1965.12.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20η

Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 1965

Προεδρία κ. Δ. Γ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

(Ὥρα 6,55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Στεφανόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ κ.κ. Γ. Μελᾶς (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Κ. Μητσοτάκης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν τινων διατάξεων» (28). Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων), καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1966» (8). Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει προτάσεις νόμων 1) «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτικῶν ἀτυχημάτων» (29) καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 90 τοῦ Ν.Δ. 3850)1958 «περὶ Στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» (30). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ι. Κουτσοχέρας, 2) Κ. Ράλλης, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ περὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων» (3). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Γ. Λαζαρίδης, 2) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, 3) Γ. Βιτούλιας, 4) Ι. Σπηλιωτόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ» (12). Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς ἀμέσου ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 4169)1961» (15). Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀθανασιάδης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1966» (8). Κύριοι συνάδελφοι, ζητῶ τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Σώματος, ἵνα μὴ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων. Συμφωνεῖτε, κ. Μπακόπουλε; Εἶσθε σύμφωνοι, κ.κ. συνάδελφοι;

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σύμφωνοι.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ προεκφωνηθοῦν τὰ Νομοσχέδια τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἐὰν ὡρισμένα ἐξ αὐτῶν γίνουν δεκτὰ χωρὶς συζήτησιν, θὰ τὰ ψηφίσωμεν. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ».

§6Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἀρχίσωμεν νὰ ὁμιλῶμεν, θὰ ζητήσουν πολλοὶ νὰ ὁμιλήσουν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ Νομοσχέδιον.

§8Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπικαλοῦμαι τὴν ἐπιείκειάν σας. Παρακαλῶ, κι’ ἐγώ, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀναπτύξουν, δι’ ὀλίγων λέξεων, αὐτὰ ποὺ θέλουν νὰ εἴπουν ὡρισμένοι συνάδελφοι, καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ Σχέδιον Νόμου.

§9Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., μόνον δύο λόγια θέλω νὰ εἴπω.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ κρατεῖτε, κ. συνάδελφε, τὸ νομοσχέδιον;

§11Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν, ὅτι μὲ τὸ νέον Νομοσχέδιον ποὺ θὰ φέρῃ συντομώτατα θὰ περιλαμβάνωνται εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ΛΙΠΤΟΛ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρκετά, κ. συνάδελφε.

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι συμμερίζονται τὴν ἄποψιν αὐτήν. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, ὁμιλήσουν δι’ ὀλίγων ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου οἱ κ.κ. συνάδελφοι, βλέπω, ἐπειδὴ ὅλη ἡ Βουλὴ συμφωνεῖ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ.

§14Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα, κ. Πρόεδρε, συνεζητήθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Κ. ἔφερον τροπολογίαν, διὰ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ΛΙΠΤΟΛ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι προσεχῶς διὰ νομοσχεδίου θὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν ΔΕΗ καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ΛΙΠΤΟΛ. Ἐάν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κάμῃ αὐτὴν τὴν δήλωσιν εἰς τὴν Βουλήν, τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ.

§15Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, κ. Πρόεδρε, τὸ θέμα συνεζητήθη κυρίως ἀπὸ τῆς ἠθικῆς του πλευρᾶς.

§16Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα. Δὲν κάμνω καμμίαν δήλωσιν, ὅτι θὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ αἴτημα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν ΛΙΠΤΟΛ. Δηλῶ καὶ πάλιν, ὅτι θὰ ἐξετάσω μετὰ πάσης εὐμενείας τὸ θέμα.

§17Μ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ κρατηθῇ, τότε, τὸ νομοσχέδιον.

§19Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς εἴπουν, κ. Πρόεδρε, δι’ ὀλίγων λέξεων, οἱ συνάδελφοι, τὰς ἀπόψεις των καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§20Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Συμφωνεῖ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἡ ΕΔΑ, νὰ ψηφισθῇ ἀμέσως τὸ νομοσχέδιον ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ, παρὰ τὰς ἀτελείας, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἐπισημάνει καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ μέλλον, νὰ ἐξετασθοῦν καὶ νὰ ἀρθοῦν. Ζητοῦμεν, ὅμως, συγχρόνως, νὰ γίνῃ δήλωσις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὅτι καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ΛΙΠΤΟΛ, θὰ συμπεριληφθοῦν λίαν προσεχῶς εἰς τὸν αὐτὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ δι’ ἄλλου νομοσχεδίου, ἀφοῦ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ σήμερον. Ἐπὶ τῆς δηλώσεως αὐτῆς ἐπιμένομεν, διότι τὸ δίκαιον εὑρίσκεται πρὸς τὸ μέρος τῶν ἐργαζομένων τῆς ΛΙΠΤΟΛ, οἱ ὁποῖοι, διὰ τὴν ΔΕΗ ἐργάζονται.

§21Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἡ ΛΙΠΤΟΛ, κ. Πρόεδρε, κατὰ τὰ 95%, εἶναι ΔΕΗ. Δὲν πρέπει, λοιπόν, νὰ γίνωνται αὐτοὶ οἱ διαχωρισμοί. Θὰ πρέπει, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ κάμῃ δήλωσιν, ὅτι θὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν

ΛΙΠΤΟΛ.

§22Μ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν παραγνωρίζομεν, κ. Πρόεδρε, τὴν σημασίαν τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ εὕρῃ μίαν λύσιν. Θὰ πρέπει νὰ ἐξουσιοδοτηθῇ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅπως διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος, καὶ εἰς εὔλογον χρόνον συμπεριλάβῃ εἰς τὸ Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον τῆς ΔΕΗ καὶ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὴν ΛΙΠΤΟΛ. Δὲν πρέπει 1.200 ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ΛΙΠΤΟΛ νὰ μείνουν ἔξω. Εἶναι μία ἄδικος μεταχείρισις. Εἶναι ἁπλοῦν τὸ θέμα καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ.

§23Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ὑπαλλήλων τῆς ΔΕΗ ἀπησχολήθησαν...

§24Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἔχω ζητήσει νὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Βρανόπουλε.

§26Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταφέρω εἰς τὸ Σῶμα τὰς ἀπόψεις τοῦ συναδέλφου κ. Μανέντη, ὁ ὁποῖος συμφωνεῖ μὲ ὅσα ἀνεπτύχθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Παπακωνσταντίνου.

§27Γ. ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅλον ποὺ εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν δηλώσῃ ρητῶς, ὅτι θὰ συμπεριλάβῃ εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως τῆς ΔΕΗ καὶ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὴν ΛΙΠΤΟΛ, ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, νὰ κρατήσωμεν τὸ νομοσχέδιον.

§28Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ὑπαλλήλων τῆς ΔΕΗ, ἀπησχολήθησαν ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις. Δὲν δύναμαι νὰ ὑποσχεθῶ, τίποτε. Θὰ μελετήσωμεν τὸ θέμα καί, ἐν συνεχείᾳ, θὰ ἀποφασίσωμεν. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἔχω νὰ κάμω ὡρισμένας φραστικὰς διορθώσεις.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, ἐὰν δέχεται τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου, κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς τὸ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μὲ τὰς φραστικὰς διορθώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας.

§30Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ, ὡς ἔχει.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί διορθώσεις εἶναι αὐταί, κ. Ὑπουργέ;

§32Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὡς ἔχει θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Οὔτε ἓν κόμμα δὲν θὰ διορθώσετε. Θὰ ψηφισθῇ, ὡς κατετέθη.

§33Γ. ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κρατεῖται τὸ νομοσχέδιον.

§34Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπάρχει μία ἀμέλεια εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἡ ὁποία ὅμως, δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὅπως τὸ ἐδήλωσα καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία μᾶς ἐπεσκέφθη. Πάντως, εἶναι ἕνα γεγονός, τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τὴν ΔΕΗ ἐργάζεται ἡ ΛΙΠΤΟΛ. Ἡ οὐσία δέ, εἶναι πέραν αὐτοῦ, ἔτι μείζων, δεδομένου, ὅτι ἡ ΛΙΠΤΟΛ, κατὰ 75%, ἀποτελεῖ ἰδιοκτησίαν τῆς ΔΕΗ. Ἠθικὴ ὑποχρέωσις, ἑπομένως, εἶναι νὰ συμμετάσχῃ καὶ τὸ προσωπικὸν τῆς ΛΙΠΤΟΛ εἰς τὸ ἀσφαλιστικὸν ταμεῖον τῆς ΔΕΗ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα τόσον σοβαρὸν θέμα τῆς τάξεως τῶν 1.000 ὑπαλλήλων, εἰς ἕνα ἀσφαλιστικὸν ταμεῖον, τὸ ὁποῖον τώρα ἱδρύεται, χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ ἀναλογικὴ μελέτη. Αὐτὰ ἐδήλωσα εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὅτι δηλαδή, πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ τὴν ΔΕΗ ἡ ἀναλογιστικὴ μελέτη, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ἐνταχθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῆς ΛΙΠΤΟΛ εἰς τὸ Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον τῆς ΔΕΗ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσωμεν τὸ Νομοσχέδιον, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον καὶ νὰ ἀναβάλλωμεν τὴν εἰς τὸ σύνολον ψήφισίν του;

§36Γ. ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ. Κρατεῖται, κ. Πρόεδρε.

§37Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Νὰ κρατηθῇ, κ. Πρόεδρε.

§38Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ συναδέλφου κ. Παπακωνσταντίνου, γεφυρώνει τὸ χάσμα. Δὲν ζητεῖ, ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, τακτὴν χρονικὴν προθεσμίαν. Ἄλλωστε, ἀμφότεροι οἱ Ὑπουργοί, ἀναγνωρίζουν, ὅτι τὸ θέμα χρήζει ρυθμίσεως. Ἡμεῖς δίδομεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐξουσιοδότησιν, ὅπως διὰ Β. Διατάγματος τακτοποιήσῃ τὸ θέμα τοῦτο.

§39Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπαναλαμβάνω, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ μελετήσω τὸ θέμα.

§40Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Τούμπα.

§41Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μάλιστα, ἀποδέχομαι καὶ ἐγὼ τὴν δήλωσιν τοῦ συναδέλφου Ὑπουργοῦ κ. Τούμπα.

§42Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ε.Κ. ἐνδιαφέρεται, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου. Μετὰ τὰς δηλώσεις τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, δηλοῦμεν, ὅτι ψηφίζομεν τὸ Νομοσχέδιον.

§43Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 30, ἀναγράφεται, ὅτι ἐν περιπτώσει ἐλλείψεως ληξιαρχικῆς πράξεως, λαμβάνεται ὡς ἡμερομηνία γεννήσεως ἡ 1η Ἰουλίου. Εἰς τὸν Δημοσιοϋπαλληλικὸν Κώδικα, καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὡς ἡμερομηνία γεννήσεως ἡ 31η Δεκεμβρίου. Παρακαλῶ, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐξισώσῃ καὶ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν μὲ ὅ,τι γίνεται μὲ τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους καὶ τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους.

§44Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μάλιστα, κ. συνάδελφε.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τοῦ Νομοσχεδίου «περὶ ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ»;

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐγένετο δεκτόν, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῆς δυνατότητος χορηγήσεως τραπεζιτικῶν δανείων μὲ ρήτραν ξένου νομίσματος». Ὁ κ. Η. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§48Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τοῦ Συντονισμοῦ, ὁμοφώνως ἐγένετο δεκτόν, κατ’ ἀρχήν, τὸ σχέδιον Ν.Δ., ὡς πρὸς τὴν βάσιν του, διότι πρόκειται περὶ τοῦ δικαιώματος Τραπεζῶν, εἴτε Τραπεζῶν Ἐπενδύσεων, εἴτε Ἐμπορικῶν τοιούτων, κυρίως, θὰ δανείζουν μὲ ρήτραν δολλαρίου ποσά, τὰ ὁποῖα εἰσάγουν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅμως, ὅτι θὰ εἶναι τοὐλάχιστον 5ετοῦς διαρκείας καὶ τὰ δάνεια θὰ ὑπερβαίνουν τὰς 400.000 δολλάρια ἕκαστον. Πρόκειται, δηλαδή, περὶ μιᾶς προσπαθείας ὑποβοηθήσεως τῆς ἐπενδύσεως διὰ τοῦ ὑγιεστέρου τρόπου τοῦ δανεισμοῦ καὶ ὄχι τῆς παραχωρήσεως εἰς ξένους τῆς ἐπιχειρηματικῆς δραστηριότητος. Παρετήρησα, ὅμως, καὶ νομίζω, ὅτι ἔγινε δεκτὴ καὶ ἐπροσέχθη ἡ παρατήρησις, ἀπ’ ὅλους, ἐπίσης, τοὺς μετέχοντας τῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς ὀρθή. Δυστυχῶς, ἀπουσίασεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, παρετήρησα, ὅτι πλὴν τῶν δανειακῶν κεφαλαίων, προβλέπει καὶ περὶ μετοχικῶν κεφαλαίων τῶν Τραπεζῶν. Ἐπειδὴ δυστυχῶς, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὡρισμέναι Τράπεζαι, εἰς τὴν χώραν μας, ἔχουν ἀναμίξει τὸ ἔργον τῶν Τραπεζῶν Καταθέσεων καὶ τῶν Τραπεζῶν Ἐπενδύσεων, δι’ ἴδιον λογαριασμόν, καὶ εἶναι δυνατὸν κατὰ περιόδους νὰ εὑρίσκωνται εἰς δυσχέρειαν, θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ εὐχέρεια τοῦ πορισμοῦ μετοχικῶν κεφαλαίων, δηλαδὴ τῆς ἐκχωρήσεως μέρους τῶν μετοχῶν ἢ τῆς ἐκδόσεως νέων μετοχῶν εἰς ξένον νόμισμα μὲ τὴν πρόσθετον εὐχέρειαν τῆς περαιτέρω παροχῆς ὡς δάνειον μὲ ρήτραν δολλαρίου, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θέση εἰς κίνδυνον ἀποξενώσεως ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Ἑλλήνων ἐπιχειρηματιῶν μέρος τοῦ Τραπεζικοῦ μας συστήματος. Εἴπομεν, λοιπόν, ὅτι θὰ ἦτο σωστόν, εἴτε νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ «τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου» ἀπὸ τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 1, εἴτε νὰ ἑρμηνευθῇ διὰ δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι πάντως, ἐν πάση περιπτώσει, ἐὰν πρόκειται περὶ πορισμοῦ μετοχικῶν κεφαλαίων, νὰ ὑπάρχῃ ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§49Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν γενικωτέραν δήλωσιν, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν θὰ ὑπάρχῃ ἔγκρισις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ κατὰ συνέπειαν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἀποδέχομαι νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ἡλιοῦ.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Σακαλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§51Η. ΣΑΚΑΛΗΣ. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, περὶ δανεισμοῦ εἰς ξένον συνάλλαγμα. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι ἡ ρήτρα εἰς ξένον συνάλλαγμα εἶναι συνδεδεμένη μὲ δυσπιστίαν πρὸς τὴν δραχμήν, νομίζω, ὅτι δὲν συντρέχει οὐδεὶς λόγος, νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ καθορισμοῦ ρήτρας εἰς συνάλλαγμα. Θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ παρακαμφθοῦν ἀσφαλῶς τὰ νομικὰ κωλύματα καὶ νὰ παραλληλισθῇ τὸ Τραπεζικὸν σύστημα, ὥστε νὰ ὁμιλῶμεν εὐθέως περὶ δανεισμοῦ εἰς συνάλλαγμα. Διότι, ἐὰν δὲν εἰσαχθῇ συνάλλαγμα, ἀσφαλῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγηθοῦν τὰ δάνεια. Ὁμιλῶ ἔτσι, διότι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἐσφαλμένως ὁμιλεῖ περὶ ἐξασφαλίσεως. Ποίας ἐξασφαλίσεως; Αἱ Τράπεζαι, ἀσφαλῶς, θὰ ἐξασφαλισθοῦν, ἀνάλογα μὲ τὴν ἐπιφάνειαν τῶν δανειζομένων. Ἐκφράζω τὴν εὐχήν, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ παρατήρησίς μου, αὐτή, καὶ παραλληλισθῇ νομοθετικῶς τὸ θέμα μὲ τὸν σχετικὸν νόμον, τὸν παρέχοντα προνόμια πρὸς τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν. Τὸν Νόμον 795)37, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, διὰ νὰ γίνωνται εἰς τὸ μέλλον οἱ δανεισμοὶ εἰς συνάλλαγμα καὶ ὄχι ὑπὸ τὴν ρήτραν τοῦ ξένου συναλλάγματος.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται τὸ Νομοσχέδιον περὶ ρυθμίσεως τῆς δυνατότητος Τραπεζικῶν δανείων μὲ ρήτραν ξένου συναλλάγματος κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§53Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κρατεῖται, κ. Πρόεδρε.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Νομοσχέδιον ἐκρατήθη. Ὑπουργεῖον Ἐθν. Ἀμύνης. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1671)51 «περὶ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργείων».

§55ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Κρατεῖται.

§56Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι...

§57ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Ἐκρατήθη, ἐκρατήθη.

§58Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ εἴπω δύο λόγια. Τὸ Νομοσχέδιον, ὡς ἐκ τοῦ περιεχομένου του φαίνεται, εἶναι ἕνα καθαρῶς τυπικὸν Νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τείνει νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν Ὑπουργὸν καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Ἐπιτελείων γραφειοκρατικοῦ φόρτου. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§59ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Κρατεῖται. Κρατεῖται. (Θόρυβος).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μίαν παράκλησιν διατυπώνει ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Διατί θορυβεῖτε;

§61ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Ἀφοῦ ἐκρατήθη;

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπετε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ὁμιλήσῃ;

§63Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ἂν καὶ εἶναι καθαρῶς τυπικὸν καὶ ἠδύνατο νὰ ψηφισθῇ, ἐφ’ ἅπαξ, τοῦ ἐγένετο ἡ τιμὴ νὰ ψηφισθῇ κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν. Παρακαλῶ, νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν καὶ πρώτην συζήτησιν καὶ κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, θὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ συζήτησις. Παρακαλῶ, κ.κ. συνάδελφοι, καὶ πάλιν νὰ δεχθῆτε τὴν κατ’ ἀρχὴν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου, μεταφερομένης τῆς συζητήσεως εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§64ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Καρτεῖται.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκρατήθη. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου, διὰ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐκπροσώπου της, κ. Ν. Μπακοπούλου, ἐγνώρισεν εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὅτι ὡρίσθησαν εἰδικοὶ ἀγορηταὶ ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, οἱ κ.κ. Α. Παπανδρέου καὶ Α. Κανελλόπουλος. Θὰ παρακαλέσω, νὰ ἀκουσθοῦν οἱ ἀγορηταί, ἄνευ διακοπῶν καὶ θορύβου. Πρέπει νὰ κρατηθῇ εἰς τόνον κοσμιότητος καὶ περιοπῆς ἡ συζήτησις. Ἐλπίζω, εἰς τοῦτο, νὰ βοηθήσουν ὅλαι αἱ πτέρυγες. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§66Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι...

§67Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βλέπω εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς, ἐγκαταστάσεις ραδιοφωνικῆς ἐκπομπῆς. Οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχομεν νὰ μεταδοθῇ ἀπὸ ραδιοφώνου ἡ ὁμιλία τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Ζητοῦμεν ἴσην μεταχείρισιν καὶ διὰ τοὺς ἰδικούς μας ὁμιλητάς.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρόκειται περὶ ἠχογραφήσεως. Τὸ μέτρον θὰ τηρηθῇ δι’ ὅλους τοὺς ὁμιλητάς.

§69Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν πρόκειται περὶ ραδιοφωνικῆς ἐκπομπῆς, ἀλλὰ ἠχογραφήσεως, διὰ τοὺς ὁμιλητὰς ὅλων τῶν Κομμάτων.

§70Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Δεδομένου, ὅτι ἡ ἠχογράφησις μεταδίδεται διὰ τοῦ ραδιοφώνου, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι θὰ πρέπει, διὰ λόγους ἴσης μεταχειρίσεως, ἐὰν γίνῃ μετάδοσις καὶ αἱ ἠχογραφημέναι ὁμιλίαι τῶν ἰδικῶν μας ρητόρων, νὰ μεταδοθοῦν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶπον, ὅτι πρόκειται περὶ ἠχογραφήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§72Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἱκανοποίησίν της διὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁμοφωνίᾳ ὅλων τῶν Κομμάτων, κατέστη δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἐγκαίρως, δηλαδὴ πρὸ τῶν διακοπῶν, διὰ τὰς ἑορτὰς τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Πάντως, ἡ Κυβέρνησις τὸ ἐζήτησε διὰ δημοσίας δηλώσεως, τὴν ὁποίαν ἐγὼ προσωπικῶς ἔκαμα πρὸ 15 καὶ πλέον ἡμερῶν, καὶ χαίρω, διότι ἐγένετο οὐσιαστικῶς δεκτὴ ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα καὶ ἔτσι θὰ καταστῇ δυνατὸν τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, νὰ συζητηθῇ ὑπευθύνως εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι, δυστυχῶς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω, ὅτι τὰς τελευταίας ἑβδομάδας καὶ ἰδιαιτέρως τὰς τελευταίας ἡμέρας, μερὶς τοῦ Τύπου, ἤσκησε κακόπιστον καὶ δημαγωγικὴν ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία τὴν μὲν Κυβέρνησιν, οὐδόλως ἠνώχλησεν, εἶναι, ὅμως, βέβαιον, ὅτι δὲν ἐβοήθησεν, ἀλλ’ ἀντιθέτως, ἐζημίωσε τὰ πάγια συμφέροντα τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις, κ.κ. συνάδελφοι, καταθέτει σήμερον νομοσχέδιον περὶ διαρρυθμίσεως καὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν τινων διατάξεων, τὸ ὁποῖον ἀνεκοίνωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος καὶ τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται πρὸς τὴν οἰκείαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, πρὸς ἐπεξεργασίαν. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι τὸ μόνον φορολογικὸν νομοσχέδιον, περὶ τοῦ ὁποίου ἐγράφη ἐπανειλημμένως εἰς τὸν Τύπον καὶ τὸ ὁποῖον προανήγγειλεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος. Ἐπιθυμῶ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, προτοῦ ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἐκθέσω τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νὰ ἀναλύσω τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας, ὅπως ἡ Κυβέρνησις τὴν βλέπει, ὡς καὶ τὴν πολιτικὴν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν, πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος, ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ ἀκολουθήσῃ. Ἐπιθυμία μας εἶναι, κ.κ. συνάδελφοι, ἡ συζήτησις νὰ διεξαχθῇ φυσικὰ καὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν τις ἐπιθυμῇ νὰ ὁμιλήσῃ, ἀλλὰ κατὰ κύριον λόγον ἐπὶ τοῦ συνολικοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος, τοῦ ὁποίου τμῆμα ἀποτελεῖ τὸ κατατεθὲν σήμερον νομοσχέδιον. Διότι, ἡ Κυβέρνησις, ἐλπίζει ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ διεξαχθῇ σήμερον καὶ τὰς δύο προσεχεῖς ἡμέρας, θὰ προκύψουν χρήσιμα, διὰ τὸν τόπον, συμπεράσματα. Ἄλλως τε, τὸ Νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατετέθη σήμερον, θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ συζητήσωμεν ἐν ἀνέσει εὐθὺς μετὰ τὰς ἑορτάς. Ἡ Κυβέρνησις ἐκφράζει ἁπλῶς τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἀμέσως ἡ ἁρμοδία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ θελήσῃ εἰς τὰς δύο προσεχεῖς ἡμέρας, νὰ ἀποφασίσῃ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ ψήφισις ὑπὸ τοῦ Σώματος θὰ ἀναβληθῇ διὰ τὸν προσεχῆ Ἰανουάριον, ἀμέσως μετὰ τὰς ἑορτάς. Κύριοι συνάδελφοι, βέβαιον εἶναι, ὅτι ἡ οἰκονομία τῆς χώρας μας, διέρχεται μίαν δύσκολον καμπήν. Ἀπὸ οὐδένα ἀμφισβητεῖται τὸ γεγονός, ὅτι ἀπό τινος χρόνου, φαινόμενα κατέστησαν ἔκδηλα, τὰ ὁποῖα ὑποδηλοῦν κρισιμότητα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως. Ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ ἀναλύσῃ τὰ δεδομένα καὶ νὰ προτείνῃ συγκεκριμένα μέτρα, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς παρούσης καταστάσεως. Ἐπιθυμεῖ, ὅμως, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν, ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν, ἡ κρίσις, τὴν ὁποίαν ἡ οἰκονομία τῆς χώρας διέρχεται, εἶναι παροδική, ὅτι ἡ οἰκονομία τῆς χώρας μας, εἶναι εἰς τὴν βάσιν ὑγιής καὶ ὅτι δυνάμεθα, λαμβάνοντες ἐγκαίρως τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, ὄχι μόνον νὰ ἀνακόψωμεν τὴν πρὸς τὰ χείρω πορείαν, ἀλλ’ ἀντιθέτως, νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν ὑγείαν τῆς οἰκονομίας καὶ νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὴν χώραν νὰ συνεχίσῃ, ἀπροσκόπτως καὶ ὁμαλῶς, τὴν ἀνοδικήν της πορείαν. Τὰ φαινόμενα, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς παρούσης στιγμῆς, τὰ δυσμενῆ στοιχεῖα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, θὰ ἔχω εὐθὺς ἐν συνεχείᾳ, τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναλύσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἐπὶ τῶν πραγματικῶν δεδομένων, δὲν θὰ ὑπάρξουν διαφοραί. Ἡ Κυβέρνησις, θὰ πράξῃ πᾶν ὅ,τι ἐναπόκειται εἰς αὐτήν, διὰ νὰ διευκρινισθοῦν, τυχόν, διαφοραί, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, ὡς πρὸς τὰ πραγματικὰ στοιχεῖα. Καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι διαφοραί, ἐφ’ ὅσον ὑπάρξουν ἐνδεχομένως, θὰ ὑπάρξουν μόνον, ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς θεραπείας, ὡς πρὸς τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ, ἐν ὄψει τῆς δεδομένης οἰκονομικῆς καταστάσεως. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς Ε.Κ., κ. Μπακόπουλον. Λυποῦμαι, κ. Μπακόπουλε, διότι μὲ πολλὴν καθυστέρησιν, ἠδυνήθην νὰ δώσω τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μοῦ εἴχατε ζητήσει. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἀργὰ ἐζητήθησαν, τοῦτο, ὅμως, δὲν ἀποτελεῖ τὸν λόγον τῆς ἰδικῆς μας καθυστερήσεως. Ὁ λόγος τῆς καθυστερήσεως ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Μελᾶς, μαζὶ μὲ τὸν ἁρμόδιον Γενικὸν Διευθυντὴν κ. Τράκαν, ἐπέστρεψαν μόλις τὸ παρελθὸν Σάββατον ἐκ Παρισίων καὶ κατέστη ἀδύνατον, πρὸ τῆς σημερινῆς ἡμέρας, νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ σχετικὴ προεργασία. Ταὐτοχρόνως ὅμως, δηλῶ ὅτι καὶ ἐν τῇ πορείᾳ τῆς συζητήσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ, τόσον ἡμεῖς, ὅσον καὶ αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Γεν. Λογιστηρίου εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς συναδέλφου, ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων, διὰ νὰ παράσχουν οἱονδήποτε χρήσιμον, κατὰ τὴν ἀντίληψίν των, στοιχεῖον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχε καταστῆ ἰδιαιτέρως ἀνησυχητικόν, κύριοι συνάδελφοι, ἀπό τινος χρόνου, ἦτο, πρωτίστως, ἡ πορεία τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἤδη ἀπὸ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους εἶχον διαφανῆ δυσχέρειαι περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁ ἴδιος, ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπισημάνω, περισσότερον ἀπὸ μίαν φοράν, τὰς σχετικὰς δυσχερείας καὶ εἶχον τονίσει, ἔκτοτε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐλπίζει ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ προσεγγίσωμεν τὸ προβλεφθὲν ὕψος τῶν δημοσίων ἐσόδων, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τρέχοντος ἔτους, ἐπανειλλημμένως ἀντεμετωπίσθη καὶ συνεζητήθη ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τὸ πρόβλημα τῶν δημοσίων ἐσόδων, δοθέντος ὅτι ἐφαίνετο ὅτι τὰ προβλεφθέντα ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν ὡς κατετέθη, ἔσοδα, δὲν θὰ καθίστατο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν. Ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου πολλοὶ ὡμίλουν περὶ σημαντικῆς καθυστερήσεως τῶν δημοσίων ἐσόδων. Δύναμαι μὲ ἱκανοποίησιν σχετικὴν νὰ διαπιστώσω, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τῶν τελευταίων μηνῶν, μέχρι καὶ τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου, τὰ ὁποῖα ὀφείλονται καὶ εἰς τὴν συστηματικὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία κατεβλήθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα, ἡ πρόβλεψις περὶ τῶν δημοσίων ἐσόδων, ἡ ὁποία ἐγένετο τὸν Ἰούλιον, νὰ ἀποδειχθῇ λίαν συντηρητική, σήμερον δὲ ἡ Κυβέρνησις, δύναμαι νὰ πληροφορήσω μὲ σχετικὴν ἐπιπλέον ἱκανοποίησιν τὸ Σῶμα, ὅτι θὰ ὑπολειφθῶμεν ἐλάχιστα ἀπὸ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀρχικῶς εἶχε προβλεφθῆ τῶν 28 χιλιάδων ἑκατομμυρίων ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν. Ἡ τελικὴ πρόβλεψις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Φορολογίας, ἡ ὁποία εἶναι μᾶλλον συντηρητικὴ ἀναβιβάζει τὰ ἔσοδα διὰ τὸ τρέχον ἔτος εἰς 27.700.000.000. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω ὅτι ἐντατικὴ προσπάθεια βεβαιώσεως τῶν ἀμέσων ἰδίως φόρων, ἡ ὁποία ἔγινε κατὰ τὰ τέλη τοῦ ἔτους, ἀπέδωσεν ἀξιολόγους καρποὺς καὶ πέραν τῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον τῶν 27.700.000.000, ἔχουν βεβαιωθῆ δημόσια ἔσοδα τῆς τάξεως τῶν 250.000.000 περίπου, τὰ ὁποῖα, συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, θὰ εἰσπραχθοῦν μὲν κατὰ τὸ προσεχὲς οἰκονομικὸν ἔτος, διότι πληρώνοντας εἰς δόσεις, οὐσία ὅμως ἀποτελοῦν πραγματοποιηθὲν ἔσοδον διὰ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Κατὰ συνέπειαν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπολειπόμεθα ἐλάχιστα τῶν ἐσόδων, ὅπως ἀρχικῶς προεβλέφθησαν καὶ φθάνομεν τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα προεβλέψαμεν, ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὴν οὐσιαστικὴν ἐνίσχυσιν, τὴν ὁποίαν μᾶς δίδουν οἱ βεβαιωθέντες ἄμεσοι φόροι τῶν 250.000.000, περὶ τῶν ὁποίων προηγουμένως ὡμίλησα. Ἀντιθέτως, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυστυχῶς δεδομένον πλέον καὶ δὲν δύναται νὰ μεταβληθῇ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ δαπάναι διὰ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐξηγήσω καὶ θὰ ἀναλύσω, ὑπερέβησαν τὰς ἀρχικὰς προβλέψεις. Οὕτως εἰς τὸν πίνακα, τὸν ὁποῖον ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τῶν κομμάτων καὶ θὰ καταθέσω, διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά, περιλαμβάνεται τὸ ποσὸν τῶν πληρωμῶν τῶν 27.700.000, τὸ ὁποῖον καλύπτει ἐξ ὁλοκλήρου τὰ ἔσοδα καὶ δὲν ἀφήνει κανὲν ἀπολύτως περιθώριον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Πρέπει νὰ προσθέσω, διὰ νὰ εἶναι πλῆρες τὸ ἀληθὲς ἀποτέλεσμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅτι παραμένει ἀκάλυπτος εἰσέτι καὶ ἡ ἀμυντικὴ βοήθεια τοῦ Ν.Α. Τ.Ο., ἡ ὁποία προεβλέφθη εἰς ὕψος 705.000.000 δραχμῶν, εἰς ὕψος 23.500.000 δολλαρίων καὶ διὰ τὴν κάλυψιν τῆς ὁποίας δὲν ἔχομεν ἀκόμη συγκεκριμένην ἀπόφασιν τῶν συμμάχων χωρῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Εἶναι δεδομένη ἡ βοήθεια ἀπὸ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν τοῦ ὕψους τῶν 9.000.000 δολλαρίων, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 8.000.000 περίπου εἶναι δραχμογόνα, διότι τὸ 1.000.000 δίδεται εἰς στρατιωτικὰ ὑλικά. Πέραν αὐτοῦ, κατὰ τὴν τελευταίαν σύνοδον τῶν Ὑπουργῶν τῶν χωρῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. εἰς Παρισίους τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα, ἔγιναν συζητήσεις λίαν ἱκανοποιητικαὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐγέρθη μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἰδιαιτέρως μᾶς ἱκανοποίησε καὶ τὴν ὁποίαν ἐν συνεχείᾳ θὰ σᾶς ἀναγνώσω, ὁρίζουσα ὅτι θὰ καταβληθῇ πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια διὰ τὴν εἰς τὸν ταχύτερον δυνατὸν χρόνον ἐκτέλεσιν τῶν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων διὰ τὸ 1965. Δυνάμεθα νὰ ἐκφράσωμεν μὲ μετρημένην αἰσιοδοξίαν διὰ τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα, προσωπικῶς ὅμως πιστεύω, ὅτι καὶ εἰς τὴν καλλιτέραν δυνατὴν περίπτωσιν τὰ 700.000.000 δὲν θὰ καλυφθοῦν ἐν τῷ συνόλῳ των καὶ θὰ ὑπάρξῃ ἓν ἄνοιγμα, τὸ ὁποῖον ἐνδεχομένως θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ὕψος τῶν 200.000.000. Ταῦτα διὰ τὸν τακτικὸν προϋπολογισμόν. Ὁ προϋπολογισμὸς τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, κύριοι συνάδελφοι, κατέληξεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν προγράμματος ὕψους 5.400.000.000. Ὁ προϋπολογισμὸς τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων ἀντεμετώπισεν ἐφέτος ἰδιαιτέρως μεγάλας δυσχερείας καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ θέρους πρὸς στιγμὴν ἐφάνη ἀδύνατο νὰ πραγματοποιηθῇ ὁ προϋπολογισμὸς εἰς τὸ ὕψος αὐτό. Ὑπῆρξεν ἀπόφασις πρό τινων μηνῶν ληφθεῖσα ἡ ὁποία ὑπεβίβαζε τὴν ἐκτέλεσιν εἰς 4.800 ἑκατομμύρια. Τελικῶς ὅμως καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀδηρίτου ἀνάγκης συνεχίσεως τῶν ἀρξαμένων καὶ ἐν ἐκτελέσει ἔργων τὰ ὁποῖα ἦτο ἀδύνατον ἄνευ ὀδυνηρῶν συνεπειῶν διὰ τὴν οἰκονομίαν ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς ἐργαζομένους νὰ διακοποῦν ἀποτόμως, ἡ Κυβέρνησις ἐπροτίμησε νὰ αὐξήσῃ δι’ ὅλων τῶν μέσων τὰ ὁποῖα ἠδύνατο τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον τελικῶς ἀνῆλθεν εἰς τὰ 5.400 ἑκατομμύρια. Τὸ ποσὸν τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, καλύπτεται ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων μὲ 2.200 ἑκατομ. καὶ ἐκ πόρων τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ 1.000 ἑκατομμύρια. Κατὰ συνέπειαν παραμένει ἀκάλυπτον καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ τελικὸν ἔλλειμμα τοῦ συνολικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965 ποσὸν 2.200 ἑκατομμυρίων. Διὰ νὰ δώσω τὴν εἰκόνα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965 πρέπει ἀμέσως νὰ προσθέσω τὰ τελικὰ ἀποτελέσματα τοῦ λογαριασμοῦ καταναλωτικῶν ἀγαθῶν ὅπως λέγεται, δηλ. τῆς διαχειρίσεως ἀγροτικῶν προϊόντων. Ὁ λογαριασμὸς καταναλωτικῶν ἀγαθῶν ὅπως ἀσφαλῶς θὰ γνωρίζητε, ἔχει ἐνταχθῆ μέσα εἰς τὸν τακτικὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὰ ἀποτελέσματά του ὡς πρὸς ὅλα τὰ προϊόντα περιλαμβάνονται μέσα εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀνέφερον πλὴν δύο βασικῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, τοῦ σίτου καὶ τοῦ καπνοῦ. Γνωρίζετε ἀσφαλῶς ὅλοι, ὅτι κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη συνέβη, ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἠσκήσαμεν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἀποθεματοποίησιν τῶν μεγάλων ποσοτήτων τῶν δύο αὐτῶν βασικῶν προϊόντων καὶ εἰδικώτερα διὰ τὸν σῖτον κατέστη ἐπιτακτικῶς ἀναγκαῖον νὰ ἀποφασισθῇ ἡ ἐξαγωγὴ τῆς πλεοναζούσης ποσότητος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δοθέντος, ὅτι ἡ ἐγχώριος κατανάλωσις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσῃ τὴν ηὐξημένην παραγωγήν. Ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν σημαίνει ζημίαν 1,50 δραχμὰς ἀνὰ χιλιόγραμμον μαλακοῦ σίτου καὶ 2,30 ἀνὰ χιλιόγραμμον σκληροῦ σίτου. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν, ὅτι συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας ἡ ὁποία ἤδη συνεκεντρώθη καὶ μὲ ἓν ἀπόθεμα λογικὸν διὰ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1966 πρὸ τῆς προσεχοῦς παραγωγῆς ἀπομένουν ὁπωσδήποτε 625.000 τόννοι οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ ὁποῖον σημαίνει ζημίαν μὲ τὴν βάσιν τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως 1.030 ἑκατομ. δραχμῶν. Ἐπίσης πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ, ὅτι τὰ συγκεντρωθέντα ἀποθέματα τῶν καπνῶν ἐκ τῶν παλαιοτέρων ἐσοδειῶν ἀλλὰ ἰδιαιτέρως τοῦ 1963 καὶ τοῦ 1964 ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ ἀναμενόμενον πρὸς συγκέντρωσιν ποσὸν τῶν 10–12 χιλιάδων τόννων ἀπὸ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1965, δηλαδὴ τὸ συνολικὸν ἀπόθεμα τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 66–70 χιλιάδων τόννων. Περὶ αὐτοῦ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς ὁμιλήσω καὶ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, θὰ προκαλέσουν συνολικὴν ζημίαν εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν ἡ ὁποία μὲ λογικούς, μὲ μετρημένους ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει κατὰ βάσιν αἰσιοδόξους ὑπολογισμοὺς θὰ ἀνέλθῃ τελικῶς εἰς 900 ἑκατομμύρια δραχμάς. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θέλω νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ἄφησα κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ὁμιλίαν εἰς τοὺς συναδέλφους ἰδίᾳ περὶ τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Εἴχομεν ὁμιλήσει περὶ τοῦ πρὶμ τοῦ καπνοῦ καὶ εἶχον ἐξηγήσει, ὅτι ἡ μεγάλη δαπάνη τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ὑφίσταται διὰ τὸν καπνὸν δὲν εἶναι τὸ λεγόμενον πρὶμ τὸ ὁποῖον καταβάλλει εὐθέως εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, ἀλλὰ εἶναι ἡ ζημία ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῶν ποσοτήτων αἱ ὁποῖαι συγκεντροῦνται καὶ ἡ ὁποία ἐμφανίζεται σήμερον τῆς τάξεως τῶν 900 ἑκατομ. Εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀνέφερα διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965 περιλαμβάνεται καὶ κονδύλιον διὰ τὸν καπνὸν τὸ ὁποῖον θὰ καλύψῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ πρὶμ ὅπως ἐδόθη μὲ μίαν ἐνδεχομένην ἐνίσχυσίν του διὰ τὴν ὁποίαν ἐπίσης ὡμίλησα τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, θὰ καλύψῃ ὅμως καὶ τοὐλάχιστον 200 ἀπὸ τὰ 900 ἑκατομ. τῆς συνολικῆς ζημίας ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τῶν ποσοτήτων αὐτῶν. Πρέπει ἀκόμη διὰ νὰ εἶναι ἡ εἰκὼν ἀπολύτως πλήρης νὰ προσθέσω, ὅτι δὲν αἰσιοδοξοῦμεν διὰ τὰ ἀποτελέσματα τῆς προσπαθείας διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς σιτοπαραγωγῆς καὶ διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ παραγωγὴ σίτου κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος θὰ ὑπερβῇ τὰς ἐγχωρίους ἀνάγκας ἑνὸς ἔτους καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ ὑπάρξῃ μία πρόσθετος ποσότης πρὸς ἀποθεματοποίησιν διὰ τὴν ὁποίαν βεβαίως δὲν δυνάμεθα αὐτὴν τὴν στιγμὴν οὔτε νὰ ὁμιλήσωμεν οὔτε καὶ νὰ προβλέψωμεν ἐνδεχομένην ζημίαν. Τὸ σύνολον τοῦ λογαριασμοῦ αὐτοῦ ἀπὸ τὰ δύο βασικὰ προϊόντα ἐμφανίζει ἕνα τελικὸν ἔλλειμμα τῆς τάξεως τῶν 1.930 ἑκατομμ. τὸ ὁποῖον προστίθεται εἰς τὰ 2.200 ἑκατ. τοῦ ἐλλείμματος τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ ἐλλείμματος ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων διὰ τῆς μεθόδου, ἡ ὁποία καὶ ἄλλοτε εἶχε χρησιμοποιηθῆ, θὰ συνάψωμεν δηλαδὴ δάνεια ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἐξόφλησίν του ἐντὸς ὡρισμένων ἐτῶν, κάνομεν δὲ μίαν πρώτην ἀρχὴν μὲ τὰ ὑπὲρ 200 ἑκατομμ. τὰ ὁποῖα ἐγγράφομεν πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965. Ἔτσι ἔχει ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἡ εἰκὼν τοῦ τρέχοντος προϋπολογισμοῦ. Τὸ πρόβλημα τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ἐξ ἀρχῆς νὰ καλύψῃ τὸ βέβαιον ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον ὅπως βλέπετε, τελικῶς ὑπερβαίνει τὰ 4 δισεκατομ., διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ θεμελιώσῃ ἐπὶ ὑγιοῦς βάσεως τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἑπομένου ἔτους. Ὅταν θὰ προβῶ εἰς τὴν ἱστορικὴν ἀναδρομήν, θὰ ἀποδείξω, ὅτι τὸ ἔλλειμμα ἦτο ἐξ ἀρχῆς δεδομένον, ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ ἔτους καὶ γνωστόν, διότι ἡ πολιτικὴ μόνον εἰς τὰ δύο γεωργικὰ προϊόντα, τὸν σῖτον καὶ τὸν καπνόν, εἶχεν ὁδηγήσει εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς συγκεντρώσεως, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι εἶχεν οὐσιαστικῶς πραγματοποιηθῆ τὸ ἔλλειμμα. Τὰ ἔσοδα δὲ καὶ αἱ δαπάναι τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ εἶχον διαγραφῆ ἀπὸ τῶν πρώτων μηνῶν τοῦ τρέχοντος ἔτους καὶ εἶμαι εὐτυχής, διότι οἱ τελικοὶ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐμφανίσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, εἶναι σημαντικῶς καλλίτεροι ἀπὸ ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ὑπελογίζαμεν τὸν Ἰούνιον τοῦ τρέχοντος ἔτους. Αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα εἶναι ἡ αἰτία διὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀνεζήτησε ξένην βοήθειαν, ἡ ὁποία οὐσιαστικῶς μᾶς ἔλειψεν ὁλόκληρον τὸ τρέχον ἔτος, ἀλλὰ ἠμπορῶ νὰ προσθέσω καὶ τὸ παρελθὸν ἔτος, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἶμαι εὐτυχής, κύριοι συνάδελφοι, διότι δύναμαι νὰ ἀναγγείλω πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι ἡ προσπάθεια τὴν ὁποίαν κατεβάλομεν, ἐστέφθη ὑπὸ ἐπιτυχίας. Τὸ ἔλλειμμα τῶν 2.200 ἑκατομ. κατὰ βάσιν ἔχει καλυφθῆ ἤδη. Διότι θὰ καλυφθῇ πρῶτον ἐκ τοῦ ἀναγγελθέντος νέου δανείου τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, τῆς βοηθείας εἰς ἀγροτικὰ προϊόντα τῶν 14 ἑκατομ. δολλαρίων, τὰ ὁποῖα δίδονται μὲ μακροετῆ ἐξόφλησιν καὶ μὲ εὐνοϊκὸν ἐπιτόκιον. Θὰ καλυφθῇ ἀπὸ τὸ ἀναμενόμενον δάνειον προκαταβολῆς τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως τῶν 40 ἑκατομ. Γερμανικῶν μάρκων, τὸ ὀλιγώτερον 10 ἑκατομ. δολλαρίων, ἔναντι τοῦ ποσοῦ τῆς Μεγαλοπόλεως. Ὅπως θὰ γνωρίζητε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις ἤδη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ΕΡΕ, εἶχεν ἐγκρίνει τὴν χορήγησιν δανείου ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους 200 ἑκατομ. Γερμανικῶν μάρκων, δηλαδὴ περίπου 50 ἑκατομ. δολλαρίων, τὰ ὁποῖα προωρίζοντο κατὰ βάσιν διὰ τὸ ἔργον τῆς Μεγαλοπόλεως. Τὸ δάνειον αὐτὸ ὑπῆρξε δάνειον ἀτυχές, διότι ἐπὶ τρία χρόνια τεχνικαὶ δυσχέρειαι ἠμπόδισαν ὄχι τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ἀλλὰ ἔστω καὶ τὴν λῆψιν τολμηρῶν ἀποφάσεων περὶ τῆς χρησιμότητος τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Καὶ ἀκόμη αὐτὴν τὴν στιγμὴν οἱ τεχνικοί, δὲν ἔχουν εἴπει τὴν τελευταίαν των λέξιν. Τὸ ἀποτέλεσμα ὅμως ἦτο, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ τοῦ δανείου, τὸ ὁποῖον ἔμεινεν ἀχρησιμοποίητον, ἠμπόδισε περαιτέρω δανειακὴν βοήθειαν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Δυτικὴ Γερμανία καὶ προθυμίαν πρὸς βοήθειαν εἶχε καὶ εἰς καλλιτέραν οἰκονομικὴν κατάστασιν εὑρίσκεται σήμερον ἀπὸ ἐκείνην εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις εἶχε κατ’ ἀρχὴν συμφωνήσει, ὅπως ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ ὑπὸ τύπον προκαταβολῆς διατεθοῦν 10 ἕως 15 ἑκατ. δολλ., τὰ ὁποῖα ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ εἰσπράξωμεν τὸν Ἰανουάριον. Κάμω δέ, τὴν ρητὴν δήλωσιν, ὅτι τοῦτο, οὐδόλως συνδέεται μὲ τὸ ἔργον τῆς Μεγαλοπόλεως τὸ ὁποῖον θὰ ἐκτελεσθῇ ὁπωσδήποτε, ἐφ’ ὅσον τεχνικῶς διαπιστωθῇ, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἐκτελεσθῇ. Ἡ Κυβέρνησις δὲ αὐτὸ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον προσωρινῶς δανείζεται ἐκ τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐκτελεσθῇ τὸ ἔργον τῆς Μεγαλοπόλεως, θὰ ἐξεύρῃ ἄλλοθεν. Τρίτον, ἠμπορῶ νὰ ἀναγγείλω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ παρελθὸν Σάββατον κλείσαμεν ὁριστικῶς συμφωνίαν μὲ τὴν Τράπεζαν τοῦ Καναδᾶ (BANK .......... διὰ δάνειον 12 ἑκατ. δολλ. εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη πέρυσι ἀπὸ τὴν Βουλήν, καὶ ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τὸν δανεισμὸν ὑπὸ λίαν εὐνοϊκοὺς διὰ τὴν Ἑλλάδα ὅρους, διότι τὸ δάνειον δίδεται μὲ τόκον 6% χωρὶς καμμίαν προμήθειαν καὶ εἶναι ἐξοφλητέον ἐντὸς 15 ἐτῶν. Ἠμπορῶ νὰ προσθέσω, ὅτι ἐν συγκρίσει μὲ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα εἶχον συναφθῆ προηγουμένως εἰς τὸ παρελθὸν κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ αὐτοῦ νόμου, οἱ ὅροι εἶναι σημαντικῶς καλλίτεροι διότι ἡ προθεσμία ἐκείνη ἦτο 10ετὴς ἐνῷ ἐδῶ εἶναι 15ετὴς καὶ ὁ τόκος εἶναι κατὰ βάσιν ὁ ἴδιος. Τοῦτο ἀπετέλεσεν ἀληθὲς ἐπίτευγμα, εἰς τὸ ὁποῖον πολὺ συνέβαλεν ὁ Ὑποδιοικητὴς τῆς Τραπέζης κ. Γαλάνης, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν ὅπως καὶ τὰς παρελθούσας διεξήγαγεν ἐπιτυχῶς τὰς σχετικὰς διαπραγματεύσεις. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἀναμένομεν ἐντὸς τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος καὶ ἐλπίζω βασίμως, ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν δάνειον ἀπὸ τὴν αὐτὴν πηγὴν ἀπὸ τὴν αὐτὴν Καναδικὴν Τράπεζαν, δάνειον 10 ἑκατ. δολλ., τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων τῆς Δ.Ε.Η. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν σημασίαν τῶν ὅρων ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἐπετύχομεν τὸ δάνειον αὐτὸ — καὶ οἱ ὁποῖοι, ἂν μή τι ἄλλο ὑποδηλοῦν — ἐμπιστοσύνην ἔναντι τῆς χώρας, πρέπει νὰ σημειώσητε, ὅτι οἱ ὅροι εἶναι καλλίτεροι, συγκεκριμένως ἀπὸ τὰ δάνεια τοῦ παρελθόντος εἰδικώτερον δὲ δὲν πρέπει νὰ παρορᾶται σήμερον, ἡ σημαντικὴ αὔξησις τοῦ προεξοφλητικοῦ τόκου, εἰς Ἀμερικὴν καὶ Καναδᾶ. Τέταρτον. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἀπετάνθη πρὸς τὸ Εὐρωπαϊκὸν Οἰκονομικὸν Ταμεῖον καὶ κατὰ ἀκριβολογίαν, τὴν Ἕνωσιν Εὐρωπαϊκῶν Πληρωμῶν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀναμένει, ὅτι ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς Ἰανουαρίου, θὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ εἰσπράξῃ δάνειον 25 ἑκατ. δολλαρίων, ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους ἐπιτοκίου, τὸ ὁποῖον θὰ δοθῇ διὰ 5 χρόνια, δυνάμενα νὰ ἐπεκταθοῦν εἰς 8 χρόνια. Τὸ ἄθροισμα τῶν ὡς ἄνω ποσῶν ἀνέρχεται εἰς 1.845 ἑκατ. ἔναντι τῶν 2.200 ἑκατομ. τοῦ ἀνοίγματος, εἶναι δὲ βέβαιον, ὅτι δυνάμεθα ἀνέτως νὰ καλύψωμεν καὶ τὸ ἀσήμαντον ὑπόλοιπον τῶν 355 ἑκατ. ἐνδεχομένως, εἴτε, ἐξ ἐσωτερικῶν πόρων εἴτε ἀπὸ πόρους τοῦ ἐξωτερικοῦ. Κατεβάλομεν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπίμονον προσπάθειαν, διὰ νὰ καλύψωμεν τὸ ἄνοιγμα τὸ ὁποῖον ἡ διαχείρισις τοῦ 1965 εἶχε δημιουργήσει καὶ ἐθεωρήσαμεν χρέος μας, νὰ ἐκκινήσωμεν ἀπὸ τὴν βασικὴν ἐξυγίανσιν, ὅπως προηγουμένως εἶπον τῆς οἰκονομίας κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, προκειμένου νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἑπομένου ἔτους. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀπολύτως σαφές, ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἔδωσα, ὅτι τὸ πρῶτον σκέλος, τῶν προσπαθειῶν μας ἐπετεύχθη καὶ ὅτι σήμερον δὲν ἀντιμετωπίζομεν πρόβλημα ἐλλείμματος τοῦ 1965. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1966 ἐδημιούργει σοβαρώτατα προβλήματα. Ὅπως ἡ πεῖρα ἔχει διδάξει, αἱ ἐπιπτώσεις τῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία ἀσκεῖται κατὰ τὴν διάρκειαν ἑνὸς ἔτους, ἐμφανίζονται ἰδιαιτέρως ἔντονοι τὸ προσεχές, τὸ ἑπόμενον ἔτος. Αὐτὸ ὑπῆρξε τὸ φαινόμενον τὸ ὁποῖον ἐζήσαμεν μεταξὺ τοῦ 1964 καὶ 1965 καὶ ἔτσι τὸ πρόβλημα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1966, δοθείσης τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἠσκήθη τὸ 1965, ἀλλὰ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦ ἀνοίγματος περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ὡμίλησα, ἦτο ἰδιαιτέρως δυσχερής. Ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἶχεν ὑποσχεθῆ, θὰ δώσῃ εἰς τὸ Σῶμα, μετὰ μακρὰν ἐπεξεργασίαν καὶ μελέτην, τὸ γενικὸν περίγραμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ὁ προϋπολογισμὸς αὐτός, στηρίζεται κατὰ βάσιν, εἰς ἡρωϊκὴν προσπάθειαν περιορισμοῦ τῶν δαπανῶν, εἰς ἡρωϊκὴν προσπάθειαν οἰκονομίας εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. Θὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν πορείαν τῆς ἀγορεύσεώς μου, διὰ συγκεκριμένα προβλήματα, τῶν κεφαλαίων τῶν οἰκονομιῶν αὐτῶν, ἀλλὰ τὴν ὥραν αὐτήν, ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ παγώσῃ τρόπον τινὰ τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν ἐπὶ μέρους Ὑπουργείων, καὶ κατὰ συνέπειαν τὸν γενικὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος εἰς τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον διεμορφώθη ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους καὶ νὰ μὴ προσθέσῃ παρὰ μόνον τὰς δαπάνας αἱ ὁποῖαι ἐκ τοῦ νόμου εἶναι ὑποχρεωτικαί. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὴν ἀπόδοσιν τοῦ τρέχοντος ἔτους τῶν 27.700 ἑκατ. περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησα, ἀπὸ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐκπέσωμεν τὰ μὴ ἐπαναλαμβανόμενα, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὴν αὔξησιν τῶν τακτικῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα στηρίζονται εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τὸ τρέχον ἔτος θὰ ἀποφύγω ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ νὰ δώσω σαφεῖς ἀριθμούς, διότι ἐπιθυμῶ νὰ δώσω σαφεῖς ἀριθμοὺς τελικούς, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι ὑπολογίζομεν εἰς εἴσπραξιν ἐσόδων τὸ 1966 τοῦ ὕψους τῶν 30.600 ἑκατ. Ἔναντι αὐτῶν προβλέπομεν πιστώσεις 31.200 ἑκατ. αἱ ὁποῖαι μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἀδιαθέτων 900 ἑκατ. φθάνουν εἰς τὸ ὕψος τῶν 30.300 ἑκατ., δηλαδὴ ἔσοδα 30.600 ἑκατ. καὶ ἔξοδα 30.300. Κατὰ συνέπειαν περίσσευμα 300 ἑκατ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ σᾶς δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις.

§73Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Δὲν βλέπομεν ἡρωϊκὴν προσπάθειαν οἰκονομιῶν.

§74Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Εἰς τὸν σπεύδοντα συνάδελφον, θὰ φροντίσω νὰ δώσω κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποίησιν, μὲ τὴν πλήρη ἐξήγησιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐν συνεχείᾳ θὰ προβῶ. Ἀσφαλῶς, ὅλοι γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ἑνὸς Κράτους δὲν εἶναι κάτι τὸ νεκρόν, τὸ ἀμετακίνητον, τὸ ἀμετάβλητον. Ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, ἡ ἄσκησις πολιτικῆς εἰς τοὺς ἐπὶ μέρους τομεῖς ἐπιβάλλει τὴν αὔξησιν τῶν δημοσίων ἐξόδων κατὰ κανόνα, πρὸ παντὸς ὅταν, ὅπως συμβαίνει κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια εἰς τὴν χώραν μας, ἀσκῆ τὴν οὐσιαστικὴν πολιτικὴν εἰς τοὺς περὶ ὧν ὁ λόγος τομεῖς. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ξεκινᾷ ἀπὸ καθήλωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐπὶ μέρους Ὑπουργείων, δι’ ἓν ὁλόκληρον χρόνον σημαίνει, ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ μὴ πραγματοποιήσῃ καμμίαν δαπάνην, ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ νὰ ἀφήσῃ τὰ διαθέσιμα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται ἀπὸ τὴν φυσιολογικὴν αὔξησιν πρὸς ἄλλον σκοπόν. Πέραν τούτου θὰ καταβληθῇ προσπάθεια καὶ ἔχομεν λάβει ἤδη ὡρισμένας ἀποφάσεις, διὰ τὴν πραγματοποίησιν αἱματηρῶν οἰκονομιῶν εἰς συγκεκριμένα κεφάλαια καὶ δαπάνας περὶ τῶν ὁποίων ἐν συνεχείᾳ θὰ σᾶς ὁμιλήσω, ἀλλὰ ἠμπορῶ νὰ ἀναφέρω χαρακτηριστικῶς ἀπὸ τώρα, τὸ θέμα τῶν διορισμῶν, τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀπασχολήσῃ τὸ Σῶμα. Τὸ θέμα τῶν ἀποστολῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὸ θέμα ἄλλων χαρακτηριστικῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπολύτως μὲν λαμβανόμεναι ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι πολὺ μεγάλαι, ἀλλὰ ἀθροιζόμεναι εἰς τὸ σύνολον φθάνουν εἰς σημαντικὸν ποσόν, αἱ ὁποῖαι ἐν πάση περιπτώσει ἐκφράζουν τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον κρατεῖ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐὰν εἶναι πνεῦμα λιτότητος ἢ πνεῦμα ἀνέσεως. Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πάντως, ὡς προηγουμένως σᾶς ἀνέφερα, δὲν προβλέπεται καὶ δὲν λαμβάνεται μέριμνα διὰ τὰς δαπάνας διὰ τὴν ἀμυντικὴν βοήθειαν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. πρὸς κάλυψιν ἀμυντικῶν δαπανῶν. Αἱ δαπάναι ἐθνικῆς ἀμύνης προσδιορίζονται εἰς τὸ ὕψος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπολογιστικῶς φθάνουν τὸ τρέχον ἔτος καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ σᾶς ἀναφέρω, διότι θὰ ἀπασχοληθῶ εἰδικώτερον μὲ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, ἡ δὲ εἰσφορὰ τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. ἀφίεται ὡς ἐρωτηματικὸν διὰ τὸν προϋπολογισμόν. Κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῶν Ὑπουργῶν τῶν Ἐξωτερικῶν ἐνῷ διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ὑποσχεθείσης βοηθείας τοῦ 1965 ἐδόθησαν ἱκανοποιητικαὶ ὑποσχέσεις καὶ ὑπάρχουν ἐνθαρρυντικαὶ ἐνδείξεις, διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1966 ἐλήφθη μὲν μία κατ’ ἀρχὴν ἀπόφασις νὰ ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης χορηγήσεως βοηθείας, εἶναι ὅμως βέβαιον, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἓν ἐρωτηματικὸν ὡς πρὸς τὸ ὕψος, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἀνέλθῃ ἡ βοήθεια αὐτή. Ἐὰν ἐξαιρέσωμεν καὶ πάλιν τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία φέρεται ἀποφασισμένη νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀμυντικὴν βοήθειαν καὶ διὰ τὸ 1966, δὲν ἔχομεν καμμίαν σαφῆ ἔνδειξιν ἀπὸ κανένα ἄλλον ἀπὸ τοὺς ἑταίρους μας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Εἰς τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν, περὶ τῶν ὁποίων προηγουμένως ὡμίλησα, τῶν 30.300 ἑκατομμυρίων, περιλαμβάνεται κονδύλιον διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων τοῦ ὕψους τῶν 1.350 ἑκατομμυρίων. Πρέπει νὰ ἐνθυμίσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1965 προέβλεπε διὰ τὰς ἐπιδοτήσεις 1.200 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα εἰς τὴν πορείαν προσήγγισαν τὰ 1.700 ἑκατομμύρια διὰ νὰ ἐλαττωθοῦν ἐλαφρῶς κατὰ τὴν τελικὴν διαμόρφωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ εἰδικώτερον τοῦ κονδυλίου, τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὸν καπνόν. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 1.350 ἑκατομμυρίων, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνώτερον τοῦ προβλεφθέντος τὸ 1965 εἶναι πλέον ἱκανοποιητικὸν καὶ θὰ δυνηθῇ δι’ αὐτοῦ τὸ Κράτος νὰ ἀσκήσῃ ἐποικοδομητικὴν πολιτικὴν εἰς τὸν τομέα τῆς γεωργίας καὶ εἰδικώτερον νὰ ὑποβοηθήσῃ τὴν προσπάθειαν ἀναδιαρθρώσεως τῶν γεωργικῶν καλλιεργειῶν. Ἀλλ’ ὅτι ἀντιθέτως εἶναι ἐπίσης ἀπολύτως ἀποφασισμένη νὰ μὴ ἀφήσῃ νὰ ἐκτραποῦν αἱ ἐπιδοτήσεις, ὡς ἄλλωστε δὲν θὰ ἀφήσῃ καὶ κανένα ἀπὸ τὰ μεγέθη τοῦ προϋπολογισμοῦ πέραν τοῦ ἀρχικῶς προβλεφθέντος ὕψους. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις θὰ προτείνῃ νὰ ὑπάρχουν ἐγκαίρως ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ καταστοῦν δημοσία γνωσταὶ περὶ τοῦ τρόπου τῆς κατανομῆς τοῦ συνολικοῦ τούτου ὕψους. Ἡ πεποίθησίς μου, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν ἐπιδοτήσεων κατὰ τὸ παρελθὸν ἀκόμη καὶ τὸ πρόσφατον, αὐτὸ δὲ μὲ διδάσκει καὶ ἡ ἐμπειρία τῶν δύο τελευταίων ἐτῶν, κατενέμετο ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης τυχαίως καὶ μοιραίως συχνότατα μὲ ἀποτελέσματα, δοθέντος, ὅτι βεβαίως τὸ ποσὸν ποὺ διατίθεται δι’ ἐπιδοτήσεις δὲν δύναται ἀπεριορίστως νὰ αὐξηθῇ, νὰ δημιουργῶνται ἀδικίαι εἰς βάρος ὡρισμένων προϊόντων καὶ χαρακτηριστικῶς ἀνέφερον τὴν περίπτωσιν τοῦ καπνοῦ. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην τῶν ἐκπροσώπων τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, θὰ ἀκούσῃ τὰς ἀπόψεις τῆς Βουλῆς εἰς προσεχῆ συζήτησιν καὶ θὰ προβῇ εἰς κατανομὴν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ὁριστικὴν ἐξ ἀρχῆς διὰ νὰ εἶναι δεδομένη ἡ πολιτική, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθηθῇ εἰς τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ διὰ νὰ μὴ ἐνεργῇ ἑκάστοτε ὑπὸ τὴν πίεσιν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐξέρχεται πέραν τῶν ὁρίων, τὰ ὁποῖα ἡ δυνατότης τοῦ προϋπολογισμοῦ προδιαγράφει. Ἐπιθυμῶ ἀκόμη νὰ προσθέσω, ὅτι μέσα εἰς τὸ ποσὸν τῶν δαπανῶν ὑπάρχει πρόβλεψις διὰ περίπτωσιν ἀνάγκης συνεχίσεως ἐκτάκτων δαπανῶν διὰ τὴν Κύπρον. Πρόβλεψις, ἡ ὁποία δὲν ὑπῆρχε κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ ἐκαλύφθη τὸ κονδύλιον αὐτὸ ἀπὸ τὸ ἀποθεματικόν. Ὅπως ἐπίσης προβλέπομεν καὶ ἕνα σημαντικὸν ἀποθεματικὸν συνολικοῦ ὕψους 1.600 ἑκατομμυρίων, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀποθεματικὸν θὰ διατεθῇ ἕνα μέρος διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ληφθῇ προσεχῶς ἀπόφασις. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ δηλώσω, ὅτι ὅπως ἐπανειλημμένως ἔχομεν δηλώσει καὶ εἰς τὸ πρόσφατον καὶ εἰς τὸ μακρότερον παρελθόν, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ προωθήσῃ ἀμέσως καὶ εἰδικώτερον εὐθὺς μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἑνιαίου μισθολογίου. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ φέρῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ θὰ ζητήσῃ τὴν ψήφισίν του καὶ θὰ ἀρχίσῃ ἡ σταδιακὴ ἐφαρμογὴ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1966. Πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ αὐτὸν πρὸς ὄφελος τόσον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐν ἐνεργείᾳ ὅσον καὶ τῶν συνταξιούχων εἰδικώτερον, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ πρῶτοι ὠφελούμενοι ἀπὸ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον, θὰ διαθέσῃ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον τελικῶς θὰ ἀποφασίσῃ νὰ διαθέσῃ ἀπὸ τὰ 1.600 ἑκατομμύρια καὶ τὸ ὁποῖον, πάντως —καὶ ἐπιθυμῶ εἰς αὐτὸ νὰ εἶμαι ἀπολύτως σαφὴς — θὰ εἶναι μικρότερον τοῦ ὑποσχεθέντος ἑνὸς τρίτου τῆς αὐξήσεως τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος, δοθέντος ὅτι ὑπάρχει ἔκτακτος πρὸς τοῦτο λόγος. Θέλω νὰ προσθέσω, τὸ θεωρῶ ἀπολύτως ἀναγκαῖον διὰ νὰ εἶναι ἡ πολιτική μας εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀπολύτως σαφής, ὅτι ὅλα τὰ διαθέσιμα περὶ τῶν ὁποίων προηγουμένως σᾶς ὡμίλησα θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν σταδιακὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νέου μισθολογίου καὶ ὅτι θὰ ἐγκαταλείψωμεν ὁλοσχερῶς καὶ κατὰ τρόπον ἀπόλυτον τὴν ἐπιδοματικὴν πολιτικήν. Ἀπὸ τῆς 1.1.1966 ἡ Κυβέρνησις δὲν πρόκειται νὰ ἐγκρίνῃ οὔτε κἂν νὰ συζητήσῃ κανένα νέον ἐπίδομα πρὸς οἱανδήποτε κατηγορίαν κρατικῶν λειτουργῶν. Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, γίνεται ὄχι διότι δὲν νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ βοηθηθοῦν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἀλλὰ διότι ἡ πολιτικὴ τῶν ἐπιδομάτων κλονίζει εἰς τὰ θεμέλιά της τὴν προσπάθειαν διὰ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον. Καὶ διότι ἡ πολιτικὴ τῶν ἐπιδομάτων κινδυνεύει νὰ προκαλέσῃ γενικωτέραν ἀναταραχὴν καὶ ἀναστάτωσιν, συναγωνισμόν, ἀντιθέσεις, καὶ ἐχθρότητας μεταξὺ τῶν κλάδων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι ὁδηγοῦν εἰς ἀναταραχὴν καὶ τελικῶς ἀποβαίνουν εἰς ζημίαν τῶν καλῶς ἐννοουμένων συμφερόντων τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς τάξεως. Πρέπει ἀκόμη νὰ εἴπω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει μὲ πολλὴν σοβαρότητα καὶ μὲ πολλὴν φροντίδα τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι θὰ λάβωμεν κατὰ πᾶσαν πιθανότητα σημαντικὸν μέρος ἀπὸ τὴν ὑποσχεθεῖσαν βοήθειαν τοῦ 1965, ἀλλὰ εἶναι ἀβεβαία ἡ ἀμυντικὴ βοήθεια διὰ τὸ 1966. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης τοῦ παρελθόντος ἔτους, ὁ ὁποῖος προέβλεπε χρηματοδότησιν ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων τῶν δαπανῶν Ἐθνικῆς Ἀμύνης 3.000 ἑκατομμυρίων ἐπεβαρύνθη ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς μισθοδοσίας τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἡ ὁποία βεβαίως καλῶς ἐδόθη, κατέστη ὅμως ἀναγκαῖον νὰ δοθοῦν ἐπιπροσθέτως καὶ 150 ἑκατομ. διὰ τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀναληφθῆ ὑπόσχεσις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ εἶχε προβλεφθῆ, ὅτι θὰ ἐπληρώνοντο ἀπὸ τὸν τακτικὸν προϋπολογισμὸν ἀπὸ τὸ ἀποθεματικὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ συμφώνως ἄλλωστε πρὸς ἔγγραφον τὸ ὁποῖον εἶχε τότε ἀπευθυνθῆ. Εἶναι, κατὰ συνέπειαν, βέβαιον, ὅτι εἰς τὴν τελικήν του ἐκτέλεσιν, εἶναι δεδομένον, ὅτι εἰς τὴν τελικήν του ἐκτέλεσιν, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους, ἐμφανίζει μίαν ἐπαύξησιν οὐσιώδη τοῦ ἀρχικῶς προβλεφθέντος ποσοῦ τῆς συνεισφορᾶς ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων. Καί, ναί μέν, προβλέπομεν διὰ τὸν νέον προϋπολογισμόν, κατ’ ἀρχήν, διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ σημερινοῦ σχεδίου, τὸ αὐτὸ ὕψος τῶν Ἑλληνικῶν δαπανῶν, ἐφ’ ὅσον ὅμως τυχὸν τελικῶς ἤθελε διαπιστωθῆ, ὅτι ἡ βοήθεια τοῦ ΝΑΤΟ εἶναι ἀμφίβολος, εἰς τὴν πραγματοποίησίν της, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξετάσῃ τὸ ὅλον θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν καὶ θὰ ἀντιμετωπίσῃ δραστικὴν καὶ ἀναγκαίαν περικοπὴν τῶν δαπανῶν τούτων, κατὰ τὸ μέτρον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλουν αἱ περιστάσεις, ὥστε νὰ μὴ δυσχερανθῇ ἡ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν καταβάλλομεν, διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον, νὰ ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὴν προσπάθειάν της αὐτήν, καὶ ἀναδιάρθρωσιν γενικωτέραν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ μείωσιν τῆς ὀροφῆς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, πάντοτε, βεβαίως, λαμβανομένης μερίμνης, ὥστε νὰ μὴ μειωθῇ ἡ ἀμυντικὴ ἰσχὺς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

§75Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὰ ποὺ λέγετε, εἶναι μαγεία!.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τούτου, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι αἱ νέαι φορολογίαι, περὶ τῶν ὁποίων, ἐν συνεχείᾳ, θὰ ἀπασχοληθῶ καὶ αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποδώσουν περίπου ἕνα ποσὸν ποὺ θὰ πλησιάσῃ τὰ 1.600 ἑκατομμύρια, θὰ διατεθοῦν, ἐξ ὁλοκλήρου, διὰ τὸ πρόγραμμα τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων, καὶ προστιθεμένου εἰς αὐτὰ τοῦ περισσεύματος τοῦ μικροῦ τῶν 300 ἑκατομμυρίων τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησα προηγουμένως, θὰ καταστῇ δυνατὸν — καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν φιλοδοξίαν ὅλων μας, τῶν ἐν τῇ Κυβερνήσει συναδέλφων μας— θὰ καταστῇ δυνατὸν ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ἑπομένου ἔτους, νὰ εἰσφέρῃ 2.000 ἑκατομμύρια εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων. Πέραν δὲ τούτου, ὑπάρχει ἡ πρόβλεψις τῶν 1.000 ἑκατομμυρίων ἀπὸ τὰ ἔσοδα τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων. Δηλαδὴ ζητοῦμεν, ὅπως ἐπιτύχωμεν — καὶ κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς μας ἐπιτυγχάνομεν νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ ἑπομένου ἔτους, μὲ τὸ συνολικὸν ποσὸν ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων, κατὰ 3.000 ἑκατομμύρια. Εἰς αὐτὸ θὰ προσθέσωμεν 1.200 ἑκατομμύρια ἀπὸ ἐσωτερικὸν δανεισμὸν ἔντοκα γραμμάτια καὶ 1.500 ἑκατομμύρια ἀπὸ ἐξωτερικὸν δανεισμόν, τὰ ὁποῖα ἀνέτως δυνάμεθα νὰ προσπορισθῶμεν ἀπὸ πολλὰς κατευθύνσεις, ὥστε τὸ ὕψος τῶν πληρωμῶν τοῦ ἑπομένου ἔτους, νὰ ἀνέλθῃ εἰς 5.700 ἑκατομμύρια, ἔναντι πραγματοποιηθέντος ποσοῦ, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 5.400 ἑκατομμ. καὶ κατὰ τὸ 1964 5.341 ἑκατομμ. Δηλαδή, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1966 εἰς δημοσίας ἐπενδύσεις θὰ ἐκτελέσῃ μεγαλύτερον ἔργον ἀπὸ ὅ,τι ἐξετελέσθη τὰ δύο προηγούμενα ἔτη 1964 — 65. Καὶ προπαντὸς—καὶ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μὴ τὸ παραβλέπομεν — στηρίζεται εἰς τὴν ὑγιᾶ βάσιν, εἰσφέρει ὁ προϋπολογισμὸς 3.000 ἑκατομμύρια, ἐπὶ 5.700 ἑκατομμ., δηλαδὴ εἰσφέρει πλέον τοῦ 50%. Εἶπον, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου καὶ ἐπιθυμῶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐδόλως ἀνησυχεῖ διὰ τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον σήμερον ἔχει δημιουργηθῆ. Εὑρέθη, ἤδη, τρόπος καλύψεώς του —καὶ ἦτο βέβαιον— ὅτι θὰ εὑρίσκετο. Καὶ ἡ οἰκονομία μας, ἄλλως τε, ἡ ὁποία εἰς τὴν βάσιν της εἶναι ὑγιής, δύναται ἀνέτως νὰ ἀπορροφήσῃ ἕνα ἔλλειμμα αὐτοῦ τοῦ ὕψους. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀνησυχῇ ὅλους μας, εἶναι τὸ μέλλον, τὸ προσεχὲς καὶ τὸ ἀπώτερον. Δὲν κάμνομεν, τοὐλάχιστον, δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις μας νὰ κάμωμεν ἐμβαλωματικὴν πολιτικήν. Πράττομεν καὶ αὐτὸ κατ’ ἀνάγκην, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρχίσωμεν παρὰ ἀπὸ τὴν κάλυψιν τοῦ τρέχοντος ἐλλείμματος. Τείνομεν, ὅμως, πρὸς τὸ μέλλον, προβλέπομεν πρὸς τὸ μέλλον καὶ θέλομεν νὰ δημιουργήσωμεν, ὑγιεῖς προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας καὶ διὰ τὴν προκοπὴν τοῦ λαοῦ μας. Θὰ εἴπω, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, μερικὰ μεγέθη, τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας προσοχῆς ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἕλληνας. Ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους, ἀπὸ τοῦ 1966, ὁ συνολικὸς κρατικὸς δανεισμός, ὁ προπολεμικὸς καὶ ὁ μεταπολεμικός, θὰ ἀπορροφᾷ 2.650 ἑκατ. ἐτησίως Θὰ ἀπορροφᾷ, δηλαδή, 85 ἑκατ. δολλάρια, εἰς ἐποχὴν μάλιστα, κατὰ τὴν ὁποίαν —ὀφείλω καὶ πάλιν νὰ τὸ ἐνθυμηθῶ ἐδῶ— ἐπὶ δύο ἔτη, τὸ 1964 καὶ 1965, μέχρι τῆς ὥρας αὐτῆς ποὺ ὁμιλοῦμεν, μέχρι τῆς τελευταίας προσπαθείας, οὐσιαστικῶς ἔλειψεν ἡ ξένη βοήθεια. Πληρώνομεν ἡμεῖς, ὄχι βέβαια, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι εἶναι καὶ ἐσωτερικὰ χρέη, ἀλλὰ κατὰ μέγα μέρος, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, 2.650 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Πέραν τούτου, ἔχομεν ἐν ἐκτελέσει ἓν πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω ὡρισμένας πικρὰς ἀληθείας, διὰ τὸ πρόγραμμα αὐτό, κ.κ. συνάδελφοι. Ἐζήτησα, ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας ποὺ ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, νὰ γίνῃ μία ἔρευνα, διὰ νὰ διαπιστωθῇ τὸ ἐν ἐνεργείᾳ πρόγραμμα, τὰ ἐγκεκριμένα ἔργα, εἰς ποῖον ὕψος δαπάνης ἀνέρχονται, προκειμένου νὰ ἀποπερατωθοῦν, καίτοι διὰ πλεῖστα ἐξ αὐτῶν, δὲν ὑπάρχουν μελέται καὶ αὐτὸ εἶναι ἄλλο ἀσθενὲς σημεῖον τοῦ προγράμματος. Ὀφείλω νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι διὰ νὰ ἐκτελεσθῇ τὸ ἐν ἐνεργείᾳ πρόγραμμα, τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔχουν περιληφθῆ εἰς τὰ ἐπὶ μέρους προγράμματα — καὶ τὰ ὁποῖα ὅλοι οἱ συνάδελφοι τῶν ἐπαρχιῶν, ἀλλὰ καὶ οἱ Ἕλληνες πολῖται εἰς κάθε σημεῖον τῆς Ἑλλάδος, θεωροῦν ὡς σίγουρον, ὅτι θὰ ἐκτελεσθοῦν, τὸ παίρνουν ὡς δεδομένον μιὰ καὶ ἐνεκρίθησαν, χρειάζεται ἕνα ποσόν, μὲ παλαιὰς τιμάς, πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, 22.500 ἑκατ., μὲ τὰς νέας ἀναθεωρημένας τιμὰς 30.000 ἑκατ. Χρειάζονται δηλ. 1.000 ἑκατ. δολλάρια διὰ νὰ ἐκτελεσθῇ τὸ ἐν ἐνεργείᾳ πρόγραμμα. Ἐὰν ξεκινήσετε ἀπὸ τὰ 2.650 ἑκατ., τὴν ἐτησίαν ἐπιβάρυνσιν, ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψει σας, τὰ 30.000 ἑκατ. τῶν ἤδη ἐγκεκριμένων ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς εἴπω ἐν συνεχείᾳ, ἢ ἐνδεχομένως εἰς ἄλλην συζήτησιν, κατὰ ποῖον ἀμελέτητον τρόπον, μὲ κριτήρια, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὄχι οἰκονομικὰ συχνότατα, ἂν ὄχι πάντοτε, ἐνεκρίθησαν, ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψει σας τὴν τρομακτικὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν 30.000 ἑκατ. καί, ἐπὶ πλέον, ὅτι εἰς τὸ πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων, ὑπάρχουν προγράμματα ἐν ἐκτελέσει, ὅπως μελέται, ἀπαλλοτριώσεις, ὡρισμέναι διοικητικαὶ δαπάναι ἔστω καὶ ἂν πρέπει — ποὺ πρέπει — νὰ περιορισθοῦν, τοῦ ὕψους τῶν 2.500 ἑκατ., ἠμπορεῖτε νὰ ἀντιληφθῆτε εὐκόλως καὶ ἀνέτως ἂν ἡ οἰκονομία τῆς χώρας ἔχει περαιτέρω περιθώρια, ἔστω καὶ ἂν εὑρίσκωμεν χρήματα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ δανεισθῶμεν καὶ ἂν δὲν εἶναι πολιτικὴ αὐτοκτονία νὰ συνεχίζωμεν νὰ δανειζώμεθα χρήματα διὰ νὰ αὐξάνωμεν τὴν ἤδη ὑπέρμετρον ἐπιβάρυνσιν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ λύσωμεν τὸ πρόβλημα τῶν ἐπενδύσεων ἀναλόγως τῆς σχέσεως καταναλώσεως μὲ τὴν ἀποταμίευσιν, προτοῦ ἀποφασίσωμεν νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσωμεν κατ’ ἔτος. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς δώσω διὰ τὸ πρόγραμμα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ προηγουμένου ἔτους, ἀποδεικνύουν, τόσον ἐπιτακτικῶς ἀναγκαῖον, πόσον ἀπολύτως ἐπιβεβλημένον εἶναι νὰ ἀκολουθήσωμεν εἰς τὸ σύνολον τοῦ προβλήματος διάφορον πολιτικὴν ἀπὸ ἐκείνην, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη εἰς τὸ παρελθόν, καὶ νὰ προσπαθήσωμεν μὲ ὅλας τὰς δυνατὰς θυσίας νὰ ἐξεύρωμεν τὸ ἀναγκαῖον ἐκεῖνο ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ συνεχίσωμεν τὴν προσπάθειάν μας διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ τὴν πρόοδον τῆς χώρας. Ἔτσι δύναμαι νὰ εἴπω τὴν ὥραν αὐτήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιβάλλει τὰς νέας φορολογίας διὰ νὰ ἰσοσκελίσῃ κανένα προϋπολογισμόν. Ὁ προϋπολογισμὸς δύναται νὰ ἰσοσκελισθῇ καὶ ἰσοσκελίζεται κατὰ τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον, θὰ χρησιμοποιήσῃ ὅμως ἐξ ὁλοκλήρου τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὰς νέας φορολογίας εἰς τὰς ὁποίας θὰ προσθέσω καὶ τὴν ἀναμενομένην ἀπόδοσιν ὡρισμένων φόρων καὶ ἰδιαίτερα τῶν ἀμέσων φόρων, διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ὁμιλήσω ἐν συνεχείᾳ, ὥστε νὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτὰ τὰ 30.000 ἑκατ., τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν πρωταρχικὴν προϋπόθεσιν διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ, κατὰ τρόπον σοβαρὸν τὸ πρόβλημα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Καὶ θέλω ἀκόμη νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην, ἐπίσης, βασικὴν παρατήρησιν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ λησμονήσωμεν, ὅτι πέραν τῶν τρεχόντων προγραμμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναντιρρήτως ἀπαραίτητα, ὑπάρχουν καὶ τὰ μεγάλα ἔργα ὑποδομῆς, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐκτέλεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν δύο τελευταίων δὲν εἶχε ἀφήσει κανένα περιθώριον καὶ ἔτσι συνέβη, δυστυχῶς, καὶ τὸ λέγω μὲ λύπην, νὰ μὴ ἔχῃ ἀρχίσει κανένα σημαντικὸν ἔργον νέον, βασικὸν ἔργον, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, τὰ τελευταῖα χρόνια. Εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ δημιουργήσωμεν τὰ περιθώρια, τὰ ὁποῖα χρειάζονται καὶ νὰ προωθήσωμεν τὴν σχετικὴν προεργασίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἀνεπαρκής, διότι οὔτε εἰς τὴν βάσιν των ἔχουν, πλεῖστα ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν, ἀκόμη μελετηθῆ, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν τὸ πρόγραμμα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, πέραν τῶν τρεχόντων ἔργων, τῶν συνεχιζομένων, διὰ τὰ ὁποῖα προηγουμένως σᾶς ὡμίλησα, νὰ ὑποβοηθήσουν καὶ εἰς τὴν προώθησιν τῶν βασικῶν ἔργων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ θελήσῃ, εἰς προσεχῆ χρόνον, ὅταν καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶναι ἑτοίμη, εἰς τὸ εἰδικώτερόν του περίγραμμα, τὸν προϋπολογισμὸν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ ἑπομένου ἔτους, νὰ συζητήσῃ εἰς τὴν βάσιν τὸ θέμα. Ἐνδιαφέρει ὅλους μας, κ.κ. συνάδελφοι, καὶ δὲν εἶναι θέμα, οὔτε κομμάτων, οὔτε θέμα ἀντιδικίας. Ἀπὸ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσωμεν, ἐξαρτᾶται τὸ μέλλον τῆς χώρας, ἐξαρτᾶται τὸ μέλλον τοῦ λαοῦ μας καὶ ὀφείλομεν νὰ δώσωμεν εἰς τὸ πρόβλημα αὐτό, τὴν σημασίαν, ἡ ὁποία τοῦ ἀνήκει. Ὡμίλησα περὶ 1.700 περίπου ἑκατομμυρίων νέων φορολογιῶν. Ὅπως εἶπον, τὸ θέμα θὰ συζητηθῇ εἰς ἄλλην ὥραν. Χρέος, ὅμως, ἔχω νὰ ἀναλύσω πρὸς τὸ Σῶμα τὰς γενικὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι διέπουν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου, ὁ συνάδελφος, ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐγώ, κατεθέσαμεν. Αἱ νέαι φορολογίαι, κ.κ. συνάδελφοι, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλονται, ἐλήφθη μέριμνα, ὥστε νὰ μὴ προσβάλλουν, ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, τὰς εὐρείας λαϊκὰς τάξεις. Τὸν τελευταῖον χρόνον, ἐγένετο πολὺ συζήτησις διὰ τοῦ Τύπου καὶ ἡ ἀνεύθυνος δημαγωγία, αὐτὴν τὴν ὥραν, καθιστᾷ τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεώς μας, περισσότερον ἄνετον, διότι ἡ ἀνάλυσις, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ προβῶ, θὰ ἀποδείξῃ, ὅτι τὰ περισσότερα ποσά, τὰ ὁποῖα ἐγράφησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας, δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Τὸ νέον νομοσχέδιον προβλέπει; Πρῶτον, προσωρινὴν ἐπιβάρυνσιν, διὰ μίαν διετίαν 10% ἐπὶ τοῦ φόρου εἰσοδήματος τῶν φυσικῶν καὶ νομικῶν προσώπων. Δεύτερον, προβλέπει προσωρινὴν καὶ διὰ μίαν διετίαν, αὔξησιν τῶν τελῶν κυκλοφορίας τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων τῆς τάξεως τοῦ 40%. Τρίτον, προβλέπει αὔξησιν τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν, κατὰ μίαν μονάδα καὶ ἀντιστοίχως τῶν ποσοστῶν, προκειμένου περὶ τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα φορολογοῦνται μὲ μικρότερον φόρον κύκλου ἐργασιῶν. Τέταρτον, προβλέπει αὔξησιν τοῦ βασικοῦ τέλους χαρτοσήμου, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται εἰς τὰ τιμολόγια, φορτωτικὰς καὶ λοιπὰ ἔγγραφα καὶ τὸ ὁποῖον ἀπὸ 0,6%, ἀνέρχεται εἰς 1%. Καὶ πέμπτον, περιλαμβάνεται μία εἰδικὴ εἰσφορὰ πρὸς τοὺς ἰδιοκτήτας φορτηγῶν αὐτοκινήτων, τῶν ὁποίων τὸ τοννάζ, μὲ τὴν τελευταίαν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν, ηὐξήθη, διότι μετεβλήθη ὁ τρόπος τοῦ ὑπολογισμοῦ καὶ ὁρίζει τὸ σχετικὸν ἄρθρον, ὅτι δύνανται νὰ ἐπωφεληθοῦν, τῆς αὐξήσεως, ὅσοι τὸ ἐπιθυμοῦν καὶ ἐντὸς ὡρισμένου χρόνου, ἐπὶ καταβολῇ 30.000 δρχ. κατὰ τόννο. Εἶναι μία δικαία βάσις, διότι ὑποθέτω, ὅτι καὶ οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων, οἱ ὁποῖοι ἀπολαμβάνουν ἑνὸς σημαντικῶς μεγαλυτέρου πλεονεκτήματος, δὲν θὰ ἔχουν ἀντίρρησιν καὶ τὸ Κράτος νομίζει, ὅτι δικαιοῦται, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν δίδει μίαν σημαντικῶς μεγαλυτέραν ἀντιπαροχήν, νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τοὺς λαμβάνοντας τὴν ἀντιπαροχήν, αὐτήν, μίαν μικρὰν εἰσφοράν. Αὐτά, κ.κ. συνάδελφοι, εἶναι, ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, τὰ ἄρθρα τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Περιλαμβάνει, ὅμως, τὸ νομοσχέδιον καὶ ὡρισμένας διατάξεις καταργήσεως φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ ἐξαιρέσεων. Γνωρίζετε, ὅτι ἀπετέλεσε παγίαν ἐπιδίωξιν, ἡ ὁποία συχνάκις ἔφθασε μέχρι τῆς Βουλῆς, τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ὅλων, νομίζω, τῶν Ἑλλήνων φορολογουμένων, ἀλλὰ δύναμαι νὰ προσθέσω, ὅτι ἰσχυρῶς ὑπεστηρίχθη πάντοτε, ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων, νὰ γενικευθῇ ἡ ἐπιβολὴ τῆς φορολογίας, ὥστε ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ καταστοῦν ἴσοι ἐνώπιον τῶν φορολογικῶν νόμων. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965, τὸν ὁποῖον κατέθεσα πρὸ ἑνὸς ἀκριβῶς ἔτους, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ διατυπώσω τὴν ἄποψιν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσωμεν — εἶχε γίνει δὲ δεκτὸν καὶ ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν, ἀλλὰ νομίζω, εἶχε γίνει, κατὰ βάσιν, δεκτὸν ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα,— εἰς τὴν κατάργησιν τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ ἐξαιρέσεων. Μὲ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον εἰσάγομεν σήμερον, ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, κ.κ. συνάδελφοι, ζητοῦμεν νὰ καταργηθοῦν γενικῶς αἱ ἐξαιρέσεις τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος δι’ ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν βουλευτῶν. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι εἰς μίαν ὥραν κρίσεως, εἰς μίαν ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν θυσίας ἀπὸ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ πρέπει ὅλοι οἱ ἐν τῇ χώρᾳ εὑρισκόμενοι ἀπὸ τοὺς εὑρισκομένους εἰς τὴν ἀνωτάτην βαθμῖδα, μέχρι τοῦ τελευταίου Ἕλληνος, νὰ ὑποστοῦν θυσίας.

§77Ε. ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὴν Βασιλικὴν χορηγίαν.

§78Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Θὰ ἀκούσετε. ...καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὴν προετοιμασίαν τοῦ νόμου, μὲ θάρρος, ὅτι ἡ εὐαισθησία καὶ ὁ πατριωτισμὸς ὅλων ἡμῶν, θὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν ὁμόφωνον ψήφισιν διατάξεως, τὴν ὁποίαν προτείνομεν καὶ ἡ ὁποία προβλέπει, ὅτι ἐφ’ ἑξῆς, ἡ χορηγία ἡ βουλευτική, ὑπόκειται εἰς τὸν φόρον τοῦ εἰσοδήματος, μὲ ἐξαίρεσιν τῶν πραγματικῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ὑπολογίζει εἰς 10.000 μηνιαίως, διὰ τοὺς βουλευτὰς τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς 15.000 μηνιαίως, δηλαδὴ προσαύξησις κατὰ 50% διὰ τοὺς βουλευτὰς τῶν ἐπαρχιῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κρατοῦν διπλᾶ γραφεῖα. Νομίζομεν, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, προτείνομεν πρὸς τὸ Σῶμα, μίαν λύσιν, ἡ ὁποία εἶναι λογικὴ καὶ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Πρέπει, ὅμως, νὰ προσθέσω, ὅτι παραλλήλως καταργοῦνται καὶ ὅλαι αἱ λοιπαὶ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ ἄλλων κατηγοριῶν προσώπων, ὅπως εἶναι καὶ οἱ δημοσιογράφοι, διὰ τοὺς ὁποίους ὁρίζεται, ἐπίσης, ἕνα κατ’ ἀποκοπὴν μηνιαῖον ποσόν, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰς 10.000 δραχμάς. Τὸ ὅριον δὲ τῶν 10.000 δραχμῶν τίθεται ὡς γενικὸν ὅριον, τὸ ὁποῖον δὲν δύνανται νὰ ὑπερβοῦν τὰ ἔξοδα, εἴτε ἔξοδα κινήσεως λέγονται, εἴτε ἄλλα ἔξοδα, ἐκπιπτόμενα ἀπὸ τὸν φόρον οἱασδήποτε κατηγορίας προσώπων. Ἐπίσης, κ. κ. συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις εἰσηγεῖται πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἀντιμετωπισθῇ μετὰ ἰδιαιτέρας προσοχῆς, ἡ πρότασίς της, ὅπως ἐν ὄψει τῆς αὐξήσεως τῆς εἰσφορᾶς τῶν αὐτοκινήτων, τῶν καινουργῶν, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται, προχωρήσῃ εἰς ὁλοσχερῆ κατάργησιν ὅλων τῶν ἀπαλλαγῶν, χωρὶς ἀπολύτως καμμίαν ἐξαίρεσιν, αὐτὸ τὸ τονίζω καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ΔΕΗ καὶ τῶν Τραπεζῶν καὶ τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν δημοσιογράφων καὶ παντὸς Ἕλληνος πολίτου, ἔχοντος τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν.

§79ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τοῦ Βασιλέως.

§80Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ τοῦ Βασιλέως, βεβαίως. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ καμμία διάκρισις εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Νομίζομεν δέ, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐπιβάλλεται εἰς αὐτὸ τὸ ὕψος ἡ εἰσφορά, χρέος ἔχομεν ἀπέναντι τῶν φορολογουμένων Ἑλλήνων πολιτῶν, νὰ καταργήσωμεν οἱανδήποτε διάκρισιν, ἡ ὁποία δημιουργεῖ προβλήματα καὶ κατὰ συνέπειαν, δυσαρέσκειαν καὶ παράπονα.

§81ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πλὴν τῶν ἀναπήρων.

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πλὴν τῶν ἀναπήρων, τοῦ βαθμοῦ ἀναπηρίας, ὁ ὁποῖος κατὰ νόμον δικαιοῦται ἐξαιρέσεις. Αὐτὸ τὸ λέγει ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον θὰ ἀναγνώσετε. Ἡ Κυβέρνησις κατέβαλε, κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου, ἐπίμονον προσπάθειαν καὶ θέλω νὰ πιστεύσητε, ὅτι προσεπαθήσαμε ὅσον ἠδυνάμεθα περισσότερον, νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν μεγάλων τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, προσεπαθήσαμε νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἰσορροπίαν καὶ τὴν ἁρμονίαν. Γνωρίζετε, ὅτι θὰ κατακριθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν. Θὰ ἀκουσθῇ κριτικὴ διὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ φόρου τοῦ προσθέτου ἐπὶ τοῦ φόρου εἰσοδήματος. Συμμεριζόμεθα, κατὰ βάσιν τὰς ἀπόψεις τῶν ἐπικριτῶν. Θέλω, ὅμως, νὰ εἴπω, ὅτι εἰς μίαν δύσκολον καμπὴν τῆς οἰκονομίας μας, ὅταν ζητῇ τὸ Κράτος θυσίας, θὰ ζητήσῃ πρωτίστως ἀπὸ τοὺς ἔχοντας. Ἀντιστάθμισμα εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι ἐκ τοῦ νόμου ὁρίζεται προσωρινὴ ἡ διάρκεια τοῦ φόρου καὶ ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς 10%, τὸ ὁποῖον θὰ ζητηθῇ νὰ εἰσπραχθῇ κατὰ τὴν διάρκειαν δύο ἐτῶν. Μετὰ τὴν πάροδον τῆς διετίας, θὰ σταματήσῃ ἡ εἴσπραξίς του. Ἐπίσης, πρὸς τοὺς σχετικῶς ἰσχυροτέρους οἰκονομικῶς ἀπευθύνεται ἡ αὔξησις τῶν τελῶν κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων. Προσωπικῶς, δὲν ἐθεώρησα, οὔτε θεωρῶ τὸ αὐτοκίνητον εἶδος πολυτελείας, εἶναι, ὅμως, γεγονός, ὅτι ἀπὸ τὰ 8.500.000 τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, πολὺ ὀλίγοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἰδιωτικὸν αὐτοκίνητον καὶ κατὰ συνέπειαν, ἐκεῖνοι οἱ σχετικῶς ὀλίγοι, ἀποτελοῦν τοὺς σχετικῶς, πάντοτε μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς συγκρίσεως, οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρους καί κατὰ συνέπειαν, μποροῦν, κρίνει ἡ Κυβέρνησις, νὰ ὑποστοῦν, πάλιν κατὰ τρόπον παροδικόν, αὐτὴν τὴν μικρὰν ἐπιβάρυνσιν. Θέλω νὰ εἴπω, ἀκόμη, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τῆς αὐξήσεως τοῦ 1% ἐπὶ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν καὶ τοῦ 0,40% ἐπὶ τοῦ χαρτοσήμου τῶν τιμολογίων, χονδρικῆς πωλήσεως, κατὰ τὴν πεποίθησίν μας, δὲν θὰ ἐπιρριφθῇ, παρὰ μόνον ἐν μέρει, εἰς τὴν κατανάλωσιν, δεδομένου, ὅτι εἶναι τόσον εἰς ποσοστὰ ἀσήμαντος καὶ ὑπάρχουν τόσα περιθώρια καὶ εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ εἰς τὴν διακίνησιν, ὥστε ἐλπίζομεν, ὅτι μόνον ἓν μέρος θὰ ἐπιρριφθῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν. Κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Τραπέζης, δὲν πρέπει νὰ ἀναμένεται ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς, αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου, πέραν τοῦ ἥμισυ μιᾶς μονάδος. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, ὅπως προηγουμένως εἶπον, ἐθεώρησεν χρέος της νὰ ἐπιβάλῃ τὰς νέας αὐτὰς φορολογίας, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἑπομένου ἔτους, διὰ νὰ δυνηθῇ, μετὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἀμέσου προβλήματος, νὰ δημιουργήσῃ τὰς προϋποθέσεις καλυτέρας ἀνοδικῆς πορείας διὰ τὸ μέλλον. Μᾶς ἀπηυθύνθη ἡ κατηγορία, ὅτι μετείχομεν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως καὶ ὅτι εἴμεθα οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καὶ κατὰ συνέπειαν, εἴμεθα συνυπεύθυνοι διὰ τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη. Δὲν ἀνήκω, κ.κ. συνάδελφοι, εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀποδέχονται πάντοτε τὰς εὐθύνας των καὶ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξηγήσω πολλὲς φορὲς καὶ εἰς συγκεκριμένην περίπτωσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ βίου τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὅτι ἀποδέχομαι τὴν εὐθύνην εἰς τὸ σύνολον, ἡ ὁποία μοῦ ἀνήκει, εἰς τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν. Ἀλλά, εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν, πρῶτον, διὰ τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη καὶ διὰ τὴν διολίσθησιν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, κατὰ τὸν ἐπικίνδυνον τρόπον ὁ ὁποῖος ὡδήγησεν εἰς τὰ ἀποτελέσματα ποὺ προηγουμένως ἐξέθεσα καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, ἐλπίζω, νὰ δώσω καὶ μίαν προσωπικὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐναντίον μου κατηγορίαν. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, διεκήρυξεν μίαν πολιτικὴν διάφορον ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριζεν προηγουμένως ἡ Ε.Ρ.Ε. Ἡ διαφορὰ εὑρίσκετο εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς μας τότε ἐζήτησε νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἰσορροπίαν τῆς οἰκονομίας εἰς ὑψηλότερα ἐπίπεδα, προχωροῦσα εἰς ἀναδιανομὴν τῶν εἰσοδημάτων καὶ εἰς ἐνίσχυσιν τῶν εἰσοδημάτων ὡρισμένων λαϊκῶν τάξεων. Τοῦτο ἔπραξε εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ οὐσία τῆς πολιτικῆς τῆς πρώτης Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., τῆς βραχυβίου Κυβερνήσεως τῶν 40 ἡμερῶν. Πεποίθησίς μου ἦτο καὶ παραμένει καὶ νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ τὸ συμμερίζωνται καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς ΕΡΕ ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνήλθομεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, εἶχον δημιουργηθῆ περιθώρια ἐκ τοῦ παρελθόντος διὰ μίαν τοιαύτην πολιτικήν. Ἡ πολιτικὴ ἡ ὁποία εἶχε ἀκολουθηθῆ εἶχε βάσιν τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα, περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτησις, εἶχε ὅμως, παραταθεῖσα ἐπὶ μακρὸν χρόνον, δημιουργήσει κοινωνικὰ προβλήματα.

§83Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. (Δὲν ἠκούσθη). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§84Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δὲν ξεύρω διατὶ διαμαρτύρονται οἱ κ. συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι ἀποτελεῖ βαθυτάτην προσωπικήν μου πεποίθησιν ὅτι ἐὰν δὲν συνέβαινεν ἀπροόπτως ἡ κυβερνητικὴ κρίσις ἡ ὁποία ἔρριψεν τὴν ΕΡΕ ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν θεωρῶ βέβαιον ὅτι καὶ ἡ ἰδία ἡ ΕΡΕ θὰ ἐπροχώρει πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, διότι ἐπὶ τέλους ἡ σταθερότης ἡ νομισματικὴ δὲν ἀποτελεῖ αὐτοσκοπόν, ἀποτελεῖ τὸ μέσον διὰ τὴν ἐπιδίωξιν γενικωτέρων σκοπῶν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ καὶ βελτιώσεως τῆς ζωῆς τοῦ λαοῦ. Ἔτσι, κ.κ. συνάδελφοι, ἡ πολιτικὴ τῆς πρώτης Κυβερνήσεως Κέντρου, πραγματοποιήθηκε μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν δυνατοτήτων τῆς οἰκονομίας καὶ ἡ οἰκονομία ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου δὲν ᾐσθάνθη οὐδένα οἰκονομικὸν κλονισμόν. Τὴν ἐπαύριον τῆς ἐκλογικῆς νίκης τῆς 16)2 ἐτέθη τὸ πρόβλημα τῆς περαιτέρω πορείας. Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν οἱ ὁποῖοι μετείχομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν Κέντρου δὲν εἶχεν διάφορον γνώμην ὡς πρὸς τὴν γενικωτέραν γραμμὴν τῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία ἠκολουθεῖτο, ἀλλὰ δὲν πρόκειται μόνον περὶ ἡμῶν, ὑποθέτω οὐδεὶς βουλευτὴς τῆς Βουλῆς αὐτῆς δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον περιθώρια πρὸς βελτίωσιν τῆς ζωῆς τῶν λαϊκῶν τάξεων νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ.

§85Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Διαφωνοῦμεν ὡς πρὸς τὸν τρόπον τὸν ἄφρονα τῆς διανομῆς τῶν περισσευμάτων κατὰ τὸν χρόνον τῆς πρώτης Κυβερνήσεως τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ τὴν ἀξιολόγησιν τῶν παροχῶν.

§86Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἀλλὰ ἡ ἰσχυρὰ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἐξῆλθεν νικήτρια ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τῆς 16)2)64 εἶχε τὸ καθῆκον νὰ προσβλέψῃ, ὄχι πρὸς τὸ ἄμεσον παρὸν καὶ τὸ προσεχὲς μέλλον, ἀλλὰ πρὸς τὸ ἀπώτερον μέλλον, εἶχε τὸ καθῆκον νὰ προσβλέψῃ τοὐλάχιστον διὰ τὴν τετραετίαν, ἡ ὁποία εὑρίσκετο ἐνώπιόν της. Εἶχε τὸ καθῆκον ὅταν ὁ πρωθυπουργὸς εἶχε ἐξαγγείλει τὸ τέρμα εἰς τὰς παροχὰς ὄχι νὰ πραγματοποιήσῃ κατὰ τρόπον ἀπόλυτον τὰς παροχάς, ἀλλὰ νὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα τῆς ἰδικῆς του διακηρύξεως, νὰ ἀντιληφθῇ τὴν πραγματικὴν ἀλήθειαν ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνεχίζεται χωρὶς μέτρον καὶ χωρὶς ὅριον. Τὸ γεγονὸς —καὶ ἀπευθύνομαι εἰδικώτερον πρὸς τοὺς βουλευτὰς τῆς Ε.Κ.— ὅτι εἴχομεν δώσῃ παροχὰς πρὸς τὸν λαόν, συμφωνούντων ὅλων μας, παρεῖχε τὸ ηὐξημένον χρέος αἱ παροχαὶ αὐταὶ πρὸς τὸν λαὸν νὰ μὴ καταστοῦν χλεύη καὶ ἀπάτη, τὸ γεγονὸς αὐτὸ μᾶς δημιουργοῦσε τὸ χρέος νὰ κρατήσωμεν τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τῶν παροχῶν καὶ ἐκεῖ ἀκριβῶς τοποθετεῖται ἡ καμπὴ τῆς πολιτικῆς τῆς Ε.Κ. Εἶναι ἀχάριστος ὁ ρόλος μου, ἀναπτύσσοντος καὶ ἐξηγοῦντος πρὸς τὸ Σῶμα τὴν προσωπικήν μου τοποθέτησιν. Συνέβη ὅμως νὰ μὴ τὰς ἔχω ποτέ μου ἀποκρύψει. Ἀπὸ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ 1964 ἐπεσήμανα τὴν ἁπλῆν αὐτὴν ἀλήθειαν, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ κινηθῇ ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τῆς Οἰκονομίας, καὶ ὅτι ὑπέρτατος σκοπὸς ἦτο ἡ διατήρησις τῆς νομισματικῆς καὶ οἰκονομικῆς σταθερότητος, ἄνευ τῆς ὁποίας καὶ αἱ παροχαὶ πρὸς τὸν λαὸν θὰ μετεβάλλοντο εἰς ἐμπαιγμόν, ἀλλὰ θὰ ἐδημιουργεῖτο καὶ κοινωνικὴ ἀνισότης, θὰ ὑπενομεύετο ἡ πολιτικὴ σταθερότης καὶ ἐνδεχομένως καὶ ἡ Δημοκρατία. Συμβαίνει εἰς τὸν τόπον μας, τὸ περίεργον, νὰ χρειάζεται νὰ ἐξηγήσῃ κανείς, διατὶ ἡ νομισματικὴ σταθερότης εἶναι ἀπαραίτητος. Ὡς γνωρίζω εἰς οὐδὲν ἄλλο μῆκος ἢ πλάτος τῆς γῆς δὲν γίνεται ἡ συζήτησις αὐτή. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο. Ἐὰν ἡ χώρα μας, καὶ αὐτὸ δὲν ἰσχύει μόνον διὰ τὸ παρελθόν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον ὀλισθήσῃ εἰς τὸν πληθωρισμόν, ἐκεῖνοι ποὺ πρῶτοι θὰ πληρώσουν, θὰ εἶναι οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ἐργάται, καὶ αἱ μεγάλαι λαϊκαὶ μάζαι, καὶ ὄχι οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυροί, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελοῦνται, πάντοτε ἀπὸ τὸν πληθωρισμόν. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1964 ἐφαίνετο ἐξ ἀρχῆς ὑγιής. Τὸ διεπίστωσα καὶ τὸ διεκήρυξα καὶ εἶχον εἴπει τότε πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Γ. Παπανδρέου, νὰ μὴν ἀνησυχῆ διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1964. Ἐκινούμεθα ἀκόμη ἐντὸς τῶν περιθωρίων τῶν δυνατοτήτων μας. Ἡ πολιτικὴ ὅμως, ἡ ὁποία ἠσκεῖτο ἐντὸς τοῦ 1964 εἶχε ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ 1965, καὶ ἐπέστησα ἐπ’ αὐτοῦ, ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἔτους τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως τὸν Ἰούνιον καὶ πρὸ παντὸς τὸν Ἰούλιον τοῦ 1964, εἴχαμε συμπληρώσει τὸ γενικὸν προσχέδιον τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1965 κατετέθη ἐγκαίρως. Ἡ προεργασία του εἶχεν ἀρχίσει ἀπὸ τοῦ θέρους. Τὸ πρῶτον γενικὸν περίγραμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965, τὸ ὁποῖον συνέταξεν τὸ Γεν. Λογιστήριον, καὶ τὸ ὁποῖον θὰ θέσω εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς, μὲ ἡμερομηνίαν 21)7) 1964, ἦτο ἰδιαιτέρως ἀνησυχητικόν. Ἐπεβεβαίωσεν τὰς ἰδικάς μου ἀνησυχίας, ὅτι ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἠκολουθεῖτο, εἶχε ἤδη ὑπερβῆ τὰ ἀνεκτὰ ὅρια τὰ διαγραφόμενα ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, καὶ εἶχεν ἀρχίσει νὰ γίνεται ἐπικίνδυνος διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἐπειδὴ δὲ δὲν ἠδυνήθην νὰ συναντήσω τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὸ δὲ μοῦ συνέβαινεν συχνά, διότι τοῦ ἤμην ἰδιαιτέρως δυσάρεστος, συνέβη νὰ τοῦ ἀπευθύνω ἐπιστολήν, μὲ ἡμερομηνίαν 4)8)1964, τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ τὸ Σῶμα νὰ ἀναγνώσω, καὶ ἐν συνεχείᾳ, θὰ τὴν καταθέσω διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἡ ἐπιστολὴ ἔχει ὡς ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...». «Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Αὐγούστου 1964 Ἀγαπητέ μου Κύριε Πρόεδρε, Σᾶς ἐσωκλείω τὴν ἀπὸ 21.7.1964 ἀπόρρητον ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους ἀφορῶσαν σχέδιον Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965, περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ἐνημέρωσα, πρὸ ἡμερῶν, συνοπτικῶς, ἀπὸ τηλεφώνου. Τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν παρέδωσα ἅμα τῇ ὑποβολῇ της καὶ εἰς τὸν ἀναπληρωτὴν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, διὰ τὰ κατ’ αὐτόν. Δεδομένου ὅτι δὲν κατέστη εἰσέτι δυνατὸν νὰ μὲ δεχθῆτε, αἰσθάνομαι τὸ καθῆκον, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ σᾶς ἐκθέσω γραπτῶς, σκέψεις τινὰς περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως καὶ τῆς ἀκολουθουμένης Κυβερνητικῆς Πολιτικῆς. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους ἐπιβεβαιοῖ τὴν βασικὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἠγγίσαμεν τὰ ἀκραῖα ὅρια ἀντοχῆς τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὅτι ἐπιβάλλεται, ἐπειγόντως πλέον, ρυθμὸς περισυλλογῆς, τὴν ἀνάγκην τοῦ ὁποίου ἀπὸ μακροῦ καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἔχω ἐπισημάνει. Διότι ἐξ αὐτῆς προκύπτει, ὅτι ἄνευ ἀλλαγῆς πορείας ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1965 ὄχι μόνον θὰ εὑρεθῇ εἰς πλήρη ἀδυναμίαν νὰ εἰσφέρῃ διὰ τὰς Δημοσίας Ἐπενδύσεις, ἀλλὰ θὰ καταλείπῃ καὶ σημαντικὸν ἔλλειμμα, μὲ τὰς ἐντεῦθεν δυσμενεῖς ἐπιδράσεις ἐπὶ τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας. Εἰδικώτερον: 1) Ἐνῷ τὰ ἔσοδα τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ ὑπερβαίνουν τὰς ἀρχικὰς προβλέψεις, ἀντιθέτως, τὰ πάσης φύσεως ἔσοδα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πραγματοποιοῦνται μόνον εἰς περιωρισμένον ποσοστόν. Οὕτως, ἐνῷ προεβλέφθη εἰς τὸν τρέχοντα προϋπολογισμὸν ἀμυντικὴ βοήθεια τοῦ ΝΑΤΟ ἐξ 23,5 ἑκατ. δολλ. ἢ 705 ἑκατ. δραχμῶν καί, παρὰ τὰς ἐντόνους ἰδικάς μου ἐπιφυλάξεις, ἐνεγράφη ἰσόποσον κονδύλιον ἐσόδων, μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐπραγματοποιήθη οὐδεμία εἴσπραξις καὶ δὲν προβλέπεται καὶ ὑπὸ τὰς πλέον αἰσιοδόξους προοπτικὰς νὰ πραγματοποιηθῇ ἐκ τῆς πηγῆς αὐτῆς βοήθεια ὑπερβαίνουσα τὰ 15 ἑκατ. δολλ. ἢ τὰ 450 ἑκατ. δραχμῶν. Θὰ ἀπομείνῃ ὡς ἐκ τούτου ἄνοιγμα περίπου 250 ἑκατ. δραχμῶν εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προστεθοῦν καὶ 210 ἕως 225 ἑκατ. δραχ. τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἄνοιγμα τοῦ 1963 ἐκ τῆς αὐτῆς αἰτίας. Ἐξ ἄλλου ἐνῷ προεβλέφθησαν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1964 ἔσοδα ἐξωτερικῆς βοηθείας διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν 57,5 ἑκατ. δολλ., θὰ πραγματοποιηθοῦν τελικῶς ὑπὸ τὰς πλέον αἰσιοδόξους προοπτικὰς 40 ἑκατ. δολλ., ἤτοι θὰ ἀπομείνῃ ἄνοιγμα 17,5 ἑκατ. δολλ. ἢ δραχ. 525 ἑκατ. 2) Ἡ ρύθμισις τοῦ ἐξωτερικοῦ δημοσίου χρέους, ἡ ὁποία ὄντως ἦτο ἐπιβεβλημένη, οὐδόλως ἐβελτίωσε, μέχρι τῆς στιγμῆς τοὐλάχιστον, τὴν προοπτικὴν τῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βοηθείας. Καθ’ ἑαυτὴν μᾶς ἐπεβάρυνε διὰ τὴν διετίαν 1963–1964 μὲ 10,5 ἑκατ. δολλ. περίπου, ἀντιστοίχως δέ, ἐλπίζομεν, κατὰ τὰς προσφάτους πληροφορίας, διὰ τὴν αὐτὴν περίοδον, νὰ εἰσπράξωμεν ἐξ Ἀγγλίας, ὑπὸ μορφὴν ἀμυντικῆς βοηθείας ἀνασυγκροτήσεως 3–4 τὸ πολὺ ἑκατ. δολλαρίων. Ἡ ἄποψίς μου, ὅπως γνωρίζετε, ἐξ ἀρχῆς ὑπῆρξεν, ὅτι, ὁ χειρότερος τρόπος νὰ ἐπιτύχωμεν ἀνταλλάγματα, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς ἐδικαιούμεθα, ἦτο νὰ σπεύσωμεν νὰ δεσμευθῶμεν πρῶτοι καὶ αἱ ἐν συνεχείᾳ ἐξελίξεις δυστυχῶς ἐπεβεβαίωσαν τὰς ἀνησυχίας μου. 3) Ὁ προϋπολογισμὸς τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἐμφανίζει εἰκόνα ἥκιστα ἱκανοποιητικήν. Ἦτο ἐξ ἀρχῆς βέβαιον, ὅτι τὸ ἐξαγγελθὲν πρόγραμμα, ἦτο δυσχερέστατον νὰ πραγματοποιηθῇ εἰς τὸ προβλεφθὲν ὕψος καὶ δυστυχῶς δὲν κατεβλήθη ἡ ἐντατικὴ ἐκείνη προσπάθεια ἐξασφαλίσεως πόρων, ἡ ὁποία καὶ μόνον θὰ τὸ καθίστα πραγματοποιήσιμον. Ἤδη, ἡ μόνη μας παρηγορία εἶναι ὅτι τὴν ἔλλειψιν πόρων, ἀντισταθμίζει ἡ ἐξ ὀργανωτικῶν καὶ ἄλλων λόγων ἀδυναμία ἀπορροφήσεως τῶν πιστώσεων. 4) Εἰς τὸν τομέα τῶν δαπανῶν, τὸ ἀπρόβλεπτον βάρος ἐκ τῆς Κυπριακῆς κρίσεως, ἀντιμετωπίσαμεν, ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἐντὸς τῶν περιθωρίων τοῦ προβλεφθέντος ἀποθεματικοῦ. Ἐντὸς τῶν περιθωρίων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1964 ἐκαλύψαμεν ὁμοίως ὅλας τὰς σημαντικὰς δαπάνας ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κυβερνητικοῦ προγράμματος, δὲν ἐπιτρέπεται ὅμως νὰ παρορᾶται ὅτι ἡ ἀσκηθεῖσα ἐντὸς τοῦ 1964 πολιτικὴ ἔχει ἐπιπτώσεις καὶ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965, αἱ ὁποῖαι ἠδύναντο καὶ ἔπρεπε νὰ σταθμισθοῦν πληρέστερον. Δὲν δύναμαι νὰ μὴ μνημονεύσω παραδειγματικῶς τὸ γεγονός, ὅτι, παρὰ τὰς ἐπιμόνους προσπαθείας τὰς ὁποίας κατέβαλον νὰ ὑπολογισθῇ ἐπακριβῶς ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ σίτου, ἐν ὄψει τῆς χαράξεως τῆς πολιτικῆς μας ἐπὶ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ἀποκαλύπτεται σήμερον, ὅτι, μᾶς ἐδόθησαν καὶ εἰς τὴν τελευταίαν ἀκόμη φάσιν τῶν σχετικῶν συζητήσεων, ἀνακριβῆ στοιχεῖα καὶ ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ 1964 θὰ ὑπερβῇ κατὰ 300.000 τόννους τὴν προβλεφθεῖσαν ποσότητα. Τοῦτο σημαίνει, ἐφ’ ὅσον τελικῶς καταστῇ ἀναγκαῖον ἡ ποσότης αὕτη νὰ ἐξαχθῇ, ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965 μὲ 450 περίπου ἑκατ. δραχμ.

§87Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἴπατε ἀνακριβῆ στοιχεῖα. Οὐδέποτε ἐδόθησαν ἀνακριβῆ στοιχεῖα ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Μπαλτατζῆ. Ὁ ρήτωρ, δὲν ἐπιτρέπει διακοπάς. Οὔτε καὶ ἐγώ.

§89Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐὰν ἐδόθησαν ἀνακριβῆ στοιχεῖα ἢ ὄχι τὸ γνωρίζουν ὅλοι οἱ ἐν τῇ Κυβερνήσει συνάδελφοι. Αὐτὸ ποὺ σᾶς διαβάζω, ἀποτελεῖ ἐπιστολὴν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἀπευθυνθεῖσαν ἔκτοτε καὶ τὸ ἐὰν ἐδόθησαν ἀνακριβῆ στοιχεῖα τὸ γνωρίζετε σεῖς καλύτερον ἀπὸ πάντα ἄλλον.

§90Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἦτο ἡ παραγωγικότης.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Εἶναι βέβαιον καὶ εἶναι εὐτύχημα, ὅτι αἱ προκύπτουσαι δυσχέρειαι δὲν ὀφείλονται εἰς ἐγγενεῖς ἀδυναμίας τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι ἀνυπέρβλητοι. Ἐπαρκῆ περὶ τούτου ἔνδειξιν ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1965 ὑπολογίζεται νὰ ἔχῃ πρόσθετα τακτικὰ ἔσοδα 2.400 ἑκατομμ. δραχμῶν. Συνεπῶς τὸ πρόβλημα εἶναι χάραξις λελογισμένης πολιτικῆς δαπανῶν καὶ ἡ ἔντασις τῆς προσπαθείας διὰ τὴν πραγματοποίησιν οὐσιωδῶς μεγαλυτέρου προγράματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ὄχι μόνον ἀνάγκην διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς Χώρας, ἀλλὰ καὶ ρητὴν ἐπαγγελίαν τῆς Ε.Κ. Ἐπιβάλλεται ἤδη ἐκ τῶν πραγμάτων, ἐν ὄψει καὶ τῆς ἐνάρξεως καταρτίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965, τὸν ὁποῖον ὑπεσχέθημεν νὰ καταθέσωμεν ἐντὸς τῶν συνταγματικῶν ὁρίων, νὰ διαμορφώσωμεν τὴν πολιτικήν μας μὲ ρεαλισμὸν καὶ γενναιότητα, δὲν μᾶς ἀπομένει δὲ πρὸς τοῦτο παρὰ τὸ δίμηνον Αὐγούστου–Σεπτεμβρίου. Εἰσηγοῦμαι ὅπως, ἐντὸς τοῦ χρονικοῦ τούτου διαστήματος: 1) Ληφθοῦν καὶ ἐξαγγελθοῦν αἱ ἀποφάσεις μας διὰ τὰς τιμὰς προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων κατὰ τὸ 1965. 2) Ληφθοῦν καὶ ἐξαγγελθοῦν αἱ κυβερνητικαὶ ἀποφάσεις ἐπὶ τῆς πολιτικῆς μας διὰ τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια. 3) Συζητηθῇ κατ’ οὐσίαν τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, ἐν ὄψει τῆς διεθνοῦς θέσεως καὶ τῶν προβλημάτων ἀμύνης τῆς Χώρας, μὲ κατεύθυνσιν μειώσεως τῆς ὀροφῆς τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἀναδιαρθρώσεως αὐτῶν καὶ πραγματοποιήσεως οὐσιαστικῶν οἰκονομιῶν, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ εἶναι διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος τῆς τάξεως, τοὐλάχιστον τῶν 500 ἑκατομμ. δραχμῶν. 4) Ἐπιδιωχθῇ συστηματικῶς καὶ συντόμως ἡ πραγματοποίησις τῆς μεγαλυτέρας δυνατῆς ἐξωτερικῆς βοηθείας, πρωτευόντως δὲ ἡ εἴσπραξις τῆς Γερμανικῆς ὀφειλῆς πρὸς τὴν Ἑλλάδα ἐκ κατοχικῶν χρεῶν καὶ 5) Ἀναληφθῇ ἀληθὴς ἐκστρατεία, μετὰ παρρησίας διαφωτίσεως τοῦ λαοῦ περὶ τῆς ἀνάγκης περισυλλογῆς καὶ πνεύματος θυσίας, τῆς ὁποίας φυσικά, τὸ παράδειγμα ὀφείλει νὰ δώσῃ ἐμπράκτως πρώτη ἡ Κυβέρνησις. Ὅλα τὰ ἀνωτέρω ἔχουν ὡς ἀναγκαῖον συμπλήρωμα ὅτι ὄχι μόνον θὰ κρατηθῇ σταθερὸς ὁ τιμάριθμος, ἀλλὰ καὶ θὰ συνεχισθῇ ἐπιτυχῶς ἡ ἀναληφθεῖσα προσπάθεια μειώσεως τῶν τιμῶν. Θὰ ἦτο τραγικὸν ἂν ἀφίναμεν νὰ ἐξανεμισθῇ ἡ ηὐξημένη ἀγοραστικὴ δύναμις, τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν εἰς τὰς πτωχοτέρας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ τῆς μειώσεως τῆς ἀγοραστικῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς. Καὶ τελειώνω μὲ τὴν πλέον σημαντικὴν παρατήρησιν ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἐπανέλθω ἀμέσως μετά. Ἡ μείζων προϋπόθεσις διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοιαύτης πολιτικῆς, εἶναι ἡ συντονισμένη καθημερινὴ πορεία τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἀπόλυτος ψυχικὴ ἐπαφὴ καὶ συνεργασία μεταξὺ τῶν Ὑπουργῶν, ἡ εἰλικρινὴς καὶ ἀληθὴς μεταξύ των ἀλληλεγγύη εἰς τὴν ἀνάληψιν τῶν κοινῶν εὐθυνῶν καὶ ἡ σοβαρὰ μελέτη καὶ ἐξονύχισις τῶν προβλημάτων πρὸ τῆς λήψεως οἱασδήποτε σημαντικῆς ἀποφάσεως. Λυποῦμαι ὅτι πρέπει νὰ εἴπω ὅτι τὰ ἀνωτέρω, συχνὰ ἔλλειψαν ἢ διεκυβεύθησαν ἀδικαιολογήτως μέχρι τοῦδε. Εἶναι εὐνόητον, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἰδική σας προσωπικὴ συμβολὴ ἀποτελεῖ τὸν πλέον ἀποφασιστικὸν παράγοντα διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἐνδεδειγμένου ψυχολογικοῦ κλίματος καὶ ρυθμοῦ ἐργασίας. Μὲ φιλικώτατα αἰσθήματα Δικός Σας» Εἶπον ὅτι ἡ τελευταία παράγραφος εἶναι ἡ πλέον σημαντική, διότι ἤδη τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἶχον ἀρχίσει νὰ διοχετεύωνται ἐντέχνως ἀπὸ τοὺς κόλπους τῆς Ἑνώσεως Κέντρου αἱ κατηγορίαι περὶ Κεντροδεξιᾶς καὶ ἤδη ἐκείνην τὴν ἐποχὴν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐκινδύνευε νὰ διαχωρισθῇ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι παρίστανον τοὺς καλούς, τοὺς γενναιοδώρους χορηγοὺς καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔπαιζον τὸν ἀχάριστον ρόλον νὰ συγκρατοῦν τὰ πράγματα ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς πραγματικότητος. Ἔλαβον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἀπάντησιν ὅτι τὰ θέματα τὰ οἰκονομικὰ πρέπει νὰ ἀπασχολήσουν τὸ μικρὸν Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Καὶ ὄντως ἐγένοντο συζητήσεις. Ἐγένοντο συζητήσεις πολλαὶ καὶ μακραί. Ἀλλὰ ἀποφάσεις δὲν ἐλαμβάνοντο. Ἀπεφεύγοντο αἱ κατ’ ἀντιμωλίαν συζητήσεις. Καὶ ἀπεφεύγοντο οἱ ἀριθμοί. Ἀπεφεύγαμεν νὰ βλέπωμεν τὴν πραγματικότητα κατὰ μέτωπον καὶ ὀλισθαίναμεν, ἀνεμποδίστως πρὸς τὸν δρόμον, ὁ ὁποῖος μᾶς ὡδήγησεν ἐκεῖ ποὺ μᾶς ὡδήγησε, χωρὶς εἰς καμμίαν στιγμὴν νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ εἴπωμεν καὶ εἰς τὸν ἑαυτόν μας καὶ εἰς τὸ Κόμμα καὶ εἰς τὸν Λαὸν τὴν ἀλήθειαν. Θὰ μοῦ εἴπητε, κ. συνάδελφοι, καὶ ἀναμένω τὴν ἐρώτησιν, τὶ ἔπρεπε νὰ πράξω ἐγώ. Θὰ σᾶς ἐξομολογηθῶ τὸ πρόβλημα ἐνώπιον τοῦ ὁποίου εὑρέθην. Θὰ ἠδυνάμην βεβαίως νὰ εἶχον παραιτηθῆ. Δὲν τὸ ἔπραξα, ὄχι διότι ἐφοβήθην, ὅτι θὰ μοῦ ἀπενέμετο ἔκτοτε ὁ τίτλος τοῦ προδότου, διότι θὰ εἶχον πιθανώτατα συμπαρασύρει τὴν Κυβέρνησιν πρὸς πτῶσιν καὶ ἴσως θὰ ἔβλαπτον καὶ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν χωρὶς νὰ βλέπω καὶ εἰς τὸν ὁρίζοντα διάδοχον πολιτικὴν λύσιν. Ἀλλὰ δὲν τὸ ἔπραξα προπαντὸς δι’ ἕναν ἄλλον λόγον. Διότι δὲν ἐνόμισα ὅτι ἡ λύσις αὐτὴ εἶναι ἡ ἐμπρέπουσα. Ἄλλοι, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν Ε.Κ. ἐπέλεξαν τὸν δρόμον τῆς ἀνέτου φυγῆς. Εἰς τὰς συνηθείας μου δὲν ἀνήκει ἡ μέθοδος αὐτή. Ἔμεινα καὶ ἠγωνίσθην εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐπίστευον καὶ εἰς τὴν παράταξιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἐπίστευον. Καὶ ἐὰν θέλετε νὰ ἐξομολογηθῶ κάτι, πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι ἐθεώρουν ηὐξημένον χρέος μου, νὰ παραμείνω καὶ νὰ ἀγωνισθῶ διὰ τὴν σωστὴν πολιτικήν. Διότι ἡμεῖς εἴχαμεν ηὐξημένας εὐθύνας ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ διὰ τὴν Ε. Κ. διὰ τὴν δημιουργίαν τῆς ὁποίας ἐπρωτοστάτησα, καὶ διὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἀρχηγίας, ἀπὸ τὸν κ. Γ. Παπανδρέου, τὸν ὁποῖον οἰκειοθελῶς ἐπελέξαμεν ἀρχηγόν μας. Καὶ ἀκόμη αἰσθανόμεθα καθῆκον, καὶ τὸ ᾐσθάνθημεν βαθύτατα, νὰ μὴ διακυβεύσωμεν τὰς παροχάς, τὰς ὁποίας εἴχομεν δώσει εἰς τὸν λαὸν καὶ νὰ μὴ ἀφίσωμεν νὰ ὀλισθήσῃ ἡ χώρα πρὸς τὸν πληθωρισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐσήμαινεν πιθανώτατα, ὄχι μόνον τὸ τάφον διὰ τὴν παράταξιν τοῦ Κέντρου, ἀλλὰ τὸν τάφον τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς Ἑλλάδος ἐνδεχομένως. Ἔτσι ἔμεινα μαχόμενος. Προσεπάθησα εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις νὰ ἐπιβάλω τὰς σωστὰς ἀπόψεις. Κατὰ τὸν καταρτισμὸν τὸν τελικὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965, ἔγιναν μακρόταται συζητήσεις. Εἰδική μου εἰσήγησις ἦτο ὁ προϋπολογισμὸς νὰ προβλέψῃ ἔσοδον 11%. Ἡ Κυβέρνησις καὶ λοιποὶ ἐπέμειναν καὶ τελικῶς προσδιορίσθη ὕψος ἐσόδων μὲ πρόβλεψιν ἀνόδου 13%, ἡ ὁποία ἦτο ἤδη ἀνεδαφικὴ καὶ ὑπερμέτρως αἰσιόδοξος. Αὐτὸ ἐγένετο διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐμφανισθῇ ὁ προϋπολογισμὸς καλύπτον γενικῶς μεγαλυτέρας δαπάνας. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1965 εὐθὺς ἀπὸ τοὺς πρώτους μῆνας ἀπέδειξεν πόσον εἶχον δίκαιον. Δὲν παρέλειψα, κ. συνάδελφοι, καμμίαν εὐκαιρίαν νὰ ὑποστηρίξω τὰς ἀπόψεις αὐτάς. Ἕνα ὁλόκληρον φάκελλον θὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν, μὲ ὅλας τὰς ἐπανειλημμένας ἐκθέσεις τὰς ἐμπιστευτικὰς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου περὶ τῆς πορείας τῆς καταστάσεως διὰ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἤδη τὸν Μάϊον εἶχεν καταστῆ ἀπολύτως σαφὲς τὸ ποῦ βαδίζομεν. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐπιτέλους καὶ τὸ ἀπεδέχθη, νὰ συγκληθῇ τὸ μικρὸν Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εἰς συνεδρίασιν. Εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν ἐγένετο ἔλεγχος τῶν στοιχείων. Ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τοῦ κυρίου τότε Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἰδικούς μου καὶ τὰς προβλέψεις. Καθυστέρησε νὰ τὰς μελετήσῃ καὶ νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ. Τελικῶς ἦλθον εἰς τὴν συζήτησιν καὶ διεπιστώθη ταυτότης περίπου μὲ ἐλαχίστην ἀπόκλισιν ὡς πρὸς τὰς προβλέψεις. Ἡ πρόβλεψις ἦτο δεδομένη διὰ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου. Καὶ ἡ πρόβλεψις ἦτο κατά τι χειροτέρα ἀπὸ τὴν τελικὴν εἰκόνα, τὴν ὁποίαν σᾶς παρουσιάζω. Καὶ ἡ τελικὴ διαφωνία μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ἄλλων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι σήμερον κάθηνται εἰς αὐτὰ τὰ ἑδώλια καὶ ἦσαν τότε Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο μία καὶ μόνη. Ὅτι αὐτοὶ ἐπέμενον νὰ ἐπιβάλουν τοὺς νέους φόρους ἀπὸ τὸ μέσον τοῦ ἔτους, ἐνῷ ἐγὼ ἠρνούμην καὶ ἔλεγον ὅτι πρέπει νὰ περιμένωμεν ἀπὸ τὴν πρώτην τοῦ νέου ἔτους νὰ τοὺς ἐπιβάλωμεν. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν τὰ λέγω μὲ καμμίαν κακίαν, ἔχω τὸ δικαίωμα τὸ ἀναφαίρετον νὰ ἀμυνθῶ ἐναντίον μιᾶς κατηγορίας καὶ νὰ εἴπω καὶ ἔχω χρέος νὰ τὸ εἴπω, νὰ εἴπω τὴν ἀλήθεια πρὸς τὸ Σῶμα. Ὅταν εἶχε καταστῆ σαφὲς ποία ἦτο ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας, ὅταν ἦσαν δεδομένοι ὅλοι οἱ ἀριθμοὶ οἱ ἀνησυχητικοί, καὶ τοῦ ἐλλείματος ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων καὶ πρὸ πάντων τὸ τραγικὸν ἀδιέξοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων διὰ τὰς ὁποίας ἤδη ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχον δηλώσει ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου–Αὐγούστου, ὅτι ἐγένοντο μὲ ἀκάλυπτον χαρτονόμισμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τότε, κ.κ. συνάδελφοι, συνέβη ἡ κυβερνητικὴ κρίσις. Τὸ εἶπα καὶ δὲν θὰ παύσω νὰ τὸ λέγω διότι τὸ πιστεύω βαθύτατα, εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος ὅτι τὸ βασικὸν αἴτιον τῆς κυβερνητικῆς κρίσεως τοῦ κ. Παπανδρέου ὑπῆρξεν ἡ διαπίστωσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τὴν ὁποίαν δὲν ἠδύνατο πλέον νὰ ἀποκρύψῃ οὔτε ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του, οὔτε ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Προέκρινε τὸν δρόμον νὰ παραιτηθῇ μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι νέαι ἐκλογαὶ θὰ ἦσαν δι’ αὐτὸν ἐπωφελεῖς καὶ θὰ τὸν ὁδήγουν εἰς νέαν πλειοψηφίαν καὶ εἰς μίαν νέαν Κυβερνητικὴν περίοδον διότι μέχρι τέλος δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῇ τὴν ἁπλῆν ἀλήθειαν ὅτι ὁ πολιτικὸς ἀρχηγὸς καὶ πρὸ πάντων ὁ κυβερνητικὸς ἡγέτης ἔχει χρέος ὄχι μόνον νὰ παραμείνῃ ἔχει χρέος νὰ συγκρατήσῃ τὸ πηδάλιον τοῦ σκάφους καὶ νὰ μὴ τὸ ἀφήσῃ νὰ ναυαγήσῃ εἰς τοὺς σκοπέλους. (Χειροκροτήματα). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἔπραξε ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ, διότι ἐπροτίμησε τὴν παραίτησιν καὶ τὴν ἀνωμαλίαν τὸ πράττωμεν ἡμεῖς σήμερον. Εἴμεθα εἰς βάσιν οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι καὶ ἀντιμετωπίζομεν τὸ ἴδιον πρόβλημα καὶ ἐφαρμόζομεν τὴν ἰδίαν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν καὶ τότε, θὰ ἐφηρμόζαμεν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔμενεν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι αἴσθημα εὐθύνης ἐπέβαλεν εἰς τὸν ἡγέτην τῆς Ε.Κ. νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικήν του καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἠδύνατο νὰ τὸ πράξῃ ἐπιτυχῶς τοὐλάχιστον ἐξ ἴσου ἐπιτυχῶς τὸ ἐπιχειροῦμεν καὶ ἡμεῖς σήμερον, διότι εἴδατε ὅτι τὰ προβλήματα δὲν εἶναι ἀνυπέρβλητα. Εἶχε χρέος νὰ τὸ πράξῃ ὁ ἴδιος, εἶχε χρέος ν’ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὰς προσδοκίας τοῦ λαοῦ ποὺ τὸν ἐψήφισε καὶ τὸν ἠκολούθη, εἶχε χρέος νὰ μὴ ἐμπλέξῃ τὴν χώραν εἰς οἰκονομικὰς περιπετείας καὶ ἀντὶ τούτου ἐπροτίμησε νὰ τὴν ἐμπλέξῃ εἰς πολιτικὰς καὶ κοινωνικὰς περιπετείας ταυτοχρόνως. Θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν, κ. συνάδελφοι, νὰ ὁμιλήσω ἀφοῦ ἀκούσω τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους τῶν ἄλλων κομμάτων καὶ εἶμαι πρόθυμος νὰ δώσω οἱουσδήποτε ἀριθμοὺς καὶ οἱαδήποτε στοιχεῖα καὶ θὰ ὁμιλήσω βάσει συγκεκριμένων ἀριθμῶν. Δὲν εἶναι ὁ ἰδικός μου ρόλος νὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν τῆς ὁποίας μετεῖχον ὅσον καὶ ἐὰν ἀναγνωρίζω καὶ παραδέχομαι καὶ διακηρύττω εὐθαρσῶς τὸ βασικόν μας σφάλμα. Βέβαιον ὅμως εἶναι ὅτι ὑπῆρξαν καὶ πέραν τοῦ βασικοῦ πολλὰ εἰδικώτερα σφάλματα καὶ ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη παραλλήλως πρὸς τὴν μεταβολὴν τῆς γενικῆς γραμμῆς, νὰ δώσῃ καὶ διάφορον τόνον εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν πολλῶν ἐπὶ μέρους προβλημάτων. Ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου ἡ κατάθεσις στοιχείων. Δηλῶ πρὸς τὸ Σῶμα ὅτι ἔχω ὅλα τὰ στοιχεῖα ἕτοιμα. Θὰ ἠμποροῦσα αὐτὴν τὴν ὥραν διὰ μακρῶν νὰ σᾶς ὁμιλήσω περὶ αὐτῶν. Μοῦ ἐζητήθησαν οἱ διορισμοί, αἱ διοικητικαὶ δαπάναι τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, οἱ διορισμοὶ εἰς τοὺς διαφόρους Ὀργανισμούς. Δηλῶ πρὸς τὸ Σῶμα ὅτι ἀπηύθυνα σχετικὸν ἔγγραφον καὶ ὅτι ὅλα τὰ στοιχεῖα εὑρίσκονται εἰς χεῖρας μου. Θὰ τὰ καταθέσω αὔριον ἐνώπιον τοῦ Σώματος.

§92ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚ. Καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας.

§93Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Θὰ εἶναι καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ κ. Παπανδρέου. Γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἀνήκω εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκκαθαρίζουν πλήρως τοὺς λογαριασμούς των. (Φωναί, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἀφήσετε τὰς φωνάς. Εἶναι Βουλὴ ἐδῶ.

§95Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Εἶναι ἀχάριστον τὸ ἔργον, ἀλλὰ δὲν πταίω ἐγὼ ὅταν ἡ Ε.Κ. συμβαίνει νὰ μοῦ ζητῇ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς. Θὰ ἤθελον σήμερον μόνον νὰ ἀναφέρω ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ χαρακτηριστικὰ περιστατικά. Ὅπως θὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι ......

§96Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Καὶ τὰς διοικητικὰς δαπάνας.

§97Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Καὶ τὰς διοικητικὰς δαπάνας, κ. Μπαλτατζῆ, ὅπως τὰς γνωρίζετε.

§98Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν ἔχετε τίποτε.

§99Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Ἀναφέρω αὐτὸ πρὸς τὸ παρὸν καὶ ἐὰν θέλετε καὶ ἄλλα ἔχω πολλά ....

§100Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὅπως διὰ τὰς παροχὰς δὲν μᾶς εἴπατε τίποτε τὸ συγκεκριμένον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Διαμαντόπουλος).

§101Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Ὅπως γνωρίζετε, κ.κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων καλύπτονται ὡρισμέναι διοικητικαὶ δαπάναι. Τοῦτο εἶναι εἰς τὴν βάσιν του ἀνώμαλον, διότι ὑποτίθεται ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς δημοσίων ἐπενδύσεων καλύπτει ἀνάγκας ἔργων καὶ ὄχι δαπάνας προσωπικοῦ, μισθοὺς ἢ ἐπιδόματα, αἱ ὁποῖαι εἶναι διοικητικαὶ δαπάναι. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὑπῆρξεν ἡ παράδοσις, προϋπῆρξεν ἡμῶν ἡ παράδοσις τῶν διοικητικῶν δαπανῶν. Καὶ πράγματι οἱ ἐπίσημοι ἀριθμοὶ ἐμφανίζουν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ 1962 τὰς διοικητικὰς δαπάνας 2,1% ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἐξετελέσθη, εἰς 3,4% ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1963. Τὸ ποσοστὸν αὐτό, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ 1964 ἔγινε 4,7% καὶ τὸ 1965 ἔγινε 7,5%. Ὁ ἀριθμὸς τοῦ προσωπικοῦ, τοῦ ὁποίου ἀπασχολεῖται, ὁ ἀριθμὸς τῶν προσληφθέντων δηλαδὴ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν καὶ τεχνικοὶ καὶ διοικητικοὶ κατὰ σημαντικὸν μέρος. Κατὰ τὸ 1962 ἦσαν 477, τὸ 1963 1.209, τὸ 1964 2.206 καὶ τὸ 1965 4.020. (Φωναὶ ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΡΕ. Αἶσχος, αἶσχος). Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα, ὅταν ἀντελήφθη ποῦ ἐπήγαιναν τὰ πράγματα, τὸ ἐνεθυμήθη ὁ συνάδελφος κ. Μπαλτατζῆς, ἐπικαίρως τὸ ἐνεθυμήθη. Ἠρνήθην εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1965, ἠρνήθην νὰ ὑπογράψω τὰς συλλογικὰς ἀποφάσεις, προεκάλεσα ἔκτακτον σύσκεψιν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ. Εἰς τὴν σύσκεψιν αὐτὴν ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν συναδέλφων τοὺς ἀριθμούς. Τοὺς εἶπον θὰ ἀποτελῇ ἐντροπὴν διὰ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου μία τοιαύτη πολιτικὴ εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἴχομεν ἀνοικτὸν προϋπολογισμὸν καὶ εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων ἐμειώθη. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ τότε, εὑρέθη εἰς ἀπελπισίαν καὶ δυσχέρειαν, εἶναι ὅμως ἐξ ἴσου ἀληθὲς ὅτι τελικῶς ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἐπραγματοποιήθη καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἕνα μόνον πίνακα, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζει τὴν αὔξησιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπουργείων. Θὰ εἶναι ἐνδιαφέρον ἴσως ν’ ἀκουσθῇ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον φερ’ εἰπεῖν Δημοσίων Ἔργων ἐξεκίνησε τὸ 1962 μὲ 62 πρόσωπα, ἔφθασε τὰ 140 τὸ 1963 διὰ νὰ πηδήσῃ εἰς 586 τὸ 1964 καὶ 1068 τὸ 1965. Ὁ πίναξ αὐτὸς ἀναλυτικῶς ἔχει οὕτως:

17–12–65

Δ)ΝΣΙΣ Ι

ΤΜΗΜΑ Γʹ

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τὸν ἀριθμὸν τοῦ ἐπὶ συμβάσει ἰδιωτικοῦ δικαίου προσωπικοῦ βάσει τῶν οἰκείων Συλλογικῶν Ἀποφάσεων.

(Θόρυβος–φωναὶ ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΡΕ, αἶσχος– αἶσχος).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἡσυχία.

§103Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἀναφέρατε τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων. Ἡ δαπάνη ἀνήρχετο εἰς 2,9%.

§104Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας ........

§105Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἀναφέρατε τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς δοθῇ ὁ λόγος ν’ ἀπαντήσητε εἰς τὰ στοιχεῖα. Δι’ οὐδένα ἐπιτρέπω διακοπάς.

§107Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν. (Θόρυβος).

§108Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὁ κ. συνάδελφος, ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας, σᾶς δίδει μίαν ἐντύπωσιν τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἀντέδρασε. Τοιαύτη ἦτο ἡ ἀντίδρασίς του ἀκριβῶς ὅπως καὶ σήμερον. Ἀντέδρασε καὶ εἰς ὕφος ὀργίλον ἐπεχείρησε νὰ διαψεύσῃ τοὺς ἀριθμούς.

§109Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Σᾶς ἀπεκάλυψα ψευδόμενον καὶ σᾶς ἀποκαλύπτω. Ὅταν τὸ ποσοστὸν ἀνήρχετο εἰς 2,9% (θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι). Ψεύδεσθε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας...

§110Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐγὼ δὲν ἐσυνήθισα νὰ ψεύδωμαι, σεῖς ἐσυνηθίσατε νὰ εἶσθε φαῦλος καὶ παριστάνετε τὸν ἀδιάβλητον... Καὶ λυποῦμαι, διότι ἡ ἰδική σας πολιτικὴ ὡδήγησε τὴν Ἕνωσιν Κέντρου εἰς αὐτὴν τὴν δυσχέρειαν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα ἀριθμόν.

§111Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἶσθε ἀναιδέστατος. (Θόρυβος).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑβρίζετε, δὲν ἐπιτρέπονται ὕβρεις.

§113Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὁ κ. Χούτας ἂς ἀφήσῃ τοὺς οἰκονομικοὺς συναδέλφους του νὰ ἐλέγξουν τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ.

§114Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Σᾶς ἔχω καταθέσει ἐπίσημον ἔγγραφον.

§115Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὁμιλῶ σοβαρῶς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν οἱουδήποτε ἐξ ἡμῶν. Ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος εἶναι οἰκεῖος πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, ὁ κ. Ἀθανάσιος Κανελλόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπίσης οἰκεῖος, δὲν ἔχει παρὰ νὰ μεταβῇ αὔριον τὸ πρωΐ καὶ νὰ ἐλέγξῃ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θέτω εἰς τὴν διάθεσίν σας καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα κόμμα τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἶναι ἀκριβὲς εἰς ὅσα εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ εἴπω.

§116Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ψεύδεσθε καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω.

§117Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Χαίρω διότι κάμνω τὴν ἐκκαθάρισιν αὐτοῦ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπει οὔτε δημαγωγίαν, οὔτε λεονταρισμούς.

§118Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§119Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἐπαρκῶς ἀνέπτυξα τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐξήγησα καὶ τὰ πραγματικὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὴν εἰκόνα τῆς οἰκονομίας. Ἔδωσα ὅμως, ταὐτοχρόνως, καὶ τὴν ἐξήγησιν διὰ τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ἐφθάσαμεν εἰς τὴν σημερινὴν ἀνάγκην. Κύριοι συνάδελφοι, ὑποθέτω, ὅτι ἡ εἰκών, τὴν ὁποίαν ἐσχηματίσατε, εἶναι ἐπαρκής. Εἶμαι πρόθυμος νὰ συνεχίσω τὴν συζήτησιν μὲ οἱονδήποτε διὰ τὸ παρελθὸν καὶ θὰ τὸ πράξω, εὐχαρίστως, εἰς τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐκεῖ τὸ θέμα. Τὸ θέμα εἶναι ἡ παροῦσα κατάστασις τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, εἴτε ἐπταίσαμεν ὅλοι μαζὶ εἴτε ἔπταισα, ἂν θέλετε, μόνον ἐγώ, διὰ νὰ ἱκανοποιήσω τοὺς πλέον ἀδιαλλάκτους.

§120Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Σεῖς πρῶτος ἐπταίσατε.

§121Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Εἴτε ἔπταισα πρῶτος ἐγώ, ὅπως θέλει ὁ κ. Χούτας, βέβαιον εἶναι, ὅτι ἡ εἰκὼν τῆς οἰκονομίας εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν σᾶς τὴν παρέστησα καὶ ἀκόμη περισσότερον βέβαιον εἶναι, ὅτι ἡ εἰκὼν τῆς οἰκονομίας ἦτο δεδομένη τὴν 15ην Ἰουλίου, ὅταν ἐπραγματοποιήθη ἡ κυβερνητικὴ κρίσις. Δὲν θὰ εἶχον ἀνάγκην νὰ σᾶς φέρω περισσοτέρας ἀποδείξεις, μετὰ τὴν ἐξιστόρησιν τῶν γεγονότων, θὰ προσθέσω μόνον, ὅτι τὴν 1ην Σεπτεμβρίου ὁ κ. Νόβας ........

§122ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τῆς Ε.Κ.). Ἄ!......

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐντροπὴ νὰ ἀκούωνται αὐτὰ τὰ ἐπιφωνήματα. (Φωναὶ ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Κ.).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φωνάζω διὰ νὰ ὑπάρχῃ κοσμιότης.

§125Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Λέγω, ὅτι τὴν 1ην Σεπτεμβρίου, εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος ὁ κ. Νόβας εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει τῶν μετεχόντων ὡρισμένα βασικὰ δεδομένα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, ἀμέσως περίπου μετὰ τὴν παραίτησιν. Παρὼν ἦτο καὶ ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἤκουσε τὰ δεδομένα, δὲν τὰ ἠμφισβήτησε καὶ συνεφώνησε μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους νὰ μὴ δοθοῦν εἰς τὴν δημοσιότητα, διὰ νὰ μὴ προκαλέσουν ἀνησυχίαν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὄχι εἰς τὸ σύνολόν του ἀλλὰ τοὐλάχιστον οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες παρηκολούθησαν μὲ δυσπιστίαν, ἡ ὁποία ἐξεδηλοῦτο εἰς ηὐξημένην εὐαισθησίαν τῆς οἰκονομίας, τὴν πορείαν τῆς Κυβερνήσεώς μας. Ἡ διελκυστίνδα, ἡ ὁποία ἐπραγματοποιεῖτο μέσα εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., καίτοι βεβαίως ἀπεκρύπτετο πλέον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἦτο βέβαιον, ὅτι ἐγένετο ἀντιληπτὴ εἰς τὸ αἰσθητήριον τοῦ κοινοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ὁ φόβος καὶ ἡ ἀνησυχία, ἡ ὁποία ἐξεφράζετο εἰς ηὐξημένην εὐαισθησίαν, εἶχεν ἀμέσους ἐπιπτώσεις εἰς ὡρισμένους τομεῖς τῆς οἰκονομίας. Ἐγένετο τὸν τελευταῖον καιρὸν πολλὴ συζήτησις, διὰ τὰς πωλήσεις χρυσῶν λιρῶν. Δὲν ἀποτελεῖ, πλέον, μυστικόν, ἄλλωστε τοῦτο, δὲν ἀποτελεῖ μυστικὸν εἰς τὸν τόπον μας, ὅπου ὁ τύπος δὲν γράφει, ἁπλῶς, τὰ ὅσα συμβαίνουν, ἀλλὰ τὰ ὅσα αὐτὸς θέλει νὰ γράψῃ, ὅτι συμβαίνουν, δὲν ἀποτελεῖ μυστικόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ καὶ τῆς οἰκονομίας πρὸς τὸν κ. Γ. Παπανδρέου, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησε πρό τινος ὁ ἴδιος, ἐστοίχισε περίπου 10 ἑκατ. χρυσᾶς λίρας, δηλαδὴ 100 ἑκατ. δολλάρια ἀπὸ τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα, διότι τόση περίπου ἦτο ἡ πώλησις τῶν χρυσῶν λιρῶν κατὰ τὴν περίοδον μέχρι τῆς 15ης Νοεμβρίου. Εἶπεν ὁ κ. Γ. Παπανδρέου εἰς ἕνα ἀπὸ τοὺς συντόμους λόγους του, διότι ἕως σήμερον, τοὐλάχιστον, ὁ ἴδιος δὲν ἔλαβε θέσιν ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα συζητοῦνται ἐδῶ καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ θελήσῃ ὁ ἴδιος νὰ ἔλθῃ ἐδῶ διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ τὰς ἀπόψεις του, εἶπεν, ὅτι δὲν ἐμπιστεύεται τὴν ἰδικήν μας Κυβέρνησιν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Δὲν ἀντέχω εἰς τὸν πειρασμὸν νὰ δώσω εἰς τὴν δημοσιότητα 2 ἀριθμούς, διότι ἐγὼ μὲ ἀριθμοὺς θὰ ὁμιλῶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, πωλήσεως χρυσῶν λιρῶν.

§126Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Νὰ εἶναι μόνον ἀληθεῖς οἱ ἀριθμοί.

§127Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου μέχρι τῆς 15ης Ἰουλίου, δηλαδὴ εἰς περίοδον Γεωργίου Παπανδρέου, τὸ πρῶτον ἥμισυ τοῦ ἔτους ἐπωλήθησαν 2.227 χιλ. λιρῶν. Τὸ ἀντίστοιχον δεύτερον ἑξάμηνον τῶν ἰδικῶν μας ἀσθενῶν Κυβερνήσεων ἐπωλήθησαν 1.893 χιλ. λιρῶν, σημαντικῶς ὀλιγώτεραι. Καὶ διὰ νὰ σᾶς δώσω καὶ ἕνα ἄλλον πολὺ χαρακτηριστικὸν ἀριθμόν. Κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ 1 Μαΐου τρέχοντος ἔτους μέχρι 15 Ἰουλίου, κατὰ τὸ διάστημα τῶν δύο καὶ ἡμίσεος μηνῶν, οἱ ὁποῖοι προηγήθησαν ἀμέσως τῆς κυβερνητικῆς κρίσεως καὶ οἱ ὁποῖοι συμπίπτουν μὲ τὴν ἀνάληψιν ἐκ νέου ἀπὸ τὸν κ. Α. Παπανδρέου τῆς θέσεως τοῦ Ἀναπληρωτοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἄνευ οἱουδήποτε εἰδικωτέρου λόγου, οὔτε τὸ κυπριακὸν εὑρίσκετο εἰς ἔντασιν, οὔτε ἄλλος τις λόγος ὑπῆρχεν, ἐπωλήθησαν 1.377.000 χρυσαῖ λίραι. Μέσα εἰς δυόμισυ μῆνας. Καὶ ἀντιστοίχως, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τοὺς ἑπομένους δυόμισυ μῆνας, ἀπὸ τῆς 16 Ἰουλίου μέχρι τῆς 30 Σεπτεμβρίου, εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν εἴχομεν κυβερνητικὴν ἀστάθειαν, ποὺ ἡ Ἀθήνα ἐφλέγετο εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ ἀναστάτωσις καὶ ἀνησυχία ὑπῆρχεν, ἐπωλήθησαν 712.000 λίραι, τὸ ἥμισυ. Εἶναι σαφές, κύριοι συνάδελφοι, ποῦ κεῖται ἡ δυσπιστία καὶ ποῦ κεῖται ἡ ἐμπιστοσύνη. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπανέρχομαι εἰς τὸ πρόβλημα, μὲ τὸ ὁποῖον ἤρχισεν ἡ κριτικὴ τοῦ παρελθόντος. Ἤρχισε μὲ τὴν ἰδικήν μου ὁμιλίαν καὶ θὰ συνεχισθῇ καὶ θὰ ὑπάρξῃ πλήρης ἐκκαθάρισις τοῦ θέματος, πλήρης καὶ ἀπόλυτος. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις δίδει ἰδιαιτέραν σημασίαν καὶ ἰδιαίτερον βάρος, εἶναι, νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τέλους μία καθαρὰ ἐξήγησις μὲ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ μὲ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὡς πρὸς τὴν μελλοντικὴν πορείαν.

§128ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Ἐκλογαί.

§129Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἀπὸ πολλὰς πλευρὰς κατηγορήθη ἡ ἰδική μας πολιτική, ὡς πολιτικὴ ἀντιλαϊκή, ἡ ὁποία τείνει εἰς τὸ νὰ περιορίσῃ τὰς παροχὰς πρὸς τὸν λαόν. Δὲν ἔχω, νομίζω, ἀνάγκην, νὰ ἐπιμείνω περισσότερον εἰς τὰ ἐπιχειρήματά μου. Δὲν ὑπάρχει κανὲν Κράτος τῆς γῆς, καθ’ ὅσον δύναμαι νὰ γνωρίζω, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ εὑρέθησαν θεωρητικοὶ ἀπολογισμοὶ τοῦ οἱουδήποτε πληθωρισμοῦ. Γίνεται καὶ πρέπει νὰ γίνεται πάντοτε συζήτησις περὶ τῶν δυνατοτήτων, ποὺ ἔχει μία οἰκονομία. Ἀλλ’ ἡ ἀφελὴς ἄποψις, ὅτι δυνάμεθα διὰ τοῦ πληθωρισμοῦ νὰ ἐπιτύχωμεν βελτίωσιν καὶ τῆς θέσεως καὶ τῆς ζωῆς τῶν μεγάλων λαϊκῶν τάξεων, ἀλλὰ καὶ οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, εἶναι ἀπολύτως πρωτότυπος καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ διεθνῶς. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ σᾶς ἀναφέρω δύο χαρακτηριστικὰ παραδείγματα. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἡ Ἐργατικὴ Κυβέρνησις, ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἔλαβε δρακόντεια μέτρα, διὰ νὰ καταπολεμήσῃ τὸν πληθωρισμὸν καὶ διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Ἦτο Κυβέρνησις σοσιαλιστική, ἦτο Κυβέρνησις ἀριστερά, ἐργατική, ἡ ὁποία ἠκολούθησε μὲ θάρρος τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τὴν ἀντιδημοτικήν, τὴν ὁποίαν ἐνέκρινε καὶ ἐνεστερνίσθη τὸ σύνολον τοῦ Ἀγγλικοῦ λαοῦ. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἡ ὁποία διῆλθε κρίσιν ἔντονον κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1963 ἡ Κυβέρνησις τῆς APPERTURA SINI-STRA, ἀριστερὰ Κυβέρνησις μὲ συμμετοχήν, ὄχι ἁπλῶς τοῦ Σαραγκάτ ἀλλὰ καὶ τοῦ Νένι, ὀρθοδόξων Μαρξιστῶν, ἠκολούθησε πολιτικὴν περισυλλογῆς ἀλλὰ δημοσία εἶχε τὸ θάρρος ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Ἰταλίας καὶ οἱ Ὑπουργοί οἱ ἁρμόδιοι οἱ ὁποῖοι ἀνῆκον εἰς τὴν ἀριστερὰν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος καὶ ἦσαν ἐκ πεποιθήσεως Μαρξισταί, νὰ ὑποστηρίξῃ — καὶ ὅταν θὰ χρειασθῇ ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἐπιδείξω στοιχεῖα τοῦ τὶ πράττει ἡ Γιουγκοσλαυΐα, ἡ ὁποία ἔχει διάφορον καθεστὼς ἀπὸ ἡμᾶς — ἀλλὰ θὰ σᾶς ἔδιδον καὶ ὡρισμένας χαρακτηριστικὰς φράσεις τοῦ Κροῦστσεφ, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν κομμουνιστικὴν Ρωσίαν μὲ πολὺ ἁπλότητα καὶ πολὺ γλαφυρότητα, ἐτοποθέτησε πρὸς τὸν λαὸν τῆς Ρωσίας τὸ πρόβλημα τοῦ πληθωρισμοῦ, διὰ νὰ τοῦ ἐξηγήσῃ ὅτι αἱ καταναλωτικαὶ δαπάναι πρέπει πάντοτε νὰ ὑπολείπωνται κατά τι, τῶν περιθωρίων τὰ ὁποῖα ἀφήνει ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας καὶ τὰ πολιτικὰ κόμματα, δὲν θὰ εἶναι ἄξια τοῦ ὑπευθύνου ρόλου των ἐὰν δὲν λέγουν τὴν ἀλήθειαν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἡ ἀλήθεια αὐτὴ τὴν ὥρα εἶναι ὄχι ὅτι χρειάζεται νὰ ὀπισθοδρομήσωμεν, ὄχι ὅτι χρειάζεται νὰ πάρωμε πίσω καμμίαν ἀπὸ τὰς παροχὰς ποὺ ἐδόθησαν καὶ τὸ ὁποῖον ἄλλωστε κανεὶς δὲν ἐπρότεινεν, ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι αὐτὴ τὴν στιγμὴν διακυβεύεται μαζὶ μὲ τὰς προσθέτους παροχὰς ἡ σταθερότης τῆς οἰκονομίας ἀλλὰ καὶ τὸ μέλλον τῆς χώρας. Ἐὰν θελήσῃ κανείς, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμῃ μίαν σύγκρισιν τοῦ ρυθμοῦ προόδου τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς, ἀλλὰ καὶ μὲ τοὺς βορείους γείτονάς μας, θὰ ἀπολήξῃ εἰς ἀπογοητευτικὰ συμπεράσματα. Ἐὰν ἡ χώρα μας δὲν ἀποφασίσῃ ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ συνεχίσῃ τὸν ὀρθὸν δρόμον τῆς περιστολῆς τῶν ὑπερμέτρων δαπανῶν καὶ τῆς προωθήσεως τῆς προσπαθείας διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, δὲν θὰ παρέλθουν πολλὰ χρόνια, καὶ θὰ εὑρεθῇ ἡ τελευταία εἰς τὴν σειρὰν ὅλων τῶν ἐθνῶν τῆς Εὐρώπης καὶ αἱ συνέπειαι αἱ κοινωνικαί, αἱ πολιτικαὶ ἀλλὰ καὶ αἱ ἐθνικαὶ ἠμπορεῖ νὰ καταστοῦν μοιραῖαι. Ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν ὥραν, κύριοι συνάδελφοι, μαζὶ μὲ τὰ μέτρα ἐξυγιάνσεώς της περὶ τῶν ὁποίων προηγουμένως σᾶς ὡμίλησα, θέτει ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, μίαν ὡλοκληρωμένην πολιτικήν, ἡ ὁποία ἀπὸ τὴν μία μεριὰ συνίσταται εἰς τὸ νοικοκύρευμα τῶν δημοσίων δαπανῶν τῆς κρατικῆς διαχειρίσεως, συνίσταται εἰς τὸ νὰ δώσωμεν ἀπόλυτον προτεραιότητα εἰς τὰς δαπάνας τῶν ἐπενδύσεων, χάριν τῶν ὁποίων θὰ χρησιμοποιήσωμεν τοὺς ηὐξημένους πόρους, τοὺς ὁποίους θὰ μᾶς ἀποδώσῃ ἡ φορολογία. Θὰ ἐλέγξωμεν τὰς παροχάς, κατὰ τρόπον ὥστε νὰ συγκρατήσωμεν τὸν τιμάριθμον καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν θὰ εἰσηγηθῶμεν προσεχῶς εἰς τὸ Σῶμα ἐκτενῆ καὶ ἀναλυτικὰ μέτρα. Πέραν τούτων, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ κλιμακώσῃ καὶ νὰ ἱεραρχήσῃ τὸ πρόγραμμα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ὥστε νὰ μὴ ἐκτελῶμεν ἁπλῶς τὰ τρέχοντα προγράμματα ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπιδιώξωμεν νὰ προωθήσωμεν ὡρισμένα μεγάλα ἔργα ὑποδομῆς τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις θὰ συνεχίσῃ τὴν ἐπιτυχῆ προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν ἤρχισε πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἀναζητήσεως κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὡμιλήσαμεν πρὸς τοὺς ξένους φίλους μας, τὴν γλῶσσαν τῆς εἰλικρινείας καὶ ἐτονίσαμεν τὴν ἁπλῆν ἀλήθειαν, ὅτι εἶναι εἷς ἐκ τῶν λόγων τῆς σημερινῆς οἰκονομικῆς μας δυσχερείας, τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Ἑλλάς, ἐν τῇ οὐσίᾳ, δύο χρόνια δὲν ἔλαβε ξένην βοήθειαν. Ἡ προσπάθεια ἡ ὁποία ἀπέδωσεν ἤδη, τοὺς πρώτους καρπούς, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀποδώσῃ ἀνέτως περισσοτέρους τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀπεφασίσαμεν νὰ δανεισθῶμεν διὰ τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις ἐκ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, θὰ τὸ εὕρωμεν ἀνέτως. Πέραν τούτου θὰ παρακολουθηθῇ τὸ σύστημα τῶν τραπεζιτικῶν πιστώσεων καὶ θὰ ἐλεγχθῇ, κατὰ τρόπον, ὥστε τὰ διαθέσιμα τῆς οἰκονομίας νὰ διοχετεύωνται παραγωγικῶς καί, τέλος, θὰ συνεχίσωμεν βεβαίως τὴν πολιτικὴν προστασίας τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων, μέσα εἰς τὰ περιθώρια εἰς τὰ ὁποῖα σᾶς ὡμίλησα, ἀλλὰ θὰ προσπαθήσωμεν κατὰ τὸ δυνατόν, παραλλήλως, νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν γεωργικῶν καλλιεργειῶν, ἡ ὁποία μέχρι σήμερον ἔχει ἀποτύχει. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ εἶναι τὸ ὡλοκληρωμένον πρόγραμμα, καὶ τὸ σύνολον τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις προτείνει καὶ τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖται ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐνδελεχοῦς συζητήσεως, ἀντικειμενικῆς καὶ ὑπευθύνου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι διὰ τὰς διαπιστώσεις τοῦ παρόντος δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀπόκλισις καὶ ἀπόστασις, δὲν θὰ ὑπάρξουν, ὡς εἶπον, ἀμφισβητήσεις, εἰς τοὺς ἀριθμούς, θέλω ὅμως νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἀσχέτως καὶ πέραν κομμάτων, θὰ εὑρεθῇ εἰς μίαν γραμμὴν σύμφωνος, εἰς τὸ ὅτι εἶναι ἐθνικὴ ἀνάγκη καὶ ἐθνικὸν χρέος αὐτὴν τὴν ὥραν, νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὸ πρόβλημα τοῦ μέλλοντος, ἀπὸ τὸ πρόβλημα τοῦ παρόντος. Ἡ παροῦσα Ἑλληνικὴ γενεὰ θὰ εἶναι ἀναξία τῆς ἱστορίας τῆς χώρας, ἐὰν δὲν κατωρθώσῃ νὰ ἀνταποκριθῇ, εἰς τὸν ρόλον τὸν ὁποῖον ἡ ἱστορία τῆς ἐπιτάσσει. Ἡ Ἑλλάς, κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλει νὰ δώσῃ τὴν μάχην διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν καὶ τὴν πρόοδόν της. Ὀφείλει νὰ λυτρωθῇ ἀπὸ ὡρισμένας ψευδαισθήσεις καὶ θεωρίας ἀστηρίκτους, αἱ ὁποῖαι πρὸς στιγμὴν ἐκινδύνευσαν νὰ τὴν ὁδηγήσουν εἰς τὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν ἰσχυρά, νὰ βαδίσῃ τὸν δρόμον τῶν πεπρωμένων της, δι’ ἕνα καλύτερον μέλλον τῆς χώρας, δι’ ἕνα καλύτερον μέλλον τοῦ λαοῦ μας. (Χειροκροτήματα).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§131Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, ὁ Βασιλεὺς μοῦ ἀπέστειλε μίαν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἀναγνώσω εἰς τὸ Σῶμα: «Κύριε Πρωθυπουργέ, Εἰς στιγμὰς ἐθνικῆς κρίσεως ἀπαιτεῖται ἐπὶ πλέον τῆς ἐνόρκου καὶ πιστῆς ἐπιτελέσεως τοῦ καθήκοντος ἑνὸς ἑκάστου ἡ προσφορὰ ὑπὸ πάντων θυσιῶν διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διάσωσις τῆς Πατρίδος ἡμῶν ἐκ τῶν κινδύνων τῶν ἀπειλούντων τὰ θεμέλια τῆς ζωῆς ὅλων μας. Παρ’ ὅλον ὅτι ἡ Βασιλικὴ χορηγία δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν κάλυψιν ἁπασῶν τῶν ἐκ τοῦ ἀξιώματος ἐπιβαλλομένων, ἀπολύτως ἀναγκαίων δαπανῶν, προῆλθον εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ προσφέρω 2 ἑκατομμύρια ἐτησίως, ἐπὶ, δύο συναπτὰ ἔτη, ὑπὲρ τῆς ἐνισχύσεως τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ». (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Φ.Δ.Κ., τῆς ΕΡΕ καὶ τῶν Προοδευτικῶν). Πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐξάρωμεν τὴν χειρονομίαν τοῦ Βασιλέως, ὁ ὁποῖος εἰς στιγμὰς τὰς ὁποίας ὅλοι οἱ Ἕλληνες καλοῦνται νὰ προσφέρουν θυσίας, σπεύδει καὶ Αὐτὸς νὰ προσφέρῃ τὴν ἰδικήν του θυσίαν. Εἶναι τοσούτῳ μᾶλλον ἀξία ἐξάρσεως ἡ χειρονομία αὐτή, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, καθ’ ὅσον, ὅπως λέγει καὶ ὅπως διαπιστώνομεν, αἱ ἀνάγκαι, δὲν καλύπτονται πλήρως ἐκ τῆς χορηγίας. Ἐπὶ πλέον καὶ ἡ ἀναγγελθεῖσα ἄλλοτε χορηγία εἰς τὴν Βασίλισσα–Μητέρα καὶ αὐτὴ δὲν ἔχει ἐκτελεσθῆ. Συνεπῶς, παρ’ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐξαιρετικὰς ἀνάγκας, παρ’ ὅλας τὰς δαπάνας αἱ ὁποῖαι ὑπερβαίνουν, ἐπαναλαμβάνω, τὰς στοιχειώδεις δαπάνας, ἔρχεται ἐν τούτοις ὁ Βασιλεὺς διὰ νὰ συμμετάσχῃ καὶ αὐτὸς τῆς καθολικῆς θυσίας. Ὑποθέτω, ὅτι τοῦτο θὰ ἐκτιμηθῇ δεόντως καὶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἀπὸ τὸν λαόν. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Φ.Δ.Κ., τῆς ΕΡΕ καὶ τῶν Προοδευτικῶν).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς Ε.Κ. κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§133Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, εἴχομεν ἐλπίσει, ὅτι ἀπόψε θὰ συνεζητεῖτο ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ τόπου. Εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν ἐπιθυμοῦμεν καὶ ἡμεῖς νὰ συμβάλωμεν, ὥστε νὰ ξεκαθαρισθοῦν τὰ αἴτια τῆς κρίσεως καὶ νὰ ἐξευρεθῇ, εἰ δυνατόν, ταχεῖα διέξοδος, ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὴν κρίσιν, καὶ ἐπάνοδος εἰς τὸν ταχὺν ρυθμὸν ἀναπτύξεως τὸν ὁποῖον ἐδοκίμασεν ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Ε.Κ. (Γέλωτες ἐκ τῆς ΕΡΕ, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀκουσθῇ καὶ ὁ κ. Παπανδρέου ἄνευ θορύβου καὶ ἄνευ διακοπῶν.

§135Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ρυθμὸς τῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκονομίας τοῦ 1964 ἦτο 8,9%. Τὸ 1965, παρ’ ὅλην τὴν κρίσιν δὲν πρόκειται νὰ πέσῃ κάτω τοῦ 7%. Θὰ ἦτο ἴσως, ἴσως λέγω, ποιὸς γνωρίζει ὕστερα ἀπὸ τὴν κρίσιν, κάμνομεν ὑποθέσεις, θὰ ἦτο ἴσως 8% τὸ ἔτος 1965. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν ὡμίλησε περὶ τῆς οἰκονομίας τῆς Ἑλλάδος, δὲν ὡμίλησε περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, ὡμίλησε διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965 καὶ διὰ τὸ σχέδιον προϋπολογισμοῦ τοῦ 1966, ὡμίλησε μόνον διὰ τὰς πωλήσεις χρυσῶν λιρῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συνήθως ἀποφεύγεται ἀπὸ ὑπευθύνους κυβερνήτας τῆς χώρας, διὰ τὸν λόγον, ὅτι αἱ πληροφορίαι αὐταὶ πράγματι δύνανται ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ κλονίσουν τὴν ἐμπιστοσύνην. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπίσης, ἀνεφέρθη εἰς τὰς ἐσωτερικὰς σχέσεις του μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς Ε.Κ. καὶ μὲ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως. Λυποῦμαι, διότι τὴν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν τὴν ἐνθυμοῦμαι, δὲν τὴν ἔχω ἀναγνώσει. Δὲν ἀμφισβητῶ, ὅτι τὴν ἀπέστειλε καὶ ὅτι ὁ Πρόεδρος τὴν ἀνέγνωσε.

§136Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐστάλη καὶ ἀπάντησις.

§137Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχει καλῶς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ φαίνεται νὰ ἐπιστεύατε τόσον βαθειά, ὅτι ἡ χώρα ὁδηγεῖται πρὸς τὸ χάος, ὄχι μόνον ἐπεμείνατε νὰ παραμείνῃ ὁ κ. Γεώργιος Παπανδρέου εἰς τὴν ἀρχὴν δύο ἡμέρας πρὸ τῆς κρίσεως, ὅταν νύκτα τὸν ἐπεσκέφθητε μὲ τοὺς συναδέλφους σας, τὸν κ. Νόβαν, τὸν κ. Στεφανόπουλον, τὸν κ. Μπακατσέλον, τὸν κ. Ἀλλαμανῆν, ἀλλὰ καὶ ἐπεμείνατε διὰ τὸ καλὸν τοῦ Ἔθνους νὰ παραμείνῃ ὁ κ. Γεώργιος Παπανδρέου εἰς τὴν ἀρχήν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Καὶ ἐάν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπιστεύατε πράγματι, ὅτι ἡ χώρα ἐβάδιζεν εἰς τὸ χάος, διατί τὴν 5ην Μαΐου ἐδώσατε ἄρθρον εἰς τὴν ΑΚΡΟΠΟΛΙΝ, τὸ ὁποῖον ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκτεθῇ καὶ αὐτὸ λέξιν πρὸς λέξιν, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ποία ἦτο ἡ δημοσία θέσις σας;

§138Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ χειροκροτῶ ἐγώ.

§139Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχει καλῶς. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία γραμμή. Ἀκολουθήσατε καὶ σεῖς νομίζω, ἂν δὲν κάνω λάθος, κ. Πρωτοπαπαδάκη, μὲ ἰδικόν σας ἄρθρον.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεκάλεσα ὅλους τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί. Ἀλλὰ ὁ κ. Παπανδρέου προεκάλεσε διαλογικὴν συζήτησιν μὲ τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην.

§141Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Βεβαίως.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ εἶμαι ἐν τάξει! (Γέλωτες).

§143Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν εἶναι βέβαια δυνατόν, οὔτε πρέπει νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα μὲ λεπτομερείας αὐτῆς τῆς φύσεως, ἀλλὰ θὰ ἤθελον εἰδικώτερον νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἐπειδὴ ἀποδίδετε εἰς ἑαυτὸν πάντοτε τὴν συντηρητικὴν τάσιν, τὸ νοικοκύρευμα τῆς οἰκονομίας, εἰς ὅλους δὲ τοὺς ἄλλους ἀποδίδετε τὴν τάσιν τὴν πληθωριστικήν, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω ποία ἦτο ἡ θέσις σας εἰς τὸ νομοσχέδιον, εἰς τὸν νόμον ἀργότερον «περὶ φορολογίας εἰσοδήματος φυσικῶν προσώπων» καὶ ποία ἦτο ἡ θέσις ὑμῶν καὶ ἐμοῦ εἰδικῶς. Ἐνθυμεῖσθε, εἰς τὴν Πολιτικὴν Ἐπιτροπὴν εἶπον ὅτι δὲν εἶναι ἡ στιγμὴ νὰ μειωθοῦν οἱ φόροι, τὸ ἐνθυμεῖσθε αὐτό; Ἐνθυμεῖσθε τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀπέστειλα καὶ τὸ ὁποῖον θὰ καταθέσω; Ἐνθυμεῖσθε ἐπίσης, ὅτι ἡ μείωσις τοῦ φόρου ἀπὸ τῆς πλευρᾶς μου ἢ πλευρᾶς μας, διότι μᾶς ἔχετε κάπως συλλογικῶς τοποθετήσει, ἐθεωρήθη μέτρον ἀντιδραστικόν; Τὰ ἐνθυμεῖσθε ὅλα αὐτά; Καὶ δέχεσθε, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ μὴ εἰσέλθωμεν εἰς λογαριασμούς, ὅτι ὁ φόρος αὐτὸς ἐκόστισεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 920 ἑκατομμύρια δραχμῶν; Θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὸ ἀποδείξω. Ἐπίσης μία περαιτέρω λέξις: Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι ἠκολουθήσαμεν ἀλόγιστον πολιτικὴν εἰς τὰς παροχάς, χωρὶς νὰ ὑποδεικνύητε συγκεκριμένα ποίας παροχὰς σεῖς θὰ διαγράφατε; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Φοβοῦμαι, ὅτι ἂν δὲν λάβετε θέσιν ἐπ’ αὐτοῦ, δυνάμεθα νὰ θεωρήσωμεν τὴν στάσιν σας σήμερον ὡς δημαγωγικήν. Ἐπὶ πλέον κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1965 αἱ παροχαὶ ηὐξήθησαν —ηὐξήθησαν σημαντικὰ— ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους. Ἀνέμενον σήμερον νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι θὰ διαμορφωθοῦν περίπου εἰς τὸ ὕψος τῶν 1.800–1.900 ἑκατ. Ἐπερίμενα αὐτὸν τὸν ἀριθμόν. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐδώσατε, νομίζω ἀναφέρουν 1.500 ἑκατ., ἂν δὲν κάμνω λάθος.

§144Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Διὰ τὰς ἐπιδοτήσεις ὁμιλεῖτε;

§145Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παροχὰς ὑπὸ τὴν γενικὴν ἔννοιαν, ἐπιδοτήσεις, λογαριασμοὶ καταναλωτικῶν ἀγαθῶν κλπ.

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἄλλο εἶναι τὸ ἕνα ἄλλο τὸ ἄλλο. Ἐὰν ἐπιθυμῆτε συγκεκριμένην νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν.

§147Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχει καλῶς. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ σουλτανίνα ἐκόστισε ἴσως 250–300 ἑκατομμύρια. Δὲν λαμβάνομεν ἡμεῖς θέσιν ἐναντίον τῆς ἐπιδοτήσεως. Ἐρωτῶμεν, ἐὰν συνέβη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας καὶ ἐὰν αὐτὴ εἶναι αὔξησις πέραν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς εἴχομεν προϋπολογίσει.

§148Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συνέχισαν, ἐν μέρει τὴν πολικὴν τὴν ἰδικήν σας.

§149Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δέχομαι...

§150Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπα, ὅτι συνέχισαν ἐν πολλοῖς τὴν ἰδικήν σας πολιτικὴν καὶ ἰδικήν τους, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου.

§151Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Ρ.Ε., πράγματι, θὰ ὑποστηρίξω ἐν χρόνῳ, ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὑπάρχουν πολιτικαί. Μία, βεβαίως, εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ εἶναι πολιτική, μὲ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς μὲν διαφωνοῦμεν, ἀλλὰ πολιτική, ἡ ὁποία ἔχει ἐσωτερικὴν συνέπειαν. Εἶναι πολιτική, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ, καθ’ ἡμᾶς, εἰς μικρότερον ρυθμὸν ἀναπτύξεως τοῦ ἐπιβαλλομένου καὶ εἰς συμπίεσιν τῶν εἰσοδημάτων, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον συνδυάζεται μὲ τὸν μικρότερον ρυθμὸν ἀναπτύξεως. Καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ ἰδική μας γραμμή, τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ρυθμὸς ἀναπτύξεως πρέπει νὰ εἶναι πολὺ ὑψηλότερος. Ἀλλά, ὁ ρυθμὸς αὐτός, συνδυάζεται μὲ ἀνακατανομὴν τοῦ εἰσοδήματος καὶ μὲ τὴν συμπίεσιν, ἂς τὸ εἴπωμεν ἀρνητικά, τῶν εἰσοδημάτων. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἔχει πολιτικήν. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ τὴν πολιτικὴν τὴν συντηρητικήν, τὴν ἰδικήν σας, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ρυθμὸν ἀναπτύξεως καὶ θὰ στηριχθῶμεν ἀκολούθως εἰς αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα ἐν σχέσει πρὸς τὴν φορολογίαν, τὴν ὁποίαν προτείνει. Συγχρόνως δέ, ὑποκύπτει, χωρὶς νὰ πιστεύῃ, ὑποκύπτει εἰς τὰς πιέσεις τῶν παραγωγικῶν τάξεων, χωρίς, ὅμως, νὰ πιστεύῃ εἰς αὐτὸ καὶ χωρὶς ἰδεολογικῶς νὰ τοποθετῇ τὸ θέμα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἕνωσις Κέντρου, πιστεύει εἰς τέσσαρας βασικὰς ἀρχάς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομίαν τῆς Ἑλλάδος. Πρώτη εἶναι ἡ ταχυτάτη δυνατὴ ἀνάπτυξις. Διὰ νὰ τὸ συγκεκριμενοποιήσω, πιστεύομεν, ὅτι τὸ 8% εἶναι ὁ πρέπων ρυθμὸς ἀναπτύξεως διὰ τὴν χώραν. Δεύτερον, πιστεύομεν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ καὶ κοινωνικὴ δημοκρατία. Πιστεύομεν, δηλαδή, ὅτι πρέπει συγχρόνως μὲ τὴν ταχεῖαν ἀνάπτυξιν νὰ συμμετέχουν εἰς τὰ ὀφέλη, εἰς τοὺς καρποὺς τῆς προόδου καὶ αἱ λαϊκαὶ μᾶζαι, οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ἐργάται, οἱ ἐργαζόμενοι Ἕλληνες. Τρίτον, πιστεύομεν, ὅτι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς οἱανδήποτε χώραν τὸ Κράτος φέρει τὴν πρώτην εὐθύνην, τὸ σύγχρονον Κράτος. Καὶ πιστεύομεν, ἑπομένως, εἰς τὸν προγραμματισμόν.

§152ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.). Ποῦ εἶναι τὸ πρόγραμμα;

§153Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἐρώτησις εἶναι εὔλογος, ἐπρόκειτο νὰ ἀπαντήσω κάπως ἀργότερα ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ εὐχαρίστως θὰ ἀπαντήσω τώρα. Πενταετὲς πρόγραμμα, συστηματικόν, ἐπιστημονικόν, ἀπαιτεῖ κατὰ διεθνῆ παραδοχήν, 18 μῆνας. Εἶναι πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶπα καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὥστε νὰ μὴ θεωρηθῇ ὡς μᾶλλον σκόπιμος αὐτὴ ἡ ἀνακοίνωσις, ὅτι ἕνα πρόγραμμα ἀπαιτεῖ 18 μῆνας. Τὸ πρόγραμμα ἐξεκίνησεν ἀμέσως, ὕστερα ἀπὸ τὴν ψήφισιν νόμου περὶ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, τὸ καλοκαίρι τοῦ 1964. Τὸ πρόγραμμα παραδίδεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα καὶ εἴμεθα ἡμεῖς ὑπερήφανοι διὰ τὴν ποιότητα τοῦ προγράμματος, τὸ ὁποῖον ἐλπίζομεν ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ εἰς τὴν δημοσιότητα, τὴν καλοῦμεν νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν δημοσιότητα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§154Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἠμπορῶ νὰ σᾶς προλάβω, κ. συνάδελφε, διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι παραβιάζεται ἀνοικτὰς θύρας, διότι ἤδη ἔχω δηλώσει πρὸς τὸ Κέντρον Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, ὅτι τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἑτοιμάζεται, θὰ δοθῇ εἰς τὴν εὐρεῖαν δημοσιότητα, ὥστε νά δυνηθοῦν καὶ αἱ παραγωγικαὶ τάξεις καὶ τὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ πᾶς ἐνδιαφερόμενος, νὰ εἴπουν τὴν γνώμην των ἐπ’ αὐτοῦ.

§155Γ. ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ. Τίνος εἶναι τὸ πρόγραμμα, μᾶς τὸ εἴπατε;

§156Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ προγραμματισμός, ὁ ὑγιὴς προγραμματισμός, ἀπαιτεῖ ἔρευναν. Ἀλλὰ πέραν τῆς ἐρεύνης ἀπαιτεῖ καὶ πολιτικὰς ἀποφάσεις, τὴν ἀξιολόγησιν τῶν στόχων. Τοὺς στόχους τοὺς δίδει ἡ πολιτεία, τὸ ἐπιστημονικὸν ἔργον εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Ἀλλὰ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον εἶναι θέσις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι ὑπάρχει στενὸς σύνδεσμος μεταξὺ πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς δημοκρατίας, διότι ἡ κατεύθυνσις, ἡ δομὴ τῆς ἀναπτύξεως, ἐξαρτᾶται βασικώτατα ἀπὸ τὴν δομὴν τῆς ἐξουσίας καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ τετάρτη ἀρχή μας. Τὸ ἐρώτημα, ποῖος κυβερνᾷ εἶναι χρήσιμον ἐρώτημα διὰ τὴν μορφὴν τῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Ἡ Ἑλλάς, εἶναι χώρα, σχετικῶς πτωχή, εὑρίσκεται κάπου μεταξὺ τῶν πλουσιωτέρων καὶ τῶν πτωχοτέρων χωρῶν, εἰς τὸν κόσμον. Ἔχει γεωργίαν, δυστυχῶς, σχετικῶς, ὑπανάπτυκτον, ἔχει βιομηχανίαν, ἀσφαλῶς, πολὺ ὑπανάπτυκτον, μαστίζεται ἀπὸ τὴν αἱμορραγίαν τῆς μεταναστεύσεως, δὲν ἔχει ἀνεπτυγμένην κεφαλαιαγορὰν καὶ δὲν ἔχει ἐπαρκῆ στελέχωσιν εἰς διοικητὰς ἐπιχειρήσεων καὶ τεχνικούς. Τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ ἀνάπτυξις τῆς χώρας μας, εἶναι, πράγματι, μεγάλα καὶ δυσχερῆ. Οἱ μόνοι τομεῖς, εἰς τοὺς ὁποίους ἔχομεν συγκριτικὰ πλεονεκτήματα, εἶναι ἡ ναυτιλία καὶ ὁ τουρισμὸς καί, βεβαίως, αὐτοὶ καὶ ἀναπτύσσονται καὶ θὰ ἀναπτυχθοῦν ταχέως. Ἔρχομαι εἰς τὴν Γεωργίαν. Κατηγορούμεθα, ὅτι μὲ τὰς ἐπιδοτήσεις μας, μὲ τὴν δομήν, τὴν διάρθρωσιν τῶν ἐπιδοτήσεών μας, ὡδηγήσαμεν εἰς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου καὶ καπνοῦ. Ὅτι δὲν συνετείναμεν εἰς τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, εἰς τὴν ὁποίαν πράγματι, πιστεύομεν, ὅπως νομίζω πιστεύουν ὅλοι ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ. Πρέπει νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὰς ἐκτατικὰς καλλιεργείας, νὰ πᾶμε εἰς τὰς ἐντατικὰς καλλιεργείας. Ἀλλὰ ὅσοι πιστεύουν, ὅτι τὸ σύστημα ἐπιδοτήσεων, ἐὰν ἡ τιμὴ τοῦ σίτου θὰ εἶναι ὑψηλὴ ἢ χαμηλή, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ ἀποφασιστικῶς τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, κάμνουν λάθος. Ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν ἀπαιτεῖ βασικὴν ὑποδομὴν εἰς τὴν ὕπαιθρον, τὴν ὁποίαν ἀκόμη δὲν ἔχομεν ὁλοκληρώσει. Ἀπαιτεῖ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, ὁδικὰ δίκτυα, ἐξηλεκτρισμὸν καὶ ἀπαιτεῖ γεωπόνους εἰς πολὺ μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀπὸ τὸν ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον ἔχομεν, ὥστε νὰ διδάσκουν εἰς τοὺς ἀγρότας τὰς νέας μεθόδους καλλιεργείας. Ἐάν, κ.κ. συνάδελφοι, ἐπρόκειτο νὰ μειώσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ σίτου, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν τὴν ποσότητα σίτου, τὴν ὁποίαν εἴχομεν ἐφέτος, ἁπλῶς θὰ κατεδικάζομεν τὸν σιτοπαραγωγὸν εἰς στερήσεις, εἰς χαμηλὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον. Δὲν ἐπρόκειτο, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ λαμβάνω ὑπεύθυνον θέσιν καὶ διὰ τὸ μέλλον, νὰ μειωθῇ ἡ παραγωγὴ σίτου μὲ τὴν μέθοδον τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Δὲν ἔχει συμβῆ πουθενὰ εἰς τὸν κόσμον.

§157Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεὶς τὸ ἰσχυρίσθη.

§158Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Συμφωνῶ ἀπολύτως. Ἐν Ἀμερικῇ ἡ προσπάθεια μειώσεως τῆς παραγωγῆς διὰ τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς ἀπέτυχε παταγωδῶς καὶ ὡδήγησεν εἰς ἀποτελέσματα πολὺ σοβαρώτερα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀρχικῶς προσεπάθησαν νὰ προλάβουν. Ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλας χώρας, εἶναι πλέον δεδομένον, εἶναι πλέον ἀνεγνωρισμένον, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον μάχεσαι τὸ πρόβλημα, εἶναι τεχνικός, εἶναι ἡ ἀναδιάρθρωσις τῆς δομῆς τῆς ὑπαίθρου. Πρέπει νὰ πάῃ τὸ ἠλεκτρικὸν στὸ χωριό, ὁ δρόμος, πρέπει νὰ τελειώσουν τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, πρέπει νὰ ὑπάρξουν νέοι οἰκισμοί, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀκόμη καὶ γεωργικὴ βιομηχανία ἀποκεντρωμένη καὶ τότε εἶναι δυνατὸν νὰ συμπληρωθῇ τὸ ἔργον τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὰ δύο τελευταῖα χρόνια, ἀπὸ 1,5 περίπου, πρὸς 2 ἑκατομ. τόννους, ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν καλλιέργειαν νέων ποικιλιῶν. Τουλάχιστον τὰ ⅔ ἢ ¾ τῆς αὐξήσεως ὀφείλεται ἀκριβῶς εἰς αὐτό. Ἡ μέση παραγωγὴ κατὰ τὸ διάστημα 1954–63 ἦτο 1,5 περίπου ἑκατομμύρια τόννους ἐτησίως, ἐνῷ κατὰ τὴν διετίαν 1964–65 ἦτο 2 ἑκατομμύρια τόννοι, ηὐξήθη, ἑπομένως κατὰ 34%. Κατὰ τὰς ἀντιστοίχους περιόδους ἡ στρεμματικὴ ἀπόδοσις ηὐξήθη ἀπὸ 144 κιλά, εἰς 178 κιλά, δηλαδή, κατὰ ποσοστὸν 23,4%, ἐνῷ ἡ αὔξησις εἰς τὰς διὰ σίτου καλλιεργηθείσας ἐκτάσεις, ἦτο μόνον 8,4%. Τὸ πενταετὲς πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἐξεπονήθη καὶ τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ κτῆμα καὶ τῆς Κυβερνήσεως —καὶ χαίρω, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ—καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ πενταετὲς αὐτὸ πρόγραμμα προβλέπει τοὺς τρόπους, μὲ τοὺς ὁποίους θὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν. Εἶναι πεποίθησίς μου, ὅτι θὰ ἀπαιτηθοῦν ὄχι 5, ἀλλὰ περίπου 8 ἔτη, διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἀναδιαρθρώσεως, οὕτως ὥστε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παράγει μὲ τὸν ἱδρῶτα του ὁ ἀγρότης, νὰ εὑρίσκῃ πάντοτε ἑτοίμην ἀγοράν, εἴτε εἰς τὸ ἐσωτερικόν, εἴτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ τὴν βιομηχανίαν θὰ ἤθελον νὰ ὁμιλήσω συγκεκριμένως ἐπὶ δύο θεμάτων: Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ μίαν ἀντιδικίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Ε.Κ. καὶ προσωπικῶς ἐγώ, μὲ τὴν Ε.Ρ.Ε., ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἠκολουθήσαμεν ἢ τοὐλάχιστον προσεπαθήσαμεν νὰ ἀκολουθήσωμεν. Ὑπῆρχεν ἡ θεωρία ἐπὶ μίαν 10ετίαν, ἐν Ἑλλάδι, ἰσχυροτάτη —ἡ ὁποία ἔχει διαβρώσει, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὀργανισμούς, Τραπέζας, τὸ Πανεπιστήμιον— ὅτι πρέπει νὰ προωθηθῇ ἡ ἐξαγωγικὴ βιομηχανία. Δὲν εἶναι ἡ στιγμὴ νὰ ἀναπτύξω τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους πιστεύω καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Ε.Κ. πιστεύει, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν φάσιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διεθνοῦς πείρας ἀναπτύξεως, εἶναι ἡ ὥρα νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ βιομηχανία ὑποκαταστάσεως εἰσαγωγῶν.

§159Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ἐπὶ Ε.Ρ.Ε. τί ἔγινεν;

§160Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐδόθησαν, ἀγαπητὲ κ. Πρωτοπαπαδάκη, κίνητρα πρὸς τὴν ἐξαγωγικὴν βιομηχανίαν, κίνητρα φορολογικά, κίνητρα δασμολογικά, κίνητρα ποὺ ἀφοροῦν τὸ ἐπιτόκιον, κίνητρα πολλῶν μορφῶν. Τὰ κίνητρα αὐτὰ ὄχι μόνον ἐπεβράδυναν συγκριτικῶς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν βιομηχανιῶν, ὑποκαταστάσεως τῶν εἰσαγωγῶν, ἀλλὰ συγχρόνως ἀπετέλεσαν — ἂς μοῦ ἐπιτρέψητε — καὶ μίαν χαριστικὴν πρᾶξιν πρὸς ἕνα μικρὸν τμῆμα τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα.

§161Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὸ διϋλιστήριον, αἱ βιομηχανίαι ζαχάρεως, τὸ ἄζωτον;

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ ὁμιλήσῃ, δηλώσατε, ὅτι δὲν θὰ δεχθῆτε διακοπάς.

§163Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς ἕνα βασικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον θέτει ἐμπόδια εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας, τὸ ὁποῖον εἶναι δυσεπίλυτον καὶ τὸ ὁποῖον, ἂν δὲν ἀντιμετωπισθῇ ταχέως, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς προσκόμματα ἀποφασιστικὰ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας καὶ τοῦ τόπου. Ἐννοῶ τὴν μετανάστευσιν. Ἡ μετανάστευσις εἶχε λάβει καὶ συνεχίζεται νὰ ἔχῃ τρομακτικὰς διὰ τὸν τόπον διαστάσεις. Εἶναι πρόβλημα Ἑλληνικόν, πρώτης κατηγορίας, ἴσως τὸ πρῶτον. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν βιομηχανίαν μας, ἐὰν ἔχωμεν ἔξοδον ἐτησίως 100–110 χιλ. ἐργατῶν, τὴν ἀφρόκρεμαν τοῦ ἐργατικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένῃ ἡ ἐρημωμένη ἐπαρχία νὰ κάμωμεν ἀποκέντρωσιν βιομηχανίας; Τὸ ἐρώτημα εἶναι, ποῦ εὑρίσκεται ἡ λύσις. Κανένας, ἐλπίζω, δὲν θὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα δίδουν λύσιν. Ὁ Ἕλλην πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ βγάλῃ τὸ ψωμί του, ὅπου ἠμπορεῖ. Ἐὰν ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ἱκανοὶ νὰ τοῦ προσφέρωμεν αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν, τότε, βεβαίως, θὰ φύγῃ καὶ θὰ εὕρῃ ἀλλοῦ τὸ μέλλον του καὶ τὴν τύχην του. Ἡ μόνη λύσις — καὶ θέλω νὰ τὸ ἐπισημάνω διότι εἶναι κρίσιμον καὶ διὰ τὴν συζήτησιν — εἶναι κίνητρα, δὲν εἶναι ἀστυνομικὰ μέτρα. Ἀλλά τί εἶναι τὰ κίνητρα εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐργασίας; Μεταξὺ ἄλλων, ὑγείας, κατοικίας κλπ., εἶναι καὶ τὸ ἡμερομίσθιον, ἡ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας. Ἀλλὰ ἔχομεν λάβει ὅλοι θέσιν ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, ὅτι τὸ ἡμερομίσθιον πρέπει νὰ ἀνέρχεται μὲ τὸν ἴδιον ρυθμὸν περίπου, ποὺ ἀνέρχεται ἡ παραγωγικότης τῆς ἐργασίας. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Σήμερον ἔχει, ἴσως, ἀνατραπῆ αὐτὴ ἡ βάσις διὰ τὴν Ἑλλάδα. Διατί; Διότι ἰσχύει ὁ νόμος τῶν συγκοινωνούντων ἀγγείων. Διότι οἱ Ἕλληνες ἐργάται ἐὰν δὲν εὕρουν ἐδῶ τὸ ἡμερομίσθιον, θὰ τὸ εὕρουν εἰς τὴν Γερμανίαν, θὰ τὸ εὕρουν εἰς τὸ Βέλγιον. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι πολὺ ἐνωρίτερον ἀπὸ ὅ,τι ἐπεριμέναμε, πρέπει τὰ ἡμερομίσθιά μας νὰ ἀναπροσαρμοσθοῦν εἰς τὰ εὐρωπαϊκὰ ἐπίπεδα. Ἂς τὸ ἀντιμετωπίσωμεν εὐθέως. Ἀλλὰ τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ἕνα ἀπὸ τὰ δύο. Σημαίνει ἢ πληθωρισμὸν κόστους, τοῦ ὁποίου ὁ κίνδυνος ὑφίσταται εἰς τὴν χώραν, ἢ σημαίνει τόσην ταχεῖαν ἀνάπτυξιν, ὥστε ἡ παραγωγικότης τῆς ἐργασίας, νὰ σημειώσῃ τόσην ἄνοδον, ὥστε νὰ καλύπτῃ τὰς αὐξήσεις τῶν ἡμερομισθίων. Μὲ λίγα λόγια, κ.κ. βουλευταί, ἡ γραμμή μας εἶναι ἐπεκτατική, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ μείνωμεν πίσω, οὔτε μίαν στιγμήν. Δὲν ἔχομεν λάβει ποτὲ ἡμεῖς θέσιν ἐναντίον τῆς νομισματικῆς σταθερότητος καὶ δὲν ἔχω, ἐγὼ ποτὲ προσωπικῶς, ὑποστηρίξει, εἴτε γραπτῶς, εἴτε προφορικῶς, πληθωριστικὴν πολιτικήν. Ἐάν, ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἀνεφέρετο εἰς ἐμέ, ἀσφαλῶς, κάμνει λάθος, ἐὰν ἀνεφέρετο εἰς ἄλλους, ἂς ὁμιλήσουν αὐτοί. Οὐδέποτε ὑπεστήριξα πολιτικὴν πληθωρισμοῦ. Ὑποστηρίζω, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπαιτεῖται ρυθμὸς ἀναπτύξεως 8%. Πιστεύω, ὅτι ὁ ρυθμὸς αὐτός, θὰ συμβαδίσῃ μὲ μίαν ἄνοδον τῶν τιμῶν τῆς τάξεως τῶν 2%, ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας καὶ πιστεύω, ἐπίσης, καὶ θὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ θέμα, ὅτι ὁ ρυθμὸς αὐτὸς αὐξήσεως τοῦ εἰσοδήματος, θὰ ἀπαιτήσῃ εἰσαγωγὴν κεφαλαίου, ἰδιωτικοῦ ἢ δημοσίου, (διὰ δανείων) τοῦ ὕψους τῶν 200 ἑκατομμυρίων δολλαρίων κατ’ ἔτος, ἐπὶ μίαν τοὐλάχιστον πενταετίαν. Ὑπάρχουν, κ.κ. συνάδελφοι, διαφοραὶ πολιτικῆς, δὲν ὑπάρχει μόνον τὸ νοικοκυριό καὶ τὸ μὴ νοικοκυριό, ἡ περισυλλογὴ καὶ ἡ σπατάλη. Ὑπάρχουν διαφοραὶ πολιτικῆς καὶ πρέπει νὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ κάποτε νὰ συζητήσωμεν τὰς διαφοράς, χωρὶς δημαγωγικὰ συνθήματα, οὔτε ἡμῶν, οὔτε ὑμῶν.

§164Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὁμιλεῖτε διὰ τὸν ἑαυτόν σας.

§165Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁμιλῶ δι’ ὅλους.

§166Γ. ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ. Καὶ μόνον σεῖς νὰ ἐξαιρεθῆτε, κ. Πρωτοπαπαδάκη! (Κωδωνοκρουσίαι).

§167Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν ἤκουσα τί εἶπεν, ὁ κ. Καστανίδης.

§168Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν δανεισμόν, ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι ὡμιλήσατε καὶ χαίρω δι’ αὐτὴν τὴν λέξιν, ἡ ὁποία μοῦ ὑπενθύμισεν, ὅτι διὰ τὴν ταχεῖαν ἄνοδον τῆς παραγωγικότητος, δὲν εὐθύνεται μόνον τὸ Κράτος, τοῦτο βαρύνει, συγχρόνως καὶ τοὺς ἐπιχειρηματίας, βαρύνει συγχρόνως, τοὺς βιομηχάνους, δηλαδὴ πρέπει καὶ νέαι μέθοδοι παραγωγῆς καὶ νέα ὀργανωτικὰ σχήματα νὰ ὑπάρξουν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν....

§169Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ νέα μηχανήματα.

§170Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ νέα μηχανήματα καὶ αὐτὸ εἶναι δυνατόν, μόνον ἐφ’ ὅσον οἱ ἐπιχειρηματίαι αἰσθανθοῦν τὴν δύναμιν τοῦ ἀνταγωνισμοῦ. Αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν, ἴσως, προσφέρει ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, κατ’ αὐτὴν τὴν περίοδον, τὸν φόβον τοῦ ἀνταγωνισμοῦ. Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε καὶ τὸ σύστημα ἀδειῶν ἱδρύσεως ἐπιχειρήσεων, τὰ κλειστὰ ἐπαγγέλματα, ὑπὸ τὴν γενικωτέραν ἔννοιαν, τὸ φεουδαρχικὸν αὐτὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἔπρεπε νὰ διέπωνται ὑπὸ ἑνὸς νέου πνεύματος καὶ νὰ πνεύσῃ, ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ γενικοῦ προγράμματος τοῦ Κράτους, νὰ πνεύσῃ, λέω, ὁ ἄνεμος τοῦ ἐποικοδομητικοῦ ἀνταγωνισμοῦ. Πρέπει αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτυγχάνουν τὸν σκοπόν των καὶ δὲν εἶναι ἐπωφελεῖς, διὰ τὴν οἰκονομίαν, νὰ κλείνουν, ἐπὶ τέλους καὶ θὰ πρέπει τὴν θέσιν των νὰ πάρουν νέαι ἐπιχειρήσεις, ἱκαναὶ νὰ προωθήσουν τὸν τόπον πρὸς τὰ ἐμπρός. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, κ.κ. βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, ὅτι τὸ πιστωτικὸν σύστημα εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν λειτουργεῖ ὑγιῶς. Ἔχει ἀναφερθῆ εἰς τὸν Τύπον καὶ τὸ ἀναφέρω καὶ πάλιν, ὅτι ἀπὸ τὰ 25 ἑκατομμύρια περίπου χρηματοδοτήσεως, ἀπὸ Ἐμπορικὰς Τραπέζας, τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, τὰ 12½ ἑκατομμ. ἐπῆγαν εἰς 46 ἐπιχειρήσεις. Εἶναι δὲ πάντοτε, αἱ ἴδιαι ἐπιχειρήσεις. Ἐὰν πάρετε κάποιον ἄλλον χρόνον, θὰ ἴδητε πάλιν τὸ σύνολον τῆς χρηματοδοτήσεως, νὰ δίδεται καὶ πάλιν εἰς τὰς 46, 50 ἢ 40 ἐπιχειρήσεις. Εἶναι, ἑπομένως, ἀπαραίτητον, νὰ παύσῃ ἡ στενὴ δέσμευσις μεταξὺ Τραπέζης καὶ ἐπιχειρήσεως. Δὲν γνωρίζει κανεὶς πολλὲς φορές, ἐὰν ἡ ἐπιχείρησις εἶναι ἰδιωτικὴ ἢ ἀνήκει εἰς τὴν Τράπεζαν, διότι περίπου τὰ 80%–90% τῶν κεφαλαίων τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων, ἐν Ἑλλάδι, ἀνήκουν εἰς τὰς Τραπέζας. Τὸ πιστωτικὸν συνδέεται ἀμέσως, ἑπομένως, μὲ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ συνδέεται, ἐπίσης, διότι ἐξέχασα ἕνα σημαντικὸν σημεῖον, μὲ τὴν ἀνάγκην τῆς διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Αἱ περιφερειακαὶ ὑπηρεσίαι ἀναπτύξεως θὰ πρέπει νὰ ἐμπλουτισθοῦν μὲ διοικητικὰς ἁρμοδιότητας καὶ τότε καὶ μόνον τότε, θὰ ὑπάρξῃ πρόγραμμα δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, δι’ ὅλας τὰς περιοχάς, δι’ ὅλα τὰ γεωγραφικὰ διαμερίσματα καὶ πρόγραμμα ρεαλιστικόν. Ἐπὶ τέλους, θὰ παύσῃ ἡ ὑπογραφὴ τοῦ Ὑπουργοῦ, νὰ ἀντικαθιστᾷ τὴν δημιουργικὴν πρᾶξιν. Ὁ δανεισμὸς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι καὶ αὐτὸς σημαντικὸν πρόβλημα διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπεσήμανε τὸν κίνδυνον διὰ τὸ συνάλλαγμά μας, διὰ τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν δανείων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ μὲ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἰδιωτικῶν κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Βεβαίως, ὑπάρχουν εἰς αὐτὰ ὅρια καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθοῦν. Πιστεύω, ὅτι τὸ πρόγραμμα τοῦ Κέντρου Προγραμματισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, θὰ περιέχῃ σαφῆ κριτήρια ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀλλὰ ἕνα εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ χώρα μας δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιτύχῃ ρυθμὸν ἀναπτύξεως 8%, 7% ἢ ἔστω καὶ 6%, ἐὰν δὲν δανεισθῇ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Δανεισμὸς ὑπὸ τὴν γενικωτέραν ἔννοιαν τῆς εἰσροῆς κεφαλαίων. Ὅλαι αἱ χῶραι εἰς αὐτὸ τὸ στάδιον ἀναπτύξεως, καὶ τοῦ αὐτοῦ μεγέθους μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἀπαιτοῦν περίπου 180–250, ἑκατομμ. δολλάρια, διὰ τὴν ἀνάπτυξίν των. Τὰ δὲ στατιστικὰ δεδομένα τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ εὑρίσκεται εἰς τὰ πλαίσια τῆς διεθνοῦς πείρας. Δὲν ἦλθεν ἡ ὥρα δι’ ἡμᾶς, νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν χρειάζεται ὁ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ δανεισμός. Ἐλπίζομεν, εἰς μίαν πενταετίαν, νὰ καταστῶμεν αὐτάρκεις εἰς κεφάλαια. Αὐτὸ θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὸ μέγεθος τῆς ἐθνικῆς προσπαθείας, τὴν ὁποίαν εἴμεθα πρόθυμοι καὶ ἱκανοὶ νὰ καταβάλωμεν.

§171Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Πῶς διευκολύνατε τὴν εἰσαγωγὴν κεφαλαίων;

§172Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἔλθωμεν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀναφέρομαι εἰς ὡρισμένας ἀρχάς, δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὸ ἔργον τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα, θὰ ὁμιλήσωμεν διὰ τὸ ἔργον τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ διὰ τὴν σημερινὴν κατάστασιν. Δὲν θὰ μακρηγορήσω. Ἕνα ἄλλο σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ἐπιθυμῶ, νὰ λάβῃ θέσιν, εἶναι τὸ θέμα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Δημοσίου, ἐν γένει. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ διάκρισις μεταξὺ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων, δὲν εἶναι ἐπιτυχής. Διότι πλεῖσται ὅσαι δαπάναι τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ἐπενδυτικαί. Ἡ δαπάνη, ὅπως διὰ τὴν παιδείαν καὶ διὰ τὴν ἀρτίαν διοίκησιν, δὲν εἶναι ἐπένδυσις, εἶναι κατανάλωσις. Καὶ διότι πλεῖστα ὅσα κονδύλια τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ εἶναι διοικητικῆς φύσεως. Ἑπομένως, πρέπει κανεὶς νὰ βλέπῃ τὸν προϋπολογισμόν, ὡς ἑνιαῖον. Ἀπὸ τὴν στιγμήν, ποὺ θὰ ἔχωμεν τὴν εἰλικρίνειαν νὰ τὸ κάμωμεν αὐτό, βγαίνει ἕνα ἁπλοῦν συμπέρασμα, ὁ Ἑλληνικὸς προϋπολογισμὸς ἦτο ἐλλειμματικὸς εἰς τὸ παρελθόν, εἶναι ἐλλειμματικὸς σήμερον καὶ θὰ εἶναι καὶ εἰς τὸ μέλλον διὰ ἀρκετὸν χρόνον. Μά, ἔτσι πρέπει νὰ εἶναι; Βεβαίως, διότι, ἐὰν ἐπιθυμοῦμε νὰ ἔχωμεν τὸν ρυθμὸν ἀναπτύξεως, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐπιβίωσιν τῆς χώρας, ἔλλειμμα τοῦ συνολικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἰδιαίτερα τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων, εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητον, ὄχι ἁπλῶς νοητόν. Ἔχει παρατηρηθῆ, ὅτι αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἴσως ὑπάρχει πληθωρισμὸς ζητήσεως. Ἴσως. Ἴσως ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτοῦ τοῦ διαρκοῦς ἐλλείμματος νὰ ὑπάρχῃ. Τὸ μέγα ἐρώτημα εἶναι, ἐὰν θὰ ἐκδηλωθῇ εἰς τὰς τιμάς, ἢ εἰς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν. Τέλος, θὰ ἤθελον, ὅσον ἀφορᾷ τὰς γενικὰς θέσεις μας, νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἐπένδυσις εἰς τὸν Ἕλληνα, ἡ ἐπένδυσις εἰς τὸν ἄνθρωπον, ἡ ἐπένδυσις εἰς τὴν παιδείαν, ἀποτελεῖ δι’ ἡμᾶς, πρώτιστον σκοπὸν καὶ εἶναι τίτλος τιμῆς τῆς Ε.Κ., ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Ὑπουργείας τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου, ἔγινε πραγματικὴ ἐπανάστασις εἰς τὴν Παιδείαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Κύριοι, ἀδημονεῖτε διὰ τοὺς ἀριθμούς. Ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί. Πιστεύομεν, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ ὅλοι, οἱ ἐπίσημοι τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας κλπ. θεμελιώνουν τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ οἰκονομία, κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., ἐπῆγε καλά. Καὶ θεμελιώνουν, ἐπίσης, τὴν βαρεῖαν εὐθύνην τῶν Κυβερνήσεων τῆς ἀποστασίας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρουσιάσω τοὺς ἀριθμοὺς καὶ θὰ ἔχετε κάθε εὐκαιρίαν νὰ διαφωνήσετε μαζί μου. Τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα, ἀνέφερον ἤδη, ὅτι ἀνῆλθεν μὲ ρυθμὸν 8,9% τὸ 1964 καὶ θὰ ἀνέλθῃ τὸ 1965, παρὰ τὴν κρίσιν, τοὐλάχιστον κατὰ 7%.

§173Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡμεῖς εἴχομεν καὶ 12%.

§174Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἴχατε τὸ 1961. Ἀλλά, δὲν θέλετε, ἀσφαλῶς, νὰ ἀναφέρω τοὺς ἄλλους ἀριθμούς. (Γέλωτες).

§175Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νὰ τοὺς ἀναφέρετε.

§176Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχομεν τὸν καιρόν.

§177Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μόνον διότι ἐγέλασαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ τοὺς ἀναφέρετε. Ἀλλὰ δὲν πειράζει, μὴ τοὺς λέγετε, ὑπάρχουν εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ ὑπάρχουν εἰς τὴν πραγματικότητα, χωρὶς νὰ δημιουργήσουν κρίσιν, ὅπως ἐδημιούργησαν κατὰ τὰς ἡμέρας τὰς ἰδικάς σας.

§178Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι δὲν εἶχον καμμίαν ἐπιθυμίαν νὰ ἐξετάσω τὸ παρελθόν, ἐν λεπτομερείᾳ, ἀλλὰ ἀρκεῖ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ 1958 καὶ εἰς τοὺς ρυθμοὺς ἀναπτύξεως, οἱ ὁποῖοι σχετίζονται μὲ τὴν κρίσιν ἐκείνην. Ἂς τὸ ἀφήσωμεν αὐτὸ τὸ θέμα δι’ ἄλλην εὐκαιρίαν. Ἀναφέρομαι, δεύτερον, εἰς τὴν βιομηχανικὴν παραγωγήν. Ἡ βιομηχανικὴ παραγωγή, οὐδέποτε, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ηὐξήθη περισσότερον τοῦ 8%. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἀνῆλθεν, κατὰ 10,6%, τὸ πρῶτον ἔτος, τὸ 1964, τὸ δὲ δεύτερον ἔτος 1965, πρέπει νὰ χωρισθῇ εἰς δύο ἑξάμηνα. Κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον, ἡ αὔξησις ἦτο 12%, κατὰ δὲ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον, ἀκούσατε, κ.κ. βουλευταί, εἶναι μηδὲν τοῖς ἑκατόν. (Χειροκροτήματα). Καὶ ὕστερα τίθεται τὸ ἐρώτημα, ἐὰν ὑπάρχῃ κρίσις καὶ ποῦ ὀφείλεται ἡ κρίσις. Ἂς ἀναγνωσθῇ ἢ ἂς κατατεθῇ, ὄχι ἀπὸ ἡμᾶς, ἡ ἀνακοίνωσις τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων. Ἀρκεῖ αὐτὸ τὸ ντοκουμέντο. Ἐγὼ θὰ καταθέσω ἄλλα στοιχεῖα. Ὑπάρχει ὕστερα ἡ μεγάλη κατηγορία, ὅτι ἡμεῖς ἐφηρμόσαμε καταναλωτικὴν πολιτικήν. Τὸ διαβάζω καθημερινῶς καὶ τὸ ἀκούω συνεχῶς. Κύριοι βουλευταί, πρέπει κάποτε νὰ γνωσθοῦν οἱ ἀριθμοὶ αὐτοί. Οἱ ἀριθμοὶ τερματίζουν τὸ θέμα ὡς ἑξῆς. Θὰ κάμω σύγκρισιν 3 ἐτῶν, τοῦ 1962, 1963, 1964. Ἡ κατανάλωσις τοῦ 1962, ἦτο 78,1% τῆς Ἐθνικῆς ἀκαθαρίστου δαπάνης, τὸ 1963 ἦτο 79,7% καὶ τὸ 1964 ἦτο 78,3%. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐπενδύσεις τὸ 1962, ἦτο 18,7%, τὸ 1963 ἦσαν 18,2% καὶ τὸ 1964 ἦσαν 19,5%.

§179Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τί ἐπενδύσεις;

§180Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπενδύσεις ὁλοκλήρου τῆς οἰκονομίας. Κύριε Παπαληγούρα, θὰ ἔχετε τὴν εὐκαιρίαν, πλήρως νὰ ἀπαντήσετε καὶ θὰ ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀνταπαντήσω. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ διατυπώσω, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐτέθη ἕνα ἐρώτημα ἐδῶ, βασικό, εἰς ποίας ἐπενδύσεις ἀναφέρομαι. Κύριοι, ὅταν λέγωμεν, ὅτι ἀκολουθεῖ μία χώραν καταναλωτικὴν πολιτικήν, σημαίνει συσχέτισιν καταναλώσεως ἐθνικῆς καὶ ἐθνικῶν ἐπενδύσεων ἢ μπορεῖ νὰ μεταφέρωμεν τὸ θέμα ἐντελῶς καὶ νὰ ὁμιλήσωμεν διὰ τὸν καταναλωτικὸν προϋπολογισμὸν ἢ διὰ τὸν ἐπενδυτικὸν προϋπολογισμόν. Εἶναι καὶ τὰ δύο εὐχερῆ. Ἐὰν σεῖς ὁμιλῆτε αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ τὸν προϋπολογισμόν, ἔχει καλῶς. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὴν διάρθρωσιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ λέγω, ὅτι αἱ ἐπενδύσεις κατὰ τὴν περίοδόν μας, ηὐξήθησαν, ὄχι μόνον ἀπολύτως, ἀλλὰ καὶ ποσοστιαίως. Ἐπὶ τέλους, τί πρέπει νὰ κάμῃ κανεὶς διὰ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι δὲν ἠκολουθήθη καταναλωτικὴ πολιτική;

§181Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Πλάτων αὐτὸ τὸ λέγει «μεταφορὰ εἰς ἕτερον γένος». Ἐπήγατε τὸ θέμα ἀλλοῦ.

§182Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Φοβοῦμαι, ὅτι σεῖς τὸ μεταφέρατε, διότι ἐγὼ ἔδωσα νούμερα. Ὁ Πλάτων δὲν ἔδωσε νούμερα. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ διάρθρωσις τῶν ἐπενδύσεων ἐβελτιώθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. Ἔπεσεν τὸ ποσοστὸν ἐπενδύσεων εἰς κατοικίας, ηὐξήθη τὸ ποσοστὸν εἰς τὴν βιομηχανίαν. Ἔχω τοὺς ἀριθμοὺς καὶ εὐχαρίστως, θὰ τοὺς ἀνακοινώσω. Αἱ ἐπενδύσεις εἰς τὴν βιομηχανίαν τὸ 1962–63 ἦσαν ἀντιστοίχως 13,5% καὶ 14,4% τοῦ συνόλου τῶν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων, κατὰ τὸ 1964 τὸ ποσοστὸν ἀνῆλθεν εἰς 15,8% τοῦ συνόλου. Οἱ ἀντίστοιχοι ἀριθμοὶ εἰς τὴν γεωργίαν εἶναι: «9,5% τὸ 1962, 9,9% τὸ 1963 καὶ 10,4% τὸ 1964. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τοῦ τιμαρίθμου. Ὁ τιμάριθμος ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἐσημείωσε τὴν μικροτέραν αὔξησιν. Ὁμιλοῦμεν περὶ πληθωρισμοῦ ἀλλὰ δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ τιμαρίθμου, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ τιμάριθμος τοῦ 1964 νὰ σημειώσῃ αὔξησιν 0,9% καὶ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965 αὔξησιν 1,9%. Τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1965, μέχρι Νοεμβρίου, ἐσημείωσεν αὔξησιν 3,9%. Εἰδικώτερον ὁ τιμάριθμος εἰδῶν διατροφῆς τὸ δεύτερον πεντάμηνον τοῦ 1965 ἐσημείωσεν αὔξησιν 6,4% ἔναντι αὐξήσεως 1% διὰ τὸ ἀντίστοιχον ἑξάμηνον τοῦ προηγουμένου ἔτους. Ὑπάρχουν ἑπομένως ὡς διαπιστοῦμεν πληθωριστικαὶ τάσεις, ὑποστηρίζομεν ὅμως, ὅτι ὁ πληθωρισμὸς τὸν ὁποῖον σήμερον ζοῦμεν εἶναι πληθωρισμὸς κόστους ὁ ὁποῖος ὀφείλεται ἀμέσως εἰς δύο λόγους, ὄχι πληθωρισμὸς ζητήσεως διότι ἡ ζήτησις ἡ ἠθικὴ ἐκαλύφθη ὡς ἐμφαίνεται καὶ ἐκ τῆς δραστηριότητος τῆς βιομηχανίας. Ὅταν ὁ δείκτης τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς εἶναι μηδὲν διὰ τὸ τετράμηνον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ πληθωρισμοῦ ζητήσεως εἰς τὴν οἰκονομίαν ἀλλὰ μόνον περὶ πληθωρισμοῦ κόστους καὶ ἔχει αὐτὸ σημασίαν καὶ διὰ τὰ προτεινόμενα φορολογικὰ μέτρα. Ὀφείλονται ἐπίσης αἱ πληθωρικαὶ πιέσεις εἰς τὴν κερδοσκοπικὴν ψυχολογίαν τὴν ὁποίαν ἔχει προκαλέσει ἐντελῶς ἡ βαρεῖα πολιτικὴ κρίσις, τὴν ὁποίαν διέρχεται ἡ χώρα. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ νομισματικὸν θέμα. Εἰς τὰς καταθέσεις καὶ τὴν προσφορὰν χρήματος, διότι εἶναι ἀπαραίτητα στοιχεῖα διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς σημερινῆς καταστάσεως, ἰδίᾳ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ πληθωρισμοῦ. Ὁ τιμάριθμος ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας δὲν ἀνῆλθεν σημαντικῶς. Ἀνῆλθεν ὀλιγώτερον ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλοτε. Ἀλλὰ τίθεται τὸ ἐρώτημα. Μήπως ὑπάρχῃ βραδυφλεγὴς πληθωρισμός; Μήπως δὲν ἐξεδηλώθη ὁ πληθωρισμὸς μετὰ τὴν ἀλόγιστον πολιτικὴν μας διὰ τὴν παιδείαν καὶ τὴν ἡγεσίαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας; Μήπως ἐξεδηλώθη ἀργότερον, καὶ ἔτυχε τὸ ἀργότερον, νὰ εἶναι τὸ 6μηνον τῶν Κυβερνήσεων τῆς ἀποστασίας; Αἱ ἀποταμιευτικαὶ καταθέσεις, τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1964 εἶχον σημειώσει ἐπιβραδυντικὴν αὔξησιν. Ηὐξήθησαν μόνον κατὰ 1.840 ἑκ. Ἦτο μικρὸς ὁ ρυθμὸς αὐξήσεως, ἀλλὰ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι τὸ Κυπριακὸν τὰς ἡμέρας ἐκείνας εἶχε τὰς συνεννοήσεις του. Αἱ ἀποταμιευτικαὶ καταθέσεις κατὰ τὸ πρῶτον 6μηνον τοῦ 1965 ηὐξήθησαν κατὰ 2.350 ἑκ. Ἐὰν ἡ νομισματικὴ κατάστασις δὲν ἦτο καλή, διατί δὲν θὰ ἐκλόνιζε τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ ἐπιχειρηματίου, τοῦ ἐργάτου καὶ τοῦ ἀγρότου; Διατί ἀνῆλθον αἱ καταθέσεις αἱ ἀποταμιευτικαὶ τὸ πρῶτον 6μηνον τοῦ 1965;

§183Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀνῆλθον ἐν σχέσει πρὸς τὰ προηγούμενα. Προβαίνω εἰς μίαν καθαρῶς λογιστικὴν παρατήρησιν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχω. Δὲν ηὐξήθησαν, οὔτε ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1963, οὔτε ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1962. Ἐμειώθησαν.

§184ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§185Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κάνουν σχήματα, οἱ κύριοι, ὡς ἐὰν νὰ ἐβεβήλωσα τὴν αἴθουσαν, διότι ἔθεσα ἓν ἐρώτημα.

§186Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀναφέρω τοὺς ἀριθμούς, ὄχι διὰ νὰ ἀναφέρω, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν καταθέσεων ἦτο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας μεγαλυτέρα. Εἶπον, ὅτι τὸ πρῶτον 6μηνον τοῦ 1965 ἐσημείωσεν αἰσθητὴν αὔξησιν ἔναντι τοῦ πρώτου 6μήνου τοῦ 1964 διὰ νὰ στηρίξω τὸ ἐπιχείρημα — καὶ τὸ λέγω σαφῶς — ὅτι δὲν ἔβαινον ἀπὸ τοῦ κακοῦ εἰς τὸ χειρότερον τὰ πράγματα, ἀλλ’ ὅτι ὑπῆρχε στὸν τομέα αὐτὸν σημαντικὴ βελτίωσις.

§187Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δὲν μᾶς δίδετε παρακαλῶ τοὺς ἀριθμούς;

§188Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Βεβαίως. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἀναφέρομαι εἰς τὰς ἀποταμιευτικὰς καταθέσεις. Ἔχουν αὔξησιν κατὰ τὸ πρῶτον 6μηνον τοῦ 1965 2.350.000.000 καὶ ἔχουν αὔξησιν κατὰ τὸ πρῶτον 6μηνον τοῦ 1964 1.840.000.000. Κατὰ τὸ δεύτερον 6μηνον τοῦ 1965 —καὶ λυποῦμαι ποὺ τὸ ἀναφέρω— δὲν ηὐξήθησαν αἱ καταθέσεις.

§189Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Οὔτε τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1964.

§190Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ φέρετε ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά σας, τοὺς ἀκριβεῖς ἀριθμοὺς διὰ τὸ 1964 καὶ 1965. Ἐγὼ ἁπλῶς ἀπαντῶ, ὅτι ὑπῆρχεν ἀπώλεια καταθέσεων κατὰ τὸ δεύτερον 6μηνον τοῦ 1965 τῆς τάξεως τῶν 1.500.000.000 δραχμῶν.

§191Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τί ἐννοεῖτε ἀπώλεια καταθέσεων;

§192Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐγὼ δὲν σᾶς διέκοψα.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίστε, κ. Παπανδρέου.

§194Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ νὰ ὁμιλήσῃ κανεὶς μόνον διὰ τὰς καταθέσεις Πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ καὶ διὰ τὴν προσφορὰν χρήματος. Διότι λέγεται συχνὰ — καὶ εἶναι ἐν μέρει ἀληθές, μόνον ἐν μέρει — ὅτι ἡ αὔξησις τῆς προσφορᾶς χρήματος ὁδηγεῖ εἰς πληθωρισμὸν ὑπὸ ὡρισμένας συνθήκας. Κύριοι βουλευταί, τὸ πρῶτον 6μηνον τοῦ 1965 ἐμειώθη ἡ προσφορὰ τοῦ χρήματος κατὰ 537.000.000 δρχ. — ἐνῷ κατὰ τὸ τρίμηνον Ἰουλίου–Σεπτεμβρίου 1965 ηὐξήθη κατὰ 2.479.000.000 δραχ.

§195Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ὕψος κυκλοφορίας 1964 καὶ 1965;

§196Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Προχωρῶ, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε. Τὰ ἔχω τὰ στοιχεῖα ἀλλὰ θὰ χρειασθῶ πολὺ διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Δὲν θέλω δὲ νὰ σταματήσω τὴν ἀγόρευσίν μου. Θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν...

§197Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Τὸ ὕψος τῆς κυκλοφορίαν θὰ ἤθελον.

§198Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν τὸ ἔχω πρόχειρον. Πρέπει νὰ τὸ ἀνεύρω.

§199Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως συμβαίνῃ κατ’ ἔτος αὐτό; Μήπως εἶναι ἐποχιακόν;

§200Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπάρχει ἴσως ἐποχιακὸν στοιχεῖον ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει σύγκρισις μὲ τὸ 1964. Ὑπάρχει ἐποχιακὸν ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἐξηγεῖ τὸ φαινόμενον. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Λυποῦμαι διότι τὰ θέματα αὐτὰ δὲν συνεζητήθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εὔχομαι οἱ ἄλλοι ἀγορηταὶ νὰ ἐκφέρουν ἐπ’ αὐτῶν τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως. Λέγεται συχνά, ὅτι ὁ πληθωρισμὸς τὸν ὁποῖον αἱ ἀλόγιστοι παροχαί μας ἐπροξένησαν εἰς τὴν χώραν δὲν ἐνεφανίσθη στὸν τομέα τῶν τιμῶν, ἀλλὰ ἐνεφανίσθη εἰς τὸν τομέα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Ἄς ἴδωμεν λοιπὸν τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν διὰ τὸ ἔτος 1964 καὶ διὰ τὸ ἔτος 1965. Τὸ ἔτος 1964, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, θὰ ὁμιλήσω περὶ τῶν ἐπισήμων στοιχείων — ἡ κίνησις τῆς λίρας δὲν συμπεριλαμβάνεται εἰς τὰ στοιχεῖα αὐτὰ — θὰ ὁμιλήσω διὰ τὰ ἐπίσημα συναλλαγματικὰ ἀποθέματα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Τὸ θέμα τῆς χρυσῆς λίρας εἶναι μέγα καὶ ἦτο δυστύχημα, ὅτι ἦλθεν εἰς τὴν Βουλήν. Διότι θὰ ἠδυνάμην ἄριστα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν κατετέθη ὁ ἀριθμὸς τῶν χρυσῶν λιρῶν ποὺ παραμένουν σήμερον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἐρωτήσω περαιτέρω τί πωλήσεις εἴχατε τὸν Νοέμβριον, τί πωλήσεις εἴχατε τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1965. Δὲν τὰ ἐρωτῶ, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ.

§201Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τόσον τρομερὸν εἶναι;

§202Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἠμπορεῖτε νὰ τὰς πληροφορηθῆτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ 1964 ἐμειώθη τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα κατὰ 12 ἑκατομ. δολλάρια. Ὡς οἰκονομολόγος, ὄχι ὡς πολιτικὸς εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἔλεγα «τί μὲ αὐτό». Δὲν τὸ λέγω. Ὡς πολιτικὸς προσθέτω κάτι ἄλλο. Ὅτι δεχόμεθα, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὑπάρξει ἴσως μείωσις. Ἀλλά, τότε, διατί ὑπῆρξεν ἡ μείωσις. Τί εἰς τὴν πολιτικήν μας ὡδήγησεν εἰς τὴν μείωσιν. Ἐπισημαίνω ἕνα κρίσιμον ἀριθμόν. Ἡ αὔξησις τῶν ἀδήλων πόρων, χρόνο μὲ χρόνο εἶναι 50 ἑκατομ. δολλάρια περίπου. Τὸ 1964 ὑπῆρξε μείωσις κατὰ 6 ἑκατομ. δολλάρια. Καὶ πιστεύω, ὅτι ὅλοι θὰ δεχθοῦν ἐκεῖνο ποὺ ὑποστηρίζομεν, ὅτι δηλαδή, ἡ Κυπριακὴ κρίσις, κατὰ τὸ θέρος ἰδίᾳ τοῦ 1964, ὅτε πλέον εἶχε δημιουργηθῆ καὶ σαφὴς πολεμικὴ ἀτμόσφαιρα, εἶχεν ἀσφαλῶς κάποιαν σχέσιν μὲ τὴν πτῶσιν τῶν ἀδήλων πόρων. Καὶ σπεύδω νὰ παρατηρήσω, ὅτι διὰ τὸ 1965 ἀποκατεστάθη. Ἐπανήλθομεν εἰς τὰ 50 ἑκατομ. δολλάρια περίπου. Αὐτὸ καὶ μόνον ἐξηγεῖ διατὶ ὑπῆρξεν ἔλλειμμα, ἀντὶ νὰ ὑπάρξῃ πλεόνασμα. Ἐπιθυμῶ, ἐπίσης, νὰ τονίσω ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰσαγωγὰς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ὅτι τὸ 1964 ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν, ἡ ὁποία ἦτο τῆς τάξεως τῶν 123 ἑκατομ. δολλαρίων, ὀφείλεται κατὰ 25–30 ἑκατομ. δολλαρίων εἰς τὴν αὔξησιν τῶν διεθνῶν τιμῶν καὶ κατὰ 69% εἰς τὴν αὔξησιν εἰσαγωγῆς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν καὶ πρώτων ὑλῶν. Ἑπομένως, ἐδῶ βρίσκετε, ὅσοι κάμετε κριτικὴν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι ὡδήγησεν ἡ ἀλόγιστος πολιτικὴ τῶν παροχῶν μας; Ηὐξήσαμεν τὴν κατανάλωσιν; Ἀντιθέτως, ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν, ἡ δομή της, δεικνύει, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἠκολουθήσαμεν, κατὰ τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας ἀπὸ ἡμᾶς, ἐπενδυτικήν, ὄχι καταναλωτικὴν πολιτικήν, πολιτικὴν ταχείας οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Τὸ 1965 ἐβελτιώθη σημαντικῶς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν. Ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί: Οἱ ἄδηλοι πόροι διὰ τὸ πρῶτον δεκάμηνον τοῦ 1965 ἐσημείωσαν αὔξησιν 41,4 ἑκατομ. δολλαρίων. Ἡ καθαρὰ κίνησις τῶν ἰδιωτικῶν κεφαλαίων ἐσημείωσεν αὔξησιν 65,4 ἑκατομ. δολλαρίων, ἐκ τῶν τὰ 42,4 ἑκατομ. δολλαρίων ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965. Αἱ ἐξαγωγαὶ ηὐξήθησαν κατὰ 31,2 ἑκατομ. δολλάρια ἐξ ὧν κατὰ 23½ ἑκατ. δολλάρια ἐντὸς τοῦ πρώτου ἑξαμήνου. Οὕτω τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν ἐβελτιώθη κατὰ 13,9 ἑκατ. δολλάρια ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν προηγουμένην περίοδον. Πιστεύομεν, ὅτι ἐὰν δὲν εἶχε παρεβληθῆ ἡ πολιτικὴ κρίσις καὶ ἡ ἐπελθοῦσα ἐκ ταύτης οἰκονομικὴ κρίσις, τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν θὰ ἦτο πολὺ καλύτερον. Συγκεκριμένως ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ σίτου τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ πραγματοποιήσῃ, θὰ εἶχε πραγματοποιηθῆ τὸ ἔτος 1965. Ἀνεστάλη ἡ διαδικασία ἐπὶ μακρὸν χρόνον, δὲν γνωρίζω διατὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις. Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον — ἐπὶ τοῦ σίτου — θὰ προσετίθετο εἰς τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα θὰ ἦτο 15 ἑκατ. δολλάρια. Ἐπίσης εἶχε ληφθῆ μία ἀπόφασις ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου ἡ ὁποία θὰ ἀπέφερεν ἄλλα 5 ἑκατ. δολλάρια. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, τὸ μέγα θέμα εἶναι τὸ θέμα τῶν ἀνταλλαγῶν αἱ ὁποῖαι δὲν ἔγιναν. Ὑπῆρχον ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας προσφοραὶ δι’ ἀνταλλαγὰς καπνῶν τοῦ ὕψους τῶν 100 ἑκατ. δολλαρίων. Γνωρίζει ἄριστα ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαίτερα ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἀνταλλαγῶν εἰσηγήθην εἰς τὸ Κ.Ο.Σ. διοικητικὴν διαδικασίαν ἡ ὁποία ἐγένετο ὁμοφώνως ἀποδεκτὴ καὶ ἠγωνίσθην κατὰ τοὺς 2½ μῆνας ποὺ ἤμην Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ προωθήσω τὰς ἀνταλλαγάς. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι οὐδέποτε ἐφανταζόμην πόσον δυσχερὲς εἶναι τὸ θέμα τῶν ἀνταλλαγῶν, διότι εὑρίσκει ἀντίδρασιν εἰς κάθε δημόσιον ὀργανισμόν, διότι ὡρισμένοι ὀργανισμοὶ ἔχουν στενοὺς δεσμοὺς μὲ συγκεκριμένας ἑταιρείας τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἦτο κυριολεκτικῶς ἀδύνατον νὰ πείσω τὰ διοικητικὰ συμβούλια, ὅτι ἐπὶ τέλους ἡ Κυβέρνησις τὸ θέλει. Καταθέτω ἔγγραφον εἰσήγησιν ἰδικήν μου πρὸς τὸ Κ.Ο.Σ., ἡ ὁποία ἐγένετο ἀποδεκτὴ καὶ ἡ ὁποία δίδει τοὐλάχιστον διοικητικὴν λύσιν εἰς τὸ θέμα. Αὐτὸ τὸ ἀναφέρω, διότι ἐλέχθη εἰς τὸν τύπον καὶ ἴσως ὑπάρξῃ ὑπαινιγμὸς εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἐπαρκὴς προώθησις ἐκείνων τῶν δραστηριοτήτων αἱ ὁποῖαι θὰ ὡδήγουν εἰς καλυτέρευσιν τοῦ ἰσοζυγίου καὶ βελτίωσιν τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Ὑπάρχει βεβαίως τὸ θέμα τῆς βοηθείας, τὸ ὁποῖον ἀντανακλᾷ εἰς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν. Τί κάνουμεν μὲ τὴν βοήθειαν; Τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν βοήθειαν. Τὸ θέμα θὰ τὸ συζητήσω ἐν συσχετίσει μὲ τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων. Εἶναι κάπως λογικώτερον. Ἂς ἀφήσωμεν τὸ θέμα τῆς βοηθείας ὀλίγον ἀργότερον. Ἐπιθυμῶ τώρα νὰ ἔλθω εἰς τὸ θέμα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ διὰ μὲν τὸ 1963 καὶ 1964 πολὺ ὀλίγα ἔχω νὰ εἴπω. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1963 παρέλαβε πράγματι ὑπερέσοδα τῆς τάξεως τῶν 900 ἑκατ. ἐξ ὧν τὰ 600 περίπου, ἂν ὄχι περισσότερα, ἐπῆγαν εἰς τὰς ἐπενδύσεις. Προσετέθησαν εἰς τὰς ἐπενδύσεις. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχει ὁμιλήσει ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ εἰς ἄρθρον του εἰς τὴν «Ἀκρόπολιν». Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει τὸ θέμα, ὅ,τι εὑρήκαμεν καὶ τὸ ἐσπαταλήσαμεν. Εὑρήκαμεν καὶ ἐπενδύσαμεν. Τὸ 1964 ὁ προϋπολογισμὸς δὲν δημιουργεῖ προβλήματα πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ 1965 εἶναι τὸ ἐπίμαχον ἔτος. Λέγεται, ὅτι ἡ ἀλόγιστος πολιτικὴ μᾶς ἔχει ὁδηγήσει εἰς ἀδιέξοδον εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Καὶ ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀκριβῶς δι’ αὐτὸ τὸ ἀδιέξοδον. Τὰ στοιχεῖα, ὅπως γνωρίζει ἄριστα, δὲν παρεδόθησαν παρὰ σήμερον εἰς τὰς 3.30′ τὸ ἀπόγευμα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπιθυμῶ ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τὰ ὁποῖα δὲν καλύπτουν ὅλο τὸ 1965, νὰ κάμω ὡρισμένας βασικὰς παρατηρήσεις. Ὡρισμένοι ἀριθμοί, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ πρῶτον, ἔσοδα: Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἀπέφυγε νὰ συζητήσῃ τὰ ἔσοδα εἰς βάθος. Συνεζήτησε τὰ ἔξοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐπιθυμῶ νὰ ὁμιλήσω πρῶτον διὰ τὰ ἔσοδα καὶ κυρίως διὰ τὰ ἔξοδα. Ὁ ρυθμός, ὁ προβλεφθείς, αὐξήσεως τὸ 1965 τῶν τακτικῶν ἐσόδων ἦτο 14,4%. Διὰ τοὺς ἀμέσους φόρους ἦτο 10,7%, καὶ διὰ τοὺς ἐμμέσους 14,6%. Κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965, ἀκούσατε, παρακαλῶ, τὸ σύνολον τῶν τακτικῶν ἐσόδων ηὐξήθη κατὰ 12,3%. Ἤτοι ἦτο μικρότερον κατὰ 2 περίπου μονάδας τοῦ προβλεφθέντος. Ποῦ ὠφείλετο αὐτό; Οἱ ἄμεσοι φόροι ηὐξήθησαν μόνον 1,34%, οἱ δὲ ἔμμεσοι, κατ’ ἀκρίβειαν, κατὰ 14,6%.

§203Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Πόση ἦτο ἡ μείωσις;

§204Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα, κ. Ὑπουργέ. Ἐκεῖ ἀκριβῶς ὁδηγοῦμαι. Ποῦ ὀφείλεται ἡ διαφορά; Ἡ μεγάλη ἀπογοήτευσις, βεβαίως, προῆλθεν ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τῶν ἀμέσων φόρων τὸ πρῶτον ἑξάμηνον. Καὶ ποῦ ὠφείλετο αὐτό; Ὠφείλετο εἰς τὴν σημαντικὴν ὑποεκτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Πρῶτον ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τῶν ἐσόδων καὶ τῆς μειώσεως τοῦ φόρου εἰσοδήματος φυσικῶν προσώπων. Ἐνῷ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον εἶχε προβλέψει ρυθμὸν αὐξήσεως 9,6%, ὁ πραγματοποιηθεὶς ρυθμὸς ἦτο 6,1%, δηλ. διαφορὰ 15,7%. Αὐτὴ ἡ ὑποεκτίμησις κοστίζει 400 ἑκατομμύρια διὰ τὸ 1965.

§205Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἀφοῦ ἔχομεν ὅλο τὸ ἔτος, κ. συνάδελφε, διατί ἐπιμένετε νὰ ὁμιλῆτε διὰ τὸ ἑξάμηνον; Δὲν ἔχει κανένα νόημα ὅταν τὸ ἔτος εἶναι ὡλοκληρωμένον νὰ ὁμιλῶμεν διὰ τὸ ἑξάμηνον.

§206Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχω τοὺς λόγους μου οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἐμφανεῖς ἐντὸς ἑνὸς λεπτοῦ. Ἐχρησιμοποίησα τὸν ρυθμὸν αὐξήσεων τοῦ φόρου κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον ὡς βάσιν, διὰ νὰ ἐκτιμήσω τὰς ἀπωλείας τῆς ὑποεκτιμήσεως ὅλου τοῦ ἔτους, θὰ τακτοποιήσω τὸ θέμα ἀμέσως μόλις ἔλθω εἰς τὸ δεύτερον ἑξάμηνον. Ἀλλὰ ἐδῶ πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι ἂν δὲν εἶχε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑποβληθῆ, ἂν δὲν ὑπῆρχε πιεστικὴ ἐπιμονή. Λυποῦμαι, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, καμμίαν ἐπιθυμίαν δὲν εἶχον νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ τί ἐκάματε σεῖς καὶ τὸ τί ἔκαμα ἐγώ, τὰ θέματα αὐτὰ δὲν ἀνήκουν εἰς τὸ Κοινοβούλιον, ἦτο τότε οἰκογενειακὰ τὰ θέματα, θὰ ἦτο ἄριστον ἂν εἶχον μείνῃ θέματα τῆς τότε παρατάξεως τὴν ὁποίαν διελύσατε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ε.Κ.).

§207Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§208Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν σᾶς διέκοψα, κ. Μητσοτάκη, ἐδιαβάσατε προσωπικήν σας ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Πρόεδρον, εἴπατε, πολλὰ διὰ τὸν Πρόεδρον καὶ δὲν σᾶς διέκοψα οὔτε μίαν φοράν, οὐδὲ ἕνα μέλος τῆς παρατάξεως, ἐπιτρέψατέ μου τοὐλάχιστον νὰ ἀναφέρω 1–2 περιστατικά. Δὲν ἀνήκει εἰς τὰς συνηθείας μου σὲ λόγον ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας νὰ ὁμιλῶ περὶ τοῦ τί εἴπατε καὶ τὸ τί εἶπον. (Χειροκροτήματα). Εἶναι ὅμως ἐπιβεβλημένον, διότι παριστάνετε τὸν σκληρὸν ὅταν ἔρχεται τὸ θέμα τῶν παροχῶν, παριστάνετε τὸν σκληρὸν καὶ θέλω νὰ ἀναφερθῶ συγκεκριμένα εἰς τὸ θέμα καὶ θὰ ἔλθω καὶ εἰς ἄλλα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ἐπιδοτήσεις καὶ παροχὰς εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἐλάβατε τὴν θέσιν, ὅτι ἔπρεπε παντὶ τρόπῳ νὰ γίνουν καὶ μάλιστα ἴσως ἐνθυμῆσθε, ὅτι δὲν ὑπεβλήθη καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ τότε νόμος καὶ ὑπεβλήθη περίπου τὴν στιγμὴν τῆς καταθέσεως, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον τότε ἐγὼ ὑπηρέτουν, Σάββατον καὶ κατετέθη τὴν Δευτέραν διὰ νὰ δυνηθοῦν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ νὰ τὸ κρίνουν καὶ νὰ ἔχουν ὑπεύθυνον γνώμην, καὶ ὅταν παρεκάλεσα νὰ κληθῇ τὸ Κυβερνητικὸν Συμβούλιον καὶ ἡ Πολιτικὴ Ἐπιτροπή, ἔλαβον θέσιν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, πρῶτον διότι δὲν ἦτο ἡ στιγμὴ διὰ μείωσιν τοῦ φόρου, ἀκριβῶς οἱ ἴδιοι λόγοι οἱ ὁποῖοι τότε μὲ ὡδήγησαν εἰς τὸ νὰ προτείνω τὴν μὴ μείωσιν εἶναι οἱ λόγοι δηλ. ὁ γενικώτερος ρυθμιστικὸς ρόλος τοῦ προϋπολογισμοῦ, οἱ ὁποῖοι θὰ μοῦ ἐπέβαλον νὰ λάβω θέσιν ἐναντίον τῶν προτεινομένων φόρων αὐτὴν τὴν φοράν. Ἀλλὰ ἔλαβον τότε θέσιν καὶ ἐναντίον τῆς διαρθρώσεως τῶν φόρων οἱ ὁποῖοι ηὐνόησαν τοὺς ὀλίγους, καὶ ἐζημίωσαν τοὺς πολλούς. Κατὰ τὸ τετράμηνον Ἰουλίου–Ὀκτωβρίου 1965 ἐσημειώθη γενικωτέρα χειροτέρευσις τῶν τακτικῶν ἐσόδων. Ὁ ρυθμὸς αὐξήσεως τῶν τακτικῶν ἐσόδων ἔπεσεν εἰς τὸ 10,6% τῶν ἐμμέσων φόρων εἰς τὸ 3,3% καὶ τῶν ἀμέσων εἰς τὸ 13,3%. Τὸ δεύτερον ἑξάμηνον ὑπάρχει διαφορὰ ἀπὸ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον. Τὸ πρῶτον ἑξάμηνον ὑπέστημεν μόνον τὸ πλῆγμα τοῦ φορολογικοῦ ἐκείνου νομοσχεδίου, τὸ δεύτερον ἑξάμηνον πληρώνομεν ἀπὸ τὴν κρίσιν. Ἡ κρίσις κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν ἐκόστισεν εἰς τὰ ἔσοδα 250 ἑκατ., ἐκόστισεν ἡ ὑποεκτίμησις τοῦ φόρου φυσικῶν προσώπων 400 ἑκατ. καὶ ἐκόστισεν αὐτὴ αὕτη ἡ ἐπιβολὴ τοῦ φόρου ἄνευ τῆς ὑποεκτιμήσεως τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἤδη λάβει ὑπ’ ὄψιν, τὴν ἀφαιροῦμεν ἄλλα 400 ἑκατομμύρια. Μεταξὺ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ διὰ τὸ φορολογικὸν ἐκεῖνο νομοσχέδιον καὶ τῆς κρίσεως, ἔχομεν μίαν συνολικὴν ἀπώλειαν, ὄχι ἀπὸ τὰ προβλεφθέντα, ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν τῆς τάξεως 1.200–1.300 ἑκατ., ἔχομεν μίαν ἀπώλειαν τῆς τάξεως τῶν 650 ἑκατ. ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ προϋπολογισθέντος ἐσόδου τοῦ Δημοσίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ κατέθεσε σήμερον στοιχεῖα διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965 καὶ 1966. Προϋπολογισμὸς–προβλεπομένη ἐκτέλεσις, ἔχει καλῶς, τὴν λέγομεν προβλεπομένην ἐκτέλεσιν, διότι περίπου ἔχει ἐκτελεσθῆ, ἀντὶ τῶν προϋπολογισθέντων 28 δισεκατομμυρίων, εἰσπράξεις ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν 27.700, δηλαδὴ μία διαφορὰ 300. Πιστεύομεν πὼς ἡ διαφορὰ εἶναι μεγαλυτέρα, τοὐλάχιστον 350 ἑκατομ., δηλαδὴ ἐὰν ἐπρόκειτο ἡμεῖς νὰ ἔχωμεν ἑτοιμάσει τὸ ἔγγραφον, θὰ εἴχομεν ἀναγράψει 27.300. Οὐκ ἄγει πρὸς θάνατον ἡ διαφορά. Ἡ οὐσία τοῦ θέματος εἶναι, ὅτι θὰ ἦσαν ἄλλα τὰ ἔσοδα ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ κρίσις καὶ ἐὰν δὲν εἶχον ληφθῆ μέτρα διὰ τὰ ὁποῖα ἡ εὐθύνη δὲν βαρύνει ἡμᾶς. Βαρύνει ἡμᾶς ἐξ ἴσου, διότι συμμετείχομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κάμνομεν διάκρισιν, ἂς γίνουν αἱ διακρίσεις.

§209Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸς ὄφελός σας πιθανόν, ὄχι ὅμως πρὸς ὄφελος ποτὲ τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς μιᾶς Κυβερνήσεως.

§210Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος. Αἱ δαπάναι τοῦ προϋπολογισμοῦ 1965 ἦσαν ἐντελῶς ἐντὸς τοῦ προβλεπομένου ρυθμοῦ αὐξήσεως κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965. Ἦσαν κατὰ τοῦ προβλεπομένου ὕψους αὐξήσεως τῶν δαπανῶν. Ἐὰν αὐτὸ τὸ ἀμφισβητῆτε, θὰ ἐπιθυμοῦσα νὰ ἔχω τοὺς ἀριθμούς. Κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τί συνέβη; Τί συνέβη; Διατί αἱ δαπάναι ὡδήγησαν εἰς τὴν πλήρη ἐξαφάνισιν τοῦ 1.000.000.000 τὸ ὁποῖον εἶχε προϋπολογισθῆ διὰ τὰς ἐπενδύσεις; Ἕνα τμῆμα ἀσφαλῶς θὰ εἶναι φαντάζομαι τὸ γεγονός, ὅτι ἐπραγματοποιήσατε τὰ ἔξοδα τοῦ

Ν.Α.Τ.Ο.............

§211Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὄχι.

§212Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οὔτε αὐτό; Τότε τὸ ἐρώτημα εἶναι ἀκόμη στυγνώτερον. Ποῦ ἐπῆγε τὸ 1.000.000.0000 κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον; Εἰς αὐτὸ θὰ ἤθελον ἐν καιρῷ νὰ δώσετε συγκεκριμένην καὶ λεπτομερῆ ἀπάντησιν.

§213Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἀμέσως.

§214Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔγγραφον. Δὲν εἶναι τὸ ἀμέσως. Ἁπλῶς ἀναφέρω, ὅτι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἰς τὰς 3.30′ μ.μ. ἐλάβομεν ἔχουν μίαν γραμμὴν διὰ τὰ ἔξοδα. Σᾶς εὐχαριστοῦμεν διὰ τὰ στοιχεῖα, ἀλλὰ δὲν μᾶς πληροφοροῦν διὰ πολλά. Εἶναι πιθανόν, ὅτι αἱ ἐπιδοτήσεις ηὐξήθησαν καὶ ἴσως εὐλόγως. Συμπαριστάμεθα διότι μᾶς πονεῖ, καὶ δὲν δίδομεν ἐξηγήσεις ὅταν ἡμεῖς προχωροῦμεν εἰς παροχάς. Διότι πονοῦμεν πράγματι τὸν ἱδρῶτα τοῦ ἀγρότου καὶ ἡ στοργή μας ὡς κόμματος καὶ ἡ στοργὴ τοῦ ἀρχηγοῦ μας διὰ τὸν ἀγρότην εἶναι γνωστή. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Ἀλλὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, σήμερον μᾶλλον ἐξομολόγησιν ἔχω νὰ κάμω. Δηλαδὴ εἰς τοὺς ἀγρότας εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν δίδομεν κἂν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐδικαιοῦντο εἰς οἱανδήποτε ἄλλην χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Ἦλθον εἰς τὴν Βουλὴν ἀρχικῶς μόνον διὰ νὰ λάβω θέσιν ἐγκωμιάζουσαν τὴν πολιτικήν μας. Ἴσως θὰ πρέπει νὰ εἴπω δὲν ἐκάμαμεν ὅσα ἔπρεπε νὰ κάμωμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Διότι διὰ τὰς ἐπιδοτήσεις τὸ 1964 ἐπραγματοποιήθη εἰς τὸν τακτικὸν προϋπολογισμὸν ἔξοδον 1291,4 ἑκατ. Ἡ σχετικὴ πρόβλεψις εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965 καθ’ ἃ ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι, ἦτο 1.595.000.000 καὶ εἶναι πιθανὸν ἡ πρόβλεψις νὰ μὴ ἐκυρώθη. Τὸ ποσὸν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι μεγαλύτερον εἰς τὸ τέλος. Ἀλλὰ ἐπιθυμῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς παρουσιάσω μερικὰ ποσοστά, νὰ συγκρίνωμεν τὴν Ἑλλάδα μὲ μερικὰς χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Ἀξίζει διότι νομίζομεν, ὅτι ἔχομεν ἐδῶ τὸ προνόμιον τῶν ἐπιδοτήσεων. Ὡς ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ αἱ δαπάναι διὰ τὰς ἐπιδοτήσεις ἀνέρχονται εἰς 7,8% εἰς Αὐστρίαν, 6,5% εἰς Γαλλίαν, εἰς 6,5% εἰς Πορτογαλίαν, εἰς 4,6% εἰς Ἰταλίαν ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀνῆλθεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας εἰς τὰ 4,4%.

§215Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπὶ τοῦ τακτικοῦ εἰσοδήματος;

§216Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι, ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§217Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Περιλαμβάνει καὶ τὸν σῖτον; Διότι αὐτὸ εἶναι χωρὶς τὸν σῖτον.

§218Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Καὶ τὸν καπνόν.

§219Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ καπνὸς πρέπει νὰ εἶναι μέσα, διότι ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸν προϋπολογισμόν.

§220Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν.

§221Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ σῖτος δὲν εἶναι μέσα.

§222Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀναφέρομαι εἰς τὰ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἀναγραφόμενα ποσὰ οἱαδήποτε, ἐνῷ τὸν λογαριασμὸν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος δὲν τὸν ἀναφέρω.

§223ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄ!, α!, α!, α!.

§224Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μά, δὲν τὸν ἀναφέρω διότι ἡ ζημία ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν δὲν εἶναι γνωστὴ μέχρι τῆς στιγμῆς πωλήσεως τῶν προϊόντων. Εἶναι σαφῆ τὰ πράγματα. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ προχωρήσω εἰς τοὺς ἀριθμούς. Δὲν θέλετε νὰ ἀκούσητε τὶ κάμνουν εἰς τὰς ἄλλας χώρας;

§225Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ὀρθὴ ἡ παρατήρησις ὡς πρὸς τὰ ἄλλα, ἀλλὰ ὡς πρὸς τὸν σῖτον δὲν περιλαμβάνεται ποτέ. Ὅ,τι ἐξοδεύθη εἰς τὸν σῖτον δὲν περιελήφθη εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ὡς δαπάνη.

§226Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σᾶς ἔδωσα τὸν γενικὸν κανόνα. Τώρα προχωρῶ. Τὸ ποσοστὸν τῶν ἐπιδοτήσεων ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος εἶναι εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ 1964 μόνον 3,8%. Τὸ ἀντίστοιχον ποσοστὸν εἶναι 28% εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἤτοι 7 φορὰς μεγαλύτερον ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, 24% εἰς τὴν Αὐστρίαν, 24% εἰς τὴν Γαλλίαν, 18% εἰς τὸ Βέλγιον, 15% εἰς τὴν Γερμανίαν, 9,5% εἰς τὴν Ἰταλίαν, 5,5% εἰς τὰς Η.Π.Α. καὶ 4,8% εἰς τὴν Πορτογαλίαν. Καὶ ἡ Πορτογαλία ἀκόμη εἶναι καλυτέρα. Κύριοι, δὲν πιστεύομεν καὶ δὲν δεχόμεθα ὅτι ἡ πολιτικὴ παροχῶν πρὸς τὸν ἀγρότην ὑπὸ τὴν γενικὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἠκολουθήσαμεν εἶναι ὁ λόγος, ἡ αἰτία διὰ τὰ δημιουργηθέντα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα σήμερον, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἡ μόνιμος πολιτικὴ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, νὰ αὐξηθῇ εἰς τὰ διεθνῆ ἐπίπεδα ἐν καιρῷ ἡ ἐπιδότησις πρὸς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω περαιτέρω ὅτι τὸ σιτικὸν πρόβλημα δὲν θὰ λυθῇ μὲ χαμηλὰς τιμάς, θὰ λυθῇ διαρθρωτικῶς καὶ μακροπροθέσμως καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κάμνει προϋπολογισμὸν ἂς τὸ πάρῃ ἀπόφασιν. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν καπνόν, τὸν θέλομε τὸν καπνόν, ἁπλῶς πρέπει νὰ τὸν πωλοῦμεν καὶ ὑπάρχουν, δόξᾳ τῷ Θεῷ, ἔξοχοι εὐκαιρίαι ἀνταλλαγῶν. Ἂς κάμῃ ἐπὶ τέλους χρῆσιν αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Καὶ προχωρῶ τώρα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων, βοήθεια, δανεισμόν, θέματα ὁμολογουμένως μεγάλα. Τὸ 1964 ἡ ἐκτέλεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ κρατικῶν ἐπενδύσεων ἦτο ἱκανοποιητική. Ἐπραγματοποιήθησαν ἐπενδύσεις ὕψους 5.360 ἑκατ. Ἤτοι κατὰ 6,4% ἀνωτέρα τοῦ 1963, ἐνῷ τὸ 1963 αἱ ἐπενδύσεις ἐμειώθησαν κατὰ 14%. Ἡ χρηματοδότησις τῶν ἐπενδύσεων τὸ 1964 ἐπραγματοποιήθη, ἐν τῷ συνόλῳ της ἐξ ὑγιῶν πηγῶν. Ὁ προϋπολογισμὸς συνέβαλε 1.230 ἑκατ. καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐξέδωσεν ὁμολογιακὸν δάνειον ὕψους 622 ἑκατ. Συνολικῶς, ἠντλήθησαν ἐξ ἐσωτερικῶν πηγῶν 3,8 δισεκ., ἐξ ἐξωτερικῶν δὲ πηγῶν ἠντλήθη ποσὸν τῆς τάξεως τῶν 1.500 ἑκατ., ἤτοι 50 ἑκατ. δολλαρίων. Εἰς τὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ χρηματοδότησιν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ καὶ μία προσωπικὴ παρατήρησις, συνέβαλον καὶ ἐγὼ προσωπικῶς. Τὸ δάνειον ἐξ 27 ἑκατ. δολλαρίων, τὸ ὁποῖον συνήφθη τότε καὶ τὸ ὁποῖον διεπραγματεύθη ὁ κ. Γαλάνης, καὶ πάλιν εἶχε κάποιαν σχέσιν μὲ τὰς ἰδικάς μου δραστηριότητας. Ἦτο, ἴσως, τὸ πρῶτον μεταπολεμικὸν δάνειον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐλευθέραν διεθνῆ χρηματαγοράν, συνήφθη ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους. Τὸ 1964, καὶ ὁμιλῶ τώρα διὰ δανεισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ ἐπίπτωσιν διὰ τὸ 1965 καὶ 1966, ἴσως, ἡ Διεθνὴς Τράπεζα Ἀναπτύξεως ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν, τότε, νὰ ἀποστείλῃ κλιμάκιον εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ μελετήσῃ τὴν ἐν Ἑλλάδι κρατοῦσαν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ νὰ εἰσηγηθῇ μέτρα. Δι’ ὅσους γνωρίζουν τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας τῆς Διεθνοῦς Τραπέζης εἶναι γνωστόν, ἐπίσης, ὅτι ἡ ἀποστολὴ μιᾶς ἐπιτροπῆς μελέτης εἶναι τὸ ἄνοιγμα τῶν πυλῶν. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν ἔκαμον παρὰ τῇ Διεθνῇ Τραπέζῃ μὲ τὸν κ. WOODS, τὸν Ἰούνιον 1964, δὲν εἶναι ἐντελῶς ἄσχετος μὲ τὸ ἀποτέλεσμα. Καὶ αἱ ἐπιστολαί, τὰς ὁποίας ὁ κ. WOODS ἀπέστειλε πρὸς τὸν κ. Γ. Παπανδρέου τότε λέγουν, ὅτι ἡ Τράπεζα μᾶς θεωρεῖ πλέον πελάτας ἀξιοχρέους. Αὐταὶ αἱ ἐπιστολαί, ἀσφαλῶς κάτι σημαίνουν. Καὶ γνωρίζετε ὅτι σήμερον ἐδημοσιεύθη εἰς μίαν ἀπογευματινὴν ἐφημερίδα τμῆμα τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. WOODS, ἡμερομηνίας 12 Ἰουλίου 1965 καὶ λέγει, ὅτι ἡ Ἑλλάς, ἦτο ἀξιόχρεως. Καὶ αὐτὸ εἰς τὰς 12 Ἰουλίου 1965, τρεῖς ἡμέρας πρὶν ἀνατρέψητε τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. (Χειροκροτήματα ἐκ μέρους τῆς Ε.Κ.). Διὰ τὸ 1965 ὁ προϋπολογισμὸς προέβλεπεν ἀρχικῶς ἐπενδύσεις τοῦ ὕψους 6,5 δισεκ. Ἀνεθεωρήθη εἰς τὴν πολιτικὴν ἐπιτροπὴν τὸν Ἰούνιον 1965 καὶ καθωρίσθη εἰς συνολικὸν ὕψος πληρωμῶν 5,5 δισεκ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρηματοδότησιν, τὸν δανεισμὸν ἐξ ἐσωτερικῶν πόρων, προεβλέπετο τότε ἡ συμβολὴ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν χιλίων ἑκατομ. ἐκ τῆς ἐκδόσεως Ὁμολογιακοῦ Δανείου, ὅπως εἶχε συμβάλει καὶ τὸ 1964 κατὰ 900 ἑκατ., ἐξ ἐντόκων γραμματίων 700 ἑκατ. καὶ ἐξ ἐσόδων ἐπενδύσεων 900 ἑκατ., ἤτοι συνολικῶς 3.500 ἑκατ. Αὐτὴ ἦτο ἡ τότε ρεαλιστικὴ ἐκτίμησις, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τότε ἐπικρατουσῶν συνθηκῶν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Ἀλλ’ ἡ κρίσις ἀνέτρεψεν ἄρδην τὰς προϋποθέσεις τῆς ἐξ ἐσωτερικῶν πόρων χρηματοδοτήσεως. Πρῶτον, τὸ πλεόνασμα δὲν ὑπάρχει καὶ θὰ μᾶς εἴπητε, ἐν καιρῷ, ποῦ ἐπῆγε. Δεύτερον, ὁ κλονισμὸς τῆς ἐμπιστοσύνης κατέστησεν ἀδύνατον τὴν ἔκδοσιν τοῦ δανείου. Τὸ ἐννοοῦμεν.

§227Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντ.). Χωρὶς τὴν κρίσιν, θὰ τὸ ἐξεδίδατε; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Δ. Γ. Παπασπύρου).

§228Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μάλιστα.

§229Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντον.). Συγχαρητήρια διὰ τὴν εἰλικρίνειαν.

§230Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σᾶς τὸ εἶπον. Εἶσθε παρόντες καὶ πολλοὶ ἄλλοι καὶ διεφωνήσαμεν. Πιστεύω, ὅτι ἡ οἰκονομία ποὺ σᾶς παρεδώσαμεν ἦτο ὑγιής. Σεῖς τὴν ἐκαταντήσατε ἐκεῖ ὅπου εἶναι. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§231Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὅταν συνήφθη τὸ δάνειον τοῦ 1964, ὑπῆρχε μία δυσπιστία, ὡς πρὸς τὴν ἐπιτυχίαν του καὶ ἀνεβάλλετο ἡ πραγματοποίησίς του μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου, παρὰ τὴν ἐπιμονήν μας νὰ πραγματοποιηθῇ. Καὶ ἔγινε τὸ δάνειον καὶ ἐπέτυχε. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ νέον δάνειον τῶν 900.000.000, ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ κ. Μητσοτάκης, εἶχε περάσει τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐπέτρεπε τὴν πραγματοποίησίν του καὶ ἀπεβλέπομεν εἰς τὴν ἐντὸς τοῦ Ἰουλίου πραγματοποίησιν τοῦ δανείου.

§232Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εὐχαριστῶ, κύριε Κανελλόπουλε. Τρίτον, ἡ σημειωθεῖσα κρίσις ἔχει, ὅπως ἔχομεν ἤδη ἀναφέρει, ὁδηγήσει εἰς τὴν πτῶσιν, εἰς τὴν μὴ αὔξησιν τῶν καταθέσεων καί ὡς γνωστόν, τὰ ἔντοκα γραμμάτια ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὰς καταθέσεις. Τὸ 21% τῆς αὐξήσεως τῶν καταθέσεων εἶναι ἔντοκα γραμμάτια καὶ συμπεραίνομεν ὅτι ἡ χρηματοδότησις τῶν ἐπενδύσεων ἐξ ἐσωτερικῶν πόρων, τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε εἰς τὸ κείμενον θὰ εἶναι ἀσφαλῶς χαρτονόμισμα πέραν τῶν ἐσόδων τῶν ἐπενδύσεων τοῦ Δημοσίου. Τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρηματοδότησιν ἐξ ἐξωτερικῶν πόρων, ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω ὅτι τὰ 1.200.000.000 δραχμαί, εἶναι τὰ 40.000.000 δολλάρια, ἦσαν δεδομένα, ὅταν ἡμεῖς ἀνεχωρήσαμεν. Ἦσαν δεδομένα καὶ ὄχι μόνον ἦσαν δεδομένα ἀλλὰ καὶ ἓν μεγάλο μέρος ἤδη ὑπὸ χρησιμοποίησιν. Ὑπάρχει ἓν ἄνοιγμα, διὰ νὰ φθάσωμεν τὰ 2.000.000.000, ποὺ προεβλέπαμεν ἐξ ἐξωτερικῶν πόρων, τῆς τάξεως τῶν 25.000.000 δολλαρίων περίπου. Καὶ τότε ἀπέστειλα τὸν κ. Γαλάνην εἰς Γερμανίαν, ὁ ὁποῖος εἶχε πολὺ ἐπιτυχεῖς συζητήσεις διὰ τὴν σύναψιν δανείου ἐν Γερμανίᾳ μὲ τόκον ἀνάλογον πρὸς ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον πληρώνει ἡ Δυτικὴ Γερμανία, ἠλπίζαμε δὲ ἐὰν ἐπεταχύνετο ἡ διαδικασία τοποθετήσεως τοῦ δανείου καὶ τρεῖς ἦσαν αἱ Τράπεζαι, αἱ ὁποῖαι ἀνελάμβανον τότε τὴν εὐθύνην, νὰ εἴχομεν τοὺς πόρους αὐτοὺς τὸ ἀργότερον τὸν Νοέμβριον τοῦ 1965, τὸν περασμένον μῆνα. Πολλάκις συνεζήτησα τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, πολλάκις. Γνωρίζω, ὅτι ὑπῆρχεν ἕνα κλῖμα τότε ὄχι δισπιστίας πρὸς τὴν ἱκανότητά μας, νὰ δανεισθῶμεν ἀλλὰ μία βεβαιότης ὅτι ἡ βοήθεια θὰ πραγματοποιηθῇ, ὅτι τὸ CONSORTIUM ἐπὶ τέλους θὰ κινηθῇ καὶ θὰ ἀποδώσῃ. Δὲν τὴν εἶχον ἐγώ, κ.κ. βουλευταί, αὐτὴν τὴν πεποίθησιν καὶ ἐπεσήμανα καὶ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸν νῦν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ τὴν ἀνάγκην νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐλευθέραν διεθνῆ χρηματαγοράν. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἐπιθυμῶ γενικώτερον νὰ εἴπω ὅτι βοήθειαν, τὴν ὁποίαν λαμβάνουν μέσῳ τοῦ CONSORTIUM, εἶναι βοήθεια μὲ τόσας δεσμεύσεις ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρησιμοποίησίν της, ὥστε πράγματι νὰ μεταβάλεται εἰς δῶρον ἄδωρον. Πρέπει πρῶτον νὰ ἀγοράζῃς ἀπὸ τὴν χώραν ἡ ὁποία σοῦ δίδει τὴν βοήθειαν. Καὶ διερωτᾶται κανείς, ποίαν ἔννοιαν ἔχει τὸ CON-SORTIUM ἐὰν μπορῇς νὰ ἀγοράσῃς μόνον ἀπὸ τὴν χώραν, ἡ ὁποία σοῦ τὴν δίδει καὶ δὲν δικαιοῦσαι νὰ ἀγοράσῃς ἀπὸ τὰ ἄλλα μέλη τοῦ CONSORTIUM. Τί εἴδους CON-SORTIUM εἶναι αὐτό; Καὶ δεύτερον ὅταν πλησιάζῃ ἡ ὥρα ἡ κρίσιμος τῶν προσφορῶν ἀνακαλύπτομεν ὅτι αἱ τιμαί, τὰς ὁποίας πρέπει οἱ δημόσιοι ὀργανισμοὶ νὰ πληρώσουν, εἶναι 10%, 15% ἀκόμη καὶ 30% ἀνώτεραι τῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας μποροῦμε νὰ πραγματοποιήσωμεν εἰς τὴν διεθνῆ ἐλευθέραν ἀγοράν. Τί νὰ τὸ κάμω ἐγὼ τὸ χαμηλὸν ἐπιτόκιον, ὅταν πρόκειται ὄχι μόνον νὰ πληρώσουν τόσο περισσότερον, λόγῳ ὑψηλῶν τιμῶν καὶ ἂν πρόκειται νὰ χάσω μῆνες προσπαθῶντας νὰ εὕρω μίαν συμφωνίαν ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἶδος τῶν ἀγαθῶν, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα, μέσῳ τῶν δανείων αὐτῶν. Σᾶς βεβαιώνω, ὅτι ὑπάρχει ἕνας βραχνᾶς, διὰ νὰ ποῦμε καὶ ἕνα ἀστεῖο, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ὁ βραχνᾶς λέγεται σιδηροδρομικὴ ἅμαξα. Ὅλοι θέλουν νὰ σοῦ στείλουν σιδηροδρόμους. Ὅλη ἡ βοήθεια πρέπει νὰ χρησιμοποιηθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἔ!! δὲν γίνεται!! Κάποτε ὑπάρχουν καὶ ἄλλα τινά. Κύριοι βουλευταί, προσεπάθησα νὰ κάμω ἕνα ἀπολογισμὸν τοῦ ἔργου τῆς Ε.Κ. μὲ μίαν μόνον προοπτικήν, τὴν προοπτικὴν ποὺ ἀφορᾷ τὴν κρίσιν, τὰ θέματα τοῦ πληθωρισμοῦ, τὰ θέματα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Δὲν ὡμίλησα βεβαίως διὰ συγκεκριμένα ἐπιτεύγματα εἰς τοὺς διαφόρους κλάδους, ἀνεφέρθην εἰς ἐντελῶς γενικὰ μεγέθη. Τὸ συμπέρασμα τῆς παρατάξεώς μας εἶναι ὅτι εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ κρίσιμα κεφάλαια ἐπράξαμεν καλῶς. Δὲν λέγω, ὅτι εἴμεθα ἡμεῖς ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος ἀλάνθαστος, ἀλλὰ εἴμεθα, κ.κ. βουλευταί, ὑπερήφανοι διὰ τὸ ἔργον μας καὶ ὑπερήφανοι διὰ τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, τὴν ὁποίαν ἐκληρονόμησαν αἱ Κυβερνήσεις τῆς ἀποστασίας. Ἀπεδείξαμεν, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ηὐξήθη μὲ ὑψηλότερον ρυθμόν. Ἀπεδείξαμεν, ὅτι ὁ τιμάριθμος ηὐξήθη ἐλάχιστα, 1,9 τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965 καὶ μόλις 0,9 τὸ 1964. Τὰ ἐπαναλαμβάνω διὰ νὰ ἀκουσθῇ. (Θόρυβος). Ἡ αὔξησις τῶν καταθέσεων, ἡ ὁποία δὲν ἦτο ἐντελῶς ἱκανοποιητικὴ τὸ 1964, λόγῳ τοῦ Κυπριακοῦ, ἀπεκατεστάθη τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965. Ἡ προσφορὰ τοῦ χρήματος ἐσημείωσε καὶ αὐτὴ βελτίωσιν. Τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν, πρὸς βοηθείας, ἐσημείωσε καὶ αὐτὸ βελτίωσιν, ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς, τὸν ὁποῖον παρεδώσαμεν δὲν ἦτο ἴδιος μὲ τὸν ἀπολογισμόν, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ σήμερον, ἦτο ὑγιὴς προϋπολογισμὸς. Καὶ τέλος, ὁ προϋπολογισμὸς ἐπενδύσεων, ἦτο καὶ αὐτὸς ρεαλιστικὸς προϋπολογισμὸς καὶ αἱ προοπτικαὶ μας διὰ δανεισμὸν ἦσαν εὐμενεῖς. Διότι μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν εἴχομεν πόρους ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅταν παρέλαβον ἄλλοι τοὺς ἐξεῦρον καὶ μάλιστα ὅτι οἱ πόροι θὰ ἔλθουν τὸ 1966, ἐὰν καταλαβαίνω σωστά, ἀλλὰ θὰ ἀναφέρωνται εἰς τὸ ἔτος 1965. Τὶ συνέβη τὸ καλοκαῖρι αὐτό; Ποῖαι ἦσαν αὐταὶ αἱ ἡρωϊκαὶ προσπάθειαι αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον ἀκόμη ἀποδώσει; Εἰς τὰς Κυβερνήσεις τῆς ἀποστασίας, παρεδώσαμεν ὑγιᾶ οἰκονομίαν. Σήμερον ἡ χώρα διέρχεται, κρίσιν οἰκονομικήν, καὶ ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον, δείχνουν πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν κρίσις ἀκυβερνησίας, εἶναι κρίσις ἐμπιστοσύνης. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον, κατ’ ἀρχὴν δὲν δυνάμεθα, ἡμεῖς τῆς Ε.Κ., νὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τοῦ μέτρου τοῦ φορολογικοῦ τὸ ὁποῖον καταθέτει σήμερον ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι θέμα ἀρχῆς, ὅτι ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν φόρων, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔφερον τὴν οἰκονομίαν, εἰς βραχύτατον χρονικὸν διάστημα, εἰς τὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου, τὴν ὁποίαν ἐνεφάνισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Καὶ δὲν ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς ἱκανότητάς των, νὰ τὰ βγάλουν πέρα. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἀρχῆς. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ οἰκονομικὸς λόγος σοβαρώτατος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιθυμῶ καὶ πάλιν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Πότε ἐπιβάλλει κανεὶς φόρους; Ἐδῶ ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσουν δύο τυπικὰ κριτήρια: Στενῶς ταμειακὰ κριτήρια ἢ κριτήρια ρυθμιστικὰ τῆς οἰκονομίας. Ἐὰν μέν, τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι τὸ ταμειακὸν θέμα, βεβαίως πρέπει νὰ προχωρήσουν καθ’ ὅσον τοὺς ἀφορᾷ, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ ρυθμιστικοῦ ρόλου τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν, τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ, χειρότερος χρόνος, διὰ τὴν ἐπιβολὴν φόρων τοιούτου μεγέθους καὶ τοιαύτης διαρθρώσεως, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει. Διατί; Παρετηρήθη κάμψις τοῦ ρυθμοῦ ἀνόδου τῆς οἰκονομίας. Καὶ ἐπισημαίνω ξανὰ τὴν κάμψιν τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Προσθήκη φόρων σημαίνει περαιτέρω κάμψιν τῆς ἀνοδικῆς πορείας. Ἂν χρειάζωνται ὡρισμένα ὑποδείγματα εὐχαρίστως νὰ τὰ ὑποβάλωμεν. Ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ πολλαπλασιαστὴς τοῦ φόρου εἶναι ἀρνητικὸς καὶ εἶναι σημαντικὸς εἰς μέγεθος. Δεύτερον, ὁ τύπος τῶν φόρων δὲν θὰ ὁδηγήσῃ εἰς αὔξησιν τοῦ κόστους; Καθ’ ἃ γνωρίζω, δὲν ἀνέγνωσα βεβαίως, δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν, τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα σήμερον κατατίθενται, ἀντίγραφα ἐπῆρα εἰς τὰς 3.30′ μ.μ., ἀλλὰ πλὴν τοῦ φόρου εἰσοδήματος, τῆς αὐξήσεώς του κατὰ 10%, νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ ἄλλοι θὰ ὁδηγήσουν εἰς αὔξησιν τοῦ κόστους καὶ θὰ ἐντείνουν τὴν πληθωριστικὴν τάσιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ἤδη χαρακτηρίσει ὡς πληθωρισμὸν κόστους. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας, πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ φόρου πράγματι θὰ πραγματοποιήσῃ τὰ προβλεπόμενα ἔσοδα; Τῆς προτείνω — καὶ ἂς τὸν κάμωμεν τὸν λογαριασμὸν σήμερον, διότι θὰ ὑπάρξουν αἱ ἡμέραι νὰ τὸν ξαναΐδωμεν — ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπολογίσῃ ρυθμὸν αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος διὰ τὸ 1966, ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς 5%. Ἄν σᾶς πάῃ νὰ τὸ κάμετε, κάμετέ το. Καὶ ἂν ἔχω λάθος, ἐδῶ εἶναι ἡ Βουλή, τὰ ξαναλέμε. Κύριοι βουλευταί, δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους κοινωνικῆς πολιτικῆς, δὲν δεχόμεθα τὰ νομοσχέδια τῶν ὁποίων τὴν γενικὴν μορφὴν γνωρίζομεν. Ἀπαιτεῖται εἰς τὴν Ἑλλάδα ριζικὴ ἀναδιάρθρωσις τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, διότι ὡς ἔχει σήμερον καὶ τὴν ἀνάπτυξιν παρεμποδίζει (δὲν δημιουργεῖ ἐπαρκῶς κίνητρα ἀποταμιεύσεως), ἀλλὰ συγχρόνως ἐπιβαρύνει τὰς εὐρείας λαϊκὰς τάξεις κατὰ πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι βαρύνει τοὺς πλουσίους. Εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν ἔκτασιν τῆς φοροδιαφυγῆς, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὁ φόρος διὰ τὸν πλούσιον εἶναι προαιρετικὴ εἰσφορά. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Χαίρω ἰδιαιτέρως διότι τὸ Κέντρον Προγραμματισμοῦ θὰ ἔχῃ ἐντὸς τοῦ πενταετοῦς προγράμματος ὄχι μόνον πρόγραμμα κατὰ κλάδους γενικόν, θὰ ἔχῃ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον θὰ ὑποδεικνύῃ καὶ τὰς ἀλλαγὰς ἐκείνας εἰς τὸ σύστημα τὸ φορολογικόν, εἰς τὸ σύστημα τὸ πιστωτικόν, εἰς τὸ σύστημα τὸ ἐκπαιδευτικόν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν τὴν πραγματοποίησιν ἑνὸς πενταετοῦς προγράμματος τὸ ὁποῖον θὰ ἀνοίξῃ τοὺς ὁρίζοντας διὰ μίαν μόνιμον ταχεῖαν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Τὸ συμπέρασμα, κύριοι βουλευταί, εἶναι, ὅτι εἴμεθα καὶ συνεπεῖς καὶ ὑπερήφανοι διὰ τὸ ἔργον μας καὶ διὰ τὴν θέσιν μας. Δὲν κάμνομεν δημοκοπίαν, ὑποστηρίζομεν Δημοκρατίαν κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικήν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Καὶ εἶναι αἱ δύο ἀρρήκτως συνδεδεμέναι. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ κρίσις τὴν ὁποίαν διέρχεται ἡ Ἑλλάς, εἶναι κρίσις ἐμπιστοσύνης, εἶναι κρίσις κατ’ ἐξοχὴν πολιτική. Μόνον ὅταν ὁ κυρίαρχος λαὸς ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, μόνον ὅταν νικήσῃ ἡ Δημοκρατία, θὰ πάῃ καὶ ἡ οἰκονομία καλά. (Ὅλοι βουλευταὶ τῆς Ε.Κ. ὄρθιοι χειροκροτοῦν ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα).

§233Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καταθέτω τὰ κάτωθι ἔγγραφα καὶ στοιχεῖα, ἵνα περιληφθοῦν εἰς τὰ πρακτικά.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ–ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΟΥ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

Ἀριθ. Πρωτ. 35254. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1965

Πρὸς τὸ

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

ΘΕΜΑ: Πολιτικὴ προμηθειῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπὸ τοῦ Κράτους, τῶν Ν.Π.Δ.Δ. καὶ τῶν Δημοσίων Ἐπιχειρήσεων πρὸς προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἀπορρόφησιν πιστώσεων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Δι’ ἐγκυκλίου τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ ὑπ’ ἀριθ. 21546)ΔΟΣ 281 ἀπὸ 13 Φεβρουαρίου ἐ.ἔ., ἀπευθυνομένης πρὸς ἅπαντα τὰ Ὑπουργεῖα, ἐζητήθη ἡ ὑποβολὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καταστάσεων προμηθειῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ αἵτινες θέλουσι πραγματοποιηθῆ παρὰ τῶν Ὑπουργείων ὡς καὶ τῶν παρ’ αὐτῶν ἐποπτευομένων Ὀργανισμῶν. Σκοπός, δι’ ὃν ἐζητήθη ἡ ὑποβολὴ τῶν ὡς ἄνω στοιχείων, καὶ ὅστις ἐξετίθετο εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐγκύκλιον, ἦτο ἡ ἐξέτασις τῆς δυνατότητος χρησιμοποιήσεως τῶν σχετικῶν προμηθειῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν τριῶν προβλημάτων: α) Προωθήσεως τῆς ἐξαγωγῆς Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ κυρίως καπνῶν, β) ἀπορροφήσεως πιστώσεων χορηγηθεισῶν εἰς Ἑλλάδα μέσῳ CONSORTIUM καὶ γ) ἀπορροφήσεως τῆς παρεχομένης ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ NATO βοηθείας, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ ἀμυντικοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χώρας. Δεδομένου ὅτι τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα δὲν ὑπεβλήθησαν ἐγκαίρως, ἀπεστάλη καὶ δευτέρα ἐγκύκλιος ὑπ’ ἀριθ. 26978) ΔΟΣ 529 ἀπὸ 22 Μαρτίου ἐ.ἔ. Ἀλλὰ καὶ πάλιν ὑπάρχει σημαντικὴ καθυστέρησις εἰς τὴν ὑποβολὴν τῶν ζητηθέντων στοιχείων, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἔχουν ἤδη ὑποβληθῆ καταστάσεις ὑπό τινων Ὑπουργείων ἢ Ὀργανισμῶν. Τὸ θέμα, λόγῳ τῆς σοβαρότητος καὶ τοῦ ἐπείγοντος, τίθεται ὑπ’ ὄψει τοῦ ΚΟΣ, ἐπὶ σκοπῷ λήψεως ἀποφάσεως, ὅπως τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα ὑποβληθῶσι παρ’ ἁπάντων τῶν Ὑπουργείων καὶ Ὀργανισμῶν ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας, ὡς ἐπίσης καὶ ἐπὶ σκοπῷ λήψεως ἀποφάσεως, ὅτι οὐδεμία προμήθεια θὰ ἐνεργῆται καὶ οὐδεμία κατακύρωσις θὰ πραγματοποιῆται, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἔχῃ ἐξετασθῆ ἡ δυνατότης χρησιμοποιήσεως τῆς συγκεκριμένης προμηθείας πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἑνὸς ἐκ τῶν ἀνωτέρω τριῶν σκοπῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ἁρμόδιον διὰ τὴν ἔγκρισιν προμηθειῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι σκόπιμον νὰ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀνωτέρω σκοπῶν, συνεργαζόμενον πρὸς τοῦτο, ἰδίᾳ διὰ προμηθείας ἀναφερομένας εἰς χρησιμοποίησιν πιστώσεων ἢ παροχῶν CON-SORTIUM καὶ NATO, μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου δύναται νὰ παραπέμπῃ τοιαῦτα θέματα πρὸς ἐξέτασιν καὶ γνωμοδότησιν εἰς τὴν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 286)25.6.64 ἀποφάσεως τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς, συσταθεῖσαν ὑπηρεσιακὴν Ἐπιτροπήν. Κατόπιν καταργήσεως τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς ἀποχωρήσεως τοῦ κ. Ζάρκου ἐκ τῆς θέσεως τοῦ γραμματέως τῆς ὑπηρεσιακῆς Ἐπιτροπῆς Εἰσαγωγῆς Κεφαλαιουχικῶν Ἀγαθῶν ἐπὶ ἀνταλλαγῇ γεωργικῶν προϊόντων, παρίσταται ἀνάγκη, ὅπως τὸ ΚΟΣ ἀποφασίσῃ περὶ τοῦ ἀντικαταστάτου τοῦ κ. Ζάρκου. Ὡς ἀντικαταστάτης τοῦ κ. Ζάρκου προτείνεται ὁ κ. Ἀθ. Σπαρτίδης.

Ὁ Ὑπουργὸς Ἀναπληρωτὴς Συντονισμοῦ

Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ὁ Προϊστάμενος τῆς Διεκ)σεως

(ὑπογραφὴ)

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Περιληπτικὰ Πρακτικὰ 13ης Συνεδριάσεως τῆς 29ης Ἰουνίου 1965. Παρόντες: 1) Ὁ Πρόεδρος τοῦ ΚΟΣ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. 2) Τὰ Μέλη τοῦ ΚΟΣ κ.κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὡς καὶ Ὑπουργοὶ Ἀναπληρωτὴς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου, Βιομηχανίας, Γεωργίας, Δημοσίων Ἔργων, Συγκοινωνιῶν, Ἐργασίας καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. 3) Ὁ Γραμματεὺς τοῦ ΚΟΣ. Παραστάντες: Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ οἱ ἔχοντες θέματα ἁρμοδιότητός των κ.κ. Ὑπουργοὶ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, κ.κ. Ὑφυπουργοὶ Ἐμπορίου καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὁ κ. Γενικὸς Δ)ντὴς τῆς ΙΙ Γενικῆς Δ)νσεως τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὡς καὶ ὁ κ. Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας, κληθέντες ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου πρὸς παροχὴν εἰσηγήσεων ἢ πληροφοριῶν. Θέματα πρὸς συζήτησιν ἢ λῆψιν ἀποφάσεων. Αʹ. Ἡμερησίας διατάξεως. 1. Ἀνάγνωσις καὶ ὑπογραφὴ πρακτικῶν προηγουμένης συνεδριάσεως. 2. Γενικαὶ κατευθύνσεις πολιτικῆς ἐπιδοτήσεως. Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπλ. Συντονισμοῦ. 3. Ραδιοφωνικὴ ἐπικοινωνία ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως. 4. Γνωμοδότησις πρὸς παροχὴν ἐγγυήσεως Δημοσίου εἰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικήν, διὰ χρηματοδότησιν κατασκευῆς, σιταποθηκῶν. Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν. 5. Ἀναθεώρησις προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων οἰκονομικοῦ ἔτους 1965. Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπλ. Συντονισμοῦ. 6. Καθορισμὸς βασικῶν ὅρων ἱδρύσεως ναυπηγείων. Εἰσήγησις κ. Ὑφυπουργοῦ Συντονισμοῦ. 7. Προμήθεια ἑλικοπτέρων Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν. Εἰσηγήσεις κ.κ. Ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Συγκοινωνιῶν, ὡς καὶ κ. Ὑφυπουργοῦ Συντονισμοῦ. 8. Ἔγκρισις κατανομῆς πιστώσεων τομέως ἀποκαταστάσεως σεισμοπλήκτων, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐκ διαθεσίμων Ν.Π.Δ.Δ. καὶ Τραπεζῶν. Εἰσήγησις κ.κ. Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ. 9. Διαγωνισμοὶ προμηθείας ἐγκαταστάσεων δύο (2) μονάδων τῆς ἐπιχειρήσεως ἀξιοποιήσεως λιγνιτῶν «ΛΙΠΤΟΛ». Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου. 10. Ἐξέτασις καὶ προσδιορισμὸς ἐπιβαρύνσεων (τιμῆς ἄρτου ἢ ἀρτοποιῶν ἢ Δημοσίου) ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν ἀρτεργατικῶν ἡμερομισθίων. Εἰσήγησις κ.κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου. 11. Ἐκτέλεσις ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων Καστρακίου– Ἀχελώου. Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας. 12. Ἔγκρισις παρατάσεως περιόδου ἐξαγωγῆς ἐαρινῶν γεωμήλων μέχρι 15 Σεπτεμβρίου 1965. Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου. 13. Ἔγκρισις α) κατωτάτων τιμῶν ἐξαγορᾶς νωπῆς τομάτας ἐσοδείας 1965 ὑπὸ τῶν Βιομηχανιῶν Τοματοπολτοῦ καὶ β) ἐπιδοτήσεων τοματοπολτοῦ καὶ νωπῆς τομάτας ἐσοδείας 1965. Εἰσηγήσεις κ.κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου. 14. Ἔγκρισις ἐπιδοτήσεως πρὸς ἐξαγωγὴν γλυκέων οἴνων μέχρι 17.000 τόννων. Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν. 15. Παροχὴ ἐγγυήσεως τοῦ Κράτους εἰς Ταμεῖον Ἑλλάδος διὰ χορήγησιν πιστώσεως εἰς Κεντρικὸν Ταμεῖον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν. Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν. 16. Ἔγκρισις κατανομῆς πιστώσεων τομέως οἰκισμοῦ, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας τοῦ Προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων οἰκονομικοῦ ἔτους 1965, πρὸς ἀποκατάστασιν ἀστῶν προσφύγων. Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπλ. Συντονισμοῦ. Βʹ. Ἐκτὸς ἡμερησίας διατάξεως. 17. Ἐξασφάλισις πιστώσεων, ἀποθηκευτικῶν χώρων καὶ ἑτέρων μέσων διεξαγωγῆς συγκεντρώσεως ἐγχωρίου σίτου ἐσοδείας 1965. Εἰσήγησις κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου. 18. Ἔγκρισις σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας νομοθεσίας». Εἰσήγησις κ.κ. Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Βιομηχανίας καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἔκθεσις κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ. 19. Ἔγκρισις σχεδίου νόμου «περὶ διαρθρώσεως τῶν θέσεων τοῦ γεωπονικοῦ καὶ δασολογικοῦ προσωπικοῦ Αʹ Κατηγορίας ἐπὶ 5ῳ ἢ 4ῳ βαθμῷ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας». Ἔκθεσις κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ. 20. Ἔγκρισις διὰ τήν, ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου, δανειοδότησιν τῆς ΔΕΗ, τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐθν. Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὑπὸ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων. Θέμα 1ον: Ἀνάγνωσις καὶ ὑπογραφὴ πρακτικῶν προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἀναγινώσκονται καὶ ὑπογράφονται τὰ περιληπτικὰ πρακτικὰ τῆς δωδεκάτης συνεδριάσεως τῆς 22ας Ἰουνίου ἐ.ἔ. καὶ παρέχεται δικαίωμα εἰς τὴν Γραμματείαν διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀποσπασμάτων τῶν ἐπὶ οὐσιαστικῶν θεμάτων ληφθεισῶν ἀποφάσεων. Θέμα 2ον: Ἀριθ. ἀποφάσεως 127. Γενικαὶ κατευθύνσεις πολιτικῆς ἐπιδοτήσεων. Τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον λαβὸν ὑπ’ ὄψιν: 1. Τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 4357)1964 «περὶ ἐπιδοτήσεως τῆς παραγωγῆς». 2. Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 93)13.5.65 Πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διευρύνσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Κ. Ο.Σ.», δημοσιευθεῖσαν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 91)27.5.65, τεῦχος πρῶτον, τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. 3. Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 40014)11.6.65 εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ καὶ τὸ καταρτισθὲν σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Προαγωγῆς Ἀνταγωνιστικότητος Ἐγχωρίου Παραγωγῆς», δι’ οὗ πρόκειται νὰ δημιουργηθῇ ὁ φορεὺς τῶν ἐπιδοτήσεων: Ἀποφασίζει. 1. Ἐγκρίνει τὴν γενομένην πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ, περὶ καθορισμοῦ γενικῶν ἀρχῶν καὶ κατευθύνσεων, βάσει τῶν ὁποίων θὰ πραγματοποιοῦνται ἐφ’ ἑξῆς ὑπὸ τῶν καθ’ ἕκαστα ἁρμοδίων Ὑπουργῶν αἱ εἰδικαὶ προτάσεις ἢ εἰσηγήσεις πρὸς τὸ ΚΟΣ, πρὸς κρίσιν καὶ λῆψιν ὑπ’ αὐτοῦ ἀποφάσεων, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως αἱ οὕτω διδόμεναι ἐπὶ μέρους λύσεις εἶναι ὁμοιόμορφοι (ἀποφευγομένης ἀνίσου μεταχειρίσεως διαφόρων κατηγοριῶν ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἢ περιοχῶν τῆς χώρας), ἐπιτυγχάνεται ἑκάστοτε τὸ κατὰ τὸ δυνατὸν χαμηλότερον δημοσιονομικὸν κόστος καὶ αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις τοῦ ΚΟΣ ὑποβοηθοῦν τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἀγροτικοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως. 2. Ἐγκρίνει, ὅπως ἡ πολιτικὴ γεωργικῶν ἐπιδοτήσεων ἐφαρμόζεται πρὸς ἐπίτευξιν ἑνὸς ἢ περισσοτέρων ἐκ τῶν κάτωθι σκοπῶν: α) Πρὸς ἀπάμβλυνσιν τῶν βραχυχρονίων (ἐποχικῶν ἢ κυκλικῶν) διακυμάνσεων τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. β) Πρὸς ἐπηρεασμὸν τῆς διαρθρώσεως τῶν γεωργικῶν δραστηριοτήτων. γ) Πρὸς ἀναδιανομὴν τοῦ εἰσοδήματος ὑπὲρ ὡρισμένης ὁμάδος ἀγροτῶν. Πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀνωτέρω σκοπῶν δύναται νὰ χρησιμοποιηθοῦν αἱ ἑξῆς μέθοδοι: 1) Ὁ καθορισμὸς τιμῶν ἀσφαλείας ἢ ἄλλης μορφῆς κρατικὴ παρέμβασις πρὸς ἐπηρεασμὸν τῆς σχέσεως προσφορᾶς καὶ ζητήσεως. 2) Ἡ ἐπιδότησις τῶν μέσων παραγωγῆς ἢ διαφόρων στοιχείων κόστους παραγωγῆς. 3) Ἡ ἀπ’ εὐθείας ἐπιδότησις τοῦ εἰσοδήματος, ἐπὶ τῇ βάσει διαφόρων κριτηρίων ὡς εἶναι ἡ παραγομένη ποσότης ἢ ἡ καλλιεργουμένη ἔκτασις. 3. Καθορίζει γενικὰς μορφὰς κρατικῆς παρεμβάσεως, πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς μεγαλυτέρας δυνατῆς ἀποτελεσματικότητος, μὲ τὴν μικροτέραν ἑκάστοτε ἐπιβάρυνσιν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῆς καταναλώσεως, ὡς αὗται διατυποῦνται εἰς τὴν γενομένην ὡς ἄνω εἰσήγησιν τὸ κείμενον τῆς ὁποίας ἔχει ὡς ἀκολούθως: I. Μέθοδοι παρεμβάσεως πρὸς ἀπάμβλυνσιν τῶν βραχυχρονίων διακυμάνσεων τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. α) Ὅσον ἀφορᾷ τὰ διατηρήσιμα ἀγροτικὰ προϊόντα, αἱ τιμαὶ τῶν ὁποίων ὑπόκεινται εἰς περιοδικὰς ἢ ἐποχικὰς διακυμάνσεις, κατ’ ἀρχὴν ἡ πλέον ἀποτελεσματικὴ μορφὴ παρεμβάσεως εἶναι ὁ καθορισμὸς κατωτάτης τιμῆς ἀσφαλείας. Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, καθοριζομένη ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, δὲν θὰ πρέπει νὰ περιέχῃ ἐπιδότησιν τοῦ ἀγρότου. Αἱ τιμαὶ ἀσφαλείας θὰ πρέπει νὰ καθορίζωνται εἰς ἐπίπεδα τὰ ὁποῖα ἀνταποκρίνονται κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον εἰς τὴν μέσην τιμήν, ἡ ὁποία θὰ ἐπικρατῇ κατὰ τὴν διάρκειαν δεδομένης χρονικῆς περιόδου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἐὰν δὲν ὑπῆρχον ἐποχικαὶ ἢ ἄλλης φύσεως βραχυχρόνιαι αὐξομειώσεις εἰς τὸν ρυθμὸν παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως τῶν προϊόντων. Πρὸς τοῦτο θὰ ἠδύνατο νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὁ μέσος ὅρος τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος κατὰ τὰ 2 ἢ 3 προηγούμενα ἔτη καὶ αἱ προοπτικαὶ περὶ τῆς ἐξελίξεως τῆς τιμῆς κατὰ τὸ ἄμεσον μέλλον. Ἡ τιμὴ αὕτη θὰ πρέπει νὰ ἀναπροσαρμόζεται κατὰ διαστήματα, ἀναλόγως τῶν ἐπερχομένων μεταβολῶν εἰς τὴν σχέσιν τῆς προσφορᾶς τῆς ζητήσεως τοῦ προϊόντος. Δι’ ὡρισμένα προϊόντα θὰ ἠδύνατο νὰ ἐφαρμοσθῇ σύστημα ἐπιλογῆς ὑπὸ τοῦ ἀγρότου μεταξὺ δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ τοῦ προϊόντος δι’ ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον βάσει τῆς τιμῆς ἀσφαλείας ἢ παραδόσεως τοῦ προϊόντος εἰς τὴν κρατικὴν συγκέντρωσιν εἰς τὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν ὁ ἀγρότης θὰ ἔχῃ τὸ πλεονέκτημα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τιμῆς ἐπιφυλάξεως, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνωτέρα τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Ὁ καθορισμὸς τιμῆς ἀσφαλείας ἀνταποκρινομένης εἰς τὴν σχέσιν προσφορᾶς καὶ ζητήσεως εἶναι, εἰς τὰς πλείστας περιπτώσεις, ἐπαρκὴς νὰ ὠθήσῃ τὴν τιμὴν ἀγορᾶς πρὸς τὰ ἄνω καὶ νὰ προστατεύσῃ οὕτω τὸν παραγωγὸν ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἐμπορίου, χωρὶς νὰ καταστῇ ἀναγκαία κρατικὴ συγκέντρωσις, ἡ ὁποία συνεπάγεται ηὐξημένα ἔξοδα διαχειρίσεως καὶ τελικῶς ἐπιβάρυνσιν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὑφίστανται ἐν τούτοις περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας τὰ διαθέσιμα στοιχεῖα κατὰ τὸν πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν χρόνον δὲν εἶναι ἐπαρκῆ διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν σχέσιν προσφορᾶς καὶ ζητήσεως. Τοῦτο εἶναι συνηθέστερον προκειμένου περὶ ἐξαγωγίμων ἀγροτικῶν προϊόντων. Εἰς τοιαύτας περιπτώσεις ὁ καθορισμὸς τιμῆς ἀσφαλείας δυνατὸν νὰ μὴν ἀποτελῇ τὴν προσφορωτέραν μέθοδον προστασίας τοῦ παραγωγοῦ. Ἀπαιτεῖται ἡ ἐφαρμογὴ πλέον ἐλαστικῆς πολιτικῆς κρατικῆς παρεμβάσεως, ἐξασφαλίζουσα τὴν ἐξάντλησιν ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν τῶν περιθωρίων ἐκ τῶν διαμορφουμένων διεθνῶν τιμῶν. Αἱ ἀνωτέρω μέθοδοι στηρίξεως τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων παρουσιάζουν τὸ πλεονέκτημα ὅτι δύνανται νὰ ἐξασφαλίσουν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ μὲ σχετικῶς χαμηλὸν δημοσιονομικὸν κόστος. Εἰδικώτερον προκειμένου περὶ ἐξαγωγίμων προϊόντων ὁ καθορισμὸς τιμῆς ἀσφαλείας παρουσιάζει κατ’ ἀρχὴν πλεονεκτήματα εἰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἡ χώρα ἔχει μονοπωλιακὴν (ἢ ὀλιγοπωλιακὴν) θέσιν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ δύναται ἑπομένως νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν διαμόρφωσιν τῆς διεθνοῦς τιμῆς. Εἰς τὰς λοιπὰς περιπτώσεις, ἡ ἐφαρμογὴ ἐλαστικωτέρας πολιτικῆς κρατικῆς παρεμβάσεως εἶναι κατ’ ἀρχὴν προσφορωτέρα. β) Διὰ τὰ φθαρτὰ γεωργικὰ προϊόντα (ὀπωροκηπευτικὰ) δὲν κρίνεται σκόπιμος ὁ καθορισμὸς κατωτάτης τιμῆς ἀσφαλείας. Ἡ κρατικὴ πολιτικὴ ἐν προκειμένῳ θὰ πρέπει νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἄμβλυνσιν τῆς ἐντόνου ἐποχικῆς προσφορᾶς, τοῦ προϊόντος διὰ τῶν ἑξῆς κυρίως μεθόδων: α) Ἐπιδότησις τοῦ κόστους ἢ τῶν μέσων παραγωγῆς διὰ τὴν προώθησιν πρωΐμων ἢ ὀψίμων καλλιεργειῶν πρὸς εὐρυτέραν χρονικὴν κλιμάκωσιν τῆς παραγωγῆς. β) Ἐπιδότησις τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων τούτων ὑπὸ μορφὴν καλύψεως κυρίως τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς. γ) Ἐπιδότησις τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανοποιημένων γεωργικῶν προϊόντων πρὸς αὔξησιν τῶν δυνατοτήτων ἀπορροφήσεως τῆς πρώτης ὕλης ὑπὸ τῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν. Αἱ ἀνωτέρω ἐπιδοτήσεις θὰ πρέπει νὰ παρέχωνται καὶ νὰ γίνωνται γνωσταὶ ἐγκαίρως, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὸν προγραμματισμὸν τῶν καλλιεργειῶν ἢ τὴν διαπραγμάτευσιν τῶν προϊόντων. Ἄλλως εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβαίνουν τελικῶς εἰς ὄφελος τῶν ἐμπόρων (ἢ βιομηχάνων) ἀγοραστῶν τῶν ἐν λόγῳ ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ νὰ μὴ ἐξυπηρετοῦν τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον παρέχονται, ἤτοι τὴν ἐξασφάλισιν ἱκανοποιητικῶν τιμῶν εἰς τοὺς παραγωγούς. Τοῦτο συνέβη ἐνίοτε εἰς τὸ παρελθόν. γ) Προκειμένου περὶ προϊόντων διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν καλῶς ὠργανωμέναι καὶ λειτουργοῦσαι συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ ἔργον τῆς ἀπαλειφῆς τῶν διακυμάνσεων τῶν τιμῶν νὰ ἀναληφθῇ ὑπ’ αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον οὗτοι διηυκολύνοντο χρηματοδοτικῶς καὶ ὑπεβοηθοῦντο εἰς τὴν ἀπόκτησιν τῶν ἀναγκαίων ἀποθηκευτικῶν χώρων. Ι. Παρέμβασις πρὸς ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν. Πρὸς ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν θὰ ἠδύναντο νὰ χρησιμοποιηθοῦν παραλλήλως μία ἢ περισσότεραι ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθεισῶν μορφῶν ἐπιδοτήσεως. Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, ὡς ὡρίσθη ἀνωτέρω, θὰ ἠδύνατο ταυτοχρόνως νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ ὡς μέσον ἐπηρεασμοῦ τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν ἐφ’ ὅσον τὸ ἐπίπεδον αὐτῆς προσηρμόζετο ἀναλόγως τῆς ἐπιδιωκομένης κατευθύνσεως δι’ ἑκάστην γεωργικὴν δραστηριότητα. Θὰ πρέπει ἐν τούτοις νὰ παρατηρηθῇ ὅτι, ὡς δεικνύει ἡ ἐμπειρία τοῦ παρελθόντος, ἡ μέσῳ τῶν τιμῶν ἀσφαλείας ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν εἶναι μικρᾶς ἀποτελεσματικότητος, ἐκτὸς ἐὰν αἱ τιμαὶ ἀσφαλείας ὁρισθοῦν εἰς λίαν ὑψηλὰ ἐπίπεδα. Πρὸς ὑποβοήθησιν τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν ἡ πολιτικὴ ἐπιδοτήσεων εἶναι σκόπιμον νὰ ἀσκῆται πρὸς ἐπηρεασμὸν τῶν στοιχείων κόστους παραγωγῆς ἢ τῶν μέσων παραγωγῆς τῶν προϊόντων, τῶν ὁποίων εἶναι ἐπιθυμητὴ ἡ προώθησις. Ἡ ἐπιδότησις τοῦ κόστους ἢ τῶν μέσων παραγωγῆς θὰ πρέπει νὰ καλύπτῃ ἐκεῖνα τὰ στάδια τῆς παραγωγικῆς διαδικασίας εἰς τὰ ὁποῖα τὸ ὑψηλὸν κόστος παρεμποδίζει τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς τοῦ προϊόντος. Ὡς τοιαῦται ἐπιδοτήσεις ἐνδεικτικῶς ἀναφέρονται ἡ ἐπιδότησις λιπασμάτων, γεωργικῶν μηχανημάτων, σπόρων, μέρους τῆς δαπάνης διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ἐργοταξίων διαλογῆς καὶ συσκευασίας γεωργικῶν προϊόντων τοῦ κόστους μεταφορᾶς τῶν ἐξαγομένων προϊόντων κλπ. Ἐπίσης ἐνδεικτικῶς ἀναφέρεται ἡ ἐπιδότησις τῶν μέσων παραγωγῆς, ἡ ἐπιδότησις τῆς δαπάνης κατασκευῆς σταύλων τῶν ἐγκαταστάσεων σφαγῆς ζώων καὶ ἐμπορίας ἀγροτικῶν προϊόντων κ.ο.κ. Θὰ πρέπει ἐνταῦθα νὰ σημειωθῇ ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ προώθησις μιᾶς γεωργικῆς δραστηριότητος προσκρούει εἰς τὴν ἔλλειψιν βασικῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ὁποίων ἀπαιτεῖται ἡ διενέργεια μεγάλων ἐπενδύσεων (ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα) ἡ ἀποτελεσματικότης οἱασδήποτε μορφῆς ἐπιδοτήσεως εἶναι περιωρισμένη, ἐφ’ ὅσον προηγουμένως δὲν ἐξασφαλισθοῦν αἱ ἐν λόγῳ προϋποθέσεις. Πολλάκις οἱ ἀγρόται στηρίζουν αἰτήματα πρὸς ἐπιδότησιν τοῦ εἰσοδήματος αὐτῶν εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ γεωργικοῦ προϊόντος εἰς τὴν ἀγορὰν εἶναι μικροτέρα τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀγροτικῶν προϊόντων τῶν ὁποίων ἡ τιμὴ ἔχει κατέλθει κάτω τοῦ κόστους παραγωγῆς λόγῳ δυσμενῶν συνθηκῶν ζητήσεως τοῦ προϊόντος ἢ μεταβολῆς τῶν προτιμήσεων τῶν καταναλωτῶν δὲν θὰ ἦτο κατ’ ἀρχὴν σκόπιμος ἡ διατήρησις τῆς καλλιεργείας τῶν προϊόντων τούτων διὰ τοῦ καθορισμοῦ ὑψηλῆς τιμῆς προστασίας. ΙΙ. Παρέμβασις πρὸς ἀνακατανομὴν τοῦ εἰσοδήματος ὑπὲρ ὡρισμένων ὁμάδων τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἀποτελεῖ βεβαίως πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἐξασφάλισις ἱκανοποιητικοῦ εἰσοδήματος εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Τοῦτο εἶναι σκόπιμον καὶ ἀναγκαῖον τόσον δι’ οἰκονομικοὺς ὅσον καὶ διὰ κοινωνικοὺς λόγους. Ἡ ἐνίσχυσις τοῦ εἰσοδήματος ὡρισμένων κατηγοριῶν ἀγροτῶν δύναται νὰ γίνῃ εἴτε διὰ καθορισμοῦ τιμῶν ἀσφαλείας ὑψηλοτέρων τῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι διαμορφοῦνται εἰς τὴν ἀγοράν, ἐφ’ ὅσον τοῦτο κρίνεται σκόπιμον καὶ δυνατὸν εἴτε δι’ ἀπ’ εὐθείας ἐπιδοτήσεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν μὲ κριτήριον τὴν καλλιεργουμένην ἔκτασιν ἢ τὴν παραγομένην ποσότητα. Ἀμφότεραι αἱ μέθοδοι αὗται, πέραν τῆς εἰσοδηματικῆς ἐνισχύσεως τοῦ παραγωγοῦ, ἐπηρεάζουν τὴν ἀπόφασιν αὐτοῦ πρὸς διατήρησιν ἢ ἐπέκτασιν τῆς ἐπιδοτουμένης καλλιεργείας ἢ δραστηριότητος. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀγροτικῶν δραστηριοτήτων, τῶν ὁποίων ἡ προώθησις δὲν εἶναι ἐπιθυμητή, δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ χρησιμοποιῆται τὸ σύστημα τῶν τιμῶν ἀσφαλείας ἢ ἡ ἐπιδότησις κατὰ στρέμμα ἢ κατὰ κιλὸν πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν. Τοῦτο δὲ διότι ἡ μέθοδος αὕτη θὰ ἐπέφερε μὲν τὰ ἐπιθυμητὰ ἀποτελέσματα ἀπὸ ἀπόψεως ἀναδιανομῆς τοῦ εἰσοδήματος, συγχρόνως ὅμως θὰ ἤσκει ἀνασταλτικὰς ἐπιδράσεις εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐπιθυμητῆς διαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν, καθ’ ὅσον θὰ ηὐνόει τὴν διατήρησιν ἢ ἐπέκτασιν δραστηριοτήτων τῶν ὁποίων δὲν εἶναι σκόπιμος ἡ προώθησις. Εἰς τοιαύτας περιπτώσεις θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται ἕτεροι τρόποι ἐνισχύσεως τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἐκτὸς τοῦ μηχανισμοῦ τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. ΙΙΙ. Ἀποζημιώσεις λόγῳ καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς ὀφειλομένης εἰς δυσμενεῖς καιρικὰς συνθήκας. Εἰς πολλὰς περιπτώσεις οἱ ἀγρόται στηρίζουν αἰτήματα πρὸς ἐπιδότησιν αὐτῶν, λόγῳ μερικῆς ἢ ὁλικῆς καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς ἢ τοῦ ἐγγείου κεφαλαίου, ὀφειλομένης εἰς δυσμενεῖς καιρικὰς συνθήκας. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταστροφὴν τῆς ἠρτημένης παραγωγῆς, αὕτη ἀσφαλίζεται ὑπὸ τοῦ Ο.Γ.Α. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐνδεχομένας καταστροφὰς τοῦ ἐγγείου κεφαλαίου, αὗται θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται διὰ τῆς χορηγήσεως εἰς τοὺς ἀγρότας χαμηλοτόκων μεσομακροπροθέσμων δανείων. Εἰς τὴν τελευταίαν ταύτην περίπτωσιν θὰ ἦτο κατ’ ἀρχὴν σκόπιμος ἡ χορήγησις βοηθήματος εἰς τοὺς πληγέντας διὰ τὴν κάλυψιν καταναλωτικῶν δαπανῶν αὐτῶν μέχρι ἀποκαταστάσεως τῆς παραγωγῆς των εἰς τὰ πρὸ τῆς καταστροφῆς ἐπίπεδα. 4. Ἡ παροῦσα δημοσιευθήτω εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Θέμα 3ον. Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 128. Ραδιοφωνικὴ ἐπικοινωνία ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Τῇ εἰσηγήσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, στηριζομένῃ εἰς τὸ ἀπὸ 12.6.65 ἔγγραφον αὐτοῦ πρὸς τὸ Κ.Ο.Σ., διεξάγεται συζήτησις εἰς ἣν κυρίως ἐκτίθενται σχετικαὶ ἀπόψεις τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, μετὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κ.Ο.Σ. ἀποφασίζει ὁμοφώνως: 1. Ἐγκρίνει δαπάνην 70.000.000 δραχ. ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ε.Ι.Ρ. ἐγκατάστασιν καὶ λειτουργίαν δαπάνας τοῦ πομποῦ βραχέων κυμάτων ἰσχύος 100 KW διὰ τῆς λειτουργίας τοῦ ὁποίου θὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἐκ περιτροπῆς καθ’ ὅλον τὸ 24ωρον ἐπικοινωνία μετὰ διαφόρων περιοχῶν τῆς Ὑδρογείου, ἀντιστοίχως, τῆς ἐγκαταστάσεως ταύτης ὡλοκληρουμένης διὰ τῆς προμηθείας καὶ ἑτέρου πομποῦ 250 KW κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς μετὰ τῶν ΗΠΑ ἀπὸ Δεκεμβρίου 1962 ὑφισταμένης συμφωνίας. Ἡ ὑπὸ τοῦ Ε.Ι.Ρ. προμήθεια τῶν ἀναγκαιουσῶν ἐγκαταστάσεων θὰ γίνῃ διὰ Διεθνοῦς Δημοσίου Μειοδοτικοῦ Διαγωνισμοῦ, οἱ ὅροι δὲ τῆς διακηρύξεως θέλουν καταρτισθῆ ὑπὸ τοῦ Ε.Ι.Ρ. ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον καὶ δέον νὰ ἐγκρίνῃ ταύτην. 2. Ἐγκρίνει ὅπως τὸ Ε.Ι.Ρ. προβῇ συμφώνως πρὸς τὰ ἐν τῇ εἰσηγήσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς ἐγκαταστάσεις πομπῶν διὰ τὴν ραδιοφωνικὴν κάλυψιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ χώρου καὶ διὰ τὸν βαθμιαῖον ἐκσυγχρονισμὸν τοῦ ραδιοφωνικοῦ δικτύου τῆς χώρας διὰ πομπῶν F.M. 3. Τὴν ἄμεσον ἐπίσπευσιν τῆς ἀπὸ Ἑλληνικῆς πλευρᾶς ἐκτελέσεως τῆς ἀπὸ 21 Δεκεμβρίου 1962 μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων Ἑλλάδος καὶ Η.Π.Α. συμφωνίας, εἰδικώτερον δὲ τὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῶν Η.Π.Α. παραχώρησιν ἐκτάσεως 8.000 στρεμμάτων κειμένης εἰς περιοχὴν νοτίως τοῦ δάσους Κοτζᾶ–Ὀρμάν, ἥτις κατὰ μέγιστον ποσοστὸν ἀνήκει ἤδη εἰς τὸ Δημόσιον, ἀποφασιζομένης ἐπίσης τῆς ἀμέσου ἀπαλλοτριώσεως τῶν εἰς ἰδιώτας ἀνηκουσῶν ἐπὶ μέρους ἐκτάσεων τῆς ὡς ἄνω μείζονος καὶ παραχωρητέας περιοχῆς. Ἡ παραχώρησις θὰ γίνῃ ὑπὸ μορφὴν μισθώσεως, ἥτις συνεφωνήθη 15ετὴς μὲ δυνατότητα παρατάσεως τῆς ἰσχύος εἰς 30 ἔτη. Τὸ Κ.Ο.Σ. ἀποφασίζει ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου εἰδικώτερον: Ὅπως ἐνεργηθῇ τοπογράφησις τοῦ χώρου, μερίμνῃ τοῦ Ε.Ι.Ρ. καὶ ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἄμεσον καταβολὴν ὑπὸ τῶν Η.Π.Α. ἀποζημιώσεως διὰ τὴν ὅλην ἔκτασιν, οὐχὶ κατωτέρας τοῦ ποσοῦ τῶν δολλαρίων 750.000. Οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ, Προεδρίας Κυβερνήσεως, Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας θὰ προβοῦν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀναγκαίων διαταγμάτων διὰ τὴν ὡς ἄνω ἀπαλλοτρίωσιν καὶ εἰς τὴν ἄμεσον παραχώρησιν τῆς εἰς τὸ Δημόσιον ἀνηκούσης ἐκτάσεως. Θέμα 4ον. Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 129. Γνωμοδότησις πρὸς παροχὴν ἐγγυήσεως Δημοσίου εἰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικήν, διὰ χρηματοδότησιν κατασκευῆς σιταποθηκῶν. Μετ’ εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, στηριζομένην εἰς τὸ πρὸς τὸ Κ.Ο.Σ. ὑπ’ ἀριθ. 104306)29. 5.65 ἔγγραφον αὐτοῦ καὶ κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20)9.4.65 ἀποφάσεως τοῦ Κ.Ο.Σ., περὶ προμηθείας καὶ ἐγκαταστάσεως συγκροτημάτων προκατασκευασμένων μεταλλικῶν σιταποθηκῶν, πρὸς ἐναποθήκευσιν σίτου συγκεντρώσεως 1965, ἀποφασίζεται ὁμοφώνως ἡ παροχὴ ἐγγυήσεως τοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικήν, ἵνα ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐξ ἰδίων μὲν αὐτῆς κεφαλαίων δραχμὰς τριάκοντα ἑκατομμύρια (30.000.000) ἐκ δὲ τῶν ὑπ’ αὐτῆς διαχειριζομένων κεφαλαίων Δημοσίων Ὀργανισμῶν δραχμὰς ἑκατὸν εἴκοσι ἑκατομμύρια (120.000.000) πρὸς ἀφ’ ἑνὸς μὲν χρηματοδότησιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διὰ τὴν κατασκευὴν τριῶν ἕως πέντε συγκροτημάτων προκατασκευασμένων εἰδικῶν μεταλλικῶν σιταποθηκῶν, χωρητικότητος 60– 80 χιλιάδων τόννων καὶ ἀξίας μέχρι 30.000.000 δραχμῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. πρὸς κατασκευὴν συγκροτημάτων σιταποθηκῶν χωρητικότητος περίπου 300.000 τόννων καὶ ἀξίας μέχρι 120.000.000 δραχμῶν, συμφώνως πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7 θέμα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1366 ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ληφθείσης κατὰ τὴν ἀπὸ 21.4.1965 συνεδρίασιν αὐτῆς. Θέμα 5ον. Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 130. Ἀναθεώρησις προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων, οἰκονομικοῦ ἔτους 1965. Κατόπιν λεπτομεροῦς εἰσηγήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ, στηριζομένης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 42169)ΓΒ–1127)25.6.65 ἔγγραφον αὐτοῦ πρὸς τὸ Κ.Ο. Σ., ἀποφασίζονται ὁμοφώνως τ’ ἀκόλουθα: 1. Ἡ ἀναγραφὴ τῶν κάτωθι πιστώσεων κατ’ ἐπαύξησιν τῶν ἀρχικῶς ἐγκριθεισῶν εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων 1965:

2. Ἡ μείωσις τῶν πιστώσεων τῶν συνεχιζομένων ἔργων τοῦ προγράμματος εἰς ἁπάσας τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς ἔχει ζητηθῆ αὕτη λόγῳ ἀδυναμίας πραγματοποιήσεως τοῦ ἀρχικῶς προγραμματισθέντος ἔργου. Πέραν τῶν ἤδη ὑποβληθεισῶν σχετικῶν προτάσεων, τὰ Ὑπουργεῖα–φορεῖς τοῦ προγράμματος θὰ ἀποστείλουν ὑπευθύνως ἀναλόγους προτάσεις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, μέχρι 10ης Ἰουλίου 1965. 3. Ἡ κατὰ 35% μείωσις τῶν πιστώσεων τοῦ τρ. ἔτους ἁπάντων τῶν ἐνταχθέντων νέων ἔργων καὶ προγραμμάτων, πλὴν τῶν ἐν τῇ εἰσηγήσει μνημονευομένων ἐξαιρέσεων, λόγῳ τῆς σημειωθείσης σημαντικῆς καθυστερήσεως εἰς τὴν ἔναρξιν αὐτῶν καὶ τῆς εἰκαζομένης ἐκ τούτου ἀδυναμίας πραγματοποιήσεως τοῦ ὑπολογισθέντος ἀρχικῶς ἔργου. Ἡ μείωσις αὕτη θὰ εἶναι μικροτέρα διὰ τὰ ἤδη χρηματοδοτηθέντα ἔργα κατὰ τὸ ποσὸν τῶν πληρωμῶν αἵτινες ἐπραγματοποιήθησαν μέχρι 31 Μαΐου 1965. 4. Τὰ Ὑπουργεῖα–φορεῖς, θὰ ὑποβάλουν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, μέχρι τῆς 10ης Ἰουλίου προτάσεις διὰ τὴν ἀναγραφὴν νέων πιστώσεων διὰ παρουσιασθείσας ἐκτάκτους περιπτώσεις μὴ προβλεφθείσας μέχρι τοῦδε ἢ καὶ δι’ αὔξησιν τῶν ἀναγραφεισῶν τοιούτων. Αὗται θὰ ἐξετασθοῦν ἐν τῷ συνόλῳ των, ἡ δὲ ἔκτασις τῆς ἱκανοποιήσεώς των θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῶν δυνατοτήτων αἵτινες θὰ δημιουργηθοῦν κατόπιν τῶν κατὰ τὰς ἀνωτέρω παραγράφους 2 καὶ 3 μειώσεων, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν πίστωσιν τῆς παραγράφου 1δʹ τῆς παρούσης ἀποφάσεως καὶ μετὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν 500 ἑκατομμυρίων τῆς παραγράφου 1. 5. Οἱ Ὑπουργοὶ Ἀναπληρωτὴς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, κατόπιν συνεργασίας αὐτῶν μετὰ τῶν λοιπῶν κατὰ περίπτωσιν Ὑπουργῶν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ εἰσηγηθοῦν εἰς τὸ Κ.Ο.Σ. συμπληρωματικὸν τοῦ παρόντος πρόγραμμα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ κοινῶν αὐτῶν ἀποφάσεων θὰ ρυθμίσουν λεπτομερείας καὶ μικρομεταβολὰς τοῦ προγράμματος τούτου. Θέμα 6ον. Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 131. Καθορισμὸς βασικῶν ὅρων ἱδρύσεως ναυπηγείων. Κατόπιν εἰσηγήσεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Συντονισμοῦ, στηριζομένης εἰς δύο, πρὸς τὸ Κ.Ο.Σ. ἀπὸ 28.4.65 καὶ 24. 6.65, ὑπηρεσιακὰ σημειώματα τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, περὶ καθορισμοῦ βασικῶν ὅρων ἱδρύσεως ναυπηγείων καὶ βαρείας σιδηροβιομηχανίας ἐν Πύλῳ–Μεσσηνίας, ἐξετάζεται τὸ ἐν λόγῳ θέμα ἀπό τε εἰδικῆς καὶ γενικῆς ἀπόψεως. Ἀπὸ εἰδικῆς ἀπόψεως, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἀναπληρωτὴς Συντονισμοῦ ἐκθέτει, ὅτι ἡ σχετικὴ πρότασις τῆς Ἰαπωνικῆς ναυπηγικῆς ἑταιρείας ISHIKAWASIMA HARIMA, συνεργαζομένης μεθ’ Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν (Ἰωάν. Λάτση κλπ.), περιλαμβάνει ἐκτὸς τῆς ἱδρύσεως ναυπηγείων καὶ ἑτέρας βιομηχανικὰς δραστηριότητας (σιδηροβιομηχανίαν, διαχωρισμὸν τοῦ ἐξ ἐλαιωδῶν ὑδάτων ἕρματος, διάλυσιν πλοίων), διὰ τὰς ὁποίας ζητεῖται ἡ αὐτὴ εὐνοϊκὴ μεταχείρισις ὡς καὶ διὰ τὰ ναυπηγεῖα. Ἡ ἀποδοχὴ τῆς προτάσεως θὰ ἐδημιούργει εὐνοϊκώτερον καθεστώς, προκειμένου περὶ τῶν ἐν λόγῳ δραστηριοτήτων, ἐν συγκρίσει πρὸς ὑφισταμένας ἑτέρας παρεμφερεῖς ἐπιχειρήσεις. Ἐπὶ πλέον, ζητεῖται κατ’ οὐσίαν σχεδὸν πλήρης φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ ἐπὶ μίαν δεκαετίαν τῆς προτεινομένης ἐπιχειρήσεως. Ἡ ἐγκατάστασις τῆς προτεινομένης παραγωγικῆς μονάδος δημιουργεῖ σοβαρὰ προβλήματα εἰς μίαν περιοχήν, ἡ ὁποία οὐδεμίαν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν παρουσιάζει. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου τὸ κοινωνικὸν κόστος εἶναι ὑψηλόν. Θὰ ἔδει ὅθεν νὰ ἐξετασθοῦν θέματα σχετικὰ πρὸς τὰς δαπάνας ὑποδομῆς καὶ οἰκισμοῦ ἐργατῶν, ὡς ἐπίσης πρὸς τὰ κοινωνικὰ προβλήματα ἅτινα δημιουργεῖ ἡ ἐξάρτησις τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς περιοχῆς Πύλου–Μεσσηνίας ἐκ μιᾶς μόνης δραστηριότητος, ὑποκειμένης εἰς σοβαρὰς ἐποχικὰς καὶ κυκλικὰς οἰκονομικὰς κυμάνσεις. Συνάμα δὲν ὑφίσταται μελέτη ἐξ ἧς νὰ προκύπτῃ ὅτι ὑπάρχουν αἱ ἀπαιτούμεναι προϋποθέσεις διὰ νὰ καταστῇ ἡ Πύλος βιομηχανικὸν κέντρον, οὔτε εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀποφασίζεται συμπτωματικῶς καὶ ἄνευ προηγουμένης μελέτης ἡ ἵδρυσις βιομηχανικῶν ζωνῶν. Ὑφίσταται ἐπίσης πρόβλημα ἀποκλεισμοῦ συστάσεως ἑτέρας ναυπηγικῆς μονάδος εἰς τὴν περιοχήν, ὡς καὶ τοιοῦτον διασπορᾶς τῶν ναυπηγείων τῆς χώρας, ἡ ὁποία πιθανῶς νὰ ἐπηρεάζῃ δυσμενῶς τὸ κόστος ναυπηγήσεως. Θὰ ἠδύνατο, παρὰ ταῦτα, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις δι’ ἐγκατάστασιν ναυπηγείων εἰς Πύλον, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ ἐπιχείρησις θὰ ἀνελάμβανε σημαντικὸν ποσοστὸν τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης πρὸς δημιουργίαν τοῦ ἀναγκαίου κοινωνικοῦ κεφαλαίου, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ σημαντικῆς ἐπενδύσεως, ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἀρχὴν σκόπιμον νὰ προωθηθῇ. Ἀκολούθως ἔλαβον τὸν λόγον οἱ κ.κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὡς καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ, οἵτινες ἐπεσήμανον τὴν ἀνάγκην ὅπως καθορισθοῦν ἀρχικῶς γενικοὶ κανόνες διὰ πάσας τὰς περιπτώσεις συστάσεως ναυπηγείων ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐξετασθοῦν ἐν λεπτομερείᾳ ὡρισμένοι ὅροι τῆς ὑπὸ συζήτησιν, προτάσεως, πρὸς τελικὴν ἔκδοσιν ἀποφάσεως. Τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀνωτέρω, ἀποφασίζει ὁμοφώνως ὅπως συσταθῇ ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἵνα ἐντὸς ἑβδομάδος μελετήσῃ καὶ ἀκολούθως ὑποβάλῃ ἔγγραφον εἰσήγησιν εἰς τὸ Κ.Ο.Σ., περὶ καθορισμοῦ γενικῶν κανόνων συστάσεως καὶ λειτουργίας ναυπηγείων ἐν Ἑλλάδι, μετὰ τὴν ἔγκρισιν τῶν ὁποίων τὸ Κ.Ο.Σ. θὰ ἐπιλαμβάνεται σχετικῶν προτάσεων, στηριζομένων εἰς προηγουμένην λεπτομερῆ ἐξέτασιν τῶν οἰκείων ὅρων ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων καὶ Ὑπουργῶν. Θέμα 7ον: Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 132. Προμήθεια ἑλικοπτέρων Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν. Εἰσηγουμένων τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Συγκοινωνιῶν, συμφώνως πρὸς τὰ ἀντίστοιχα ὑπ’ ἀριθ. 18627) 9.4.65 καὶ 6525)3651)5.3.65 ἔγγραφα αὐτῶν πρὸς τὸ Κ.Ο.Σ. καὶ τὴν πρώην Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, ἀποφασίζεται ὁμοφώνως ὅπως ἐξουσιοδοτηθοῦν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου καὶ Συγκοινωνιῶν, ἵνα ἀποφασίσουν τελικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος, λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν καὶ σχετικὸν πόρισμα τῆς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ Ἐπιτροπῆς Μελέτης Ἐξαγωγῶν Γεωργικῶν Προϊόντων ἐπ’ ἀνταλλαγῇ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, πρὸς τὴν ὁποίαν διεβιβάσθη ὑπὸ τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου ἀντίγραφον τοῦ προμνησθέντος ἐγγράφου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 140)12.5.65 ἐγγράφου αὐτοῦ. Θέματα 8ον, ἕως καὶ 13ον, ὡς ταῦτα περιληπτικῶς ἀναγράφονται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν: Ἀπεφασίσθη ὁμοφώνως ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως τῶν θεμάτων τούτων, δι’ ἑπομένην συνεδρίασιν. Θέμα 14ον: Ἀριθ. ἀποφάσεως 133. Ἔγκρισις ἐπιδοτήσεως πρὸς ἐξαγωγὴν γλυκέων οἴνων μέχρι 17.000 τόννων. Τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, ἔχον ὑπ’ ὄψιν: 1. Τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 4357)64 «περὶ ἐπιδοτήσεων τῆς παραγωγῆς». 2. Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 93)13.5.65 Πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διευρύνσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Κ. Ο.Σ.», δημοσιευθεῖσαν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 91)27.6.65, τεῦχος πρῶτον, τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. 3. Τὰς ὑπ’ ἀριθ. 17)5.2.65 καὶ 85)13.5.65 Πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἐγκρίσεως ἐξαγωγῆς οἴνων σκληρῶν κλπ.», ὡς καὶ τὰς ὑπ’ ἀριθ. 70)5.5.65 καὶ 106) 8.6.65 ἀποφάσεις τοῦ Κ.Ο.Σ. «περὶ ἐπιδοτήσεως διὰ κρατικῆς χορηγήσεως μεταφορικῶν ἐξόδων ἐξαχθησομένων εἰς ἀλλοδαπὴν ξηρῶν οἴνων. 4. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 28790)16.6.65, πρὸς τὸ Κ.Ο.Σ., ἔγγραφον τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, εἰς ὃ ἐστηρίχθη σχετικὴ εἰσήγησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καθ’ ἣν τὸ ποσὸν τῆς ἀρχικῶς καθορισθείσης, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17)5.2.65 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πρὸς ἐξαγωγὴν ποσότητος γλυκέων οἴνων μέχρι συνολικῶς 12.000 τόννων διὰ καταβολὴν μεταφορικῶν ἐξόδων προβλέπεται ὅτι θέλει αὐξηθῆ μέχρι τῆς ποσότητος τῶν 17.000 τόννων, ἕνεκα ζητήσεως τῶν οἴνων τούτων, περαιτέρω δὲ αἰτεῖται τὴν παράτασιν τῆς πρὸς ἐξαγωγὴν ποσότητος μέχρι 31 Ὀκτωβρίου 1965. Ἀποφασίζει α) Ἡ ποσότης τῶν, εἰς τὴν παράγρ. 1, ἐδάφιον βʹ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17)5.2.65 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καθοριζομένων πρὸς ἐξαγωγὴν γλυκέων οἴνων μέχρι 12.000 τόννων, αὐξάνεται κατὰ 5.000 τόννους εἰσέτι, ἤτοι ἡ συνολικῶς καθοριζομένη πρὸς ἐξαγωγὴν ποσότης γλυκέων οἴνων καθορίζεται συνολικῶς εἰς 17.000 τόννους. β) Τὸ εἰς τὴν παράγραφον βʹ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 106)8.6.65 ἀποφάσεως τοῦ Κ.Ο.Σ. ἀναγραφόμενον ποσὸν δαπάνης διὰ τὴν καταβολὴν μεταφορικῶν ἐξόδων ἐκ δραχμῶν 17.500.000 αὐξάνεται μέχρι τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τῶν δρχ. 20.000.000. γ) Τροποποιεῖ τὴν παράγραφον 3 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17)5. 2.1965 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὡς κάτωθι: Τὰ ὑπὸ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 17)5.2.65 καὶ 85)13.5.65 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 70) 5.5.65, 106)8.6.65 καὶ τῆς παρούσης ἀποφάσεως τοῦ Κ. Ο.Σ. ὁριζόμενα, ἰσχύουν δι’ ἐνεργηθείσας ἢ ἐνεργηθησομένας ἐξαγωγὰς (φορτώσεις) οἴνων παρ’ οἱωνδήποτε γενικῶς ἐξαγωγέων (οἰνοποιητικῶν βιομηχανιῶν, συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ἐξαγωγέων κλπ.) ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου 1964 μέχρι καὶ τῆς 31 Ὀκτωβρίου 1965. δ) Κατὰ τὰ λοιπὰ ἰσχύει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 17)5.2.65 Πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. ε) Ἡ παροῦσα δημοσιευθήτω εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Θέμα 15ον: Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 134. Παροχὴ ἐγγυήσεως εἰς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος διὰ χορήγησιν πιστώσεων εἰς τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν. Μετ’ εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, στηριζομένην ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 127699)19.6.65 πρὸς τὸ Κ.Ο.Σ. ἐγγράφου του, ἀποφασίζεται ὁμοφώνως ἡ παροχὴ ἐγγυήσεως τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χορήγησιν πιστώσεως μέχρι ποσοῦ δραχμῶν εἴκοσι ἑκατομμυρίων (20.000.000) εἰς τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν, διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἀπαιτουμένου κεφαλαίου πρὸς κάλυψιν δαπανῶν σποροσυγκεντρώσεως σιτηρῶν καὶ ψυχανθῶν κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον, συμφώνως πρὸς σχετικὴν ἀπὸ 19.5.65 ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ληφθείσης κατὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4 θέματος εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1369 συνεδρίασιν αὐτῆς. Θέμα 16ον: Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 135. Ἔγκρισις κατανομῆς πιστώσεων τομέως οἰκισμοῦ, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων οἰκονομικοῦ ἔτους 1965. Τῇ εἰσηγήσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ, στηριζομένης εἰς τὴν παράγραφον 7 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν.Δ. 4355)64 «περὶ ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ» καὶ εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 41194)ΔΕ—831)21– 6—65 ἔγγραφον αὐτοῦ πρὸς τὸ Κ.Ο.Σ., ἐγκρίνονται ὁμοφώνως αἱ κατωτέρω κατανομαὶ πιστώσεων τοῦ τομέως οἰκισμοῦ (ἀποκαταστάσεως ἀστῶν προσφύγων), ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων οἰκονομικοῦ ἔτους 1965, ὡς αὗται ἐνεκρίθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 53)18–3–65 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. α) Ἡ εἰς τοὺς διαβιβαζομένους πίνακας χρηματοδότησις καὶ κατανομὴ τῶν πιστώσεων 1965 τοῦ Προγράμματος Οἰκισμοῦ (Ἀποκατάστασις Ἀστῶν Προσφύγων) τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχουσα οὕτω:

ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΑ

β) Ὁ καθορισμὸς τῶν κάτωθι ὅρων παραχωρήσεως, ἐξοφλήσεως καὶ ἐξασφαλίσεως τῶν, βάσει τῶν προγραμμάτων, ἀνεγερθησομένων κατοικιῶν: 1) Παραχώρησις μετὰ προηγουμένην ὑπογραφὴν δανειακῆς συμβάσεως καὶ ἐπὶ ταὐταχρόνῳ ἐγγραφῇ πρώτης ὑποθήκης ὑπὲρ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὸ ποσὸν τῆς ἀξίας τῆς παραχωρηθησομένης κατοικίας, καὶ μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τῶν ἑπομένων ἐδαφίων. 2) Ἐπιτόκιον: Τὰ καθορισθησόμενα διὰ μεταγενεστέρας ἀποφάσεως τοῦ Κ.Ο.Σ. 3) Χρόνος ἀποπληρωμῆς: Τὰ καθορισθησόμενα διὰ μεταγενεστέρας ἀποφάσεως τοῦ Κ.Ο.Σ. 4) Τρόπος ἀποπληρωμῆς: Τὰ καθορισθησόμενα διὰ μεταγενεστέρας ἀποφάσεως τοῦ Κ.Ο.Σ. 5) Χρόνος ἐνάρξεως ἐξοφλήσεως: Τὰ καθορισθησόμενα διὰ μεταγενεστέρας ἀποφάσεως τοῦ Κ.Ο.Σ. γ) Ὁ καθορισμὸς ὡς βασικῶν ὅρων χορηγήσεως τῶν πιστώσεων τῶν πινάκων Α(40). 1) Τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀντιστοίχων ἔργων, ὡς ταῦτα περιγράφονται εἰς τὰς προτάσεις τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας. 2) Τῆς ἐμπροθέσμου περαιώσεώς των. 3) Τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἔργων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν σκοπῶν δι’ οὓς ἐχρηματοδοτήθη ἡ ἐκτέλεσίς των. 4) Τῆς κανονικῆς ὑποβολῆς τῶν στοιχείων περὶ ὧν ἡ παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν.Δ. 4355)64. 5) Τῆς διαθέσεως παρὰ τοῦ ΤΑΠΑΠ ποσοῦ: α) Δρχ. διακοσίων ἑκατομμυρίων (200.000.000) ἐξ ὧν δρχ. ἑξήκοντα ἑκατομμύρια (60.000.000) κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τοῦ συνημμένου Πίνακος Α(40) τῆς ΣΑΣ 594Σ καὶ β) Δραχ. πεντήκοντα ἑκατομμυρίων (50.000.000) διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τοῦ συνημμένου πίνακος Α(40) τῆς ΣΑΝ 594Ν. 6) Τῆς διαθέσεως παρὰ τῆς Βασιλικῆς Προνοίας ποσοῦ: α) Δρχ. ἐνενήκοντα ἑπτὰ ἑκατομμυρίων ἑξακοσίων χιλιάδων (97.600.000), ἐξ ὧν δρχ. εἴκοσι τέσσαρα ἑκατομμύρια τριακόσιαι χιλιάδες (24.300.000) κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τοῦ συνημμένου τῇ παρούσῃ πίνακος Α(40) τῆς ΣΑΣ—594Σ. β) Δρχ. τετρακοσίων χιλιάδων (400.000) ἐξ ὧν δρχ. διακόσιαι χιλιάδες (200.000) κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τοῦ συνημμένου τῇ παρούσῃ πίνακος Α(40) τῆς ΣΑΝ—594Ν. 7) Τῆς διαθέσεως τῶν ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων πιστώσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τῶν συνημμένων πινάκων Α(40) ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν καταβολὴν δαπανῶν ἀνεγέρσεως τῶν κατοικιῶν, τῶν δαπανῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπολοίπων ἐργασιῶν τῶν ὑπὸ τῶν πινάκων τούτων προβλεπομένων ἔργων καταβαλλομένων ἐκ τῶν ἐν προηγουμένοις ἐδαφίοις γ)5 καὶ γ)6 προβλεπομένων πηγῶν χρηματοδοτήσεως. Θέμα 17ον, Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 136. Ἐξασφάλισις πιστώσεων ἀποθηκευτικῶν χώρων καὶ ἑτέρων μέσων διεξαγωγῆς συγκεντρώσεως ἐγχωρίου σίτου ἐσοδείας 1965. Τῇ εἰσηγήσει τῶν κ.κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου, γίνεται δεκτὴ ἡ ἐκτὸς ἡμερησίας διατάξεως ἐξέτασις τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, στηριζομένη εἰς τὴν βʹ παράγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 122)22.6.65 ἀποφάσεως τοῦ Κ.Ο.Σ., δι’ ἧς ἐξουσιοδοτήθησαν οἱ προμνησθέντες κ.κ. Ὑπουργὸς καὶ Ὑφυπουργός, ἵνα ρυθμίσουν τελικῶς διὰ κοινῆς αὐτῶν ἀποφάσεως τὸ ζήτημα τῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων συγκεντρώσεως σίτου καὶ κριθοβρώμης ἐσοδείας 1966, ἀπὸ 1ης Ἰουλίου ἐ.ἔ. Οὗτοι εἰσηγοῦνται ὅτι ὑφίσταται ἀνάγκη ὅπως: α) ἐξασφαλισθοῦν διὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐγχωρίου σίτου ἐσοδείας 1965, ἀνάλογοι πρὸς τὰς προβλέψεις περὶ τοῦ πιθανοῦ μεγέθους αὐτῆς πιστώσεις, ἀποθηκευτικοὶ χῶροι, καθὼς καὶ τὰ ἀπαραίτητα ἐφόδια (σάκκοι, πλάστιγγες κλπ.) β) προπαρασκευασθῇ ἐγκαίρως ἡ ὅλη ὀργάνωσις τῆς συγκεντρώσεως εἰς τρόπον ὥστε ὁ μηχανισμὸς αὐτῆς νὰ τεθῇ ἐν λειτουργίᾳ εὐθὺς ὡς ληφθοῦν ἀποφάσεις περὶ τῶν ἡμερομηνιῶν ἐνάρξεως αὐτῆς, τῶν δικαιωμάτων παραδόσεως κατὰ κατηγορίας παραγωγῶν κλπ. Τὸ Κ.Ο.Σ. λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀνωτέρω εἰσήγησιν Ἀποφασίζει: 1. Ὅπως ἀνατεθῇ ἡ, λογαριασμῷ τοῦ Δημοσίου, συγκέντρωσις τῶν προσφερομένων ὑπὸ τῶν παραγωγῶν πλεονασμάτων σίτου σικάλεως καὶ κριθοβρώμης ἐσοδείας 1965 εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν Διαχειρίσεως Ἐγχωρίων Προϊόντων (Κ.Υ.Δ.Ε.Π.) αἱ δὲ πληρωμαὶ τῆς ἀξίας αὐτῶν ὡς καὶ τῶν λοιπῶν συναφῶν δαπανῶν, εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος (Α.Τ.Ε.). 2. Ὅπως χρηματοδοτηθῇ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος διὰ τῶν ἀναγκαιούντων κεφαλαίων, ὑπολογιζομένων νὰ ἀνέλθουν συνολικῶς καὶ μετὰ τῶν ἐξόδων συγκεντρώσεως κλπ. εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 3.000.000.000 περίπου, πρὸς ἐξόφλησιν τῶν ἐκδιδομένων ὑπὸ τῆς ΚΥΔΕΠ ἐντολῶν πληρωμῆς τῆς ἀξίας τῶν παραδιδομένων ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς τὴν συγκέντρωσιν ποσοτήτων σίτου, σικάλεως καὶ κριθοβρώμης, ἐσοδείας 1965, ὡς καὶ τῶν συναφῶν ἐν γένει δαπανῶν διαχειρίσεως κλπ. Ἐκ τοῦ ὡς ἄνω χρηματικοῦ ποσοῦ, τοιοῦτον ὕψους μέχρι 5.000.000 δρχ. δοθήσεται ἀμέσως εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ ὡς προκαταβολὴ ἔναντι τῆς διὰ τῆς οἰκείας Συμβάσεως ἀναγνωρισθησομένης ὑπὲρ αὐτῆς κατ’ ἀποκοπὴν ἀποζημιώσεως διὰ τὰς δαπάνας συγκεντρώσεως καὶ διαχειρίσεως τοῦ σίτου, ἐσοδείας 1965, ἵνα προβῇ εἰς τὴν μίσθωσιν ἀποθηκῶν, καθὼς καὶ εἰς τὴν προμήθειαν τῶν ἀπαραιτήτων ἐφοδίων κλπ. θέλει δὲ τοῦτο συμψηφισθῇ ἐν καιρῷ ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς τὴν ἐν λόγῳ κατ’ ἀποκοπὴν ἀποζημίωσιν. 4. Ἐξουσιοδοτεῖ τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Γεωργίας, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου ὅπως προέλθωσι εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν ὑπογραφὴν συμβάσεως, τὸ βραδύτερον μέχρι τέλους Ἰουλίου ἐ. ἔ. μετὰ τοῦ Δημοσίου ἐκπροσωπουμένου ἐν προκειμένῳ ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω Ὑπουργῶν καὶ ΚΥΔΕΠ ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ συμβάσεως θέλουσι καθορισθῆ ἐν λεπτομερείᾳ αἱ ἀναλαμβανόμεναι παρ’ ἑκάστου τῶν συμβαλλομένων ὑποχρεώσεις, αἱ κατ’ ἀποκοπὴν ἀποζημιώσεις τῆς ΚΥΔΕΠ, ἡ συγκρότησις Ἐπιτροπῆς Διαιτησίας καὶ ἡ ἁρμοδιότης αὐτῆς, ὡς καὶ πᾶν ἄλλο συναφὲς ζήτημα. 5. Ἐξουσιοδοτεῖ τὸν Ὑπουργὸν Γεωργίας ὅπως: α) ἐκδώσῃ ἀπὸ τοῦδε ἀποφάσεις καὶ ὁδηγίας ἐπὶ τῶν κάτωθι θεμάτων: Ι. Περὶ τῶν περιφερειῶν εἰς τὰς ὁποίας θὰ διενεργηθῇ συγκέντρωσις τοῦ σίτου, σικάλεως καὶ κριθοβρώμης, τῶν συσταθησομένων ἐν ἑκάστῃ τούτων κέντρων παραλαβῆς καὶ τὴν χρονολογίαν ἐνάρξεως τῆς συγκεντρώσεως εἰς ἑκάστην περιφέρειαν ἢ κέντρον. ΙΙ. Περὶ τῆς κατατάξεως τοῦ ἐγχωρίου σίτου εἰς κλάσεις καὶ διαβαθμίσεις τούτων κατὰ ποσότητας, καθὼς καὶ περὶ τῆς διαφορᾶς τιμῆς ἑκάστης διαβαθμίσεως ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν ἐξαγγελθεῖσαν κατὰ κατηγορίαν σιτοκαλλιεργητῶν βασικὴν τιμὴν συγκεντρώσεως ὡς καὶ τὸν καθορισμὸν τῶν ποικιλιῶν μαλακοῦ σίτου, αἵτινες θὰ τύχουν τῆς ἐπὶ πλέον διαφορᾶς τῶν δραχ. 0,20 κατὰ χιλ)μον, λόγῳ ἀνωτέρας ἀρτοποιητικῆς ἀξίας κλπ., ὡς καὶ περὶ ποιοτικῆς διαβαθμίσεως τῆς κριθοβρώμης κλπ. ΙΙΙ. Περὶ τῶν δικαιολογητικῶν ἅτινα κατὰ κατηγορίαν σιτοκαλλιεργητῶν δέον νὰ προσκομίσουν οἱ παραδίδοντες σῖτον εἰς τὴν κρατικὴν συγκέντρωσιν καὶ ἰδίᾳ οἱ δικαιούμενοι τῶν διαφορικῶν τιμῶν μέχρι 40 καὶ ἀπὸ 41–100 στρεμμάτων. Θέμα 18ον. Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 137. Ἔγκρισις σχεδίου Νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας Νομοθεσίας». Κατόπιν εἰσηγήσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως, γίνεται δεκτὴ ἡ ἐκτὸς ἡμερησίας διατάξεως ἐξέτασις τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἥτις βασίζεται εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 42531) ΕΝ.382)28–6–65 ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ, εἰς ἣν διατυποῦνται παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς οὐσίας σχετικαὶ πρὸς τὰ ἄρθρα 2 καὶ 5 παράγραφος 1 τοῦ σχεδίου Νόμου. Τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὰς ὡς ἄνω παρατηρήσεις καὶ εἰδικώτερον τὰς ἀφορώσας τοὺς πόρους τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας, ἀποφασίζει ὅπως τροποποιηθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ σχεδίου Νόμου, ἵνα ἀπαλλαγοῦν ἅπαντες οἱ καταναλωτὲς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, τῶν ὁποίων ἡ μηνιαία κατανάλωσις δὲν ὑπερβαίνει κατ’ ἀξίαν μηνιαίως τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν ἑξήκοντα (60). Ἡ ἐν λεπτομερείᾳ διατύπωσις τῆς σχετικῆς διατάξεως ἀνατίθεται εἰς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Προεδρίας Κυβερνήσεως, Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας. Μετὰ τὴν κατ’ ἀνωτέρω ἐπεξεργασίαν, ἐγκρίνεται ἡ ἀποστολὴ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι σχεδίου Νόμου εἰς τὴν Νομοπαρασκευαστικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ κατάθεσιν αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, πρὸς ψήφισιν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Θέμα 19ον. Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 138. Ἔγκρισις σχεδίου Νόμου «περὶ διαρθρώσεως τῶν θέσεων τοῦ γεωπονικοῦ καὶ δασολογικοῦ προσωπικοῦ Αʹ κατηγορίας ἐπὶ 5ῳ ἢ 4ῳ βαθμῷ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας». Τῇ εἰσηγήσει τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας, γίνεται δεκτὴ ἡ ἐκτὸς ἡμερησίας διατάξεως ἐξέτασις τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἥτις βασίζεται τόσον εἰς τὰ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 149750)29–6–65 ἐγγράφου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας διαβιβαζόμενα ἀντίτυπα: α) Αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως, β) Σχεδίου Νόμου, γ) Ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, δ) Ὑπ’ ἀριθ. 238)6–4–65 καὶ 272)30–4–65 Πράξεων τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, ὅσον καὶ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 42127) ΕΝ409) 25–6–65 ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ. Ἐν τῇ ἐκθέσει ταύτῃ σημειοῦται τὸ γεγονός, ὅτι πρὸς ὡρισμένας διατάξεις τοῦ Νομοσχεδίου εἶναι ἀντίθετον τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ὡς ἄνω παρατήρησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἀποφασίζει τὴν ἔγκρισιν τοῦ ἐν θέματι σχεδίου Νόμου καὶ τὴν ἀποστολὴν αὐτοῦ εἰς τὴν Νομοπαρασκευαστικὴν Ἐπιτροπὴν πρὸς ἐπεξεργασίαν, βάσει τῆς προμνησθείσης παρατηρήσεως, διὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ κατάθεσιν αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, πρὸς ψήφισιν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Θέμα 20όν. Ἀριθμὸς ἀποφάσεως 139. Ἔγκρισις διὰ τήν, ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου, δανειοδότησιν τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ, τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὑπὸ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων. Τῇ προτάσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ, γίνεται δεκτὴ ἡ ἐκτὸς ἡμερησίας διατάξεως ἐξέτασις τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 83) 25.5.1965 προηγουμένης ἀποφάσεως τοῦ ΚΟΣ. Τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν: α) Τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. 1468)1950 «περὶ ἱδρύσεως τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ», ὡς ἡ παράγραφος αὕτη ἀντικατεστάθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α.Ν. 1672)1951, κυρωθέντος ὑπὸ τοῦ

Ν. 2113)1952.

β) Τὰ ὑπ’ ἀριθ. 625)4.3.65 καὶ 1161)3.5.65 ἔγγραφα τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, δι’ ὧν αὕτη κοινοποιεῖ: 1) Τὴν ληφθεῖσαν κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1358)17.2.65 συνεδρίασίν της ἀπόφασιν, δι’ ἧς καθωρίσθησαν αἱ ἐγχώριαι πηγαὶ χρηματοδοτήσεως τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ, καὶ 2) τὴν κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1366)21.4.65 συνεδρίασιν αὐτῆς ληφθεῖσαν ἑτέραν ἀπόφασιν, δι’ ἧς ἐνεκρίθη ἡ σύναψις μακροπροθέσμου δανειακῆς συμβάσεως ποσοῦ 700.000.000 δραχμῶν μεταξὺ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων καὶ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ. γ) Τὰς ὑπ’ ἀριθ. 40053)15.5.65 καὶ 36709)20.5.65 ἀντιστοίχως εἰσηγήσεις τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Βιομηχανίας καὶ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ, διὰ τῆς τελευταίας τῶν ὁποίων προτείνεται ὁ περιορισμὸς τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς ΔΕΗ ἐκ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ αἰτουμένου ποσοῦ. δ) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 83)25.5.65 ἀπόφασιν τοῦ ΚΟΣ, «περὶ συνεννοήσεως σχετικῶς τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ εἰσηγήσεις αὐτῶν ἐγκρίσεως παροχῆς ἐγγυήσεως τοῦ Δημοσίου», μετὰ προσδιορισμοῦ τοῦ ποσοῦ δανειοδοτήσεως τῆς ΔΕΗ ὑπὸ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων, ἀφοῦ ἀνακοινωθῇ εἰς τὸ ΚΟΣ τὸ πλῆρες πρόγραμμα χρηματοδοτήσεως τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους. ε) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 130)29.6.65 ἀπόφασιν τοῦ ΚΟΣ, περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων, οἰκονομικοῦ ἔτους 1965, καὶ σύμφωνον γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. στ) Προφορικὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἀναπληρωτοῦ Συντονισμοῦ περὶ διαθέσεως τοῦ ἑτέρου ἡμίσεος τοῦ κατὰ τ’ ἀνωτέρω ποσοῦ τῶν ἑπτακοσίων ἑκατομμυρίων (700.000.000) δραχμῶν ὑπὸ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων, κατὰ μὲν δρχ. διακόσια ἑκατομμύρια (200.000.000) εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ παροχὴν ὑπ’ αὐτῆς δωρεὰν κεφαλαίων εἰς μικροὺς σιτοκαλλιεργητὰς πρὸς ἀντικατάστασιν τῆς προστασίας αὐτῶν διὰ προνομιακῶν τιμῶν σίτου, κατὰ δὲ δραχμὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἑκατομμύρια (150.000.000) εἰς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἀποκατάστασιν σεισμοπλήκτων, ἀποφασίζει: 1. Παρέχει τὴν ἔγκρισιν αὐτοῦ διὰ τήν, ὑπὸ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ, συνομολόγησιν δανειακῆς συμβάσεως μετὰ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων διὰ ποσὸν τριακοσίων πεντήκοντα ἑκατομμυρίων (350.000.000) δραχμῶν, πρὸς χρηματοδότησιν τοῦ ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἐνεργειακοῦ προγράμματος αὐτῆς, ὑπὸ τοὺς διαλαμβανομένους ὅρους εἰς τὰς προμνησθείσας ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ὡς αὕτη διατυποῦται ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν ὡς ἄνω ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. 2. Παρέχει τὴν ἔγκρισιν αὐτοῦ διὰ τήν, ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος συνομολόγησιν δανειακῆς συμβάσεως μετὰ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων διὰ ποσὸν διακοσίων ἑκατομμυρίων (200.000.000) δραχμῶν, πρὸς χρηματοδότησιν ὑπ’ αὐτῆς τοῦ προγράμματος παροχῆς δωρεὰν κεφαλαίου εἰς μικροὺς σιτοκαλλιεργητάς, εἰς ἀντικατάστασιν τῆς μέχρι τοῦδε προστασίας διὰ προνομιακῶν τιμῶν σίτου καὶ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Οἱ ὅροι τῆς δανειακῆς ταύτης συμβάσεως καὶ τῆς ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου θέλουν διατυπωθῆ εἰς εἰδικὴν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τῇ εἰσηγήσει τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. 3. Παρέχει τὴν ἔγκρισιν αὐτοῦ διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος συνομολόγησιν δανειακῆς συμβάσεως μετὰ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων διὰ ποσὸν ἑκατὸν πεντήκοντα ἑκατομμυρίων (150.000.000) δραχμῶν πρὸς ἀποκατάστασιν σεισμοπλήκτων μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Οἱ ὅροι τῆς δανειακῆς ταύτης συμβάσεως καὶ τῆς ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου θέλουν διατυπωθῆ εἰς εἰδικὴν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τῇ εἰσηγήσει τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Μεθ’ ὅ, μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου θέματος, λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὁ Πρόεδρος Ὁ Γραμματεὺς

Τὰ Μέλη

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἐπὶ τοῦ σχεδίου Ν.Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος». α) Γενικαὶ Παρατηρήσεις: Ἡ μείωσις τῶν συντελεστῶν τοῦ φόρου εἰσοδήματος θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ ἐνταχθῇ εἰς γενικωτέραν διαρρύθμισιν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος. Ἐπιδιώξεις μιᾶς τοιαύτης διαρρυθμίσεως θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῆς προοδευτικότητος τοῦ φορολογικοῦ συστήματος (καὶ ἑπομένως ἡ δικαιοτέρα κατανομὴ τοῦ φορολογικοῦ βάρους), ἡ ἀποθάρρυνσις τῆς κερδοσκοπικῆς φύσεως ἐπενδύσεων (καὶ ἑπομένως ἡ ἐνίσχυσις τῶν παραγωγικῶν ἐπενδύσεων) καὶ ἡ αὔξησις τῶν φορολογικῶν ἐσόδων διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τῶν ἀπόψεων αὐτῶν, ἀπαιτοῦνται σημαντικαὶ μεταβολαὶ τόσον εἰς τὴν ἄμεσον ὅσον καὶ εἰς τὴν ἔμμεσον φορολογίαν. Εἰδικώτερον εἰς τὴν σφαῖραν τῆς ἀμέσου φορολογίας, ἡ μείωσις τῶν συντελεστῶν τοῦ φόρου εἰσοδήματος, ἡ ὁποία— δέον νὰ σημειωθῇ — ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι καὶ μεγαλυτέρα τῆς προτεινομένης, ἀλλὰ διαφόρως κατανεμομένη κατὰ εἰσοδηματικὰ κλιμάκια, θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ συνδυασθῇ: Πρῶτον: Μὲ τὴν καθιέρωσιν προοδευτικῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν ἀκινήτων περιουσιακῶν στοιχείων, ἐξαιρουμένων τῶν βιομηχανικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ὡρισμένων ἄλλων παραγωγικῶν ἐπενδύσεων. Οἱ συντελεσταὶ τοῦ φόρου ἐπὶ τῆς περιουσίας θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι λίαν χαμηλοὶ (π.χ. νὰ κυμαίνωνται μεταξὺ 0,5–2%), συγχρόνως δὲ νὰ ἰσχύσῃ κατώτατον ἀφορολόγητον ὅριον (π.χ. 300.000 δραχμῶν). Δέον νὰ παρατηρηθῇ ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἡ κατοχὴ περιουσίας ἀποτελεῖ στοιχεῖον φοροδοτικῆς ἱκανότητος ἀνεξάρτητον τοῦ ἐξ αὐτῆς προερχομένου εἰσοδήματος. Δεύτερον: Μὲ τὴν καθιέρωσιν φορολογίας ἐπὶ τῆς ὑπεραξίας τῶν περιουσιακῶν στοιχείων (CAPITAL GAINS), ἡ ὁποία κατ’ ἀνάγκην θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ εἰς τὰ πλαίσια τῆς διαρρυθμίσεως τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος, ἡ ἔννοια τοῦ ὁποίου θὰ ἠδύνατο νὰ διευρυνθῇ, ὥστε νὰ περιλάβῃ καὶ τὴν ὑπεραξίαν. Αὐτὴ εἶναι ἄλλωστε ἡ πρακτικὴ διεθνῶς διὰ τὴν φορολόγησιν τῆς ὑπεραξίας. Αἱ ἀνωτέρω προτεινόμενοι δύο φόροι ἐξυπηρετοῦν τοὺς τεθέντας γενικοὺς σκοποὺς τῆς φορολογικῆς πολιτικῆς, ἐξασφαλίζουν δὲ καὶ καλλιτέραν σύλληψιν τῆς φορολογητέας ὕλης. Εἶναι βεβαίως αὐτονόητον, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀποφασισθῇ ἡ καθιέρωσις αὐτῶν, θὰ ἀπαιτηθῇ συστηματικὴ μελέτη τοῦ θέματος. Τέλος, εἶναι σκόπιμον νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ διαρρύθμισις τῆς φορολογίας θὰ πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ὁδηγήσῃ εἰς σημαντικὴν αὔξησιν τῶν δημοσίων ἐσόδων. Ἄλλως, εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ κοινωνικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἑπομένως αὐτῆς, δὲν ἐνδείκνυται μεμονωμένη μείωσις τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος. Ἀπὸ τῆς τελευταίας δὲ αὐτῆς σκοπιᾶς, θὰ ἦτο ἐπίσης χρήσιμος ἡ ἐπανεξέτασις τῆς σκοπιμότητος συνεχίσεως ὡρισμένων δαπανῶν ἢ προγραμμάτων, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς ἐφαρμογὴν ὑπὸ προηγουμένων Κυβερνήσεων. β) Παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους διατάξεων. Πέραν ὅμως τῶν ἀνωτέρω γενικῶν παρατηρήσεων, θὰ ἠδύναντο νὰ διατυπωθοῦν τὰ ἑξῆς ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους διατάξεων τοῦ προτεινομένου σχεδίου νόμου: 1. Ἡ προτεινομένη μείωσις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν (ἄρθρον 1) ὁδηγεῖ εἰς σημαντικὴν μείωσιν τῆς προοδευτικότητος τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, κυρίως δὲ τῶν ὑψηλοτέρων εἰσοδηματικῶν κλιμακίων. Αἱ μειώσεις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν εἰς ποσοστὸν ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν εἶναι κατὰ πολὺ μικρότεραι εἰς τὰ μεσαῖα εἰσοδηματικὰ κλιμάκια, ἐν σχέσει πρὸς τὰ μικρὰ καὶ ἀνώτατα εἰσοδήματα (κυμαίνονται πέριξ τοῦ 6 διὰ τὰ ὑποκείμενα εἰς φορολογίαν εἰσοδήματα μεταξὺ 100.000 καὶ 170.000 δρχ., εἶναι κατώτεραι τοῦ 10 διὰ τὰ εἰσοδήματα 80.000 καὶ 200.000 δρχ. καὶ ἀνέρχονται εἰς 14–19 διὰ τὰ ἀνώτερα τῶν 250.000 δρχ. εἰσοδήματα). Τοῦτο βεβαίως, θὰ ὁδηγήσῃ εἰς περιωρισμένην ἀπώλειαν φορολογικῶν ἐσόδων, ἐφ’ ὅσον τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἐσόδων τοῦ φόρου εἰσοδήματος προέρχεται ἐκ τῶν μεσαίων εἰσοδηματικῶν τάξεων. Ἀπὸ ἀπόψεως ὅμως φορολογικῆς δικαιοσύνης, προκαλεῖ ἀνακατανομὴν τοῦ φορολογικοῦ βάρους ὑπὲρ τῶν ἀνωτέρων εἰσοδηματικῶν τάξεων. 2. Ἡ προτεινομένη εἰς τὸ ἄρθρον 2 φορολογία τῆς συζύγου κεχωρισμένως, ἀνεξαρτήτως ὕψους εἰσοδήματος θὰ προκαλέσῃ οὐσιώδη περαιτέρω μείωσιν τῆς προοδευτικότητος τῆς φορολογίας. Ἐπὶ πλέον, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς σοβαρὰς καταστρατηγήσεις. Ἐξ ἀμφοτέρων τῶν λόγων τούτων, θὰ προκληθῇ σημαντικὴ μείωσις τῶν ἐσόδων τοῦ φόρου εἰσοδήματος, ἡ ὁποία δὲν θὰ περιορισθῇ χρονικῶς ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Θὰ ἦτο ἴσως σκόπιμον ὅπως, ἀντὶ τοῦ προτεινομένου συστήματος, αὐξηθοῦν (π.χ. κατὰ 50 ἢ ἔστω εἰς τὸ διπλάσιον) τὰ σήμερον ἰσχύοντα ἀνώτατα ὅρια εἰσοδήματος, διὰ τὰ ὁποῖα ἡ σύζυγος φορολογεῖται κεχωρισμένως. (Τὰ ὅρια ταῦτα εἶναι τὰ ἀκόλουθα: Εἰσόδημα 25.000 δρχ. ἐτησίως ἐξ ἀκινήτων καὶ 40.000 δραχ. ἐκ μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν, ἐλευθερίων ἐπαγγελμάτων καὶ ἐξ ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐφ’ ὅσον αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται ἀσκοῦνται ἀνεξαρτήτως πρὸς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ συζύγου). Πέραν τῶν ἀνωτέρω, ἡ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξαιροῦνται τοῦ πλεονεκτήματος τῆς κεχωρισμένης φορολογίας τὰ εἰσοδήματα τῆς συζύγου ἐξ ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐφ’ ὅσον εἶναι αὗται οἰκονομικῶς ἐξηρτημέναι ὑπὸ τοῦ συζύγου, εἶναι ἀσαφὴς καὶ δημιουργεῖ σοβαρὰ προβλήματα ἑρμηνείας, μὲ συνέπειαν νὰ παρέχῃ περιθώρια διὰ καταστρατηγήσεις. Τέλος, ἡ μὴ ὑπαγωγὴ εἰς τὴν κατὰ τὰ ἄνω ἐξαίρεσιν τῶν ἐνοικίων θὰ προκαλέσῃ, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, μείωσιν τῆς προτιμήσεως πρὸς ἐπένδυσιν εἰς χρηματιστηριακοὺς τίτλους καὶ ἀντιστοίχως εἰς ἐνίσχυσιν τῆς προτιμήσεως πρὸς ἐπένδυσιν εἰς οἰκοδομὰς ἢ ἄλλα κοινωνικῶς ὀλιγώτερον ἐπιθυμητὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα. 3. Ἡ προτεινομένη αὔξησις τοῦ ἀπαλλασσομένου γεωργικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ 25.000 δρχ. εἰς 140.000 δρχ. δὲν εἶναι δικαιολογημένη τόσον ἀπὸ ἀπόψεως φορολογικῆς δικαιοσύνης ὅσον καὶ ἀπὸ ταμιευτικῆς ἀπόψεως. Τὸ ἤδη ἀπαλλασσόμενον γεωργικὸν εἰσόδημα εἶναι μᾶλλον ὑψηλόν, δὲν φαίνεται δὲ νὰ δικαιολογῆται περαιτέρω αὔξησις αὐτοῦ, δεδομένου ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἀπολαμβάνει προνομιακῆς μεταχειρίσεως εἰς τὴν σφαῖραν τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος, ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς κατωτέρας ἀστικὰς εἰσοδηματικὰς τάξεις. 4. Ἡ κατ’ οὐσίαν παρεχομένη διὰ τοῦ ἄρθρου 6 παρ. 1 εὐχέρεια εἰς τὰς οἰκοδομικὰς ἐπιχειρήσεις νὰ ὁρίζουν τίμημα τῶν παρ’ αὐτῶν πωλουμένων οἰκιῶν καὶ διαμερισμάτων κατὰ 10% κατώτερον τῆς ἀγοραίας αὐτῶν ἀξίας περιορίζει ἀντιστοίχως τὰ κέρδη των καὶ ὡς ἐκ τούτου εἰς ἀναλογικῶς μεγαλυτέραν ἔκτασιν (λόγῳ τῆς προοδευτικότητος τῆς φορολογίας εἰσοδήματος) τὴν ὑποχρέωσιν καταβολῆς φόρου. 5. Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 δημιουργεῖται εἰδικὸν καθεστὼς διὰ τοὺς ἐργολήπτας δημοσίων ἔργων. Οὗτοι, ἀντὶ φόρου εἰσοδήματος, προτείνεται ὅπως καταβάλουν πάγιον ποσοστὸν (4%) τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων των. Τοῦτο διασπᾷ τὴν ἑνότητα τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος καὶ καταργεῖ, διὰ τὴν ἐν λόγῳ κατηγορίαν φορολογουμένων, τὴν ἀρχὴν τῆς προοδευτικότητος τοῦ φόρου εἰσοδήματος. Ἐπὶ πλέον, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἐπιτυγχάνεται σχετικῶς εὐχερέστερον ἡ ἐπίρριψις τοῦ φόρου διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς, ὁπότε οὗτοι θὰ ἀπαλλάσωνται οὐσιαστικῶς τῆς φορολογίας. Τοῦτο εἶναι λίαν πιθανὸν νὰ συμβῇ κατὰ τὴν σύναψιν νέων συμβάσεων μετὰ τοῦ Δημοσίου, ἐνῷ βραχυχρονίως θίγει κατὰ πᾶσαν πιθανότητα τὰ συμφέροντα τῶν ἐργοληπτῶν δημοσίων ἔργων (πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐξηγεῖ καὶ τὴν ἀντίδρασιν αὐτῶν εἰς τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου). 6. Ἡ προβλεπομένη εἰς τὸ ἄρθρον 15 παρ. 2 διαρρύθμισις τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ ὡρισμένων ἐπιχειρήσεων καὶ ὀργανισμῶν, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐνσωμάτωσις εἰς αὐτὰς τῶν ποσῶν τοῦ φόρου, τὰ ὁποῖα κατεβλήθησαν ἢ θὰ καταβληθοῦν ἐντὸς τοῦ 1964 ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεων καὶ ὀργανισμῶν, θὰ πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ ἀποκλεισθῇ μείωσις τῶν καθαρῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθῶν. Τοιαύτη μείωσις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ, ἐφ’ ὅσον κατ’ ἀνάγκην θὰ ἐπαναπροσαρμοσθοῦν καὶ αἱ εἰσφοραὶ εἰς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἢ ἄλλης φύσεως κρατήσεις. Ἐπὶ πλέον, ἡ ἐξαίρεσις τῆς τελευταίας περιόδου τοῦ ἄρθρου τούτου ἀφορᾷ ἀναλόγως τοὺς Διοικητὰς καὶ Ὑποδιοικητὰς ἢ τοὺς Γενικοὺς Διευθυντὰς καὶ Ἀναπληρωτὰς Γενικοὺς Διευθυντὰς τῶν ἐν λόγῳ ὀργανισμῶν καὶ ἐπιχειρήσεων. 7. Τέλος, δέον νὰ παρατηρηθῇ ὅτι πολλαὶ ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου εἶναι διαδικαστικῆς φύσεως καὶ ἀποβλέπουν εἰς τὴν καλλιτέραν σύλληψιν τῆς φορολογητέας ὕλης. Τοῦτο βεβαίως, δὲν ἀποκλείει καὶ τὸ ἐνδεχόμενον νὰ ἐπέρχωνται, διὰ τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων, σημαντικαὶ οὐσιαστικαὶ μεταβολαί. Συστηματικὴ μελέτη τοῦ νομοσχεδίου ἀπαιτεῖ κατὰ πολὺ μεγαλύτερα χρονικὰ περιθώρια. ΠΙΝΑΞ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ α) Ἐπὶ τρεχουσῶν δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, β) Ἐπὶ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος.

Πηγή: YEARBOOK OF NATIONAL ACCOUNTS STATISTICS 1964 UNITED NATIONS.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΤΡΕΧΟΟΥΣΑΣ ΔΑΠΑΝΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§235Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ὑποβάλω μίαν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ἐμνημόνευσεν ὡς στοιχεῖον ἀποδεικτικὸν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τὴν ἐνημέρωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Πρόεδρος κ. Νόβας εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος τῆς 9 Σεπτεμβρίου. Προσέθεσεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι διὰ λόγους πολλοὺς καὶ διαφόρους δὲν ἐθεωρήθη τότε ὅτι ἐπετρέπετο ἡ δημοσία ἀνακοίνωσις τῶν στοιχείων, εἶπεν, ὅμως, κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του, ὅτι ὅλα, ἔχουν γίνει πλέον γνωστά. Ἐὰν δὲν θεωρῇ, ὅτι ὑπάρχει βλάβη, θὰ ἠμποροῦσαν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα νὰ κατατεθοῦν ἤδη;

§236Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς μέλος τοῦ Συμβουλίου τοῦ Στέμματος, δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι κάλλιστα εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον διετύπωσεν ὁ ἀγαπητὸς φίλος καὶ συνάδελφος κ. Θεοτόκης. Ἐφ’ ὅσον ἀμφισβητεῖ μὲ τὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν, τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξε — καὶ τοὺς ὁποίους τόσον πολὺ ἐπροσέξαμεν — ὁ εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς Ε.Κ. κ. Ἀνδρ. Παπανδρέου, ὅτι εἶχε σημειωθῆ, ἡ κάμψις καὶ ἡ κρίσις ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ., ἐφ’ ὅσον τὸ ἀμφισβητεῖ, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ζητήσωμεν νὰ ἔλθουν εἰς τὴν δημοσιότητα τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσεν εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος ὁ κ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ὄχι ὡς Πρωθυπουργός, εἶχεν ἤδη παραιτηθῆ. Καὶ παρίστατο ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. Εὑρισκόμεθα καὶ ἡμεῖς ἐκεῖ. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἦσαν ὀδυνηρά. Καὶ ἀφεώρουν τὴν μέχρι τοῦ Ἰουνίου περίοδον, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν στοιχεῖα τοῦ Ἰουλίου καὶ τοῦ Αὐγούστου. Ἀφεώρουν τὸ πρῶτον ἑξάμηνον.

§237ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ε.Κ.). Νὰ τὰ φέρουν.

§238Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου, κύριοι...

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε.

§240Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., παριστάμενος, συνεφώνησεν — ἴσως, μάλιστα, νὰ εἶχε καὶ αὐτὸς πρῶτος εἴπει, νομίζω ὄχι — συνεφώνησεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δοθοῦν εἰς τὴν δημοσιότητα. Καὶ συνεφώνησα καὶ ἐγώ.

§241Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Διὰ τὶς λίρες εἶναι, κ. Πρόεδρε.

§242Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου, κ. Ἀρβανιτάκη. Δὲν τὸ γνωρίζετε τὸ θέμα. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνεγνώσθησαν, δὲν συνδέονται μόνον μὲ τὴν ὑπερπώλησιν χρυσῶν λιρῶν. Καὶ οὔτε προέβη εἰς αὐτὴν τὴν ἀντιδιαστολήν, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., λέγων ὅτι αὐτὰ πρέπει νὰ ἀποκρυβοῦν, μολονότι εἶναι στοιχεῖα ἐμπιστοσύνης. Καὶ ὁ κ. Α. Παπανδρέου, ἀκριβῶς, ἐστήριξεν ὁλόκληρον τὴν ἐπιχειρηματολογίαν του, ἤ, μᾶλλον, τὰ συμπεράσματά του, εἰς τὸ θέμα αὐτό, ὅτι μία οἰκονομία στέκεται ὅταν ὑπάρχει ἐμπιστοσύνη εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὲν στέκεται ὅταν δὲν ὑπάρχει. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καταδεικνύουν, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἐμπιστοσύνη, οὔτε τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965. Λοιπόν, κύριοι, θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ τώρα πλέον νὰ δοθοῦν εἰς τὴν δημοσιότητα. Δὲν κινδυνεύει ἡ οἰκονομία μὲ τὸ νὰ δοθοῦν εἰς τὴν δημοσιότητα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καὶ ὁ κ. Γεώργιος Παπανδρέου καὶ ἐγὼ παρεκαλέσαμεν τότε, κατὰ τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος, νὰ μὴ δοθοῦν.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§244Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ δηλώσω, ὅτι καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ὄχι μόνον δὲν ἔχει νὰ φοβηθῇ τίποτε ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτά, ἀλλὰ ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς τὴν κατάθεσιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ἀθανασιάδης–Νόβας νὰ εἶχε προσαγάγει στοιχεῖα ἀποδεικνύοντα τὴν κακὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, περισσότερα ἢ διάφορα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις παρουσίασεν ἢ θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ παρουσιάσῃ κατὰ τὴν πρόοδον τῶν συζητήσεων. Ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς αὐτὰ τὰ στοιχεῖα. Δὲν φοβούμεθα τίποτε, δὲν θέλομεν τίποτε κρυφόν. Θὰ ἀποδειχθῇ καὶ ἐκ τῶν στοιχείων ἐκείνων, ποῖος ἔχει νὰ βλαβῇ, ὄχι πάντως ἡμεῖς.

§245Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πρῶτον, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑτοίμη καὶ θὰ καταθέσῃ τὰ αἰτούμενα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὁ κ. Νόβας ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Συμβουλίου τοῦ Στέμματος τὴν 1ην Σεπτεμβρίου 1965 καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθην προηγουμένως. Θὰ τὰ καταθέσωμεν διὰ νὰ καταχωρηθοῦν εἰς τὰ πρακτικά. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαντήσω διὰ μακρῶν, οὔτε νὰ κουράσω τὸ Σῶμα, τὸ ὁποῖον ἀπησχολήθη μὲ μίαν δυσχερῆ καὶ ἴσως οὐχὶ εὐχάριστον συζήτησιν πολλῶν ἀριθμῶν. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὁ κ. βουλευτὴς Ἀχαΐας, νομίζω, ὅτι ἀπόψε ἔκαμε κάτι μεταξὺ ἀκαδημαϊκῆς διαλέξεως καὶ προεκλογικοῦ λόγου. Ἠκούσαμεν πολλὰ περὶ μεγεθῶν τῆς οἰκονομίας, πολλὰ ἀνακριβῆ, πολλὰ ἐπιμελῶς ἐπιλεγέντα, ὥστε νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν ἠκούσαμεν μέχρι τέλους, ἦτο ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ πατὴρ τοῦ κ. Ἀνδρέα Παπανδρέου συνηθίζει νὰ ὀνομάζῃ ταμπακέραν, περὶ ταμπακέρας δὲν ἔγινε λόγος ἀπόψε περὶ τῆς οὐσίας τοῦ προβλήματος, δὲν ἔγινε λόγος ἀπόψε. Κύριοι συνάδελφοι, πολιτικὸς μᾶς κατηγόρησεν, ὅτι μετεβάλαμεν ἐπὶ τὰ χείρω τὴν ἀρίστην οἰκονομικὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἐκληρονομήσαμεν, ἀλλὰ δὲν ἠμπόρεσα νὰ καταλάβω, τί ἐπράξαμεν ἡμεῖς, αἱ μετὰ τὴν 15ην Ἰουλίου Κυβερνήσεις, πέραν τῆς ἐμπιστοσύνης, περὶ τῆς ὁποίας θὰ ὁμιλήσω καὶ πάλιν εἰς τὸ τέλος, ὅσον ἀχάριστον καὶ ἐὰν εἶναι, θὰ τὸ ξαναείπω, διὰ τὴν ἐμπιστοσύνην ποὺ ἐνέπνευσεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου, πέραν τῆς ἐμπιστοσύνης, δὲν καταλαβαίνω, τί ἔπραξαν αἱ μετὰ τὴν 15ην Ἰουλίου Κυβερνήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ γενικῶν οἰκονομικῶν μεγεθῶν, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦμεν νὰ τὰ ἐμφανίσωμεν καὶ ἔτσι καὶ ἄλλως, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ κάμωμεν θεωρίας, τὸ πρόβλημα παραμένει ἀκέραιον. Τὴν 15ην Ἰουλίου, ἡ οἰκονομία εὑρίσκετο εἰς πολὺ χειρότερον σημεῖον, ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ εὑρίσκεται σήμερον. Τὸ ἄνοιγμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, δὲν γνωρίζω, ἴσως, οἱ ἀκαδημαϊκοί, οἱ καθηγηταὶ θεωροῦν, ὅτι ἔχω πάθει ὀλίγην διαστροφὴν ἐπαγγελματικήν, ἐπειδὴ ἤμην Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ ἐμένα μέ ἐνδιαφέρει τὸ ἄνοιγμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἦτο μεγαλύτερον ἀπὸ ὅ,τι εἶναι σήμερον. Εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Στέμματος, ὁ κ. Νόβας, ἔδωσε τὸν ἀριθμὸν ποὺ ἔδιδε τότε τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ ἔβγαζε 500 ἑκατομμύρια τὸ ἔλλειμμα, μὲ μηδὲν συμμετοχὴν εἰς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις. Δυστυχῶς, συμβαίνει, τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, νὰ εἶναι κρατικὴ ὑπηρεσία καὶ καλῶς ὠργανωμένη καὶ ἔχει μίαν ὁλόκληρον σειρὰν ἐκθέσεων, αἱ ὁποῖαι καλύπτουν μὲ δίμηνον καὶ τρίμηνον διαφορὰν ὁλόκληρον τὸν χρόνον καὶ ἡ εἰκὼν τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1965, τῆς ἡμέρας τῆς κρίσεως, ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία ὡδήγησεν τὸν κ. Γεώργιον Παπανδρέου εἰς τὴν κρίσιν. Δὲν ἀνέμενα νὰ τὸ ὁμολογήσῃ ὁ υἱὸς τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου ἀπόψε εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ ἔχει γίνει εὐρύτατα γνωστὸν καὶ πιστευτὸν καὶ ἐπειδὴ δὲν μοῦ ἀρέσει δὲν θὰ ἐπικαλεσθῶ ὅ,τι καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Γεώργιος Παπανδρέου δὲν ἐδίστασε νὰ τὸ ἐκμυστηρευθῇ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θέλουν νὰ κατακρίνουν τὰς Κυβερνήσεις, ἔτσι τοὐλάχιστον ἐγὼ ἔπραττα ὅταν ἤμην Ἀντιπολίτευσις, ὡμίλουν περὶ συγκεκριμένων πραγμάτων. Μίαν συγκεκριμένην παρατήρησιν ἤκουσα, ὅτι ὡρίσαμεν τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος κατὰ μίαν δραχμὴν πάρα πάνω. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι λάθος, τὸ ἀποδεχόμεθα. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, αὐταὶ αἱ ὑπερήφανοι διακηρύξεις, αἱ πανηγυρικαί, ὅτι θὰ δώσωμεν καὶ αὐτὸ καὶ ἄλλα καὶ ἄλλα εἰς τὸν ἀγρότην, τί, ἐπὶ τέλους, σημαίνουν καὶ διατὶ μᾶς κατηγορεῖ ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι εἴμεθα ἀντιδραστικοὶ καὶ ἀρνούμεθα νὰ δώσωμεν, ἢ ὅτι δίδομεν. Ἐκτὸς ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι μεταφέρομεν εἰς τὴν μεταφυσικὴν περίπου ἑρμηνείαν, ὅτι ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου, δίδει διότι πιστεύει καὶ ἡμεῖς ὑποκύπτομεν χωρὶς νὰ πιστεύωμεν. Αὐτὰς τὰς μεταφυσικὰς ἑρμηνείας δυσκολεύομαι, ὁμολογῶ, νὰ παρακολουθήσω. Ἠκούσαμεν, ἀπόψε, καὶ μὲ ἐχαροποίησαν ἰδιαιτέρως, αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ἀνδρέα Παπανδρέου, ὅτι δὲν εἶναι ὑπὲρ τοῦ πληθωρισμοῦ. Χαίρω πολὺ διότι τώρα ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι οὐδεὶς Ἕλλην εἶναι ὑπὲρ τοῦ πληθωρισμοῦ. Πέραν αὐτοῦ, ἤκουσα ὡρισμένας ἄλλας παρατηρήσεις του, εἰς τὰς ὁποίας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μερικὰς συντόμους ἀπαντήσεις. Τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἑτοιμάζει τὸ Κέντρον Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, μᾶς ἐμφανίζεται, περίπου, ὡς πανάκεια, ἀναμενομένη ἐλπὶς τοῦ μέλλοντος ποὺ θὰ σώσῃ τὸ Ἔθνος. Ἀλλά, ἐν τῷ μεταξύ, ἐκυβέρνησεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου, περίπου δύο χρόνια, καὶ εἴχομεν ἔλθει εἰς τὴν ἐξουσίαν κηρύσσοντες προγραμματισμόν, ἐπιστημοσύνην καὶ μελέτας καὶ τὰ δύο αὐτὰ χρόνια ἔδωσα περίπου μίαν εἰκόνα, τὶ συνέβη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος, πρέπει νὰ εἴπω καὶ θὰ καταθέσω τὸν πίνακα, τὸν ἔχω ἕτοιμον, ἀπὸ τὰ 22.500 ἑκατομ. ποὺ στοιχίζει τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη χωρὶς νὰ περιμένωμεν τὴν σοφίαν τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, χωρὶς νὰ περιμένωμεν τὴν πεμπτουσίαν τῆς ἐπιστήμης, ἀπὸ τὰ 22.500 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα εἰς τὴν πρᾶξιν εἶναι 30.000 ἑκατομμύρια, τὰ 13.000 ἑκατομμύρια εἶναι ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐνετάχθησαν τὸ 1964 καὶ 1965 ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας Κυβερνήσεων. Πῶς, κ.κ. συνάδελφοι, ἐπεβαρύναμεν μὲ 15.000 ἑκατομμύρια μὲ 500 ἑκατομμύρια δολλάρια τὸν ἀναιμικὸν προϋπολογισμὸν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, χωρὶς πρόγραμμα, μὲ ἄλλα κριτήρια καὶ πῶς φανταζόμεθα, ὅτι θὰ μᾶς ἀπομείνουν περιθώρια διὰ νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ μεγαλεπίβολον καὶ μεγαλοπρεπὲς πρόγραμμα ποὺ μᾶς ἐπιφυλάσσουν αἱ προσεχεῖς ἡμέραι, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς αὐτό; Ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ Κέντρον Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, τὸ ἀντεμετώπισε μέχρι τῆς στιγμῆς τοὐλάχιστον μὲ πολλὴν διάκρισιν καὶ πολλὴν προσοχήν. Ἄφησα νὰ τερματίσουν τὰς ἐργασίας των, χωρὶς εἰς τίποτε νὰ τοὺς ἐμποδίσω καὶ παρέχοντάς τους ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἐζήτησαν. Θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἐὰν τὸ πρόγραμμα αὐτό, ἠμπορεῖ κατά τι νὰ δυνηθῇ νὰ συμβάλῃ, ἀλλὰ θὰ εἴμεθα ἀφελεῖς νὰ πιστεύωμεν, ὅτι τὸ πρόγραμμα αὐτό, θὰ ἀποτελέσῃ τὴν λύσιν τοῦ προγράμματος τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Πέραν αὐτοῦ, ἤκουσα, τὸν κ. Ἀνδρέαν Παπανδρέου, νὰ ὁμιλῇ διὰ 200 ἑκατομμύρια ξένην βοήθειαν, ἡ ὁποία μᾶς χρειάζεται τὸν χρόνον, ἐπὶ μίαν πενταετίαν.

§246Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι βοήθειαν, κεφάλαια, ἐν γένει, ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§247Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὅταν λέγω βοήθειαν, ἔχω συνηθίσει, βοήθεια δὲν ὑπάρχει δωρεὰν πλέον εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον. Τὸ περίεργον, τὸ δυστύχημα εἶναι, ὅτι τὰ δύο χρόνια ποὺ ἔπρεπε νὰ εἴχομεν πάρει καὶ κατὰ τὰ ὁποῖα αὐτὸς διεχειρίζετο τὸ θέμα, τὸ ὡμολόγησε καὶ ὁ ἴδιος καὶ ἐζήτησε νὰ τοῦ ἀναγνωρίσωμεν σχετικὴν ἐπιτυχίαν, τὸ θέμα τῆς ἐξωτερικῆς βοηθείας, ὄχι 400 ἑκατομ. δολλάρια, δὲν ἐπήραμε, ἀλλὰ οὔτε 20, οὔτε 40 καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἦτο ἀτύχημα, ἦτο ἀποτυχία. Ὁ προϋπολογισμὸς τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ 1965, κ.κ. συνάδελφοι, ἐπήγαινε τόσο λαμπρά, καὶ ἦτο τόσον ρεαλιστικός, ὥστε ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶχον δηλώσει, θὰ τὸ ἐπαναλάβω αὐτὸ ποὺ εἶχον εἴπει, ὅτι ἀπὸ τὸν Ἰούνιον καὶ πέραν θὰ ἔπαυον νὰ δίδω τὰς χρηματοδοτήσεις, διότι δὲν ἐννοοῦσα νὰ χρηματοδοτῇ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος τὸν προϋπολογισμόν. Καὶ τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα ἐπεβεβαίωσε, δυστυχῶς, τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές. Δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν μεγάλας ἱκανότητας καίτοι βλέπω, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου μᾶς θεωρεῖ ἀνικάνους καὶ δι’ αὐτὸ μᾶς καταψηφίζει τὰ νομοσχέδια. Δὲν ἰσχυριζόμεθα, ὅτι ἔχομεν μεγάλας ἱκανότητας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅτε ἀπεφάσισεν ἡ Ἑλλὰς τὴν ἐξαγωγὴν σίτου, τὸ θέμα τὸ ἐχειρίζετο ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου. Προσεπάθησε νὰ ἐπιτύχῃ τὴν συνέχισιν τῆς βοηθείας μὲ τὸν Νόμον 480. Κάποτε ἦλθε κατευχαριστημένος εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, ἢ εἰς κάποιο ἄλλο συμβούλιον τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διὰ νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ, ὅτι ἐδέχθησαν οἱ Ἀμερικανοὶ νὰ μᾶς ἐπιτρέψουν τὴν ἐξαγωγὴν σίτου, ἀλλὰ καὶ μὲ μίαν μικρὰν προσθήκην, ὅτι μᾶς κόβουν τὴν βοήθειαν. Τὴν ὑπόθεσιν τῶν δανείων ὁ κύριος Ἀθανάσιος Κανελλόπουλος τὴν προώθησε μὲ πάθος καὶ εἶχε δίκαιον, δὲν κατώρθωσεν, ὅμως, νὰ τὸ φέρῃ εἰς πέρας. Βοήθειαν ἄλλην ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, διὰ τὸ 1965, δὲν εἴχομεν. Ἐδανείσθημεν ἀπὸ Τραπέζας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μὲ ἕνα νόμον τὸν ὁποῖον ἐψήφισα ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ αὐτὴ ἦτο ἡ μόνη βοήθεια, ἡ ὁποία εἰσέρρευσεν εἰς τὴν χώραν καὶ νομίζω, ὅτι οὐδεὶς δὲν θὰ τὸ παραδεχθῇ, οὔτε ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου, ὅτι ὁ δανεισμὸς αὐτὸς μὲ 6% περίπου τόκον καὶ μὲ 10 χρόνια ἐξόφλησιν ἀποτελεῖ ἱκανοποιητικὴν λύσιν τῶν ἀναγκῶν ποὺ ἔχομεν πρὸς ἐξεύρεσιν κεφαλαίων διὰ τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις. Ἡ ἀπώλεια τῶν καταθέσεων ἦτο ἕνα βεβαιωμένον δυστυχῶς γεγονὸς καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ συγκρίνωμεν περιόδους, πρέπει νὰ συγκρίνωμεν ὁμοειδεῖς περιόδους. Πρέπει νὰ συγκρίνωμεν τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1965 μὲ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1964 καὶ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1965 μὲ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1964 καὶ ἐὰν κάμετε τὴν σύγκρισιν εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ μείνετε ἱκανοποιημένος. Δύο ἦσαν οἱ δεῖκτες, ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰ ἡ ἄνοδος τῆς χρυσῆς λίρας καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ἡ πορεία τῶν καταθέσεων, ὁ ὁποῖος ἦτο καὶ ὁ πλέον ἀνησυχητικὸς δείκτης ἀπὸ ὅλους. Ἀκόμη ἠκούσαμεν ἕναν διθύραμβον διὰ τὴν σημασίαν ποὺ εἶχεν ἡ ἀνταλλαγή. Δὲν τὸ ἀρνοῦμαι, ὅτι ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου τὸ ὑπεστήριξε καὶ εἶναι ἀληθὲς αὐτό, ἀλλὰ ἐξ ἴσου ἀληθὲς εἶναι, κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι χειροκροτεῖτε, ἐὰν χειροκροτῆτε τὴν πρόθεσιν, καλῶς χειροκροτεῖτε, ἀλλὰ αἱ ἀνταλλαγαὶ δὲν ἔγιναν, ἐνῷ ἡμεῖς πραγματοποιοῦμεν μίαν πολὺ μεγάλην ἀπαλλαγήν, τὴν ὁποίαν θὰ ἰδῆτε ὡλοκληρωμένην εἰς πολὺ σύντομον χρονικὸν διάστημα. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται νὰ ἐπιμείνωμεν πολὺ περισσότερον, νομίζω ὅμως, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν μοῦ ὑπενθυμίζει ὁ κ. Πρόεδρος, διὰ τὴν βιομηχανικὴν παραγωγὴν τὸ 1965, τὸ δεύτερον ἑξάμηνον. Δὲν γνωρίζω ἀπὸ ποῦ ἔχει τοὺς δείκτας του ὁ κ. Ἀνδρέας Παπανδρέου. Ἐγὼ γνωρίζω μηδὲν καὶ ὁμολογῶ ἐκπλήσσομαι. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠξεύρω εἶναι, ὅτι αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν, τὰ ὁποῖα ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐνώπιόν μου — καὶ εἶναι σήμερον ἡ σύγκρισις τοῦ Ἰουλίου–Ὀκτωβρίου — ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ τετραμήνου αὐτοῦ τοῦ 1965 ἐν συγκρίσει μὲ τὸ 1964 εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα ἀπὸ ὅ,τι ἦτο τὸ ἀντίστοιχον τετράμηνον τοῦ 1964 καὶ τοῦ 1963. Αὐτὸ εἶναι, ὡς γενικὸν σύνολον καὶ ὄχι τῶν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων. Ὁ δείκτης εἶναι τοῦ 1965 καὶ 1964. 116 ἔναντι 111 καὶ 117 ἔναντι 112. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὀφείλω νὰ κάμω ἀκόμη καὶ μίαν παρατήρησιν συνδεομένην μὲ τοὺς ἀμέσους φόρους. Χαίρω εἰλικρινῶς, διότι ὁ κ. Α. Παπανδρέου ἠθέλησε πρῶτος νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν μίαν πολὺ γνωστὴν ἱστορίαν. Ἔχω ἀκούσει Ὑπουργοὺς νὰ ἰσχυρίζωνται πὼς εἶναι ἀνεύθυνοι μιᾶς πολιτικῆς. Ἐγὼ ἠκούσατε προηγουμένως, ἀπὸ τοῦ βήματος, δὲν τὸ ἰσχυρίσθην. Ἀλλὰ νὰ ἀκούσω τὸν υἱὸν τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου νὰ θεωρῇ τὸν πατέρα του ἀνεύθυνον, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν τὸ ἀνέμενον. Ὑπῆρξε, κ. συνάδελφοι, ὑπόσχεσις προεκλογικὴ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἡ ὁποία εἶχε διατυπωθῆ εἰς τὸ πρόγραμμά μας, τὸ ὁποῖον ἐνέκρινε καὶ ἐψήφισεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι θὰ ἐμειώναμεν τὰ ποσοστὰ τῆς ἀμέσου φορολογίας κατὰ 10%–15%. Πράγματι, ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ὑπενθύμησα εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὴν ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν εἶχε δώσει πρὸς τὸν λαὸν καὶ τοῦ ἐζήτησα νὰ προωθήσωμεν τὸν σχετικὸν νόμον. Ὁ νόμος πράγματι προωθήθη, εἰσήχθη εἰς τὸ ἁρμόδιον συμβούλιον, συνεζητήθησαν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ παρόντων ὅλων ἡμῶν ἔγιναν καὶ δύο μεταβολαὶ καὶ ἐπῆλθε σύμπτωσις ἀπόψεων καὶ ὅταν ὁ νόμος αὐτὸς εἰσήγετο πλέον ὡς κυβερνητικὸν νομοθέτημα, συνέβη τὸ ἄθλιον φαινόμενον, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ὑποστηρίζῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ὑπονομεύεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τῇ προτροπῇ τοῦ διαφωνοῦντος υἱοῦ του καὶ τότε θὰ ἐνθυμῆσθε, ἴσως, ὅτι ἐπεζήτησα καὶ ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἰς μίαν μόνη ἡμέραν, διότι εὑρισκόμεθα ἐν ὄψει διακοπῶν. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τότε, εὑρισκόμενος εἰς Θεσσαλονίκην εἶχε δηλώσει, ὅτι ἑτέραν ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας δὲν ἐγκρίνει. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος αὐτὸς πράγματι ἐμείωσε τοὺς συντελεστὰς κατὰ ἕνα μέσον ὅρον 14% εἰς ὅλην τὴν κλίμακα. Ἐκείνην τὴν ἐποχὴν εἶχε ὑποστῆ μία κριτικὴν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ, ἀπεκατέστησε δὲ τὸν φυσικὸν καὶ ὁμαλὸν ρυθμὸν τῆς φορολογίας τῶν συντελεστῶν καὶ ἐπέφερε καὶ πολλὰς ἄλλας βελτιώσεις, τὰς ὁποίας εἶναι ἀνάγκη αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ ἐνθυμηθῶμεν. Εἴχομεν μίαν μείωσιν τῶν δαπανῶν, λόγῳ μειώσεως τῆς φορολογικῆς κλίμακος, ἡ ὁποία ἐσήμαινε 280 ἑκατομμύρια, μείωσιν λόγῳ μικροτέρων προκαταβολῶν ἢ παρακρατήσεων 120 ἑκατ. Εἴχομεν ἀπαλλαγὰς τοῦ φόρου εἰσοδήματος ἐξ ἰδιοκατοικήσεως, λόγῳ ἀλλαγῆς τοῦ συστήματος προσδιορισμοῦ τοῦ συγκεκριμένου εἰσοδήματος, βάσει δαπανῶν διαβιώσεως, εἴχομεν κατάργησιν τῶν τεκμηρίων. Εἴχομεν διαφορετικὸν ὑπολογισμὸν τοῦ εἰσοδήματος τῆς συζύγου, εἴχομεν ὡρισμένας ἀπαλλαγὰς διὰ νομικὰ πρόσωπα ἐπιδιώκοντα φιλανθρωπικοὺς καὶ κοινωφελεῖς σκοπούς. Εἴχομεν ἀκόμη καὶ μίαν μείωσιν τοῦ ἀφορολογήτου ὁρίου, ἡ ὁποία ἐστοίχισεν 160 ἑκατ. καὶ ἡ ὁποία ἀπετέλεσεν ἐπίμονον ἀπαίτησιν τῆς Βουλῆς, ὅπως ἐνθυμῆσθε. Πέραν αὐτῶν εἴχομεν εἰς τοὺς ἀμέσους φόρους καὶ μίαν μείωσιν 106 ἑκατ. λόγῳ μεταβολῆς τοῦ νόμου περὶ φορολογίας πλοίων, ἡ ὁποία καὶ ὀρθὴ ἦτο καὶ τὴν ὁποίαν ἐψήφισεν ὁμοφώνως ἡ Βουλή, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ ἴδιος ὁ κ. Γεώργιος Παπανδρέου εἶχε τότε προωθήσει. Ἔχομεν κατὰ συνέπειαν πράγματι — καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ἀριθμός, τὸν ὁποῖον ἐπέμενα νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω ὅταν ὡμίλει — μείωσιν τῆς ἀμέσου φορολογίας κατὰ 913 ἑκατομμύρια συνολικοῦ ἀριθμοῦ. Τώρα, κ. συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ μὲ τὴν σειρά μου νὰ ἐνθυμίσω, ὅτι ἐὰν αὐτό, τὸ ὁποῖον προσετίθετο εἰς τὰ ἔσοδα ἐκ τῆς ἀμέσου φορολογίας, τὰ ὁποῖα παρὰ ταῦτα ἐμφανίζουν αὔξησιν τὸ 1965 ἐν συγκρίσει μὲ τὸ 1964, μετὰ τὰ 913 ἑκατ., τότε ἡ αὔξησις τῆς ἀμέσου φορολογίας θὰ ἀνέβαινε καὶ θὰ ὑπερέβαινε τὸ ποσοστὸν τῆς αὐξήσεως τοῦ προηγουμένου ἔτους, τὸ ποσοστὸν τοῦ 25%. Εἰλικρινῶς, δὲν ἀνέμενον, ὅτι θὰ ἐχρησιμοποίει στοιχεῖα τοῦ πρώτου ἑξαμήνου. Ἡ ἀπόδοσις ἑνὸς φόρου κρίνεται ἀπὸ τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα καὶ ὅταν ἔχωμεν τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα, δὲν μπόρεσα νὰ καταλάβω, προσεπάθησα νὰ τὸν διακόψω, ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθην, δὲν ἠδυνήθην, νὰ καταλάβω τὶ νόημα ἔχει τὸ πρῶτον ἑξάμηνον. Κύριοι συνάδελφοι, τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἔδωσα βεβαίως, δὲν τοὺς ἔδωσα ἐγκαίρως καὶ λυποῦμαι — τὸ εἶπον ἄλλωστε καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω δι’ αὐτὸ — ἀλλὰ οἱ ἀριθμοὶ εἶναι δεκτικοὶ οἱουδήποτε ἐλέγχου, δύναται οἱοσδήποτε ἐκ τῆς Ε.Κ. νὰ μεταβῇ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ νὰ λάβῃ οἱουσδήποτε ἀριθμοὺς καὶ ἐὰν παρουσιασθῇ ἔστω καὶ ἕνα στοιχεῖον ἐπιδεινώσεως τῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν εὑρήκαμεν, ὑπάρχουν ἁπλῶς στοιχεῖα βελτιώσεως, τῶν εἰσπράξεων σημαντικῆς, διὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, βελτιώσεως, διότι ἐπήραμεν τὴν ξένην βοήθειαν καὶ συμπέσαμεν εἰς τὸ ἀνώτατον δυνατὸν ὅριον τῆς δαπάνης. Ἔτσι φθάνομεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, εἰς τὸ ὁποῖον φθάνομεν. Προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι τὰ 27.700 ἑκατ. ἔσοδα, τὰ ὁποῖα προβλέπομεν θὰ εἶναι μεγαλύτερα. Ὁ ἀριθμὸς εἶναι συντηρητικός. Ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν δαπανῶν, ἠρωτήθην ἀπὸ ποῦ προκύπτει. Πρῶτον, τὸ ἔλλειμμα τὸ ἐγνωρίζαμεν —καὶ αὐτὸ θέλω νὰ τὸ καταστήσω σαφὲς εἰς τὴν Βουλὴν — ὄχι ἁπλῶς τὸν Ἰούλιον, τὸν Ἰούλιον σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ἡ συζήτησις ἦτο περὶ νέας φορολογίας, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ τὸν κ. Α. Παπανδρέου, ἀπὸ τὸν κ. Ἀθαν. Κανελλόπουλον, ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὴν Ε.Κ., τότε συνεζητήσαμε περὶ νέας φορολογίας καὶ ἐγὼ ἠρνήθην νὰ τὴν ἐπιβάλω, ἀλλὰ τὸ ἔλλειμμα τὸ ἐγνωρίζαμεν ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἔτος. Ἐγνωρίζαμεν, ὅτι εἶναι ἀδύνατον ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1965 νὰ βγῇ πέρα εἰς τὰ μεγέθη, εἰς τὰ ὁποῖα τὸν ἀνεβιβάσαμεν, ὅταν ἐδώσαμε δύο μονάδες πάρα πάνω ποσοστιαίαν αὔξησιν ἐν ὄψει δὲ μιᾶς γενικῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν φαίνεται κατὰ τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Α. Παπανδρέου, θαυμασία, δὲν ἦτο εἰς τὴν πραγματικότητα τοιαύτη. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν πραγματικότητα, τὸ ἔλλειμμα τῶν 1.000 ἑκατομ. καλύπτει τρία κονδύλια. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὰ εἴπω καὶ τὰ τρία ἀθροιστικῶς. Ἐγνώριζεν, ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ὅτι αἱ ἔκτακτοι δαπάναι τῆς Κύπρου, αἱ ὁποῖαι ἐκαλύφθησαν τὸ 1964 ἐντὸς τῶν περιθωρίων τοῦ προϋπολογισμοῦ, δὲν εἶχον προβλεφθῆ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965 καὶ ἐγγράφως καὶ προφορικῶς τοῦ τὸ εἶχον εἰπῆ ἐπανειλημμένως. Αἱ ἐπιδοτήσεις, αἱ ἔκτακτοι δαπάναι τῆς Κύπρου καὶ τὰ 300 ἑκατομμ., κατὰ τὰ ὁποῖα ἐμειώθησαν αἱ εἰσπράξεις τῶν προβλεπομένων ἐσόδων, συνιστοῦν 1.000 ἑκατομμ. Θὰ κάμω, ἀκόμη, δύο τελευταίας παρατηρήσεις. Πρῶτον, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ τὴν παρατήρησιν, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τῶν πωλήσεων τῶν χρυσῶν λιρῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Τύπος γράφει καθημερινῶς καὶ ἀπὸ μακροῦ, ἐγὼ δὲ πιστεύω, ὅτι εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι καλύτερον νὰ λέγῃ κανεὶς τὴν ἀλήθειαν, παρὰ νὰ ἀποκρύπτῃ τὴν πραγματικότητα. Εἶναι ἕνας δείκτης τῆς εὐαισθησίας, τῆς ἀγορᾶς αὐτὸ καὶ ὑπῆρξεν δείκτης κακός. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλῇ δι’ ἄλλους, ὅτι δὲν ἐμπνέουν ἐμπιστοσύνην, ὅταν ὁ ἴδιος μὲ τὸ 53% δὲν κατάφερε νὰ δημιουργήσῃ αἴσθημα ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν οἰκονομίαν (χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος καὶ θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ε.Κ.) καὶ ἴσως εἰς αὐτὸ δὲν εἶναι ὁ κύριος ὑπεύθυνος. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ τελειώσω ξαναγυρίζοντας εἰς τὴν ταμπακέραν. Βέβαιον εἶναι, ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν περιέγραψα. Ἐὰν δὲν ἐπρόλαβαν, οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ε.Κ., ἀπόψε, ἔχουν ὅλην τὴν ἄνεσιν ἕως αὔριον νὰ προλάβουν νὰ πάρουν στοιχεῖα. Ὡς ὑπεύθυνος, προκαλῶ οἱονδήποτε νὰ μοῦ ἀμφισβητήσῃ ὁποιαδήποτε, ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔδωσα. Ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀποδεχθῶ οἱανδήποτε διόρθωσιν, ἐφ’ ὅσον, τυχόν, εἶχε συμβῆ κανένα λάθος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημά μας εἶναι διττόν. Ἀπὸ τὴν μία μεριὰ ἐν ὄψει τῆς πραγματικότητος, τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζομεν, τί πρέπει νὰ γίνῃ. Ἤκουσα λεγόμενον, ὅτι δὲν ἐμπνέει ἐμπιστοσύνην ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Ε.Κ. δὲν ψηφίζει. Εἶναι δικαίωμά σας νὰ μὴ ψηφίσετε. Κανεὶς δὲν ζητᾷ νὰ ψηφίσετε, διὰ τῆς βίας. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὰ τὰ θέματα κρίνονται ὡς συγκεκριμένα θέματα καὶ δὲν κρίνονται, ἀλλοίμονον, ἐὰν ἡ τοποθέτησις ἑνὸς Κόμματος προσδιορίζεται ἀπὸ τὸ ἐὰν τοῦ ἀρέσῃ ἢ δὲν τοῦ ἀρέσῃ ἡ Κυβέρνησις, εἰς θέματα συγκεκριμένα καὶ σοβαρά, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξαρτᾶται ἡ ὑπόστασις τοῦ Ἔθνους. Ἐὰν συνέβαινε νὰ εἴχωμεν δίκαιον, τί θὰ ἐλέγατε, ὅτι διὰ νὰ πέσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἂς ὁδηγηθῇ εἰς τὴν καταστροφὴν ἡ οἰκονομία τῆς χώρας; Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω μὲ τὴν δευτέραν παρατήρησιν. Ἤκουσα ὅλους τοὺς δείκτας τῆς οἰκονομίας καλούς. Ἤκουσα ἀκόμη αἰσιοδοξίαν καὶ διὰ τὴν συναλλαγματικὴν θέσιν τῆς χώρας. Πράγματι, ἡ προοπτικὴ διὰ τὸ 1966, μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν, εἶναι αἰσιόδοξος καὶ ἐγὼ αἰσιοδοξῶ, ὅτι θὰ βελτιωθῇ, ἀλλὰ διὰ τὸ 1965, ὅλοι οἱ συντελεσταὶ μπορεῖ νὰ λέγουν, ὅ,τι θέλουν, ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω εἶναι, ὅτι εἰς τελικὸν ἀποτέλεσμα τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα θὰ μειωθῇ κατὰ 30 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ἡ μείωσις αὐτὴ εἶχε προβλεφθῆ καὶ εἶχε ἐπισημανθῆ καὶ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, πολὺ πρὸ τῶν μέσων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Κύριοι συνάδελφοι, ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νὰ κάμω αὐτὰς τὰς ὀλίγας παρατηρήσεις. Ἦσαν περισσότερον πολιτικῆς φύσεως, παρὰ οἰκονομικῆς. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καταβάλωμεν μίαν προσπάθειαν ὥστε ἡ συζήτησις νὰ περιλάβῃ μὲν καὶ οἱασδήποτε θεωρητικὰς γενικωτέρας ἀπόψεις καὶ νὰ ἀναπτυχθῇ μία ὁποιαδήποτε πολιτική, σύμφωνα μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ καθενός, ἀλλά, ἐγὼ προσωπικῶς, θὰ παρακαλέσω νὰ ὑπάρξῃ μία συγκεκριμένη τοποθέτησις ἐπὶ τοῦ ἀμέσου, τοῦ ζῶντος προβλήματος, τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐνδιαφέρει τὴν χώραν, διότι ἀλλοιῶς θὰ συμβῇ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπιγραμματικώτατα εἶπεν ὁ κ. Α. Παπανδρέου, χωρίς, ἴσως, νὰ σκεφθῇ, ὅτι καμμιὰ ὥρα θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐστρέφετο ἐναντίον του, οἱ ἀριθμοὶ θὰ εὐημεροῦν καὶ ὁ τόπος θὰ πάσχῃ.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§249Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ μακρηγορήσω. Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ὡμολόγησεν εἰς τὴν δευτερολογίαν του τὰς προθέσεις του δώσας πολιτικὸν τόνον καὶ ὄχι οἰκονομικόν. Τὰ μόνα σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχει ἀμφισβήτησις ὅσον ἀφορᾷ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατέθεσα ἐγώ, ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν δείκτην τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Ἐπιθυμῶ νὰ ἴδω τὰ στοιχεῖα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εὔχομαι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ νὰ τὰ καταθέσῃ ἐνωρὶς καὶ νὰ εἶναι πλήρη, διότι ὁμολογῶ, ὅτι τρεῖς πολυγραφημένες σελίδες στοιχείων ποὺ ἔλαβα ἀργὰ θὰ ἐδικαιολόγουν πολλὰ λάθη, ἀλλὰ λάθη δὲν ἐγένοντο. Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἀνέγνωσα, θὰ εἶναι εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς. Παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ ποῖοι ἀριθμοὶ εἶναι ἐσφαλμένοι. Ὅπως ζητεῖτε σεῖς, ζητῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἰδίαν μεταχείρισιν. Στέκομαι εἰς τοὺς ἀριθμούς μου. Παρετηρήσατε, κ. Ὑπουργέ, τὶ ἐκάμαμεν ἡμεῖς χωρὶς πρόγραμμα ἐπὶ 18 μῆνες. Ἐκάμαμε τὸ καλλίτερον δυνατόν. Ἡ διαφορά μας εἶναι ἄλλη. Σεῖς δὲν πιστεύετε εἰς τὸ πρόγραμμα. Ἡμεῖς πιστεύομεν εἰς τὸ πρόγραμμα. Ὡμιλήσατε, κ. Ὑπουργέ, περὶ ἀκαδημαϊκοῦ τύπου ὁμιλίας. Ἴσως νὰ εἶναι. Ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ «ταμπακέρα» εἰς τὸ λόγον καὶ ἐὰν δὲν ἠκούσατε καλά, θὰ τὴν ἀναγνώσετε. Ἡ «ταμπακέρα» εἶναι τὰ νούμερα. Ὅταν τὰ ἀναγνώσετε, καλά, παρακαλῶ, νὰ συζητήσωμεν πάλιν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ νούμερα καὶ τὰ ἰδικά σας καὶ τὰ ἰδικά μου. Ἡ βασικὴ «ταμπακέρα», κ. Ὑπουργέ, εἶναι αἱ ἐκλογαί. Αὐτὴ εἶναι ἡ «ταμπακέρα». (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§250Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἠρνήθην εἰς οὐδεμίαν στιγμὴν τὴν σημασίαν τοῦ προγραμματισμοῦ. Ἠρνήθην μόνον καὶ τὸ ἐπιβεβαιώνουν τὰ γεγονότα, ὅτι ὁ κ. Παπανδρέου ἐφήρμοσε τὸν προγραμματισμόν, τὸν ὁποῖον διδάσκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ὅπως δὲν ἐφήρμοσε καὶ τὴν διακήρυξίν του περὶ μελετῶν καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην ἀπ’ ἀρχὴν νὰ ἀναζητοῦμεν μελέτας. Ἐὰν ὡμίλησα περὶ «ταμπακέρας», τὸ ἔπραξα, διότι ὑποθέτω, ὅλη ἡ Βουλὴ θὰ ἀντελήφθη, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τὸ 1965, ἔμεινε ὡς ἐγὼ τὸ ἐτοποθέτησα. Αὐτὴ ἦτο ἡ οὐσία. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, παρῃτήθη τραπεὶς εἰς φυγὴν ἐνώπιον τοῦ οἰκονομικοῦ χάους, τὸ ὁποῖον ἀντίκρυζε. Καὶ ἡμεῖς θεωροῦμεν καθῆκον μας νὰ συγκρατήσωμεν καὶ νὰ ἀνορθώσωμεν τὴν οἰκονομίαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἁπλοῦν νόημα τῆς τοποθετήσεώς μας. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ἀντιλαμβάνεσθε τὰς πολιτικὰς θέσεις. Ἄλλως τε εἶναι τόσον κουραστικὰ μονότονοι, ὥστε τὰς γνωρίζομεν ἐκ προοιμίου. Ἐκεῖνο ποὺ θέλω νὰ εἴπω εἶναι ἕνα. Ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ὑπῆρχε δυνατότης ἐκλογῶν, ἐκλογαὶ μὲ ἀνοικτὴν οἰκονομικὴν κρίσιν, θὰ ἀπετέλουν, ἀναντιρρήτως, καταστροφὴν εἰς τὸν τόπον καὶ οὐδείς, οὔτε ὁ κ. Παπανδρέου, θὰ τὰς συνίστα. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξαγάγῃ τὸν τόπον ἀπὸ τὰς δυσχερείας, εἰς τὰς ὁποίας περιῆλθε καὶ ὅταν ἀποκατασταθῇ ἡ ὁμαλότης, θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῶν ἐκλογῶν.

§251Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύναμαι νὰ ἀφήσω ἀναπάντητον τὴν ἀποστροφὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τάχα ὁ ἔντιμος, ὁ λαοφιλὴς Ἀρχηγός μας, ἐτράπη εἰς φυγὴν πρὸ τοῦ οἰκονομικοῦ χάους, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀρέσκεται νὰ ἐπικαλῆται καὶ νὰ διατυμπανίζῃ. Πρῶτον, δὲν ὑπάρχει οἰκονομικὸν χάος καὶ ἀπεδείχθη τοῦτο περίτρανα ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Α. Παπανδρέου. Καὶ ἔπειτα ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἔχει ἀποδείξει, ἔκτοτε, δι’ ἐπανειλημμένων αὐθορμήτων ὀγκωδεστάτων λαϊκῶν ἐκδηλώσεων, τόσον ὀγκωδεστάτων, ὅσον αἱ πόλεις, εἰς τὰς ὁποίας λαμβάνουν χώραν, οὐδέποτε ἐγνώρισαν τοιοῦτον ὄγκον καὶ παλμόν. Ἑπομένως, εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὁ ἀφορισμὸς τοῦ κ. Μητσοτάκη, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ παμμεγίστη ἐκδήλωσις λατρείας πρὸς τὸν κ. Γ. Παπανδρέου, ἡ ὁποία ἐκδηλοῦται ἔκτοτε καὶ συνεχῶς, ὅπου ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ἐμφανίζεται. Ἡ ἀποστροφὴ τοῦ κ. Μητσοτάκη, ἕνα μόνον λόγον εἶχε, νὰ διατυμπανισθῇ ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον. Κύριε Πρόεδρε, ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως ἐτόνισα, ὅτι βλέπω προσπάθειαν ραδιοφωνικῆς ἐκπομπῆς τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Μητσοτάκη. Καὶ εἴπατε, ὄχι. Εἴπατε, ὅτι ἁπλῶς ἐπρόκειτο περὶ μαγνητοφωνήσεως τῆς ὁμιλίας ὅλων τῶν ρητόρων τῶν Κομμάτων. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ ἔντιμον ραδιόφωνον — διὰ νὰ μὴ τὸ εἴπω ἄτιμον — ἀπὸ διώρου μεταδίδει τὴν μαγνητοφωνημένην ὁμιλίαν τοῦ κ. Μητσοτάκη. (Φωναὶ ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου: Αἶσχος, αἶσχος), ἐνῷ οὐδὲ μίαν λέξιν ἀνέφερε περὶ τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ἀνδρέα Παπανδρέου. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μᾶς ἐκπλήσσει ἡ συμπεριφορὰ τῆς Κυβερνήσεως ἀναφορικῶς πρὸς τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ ραδιοφώνου. Τὸ ἐθνικὸν ραδιόφωνον τὸ μεταχειρίζεται ὡς προσωπικήν της ἰδιοκτησίαν, πρὸς διαφήμισιν τῶν ἀτομικῶν της βλέψεων. Ἀλλὰ ἡ σημερινὴ ἐνέργεια τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ, ἀποδεικνύει δύο τινά: Πρῶτον, τὸ μέτρον τῆς ἀντιλήψεως τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς, ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς, τὸ μέτρον τῆς ἀντιλήψεώς της περὶ τοῦ ἠθικοῦ καὶ τοῦ πρέποντος. Καὶ δεύτερον: Ἀποδεικνύει τὸν τρόμον, ὁ ὁποῖος κατέχει τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν προσπάθειαν νὰ συγκαλυφθῇ ἡ ἀλήθεια, νὰ μὴ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐν τῷ συνόλῳ των, τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Δὲν ζητοῦμεν ἀλλοίαν μεταχείρισιν, διότι ματαία θὰ εἶναι ἡ αἴτησίς μας. Τὸ ἠθικόν, τὸ πρέπον, ἡ στοιχειώδης περὶ ἠθικῆς ἀντίληψις θὰ ἐπέβαλεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἴσην μεταχείρισιν, ὅπως τοὺς ἰδικούς της ἀγορητάς, καὶ τοὺς ἰδικούς μας ἀγορητάς. Δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ συνέλθῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ δώσῃ ἱκανοποίησιν ὄχι εἰς τὸ ἰδικόν μας αἴτημα, ἀλλὰ εἰς τὸ αἴτημα περὶ τοῦ ἠθικοῦ, περὶ τοῦ πρέποντος περὶ τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Εἴχομεν ὑποχρέωσιν νὰ σημειώσωμεν ἐντὸς τῆς αἰθούσης τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ τὶ ἐλέχθη ἐν ἀρχῇ τῆς Συνεδριάσεως καὶ τὸ τὶ λέγομεν τώρα κατόπιν τῆς ἐξελίξεως τῆς στάσεως τῆς Κυβερνήσεως σχετικῶς μὲ τὸ ραδιόφωνον.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ἡ πολιτικὴ ἡγεσία νὰ καθορίσῃ ἐὰν θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§253ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΕΝΤΡΟΥ.

Διὰ τὸ ραδιόφωνον;

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ραδιόφωνον δὲν τὸ διαθέτει τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, οὔτε ὑπέχει τὴν εὐθύνην. Ἔχω ὅμως τὴν ἀντίληψιν ὅτι θὰ ὑπάρξῃ μέριμνα ὥστε νὰ μεταδοθοῦν διὰ τοῦ ραδιοφώνου αἱ ἀπόψεις ὅλων τῶν παρατάξεων.

§255Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε ....

§256Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πάλι κ. Μπακόπουλε. Κατηργήσατε ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα εἰς τὴν Βουλήν.

§257Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν παρεπονέθην εἰς τὸ Προεδρεῖον. Ἀπηυθύνθην εἰς σᾶς, κ. Πρόεδρε, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, διότι οἱ βουλευταὶ ὁμιλοῦντες ἀπὸ τῆς θέσεώς των πρέπει νὰ ἀπευθύνωνται πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον. Πάντως χαίρω διότι εἴπατε ὅτι θὰ ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ θὰ μεταβληθῇ ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως.

§258Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τὴν ὁμιλίαν τοῦ εἰδικοῦ ἀγορητοῦ κ. Ἀνδρέα Παπανδρέου, ἦτο, βεβαίως, φυσικὸν νὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ ἢ τοῦ εἰδικοῦ ἀγορητοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως. Παρὰ ταῦτα, ἐθεωρήσαμεν ἀναγκαῖον νὰ ἀφήσωμεν νὰ δοθοῦν ἀπαντήσεις καὶ ἀνταπαντήσεις. Διότι ὁ διάλογος ἦτο χρήσιμος καὶ διὰ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐφόσον, ὅμως, ἐγένετο τοῦτο, δὲν εἶναι λογικὸν νὰ ζητήσετε εἴτε σεῖς, εἴτε νὰ ζητήσουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀγορεύσω ἀπόψε, δηλαδὴ μετὰ τὰ μεσάνυχτα, ὅταν τοιαύτη κόπωσις ἔχει ὅλους ἤδη καταλάβει. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει —καὶ ἀπευθύνομαι ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κ. Πρόεδρον διὰ νὰ τὸ προσέχῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον— δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν ἡ ὥρα εἶναι 12½ καὶ ἑπομένως, ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἐφημερίδας δὲν θὰ ἐδημοσιεύετο ὁ λόγος μου. Ἐγὼ κατὰ τὸ διάστημα τῆς θητείας μου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κατέδειξα ὅτι καὶ μετὰ τὰ μεσάνυχτα λαμβάνω τὸν λόγον καὶ μάλιστα, εἰς παλαιοτέραν ἐποχήν, συχνότατα, λόγῳ τῆς σειρᾶς τὴν ὁποίαν εἶχα ἀπὸ ἀπόψεως δυνάμεως κόμματος τὸ ὁποῖον ἐξεπροσώπουν, ὡμίλουν πάντοτε μετὰ τὰς 11. Καὶ οὐδέποτε ἐζήτησα τὸ προνόμιον νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις διὰ νὰ ὁμιλήσω τὴν ἑπομένην. Ἀλλ’ ὅταν ἡ ὥρα εἶναι 12½ καὶ αἱ ἀγορεύσεις τόσον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅσον καὶ τοῦ κ. Ἀνδρέα Παπανδρέου, ἑκάστη χωριστά, διήρκεσαν 2–2½ ὥρας, εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρχῃ κάποια κόπωσις καὶ εἶναι λογικὸν νὰ δεχθῆτε ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον ἡ περαιτέρω συζήτησις. Θὰ ἐπεθύμουν, ὅμως, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς παρατηρήσεως εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ κ. Μπακόπουλος, σχετικῶς μὲ τὴν ἀναμετάδοσιν ἀπὸ ραδιοφώνου τοῦ λόγου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ ΕΡΕ ἦτο εἰς τὴν ἐξουσίαν, εἶναι ζήτημα ἐὰν ὁλόκληρος λόγος, διαρκέσας 2–2½ ὥρας, εἶχεν ἀναμεταδοθῇ ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον. Νομίζω, ποτέ. Ἐγένετο μία περίληψις κάπως ἐκτενεστέρα ὅταν ὡμίλει ὁ Πρωθυπουργός, διότι φυσικὸν εἶναι, ἔχων τὰς εὐθύνας τῆς διαχειρίσεως τῶν κοινῶν, νὰ ἔχῃ ἀνάγκην μιᾶς μεγαλυτέρας ἐπικοινωνίας μὲ τὸν λαόν. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶχε γίνει ποτέ. Διὰ πρώτην φορὰν ἐγένετο ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου. Δὲν ἐθεώρησα τότε ἀναγκαῖον νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ νὰ εἴπω τὶ διδάσκει ἡ δημοκρατία καὶ ἡ ἀρετή. Δὲν τὸ εἶπον ποτέ. Ἀλλ’ ἐφόσον μὲ ἀναγκάζετε θὰ τὸ εἴπω. Οὐδέποτε ἐγένετο ἀναμετάδοσις, ὄχι ἀναμετάδοσις λόγου εἰδικοῦ, ἀλλὰ καὶ περιλήψεως ἐκτενοῦς ἢ περιλήψεως λογικῆς οὐσιώδους ὁμιλίας τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως. (Θόρυβος ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Παρακαλῶ ἡσυχίαν. Ἀπαιτῶ ἡσυχίαν καὶ σεβασμὸν ὅπως ἐπεδείξαμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸν κ. Ἀνδρέαν Παπανδρέου, μολονότι δὲν εἶναι ἀρχηγὸς τῆς παρατάξεώς σας. Ἐπεδείξαμεν σεβασμὸν καὶ δὲν τὸ διεκόπταμεν παρὰ μόνον θέτοντες ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα διετυποῦντο εἰς 3–4 λέξεις, ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα ἦσαν χρήσιμα καὶ ἀναγκαῖα. Καὶ σημαίνει ζωὴν ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ τὸ νὰ τεθῇ ἕνα ἐρώτημα, τὸ νὰ ριφθῇ ἕνα ἐρώτημα. Αἱ κραυγαὶ ὅμως δὲν σημαίνουν ζωήν. Σημαίνουν κάτι ἄλλο. Ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου, καὶ λυποῦμαι βαθύτατα διότι συμπολίτης μου μὲ τὸν ὁποῖον εἶχον τόσες φορὲς συνεργασθῆ εἰς τὸ παρελθόν, τὸ ἔπραξεν εἰς βάρος μου.

§259ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς βάρος τοῦ λαοῦ.

§260Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς βάρος τοῦ λαοῦ ὅπως ὀρθῶς, παρατηρεῖτε. Ἀλλὰ κατὰ τρόπον ἀμέσως εἰς βάρος μου. Καὶ δὲν ἔκαμα τίποτε, μὲ παρεκάλεσαν οἱ φίλοι μου καὶ μὲ ἐπίεσαν νὰ κάμω διαμαρτυρίαν καὶ νὰ προβῶ εἰς διάβημα καὶ δὲν τὸ ἔκαμα, διότι εἶπα μέσα μου, φαίνεται ὅτι τὸ ἔχει ἡ ἐξουσία νὰ γίνεται πολὺ ἢ ὀλίγον ἀντιδημοκρατική. Καὶ τὸ ἔχει ὀλίγον ἡ ἐξουσία, ἀλλὰ δὲν τὸ ἔχω ἐγὼ μέσα μου. Καὶ δὲν κατανοῶ αὐτὴν τὴν ἀντιδημοκρατικότητα οἱουδήποτε ἡγέτου, ὁ ὁποῖος γίνεται Πρωθυπουργός. Καὶ ἐπεδίωξεν ἀντιδημοκρατικότητα, ὁ κ. Παπανδρέου ὡς Πρωθυπουργὸς ἀποκλείων τὴν ἀπὸ ραδιοφώνου ἐπικοινωνίαν πρὸς τὸν λαὸν οἱουδήποτε ἄλλου ἐκτὸς τοῦ ἑαυτοῦ του. Ἂν αὐτὸ σημαίνῃ Δημοκρατίαν καὶ ἀρετήν, τότε δικαιοῦνται οἱ κύριοι νὰ διαμαρτύρωνται δι’ ὅ,τι συνέβη ἀπόψε χωρὶς νὰ γνωρίζουν ἀκόμη τὶ θὰ ἀναμεταδώσῃ ὁ Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς σχετικὰ μὲ τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Ἀνδρέα Παπανδρέου λεχθέντα. Θὰ ἤθελα καὶ νὰ ὑποστηρίξω χωρὶς νὰ ἔχω λόγους πολιτικούς, ἀλλὰ ἔχω λόγον πρῶτον συμπαθείας προσωπικῆς καὶ δεύτερον ἔχω λόγον συνδεόμενον μὲ τὴν ἀγάπην πρὸς τὴν ἀλήθειαν νὰ ὑποστηρίξω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Δὲν εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ὅτι θὰ ἀναμεταδοθῇ ἢ ὄχι ἡ ὁμιλία τοῦ Α ἢ Β ὁμιλητοῦ, εἶπεν ἁπλῶς ὅταν ἐγένετο ἡ παρατήρησις ὅτι γίνεται ἀναμετάδοσις αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶπεν ὅτι δὲν γίνεται ἀναμετάδοσις, ἀλλὰ γίνεται ἁπλῶς ἐγγραφὴ εἰς ταινίαν, γίνεται μαγνητοφώνησις. Καὶ προσέθεσεν ὅτι θὰ γίνῃ μαγνητοφώνησις καὶ τῶν ἄλλων ὁμιλητῶν τῶν κομμάτων. Λοιπόν, κ. Πρόεδρε, εἶσθε ἐν ἀπολύτῳ τάξει, ἐν ἀταξίᾳ εὑρίσκεται ἡ ἄλλοτε Κυβέρνησις ὑπὸ τὸν κ. Γ. Παπανδρέου, ἡ ὁποία Κυβέρνησις τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου —λυποῦμαι διότι ἀπόψε ἀναγκάζομαι νὰ τὸ εἴπω— ἔφθανε μέχρι τοῦ σημείου νὰ κόβῃ τὴν ἐπικοινωνίαν μὲ τὸν Ραδιοφωνικὸν Σταθμὸν ὅταν ὁ κατὰ σειρὰν πρῶτος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀνήρχετο εἰς τὸ βῆμα. (Χειροκροτήματα).

§261Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι θὰ ὑπάρξῃ πλήρης ἰσότης μεταχειρίσεως σήμερον μεταξὺ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ε.Κ., θὰ ἐπιλεγοῦν αἱ σημαντικώτεραι περικοπαὶ τῶν λόγων ἀμφοτέρων καὶ θὰ μεταδοθοῦν διὰ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ. Τὸ αὐτὸ θὰ γίνῃ καὶ διὰ τὰς ἑπομένας ἡμέρας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντολὴ ἡ ὁποία ἐδόθη καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι θὰ τηρηθῇ.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω ἔγγραφον αἴτησιν τοῦ κ. Διαμαντίδη καὶ τοῦ κ. Ἀγγελούση οἱ ὁποῖοι παρακαλοῦν νὰ δοθῇ καὶ εἰς τὸν κ. Ἄγγελον Ἀγγελούσην βουλευτὴν Σερρῶν ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ὅτι δὲν ἐτηρήθη ἡ ὑπόσχεσις τοῦ Προέδρου τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Νομίζω ὅτι κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν δὲν ὑπάρχει θέμα ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§263Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα διότι δὲν εἴχατε ἁρμοδιότητα νὰ τὸ κάμετε. Ἡ δήλωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τερματίζει ἐν πολλοῖς τὸ θέμα.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω νὰ πληροφορήσω καὶ σᾶς καὶ ὅλους τοὺς συναδέλφους ὅτι, ὅπως μὲ πληροφορεῖ τώρα ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς, ἡ ἠχογράφησις —νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας— γίνεται κανονικὰ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Συνεπῶς οὐδεμίαν εὐθύνην δύναται νὰ ἔχῃ τὸ Προεδρεῖον διὰ τὴν πλήρη ἀπόδοσιν δι’ ἠχογραφήσεως τῶν ὁμιλιῶν, τόσον τοῦ κ. Παπανδρέου, ὅσον καὶ τοῦ κ. Μητσοτάκη, ἐφ’ ὅσον ἐγένοντο ἀπὸ τῆς θέσεώς των. Καλὸν εἶναι ὅπως οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἠχογραφηθοῦν μὲ πλήρη ἀπόδοσιν αἱ ἀγορεύσεις των νὰ ὁμιλήσουν ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἀπὸ ραδιοφώνου θὰ μεταδοθοῦν περιλήψεις ἐκτεταμέναι ἀπὸ τὰ πρακτικά. Κύριε Ἀθανάσιε Κανελλόπουλε, κρατήσατε ἕνα νομοσχέδιον. Μήπως τὸ ἐμελετήσατε ἐν τῷ μεταξὺ διὰ νὰ τὸ ψηφίσωμεν; Κρατήσατε τὸ νομοσχέδιον «περὶ ρυθμίσεως τῆς δυνατότητος τῆς χορηγήσεως Τραπεζιτικῶν Δανείων μὲ ρήτραν ξένου νομίσματος.

§265Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ νομοσχέδιον;

§267ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ ρυθμίσεως τῆς δυνατότητος χορηγήσεως τραπεζιτικῶν δανείων μὲ ρήτραν ξένου νομίσματος». Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§269Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐτέθησαν δύο ζητήματα ἀπόψε ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, ἕνα διὰ τὴν διακοπὴν τῆς συζητήσεως ἀπόψε καὶ ἕνα γενικώτερον διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἴσης μεταχειρίσεως ἀπὸ τοῦ ραδιοφώνου. Νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ πρῶτον νὰ εἴπω μερικὰ λόγια ἐπὶ τοῦ τελευταίου αὐτοῦ ζητήματος. Ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ὀρθότητα καὶ τὴν βασιμότητα ἢ ὄχι τῶν ἑκατέρωθεν αἰτιάσεων πιστεύω ὅτι ἐτέθη ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα ζητήματα, δεδομένου ὅτι τὸ ραδιόφωνον ἔχει ἀκροατὰς καὶ μάλιστα ὁμαδικοὺς ἀκροατὰς εἰς τὰ χωριά, οἱ ὁποῖοι ἰσοῦνται πρὸς τὸ δεκαπλάσιον ἢ τὸ 15πλάσιον τῶν ἀναγνωστῶν τῶν ἐφημερίδων. Εἶναι μία μορφὴ ἐλευθεροτυπίας ἡ ἀπὸ ραδιοφώνου κατ’ ἀντικειμενικὸν τρόπον καὶ κατ’ ἴσην μεταχείρισιν μετάδοσις τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων. Φοβοῦμαι ὅτι ἡ ὑπόσχεσις, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ ὁδηγήσῃ —βεβαίως, οἱ λόγοι ἦσαν ἐκτεταμένοι καὶ εἶναι δύσκολον νὰ φαντασθῇ κανεὶς πολιτικοῦ περιεχομένου ἐκπομπὴν 5–6 ὡρῶν— θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἐπιλογήν. Καὶ γνωρίζομεν ὅλοι πῶς γίνεται ἡ ἐπιλογή. Γνωρίζομεν πῶς γίνεται ἡ ἐπιλογὴ καὶ ἡ περίληψις λόγων τῶν κυβερνώντων ἑκάστοτε καὶ πῶς γίνεται ἡ ἐπιλογὴ καὶ ἡ περίληψις τοῦ λόγου τοῦ ἰδικοῦ μου, ὁσάκις γίνεται ἔστω καὶ μνεία δύο φράσεων. Διαλέγονται αἱ δύο φράσεις ποὺ προδίδουν τὸ περιεχόμενον τοῦ λόγου, κάποια φραστικὴ παραχώρησις, κάποιο φιλοφρόνημα. Φοβοῦμαι ὅτι αὐτὸ θὰ συμβῇ καὶ πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν συγκεκριμένην συζήτησιν καὶ τὸ Κοινοβούλιον, τὸ ὁποῖον κάποτε πρέπει, ἐπὶ τέλους, νὰ χαράξῃ ὅρια χρήσεως τοῦ ραδιοφώνου ὡς μέσου ἐπικοινωνίας, ὡς μέσου διακινήσεως ἰδεῶν. Ὡς πρὸς τὴν διακοπὴν τῆς συζητήσεως, ἐγὼ νομίζω ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Εἰς αὐτὴν τὴν προχωρημένην ὥραν, ὕστερα ἀπὸ τὴν πυκνότητα καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς διαρκείας τῶν δύο κυρίων ἀγορεύσεων καὶ τῶν ἑκατέρωθεν ἀνταπαντήσεων, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν προσήκουσαν προσοχὴν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐκεῖνο, ποὺ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον καὶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ εἶναι νὰ δικονομηθῇ ἡ συζήτησις. Διότι, βεβαίως, δικαίωμα τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ εἶναι νὰ ὁμιλήσῃ ἢ νὰ ἀναθέσῃ εἰς ἕτερον στέλεχος. Περιττὸν νὰ εἴπω ὅτι ἂν ὁμιλήσῃ ὁ ἴδιος θὰ ἀκολουθήσουν κατὰ τὴν σειρὰν οἱ Ἀρχηγοὶ ἢ ἐκπρόσωποι καὶ τῶν ὑπολοίπων κομμάτων.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἔχει τὸν λόγον.

§271Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ κάμωμεν ἕνα διάλογον, διότι μόνον μὲ διάλογον θὰ δικονομηθῇ τὸ θέμα. Ἀπόψε ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ Εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς Ε.Κ. κατέλαβον περίπου ἑξάωρον μὲ τὰς ἀγορεύσεις, τὰς ἀπαντήσεις καὶ ἀνταπαντήσεις, δηλ. τρεῖς ὥρας ἑκάστη πλευρά. Δὲν διεκδικῶ αὔριον τὰς τρεῖς ὥρας. Ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω ἐλάχιστα. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα, ἀφοῦ λάβω πρῶτος τὸν λόγον, καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ τὸ δεχθῆτε —ἐὰν δὲν τὸ δεχθῆτε δὲν θὰ ἐπιμείνω— νὰ ὁμιλήσω τὸ πολὺ 20′ λεπτά, προλογίζων τὸν πρῶτον ἐκ τῶν εἰδικῶν ἀγορητῶν, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ τὰ στοιχεῖα. Σκέπτομαι νὰ ὁμιλήσω τὸ πολὺ 20′ λεπτά, προλογίζων τὸν πρῶτον ἐκ τῶν εἰδικῶν ἀγορητῶν, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ τὰ στοιχεῖα καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ κ. Παπαληγούρας. Ἐὰν συμφωνήσητε ἔχει καλῶς. Ἐὰν δὲν συμφωνήσητε θὰ μὲ φέρητε ἐνώπιον τοῦ ἑξῆς διλήμματος, ἢ νὰ ὁμιλήσω πρῶτος ἐπὶ μίαν καὶ ἡμίσειαν ὥραν, χρησιμοποιῶν στοιχεῖα, ἢ νὰ ὁμιλήσω, καθ’ ὃ ἔχω δικαίωμα ὡς Ἀρχηγὸς Κόμματος, παρεμβαίνων εἰς τὴν συζήτησιν ἐνδιαμέσως. Ἐὰν εἶχεν ἔλθει, εἰς τὴν αἴθουσαν ὁ κ. Γεώργιος Παπανδρέου καὶ ἤθελε νὰ προλογίσῃ τὸν εἰδικὸν ἀγορητὴν μὲ τὴν εὐφυᾶ καὶ βασιζομένην ἐπὶ τῶν γνωστῶν διατυπώσεων, τόσον ἐπιτυχῆ ἄλλωστε σύντομον ἀγόρευσίν του ἐκ 10–20 λεπτῶν, ἡμεῖς, τοὐλάχιστον, τῆς ΕΡΕ δὲν θὰ ἠρνούμεθα τὸ δικαίωμά του αὐτὸ καὶ νὰ ἀγορεύσῃ μετὰ ὡς εἰδικὸς ἀγορητὴς ὁ κ. Α. Παπανδρέου. Ἐὰν ὅμως νομίσητε, ὅτι δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα αὐτό, οὕτως ἢ ἄλλως ὁ Κανονισμὸς δὲν μοῦ τὸ δίδει, ἐὰν νομίσητε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος θὰ εὕρω ἄλλον τρόπον νὰ ἀντιμετωπίσω τὸ ζήτημα.

§272Η. ΗΛΙΟΥ. Πρὸς Θεοῦ, δὲν εἶναι τὸ ζήτημα αὐτό. Οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, λαμβάνουν τὸν λόγον, ὅταν τὸν ζητήσουν καὶ φυσικὰ ἐὰν ὑπάρχῃ σειρὰ κατὰ τὴν ἀριθμητικὴν δύναμιν τῶν Κομμάτων. Ἑπομένως, ἐὰν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ τὸν ὁποῖον οὐδέποτε θὰ περνοῦσε ἀπὸ τὸ μυαλό μου νὰ τὸν ἀποκλείσω καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν καὶ δὲν ἦτο νοητὸν νὰ τὸν ἀποκλείσω ἀπὸ τὴν συζήτησιν, θέλῃ, ὁπωσδήποτε, δι’ εἰδικοῦ ἀγορητοῦ φέροντος τὰ στοιχεῖα νὰ ἐκτεθοῦν ἐν λεπτομερείᾳ, αἱ ἀπόψεις τῆς ΕΡΕ, θὰ εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπιλέξῃ καὶ ἢ νὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος ὁ ἴδιος, ἢ ὁ κ. Παπαληγούρας καὶ μετὰ τὴν ἔκθεσιν τῶν ἀπόψεων ὅλων τῶν κομμάτων, εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν νὰ λάβῃ τὸν λόγον καὶ νὰ ὁμιλήσῃ ὡς Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Ἡ σειρὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: Πρῶτος ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, μετὰ εἶναι ἡ σειρὰ τῆς ΕΔΑ, ἔπειτα εἶναι ὁ κ. Μαρκεζίνης καὶ βεβαίως ὕστερα ἔρχεται ἡ σειρὰ τοῦ κ. Παπαληγούρα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐκτιμήσῃ καὶ τὴν θέσιν τῶν ὑπολοίπων κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἀποτελοῦν τὴν Ἀξιωματικὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ ἐκφράζουν μερίδα τοῦ λαοῦ.

§273Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, τὴν ἐκτιμῶ καὶ δι’ αὐτὸ θέτω τὸ ἐρώτημα καὶ σᾶς εὐχαριστῶ, διότι ἀνεκινήσατε τὸ δικονομικὸν θέμα. Ἔπρεπε νὰ ἀνακινηθῇ ἀπόψε διὰ νὰ γίνῃ σήμερον συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ καὶ νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα.

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§275Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, ζητοῦντα τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς, ὅπως δι’ ὀλίγων —καὶ καθώρισε καὶ τὰ χρονικὰ ὅρια 20′ λεπτὰ τὸ μάξιμουμ— προλογίσῃ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ εἰδικοῦ ἀγορητοῦ, τοῦ ἐκπροσωποῦντος, κατὰ κύριον λόγον, κατὰ πρῶτον λόγον τὰς ἀπόψεις τῆς ΕΡΕ. Ἡμεῖς, τοὐλάχιστον, δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν. Θεωροῦμεν καὶ σκόπιμον τὴν ἐν ταὐτῷ συνταύτησιν τοῦ προλόγου τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ μετὰ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Παπαληγούρα. Βεβαίως, κατόπιν ἐπακολουθοῦν αἱ ἀγορεύσεις τῶν Ἀρχηγῶν καὶ ἀγορητῶν τῶν ἄλλων Κομμάτων. Θὰ παρακαλέσωμεν καὶ ἡμεῖς, ἐὰν ἐξαντληθῇ ὅλη ἡ συνεδρίασις αὔριον μὲ τοὺς ἀγορητὰς καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς ἄλλους ὁμιλητὰς νὰ ὁμιλήσουν καὶ νὰ ἐπιφυλαχθῇ, διὰ τὸν ἰδικόν μας ἀγορητήν, τὸν κ. Α. Κανελλόπουλον, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι πρῶτος ἀγορητὴς τὴν Τετάρτην.

§276Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει βασικῶς καμμίαν σημασίαν ἐὰν θὰ εἶναι πρῶτος ἢ δεύτερος, διότι εἶναι πρωϊνὴ ἡ συνεδρίασις.

§277Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὄχι πρωϊνή.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν Τετάρτην, εἶναι πρωϊνή.

§279Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠμποροῦμεν νὰ τὴν κάμωμεν βραδυνήν.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι παραμοναὶ Χριστουγέννων καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι, θέλουν νὰ ἀναχωρήσουν διὰ τὰς ἐπαρχίας των.

§281Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ε.Κ., διότι συνεφώνησε νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ σειρὰ τοῦ προλόγου τοῦ ἰδικοῦ μας ἀγορητοῦ, ἀλλὰ εἶναι φυσικὸν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ καὶ ὁ ἀπουσιάζων Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν νὰ ἔχῃ ἀντιρρήσεις. Ἐφ’ ὅσον, ἑπομένως, ἕνας ἀρνεῖται καὶ ὁ ἕτερος ἀπουσιάζει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμείνω.

§282Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Μίαν ὥραν θὰ χρειασθῇ ὁ κ. Παπαληγούρας.

§283Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Κοΐνη, θὰ σᾶς εἴπω τώρα. Δὲν χρειάζεται, διότι ἤδη παραιτοῦμαι τῆς ἀξιώσεως καὶ θὰ κρίνω ἐὰν θὰ ὁμιλήσω αὔριον πρῶτος ἢ ἐὰν θὰ ὁμιλήσω μετὰ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν δύο Κομμάτων εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν θελήσω.

§284ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ αὐριανὴ συνεδρίασις, κατὰ τὸν Κανονισμόν, εἶναι ἀφιερωμένη εἰς Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. Συνεπῶς, χρειάζεται ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ συνεχισθῇ ἡ οἰκονομικὴ συζήτησις. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ συνεχισθῇ αὔριον ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος;

§285ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν συναίνεσιν τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν λύσιν τῆς συνεδριάσεως;

§287ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον τὸ ἀπόγευμα καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος. (Ὥρα 0.55′ π.μ.)