1966.02.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 49η

Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 1966

Προεδρία κ. Δ. Γ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι: Οἱ κύριοι Γ. Μελᾶς (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Τ. Γεωργίου (Ὑφυπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως, τῆς περὶ ἡμερησίου ἐπαρχιακοῦ τύπου νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κύριοι 1) Π. Σταυρόπουλος, Α. Παπαλουκᾶς, 2) Π. Γυιόκας, 3) Α. Μπουρνιᾶς, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τῶν δικηγόρων, τῶν συμβολαιογράφων, τροποποιήσεως τοῦ Κώδικος περὶ Ταμείου Νομικῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κύριοι 1) Τ. Μιχαηλίδης, Χ. Πιπιλῆς, Γ. Σταμάτης, Ε. Ἀνερούσης, 2) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ συντάξεων τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ περὶ χορηγίας Δημάρχων, διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Φροντιστής, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καλαντζάκος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως προσλήψεως μὴ τακτικοῦ προσωπικοῦ κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν.Δ. 3379)1955 «περὶ προσωπικοῦ Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως καὶ ἄλλων διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῶν Σχολείων τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως». Οἱ βουλευταὶ κύριοι 1) Σ. Πολυζωγόπουλος, Γ. Λαμπριανός, Ν. Στειρόπουλος, 2) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, Γ. Στεφανόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν ἀριθμῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ὑπαξιωματικῶν Β.Ν.». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Μπουγᾶς, καταθέτει τροπολογίαν καὶ προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἐν συνοικισμῷ «Ἀξιὸς» Θεσσαλονίκης διαβιουσῶν οἰκογενειῶν καὶ ἐπιλύσεως θεμάτων τινῶν ἀφορώντων εἰς τὸν συνοικισμὸν «Καλλιθέας» Θεσσαλονίκης». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τσαλδάρης, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ παροχῆς διευκολύνσεών τινων εἰς τοὺς ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου». Οἱ βουλευταὶ κύριοι Δ. Δαβάκης, Μ. Μυριδάκης, Η. Παπαηλιοῦ, Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τρόπου πληρωμῆς ἀποδοχῶν τῶν κοινοτικῶν ὑπαλλήλων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων πολιτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Στεφανόπουλος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ υἱοθεσίας τῶν μέχρις ἡλικίας δέκα ὀκτὼ ἐτῶν ἀνηλίκων». Οἱ βουλευταὶ κύριοι 1) Κ. Ράλλης, 2) Δ. Καραντζένης, Κ. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων τῆς νομοθεσίας περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν». Οἱ βουλευταὶ κύριοι 1) Φ. Βουνάτσος, 2) Α. Δερδεμέζης, 3) Σ. Μπίρης, 4) Σ. Μπίρης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Ε. Σκορδίλης, Χ. Μπουγᾶς, Η. Σακαλῆς, Ε. Ἀνερούσης, 5) Κ. Ἀποσκίτης, 6) Κ. Τσάτσος, 7) Τ. Μιχαηλίδης, 8) Ι. Κουτσοχέρας, 9) Δ. Βρανόπουλος, 10) Χ. Μπουγᾶς, 11) Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Πανάγος, Α. Μπριλλάκης, 12) Δ. Ἰωάννου, Χ. Κιτσίδης, Ν. Ἀθανασίου, Α. Δερδεμέζης, Δ. Καραντζένης, Κ. Παπαδημητρίου, Χ. Καραπιπέρης, Χ. Μπουγᾶς, Ι. Κοΐνης, Α. Καλαντζάκος, Γ. Παπαγιαβῆς, Ι. Κουτσοχέρας, 13) Π. Γυιόκας, 14) Α. Θεοδοσιάδης, Δ. Ἰωάννου, Κ. Παπαδημητρίου, Κ. Παπαδόπουλος, Α. Βογιατζῆς, Χ. Τσαντούλας, Δ. Καραντζένης, Α. Καλαντζάκος, Π. Κλῆς, Χ. Ἑρμείδης, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κώδικος καταστάσεως δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κύριοι 1) Π. Γυιόκας, 2) Χ. Πιπιλῆς, Ε. Ἀνερούσης, Γ. Γραφάκος, Τ. Μιχαηλίδης, 3) Γ. Λαμπριανός, Ν. Ζορμπᾶς, Τ. Κατσικόπουλος, 4) Ι. Διαμαντόπουλος, Ε. Μπακλατζῆς, Θ. Ἀνδρεάδης, Χ. Πιπιλῆς, Α. Μπουρνιᾶς, 5) Α. Μπαρότσης, Ι. Κουτσοχέρας, 6) Κ. Ράλλης, Κ. Γιαννούσης, Χ. Κιτσίδης, Ε. Καλαντζῆς, Δ. Βρανόπουλος, 7) Ι. Κουτσοχέρας, 8) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, 9) Ι. Βαρβιτσιώτης, 10) Ν. Στειρόπουλος, 11) Ι. Βαρβιτσιώτης, Ν. Στειρόπουλος, Ι. Κουτσοχέρας, Ν. Ἀναγνωστόπουλος, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Χ. Πιπιλῆς, Μ. Μυριδάκης, Κ. Δαμιανός, Β. Ἰντζές, Δ. Καραντζένης κ.ἄ., καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν.Δ. 4277) 1962 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἰατρῶν τοῦ ΙΚΑ καὶ ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων ὡς καὶ τοῦ Ν. 3163)1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13176) 18.2.1966 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα, δι’ ἧς αἰτεῖται τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10595) 18.2.1966 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γρίβα, δι’ ἧς αἰτεῖται τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπονται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Στεφανόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Κ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς μεμονωμένων ροδακινοπαραγωγῶν Πέλλης–Ἠμαθίας, αἰτουμένων καταβολὴν ἀποζημιώσεως ἀνερχομένης εἰς μίαν δραχμὴν κατὰ κιλὸν διὰ τὰ καταστραφέντα ροδάκινα καὶ εἰς 40 λεπτὰ κατὰ κιλὸν διὰ τὰ διατεθέντα εἰς τὰς βιομηχανίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Προσωπικοῦ ΟΕΑΣ καὶ Μισθωτῶν Ἰδιωτικῶν Λεωφορείων, αἰτουμένων χορήγησιν δελτίου ἐλευθέρας κυκλοφορίας εἰς τὰ Ἀστικὰ Λεωφορεῖα. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Συνταξιούχων Δικηγόρων Ἀθηνῶν, αἰτουμένων ρύθμισιν συνταξιοδοτικοῦ των ζητήματος. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κων)νου Παπαδοπούλου, Πασχάλη Τόγα, κλπ., κατοίκων Σιδηροκάστρου, μικροπωλητῶν, αἰτουμένων χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας διὰ τὰ κατεχόμενα ὑπ’ αὐτῶν μοτοποδήλατα. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Κ. Δαμιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἐξοχῆς, αἰτουμένου ἐπαναλειτουργίαν τοῦ Τελωνείου τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Πατρέων, αἰτουμένου ἔναρξιν λειτουργίας τῶν Πανεπιστημιακῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Χρίστογλου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας αὐτοκινητιστῶν ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν, αἰτουμένης ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν φορολογικοῦ νομοσχεδίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ τοῦ καθαροῦ προϊόντος τῶν Κρατικῶν Λαχείων διὰ τὴν ἀνέγερσιν θεάτρου εἰς τὴν πόλιν Ἀγρινίου. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπιθ)τοῦ Δημοτικῶν Σχολείων ἐκπ)κῆς περιφερείας Ἐδέσσης, αἰτουμένου διορισμὸν ἀναλόγου ἀριθμοῦ διδασκάλων διὰ τὴν κάλυψιν κενῶν εἰς τὰ σχολεῖα τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Μανδάλου, αἰτουμένου ἀναθεώρησιν τῶν ἐξαγγελθέντων μέτρων καπνοκαλλιεργείας διὰ τὸ ἔτος 1966 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου, αἰτουμένου ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ τὴν διευθέτησιν τῶν χειμάρρων πόλεως Ἀγρινίου. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς ἀκτημόνων Συνοικισμοῦ Ἐλευθεροχωρίου Γιαννιτσῶν, αἰτουμένης ὁριστικὴν διανομὴν καὶ παραχώρησιν ἐκτάσεων εἰς τοὺς ἀκτήμονας τοῦ ἐν λόγῳ συνοικισμοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κερκύρας, αἰτουμένου, ὅπως ἡ ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας χορηγουμένη μηνιαία οἰκονομικὴ βοήθεια ἀνέλθῃ εἰς δραχμὰς 10.000 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ πρώην Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Παρασκευῆς Μικρᾶς Βόλβης, διαμαρτυρομένου διὰ τὰ ἀναγραφέντα εἰς βάρος τοῦ ἐν λόγῳ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου ὑπὸ τοῦ Ἱερέως Χρυσοστόμου Νικολαΐδη κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Χρίστογλου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διδασκαλικῆς Ὁμοσπονδίας Ἑλλάδος, αἰτουμένης ρύθμισιν τοῦ μισθολογικοῦ ζητήματος τῶν διδασκάλων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, διὰ τηλεγραφήματός του διαβιβάζει διαμαρτυρίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν Λαγκαδᾶ καὶ Θεσσαλονίκης, διὰ τὰς προσφερθησομένας χαμηλὰς τιμὰς ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν Ὀργανώσεων Ἀνδριτσαίνης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τῆς Ἐθνικῆς Ὑπηρεσίας ἀποκαταστάσεως σεισμοπλήκτων Ὀλυμπίας καὶ αἰτουμένων τὴν ἐπανασύστασίν της. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Χρίστογλου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν Σερρῶν, διαμαρτυρομένης διὰ τὰς ἐπικειμένας φορολογικὰς ἐπιβαρύνσεις. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ι. Σακελλαρίου, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Φθιώτιδος, αἰτουμένων καταψήφισιν τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Π. Δούκας, διὰ τηλ)τός του, αἰτεῖται λῆψιν μέτρων προστασίας διὰ τοὺς πληγέντας κατοίκους τῶν χωρίων Βαφέϊκα καὶ Μαγικὸ ὑπὸ τῶν προσφάτων σεισμῶν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου ἀγροτῶν Παγγαίου, αἰτουμένου τὴν συνέχισιν συγκεντρώσεως ἀραβοσίτου αὐξανομένης τῆς τιμῆς αὐτοῦ εἴκοσι λεπτὰ κατὰ κιλόν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ε. Ἀνθόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Σερρῶν, αἰτουμένης τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου, αἰτουμένου ἔναρξιν λειτουργίας τῶν πανεπιστημιακῶν σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ προγραμματισθέντος θεάτρου εἰς τὴν πόλιν Ἀγρινίου. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης, κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων χωρίου Καρυδιᾶς Ἐδέσσης, αἰτουμένων ἀνάκλησιν ἀπαγορευτικῆς διατάξεως τοῦ Δασαρχείου Ἐδέσσης μὴ ἐπιτρεπούσης τὴν ξύλευσιν καὶ πώλησιν καυσοξύλων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Λυκειαρχῶν Βορείου Ἑλλάδος, αἰτουμένης ὅπως οἱ Ἐκπ)κοὶ Λειτουργοὶ οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς ἰδιωτικὰ σχολεῖα Δευτεροβαθμίου Ἐκπ)σεως καὶ ἔχοντες ὑπὲρ τὴν 10ετίαν εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν διορίζονται ὡς δημόσιοι ἐκπ)κοὶ λειτουργοὶ εἰς τὰ σχολεῖα εἰς ἃ ὑπηρετοῦν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Γουριωτίσσης, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων προσφερθησομένας χαμηλὰς τιμὰς διὰ τὰ καπνά. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων Ἀκαρνανίας, αἰτουμένου ὅπως εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως κώδικος καταστάσεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων συμπεριληφθοῦν διατάξεις ρυθμίζουσαι ζητήματα τῶν Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπροσώπων τῶν συνεταιρισμῶν περιοχῆς Παγγαίου, αἰτουμένων ὅπως καθορισθῇ ὡς ἡμερομηνία ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν καπνοῦ ἡ πρώτη Μαρτίου καὶ ὡς χρόνος λήξεως αὐτῶν ἡ 15η Ἀπριλίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικολάου Τσιμεντερίδη ἐργολάβου αἰτουμένου ἔγκρισιν παρὰ τοῦ ὀργανισμοῦ ἀνεγέρσεως Σχολικῶν κτιρίων συμπληρωματικῆς πιστώσεως ἐξ 150 χιλιάδων δραχ. διὰ γενομένην ὑπ’ αὐτοῦ ἐργασίαν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πέτρου Κεραμιδᾶ κατοίκου Πολυκαρπίου διαμαρτυρομένου διότι ἀνεγράφη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Μακεδονία», ὅτι συνυπέγραψε τηλεγράφημα διαμαρτυρίας διὰ τὰ ληφθέντα μέτρα κυκλοφορίας εἰς ἐπιτηρουμένην ζώνην κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Χρίστογλου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Σπουδαστῶν Τεχνικῶν Βοηθῶν ἐργοδηγῶν Σερρῶν αἰτουμένης Νομοθετικὴν κατοχύρωσιν τῶν Ἐπαγγελματικῶν προσόντων Σπουδαστῶν καὶ ἀποφοίτων τῶν Μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν Τεχνιτῶν Βοηθῶν Ἐργοδηγῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Κ. Τσιριμῶκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μηχανικῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων Διπλωματούχων Ἀνωτάτων Σχολῶν διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην μείωσιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν Μηχανικῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ ποσοστὸν 30–40% κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν Συνδέσμου Ἀγοραίων Αὐτοκινητιστῶν Χίου «Ὁ Ἅγιος Χριστόφορος», διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀσκουμένην πειρατίαν παρὰ τῶν ἰδιοκτητῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων καὶ αἰτουμένων τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 4354)64 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Κοινοτήτων περιφερείας Λαγκαδᾶ, αἰτουμένων τὴν μὴ ἀνανέωσιν τοῦ χρόνου ἐνοικιάσεως ἐκτάσεων δικαιοδοσίας ΓΟΕΒ Λαγκαδᾶ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Χρίστογλου, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπροσώπων τῶν Συνεταιρισμῶν περιοχῆς Παγγαίου αἰτουμένων ὅπως καθορισθῇ ὡς ἡμερομηνία ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν καπνοῦ ἡ 1η Μαρτίου καὶ ὡς χρόνος λήξεως αὐτῶν ἡ 15η Ἀπριλίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Κοινότητος Λιμνοχωρίου Σιντικῆς, αἰτουμένων ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς αὐτοὺς ἡ καλλιέργεια Σακχαροτεύτλων κατὰ τὸ ἔτος 1966. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λιμνοχωρίου, αἰτουμένου ἔνταξιν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος εἰς τὸ Πρόγραμμα ἠλεκτροδοτήσεως τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ε. Ἀνθόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐκπροσώπων τῶν Συνεταιρισμῶν περιοχῆς Παγγαίου αἰτουμένων ὅπως καθορισθῇ ὡς ἡμερομηνία ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν καπνοῦ ἡ 1η Μαρτίου καὶ ὡς χρόνος λήξεως αὐτῶν ἡ 15η Ἀπριλίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ε. Ἀνθόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Αὐτοκινητιστῶν Ὑπεραστικῶν Συγκοινωνιῶν, αἰτουμένης ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν φορολογικοῦ Νομοσχεδίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημ. Σταθοπούλου, τακτικοῦ ἐθελοντοῦ αἱμοδότου κατοίκου Ἀθηνῶν αἰτουμένου χορήγησιν δελτίου ἐλευθέρας κυκλοφορίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Κατσώτας, διὰ τηλεγραφήματός του διαβιβάζει διαμαρτυρίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν τοῦ χωρίου Γουριώτισσα διὰ τὰς προσφερθησομένας ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων χαμηλὰς τιμὰς διὰ τὰ καπνά. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσσης κ. Κ. Περραιβός, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖται τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων προστασίας διὰ τοὺς κατοίκους Ὀμορφοχωρίου Ἐλευθερίου Ἄνω καὶ Κάτω Πολυκαρπίου, Γλαυκῆς, Ναμάτων καὶ Καστρίου ἐκ τῆς ἀποχετεύσεως ἀκαθάρτων καὶ ἐπικινδύνων διὰ τὴν Δημοσίαν Ὑγείαν ὑδάτων ὑπὸ ἐργοστασίου χαρτομάζης λειτουργοῦντος ἔξωθι τῆς πόλεως Λαρίσης. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου ἐφετείων Ἀθηνῶν Αἰγαίου καὶ Δωδεκαννήσου, αἰτουμένου ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου 3680)1957 «περὶ προσόντων Συμβολαιογράφων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνδέσμου ἰδιοκτητῶν Ἰνστιτούτων ξένων γλωσσῶν διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ ἐπιχειρηματιῶν χρησιμοποίησιν ἀδειῶν Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν ἄλλης εἰδικότητος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπροσώπων τῶν Συνεταιρισμῶν περιοχῆς Παγγαίου διαμαρτυρομένων διὰ τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα διὰ τὰ καπνὰ καὶ αἰτουμένων ὅπως καθορισθῇ ὡς ἡμερομηνία ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν καπνοῦ ἡ πρώτη Μαρτίου καὶ ὡς χρόνος λήξεως αὐτῶν ἡ 15η Ἀπριλίου. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῶν χωρίων Πετραίας Ἀρσενίου, Ἄσπρου καὶ Ριζοῦ Νομοῦ Πέλλης, διαμαρτυρομένων διὰ τὰ λεχθέντα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, ὅτι δῆθεν ἐπικρατεῖ τρομοκρατία καὶ ἀπαγόρευσις κυκλοφορίας τῶν πολιτῶν. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χρήστου Ρίζου, κατοίκου Ριζοχωρίου Ἀλμωπίας, αἰτουμένου ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς αὐτὸν ἡ ὑποβολὴ δηλώσεως καπνῶν, προκειμένου νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ καλλιέργεια καπνῶν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ε. Ἀνθόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Σπουδαστῶν Τεχνικῶν Βοηθῶν Ἐργοδηγῶν Σερρῶν, αἰτουμένης Νομοθετικὴν κατοχύρωσιν τῶν Ἐπαγγελματικῶν προσόντων Σπουδαστῶν καὶ ἀποφοίτων τῶν Μέσων Τεχνικῶν σχολῶν τεχνιτῶν βοηθῶν, ἐργοδηγῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Τσιάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἀναπήρων καὶ Τραυματιῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, αἰτουμένης κατάργησιν ὅλων τῶν ἀνελευθέρων Νόμων, ἀποκατάστασιν τῆς πολιτικῆς ὁμαλότητος διὰ τῆς προσφυγῆς εἰς ἐκλογὰς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν Σωματείου πληγέντων Ὑδροπωλητῶν Καλαμάτας, αἰτουμένου ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβολὴν τέλους 0,50 δρχ. ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου ὕδατος πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν Ὑδροπωλητῶν Καλαμάτας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ε. Ἀνθόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Γονέων τῶν μαθητῶν τοῦ 18ου Δημοτικοῦ σχολείου Σερρῶν, αἰτουμένων προαγωγὴν τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου ἀπὸ 2)θέσιον εἰς 4)θέσιον τοιοῦτον.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὁ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργός, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Θεοδωράκη, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου ἀφορώσης διώξεις Στρατιωτικῶν, λόγῳ τῶν πολιτικῶν των φρονημάτων.

§4Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος δίωξις δὲν γίνεται λόγῳ πολιτικῶν φρονημάτων, ἀλλὰ λόγῳ παραβάσεως ρητῶν διατάξεων τοῦ ποινικοῦ νόμου. Συγκεκριμένως οἱ ὡς ἄνω ὁπλῖται κατεδικάσθησαν ἤδη ὑπὸ τοῦ στρατοδικείου διὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 2 § 3 τοῦ Α.Ν. 509)47 διὰ προσηλυτισμὸν κατὰ τοῦ καθεστῶτος. Ἐὰν αὐτὸ λέγεται δίωξις διὰ πολιτικὰ φρονήματα, τότε βεβαίως θέλει κάποιαν διόρθωσιν ὁ νόμος, ἀλλὰ ἐγώ, νόμον ἔχω καὶ νόμον ἐφαρμόζω.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις συνεζητήθη. Ὁ αὐτὸς Ὑπουργὸς ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν συναδέλφων κ.κ. Ἐφραιμίδη, Μπριλλάκη, Σκοπούλη καὶ Κύρκου ἀναφερομένων εἰς αὐθαίρετον ἐνέργειαν ὀργάνου τῶν ΤΕΑ.

§6Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἡ καταγγελλομένη αὐθαιρεσία τοῦ ὀργάνου τούτου εἶναι ὀλίγον ὑπερβολική. Κατόπιν καὶ τοῦ τηλεγραφήματος τῶν κ.κ. συναδέλφων διετάχθη διοικητικὴ ἐξέτασις ἐκ τῆς ὁποίας προέκυψεν τοῦτο, ὅτι τὸ ὄργανον τοῦτο τῶν ΤΕΑ εἰσῆλθεν εἰς τὸ γραφεῖον τῆς ΕΔΑ ἑνὸς χωρίου, ἐκεῖ ἀστεϊζόμενος καὶ ὁμιλῶν φιλικῶς μετὰ τῶν καθημένων ἐντὸς τοῦ γραφείου ὅταν ἐξήρχετο εἶδε καὶ ὡρισμένα ἔντυπα, τὰ ὁποῖα ἐπῆρεν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιρρήσεως καὶ ἔφυγε, ἦσαν δὲ τὰ ἔντυπα ταῦτα αἱ διανεμηθεῖσαι κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, προκηρύξεις τῆς ΕΔΑ. Δὲν εἶχεν οὔτε τίποτε τὸ ἀπόκρυφον οὔτε τι τὸ μυστηριῶδες ἡ ἐνέργεια αὐτή. Ὅταν ἀπεμακρύνθη ὁ λοχαγός, κάποιος ἐβγῆκε ἀπὸ τὸ γραφεῖον καὶ ἐζήτησε τὰ χαρτιά. Ὁ λοχαγὸς ἠρνήθη νὰ τὰ δώσῃ. Κληθεὶς ἔπειτα εἰς τὴν ἀνάκρισιν κατέθεσεν, ὅτι πράγματι οὐδεμία ὑπῆρξεν ἀντίρρησις ἀρχικῶς, ἀλλὰ ἔπειτα τὰ ἐζήτησαν καὶ ὁ λοχαγὸς δὲν τὰ ἐπέστρεψεν καὶ γύρω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἁπλῆν καὶ συνήθη ὑπόθεσιν ἐδημιουργήθη κἄποιον μυθιστόρημα περὶ αὐθαιρέτου εἰσβολῆς εἰς τὸ γραφεῖον τῆς ΕΔΑ. Σημειωτέον ὅτι ἐκλήθησαν δύο ἀπὸ τὰ μέλη τῆς ΕΔΑ τῆς περιφερείας ἐκείνης κατὰ τὴν διοικητικὴν ἐξέτασιν, οἱ ὁποῖοι κατωνομάσθησαν μάλιστα, εἶναι οἱ ἰδιῶται Παμούσης καὶ Λαμπίσης, οἱ ὁποῖοι μετέβησαν εἰς Πρέβεζαν καὶ ἀνέφερον εἰς τὴν νομαρχιακὴν ἐπιτροπὴν τῆς ΕΔΑ εἰς τὸ Φρουραρχεῖον καὶ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ὅτι ἐλευθέρως εἰσῆλθεν ὁ λοχαγὸς εἰς τὸ γραφεῖον, ἐλευθέρως ἔλαβεν τὰς προκηρύξεις, ἀλλὰ ἠρνήθη νὰ τὰς ἐπιστρέψῃ, ὅταν τοῦ ἐζητήθησαν. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται σοβαρὰ συζήτησις διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§8Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Καλὸν θὰ ἦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προφυλαχθῇ ἀπὸ τοιαύτας ἀπαντήσεις καὶ νὰ μὴ σπεύδῃ νὰ χαρακτηρίζῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς καταγγελίας ὡς μυθιστορήματα.

§9Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐγὼ δὲν εἶπον μυθιστορήματα, ἐχαρακτήρισα τὰς καταγγελίας ὡς ὑπερβολάς.

§10Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποσύρῃ τὸν χαρακτηρισμόν, ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Νομίζω, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ φυλαχθῆτε καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμόν. Καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν ὁμοίαν καταγγελίαν μας τὴν χαρακτηρίσατε ὡς ὑπερβολικὴν πλὴν ὅμως ἦλθε μετὰ ταῦτα τὸ ἁρμόδιον δικαστήριον καὶ κατεδίκασε τὸ αὐθαιρετῆσαν ὄργανον. Ἐκεῖ ἐπρόκειτο περὶ ἐνόπλου εἰσβολῆς εἰς οἰκογενειακὸν ἄσυλον. Καὶ ἐδῶ ἔχομεν εἰσβολήν, ἀλλ’ ὄχι εἰς οἰκογενειακὸν ἄσυλον. Ἔχομεν εἰσβολὴν εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ΕΔΑ. Ὅτι πρόκειται περὶ εἰσβολῆς προκύπτει, κ. Ὑπουργέ καὶ ἐξ ὅσων πρὸ ὀλίγου εἴπατε. Δὲν νομίζω, ὅτι ἄνδρες τῶν ΤΕΑ θὰ πρέπει νὰ μπαινοβγαίνουν ἐλευθέρως εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς Ε.Δ.Α.

§11Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐλευθέρως εἰσῆλθε, κ. συνάδελφε, ὁ ὁπλίτης τῶν ΤΕΑ διὰ νὰ λάβῃ ἔντυπα καὶ πῆρε. Ἂν αὐτὸ τὸ λέτε καταστρατήγησιν, δικαίωμά σας.

§12Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπιμένω, ὅτι εἰσῆλθεν διὰ νὰ διαπράξῃ ὡρισμένην ἐνέργειαν, ἡ ὁποία δὲν ἐπετρέπετο. Δὲν εἶχεν δικαίωμα νὰ ἀφαιρέσῃ ἔντυπα. Τὰ ὅσα λέγει, ὅτι εἰσῆλθε χάριν ἀστεϊσμοῦ, δὲν εὐσταθοῦν.

§13Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὑπάρχει δικαστήριον, κ. συνάδελφε, νὰ τὸ ἐξακριβώσῃ.

§14Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὴ δίδετε εὐκόλως τοιαύτην λύσιν, καὶ μὴ καλύπτετε τρομοκρατικὰς ἐνεργείας, ἀτόμων ὑπηρετούντων εἰς τὰ ΤΕΑ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, τῶν κ.κ. Μπριλλάκη, Παπαδημητρίου, Ἐφραιμίδη, Θεοδωράκη καὶ Κύρκου, ἀναφερομένης εἰς διώξεις πολιτῶν διὰ τὰ πολιτικὰ φρονήματα.

§16Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω εἰς τὶ ἀποβλέπουν αὐτὰ τὰ μυθιστορήματα ποὺ ἐκθέτετε εἰς τὴν ἐρώτησίν σας. Ἡ Μεραρχία ὑπέβαλλε μίαν μήνυσιν καὶ τὸ δίκαιον ἀπεδόθη. Τὶ θέλετε νὰ γίνῃ; Ὅταν πρόκειται περὶ ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ, νὰ ἀπαγορεύσω νὰ γίνωνται μηνύσεις; Θέλετε νὰ τὸ ἀπαγορεύσω εἰς τὴν Μεραρχίαν; Ἂν θέλετε, κάμετε μήνυσιν διὰ κατάχρησιν δικαιώματος. Ὑπῆρξε, κατὰ τὴν γνώμην μου, κακὴ ἐκτίμησις τῶν πραγμάτων.

§17Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑποτιμᾷ καὶ τὴν ἰδικήν του νοημοσύνην καὶ τὴν νοημοσύνην τοῦ Σώματος, ὅταν παριστάνῃ τὴν ὑπόθεσιν, ὡς ἀστείαν. Ὅταν καταγγέλλεται καλοπίστως, ὅτι ἀξιωματικοὶ τῶν ΤΕΑ εἰσέρχονται βιαίως εἰς τὰ γραφεῖα μας, ὅταν ἔχωμεν τραυματισμοὺς ἀπὸ ἄνδρας τῶν ΤΕΑ καὶ ἄλλα παρόμοια γεγονότα, ἀποδεικνύεται ὅτι αὐτὰ τὰ ἰδιόρρυθμα στρατεύματα ἔχουν πολυσχιδεῖς καὶ τρομοκρατικὰς δραστηριότητας, αἱ ὁποῖαι κατηγγέλθησαν καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἀπὸ ὅλα σχεδὸν τὰ κόμματα.

§18Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ παρέμβῃ ὥστε νὰ μὴ ἔχουν αἱ ὑπηρεσίαι τῶν ΤΕΑ αὐτὰς τὰς δραστηριότητας. Δὲν ἐκίνησε τὴν ποινικὴν ἀγωγὴν ὁ Εἰσαγγελεύς, πρᾶγμα ποὺ θὰ συνέβαινε, ἐὰν ὑπῆρχεν ἀδίκημα, ἀλλὰ ὑπέβαλε μήνυσιν ἡ Μεραρχία. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ἡ πρᾶξις εἶναι καταγέλαστος καὶ θὰ θέλαμε νὰ λάβητε τὰ κατάλληλα μέτρα νὰ μὴ ἐνεργοῦν εἰς τὸ μέλλον αἱ ὑπηρεσίαι αὐταί, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐναντίον τῶν πολιτικῶν κομμάτων.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Μπριλλάκη, Γρηγόρη, Εὐφραιμίδη καὶ Κύρκου, ἀναφερομένης εἰς τρομοκρατικὴν συμπεριφορὰν ὁμαδάρχου τῶν ΤΕΑ.

§20Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἔχει ἀνεγερθῆ ἔνορκος διοικητικὴ ἐξέτασις. Ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἀστεία. Εἶπεν ὁ ὁμαδάρχης τῶν ΤΕΑ εἰς ἕνα συγχωριανό του «βάλε τὸ ὑποκάμισό σου μέσα εἰς τὸ παντελόνι σου». Εἶναι αὐτὸ στοιχεῖον διὰ νὰ ἐπιδείξουν οἱ συνάδελφοι ἐν τῇ Βουλῇ τὸ ἀντιπολιτευτικόν τους μένος;

§21Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς συζητήσεως τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως καὶ διὰ τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος, θέλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι καὶ ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. ἐδημιουργήθη παρόμοιον θέμα.

§22Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶναι αὐτὸ ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως;

§23Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Μάλιστα. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ὁμιλῶ. Μὴ φαιδρύνετε, κ. Ὑπουργέ, τὴν ἐρώτησιν. Τὸ αἴτημά μας διὰ τῶν περιορισμῶν τῶν ἁρμοδιοτήτων τῶν ΤΕΑ ἦταν καὶ αἴτημα τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκατε πρὸ τοῦ πραξικοπήματος. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, τὶ θὰ πράξετε ἐπ’ αὐτοῦ;

§24Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ ἀπάντησις εἶναι σαφὴς καὶ κατηγορηματική. Ἡ Κυβέρνησις δὲν προτίθεται νὰ περιορίσῃ τὰ ΤΕΑ ἰδίᾳ εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς.

§25Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν. Τὶ σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ πράξῃ διὰ τὰ ΤΕΑ. Ἦτο θέμα τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος τῆς παρελθούσης περιόδου. Εἶναι θέμα ποὺ εὑρίσκει ἀπήχησιν καὶ εἰς τοὺς κύκλους τῆς Ε.Ρ.Ε. Τὶ σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ πράξῃ περὶ αὐτοῦ;

§26Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ ἀπάντησις εἶναι σαφὴς καὶ ρητή. Ἡ Κυβέρνησις δὲν σκέπτεται νὰ θίξῃ τὰ ΤΕΑ ἰδίᾳ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ὅπου ἐπιτελοῦν Ἐθνικὴν ἀποστολήν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 5 καὶ 6 ἐρωτήσεις ἀναβάλλονται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Ἀλευρᾶ.

§28Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζω ὅτι ὁ κ. Ἀλευρᾶς εἶναι μάρτυς εἰς δίκην καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα κ. Μπακόπουλε ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων αὐτῶν.

§30Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διατὶ ἀναβάλλεται;

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατ’ αἴτησιν τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ.

§32Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ὅταν ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς εἶναι ἀπών, ἡ ἐρώτησις διαγράφεται.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται, δὲν διαγράφεται. Αὐτὴν τὴν τακτικὴν ἔχομεν τηρήσει. Ἑπομένως ἀναβάλλονται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ συναδέλφου κ. Ε. Ἀνερούση, ἀναφερομένης εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 128)10.8.65 ἐγκύκλιον διαταγὴν τοῦ ΓΕΣ, καλοῦσα πρὸς κατάταξιν διὰ στρατιωτικὴν ἐκπαίδευσιν κατηγορίαν ὑποχρέων πρὸς τοῦτο.

§34Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐδόθη ἀπάντησις διότι οἱ προσκληθέντες ἐξεγυμνάσθησαν ἤδη καὶ ἀπελύθησαν.

§35Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Τὸ θέμα ἔχει λήξει διότι ἡ ἐρώτησις ὑπεβλήθη τὸν Σεπτέμβριον καὶ τώρα ἔχουν πλέον ἀπολυθῆ. Ἐκεῖνο ὅμως διὰ τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι νὰ λάβῃ μίαν πρόνοιαν διὰ τοὺς ναυτιλομένους, τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ πλοῖα τῆς Ἐμπορικῆς ναυτιλίας νὰ ἀναστέλλεται ἡ προσέλευσίς των ὅπως γίνεται καὶ δι’ ἄλλας κατηγορίας διὰ νὰ μὴ κρίνεται ἡ μὴ προσέλευσίς των ὡς ἀνυποταξία.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν συναδέλφων Ἠλιοῦ, Μπριλλάκη, Ἐφραιμίδη, Θεοδωράκη, Κύρκου καὶ Παπαδημητρίου, ἀναφερομένης εἰς τὴν δίωξιν ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν τῆς Δημοκρατικῆς νεολαίας καὶ δὴ τῶν ὑπηρετούντων τὴν στρατιωτικὴν θητείαν των πολιτῶν.

§37Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθησαν πειθαρχικαὶ ποιναί, ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων στρατιωτικῶν δικαστηρίων εἰς στρατιώτας, διὰ παραβάσεις προβλεπομένας ἀπὸ τοὺς κανόνας τοὺς στρατιωτικούς. Εἶναι ἴσως, ἐπιτρεπτὸν νὰ γίνωνται συζητήσεις διὰ τὰ πολιτικὰ φρονήματα, μεταξὺ τῶν λοιπῶν, ἀλλὰ εἰς τὸ στράτευμα, τοιαῦται συζητήσεις ἀποτελοῦν παράπτωμα καὶ τιμωροῦνται, ὡς συνέβη καὶ μὲ τὴν περίπτωσιν τῶν ὀργάνων τῶν λαμπράκηδων. Μετὰ τὴν ἀπόφασιν, ὅμως, τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ἀδίκημα ἡ συζήτησις εἰς τὸν στρατὸν ἐπὶ τῶν πολιτικῶν φρονημάτων, δὲν γίνεται δίωξις.

§38Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡ ἐρώτησις αὐτὴ καὶ ἄλλαι σχετικαὶ ἐρωτήσεις, εἶναι σοβαραί. Ἐπὶ ὡρισμένων σοβαρῶν ἐρωτήσεων ἐλάβομεν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ μάλιστα εἰς τόνον ἀπαντήσεων τῶν Ὑπουργῶν τῆς ΕΡΕ. Ὅλαι αἱ ἐρωτήσεις μας ἀφοροῦν σοβαρὰς περιπτώσεις καὶ δὲν ἔχει δικαίωμα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ λέγῃ, ὅτι ἀπασχολοῦμεν τὴν Βουλὴν μὲ μὴ σοβαρὰ πράγματα.

§39Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε συνάδελφε, αὐτὰ ἀνάγονται εἰς ἐποχὴν τῆς Ε.Κ.

§40Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἐρώτησις ἀναφέρεται καὶ εἰς γεγονότα τῆς 8ης Ὀκτωβρίου 1965 καὶ συνεπῶς σᾶς ἀφοροῦν. Πρόκειται περὶ περιπτώσεων ποὺ διώκονται στρατιῶται διὰ τὰ πολιτικά των φρονήματα. Δηλαδὴ πρόκειται περὶ διώξεως νέων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δημοκρατικὰς ἰδέας καὶ αἱ ἰδέαι αὐταὶ εἶναι ἡ αἰτία νὰ καταδιώκωνται εἰς τὸ στράτευμα. Οὔτε συνταγματικὴ διάταξις καὶ οὔτε διάταξις νόμου προβλέπει ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν τῶν στρατιωτῶν. Πρόκειται περὶ συστηματικῆς διώξεως νέων, οἱ ὁποῖοι διέπονται ἀπὸ δημοκρατικὰ φρονήματα. Καὶ αὐτοὶ οἱ στρατευόμενοι ἀποστέλλονται εἰς μονάδας τύπου Μακρονήσου. Νομίζω, ὅτι οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διώκῃ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι διέπονται ἀπὸ δημοκρατικὰς ἰδέας.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη ἀναφερομένης εἰς τὴν ματαίωσιν τοῦ ἐξοπλισμοῦ τῶν ἐθνικῶν ἐνόπλων δυνάμεων δι’ ἀντιαεροπορικῶν πυραύλων τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας.

§42Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. συναδέλφου. Διότι ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἐρωτᾷ διὰ γεγονότα ποὺ συνέβησαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν, ἀλλὰ ἐρωτᾷ διὰ γεγονότα ποὺ συνέβησαν εἰς τὴν Ἐθνοφρουρὰν τῆς Κύπρου. Νομίζω, ὅτι ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν.

§43Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου εἶναι παλαιὰ καὶ τὴν μετέτρεψα εἰς ἐπερώτησιν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι σοβαρωτέρα καὶ ἀξία τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Ἀμύνης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔπρεπε νὰ εἴπῃ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι λόγοι ἐθνικοὶ ἐπιβάλλουν νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολήν. Αὐτὴ ἡ ὑπεκφυγή, ὅτι ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι δὲν εἶναι ἀξία ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος κατέχει τὸ ἀξίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§44Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἀρνοῦμαι νὰ ἀπαντήσω εἰς τόνον μὴ ἁρμόζοντα οὔτε εἰς τὸν τελευταῖον τῶν ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Τὸ θέμα εἶναι ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ὡς Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης οὐδεμίαν σχέσιν ἔχω μὲ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Κύπρου. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος εἶχεν ἢ ἔχῃ μυστηριώδεις σχέσεις μὲ τὴν Κυπριακὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ὁποίαν ἀπεπειράθη κἄποτε νὰ παρουσιασθῇ ὡς ἐκπροσωπῶν ταύτην, τοῦτο δὲν συμβαίνει εἰς ἐμὲ τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§45Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔπρεπεν, ὅταν παίρνετε αὐτὸ τὸ ὕφος νὰ κρατῆτε ἕνα καθρέπτην διὰ νὰ ἴδητε τὶ οἰκτρὸν θέαμα παρουσιάζετε....

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μερκούρη, σεῖς παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐκφράζεσθε μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ ἀνακαλέσητε.

§47Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν κ. Μερκούρην ὅλα ἐπιτρέπονται.

§48Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἶμαι παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς ἀντελήφθην διὰ ποῖον λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν ἠθέλησε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἐρώτησιν. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι πολλοὶ γνωρίζουν ποῖος ἐματαίωσε τὸν ἐξοπλισμὸν τῶν Ἐθνικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων δι’ ἀντιαεροπορικῶν πυραύλων. Ἀλλὰ κ. Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐδημιούργησε καὶ προσωπικὸν θέμα. Διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶπεν, ὅτι ἐγὼ κάποτε ἀπεπειράθην νὰ ἐκπροσωπήσω τὴν Κυβέρνησιν τῆς Κύπρου. Αὐτὰ δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα, κ. Πρόεδρε, καὶ λυποῦμαι διότι ἀπὸ τὸ στόμα ὑπευθύνου Ὑπουργοῦ λέγονται τοιαῦται ἀνακρίβειαι.

§49Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἀπεπειράθη νὰ ἐκπροσωπήσῃ τὴν Κυπριακὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ξένην καὶ δὲν ἐγένετο δεκτόν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ συντάξεων τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ περὶ χορηγίας Δημάρχων, διατάξεων».

§51Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ κρατηθῇ τὸ σύνολον, διότι ἔγινεν ἓν σοβαρὸν τυπογραφικὸν λάθος. Εἰς τὸ ἄρθρον 6 καὶ εἰς τὴν τελευταίαν σειρὰν τῆς παραγράφου 3 λέγει: «ὑπὸ στοιχεῖα ι.δ. ἕως θ», ἐνῷ εἶναι ἕως κ.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας καὶ περὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων» ὡς φραστικῶς διωρθώθη;

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας καὶ περὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Βόννῃ ὑπογραφείσης τὴν 8ην Δεκεμβρίου 1961 μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας συμφωνίας διὰ τὸν διακανονισμὸν ἀπαιτήσεων τῆς Β. Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἢ Ἑλλήνων ὑπηκόων δι’ ἀφαιρεθέντα καπνά».

§55Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κρατῶ τὸ νομοσχέδιον διότι πλὴν τῶν καπνῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐλεηλάτησαν καὶ παρέλαβον οἱ Γερμανοί, ἐπῆραν καπνὰ κατὰ τὴν ἔξοδόν των καὶ τὰ ὄργανά των οἱ Βούλγαροι. Ἀπὸ τὴν σύμβασιν εἶδον, ὅτι ἀποζημιώνονται τὰ καπνὰ ποὺ ἐπῆραν οἱ Γερμανοὶ κατὰ τὴν εἴσοδόν των καὶ ὄχι κατὰ τὴν ἔξοδον. Ἐπειδὴ τοῦτο εἶναι ἄδικον, ἔχω καταθέσει σχετικὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν καὶ θὰ ἀναπτύξω, ὥστε νὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ νὰ ἀποζημιωθοῦν καὶ αὐτοὶ ποὺ ἔχασαν τὰ καπνά των ὅταν ἔφευγαν οἱ Βούλγαροι, οἱ ὁποῖοι ἀπεκόμισαν μεγάλας ποσότητας καπνοῦ.

§56Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι. Μοῦ εἴχατε δώσει τὸν λόγον καὶ μοῦ τὸν ἀφῃρέσατε.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν σᾶς ἀφῄρεσα τὸν λόγον. Ὁ κ. Λυμπέρης ἐζήτησε νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς τροπολογίας του.

§58Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν ἐτονίσαμεν, ὅτι δὲν πρόκειται μόνον διὰ τὰς ἀπαιτήσεις τῶν καπνῶν ποὺ ἀφῃρέθησαν κατὰ τὴν εἴσοδον τῶν Γερμανῶν, ἀλλὰ πρέπει νὰ διεκδικήσωμεν καὶ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν καπνῶν ποὺ ἀφῃρέθησαν κατὰ τὴν ἔξοδον τῶν Γερμανῶν. Δὲν ἦσαν μόνον τὰ καπνὰ ποὺ ἀφῃρέθησαν ἀπὸ τοὺς καπνεμπόρους. Διότι οἱ καπνέμποροι δὲν ἐπρόλαβαν νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ τιμήματος τῶν καπνῶν ποὺ εἶχαν ἀγοράσει ἀπὸ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ἑπομένως καπνά, τὰ ὁποῖα ἀφῃρέθησαν ἀπὸ καπνεμπόρους τότε δὲν εἶχον πληρωθεῖ ἀπὸ τοὺς καπνεμπόρους εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ συμφωνίας ἀφορώσης μόνον εἰς τοὺς καπνεμπόρους καὶ ὄχι καὶ ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Νομίζω, ἐξ ἄλλου, ὅτι τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται διὰ τῆς ἐν λόγῳ συμφωνίας καὶ τοῦ κυρωτικοῦ νόμου, συνίσταται εἰς τὸ ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξῃ, κατ’ ἐπέκτασιν συμφωνίας, πρωτοβουλίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν προάσπισιν τῶν συμφερόντων καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν, δικαίωμα ἀντλούμενον ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς συμφωνίας ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων. Ἐν συνεχείᾳ, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν τόσον σοβαρῶς περὶ κυρώσεως συμφωνιῶν κλπ., ὅταν τὸ ὕψος τοῦ ποσοῦ εἶναι 4–4.500 ἑκατ. μάρκα, νὰ συζητῶμεν περὶ ἀποζημιώσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τῶν καπνεμπόρων, διὰ ζημίας, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς εἰσβολεῖς. Ἐπὶ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, θὰ ἐπροτείναμεν ἡμεῖς, ὅπως διατεθῇ διὰ βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν καλλιεργειῶν τῶν περιοχῶν ὅπου καλλιεργοῦνται καπνά, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀπέβαινε καὶ ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων. Ἡ κύρωσις, ὅμως, τοῦ νόμου αὐτοῦ ἢ τῆς συμφωνίας αὐτῆς, εἰσάγεται μὲ μίαν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία εἶναι ὑβριστικὴ τόσον, ὅσον καὶ προκλητικὴ καὶ διὰ τὴν Βουλήν, καὶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σὲ τί ἐπάνω;

§60Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀμέσως, κ. Πρόεδρε. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἐμφανισθῶ, ὅτι μονοπωλῶ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῆς Βουλῆς, πιστεύω, ὅτι ἂν εἶχαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, τὸν χρόνον νὰ ἀναγνώσουν τὴν ἔκθεσιν καὶ μάλιστα τὴν παράγραφον, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ τοῦ ποσοῦ τῶν 4,5 ἑκατομ. μάρκων......

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δυτικῆς ἢ Ἀνατολικῆς Γερμανίας, κ. συνάδελφε;

§62Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σεῖς ἐγνωρίσατε καὶ τὴν Δυτικὴν καὶ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν. (Γέλωτες ἐκ τῆς ΕΔΑ). Νομίζω, ὅτι ἀντανακλοῦν τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, αἱ ἀντιρρήσεις μου, ὅταν γράφεται... «...(Ἀναγινώσκει)...». Κύριε Πρόεδρε, ὅταν τὸ Πανελλήνιον καὶ ἡ Διεθνὴς κοινὴ γνώμη, ἀλλὰ καὶ αἱ διεθνεῖς διασκέψεις, ὁμιλοῦν περὶ τοῦ ὀργίου, τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, εἰς βάρος τοῦ ἐθνικοῦ μας πλούτου, καὶ ὅτι πέραν τῶν λεηλασιῶν, ὑπῆρξε, κατ’ ἐξαίρεσιν, διὰ τὴν Ἑλλάδα, διὰ τῆς βίας ἀπόσπασις δανείου τῆς ἀξίας τῶν 300 ἑκατομ. δολλαρίων, ἡ ὁποία ἐγένετο μὲ συμφωνίαν τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἐκπροσώπου τῶν γερμανῶν Ἄλμπουργκ, καὶ ὅταν οὐδεμία ρύθμισις ἔχει γίνει ἐπ’ αὐτοῦ, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἀνακινηθῆ καὶ ἀπὸ διαπρεπεῖς οἰκονομολόγους, εἰδικώτερον δὲ ἀπὸ τὸν Διομήδην, ὁ ὁποῖος ἔλεγεν, ὅτι πέραν τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, ἡ Ἑλλὰς ἔχει καὶ ἄλλου εἴδους ἀπαιτήσεις ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, πῶς εἶναι δυνατόν, ὅταν τοιαῦται ἀπαιτήσεις ἐκκρεμοῦν, νὰ ἔρχεται ἡ διεθνὴς ἀντιπροσωπεία διὰ νὰ ἐγκρίνῃ τοιαύτην συμφωνίαν καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι...

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μιὰ κουβέντα παραπάνω, δὲν πειράζει, κ. Ἐφραιμίδη.

§64Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Μὴ βιάζεσθε, κ. Πρόεδρε, καὶ ὅταν μᾶς δίδεται σημείωμα ἀνυπόγραφον καὶ ἀδέσποτον, φέρον ὅμως, τὸν τίτλον Βασιλικὸν Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν καὶ εἰς τὴν παρ. 3, λέγει, ὅτι «ἡ παροῦσα συμφωνία ἀφορᾷ μόνον τὰς ἀπαιτήσεις καπνεμπόρων, αἱ δὲ πάσης ἄλλης φύσεως ἀπαιτήσεις, ὅλαι, θὰ ρυθμισθοῦν, ὅταν θὰ ὑπογραφῇ ἡ συνθήκη εἰρήνης μετὰ τῆς Γερμανίας...» κλπ. καὶ ὅταν ἀκόμη, ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ἀπαντῶν τὴν 24ην Φεβρουαρίου εἶπεν, ὅτι τὸ σημείωμα ἐγράφη ἀπὸ ὑπάλληλον βοηθόν του.....

§65Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κρατῶ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἀποτελεῖ κατάφωρον παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ἐπὶ τόσον χρόνον ἀνάπτυξις ἐπ’ αὐτοῦ τῶν ἀπόψεων τοῦ κ. συναδέλφου.

§66Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι, διότι ἂν ὑπῆρξε παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ, ὑπῆρξε ἀπὸ μέρους ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ πάντοτε νὰ ἐμφανίσῃ ἑαυτόν, ὅτι γνωρίζει τὸν Κανονισμὸν καὶ ὅτι τηρεῖ τοῦτον καὶ μάλιστα ἀπὸ μέρους Ἀρχηγοῦ Κόμματος.

§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κρατῶ τὸ νομοσχέδιον, διότι γίνεται παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ. Κατὰ τὴν προεκφώνησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν πέντε κουβέντες διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ψήφισίς του. Αὐτό, ὅμως, ποὺ γίνεται αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀποτελεῖ παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἀπαιτῶ τὸν σεβασμὸν τοῦ Κανονισμοῦ. Κρατῶ, λοιπόν, ἐγὼ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις.

§68Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμός, εἶναι κτῆμα τοῦ συνόλου τῆς Βουλῆς καὶ κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ἐξουσίαν ἀπὸ πουθενὰ νὰ τὸν ἑρμηνεύῃ ὅπως αὐτὸς θέλει.

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κρατεῖται τὸ νομοσχέδιον.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, θὰ παρακαλέσω, νὰ ἀκούσετε καὶ σεῖς. Ἐζητήσατε καὶ σεῖς καὶ ὁ κ. Λυμπέρης, ὁ ὁποῖος ἐπὶ δύο τρία λεπτὰ ἀνέπτυξε τὰς ἀπόψεις του νὰ ἀναπτύξητε καὶ σεῖς τὰς ἰδικάς σας, ἐπὶ σχεδίου νόμου, διὰ τὸ ὁποῖον καταβάλλεται ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς προσπάθεια νὰ ψηφισθῇ. Ὅταν σεῖς, δι’ ἀγορεύσεως, θέλετε νὰ διατρίψετε εἰς ὅλα τὰ θέματα, τότε θὰ πρέπει νὰ κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν, τῶν συζητήσεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῆτε σεῖς καὶ μάλιστα ἐπὶ τῆς οὐσίας. Θέλετε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον; Πῆτε μὲ ὀλίγα τί ἔχετε νὰ πῆτε ἐπ’ αὐτοῦ. Δὲν θέλετε; Τότε, νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν.

§71Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι κανεὶς εἰς θέσιν νὰ ἑρμηνεύῃ καὶ νὰ δίδῃ γνώμας ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Τοῦτο εἶναι τὸ πρῶτον ζήτημα. Τὸ δεύτερον, εἶναι, ὅτι ὁ κ. Λυμπέρης, ἔστω καὶ δι’ ὀλίγων, ὁμιλήσας, εἰσῆλθεν εἰς τὴν οὐσίαν. Λέγετε, ὅτι ὡμίλησε ἐντὸς τριῶν λεπτῶν. Ὁ Κανονισμός, δὲν ὁμιλεῖ πουθενά, περὶ τοῦ πόσον διαρκεῖ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ ἁπλῶς, ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἰσέλθῃ κανεὶς εἰς τὴν οὐσίαν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμός, κ. συνάδελφε, δὲν προβλέπει αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε σεῖς. Τὸ σχέδιον νόμου κρατεῖται καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φορολογικῶν τινῶν διατάξεων».

§73Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θέλετε νὰ πῆτε, ὅτι παραβιάζω τὸν Κανονισμόν, μήπως διότι ἔχετε εὐαισθησίαν ἐπὶ τῶν θιγομένων ζητημάτων ὑπὸ τοῦ σχεδίου νόμου;

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις, ἐπὶ πέντε λεπτά.

(Ὥρα 8.25′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 8.30′ μ.μ.)

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§76Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε. Ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ ὡρισμένας ἐντυπώσεις, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τὰς ἑξῆς ἁπλᾶς λέξεις. Συζήτησις κατὰ τὴν προεκφώνησιν, κατ’ ἀρχήν, δὲν ἐπιτρέπεται. Ἢ περνᾷ τὸ νομοσχέδιον, ἢ κρατεῖται, ἔστω καὶ ὑπὸ ἑνὸς βουλευτοῦ. Κατ’ οἰκονομίαν, ὅμως, καὶ μάλιστα τὴν πρωτοβουλίαν τὴν εἶχον ἐγώ, πρὸ ἐτῶν, ἀναλάβει, ἐπιτρέπεται νὰ γίνουν δύο– τρεῖς παρατηρήσεις, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ὅπως ἔγινε μετὰ τὸν κ. Λυμπέρη, χωρὶς νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις καὶ ταλαιπωρηθῇ τὸ ν)διον, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας τινὰς περιπτώσεις γίνωνται. Ἀλλ’ ἀγορεύσεις, ἀνάπτυξις ὅλων τῶν συλλογισμῶν, τοὺς ὁποίους θὰ ἀνέπτυσσεν ἕνας ἀγορητὴς κατὰ τὴν συζήτησιν, τὴν κανονικήν, αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπεται. Ἢ θὰ ὑπάρξῃ, λοιπόν, καλὴ πίστις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ θὰ πράττωμεν ὅλοι, ὑποχωροῦντες ἔναντι ἀλλήλων, τὰ αὐτά, ἢ δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνεται αὐτό, τὸ ὁποῖον κατ’ οἰκονομίαν ἐγένετο μέχρι τοῦδε, ἔστω καὶ ἐὰν θὰ στοιχίσῃ τὴν καθυστέρησιν τῆς δημοσιεύσεως ὡρισμένων νόμων. Ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ γίνεται τὸ πρῶτον καὶ πιστεύω, ὅτι ὑπάρχει καλὴ πίστις. Ἄν παρασύρωνται τινὲς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ὁ κ. Ἐφραιμίδης ἔχει τὴν τάσιν τῆς ἀναπτύξεως διὰ μακρῶν τῶν ἀπόψεών του, ἐὰν θέλῃ νὰ τὰς ἀναπτύξῃ καὶ ἄν ἀποδίδῃ, καὶ ἴσως ἔχει δίκαιον, ἀποδίδων οὐσιαστικὴν σημασίαν εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγει, νὰ τὸ κρατήσῃ καὶ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ μίαν ὥραν, ὄχι ὅμως, νὰ φθάσῃ τὰ 20–25 λεπτά, ὅπως ἔφθασε κατὰ τὴν προεκφώνησιν. Αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος τῆς παρεμβάσεώς μου, παρεμβάσεως, ἐν ὀνόματι καὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἐν ὀνόματι καὶ τῆς ἰσότητος, μεταξὺ ὅλων μας ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Πρὸ ἡμερῶν, δὲν ἐπετρέψατε, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸν συνάδελφόν μου ἐκ Καβάλας τῆς Ε.Ρ.Ε., τὸν κ. Βενέτην, νὰ ὁμιλήσῃ, διότι εἶχον ὁμιλήσει 2–3 συνάδελφοι δι’ ὀλίγων λέξεων ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ διαμαρτυρηθῶ, ὅταν ἐπὶ 25 λεπτά, κατὰ τὴν προεκφώνησιν νομοσχεδίου, ἀγορεύει ὁ κ. Ἐφραιμίδης; Παρακαλῶ, λοιπόν, ὅλους, νὰ μείνωμεν σύμφωνοι ἢ νὰ καταργήσωμεν ἀπολύτως τὸ σύστημα αὐτό, τῆς ἔστω καὶ δι’ ὀλίγων συζητήσεως, κατὰ τὴν προεκφώνησιν, ἢ ἐφ’ ὅσον θέλετε, ὅπως θέλω καὶ ἐγώ, νὰ τὸ διατηρήσωμεν, νὰ γίνῃ μία, μεταξύ μας, συμφωνία, ἡ ὁποία συμφωνία, ὅμως, νὰ εἶναι σεβαστή, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἰσότης καὶ διὰ νὰ ὑπάρχῃ πράγματι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καλὴ πίστις ἔναντι ἀλλήλων. Διότι, ἄνευ τῆς καλῆς πίστεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Κοινοβούλιον καὶ Δημοκρατία. Ἡ προϋπόθεσις τῆς Δημοκρατίας εἶναι ἡ καλὴ πίστις. Εἰς τὴν προεκφώνησιν καὶ εἰς τὰ μικρὰ θέματα θὰ καταδειχθῇ, ποῖοι εἴμεθα δημοκράται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ποῖοι δὲν εἴμεθα.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ἐφραιμίδη.

§78Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Καὶ ἡ καλὴ πίστις καὶ τὸ αἴσθημα τῆς ἰσότητος, ἐπιβάλλουν μίαν προσοχὴν εἰς τὴν συζήτησιν. Ἐὰν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ προσοχὴ καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε., θὰ εἶχεν ἀντιληφθῆ, ὅτι ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς τοὐλάχιστον, δὲν ὑπῆρξε διάθεσις καταχρήσεως, οὔτε τοῦ Κανονισμοῦ, οὔτε τῆς καλῆς πίστεως καὶ δὲν ὑπῆρξε καὶ ἡ συνήθης εἰς ἄλλους διάθεσις τῶν μακρῶν ἀγορεύσεων. Εἶναι γνωστόν, ποῖοι πλατυάζουν, ὅταν ἀναπτύσσουν τὰς ἀπόψεις των. Ὑπῆρξε μόνον ἔλλειψις προσοχῆς καὶ τὸ σημειώνω αὐτό, κ. Πρόεδρε. Διότι, ὅταν ἐξεφωνήθη τὸ νομοσχέδιον, ἀρχικῶς, ἐζήτησα τὸν λόγον. Δὲν εἶπον, ὅτι κρατεῖται ἢ γίνεται δεκτόν, ἐζήτησα τὸν λόγον. Ἐδώσατε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Λυμπέρην. Ὁ κ. Λυμπέρης δὲν ἐζήτησε διευκρινήσεις, ὅπως γίνεται κατὰ τὴν προεκφώνησιν. Ἡ διευκρίνησις, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ διευκρινήσεως, θὰ ἦτο, κ. Ὑπουργέ, ἂν ἔλεγεν ὁ κ. Λυμπέρης, εἰς τὴν ἀποζημίωσιν περιλαμβάνονται καὶ οἱ καπνοπαραγωγοί; Καὶ θὰ ὑπῆρχεν ἕνα ναὶ ἢ ἕνα ὄχι καὶ θὰ προχωρούσαμεν. Καὶ ἐπροχώρησε καὶ ἀνέπτυξεν ἀπόψεις, ὁμολογουμένως συντόμως. Μετὰ τὸν κ. Λυμπέρην, μὲ ἐκαλέσατε, ἐπειδὴ εἶχον ζητήσει ἐνωρίτερον τὸν λόγον, καὶ εἶπον συζητεῖται, κ. Πρόεδρε; Εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν εἴπατε, ὅτι συζητεῖται, ἀλλ’ ἐπίσης, δὲν εἴπατε καὶ ὅτι δὲν συζητεῖται. Ἐγώ, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον διετύπωσα τὸ ἐρώτημα καὶ εἶπον συζητεῖται, κ. Πρόεδρε, καὶ μοῦ ἐδώσατε τὸν λόγον, ἤμην πλέον ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι συζητεῖται. Καὶ ἐφ’ ὅσον...

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐκρατήθη, κ. Ἐφραιμίδη. Ποῦ τὸ πᾶτε, τέλος πάντων;

§80Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐλέχθησαν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ παρερμηνεύσουν ἀθελήτως τὰς ἀπόψεις μας. Δὲν πρέπει νὰ ξεκαθαρίσῃ τὸ ζήτημα;

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν τακτικὴν συζήτησιν, κ. Ἐφραιμίδη, ὄχι τώρα.

§82ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.). Εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτό.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνετε, κ. Ἐφαριμίδη. Ἔχει κρατηθῆ τὸ νομοσχέδιον.

§84Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Σεῖς φταῖτε, διότι δὲν μὲ ἀφήσατε νὰ τελειώσω.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκρατήθη τὸ νομοσχέδιον.

§86Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν συζητῶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Νὰ προσέχῃς κύριε.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁμιλῆτε καλύτερον. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε ἔτσι.

§88Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νὰ μὴ κτυπᾶτε τὸ χέρι.

§89ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ τοῦ ἀφαιρέσητε τὸν λόγον.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν εἶσθε ἐν ἀταξίᾳ, τὸ κτυπῶ.

§91Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὅταν χαρακτηρίζεται ἡ συμπεριφορά μου, ὀφείλετε σεῖς νὰ ἔχετε τὴν εὐαισθησίαν νὰ μὲ καλῆτε νὰ δώσω ἐξηγήσεις. Ἐχαρακτηρίσθη ἡ συμπεριφορά μου, ὅτι ἠθέλησα νὰ παραβιάσω τὸν Κανονισμὸν καὶ ὅτι ἠθέλησα νὰ δημιουργήσω κατάστασιν προνομιακήν. Δὲν θὰ δώσω ἐξηγήσεις;

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν χρειάζεται καμμία ἐξήγησις, τὸ νομοσχέδιον ἐκρατήθη.

§93Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δι’ ἐμὲ χρειάζεται καὶ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ δώσω ἐξηγήσεις.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σφάλμα εἶναι ἰδικόν μου, ποὺ ἐπέτρεψα συζήτησιν εἰς τὴν προεκφώνησιν. Βλέπετε, ὅτι σᾶς ἀποκαθιστῶ τελείως. Τερματίζετε, λοιπόν, καὶ προχωροῦμεν εἰς τὴν προεκφώνησιν.

§95Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐκρατήθη, εἰς τὴν νέαν συζήτησιν, θὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἀπόψεις μας.

§96Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δύο λέξεις ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων, κ. Πρόεδρε, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. Κατ’ ἀρχήν, εἶμαι σύμφωνος ἀπολύτως μὲ μίαν παρατήρησιν, ὅτι ἢ ὁ Κανονισμὸς θὰ τηρῆται αὐστηρῶς καὶ ἑπομένως εἰς τὴν προεκφώνησιν ποτὲ καμμία συζήτησις, ἢ ἅμα παρεκκλίνομεν ὀλίγον, ξεφεύγομεν. Προχθές, εἰς τὴν τελευταίαν συζήτησιν Νομοθετικῆς Ἐργασίας, ἐπετρέψατε τὴν συζήτησιν, κατὰ τὴν προεκφώνησιν, ἐπὶ μακρὰν ὥραν. Ἡ ἐκτροπὴ ἐκείνη ἀπὸ τὸν Κανονισμόν, ἔφερε καὶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Ἐφραιμίδην, εὐλόγως, εἰς τὸ θέμα νὰ εἴπῃ τὰς ἀπόψεις του. Παρακαλῶ, καὶ ἐγώ, ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε., νὰ εἶναι δεκτὴ ἀπὸ ὅλους μας καὶ νὰ τηρηθῇ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον μὲ ἀπόλυτον αὐστηρότητα. Διότι, ἂν ξεφύγωμεν ὀλίγον, δὲν σταματῶμεν πλέον.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ φορολογικοῦ, ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, ἐὰν δέχεται εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν «περὶ συντάξεων τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ περὶ χορηγίας Δημάρχων διατάξεων». Πράγματι, παρεισέφρησε τυπογραφικὸν λάθος εἰς τὴν παράγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 6, διότι ἐγένετο δεκτὴ ἡ τροπολογία καὶ πρέπει νὰ τεθῇ ἀντὶ ιθʹ νὰ τεθῇ ικʹ.

§98Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τὸ νομοσχέδιον κρατεῖται διὰ νὰ εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν κ. Σ. Μαρκεζίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§100Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, ὄχι μόνον διότι τὴν προτιμῶ, ἀλλὰ διότι ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι σύντομος, εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι τὸ βῆμα παρασύρει εἰς μακρηγορίαν. Ἐπὶ πλέον, εἰς τὰς ἰδιοτυπίας, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται τὸν τελευταῖον καιρόν, συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ σημερινή, ὅτι ἀνήκω εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι στηρίζουν τὴν Κυβέρνησιν, διαφωνῶ ὅμως εἰς τὸ νομοσχέδιόν της τὸ φορολογικόν. Κατὰ συνέπειαν, ἡ θέσις μου αὐτὴ ἐδῶ, προσφέρεται περισσότερον διὰ διάλογον. Εἰς τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ὠνομάσθη συζήτησις ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας, κατὰ τὰς τελευταίας συνεδριάσεις τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου, εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν ἔλαβον μέρος καὶ ἐδήλωσα ἔκτοτε, ὅτι θὰ ὁμιλήσω κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου, ὅπερ καὶ πράττω σήμερον. Δὲν ἔλαβον δὲ τότε μέρος, διότι ἔκρινα, ὅτι ἐκείνη ἡ συζήτησις ἦτο ἄκαιρος. Ἄν δὲν ἀπατῶμαι, ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἀπογραφῆς μιᾶς καταστάσεως εἰς τὰ οἰκονομικά, ἡ ὁποία παρελήφθη τὴν 15ην Ἰουλίου. Λογικὸν θὰ ἦτο ἡ ἀπογραφὴ αὐτὴ νὰ ἦτο πλησιέστερον πρὸς τὴν ἡμερομηνίαν ἐκείνην διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὐδεμία παρανόησις ἐκ περιπτώσεως συγχύσεως περὶ ὅσων εὐθυνῶν ἐδημιουργήθησαν μετὰ τὴν 15ην Ἰουλίου. Ἤδη τὸ διάστημα, τὸ διαρρεῦσαν μέχρι τέλους Δεκεμβρίου, ἦτο ἀρκετὰ μεγάλο καὶ δι’ αὐτὸ ἔκρινα, ὅτι δὲν ἦτο ἔγκαιρος ἡ συζήτησις ἐκείνη. Ἢ ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει ἐνωρίτερον, δηλαδὴ εὐθὺς μετὰ τὴν κρίσιν, ἢ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐν καιρῷ ἐν ὄψει ἐκλογῶν, τῶν καλπῶν. Ἐπὶ πλέον, ἔκρινα, ὅτι ἡ συζήτησις ἐκείνη ἦτο καὶ ἀτελής, διότι περιωρίσθη περισσότερον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὰ δημοσιονομικὰ θέματα, θὰ εἶχε, λοιπόν, περισσότερον θέσιν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ πλὴν τούτου, ἦτο δι’ ἐμὲ ἀδιάφορος, διότι ἦτο προφανές, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς διαφορᾶς ἀναζητήσεως εὐθυνῶν μεταξὺ μερίδων τῆς ἰδίας Ἑνώσεως Κέντρου, μερίδων, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τῆς 15ης Ἰουλίου διεχωρίσθησαν. Ὀλίγον πρὸ τῆς κρίσεως τῆς 15ης Ἰουλίου, ὅταν ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔθεσε ζήτημα ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν Βουλήν, ἀνῆκον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προέβλεψαν, ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ οἰκογενειακῆς διενέξεως. Ἐπλανήθην ὡς πρὸς τὸν χρόνον, διότι ὅλοι τότε ἐπεδοκίμαζον εἰς τὰ φανερά, καὶ ἡ οἰκογενειακὴ κρίσις ἐνεφανίσθη βραδύτερον καὶ ἐξεδηλώθη εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν, ἔκτοτε ἐπιτεινομένη μέχρι σήμερον. Ἀλλὰ εἰς ἡμᾶς δὲν ἔπιπτεν κανένας λόγος νὰ ἀνακατευθῶμεν εἰς οἰκογενειακὰς διενέξεις. Ἐπὶ πλέον, κ. Πρόεδρε, εἰλικρινῶς, ἐγὼ τοὐλάχιστον, αἰσθάνομαι ἀδυναμίαν νὰ εὕρω τὴν χρυσῆν ἐκείνην τομήν, ἡ ὁποία διαχωρίζει τὸν ὑπεύθυνον ἀπὸ τοῦ σημείου ποὺ δύναται νὰ μεταβληθῇ εἰς τιμητὴν τῶν ἰδίων του ἐνεργειῶν. Προετίμησα λοιπόν, νὰ μὴ μετάσχω εἰς τὴν συζήτησιν. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν θὰ μακρηγορήσω, ἄλλωστε δὲν δύναμαι καὶ νὰ μακρηγορήσω, ἀφοῦ οἱ προλαλήσαντες ἐμοῦ ὑπῆρξαν ἐκτενέστεροι εἰς λόγους καὶ νομίζω, ὅτι ἔχουν ἐξαντλήσει τὸ θέμα. Πλὴν τούτου, προϋπῆρξεν ἡ συζήτησις τοῦ Δεκεμβρίου, ἐπὶ πλέον ἔγιναν καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης συζητήσεις καὶ ἀνεγράφησαν γνῶμαι διάφοροι καὶ ἄρθρα εἰς δημοσιεύματα, ὥστε ἐγὼ νὰ πιστεύω, ὅτι τὸ θέμα καθ’ ὅλους τοὺς τρόπους ἔχει ἐξαντληθῆ καὶ δὲν ὑπολείπεται δι’ ἕνα Ἀρχηγόν, ἐνδεχομένως, παρὰ νὰ συνοψίσῃ, νὰ ἐκθέσῃ τὰς βασικάς του ἀντιρρήσεις ἢ νὰ προβῇ εἰ δυνατὸν εἰς διαπιστώσεις, ποὺ δὲν διετυπώθησαν προηγουμένως. Ἄρα, κατ’ ἀνάγκην, θὰ εἶμαι σύντομος. Θὰ εἶμαι ὄχι εὐχάριστος καὶ ἐνδεχομένως καὶ ὠμός. Αὐτὸ τὸ λέγω, διότι νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος τῆς σαφηνείας καὶ τῆς εἰλικρινείας δημιουργεῖ καλύτερον τὴν γνῶσιν καὶ ἡ γνῶσις εἶναι τὸ καλύτερον μέσον διὰ τὴν οἱανδήποτε θεραπείαν. Ἄλλωστε, οἱ Προοδευτικοὶ ἐδήλωσαν ἐπανειλημμένως, ὅτι παρέχοντες τὴν ἐμπιστοσύνην των πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ στηρίζοντές την, τὴν ἐστήριξαν βάσει τῶν πορισμάτων τοῦ Συμβουλίου τοῦ Στέμματος καὶ τῶν ἀρχικῶν προγραμματικῶν δηλώσεων καὶ ἀπεφάσισαν ἔκτοτε νὰ κρίνουν τὰς ἑκάστοτε πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀφοῦ μάλιστα ἐνημεροῦντο προηγουμένως καὶ ἀφοῦ τοὺς παρέχεται ἡ εὐκαιρία ἐγκαίρως νὰ ἐκφέρουν τὰς ἀπόψεις των μὲ τὴν πιθανότητα, ἐνδεχομένως, ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων νὰ μεταπείσουν τὴν Κυβέρνησιν. Νομίζω, ὅτι ἂν αὐτὴ ἡ τακτική, ἡ ὁποία βλέπω, ὅτι θὰ τηρῆται τοῦ λοιποῦ, ἐτηρεῖτο, θὰ εἶχον ἀποφευχθῆ καὶ ὡρισμένα σφάλματα, τὰ ὁποῖα κάλλιστα ἠμποροῦσαν νὰ εἶχον ἀποφευχθῆ. Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρω τὸ θέμα τὸ ἐκκλησιαστικόν. Ἐπειδὴ κατ’ ἀρχὴν εἶμαι ἐναντίον τοῦ νομοθετεῖν διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου θὰ εἶχον σοβαρωτάτας ἀντιρρήσεις καὶ ἴσως νὰ εἶχον πείσει τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ εἶχεν ἀποφευχθῆ ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον πληρώνομεν. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον, ἑκάστοτε ἡ Κυβέρνησις δίδει τὴν ἐντύπωσιν μοντέρνου ἐπιχειρηματίου. Ξέρετε, οἱ μοντέρνοι ἐπιχειρηματίαι ἐργάζονται μὲ ξένας πιστώσεις, ὄχι μὲ ἴδια κεφάλαια. Ἡ ΕΡΕ καὶ οἱ Προοδευτικοὶ εἶναι ἐν προκειμένῳ αὐτοὶ ποὺ δίδουν τὰς πιστώσεις. Καὶ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, τοὐλάχιστον ἐγώ, ἐν πλήρει συνειδήσει καὶ ἐκτιμήσει, παρέχω τὰς πιστώσεις αὐτάς. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ, μέχρι τοῦ νὰ κινδυνεύσω νὰ καταστῶ παγωμένος, ὑπάρχει ἀπόστασις. (Γέλωτες). Εὑρίσκομαι εἰς τὸν πρόλογον καὶ θέλω νὰ τονίσω, ὅτι μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ συνομιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει νὰ δηλώσω δημοσίᾳ, ὅτι μὲ ἀπόλυτον εἰλικρίνειαν καὶ ἐγκαρδιότητα ἀντηλλάξαμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ ἐὰν δὲν ἔπεισα, λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀλλὰ ἴσως νὰ πταίω ἐγώ. Θέλω νὰ προσθέσω, ὅτι ἐὰν δὲν εἶχεν ἀδιαθετήσει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν καὶ μετ’ αὐτοῦ νὰ συνομιλήσω, μὲ τὸ ἴδιον πνεῦμα ἐγκαρδιότητος καὶ εἰλικρινείας, θὰ ἀντηλλάσσαμεν τὰς ἀπόψεις μας. Συνεπῶς, ὅσα σήμερον ἐκθέτω, εἶναι ἀπόψεις διάφοροι μέν, ἀλλὰ χωρὶς νὰ παραγνωρίζω καὶ νὰ ἀγνοῶ καὶ τὴν νοοτροπίαν καὶ τὰς ἀντιλήψεις τῆς ἄλλης πλευρᾶς. Γενικῶς, ἤθελον νὰ προβῶ εἰς ἕνα χαρακτηρισμόν. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰδικῶς τὰ φορολογικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὸ παρὸν περιττὰ ἢ πολλὰ ἢ καὶ ἐπικίνδυνα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέλλον, πάρα πολὺ ὀλίγα, ἐντελῶς ἀνεπαρκῆ. Δὲν εἶναι ἀντίφασις, παρακατιὼν θὰ ἐξηγήσω καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ πεισθῆτε, ὅτι εἶναι πιστὴ ἀπεικόνισις μιᾶς καταστάσεως. Εἶναι λοιπὸν περιττὰ διὰ τὸ παρόν, διότι πιστεύω, ὅτι ἡ οἰκονομία, ὑγιέστατα θεμελιωθεῖσα μὲ τὴν μεταρρύθμισιν τοῦ 1953 καὶ τὴν ἔκτοτε πολιτικήν, ἄνθεξεν εἰς οἱανδήποτε ταλαιπωρίαν καὶ ἠδυνήθη νὰ ἀπορροφήσῃ ὅλας τὰς ἐπελθούσας ἀντιξοότητας. Εἶναι ὅμως ἀνεπαρκῆ διὰ τὸ μέλλον, διότι ἡ κατάστασις, ὡς διαγράφεται, εἰς τὴν προοπτικήν της εἶναι κατ’ ἐμὲ μελανὴ καὶ ἐξαιρετικὰ δυσχερής. Κατέχομαι ἀπὸ πραγματικὴν μελαγχολίαν ὅσον βαθύτερα ἐκτιμῶ τὴν κατάστασιν. Δὲν θὰ ἐπηρεασθῶ εἰς τὰς κρίσεις μου ἀπὸ συμπτώσεις καλῶν ἢ κακῶν εἰκόνων. Εἰς τὸ τελευταῖον μέρος τοῦ λόγου μου θὰ περιορισθῶ εἰς τὰς ἀντικειμενικὰς ἐκείνας διαπιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπισημαίνουν τὸν κίνδυνον ὀργανικῶν ἀδυναμιῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου προκαλοῦν αἴσθημα μελαγχολίας καὶ βαθυτάτης ἀνησυχίας. Ἀπὸ ὅσα μέχρι τοῦδε ἐξετέθησαν ἀπὸ τοὺς κυβερνητικοὺς παράγοντας, καθίσταται προφανές, ὁμιλῶ ἐπὶ τῶν ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίων, καθίσταται λέγω προφανές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντεμετώπισεν θέματα τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ ἐπείγοντα συναλλαγματικὰ θέματα καὶ ἰδίως ἐπείγοντα θέματα ἐξευρέσεως τῶν πόρων, ἵνα ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς δυνηθῇ νὰ ἐπιδοτήσῃ, νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων. Ὡς ἐκ τούτου, ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως ἐστράφη εἰς δύο διαφορετικοὺς τομεῖς. Ὁ εἷς ἦτο ὁ δανειακός, ἡ ἐξεύρεσις πόρων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ ὁ ἄλλος, ὁ ἐσωτερικός, ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Θὰ θίξω τὸ πρῶτον κεφάλαιον, τὸ δανειακόν. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐὰν ἔλεγον, ὅτι πλήρης σύγχυσις ἐχαρακτήρισε καὶ χαρακτηρίζει τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα αὐτό, δὲν θὰ ἤμην ὑπερβολικός. Καὶ διὰ νὰ ἀποδείξω τοῦ λόγου μου τὸ ἀσφαλές, θὰ ἐπικαλεσθῶ μίαν σύγκρισιν εὐχερῆ καὶ διὰ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν παρακολουθοῦν εἰς τὸ βάθος τὰ πράγματα, ἀλλὰ μόνον ἐπιφανειακῶς. Πῶς ἡ Κυβέρνησις ἀντεμετώπισε τὸ θέμα κατὰ τὸ λῆξαν δίμηνον τοῦ παρελθόντος ἔτους, καὶ πῶς ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου καὶ μετά; Εἶναι προφανές, ὅτι τότε ἀνεζητοῦσεν ὡρισμένα οἰκονομικὰ μέσα. Ἐστράφη πρὸς τὴν Ἀμερικὴν καὶ κατὰ δεύτερον λόγον πρὸς τὴν Γερμανίαν. Ἐστήριξεν εἰς δύο σκέλη τὴν προσπάθειάν της. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἡ προσπάθειά της ἐστηρίζετο εἰς τὴν ἐξεύρεσιν διαφόρων πόρων, ἀλλὰ ἰδίως εἰς τὴν ἐπίτευξιν ἑνὸς διακρατικοῦ δανείου τριάκοντα (30) ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Εἰς τὴν Γερμανίαν ἡ κυρία προσπάθεια ἐστράφη πῶς θὰ ἀποδεσμευθῇ ἕνα μέρος τοῦ ἀτυχήσαντος Γερμανικοῦ δανείου, ποὺ ἀφοροῦσε τὸ ἔργον τῆς Μεγαλοπόλεως, διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ εἰς σκοποὺς διαφορετικοὺς τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς ἐνεργείας της ἀπέδειξεν ἀπόλυτον ἀδυναμίαν ἐκτιμήσεως τῆς πραγματικότητος, καὶ θέλω νὰ εἴπω, ἐχειρίσθη μὲ νευρικότητα καὶ ἔλλειψιν οἱασδήποτε ἐμπειρίας. Ἐνήργησεν ἀδεξιότατα, ἐστράφη πρὸς τὴν Ἀμερικὴν στηριχθεῖσα εἰς πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀπεδείχθησαν ὀρθαί, ἀλλὰ ἤλπιζεν, ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ θὰ εἶχε τὴν βοήθειαν καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματός της ἐντὸς τοῦ Δεκεμβρίου. Ἀπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις, μόλις κατώρθωσε νὰ ἐπαναβιώσῃ τὴν βοήθειαν ἐκείνην τῶν 14 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, τὴν ἀφορῶσαν τὰ γεωργικὰ πλεονάσματα. Ἀντελήφθη ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀποτυχίαν της. Καὶ ὅμως, ἀντὶ νὰ διορθώσῃ τὸ σφάλμα της, παρέσυρε καὶ τὴν Α.Μ. τὸν Βασιλέα εἰς διάβημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει. Ὅταν ἐπληροφορήθην τὸ θέμα, δὲν τὸ ἔμαθα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διεμαρτυρήθην ὅσον ἠδυνάμην. Διότι, κ. Πρόεδρε, ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις τοῦ Βασιλέως εἶναι τὸ ὕστατον μέσον ποὺ ἔχει ἡ πολιτεία. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται χρῆσις τοῦ μέσου αὐτοῦ, παρὰ τὴν ὑστάτην ὥραν. Ἐπὶ πλέον, πρέπει τοῦτο νὰ γίνεται, μετὰ ἀπὸ μίαν θετικὴν ἐκτίμησιν τῆς καταστάσεως καὶ ὅταν πρόκειται νὰ ἔχῃ ἐπιτυχίαν. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἐκθέτωμεν τὸν Βασιλέα εἰς μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν, ἡ ὁποία εἶναι ἐκ τῶν προτέρων φανερόν, ὅτι θὰ ἀποτύχῃ. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι γνωσταί. Θέλω νὰ εἴπω μόνον, ὅτι δι’ ἐμέ, εἶναι πράγματι ἀπαράδεκτον νὰ ἀγνοηθῇ αὐτὸς ὁ ψυχολογικὸς παράγων, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος εἰς τοιούτου εἴδους προσπαθείας, δηλαδή, ὅτι δὲν εἶχε προηγηθῆ, καμμία διαφώτισις, διὰ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ συνεπῶς, νομίζω, ὅτι ὅλοι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εὑρίσκονται μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ κατάστασις ἐδῶ, εἶναι καθ’ ὅλα ἀνθηρά, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται, μία τοιαύτη ἐπείγουσα καὶ ἐσπευσμένη προσπάθεια. Χωρὶς οὐδὲν ἀπὸ αὐτὰ νὰ ἔχῃ γίνει, ἐπεστρατεύσαμεν τὸν Βασιλέα, διὰ νὰ ἀποτύχωμεν. Καί, ὅμως, δάνειον πολὺ μεγαλύτερον, τοιαύτης μορφῆς, δηλαδὴ δι’ ἐπενδύσεις, ἐπέτυχεν ἡ Τουρκία. Καὶ ἐπέτυχε, μάλιστα, τοῦτο ἡ Τουρκία, μὲ εἰδικὴν εὔφημον μνείαν τοῦ Προέδρου Τζόνσον, εἰδικῶς τιμῶντος καὶ τὴν ἀμυντικὴν θέσιν τῆς Τουρκίας καὶ τὴν ἀξίαν της. Ὑφιστάμεθα, λοιπόν, ἡμεῖς, πλήγματα. Θὰ μοῦ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις: «Δὲν εἴμεθα ὑπεύθυνοι ἡμεῖς, παρὰ ἡ ἱστορία μας». Αὐτό, ὅμως, εἶναι ἄλλο θέμα. Ἐγώ, αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν κατανέμω εὐθύνας. Ἐγὼ λέγω, ὅτι, ὅταν γίνεται ἕνα διάβημα, δὲν γίνεται, ἐὰν δὲν ἔχῃ μίαν πιθανότητα νὰ τὸ φέρῃ εἰς πέρας καὶ ἰδίως ὅταν δὲν εὐθύνεται δι’ αὐτὸ ὁ Βασιλεύς. Ἐλησμόνησα νὰ ὁμιλήσω σχετικῶς μὲ τὸ ἐκ Γερμανίας δάνειον. Μὲ πολλὴν αἰσιοδοξίαν, ἐνομίσθη, ὅτι ἡ ἀποδέσμευσις αὐτοῦ θὰ ἐγίνετο ἐντὸς τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἀκόμη, ὅμως, μέχρι σήμερον δὲν ἔγινε, ἐλπίζω, ὅτι θὰ συμπέσῃ αὕτη μὲ τὴν μετάβασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς Γερμανίαν καὶ ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι θὰ ἀφορᾷ τὴν χρησιμοποίησιν ἑνὸς ποσοῦ προωρισμένου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν συγκεκριμένου ἔργου, δηλαδὴ κατ’ οὐσίαν μίαν διασπάθισιν αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ, εἰς ἄλλους σκοπούς, ὄχι τόσον φανερὰ παραγωγικούς, ὡς ἐκεῖνοι τοῦ πρώτου ἔργου, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ διετέθησαν. Λέγω, ὅτι μετὰ τὸ ἀντελήφθημεν καὶ ἐκάμαμεν στροφὴν καὶ ἀπηυθύνθημεν, διὰ νὰ ζητήσωμεν αὐτὴν τὴν βοήθειαν. Δίδομεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θέλομεν νὰ κάμωμεν περισυλλογὴν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ὑποχρεοῦμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ φορολογηθῇ. Ἰσχυριζόμεθα, ὅτι κάμνομεν τὴν σκληρὰν πολιτικὴν τῆς λιτότητος καὶ προβάλλομεν τὴν κατάστασιν, οἵαν τὴν νομίζομεν, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν νὰ εἰσπράξωμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν εἰσεπράξαμεν, διὰ τῆς πρώτης ἐκκλήσεως. Νομίζω, ὅτι καὶ ἐδῶ πλανώμεθα. Ὁμιλοῦν περὶ περισυλλογῆς καὶ τὴν διακηρύσσουν, ἀλλά, χωρὶς νὰ θέλω νὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν, ἡ περισυλλογὴ γίνεται μόνον εἰς τὰ χαρτιὰ καὶ ὄχι εἰς τὴν πραγματικότητα. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ὁ καιρός, θὰ ἀποκαλυφθῇ, ὅτι τίποτε δὲν γίνεται ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομιῶν καὶ περισυλλογῆς. Ἡ φορολογία εἶναι εὐκολωτάτη. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνα ποὺ εἰσπράττομεν εἶναι πράγματι ψιχία, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διατυμπανίζωμεν, ὡς ἐπιτυχίαν τὸ δάνειον ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Ταμεῖον Πληρωμῶν, καθότι τὸ δάνειον, ἀνεξαρτήτως τῆς βραχυπροθέσμου διαρκείας αὐτοῦ, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν δάνειον συναλλαγματικῆς στηρίξεως καὶ δὲν εἶναι δάνειον δι’ ἐπενδύσεις. Γνωρίζομεν ἐπίσης, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὸ χρησιμοποιήσωμεν, ἀλλὰ ὅτι τὸ κάμνομεν καθαρῶς, διὰ ψυχολογικοὺς λόγους ἢ νομισματικοὺς καὶ λογιστικοὺς σκοποὺς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ παρὰ μόνον εἰς ἐσχάτην ἀνάγκην. Εἶναι ἕνα εἶδος ψυχολογικοῦ φοβήτρου. Δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον χρειάζεται ἡ χώρα. Ἀλλὰ καὶ ὅπου ἀλλοῦ στραφῆτε, εἰς ὅσα συγκεκριμένα ἐπιτεύγματα, σχεδὸν κατὰ κανόνα, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἐπιτεύγματα μὲ μορφὴν ὄχι πράγματι —πλὴν σπανίων ἐξαιρέσεων— ἐπενδυτικήν. Ἐπισημαίνω αὐτό, διότι φοβοῦμαι, ὅτι ἡ οἰκονομία μας εἰσέρχεται εἰς μίαν περίοδον λίαν ἐπικίνδυνον. Οἱ ἐν τῇ Κυβερνήσει, ὁσάκις εὑρίσκονται ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει πρὸ τετραετίας καὶ πλέον, ἐπεσήμανα — ποὺ δὲν ὑπῆρχε τότε σύγκρισις— τοὺς κινδύνους ἀπὸ τὴν ὑπερχρέωσιν τοῦ Κράτους ἐσωτερικῶς καὶ ἐξωτερικῶς. Δὲν ὑπῆρχε λόγος οὐδεμιᾶς συγκρίσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ συνολικὴ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ φθάσῃ τὰ 88 ἑκατομμύρια δολλάρια διὰ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐσωτερικὸν χρέος. Ἐγὼ φοβοῦμαι, ὅτι μὲ τὸ ρυθμόν, ποὺ πηγαίνομεν, μετὰ μίαν τριετίαν, τετραετίαν εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ νὰ φθάσῃ νὰ ἀφορᾷ μόνον τὸ ἐξωτερικὸν χρέος. Δηλαδὴ νὰ εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου συναλλαγματικὴ ὑποχρέωσις. Σκεφθῆτε αὐτὸν τὸν Ὑπουργόν, τῆς ἑπομένης τριετίας–τετραετίας, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναζητῇ κατ’ ἔτος τόσον μεγάλον ὕψος συναλλάγματος διὰ νὰ πληρώνῃ ὑποχρεώσεις. Ἐὰν σκεφθῆτε αὐτὴν τὴν ἀκραίαν τοποθέτησιν τῆς συναλλαγματικῆς ὑποχρεώσεως, δὲν ἠμπορεῖτε, παρὰ νὰ ἀνησυχῆτε. Κύριε Πρόεδρε, ἡ οἰκονομία μας τείνει πολὺ νὰ πλησιάσῃ τὴν τουρκικήν. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι παράδειγμα πρὸς μίμησιν ἡ τουρκικὴ οἰκονομία, ἀλλὰ πρὸς ἀποφυγήν. Φοβοῦμαι πάρα πολύ, διότι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, δὶς ἀντεμετωπίσαμεν τὴν χρεωκοπίαν. Πάρα πολλοὶ τρόποι δανεισμοῦ ὑπάρχουν καὶ καλοὶ ἴσως. Ἀφήνω τὰ καλὰ νὰ τὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος θὰ μὲ διαδεχθῇ εἰς τὸ βῆμα. Ἐγὼ θὰ εἴπω τὰ δυσάρεστα. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἀφήσω τὸν δυσάρεστον ρόλον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εἴπῃ τὰ εὐχάριστα, ἀλλὰ ἐγὼ ἐπισημαίνω τὰ δυσάρεστα. Ὑπενθυμίζω, λοιπόν, τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία κατεβλήθη, μετὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν Τρικούπη, ἀλλ’ ἡ ὁποία δὲν κατώρθωσε, διότι δὲν ἀπέδωσεν ἐγκαίρως παραγωγικῶς, νὰ σώσῃ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸν μοιραῖον δρόμον. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ φορολογικόν, εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐξεύρῃ ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ πόρους, διὰ νὰ χρηματοδοτήσῃ κατὰ ὀρθόδοξον τρόπον τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ ὀρθόδοξος αὐτὴ μέθοδος εἶναι ἐπαινετὴ ἀπολύτως, ὅτι πρέπει ἐφ’ ὅσον ἔχομεν αὐτοὺς τοὺς δύο ἀκόμη προϋπολογισμούς, τακτικὸν καὶ ἐπενδύσεων, ἐκ τῶν πόρων τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, νὰ χρησιμοποιοῦμεν πόρους διὰ τὰ ἔργα τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων. Καὶ τώρα ἐξεταστέον ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο, κατ’ ἄλλον τρόπον, δηλαδὴ ὁ προϋπολογισμὸς νὰ δώσῃ χωρὶς φόρους τὰ ἀπαιτούμενα ποσά. Διότι ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ αὐτὰ τὰ ποσά, τότε ἡ φορολογικὴ προσπάθεια εἶναι περιττή, Καὶ καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν σήμερον, ποὺ ἡ χώρα κάνει προσπάθειαν ἀναπτύξεως, καὶ καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν ποὺ ἀντιμετωπίζει αὔξησιν τῶν τιμῶν, εἶναι καὶ ἐπικίνδυνος, διότι ἡ φορολογία θὰ ἔχῃ ἐπίπτωσιν καὶ ἐπὶ τῶν δύο τομέων. Θὰ καταφύγῃ κανεὶς εἰς τὸ μέτρον αὐτὸ ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοικονομήσῃ τὰ χρήματα αὐτὰ κατ’ ἄλλον τρόπον. Αὐτομάτως, λοιπόν, προκύπτει τὸ ζήτημα τῶν οἰκονομιῶν. Πάντοτε ὅταν καταρτίζεται ἕνας προϋπολογισμός, ἐρευνᾷ κανεὶς πρῶτον τὸ σκέλος τῶν δαπανῶν καὶ κατόπιν τῶν ἐσόδων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐτόνισεν ἐπανειλημμένως τὸ θέμα τῆς ἀνελαστικότητος τῶν δαπανῶν καὶ τὰς δυσκολίας τῶν περικοπῶν. Καὶ εἰς ἐμέ, εἰς τὴν προσωπικήν μας συνομιλίαν, ἐξήγησεν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ οὔτε ὀλίγα ἑκατομμύρια οἰκονομίας. Ἴσως νὰ ἐπετύγχανεν ἓν ἑκατομμύριον καὶ πλέον αὐτοῦ τίποτε. Νομίζω, ὅτι ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ οἰκονομιῶν, ἐννοοῦμεν, ὅτι ὑπάρχουν δύο εἰδῶν οἰκονομίαι. Δι’ οἰκονομίας γενικῶς, ὁμιλοῦμεν ἑκάστην πρώτην Ἰανουαρίου καὶ τὰς λησμονοῦμεν κατὰ τὴν πορείαν τοῦ ἔτους. Καὶ ὅταν πάλιν ἔλθῃ ἡ πρώτη Ἰανουαρίου, τὰς ὑποσχόμεθα διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Εἶναι αἱ οἰκονομίαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἶναι συνάρτησις τῆς ἀναδιοργανώσεως τοῦ Κράτους, τῶν φοροτεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, τοῦ περιορισμοῦ τῆς σωρείας φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων διὰ τοὺς πολλούς, καὶ τῆς ἀπασχολήσεώς των διὰ τοὺς ὀλίγους, τὴν καλὴν ἀμοιβὴν τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, τὴν ρύθμισιν κατὰ τρόπον ὀρθολογικὸν τῶν ἐπιχορηγήσεων, ἀπαλλαγῶν ἢ ἄλλων κινήτρων παραγωγικῶν καὶ ὑπαγωγῆς τῆς οἰκονομίας καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅλα αὐτὰ τὰ γενικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι θέματα ἀποφασιστικὰ καὶ τὰ ὁποῖα ἐφ’ ὅσον γίνονται, θὰ ὁδηγοῦν εἰς ἓν ἀδιέξοδον ἄκρως ἐπικίνδυνον. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἔλεγεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὰς ἀντιμετωπίζομεν καὶ ἡμεῖς αὐτὰς τὰς οἰκονομίας. Θὰ κάμωμεν μίαν ἐπιτροπήν, τύπου Χοῦβερ ἢ Ἀθανασίου Εὐταξία τοῦ 1923 καὶ θὰ μελετήσῃ τὰ θέματα αὐτά. Βέβαια, ἐγὼ δυσπιστῶ εἰς τὰς ἐπιτροπάς. Διότι αἱ ἐπιτροπαὶ εἶναι ἕνας εὔσχημος τρόπος παραπομπῆς εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Ἀκόμη καὶ ὅταν ἔχουν καλὰ πορίσματα, δὲν ἐφαρμόζονται. Ἔχομεν τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς Μιχαλοπούλου, ἢ τῆς Ἐπιτροπῆς Καλέλη καὶ τὰ ἄλλα τὰ πορίσματα διὰ τὰ θέματα τῆς γεωργίας τῆς Ἐπιτροπῆς Κυριακοῦ. Ὅλα αὐτὰ ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἐξαίρετα. Ἐὰν εἴδατε ὅμως ἐφαρμογὴν αὐτῶν, εἶδον καὶ ἐγώ. Ἔμειναν αἱ ἐκθέσεις αὐτῶν τῶν Ἐπιτροπῶν εἰς τὰ χρονοντούλαπα. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂς εἴπωμεν, ὅτι θὰ γίνῃ μία τοιαύτη Ἐπιτροπή. Πιστεύω, ὅτι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν 36 δισεκατομμυρίων εἶναι πράγματι δυνατὴ ἡ οἰκονομία τῶν 5%, ὄχι μὲ τὸν γενικὸν τρόπον, περὶ τοῦ ὁποίου μερικοὶ ὡμίλησαν. Διότι εἶναι ἀπαράδεκτον, κατὰ ἕνα τοιοῦτον τρόπον νὰ περικόψωμεν ἀπὸ ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς δαπάνας 5%. Αὐτὸ δὲν γίνεται. Ὅλαι αἱ δαπάναι δὲν ἔχουν τὴν ἰδίαν ἐλαστικότητα. Ἀλλὰ λέγω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν οἰκονομίαι αὐτοῦ τοῦ ὕψους. Προσεπάθησα νὰ ἐρευνήσω περισσότερον τὸ θέμα. Ἐπεκοινώνησα καὶ μὲ ἁρμοδίους παράγοντας καὶ δὲν εὗρον ἀπὸ πουθενὰ ἐνθάρρυνσιν, παρὰ ἀποθάρρυνσιν. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πασίγνωστον, ὅτι οὐδεμία ὑπηρεσία εἴτε Κρατικὴ εἴτε ὑπαγομένη εἰς τὸ Κράτος, ὅταν ἐρωτηθῇ διὰ οἰκονομίας εἶναι πρόθυμος νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ κάμῃ οἰκονομίας, ἐνῷ εἶναι πρόθυμος νὰ κάμῃ δαπάνας. Δὲν εὑρίσκει τρόπον οἰκονομιῶν. Διότι αἱ δαπάναι αὐξάνουν τὰς δυνατότητας τῆς ἰδίας τῆς ὑπηρεσίας νὰ ζῇ, νὰ συντηρηθῇ καὶ νὰ μεγενθύνεται, ἐνῷ αἱ οἰκονομίαι εἶναι κίνδυνος διὰ τὰς ὑπηρεσίας. Συνεπῶς, ἀπὸ ἐκεῖ εἶναι ἐκ προθέσεως γεγεννημένη ἡ ἀντίδρασις. Ἔχω καὶ ἰδίαν πεῖραν. Εἶναι ἀδύνατον αἱ ὑπηρεσίαι νὰ σᾶς εἴπουν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν οἰκονομίαι. Ἐπίσης ἔχω νὰ εἴπω καὶ κάτι ἄλλο. Καὶ οἱ Ὑπουργοὶ καὶ αἱ Κυβερνήσεις δυσμενῶς ἀτενίζουν οἰκονομίας, ἐνῷ εὐκολώτερον ἀτενίζουν τὴν νέαν φορολογίαν. Ὅσον καὶ ἐὰν φαίνεται, ὅτι εἶναι ἀντιπαθὴς ἡ φορολογία, ἐν τούτοις εἶναι δυσκολώτεραι αἱ οἰκονομίαι. Ἡ φορολογία, θίγουσα ἀνώνυμον πλῆθος, ἐπιβάλλεται καὶ ἀφοῦ δημιουργήσει ὡρισμένας ἀντιδράσεις, κατόπιν γίνεται ἀποδεκτή, κατὰ ἕνα τρόπον λησμονεῖται. Ἐνῷ ἡ οἰκονομία, ἡ ὁποία θίγει ἐπωνύμους, δίδει τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν Ὑπουργόν, ὅτι ἐὰν προχωρήσῃ εἰς τίποτε δρακόντεια μέτρα, θὰ γίνῃ ἓν εἶδος γενιτσάρου, τὸ ὁποῖον δὲν θέλει νὰ γίνῃ καὶ λέγει παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο καὶ ἂς τὸ πιῇ ὁ διάδοχός μου. Ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν σημασίαν ἔχει αὐτό. Αὐτὴ εἶναι ἡ τραγικὴ ἀναβολὴ ἀποφάσεων εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ ὁδηγούμεθα ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εἰς τὸ ἀδιέξοδον. Εἶναι ἀκόμη γεγονός, ὅτι κάθε Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τοιαύτας δυσκολίας. Θέλω νὰ δεχθῶ, ὅτι καὶ ἡ παροῦσα ἔχει μεγαλυτέρας, διότι εἶναι νεότευκτον κόμμα καὶ ἀντιμετωπίζει κομματικὰς ἀνάγκας. Ἐν γνώσει αὐτῶν τῶν γεγονότων, ἐζήτησα νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα κατὰ τρόπον ρεαλιστικὸν καὶ εἶπον, κύριοι, νὰ συστήσωμεν μίαν Ἐπιτροπὴν AD HOC —διατὶ νὰ κάθωμαι νὰ συζητῶ ἐγὼ ἐὰν γίνωνται οἰκονομίαι ἢ ὄχι— μίαν τριμελῆ Ἐπιτροπήν, ἀποτελουμένην ἀπὸ ἀνθρώπους γενικῶς ἀποδεκτούς, νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν εἶναι δυναταὶ αὐταὶ αἱ οἰκονομίαι καὶ μέχρι ποίου σημείου. Τὸ πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Ἐὰν ἔλεγεν αὕτη, ὅτι δὲν εἶναι δυναταὶ αἱ οἰκονομίαι, τότε ὅλοι ἡμεῖς, ἐγὼ νομίζω καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ὑποστηρίξωμεν τὸ νομοσχέδιον ἀφοῦ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἄλλως γενέσθαι. Ἐὰν ἀντιθέτως, εὕρισκε, ὅτι εἶναι δυναταὶ αἱ οἰκονομίαι καὶ μέχρι τοῦ ὕψους ποὺ θὰ ἦτο δυνατόν, τότε θὰ ἔπρεπεν ἢ νὰ μὴ ἐπιβληθοῦν διόλου αἱ φορολογίαι αὐταὶ ἢ νὰ περιορισθῇ τὸ ὕψος των. Νομίζω, ὅτι ὅλοι ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπαλλασσώμεθα καὶ αὐτῆς τῆς δοκιμασίας, θὰ ἐβοηθούσαμεν ὥστε νὰ ἐδέχετο τοῦτο καὶ ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μοῦ ἀπαντήσουν, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι τὸ θέμα τῶν οἰκονομιῶν εἶναι θέμα πολιτικῆς εὐθύνης. Κατὰ ἕνα μέρος μόνον ἔχεται ἀληθείας αὐτὴ ἡ γνώμη, ὄχι πλήρως. Ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἀντετάχθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶναι πρόθυμος νὰ κατανοήσῃ τὸ θέμα, εἶναι ὅτι ἐπείγετο. Τότε δὲν ἤθελεν οὔτε ἕνα μῆνα νὰ παραχωρήσῃ διὰ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἐγὼ ὑπεστήριζον νὰ γίνῃ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐκ τῶν προτέρων, ὄχι ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου δι’ ἕνα μῆνα, τὸ ὁποῖον νὰ ψηφισθῇ κατόπιν. Κύριε Πρόεδρε, παρῆλθε καὶ ὁ Ἰανουάριος καὶ ὁ Φεβρουάριος, θὰ παρέλθῃ καὶ ὁ Μάρτιος καὶ συνεπῶς θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶχε γίνει ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐζημίωνε διόλου, ἐνῷ θὰ διηυκόλυνε καὶ θὰ ὠφελοῦσεν, ἀσχέτως τῆς ἄλλης Ἐπιτροπῆς. Νομίζω δέ, κ. Πρόεδρε, ὅτι αὐτὴ ἡ προσπάθεια τῶν οἰκονομιῶν καὶ ἡ προσπάθεια νὰ χρηματοδοτήσῃ ἡ Κυβέρνησις ὄχι διὰ νέων φορολογιῶν παρὰ μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων, ὅτι κατὰ τοῦτο εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Διότι ἐὰν συγκρίνωμεν τί συνέβαινε τὰ τελευταῖα χρόνια, θὰ ἴδητε, ὅτι κατὰ τὸ 1963 ὁ τακτικὸς προϋπολογισμός, ὕψους 20 δισεκατομμυρίων περίπου, συνέβαλε μὲ 1.800 ἑκατομμύρια δραχμῶν περίπου εἰς τὰς ἐπενδύσεις. Τὸ 1964 μὲ προϋπολογισμὸν ὕψους 24,5 δισεκατομμυρίων ἡ συμβολὴ εἶναι 1.300 ἑκατομμύρια καὶ τὸ 1965 μὲ προϋπολογισμὸν ὕψους 28 δισεκατομμυρίων ἡ συμβολὴ εἰς τὰς ἐπενδύσεις ἐκμηδενίζεται. Αὐτὴ ἡ εἰκὼν τῆς ὀπισθοδρομήσεως, ὁμολογῶ, ὅτι εἶναι πάρα πολὺ δυσάρεστος καὶ σημειωτέον, ὅτι γίνεται πλέον δυσάρεστος ὅταν αἰσθανθῇ κανείς, ὅτι δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ πρόθεσις τῶν σκληρῶν οἰκονομιῶν οὐδαμοῦ. Ἀντιθέτως, ὅπου καὶ νὰ στραφῆτε εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἰδίως εἰς τοὺς ἔξω τοῦ Κράτους ὀργανισμούς, εἰς τὰς Τραπέζας, τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἢ τοὺς συνεταιρισμούς, παντοῦ, θὰ ἴδητε ἕνα πνεῦμα σπατάλης καὶ διανομῆς χρήματος ἀπερίγραπτον. Οὐδεὶς πραγματικὰ ἀπεφάσισε νὰ γίνῃ ὁ Ἡρακλῆς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ περιορίσῃ τὰς δαπάνας. Ὅλοι σπαταλοῦν, διὰ νὰ καταλήξωμεν κατόπιν νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς Ἕλληνας τὴν φορολογικήν των εἰσφοράν, μὲ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον γνωρίζετε ὅλοι, νὰ ἐκμηδενίζεται ἡ πραγματικὴ προσπάθεια δημιουργικοῦ ἔργου. Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, κ. Πρόεδρε, ὅτι παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις μου καὶ παρ’ ὅλον ὅτι, ὅσον ἠδυνάμην τὸ ἐτόνισα παντοῦ, ὅτι εἶναι λάθος αὐτὸ τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον, ὅτι δὲν εἶναι ἀναγκαῖον, ἀλλὰ εἶναι ἐπικίνδυνον, ὅτι τοῦτο θὰ ἔχῃ ἀκόμη καὶ ψυχολογικὰς συνεπείας. Διότι θὰ χρειασθῇ νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸν λαὸν νὰ συνεισφέρῃ εἰς μίαν μεγάλην προσπάθειαν καὶ δὲν θὰ ἠμποροῦμεν νὰ τοῦ ζητοῦμεν συνεχῶς νὰ συνεισφέρῃ καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον δὲν κατώρθωσα νὰ πείσω τὸν ἑαυτόν μου. Τὸ καθῆκον μου δὲν ἐξαντλεῖται ἕως ἐκεῖ, ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ καταψηφίσω, ἀλλὰ εἰς τὴν ἰδιότυπον κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα σήμερον, πρέπει νὰ σταθμίσωμεν τὰ πράγματα, ὕστερα μάλιστα ἀπὸ τὰς διαπιστώσεις, ποὺ εἶχον μετὰ τὰς συναντήσεις καὶ τὰς συνομιλίας μου μετὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἀντελήφθην ποίαν σημασίαν καὶ βαρύτητα δίδει εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Θεωρῶ καθῆκον μου νὰ μὴ δυσχεράνω τὴν θέσιν του περισσότερον καὶ δι’ αὐτὸ εἰς τὸ κατ’ ἀρχὴν οἱ Προοδευτικοὶ θὰ παράσχουν ψῆφον, δηλαδὴ θὰ ψηφίσουν τὸ νομοσχέδιον. Τοῦτο, ὅμως, ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν μᾶς δεσμεύει εἰς τὰ ἐπὶ μέρους. Δηλαδή, δὲν δεσμευόμεθα ποτὲ νὰ ψηφίσωμεν φορολογικὰ νομοσχέδια δίκην κώδικος. Διότι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ ἀνάγκην τοῦ Α ποσοῦ, δύναται νὰ τὸ ἐξεύρῃ ἀλλὰ ὄχι δι’ εἰδικῶν φόρων, οἱ ὁποῖοι προσκρούουν εἰς ἰδικάς μας οἰκονομικὰς ἀντιλήψεις. Σπεύδω ἀπὸ τοῦδε νὰ δηλώσω, ὅτι τοιαύτη περίπτωσις συντρέχει εἰς τὴν ἐπὶ διετίαν αὔξησιν ἐκ νέου τοῦ ποσοῦ τοῦ φόρου εἰσοδήματος κατὰ 10%. Κύριε Πρόεδρε, οὐδέποτε ὑπῆρξα ἐναντίον τῆς φορολογίας εἰσοδήματος ἢ πολλῷ μᾶλλον τῆς ἀμέσου φορολογίας. Ὑπῆρξα πάντοτε ἐκ τῶν πρώτων καὶ διαπρυσιωτέρων κηρύκων τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος μὲ χαμηλὰ ποσοστά, τῆς ἐλαφρᾶς φορολογίας εἰσοδήματος. Τὸ ἐκήρυξα αὐτὸ καὶ τὸ ἐπίστευσα διὰ κάθε χώραν, ἡ ὁποία τελεῖ ὑπὸ ἀνάπτυξιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος προϋπόθεσις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν, ὅταν ἡ χώρα αὐτὴ κατευθύνεται ἀπὸ ἀντιλήψεις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς τὴν φιλελευθέραν οἰκονομίαν καὶ εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ὅπως ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ — διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι τρόποι ἀναπτύξεως οἰκονομίας μὲ ἰδικάς μας ἀρχὰς καὶ ἰδικούς μας τρόπους. Ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ μετὰ δισταγμῶν προσεχώρησεν εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ τὴν ἐφήρμοσεν ἐπιτυχῶς, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐπὶ τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου συνεφώνησε διὰ τοῦ ἰδίου τοῦ σήμερον κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτὴν καὶ ἀναλόγως τὸ πῶς ἔβλεπε καὶ ἡ ΕΡΕ καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου τὸ θέμα ἐπροχώρησεν εἰς ρωμαλεωτέραν ἢ ὀλιγώτερον ρωμαλέαν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ πάντως τὸ ἀπεδέχθη ὡς ὑφιστάμενον καὶ ἠκολούθησε τὴν γραμμὴν αὐτήν. Δὲν πρόκειται ὅμως σήμερον νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι πασίγνωστα καὶ ποὺ ἀφοροῦν τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἰδικῶς καὶ ὄχι τὴν γενικὴν συζήτησιν, οὐδὲ θὰ μεταβάλω τὴν ἕδραν αὐτὴν εἰς ἀκαδημαϊκήν, διὰ νὰ ἀναπτύξω θεωρίας ὑπὲρ τῆς φορολογίας εἰσοδήματος ἢ ἐναντίον αὐτῆς μὲ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς ὅλους μας γνωστά, οὔτε πρόκειται ἐπ’ αὐτοῦ νὰ προσπαθήσω νὰ πείσω, ὅτι ἔχω δίκαιον ἢ ἄδικον ἐγώ. Ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ Κυβέρνησις μετέβαλε γνώμην, διότι λέγει ἁπλῶς, ὅτι ἐπὶ μίαν διετίαν ἐπαναφέρει τοὺς συντελεστάς. Καὶ ἐδῶ τὴν κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, πρῶτον μὲν δι’ αὐτὴν τὴν διετίαν. Εἶναι χαριτωμένον τοῦτο. Τίποτε μονιμώτερον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸ προσωρινόν.

§101Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε μίαν μόνον παρατήρησιν. Δὲν ἐπαναφέρομεν τοὺς παλαιοὺς συντελεστάς. Κάμνετε λάθος. Αὐξάνομεν κατὰ 10% τὸν φόρον, δὲν θίγομεν τὸν συντελεστήν.

§102Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Μάλιστα. Καὶ αὐτὸ ὅμως δὲν γίνεται, διότι μετεβάλατε γνώμην, ἀλλὰ γίνεται, — καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου διαφωτίζω τὴν κοινὴν γνώμην— διότι δὲν ὑπάρχει καμμία ὑπαναχώρησις ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ μία διαπίστωσις, ἐπὶ τῆς ὁποίας διαφωνῶ καὶ τὴν ὁποίαν ἐπισημαίνω. Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι, ὅταν καλῶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ συνεισφέρῃ σήμερον 1.600.000.000, θέλω νὰ καλέσω καὶ τοὺς ὑποκειμένους εἰς τὴν ἄμεσον φορολογίαν τοῦ εἰσοδήματος νὰ συνεισφέρουν διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 300.000.000 δραχμῶν. Καὶ τὸ κάνω αὐτό, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξυπηρετῶ τὸ αἴσθημα τῆς κοινωνικῆς καὶ φορολογικῆς δικαιοσύνης. Συνεπῶς, αἱ θεωρητικαὶ ἀντιλήψεις μὲ τὴν Κυβέρνησιν παραμένουν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εὐθυγραμμισμέναι. Κάμνει αὕτη μόνον ἀναστολήν, διὰ μίαν διετίαν. Ἐγὼ ὅμως, τὴν διετίαν ἐλέγχω καὶ λέγω, ὅτι αὐτὸ τὸ προσωρινὸν δὲν πρέπει νὰ τὸ λέγῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι οἱ Ἕλληνες γνωρίζουν, ὅτι τὸ προσωρινὸν εἶναι τὸ σταθερώτερον πρᾶγμα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐὰν θέλετε μάλιστα νὰ ὀνομάσετε κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι σταθερόν, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ εἴπητε, ὅτι αὐτὸ εἶναι προσωρινόν, διότι τὸ προσωρινὸν ἠμπορεῖ νὰ σταθῇ ἐπ’ ἄπειρον, ὅπως περίπου καὶ ἡ Κυβέρνησις ὡς προσωρινή. Ἐμένα μὲ ἐνοχλεῖ ἡ θεωρία αὐτὴ τοῦ προσωρινοῦ, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀληθὴς καὶ ἐπειδὴ μοῦ ἀρέσει νὰ λέγω τὴν ἀλήθειαν, δὲν μοῦ ἀρέσει ἡ διετία ἡ ἐμφανιζομένη ὡς προσωρινή. Διότι, μετὰ διετίαν ποῖος θὰ εἶναι Ὑπουργός; Ὁ τότε Ὑπουργὸς θὰ εὕρῃ ἕνα νόμον καὶ ἢ θὰ κάμῃ νέον νόμον, ἢ θὰ εἴπῃ, ὅτι παρατείνεται ἡ ἰσχὺς τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Τοῦτο τὸ τελευταῖον εἶναι πολὺ εὐκολώτερον νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ ἡ περίφημος θεωρία τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης σᾶς ὑπαγορεύει νὰ λέγετε, ὅτι ἐὰν δὲν καλέσωμεν καὶ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν Ἑλλήνων νὰ συνεισφέρουν, πῶς θὰ παρουσιασθῶμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐφαρμόζομεν κοινωνικὴν δικαιοσύνην; Καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς φορολογίας εἰσοδήματος καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἀποτελεῖ ἀπαράδεκτον χρησιμοποίησιν τοῦ ὅρου κοινωνικὴ δικαιοσύνη. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Κοινωνικὴ Δικαιοσύνη εἶναι μῦθος εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ὅλοι ἐπίσης γνωρίζομεν, ὅτι ἐν ὀνόματι τῆς σωτηρίας τῆς Πατρίδος ἢ τῆς Δημοκρατίας, ἔχουν γίνει ἄπειρα ἐγκλήματα, ὄχι ἐδῶ μόνον, παντοῦ. Καὶ ἐν ὀνόματι τῆς Κοινωνικῆς Δικαιοσύνης ἔγιναν συνήθως αἱ μεγαλύτεραι κοινωνικαὶ ἀδικίαι. Θὰ ἔπρεπε πάρα πολλὰ νὰ φύγουν ἀπὸ τὸν τόπον αὐτόν. Εἰς μίαν χώραν μὲ τὰς ἐκπληκτικὰς φοροαπαλλαγάς, οἷαι εἶναι αἱ νόμιμοι καὶ αἱ παράνομοι φοροδιαφυγαί. Εἰς μίαν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν τὰ πάντα εἶναι συνάρτησις προνομιούχων, ἀπὸ πιστώσεις εἰς τὰς Τραπέζας, ἀπὸ τρόπον προαγωγῆς, ἀπὸ τρόπον ἀναδείξεως, ἀπὸ τρόπον προαγωγῆς εἰς τὴν ζωήν. Εἰς μίαν τοιαύτην χώραν τὸ νὰ σκεπτώμεθα πῶς θὰ θίξωμεν τὰ πράγματα, νομίζω, ὅτι εἶναι περισσότερον ἀδυναμία παρὰ δύναμις. Ἐὰν ἐρευνήσητε ποῖοι πληρώνουν εἰς τὸν περίφημον φόρον εἰσοδήματος — ἀλλὰ μὲ ἀπήλλαξε τοῦ κόπου νὰ τὸ κάμω ὁ κ. Εὐταξίας, ὁ ὁποῖος διὰ προσφάτως δημοσιευθέντος ἄρθρου του ἐπαναφέρει εἰς τὴν μνήμην ὅλων πάρα πολὺ ζωντανὴν εἰκόνα τῆς πραγματικότητος — καὶ ἐὰν ἐρωτοῦσα ποῖοι πληρώνουν φόρους εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἔφερνα εἰς δύσκολον θέσιν ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ. Πληρώνουν ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν ἀκίνητα, ποὺ ἔχουν φανερὰν περιουσίαν καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ κάμουν ἀλλοιῶς, καὶ κατόπιν ἡ μεγάλη μᾶζα τῶν ὑπαλλήλων, τῶν μισθωτῶν καὶ τῶν συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι συνεισφέρουν. Ἀφήνω, ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ καὶ εἰδικὴ μέριμνα διὰ τοὺς ἀνωτάτους, πλουσίους ἐξ αὐτῶν, ὥστε οὗτοι νὰ μὴ θιγοῦν εἰς τὰ ἀνώτατα κλιμάκιά τους. Αὐτὸ τὸ ζήτημα συμπίπτει καὶ μὲ μίαν ἄλλην διάταξιν τὴν ὁποίαν ἐγὼ θὰ καταψηφίσω. Πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἐλαφρὰ φορολογία εἰσοδήματος, εἶναι ὁ καλλίτερος τρόπος διὰ τὴν ἠθικοποίησιν τῶν φορολογουμένων. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἀρχή, ὅτι κατ’ ἀντίστροφον τρόπον ὑπάρχει φορολογικὴ συνείδησις πρὸς τὸν φορολογικὸν συντελεστήν. Ὅσον ἀνεβαίνουν οἱ συντελεσταὶ καὶ ὁ φόρος, τόσον μειοῦται ἡ ἠθικὴ ἀντίδρασις. Ἀλλὰ θέλω ἀκόμη νὰ εἴπω καὶ κάτι ἄλλο, διότι δὲν δέχομαι νὰ μοῦ λέγουν, ὅτι ἐγὼ ἐκπροσωπῶ τὴν ἀντίδρασιν εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς Κοινωνικῆς Δικαιοσύνης. Πρῶτον, εἶμαι ὑπερήφανος, ὅτι ἐκπροσωπῶ ἕνα κόμμα τὸ ὁποῖον ἔχει ὡρισμένας ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι βεβαίως δὲν εἶναι μοναδικαὶ εἰς τὸν κόσμον. Ἀκόμη καὶ εἰς προηγμένας χώρας ἰσχύουν καὶ ὄχι εἰς χώρας ὑπὸ ἀνάπτυξιν. Καὶ ἐπὶ Κέννεντυ ἠκολουθήθησαν εἰς τὴν Ἀμερικήν. Καὶ σήμερον ἀκόμη ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ὡρισμέναι δυσχέρειαι λόγῳ τῆς καταστάσεως εἰς τὸ Βιετνάμ, ἀλλὰ δὲν θίγουν τὰς ἀρχὰς τοῦ Κέννεντυ. Πρὸ 15 ἡμερῶν ἀνέγνωσα ἄρθρον τοῦ κ. Μῶντλιγκ, τοῦ Συντηρητικοῦ Κόμματος, κατακρίνοντος δριμύτατα τὴν πολιτικὴν τοῦ Οὐίλσων, διότι δὲν ἠκολούθησε τὴν φορολογικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἤρχισε νὰ ἐφαρμόζῃ ὁ Λόϋντ καὶ δὲν κατώρθωσε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς κινδύνους συναγωνισμοῦ τοὺς προερχομένους ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Δι’ αὐτὸ — καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ προκείμενον θέμα, θὰ ἀπαντήσω ὅπως κάποτε εἶπον, ὅταν ἐκατηγορήθην, διότι εἶχον πάει εἰς τὴν Μόσχαν, ὅτι δὲν αἰσθάνομαι καθόλου ἀδυναμίαν, ὅταν εὑρίσκωμαι μεταξὺ συντρόφων ὅπως ὁ Μὰκ–Μίλλαν καὶ ὁ Μοντγκόμερυ ποὺ εἶχον καὶ αὐτοὶ μεταβῆ εἰς Μόσχαν. Δι’ αὐτὸ καὶ τώρα δὲν αἰσθάνομαι ἀδυναμίαν, ὅταν εὑρίσκωμαι σύντροφος μὲ ἀντιπροσώπους τοιούτων χωρῶν, ἀνεπτυγμένων χωρῶν, ὄχι ὑπὸ ἀνάπτυξιν, ποὺ πρεσβεύουν τὰς ἀρχὰς τὰς ὁποίας καὶ ἐγὼ πρεσβεύω. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα ποὺ θὰ καταψηφίσω τὴν διάταξιν — καὶ τὸ θέμα θὰ σᾶς κάμῃ ἐντύπωσιν — εἶναι τὸ θέμα τῶν ἀπαλλαγῶν τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν δημοσιογράφων. Ἐκεῖ εἶναι, κ. Πρόεδρε, ποὺ ἐγὼ αἰσθάνομαι τὸν ἑαυτόν μου, ὅτι δὲν κατέχομαι ἀπὸ κανὲν πλέγμα. Αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι πλεγματικὴ διάταξις, νὰ μὴ μᾶς εἴπουν νὰ ἀρχίσουν νὰ δίδουν τὸ παράδειγμα οἱ φουκαράδες οἱ δημοσιογράφοι. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Καὶ λέγω ὄχι. Εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, ὅταν ἔγινεν ὁ διπλασιασμὸς τῶν μισθῶν τῶν δικαστικῶν διεμαρτυρήθην ἐντονώτατα, διότι δὲν ἠκολούθησεν ἀμέσως καὶ ὁ διπλασιασμὸς τῶν βουλευτῶν καὶ τὸ ἐπετύχαμεν μετὰ ἓν ἔτος. Δηλώνω καὶ σήμερον, ὅτι ἂν πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ ἄρθρον μόνον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ καταργοῦνται ὅλαι αἱ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί, ἡμεῖς οἱ Προοδευτικοὶ προσυπογράφομεν μὲ τὰς δύο μας χεῖρας. Ἂν ὅμως δὲν τὸ πράττει αὐτό, διότι δὲν εἶναι εἰς θέσιν, ὅπως ἀπήντησεν ὅταν ἔκαμεν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος τῶν ἀπαλλαγῶν ὁ κ. Ἡλιόπουλος καὶ συνέχισεν ὁ κ. Α. Κανελλόπουλος καὶ ἐγένετο μακρὰ συζήτησις καὶ εἶπεν «αὐταὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ εὑρεθοῦν ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην» — δὲν εἶμαι ἐγὼ ποὺ θὰ συμφωνήσω, ὅτι ἠμποροῦν νὰ εὑρεθοῦν, ἀλλὰ λέγω, ὅτι ἕως ὅτου αὐτὸ τὸ μεῖζον δὲν γίνει, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ ἔλασσον, νὰ ἀρχίσωμεν νὰ παρουσιάζωμεν τοὺς ἑαυτούς μας, ὄχι διὰ νὰ δώσωμεν τὸ παράδειγμα, ἀλλὰ μὴ μᾶς κατηγορήσουν, δηλαδὴ ἔχοντες πλέγμα. Καὶ ἂν ἀκόμη, κ. Πρόεδρε, ἔπρεπε νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἐσχάτης ἐθνικῆς ἀνάγκης — τὸ ὁποῖον ἐγὼ δὲν πιστεύω — καὶ ὡς ἐκ τούτου πρέπει ὅλοι νὰ συνεισφέρωμεν, θὰ ἦτο πολὺ προτιμότερον, ὅπως ὅταν ηὐξήθη ἡ χορηγία καὶ ἐκρατήσατε διὰ τὰ κόμματα ἕως ὅτου ἔλθῃ ἡ στιγμὴ τῆς ἐνισχύσεώς των ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, ὅπως εἶπον, ὅταν ἀνεγνωρίσαμεν καὶ τὰς μεγάλας εἰσφορὰς ὑπὲρ συνταξιούχων, εἴτε ταμείων κλπ. καὶ ἐπὶ πλέον ὑπὲρ τοῦ κόμματος, θὰ ἦτο καλλίτερον δι’ ἡμᾶς νὰ κάμωμεν καὶ ἡμεῖς μίαν εἰσφοράν. Διότι ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε καὶ πάλιν νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸν Βασιλέα. Λάθος μέγα. Δὲν εἶχε λόγον νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸν Βασιλέα. Ἡ πρᾶξις τιμᾷ τὸν Βασιλέα. Εἶναι αὐθόρμητος καὶ δείχνει τὴν γενναιότητα, ποὺ τὴν χαρακτηρίζει. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, προτοῦ ἀνακοινώσῃ τὸ γράμμα, ἔπρεπε νὰ τοῦ εἴπῃ: Δὲν ἦλθεν ἡ στιγμὴ δι’ αὐτὴν τὴν εἰσφοράν. Οἱ Βασιλεῖς καλοῦνται τὴν ὑστάτην ὥραν. Καὶ ἡ ὑστάτη ὥρα δὲν εἶχεν ἔλθει. Καί, δεύτερον, ἀφ’ ἧς τὴν ἐδέχθη, ἔπρεπε νὰ προσέξῃ. Ἐγράφη καὶ εἰς τὴν «Ἑστίαν», ὅτι ἡ χειρονομία δὲν εἶναι χειρονομία ἀφορῶσα τὸν φόρον εἰσοδήματος, εἴτε τὸ θέμα τῶν ἀπαλλαγῶν ποὺ ἀφοροῦν τοὺς βουλευτὰς καὶ τοὺς δημοσιογράφους, ἀλλ’ ἦτο χειρονομία οἰκονομίας καὶ εἰσφορᾶς πρὸς ἀποφυγὴν φορολογίας. Τὸ νόστιμον εἶναι, ἐπειδὴ ἀσχολοῦμαι καὶ μὲ ἱστορικὰς ἐρεύνας, ὅτι ἀνεῦρον ἀνάλογον περίπτωσιν, ἡ ὁποία ταιριάζει καὶ διὰ τὴν σημερινὴν ἐποχήν. Εἶναι Ὀθωνικὸν — ἀκούσατέ το, εἶναι πολὺ ἐνδιαφέρον. Καὶ δὲν θέλω νὰ διαψεύσω τὸν ἑαυτόν μου. Φαντασθῆτε ἂν ἤμην εἰς τὸ βῆμα καί, προτοῦ ἀναγνώσω τὸ κείμενον, ἔκαμνα εὐρυτέραν εἰσήγησιν ἐδῶ. Λυποῦμαι, ὅτι ἀπουσιάζει ὁ κ. Πιπινέλης, ὁ ὁποῖος ἐπίσης ἀσχολεῖται μὲ τὰ θέματα τῆς μοναρχίας τοῦ Ὄθωνος.

§103ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐδῶ εἶναι.

§104Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἀκούσατε. Τὸ θέρος τοῦ 1841 τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους ἐτέλουν ἐν κακῇ καταστάσει. Ὁ Ὄθων μὴ θέλων νὰ ἐπιβληθῶσι νέοι φόροι, ἀπεφάσισε μεγάλας οἰκονομίας εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς διοικήσεως ἀποτολμήσας καὶ ἐλάττωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων καὶ κρατήσεις ἐκ τοῦ μισθοῦ τῶν διατηρηθέντων, περιττὸν νὰ τονισθῇ ἐξόχως γλίσχρου. Τότε δὲ καὶ ἔδωκε πρῶτος τὸ παράδειγμα παραχωρήσας ἐκ τῆς ἰδικῆς του χορηγίας ἐπ’ ἀόριστον 200.000 δραχμῶν ἐτησίως. Σᾶς ἀναγινώσκω τὸ σχετικὸν διάταγμα τῆς 15ης Μαρτίου 1842, «περὶ τῆς ἀπαιτουμένης ἰσορροπίας τῶν ἐσόδων καὶ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους». «Θεωροῦντες, ὅτι τὰ δημόσια εἰσοδήματα δὲν ἰσορροποῦσιν εἰσέτι πρὸς τὰ ἀναγκαῖα ἔξοδα καὶ ὅτι διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ διὰ τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων ἰσορροπία, χωρὶς τῆς ὁποίας δὲν δύναται νὰ εὐτυχήσῃ τὸ Κράτος, καὶ τὴν ὁποίαν ἕνεκα τούτου ἔχομεν σταθερὰν ἀπόφασιν νὰ εἰσαγάγωμεν, νὰ προφυλαχθῶσι δὲ κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ οἱ ἀγαπητοὶ ἡμῶν ὑπήκοοι ἀπὸ ἐπιβολῆς νέων φόρων, καθίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀναγκαιοτάτη καὶ ἀπαραίτητος ἡ ἐλάττωσις τῶν δημοσίων ἐξόδων. Ἐπιθυμοῦντες νὰ συνεισφέρωμεν καὶ ἐξ ἰδίων εἰς εὐτυχεστέραν ἐπιτυχίαν τοῦ ρηθέντος σκοποῦ, καὶ νὰ δώσωμεν εἰς τὸν ἀγαπητὸν ἡμῶν λαόν, τοῦ ὁποίου ἡ εὐημερία εἶναι διηνεκὴς ἡμῶν φροντὶς καὶ καταθύμιος μελέτη, καὶ τοῦ ὁποίου τὴν χαρὰν καὶ θλῖψιν λογιζόμεθα ὡς ἰδίαν ἡμῶν, νέον δεῖγμα τῆς πατρικῆς ἡμῶν ἀγάπης καὶ κηδεμονίας, ἀπεφασίσαμεν τὰ ἀκόλουθα. 1. Παραχωροῦμεν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ἐκ τῆς Ἀνακτορικῆς Ἡμῶν χορηγήσεως (LISTE CIVILE), τοῦ ἐνεστῶτος ἔτους δραχμὰς 200.000 (διακοσίας χιλιάδας) ὡς ἰδιαιτέραν ἡμῶν συνεισφορὰν εἰς πλήρωσιν τῶν δημοσίων ἐξόδων ἐκφράζοντες συνάμα τὴν ἡμετέραν πρόθεσιν τοῦ νὰ ἐξακολουθήσωμεν συνεισφέροντες τὸ ποσὸν τοῦτο καὶ εἰς τὰ ἑξῆς ἔτη, ἕως οὗ εἰσαχθῇ τελεία ἰσορροπία τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων». Σημειωτέον, ὅτι αἱ πραγματοποιηθεῖσαι οἰκονομίαι ἑνὸς ἑκατομμυρίου πεντήκοντα χιλιάδων συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς εἰσφορᾶς τοῦ Ὄθωνος δὲν ἐπήρκει, αἱ δὲ ἐγγυήτριαι τοῦ δανείου Δυνάμεις, Ἀγγλία, Γαλλία καὶ Ρωσία, ἐπίεζον δι’ οἰκονομίας τριῶν ἑκατομμυρίων ἑξακοσίων χιλιάδων. Ἡ πίεσις ἦτο τοιαύτη, ὥστε ὁ Βασιλεὺς ὑπέκυψε διατάξας νέαν περικοπὴν ἐκ πάντων τῶν κλάδων τῆς ὑπηρεσίας μηδὲ αὐτοῦ τοῦ Στρατοῦ ἐξαιρουμένου, περιορισθέντος τότε εἰς 5000 περίπου ἄνδρας. Δι’ αὐτό, ὅταν ἤκουσα τὸν Σύλλογον Βιομηχάνων νὰ λέγῃ, ὅτι τιμᾷ δεόντως τὴν χειρονομίαν τοῦ Βασιλέως, θὰ προτιμοῦσα ἀντὶ τῶν ὕμνων, τὴν μίμησιν, τὴν συνεισφορὰν καὶ αὐτῶν, ἀναλόγως τῆς δυνάμεώς των. Διότι, δυστυχῶς αὐτοὶ ποὺ ὑμνοῦν, δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸν φόρον εἰσοδήματος. Τώρα θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω, διατὶ εἰδικώτερον ἡ μελαγχολία μου διὰ τὸ μέλλον. Ἔκρινα τὴν δανειακὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς νὰ παραγνωρίσω, ὅτι ἐγένετο ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν συναλλαγματικῶν πιέσεων, ἀκόμη καὶ τὸ γεγονός, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἔφθασαν αἱ ἐμπορικαὶ συναλλαγαὶ νὰ ὑπερβαίνουν τὴν κάλυψιν. Καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶμαι ἐπιεικής, ἀλλὰ δὲν δέχομαι νὰ λέγουν, ὅτι αὐτὴ ἡ προσπάθεια, μὲ τὰ μέχρι τοῦδε ἐπιτευχθέντα, σχεδὸν κατὰ κανόνα, αὐτὴ ἡ προσπάθεια προάγει τὸ μέγα θέμα τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Ἑλλάδος. Ἐπιθυμῶ τώρα νὰ εἴπω, διατὶ τὰ ὅσα προγραμματίζεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ μέλλον εἶναι ἀνεπαρκῆ. Θὰ ἐπιδιώξω διὰ βραχέων χρησιμοποιῶν εἰς τὸ ἐλάχιστον γνωστοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ δικαιολογήσω τὰς ἀνησυχίας μου. Ἀκούσατε τὴν ἐξέλιξιν τῶν συνολικῶν δαπανῶν τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν δαπανῶν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Τὸ 1961 τὸ σύνολον τῶν δαπανῶν τοῦ δημοσίου ἦσαν 21.760.000 δρχ. Τὸ 1965 εἶχον αὐξηθῆ κατὰ 61% καὶ εἶχον ἀνέλθει εἰς 35.188.000 δρχ. Τὸ 1961 τὸ ποσὸν τῶν ἐπενδύσεων ἀνήρχετο εἰς 5 δισεκατομμύρια 56 ἑκατομμύρια. Τὸ δὲ 1965 εἰς πραγματοποιηθείσας 5 δισεκατομμύρια 400 ἑκατομμύρια, ἤτοι παρουσίασεν αὔξησιν 7%. Ποία ὅμως εἶναι ἡ πραγματικότης, ὅτι τὸ 1961 αἱ δαπάναι τῶν ἐπενδύσεων ἐκάλυπταν τὸ 23% τοῦ συνόλου τῶν δαπανῶν; Ἂν αὐτὸς ὁ ρυθμὸς ἠκολουθεῖτο ἔπρεπεν αἱ δαπάναι τῶν ἐπενδύσεων νὰ εἶχον ἀνέλθει τὸ 1965 εἰς 8 δισεκατομμύρια μηδὲν ἐνενήκοντα ἑκατομμύρια. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐπραγματοποιήθησαν μόνον 5 δισεκατομμύρια 400 ἑκατομμύρια, σημαίνει, ὅτι τὸ ποσὸν κατῆλθεν ἀπὸ 23% εἰς 15,5%. Καὶ κατὰ τὰς προβλέψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ κατὰ τὸ 1966 θὰ κυμανθῇ εἰς 15%. Δηλαδή, ἀπὸ τοῦ 1961 ἔχομεν μόνιμον κατιοῦσαν ποσοστοῦ. Τὸ 1961 τοῦτο εἶναι 23,2%. Τὸ 1962, εἶναι 23%. Τὸ 1963 εἶναι 19,6%. Τὸ 1964 κατέρχεται ἤδη εἰς 18%. Καὶ ἀπὸ τοῦ 1965 περιτριγυρίζομεν τὸ 15%. Αὐτὴ ἡ σχέσις καθίσταται ἀκόμη περισσότερον ἀπογοητευτικὴ μὲ τὴν ἀκόλουθον σύγκρισιν: Τὸ 1961, τὸ ἀκαθάριστον ἐθνικὸν εἰσόδημα ἦτο 98.359.000.000 δρχ. τὸ δὲ 1965, ὑπολογίζεται εἰς 145 δισεκατομμύρια δραχμῶν, ἤτοι ἔχομεν ἄνοδον 48%. Συγκρίνατε τώρα τὴν ἄνοδον αὐτὴν μὲ τὴν ἀνάλογον αὔξησιν τῶν δαπανῶν, ἡ ὁποία ὡς ἐμνημόνευσα, ἀνῆλθεν εἰς 61%. Αὐτὸς ὁ δείκτης ἀποδεικνύει τὴν ἐπικίνδυνον καταναλωτικὴν στροφὴν τῆς οἰκονομίας μας. Διὰ νὰ ὁλοκληρώσετε τὴν εἰκόνα θὰ ἐπανέλθω πάλιν εἰς τὸ θέμα τοῦ δανεισμοῦ καὶ θὰ σᾶς μνημονεύσω, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν ἀπὸ 31 Δεκεμβρίου τοῦ 1963 μέχρι 31 Δεκεμβρίου τοῦ 1965 τὸ δημόσιον χρέος τῆς Ἑλλάδος ηὐξήθη κατὰ 44%, ἤτοι ἀπὸ 17 δισεκατομμύρια 600 ἑκατομμύρια εἰς 25 δισεκατομμύρια 400 ἑκατομμύρια, μὲ φυσικὰ τὴν ἀντίστοιχον αὔξησιν ὑπηρεσίας των. Θὰ συνεχίσω ἐπισημαίνων χαρακτηριστικὰ ἀκόμη δυσάρεστα σημεῖα χωρὶς νὰ μακρηγορήσω, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἐνδεικτικὰ ἀλλὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα δικαιολογοῦντα ἀνησυχίας. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἰς λόγον μου εἰς Πειραιᾶ κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ φθινοπώρου τοῦ 1963 ἐτόνισα, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία ἀφ’ ἧς συνεδέθη μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τελεῖ πλέον ὑπὸ προθεσμίαν. Ἐπεσήμανα, ὅτι εἶχεν ἀπωλεσθῆ ἤδη χρόνος καὶ δὲν ἐπετρέπετο πλέον νὰ ἀπωλεσθῇ μελλοντικῶς οὔτε ἡμέρα. Νομίζω, ὅτι ὁ χαρακτηρισμός μου ἐκρίθη γενικῶς εὔστοχος καὶ τὸν ἐπεκαλέσθησαν ἀκόμη καὶ οἱ κερδίσαντες τὰς ἐκλογάς. Ὁ ἴδιος ἐνθυμοῦμαι τὸν πρῶτον Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου κατὰ τὰς πρώτας συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς τοῦ 1964 νὰ ἐπικαλῆται τὸν χαρακτηρισμόν μου. Ἀλλ’ ἀτυχῶς τὰ πράγματα ἀπέδειξαν, ὅτι μόνον ἡ ἐπίκλησις ἔμεινε. Τὰ δύο καὶ πλέον ἔτη, τὰ ὁποῖα ἔκτοτε παρῆλθον, ἔτι περισσότερον ἐπεδείνωσαν τὴν κατάστασιν. Φοβοῦμαι, ὅτι ἂν ἤθελα νὰ εἶμαι ἀπολύτως ἀκριβολόγος θὰ ἔλεγον, ὅτι ἡ προθεσμία πλέον ἐχάθη ἢ θὰ χρειασθῇ τοιαύτης ἐντάσεως προσπάθεια, ἡ ὁποία μὲ τὸν ρυθμόν, τὸν ὁποῖον ἀκολουθοῦμεν δὲν βλέπω, πὼς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ. Ἡ ἐπιδείνωσις δὲν συνίσταται μόνον εἰς τὸ μέγα ἄνοιγμα τῶν εἰσαγωγῶν, εἰς τὴν βραδυτάτην βελτίωσιν τῶν ἐξαγωγῶν, σχεδὸν δὲ ἀνύπαρκτον πρὸς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, οὔτε ἀκόμη εἰς τὸ γεγονός, ὅτι τὸ τέλος τοῦ ἔτους θὰ ἀποδειχθῇ ἀκόμη κατὰ πολὺ χειρότερον εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλο γεγονός, τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν εὐκαιρίαν πρό τινος νὰ τονίσω εἰς ὁμιλίαν πρὸς φίλους μου τὸν παρελθόντα Δεκέμβριον, καίτοι τὸ ἤκουσα μετὰ ταῦτα ἐπαναλαμβανόμενον καὶ ἐνταῦθα. Ἀναφέρομαι εἰς τὸ γεγονὸς τῆς μαζικῆς μεταναστεύσεως, ἡ ὁποία διὰ νὰ μεταχειρισθῶ ἀνάλογον φράσιν τοῦ ἀειμνήστου Ἐλευθερίου Βενιζέλου, εἰς ὡρισμένας τοὐλάχιστον περιφερείας τῆς Ἑλλάδος ἔλαβε τὴν μορφὴν ὁμαδικῆς ἐξόδου. Δὲν μνημονεύω τὸ κεφάλαιον τοῦτο ἐν σχέσει πρὸς τοὺς μεγίστους ἐθνικοὺς κινδύνους ἐκ τῆς ἀπωλείας νέου πληθυσμοῦ καὶ ἀπὸ νευραλγικὰς περιφερείας. Καὶ μὲ τὴν ἄλλην παρατήρησιν τοῦ ἐνδεχομένου εἰς ἀπρόοπτον δυσμενῆ ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομίας τῶν χωρῶν ποὺ μεταναστεύουν νὰ εἶναι αὐτοὶ τὰ πρῶτα θύματα ὑποχρεούμενα εἰς ὁμαδικὴν ἐπιστροφήν. Σήμερον ἀρκοῦμαι νὰ τονίσω, ὅτι ἀντιμετωπίζομεν ἔλλειψιν ἐργατικῶν καὶ ἀγροτικῶν χειρῶν, καθ’ ἣν ὥραν τελοῦμεν ὑπὸ ἀνάπτυξιν καὶ τὸ βασικώτερον ἴσως σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐβασίζαμεν τὰς ἐλπίδας μας διὰ νὰ καλύψωμεν τὸ χωρίζον ἡμᾶς διάστημα ἀπὸ τὰς ἀνεπτυγμένας οἰκονομίας τῶν χωρῶν μετὰ τῶν ὁποίων ἐφιλοδοξούσαμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἰσοτιμίαν, ἦτο ἡ κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη ἰδίως τῆς συνδέσεως ἐκμετάλλευσις τοῦ μεγαλυτέρου καὶ εὐθηνοτέρου ἐργατικοῦ δυναμικοῦ μέχρις ὅτου ἐπήρχετο ἡ φυσικὴ καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἐξισορρόπησις. Αὐτὴ ἡ πραγματικότης εἶναι περισσότερον στυγνὴ ἀπὸ ὅσον τὴν συλλαμβάνουν καὶ οἱ κατεχόμενοι ἀπὸ τὴν μελαγχολικωτέραν προδιάθεσιν. Χαίρω, διότι τοῦτο ἐτονίσθη καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Ἀνδρέαν Παπανδρέου. Ἀλλὰ ἄκρως δυσάρεστον σημεῖον εἶναι ὁ ρυθμὸς τῆς πορείας τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ. Γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι ἡ βασικὴ προϋπόθεσις βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως εἶναι ὁ ἐξηλεκτρισμός. Γνωρίζετε ἐν τούτοις, ὅτι παρὰ τὴν προσπάθειαν καθυστεροῦμεν. Τὸ χειρότερον εἶναι ἀπὸ τὸ παραγόμενον ρεῦμα μόλις τὸ 50% εἶναι βιομηχανικόν, ἔναντι 80% καὶ πλέον εἰς τὴν Γαλλίαν. Ὅτι τῆς σχέσεως αὐτῆς δὲν προβλέπεται βελτίωσις. Ὅτι ἀκόμη τὸ πρόγραμμα τῆς προσεχοῦς πενταετίας ἢ δεκαετίας καὶ ἂν μετριοφρόνως κρίνωμεν ἤθελεν ἐπὶ τέλους θεωρηθῇ ἐπαρκές, ριψοκινδυνεύω νομίζω ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς τὴν πρόβλεψιν, ὅτι παρὰ οἱανδήποτε διαβεβαίωσιν ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας εἶναι ἀδύνατον νὰ πραγματοποιηθῇ. Ἐκάμαμεν τὴν ΔΕΗ μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ συνδυάσωμεν τὴν ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν μὲ τὴν Δημοσίαν, καὶ ἐκάμαμεν ἕνα τέρας. Καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον ὅπου ὅλα τὰ ἔσοδα τῆς ΔΕΗ, μόλις καλύπτουν τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν δανείων εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει ὑποβληθῆ. Καὶ διερωτᾶται κανεὶς πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις; Ἀλλοίμονον ἂν εἰσέλθω εἰς τὴν ἔρευναν τῆς ἀπολύτου ἀρρυθμίας εἰς τὰς Τραπέζας, τῆς σωρείας τῶν πολλῶν φορέων καὶ τῆς σπατάλης τῶν φορέων χωρὶς εἰς τὴν οὐσίαν δυνατότητα νὰ ἐπιτελεσθῇ ἡ πραγματικὴ τραπεζιτικὴ ἀποστολή. Θὰ προχωρήσω εἰς τὰ καρκινώματα πλέον εἰς τοὺς διαφόρους ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου, τὰς δῆθεν συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις καὶ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ὄχι μόνον δὲν κυριαρχεῖ οὐδεμία νοοτροπία περισυλλογῆς οἰκονομίας ἢ καὶ στερήσεων, ἀλλὰ τονίζω ἀπίθανον πνεῦμα σπατάλης. Ἤκουσα, ὅτι διετάχθη ἔλεγχος. Ἐγὼ ἐχάρην, ἀλλὰ δὲν ἐλπίζω καὶ μεγάλα πράγματα. Διὰ τοὺς διορισμοὺς τῶν ὑπαλλήλων, ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ γίνῃ δικαστικὴ ἔρευνα, ἐκ τῆς ὁποίας θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποδειχθοῦν περίεργα πράγματα. Ἐὰν ἤρχιζα νὰ ἀναφέρω διάφορα ἐξωφρενικὰ παραδείγματα σπαταλῶν, θὰ μετέβαλα τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἰς αἴθουσαν κωμωδίας. Τὸ γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις. Ὅλα τὰ γνωρίζουν, ἀλλὰ δὲν τολμᾷ κανεὶς νὰ τὰ θίξῃ. Αἱ τιμαὶ αὐξάνουν καὶ οὔτε ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν τιμῶν, οὔτε οἱ τιμάριθμοι, οὔτε τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα, δύνανται νὰ ἐπιτύχουν τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Εἷς Ἄγγλος δικαστής, τὸν ὁποῖον εἶχον κατακλύσει διάφοροι μάρτυρες μὲ στατιστικὰς καὶ πίνακας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνταπεκρίνοντο εἰς τὴν πραγματικότητα, εἶπε τοῦτο: FACTS SPEAK LONGER, THAN STATISTICS», τὰ γεγονότα ὁμιλοῦν ἰσχυρότερα ἀπὸ τὰς στατιστικάς». Ἀναλόγους φράσεις ἐχρησιμοποίει καὶ ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ὅταν ἐπεκαλοῦντο στατιστικὰς προηγούμεναι Κυβερνήσεις. Τὸ λέγω αὐτό, διότι ἡ πραγματικότης εἶναι ἐκείνη ποὺ πιέζει σήμερον ὅλας τὰς τάξεις νὰ ζητοῦν βελτίωσιν τῆς θέσεώς των, καὶ φοβοῦμαι, ὅτι ἔχουν δίκαιον. Κατὰ συνέπειαν πῶς ἡ Πολιτεία θὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ αἴτημα αὐτό, καὶ εἰς τὸ αἴτημα τῆς ταχυρρύθμου ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας; Καὶ ἐὰν δὲν ἀνταποκριθῇ ποῦ βαδίζομεν; Εἰσήλθομεν εἰς μίαν ἄκρως ἐπικίνδυνον περίοδον, ὅπου πάντα τὰ συστήματα εἶναι δυνατὸν νὰ περάσουν καὶ πάντα νὰ καρποφορήσουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις καὶ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνω περισσότερον. Ἀρκούντως, κύριοι, ἐδικαιολόγησα, ὅτι ὡς πρὸς τὸ παρόν, θὰ ἠδύνατο νὰ λυθῇ ἡ διαφορά μας ἀπὸ μίαν ἔρευναν, καὶ θὰ ἠδύνατο ἐνδεχομένως ἡ Κυβέρνησις νὰ δικαιωθῇ. Ὡς πρὸς τὸν φόρον εἰσοδήματος καὶ τὰς ἀπαλλαγάς, ἐξήγησα διατὶ θὰ καταψηφίσω. Διότι, ὡς ἐτόνισα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατεχώμεθα ἀπὸ πλέγμα διὰ φορολογικὴν δικαιοσύνην, ἡ ὁποία εἶναι ἄγνωστος εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πράξωμεν τοῦτο, χωρὶς νὰ καταργήσωμεν ὅλας τὰς ἀπαλλαγάς. Εἴμεθα σύμφωνοι νὰ τὰ συνδέσωμεν ὅλα μαζί. Ἀνέφερα ὡρισμένα στοιχεῖα ἐνδεικτικῶς καὶ ἄφησα τὴν εὐχαρίστησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ ἀναφερθῇ ἐκεῖνος εἰς τὰ εὐχάριστα, καὶ νὰ κατηγορήσῃ. Ἀλλὰ νὰ προσέξῃ, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνον νὰ πανηγυρίζῃ κανεὶς καὶ κατόπιν νὰ διαψεύδεται. Ὑπενθυμίζω τὴν περίπτωσιν τοῦ Σασὰ Γκυτρί, ὅστις σκηνοθετήσας τὸν Ναπολέοντα, ἐπεκρίθη, ὅτι ἀνεφέρθη μόνον εἰς τὰ καλὰ τοῦ Αὐτοκράτορος. Κι’ αὐτὸς ἀπήντησεν: «Ἀφήνω εἰς τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Ναπολέοντος νὰ εἴπουν τὰ κακά». Ἀντιστρέφω ἤδη ἐκθέτων τὰ μελαγχολικὰ σημεῖα. Ἀφήνω τὰ εὐχάριστα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀρκεῖ νὰ μὴ τὰ ὑπερτονίσῃ, μήπως χρειασθῇ βραδύτερον νὰ εἴπῃ ὁ ἴδιος ἢ ἄλλος τις, ὅτι ἐπλανήθησαν καὶ πάλιν. Φοβοῦμαι, ὅτι τὰ γεγονότα θὰ ἐπαληθεύσουν ἐμέ. Τὸ Ἑλληνικὸν θέμα, κύριοι, δὲν εἶναι μόνον θέμα οἰκονομικόν. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι εἶναι καὶ πολιτικὸν θέμα. Ἀπὸ τῆς 15.7.1965 εἰσήλθομεν εἰς μίαν ἀστάθειαν, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε βεβαίως καὶ οἰκονομικὰ θέματα, ἀλλὰ πέραν αὐτῶν ἐδημιούργησε καὶ ἠθικὰ θέματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξω ἐπ’ αὐτοῦ περισσότερα. Τὸ ἠθικὸν αὐτὸ θέμα ὅμως, παραμένει εἰς τὴν βάσιν του ἐθνικόν, τὸ ὁποῖον μόνον μὲ συλλογικὴν ἐθνικὴν προσπάθειαν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ταχύτερον. Ὅσον βραδύνομεν νὰ τὸ ἀντιληφθῶμεν αὐτό, τόσον τὸ καθιστοῦμεν δυσχερέστατον ἢ μοιραῖον. (Χειροκροτήματα).

§105Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπιθυμῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀπαντήσω ἐν συντομίᾳ εἰς τὴν σύντομον ἄλλωστε ὁμιλίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν. Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐλπίζῃ, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου δὲν θὰ καταστῇ ἀτέρμων καί, ὅτι καὶ τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ συμμερισθοῦν τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει κάποτε νὰ φθάσωμεν εἰς ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Κατὰ συνέπειαν θὰ ἀναμένω τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν ἀπόψεων τῶν κομμάτων καὶ ἰδίως τὴν δευτερολογίαν τῶν ἐκπροσώπων αὐτῶν προκειμένου νὰ ὁμιλήσω τελευταῖος διὰ νὰ ἐκφράσω τὰς συνολικὰς ἀντιλήψεις τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ὅμως ἀνάγκη, διότι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν εἶπε πολλὰ ἐνδιαφέροντα, νὰ δώσω συγκεκριμένην ἀπάντησιν εἰς τὰς βασικὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν. Πρῶτον, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι τὸ περίεργον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, καὶ τὸ διεπίστωσα καὶ ὅταν πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων εἶχον μακρὰν φιλικὴν συνομιλίαν μαζί του, ἀλλὰ τὸ διεπίστωσα καὶ πρὸ ὀλίγου, εἶναι ὅτι ἐνῷ συμφωνοῦμεν εἰς τὰς βασικὰς προϋποθέσεις καὶ τοὺς ἐπιδιωκομένους σκοπούς, ἐν τούτοις διαφωνοῦμεν ὡς πρὸς τὴν συγκεκριμένην μέθοδον, τὴν ὁποίαν προτείνει ἡ Κυβέρνησις. Ἡ ὅλη θέσις τῆς Κυβερνήσεως ὅπως ἐξηγήθη καὶ κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου, στηρίζεται εἰς μίαν βασικὴν διαπίστωσιν, εἰς τὸ ὅτι ἀσχέτως τοῦ τί συνέβη εἰς τὸ παρελθόν, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους θὰ εὑρεθῇ εἰς παντελῆ ἀδυναμίαν διὰ νὰ εἰσφέρῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων ἄνευ ἀναζητήσεως νέων ἐσόδων ἐκ τῆς φορολογίας. Δὲν θὰ ἀνατρέξω αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ οὔτε θὰ εἴπω καὶ τὰ εὐχάριστα, τὰ ὁποῖα δύναμαι νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, παρὰ μόνον εἰς γενικὰς γραμμάς, διότι θὰ ἐπιφυλαχθῶ νὰ τὸ πράξω εἰς τὸ τέλος. Παρατηρῶ μόνον, ὅτι οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ μέχρι στιγμῆς τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους εἶχον θέσει ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ παρελθόντος ἔτους κατὰ τὸ διαρρεῦσαν δίμηνον ὡλοκληρώθη ἀπὸ πλευρᾶς ἐσόδων καὶ ὑπερέβη οὐσιωδέστατα τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον εἶχον προβλέψει τότε, διότι ἔναντι ἐσόδων 27.700 ἑκατ., τὰ ἔσοδα ἔφθασαν τὰ 28.140 ἑκατ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν 28.140 εἶναι κατὰ 140.000.000 ὑπέρτερος τῶν προβλέψεων. Ἄρα ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν βαθεῖαν ἱκανοποίησιν νὰ διαπιστώσῃ, ὅτι τὰ ἔσοδα ἐπραγματοποιήθησαν εἰς τὸ ἀκέραιον μὲ μικρὰν μάλιστα ὑπέρβασιν. Ἀντιθέτως, ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων ἐνεφάνισε καὶ αὐτὸς μίαν ὑπέρβασιν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ δύναται νὰ συνεισφέρῃ ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς τὸ προβλεφθὲν ποσὸν διὰ τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων. Τὸ τὶ ἐδημιούργησε τὴν ὑπέρβασιν, εἶναι ἤδη γνωστόν. Αἱ ὑπερβάσεις ἐδημιουργήθησαν ἀπὸ τὸ γεγονὸς πρῶτον, ὅτι δὲν κατέστη δυνατὸν μέχρι τῆς στιγμῆς τοὐλάχιστον νὰ εἰσπραχθῇ ἡ προβλεφθεῖσα καὶ πάντοτε ἀναμενομένη καὶ αἰτουμένη βοήθεια τῶν συμμάχων χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ, διὰ τὸ 1965 τοῦ ὕψους τῶν 700 ἑκατ. Καὶ ἐπίσης αἱ ὑπερβάσεις ἐδημιουργήθησαν ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ ἐπιδοτήσεις ἀφ’ ἑνὸς καὶ αἱ ἔκτακτοι δαπάναι τῆς Κύπρου, κατέστη ἀνάγκη νὰ ἀπορροφήσουν πρόσθετα ποσά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸν πλήρη ἀπολογισμὸν τοῦ παρελθόντος ἔτους 1965 θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος κατὰ τὴν τελευταίαν μου ὁμιλίαν. Ἀρκοῦμαι εἰς αὐτὰς τὰς βασικὰς διαπιστώσεις, αἱ ὁποῖαι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἱκανοποιητικαὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνάγκη αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ εἴπω, εἶναι, ὅτι καίτοι παρῆλθε τόσος χρόνος, καίτοι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐκπροσώπων τῶν κομμάτων, καίτοι ὄντες ἀξιόλογοι καὶ ἐντριφεῖς περὶ τὰ οἰκονομικὰ βουλευταὶ τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔκαμαν ἐξαντλητικὴν μάλιστα χρῆσιν τῆς ἀνέσεως, τὴν ὁποίαν τοὺς ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις, δὲν κατέστη δυνατὸν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἐμφανίσῃ ἕνα, ἔστω κονδύλιον, ἀσήμαντον ἔστω κονδύλιον, μὲ τὸ ὁποῖον αἱ μετὰ τὸν Ἰούλιον Κυβερνήσεις νὰ ἐπεβάρυνον ἐνδεχομένως ἀδικαιολογήτως τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὸ θέμα καὶ θὰ ἔλθῃ συντόμως μὲ τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, καὶ δὲν θὰ μείνῃ πλέον οὔτε εἰς τοὺς ἀντιφρονοῦντας πολιτικῶς ἀμφιβολία, ὅτι τὴν οἰκονομικὴν δυσχέρειαν τὴν ἐκληρονόμησαν αἱ μετὰ τὴν 15 Ἰουλίου Κυβερνήσεις, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ δυσχέρεια ἦτο ὑπαρκτὴ καὶ ὅτι παρίσταται ἐπείγουσα ἀνάγκη ἀντιμετωπίσεώς της. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσεν αἰτίαν κριτικῆς, ἦτο ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐφετεινὴν τιμὴν ἀσφαλείας τῆς σουλτανίνας. Τὸ ἤκουσα κατὰ κόρον νὰ ἐπαναλαμβάνεται. Τὸ εἶπεν ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου, τὸ ἐπανέλαβεν ὁ κ. Α. Κανελλόπουλος καὶ ἀπετέλεσε τὸ τροπάριον τὸ μονότονον πλέον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τῆς Ε.Κ. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἀπετέλεσεν ἁμάρτημα, ἀπεκδέχομαι τὸ βάρος τοῦ ἁμαρτήματος. Πάντως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὴν παροῦσαν συζήτησιν, εἶναι, ὅτι ἡ τυχὸν ἐπιβάρυνσις ἐκ τῆς ηὐξημένης ἐπιδοτήσεως τῆς σουλτανίνας δὲν εἰσῆλθεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965, ἀλλὰ θὰ βαρύνῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1966 καὶ ἐνδεχομένως καὶ τοῦ 1967 καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δικαιολογεῖ κατ’ οὐδὲν τὴν τοποθέτησιν τῆς

Ε.Κ.

Ὅσον ἀφορᾷ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1966, τὸν ὁποῖον ὡς γενικὸν σκαρίφημα κατεθέσαμεν εἰς τὸ Σῶμα, ἐπιθυμῶ ἐπίσης νὰ διαπιστώσω, ὅτι εἰς τὴν βάσιν δὲν ἠμφεσβητήθησαν οἱ ἀριθμοί, εἰμὴ μόνον ἐτέθη τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ὄντως βασικῆς σημασίας, ἀποφασιστικῆς σημασίας, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἠδύνατο ἢ δὲν ἠδύνατο νὰ πραγματοποιήσῃ περαιτέρω οἰκονομίας. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω. Βεβαίως πάντως εἶναι γεγονός, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπαιτοῦνται τὸ ὀλιγώτερον 1.600 ἑκατ. πρόσθετα ἔσοδα καὶ τοὐλάχιστον 350–400 ἑκατ. ἐπὶ πλέον ἐκ τῶν τακτικῶν ἐσόδων βάσει τῆς ὑπαρχούσης νομοθεσίας διὰ νὰ συμπληρωθῇ τὸ ποσὸν τῶν 2.000.000.000, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἰσφέρῃ ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων τοῦ 1966. Δὲν ἤκουσα καὶ χαίρω δι’ αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν ἀπὸ καμμίαν πλευρὰν ἀμφισβήτησιν καὶ νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ αὐτὸ κατάκτησιν πρὸς κοινὸν ὄφελος ὅλων καὶ τῆς χώρας, δὲν ἤκουσα καμμίαν ἀμφισβήτησιν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ συνεισφέρῃ ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς περισσότερα ποσὰ διὰ τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὸν ἀκρογωνιαῖον λίθον τοῦ ὅλου οἰκοδομήματος, τὸ ὁποῖον ἐξέθεσεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν. Διότι πράγματι κ.κ. βουλευταὶ εἶναι πρόβλημα μέλλοντος. Θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1966, χωρὶς καμμίαν νέαν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν, ἐὰν ἀπεφάσιζε διὰ δεύτερον κατὰ σειρὰν ἔτος νὰ μηδενίσῃ τὴν εἰσφορὰν τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις. Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως αὐτὴν θὰ ὑπενομεύαμε τὸ μέλλον τοῦ Λαοῦ, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ καθίσταντο ἀκόμη περισσότερον δυσμενῆ τὰ ἤδη δυσμενῆ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὅλοι μας ἐπικαλούμεθα καὶ τὰ ὁποῖα τόσον γλαφυρῶς ἀνέπτυξεν ἀπόψε ὁ κ. Μαρκεζίνης. Ἀνήκω εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριζον πάντοτε τὴν ἄποψιν ὅτι ὁ δανεισμὸς διὰ τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις ἀποτελεῖ μίαν θεμιτὴν ὁδόν, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ὑπάρχει πάντοτε ὅριον εἰς τὸν δανεισμὸν καὶ ὅτι τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα δανειζόμεθα πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦνται κατὰ τὸν καλύτερον οἰκονομικῶς καὶ τὸν πλέον ὀρθολογιστικὸν τρόπον. Καὶ βέβαιον εἶναι ὅτι τὸ ὕψος τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς οἰκονομίας τῆς Ἑλλάδος διὰ τὸ δημόσιον χρέος δηλαδὴ τὰ 2.650 ἑκατομ. τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου ὁσονδήποτε συντηρητικοὶ καὶ ἂν εἴμεθα καὶ οἱανδήποτε ἀπόφασιν ἐσωτερικῶν θυσιῶν καὶ ἂν λάβωμεν θὰ αὐξάνωνται, ἀποτελοῦν ἤδη ἐπιβάρυνσιν ἡ ὁποία, δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι πλέον ἀπογοητευτική, διὰ περαιτέρω δανεισμόν, ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ μᾶς ἐμβάλῃ εἰς σοβαρὰς σκέψεις, διὰ νὰ μὴ προχωρήσωμεν μὲ περισσὴν ἄνεσιν καὶ εὐκολίαν εἰς περαιτέρω δανεισμόν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν ἤρχισε τὴν ὁμιλίαν του μὲ κριτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὸν τρόπον, ὡς πρὸς τὴν μέθοδον τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησεν διὰ τὴν ἀναζήτησιν τῆς ξένης βοηθείας κατὰ τὰ τέλη τοῦ παρελθόντος ἔτους. Νομίζω, ὅτι κάμνει λάθος ἂν πιστεύῃ ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐξῆλθε εἰς ἀναζήτησιν βοηθείας πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν καὶ ἔναντι οἱουδήποτε τιμήματος. Πράγματι τὸ 1965 καὶ τὸ 1964 ἡ ξένη βοήθεια εἶχε πρακτικῶς περίπου μηδενισθῆ καὶ ἦτο βέβαιον ὅτι ἡ χώρα μας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνεχίσῃ τὴν προσπάθειαν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως χωρὶς ξένην δανειακὴν βοήθειαν. Εἴχομεν πράγματι ἀνησυχήσει βαρύτατα διὰ τὸν χειρισμὸν τοῦ θέματος καὶ ἐχρειάσθη ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις νὰ ξαναρχίσῃ μίαν ἐπίπονον προσπάθειαν περίπου ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Ἐχρειάσθη νὰ ἐπιχειρήσωμεν νὰ ξαναζωντανεύσωμε τὸ Κονσόρτσιουμ, τὸ ὁποῖον ἀλλέως θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ καταγγείλωμεν, ἐχρειάσθη ν’ ἀρχίσωμεν ἐξ ὑπαρχῆς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν βοήθειαν εἰς γεωργικὰ πλεονάσματα, ἐχρειάσθη ν’ ἀναζητήσωμεν δάνειον ἀπὸ ξένην Τράπεζαν — ἀναφέρομαι εἰς τὸ δάνειον τῆς Καναδικῆς Τραπέζης τῆς «Νέας Σκωτίας» τῶν 12.500.000 δολλαρίων — ἐχρειάσθη ν’ ἀπευθυνθῶμεν καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὰς δυνατότητας δανεισμοῦ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Εἰσαγωγῶν–Ἐξαγωγῶν. Ἐχρειάσθη νὰ κινητοποιήσωμεν τὴν Τράπεζαν Εἰσαγωγῶν–Ἐξαγωγῶν τῶν Η.Π.Α. καὶ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Τράπεζαν ἐπενδύσεων κατὰ τὸν ἀποτελεσματικώτερον τρόπον. Παραθέτω πίνακα ἀπεικονίζοντα τὸ πιθανὸν ὕψος τῆς πάσης φύσεως ξένης βοηθείας πρὸς τὴν χώραν μας. Σκοπός μας ὡς ἐδήλωσα τότε ἦτο νὰ ἀνεύρωμεν τὰ χρήματα, διὰ νὰ καλύψωμεν τὸ ἄνοιγμα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965, τὸ ὁποῖον τότε εἶχον θέσει ἐν ὄψει τῆς Βουλῆς. Διὰ δὲ τὸ 1966, ἀποβλέπομεν πρὸς τὸ Κονσόρτσιουμ διὰ τὸ ποσὸν τῶν 50 ἑκατ. δολλ. ὡς ἀνέφερον ἤδη.

§106Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, κύριε Ὑπουργέ, μίαν διακοπήν. Εἴπατε ὅτι ἠναγκάσθητε ἐξ ὑπαρχῆς νὰ κινήσετε τὰς διαφόρους διαδικασίας παροχῆς βοηθείας. Θὰ ἔπρεπε, διὰ νὰ εἶσθε ἀκριβολόγος, νὰ μᾶς εἴπητε διατὶ ἐχρειάσθητε ἐξ ὑπαρχῆς, νὰ θέσετε ἐκ νέου εἰς κίνησιν αὐτὰς τὰς διαδικασίας; Διότι, καθ’ ὃ τοὐλάχιστον διάστημα, ἡμεῖς εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐξουσίαν αἱ διαδικασίαι ἐκεῖναι ἐκινοῦντο καὶ ἐκινοῦντο ἀποδίδουσαι. Καὶ ἀπέδωσαν ποσὰ δῆλα καὶ εἰς τὴν Βουλὴν γνωστά, ἀπέδωσαν κεφάλαια, τὰ ὁποῖα προσεπορίσθημεν ὑπὸ ὅρους ἀσυγκρίτως εὐνοϊκωτέρους ἀπὸ τοὺς ὅρους, οἱ ὁποῖοι ἔκτοτε μᾶς ἐπιβάλλονται κατὰ τὴν σύναψιν τῶν διαφόρων δανείων. Καὶ διὰ νὰ εἶναι ἡ ὁμιλία σας ἀντικειμενικὴ καὶ διὰ νὰ ἔχῃ περιεχόμενον θὰ πρέπει νὰ μᾶς εἴπητε ἀπὸ πότε ἐσταμάτησαν αἱ προσπάθειαι αὐταί.

§107Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μὴ θελήσετε νὰ μεταβάλω τὴν δομὴν τοῦ λόγου μου. Εὐχαρίστως θὰ σᾶς δώσω περισσότερα στοιχεῖα ὅταν θὰ ὁμιλήσω, εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Μαρκεζίνην θέλω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι σφάλλει ἐὰν πιστεύῃ ὅτι ἡ Ἑλλὰς ζητεῖ ὅσην ξένην δανειακὴν βοήθειαν θὰ ἠδύνατο τυχὸν νὰ λάβῃ. Κατέθεσα εἰς τὴν Βουλὴν τὸν πίνακα ἀπὸ τὸν ὁποῖον προκύπτει ἡ δυνατότης τὴν ὁποίαν ἡ χώρα κατέχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν μετὰ τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν κατεβάλλομεν ἡμεῖς κατὰ τὸ τελευταῖον τετράμηνον, ἡ δυνατότης, ἡ ὁποία εἶναι λίαν ἀξιόλογος. Ἀλλὰ θέλω νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὸ Κονσόρτσιουμ θὰ ζητήσῃ ἐφέτος 50.000.000 δολλάρια καὶ ἐὰν θὰ ἠδύνατο νὰ πάρῃ 100.000.000 δὲν θὰ τὰ ἐπεζήτει, διότι θέλομεν νὰ πραγματοποιήσωμεν ἕνα πρόγραμμα ἐπενδύσεως 6.000.000.000 τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ χρηματοδοτήσωμεν μόνον μὲ 1.500.000.000 ἀπὸ τὴν ξένην βοήθειαν. Κατὰ συνέπειαν, ἐμείναμεν ἀναντιρρήτως εἰς τὴν βάσιν, τὴν ὁποίαν καὶ σεῖς ὑπεστηρίξατε καὶ ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος ὅτι γίνεται ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸ σύνολον τοῦ Σώματος, εἰς τὴν βάσιν, δηλαδή, ὅτι πρέπει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ζητήσωμεν τρόπους, ὥστε ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων νὰ ἐνισχυθῇ ἡ προσπάθεια διὰ τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις τῆς χώρας.

§108Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Διὰ νὰ μὴ ἀναγκασθῶ νὰ δευτερολογήσω θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἐγὼ ἁπλῶς συνέκρινα τὴν μέθοδον τοῦ τελευταίου διμήνου τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ μετά. Καὶ ἐπιμένω, ὅτι κατείχεσθο ἀπὸ σύγχυσιν εἰς τὰς ἐνεργείας σας. Θελήσατε νὰ ἀναλύσετε πῶς ἀπευθυνθέντες εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἐδράσατε καὶ πῶς εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ θὰ μὲ δικαιώσετε. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ ποσὰ ποῦ ὀφείλετε τοῦτο ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἐσυνήθισα πάντοτε νὰ ἐξετάζω τὶ πραγματοποιεῖται καὶ ὄχι τὶ ζητοῦμεν καὶ τὶ μᾶς ὑπόσχονται. Καὶ τρίτον, ἐπειδὴ λέτε διὰ τὰς δανειακὰς πηγάς, τονίζω ὅτι αἱ περισσότεραι τούτων εἶναι συνδεδεμέναι μὲ σχέδια. Καὶ ἐρωτᾶται: Θὰ πραγματοποιηθῇ κανένα ἀπὸ τὰ σχέδια αὐτὰ ἢ θὰ παραμείνουν εἰς τὴν σφαῖραν τῶν πάντοτε εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ χρόνου δηλώσεων καὶ ὑποσχέσεων καὶ εἰς τὸ τέλος διαπιστώσεων ὅτι δὲν ἐπραγματοποιήθησαν; Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀμφιβολίαι μου. Εὔχομαι πάντως νὰ τὰ ἐπιτύχετε.

§109Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐστράφημεν πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ ἐζητήσαμεν διακρατικὸν δάνειον, τὸ ὁποῖον δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ μᾶς χορηγηθῇ. Εἶναι ὅμως ἐξ ἴσου ἀληθές, ὅτι ἐπετύχομεν ὅπως καὶ σεῖς ἐσημειώσατε, νὰ συνεχισθῇ ἡ βοήθεια εἰς γεωργικὰ πλεονάσματα. Σήμερον ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τὰ δεδομένα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει ὅτι ἐπραγματοποιήθησαν αἱ προβλέψεις ἀπὸ ξένας πηγάς, ὡς ἀνεφέρθησαν τὸν Δεκέμβριον. Ἀπὸ τὴν Καναδικὴν Τράπεζαν Νόβα Σκώτσια ἐλάβομεν ὑπὸ σχετικῶς καλοὺς ὅρους ἢ καὶ καλυτέρους ἀπὸ τοὺς ὅρους ἀναλόγων δανείων τοῦ παρελθόντος, ἐπὶ Ἑνώσεως Κέντρου, ἐλάβομεν 12.500.000 δολλάρια. Μὲ τὴν Γερμανίαν εὑρισκόμεθα εἰς διαπραγματεύσεις διὰ τὴν χορήγησιν προκαταβολῆς ἔναντι τοῦ δανείου τῆς Μεγαλουπόλεως τῶν 40.000.000 Γερμανικῶν μάρκων. Καὶ ναί, μέν, δὲν ἔχουν μέχρι τῆς στιγμῆς αἱ συζητήσεις καταλήξει εἰς τελικὸν ἀποτέλεσμα, ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ δηλώσω ὅτι γενικώτερον μετὰ τῆς Γερμανίας ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς εὐοιώνους διαπραγματεύσεις διὰ τὴν χορήγησιν —ἀσχέτως αὐτῆς τῆς συγκεκριμένης περιπτώσεως— Γερμανικῆς οἰκονομικῆς βοηθείας. Καὶ θέλω νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι στηρίζομεν πολλὰς ἐλπίδας εἰς τὴν Γερμανίαν διὰ βοήθειαν διὰ τὰς Δημοσίας ἐπενδύσεις μας. Ἐπίσης θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ δάνειον διὰ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Νομισματικοῦ Ταμείου ἀνεκούφισε τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα καὶ τὸ συναλλαγματικόν μας ἰσοζύγιον οὐσιωδῶς μὲ τὰ 30 ἑκατομ. δολλάρια, εἰς χρυσὸν μάλιστα, ὅπως ἤδη ἀνήγγειλον. Καὶ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Κονσόρτσιουμ ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐλπίζομεν νὰ ἐπιτύχωμεν βοήθειαν διὰ τὸ 1966 —διότι ἔχομεν δηλώσει, ὅτι τὸ κονσόρτσιουμ θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν βοήθειαν τοῦ 1966– θὰ δοθῇ ὑπὸ ὅρους καὶ μὲ διαδικασίαν οὐσιωδῶς διάφορον τοῦ παρελθόντος, οὐχὶ διὰ τὴν χρηματοδότησιν συγκεκριμένων σχεδίων, ἀλλὰ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μεταβληθῇ εἰς δραχμογόνον δανειακὴν βοήθειαν κατὰ τὸ πρότυπον τοῦ Ἰταλικοῦ Τμήματος τοῦ Κονσόρτσιουμ τοῦ παρελθόντος. Κατὰ συνέπειαν, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, ἡ Κυβέρνησις, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐπέτυχε νὰ καλύψῃ τὸ ἄνοιγμα τοῦ 1965 διὰ τῆς δανειακῆς βοηθείας καὶ νὰ ἰσοσκελίσῃ τὸν ἀνισοσκελῆ προϋπολογισμὸν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ παρελθόντος ἔτους, καὶ θὰ ἐπιτύχῃ, καθ’ ἃ βασίμως προσδοκᾶ, νὰ λάβῃ καὶ τὰ 50 ἑκατομ. περίπου δολλαρίων ἀπὸ τὸ Κονσόρτσιουμ διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1966, δὲν ἔχει ἀνάγκην καὶ δὲν ζητεῖ περισσοτέραν βοήθειαν, εἰμὴ ἀπὸ τοὺς ξένους Διεθνεῖς πιστοδοτικοὺς ὀργανισμοὺς ὡς ἡ Τράπεζα Εἰσαγωγῶν–Ἐξαγωγῶν τῶν Η.Π.Α. ἢ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Εὐρωπαϊκῶν Ἐπενδύσεων, ἐφαρμόζοντας φυσικά, τοὺς Κανονισμούς των καὶ ἐπὶ τῇ βάσει συγκεκριμένων σχεδίων, τὰ ὁποῖα ἐπὶ τέλους ἠρχίσαμεν νὰ κινοῦμεν. Ἡ καθυστέρησις ἦτο ἀπίστευτος καὶ ἀπαράδεκτος καὶ θὰ δώσω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ στοιχεῖα, ὅταν θὰ ὁμιλήσω ἐκτενέστερον κατὰ τὸ τέλος τῆς συζητήσεως. Εἶναι, κατὰ συνέπειαν, βέβαιον, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν μετέβαλε καμμίαν τακτικὴν καὶ καμμίαν ἄποψιν. Δύο συγκεκριμένους σκοποὺς εἶχε νὰ ἐπιδιώξῃ καὶ τοὺς ἐπεδίωξε ἐπιτυχῶς.

§110Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Χαίρω, ὅτι γίνεται τώρα νέα προσαρμογή. Διότι εἰς τὸ διάγραμμα τοῦ Δεκεμβρίου ἀναφέρεται «εἰς δάνειον τοῦ Νομισματικοῦ Ταμείου Δολλ. 25 ἑκατομ. διὰ τὸ θέμα τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐπενδύσεων», τὸ ὁποῖον βεβαίως δὲν εἶναι τὸ ἴδιον ὡς διατύπωσις. Ὀρθῶς τώρα λέγετε, ὅτι τὸ δάνειον τοῦ Ταμείου αὐτοῦ ἀφορᾷ ἁπλῶς ἀνακούφισιν συναλλαγματικῶν. Δέχομαι τὴν σημερινὴν τοποθέτησιν. Δεύτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν 30 ἑκατομ. δολλαρίων, τοῦτο ὅπως γνωρίζετε θὰ ἦτο δάνειον ἐλεύθερον, ἐνῷ ὅλα τὰ ἄλλα δάνεια εἶναι δάνεια δεσμευμένα, δηλαδὴ ὑπὸ ὅρους. Ὑπάρχει καὶ εἰς αὐτὸ διαφορὰ. Ἐγὼ εὔχομαι νὰ ἐπιτύχετε, ἀλλ’ ὑπάρχει ἡ οὐσιώδης διαφορά.

§111Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἴχατε τότε προσέξει τὴν ἰδικήν μου διατύπωσιν, κατὰ τὴν τότε ἀγόρευσίν μου θὰ διεπιστώνατε ὅτι ἦτο ἡ ἰδία μὲ τὴν σημερινή. Εἰς τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον ἔσπευσα νὰ διορθώσω ἡ διατύπωσις ἦτο ἐσφαλμένη. Κατὰ συνέπειαν, ἐν συμπεράσματι, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ξένην βοήθειαν, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ βεβαιώσῃ, ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπεδίωξε καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔθεσεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὡς πρόβλεψιν τὸν Δεκέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἐπραγματοποιήθησαν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἀπομένει τὸ πρόβλημα, ἐὰν θὰ ἠμπορούσαμε τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ τὰ ἐξεύρωμεν δι’ οἰκονομιῶν καὶ οὐχὶ διὰ νέων φορολογιῶν. Αὐτὸ ἀπετέλεσε τὴν βάσιν νομίζω τῆς κριτικῆς, ἡ ὁποία ἠσκήθη ὄχι μόνον ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, ἀλλά, περίπου, ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι κανένα ἀπὸ τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν θὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνουν δημόσιαι ἐπενδύσεις εἰς τὴν Ἑλλάδα ἢ πρέπει νὰ γίνουν μόνον διὰ δανεισμοῦ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὴν ἀρχὴν ποὺ ἐθέσαμεν καὶ ἡ ὁποία συμπίπτει μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Μαρκεζίνη τὴν ἀποδέχονται ὅλα τὰ κόμματα. Ἐὰν ἀπὸ τὴν βάσιν αὐτὴν ξεκινήσωμεν, τότε αἱ φορολογίαι εἶναι ἀπαραίτητοι, ἐκτὸς ἐὰν τὰ χρήματα ἠμποροῦν νὰ εὑρεθοῦν δι’ οἰκονομιῶν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θέλω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Ὁ κ. Μαρκεζίνης ἀνέφερε κάτι, τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τὸ ὀνομάσω παραδοξολογία. Ἰσχυρίσθη, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ζητοῦμεν εἶναι πολλὰ διὰ τὸ παρὸν καὶ ὀλίγα διὰ τὸ μέλλον. Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, νομίζω, ὅτι κάμνετε λάθος. Ἴσως ξεκινᾶτε ἀπὸ τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἀδιαφορήσῃ διὰ τὴν οὐσίαν τοῦ προβλήματος ἢ ὅτι δὲν εἶναι Κυβέρνησις πλήρους εὐθύνης. Ἴσως ὑποθέτετε, ὅτι ἡμεῖς θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν ἐξουσίαν ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ πορευθῶμεν, συντηροῦντες ἁπλῶς τὴν Οἰκονομίαν. Δὲν εἶναι ἡ πρόθεσίς μας αὐτή. Ἡ πρόθεσίς μας εἶναι νὰ ἴδωμεν τὰ προβλήματα εἰς τὸ βάθος, καὶ νὰ δώσωμεν οὐσιαστικὰς λύσεις. Βεβαίως μία Κυβέρνησις, ὅπως ἡ σημερινή, ἐνδεχομένως, δὲν δύναται νὰ πράξῃ, ὅ,τι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πράξῃ μία ἄλλη Κυβέρνησις φέρ’ εἰπεῖν ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις τοῦ ἡνωμένου Κέντρου ὑπὸ τὸν Γεώργιον Παπανδρέου, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν πολὺ γενναιότερον καὶ πολὺ ἀποφασιστικώτερον νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ἰδίαν ὁδόν. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν, ὅτι αὐτὸ ποὺ εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὸ παρὸν καὶ εἶναι προδήλως ἀκόμη περισσότερον ἀπαραίτητον διὰ τὸ ἀμέσως προσεχὲς μέλλον, δὲν ἀποτελεῖ ἰδικόν μας μέλημα καὶ ἰδικόν μας χρέος. Εἶπον ἤδη, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ συμπίπτουν αἱ ἀπόψεις ὅλων τῶν Κομμάτων, ὅταν δὲν θολώνεται τὸ μυαλό των ἀπὸ τὸ Κομματικὸν πάθος. Πρὸς ἀπόδειξιν θὰ ἀναφέρω κάτι τὸ χαρακτηριστικόν. Εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν ἐρευνῶν, προβλέπεται ὅτι τὸ 1970 θὰ χρειασθοῦν νέαι φορολογίαι τῆς τάξεως τῶν 5,5 δισεκατομμυρίων.

§112Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐπειδὴ εἴπατε παραδοξολογία, θέλω νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἦτο πράγματι αὐτὸ ποὺ ἐλέχθη παραδοξολογία, ἀλλὰ διατί; Διότι καὶ σεῖς ἐξομολογήθητε ἢ εἶσθε Κυβέρνησις συγκρατήσεως μιᾶς καταστάσεως, ἢ Κυβέρνησις δημιουργίας, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶσθε κάτι ἐν τῷ μεταξὺ αὐτῶν. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἶσθε Κυβέρνησις συγκρατήσεως, μέχρις ἑνὸς σημείου, διότι ἐὰν εἶσθε Κυβέρνησις δημιουργίας ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίζεται τὰ προβλήματα ρωμαλέως καὶ πολὺ εὐρύτερον. Αὐτὴ εἶναι ἡ παραδοξολογία. Ἐὰν θέλετε νὰ κάμετε τὸ καθῆκον σας προχωρῆστε περαιτέρω εἰς μίαν πολιτικὴν προωθήσεως τῶν θεμάτων. Ἐπιληφθῆτε καὶ λύσατε ὅλα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν οἰκονομίαν προβλήματα, ὅπως τὸ πρόβλημα τῆς μεταναστεύσεως κλπ. Τὸ πρόβλημα τῶν ἐπενδύσεων —τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐπενδύσεων τῶν 5 δισ. 400 ἑκ.— τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ πλεῖστον εἶναι πρόγραμμα τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ προσπαθεῖ νὰ καλύψῃ ἁμαρτίας τοῦ παρελθόντος, ἀναφέρεται χωρὶς νὰ γίνεται καμμία πρόοδος. Κατ’ ἀκολουθίαν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ πιστεύσετε ὅτι εἶσθε Κυβέρνησις δημιουργικὴ τῶν 2 ἐτῶν —μέχρι τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν— καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κάμετε τὸ Ἔθνος νὰ πιστεύσῃ τοῦτο. Τὰ λέγω ὅλα αὐτὰ διότι θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ἐὰν πιστεύετε, ὅτι θέλετε νὰ ἐκτελέσητε ἔργον δημιουργικὸν πρέπει νὰ πάρετε ρωμαλέας ἀποφάσεις, ἐὰν θέλετε νὰ ἀντιμετωπίσετε τὰ προβλήματα τῆς χώρας θὰ καλέσετε τὸ Ἔθνος εἰς μεγάλας θυσίας, εἰς μεγάλας οἰκονομίας, ἐκτὸς ἐὰν δὲν βαστοῦν τὰ κάτσια, διότι στηρίζεσθε εἰς δανειακὴν πλειοψηφίαν, ἢ δὲν ἔχετε μεγάλην πλειοψηφίαν, ἐὰν ὅμως ἀντέχετε τότε θὰ ἀντιμετωπίσετε τὴν κατάστασιν ὡς ἔχει.

§113Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δι’ ὅλων αὐτῶν ἐπιβεβαιώνετε τὴν ἄποψιν περὶ παραδοξολογίας, διότι τώρα μὲ κατηγορῆτε διότι δὲν ἐπιβάλλω ἀρκετὰς φορολογίας. Αὐτὴ εἶναι μία ἄλλη ἄποψις τὴν ὁποίαν προσφέρομαι νὰ συζητήσω εἶναι ὅμως ἐκ διαμέτρου ἀντίθετος πρὸς τὴν προηγουμένην.

§114Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Αἱ φορολογίαι τίθενται ἀφοῦ ἐξαντληθῇ πᾶν ὅριον οἰκονομίας. Σεῖς δὲν ἐκάματε προσπάθειαν οἰκονομιῶν.

§115Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Διαπιστοῦται, ἀπὸ ὅλην τὴν συζήτησιν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶχον ἀρχίσει προηγουμένως νὰ ἀναπτύσσω, ὅτι ἀποτελεῖ κοινὴν πεποίθησιν σήμερον ὅλων τῶν Ἑλλήνων οἱ ὁποῖοι σκέπτονται καὶ ἀναλύουν τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα, ἔστω καὶ ἐὰν τινὲς δὲν τὸ ὁμολογοῦν διὰ λόγους πολιτικῆς τοποθετήσεως, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἀναζητήσωμεν νέας φορολογίας. Καὶ ἤρχισα νὰ λέγω, ὅτι τὸ 5ετὲς πρόγραμμα τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, τὸ ὁποῖον ὑποτίθεται, ὅτι ἐκφράζει τὰς ἀπόψεις τῶν προοδευτικῶν οἰκονομολόγων, μὲ τοὺς ὁποίους συνταυτίζεται, ἢ τῶν ὁποίων ἡγεῖται ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου, προβλέπει ὅτι τὸ 1970 θὰ χρειασθοῦν 5,5 δισεκατομμύρια, ἀπὸ νέας φορολογίας, διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ ἐπιθυμητὸν ὕψος τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Ἀσχέτως, κατὰ συνέπειαν τῶν εἰδικωτέρων συζητήσεων, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ, βέβαιον εἶναι, ὅτι ἡ ἀνάγκη τῆς νέας φορολογίας ἀπὸ κανένα κόμμα, καὶ ἀπὸ καμμίαν πλευρὰν δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρὰ νὰ ἀμφισβητηθῇ.

§116Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν.

§117Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὁρίστε, κ. συνάδελφε.

§118Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐφ’ ὅσον ἀναφέρεσθε εἰς τὸ πρόγραμμα τὸ 5ετὲς τοῦ Κέντρου Προγραμματισμοῦ, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν δέχεσθε καὶ τὴν διάρθρωσιν τῶν φόρων, τοὺς ὁποίους προτείνει διὰ τὸ μέλλον, καὶ ἐὰν τοὺς λαμβάνετε ὑπ’ ὄψει σας εἰς τὴν διάρθρωσιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔχετε καταθέσει. Διότι ἢ δέχεσθε τὰς προτάσεις τοῦ Κέντρου, ἢ δὲ τὰς δέχεσθε. Ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ πράξετε τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο, ἀλλὰ ὄχι καὶ τὰ δύο. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ ἤθελον μίαν ἀπάντησιν, κ. Ὑπουργέ.

§119Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Λυποῦμαι, ὅτι ἡ ἄποψίς σας εἶναι πολὺ ἀδύνατος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ λέγητε, ὅτι πρέπει νὰ ἀποδεχθῶ ἀδιαιρέτως καὶ εἰς τὸ σύνολον ἕνα πενταετὲς σχέδιον οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἀλλὰ ἀμέσως διὰ νὰ σᾶς διευκολύνω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ προχωρήσω εἰς τὰς εἰδικωτέρας προτάσεις. Λέγω λοιπόν, ὅτι ἀσχέτως, τοῦ ὅτι βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώσῃ κανεὶς ἀπὸ κάποιον νὰ ἀποδεχθῇ ἢ νὰ ἀπορρίψῃ τὸ πρόγραμμα ἐν τῷ συνόλῳ δέχομαι νὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως καὶ νὰ συζητήσω ἐπὶ προτάσεων τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν διὰ συγκεκριμένας μεταβολὰς εἰς τὴν φορολογικὴν νομοθεσίαν, τὰς ὁποίας προτείνει. Πρέπει νὰ διαλυθῇ καὶ ἕνας ἄλλος μῦθος. Νομίζω, ὅτι μέσα ἐδῶ, πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ εἴπωμεν τὴν ἀλήθειαν καὶ ὄχι νὰ δημοκοποῦμεν συνεχῶς ἀσυστόλως. Κατηγορήθην ἐγώ, διότι πρόπερσυ ἐμείωσα τοὺς συντελεστὰς τῆς ἀμέσου φορολογίας. —Θὰ ὁμιλήσω περὶ αὐτοῦ. Ἀλλ’ εἶναι ἀνάγκη τώρα νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ἀντιθέσεις ἐντὸς τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως. Καίτοι, ὡς εἶχον ὑποστηρίξει ἔκτοτε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἀνεύθυνος ὁ Ἀρχηγὸς ἑνὸς Κόμματος καὶ Πρωθυπουργός, δι’ ἕνα νομοθέτημα, μοῦ ἀντετάχθη, ἀπὸ τὸν κ. Ἀνδρ. Παπανδρέου, ὅτι ἦτο σφάλμα ἡ μείωσις τῶν συντελεστῶν τούτων καὶ ὅτι αὐτὸς εἶχεν ἔκτοτε διαφωνήσει. Ἡ ἰδική μου ἄποψις, κ. συνάδελφοι, καὶ κ. Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν —ἀπαντῶ εἰδικώτερον εἰς σᾶς— εἶναι ὅτι ὀρθῶς ἐγένετο ἡ μείωσις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν. Καὶ προσθέτω, ὅτι ὑπάρχει δυνατότης καὶ πρέπει ἡ χώρα νὰ προχωρήσῃ, ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ ταχύτερον καὶ εἰς ἀκόμη περαιτέρω μείωσιν. Τὸ περίεργον ὅμως εἶναι, ὅτι οἱ θεωρητικοὶ οἰκονομολόγοι τοῦ κ. Ἀνδρέα Παπανδρέου, τὰ ἴδια ὑπεστήριζαν, διότι προέτεινον ὡς μίαν ἀπὸ τὰς διαρθρωτικὰς μεταβολὰς τῆς φορολογικῆς νομοθεσίας τὴν μείωσιν τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν, καὶ δὴ τὴν μείωσιν τοῦ συντελεστοῦ τοῦ ἀνωτάτου κλιμακίου, τὸ ὁποῖον ζητοῦν νὰ μειώσωμεν ἀπὸ 55 εἰς 45. Κατὰ συνέπειαν....

§120Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἀναφέρεσθε μὲν εἰς τὸ πρόγραμμα, ἀλλὰ δὲν λέγετε ὅλην τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ τοῦ θέματος. Διότι τὸ πρόγραμμα τοῦ Κέντρου Προγραμματισμοῦ, ἐνῷ προτείνει μείωσιν τῶν συντελεστῶν τοῦ φόρου εἰσοδήματος, συγχρόνως τοὺς ἀντικαθιστᾶ μὲ φόρον ἐπὶ τῆς περιουσίας, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ φοροδιαφυγὴ εἶναι τὸ μέγα πρόβλημα εἰς τὰ ὑψηλὰ εἰσοδήματα.

§121Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Θὰ τὸ ἔλεγον ἐγώ.

§122Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχω ἤδη εἴπει κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἡ φορολογία εἰς τὰ ὑψηλὰ εἰσοδήματα εἶναι προαιρετικὴ εἰσφορά, δι’ αὐτὸ προτείνομεν τὴν φορολογίαν τῆς περιουσίας ὡς ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Ἀγγλίαν.

§123Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κατὰ συνέπειαν κ.κ. συνάδελφοι, ἀπευθύνομαι εἰς σᾶς τοὺς συναδέλφους τῆς Ε.Κ. εἰδικώτερον, ὁ κ. Α. Παπανδρέου προτείνει καὶ συμφωνεῖ μαζί μου, ὅτι καλῶς ἐγένετο ἡ μείωσις καὶ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ περαιτέρω μείωσις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν.

§124Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διαφωνῶ ἀπολύτως.

§125Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Τότε νὰ μοῦ εἰπῆτε τὶ λέγετε; Καὶ προσέχετε διότι δὲν ἀκούω μόνον ἐγώ, ἀλλὰ ὅλοι οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν αἴθουσαν.

§126Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀγαπητέ μου κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ κανεὶς τὸ ἕνα σκέλος ἑνὸς μέτρου.

§127Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Καὶ εἰς τὰ δύο ἀνεφέρθην ἐγώ.

§128Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὅταν τὰ πάρετε καὶ τὰ δύο καὶ ὅταν φέρετε εἰς τὴν Βουλὴν πλῆρες νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πράγματι εἶναι προοδευτικόν, τὸ ὁποῖον πράγματι ὁδηγεῖ εἰς τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων καὶ τὸ συζητήσωμεν ἔχει καλῶς, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιόν σας ὄχι μόνον εἶναι ἄκαιρον, ὅπως ἄριστα εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ἀλλὰ εἶναι καὶ καθαρῶς σαφῶς ἀντιδραστικὸν καὶ ἡ Ε.Κ. λαμβάνει θέσιν ἐπ’ αὐτοῦ.

§129Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὄχι ἀγόρευσιν κ. συνάδελφε, σᾶς ἐπέτρεψα διακοπήν, ἂν θέλετε ἀγόρευσιν, εἰς τὸ βῆμα.

§130Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Συμπληρώνω τὴν σκέψιν μου.

§131Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἀλλὰ ὄχι μὲ ἀγόρευσιν.

§132Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἀπαντήσω τότε ἐν καιρῷ.

§133Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὸ δίπτυχον τοῦ κ. Α. Παπανδρέου εἶναι: Πρῶτον: Μείωσις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν. Ἄρα ἐγὼ εἶχον δίκαιον καὶ ἄρα κακῶς ἐκατηγορήθην εἰς τὸ πρόσφατον παρελθόν. Καὶ δεύτερον φορολογία ἐπὶ τῆς περιουσίας. Τὸ σημειώνω, ὄχι διότι θὰ εὑρεθῶ ἐνδεχομένως ἀντίθετος, ἀλλὰ διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπομείνῃ εἰς τὰ πρακτικά. Ἴσως τὸ ὑπομνησθῶμεν ἐν καιρῷ ὡς μίαν θετικὴ ἄποψιν, περὶ τοῦ καλυτέρου τρόπου φορολογίας. Πέραν αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, ἀπομένει βεβαίως τὸ πρόβλημα —καὶ θὰ ἀπασχοληθῶ ἀμέσως μὲ αὐτὸ καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε αὐτὴν τὴν παρένθεσιν εἰς τὴν δομὴν τῆς ὁμιλίας μου— ἂν καλῶς ἢ κακῶς ἡ Κυβέρνησις ἔπραξε ἐπιβάλλουσα τὸ 10% ὡς προσωρινὴν ἐπιβάρυνσιν ἐπὶ τοῦ ἐπιβαλλομένου φόρου. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι πρῶτον δὲν συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν, ὅτι ἐν προκειμένῳ τὸ προσωρινὸν εἶναι καὶ μόνιμον. Καὶ δὲν εἶναι διότι ἡ διατύπωσις τοῦ νόμου εἶναι σαφεστάτη, θὰ χρειασθῇ νέος νόμος διὰ νὰ καταστῇ τὸ προσωρινὸν μόνιμον.

§134Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Σᾶς ἐπρόλαβα.

§135Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Μὲ ἐπρολάβατε, τὸ εἴπατε, ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ εἶναι τόσον εὔκολον νὰ ὑπάρξῃ αὐτὸς ὁ νέος νόμος. Καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς ἔκαμα μίαν διακοπήν, τὴν μόνην ἄλλωστε προηγουμένως κ. Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, διὰ νὰ διευκρινίσω, ὅτι δὲν ἐπαναφέρωμεν τὴν παλαιὰν κλίμακα. Ἁπλῶς ἐπιβάλλομεν ὑπὸ τύπον φορολογικῆς εἰσφορᾶς ἕνα 10% ἐπὶ τοῦ φόρου. Τώρα, κ. συνάδελφοι, διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὸ 10%; Πρῶτον πρέπει νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ σημερινὸν νομοθέτημα ἔχει ἀπόλυτον ἀξίαν διὰ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ σύνολόν του, διότι ἄνευ τοῦ νομοθετήματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσῃ ἐπιτυχῶς, ὅπως δόξα τῷ Θεῷ συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀσκοῦσα τὴν πολιτικήν της εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Ἀλλὰ βεβαίως ἕνα ἔσοδον εἰδικώτερον προβλεπόμενον εἰς τὸ συνολικὸν νομοθέτημα δὲν εἶναι καθ’ ἑαυτό, λόγῳ ποσοῦ, ἀπολύτου ἀξίας καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀφήσῃ τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος χωρὶς νὰ δηλώσῃ, ὅτι ἐξαρτᾶται ἡ παραμονή της εἰς τὴν ἐξουσίαν ἀπὸ τὴν ψήφισιν ἢ μὴ ψήφισιν τῆς διατάξεως. Θὰ ζητήσῃ ὅμως, κάμνω τὴν δήλωσιν, μὲ ὅσην πειστικότητα διαθέτει νὰ πείσῃ τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ ὅτι θὰ εἶναι λάθος, λάθος μέγα, ἂν ὅταν ζητῶμεν 1600 περίπου ἑκατομμύρια δὲν μετάσχῃ καὶ ἡ ἄμεσος φορολογία κατὰ ἕνα τοὐλάχιστον λογικὸν ποσοστόν. Διότι ὅτι καὶ νὰ λέγωμεν, βέβαιον εἶναι ὅτι ὑπάρχει βασικὴ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ἀμέσου καὶ ἐμμέσου φόρου καὶ βέβαιον εἶναι ὅτι τὸ στοιχεῖον τῆς κοινωνικότητος ὑπεισέρχεται εἰς τὴν φορολογίαν διὰ τῆς ἀμέσου φορολογίας. Κατὰ συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον κ. Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Βουλή, ὅταν θὰ ἔχῃ πραγματοποιηθεῖ ἡ ψήφισις τῆς ἀρχῆς, ἄρα θὰ ἔχῃ ἀποδειχθῆ κατὰ πλειοψηφίαν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἀναζητήσεως τῶν νέων ἐσόδων, ἐνδεχομένως θὰ θελήσῃ νὰ σκεφθῇ διαφορετικὰ ὡς πρὸς τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ θέμα. Θέλω ὅμως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ εἴπω καὶ κάτι ἄλλο. Ἡ ἐπιβάρυνσις, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἀπὸ τὸ 10% διὰ τὴν μεγάλην μάζαν τῶν φορολογουμένων τῶν ὑποκειμένων εἰς τὴν ἄμεσον φορολογίαν, εἶναι πράγματι τόσον ἀσήμαντος, ποὺ εἰλικρινῶς ἀπορῶ διατὶ τόσος περὶ αὐτῆς γίνεται λόγος, ἐκτὸς ἐὰν συμβαίνῃ ὅπως μὲ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν, νὰ τὸ θέτουν ὡς θέμα ἀρχῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ εἶναι ἀνεπαίσθητος καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα πίνακα ἐπίσημον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον προκύπτει ποῖον εἶναι τὸ ὕψος αὐτῆς τῆς ἐπιβαρύνσεως. Ἀπὸ τὸν πίνακα αὐτὸν προκύπτει, ὅτι ὁ ἔχων φορολογητέον εἰσόδημα 140.000 δρχ., τὸ ὁποῖον σημαίνει, ἐὰν ὑπολογίσητε καὶ τὰς ἀπαλλαγάς, ὁ ἔχων μηνιαῖον εἰσόδημα περίπου 12–13 χιλ., θὰ πληρώσῃ ποσοστὸν 10% ἐπὶ τοῦ φόρου του, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνέρχεται εἰς 1820 δραχ., δηλαδὴ ὁ ἔχων 12.000 δραχ. καὶ ἄνω μηνιαῖον εἰσόδημα, θὰ πληρώσῃ δυὸ φορὰς 1820 δραχ. διὰ τὰ δυὸ χρόνια. Ἀνάλογος εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις.

§136Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ 1820 δραχ. τὴν βάσιν.

§137Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὁμιλοῦμεν διὰ τὸ πρόσθετον. Μήπως καὶ σεῖς θέλετε νὰ καταργήσητε τὴν ἄμεσον φορολογίαν; Ἐδῶ τὸ πρόβλημα εἶναι τὶ ἐπιβάλλομεν ὡς πρόσθετον, δὲν εἶναι τὶ εἶναι ἡ φορολογία καθ’ ἑαυτήν. Ὁ ἔχων εἰσόδημα 100.000 φορολογητέον, τὸ ὁποῖον περίπου πρέπει νὰ ἀντιστοιχῇ εἰς 10.000 μηνιαῖον εἰσόδημα —διότι ὑπάρχει καὶ τὸ ἀφορολόγητον ὅριον— θὰ πληρώσῃ 1060 δραχ. τὸν χρόνο, δηλαδὴ θὰ πληρώσῃ 2100 τὴν διετίαν. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀκουσθοῦν οἱ ἀριθμοὶ αὐτοί, διὰ νὰ μὴ δημιουργῶνται σφαλεραὶ ἐντυπώσεις περὶ τῆς σημασίας τῆς ἐπιβαρύνσεως αὐτῆς.

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 4444)1964

Φορολογικὴ Κλῖμαξ

Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ σᾶς εἴπω μίαν χαρακτηριστικὴν σκηνήν. Συνέβη χθὲς εἰς τὴν Νομαρχίαν Ἰωαννίνων, ὅταν ἐδεχόμην Ἐπιτροπάς. Ἐνεφανίσθη μία τριμελὴς Ἐπιτροπὴ ἐκπροσώπων τῶν παραγωγικῶν τάξεων Ἰωαννίνων, ἡ ὁποία μοῦ παρεπονέθη διὰ τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον. Ἀκριβῶς ὀπίσω ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν, ἦτο μιὰ πολυμελεστάτη Ἐπιτροπὴ χωρικῶν πτωχῶν κοινοτήτων τῆς Ἠπείρου, οἱ ὁποῖοι ἐνδιεφέροντο διὰ ἓν ἔργον ὑδρεύσεως ὁμάδος Κοινοτήτων, ἑνὸς μεγάλου ἀριθμοῦ Κοινοτήτων, τὸ ὁποῖον εἴχομεν περιλάβει εἰς τὸ ἐφετεινὸν πρόγραμμα. Παρεπονέθησαν διὰ τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον καὶ τοὺς ἠρώτησα νὰ μοῦ εἰποῦν τὶ τοὺς ἐνοχλεῖ εἰδικώτερον ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, ποία διάταξις ἰδιαιτέρως τοὺς πονᾷ. Δὲν ἐγνώριζαν νὰ μοῦ ἀπαντήσουν. Μοῦ ἀπήντων γενικῶς ὅτι ἔχει ὑπερβῆ ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν φορολογουμένων τὴν ἀντοχήν των. Τοὺς ἠρώτησα πῶς τὸ ἠσθάνοντο καὶ τότε ἕνας ἐκ τῆς Ἐπιτροπῆς μοῦ ἀνεφέρθη εἰς τὸ 10% τῆς ἀμέσου φορολογίας. Τὸν ἠρώτησα: Ἐσὺ τί ἐπαγγέλλεσαι; Εἶμαι ἀρτοποιός, μοῦ ἀπήντησε. Πόσον φόρον πληρώνεις; Τίποτε! Μὰ τότε τὸ 10% τοῦ μηδενὸς ἰσοῦται τῷ μηδενί. Ὁ δεύτερος δὲν ἐπλήρωνε καὶ ἐκεῖνος τίποτε. Ὁ τρίτος μοῦ ἀπήντησε ὅτι πληρώνει 2000 τὸν χρόνο. Τοῦ εἶπον, ὅτι θὰ πληρώσῃ 200 δρχ. τὸν χρόνο ἐπὶ διετίαν. Μοῦ ἀπήντησε, ὅτι αὐτὸ ὑπερβαίνει τὸ ὅριον τῆς ἀντοχῆς του. Ναί, ἀλλὰ αἱ 40 Κοινότητες τῆς Ἠπείρου, τῶν ὁποίων οἱ ἐκπρόσωποι ἀναμένουν ἀπὸ πίσω, διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν νερὸ τὸ ὁποῖον στεροῦνται, δὲν εἶναι σωστὸ νὰ μείνουν εἰς τὴν ἀθλιότητα διὰ νὰ μὴ πληρώσῃς ἐσὺ τὶς 200 δραχ. ἢ ὁ ἄλλος τὶς 1000. Ἔτσι βλέπομεν ἡμεῖς τὸ πρόβλημα καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως, φυσικὰ χωρὶς ἐπ’ αὐτῆς νὰ ὑπάρξῃ θέμα ἐμπιστοσύνης.

§138Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀνεφέρθη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν εἰς τὸ θέμα τῆς φορολογικῆς κλίμακος. Εἴπατε, ὅτι ἐδῶ πρόκειται, ἁπλῶς, περὶ ἑνὸς 10% ἐπὶ τοῦ φόρου. Προτίθεμαι νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν Πέμπτην τὴν νέαν κλίμακα, τὴν ὁποίαν, ἀσφαλῶς γνωρίζετε, καὶ ἡ ὁποία καθιστᾶ τὸν φόρον εἰσοδήματος, ὕστερα ἀπὸ τὸ μέτρον σας τοῦ 10% τὴν χειροτέραν φορολογικὴν κλίμακα ποὺ ἔχομεν εἰς τὴν ἱστορίαν μας.

§139Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Νὰ ὁμιλοῦμεν καθαρά. Ἂν δὲν σᾶς ἀρέσῃ ἡ κλίμαξ, νὰ κάμετε ὅσην θέλετε κριτικήν.

§140Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σᾶς ἀρέσει;

§141Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Φυσικά, διὰ νὰ τὴν εἰσηγοῦμαι μοῦ ἀρέσει. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἐσημείωσα καὶ πρέπει νὰ καταστῇ κοινὴ συνείδησις, εἶναι ὅτι τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν μὲ κατηγορεῖτε, ὅτι ἐμείωσα ὑπερμέτρως τοὺς φορολογικοὺς συντελεστάς, ἰδίως διὰ τὰ ὑψηλὰ εἰσοδήματα, σεῖς εἰσηγεῖσθε ἀκόμη μεγαλυτέραν μείωσιν.

§142Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν τοὺς ἐμειώσατε ἀναλόγως. Ἐμειώσατε πολὺ περισσότερον τὸν φόρον τῶν ὑψηλῶν εἰσοδημάτων, ἐν σχέσει μὲ τὰ μικρὰ εἰσοδήματα.

§143Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Νὰ μὴ δημαγωγῆτε, ὅτι ἐμείωσα τοὺς συντελεστὰς εἰς τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, διότι σεῖς ζητεῖτε ἀκόμη μεγαλυτέραν μείωσιν. Κύριοι συνάδελφοι, σταματῶ τὴν συζήτησιν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Νομίζω, ἄλλωστε, ὅτι τὸ θέμα διηυκρινίσθη. Ἐκεῖ, ὅπου θέλω νὰ προχωρήσω, εἶναι τὸ πρόβλημα ἐὰν εἶναι δυνατόν, δι’ οἰκονομιῶν, νὰ ἀναζητηθοῦν αὐτὰ τὰ 1.600 ἑκατομμύρια. Εἶχον ἐπ’ αὐτοῦ τὴν εὐχαρίστησιν νὰ ἔχω μακρὰν συζήτησιν μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Προδευτικῶν. Πιστεύω προσωπικῶς, ὅτι βαρυτέρα, ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἐκάμαμε προσπάθεια οἰκονομιῶν εἶναι ἀδύνατον νὰ πραγματοποιήσῃ οἱαδήποτε Κυβέρνησις. Διότι ἐπαγώσαμεν, ὅπως εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω ἐπανειλημμένως, τὰς δαπάνας καὶ διότι ὁ προϋπολογισμός, ἐκτελούμενος διὰ δωδεκατημορίων, πραγματοποιεῖται μὲ μείωσιν ὄχι 5%, ποὺ τινὲς ζητοῦν, ἀλλὰ 10%, μέχρι τῆς στιγμῆς, τοὐλάχιστον. Γνωρίζω τὸν προϋπολογισμόν. Ἔζησα ἀπὸ κοντὰ τὸ πρόβλημα καὶ γνωρίζω πόσον ἀνελαστικὴ εἶναι ἡ κρατικὴ δαπάνη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Χαίρω διότι ὁ κ. Μαρκεζίνης ἀπόψε διέλυσε ὁ ἴδιος ἕνα μῦθον, τὸν ὁποῖον, εἰλικρινῶς ἠπόρουν πῶς καλλιεργοῦν ἄνθρωποι ποὺ ἐθεωροῦντο σοβαροὶ καὶ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται σοβαραί, ὑποθέτω, καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν καὶ ἀπὸ ἐμέ. Διότι εἶναι κωμικὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ γενικῆς μειώσεως τῶν δαπανῶν τῆς τάξεως τοῦ 5%. Μὴ σᾶς ἐκπλήσσει, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν. Συνέβη νὰ τὸ εἴπῃ ἐφημερίς, ἡ ὁποία σᾶς ὑποστηρίζει, ὅπως ἐπίσης συνέβη νὰ τὸ εἴπῃ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἐπίτιμος Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ αὐτὸ μὲ ἐξέπληξε.

§144Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ποῖος καθηγητὴς τὸ εἶπε;

§145Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Ἠμπορῶ νὰ σᾶς τὸν ὀνομάσω, ἀλλὰ δὲν θέλω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Θὰ καταθέσω ἕνα πίνακα εἰς τὸν ὁποῖον ἐμφανίζεται ἡ σύνθεσις τῶν κρατικῶν δαπανῶν τοῦ 1965. Ἀναφέρω τὸ 1965, διότι εἶναι δεδομέναι αἱ δαπάναι. Προσωρινὰ στοιχεῖα

Σύνθεσις δαπανῶν 1965 (πιστώσεις)

Αʹ.

Βʹ.

Σημ. Αἱ σχετικαὶ πληρωμαὶ προβλέπεται ὅτι θὰ διαμορφωθῶσι τελικῶς:

ἤτοι Ἐπὶ ἔλαττον πληρωμαὶ δρχ. (29.300—28.400) = 900 ἢ 3% περίπου. Ἀνάλογος εἶναι καὶ ἡ σύνθεσις τῶν δαπανῶν ὅλων τῶν ἐτῶν. Ἀπὸ τὴν σύνθεσιν αὐτὴν προκύπτει, ὅτι αἱ δαπάναι τοῦ προσωπικοῦ ἐν ἐνεργείᾳ, πολιτικῶν ὑπαλλήλων, Σ.Ε.Κ., Σωμάτων Ἀσφαλείας, Ἐνόπλων Δυνάμεων, αἱ συντάξεις, τὸ δημόσιον χρέος, ἡ δαπάνη διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, ἡ δαπάνη λειτουργίας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, αἱ ἀποδόσεις ἐσόδων εἰσπραττομένων ὑπὲρ τρίτων, ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις καὶ ἐπιστροφαὶ φόρων καλύπτουν 22.580 ἑκατομμύρια. Καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπομένει, ἐνδεχομένως, νὰ εἶναι ἐλαστικόν, διότι ἐγὼ φέρ’ εἰπεῖν, δὲν δέχομαι, ὅτι τὸ κονδύλιον τῶν ἐπιδοτήσεων διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα, τὸ ὁποῖον εἶναι 1.530 ἑκατ., ἔχει ἐλαστικότητα, ἀλλ’ ἂς δεχθῶμεν, ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι ἐλαστικόν, συνολικῶς ἀνέρχεται εἰς 6.705 ἑκατομμύρια. Συνεπῶς, ἂν θεωρήσωμεν ἐλαστικὴν καὶ τὴν δαπάνην διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῆς γεωργίας, ἔχομεν 6.705 ἑκατ., ἀπὸ τὰ ὁποῖα, ἂν κόψωμεν τὸ 5%, εἶναι 300 ἑκατ. Καὶ ἐὰν δὲν θεωρήσωμεν ἐλαστικὴν τὴν δαπάνην διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῆς γεωργίας, θὰ ἔχωμεν οἰκονομίαν 250 ἑκατ., περικόπτοντες κατὰ τρόπον ἀπόλυτον, ἐτσιθελικὸν τὰς δαπάνας κατὰ 5%.

§146Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Τί ἐνοχλεῖ ἡ Ἐπιτροπή;

§147Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Καθόλου, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν. Θὰ σᾶς ὁμιλήσω καὶ περὶ τῆς Ἐπιτροπῆς. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι αἱ δυνατότητες τῶν οἰκονομιῶν εἶναι μικραί. Δὲν λέγω πῶς εἶναι ἀνύπαρκτοι. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω εἰς τὴν ἄλλην μου ὁμιλίαν καὶ ἐπιμένω ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι ὡρισμέναι οἰκονομίαι, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ πραγματοποιηθοῦν, δὲν πρέπει νὰ μετρηθοῦν ἢ νὰ ἐκτιμηθοῦν μόνον κατὰ τὴν ταμιακήν των ἀπόδοσιν. Ὑπάρχουν ὡρισμέναι οἰκονομίαι, αἱ ὁποῖαι, πραγματοποιούμεναι, ἱκανοποιοῦν μίαν γενικωτέραν ἀπαίτησιν τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος, ὅταν βλέπῃ προνομιούχους τάξεις νὰ ὑποβάλλωνται εἰς θυσίας ἢ νὰ περικόπτουν δαπάνας, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται πολυτελεῖς, ἱκανοποιεῖται καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι περισσότερον πρόθυμος νὰ εἰσφέρῃ. Συνεπῶς, θὰ χαρῶ πολὺ νὰ γίνῃ ἡ Ἐπιτροπή, κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν καὶ δέχομαι ἀσμένως τὴν πρότασίν σας καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ ἀκούσῃ καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν ἐκπροσώπων τῶν κομμάτων. Περὶ τῶν προσώπων, ποὺ θὰ μετάσχουν, εἶναι πρόθυμος νὰ προχωρήσῃ ἀμέσως εἰς τὴν συγκρότησιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς οἰκονομιῶν, ἡ ὁποία παραλλήλως, θὰ ἀναζητήσῃ, λύσιν τοῦ προβλήματος, διότι κάθε καινούργιο μάτι, τὸ ὁποῖον θὰ ἴδῃ τὸν προϋπολογισμόν, ἐνδεχομένως κάτι νὰ διεύρῃ, ἓν περιθώριον οἰκονομιῶν.

§148Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Πολὺ χαίρω μὲ τὴν δήλωσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν μὲ εἴχατε ἀφήσει νὰ ἐννοήσω κατὰ τὴν προφορικὴν συνομιλίαν, ποὺ εἴχομεν καὶ θὰ εὕρω τὴν εὐκαιρίαν αὔριον νὰ συναντηθῶ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὑλοποίησιν αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως. Πρέπει, ὅμως, ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, πρῶτον νὰ ἐργασθῇ ἐντατικῶς ἐπὶ ἕνα μῆνα καὶ νὰ ἔχῃ τὴν ὑποστήριξιν καὶ ὑμῶν καὶ ἡμῶν καὶ τὴν πλήρη συμπαράστασιν ἔναντι τῶν ὑπηρεσιῶν, διὰ νὰ τὴν βοηθήσουν. Καὶ δεύτερον, μέχρις ὅτου αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ βγάλῃ τὸ πόρισμά της ἐντὸς μηνός, δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος. Ἡ παραχώρησις δὲν εἶναι μεγάλη. Διότι δὲν εἶναι νοητόν, νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος, νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν καὶ κατόπιν νὰ γίνῃ ἡ Ἐπιτροπή. Κατὰ συνέπειαν, πρέπει ἀπὸ αὔριον νὰ ὑλοποιήσωμεν τὴν ἀπόφασιν, διὰ νὰ φέρῃ ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ πόρισμά της ἐντὸς μηνός, δὲν νομίζω δέ, ὅτι ἐντὸς μηνὸς θὰ ψηφισθῇ ὁλόκληρος ὁ νόμος, ἐφ’ ὅσον ἀπομένει καὶ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις.

§149Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβω ἀμέσως τὸν λόγον. Δὲν ἤθελον νὰ διακόψω οὔτε τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν, οὔτε τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, κατὰ τὰς ἀγορεύσεις των, διότι γνωρίζω, πόσον εἶναι ὀχληραὶ αἱ διακοπαὶ καὶ εἰς ἐμέ, ἴσως καὶ ἂν εἶναι ποῦ καὶ ποῦ ἀναγκαῖαι. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω τὸν λόγον, μεθ’ ὅσα εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, περὶ ἀμέσου ρυθμίσεως τοῦ θέματος τούτου αὔριον, κατὰ τὴν συνάντησίν του μετὰ τοῦ κ, Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Γνωρίζει ὁ ἀγαπητὸς φίλος, κ. Μαρκεζίνης, ὅτι χωρὶς νὰ ἔχω βασικὰς ἀντιρρήσεις εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον προτείνει, δὲν ἀποδίδω τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ἀποδίδει εἰς τὴν ἔρευναν μιᾶς Ἐπιτροπῆς. Ἄλλωστε, ἐκ τῆς ἀγορεύσεως τῆς ἀποψινῆς τοῦ κ. Μαρκεζίνη, προέκυψεν, ὅτι μᾶλλον ἀποδίδει εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν τὴν σημασίαν μιᾶς Ἐπιτροπῆς, ποὺ θὰ κάμῃ ἕνα πείραμα, τὸ πείραμα, νὰ ἐξακριβώσῃ, ἐὰν ἔχῃ δίκαιον ὁ ἴδιος, ἰσχυριζόμενος, ὅτι ἠμποροῦν νὰ γίνουν οἰκονομίαι 1.500.000.000 ἢ ἐὰν ἔχῃ δίκαιον ἡ Κυβέρνησις. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐγὼ δὲν ἀποδίδω τόσην σημασίαν καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ σκεφθῶ, ἐὰν ἡ ΕΡΕ, ἐρωτωμένη, θὰ ὥριζεν ἀντιπρόσωπόν της δι’ αὐτὴν τὴν Ἐπιτροπήν. Θὰ προτιμοῦσα νὰ ὁρίσουν ἄλλοι. Δὲν εἶναι δουλειὰ τῆς ΕΡΕ νὰ ὁρίσῃ πρόσωπα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπίσης ἤθελον νὰ προσθέσω εἶναι, ὅτι βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα εἰς ἐμὲ ἦσαν γνωστὰ καὶ ἔθεσεν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς, ἀπόψε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, προκύπτει συμπέρασμα τὸ ὁποῖον ἐπικυρώνει ἰδικήν μου πρόβλεψιν. Γνωρίζουν τὴν πρόβλεψιν αὐτὴν ἅπαντες οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ μὲ τοὺς ὁποίους συνωμίλησα ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν οἰκονομιῶν. Ἀπήντησα εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, καὶ πρόκειται περὶ ἐκλεκτῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι συνεφώνουν πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν ἀπόψε, ὅτι δηλαδή, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν οἰκονομίαι 1½ δισεκατ., ἀπήντησα, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον. Καὶ τὸ ἐτόνισαν ἀκριβῶς, εἰς τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔθεσεν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς καὶ εἰς τὴν Κοινὴν Γνώμην, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι αἱ ἐλαστικαὶ δαπάναι εἶναι πολὺ ὀλιγώτεραι. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴμεθα συγκεκριμένοι, ὅταν θέλωμεν νὰ εἴμεθα ρεαλισταί. Ἢ νὰ εἴπωμεν δηλαδή, ὅτι θὰ κόψωμεν μισθοὺς ἄρα καὶ τὰς ἀνελαστικὰς δαπάνας ἢ νὰ εἴπωμεν, ὅτι θὰ κάμωμεν περικοπὴν ἐπὶ τῶν ἐλαστικῶν, αἱ δὲ ἐλαστικαὶ δαπάναι, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι, εἶναι 5 ἕως 6 δισεκατομμύρια. Βγάλατε τὸ συμπέρασμα, ποῖον εἶναι τὸ προϊὸν τῆς κατὰ 5% περικοπῆς τῶν ἐλαστικῶν δαπανῶν. Καὶ εἶχον εἴπει τοῦτο, πρὸ καιροῦ, χωρὶς νὰ ἔχω ὅλα τὰ στοιχεῖα ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ τώρα ποὺ τὰ ἔχω ὑπ’ ὄψιν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἶχον δίκαιον εἰπὼν εἰς τοὺς συνεργάτας μου, ὅτι ἠμποροῦν ἐνδεχομένως νὰ ἐξοικονομηθοῦν 500–600 ἑκατ., ὄχι ὅμως 1½ δισεκατ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, δὲν φθάνω εὐκόλως μέχρι τοῦ σημείου νὰ εἴπω, ὅτι δὲν χρειάζονται νέαι φορολογίαι. Εἶναι δυσάρεστον, εἰς ἐμέ, εἰς Ἀρχηγὸν ἑνὸς ἐκ τῶν δύο μεγάλων ἐν τῇ Βουλῇ κομμάτων, νὰ λέγω τοῦτο καὶ μάλιστα χωρὶς νὰ εἶμαι ὑπεύθυνος οὔτε διὰ τὴν ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. διαχείρισιν, οὔτε διὰ τὴν σημερινήν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὅμως, χάριν τῆς ἀληθείας, νὰ τὸ εἴπω, ἀλλὰ καὶ χάριν τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν προβλημάτων, ἰδίως ἐκείνων, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν δημιουργίαν μιᾶς στοιχειώδους βάσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων, διὰ τὸ ἔτος τοῦτο. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, ὅτι ἐὰν ἐγὼ τὸν Δεκέμβριον, ὁπότε δὲν ἦτο, ὡς ἰσχυρίσθη ὁ κ. Μαρκεζίνης, ἄκαιρος ἡ συζήτησις, διότι ἡ κριτικὴ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ἐνωρίτερον, θὰ τὴν ἤθελον καὶ τὸν Ὀκτώβριον ἢ καὶ τὸν Σεπτέμβριον, ἐὰν τὸν Δεκέμβριον ἰσχυρίσθην, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν οἰκονομίαι, εἰπών, ὅτι ἔπρεπε νὰ φθάσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς ἀπολύσεις, ἀργομίσθων, δὲν εἶπον τοῦτο, διὰ τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας. Καὶ ἐκεῖ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν τινές.........

§150ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Ὑπάρχουν.

§151Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὑπάρχουν, εἶναι θέμα μόνον ἠθικόν, ὅπως εἶπεν ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ ἐκεῖ οἰκονομίαι. Δὲν εἶναι θέμα συνδεόμενον μὲ τὴν οὐσιώδη μείωσιν τῶν δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι ἐτόνισα, βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα εἶχε φέρει κατὰ Δεκέμβριον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἔχουν γίνει τεράστιαι αὐξήσεις δαπανῶν, εἰς πολλοὺς παραλλήλους πρὸς τὸ Δημόσιον Ὀργανισμούς. Ἐκεῖ, ἀπορῶ, πράγματι, πῶς δὲν ἐπενέβη ἡ Κυβέρνησις. Ἐκεῖ, πράγματι, θεωρῶ τὴν Κυβέρνησιν ζῶσαν καὶ κινουμένην ἐπὶ τέλματος. Τὸ τέλμα εἶναι ἀκίνητον καὶ ἡ ἰδία κινεῖται ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐκεῖ, ὅμως, εἰς τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν, εἰς τὸν τομέα τὸν ὁποῖον ὁ ἀγαπητὸς φίλος, τὸ ὁποῖον βαθέως τιμῶ, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μελᾶς, διαχειρίζεται, ἐκεῖ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν οἰκονομίαι δισεκατομμυρίων. Γνωρίζω, ὅτι κάμνει τὸ πᾶν, ὁ κ. Μελᾶς, καὶ γνωρίζω, ὅτι δὲν ἔχει συμφέροντα, ὅτι δὲν δέχεται πιέσεις, ὅτι δὲν ἐννοεῖ νὰ ὑποστῇ οἱανδήποτε πίεσιν, πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ Α ἢ Β αἰτήματος, ἐκτὸς ἐὰν τὸ κρίνῃ δίκαιον, ἐκτὸς ἐὰν μὲ τὴν αὐστηρότητα τῶν κριτηρίων, τὸ θεωρήσῃ δίκαιον. Ἐκεῖ, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνουν οἰκονομίαι πλέον τῶν 500–600 ἑκατ. Βεβαίως, ὡς εἴπατε, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, πρὸ ὀλίγου, ἂς γίνουν καὶ αὐταί. Πρέπει νὰ γίνουν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ ἐπιτύχουν αὐτό, οἱ κύριοι οἱ ὁποῖοι διαχειρίζονται τὸν τομέα αὐτόν, καὶ τοὺς παρακαλῶ νὰ προσπαθήσουν νὰ τὸ ἐπιτύχουν. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, αὐτὸ ποὺ ἔχει σημασίαν μεγίστην, εἶναι νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὴν κατάστασιν εἰς τοὺς Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι παράλληλοι πρὸς τὸ Δημόσιον. Ἐκεῖ χρειάζεται κατὰ πᾶσαν πιθανότητα εἰσαγγελικὴ ἐπέμβασις καὶ δὲν βλέπω μέχρι στιγμῆς οὔτε κἂν ἐπέμβασιν ὑπουργικήν.

§152Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπήν; Ἡ διακοπή μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Πολὺ ὀρθῶς εἶπεν, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., διότι ἐγὼ δὲν ἔθεσα τὸ ποσὸν τοῦ 1½ δισεκατομμυρίου δραχμῶν, ὡς ἕνα ταμποῦ οἰκονομιῶν. Εἶπον, ὅτι ἠμποροῦν νὰ γίνουν περισσότεραι, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ γίνουν καὶ ὀλιγώτεραι. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν ἐπιτύχωμεν, ἔστω καὶ 500 ἢ 600 ἑκατομμύρια οἰκονομίας, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ μειώσωμεν τὰς φορολογίας κατὰ τὸ ποσὸν αὐτό. Ἐγώ, δὲν θέλω νὰ ἔχω ταμποῦ ἕναν ἀριθμὸν ἢ νὰ πιστεύω εἰς τὸ ἀλάθητον, πιστεύω, ὅμως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ πραγματοποίησις οἰκονομιῶν καὶ ἐὰν τὰς πραγματοποιήσωμεν, τὴν Κυβέρνησιν ὠφελοῦμεν, καὶ δὲν κάνω καμμίαν πρᾶξιν στρεφομένην ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως.

§153Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ 5% εἰς τὸ ἐλαστικὸν τμῆμα τοῦ Προϋπολογισμοῦ, τῶν δαπανῶν, εἶναι μόνον 250 ἑκατομμύρια. Ἐγὼ τὸ εἶπον 500 ἑκατομμύρια μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ προσεγγίσω τὴν ἄποψίν σας, ἀγαπητὲ Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι αὐτὸ εἶναι πολὺ δύσκολον.

§154Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, πρῶτον, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Μαρκεζίνην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, δὲν θὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει νὰ ἀνασταλῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, μέχρις ὅτου φέρει τὸ πόρισμά της ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή. Θὰ ἐδεχόμην μὲ εὐχαρίστησιν, νὰ συγκροτηθῇ μὲ τὰ καλύτερα πρόσωπα ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ εὔχομαι νὰ μᾶς βοηθήσετε εἰς τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν κάνωμεν, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις θὰ προχωρήσῃ, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον, εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, κατ’ ἀρχήν, καὶ εἰς τὴν ψήφισιν τῶν ἄρθρων. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξῃ καθυστέρησις, ἀλλὰ δὲν θὰ συνδέσωμεν τὸ ἕνα θέμα μὲ τὸ ἄλλο. Θὰ προχωρήσουν τὰ δύο παραλλήλως. Ἐγὼ πιστεύω καὶ εἰς τοῦτο συμφωνῶ, μὲ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ὀλίγον θὰ συμβάλῃ, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις, δὲν θέλει νὰ ἀφήσῃ τίποτε ποὺ νὰ μὴ πράξῃ, διὰ νὰ δώσῃ ὅλα τὰ δείγματα τῆς καλῆς διαθέσεως διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ οἰκονομίας. Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν λέξιν «τέλμα», ποὺ ἐπανέλαβεν, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς μου. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω ἀπὸ τώρα, εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε., εἶναι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον κατεθέσαμεν καὶ τὸ ὁποῖον ἐπὶ τέλους, προτείνει μίαν λύσιν, πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ συζητήσῃ ἡ Βουλή. Τὸ ὅτι δὲν προωθήθη μέχρι στιγμῆς, ἡ συζήτησις, δὲν εἶναι δικόν μας λάθος. Ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νὰ εἰσαχθῇ τὸ ταχύτερον διὰ νὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, πρὸς συζήτησιν, διότι θὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν ἑνὸς θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον, φοβοῦμαι, ὅτι ὑπάρχουν θολαὶ ἀντιλήψεις εἰς τοὺς περισσοτέρους τῶν κυρίων συναδέλφων καὶ ἴσως καὶ εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε.

§155Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ κάμω ἄλλην διακοπήν, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διακόψω αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ ὅσα εἶπον, σχετικῶς μὲ τοὺς ὀργανισμούς.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἔχει.

§157Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐμμέσως.

§158Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ ἀμέσως.

§159Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, γνωρίζετε, ὅτι ἐζήτησα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ συζητηθῇ παραλλήλως. Παρεκάλεσα καὶ ἐζήτησα νὰ συζητηθῇ παραλλήλως, διότι ἔχω τὸ δικαίωμα ἐφ’ ὅσον εἶμαι Ἀρχηγὸς Κόμματος, εἰς τὴν Βουλήν, εἴτε στηρίζω τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε ὄχι, νὰ ζητήσω τὴν παράλληλον συζήτησιν καὶ τῶν ἄλλων νομοσχεδίων. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ διηυκόλυνε, ἂν ἤρχετο ταχέως, ἀφοῦ περάσῃ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, καὶ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. Παπαληγούραν, ὡς Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ καλέσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὰς τὰς ἡμέρας καὶ νὰ προχωρήσῃ, ὥστε χωρὶς νὰ καθυστερήσωμεν ὑπερβαλλόντως τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ φορολογικοῦ, νὰ ἔχωμεν τὴν δυνατότητα, πρὶν φθάσωμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ φορολογικοῦ, νὰ προχωρήσωμεν καὶ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄλλου νομοσχεδίου. Τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον, εἶναι ἀνάγκη, ὅπως σεῖς πρῶτος, μοῦ εἴπατε νὰ τεθῇ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ κατοχυρώνῃ καὶ τὴν θέσιν τῶν, ἀπὸ ἐτῶν ὑπηρετούντων, ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Σεῖς τὴν ἐπροτείνατε καὶ ἐγὼ τὴν ἀπεδέχθην εἰς μίαν συζήτησιν, τὴν ὁποίαν εἴχομεν πρὸ 2 μηνῶν. Ἑπομένως, πρέπει νὰ ἔλθῃ καὶ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ κατοχύρωσις περὶ τῆς ὁποίας σεῖς μοῦ ὡμιλήσατε πρὸ δύο μηνῶν. Καὶ παραλλήλως, νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ τέρμα τῆς συζητήσεως καὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ φορολογικοῦ, ὡς πρὸς τὸ ὁποῖον, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἔχω, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀρχήν, συμφωνήσει, κατ’ ἀνάγκην, λόγῳ τῶν περιστάσεων, μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰ διάφορα, θὰ ἀναπτύξω ὡρισμένας ἀπόψεις, ἐν καιρῷ.

§160Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ πραγματοποιηθοῦν δύο βασικοὶ σκοποί. Ἀφ’ ἑνὸς μέν, ἀντὶ νὰ ἀπολυθοῦν, ὅπως τινὲς πιστεύουν, ἢ τοὐλάχιστον, θέλουν τινὲς νὰ πιστεύουν, οἱ ἔκτακτοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἀντιθέτως θὰ κατοχυρωθοῦν. Ἀφ’ ἑτέρου δέ, πρὸ παντός, ἡ δυνατότης προσλήψεως διὰ τὸ μέλλον, ἄνευ διαγωνισμοῦ, θὰ καταργηθῇ ἅπαξ διὰ παντός. Καὶ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις προτείνει νὰ ἰσχύσῃ, ὄχι μόνον διὰ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, καὶ διὰ τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς Τραπέζας καὶ τοὺς ὀργανισμοὺς κοινῆς ὠφελείας. Καὶ προβλέπομεν καὶ μίαν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐφ’ ἑξῆς, αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξάνονται, ἄνευ νόμου, ἁπλῶς δι’ ἀποφάσεων τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων. Ἀλλά, ἂς ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα. Ἐξήγησα, νομίζω, ἐπαρκῶς, διατί ἡ ἀναζήτησις νέων ἐσόδων ἦτο ἀπολύτως ἐπείγουσα καὶ ἐπιβεβλημένη καὶ διατί δὲν ἦτο δυνατὸν δι’ οἰκονομιῶν νὰ ἀρθοῦν τὰ ἀπαιτούμενα ἔσοδα. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν, θὰ καταβάλῃ πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ οἰκονομίας. Εἶναι ὅμως, βέβαιον, ὅτι αἱ νέαι φορολογίαι, εἰς τὸ προβλεπόμενον ὕψος, εἶναι ἀπαραίτητοι, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ πρόγραμμά της. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει περισσότερον νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, ἀφοῦ μάλιστα, ἐπανειλημμένως ἐδήλωσα, ὅτι θὰ κλείσω καὶ τελευταῖος τὴν συζήτησιν. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, ἀναφερόμενος ἴσως καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἐπανέλαβεν ἐδῶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀπόψε, περὶ Κυβερνητικοῦ τέλματος, νὰ κάμω ἕναν σύντομον ἀπολογισμὸν τῶν ἐπιτευγμάτων εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις εἰσηγήθη τὰ νέα οἰκονομικὰ μέτρα. Πρέπει, πρῶτον, νὰ δηλώσω ὅτι, ὅταν τὸν παρελθόντα Δεκέμβριον ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλε τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον, ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις, ἐφαίνετο δυσχερὴς καὶ ἴσως κρίσιμος. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν εἶπεν, ὅτι, ἐνδεχομένως, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀναμείνωμεν ἐπὶ ἕνα ἢ δύο μῆνας. Λυποῦμαι, ἀλλὰ ἡ διαπίστωσις, εἰς τὴν ὁποίαν εἴχομεν φθάσει, ἐκείνην τὴν ἐποχήν, ἦτο ὅτι, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναμείνωμεν, ὄχι μῆνας, ἀλλὰ οὔτε ἑβδομάδας. Ὄχι, διότι ἡ ἀσθένεια ἦτο τόσον βαρεῖα, ἀλλὰ διότι αἱ ψυχολογικαὶ σωρευτικαὶ ἐπιδράσεις, ἐκείνην τὴν στιγμήν, ἦσαν τοιαῦται, ὥστε οἱαδήποτε καθυστέρησις εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἀπαιτουμένων μέτρων, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχεν ἀποβῆ μοιραία. Εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ διαπιστώσῃ, ὅτι, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε τὸ πρῶτον ἀπὸ τὰ προταθέντα κυβερνητικὰ μέτρα, ἡ ἀνάρρωσις τῆς οἰκονομίας πρέπει νὰ θεωρῆται βεβαία. Τὰ πρῶτα φαινόμενα εἶναι ἐξόχως χαρακτηριστικὰ καὶ δικαιολογοῦν πλήρη αἰσιοδοξίαν. Θὰ δώσω, εἰς πολλὴν συντομίαν, ὡρισμένους ἀριθμούς. Ἡ πορεία τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος, περὶ τῆς ὁποίας ἔγινε λόγος εἰς τὸ παρελθόν, δίδεται εἰς πολὺ ὀλίγους χαρακτηριστικοὺς ἀριθμοὺς εἰς ἕνα πίνακα, τὸν ὁποῖον θὰ καταθέσω. Προχθὲς ὁ κ. Ἀναγνωστόπουλος, συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, εἶχε ζητήσει αὐτὰ τὰ στοιχεῖα — ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ τὰ δώσω σήμερον: Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1963, ὅταν ἀνελάμβανε τὴν ἐξουσίαν ἡ Ἕνωσις Κέντρου, μετὰ τὰς πρώτας ἐκλογάς, τὸ ἐπίσημον συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα ἦτο 277,8 ἑκατ. δολλάρια. Αὐτὸ ἐμειοῦτο ἔκτοτε σταθερῶς καὶ οἱ ἀριθμοὶ ἐμφανίζουν: Τὸν Δεκέμβριον 1964 266,2 ἑκατ. δολλάρια, τὸν Ἰούνιον 1965 248,6, τὴν 15ην Ἰουλίου 245,9, τὴν 31.7.65 243,4, τὸν Ἰανουάριον 1966 242,8 καὶ τὴν 15.2.66, δηλαδὴ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, 265,1 — ἤτοι σήμερον ἠγγίσαμεν τὰ ἐπίπεδα τοῦ Δεκεμβρίου 1963.

§161Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Εἶναι καὶ τὸ δάνειον.

§162Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Βεβαίως, εἶναι καὶ τὸ δάνειον, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀρνηθῆτε, ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα. Τὸ ἐπίσημον συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα βελτιοῦται σταθερῶς. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν χρυσῆν λίραν, τὰ ληφθέντα μέτρα καὶ εἰδικῶς ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀγοραπωλησίας χρυσῶν λιρῶν εἶχον ἄκρως ἐπιτυχῆ, ἄκρως εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα. Ἠσκήθη κάποια κριτικὴ ἀπὸ τὸν κ. Κανελλόπουλον, εἰς τὴν ὁποίαν ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀπαντήσω, πάντως εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς δώσω μερικοὺς πολὺ χαρακτηριστικοὺς ἀριθμούς: Κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τῆς 1.11.1963 μέχρι τῆς 15.7.1965, δηλαδὴ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου, ἐπωλήθησαν 9.705.000 χρυσὲς λίρες, μὲ μέσον μηνιαῖον ὅρον 473.429. Εἰδικώτερον, κατὰ τὸ πρῶτον 6μηνον τοῦ 1965 ἐπωλήθησαν 2.227.000, μὲ μέσον μηνιαῖον ὅρον 342.000. Κατὰ τὴν περίοδον τῶν μεταϊουλιανῶν Κυβερνήσεων, ὅταν ὑποτίθεται, ὅτι ἔλειψεν ἡ ἐμπιστοσύνη καὶ παρὰ τὴν ὕπαρξιν κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας βαρείας πολιτικῆς ἀνωμαλίας, παρὰ τὰς διαδηλώσεις καὶ τὰ ὁδοφράγματα εἰς τοὺς δρόμους, ἐπωλήθησαν 1.893.000, μὲ μέσον ὅρον 378.000 μηνιαίως. Δηλαδὴ αἱ μεταϊουλιαναὶ Κυβερνήσεις, αἱ μὴ ἐμπνέουσαι ἐμπιστοσύνην, ἔχουν μέσον ὅρον πωλήσεως μηνιαίως —δὲν ἀναφέρομαι εἰς τοὺς χαρακτηριστικοὺς μῆνας ποὺ ἔδωσα εἰς τὴν προηγουμένην ὁμιλίαν μου καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀκόμη πλέον πειστικοὶ— ἔχουν μέσον ὅρον μηνιαίων πωλήσεων οὐσιωδῶς μικρότερον ἀπ’ ὅ,τι εἶχεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου τῆς ἡνωμένης παρατάξεως. Καταθέτω τὸν πίνακα, Παρέμβασις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἀγορὰν χρυσῆς λίρας (τεμάχια)

Ἐν συνεχείᾳ, ἀπὸ τότε ποὺ ἀπηγορεύθη ἡ ἀγοραπωλησία τῶν χρυσῶν λιρῶν, παρουσιάζεται, ὅπως εἶναι ἤδη γνωστόν, τὸ ἀντίθετον φαινόμενον — ἀντὶ ὑπερπωλήσεων, ἔχομεν ὑπεραγοράς. Καὶ κατὰ τὸ διάστημα ἀπὸ τῆς 23.12.1965, μέχρι τῆς 27.2.66 καὶ διὰ τὴν ἀκρίβειαν, μέχρι τῆς σήμερον μᾶλλον, ἔχομεν ἀγορὰν 1.840.000 χρυσῶν λιρῶν. Ἡ ροὴ ἀναστρέφεται. Καὶ ἡ ταχύτης, μὲ τὴν ὁποίαν ἐπανέρχονται αἱ λίραι, εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν ταχύτητα, μὲ τὴν ὁποίαν ἐξήρχοντο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου. Θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι αὐθορμήτως, ἐπανέρχονται καὶ ἀκόμη νὰ σημειωθῇ, ὅτι μὲ τὸν ρυθμὸν αὐτόν, θὰ ἔχῃ ἐντὸς 10 μηνῶν, ἐὰν αὐτὸς συνεχισθῇ, ἐπανορθωθῆ ἡ ζημία, τὴν ὁποίαν ἡ «μεγάλη ἐμπιστοσύνη» τῆς οἰκονομίας πρὸς τὸν κ. Γεώργιον Παπανδρέου, εἶχε προκαλέσει εἰς τὸν τόπον. Ἐὰν συνεχισθῇ αὐτὸς ὁ ρυθμός, θὰ ἔχῃ, εἰς τὸ ἀκέραιον ἐπανορθωθῆ ἐντὸς 10 μηνῶν, ἡ ζημία, τὴν ὁποίαν ὑπέστη ὁ τόπος κατὰ τὴν διάρκειαν 20 περίπου μηνῶν, διότι ἡ ταχύτης ἐπανόδου εἶναι περίπου διπλασία, ἀπὸ τὴν ταχύτητα τῆς φυγῆς. Ἀνέφερεν, ὁ κ. Ἀθαν. Κανελλόπουλος, καὶ ἐσημείωσε — ὁμολογῶ μὲ πολλὴν διακριτικότητα — τὸ γεγονός, ὅτι ἐνδεχομένως, πρόκειται περὶ λιρῶν, αἱ ὁποῖαι ἔρχονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ ἀπολαύσουν τῆς πράγματι ὑπαρκτῆς διαφορᾶς τιμῆς. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὑπάρχουν πλήρη στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ θέσω ἀμέσως ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει, ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ ξένων χρυσῶν λιρῶν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, κατὰ τὸ τελευταῖον δίμηνον, περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, εἶναι μικρότεραι ἀπὸ τὰς ἀντιστοίχους εἰσαγωγὰς χρυσῶν λιρῶν κατὰ τὴν περίοδον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου. Ἐκ τῆς στατιστικῆς προκύπτει ὅτι, τόσον κατὰ τὸν Ἰανουάριον, ὅσον καὶ κατὰ τὸν Φεβρουάριον, σᾶς ἀναγινώσκω τὸ σημείωμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, αἱ εἰσαγωγαὶ χρυσῶν λιρῶν, ἦσαν σαφῶς χαμηλότεραι τῶν ἀντιστοίχων μηνῶν τοῦ 1965 Καὶ τὸ δίμηνον Ἰανουαρίου–Φεβρουαρίου 1965 εἰσήχθησαν συνολικῶς 604.000 χρυσαῖ λίραι, ἐνῷ, κατὰ τὸ ἀντίστοιχον δίμηνον τοῦ 1966, αἱ εἰσαγωγαὶ ἀνέρχονται εἰς 510.000 χρυσὰς λίρας περίπου. Ἐν τούτοις, κατὰ τοὺς δύο πρώτους μῆνας τοῦ 1965 εἴχομεν ὑπερπωλήσεις, 607.000 χρυσῶν λιρῶν, ἐνῷ κατὰ τοὺς δύο πρώτους μῆνας τοῦ 1966 εἴχομεν ὑπεραγορὰς 1.800.000 χρυσῶν λιρῶν. Κατὰ συνέπειαν, καὶ ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτός, δὲν εὐσταθεῖ. (Καταθέτω σχετικὸν πίνακα τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος).

ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΡΥΣΩΝ

ΛΙΡΩΝ ΠΑΡ’ ΙΔΙΩΤΩΝ

(α) Αʹ 15θήμερον Φεβρουαρίου 1966 Ὑπεστηρίχθη, ὅτι αἱ ὑπεραγοραὶ χρυσῶν λιρῶν ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς νέας πολιτικῆς ἐπὶ τῆς χρυσῆς λίρας ὀφείλονται εἰς ηὐξημένας εἰσαγωγὰς χρυσῶν λιρῶν. Ἐν τούτοις, ἐκ τῆς στατιστικῆς προκύπτει, ὅτι τόσον κατὰ τὸν Ἰανουάριον, ὅσον καὶ κατὰ τὸν Φεβρουάριον, αἱ εἰσαγωγαὶ χρυσῶν λιρῶν ἦσαν σαφῶς χαμηλότεραι τῶν ἀντιστοίχων μηνῶν τοῦ 1965. Κατὰ τὸ δίμηνον Ἰανουαρίου–Φεβρουαρίου 1965 εἰσήχθησαν συνολικῶς 604.280 χρυσαῖ λίραι, ἐνῷ κατὰ τὸ ἀντίστοιχον δίμηνον τοῦ 1966 αἱ εἰσαγωγαὶ ἀνέρχονται εἰς 510.000 χρυσᾶς λίρας περίπου. Ἐν τούτοις, κατὰ τοὺς δύο πρώτους μῆνας τοῦ 1965 εἴχομεν ὑπερπωλήσεις χρυσῶν λιρῶν 607.900, ἐνῷ κατὰ τὸ πρῶτον δίμηνον τοῦ 1966 ἐπραγματοποιήσαμεν καθαρὰς ὑπεραγορὰς 1.575.000 χρυσᾶς λίρας. Ἄλλωστε, πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας σταθερῶς πίπτει καὶ παρὰ ταῦτα ἡ εἰσροὴ τῶν χρυσῶν λιρῶν εἰς τὰ χρηματοκιβώτια τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος συνεχίζεται μὲ διαρκῶς ἐπιταχυνόμενον ρυθμόν. Ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψεν, ἦτο τὸ θέμα τῶν δραχμῶν, τὰς ὁποίας ἀγοράζει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ αἱ ὁποῖαι ἐξάγονται λαθραίως, ἐνδεχομένως, εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἢ ἐνδεχομένως ἐξάγονται νομίμως, κατὰ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἑκάστοτε, ὁ κάθε ταξιδιώτης, δικαιοῦται νὰ ἐξαγάγῃ. Ὁ συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, κ. Γ. Ράλλης, ἔδωσε μερικὰ στοιχεῖα χρήσιμα. Ἐγὼ θὰ δώσω μὲ δύο φράσεις τὴν εἰκόνα ὅπως τὴν ἐμφανίζει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος. Αἱ εἰσαγωγαὶ δραχμῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπερέβησαν κατὰ τὸ 1965 τὸ ἰσότιμον τῶν 8.000.000 δολλαρίων. Ἐκ τούτων τὰ 6.371.000 δολλάρια κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965 κατὰ τὸ ἑξάμηνον τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου, ἐνῷ κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον οὔτε τὸ ⅓, δηλαδὴ 1.708.000, δηλαδὴ κατὰ τὸ ἑξάμηνον τῶν μεταϊουλιανῶν Κυβερνήσεων, ὅπως λέγονται. Ἐξ ἄλλου, ἐνῷ τὸ δίμηνον Ἰανουαρίου–Φεβρουαρίου 1965 εἰσήχθησαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 145.000.000 δρχ., τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι ἐξήχθη τὸ ἀντίστοιχον συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον ἰσοῦται μὲ 4.796.000 δολλάρια, κατὰ τὸ δίμηνον Ἰανουαρίου–Φεβρουαρίου 1966, κατὰ τὸ κρίσιμον δίμηνον, διὰ τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, εἰσήχθησαν περίπου 8.200.000 δρχ., δηλαδὴ μόνον 275.000 δολλάρια, ἔναντι 4.796.000 δολλαρίων. Καταθέτω σχετικὸν πίνακα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος:

ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΖΟΜΕΝΩΝ ΔΡΑΧΜΩΝ

ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 1962–1965–1966

(α) Μέχρι 26 Φεβρουαρίου Αἱ εἰσαγωγαὶ δραχμῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπερέβησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ 1965 τὸ ἰσότιμον δολλ. 8 ἑκατ. Ἐκ τούτων 6.371.000 περίπου κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον καὶ 1.708.000 κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον. Ἐξ ἄλλου, ἐνῷ κατὰ τὸ δίμηνον Ἰανουαρίου–Φεβρουαρίου 1965 εἰσήχθησαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ περίπου 145 ἑκατ. δρχ. ἢ τὸ ἰσότιμον δολλ. 4.796.000 περίπου, κατὰ τὸ δίμηνον Ἰανουαρίου–Φεβρουαρίου 1966 εἰσήχθησαν περίπου δρχ. 8.200.000, ἰσότιμον δολλ. 275.921. Ὅπως, κατὰ συνέπειαν προκύπτει, ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς τὰ οἰκονομικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐφήρμοσε ἐπέτυχον πλήρως. Πέραν αὐτοῦ, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι οἱ ἀντίκτυποι τῆς ὅλης οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ πρὸ παντὸς τὸ νέον πνεῦμα τὸ τῆς ἀποφασιστικότητος, τὸ ὁποῖον ἐξέφρασεν ἡ Κυβέρνησίς μας, εἶχε καὶ τὰς ψυχολογικάς του ἐπιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξεδηλώθησαν καὶ εἰς τὸ Χρηματιστήριον. Γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὸ Χρηματιστήριον ἐνεφανίσθη οὐσιώδης αὔξησις τῶν ἀξιῶν, ὅπως ἐπίσης ἐνεφανίσθη, ἀσχέτως τοῦ ποίαν γνώμην ἔχει κανεὶς περὶ αὐτοῦ— οὐσιώδης αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν ἀκινήτων καὶ τόνωσις τῶν κτηματικῶν συναλλαγῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει αὐτὸν τὸν καιρὸν τὸ πρόβλημα τῆς κεφαλαιαγορᾶς, διότι δημιουργοῦνται διὰ πρώτην φορὰν ὕστερα ἀπὸ πολλὰ χρόνια εἰς τὴν χώραν μας αἱ προϋποθέσεις νὰ κινηθῶμεν ἐπιτυχῶς εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Πληροφορῶ δὲ τὴν Βουλήν, ὅτι ἀναμένεται ἡ ἔκδοσις μὲ ἀπολύτως ἐξασφαλισμένην ἐκ προοιμίων ἐπιτυχίαν ὁμολογιακοῦ δανείου τῆς ΔΕΗ διὰ 900.000.000 καὶ τοῦ ΟΤΕ, διὰ πρώτην φοράν, διὰ 300.000.000. Ἐπίσης, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου ἐμφανίζεται διὰ πρώτην φορὰν μία ἀνάστροφος τάσις μετὰ τὴν δυσάρεστον εἰκόνα τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1965 εἰς τὰς καταθέσεις ἐπὶ προθεσμίᾳ καὶ τὰς καταθέσεις τοῦ Ταμιευτηρίου. Διότι, ἐνῷ ὁ ἀριθμὸς ἦτο ἀρνητικὸς διὰ τὸν Δεκέμβριον, τὸν Ἰανουάριον ἐπανέρχεται ἡ αὔξησις εἰς παλαιοὺς ὑψηλοὺς ἀριθμοὺς καὶ πραγματοποιεῖται αὔξησις καταθέσεων ἐπὶ προθεσμίᾳ 670 ἑκατ. δρχ. Πρέπει ἀκόμη νὰ σημειώσω, ἕνα ἄλλο εὐχάριστον φαινόμενον αὐτῆς τῆς περιόδου, τὴν αὔξησιν τῶν δημοσίων ἐσόδων. Ὅπως ἤδη εἶναι γνωστόν, κατὰ τὸν Ἰανουάριον ἐνεφανίσθη σημαντικὴ αὔξησις τῶν δημοσίων ἐσόδων τῆς τάξεως τῶν 17,6% καὶ τὸν Φεβρουάριον ἐνεφανίσθη αὔξησις τῆς τάξεως κατὰ προσωρινὰ στοιχεῖα, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα προσεγγίζουν πάρα πολὺ εἰς τὴν πραγματικότητα, τοῦ 13,4%. Δηλαδή, παρουσιάζεται μία μέση μηνιαία αὔξησις διὰ τὸ 1ον δίμηνον 15,1% ἐν σχέσει μὲ τὸ 1965, ἐνῷ τὸ 1965 ὁ μὲν Ἰανουάριος εἶχεν ἐμφανίσει μείωσιν κατὰ 0,5%, ὁ δὲ Φεβρουάριος αὔξησιν κατὰ 21%, δηλαδὴ εἴχομεν μίαν αὔξησιν 11,2% κατὰ τὸ πρῶτον δίμηνον τοῦ 1965. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐδῶ μέσα περιλαμβάνονται βεβαίως καὶ ὡρισμένα ἔσοδα ἀπὸ τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν, ὁ ὁποῖος ἐπεβλήθη ἤδη ηὐξημένος κατὰ 1%, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀφαιρέσωμεν αὐτά, ἡ αὔξησις τοῦ πρώτου διμήνου ἀσφαλῶς ὑπερβαίνει τὸ 13% ἐνῷ εἰς τὴν πρόβλεψιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἡ αὔξησις τῶν δημοσίων ἐσόδων προβλέπεται 12,5%. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία εὐχάριστος διαπίστωσις διὰ τὴν πορείαν τῶν δημοσίων ἐσόδων. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἔχω τὴν πρόθεσιν, λόγῳ καὶ τῶν διακοπῶν, αἱ ὁποῖαι παρενεβλήθησαν, σᾶς ἀπησχόλησα περισσότερον εἰς τὸ βῆμα. Νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συμπεράνω καὶ νὰ ἀνακεφαλαιώσω λέγων, ὅτι ἡ θυσία, τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἡ θυσία τῶν νέων φορολογιῶν ἀπεδείχθη ἤδη ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀποβῇ ἐπὶ ματαίῳ. Τὸ τίμημα τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος ἡ συμβολὴ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας εἶναι τόσον μεγάλα, ὥστε ἡ Κυβέρνησις πιτεύει, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἀποδεχθῇ αὐτὴν τὴν θυσίαν, ἡ ὁποία σήμερον ζητεῖται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι σαφής. Δύο ὑπαινιγμοὺς ἠκούσαμεν ἀπόψε, ἀκριβῶς ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, τὰ ὁποῖα στηρίζουν τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ κ. Μαρκεζίνης μὲ τὴν παραδοξολογίαν, ὅπως τὴν ὠνόμασα, περὶ τοῦ ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα ζητοῦμεν εἶναι πολλὰ διὰ τὸ παρὸν καὶ ὀλίγα διὰ τὸ μέλλον, ἐνόμισεν ἴσως, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἶναι μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἁπλῶς θέλει νὰ συντηρήσῃ μίαν κατάστασιν. Καὶ ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ὡμίλησε περὶ τέλματος. Ἡ Κυβέρνησίς μας, κύριοι συνάδελφοι, οὔτε ἁπλῶς τὸν ρόλον τοῦ συντηρητοῦ τῶν κακῶς ἐχόντων φιλοδοξεῖ, οὔτε καὶ ἔχει οὐδεμίαν διάθεσιν νὰ μείνῃ καθηλωμένη εἰς οὐδένα τέλμα. Βεβαίως ἔχει μικρὰν πλειοψηφίαν, ἀλλὰ εἶναι παρὰ ταῦτα ἀποφασισμένη νὰ εἰσηγηθῇ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν νομίζει ἐπιβεβλημένη διὰ νὰ προστατεύσῃ τὴν σταθερότητα τῆς οἰκονομίας καὶ διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ θέλει νὰ ἐλπίζῃ, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ ἀποδεχθῇ εἰς τὴν πλειοψηφίαν της καὶ εἰδικώτερον τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα στηρίζουν τὴν Κυβέρνησιν, θὰ θελήσουν νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν προϋπόθεσιν αὐτήν, ἄνευ τῆς ὁποίας εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ εὑρεθῇ εἰς παντελῆ ἀδυναμίαν νὰ συνεχίσῃ τὸ θετικὸν ἔργον, τὸ ὁποῖον ἤρχισε καὶ ἐπιτυχῶς συνεχίζει εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. (Χειροκροτήματα).

§163Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Παραιτηθῆτε τότε ἀμέσως.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Χίου, κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§165Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀποψινὴ συζήτησις ἦτο ὠφέλιμος ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου νομοσχεδίου. Ἠκούσθησαν ἀλήθειαι μεγάλαι ἀπὸ τὸν κ. ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν, τὰς ὁποίας ἀποδέχεται, νομίζω ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ ὑπεχρεώθη ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ διαψεύσῃ ἑαυτὸν καὶ νὰ καταβιβάσῃ τὸν τόνον, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβερνητικὴ προπαγάνδα ἐπὶ μῆνας εἶχε καὶ ἐτόνιζεν, ὅτι αἰτία τοῦ Ἰουλιανοῦ πραξικοπήματος μεταξὺ τῶν ἄλλων ἦτο καὶ ἡ ἐκσπάσασα εἰς τὴν χώραν τὸ 1965 φοβερὰ οἰκονομικὴ κρίσις. Ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὸν ὅρον «οἰκονομικὴ κρίσις» τὸν ὑπεβίβασεν εἰς τὸν ὅρον «οἰκονομικὴ δυσχέρεια». Ἐκφεύγομεν ἀπὸ τὴν «οἰκονομικὴν κρίσιν», τὴν ὁποίαν ἐπὶ μῆνας ἐπροπαγάνδιζεν ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ὑποστηρίζοντες αὐτήν, καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν «οἰκονομικὴν δυσχέρειαν», ἡ ὁποία τάχα παρουσιάσθη εἰς τὰ 1965 καθ’ ὃν χρόνον ἐκυβέρνα τὴν χώραν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου. Καὶ μὲ αὐτὰ τὰ κριτήρια, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς ἀπόψεις μας. Κύριοι βουλευταί, κάθε συνετὸς οἰκογενειάρχης, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν διαχείρισιν τῶν οἰκονομικῶν τῆς ἐπιχειρήσεως ἢ τοῦ οἴκου του, πρὶν καταλήξῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ λάβῃ μέτρα ριζικά, προσπαθεῖ νὰ λάβῃ καὶ τὰ συντηρητικὰ ἐκεῖνα μέτρα, τὰ ὁποῖα καὶ τὴν οἰκονομικήν του κατάστασιν θὰ βελτιώσουν καὶ τὴν εὐρωστίαν του τὴν οἰκονομικὴν νὰ διατηρήσῃ. Τὴν ἰδίαν ὑποχρέωσιν ἔχει καὶ κάθε συνετὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διαχειρίζεται τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους. Καὶ πρὶν καταλήξῃ εἰς τὸ ἀπονενοημένον μέτρον τῆς ἐπιβολῆς φόρων, ποὺ εἶναι τὸ πλέον δυσμενὲς μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ μία Κυβέρνησις διὰ τὸν λαόν, θὰ πρέπει νὰ ἐξαντλήσῃ ὅλα τὰ μέτρα τὰ συντηρητικά, τὰ ὁποῖα θὰ βοηθήσουν καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται καὶ ἐπιμένει νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν λαὸν μὲ ἕνα ποσὸν θεωρητικῶς τοῦ ὕψους τῶν 1.650 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐνῷ οὐσιαστικῶς εἶναι ἔτι μεγαλύτερον, χωρὶς νὰ μᾶς λέγῃ, ὅτι θὰ ἐξαντλήσῃ ἐν πρώτοις, ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα τῆς ἐπεβάλλετο ἐκ τῶν δεδομένων νὰ ἐξαντλήσῃ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Διαμαντόπουλος). Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι περιθώρια οἰκονομιῶν δὲν ὑπάρχουν καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνισχυθῇ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς διὰ κρατικῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα προβλέπονται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἐνισχύσουν τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων. Ἀλλὰ χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὸ τέλος τοῦ λόγου του περιέπεσεν εἰς μίαν ἀντίφασιν. Ἀφοῦ διὰ τοὺς μῆνας Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον τοῦ 1966 λόγῳ τῶν μέτρων ποὺ ἰσχυρίζεται, ὅτι ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, παρουσιάζεται ἕνα ὑπερέσοδον 15% σταθερῶς, τὸ ὁποῖον μὲ τὴν ἰδίαν πολιτικὴν καὶ γραμμὴν νὰ ἐξακολουθήσῃ, θὰ ἔχωμεν διὰ τὸ 1966 ὑπερέσοδα τοῦ ὕψους τῶν τριῶν δισεκατομμυρίων. Ἀφοῦ λοιπὸν θὰ ἔχωμεν τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν ὑπερεσόδων, διατὶ βιάζεται ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὰ πρόσθετα μέτρα καὶ νὰ ἐπιβάλῃ αὐτὴν τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν 1.650 ἑκατομμυρίων δρχ. εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀφοῦ ἰσχυρίζεται καὶ λέγει, ὅτι διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἐπέτυχε τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, βάσει τῶν ἰσχυουσῶν συντελεστῶν φορολογίας; Θὰ ἔχῃ τὸ ὑπερέσοδον τοῦ 15%, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπόψε διὰ τοὺς δύο μῆνας, θὰ ἔχῃ τὸ ἐπὶ πλέον τῶν 1.650 ἑκατομμυρίων τῆς φορολογίας, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὲν μᾶς δικαιολογεῖ ποῦ θὰ διαθέσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔσοδα; Εὑρισκόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, πρὸ μιᾶς ἀντιφάσεως. Ἢ ἡ οἰκονομία τῆς χώρας εἶναι εὐπαθὴς καὶ δὲν δύναται νὰ προσφέρῃ ἢ εἶναι ἰσχυρὰ καὶ εὔρωστος καὶ τροφοδοτεῖ τὸν προϋπολογισμόν, ὄχι μόνον δι’ ἐκείνων ποὺ προβλέπονται, ἀλλὰ καὶ μὲ ὑπερέσοδον ὕψους 15% καὶ τῆς ζητεῖται νὰ προσφέρῃ ἀκόμη τὸ ποσὸν τῶν 1.650 ἑκατομμυρίων ποὺ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὑμεῖς ἐπιβάλλετε εἰς τὸν λαόν. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κυρίων ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, τὰ ὁποῖα στηρίζουν τὴν Κυβέρνησιν, πρὶν ἢ ψηφισθοῦν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα διὰ τοῦ νομοσχεδίου προβλέπονται θὰ πρέπει νὰ ἐπανεξετάσουν τὴν ὅλην θέσιν των, ἐὰν χρειάζεται νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸν λαὸν ἡ βαρυτάτη καὶ ἀδικαιολόγητος ἐπιβάρυνσις. Ὁ κ. Κανελλόπουλος ὁμιλῶν, εἶπεν, ὅτι ἡ ΕΡΕ, καίτοι στηρίζει τὴν Κυβέρνησιν δὲν εἶναι ὑπεύθυνος οὔτε διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, οὔτε διὰ τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὅμως θεωρεῖ ὑπεύθυνα τὰ δύο κόμματα, τὰ ὁποῖα στηρίζουν τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ τὰς μὲν τυχὸν ἐπιτυχίας της θὰ ἐκμεταλλευθῇ ἡ Κυβέρνησις δι’ ἰδίους σκοπούς. Ἐνῷ διὰ τὰς ἀποτυχίας της ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν εὐθύνην θὰ ἐπιρρίψῃ εἰς τὰ δύο κόμματα, τὰ ὁποῖα τὴν στηρίζουν. Δι’ αὐτὸ εἶπον, ὅτι πρὶν ἢ καταλήξῃ ἡ ΕΡΕ, ἰδιαιτέρως νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ἔστω καὶ κατ’ ἀρχήν, πρέπει νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διευκρινίσεις. Νὰ καλέσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν καλοῦμεν καὶ ἡμεῖς νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἐξήντλησε τὰ ὅρια τῶν οἰκονομιῶν, διότι ἀόριστος ἦτο ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τούτου, ἡ ὁποία κατέληξεν εἰς τὴν σύστασιν μιᾶς ἐπιτροπῆς διὰ νὰ προτείνῃ τὰς οἰκονομίας. Διότι, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔκαμεν οἰκονομίας, διότι εἶναι σπάταλος. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν 15ην Ἰουλίου ἕνα πνεῦμα ἀσυδοσίας ἐπεκράτησεν. Ὁ ἔλεγχος ἐξέφυγεν ἀπὸ αὐτοὺς τούτους τοὺς οἰκονομικοὺς Ὑπουργοὺς καὶ αἱ σπατάλαι συνεχίζονται ἔκτοτε νὰ γίνωνται κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον. Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ δῆθεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἔργον της καὶ νὰ στηριχθῇ ἐκινητοποίησε τὸν στρατόν, τὸν στόλον, τὴν χωροφυλακήν, τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ γενικῶς ὁλόκληρον τὸν κρατικὸν μηχανισμόν, προκειμένου νὰ κάμῃ τὴν ἐμφάνισίν της. Ἐκινητοποίησεν εἰς ἔκτασιν τὰς δυνάμεις τῆς Χωροφυλακῆς καὶ κρατικὰς μουσικὰς ἀκόμη διὰ τὴν ἐμφάνισίν της. Πάντα ταῦτα εἶναι σοβαραὶ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸ κονδύλιον ποὺ ἐξεχώρισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπόψε, τῶν 6 δισεκατομμυρίων. Εἶναι δαπάναι, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται εἰς τὸ σύνολον τοῦ προϋπολογισμοῦ, αἱ ὁποῖαι γίνονται διὰ τὴν διατήρησιν τῆς ἀνωμαλίας καὶ τὴν παραμονὴν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀρχήν. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέλωμεν μὲ αἴσθημα εὐθύνης νὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον χωρὶς νὰ ἐπισημάνωμεν αὐτὸ τὸ ἀσύδοτον, τὸ ἀπαράδεκτον καὶ σπάταλον πνεῦμα ποὺ ἐπεκράτησεν εἰς τὰς μεταϊουλιανὰς Κυβερνήσεις. Ἐφ’ ὅσον τὸ σπάταλον αὐτὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως κυριαρχεῖ καὶ ἐκδηλώνεται εἰς τὴν πολιτικήν της — δὲν θέλει νὰ τὸ καταστείλῃ ἡ ΕΡΕ — ὄχι μόνον τὰ ὑπερέσοδα καὶ τὰ ἔσοδα ποὺ ἡ φορολογία, τὴν ὁποίαν ἔρχεται νὰ ἐπιβάλῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ ἄλλα ἔσοδα καὶ ἐπιβαρύνσεις τοῦ λαοῦ καὶ ἂν ἐπιβληθοῦν δὲν θὰ μπορέσουν νὰ φέρουν τὴν τάξιν εἰς τὰ δημόσια οἰκονομικά μας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῶν δαπανῶν, εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν οἰκονομιῶν, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπραξε καθόλου τὸ καθῆκον της. Τοὐναντίον μάλιστα ἀσκεῖ ἀντίθετον πολιτικὴν διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ διατηρηθῇ περισσότερον εἰς τὴν ἐξουσίαν. Θὰ ἔπρεπεν ὅμως ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ πρὸ πάντων τὰ κόμματα ποὺ τὴν στηρίζουν, τὰ ὁποῖα ἐπὶ μακρὸν ἐκυβέρνησαν τὸν τόπον καὶ φιλοδοξοῦν νὰ τὸν κυβερνήσουν ἐκ νέου μὲ μεγαλυτέραν εὐθύνην ν’ ἀντιμετωπίσουν τὴν κατάστασιν καὶ νὰ παύσουν νὰ στηρίζουν αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν. Τὰ κόμματα ὅμως αὐτά, ἀντὶ νὰ καταψηφίσουν τὴν Κυβέρνησιν, ἔρχονται καὶ εὐλογοῦν τὰ μέτρα της ἰσχυριζόμενα, ὅτι δὲν εἶναι ὑπεύθυνα διὰ τὰς κακὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ λαὸς ὅμως, κύριοι βουλευταί, ἐπείσθη ἀπολύτως, ὅτι τὰ κόμματα τῆς ΕΡΕ καὶ τῶν Προοδευτικῶν εἶναι τὰ κύρια ὑπεύθυνα διὰ τὴν διατήρησιν τῆς σημερινῆς ἀνωμαλίας καὶ τῆς κακοδαιμονίας τοῦ τόπου. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξηντλήθη τὸ στάδιον τῶν οἰκονομιῶν καὶ δὲν ἐξηντλήθη, ὡς ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν τελευταίαν σπάταλον ἐμφάνισιν τῶν Ὑπουργῶν εἰς τὰ Ἰωάννινα — ἀναφέρω τοῦτο ὡς μίαν ἔνδειξιν τοῦ ἐπικρατοῦντος εἰς τὴν Κυβέρνησιν πνεύματος τῆς σπατάλης καὶ τῆς ἀφειδοῦς διαθέσεως τῶν οἰκονομιῶν τοῦ λαοῦ — δὲν ἐπιτρέπεται νὰ προχωρήσωμεν εἰς νέαν φορολόγησιν τοῦ ἤδη βαρέως φορολογουμένου λαοῦ. Πάντα ταῦτα θὰ πρέπει νὰ τὰ προσέξῃ πρὸ πάντων ἡ ΕΡΕ, διότι πρέπει νὰ εἶναι βεβαία, ὅτι οὐδεὶς πιστεύει τὰ παρ’ αὐτῆς ἰσχυριζόμενα, ὅτι εἶναι ἀμέτοχος τῶν κυβερνητικῶν εὐθυνῶν καὶ συνεπῶς δὲν πρόκειται νὰ ἐκφύγῃ ἀπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν μᾶς ἔπεισε λοιπὸν μὲ τὴν ἀποψινήν του ἀγόρευσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ οἱ λοιποὶ ὁμιλήσαντες ἀρχηγοὶ τῶν δύο κομμάτων, ὅτι ἐξηντλήθησαν τὰ μέσα οἰκονομιῶν καὶ ὅτι κατόπιν τούτου τὸ κράτος θὰ πρέπει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως προτεινόμενον μέτρον, εἰς τὸ ἔσχατον δηλαδὴ τῶν μέτρων, τὴν νέαν φορολόγησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅταν, κύριοι Ὑπουργοί, ἀπὸ κοινοῦ ἠγωνιζόμεθα ἐναντίον τῆς ΕΡΕ, εἴχομεν ἐπισημάνει τοὺς στόχους τῆς κακοδαιμονίας τοῦ κράτους καὶ εἴχομεν προσδιορίσει ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ ἠδύναντο καὶ ἔπρεπε, δὲν κατέβαλον τοὺς φόρους, τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ καταβάλουν. Πάντως γνωρίζομεν, ὅτι τὰ μεγάλα εἰσοδήματα διαφεύγουν παντελῶς τῆς φορολογίας. Ὑπολογίζεται, ὅτι ἡ διαφυγὴ τῶν κρατικῶν ἐσόδων συνεπεία τῆς φοροδιαφυγῆς τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων ἀνέρχεται εἰς τὸ ὕψος τῶν 3–4 δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ ἔχῃ κάποιον λαϊκὸν ἔρεισμα καὶ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν διατήρησιν τῆς ἀνωμαλίας, ἰδοὺ ἕνα στάδιον λαμπρὸν ὅπου θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιδοθῇ. Τὸ στάδιον αὐτὸ εἶναι ἡ πάταξις τῆς φοροδιαφυγῆς τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων. Ἐὰν ἔπραττε τοῦτο ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων θὰ ἠδύνατο ἐπαρκῶς νὰ χρηματοδοτήσῃ, ἀλλὰ καὶ τὰς μεσαίας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ ἐλαφρύνῃ οἰκονομικῶς περιορίζουσα τὰ οἰκονομικὰ τούτων βάρη. Αὐτὸ ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸ ἔκαμε. Καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀπόψε ὡμολόγησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δηλαδὴ τὰ ἔσοδα τοῦ κράτους κατὰ τὸ πρῶτον δίμηνον τοῦ 1966 εἰσέρχονται εἰς τὰ κρατικὰ ταμεῖα ηὐξημένα κατὰ 15%, ἀποδεικνύει, ὅτι ὑπάρχει πάντοτε στάδιον μεγαλυτέρας φορολογίας τῶν ὑψηλῶν εἰσοδημάτων βάσει τῶν κειμένων διατάξεων. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἂν δὲν ἤθελε νὰ τὸ κάμῃ νὰ τῆς ὑποδείξουν τὸ καθῆκον της τοῦτο τὰ κόμματα ποὺ τὴν στηρίζουν διὰ νὰ ἀποφευχθῇ τελικῶς ἡ νέα ἐπιβάρυνσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐννοεῖ τὸ καθῆκον της, ἀλλὰ καὶ ἡ ΕΡΕ δὲν τὴν ἀναγκάζει νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ὀρθὴν ταύτην ὁδὸν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπευθυνώμεθα καὶ πάλιν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νὰ τοῦ ζητοῦμεν νέας θυσίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὰς ἀπόψεις, ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ ἀνησυχία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τὰ προτεινόμενα νέα βάρη, μᾶς ἔφερεν ἓν ἀνεπιτυχὲς παράδειγμα. Τὸν ἐπεσκέφθησαν, εἶπε, κατὰ τὴν μετάβασίν του εἰς Ἰωάννινα τρεῖς ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγικῶν τάξεων διὰ νὰ παραπονεθοῦν διὰ τοὺς νέους φόρους καὶ ἀπὸ τὴν ἐπακολουθήσασαν συζήτησιν διεπιστώθη, ὅτι δύο ἐξ αὐτῶν οὐδένα φόρον κατέβαλον, ὁ δὲ τρίτος κατέβαλε φόρον εἰσοδήματος 2.000 δρχ. καὶ ὅτι μὲ τὰ νέα μέτρα θὰ ἐπιβαρυνθῇ διὰ τὰ 2 ἔτη μὲ 200 δρχ. προσθέτως. Ἐξ αὐτοῦ, ὁ κ. Ὑπουργὸς συνεπέρανεν, ὅτι ἀδικαιολογήτως παραπονοῦνται οἱ φορολογούμενοι καὶ ὅτι οἱ προτεινόμενοι νέοι φόροι εἶναι ἀνεπαίσθητοι. Κύριοι βουλευταί, θὰ καταθέσω καὶ ἐγὼ δύο τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χθὲς ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος. Τὸ ἓν ἐξ αὐτῶν τὸ ὑπογράφει ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χίου καὶ τὸ ἕτερον τὸ ὑπογράφει ὁ Πρόεδρος τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Χίου. Ἰδοὺ τὶ ἀναγράφουν οἱ Πρόεδροι αὐτοὶ εἰς τὰ τηλεγραφήματά των. Ἐξοχωτάτους Πρόεδρον Κυβερνήσεως, Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, Ὑπουργὸν Ἐμπορίου, Ὑπουργὸν Ἐμπορ. Ναυτιλίας, βουλευτὰς Χίου, Νικόλαον Ζορμπᾶν Πατησίων 4, Λεωνίδαν Μπουρνιᾶν Ἁγ. Κωνσταντίνου 12 Ἀθήνας. Συζητούμενον φορολογικὸν νομοσχέδιον κρατεῖ ἐν συγκινήσει ἐπαγγελματοβιοτεχνικὸν κόσμον περιοχῆς μας μὴ δυνάμενον οἰκονομικῶς ἀνθέξῃ νέας ἐπιβαρύνσεις προβλεπομένας ὑπὸ νομοσχεδίου. Νέοι φόροι πλήττουν καιρίως ἀσθενεῖς οἰκονομικῶς τάξεις μας θέλουν δὲ δημιουργήσει οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον δι’ αὐτάς. Διευρμηνεύοντες αἰσθήματα ἀγωνίας μελῶν μας ὑποβάλλομεν παράκλησιν τροποποιήσεώς του πρὸς ἀποφυγὴν οἰκονομικῆς καταρρεύσεως σημαντικοῦ ἀριθμοῦ μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων. Χαβιάρας, Πρόεδρος Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χίου. Ἐξοχωτάτους Πρόεδρον Κυβερνήσεως, Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, Ὑπουργὸν Ἐμπορίου, Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, βουλευτὴν Χίου, βουλευτὰς Χίου Νικ. Ζορμπᾶν Πατησίων 4, Λεωνίδαν Μπουρνιᾶν Ἁγ. Κωνσταντίνου 12 Ἀθήνας. Συζητούμενον φορολογικὸν νομοσχέδιον ἀποβλέπον ἐπιβολὴν νέων φόρων ἀποδοκιμάζεται ὑπὸ συνόλου ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν περιοχῆς μας. Τυχὸν ὑπερψήφισίς του θέλει ἀποτελέσει πλῆγμα κατὰ μοχθούντων μελῶν μας ἀδυνατούντων βαστάσωσι νέας ἐπιβαρύνσεις. Διαμαρτυρόμενοι ἐντόνως ὑποβάλλομεν παράκλησιν τροποποιήσεώς του ὑπὲρ ἀσθενῶν οἰκονομικῶς τάξεων ἐπαγγελματιῶν βιοτεχνῶν. Μανάρας, Πρόεδρος Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν Χίου. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸ σύστημα τοῦ κ. Μητσοτάκη, ἀπεμονώσαμεν τοὺς δύο τούτους Προέδρους, ὡς ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὰ Ἰωάννινα, ἴσως κατελήγαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι κακῶς διαμαρτύρονται, διότι δυνατὸν καὶ οἱ δύο αὐτοὶ Πρόεδροι νὰ μὴ καταβάλουν φόρον εἰσοδήματος. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν θὰ ἦτο σύμφωνον μὲ τὴν ἀλήθειαν, διότι ἀπὸ βαθεῖαν ἐξέτασιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου βλέπομεν, ὅτι τὰ 1.650 ἑκατομμύρια δραχμῶν πρόκειται νὰ ἀντληθοῦν ἐκ τῶν μεσαίων τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ πληγοῦν συνεπῶς ἐκ τῆς νέας φορολογίας αἱ ἀσθενέστεραι οἰκονομικῶς τάξεις. Ἦτο συνεπῶς ἀνεπιτυχὲς τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι τὰ νέα φορολογικὰ βάρη θὰ πλήξουν κυρίως τὰς μεσαίας τάξεις, αἱ ὁποῖαι κατόπιν τούτου δεδικαιολογημένως διαμαρτύρονται. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅλοι θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν μὲ αἴσθημα εὐθύνης τὴν διαμαρτυρίαν τῶν μεσαίων τάξεων καὶ πρὸ πάντων νὰ προσέξουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι στηρίζουν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τῆς παρέχουν τὴν δυνατότητα νὰ προβαίνῃ εἰς τὰς ἀντιλαϊκὰς αὑτὰς ἐνεργείας. Ἡμεῖς ἐδώσαμεν προσοχὴν εἰς τὰς διαμαρτυρίας τοῦ λαοῦ καὶ δι’ αὐτὸ μὲ τὸ αἴσθημα εὐθύνης ποὺ μᾶς συνέχει ἱστάμεθα ἐν ἀντιδικίᾳ εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ δὲ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι τοῦτο δὲν τὸ κάμνομεν ἐκ λόγων κακῆς διαθέσεως, διότι ἔχομεν δώσει ἀρκετὰ δείγματα τῆς συμπορεύσεώς μας μὲ τὴν Κυβέρνησιν εἰς μέτρα ἀποσκοποῦντα εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ λαοῦ καὶ τελευταίως ἐψηφίσαμεν πολλὰ νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν λαϊκῶν μαζῶν. Τὸ σχέδιον νόμου π.χ. περὶ τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου τὸ ἐψηφίσαμεν. Τὸ αὐτὸ θὰ πράξωμεν καὶ δι’ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποβλέπουν εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι γνώμων εἰς τὸ ἔργον μας δὲν εἶναι τὸ ἀντιπολιτευτικὸν πάθος, ἀλλὰ εἶναι τὸ καθῆκον ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ αὐτὸ σημαίνει, ὅτι πάντοτε θὰ μαχώμεθα ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τηροῦμεν ἀρνητικὴν στάσιν καὶ ζητοῦμεν τὴν καταψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διότι πιστεύομεν, ὅτι βλάπτει τὰ συμφέροντα τῆς οἰκονομίας μας καὶ τὰ συμφέροντα τῶν μεγάλων μαζῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ φθάσῃ μέχρι τῆς τελικῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἀλλὰ θὰ τὸ ἀποσύρῃ. Καὶ νομίζομεν, ὅτι πολλοὶ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως δὲν θὰ τὸ ψηφίσουν, διότι δὲν θὰ θελήσουν ποτὲ νὰ γίνουν συνεργοὶ εἰς βάρος τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965 ἦσαν ηὐξημένα. Δὲν μᾶς ἔδωσεν ὅμως τὰ στοιχεῖα τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν δαπανῶν, τακτικῶν καὶ ἐπενδύσεων διὰ νὰ κρίνωμεν ἐπὶ τῆς πορείας τοῦ ἐκτελεσθέντος προϋπολογισμοῦ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὸ μέτρον τῆς ἐπιβολῆς νέων φορολογιῶν λαμβάνεται, διότι αἱ ἀνάγκαι τῆς Κύπρου ηὔξησαν τὰς δαπάνας τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐπίσης εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὅτι ἐκτὸς τῶν ἀναγκῶν τῆς Κύπρου καὶ τὸ ΝΑΤΟ δὲν ἐξετέλεσε τὰς ὑποσχέσεις του καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ Κυβέρνησις ἀναγκάζεται, διὰ νὰ ἰσοσκελίσῃ τὸν προϋπολογισμόν, νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν ἐπιβολὴν νέων φορολογιῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ δὲν ἔχει δίκαιον ὅταν λέγῃ αὐτά, διότι εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965 εἶχαν προβλεφθῆ αἱ ἀνάγκαι διὰ τὴν Κύπρον. Ἐπίσης ἐὰν τὸ ΝΑΤΟ δὲν ἐξετέλεσε τὰς ὑποχρεώσεις του, δὲν πταίει ἡ Ε.Κ., οὔτε ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Πταίουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὴν πολιτικὴν ἀνωμαλίαν, πταίει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ποὺ δέχεται νὰ στηρίζεται καὶ νὰ λαμβάνῃ ἐντολὰς ἀπὸ κόμματα, τὰ ὁποῖα ὁ λαός, κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς τὰ κατεδίκασε καὶ τὰ ἔταξεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐὰν τὸ ΝΑΤΟ δὲν ἐξετέλεσε τὴν ὑπόσχεσίν του, δὲν τὴν ἐξετέλεσε, διότι ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἀρχὴν Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν στηρίζεται εἰς τὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, Κυβέρνησις ἀνωμαλίας. Πιστεύω, ὅτι ἐὰν δὲν ἐδημιουργεῖτο ἡ πολιτικὴ ἀνωμαλία καὶ ἦτο εἰς τὴν ἀρχὴν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ἡ Κυβέρνησις πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ΝΑΤΟ θὰ ἐξετέλει τὰς ὑποχρεώσεις του πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι βουλευταί, ἔγινε μεγάλη συζήτησις περὶ τῶν χρυσῶν λιρῶν. Δὲν θὰ δικαιολογήσω τὰς πωλήσεις ποὺ ἔγιναν κατὰ τὸ παρελθόν, οὔτε τὰς σημερινὰς πωλήσεις ποὺ ἔγιναν μὲ τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα ποὺ ἐπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ ἡ χρυσοφιλία ἔχει μίαν βαθεῖαν αἰτίαν, ἡ ὁποία δὲν ἐξητάσθη. Κύριοι βουλευταί, ἄλλαι δυνάμεις πέραν τοῦ λαοῦ ρυθμίζουν τὴν πολιτικὴν κατάστασιν τῆς χώρας μας καὶ ἄλλαι δυνάμεις πέραν τῶν Κυβερνήσεων ρυθμίζουν τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου μας. Ἡ ΕΡΕ, ὡς Ἀντιπολίτευσις, ἐπηρεάζετο ὑπὸ τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι ρυθμίζουν τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας μας. Ὅταν ἡ ΕΡΕ τὸ 1963 ἀντελήφθη, ὅτι τὸ λαϊκὸν ρεῦμα ἤρχετο πρὸς τὴν Ε.Κ. ἤρχισε τὴν ἐκστρατείαν ἐναντίον τῆς δραχμῆς. Αὐτὴ ἡ ἐκστρατεία δὲν ἐσταμάτησε καὶ ὅταν ἐκυβέρνα ἡ Ε.Κ. Αἱ δυνάμεις τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας ἐστράφησαν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. καὶ ἐδυσφήμισαν τὴν δραχμήν μας καὶ ἐπροκάλεσαν καὶ ἐθέρμαναν τὴν χρυσοφιλίαν. Κανένα μέτρον δὲν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. ἐναντίον τῆς δραχμῆς. Ἡ οἰκονομικὴ ὀλιγαρχία ἔρριψε τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ., διότι θέλει νὰ κρατήσῃ εἰς τὴν ἀρχὴν τὴν παροῦσαν κατάστασιν, διότι ἡ σημερινὴ κατάστασις ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντά της. Ὅλα τὰ νήματα τῆς ἐκστρατείας τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας ἀποβλέπουν εἰς τὴν διάλυσιν τῶν Προοδευτικῶν Δημοκρατικῶν Κομμάτων. Δὲν πταίει ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Ε.Κ., ἀλλὰ πταίουν αἱ δυνάμεις τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, αἱ ὁποῖαι ἔκαμαν τὸ πᾶν διὰ νὰ ρίψουν τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ., τὸ ἴδιο ἔκαμαν καὶ κατὰ τὰ ἔτη 1951–52, ὅταν ἐκυβέρνησαν τὴν χώραν τὰ κόμματα τοῦ Κέντρου. Ἡ χρυσοφιλία λοιπὸν δὲν ἦτο ἀποτέλεσμα τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Ε.Κ., ἀλλὰ τῆς ἐκστρατείας, τὴν ὁποίαν ἔκαμε κατὰ τῆς δραχμῆς ἡ ΕΡΕ καὶ ἡ οἰκονομικὴ ὀλιγαρχία. Ἀνεφέρθησαν πολλοὶ ἀριθμοὶ περὶ τῆς οἰκονομικῆς μας δραστηριότητος. Θὰ ἀναφέρω καὶ ἐγὼ ὀλίγους. Οἱ ἐθνικοὶ λογαριασμοὶ τῆς Ἑλλάδος τῶν ἐτῶν 1958– 1964, βάσει τῆς στατιστικῆς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἀποδεικνύουν, ὅτι ἐνῷ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τὸ 1958 ἦτο 73.226, τὸ 1964 ἔφθασεν εἰς 123.681. Ἐπίσης οἱ ἔμμεσοι φόροι τὸ 1958 ἦσαν 10.113, τὸ 1964 ἔφθασαν εἰς τὸ 20.514. Καὶ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ἀπὸ 22.595 τὸ 1958 ἔφθασεν εἰς τὸ 34.303. Οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια λοιπῶν κλάδων ἀπὸ 27.520 ἔφθασαν τὸ 1963 τὸ 48.496 καὶ αἱ πρόσοδοι περιουσίας καὶ ἐπιχειρηματικῆς δράσεως ἰδιωτῶν ἀπὸ 21.999 τοῦ 1958 ἔφθασαν τὸ 1964 εἰς 39.445. Οἱ ἐθνικοὶ λογαριασμοὶ παρουσιάζουν σταθερὰν αὔξησιν τῶν συντελεστῶν κατὰ τὸ ἔτος 1964, αὔξησιν συνεχιζομένην καὶ διὰ τὸ 1965 ρυθμικῶς. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι τὸ 1965 δὲν ἐδημιουργήθη καμμία οἰκονομικὴ κρίσις ὡς ὑπεστηρίζετο διὰ τὴν δικαιολογίαν τοῦ πραξικοπήματος τοῦ Ἰουλίου. Ὅλα δὲ τὰ ἀντιθέτως λεγόμενα δὲν ἀπετέλουν εἰ μὴ ψεύδη ἀσύστολα. Εὐτυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐμετρίασεν ἀπόψε, κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του, τὰ ὅσα ἐπιμόνως ὑπεστηρίζοντο μέχρι τοῦδε. Ἀλλὰ καὶ δημοσιονομικῶς τὸ αὐτὸ συνέβη. Ὅταν τὸ 1965 παρέστη ἀνάγκη ἐξευρέσεως 600 ἑκατομμυρίων δρχ. πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν ἀναγκῶν καὶ εἴπομεν νὰ καταφύγωμεν εἰς εἰδικὴν φορολογίαν ἢ δανεισμόν, τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον καὶ Ἀναπληρωτὴς Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἠρνήθησαν τοῦτο. Ἐκ τῶν πόρων τοῦ προϋπολογισμοῦ διέθεσαν 100 ἑκατομμύρια ὁ πρῶτος καὶ 200 ὁ δεύτερος καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἐξευρέθησαν ἐκ χαμηλοτόκων δανεισμῶν ἀπὸ τὰ πιστωτικὰ ἱδρύματα. Ὅταν δὲ κατὰ τὴν δημιουργίαν τῆς νέας καταστάσεως ἐκ τῶν σεισμῶν ὑπέμνησα τὴν περίπτωσιν τῶν προηγουμένων σεισμῶν, ἠρνήθησαν οἱ οἰκονομικοὶ Ὑπουργοὶ νὰ ἐπιβάλουν νέους φόρους καὶ ἀντεμετωπίσθησαν αἱ νέαι ἀνάγκαι ἄνευ ἐπιβολῆς νέας φορολογίας. Διερωτᾶται κανεὶς πῶς τὸν Μάϊον τοῦ 1965 εὑρέθησαν 600 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἀπρόβλεπτον αὐτὴν ἀνάγκην καὶ πῶς μετὰ τὰς 15 Ἰουλίου παρουσιάσθη αὐτὴ ἡ κρίσις. Κύριοι βουλευταί, παρακολουθῶν τὴν ἐξέλιξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον εἶχα τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω ἐπὶ 6μηνον, διεπίστωσα παρὰ τὰς βελτιώσεις, τὰς ὁποίας ἐπεδίωξε καὶ ἐπραγματοποίησεν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὁ προϋπολογισμός του θὰ ἄφηνε καὶ πλεόνασμα περὶ τὰ 30 ἑκατομμύρια. Τοῦτο μόνον εἰς τὸν τομέα τῆς ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος. Κατὰ συνέπειαν, ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρχεν οἰκονομικὴ ἀνάγκη, ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρχε δημοσιονομικὴ ἀναταραχή, ἀλλ’ οὐδὲ κὰν οἰκονομικὴ δυσχέρεια. Τὸ κράτος ἔβαινε κανονικῶς καὶ ἂν παρέμεινεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου εἰς τὴν ἀρχήν, εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους 1965 ὁ ἤδη Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἦτο Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν, θὰ ἐνεφάνιζε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1966 μὲ τὰ λόγια μὲ τὰ ὁποῖα ἐνεφάνισε κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1964 τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἔτους 1965. Ἔλεγε τότε: «Ὡς προϋπολογισμὸς νομισματικῆς σταθερότητος, οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης κατετέθη καὶ ἐξετελέσθη ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ λήγοντος ἔτους. Αἱ αὐταὶ ἐπιδιώξεις ἐμπνέουν καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965 (εἰς τὴν νέαν περίπτωσιν θὰ ἔλεγε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1966), τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας». Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι τὰ αὐτὰ θὰ ἔλεγε τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1965 καταθέτων τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1966, διὰ νὰ καταλήξῃ ὡς κατέληξεν καταθέτων τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965 ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἤδη Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ: «Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου πραγματοποιεῖ ἐπιτυχῶς τὸν συνδυασμὸν εὐρυτάτης κοινωνικῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως μὲ ταχὺν ρυθμόν. Διὰ τοῦ κατατεθέντος προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐθεμελιώθη ἐπὶ ἐπιστημονικῶν βάσεων καὶ ἐπὶ πραγματικῶν δεδομένων, δὲν ἀνταποκρίνεται μόνον εἰς τὸ ἄμεσον χρέος της ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ οἰκοδομεῖ ἐπὶ ὑγιῶν βάθρων καὶ καλύτερον μέλλον τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας». Ταῦτα θὰ ἔλεγεν ὁ κ. Μητσοτάκης, μὲ μεγαλυτέραν ἔμφασιν καταθέτων τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1966. Συνεπῶς ὁ μῦθος, ὅτι ἡ οἰκονομία προεκάλεσε τὴν κρίσιν, ὡς καὶ οἱ μῦθοι περὶ πολιτικῆς ἀναταραχῆς περὶ «Ἀσπίδα» κλπ. ἦσαν ψευδέστατα ἀποκυήματα φαντασιῶν. Ἐκ τῶν ἀριθμῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνεφέρθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν, ἀπεδείχθη, ὅτι τὸ πραξικόπημα τοῦ Ἰουλίου παραμένει γυμνὸν ἀπὸ ἐπιχειρήματα, προκληθὲν εἰς βάρος τοῦ λαοῦ, εἰς βάρος τῆς Πολιτείας καὶ δι’ αὐτὸ μόνη λύσις ἀπομένει ἡ προσφυγὴ εἰς τὰς ἐκλογάς. Πρόκειται περὶ πραξικοπήματος, τὸ ὁποῖον ὑπονομεύει καὶ τὸν λαόν, τὴν θέλησιν τοῦ ὁποίου ἀγνοεῖ, ἀλλὰ καὶ τὸ πολίτευμα, τὸ ὁποῖον κινδυνεύει νὰ πλήξῃ ἐκ βάθρων. Ταῦτα πάντα ἀναφέρομεν μὲ πλήρη αἴσθημα εὐθύνης, ὅταν ἀποδεικνύωμεν δι’ ἐπιχειρημάτων ἀμετακινήτων, ὅτι τὸ πραξικόπημα δὲν ἦτο παρὰ προσχεδιασμένον. Κύριοι συνάδελφοι, ἤκουσα τοὺς ρήτορας καὶ ἰδίως τὸν κ. Ράλλην, ὁ ὁποῖος ἐξύμνησε τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς ΕΡΕ καὶ ἐπετέθη ἐναντίον τῆς πολιτικῆς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Δὲν δύναμαι εἰλικρινῶς νὰ ἐννοήσω πῶς διασπᾶται ἡ ἀντίληψις ὡρισμένων συναδέλφων εἰς τὸν βαθμὸν ἐπιθέσεως ἐναντίον μιᾶς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἤσκησαν τὰ αὐτὰ πρόσωπα. Κατηγοροῦν τὴν προηγουμένην των πολιτικὴν καὶ ὑποστηρίζουν τὴν παροῦσαν πολιτικὴν τῶν αὐτῶν προσώπων. Κατηγόρησε τὴν πολιτικὴν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ ὑπεστήριξε τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς ΕΡΕ ὁ κ. Ράλλης. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ ἐπὶ ὅλων τῶν ἐπιχειρημάτων του. Ἴσως πράξουν τοῦτο ἄλλοι συνάδελφοι. Μεταξὺ ὅμως τῆς πολιτικῆς τῆς Ε.Κ. καὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς ΕΡΕ ὑπάρχουν βασικαὶ διαφοραί, αἱ ὁποῖαι καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχουν διὰ τὴν ἀλληλοδιαδοχὴν τῆς ἐξουσίας ὑπὸ δύο μεγάλων κομμάτων, ὡς συμβαίνει καὶ πρέπει νὰ γίνεται εἰς τὰς Δημοκρατίας. Ἡμεῖς διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἐργαζομένων, τῆς αὐξήσεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ἐργατῶν, τῆς ἀνόδου τοὐτέστιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ κοινοῦ, ἐσκοπεύομεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας, προϋποθέσεως διὰ τὴν ἄνοδον τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου. Καὶ νομίζομεν, ὅτι τὸ ἐπετύχαμεν. Οἱ δεῖκται τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς ἀνῆλθον κατὰ τὸ ἔτος 1964–65. Ἐμειώσαμεν ἀκόμη καὶ τὸν ἀριθμὸν τῆς μεταναστεύσεως. Ἡ ΕΡΕ ἠκολούθησεν ἄλλην πολιτικὴν συντηρητικωτέραν, σύμφωνον μὲ τὴν νοοτροπίαν της. Περιορίσασα τὰς ἀμοιβὰς τῶν ἐργαζομένων καὶ τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν, τοὐτέστιν τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τοῦ λαοῦ καὶ ἐνδυναμώσασα τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυρούς, ἐπίστευσεν εἰς τὴν δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου οἰκονομικὴν ἄνοδον τῆς χώρας. Ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς της ἦτο ὅμως νὰ ἀνοίξῃ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου τὴν θύραν τῆς φυγῆς τοῦ λαοῦ μακρὰν τῆς πατρίδος. Τὰ μέτρα της ἐδημιούργησαν τὴν μετανάστευσιν, τὴν τρομακτικὴν αὐτὴν πληγὴν τοῦ τόπου. Καὶ σήμερον μὲν δύναται νὰ ὑπολογίζῃ κανεὶς εἰς τὴν κάλυψιν τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος ἐκ τῶν ἐμβασμάτων τῶν μεταναστῶν. Τί θὰ συμβῇ ὅμως αὔριον, ὅταν αὐταὶ αἱ 600.000 τῶν μεταναστῶν ἔλθουν καὶ δὲν πᾶνε εἰς τὰ χωριὰ τῆς Θεσπρωτίας, ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Μαρκεζίνης, ἀλλὰ συσσωρευθοῦν εἰς τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς; Δὲν εἶναι, συνεπῶς, δυνατὸν νὰ ἐλέγχῃ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου ἡ ΕΡΕ, ἡ ὁποία ἤνοιξε τὸν δρόμον τῆς μεταναστεύσεως, νὰ ἐλέγχῃ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, ἡ ὁποία προσεπάθησε νὰ κλείσῃ τὴν θύραν αὐτὴν τὴν καταστρεπτικήν, κατορθώσασα ἐντὸς ὀλίγου χρόνου νὰ μειώσῃ τὴν πληγὴν τῆς μεταναστεύσεως. Ἐμειώσαμεν τὴν μετανάστευσιν. Ἐζήτησα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Ράλλης εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, διὰ τῶν ὁποίων ἠθέλησε νὰ ἀποδείξῃ τὴν ἀστοχίαν τῆς πολιτικῆς τῆς Ε.Κ. Οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν, ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν καὶ εἰς τὸ φεστιβάλ. Διὰ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας ἀπεβλέψαμεν εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς ζωῆς τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου. Διὰ τῆς ἐξαπλώσεως τοῦ φεστιβὰλ εἰς ὅλην τὴν χώραν —ἐξ οὗ καὶ ἡ διαφορὰ τῆς δαπάνης— ἀπεβλέψαμεν εἰς τὴν πολιτιστικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ λαοῦ μας. Καὶ αἱ δαπάναι καὶ ἡ ἀσκηθεῖσα δι’ αὐτῶν πολιτική μας ἦσαν σύμφωνοι μὲ τὸ πρόγραμμά μας ποὺ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπαρχίας. Ἠθελήσαμεν νὰ κάμωμεν τοὺς ἀγρότας μας νὰ ἀποκτήσουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ Κράτος. Ἐνθυμοῦμαι, ὅταν μετέβην πέρυσιν εἰς τὸν Νομὸν Δράμας, εἰς μίαν κωμόπολιν —τὴν Προσοτσάνην— μὲ ἐπλησίασαν ἀρκετοὶ καπνοπαραγωγοί, εἰς τοὺς ὁποίους εἶπον, ὁ Παπανδρέου δὲν σᾶς ἔκαμε τίποτε, σᾶς ἐξησφάλισεν ὅμως τὸν νυκτερινόν σας ὕπνον. Καὶ πράγματι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὸ ἀνεγνώρισαν. Αὐτό, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ ἀνέφερον σὰν ἕνα παράδειγμα τῆς φιλολαϊκῆς μας πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἀπέβλεπεν εἰς τὴν σταθεροποίησιν τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, εἰς αὐτήν. Ἐὰν ἐμέναμεν εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ἐφέραμεν εἰς πέρας τὸ 5ετὲς πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἔργον τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως, θὰ ἠνοίγομεν νέαν περίοδον προόδου διὰ τὸν τόπον μας. Καὶ τὸ πρόγραμμα αὐτό, ἀποδεικνύει τὴν ζωντάνιαν τῆς πολιτικῆς μας καὶ τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν κατεβάλαμεν διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ μας. Συμπεραίνων, κ.κ. συνάδελφοι, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι θὰ καταψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Τὸ θεωροῦμεν ἄχρηστον. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις, ἐὰν παρέμενεν ἡ Ε.Κ. εἰς τὴν ἐξουσίαν, δὲν θὰ εὑρίσκετο εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Τῆς οἰκονομικῆς δυσχερείας, ὑπεύθυνοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὸ πραξικόπημα. Οἱ ἀριθμοὶ καὶ τὰ στοιχεῖα ἀπογυμνώνουν τοὺς δημιουργοὺς τοῦ πραξικοπήματος καὶ προβάλλει στυγνὸν καὶ ξηρὸν τὸ ἐρώτημα, διατὶ ἔγινε τὸ πραξικόπημα; Ἔγινε διὰ νὰ φύγῃ ἡ Ε.Κ. ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐπειδὴ ἐφήρμοσε φιλολαϊκὴν πολιτικήν. Αἱ ἀόρατοι δυνάμεις ἐστράφησαν ἐναντίον τοῦ κόμματός μας καὶ τῆς Κυβερνήσεώς μας διὰ νὰ ἐμποδίσουν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ φιλολαϊκοῦ μας αὐτοῦ προγράμματος. Διὰ τῆς ἐφαρμογῆς του δὲν θὰ ὑπῆρχον οἱ ἐκμεταλλευταὶ τοῦ μόχθου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ ὑπῆρχεν ἡ ἀσφάλεια τοῦ λαοῦ. Δὲν θὰ ὑπῆρχεν ὁ κοτζαμπασισμὸς εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ θὰ ἐφηρμόζετο εἰς τὴν χώραν μας ὀρθολογιστικὴ οἰκονομικὴ πολιτική. Θὰ ἐφηρμόζετο πλήρως ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ κοινωνικὴ Δημοκρατία, εἰς τὰς ὁποίας ἀποβλέπομεν. Καλοῦμεν ὅλους ὅσους παρεσύρθησαν, νὰ ἴδουν τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη διὰ τὸ καλὸν τῆς χώρας μας καὶ τοῦ λαοῦ μας. Εἶναι ἀνάγκη ταχείας διεξαγωγῆς ἐκλογῶν καὶ ἐξόδου τῆς χώρας μας ἀπὸ τὴν ἀνωμαλίαν. Ἡ ἀνάγκη τῶν ἐκλογῶν ἐπιτάσσεται ἀπὸ τὰς περιστάσεις, ἀπὸ τὴν λαϊκὴν ἐπιταγήν, ἀπὸ τὴν ἱστορίαν. Φθάνει πλέον τὸ πραξικόπημα. Δὲν ἀντέχει ὁ λαὸς εἰς ἄλλας δοκιμασίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Κ.).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ συναδέλφων. Εἶναι ἐμφανές, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 0.15′ π.μ.)