1965.12.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 21η

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 1965

Προεδρία κ. Δ. Γ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος ζητεῖ δεκαπενθήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Γκίλας ζητεῖ δεκαήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πασχάλης ζητεῖ ὀλιγοήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Κύρκος ζητεῖ ὀλιγοήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραματεὺς κ. Ν. Στειρόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§14Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 108040) 13.12.1965 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τῆς βουλευτίδος κ. Μ. Καραγιώργη, δι’ ἧς αἰτεῖται τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῆς, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 112001) 13.12.1965 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κεφαλληνοῦ, δι’ ἧς αἰτεῖται τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 108032) 13.12.1965 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπαδοπούλου, δι’ ἧς αἰτεῖται τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Α. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Διδυμοτείχου, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ τῶν πόρων Κρατικῶν Λαχείων, δι’ ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Φιλαρμονικῆς τοῦ Δήμου Διδυμοτείχου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἰδιοκτητῶν Λεωφορείων Ἀγρινίου, αἰτουμένου ἱκανοποίησιν αἰτημάτων τῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Αὐτοκινητιστῶν Ὑπεραστικῶν Συγκοινωνιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ «Η ΣΤΕΓΑΣΙΣ», αἰτουμένου καθιέρωσιν τμηματικοῦ εἰσιτηρίου εἰς τὰ λεωφορεῖα τοῦ 6ου ΚΤΕΛ, τὰ διερχόμενα διὰ τῆς ὁδοῦ Βουλιαγμένης. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας τοῦ Δημ. Σχολείου Χρυσοκεφάλου, αἰτουμένου χορήγησιν συμπληρωματικῆς πιστώσεως διὰ τὴν περίφραξιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ ἐν λόγῳ Δημοτικοῦ Σχολείου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Κ. Δαμιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Ἀρτεργατῶν–Μυλεργατῶν Δράμας, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν τῶν πόρων τοῦ ΤΑΑΜΜ, χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λιθοβουνίου, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Δαφνιᾶ, Λιθοβουνίου, Μεσάριστα–Ἄνω Μακρυνοῦ, μέσῳ τῶν Κοινοτήτων Ποταμούλας, Ἁγίου Γεωργίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰωάννου Δελακιούρη, κατοίκου Βλάστης Ἑορδαίας αἰτουμένου καταβολὴν ἀποζημιώσεως ὑπὸ τοῦ Ο.Γ.Α., πληγέντων τῶν καλλιεργειῶν του ὑπὸ τῶν χαλαζοπτώσεων. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Δ. Δαβάκης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ζουπένης καὶ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Σπάρτης, διαμαρτυρομένων διὰ καθορισθεῖσαν μειωμένην τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Φ. Βουνάτσος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Συνεταιριστικῶν Ἐργατικῶν καὶ Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων τῆς Ἐπαρχίας Πλωμαρίου τοῦ Νομοῦ Λέσβου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ χρηματοδότησιν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Λέσβου, πρὸς βελτίωσιν ἐγκαταστάσεων καὶ τεχνικὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ Πυρηνεργοστασίου Πλωμαρίου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Κ. Δαμιανὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατικοῦ καὶ Ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ τῆς Ὑπηρεσίας ἐγγείων Βελτιώσεων Δράμας, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων χορήγησιν ἐπιδόματος συζύγου 10% κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ξ. Γρηγόρης, Μ. Καραγιώργη, καὶ Μ. Θεοδωράκης, καταθέτουν ἀναφορὰν Γονέων τῶν μαθητῶν τῶν Δημοτικῶν σχολείων Λευκάδος αἰτουμένων τοποθέτησιν διδασκάλων εἰς τὰ Δημ. Σχολεῖα περιοχῆς Λευκάδος. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Κ. Πετρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτωλ)νίας αἰτουμένου ρύθμισιν αἰτημάτων τῶν Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν Ὑπεραστικῶν Λεωφορείων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Τραπεζοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Ἑλλάδος διαμαρτυρομένης διὰ τὴν δημιουργίαν ἀντισυλλόγου εἰς Ὁμοσπονδίαν Τραπεζοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Ἑλλάδος ὑπὸ τοῦ Ἐργοδότου κ. Στρατῆ Ἀνδρεάδη. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Δ. Δαβάκης καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Σκάλας τοῦ Νομοῦ Λακωνίας αἰτουμένων κατασκευὴν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Εὐρώτα πρὸς προστασίαν τῶν ἀγρῶν των. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐργαζομένων εἰς ἑταιρείαν «ΛΙΠΤΟΛ» διαμαρτυρομένων διότι δὲν συμπεριελήφθησαν εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον περὶ ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ ΔΕΗ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἑορδαίας διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ καταβολὴν «ΠΡΙΜ» διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1964, κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Γ. Λούλης καταθέτει τηλ) κὴν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος Βόλου, διαμαρτυρομένης διότι ἐπιτροπὴ ρυθμίσεως Βόλου ἀπαιτεῖ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων διὰ τὴν χορήγησιν προσωρινῶν σημειωμάτων ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Κυριαφίνης καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ταξιάρχου ἠσφαλισμένων τοῦ ΙΚΑ, αἰτουμένων παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ὑπὸ τοῦ ἑδρεύοντος εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Φωτίου Καρβούνη καὶ Ἰωάννου Γουλὲ κατοίκων Ἀστακοῦ, αἰτουμένων ρύθμισιν συνταξιοδοτικοῦ των ζητήματος. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας Παντοπωλῶν Ἐδέσσης, αἰτουμένης ρύθμισιν αἰτημάτων τοῦ Παντοπωλειακοῦ Κλάδου. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀναστασίου Καρακαλπακίδου καὶ Θεοδώρου Νικολαΐδη κατοίκων Κοινότητος Ἀψάλου, αἰτουμένων ρύθμισιν, ζητήματος σχετικῶς μὲ καλλιέργειαν καπνῶν ὑπ’ αὐτῶν εἰς ἀπηγορευμένην ζώνην, κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς καταθέτει τηλεγραφ. ἀναφορὰς κατοίκων τῶν χωρίων Κρεσταίνων Ἐπιταλίου, Ἀναμοχωρίου, Κακοβάτου κ.ἄ. αἰτουμένων ἀνάκλησιν ἀποφάσεως περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ Νομομηχανικοῦ Ἠλείας Ἀθανασίου Ἀρτούμα. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναπληρωτοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν δι’ ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Δήμου πόλεως Ἀγρινίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Πανηπειρωτικοῦ Συλλόγου Η.Π.Α., αἰτουμένου διεκδίκησιν τῶν δικαιωμάτων τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἀποκαταστάσεως Ἀστέγων καὶ Ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, αἰτουμένης ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ τροποποίησιν τῶν νόμων 1539) 38 καὶ 3800)57 περὶ ἀστέγων καὶ ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου «ΤΑ ΘΥΜΑΡΑΚΙΑ» αἰτουμένων ρύθμισιν ζητήματος σχετικῶς μὲ αὔξησιν τοῦ ὕψους τῶν οἰκοδομῶν εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνεργαζομένων Χριστιανικῶν Σωματείων, αἰτουμένων ἀκύρωσιν τῶν γενομένων μεταθέσεων τῶν Μητροπολιτῶν, ψήφισιν τοῦ Καταστατικοῦ χάρτου τοῦ Ἐφημεριακοῦ κλήρου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων ἐπαρχίας Ναυπακτίας, Ξηρομέρου καὶ Βονίτσης αἰτουμένων ἔγκρισιν τῆς ἀναχωρήσεώς των διὰ Γερμανίαν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπάνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐπαγγελματικοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου ρύθμισιν αἰτημάτων τῶν αὐτοκινητιστῶν ὑπεραστικῶν Λεωφορείων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν, κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Προσωπικοῦ Ἑλλήνων Σιδηροδρομικῶν Βορείου Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἄρσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ζʹ 6224)15.3.65 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Ἐργασίας περὶ διευκολύνσεων στελεχῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων προσωπικοῦ ΣΕΚ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν, κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου Χερσαίων Ἐμπορευματικῶν Μεταφορῶν, αἰτουμένου ἀκύρωσιν τῶν προσφάτως ἐκδοθεισῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων, ἀναστολὴν χορηγήσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων Δημ. Χρήσεως κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πανάγος, Α. Τσιάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πρακτόρων Ταξειδίων Τουρισμοῦ καὶ Μεταναστεύσεως Βορείου Ἑλλάδος, αἰτουμένου τὴν ἀεροπορικὴν σύνδεσιν τῆς πόλεως Θεσ)νίκης μετὰ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν, κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν Ν. Ζίχνης, αἰτουμένων ἀπαλλαγὴν καταβολῆς τῶν ὑπὸ τοῦ Ἐφόρου Καπνοῦ Φυλλίδος, ἐπιβληθέντων αὐτοῖς προστίμων, διὰ παράβασιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 248)64 πράξεως τῆς Κ.Ε.Κ. περὶ ρυθμίσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας, κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει τηλ)κὴν ἀναφορὰν Συνδέσμου Ἰδιοκτητῶν Λεωφορείων Ἀγρινίου, αἰτουμένου ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῆς πανελλαδικῆς ὁμοσπονδίας Αὐτοκινητιστικῶν Ὑπεραστικῶν Συγκοινωνιῶν. Ὁ βουλευτὴς Χίου, κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου Χερσαίων Ἐμπορευματικῶν Μεταφορῶν, αἰτουμένου ἀκύρωσιν τῶν προσφάτως ἐκδοθεισῶν ἀδειῶν αὐτοκινήτων Δημ. Χρήσεως, ἀναθεώρησιν τῶν ἤδη ἐν κυκλοφορίᾳ τελούντων ἀδειῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας, κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει τηλ)κὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἀναπληρωτοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν δι’ ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Δήμου πόλεως Ἀγρινίου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης, κ. Τ. Καρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Παντοπωλῶν Λαρίσης, αἰτουμένου ρύθμισιν αἰτημάτων τοῦ Παντοπωλειακοῦ Κλάδου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν, κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βασιλείου Τσούλα, κατοίκου Ἀθηνῶν, συνταξιούχου τῆς χωροφυλακῆς, αἰτουμένου ρύθμισιν συνταξιοδοτικοῦ ζητήματος.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Κ. Στεφανάκης (Ὑπ. Δικαιοσύνης) καὶ Γ. Μελᾶς (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου: «περὶ εὐεργετικῶν μέτρων διὰ τὰς παραβάσεις τοῦ Τύπου». (31). Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, μὲ τὴν παράκλησιν, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος, νὰ ψηφισθῇ κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Οἱ κ.κ. Γ. Μπακατσέλος (Ὑπ. Ἐργασίας) καὶ Γ. Μελᾶς (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ)τος 4277)62 περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἰατρῶν τοῦ ΙΚΑ καὶ ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων ὡς καὶ τοῦ Ν. 3163)55, «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ, τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». (32). Ὁ κ. Γ. Μελᾶς (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ Οἰκον. ἔτος 1966». (8). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, Δ. Θανόπουλος, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ παροχῆς διευκολύνσεών τινων εἰς τοὺς ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου». (33). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ εὐεργετικῶν μέτρων διὰ τὰς παραβάσεις τοῦ τύπου». (31). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Ν. 4277)62 καὶ ἐπὶ τοῦ τακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ν.Π.Δ.Δ. ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας» (21). Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κουτσοχέρας καταθέτει τροπολογίας καὶ προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν λειτουργίαν τῆς Παντείου Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν». (14). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεφανόπουλος καὶ Γ. Σταμάτης καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1966». (8). Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Πιπιλῆς καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρθρώσεως θέσεων τοῦ Γεωπονικοῦ καὶ Δασολογικοῦ Προσωπικοῦ Αʹ Κατηγορίας 5ῳ ἢ 4ῳ βαθμῷ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας» (11). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Κατριβᾶνος, Κ. Πετρόπουλος, Λ. Λαγάκος, Α. Βερνῖκος, Ι. Γκελεστάθης, Κ. Τσιριμῶκος, Δ. Παπαδόπουλος καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς Δασμολογικῆς καὶ Τελωνειακῆς Νομοθεσίας». (23).

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ». Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν σελίδα 3 τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου νόμου καὶ εἰς τὴν παρ. 8 τοῦ ἄρθρου 5, εἰς ἣν ἀναφέρεται «τὰ ποσοστὰ τῆς συντάξεως συνίστανται εἰς 1)32 τῶν συνταξίμων ἀποδοχῶν τοῦ συμβαλλομένου δι’ ἕκαστον ἔτος ἀσφαλίσεως διὰ τὰς ἐν παρ. 1 καὶ 2 τοῦ παρόντος ἄρθρου καθοριζομένας περιπτώσεις καὶ εἰς 1)27 δι’ ἕκαστον ἔτος ἀσφαλίσεως διὰ τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὴν κατηγορίαν τῆς προηγουμένης παραγράφου 3», παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἡ ἑξῆς φραστικὴ διόρθωσις: Δηλαδὴ ἡ λέξις «προηγουμένης» διαγράφεται καὶ συμπληροῦται ὡς ἀκολούθως: «τῆς παρ. 3 τοῦ παρόντος ἄρθρου».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον ὡς φραστικῶς διωρθώθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ». Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Αʹ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Ι. Διαμαντόπουλος ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἡ αἴτησίς του εἶναι ὑπογεγραμμένη κανονικῶς καὶ ὑπὸ ἑτέρου συναδέλφου. Ὁρίστε κ. Διαμαντόπουλε, εἰς ποῖον σημεῖον ὑπῆρξε παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ;

§18Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, ἐπὶ τῆς παραβάσεως τοῦ ἄρθρου 41 τοῦ Κανονισμοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρεται ἡ ὑποχρέωσις τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς ὅπως ἀναγιγνώσκῃ εἰς τὸ Σῶμα πᾶν ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἀποτείνεται πρὸς αὐτό, καὶ γνωρίζετε ποῖον ἔγγραφον ὑπονοῶ, εἰς δὲ τὸ ἄρθρον 35 παράγραφος 3 ἀναγράφονται τὰ τῆς ὑπονοίας ἀπὸ τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος τῶν βουλευτῶν. Ὅλα αὐτά, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 75 τοῦ Συντάγματος, ἐπιβάλλεται εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ τὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του καὶ νὰ τὰ ἐφαρμόζῃ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§20Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ ἐννοεῖτε κ. Πρόεδρε, ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ; Ἐντὸς τῆς ἀποψινῆς συνεδριάσεως;

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§22Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν προτίθεμαι νὰ ὁμιλήσω. Ἐπιθυμῶ ὅμως πρῶτον νὰ δηλώσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις συμφώνως πρὸς τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε χθές, καταθέτει διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ τὸ κείμενον τῶν ἀνακοινώσεων τοῦ κ. Νόβα, εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος τὴν 1ην καὶ 2αν τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως. Τὸ κείμενον, εἶναι δυνατὸν νὰ δημοσιευθῇ πλέον, χωρὶς κανένα κίνδυνον, διότι ὅλα τὰ στοιχεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀναφέρεται, ἀφοροῦν ἤδη σήμερον δημόσιον κτῆμα καὶ ἀποτελοῦν ἀντικείμενον τῆς παρούσης συζητήσεως. Τὸ κείμενον ἔχει ὡς ἑξῆς: «Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς προβλέπεται ὅτι, ἄνευ, βοηθείας ΝΑΤΟ, θὰ καταλείπῃ ἔλλειμμα τῆς τάξεως τῶν 500 ἑκατ. δραχμῶν ἔναντι ἀρχικῶς προβλεφθέντος πλεονάσματος 1.000 ἑκατ. περίπου. Τὸ ἀντίστοιχον πλεόνασμα τῶν ἐτῶν 1964 καὶ 1963 ἦτο 1.060 ἑκατ. καὶ 1360 ἑκατομμύρια. Ἡ κατὰ τὰ ἀνωτέρω χειροτέρευσις τοῦ ἀποτελέσματος τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ προκύπτει χωρὶς νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἰτήσεις δι’ αὐξήσεις δαπανῶν καὶ εἶναι συνέπεια τῆς δυσμενοῦς ἐξελίξεως τῶν ἐξ ἑλληνικῶν πηγῶν ἐσόδων αὐτοῦ. Τὰ ἔσοδα ταῦτα ἀναμένεται, ὅτι θὰ ἀνέλθουν τελικῶς εἰς 27.000–27.300 ἑκατ. δραχ., ἔναντι ἀρχικῶς προβλεφθέντων 28.000 ἑκατ., ἤτοι θὰ ὑπολειφθοῦν τῶν προϋπολογισθέντων κατὰ 700–800 ἑκατ. δραχ. Συνυπολογιζομένου εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ τρέχοντος ἔτους, τοῦ μεταφερομένου ἐκ τῆς χρήσεως 1964 πλεονάσματος 300 ἑκατ. δραχμῶν καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν πραγματοποιήσεως 400–700 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐκ τῆς προβλεφθείσης βοηθείας τοῦ ΝΑΤΟ, ἡ συνολικὴ συμβολὴ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν χρηματοδότησιν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων θὰ ἀνέλθῃ κατ’ ἀνώτατον ὅριον εἰς 200 ἑκατ., ἔναντι προϋπολογισθέντων 1.200 ἑκατ. Ὡς πρὸς τὴν τελευταίαν αὐτὴν προϋπόθεσιν, δηλαδὴ τὴν βοήθειαν τοῦ ΝΑΤΟ, σημειοῦται, ὅτι μέχρις στιγμῆς οὐδεμία ὑποχρέωσις ἔχει ἀναληφθῆ ἀπὸ τὰ κράτη τοῦ ΝΑΤΟ διὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος. Ὑπὸ τὰς πλέον αἰσιοδόξους προϋποθέσεις θὰ καταστῇ ἐνδεχομένως δυνατὸν νὰ εἰσπραχθοῦν διὰ τὸ τρέχον ἔτος κατ’ ἀνώτατον ὅριον 400 ἑκατ. δραχ., ὁπότε ἡ συμβολὴ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ εἶναι δυσχερὲς νὰ ὑπερβῇ τὸ ποσὸν τῶν 200 ἑκατομμυρίων. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι κατὰ τὸ τελευταῖον δίμηνον ὁ ρυθμὸς αὐξήσεως τῶν δημοσίων ἐσόδων παρουσιάζει περαιτέρω σοβαρὰν κάμψιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἄσχετος πρὸς τὰς πολιτικὰς ἐξελίξεις. Ὡς ἐκ τούτου ἐφ’ ὅσον συνεχισθῆ ἡ πολιτικὴ ἐκκρεμότης, ἡ συμβολὴ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις ἐνδέχεται νὰ κατέλθῃ εἰς τὸ μηδὲν χωρὶς νὰ ἀποκλείεται νὰ καταστῇ καὶ ἀρνητική.

ΔΗΜΟΣΙΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀνωτέρω, ὡς καὶ τῶν προβλεπομένων νὰ πραγματοποιηθοῦν εἰσπράξεων ἐξ ἐσόδων ἐπενδύσεων, ἐντόκων γραμματίων (ὑποχρεωτικαὶ ἐπενδύσεις τραπεζῶν) καὶ δανείων ἐξωτερικοῦ, οἱ ἐξησφαλισμένοι πόροι πρὸς κάλυψιν δημοσίων ἐπενδύσεων ὑπολογίζονται εἰς 2.500 ἑκατ. περίπου. Ἐὰν συνυπολογισθῇ καὶ ποσὸν 900 ἑκατ. δρχ., τὸ ὁποῖον προανελήφθη ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ κατ’ οὐσίαν ἐκ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου, ἔναντι τοῦ προγραμματισθέντος διὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἀλλὰ μὴ ἐκδοθέντος ὁμολογιακοῦ δανείου, ἐνδεχομένως δὲ καὶ ὡρισμέναι αὐξήσεις εἰς ἄλλα ἐπὶ μέρους κονδύλια, τὸ σύνολον τῶν διαθεσίμων πόρων ὑπὸ τὰς πλέον αἰσιοδόξους προοπτικὰς δὲν φαίνεται νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ ποσὸν τῶν 3.500–3.700 ἑκατομμυρίων. Σημειωτέον ὅτι, ματαιουμένης ὁριστικῶς τῆς ἐκδόσεως τοῦ ὁμολογιακοῦ δανείου, τὰ ἤδη ἀναληφθέντα διὰ δημοσίας ἐπενδύσεις 900 ἑκατ. θὰ πρέπει νὰ καλυφθοῦν ἐκ τῶν διαθεσίμων τῶν δημοσίων ὀργανισμῶν καὶ Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων, ὁπότε περιορίζεται ἀντιστοίχως ἡ δυνατότης χρηματοδοτήσεως ἐκ τῶν πηγῶν τούτων. Τὰ ἀνωτέρω σημαίνουν, ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη διαμορφωθῇ πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων τῆς τάξεως τῶν 4.800 ἢ 4.500 ἑκατ. (ἔναντι ἀρχικῶς ἐξαγγελθείσης δαπάνης 6.500 ἑκατ.) ὑφίσταται κενὸν 800–1.000 ἑκατομμυρίων.

ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ

Ἡ συνολικὴ αὔξησις τῶν ἰδιωτικῶν καταθέσεων κατὰ τὸ πρῶτον 7μηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους, ἦτο τοῦ αὐτοῦ περίπου ὕψους πρὸς τὴν ἀντίστοιχον τοῦ 1964 καὶ πολὺ χαμηλοτέρα τῆς σημειωθείσης ἐντὸς τῆς αὐτῆς περιόδου τοῦ 1963. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τρέχοντος ἔτους ἐσημειώθη περαιτέρω ἐπιδείνωσις εἰς τὸν ρυθμὸν αὐξήσεων τῶν καταθέσεων. Ἐντὸς τοῦ 5μήνου Φεβρουαρίου–Ἰουνίου 1965 ἡ αὔξησις ὑπῆρξε μικροτέρα κατὰ δραχμὰς 200 ἑκατ. καὶ 500 ἑκατ. ἔναντι τῶν αὐξήσεων τῆς αὐτῆς περιόδου τῶν ἐτῶν 1964 καὶ 1963 ἀντιστοίχως. Ἡ μείωσις τῶν καταθέσεων ἢ ἔστω ἡ οὐσιώδης κάμψις τοῦ ρυθμοῦ αὐξήσεως αὐτῶν διὰ μεγαλύτερα χρονικὰ διαστήματα, ἀποτελεῖ σύμπτωμα ὅλως ἰδιαιτέρας σοβαρότητος. Ὑποδηλοῖ ἠλαττωμένην ἐμπιστοσύνην καὶ στερεῖ τὴν οἰκονομίαν ἀποταμιευτικῶν κεφαλαίων διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς — καίτοι βεβαίως αἱ τράπεζαι ἐνισχύονται εἰς τὸ μέγιστον δυνατὸν ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ὁμαλῆς χρηματοδοτήσεως τῆς παραγωγῆς. Εἶναι αὐτονόητον ὅμως, ὅτι ἐφ’ ὅσον σημειοῦται μείωσις ἢ καὶ ἠλαττωμένη αὔξησις τῶν καταθέσεων περιορίζονται τὰ περιθώρια χρηματοδοτήσεως νέων ἐπιχειρηματικῶν ἐπενδύσεων, ἀλλὰ καὶ τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων, ὡς ἐξηγήθη ἀνωτέρω.

ΙΣΟΖΥΓΙΟΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ

Διὰ τὸ πλῆρες ἔτος προβλέπεται ἐμπορικὸν ἔλλειμμα τῆς τάξεως τῶν 650 ἑκατ. δολλαρίων, ἤτοι αὔξησις αὐτοῦ κατὰ 130 ἑκατ. δολλ. περίπου, ἔναντι τοῦ 1964. Ἰδιαιτέρας σημασίας εἶναι ὁ βραδὺς ρυθμὸς αὐξήσεως τῶν ἀδήλων συναλλαγματικῶν πόρων. Ὑπάρχουν ἐν προκειμένῳ σοβαραὶ ἐνδείξεις διαρροῆς συναλλαγματικῶν πόρων. Αἱ τάσεις αὐταὶ ἐνισχύονται ἐκ τῆς πολιτικῆς ἐκκρεμότητος τῆς ὁποίας ἐνδεχομένη παράτασις δημιουργεῖ κινδύνους περαιτέρω αὐξήσεως τῶν συναλλαγματικῶν διαρροῶν. Διὰ τὸ πλῆρες ἔτος τὸ ἔλλειμμα ἐκ τρεχουσῶν συναλλαγῶν ὑπολογίζεται εἰς 260 ἑκατ. δολλάρια, ἤτοι κατὰ 80 ἑκατ. δολλ. ὑψηλότερον τοῦ περυσινοῦ. Μέγα μέρος τοῦ ὡς ἄνω ἐλλείμματος θὰ καλυφθῇ δι’ ηὐξημένης εἰσροῆς κεφαλαίων. Παρὰ ταῦτα καὶ ἐξ αἰτίας σοβαρῶν ἐκτάκτων πληρωμῶν, αἱ ὁποῖαι διενηργήθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἡ συνολικὴ μείωσις τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ ὑπερβῇ τὰ 50 ἑκατ. δολλάρια. Ἤδη τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα εἶναι κατὰ 25 ἑκατ. δολλάρια περίπου ἠλαττωμένον ἔναντι τοῦ τέλους 1964. Ἐάν, συνεχιζομένης τῆς μέχρι σήμερον πορείας ἐκδηλωθοῦν συμπτώματα κάμψεως τῆς διεθνοῦς ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Ἑλλάδα μὲ ἀποτέλεσμα τὴν μείωσιν τῆς εἰσροῆς ἰδιωτικῶν κεφαλαίων θὰ προκύψῃ ἔτι μεγαλύτερον ἔλλειμμα εἰς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν ἐπιφέρον τὴν κάθετον πτῶσιν τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος μὲ ὅλας τὰς ἐκ τούτου συνεπείας. Αἱ συνθῆκαι κατὰ τοὺς προσεχεῖς μῆνας καὶ διὰ τὸ 1966 διαγράφονται κατὰ πολὺ δυσχερέστεραι, ἐὰν δὲν ληφθοῦν ἐγκαίρως, ἐντὸς τῶν ἀμέσως προσεχῶν ἑβδομάδων, ἀποφάσεις ἀντιμετωπίσεως τῶν προβλημάτων. 1 Σεπτεμβρίου 1965». Πέραν τούτου, θὰ ἐπεθύμουν, χωρὶς νὰ ἔχω τὴν πρόθεσιν νὰ δώσω καμμίαν ἀπάντησιν, ἀκόμη εἰς τοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἀνεφέρθησαν χθές, ἀπὸ τὸν κ. ἐκπρόσωπον τῆς Ε.Κ. — θὰ τὸ πράξω εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως — ἐὰν ἐν τῷ μεταξύ, οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δὲν ἔχουν ἀνασκευασθῆ ἀπὸ τοὺς ρήτορας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀκολουθήσουν εἰς τὸ βῆμα. Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω πάντως ἀπόψε μίαν μόνην διευκρίνησιν, διότι δὲν θέλω νὰ μείνῃ ἔστω καὶ ἐπ’ ὀλίγον ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐν ἀμφιβολίᾳ, ὡς πρὸς ἕνα βασικὸν μέγεθος. Εἶπεν ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς, κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον, εἶναι μηδέν. Ἀμέσως, κατὰ τὴν δευτερολογίαν μου, καὶ εὐθὺς ὡς ἐτερμάτισε, τοῦ ἐπέστησα τὴν προσοχὴν ἐπὶ τῆς ἀνακριβείας τῆς δηλώσεώς του, καὶ ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ ἐπιμείνῃ πλέον ἐπ’ αὐτῆς. Πάντως εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινισθῇ καὶ θὰ καταθέσω τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας, ὅτι κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ δευτέρου ἑξαμήνου διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχουν ἠλεγμένα στατιστικὰ στοιχεῖα, ἡ αὔξησις τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς ἐμφανίζεται εἰς ποσοστὸν 3,5, ἐφ’ ὅσον ὑπολογισθῇ καὶ ἡ ἐπεξεργασία τῶν φύλλων καπνοῦ, ἐὰν ὅμως δὲν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ, ἡ ὁποία ὡς γνωστόν, δὲν ἀποτελεῖ οὐσιαστικὸν παράγοντα, δοθέντος ὅτι εἶναι ἐποχιακὸν θέμα, καὶ ἑκάστοτε συμβαίνει νὰ προστίθεται ἢ νὰ ἐλλείπῃ ἀπὸ ἓν οἱονδήποτε τρίμηνον τοῦ ἔτους, ἡ αὔξησις ἀνέρχεται εἰς 9,6 ἔναντι 8,5 τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ τρέχοντος ἔτους. Δηλαδὴ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ βʹ ἑξαμήνου, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχουν πλήρη στατιστικὰ στοιχεῖα, ἡ αὔξησις τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς εἶναι μεγαλυτέρα ἀπ’ ὅ,τι ἦτο ἡ ἀντίστοιχος αὔξησις τοῦ πρώτου τριμήνου τοῦ ἔτους, ἐνῷ ὁ κ. ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Κ. ὡμίλησε περὶ αὐξήσεως μηδέν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἀλήθεια. Θὰ καταθέσω τὰ σχετικὰ στοιχεῖα χωρὶς κανὲν σχόλιον. Διότι τὰ σχόλια ἀσφαλῶς περιττεύουν. Καὶ θέλω ἀκόμη νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ προσδοκωμένη αὔξησις τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος, 1966, θὰ εἶναι κατὰ μὲν τὴν ἄποψιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος 8– 9%, κατὰ δὲ τὴν ἄποψιν τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, ἡ ὁποία διετυπώθη προχθὲς — καὶ ἡ ὁποία, ὑποθέτω, εἰδικώτερον διὰ τὸν κ. Α. Παπανδρέου θὰ ἔχῃ ηὐξημένον βάρος — θὰ εἶναι 10%. Ὁ πίναξ ἔχει ὡς ἑξῆς:

«ΑΥΞΗΣΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

ΚΑΤΑ ΤΟ 1965

Ἐκ τοῦ ἐπισήμου δείκτου βιομηχανικῆς παραγωγῆς τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος προκύπτουν τὰ ἑξῆς: 1) Ἡ βιομηχανικὴ παραγωγὴ κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους ἔναντι τοῦ ἀντιστοίχου ἑξαμήνου τοῦ 1964 ηὐξήθη κατὰ 11,4% καὶ ὄχι κατὰ 12,7%, ὡς ἀνεφέρθη εἰς τὴν Βουλήν. 2) Κατὰ τὸ τρίτον τρίμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους — τὸ ὁποῖον καλύπτουν τὰ τελευταῖα διαθέσιμα στοιχεῖα — ὁ δείκτης βιομηχανικῆς παραγωγῆς ηὐξήθη κατὰ 3,5% ἔναντι τοῦ αὐτοῦ τριμήνου 1964. Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ἐσημείωσεν αὔξησιν μηδέν, ὡς ἐδηλώθη εἰς τὴν Βουλήν. 3) Ἐὰν ἐκ τοῦ δείκτου βιομηχανικῆς παραγωγῆς ἀφαιρεθῇ ὁ εἰδικὸς δείκτης ἐπεξεργασίας φύλλων καπνοῦ, ἡ αὔξησις τῆς κυρίως βιομηχανικῆς παραγωγῆς κατὰ τὸ τρίτον τρίμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους ἔναντι τοῦ ἀντιστοίχου τριμήνου τοῦ 1964 ἀνέρχεται εἰς 9,6%. Ἡ αὔξησις ἐξ ἄλλου τοῦ αὐτοῦ δείκτου, ἤτοι ἄνευ ἐπεξεργασίας φύλλων καπνοῦ, κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965 ἔναντι τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ 1964 ἀνέρχεται εἰς 8,5%.

ΠΡΟΒΛΕΨΙΣ ΑΥΞΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ

ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 1966

Κατὰ τὰς ἐκτιμήσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, βάσει τῶν μέχρι τοῦδε ἐνδείξεων, ἡ βιομηχανικὴ παραγωγὴ προβλέπεται νὰ σημειώσῃ κατὰ τὸ 1966 τὴν αὐτὴν περίπου αὔξησιν ὡς καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἤτοι 8–9%. Ἡ ἀνωτέρω ἐκτίμησις προέκυψεν ἐκ τῆς προβλεπομένης διαμορφώσεως τῆς συνολικῆς ζητήσεως ὡς καὶ τῆς ἐνάρξεως λειτουργίας νέων μεγάλων βιομηχανικῶν μονάδων. 21.12.1965». Ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ σᾶς παράσχω μερικὰς πληροφορίας διὰ τὴν πορείαν τοῦ φόρου εἰσοδήματος, διότι καὶ περὶ αὐτοῦ ἐδημιουργήθη ἢ ἐκινδύνευσε νὰ δημιουργηθῇ σύγχυσις μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ε.Κ. Ὁ φόρος εἰσοδήματος φυσικῶν προσώπων τὸ 1965, μὲ βάσιν τὴν βεβαίωσιν, ἡ ὁποία ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ γενικῶς ἰσχύουσα βάσις, θὰ διαμορφωθῇ, ὅπως ἀνέφερον εἰς τὸ σημείωμα ποὺ κατέθεσα καὶ εἰς τὴν χθεσινήν μου προφορικὴν ἀνάπτυξιν, εἰς τὸ ὕψος τῶν 2.420 ἑκατ. Ἐὰν εἰς αὐτὸ προσθέσητε τὸν ἀριθμὸν τῶν 807 ἑκατ., ποὺ εἶναι ἡ ἀπώλεια ἐσόδου κατὰ τὸ τρέχον ἔτος — δὲν εἶναι ἡ ἀπώλεια ἐκ τῶν συντελεστῶν· εἶναι ἡ ἀπώλεια καὶ ἐκ τῶν συντελεστῶν καὶ ἐκ τῆς προεισπράξεως καὶ ἐξ ὅλων τῶν ἄλλων διατάξεων, ὡς διὰ τὸ ὕψος τοῦ ἀφορολογήτου ὁρίου, αἱ ὁποῖαι προσετέθησαν μάλιστα αἰτήσει τῆς παμψηφίας τῆς Βουλῆς — τὸ ἀληθὲς ὕψος ἀνέρχεται εἰς 3.227 ἑκατ. Τὰ βεβαιωθέντα διὰ τὸ 1964 ἦσαν 2.414 καὶ διὰ τὸ 1963 1.919 ἑκατ. Δηλαδή, ἐν ἄλλοις λόγοις, κύριοι συνάδελφοι, τὸ 1965 ἔναντι τοῦ 1964 ἐμφανίζει μίαν ποσοστιαίαν αὔξησιν τοῦ φόρου εἰσοδήματος 34% καὶ τὸ 1965 ἔναντι τοῦ 1963 ἐμφανίζει ποσοστιαίαν αὔξησιν 68%. Ἡ εἰκὼν εἶναι ἀκόμη σαφεστέρα προκειμένου περὶ τοῦ φόρου τοῦ εἰσοδήματος νομικῶν προσώπων, ὅπου δὲν ἐμεσολάβησε μεταβολὴ τῆς νομοθεσίας. Ἐκεῖ οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀπολύτως σαφεῖς, καίτοι οἱ προηγούμενοι ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον, εἶναι ἀναντίρρητοι. Ἄλλωστε ἐχάρην διότι πρῶτος ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Κ. τοὺς ὡμολόγησεν εἰς τὴν ὁμιλίαν του. Προκειμένου περὶ νομικῶν προσώπων ἡ ἀπόδοσις ἐφέτος θὰ ἀνέλθῃ εἰς 600 ἑκατ., ἔναντι ἀντιστοίχου βεβαιώσεως τὸ 1964 480 καὶ 382 τοῦ 1963. Δηλαδὴ ἔχομεν αὔξησιν μεταξὺ τῶν δύο τελευταίων ἐτῶν 25% καὶ μεταξὺ τοῦ 1963 καὶ τοῦ 1965 57%. Κατὰ συνέπειαν 68% εἰς τὰ φυσικὰ πρόσωπα, 57% εἰς τὰ νομικὰ πρόσωπα, ἕνας μέσος ὅρος, ὁ ὁποῖος ὑπερβαίνει τὸ 60%. Ἀνάλογα εἶναι καὶ τὰ φαινόμενα — θὰ τὰ καταθέσω ἐγγράφως διὰ νὰ μὴ σᾶς ζαλίζω μὲ πολλοὺς ἀριθμοὺς — εἰς τὸ σύνολον τῶν ἀμέσων φόρων, ὅπου ἡ αὔξησις μεταξὺ τοῦ 1963 καὶ τοῦ 1965 ὑπολογίζεται εἰς 32%. Ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς:

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΒΕΒΑΙΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ

ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ

1. Ὁ φόρος εἰσοδήματος φυσικῶν προσώπων θὰ διαμορφωθῇ τὸ ἔτος 1965, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκτιμήσεως τῶν μέχρι Νοεμβρίου ἐ.ἔ. δεδομένων τῆς βεβαιώσεως, εἰς τὸ ὕψος τῶν δρχ. 2.420 ἑκατ. Διὰ νὰ ἐκτιμηθῇ, ὅμως, ἡ ἀπόδοσις τοῦ ἔτους 1965, δὲν εἶναι ἀρκετὴ μόνον ἡ ἀναφορὰ τοῦ ἐν λόγῳ ἀριθμοῦ, διότι δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ἐγένοντο μειώσεις πρὸς ἐλάφρυνσιν τῆς φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως (Ν. Δ. 4444)1964) τῆς τάξεως τῶν δρχ. 807, ἑκατ., αἱ ὁποῖαι μειώσεις, ἐὰν δὲν εἶχον γίνει, τὸ ὕψος βεβαιώσεως θὰ ἀνήρχετο εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 3.227 ἑκατ. Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο, συγκρινόμενον πρὸς τὰ ποσὰ τὰ βεβαιωθέντα κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη 1964 ἐκ δρχ. 2.414 ἑκατ. καὶ 1963 δρχ. 1.919 ἑκατ., ἐμφανίζει ἐπὶ πλέον διαφορὰν μεταξὺ τῶν ἐτῶν: α) 1964–1965 ἐκ δρχ. 813 ἑκατ. (3.227–2.414), ἤτοι 34%. β) 1963–1965 ἐκ δρχ. 1.308 ἑκατ. (3.227–1.919), ἤτοι 68%. 2. Ἡ φορολογία εἰσοδήματος νομικῶν προσώπων, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἔγινε μείωσις τῆς φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως, θὰ διαμορφωθῇ τὸ ἔτος 1965 ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκτιμήσεως τῶν μέχρι Νοεμβρίου ἐ.ἔ. δεδομένων εἰς δρχ. 600 ἑκατ., ἔναντι ἀντιστοίχου βεβαιώσεως τῶν ἐτῶν 1964 ἐκ δρχ. 480 ἑκατ. καὶ 1963 ἐκ δρχ. 382 ἑκατ. Ἤτοι, ἐμφανίζει αὔξησιν μεταξὺ τῶν ἐτῶν: α) 1964–1965 ἐκ δρχ. 120 ἑκατ. (600–480), ἤτοι 25%. β) 1963–1965 ἐκ δρχ. 218 ἑκατ. (600–382), ἤτοι 57%. 3. Τὸ σύνολον τῆς βεβαιώσεως τοῦ φόρου εἰσοδήματος περιλαμβανομένων καὶ τῶν τὸ πρῶτον βεβαιουμένων ἐσόδων παρελθόντων οἰκονομικῶν ἐτῶν, θὰ διαμορφωθῇ κατὰ τὸ ἔτος 1965 εἰς δρχ. 4.025 ἑκατ., ἔναντι ἀντιστοίχου βεβαιώσεως τοῦ ἔτους 1964 δρχ. 3.708 ἑκατ. καὶ τοῦ 1963 δρχ. 3.032 ἑκατ. Ἤτοι, ἐμφανίζει αὔξησιν μεταξὺ τῶν ἐτῶν: α) 1964–1965 ἐκ δρχ. 317 (4.025–3.708), ἤτοι 8,5%. β) 1963–1965 ἐκ δρχ. 993 (4.025–3.032), ἤτοι 32%, χωρὶς νὰ ὑπολογισθῇ εἰς τὰς συγκρίσεις ταύτας ἡ ἐκ δρχ. 913 ἑκατ. μείωσις τοῦ ἐσόδου κατὰ τὸ ἔτος 1965, λόγῳ τῆς ἐλαφρύνσεως τῆς φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως (φυσικῶν προσώπων 807 ἑκατ. σὺν πλοίων 106 ἑκατ.). Κατὰ συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ βεβαιώσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ βελτίωσις, ἡ ὁποία ἐσημειώθη ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ φόρου εἰσοδήματος εἶναι οὐσιωδεστάτη καὶ ἱκανοποιητική. Ἡ βελτίωσις αὕτη δέον νὰ ἀποδοθῇ κατὰ τὸ μικρότερον ποσοστὸν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὰ ληφθέντα μέτρα καὶ τὴν ἀναπτυχθεῖσαν δραστηριότητα πρὸς περιστολὴν τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ πληρεστέραν ἐφαρμογὴν τῆς φορολογικῆς νομοθεσίας. Ὅλα τὰ ἀνωτέρω συμπεράσματα, ἀνέτως ὁδηγοῦν εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι ἡ ἀπόδοσις τοῦ φόρου εἰσοδήματος καὶ γενικώτερον ὅλων τῶν ἀμέσων φόρων κατὰ τὸ νέον οἰκονομικὸν ἔτος 1966 θὰ εἶναι οὐσιωδῶς μεγαλυτέρα καὶ ὡς ἐκ τούτου κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐσόδων τοῦ νέου οἰκον. ἔτους αἱ προβλέψεις θὰ εἶναι ἀνάλογοι. 21 Δεκεμβρίου 1965 Προσωπικῶς, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ εἶμαι ὑπερήφανος διὰ τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὴν διετίαν. Βέβαιον εἶναι, ὅτι ἐγένετο ἐπιμελὴς προσπάθεια πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς, διότι τὰ ποσοστὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα εἶναι σημαντικῶς ὑπέρτερα τῶν ποσοστῶν τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ θέλω νὰ τερματίσω μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινε, δὲν ἐξαντλεῖται βεβαίως τὸ θέμα τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἡ πεποίθησίς μου εἶναι, ὅτι ὑπάρχουν πολὺ μεγάλα περιθώρια καὶ ἡ πρόβλεψίς μου εἶναι, ὅτι ἐντὸς τοῦ ἑπομένου ἔτους πρέπει νὰ ἔχωμεν βελτίωσιν τῆς τάξεως τοὐλάχιστον τῶν 30%. Δηλαδὴ μέσα εἰς μίαν τριετίαν πρέπει νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ 100% τῆς αὐξήσεως ἔναντι τοῦ 1963. Καὶ πάλιν δὲν θὰ εἶναι ἱκανοποιητικόν. Ὑπάρχουν μεγαλύτερα περιθώρια περαιτέρω αὐξήσεως. Αὐτά, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ συγχωρηθῇ ἡ σχετικῶς σύντομος παρέμβασις.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Πρωτοπαπαδάκη.

§24Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καταθέσῃ καὶ τὴν τελευταίαν διαμόρφωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965 κατὰ Ὑπουργεῖα. Ἕνα μικρὸν σημείωμα εἶναι.

§25Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην, δοθέντος ὅτι αἱ ἡμέραι αὐταὶ εἶναι ἡμέραι ἐξαντλητικῆς ἀπασχολήσεως ὅλων μας, ὅπως ἔπραξαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, νὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ δεχθῇ τὸν κ. Τράκαν διὰ νὰ τοῦ δώσῃ ὅ,τι στοιχεῖα ἐπιθυμεῖ. Διότι τὸ νὰ ἑτοιμάσωμεν γραπτὰς καταστάσεις αὐτὴν τὴν ὥραν, εἶναι δυσχερές.

§26Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν. Ἐγὼ ζητῶ νὰ μοῦ δώσητε αὐτά, ποὺ ὑπάρχουν μόνον κατὰ Ὑπουργεῖον.

§27Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὅ,τι ὑπάρχει, κ. συνάδελφε, εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας.

§28Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἂν εἶναι δυνατὸν καὶ ἀπόψε.

§29Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως γνωρίζετε, διότι σᾶς τὸ κατέστησα γνωστὸν δι’ ἐπιστολῆς μου, ὥρισα ὡς εἰδικοὺς ἀγορητὰς ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ τοὺς διατελέσαντας Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ κ.κ. Πρωτοπαπαδάκην καὶ Παπαληγούραν. Σᾶς παρακαλῶ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Παπαληγούρας. Ὡς πρὸς ἐμέ, δὲν θὰ κάμω χρῆσιν τῶν ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ χορηγουμένων εἰς ἐμὲ δικαιωμάτων, σεβόμενος τὴν παράδοσιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, πρὶν ὁμιλήσουν οἱ ἐκπρόσωποι ἢ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν ἄλλων κομμάτων. Ἂν ὁμιλήσω ἀπόψε, θὰ ὁμιλήσω μετὰ ἀπὸ αὐτούς. Ἂν ὁμιλήσω αὔριον, σέβομαι ἀπολύτως τὴν παράκλησιν τὴν ποίαν διετύπωσε χθὲς ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Κ. κ. Μπακόπουλος καὶ θὰ ὁμιλήσω μετὰ — ὀφείλω ἄλλωστε καὶ λόγῳ συνωνυμίας νὰ τὸ σεβασθῶ — μετὰ τὸν κ. Ἀθανάσιον Κανελλόπουλον.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θέτω ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡ αὐριανὴ συνεδρίασις θὰ εἶναι πρωϊνὴ καὶ θὰ ἀρχίσῃ τὴν 10ην ἀκριβῶς.

§31Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, προκειμένου νὰ λάβω τὸν λόγον ἀπόψε μετὰ τὸν κ. Παπαληγούραν καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει χρόνος νὰ λάβω γνῶσιν τῶν πρακτικῶν, παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ τὸ κατατεθὲν ἔγγραφον περὶ τοῦ τί ἐλέχθη εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος ὑπὸ τοῦ κ. Νόβα, ὥστε νὰ τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰδικὸς ἀγορητὴς τοῦ Κόμματος τῆς ΕΡΕ, βουλευτὴς Κορινθίας κ. Π. Παπαληγούρας, ἔχει τὸν λόγον.

§33Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι προφανές, ὅτι ἐκλήθημεν διὰ νὰ ἄρωμεν τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου. Τὰς ἁμαρτίας, πρὸ πάντων, τοῦ κόσμου τῶν κυβερνησάντων ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1963, μέχρι καὶ τῆς 15ης Ἰουλίου τοῦ τρέχοντος ἔτους. Τὰς ἁμαρτίας, κατὰ δεύτερον λόγον, τῶν ἔκτοτε καὶ μέχρι σήμερον κυβερνώντων. Φυσικὰ τὰς ἁμαρτίας ἐκείνας εἰς τελευταίαν ἀνάλυσιν θὰ πληρώσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐκεῖνος θὰ καταβάλῃ τὸ τίμημα τῆς δημαγωγίας. Καὶ εἶναι ἡ προτεινομένη φορολογία μικρὰ μόνον προκαταβολὴ αὐτοῦ τοῦ τιμήματος. Ἄλλωστε ὁ Ἑλληνικὸς λαός, χωρὶς νὰ τὸ ἀντιληφθῇ, ἔχει ἤδη πληρώσει, ὅπως θὰ σᾶς ἀποδείξω παρακατιών, πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅσα προτείνει ἀπόψε νὰ ἐπιρρίψωμεν ἐπὶ τῶν ὤμων του ἡ Κυβέρνησις. Κατὰ τὴν γνώμην μου ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἔσφαλεν ἔναντι ἰδίως τῆς νέας γενεᾶς κατὰ τοῦτο. Κατὰ τὸ ὅτι ἡ πολιτική της εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα ἐπιβράδυνσιν τοῦ ἐξευρωπαϊσμοῦ τῆς χώρας, τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς οἰκονομίας της. Ἐπὶ τῶν προτεινομένων φορολογιῶν, θὰ ἀναπτύξωμεν ἀναλυτικῶς τὰς θέσεις μας ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ παρατηρήσω ἀπὸ τοῦδε προκαταρκτικῶς τὸ ἑξῆς: Ἀνώδυνος φορολογία, κύριοι βουλευταί, ἐκ 1.500–2.000 ἑκατομμυρίων δὲν ὑπάρχει. Καὶ ἐὰν ἀκόμη ὑποτεθῇ, ὅτι ἡ προτεινομένη φορολογία εἶναι κατὰ τὸν ἄριστον δυνατὸν τρόπον διαρρυθμισμένη καὶ ἂν ἀκόμη ὑποτεθῇ, ὅτι ἐπιβαρύνει εὐθέως τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρους καὶ πάλιν θὰ ἔχῃ ἡ φορολογία ἐπιπτώσεις γενικωτέρας. Θὰ ἐπιβαρύνῃ δηλαδὴ ὄχι μόνον ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ὑπόχρεοι εἰς τὴν καταβολήν της, τὰ ἰδιωτικὰ εἰσοδήματα τῶν ἀμέσως φορολογουμένων, ἀλλὰ θὰ ἐπιβαρύνῃ ἐμμέσως καὶ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Διατί; Θὰ μεταχειρισθῶ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τὴν χθεσινὴν τοῦ εἰδικοῦ ἀγορητοῦ τῆς Ε.Κ. Εἶπε χθὲς ὁ κ. Παπανδρέου — ἀδιάφορον ἐὰν ὑπελόγισε τὸ μέγεθος τῆς ἐπιπτώσεως ὀρθῶς ἢ ὄχι — ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τῆς φορολογίας θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν μείωσιν τοῦ ρυθμοῦ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὸ ἔτος 1966. Μετεχειρίσθη μάλιστα μίαν λογίαν ἔκφρασιν, εἶπεν: «Ὁ πολλαπλασιασμὸς τῆς φορολογίας θὰ εἶναι βεβαίως ἀρνητικός». Καὶ πράγματι κατ’ ἀρχὴν κάθε φορολογία ἔχει συσταλτικὰ ἀποτελέσματα ἐπὶ τῆς οἰκονομίας, δὲν ἔχει ἐπεκτατικά. Διατί ὅμως καὶ πότε ἀναγκάζονται αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, μολονότι γνωρίζουν τὰ ἀποτελέσματα αὐτὰ τὰ δυσάρεστα κάθε φορολογίας, διατί καὶ πότε, λέγω, ἀναγκάζονται αἱ Κυβερνήσεις εἰς ὁλόκληρον τὴν ὑδρόγειον νὰ αὐξάνουν ἐνίοτε τοὺς φόρους; Διατί δηλαδὴ ἀναγκάζονται νὰ λάβουν μέτρα, τὰ ὁποῖα γνωρίζουν, ὅτι θὰ ἔχουν δυσμενῆ ἐπίπτωσιν ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει ἐπὶ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ των; Ἡ ἀπάντησις εἶναι ἁπλουστάτη. Λαμβάνουν αὐτὰ τὰ μέτρα ἢ ἄλλα ἀνάλογα ἢ ἄλλα ἰσοδύναμα, διὰ νὰ ἀποφύγουν κάποιο μεγαλύτερον κακόν, τὸ ὁποῖον θὰ συνέβαινεν ἐνδεχομένως ἐὰν δὲν ἐπέβαλον τὴν φορολογίαν ἢ ἐὰν δὲν ἐλάμβανον ἄλλο ἰσοδύναμον πρὸς τὴν φορολογίαν, ἀπὸ ἀπόψεως ἀποτελέσματος, μέτρον. Καὶ ποῖον εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ τὸ κακὸν τὸ μεγαλύτερον; Εἶναι ὁ κλονισμὸς τῆς νομισματικῆς σταθερότητος. Δὲν δέχομαι, ὅτι εἰς τὴν ἐποχήν μας, κ. Παπανδρέου, ὑπάρχουν πλέον φόροι ποὺ πρέπει νὰ ἐπιβάλλωνται διὰ λόγους «ταμιευτικούς». Οἱ φόροι ἐπιβάλλονται καὶ πρέπει νὰ ἐπιβάλλωνται μόνον διὰ λόγους ρυθμιστικούς. Εἶπον, λοιπόν, ὅτι ὁ κλονισμὸς τῆς νομισματικῆς σταθερότητος εἶναι τὸ μεῖζον κακόν, τὸ ὁποῖον, διὰ νὰ ἀποφύγουν αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις, ἀναγκάζονται, ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, νὰ ἐπιβάλλουν φορολογίας. Ἐὰν αὐτὴ ἡ στοιχειώδης παρατήρησις, κύριοι βουλευταί, δὲν ἦτο ἀκριβής, δὲν θὰ ἐπεβάλοντο πουθενὰ φόροι. Θὰ εἶχον μάλιστα ἐν τῷ συνόλῳ των καθ’ ἅπασαν τὴν ὑδρόγειον καταργηθῆ οἱ φόροι. Θέματα λοιπὸν προκύπτουν δύο: Ἐὰν εἶναι ἡ φορολογία, μολονότι εἶναι ἀδιαφιλονικήτως ἐπώδυνος, ἀναγκαία, καὶ ἐν καταφατικῇ περιπτώσει, ποῖος εὐθύνεται διὰ τὸ κατάντημα, ποῖος δηλαδὴ ἐδημιούργησε συνθήκας, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἀναγκάζουν εἰς τὴν λῆψιν εἴτε αὐτῶν εἴτε ἄλλων μέτρων, μέτρων πάντως συσταλτικῶν τῆς οἰκονομίας. Ὅτι ἐφθάσαμεν, κύριοι βουλευταί, εἰς αὐτὸ τὸ κατάντημα, εἶναι πλέον εἰς τὴν παροῦσαν φάσιν τῆς συζητήσεως καὶ μετὰ τοὺς χθεσινοὺς διαξιφισμούς, συνωμολογημένον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς περιέγραψε πῶς, μόλις 4 μῆνας μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1964, ἤρχισεν ἐντόνως νὰ ἀνησυχῇ διὰ τὴν ἐξέλιξιν εἰδικώτερον τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ γενικώτερον τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως. Μᾶς περιέγραψε περαιτέρω μὲ τόνον δραματικὸν πῶς παρηκολούθει ἀπὸ τῆς θέσεώς του, ἀνθιστάμενος, καθ’ ἃ μᾶς εἶπε, τὴν οἰκονομίαν νὰ ὀλισθαίνῃ ἀπὸ τὸ καθεστὼς τῆς σταθερότητος, τὸ ὁποῖον τοῦ παρεδώσαμεν ἡμεῖς— ὅπως ὡμολόγησεν—εἰς τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον σήμερον καθιστᾷ ἀναγκαίαν τὴν ἐπιβολὴν τῶν φορολογιῶν κατὰ τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ κ. Α. Παπανδρέου, ἐδέχθη καὶ αὐτός, ὅτι σήμερον ὑπάρχει οἰκονομικὴ κρίσις. Σημαντικὸν εἶναι, ὅτι δὲν τὸ ἐδέχθη ἁπλῶς ὁ κ. Παπανδρέου. Προσήγαγε στατιστικὰ στοιχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων ἀπέδειξεν, ὅτι πάντως σήμερον ὑπάρχει κρίσις. Καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, λυποῦμαι λέγων, ὅτι τὰ στοιχεῖα τοῦ κ. Παπανδρέου εἶναι συμπληρωματικὰ τῶν στοιχείων τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ ἀντιστρόφως. Ἡ μεταξὺ τῶν δύο κυρίων χθεσινῶν ὁμιλητῶν διαφωνία, ἔγκειται ὡς πρὸς τὸν καταμερισμὸν τῶν εὐθυνῶν διὰ τὴν κρίσιν. Ἡ ΕΡΕ καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν ἔχομεν βεβαίως κανένα λόγον νὰ ἀναμιχθῶμεν εἰς τὴν ἔριδα.

§34Χ. ΧΟΝΔΡΟΜΜΑΤΙΔΗΣ. Εἶσθε συνυπεύθυνος τῆς καταστάσεως.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε τὰς διακοπὰς παρακαλῶ..... (θόρυβος).

§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κάμνω ἔκκλησιν καὶ πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς ὅλους τοὺς κυρίους, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρξῃ διαφορὰ πνεύματος καὶ ἀτμοσφαίρας μεταξὺ τῆς χθεσινῆς καὶ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως. Ἐὰν ὑπάρξῃ, αἱ εὐθῦναι, αἱ ἠθικαί, θὰ εἶναι βαρύταται. Ὑπήρξαμεν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐδώσαμεν χθὲς παράδειγμα ἀπολύτου σεβασμοῦ, ὅταν ὡμίλει ὁ καθένας τῶν βαρύτατα ὑπευθύνων διὰ τὸ κατάντημα εἰς τὸ ὁποῖον περιῆλθεν ἡ οἰκονομία. Ἐσεβάσθημεν καὶ εἴχομεν καθῆκον νὰ σεβασθῶμεν τὸν λόγον του, διαρκέσαντα ἐπὶ 2½ ὥρας. Ἠγέρθην μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ θέσω, μὲ δύο λέξεις ὡρισμένα ἐρωτήματα, τὰ ἐδέχθη καὶ μοῦ ἀπήντησε καὶ τὸν εὐχαριστῶ διότι τὰ ἐδέχθη. Ἐπιβάλλεται νὰ τηρηθῇ καὶ ἀπόψε ἡ αὐτὴ στάσις.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπὸ πλευρᾶς Προεδρείου, κ. Πρόεδρε, θὰ τηρηθῇ, καὶ παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους ἄνευ θορύβου καὶ ἄνευ διακοπῶν νὰ παρακολουθήσουν τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. ἀγορητοῦ.

§38Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡμεῖς θεωροῦμεν τὸ θέμα ἐξόχως ἐνδιαφέρον καί διὰ τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τὸν λαόν μας καὶ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους μου τῆς Ε.Κ. νὰ ἐπιδείξουν πλήρη σεβασμὸν πρὸς τοὺς ρήτορας ἐφ’ ὅσον μάλιστα καὶ ὁ κανονισμὸς καὶ ὁ χρόνος μᾶς παρέχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀποκρούσωμεν ἀντιλήψεις αἱ ὁποῖαι δὲν συμφωνοῦν μὲ ἡμᾶς. Ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος ἐπιβάλλει πλήρη σεβασμὸν πρὸς τοὺς ἀγορητὰς καὶ τοὺς ἀντιφρονοῦντας πρὸς ἡμᾶς, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὰ δέοντα συμπεράσματα αὔριον.

§39Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, λέγω, ὅτι δὲν ἔχω λόγον νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὴν ἀφορῶσαν τὰς εὐθύνας διαφωνίαν, τὴν σημειωθεῖσαν μεταξὺ τῶν δύο κυριωτέρων χθεσινῶν ὁμιλητῶν. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ σημειώσω, ὅτι ὑπάρχει βεβαία χρονολογία ἀφ’ ἧς τοὐλάχιστον εἶχε σημειωθῆ ἡ κρίσις καὶ ὁμολογία τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. περὶ τοῦ ὅτι πράγματι τὴν ἡμερομηνίαν ἐκείνην — εἶναι ἡ 1η ἢ ἡ 2α Σεπτεμβρίου τ.ἔ. — ἡ κρίσις εἶχεν ἤδη ἐκδηλωθῆ. Ἡ ὁμολογία προκύπτει ἀπὸ τὴν συμπεριφορὰν τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Συμβουλίου τοῦ Στέμματος. Ὁ κ. Νόβας προσήγαγε τότε καὶ ἀνέγνωσεν ἔκθεσιν περιλαμβάνουσαν στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων ἀπεδεικνύετο, ὅτι ὑπῆρχε κρίσις καὶ μάλιστα κρίσις οἰκονομικὴ σχετικῶς βαρείας μορφῆς. Καὶ τὸ Συμβούλιον ἀπεφάσισε, μὴ μειοψηφοῦντος καὶ μὴ διαμαρτυρηθέντος τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ., νὰ δημοσιεύσῃ τὰ πρακτικά, ἀλλὰ νὰ ἐξαιρέσῃ τῆς δημοσιεύσεως μόνον τὸ ἀφορῶν εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν οἰκονομικῶν τμῆμα. Ὑποθέτω, ὅτι καθένας ἀπὸ ἡμᾶς, ἐὰν εἶχε τὸ συναίσθημα, ὅτι δὲν ἔβλαψε τὸν τόπον, ὅτι δὲν προεκάλεσεν οἰκονομικὴν κρίσιν, ὅτι δὲν ἦσαν τὰ στοιχεῖα ἀκριβῆ, θὰ διεμαρτύρετο εὐθέως πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐὰν δὲν εἰσηκούετο εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος. Ἀλλὰ δὲν διεμαρτυρήθη. Ἀνέγνωσα, ὀφείλω νὰ εἴπω, ἐντελῶς προχείρως, πρὶν ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα πολυγραφημένον ἀντίγραφον αὐτῆς τῆς ἐκθέσεως, ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει ταὐτότης περίπου στοιχείων, μεταξὺ τῶν στοιχείων τῆς ἐκθέσεως καὶ τῶν στοιχείων τῶν χθὲς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς παρατεθέντων, τόσον ὑπὸ τοῦ κ. Μητσοτάκη, ὅσον καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Α. Παπανδρέου.

§40Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὰ στοιχεῖα ἦσαν χειρότερα τότε.

§41Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἀπὸ ὅ,τι ἐνθυμοῦμαι ἕνα στοιχεῖον ἦτο χειρότερον, τὸ ἀφορῶν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἂς μὴ εἰσέλθωμεν, ὅμως, εἰς λεπτομερείας. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι, τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὰ συνθέτοντα τὴν κρίσιν εἶχον προσαχθῆ καί, καθ’ ὃν τρόπον σᾶς ἐξήγησα, συνωμολογήθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ., ὁ ὁποῖος ἐσιώπησεν. Ὁ κ. Μητσοτάκης, εἶπεν, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., ἐσιώπησε, διότι ἤθελε νὰ ἐπιρρίψῃ τὰς ἰδικάς του εὐθύνας ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν διαδόχων του. Δὲν εἶναι, πάντως, τόσον ἀνώριμος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὥστε νὰ πιστεύῃ εἰς τὸν μῦθον τὸν ὁποῖον καλλιεργεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Ε.Κ. καὶ ἡ συνοδοιποροῦσα μετὰ τῆς Ε.Δ.Α. εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, ἄκρα ἀριστερά, κατὰ τὸ ὁποῖον, εἶναι δυνατὸν ἐντὸς 3, 4, 5 μηνῶν — εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνός, διότι εἰς τὰς 2 Σεπτεμβρίου ἔγινε τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος — νὰ διαλυθῇ μία οἰκονομία σταθερὰ καὶ ἀκμάζουσα. Ἀλλά, πέραν πάντων αὐτῶν, ὑπάρχουν πλέον εἰς τὴν διάθεσιν ὅλως μας τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει κατὰ τρόπον ἀνάγλυφον, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ καθίζησις ὑπῆρξε συνεχής. Ἤρξατο ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἀνόδου τῆς Ε.Κ. εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν Νοέμβριον τοῦ 1963 καὶ ἐξακολουθεῖ συνεχῶς ἐντεινομένη. Δὲν προτίθεμαι, ἐν τούτοις, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸν καταμερισμὸν καὶ τὸν καταλογισμὸν εὐθυνῶν, παρὰ μόνον ἐν τῷ μέτρῳ κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ προσδιορισμὸς εὐθύνης τινὸς μοῦ εἶναι ἀναγκαῖος διὰ τὴν συναγωγὴν συμπερασμάτων, ἀφορώντων εἰς τὸ παρὸν καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἡ σημερινὴ κατάστασις εἶναι κακή, ὄχι μόνον διότι ἐσημειώθησαν ὡρισμέναι δυσμενεῖς ἐξελίξεις, εἴτε εἰς τὸ δημοσιονομικὸν ἰσοζύγιον, εἴτε εἰς τὸ συναλλαγματικὸν ἰσοζύγιον, ὄχι μόνον διότι τὸ ὅλον νομισματικόν μας σύστημα, ὑφίσταται ἐπικίνδυνον κατὰ τὴν γνώμην μου ταραχήν, ἀλλὰ προπάντων, διότι ἐξαπελύθη καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, ἕνα πνεῦμα παρακμῆς καὶ ἀσυδοσίας, ἕνα πνεῦμα καταναλωτικὸν ταὐτοχρόνως δὲ καὶ μηδενιστικόν, τὸ ὁποῖον ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐξακολουθήσῃ πνέον, κινδυνεύει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παρασύρῃ καὶ τὸ καθεστὼς καὶ τοὺς θεσμούς του. Τὴν πρώτην εὐθύνην διὰ τὴν ἐξαπόλυσιν αὐτοῦ τοῦ πνεύματος, διὰ τὴν δημιουργίαν αὐτῆς τῆς νοοτροπίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἔχῃ ἄλλος ἀπὸ τὸν ἡγέτην. Θὰ ἐπιχειρήσω μίαν συνοπτικὴν ἐπισκόπισιν τῶν σημειωθεισῶν κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν οἰκονομικῶν ἐξελίξεων. Κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτῆς τῆς ἐπισκοπήσεως θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ συγκρίνητε, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰς προβλέψεις τὰς ἰδικάς μας, τὰς ἑνωμένας ἑκάστοτε δι’ ἐπισήμων δηλώσεων ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὰς ταυτοχρόνους δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., πρὸς τὰ ἀπολογιστικὰ στοιχεῖα, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖος εἶχε τὴν ἱκανότητα νὰ προβλέψῃ ποῖος προέβλεψε καὶ ποῖος εἴτε ἦτο τυφλὸς εἴτε ἤθελε νὰ εἶναι τυφλὸς καὶ παρίστανε τὸν τυφλόν. Διότι δὲν δύναμαι εὐκόλως νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ἡμεῖς, εὑρισκόμενοι ἐν τῇ ἀντιπολιτεύσει, ἠδυνάμεθα, εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων, νὰ προβλέψωμεν τὰς ἐξελίξεις κατὰ μίαν λογικὴν προσέγγισιν 5–10%, ἡ δὲ Κυβέρνησις νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ προβῇ εἰς οἱανδήποτε πρόβλεψιν. Ὑπάρχουν περιπτώσεις εἰς τὰς ὁποίας ἔχει πέσει ἔξω ἡ Κυβέρνησις κατὰ 100% κατὰ 200% κατὰ 300%. Ταῦτα δὲ ἐν ὀνόματι τοῦ προγραμματισμοῦ καὶ τῆς μείζονος ἐπιστημοσύνης, μὲ τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ὁ χειρισμὸς τῶν οἰκονομικῶν. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὰ δημοσιονομικά. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς γενικοὺς ἀριθμούς, διὰ νὰ μὴ ἀναλώσω τὴν ὥραν εἰς τὴν ἐξέτασιν εἰδικῶν μεγεθῶν καὶ εἰδικῶν δεικτῶν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τελικῶς ἐνδιαφέρει εἶναι τὸ συνολικὸν ἀποτέλεσμα τῆς δημοσιονομικῆς διαχειρίσεως. Εἰς τὴν δημοσιονομικὴν διαχείρισιν περιλαμβάνω φυσικὰ ὅλους τοὺς λογαριασμοὺς τοῦ δημοσίου, περιλαμβάνω τὸν τρέχοντα προϋπολογισμόν, τὸν προϋπολογισμὸν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων καὶ τοὺς λογαριασμοὺς συγκεντρώσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων κ.ο.κ. Εἶχα καὶ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τονίσω πρὸς τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι οἱ προϋπολογισμοί, ὅταν εἶναι ἀνάγκη, ἰσοσκελίζονται — καὶ θὰ ἴδωμεν πότε εἶναι ἀνάγκη νὰ ἰσοσκελίζωνται—ὄχι διὰ λόγους αἰσθητικούς, ἀλλὰ νομισματικοὺς καὶ διὰ λόγους ρυθμιστικούς. Δι’ αὐτὸ ἔχει σημασίαν τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα τῆς διαχειρίσεως καὶ ὄχι ἡ οἱαδήποτε, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, λογιστικὴ διατύπωσις. Ἡ ὅλη δημοσιονομικὴ δραστηριότης τοῦ Κράτους ἐκφράζεται συνεπῶς κατὰ τὸν ἁπλούστερον καὶ περιληπτικώτερον τρόπον, ἐὰν κανεὶς ἐξετάσῃ τὴν κίνησιν τῶν χρεωστικῶν ὑπολοίπων τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ δημοσίου παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος. Τὸ τελευταῖον ἔτος τῆς ἰδικῆς μας δημοσιονομικῆς διαχειρίσεως τὸ 1963, ἡ αὔξησις τοῦ ὑπολοίπου τοῦ λογαριασμοῦ αὐτοῦ ἦτο ἀσήμαντος. Ἀνήρχετο εἰς 148 ἑκατ. Τὸ 1964 τὸ ὑπόλοιπον ηὐξήθη κατὰ 3.700 ἑκατ. καὶ τὸ τέλος τοῦ 1965 θὰ ἔχῃ αὐξηθῆ κατὰ ἄλλα 4.450 ἑκατ. Καὶ μόνον αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ δεικνύουν τὴν προοδευτικὴν καθίζησιν.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ραγδαίαν μάλιστα.

§43Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ραγδαίαν, ἀλλὰ συνεχῆ. Ἡ καθίζησις ἦτο προοδευτικὴ ἀρξαμένη ἀπὸ τῆς ἡμέρας τοῦ 1963 καὶ ἐξακολουθεῖ μέχρι καὶ τῆς σημερινῆς ἡμέρας.

§44Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ ἤθελε νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐξηγήσετε τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ, διότι φοβοῦμαι, ὅτι δραματοποιεῖτε εἰς τὴν συνείδησιν τῶν κ.κ. συναδέλφων ἕνα μεγάλο γεγονός, τὸ ὁποῖον ἔχει μὲν ἀξίαν, ἀλλὰ μειωμένην ἀξίαν.

§45Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐὰν ἔχῃ μειωμένην ἢ ηὐξημένην ἀξίαν, αὐτὸ θὰ τὸ ἀνακαλύψωμεν, ὅταν θὰ συζητήσωμεν τί σημαίνουν οἱ ἀριθμοὶ αὐτοί. Πρὸς τὸ παρὸν οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ σημαίνουν, ὅτι τὸ δημόσιον χρεωστᾶ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα χρεωστοῦσε πρίν, ηὐξημένα κατὰ 148 ἑκατ. διὰ τὸ ἔτος 1963, κατὰ 3000 ἑκατ. διὰ τὸ ἔτος 1964 καὶ κατὰ ἄλλα 4.000 ἑκατ. διὰ τὸ ἔτος 1965.

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Χρεωστᾶ, ὅσα δὲν ἔχει καὶ διὰ νὰ χρεωστᾶ ὅσα δὲν ἔχει, πρέπει νὰ πάρῃ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ αὐτὸ ἤρχισεν ἀπὸ τὸ 1964. Λοιπόν, ἀπὸ τὸ 1964 ἐγένετο αὐτὸ τὸ παιγνίδι, δῆθεν ἐβοηθεῖτο ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§47Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐβοηθεῖτο ὅσον οὐδέποτε ἄλλοτε.

§48Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δῆθεν ἐβοηθεῖτο, διότι πρέπει σήμερα νὰ τὰ ξαναπάρῃ ἀπὸ τὸν Ἕλληνα, ἐκεῖνα ποὺ ἔχει δώσει, διότι δὲν τὰ ἔχει τὸ δημόσιον. Αὐτὴ ἦτο ἡ πολιτικὴ τῆς Ε.Κ.

§49Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Οἱ λογαριασμοὶ αὐτοὶ ἔχουν ἀντίκρυσμα.

§50Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον. Ὀφείλω ὅμως νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὸν κ. Μπαλτατζῆν, ὁ ὁποῖος ἤκουσα ὅτι εἶπεν, ὅτι οἱ λογαριασμοὶ αὐτοὶ ἔχουν ἀντίκρυσμα. Τὸ κατὰ πόσον ἔχουν ἀντίκρυσμα — ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν τὸ ἐννοεῖ ὁ κ. Μπαλτατζῆς — ἐξήγησε χθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπε ποῖον εἶναι τὸ τελικὸν καὶ τὸ πραγματικὸν ἔλλειμμα. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς πληροφορήσω περὶ τοῦ ἑξῆς. Τὸ γεγονός, ὅτι ἐν μέρει τὸ ἔλλειμμα εἶναι «κεκαλυμμένον» διὰ σίτου καὶ διὰ καπνοῦ, δὲν μειώνει τὰς πληθωρικὰς πιέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνδεχομένως ἀσκοῦνται ἐκ τῆς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συγκεντρώσεως. Φαντασθῆτε τί θὰ ἐγένετο, ἐὰν ἀπεφάσιζεν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, χρησιμοποιοῦσα χαρτονόμισμα, νὰ ἀγοράσῃ ὅλα τὰ ἐν τῇ Ἑλληνικῇ ἀγορᾷ προϊόντα. Θὰ εἶχε καθολικόν, βεβαίως, ἀντίκρυσμα. Σεῖς, ὅμως τί νομίζετε, θὰ ἦτο, ἀπὸ νομισματικῆς ἀπόψεως, ὑγιὴς ἡ κατάστασις αὐτή; Ἡ Κυβέρνησις ἐνεφάνισε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1964 εἰς δύο δόσεις. Περὶ τὸ τέλος Δεκεμβρίου 1963 ἐδόθη γενικὸν διάγραμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν 4.6.64 κατετέθη ὁριστικῶς, ὁ προϋπολογισμός. Ἡ ΕΡΕ καὶ εἰς τὰς ἀρχὰς Ἰανουαρίου καὶ τὴν 5.6.64 τὴν ἑπομένην τῆς καταθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, προέβη εἰς δηλώσεις. Ἂς ἴδωμεν τὰς προβλέψεις τῆς ΕΡΕ καὶ τὰς προβλέψεις τῆς Ε.Κ. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη, ὅτι θὰ πραγματοποιήσῃ πρόγραμμα ἐπενδύσεων 7 δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐδηλώσαμεν τὴν ἰδίαν στιγμήν, ὅτι θὰ πραγματοποιήσῃ πρόγραμμα 5 δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Ὅταν κατετέθη ὁριστικῶς ὁ προϋπολογισός, εἶχε προσγειωθῆ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἶπεν, ὅτι θὰ πραγματοποιήσῃ ἐπενδύσεις 6 δισεκατομμυρίων. Ἀπαντήσαμεν καὶ πάλιν, ὅτι θὰ πραγματοποιήσῃ δαπάνας 5 δισεκατομμυρίων καί, ὅτι θὰ ἔχωμεν τὰ ἐλλείμματα, τὰ ὁποῖα, εἰς τὴν οὐσίαν, εἶχεν ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1964. Καὶ ἀπεδείχθη ἀπολογιστικῶς, ὅτι, κατὰ προσέγγισιν δεκαδικοῦ κλάσματος, ἡ ΕΡΕ εἶχε δίκαιον. Μόλις ἐξηγγέλθησαν τὴν 23.12.63 τὰ περίφημα μέτρα διὰ τῶν ὁποίων ἐγένοντο αἱ σπουδαῖαι «παροχαί», — περὶ τῶν ὁποίων «παροχῶν», ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ ἐξηγηθῶμεν, ἐὰν ἦσαν παροχαὶ καὶ πρὸς ποίους ἦσαν — ἡμεῖς ἐδηλώσαμε, ὅτι αἱ παροχαὶ πρὸς τοὺς ἀγρότας εἶναι δημοσιονομικῶς ἀκάλυπτοι. Τὸ αὐτὸ ἐπανελάβαμε ὅταν κατετέθη ὁ προϋπολογισμὸς τὴν 4.6.64. Ἡ Κυβέρνησις μᾶς ἀπήντησε τότε τὰ ἑξῆς, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν πρακτικῶν. (Ἀναγινώσκει). Καὶ ἰδοὺ ποῖος εἶχε δίκαιον. Τὸ χρεωστικὸν ὑπόλοιπον τοῦ λογαριασμοῦ συγκεντρώσεως τοῦ ἔτους ἐκείνου, ἦτο 2.846 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἐπάγωσαν ἔκτοτε. Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ὡμολόγησε φυσικά, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὰ ἀποπληρώσῃ ἀμέσως, ἀλλ’ εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι θὰ τὰ ἀποπληρώσῃ συνάπτων μακροπρόθεσμον δάνειον μὲ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Δὲν σᾶς εἴπομεν, μὲν κύριοι, μόνον, ὅτι ἔχετε ἀκάλυπτα τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα. Δὲν ἠρκέσθημεν μόνον εἰς ἐπίκρισιν. Προέβημεν καὶ εἰς ὑπόδειξιν. Πρὶν σᾶς ὑπενθυμίσω τὰς τότε ὑποδείξεις μας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφερθῶ εἰς κάτι ἄλλο. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μετατεθῆτε εἰς τὸν Νοέμβριον τοῦ 1963. Βουΐζουν τὰ αὐτιά μου ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο καὶ ἀπὸ τὰς ἐκκλήσεις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ τῆς ΑΤΕ πρὸς τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου, νὰ μὴ μείνῃ σπιθαμὴ γῆς ἀκαλλιέργητος μὲ σῖτον.

§51Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὄχι μὲ σῖτον.

§52Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐγένετο προτροπὴ εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ στραφοῦν πρὸς τὰς φθινοπωρινὰς καλλιεργείας, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ γίνῃ προτροπὴ νὰ στραφοῦν πρὸς τὰς ἐαρινὰς καλλιεργείας. Δι’ αὐτὸ εἴπομεν, ὅτι θὰ ἔχετε πλεόνασμα σίτου τῆς τάξεως τῶν 300 χιλιάδων τόννων. Τὸ εἴπαμε τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1964. Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ μᾶς εἶπεν χθές, ὅτι τὸ ἀντελήφθη ἀργότερον καὶ εἶπεν εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον τὸν Ἰούνιον. Ἀποτέλεσμα ἦτο, ὅτι τὸ πλεόνασμα δὲν ἀνῆλθεν εἰς 300.000 τόννους, ἀλλὰ εἰς 500.000. Εἶπεν, χθὲς ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι εἶναι ἀστεῖον νὰ πιστεύῃ κανείς, ὅτι διὰ τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ μείωσις τῆς καλλιεργείας. Ἀλλὰ ποῖος ἐπληροφόρησε τὴν Ε.Κ., ὅτι ἡ ΕΡΕ εἶναι ὑπὲρ τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου; Ἡ ΕΡΕ εἶναι ὑπὲρ τοῦ νὰ μὴ ἐξαπατᾶται ὁ σιτοπαραγωγός. Ἡ τιμὴ τῆς Ε.Κ. ὑπῆρξεν ἡ ἰδία μὲ ἐκείνην, ποὺ ἐδώσαμεν ἡμεῖς, καίτοι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., εἶχεν ὑποσχεθῆ τὸ 1961 βασικὴν τιμὴν 3,50 δραχμῶν. Δὲν πιστεύομεν, λοιπόν, ὅτι διὰ τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς θὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν. Οὔτε τὸ ἐπίστευσεν ποτὲ ἡ ΕΡΕ. Δὲν εἶπεν ἡ ΕΡΕ νὰ μειώσετε τὰς τιμὰς τοῦ σίτου. Σᾶς εἶπεν, ὅμως ἐγκαίρως, νὰ ἀκολουθήσετε τὴν ἰδικήν της τακτικὴν τῶν ἀρωγῶν πρὸς τὸν βάμβακα. Αὐτὰ εἶπεν καὶ διὰ τοῦ Τύπου καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, διὰ τοῦ στόματος τοῦ ἀρχηγοῦ της, τὴν 3.4. 1964 καὶ διὰ τοῦ ἰδικοῦ μου στόματος, τὴν 4.4.64. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δημιουργεῖται θόρυβος ἐκ τῆς διανομῆς τῶν πρακτικῶν).

§53Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ χθὲς παρημποδίσθη ὁ διανομεὺς νὰ συνεχίσῃ. Μὴ διαμαρτύρεσθε.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ θορυβῆτε.

§55Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Παπαληγούρα, ἀφοῦ ἔγινε ποὺ ἔγινε ἡ διακοπή, θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω εἰς αὐτὰ ποὺ παρετηρήσατε καὶ τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ἔχει κάποιαν σημασίαν: Πρῶτον: Ἐγένετο ἀπὸ ραδιοφώνου αὐτὴ ἡ ἄτοπος δημαγωγικὴ παρακίνησις πρὸς καλλιέργειαν σίτου. Δεύτερον: Εἶχε δοθῆ ἀπὸ τοῦ 1961 ἡ ὑπόσχεσις τῆς τιμῆς τῶν 3,50. Καὶ ναὶ μὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Α. Παπανδρέου, ὅτι ἡ μείωσις τῆς τιμῆς δὲν ἀποτελεῖ τρόπον παρεμποδίσεως τῆς καλλιεργείας καὶ περιορισμοῦ αὐτῆς, ἀλλὰ πάντως θὰ συνομολογήσῃ μαζὶ μου, ὅτι ἡ ὑπόσχεσις μεγάλης αὐξήσεως, ὅπως ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία εἶχε δοθῆ ἀπὸ τοῦ 1961 ὑπὸ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἀπετέλει κίνητρον αὐξήσεως τῆς καλλιεργείας, ἐπεκτάσεως τῆς καλλιεργείας. Καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι ἀπετέλει κίνητρον ἀπατηλόν. Διότι ἐὰν τοὐλάχιστον ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Ἀρχηγόν της, ἔδιδε τὰς 3,50 δραχ. θὰ ἔλεγον, ὅτι προεκάλεσε μὲν αὔξησιν τῆς σιτοκαλλιεργείας εἰς βάρος τοῦ βάμβακος, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐτήρησε τὸν λόγον της. Ἀλλὰ νὰ λὲς 3,50 καὶ νὰ ὠθῇς εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλιεργείας καὶ στὸ τέλος νὰ μὴ δίδῃς εἰς τοὺς παραγωγούς, ἐκεῖνο ποὺ 3–4 χρόνια προηγουμένως, δημαγωγῶν, ὑπέσχεσο καὶ διεκήρυσσες, ὅταν ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ ἦτο εἰς τὴν ἐξουσίαν, αὐτὸ πῶς λέγεται;

§56ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς ΕΡΕ). Δημοκοπία.

§57Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ εἴπατε. Αὐτὸ λέγεται. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ).

§58Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Θέλετε ἀπάντησιν εἰς αὐτά;

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Μπαλτατζῆ.

§60Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ συμπληρώνω τὸν ἀγορητὴν τῆς ΕΡΕ. Δὲν σᾶς προκαλῶ. Ἔχετε ἐγγραφῆ καὶ θὰ ὁμιλήσετε.

§61Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Θὰ τὰ ἀνατρέψωμεν ὅλα αὐτά.

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κοντεύετε νὰ ἀνατρέψετε τὴν Ἑλλάδα. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Αὐτὰ δὲν ἀνατρέπονται διότι εἶναι ἀληθῆ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι. Βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ὁμιλοῦν μὴ ἀκουόμενοι λόγῳ τοῦ θορύβου καὶ τῶν κωδωνοκρουσιῶν).

§63Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ἀνήκει......

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως δὲν ἀνήκει εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦνται εἰς τὰς διαφόρους τριτοβαθμίους καὶ δευτεροβαθμίους ἐργασίας τῶν ἀγροτῶν. (Διαμαρτυρίαι καὶ θόρυβος ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Κωδωνοκρουσίαι παρατεταμέναι).

§65Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ λέτε αὐτὰ τὰ πράγματα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἡ Ἑλλὰς δὲν ἀνήκει εἰς αὐτοὺς ποὺ ἀποφεύγουν τὴν κρίσιν τοῦ κυριάρχου Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§66Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ χειρονομῶν καὶ μὴ ἀκουόμενος).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε κάτω. Δὲν εἶναι Βουλὴ αὐτή.

§68Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Παπαληγούρα συνέστησα καὶ ἐγὼ νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἰς μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, συντελεῖ καὶ πρέπει νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν διαφώτισιν καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ λαοῦ, ὅταν γίνωνται διακοπαί, ὅπως ἡ διακοπὴ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ —τὴν ὁποίαν ἐχαρακτήρισεν ὡς συμπλήρωσιν— καὶ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις ὡρισμέναι ἐξ αὐτῆς, κατ’ ἀνάγκην εἰς τὸν ἄλλον...

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μετά, Μετά,

§70Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Εἰς ζωηρὸν τόνον). Ὄχι μετά, Τώρα, τώρα.

§71Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Εἰς ἔντονο ὕφος). Ὄχι. Ὄχι.

§72Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλετε νὰ ἐπιτρέψητε καὶ εἰς τὸν θιγόμενον τέως Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Καὶ γενικώτερον θέλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ πλέον ἢ ἅπαξ ἐμφανίζεται ὡς ἐκπροσωπῶν τὴν Ἑλλάδα. Δὲν τὴν ἐκπροσωπεῖ. (Φωναὶ ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ: Τὴν ἐκπροσωπεῖ).

§73Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὴν ἐκπροσωπεῖ. (Φωναὶ ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου): Ἐκλογαί! Ἐκλογαί!

§74Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι αὐτόχρημα βλασφημία κατὰ τῆς ἐννοίας τῆς Ἑλλάδος νὰ διεκδικῇ οἱονδήποτε κόμμα, οἱοσδήποτε ἀρχηγός, ὅτι ἐκεῖνος μόνος, τὸ κόμμα τὸ ἰδικόν του μόνον ἐκπροσωπεῖ τὴν Ἑλλάδα. Τὴν βλασφημίαν αὐτὴν τὴν ἀποκρούομεν. Δὲν ἐκπροσωπεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, οὔτε ἔχει δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἰδικάς του ἀπόψεις. Ἔχομεν Κανονισμόν, ἔχομεν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ ἐκεῖνος τὰ κανονίζει. Δὲν ἀναγνωρίζομεν εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ νὰ λέγῃ «ἔπειτα» ἢ «τώρα». Ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ἐκπροσωπεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἐὰν νομίζῃ, ὅπως ὑπερηφανεύεται νὰ τὸ λέγῃ, ὅτι ἡ ΕΡΕ ἀποτελεῖ τὴν πλειοψηφίαν σήμερον τοῦ λαοῦ, ὅτι εὑρίσκεται εἰς ἄνοδον, τότε ἐκλογαὶ ἐκλογαί! (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Νὰ μὴ τὰς τρέμετε νὰ τὰς ἐπιζητῆτε. Ἐκλογαὶ λοιπόν. Αὐταὶ λύουν τὰ πάντα, αὐταὶ τακτοποιοῦν τὰ πάντα.

§75Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀντελήφθην διὰ ποίαν βλασφημίαν ὡμίλησεν ὁ κ. Μπακόπουλος. Λυποῦμαι διότι προέβη εἰς τοιαύτας διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπάδουν καὶ πρὸς τὴν παλαιάν μας φιλίαν καὶ πρὸς τὸ ἦθος του. Διότι ἐγὼ δὲν ἐβλασφήμησα οὔτε ἰσχυρίσθην, ὅτι ἐκπροσωπῶ τὴν Ἑλλάδα. Ἄλλος ἰσχυρίζεται, ὅτι ἐκπροσωπεῖ τὰ πάντα. Ὁ ἀπών. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶχον δικαίωμα νὰ συστήσω εἰς τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενον συνάδελφον νὰ μὴ δεχθῇ ἐκ μέρους οἱουδήποτε διακοπήν.

§76ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Σεῖς διεκόψατε.

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δικαίωμά μου ... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρὸς ὁμιλοῦντα βουλευτὴν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ μὴ ἀκουόμενος ἐν μέσῳ τοῦ θορύβου). Δὲν ξέρετε τὶ σᾶς γίνεται. Ἐὰν ὡμίλει ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου ἢ ἄλλος ἀπὸ σᾶς καὶ ἦτο παρὼν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ συνεπλήρωνε, θὰ τὸ ἐθεωρούσατε αὐτὸ διακοπὴν ἀνεπίτρεπτον; Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ! Δὲν ξέρετε τὶ σᾶς γίνεται.

§79Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε.

§80Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι σεῖς. Ὁ κύριος ποὺ ὡμίλησε.

§81Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Πρὸς οὐδένα δὲν ἁρμόζει.

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχα δικαίωμα νὰ συμπληρώσω τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος, ὁ ὁποῖος εἶναι στέλεχος τοῦ Κόμματος, τοῦ ὁποίου ἡγοῦμαι καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι εἰδικὸς ἀγορητής, ὁρισθεὶς ὑπ’ ἐμοῦ. Ἑπομένως, ἐγὼ εἶχα ἀπόλυτον τὸ δικαίωμα καὶ οὐδεὶς ἄλλος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ παρεμβαίνῃ, οὔτε ὁ κ. Μπακόπουλος, οὔτε ὁ κ. Μπαλτατζῆς. Καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Μπακοπούλου, ἦτο ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἀπετέλει παράβασιν. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ δώσητε καὶ πάλιν τὸν λόγον εἰς τὸν εἰδικὸν ἀγορητὴν καὶ νὰ συστήσετε εἰς τοὺς συναδέλφους νὰ μὴ προβαίνουν εἰς διακοπάς.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ χθεσινοὶ ἀγορηταὶ ἠκούσθησαν ἄνευ διακοπῶν. Παρακαλῶ, ὅπως γίνῃ τὸ ἴδιον καὶ ἀπόψε καὶ κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν.

§84Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Κανελλόπουλον. Εἶναι προσωπικὸν θέμα. (Φωναί, θόρυβοι, κωδωνοκρουσίαι).

§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν διακόπτεται ὁ ἀγορητής, οὔτε ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§86Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Πρέπει νὰ πάρετε τὴν ἀπάντησιν.

§87Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπάντησιν δὲν ἔχετε. Εἶσθε πτωχὸς εἰς ἀπαντήσεις.

§88Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Θὰ λάβετε ἀπάντησιν ἀποστομωτικήν. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§89Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν εἶσθε ἀσύδοτος ἐδῶ μέσα ἐν ὀνόματι τῆς ἀρχηγικῆς σας ἰδιότητος. Θὰ λάβετε ἀποστομωτικὴν ἀπάντησιν.

§90Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἀθῶοι δὲν ταράσσονται. Μόνον οἱ ἔνοχοι ταράσσονται. (Χειροκροτήματα).

§91Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Φαίνεται, ὅτι εὑρίσκεται ἐν ταραχῇ (φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι), ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὁ ὁποῖος δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ ὁμιλήσωμεν, ν’ ἀπαντήσωμεν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίσατε, κ. Παπαληγούρα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Ι. Διαμαντόπουλος).

§93Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐλέχθη χθὲς ὅτι, δὲν εἶναι δυνατὴ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν. Καὶ τοῦτο εἶναι ἀληθές. Οὐδεὶς εἶχε τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην νὰ διπλασιασθῇ ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος ἢ νὰ ἑκατονταπλασιασθῇ. Εἴχαμεν, ὅμως, τὴν ἀξίωσιν τοὐλάχιστον νὰ μὴ σημειωθῇ ἡ ὑποχώρησις εἰς τὴν καλλιέργειαν τοῦ βάμβακος. Καὶ ἡ σημειωθεῖσα ὑποχώρησις σημαίνει, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., ἡ ὁποία τάχα κόπτεται διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, ὄχι μόνον δὲν ἐσημειώθη, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν πρόοδος, ἀλλ’ ἐσημειώθη σημαντικωτάτη, δυστυχῶς, ὀπισθοδρόμησις. Εἴχαμεν εἴπει τὴν 4ην Ἀπριλίου 1964 εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος θὰ ἔπιπτε κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο κατὰ 30 χιλιάδας τόννους. Ἔπεσε κατὰ 34 χιλιάδας. Ἡ παραγωγὴ κατὰ τὸ 1963 ἀνῆλθεν εἰς 103 χιλιάδας τόννους καὶ ἡ παραγωγὴ τοῦ 1964 ἀνῆλθεν εἰς 71 χιλιάδας τόννους. Ἡ Κυβέρνησις εἶχε βεβαιώσει τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν, ὅτι δὲν θὰ πέσῃ. Περαιτέρω εἴπαμεν, ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ πτῶσις. Καὶ ὑπήρξαμεν καὶ πάλιν, δυστυχῶς, καλοὶ προφῆται. Τὸ 71 τοῦ 1964 ἔγινε τὸ 1965 59. Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Τουρκία ἡ ὁποία εἶχε τὸ ἔτος 1963 παραγωγὴν 175 χιλιάδων τόννων, ἔφθασεν αἰσίως κατὰ τὸ 1965 εἰς τὰς 300 χιλιάδας τόννους. Ὥστε σήμερον θὰ χρειασθῇ μία προσπάθεια ἰλιγγιώδης διὰ νὰ κάνωμεν τὸ 60 καὶ πάλιν 100. Ἐνῷ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν, ἦτο συνεχής, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν, ἡ πρόοδος. Ἔγιναν τάχα ὅλα αὐτὰ ἐν ὀνόματι ἀρχῶν ἐπιστημονικῶν, κ.κ. βουλευταί; Καταθέτω τὸν πίνακα, ὁ ὁποῖος ἔχει ὡς ἑξῆς: Παραγωγὴ Βάμβακος (χιλιάδες τόννοι ἐκκοκκισμένου).

Ἀλλὰ θὰ μοῦ εἴπητε, καλῶς ἢ κακῶς ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἐνώπιον αὐτῆς μίαν τεραστίαν παραγωγὴν σίτου καὶ μίαν τεραστίαν παραγωγὴν καπνοῦ. Τί θὰ ἠδύνατο νὰ πράξῃ; Πρὶν ἀπαντήσω, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προβῶ εἰς μίαν ἀνάλυσιν τοῦ τί, διέθετεν ἡ Κυβέρνησις. Θὰ ἀναφερθῶ διὰ τοῦτο εἰς τὰ περίφημα περισσεύματα τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἀφήσαμε ἡμεῖς, τὸ 1963, εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως.

§94Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι τῆς παρούσης.

§95Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. Ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ 1963 ἦτο ἀπὸ ἀπόψεως ἀποτελεσμάτων πλεονασματικός. Ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου Κυβέρνησις, ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους, τὴν ἑβδόμην Νοεμβρίου. Τὰ ἔργα τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων εἶχον κατὰ τὰ 11)12 αὐτῶν καὶ πλέον ἐκτελεσθῆ. Ἡ εἴσπραξις καὶ τὰ ὑπερέσοδα εἶχον κατὰ τὰ 11)12 αὐτῶν πραγματοποιηθῆ. Τὶ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ.; Ἔκαμε μίαν λογιστικὴν ἐγγραφήν. Μετέφερεν ἀπὸ τὸν ἕνα λογαριασμὸν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὸν ἄλλον ἕνα κονδύλιον. Καὶ ἐκαυχήθη, ὅτι ἤσκησε, διὰ τοῦ τρόπου ἐκείνου, ἐπενδυτικὴν πολιτικήν. Τί ἐπενδυτικὴν πολιτικὴν ἤσκησεν; Τί ἄλλο ἠδύνατο νὰ πράξῃ; Αἱ δαπάναι διὰ τὰ ἔργα εἶχον πραγματοποιηθῆ. Οἱ ἀναγκαιοῦντες διὰ τὰ ἔργα πόροι εἶχον εἰσπραχθῆ. Καὶ προέβη εἰς λογιστικὴν τακτοποίησιν.

§96Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§97Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐπειδὴ ἔλειπε τὸ σύνολον σχεδὸν τῆς ξένης βοηθείας, εἴμεθα συντηρητικοί, κατὰ τὸ 1963. Καὶ ἐπράξαμε καλῶς. Διότι ἡ συνολικὴ δημοσιονομικὴ διαχείρισις τοῦ 1963 δὲν ἔκλεισε μὲ πλεόνασμα. Ἔκλεισαν οἱ τελικοὶ λογαριασμοὶ εἰς ἐπίπεδα ἀπολύτου ἰσορροπήσεως, ἀφοῦ ἐκλείσαμεν μὲ 148 ἑκατομμ. δρχ. Κύριε Ἀθανάσιε Κανελλόπουλε, αὐτά, βεβαίως, δύνασθε νὰ τὰ λέγετε, ὅταν θέλετε νὰ ἐπιχειρηματολογήσετε ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ἀλλὰ ὄχι εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μεταξὺ τῶν διαχειρισθέντων τὴν ὑπόθεσιν.

§98Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπτακόσια πενῆντα ἑκατομμύρια διὰ νὰ καλύψουν τὸ ἔλλειμμα ἐκ τῆς μὴ πραγματοποιήσεως τῆς βοηθείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§99Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Βεβαιότατα καὶ δὲν ἐπραγματοποιήθη τότε ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βοήθεια, διότι ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἱδρύθη τὸ Κονσόρτσιουμ. Σεῖς τὸ εἴχατε ἄλλα 2 ἔτη καὶ δὲν εἰσεπράξατε οὔτε μίαν δραχμὴν καὶ εἴχατε τὴν ἀξίωσιν, ὁ κ. Θεοτόκης καὶ ἐγώ, νὰ κάμωμεν ἡμεῖς εἰσπράξεις ἀπὸ τὸ Κονσόρτσιουμ, μεταξὺ Μαΐου καὶ Ἰουνίου, ποὺ παρῃτήθημεν; Ἢ εἴχατε τὴν ἀξίωσιν νὰ ζητοῦμεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν βοήθειαν καὶ νὰ μὴ τὴν ἀναγράφωμεν εἰς τὸν προϋπολογισμόν, διὰ νὰ φαίνεται, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην βοηθείας; Ἁπλούστατα, διεχειρίσθη ὁ συνάδελφος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, τότε Ὑπουργὸς κ. Θεοτόκης, τὰ δημοσιονομικά, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρχουν περισσεύματα καὶ τὰ περισσεύματα εἶχον πραγματοποιηθῆ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ εἶχεν ἐκτελέσει τὸ πρόγραμμά του. Καὶ σεῖς ἐκάματε μόνον τὸν συμψηφισμόν. Τότε, λοιπόν, ποῖα εἶναι τὰ περίφημα περισσεύματα, τὰ ὁποῖα ἄφησεν ἡ ΕΡΕ καὶ ἐμοίρασεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ἡ προεκλογικὴ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ.; Παρακαλῶ, κ.κ. βουλευταί, θέλω νὰ εἶσθε προσεκτικοὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Ρ.Ε., κατὰ κύριον λόγον, διότι γίνεται καταδημαγώγησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου ὑπῆρξε χθὲς ἀκριβολόγος, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό. Δὲν εἶπεν, ὅτι ὑπῆρχον περισσεύματα, εἶπεν ὅτι ὑπῆρχον, δημιουργημένα ἀπὸ τὴν Ε.Ρ.Ε., δημοσιονομικὰ περιθώρια. Τὸν εὐχαριστῶ, διότι μετεχειρίσθη ἀκριβῆ ἔκφρασιν καὶ διότι μετεχειρίσθη, χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, ἔκφρασιν, τὴν ὁποίαν μονίμως καὶ παγίως ἡ Ε.Ρ.Ε. μεταχειρίζεται. Τί σημαίνει, ὅμως, «δημοσιονομικὰ περιθώρια»; Κατ’ ἔτος ὁ προϋπολογισμὸς παρουσιάζει μίαν φυσιολογικὴν αὔξησιν ἐσόδων. Ἡ αὔξησις αὐτή, κυρίως, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν τελευταίαν περίοδον ὑπῆρξε μία συνεχὴς ἄνοδος τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ διὰ τοῦτο, χωρὶς νὰ ἐπιβάλωνται νέοι φόροι, ἐπραγματοποιεῖτο μία αὐτόματος αὔξησις τῶν ἐσόδων. Ἡμεῖς ἠσκήσαμεν δημοσιονομικὴν πολιτικὴν τοιαύτην, ὥστε δὲν εἴχαμεν τρόπον τινα προεξοφλήσει τὴν αὔξησιν τοῦ προσεχοῦς ἔτους, τοῦ 1964, ἐκ προοιμίου. Δὲν εἴχομεν δημιουργήσει τοιαύτας παγίας δαπάνας εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ὥστε νὰ καταδικάσωμεν τὸν διάδοχόν μας τοῦ 1964 εἰς τὸ νὰ ἀναλώσῃ τὴν φυσιολογικὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων, πρὸς ὡρισμένας κατευθύνσεις καὶ μάλιστα πρὸς κατευθύνσεις καταναλωτικάς. Εἴχατε, ἑπομένως, πράγματι, κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ε.Κ., χάρις εἰς τὴν ἰδικήν μας πολιτικήν, χάρις εἰς τὸ ὅτι ἡμεῖς δὲν εἴχομεν ἀναλάβει προηγουμένας δεσμεύσεις καταναλωτικοῦ χαρακτῆρος, περιθώρια μεταξὺ 1.500 — 20.000 ἑκατομμυρίων πρὸς διάθεσιν διὰ τὸ 1964. Καὶ ἐδῶ ἀρχίζει ἡ μεγάλη μας κατηγορία. Διότι, ἀπὸ αὐτὰ τὰ 2.000 ἑκατομμύρια, πόσα διεθέσατε διὰ τοὺς ἀγρότας, ὑπὲρ τῶν ὁποίων, ὑποτίθεται, ὅτι κόπτεται ἡ Ἕνωσις Κέντρου;

§100ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.). Τίποτε.

§101ΕΤΕΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). 350 ἑκατομμύρια.

§102Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό. 250 ἑκατομμύρια εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῇ κανεὶς σοβαρῶς, ὅτι βοηθεῖ τοὺς ἀγρότας διὰ τῆς διαθέσεως αὐτοῦ τοῦ μικροῦ ποσοῦ, ὅταν ἔχῃ ἕνα πλεόνασμα, ἀπὸ οὐρανοῦ, ἀπὸ Θεοῦ, 2.000 ἑκατομμυρίων; Εἴχατε ἐνώπιόν σας μίαν ὀγκώδη ἐσοδείαν σίτου, τὴν ὁποίαν προεκαλέσατε καὶ ἐπταίσατε διότι τὴν προεκαλέσατε — ἐν πολλοῖς προεκαλέσατε ἔστω, ὄχι ἐν τῷ συνόλῳ, διότι θέλω νὰ εἶμαι δίκαιος, — ἀλλ’ ὁπωσδήποτε εἴχατε μίαν ἐσοδείαν καπνοῦ καὶ μίαν τεραστίαν ἐσοδείαν σίτου καὶ εἴχατε ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν αὐτὰ τὰ 2.000 ἑκατομμύρια. Καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, διὰ τοὺς ὁποίους κόπτεσθε, ἐδώσατε μόνον 200 ἑκατομμύρια. Ἡ Ε.Ρ.Ε., ἐτόνισεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ὅτι ἔχετε δημοσιονομικὰ περιθώρια καὶ ὀφείλετε, τὰ δημοσιονομικὰ αὐτὰ περιθώρια νὰ τὰ διαθέσετε, ὄχι διὰ νὰ καλύψετε τὸ σύνολον τῆς δημοσιονομικῆς διαχειρίσεως, ἀλλὰ διὰ νὰ δημιουργήσετε τὰς νομισματικὰς καὶ ρυθμιστικὰς ἐκείνας προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι, ἐὰν ὑπῆρχον, δὲν θὰ σᾶς ἠνάγκαζον τώρα νὰ μᾶς προτείνετε τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα μᾶς προτείνετε. Καὶ δι’ ἄλλον ἕνα πρόσθετον λόγον, εἴχατε αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν. Διὰ νὰ προστατεύσετε καλύτερα τοὺς ἀγρότας. Διότι εἴχατε τὸ καθῆκον νὰ τοὺς προστατεύσετε. Καὶ εἴχατε τὰ μέσα — τὰ ἰδικά μας μέσα — νὰ τοὺς προστατεύσετε καλύτερα καὶ δὲν τοὺς ἐπροστατεύσατε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.). Ἂς σταματήσῃ, λοιπόν, αὐτὴ ἡ μυθολογία περὶ φιλοαγροτικῆς πολιτικῆς τῆς Ε.Κ. Καὶ εἶχεν, ἐν τούτῳ, δίκαιον, ὑπὸ μίαν ἔννοιαν, ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος εἶπε: «Τίποτε, ἐν σχέσει πρὸς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὠφείλαμεν νὰ δώσωμεν, δὲν ἐδώσαμεν». Βεβαίως, δὲν ἐδώσατε. Ἐπειδὴ δὲν προεβλέψατε τὰ μεγέθη τῶν βασικῶν δύο ἐσοδειῶν, ἐπειδὴ ποτὲ δὲν εἴχατε σκεφθῆ περὶ τῆς προστασίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ἐπειδὴ ὑπῆρχε πίεσις καὶ ἐξ ἀντικειμένου ἀνάγκη, τί ἐπράξατε; Ἐφορτώσατε — καὶ νὰ μοῦ συγχωρήσητε τὴν ἔκφρασιν — τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν εἰς τὸν κόκκοραν, τὸν λογαριασμὸν συγκεντρώσεως καὶ ἐφοδίων. Ἠσκήσατε «δωρεὰν» ἀγροτικὴν πολιτικήν. Ὅσα χρήματα εἴχατε ὑγιᾶ, τὰ ἐξωδεύσατε πρὸς ἄλλας κατευθύνσεις. Καὶ ἀφοῦ τὰ εἴχατε ἐξοδεύσει, δὲν εἴχατε φυσικά, ἄλλον τρόπον καὶ κατελήξατε εἰς τὸ νὰ φορτώσετε τὴν προστασίαν τῶν προϊόντων εἰς τοὺς ἐν λόγῳ λογαριασμούς. Θέλω νὰ εἶμαι ἀκριβής. Δὲν εἶχον ποτὲ τὴν ἀξίωσιν οἱ λογαριασμοὶ νὰ ρευστοποιοῦνται παρὰ χρῆμα. Καὶ οἱ ἰδικοί μας λογαριασμοὶ ἀνήρχοντο ἐποχιακῶς εἰς σημαντικὸν ὕψος, ἀλλὰ ὑπῆρχε πρόβλεψις. Καὶ ἡ οἰκονομία ἄντεχε.

§103Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. 1.200 ἑκατομμύρια. Ἐκεῖ ἀνήρχετο. Εἰς αὐτὸ τὸ ἐκλιμάκωνε καὶ τὸ ἀπεδίδαμεν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ποτέ, ὅμως, εἰς πολλὰ δισεκατομμύρια, διότι, πῶς θὰ κλιμακωθῇ αὐτὸ καὶ πῶς θὰ πληρωθῇ;

§104Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω κάτι πέραν αὐτοῦ. Ἐγὼ θὰ δεχθῶ, ὅτι ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν, εἴχομεν φορτώσει.

§105Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ 1961, 4.500 ἑκατομμύρια.

§106Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ 4.500 ἑκατομμύρια εἶναι τὸ σωρευτικόν. Πάντως, ἡμεῖς δὲν ἐφθάσαμεν ποτὲ εἰς ἕνα καὶ περισσότερα ἀπὸ ἕνα δισεκατομμύρια καὶ αὐτό, κατ’ ἐξαίρεσιν, τὸ 1962, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Μόνον τὸ 1962. Συνήθως, προσετίθεντο εἰς τὸ ἔλλειμμα 150, 200, 500 ἑκατομμύρια καὶ ἔφθασεν εἰς τὸ 1962 εἰς 1.100 ἑκατομμύρια τὸ πολύ.

§107Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κ.κ. βουλευταί, ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ προσέξητε τοῦτο. Καὶ ἂν ἀκόμη ὑπετίθετο, ὅτι ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν, τὸ ἄνοιγμα ἦτο πολλαπλάσιον τοῦ σημερινοῦ, πάλιν δὲν θὰ εἶχεν καμμίαν σημασίαν. Διατί; Διότι ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν, δὲν ἐνεφανίσθη τὸ φαινόμενον ποὺ ἐμφανίζεται σήμερον. Τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, δὲν ἐνεφάνιζεν ἀδυναμίας καὶ γενικώτερα ἄντεχε τὴν ἐπιβάρυνσιν ἡ οἰκονομία. Δὲν ἐσημειώθη ἡ παραμικρὰ ἀναταραχή. Καὶ οὐδεὶς ποτὲ μᾶς κατηγόρησε — καὶ τελευταῖα ἀπὸ ὅλους, σεῖς κύριοι τῆς Ε.Κ. — ὅτι ἡμεῖς ἠσκήσαμεν χαλαρὰν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Διὰ τὸ ἀντίθετον μᾶς κατηγορήσατε. Ἑπομένως, ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὸν συλλογισμόν. Δὲν ἰσχυρίζομαι, κ.κ. βουλευταί, βεβαίως, ὅτι ἔπρεπε τὸν λογαριασμὸν νὰ τὸν ἐξοφλῇ ἡ Κυβέρνησις μέσα σὲ ἕνα ἢ ἔστω καὶ 2–3 ἔτη. Εἶχα κάποτε μίαν συζήτησιν μὲ τὸν νῦν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τότε Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐδῶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἐπὶ τοῦ θέματος. Καὶ τοῦ εἶπον, δὲν ἔχει σημασίαν, εἰς ποῖον προϋπολογισμὸν θὰ τὰ ἐγγράψετε, αὐτὰ τὰ χρέη, εἰς τὸ 1964, ἢ 65, ἢ 66. Σημασίαν ἔχει πόσον ἀντέχουν αἱ νομισματικαὶ καμπῦλαι, πόσον ἀντέχουν οἱ τιμάριθμοι, πόσον ἀντέχει τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν, διὰ τὴν ἄσκησιν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς. Καὶ ἰδοὺ πόσον ἤνθεξεν, κ.κ. βουλευταί. Ἰδού, ὅτι δὲν ἤνθεξε, διότι εἴμεθα μαζεμένοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀκριβῶς, ἐπειδὴ δὲν ἤνθεξε καὶ ψηφίζομεν φόρους. Καὶ εἶπεν μὲν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νῦν Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι θὰ ἀναγραφῇ ἡ ζημία εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965. Ἀλλὰ δὲν ἐνεγράφη καὶ φυσικὸν ἦτο νὰ μὴ ἀναγραφῇ.

§108Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐνεγράφη τὸ ποσόν.

§109Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐνεγράφη μία μικρὰ ζημία ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους σεῖς ὁ ἴδιος χθὲς ἐφέρατε εἰς τὸ Σῶμα καὶ δὲν θέλω δι’ αὐτὸ νὰ σᾶς κουράσω. Ἑπομένως, ποῖος πληρώνει αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐδώσατε δῆθεν σεῖς εἰς τοὺς ἀγρότας; Οἱ φόροι τὸ πληρώνουν πρῶτοι, ἡ ἐπίπτωσις τῶν φόρων δεύτερον, τρίτον ἡ ἀνάσχεσις τοῦ ρυθμοῦ τῆς αὐξήσεως, ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας, τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Παπανδρέου καὶ τέταρτον ἡ γενικωτέρα καθυστέρησις τῆς προόδου, ἡ ὁποία θὰ σημειωθῇ. Ἂν ἐξηκολούθει αὐτὸ τὸ καθεστώς, κ.κ. συνάδελφοι, θὰ ὑποθηκεύετο τὸ μέλλον τῶν ἑπομένων γενεῶν, θὰ ὑποθηκεύετο, πρὸ παντός, τὸ μέλλον τῶν ἰδίων τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι καιρὸς νὰ διαγραφῇ ἡ ὑποθήκη. Ἡ διαχείρισις τοῦ 1963 θὰ ἔκλεινε μὲ ἕνα τελικὸν ἄνοιγμα μεγαλύτερον κατὰ 810.000.000, ἂν δὲν συνήπτετο τὸ περίφημον δάνειον τῶν 27 ἑκατομμυρίων δολλαρίων τὸν Δεκέμβριον τοῦ ἔτους 1964. Δὲν εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ σχολιάσω τὸ δάνειον, διότι ἔγινε χθὲς συζήτησις μεταξὺ τῶν δύο ἀγορευσάντων καὶ προέκυψεν, ὑποτίθεται, κατὰ τρόπον ἀνάγλυφον ἐκ τῆς συζητήσεως, ὅτι τὸ δάνειον αὐτὸ εἶναι, πράγματι, «κατάντημα». Εἶναι δυνατόν, κ.κ. βουλευταί, νὰ ἐξυπηρετοῦμεν τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων μὲ δάνειον συναπτόμενον ὑπὸ τοὺς συνήθης ἐμπορικοὺς ὅρους 10ετοῦς διαρκείας καὶ μὲ τόκον, μαζὶ μὲ τὴν προμήθειαν 6%; Αὐτὸ γίνεται σὲ κανένα μέρος τοῦ κόσμου; Ἐξυπηρετοῦνται, πουθενά, διὰ τοιούτων δανείων, ἔργα ὑποδομῆς; Καλὰ ἔκανε ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ἐπῆρε αὐτὸ τὸ δάνειον καὶ καλὰ κάνει ἡ Κυβέρνησις σήμερον ποὺ παίρνει ἕνα ἀντίστοιχον δάνειον, Καναδικόν, αὐτὴν τὴν φοράν. Διότι ἐφθάσαμεν ἐκεῖ ποὺ ἐφθάσαμεν. Ἀλλὰ τὸ ὅτι ἐφθάσαμεν ἐκεῖ ποῦ ἐφθάσαμεν, δὲν εἶναι πρὸς ἔπαινον τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. Οὐδέποτε προϋπολογισμὸς ἰδικός μας ἐκαλύφθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ οὐδέποτε μέγα ἔργον, ἔστω καὶ δημοσίας ἐπιχειρήσεως, ἐγένετο ὑπὸ τοιούτους ὅρους. Ἔρχομαι τώρα, διὰ βραχέων, εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965. Ἐδῶ, πλέον, ἔχομεν ὑπ’ ὄψει τὸν πρόσφατον ἀπολογισμὸν καὶ δὲν χρειάζεται νὰ σᾶς κουράσω. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω μόνον, ὅτι, μόλις κατετέθη, παρετηρήσαμεν, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι σημαντικώτατα καταναλωτικώτερος ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1964 καὶ τρομακτικὰ πλέον, καταναλωτικώτερος ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1963. Τὸ 1963 εἴχομεν ἀφιερώσει τελικῶς τὸ 8,4% τῶν ἐξ ἐγχωρίων πηγῶν ἐσόδων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων. Καὶ τὸ 1965, ἐπρόκειτο νὰ ἀφιερωθῇ τὸ 3,6%, ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸ ἥμισυ. Προειδοποιήσαμεν, λοιπόν, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι ἐπικινδύνως καταναλωτικός. Ἡ Κυβέρνησις διέρρηξε τὰ ἱμάτιά της: «Καταναλωτικὸς τέτοιος προϋπολογισμός, ποῦ εὑρέθηκε»; Τοὺς εἴπομεν, ἀκόμη, ὅτι ηὐξήσατε, ἐν σχέσει πρὸς τὸ προηγούμενον ἔτος 1964, τὰς καταναλωτικὰς δαπάνας, κατὰ 15% καὶ πλέον. Ποῦ νὰ ἠξεύραμεν, πόσον θὰ τὰς ηὔξανον εἰς τὴν πραγματικότητα! Εἴχαμεν, ἐν τούτοις, ἐπισημάνει ἔκτοτε, ὅτι τὰ προϋπολογιζόμενα καὶ τὰ ἐξ ἐγχωρίων πηγῶν ἔσοδα ηὔξανον μόνον 13,6%. Καὶ πάλιν ἐλάβαμεν τὴν ἀπάντησιν: «Μὴ ἀνησυχῆτε, δὲν εἶναι καταναλωτικὸς ὁ προϋπολογισμός». Καὶ ἰδού, τὸ ἀποτέλεσμα, κ.κ. βουλευταί. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἡ ὑποβολὴ αὐτῶν τῶν νομοσχεδίων. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω μίαν, ὑπὸ μορφὴν ἀφορισμοῦ, γενικῆς φύσεως, παρατήρησιν. Κύριοι βουλευταί, θὰ ὁμολογήσετε, ὅτι τὰ δύο τελετυαῖα χρόνια, ἐσημειώθη μία ἄνοδος τῶν καταναλωτικῶν δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ ὁποία εἶναι, αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, πλέον, ἀπολύτως λαμβανομένη, καταπληκτική. Ἡ ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία ἐπέρχεται ἀπὸ τὴν κίνησιν τῶν διαφόρων λογαριασμῶν τοῦ δημοσίου, ἔχει φθάσει, πλέον, σὲ τέτοιο σημεῖο, ποὺ αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, κατὰ τὴν ταπεινήν μου κρίσιν, δημιουργεῖ, ἀνεξαρτήτως τῆς καλύψεώς της, πιέσεις πληθωρικάς. Ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ τοῦ φαινομένου τῆς δημιουργίας τρομακτικῶν παγίων καταναλωτικῶν δαπανῶν, θὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὴν παράταξιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω καὶ ἐξ ὀνόματος, τῆς ὁποίας αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλῶ, νὰ ἀναλύσῃ τὰς ἀπόψεις της, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν φορολογικῶν νομοσχεδίων καὶ ὄχι σήμερον. Εἶμαι, ὅμως, ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω ἀπὸ σήμερον καὶ νὰ διερωτηθῶ, ποῦ πηγαίνομεν, μὲ αὐτὴν τὴν ἰλιγγιώδη αὔξησιν τῆς καταναλωτικῆς δαπάνης τοῦ προϋπολογισμοῦ; Ἐσκέφθητε, κ.κ. συνάδελφοι, τοὺς διαφόρους λογαριασμοὺς τοῦ Δημοσίου παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος, τί βάρος δημιουργοῦν ἐπὶ τῆς οἰκονομίας καὶ τί ποσοστὸν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀρχίζουν, πλέον, νὰ παριστάνουν καὶ μάλιστα διὰ μίαν χώραν ἀναπτυσσομένην;

§110Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ καταλάβετε περὶ τοῦ τί συνέβη κατὰ τρόπον ἀνεπίδεκτον καὶ ποία εἶναι ἡ διαφορά, ἀρκεῖ νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας τοὺς ἑξῆς ἀριθμούς: Ὅτι τὸ 1963, τελευταῖον ἔτος τῆς ἰδικῆς μας διαχειρίσεως, ἐπὶ ἐσόδων τῆς τάξεως τῶν 17.670 ἑκατομμυρίων, ἡ συμβολὴ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων ἀνῆλθεν εἰς 1.406 ἑκατομμύρια. Τὸ 1965 ἐπὶ ὕψους ἐσόδων, ὅπως ἀνέφερε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, 27.000 ἑκατομμύρια, δηλαδή, μὲ 10.000 ἑκατομμύρια παραπάνω, ἐσόδων τοῦ Δημοσίου, συμβολὴ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων μηδέν.

§111Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ αὐτὸ ὑποτίθεται, ὅτι ἐγένετο τοὺς τρεῖς τελευταίους μῆνας, ὅποιος εἰς τὴν αἴθουσαν πιστεύει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ καὶ ἡ στοιχειώδης σοβαρότης αὐτοῦ........

§112Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἔχω, ὅμως, κ.κ. βουλευταί, ἕνα πολὺ μεγαλύτερον φόβον, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἑξῆς: Ὅτι ἡ καταναλωτικὴ ψυχολογία, τὸ καταναλωτικὸν πνεῦμα καλλιεργεῖται πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι καλλιεργεῖται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ὑπὸ τῶν διαφόρων Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, ὑπὸ τῶν Δημοσίων Ἐπιχειρήσεων, ὑπὸ τῶν ἐλεγχομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους Τραπεζῶν καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Ἔχω ὡρισμένα στοιχεῖα. Ἀλλὰ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ μᾶς εἴπῃ, πρὸ τοῦ τέλους τῆς συζητήσεως, ἐὰν εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταθέσῃ τὰς ἀπαντήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑποθέτομεν, ὅτι θὰ περιῆλθον εἰς αὐτήν, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. ἐκπροσώπου τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ βουλευτοῦ Ἀρκαδίας. Ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν ταχέως νὰ ἐξετάσωμεν τὴν κίνησιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἐπιχειρήσεων, κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτήν, ἐπιθυμοῦμεν νὰ μᾶς πληροφορήσητε, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐὰν ἠμπορῆτε, περὶ τοῦ πόσοι διορισμοὶ ἔγιναν εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς τούτους καὶ ἐὰν δὲν εἶσθε εἰς θέσιν σήμερον, νὰ μᾶς εἴπητε, παρακαλῶ, πότε θὰ εἶσθε.

§113Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν τοῦ ἐρωτήματος, τὸ ὁποῖον ἐτέθη καὶ δημοσίᾳ εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Ε.Κ. καὶ εἰδικώτερον τῶν δημοσιευμάτων τοῦ Τύπου, ἡ Κυβέρνησις ἀπηύθυνεν ἔγγραφον, ἐγὼ προσωπικῶς τὸ ὑπέγραψα, ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, πρὸς ὅλους τοὺς ὀργανισμούς, νὰ μᾶς ἀναφέρουν ὅλους τοὺς διορισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν, κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη καὶ μάλιστα ἔκαμα καὶ τὴν διάκρισιν τοῦ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος προηγουμένου ἔτους μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου πενταμήνου περίπου, μέχρι 16 Ἰουλίου. Ἀμέσως, μετὰ τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας, θὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅλας τὰς ἀπαντήσεις, τὰς ὁποίας ἔχω, ὅλας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἤδη περιέλθει εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ὅλαι, πλὴν ἐνδεχομένως, μιᾶς καὶ οὕτω θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη νὰ γνωρίσῃ τὴν ἀλήθειαν καὶ νὰ κρίνῃ τοὺς ἀριθμούς.

§114Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. Πρόεδρε, νὰ παρακαλέσω, ὅπως ἐρωτηθῇ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ποίους καὶ πόσους διορισμοὺς ἔκαμε καὶ εἰς βάρος ποίας πιστώσεως ἐκτελέσεως ἔργων.

§115Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, ὅτι καθ’ ὅσον γνωρίζω, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἔκαμε κανένα διορισμόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δοθέντος, ὅτι αἱ συλλογικαὶ ἀποφάσεις ἔχουν ὑπογραφῆ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἔτους καὶ τοὐλάχιστον ἡμεῖς συλλογικὴν ἀπόφασιν νέαν δὲν ὑπεγράψαμεν, ἐὰν συνέβη νὰ ὑπῆρξαν κενά, τὰ ὁποῖα ἐπληρώθησαν, ἐπιφυλάσσομαι, ἐντὸς τῆς αὔριον καὶ μέχρι τῆς 12ης μεσημβρινῆς ὥρας, μὲ ἀπόλυτον ἀκρίβειαν νὰ σᾶς δώσω ὅλα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα. Ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως, κ.κ. συνάδελφοι, εἶναι νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὐδὲν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ καταστῇ δημόσιον, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Κατὰ συνέπειαν, ἐντὸς τῆς αὔριον, θὰ ἔχετε ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ζητεῖτε διὰ τὸ πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων, διοικητικῶν δαπανῶν, καθὼς καὶ τῶν δαπανῶν τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων.

§116Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπειδή, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὡς γνωρίζω, δὲν πρόκειται περὶ διορισμῶν πρὸς πλήρωσιν κενῶν, ἀλλὰ περὶ διορισμῶν ἐκτάκτων, ἄνευ τηρήσεως τῆς νομίμου διαδικασίας, παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως μοῦ ἐπιτραπῇ καὶ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος αὔριον.

§117Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Καλαντζῆ, παρακαλῶ, ὅπως ἀρκεσθῶμεν προσωρινῶς εἰς ὅσα μᾶς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ αὔριον νὰ κρίνωμεν, βάσει ὅλων τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα, ὡς ἐδήλωσε, θὰ καταθέσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§118Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Θὰ ἐπανέλθωμεν ὅλοι ἐπὶ τοῦ θέματος αὔριον, δὲν εἶναι δυνατὸν ἄνευ στοιχείων νὰ ὁμιλήσωμεν. Καὶ τώρα, ἐλάχιστα περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων τοῦ 1965. Μόλις, κ.κ. βουλευταί, ἐξηγγέλθησαν τὰ λεγόμενα «νέα ἔργα», ἡ Ε.Ρ.Ε. προέβη εἰς δηλώσεις καὶ εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξαγγέλλει νέα ἔργα, διπλασίας ἀξίας τῶν ἤδη ὑπὸ ἐκτέλεσιν, χωρὶς νὰ αὐξάνῃ οὔτε κατὰ μίαν δραχμὴν τὸν προϋπολογισμὸν δαπανῶν ἐκτελέσεως ἔργων. Παρετηρήσαμεν, ὅτι τοῦτο σημαίνει, ὅτι θὰ καθυστερήσουν τὰ ἔργα γενικῶς καὶ ὅτι οὕτω θὰ ἔχωμεν ζημίαν μεγάλην τῆς οἰκονομίας, διότι θὰ δαπανῶνται χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ μένουν ἐπὶ μακρὸν ἀναξιοποίητα, ἐνῷ θὰ ἠξιοποιοῦντο πολὺ ταχύτερον τὰ ἔργα ἐὰν συνεκεντροῦτο τὸ ποσὸν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μικροτέρου ἀριθμοῦ ἔργων. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ δημαγωγήσῃ, ἀνήγγειλεν αὐτὸ τὸ περίφημον πρόγραμμα τῶν ἔργων, τὸ ὁποῖον διὰ νὰ ἐκτελεσθῇ χρειάζεται, κατὰ μὲν τοὺς παλαιοὺς ὑπολογισμούς, 21 δισεκατομ., κατὰ δὲ τοὺς νεωτέρους ὑπολογισμούς, ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, χθές, 30 δισεκατομμύρια.

§119Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ αὐτὰ κατὰ τὰς παραμονὰς καταρτίσεως τοῦ προγράμματος τὸ ὁποῖον μελετᾶται. Καὶ ἀντὶ ὁ ἀναπληρωτὴς ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ αὐτὴν τὴν ἐπέκτασιν, ὄχι μόνον τὴν ἐπέτρεψεν ἀλλὰ κατέστησεν ἀδύνατον τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ καλοῦ, τοῦ σωτηρίου ἔστω προγράμματος τὸ ὁποῖον κατηρτίζετο. Διότι πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ἐκεῖνο ὅταν ἐδεσμεύθησαν τὰ ἑπόμενα 6 ἔτη.

§120ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὴν εὐθύνην.

§121Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐμένα δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ποῖος ἔχει μικρὰν ἢ μεγάλην εὐθύνην ἀλλὰ μὲ ἐνδιαφέρει ὅπως συμμερισθῶσιν ἅπαντες οἱ ὑπεύθυνοι καὶ ἔνοχοι ὅτι εἶναι ὑπεύθυνοι καὶ ἔνοχοι διότι ἡ Κυβέρνησις, ἐν πολλοῖς τὸ ὁμολογεῖ ἐνῷ σεῖς δὲν ἔχετε τὸ θάρρος νὰ τὸ ὁμολογήσητε καὶ ὁ κ. Ἀ. Παπανδρέου δὲν ἔχει τὴν ἠθικὴν δύναμιν νὰ εἴπῃ ὅτι ἔσφαλε.

§122Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι πλέον σοβαρὸν σήμερον νὰ γίνεται συζήτησις περὶ «προγράμματος» ἐπενδύσεων. Πάντως πρέπει νὰ γίνῃ πλήρης ἀναθεώρησις τοῦ προγράμματος αὐτοῦ. Ἡ Ε.Κ. ὄχι μόνον δὲν ἐβελτίωσε τὸ ἰδικόν μας πρόγραμμα ἐπενδύσεων, ἀλλὰ τὸ ἐχειροτέρευσεν ἀπὸ ἀπόψεως ποιοτικῆς συνθέσεως. Εἶναι δεδομένον καὶ ἀνεγνωρισμένον —καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ διότι ἐὰν τὸ ἀμφισβητήσῃ θὰ τοῦ ἀπαντήσω— ὅτι τὸ πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων κατηρτίσθη μὲ κριτήρια τὰ ὁποῖα οὔτε ἐπιστημονικὰ εἶναι οὔτε τι τὸ ἀντικειμενικὸν ἔχουν. Εἶναι κριτήρια τὰ ὁποῖα εἰς τὴν καλυτέραν περίπτωσιν εἶναι τυχαῖα. Καὶ συνήθως δὲν εἶναι κἂν τυχαῖα ἀλλὰ εἶναι ἐπιπόλαια καὶ κομματικά. Καὶ αὐτὸν τὸν κομματισμὸν καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω αὐτὴν τὴν φαυλότητα, θὰ πληρώσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ ἐπιτεύγματα ἀμφοτέρων τῶν κυβερνήσεων εἰς τὸν τομέα τῆς ἐξωτερικῆς βοηθείας καὶ γενικώτερον εἰς τὸν τομέα τῆς προσελκύσεως, ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν, κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Μᾶς ἐπληροφόρησε χθὲς ὁ ὁμιλητὴς τῆς Ε.Κ., ὅτι, κατὰ τὴν γνώμην του, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἕνα λογικὸν πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπαιτεῖται ἡ εἰσροὴ κεφαλαίων τῆς τάξεως τῶν 200 ἑκατ. δολλαρίων κατ’ ἔτος ἐπὶ μίαν 5ετίαν. Ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος κατ’ ἀρχὴν μὲ τὴν διαπίστωσιν τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον καὶ ἡμεῖς, ὅταν διεπραγματευόμεθα τὰ θέματα τῆς βοηθείας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἴχομεν ὑποστηρίξει ἀριθμοὺς αὐτῆς τῆς τάξεως μεγέθους. Ἐκεῖνο, μὲ τὸ ὁποῖον δὲν εἶμαι σύμφωνος, εἶναι ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἠσκήσατε, κύριοι τῆς Ε.Κ., πρὸς τὴν κατεύθυνσιν πρῶτον τῆς προσελκύσεως τῶν ξένων κεφαλαίων καὶ δεύτερον πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ πορισμοῦ βοηθείας πάσης μορφῆς. Γεγονός, εἶναι, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὰ 27 ἑκατ. δολλάρια —τὰ περίφημα ἐκεῖνα τραπεζικά,— περὶ τῶν ὁποίων, καλύτερον εἶναι νὰ μὴ ὁμιλήσωμεν, καὶ ἐκτὸς ἀπὸ τὰ δάνεια τῶν γεωργικῶν πλεονασμάτων, ἀμφότεραι αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἔχουν νὰ παρουσιάσουν τίποτε εἰς τὸ ἐνεργητικόν των. Τὰ δὲ δάνεια γεωργικῶν πλεονασμάτων ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Ε.Κ. τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου ἐχειροτέρευσαν κατὰ τοῦτο, κατὰ τὸ ὅτι, κατέστησαν ἐξοφλητέα εἰς συνάλλαγμα, ἐνῷ προηγουμένως ἦσαν ἐξοφλητέα, ὡς γνωρίζετε, εἰς δραχμάς. Ἀλλὰ δὲν θὰ μεμφθῶ κἂν δι’ αὐτὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, ὅπως δὲν μέμφομαι καὶ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐδέχθη ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους τὰ γεωργικὰ πλεονάσματα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διερωτῶμαι, εἶναι πῶς μὲ τοιαύτην ἐπίδοσιν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. καὶ ἡ Κυβέρνησις ἡ παροῦσα πιστεύουν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων. Βεβαίως τὸν τελευταῖον καιρὸν ἔγιναν εἰσαγωγαὶ μεγάλων κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλ’ αἱ σχετικαὶ συμβάσεις εἶχον συνομολογηθῆ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν. Τὰ κεφάλαια τὰ εἴχομεν προσελκύσει ἡμεῖς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν, κ. συνάδελφοι. Ὅλον αὐτὸν τὸν καιρὸν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νὰ ἀναμορφώσῃ τὸν τόπον, ἐκκινοῦσα ἀπὸ νέας μελέτας, ἐκυκλοφόρησε —καὶ ἡ διάδοχός της κυκλοφορεῖ— τὰς ἰδικάς μας μελέτας. Ὁ κ. Μποῦτος, ὁ συνάδελφός μου, εἶχε προεδρεύσει μιᾶς μικτῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία προσεπάθησε νὰ συλλέξῃ τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα καὶ συνεκέντρωσε 17 βασικὰς μελέτας, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὴν ἐμφάνισιν μελετῶν, δυναμένων διεθνῶς νὰ προβληθοῦν. Καὶ κυκλοφορεῖ καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν στιγμὴν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις μὲ τὰς ἰδικάς μας τότε μελέτας, χωρὶς νὰ ἔχῃ προστεθῆ καμμία νέα. Τὸ συνολικὸν ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανένα μεγάλον ἔργον τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., κανένα ἀπολύτως. Οἱ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐδόθησαν διὰ τὰς ἐπενδύσεις εἶναι ἀριθμοὶ προκύπτοντες ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἰδικῆς μας δραστηριότητος. Δὲν εἶναι ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν Ε.Κ. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη, κύριοι συνάδελφοι, ἠλαύνετο ἀκόμη ἀπὸ τὰς δυνάμεις τὰς οἰκονομικάς, τὰς ὁποίας ἐξαπελύσαμεν ἡμεῖς. Φυσικά, ὅσο περνᾷ ὁ χρόνος, αἱ δυνάμεις ἐκεῖναι ἐξαντλοῦνται. Πρέπει νὰ προστεθοῦν νέαι δυνάμεις διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ οἰκονομία. Καὶ ἤδη ἡ πτῶσις τῆς οἰκονομίας εἶναι σαφής, διότι τοιαῦται δυνάμεις δὲν προσετέθησαν. Τὴν ὅλην δραστηριότητα τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. παρηκολούθει, ὅπως παρακολουθῇ τὴν δραστηριότητα πάσης Κυβερνήσεως, ἕνα περίεργον δημοψήφισμα. Εἶναι τὸ δημοψήφισμα, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς τὸ χρηματιστήριον μὲ τὴν λίραν. Ἡ λίρα ἤρχισε ταρασσομένη ἀφ’ ἧς, ὅπως προσφυέστατα εἶχεν εἴπει ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἡ δραχμὴ εἶχεν φοβηθῆ τὴν Ε.Κ., ἐπερχομένην. Ἡ λίρα ἤρχισεν ἐνδιαφέρουσα τὸν Ἕλληνα μὲ κἄποιαν μείζονα μονιμότητα, ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1963, ὁπότε ἐπωλήθησαν 192.000 ἑκατ. λίρες. Διατὶ τὸν Ὀκτώβριον; Διότι ἀνεμένετο κἄποια βελτίωσις τῆς θέσεως τῆς Ε.Κ. κατὰ τὰς ἐπακολουθησάσας ἐκλογάς. Κατὰ Νοέμβριον ὁ ἀριθμὸς ηὐξήθη εἰς 1.000.000 λιρῶν, διότι ἐπεβεβαιώθη ἡ πρόβλεψις ἐκείνη, ὅτι κατὰ τὰς ἐκλογὰς θὰ ἐξήρχετο ἐνισχυομένη ἡ Ε.Κ. καὶ ἔτσι ἐφθάσαμεν εἰς τοὺς γνωστοὺς ἀριθμούς. Τὸ 1963 ἐπωλήθησαν 1,6 ἑκατ. λίραι, τὸ 1964 5,6 καὶ τὸ 1965, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Νοεμβρίου 3,3 ἑκατ. λίραι. Συνολικῶς 10,5 ἑκατ. λίραι. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξε τὸ κόστος τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., τὸ βάρος της εἰς χρυσόν. Παρεπονήθη χθὲς ὁ κ. ὁμιλητὴς τῆς Ε.Κ., διότι συνέπεσε νὰ ἀσκηθῇ ὑπ’ αὐτοῦ ἡ Ὑπουργικὴ ἐξουσία εἰς μίαν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κυπριακὸν ἐπηρέαζε τὰ οἰκονομικά μας πράγματα. Θὰ δώσω μόνον μίαν γενικὴν ἀπάντησιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῶν Κυβερνήσεων χαράσσεται ἐν ὄψει, ὄχι μόνον τῶν οἰκονομικῶν σκοπῶν, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκουν, ἀλλὰ καὶ ἐν ὄψει τῶν οἱονδήποτε ἄλλων γενικωτέρων σκοπῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπουν. Ἄλλη εἶναι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ ἀσκήσῃ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ἂν ἐνόμιζεν, ὅτι ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ἐπιπτώσεις τινὰς ἐπὶ τῆς οἰκονομίας ὁ χειρισμὸς τῆς ἐθνικῆς ὑποθέσεως. Ὅταν κανείς, κύριοι συνάδελφοι, χειρίζεται ὑπόθεσιν ἐθνικὴν δὲν χαλαρώνει τὴν οἰκονομίαν. Ἔχει ἀντιθέτως τὴν ὑποχρέωσιν κατὰ μείζονα λόγον νὰ στηρίξῃ, νὰ σταθεροποιήσῃ τὴν οἰκονομίαν. Διότι, ἂν δὲν τὴν ἐσταθεροποίει, θὰ ἐδημιούργει καὶ οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον καὶ θὰ ἐκινδύνευον νὰ ὁδηγηθοῦν καὶ τὰ ἐθνικὰ θέματα —εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τὸ Ἐθνικὸν θέμα τῆς Κύπρου— εἰς ἀδιέξοδον. Δὲν ἀποτελεῖ, δικαιολογίαν τὸ Κυπριακόν, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον. Θὰ εἴπω ἐλάχιστα περὶ τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου. Τὸ συνολικὸν ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου, κατὰ τὸ ἔτος 1964, ἀνῆλθεν εἰς 12 ἑκατομ. δολλάρια καὶ τὸ τέλος 1965 θὰ ἀνέλθῃ εἰς 32 ἢ 33 ἑκατομ. δολλάρια. Δὲν γνωρίζω, πόθεν εἶχε τὴν πληροφορίαν, ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἐπληροφόρει χθὲς ἐσφαλμένως τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἔλλειμμα τὸ 1965. Ὑπάρχει ἔλλειμμα καὶ ἀνέρχεται εἰς 32–33 ἑκατομ. δολλάρια. Ἡ τελευταία ἐξέλιξις, ἡ σημειωθεῖσα ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν —ἡμεῖς δὲν εἴχομεν ἐλλείμματα, ἀλλὰ πλεονάσματα — ἦτο πλεόνασμα 21 ἑκατομ. σημειωθὲν κατὰ τὸ ἔτος 1963. Ἀλλὰ σημασίαν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει μεγάλην τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου, ὅπως καταλαβαίνετε, τῶν τρεχουσῶν συναλλαγῶν. Τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ ἐξειλίχθη, ὡς ἑξῆς: Τὸ ἔλειμμα ἀνήρχετο τὸ 1963 εἰς 57 ἑκατ. Τὸ 1964 ἀνῆλθεν εἰς 173 ἑκατ. δολλ. Καὶ τὸ 1965 θὰ ἀνέλθῃ εἰς 240 ἑκατομ. δολλ. Κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον ἐμειώθησαν ἀντιστοίχως τὰ συναλλαγματικά μας διαθέσιμα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς δυσμενοῦς κινήσεως τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ λόγῳ τῆς κινήσεως τῶν χρυσῶν λιρῶν, περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησα. Καὶ σημασίαν ἔχει πλέον ὁ προσδιορισμὸς τοῦ ὕψους τοῦ συνολικοῦ τῶν ἐπισήμων καὶ τῶν ἀνεπισήμων, τῶν πάσης φύσεως συναλλαγματικῶν ἀποθεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ θεμέλιον τῆς χώρας. Τὰ ἀποθέματα ταῦτα ἀνήρχοντο εἰς τὸ τέλος τῆς οἰκονομίας τοῦ 1963 εἰς 378 ἑκατ. δολ. Κατῆλθον τὸ 1964 εἰς 332 ἑκατ. δολλ. καὶ θὰ ἀνέρχωνται περὶ τὸ τέλος τοῦ 1965 κατὰ τοὺς σχετικοὺς ὑπολογισμοὺς εἰς 362 ἑκατ. δολλ. Κάτι μεταξὺ 262 καὶ 265. Σημασίαν ἔχει, ὅτι ταὐτοχρόνως, ὅπως ἦτο ἄλλως τε φυσικόν, ηὐξήθησαν αἱ ἐμπορικαί μας πιστώσεις τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπὸ 170 ἑκατ. δολλ. τὸ 1963 εἰς 237 ἑκατ. δολλ. τὸ 1965. Καταθέτω τὸν πίνακα. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις — καὶ τὸ λέγω ὠμῶς — καὶ παρακαλῶ νὰ συγκρατηθῇ αὐτὴ ἡ παρατήρησις — ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις κατὰ τὸ 1966, θὰ ἔχωμεν συναλλαγματικὰ ἀποθέματα ὀλιγώτερα ἀπὸ τὰς ἐμπορικὰς πιστώσεις τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ληφθοῦν μέτρα, δὲν γνωρίζω ποῖα. Ἕν ἐκ τῶν μέτρων αὐτῶν, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ προτείνει ἡ Κυβέρνησις. Νὰ ἴδωμεν ἂν θὰ τὸ δεχθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν θὰ τὸ δεχθῶμεν καὶ ἡμεῖς. Ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ μᾶς ἐπιτρέπῃ τὴν ἄσκησιν οἰκονομικῆς πολιτικῆς κατὰ τρόπον ἀπρόσεκτον καὶ συγκεκριμένως τὴν ἄσκησιν οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπε τὴν δημιουργίαν ηὐξημένων πληθωριστικῶν πιέσεων. Μὲ τὴν θεωρίαν τῆς Ε.Κ., περὶ τοῦ ἐλλειμματικοῦ προϋπολογισμοῦ καταλήγει κανεὶς εἰς τὸ νὰ τυπώνῃ δραχμὰς εἰς τὸν Χολαργόν. Ἀλλὰ ἡ περαιτέρω συνέπεια τῆς θεωρίας, δοθέντων καὶ τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους προηγουμένως σᾶς ἀνέφερα, εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ὁ Χολαργὸς νὰ τυπώνῃ καὶ δολλάρια, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν εἶναι καὶ πολὺ εὔκολον νὰ γίνῃ. Θὰ ἤθελα, δι’ ἐλαχίστων, νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας. Θὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἔχω εἴπει, ὅτι δηλαδὴ τὸ σημερινὸν ὕψος τῆς κυκλοφορίας, αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, δὲν μὲ ἀνησυχεῖ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἀνησυχεῖ, εἶναι τὸ σημερινὸν ὕψος τῆς κυκλοφορίας, ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν ἐξέλιξιν τῶν συναλλαγματικῶν ἀποθεμάτων. Αὐτὸ καὶ μόνον μὲ ἀνησυχεῖ. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἁπλῶς διαφορά, μεταξὺ τοῦ 1963 καὶ τοῦ 1965, 7 δισεκατομ. δρχ. εἰς τὴν κυκλοφορίαν, δὲν θὰ ἀνησυχοῦσα καθόλου. Ἀλλὰ τώρα, ὑπάρχει καὶ αὐτὴ ἡ διαφορὰ καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ προαναφερθεῖσα καὶ ἀναλυθεῖσα ὑπ’ ἐμοῦ ἐξέλιξις τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ἀποθέματος. Ἐὰν θελήσῃ κανεὶς νὰ συγκρίνῃ ὅμοια πράγματα, δηλαδὴ τὸ 1963 καὶ 1965 ἀπὸ ἀπόψεως νομισματικῆς, μὲ τὰ δεδομένα ποὺ περιέγραψα προηγουμένως, πρέπει νὰ προβῇ εἰς τὰς ἑξῆς πράξεις. Πρῶτον, πρέπει νὰ προσθέσῃ εἰς τὴν κυκλοφορίαν τὰς λίρας τὰς ὁποίας ἡμεῖς ἠγοράσαμεν. Διότι, ὅταν κανεὶς ἀγοράζῃ λίρας, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἐκδίδει δρχ. Καὶ συμβαίνει τὸ ἀντίστροφον, ὅταν πωλῇ λίρας. Ἡμεῖς, λοιπόν, ἠγοράσαμεν τὸ ἔτος 1962 ἓν ἑκατ. λίρας. Ἀντιστρόφως, ὅπως σᾶς εἶπον, καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς τελευταίας διετίας ὑπῆρξεν ὑπερπώλησις λιρῶν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐκ 10,5 ἑκατομ. λιρῶν. Τουτέστιν καὶ τὰ δύο μαζὶ 11,5 ἑκατ. χρυσὲς λίρες. Εἰς αὐτὰ πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡμεῖς εἴχομεν αὔξησιν τῶν συναλλαγματικῶν διαθεσίμων κατὰ 21 ἑκατομ. δολλ. καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ προσθέσωμεν καὶ τὰ 21 ἑκατομμ. εἰς τὰ προηγουμένως μνημονευθέντα. Ἐὰν τὰ προσθέσωμεν ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, προκύπτει ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα πάρα πολὺ προσεκτικοί, διότι αὐτὸ ἀντιστοιχεῖ πρὸς μίαν αὔξησιν τῆς κυκλοφορίας κατὰ 3,5 δισεκατομμ. δρχ. Δηλαδή: ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπάθαινε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπαθεν εἰς τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα, θὰ εἶχε πρόσθετον αὔξησιν ἀσφαλῆ τῆς κυκλοφορίας κατὰ 3,5 δισεκατομμ. Σημασίαν ἐπίσης, ἔχει ὅτι παρὰ τὴν σημειωθεῖσαν αὔξησιν τῆς κυκλοφορίας, ἔχομεν μείωσιν τοῦ ρυθμοῦ τῆς αὐξήσεως τῶν καταθέσεων. Καὶ εἴχαμεν μεγαλυτέραν μείωσιν τοῦ ρυθμοῦ τῆς αὐξήσεως τῶν ἔτι χαρακτηριστικωτέρων καταθέσεων ταμιευτικοῦ χαρακτῆρος. Δὲν θέλω νὰ προβῶ εἰς σύγκρισιν. Ἀλλὰ εἶναι εὔκολος ἡ σύγκρισις, διότι τὰ στοιχεῖα δημοσιεύονται εἰς τὸ δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καί, διὰ τοῦτο, δὲν θέλω νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν μὲ τὴν παράθεσιν ἀριθμῶν. Ἔχομεν διὰ τοῦτο τὴν ἐμφάνισιν ἑνὸς νοσηροῦ, παραδόξου φαινομένου. Ταὐτοχρόνως ὑπάρχει μία στενότης χρηματοδοτικῶν πόρων, διότι αἱ Τράπεζαι δὲν ἔχουν ἐπαρκῆ διαθέσιμα ἐξ ὁμαλῆς πηγῆς καὶ ταὐτοχρόνως ἐκδηλοῦνται εἰς τὴν οἰκονομίαν ὁλοὲν ἐντονώτεραι πληθωριστικαὶ πιέσεις, τόσον ἐντονώτεραι ὥστε, ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἀναγκάζεται νὰ προτείνῃ μέτρα ὡς τὰ ὑπὸ κρίσιν καὶ συζήτησιν φορολογικὰ τοιαῦτα. Καὶ ὡς πρὸς τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα ὁ κ. Α. Παπανδρέου ἔδωσε, νομίζω προφανῶς ἐκ παραδρομῆς, ἀριθμοὺς οὐχὶ ἐντελῶς ἀκριβεῖς. Τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα, κατὰ 8,9, δὲν ηὐξήθη τὸ 1964, κατὰ 8,9 ηὐξήθη τὸ 1963. Κατὰ τὸ 1964 ηὐξήθη ἐπίσης σημαντικῶς. Τὸ 1963 θὰ ὁμολογήσετε ὅτι ἀνήκει εἰς ἡμᾶς καὶ ὅτι βεβαίως δὲν συνετέλεσεν ἡ ἰδική σας ὑπουργοποίησις τῆς 7ης Νοεμβρίου, εἰς τὸ νὰ δημιουργηθῇ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἔτους ἐκείνου. Ἀλλὰ καὶ ὁ δείκτης τοῦ 1964, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὁ ὁποῖος εἶναι 8,7 καὶ ὁ ὁποῖος, ὡς εἶπα εἶναι ὑψηλὸς καὶ αὐτός, δὲν σᾶς ἀνήκει ἐξ ὁλοκλήρου. Ἀνήκει κατὰ τμῆμα τι εἰς τὰ ἀποθέματα τὰ ὁποῖα ἔχουν συσσωρευθῆ καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνενεργά. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προβῶ εἰς μίαν πολὺ γενικωτέραν παρατήρησιν. Αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ ὕψος τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος δὲν εἶναι, κ. συνάδελφοι, ἀποδεικτικὸν τοῦ ὅτι προοδεύει ἡ οἰκονομία. Σημασίαν ἔχει ἡ ἐξασφάλισις παγίας μέσης αὐξήσεως σοβαρᾶς. Θὰ ὁμολογήσῃ πᾶς συνάδελφος ἔχων ἀσχοληθῆ περὶ τὰ θέματα αὐτὰ ὅτι, οἱαδήποτε Κυβέρνησις, διαθέτουσα στοιχειωδῶς ἕνα μικρὸν συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα —καὶ ὄχι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. ἡ ὁποία διέθετεν ἕνα τεράστιον συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα— δύναται τεχνητῶς νὰ δημιουργήσῃ ἕνα Ἐθνικὸν εἰσόδημα περίπου ὅσον θέλει ὑψηλόν. Δι’ ἕνα χρόνον, διὰ δύο χρόνια αὐξάνει κανεὶς τὰ χρηματικὰ εἰσοδήματα τεχνητῶς καὶ δύναται οὕτω νὰ δημιουργήσῃ περίπου οἱονδήποτε θέλει ὕψος τεχνητὸν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀρκεῖ νὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν του κάποιο ἀπόθεμα διὰ νὰ τὸ ἐξυπηρετήσῃ. Δι’ αὐτὸ ἐκεῖνοι οἱ ρυθμοὶ οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται ἀπὸ τὴν ἐπιστήμην τὴν σύγχρονον ὡς δηλωτικοὶ τῆς πραγματικῆς προόδου μιᾶς οἰκονομίας δὲν εἶναι βεβαίως οἱ συμπτωματικοὶ ἐτήσιοι ρυθμοί, ἀλλὰ εἶναι οἱ λεγόμενοι «ὑποστηρίξιμοι ἐξ ἀντικειμένου» ρυθμοί. Ἤδη τὸ 1964 ὅπως σᾶς εἶπα μὲ τὰ ὑπεραποθέματα καὶ μὲ ἄλλα φαινόμενα τὰ ὁποῖα ἐσημειώθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους ἐκείνου ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. ὑποθήκευσε τὸ μέλλον. Τὸ ἴδιον ἔκανε καὶ τὸ 1965. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἔτη μαζὶ θὰ εἶναι ἔτη τὰ ὁποῖα θὰ βαρύνουν εἰς τὰς περαιτέρω ἐξελίξεις. Δὲν εἶναι ἔτη —ὅπως ἀντιθέτως, ἦσαν τὰ ἔτη τὰ ἰδικά μας— προωθητικὰ τῶν περαιτέρω ἐξελίξεων. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἕνα μεγάλον ἐπώνυμον ἔργον, ὅταν ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐπενδύσεις αἱ ὁποῖαι ἐξυμνήθησαν ἐδῶ μέσα, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ πρώτου ἀξιώματος τῆς ἀδρανείας, ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς πῶς διερωτᾶται ἡ Ε.Κ. διατὶ ἰσχυρίσθημεν ὅτι ἡ πολιτική της ὑπῆρξεν ὄχι μόνον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καταναλωτική, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον καταναλωτική.;

§123Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§124Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν δέχομαι καμμίαν διακοπήν.

§125Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Διατὶ φοβεῖσθε τὴν διευκρίνησιν;

§126Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Βεβαίως φοβοῦμαι καὶ φοβοῦμαι πᾶσαν διακοπήν, κ. συνάδελφε. Δεχθῆτε ὅτι σᾶς φοβοῦμαι, παραδέχομαι ὅτι σᾶς φοβοῦμαι καὶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, διότι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ κάμω τίποτε ἄλλο.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ δίδετε ἀπάντησιν, κ. Παπαληγούρα.

§128Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Μία συζήτησις περὶ στοιχείων οἰκονομικῶν εἶναι ἀνιαρά. Παρακαλῶ νὰ μὴ παρατείνωμεν τὴν ἀνίαν τῆς Βουλῆς καὶ τὴν κούρασιν τὴν ἰδικήν μου. Δι’ αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπω, κ. συνάδελφε ἐξ Αἰτωλ)νίας, τὰς διακοπάς. Προθυμοποιοῦμαι, μόλις τελειώσω, νὰ ἐπιτρέψω εἰς πάντα διακοπάς. Εἶπα ὅτι ὁ κ. Α. Παπανδρέου δὲν εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ χαρακτηρίσῃ ὡς καταναλωτικοὺς τοὺς προϋπολογισμοὺς τοῦ κ. Μητσοτάκη, ἀλλὰ ἠρνήθη ὅτι ἡ ὅλη οἰκονομία ἐξειλίχθη κατὰ τρόπον καταναλωτικόν. Καὶ προσήγαγεν ἕνα στοιχεῖον. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Α. Παπανδρέου ὅτι τὸ 1964 ηὐξήθη ποσοστιαίως ἡ σχέσις μεταξὺ ἐπενδύσεως καὶ καταναλώσεως κατὰ 1% περίπου. Τοῦτο συνάγει ὁ κ. Παπανδρέου ἐκ λογισμοῦ τοῦ ὕψους τῶν ἐπενδύσεων ὡς ποσοστοῦ ἐπὶ τῆς ὅλης ἐθνικῆς δαπάνης. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Α. Παπανδρέου νὰ παρατηρήσω ὅτι ἔκαμε λάθος θεωρητικόν. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀπορῶ. Δὲν ἔκαμεν ἁπλῶς ἕνα λάθος στατιστικόν. Δὲν ἐπροσέξατε, κ. Παπανδρέου, ὅτι ἀκριβῶς τὸ 1964 ἐσημειώθη ἕνα μεγάλο πήδημα εἰς τὸ ἰσοζύγιον τῶν τρεχουσῶν συναλλαγῶν, τὸ ὁποῖον τὶ σημαίνει; Ὅτι ἕνα μεγάλο ποσὸν ἐπενδύσεων κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἐχρηματοδοτήθη ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Πρόκειται περὶ τῶν μεγάλων ἐπενδύσεων τὰς ὁποίας ἀπεφασίσαμεν ἡμεῖς καὶ αἱ ὁποῖαι, πράγματι, ἤρχισαν πραγματοποιούμεναι τὸ 1962, ἀλλὰ ἐξηκολούθησαν πραγματοποιούμεναι καὶ τὸ 1963 καὶ ἔτι ἐντονώτερον τὸ 1964. Ποίους ἀριθμοὺς ἔπρεπεν ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας νὰ ἀναζητήσετε κ. Παπανδρέου; Εἴχατε διδάξει ἀσφαλῶς εἰς τοὺς φοιτητάς σας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ὅτι ἀντὶ τῶν ἀριθμῶν ποὺ ἐπροσκομίσατε, ἔπρεπε νὰ προτιμήσετε καὶ νὰ προσαγάγητε ἄλλους ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης ὑπάρχουν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπίσης εἶναι δημοσιευμένοι. Καὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ ἑξῆς: Νὰ μᾶς εἴπητε ποῖον ποσοστὸν ἐπενδύσεων ἔχει γίνει διὰ κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ποῖον ποσοστὸν ἔχει γίνει διὰ κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἐὰν λοιπὸν θελήσητε νὰ προβῆτε εἰς αὐτὴν τὴν ἀνάλυσιν, θὰ παρατηρήσητε ὅτι συνέβη δυστυχῶς ἀκριβῶς τὸ ἀνάποδον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθητε χθές. Τὸ 1962 τὸ ποσοστὸν ἐπενδύσεων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἦτο 11%. Τὸ 1963 9,7% καὶ τὸ 1964 17,5%. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, κ. συνάδελφε ἐξ Ἀχαΐας. Διότι τί θέλετε νὰ σᾶς ἐπαινέσωμεν ἐπειδὴ δὲν κατηναλώσατε τὰ ἐργοστάσια, ἐπειδὴ δὲν κατηναλώσατε τὰ μηχανήματα; Δὲν γνωρίζω τίποτε περὶ τοῦ ἀνεκδότου τῆς ταμπακέρας τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ταμπακέρα εἶναι κατόπιν ὅλων ὅσων ἐξέθεσα τὰ ἑξῆς: Πρῶτον ἀπώλεια 116 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἐκ τοῦ ἀποθέματος μέσα εἰς μίαν διετίαν. Δεύτερον, ἔλλειμμα δημοσιονομικὸν ὡς τὸ περιέγραψεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τοῦ ὁποίου προσωρινῶς δέχομαι τὰ στοιχεῖα, διότι θὰ τὰ συζητήσω εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν. Τρίτον, αὔξησις τῶν παγίων καταναλωτικῶν δαπανῶν ὄχι μόνον τοῦ δημοσίου, ἀλλὰ καὶ τῶν πλείστων ἄλλων, ὀργανισμῶν, σημαντικωτάτη καὶ ἐπικίνδυνος. Καὶ συμπέρασμα ὅλων αὐτῶν, οἱ φόροι. Ὁ κ. Μητσοτάκης, ἔχει καὶ πλεονεκτήματα, ἔχει καὶ ἐλαττώματα. Ἕν ἐλάττωμα δὲν ἔχει. Δὲν ἀνήκει εἰς τὴν αἵρεσιν τῶν αὐτομαστιγουμένων. Καὶ δὲν θὰ προσήρχετο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ δὲν θὰ ἐζήτει φόρους αὐτῆς τῆς τάξεως, ἐὰν ἐνόμιζεν ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ τακτοποιηθῇ τὸ θέμα κατ’ ἄλλον τρόπον. Εἶναι ἄλλο τὸ θέμα, ἐὰν ἐπέλεξε τὴν ὀρθὴν ὁδόν. Ἀλλὰ ἕνα εἶναι βέβαιον, ὅτι διὰ νὰ προσέλθῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ἐγκρίνῃ ὁ διακεκριμένος οἰκονομολόγος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὑποβολὴν αὐτῶν τῶν νομοσχεδίων, σημαίνει ὅτι τοὐλάχιστον ἐξ ὑποκειμένου, αὐτοὶ οὗτοι οἱ πρώην Ὑπουργοὶ τῆς Ε.Κ., ἀναγνωρίζουν ὅτι ἡ κατάστασις περιῆλθεν εἰς ἀδιέξοδον. Θὰ εἴπω, κύριοι, ὀλίγας λέξεις περὶ τῆς ἰδεολογικῆς τοποθετήσεως εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ κ. Α. Παπανδρέου καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀποδίδω ὄντως σημασίαν. Εἶπεν, ὅτι ὑπάρχουν δύο πολιτικαί, ἡ πολιτικὴ τῆς ΕΡΕ καὶ ἡ πολιτικὴ τῆς Ε.Κ. Κατηγόρησε τοὺς ἐν τῇ Κυβερνήσει κυρίους, ὅτι δὲν ἔχουν πολιτικήν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἂς ἀπαντήσουν ἐκεῖνοι. Εἶπεν ἐπίσης, ὅτι ἡ κάθε μία ἀπὸ τὰς δύο αὐτὰς πολιτικὰς ξεχωριστὰ κρινομένη ἔχει ἐσωτερικὴν συνέπειαν. Καὶ διέκρινε τὴν ἰδικήν του πολιτικὴν ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας, πρῶτον, ἐπὶ ἐπιπέδου ἐπιστημονικοῦ, τεχνικοῦ καὶ δεύτερον, ἐπὶ ἐπιπέδου ἰδεολογικοῦ. Ὁ κ. Παπανδρέου μᾶς ἐπληροφόρησεν, ὅτι δὲν εἶναι ὑπὲρ τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ χαίρω δι’ αὐτό. Ἀλλὰ μᾶς εἶπεν, ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῆς αὐξήσεως τῆς ἐλλειμματικότητος τῶν προϋπολογισμῶν ἐν Ἑλλάδι καὶ μάλιστα ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Καὶ εἶπεν, ὅτι πιστεύει, ὅτι θὰ ἐπηρέαζεν εὐεργετικῶς τὴν ἀνάπτυξιν ἡ περαιτέρω αὔξησις τῆς ζητήσεως καὶ τὸ σπουδαιότερον: Προσέθεσεν, ὅτι πιστεύει, ὅτι δύναται νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐφαρμοζομένη αὐτὴ ἡ πολιτική. Αὐτὴ εἶναι ἡ θεωρητική του θέσις, τὴν ὁποίαν θὰ ἐξετάσωμεν. Προσέθεσεν ὅμως ὁ κ. Παπανδρέου καὶ κάτι ἄλλο. Εἶπεν, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἐκείνη ὁδηγεῖ εἰς ἀνακατανομὴν τοῦ εἰσοδήματος. Τείνει ἐν Ἑλλάδι εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῆς κοινωνικῆς Δημοκρατίας. Θὰ ἀποδείξω πρῶτον, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Ε.Κ. εἶναι, ὅπως μᾶς ἐξετέθη χθές, θεωρητικῶς, δηλαδὴ οἰκονομικῶς, ἐσφαλμένη. Καὶ θὰ ἀποδείξω δεύτερον, ὅτι ἡ θέσις τῆς Ε.Κ. εἶναι ἀντιλαϊκὴ καὶ ἀποβαίνει πρωτίστως εἰς βάρος τῶν λαϊκῶν τάξεων, τῶν ἀγροτῶν, τῶν ἐργατῶν, τῶν μισθοσυντηρήτων. Ἀρχίζω ἀπὸ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ πρώτου θέματος. Ὅτι δὲν ἐπηρεάζει μόνον ἡ παραγωγὴ τὴν ζήτησιν, ἀλλ’ ἀντιστρόφως καὶ ἡ ζήτησις τὴν παραγωγήν, εἶναι βέβαιον. Ἡ πρότασις αὐτή, διατυπουμένη μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς συγχρόνου θεωρίας, εἶναι κοινοτοπικὴ καὶ παιδαριώδης, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις. Ὁ τελευταῖος ἐξ ἡμῶν γνωρίζει, ὅτι ὁ φούρναρης τῆς γειτονιᾶς κανονίζει τὴν παραγωγήν του, ἐν μέρει τοὐλάχιστον, ἀναλόγως τῆς ζητήσεως. Μὲ ηὐξημένην ζήτησιν, θὰ ὁδηγηθῇ εἰς ηὐξημένην παραγωγήν. Εἶναι πολὺ περισσότερον ὅμως παιδαριῶδες τὸ νὰ θεωρῆται, ὅτι ἡ παραγωγὴ εἶναι τρόπον τινὰ ἀνάλογος τῆς ζητήσεως, καὶ νὰ μὴ προσδιορίζωνται τὰ ἀκριβῆ ὅρια, μέχρι τῶν ὁποίων, δύναται τεχνητῶς, ὅταν αὐξάνῃ ἡ ζήτησις, νὰ αὐξηθῇ ἀντιστοίχως καὶ ἡ παραγωγή. Εἶπον πρῶτον, ὅτι ἡ ἐνεργὸς ζήτησις εἶναι μία ἐκ τῶν μεταβλητῶν τῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι προσδιορίζουν τὴν παραγωγήν. Εἶπον, ὅτι εἶναι μία. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ μόνη. Δεύτερον: Εἰς αὐτὴν τὴν συνάρτησιν, εἰς αὐτὴν τὴν σχέσιν, διὰ νὰ τὰ εἴπωμεν ἁπλούστερα, ποὺ προσδιορίζει τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς εἰς μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἡ ἰδία ἡ ζήτησις εἶναι ἐξηρτημένη ἀπὸ ἄλλους παράγοντας. Τὸ ὕψος της δὲν τὸ καθορίζουν οἱ οἰκονομολόγοι, δὲν τὸ καθορίζει αὐθαιρέτως ἡ ἐκδοτικὴ μηχανή. Ὑπάρχουν ἀντικειμενικὰ ὅρια μέσα εἰς τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ κινηθοῦν οἱ οἰκονομολόγοι καὶ ἡ ἐκδοτικὴ μηχανή. Ἐὰν αὐτὸ δὲν συνέβαινε, κύριοι συνάδελφοι, τότε, ἁπλούστατα, τὸ νομισματοκοπεῖον, ὁ Χολαργὸς τῆς Νυασαλάνδης, θὰ εἶχε μεταβάλει τὴν ζούγκλαν εἰς Καναδᾶν. Τὸ ὅτι δὲν δύναται νὰ αὐξήσῃ ἀπεριορίστως τὴν ζήτησιν μὲ τεχνητὰ μέσα. Νὰ ἴδωμεν πῶς ἠμπορεῖ καὶ μέχρι ποῦ ἠμπορεῖ. Ὑπάρχουν ὡρισμένοι φραγμοί. Νὰ ἐξετάσωμεν τοὺς φραγμοὺς αὐτούς. Φραγμὸς πρῶτος: Ἡ τεχνητὴ αὔξησις τῆς ζητήσεως, π.χ. διὰ τῆς ἐκδόσεως χαρτονομίσματος προσκρούει εἰς τὸ γεγονός, ὅτι εἰς οἱανδήποτε χώραν τοῦ κόσμου, ἀκόμη καὶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς, ἔχει μίαν ἐπίπτωσιν ἐπὶ τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Κάποιο ποσοστὸν τῆς ηὐξημένης ζητήσεως μεταμορφώνεται εἰς εἰσαγωγήν, καταλήγει εἰς τὸ τέλος εἰς εἰσαγωγήν, μικρὰν ἢ μεγάλην. Καὶ αἱ εἰσαγωγαί, ὡς γνωστόν, δὲν ἐξυπηρετοῦνται μὲ ἐγχώριον νόμισμα, ἐξυπηρετοῦνται, δυστυχῶς, μὲ ξένον συνάλλαγμα. Ὑπάρχει ἑπομένως ἓν ὅριον, πέραν τοῦ ὁποίου δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κινηθῶμεν. Τὸ ὅριον αὐτὸ τὸ προσδιορίζουν ἑκάστοτε στατικῶς μὲν τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα, δυναμικῶς δέ, τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, καὶ εἰς χώρας ποὺ ἔχουν τὴν ἐμπλοκὴν τὴν ἰδικήν μας, καὶ ἡ παράλληλος κίνησις τῶν ἄλλων ἀποθεμάτων, ἤτοι τῶν ἀνεπισήμων τοιούτων τῆς Ἐκδοτικῆς Τραπέζης. Θὰ ἤθελον νὰ τὸ προσέξωμεν αὐτό, διότι, δυστυχῶς, εἰς τοῦτο ἔγκειται τὸ μέγα μας λάθος. Τὸ μέγα λάθος τῶν τελευταίων δύο ἐτῶν, τὸ μέγα λάθος τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. Οἱ Τεχνικοὶ ἔχουν μετρήσει ποία εἶναι ἡ ἀντιστοιχία μεταξὺ τυχὸν σημειουμένης αὐξήσεως εἰς τὰς εἰσαγωγὰς καί, τυχὸν σημειουμένης αὐξήσεως εἰς τὸ εἰσόδημα. Ἅμα αὐξηθῇ τὸ εἰσόδημα κατὰ 1% εἰς τὴν Ἑλλάδα, αὐξάνονται αἱ εἰσαγωγαὶ περίπου κατὰ 2%. Θὰ μᾶς ἔλεγεν ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου, ὅτι ἡ παράμετρος τῆς εἰσοδηματικῆς ἐλαστικότητος τῆς ζητήσεως εἶναι ἴση πρὸς 2. Καὶ αὐτὴ ἡ παράμετρος, εἰς χώρας, αἱ ὁποῖαι τελοῦν ὑπὸ ἀνάπτυξιν, εἶναι πάντοτε ὑψηλή. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ὅλοι σας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι ὑψηλή! Διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβὴς εἰς τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι μόλις ἀρχίζουν τὴν πορείαν των πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται στὸ ἐντελῶς πρῶτον στάδιον τῆς ἀναπτύξεώς των, ὁ συντελεστὴς εἶναι μέτριος. Εἰς χώρας ποὺ διανύουν τὸ στάδιον ἀναπτύξεως ποὺ διανύει ἡ Ἑλλὰς ὁ συντελεστὴς εἶναι ἀρκετὰ ὑψηλός, εἶναι περίπου 2%. Δηλαδὴ κάθε φορὰ ποὺ αὐξάνεται τὸ εἰσόδημα κατὰ 1%, αὐξάνονται κατὰ 2% περίπου αἱ εἰσαγωγαί. Ἑπομένως, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν θέλω νὰ κάμω αὐτὴν τὴν εἰσοδηματικὴν πολιτικήν, τὴν οἱανδήποτε, τὴν ὁποίαν εἰσηγήθη ὁ κ. Α. Παπανδρέου, πρέπει νὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσω πρόβλημα ἰσοζυγίου ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, τὸ ὁποῖον δὲν ἀντιμετωπίζεται μὲ τὸν Χολαργόν. Ὑπάρχουν, λοιπόν, ἀντικειμενικοὶ φραγμοί, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι. Τὰ ἄλλα εἶναι ἀστεῖα. Δὲν θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ περισσοτέρας λεπτομερείας. Ὑπάρχει δεύτερος φραγμὸς τὸν ὁποῖον ἐννοεῖτε ὅλοι σας. Ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς, ἰδίᾳ εἰς τὰς χώρας, ὅπως ἡ Ἑλλάς, δὲν ἐξαρτᾶται μόνον ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν βιομηχάνων ἢ τῶν οἱωνδήποτε παραγωγῶν. Ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ ὡρισμένα ἐντελῶς ἀντικειμενικὰ δεδομένα. Θὰ ἀναφέρω μερικά: Ἀπὸ τὴν ἐπάρκειαν τῶν ἐπιχειρηματικῶν κεφαλαίων, ἀπὸ τὴν διαθέσιμον ποσότητα τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, ἀπὸ τὴν ὑφισταμένην προσαρμοστικότητα τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ. Δὲν γίνεται κανείς, ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, ἀπὸ κυνηγὸς λεοπαρδάλεων μαθηματικός, οὔτε κἂν ἀπὸ χωρικὸς τοῦ Καϊμακτσαλὰν ὀξυγονοκολλητής. Τί νὰ κάμωμεν. Περαιτέρω, ἀπὸ τὸ ὀργανωτικὸν περιβάλλον τοῦ ἐπιχειρηματίου καὶ τῶν συμβούλων του καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιχειρηματικὴν πρωτοβουλίαν τοῦ διευθύνοντος τὴν ἐπιχείρησιν καὶ τῶν ἐπιτελῶν του. Ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τόσον δύσκολον νὰ τὰ ἐννοήσῃ κανείς; Καὶ δὲν διδάσκεται εἰς ὅλα τὰ ἐγχειρίδια, ὅτι ἡ προσαρμογὴ — εἰς τὰς χώρας ποὺ διανύουν ἀκριβῶς τὸ στάδιον τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἰδικῆς μας — τῆς ζητήσεως πρὸς τὴν παραγωγὴν συναντᾷ ἀδιέξοδα, ἀκαμψίαν, δυσκινησίαν; Ὅλαι αὐταὶ αἱ δυσκινησίαι, ὅλα τὰ ἀδιέξοδα εἶναι τυπικὰ διὰ χώρας τελούσας ὑπὸ ἀνάπτυξιν. Δι’ αὐτὸ πρέπει κανεὶς νὰ εἶναι πάρα πολὺ προσεκτικὸς εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ζητήσεως μέχρι τοῦ σημείου τῆς προσαρμοστικότητος τῆς παραγωγῆς πρὸς αὐτήν. Φραγμὸς τρίτος. Ἡ ἄσκησις τοιαύτης πολιτικῆς, ὅταν παρατείνεται, ἐπιδρᾷ δυσμενῶς ἐπὶ τῆς ποιότητος τῶν πραγματοποιουμένων ἐπενδύσεων. Εὐνοεῖται, μέσα εἰς μίαν ἀτμόσφαιραν πλησιάζουσαν πρὸς τὸν πληθωρισμὸν ἢ βεβαρημένην ἀπὸ πιέσεις πληθωρικάς, εὐνοεῖται, λέγω ἡ ἀνάπτυξις παρασιτικῆς δραστηριότητος καὶ ἑπομένως παρασιτικῶν καθαρῶς ἐπενδύσεων. Καὶ ρέπει ὁ ἐπενδύων πρὸς μὴ παραγωγικὰς κατευθύνσεις εἰς μερικὰς χώρας, μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλεγόμεθα καὶ ἡμεῖς, καὶ πρὸς τὰ ἀκίνητα καὶ πρὸς τὴν χρυσῆν λίραν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Φραγμὸς τέταρτος. Ἡ πολιτικὴ τῆς ὀνομαστικῆς αὐξήσεως τοῦ εἰσοδήματος ἐπιδρᾷ ἀκόμη δυσμενέστερον ἐπὶ τῆς ἀποταμιεύσεως. Συντελεῖ εἰς τὴν ἀναστολὴν τῆς δραστηριότητος τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος, τὸ ἀποστερεῖ τῆς ἱκανότητος νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας δι’ ὑγιῶν μέσων. Μία οἰκονομία, ἡ ὁποία εἶναι τόσον ἐξηρτημένη ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως ἡ οἰκονομία ἡ Ἑλληνική, κύριοι βουλευταί, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ στηρίζεται εἰς ἕνα νόμισμα τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἀπολύτως ὑγιές; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζετε εἰς τὴν προσέλκυσιν ξένων κεφαλαίων καὶ μάλιστα τῆς τάξεως τοῦ μεγέθους τῶν ὁποίων ὑπηνίχθη προχθὲς καὶ ὀρθῶς, ὁ κ. Παπανδρέου; Ὡδήγησε, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου εἰς τὴν δημιουργίαν μιᾶς στιγμιαίας ψυχολογικῆς, θὰ εἴπω, εὐφορίας, θέλετε νὰ εἴπω, ὅτι ἐδημιούργησε καὶ μίαν στιγμιαίαν πραγματικὴν εὐφορίαν εἰς ὡρισμένους κύκλους ἢ εἰς ὡρισμένας τάξεις ἢ εἰς ὡρισμένας περιοχάς; Θὰ τὸ εἴπω. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν εὐφορίαν τὴν διαδέχεται — ἐκ τῶν ἀντικειμενικῶν λόγων ποὺ σᾶς περιέγραψα πρὶν καὶ τῶν φραγμῶν οἱ ὁποῖοι προσδιωρίσθησαν προηγουμένως — κάποια κατάστασις κρίσιμος. Αὐτήν, τώρα πάλιν, τὴν κρίσιμον κατάστασιν, εἶναι δυνατόν, λογικῶς, νὰ τὴν διαδεχθοῦν δύο διάφοροι καταστάσεις, ἀναλόγως τῆς συμπεριφορᾶς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς συμπεριφορᾶς τοῦ λαοῦ. Εἶναι δυνατόν, τὴν σημερινὴν κατάστασιν νὰ τὴν διαδεχθῇ κρίσις, ἐὰν δὲν ληφθοῦν μέτρα. Δὲν θὰ εἴπω, τώρα, ποῖα μέτρα. Ἡ συνέπεια θὰ εἶναι ἡ πλήρης ἀναστολὴ τῆς περαιτέρω προόδου. Θὰ εἴμεθα εὐχαριστημένοι, διότι εἴχομεν ἕνα χρόνον κατὰ 8–9% ηὐξημένον ἐθνικὸν εἰσόδημα, καὶ διὰ πολλὰ ἔτη μετὰ θὰ πέσωμεν εἰς τὸ τέλμα; Ὑπάρχει καὶ ἕνα δεύτερον ἐνδεχόμενον, ὑπάρχει ἄλλη ὁδός: Νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ἐπανασταθεροποιήσεως, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ τὸ κουράγιο νὰ λάβῃ τὰ πρέποντα μέτρα καὶ ἂν ὁ λαὸς καὶ ἡ Βουλὴ ἐγκρίνῃ τοὺς ἀναγκαίους αὐτοὺς περιορισμούς. Καὶ αὐτὴ ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πολιτικὴ τῆς ἐπανασταθεροποιήσεως ἔχει κόστος οἰκονομικὸν καὶ κόστος κοινωνικόν. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὴν θεωρητικὴν τοποθέτησιν τῆς Ε.Κ. Θ’ ἀναφερθῶ διὰ τριῶν φράσεων καὶ εἰς τὴν ἰδεολογικήν. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὕτη εὐνοεῖ τάχα τὰς λαϊκὰς τάξεις. Θὰ ἀρχίσω μὲ μίαν ἀντικειμενικὴν διαπίστωσιν, κύριοι συνάδελφοι. Ἀνέγνωσα πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων εἰς τὰς ἐφημερίδας, δηλώσεις τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἑνὸς ἐκ τῶν ἡγετικῶν στελεχῶν τοῦ Ἐργατικοῦ Κόμματος — ἐπιτιθεμένου δριμύτατα κατὰ τῆς πολιτικῆς τῆς ἐπιτρεπούσης τὴν δημιουργίαν αὐτῆς τῆς περιφήμου ἑλικοειδοῦς κινήσεως: Αὐξήσεως εἰσοδήματος — πληθωρισμοῦ κόστους, πληθωρισμοῦ τιμῶν. Καὶ ἀπεκάλεσεν αὐτὴν τὴν ἑλικοειδῆ κίνησιν, μεταφράζω: «Τραγικὴν φάρσαν». Δὲν θέλω νὰ φθάσω μέχρις αὐτῆς τῆς ἐκφράσεως. Εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ τὴν Αὐστρίαν, σήμερον, κύριοι βουλευταί, λαμβάνονται μέτρα πάλιν ἐπανορθωτικὰ τῆς οἰκονομίας. Διότι καὶ ἐκεῖ ἐπὶ διάστημα δύο ἐτῶν εἶχε χαλαρωθῆ ἡ οἰκονομία. Δὲν ὑπάρχει χώρα εἰς τὴν ὁποίαν σήμερον αἱ θεωρίαι τὰς ὁποίας μᾶς ἀνέπτυξεν, ὁ κ. Α. Παπανδρέου, νὰ μὴ θεωροῦνται ἀντιλαϊκαί. Καμμία χώρα, οὔτε Δυτική, οὔτε Ἀνατολική. Καὶ οἱ κύριοι τῆς ΕΔΑ, ὅταν εὑρίσκωνται εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἰσηγοῦνται καταναλωτικὴν πολιτικήν. Εἰς ὅσας χώρας εὑρίσκονται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀσκοῦν ἀκριβῶς τὴν ἀντίθετον πολιτικὴν ἐκείνης τὴν ὁποίαν διδάσκουν, ὅταν εὑρίσκωνται ἐν μειοψηφίᾳ. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς φέρω οἱονδήποτε παράδειγμα καὶ ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν, καὶ ἀπὸ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν καὶ ἀπὸ οἱανδήποτε χώραν θέλετε. Ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω. Ἐγὼ γνωρίζω δύο παραδείγματα χωρῶν ὅπου ἐφηρμόσθη αὐτὴ ἡ πολιτικὴ τῆς Ε.Κ. Καὶ αὐταὶ αἱ χῶραι — θὰ σᾶς φανῇ περίεργον — εἶναι ἡ Χιτλερικὴ Γερμανία καὶ ἡ Βραζιλία. Σὲ πάρα πολλὲς χῶρες ἐφηρμόσθη αὐτὴ ἡ πολιτική, ἀλλὰ ἐφηρμόσθη ὄχι ὡς δόγμα. Ἁπλούστατα ἐφηρμόσθη ὡς «κατρακύλισμα». Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐξ ὑπαρχῆς ἐπίστευεν εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτήν, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. ἢ ἐὰν ἐκ τῶν ὑστέρων κατεσκευάσθη ἓν ἰδεολογικὸν σχῆμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἠθέλησε νὰ ἐπενδύσῃ τὴν ἀποτυχίαν. Γνωρίζω μόνον ὅτι, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἐφηρμόσθη εἰς τὴν Χιτλερικὴν Γερμανίαν, καὶ μὲ κάποιαν, ὁμολογῶ, ἀπόδοσιν. Διότι ἐκεῖ ἦτο τότε δυνατὸς καὶ ὁ ἔλεγχος τῆς οἰκονομίας. Ὑπῆρχεν ἀπολυταρχικὸν καὶ ὁλοκληρωτικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον προσδιώριζε τὴν παραγωγήν, τὰς εἰσαγωγάς, τοὺς ὅρους τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου κατὰ τρόπον ἀπόλυτον καὶ αὐθαίρετον. Καὶ ἐκεῖ, ὄντως, ὑπῆρχον ὡρισμέναι συνθῆκαι τὰς ὁποίας ἐξεμεταλλεύθη μίαν ὡρισμένην στιγμὴν ὁ Δόκτορ ΣΑΧΤ. Εἰς τὴν Γερμανίαν, ὑπῆρχον διαθέσιμα κεφάλαια καὶ ἐργατικὸν καὶ τεχνικὸν προσωπικὸν ἱκανὸν νὰ ἐργασθῇ. Καὶ ὑπῆρχε καὶ μία δυσκαμψία ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθῆ ἐκ νομισματικῶν λόγων. Ὁ ΣΑΧΤ ἐσκέφθη, πολὺ ὀρθά, ἀλλ’ ἀφοῦ προηγουμένως ἐθέσπισεν ἔλεγχον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον τῆς Γερμανίας, ὅτι ἠδύνατο νὰ προσαρμόσῃ τὴν παραγωγὴν εἰς ηὐξημένην ζήτησιν. Καὶ προέβη εἰς τὴν προσαρμογὴν τῆς παραγωγικῆς μηχανῆς, ἡ ὁποία ἦτο ἑτοίμη καί, ἐν μέρει, ἐπέτυχεν. Ἐγὼ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ὅλους τοὺς σοσιαλιστὰς τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, τῆς Ἰταλίας, τῆς Αὐστρίας, τῆς γείτονος Γιουγκοσλαυΐας καὶ τοῦ Παραπετάσματος, διατί δὲν ἀκολουθοῦν αὐτὴν τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἡ Ε.Κ. ἐχάραξεν ἐδῶ;

§129Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δὲν τὴν ἐχάραξε ποτέ.

§130Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἔχει τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν ἐξέφρασα ἐγώ, ὡς ὑποψίαν, ὅτι δηλαδή, ἐκ τῶν ὑστέρων ἀνεπτύχθη ἡ πολιτικὴ αὐτὴ θεωρία. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε δίκαιον καὶ νὰ ἔγιναν ὅπως τὸ περιεγράψατε σεῖς.

§131Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δὲν ὑπάρχει κανένα κείμενον ἢ καμμία δήλωσις, μέχρι τῆς 15ης Ἰουλίου, ἡ ὁποία νὰ ἐκφράζῃ τοιαύτην πολιτικήν.

§132Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὰς μεταξύ σας ἔριδας, ὡς εἶπον καὶ ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου. Ἐγὼ ἔδωσα ἀπάντησιν εἰς τὸ θεωρητικὸν καὶ τὸ ἰδεολογικὸν ἐπιστέγασμα τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Α. Παπανδρέου. Διὰ νὰ ἐκτιμηθῇ, κύριοι συνάδελφοι, διὰ ποῖον λόγον εἰς καμμίαν χώραν τοῦ κόσμου δὲν ἐφηρμόσθη αὐτὴ ἡ πολιτικὴ ἡ ὁποία ἐπεχειρήθη νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μία τοιαύτη πολιτικὴ ὁδηγεῖ εἴτε ἀμέσως πρὸς τὸν πληθωρισμόν, εἴτε διὰ τῆς τεθλασμένης μετὰ τὴν ἀνάλωσιν τῶν ἀποθεμάτων, καὶ πάλιν πρὸς τὸν πληθωρισμόν. Ἔχει πάντως ἀπωτέραν συνέπειαν, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, τὴν ζημίαν τῶν λαϊκῶν τάξεων. Διατί; Διότι ὁ ρυθμὸς τῆς αὐξήσεως ὑπὸ καθεστὼς πληθωριστικῶν πιέσεων τῶν εἰσοδημάτων τῶν λαϊκῶν τάξεων καὶ τῶν τιμῶν, προπαντὸς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, εἶναι βραδύτερος ἀπὸ τὸν ρυθμὸν τῆς αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου κόστους ζωῆς καὶ ἀπὸ τὸν ρυθμὸν τῆς αὐξήσεως, ἰδίᾳ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα ἀγοράζουν οἱ ἀγρόται. Ἡ ψαλὶς ἀνοίγει ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς. Καὶ δι’ αὐτὸ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀντιλαϊκή. Καὶ βεβαίως, δὲν ὁδηγεῖ εἰς εὐνοϊκὴν ἀνακατανομὴν τοῦ εἰσοδήματος. Ὁδηγεῖ ἀντιθέτως εἰς τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν ὡρισμένων μεγάλων ἐπιχειρηματιῶν καὶ εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν τῶν ὁποίων πλέον, ἡ παραγωγὴ θὰ διατίθεται ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμὰς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἡ μόνη θετικὴ λαϊκὴ πολιτική, εἶναι νομίζω, ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἐπὶ μίαν 8ετίαν ἠσκήσαμεν ἡμεῖς. Ἐδώσατε ἔστω, κύριοι συνάδελφοι, πόσα θὰ θέλατε νὰ εἴπω, 2.000 ἑκατ., 3.000 ἑκατ. εἰς διαφόρους τάξεις πάρα πάνω. Ἡμεῖς ἐδώσαμεν 60 δισεκ. εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅση εἶναι ἡ αὔξησις ἡ σημειωθεῖσα κατὰ τὰ 8 ἔτη κατὰ τὰ ὁποῖα διεκυβέρνησεν ἡ ΕΡΕ τὸν τόπον. Καὶ ἐδώσαμεν αὐτὰ τὰ 60 ἑκατ., δημιουργήσαντες ταὐτοχρόνως τὰς προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ τὰ ἐξανεμίσουν, ἀλλὰ καὶ τὰς προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι θὰ αὐξήσουν αὐτὰ τὰ 60 δισεκ.

§133Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συγκρίνετε τὰ 8 χρόνια μὲ τὸ 1½ ἔτος.

§134Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε ἐκπρόσωπε τῆς Ε.Κ., διόλου δὲν συγκρίνομεν τὰ 2 χρόνια μὲ τὰ 8. Εἶπον τὸ ἑξῆς τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ σαφὲς καὶ μοῦ φαίνεται περίεργον ποὺ μὲ διακόπτετε. Ἐξήγησα, ὅτι μέσα εἰς τὰ 8 χρόνια ἐδώσαμεν μίαν αὔξησιν ἴσην μὲ 60 δισεκ., ὅση εἶναι ἡ ἐπὶ 8 ἔτη σημειωθεῖσα αὔξησις. Καὶ εἶπον, ὅτι ἡ αὔξησις ἐκείνη καὶ ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐδόθη, ἔχει δημιουργήσει τὰς προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐπιτρέπουν σήμερον νὰ διορθώσωμεν τὰ διαπραχθέντα σφάλματα, κύριοι βουλευταί, αἱ ὁποῖαι ἐπέτρεψαν εἰς τὴν Ε.Κ. νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν δύο ἔτη καὶ νὰ σπαταλᾷ χωρὶς ἐπὶ τέλους νὰ καταστραφῇ ὁ τόπος. Ἀλλὰ ἦλθεν ἡ ὥρα τῆς περισυλλογῆς. Καὶ ἦλθεν ἡ ὥρα τῆς μετανοίας, κύριοι βουλευταί τῆς Ε.Κ. Κύριοι βουλευταί, λαϊκὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ τοῦ μηδενὸς ἔργου ἐπὶ μίαν διετίαν. Χρειάζεται, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ βάσεων ὑγιῶν. Καὶ αἱ βάσεις αἱ ὑγιεῖς εἶναι ἀληθές, ὅτι ἀπαιτοῦν πολὺ περισσότερον κόπον διὰ νὰ δημιουργηθοῦν ἀπ’ ὅσον κόπον ἀπαιτεῖ ἡ ταχεῖα κίνησις τῆς ἐκδοτικῆς μηχανῆς. Ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι ὅλοι εἰς τὸ βάθος ἔχομεν καταλάβει τὶ κατὰ τὰ δύο αὐτὰ ἔτη ἔπαθεν ὁ τόπος. Καὶ πιστεύω, ὅτι ἡμεῖς ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν θὰ θελήσωμεν νὰ προφυλάξωμεν τὸν τόπον μας ἀπὸ τὰ μεγάλα δεινὰ τὰ ὁποῖα θὰ ὑποστῇ ἐὰν δὲν ἐννοήσωμεν τὸ θέμα. Ἐὰν ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦμεν τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας, δὲν ἀντιληφθῶμεν τὴν φύσιν τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δὲν ἀντιληφθῶμεν ποῖαι εἶναι αἱ ἐπιτρεπόμεναι ἐξ ἀντικειμένου μέθοδοι πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος, ὁ τόπος καὶ ἡ Δημοκρατία θὰ χαθοῦν. Πιστεύω, ὅτι ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ἐξ ἀφορμῆς τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐξέσπασε πλέον ἡ ἀλήθεια εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, θὰ ἀποφασίσῃ τὰ ὀρθὰ καὶ ὅλοι μας καὶ ὁ κάθε ἕνας χωριστὰ θὰ κάμῃ τὸ καθῆκον του καὶ θὰ διαφωτίσῃ τὸ λαὸν περὶ τῆς ἀληθείας. Καὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι τὰ ἀγαθὰ κόποις κτῶνται καὶ ὄχι διὰ τοῦ αὐθαιρέτου προσδιορισμοῦ τῆς ἐνεργοῦς ζητήσεως.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τοῦ Σώματος, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ ὁρίζει ὡς εἰδικὸν ἀγορητὴν τῆς ΕΔΑ τὸν κ. Στρατῆν.

§136Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Παπαληγούρα, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ κ. Κανελλόπουλος εἶπε κάτι ἐν ὀνόματι τῆς Ἑλλάδος, παρενέβην τότε καὶ εἶπον, ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ ὁμιλοῦν καὶ νὰ μονοπωλοῦν τὴν Ἑλλάδα, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνην καὶ ἀποφεύγουν τὴν κρίσιν, τὴν κυριαρχικὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἀντὶ νὰ ὁμιλήσῃ μὲ ἀνάλογα ἐπιχειρήματα, δὲν μὲ ἀνέφερε μὲν ὀνομαστικῶς, ἀλλὰ ὡμίλησε περὶ προσώπων ποὺ χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ Ὀργανισμούς.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί προσωπικὸν ζήτημα ὑπάρχει, ἀφοῦ δὲν σᾶς ἀνέφερε προσωπικῶς;

§138Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιθυμῶ νὰ διασαφηνίσω. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, δι’ αὐτὸ ποὺ εἶπε, νομίζω, ὅτι ἔχει ἠθικὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ διασαφηνίσεις, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς μόνον προσώπου, ἀλλὰ περὶ μιᾶς τάξεως. Περιμένω, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ νὰ πῇ τί ἐννοοῦσεν ὅταν εἶπεν αὐτὰ ποὺ εἶπεν, ὅτι δηλαδὴ δὲν ἠμποροῦν νὰ ὁμιλοῦν διὰ τὴν Ἑλλάδα ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ διαφόρους ὀργανισμούς. Ἐννοεῖ ἐμὲ προσωπικῶς, ἐννοεῖ ἄλλα πρόσωπα; Ποίους ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐννοεῖ;

§139Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πράγματι, ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νὰ εἴπω μίαν φράσιν, ἡ ὁποία ἀνεφέρεται εἰς μέγαν δυστυχῶς, ἀριθμὸν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὸ Ἀγροτικὸν Κόμμα, δηλαδὴ εἰς τὴν παράταξιν ἐκείνην, τῆς ὁποίας ἡγεῖται ὁ κ. Μπαλτατζῆς. Πιστεύω, καὶ πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν πολιτικοὶ ἄνδρες, βασιζόμενοι ἐπὶ δυνάμεως μισθοδοτουμένης εἰς βάρος τῆς τάξεως, ἐν ὀνόματι τῆς ὁποίας ἐμφανίζονται. Καὶ εἶπον εἰδικώτερον — ἑπομένως δὲν ἀφεώρα ἡ φράσις προσωπικῶς τὸν κ. Μπαλτατζῆν — περὶ τῶν μισθοδοτουμένων ὑπὸ τῶν τριτοβαθμίων καὶ δευτεροβαθμίων συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν στελέχη τοῦ κόμματος, οἱ ὁποῖοι τοποθετοῦνται κατ’ ἐντολήν του, οἱ ὁποῖοι μισθοδοτοῦνται κατ’ ἐντολήν του, οἱ ὁποῖοι περιφέρονται εἰς τὴν Ἑλλάδα κατ’ ἐντολήν του. Αὐτὸ ἀποτελεῖ, πρῶτον, ἀθέμιτον συναγωνισμὸν ἔναντι ἡμῶν τῶν ἄλλων κομμάτων. Δεύτερον, ἀποτελεῖ, πρὸς ὄφελος κομματικὸν εἴτε τοῦ κ. Μπαλτατζῆ, εἴτε τῆς Ε.Κ., ἀποτελεῖ πρὸς ὄφελος αὐτῶν ἀπομύζησιν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ὑπὲρ τῆς ὁποίας δῆθεν μάχονται. Αὐτὸ τὸ καταγγέλλω εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δὲν ὡμίλησα εἰδικῶς περὶ τοῦ προσώπου, ὡμίλησα περὶ ἐκείνων ἐπὶ τῶν ὁποίων βασίζει τὰς δυνάμεις του ὁ κ. Μπαλτατζῆς καὶ ἐμμέσως, δυστυχῶς, περὶ τῆς Ε.Κ., ἡ ὁποία τὸν περιέλαβεν εἰς τοὺς κόλπους της.

§140ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὶ τόνος εἶναι αὐτός;

§141Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δικαίωμά μου εἶναι νὰ χρησιμοποιῶ τὸν τόνον ποὺ θέλω καὶ ἰδίᾳ ὅταν λέγω ἀληθείας, αἱ ὁποῖαι συνδέονται μὲ τὸ γεγονός, ὅτι γίνεται ἐκμετάλλευσις τοῦ ἱδρῶτος καὶ τοῦ πόνου τοῦ ἀγροτικοῦ λαοῦ. Πληρώνουν οἱ ἀγρόται διὰ νὰ ζοῦν οἱ ὑπάλληλοι τῶν τριτοβαθμίων ὀργανώσεων καὶ νὰ ζοῦν τὰ μέλη τῆς διοικήσεως ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται δῆθεν ὡς ἐξυπηρετοῦσαι τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. (Χειροκροτήματα). Ἰδοὺ διατὶ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ χρησιμοποιήσω τὸν τόνον αὐτόν. Καὶ ἡ ΣΕΚΕ καὶ τόσοι ἄλλοι ὀργανισμοὶ μὲ τοὺς ὁποίους συνδέονται οἱ κύριοι καὶ εἰδικώτερον ὁ κ. Μπαλτατζῆς, ἐκμεταλλεύονται τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ τὸ καταγγέλλω. (Χειροκροτήματα).

§142Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀπαντήσω.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπαλτατζῆ, δὲν εἶναι προσωπικὸν τὸ θέμα, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ε.Κ.). Ἀφῆστε, κύριοι, δὲν διευθύνετε σεῖς τὴν συνεδρίασιν, τὴν διευθύνω ἐγώ. Κύριε Μπαλτατζῆ, ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τώρα τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ δὲν ἀντελήφθην προσωπικὸν θέμα. Κάθε βουλευτὴς ἔχει δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ, ὅταν θίγεται προσωπικῶς. Ἐζήτησα ἐξηγήσεις ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ καὶ τὰς ἔδωσεν, ἐγὼ δὲν ἀντελήφθην, ὅτι ἐθίγητε προσωπικῶς, ἄρα θὰ ὁμιλήσητε γενικῶς.

§144Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Πρῶτα, πρῶτα, κ. Πρόεδρε, εἶχον εἴπει νὰ κρατηθῇ εἰς ἤρεμον τόνον ἡ συζήτησις καὶ νὰ διεξαχθῇ μὲ πᾶσαν τάξιν. Ἂν ἀναγκαζώμεθα καμμιὰ φορὰ νὰ ὑψώσωμεν τὸν τόνον, δὲν ὀφείλεται εἰς καμμίαν ταραχὴν ἢ ἰδιοτροπίαν. Ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι τὸ Προεδρεῖον — μὲ συγχωρῆτε, δὲν ἀναφέρομαι μόνον εἰς σᾶς — συστηματικῶς μᾶς ἀγνοεῖ καὶ μᾶς παραγνωρίζει, τὸ λέγω διὰ τὸ παρελθόν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προσωπικῶς δι’ ἐμέ;

§146Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Οἱ παρόντες, κ. Πρόεδρε, ἐξαιροῦνται.

§147Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς ἀπαντήσῃ, εἶναι σωστόν, διότι ἄλλωστε ἀναμένει ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐγὼ δὲν θὰ ἀπαντήσω, τὸ λέγω ἐκ τῶν προτέρων, διὰ νὰ μὴ δυσχεράνω τὴν περαιτέρω ἐξέλιξιν τῆς συζητήσεως.

§148Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἂν ἀναγκαζώμεθα νὰ ὑψώνωμεν τὸν τόνον, αἰσθανόμεθα, ὅτι εὑρισκόμεθα ἐδῶ εἰς μίαν μειονεκτικὴν θέσιν καὶ δὲν ὑπάρχει ἴση μεταχείρισις, ὥστε νὰ δώσωμεν καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τὴν πλευράν μας τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δώσωμεν, ἐφ’ ὅσον εἴμεθα μέλη τοῦ Κοινοβουλίου. Αὐτὸς ὁ τρόπος διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν μᾶς ὠθεῖ πολλάκις εἰς ὑπερβάσεις. Ἑπομένως δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς νὰ συζητῶμεν ἐν ἠρεμίᾳ, ἡ ἤρεμος συζήτησις προάγει τὸ Σῶμα καὶ τὸ Κοινοβούλιον. Λυποῦμαι διότι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ὡμίλησε καὶ πάλιν μὲ μίαν ταραχὴν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ὁ τόνος αὐτὸς τῆς ὁμιλίας του εἶχε κανένα ἄλλον χαρακτῆρα καὶ θὰ ἀντιπαρέλθω τὸν τόνον τῆς ὁμιλίας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ μόνον νὰ εἴπω εἶναι, ὅτι τὰ ὅσα εἶπε, κατὰ τὴν διευκρίνισιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸ ὀλίγου δὲν ἀφοροῦν ἐμὲ προσωπικῶς, διότι ἐγὼ προσωπικῶς ἔχω 15 χρόνια ποὺ ἔφυγα ἀπὸ τὸ συνεταιριστικὸν κίνημα. Γνωστὸν εἶναι, ὅτι ὑπῆρξα ἡγέτης τοῦ Συνεταιριστικοῦ Κινήματος τῆς Ἑλλάδος καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δι’ ἐμὲ ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς καὶ ὑπερηφανεύομαι δι’ αὐτό. Διότι ὑπῆρξα καὶ ἱδρυτὴς καὶ πρῶτος Πρόεδρος ἀπὸ τὸ 1935 τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ πάλιν ἀνέλαβον τὴν προεδρίαν, ἀλλὰ τὸ 1950 τὰ παράτησα ὅλα, ἦσαν τόσα τὰ ἐλέη εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς, ὅπως λέγουν, ὅτι ἐκεῖ ὑπῆρχον πλούτη καὶ χλιδή, δὲν τὸ λέγει ὁ κ. Πρόεδρος, τὸ λέγει πολὺς ἄλλος κόσμος, ἀλλὰ τὰ ἐγκατέλειψα ὅλα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι τοῦ 1950 ἡγήθην τοῦ Συνεταιριστικοῦ Κινήματος. Ἐπειδὴ ὅμως διεπίστωσα, ὅτι τὰ συμφέροντα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως προάγονται περισσότερον παραλλήλως μὲ τὴν πολιτικὴν ὀργάνωσιν, ἐγκατέλειψα τὴν συνεταιριστικὴν ὀργάνωσιν, διότι ἡ νομοθεσία φυσικὰ δὲν ἐπιτρέπει νὰ εἶσαι καὶ εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ εἰς τὴν πολιτικήν, εἶναι μία ἀνελευθέρα διάταξις, ἡ ὁποία δὲν ἰσχύει ὅμως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἔκτοτε οὔτε πληρώνομαι καὶ δὲν ἔχω σχέσιν, πλὴν τοῦ ἠθικοῦ δεσμοῦ, καὶ τῆς μεγάλης πίστεως, τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τὴν συνεταιριστικὴν ἰδεολογίαν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τοῦ παρόντος καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα, νὰ παρατείνω τὴν συζήτησιν, ὅπως ἐπεξετάθη ὑπὸ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, ποὺ ἔθεσεν ὑπὸ βαρυτάτην κατηγορίαν τὸ Ἑλληνικὸν Ἀγροτικὸν Συνεταιριστικὸν Κίνημα, τὰς δευτεροβαθμίους καὶ τριτοβαθμίους Ὀργανώσεις. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ καὶ θὰ ἦτο ὠφέλιμον νὰ ζητήσῃ ἐπαφὴν μὲ τὰς Ὀργανώσεις αὐτάς, διὰ νὰ διαφωτισθῇ πλήρως. Δὲν θέλομεν νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἴδιον τόνον. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπω, ὅτι ἦτο ἄδικος ὁ τόνος καὶ ἦτο ὑβριστικὸς ὁ τόνος, εἰς βάρος τοῦ Συνεταιριστικοῦ Κινήματος. Ζητήσατε κάθε πληροφορίαν, κάθε στοιχεῖον ἐκ μέρους τοῦ Συνεταιριστικοῦ Κινήματος τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ πληροφορηθῆτε, ὅτι τὸ Συνεταιριστικὸν Κίνημα τῆς Ἑλλάδος εὑρίσκεται εἰς πολὺ ὑψηλὰ ἐπίπεδα ὀργανώσεως καὶ δράσεως καὶ τὸ Συνεταιριστικὸν Κίνημα τῆς Ἑλλάδος προσφέρει θετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὅσον ἀφορᾷ ἐμὲ προσωπικῶς, ἡ πολιτική μου σταδιοδρομία καθ’ ὅλην τὴν χώραν καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν δὲν ἀνάγεται οὐδόλως εἰς τὸ Συνεταιριστικὸν Κίνημα καὶ τὴν ἱστορίαν τοῦ Κινήματος. Προϋπῆρξεν ἡ δύναμις ἡ πολιτικὴ καὶ ἀκόμη ἀπὸ πολὺ παλαιότερα χρόνια καὶ εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα τοῦ ἀλυτρώτου Ἑλληνισμοῦ, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἤλθαμεν, ἡ οἰκογένειά μου ὑπῆρξεν ἡγετικὴ οἰκογένεια καὶ εἰς τὴν Τουρκίαν καὶ εἰς τὴν Ρωσίαν καὶ προσέφερε μεγίστας ὑπηρεσίας. Ἐδῶ ἤλθομεν, ἐγκαταλείψαντες τὰ πάντα καὶ τὸν πλοῦτον καὶ τὰς δυνάμεις, πολιτικὰς καὶ κοινωνικάς, τὰς ὁποίας διεθέτομεν εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, εἰς τὸν ὁποῖον ἐγεννήθημεν καὶ εἰς τὸν ὁποῖον ἔδρασαν οἱ πρόγονοί μας. Ὑπάρχουν μέλη τοῦ Κοινοβουλίου ἐδῶ πέρα, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὴν ἀκρίβειαν τῶν λόγων μου, εἶναι ὁ κ. Λαυρεντίδης ποὺ βλέπω αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι τῆς ΕΡΕ καὶ ἠμπορεῖ νὰ σᾶς πληροφορήσῃ, κ. Πρόεδρε, πόθεν ἀντλῶ τὴν πολιτικὴν δύναμιν καὶ πῶς εἰσῆλθον ἐγὼ εἰς τὴν πολιτικὴν ζωήν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι βέβαια ἡ δύναμις ἡ οἰκογενειακὴ μόνον, ἡ ὁποία μὲ ἐτοποθέτησεν εἰς τὴν πολιτικήν, ἦτο ἡ προσωπική μου ἐπίδοσις, ἦτο ἡ ἀναγνώρισις ἐκ μέρους τῶν συμπατριωτῶν μου καὶ ἰδίως εἰς τὴν Ξάνθην, πολὺ ἐνωρίτερον πρὶν δημιουργηθοῦν οἱ Συνεταιρισμοί, πρὶν δημιουργηθῇ κἂν ἡ ΣΕΚΕ ἢ ΚΥΔΕΠ ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Μὲ τὴν πολιτικήν μου δύναμιν καὶ τὴν δρᾶσιν μου ἔδωσα εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἔδωσα εἰς τὸ Συνεταιριστικὸν Κίνημα καὶ δὲν ἔλαβα. Γνωρίζετε πόσα προσέφερα. Ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐκράτησα ὑψηλὰ τὴν σημαίαν τοῦ ἀγροτικοῦ κινήματος. Ἀπὸ τὸ 1950–1960 εἶχον πολλὰς εὐκαιρίας διὰ νὰ καρπωθῶ ἐξουσίαν. Δὲν θέλω νὰ παραλληλίσω τὴν ἰδικήν μου δρᾶσιν μὲ ἄλλους πολιτικοὺς καὶ πολιτικοὺς ἡγέτας πρώτης κατηγορίας πόσας φορὰς κατὰ τὴν διαδρομὴν τὴν πολιτικήν των ἠναγκάσθησαν νὰ παρεκκλίνουν καὶ πολλάκις νὰ συνθηκολογήσουν, διότι εἶδον, ὅτι ὁ δρόμος ὁ ἰδικός των ὡς αὐτοδύναμος δὲν ἦτο ἱκανὸς νὰ τοὺς ὁδηγήσῃ πρὸς εὐρυτέραν πολιτικὴν δρᾶσιν καὶ πρὸς τὴν ἐξουσίαν. Ἐγὼ ὅμως παρέμεινα εἰς τὸν αὐτὸν δρόμον ἐπὶ μίαν 10ετίαν ἀπὸ τὸ 1950–1960 ἠμπορῶ νὰ εἴπω ἀπὸ τὸ 1945 ἕως τὸ 1960 ἀγωνιζόμενος κάτω ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν σημαίαν. Καὶ τὸ 1960 ὕστερα ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν μὲ τόσον δυσμενὲς ἐκλογικὸν σύστημα καὶ δι’ ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐνθυμεῖσθε, ὅτι εἴχατε ἕνα δρόμον παράλληλον μαζί μας καὶ ἐπίσης ἐνθυμεῖσθε, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1958 ἦσαν μία ὑπερήφανος νίκη καὶ προβολὴ τοῦ ἀγροτικοῦ κινήματος. Κατὰ τὸ 1958 μὲ 1960 τὸ κόμμα τὸ ἰδικόν μας ὑπῆρξεν ἐκ τῶν ἱδρυτῶν τῆς Ε.Κ. καὶ εἴμεθα ὑπερήφανοι διὰ τὴν χειρονομίαν μας (χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Διότι ἐθεωρήσαμεν ἠθικὸν καθῆκον νὰ συνενωθῶμεν μὲ ὅλας τὰς δημοκρατικὰς δυνάμεις τοῦ τόπου, αἱ ὁποῖαι ἦσαν κατεσπαρμέναι διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἡ μεγάλη δημοκρατικὴ παράταξις τοῦ τόπου ἐντὸς μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος ἥτις κατέστη ἡ πρώτη πολιτικὴ δύναμις τοῦ τόπου. Πολιτικῶς καὶ ἠθικῶς εἶμαι ὑπερήφανος διὰ τὴν δρᾶσιν μου καὶ διὰ τὴν δρᾶσιν τοῦ συνεταιριστικοῦ κινήματος εἰς τὴν χώραν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, προτοῦ δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ, θὰ παρακαλέσω νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§150ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.) Νὰ κατέβῃς ἀπὸ τὴν ἕδραν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ὁ Πρόεδρος ἐγκαταλείπει τὴν ἕδραν, ὅταν θέλῃ νὰ λάβῃ μέρος εἰς συζήτησιν, ἀλλὰ ὅταν θέλῃ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ...

§152Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον νὰ συζητῆται. Ἑπομένως δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλήσετε.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ θὰ τὸ ἀκούσετε.

§154Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει, ὅτι ὁ Πρόεδρος ἀπὸ τῆς ἕδρας του ἀγορεύει, μόνον, ὁσάκις συζητοῦνται θέματα σχετιζόμενα μὲ τὸν Κανονισμόν. Καὶ ἐρωτῶ. Συζητεῖται θέμα σχετιζόμενον μὲ τὸν Κανονισμόν;

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκούσατε πρῶτον νὰ σᾶς εἴπω διὰ τὸ θέμα.

§156Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα συζητούμενον. Θέλετε σεῖς νὰ φέρετε θέμα. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Κ. θὰ ἀναμείνῃ τὴν ἀπάντησίν του. Ἐμμένει στερρῶς ἐπὶ τῆς λέξεως «συζητουμένου». Δηλαδή, ἐφ’ ὅσον δὲν συζητεῖται δὲν ἔχω δικαίωμα. Θὰ εἶμαι πιστὸς τηρητὴς τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ θὰ συζητήσω τὴν πρότασίν μου. Μὴ νομίζετε, ὅτι τὸ ποτήριον θὰ τὸ ἀποφύγετε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Εἶχον ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος εἶπεν, ὅτι θὰ μοῦ δώσῃ τὸν λόγον ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ. Κρίνω, ὅτι ἦλθεν εὔθετος χρόνος διὰ νὰ συζητήσω ἐπὶ τῆς προτάσεως.

§158Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ἄλλον Πρόεδρον ἐπὶ τῆς ἕδρας.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ αὐτὸ τὸ ἀποδέχομαι. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἓν ἄλλο θέμα. Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει, ὅτι εἰδικοὶ ἀγορηταὶ ὁμιλοῦν ἐπὶ μίαν ὥραν. Ὁ κ. Ἠλιοῦ θὰ διαμαρτυρηθῇ, διότι ἄλλοι ἀγορηταὶ ὡμίλησαν περισσότερον καὶ θὰ ζητήσῃ νὰ ὁμιλήσῃ περισσότερον τῆς μιᾶς ὥρας.

§160Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ εἶμαι ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος.

§161Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ πρῶτος ὁμιλητὴς καὶ δὴ ὅταν εἶναι καὶ ἐκπρόσωπος μόνιμος ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλήσῃ ὅσην ὥραν θέλει. Εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς ΕΡΕ ἦτο ὁ κ. Παπαληγούρας. Εἰς τὸν κ. Παπαληγούραν παρεχώρησα τὴν θέσιν μου καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦ παρεχώρησα τὴν θέσιν μου, δικαιοῦται νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ 3 καὶ 4 ὥρας.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκεῖ ἤθελα νὰ καταλήξω. Διότι θὰ ἔλθῃ καὶ ὁ κ. Στρατῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰδικὸς ἀγορητὴς καὶ θὰ ζητήσῃ ἴσην μεταχείρισιν, διότι καὶ ὁ κ. Α. Παπανδρέου, ὡς εἰδικὸς ἀγορητὴς ὡμίλησε πέραν τῆς ὥρας.

§163Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπανδρέου ὡμίλησεν ἐπὶ 2.30′ ὥρας. Ὁ πρῶτος ὁμιλητὴς ἔχει δικαίωμα, εἴτε ἀρχηγὸς κόμματος εἶναι εἴτε ἐκπρόσωπος εἴτε εἰδικὸς ἀγορητής, ὁρισθεὶς ὑπὸ τοῦ κόμματος νὰ ὁμιλήσῃ ὅσην ὥραν θέλει. Ὁ δεύτερος εἰδικὸς ἀγορητής, ὅπως εἶναι ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, ὁ ὁποῖος εἶναι δεύτερος εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς ΕΡΕ καὶ ὁ κ. Α. Κανελλόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπίσης δεύτερος ἀγορητὴς τῆς Ε.Κ., θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς μίαν ὥραν ἢ ἂν τὴν ὑπερβῇ ἡ ὑπέρβασις νὰ μὴ εἶναι μεγάλη.

§164Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, χωρὶς νὰ θέλω νὰ καθυστερήσω τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ἠλιοῦ, συμφώνως πρὸς ὅσα προηγουμένως εἶπον, ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι εἰς τὸ ἐρώτημα διὰ τοὺς διορισμοὺς ἔχω ἀπάντησιν ὅλων τῶν ὀργανισμῶν κοινῆς ὠφελείας καὶ τῶν Τραπεζῶν, πλὴν μιᾶς Τραπέζης, τῆς ὁποίας ἀναμένεται αὔριον ἡ ἀπάντησις. Εἶμαι ἕτοιμος νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς ὅλα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα καὶ νὰ θέσω καὶ αὐτούσια τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἀπεστάλησαν πρὸς ἀπάντησιν. Τὰ στοιχεῖα τὰ ἔχω ἐνώπιόν μου. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτά, εἰς τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται καὶ δικαιολογητικὰ τῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἠσκήθη δὲν θέλω καθόλου νὰ συζητήσω ἀπόψε, προκύπτουν ὡρισμένοι ἀριθμοί. Οἱ ἀριθμοὶ διὰ μὲν τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος εἶναι κατὰ βάσιν ἀσήμαντοι καὶ εἰς τὸ σύνολον τῆς περιόδου φαίνεται, ὅτι περισσότεροι ὑπάλληλοι ἀπεμακρύνθησαν, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν. Εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἐμφανίζεται κατὰ τὴν περίοδον, περὶ τῆς ὁποίας πρόκειται μία συνολικὴ αὔξησις 1129 ὑπαλλήλων. Δὲν γνωρίζω διατὶ ὑπάρχει μία διαφορὰ τοῦ ἀριθμοῦ μεταξὺ τῆς εἰς τὸν τύπον δηλώσεως τοῦ κ. Μαύρου καὶ τῆς σημερινῆς. Ὑποθέτω, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς διαφορᾶς ἀπόψεων λόγῳ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένοι ὑπηρετοῦντες προσωρινῶς ἀπουσιάζοντες, οἱ ὁποῖοι ἀνεπληρώθησαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸς εἶναι ὁ ἀριθμός, ὁ ὁποῖος δίδεται. Εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐμφανίζονται κατὰ βάσιν ὡρισμένοι μόνιμοι προσληφθέντες διὰ διαγωνισμοῦ κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος 799, ἔκτακτοι ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλοι, εἰς τοὺς ὁποίους ἐν συνεχείᾳ προστίθενται 115 καὶ 181. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀπεχώρησαν τινές. Εἰς τὸ ΙΚΑ ἐμφανίζεται μία αὔξησις ἀντίστοιχος τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ 280 σὺν 368 σὺν 195. Προστίθεται ὅμως, ὅτι περισσότεροι εἶναι διὰ διαγωνισμοῦ. Εἰς τὸν ΟΛΠ παρουσιάζεται μία ἀσήμαντος αὔξησις διοικητικοῦ προσωπικοῦ καὶ μία κίνησις ἐργατικοῦ προσωπικοῦ, ἡ ὁποία κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν εἶναι ἀξιόλογος. Ὄλα τὰ στοιχεῖα θὰ κατατεθοῦν. Εἰς τὴν ΔΕΗ ἐμφανίζεται μία οὐσιώδης αὔξησις τὸ 1964 813, τὸ 1965 τὸ πρῶτον ἑξάμηνον 1084 καὶ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον 716. Εἰς τὸν ΟΤΕ παρουσιάζεται ἐπίσης οὐσιώδης αὔξησις. Τὸ 1964 1666, τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965 1698 καὶ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον 606. Κύριοι συνάδελφοι, καταθέτω αὐτούσια καὶ πλήρη τὰ ἔγγραφα εἰς τὴν Βουλὴν μὲ τὴν προσθήκην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ διεξαγάγῃ ἔρευναν ἐπὶ τῶν γενομένων διορισμῶν, τόσον κατὰ τὴν περίοδον μέχρι 15ης Ἰουλίου, ὅσον καὶ κατὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ περίοδον μέχρι σήμερον.

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965 Κύριον Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ἐνταῦθα Εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70861)17.12.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως τὴν αἰτηθεῖσαν κατάστασιν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς.

Μετὰ τιμῆς

Τ. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Διὰ τὸν κ. Διοικητὴν Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70861)17.12.65 ἐγγράφου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Κατὰ τὰς ὡς ἕπεται χρονικὰς περιόδους προσελήφθησαν οἱ ἔναντι ἑκάστης περιόδου ἀναφερόμενοι κατὰ κατηγορίας ὑπάλληλοι, ἤτοι: 1. Ἀπὸ 1.1.1964 μέχρι 31.12.1964: α) Μόνιμοι ὑπάλληλοι 65 πρὸς κάλυψιν ὑφισταμένων κενῶν, ἤτοι:

β) Ἔκτακτοι καὶ ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλοι 799, ἐξ ὧν ἀπεχώρησαν 135, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐργασιῶν «ρυθμίσεως χρεῶν, σιτοσυγκεντρώσεως καὶ λοιπῶν ἀναγκῶν τῶν Ὑποκαταστημάτων μας, λόγῳ μὴ πλήρους ἐπανδρώσεως τούτων». Ἀπὸ 1.1.1965 μέχρι 15.7.1965: α) Μόνιμοι ὑπάλληλοι 141 πρὸς κάλυψιν ὑφισταμένων κενῶν, ἤτοι:

β) Ἔκτακτοι καὶ ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλοι 115, εἰς ἀντικατάστασιν 132 ἀποχωρησάντων. 3. Ἀπὸ 16.7.1965 μέχρι σήμερον: α) Μόνιμοι ὑπάλληλοι 181 πρὸς κάλυψιν ὑφισταμένων κενῶν, ἤτοι:

β) Ἔκτακτοι καὶ ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλοι 82 εἰς ἀντικατάστασιν 52 ἀποχωρησάντων πρὸς ἀντιμετώπισιν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Προϊστάμενος τοῦ Τμ)τος Προσ)κοῦ

ΒΑΣ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΙΕΤΘΥΝΣΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ

Τμῆμα Προσωπικοῦ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΠΕΙΓΟΝ

Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ἐνταῦθα Κύριε Ὑπουργέ, Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70861)17.12.65 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως λεπτομερεῖς πίνακας, ἐμφαίνοντας ἀριθμητικῶς τοὺς προσληφθέντας ὑπαλλήλους πάσης κατηγορίας εἴτε κατόπιν δημοσίων διαγωνισμῶν εἴτε ἄνευ ἐξετάσεων, κατὰ τὰς ἀκολούθους χρονικὰς περιόδους: α) Ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1964. β) Ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου μέχρι 15 Ἰουλίου 1965. γ) Ἀπὸ 16 Ἰουλίου μέχρι 18 Δεκεμβρίου 1965. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ δύναμις τοῦ προσωπικοῦ ἐν γένει μεταξὺ Ἰανουαρίου 1955 καὶ Ἰανουαρίου 1965 ἐμφανίζεται μειωμένη κατὰ 450 καὶ πλέον ὑπαλλήλους, κλητῆρας, καθαριστρίας κλπ. παρὰ τὰς ἐν τῷ μεταξὺ γενομένας ἀπαραιτήτους προσλήψεις πρὸς κάλυψιν μέρους μόνον τῶν δημιουργηθέντων κενῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς τὴν ὁποίαν ἡ παροῦσα Διοίκησις τῆς Τραπέζης ἐθέσπισε περὶ τῆς ἀριθμητικῆς μειώσεως τῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ καὶ τῆς ἀναπληρώσεως μέρους μόνον τῶν διαγραφομένων, κατὰ τρόπον δὲ ἐπιτρέποντα τὴν ἀνύψωσιν τῆς ἐπαγγελματικῆς στάθμης τῶν ὑπηρετούντων (αὐστηροὶ δημόσιοι διαγωνισμοί, ηὐξημένα τυπικὰ προσόντα κλπ.). Μετὰ πλείστης τιμῆς

Ὁ Ὑποδιοικητὴς

ΔΗΜ. Χ. ΓΑΛΑΝΗΣ

ΠΙΝΑΞ

Ὑπαλλήλων (κυρίου, βοηθητικοῦ καὶ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ) προσληφθέντων ἀπὸ 1.1.19654–31.12.1964

Σημειωτέον ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους 1964 διεγράφησαν ἐν συνόλῳ ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ Προσωπικοῦ διὰ διαφόρους λόγους 106 ἐργαζόμενοι ἐν τῇ Τραπέζῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑποδιοικητὴς

ΔΗΜ. Ν. ΓΑΛΑΝΗΣ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ

Τμῆμα Προσωπικοῦ

ΠΙΝΑΞ

(Ὑπαλλήλων (κυρίου βοηθητικοῦ καὶ ὑπηρετικοῦ Προσωπικοῦ) προσληφθέντων ἀπὸ 1.1.1965 — 15.7.1965

Σημειωτέον ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀνωτέρω χρονικῆς περιόδου (1.1.1965 — 15.7.1965) διεγράφησαν ἐν συνόλῳ ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ Προσωπικοῦ διὰ διαφόρους λόγους 60 ἐργαζόμενοι ἐν τῇ Τραπέζῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑποδιοικητὴς

ΔΗΜ. Ν. ΓΑΛΑΝΗΣ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ

Τμῆμα Προσωπικοῦ

ΠΙΝΑΞ

Ὑπαλλήλων (κυρίου, βοηθητικοῦ καὶ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ) προσληφθέντων ἀπὸ 16.7.1965–18.12.1965

Σημειωτέον, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀνωτέρω χρονικῆς περιόδου (16.7.1965 — 18.12.1965) διεγράφησαν ἐν συνόλῳ, ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ, διὰ διαφόρους λόγους, 42 ἐργαζόμενοι ἐν τῇ Τραπέζῃ, ἀποχωροῦν δὲ αὐτοδικαίως τὴν 31.12.1965 καὶ ἕτεροι 37, ἐν συνόλῳ ἐργαζόμενοι, καταλαμβανόμενοι ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Ὑποδιοικητὴς

ΔΗΜ. Ν. ΓΑΛΑΝΗΣ

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Τῆς δυνάμεως τοῦ Προσωπικοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Διευθυντὴς Προσωπικοῦ

ΙΩ. Μ. ΠΑΠΑΛΕΤΣΟΣ

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ

Ἐν Ἀθῆναι τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965 Πρὸς Τὸ ἀξιότιμον κ. Κωνσταντῖνον Μητσοτάκην Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ Ἐνταῦθα Κύριε Ὑπουργέ, Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀπὸ 17 τρέχοντος ἐγγράφου ὑμῶν, ἐν σχέσει μὲ τὰς προσλήψεις προσωπικοῦ εἰς τὴν ἡμετέραν Τράπεζαν, διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως κατάστασιν τῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Τραπέζης, ἐξ ἧς ἐμφαίνεται ἡ ἐπελθοῦσα εἰς τὴν σύνθεσιν αὐτοῦ μεταβολὴ ἀπὸ τῆς 31 Δεκεμβρίου 1963 μέχρι 15 Δεκεμβρίου τρέχοντος ἔτους. Παρακαλοῦμεν νὰ σημειώσητε, ὅτι ἐκ τῆς σημερινῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Τραπέζης 293 ὑπάλληλοι εὑρίσκονται ἐν στρατεύσει ἢ ἐπ’ ἀδείᾳ ἄνευ ἀποδοχῶν καὶ οὕτω ἡ ἐν τῇ συνημμένῃ καταστάσει αὔξησις τῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ, περιορίζεται εἰς 943. Ἡ αὔξησις τῆς δυνάμεως ἐπεβλήθη ἐξ ἐπειγουσῶν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν: α) Πρὸς κάλυψιν τοῦ σημαντικῶς αὐξηθέντος ὄγκου τῶν συναλλαγῶν τῆς Τραπέζης, τὸν ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ λίαν βεβαρημένον προσωπικὸν αὐτῆς, ἐργαζόμενον ὑπερωριακῶς. Συνεπείᾳ τούτου παρετηρεῖτο συνωστισμὸς εἰς τὰς θυρίδας τῆς Τραπέζης καὶ δυσφορία τοῦ κοινοῦ. β) Πρὸς περιστολὴν τῶν δαπανῶν τῆς Τραπέζης, ἐξ ὑπερωριῶν. Ἡ δι’ ὑπερωριῶν διεξαγωγὴ τῆς τρεχούσης ἐργασίας τῆς Τραπέζης, ἐβάρυνεν αὐτὴν μὲ προσθέτους ἀμοιβὰς 30 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἤδη, συνεπείᾳ τῶν νέων προσλήψεων, ἡ δαπάνη λόγῳ ὑπερωριακῆς ἐργασίας, περιωρίσθη κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, κατὰ 15 ἑκατομμύρια δρχ., ποσὸν ὅπερ ἀντιστοιχεῖ εἰς τὴν μισθοδότησιν 500 νέων ὑπαλλήλων, κατὰ δὲ τὴν χρῆσιν τοῦ 1966 προβλέπεται ἔτι μεγαλυτέρα μείωσις εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς Τραπέζης ἐκ τῆς προσλήψεως νέων ὑπαλλήλων, νὰ καλύπτεται σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τὴν μείωσιν τῶν κονδυλίων τῶν ὑπερωριῶν. γ) Διὰ τὴν συμμόρφωσιν τῆς Τραπέζης πρὸς τὰς ἐκ τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας ὑποχρεώσεις διὰ τὴν χορήγησιν κανονικῶν ἀδειῶν ἀπουσίας καὶ τὴν τήρησιν ὡραρίου ἐργασίας. δ) Πρὸς ἐπάνδρωσιν 19 νέων Ὑποκαταστημάτων τῆς Τραπέζης, ἐκ τῶν ὁποίων, τὰ μὲν 7 λειτουργοῦν ἤδη, τῶν δὲ ὑπολοίπων 12 ἡ ἔναρξις λειτουργίας θὰ γίνῃ ἐντὸς τῶν πρώτων μηνῶν τοῦ προσεχοῦς ἔτους. ε) Διὰ τὴν ἀνάγκην ἐπιταχύνσεως τῆς συμφωνίας λογαριασμῶν, ἡ ὁποία τὸν Ἰούνιον τοῦ 1964 παρουσίαζε, προκειμένου μὲν περὶ δραχμῶν καθυστέρησιν τριῶν ἐτῶν, προκειμένου δὲ περὶ συναλλάγματος καθυστέρησιν πέντε ἐτῶν. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἡ νέα Διοίκησις τῆς Τραπέζης ἀπεφάσισε, πρῶτον τὴν ἄμεσον πλήρωσιν τῶν ὑφισταμένων κενῶν διὰ τῆς ἐπιταχύνσεως τῶν σχετικῶν διαγωνισμῶν καὶ δεύτερον, τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Μηχανολογιστικοῦ Κέντρου τῆς Τραπέζης. Παρακαλοῦμεν νὰ σημειώσητε ὅτι αἱ προσλήψεις τοῦ προσωπικοῦ ἐπραγματοποιήθησαν κυρίως κατόπιν δέκα δημοσίων διαγωνισμῶν (19.7.1964, 2.8.1964, 9.8.1964, 6.9. 1964, 20.9.1964, 11.10.1964, 1.11.1964, 20.6.1965, 25. 7.1965, καὶ 27.9.1965), διεξαχθέντων εἰς Ἀθήνας, Θεσσαλονίκην, Ἡράκλειον, Πάτρας καὶ Ρόδον καὶ μόνον μικρὸς ἀριθμὸς Βοηθητικοῦ κυρίως προσωπικοῦ προσελήφθη διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν ἀπομεμακρυσμένων Ὑποκαταστημάτων τῆς Τραπέζης καὶ συμπλήρωσιν κενῶν τοῦ κλάδου τῶν δακτυλογράφων ἐν Ἀθήναις καὶ ἐπαρχίαις, ὁπότε διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐπροτιμήθησαν αἱ ἀποφοιτήσασαι μὲ τὸν βαθμὸν ἄριστα ἐκ τοῦ Γυμνασίου.

Μετὰ τιμῆς

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ

Γ. Μαῦρος

Ι.Κ.Α.

ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ

Δ)ΝΣΙΣ ΔΙΟΚ. ΠΡΟΣ)ΚΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΜΗΤΡΩΟΥ

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τοὺς Διοικητικοὺς ὑπαλλήλους τοὺς προσληφθέντας παρὰ τῷ ΙΚΑ ὡς καὶ τοὺς ἀποχωρήσαντας ἐκ τῶν Ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ καθ’ ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1964 μέχρις 20 Δεκεμβρίου 1965.

Ἅπαντες οἱ ἀνωτέρω προσελήφθησαν κατόπιν διαγωνισμοῦ Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965 Ὁ Διευθυντὴς Διοικ. Ὑπηρεσιῶν Ἅπαντες οἱ ἀνωτέρω προσελήφθησαν κατόπιν διαγωνισμοῦ 20.12.65.

Ι.Κ.Α.

ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ

Δ)ΣΙΣ ΔΙΟΙΚ. ΠΡΟΣ)ΚΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΜΗΤΡΩΟΥ

Ἀριθμητικὴ κατάστασις γενομένων διορισμῶν Διοικ. Προσωπικοῦ ΙΚΑ ἀπὸ 1.1.1964 — 31.12.1964, 1.1.1965–15.7.1965 καὶ ἀπὸ 16.7.1965–20.12.1965

Ἀθῆναι τῇ 20ῃ Δεκεμβρίου 1965

Ἐκ τοῦ Τμήματος Μητρώου

ΙΩΑΝ. Κ. ΓΙΑΠΙΤΖΟΓΛΟΥ

ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ Ι.Κ.Α.

Δ)νσις Διοικ. Ὑπηρεσιῶν

Δ)νσις Ὑγειον. Πρ)κοῦ

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τοὺς Ἰατροὺς καὶ Ὑγειονομικοὺς Ὑπαλλήλους (Νοσοκόμους, Παρασκευαστὰς κλπ.) τοὺς προσληφθέντας παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. ὡς καὶ τοὺς ἀποχωρήσαντας ἐκ τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ καθ’ ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1964 μέχρι 20 Δεκεμβρίου 1965.

Αʹ. ΙΑΤΡΟΙ

Βʹ. ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

Ε. Δ.

Ὁ Δ)ντὴς Διοικητικῶν Ὑπηρεσιῶν

Α. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.

ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ

ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΤΟΜΕΥΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ

ΑΔΕΙΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Ἀριθ. Πρωτ. 29176. Ἀθῆναι τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965 Ἀξιότιμον Κύριον Κων. Μητσοτάκην Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ Ἐνταῦθα ΘΕΜΑ: Προσλήψεις προσωπικοῦ Ο.Τ.Ε. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν αἰτηθέντα στοιχεῖα τῶν γενομένων προσλήψεων ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου Ὀργανισμοῦ, ὡς κατωτέρω, κατὰ τὰ χρονικὰ διαστήματα 1.1–31.12.64, 1.1–15.7.64 καὶ 16.7–20.12.65 κεχωρισμένως κατὰ κατηγορίας προσωπικοῦ:

ΜΙΧ. ΚΙΟΥΡΚΤΣΟΓΛΟΥ

ΕΞ. ΕΠΕΙΓΟΝ

Πειραιεὺς τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΜΕΝΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Ἀριθ. Πρωτ. 32918)8077. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7086)17.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως πίνακας ἐμφαίνοντας ἀριθμητικῶς τὰς προσλήψεις πάσης φύσεως προσωπικοῦ τοῦ Ο.Λ.Π., κατὰ τὰς χρονικὰς περιόδους, ἀπὸ 1)1 μέχρι 31.12.1964, ἀπὸ 1)1 μέχρι 15. 7.1965 καὶ ἀπὸ 16.7.65 μέχρι σήμερον.

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο.Λ.Π.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Ἐμφαίνουσα τοὺς προσληφθέντας μονίμους καὶ ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλους κατὰ τὰς χρονικὰς περιόδους τὰς ἀναφερομένας εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 70861)17.12.65 ἔγγραφον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Αʹ. Ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1964:

δ) Ἐπὶ συμβάσει ἰδιωτικοῦ δικαίου:

Βʹ. Ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου μέχρι 15 Ἰουλίου 1965:

ΜΟΝΙΜΟΙ

α) Ἐπὶ συμβάσει ἰδιωτικοῦ δικαίου:

Γʹ. Ἀπὸ 16 Ἰουλίου 1965 μέχρι σήμερον:

ΜΟΝΙΜΟΙ

α) Εἰς τὸν Κλάδον Β8 Τεχνιτῶν Βʹ Κατηγορίας εἴκοσι (20 τεχνῖται ἄνευ διαγωνισμοῦ ΦΕΚ 290)3.

11.65 Π.Ν.Δ.Δ. 20

Οὗτοι προϋπηρέτησαν εἰς τὸν Ο.Λ.Π. ὡς ἡμερομίσθιοι ἔκτακτοι ἐργατοτεχνῖται, ἀπὸ δὲ τῆς 15.12.62 διωρίσθησαν μόνιμοι τεχνῖται καὶ ὑπηρέτησαν μέχρι 15.1.65, ὅτε ἀπελύθησαν, ἀκυρωθέντος τοῦ διορισμοῦ των κατόπιν ἀποφ. τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐπαναφερθέντες εἰς θέσεις ἐργατοτεχνιτῶν. Ἐπὶ συμβάσει ἰδιωτικοῦ δικαίου:

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 18 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Τμηματάρχης τοῦ Προσωπικοῦ

Ν. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο.Λ.Π.

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΩΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΦΟΡΤΟΕΚΦ)ΣΕΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΕΡΓΑΤ. ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Κατάστασις Ἐμφαίνουσα τοὺς εἰς τὸν Ο.Λ.Π. προσληφθέντας ἢ διαγραφέντας ἐκτάκτους ἐργάτας–τεχνίτας–φύλακας καὶ ἐργάτας φορτηγίδων κατὰ τὰ χρονικὰ ὅρια τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 70861)17.12.65 ἔγγραφον Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. 1.1.64–31.12.64

1.1.65–15.7.65

16.7.65–20.12.65

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20 Δεκεμβρίου 1965

Ὁ Τμηματάρχης Ἐργατ. Προσωπικοῦ

Γ. ΠΑΣΣΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. ΓΔ)201132. Ἀθῆναι τῇ 19 Δεκεμβρίου 1965 Ἐξαιρετικῶς Ἐπεῖγον Ἀξιότιμον Κύριον Κωνσταντῖνον Μητσοτάκην Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ Ἐνταῦθα Ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70861)17.12.1965 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν ὑμῖν τὰ ἐν τῇ συνημμένῃ καταστάσει περιεχόμενα στοιχεῖα, σχετικῶς πρὸς τὰς γενομένας κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη προσλήψεις προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ. Ἐπὶ τῶν στοιχείων τούτων ἐπιτραπήτω ἡμῖν, ὅπως θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ Δ.Ε.Η. προβαίνει εἰς προσλήψεις προσωπικοῦ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπιτακτικῶν ἀναγκῶν της, πάντοτε δὲ πρὸς κάλυψιν ὑφισταμένων ὀργανικῶν θέσεων βάσει τοῦ ἐν ἰσχύϊ Κανονισμοῦ. 2. Ὁ ηὐξημένος ἀριθμὸς προσλήψεων τοῦ ἔτους 1965, ὅστις σημειωτέον δὲν ἐκάλυψεν ἁπάσας τὰς ἀνάγκας τῆς Ἐπιχειρήσεως, ὀφείλεται εἰς τρεῖς κυρίως λόγους: α) Εἰς τὴν σοβαρὰν ἐνίσχυσιν τῶν περιφερειακῶν μονάδων τῆς Ἐπιχειρήσεως, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν θὰ ἦτο κἂν νοητὴ ἡ κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ἐκτέλεσις τοῦ γνωστοῦ γιγαντιαίου προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς ὑπαίθρου, διὰ τοῦ ὁποίου ἠλεκτροδοτήθησαν 1.000 περίπου νέα χωρία, ἔναντι τὸ πολὺ 120 ἐτησίως κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη. β) Εἰς τὴν σημαντικωτάτην ἐνίσχυσιν τῆς Περιφερείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἥτις λόγῳ διαφόρων ἐλλείψεων καὶ ἰδιαιτέρως ἀνεπαρκείας προσωπικοῦ δὲν ἠδύνατο πλέον νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ραγδαίως ἐξελισσομένας ἀπαιτήσεις τοῦ κοινοῦ τῆς Πρωτευούσης. Ἡ ἀνεπάρκεια αὕτη ἔχει μειωθῆ σημαντικῶς πλέον σήμερον, οὕτως ὥστε νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι συντόμως θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἱκανοποιοῦμεν ταχέως ἁπάσας τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. γ) Εἰς τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην ἐπανδρώσεως τῶν νέων σταθμῶν καὶ μονάδων παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἰσχύος 610.000 KW, ἔναντι συνολικῆς ἐγκατεστημένης ἰσχύος 780.000 KW κατὰ τὸ τέλος τοῦ ἔτους 1964 (αὔξησις κατὰ 78%). 3. Ἡ ἐκ τῆς συνημμένης καταστάσεως προκύπτουσα εἰκὼν ὡς πρὸς τὴν κατανομὴν τῶν προσλήψεων τοῦ 1965 εἰς τὰ δύο διαστήματα ἀπὸ 1.1.1965 ἕως 15.7.1965 καὶ ἀπὸ 16.7.1965 ἕως 18.12.1965, δὲν ἀποδίδει πλήρως τὴν πραγματικότητα, καθ’ ὅσον εἰς ὡρισμένας μὲν περιπτώσεις ἐγένοντο κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἔτους προσλήψεις διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους, εἰς ἄλλας δὲ πάλιν προσελήφθη προσωπικὸν κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ ἔτους βάσει διαδικασίας (διαγωνισμῶν, ἐπιλογῆς κλπ.) ἀρξαμένης κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον.

Μετὰ τιμῆς

Ν. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Γενικὸς Διευθυντὴς καὶ Σύμβουλος

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ

ΚΑΤΑΣΤΤΑΣΙΣ

ΕΜΦΑΙΝΟΥΣΑ ΤΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙΣΑΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ 1964–1965

§165Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ δοθοῦν τὰ στοιχεῖα αὐτά, διὰ νὰ δημοσιευθοῦν εἰς τὰ ἀποψινὰ πρακτικὰ λεπτομερῶς. Διότι σεῖς μὲν ἀνεγνώσατε μερικὰ σύνολα, ἀλλὰ νὰ δημοσιευθοῦν ἐκτενῶς.

§166Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ποῖος θὰ διεξαγάγῃ τὴν ἔρευναν; Διότι αὐτὸ ἔχει σημασίαν. Ἐπίσης, ἐὰν ἡ ἔρευνα αὐτὴ θὰ ἀφορᾷ καὶ τὴν σκοπιμότητα τῶν προσλήψεων. Καὶ τρίτον, ἐὰν σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ συνεχίσῃ παλαιὰν τακτικὴν καὶ τὴν ἔρευναν νὰ τὴν διεξαγάγῃ δικαστικῶς, ἔχουσα τὴν ἐντολὴν νὰ ἐρευνήσῃ καὶ τὴν σκοπιμότητα τῶν προσλήψεων.

§167Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑτοίμη νὰ διεξαγάγῃ τὴν καλλιτέραν δυνατὴν ἔρευναν, ἀφοῦ τὸ θέμα συζητηθῇ καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ συζητηθῇ αὔριον εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν εἶμαι πρόχειρος αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ δώσω ἀπάντησιν. Θὰ ἀκούσω τὰς ἀπόψεις καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ὅταν ἐννοῶ ἔρευναν, ἐννοῶ ἔρευναν τῆς σκοπιμότητος, διότι οἱ ἀριθμοὶ εἶναι διαπιστωμένοι ὁπωσδήποτε. Ἐλπίζω δέ, ὅτι εἶναι ἀδιανόητον νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις, Διοικητὴς ἑνὸς μεγάλου Ὀργανισμοῦ νὰ δώσῃ ψευδῆ στοιχεῖα. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἔρευνα θὰ ἀφορᾷ κυρίως τὴν σκοπιμότητα, παραλλήλως, ὅμως, θὰ ἐρευνηθῇ καὶ ἡ ἀκρίβεια τοῦ δοθέντος ἀριθμοῦ.

§168Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. Γνωρίζω τὸν χαρακτῆρα καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑμῶν καὶ δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ ἔρευνα θὰ εἶναι σοβαρά. Ἐπισημαίνω, ὅμως, ὅτι ἂν ἡ ἔρευνα ἀνατεθῇ εἰς οἱονδήποτε Εἰδικὸν Σύμβουλον, θὰ εἶναι κάπως διαβλητή.

§169Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω αὔριον, κ. συνάδελφε.

§170Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Συμπεριλαμβάνονται καὶ οἱ ὑπάλληλοι, οἱ προσληφθέντες διὰ διαγωνισμοῦ;

§171Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὸ εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν καὶ διὰ διαγωνισμοῦ καὶ ἄνευ διαγωνισμοῦ.

§172Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Τὰ ¾ ἐπὶ τῶν διορισθέντων, προσελήφθησαν διὰ διαγωνισμοῦ.

§173Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπειδὴ ἀνεφέρατε καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν διορισθέντων εἰς τὸ ΙΚΑ, γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὸ ΙΚΑ, πλὴν τοῦ ὑπηρετικοῦ καὶ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ, ὅλοι οἱ προσληφθέντες προσελήφθησαν διὰ διαγωνισμοῦ, διότι ὑπῆρχον οὐσιαστικαὶ ἀνάγκαι. Ταυτοχρόνως, ὅμως, ἓν μέρος τῶν προσληφθέντων ἀφορᾷ ἰατρικὸν προσωπικόν. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅσον ἐπεκτείνεται ὁ κύκλος τῶν ἠσφαλισμένων, τόσον χρειάζονται περισσότεροι ἰατροὶ καὶ ὑπηρετικὸν καὶ βοηθητικὸν προσωπικόν.

§174Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, εἶπον, ὅτι εἰδικῶς διὰ τὸ ΙΚΑ, προσελήφθησαν, κατὰ βάσιν, διὰ διαγωνισμοῦ. Τὸ εἶπον καὶ εἰς τὴν δήλωσιν.

§175Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς θέματα ὡς τὸ ὑπὸ συζήτησιν ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὴν γενικὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ εἰς τὴν κρίσιν περὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, εἴτε προηγουμένων, εἴτε τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, βεβαίως εἶναι ἀπαραίτητοι τεχνικαὶ στατιστικαὶ καὶ οἰκονομικὰ στοιχεῖα καὶ βεβαίως θὰ ἀναγκασθῶ καὶ ἐγὼ νὰ προσφύγω εἰς προσκομιδὴν μερικῶν ἀκόμη στοιχείων, μολονότι οἱ ἀγορηταὶ καὶ χθὲς καὶ σήμερον ἔφερον, εἰς σημαντικὸν ἀριθμόν, στοιχεῖα. Πέραν, ὅμως, τοῦ τεχνικοῦ μέρους, ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ καὶ ἡ κρίσις περὶ αὐτῆς ἔχει τὴν πολιτικήν, τὴν κοινωνικὴν καὶ τὴν ἰδεολογικήν της πλευράν. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀσχοληθῶ ἰδιαιτέρως. Θὰ ἀρχίσω μὲ μίαν διαπίστωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν θὰ προέβαινον, ἐὰν δὲν ἦτο ἀπολύτως ἀπαραίτητος διὰ τὴν ὀρθὴν ἐκτίμησιν τῶν προβλημάτων ποὺ ἐτέθησαν πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τῆς Βουλῆς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅπως θὰ ἀποδειχθῇ εἰς τὴν συνέχειαν τῆς ἀγορεύσεώς μου. Ἡ διαπίστωσις αὐτὴ εἶναι, ὅτι συμπαρετάχθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν ὅλοι οἱ παράγοντες τοῦ Αὐλικοῦ πραξικοπήματος τῆς 15ης Ἰουλίου καὶ ἡνώθησαν εἰς μίαν συγχορδίαν ποὺ ἤρχισεν ἐξαπλουμένη, ὅπως εὐστόχως τὸ ἀνεγνώρισεν καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας πρὸ ὀλίγου, πολὺ πρὶν ἢ ἀσκηθῇ οἱαδήποτε πολιτικὴ ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν εἰς τὰς παραμονὰς τῶν πρώτων ἐκλογῶν τοῦ Νοεμβρίου 1963 διὰ μιᾶς πολιτικῆς δημιουργίας ψυχολογίας ποὺ θὰ ἀπέτρεπεν οἱανδήποτε ἀλλαγὴν γραμμῆς εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Εἰς τὴν συζήτησιν συμπαρετάχθη καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν οὐσίαν κατεδίκασε τὴν πολιτικὴν τῆς ἀνακατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τῆς ραγδαίας ἀναπτύξεως διὰ τῆς τονώσεως τῆς ζητήσεως καὶ ὁ ὁποῖος, διὰ νὰ συμπεριλάβω καὶ ἀρκετὰ ποὺ δὲν τὰ εἶπε χθές, ἀλλὰ τὰ εἶπε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν συζητουμένου τοῦ καπνικοῦ, ὡς πανάκεια, ὡς μέσον θεραπείας τῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἐνεφάνισε, προτείνει δύο τινά, ἐπὶ μὲν τοῦ καπνοῦ τὴν συμπίεσιν τῶν εἰσοδημάτων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, χθὲς δὲ τὴν ἐπιβολὴν νέων φόρων τῆς τάξεως τῶν 2 δισεκατομμυρίων, ποὺ κατὰ κύριον λόγον πρόκειται νὰ βαρύνουν τὴν κατανάλωσιν, τὰς εὐρείας καταναλωτικὰς μάζας. Καὶ μιὰ ποὺ εὑρισκόμεθα εἰς αὐτό, διότι βεβαίως ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν φορολογικῶν νομοσχεδίων θὰ γίνῃ ἐν καιρῷ εἰς τὰς λεπτομερείας της, θὰ ἤθελα πάρα πολὺ νὰ δοθοῦν μερικαὶ ἐξηγήσεις εἰς τὸ Σῶμα καὶ μερικαὶ πληροφορίαι. Τὸ διανεμηθὲν διάγραμμα προβλέψεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1966, ὅπως ἄλλως τε ἀνέπτυξε καὶ τὸ ἐπανέλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, λυποῦμαι ποὺ δὲν εἶναι ἐδῶ καὶ θὰ ἤθελα ἀπάντησίν του...

§176Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Εἰδοποιήθη νὰ ἔλθῃ.

§177Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ χρειασθῇ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπάντησις καὶ διευκρίνισις. Λοιπόν, λέγω, θὰ ἀναγκασθῇ νὰ τὸ ἐπαναλάβῃ, ὅτι εἰς τὸ διάγραμμα τῶν προβλέψεων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1966, τὸ δακτυλογραφημένον, κατὰ τὴν χθεσινήν του ἀγόρευσιν, εἶπεν, ὅτι γίνεται πρόβλεψις περὶ νέων φόρων τῆς τάξεως τῶν 2.000 ἑκατομμυρίων. Πρὶν φθάσῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, ἐγένετο συζήτησις περὶ ἐπιβαρύνσεως καὶ τῶν σιγαρέττων καὶ τῆς βενζίνης καὶ ἐρωτῶ, αὐτὰ τὰ 2.000 ἑκατομμύρια ποὺ βεβαιώνει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι πρόκειται νὰ ἐξεύρῃ, ἀπὸ ποῦ θὰ προέλθουν, διότι αἱ προβλέψεις τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου, μολονότι κακῶς δὲν συνοδεύεται ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, δείχνουν ὅτι οἱ πόροι αὐτοὶ δὲν πρόκειται νὰ ὑπερβοῦν τὰ 600 ἑκατ. δραχμῶν.

§178Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρεῖτε. Κάμετε λάθος, διότι ἔχει διανεμηθῆ ἤδη ἀπὸ ἐνωρὶς τὸ ἀπόγευμα τὸ ἔντυπον νομοσχέδιον, μὲ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§179Η. ΗΛΙΟΥ. Λυποῦμαι. Πταίω ἐγὼ ποὺ δὲν τὸ ἐπῆρα.

§180Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Διενεμήθη καὶ μάλιστα ἔγινε καὶ ἐπεισόδιον, κατὰ τὴν διανομήν, διότι ἠμπόδιζε τὴν συζήτησιν, ἀναφέρει δὲ ἔσοδα 1660 ἑκατομμύρια. Ἐγὼ δὲ προσδιώρισα χθὲς περίπου 1.700 ἑκατομμύρια, κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου. Δεύτερον, εἰς τὸ περίγραμμα περιλαμβάνεται ὑπόλοιπον ἐσόδων, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπομείνῃ ἀπὸ τὸν τακτικὸν προϋπολογισμὸν 300 ἑκατομμύρια καί, ὡς γνωστόν, κατὰ τὴν ἀριθμητικὴν πρᾶξιν, 1700 ἑκατομμύρια καὶ 300 ἑκατομμύρια μᾶς κάμνουν 2.000 ἑκατομμύρια. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα τί γράφεται εἰς τὸν Τύπον προηγουμένως, ὡς πρόβλεψις, τῶν προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἄλλο θέμα καὶ ὑποθέτω, ὅτι θὰ συμφωνήσητε, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν.

§181Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τοῦ προηγουμένου προϋπολογισμοῦ, φαίνεται ὅτι τὸ 10% ἐπὶ τοῦ φόρου εἰσοδήματος, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ 300 ἑκατομμύρια, φαίνεται ἐπίσης ὅτι μία μονὰς ἐπὶ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ περὶ τὰ 250 ἑκατομμύρια καὶ φαίνεται ὅτι τὸ χαρτόσημον τὸ συναλλαγματικὸν καὶ αἱ ἐπιβαρύνσεις τῶν αὐτοκινήτων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβαίνουν τὰ 200–250 ἑκατομμύρια, διότι δὲν πρόκειται περὶ αὐξήσεως ὅλων τῶν κατηγοριῶν τοῦ φόρου χαρτοσήμου, ἀλλὰ περὶ περιορισμοῦ αὐτῶν. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἐκτιμήσεις, τὰς ὁποίας κάμνομεν.

§182Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ, νὰ ἐρευνήσετε τὸ θέμα, διότι θὰ εἶναι πολὺ χρήσιμον. Σεῖς ὁ ἴδιος. Συνήθως, κ. Ἠλιοῦ, σεῖς εἶσθε πολὺ προσεκτικὸς εἰς τοὺς ἀριθμοὺς καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἀπόψε μὲ ἐκπλήσσετε. Ἐκ τῆς νέας φορολογίας ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος, προβλέπεται ἔσοδον 310 ἑκατομμυρίων, κατ’ ἐμὲ ἴσως καὶ μικρότερον, ἢ πάρα πάνω. Ἡ νέα φορολογία ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος, ὅπως ἐλπίζω, καθὼς καὶ ἡ φορολογία ἡ νέα ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων, θὰ ἀποδώσῃ 225 ἑκατομμύρια. Ἡ νέα φορολογία ἐπὶ τῶν τελῶν χαρτοσήμου, 550 ἑκατομμύρια, ἡ νέα φορολογία ἐπὶ τοῦ κύκλου ἐργασιῶν 500 ἑκατομμύρια καὶ ἡ αὔξησις τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν φορτηγῶν αὐτ)των 100 ἑκατομμύρια καὶ ἐν συνεχείᾳ ἔχομεν ἕνα ὑπόλοιπον. Ὅλα αὐτὰ διὰ τὸ 1966 βεβαίως, ἀθροιζόμενα συνθέτουν τὸν ἀριθμὸν 1660 ἑκατομμύρια.

§183Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀμφισβητῶ τὰς προβλέψεις σας, πλὴν τοῦ φόρου εἰσοδήματος.

§184Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Δικαίωμά σας.

§185Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ φόρος κύκλου ἐργασιῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι πάρα πάνω ἀπὸ 250 ἑκατομμύρια.

§186Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Μὴ λησμονῆτε ὅτι ὁ φόρος κύκλου ἐργασιῶν δὲν ἐπιβάλλεται μόνον ἐπὶ τῶν ἐγχωρίου παραγωγῆς εἰδῶν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ παντὸς εἰσαγομένου καὶ κατὰ συνέπειαν, τὸ 1% εἶναι ἀσφαλῶς τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον τὸ Γεν. Λογιστήριον ὑπολογίζει.

§187Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἦτο ἄγονον νὰ ἀναλισκώμεθα εἰς ἀντεγκλήσεις περὶ τῆς μελλοντικῆς ἀποδόσεως. Θὰ ἀποδειχθῇ τοῦτο ἀπὸ τὴν ἐκτέλεσιν. Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον τείνει ἡ ἐρώτησίς μου, εἶναι ὅτι τὸ φορολογικὸν αὐτὸ νομοσχέδιον, ὅπως διενεμήθη, ἐξαντλεῖ τὰς προθέσεις τὰς φορολογικὰς τῆς Κυβερνήσεως, ἢ μήπως μεθαύριον, ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον, θὰ ἔχωμεν τὴν ἐπιβολὴν καὶ ἄλλων βαρῶν, τὰ ὁποῖα βεβαίως δὲν ἐπενοήθησαν παρ’ οὐδενός, δεδομένου ὅτι διέρρευσαν πληροφορίαι ὅτι μελετῶνται νέα μέτρα τοιαῦτα, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συμπληρωθῇ τὸ ὕψος τῆς ἀποδόσεως τῶν φόρων.

§188Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, χαίρω διὰ τὴν ἐρώτησιν καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως. Πρῶτον, οὐδὲν διέρρευσεν. Ἦσαν ὑποθέσεις τῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι πληροφορηθεῖσαι ὅτι ἐπίκεινται νέαι φορολογίαι, ἄλλωστε δὲν τὸ ἠρνήθην αὐτὸ καὶ ὁ ἴδιος ἤδη ἀπὸ τῆς παρελθούσης Πέμπτης τὸ ὡμολόγησα, ἔκαμαν τοιαύτας ὑποθέσεις. Ἀληθὲς εἶναι ὅτι ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως, μεταξὺ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἐπεξετάθη πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Μᾶς ἐπροτάθησαν διάφοροι πόροι, τοὺς ὁποίους ἀπερρίψαμεν καὶ κατελήξαμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσηγούμεθα αὐτὴν τὴν στιγμήν. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ἐμφανίζετε τὰς ἐπιβαρύνσεις τοῦ νομοσχεδίου, ἔστω καὶ ἀνακριβῶς, τόσον χαμηλά. Πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ ἐφημερίς σας ὁμιλεῖ περὶ 2.500 ἑκατομμυρίων καὶ σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ 600 ἑκατομμυρίων, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ποσὸν εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἐπιθυμῶ αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ κάμω τὴν πολιτικὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐφέτος, ὅπως ἄλλωστε εἶχε πράξει καὶ εἰς τὸ παρελθόν, δηλοῖ κατηγορηματικῶς, ὅτι μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θὰ κρατηθῇ δι’ ὅλον τὸ ἔτος 1966 σταθερὸν τὸ φορολογικὸν καθεστὼς καὶ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προσφύγῃ εἰς καμμίαν ἀπολύτως νέαν φορολογίαν. Ἡ δήλωσις αὕτη εἶναι κατηγορηματικὴ καὶ δεσμευτικὴ καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§189Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς αὐτὸ κατατείνει ἡ ἐρώτησίς μου. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἀπένειμεν εὔσημα εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς ΕΡΕ, διὰ τὴν δημιουργίαν περιθωρίων καὶ ἐπιμένει ἐπὶ τῆς ἐμφανίσεως τῶν στοιχείων τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως κατὰ δραματικὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον ἐμιμήθη ἡ ΕΡΕ διὰ τοῦ εἰδικοῦ ἀγορητοῦ της. Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐνεφανίσθησαν μερικαὶ διαφοραὶ καὶ κἄποια αὐτοκριτικὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, κἄποιες ἐπιθέσεις ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ, θὰ εἶχον τὸν πειρασμὸν νὰ διερωτηθῶ μήπως ἀπετέλουν μίαν συμπαιγνίαν, δεδομένου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις στηρίζεται καὶ κατευθύνεται ἀπὸ τὴν ΕΡΕ καὶ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖται ἡ Κυβέρνησις υἱοθετοῦνται ἀπὸ τὴν ΕΡΕ. Ἦτο ἄλλη ἐπικουρία ἀπὸ τοὺς παράγοντας τοῦ πραξικοπήματος τοῦ Αὐλικοῦ τὸ ἀπόρρητον ὡς χθὲς ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Νόβα εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος. Ἄν καὶ Ἀκαδημαϊκὸς ὁ κ. Νόβας, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι πολὺ ἀμφισβητούμενος σὰν ποιητής, ἀλλὰ δὲν ἔχει θεωρηθῆ ποτὲ λογοκλόπος. Ἐπειδὴ δὲ δὲν εἶναι ὁ ἴδιος οἰκονομολόγος, θὰ ἦτο ἐνδιαφέρον νὰ ἐγνωρίζαμεν τὸν συντάκτην αὐτοῦ τοῦ κειμένου, ἄλλως θὰ ὑπῆρχον σοβαροὶ ἐνδοιασμοὶ διὰ τοὺς λόγους σκοπιμότητος, οἱ ὁποῖοι τὸν ἀνώνυμον καὶ ἀφανῆ ἐνδεχομένως συντάκτην, ἐνέπνευσαν.

§190Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν; Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, μᾶς ἐνδιαφέρει πιὸ πολὺ ὁ συντάκτης ἀπὸ τὴν ἀκρίβειαν τῶν ἀριθμῶν;

§191Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ φθάσω εἰς τοὺς ἀριθμούς, ἀλλὰ πέραν τῆς ἀκριβείας τῶν ἀριθμῶν, θὰ ἤθελον πάρα πολύ, νὰ γνωσθῇ τίνος ἀπηχεῖ τὰς γνώμας τὸ ἀπόσπασμα τοῦ κ. Νόβα. Διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μὴ ἐπιδόσεώς του εἰς τὰ οἰκονομικὰ νὰ ἦσαν ἰδικαί του καὶ ἰδική του ἐπεξεργασία.

§192Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δὲν ὑπῆρξε τότε Πρωθυπουργὸς ὁ κ. Νόβας.

§193Η. ΗΛΙΟΥ. Τὰς 15 ἐκείνας ἡμέρας ποὺ ἦτο Πρωθυπουργός, διότι γνωρίζετε εἰς τὶ ἀπησχολεῖσθο τὰς 15 ἐκείνας ἡμέρας κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ. Ὁπωσδήποτε ἀπὸ αὐτὸ τὸ συντριπτικὸν κείμενον θὰ ἤθελα νὰ ἀποσπάσω τὸ ἑξῆς:

§194ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Νὰ τὸ διαβάσετε.

§195Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐδημοσιεύθη χθὲς ὁλόκληρον εἰς τὴν Ἐφημερίδα «Ἀπογευματινή».

§196Η. ΗΛΙΟΥ. Κατὰ τὸ τελευταῖον δίμηνον ὁ ρυθμὸς τῶν Δημοσίων Ἐσόδων παρουσιάζει σοβαρὰν κάμψιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἄσχετος πρὸς τὴν πολιτικὴν ἐξέλιξιν. Ὁμιλεῖ διὰ τὸ δίμηνον τῆς συνωμοσίας τῆς ἀποστασίας καὶ τῶν 15θημέρων καὶ τῶν 20ημέρων Κυβερνήσεων. Ὑπογραμμίζω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα χωρὶς νὰ παραλείπω τὴν ἐκτίμησιν ἐπὶ τῶν προηγουμένων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔλθω ἐν συνεχείᾳ νὰ ἐξετάσω. Εἰς τὴν δευτέραν σελίδα προβλέπει ὅτι διὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ δανείου καὶ τῶν ἐντόκων γραμματίων καὶ ἄλλων τινῶν πόρων εἶναι ἐξασφαλισμένα 2,5 δισεκατομμύρια διὰ τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων. Διατὶ δὲν ἐπραγματοποιήθησαν; Διότι μετὰ τὸν κλονισμὸν τὸν ὁποῖον ἐπέφερεν ἡ ἀνωμαλία, τὸ αὐλικὸν πραξικόπημα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ προσφυγὴ οὔτε εἰς ἐσωτερικὸν δάνειον, οὔτε εἰς ἔντοκα γραμμάτια.

§197Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Παρὰ πάνω ἐπραγματοποιήθησαν, προσέξατε. Κάμετε συνεχῶς λάθη. Πρέπει νὰ σᾶς προειδοποιήσω ὅτι οἱ ἀριθμοὶ δὲν ἀστειεύονται. Σεῖς εἶσθε ἐντρυφὴς εἰς τοὺς ἀριθμούς. Σᾶς λέγω λοιπὸν ὅτι πάρα πάνω ἐπραγματοποιήθησαν, διότι μὲ 2,5 δισεκατομμύρια τὸ ἄνοιγμα ἔπρεπε νὰ ἦτο 2.200 ἑκατομμύρια, ἐνῷ τὸ ἄνοιγμα ἦτο μικρότερον, ἦτο 1.300 ἑκατομμύρια. Ἑπομένως ἡ εἰκὼν ἦτο καλλιτέρα. Διὰ τὸ πραγματικὸν ἄνοιγμα ὁμιλοῦμεν.

§198Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπραγματοποιήθη τὸ δάνειον;

§199Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὄχι. Πάντως προσέχετε εἰς τοὺς ἀριθμούς. Εἶμαι πρόθυμος νὰ συζητήσω μαζί σας ἀλλὰ ὅπως συνήθως γίνεται μὲ μελετημένους τοὺς ἀριθμοὺς καὶ ὄχι μὲ προχείρους συζητήσεις.

§200Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ δάνειον δὲν ἠμπορέσατε νὰ τὸ πραγματοποιήσετε οὔτε τὰ ἔντοκα γραμμάτια.

§201Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὰ ἔντοκα γραμμάτια τὰ ἐπραγματοποιήσαμεν καὶ ἀνῆλθον εἰς τὸ ὕψος τῶν 7 δισεκατομμυρίων. Καὶ εἶμαι πρόθυμος κατ’ ἰδίαν νὰ σᾶς ἐνημερώσω, διὰ νὰ μὴ κάμωμεν αὐτὴν τὴν ἀχάριστον ἀντιδικίαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§202Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς ἕτερον σημεῖον γράφει τὸ κείμενον αὐτό: «Αἱ τάσεις αὐταὶ ἐνισχύονται ἐκ τῆς πολιτικῆς ἐκκρεμότητος, τῆς ὁποίας ἐνδεχομένη παράτασις δημιουργεῖ κινδύνους τῶν συναλλαγματικῶν διαθεσίμων». Ὅπως βλέπετε καὶ εἰς αὐτὴν τὴν κατὰ μονόπλευρον καὶ ἐκ διαθέσεως κατεσκευασμένην εἰσήγησιν τοῦ κ. Ἀκαδημαϊκοῦ ὑπάρχει ἡ ἀναγνώρισις τοῦ σοβαροῦ ρόλου τὸν ὁποῖον ἔπαιξεν ἡ αὐλικὴ κρίσις τοῦ παρελθόντος Ἰουλίου καὶ ὁ ἐξ αὐτῆς ψυχολογικὸς ἀντίκτυπος. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν τῶν παραγόντων ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ καλέσῃ καὶ νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ὁ Βασιλεύς, τὸν ὁποῖον συνεβούλευσε νὰ ἀπευθύνῃ τὴν χθὲς ἀναγνωσθεῖσαν ἐπιστολήν. Ὅσον καὶ ἂν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ συνείδησιν ὅτι αἱ πρωτοβουλίαι τοῦ Ἰουλίου, διὰ νὰ περιορισθῶ εἰς τὸν μετριοπαθῆ αὐτὸν χαρακτηρισμὸν ὤρυξα ἕνα χάσμα μεταξὺ λαοῦ καὶ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος, τὸ ὁποῖον ὑπαγορεύει χειρονομίας, ἔστω καὶ ἂν ἔχουν ἕνα δημαγωγικὸν χαρακτῆρα ὅρα καὶ ταξείδια ἀνὰ τὰς νήσους, ὅσον καὶ ἂν τὸ ἀπαράδεκτον ὕψος τῆς Βασιλικῆς χορηγίας τριπλασίας ἀπὸ τὴν χορηγίαν τοῦ Προέδρου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν θὰ ἐδικαιολόγει καὶ θὰ ἐπέβαλε μόνιμα καὶ ὄχι διετοῦς διαρκείας καὶ ριζικώτερα μέτρα περικοπῶν ὅσον καὶ ἐὰν ἡ αὐλικὴ ἀνεξέλεγκτη διαχείρισις τῶν γνωστῶν παραπροϋπολογισμῶν ἀπὸ χρῆμα τῶν Ἑλλήνων φορολογουμένων Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος κλπ. πολλῶν ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων ἀφήνει εἰς τὸ σκότος μερικὰ οὐσιαστικὰ δεδομένα, πάντως ἡ χειρονομία ἡ χθεσινὴ θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι συμπαθὴς ἐὰν δὲν συνεδυάζετο μὲ ἀνεπίτρεπτον ἀνάπτυξιν εἰς τὴν πολιτικὴν συζήτησιν, ὑπόδειξιν ἀνάγκης θυσιῶν καὶ προσπαθείας ἐξισώσεως πραγμάτων ἀνεπιδέκτων συγκρίσεως θυσιῶν καὶ προσπαθείας ἐξισώσεως πραγμάτων ἀνεπιδέκτων συγκρίσεως τοῦ ἡμερομισθίου τοῦ ἐργάτου, τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου, τοῦ ὁποίου προτείνεται ἡ συμπίεσις τῶν τιμῶν συγκεντρώσεως ἢ τῶν πρὶμ καὶ ἑνὸς τόσον ὑψηλοῦ εἰσοδήματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ χρειάζεται ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν νὰ προκύψῃ ἡ ἀλήθεια καὶ χρειάζεται νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς ἐντοπίζοντες, ὅσα συμβαίνουν εἰς τὰς πραγματικάς των διαστάσεις. Παρέλειψα νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὴν συγχορδίαν αὐτὴν ἀπήντησεν ἕως τώρα ἡ Ε.Κ. διὰ τοῦ εἰδικοῦ ἀγορητοῦ της. Δὲν συμφωνοῦμεν καθ’ ὁλοκληρίαν μὲ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Ε.Κ., τὸ ἐτονίσαμεν καὶ ὅταν ἤσκει τὴν ἐξουσίαν καὶ τὸ ὑπογραμμίζομεν καὶ τώρα. Θεωροῦμεν ὅτι ἐν πολλοῖς ὑπῆρξε καὶ ἄτολμος καὶ διστακτικὴ καὶ δὲν ἠθέλησε ἢ δὲν ἠμπόρεσε νὰ θίξῃ προνόμια καὶ δημιουργημένας καταστάσεις ἀνισοτήτων, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον τὴν κοινωνικὴν δημοκρατίαν παρεβίαζον, ἀλλὰ καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν παρεμποδίζουν. Ὁπωσδήποτε εἰς τὴν ἀντιδικίαν μὲ τὴν Κυβέρνησιν μὲ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ὁ εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς Ε.Κ. κ. Ἀνδρ. Παπανδρέου ὑπῆρξε συντριπτικός, οἱ ἀριθμοὶ τὸν ἐδικαίωσαν. Ἡ ἐντύπωσις ὑπῆρξε καταθλιπτικὴ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἀντανακλᾶ καὶ ἀπὸ τὸν τύπον καὶ ἀπὸ τὴν μερίδα ἡ ὁποία καὶ τὴν Κυβέρνηση στηρίζει καὶ ἐναντίον προσωπικῶς τοῦ κ. Παπανδρέου ....

§203Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κριτικὸς τοῦ τύπου γίνεσθε κ. συνάδελφε;

§204Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπερκομματικός.

§205Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀλλὰ πέραν τῆς κριτικῆς, πέραν τῆς ἀναζητήσεως αἰτίων καὶ εὐθυνῶν ποὺ ὁ τελευταῖος ποὺ θὰ εἶχε λόγο νὰ διστάζῃ καὶ νὰ δυστροπῇ θὰ ἦτο ἡ παράταξίς μας, μὴ μετέχουσα τῆς εὐθύνης τῆς αὐξήσεως τῆς ἐξουσίας καὶ τῆς ἀσκήσεως τῆς πολιτικῆς εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς χώρας, πέραν αὐτοῦ πρέπει ἀπὸ τὴν συζήτησιν ποὺ διεξάγεται τὴν τριήμερον νὰ προκύψουν προοπτικαὶ νὰ χαραχθοῦν προοπτικαὶ καὶ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη εἰς τὴν δυνατότητα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ ἡ ἐλπὶς εἰς τὰς ἐργαζομένας μάζας, ὅτι δὲν εἶναι ἀσυμβίβαστον καὶ ἀντιφατικόν, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι παρέχουν τὰ πάντα διὰ τοῦ μόχθου των νὰ συμμετέχουν εἰς ὁλοὲν ὑψηλότερον ἐπίπεδον, δικαιότερα εἰς τὴν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Κάθε ἄλλη μέθοδος ἡ ὁποία τείνει ἁπλῶς εἰς τὴν δημιουργίαν συσχετίσεως γύρω ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν ἐπιτείνει τὴν σύγχυσιν καὶ τὴν ἀνησυχίαν καὶ ἐπιδεινώνει καὶ τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα ποὺ κυρίως εὐκολύνει καὶ ἐπιβραβεύει τὰς ἐπιδιώξεις τῆς κοινωνικῆς ἀντιδράσεως τῆς πλουτοκρατικῆς ὀλιγαρχίας ὅσον ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἤδη τῆς ΟΥΝΡΑ ἐσυνήθισαν εἰς τὸν πλουτισμὸν διὰ τοῦ πληθωρισμοῦ. Ὑπῆρξεν ἐπιμελὴς προετοιμασία τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Πρῶτον ἐπὶ μίαν 10ετίαν κυβερνήσεως τῆς δεξιᾶς, ἐπεβλήθη χειρολαβὴ εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀποταμίευσιν εἰς τὰ χρήματα τῶν καταθετῶν καὶ τώρα μὲ τὴν συγχορδίαν περὶ κινδύνων τὴν ὁποίαν ἤρχισαν ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1963 καὶ βαίνουν εἰς συνεχῆ ἄνοδον, ἐπιδιώκεται ἡ πρόκλησις πανικοῦ ὅτι κυρίως μεταξὺ τῶν πλείστων ἄλλων παραγόντων, ὁ λόγος τῶν δυσχερειῶν τῆς οἰκονομίας ἐὰν δὲν ἀντιμετωπισθοῦν μὲ εἰλικρινῆ ἐμβάθυνσιν καὶ ἑρμηνείαν καὶ ἐξαχθοῦν εἰς πραγματικὴν κρίσιν, ὅτι οἱ κύριοι λόγοι τῶν δυσχερειῶν τῆς οἰκονομίας, οἱ ψυχολογικοὶ προκύπτουν καὶ ἀπὸ τὸν ἀκόλουθον συλλογισμόν. Ὁμιλοῦμεν δι’ ἕνα βασικὸν σύμπτωμα καὶ τὸ ἐπισημαίνομεν θορυβωδῶς, περὶ τῶν 10 ἢ 10½ ἑκατομμυρίων χρυσῶν λιρῶν, αἱ ὁποῖαι ἠγοράσθησαν, ὁμιλοῦμεν συγχρόνως περὶ μειώσεως τῶν συναλλαγματικῶν ἀποθεμάτων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶναι τῆς τάξεως τῶν 33 ἑκατομ. ἐντὸς τῆς διετίας. Καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ δυσκολιῶν τοῦ πιστωτικοῦ συστήματος, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν ἠλαττωμένον ρυθμὸν καταθέσεως καὶ ὁμιλοῦμεν ἀκόμη περὶ πληθωρισμοῦ καὶ τῆς ἀνάγκης προσφυγῆς ἐν μέρει εἰς τὸ ἐκδοτικὸν προνόμιον, διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν χρηματοδοτήσεως τῆς οἰκονομίας. Καὶ διερωτῶμαι ἐὰν δὲν εἶχε δημιουργηθῆ αὐτὴ ἡ ἀδίστακτος καὶ ἀνοσία ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1963 ἔφοδος καὶ ἐπίθεσις κατὰ τῆς σταθερότητος τῆς νομισματικῆς, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀρνήσεως κάθε ἰδέας ἀλλαγῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, περιορισμὸν προνομίων, ἀνακατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος. Ἐὰν δὲν εἶχε γίνει αὐτὴ ἡ ἀδίστακτος ἐπίθεσις, ἡ ὁποία προεκάλεσε τὴν χρυσοφιλίαν, θὰ ὑπῆρχεν ηὐξημένον ἀπόθεμα τῶν 105 ἑκατ. δολλαρίων. Θὰ μοῦ εἴπητε τὸ ἥμισυ ἀσκεῖται διὰ τῶν ἀφανῶν ἀποθεματικῶν. Δεύτερον θὰ ὑπῆρχεν ὕψος καταθέσεων 3 δισ. καὶ κάτι παραπάνω. Αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς καὶ τὴν οἰκονομίαν θὰ ἐχρηματοδότει καὶ τὴν προσφυγὴν εἰς τὸ ἐκδοτικὸν προνόμιον θὰ ἀπέτρεπε. Ἀλλὰ πρέπει νὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν συζήτησιν μία συμβολὴ ὅλων εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἐμπιστοσύνης. Συμβολὴν ὅλων δὲν ἐννοῶ μὲ συμφωνίαν ὅλων, ἀλλὰ μὲ διερεύνησιν μέχρι βάθους τῶν αἰτίων τῆς σημερινῆς καταστάσεως. Τὸν πληθωρισμὸν τὸν πληρώνουν αἱ μεγάλαι μᾶζαι, τὴν ἀμοιβὴν τῆς ἐργασίας των εἰς τὴν τιμὴν τῶν προϊόντων εἰς τὸν πολλαπλασιασμὸν τοῦ ὕψους τῆς ἐκμεταλλεύσεως, εἰς τὴν ἐκμηδένισιν τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν κατανάλωσιν, εἰς τὴν ἐξανέμισιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων. Οὐδεὶς δὲν θὰ εἶχε νὰ ὀφεληθῇ ἀπὸ τὰ 8,5 ἑκατ. Ἕλληνας, ἐκτὸς ἀπὸ μίαν δρᾶκα ὀλιγαρχικῶν κύκλων. Λοιπὸν πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν πραγματικὴν διάστασιν τῶν δυσχερειῶν καὶ νὰ υἱοθετήσωμεν καὶ νὰ ὑποδείξωμεν τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα νὰ συνδυάζουν τὴν ραγδαίαν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν μὲ τὴν κοινωνικὴν πρόοδον. Πρέπει νὰ καταλήξωμεν καὶ νὰ διακηρύξωμεν καὶ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι κατὰ κύριον λόγον εὑρισκόμεθα πρὸ κυβερνητικῆς κρίσεως, συστηματικῶς, ἐπιμόνως καὶ μὲ πώρωσιν προκληθεῖσαν. Ἂς πᾶμε πίσω μερικὰ χρόνια. Ἐπὶ 10 χρόνια ἐκυβέρνα ἡ κοινωνικὴ ἀντίδρασις. Δὲν θὰ συμφωνήσῃ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐπὶ τοῦ χαρακτηρισμοῦ, διότι δὲν θέλει νὰ λέγεται δεξιά. Ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης.

§206Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μολονότι δὲν συμφωνῶ, ἐν τούτοις σᾶς βεβαιῶ, ὅτι σέβομαι ὅσα λέγετε. Καὶ μπορεῖτε σεῖς ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος νὰ κάμετε χαρακτηρισμούς, ὅπως τοὺς θέλετε. Μόνον ἄλλοι δὲν ἀνέχονται χαρακτηρισμοὺς καὶ κριτικήν. Ἐγὼ τὴν ἀνέχομαι.

§207Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ μίαν 10ετίαν ἑδραιώθησαν καὶ ἐγιγαντώθησαν μεγάλα συμφέροντα χωρὶς καμμίαν διαρθρωτικὴν ἀλλαγὴν εἰς τὴν οἰκονομίαν. Δὲν ἐδημιουργήθη οὔτε μία νέα κατηγορία ἀπασχολήσεως, δὲν μετεβλήθησαν οὐσιωδῶς αἱ σχέσεις τῆς οἰκονομίας κατὰ κύριον λόγον ἀγροτικῆς καὶ κατὰ δεύτερον λόγον βιομηχανικῆς εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα ἀναπτύξεως. Ὑπῆρξαν ἐκχωρήσεις ἐθνικοῦ πλούτου ὑπὸ ἀποικιακοὺς ὅρους, ἀλλὰ τὸ ἐθνικὸν κεφάλαιον καὶ ἡ ἐγχώριος ἀποταμίευσις — ἐννοῶ τὴν συσσώρευσιν κεφαλαίου, ὄχι τὰς καταθέσεις τοῦ κοσμάκη — ἡ ἐγχώριος ἀποταμίευσις δὲν μετέχει εἰς τὴν ἐπενδυτικὴν προσπάθειαν καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω. Ἤθελον νὰ κάμουν ἐπιχειρήσεις διὰ τοῦ χρήματος τοῦ Δημοσίου ἢ μὲ φορολογικὰς ἐπιβαρύνσεις τῶν ἄλλων τάξεων καὶ μὲ ἀτομικὰς ἰδιοποιήσεις μόνον τῶν ὠφελειῶν. Ἔτσι ἄνοιξεν ὁ δρόμος ἀφοῦ διετηρήθησαν κατὰ τὴν 10ετίαν 3 ἑκατ. Ἕλληνες ἐκτὸς συναλλακτικῆς ζωῆς, ἄνοιξεν ὁ δρόμος εἰς τὴν αἱμορραγίαν τῆς μεταναστεύσεως, ἡ ὁποία ἀκόμη εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνασχεθῇ. Ἡ θεωρητικὴ βάσις τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἠκούσαμεν καὶ χθὲς κάπως περιτέχνως καὶ μετὰ ἀντιφάσεων καὶ ἐπιφυλάξεων ὑποστηριζομένη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι σήμερον πιὸ ἀνοικτὴ ἀπὸ τὸν κ. εἰδικὸν ἀγορητὴν τῆς Ε.Ρ.Ε. Εἶναι ἡ ἀντιδραστικὴ θεωρία τῆς συμπιέσεως τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας, τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων.

§208Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ποτέ.

§209Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἡ συμπίεσις τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων εἶναι ἀντιλαϊκή; Πολλὰ περίεργα λέγετε.

§210Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐγὼ ἀντιθέτως εἶπον, ὅτι ἔπρεπε αἱ τιμαὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων νὰ μὴ μείνουν ὀνομαστικαί, ἀλλὰ πραγματικαὶ καὶ ὑπέδειξα συγκεκριμένην μέθοδον, διὰ τῆς ὁποίας π.χ. ἡ τιμὴ τοῦ σίτου θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι πραγματική. Ποτὲ δὲν εἶπε κανεὶς ἀπὸ μᾶς, ὅτι πιστεύομεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς συγκρατήσεως τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων.

§211Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ τί πιστεύει κανείς, καλυτέραν ἀπόδειξιν τὸ τί ἐφήρμοσεν ἐπὶ δεκαετίαν. Ἐπιδεικνύετε αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν ὡσὰν ἄκρον ἄωτον τῆς οἰκονομικῆς σοφίας, ἑνὸς συστήματος ἰσορροπίας ποὺ βασίζεται εἰς περιορισμὸν τῶν εἰσοδημάτων τῶν ἐργαζομένων, ποὺ δημιουργεῖ ἀργοῦν παραγωγικὸν δυναμικόν, ποὺ ὑπαγορεύει ἀπροθυμίαν ἐπενδύσεων καὶ αὐτοχρηματοδοτήσεων, ποὺ ἐπιφέρει εἰσοδηματικὴν ἀνισότητα καὶ ἐπιταχύνει τὴν μετανάστευσιν, ἑνὸς συστήματος ὅπως χαρακτηρίζεται «Πορτογαλοποιήσεως», ἑνὸς συστήματος καθηλώσεως τῶν πάντων εἰς τὴν ἰδέαν μιᾶς νομισματικῆς σταθερότητος αὐτοσκοποῦ καὶ διὰ νὰ μὴ διαταραχθῇ ἡ ἰσορροπία ἀποταμιεύσεως τῆς οἰκονομίας ἐπὶ μακρὰν περίοδον. Εἰς τὸν δημοσιονομικὸν τομέα ὑπῆρξεν ἡ ἰδία σφραγὶς τῆς ἀντιλαϊκῆς πολιτικῆς. Τὸ φορολογικὸν σύστημα εἶναι ἕνα σύστημα ταξικόν, ὄχι μόνον εἰς σχέσεις ἀμέσων πρὸς ἐμμέσους φόρους εἶναι 1 πρὸς 4 καὶ ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων χρήσεως φαίνεται, ὅτι ἐπεδεινώθη...

§212Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ποίας χρήσεως;

§213Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ 1965.

§214Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ 1965 ἐβελτιώθη. Τὸ 1964 εἴχομεν μίαν ἀπώλειαν.

§215Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι δι’ αὐτοῦ ποὺ ἀποδώσατε τὴν μείωσιν δίδεται ὁ πραγματικὸς λόγος. Εἶναι ἀπὸ στατιστικοὺς μελετητὰς ὑπολογισμένον, ὅτι οἱ φόροι καταναλώσεως ἐπιβαρύνουν κατὰ 43% περίπου τὴν κατανάλωσιν. Τὰ μικρὰ εἰσοδήματα ἐξαντλοῦνται εἰς ἱκανοποίησιν καταναλωτικῶν ἀναγκῶν. Ὅταν λέγωμεν, ὅτι οἱ πτωχοὶ δὲν φορολογοῦνται, διότι δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἄμεσον φορολογίαν κρύπτομεν τὴν ἀλήθειαν, διότι ἐκεῖ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ εἰσόδημά των φορολογεῖται κατὰ τὴν κατανάλωσιν ἐνῷ δὲν καταναλίσκονται εἰς ὁλόκληρον τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, τὰ ὁποῖα ἀποταμιεύονται ἢ ἀποθεματοποιοῦνται καὶ χρησιμοποιοῦνται κατὰ τὸν ἕνα ἢ ἄλλον τρόπον καὶ περιορίζονται ἑπομένως εἰς σχέσεις ἐπενδύσεων.

§216Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές.

§217Η. ΗΛΙΟΥ. Πέραν αὐτῶν καὶ ἡ ἄμεσος φορολογία μας εἶναι φορολογία ἐπίσης ταξικὴ καὶ ὡς πρὸς τὰς ἀρχάς της καὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπον ἐφαρμογῆς της. Ἀντὶ νὰ ἀποβλέπωμεν εἰς τὴν καθ’ ὕψος σύλληψιν τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων, ἐφαρμόζεται εἰς μεγάλην ἔκτασιν ἡ φορολογία ἐπὶ μικρῶν εἰσοδημάτων καὶ διὰ τὰ μεγάλα εἰσοδήματα ὑπάρχει ἡ νόμιμος φοροαπαλλαγὴ καὶ φοροδιαφυγή. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως εἶχεν ὁμιλήσει περὶ μεγάλων προβλέψεων διὰ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐκτιμήσει εἰς 5 δισ.

§218Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἰς 3 δισ.

§219Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς εἴχατε ὁμιλήσει περὶ 5 δισ. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἶναι πολὺ μεγαλύτερα. Ἔχομεν 130 δισ. ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ἐξ αὐτῶν 30 δισ. ἀποτελοῦντα ἀγροτικὸν εἰσόδημα δὲν φορολογοῦνται. Ἐπίσης ἄλλα 10 δισ. εἶναι ἀφορολόγητα λόγῳ χαμηλοῦ ὕψους. Ἔπρεπε ἑπομένως νὰ δηλωθοῦν 80–90 δισ. Πόσα ἐδηλώθησαν 22– 23 δισ. Ἔχει πάρει ἔκτασιν δημοσίου σκανδάλου καὶ δημοσίας ἀτιμίας ἡ φοροδιαφυγή. Τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν φόρου εἰσοδήματος ἀποτελεῖ ὁ φόρος εἰσοδήματος ἐπὶ τῆς ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας, διότι ἐκεῖ δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ φοροδιαφυγή. Πέραν αὐτῶν ὑπάρχουν ἀδικαιολόγητοι φοροαπαλλαγαί. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὅλαι αἱ φοροαπαλλαγαὶ εἶναι ἀδικαιολόγητοι. Διότι ἐνῷ μὲν ἐπικαλοῦνται τὴν θεωρίαν τῶν κινήτρων πρὸς ἐπενδύσεις εἴτε κάνουν ἐπενδύσεις εἴτε ὄχι δὲν πρόκειται νὰ πληρώσουν. Εἰς τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον ὑπάρχει μία διάταξις περὶ καταργήσεως τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τοῦ φόρου εἰσοδήματος τῶν ἀποζημιώσεων καὶ τῶν συντάξεων τῶν βουλευτῶν. Δυνατὸν ἡ ἀπόδοσις τοῦ μέτρου ταμιακῶς νὰ μὴ εἶναι πολὺ σημαντική. Ὁπλίζει ὅμως τὸν βουλευτὴν μὲ τὸ ἠθικὸν κῦρος νὰ ἀξιώσῃ κατάργησιν κάθε ἀδικαιολογήτου φοροαπαλλαγῆς. Εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς δεκαετίας τῆς δεξιᾶς τὰ πάντα ἀνετίθεντο εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Ἀλλὰ πῶς μεταφράζεται ἡ ἐπιχειρηματικὴ δραστηριότης; Πρῶτον εἰς προνομιακὰς πιστώσεις. Εἶναι ἀνάγκη ὅταν φωνάζωμεν, ὅτι δημιουργεῖται πληθωρισμὸς διὰ τῆς προσφυγῆς εἰς τὸ ἐκδοτικὸν προνόμιον νὰ γίνῃ σαφές, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν πιστωτικαὶ φεουδαρχίαι. Ὑπάρχουν 30 βιομηχανίαι αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τὰ δωδεκάμισυ δισεκατομμύρια πιστώσεις τῆς μεταποιήσεως ἔχουν τὰ ὀκτώμισυ δισεκατομμύρια. Ὑπάρχουν φεουδαρχίαι, αἱ ποῖαι ἔχουν πιστώσεις 600,800, 1.200 ἑκατομ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας γνωστοὶ κύκλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν λείπουν ποτὲ ἀπὸ τὴν συμμετοχήν των εἰς τὰς ὑπηρεσιακὰς Κυβερνήσεις καὶ προαλείφονται καὶ διὰ μεταβατικήν, λαμβάνουν τεραστίας πιστώσεις. Εἷς μάλιστα ἐδανείσθη καὶ 2 ἑκ. προσωπικῶς διὰ νὰ κτίσῃ σπίτι.

§220Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Μπορεῖτε νὰ μᾶς γνωρίσετε τὰ ὀνόματα;

§221Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, τὰ ὀνόματα εἶναι γνωστά. Ἀφῆστε νὰ μὴ πᾶμε αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων διὰ πρόσωπα.

§222Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Κουτσοχέρα. Ὑπάρχουν δύο λύσεις. Ἢ νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Κουτσοχέρας ἢ νὰ ὑποσχεθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος καὶ θὰ ἀνατρέψῃ κάθε τι τὸ ὁποῖον εἶναι ἄτοπον.

§223Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Θὰ ὁμιλήσω ἐπ’ αὐτοῦ εἰς τὴν δευτερολογίαν μου, ὅταν θὰ κλείσω τὴν συζήτησιν.

§224ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ἀγνοῇ τὰ στοιχεῖα ὁ κ. Ὑπουργός.

§225Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐὰν τὰ ἀγνοῇ, εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν του νὰ τοῦ δώσω τὰ στοιχεῖα. Δὲν πρέπει αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐὰν πρόκειται νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα ἀπροσώπως νὰ ἐμπλακῇ ἡ συζήτησις μὲ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ πρόσωπο. Τέλος ἐγὼ θὰ κρίνω τὴν πορείαν τὴν ὁποίαν θὰ ἐφαρμόσω εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου. Ὑπάρχει ἄλλη πιστωτικὴ φεουδαρχία, ἡ ὁποία πλὴν τῶν ἄλλων, ἔχει 380.000.000 δραχ. δάνειον ἀπὸ κρατικὴν Τράπεζαν μὲ 2%.

§226ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποία εἶναι;

§227Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Μητσοτάκης, ἐὰν χρειασθῇ θὰ προχωρήσωμεν.

§228Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ τὰ εἴπητε, κ. Ἠλιοῦ. Ἡ Ε.Ρ.Ε. δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ κανένα ἀπὸ αὐτούς, δὲν ἔχει δεχθῆ καμμίαν βοήθειαν ἀπὸ οἱονδήποτε ἐξ αὐτῶν καὶ θὰ πρέπει νὰ μάθωμεν ποῖοι ἔχουν δεχθῆ βοήθειαν ἀπὸ αὐτούς.

§229Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Τὴν δανειοδότησιν τὴν ἐκάματε.

§230Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ε.Ρ.Ε., ἐλέχθη, δὲν ἐξαρτᾶται καὶ ἀφήνεται νὰ ὑπονοηθῇ, ὅτι ἄλλοι δυνατὸν νὰ ἐξαρτῶνται. Δηλοῦμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι δὲν ἐξαρτώμεθα καὶ ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς πλήρη διασαφήνισιν. Διότι ὅταν λέγεται, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. δὲν ἐξαρτᾶται, ἡ Ε.Δ.Α. ἀσφαλῶς δὲν ἐξαρτᾶται, ποῖος ἀπομένει; Ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς πλήρη διασαφήνισιν.

§231Η. ΗΛΙΟΥ. Ὑπάρχει τρίτη ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία ἔχει πιστοδοτηθῆ μὲ τὸ 17πλάσιον τοῦ ἰδίου κεφαλαίου, εἰς ὕψος 1.000.000.000 δραχ. καὶ ἄνω.

§232Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κατὰ ποίαν ἐποχὴν ἐδόθησαν;

§233Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀνάγονται εἰς παλαιὰν ἐποχήν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀρκεῖ μόνον αὐτό. Τρώγοντας ἔρχεται ἡ ὄρεξις. Διεκδικοῦν —καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. εἰς μίαν ἀγόρευσίν του τὸ εἶχε κατὰ κάποιον τρόπον θεωρήσει ὡς λογικὸν— διεκδικοῦν, ἦτο τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξε διὰ μακρῶν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, ὡς Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ καί, ἀλλὰ δὲν εἶμαι βέβαιος, νομίζω, ὅτι καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. δὲν τὸ εἶδε στὸ βάθος του, διεκδικοῦν, ὑπάρχει ὄρεξις κάθε ἐπιχείρησις ποὺ μοντάρεται μὲ κεφάλαια τοῦ Δημοσίου, μὲ χρήματα τοῦ Δημοσίου καὶ ἀποτελεῖ δημοσίαν ἐπιχείρησιν, νὰ τοὺς παραδοθῇ ἄνευ καταβολῆς κεφαλαίων, μὲ πίστωσιν τοῦ κεφαλαίου διὰ νὰ τὴν διευθύνουν. Δηλαδὴ δέχονται τὸν ρόλον τοῦ κηδεμόνος τῆς οἰκονομίας μας καὶ ὄχι τοῦ ἐνεργοῦ πράκτορος, τοῦ ἐνεργοῦ παράγοντος τῆς οἰκονομίας. Καὶ ξεύρομεν ἀπὸ προσφάτως ἐλθοῦσαν εἰς τὴν δημοσιότητα διένεξιν μεταξὺ τῆς Τραπέζης Βιομηχανικῆς Πίστεως, κατόχου τοῦ 60% τῶν μετοχῶν μεγάλης ἐπιχειρήσεως ὑφαντουργικῆς νὰ ἐκδιώκεται καὶ νὰ ἀποβάλλεται ἀπὸ τὸ κατάστημα καὶ τὰς γενικὰς συνελεύσεις ἐκ μέρους τοῦ ἰδιώτου, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ 15% τῶν μετοχῶν. Κύριοι συνάδελφοι, πῶς θέλετε νὰ μὴ ὑπάρξουν παράπονα διὰ πιστωτικὴν ἀνεπάρκειαν ὅταν οἱ φεουδάρχαι τῶν πιστώσεων παγώνουν 8 καὶ 10 καὶ 15 δισεκατομμύρια — διότι ἕως τώρα ὡμίλησα μόνον διὰ τὴν βιομηχανίαν ἐνῷ ἀντίστοιχοι πιστώσεις ὑπάρχουν καὶ εἰς τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς δραστηριότητος, ὅπως εἰς τὸ καπνεμπόριον κλπ.— ὅταν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ δέσμευσις τῶν χρημάτων τοῦ κοσμάκη καὶ ἡ δημιουργία ἰσχυρῶν πειρασμῶν, ἰσχυρῶν κινήτρων, μὲ τὴν νοσταλγίαν τῆς ἐποχῆς τῶν ἐφοδίων τῆς ΟΥΝΡΡΑ ποὺ ἐξωφλήθηκαν μὲ μίαν δεκάρα διὰ τοῦ πληθωρισμοῦ, ἰσχυρῶν κινήτρων διὰ νὰ βάλλουν κατὰ τοῦ νομίσματος. Ἕνας γνωστὸς μελετητὴς τῶν Ἑλληνικῶν φαινομένων, ὁ Καθηγητὴς Μενό, ἔχει γράψει εἰς σύγγραμμά του, ὅτι «τὰ εἰσοδήματα τῆς ἀρχούσης τάξεως εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ μέγα μέρος προέρχονται ἀπὸ ὑπόπτους συναλλαγὰς καὶ ἀπὸ ὑπερεκμετάλλευσιν καὶ τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν καταναλωτῶν».

§234Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Μαθητής σας εἶναι;

§235Η. ΗΛΙΟΥ. Πάντως, δὲν θὰ ἤθελε νὰ εἶναι μαθητής σας. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις μιᾶς 10ετίας. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς πάλης διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Δημοκρατίας ἐπεδίωξε καὶ τὴν ἀλλαγὴν εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Πρὸ δύο ἐτῶν ἐσημειώθη μία στροφή, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς χαρακτηρίζομεν ἀνεπαρκῆ καὶ ἄτολμον καὶ κυρίως ὡς ἔχουσαν τὸ ἐλάττωμα, ὅτι ἐδίστασε πρὸ τῶν ἐγκατεστημένων συμφερόντων καὶ τῶν μεγάλων προνομίων καὶ προετίμησε τὴν ἀνακατανομὴν νὰ τὴν κάμῃ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ σκέλους δαπανῶν μόνον, χωρὶς νὰ γίνῃ καὶ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ σκέλους τῶν ἐσόδων, ὥστε νὰ ὑπάρξουν ὄχι μόνον ἐκεῖνοι ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ φέρουν μέρος τοῦ βάρους τῆς ἀνακατανομῆς. Ἀλλὰ παρὰ τὴν ἀτολμίαν καὶ σὰν ἀρχὴ νέας ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς, στηριζομένης εἰς τὴν τόνωσιν τῆς ζητήσεως, αὐξήθηκε τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ 9%, ἡ δὲ βιομηχανικὴ παραγωγὴ κατὰ 11%. Καὶ ὅπως διευκρινίζει ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος Καθηγητὴς κ. Ζολώτας, ἡ πρόσθετος, ἡ ηὐξημένη ζήτησις ἱκανοποιήθη ἀμέσως ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ἡ ζήτησις τῶν μεγάλων μαζῶν τῶν ἐργαζομένων, τῶν εὐρέων καταναλωτικῶν μαζῶν. Διότι ἡ προηγουμένη κατάστασις, Πορτογαλοποιηθεῖσα, εἶχεν ἐπιφέρει μεταξὺ τῶν ἄλλων μίαν ἐκτεταμένην ἀργίαν παραγωγικοῦ δυναμικοῦ, τὸ ὁποῖον ἀμέσως μόλις ὑπῆρξε ζήτησις ἐτέθη εἰς κίνησιν καὶ ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς οἰκονομίας τὰ καταναλωτικὰ ἀγαθά. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν ποὺ ἐχαράχθη αὐτὴ ἡ δειλὴ στροφὴ πρὸς τὴν ἀλλαγήν, τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ κόσμος, τὰ προνόμια καὶ τὰ ἐγκατεστημένα συμφέροντα πρὶν ἀκόμα ἀρχίσῃ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ μὲ τὰς γνωστὰς προκρίσεις, τὰς ἀνοήτους ἐκείνας προκηρύξεις, αὐτὴ ἡ δραχμὴ εἶναι δική σου κλπ., μὲ τὸν μῦθον περὶ ἀσκήσεως πολιτικῆς παροχῶν καὶ μοιράσματος κολλήγων, ἤρχισαν τὴν ἐπίθεσιν κατὰ κάθε ἰδέας, ὅτι ἠμπορεῖ ἡ οἰκονομία τῆς χώρας νὰ βαδίσῃ πάνω στὶς δικαιότερες βάσεις. Ἔτσι, περισσότερον ἀπὸ τὶς οἰκονομικὲς ἢ δημοσιονομικὲς δυσχέρειες ποὺ συζητοῦμεν πρέπει νὰ ἀντιληφθοῦμε, ὅτι σήμερον συζητοῦμεν τὴν ἀντιμετώπισιν δύο ἀντιλήψεων, τῆς ἀντιλήψεως τῆς κοινωνικῆς ἀντιδράσεως τῆς ὀλιγαρχίας καὶ τῆς ἀναπτυξιακῆς, μὲ συνδυασμὸν μὲ τὴν νομικὴν δημοκρατίαν καὶ κοινωνικὴν πρόοδον ἀντίληψιν.

§236Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Παραδέχεσθε, κύριε συνάδελφε, ὅτι εἰς τὰς παροχὰς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Νοεμβρίου ὑπῆρξεν ἱεράρχησις;

§237Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα τώρα. Ἡμεῖς εἴπομεν, ὅτι διεφωνήσαμεν πολλάκις καὶ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἱεράρχησις ἦτο σωστή. Ὑπῆρχε δυνατότης ἀλλοίας ἱεραρχήσεως. Ἡ Ε. Κ. ἐφήρμοσε τὴν ἰδικήν της πολιτικὴν καὶ ὄχι τὴν ἰδικήν μας. Ἦτο δικαίωμά της νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ. Δικαίωμά μας εἶναι νὰ τὴν ἐπικρίνωμεν. Δὲν εἶναι τὸ ζήτημα αὐτό. Εἴτε ἱεράρχησις εἴτε μὴ ἱεράρχησις, ὑπῆρξεν ἓν ἄνοιγμα, μία στροφὴ πρὸς μίαν ἀνθρωπινωτέραν οἰκονομικὴν πολιτικὴν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ παράγοντος «ἄνθρωπος».

§238Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶναι παρών.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ δέχεσθε, κ. Ἠλιοῦ, διακοπάς; Παρακαλῶ νὰ τὸ γνωρίζω αὐτό.

§240Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ παραταθῇ ἐπ’ ἄπειρον ἡ συζήτησις.

§241Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Τὸ θέμα τῆς ἱεραρχήσεως εἶναι καίριον.

§242Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ τὸ ἀναπτύξετε, κ. συνάδελφε. Δὲν εἶναι εἰς τὸ πλάνο μου νὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα τῆς ἱεραρχήσεως. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ὅπως ἤρχισε, παρακαλῶ νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ μέτρον, τοῦ ὁποίου τὴν ἐφαρμογὴν ἐζήτησαν καὶ οἱ ἄλλοι ἀγορηταὶ τῆς μὴ διακοπῆς. Ἐγὼ δὲν δέχομαι.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸ σᾶς ἠρώτησα διὰ νὰ σᾶς προστατεύσω.

§244Η. ΗΛΙΟΥ. Μὲ ἐξαίρεσιν τὸν κ. Κανελλόπουλον καὶ τὸν κ. Μπακόπουλον φυσικά. Ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόψουν καὶ αὐτοί.

§245Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μόνον ἐν ἀπολύτῳ ἀνάγκῃ.

§246Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ ἂν δὲν εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη, δὲν θὰ ἀρνηθῶ τὴν διακοπήν, ἀλλὰ παρακαλῶ μὴ μὲ διακόψετε.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ἠλιοῦ, προχωρήσατε.

§248Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην μπήκαμε εἰς τὴν ἀνάγκην μιᾶς τακτικῆς πάλης, ἡ ὁποία ὀξύνεται πότε εἰς τὸ πολιτικὸν πεδίον καὶ πότε εἰς τὸ οἰκονομικὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα, μιᾶς πάλης, μεταξὺ τοῦ συνόλου τοῦ Ἔθνους ἀφ’ ἑνὸς καὶ μιᾶς δρακός ἐκμεταλλευτῶν καὶ τῶν πολιτικῶν στηριγμάτων ἀφ’ ἑτέρου. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δεδομένον καὶ ἡ ἱστορική μας πεῖρα μᾶς τὸ διδάσκει, ὅτι ἐκεῖ ὅπου πλήττεται καὶ δοκιμάζεται ἡ πολιτικὴ Δημοκρατία, ἐκεῖ καὶ ἡ κοινωνικὴ Δημοκρατία ὑποχωρεῖ καὶ οἱ κοινωνικὲς κατακτήσεις δέχονται ἀγρίαν ἐπίθεσιν. Τὰ ἐγκατεστημένα συμφέροντα καὶ οἱ πολιτικοὶ ἐκφρασταί των, ἔπαιξαν πρωταρχικὸν ρόλον εἰς τὸ Αὐλικὸν πραξικόπημα τοῦ Ἰουλίου. Προέβαλον ὡς δικαιολογίαν οἰκονομικὰς δυσχερείας εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος. Τὰ μεγάλα συμφέροντα πιστεύουν, ὅτι σήμερον ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ ἐξαργυρώσουν τὴν βοήθειαν, ἡ ὁποία δόθηκε εἰς τὸ Αὐλικὸν πραξικόπημα. Καὶ ἔτσι μὴ νομίζομεν, ὅτι συζητεῖ ἁπλῶς τὰ μέτρα αὐτὰ ἢ ἐκεῖνα τὰ φορολογικὰ ἡ Κυβέρνησις. Ἐμφανίζεται καὶ μὲ τὸ φορολογικὸν καὶ μὲ τὴν στάσιν της ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ὡς μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διεξάγει ἔφοδον κατὰ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶναι συνάρτησις τῆς ὑποχωρήσεως τῆς πολιτικῆς δημοκρατίας, τῆς προσβολῆς κατὰ τῆς πολιτικῆς δημοκρατίας, τὰ πλήγματα εἰς τὴν κοινωνικὴν δημοκρατίαν. Πρῶτον, ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἐφόδου κατὰ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου ἐτακτοποίησε καὶ τακτοποιεῖ τὴν ὑποδομὴν τοῦ δεσποτισμοῦ. Μετατρέπει διὰ μεταθέσεων, ἀλλαγῶν, διωγμῶν, προετοιμασίας ἐνδεχομένως δικῶν τύπου Τεχεράνης, μετατρέπει σὲ τιμάριον τοῦ Στέμματος τὸν στρατόν, μὲ μυστικὰς ἀνακρίσεις κλπ.

§249Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τὸν Ἀσπίδα.

§250Η. ΗΛΙΟΥ. Δεύτερον, ὄχι μόνον ἀπεργάζεται τὴν ὑποδομὴν τοῦ δεσποτισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐφαρμόζει. Ἀνήγαγεν ὁ κ. Στεφανόπουλος εἰς μίαν ὁμιλίαν του ἀπὸ ραδιοφώνου, ἀνήγαγεν εἰς δόγμα: «ξέρομεν, ὅτι δὲν εἴμεθα οἱ περισσότεροι, περιμένομεν νὰ γίνωμεν οἱ περισσότεροι καὶ τότε θὰ κάνωμεν ἐκλογές». Αὐτὸ ἐσήμαινε τὸ «ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ».

§251Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ τὸ κακίζω καὶ ἐγώ. Δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ εἴπῃ. Δὲν τὸ συμμερίζομαι διόλου.

§252Η. ΗΛΙΟΥ. Γιατί, ὅμως, δὲν ζητεῖτε καὶ σεῖς ἐκλογές, ἀλλὰ τὶς ἀποφεύγετε;

§253Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τώρα, μὲ προκαλεῖτε εἰς διακοπήν. Δὲν θὰ ὑποκύψω, ὅμως, εἰς τὸν πειρασμόν, διότι θὰ σᾶς ἀπαντήσω αὔριον, ὅταν λάβω τὸν λόγον.

§254Η. ΗΛΙΟΥ. Χθές, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν: «Μὰ τί λέτε, ἐὰν δὲν φτιάξωμεν τώρα τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, ἐὰν δὲν γίνωμεν σωτῆρες τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, θὰ κάνωμεν ἐκλογάς;». Καὶ ποῖος σᾶς μονιμοποιεῖ, κύριοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶσθε τῆς θελήσεως καὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐπήρατε ὡρισμένην ἐντολὴν καὶ τὴν παραβιάσατε;

§255Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Διατὶ σεῖς εἶσθε ἐκπρόσωποι τοῦ Λαοῦ καὶ δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκπρόσωποι; Μπορεῖτε νὰ μᾶς τὸ ἐξηγήσητε;

§256Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡμεῖς, καὶ τῆς Ε.Κ. καὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τῶν Προοδευτικῶν ἐκπροσωποῦμεν τὸν λαόν. Κατεβήκαμεν εἰς τὰς ἐκλογάς, ἀνεπτύξαμεν πρόγραμμα, ἐδώσαμεν ὑποσχέσεις καὶ ἐπήραμεν τὴν ἐντολήν. Τὴν ἐντολὴν αὐτὴν καὶ ἡ Ε.Ρ.Ε. διὰ τοὺς ψηφοφόρους της καὶ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν διὰ τοὺς ψηφοφόρους του καὶ ἡ Ε.Κ. ἡ ἀπομένουσα διὰ τοὺς ψηφοφόρους της, καὶ ἡ Ε.Δ.Α. διὰ τοὺς ψηφοφόρους της, τὴν ἐφαρμόζουν. Ἐμείναμεν πιστοὶ εἰς τὴν ἐντολήν του. Ἐκπροσωποῦμεν ὁ καθένας ἕνα τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μικρότερον ἢ μεγαλύτερον. Σεῖς, παρεβιάσατε τὰς ὑποσχέσεις καὶ τὸ πρόγραμμά σας καὶ ἐκάνατε μίαν Κυβέρνησιν...

§257Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δὲν νομιμοποιεῖσθε ὡς συνήγορος καὶ ἐλπίζω, ὅτι δὲν σᾶς νομιμοποιοῦν καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Κ. ὡς συνήγορον τῶν ἀπόψεών των. Ἔχω, ὅμως, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἰδική μας ἄποψις εἶναι, ὅτι ἐκφράζομεν τὴν γνησίαν γραμμὴν τῆς Ε.Κ. Εἶναι δικαίωμά σας, νὰ ἔχητε ὅ,τι γνώμην θέλετε, ἀλλὰ δὲν εἶσθε νομιμοποιημένος διὰ νὰ ὁμιλῆτε ἐξ ὀνόματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§258Η. ΗΛΙΟΥ. Ὑπάρχει λύσις, ἐκλογαί. Δὲν ὑπάρχουν ἀδιέξοδα εἰς τὴν πολιτικήν.

§259Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Βεβαίως.

§260Η. ΗΛΙΟΥ. Μὲ διωγμοὺς τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, ὡς ὅπλον ἀμύνης τῶν μαζῶν ἐναντίον τῆς ἐπιθέσεως τῆς ὀλιγαρχίας, μὲ ἐπιθέσεις κατὰ τῶν ἐλευθεριῶν τῶν πολιτῶν, μὲ ἀνατινάξεις καὶ ἀσυλλήπτους δράστας τῶν γραφείων τῶν ὀργανώσεων κλπ., μὲ ἐπανάληψιν τοῦ τροπαρίου τοῦ κινδύνου ἐκ βορρᾶ, κώνους πυρηνικοὺς καὶ ἐνδεχομένως δὲν ξεύρω ποίαν ἔκτασιν ἔχει ἡ παρουσία εἰς τὸ Βιετνάμ, αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνδυάζονται μὲ τὴν ἐπίθεσιν καὶ κατὰ τῆς οἰκονομίας τῆς λαϊκῆς. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιχειρεῖ νὰ σβήσῃ μίαν ἐλπίδα ποὺ ἤρχισεν δειλὰ νὰ γεννᾶται ἀπὸ 2ετίας εἰς τὰς μεγάλας μάζας, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐργάζωνται καὶ νὰ μοχθοῦν, ἀλλὰ ὅτι ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀπολαμβάνουν συνεχῶς ηὐξημένον μερίδιον ἀπὸ τὸν πλοῦτον, τὸν ὁποῖον οἱ ἴδιοι παράγουν. Φυσικὰ βλέπουν, ὅτι εἰς τὰς ἐπιδιώξεις αὐτὰς ὑπάρχουν καὶ ὡρισμέναι ἀντιφάσεις. Τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Ἀθηνῶν, λόγου χάριν, προκειμένου περὶ τῆς μεταναστεύσεως, λέγει εἰς ὑπόμνημά του πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τὴν 2.12 τὰ ἑξῆς: «Ἐπικίνδυνος μείωσις τῆς προσφερομένης εὐθηνῆς καὶ ἀφθόνου ἐργασίας ποὺ θεωρεῖται ὡς βασικὸς παράγων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ἐσημειώθη λόγῳ τῆς μεταναστεύσεως». Τὰ ἀνωτέρω τονίζονται εἰς τὸ ὑπόμνημα ποὺ σᾶς εἶπα προηγουμένως. «Σχετικὰ προτείνεται ἡ ἄμεσος λῆψις μέτρων ἔστω καὶ προσωρινῶν διὰ τὴν ἀνακοπὴν τοῦ ἐπαναστατικοῦ ρεύματος, διότι ὁλόκληροι τομεῖς τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἀντιμετωπίζουν σοβαρωτάτας δυσχερείας λόγῳ ἀδυναμίας ἐξευρέσεως ἐργατικῶν χειρῶν». Τόσον καιρὸν φωνάζομεν καὶ μᾶς λέγουν, ὅτι εἶναι εὐλογία Θεοῦ ἡ μετανάστευσις, εἶναι θεῖον δῶρον. Ἀπαλλάσσει βέβαια ἀπὸ τὸν πονοκέφαλον τῆς ἀντιμετωπίσεως αὐτῶν τῶν προβλημάτων καὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἀπὸ τῆς δημιουργίας εὐκαιριῶν ἀναπτύξεως. Τώρα περίπου ἡ ὀλιγαρχία ζητεῖ νὰ γίνῃ στρατόπεδον ἡ Ἑλλὰς ἢ ζητεῖ νὰ κρατηθοῦν μὲ ἀστυνομικὰ καὶ στρατιωτικὰ μέτρα οἱ ἐργαζόμενοι καὶ ὄχι μὲ ὤθησιν εἰς τὴν παραγωγήν. Χθές, κύριοι συνάδελφοι, μὲ θαυμασίαν ἀγόρευσιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀνέλυσεν ὁ κ. Α. Παπανδρέου καὶ ἐξήγησε διατὶ ἐξ αἰτίας τῆς μεταναστεύσεως καὶ τοῦ νόμου τῶν συγκοινωνούντων ἀγγείων, ἐπετράπη εἰς τὸν Ἕλληνα νὰ ἀναζητήσῃ ἔξω τῆς Ἑλλάδος ἐργασίαν. Δὲν ἀρκεῖ πλέον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θεωρητικῶς, ἀλλὰ μόνον θεωρητικῶς, εἶχε γίνει δεκτόν, τὸ νὰ προσαρμόζωνται ἑκάστοτε τὰ ἡμερομίσθια μὲ τὴν ἄνοδον τῆς παραγωγικότητος τῆς ἐργασίας, ἀλλὰ ὅτι χρειάζεται ταχύτερος ρυθμὸς ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἡμερομισθίων. Ἐν τούτοις, καταθέτω πίνακα ἀπὸ ἐπίσημα στατιστικὰ στοιχεῖα, ἀπὸ τὸν ὁποῖον προκύπτει, ὅτι μεταξὺ τοῦ 1956 καὶ τοῦ 1965 μὲ βάσιν 100 κατὰ τὸ 1956, ἡ παραγωγικότης τοῦ ἀστικοῦ τομέως ἀνέβηκεν εἰς τὰ 167,5, τῆς βιομηχανίας εἰς τὰ 175, καὶ τὸ ἡμερομίσθιον εἰς 137,5, καὶ ὁ μισθὸς εἰς 134,5. Δηλαδὴ ὑπολείπεται κατὰ 27,2 μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1956 καὶ 1965, ἡ ἄνοδος τῶν ἡμερομισθίων ἀπὸ τὴν ἄνοδον τῆς παραγωγικότητος. Δεδομένου ἄλλως τε ὅτι πέρυσιν ἔλαβον χώραν αἱ γνωσταὶ ἀνατιμήσεις. Βλέπετε εἰς τὴν πρᾶξιν πῶς ἐπαληθεύεται αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγὼ ὑπεστήριξα περὶ τῆς στάσεως τῆς ΕΡΕ ἔναντι τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας καὶ ὄχι ἐκεῖνο ποὺ ἤθελε διακόπτων με νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας. Παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ ὁλόκληρος ὁ πίναξ.

ΔΕΙΚΤΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΟΣ, ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΩΝ

ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΩΝ

Ἂς ἴδωμεν εἰδικῶς εἰς τὸν τομέα τῆς μεταναστεύσεως τὰ 4 ἰδίως καπνοπαραγωγικὰ κέντρα, τοὺς Νομοὺς Σερρῶν, Δράμας, Καβάλας καὶ Ξάνθης. Οἱ Νομοὶ αὐτοὶ ἔχουν 7% τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 63 εἶχον τὸ 10% τῶν μεταναστῶν. Τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1964 τὸ 12% καὶ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965 τὸ 16% τῶν μεταναστῶν. Αὐτῶν νὰ τοὺς περιορίσωμεν περαιτέρω τὸ εἰσόδημα διὰ τῆς περικοπῆς καὶ τοῦ περιορισμοῦ τῆς ἐπιδοτήσεως. Μὰ ἔτσι θὰ λυθῇ Μαλθουσιανικὰ τὸ θέμα αὐτό.

§261Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Δὲν ἀποδεικνύει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, κ. συνάδελφε.

§262Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν δέχομαι διακοπάς.

§263Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Τὰ αἴτια τῆς μεταναστεύσεως δὲν εἶναι πάντοτε οἰκονομικά, αὐτὸ ἀποδεικνύει.

§264Η. ΗΛΙΟΥ. Ὅταν λέγω δὲν δέχομαι διακοπὰς καὶ σεῖς ἐννοεῖτε νὰ μὲ διακόπτετε, βλέπετε, ὅτι πᾶμε πάρα πολὺ μακράν. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι προέκυψεν ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ὅτι γενικώτερα θὰ ἔπρεπε νὰ λυθῇ ἐπιτέλους τὸ πρόβλημα, ἡ ἄνοδος τῆς ἀγροτικῆς μας παραγωγῆς ἀποτελεῖ εὐλογίαν ἢ κατάρα, ἀκόμη καὶ διὰ τὸν σῖτον. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀνεξάρτητα ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς διὰ τὸν καπνόν, θὰ ἔπρεπε νὰ καταλάβετε, ὅτι μόνη λύσις εἶναι ἡ δυναμικὴ πολιτικὴ ἀναπτύξεως τῆς παραγωγῆς σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἐξάντλησιν τῶν δυνατοτήτων ποὺ ὑπάρχουν. Καὶ μᾶς τὸ ἐξέθεσε χθὲς καὶ μᾶς τὸ ἐπεβεβαίωσε χθὲς ἀπὸ τῆς ἰδικῆς του πείρας καὶ σκοπιᾶς ὁ κ. Παπανδρέου δι’ ὕψος 100 ἑκατομμυρίων δολλαρίων δυνατότητα ἀνταλλαγῶν μὲ τὰ καπνὰ ποὺ θεωροῦμεν ὡς τεταγμένα ἀποθέματα καὶ τὰ ὁποῖα ἀθροίζει ὁ κ. Παπαληγούρας διὰ νὰ δραματοποιήσῃ τὴν κατάστασιν, ἀθροίζει εἰς τὰ ἐλλείμματα, ἐνῷ ἔχομεν χρῆμα εἰς τὴν διάθεσίν μας, ἔχοντας τὰ καπνὰ αὐτὰ εἰς τὴν διάθεσίν μας, διότι ὑπάρχει δυνατότης καὶ θὰ δώσω καὶ ἐγὼ μερικὰ ἰδικά μου παραδείγματα, ἐνῷ ὑπάρχει ἡ δυνατότης ἀναπτύξεως τῆς παραγωγῆς, ἡμεῖς καθήμεθα περίπου εἰς τὸν ἴδιον πάγκον ποὺ χωρεῖ 3 πρόσωπα, τὴν Τουρκίαν, τὴν Γιουγκοσλαβίαν καὶ ἡμᾶς, εἰς τὴν παραγωγὴν τῶν Ἀνατολικῶν καπνῶν καὶ παίρνομεν τὴν στάσιν τοῦ ἐπαρχιώτη, τοῦ χωρικοῦ, ὅσον οἱ ἄλλοι ἁπλώνονται τόσον ἡμεῖς συμμαζευόμεθα. Ἀπὸ τὸ 40% ἡμεῖς ἐφθάσαμεν εἰς τὰ 25% τῆς παραγωγῆς τῶν Ἀνατολικῶν καπνῶν. Διατί; Διότι δὲν ἔχομεν τὸ θάρρος νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἀντίδρασιν τῶν συμφερόντων ποὺ ἀντιτίθενται εἰς τὸ σημεῖον τῶν ἀνταλλαγῶν. Σᾶς εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, διὰ τὰς ἀντιδράσεις.

§265Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Καὶ ποῦ δὲν ἔγιναν.

§266Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς ἐξέθεσεν, ὅτι αὐτὴ ἡ φεουδαρχία ποὺ ἔχει ἐγκατασταθῆ μέσα εἰς τοὺς Ὀργανισμούς, εἶναι ἀνεξέλεγκτον πρακτορεῖον αὐτῶν τῶν συμφερόντων. Ἐὰν ἡ ΔΕΗ, ἐὰν ὁ ΟΤΕ διὰ τὸ ⅓ τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ, ἐὰν ἡ ΔΕΗ ποὺ φαίνεται ὅτι ἀγοράζει τώρα μία γεννήτρια ἔναντι τῶν καπνῶν, τὰ ἔπαιρναν ἐπ’ ἀνταλλαγῇ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ θέμα. Θὰ ἦτο δυνατὸν ὅλα αὐτὰ νὰ ἀποτελοῦν ἐνίσχυσιν τοῦ συναλλαγματικοῦ ἐνεργητικοῦ μας, μέσον πληρωμῶν τῶν προμηθειῶν καὶ τῶν προμηθειῶν εἰς κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά.

§267Ε. ΚΟΘΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§268Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω, κ. συνάδελφε, πρὸς χάριν σας.

§269Ε. ΚΟΘΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, δὲν θέλω ἐπιείκειαν ἰδικήν σας.

§270Η. ΗΛΙΟΥ. Μεθαύριον θὰ τὴν ζητήσετε.

§271Ε. ΚΟΘΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ποτὲ δὲν ἐζήτησα ἐπιείκειαν. Πάντα προσέφερα περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι ὤφειλα.