζητήθη καὶ ἀπεφασίσθη ὅτι εἶναι τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ ἄρθρου τούτου τοῦ Συντάγματος φρονῶ, ὅτι προκύπτει ὅτι ἀπαιτεῖται τὸ ἥμισυ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν δοθεισῶν ψήφων καὶ μία ἀκόμη ψῆφος.

§289ΣΑΡΑΒΑΣ. Τὸ ζήτημα, κύριοι, ἂν οἱ 80 ἀποτελοῦν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν ἀπέναντι 79, ὅταν ὁ ἀριθμὸς τῶν ψηφοφορησάντων εἶναι 159, παρουσιάσθη πολλάκις ἐν τῷ κοινοβουλίῳ καὶ ἐλύθη καταφατικῶς. Ὁμολογῶ ὅτι ἐν τῇ Ἐθνοσυνελεύσει τὸ ζήτημα τοῦτο ἔλαβε διαφόρους λύσεις, ἀλλ’ εἰς τὴν Βουλὴν ἔλαβε πάντοτε τὴν λύσιν αὐτήν· ὅτι δηλαδὴ εἶναι ὅλως διάφορος ἡ περίστασις τῆς ἀπαρτίας ἀπὸ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν. Τὸ ἄρθρον 56 τοῦ Συντάγματος ἔκαμεν αὐτὴν τὴν διάκρισιν· διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἀπαρτία ἀπαιτεῖται τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς, ἀλλὰ διὰ τὴν ψηφοφορίαν ἀπαιτεῖ ἁπλῶς τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν. Τί δὲ εἶναι ἀπόλυτος πλειοψηφία; οἱ πλειότεροι τῶν ψηφοφορούντων. Καὶ ὁσάκις μὲν ὁ ἀριθμὸς εἶναι ἄρτιος, δὲν παρουσιάζεται δυσκολία, ὅταν ὅμως συμπίπτει νὰ ᾖναι περιττὸς, γεννᾶται ἡ ἀμφιβολία, ἂν πρὸς σχηματισμὸν τῆς πλειοψηφίας ἀρχῇ ἡμίσεια ψῆφος. Ὄχι μόνον ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἡ Γαλλικὴ νομολογία τὸ παραδέχεται. Κατὰ τὰς τελευταίας μάλιστα ἡμέρας τῆς προτελευταίας Βουλῆς ἐσυζητήθη διὰ μακρῶν τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ ἀπεφασίσθη ὅτι ἀρκεῖ νὰ ᾖναι πλειότεροι καὶ ἀπόλυτος πλειοψηφία ὑπάρχει.

§290Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὑπάρχουν τὰ πρακτικά.

§291ΜΙΛΗΣΗΣ. Φέρετε τὰ πρακτικά.

§292ΣΑΡΑΒΑΣ. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ παρατηρήσω, εἰμὴ ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι κυρία ν’ ἀκολουθήσῃ ἄλλην γνώμην, ἂν θέλῃ, ἀλλ’ ἡ σταθερὰ νομολογία της εἶναι αὐτὴ, τὴν ὁποίαν σᾶς ἐξέθεσα.

§293ΜΑΚΡΗΣ. Γεννᾶται, κύριοι, ζήτημα....

§294ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γεννᾶται ζήτημα.

§295ΜΑΚΡΗΣ. Γεννᾶται! Γεννᾶται, κύριοι, ζήτημα ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπόλυτος πλειοψηφία. Πρόκειται, κύριοι, ν’ ἀποφασίσητε περὶ σπουδαίου ζητήματος, πρόκειται ν’ ἀποφασίσητε περὶ ἀκυρώσεως ἐκλογῆς· ἀλλ’ ἔχετε πλειοψηφίαν ἢ δὲν ἔχετε; Τὸ ζήτημα ἀφ’ οὗ εἶναι φιλονεικούμενον, εἶναι φιλονεικουμένη καὶ ἡ ἀπόφασις, ὅταν εἴπητε ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος πλειοψηφία. Διὰ ν’ ἀκυρωθῇ ἡ ἐκλογὴ, διὰ νὰ ᾖναι ἀκυρωμένη εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Βουλῆς, πρέπει ν’ ἀποδειχθῇ διὰ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν, οἵτινες δὲν ὁμολογοῦσι τοῦτο. Ἑπομένως ἡ ἐκλογὴ δὲν δύναται διὰ φιλονεικουμένου ἀποτελέσματος ν’ ἀκυρωθῇ. Προτείνω λοιπὸν, κύριοι, οὐχὶ τὴν ἐπανάληψιν, ἀλλὰ τὴν ἀναβολήν (θόρυβος). Θέλετε τὴν ἐπανάληψιν; τὰ ἴδια ἀποτελέσματα θὰ ἔχωμεν.

§296ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Αὐτὰ νὰ τὰ εἰπῇς ἀλλοῦ, μὴν τὰ λὲς σὲ μᾶς (θόρυβος).

§297Θ. Α. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε πρόεδρε, μοὶ φαίνεται πολὺ παράξενον νὰ τίθηται εἰς συζήτησιν συνταγματικὴ διάταξις. Δὲν ἀπορῶ διὰ τὸν κύριον Βουλπιώτην, διότι πρῶτον ἤδη εἰσέρχεται εἰς κοινοβούλιον, ἀπορῶ ὅμως μὲ τὸν κύριον Μακρῆν, ὅστις ἦτο πληρεξούσιος. Καὶ ἐν τῇ Ἐθνοσυνελεύσει, πρὶν εἰσέτι ψηφισθῇ τὸ Σύνταγμα, ἐπαρουσιάσθη τὸ ζήτημα, καὶ νομίζω ὅτι ἐπαρουσιάσθη προκειμένου περὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ ἰδίου προέδρου τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρίου Δεληγεώργη, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Ἀλλ’ ἀφίνω, κύριοι, τὰ γενόμενα ἐν τῇ Ἐθνοσυνελεύσει. Ἔχομεν τὸ ἄρθρον 56 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀδύνατον νὰ ἑρμηνευθῇ ὡς θέλουν οἱ κύριοι. Δὲν πρόκειται σήμερον περὶ ἐκλογῆς· εἶναι ἀδιάφορον δι’ ἐμὲ τὸ ζήτημα τοῦτο· πρόκειται περὶ ἑρμηνείας τοῦ Συντάγματος καὶ τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν προτείνουν, τὴν πολεμεῖ τὸ ἄρθρον 56, καὶ τόσον καθαρὰ, ὥστε εἶναι ἀνεπίδεκτον πάσης ἀντιῤῥήσεως. Τί λέγει τὸ ἄρθρον 56; «ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ συζητήσῃ καὶ ἀποφασίσῃ τι ἄνευ τῆς παρουσίας τοὐλάχιστον τοῦ ἡμίσεος καὶ ἑνὸς τῶν μελῶν αὐτῆς καὶ ἄνευ ἀπολύτου πλειονοψηφίας τῶν παρόντων μελῶν.» Τὸ Σύνταγμα λοιπὸν, κύριοι, ἔλυσε τὸ ζήτημα. Διακρίνει δύω πλειοψηφίας, μίαν ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς, καὶ ἑτέραν ἥτις εἶναι ἡ ἀπόλυτος πλειοψηφία. Ἂν, κύριοι, τὸ Σύνταγμα ἠννόει ὅ,τι θέλουν νὰ ἐννοήσουν οἱ κύριοι, δὲν εἶχεν ἀνάγκην νὰ ἐπαναλάβῃ τὰς λέξεις ἀπόλυτος πλειοψηφία· ἢ ἂν ἦτον ὀρθὸν, ὅτι ἀπόλυτος πλειοψηφία εἶναι τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς τῶν παρόντων, τότε ἤθελεν εἰπεῖ, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ συζητήσῃ καὶ ἀποφασίσῃ τι ἄνευ ἀπολύτου πλειοψηφίας· ἀλλὰ τὸ Σύνταγμα διακρίνει μεταξὺ ἀπολύτου πλειοψηφίας καὶ πλειοψηφίας ἀποτελουμένης ἐκ τοῦ ἡμίσεος πλέον ἑνός. Δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι αἱ γνῶμαι τῶν νομοδιδασκάλων τῶν Γάλλων εἶναι σύμφωνοι πρὸς τὴν γνώμην μου· ἔχω ἀνάγκην μόνον νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι αἱ συνεχεῖς ἀποφάσεις ὅλων τῶν Βουλῶν τοιαύτην ἑρμηνείαν ἔδωκαν εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό. Ἂς μὴ παραβιάσωμεν λοιπὸν αὐτὴν τὴν συνταγματικὴν διάταξιν. Ἡ ἐκλογὴ ἑπομένως ἠκυρώθη καὶ πρέπει νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν διὰ τοὺς λοιποὺς δήμους.

§298ΜΑΚΡΗΣ. Ἡ ἀγόρευσις τοῦ ἐντίμου βουλευτοῦ Καλαβρύτων κυρίου Ζαΐμη ἀποδεικνύει, ὅτι ὑπάρχει ζήτημα, τὸ ζήτημα τῆς ἀπολύτου πλειονοψηφίας. Ἐν τῷ παρόντι ζητήματι ὁ κύριος πρόεδρος δὲν ἀπήγγειλε τὸ ἀποτέλεσμα.

§299ΠΟΛΛΟΙ (ἐκ δεξιῶν). Τὸ ἀπήγγειλε.

§300ΜΑΚΡΗΣ. Πρὶν ἢ ἀπαγγείλῃ τὸ ἀποτέλεσμα ἔκαμον αὐτὴν τὴν παρατήρησιν....

§301ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Φέρεσαι μὲ κακὴν πίστιν!

§302ΜΑΚΡΗΣ. Ἐγὼ φέρομαι μὲ καλὴν πίστιν· σεῖς φέρεσθε μὲ κακὴν πίστιν. Ἔκαμα τὴν παρατήρησιν τὴν ἑξῆς· ἐπειδὴ θὰ γεννηθῇ ζήτημα ἂν ὑπάρχῃ ἢ δὲν ὑπάρχῃ ἀπόλυτος πλειοψηφία, σᾶς παρακαλῶ ν’ ἀπαγγείλετε τοὺς ἀριθμοὺς μόνον καὶ οὐχὶ τὸ ἀποτέλεσμα· διότι ἔχομεν τὴν ἔνστασιν αὐτήν. Τώρα λοιπὸν δὲν δύνασθε ν’ ἀρνηθῆτε, ὅτι ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ θέσωμεν τὸ ἑξῆς ζήτημα· εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀπόλυτος πλειοψηφία;

§303ΠΟΛΛΟΙ (ἐκ δεξιῶν). Μάλιστα, μάλιστα! δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως (θόρυβος).

§304ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι, νὰ εἴπω δύω λέξεις. Κύριοι, τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν παρουσιάζεται πρώτην ἤδη φορὰν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς· ἐπαρουσιάσθη καὶ ἄλλοτε ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως καὶ τῶν παρελθουσῶν Βουλῶν, καὶ ἐλύθη καταφατικῶς. Ἀναφέρω μίαν περίστασιν, ἔχουσαν πολλὴν σπουδαιότητα καὶ σημασίαν εἰς τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τούτου, διότι τότε ἐπαρουσιάσθη εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ προέδρου τῆς Συνελεύσεως. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 10 Ἀπριλίου 1864 ἐγένετο ἡ ἐκλογὴ τοῦ προέδρου. Ἐψηφοφόρησαν 237 πληρεξούσιοι, ἐξ ὧν ἔλαβεν ὁ ὡς πρόεδρος ἐκλεχθεὶς κ. Δεληγεώργης, πληρεξούσιος Μεσολογγίου, ψήφους 119. Ἠγέρθη ἀμέσως τὸ ζήτημα, ἂν 119 ψῆφοι ἀποτελοῦσιν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν ἀπέναντι 237 ψηφοφορησάντων. Ἀνεβλήθη ἡ λύσις τοῦ ζητήματος καὶ τὴν ἐπαύριον ἐπανελήφθη ἡ συζήτησις, καθ’ ἣν ἐλέχθησαν πολλὰ ὑπὲρ καὶ κατά. Μετὰ τὴν περαίωσιν τῆς συζητήσεως ἐτέθη τὸ ζήτημα ὡς ἑξῆς· «παραδέχεται ἡ Συνέλευσις τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς τοῦ προέδρου κ. Δεληγεώργη, ναὶ ἢ ὄχι;» καὶ ἡ Συνέλευσις ἀπεφάνθη διὰ ψήφων 112 κατὰ 104, ὅτι ἦτον ἔγκυρος· ὑπὲρ τῆς ἰδέας δὲ αὐτῆς ἐψηφοφόρησαν πολλοὶ τῶν κ. βουλευτῶν, ὄντες τότε πληρεξούσιοι, οἵτινες σήμερον ἔχουν ἐναντίαν ἰδέαν. Βλέπετε λοιπὸν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἐλύθη ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν, ἥτις τῳόντι εἶχεν εὐρυτέραν ἐξουσίαν ἀπὸ τὴν τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ κατόπιν ἐπῆλθε τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφίνει κἀμμίαν ἀμφιβολίαν. Τὸ Σύνταγμα ἐν ἄρθρῳ 56 κάμνει δύω διακρίσεις, ὡς πρὸς τὸν σχηματισμὸν τῆς ἀπαρτίας, καὶ ὡς πρὸς τὸν σχηματισμὸν τῆς ἀπολύτου πλειοψηφίας. Καὶ διὰ μὲν τὴν πρώτην περίπτωσιν ἀπαιτεῖται τῳόντι τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς ἐκ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν, διὰ δὲ τὴν λύσιν παντὸς ζητήματος ἀπαιτεῖται ἀπόλυτος πλειοψηφία, ἥτις σχηματίζεται ἐπὶ περιττοῦ ἀριθμοῦ καὶ διὰ μιᾶς ψήφου. Τὸ ζήτημα λοιπὸν εἶναι λελυμένον καὶ παρ’ ἡμῖν καὶ παρ’ ἄλλοις ἔθνεσιν, ὅτι διὰ τὴν ἀπαρτίαν ἀπαιτεῖται τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός, διὰ δὲ τὴν ψηφοφορίαν ἁπλῶς ἀπόλυτος πλειοψηφία. Ἐκτὸς λοιπὸν τῆς λύσεως, τὴν ὁποίαν ἡ Συνέλευσις ἔδωκεν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, εἶναι λελυμένον καὶ διὰ τοῦ Συντάγματος καὶ ἑπομένως ἀνεπίδεκτον πάσης ἀμφισβητήσεως. Ὅθεν ὁ κ. πρόεδρος, ἐὰν δὲν ἀπήγγελε τὸ ἀποτέλεσμα, ὀφείλει νὰ τὸ ἀπαγγείλῃ χωρὶς νὰ θέσῃ ὑπὸ συζήτησιν ἀντικείμενον, τὸ ὁποῖον ῥητῶς καὶ προφανῶς παραβιάζει τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος.

§305Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ὅταν ἤκουσα τὸν κ. Ζαΐμην διατεινόμενον, ὅτι δὲν δύναται νὰ γεννηθῇ ζήτημα, ἐνόμιζα ὅτι θὰ συμφωνήσῃ ὅτι δὲν ἠκυρώθη ἡ ἐκλογὴ, διότι τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται κανεὶς νὰ ἑρμηνεύσῃ κατὰ τοῦ Συντάγματος, σαφῶς καὶ καθαρῶς διατάσσει, ὅτι διὰ ν’ ἀποφασισθῇ πρότασίς τις ἀπαιτεῖται νὰ ψηφισθῇ δι’ ἀπολύτου πλειοψηφίας. Ἀνέφερε τὴν νομολογίαν τῆς Συνελεύσεως, ἀλλὰ ἡ Συνέλευσις, ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς κ. Παπαμιχαλόπουλος, ἦτο κυρίαρχος καὶ ἐν τῇ κυριαρχικῇ αὐτῆς ἐξουσίᾳ τὰ πάντα ἠδύνατο νὰ προσδιορίσῃ ὡς ἐβούλετο. Σύνταγμα τότε δὲν ὑπῆρχε, καὶ ἑπομένως οὐδόλως δύναται νὰ μᾶς χρησιμεύσῃ ἡ ἀπόφασις τῆς Συνελεύσεως. Ἡ Συνέλευσις ἐψήφιζε Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν αὐτὰς τὰς δύω ἀρχάς· πρῶτον, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀπαρτία, ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς τῶν βουλευτῶν. Περὶ τούτου δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτησις. Ὅταν ὅμως ἠθέλησε νὰ κανονίσῃ πότε ὑπάρχει πλήρης ἀπόφασις ἐπὶ προτάσεως, ἐζήτησεν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν, καὶ ἐννοεῖ ὅτι ἀπαιτεῖται τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός, διότι προσδιώρισε τοῦτο ἀντιθέτως τῆς σχετικῆς πλειοψηφίας, τὴν ὁποίαν εἶχε τὸ προηγούμενον Σύνταγμα καὶ τὴν ὁποίαν ἔχομεν καὶ ἡμεῖς σήμερον. Εἶναι δυνατὸν τώρα νὰ ὑποθέσητε ὅτι ὑπάρχει τὸ ἥμισυ πλέον ἑνὸς εἰς τὴν προκειμένην ψηφοφορίαν; Δὲν χρειάζεται νὰ κάμωμεν τίποτε ἄλλο παρὰ ἀρίθμησιν. Ἔχομεν 79 καὶ 80, τὸ ἥμισυ εἶναι μισό· ὁ μισὸς δὲν εἶναι τίποτε. Ἀλλὰ νομίζετε ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἑρμήνευσεν ὅπως ἡμεῖς σήμερον ζητοῦμεν τὴν διάταξιν αὐτήν; Ἐνθυμοῦμαι τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς βουλευτικῆς ἐκλογῆς Καλαβρύτων τοῦ 1865, καὶ ἐνθυμοῦμαι μάλιστα καὶ τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου φίλου μου κ. Πετιμεζᾶ. Δύω ὁλοκλήρους ἡμέρας ἐβασάνισε τὴν Βουλὴν τὸ ζήτημα τοῦτο· πολλοὶ ἠγόρευσαν καὶ μεταξὺ αὐτῶν ὁ τότε πρωθυπουργὸς κ. Κουμουνδοῦρος, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι κἀνὲν δικαίωμα δὲν ἔχει ἡ Βουλὴ παρὰ νὰ δώσῃ τὴν ἔννοιαν τοῦ γράμματος εἰς τὸ Σύνταγμα.

§306ΑΘ. Γ. ΠΕΤΙΜΕΖΑΣ. Κύριε Δημητριάδη, εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν Καλαβρύτων κατὰ τὸ 1865 ἐψηφοφόρησαν 58 ὑπὲρ τῆς ἐκλογῆς, 57 κατὰ καὶ 4 ἠρνήθησαν ψῆφον.

§307ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τότε εἶναι χειρότερον. Ἡ Βουλὴ λοιπὸν παρεδέχθη τὴν γνώμην τοῦ κ. πρωθυπουργοῦ, καὶ ἡ ψηφοφορία ἠκυρώθη καὶ ἐπανελήφθη τὴν δευτέραν ἡμέραν· καὶ πάλιν τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα ἐπῆλθε, μέχρις οὗ εἷς τῶν ἀρνηθέντων ἔδωκε θετικὴν ψῆφον καὶ ἐτελείωσε. Τὸ αὐτὸ συνέβη εἰς τὴν ἐκλογὴν Τριπόλεως τὸ 1868 καὶ ἡ αὐτὴ ἐφαρμογὴ ἔγεινε. Λοιπὸν τώρα ποῖοι λόγοι ἐγεννήθησαν διὰ νὰ ἀναγκάσουν τὴν Βουλὴν νὰ μεταβάλῃ συνείδησιν; Οἱ πλεῖστοι τῶν βουλευτῶν τοῦ 65 καὶ τοῦ 68 συνεδριάζουν σήμερον ἐνταῦθα.

§308ΖΑΪΜΗΣ. Ἀπατᾶσθε εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν γεγονότων.

§309ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Φέρετε τὰ πρακτικά. Ἐπικαλοῦνται τὴν γαλλικὴν νομολογίαν· δὲν δύνανται νὰ ὠφεληθῶσιν ἀπὸ αὐτήν, διότι ἡ Γαλλία ἔχει ἄλλο Σύνταγμα, ἄλλους νόμους· ἑπομένως καὶ ἀμφιβολία τις ἐὰν ὑπῆρχε, παραβιάζομεν τὸν νόμον, ἐὰν θελήσωμεν τὴν ἀμφιβολίαν αὐτὴν νὰ τὴν ἐξηγήσωμεν ὑπὲρ τοῦ ἀκύρου· πρέπει νὰ τὴν κηρύξωμεν ὑπὲρ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς. Αὐτὰ ἐνόμιζον ὅτι πρέπει νὰ σᾶς εἴπω· πράξατε ὅ,τι θέλετε.

§310ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, σᾶς παρακαλῶ δύω λέξεις. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω τὰ προηγούμενα τῶν Βουλῶν· ὁ κ. Σαράβας ὅμως εἶπεν ἐδῶ, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπικρατήσασα νομολογία τῆς Βουλῆς, τὸ νὰ θεωρῆται εἰς τοιαύτας περιστάσεις ἡ πλειονοψηφία ἀπόλυτος. Δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω ὅσα ὁ κ. Δημητριάδης εἶπε περὶ τῆς περιπτώσεως, ἥτις παρουσιάσθη κατὰ τὴν Ἐθνοσυνέλευσιν, διότι τῷ ὄντι τότε δὲν ὑπῆρχε Σύνταγμα· ἐξετάζω μόνον τὸ κείμενον τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι ἄνευ ἀπολύτου πλειονοψηφίας τῶν παρόντων μελῶν δὲν δύναται νὰ ἀποφασισθῇ τι. Τί πρέπει λοιπὸν νὰ κάμωμεν διὰ νὰ εὕρωμεν ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ ἀπόλυτος πλειονοψηφία; Πρέπει νὰ ἀριθμήσωμεν τοὺς παρόντας· οἱ παρόντες εἶναι 159· πρέπει νὰ διαιρέσωμεν τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν εἰς δύω καὶ τότε νὰ προσθέσωμεν ἕνα διὰ νὰ ἔχωμεν ἀπόλυτον πλειονοψηφίαν.

§311ΠΟΛΛΟΙ. Ψηφοφορία.

§312ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Τί ψηφοφορία; ἐπὶ τίνος ζητήματος;

§313ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ Συντάγματος θὰ τεθῇ τὸ ζήτημα.

§314ΣΑΡΑΒΑΣ. Ὄχι, τὰ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος δὲν τίθενται εἰς ψηφοφορίαν, τὸ ζήτημα εἶναι καθαρόν· ὑπάρχει ἀπόλυτος πλειοψηφία εἰς τὴν ἤδη γενομένην ψηφοφορίαν;

§315ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος.

§316ΤΙΝΕΣ. Μάλιστα.

§317Ν. ΣΟΥΤΣΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύω λέξεις ἐπὶ τῶν μαθηματικῶν ἀξιωμάτων, κύριοι, δὲν γίνεται ψηφοφορία· θὰ εἴπετε δύω καὶ ἕνα κάμνουσι τέσσαρα; Δὲν χρειάζεται ψηφοφορία· ἀπόλυτος πλειοψηφία θὰ εἴπῃ τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός.

§318ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Βρὲ ἀδελφὲ, νομίζεις, ὅτι ἦλθες ἐδῶ μὲ τὰ μαθηματικά σου καὶ οἱ ἄλλοι δὲν γνωρίζουν;

§319ΣΟΥΤΣΟΣ. Λέγω ὅτι θὰ ἤμεθα γελοῖοι καὶ ἀπέναντι τοῦ ἄλλου κόσμου, ὅταν δὲν ἠξεύρωμεν ὅτι ἀπόλυτος πλειοψηφία εἶναι τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός.

§320ΜΙΛΗΣΗΣ. Κύριε πρόεδρε, συγχέεται ἡ φράσις «ἀπόλυτος πλειοψηφία» μὲ τὴν φράσιν τὸ «ἥμισυ πλέον ἑνός,» ἐνῷ καὶ οἱ συγγραφεῖς τοῦ δημοσίου δικαίου ἅπαντες καὶ τὸ ῥητὸν αὐτὸ γράμμα τοῦ Συντάγματος καθιεροῦσι σαφῶς τὴν διάκρισιν τῶν δύω τούτων φράσεων. Τί ἔστιν ὅμως, μᾶς λέγουσιν, ἀπόλυτος πλειοψηφία, ἐὰν δὲν ᾖναι τὸ ἥμυσι πλέον ἑνός; Ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ν’ ἀπαντήσω δι’ ἑνὸς παραδείγματος. Ἠμπορεῖ, κύριε πρόεδρε, νὰ ᾖναι πλειονοψηφία καὶ νὰ μὴ ᾖναι τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός. Ὑποθέσατε ὅτι ἐπὶ τῆς προκειμένης ψηφοφορίας δέκα ἐκ τῶν ψηφοφορησάντων ἠρνοῦντο ψῆφον· θὰ εἴχομεν τότε, κύριε πρόεδρε, τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα· δέκα ἀρνηθέντας ψῆφον, 69 ὑπὲρ τῆς ἐπικυρώσεως καὶ 70 ὑπὲρ τῆς ἀκυρώσεως. Ὁ ἀριθμὸς 70 ἀπέναντι τοῦ 69 εἶναι πλειοψηφία, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀπόλυτος, διότι διὰ νὰ ᾖναι τοιαύτη ἔπρεπε νὰ ὑπερβῇ καὶ τοὺς δέκα τοὺς ἀρνηθέντας ψῆφον. Ἰδοὺ λοιπὸν, ὅτι δύναται νὰ ὑπάρχῃ περίπτωσις, καθ’ ἣν νὰ ὑπερβαίνῃ εἷς ἀριθμὸς ἕνα ἄλλον, καὶ ὅμως νὰ μὴ ᾖναι ἀπόλυτος πλειονοψηφία. Ἐδῶ ὅμως δὲν ἔχομεν κανένα ἀρνηθέντα ψῆφον· δὲν ἔχομεν ἄλλον ἀριθμὸν παρὰ τὸ 79 καὶ τὸ 80· εἶναι δὲ παραλογισμὸς, κύριοι, νὰ λέγωμεν ὅτι τὸ 80 δὲν ὑπερβαίνει τὸ 79.

§321ΠΟΛΛΟΙ. Ψηφοφορία.

§322ΡΑΛΛΗΣ (Γραμματεύς). Ἐπεραιώθη ἡ συζήτησις.

§323ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Κύριοι, σᾶς παρακαλῶ...

§324ΡΑΛΛΗΣ. Μὰ ἐπεραιώθη ἡ συζήτησις.

§325ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ. Δύω μόνον λέξεις. Λέγω, κύριοι βουλευταί, ὅτι βεβαίως εἶναι λυπηρὸν νὰ τεθῇ ἓν ζήτημα ἁπλῆς ἑρμηνείας ὑπὸ ψηφοφορίαν (θόρυβος). Ὁ κύριος Μίλησης παρετήρησεν ἁπλούστατα, ὅτι τὸ 80 εἶναι ἀνώτερον τοῦ 79, οἱ ἄλλοι παρετήρησαν, ὅτι ὑπάρχει διάταξις ἐντὸς τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἡ πλειοψηφία συνίσταται εἰς τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός. Ἐγὼ θέλω, κύριοι, ὑποχωρήσει κατὰ τοῦτο, ὅτι εἶναι ἀμφίβολον τὸ ζήτημα. Ὁ κ. Μίλησης, ὁ ὁποῖος εἶναι δικηγόρος καὶ ἐκ τῶν μᾶλλον διακεκριμένων, γνωρίζει τὸν ἑρμηνευτικὸν κανόνα κάλλιον ἐμοῦ ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, ὁ ὁποῖος εἶναι λίαν σχετικὸς· τὸν ἑρμηνευτικὸν τοῦτον κανόνα ἐπὶ τῆς ἑρμηνείας μᾶς τὸν ἔδωκαν οἱ Ῥωμαῖοι καὶ οἱ Βυζαντινοί· «ἐν τοῖς ἀμφιβόλοις θάλπονται οἱ ἐναγόμενοι» (θόρυβος).

§326Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἔχω πρότασιν ἀναβολῆς (θόρυβος). Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα αὐτὸ συζητεῖται σπουδαίως καὶ ἀπὸ τὴν μίαν μερίδα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην καὶ ἐπικαλοῦνται προηγούμενα ἀμφότεραι, δὲν βλέπω νὰ τρέχωμεν κανένα κίνδυνον ἐὰν ἀναβληθῇ ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον (θόρυβος). Προτείνω ν’ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον.

§327ΠΟΛΛΟΙ. Ψηφοφορία.

§328ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Μάλιστα, δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§329ΖΕΓΓΕΛΗΣ. Καὶ ἐγὼ, κύριοι, ὑποστηρίζω τὴν ἀναβολήν. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν. Ἀπόδειξις εἶναι ὅ,τι σᾶς εἶπεν ὁ ἔντιμος κ. Σαράβας καὶ ἕνεκα τούτου καλὸν εἶναι ν’ ἀναβληθῇ ἡ ἐξέτασις, ὅπως ἐμβριθέστερον σκεφθῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἀποφασίσῃ.

§330ΠΟΛΛΟΙ. Ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§331ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν λέγουν ναὶ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουν ὄχι. Γίνεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως κατὰ τὸ ἑπόμενον πρωτόκολλον. Πρωτόκολλον ψηφοφορίας τῶν Βουλευτῶν Ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος· Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀναβολήν, ναὶ ἢ ὄχι;

§332ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποῤῥίπτεται ἡ πρότασις τῆς ἀναβολῆς διὰ ψήφων 87 κατὰ 80.

§333ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τώρα τὸ ἄλλο ζήτημα, ἐὰν ἦναι ἀπόλυτος πλειονοψηφία.

§334Ι. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα αὐτό. Κύριε πρόεδρε, ἀπαγγείλατε τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πρώτης ψηφοφορίας.

§335ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, κύριοι, ἡ Βουλὴ διὰ ψήφων 80 κατὰ 79 παρεδέχθη τὸ ἄκυρον τοῦ δήμου Δολυχίων.

§336ΤΙΝΕΣ. Παρακάτω, τὸ ἔγκυρον τῶν ἄλλων δήμων.

§337ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἔγκυρον τῶν ἄλλων δήμων νὰ ἐγερθῶσιν, (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)· παρεδέχθη.

§338ΤΙΝΕΣ. Παρακάτω.

§339Α. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. Ἐπειδὴ παρῆλθεν ἡ ὥρα, προτείνω τὴν ἀναβολὴν δι’ αὔριον (θόρυβος).

§340ΠΟΛΛΟΙ (ἐκ δεξιῶν). Παρακάτω.

§341ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ (Γραμματεύς). Ἐπαρχία Σκοπέλου. «Τὸ τμῆμα παμψηφεὶ προτείνει τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς.»

§342ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἔγκυρον;

§343ΠΟΛΛΟΙ. Μάλιστα, ἄξιοι.

§344ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἔγκυρον τῆς ἐκλογῆς Σκοπέλου καὶ ὡς νομίμους βουλευτὰς τοὺς κυρίους Δουλίδην καὶ Ἐπιφανίου.—Ἐκλογὴ Σπετσῶν.

§345ΠΟΛΛΟΙ. Τὸν λόγον (θόρυβος).

§346ΤΙΝΕΣ (ἐξ ἀριστερῶν). Αὔριον.

§347ΕΤΕΡΟΙ (ἐκ δεξιῶν). Ὄχι, σήμερον.

§348ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ (Γραμματεύς). Κύριοι, ὑπάρχει ἔκθεσις μειοψηφίας· θὰ γείνῃ συζήτησις· θέλετε νὰ μείνωμεν ἕως τὸ μεσονύκτιον ἐδῶ;

§349ΠΟΛΛΟΙ (ἐκ δεξιῶν). Αὔριον λοιπόν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ὥρα 7½. Μ. Μ.