1966.02.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 43η

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 1966

Προεδρία κ. Δ. Γ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Διαμαντόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι: Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας καὶ περὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3170)1955 (Φ.Ε.Κ. 76 Αʹ) «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου καὶ προσθήκης ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως ποσοστοῦ 2,5% ἐκ τοῦ ἀντιτίμου τῶν εἰσιτηρίων ποδοσφαιρικῶν ἀγώνων ὑπὲρ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος». Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς ἰατρικῆς–φαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ι. Σεργάκης, 2) Γ. Ἡγουμενάκης, 3) Τ. Κατσικόπουλος, 4) Χ. Πιπιλῆς, 5) Γερ. Λύχνος, 6) Λ. Καραντζένης, 7) Γ. Λαμπριανός, 8) Ι. Ψαρρέας, Δ. Ἰωάννου, 9) Δ. Μανέντης, Σ. Πολυζωγόπουλος, 10) Ι. Λαυρεντίδης, 11) Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, 12) Δ. Μυλωνᾶς, 13) Γ. Λαζαρίδης, 14) Γ. Λαζαρίδης, Λ. Λαγάκος, 15) Α. Σπανορρήγας, 16) Ι. Σπηλιωτόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 4277)1962 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἰατρῶν τοῦ ΙΚΑ καὶ ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων, ὡς καὶ τοῦ Ν. 3163)1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Καραντζένης, Κ. Παπαδημητρίου, Δ. Ἰωάννου, 2) Μ. Μυριδάκης, 3) Α. Μπουρνιᾶς, 4) Α. Παπαλουκᾶς, 5) Δ. Βρανόπουλος, 6) Ι. Σακελλαρίου, Ε. Μπακλατζῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Η. Κατριβάνος, Α. Πετραλιᾶς, Ι. Κουτσοχέρας, Τ. Κατσικόπουλος, 7) Κ. Πετρόπουλος, Α. Σπανορρήγας, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τῶν δικηγόρων, τῶν συμβολαιογράφων, τροποποιήσεως τοῦ Κώδικος περὶ Ταμείου Νομικῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Βρανόπουλος, 2) Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Μυλωνᾶς, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας καὶ περὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Βρανόπουλος, 2) Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως προσλήψεως μὴ τακτικοῦ προσωπικοῦ κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Καραντζένης, 2) Γ. Βασιλᾶτος, Α. Κολοκυθᾶς, 3) Α. Λώρας, Δ. Ἰωάννου, 4) Κ. Ράλλης, 5) Ι. Παπασπύρου, Θ. Μαναβῆς, Τ. Κατσικόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κώδικος καταστάσεως δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ν. Ἔξαρχος, Α. Παπαϊωάννου, 2) Ν. Ζορμπᾶς, 3) Γ. Παπαδημητρίου, 4) Α. Γκελεστάθης, Ε. Σκορδίλης, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ συντάξεων τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ περὶ χορηγίας Δημάρχων, διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Μποῦτος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ν. Ἀναγνωστόπουλος, Γ. Γραφάκος, Δ. Καραντζένης, Δ. Ἰωάννου, Λ. Μπουρνιᾶς, Μ. Μυριδάκης, Α. Πετραλιᾶς, Π. Τσακιρίδης, Χ. Καραπιπέρης, Α. Δερδεμέζης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς Δασμολογικῆς καὶ Τελωνειακῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Δαβάκης, 2) Ν. Ἔξαρχος, Α. Παπαϊωάννου, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων τῆς νομοθεσίας περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Σιγανίδης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1671)1951 «περὶ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργείων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπασπύρου, Ι. Μελᾶς, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Α. Μπριλλάκης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως λειτουργίας τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν Θεσσαλονίκης». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Στεφανόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Κ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σπυρίδωνος Χανδάκια, κατοίκου Βάρνακας Ξηρομέρου, αἰτουμένου χορήγησιν ἀδείας καπνοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Βλαχομάνδρας Ναυπακτίας, αἰτουμένου ἔγκρισιν ἐπιδοτήσεως διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ἀγροτικῆς ὁδοῦ τῆς συνδεούσης τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα μετὰ τοῦ συνοικισμοῦ Χάνι Μπανιά. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ αὔξησιν τῶν συντάξεων τοῦ ὑγειονομικοῦ κόσμου ὑπὸ τοῦ ΤΣΑΥ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Τρικούπης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Ἁλιέων Μεσολογγίου–Αἰτωλικοῦ, αἰτουμένης ἄμεσον ἔναρξιν τῶν ἔργων τῆς δημοπρατηθείσης ἀνακατασκευῆς τοῦ λιμένος Μεσολογγίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ν. Ἀναγνωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἰδιοκτητῶν ἀπαλλοτριουμένων ἀκινήτων πρὸς ἀνέγερσιν δικαστικοῦ μεγάρου Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν μὴ καθορισμὸν τοῦ ὕψους τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Λευκῶνος Σερρῶν, αἰτουμένων παραχώρησιν οἰκοπέδων ἀνηκόντων εἰς τὸ Δημόσιον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν Σωματείου Τεχνιτῶν Ἐργοδηγῶν (ΚΕΑ), αἰτουμένου ἀνάκλησιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀφορώσης τὴν μὴ χορήγησιν κανονικῶν ἀδειῶν εἰς τοὺς ἀρχιτεχνίτας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν, αἰτουμένης ὅπως, εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον περὶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Δημοσίου καὶ Νομικῶν προσώπων, συμπεριληφθῇ διάταξις ρυθμίζουσα τὸ θέμα τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν τῶν ὑπηρετούντων ἐπὶ συμβάσει εἰς τὸ Δημόσιον, Νομικὰ πρόσωπα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Βʹ Κατηγορίας τῶν διορισθέντων πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κώδικος δημοσίων ὑπαλλήλων, αἰτουμένων ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου 4464)1965 περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Κώδικος δημοσίων ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν, αἰτουμένου ἀπαλλαγὴν τῆς φορολογίας τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, ὡς καὶ τῶν συντάξεων τῶν βουλευτῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Ζερβοχωρίου Σερρῶν «Ἡ Δήμητρα», αἰτουμένου παραχώρησιν δημοσίας ἐκτάσεως εἰς τοὺς ἐν λόγῳ ἀκτήμονας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπροσώπων συνεταιρισμῶν Δραβίσκου, Μαυρολόφου, Μυρκίνου κλπ., αἰτουμένων ὅπως οἱ καλλιεργηταὶ Καμπὰκ Κουλὰκ τῆς περιοχῆς Ν. Ζίχνης Σερρῶν συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν πριμοδότησιν τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1964 κλπ. Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Παλαιοκατούνας Εὐρυτανίας, πληγέντες ὑπὸ τῶν προσφάτων σεισμῶν, διὰ τηλεγραφικῆς των ἀναφορᾶς, διαμαρτύρονται διὰ τὰ ληφθέντα ἀνεπαρκῆ μέτρα προστασίας των. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τοῦ χωρίου Ξυροτόπου Σερρῶν, αἰτουμένων παραχώρησιν δασικῆς ἐκτάσεως πρὸς ξύλευσιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Μεροπείου Φιλανθρωπικοῦ Ἱδρύματος, αἰτουμένου τὴν μὴ ἐπιβολὴν φορολογίας εἰς τὰ ἰδιόκτητα αὐτοκίνητα τῶν Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ αὔξησιν τῶν συντάξεων τοῦ ὑγειονομικοῦ κόσμου ὑπὸ τοῦ ΤΣΑΥ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Η. Σακαλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Οἰκογενειῶν Θυμάτων Ναζιστικῆς Κατοχῆς «Ἡ Μάνα τοῦ Φοίνικος», αἰτουμένης ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου 812)1943 περὶ χορηγήσεως συντάξεων εἰς τὰ ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ θύματα τῆς Ναζιστικῆς Κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κερκύρας, αἰτουμένου ἀναπροσαρμογὴν τῶν πόρων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν Μακαρονοτεχνιτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Ὀργανώσεως Ὁδηγῶν Ταξί, αἰτουμένου τὴν χορήγησιν ἀδειῶν εἰς ἐπαγγελματίας ὁδηγοὺς κατὰ σειρὰν προτεραιότητος. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑλληνικῆς Ἑνώσεως ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πολίτου, διαμαρτυρομένης διὰ τὰς προσφάτως σημειουμένας σοβαρὰς παραβιάσεις τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου Συνταξιούχων Ἐργατοτεχνιτῶν Δομικῶν καὶ Ξυλουργικῶν Ἐργασιῶν Ἀθηνῶν Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τοῦ Ν.Δ. «περὶ βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων καὶ εἰς τὸ Ἐπικουρικὸν Ταμεῖον Δομικῶν καὶ Ξυλουργικῶν Ἐργασιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ αὔξησιν τῶν συντάξεων τοῦ ὑγειονομικοῦ κόσμου ὑπὸ τοῦ ΤΣΑΥ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Εὐαγγέλου Καμπορόζου, κατοίκου Κονοπίνας Ξηρομέρου, αἰτουμένου χορήγησιν ἀδείας καπνοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀντωνίου Μπορπότσαλου, κατοίκου Μενιδίου Ἀμφιλοχίας, αἰτουμένου ἀναθεώρησιν τῆς ὑπὸ τοῦ Δασαρχείου ληφθείσης ἀποφάσεως χαρακτηριζούσης ἔκτασιν καλλιεργηθεῖσαν ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ ἰδιώτου ὡς δασικῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Τραυματιῶν καὶ Πολεμιστῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ ἐκπρόθεσμον ὑποβολὴν τῶν προβλεπομένων δικαιολογητικῶν ὑπὸ τοῦ νόμου 4185)1961. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χ. Ἐνισλείδη, ἐκπροσώπου τῆς Παγκρητίου Ἑνώσεως Γονέων σπουδαστῶν ἐξωτερικοῦ, αἰτουμένου παράτασιν προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν.Δ. 4399)1964 «περὶ ρυθμίσεως στρατολογικῶν τινων ζητημάτων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κερκύρας, αἰτουμένου χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν μεταφορὰν καὶ ἐξοπλισμὸν τοῦ νέου νοσοκομείου Κερκύρας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ, αἰτουμένης αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 30% καθορισμὸν κατωτάτου ὁρίου συντάξεως μέχρι 1.000 δρχ. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς οἰκογενειῶν ἰδιοκτητῶν περιοχῆς Ἁγίου Μελετίου, Μοσχονησίων, Λευκωσίας κλπ., αἰτουμένων ἀνάκλησιν τοῦ διατάγματος τοῦ ἀναστέλλοντος τὰς οἰκοδομικὰς ἐργασίας ἐπὶ ἓν ἔτος εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Ἀνδρεάδη, Ι. Ἀλευρᾶ, Φ. Βουνάτσου, Θ. Μαναβῆ, Γ. Παπαδημητρίου, Θ. Παπαδοπούλου, Π. Κατσώτα, Γ. Λούλη, Φ. Παναγιωτοπούλου, Α. Τσιάρα, Ε. Βανταλῆ, Ε. Ἀνθοπούλου, Κ. Ταλιαδούρη καὶ Δ. Μυλωνᾶ, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀπὸ τῆς κατοχικῆς περιόδου καὶ μετέπειτα ἐκδιωχθέντων διὰ πατριωτικοὺς καὶ πολιτικοὺς λόγους ὑπαλλήλων τοῦ Δημοσίου, Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου κλπ.

§4Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησις αὐτὴ εἶναι μέγα καὶ σημαντικὸν καὶ ἀφορᾷ διαφόρους κατηγορίας δημοσίων λειτουργῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ καιρούς, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς δικτατορίας, τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ μετέπειτα, ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας συνεπεία διαφόρων μέτρων νομοθετικῶν ἢ ἀκόμη, καὶ συντακτικῶν πράξεων, ὡς τὸ ψήφισμα Θʹ καὶ

ΜΘʹ.

Κατὰ καιροὺς ἔγινεν ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τούτου. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὰς δύο πρώτας κατηγορίας ποὺ κατωνόμασα, δηλαδὴ τῶν ἐξελθόντων κατὰ τὴν περίοδον τῆς δικτατορίας καὶ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς, ἡ πρᾶξις 24)45, ἀποκατέστησε τὰ πράγματα εἰς μεγάλον βαθμόν. Ἀργότερον δὲ καὶ ἄλλαι πράξεις, ἀφορῶσαι εἰδικώτερον τοὺς ἐξελθόντας ἐπὶ κατοχῆς. Αὐτοί, αὐτοδικαίως καὶ συλλήβδην, εὑρίσκοντο ἐκτὸς τῶν πλαισίων τῆς Δημοσίας Ὑπηρεσίας. Ἐπανῆλθον δὲ ἀργότερον, τόσοι ἐκ τούτων, ὅσων διετηρήθησαν αἱ θέσεις καὶ ὅσοι εἶχον τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα πρὸς κατάληψιν τῶν θέσεων, τὰς ὁποίας κατεῖχον ἕως τότε ἐπὶ ἐχθρικῆς κατοχῆς. Ἀπέμεινεν ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς ἐκτός, καὶ τοῦτο συνεπεία καταργήσεως τῶν οἰκείων θέσεων. Κατόπιν ὑπῆρξαν ἄλλαι αἰτίαι ἀπομακρύνσεως, ὅπως ἐκείνας ποὺ ἀνέφερα καὶ ἐπὶ πλέον οἱ τοῦ Ν.Δ. 2500)1953. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐκτὸς τοῦ περιστατικοῦ ποὺ ἀνέφερα, ἵδρυσε μίαν Ἐπιτροπὴν AD HOC ἐξ Ὑπουργῶν διὰ νὰ μελετήσῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἀπονείμῃ δικαιοσύνην. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐλειτούργησεν ἐπί τινα χρόνον καὶ κατόπιν παρέπεμψε τὸ ἔργον της εἰς Ἐπιτροπὴν ἐξ Ἀνωτάτων Ὑπαλλήλων. Τὸ ἔργον αὐτὸ συνεχίζεται καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§6Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀρθῶς ἐχαρακτηρίσθη, ὅτι τὸ θέμα αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1944 καὶ ἐντεῦθεν, εἶναι μέγα, εἶναι κολοσσιαῖον. Δυστυχῶς, οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὸν μηχανισμὸν τοῦ Κράτους, ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν ἐκτὸς τῆς ὑπηρεσίας των καὶ μὲ τὸ ἄγχος καὶ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν μίαν ἡμέραν νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα αὐτό. Δυστυχῶς, κ. Πρόεδρε, ἐξακολουθοῦμεν νὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὸ στάδιον τῶν ὑποσχέσεων πρὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 20ετίαν καὶ πλέον εὑρίσκονται μακρὰν τῆς θέσεώς των καὶ ἡ Πολιτεία δὲν ἔλαβεν εἰσέτι κανένα μέτρον διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι καυστικὸν καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀναβληθῇ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περίπτωσιν ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ἀπελύθη κατὰ τὸ ἔτος 1955 μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι δὲν ἦτο νομιμόφρων. Προσέφυγεν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, ὁ ἄνθρωπος αὐτός, καὶ ἀποκατεστάθη πλήρως. Δυστυχῶς, ἐξακολουθεῖ νὰ εὑρίσκεται ἀκόμη ἐκτὸς τῆς ὑπηρεσίας του. Πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχουν πλεῖστοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι πεινοῦν καὶ εὑρίσκονται εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν. Δὲν πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἄλλο τὸ μαρτύριον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὸ μαρτύριόν των, ὥστε νὰ σταματήσῃ ἡ ἀδημονία των.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἀλευρᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§8Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις πρέπει νὰ μετατραπῇ εἰς ἐπερώτησιν καὶ νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις, διότι εἶναι ἕνα μέγα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ὅλους τοὺς βουλευτὰς διὰ νὰ ἐπιλυθῇ.

§9Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κατηγορία, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῶν ἀπομακρυνθέντων ἀπὸ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἀπὸ τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, ἀπὸ τὰς Τραπέζας καὶ ἄλλους Ὀργανισμοὺς — διότι τὸ αἴτημα δὲν περιορίζεται εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Δημοσίου, — ἐπεκτείνεται καὶ εἰς ὑπαλλήλους τῶν Ὀργανισμῶν, τοὺς ὁποίους προανέφερον. Ὑποθέτω, ὅτι οἱ ἀπομακρυνθέντες κατὰ τὴν περίοδον τῆς δικτατορίας εἶναι ἐλάχιστοι. Ἡ κατηγορία τῶν ἀπομακρυνθέντων ὑπαλλήλων, τῶν αἰτούντων ἀποκατάστασιν, διῃρέθη εἰς δύο. Ἡ πρώτη κατηγορία ἀφορᾷ τοὺς μέχρι τοῦ 1952 ἀπολυθέντας καὶ ἡ δευτέρα ἀφορᾷ τοὺς ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν. Ἡ διαίρεσις αὐτή, κ. Πρόεδρε, ὀφείλεται εἰς αἴτια κομματικά. Οἱ ἀπολυθέντες δηλαδὴ μέχρι τοῦ 1952, εἶναι οἱ λεγόμενοι δῆθεν μὴ νομιμόφρονες. Οἱ ἀπολυθέντες ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν εἶναι τὰ θύματα τοῦ γνωστοῦ εἰς ὅλους μας νόμου 2500)1953. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν μὲ τὰ ψηφίσματα καὶ τοὺς λοιποὺς ἀναγκαστικοὺς νόμους, ἀπελύθησαν λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης καταστάσεως τῆς ψυχώσεως, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθῆ κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας. Τοὺς μετὰ τὸ 1952 ἀπομακρυνθέντας —καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι ἡ μεγαλυτέρα κατηγορία τῶν ἀπολυθέντων μὲ τὸν νόμον 2500 καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἔχει κατηγορηθῆ καὶ καταδικασθῆ ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς καὶ ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι συμφωνοῦν, — τοὺς ἀπολυθέντας αὐτοὺς ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν νὰ δικαιώσωμεν καὶ νὰ ἀποκαταστήσωμεν. Διὰ τὴν πρώτην κατηγορίαν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς λόγῳ ἡλικίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθουν, πρέπει νὰ τοὺς δικαιώσωμεν διὰ τῆς χορηγήσεως εἰς αὐτοὺς πλήρους συντάξεως. Διὰ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους, τοὺς ἀπομακρυνθέντας ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν καὶ ἰδίως τὰ θύματα τοῦ νόμου 2500, ἠμποροῦν νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. ὥρισε μίαν Ἐπιτροπήν, ἥτις προηδρεύετο ὑπὸ τοῦ νῦν Προέδρου τῆς Βουλῆς κ. Παπασπύρου καὶ εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον ὁ κ. Μητσοτάκης, ὁ κ. Μπακατσέλος καὶ νομίζω καὶ ὑμεῖς, κ. Ὑπουργέ. Ἡ Ἐπιτροπὴ κατέληξεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα σχετικῶς μὲ τὸ ὕψος τῆς δαπάνης, ἥτις ὑπελογίζετο, ὅτι θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὰ 50 ἑκατ. Πρέπει νὰ τελειώσῃ τὸ μέγα αὐτὸ κοινωνικὸν δρᾶμα — διότι πράγματι περὶ κοινωνικοῦ δράματος πρόκειται — διότι πένονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἄνευ προστασίας καὶ ἄνευ ἰδιαιτέρας προστασίας καὶ περιθάλψεως τῆς ὑγείας των. Πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτό, καὶ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω — χωρὶς ἡ αἰτίασις νὰ στρέφεται πρὸς ὑμᾶς, κ. Ὑπουργὲ — νὰ καθορισθῇ πότε εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ ἕνα οἰκονομικὸν συμπέρασμα διὰ νὰ ἴδῃ ἡ Βουλὴ πῶς θὰ ρυθμισθῇ αὐτὸ τὸ θέμα. Διότι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπὸ μακροῦ ἐμπαίζονται ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, μὲ τὴν ὑπόθεσιν, ὅτι τὸ θέμα τους θὰ λυθῇ. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν νὰ δηλώσητε, κ. Ὑπουργέ, σὲ πόσον χρονικὸν διάστημα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἕνα πραγματικὸν συμπέρασμα, ὥστε νὰ λυθῇ τὸ θέμα αὐτῶν τῶν δυστυχῶν ἀνθρώπων.

§10Φ. ΒΟΥΝΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι εἶναι μεγάλο τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ καὶ ἐκκρεμεῖ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ ὑποσχέσεις ἐδόθησαν πανταχόθεν. Ἐπὶ τέλους θὰ πρέπει ἡ ἐπιτροπὴ ἢ ἡ ὑποεπιτροπὴ νὰ καθορίσῃ ἕνα χρονικὸν ὅριον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐξετάσῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, θὰ ἐπανεξετάσῃ καὶ τὰς παλαιὰς τὰς πρὸ τοῦ 1952 καὶ τὰς μετὰ τοῦ 1952, ὥστε νὰ εἰσηγηθῇ ἡ Κυβέρνησις λύσιν τοῦ ζητήματος καὶ ἐν ἀνάγκῃ νὰ εἰσηγηθῇ νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος, διότι πολλὰ θέματα γεννῶνται, ὡς συνταξιοδοτικὰ κλπ. καὶ κατὰ ἕνα τρόπον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν λύσιν αὐτοῦ τοῦ κοινωνικοῦ δράματος.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῶν ὑπογραψάντων θέλει κανεὶς ἄλλος νὰ ὁμιλήσῃ;

§12Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ ὑπογράψει, κ. Πρόεδρε.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μυλωνᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§14Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι ἀπολύτως τὰ ὅσα ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀλευρᾶς καὶ ὁ κ. Βουνάτσος. Πράγματι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ δώσῃ ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὸ θέμα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ χρόνια ὁλόκληρα ὑποφέρουν χωρὶς καμμίαν ἐνίσχυσιν ἀπὸ πουθενά. Εἶναι καιρὸς νὰ δοθῇ μία λύσις διὰ νὰ δικαιωθοῦν καὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ μᾶς δώσῃ ἀπόψε, ἂν ὄχι ὑπόσχεσιν, τοὐλάχιστον νὰ κάμῃ δήλωσιν, ὅτι πράγματι τὸ θέμα αὐτὸ ἀντιμετωπίζεται καὶ πρόκειται νὰ πάρῃ τὴν λύσιν του.

§15Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑπογράψει καὶ ἐγὼ ὁμοίας φύσεως ἐρώτησιν καὶ δι’ αὐτὸ συντάσσομαι ὑπὲρ τῶν ἐκτεθεισῶν ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους ἀπόψεων.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος εἰς τὴν ἐρώτησιν αὐτήν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους.

§17Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορίσω χρόνον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι μοῦ ἀρέσει ὅταν λέγω κάτι νὰ εἶναι θετικὸν καὶ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ. Εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν παρέχω ἁπλῶς τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι τὸ θέμα ἐξετάζεται ὑπὸ μιᾶς ἐπιτροπῆς κατὰ συνέχειαν καὶ πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους δὲν εἶχε καταλήξει εἰς ἀποτέλεσμα. Πέραν τούτου εἶναι δύσκολον νὰ δώσω τακτὴν προθεσμίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀντέβαινε πρὸς τὰς συνηθείας μου τοῦ νὰ θέλω νὰ εἶμαι πάντοτε συνεπής.

§18Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ δὲν ἀντελήφθην καλῶς, ὡμιλήσατε προηγουμένως περὶ μιᾶς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐξετάζει τὸ θέμα αὐτό. Ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ εἶναι ἐξ ὑπηρεσιακῶν παραγόντων;

§19Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἦτο ἀρχικῶς ἐξ ὑπουργῶν καὶ κατόπιν ἀνέλαβε μία ἐπιτροπὴ ἐξ ὑπηρεσιακῶν παραγόντων.

§20Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ποῖος τὴν ἔχει ὁρίσει, διότι νομίζω ὅτι καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ ὁ ὁμιλῶν δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας τὴν ὕπαρξιν ἐπιτροπῆς ἐξ ὑπηρεσιακῶν παραγόντων.

§21Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπῆρξεν, εἶπα, καὶ σήμερον εἶναι μέλημα τῆς Κυβερνήσεως, νὰ λάβῃ τὸ ζήτημα τὴν μελέτην τὴν ὁριστικήν.

§22Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἀπὸ ποῖον προεδρεύεται ἡ ἐπιτροπὴ αὐτή, κύριε Ὑπουργέ;

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§24Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριε Ὑπουργέ, δὲν συνῆλθεν ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ τὸ γνωρίζομεν καλῶς.

§25Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Εἶσθε εἰς θέσιν νὰ μοῦ γνωρίσετε, κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ ποῖον προεδρεύεται ἡ ἐπιτροπὴ αὐτή;

§26Φ. ΒΟΥΝΑΤΣΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, ζητοῦμεν τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐρωτήσεως διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς δώσῃ θετικὴν ἀπάντησιν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν σᾶς ἀπαντᾷ ὁ κ. Ὑπουργός, ἔληξε τὸ θέμα.

§28Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ μέλημα τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως τὸ θέμα αὐτό. Πέραν τούτου δὲν ἠμπορῶ νὰ δεσμευθῶ μὲ συγκεκριμένην ὑπόσχεσιν περὶ προσκομίσεως ἐντὸς τακτοῦ χρόνου ὡρισμένης λύσεως πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος διὰ τῆς διαθέσεως ὡρισμένου ποσοῦ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν δὲν σᾶς ἱκανοποιῇ, κύριε Ἀλευρᾶ, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ τὴν μετατρέψετε εἰς ἐπερώτησιν. Παρακαλῶ βοηθήσατέ με νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμὸν πρὸς τὸ συμφέρον ὅλων μας.

§30Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν διευκρίνησιν ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον νὰ συνεχίζεται ἡ συζήτησις.

§32Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπαναλαμβάνω διὰ τρίτην φοράν, ὅτι δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ δώσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὑπόσχεσιν, περὶ τῆς ὁποίας δὲν ἠμπορῶ νὰ γνωρίζω ἐὰν θὰ εἶμαι συνεπὴς πρὸς αὐτὴν ἢ ὄχι, διότι μοῦ ζητεῖται ἐντὸς ὡρισμένου τακτοῦ χρόνου νὰ φέρω λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Τὸ ζήτημα χρονίζει ἀπὸ δεκαετηρίδων σχεδόν, θὰ ἔλεγα. Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐπὶ ἓν καὶ ἥμισυ ἔτος κυβερνήσασα τὴν χώραν, παρ’ ὅλην τὴν θέλησιν ποὺ εἶχε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ, δὲν τὸ ἔλυσεν. Ὄντως ὑπῆρξε καὶ ἡ ἐξ Ὑπουργῶν ἐπιτροπὴ καὶ ἡ ὑπηρεσιακὴ ἐπιτροπή, ἀλλὰ εἰς λύσιν δὲν ἔφθασε. Αὐτὸ μόνον εἶπον πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἀποτελεῖ μέλημα καὶ θὰ ἀποτελέσῃ μέλημα τῆς Κυβερνήσεως. Τίποτε ἄλλο δὲν ἠμπορῶ νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§33Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ .... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλευρᾶ, σᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐὰν δὲν σᾶς ἱκανοποιῇ νὰ μετατρέψετε τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ κ. Καλλία, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ πόσοι ὑπάλληλοι ἢ ὑπηρέται, μόνιμοι, ἔκτακτοι, ἐπὶ συμβάσει, ἐπὶ θητείᾳ ἢ ἡμερομίσθιοι κλπ. διωρίσθησαν κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 19 Φεβρουαρίου 1964 μέχρι 30 Ἰουνίου 1965 κλπ., ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§35Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Καλλίας μετέχει μιᾶς ἐπιτροπῆς, παρακαλῶ ὅπως ἀναβληθῇ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἀναβάλλεται ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Καλλία. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου ὡς πρὸς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀπονομὴν τοῦ ἀνωτέρου τοῦ κατεχομένου βαθμοῦ εἰς τοὺς ἐξερχομένους δημοσίους ὑπαλλήλους τῆς ὑπηρεσίας.

§37Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ σύστημα τοῦτο ἰσχύει καὶ εἰς τὸν στρατόν. Ἡ μεταφύτευσίς του ὅμως καὶ εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας εἶναι κἄτι τὸ δύσκολον. Παρ’ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τὸν κ. συνάδελφον, λυποῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ δώσω ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν. Ἄλλως τε, εὑρισκόμεθα ἐν ὄψει τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοθετήματος περὶ ἑνιαίου μισθολογίου ὅπου ρυθμίζονται συνολικῶς τὰ αἰτήματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δύσκολον ἑπομένως εἶναι νὰ δοθῇ ἱκανοποίησις κατὰ μόνας εἰς τὸ αἴτημα τοῦ κ. συναδέλφου.

§38Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ κατ’ ἀρχὴν τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ δώσῃ. Παρ’ ὅλην δὲ τὴν ἰδιαιτέραν ἐκτίμησιν καὶ ἀγάπην τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τὸν κ. Μελᾶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ διαφωνήσω μαζί του ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό. Ὡς γνωστόν, οἱ πλεῖστοι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων παραμένουν ἐπὶ 10–20 ἔτη καθηλωμένοι εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν ἐλλείψει θέσεων, εἶτα δὲ ἐξέρχονται τῆς ὑπηρεσίας μὲ τὸν αὐτὸν βαθμὸν καὶ μὲ τὸ πικρὸν παράπονον, ὅτι παρὰ τὸν μακρὸν χρόνον ποὺ ὑπηρέτησαν τὸ Κράτος, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀνέλθουν εἰς ἕνα οἱονδήποτε ἀνώτερον ἢ ἀνώτατον βαθμὸν διὰ τὴν ὡς ἄνω αἰτίαν. Τὸ δίκαιον τοῦτο παράπονον τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου θὰ θεραπευθῇ, ἐὰν ἐθεσπίζετο διάταξις ὁμοία πρὸς τὴν τῶν στρατιωτικῶν, περὶ ἀπονομῆς τοῦ ἀνωτέρου τοῦ κατεχομένου βαθμοῦ εἰς τοὺς ἐξερχομένους τῆς ὑπηρεσίας. Θὰ ἦτο μία ἠθικὴ ἱκανοποίησις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ποὺ προσφέρουν ὅλην τὴν ζωήν των ὑπηρετῶντας τὸ Κράτος. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως μὴ θεωρήσῃ ὁριστικὴν τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσε καὶ ὅπως ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα καὶ ἀργότερον νὰ μᾶς εἴπῃ τὰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ καταλήξει.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρώτησις τοῦ κ. Μιχαηλίδη ἀναβάλλεται καθ’ ὅσον ὁ ἐρωτῶν ἀπουσιάζει εἰς Ἐπιτροπήν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐρώτησις τοῦ κ. Γκίλα διαγράφεται ἀπουσιάζοντος τοῦ ἐρωτῶντος. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. Χ. Πιπιλῆ ἀναφερομένης εἰς τὸν διάφορον τρόπον μεταχειρίσεως τῶν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἑστίας φιλοξενουμένων, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§40Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου ἐπληροφορήθην τὴν ὕπαρξιν θέματος τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε περιέλθει εἰς τὴν δημοσίαν ἀντίληψιν. Τὸ θέμα ἐξέρχεται τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, καὶ θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ ἐκφράσω τὴν παράκλησιν ὅπως εἰς περιπτώσεις καθ’ ἃς παρέχεται φιλοξενία ὑπὸ διαφόρων ὀργανισμῶν γίνεται ἡ αὐτὴ μεταχείρισις εἰς πάντας τοὺς φιλοξενουμένους. Πέραν τούτου δὲν δύναμαι νὰ δώσω οὐδεμίαν ἄλλην πληροφορίαν.

§41Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ ἀκούσετε πῶς ἔχει τὸ θέμα διὰ νὰ δυνηθῆτε καὶ σεῖς νὰ ἔχετε γνῶσιν ἐπ’ αὐτοῦ, καθόσον τὸ θέμα τοῦτο εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ πιθανὸν νὰ μὴ γνωρίζετε καλῶς τὸ θέμα. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται περὶ τῆς φιλοξενίας ἡ ὁποία παρέχεται παρὰ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος, ἀλλὰ περὶ τοῦ ἐπιδόματος τὸ ὁποῖον ἐχορηγήθη ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἑστίας εἰς τοὺς Κοινοτάρχας τῆς Κρήτης καὶ τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 1.200 δραχμῶν. Μεταξὺ τῶν ἄλλων κοινοταρχῶν, ἐκλήθησαν καὶ οἱ Κοινοτάρχαι τῆς Πελοποννήσου, οἱ ὁποῖοι καὶ παρεπονέθησαν ὅτι εἰς αὐτοὺς δὲν ἐχορηγήθη τὸ χιλιόδραχμον τοῦτο ἐπίδομα. Τοῦτο, δὲν εἶναι θέμα φιλοξενίας τῆς Ἐθνικῆς Ἑστίας, ἀλλὰ ἀπόφασις τοῦ Ὑφυπουργοῦ Οἰκονομικῶν. Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ γνωρίζω, τὰ χρήματα τοῦ δημοσίου ἀποτελοῦν κόλλυβα τὰ ὁποῖα δύναται ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μοιράζῃ κατὰ τὸ δοκοῦν, ἢ ὑπάρχει ἀπόφασις ὁρίζουσα ὅτι εἰς πάντας τοὺς Κοινοτάρχας τῆς χώρας θὰ χορηγῆται τὸ ἐπίδομα τοῦτο;

§42Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομ.). Κύριε συνάδελφε, ἀναφέρεσθε εἰς ἕνα γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν δὲν μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑπομένως δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν. Εἰς τὴν σύντομον ἀπάντησίν μου περὶ μὴ ἴσης μεταχειρίσεως ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἑστίας τῶν φιλοξενουμένων Κοινοταρχῶν, ἐξέφρασα τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἴση μεταχείρισις πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον συμπίπτει μὲ τὰς ἀντιλήψεις ὑμῶν. Πέραν τούτου, δὲν δύναμαι νὰ προσθέσω ἄλλο τί.

§43Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατόπιν τούτου ἔχω τὴν γνώμην ὅτι πρέπει ἐπὶ τοῦ ἀναφερθέντος θέματος, νὰ μᾶς πληροφορήσετε ἂν εἶναι κεκτημένον δικαίωμα ἡ χορήγησις τοῦ προαναφερθέντος ποσοῦ εἰς πάντας τοὺς Κοινοτάρχας, ἢ ἀποτελεῖ βούλησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἡ διάθεσις ποσῶν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἐν εἴδει κολλύβων ἢ ἐξ ἄλλων πηγῶν.

§44Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει εἰδικὸν νομοθέτημα. Ἐὰν πράγματι συνέβη τοῦτο, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφευχθῇ.

§45Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ τὸ θέμα ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν δύναται νὰ μᾶς δώσῃ ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν, θὰ παρακαλέσω νὰ μεταφερθῇ ἡ ἐρώτησίς μου εἰς τὰς ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Οἰκονομικῶν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὴν ἐπαναφέρητε, κ. Πιπιλῆ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν εἰς κατάλληλον κτίριον στέγασιν τῆς μουσικῆς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§47Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Κύριε Πρόεδρε, τῆς ἐρωτήσεως ἔλαβον γνῶσιν τὸ πρῶτον καὶ δὲν ἀνεῦρον ἴχνος σχετικοῦ στοιχείου καθόσον αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου δὲν ἔχουν ἐπιληφθῆ τοιούτου θέματος. Δηλῶ πάντως εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα, θὰ ἀντιμετωπισθῇ εὐμενῶς.

§48Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν καλωσύνην τὴν ὁποίαν εἶχε νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι θὰ ἐξετάσῃ εὐμενῶς τὸ θέμα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὅμως νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου του δὲν τὸν κατετόπισαν καλῶς. Τὸ θέμα ὑπάρχει, καὶ ὅταν πρὸ 6μήνου εἶχον ὑποβάλει ἑτέραν ἐρώτησιν ἔλαβον ἀπάντησιν, ἡ ὁποία καὶ μοῦ γνωρίζει ὅτι τὸ θέμα μελετᾶται. Γνωρίζετε καλῶς, κ. Ὑπουργέ, τί σημαίνει ὅταν λένε ὅτι τὸ θέμα μελετᾶται. Περὶ τίνος πρόκειται. Ἡ μουσικὴ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὑπηρεσία πολλὰ προσφέρουσα εἰς τὸν τομέα της, εἶναι ἐγκατεστημένη εἰς τοὺς ὑπογείους θαλάμους τοῦ Παναθηναϊκοῦ Σταδίου. Ἂν εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ νοηθῇ στέγασις εἰς τοὺς χώρους αὐτούς. Εἶχον ζητήσει τὴν διάθεσιν καταλλήλου κτιρίου διὰ τὴν στέγασιν τῆς μουσικῆς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ προέβην εἰς διαφόρους ἐνεργείας ἀναγκασθεὶς κατόπιν τῆς μὴ ἱκανοποιήσεως τοῦ δικαίου τούτου αἰτήματος νὰ ὑποβάλω καὶ εἰς τὴν προηγουμένην καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀναφερθεῖσαν ἐρώτησίν μου. Θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐξετάσῃ εὐμενῶς τὸ θέμα, καὶ νὰ δώσῃ ἱκανοποιητικὴν λύσιν.

§49Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, τὸ πρᾶγμα θὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν ταχύτητα.

§50Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ. Ἐπὶ πλέον, κ. Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν ὅπως φροντίσητε καὶ τὸ θέμα τῆς μεταστεγάσεως τῆς Διευθύνσεως Ἀγορανομίας, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἔγγραφον ὅτι τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον, ἐνέκρινε τὴν μεταστέγασιν αὐτήν, πρέπει ὅμως κάπου νὰ καθυστερῇ ἡ πραγματοποίησις τῆς μεταστεγάσεως.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Ἐφραιμίδη, Παπανικολάου καὶ Παππᾶ, ἀναφερομένης εἰς ἀτασθαλίαν ἐργολάβων ἀναδόχων ἔργων Πτολεμαΐδος, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§52Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἀναφορικῶς μὲ τὸ κρατικὸν ἐργοστάσιον ἀζωτούχων λιπασμάτων, συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Κατ’ ἀρχήν, ὑπῆρξε μία καταγγελία ἀπὸ μέρους τοῦ ἰδιώτου Γεωργίου Τσελέπη. Ἐν συνεχείᾳ δὲ ἀνετέθη εἰς τοὺς ἐπιθεωρητὰς δημοσίους ὑπολόγους κ. Θεοφιλόπουλον, Ἀκόρσογλου καὶ Ζαφειρίου, οἱ ὁποῖοι, μετ’ ἐπισταμένην ἐξέτασιν τῶν πραγμάτων, ὑπέβαλαν μήνυσιν ἐνώπιον τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν, ἀναφορικῶς μὲ τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς παρέπεμψε τὴν μήνυσιν εἰς τὸ 4ον ἀνακριτικὸν γραφεῖον Ἀθηνῶν, ὅπου καὶ ἀπὸ τοῦ μηνὸς Αὐγούστου ἐκκρεμεῖ. Παραλλήλως, ὁ Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, διὰ παραγγελίας πρὸς τὸν Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἐνήργησε καὶ ἐτοποθετήθη ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κράτους διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὁ Πάρεδρος Κωνσταντῖνος Ζώρτσης, ὅστις ἐνεχείρισεν εἰς τὸ 4ον ἀνακριτικὸν γραφεῖον Ἀθηνῶν τὰς προβλεπομένας παραστάσεις, ὡς πολιτικοῦ ἐνάγοντος. Ἐκεῖ εὑρίσκεται ἡ ὑπόθεσις καὶ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι οὐδεμία ἀμφιβολία, ὡς πρὸς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ καθήκοντος τοῦ Δημοσίου, ἔναντι τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, δύναται νὰ προβληθῇ ἀπὸ οὐδένα.

§53Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ πληροφορίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐρώτησίν μας, εἶναι πλήρως διαφωτιστικαὶ καὶ ἐνημερώνουν τὸ Σῶμα. Θὰ ἐπεθύμουν, ὅμως, νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἂν γνωρίζῃ, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ἂν ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ συνεχίζεται ἢ ἐξεδόθη σχετικὸν βούλευμα. Πάντως, εἶχον δίκαιον, τόσον ἐγώ, ὅσον καὶ οἱ συνάδελφοί μου, νὰ προκαλέσωμεν τὴν συζήτησιν αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως, ἐπὶ τῆς ὁποίας πληροφορεῖται ἤδη ὁ Ἑλληνικὸς λαός, εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται.

§54Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ ὑπόθεσις, νομίζω, ὅτι ἐκκρεμεῖ εἰσέτι, καθ’ ὅσον, λόγῳ τοῦ γεγονότος, ὅτι εὑρίσκομαι εἰς συνεχῆ ἐπαφὴν πρὸς τοῦτο, μετὰ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, θὰ ἐγνώριζον, ἂν εἶχε καὶ ποίαν, ἐξέλιξιν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως

ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φορολογικῶν τινων διατάξεων». Ὁ εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, συνάδελφος κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον. Θὰ ἐπιτρέψετε διακοπάς, κ. Στεφανίδη;

§56Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ τελειώσω συντομώτερον.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Στεφανίδης, δὲν θὰ δεχθῇ διακοπάς.

§58Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις, ἔφερεν, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν τινων διατάξεων», διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκει νὰ ἐπιθέσῃ ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νέα μεγάλα, δυσβάστακτα, βάρη, προωρισμένα, ὄχι μόνον νὰ θέσουν ἀνασχετικὸν φραγμὸν εἰς τὴν ἀνοδικὴν πορείαν τῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ πλήξουν καιρίως εὐρείας λαϊκὰς τάξεις, μὲ ὕψος προβλεπομένης, μὲ πολλὴν συντηρητικότητα ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους, φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως 1.650 ἑκ. δραχμῶν. Ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐξεδηλώθη πανελλήνιος ἀγανάκτησις καὶ κατακραυγή. Ὅλαι αἱ παραγωγικαί, ἐπαγγελματοβιοτεχνικαὶ καὶ ἐργατοϋπαλληλικαὶ τάξεις τῆς χώρας, αἱ ἀμέσως ἢ ἐμμέσως πληττόμεναι ἐξ αὐτοῦ, διεξάγουν ἕνα σκληρὸν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ φορολογικοῦ ἀντιλαϊκοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου. Ἀνέμενον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀπέσυρε τὸ φορολογικὸν αὐτὸ νομ)διον, ὄχι μόνον ἐκ τοῦ λόγου τῆς καθολικῆς αὐτῆς κατακραυγῆς καὶ ἐπικρίσεώς του, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ λόγου τῆς ἀπορρίψεώς του ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν δύο στηριζόντων τὴν Κυβέρνησιν Κομμάτων, Ε.Ρ.Ε. καὶ Προοδευτικῶν, τὸ κατέλιπον κυριολεκτικῶς ἔκθετον μὲ τὴν προδίδουσαν ἀμηχανίαν καὶ ἔλλειψιν ἀποφασιστικότητος καὶ πολιτικοῦ θάρρους δήλωσίν των, ὅτι οὔτε τὸ ψηφίζουν, οὔτε τὸ καταψηφίζουν.

§59Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς κάμω μίαν διακοπὴν καὶ ἐλπίζω, νὰ τὴν δεχθῆτε. Ἐχαρακτηρίσατε, καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἑρμηνεύσω τὴν στάσιν τῶν βουλευτῶν τοῦ Κόμματος, τοῦ ὁποίου ἡγοῦμαι, ἐχαρακτηρίσατε τὴν στάσιν των, ὡς ἐστερημένην πολιτικοῦ θάρρους. Παρακαλῶ, νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι, κατόπιν ἰδικῆς μου ἐντολῆς, καὶ ἂν θέλετε, ἀποδώσατε εἰς ἐμὲ τὴν ἔλλειψιν πολιτικοῦ θάρρους, κατόπιν ἰδικῆς μου ἐντολῆς, ἐτήρησαν τὴν στάσιν, τὴν ὁποίαν ἐτήρησαν. Ἦτο, πράγματι, ἰδική μου, καὶ ἦτο γραμμὴ δημοκρατικωτάτη. Διότι, ἔπρεπε προηγουμένως νὰ συνέλθῃ ὡς συνῆλθε, πρὸ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁλομέλεια τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Ρ.Ε., ἔπρεπεν ἐκεῖ νὰ κάμωμεν προηγουμένως τριῶν ἡμερῶν μακρὰν καὶ ἐξονυχιστικὴν συζήτησιν καὶ ἔπρεπεν ἐκεῖ νὰ κριθῇ προηγουμένως ἡ στάσις μας. Ἑπομένως, παρακαλῶ, κρίνατε καθ’ οἱονδήποτε τρόπον θέλετε τὴν ἀπόφασίν μου. Ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶναι ἴσως τὸ μόνον ἐν τῇ Βουλῇ Κόμμα, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ δημοκρατικῶς. Ἑπομένως, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀποδίδητε ἔλλειψιν πολιτικοῦ θάρρους εἰς τοὺς συναδέλφους. Ἐγὼ δὲ προσωπικῶς ἠγέρθην εἰς τὴν συνέλευσιν τοῦ Κόμματος καὶ παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τῶν περισσοτέρων βουλευτῶν, ἐχάραξα τὴν γραμμὴν ὅπως ἡ Ε.Ρ.Ε. ψηφίσῃ ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Χαρακτηρίσατε ὅπως θέλετε τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ ἡ γραμμὴ τοῦ Κόμματος ἐτέθη.

§60Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§61Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἔκαμα μόνον ἐξαίρεσιν διὰ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἐξαίρεσις διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι θὰ διακοπῇ ἡ ὁμιλία μου καὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ μία ὡλοκληρωμένη εἰκὼν τῶν ἀπόψεών μου, ὡς ἐκπροσωποῦντος αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν Ε.Κ.

§62Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Εἶμαι ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἐπιτρέψω. Τὸ ἔκαμα προχθὲς διὰ τὴν ΕΔΑ, δὲν ἠμπορῶ, εἶναι ἀδύνατον νὰ σᾶς ἐπιτρέψω.

§64Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόλις τελειώσῃ ὁ κ. Στεφανίδης.

§66Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπαντῶ εἰς τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ χαρακτηρισμοῦ γενομένου διὰ τοὺς συναδέλφους τοὺς μετασχόντας εἰς τὴν συζήτησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν πρᾶξιν τῆς Ε.Ρ.Ε. Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν τὸ θέμα τῆς κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὁ ἐκπροσωπῶν τὴν Ε.Ρ.Ε. κ. Μποῦτος ἐδήλωσεν ἐπὶ λέξει, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. οὔτε τὸ ψηφίζει, οὔτε τὸ καταψηφίζει. Αὐτὸ ἐδήλωσε καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τῶν Προοδευτικῶν καὶ εἶναι φανερόν, ὅτι πρόκειται περὶ πολιτικῆς τῶν δύο Κομμάτων καὶ προσθέτω, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶχεν ὅλον τὸν καιρὸν ἐφ’ ὅσον πρὸ τῶν ἑορτῶν κατετέθη τὸ νομοσχέδιον, δηλαδὴ πρὸ ἑνὸς καὶ πλέον μηνός, νὰ λάβῃ ὁριστικὰς ἀποφάσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπικρίνω τὴν γραμμὴν τοῦ Κόμματος, τοῦ τελοῦντος ὑπὸ τὴν ὑμετέραν ἡγεσίαν, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Ρ.Ε. Κύριοι βουλευταί, ἤλπιζον, ἐπίσης, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ συνησθάνετο κάποτε τὸ βάρος τῶν πολιτικῶν της εὐθυνῶν καὶ θὰ ἀντελαμβάνετο, ὅτι ὑπὸ τὰς ἀνωμάλους συνθήκας ποὺ ἦλθε καὶ παραμένει εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ὡς ἐστερημένη οἱασδήποτε λαϊκῆς βάσεως, σταθερότητος καὶ ἐμπιστοσύνης, δὲν δύναται νὰ ἐμπνεύσῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐμπιστοσύνην ποὺ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν θεμελιώδης προϋπόθεσις εἰς τὰ ἐθνικὰ καὶ οἰκονομικὰ θέματα, ἐπιτυχίας τοῦ προγράμματος οἱασδήποτε Κυβερνήσεως καὶ ἀποδόσεως τῶν ὑπὸ νομοθετικὴν θέσπισιν φορολογικῶν κυβερνητικῶν μέτρων. Θεωρῶ ἀπαραίτητον, κύριοι συνάδελφοι, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν καὶ κριτικὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐκφράζων ἀπόψεις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἡ ὁποία μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μὲ ὁρίσῃ ὡς εἰδικὸν ἀγορητὴν νὰ προβῶ εἰς γενικωτέρας τινὰς παρατηρήσεις ἀναφερομένας εἰς τὸ κρίσιμον πολιτικὸν καὶ οἰκονομικὸν πρόβλημα ποὺ δεσπόζει σήμερον εἰς τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους. Τέσσαρες σπουδαιότατοι λόγοι ὑπαγορεύουν τὴν ἐνέργειάν μου αὐτήν. Πρῶτον, τὸ φορολογικὸν αὐτὸ νομοσχέδιον ὡς ἀντικατοπτρίζον τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ περιέχον διατάξεις καταθλιπτικὰς εἰς βάρος τοῦ Λαοῦ, θὰ ἔχῃ δυσμενεστάτας ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς δημοσίας, κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς τῆς χώρας ζωῆς. Δεύτερον, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῆς ψηφίσεως ἢ ἀπορρίψεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐξαρτᾶ ἐνδεχομένως τὴν ἐν τῇ ἐξουσίᾳ παραμονήν της. Καὶ ἐὰν δὲν ἐτέθη μέχρι τῆς στιγμῆς τυπικῶς, ἔχει τεθῆ οὐσιαστικῶς παρ’ αὐτῆς πολιτικὸν ζήτημα. Τρίτον, διότι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἰσχυρίζεται κατὰ τρόπον αὐτόχρημα ἐξοργιστικόν, ὅτι δὲν εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν πρὸ αὐτῆς οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν καὶ συγκεκριμένως γράφει, ὅτι δὲν εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἐπέφερον δυσανάλογον αὔξησιν τῶν δημοσίων δαπανῶν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιρρίπτει εἰς τὸ ἀκέραιον τὰς εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ., διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν παρ’ αὐτῆς οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν καὶ ἑπομένως τὸ φορολογικὸν αὐτὸ νομοσχέδιον συνδέεται ἀμέσως μὲ τὸ Ἰουλιανὸν πραξικόπημα καὶ μὲ τὴν ἐξαπολυθεῖσαν ἔκτοτε φοβερὰν πολιτικὴν ἀνωμαλίαν καὶ θύελλαν. Οὔτε δύναται νὰ γίνῃ ὁ διαχωρισμὸς τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ πολιτικοῦ θέματος. Εἶναι ἀμφότερα ἀλληλένδετα. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κριθοῦν καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Τέταρτον, κύριοι βουλευταί, διότι τὰ δύο κόμματα τῆς Δεξιᾶς, τὰ στηρίζοντα τὴν Κυβέρνησιν, τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τῶν Προοδευτικῶν, παρὰ τὰς ἀρχικὰς πρὸς παραπλάνησιν τοῦ Λαοῦ, ἀντιδράσεις καὶ διακηρύξεις των, ὑπὸ στενοῦ κομματικοῦ συμφέροντος ὁρμώμενα, ἀπεφάσισαν τελικῶς νὰ ψηφίσουν τὸ ἀντιλαϊκὸν αὐτὸ νομοσχέδιον. Ἡ ἐνέργεια τῶν δύο αὐτῶν κομμάτων τῆς Δεξιᾶς ὁδηγεῖ εἰς θλιβερὰς σκέψεις καὶ ἔχει προκαλέσει ἀποδεδειγμένως τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ πιστεύω, καὶ τῶν ὀπαδῶν των. Διότι ἐνῷ εἰς τὰς ἀλλεπαλλήλους μακρὰς συσκέψεις, ἰδιαιτέρως τῆς Κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος τῆς Ε.Ρ.Ε., οἱ ἁρμοδιώτεροι καὶ ἐγκυρότεροι παράγοντες τοῦ κόμματος διετύπωσαν —καὶ ἐδημοσιεύθησαν τὰ πρακτικὰ εἰς τὸν Τύπον— ἀντιρρήσεις περὶ τοῦ παραδεκτοῦ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὑπεστήριξαν ταὐτοχρόνως, ὅτι αἱ φορολογίαι εἶναι περιτταί, ὅτι εἶναι δυνατὸν κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ γίνῃ ἡ ἀντιμετώπισις τῶν συναφῶν δημοσιονομικῶν ἀναγκῶν καὶ ἐπέμεινον, ὅτι αἱ νέαι φορολογίαι θὰ πλήξουν θανασίμως τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, παρὰ ταῦτα, ἐδήλωσαν, ὅτι θὰ τὸ ψηφίσουν, ὄχι διὰ νὰ σώσουν, ὅπως ἰσχυρίζονται, τὸν κινδυνεύοντα τόπον, ἀλλ’ ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ στηρίξουν τὴν ἑτοιμόρροπον Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἀποτρέψουν τὸν κίνδυνον ταχείας διενεργείας τῶν ἐκλογῶν. Προτιμοῦν μὲ ἄλλας λέξεις τὰ δύο κόμματα τῆς Δεξιᾶς, νὰ βλάψουν καιρίως τὸν λαόν, τὸν τόπον, τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, ἀρκεῖ καὶ μόνον δι’ αὐτὰ αἴροντα ὅλας τὰς ἁμαρτίας τῶν ἀποστατῶν καὶ τῶν ἐντολέων τῶν ὑπευθύνων τῆς ἀνωμαλίας, νὰ μὴ ἐπανέλθῃ διὰ τοῦ Λαοῦ εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Ε.Κ. καὶ ὁ Ἐθνικὸς Ἡγέτης κ. Γ. Παπανδρέου, ὁ διαρκὴς ἐφιάλτης των. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅμως, δὲν εἶναι τόσον ἀφελής. Γνωρίζει τὴν συμπαιγνίαν ἀποστατῶν καὶ Δεξιᾶς καὶ ὅτι ἄνευ τῆς ψήφου τῆς Δεξιᾶς εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατος ἡ ἐπιβολὴ τῶν νέων βαρυτάτων φόρων. Κύριοι βουλευταί, προβαίνων ἤδη εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν γενικωτέρων παρατηρήσεών μου ἐπὶ τῆς ἐν γένει πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς καταστάσεως, δικαιοῦμαι νὰ ἰσχυρισθῶ μὲ πᾶσαν δυνατὴν ἀντικειμενικότητα, ὅτι οἱ δύο εἰδικοὶ ἀγορηταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, οἱ διακεκριμένοι συνάδελφοι κ.κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου καὶ Ἀθανάσιος Κανελλόπουλος, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, πρὸ τῶν διακοπῶν τῶν ἑορτῶν, ἐξέθεσαν κατ’ ἐξαίρετον τρόπον τὰς ἀπόψεις τῆς ἰδικῆς μας πολιτικῆς παρατάξεως καὶ ἀπέδειξαν δι’ ἀκαταμαχήτων ἐπιχειρημάτων καὶ ἀδιαφιλονικήτων στοιχείων, ὅτι ἡ Οἰκονομία εὑρίσκετο εἰς ἄνοδον μέχρι τοῦ πραξικοπήματος τῆς 15ης Ἰουλίου 1965 καὶ ὅτι ἔκτοτε διεταράχθη λόγῳ τῆς ἐξ αὐτοῦ προκληθείσης πρωτοφανοῦς πολιτικῆς ἀνωμαλίας καὶ κρίσεως, ἡ ὁποία μάλιστα ἐξακολουθητικῶς σωρεύει καὶ θὰ σωρεύῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον νέα δεινὰ καὶ νέους κινδύνους, ἐφ’ ὅσον δὲν ὁδηγούμεθα εἰς τὴν μόνην δημοκρατικὴν σωτηρίαν λύσιν, τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς καταλυθείσης λαϊκῆς κυριαρχίας, διὰ τῆς ἀμέσου προσφυγῆς εἰς ἐλευθέρας ἐκλογάς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Κ.). Κύριοι βουλευταί, ὀρθῶς καὶ δικαίως ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς ἐτονίσθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι εἴμεθα ὑπερήφανοι διὰ τὴν πολιτικὴν καὶ οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου ἐπὶ 19 μῆνας, καὶ ἡ ὁποία πολιτικὴ ἐὰν ἐσυνεχίζετο ἀδιατάρακτος καὶ ὡλοκληροῦτο ἐντὸς τῆς 4ετίας, καθ’ ἣν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μὲ τὴν συντριπτικὴν του πλειοψηφίαν παρέσχεν εἰς ἡμᾶς τὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ κυβερνήσωμεν τὸν τόπον, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἐξησφάλιζε τὴν ταχυτέραν δυνατὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν καὶ ταὐτοχρόνως, παραλλήλως, τὴν δικαιοτέραν κατανομὴν τοῦ προοδευτικῶς αὐξανομένου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀγροτῶν, τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν καὶ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς χώρας, ποὺ συνθέτουν τὰς οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρας κοινωνικὰς τάξεις. Δικαιοῦμαι καὶ ὀφείλω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ προσθέσω, ὅτι ἡμεῖς, οἱ βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ποὺ παραμένομεν ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, μὲ ὑπερηφάνειαν, πιστοὶ εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ, εἴμεθα ὑπερήφανοι καὶ δι’ ἓν ἄλλο μέγα ἐπίτευγμα, ποὺ ἐπετύχαμεν μὲ τὴν συμπαράστασιν τοῦ λαοῦ καὶ τὸ θριαμβευτικὸν ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν τῆς 16ης Φεβρουαρίου, ὅτι κατελύσαμεν τὸ στυγνὸν κομματικὸν καὶ ἀστυνομικὸν καθεστὼς τῆς Δεξιᾶς, ὑπὸ τὸ ὁποῖον ἐστέναζεν ἐπὶ μίαν 8ετίαν τῆς ΕΡΕ, ὁ ὑπερήφανος καὶ δημοκρατικὸς τῆς Ἑλλάδος λαός, καὶ τὸ ὁποῖον καθεστὼς ἀνεβίωσε πάλιν ἡ Κυβέρνησις τῶν ἀποστατῶν, ὅπως κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ βασίμων ἐπιχειρημάτων καὶ συγκεκριμένων στοιχείων, ἀπέδειξεν ὁ σεβαστός μου κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, κ. Μπακόπουλος. Ὁ κ. Στεφανόπουλος ὁμιλήσας εἰς τὴν Βουλὴν ὡς Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου καὶ ἐπιτεθεὶς μετὰ βιαιότητος κατὰ τῆς ΕΡΕ ὀλίγον πρὸ τοῦ πραξικοπήματος, τὴν 23.6.1965, εἶπεν ἐπὶ λέξει: «Ἡμεῖς εἴμεθα ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπεβάλαμεν τὴν Δημοκρατίαν, ἐπαγιώσαμεν τὴν ἐλευθερίαν, ἡμεῖς εἴμεθα ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατεστήσαμεν κτῆμα, ὄχι μόνον ἰδικόν μας, ἀλλὰ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῶν φίλων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ μέγα ἀγαθὸν τῆς ἐλευθερίας». Κύριοι βουλευταί, αἱ δύο μεγάλαι αὐταὶ ἱστορικαὶ κατακτήσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν του καὶ τῆς παλιννοστήσεως τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἐκ παραλλήλου ἀπολαύσεως τῶν ἀγαθῶν τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς Δημοκρατίας παρὰ τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ὑφίστατο ἐπὶ ΕΡΕ τὴν ἀνίερον ἐκμετάλλευσιν τῆς ἀδιστάκτου οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, καὶ τὴν ὑφίσταται καὶ πάλιν σήμερον, ἀποτελοῦν ἀνεκτιμήτου ἀξίας τίτλους τιμῆς τῆς ἰδικῆς μας φιλελευθέρας δημοκρατικῆς παρατάξεως, ἀποτελοῦν τὴν δόξαν καὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τοῦ μεγάλου της Ἐθνικοῦ Ἡγέτου Γεωργίου Παπανδρέου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ε.Κ.). Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀπεγνωσμένη καὶ καταχθόνιος προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως τῶν ἀποστατῶν καὶ τῆς στηριζούσης αὐτὴν Δεξιᾶς, δι’ ὅλων τῶν προπαγανδιστικῶν κρατικῶν μέσων καὶ διὰ τοῦ ἀπαισχύντου ραδιοφώνου, νὰ ἐμφανίσουν...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§67Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. ..... (Διακόπτει, μὴ ἀκουόμενος).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, ἡσυχίαν.

§69Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Νὰ ἀνέλθετε μετ’ ἐμὲ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ὁμιλήσητε, κ. συνάδελφε. (Θόρυβος).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ὄχι διακοπάς. Ἕκαστος ρήτωρ ἔχει τὴν εὐθύνην τῶν λεγομένων του.

§71Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται, κ.κ. συνάδελφοι, ὅσοι θορυβεῖτε ἐκ τῆς ΕΡΕ, νὰ ἐπιτύχητε νὰ μὲ ἐμποδίσητε νὰ εἴπω, ὅσα θὰ εἴπω. Θὰ τὰ εἴπω καὶ θὰ τὰ ἀκούσετε. Ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως .... (Νέος θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφοι, σεβασθῆτε τὸν ρήτορα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). (Ὁ κ. Χατζηδημητρίου ὄρθιος ὁμιλεῖ, χειρονομῶν, μὴ ἀκουόμενος).

§73Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ βήματος, μέχρις ὥρας, ἐκθέτει τὰς ἀπόψεις τὰς ἰδικάς του καὶ τοῦ κόμματος τὸ ὁποῖον ἐκπροσωποῦμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§74Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κατὰ τρόπον ἐκρηκτικόν.

§75Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν σᾶς ἀρέσῃ. (Θόρυβος).

§76Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (ἐν ὀργῇ). Δὲν μᾶς ἀρέσει. Βεβαίως δὲν μᾶς ἀρέσει. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠρεμήσατε, κ.κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις.

§78Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Προσωπικῶς δὲν ἔθιξε κανένα ὁ ρήτωρ. Δὲν τοὺς ἀρέσει. Εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ τοὺς ἀρέσῃ. Λέγουν, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας μόνον ὑπάρχουν ταραξίαι. Βλέπω, ὅτι τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον κατακρίνουν, θέλουν νὰ τὸ μιμοῦνται ἐπηυξημένον. Ἂς τὸ μιμηθοῦν. Ἀλλ’ ἔργον ἰδικόν σας εἶναι, νὰ ἐπιβάλητε τὴν τάξιν. Οὐδεὶς δύναται νὰ ὑπαγορεύσῃ, εἰς οἱονδήποτε ὁμιλοῦντα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, οὔτε τὸ περιεχόμενον τοῦ λόγου του, οὔτε τὸ ὕφος του.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μαζί σας. Προστατεύω καὶ θὰ προστατεύσω τὸν ρήτορα καὶ πάντα ρήτορα. Παρακαλῶ, ὅμως, καὶ τὴν ἰδικήν σας πλευράν, ὅταν προσπαθῶ νὰ ἀποκαταστήσω τὴν τάξιν, νὰ μὴ ἐγείρηται καὶ ἐπεκτείνῃ τὸν θόρυβον. Εἰς οὐδένα θὰ ἐπιτρέψω νὰ ἐμποδίσῃ τὸν ρήτορα νὰ ὁμιλήσῃ.

§80Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λέτε τοὺς ἰδικούς μας. Ἐγὼ δὲν διευθύνω τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐννοῶ τὴν συμπαράστασίν σας.

§82Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλη ἔκφρασις αὐτὴ καὶ ἄλλη ἡ ἄλλη. Νὰ ἐκφράζεσθε σαφέστερον, κ. Πρόεδρε.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔθιξα κανένα.

§84Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Ἀλλὰ δὲν εἶδον νὰ ἀνακαλῆτε εἰς τὴν τάξιν οὐδένα ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης ὁμιλοῦν κατὰ τρόπον μὴ πρέποντα. Διότι δὲν τολμᾶτε.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε......

§86Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι φοβεῖσθε νὰ δυσαρεστήσετε οἱονδήποτε βουλευτὴν τῆς Δεξιᾶς, διότι θὰ σᾶς ρίξουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία. Λοιπόν, ἐπιβάλλετε τὴν τάξιν καὶ ἔπειτα παρατηρήσεις.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι πάρα πολύ. Γνωρίζετε καὶ τὸν χαρακτῆρα μου καὶ ὅτι δὲν φοβοῦμαι κανένα. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι ἠγέρθην ἀπὸ τὴν θέσιν μου διὰ νὰ τονίσω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι θὰ ἐπιβάλλω κυρώσεις κατὰ τὸν Κανονισμόν. Καὶ νομίζω, ὅτι σπανίως ὑπῆρξε Πρόεδρος τόσον αὐστηρὸς ὅσον ἐγώ.

§88Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδέποτε ὑπῆρξε Πρόεδρος τόσον ἐμφανῶς χαριζόμενος.

§89Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς στηριζούσης αὐτὴν Δεξιᾶς νὰ ἀποδώσουν ὅλους τοὺς ἐμφανισθέντας μετὰ τὸ Ἰουλιανὸν πραξικόπημα κινδύνους, ἐπὶ τούτῳ διογκωθέντας ἐν συμπαιγνίᾳ αὐτῶν, ἀνατροπῆς τῆς νομισματικῆς καὶ οἰκονομικῆς σταθερότητος εἰς τὴν Ε.Κ. καὶ τὸν Ἀρχηγόν της, εἶναι μία προσπάθεια κακόπιστος, ἀπαράδεκτος καὶ καταδικασμένη εἰς οἰκτρὰν ἀποτυχίαν. Ἀλλὰ καὶ ἡ προσπάθεια ἡ τελευταία τοῦ ἐπιστρατευθέντος πρὸς στήριξιν καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν ἀποστατῶν καὶ τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου, Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κ. Ζολώτα, προθύμου πάντοτε νὰ ὑποστηρίξῃ οἱονδήποτε κόμμα καὶ τὰ μεγάλα οἰκονομικὰ συμφέροντα, εἶναι ἐπίσης καταδικασμένη εἰς οἰκτρὰν ἀποτυχίαν. Διότι πέραν ὅλων τῶν ἄλλων, ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ζολώτας πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν γενομένην συνεστίασιν, ποὺ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸν Τύπον, ἀντιπαραβαλλόμενα, μὲ ὅσα ἔλεγε πρὸ ἑνὸς ἔτους περίπου, διὰ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. εἰς τὴν ἐτησίαν ἔκθεσίν του ὑπευθύνως, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ηὐξήθη καὶ ἐὰν ἐντὸς τοῦ 1965 συνεχισθῇ ἡ αὔξησις θὰ ἔχῃ πραγματοποιηθῆ ἅλμα ἀνόδου τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, παρόμοιον τοῦ ὁποίου δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν μεταπολεμικὴν ἱστορίαν τῆς χώρας, κυριολεκτικῶς καταρρακώνουν τὸ κῦρος του ὡς Διοικητοῦ τοῦ ἀνωτάτου Τραπεζιτικοῦ Ἱδρύματος τῆς χώρας.

§90Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν προτίθεμαι νὰ διακόψω τὸν ἀξιότιμον ρήτορα εἰς κανένα σημεῖον τοῦ λόγου του. Εἰς ὅσα ὅμως εἶπεν διὰ τὸν Διοικητὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὀφείλω μίαν ἄμεσον ἀπάντησιν. Πρῶτον, ἔχει ἄδικον νὰ νομίζῃ, ὅτι οἱοσδήποτε ἐκ τῆς Κυβερνήσεως «ἐπεστράτευσεν», ὅπως εἶπεν, τὸν κ. Ζολώταν, καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ διορθώσῃ τὴν φρασεολογίαν του. Ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κατ’ ἔτος ἐμφανίζεται ἐνώπιον τῶν δημοσιογράφων καὶ δίδει μίαν εἰκόνα τῆς οἰκονομίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔπραξε καὶ ἐφέτος. Ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἔχει δικαίωμα νὰ ἔχῃ τὰς ἀπόψεις του, διότι δὲν εἶναι μέλος οὐδενὸς κόμματος, ἀσκεῖ ὑπεύθυνον λειτούργημα καὶ ἔχει χρέος νὰ διατυπώνῃ εὐθαρσῶς ἐνώπιον πάσης Κυβερνήσεως καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὰς γνώμας καὶ ἀπόψεις του ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως. Νομίζω δέ, κ. συνάδελφε, ὅτι ἰδίως σεῖς, ὁ ὁποῖος γνωρίζω πόσον προσεκτικὸς εἶσθε εἰς τὰ λόγια σας, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξαπολύσετε τοιαύτην προσωπικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησε εὐόρκως τὸ Κράτος καὶ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις καὶ πράττει αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶχε χρέος νὰ πράξῃ. Ἐὰν αἱ ἀπόψεις αἱ οἰκονομολογικαὶ δὲν σᾶς εὑρίσκουν συμφώνους, νὰ ἀπαντήσετε εἰς αὐτάς, ἀλλὰ ἀποφύγετε νὰ κάμετε προσωπικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§91Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπαντῶν εἰς τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὸν χαρακτηρισμόν μου διὰ τὸν κ. Ζολώταν, ὡς ἐπιστρατευθέντα ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, δικαιολογεῖ πλήρως τὸ γεγονὸς τὸ πραγματικόν, ὅτι τὰς δηλώσεις του εἰς τὴν συνεστίασιν καὶ μετὰ ταῦτα εἰς τὸν Τύπον κατὰ τῆς πολιτικῆς τῆς Ε.Κ. καὶ ὑπὲρ τῆς ἐπιβολῆς τῶν φόρων, τὰς ἔκαμε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἐπεστρατεύθη ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Ἐναπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ κρίνῃ ἐὰν ἡ κατὰ τὸ κρίσιμον αὐτὸ χρονικὸν σημεῖον κινδύνου ἀπορρίψεως τοῦ νομοσχεδίου παρεμβολὴ τοῦ κ. Ζολώτα, ὑπῆρξεν ἡ ἐνδεδειγμένη, ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστόν, ὅτι συνήθως εἰς τὴν ἐτησίαν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν συντάσσει καὶ ἀναγινώσκει ἐνώπιον τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως, ἐκφράζει τὰς γενικωτέρας ἀπόψεις τοῦ Τραπεζιτικοῦ αὐτοῦ Ἱδρύματος. Ἀλλὰ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἐπισημαίνω τὴν κραυγαλέαν ἀντίφασιν ποὺ ὑπάρχει, εἰς τοὺς λόγους καὶ τὰς κρίσεις τοῦ κ. Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διότι ἐνῷ εἰς τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσε κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος τὸ 1965, εἰς τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῆς Τραπέζης, ἐξῆρεν κατὰ τρόπον κατηγορηματικὸν τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἡ Ε.Κ. καὶ τὸ μέγα ἐπίτευγμα, τὸ ὁποῖον ἐξησφαλίσθη, τῆς ἀνοδικῆς πορείας τῆς οἰκονομίας, καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὸ 1964 καὶ ἐχαρακτήρισεν ὡς ἅλμα ποὺ δὲν ἐσημειώθη παρόμοιον εἰς τὴν μεταπολεμικὴν ἱστορίαν τῆς χώρας, ἤδη καταφέρεται κατὰ τῆς πολιτικῆς τῆς Ε.Κ. Δὲν πρόκειται λοιπόν κ. Ὑπουργέ, περὶ ἀδικαιολογήτου ἐπικρίσεως οὔτε περὶ αὐθαιρέτων συμπερασμάτων μου. Ἐπεσήμανα τὸν χρόνον, καθ’ ὃν προέβη εἰς δηλώσεις διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀνάγκην ἐπιβολῆς νέων φόρων καὶ νὰ ἀποδώσῃ οὕτω εὐθύνας εἰς τὴν Ε.Κ. Ἐπεσήμανα ἐπίσης καὶ τὴν ἀντίφασιν μεταξὺ ἐκείνων ποὺ εἶπε πρὸ μηνῶν καὶ ἐκείνων ποὺ εἶπεν πρὸ ἑβδομάδος. Καὶ δικαιοῦμαι νὰ κρίνω δυσμενῶς τὸν κ. Διοικητὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὅπως εἶναι βέβαιον, ὅτι ἔχει κριθῆ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§92Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἡ ἀπόδειξις, τὴν ὁποίαν ὑμεῖς φέρετε διὰ νὰ ἀποδείξητε, ὅτι δῆθεν ὁ κ. Ζολώτας ἐπεστρατεύθη, εἶναι μόνον τὸ γεγονός, ὅτι αἱ δηλώσεις τοῦ Διοικητοῦ ἐγένοντο κατὰ τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ συζήτησις τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Λυποῦμαι, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ἀπόδειξίς σας εἶναι πολὺ ἀσθενής. Διαψεύδω κατηγορηματικῶς, ὅτι ὁ κ. Ζολώτας ἐπεστρατεύθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ἐγνώριζα καθόλου, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ κάμῃ δηλώσεις ὁ κ. Διοικητὴς καὶ ἔλαβον γνῶσιν αὐτῶν ἐκ τῶν ὑστέρων. Πέραν αὐτοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι αἱ ἰδέαι καὶ αἱ ἀπόψεις, πολεμοῦνται μὲ ἀντιθέτους ἰδέας καὶ ἀπόψεις. Τὸ νὰ ἐπιτίθεσθε ἐναντίον τοῦ κ. Ζολώτα, διότι τυχὸν ὡρισμένα ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπε δὲν σᾶς ἀρέσουν, λυποῦμαι ποὺ θὰ τὸ πῶ, δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὸ ἐπίπεδον, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κινῆται ἡ πολιτική μας ζωή. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῆς μισαλλοδοξίας, ἡ ἀπόπειρα ἠθικοῦ ἐκβιασμοῦ, τὴν ὁποίαν ἡ Ε.Κ. ὑπὸ τὴν σημερινήν της μορφὴν κάμνει ἐναντίον οἱουδήποτε ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος συμβαίνει νὰ ἔχῃ ἀντιθέτους γνώμας, χαρακτηρίζει κακῶς τὸ κόμμα καὶ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖ αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Ἐὰν ὁ κ. Ζολώτας κάμνῃ λάθη εἰς ὡρισμένα θέματα ἢ ἡ Κυβέρνησις ἀσκεῖ ἐσφαλμένην οἰκονομικὴν πολιτικήν, ὀφείλετε νὰ ἀπαντήσετε. Τὸ νὰ ἐπιτίθεσθε κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἐναντίον τοῦ κ. Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης, τὸν ὁποῖον ὅλοι ἐτιμήσατε καὶ τὸν ὁποῖον θὰ εἶσθε καὶ πάλιν ἕτοιμοι νὰ ὑμνήσητε ἂν τυχὸν εἴπῃ ὅ,τι δήποτε, τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς ἦτο εὐχάριστον, ἀποτελεῖ τακτικήν, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ καταδικάσωμεν.

§93Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κρίνομεν τὰς τελευταίας ἐνεργείας τοῦ κ. Διοικητοῦ, καὶ ἐπικρίνομεν τὰς δηλώσεις του καὶ οὐδέποτε ὑμνήσαμεν τὸν κ. Ζολώταν. Θὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐπέτρεψα 4 διακοπὰς εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ μὴ γίνῃ ἄλλη. Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἐπιτρέψω καμμίαν ἀπολύτως ἄλλην διακοπήν. Καὶ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ παράσχητε τὴν κατὰ τὸν Κανονισμὸν προστασίαν. Κύριοι βουλευταί, ἐπιστρέφω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὡς ἀπαράδεκτον τὸν χαρακτηρισμόν του περὶ ἠθικοῦ ἐκβιασμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν χαρακτηρισμόν του περὶ ὑποβιβάσεως τοῦ ἐπιπέδου τῆς συζητήσεως, τὴν ὁποίαν συνήγαγεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἀπὸ αὐτήν, τὴν πράγματι δριμεῖαν ἐπίθεσιν, ποὺ ἐγένετο κατὰ συνείδησιν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐναντίον τῆς ΕΡΕ, νομίζω, ὅτι διέπραξεν ἀσυγχώρητον λάθος, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἐκ τοῦ τόνου καὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ἐπικρίσεως νὰ συναγάγῃ τὸ αὐθαίρετον αὐτὸ συμπέρασμα. Διότι εἶναι φανερόν, ὅτι τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθην, τῆς ἀντιφάσεως τοῦ κ. Διοικητοῦ μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἐδήλωσε πρὸ ἔτους καὶ ἐκείνων ποὺ ἐδήλωσε πρὸ ἡμερῶν, διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν ὑπὸ τῆς Ε.Κ. πολιτικὴν καὶ τὸ ἕτερον τῆς χρονικῆς συγκυρίας, νὰ κάμῃ τὰς δηλώσεις καθ’ ὃν χρόνον συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ κινδυνεύει νὰ ἀπορριφθῇ, διότι δὲν ἔρχεται ἡ Συμπολίτευσις νὰ παρακολουθήσῃ τὴν συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ διὰ νὰ τὸ ψηφίσῃ, ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ τὰ κείμενα καὶ ὁδηγοῦν εἰς τὸ ἀσφαλὲς συμπέρασμα, ὅτι ἐν ὄψει τοῦ κινδύνου ἡ Κυβέρνησις ἐπεστράτευσε τὸν κ. Διοικητήν. Αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμὸς εἶναι ὁ προσφορώτερος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν ποὺ ὅλος ὁ λαὸς ἐννοεῖ. Ἕκαστος κρίνεται ἀπὸ τοὺς λόγους του καὶ τὰς πράξεις του. Κύριε Πρόεδρε, ὅλος αὐτὸς ὁ διαδραμὼν χρόνος νὰ μὴ καταλογισθῇ εἰς βάρος μου, διότι ἐγένοντο ἀλλεπάλληλοι διακοπαὶ καί ...

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ μείνετε ἥσυχος, τὸν ἔχω ὑπολογίσει.

§95Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. .. διότι δημιουργεῖ αὐτὴ ἡ τακτικὴ τῶν διακοπῶν ἀδιέξοδον εἰς τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ, ὁ ὁποῖος ἔχει κατατάξει τὴν ὕλην τῆς ἀγορεύσεώς του εἰς 5 κεφάλαια καὶ ἤδη εὑρίσκεται εἰς τὸ πρῶτον. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἄλλης διαφωτίσεως. Τοῦ ἀρκεῖ τὸ ἰδικόν του ἀλάνθαστον πολιτικὸν αἰσθητήριον. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς τὴν μεγίστην, τὴν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν του, ἡ ὁποία προσεγγίζει βαθμιαίως τὸ 80% ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου (ἀποδοκιμασίαι ἐκ τῆς Δεξιᾶς, χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου), ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πέραν τῆς ἀγανακτήσεως καὶ ἐξεγέρσεώς του κατὰ τῶν ὑπευθύνων τῆς τελευταίας πολιτικῆς ἀνωμαλίας καὶ τῆς ἀποστασίας, ἔχει μορφώσει καὶ ἀποκρυσταλλώσει ἰδίαν ἀντικειμενικὴν καὶ δικαίαν γνώμην καὶ ἐπὶ τῆς πολιτικῆς καὶ ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει αἰσθανθῆ τὴν θαλπωρὴν τῆς Πολιτείας καὶ τὴν εὐεργεσίαν, ἡ ὁποία τοῦ παρεσχέθη καὶ ταὐτοχρόνως ἔχει ἀναγνωρίσει τὴν ὠφελιμότητα τῶν κοινωνικῶν καὶ οἰκονομικῶν μέτρων τῶν ληφθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. μὲ τὰς δικαίας παροχὰς πρὸς τοὺς ἀναξιοπαθήσαντας ἐπὶ ΕΡΕ, ἐπὶ Δεξιᾶς, ἐπὶ τόσα ἔτη ἀγρότας, ἐργατοϋπαλλήλους καὶ ἐπαγγελματοβιοτέχνας μας, μὲ τὴν ἀρξαμένην καὶ τόσον ἐπιτυχοῦσαν προσπάθειαν ὑγιοῦς προγραμματισμοῦ ποὺ κατέληξε μετὰ 18 μηνῶν ἐντατικὴν ἐργασίαν εἰς ἕνα πρόγραμμα 5ετὲς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ποὺ παρεδόθη εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ ἀποτελεῖ κτῆμα τοῦ λαοῦ, μὲ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς χώρας καὶ ἰδίᾳ τοῦ ὀρυκτοῦ πλούτου, μὲ τὴν δωρεὰν Παιδείαν διὰ τὸν λαὸν ὡς τὴν ἀποδοτικωτέραν ἐπένδυσιν, μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων κοινωφελῶν μεγάλης σημασίας εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, ἐπαρχιακῆς καὶ δασικῆς ὁδοποιΐας, δημοσίας ὑγείας, κοινωνικῆς προνοίας, ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς ὑπαίθρου, ἐγγείων βελτιώσεων κλπ. καὶ τέλος, μὲ τὴν προώθησιν διὰ τῆς ψηφίσεως βαρυσημάντων νόμων τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας πρὸς ἀντιμετώπισιν κρισίμων προβλημάτων ποὺ ἀνέκυψαν μετὰ τὴν ἔνταξίν μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην φοβερὰν ἐθνικὴν πληγὴν τῆς μεταναστεύσεως ἑκατοντάδων χιλιάδων Ἑλλήνων τῆς νέας γενεᾶς εἰς ξένας χώρας. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, οἱ δύο προαναφερθέντες εἰδικοὶ ἀγορηταὶ τῆς Ε.Κ. δι’ ὅλα τὰ συναφῆ οἰκονομικὰ θέματα, τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν, τὸν τιμάριθμον, τὴν βιομηχανικὴν παραγωγήν, τὰς καταθέσεις, τὴν προσφορὰν τοῦ χρήματος κλπ., κατέληξαν εἰς συγκεκριμένα ἀκλόνητα συμπεράσματα περὶ τοῦ δημιουργικοῦ καὶ γονίμου ἔργου τῆς Κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος καὶ ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ ἡ ὁποία ἠσκήθη ἀπὸ τὴν Ε.Κ. ὑπῆρξεν ἀποδοτική, καὶ δημιουργική, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν πολιτικὴν τὴν οἰκονομικὴν τῆς ΕΡΕ, ἡ ὁποία ὅπως ἐπαρκῶς ἐτονίσθη προοιωνίζετο στασιμότητα καὶ ἀπώλειαν χρόνου καὶ ταὐτοχρόνως ὡδήγει μοιραίως εἰς μίαν διαρκῆ συμπίεσιν τῶν εἰσοδημάτων καὶ διατήρησιν, διὰ νὰ μὴ εἴπω διαιώνισιν, τῆς οἰκονομικῆς ἀνισότητος. Κύριοι βουλευταί, εἰσέρχομαι ἤδη εἰς τὸ δεύτερον κεφάλαιον τῆς ὁμιλίας μου μετὰ τὰς γενικὰς αὐτὰς παρατηρήσεις τοὐτέστιν εἰς τὰ δημοσιονομικὰ στοιχεῖα καὶ ἀποτελέσματα τῆς ἐκτελέσεως τῶν προϋπολογισμῶν 1964 καὶ 1965. Μὲ πᾶσαν δυνατὴν συντομίαν θὰ ὁμιλήσω καὶ θὰ δώσω ὡρισμένα στοιχεῖα νὰ καταχωρηθοῦν εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξέλιξιν τῆς φορολογίας, τὴν ἀπόδοσιν τῆς ἀμέσου καὶ ἐμμέσου φορολογίας καὶ ἄλλων Ἑλληνικῶν πόρων, καθ’ ὅσον ταῦτα ἔχουν ἄμεσον συνάφειαν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ κυβερνητικοῦ τομέως τῆς εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων ποὺ ἐνέπιπτεν ἐπὶ 17 μῆνας εἰς τὴν ἁρμοδιότητά μου ὡς Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω, ὅτι ἡ παράθεσις ὡρισμένων στοιχείων ἀδιαμφισβητήτων ἐκ τῶν ἐπισήμων δελτίων τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου εἰλημμένων, θὰ εἶναι πολύτιμος κατὰ τοῦτο, ὅτι θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν συναγωγὴν ὀρθῶν συμπερασμάτων διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν ὑφ’ ἡμῶν δημοσιονομικὴν πολιτικήν. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς δημοσιονομικῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1964 ὑπῆρξαν ἐξόχως ἱκανοποιητικά. Οὕτω κατὰ τὴν τελικὴν διαμόρφωσιν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ 1964 ἡ εἴσπραξις δημοσίων ἐσόδων ἐξ ἀμέσων καὶ ἐμμέσων φόρων προσαυξήσεων φόρων παρελθόντων οἰκονομικῶν ἐτῶν καὶ ἄλλων Ἑλληνικῶν πόρων τῶν κατηγοριῶν α ἕως ε ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 24.748.531 χιλιάδων ἔναντι προϋπολογισθέντος ποσοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος 1964 δραχμῶν 23.907 ἑκατομμυρίων καὶ ἔναντι εἰσπραχθέντος ποσοῦ ἐκ τῶν ἰδίων πηγῶν κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος 1963 δρχ. 21.383.784 χιλιάδων. Δηλονότι κατὰ τὸ 1964 εἰσεπράχθη ἐπὶ πλέον τοῦ 1963 ποσὸν δρχ. 3.368.746 χιλιάδων ἐπιτευχθείσης αὐξήσεως κατὰ 15,7% καὶ τὸ συνολικὸν πλεόνασμα τοῦ προϋπολογισμοῦ 1964 ἀνῆλθεν εἰς δρχ. 1.420 ἑκατομμύρια ἐξ ὧν δρχ. 1.220 ἑκατομμύρια διετέθησαν δι’ ἐνίσχυσιν τοῦ τομέως δημοσίων ἐπενδύσεων 1964 καὶ δρχ. 200 ἑκατομμύρια δι’ ἐνίσχυσιν τοῦ ἰδίου τομέως τοῦ ἔτους 1965. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ σημαντικὸν αὐτὸ ἀποτέλεσμα ἐπετεύχθη ἄνευ οὐσιαστικῆς ἐπιβολῆς νέων φόρων καθ’ ὅσον ἡ ἐκ τῆς γενομένης διαρρυθμίσεως τῆς σχετικῆς νομοθεσίας ηὐξημένη ἀπόδοσις τῆς φορολογίας καπνοῦ καὶ χαρτοσήμου ἐξετιμήθη ὑπὸ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς δρχ. 130 περίπου ἑκατομμύρια. (Ἴδε σελ. 22 ἐκθέσεως). Εἰδικῶς κατὰ τὸ ἔτος 1964 ἐξ ἀμέσων φόρων προϋπελογίσθησαν ἔσοδα δραχ. 3.227.500 χιλ. ἐβεβαιώθησαν δραχ. 3.734.657 χιλ. καὶ εἰσεπράχθησαν δραχ. 3.590.435 χιλ. τοὐτέστιν τὸ ποσοστὸν τῶν εἰσπραχθέντων ἔναντι τῶν προϋπολογισθέντων ἦτο 109,5% καὶ τὸ ποσοστὸν τῶν εἰσπραχθέντων ἔναντι τῶν βεβαιωθέντων ἦτο 96,1% ἐνῷ ἀντιστοίχως τὸ ποσοστὸν κατὰ τὸ ἔτος 1963 ἦτο 95,7% καὶ 95,2%. Κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος 1964 ἐξ ἐμμέσων φόρων προϋπελογίσθησαν ἔσοδα δραχ. 15.309.000 χιλ. ἐβεβαιώθησαν δραχ. 15.983.484 καὶ εἰσεπράχθησαν δραχ. 15.829.691 τοὐτέστι τὸ ποσοστὸν τῶν εἰσπραχθέντων ἔναντι τῶν προϋπολογισθέντων ἦτο 103,4% καὶ τὸ ποσοστὸν τῶν εἰσπραχθέντων ἔναντι τῶν βεβαιωθέντων ἦτο 99% ἐνῷ ἀντιστοίχως τὸ ποσοστὸν κατὰ τὸ ἔτος 1963 ἦτο 105% καὶ 98,6%. Κύριοι βουλευταί, τὸ πλέον ἀξιοσημείωτον γεγονός, τὸ ὁποῖον ἐπετεύχθη ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. — τὴν πολιτικὴν τῆς ὁποίας ὡς καὶ τῶν Ὑπουργῶν ποὺ ἦσαν τότε μέλη της, ὑπερασπίζω ἀφοῦ τὴν ἀπηρνήθησαν ὅσα ἐξ ἄλλου ἐγένοντο ἀποστάται κατ’ ἐπιταγὴν τῆς ΕΡΕ — τὸ πλέον, λέγω, ἀξιοσημείωτον γεγονὸς ἄξιον ἰδιαιτέρας ἐξάρσεως, εἶναι, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1964 ἐπὶ Κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου αἱ εἰσπράξεις ἐξ ἀμέσων φόρων ηὐξήθησαν κατὰ 6,6% καὶ τῶν ἐμμέσων φόρων κατὰ 2%, ἐνῷ καθ’ ὁλόκληρον τὴν προηγηθεῖσαν δεκαετίαν προεβάδιζεν ἡ αὔξησις τῶν ἐμμέσων φόρων. Πᾶς τις ἀντιλαμβάνεται τὴν τεραστίαν κοινωνικὴν σημασίαν τῆς ἀντιστροφῆς αὐτῆς τοῦ ρυθμοῦ διὰ τὰς λαϊκὰς τάξεις ἀμέσως πληττομένας ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Ὡς εἶχε δηλώσει εἰς τὸν τύπον τὴν 22.12.1964 ἐξ ἀφορμῆς τῆς καταθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ 1965 ὁ τότε Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκης, «ἡ αὔξησις τῶν δημ. ἐσόδων ὠφείλετο εἰς ηὐξημένην οἰκονομικὴν δραστηριότητα εἰς τὴν ὁποίαν μεγάλως συνέβαλεν ἡ ἀσκηθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς εὐρεῖαν κλίμακα κοινωνικὴ πολιτική. Ὑπῆρξεν ὅμως ἡ αὔξησις ἐσόδων κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν ἀποτέλεσμα συστηματικωτέρας καὶ ἐπιμελεστέρας προσπαθείας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν τόσον διὰ τὴν βεβαίωσιν ὅσον καὶ διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων» καὶ τέλος ἐχαρακτήρισεν ὡς τίτλον τιμῆς διὰ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. τὸ γεγονός, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἔπειτα ἀπὸ πολλὰ ἔτη ἀντεστράφη ὁ ρυθμὸς αὐξήσεως ἀμέσων καὶ ἐμμέσων φόρων. Τέλος, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἐξάρῃ τὴν συμβολὴν τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀποδόσεως τῶν δημοσίων ἐσόδων, ὅταν ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὴν 22.12.1964 ἐξέθεσε τὰ εὐνοϊκὰ δημοσιονομικὰ ἀποτελέσματα τοῦ ἔτους 1964. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὀφείλω νὰ ἐπισημάνω τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὸν εἰδικώτερον κυβερνητικὸν τομέα τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, τῆς εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων ἐπὶ 17 μῆνας, ἐπεκράτησεν, ἂς τὰ ἀκούσῃ ἡ ΕΡΕ, ἡ ὁποία πρὸ ἡμερῶν διὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ της ἔκαμεν ὡρισμένους χαρακτηρισμοὺς διὰ σπατάλην καὶ φαυλοκρατίαν εἰς βάρος τῆς Ε.Κ., ἐπεκράτησε, θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω ἐκυριάρχησε πνεῦμα τάξεως καὶ περισυλλογῆς, ἰσοπολιτείας καὶ δικαιοσύνης πρὸς πᾶσαν ἀνεξαιρέτως κατεύθυνσιν καὶ εἰς ἀλλεπαλλήλους συσκέψεις, μετὰ τῶν ὑπηρεσιακῶν παραγόντων, τῶν Δ)ντῶν τῶν Δημ. Ταμείων τοῦ Κράτους, καὶ τῶν Ἐπιθεωρητῶν, τῶν δημοσίων ὑπολόγων καὶ δι’ ἐγκυκλίων διαταγῶν, ἐδόθησαν αὐστηραὶ ἐντολαί, ὄχι καταπιέσεως τῶν φορολογουμένων, ἀλλὰ διευκολύνσεως ἰδίᾳ τῶν μικρῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου καὶ ἀποκρούσεως πάσης ἀνεπιτρέπτου προσωπικῆς ἢ κομματικῆς παρεμβάσεως εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Ἐπιβάλλεται νὰ τονισθῇ ὄχι πρὸς τὸν σκοπὸν προβολῆς τινὸς ἀλλὰ πρὸς ἀπόκρουσιν ἀδίκων καθολικῶν αἰτιάσεων εἰς βάρος συλλήβδην τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅτι ὁ ἐκδώσας αὐτὰς τὰς αὐστηρὰς διαταγὰς πρὸς ὅλα τὰ Δημόσια Ταμεῖα τοῦ Κράτους καὶ τοὺς ἁρμοδίους Ἐπιθεωρητὰς πρῶτος συνεμορφώθη πρὸς αὐτὰς καὶ δὲν ὑπῆρξεν ἐπὶ 17 μῆνας οὔτε μία περίπτωσις χαριστικῆς ἀμέσου ἢ ἐμμέσου κομματικῆς παρεμβάσεως ὑπὲρ οἱουδήποτε ὀφειλέτου τοῦ Δημοσίου, μέχρι σημείου, ὥστε νὰ δημιουργηθοῦν ἀντιδράσεις ἔντονοι καὶ δυσαρέσκειαι, αἱ ὁποῖαι δίδουν μίαν ἁδρὰν ἀλλὰ καὶ ζοφερὰν εἰκόνα περὶ τῶν μεθόδων, εἰς τὰς ὁποίας προσφεύγουν τινὲς κακῆς πίστεως μεγάλοι ὀφειλέται τοῦ Δημοσίου καὶ ἄλλοι ἐπίσης μεγάλοι προστάται των. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ε.Κ.). Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν αὐτῶν τῶν λίαν ἐνδιαφερόντων συναφῶν θεμάτων ἂν καὶ ἀναφέρωνται εἰς τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον, ὡς πρὸς τὸν δικαιότερον τρόπον τῆς ἀντλήσεως φόρων ἀπὸ τὸν λαόν, ἂν καὶ θὰ προκαλέσουν αἴσθησιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν διὰ νὰ μὴ δώσω μεγαλυτέραν ἔκτασιν εἰς τὴν ὁμιλίαν μου χρονικῶς περιοριζομένην ἀπὸ τὸν Κανονισμόν. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ παρασχεθῇ ἡ εὐκαιρία μὲ τὴν συζήτησιν τοῦ μεγάλου θέματος τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ τῶν φοροαπαλλαγῶν νὰ γίνῃ πληρεστέρα διαφώτισις τῆς Βουλῆς. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὀφείλω νὰ διακηρύξω, ὅτι ὁ τότε Πρωθυπουργὸς μοῦ παρέσχεν εἰς τὴν ἄσκησιν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς καὶ τὴν τήρησιν αὐτῆς τῆς γραμμῆς, ἀνεπιφύλακτον συμπαράστασιν καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, οὐδέποτε παρενέβη εἰς τὸ ἔργον μου. Ὀφείλω ὅμως σήμερον νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ κατὰ τὰ τέλη 1964 διαταχθεῖσα παρ’ ἐμοῦ ἐμπεριστατωμένη ἔρευνα διὰ τοὺς μεγάλους ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου 300.000 δρχ. καὶ ἄνω, ἐκ φόρων παρελθόντων οἰκονομικῶν ἐτῶν ποὺ ἔφθασαν τὸ 1964 εἰς 2.659 ἑκατομμύρια κατὰ τὸ πλεῖστον ἐπισφαλῶν ἀπαιτήσεων λόγω πτωχεύσεως, ἀκτημοσύνης, συμβιβασμοῦ τοῦ νόμου 3956)1959 ἀναχωρήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κλπ. διεξήχθη καὶ ἐτερματίσθη συνταχθείσης εἰδικῆς ἐκθέσεως δι’ ἕνα ἕκαστον ὀφειλέτην. Ἤδη ἐπιβάλλεται νὰ δοθοῦν εἰς τὴν δημοσιότητα ὅλα τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, κατόπιν αἰτήσεως τὴν ὁποίαν θὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν. Πρέπει νὰ κατατεθοῦν ὅλαι αἱ ἐκθέσεις τῶν Ἐπιθεωρητῶν δημ. ὑπολόγων διὰ τοὺς μεγάλους ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου καὶ ἐκεῖθεν θὰ διαπιστωθοῦν αἱ τυχὸν ὑπάρχουσαι εὐθῦναι πρὸς καταλογισμόν των διὰ τὸ παρελθὸν αὐτὸ χρονικὸν διάστημα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι προετιθέμην, ὡς εἶχον δώσει καὶ ρητὴν ὑπόσχεσιν καὶ εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος μὲ προεκάλεσεν εἰδικῶς διὰ τοὺς ἀναχωρήσαντας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὀφειλέτας, νὰ δώσω ὅλα τὰ στοιχεῖα εἰς τὴν δημοσιότητα ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργός, ἀλλὰ δὲν εἶχε πράγματι —καὶ τὸ γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις— περατωθῆ ὁ ἔλεγχος, ἰδίως ἐπὶ τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς παραιτήσεως τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. εἰς ἣν μετεῖχον καὶ ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ἐτερματίσθη τὸν Νοέμβριον 1965, ὡς μὲ ἐπληροφόρησεν ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Δίδω αὐτὴν τὴν πληροφορίαν, διότι εὐλόγως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μοὶ τεθῇ σχετικὸν ἐρώτημα περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς διαταχθείσης παρ’ ἐμοῦ ἐρεύνης. Κύριοι βουλευταί, ἐπίσης θεωρῶ ἀπαραίτητον πέραν τῶν ὅσων ἀνέφερον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ πρ)σμοῦ 1964 νὰ μνημονεύσω ὡς χαρακτηριστικὰς τὰς κρίσεις τῶν Διοικητῶν τῶν τριῶν μεγαλυτέρων Τραπεζιτικῶν Ἱδρυμάτων τῆς χώρας, Ἐθνικῆς Τραπέζης, Ἑλλάδος καὶ Ἐμπορικῆς, ὡς καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Οἰκονομικῆς Συνεργασίας καὶ Ἀναπτύξεως. Ὁ πρῶτος, ὁ κ. Μαῦρος, ἐτόνισεν εἰς τὴν ἔκθεσίν του διὰ τὸ ἔτος τοῦτο, ὅτι ἡ διατήρησις τοῦ ὑψηλοῦ ρυθμοῦ αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀποτελεῖ ἐπίτευγμα ὀφειλόμενον ἐν πολλοῖς εἰς τὴν ἀκολουθηθεῖσαν πολιτικὴν ἐνισχύσεως τῶν εἰσοδημάτων καὶ ὅτι τὸ ἔτος 1964 ὑπῆρξεν ἔτος ταχείας ἀνόδου εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος. Ὁ δεύτερος, ὁ κ. Ζολώτας, εἰς τὴν ἔκθεσίν του ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ηὐξήθη καὶ ἐὰν ἐντὸς τοῦ 1965 συνεχισθῇ ἡ αὔξησις θὰ ἔχῃ πραγματοποιηθῇ ἅλμα ἀνόδου τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας παρόμοιον τοῦ ὁποίου δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν μεταπολεμικὴν ἱστορίαν τῆς χώρας. Ὁ τρίτος, ὁ κ. Ἀνδρεάδης, εἰς τὴν ἔκθεσίν του ἐτόνισεν, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ἐπετεύχθη ἡ μεγαλυτέρα αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ὅτι διὰ πρώτην φορὰν δὲν ἐξηρτήθη ἀποκλειστικῶς ἀπὸ ηὐξημένην γεωργικὴν παραγωγὴν ἀλλ’ ἐπηρεάσθη ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Τέλος, ὁ Ὀργανισμὸς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας καὶ Ἀναπτύξεως, εἰς τὴν ἔκθεσίν του δημοσιευθεῖσαν εἰς τὸν τύπον τὴν 23.3.1965 ἐξῆρε τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἐπιτευχθεὶς ρυθμὸς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος 8,5% ἔναντι τοῦ 1963 ὑπῆρξεν ὁ ὑψηλότερος δι’ ἔτος μικρᾶς παραγωγῆς ἐλαίου.

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Διαβάστε τα.

§97Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δὲν ἐπαρκεῖ ὁ χρόνος καὶ ἔδωσα τὰς σχετικὰς περικοπὰς τῶν ἐκθέσεων ἵνα καταχωρηθοῦν εἰς τὰ πρακτικά. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἀσχοληθῶ ἤδη μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965, τὸν κρίσιμον προϋπολογισμόν. Ἐνῷ ὅμως κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1964 ὅλα ἔβαινον καλῶς καὶ αἱ εἰσπράξεις ὑπερέβησαν τὰς προβλέψεις καὶ ὅλαι αἱ κρατικαὶ δαπάναι ἐκαλύφθησαν καὶ ὁ πρ)σμὸς δημοσίων ἐπενδύσεων ἐνισχύθη ἐξ αὐτοῦ διὰ τὸν πρ)σμὸν ἐπενδύσεων 1965, τοὐναντίον, κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965, μετὰ τὸ πραξικόπημα, ἐνεφανίσθησαν δυσχέρειαι οἰκονομικῆς διαταραχῆς. Ὡς γνωστόν, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1965 κατηρτίσθη καὶ κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν παρὰ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκη τὴν 22.12.1964 ὡς ἕνας προϋπολογισμὸς ὅπως ὁ ἴδιος πράγματι μὲ μίαν αἰσιοδοξίαν ἀπολύτως δεδικαιολογημένην διεκήρυξε τότε, οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, νομισματικῆς σταθερότητος καὶ κοινωνικῆς προνοίας. (Ἴδε σελ. 5 ἐκθέσεως). Τὰ ἀποτελέσματα τῆς δημοσιονομικῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1965 δὲν εἶναι πλήρη καὶ δὲν ἔχει δημοσιευθῆ τὸ ἐπίσημον δελτίον τῆς τελικῆς των διαμορφώσεως. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἔχει δημοσιευθῆ τὸ δελτίον ἐκτελέσεως τοῦ Πρ)σμοῦ 1965 μέχρι 31.12.1965 καὶ συνεπῶς ὑπολείπονται τὰ στοιχεῖα τῆς εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων κατὰ τὸν μῆνα Ἰανουάριον τὸν μῆνα τῆς παρατάσεως. Ἐκ τοῦ δελτίου προκύπτει, ὅτι μέχρι 31.12.1965 προϋπελογίσθησαν δρχ. 27.992 ἑκατομμ. ὡς ἔσοδα ἐξ ἀμέσου καὶ ἐμμέσου φορολογίας καὶ ἄλλων Ἑλληνικῶν πόρων τῶν κατηγοριῶν αʹ ἕως εʹ, ἐβεβαιώθησαν δρχ. 27.357.108 χιλ. δηλονότι ἔναντι τῶν εἰσπραχθέντων ἀντιστοίχων ἐσόδων τοῦ ἔτους 1964 δρχ. 24.748.531 χιλ. εἰσεπράχθησαν ἐπὶ πλέον δρχ. 2.604.577 χιλ. Εἰδικῶς κατὰ τὸ ἔτος 1965 ἐξ ἀμέσων φόρων προϋπελογίσθησαν ἔσοδα δρχ. 3.980 ἑκατομμ. ἐβεβαιώθησαν δρχ. 3.702.041 χιλ. καὶ εἰσεπράχθησαν δρχ. 3.491.024 χιλ. τοὐτέστι τὸ ποσὸν τῶν εἰσπραχθέντων ἔναντι τῶν προϋπολογισθέντων ἦτο 86,2% καὶ τὸ ποσοστὸν τῶν εἰσπραχθέντων ἔναντι τῶν βεβαιωθέντων ἦτο 92,6% ἐνῷ ἀντιστοίχως κατὰ τὸ ἔτος 1964 τὸ ποσοστὸν ἦτο 109,5% καὶ 96,1%. Κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος 1965 ἐξ ἐμμέσων φόρων προϋπελογίσθησαν ἔσοδα δρχ. 18.138 ἑκατομμ. ἐβεβαιώθησαν δραχ. 18.853.926 χιλ. καὶ εἰσεπράχθησαν δρχ. 18.172.868 χιλ. τοὐτέστι τὸ ποσοστὸν τῶν εἰσπραχθέντων ἔναντι τῶν προϋπολογισθέντων ἦτο 100,2% καὶ τὸ ποσοστὸν τῶν εἰσπραχθέντων ἔναντι τῶν βεβαιωθέντων ἦτο 96,3% ἐνῷ ἀντιστοίχως κατὰ τὸ 1964 τὸ ποσοστὸν ἦτο 103,4% καὶ 99%. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ γεν. πρ)σμοῦ 1965 προσδιώρισε τὰ ἔσοδα ἐξ ἐγχωρίων πόρων εἰς δρχ. 29 δισεκατομμύρια ἐξ ἐξωτερικοῦ δανεισμοῦ δρχ. 1.150 ἑκατομμ., ἐκ συμμετοχῆς τοῦ ΝΑΤΟ διὰ τὰς ἀμυντικὰς δαπάνας τῆς χώρας δρχ. 705 ἑκατομμ. καὶ ἐκ λοιπῶν πόρων τοῦ ἐξωτερικοῦ δρχ. 3.150 ἑκατομμ. ἔξοδα δὲ διὰ πληρωμὰς τοῦ τακτικοῦ πρ)σμοῦ δρχ. 27.705 ἑκατομμ. καὶ διὰ πληρωμὰς κρατικῶν ἐπενδύσεων δρχ. 6.500 ἑκατομμ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁμιλῶν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 20.12.65, ὑπελόγισεν, ἔναντι τῶν προϋπολογισθέντων ἐσόδων τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ 1965, τῶν κατηγοριῶν αʹ ἕως εʹ δρχ. 27.992 ἑκατ. τὰ συνολικῶς εἰσπραχθησόμενα ἔσοδα ἐξ αὐτῶν τῶν πηγῶν, εἰς δρχ. 23.700 ἑκατ. Καὶ ναὶ μὲν μέχρι 31.12.1965 εἰσεπράχθησαν δρχ. 27.353.108 χιλ., ὑπελόγισεν ὅμως GROSSO MODO, ὅτι τὸ ὑπόλοιπον μέχρις 27.700 ἑκατ. θὰ καλυφθῇ κατὰ τὸν μῆνα τῆς παρατάσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ δηλώσεών του εἰς τὸν Τύπον πρὸ ἡμερῶν, ὑπελόγισεν, ὅτι τὰ τακτικὰ αὐτὰ ἔσοδα τοῦ 1965, θὰ ὑπερβοῦν τελικῶς τὰ 28 δισεκατομμύρια δραχμῶν καὶ τέλος, ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν, ἀνήγγειλε τὴν 3.2.66 εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι συνολικῶς εἰσεπράχθησαν δρχ. 28.135 ἑκατομ. Ἐζήτησα παρὰ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου λεπτομερῆ πίνακα κατανομῆς τοῦ ποσοῦ τῶν 800 περίπου ἑκατομ. δραχμῶν πού, βάσει τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας, φέρεται εἰσπραχθὲν κατὰ τὸν μῆνα τῆς παρατάσεως, Ἰανουάριον 1966, καὶ δὲν μοῦ ἐδόθη, διότι ἐπίκειται ἡ δημοσίευσις τοῦ δελτίου τελικῆς διαμορφώσεως. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐλέγξω τοὺς ἀριθμοὺς ἐν τῇ πορείᾳ τῆς συζητήσεως, καθ’ ὅσον, κατὰ μὲν τὸν μῆνα τῆς παρατάσεως, Ἰανουάριον 1965, εἰσεπράχθησαν δρχ. 600.551 χιλ., κατὰ δὲ τὸν Ἰανουάριον 1964 εἰσεπράχθησαν δρχ. 446,912 χιλ. Ὡσαύτως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, προσδιώρισε τὸ ὕψος τῶν πραγματοποιηθεισῶν ἐντὸς τοῦ 1965 δαπανῶν τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ δρχ. 27.700 ἑκατ., μὴ συνυπολογιζομένων δαπανῶν Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τῶν καλυπτομένων ἐκ τῆς εἰδικῆς συμβολῆς τοῦ ΝΑΤΟ δρχ. 705 ἑκατομμυρίων. Ἐπεβεβαίωσεν, οὕτω, ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ τὴν ὑπέρβασιν τῶν δαπανῶν καὶ τὴν μὴ διάθεσιν ἐκ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ 1965, τοῦ προβλεφθέντος ποσοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων 1965. Εἰδικώτερον, διὰ τὸν προϋπολογισμὸν δημοσίων ἐπενδύσεων 1965, ἔχοντα ὕψος δαπάνης δρχ. 5.400 ἑκατ. προσδιώρισεν, ὅτι παρέμεινεν ἀκάλυπτον τὸ ὑπόλοιπον δρχ. 2.200 ἑκ. ποὺ εἶναι καὶ τὸ τελικὸν ἔλλειμμα τοῦ γενικοῦ προϋπολογισμοῦ 1965. Εἶπεν, ὅμως, ὅτι τοῦτο θὰ καλυφθῇ ἐξ ὁλοκλήρου ἐκ προσδιορισθέντων ἐξωτερικῶν πόρων, ὥστε νὰ μὴ ἀντιμετωπίζεται πρόβλημα ἐλλείμματος 1965. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὸν λογαριασμὸν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν 1965, ἐκ τῆς διαχειρίσεως δύο βασικῶν προϊόντων, σίτου καὶ καπνοῦ προσδιώρισεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐμφανίζεται τελικῶς ἔλλειμμα τῆς τάξεως τῶν 1930 ἑκατ. δραχμῶν καὶ ὅτι τοῦτο θὰ ἀντιμετωπισθῇ, καθ’ ὃν τρόπον καὶ ἡ Ε.Ρ.Ε. τὸ ἀντεμετώπισε παλαιότερον καὶ διὰ μεῖζον ποσὸν δρχ. 2.200 ἑκατομμυρίων, διὰ συνάψεως πολυετοῦς δανείου ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ὡς εἶναι ὅμως πρόδηλον, τὸ ἔλλειμμα τοῦτο, δὲν εἶναι πραγματικόν, ἐφ’ ὅσον ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς διαθέσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῶν ἐναποθηκευμένων ποσοτήτων τῶν προϊόντων τούτων, ἐξ ἧς θὰ προσπορισθῇ τὸ Κράτος συνάλλαγμα περίπου 100 ἑκατ. δολλαρίων ποὺ θὰ ἐπαυξήσῃ τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς χώρας. Εἰσέρχομαι ἤδη εἰς τὸ τρίτον κεφάλαιον τοῦ καταλογισμοῦ εὐθυνῶν διὰ τὰ δυσμενῆ ἀποτελέσματα τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ 1965. Κύριοι βουλευταί, ἐξ ὅλων τῶν ἐκτεθέντων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ 1965, τακτικοῦ καὶ ἐπενδύσεων, συνάγονται τὰ κάτωθι συμπεράσματα: 1) Ὅτι ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς 1965, δὲν ἔδωσεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων 1965 τὸ προβλεφθὲν ποσὸν 1.000 ἑκατ. δραχμῶν, πρὸς ἐνίσχυσίν του, ποὺ εἶναι καὶ τὸ συνολικὸν ἔλλειμμα τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ 1965. 2) Ὅτι τὸ προβλεφθὲν ὁμολογιακὸν δάνειον τῶν 900 ἑκ. δραχμῶν, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων 1965, δὲν συνήφθη ἐντὸς τοῦ 1965 ἔτους. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα, τὶς πταίει, διὰ τὰ δύο ἀρνητικὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα, ποὺ κατ’ οὐσίαν, συνθέτουν τὸ συνολικὸν ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, τακτικοῦ καὶ ἐπενδύσεων, 1965; Ἡ ἀπάντησις εἶναι εὐχερής. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον δυσμενὲς ἀποτέλεσμα, ὑπεύθυνοι εἶναι οἱ κυβερνῶντες ἀπὸ 15ης Ἰουλίου 1965 ἀποστάται, διότι, λόγῳ τῆς θυέλλης ποὺ ἐξαπελύθη καὶ τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς ποὺ ἤσκησαν, μετὰ τὴν πολιτικὴν κρίσιν, κατέστησαν ἀδύνατον τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 1.000 ἑκατ. δραχμῶν. Ἰδοὺ διατί: Α) Διότι ἐμειώθησαν αἱ εἰσπράξεις ἐκ τῆς ἀμέσου φορολογίας. Ὡς ἀνέφερον, κατὰ τὸ ἔτος 1965 προϋπελογίσθησαν ἔσοδα ἐξ αὐτῆς δρχ. 3.980 ἑκατ. καὶ εἰσεπράχθησαν μέχρι 31.12.1965 δρχ. 2.429.028 χιλιάδες, ἤτοι ἐπὶ ἔλαττον δρχ. 560.936 χιλιάδες, ποὺ θὰ μειωθῇ ἔτι πλέον κατὰ τὸν μῆνα τῆς παρατάσεως, Ἰανουάριον 1965. Ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἀναλύσεως τοῦ σκέλους αὐτοῦ τῶν ἐσόδων, κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον εἰσεπράχθησαν ἐκ τῆς ἀμέσου φορολογίας δρχ. 1.461.683 χιλ., ἔναντι εἰσπραχθέντων ἐσόδων κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1964 δρχ. 1.442.723 χιλ., δηλονότι εἰσεπράχθησαν περισσότερα, ἤτοι ἐπὶ πλέον δρχ. 18.900 χιλ., ἐνῷ κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον 1964 εἰσεπράχθησαν ἐκ τῆς ἀμέσου φορολογίας δρχ. 1.967.341 χιλ., ἔναντι εἰσπραχθέντων ἐσόδων κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον 1964 δρ. 2.147.709 χιλ., δηλονότι εἰσεπράχθησαν ὀλιγώτερα, ἤτοι ἐπὶ ἔλαττον δρχ. 180.368 χιλιάδες. Ματαίως ὁ Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Μελᾶς, ἐθριαμβολόγησεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐσημειώθη κάμψις τῶν δημοσίων ἐσόδων, κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον καὶ ἄνοδος κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον, μνημονεύσας καὶ σχετικὸν ποσοστὸν 8,9% ἀποδόσεως κατὰ τὰ τέλη Ἰουλίου 1965 καὶ ὅτι κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον 1965 εἰσεπράχθησαν περισσότερα τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ 1965, ὄχι μόνον διότι διὰ δηλώσεώς του εἰς τὸν Τύπον καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πρώτου τριμήνου καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ ἑξαμήνου, ὁ τότε Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκης, διαψεύδει τὸν συνάδελφόν του, ἰσχυρισθείς, τότε, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον 1965 ἐξελίσσετο ἱκανοποιητικῶς καὶ ὅτι κατὰ τὸ τέλος τοῦ πρώτου τριμήνου 1965, τὸ ποσοστὸν τῆς ἀποδόσεως ἦτο 12,8%, ἀλλὰ καὶ διότι δὲν ἔπρεπε νὰ παρασιωπήσῃ, ἄλλως νὰ παρίδῃ, τὸ πασίδηλον γεγονός, ὅτι αἱ εἰσπράξεις ἐκ τῆς ἀμέσου φορολογίας, πραγματοποιοῦνται κυρίως κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Τοῦτ’ αὐτό, συνέβη κατὰ τὸ ἔτος 1964, ὁπότε τὸ πρῶτον 6μηνον εἰσεπράχθησαν ἐξ ἀμέσων φόρων δραχμαὶ 1.442.723 χιλ. καὶ τὸ δεύτερον 6μηνον δρχ. 2.147.709 χιλ. καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1963, ὁπότε τὸ πρῶτον ἑξάμηνον εἰσεπράχθησαν δρχ. 1.143.331 χιλ. καὶ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον δραχμαὶ 1.690.329 χιλ. Κατὰ τὸ τέλος τοῦ αʹ ἑξαμήνου 1965 τὸ ποσοστὸν τῆς ἀποδόσεως δὲν ἦτο 8,9%, ἀλλά, τῶν μὲν τακτικῶν ἐσόδων, ἀμέσου καὶ ἐμμέσου φορολογίας, ἦτο 12,3% καὶ τῶν γενικῶν ἐσόδων κατηγορίας α—ε περίπου 11% καὶ κακῶς, ὁ Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Μελᾶς, προσδιώρισε τὸ ποσοστὸν κατὰ τὰ τέλη Ἰουλίου 1965, καθ’ ὅσον προϋπῆρξαν ἀπὸ 15 Ἰουλίου 1965, τὰ πρῶτα δυσμενῆ συμπτώματα κάμψεως, ἐπιβεβαιούμενα καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι τὰ εἰσπραχθέντα ἔσοδα ἐξ ἀμέσου φορολογίας, μόνον τοῦ μηνὸς Ἰουλίου 1965 ἦσαν ὀλιγώτερα κατὰ 110 ἑκατ. τῶν εἰσπραχθέντων τοῦ ἰδίου μηνὸς Ἰουλίου 1964. Ἡ διαφορὰ εἶναι εὐεξήγητος, διότι, ἐνῷ κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον καταβάλλονται μόνον 4 δόσεις τοῦ φόρου εἰσοδήματος, κατὰ τὸ δεύτερον καταβάλλονται 6 καὶ ἐπὶ πλέον κατὰ τὸ πρῶτον 6μηνον, λόγῳ τῆς ὑποβολῆς τῶν δηλώσεων, καθυστερεῖ ἡ βεβαίωσις τούτου. Ἡ κυριωτέρα, ὅμως, αἰτία τῆς μειώσεως τῆς ἀποδόσεως τοῦ φόρου εἰσοδήματος, εἶναι ἡ γενομένη μείωσις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν, κατὰ τὸ ἔτος 1965 διὰ τοῦ Ν. Δ. 4444)1964, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὁποίου ὁ εἰσηγηθεὶς τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν, Ὑπουργὸς τότε τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκης, προσδιώρισεν εἰς δρχ. 400 ἑκατ. τὴν ἀπώλειαν τῶν δημοσίων ἐσόδων καὶ τὸ Γεν. Λογιστήριον, εἰς τὸ κατατεθὲν σημείωμα, κατὰ Δεκέμβριον 1965, προσδιώρισεν αὐτὴν εἰς 807 ἑκατομμύρια, περιλαμβανομένης καὶ τῆς προεισπράξεως. Ἐπαναλαμβάνω, ματαίως, ὁ κ. Μελᾶς, προσεπάθησε νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ὀφείλεται ἡ κάμψις τῆς οἰκονομίας καὶ ἡ μείωσις τῶν ἐσόδων, εἰς τὸ Ἰουλιανὸν πραξικόπημα, διότι τὸ γεγονός, ὅτι ἐσημειώθη κάμψις μετὰ τὸ πραξικόπημα, ἐπιβεβαιοῦται 1) ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω ἀναφερθέντα δημοσιονομικὰ στοιχεῖα 1965, 2) ἀπὸ τὸ περίφημο σημείωμα τῆς 1.9.1965, περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ποὺ κατέθεσεν ὁ κ. Νόβας εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος κατὰ Σεπτέμβριον 1965, εἰς ὅ, πέραν τῆς ἐμφανίσεως μεγάλου ἐλλείμματος, μὴ προκύψαντος ἤδη, ἀναγράφεται ἐπὶ λέξει: «Ὁ ρυθμὸς αὐξήσεως τῶν δημοσίων ἐσόδων, παρουσιάζει περαιτέρω κάμψιν κατὰ τὸ δίμηνον Ἰουλίου–Αὐγούστου, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἄσχετος πρὸς τὰς πολιτικὰς ἐξελίξεις καὶ ὅτι ἡ διαρροὴ συναλλαγματικῶν πόρων, ἐνισχύεται ἐκ τῆς πολιτικῆς ἐκκρεμότητος». Καὶ ἐγράφησαν αὐτά, ἀπὸ τὸ Γεν. Λογιστήριον, ὅταν ἦτο εἰς τὴν ἀρχὴν Κυβέρνησις ἀποστατῶν καὶ 3) ἀπὸ τὴν ὁμολογίαν τοῦ ἰδίου τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Στεφανοπούλου, ποὺ ἐπεσήμανε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τὴν 22. 12.1965, ὁ σεβαστός μου ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Κ. κ. Μπακόπουλος, ὅτι «ἐσημειώθη κατολίσθησις μετὰ τὴν 15.7.1965, πρὸς τὴν καταστροφήν». Ἀντιθέτως, προκειμένου περὶ τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ἡ ὑπεραπόδοσις αὐτῆς, κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ 1965, δι’ ἣν ἐπαίρεται ὁ κ. Μελᾶς, εἶναι, ἐπίσης, πασίδηλον, ὅτι ὀφείλεται εἰς τὰς ἀθρόας εἰσαγωγὰς ποὺ ἐγένοντο ἐσπευσμένως ὑπὸ τὸ κράτος πανικοῦ καὶ οἰκονομικῆς κρίσεως ποὺ ἐδημιούργησαν οἱ ἀποστάται, πέραν τῆς ἄλλης ζημίας ποὺ προέκυψεν ἐκ τῆς μειώσεως τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος τῆς χώρας, λόγῳ τῶν ἀθρόων εἰσαγωγῶν. Παρά, ὅμως, τὴν τοιαύτην ἐξ ὑπεραποδόσεως αὔξησιν τῶν ἐσόδων ἐξ ἀμέσου φορολογίας, ἀντισταθμίσασαν μέρος τῆς ἐκ τῆς ἀμέσου φορολογίας ἀπωλείας, βέβαιον εἶναι, ὅτι τὰ ἔσοδα τοῦ τακτικοῦ πρ)σμοῦ 1965 ὑπέστησαν, ὡς ὀρθότατα ὑπεστήριξεν ὁ συνάδελφος κ. Α. Κανελλόπουλος, ἐκ τῆς πολιτικῆς κρίσεως, πτῶσιν περίπου 300 ἑκατομμ. δρχ. Β) Διότι, ἀδικαιολογήτως, μὴ γενομένης λελογισμένης ἐκτιμήσεως τῆς πραγματικότητος καὶ μὴ ἀσκηθέντος αὐστηροῦ ἐλέγχου, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ ἀπὸ τοὺς Ὑπουργούς, κ.κ. Ἀλλαμανῆν καὶ Μελᾶν, μετὰ τὸ Ἰουλιανὸν πραξικόπημα εἰς τὸ σκέλος τῶν δημοσίων δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ 1965, ηὐξήθησαν αὗται κατὰ ποσὸν τοὐλάχιστον 700 ἑκατ. δρχ., αἱ ὁποῖαι ὡς ἀπέδειξεν ὁ κ. Α. Κανελλόπουλος, ἐγένοντο μετὰ τὸ πραξικόπημα καὶ ἀναφέρονται, ἐπίσης, εἰς ἐπιδοτήσεις κατὰ 250 ἑκ. δρχ. καὶ εἰς ἀμυντικὰς δαπάνας κατὰ 450 ἑκατ. δρχ., πέραν τοῦ κυριαρχήσαντος πνεύματος σπατάλης καὶ ρουσφετολογίας τῶν ἀποστατῶν, διὰ νὰ περισώσουν ἑαυτοὺς ἐκ τῆς ἐκλογικῆς πανωλεθρίας, ποὺ τοὺς ἀναμένει. Ἡ χορήγησις νέων ἐπιδοτήσεων, μετὰ τὸ πραξικόπημα, παρὰ τῶν ἀποστατῶν, ποὺ τώρα ἐμφανίζονται κέρβεροι, ἐπιβεβαιοῦται καὶ διὰ τοὺς οἴνους, ὀπωροκηπευτικά, ἑσπεριδοειδῆ, κολοφώνιον, σῦκα, σουλτανίναν, κορινθιακὴν σταφίδα καὶ μάλιστα μὲ ηὐξημένην τιμὴν κλπ. ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τοῦ Κ.Ο.Σ. τῆς 22 καὶ 30 Ἰουλίου 1965 καὶ βραδύτερον. Εἴμεθα σύμφωνοι, διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἀλλὰ δὲν δύνανται οἱ ἀποστάται νὰ μᾶς κατηγοροῦν, ὅτι οἱ κίνδυνοι κάμψεως τῆς οἰκονομίας, προέκυψαν ἐκ τῆς πολιτικῆς μας τῶν παροχῶν καὶ νὰ ἔρχωνται αὐτοὶ νὰ κάμνουν παροχὰς ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὸ πραξικόπημα. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον δυσμενὲς ἀποτέλεσμα, τῆς μὴ συνάψεως τοῦ προβλεφθέντος ὁμολογιακοῦ δανείου δρχ. 900 ἑκ. ἐντὸς τοῦ 1965, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων 1965, ἐπίσης αὐταπόδεικτον εἶναι, ὅτι ὑπεύθυνοι εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ ἀποστάται, διότι δὲν ἐτόλμησαν, μετὰ τὸ πραξικόπημα, λόγῳ τοῦ κυριαρχήσαντος κλίματος κατακραυγῆς καὶ ἐλλείψεως ἐμπιστοσύνης, νὰ ἀναζητήσουν τοὺς πόρους διὰ δημοσίου ἐσωτερικοῦ δανεισμοῦ, ὡς ἐγένετο μὲ ἀπόλυτον ἐπιτυχίαν κατὰ Νοέμβριον 1964, ἐπὶ Κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου, μὲ τὴν σύναψιν καὶ τοῦ ὁμολογιακοῦ δανείου τῶν 600 ἑκατ. δρχ. καὶ τοῦ δανείου τῶν 800 ἑκατ. δρχ. τῆς ΔΕΗ. Σημειωτέον, ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχεν ἐγκρίνει τὴν συνομολόγησιν τοῦ ὁμολογιακοῦ δανείου 1965 900 ἑκατ. δρχ. καὶ αὕτη θὰ ἐπραγματοποιεῖτο κατὰ Νοέμβριον 1966, ὁπότε εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἀρχὴν οἱ ἀποστάται τῆς Ε.Κ. Θὰ ἀσχοληθῶ ἤδη, διὰ βραχέων, μὲ τὸ τέταρτον κεφάλαιον τῆς ὁμιλίας μου, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὰ ἐπιβαλλόμενα νέα φορολογικὰ βάρη. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου 1) ἐπιβάλλεται πρόσθετον ποσοστὸν 10% ἐπὶ τοῦ φόρου εἰσοδήματος φυσικῶν καὶ νομικῶν προσώπων, κατὰ τὰ ἔτη 1966 καὶ 1967 προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, αὐξήσεως τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου τῆς τάξεως τῶν 300 ἑκατ. δρχ. καὶ ἐκ τῆς καταργήσεως ἀπαλλαγῶν τινων ἀπὸ τοῦ φόρου εἰσοδήματος δρχ. 10 ἑκατ. δρχ. 2) Αὐξάνονται ἐπὶ μίαν διετίαν τὰ τέλη κυκλοφορίας τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων καὶ προσαυξάνεται τὸ ἐφ’ ἅπαξ εἰδικὸν πρόσθετον τέλος τῶν τιθεμένων τὸ πρῶτον εἰς κυκλοφορίαν ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ 1.1.66 κατὰ 30% προβλεπομένης αὐξήσεως τῶν ἐσόδων δημοσίου τῆς τάξεως τῶν 225 ἑκατ. 3) Αὐξάνονται τὰ τέλη χαρτοσήμου, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται εἰς τὰ τιμολόγια, τὰς φορτωτικάς, κλπ. ἔγγραφα ἀπὸ 0,6% ἕως 1%, ὡς καὶ τὰ ἐπὶ συναλλαγματικῶν καὶ γραμματίων εἰς διαταγὴν ἐπιβαλλόμενα, προβλεπομένης αὐξήσεως τῶν ἐσόδων τοῦ δημοσίου τῆς τάξεως τῶν 525 ἑκατ. δρχ. 4) Αὐξάνεται ὁ φόρος κύκλου ἐργασιῶν, κατὰ μίαν μονάδα, προβλεπομένης αὐξήσεως τῶν ἐσόδων τοῦ δημοσίου τῆς τάξεως τῶν 500 ἑκατ. δραχ. καὶ 5) ἐπιβάλλεται εἰδικὴ εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων, προβλεπομένης αὐξήσεως τῶν ἐσόδων τοῦ δημοσίου τῆς τάξεως τῶν 500 ἑκατ. δρχ., ἐξ ὧν, κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ἀντιστοιχοῦν διὰ τὸ ἔτος 1966 μόνον 100 ἑκατ. δρχ. Θεωρῶ τὴν γενομένην παρὰ τοῦ Γεν. Λογιστηρίου πρόβλεψιν ἀποδόσεως ἐκ τῶν νέων φορολογιῶν ὑπεράγαν συντηρητικὴν καὶ προβλέπω τὴν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν μεγαλυτέραν καὶ ἐκ τοῦ προσθέτου λόγου, ὅτι δὲν εἶναι δεδικαιολογημένος ὁ προσδιορισμὸς τῆς ἐκ τῆς εἰσφορᾶς φορτηγῶν αὐτοκινήτων φορολογίας διὰ τὸ ἔτος 1966 μόνον 100 ἑκατ. δρχ. ἐκ τοῦ προβλεπομένου γενικοῦ ἐσόδου δρχ. 500 ἑκατ. Ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει, ὅτι διὰ τῶν νέων φόρων, δὲν πλήττονται αἱ λαϊκαὶ τάξεις, εἰς σημαντικὸν ποσοστόν, εἶναι ἀβάσιμος, διότι κατ’ ἐξοχὴν οἱ φόροι χαρτοσήμου, κύκλου ἐργασιῶν καὶ ἡ εἰδικὴ εἰσφορὰ τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων, θὰ πλήξουν τὴν λαϊκὴν κατανάλωσιν καὶ θὰ προκαλέσουν αὔξησιν τῶν κομίστρων καὶ τοῦ τιμαρίθμου. Εἰδικώτερον, ὡς πρὸς τὸν φόρον εἰσοδήματος, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω, πρῶτον μέν, ὅτι οὗτος κατὰ τὸ ⅓ καὶ πλέον πλήττει τοὺς μισθωτοὺς καὶ τοὺς συνταξιούχους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους κρατεῖται καθ’ ἕκαστον μῆνα πληρωμῆς, τῶν ἀποδοχῶν καὶ συντάξεων, χωρὶς νὰ διαφεύγῃ οὔτε δραχμή, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ φοροδιαφυγὴ ὀργιάζει εἰς τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, δεύτερον δέ, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τοῦ προσθέτου ποσοστοῦ, ἀδιακρίτως, διὰ πάντας, ἄνευ κλιμακώσεώς τινος, ἐπιβαρύνει τὰς κατωτέρας καὶ μεσαίας εἰσοδηματικὰς τάξεις. Ὡς πρὸς τοὺς ἐμμέσους φόρους, εἶναι πασίδηλον, ὅτι βαρύνουν τὰς πτωχὰς λαϊκὰς τάξεις, καὶ ἀφαιροῦν ἀπὸ τὸ πενιχρὸν εἰσόδημα τῶν ἐργαζομένων, 30 ἕως 40%. Εἶναι, ἐξ ἄλλου, γνωστόν, ὅτι ἐξ ὅλων τῶν χωρῶν τῆς ΕΟΚ, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὑφίσταται τρομερὰν ἐπιβάρυνσιν ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ἀφοῦ τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους ἐξ αὐτῆς εἶναι εἰς τὴν Ἑλλάδα 80% καὶ πλέον, ἐνῷ εἰς τὴν Ἰταλίαν εἶναι 59%, εἰς τὴν Γαλλίαν 52%, εἰς τὸ Βέλγιον 46%, εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν 40% καὶ εἰς τὴν Ὁλλανδίαν 32%. Ἐντεῦθεν ἐξηγεῖται ἡ ἐξέγερσις τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἄλλων παραγωγικῶν τάξεων, ἐναντίον τοῦ φορολογικοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ δικαίως, ὁ κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Κ., κ. Μπακόπουλος, ὁμιλῶν εἰς τὴν Βουλήν, ἐξ ἀφορμῆς τῶν ἀπεργιῶν, προσδιώρισεν, ὅτι τὰ αἴτια αὐτῶν εἶναι οἰκονομικὰ καὶ στρέφονται αὗται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ὑπευθύνου διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου, μετὰ τὸ πραξικόπημα καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ἐργαζομένων. Ἀλλὰ καὶ γενικώτερον, οἱ ἐπιβαλλόμενοι βαρύτατοι νέοι φόροι, ὡς ὑπεστήριξαν οἱ ἔγκριτοι συνάδελφοι τῆς Ε.Κ., οἱ προμνημονευθέντες εἰδικοὶ ἀγορηταὶ καὶ ὁ εἰσηγητὴς κ. Ἀπόστολος Ἀντωνίου, θὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ κόστους καὶ τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς καὶ θὰ ἐντείνουν τὴν πληθωριστικὴν τάσιν, συνεπαγόμενοι κάμψιν τῆς ἀνοδικῆς πορείας τῆς οἰκονομίας. Ἄλλως τε, ἡ ἀπὸ τοῦ πραξικοπήματος ἐπελθοῦσα μεγάλη αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου, ἔσχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὐτόματον αὔξησιν τῆς ἐπιβαρύνσεως ἐκ τοῦ φόρου τοῦ εἰσοδήματος. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις, διατὶ ἐπιβάλλει τοὺς νέους φόρους, ἀφοῦ κατηγορηματικῶς ἐδήλωσεν, ὅτι πρόβλημα ἐλλείμματος δὲν ἀντιμετωπίζεται καὶ τὰ ἔσοδα τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ 1965 ὑπερέβησαν τὰς πραγματοποιηθείσας δαπάνας αὐτοῦ καὶ ἀφοῦ κατὰ κοινὴν συνείδησιν καὶ ὑπεύθυνον ἀντικειμενικὴν ἐπιστημονικὴν κρίσιν προσφάτως ἐξενεχθεῖσαν εἶναι ἐπαχθὴς καὶ ὑπέρογκος ἡ φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ περιθώρια ἐπιβολῆς νέων φόρων εἶναι ἀπελπιστικῶς στενὰ (ἴδε δύο ἄρθρα καθηγητοῦ Δημοσίας Οἰκονομίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Κούλη εἰς «Ἑστίαν» 12 καὶ 13.1.1966). Ὁ συνάδελφος κ. Α. Κανελλόπουλος, προέτεινεν ἐνδεικτικῶς πολλὰς ἄλλας λύσεις ποὺ εἶναι περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω. Ὀφείλω μόνον νὰ δηλώσω, ὅτι ἐνστερνίζομαι ἐξ ὁλοκλήρου τὴν διαπίστωσιν τοῦ συναδέλφου κ. Α. Παπανδρέου ποὺ ἔκαμε τὴν 20.12.65 εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι: «Εἰς τὴν Ἑλλάδα χρειάζεται ἀναδιάρθρωσις τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, διότι μὲ τὸ ὑπάρχον νομικὸν φορολογικὸν καθεστὼς ἐπιβαρύνονται αἱ πτωχαὶ λαϊκαὶ τάξεις περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἐπιβαρύνονται αἱ οἰκονομικῶς ἰσχυραὶ καὶ ἡ περαιτέρω ἀντιμετώπισις τῶν δύο βασικῶν προβλημάτων τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν», ποὺ προσθέτω εἶναι τεραστίας οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς σημασίας, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὸν καθηγητὴν τῆς Δημοσίας Οἰκονομίας κ. Κούλην φθάνει ἐτησίως ἡ ἀπώλεια ἐσόδων τοῦ Κράτους ἐκ τῆς φοροδιαφυγῆς εἰς πέντε δισεκατ. δραχμῶν καὶ ἐκ τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν εἰς τέσσαρα δισεκατ. δραχμῶν. Μὲ ἄλλας λέξεις εἶναι δυνατὴ ἡ λύσις τοῦ ὅλου οἰκονομικοῦ προβλήματος διὰ τῆς μεταρρυθμίσεως τῆς σχετικῆς φορολογικῆς νομοθεσίας καὶ τῆς λήψεως εἰδικῶν μέτρων ποὺ καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ 1965 εἶχεν ἐπαγγελθῆ ὡς πολιτικὴν τῆς Ε.Κ. Ἡ σημερινὴ ὅμως Κυβέρνησις, ὡς εἶπον, οὐδεμίαν ἐμπνέει ἐμπιστοσύνην καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ λάβῃ καὶ ἐφαρμόσῃ τοιαύτης σημασίας οἰκονομικὰ μέτρα καὶ δι’ αὐτὸ καὶ δι’ ὅλους τοὺς προεκτεθέντας λόγους, ἡ Ε.Κ. θὰ καταψηφίσῃ τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον. Εἰσέρχομαι ἤδη εἰς τὸ πέμπτον καὶ τελευταῖον κεφάλαιον τῆς ὁμιλίας μου τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὰς πρωτοφανεῖς καὶ κραυγαλέας ἀντιφάσεις, ποὺ περιέχονται εἰς τοὺς λόγους καὶ τὰς πράξεις τῶν ἀποστατῶν εἰς τὰ συναφῆ καὶ ἐπίμαχα οἰκονομικὰ θέματα, ποὺ ὄχι μόνον θὰ προκαλέσουν ἀλγεινὴν εἰς βάρος των ἐντύπωσιν, ἀλλὰ καὶ θὰ δώσουν μὲ τὰ ἀμείλικτα ἐρωτήματα, ποὺ θὰ τεθοῦν καὶ σήμερον εἰς αὐτούς, τὴν εἰκόνα τῆς πραγματικῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως καὶ θὰ ἀποκαλύψουν τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν σκευωρίαν ἐναντίον τῆς Ε.Κ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀποστάται καὶ οἱ μετ’ αὐτῶν συμμαχήσαντες, ὅταν ἀνετράπη διὰ τοῦ πραξικοπήματος πρὸ ἑπταμήνου ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ἡ Κυβέρνησις τοῦ λαοῦ, ποὺ προῆλθεν ἐκ τοῦ ἐκλογικοῦ θριάμβου τῆς 16ης Φεβρουαρίου καὶ διεπίστωσαν περιδεεῖς τὴν πρωτοφανῆ εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν ἀντίδρασιν καὶ ἐξέγερσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κατέστρωσαν καὶ ἔθεσαν εἰς ἐφαρμογὴν σχέδιον ὄχι μόνον διαλύσεως καὶ κατακερματισμοῦ τῆς Ε.Κ. δι’ ἀπαραδέκτων μεθόδων, ἀλλὰ καὶ κατασυκοφαντήσεως τῆς Ε.Κ. καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ της, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ κλονίσουν τὴν πρὸς αὐτὸν ἐμπιστοσύνην τοῦ δημοκρατικοῦ λαοῦ καὶ νὰ περιορίσουν τὴν πολιτικὴν παντοδυναμίαν καὶ ἠθικὴν ἀκτινοβολίαν του. Ὡς γνωστόν, οἱ ἀποστάται εἰς τὴν ἀπεγνωσμένην προσπάθειάν των μετὰ τὴν 15ην Ἰουλίου 1965 νὰ φθείρουν τὸ μέγα κῦρος τοῦ ἐξαναγκασθέντος εἰς παραίτησιν Πρωθυπουργοῦ κ. Γ. Παπανδρέου ἀρνηθέντος νὰ τελῇ ὑπὸ ἀπαγόρευσιν, προσέφυγαν εἰς παντοῖα τεχνάσματα καὶ κατὰ τὸ τελευταῖον ἑξάμηνον τῆς ἐντροπῆς, ποὺ ἀποτελεῖ χρονικὴν παρέκτασιν τοῦ πρώτου δεκαπενθημέρου, ἐφεῦρον καὶ προέβαλον δημοσίᾳ κατὰ διάφορα χρονικὰ στάδια πολλὰς ἐκδοχὰς διὰ τὴν παραίτησίν του, ποὺ ὅλας συλλήβδην ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. εἰς προσφάτους δηλώσεις του ἐχαρακτήρισεν ὡς μωράς. Πρῶτον, ἰσχυρίσθησαν οἱ ἀποστάται, ὅτι παρῃτήθη, διότι τάχα κατείχετο ἀπὸ ἀνησυχίας διὰ τὴν πορείαν τῶν ἀνακρίσεων τοῦ ΑΣΠΙΔΑ. Ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Νόβας καὶ ὅταν ἔκαμε τὰς μακρὰς δηλώσεις του εἰς τὸν Τύπον τὴν 17.7.65 καὶ ὅταν ὡμίλησεν ἀπὸ ραδιοφώνου τὴν 21.7.65 πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὅταν τὴν 20.7.65 ἀπηυθύνθη εἰς 60 ἀπεσταλμένους τοῦ διεθνοῦς Τύπου, ἠσχολήθη μὲ ὅλα τὰ θέματα, κατελόγισεν εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Κ. τὴν εὐθύνην διὰ τὸν ἀντιδημοκρατικὸν τρόπον λειτουργίας τοῦ κόμματος, καὶ ἰσχυρίσθη, ὅτι ἐπροκάλεσε τὴν κρίσιν μόνον καὶ μόνον, ὡς εἶπε, διὰ νὰ ἐκτρέψῃ τὴν προσοχὴν τῆς κοινῆς γνώμης ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ΑΣΠΙΔΑ, ἐμφανίζων τὸν ἑαυτόν του ὡς καὶ τὸν υἱόν του ὡς θύματα καὶ οὔτε λέξιν ἀνέφερε περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας. Τοὐναντίον, ἐτόνισε πλειστάκις μὲ ἔμφασιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς του θὰ ἀκολουθήσῃ κατὰ βάσιν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Ε.Κ. Τὴν ἰδίαν ἐποχὴν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς κρίσεως καὶ οἱ ἐπακολουθήσαντες Πρωθυπουργοὶ κ.κ. Τσιριμῶκος καὶ Στεφανόπουλος ἐκ τῶν ἀποστατῶν ἀπέδιδον εἰς τὰ αὐτὰ ἢ καὶ εἰς ἄλλα γεγονότα, τὰ αἴτια τῆς παραιτήσεως καὶ οὐδεὶς ἀνεφέρθη εἰς τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ ὅλοι πάλιν ἐπανελάμβανον κατὰ κόρον εἰς τὰ προγραμματικάς των δηλώσεις, ὅτι θὰ συνεχίσουν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου. Δεύτερον ἰσχυρίσθησαν οἱ ἀποστάται, ὅτι παρῃτήθη, διότι τάχα προητοίμαζε πραξικόπημα εἴτε πρὸς ἐπάνοδον εἰς τὴν Κυβέρνησιν εἴτε πρὸς ἀνατροπὴν τοῦ πολιτεύματος. Καὶ τρίτον, μετὰ πολλοὺς μῆνας ἀπὸ τῆς κρίσεως, οἱ ἀποστάται ἰσχυρίσθησαν ἐπισημότερον τὴν 20.12.65 ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι «αἰτία τῆς κυβερνητικῆς κρίσεως ὑπῆρξεν ἡ διαπίστωσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν δὲν ἠδύνατο πλέον νὰ ἀποκρύψῃ οὔτε ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του, οὔτε ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὁ κ. Παπανδρέου». Εἶπε μάλιστα ἐπὶ λέξει ὁ κ. Μητσοτάκης ἐν συνεχείᾳ τῶν ἀνωτέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν ἰδίαν ἡμέραν (ἴδε πρακτικὰ σελ. 368) «ὁ κυβερνητικὸς ἡγέτης ἔχει χρέος ὄχι μόνον νὰ παραμένῃ, ἔχει χρέος νὰ συγκρατήσῃ τὸ πηδάλιον τοῦ σκάφους καὶ νὰ μὴ τὸ ἀφήσῃ νὰ ναυαγήσῃ εἰς τοὺς σκοπέλους» καὶ προσέθεσε (σελ. 393) «ὁ κ. Παπανδρέου παρῃτήθη τραπεὶς εἰς φυγὴν ἐνώπιον τοῦ οἰκονομικοῦ χάους, τὸ ὁποῖον ἀντίκρυζε. Καὶ ἂν ὅμως ἀκόμη ὑπῆρχε δυνατότης ἐκλογῶν, ἐκλογαὶ μὲ ἀνοικτὴν οἰκονομικὴν κρίσιν θὰ ἀπετέλουν ἀναντιρρήτως καταστροφὴν εἰς τὸν τόπον». Ταὐτοχρόνως ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Μητσοτάκης κατὰ τὴν αὐτὴν ὁμιλίαν του τῆς 20.12.65 (σελ. 390) ἐτόνισεν, ὅτι «ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχε καταστῆ ἰδιαιτέρως ἀνησυχητικὸν ἀπό τινος χρόνου, ἦτο πρωτίστως ἡ πορεία τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἤδη ἀπὸ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους εἶχον διαφανῆ δυσχέρειαι περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ». Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπροχώρησε περισσότερον καὶ ἰσχυρίσθη (σελ. 366) ὅτι «ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὸ καθῆκον ὅταν ὁ Πρωθυπουργὸς εἶχεν ἐξαγγείλει τὸ τέρμα εἰς τὰς παροχάς, ὄχι νὰ πραγματοποιήσῃ κατὰ τρόπον ἀπόλυτον τὰς παροχάς, ἀλλὰ νὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα τῆς ἰδικῆς του διακηρύξεως νὰ ἀντιληφθῇ τὴν πραγματικὴν ἀλήθειαν, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνεχίζεται χωρὶς μέτρον καὶ χωρὶς ὅριον». Τέλος, ὁ κ. Μητσοτάκης, κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἀπὸ 4.8.64 ἐπιστολήν του πρὸς τὸν τότε Πρωθυπουργόν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπεσήμανε τοὺς συναφεῖς κινδύνους «καὶ τὴν ἀνάγκην χαράξεως λελογισμένης πολιτικῆς δαπανῶν καὶ τῆς ἐντάσεως τῆς προσπαθείας διὰ τὴν πραγματοποίησιν οὐσιωδῶς μεγαλυτέρου προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων». Ἀλλὰ καὶ ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Στεφανόπουλος ὁμιλῶν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 22.12.65 εἶπεν ἐπὶ λέξει: «Ἐξεκινήσαμεν μὲ αὐτὴν τὴν πολιτικήν, τῆς ταχείας οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι καὶ ἀλληλέγγυοι πρὸς αὐτήν, ἐν τούτοις, ὅμως, ἐπειδὴ προωθήθη καὶ εἰς ἡμᾶς κατὰ τρόπον ὑπερβολικώτερον ἡ ταχύρρυθμος ἀνάπτυξις, διότι ἔπρεπε ταὐτοχρόνως καὶ ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη νὰ ἱκανοποιηθῇ, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἠκούσαμεν ἤδη ἀπὸ τοῦ τέλους 1964 καὶ ἰδίως τὸ 1965 τοὺς πρώτους τριγμούς». Ἀλλὰ καὶ εἰς μίαν συνέντευξιν ποὺ ἔδωσεν ὁ κ. Στεφανόπουλος εἰς τὴν Γερμανικὴν ἐφημερίδα «Κρὶστ Οὔντ Βέλτ», δημοσιευθεῖσαν τὴν 3.2.66, ἐπέμεινεν, ὅτι δὲν εἰσηκούσθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Παπανδρέου αἱ προειδοποιήσεις του περὶ ἐπερχομένης οἰκονομικῆς κρίσεως. Ἀκόμη περισσότερον τραχὺς καὶ βίαιος εἰς τὴν κατὰ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ κατὰ τοῦ κ. Ἀνδρέα Παπανδρέου ἐπίθεσιν ἦτο ὁ ἐπὶ ἓν ἔτος περίπου διατελέσας Ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. καὶ ἤδη Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Γ. Μελᾶς, ὅστις ἐχαρακτήρισεν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 3.2.66 τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Ε.Κ. ὡς ἀλόγιστον καὶ καταστρεπτικὴν διὰ τὸν τόπον. Ὅλα αὐτά, ὅσα ἀνέφερον ἀνωτέρω, ἰσχυρίσθησαν κατὰ τὸν Δεκέμβριον 1965 καὶ πρὸ ἑβδομάδος οἱ κυριώτεροι κυβερνητικοὶ παράγοντες εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., ἢ ὅπως ἔλεγον ἐπὶ ΕΡΕ, οἱ οἰκονομικοὶ ἐγκέφαλοι, ὁ Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ ἤδη Πρωθυπουργός, ὁ Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν καὶ ἤδη Συντονισμοῦ καὶ ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ ἤδη Οἰκονομικῶν. Προκαλεῖ ὅμως κατάπληξιν καὶ ἀγανάκτησιν παντὸς τιμίου ἀνθρώπου τὸ γεγονός, ὅτι καὶ οἱ τρεῖς αὐτοί, καὶ ὅλοι οἱ ἀποστάται, ἐπὶ 19 μῆνας καὶ μέχρι τοῦ πραξικοπήματος, 15 Ἰουλίου 1965, εἰς πλείστας περιπτώσεις ἐπίστευον, διεκήρυττον καὶ ἐφήρμοζον ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα. Ἰδοὺ αἱ συντριπτικαὶ ἀποδείξεις: Κύριοι βουλευταί, προκαλεῖ κατάπληξιν......

§98Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἔκαμον διαμαρτυρίας, ὑπέβαλον παραίτησιν καὶ ὑπομνήματα, εἶσθε κακῆς πίστεως.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανίδη, εἴπατε δὲν θέλετε διακοπάς. (Κωδωνοκρουσίαι).

§100Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀφήσατέ τα αὐτά, δὲν μᾶς πτοεῖ ἡ παλληκαριά σας, ὅταν σᾶς λέγω, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν διεφώνησα εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν καὶ ἐξεδήλωσα τὴν διαφωνίαν μου καὶ διὰ παραιτήσεως.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρήσατε, κ. Στεφανίδη, διότι ὁ χρόνος παρῆλθεν.

§102Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σεῖς εἶσθε κακῆς πίστεως, διότι ἐπεκαλέσθητε εἰς τὴν Βουλὴν ἀνακριβῆ στοιχεῖα. Σεῖς εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐδηλώσατε κάποτε, ὅτι θὰ παραιτηθῆτε, ἀλλὰ διὰ ἕνα θέμα ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ποὺ διεφωνήσατε μὲ τὸν τότε Ὑφυπουργὸν Ἐμπορίου.

§103Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐφαρμόσετε τὸν Κανονισμόν; Διατὶ μερικοὶ ὑφίστανται τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ μερικοὶ ὄχι;

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι δι’ ὅλους εἶμαι ὁ ἴδιος. Εἰδοποίησα ἤδη, δὲν θὰ μοῦ ὑποδείξετε σεῖς ἐὰν εἶμαι ἀμερόληπτος ἢ ὄχι.

§105Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον κάμει τὴν δήλωσιν ἐξ ἀρχῆς, ὅτι δὲν θὰ δεχθῶ διακοπὰς καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ χρόνου κατηναλώθη ἀπὸ διακοπάς.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, ἔχω ὑπολογίσει τὰς διακοπάς σας.

§107Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. Μποῦτος, ὡς εἰσηγητὴς τῆς ΕΡΕ, ὡμίλησε τρεῖς ὧρες καὶ ὁ κ. Ἀντωνίου μόνον ¾ τῆς ὥρας.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὁ εἰδικὸς ἀγορητὴς τὸ μάξιμουμ ποὺ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ εἶναι μία ὥρα.

§109Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Καὶ διὰ τοὺς εἰσηγητὰς ὑπάρχει ὁ αὐτὸς χρονικὸς περιορισμὸς τῆς μιᾶς ὥρας. Παρακαλῶ καὶ δι’ ἐμὲ νὰ ὑπάρξῃ ὁ αὐτὸς χρόνος ὁμιλίας, κατ’ οἰκονομίαν, ὅπως εἴπατε τότε, διὰ τὸν κ. Μποῦτον.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ συντομεύσητε καὶ νὰ μείνετε ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ μὴ εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§111Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναφέρομαι εἰς τὰ κείμενα, ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὸ οἰκονομικὸν θέμα. Ἔχομεν πολλὰ ἄλλα κείμενα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς ἄλλα θέματα πολιτικὰ ποὺ δὲν ἐπικαλοῦμαι σήμερον, οὔτε ἀναγινώσκω. Ὁμιλῶ περὶ τοῦ οἰκονομικοῦ, διὰ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἤσκησεν ἡ Ε.Κ. καὶ θὰ εὕρω τοὺς μεγαλυτέρους ὑπερασπιστὰς αὐτῆς τῆς πολιτικῆς εἰς τὰ κείμενα, δηλαδὴ εἰς τὰ λεχθέντα ἢ τὰ γραφέντα ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς κατηγόρους μας. Κύριοι βουλευταί, ὁ τότε Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκης, κατὰ τὴν γενομένην παρ’ αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ 1965, τὴν 22αν Δεκεμβρίου 1964 καὶ εἰς ἐπακολουθησάσας δηλώσεις του πρὸς τὸν Τύπον, ὄχι μόνον ἐξῆρε τὰ λαμπρότατα ἀποτελέσματα τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1964, καὶ τὴν ἀσκηθεῖσαν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., ἀλλὰ καὶ διεκήρυξεν, ὡς πρὸς τὸν ἐπὶ ὑγιῶν καὶ ἀκλονήτων βάσεων συνταχθέντα προϋπολογισμὸν 1965, ὅτι «ἡ πολιτικὴ ἐνισχύσεως τῶν δαπανῶν παραγωγικοῦ καὶ κοινωνικοῦ χαρακτῆρος, θὰ συνεχισθῇ καὶ κατὰ τὸ 1965, ἔκφρασιν δὲ αὐτῆς ἀποτελεῖ ἡ διαμόρφωσις τῶν δαπανῶν τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς ἐπίπεδον ἀνώτερον τῶν ἀντιστοίχων δαπανῶν τοῦ λήγοντος οἰκονομικοῦ ἔτους, κατὰ 3.745 ἑκατομμύρια δραχμῶν, προκειμένου νὰ ἀπορροφηθοῦν, διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς διοικήσεως καὶ τὸ νέον μισθολόγιον, διὰ τὴν παιδείαν, διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν καὶ κοινωνικὴν πρόνοιαν καὶ διὰ τὴν αὔξησιν τῶν πιστώσεων δι’ ἐπιδοτήσεις τοῦ ἀγροτικοῦ τομέως», (ἴδε σελ. 26 ἐκθέσεως). Ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα, κατὰ τὴν 17.4.1965, ὁ κ. Μητσοτάκης, προβαίνων εἰς ἀνασκόπησιν τῶν δημοσιονομικῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ λήξαντος πρώτου τριμήνου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1965, ἐπεβεβαίωσε, διὰ δηλώσεών του εἰς τὸν Τύπον, (ἴδε ἐφημ. «Ἐλευθερία» 18.4.1965), «τὴν συνεχῆ ἄνοδον τῆς οἰκονομίας» καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι «ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1965 ἐκτελεῖται συμφώνως πρὸς τὰς προβλέψεις, ἐνῷ ταὐτοχρόνως, εὐνοϊκὴν ἐξέλιξιν ἐμφανίζουν καὶ ἄλλα μεγέθη τῆς οἰκονομίας, μὲ τὰ ὁποῖα συνδέονται τὰ δημόσια οἰκονομικά». Εἰδικώτερον, ἀνεκοίνωσεν, ἐπὶ λέξει, «ὅτι τὰ ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν ἔσοδα τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀπέδωσαν κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους, 5.423 ἑκατ. δραχμῶν, ἔναντι 4.806 ἑκατομ. δραχμῶν τοῦ ἀντιστοίχου τριμήνου τοῦ 1964. Ἐσημειώθη, δηλαδή, αὔξησις τῆς ἀποδόσεως τῶν ἐσόδων τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, κατὰ ποσοστὸν 12,8%. Ἡ αὔξησις αὕτη, κατὰ τὸ ποσοστὸν τοῦτο, ἐπαληθεύει τὰς γενομένας προβλέψεις περὶ τῆς ἐξελίξεως τῶν ἐσόδων, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐντός, ἐπίσης, τῶν προβλέψεων, ἐκινήθη κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ ἔτους, ἡ ἐκτέλεσις τοῦ σκέλους τῶν ἐξόδων τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἰδικώτερον, αἱ ἔκτακτοι δαπάναι, αἱ σχετικαὶ μὲ τὸ Κυπριακόν, ὡς καὶ αἱ δαπάναι, διὰ τὴν ἄμεσον περίθαλψιν τῶν πληγέντων ἐκ τῶν σεισμῶν, ἐκαλύφθησαν ἐκ τοῦ προβλεφθέντος, κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀποθεματικοῦ». Ὡς ἔχει ἤδη ἀνακοινωθῆ, ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, εἶναι πλεονασματικὸς καὶ τὸ πλεόνασμά του ἐκ 1.000 ἑκατ. δραχμῶν, διατίθεται, ὁμοῦ μετ’ ἄλλων πόρων, διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων, οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἡ προοπτικὴ τοῦ πλεονάσματος τούτου, τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐπιβεβαιοῦται ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ πρώτου τριμήνου. Προβλέπεται δὲ βασίμως, ὅτι ἡ ἐλεγχομένη ἐκτέλεσις τοῦ σκέλους τῶν ἐξόδων, ἀφ’ ἑνός, καὶ ἡ περαιτέρω αὔξησις τῆς ἀποδόσεως τῶν ἐσόδων, ἀφ’ ἑτέρου, θὰ καταστήσουν δυνατὴν τὴν μεγαλυτέραν ἐνίσχυσιν τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων ἀπὸ τὸν τακτικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους». Ὑπεγράμμισεν, ἀκολούθως, δυναμικάς, ὡς εἶπεν, ἐξελίξεις τῆς οἰκονομίας, αἱ ὁποῖαι ἀντανακλῶνται εἰς τὰ δημοσιονομικὰ ἀποτελέσματα τοῦ αʹ τριμήνου τοῦ τρέχοντος ἔτους. Εἰδικώτερον, ἀνεφέρθη εἰς τὴν ηὐξημένην, κατὰ ποσοστὸν 17,1%, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ παρελθὸν ἔτος 1964 αὔξησιν τῶν ἐσόδων ἐκ φόρων καταναλώσεως, πλὴν καπνοῦ, καὶ τὴν αὔξησιν κατὰ ποσοστὸν 16,3%, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ παρελθὸν ἔτος, ἐκ φόρων ἐπὶ τῶν συναλλαγῶν». Ἐπεσήμανεν, ἀκόμη, ὁ κ. Μητσοτάκης, ἀναφερόμενος εἰς τὰς γενικωτέρας οἰκονομικὰς ἐξελίξεις, τὸ γεγονός, ὅτι «ἡ νομισματικὴ κυκλοφορία, παράγοντα διαμορφώσεως, τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ καὶ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός, ηὐξήθη ἐντὸς τοῦ αʹ τριμήνου τοῦ ἔτους 1965, κατὰ τὸ ⅓ μόνον τῆς αὐξήσεως τῆς ἐντὸς τοῦ αʹ τριμήνου τοῦ ἔτους 1964, ἤτοι κατὰ 599 ἑκατ.». Τέλος, ὅταν τοῦ ἐτέθη εἰδικὸν ἐρώτημα, διὰ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ φόρου εἰσοδήματος, εἶπεν, ὅτι «εἶναι ἱκανοποιημένος, ὡς πρὸς τὴν ἐπίτευξιν τῶν ἐπιδιώξεών μας πρὸς τὸν σημαντικὸν τομέα τῆς φορολογίας εἰσοδήματος καὶ προέβλεψε σημαντικὴν ἄνοδον τοῦ φόρου τούτου, παρὰ τὴν ἐπελθοῦσαν μείωσιν τοῦ συντελεστοῦ, τὴν διεύρυνσιν τοῦ ἀφορολογήτου ὁρίου κλπ.». Ἀλλὰ καὶ βραδύτερον, τὴν 24.4.65 (ἰδὲ ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» 25.4.65), ὁ κ. Μητσοτάκης εἰς συνέντευξίν του ποὺ ἔδωσεν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἀλλαγὴ» τοῦ Ἡρακλείου, εἶπε μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ ἑξῆς: «Εἶναι τιμὴ καὶ βαθεῖα ἱκανοποίησις δι’ ἐμέ, ὅτι συνέβαλον ἀπὸ τῆς θέσεώς μου εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς δημιουργικῆς πολιτικῆς τῆς δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως. Ἡ πρωτοκαθεδρία ποὺ ἐδώσαμεν εἰς τὴν Παιδείαν, ἡ βελτίωσις τῆς κατανομῆς τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, τὴν ὁποίαν ἐπετύχαμεν μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν καὶ μὲ τὰς αὐξήσεις τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων, ἡ ἐπάνοδος τῆς Πολιτείας εἰς τὸν κοινωνικὸν προορισμὸν μὲ τὴν οὐσιώδη ἐνίσχυσιν τῶν πιστώσεων διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν καὶ πρόνοιαν ἀποτελοῦν μεγάλα ἐπιτεύγματα τὰ ὁποῖα ἀνοίγουν νέαν περίοδον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν». Καὶ κατωτέρω εἶπεν: «Ἔχω ἤδη δηλώσει, ὅτι συνέδεσα τὴν πολιτικήν μου σταδιοδρομίαν πρὸς τὴν οἰκονομικὴν καὶ νομισματικὴν σταθερότητα. Δὲν πρόκειται περὶ ἐμμόνου ἰδέας οὔτε περὶ ἐπαγγελματικῆς παραμορφώσεως, πρόκειται ἁπλούστατα περὶ πεποιθήσεως, ὅτι ἡμεῖς ἀκριβῶς ποὺ ἐδώσαμεν εἰς τὸν λαόν μας πολλὰς παροχάς, ἔχομεν κατ’ ἐξοχὴν τὸ καθῆκον νὰ τοῦ περιφρουρήσωμεν τὰς κατακτήσεις του». Τέλος, ἐτόνισεν, ὅτι «ὁ Γ. Παπανδρέου ἀπεδείχθη ἄξιος τῆς ἐμπιστοσύνης μας καὶ θὰ μείνῃ Ἀρχηγὸς καὶ Πρωθυπουργὸς καὶ θὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν ἀποστολήν του». Ἀλλὰ καὶ βραδύτερον, τὴν 7 Ἰουλίου 1965, μίαν ἑβδομάδα πρὸ τοῦ πραξικοπήματος, ὁ τότε Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκης, ὁμιλῶν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἐξ ἀφορμῆς τῆς συζητήσεως τοῦ σχεδίου Ν.Δ. περὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν διατάξεων (ἴδε ἐπίσημα πρακτικά), διεκήρυξεν ἐπὶ λέξει: «Ὁ προϋπολογισμός, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ αʹ ἑξάμηνον 1965 ἐξελίσσεται κατὰ βάσιν ἱκανοποιητικῶς. Ἐλπίζω, ὅτι μὲ τὴν λῆξιν τοῦ ἔτους θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ προσεγγίσωμεν σχεδὸν πλήρως πρὸς τὸ προβλεφθὲν ὕψος δημοσίων ἐσόδων κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ». Ἀλλὰ καὶ ἀκόμη, μετὰ τὸ πραξικόπημα καὶ τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως Νόβα, ὁ κ. Μητσοτάκης εἰς δηλώσεις του πρὸς τὸν τύπον (ἴδε ἐφημ. «Ἐλευθερία» 18.7.1965), ἐτόνισεν: «Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀκολουθήσῃ κατὰ βάσιν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ.», ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος κατὰ τὴν παράδοσιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸν διάδοχόν του κ. Ἀλλαμανῆν, εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἐδήλωσεν: «Ἡ νέα Κυβέρνησις τῆς Ε. Κ. θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν αὐτὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν καὶ θὰ συνεχίσῃ τὸ ἀναληφθὲν ἔργον μὲ τὴν ἰδίαν ἐπιτυχίαν. Ἐπετελέσαμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν χρήσιμον ἔργον, διότι κατωρθώσαμεν νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. τὴν δυνατότητα νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν πολιτικήν της καὶ τὰς ἐπαγγελίας της χωρὶς νὰ διακινδυνεύσῃ ἡ οἰκονομικὴ καὶ νομισματικὴ σταθερότης τῆς χώρας». (Ἴδε ἐφημ. «Ἐλευθερία» 18.7.65). Ὑπὸ τὸ αὐτὸ πνεῦμα ὡμίλησε καὶ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς. Ἐξ ἄλλου ὁ τότε Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ ἤδη Οἰκονομικῶν κ. Γ. Μελᾶς ποὺ ἐχαρακτήρισεν ὡς ὀλεθρίαν, ἐγκληματικὴν καὶ ἀλόγιστον τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου ὁ ἴδιος πλειστάκις δι’ ἐπισήμων δηλώσεών του ἐξῆρεν αὐτὴν καὶ ἰδίᾳ τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τῶν ἐπιδοτήσεων γεωργικῶν προϊόντων. Οὕτω 1) κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς 15.12.1964 συζητουμένης ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἐξῆρε τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως Ε.Κ. διὰ τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου. 2) Κατὰ τὴν ἐναρκτήριον συνεδρίασιν τῆς διασκέψεως δι’ ἐξαγωγὰς (16.12.64), ἣν ὡργάνωσε τὸ ΕΛΚΕΠΑ ὑπερημύνθη τῆς πολιτικῆς τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως πρὸς βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἰς τὸν τομέα τῶν ἐξαγωγῶν. 3) Εἰς δηλώσεις του πρὸς τὸν τύπον, (ἴδε ἐφημ. «Βῆμα» 25 Νοεμβρίου 1964) διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν ἐπιδότησιν ἑσπεριδοειδῶν, ἐξῆρε πάλιν τὴν συμπαράστασιν τῆς Κυβερνήσεως Παπανδρέου, ἥτις δι’ ἐγκαίρου ἀποφάσεώς της, ἐνίσχυσε τὰς ἐξαγωγὰς καὶ ἐτόνισεν, ὅτι «ἡ Κυβέρνησις διὰ πρώτην φορὰν ἀπεφάσισε τὴν ἐπιδότησιν ὄχι μόνον τῶν λεμονιῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν πορτοκαλλιῶν καὶ τῶν μανταρινιῶν ὡς καὶ τῶν χυμῶν». Ἀλλὰ καὶ ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς καὶ τότε Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ κ. Στεφανόπουλος, εἰς δηλώσεις του πρὸς τὸν τύπον τὴν 4.11. 1964 (ἴδε ἐφημ. «Βῆμα» 5.11.64) εἰς ἀπάντησιν σχετικῶν δηλώσεων τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀλλοπρόσαλλον τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς ΕΡΕ καὶ εἶπε χαρακτηριστικῶς, ὅτι διὰ τὸ θέμα τῆς λίρας θὰ ἔπρεπε νὰ σιωπᾷ ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἀναφερόμενος προφανῶς εἰς τὰ δισεκατομμύρια προκηρύξεων τῆς ΕΡΕ ποὺ διενέμοντο εἰς ὅλην τὴν χώραν μὲ τὸ σχῆμα τῆς δραχμῆς καὶ τὴν διακήρυξιν: «Αὐτὴ ἡ δραχμὴ εἶναι δική σου μὴ ἀφήσῃς τὸν Παπανδρέου νὰ τὴν τινάξῃ στὸν ἀέρα». Ἔχω εἰς τὸν φάκελλόν μου πολλὰς ἐξ αὐτῶν καὶ ἄλλας προκηρύξεις, διὰ τὴν λίραν. Καὶ κατὰ τὸ 1965 ἀκόμη διενεμήθησαν πάλιν εἰς τὰς ἐπαρχίας, διότι ὑπῆρχαν φαίνεται τεράστια ἀδιάθετα ἀποθέματα ἐξ αὐτῶν. Ἑπομένως, δὲν πρέπει νὰ ἐκπλήσσεται ἡ ΕΡΕ διὰ τὴν ζήτησιν τῶν λιρῶν καὶ ἀγορὰν αὐτῶν, ποὺ κατὰ σημαντικὸν μέρος προεκαλεῖτο καὶ ἀπὸ τὴν ὑπονομεύσασαν τὴν πολιτικὴν τῆς Ε.Κ. οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν. Ἀλλὰ καὶ βραδύτερον ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὁμιλῶν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 23ην Ἰουνίου 1965, τοὐτέστιν 22 ἡμέρας πρὸ τοῦ πραξικοπήματος, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ τεθέντος πολιτικοῦ ζητήματος, ἐξῆρε τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. καὶ ἐπετέθη βιαίως ἐναντίον τῆς ΕΡΕ, διὰ τὴν ὀλεθρίαν πολιτικὴν της ἐν γένει καὶ εἰδικώτερον διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς ὑπονόμευσιν τῆς δραχμῆς. Εἶπεν ἐπὶ λέξει· (ἴδε σελ. 5 ἐπισήμων πρακτικῶν). «Κύριοι βουλευταί, δὲν ἦτο δυνατὸν τὸ νόμισμα νὰ καταρρεύσῃ, διότι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι σαφὴς καὶ καθαρά. Τὸ οἰκονομικόν της πρόγραμμα εἶναι ἡ ταχύρρυθμος ἀνάπτυξις τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, ἐὰν δὲν ἔχωμεν προηγουμένως ἐξασφαλίσει τὴν νομισματικὴν καὶ τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα. Καὶ αὐτὴν διασφαλίζομεν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ, οὐχὶ ὅμως ὡς σκοπὸν ἀλλ’ ὡς μέσον διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ταχεῖαν καὶ ἀποτελεσματικὴν πραγματοποίησιν τοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν. Ἐπισπεύδομεν τὴν ταχύρρυθμον ἀνάπτυξιν διὰ τρεῖς λόγους, πρῶτον, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μένῃ εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν ἐπὶ τόσα ἔτη. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θυσιάζεται διὰ μίαν δῆθεν γενικῶς ἀφῃρημένην οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν ἡ ὁποία ἦτο δυνατὸν νὰ ὠφελήσῃ μόνον ὡρισμένους προνομιούχους, ἄφηνεν ὅμως εἰς τὴν ἀθλιότητα τοὺς ἀγρότας καὶ ἐργάτας. Ὅταν ἔγχρωμοι καὶ γενικῶς λαοὶ μικροὶ καὶ μεγάλοι εἰσῆλθον εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ἀναπτύξεως δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον εἰς ἡμᾶς νὰ ἀναμείνωμεν περισσότερον διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὴν δικαίαν αὐτὴν ἀξίωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ» καὶ συνέχισεν... «γνωρίζομεν ποῖα εἶναι τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα προβάλλονται τῆς ἀναπτύξεως ἰδίως, παρὰ κράτους ἐν ἀναπτύξει ἀκόμη εὑρισκομένου. Γνωρίζομεν ποῖα προβλήματα ὀρθοῦνται ἐνώπιον ἡμῶν. Εἶναι τὸ πρόβλημα τῶν τιμῶν καὶ τὸ πρόβλημα τῶν ἐξωτερικῶν μας πληρωμῶν. Ἀλλ’ εἴπατέ μου, ποία ὑπάρχει χώρα ἡ ὁποία εὑρισκομένη εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ἀναπτύξεως ἀκόμη καὶ ἡ πλέον προηγμένη δὲν ἐγνώρισε πληθωριστικὰς πιέσεις. Ἀλλ’ ὅταν γνωρίζωμεν, ὅτι τὰ φαινόμενα αὐτὰ θὰ ἐπέλθουν, ἠμποροῦμεν νὰ λαμβάνωμεν τὰ ἀναγκαῖα μέτρα καὶ νὰ τὰ ἀντιμετωπίζωμεν». Ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν ΕΡΕ, εἶπεν, ὅτι «οἱ ξένοι ἔχουν περισσοτέραν ἀπὸ σᾶς ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ νόμισμα εἰς τὴν ζωτικότητα τῆς οἰκονομίας» καὶ ἐσυνέχισεν. «Βεβαίως μᾶς ἐπισημαίνουν ὡρισμένους κινδύνους οἱ ὁποῖοι θὰ προκληθοῦν ἀπὸ τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν, ἀλλὰ δὲν μᾶς ἀποκαλύπτουν τίποτε νέον. Ἐγνωρίζομεν, ὅτι ἡ ταχεῖα ἀνάπτυξις τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας ὀρθώνει ὡρισμένα προβλήματα. Ἀλλὰ ἡμεῖς τὰ ἐπροκαλέσαμεν, συνεπῶς, τὰ γνωρίζομεν καὶ δι’ αὐτὸ δυνάμεθα νὰ τὰ παρακολουθήσωμεν νὰ τὰ δαμάσωμεν καὶ νὰ τὰ ἀντιμετωπίσωμεν». Ἀπευθυνόμενος τέλος εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς Ε.Κ. εἶπε: «Κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, σεῖς καὶ ἡμεῖς ὅλοι μαζί, εἰς τὰς περιπτώσεις τῶν προκλήσεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν τεχνητὸν κλῖμα ἀναταραχῆς ἀκριβῶς διὰ νὰ παρεμποδίσουν καὶ νὰ ἀνακόψουν τὸ δημιουργικόν μας ἔργον, εἰς τὰς προκλήσεις αὐτάς, θὰ ἀπαντᾶτε διὰ τῆς σιωπῆς καὶ τῆς περιφρονήσεως, εἰς δὲ τὰς ὕβρεις των, διὰ τοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ τῆς ἐργασίας ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ». Καὶ τέλος προσέθεσεν ἐν κατακλεῖδι. «Πρέπει ὅλοι ἡνωμένοι συμπαγεῖς περὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ἀρχηγόν της νὰ θελήσητε νὰ στηρίξητε τὸ δημιουργικόν της ἔργον». Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὰς ἀνωτέρω δηλώσεις του εἰς τὴν Βουλήν, ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ ἤδη Πρωθυπουργὸς κ. Στεφανόπουλος, τὴν 1ην Ἰουλίου 1965, 14 ἡμέρας πρὸ τοῦ πραξικοπήματος (ἴδε ἐφημερίδα «Βῆμα» 2.7.65), ἀναγγέλλων τὴν ἀπόφασιν τῆς Διεθνοῦς Τραπέζης Ἀνασυγκροτήσεως καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Τραπέζης Εἰσαγωγῶν καὶ Ἐξαγωγῶν νὰ συμβάλλουν διὰ σημαντικῶν κεφαλαίων εἰς τὴν προώθησιν τοῦ κυβερνητικοῦ προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, ἐτόνισεν ἐπὶ λέξει: «Ἡ ἀπόφασις τῆς Διεθνοῦς Τραπέζης πηγάζει τόσον ἐκ τῆς διαπιστώσεως, ὅτι ἡ οἰκονομική μας κατάστασις ἐξελίσσεται εὐνοϊκῶς, ὅσον καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἀξιόχρεως καὶ ἔχει μεγάλην δανειοληπτικὴν ἱκανότητα καὶ ὅτι εἰς τὴν Ἔκθεσιν τῆς Διεθνοῦς Τραπέζης μετὰ κατηγορηματικότητος σημειοῦται ἡ ἐντυπωσιακὴ πρόοδος τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος καὶ τὸ ἀξιόχρεον τῆς Ἑλλάδος» καὶ προσέθεσεν, ὅτι «διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως αὐτῶν ἀποδεικνύεται πόσον παταγωδῶς διαψεύδονται ὅσοι διέσπειραν τὰς ἀνυποστάτους φήμας περὶ ἐπικειμένης καταστροφῆς». Θὰ ἠδυνάμην, κ.κ. βουλευταί, νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς λόγους καὶ ἄλλων ἐκ τῶν ἀποστατῶν Ὑπουργῶν ποὺ ἀνεῦρον εἰς σχετικὴν μακρὰν ἀναδίφησιν ποὺ ἔκαμα εἰς τὴν βιβλιοθήκην τῆς Βουλῆς, εἰς τὸν τύπον καὶ τὰ ἐπίσημα Πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, εἰς τοὺς ὁποίους ὕμνουν ὄχι μόνον τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Κ., ἀλλὰ καὶ ἐξεδήλουν τὴν πίστιν των πρὸς τὴν ἀσκηθεῖσαν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεώς του μέχρι τοῦ πραξικοπήματος, ὁπότε αἰφνιδίως τινὲς ὑπεστήριξαν τὰ ἀντίθετα, ἄλλοι τινὲς ἐσιώπησαν καὶ ἄλλοι τινὲς ἐξετράπησαν εἰς δεινὰς ὕβρεις κατὰ τοῦ Γ. Παπανδρέου, ὅταν εὑρίσκοντο ἀσφαλεῖς εἰς σιδηρόφρακτον κλοιόν. Ἐξόχως χαρακτηριστικοί, θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω ἱστορικὰ μνημεῖα πολιτικῆς συνεπείας εἶναι οἱ λόγοι ποὺ ἐξεφώνησαν ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Παπασπύρου, πρὸ τοῦ πραξικοπήματος, εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν ἡ Κυβέρνησις τότε ἔθεσε θέμα ἐμπιστοσύνης καὶ ὁ σημερινὸς Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Τσιριμῶκος, εἰς Θεσσαλονίκην κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πρώτου 15νθημέρου τῆς ἐντροπῆς, εἰς τοὺς ὁποίους μὲ πάθος ἐξέφρασαν τὴν λατρείαν καὶ τὸν θαυμασμόν των πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Κ. καὶ ἐξῆραν τὸ μέγα ἀναδημιουργικὸν ἐθνικὸν κοινωνικὸν ἔργον του. Εἶπεν ὁ κ. Τσιριμῶκος εἰς Θεσσαλονίκην: «Θὰ ἀποτελέσῃ αἰωνίαν δόξαν τοῦ Γ. Παπανδρέου, ὅτι ἐνῷ τὸν περιέσφιξαν τὰ φίδια τῆς ἀντιδράσεως, κατώρθωσε καὶ τὸ αἴσθημα τῆς ἐλευθερίας νὰ ἀποκαταστήσῃ καὶ τὴν μεγάλην ἐκπαιδευτικὴν μεταρρύθμισιν νὰ προωθήσῃ καὶ ἱκανοποιήσεις εἰς τὸν ἐργαζόμενον καὶ ἰδίως εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, νὰ δώσῃ. Ἀλλὰ πόσα ἄλλα ποὺ ἤθελε καὶ ὤφειλε νὰ κάμῃ δὲν παρημποδίσθησαν ἀπὸ τὶς συμβουλές, τὶς διαβολὲς ἢ τὶς δολιοφθορὲς δῆθεν συνεργατῶν του. Ὁ λαὸς ἐψήφισεν εἰς τὰς 16.2.1964 ἐναντίον τῆς ΕΡΕ καὶ οὐδεὶς δικαιοῦται, μὲ οἱανδήποτε ταχυδακτυλουργίαν νὰ παραδώσῃ σήμερον τὴν Κυβέρνησιν οὐσιαστικῶς εἰς τὴν ΕΡΕ, ἂν τὴν στηρίξῃ σχεδὸν ἀποκλειστικῶς εἰς τοὺς ψήφους της. Διατρέχομεν κινδύνους οἰκονομικοὺς ἂν ἐξακολουθήσῃ ἡ ἱστορία τοῦ 15)νθημέρου τῶν ψευδοκυβερνήσεων. Ἡ Ἐθνική μας Οἰκονομία δὲν θὰ κινδυνεύσῃ ἁπλῶς, θὰ καταρρεύσῃ. Τὸ πουλὶ τοῦ μονοκομματικοῦ κράτους τῆς Δεξιᾶς ἐπέταξεν ὁριστικά». Δὲν ἐπαρκεῖ ὁ χρόνος, ἵνα προβῶ εἰς τὴν ἀναγνώρισιν ὅλων τῶν ἱστορικῶν αὐτῶν διὰ τὸ οἰκονομικὸν θέμα κειμένων καὶ θὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Ε.Κ., ὅπως ἐξετύπωσε τὴν μαύρην βίβλον τῆς βίας καὶ νοθείας τοῦ 1961, νὰ ἐκτυπώσῃ καὶ μίαν μαύρην βίβλον ποὺ νὰ τὰ περιλάβῃ ὅλα, δίδουσα μίαν ζοφερὰν εἰκόνα τῆς καταπτώσεως τοῦ δημοσίου βίου καὶ τοῦ ἐξευτελισμοῦ τῶν ὑπάτων ἀξιωμάτων. Κύριοι βουλευταί, ἤδη μετὰ τὴν δημοσίαν ἐπισήμανσιν τῶν ἀντιφατικῶν αὐτῶν δηλώσεων τῶν ἀποστατῶν μελῶν ἁπάντων τῆς Κυβερνήσεως, θέτω πρὸς αὐτοὺς ὡρισμένα ἀμείλικτα ἐρωτήματα. 1) Κύριε Πρωθυπουργὲ καὶ κύριοι Ὑπουργοί, ποὺ ἄνευ λαϊκῆς τινὸς ἐντολῆς καὶ βάσεως κυβερνᾶτε σήμερον τὴν χώραν χάρις εἰς τὴν εὔνοιαν στηριζόμενοι εἰς τὴν Δεξιὰν ποὺ κατεδίκασεν εἰς τὰ τελευταίας ἐκλογὰς ὁ λαός, πότε ἐλέγατε πρὸς αὐτὸν τὴν ἀλήθειαν διὰ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Ε.Κ. καὶ τὴν ἐν γένει οἰκονομικὴν κατάστασιν, τότε ποὺ μέχρι τοῦ Ἰουλιανοῦ πραξικοπήματος καὶ μετ’ αὐτὸ ἐξήρατε αὐτὴν ὡς σωτηρίαν διὰ τὸ Ἔθνος καὶ διὰ τὸν λαὸν ἢ τώρα ποὺ τὴν ἐμφανίζετε ὡς ὁδηγήσασαν εἰς τὸ οἰκονομικὸν χάος καὶ τὴν καταστροφήν; 2) Διατί, ἂν πράγματι, ὡς ἰσχυρίζεσθε τώρα, προεβλέπατε τὴν ἐπικίνδυνον ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως καὶ ἀντελήφθητε τὰ πρῶτα ἀνησυχητικὰ συμπτώματα ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1964, ὁπότε ἐστείλατε, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν ἐπιστολήν, ἢ ἀπὸ τοῦ τέλους 1964 καὶ ἀρχῶν τοῦ 1965 ποὺ ἠκούσατε, ὡς εἴπατε, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τοὺς τριγμούς, δὲν ἐπεμείνατε σεῖς οἱ ἁρμοδιώτεροι οἰκονομικοὶ Ὑπουργοὶ καὶ δὲν ἐπεβάλατε τὰς ἰδικάς σας ὀρθάς, ὡς ἰσχυρίζεσθε ἀπόψεις καὶ διατί δὲν ἐπεσημάνατε τοὺς κινδύνους αὐτούς, ἔστω καὶ μίαν φορὰν ἐπὶ 17 μῆνας, ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ λάβωμεν γνῶσιν καὶ ἡμεῖς τὰ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς εὐρυτέραν δημοσιότητα; (Θόρυβος–διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΡΕ). 3) Διατί δὲν ἐπροχωρήσατε περισσότερον, ἐὰν τυχὸν ἐπιστεύατε τότε εἰς ὅσα τώρα λέγετε, ὅτι ἐπιστεύατε περὶ τῆς ἀνάγκης ἀλλαγῆς πορείας καὶ ἂν τυχὸν δὲν εὑρίσκατε ἀνταπόκρισιν, προκειμένου περὶ θεμάτων κρισίμων διὰ τὴν οἰκονομίαν καὶ τὸ Ἔθνος, διατί δὲν ἐφθάσατε, ὄχι εἰς ρῆξιν, ἀλλὰ εἰς παραίτησιν, ἔστω καὶ συγκεκαλυμμένην, ὅπως ὀφείλουν νὰ πράττουν μὲ γενναιότητα καὶ πολιτικὸν θάρρος ὅσοι ἔχουν συναίσθησιν εὐθύνης καὶ διαχειρίζονται βαρυσημάντους τομεῖς τῆς δημοσίας οἰκονομικῆς ζωῆς καὶ ὅπως ἔπραξεν ἕνας συνάδελφός σας, ἀρνηθεὶς νὰ δεχθῇ τὴν παραγραφὴν διὰ τὴν Ε.Ρ.Ε., τὴν ὁποίαν ὅλοι σεῖς, οἱ ἀποστάται, ἠγωνίσθητε νὰ φέρετε εἰς αἴσιον πέρας, ἐν ὄψει τῆς ἀποστασίας καὶ τῆς περιφήμου Κεντροδεξιᾶς; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς

Ε.Κ.).

Σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἐπὶ Κυβερνήσεως Μὰκ–Μίλλαν, τὴν 10ην Ἰανουαρίου 1957, ὁ τότε Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. CHORNEYCROFT, παρῃτήθη, ὅταν ὑπεστήριξεν, ὡς ἐπιβαλλομένην, διὰ λόγους ἀντιπληθωρικούς, τὴν αὔξησιν τοῦ προεξοφλητικοῦ τόκου ἀπὸ 6, ½% εἰς 7%, δηλαδή, δι’ ἡμίσειαν μόνον μονάδα καὶ ἡ τότε Κυβέρνησις, ἐν ὄψει ἐκλογῶν, δὲν ἀπεδέχθη τὴν εἰσήγησιν, διαφωνήσασα πρὸς αὐτόν.

§112Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαβάζονται αἱ ἀγορεύσεις;

§113Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀναγινώσκω, ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα μετ’ ἀκριβείας διετύπωσα καὶ θέτω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα ἀπαντήσῃ. Ὅσα ἀνέγνωσα, προηγουμένως, ἦσαν περικοπαὶ λόγων των καὶ ἀριθμοὶ δημοσιονομικῶν στοιχείων. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., κ. Κανελλόπουλος, ἐπὶ Κυβερνήσεώς μας, ἀνέγνωσε πολλὰ ἐρωτήματα ποὺ τότε εἶχε θέσει εἰς ἡμᾶς. Συνεπῶς, ἀφίσατε τὴν κριτικήν σας, κ. Παπαληγούρα. Ὅλοι σας, ἀπὸ τοὺς ἀποστάτας καὶ τὴν Δεξιάν, ἐνοχλεῖσθε ἀπὸ τὰ ἀναγιγνωσκόμενα κείμενα. Πλὴν τῶν κειμένων αὐτῶν, ποὺ ἀνεφέρθην, οὐδὲν ἄλλο ἀνέγνωσα. Γνωρίζω ἄριστα τὸν Κανονισμόν, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Δύναμαι νὰ τὰ διατυπώσω τὰ ἐρωτήματα, καὶ ἄνευ ἀναγνώσεως, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι πλήρη.

§114Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐφαρμόσετε τὸν Κανονισμόν. (Θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Ρ.Ε., κωδωνοκρουσίαι).

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δικαίως διαμαρτύρονται οἱ κ.κ. συνάδελφοι, διὰ τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ, διότι ὁ ρήτωρ ἀναγιγνώσκει συνεχῶς. Αὐτὸ τὸ ἀπαγορεύει ὁ Κανονισμός.

§116Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ρήτωρ θέτει ὡρισμένα ἐρωτήματα καὶ ἐπ’ αὐτῶν θὰ δοθῇ ἀπάντησις. Αὐτὰ ὀφείλει νὰ τὰ ἀναγνώσῃ.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε...

§118Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ διακόψετε.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω δικαίωμα νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν, διότι δὲν ἔχει δικαίωμα, ἐπ’ ἄπειρον νὰ ὁμιλῇ ὁ κ. συνάδελφος.

§120Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ διακόπτετε.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ σεῖς, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ λέγετε, ὅτι ἠμπορεῖ ἐπ’ ἄπειρον, νὰ ὁμιλῇ ὁ κ. συνάδελφος.

§122Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον μοῦ ἐδώσατε τὸν λόγον, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μὲ διακόπτετε.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ σεῖς, εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ καταλάβετε, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν τὸν Κανονισμόν.

§124Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐδώσατε τὸν λόγον, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μὲ διακόπτετε. Αὐτοκράτωρ, δὲν εἶσθε.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὔτε σεῖς.

§126Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οὔτε ἐγώ, οὔτε ἐσεῖς. Ἐγώ, ὅμως, δὲν παρέβην ποτὲ τὸν Κανονισμόν. Ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ μοῦ τὸν ἐδώσατε. Αὐτὰ εἰς τὸ χωριό σας νὰ τὰ κάμετε. Ὅταν ὁ ρήτωρ ὑποβάλλῃ ὡρισμένα ἐρωτήματα, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὀφείλει νὰ τὰ ἀναγινώσκῃ, διὰ νὰ εἶναι σαφής.

§127Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀναγιγνώσκωνται ἀγορεύσεις.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν.

§129Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφ’ ὅτου καθιερώσατε τὴν ἀρχήν, παρανόμως, παρὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ Σύνταγμα, νὰ μὴ δέχεσθε μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου, ὅλας τὰς ἀσχημίας εἶναι δυνατὸν νὰ κάμετε. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς Ε.Ρ.Ε. ὡμίλησεν ἐπὶ 3ωρον. Ἀντιλαμβάνομαι τὸν λόγον σας. Σᾶς καίουν αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ ρήτωρ, διότι θὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ ἀναγνωσθοῦν ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ θὰ σᾶς κάψῃ ὁ λαός.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴπατε, ὅτι φοβούμεθα τοὺς κυβερνητικούς. Σᾶς δηλῶ, ὅτι δι’ ἐμέ, δὲν εἶχε τεθῆ θέμα ἐμπιστοσύνης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ ἐψήφισαν πολλοὶ καὶ ἐκ τῆς ὑμετέρας παρατάξεως, ὡς μὲ κατεψήφισαν καί τινὲς ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Ὁ Κανονισμός, δυστυχῶς, δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀφήσω τὸν ρήτορα νὰ ὁμιλήσῃ περισσότερον.

§131Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Φοβεῖσθε καὶ σεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ δυσαρεστήσετε οἱονδήποτε κυβερνητικὸν βουλευτήν, διότι στηρίζεσθε εἰς μίαν ψῆφον.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Στεφανίδη, συνεχίσατε, ἀλλὰ μὲ συντομίαν.

§133Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν καὶ μόνον, θὰ δεχθῇ, ἡ Ε.Ρ.Ε., νὰ συνεχίσῃ τὴν ὁμιλίαν του ἐπιταχυνομένην, ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐπὶ τοῦ βήματος. Ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ συνεχισθῇ καὶ ἡ συνεδρίασις καὶ θὰ ἀνακληθῇ ἡ ἔνστασις ἀπαρτίας. Διότι, ἄλλως, αὐτὴν τὴν στιγμήν, θὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις, διότι δὲν ἔχει μεταβληθῆ εἰς αἴθουσαν διαλέξεων ἡ Βουλὴ καὶ δὲν ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ εὑρισκώμεθα ἐπὶ 2ωρον διὰ νὰ ἀκοῦμε τὸν ἰδικόν σας ἀγορητήν, ὅταν ἤδη ἔχετε ἑτοιμάσει ἔνστασιν ἀπαρτίας. Δὲν μεταβάλλεται ἡ Βουλὴ εἰς κωμῳδίαν. Ἢ θὰ ἀνακληθῇ ἡ ἔνστασις ἀπαρτίας ἢ θὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις, πρὶν τελειώσῃ ὁ ρήτωρ. Αὐτὸ ἀποτελεῖ στοιχειῶδες καθῆκον ὅλων, διότι τὸ Κοινοβούλιον ὀφείλουν νὰ τὸ σέβωνται οἱ πάντες.

§134Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω, πόθεν προέρχεται ἡ ἔνστασις ἀπαρτίας. Ἐὰν προέρχεται ἀπὸ βουλευτὰς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, σᾶς δηλῶ, ὅτι δὲν ἔχω γνῶσιν καὶ παρακαλῶ νὰ θεωρηθῇ ὡς μὴ ὑποβληθεῖσα, διότι δὲν εἶναι καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως ὀρθόν, ὅταν ὁμιλῇ ὁ εἰσηγητὴς ὁ ἰδικός μας, νὰ ὑποβάλλεται ἔνστασις ἀπαρτίας. Θὰ παρακαλέσω, τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ θεωρήσουν τὴν ἔνστασιν, ὡς μὴ ὑποβληθεῖσαν.

§135Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ στάσις, τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, εἶναι στάσις, ἡ ὁποία τὸν τιμᾷ. Νομίζω, ὅτι οὕτω ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ θέσις ἀπέναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν τὸ σφάλμα ἀπέναντί μας, ἀπαιτοῦντες νὰ μένωμεν ἐπὶ 2ωρον καὶ νὰ τοὺς ἀκούωμεν καὶ μετὰ νὰ ὑποβάλλουν ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§136Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διαμαρτύρομαι διὰ τὴν λέξιν «σφάλμα». Ἕκαστος ἀσκεῖ τὰ καθήκοντά του ὡς νομίζει. Ἐγώ, ὁμιλῶν προηγουμένως ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, εἶπον, «παρακαλῶ, νὰ θεωρηθῇ ἡ ἔνστασις, ὡς μὴ ὑποβληθεῖσα». Ἄλλωστε, τὰ ὅσα εἶπεν, ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτωρ, ἐκπροσωποῦν τὰς ἀπόψεις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Δὲν πρόκειται περὶ διαλέξεως, πρόκειται περὶ πολιτικῆς καὶ ἐπιστημονικῆς ἀγορεύσεως, ἀφορώσης τὴν στάσιν, τὴν ὁποίαν ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἔλαβεν ἔναντι τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου.

§137Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον ὅτι πρόκειται περὶ διαλέξεως. Εἶπον, ὅτι θὰ μετεβάλλετο ἡ ὁμιλία τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος, εἰς διάλεξιν, ἐὰν ἡ Ἕνωσις Κέντρου, εἶχε τὴν ἀπόφασιν, μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ ἰδικοῦ της ἀγορητοῦ, νὰ μὴ δεχθῇ νὰ ἀκούσῃ τὸν ἰδικόν μας. Θὰ μετεβάλλετο εἰς διάλεξιν, ἐὰν ἐξηκολούθει ἡ Ἕνωσις Κέντρου, νὰ ἐμμένῃ εἰς τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§138Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἔνστασις ὑποβληθεῖσα ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου, θεωρεῖ τὸ θέμα λῆξαν.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου τόσον πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅσον καὶ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, διότι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διευκολύνονται αἱ ἐργασίαι τοῦ Κοινοβουλίου.

§140Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. (Ὁμιλεῖ, ἐκ τῆς θέσεώς του, μέσῳ θορύβου, μὴ ἀκουόμενος).

§141Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀπευθύνομαι εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε., διότι συνέπεσε νὰ ἀπουσιάζῃ...

§142Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤκουσα τὴν ὁμιλίαν σας εἰς τὴν αἴθουσάν μου.

§143Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ἀρχηγέ τῆς Ε.Ρ.Ε., σεῖς ποὺ εἶσθε ἀριστοτέχνης τοῦ λόγου, ὅταν ὡμιλήσατε ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλήν, εἰς τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας σας, ἐθέσατε ὡρισμένα ἐρωτήματα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ., τὰ ὁποῖα ἀνεγνώσατε τότε διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαντήσῃ ἐπ’ αὐτῶν. Ἐπαναλαμβάνω, τὴν τακτικὴν σας αὐτήν, ποὺ σεῖς ἐτηρήσατε, νομίζω δὲ ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐπιτρεπτὸν ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν καὶ ἀναγινώσκω μόνον τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθην, περιέχοντα λόγους τῶν ἀποστατῶν. Συνεχίζων τὴν διατύπωσιν τῶν ἐρωτημάτων μου, ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ τέταρτον, κατὰ σειράν, ἐρώτημα, πρὸς τοὺς ἀποστάτας. Δώδεκα εἶναι ἐν συνόλῳ τὰ ἐρωτήματα. 4) Διατί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀφοῦ ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ 1964 καὶ ἰδίᾳ ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ 1965, εἴχατε, ὅπως τώρα ἰσχυρίζεσθε, ριζικὰς διαφωνίας ἐπὶ κρισίμων οἰκονομικῶν θεμάτων, ὄχι μόνον ἐφηρμόζατε μίαν πολιτικήν, ποὺ εἰς σοβαρὰς εἰδικὰς περιπτώσεις, δὲν ἐπιστεύατε, ἀλλά, τοὐναντίον, καὶ δημοσίᾳ ἐπὶ 19 μῆνας, μέχρι τοῦ πραξικοπήματος τοῦ Ἰουλίου 1965 καὶ μετ’ αὐτό, κατ’ ἐπανάληψιν, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, ἐξήρατε εἰς τόνον διθυραμβικόν, τὰ εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα, διὰ τὰς μεγάλας πτωχὰς λαϊκὰς μάζας; Διὰ νὰ καταδειχθῇ, πόσον σοβαρὸν καὶ ἀμείλικτον εἶναι τὸ τεθὲν ἐρώτημα, θὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν μίαν περικοπὴν ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν ἐνώπιον αὐτῆς τὴν 20.12.1965 τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Εἶπεν, ἐπὶ λέξει: «Ἀπεφεύγαμεν νὰ βλέπωμεν τὴν πραγματικότητα κατὰ μέτωπον καὶ ὀλισθαίναμεν ἀνεμποδίστως πρὸς τὸν δρόμον, ὁ ὁποῖος μᾶς ὡδήγησεν ἐκεῖ ποὺ μᾶς ὡδήγησε, χωρὶς εἰς καμμίαν στιγμὴν νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ εἴπωμεν καὶ εἰς τὸν ἑαυτόν μας καὶ εἰς τὸ Κόμμα καὶ εἰς τὸν λαὸν τὴν ἀλήθειαν». (Ἴδε ἐπίσημα πρακτικὰ σελὶς 367). Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐτόνισε «κατὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ 1965 ἰδική μου εἰσήγησις ἦτο οὗτος νὰ προβλέψῃ ἔσοδον 11% καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ λοιποὶ ἐπέμειναν καὶ τελικῶς προσδιωρίσθη ὕψος ἐσόδων μὲ πρόβλεψιν ἀνόδου 13%, ἡ ὁποία ἦτο ἤδη ἀνεδαφικὴ καὶ ὑπερμέτρως αἰσιόδοξος. Αὐτὸ ἐγένετο διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐμφανισθῇ ὁ προϋπολογισμὸς καλύπτων γενικῶς μεγαλυτέρας δαπάνας». (Ἴδε ἐπίσημα πρακτικὰ σελὶς 368). Θὰ ἀναφέρω ὡσαύτως εἰς τὴν Βουλὴν μίαν περικοπὴν ἀπὸ τὴν διακοπὴν ποὺ ἔκαμεν εἰς αὐτὴν τὴν 22.12.1965 ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Στεφανόπουλος, συνεχιζομένης τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ἀθ. Κανελλοπούλου. Εἶπεν ἐπὶ λέξει ὁ κ. Στεφανόπουλος: «Ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι οὐδέποτε θὰ πρέπει εἰς ταχύρρυθμον ἀνάπτυξιν νὰ παραμερίζεται ἡ ἔννοια τῆς νομισματικῆς σταθερότητος, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ βάθρον τῆς ἀναπτύξεως καὶ δεύτερον, ὅτι πρέπει πρὸς τοῦτο νὰ ἰσχύουν δύο κανόνες, τοὺς ὁποίους ἐξήγγειλα ἐπανειλημμένως, ἀλλὰ ματαίως, διότι δὲν κατώρθωσα νὰ τοὺς ἐνσωματώσω εἰς τὴν πολιτικὴν τοῦ Κέντρου, ὅτι δηλαδὴ οὐδέποτε αἱ παροχαὶ θὰ πρέπει νὰ ὑπερβαίνουν τὴν παραγωγὴν καὶ παραγωγικότητα τῆς χώρας καὶ οὐδέποτε αἱ κοινωνικαὶ δαπάναι τοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ ὑπερβαίνουν τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων αὐτοῦ». Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, πέραν τῆς παρατηρήσεώς μου, ὅτι ἡ ἐπίκρισις αὕτη στρέφεται ἐκ μέρους ἑνὸς κατὰ τοῦ ἑτέρου, ἐρωτῶ καὶ πάλιν, πῶς σεῖς, οἱ δύο ἁρμοδιώτεροι οἰκονομικοὶ Ὑπουργοὶ ἐπὶ 19 μῆνας, παρεμείνατε εἰς τὴν θέσιν σας, ὑμνοῦντες τὴν πολιτικὴν ποὺ παρὰ τὴν θέλησίν σας ἐφηρμόζατε καὶ δὲν παρῃτήθητε ἐξ ἀφορμῆς τόσων σοβαρῶν διαφωνιῶν ποὺ σήμερον ἰσχυρίζεσθε, ὅτι διετυπώσατε τότε καὶ δὲν εἰσηκούσθητε; 5) Διατί, ἐφ’ ὅσον ἰσχυρίζεσθε τώρα, ὅτι ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ 1964 διεβλέψατε τοὺς κινδύνους καὶ τὰς ἐπιπτώσεις ἐκ τῆς πολιτικῆς τῶν παροχῶν, εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ 1965 εἰσηγήθητε τὸν Νοέμβριον 1964 καὶ ἐπεμείνατε νὰ ψηφίσητε τὸ Ν.Δ. 4444)64 περὶ μειώσεως τῶν συντελεστῶν τῆς ἀμέσου φορολογίας μὲ ἀντίστοιχον μείωσιν τῶν δημοσίων ἐσόδων, κατὰ 400 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ποὺ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ὑπελόγισεν εἰς 807 ἑκατομμύρια, ἐνῷ ἠδύνασθε καὶ ὠφείλατε, ἐὰν πράγματι διεβλέπατε κίνδυνον, νὰ ἀναβάλετε τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἐπαγγελίας τῆς Ε.Κ., δι’ εὐθετώτερον χρόνον κατὰ τὰ ἑπόμενα τρία ἔτη τῆς κυβερνητικῆς 4ετίας; 6) Διατί, ἐφ’ ὅσον ἰσχυρίζεσθε τώρα, ὅτι ἡ χρηματοδότησις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων τοῦ 1965, ἐκ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ ποσοῦ δραχμῶν 1 δισεκατομμυρίου, ὀφείλεται εἰς διαφανεῖσαν ἐξ ἀρχῆς τοῦ ἔτους 1965 μείωσιν τῶν δημοσίων ἐσόδων, δὲν ἠσκήσατε λελογισμένον ἔλεγχον, ἐπὶ τῶν δημοσίων δαπανῶν καὶ τελικῶς ἐσημειώσατε ὑπέρβασιν δαπανῶν 700 ἑκατ. δραχμῶν, κατὰ τὸ ἔτος 1965, ἐνῷ εἰς τὴν ἐξουσίαν σας ἦτο ἡ ματαίωσις τῆς ὑπερβάσεως; 7) Διατί, ἐφ’ ὅσον ἰσχυρίζεσθε τώρα, ὅτι ἡ κάμψις τῆς οἰκονομίας ἐπῆλθεν ἐκ τῆς συνεχισθείσης πολιτικῆς τῶν παροχῶν καὶ ἐπιδοτήσεων ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ τὰς ἐκθειάζατε τότε, ὡς χάριν τοῦ λαοῦ λελογισμένως γενομένας, παρὰ ταῦτα, μετὰ τὸ πραξικόπημα τῆς 15ης Ἰουλίου 1965 καὶ ἐν ὄψει καθ’ ὑμᾶς μεγαλυτέρων κινδύνων ποὺ σεῖς λέγετε, ὅτι τοὺς εἴχατε ἐνωρίτερον, ἀπὸ τοῦ 1964, ἐπισημάνει, ἐνεκρίνατε σειρὰν ἄλλων ἐπιδοτήσεων εἰς βάρος τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ 1965 καὶ μάλιστα μὲ καθορισμὸν μεγαλυτέρων τιμῶν, ὡς συνέβη διὰ τὴν σουλτανίναν; 8) Διατί ἐφ’ ὅσον ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἡ οἰκονομία διατρέχει κινδύνους ἐὰν δὲν ἐπιβληθοῦν οἱ φόροι αὐτοὶ ὕψους καθ’ ὑμᾶς 1.660 ἑκατ. δρχ. καὶ μάλιστα τὸ ταχύτερον καὶ ὅτι τοὺς κινδύνους αὐτοὺς τοὺς εἴχατε ἐπισημάνει ἐγκαίρως ἀλλ’ ἔστω καὶ μετὰ τὸ πραξικόπημα πρὸ ἑπταμήνου δὲν ἐσπεύσατε διὰ νὰ εἶσθε συνεπεῖς εἰς ὅσα λέγετε νὰ ἐπιβάλητε τοὺς φόρους αὐτοὺς πρὸ ἑπταμήνου καὶ ἐπιδιώκετε ἤδη τὴν ἐπιβολήν των μετὰ τόσην χρονικὴν καθυστέρησιν; 9) Διατὶ ἄλλως ἐφ’ ὅσον τώρα ἰσχυρίζεσθε, ὅτι τὰ στοιχεῖα κινήσεως προϋπολογισμοῦ 1965 καὶ τὰ ἐν γένει οἰκονομικὰ στοιχεῖα τοῦ σημειώματος, κ. Νόβα, εἰς τὸ Συμβούλιον Στέμματος ἦσαν ὑπεράγαν ἀπαισιόδοξα καὶ ἤδη ἡ κατάστασις ἐβελτιώθη καὶ δὲν ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις πρόβλημα ἐλλειμμάτων διότι ἐξησφάλισεν ἐξ ἄλλων πηγῶν τὴν κάλυψίν των, διατὶ πάλιν ἐπιμένετε εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῶν νέων φόρων 1.660 ἑκατ. δρχ. εἰς βάρος τῶν λαϊκῶν τάξεων ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται δι’ αὐτῶν νὰ καλύψετε ἔλλειμμα καὶ δεδομένου, ὅτι κατὰ κοινὴν ἀναγνώρισιν ἐκάμφθη ἡ φοροδοτικὴ ἀντοχὴ τοῦ λαοῦ καὶ οἱ νέοι φόροι θὰ κάμψουν τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας; 10) Διατὶ ἂν πράγματι ὡς σήμερον ἰσχυρίζεσθε, εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ Γεώργιος Παπανδρέου παρῃτήθη τάχα ὅταν εὑρέθη ἐνώπιον οἰκονομικοῦ χάους ποὺ ὁ ἴδιος ἐδημιούργησε δὲν ἰσχυρίσθητε τοῦτο μετὰ τὸ πραξικόπημα εὐθὺς ἀμέσως, ἀλλὰ σήμερον μετὰ 6 καὶ πλέον μῆνας παραβλέποντες οἱονδήποτε κίνδυνον δημιουργίας δυσμενοῦς οἰκονομικοῦ κλίματος; 11) Διατὶ ἂν πράγματι θεωρῆτε τὸν Γ. Παπανδρέου ὑπεύθυνον δι’ ὅλα τὰ δεινὰ καὶ ἀνίκανον ὡς εἴπατε τὴν 20. 12.1965 εἰς τὴν Βουλὴν νὰ κρατῇ τὸ πηδάλιον καὶ ὁδηγοῦντα τὸ σκάφος εἰς τοὺς σκοπέλους λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς ποὺ ἤσκησεν ἐκεῖνος παρὰ τὴν γνώμην σας, διατὶ ὅλοι σεῖς οἱ κορυφαῖοι ἀποστάται ἐκάματε τὰ ὁμαδικὰ διαβήματα πρὸ τῆς παραιτήσεώς του εἰς τὸ Καστρί, καὶ τὸν ἱκετεύσατε, ὡς πάλιν σεῖς ἰσχυρίσθητε πρὸ ἑπταμήνου νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν Πρωθυπουργίαν διὰ νὰ σώσῃ τὴν χώραν, καὶ ὅλοι σεῖς οἱ ἀποστάται, ὡς προεῖπον ἐπὶ 19 μῆνας URBI ET ORBI ἐκαίατε λιβανωτὸν καὶ ἐπλέκατε τὸ ἐγκώμιον αὐτοῦ ὡς Ἐθνικοῦ Ἡγέτου, τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου, καὶ σήμερον τὸν ὑβρίζετε βαναύσως; 12) Διατὶ τέλος ἐνῷ ἐθεωρήσατε ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐπανελαμβάνατε καὶ ἐν τῷ κρυπτῷ καὶ ἐν τῷ φανερῷ καὶ διὰ τοῦ τύπου ἀπὸ τὸ 1964, ὅτι κατὰ βάσιν δὲν πταίει ὁ Γεώργιος Παπανδρέου, ὁ πατήρ, ἀλλὰ πταίει ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου ὁ υἱὸς δι’ ὅλα καὶ διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν καὶ ὅτι ἔβλαπτεν ἡ συμμετοχή του ἀρχῆθεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διατί, ὅταν κατὰ Νοέμβριον τοῦ 1964 ὑπέβαλε τὴν παραίτησίν του ὡς Ὑπουργὸς Ἀναπληρωτὴς Συντονισμοῦ, ὅλοι σεῖς οἱ κορυφαῖοι καὶ οἱ λοιποὶ ἀποστάται, σήμερον, καὶ τότε Ὑπουργοί, εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τῆς 16.11.1964 ἐπλέξατε καὶ ἐκείνου τοῦ «κυρίως ὑπευθύνου» καθ’ ὑμᾶς τὸ ἐγκώμιον ὡς ἐπιφανοῦς ἐπιστήμονος καὶ πολυτιμοτάτου Κυβερνητικοῦ συνεργάτου; Τότε εἶπεν ὁ ἐξ ὑμῶν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην Ἀντιπρόεδρος καὶ σήμερον Πρωθυπουργὸς κ. Στεφανόπουλος, ὅτι «ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου εἶναι νέος ἐπιστήμων, διάνοια φωτεινὴ μὲ κῦρος παγκόσμιον, τὸ ὄνομά του εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὸν προγραμματισμόν, ὁ ὁποῖος δι’ ἡμᾶς ἀποτελεῖ θεμέλιον τῆς ἰσορρόπου ἀναπτύξεως τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ἂν ἀποτύχῃ ὁ προγραμματισμὸς καὶ θὰ ἀποτύχῃ χωρὶς τὴν παρουσίαν τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου, ἀντιλαμβάνεσθε ποία εἶναι ἡ εὐθύνη μας ἂν ἀποδεχθῶμεν τὴν παραίτησίν του. Ἡ παραίτησις θὰ ἀποτελέσῃ πλῆγμα διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας, καὶ δι’ αὐτὸ εἶχον τὴν πρωτοβουλίαν τῆς συγκλήσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Εἶπεν ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς «Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει πεισθῆ ἀπολύτως περὶ τοῦ συκοφαντικοῦ τῆς ἐπιθέσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ οἰκοδομήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν νέαν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου καὶ νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ τῆς ἐξελίξεως τῆς οἰκονομίας μας ἂν στερηθῇ τῆς ἱκανότητος καὶ τῆς ἐπιστημονικῆς συγκροτήσεως τοῦ κ. Ἀνδρέα Παπανδρέου». Εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης: «Ἡ ἀπόφασις τοῦ κ. Α. Παπανδρέου νὰ παραιτηθῇ ἔχει ἠθικὸν μεγαλεῖον καὶ τὸν ἐξυψώνει καὶ ὁ ἀντίκτυπος εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐξ αὐτῆς ὑπῆρξε συνταρακτικός. Ὅλα τὰ μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐκφράζουν τὴν ἀπόλυτον ἀλληλεγγύην των οὐσίᾳ καὶ ὄχι τύποις, πρὸς τὸν παραιτηθέντα συνάδελφον καὶ τὴν ἀξίωσιν νὰ ἀνακληθῇ ἡ παραίτησις». Εἶπεν ὁ κ. Τούμπας: «Ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ μὴ κάμῃ δεκτὴν τὴν παραίτησιν ἐν ὄψει τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τῆς δημοκρατικῆς παρατάξεως εἰς τὸ ἔργον τῆς ὁποίας ἡ συμβολὴ τοῦ κ. Α. Παπανδρέου εἶναι ἀναμφισβήτητος». Εἶπεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς: «Ἡ ἀπομάκρυνσις τοῦ κ. Α. Παπανδρέου ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ πλήττει τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν πολιτικὴν παράταξιν, ἡ ὁποία ἐθεμελίωσε μίαν νέαν περίοδον ἀναγεννήσεως τοῦ Ἔθνους». Εἶπεν ὁ κ. Παπασπύρου: «Ἡ παραίτησις τοῦ κ. Α. Παπανδρέου καὶ αἱ δηλώσεις του ἀποπνέουν ἰδεαλισμὸν καὶ ἀνωτερότητα. Ὡς στρατιώτης τῆς δημοκρατίας κατέληξεν εἰς μίαν ἀπόφασιν. Εἴμεθα ὁμοίως καὶ ἡμεῖς στρατιῶται τῆς δημοκρατίας καὶ θὰ πᾶμε ὅλοι νὰ τοῦ ποῦμεν, ὅτι ὡς στρατιώτης τῆς δημοκρατίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ἐγκαταλείψῃ. Θὰ πᾶμε νὰ τοῦ δηλώσωμεν τὴν ἀλληλεγγύην μας καὶ προσυπογράφω ὅσα ἐλέχθησαν διὰ τὸν κ. Α. Παπανδρέου». Τέλος καὶ αὐτὸς ὁ βιαιότερον ἐπιτεθεὶς κατὰ τοῦ κ. Α. Παπανδρέου τὴν 3.2.1966 εἰς τὴν Βουλὴν Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Μελᾶς καὶ τότε Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὅστις τὸν ἐχαρακτήρισεν εἰρωνικῶς ὡς προφήτην οἰκονομικῆς σοφίας εἶπεν ἐπὶ λέξει. «Χαρακτηρίζω ὡς ἀπώλειαν διὰ τὴν Κυβέρνησιν τὴν παραίτησιν τοῦ κ. Α. Παπανδρέου, διότι πρόκειται περὶ ἀνδρὸς ὅστις διὰ τῆς μέχρι τοῦδε σταδιοδρομίας του ἐτίμησε τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἔχομεν καθῆκον νὰ συμπαρασταθῶμεν πρὸς τὸν κ. Α. Παπανδρέου, νὰ μὴ τὸν ἀφήσωμεν νὰ φύγῃ ἀπὸ τὰς τάξεις μας καὶ νὰ συνεχίσωμεν ἀπερίσπαστοι τὸ ἔργον μας». Ἀλλὰ καὶ οἱ ὕμνοι τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως, κ. Ἀποστολάκου, διὰ τὸν κ. Α. Παπανδρέου σκόπιμον εἶναι νὰ μνημονευθοῦν σήμερον ἐφ’ ὅσον οὗτος ἐπιτίθεται τόσον βιαίως κατ’ αὐτοῦ. Ἔγραφεν εἰς τὴν ἐφημερίδα του «Λαϊκὸς ἀγὼν» τῆς 10.9.1965 ὁ κ. Ἀποστολάκος. «Ὁ κ. Α. Παπανδρέου ὑπάρχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὡς θερμὴ καὶ ζωντανὴ παρουσία μέσα εἰς τὸν Κρατικὸν καὶ Ἐθνικὸν Ὀργανισμὸν τῆς Ἑλλάδος. Δὲν εὑρέθη εἰκῇ καὶ τυχαίως ἐπάνω εἰς τὰς κρισίμους ἐπάλξεις τῆς κρατικῆς δραστηριότητος οὔτε ὀφείλει εἰς τὴν πατρικὴν εὔνοιαν καὶ τὸ πατρικὸν ὄνομα τὴν προώθησίν του εἰς τὰς κορυφὰς τῆς πολιτικῆς πυραμίδος. Ὁ κ. Α. Παπανδρέου προσῆλθεν ἐνώπιον τοῦ νοήμονος Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ πλήρεις τὰς ἀποσκευάς του ἐπιστημονικὰς καὶ πολιτικὰς ἐμφόρτους ἀπὸ μελέτην καὶ πίστιν διὰ μίαν καλυτέραν Ἑλλάδα καὶ διὰ μίαν καλυτέραν αὔριον αὐτῆς τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ὁ λαὸς ὁ Ἑλληνικός, αὐτὸς ὁ πάντοτε προδωμένος καὶ πάντοτε ἕτοιμος νὰ τιμωρήσῃ τοὺς προδότας καὶ νὰ ἀμείψῃ τοὺς τιμίους προστάτας του ἐξέλεξε τὸν Α. Παπανδρέου καὶ τοῦ ἐνεπιστεύθη τὴν τύχην του εἰς ἕνα τομέα τὸν σπουδαιότερον τὸν οἰκονομικὸν μὲ ἀγάπην καὶ ἐμπιστοσύνην. Τώρα ἔχει ἀρχίσει μία ὕπουλος καὶ ἀνέντιμος τακτικὴ ἐναντίον τοῦ Α. Παπανδρέου. Δὲν ἐννοοῦμεν ἀφελεῖς τινας ἐστερημένους παντὸς πολιτικοῦ αἰσθητηρίου ἀρχαρίους εἰς τὴν πολιτικὴν τακτικὴν οἵτινες χωρὶς βάσιν ἀπὸ καθαρὰν ἄγνοιαν ἢ ἐπιπολαιότητα ὁμιλοῦν ἢ ἐκφράζονται ἀνευθύνως. Ἐννοοῦμεν ἄλλους μωροφιλοδόξους, οἵτινες εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Α. Παπανδρέου διαβλέπουν τὸν ΑΥΡΙΑΝΟΝ ἀδιαμφισβήτητον ἀρχηγὸν τῆς δημοκρατικῆς παρατάξεως καὶ φοβοῦνται, ὅτι καὶ εὐλόγως ἐνώπιον τοῦ τηλαυγοῦς φάρου αἱ ἰδικαί των μηδαμηνότητες, θὰ παραμείνουν εἰς τὸ σκότος ἐσαεί. Εἰς τὸ σκότος καὶ τὰ παρασκήνια». Καὶ ἐρωτῶ δι’ ἄλλην μίαν ἀκόμη φορὰν τοὺς ἀποστάτας. Πότε ἐλέγατε τὴν ἀλήθειαν διὰ τὸν κ. Α. Παπανδρέου, τότε ποὺ τὸν ὑμνούσατε ἢ τώρα ποὺ τὸν καθυβρίζετε; Διότι ἐὰν μὲν τότε ἐλέγατε τὴν ἀλήθειαν δὲν δικαιοῦσθε τώρα νὰ ἰσχυρίζεσθε τὰ ἀντίθετα, ἐὰν δὲ δὲν τὰ ἐπιστεύατε καὶ τὰ ἐλέγατε δουλοφρόνως διὰ νὰ κολακεύσετε τὸν τότε Πρωθυπουργόν τότε δὲν εἶσθε ἄξιοι τῆς ἀποστολῆς σας καὶ δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ διατηρῆτε τὰ ὕπατα ἀξιώματα τῆς πολιτείας. Κύριοι βουλευταί, τερματίζων τὴν ἀγόρευσίν μου δικαιοῦμαι μὲ αἴσθημα εὐθύνης νὰ συμπεράνω, ὅτι τὸ πρὸ 7μήνου πραξικόπημα ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὁποίου ἀνετράπη ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ἡ Κυβέρνησις τοῦ λαοῦ, καὶ κυβερνᾶ ἤδη τὴν χώραν κατὰ τύπους μὲν ἡ Κυβέρνησις τῶν ἀποστατῶν τῆς ὁποίας ὁ Πρόεδρος καὶ τὰ μέλη ἀφοῦ ἀλληλοϋβρίσθησαν πρὸ τοῦ σχηματισμοῦ της παρεβίασαν κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ τὴν ἐντολὴν τοῦ δημοκρατικοῦ λαοῦ, κατ’ οὐσίαν δὲ ἡ στηρίζουσα αὐτὴν καὶ ἀποδοκιμασθεῖσα εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογὰς πολιτικὴ παράταξις τῆς Δεξιᾶς, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ κατὰ τρόπον φυσικὸν καὶ μοιραῖον ὡδήγησεν εἰς τὴν κάμψιν τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος καὶ τοῦ ρυθμοῦ ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας καὶ ὅτι ἡ κάμψις αὐτὴ ἡ οἰκονομική, καὶ ἡ δημοσιονομικὴ διαταραχὴ θὰ ἐπιδεινωθῇ ἐφ’ ὅσον συνεχίζεται ἡ ἀνωμαλία καὶ ἐπιδιώκεται ἡ ἐπιβολὴ νέων φορολογικῶν βαρῶν εἰς τὸν λαόν. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πιστεύει εἰς αὐτὴν τὴν μόνην ἀλήθειαν. Καὶ ἡ πίστις αὕτη τῆς μεγίστης καὶ συντριπτικῆς πλειοψηφίας του, ὅτι δὲν πταίει ἡ Ε.Κ. καὶ ὁ ἀρχηγός της οὔτε δι’ αὐτὴν τὴν οἰκονομικὴν διαταραχήν, ἀλλ’ ὅτι πταίουν δι’ ὅλα καὶ δι’ αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις τῶν ἀποστατῶν καὶ ἡ δεξιὰ ποὺ τὴν στηρίζει καὶ αἱ σκοτειναὶ δυνάμεις ποὺ κατευθύνουν τὰ νήματα τῆς ἀνωμαλίας καταδεικνύεται ἐκ τῆς τεραστίας ἠθικῆς συμπαραστάσεως τῶν ἀδαμάστων δημοκρατικῶν δυνάμεων καὶ εἰς τὸν νέον μεγάλον ἀνένδοτον ἀγῶνα τῆς Ε.Κ. καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ της Γ. Παπανδρέου, ποὺ κατέστη ἤδη ὁ ἡγέτης, τὸ σύμβολον τῆς δημοκρατίας καὶ τὸ ἴνδαλμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καμμία δύναμις ἀνθρωπίνη δὲν εἶναι συνεπῶς ἱκανὴ νὰ κάμψῃ καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον τὴν γιγαντιαίαν αὐτὴν ἀντίστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ ἀντὶ νὰ χαλαροῦται, ἀντὶ νὰ ἐκτονοῦται, ὡς ἐλπίζουν καὶ εὔχονται οἱ ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ἀνωμαλίαν, τοὐναντίον αὐξάνει καὶ γιγαντοῦται ἡ ἐξέγερσις καὶ ἡ ἀγανάκτησίς του, τώρα μάλιστα ποὺ ἀκούεται μακρόθεν ὁ ἐκβιαστικὸς ψίθυρος νέας ἀνωμαλίας, νέου στραγγαλισμοῦ τῶν ἐλευθεριῶν του. Ἡ Ε.Κ. ὑπὸ τὴν σημερινὴν πεφωτισμένην καὶ ἀξίαν ἡγεσίαν της εἶναι καὶ θὰ παραμείνῃ μὲ τὴν πρωτοπορείαν τῆς δημοκρατικῆς νεολαίας πολιτικῶς παντοδύναμος καὶ αὐτοδύναμος. Παντοδύναμος, διότι διαθέτει σήμερον κατὰ κοινὴν ἀναγνώρισιν φίλων καὶ ἀντιπάλων πολὺ μεγαλύτερον ποσοστὸν τοῦ 53% τοῦ λαοῦ καὶ αὐτοδύναμος, διότι δὲν ἔχει ἀνάγκην κομματικῆς συμμαχίας καὶ συνεπῶς ἀπὸ τὰς νέας ἐκλογὰς μὲ οἱονδήποτε σύστημα θὰ ἐξέλθῃ νικήτρια κατάγουσα πολὺ μεγαλύτερον θρίαμβον τοῦ ἐκλογικοῦ θριάμβου τῆς 16ης Φεβρουαρίου 1964 καὶ μετὰ μίαν ἀνανέωσιν τῆς λαϊκῆς ἐντολῆς θὰ καταστῇ σταθερὸς παράγων ἐθνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀναδημιουργίας καὶ κοινωνικῆς γαλήνης καὶ προόδου. Πιστεύω ἀκόμη, ὅτι θὰ ἦτο καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Δεξιᾶς, ἡ ἐπίσπευσις τῶν ἐκλογῶν πρὸς τερματισμὸν τῆς ἀνωμαλίας καὶ κατὰ τοῦτο, διότι τώρα θὰ ἠδύνατο νὰ φέρῃ εἰς τὴν νέαν Βουλὴν ἕνα ἀξιόλογον ἀριθμὸν βουλευτῶν, ἀσφαλῶς βεβαίως μικρότερον ἐκείνου ποὺ διαθέτει εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν, διὰ νὰ ἀσκήσῃ δημιουργικὴν καὶ γόνιμον ἀντιπολίτευσιν, καθ’ ὅσον πολὺ φοβοῦμαι καὶ τὸ πιστεύω, ὅτι ἂν ἐμμείνῃ εἰς αὐτὴν τὴν γραμμὴν ποὺ ἀκολουθεῖ τῆς στηρίξεως τῶν ἀποστατῶν, θὰ φθαρῇ ἀνεπανορθώτως πλέον καὶ θὰ παραμείνῃ ὡς μία ἀνάμνησις ἐκ τοῦ παρελθόντος εἰς τὴν πολιτικήν μας ζωήν. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν θὰ ὀπισθοδρομήσῃ καὶ δι’ αὐτὸ καθημερινῶς καὶ ἀκαταπαύστως αἱ λαϊκαὶ μᾶζαι πορεύονται ἐκ τοῦ χώρου καὶ τῆς δεξιᾶς καὶ τῆς ἀριστερᾶς πρὸς τὴν Ε.Κ. καὶ τὸν Γ. Παπανδρέου. Πλανᾶται πλάνην δεινὴν ὁ συνάδελφος κ. Μποῦτος προβλέψας, ὅτι ὁ λαὸς θὰ νοσταλγήσῃ καὶ πάλιν τὴν ΕΡΕ. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ὁ σεβαστός μου ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, κ. Κανελλόπουλος, ἔκαμε πρὸς τιμήν του, εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος, ὀρθὴν διάγνωσιν καὶ ἐκτίμησιν τῆς πολιτικῆς πραγματικότητος καὶ ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς ἀμέσου διενεργείας ἐκλογῶν, ἀλλὰ ἀτυχῶς καὶ διὰ τὸν τόπον καὶ διὰ τὴν ΕΡΕ καὶ διὰ τὸν ἴδιον ἐγκατέλειψε τὴν θέσιν ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν φαίνεται ἐπιθυμεῖ νὰ ἐπανέλθῃ ἂν κρίνῃ κανεὶς ἀπὸ τὸν χθεσινὸν λόγον του εἰς τὰς Σέρρας καὶ τὴν μάχην ποὺ δίδει τελευταίως κατὰ τοῦ λεγομένου σκληροῦ πυρῆνος τῆς ΕΡΕ, ἡ ὁποία — εἶναι καὶ αὐτὸ σημεῖον τῶν καιρῶν — σπαράσσεται ἀπὸ διχονοίας καὶ ἀντιθέσεις. Περὶ τῶν ἀποστατῶν συλλήβδην καὶ διὰ τὴν τύχην των εἰς τὰς ἐκλογὰς δὲν θὰ ὁμιλήσω ἐκτενέστερον, ὄχι μόνον, διότι συμμερίζομαι τὰ ἐναντίον των αἰσθήματα ἀγανακτήσεως καὶ ὀργῆς τοῦ δημοκρατικοῦ λαοῦ, δι’ ὅσα δεινὰ ἐσώρευσαν καὶ σωρεύουν εἰς τὸν τόπον, ἀλλὰ καὶ διότι ὁ πολιτικὸς καταποντισμός των θὰ εἶναι θᾶττον ἢ βράδιον ἀναπόφευκτος ὡς μοιραῖον ἐπακόλουθον τῶν συνθηκῶν τῆς ἀποστασίας καὶ τῆς τελευταίας ὀλεθρίας πολιτικῆς των. Κύριοι βουλευταί, ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Γ. Παπανδρέου ὑπῆρξε δημιουργικὴ καὶ πρόξενος ἐθνικῆς ὠφελείας καὶ οἱ διάδοχοί μας μετὰ τὴν βιαίαν διακοπὴν τοῦ ἔργου καὶ βίου της παρέλαβον ἀνθοῦσαν καὶ ὑγιᾶ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Ὅπως πρὸ 50 καὶ πλέον ἐτῶν ὁ μέγιστος τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος, Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὁ ἐθναπόστολος, μὲ τὰς ἀγροτικὰς καὶ ἐργατικὰς μεταρρυθμίσεις του ἐξύψωσε τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν στάθμην τῆς ζωῆς τῶν ἐργατικῶν καὶ ἀγροτικῶν μαζῶν, ἀπετίναξε τὸν βαρὺν ζυγὸν τῆς οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως ἀνατρέψας τὸ καθεστὼς τῆς δουλοπαροικίας, οὕτω καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν πρὸ τοῦ πραξικοπήματος περίοδον τῶν 19 μηνῶν, ὁ Γ. Παπανδρέου συνεχίζων τὴν ἔνδοξον ἱστορικὴν παράδοσιν τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς παρατάξεως διὰ τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς ποὺ ἤσκησεν, ἔδειξε τὴν ἀπέραντον στοργήν του πρὸς τοὺς ἀναξιοπαθήσαντας ἐπὶ ΕΡΕ ἀγρότας, ἐργατοϋπαλλήλους καὶ ἐπαγγελματοβιοτέχνας μας καὶ ἐβελτίωσε κατὰ τὸ δυνατὸν τὸ βιοτικόν των ἐπίπεδον, ὅπως ἐπίσης ἐβοήθησε τὴν νεολαίαν νὰ εὕρῃ τὸν δρόμον τῆς πνευματικῆς της εὐδοκιμίσεως ἐμπνεύσας εἰς τὴν ψυχήν της τὴν αἰσιοδοξίαν καὶ τὴν πίστιν πρὸς τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους καὶ οὕτω ἐστερέωσε τὸ ἐθνικὸν δημοκρατικὸν κοινωνικὸν καθεστὼς τῆς χώρας, ἀντιμετωπίσας μὲ μέσα, ὄχι ἀστυνομικά, ἀλλὰ δημοκρατικὰ καὶ κοινωνικὰ τοὺς οἱουσδήποτε ἐχθρούς του καὶ πατριδοκαπήλους. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγίστη ὑπηρεσία τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. πρὸς τὸ Ἔθνος. Εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ἡ προσπάθεια τῶν ἀποστατῶν καὶ τῶν συμμάχων των νὰ ἐμφανίσουν τώρα, μετὰ 7μηνον ἤδη ἀπὸ τοῦ Ἰουλιανοῦ πραξικοπήματος τὸν τότε Πρωθυπουργὸν κ. Γεώργιον Παπανδρέου ὡς παραιτηθέντα ἐν ὄψει δῆθεν οἰκονομικοῦ χάους ποὺ ὁ ἴδιος μὲ τὴν πολιτικήν του ἐδημιούργησεν, εἶναι ἕνα τέχνασμα ἀπαράδεκτον, εἶναι μία ἐφεύρεσις ἀναξία τῆς σοβαρότητος τῆς ἐθνικῆς αὐτῆς Αἰθούσης. Τὸ ἐφεῦρον τὸ τέχνασμα διὰ νὰ μειώσουν, διὰ νὰ κλονίσουν τὸ γόητρον καὶ τὸ μέγα κῦρος τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ., νὰ τὸν ἐμφανίσουν ἐν συμπαιγνίᾳ ὡς ὑπεύθυνον τῆς ἐπιβολῆς τῶν νέων φόρων καὶ πρὸ παντὸς διὰ νὰ εὕρουν νέον πρόσχημα ἀποφυγῆς τῶν ἐκλογῶν, τὴν δῆθεν οἰκονομικὴν κρίσιν καὶ οὕτω νὰ ἀντιπαρέλθουν τὸ πικρὸν ποτήριον, ἀφοῦ τὸ ἄλλο τέχνασμα τῆς περιφήμου τρομοκρατίας εἰς τὴν ὕπαιθρον κατέρρευσε τόσον οἰκτρῶς. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τῶν ἀποστατῶν, ὅπως καὶ αἱ προηγηθεῖσαι δύο ἄλλαι, δὲν ἐμπνέει εἰς οὐδένα ἐμπιστοσύνην καὶ ὀφείλει ἀμέσως χωρὶς χρονοτριβὴν νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἐξουσίαν, ἵνα ὁ κυρίαρχος Ἑλληνικὸς λαὸς δι’ ἐλευθέρων ἐκλογῶν γίνῃ κύριος εἰς τὸν οἶκον του, ἀσκήσῃ τὸ κυριαρχικόν του δικαίωμα καὶ ἀποφασίσῃ ἐλευθέρως διὰ τὴν τύχην του καὶ διὰ τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§144Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Ἔχω τὴν πρόθεσιν νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. συνάδελφος, ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας του, εἶπεν, ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ΕΡΕ καὶ τοῦ κόμματος τῶν Προοδευτικῶν εἰς τὴν Κοινοβ. Ἐπιτροπήν, ἐστεροῦντο πολιτικοῦ θάρρους. Ἐπιστρέφω τὴν κατηγορίαν εἰς τὸν ὁμιλητὴν καὶ δὲν συνεχίζω, διότι ὁ κ. ὁμιλητής, ἀντὶ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου, ἀνέπτυξεν ἐπερώτησιν καὶ ἔβαλε κατὰ παντὸς καὶ ἐξῄρεσε μόνον, δυστυχῶς, τὸν Θεόν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει κανεὶς ἀντίρησιν διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν;

§146Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος προσωπικοῦ θέματος προχθὲς μεταξὺ τῶν συναδέλφων κ.κ. Προκοπίδη καὶ Ἀνδρεάδη, ἀνέκυψε καὶ τρίτον προσωπικὸν θέμα ἰδικόν μου. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης, ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του...

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν, τί ἔχετε νὰ πῆτε;

§148Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ καὶ ὁ κ. Περτσινίδης εἶπε —καὶ τὸ ἤλεγξα καὶ ἐγὼ προηγουμένως— ἄλλα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν, ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ καὶ ἕτερος βουλευτὴς τῆς ΕΡΕ τοῦ αὐτοῦ Νομοῦ, ὁ ὁποῖος ἦτο καὶ ὁ κύριος ὁμιλητὴς ἀπουσιάζει αὐτὴν τὴν στιγμήν, θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπικύρωσις, νὰ μὴ γίνῃ ἀπόψε, νὰ ἑτοιμάσῃ δὲ ὁ κ. Περτσινίδης τὴν διατύπωσιν, ἡ ὁποία ἐλεγχομένη βεβαίως, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ χρειασθῇ ὁ ἔλεγχος, ἀλλὰ σεῖς ἔχετε ἀπόλυτον δικαίωμα ὡς Πρόεδρος νὰ ἐλέγξετε βάσει τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν ὄχι κατὰ λέξιν, τὴν ἀπόδοσιν τῆς ἐννοίας, νὰ ἑτοιμάσῃ λοιπὸν τὸ κείμενον ὅπως νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἑτοιμάσῃ καὶ νὰ τὸ δώσῃ, ὥστε νὰ δημοσιευθῇ εἰς τὰ ἀνατυπούμενα πρακτικά. Θὰ παρακαλέσω ἐν πάσῃ περιπτώσει —ἐνδεχόμενον εἶναι καὶ ἄλλοι βουλευταὶ νὰ θέλουν νὰ κάνουν διορθώσεις εἰς τὰ πρακτικά, φαντάζομαι, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθότερον— νὰ μὴ εἰσέλθωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, διότι τότε δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα ὁ κ. Ράλλης, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν σειράν.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναβάλλεται ἡ ἐπικύρωσις. Ἔχω μόνον νὰ σᾶς πληροφορήσω τὸ ἑξῆς, ὅτι προσωπικῶς ἔχω δώσει ἐντολὴν ὡς πρὸς τὸν κ. Περτσινίδην, νὰ γραφοῦν ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά. Συνεπῶς, βλέπετε, ὅτι εἶχα δώσει ἐντολήν. Τώρα, ἐὰν τίποτε ἄλλο συνέβη, δὲν ἔχει παρὰ νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Περτσινίδης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§150Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν προτίθεμαι ἀπόψε νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος συνάδελφον τῆς Ε.Κ. Ἄλλωστε, ὁμολογῶ, καίτοι ἤκουσα μὲ πολὺ προσοχὴν τὴν μακρὰν ἀγόρευσίν του, εἶναι δύσκολον νὰ εὕρω σημεῖα, τὰ ὁποῖα νὰ ἐπιδέχωνται ἀπάντησιν. Δὲν θὰ σχολιάσω καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Κανονισμοῦ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν τελευταίων ἐρωτήσεων. Εἰλικρινῶς μὲ καταπλήσσει τὸ γεγονός, ὅτι ἀναγνώστης ἐπελέγη ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Εὐβοίας. Δὲν τὸν ἀνέμενα εἰς αὐτὸν τὸν ρόλον, καὶ ἴσως ἡ ἀνάγνωσις ἀποτελεῖ νέον σύστημα δημοκρατικῆς ὀργανώσεως τῆς Ε.Κ. Διὰ τὴν ἀκρίβειαν τῆς ἀποδόσεως. Κύριε Πρόεδρε, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω εἰς ὅ,τι μὲ ἀφορᾷ εἶναι, ὅτι μὲ χαροποιεῖ νὰ ἀναγιγνώσκουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ε.Κ. τὰ ἰδικά μου κείμενα καὶ νὰ τὰ καταθέτουν εἰς τὰ πρακτικά, διότι ἐπιθυμῶ νὰ παίρνουν δημοσιότητα. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καμμία δήλωσις σὲ καμμίαν στιγμὴν τῶν τριῶν τελευταίων ἐτῶν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν νὰ ἀνεκάλεσα καὶ ἕνα κόμμα ἢ μίαν ἄνω τελείαν. Καὶ ἀπορῶ εἰλικρινῶς, διότι ἀνέγνωσα τὰ ὅσα τότε εἶχεν εἴπει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Εὐβοίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ὅμως θὰ ἐπεθύμουν νὰ θέσω ἕνα ἐρώτημα εἰς τὴν συνείδησιν τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Κ. Ἐπανέλαβεν ὁ κ. Στεφανίδης ἀπόψε τὸ ἐπιχείρημα, ἀφοῦ διεφωνούσατε πρὸς τὸν κ. Γ. Παπανδρέου διατὶ ἐμείνατε καὶ διατὶ προσεπαθήσατε τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ τὸν κρατήσητε ἀπὸ τὴν παραίτησιν; Ἔχετε μήπως τὴν ἐντύπωσιν, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἠλίθιος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ νὰ μὴ ἀντιλαμβάνεται τὸ βαθύτερον, τὸ ἀποφασιστικὸν νόημα αὐτοῦ τοῦ ἐρωτήματος, τὸ ὁποῖον θέτω καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν ἀμετάβλητον ἠθικὴν καὶ πολιτικὴν καταδίκην τοῦ Γ. Παπανδρέου; Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα καὶ μόνον, τὸ ὁποῖον ἐπανέλαβεν ὁ κ. Στεφανίδης ἀπόψε ἀποδεικνύει, ὅτι ἀποτελεῖ συκοφαντίαν ἀναπόδεικτον καὶ ἀσύστατον ὅλον τὸ οἰκοδόμημα, τὸ ὁποῖον προσεπαθήσατε νὰ οἰκοδομήσητε περὶ πραξικοπήματος καὶ περὶ συνομωσίας. Κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Κ., ἡ Κυβέρνησις πράττει τὸ χρέος της ὅπως ἡμεῖς οἱ ἀπαρτίζοντες τότε ἐνομίσαμεν, ὅτι τὸ ἐπράξαμεν καὶ ὅταν εἴμεθα Ὑπουργοὶ τῆς Ε.Κ. Εἶπον καὶ τὸ ἐπανέλαβα, ὅτι ἐπιθυμία μας πραγματικὴ ἦτο ἡ Ε.Κ. ἡνωμένη νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ χρέος της ἀπέναντι τοῦ λαοῦ καὶ διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ πρόγραμμά της. Καὶ σήμερον μετὰ τὰ ὅσα συνέβησαν καὶ μετὰ τὴν πραγματοποιηθεῖσαν μεταβολήν, ἡ ἐπιδίωξίς μας εἶναι νὰ κρατήσωμεν τὴν οἰκονομίαν ἀπὸ τὸν κατήφορον πρὸς τὸν ὁποῖον ἐφέρετο καὶ νὰ καταστήσωμεν πραγματικότητα τὰς παροχάς, τὰς ὁποίας ἔν τινι μέτρῳ, ὀρθῶς εἶχε δώσει ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. τότε. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ κριθῶμεν ὅλοι ἀπὸ τὰ ἔργα μας. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ εἴπω τερματίζων αὐτὴν τὴν σύντομον παρέμβασίν μου ἀπόψε εἶναι, ὅτι δὲν θὰ κριθῇ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς συζητήσεως μὲ ρητορικὰς κορώνας ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ἡμεῖς ἐπιδιώκομεν καὶ θὰ πραγματοποιήσωμεν οὐσιαστικὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πραγματικότητος καὶ ἐπὶ τῶν φορολογικῶν μέτρων. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα ποὺ θὰ ἐξηγηθῶμεν καὶ θὰ ἀναμετρηθῶμεν ἐνώπιον τοῦ κυρίαρχου λαοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ τέλος θὰ ἀποφασίσῃ καὶ τότε θὰ ἴδητε, ὅτι ὁ νέος ψευδοανένδοτος τοῦ κ. Παπανδρέου δὲν ἔχει οὔτε πολιτικὴν δικαίωσιν, οὔτε καὶ πολιτικὸν βάθρον καὶ τότε θὰ ἴδητε, ὅτι ἦτο ἀνεπανάληπτον, ὅπως δυστυχῶς τὸ εἶχα προβλέψει τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1964.

§151Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι εἰς ὅσα εἶπεν ἔχει δοθῆ ἤδη ἡ ἀπάντησις προηγουμένως. Ἀναμένομεν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν καθ’ ἕκαστον ἀποστατῶν εἰς τὰ ἐρωτήματα τὰ στυγνά, τὰ ὁποῖα τοὺς ἐτέθησαν. Εἶπεν, ὀρθῶς, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱ Ἕλληνες δὲν εἶναι ἠλίθιοι. Τὸ μόνον, εἰς τὸ ὁποῖον συμφωνοῦμεν. Καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνῃ τοὺς πάντας. Εἶπεν, ὅτι ὁ λαὸς θὰ μᾶς κρίνῃ ὅταν ἔλθουν ἐκλογές. Τὰ ἐκλογὰς ζητοῦμεν, ἐνῷ οὗτοι τὰς τρέμουν καὶ τὰς ἀποφεύγουν. Ὁ 2ος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν θέλω νὰ ἀπαντήσω, εἶναι διότι δὲν θέλω νὰ παρεκτραπῇ ἡ συζήτησις ἡ σημερινὴ καὶ ἐπιθυμοῦμεν καὶ ἡμεῖς τῆς Ε.Κ. νὰ ἀκούσωμεν μὲ τὴν ὀφειλομένην προσοχὴν τὸν ἀξιότιμον κ. Ράλλην, ὁ ὁποῖος θὰ ὁμιλήσῃ ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§153Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἂν ὑπάρχῃ ἕνα πρᾶγμα εἰς τὸ ὁποῖον συμφωνοῦμεν ὅλοι εἶναι, ὅτι ἡ σημερινὴ κατάστασις ἡ οἰκονομικὴ δὲν εἶναι οἵα ἦτο πρὸ 3ετίας ὅτε ἐκυβέρνα ἡ ΕΡΕ. Καὶ αὐτὴ ἡ Ε.Κ. παραδέχεται καὶ παρεδέχθη διὰ τοῦ εἰσηγητοῦ της καὶ τῶν εἰδικῶν της ἀγορητῶν, ὅτι ὑπάρχει μία οἰκονομικὴ ἀστάθεια μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι τὴν οἰκονομικὴν αὐτὴν ἀστάθειαν τὴν ἐπιρρίπτει εἰς τὰς Κυβερνήσεις τὰς μετὰ τὴν 15ην Ἰουλίου. Τὸ ἐπιχείρημα εἶναι ἐπιχείρημα ὀλίγον κωμικόν, διότι ὅσοι ζοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα γνωρίζουν, ὅτι ὅλα τὰ φαινόμενα τῆς οἰκονομικῆς ἀσταθείας παρουσιάσθησαν πολὺ πρὸ τῆς 15ης Ἰουλίου, καὶ ἡ μείωσις τοῦ ηὐξημένου ρυθμοῦ τῶν καταθέσεων καὶ ἡ ἔντονος ροπὴ τοῦ κοινοῦ πρὸς τὴν χρυσοφιλίαν, καὶ ἡ ἄνοδος τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν καὶ ἡ μείωσις τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος, καὶ ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν ἐγεννήθησαν πολὺ πρὸ τῆς 15ης Ἰουλίου. Καὶ ἐπειδὴ τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον μεταχειρίζονται γνωρίζουν, ὅτι εἶναι ἐπιχείρημα λίαν μαχητόν, ἐπιχειροῦν νὰ δικαιολογήσουν τὴν κρίσιν λέγοντες, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς μέχρι τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1965 ἦτο ἀπολύτως ἰσοσκελισμένος. Εἷς δὲ ἐκ τῶν ὁμιλητῶν ἀνέφερεν, ὅτι παρουσιάσθη ἔλλειμμα 700 περίπου ἑκατομμυρίων, τὸ ἔλλειμμα ὅμως ἀνάγεται εἰς τὴν ἐποχὴν μετὰ τὸν Ἰούλιον, Θὰ εἶχε δὲ προκύψει καὶ περίσσευμα 700 ἑκατομμυρίων ἂν εἶχεν ἐξακολουθήσει νὰ κυβερνᾶται ἡ χώρα ἀπὸ τὴν Ε.Κ. Καὶ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ καταπίπτει ἄν τις ἀναγνώσῃ μὲ προσοχὴν τοὺς ἀριθμοὺς καὶ ὄχι μὲ τὸν τρόπον ποὺ τοὺς ἀνέγνωσεν ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος. Προκύπτει, ὅτι κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965 εἰς τὴν ἄμεσον φορολογίαν, διότι περὶ τῆς ἐμμέσου δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ λόγος ἀφοῦ αὐτόματος εἶναι ἡ ἀπόδοσις τῶν φόρων, εἰς τὴν ἄμεσον φορολογίαν εἴχομεν μείωσιν ἔναντι τοῦ 1964 κατὰ 1,5%, ἐνῷ κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχὴν τοῦ 1964 ἔναντι τοῦ 1963 εἴχομεν αὔξησιν 19,6 εἰς τὸ σύνολον τῶν ἀμέσων φόρων. Εἰδικώτερον διὰ τὸν φόρον εἰσοδήματος τοῦ 1964 ἔναντι τοῦ 1963 εἴχομεν αὔξησιν 24,4% εἰς τὸ πρῶτον ἑξάμηνον, τὸ δὲ 1965 μείωσιν κατὰ τὴν ἰδίαν χρονικὴν περίοδον ἔναντι τοῦ 1964 κατὰ 5,9%, ἐνῷ τοὐναντίον ἡ σύγκρισις διὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον, μεταξὺ τοῦ δευτέρου ἑξαμήνου 1965 καὶ 1964 εἶναι πολὺ πλέον εὐνοϊκὴ διὰ τὴν ἐξεταζομένην περίοδον τοῦ 1965. Συνεπῶς ὁ προϋπολογισμὸς ὡς πρὸς τὸ σκέλος τῶν ἐσόδων παρουσίαζεν ἄνοιγμα ἢ παρουσίαζε μείωσιν ἐσόδων κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965 καὶ ὑπεύθυνος διὰ τὴν μείωσιν αὐτοῦ εἶναι τὸ σύνολον τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. Ἐπεχείρησεν ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος νὰ ἀποδώσῃ τὴν κάμψιν αὐτὴν τῶν ἐσόδων εἰς τὸν νόμον τῆς 35ετίας. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, ὁ νόμος τῆς 35ετίας δὲν εὐθύνεται μόνον διὰ τὴν κάμψιν τῶν ἐσόδων, δὲν εὐθύνεται μόνον διὰ τὴν ὀλιγωτέραν ἀπόδοσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ νόμος τῆς 35ετίας ὡς ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Ε.Κ. καὶ ὡς ἐφηρμόσθη ἐπεβάρυνε μεγάλως τὸν προϋπολογισμὸν ἀφ’ ἑνός, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀποδιωργάνωσε τὴν διοίκησιν. Αὐτὴν τὴν ἀποδιοργάνωσιν προσεπάθησεν ἡ ΕΡΕ νὰ τὴν προλάβῃ, ὅτε συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον, δυστυχῶς δὲν τὸ κατώρθωσε, καὶ ἐπὶ πολλὰ ἀκόμη χρόνια ὁ τόπος θὰ πληρώνῃ αὐτὸν τὸν ἀποκεφαλισμὸν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, τὸν ὁποῖον ὑπέστησαν ἀπὸ τὴν Ε.Κ. τὸ καλοκαίρι τοῦ 1964, ἀποκεφαλισμὸν ἀπαράδεκτον, ἀποκεφαλισμόν, ὁ ὁποῖος ὡδήγησεν εἰς τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα σήμερον παρουσιάζονται ἐνώπιόν μας. Ὑπεστηρίχθη ἀκόμη, ὅτι ἡ ροπὴ τοῦ κοινοῦ πρὸς τὴν χρυσῆν λίραν, ὀφείλεται εἰς αἴτια ἄσχετα μὲ τὴν οἰκονομίαν, ὀφείλεται πρῶτον εἰς τὸ Κυπριακὸν καὶ δεύτερον ὀφείλεται εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν, τὴν ὁποίαν δῆθεν ἔκαμεν ἡ ΕΡΕ τοῦ γεγονότος τὸν Φεβρουάριον καὶ αἱ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι μᾶς κάνουν τὴν τιμὴν νὰ μᾶς ὑποστηρίζουν. Πὼς ἡ ροπὴ πρὸς τὴν χρυσοφιλίαν, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει πρὸς τὸ Κυπριακόν, προκύπτει ἀπὸ τοὺς δημοσιευθέντας πρὸ καιροῦ πίνακας. Θὰ ἰδῆτε ἐκεῖ, ὅτι ἡ πρώτη ροπή, ἡ πρώτη μεγάλη πώλησις ὑπὸ τῆς Τραπέζης χρυσῶν λιρῶν συνέβη τὸν Νοέμβριον τοῦ 1963. Ἕνα ἑκατομμύριον λίρες ἐπωλήθησαν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τὸν Νοέμβριον τοῦ 1963 καὶ δὲν ὑπῆρχε τότε θέμα Κυπριακόν, ὑπῆρχε μόνον τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν, ἀποτέλεσμα ποὺ ἔκανε τὸν κόσμον νὰ φοβηθῇ διὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος ἐψήφισε. Τὸν Φεβρουάριον, Μάρτιον καὶ Ἀπρίλιον τοῦ 1964, τὸ Κυπριακὸν εὑρίσκετο ἐν πλήρῃ ἐξελίξει. Ἐξέλιξιν ἀνησυχαστικὴν ἐσημείωσε κατὰ τὸ 3μηνον αὐτὸ καὶ ὅμως ἡ Τράπεζα, ὄχι μόνον δὲν ἐπώλησε, ἀλλὰ τοὐναντίον ἠγόρασε μικρὸν ἀριθμὸν χρυσῶν λιρῶν. Τὸν Μάϊον καὶ τὸν Ἰούνιον παρουσιάζεται πάλιν ὑπερζήτησις καὶ ἐξαναγκασμὸς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ προσφέρῃ κατὰ τὸ δίμηνον αὐτὸ ὑπὲρ τὰς 600.000 χρυσᾶς λίρας, ἀλλὰ τὸ Κυπριακὸν τότε, εὑρίσκετο ἐν ὑφέσει, συνέβη ὅμως ἕνα ἄλλο γεγονός, παρῃτήθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ ὁ πρῶτος βουλευτὴς Ἀθηνῶν τῆς Ε.Κ. καὶ ἡ παραίτησις αὐτὴ ἀπεδόθη ἀπὸ τὸ κοινόν, ὀρθῶς, εἰς τὸ ὅτι δὲν ὑπῆρχεν οἰκονομικὴ πολιτικὴ καὶ ὁ κατευθύνων τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν ἠναγκάσθη ὄχι μόνον νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ἠναγκάσθη νὰ ἐγκαταλείψῃ καὶ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ νὰ τραπῇ πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1964, ὅτε ὁ τότε Πρωθυπουργὸς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διεβεβαίου τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ Ἕνωσις ἔρχεται, ἐσημείωσεν ἡ ζήτησις χρυσῶν λιρῶν ρεκὸρ εἰς τὴν τελευταίαν 2ετίαν. Ἐπωλήθησαν τότε ἀπὸ τὴν Τράπεζαν παρὰ τὸ σύνθημα «Ἡ Ἕνωσις ἔρχεται» 1.350.000 λίρες. Καὶ τέλος τὸν Μάϊον τοῦ 1965, ὅτε τὸ Κυπριακὸν δὲν συνεζητεῖτο ἀπὸ κανένα εἴχομεν πάλιν μίαν σημαντικὴν πώλησιν 770.000 χρυσῶν λιρῶν. Ἀλλὰ τὸν Μάϊον τοῦ 1965, κύριοι, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διωρίσθη ἄλλος Ὑπουργὸς καὶ ὁ ἄλλος αὐτὸς Ὑπουργὸς ἐνεφύσησε χωρὶς νὰ βοηθήσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις οὐδόλως, ἐνεφύσησε τὸν πανικὸν καὶ ἐτράπη τὸ κοινὸν πρὸς τὴν ἀγορὰν χρυσῶν λιρῶν. Ὅταν λοιπὸν ὁμιλῆτε περὶ Κυπριακοῦ ἐν συναρτήσει μὲ χρυσᾶς λίρας δὲν λέγετε τὴν ἀλήθειαν, ἢ τοὐλάχιστον δὲν ἔχετε ἐξετάσει τοὺς ἀριθμοὺς καὶ δὲν ἔχετε συνδυάσει τὸ γεγονός, ὅτι ἡ μεγάλη πώλησις χρυσῶν λιρῶν, ἢ ἡ ὑπερζήτησις ἀπὸ τὸ κοινὸν τοῦ χρυσοῦ συνέβη εἰς 4 περιόδους, περιόδους κατὰ τὰς ὁποίας τὸ Κυπριακὸν δὲν συνεζητεῖτο ἀπὸ κανένα, οὔτε εἰς τὴν Ἑλλάδα, οὔτε εἰς τὴν Κύπρον. Τέλος αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξατε, ὅτι ἡ ροπὴ πρὸς τὴν χρυσοφιλίαν ὀφείλεται εἰς τὴν ΕΡΕ καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας της καὶ αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές. Ἡ ΕΡΕ ἔκανε πολὺ ὀλιγώτερον τὸ καθῆκον της εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἔπρεπε καὶ ἡμεῖς, ἀλλὰ καὶ αἱ ἐφημερίδες μας καθημερινῶς νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν ὁποῖον κίνδυνον ἀποτελεῖ διὰ τὸν τόπον ἡ ἀκολουθουμένη τότε ἀπὸ τὴν Ε.Κ. πολιτική. Δὲν τὸ ἐπράξαμεν, διότι δὲν ἠθελήσαμεν τὴν ἤδη σχηματισθεῖσαν ἐντύπωσιν περὶ ἀνυπαρξίας οἰκονομικῆς πολιτικῆς νὰ τὴν ἐντείνωμεν καὶ δὲν ἠθελήσαμεν αὐτὰ τὰ φαινόμενα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἤδη παρουσιασθῆ νὰ τὰ ὀξύνωμεν καὶ νὰ δημιουργήσωμεν πανικόν. Εἴχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κάμωμεν κριτικήν, καὶ δὲν ἐκάμαμεν τὴν κριτικήν, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ εἴχαμεν κάμει, διότι ἂν εἴχαμεν πράξει τὸ καθῆκον μας εἰς τὸ ἀκέραιον, θὰ εἴχαμεν δώσει εἰς τὴν δημοσιότητα τὸν κατάλογον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν χρυσῶν λιρῶν ποὺ ἐπωλοῦντο ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ θὰ εἴχομεν δώσει εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ λαθρεμπορίου συναλλάγματος, τοὺς ὁποίους ἐγνωρίζαμεν καὶ θὰ εἴχομεν δώσει εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἀφορῶντας εἰς τὸ λαθρεμπόριον δραχμάς, αἱ ὁποῖαι ἐξήγοντο εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν τὸ ἐπράξαμεν, διότι ἐπιστεύαμεν, ὅτι ὑπῆρχεν ἐλπὶς ἡ ἀνυπαρξία οἰκονομικῆς πολιτικῆς νὰ μὴ διαρκέσῃ ἐπ’ ἄπειρον καὶ ὅτι κάποτε θὰ ἐβάζατε μυαλό. Δυστυχῶς ἐγελάσθημεν.

§154Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συμπληρώσω τὰς σκέψεις σας αὐτάς, μὲ τὴν ἑξῆς ἐπισήμανσιν. Ἡ μεγάλη ζήτησις χρυσῶν λιρῶν, ἐσημειώθη τὸν Νοέμβριον τοῦ 1963 καὶ ἐσυνεχίσθη τὸν Δεκέμβριον. Ἐγνωρίζαμεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ὅτι ἐσημειοῦτο τὸ φοβερὸν αὐτὸ φαινόμενον καὶ ἐσιωπήσαμεν. Ἐπέρασεν ὁλόκληρος ὁ Νοέμβριος καὶ δὲν εἴπομεν λέξιν. Ἐπέρασε σχεδὸν ὁλόκληρος ὁ Δεκέμβριος καὶ δὲν ὡμιλήσαμεν ὡς κόμμα, παρὰ ὅταν εἶχεν ἤδη διαρρεύσει εἰς τὸν τύπον, εἰς ὡρισμένας ἐφημερίδας, ἡ πληροφορία περὶ τῆς φοβερᾶς ζητήσεως χρυσῶν λιρῶν. Καὶ τότε ἐθεωρήσαμεν καθῆκον μας, ἀφοῦ εἶχον ἤδη πωληθῆ ἐντὸς δύο περίπου μηνῶν, ἄνω τῶν τριῶν ἑκατ. χρυσαῖ λίραι ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἐθεωρήσαμεν καθῆκον μας ἐφ’ ὅσον προεκυρήχθησαν ἐκλογαί, νὰ μὴ ὁμιλήσωμεν καὶ νὰ διαφωτίσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νὰ εἴπωμεν ἰδοὺ τὶ συνέβη καὶ μόνον μετὰ τὰς ὀκτὼ ἑβδομάδας τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. εἴπομεν τότε τὸ τί συνέβη. Μετὰ τὰς ἐκλογάς, ὅπως πρὸ ὀλίγου εἴπατε, ἐπὶ δυόμισυ —τρεῖς μῆνας δὲν ἐζητοῦντο χρυσαῖ λίραι ἀπὸ τὸ κοινὸν καὶ μάλιστα ἐπεστράφη ὡρισμένος ἀριθμός. Ἐνθυμῆσθε μάλιστα, ὅτι ὁ κ. Μαῦρος, ὡς Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ τότε, εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ, καὶ εἶπεν ἀπαντῶν πρὸς ἡμᾶς, ὅτι ἐπεστράφησαν αἱ διαφυγοῦσαι λίραι, διότι εἶχον ἐπιστραφῆ τὸν Μάρτιον περίπου 36.000, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, χρυσαῖ λίραι, ἔναντι τῶν ἑκατ. ποὺ εἶχον πωληθῆ. Μετὰ τὸν Μάϊον, ὅμως, ἤρχισεν τὸ αὐτὸ κακὸν καὶ δὴ ἐντεινόμενον καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον τελείως ἀσύνδετον, ὅπως πολὺ ὀρθῶς καὶ ὡραιότατα ἀπεδείξατε μὲ τὸ Κυπριακόν. Τότε πλέον ποὺ δὲν εἴμεθα εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν καὶ δὲν εἴχομεν λόγον νὰ διαφωτίσωμεν τὸν λαὸν λέγοντες εἰς αὐτὸν νὰ προφυλαχθῇ ἀπὸ τὴν Ε.Κ., διότι εἶχον γίνει ἐκλογαὶ πρὸ τριῶν μηνῶν, τότε ὡμιλήσαμεν; Ὄχι. Δὲν ὡμιλήσαμεν ἐπὶ δύο ὁλόκληρα ἔτη, δηλαδὴ ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1964, ἢ ἐὰν θέλετε, ἀπὸ τοῦ Μαΐου τοῦ 1964 μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1965, ὁπότε ἐξεδηλώθη ἡ ἔντονος οἰκονομικὴ κρίσις. Καὶ μόνον τὸν Δεκέμβριον, ὅτε πλέον ἐξεδηλώθη ἡ κρίσις καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔφερε πολὺ ὀρθῶς καὶ ἡμεῖς ἐφέραμεν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατέδειξαν, ὅτι ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1964, δηλαδὴ τρεῖς μῆνες μετὰ τὴν θριαμβευτικὴν ἄνοδον εἰς τὴν ἐξουσίαν ἑνὸς μεγάλου κόμματος, ἐσημειώθη ὁ πανικός, καὶ δὲν ὡμιλήσαμεν σεβασθέντες τὴν οἰκονομίαν καὶ σεβασθέντες τὸν λαόν, διότι ἐκείνην τὴν στιγμὴν δὲν ἦτο δυνατὸν ὁμιλοῦντες νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ καταψηφίσῃ τὴν Ε.Κ., διότι τὴν εἶχε ψηφίσει πρὸ τριῶν μηνῶν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν πάλιν ἐκλογαί. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ γίνουν ἐκλογαί, βεβαίως θὰ τὸ εἴχομεν καταγγείλει. Ἀλλὰ ἔχετε δίκαιον, κ. συνάδελφε. Παράλειψις ἦτο καὶ αὐτή. Ἔπρεπε νὰ τὴν καταγγείλωμεν, ἔπρεπε νὰ διαφωτίσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μετὰ τὸν Μάϊον τοῦ 1964 καὶ ἂς μᾶς ἐλέγατε, ὅτι ὑπενομεύθη ἡ οἰκονομία. Ἴσως ὑπενομεύθη ἡ οἰκονομία πολὺ περισσότερον διὰ τῆς σιωπῆς μας, διότι οὐδεὶς ἐγνώριζεν, ὅτι πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους διελύετο ἡ οἰκονομία καὶ διότι ὑπάρχει σήμερον τὸ θάρρος νὰ ἰσχυρίζωνται τινές, ὅτι διαλύεται ἡ οἰκονομία ἢ μᾶλλον διελύθη ἡ οἰκονομία τοὺς 4 τελευταίους μῆνας. Τότε, ἐὰν εἴχομεν διαπράξει τὸ καθῆκον μας καὶ εἴχομεν καταγγείλει ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1964 αὐτὴν τὴν διάλυσιν τῆς οἰκονομίας, ἴσως νὰ εἶχε σωθῆ ὁ τόπος.

§155Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἷς ἐκ τῶν εἰδικῶν ἀγορητῶν τῆς Ε.Κ., ὁμιλῶν καὶ κρίνων τὸ τελευταῖον μέτρον διὰ τὴν χρυσῆν λίραν εἶπεν, ὅτι εἶναι φυσικὸν μετὰ τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ μὴ πωλῶνται λίρες ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ νὰ ἀγοράζωνται καὶ νὰ ὑπάρχῃ προσφορὰ ἰδιωτῶν, διότι ὑπάρχει λαθρεμπόριον συναλλάγματος καὶ συνεπῶς αἱ κομιζόμεναι εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος λίρες δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ τὸ προϊόν τοῦ λαθρεμπορίου συναλλάγματος. Λυποῦμαι, διότι ὁ ταῦτα εἰπὼν κατεῖχεν ἐπὶ μακρὸν διάστημα θῶκον εἰς οἰκονομικὸν Ὑπουργεῖον. Διότι, δύο τινὰ θὰ συμβαίνουν ἢ ἀγνοεῖ ἢ ἠθελημένως ἀγνοεῖ τὴν πραγματικότητα. Ὑπάρχουν, κ. κ. συνάδελφοι, δύο εἴδη λαθρεμπορίου συναλλάγματος. Ὑπάρχει τὸ λαθρεμπόριον τῶν εἰσαγομένων χρυσῶν λιρῶν, λόγῳ διαφυγῆς συναλλάγματος ἢ παρεμποδίσεως ἐλεύσεως συναλλάγματος τὸ ὁποῖον θὰ ἐξετάσω πρῶτον. Ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἰδικῆς μας, ἡ εἰσροὴ χρυσῶν λιρῶν κατ’ ἔτος, ἦτο εὐτελοῦς ποσοῦ. Δὲν ὑπερέβη τὸ 1963 τὶς 150.000 χρυσὲς λίρες, διότι εἰσήγετο συνάλλαγμα αὐτούσιον, δεδομένου, ὅτι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶχε καμμίαν διαφοράν. Κατόπιν, ὅμως, τῆς ἀσκηθείσης κομματικῆς πολιτικῆς, τὸ συνάλλαγμα εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν εἶχεν ὑπερτιμηθῆ ἔναντι τῆς ἐπισήμου τιμῆς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἤρχισαν νὰ εἰσρέουν χρυσὲς λίρες καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν χρυσῶν λιρῶν ποὺ εἰσήχθη τὸ 1964, πρῶτον σωτήριον ἔτος τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., ὑπερέβη τὸ ποσὸν τῶν 2.500.000 χρυσῶν λιρῶν, ἔναντι 150.000 ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἰδικῆς μας. Τὸ 1965 ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ηὐξήθη κατὰ 5–10% καὶ περιεστράφη εἰς τὸ ὕψος τῶν 2.500.000 χρυσῶν λιρῶν ἐτησίως. Τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1966 μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου διὰ τὴν χρυσῆν λίραν, ἐνῷ τὸν Νοέμβριον καὶ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 65, ἠναγκάσθη ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος νὰ πωλήσῃ χρυσᾶς λίρας καὶ παρὰ τὰς εἰσαχθείσας 700 ἢ 750.000, τὸν Ἰανουάριον ἡ Τράπεζα δὲν ἐπώλησε, τοὐναντίον ἠγόρασεν, ἀλλὰ καὶ ἡ εἰσροὴ χρυσῶν λιρῶν ἐμειώθη εἰς τὰ ⅔. Κατὰ δὲ τὰς πληροφορίας μου, τὸ πρῶτον 10ήμερον τοῦ Φεβρουαρίου, ἡ μείωσις αὐτὴ εἶναι ἔτι σοβαρωτέρα καὶ σοβαρῶς ἐλπίζεται, ὅτι ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὸς ὁ ρυθμός, ἡ ἐτησία εἰσροὴ χρυσῶν λιρῶν θὰ μειωθῇ ἀπὸ 2.500 ἑκατ. εἰς 1 ἑκατ. περίπου.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Καὶ πάρα κάτω.

§157Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Μακάρι. Συνεπῶς, τὰ περὶ λαθρεμπορίου συναλλάγματος εἰσαγομένων χρυσῶν λιρῶν εἶναι ἀνακριβέστατα. Ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὸ δεύτερον θέμα τοῦ λαθρεμπορίου διὰ τῆς ἐξόδου δραχμῶν. Ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἰδικῆς μας, κύριοι, ὅσοι Ἕλληνες δὲν ἠδύναντο νὰ προμηθευθοῦν ἐλευθέρως συνάλλαγμα, ἔπαιρναν μαζί των δραχμάς, τὰς ὁποίας ἐπήγαιναν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὰς ἐξαργύρωναν εἰς τὰς Τραπέζας μὲ τὴν ἐπίσημον τιμὴν τοῦ δολλαρίου ἐν Ἑλλάδι τῶν 30 δραχμῶν.

§158Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἰς τὰ ἑστιατόρια καὶ παντοῦ.

§159Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἐπανηγόραζε τὰς οὕτω ἐξερχομένας λαθραίως δραχμὰς καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς Ε.Ρ.Ε. οὐδέποτε αἱ ἐξαχθεῖσαι δραχμαὶ ὑπερέβησαν τὸ ἓν ἑκατομμύριον ἐτησίως. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς Ε.Κ. Οἱ ταξιδεύοντες πλέον, πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι δὲν ἐξαργύρωναν τὰς δραχμάς των εἰς τὴν ἐπίσημον τιμὴν τῶν 30 δραχμῶν τοῦ δολλαρίου, ἀλλὰ κάτω αὐτῆς 10, 15 καὶ 20%. Τὸ 1964 λαθρεμπόριον δραχμῶν ὄχι 1 ἑκατ. ἐτησίως, ὅσο ἦτο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ἀλλὰ 1 ἑκατ. μηνιαίως, δηλαδὴ 12 ἑκατ. ἐτησίως. Τὸ 1965, τὸ ἴδιον, 12 ἑκατ. ἐτησίως. Καὶ αὐτὸς ὁ χρηματίσας Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ τὰ ἠγνόει, ὡμίλει περὶ ὁμαλῆς πορείας τῆς οἰκονομίας, ὅταν ἀπὸ δύο ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἐγνωρίζαμεν καὶ δὲν τοὺς ἐδώσαμεν εἰς τὴν δημοσιότητα, ὅπως ὀρθῶς εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., προκύπτῃ ὅτι ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ 64 ἡ πραγματικὴ κατάστασις τῆς χώρας ἦτο τόσον κακή, ὥστε διεξήγετο διττῶς μάλιστα λαθρεμπόριον συναλλάγματος εἰς εὐρυτάτην κλίμακα. Ἀλλά, οἱ εἰδικοὶ ἀγορηταὶ τῆς Ε.Κ. καὶ τῆς ΕΔΑ εἶπον, ὅτι ἐὰν τυχὸν ὑπῆρξε κάποια σπατάλη, ἔδωσαν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν καὶ συνεπῶς κακῶς κατηγοροῦνται, διότι αἱ διδόμεναι χορηγήσεις εἰς τοὺς ἀγρότας εἶναι χορηγήσεις ἀπολύτως ἀναγκαῖαι. Καὶ τοῦτο, κύριοι, εἶναι ἀνακριβέστατον. Τὸ σύνολον τῶν ἐπὶ πλέον δαπανῶν τῶν προϋπολογισμῶν τοῦ 1964 καὶ 1965 ἀνέρχεται διὰ τὰ δύο ἔτη μαζὶ εἰς 8.400 ἑκατ. Εἶχον τὴν ἐντύπωσιν ἀκούων τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι τοὐλάχιστον τὰ 4 δισεκατομμύρια τὰ ἔδωσαν εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐπληροφορήθην, ὅμως, ὅτι ἀπὸ αὐτὰ ἐδόθησαν τὰ 1.400 ἑκατ. μόνον. Τὸ δὲ πρῶτον ἔτος τῆς διακυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. εἶναι ἀκόμη περισσότερον εἰς βάρος της. Αὔξησις τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ 3.665 ἑκατ. χορηγήσεις εἰς τοὺς ἀγρότας 595 ἑκατ. μόνον, δηλαδὴ μόλις τὸ 20%. Καὶ αὐτὸ τὸ 20% τὸ ὀνομάζουν «ἀφειδεῖς παροχὰς ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν». Ἀλλὰ ὅταν ἀκούωμεν περὶ παροχῶν εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀναμφιβόλως θὰ πρέπει νὰ ἐννοοῦμεν τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Διότι ἐὰν τυχὸν δώσητε εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅ,τι δήποτε, τὸ ἀγροτικὸν δὲ εἰσόδημα παραμείνῃ εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον, μὲ τὰ παρελθόντα ἔτη ἢ καὶ μειωθῇ, τότε δὲν ἐδώσατε τίποτε. Καὶ πάλιν ὑπάρχει εἰς τὸν κόσμον ἡ ἐντύπωσις, ὅτι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα κατὰ τὰ δύο ἔτη τῆς διακυβερνήσεως ὑπὸ τῆς Ε.Κ. ἀνῆλθε καταπληκτικά. Εἶναι ἕνας μῦθος, τὸν ὁποῖον μετὰ πολλῆς ἐπιμελείας καὶ τῇ βοηθείᾳ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς ἐκαλλιέργησαν, ὁ ὁποῖος, δυστυχῶς, ἔγινεν πιστευτὸς καὶ τὸν ὁποῖον δὲν ἐφροντίσαμεν ἡμεῖς νὰ ἀνατρέψωμεν ἐγκαίρως. Δὲν ἔδωσαν, κύριοι, παρὰ πάνω ἀπὸ ὅ,τι ἔδωσεν ἡ Ε.Ρ.Ε. Τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἰς σταθερὰς δραχμὰς διὰ τὴν διετίαν 1964–65, ηὐξήθη ἐτησίως κατὰ 3,9%. Κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπὸ τὴν ΕΡΕ, κατὰ μὲν τὴν πρώτην 4ετίαν εἴχομεν μέσην ἐτησίαν αὔξησιν εἰς σταθερὰς πάλιν δραχμὰς κατὰ 3,1% ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸν μέσον ὅρον τῆς Ε.Κ. Κατὰ τὴν δευτέραν, ὅμως, 4ετίαν, δηλαδὴ 1964, 61, 62 καὶ 63, εἴχομεν μέσην ἐτησίαν αὔξησιν 4,1%, δηλαδὴ 9,2 περισσότερον ἀπ’ ὅ,τι ηὐξήθη τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν κατὰ τὴν διακυβέρνησιν ἀπὸ τὴν Ε.Κ. μὲ μίαν ἐπὶ πλέον διαφορὰν: Ἡμεῖς ηὐξήσαμεν τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, χωρὶς νὰ θέσωμεν εἰς κίνδυνον τὴν οἰκονομίαν καὶ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον οἱ ἀγρόται, ἦσαν χρήματα ὑγιᾶ, ἐνῷ τὸ εἰσόδημα τὸ ὁποῖον σεῖς ἐδώσατε, προήρχετο κατὰ μέγα μέρος ἀπὸ τὴν τυπωτικὴν μηχανὴν τοῦ Χολαργοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀψευδὴς ἀλήθεια. Καὶ ὅταν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ ὡμίλησε περὶ ἐπιτευγμάτων τῆς Ε.Κ. ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν καὶ τοὐναντίον βασανιστηρίων εἰς τὰ ὁποῖα ὑπεβάλαμεν ἡμεῖς τοὺς ἀγρότας, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπενθυμίσῃ κανείς, ὅτι ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν ἐλάχιστα ἐφαρμοζομένη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ἰδικῶν σας, κατώρθωσε, πρῶτος, ὁ κ. Παπαληγούρας τὸ 1955 ὡς Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ μετὰ ὅλοι οἱ ἄλλοι, ὅσοι τὸν διεδέχθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ἰδιαιτέρως ὁ μακαρίτης Κ. Ἀδαμόπουλος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ ἐνθαρρύνουν τὴν παραγωγὴν τοῦ βάμβακος εἰς βάρος τοῦ σίτου πρὸς ὄφελος καὶ τῶν ἀγροτῶν καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας γενικώτερον, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ μὲν βαμβάκι νὰ φθάσῃ τὸ 1963 τοὺς 266.000 τόννους ἔναντι 130–140.000 τόννους τὸ 1954, ὁ δὲ σῖτος νὰ μειωθῇ... Κύριε Πρόεδρε, δὲν τὸ ἐπερίμενα αὐτὸ ἀπὸ ὑμᾶς.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί σᾶς ἔκαμα;

§161Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Μὲ εἰδοποιήσατε, ὅτι ἔληξεν ὁ χρόνος.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρεκάλεσα.

§163Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ προηγούμενος ὡμίλησε 2,5 ὥρας. Δὲν τὸ ἐπερίμενα ἀπὸ ὑμᾶς.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πάρα πολύ. Δὲν ἠθέλησα νὰ σᾶς σταματήσω.

§165Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Μοῦ ἐστείλατε ἕνα σημείωμα.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ὁ πρῶτος ἐκ τῶν ἁπλῶν ἀγορητῶν.

§167Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ ὁρισθῶ καὶ εἰδικὸς ἀγορητής.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ἐὰν θέλετε νὰ εἶσθε εἰδικὸς ἀγορητής, δηλώσατέ το καὶ θὰ ὁμιλήσητε δύο ὥρας. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου δὲν ἦτο.

§169Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ σῖτος περιωρίσθη εἰς τὸ 1.600.000 τόννους. Καὶ ἦλθεν ἡ Ε.Κ. καὶ ἀνετίναξεν αὐτὴν τὴν καλὴν ἀρχὴν καὶ περιωρίσθη ὁ βάμβαξ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς διακυβερνήσεως ὑπὸ τῆς Ε.Κ. ἀπὸ 266 χιλ. εἰς 184 χιλ. τόννους, ὅσον ἦτο δηλαδὴ τὸ 1955 καὶ ὁ σῖτος ἔφθασε τοὺς 2.200 χιλ. τόννους. Δεύτερον, προεκλογικῶς, πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1963, διετρέχατε τὴν ὕπαιθρον καὶ ἰδίως τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θεσσαλίαν καὶ ἐφωνάζατε: Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι καταδολιεύθησαν τὸ χρῆμα σας καὶ ἔκαμαν τὰ ἐργοστάσια τῆς σακχάρεως καὶ ὁ κόσμος πλέον θὰ πληρώνῃ τὴν σάκχαριν πιὸ ἀκριβὰ καὶ θὰ τὴν λέγῃ ζαχαρίτσα. Ἔ, κύριοι, αὐτὸ τὸ ἐπίτευγμα τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶναι πρωτοφανές. 700 χιλ. τεῦτλα ἐκαλλιέργησαν οἱ ἀγρότες καὶ εἰσέπραξαν 350 ἑκατ. δραχ. Καὶ ἡ ζαχαρίτσα λέγεται ζαχαρίτσα, ἀλλὰ εἶναι ἡ ζαχαρίτσα ἑλληνική. Καὶ ἐμυκτηρίζατε σεῖς, διὰ νὰ κερδίσετε 100–200 ψήφους καὶ ἐσυκοφαντούσατε ὁλόκληρον παράταξιν.

§170Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῶν τεύτλων, ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς καλλιεργείας τοῦ τεύτλου, ὅπως ἐπεμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμήν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνθαρρυνθοῦν καὶ ἂν ἀκόμη λόγῳ τῆς αἰσιοδοξίας, ἡ ὁποία προεκλήθη ἀπὸ τὴν διάψευσιν τῶν ὅσων ἔλεγον —ὅλοι οἱ κύριοι εἴτε ἐν τῇ Κυβερνήσει σήμερον εὑρίσκονται, εἴτε μὲ τὸν κ. Παπανδρέου— εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνθαρρυνθοῦν εἰς τὴν καλλιέργειαν. Ἡ διάψευσις ὅλων τῶν διαβολῶν κατέδειξεν ὅτι εἶναι ὑπὲρ τοῦ λαοῦ, ὑπὲρ τῆς οἰκονομίας, τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ καὶ λειτουργοῦν θαυμάσια καὶ ἐν Λαρίσῃ καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ἐν Σέρραις. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀνακόψουν τὴν παραγωγὴν τώρα ποὺ κατελήφθη μᾶλλον ἀπὸ αἰσιοδοξίαν ὁ παραγωγός. Ἐπληροφορήθην, ὅτι διακόπτεται ἡ παραγωγὴ καὶ αὐτὸ εἶναι σφάλμα, τὸ ἐπισημαίνω καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ.

§171Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ τέλος, κύριοι, ἡμεῖς ποὺ ἐβασανίσαμεν τοὺς ἀγρότας, παρελάβομεν τὸ 1954 ἀρδευομένας ἐκτάσεις 3 ἑκατ. στρεμμάτων καὶ τὸ 1963 παρεδώσαμεν σχεδὸν διπλασίας· 5.500.000 στρέμματα ἠρδεύοντο τὸ 1963. Τώρα θὰ εἶναι πολὺ περισσότερα καὶ τοῦτο χάρις εἰς τὰ ἔργα τὰ ἰδικά μας, πάλιν, χάρις εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς ΕΡΕ ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ἔρχομαι εἰς ἕνα ἄλλο τομέα κύριοι, τὸν τομέα τῶν σπαταλῶν. Ἔλεγον καὶ ἔγραφον αἱ ἐφημερίδες καθημερινῶς καὶ ὡμίλουν περὶ τῶν σπαταλῶν τῶν διορισμῶν. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀπειροελάχιστον μέσα εἰς τὸν κυκεῶνα τῆς σπατάλης. Τὸ ὅτι διωρίσθησαν εἰς τὰ Νομικὰ Πρόσωπα, τὰ ἐξαρτώμενα ἀπὸ τὸ Δημόσιον, 15.000 νέοι ὑπάλληλοι ἢ εἰς τὸ Δημόσιον 10.000 νέοι ὑπάλληλοι περισσότεροι ἀπὸ ὅσοι διωρίζοντο κατὰ μέσον ὅρον ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἰδικῆς μας, σύνολον δηλαδὴ 25.000 νέοι ὑπάλληλοι, εἶναι μὲν σοβαρόν, ἀλλὰ ἔναντι τῆς σπατάλης τὴν ὁποίαν ἀμέσως θὰ σᾶς ἀναφέρω εἶναι μηδαμινόν. Ὁμιλῶ περὶ τῆς σπατάλης τῶν ἐπενδύσεων. Ἡ σπατάλη τῶν ἐπενδύσεων εἶναι σπατάλη ἄνευ προηγουμένου, σπατάλη, τὴν ὁποίαν δὲν ἐπεσήμαναν ὅσον ἔπρεπε οἱ ὡμιλήσαντες περὶ τῆς πολιτικῆς τῆς διασπαθίσεως τοῦ δημοσίου χρήματος. Θὰ ἀναφέρω 4 στοιχεῖα. Καὶ ἄρχομαι ἀπὸ τοῦ Φεστιβὰλ τῶν Ἀθηνῶν. Ὅταν ὁ κ. Τσάτσος τὸ 1957 ἐτόλμησε νὰ καταβάλῃ διὰ τὸ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν μίαν ἀμοιβὴν εἰς τὴν πρώτης τάξεως Ἑλληνίδα ἀοιδὸν 10.000 δολλ., ἐχάλασεν ὁ κόσμος διὰ τὴν σπατάλην. Καὶ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὰ κονδύλια τὰ ὁποῖα καταβάλλονται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν διὰ τὸ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν δὲν ὑπερβαίνουν τὰ 5.000.000, μέχρι τέρματος δὲ δὲν ὑπερέβησαν τὰ 6 ἑκατομμύρια, ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ΕΡΕ. Ἡ καθαρὰ δὲ ἀπώλεια ἀφαιρουμένων ἀπὸ τὸ κονδύλιον τῶν εἰσπράξεων, ἀνέρχεται κατὰ μέσον ὅρον εἰς 100 χιλ. δολλ. ἐτησίως, δηλαδὴ εἰς 3.000.000 δρχ. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, αἱ ἐπενδύσεις εἰς τὸν Τουρισμὸν ἀνήρχοντο εἰς 300 ἑκατομ. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως Κέντρου, αἱ ἐπενδύσεις διὰ τὸν Τουρισμὸν ἀνήρχοντο εἰς 300 ἑκατ. Μείωσις κατὰ τὸ ⅓. Ἐξ αὐτῶν πρέπει νὰ ἀφαιρεθοῦν 60 ἑκατ. δάνειον τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης δι’ ἀπαλλοτριώσεις, δηλαδὴ ἐπενδύσεις καθαραὶ τῆς τάξεως 140 ἑκατομ. Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ἐπληρώθη ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις, σύνολον μὲ τὰ θέατρα 58 ἑκατ., ἔναντι τῶν ἰδικῶν μας 6 ἑκατομ. Καθαρὰ ἀπώλεια ἄνευ τῶν θεάτρων, χαρίζω καὶ τὴν Συνοδινοῦ καὶ τὸν Λυκαβηττόν, 40 ἑκατ. δρχ. Καὶ αὐτὸ λέγεται φειδὼ δημοσίου χρήματος. Δεύτερος τομεὺς νέα ἔργα ἐγγειοβελτιωτικὰ καὶ νέα ἔργα συγκοινωνιακά. 1964 καὶ 1965 σύνολον νέων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων 3.171.000.000. Αἱ γραφεῖσαι πιστώσεις κατὰ τὰ δύο αὐτὰ ἔτη διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν των σύνολον 240 ἑκατ. δηλαδὴ κάτω τοῦ 8%. Ἀντιμετώπισις περατώσεως τῶν ἔργων αὐτῶν μετὰ 25 ἔτη. Καὶ αὐτὸ λέγεται φειδὼ τοῦ δημοσίου χρήματος. Καὶ δὲν ξέρω τί λέγεται φαυλότης, ὅταν σκορπίζετε ἔργα εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ δείξετε, ὅτι κάτι κάνετε καὶ δαπανᾶτε τὸ χρῆμα τοῦ δημοσίου, μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ ἀρχίσητε νὰ τὸ παίρνετε πίσω μετὰ 25 ἔτη. Νέα ἔργα συγκοινωνιακά, πρῶτον ἔτος 34.462 ἑκατ. Πιστώσεις διὰ τὸ 1966, 95 ἑκατ., 2,5%. Ἐπαρχιακὴ ὁδοποιΐα. Ἡ διασάλπισις αὐτή, ὅτι ἔχετε κάμει ὑπὲρ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, δὲν ἔχω, δυστυχῶς, χωριστὰ τὴν ἐπαρχιακὴ ὁδοποιΐα ἔχω τὸ σύνολον, διὰ τὸ 1965 ἐνεγράφησαν πιστώσεις συνολικῶς 1.107 ἑκατ. Πόσα ἐπῆρεν ὁ Νομὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημ. Ἔργων; 270 ἑκατ., 27%, κύριοι, ὁ ἕνας Νομός. Καὶ ὁ Νομὸς Θεσσαλονίκης 4 ἑκατ. Ὁ Νομὸς Μεσσηνίας 10 ἑκατ. Ὁ Νομὸς Ἰωαννίνων, διὰ νὰ ἀναφέρω καὶ ἕνα Νομὸν ποὺ ἐπῆρε σημαντικὸν ποσόν, 28 ἑκατ. Καὶ εἶναι ὁ Νομὸς Μεσσηνίας καὶ ὁ Νομὸς Ἰωαννίνων ἐξ ἴσου ὀρεινοὶ μὲ τὸν καθ’ ὅλα συμπαθῆ Νομὸν Αἰτωλ)νίας, ἀλλὰ δὲν εἶχον τὴν τύχην, ἢ τὴν εὐφυΐαν νὰ ὑποδείξουν εἰς τὸν ἐκπρόσωπόν των νὰ γίνῃ Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ πάρουν ἐπὶ συνόλου 50 Νομῶν τὸ 27%.

§172Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Ἡ Ζάκυνθος μηδέν.

§173Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Βεβαίως, ἡ Ζάκυνθος μηδέν. Ἀλλὰ καὶ ἄλλοι Νομοὶ ἔχουν μηδέν. Ὅταν, λοιπόν, κύριοι, ὁμιλῇ ἡ Ε.Κ. διὰ τὴν σπατάλην τὴν ἰδικήν μας καὶ ἀναφέρῃ ὡς σπατάλην αὐτὴν τὴν ἄμοιρον τὴν Ὁμόνοιαν καὶ αὐτὸ τὸ ἀτυχὲς ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος, συνολικῆς ἀξίας καὶ τῶν δύο 50 ἑκατομμυρίων, τί νὰ εἴπωμεν ἡμεῖς διὰ τὰς σπατάλας τῶν 5.500 χιλ. ἑκατομμυρίων; Πρὶν τελειώσω θὰ ἤθελον, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου νὰ σημειώσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπαναξετασθῇ τὸ θέμα τῆς φορολογίας τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου. Καὶ ἡ προθεσμία τῶν 4 μηνῶν καὶ τὰ ἐπιβαλλόμενα βάρη εἶναι ἐπαχθῆ. Ἐπίσης, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ ἡ περίπτωσις, ἐφ’ ὅσον ἐπιβάλλεται φορολογία εἰς τὰ αὐτοκίνητα καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ Ἀθῆναι καὶ οἱ αὐτοκινητισταὶ ὑφίστανται ἐν Ἀθήναις ἰδίως, ἀλλὰ καὶ ἡ Θεσσαλονίκη καὶ ἡ Πάτρα θὰ τὸ ὑποστοῦν εἰς ὀλίγον χρονικὸν διάστημα, αὐτὴν τὴν ἔλλειψιν τῆς κρατικῆς στοργῆς, ὡς πρὸς τὰς ἀπαλλοτριώσεις καὶ τὰς ρυμοτομίας, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως πιστώσεων, σύνολον, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὑπάρχει μία ἀναταραχὴ εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Πατησίων, διότι ἐδεσμεύθησαν ἐπὶ ἓν ἔτος αἱ ἰδιοκτησίαι συνολικῆς ἀξίας ἀπαλλοτριώσεων ½ δισεκατομμυρίων δραχμῶν, εἶναι ἐκτὸς συναλλαγῆς δι’ ἕνα χρόνον. Δι’ αὐτὴν τὴν φορολογίαν τῶν αὐτοκινήτων νὰ κάμητε ἕν εἰδικὸν κονδύλιον διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις καὶ τὰς ρυμοτομήσεις τῶν πόλεων, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν πλέον εἰς τὸ μέλλον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὸ τὸ θέμα, κατὰ τρόπον ρεαλιστικὸν καὶ νὰ μὴ θέτωμεν ἐκτὸς συναλλαγῆς ὁλοκλήρους περιοχάς. Καὶ ἐρωτᾷ ἡ Ε.Κ., κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ φορολογία εἶναι ἀναγκαία καὶ ἀπαντᾷ, ὅτι εἶναι ἀναγκαία, διότι χρειάζεται ἡ ΕΡΕ πιστοποιητικὸν περὶ τῆς κακῆς πορείας τῶν οἰκονομικῶν. Δὲν χρειαζόμεθα κανένα πιστοποιητικόν. Τὸ πιστοποιητικὸν τὸ ἔδωσαν ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τοὺς μύδρους. Εἶναι ἀναγκαία ἡ φορολογία καὶ τὸ λέγω μετὰ λύπης μου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁ προϋπολογισμὸς καὶ αἱ ἐπενδύσεις μὲ πόρους ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μόνον. Οἱ πόροι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀνευρέθησαν τελευταίως, θὰ πρέπει νὰ αὐξήσουν τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς χώρας ἄνευ τῆς αὐξήσεως τοῦ ὁποίου ἡ πίστις καὶ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ τῶν ἰδιωτῶν, ὅσοι συναλλάσσονται μὲ τὸ ἐξωτερικόν, δὲν θὰ ἔχῃ τὴν ἀξίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ μειωμένον σοβαρῶς συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα. Συνεπῶς, αἱ ἐπενδύσεις θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἀπὸ συναλλαγματικοὺς πόρους καὶ δὲν ἀφήσατε, κύριοι τῆς Ε.Κ., ἄλλους ἐγχωρίους πόρους διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ ἐπενδύσεις καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν, δυστυχῶς, μὲ τὰς φορολογίας. Εἶναι τὸ τίμημα, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Μποῦτος, ποὺ θὰ καταβάλῃ ὁ λαὸς διὰ τὴν εὐπιστίαν του ποὺ σᾶς ἐψήφισε καὶ τὸ 1963 καὶ τὸ 1964. Ἀλλὰ αἱ φορολογίαι ἁπλῶς καὶ μόνον θὰ ἀποκαταστήσουν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὀνομάζεται σταθερότης καὶ τὸ ὁποῖον σήμερον χαρακτηρίζεται ὡς ἀστάθεια; Πιστεύω, ὅτι αἱ φορολογίαι δὲν ἐπαρκοῦν. Πρέπει νὰ ληφθοῦν καὶ ἄλλα μέτρα περισυλλογῆς αὐτῆς τῆς διασπαθίσεως τοῦ δημοσίου χρήματος. Πρέπει νὰ ληφθοῦν, ἐπίσης, μέτρα διὰ νὰ ἀλλάξῃ αὐτὴ ἡ θανάσιμος νοοτροπία, τὴν ὁποίαν ἔχετε δημιουργήσει εἰς τὸν κόσμον. Ἐδημιουργήσατε τὴν νοοτροπίαν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ζητῇ καὶ νὰ μὴ δίδῃ καὶ ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι ἕνα θησαυροφυλάκιον τῆς Τραπέζης τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Ἀμερικῆς ἡνωμένων, ἀπὸ ὅπου ἠμπορεῖ κάθε τάξις νὰ ἀντλῇ διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ ἀνάγκας, τὰς ὁποίας πράγματι ἔχει. Αὐτὴ ἡ νοοτροπία ἐὰν δὲν ἀλλάξῃ, δὲν ἀρκοῦν ὄχι αὐταὶ αἱ φορολογίαι, ἀλλά... Ἄλλωστε δὲν εἶναι πρῶται, τὸ 1964 ἐβάλατε σεῖς, τῆς Ε.Κ., φορολογίας τῆς τάξεως 1.400 ἑκατ. Μίαν δραχμὴν εἰς τὸ κουτὶ τὰ τσιγάρα, ὅταν ἔβαλεν ὁ κ. Θεοτόκης, ἤκουσε τὸν ἀναβαλόμενον τὸ 1962 διὰ δέκα λεπτὰ ποὺ ἔβαλε καὶ ἀπερροφήθη καὶ ἡ φορολογία αὐτὴ τοῦ 64. Διατί; Διότι ἐκαλλιεργήσατε τὸ κλῖμα περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησα προηγουμένως. Ἐὰν τὸ κλῖμα αὐτὸ δὲν ἀλλάξῃ, ἐὰν δὲν πεισθῇ ὁ κόσμος περὶ τῆς ἀδυναμίας νὰ ἱκανοποιηθοῦν συλλήβδην καὶ αὐτομάτως ὅλαι του αἱ ἀνάγκαι, ἐὰν δὲν εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀλήθειαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐὰν δὲν σταματήσῃ αὐτὴν τὴν ροπὴν πρὸς τὴν μυθολογίαν καὶ τὴν μυθομανίαν, τὴν ὁποίαν ἐνεκαινιάσατε ἀπὸ τὸν ἀνένδοτον ἀγῶνα τοῦ 61 καὶ ἐὰν δὲν εἴπητε εἰς τὸν κόσμον τὴν ἀλήθειαν, ὄχι 1600 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ 15.000 ἑκατομμύρια φορολογίαι δὲν θὰ σώσουν τὴν κατάστασιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἐάν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν τὴν ἀντιληφθῆτε, τότε κάτι θὰ ἀλλάξῃ. Ἐὰν δὲν τὴν ἀντιληφθῆτε, θὰ σᾶς βοηθήσωμεν ψηφίζοντες τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον ἐπὶ ματαίῳ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.).

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ὑπὸ τοῦ προβλεπομένου παρὰ τοῦ Κανονισμοῦ ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἔνστασις ἀπαρτίας, ἔχουσα οὕτω: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ὑποβάλομεν ἔνστασιν ἀπαρτίας καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως, διακριβοῦντες τοῦτο, λύσητε τὴν συνεδρίασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1966 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Κ. Σιγανίδης, Σ. Βαδαλούκας, Ν. Ζορμπᾶς, Φ. Βουνάτσος, Γ. Καστανίδης, Ι. Παπασπύρου, Α. Παπαϊωάννου, Κ. Τσιριμῶκος, Γ. Βασιλᾶτος, Ι. Σακελλαρίου, Ι. Ἀλευρᾶς, Σ. Μπίρης, Ε. Ἀρβανιτάκης, Θ. Ἀνδρεάδης, Γ. Παπαγιαβῆς, Θ. Παπαπαναγιώτου, Δ. Μυλωνᾶς, Δ. Παπαϊωάννου. Διαπιστῶν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία διὰ τὴν συνέχισιν τῆς συνεδριάσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι βουλευταί, ὅπως λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.20′ μ.μ.).