1965.03.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

Δευτέρα 22 Μαρτίου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Τούντας ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κιτσίκης ζητεῖ 15νθήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Β. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως φορολογικῶν τινων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ ΙΚΑ προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἄλλων τινῶν μεταρρυθμίσεων τῆς περὶ ΙΚΑ νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ε. Κοθρῆς, Κ. Κωνιωτάκης, Σ. Χασαπίδης, Δ. Μυλωνᾶς, Γ. Παπαγιαβῆς, Μ. Ξυλούρης, Χ. Πιπιλῆς καὶ Α. Αὐγερινὸς–Νάκης, 2) Ι. Τούμπας, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων νόμου 5258)31 «περὶ Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας» καὶ νόμου 4150)61 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ε.Μ.Υ. κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Βρανόπουλος, 2) Φ. Μαῦρος, 3) Α. Θεοδοσιάδης, 4) Α. Κακαρᾶς, 5) Ι. Τσουδερός, Τ. Κολοκυθᾶς, Ε. Μπακλατζῆς, 6) Χ. Τούντας, 7) Χ. Ψαρρός, 8) Α. Μπουρνιᾶς, 9) Χ. Γραμματίδης, Α. Ἀντωνίου, Φ. Μαῦρος, Φ. Παναγιωτόπουλος καὶ Γ. Ἀναγνωστόπουλος, 10) Ε. Κεφαλογιάννης, Α. Φράγκος, Π. Γυιόκας, 11) Ν. Στειρόπουλος καὶ Π. Σταυρόπουλος, 12) Λ. Λυμπέρης, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν κειμένων διατάξεων περὶ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων ὑπὲρ βιομηχανιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Φ. Μαῦρος, 2) Ι. Βαρβιτσιώτης, Λ. Λυμπέρης, 3) Ι. Διαμαντόπουλος, Α. Τζιζῆς, Α. Κωνσταντινίδης, 4) Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἄλλων τινῶν μεταρρυθμίσεων τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας». Ἀπεστάλησαν εἰς τὴν Βουλὴν αἱ κάτωθι δύο αἰτήσεις πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἔχουσαι οὕτω: Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Ἀφορμὴν λαμβάνοντες ἐκ τῶν τελευταίων προτάσεων πολλῶν συναδέλφων διὰ τὴν ἀπονομὴν τιμητικῶν συντάξεων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς τὰς οἰκογενείας ἀποβιωσάντων πρώην συναδέλφων, παραπεμφθεισῶν εἰς εἰδικὴν ἐπιτροπὴν πρὸς μελέτην καὶ εἰσήγησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως διαβιβάσητε πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐχήν μας περὶ ἀπονομῆς τοιαύτης συντάξεως καὶ εἰς τὴν χήραν τοῦ ἀποβιώσαντος πρώην συναδέλφου Μηνᾶ Πατρικίου, κυρίαν Ἑλένην χήραν Μηνᾶ Πατρικίου, καὶ ὅπως ἡ πρότασίς μας αὕτη παραπεμφθῇ εἰς τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω ἐπιτροπήν. Ὁ ἀείμνηστος Μηνᾶς Πατρίκιος ἐξελέγη δὶς βουλευτὴς Θεσ)νίκης, διετέλεσεν Ὑπουργὸς Παιδείας καὶ ἐξελέγη δὶς καὶ διετέλεσεν ἐπὶ δύο τετραετίας Δήμαρχος Θεσ)νίκης, χωρὶς νὰ συμπληρώσῃ, κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως αὐτοῦ καὶ τῆς χήρας του ἐκ τῆς ἐπὶ μακρότατον χρονικὸν διάστημα ἀσκήσεως τῶν ὡς ἄνω δημοσίων καθηκόντων του, διότι δυστυχῶς κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν δὲν συνυπολογίζονται πρὸς τοῦτο τὰ χρονικὰ διαστήματα ἀσκήσεως τῶν ὡς ἄνω δύο διαφόρων δημοσίων λειτουργημάτων. Εἶναι ὅμως τοῦτο προδήλως ἄδικον καὶ εἶναι περαιτέρω πασίδηλον, ὅτι ὁ ἀείμνηστος Μηνᾶς Πατρίκιος ἤσκησε μὲ αὐταπάρνησιν κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα τὰ ὡς ἄνω δημόσια λειτουργήματα, προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν χώραν καὶ ἰδίᾳ εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης, ἠνάλωσε κυριολεκτικῶς τὴν ζωήν του ὑπὲρ τῆς Πατρίδος καὶ τοῦ Λαοῦ καὶ τελικῶς ἀπεβίωσε πάμπτωχος, ἐγκαταλείψας τὴν σύζυγόν του ἄνευ πόρων ζωῆς. Ἡ εἰς αὐτὴν ἀπονομὴ τιμητικῆς συντάξεως θ’ ἀποτελέσῃ προδήλως δικαίωσιν καὶ ἀνταπόδοσιν τῶν ὡς ἄνω δημοσίων ὑπηρεσιῶν τοῦ συζύγου της, τὰς ὁποίας καὶ ἡ ἰδία πολλαχῶς συνέδραμε καὶ τῶν ὁποίων τὰς οἰκονομικὰς ἐπιπτώσεις ἤδη ὑφίσταται, παραμένουσα πάντοτε ὑπερήφανος διὰ τὴν προσφορὰν τοῦ συζύγου της ἀειμνήστου Μηνᾶ Πατρικίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1965 Μετὰ τιμῆς Θ. Μαναβῆς, Δ. Μυλωνᾶς, Δημ. Κρόκος, Ἄγγελος Παπαϊωάννου Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήλων Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως εἰσηγηθῆτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ τὰς ἀγάμους θυγατέρας τοῦ ἐκτελεσθέντος Ἰωάννου Στεφ. Δραμουντάνη ἢ Στεφανογιάννη, παρὰ τῶν Γερμανῶν καὶ ὅστις ἀνεγνωρίσθη ὡς αὐτοτελὴς Ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀνταρτικῆς Ὁμάδος «ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ– Ρεθύμνου» διὰ τῶν ἀπὸ 30.3.1950 καὶ 19.4.1950 Β. Διαταγμάτων δημοσιευθέντων εἰς τὰ ὑπ’ ἀριθ. 83)18.3.50 καὶ 102)20.4.50 ΦΕΚ (τεῦχος Αʹ) διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ Ἰουνίου 1941 μέχρι Φεβρουαρίου 1944, καθ’ ἣν ἐφονεύθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1965 Μετὰ τιμῆς Ἐμμ. Κεφαλογιάννης, Κ. Μανιαδάκης, Σ. Πολυζωγόπουλος, Α. Θεοδοσιάδης, Ι. Παπαρτεμίου, Ἀθ. Παπαχρήστου, Δ. Θανόπουλος, Γ. Σταμάτης, Α. Κακαρᾶς, Ε. Καλαντζῆς, Δ. Βουρδουμπᾶς, Τρ. Τριανταφυλλάκος, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Η. Παπαηλιοῦ, Στ. Ἀθανασιάδης, Α. Ταλιαδοῦρος, Ν. Βαρβιτσιώτης, Α. Τσαλδάρης, Ἐμ. Σκορδίλης, Δ. Ἰωάννου, Κ. Παπαδημητρίου, Α. Δερδεμέζης, Ι. Βαρβιτσιώτης, Κ. Ράλλης, Ι. Λαυρεντίδης, Δ. Βρανόπουλος, Δ. Ἀλιπράντης, Π. Σταυρόπουλος, Δ. Καραντζένης, Μ. Μυριδάκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Συνεργαζομένων Σωματείων Ε.Ε.Σ. διαμαρτυρομένων διὰ κακὴν μεταχείρισιν τῶν μελῶν των ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως τοῦ Ε.Ε.Σ. καὶ αἰτουμένων αὔξησιν τοῦ βασικοῦ των μισθοῦ, καταβολὴν τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας ἐπιδομάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοσίων Κλητήρων Ν. Ἡρακλείου, αἰτουμένων προαγωγὴν μέχρι καὶ τοῦ 7ου βαθμοῦ, χορήγησιν ἐξόδων κινήσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Ἀντ. Κασαπάκη, Γρηγ. Γιαννουλδῆ κ.ἄ. κατοίκων Σγουροῦ Ἡρακλείου, διαμαρτυρομένων διὰ πλημμελῆ συγκέντρωσιν γεωμήλων ὀροπεδίου Λασηθίου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοϋπαλλήλων προσκαίρως ἀπασχολουμένων Ἑλληνικῆς Ἑταιρίας Ὑδάτων, αἰτουμένων ἔνταξιν εἰς τὸν ἐσωτερικὸν Κανονισμὸν τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρείας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Νομαρχιακοῦ Ταμείου Λασηθίου, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν χορηγουμένων αὐτοῖς ἐξόδων κινήσεως. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Ἐμμ. Μαργετάκη καὶ Κων. Χασπλαδάκη, κατοίκων Σητείας, αἰτουμένων ἀναγνώρισιν ὡς πραγματικῆς δημοσίας ὑπηρεσίας τῆς προϋπηρεσίας εἰς Κοινότητας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Διοικητικῶν Διευθυντῶν Ἑλληνικῶν Νοσοκομείων, αἰτουμένου δημοσίευσιν τῶν τελευταίων προαγωγῶν τῶν μελῶν του, καταβολὴν ὑπερωριακοῦ ἐπιδόματος καὶ αὔξησιν ἐξόδων κινήσεως. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου τῶν ἐθελουσίως ἐξελθόντων ὑπαλλήλων ΑΤΕ ἔτους 1954–55, αἰτουμένων ἀποκατάστασίν των καὶ ἄρσιν τῶν εἰς βάρος των γενομένων ἀδικιῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἰδιοκτητῶν Ταξὶ καὶ Ἀγοραίων Θεσσαλονίκης αἰτουμένου πάταξιν τῆς πειρατείας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἐξοχῆς, αἰτουμένης χορήγησιν πιστώσεως πρὸς κατασκευὴν γεφύρας ἐξυπηρετούσης τὴν συγκοινωνίαν της. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Θ. Εὐθυμίου, Γ. Τουμαρᾶ κ.ἄ. Κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων Δημ. Ταμείου Λαγκαδᾶ, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν ποσοστῶν εἰσπράξεως εἰς 8% καὶ τῶν ἐξόδων κινήσεως εἰς 2%. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Χ. Στεφανίδη, Ε. Μπαλούτσου κ.ἄ. θερμαστῶν ΣΕΚ, κατοίκων Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένων κίνησιν ὅλων τῶν Ἐμπορικῶν ἁμαξοστοιχιῶν διὰ δύο θερμαστῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀθαν. Χατζηαντώνη, Α. Πεχλιβάκη κ.ἄ., ζωοτρόφων Διδυμοτείχου, διαμαρτυρομένων διὰ μὴ καταβολὴν ὑπὸ τῶν ζωεμπόρων τῆς καθορισθείσης τιμῆς τοῦ κρέατος ἀμνοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Α. Τσαλδάρης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Ἀσφαλτοτεχνιτῶν πάσης φύσεως Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, αἰτουμένου ἐπιβολὴν φορολογίας ἐπὶ τῶν νέων μηχανημάτων ἀσφαλτοστρώσεως πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν πληγέντων μελῶν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καπνοτεχνιτῶν ΕΟΚ Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου ἐπαγγελματικὴν κατοχύρωσιν καὶ μισθολογικὴν ἐξέλιξιν τῶν μελῶν του. Ὁ κ. Κ. Κτενᾶς, καταθέτει ὑπόμνημα ἀναφερόμενον εἰς τὴν Μεταλλουργίαν Βωξίτου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Βαθυλάκου, αἰτουμένης τοποθέτησιν ἐν τῷ ἀγροτικῷ ἰατρείῳ της τοῦ ἐξ αὐτῆς καταγομένου ἰατροῦ Λυκούργου Καδῆ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Λ. Κύρκος καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, καταθέτουν ὑπόμνημα τῆς Συνεργατικῆς Σταφιδεργατῶν Ἡρακλείου, αἰτουμένων ὑπαγωγὴν τοῦ κλάδου των εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Οἰνοπωλῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένου ἀπαλλαγὴν τῶν Οἰνομαγειρείων, Οἰνοεστιατορίων, καὶ Ταβερνῶν Βʹ κατηγορίας, τοῦ εἰσπραττομένου τέλους 5% ἐπὶ τῶν λογαριασμῶν ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐλ. Δαράφη, Διευθυντοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κατοίκου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου ἀπάλειψιν τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἄρσεως ἀδικιῶν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος». Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἑστιατόρων, ζυθεστιατόρων καὶ οἰνομαγείρων, αἰτουμένων ἀναστολὴν καὶ ἐπανεξέτασιν τοῦ θέματος τῆς αὐξήσεως τῶν ἐνοικίων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου τῶν ἐν Ἀθήναις κατόχων Γραφείων Κηδειῶν, αἰτουμένων αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων ταξί. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ραφήνας, αἰτουμένης διαρρύθμισιν τοῦ λιμένος της, ἀστικοποίησιν τῆς συγκοινωνίας της καὶ καθορισμὸν τοῦ ὕψους τῶν ἀνεγειρομένων οἰκοδομῶν εἰς ἕνδεκα μέτρα. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς ὑπαλλήλων Αʹ κατηγορίας Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν Αʹ καὶ Βʹ Πατρῶν, αἰτουμένων μὴ ἐφαρμογὴν τῶν περὶ ἐπανεντάξεως διατάξεων τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν καὶ ἀποφοίτων Προτύπου Δημοτικοῦ Σχολείου Ραλλείου Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Πειραιῶς, αἰτουμένων ἐγγραφὴν τῶν δέκα (10) ἀρίστων μαθητῶν τοῦ ἐν λόγῳ Σχολείου εἰς τὸ Πρότυπον Γυμνάσιον τῆς Ἰωνιδείου Σχολῆς Πειραιῶς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Γεωπόνων Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου ἀπάλειψιν ἐκ τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ νομοσχεδίου διατάξεως ἐξομοιούσης γεωργοτεχνίτας μὲ Γεωπόνους Μέσων Σχολῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς ἐκτάκτων Ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων, αἰτουμένων μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου περιοχῆς «HIL-TON» διαμαρτυρομένου δι’ ἀνέγερσιν γκαρὰζ τῆς ὑπηρεσίας Ἀνακτόρων εἰς τὸν μεταξὺ τῶν ὁδῶν Ριζάρη–Βασ. Γεωργίου καὶ Λεωφ. Κωνσταντίνου χώρου καὶ δι’ ἐπελθοῦσαν μεταβολὴν τῆς κυκλοφορίας τῶν λεωφορείων ἐν τῇ ἐν λόγῳ περιοχῇ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Τ. Πλεύρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἡρακλείου διαμαρτυρομένων διὰ μὴ προαγωγὴν τῆς Ἐποπτείας Ἐμπορίου Ἡρακλείου εἰς Δ)νσιν Ἐμπορίου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Μ. Φραγκούλη, Ε. Κουταράκη κ.ἄ., κατοίκων Ἡρακλείου, αἰτουμένων ἔνταξιν εἰς 6ον βαθμὸν τῶν ἐχόντων ὑπερδεκατετραετῆ ὑπηρεσίαν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Παραρτήματος τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Ἐγκληματικῶν Φυλακῶν Ἑπταπυργίου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένων διὰ μὴ αὔξησιν τοῦ ὑπερωριακοῦ των ἐπιδόματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ψήφισμα τῶν ἐξωραϊστικῶν καὶ ἐκπολιτιστικῶν συλλόγων ὁ Ἀπόλλων, ὁ Φοῖβος, ἡ Ζωοδόχος Πηγὴ καὶ ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος περιοχῆς Καμινίων Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἀπομάκρυνσιν τῶν κεραμοποιείων, τὴν μὴ κατασκευὴν ἀποχετευτικοῦ δικτύου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Χανίων, Λασηθίου, Ἡρακλείου καὶ Ρεθύμνης, αἰτουμένων καθορισμὸν βασικοῦ μισθοῦ διὰ τοὺς Λυκειάρχας, παροχὴν τριετιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀγελαδοτρόφων Κερκύρας, αἰτουμένου προστασίαν τοῦ γάλακτος διὰ καθορισμοῦ τιμῆς 5 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Ι. Σπύρου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Συλλόγου Καρλοβασίου, διαμαρτυρομένου δι’ ἀνάθεσιν τῆς πωλήσεως ἐνσήμων διὰ τὴν πόλιν Καρλοβασίου εἰς ἰδιώτην ἀντὶ τοῦ ἐν λόγῳ Συλλόγου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Κ. Φρίγκα, Δημ. Εὐθυμιάδη καὶ Χρ. Βαϊμάκη, ἀπολυθέντων Ταμιακῶν ὑπαλλήλων Ἰωαννίνων, δι’ οὗ ἐκφράζουν πρὸς αὐτὸν εὐχαριστίας, διὰ συνηγορίαν ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως τῶν διὰ πολιτικοὺς λόγους ἀπολυθέντων δημ. ὑπαλλήλων.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γραφάκος, ἐζήτησε τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸν παρακαλῶ νὰ λάβῃ τὸν λόγον.

§8Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ διὰ νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν στάσιν τοῦ Προεδρείου καὶ τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ ὑπὸ τοῦ Προεδρείου καὶ ὑμῶν προσωπικῶς. Ἐξηγοῦμαι. Τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, ἐνῷ ὁ Κανονισμὸς προβλέπει συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων 1½ ὥρας, παρετάθη ἡ συζήτησις μέχρι τῆς 10 μ.μ., ἤτοι ἐπὶ τρίωρον καὶ ὅταν ἐτελείωσεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἀνεμέναμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ οἱ βουλευταὶ τὴν συνέχειαν τῶν ἐπερωτήσεων, σεῖς διεκόψατε τὴν συνεδρίασιν ἄνευ οὐδεμιᾶς αἰτιολογίας καὶ δικαιολογίας καὶ εἰς διαμαρτυρίας τῶν παρόντων βουλευτῶν οὐδεμίαν ἐδώσατε ἀπάντησιν. Νομίζω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντεταλμένον διὰ τὴν τήρησιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ διὰ τὴν τάξιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραβιάζῃ τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ βάλῃ ἐναντίον αὐτῆς ταύτης τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐπισημαίνω τὸ γεγονός, κύριε Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ πάρα πολὺ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ ἡ περιφρόνησις αὐτὴ πρὸς τοὺς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εὑρισκομένους βουλευτάς.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως ἔχετε δίκαιον, αὐτὸ τὸ ὁμολογῶ, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἐξηρτήθη ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον, ἐξηρτήθη ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία περιεπλάκη κατὰ τρόπον ὄχι κοινοβουλευτικόν. Ἐλπίζω εἰς τὸ μέλλον νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ καὶ θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν Κανονισμόν, σέβομαι ἀπολύτως καὶ τὸ ἔθιμον καὶ τὸν Κανονισμόν.

§10Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὅταν διεκόψατε τὴν συνεδρίασιν καὶ διεμαρτυρήθημεν θὰ ἔπρεπε νὰ εὕρητε μίαν δικαιολογίαν καὶ νὰ εἴπητε, ὅτι εἶναι ἀπόντες οἱ κ. Ὑπουργοὶ καὶ δι’ αὐτὸ δὲν συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων ἢ ἐλλείψει ἀπαρτίας λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὄχι νὰ προχωρήσητε, χωρὶς νὰ δικαιολογήσητε, τὴν λύσιν τῆς συνεδριάσεως παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν παρόντων κ.κ. βουλευτῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐνθυμῆσθε, ὅτι περιεπλάκη τὸ ζήτημα καὶ ὑπῆρχε κίνδυνος δημιουργίας ἐπεισοδίων καὶ ἐζήτησα τὴν συγκατάθεσιν τῆς Βουλῆς καὶ ἐδέχθητε νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν καὶ τὴν ἔλυσα.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δούκα καὶ Ἐφραιμίδη, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων τῆς Κοινότητος Θάσου, ὡς τὸ τῆς ἱδρύσεως Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ κλπ.

§12Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Θάσον ἔχουν προγραμματισθῆ ἓξ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, τὰ 5, ἐξ αὐτῶν εἶναι ἐν λειτουργίᾳ, τὸ ἓν ἰατρεῖον, τοῦ Θεολόγου, εἶναι πράγματι κενόν. Καταβάλλεται προσπάθεια ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου διὰ τὴν πλήρωσιν τοῦ κενοῦ αὐτοῦ. Παρὰ ταῦτα διετάχθη ἰατρὸς τοῦ ὁμόρου ἰατρείου νὰ ἐξυπηρετῇ καὶ τοὺς ἀσθενεῖς τῆς Κοινότητος Θεολόγου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν προγραμματισμὸν ὑγειονομικῶν σταθμῶν, τὸ πρόβλημα εἶναι δύσκολον, διότι ὑγειονομικοὶ σταθμοὶ ὑπάρχουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς πολλὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ ἐπανδρωθοῦν καὶ δὲν γνωρίζομεν ποίας ὑπηρεσίας δύνανται νὰ προσφέρουν. Τὸ Ὑπουργεῖον μὲ τὰ μέσα ποὺ θὰ διαθέτῃ προσεχῶς καὶ αὐτοδυνάμως, μὲ ἕνα σμῆνος ἑλικοπτέρων θὰ δυνάμεθα νὰ μεταφέρωμεν ἀρρώστους ἀμέσως εἰς τὰ κέντρα καὶ τὰ νοσοκομεῖα πρὸς περίθαλψιν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Δούκας ἔχει τὸν λόγον.

§14Π. ΔΟΥΚΑΣ. Ἀντιλαμβάνομαι τὰς δυσκολίας ποὺ ἀναφέρει ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ διὰ τὴν Θάσον, ἡ ὁποία ἀπέχει ἐπάνω ἀπὸ 20 μίλλια καὶ φυσικὰ ὅταν ὑπάρχῃ ἡ κακοκαιρία εἶναι ἀδύνατος ἡ μεταφορὰ ἀρρώστων, ἐπιμένομεν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποια προοπτικὴ ἱδρύσεως αὐτοῦ τοῦ ὑγειονομικοῦ σταθμοῦ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄμεσον ἀνάγκην καὶ δὲν ἠμποροῦν βεβαίως νὰ μεταφερθοῦν, διότι καὶ μακρὰν εἶναι καὶ ὁ καιρὸς δὲν ἐπιτρέπει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§15Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Τὸ θέμα τῶν ὑγειονομικῶν σταθμῶν θὰ ἐξετασθῇ γενικώτερον, διότι εἶναι λίαν ἀμφίβολον ποίας ὑπηρεσίας προσφέρουν οἱ ὑγειονομικοὶ σταθμοί. Πράγματι δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα, πλὴν μιᾶς ἐνέσεως ἢ μιᾶς ἀλλαγῆς, νὰ κάμουν τίποτε περισσότερον. Αὐτὸ δύναται νὰ γίνῃ καὶ εἰς τὸ ἀγροτικὸν ἰατρεῖον. Πάντως, τὸ θέμα τῆς περαιτέρω ἱδρύσεως ὑγειονομικῶν σταθμῶν εἶναι ὑπὸ μελέτην καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι διὰ τὰς νήσους καὶ τὰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχὰς ἐλήφθη μέριμνα, ὥστε ἡ μεταφορὰ τῶν ἀσθενῶν νὰ γίνεται εἰς τὰ ὑγειονομικὰ κέντρα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησις τῶν συναδέλφων κ.κ. Τσιάρα καὶ Πανάγου διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν, Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δαβάκη, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποίων ἀγροτικῶν ἢ κοινοτικῶν ἰατρείων τοῦ Νομοῦ Λακωνίας ἀπεφασίσθη ὁ ὑποβιβασμὸς καὶ ποῖοι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὸν τοιοῦτον ὑποβιβασμὸν δι’ ἕκαστον ἰδιαιτέρως.

§17Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται συζήτησις. Ἡ ἀφορμὴ ἄλλωστε διὰ τὴν συζήτησιν ἐδόθη ἀπὸ τὸν ὑποβιβασμὸν ποὺ ἀπεφασίσθη ὡρισμένων ἰατρείων ἀπὸ τὸ νομαρχιακὸν συμβούλιον Λακωνίας, ἀλλὰ τοῦτο ἐπανώρθωσε τὴν ἀδικίαν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν περιβάλῃ μὲ τὴν ἀπόφασίν του, ὅπως μὲ ἐβεβαίωσεν, ὅτι θὰ τὸ πράξῃ.

§18Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, καλὸν εἶναι ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλὴ καὶ ἰδιαιτέρως οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Νομοῦ Λακωνίας. Εἰς τὴν Λακωνίαν ὑπῆρχον 45 ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ἐξ αὐτῶν τὰ 4 ἦσαν αʹ τάξεως καὶ τὰ 41 βʹ τάξεως. Ὀρεινὰ ἰατρεῖα ἦσαν 13 μέχρι σήμερον καὶ τώρα χαρακτηρίζονται ὡς τοιαῦτα 17. Ἡμιορεινὰ 13 καὶ σήμερον χαρακτηρίζονται ὡς ἡμιορεινὰ 24, μεταβληθέντων τῶν πεδινῶν ἀντιστοίχως ἀπὸ 19 εἰς 6. Ἡ μεταβολὴ ἐγένετο κατόπιν προτάσεως τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου καὶ βάσει μιᾶς ἐγκυκλίου, τὴν ὁποίαν εἶχον ἀποστείλει πρὶν τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου, ὥστε νὰ κριθοῦν τὰ Ἰατρεῖα βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων, τὰ ὁποῖα ἔθετεν ἡ ἐγκύκλιός μου. Ἀκριβῶς βάσει τῶν ἀρχῶν αὐτῶν ἐγένετο ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν ἰατρείων καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν στοιχείων ἐγένετο ὁ προγραμματισμός. Ἡ τελικὴ ρύθμισις ἀφέθη εἰς τὸν Ὑπουργὸν καὶ νομίζω, ὅτι ἡ λύσις ἡ ὁποία ἐδόθη ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ καλύτερα.

§19Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ποὺ μὲ ἐνδιέφερεν ἰδιαιτέρως ἀφοροῦσε τὸ Ἰατρεῖον Παπαδιανίκου, ποὺ ἦτο Ἰατρεῖον ὀρεινὸν καὶ τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον τὸ ἐχαρακτήρισεν ὡς πεδινόν. Κατόπιν τῆς παρεμβάσεώς μου καὶ μὲ ἐντολὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον ἀπεκατέστησε τὰ πράγματα καὶ παρακαλῶ πλέον τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου.

§20Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Περιελήφθη εἰς τὸ Διάταγμα, εἰς τὸ ὁποῖον δημοσιεύεται ὡς Ἰατρεῖον ἡμιορεινόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Καραντζένη, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν αὔξησιν τῶν κλινῶν τοῦ Νοσοκομείου Ἄρτης.

§22Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, τὸ Νοσοκομεῖον Ἄρτης, καλύπτει τὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Νομοῦ Ἄρτης. Ἐὰν σήμερον παρουσιάζεται κἄποια ἀνωμαλία, εἶναι διότι δὲν ὑπάρχει Νοσοκομεῖον εἰς Πρέβεζαν. Ἤδη, κατόπιν τῆς τελευταίας ἐπισκέψεώς μου εἰς Ἄρταν, ἔδωσα ἐντολὴν νὰ τακτοποιηθοῦν ὡρισμέναι ὑπάρχουσαι ἀνάγκαι τοῦ Νοσοκομείου Ἄρτης. Ὁμολογουμένως παρουσιάζεται μία ὄχι εὐχάριστος κατάστασις ὡς πρὸς τὸ θέμα ἀποχετεύσεως εἰς τὸ Νοσοκομεῖον τοῦτο. Ἔδωσα ἐντολὴν νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον πράγματι ὑφίσταται καὶ τοῦτο διότι τὸ Νοσοκομεῖον εἶναι κτισμένον κάτωθι τῆς στάθμης τῆς θαλάσσης καὶ εἶναι δύσκολος ἡ ἀποχέτευσις. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἔχει σταλῆ εἰδικὸς μηχανικός, νὰ κάμῃ ἐπὶ τόπου ἔρευναν καὶ μελέτην καὶ βάσει τοῦ συμπεράσματος τῆς μελέτης αὐτῆς, θὰ γίνῃ ἐν προκειμένῳ, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ.

§23Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Νοσοκομεῖον Ἄρτης εἶναι δυνάμεως 80 κλινῶν καὶ ἐξυπηρετεῖ καὶ τὴν Πρέβεζαν καὶ μέρος τῆς Αἰτωλοακαρνανίας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἂν ἀκόμη ἱδρυθῇ Νοσοκομεῖον εἰς Πρέβεζαν, διότι θεωρῶ τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως τοῦ Νοσοκομείου Πρεβέζης ὡς ἀποτελματωθέν, πάλιν θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ μία ἀκόμη πτέρυξ εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Ἄρτης διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀνωτέρω περιοχῶν. Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, μὲ Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε. ἱδρύσαμεν τρεῖς πτέρυγας διὰ τὸ Νοσοκομεῖον Ἄρτης καὶ ἐδαπανήθησαν 12.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀνέγερσίν των. Κάμετε καὶ σεῖς ἄλλην μίαν πτέρυγα καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι κατ’ αὑτὸν τὸν τρόπον ἐξυπηρετεῖτε τὸν λαὸν τῆς Ἄρτης καὶ τῶν ἄλλων περιοχῶν ποὺ τόσον ἔχει ἀνάγκην τῆς Νοσοκομειακῆς περιθάλψεως.

§24Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τοῦ Νοσοκομείου Πρεβέζης δὲν ἔχει ἀποτελματωθῆ ὡς ἰσχυρίζεται ὁ συνάδελφος κ. Καραντζένης. Ἀκόμη ὅμως δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Νοσοκομείου Ἄρτης.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Βρανοπούλου, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων τῶν εἰδικευμένων Ἰατρῶν τῶν Κρατικῶν Νοσοκομείων. Ἐπίσης, συζητοῦνται αἱ παρεμφερεῖς ἐρωτήσεις τῶν συναδέλφων κ.κ. Στειροπούλου, Γραφάκου, Ἀνερούση κλπ., ἤτοι ἡ 6η καὶ 7η τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφερόμεναι εἰς τὰ αὐτὰ θέματα.

§26Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, ὑπὲρ τῶν εἰδικευμένων Ἰατρῶν ἐλήφθη μία σειρὰ μέτρων. Ἀναμένονται νὰ δημοσιευθοῦν ἐντὸς τοῦ μηνὸς τὰ Δ)γματα καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν θὰ γίνῃ ἡ τακτοποίησις τῶν Ἰατρῶν οἱ ὁποῖοι θὰ μισθοδοτοῦνται καὶ θὰ λαμβάνουν τροφὴν καὶ ἐπίδομα κατοικίας.

§27Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ λάβῃ ἕνας Ἰατρὸς μίαν εἰδικότητα, θέλει χρόνον πέραν τῶν 2 ἐτῶν. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ. Τὰ παράπονα τῶν εἰδικευμένων Ἰατρῶν εἶναι παλαιὰ καὶ τὰ γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἠθέλησα νὰ ἐπικοινωνήσω μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατόν. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τυγχάνει νὰ εἶναι ἰατρὸς καὶ μάλιστα ἐκλεκτὸς ἐπιστήμων, θὰ πρέπει νὰ μεριμνήσῃ ἵνα τὸ ταχύτερον τακτοποιηθοῦν τὰ ἐκκρεμῆ θέματα τῶν ἰατρῶν καὶ δὴ τὸ οἰκονομικόν, διότι οἱ ἐπιστήμονες οὗτοι εἶναι ἄξιοι ἰδιαιτέρας στοργῆς καὶ ἀγάπης ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, λόγῳ τῶν προσφερομένων παρ’ αὐτῶν ὑψίστων κοινωνικῶν καὶ ἐπιστημονικῶν ὑπηρεσιῶν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Στειρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§29Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν καὶ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰ αἰτήματα τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν καὶ νὰ ἀκούσωμεν ἐν συνεχείᾳ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι πρῶτον αἱ 15 κλῖναι, κ. Ὑπουργέ, εἶναι πολλαὶ διὰ τοὺς εἰδικευμένους ἰατροὺς τῶν Νοσοκομείων καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ χωρήσετε εἰς 10 κλίνας. Βεβαίως ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ἐνδέχεται νὰ ὑπάρξῃ θέμα οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως μέγα, ἀλλὰ πρέπει νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι οὕτω καὶ ἡ ἐκπαίδευσις θὰ εἶναι ἀρτιωτέρα καὶ ἡ δυνατότης νὰ εἰδικευθοῦν ὅλοι οἱ πτυχιοῦχοι ἰατρικῶν σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ νὰ μειωθοῦν αἱ κλῖναι κατὰ εἰδικευόμενον εἰς 10. Ἤθελα ἐπίσης νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸ θέμα τῶν εἰδικευμένων βοηθῶν, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας, 500 δραχμάς, ποσὸν τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἐδόθη εἰς τοὺς εἰδικευμένους. Θὰ ἔπρεπε, κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ σχετικοῦ διατάγματος νὰ ἐγένετο νέα κλιμάκωσις, ὥστε νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει καὶ τὰ ἔτη ὑπηρεσίας τῶν ἰατρῶν εἰς τὰς κλινικὰς καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν τὸ παράδοξον ἕνας ἰατρὸς ὁ ὁποῖος ἀρχίζει τώρα τὴν καρριέρα του νὰ λαμβάνῃ τὸ αὐτὸ ἐπίδομα μὲ τὸν ἰατρὸν ὁ ὁποῖος ἔχει περισσότερα ἔτη ὑπηρεσίας. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελον νὰ ἔχω μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀπόψε.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀνερούσης ἔχει τὸν λόγον.

§31Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς δημοσίας ὑγείας εἶναι μέγα. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα εἶπον οἱ προλαλήσαντες ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ ληφθῇ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς καὶ ὡς ἰατρὸς καὶ ὡς διακεκριμένος ἐπιστήμων ἀσφαλῶς γνωρίζει πάρα πολὺ καλὰ τὸ θέμα αὐτό.

§32Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Συνηγορῶ κ. Πρόεδρε ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§33Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ.

§34Ξ. ΓΡΗΓΟΡΗΣ. Συνηγορῶ κ. Πρόεδρε.

§35Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐπικοινωνήσω μὲ τὸν κ. Βρανόπουλον. Πράγματι, ἅπαξ, ὄχι τετράκις, μὲ ἐζήτησεν εἰς τὸ τηλέφωνον, ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐπικοινωνήσω, διότι ἐπρόκειτο περὶ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ποὺ εἶχον ἀπασχόλησιν μὲ τὸ θέμα τῆς ἀπεργίας. Λυποῦμαι διότι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ τὸν συναντήσω. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν εἰδικευομένων, ὁ ἀριθμὸς αὑτὸς εἶναι ὄχι μόνον ἐδῶ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μόνον εἰς νοσοκομεῖα πολὺ ὑψηλῆς ἐπιστημονικῆς στάθμης ὑπάρχει περιωρισμένος ἀριθμὸς κλινῶν ἐν σχέσει μὲ τοὺς προσλαμβανομένους εἰδικευομένους ἰατρούς. Συνεπῶς ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἶναι ἐπάνω εἰς τὰ διεθνῆ ἐπίπεδα. Δεύτερον, ἀπεφασίσαμεν τὴν κατάργησιν ὁριστικῶς τῆς θέσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ βοηθοῦ καὶ καθιερώσαμεν τὴν θέσιν τοῦ ἐσωτερικοῦ βοηθοῦ, διότι μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, δίδομεν τὴν εὐκαιρίαν μιᾶς πλήρους καὶ οὐσιαστικῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τοὺς εἰδικευομένους ἐνῷ μέχρι σήμερον τοῦτο δὲν συνέβαινε. Καὶ οἱ εἰδικευόμενοι προσήρχοντο 2–2,30 ὥρας, καὶ δὲν ἔκαμαν οὐσιαστικὴν ἐκπαίδευσιν, σήμερον θὰ ἔχουν συγκεκριμένην ἐργασίαν ὑπεύθυνον. Ἡ μισθοδοσία, τὴν ὁποίαν δίδομεν σήμερον τῶν 2.375 μὲ τροφὴν καὶ κατοικίαν, τὸ κάμομεν διὰ νὰ περιορίσωμεν τὸν εἰδικευόμενον ἰατρὸν εἰς τὴν οὐσιαστικὴν ἐκπαίδευσιν, ὥστε νὰ μὴ ἀσχολῆται μὲ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλευθέρου ἐπαγγέλματος καὶ τὴν κατάληψιν ἄλλης θέσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς εἰδικευμένους ἰατρούς, τὸ ἐπίδομα δὲν ἐδόθη μὲ κλιμάκωσιν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας. Διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ εἰδικευθοῦν περισσότεροι ἰατροί, ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ μία συνεχὴς ἐναλλαγή, οὕτως ὥστε ὅταν οὗτοι ἀποκτήσουν τὴν εἰδικότητα νὰ φεύγουν καὶ νὰ παραχωροῦν τὴν θέσιν των εἰς ἄλλους. Ἐὰν ἀνοίξωμεν τὰς πύλας, τί θὰ συμβῇ; Εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, μολονότι ἕνας εἰδικευμένος ἰατρὸς λαμβάνει 3.400 ὡς καὶ τροφὴν καὶ κατοικίαν, δὲν θὰ ἐδέχετο νὰ πάῃ εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τῆς περιφερείας, καὶ νὰ καθήσῃ ἐκεῖ ἐπὶ ἓν ἔτος. Ὑπάρχει δυσχέρεια ἀναμφισβητήτως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων τῆς περιφερείας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ Κυβέρνησις ἐδημιούργησεν ὡρισμένα οἰκονομικὰ κίνητρα, καὶ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης μὲ βραδὺν βεβαίως ρυθμὸν ἐπανδροῦνται τὰ περιφερειακὰ ἰατρεῖα. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, εἰς ἀπεμονωμένα ἰατρεῖα καὶ ἀπεμονωμένας νήσους, δύναται ὁ Ὑπουργὸς νὰ προσφέρῃ καὶ 20% ἐπὶ τοῦ μισθοῦ. Δηλαδὴ ὁ μέσος ὅρος τῶν ἀποδοχῶν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει τοῦ 15θημέρου τῆς ἀδείας, τὸ 15θήμερον τοῦ Πάσχα καὶ ὁ 13ος μισθός, συγκεντρώνονται γύρω στὶς 15.000 δραχμὲς μηνιαίως.

§36Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καλῶς ἔθεσε τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των ὁ κ. Ὑπουργός. Θέλω ὅμως νὰ προσθέσω, ὅτι δι’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, πρῶτον, ὡμολόγησεν, ὅτι μόνον οἰκονομικὰ κίνητρα προσπαθεῖ νὰ δημιουργήσῃ διὰ νὰ κατορθωθῇ ἡ ἐπάνδρωσις τῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου. Δεύτερον, ὡμολόγησεν ὅτι δὲν κλιμακώνει τὴν ἀμοιβὴν τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν μετὰ τὴν ἐκπαίδευσίν των, δεδομένου, ὅτι ἐπιδιώκει τὴν ἐναλλαγήν, ὥστε νὰ δημιουργοῦνται εἰδικεύσεις τῶν ἐξερχομένων ἀπὸ τὰς Ἰατρικὰς Σχολάς. Ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι ὑπάρχουν ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ διάφορα νοσοκομεῖα, ἔχουν πολλὰ ἔτη ὑπηρεσίας, ἀλλὰ δὲν τοὺς παρέχεται ἀπὸ τὸ Κράτος ἡ εὐχέρεια, βάσει τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας νὰ λάβουν καὶ τὸν ἀνάλογον μισθόν. Αὐτὸ τὸ θέμα πρέπει νὰ τὸ προσέξετε ἰδιαιτέρως, κ. Ὑπουργέ, διότι πράγματι πρόκειται περὶ ἀδικίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου, τὸ ὁποῖον εἶναι ὁμολογουμένως μέγα, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως μελετήσῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὄχι μόνον νὰ ἀποτελέσουν τὸ δέλεαρ διὰ τὴν εἰς τὴν ὕπαιθρον μετάβασιν τῶν ἰατρῶν, ἀλλὰ νὰ δημιουργήσουν καὶ ἄλλας προϋποθέσεις, ὥστε ἡ ὕπαιθρος νὰ καταστῇ τόπος ἕλξεως ὅλων τῶν ἰατρῶν.

§37Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Πρέπει νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Στειρόπουλον, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις. Πρῶτον, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐδημιούργησεν οἰκονομικὰ κίνητρα. Ἔχει προγραμματίσει μίαν σειρὰν μέτρων διὰ τῶν ὁποίων ἐλπίζει, ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ τὴν φυγόκεντρον πορείαν τῶν ἰατρῶν. Δεύτερον, τὸ ἐπίδομα δὲν δίδεται ἀναλόγως μὲ τὰ ἔτη ὑπηρεσίας, ἀλλὰ εἶναι ἓν ἐπίδομα γενικόν, καὶ θὰ ἦτο πολὺ ἀστεῖον νὰ δώσωμεν 500 δραχμὰς εἰς αὐτοὺς ποὺ ἔχουν 3 χρόνια καὶ 600 δραχμὰς εἰς αὐτοὺς ποὺ ἔχουν 4 χρόνια. Αὐτὸ εἶναι ἓν ἐπιστημονικὸν ἐπίδομα τὸ ὁποῖον ἐδόθη εἰς τὴν γενικωτέραν ρύθμισιν τοῦ θέματος. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἔχει προχωρήσει ἔτι περαιτέρω. Ἐπειδὴ τὸ θέμα τῆς ὑγείας εἶναι συνδεδεμένον γενικώτερον μὲ πολλὰ προβλήματα καὶ ἐν συνεχείᾳ μὲ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει μίαν ἰδιομορφίαν, θὰ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχει μία ἀναρχία καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας καὶ ἀπόψεως συνταξιοδοτικῆς προστασίας. Καὶ ἀνέφερον χαρακτηριστικῶς, ὅτι τὸ ταμεῖον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ δίωρον ἐργασίαν προσφέρει 4 χιλ. Τὸ ταμεῖον τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης διὰ τετράωρον ἐργασίαν προσφέρει 3.200, ὁ δὲ εἰσαγωγικὸς μισθὸς εἰς τὸ Ι.Κ. Α., διὰ 4½ ὥρας, εἶναι 3.780. Ἡ πολιτεία προσλαμβάνει ἰατρούς, μὲ 2.400 δρχ., διὰ πλήρη ἀπασχόλησιν. Ἐπίσης, ὑπάρχουν συνταξιοδοτικὰ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα παρέχουν πλήρη ἀσφάλισιν καὶ ἄλλα οὐδεμίαν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον συνεστήθη ἀνωτάτη Ἐπιτροπὴ Ὑγιεινῆς καὶ συνεστήθη καὶ μίαν δευτέρα Ἐπιτροπή, διὰ τὰ οἰκονομικὰ θέματα. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἀποβλέπει εἰς ἐμβαλωματικὰ μέτρα καὶ ἐντελῶς οἰκονομικὰ κίνητρα διὰ νὰ ἐπιτύχῃ. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τῶν Ἐπαρχιῶν ἐξοπλίζονται συνεχῶς καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν βαδίζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς.

§38Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀπαντήσω, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς. Ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου εἶπον ὅτι 4κις τὸν ἀνεζήτησα εἰς τὸ τηλέφωνον καὶ ὄχι ἅπαξ, ὡς ἰσχυρίσθη. Βεβαίως, δὲν ἦτο παρὼν ὁ κ. Ὑπουργός, ἦτο μία κοπέλλα, ἡ ἰδιαιτέρα του. Θὰ ἔπρεπε, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἐξακριβώσῃ πόσας φορὰς τὸν ἐζήτησα. Βεβαίως, οὐδεμίαν εὐθύνην ἔχει ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τὴν παράλειψιν οἱουδήποτε ἰδιαιτέρου του. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον σημεῖον τὸ ὁποῖον ἀνέφερα, δηλαδή, ὅτι παρουσιάζεται δυσχέρεια εἰς τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν Νοσοκομείων καὶ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, θὰ ἤθελον νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ γενικῶς καὶ πρὸς τοῦτο θὰ πρέπει νὰ λυθῇ ὁριστικὰ τὸ μισθολόγιον, ὥστε νὰ ἱκανοποιοῦνται στοιχειωδῶς καὶ οἱ ἰατροὶ καὶ νὰ παύσῃ ὑφισταμένη αὐτὴ ἡ ἔλλειψις προσελεύσεως τῶν ἰατρῶν πρὸς ἐπάνδρωσιν εἰδικώτερον τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων. Γνωρίζω τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει ὁ κ. Ὑπουργός. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ληφθοῦν ἀποφασιστικὰ οἰκονομικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἰατρῶν τούτων, ὥστε νὰ ἐκλείψωσι τὰ παράπονά των.

§39Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως, κ. Πρόεδρε, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡς ἐπιστήμων ἰατρὸς ἀντιλαμβάνεται τὴν σοβαρότητα τοῦ μεγάλου θέματος τῆς δημοσίας ὑγείας, τόσον εἰς τὸ κέντρον, ὅσον καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τὰ νησιὰ τῶν Κυκλάδων, ὅπου τὸ θέμα ἐμφανίζεται ὀξύτερον, καὶ παρουσιάζει σπουδαίας φάσεις, αἵτινες ἐπιβάλλεται νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἀποτελεσματικῶς καὶ ριζικῶς. Τὸ θέμα τῶν ἰατρῶν καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς οἰκονομικῆς βελτιώσεως τῆς θέσεώς των καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης τῆς ἐνασκήσεως τοῦ ὑψηλοῦ των λειτουργήματος, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξετασθῇ καὶ μελετηθῇ μὲ προσοχὴν καὶ ἀντικειμενικὴν θετικότητα, ὥστε καὶ οἱ ἰατροὶ νὰ ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον των καὶ οἱ ἀσθενεῖς νὰ ἐξυπηρετῶνται. Ἰδιαιτέρως πρέπει νὰ προσέξωμεν τὴν ὕπαιθρον καὶ τὴν ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν, ὅπου ἔχει καταστῆ μόνιμον τὸ πρόβλημα καὶ τῆς δημοσίας ὑγείας καὶ τῶν ἰατρῶν καὶ αἱ ἐπανδρώσεις τῶν κοινοτικῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ νοσοκομείων δημιουργοῦν πάντοτε βασικὸν πρόβλημα ἀπασχολῆσαν καὶ ἀπασχολοῦν τὸ Κράτος. Θὰ ἤθελα νὰ ἐξετάσητε, μήπως θὰ ἔπρεπε διὰ δωρεὰν φοιτήσεως καταλλήλων καὶ εἰδικῶς ἐπιλεγομένων εἰς ἱκανὸν ἀριθμόν, νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁ θεσμὸς τῶν ἰατρῶν γενικῆς ἰατρικῆς διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας; Μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετάσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰ ἁρμόδια ὄργανα τοῦ Ἰατρικοῦ κόσμου τὴν κατὰ τὸ πρότυπον τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Θεσ)νίκης δημιουργίαν ἰατρῶν γενικῆς ἰατρικῆς, οἵτινες ἐπὶ μίαν 20ετίαν νὰ ὑπηρετοῦν εἰς Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν καταλλήλως καὶ ἱκανοποιητικῶς ἀμειβόμενοι καὶ κατὰ καιροὺς μετεκπαιδευόμενοι.

§40Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ δηλώσω εἰς τὸν κ. Βρανόπουλον, ὅτι τὸν τιμῶ ἰδαιτέρως. Ἡ δεσποινὶς ἡ ὁποία ἦτο ἐντεταλμένη διὰ τὴν λῆψιν τῶν τηλεφωνημάτων καὶ ἡ ὁποία δὲν μὲ ἐνημέρωσεν, ἀπεπέμφθη. Ἐπίσης θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ἀνερούσην, διὰ τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε. Ἡ πρότασις αὕτη ἔχει ἀπὸ πολλοῦ ἀντιμετωπισθῆ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, δὲν ἐκρίθη ὅμως ἐφαρμόσιμος. Καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι, ἦτο δυνατὸν νὰ ἱδρυθῇ ἡ Σχολὴ αὐτή, μετὰ ἀπὸ 8 ἔτη θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφοιτήσουν οἱ ἰατροί. Ἡ λύσις ὅμως αὐτὴ εἶναι μακροπρόθεσμος. Καὶ τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζομεν εἶναι ἄμεσα καὶ χρειάζεται ἄμεσος ἀντιμετώπισις. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδουν, ἀποδίδουν ὅμως ἀργά. Προσθέτω, ἐπίσης, ὅτι προέβημεν εἰς τὴν σύστασιν 200 ἰατρείων, ὥστε ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐξυπηρετουμένων ἀτόμων νὰ εἶναι σήμερον πολὺ μικρότερος.

§41Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς καταθέσει καὶ σχετικὴν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία ὅμως δὲν εἶναι συσχετισμένη μὲ τὰς 2 προηγουμένας. Ἐπειδὴ ὅμως εἶναι τοῦ αὐτοῦ περιεχομένου θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω.

§42Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Δερδεμέζη, δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλήσῃ. Ἐὰν πάντως, ἔχει ὑποβάλει σχετικὴν ἐρώτησιν, θὰ τοῦ ἀπαντήσωμεν ἐγγράφως καὶ ἂν δὲν ἱκανοποιηθῇ, τότε νὰ ζητήσῃ νὰ ὁμιλήσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἡ ἐρώτησίς του εἶναι σχετική, ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσα, ἰσχύει καὶ διὰ τὸν κ. Δερδεμέζην. Πάντως, ὁ κ. Δερδεμέζης, κακῶς λαμβάνει τὸν λόγον, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐρώτησίς του δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένη.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Δερδεμέζη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσητε. Ἐὰν ἔχετε καταθέσει ἐρώτησιν, θὰ σᾶς σταλῇ ἀπάντησις.

§44Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Δερδεμέζη, διὰ νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, πρέπει νὰ ζητήσητε τοῦτο ἐγγράφως, διὰ δύο βουλευτῶν.

§46Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω καταθέσει ἐρώτησιν, ἡ ὁποία εἶναι σχετική. Θὰ πρέπει τὸ Προεδρεῖον νὰ εἶχε συσχετίσει ὅλας τὰς ὁμοειδεῖς ἐρωτήσεις, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ ἐνημερωθῶμεν. Ἡ ἰδική μου ἐρώτησις εἶναι ἐγγεγραμμένη καὶ δὲν ἠξεύρω πότε θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά της νὰ συζητηθῇ. Ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ φέρωνται πρῶτον εἰς συζήτησιν ἐρωτήσεις κυβερνητικῶν βουλευτῶν καὶ νὰ παραγκωνίζωνται αἱ ἰδικαί μας.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Α. Λώρα καὶ Ε. Ἀνερούση, ἐπὶ ἀναφορᾶς Προέδρων τῶν Κοινοτήτων, Παρδαλίτσης, Ζωτικοῦ, Ἀρτοπούλας, Καταμάχης, Βελανιδιᾶς, Ἀνθοχωρίου καὶ Λιβιαχόβου, αἰτουμένων ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν κοινοτικοῦ ἰατρείου εἰς μίαν τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς ἔχει τὸν λόγον.

§48Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, ἤδη ἔχω ἀποστείλει ἀπάντησιν καὶ πιστεύω οἱ κ. συνάδελφοι, νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Ἔχει προγραμματισθῆ ἡ ἵδρυσις ἰατρείου εἰς τὴν Κοινότητα Ἀρτοπούλας, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐξυπηρετῶνται καὶ αἱ ὑπόλοιπαι Κοινότητες.

§49Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ λάβῃ εἰδικὴν πρόνοιαν διὰ τὰς Κυκλάδας Νήσους καὶ δὴ τὰς ἀπομεμακρυσμένας νήσους, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχει Ἀγροτικὸν καὶ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον, καὶ ὅπου ὑφίστανται ὀξύτατα προβλήματα προστασίας τῆς δημοσίας ὑγείας, λόγῳ τῆς δυσχερείας συγκοινωνιακῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὰ κέντρα νοσοκομειακῆς περιθάλψεως.

§50Α. ΛΩΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον σχετικὴν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία καὶ μὲ ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως.

§51Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὰς νήσους Κυκλάδας, κυρίως νὰ προσληφθοῦν ἰατροὶ γενικῆς ἰατρικῆς πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων των.

§52Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς Κυκλάδας ὑπάρχει πυκνὸν δίκτυον Ἀγροτικῶν ἰατρείων. Ὅπου ὑπάρχει πρότασις τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἵδρυσιν ἰατρείου, ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου πάντοτε εὐνοϊκῶς.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ. Γ. Σερπάνου, Παπαδημητρίου, Ν. Στειροπούλου, Ε. Ἀνερούση καὶ Ι. Διαμαντοπούλου ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου ὑπαλλήλων Γεν. Νοσοκομείου Ἀγρινίου «Ἡ Ἀναγέννησις», αἰτουμένου βελτίωσιν τοῦ μισθολογίου τῶν ὑπαλλήλων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων κλπ.

§54Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, εἶναι θέμα γενικωτέρας πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχει καταρτισθῆ σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς Γεν. Λογιστήριον καὶ τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει πλείστας εὐεργετικὰς διατάξεις, διὰ τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικόν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κατάθεσιν νομοσχεδίου, λαμβάνεται πρόνοια καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Ν. 3097. Κατὰ συνέπειαν τὸ ὑπηρετοῦν προσωπικὸν εἰς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα θὰ μονιμοποιηθῇ καὶ οἱ ὑπηρετοῦντες ὑπάλληλοι θὰ ἐνταχθοῦν. Ἐπίσης εἰς τὸ αὐτὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνεται εἰδικὴ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας αἱ ἀδελφαὶ νοσοκόμοι, 3ετοῦς φοιτήσεως, αἱ μαῖαι καὶ οἱ ἐπόπται ἐξυγιάνσεως θὰ εἶναι ὑπάλληλοι Αʹ κατηγορίας. Ἐπίσης καταβάλλεται προσπάθεια, ὅπως τὰ προβλήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὸ προσωπικὸν τῶν Νοσοκομείων εὕρουν τὴν καλυτέραν λύσιν.

§55Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν δι’ ὅσα μέτρα ἐξήγγειλεν, ὅτι θὰ λάβῃ ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Νοσοκομείου Ἀγρινίου. Θὰ ἤθελα, ὅμως νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μοῦ κοινοποιήσῃ τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ νὰ τὸν βοηθήσωμεν. Θὰ παρεκάλουν ἐπίσης, τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως, δι’ ὅσους ἐκ τῶν ὑπαλλήλων καὶ δὴ διὰ τοὺς κατωτέρους δὲν λαμβάνεται πρόνοια διὰ τοῦ ὑπὸ κατάθεσιν νομοσχεδίου, νὰ ληφθοῦν καὶ δι’ αὐτοὺς τὰ ἀνάλογα μὲ τοὺς ὑπολοίπους ὑπαλλήλους, μέτρα.

§56Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε Πρόεδρε, τὰ μέτρα εἶναι γενικὰ καὶ δὲν ἀφοροῦν μόνον τὸ Νοσοκομεῖον Ἀγρινίου, ἀλλὰ ὅλα τὰ Νοσοκομεῖα τῆς χώρας. Πρέπει νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι σημαντικὸς ἀριθμὸς ὑπαλλήλων Γʹ Κατηγορίας, ἀναβιβάζεται εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν, ὡς ἐπίσης, ἀναβιβάζεται καὶ ὁ εἰσαγωγικός των βαθμός.

§57Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν Ὑγιεινῆς, ἐπειδή, δὲν εἶναι καὶ ὁ ἴδιος βέβαιος, πότε θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συζητηθῇ τὸ ὑπὸ κατάθεσιν νομοσχέδιον νὰ μᾶς ἀποστείλῃ μίαν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία νὰ περιλαμβάνῃ τὰς γενικὰς ἀρχὰς τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε καὶ ἡμεῖς νὰ τὸ μελετήσωμεν καὶ νὰ ἐνημερωθῶμεν καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐνδεχομένως νὰ τὸν βοηθήσωμεν, διὰ τὴν καλυτέραν κατάρτισιν αὐτοῦ.

§58Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ ὅσα ἀνεφέρθησαν καὶ προσθέτω, ὅπως ἡ ἐργασία εἰς τὰ Νοσηλευτικὰ ἱδρύματα ἐπὶ πλέον χαρακτηρισθῇ ὡς εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον καὶ ὡς ἀνθυγιεινὴ καὶ βαρεῖα.

§59Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, δι’ ὅσα μᾶς ἐξήγγειλε καὶ εὔχομαι ὅπως ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου γίνῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερα, ὁπότε καὶ θὰ συζητήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Διαμαντοπούλου. ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Αἰτωλοακαρνανίας, διαμαρτυρομένου δι’ ἀδικαιολόγητον ἀπόφασιν μειώσεως τῆς τιμῆς φαρμάκων κλπ.

§61Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν φαρμάκων, προῆλθεν ἀπὸ αἴτημα τῶν φαρμακοποιῶν Ἀττικοβοιωτίας. Διεπιστώθη ὅτι ὡρισμέναι φαρμακοβιομηχανίαι ἔδιδον εἰς ὡρισμένα κεντρικὰ φαρμακεῖα προϊόντα των μὲ μεγαλυτέρας ἐκπτώσεις. Δηλαδὴ συνέβαινε νὰ δίδουν ἐκπτώσεις 12–24% ἐπὶ τῆς χονδρικῆς τιμῆς τῶν φαρμάκων. Οὕτω φαρμακεῖα μὲ μεγάλην κίνησιν καὶ οἰκονομικὴν ἐπιφάνειαν ἐτύγχανον μεγαλυτέρας ἐκπτώσεως εἰς τρόπον, ὥστε ἕνα φάρμακον, τὸ ὁποῖον ἐπωλεῖτο εἰς ἕνα περιφερειακὸν φαρμακεῖον 50 δραχ. εἰς τὸ κεντρικὸν φαρμακεῖον νὰ πωλῆται 40 δραχ. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου προέκυψαν δύο ἐρωτήματα. Ἐὰν τὸ φάρμακον αὐτὸ ἦτο τῆς αὐτῆς ποιοτικῆς συνθέσεως καὶ δεύτερον ἐὰν τὸ περιφερειακὸν φαρμακεῖον ἐξεμεταλλεύετο τὸν πελάτην. Οὕτω παρεπονέθησαν οἱ φαρμακοποιοί, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ πᾶμε εἰς μονοπώλιον φαρμάκων. Τὸ θέμα τὸ συνεζητήσαμεν εἰς ἐπανειλημμένας συσκέψεις καὶ κατελήξαμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τὴν ἔκπτωσιν αὐτὴν νὰ τὴν ἐπιμερισθῇ ἡ κατανάλωσις καὶ οἱ φαρμακοποιοί. Τελικῶς ὅμως δὲν ἐπῆλθε συμφωνία, διότι οἱ φαρμακοβιομήχανοι εἶπον, ὅτι ἡ ἔκπτωσις αὐτὴ ἀποτελεῖ οἰκονομικὸν κίνητρον καὶ διαφήμισιν τῶν φαρμάκων. Παρὰ ταῦτα νομίζω, ὅτι ἡ μείωσις τῶν φαρμάκων θὰ ἠδύνατο νὰ ἰσχύσῃ ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ μεγάλη ἀντίδρασις ποὺ ἐξεδηλώθη. Κατόπιν τούτου προσπαθήσαμε διὰ τῆς ἀναβολῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο νὰ ἐπιτύχωμεν μίαν συμφωνίαν. Τὸ θέμα τῶν φαρμάκων ἀπασχολεῖ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἅπαντας τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἤδη πρὸς πληρεστέραν ἐξέτασιν συνέστησα δύο ὁμάδας ἐργασίας καὶ τὸ ὅλον θέμα τελεῖ ὑπὸ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑφυπουργείου Ἐμπορίου, ἐλπίζω δὲ ὅτι συντόμως θὰ κατατεθῇ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελῇ ἐφεξῆς τὸν κώδικα τῶν φαρμάκων. Πιστεύω ὅτι ἡ Βουλὴ ἐνδιαφέρεται νὰ τερματισθῇ μία ἐκκρεμότης, ἡ ὁποία βαρύνει ἀπὸ τὸ παρελθὸν τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τῶν φαρμάκων.

§62Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χαίρω, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεγνώρισε τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος καὶ διὰ τὸν καταναλωτὴν καὶ διὰ τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία προσεγένετο εἰς βάρος ὡρισμένων φαρμακοποιῶν. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι συντόμως θὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν, ὁπότε θὰ ἐκθέσωμεν κατὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν τὰς ἀπόψεις μας.

§63Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς εἶπον, ὅτι τὸ θέμα εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑφυπουργείου Ἐμπορίου. Ἡ ἰδική μου ἁρμοδιότης εἶναι συντρέχουσα ἢ συμπίπτουσα. Θὰ κάμω ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ ἔλθῃ ἕνα καλὸν κείμενον εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι θὰ ἔλθῃ συντόμως, διότι ὑπάρχει μία διαφωνία ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον κοστολογήσεως. Ὁ Πανελλήνιος Φαρμακευτικὸς Σύλλογος προέτεινεν ἄλλον τρόπον κοστολογήσεως, καὶ ἔχει διαφορετικὰς ἀπόψεις ἀπὸ ἐκείνας ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ὡς ὑπόδειγμα. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, ὅτι τὸ θέμα τῶν φαρμάκων πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ ἐπὶ ἀνωτάτου ἐπιπέδου καὶ ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ζητήσῃ μίαν, δύο συναντήσεις ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους παράγοντας, ὥστε νὰ ἐξετασθῇ τὸ ὅλον θέμα ποὺ συνδέεται μὲ τὴν παραγωγήν, τὴν διακίνησιν καὶ τὸ ὅλον θέμα τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ φαρμακοποιοῦ. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῶν ἀστέγων φαρμακοποιῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐπεσκέφθησαν ἐπανειλημμένως καὶ τοὺς εἶπον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μᾶς δώσουν στοιχεῖα, ἐκεῖνοι, διὰ νὰ στοιχειοθετήσωμεν τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Τὸ πρόβλημα θέλει προσοχὴν καὶ θὰ καταβάλω πρὸς τοῦτο κάθε προσπάθειαν. Πάντως τὸ θέμα τῆς τιμῆς τῶν φαρμάκων εἶναι θέμα ἁρμοδιότητος Ὑφυπουργείου Ἐμπορίου.

§64Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θέτω— εὐχαριστῶ κατ’ ἀρχὴν διὰ τὴν ἀπάντησιν— τὸ ἐρώτημα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Μήπως θὰ πρέπει, μέχρις ὅτου ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα πλήρως, νὰ λυθῇ τὸ θέμα τῆς καταργήσεως ὡρισμένων Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων κατοχικῶν, ποὺ ἰσχύουν ἀκόμη.

§65Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Πάντως ὑπάρχει μία νομοθεσία. Ἠμπορεῖ νὰ ἀνήκει εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε δίκαιον, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ὑπαινίσσεσθε, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθοῦν αἱ ἀποφάσεις αὐταί, ἀλλὰ πάντως συνεζητήθησαν, καὶ εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς νομοθεσίας, ἡ ὁποία ἔχει καθιερωθῆ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Συνεπῶς θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου θέματος.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως

ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς ἰσοτίμου πρὸς τὰ δημόσια σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ «Προτύπου Εἰδικοῦ Ἐκπαιδευτηρίου» ἱδρυθέντος ἰδιωτικοῦ Γυμνασίου Κωφῶν καὶ Βαρυκόων Παίδων»;

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς ἰσοτίμου πρὸς τὰ δημόσια σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ «Προτύπου Εἰδικοῦ Ἐκπαιδευτηρίου» ἱδρυθέντος ἰδιωτικοῦ Γυμνασίου Κωφῶν καὶ Βαρυκόων Παίδων». Ὑπ’ ἀριθ. 2. «Περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν σύζυγον Λ. Ἀκρίτα».

§69Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νομίζω, ὅτι θὰ ἀπαιτηθῇ καὶ δευτέρα ὀνομαστικὴ ψηφοφορία κατὰ τὸ Σύνταγμα. Συνεπῶς, θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναβληθῇ προσωρινῶς δι’ ἀργότερον.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς «περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας», ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§71Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐνδιαφέρει μεγάλην κατηγορίαν προσώπων, κατ’ ἐξοχὴν συμπαθῶν, ἐὰν θὰ ἠμπορούσατε νὰ συμφωνήσετε εἰς τὴν ἄνευ συζητήσεως ψήφισίν του, διότι ἐὰν ἐπιμείνετε εἰς τροπολογίας, τότε ἀναγκαστικῶς θὰ ἀναβληθῇ.

§72Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἔχω ὑποβάλει καὶ προσωπικῶς ἔδωσα εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν μίαν τροπολογίαν καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ τὴν προσέξῃ. Δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν. Ἐζήτησα νὰ μοῦ ὁρίσῃ συνάντησιν, μιὰ–δυὸ–τρεῖς φοράς, διὰ νὰ τοῦ ἐξηγήσω τὸ θέμα, ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατόν. Ἂς μὲ δεχθῇ αὔριον τὸ πρωΐ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ τοῦ ἐκθέσω τὸ ζήτημα.

§73Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα μόνον ἑνὸς προσώπου.

§74Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μήπως ἠμποροῦμε νὰ μεθοδεύσωμεν τὴν συζήτησιν. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα ποὺ ἔχουν τεθῆ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Βεβαίως ἀποτελεῖ ἕνα μεγάλο βῆμα προστασίας τῶν Ἀναπήρων, ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος νὰ μεθοδεύσωμεν τὴν συζήτησιν. Νὰ διατεθῇ ἕνα τέταρτο πρὸς συζήτησιν ὡρισμένων θεμάτων. Ἔχω καὶ ἐγὼ τροπολογίαν ἀλλὰ δηλῶ, ὅτι παραιτοῦμαι αὐτῆς διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§75Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐγὼ κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ ἀπόψε καὶ ἐπιμένω ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ὑπάρξουν ὡρισμέναι τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι βελτιώνουν καὶ τὸ νομοσχέδιον καὶ τὴν θέσιν τῶν ἐνδιαφερομένων.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον θὰ ἀναβληθῇ δι’ ἀπόψε. Ἡ Κυβέρνησις θὰ μεριμνήσῃ νὰ ἐπανεγγραφῇ εἰς ὥραν κατάλληλον, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ κἄποια δυνατότης συζητήσεως. Θεωρῶ, ὅμως καθῆκον μου νὰ ἐπιστήσω ἀπὸ σήμερον τὴν προσοχὴν τῶν κυρίων συναδέλφων εἰς τὸ ὅτι ὑπάρχουν πάρα πολλαὶ τροπολογίαι ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος, διότι πολλὰ συναφῆ θέματα, μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα θίγει, ἢ θέματα ἀναφερόμενα καθ’ ἑαυτὰ εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται καὶ τὸ νομοσχέδιον προτείνεται διὰ τροπολογιῶν νὰ ρυθμισθοῦν. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ δεχθῇ τροπολογίαν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐπεκτάσεως καὶ προσθηκῶν. Κατὰ συνέπειαν θὰ παρεκάλουν ἐπειδὴ ἐνδεχομένως τινὲς συνάδελφοι, ὅπως ὁ κ. Βουρδουμπᾶς, ἔχουν θέματα, καὶ κατ’ ἰδίαν νὰ συνεννοηθοῦν μὲ ἡμᾶς, τοὺς ἁρμοδίους, εἴμεθα εἰς τὴν διάθεσίν σας διὰ νὰ μὴ καθυστερήσωμεν τὴν συζήτησιν καὶ διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ κάμω ἔκκλησιν, ἐπειδὴ ἀφορᾷ τοὺς ἀναπήρους, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ περάσῃ. Ἀλλὰ ἐὰν θέλετε περαιτέρω συζήτησιν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ σταματήσω.

§78Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐὰν διατεθῇ μισὴ ὥρα πρὸς συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἰς τὸ ὁποῖον συμπεριλαμβάνεται ἡ τόσον συμπαθὴς αὐτὴ τάξις.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν θὰ ἀρχίσωμεν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τροπολογίας, δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ τελειώσωμεν οὔτε μετὰ δύο ἡμέρας, κ. συνάδελφε.

§80Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε, διότι πρόκειται περὶ λίαν συμπαθοῦς νομοσχεδίου. Φρονῶ, ὅτι μὲ συζήτησιν ἡμισείας μόνον ὥρας, θὰ τὸ ἔχωμεν ψηφίσει. Τὶ θὰ ποῦμε εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ταχεῖαν ψήφισίν του καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι γνωστὸν μὲ πόσην ἀδημονίαν περιμένουν τὴν ψήφισίν του; Δὲν δύναμαι νὰ τοὺς βλέπω μὲ κομμένα πόδια κἄθε ἡμέρα εἰς τὸ προαύλιον τῆς Βουλῆς.

§81Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι σοβαρώτατον. Διὰ τὸν λόγον, λοιπόν, ὅτι εἶναι σοβαρώτατον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν νὰ ψηφισθῇ οὔτε δι’ ἐξευρέσεως ὡρισμένων τρόπων ἰδιαιτέρας συζητήσεως, οὔτε διὰ μεθοδεύσεων. Δὲν δεχόμεθα νὰ ψηφίσωμεν, κ. Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον διὰ συζητήσεων κατ’ ἰδίαν. Καὶ δὲν δεχόμεθα μεθοδεύσεις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν νομοσχεδίων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ διὰ μεθοδεύσεων καὶ κατ’ ἰδίαν συζητήσεων νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ἡμεῖς δὲν συγκατατιθέμεθα εἰς τὴν τακτικὴν αὐτήν.

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι ὑποχρεωτικόν, κ. συνάδελφε, δι’ ὅποιον δὲν τὸ δέχεται. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἀναγνωρίσητε τὸ δικαίωμα καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συζητήσῃ μὲ τοὺς βουλευτὰς καὶ εἰς τοὺς βουλευτὰς νὰ συζητήσουν μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέρα δικαίωμά σας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶναι νὰ χειρισθῆτε τὸ θέμα, ὅπως νομίζετε.

§83Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἀποκλείω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ εἰς τοὺς κυρίους βουλευτὰς νὰ συνεννοηθοῦν κατ’ ἰδίαν δι’ ὅσα ζητήματα ἐπιθυμοῦν. Δὲν νομίζω ὅμως ὅτι τὰ νομοσχέδια εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίζωνται κατ’ ἰδίαν. Καὶ δὲν δέχομαι νὰ γίνωνται ἰδιαίτεραι μεθοδεύσεις κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν σοβαρωτάτων τούτων νομοσχεδίων, αἱ ὁποῖαι τείνουν εἰς τὴν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει παρὰ νὰ τὸ φέρῃ ἐδῶ νὰ ψηφισθῇ.

§84Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ μὲν συζήτησις ἐτερματίσθη. Ἡμεῖς θὰ τὸ ἐγγράψωμεν καὶ πάλιν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀναπάντητος ὁ κ. Λύχνος. Εἰς τὴν πρότασίν μου δὲν ἐμπεριέχεται αὐτὸ ποὺ ὑπεθέσατε, κ. συνάδελφε, ἐκ Κερκύρας. Ἁπλῶς ἐγὼ εἶπον, καὶ τὸ πιστεύω βαθύτατα, ὅτι μία ἐκ τῶν προτέρων συνεννόησις ἐπὶ τίνων θεμάτων τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τοὺς κυρίους συναδέλφους, μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν κυρίων συναδέλφων, ἀναντιρρήτως ὑποβοηθεῖ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον δημοσίως θὰ συζητηθῇ, καὶ φυσικὰ καθ’ ἕνας θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐκθέσῃ τελικῶς τὰς ἀπόψεις του.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον κρατεῖται.

§86Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ζητήσει τὸν λόγον.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τίνος θέματος, κ. συνάδελφε;

§88Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἠκούσαμεν ὡραίους λόγους διὰ τοὺς ἀναπήρους. Παρὰ ταῦτα ἐκράτησαν τὸ νομοσχέδιον, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἐζητοῦσαν περαιτέρω βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἀναπήρων, οἱ ὁποῖοι εἶναι συμπαθέστατοι καὶ ἄξιοι κάθε μερίμνης. Ἕνα ὅμως εἶναι τώρα γεγονός, ὅτι ἀπόψε παρακωλύεται ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ τὴν ΕΡΕ. (Θόρυβος–φωναὶ ἐκ τῆς ΕΡΕ).

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐκρατήθη.

§90Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐζητήσαμεν ἡμεῖς νὰ κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἡ παράταξίς μας ἐζήτησε νὰ συζητηθῇ τώρα τὸ νομοσχέδιον.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προηγοῦνται ἄλλα, κ. συνάδελφε.

§92Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τότε νὰ μὴ λέγῃ ὁ κ. συνάδελφος ἀνακριβείας.

§93Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ποῦ εἶναι ὅμως ὁ κ. Ὑπουργός;

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 16 νομοσχέδιον «περὶ... .... τοῦ Ὀργανισμοῦ Μεταφορῶν δι’ Αὐτοκινήτων». (Κρατεῖται). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Ἑλληνοουγγρικῆς συμφωνίας τῆς 27.4.1963 καὶ διανομῆς τῆς συμφωνηθείσης ἀποζημιώσεως μεταξὺ τῶν δικαιούχων».

§95Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τῆς Ἑλληνοουγγρικῆς συμφωνίας τῆς 27.4.1963» πρέπει νὰ ψηφισθῇ διότι πρόκειται περὶ ἀποζημιώσεως Ἑλλήνων ὑπηκόων διὰ ζημίας ἀπὸ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον καὶ ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε εἶναι ἕνα δῶρον πρὸς αὐτούς.

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Ἑλληνοουγγρικῆς Συμφωνίας τῆς 27ης Ἀπριλίου 1963 καὶ διανομῆς τῆς συμφωνηθείσης ἀποζημιώσεως μεταξὺ τῶν δικαιούχων». Δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ εἰσφορᾶς τῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν θαλαμηπόλων ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ»;

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ εἰσφορᾶς τῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν θαλαμηπόλων ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ».

§100Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι πληροφοροῦμαι, ὅτι διὰ τὰ δύο νομοσχέδια τῶν ἱδρυμάτων, τοῦ Ἰνστιτούτου Ἁλιευτικῶν Ἐρευνῶν καὶ τοῦ Ἰνστιτούτου Βιομηχανικῶν Ἐρευνῶν, οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θέλουν νὰ εἴπουν δύο λέξεις. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἐκφράσουν τὰς ἀπόψεις των οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ νὰ τὰ ψηφίσωμεν σήμερον καὶ ἀκολούθως νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§101Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Εἴπομεν νὰ κρατηθῇ διὰ νὰ τὸ συζητήσωμεν.

§102Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ πρόκειται περὶ ἱδρυμάτων ἐρευνητικῶν, παρεκάλεσα, ὅποιοι συνάδελφοι, ἔχουν νὰ εἴπουν τὰς ἀπόψεις των νὰ τὰς ἐκθέσουν ὥστε νὰ μὴ καθυστερήσῃ ἡ ἐπιψήφισίς των. Σᾶς παρακαλῶ νὰ εἴπητε τὰς ἀπόψεις σας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τῶν ἁλιευτικῶν ἐρευνῶν.

§103Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχουν εἰσηγηταί, κ. Ὑπουργέ. Καὶ ἐπὶ πλέον δὲν εἶμαι καὶ ἐγὼ ἕτοιμος.

§104Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν χρειάζεται νὰ ὁμιλήσουν οἱ εἰσηγηταί, διότι ἡ Βουλὴ ἔχει δεχθῆ εἰς πρώτην συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον κρατεῖται.

§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ συνάδελφος ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας κ. Ὑπουργός, ἐνόμισεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ εἰς σύντομον χρόνον καὶ μὲ ἐλαχίστην συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τοῦτο δὲν καθίσταται δυνατόν, προχωροῦμεν ἀμέσως εἰς τὸ δημοσιοϋπαλληλικόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον περὶ Κώδικος Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§108Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι ἔχει ἤδη ἀρχίσει μία συζήτησις συναλλαγῆς μεταξὺ ἐνδιαφερομένων Ὑπουργῶν καὶ βουλευτῶν διὰ τὴν ἐπιψήφισιν νομοσχεδίων μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταλήγωμεν ἀφ’ ἑνὸς εἰς μίαν ἐμφάνισιν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαράδεκτος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ καθυστέρησιν πιθανὸν σοβαρὰν τὸ νομοσχέδιον τὸ δημοσιοϋπαλληλικόν, τὸ ὁποῖον ἀνεγνωρίσθη ὡς μείζονος ἐνδιαφέροντος ὑφ’ ὅλων ἡμῶν. Παρακαλῶ, ὡς ἐκ τούτου, νὰ ἐφαρμόσητε τὸν Κανονισμόν, κ. Πρόεδρε, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ταχεῖα ἔναρξις τῆς συζητήσεως τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ νομοσχεδίου.

§109Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Πρωτοπαπαδάκη.

§111Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 18ης Μαρτίου ἀναφέρεται ὅτι τὸ νομοσχέδιον περὶ Ὀργανισμοῦ Τυποποιήσεως Ἑλληνικῶν Προϊόντων ἐψηφίσθη εἰς 2αν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον. Τοῦτο ἐγένετο ἀντικανονικῶς καὶ παρὰ τὸ Σύνταγμα, διότι εἰς τὸ 11ον ἄρθρον κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν προσετέθη μία λέξις, ἔγινε συνεπῶς μία τροπολογία. Συγκεκριμένως μετὰ τὰς λέξεις «πᾶν ἀναφυόμενον», προσετέθη ἡ λέξις «διοικητικὸν» καὶ ἡ φράσις «πᾶν ἀναφυόμενον ζήτημα» ἔγινε «πᾶν ἀναφυόμενον διοικητικὸν ζήτημα». Κατὰ τὸ Σύνταγμα ὅμως ὅταν εἰς τὴν 2αν συζήτησιν γίνεται ἀποδεκτὴ προσθήκη ἢ τροπολογία, ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου ἀναβάλλεται. Συνεπῶς κακῶς ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην εἰς 2αν ἀνάγνωσιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον. Ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ νὰ ἀναβληθῇ τὸ σύνολον. Ὑποθέτω ὅτι συμφωνεῖτε, κ. Πρόεδρε.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὸ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα.

§113Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἶναι φανερὸν τὸ πρᾶγμα, κ. Πρόεδρε.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐρευνήσω τὸ θέμα. Πάντως, ἐξ ὅσων ἐξεθέσατε προκύπτει, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τροπολογίας, ἀλλὰ περὶ μιᾶς λέξεως διασαφηνιστικῆς. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.».

§115Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ παράταξις τῆς ΕΡΕ, ἀπέδειξε καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι βοηθεῖ τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον βοηθεῖ διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμῶν θεμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀντιπολιτεύεται καὶ ἀντιδρᾷ εἰς νομοθετήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν καθαρῶς κομματικὸν χαρακτῆρα. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κύριοι βουλευταί, βοηθοῦμεν τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διότι πράγματι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐστηρίχθη κυρίως εἰς κατατεθὲν νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως Πιπινέλη, τὸ ὁποῖον ἐπανελάμβανε διατάξεις τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ, καὶ τὸ ὁποῖον ἔρχεται νὰ παράσχῃ ἱκανοποίησιν εἰς ἀπὸ μακροῦ ἐκκρεμοῦντα θέματα τῆς τάξεως τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι βουλευταί, εἶναι μετριόφρων: «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινῶν τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Εἶναι ἴσως μετριοφρονέστερος τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον, ὅπως ἠκούσατε κατὰ τὴν λαμπρὰν εἰσήγησιν τοῦ κ. εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, τοῦ νέου συναδέλφου κ. Περρωτῆ, ὁ ὁποῖος πράγματι ἀπέδειξεν ὅτι εἰς τοιαῦτα θέματα γνωρίζει νὰ εἶναι καὶ ἀντικειμενικὸς καὶ δημόσιος ἀνήρ, τὸ ὁποῖον νομοσχέδιον ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς καταθέσεώς του μέχρι σήμερον ἐδιπλασιάσθη εἰς ὄγκον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἐν πορείᾳ καὶ καθ’ ὁδὸν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δίδει τόσην σημασίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ἔκαμεν τόσον προχείρως καὶ τόσον ἀτελῶς, ὥστε ἐχρειάσθη νὰ τὸ συμπληρώσῃ τόσον, εἴτε πρὸ τῆς συζητήσεώς του εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἴτε μετ’ αὐτήν. Τόσον προχείρως καὶ ἀτελῶς, ἐπαναλαμβάνω, ἀντεμετώπισε τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι μεγάλο καὶ σπουδαῖον. Δὲν θὰ εἴχομεν ἐν τούτοις καμμίαν δυσκολίαν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως δίδει λύσεις εἰς πολλὰ θέματα ὅπως ἐπίσης παραλείπει καὶ πολλὰ ἄλλα θέματα καὶ ἑπομένως δὲν εὑρίσκομεν δικαιολογημένους τοὺς πανηγυρισμοὺς τοῦ κ. εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε τὴν εὐγνωμοσύνην 40.000, ὡς εἶπε Δημοσίων Ὑπαλλήλων, διὰ τὸ περιεχόμενόν του, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ἀνεγνώρισεν ὅτι τὸ νομοθέτημα ἔχει ἀτελείας καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν παρεδέχθη ὅτι δὲν ἀποτελεῖ πανάκειαν καὶ δὲν δίδει λύσιν εἰς ὅλα τὰ προβλήματα, ἀποδεικνύει δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν σεβασμὸν πρὸς τὸ Σῶμα τὸν ὁποῖον δὲν ἐπιδεικνύουν δυστυχῶς ἄλλοι Ὑπουργοί, δηλώσας, πρὸς τιμήν του, ὅτι θὰ δεχθῇ οἱανδήποτε μεταβολὴν τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ θὰ κρίνῃ ἀναγκαίαν. Χρώμενος τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, λέγω ἀπὸ τοῦδε, ὅτι ὑπάρχουν κραυγαλέαι περιπτώσεις τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ, περιπτώσεις, ἄρσεως ἀδικιῶν, περιπτώσεις, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἴσης μεταχειρίσεως. Καὶ ἐνδεικτικῶς θὰ σᾶς εἴπω ὀλίγας τινας: Εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν δημοδιδασκάλων. Διὰ ποῖον λόγον τοὺς ἐξαιρεῖτε, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐνῷ ἐδέχθητε ἄλλας κατηγορίας τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Μέσης, τῶν ἀρχαιολόγων, τῶν ὑποθηκοφυλάκων. Ζητοῦν λοιπὸν οἱ δημοδιδάσκαλοι μίαν προσθήκην, ὅπως οἱ κατέχοντες ἐπὶ 5 ἔτη τὸν 3ον βαθμόν, δηλαδὴ τοῦ Δ)ντοῦ βʹ νὰ προάγωνται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἀπολύσεώς των εἰς τὸν 2ον βαθμόν. Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι αἰφνιδίως καὶ ἀναιτίως ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας μὲ τὸν νόμον τῆς 35ετίας. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς ὅλα τὰ κόμματα ἀνήκουν οἱ περὶ ὧν πρόκειται. Σκεφθῆτε τὴν περίπτωσίν των, ὡς περίπτωσιν σοβαρωτάτην, καὶ ὑποστηρίξατέ την. Ἄλλη περίπτωσις εἶναι οἱ Γυμνασιάρχαι, οἱ ὑπηρετήσαντες ἐπὶ τόσα χρόνια καὶ ἐξελθόντες καὶ αὐτοὶ μὲ τὸν νόμον τῆς 35ετίας. Ἔχοντες ὑπερδεκαετῆ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν ζητοῦν νὰ προαχθοῦν ἀπὸ 1.8.1964 εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ καὶ νὰ ἀπολαύσουν καὶ ἐκεῖνοι τῶν δικαιωμάτων εὐδοκίμου παραμονῆς εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Εἶναι μία τροπολογία τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς, τοῦ κ. Κολοκυθᾶ καὶ τοῦ κ. Τσουδεροῦ τὴν ὁποίαν εὑρίσκω δικαιοτάτην καὶ συνιστῶ τὴν ὑπερψήφισίν της. Εἶναι τέλος ἡ περίπτωσις τῶν Δασικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ὁ νῦν Ὑφυπουργὸς Γεωργίας, ὁ κ. Μαλλιάκας, ἔχει ἰδιοχείρως γράψει εἰς ἓν ὑπόμνημα τὸ ὁποῖον ἐστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν «εἶναι δικαιότατον καὶ πρέπει νὰ τεθῇ στὸν νόμον». Δὲν ἐτέθη. Θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά της, τότε θὰ ἀναπτυχθῇ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ ὑποστηρίξωμεν. Ἀλλ’ εἶναι καὶ ἡ περίπτωσις τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ἡ ὁποία ἀντεμετώπισε τὴν ἀπάλειψιν διατάξεως ρυθμίσεως τοῦ θέματός των ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον τῆς 35ετίας καὶ δήλωσιν ρητὴν εἶχον τότε, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἰς προσεχὲς νομοσχέδιον, ρυθμίζον τοιαῦτα θέματα θὰ περιληφθῇ ἡ διάταξις τῆς τακτοποιήσεως καὶ τῆς ἐντάξεώς των, ἐνῷ περιελήφθη τοιαύτη διάταξις εἰς τὸν παρόντα νόμον, περιέργως, ἀπηλείφθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§116Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ τὴν ἀπήλειψα.

§117Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι ἄλλο θέμα αὐτό. Θὰ τὸ συζητήσωμεν. Εἶναι, τέλος, ἡ τροπολογία τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Βρανοπούλου, ἡ ἀφορῶσα τὴν θέσιν τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ τῶν Τ.Τ.Τ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν τὴν ἔχετε ἀναγνώσει. Ἂν τὴν ἀναγνώσητε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν καὶ τὴν γενναιότητα, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ συνάδελφος κ. Βρανόπουλος ὁμιλεῖ περὶ σκανδάλου, δὲν θὰ τὴν ὑποστηρίξητε αὐτὴν τὴν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας εἰς τὴν ἀνωτάτην θέσιν, εἰς τὴν κορυφὴν τῆς ἱεραρχίας ἀπαιτεῖται, ἁπλῶς, ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τελικῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰς ἀντιδράσεις του εἰς τοιαῦτα θέματα, θὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι δικαίως τὰ ὑποστηρίζω. Ἀλλὰ διερωτῶμαι, πῶς ὁ φίλος κ. Κουτσοχέρας, ἀνεμνήσθη τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ τῆς χρηστῆς διοικήσεως τοῦ 1910–1912, ὅταν ὑπῆρχεν εἰς τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, αὐτὴ ἡ διάταξις.

§118Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Αὐτὴν τὴν διάταξιν δὲν τὴν δέχομαι καὶ ἐγώ.

§119Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Μπουρνιᾶ, μὴ βιάζεσθε. Θὰ ἀκούσητε τὴν ἀπάντησιν καὶ μετὰ κρίνατε.

§120Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι ἀναμένουν τὸ νομοθέτημα μὲ ἀνυπομονησίαν. Συμφωνοῦμεν καὶ γνωρίζομεν, ὅτι ἀνυπομονοῦν. Γνωρίζομεν, ὅμως, ἐπίσης, ὅτι ἄλλα ἀνέμενον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ οἱ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι καὶ οἱ Συνταξιοῦχοι. Ἀνέμενον νὰ ἐκπληρώσῃ καὶ νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ρητήν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον. Δυστυχῶς, ὅπως ἠκούσαμεν καὶ ὅπως γνωρίζομεν, τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον μετατίθεται χρονικῶς διὰ μίαν διετίαν ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας. Θὰ ἐφαρμοσθῇ, μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, σταδιακῶς, ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1966 καί, προσέξατε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν (εἶναι ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν), ὅτι δὲν θὰ τεθῇ ἐν κινδύνῳ ἡ νομισματικὴ καὶ ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης τῆς χώρας. Καὶ ἐχειροκρότησεν ἡ Συμπολίτευσις καὶ ἐχειροκρότησεν ἀτυχῶς καὶ ὁ φίλος τέως Πρόεδρος τῆς ΑΔΕΔΥ, ὀλιγαρκὴς αὐτὴν τὴν φορὰν ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως καὶ μολονότι καὶ ὁ ἴδιος, ὅπως εἶπον ἤδη, ἀνεγνώρισεν ὅτι ὑπάρχουν πολλαὶ ἀτέλειαι καὶ ἀνεγνώρισε καὶ ὁ ἴδιος τὴν ἀνάγκην τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου. Ἐν τούτοις ἐχειροκρότησε μαζὶ μὲ τὴν Συμπολίτευσιν τὴν παραπομπὴν τοῦ θέματος εἰς τόσον μακρὸν χρόνον καὶ ὑπὸ τοιαύτας προϋποθέσεις ἐξαρτημένην. Ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν συμμερίζομαι ἐγὼ τοὐλάχιστον τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὑποστηρίζων τὰς ἀπόψεις του εὑρέθη εἰς δύσκολον θέσιν. Ἀντιθέτως, εἰς δύσκολον θέσιν εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶχε δώσει κατηγορηματικὰς ὑποσχέσεις καὶ τὰς ὑποσχέσεις αὐτὰς δὲν τὰς ἐκπληροῖ καὶ ἀναγκάζεται, διὰ νὰ μὴ ἀντιμετωπίσῃ τὴν δικαίαν ὀργὴν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνταξιούχων, νὰ μᾶς φέρῃ ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον δίδει ὡρισμένας ἠθικὰς καὶ ὑλικὰς ἱκανοποιήσεις εἰς τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν τάξιν, ἀλλὰ δὲν λύει τὸ μέγα θέμα της. Καὶ ποῖαι εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, αἱ ἱκανοποιήσεις διὰ τὰς ὁποίας ὑπερηφανεύεται ἡ Κυβέρνησις; Εἶναι κυρίως τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2. Εἶναι ἡ ἐξέλιξις μέχρι τοῦ τετάρτου βαθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ προσέξητε, τί λέγει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου της ἐπὶ τῆς σημαντικῆς πράγματι ταύτης διατάξεως. «... (ἀναγινώσκει) ...». «Α) Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ κεφαλαίου Αʹ (ἄρθρα 1–2) προβλέπονται τὰ τῆς ἐξελίξεως μέχρι καὶ τοῦ 4ου βαθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας, τῶν ἐξαντλούντων ἤδη τὴν ἱεραρχίαν των εἰς τὸν 6ον βαθμόν. Τὸ μέτρον τοῦτο, ἀποτελεῖ μίαν τῶν πλέον σημαντικῶν παραχωρήσεων τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν τάξιν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βʹ κατηγορίας καὶ τὴν πλέον εὔγλωττον ἐκδήλωσιν τοῦ ὑπὲρ αὐτῆς ἐνδιαφέροντος. Τὸ μέτρον τοῦτο, ὑπαγορευόμενον ἐκ τῆς ἀνάγκης τονώσεως τοῦ ὑπηρεσιακοῦ ζήλου τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς μεταξὺ αὐτῶν ἁμίλλης, θ’ ἀποτελῇ τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν ἀμοιβὴν μακρᾶς, εὐσυνειδήτου καὶ ἀποδοτικῆς ἐργασίας καὶ ἐκ τούτου παράγοντα βελτιώσεως τῆς ὑπαλληλικῆς ἀποδόσεως». Ταῦτα λέγει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου της ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἀκούσατε, τί λέγει ἡ Κυβέρνησις Πιπινέλη, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις προέβη εἰς ἁπλῆν ἀντιγραφὴν τῆς διατάξεως, μὴ μεταβαλοῦσα οὔτε λέξιν ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τῆς Κυβερνήσεως Πιπινέλη. «... (ἀναγινώσκει)...» «Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ κεφαλαίου Αʹ.......................... ................ τῆς ὑπαλληλικῆς ἀποδόσεως». Περὶ τίνος, λοιπόν, πανηγυρίζετε, κύριοι συνάδελφοι; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε τὴν ἐντιμότητα νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ὑπῆρχε τὸ νομοσχέδιον Πιπινέλη, ἀντίγραφον τοῦ νομοσχεδίου τῆς παρατάξεως τῆς ΕΡΕ. Καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπαναλαμβάνει.

§121Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶπον ὅτι ὑπάρχει καὶ ἕνα νομοσχέδιον τοῦ κ. Πιπινέλη σχετικὸν μὲ τὸ θέμα. Ἀλλὰ εἶπον ταὐτοχρόνως, ὅτι τὸ ἰδικόν μας νομοσχέδιον εἶναι ἀπείρως εὐρύτερον καὶ δὲν δύναται νὰ συγκριθῇ μὲ αὐτό.

§122Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Αὐτὸ λέγω.

§123Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Δὲν λέγετε αὐτό.

§124Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀφήσατε, κ. συνάδελφε. Αὐτὸ λέγω.

§125Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Χθὲς ὁ κ. Βρανόπουλος ἐξέφρασε τὴν εὐγνωμοσύνην του.

§126Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι τὴν εὐγνωμοσύνην ἀφήνω νὰ τὴν ἐκφράσετε σεῖς. Ἡμεῖς λέγομεν ἀντικειμενικῶς ὅ,τι εἶναι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπίσης ἀποκαλύπτομεν τί παραλείπει τὸ νομοσχέδιον. Καὶ λέγω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι εἶπε καὶ προσέθεσεν, ὅτι εἶναι πολὺ εὐρύτερον καὶ λέγω, ὅτι δὲν εἶναι εὐρύτερον. Εἰς τὰ ἄρθρα τὰ βασικά του ἀποτελεῖ ἀντιγραφήν. Περιλαμβάνει διατάξεις πολλὰς ἄλλας καὶ βεβαίως περιλαμβάνει ἀφοῦ τὸ ἐδιπλασίασε καὶ ἴσως ὁ κ. Πιπινέλης καὶ ἴσως κἄποιος ἄλλος νὰ τὸ εἶχε κάμει πολὺ εὐρύτερον καὶ πολὺ μεγαλύτερον. Ἐγώ, αὐτὰ τὰ πράγματα ποὺ εἶδα ἑρμηνεύω καὶ ἐπ’ αὐτῶν κατατοπίζω τοὺς κυρίους συναδέλφους. Εἶναι, λοιπόν, θέμα τὸ ὁποῖον ὠφείλαμεν εἰς τὴν τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ ἐπίσης, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι πράγματι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀσχολούμεθα. Συνεπῶς, δὲν πρέπει νὰ πανηγυρίζωμεν...

§127ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ε.Κ.). Δέκα χρόνια...

§128Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ποῖος πταίει. Βεβαιωθῆτε, ὅτι ἐγὼ περιορίζομαι νὰ εἴπω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀντιλαμβάνομαι ἐγὼ ὡς ὀρθά. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, εἴμεθα ὀφειλέται πρὸς τὴν τάξιν τῶν λειτουργῶν τοῦ Κράτους καὶ τῶν συνταξιούχων καὶ τὸ ἀναγνωρίζομεν, διακηρύσσω, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴμεθα γενναιότεροι. Καὶ ἔπρεπε σεῖς νὰ ἦσθε γενναιότεροι, οἱ ὁποῖοι εἴχατε τὴν μεγαλοστομίαν νὰ δώσητε καὶ ὑποσχέσεις, ὅτι θὰ λύσετε ἀμέσως τὰ θέματα. Ἀλλὰ κύριοι, ἰδοὺ ἡ διαφορά. Κατὰ τὰ ἄλλα συμφωνοῦμεν μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπιθυμοῦμεν νὰ τὸ βελτιώσωμεν καὶ ἐπιθυμοῦμεν νὰ τὸ εὐρύνωμεν.

§129Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Εἶναι ἀνεπαρκές...

§130Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μὴ μᾶς ἐνοχλῆτε εἰς τὴν θέσιν ποὺ λαμβάνομεν εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον. Εἶναι πρὸς ζημίαν σας. Ἡμεῖς θέλομεν νὰ προαχθῇ τὸ νομοθετικὸν ἔργον καὶ νὰ φεύγουν τὰ νομοσχέδια. Λέγω, λοιπόν, κύριοι, ἐπανερχόμενος εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ προσωπικῶς, ἀλλὰ καὶ ἡ παράταξίς μας, ὅτι ἡμεῖς θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἀγωνισθῶμεν μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ βελτιώσωμεν τὸ περιεχόμενόν του καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατὸν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠμπορῇ, νὰ τὸ διευρύνωμεν. Ἰδοὺ ἡ θέσις μας. Καὶ ἐπειδὴ ἔχω τὸν λόγον, ὅπως γνωρίζετε ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ ὅσα εἶπον ἦσαν κατὰ παραχώρησιν, διότι προχθὲς δὲν ὡμίλησα, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ τὰς παρατηρήσεις, νομίζω καὶ τῶν δύο εἰσηγητῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 1, ὅτι θὰ πρέπει καὶ εἰς τὴν βʹ κατηγορίαν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὡς πρὸς τὸν εἰσαγωγικὸν βαθμὸν—δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι ἄποψις καὶ τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, ἀλλὰ ἦτο ἄποψις τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας— τὸ ἐν τῷ ἄρθρῳ 7 ὁριζόμενον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν αʹ κατηγορίαν, δηλαδὴ ἡ μείωσις κατὰ ἕνα βαθμόν, ὁ ὑποβιβασμὸς τοῦ εἰσαγωγικοῦ βαθμοῦ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Διοίκησις, ἐτονίσθη ἀπὸ ὅλους, ὅτι ἀποτελεῖ μαζὺ μὲ τὴν Παιδείαν βασικὸν θεσμὸν διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς πολιτείας. Ἡ Παιδεία ὑπέστη ἤδη τὰς θεσμικὰς μεταβολὰς τῆς παρατάξεως, ἡ ὁποία εὑρίσκεται σήμερον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τοιαύτας μεταβολάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀναστατώσει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι τοὐλάχιστον εἰς τὴν Διοίκησιν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποφύγῃ τὸ ἴδιον λάθος, θὰ πράξῃ ἐγκαίρως τὸ πρέπον καὶ θὰ ἐκπληρώσῃ τοὐλάχιστον ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη πρὸς τὴν τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς

ΕΡΕ).

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Ἀλευρᾶς.

§132Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην ὁμιλία τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ τὴν γνωστὴν σαφήνειαν καὶ καθαρότητα διατυπώσεως καὶ τὴν δυσπρόβλητον ἐπιχειρηματολογίαν, δὲν ἀφήνει περιθώρια διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ περιορισθῶ συνεπῶς εἰς μερικὰς γενικὰς σκέψεις, αἱ ὁποῖαι ἐλπίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ τύχουν τῆς προσοχῆς καὶ τοῦ Σώματος καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ νομοσχέδιον ἐχαρακτηρίσθη ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν τῆς ΕΡΕ ὡς μικρὸν καὶ ἐπαρκές. Δὲν θὰ ἐπιμείνω διὰ νὰ διαλύσω αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ ἐπεσημάνω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο συγκρινόμενον καὶ ἐνσωματούμενον μὲ τὰ λοιπὰ ληφθέντα μέτρα ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως ἕνα δείκτην διαυγῆ περὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ τῆς στοργῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὑπενθυμίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τῆς 35ετίας καὶ ὁ νόμος ὁ συνταξιοδοτικὸς ἐν συναρτήσει μὲ τὰ συζητούμενα μέτρα διὰ τὴν διόρθωσιν περαιτέρω ἀδικιῶν συνταξιοδοτικῶν, ἄλλαι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι περιέλαβον φιλοϋπαλληλικὰ μέτρα τῶν καθέκαστα Ὑπουργείων, ὅπως τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, τὸ μελετώμενον καὶ ἐπιτυχημένον ἑνιαῖον μισθολόγιον καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἐξαγάγῃ τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν τάξιν ἀπὸ τὴν κατάστασιν τῆς μιζέριας εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται καὶ νὰ δημιουργήσῃ τοὺς λειτουργούς, λειτουργοὺς ἑνὸς συγχρόνου κράτους. Ἡ Κυβέρνησις σήμερον διαθέτει διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς συνταξιούχους ποσὰ τῆς τάξεως περίπου τῶν 1.000.000.000 δρχ. διὰ τὸ 1965 καὶ παρὰ ταῦτα ἡ Ἀντιπολίτευσις τῆς ΕΡΕ εὑρίσκει τὰ μέτρα ταῦτα ἀνεπαρκῆ. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω, χωρὶς τὴν διάθεσιν κριτικῆς, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν 8ετίαν, πρὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ διέθετον κατὰ μέσον ὅρον 250–300 ἑκατομμύρια τὸν χρόνον διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν. Καὶ ὄχι μόνον ταῦτα, ἀλλὰ ἠξίουν ἀπὸ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους νὰ ἐκφράσουν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ τὴν εὐγνωμοσύνην των. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις διαθέτουσα ὑπερδιπλάσια διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν ὄχι μόνον δὲν ἀξιοῖ τὴν ἔκφρασιν εὐγνωμοσύνης ἐκ μέρους τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ προσέρχεται καὶ τοὺς δηλώνει, ὅτι αἱ παραχωρήσεις της, δὲν εἶναι ἱκανοποιητικαὶ ἀμοιβαὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Οὐδὲ ἐκείνη εἶναι ἐπιτέλους ἱκανοποιημένη.

§133Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ, μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν.

§134Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἂν ἐπιτρέπῃ ὁ κ. Πρόεδρος καὶ δὲν μοῦ ὑπολογίσει τὸν χρόνον τῆς διακοπῆς εἰς τὸν χρόνον τῆς ὁμιλίας μου, εὐχαρίστως.

§135Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Θὰ εἶναι τόσον μικρὴ ἡ διακοπή, ὥστε δὲν ὑπάρχει θέμα. Θὰ ἤθελα, κ. Ἀλευρᾶ, νὰ μὲ πληροφορήσετε ἐκ τῶν 1.000 διατιθεμένων ἑκατομμυρίων δρχ. πόσα θὰ διατεθοῦν διὰ νέας δημιουργουμένας θέσεις καὶ πόσα θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν βελτίωσιν ἔμμεσον ἢ ἄμεσον τῆς θέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§136Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω ἐγὼ τὴν ἀπάντησιν, διότι εἶναι τῆς ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος. Ὁ κ. συνάδελφος μιὰ ποὺ εἶναι καὶ εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπιμελὴς εἰς ὅλα, θὰ ἔπρεπε ἀσφαλῶς νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ δαπάνη, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὴν δημιουργίαν νέων θέσεων, κατὰ ρητὴν δήλωσίν μας, δὲν περιελήφθη εἰς τὸ κονδύλιον, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις διέθεσε διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Κύριε συνάδελφε, ὄχι μόνον 900 ἑκατ. ποὺ ὑπεσχέθημεν, ἀλλὰ πέραν τῶν 1.000 ἑκατ. θὰ διατεθοῦν τελικῶς καὶ πέραν αὐτῶν εἶναι ἡ δαπάνη διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν νέων θέσεων αἱ ὁποῖαι ἀναντιρρήτως καὶ αὐταὶ ὑπηρετοῦν ἐν τῷ συνόλῳ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§137Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ζητῶ συγγνώμην ἀπὸ τὸν ρήτορα, ἀλλά...

§138Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Τὴν ἀπάντησιν νὰ τὴν δώσετε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν μετά, διότι δὲν εἶναι ἀπάντησις εἰς ἐμέ.

§139Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Φίλε κ. Ἀλευρᾶ, θὰ ἤμην πρόθυμος νὰ τὸ πράξω, ἀλλὰ δὲν θὰ ἤθελα νὰ παραμείνῃ ἡ Βουλὴ ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν ὡρισμένων ἐντυπώσεων. Ἀνεφέρθητε εἰς ἀριθμὸν ὑπερβαίνοντα τὸ δισεκατομμύριον. Ἀνεφέρθη ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς ἀριθμὸν τῆς τάξεως τῶν 1.000 ἑκατ. ἐπικαλούμενος ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ἐπιμέλειάν μου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸ μέλλον προκειμένου νὰ διογκώσῃ τὸν ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν ἔδωσεν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀφήνω τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ καὶ ἀφίνω εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὴν κατάστασιν νὰ τὸ κρίνουν καὶ ἐκεῖνοι μόνοι των.

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, μίαν φράσιν μόνον. Ἤθελα νὰ εἴπω πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι τὰ θέματα αὐτὰ δὲν λύονται μὲ λογοπαίγνια. Κάμω μίαν ὑπεύθυνον δήλωσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ἀρκεσθῆτε εἰς τὴν ἐπισημοτάτην αὐτὴν δήλωσιν, ὅτι ὄχι μόνον 900 ἑκατ. ποὺ ὑπεσχέθημεν, ἀλλὰ τελικῶς τὸ ποσὸν θὰ ὑπερβῇ, ὅπως ἐξελίσσονται τὰ πράγματα, τὰ 1.000 ἑκατ. Αὐτὰ ἀσχέτως τῆς δαπάνης διὰ τὴν δημιουργίαν νέων θέσεων. Εἶναι κατηγορηματικὴ δήλωσις, ἡ ὁποία δὲν ἐπιδέχεται συζήτησιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλευρᾶ, προχωρήσατε.

§142Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἰς τὸν διακόψαντα ἀγαπητὸν συνάδελφον, ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπιβεβαιώνουν τὰ ἀρχικῶς παρ’ ἐμοῦ ἀναφερθέντα ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ 1965 διαθέτει ὑπὲρ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τὸ ποσὸν τῶν 1.000 ὁλοκλήρων ἑκατομμυρίων ἔναντι τοῦ μέσου ὅρου τῶν 250–300 ἑκατ. δρχ. ποὺ διέθετεν ἐτησίως ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ. Καὶ συνεχίζων, λέγω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδική μας ἀναγνωρίζει παρὰ ταῦτα, ὅτι καὶ αὐτὴ δὲν εἶναι ἱκανοποιημένη καὶ ὅτι ἕνας δημόσιος ὑπάλληλος δὲν λαμβάνει τὴν δικαίαν καὶ ὀφειλομένην ἀμοιβήν. Καὶ παρὰ ταῦτα δὲν ἀξιοῖ, καίτοι τριπλάσια παρέχει πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, δὲν ἀξιοῖ τὴν ἔκφρασιν εὐγνωμοσύνης ἐκ μέρους τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ζητεῖ μόνον τὴν κατανόησιν αὐτῶν καὶ νομίζω, ὅτι τὴν εὑρίσκει ἡ Κυβέρνησις ἀπόλυτον, ἐκ μέρους τῆς τάξεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διότι ἀναγνωρίζουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν στοργὴν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Καὶ ἐπὶ πλέον ἔχουν μίαν τιμίαν καὶ εἰλικρινῆ μὲ αὐτὴν συνεννόησιν. Ἂν ἔκαμα αὐτὴν τὴν μικρὰν σύγκρισιν, δὲν τὸ ἔκαμα διὰ νὰ κάμω ἀντιπολίτευσιν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅπως συνήθως κατηγορεῖ ἡ ΕΡΕ. Τὸ ἔκαμον, διότι μὲ τὴν σύγκρισιν εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ τὸ ἀκριβὲς κριτήριον καὶ ἡ ἀξία τῆς κάθε λαμβανομένης ἀποφάσεως. Κατηγορήθη ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις διατὶ κατὰ τὸ διάστημα ἑνὸς ἔτους δὲν ἐπεχείρησε καὶ δὲν ἐπέτυχε νὰ ἀναμορφώσῃ τὸν διοικητικὸν μηχανισμὸν τῆς χώρας. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ ὑποβάλω τὸ ἐρώτημα, διατὶ ἐπὶ μίαν 10ετίαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατηγοροῦν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, οὐδὲν σημαντικὸν ἔπραξαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐνῷ παραλλήλως ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λύσῃ τὸ τεράστιον, τὸ κολοσσιαῖον, τὸ γιγάντιον αὐτὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ θεσμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ ἕνα καὶ ἥμισυ αἰῶνα ἔχουν θεμελιωθῆ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διοίκησιν καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν νοοτροπίαν καὶ οἱ ὁποῖοι οὐσιωδῶς δὲν ἔχουν ἔκτοτε ἀλλάξει. Βεβαίως θὰ συμφωνήσω ἐπὶ μιᾶς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς διοικητικῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀναδιαρθρώσεως παρουσιάζεται σήμερον κατεπεῖγον. Ἀλλ’ ὡς τοιοῦτον τὸ παρέλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Κατεπεῖγον τὸ θέμα κατέστη ἀπὸ τοῦ 1958 ἤδη, ὅταν εἰς τὴν Εὐρώπην ἐδημιουργοῦντο εὐρύτεραι οἰκονομικαὶ κοινότητες, ἰδίᾳ τῆς Ε.Ο.Κ. καί διευτερευόντως, τῆς οἰκονομικῆς κοινότητος τῶν 7. Σήμερον, μὲ τὴν πάροδον 7 ὁλοκλήρων ἐτῶν καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτῶν, τὸ πρόβλημα τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς διοικήσεως κατέστη ἀπὸ κατεπεῖγον πραγματικὸς κίνδυνος. Ὡς κίνδυνον, λοιπόν, τὸ παρέλαβεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὡς τοιοῦτον τὸ ἀντιμετωπίζει. Καὶ θὰ τὸ ἐπιλύσῃ ἐντὸς τῆς θητείας τῆς λαϊκῆς της ἐντολῆς μὲ λύσιν κατὰ τὸ ἀνθρωπίνως δυνατὸν καὶ ἐφικτήν. Διότι, τέτοια προβλήματα καὶ τέτοιαι λύσεις ὁριστικαὶ πρέπει νὰ δοκιμασθοῦν ἀπὸ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου. Ἄλλωστε καὶ εἰς χώρας πλέον προηγμένας ἀπὸ ἡμᾶς ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς διοικήσεως ἀπῄτησε καὶ προσπάθειαν καὶ χρόνον μακρόν. Εἰς τὴν Γαλλίαν, ἐκ τῆς ὁποίας προέρχεται ὁ ἀξιόλογος πράγματι διοικητικὸς ἐπιστήμων, ὁ κ. Λαγκρώ, τοῦ ὁποίου αἱ ἐκθέσεις ἐπεχειρήθη ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς νὰ προσαρμοσθοῦν διὰ τὴν ἄσκησιν κριτικῆς ἐναντίον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ θεσμοί, οἱ Γαλλικοί, ἦσαν θεσμοί, οἱ ὁποῖοι ἐστηρίζοντο ἐπὶ τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν ἀπόψεων τῆς Ναπολεοντείου ἀκόμη ἐποχῆς. Καὶ ἀπὸ τὴν πρὸ τοῦ πολέμου 10ετίαν κατεβλήθη σοβαρὰ προσπάθεια νὰ γίνῃ ὁ νέος ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ τῆς Γαλλίας, ὁ ὁποῖος μόλις τὸ 1947, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἤρχισεν ἐφαρμοζόμενος. Καὶ πράγματι ἐδημιούργησε τὴν ἑνιαίαν διοικητικὴν διάρθρωσιν καὶ τὴν ἑνιαίαν ἐξέλιξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἄλλωστε μέχρι ἐκείνης τῆς ἐποχῆς καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν αἱ διατάξεις ἦσαν ἀνομοιόμορφοι καὶ κατεσπαρμέναι, ὅπως περίπου καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μας διοικητικὴν διάρθρωσιν. Βεβαίως ἡ Γαλλικὴ διάρθρωσις παρέδωσεν ὑπὸ ἑνιαίαν, ὡς προεῖπον, διαχείρισιν τὸ θέμα καὶ τῆς ἐξελίξεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν διοικητικῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ μεταβολῶν, ἀλλ’ ἐδημιούργησε παραλλήλως καὶ ἕνα συμβούλιον διμεροῦς συνθέσεως—ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ ἐκ μέρους τῶν ἐκπροσώπων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐδημιουργήθησαν παραλλήλως καὶ Ἐπιτροπαὶ εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα, αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ θέματα τοῦ προσωπικοῦ καὶ εἰδικαὶ τεχνικαὶ Ἐπιτροπαί, ἐπίσης διμεροῦς συνθέσεως, αἱ ὁποῖαι εἰσηγοῦνται ἑκάστοτε τὰς ἐπιβαλλομένας μεταρρυθμίσεις εἰς τὸ διοικητικὸν σύστημα. Νομίζω, καὶ ἀνεφέρθην εἰς αὐτὴν τὴν διάρθρωσιν, ὅτι ἐπιβάλλεται καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ ἀντιγραφὴ τοῦ συστήματος αὐτοῦ, ὅτι ἡ ὕπαρξις ἑνὸς κεντρικοῦ συμβουλίου παρὰ τῇ δημιουργηθείσῃ γενικῇ διευθύνσει παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ διμεροῦς συνθέσεως κρατικῶν καὶ δημοσιοϋπαλληλικῶν ἐκπροσώπων, ἐπὶ μέρους, ποὺ θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐγγυηθῇ...

§143Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ράλλη, νὰ μὴ ἀπασχολῆτε τὸν κ. Ὑπουργόν.

§144Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ Γαλλικὸν σύστημα.

§145Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Κύριε Ράλλη, τὰ συστήματα τὰ ξένα ἀπεδείχθη καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, ὅτι τὰ γνωρίζετε σεῖς καὶ τὰ μεταφέρετε ἐδῶ, ἀλλὰ πολλὲς φορὲς ἀστοχεῖτε πρὸς τὴν βασικὴν ἀκρίβειάν των.

§146Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τώρα πηγαίνετε νὰ δημιουργήσετε προσωπικὸν ζήτημα.

§147Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ὄχι, δὲν τὸ δημιουργῶ, σεῖς τὸ δημιουργεῖτε. Ἔλεγα λοιπόν, ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς διμεροῦς ἐκπροσωπήσεως ἐπιτροπῶν, τόσον τοῦ κρατικοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἐφορεύῃ ὡς ἀνώτατον συμβούλιον ἐπὶ τῆς ἐξελίξεως τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν θεμάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς κρατικῆς ἀναδιαρθρώσεως, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἰδιαιτέρως εἰς τὴν χώραν μας. Διότι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἐξέλιξις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πάσχει ἀπὸ τὰς ἐκ καταβολῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους παρεμβάσεις τῆς πολιτικῆς καὶ τῶν ἄλλων μεγαλοσχήμων ἐνίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὰς ἀπόψεις των ὡς πρὸς τὴν ἐξέλιξιν τῶν εὐνοουμένων των ἢ μὴ εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας. Εἶναι ἀνάγκη, ἄλλωστε, τὸ ἀνώτατον αὐτὸ ὄργανον τῆς διμεροῦς συνθέσεως νὰ ἐποπτεύσῃ καὶ τὸν ὑπαλληλικὸν κώδικα, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τοῦ 1951, ἀφεθεὶς ἔκθετος εἰς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνητικὰς μεταβολάς, ἔσχε μέχρι τοῦδε, ὅπως λέγεται, 100 περίπου μεταβολάς, εἴτε ἐξ ἰδίων του ἀδυναμιῶν, ὅπως ἐδέχθη ἐν μέρει ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἴτε διότι ὡρισμέναι εὔνοιαι παρεισέφρησαν καὶ τὸν ἐτροποποίησαν, τὸν διέτρησαν μέχρι σήμερον καὶ μίαν ἀκόμη διάτρησιν πραγματοποιεῖ καὶ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον μὲ τὴν ἐπανόρθωσιν τόσων ἀδικιῶν κατὰ τροποποίησιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος. Τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον ἐξ ἄλλου, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως θὰ ἀποτελέσῃ σταθμὸν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δικαίως θὰ δικαιωθῇ τὸ κόστος τῆς τιμῆς καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω, ὅτι ἐὰν δὲν παραδοθῇ ὑπὸ κἄποιαν ἐποπτείαν τῆς φύσεως τῆς διμεροῦς αὐτῆς συνθέσεως, ποὺ προανέφερα, δὲν θὰ ἐπιζήσῃ, κατὰ τὴν προσωπικήν μου γνώμην, ὡς ὁριστικὴ καὶ μόνιμος λύσις τοῦ μισθολογικοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ ζητήματος. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἐκκινήσῃ μὲ σπέρματα θνησιμότητος τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον. Διότι, ἑνιαῖον μισθολόγιον σημαίνει πρὸ παντὸς ἑνιαίαν ἐξέλιξιν, σημαίνει ὁμοιόμορφον ἐκκίνησιν, ἐξέλιξιν καὶ ὁμοιόμορφον ὑπηρεσιακὸν τέλος. Αὐταὶ αἱ προϋποθέσεις σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν ὑφίστανται μέχρι σήμερον καὶ συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον θὰ κληθῇ ἀνομοιομόρφως νὰ διορθώσῃ τὰς διαφόρους περιπτώσεις καὶ θὰ ἔχῃ, ὡς προεῖπα, τὰ σπέρματα ἀδικιῶν καὶ ἀνισότητος. Ἡ δημιουργηθεῖσα κεντρικὴ ὑπηρεσία παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ μὲ τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν καὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος, εἶμαι βέβαιος, ὅτι κατὰ τὴν πορείαν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου θὰ ἠμπορῇ νὰ θεραπεύσῃ αὐτὰς τὰς ἐκ γενετῆς ὑφισταμένας ἀνισότητάς του. Θὰ πρέπει ὅμως καὶ τὸ νομίζω ἡ κεντρικὴ αὐτὴ ὑπηρεσία νὰ ἐμπλουτισθῇ μὲ τὸ ἀνώτατον αὐτὸ συμβούλιον τῆς διμεροῦς συνθέσεως. Ἡ παρουσία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τοιαῦτα θέματα, τῶν γνησίως ἐκπροσωπούντων τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν τάξιν, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ καὶ ἐγγύησιν καὶ δημοκρατικὴν παρουσίαν καὶ δικαίαν φωνήν. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, ὡς προεῖπεν ὁ συνάδελφος κ. Μπουρνιᾶς, καθ’ ὅσον ὑπέστη πράγματι μίαν διόγκωσιν καὶ ἐξήγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι αὐτὸ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελῇ αἰτίαν, διότι προστίθενται διατάξεις καὶ βελτιοῦνται ἔτι περισσότεραι κατηγορίαι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὑπάρχει ὅμως καὶ τὸ ἀντίθετον καὶ νομίζω, ὅτι ἴσως καὶ ὁ κ. Μπουρνιᾶς τὸ ἔθιξεν. Εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον ὑπῆρχε διάταξις, ἡ ὁποία ἀφεώρα τὴν μονιμοποίησιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ν.Δ. 4193.

§148Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον θὰ τὸ συζητήσωμεν ἐν ἐκτάσει τὸ θέμα.

§149Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Μάλιστα, κύριε Ὑπουργέ. Πρὶν τελειώσω τὰς συντόμους αὐτὰς παρατηρήσεις, θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν καὶ παλαιότερον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ ἐπανελήφθησαν καὶ ἀπὸ δύο ὁμιλητὰς κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην. Διετυπώθη εὐχή, ἔκκλησις ἀγωνιώδης μάλιστα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐφαρμόσῃ τὸ τιμαριθμικὸν μισθολόγιον διὰ τὴν ὁριστικὴν καὶ μόνιμον λύσιν τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ θέματος. Νομίζω, ὅτι τοιοῦτον αἴτημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβάλεται ἐκ μέρους τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς τάξεως, διότι τιμαριθμικὸν μισθολόγιον σημαίνει καταδίκην στασιμότητος διὰ τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν τάξιν. Καὶ νομίζω, ὅτι ἀξίζει νὰ λυθῇ ὁριστικῶς τὸ θέμα αὐτὸ διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται πεπλανημέναι ἐντυπώσεις. Αἱ συζητήσεις αἱ γενόμεναι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐδημιούργησαν πολλὲς φορὲς κοινὴν συνείδησιν, ἡ ὁποία ἐὰν δημιουργηθῇ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἐξαιρετικὰ βλαπτικὴ διὰ τὴν τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Κατ’ ἀρχήν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω τὶ σημαίνει τιμάριθμος. Κατὰ τὴν ἐπιστημονικὴν ὁρολογίαν, τιμάριθμος σημαίνει ἡ σχέσις τῶν δαπανῶν εἰς χρῆμα, τὰς ὁποίας πραγματοποιεῖ ἕνα ἄτομον ἢ μία τυπικὴ οἰκογένεια, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ ἴδιον ἐπίπεδον ζωῆς εἰς δύο περιόδους, διαφερούσας μεταξύ των μόνον κατὰ τὰς τιμάς. Μεταφραζόμενον αὐτὸ εἰς ἀριθμοὺς τί σημαίνει; Σημαίνει, ὅτι ὁ τιμάριθμος, ἐφ’ ὅσον μένει ἀμετάβλητος κατὰ τὴν ἄλφα καὶ τὴν βῆτα περίοδον, τὸ ἄτομον, ἡ οἰκογένεια, ἔχουν τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον ζωῆς. Ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ αὐξηθῇ ὁ τιμάριθμος μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν περιόδων κατὰ τὸ αὐτὸ ποσὸν θὰ αὐξηθοῦν καὶ αἱ εἰς χρῆμα δαπάναι τοῦ ἀτόμου ἢ τῆς οἰκογενείας.

§150Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ τιμαριθμικοῦ κόστους, κ. συνάδελφε.

§151Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ τιμάριθμοι κόστους ζωῆς, κ. συνάδελφε. Περὶ αὐτῶν ὁμιλῶ, διότι ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ τιμαριθμικοῦ μισθολογίου, ἐννοοῦμεν τὸν τιμάριθμον κόστους ζωῆς. Λέγω, λοιπόν, ποία θὰ ἦτο ἡ θέσις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων σήμερον, ἐὰν ἐφηρμόζετο ἀπὸ τὸ 1955, ποὺ ἔχομεν πλέον συγκεκριμένα στοιχεῖα, περὶ τῆς ἐξελίξεως τοῦ τιμαρίθμου; Ἀπὸ τὸ 1955 ἔχομεν αὔξησιν τοῦ ἐπισήμου τιμαρίθμου 15%. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἰς τὰ 10 αὐτὰ ἔτη θὰ εἶχον λάβει αὔξησιν 1½% κατ’ ἔτος. Κύριοι συνάδελφοι καὶ ἀπευθύνομαι ἰδιαιτέρως εἰς τοὺς συναδέλφους ποὺ ἐξέφρασαν αὐτὴν τὴν γνώμην, λέγω, ὅτι ἡ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας κατὰ τὴν σύγχρονον ἀντίληψιν ρυθμίζεται ἐκ τριῶν παραγόντων. Ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγικότητος, ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τοὺς δύο αὐτοὺς παράγοντας συνάπτεται καὶ τὸ γενικῶς παραδεκτὸν ἐπίπεδον ζωῆς. Εἰς αὐτὸν τὸν παράγοντα ὑπεισέρχονται τὰ μέτρα διὰ τὴν ἀνακατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος διὰ τῆς φορολογίας, καὶ παροχῶν διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν καὶ τὴν προοδευτικὴν μεταβολὴν τοῦ τρόπου ζωῆς καὶ τὰ μέτρα γενικῶς βελτιώσεως καὶ προστασίας τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων δηλαδὴ τῶν ἐργαζομένων. Χαρακτηριστικῶς θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὁ τιμάριθμος ἐξαρτᾶται ἐπίσης καὶ ποικίλλει κατὰ τὸ ἐπίπεδον ζωῆς ἑκάστης χώρας καὶ συντίθεται ἀναλόγως τῆς προόδου καὶ τοῦ τρόπου ζωῆς. Ἐδῶ εἰς τὴν χώραν μας π.χ. ἡ δαπάνη τοῦ ἄρτου φθάνει εἰς 15%, ἐνῷ εἰς τὴν Ἀμερικὴν φθάνει τὸ 3%. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἶναι συνδυασμένον μὲ τὸ πρόβλημα τῆς διοικητικῆς ἀναδιαρθρώσεως καὶ σκοπός της καὶ πρόθεσίς της εἶναι, ἀφοῦ πρῶτον ἐπιτύχῃ τὴν βελτίωσιν τῶν ἀνθρώπων, νὰ προχωρήσῃ ταχέως καὶ πρὸς τὴν βελτίωσιν τῶν θεσμῶν. Ἐὰν σήμερον ἐπιβάλλεται ἡ ἐνίσχυσις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, δὲν ἐπιβάλλεται ἐκ λόγων κοινωνικῆς δικαιοσύνης μόνον. Διότι, οἱ λόγοι αὐτοὶ μόνοι των δὲν κανονίζουν καὶ τὰς ἀπολαυὰς καὶ ὠφελείας τῶν διαφόρων κοινωνικῶν ὁμάδων, εἴτε ἐδῶ, εἴτε Δυτικά, εἴτε Ἀνατολικά. Συνδέονται μὲ τοὺς λόγους τῆς κοινωνικῆς ὠφελιμότητος καὶ σκοπιμότητος ἐν ὀνόματι αὐτῶν τῶν ρεαλιστικῶν λόγων, καὶ ἐπιβάλλεται οἱ Ἕλληνες δημόσιοι ὑπάλληλοι νὰ καταλάβουν τὴν κορυφὴν τῶν οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν διακρίσεων. Καὶ ἂς εἶναι βέβαιοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν βαίνει καὶ θὰ βοηθήσῃ νὰ φθάσουν εἰς αὐτὴν τὴν κορυφὴν τοῦ ἐπιπέδου οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐπιβάλλεται ὅπως γίνουν συνεπίκουροι καὶ πιστεύω θὰ γίνουν, τῆς προσπαθείας αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. διὰ τὸ συμφέρον καὶ τοῦ τόπου καὶ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ αὐτῶν τῶν ἰδίων. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς).

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§153Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς πᾶσαν εὐνοουμένην πολιτείαν, ὁ θεσμὸς τῆς ἀρτιότητος, τῆς πληρότητος καὶ ἐπὶ τῇ βάσει γενικῶν κανόνων δικαίου ὀργανώσεως τῆς διοικήσεως, ἀποτελεῖ τὸ ὑπέροχον δεῖγμα τῆς προόδου καὶ πολιτισμοῦ τῆς χώρας αὐτῆς. Εἰς τὴν Γαλλίαν ὅταν ὑπῆρχεν ἡ συχνὴ ἐναλλαγὴ Κυβερνήσεων, ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν χώραν αὐτὴν νὰ κλυδωνίζεται ἀπὸ μίαν συνεχῆ καὶ διαρκῆ ἀκυβερνησίαν, ἐλέγετο ὑπερηφάνως ἐν Γαλλίᾳ, ὅτι «αἱ Κυβερνήσεις μας ἐναλλάσσονται, ἔχομεν ὅμως ἕνα σταθερὸν παράγοντα, ὁ ὁποῖος ἐγγυᾶται διὰ τὴν συνέχισιν τῆς χρηστῆς διοικήσεως καὶ προόδου τῆς Πολιτείας μας. Εἶναι ἡ ἀρτία καὶ καλὴ ὀργάνωσις τῆς δοικήσεώς μας. Ἡ κρατικὴ μηχανὴ λειτουργεῖ κανονικῶς καὶ ἀποδίδει παρὰ τὴν Κυβερνητικήν μας ἀστάθειαν». Εἶχον δίκαιον νὰ εἶναι ὑπερήφανοι οἱ φίλοι καὶ σύμμαχοί μας Γάλλοι διὰ τὴν καλὴν καὶ ἀρτίαν ὀργάνωσιν τῆς διοικήσεως τῆς χώρας των. Διότι, πράγματι, ἡ ὀργάνωσις τῆς διοικητικῆς μηχανῆς τῆς μεγάλης αὐτῆς χώρας, στηριζομένη εἰς διαρκῶς ἐκσυγχρονισμένην νομοθεσίαν καὶ εἰς μακρὰν παράδοσιν, δύναται ν’ ἀποτελέσῃ ὑπόδειγμα διὰ χώρας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τὴν πεῖραν καὶ τὴν μακρὰν παράδοσιν τῆς χώρας ταύτης. Ἡμεῖς προσεπαθήσαμεν νὰ ἔχωμεν διοίκησιν ὠργανωμένην ὁμοιομόρφως ἐπὶ τῇ βάσει γενικῶν κανόνων δικαίου, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐμπνέουν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τὴν ἀγάπην πρὸς τὸ Κράτος καὶ τὴν ἀφοσίωσιν αὐτῶν πρὸς τὸ καθῆκον των καὶ πρὸς τὴν ἐργασίαν. Προσεπαθήσαμεν νὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις προόδου καὶ ἀκμῆς εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῆς καλῆς καὶ χρηστῆς διοικήσεως τῆς χώρας. Εἰς τὸν νόμον 1811)1951 καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 1 διετυπώθησαν αὐταὶ αἱ βασικαὶ ἀρχαὶ καὶ αἱ φιλοδοξίαι τῆς χώρας περὶ χρηστῆς διοικήσεως ὡς ἑξῆς: Σκοπὸς τοῦ Κώδικος καταστάσεως τῶν δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων εἶναι ἡ καθιέρωσις ἑνιαίων καὶ ὁμοιομόρφων κανόνων, διεπόντων τὴν κατάστασιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν διοικητικῶν ὑπηρεσιῶν ἐπὶ βάσεων ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης, τῆς ὁμαλῆς σταδιοδρομίας καὶ τῆς μεγίστης δυνατῆς ἀποδόσεως τῆς ἐργασίας αὐτοῦ. Ἔκτοτε, ἀπὸ τοῦ 1951, αἱ ἐξελίξεις καὶ αἱ ἀνάγκαι τῆς δημοσίας ζωῆς, ἠνάγκασαν τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις νὰ ἐκφύγουν ἀπὸ τὰς βασικὰς αὐτὰς ἀρχὰς τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος περὶ προσλήψεως τῶν ὑπαλλήλων διὰ δημοσίου διαγωνισμοῦ καὶ νὰ δημιουργήσουν νέους ὀργανισμοὺς λειτουργοῦντας ὑπὸ μορφὴν ἀποκεντρωμένων δημοσίων ὑπηρεσιῶν ἢ καὶ ὀργανισμῶν καὶ νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, ἠνάγκασαν, λέγω, τὰς Κυβερνήσεις καὶ τὴν Πολιτείαν νὰ ἐκφύγῃ ἀπὸ τὰς βασικὰς ἀρχὰς καὶ νὰ προσθέσῃ νέους ἐκτάκτους ὑπαλλήλους ἢ καὶ τακτικοὺς ἀκόμη, ἔξω ὅμως τῶν θεμελιωδῶν κανόνων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος. Ἐχρειάσθη νὰ παρέλθῃ ἀρκετὸς χρόνος ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. 1811)1951, νὰ παρατηρηθοῦν αἱ ἐλλείψεις αὐτοῦ καὶ αἱ ἐκ τούτου ἐκτροπαί, ἵνα ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ ἐν τῇ ἐπιδιώξει της νὰ δημιουργήσῃ ἀποδοτικὴν καὶ χρηστὴν διοίκησιν πάρῃ καὶ ἐξετάσῃ ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ βάσει τῶν γενικῶν ἀρχῶν περὶ χρηστῆς διοικήσεως καὶ συντάξῃ σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος. Λόγῳ ὅμως τῆς πολιτικῆς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὸν ἀνένδοτον ἀγῶνα τῆς Ε.Κ. κατὰ τὸ ἔτος 1961 καὶ ἐντεῦθεν, δὲν ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ νὰ πραγματοποιήσῃ τὰς ἀγαθὰς αὐτὰς προθέσεις της. Τοῦτο δὲν ἠδυνήθη νὰ φέρῃ εἰς πέρας καὶ ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις Πιπινέλη. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀκριβῶς αὐτὸ θέλει νὰ πράξῃ διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν περιελάμβανεν 27 ἄρθρα, τὰ ὁποῖα κατελάμβανον 7½ σελίδας. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν προσετέθησαν καὶ ἄλλαι διατάξεις καὶ ἐν συνεχείᾳ μετὰ τὴν ψήφισίν του ὑπὸ ταύτης καὶ μέχρι τῆς καταθέσεώς του πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν, προσετέθησαν καὶ ἕτεραι, εἰς τρόπον ὥστε τὰ μὲν ἄρθρα ηὐξήθησαν εἰς 30, αἱ δὲ σελίδες εἰς 18. Αἱ τελευταῖαι αὐταὶ διατάξεις δὲν εἶχον προταθῆ κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, προσετέθησαν δὲ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πρὸς ἱκανοποίησιν αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα αὐτὸς ἔκρινε παραδεκτά, χωρὶς νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὅλαι αἱ τροπολογίαι τῶν βουλευτῶν, πλεῖσται τῶν ὁποίων ἀφοροῦν εἰς δικαιοτάτας καὶ συμπαθεστάτας περιπτώσεις. Ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φιλοδοξεῖ νὰ ρυθμίσῃ τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν βίον ἀπὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος μέχρι τῆς σήμερον εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχῃ ἀπειρίαν ἀτελειῶν. Καὶ αἱ κατατεθεῖσαι τροπολογίαι σκοπὸν ἔχουν νὰ βελτιώσουν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ καταστήσουν ἀρτιωτέραν τὴν ὀργάνωσιν τῆς διοικήσεως ἀφ’ ἑνός, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ συντείνουν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν καὶ ἐπανόρθωσιν ὡρισμένων ἀνωμαλιῶν καὶ ἀδικιῶν. Αἱ τροπολογίαι αὗται, μολονότι ὑπερβαίνουν τὰς 1.000, δὲν εἶναι τροπολογίαι ἱκανοποιήσεως προσωπικῶν ἐπιθυμιῶν καὶ κομματικῶν ἐπιδιώξεων τῶν βουλευτῶν, ἀλλὰ πλεῖσται ἐξ αὐτῶν ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν πραγματικῶν ἀναγκῶν καὶ εἰς τὴν ἐπανόρθωσιν ἀδικιῶν τοῦ παρελθόντος. Ὤφειλεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον ὅλοι ἐκτιμῶμεν διὰ τὴν καλὴν ἐνημέρωσίν του εἰς τὰ θέματα τοῦ Ὑπουργείου του καὶ διὰ τὰς ἀγαθὰς προθέσεις του, νὰ μελετήσῃ ὅλας τὰς κατατεθείσας τροπολογίας καὶ τὰς περισσοτέρας ἐξ αὐτῶν, νὰ τὰς ἐντάξῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀναβάλλων ἐν ἀνάγκῃ ἐπί τινα χρόνον τὴν ψήφισίν του ἂν καὶ νομίζω, ὅτι εἶχε ἀρκετὸν χρόνον ἀπὸ τῆς καταθέσεώς του νὰ μελετήσῃ αὐτάς. Θὰ ἔπρεπε νὰ περιλάβῃ ὅλας τὰς δικαίας περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἐπρότειναν βουλευταί, ὄχι μόνον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τῆς ΕΡΕ, ἀλλὰ καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως. Διὰ πολλῶν ἐκ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν προτείνεται ἡ ἀποκατάστασις κραυγαζουσῶν ἀδικιῶν. Ὅπως καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος, κ. Μπουρνιᾶς, καὶ ἐγὼ θὰ κάμω ἔκκλησιν, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν δεχθῇ δικαίας τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἐπροτάθησαν εἴτε ὑπὸ βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ, εἴτε ὑπὸ βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, διὰ νὰ καταρτισθῇ ἕνα ἄρτιον νομοσχέδιον καὶ νὰ ἀρθοῦν αἱ ἀδικαίαι. Διότι, πολλάκις, διάφορα θέματα ἀντεμετωπίσθησαν ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων περιπτωσιολογικῶς. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἠκούσαμεν ὅλοι τὰς παρατηρήσεις καὶ τὰς ἐπικρίσεις ποὺ ἔχουν γίνει εἰς τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως τῆς Διοικήσεως τοῦ Κράτους, ἀπὸ τὸν διαπρεπῆ Γάλλον ἐπιστήμονα LANGROT (Λαγκρώ), τὸν ἀπεσταλμένον ὑπὸ τοῦ ΟΟΣΑ διὰ νὰ γνωματεύσῃ ἐπὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς Ἑλληνικῆς Διοικήσεως. Καὶ αἱ παρατηρήσεις αὑταὶ ἔπρεπε νὰ καταστήσουν προσεκτικώτερον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπεν, ὅτι ἔλαβεν ἀργὰ γνῶσιν τῶν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένων παρατηρήσεων καὶ υἱοθέτησε μόνον τὸ θέμα ποὺ ἀφορᾷ τοὺς Σιδηροδρομικοὺς ὑπαλλήλους. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἐπιμελέστερον καὶ προσεκτικώτερον νὰ ἐξετάσῃ τὸ σύνολον τῶν περιπτώσεων, διὰ νὰ καταστήσῃ ἀρτιώτερον τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποβάλει πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν σήμερον. Δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπεκταθῶ εἰς ἐπὶ μέρους θέματα τοῦ νομοσχεδίου, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ τὰ ἀναπτύξωμεν κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως, νὰ ἀναφερθῶ ἐπὶ ὡρισμένων ζητημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιμείνῃ ἰδιαιτέρως ὁλόκληρος ἡ παράταξίς μας καὶ κατὰ τὴν ἐπὶ μέρους συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Τοιαῦτα θέματα εἶναι τῶν ὑπαλλήλων τῶν Νομαρχιακῶν Ταμείων, τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ὡς ὑπάλληλοι Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπηρετοῦν ὡς δημόσιοι ὑπάλληλοι, τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ν. 2264)1952, οἵτινες δὲν ἐμονιμοποιήθησαν διὰ τοῦ Ν.Δ. 4260 τοῦ 1962 καὶ ἄλλων ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος καὶ τὸ Δημόσιον νὰ προσλαμβάνῃ ὑπαλλήλους διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ μηχανισμοῦ του εἴτε ὡς ἐκτάκτους εἴτε ὡς ὑπαλλήλους Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου καὶ νὰ μὴ τοὺς ἐντάσσῃ διὰ τῆς μονιμοποιήσεως εἰς τὸν γενικὸν Ὀργανισμὸν τῆς Δημοσίας Διοικήσεως. Ὅπως δὲν νοεῖται ἔκτακτος ὑπάλληλος ἐπὶ 10ετίαν καὶ πλέον ὑπηρετῶν ὡς ὑπάλληλος τοῦ Δημοσίου, προσφέρων τὰς ὑπηρεσίας εἰς μόνιμον καὶ τακτικὸν σκοπὸν τοῦ Κράτους. Καὶ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ συμπεριληφθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ 2264)52 εἰς τὴν μονιμοποίησιν καὶ τὴν ἔνταξίν των διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἰς τὰς Νομαρχίας, ὅπου ὑπηρετοῦν, ἐφ’ ὅσον προσφέρουν ὑπηρεσίαν μονίμων τακτικῶν ὑπαλλήλων τῶν Νομαρχιῶν τούτων. Θὰ ἤθελα, ἐπίσης, νὰ ἀναφερθῶ εἰς ὅσα ὁ συνάδελφος κ. Α. Μπουρνιᾶς εἶπε διὰ τοὺς δημοδιδασκάλους καὶ λοιποὺς ὑπαλλήλους, ὡς ἐπίσης θὰ ἤθελον νὰ κάμω ἰδιαιτέραν μνείαν διὰ τὴν συμπαθεστάτην τάξιν τῶν ἐπιθεωρητῶν στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν διὰ τοῦ νόμου περὶ 35ετίας, ἐνῷ εἶχον ὅλον τὸ θεμιτὸν δικαίωμα νὰ προαχθῶσιν εἰς Γεν. Ἐπιθεωρητάς, ὡς ἐπὶ 35–40 χρόνια ἐξυπηρετήσαντες εὐόρκως τὸν μέγαν σκοπὸν τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως. Οὗτοι ἀπεπέμφθησαν ὑπὸ τοῦ Κράτους παρὰ τὴν θεμιτὴν ἐλπίδα, τὴν ὁποίαν τοὺς ἐξησφάλιζον τὰ τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ των προσόντα διὰ νὰ προαχθοῦν εἰς Γενικοὺς Ἐπιθεωρητὰς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως. Σήμερον ἔχουν προκύψει ἀβυσσαλέα κενὰ ἐπιθεωρητῶν εἰς τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσιν ἐκ τῆς ἀπολύσεώς των. Θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν γενικοὶ ἐπιθεωρηταὶ ἔστω καὶ μετὰ τὴν ἀπόλυσίν των, διότι ἀποτελεῖ κατάφωρον ἀδικίαν ἡ ἀδικαιολόγητος ἀποπομπή των. Θὰ εἴπω μερικὰς λέξεις καὶ περὶ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γυιόκα, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸν χρόνον.

§155Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὸ ὅτι οἱ προηγηθέντες συνάδελφοι δὲν ἐτήρησαν τὸν προβλεπόμενον χρόνον κατὰ τὰς ὁμιλίας των, ἐν τούτοις ἐγὼ δὲν θὰ ὑπερβῶ τὸ προβλεπόμενον ὅριον ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γυιόκα, ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν μαρτυρίαν τῶν κ. συναδέλφων, διὰ νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι οὐδεὶς ὑπερέβη τὸ ἡμίωρον.

§157Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Τὸ αἴτημα τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου ἀποτελεῖ δίκαιον καὶ σεβαστὸν αἴτημα ὅλων τῶν πτερύγων τῆς αἰθούσης. Ἐπειδὴ τὰ ἑκάστοτε ἐμφανιζόμενα μισθολογικὰ θέματα ἀντεμετωπίσθησαν πάντοτε περιπτωσιολογικῶς ὑπὸ τῆς Διοικήσεως, διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κατέστη ἐπιβεβλημένη ἀνάγκη ἡ καθιέρωσις τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, ἰδίως διὰ τοὺς κατωτέρους βαθμοὺς τῆς ὑπαλληλικῆς ἱεραρχίας, αἱ ἀποδοχαί, τῶν ὁποίων εὑρίσκονται εἰς ἐπίπεδα κατώτερα ἀντιμετωπίσεως καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν οὐσιωδῶν ἀναγκῶν τῆς διαβιώσεώς των. Ἐλέχθη καὶ ἀπὸ τὸν πρὸ ἐμοῦ εἰς τὸ βῆμα κ. συνάδελφον τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι θὰ πρέπει αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ὑπαλλήλων νὰ προσαρμοσθῶσι πρὸς τὸν ἑκάστοτε τιμάριθμον τῆς ἀκριβείας τοῦ βίου. Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἐφιλοδόξησε καὶ φιλοδοξεῖ καὶ τώρα καὶ θὰ ἐπιμένῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον, ὅπως αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ὑπαλλήλων προσαρμόζωνται καὶ καθορίζωνται βάσει τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγικότητος καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ βάσει οἰκονομικῆς καὶ Νομισματικῆς σταθερότητος, δηλαδή, ὅπως αὐξάνωνται διαρκῶς καὶ κλιμακωτῶς ἑκάστοτε ἀναλόγως τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Διότι εἶναι οἱ κύριοι συντελεσταὶ τῆς ἀναπτύξεως τούτων. Οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι ἔχουν εἰς χεῖρας των ὅλον τὸν Κρατικὸν μηχανισμὸν καὶ ἐξασφαλίζουν τὴν εὔρυθμον ἐξέλιξιν τῆς Δημοσίας ζωῆς καὶ εἰς περιόδους ἀκόμη Κυβερνητικῆς ἀσταθείας, αἱ ὁποῖαι ἐνίοτε μαστίζουν τὴν χώραν μας. Ὅταν ἔχωμεν ἀρτίαν ὀργάνωσιν Δημοσιο–ὑπαλληλικὴν καὶ δικαίας ἀμοιβάς, δυνάμεθα νὰ εἴμεθα ἥσυχοι καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν πάσης δυσχεροῦς καταστάσεως. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πάντοτε ἡ Ε.Ρ.Ε. διεκήρυσσε καὶ σήμερον διακηρύσσει δι’ ἐμοῦ, ὅτι μὲ βάσιν τὴν οἰκονομικὴν καὶ νομισματικὴν σταθερότητα καὶ μὲ καθηλωμένον τιμάριθμον αἱ ἀποδοχαὶ τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων θὰ πρέπει νὰ αὐξάνωνται κλιμακωτῶς, ἀναλόγως τῆς ἀποδόσεώς των καὶ ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ὅταν τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα εὑρίσκεται εἰς τὸ ὕψος τῶν 130 δισεκατομ. ὡς τοῦτο συμβαίνει κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἡ ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους χορήγησις ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως 900 ἑκατομ. δραχμῶν διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου ἀποτελεῖ φενάκην, διότι κατὰ τὸ προσεχὲς οἰκονομικὸν ἔτος τὸ μὲν Ἐθνικὸν εἰσόδημα θὰ φθάσῃ τὰ 140 καὶ πλέον δισεκατομ. τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ ἔχουν αὐξηθῆ κατὰ 3–4 δισεκατομ. δραχμῶν πέραν τῆς ἐφετεινῆς ἐκ 3 δισεκατομμυρίων αὐξήσεως. Ἐκ τῆς αὐτομάτου αὐξήσεως τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, λόγῳ ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας, δέον νὰ δίδεται ἓν ποσοστὸν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§158Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Πόσα ἐδώσατε σεῖς ἡ ΕΡΕ;

§159Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἡμεῖς κ. συνάδελφε ἐδίδαμεν πάντοτε αὐξήσεις κάθε 2–3 χρόνια, ἀναλόγως πρὸς τὴν αὔξησιν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Αὐτὸ εἴχαμεν ὡς γνώμονα καὶ ὄχι τὴν δημοκοπίαν.

§160Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Καὶ τώρα αὐτὸ ποὺ κάνετε τὶ εἶναι;

§161Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἀναπτύξω τὰς παρατηρήσεις εἰς τὰ ἐπὶ μέρους θέματα, διότι ἤδη συζητεῖται τὸ ἄρθρον πρῶτον καὶ μᾶς ἐδόθη κατὰ παραχώρησιν ὁ λόγος νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν ἔχει ἀρχήν. Δίκαιον καὶ δικαιοσύνην ἀποτελεῖ ὄχι μόνον ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ἀλλὰ καὶ ἡ ἔνταξις καὶ μονιμοποίησις γενικώτερον τῶν ὑπαλλήλων ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν, εἴτε μονίμων εἴτε ἐκτάκτων εἴτε εἰς Νομικὰ πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου ὑπηρετούντων. Ἀνεπτύξαμεν γενικῶς τὰς παρατηρήσεις μας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιφυλασσόμενοι ὡς εἶπον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν παρατηρήσεών μας, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βʹ κατηγορίας πρέπει νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ προωθηθοῦν καὶ εἰς τὸν 4ον καὶ εἰς τὸν 5ον βαθμόν. Συμφωνοῦμεν εἰς τὴν γραμμὴν αὐτήν, διὰ νὰ πείσωμεν ὅσους μᾶς ἀκοῦν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. βοηθεῖ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως ὁσάκις διὰ τοῦ νομοθετικοῦ της ἔργου λύει ζωτικὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων. Καὶ ἀντιτάσσεται ἡ Ε.Ρ.Ε. εἰς τὸ Νομοθετικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως τὸ ὁποῖον δὲν ἐξυπηρετεῖ τὰ αἰτήματα καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Συμφωνοῦμεν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ποὺ ηὔξησε τὸ ποσοστὸν ἀπὸ 5 εἰς 8%. Δὲν ἔχομεν στοιχεῖα διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν αὔξησιν τοῦ ποσοστοῦ ἀπὸ τὸ 8% εἰς 10% καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀφιέμεθα εἰς τὴν δικαίαν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι συμφωνοῦμεν μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καὶ τοῦ ἄρθρου 1 παρ’ ὅτι δὲν λύει ὅλα τὰ ζωτικὰ αἰτήματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§163Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου συζήτησιν, θὰ ἤθελον ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, νὰ κάμω ὡρισμένας γενικὰς παρατηρήσεις. Προηγουμένως, ὅμως θὰ ἐκφράσω —ματαίως βεβαίως— τὴν εὐχήν, νὰ γίνῃ μία συμφωνία περὶ τῆς πορείας τῆς συζητήσεως. Δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν θαυμάζω τὴν δεξιοτεχνία τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ νὰ περνᾷ ψηφίσεις νόμων, ποὺ οἱοδήποτε Ὑπουργεῖον καὶ ὑπὸ οἱονδήποτε Ὑπουργὸν θὰ ἐπήγαινον εἰς 20–25 συνεδριάσεις, ἐντὸς μιᾶς καὶ μόνης νυκτός. Μεταξὺ ἄλλων, ἄλλοτε, εἰς τὸ Φορολογικὸν καὶ τὸ Συνταξιοδοτικόν, ἐχρησιμοποίησε τὴν μέθοδον τῆς δημιουργίας ἰσχυροῦ ρεύματος ὠφελουμένη, ὥστε νὰ διστάζῃ κανεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ τὰ δίκαια τῶν μὴ ὠφελουμένων, ἢ τῶν μὴ βλαπτομένων. Τώρα τοῦ ἦλθε βοήθεια καὶ ἐξ ἀντικειμένου. Ὁ κατακλυσμὸς τῶν 1.500 κατὰ προσέγγισιν, ἔστω, τροπολογιῶν, ἀνεξαρτήτως περιεχομένου, μερικαὶ εἶναι λογικώταται, μερικαὶ εἶναι ἐπιτακτικὸν νὰ γίνουν δεκταί, μερικαὶ εἶναι δίκαιαι, μερικαὶ εἶναι παράλογοι, ἀλλὰ μὰ τὴν ἀλήθεια αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αἱ ἐπὶ μέρους ἔχουν τὰ ἴδια χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα, μέχρι καὶ φωτογραφιῶν καὶ εἰς τὰς τροπολογίας καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὁπωσδήποτε τὸν βοηθεῖ αὐτὸς ὁ κατακλυσμός, αὐτὴ ἡ πλυμμύρα, ἡ ἀκράτεια τροπολογιῶν ποὺ εἶναι ἡ καλυτέρα δολιοφθορὰ κατὰ τοῦ θεσμοῦ τῶν τροπολογιῶν καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς Βουλῆς νὰ βελτιώσῃ, νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ κάθε νομοσχεδίου, τοῦ συζητουμένου. Ἐδημιουργήθη πράγματι μία κατάστασις, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ «δήλιον» κολυμβητήν, διὰ νὰ ἐξέλθῃ καὶ ἠλεκτρονικὸν ἐγκέφαλον, μυαλό, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀξιολογήσῃ κανεὶς ποῦ πρέπει νὰ δοθῇ καὶ ποῦ δὲν πρέπει νὰ δοθῇ ἡ μάχη. Ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ὡρισμένας τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τὸν χαρακτῆρα τῶν φωτογραφιῶν, δὲν ἔχουν τὸν χαρακτῆρα τῶν τελείως προσωπικῶν διατάξεων θὰ τὰς ἴδωμεν εἰς τὴν διαδρομὴν τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ὑπάρξῃ συζήτησις. Πάλιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸν ὁποῖον καὶ ἀπὸ ἄλλην ἄποψιν, δὲν θὰ εἴπω τώρα, θαυμάζω, ἀλλὰ καὶ ζηλεύω διὰ τὸ νεαρὸν τῆς ἡλικίας του καὶ τὴν καλήν του ὑγείαν, λέγει, ὅτι θὰ τελειώσωμεν. Δηλαδὴ τὶ θὰ πῇ θὰ τελειώσωμεν; Τελειώνουν τὰ ἄρθρα αὐτά, εἰς 5–6 ὥρας, ὅσος εἶναι ὁ εὔλογος χρόνος ἀποδοτικῆς ἐργασίας; Θὰ ἀκολουθήσωμεν τὸ σύστημα ἐκεῖνο, τὸ παλαιὸ τῆς συζητήσεως ἕως τῆς 9 τὸ πρωΐ κατ’ ἐξαίρεσιν, διὰ νὰ νομοσχέδια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος φαίνεται πάρα πολὺ συμπαθὴς εἰς ὅλους ἡμᾶς; Τοῦ περνάει πάντοτε τὸ χατῆρι. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ τὸ ξεκαθαρίσωμεν, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ κατάχρησις αὐτοῦ τοῦ συστήματος.

§164Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Μὲ συγχωρῆτε, πάρα πολύ. Μήπως δι’ ἰδικήν μου ὑπόθεσιν μάχομαι; Ἐὰν ἔχω δίκαιον εἰς τὸ νομοθέτημα ποὺ ὑπέβαλον καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ τὸ συμμερίζεται, διατί, εἶναι πουθενὰ γραμμένο, ὅτι πρέπει νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον; Κύριε Πρόεδρε, ἅμα τερματίσῃ ὁ κ. συνάδελφος, θὰ ἀπαντήσω γιὰ νὰ συνεννοηθῶμεν ἐπὶ τῆς μεθόδου, διότι οὔτε ἰδική μου ὑπόθεσις εἶναι οὔτε ἰδική σας. Εἶναι κοινὴ ὑπόθεσις τῆς Βουλῆς.

§165Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξεγείρεσθε. Εἶναι κοινὴ ὑπόθεσις τῆς Βουλῆς ἡ ψήφισις ἑνὸς νόμου. Ἐὰν δὲν εἶναι προσωπική σας ὑπόθεσις τὰ θέματα ποὺ εἰσάγετε πρὸς ψήφισιν, ἄλλο τόσον δὲν εἶναι προσωπικά μας. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἀναλόγως τῆς ἐκτάσεως καὶ τοῦ ὄγκου τοῦ ρυθμιζομένου θέματος διὰ κάθε νομοσχέδιον ὑπάρχει ὁ στοιχειωδῶς ἀπαραίτητος χρόνος διὰ τὴν συζήτησιν. Καὶ ὑπενθυμίζω καὶ εἰς δύο πελώρια νομοσχέδια, διὰ νὰ μὴ εἴπω τὰ ἥσσονος σημασίας, εἰς τὰ ὁποῖα ἐπίσης ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας εἴχατε βοηθηθῆ, εἰς δύο πελωρίας σημασίας νομοσχέδια ἐπετεύχθη αὐτό, ὅτι μὲ μίαν ὑπέρμετρον καταπόνησιν ἡ ὁποία καταλήγει εἰς τὴν ἀδυναμίαν νὰ συνεισφέρῃ ἡ Βουλή, ἐπιέζετο νὰ ψηφισθοῦν νομοσχέδια ποὺ ἦταν λογικῶς ἀδύνατον νὰ συλληφθῇ, ὅτι θὰ ψηφισθοῦν εἰς μίαν συνεδρίασιν. Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ὄρεξιν, ὅπως εἴδατε δὲν ἀνεμίχθην οὔτε πρόκειται νὰ ἀναμιχθῶ ἐπισταμένως εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἀπὸ τοῦδε πρέπει νὰ ξεύρωμεν, ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ ἡ στοιχειώδης ἄνεσις, ἢ δὲν θὰ ὑπάρξῃ, ἐὰν πρόκειται νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι ὅποτε τελειώσει, ἕως αὔριο τὸ πρωΐ, ἕως αὔριο στὶς 10 ἢ στὶς 12 νὰ τὸ ξέρωμε. Εἶναι καὶ αὐτὸ κάτι τὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καινοτομία σας, ἀλλὰ νὰ τὸ ξέρωμεν ὅμως. Ἐὰν πρόκειται μὲ τὴν ἄνεσιν τὴν προσήκουσαν νὰ καθήσωμεν 2 ὧρες πάρα πάνω νὰ καθήσωμεν. Ἀλλὰ εἰς λογικὸν χρόνον.

§166Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶπον ποτὲ τοιοῦτον πρᾶγμα. Πράγματι ἐκούρασα ἐνδεχομένως ὡρισμένα βράδυα τὸ Σῶμα μὲ σχετικῶς μακροτάτας συνεδριάσεις. Ἀλλὰ οὐδέποτε, νομίζω, εἶπον, ὅτι θὰ μείνωμεν ἕως τὸ πρωΐ. Ὁμιλεῖτε σχεδὸν μὲ κακίαν ὡς νὰ ἦτο ἁμάρτημα νὰ ψηφίζεται ἕνας νόμος.

§167Η. ΗΛΙΟΥ. Μὴ τὸ παίρνετε, κ. Ὑπουργέ, προσωπικὰ τὸ θέμα, διότι δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ μὴ θέλω νὰ ψηφισθῇ ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὀφείλω ἀπὸ τοῦδε νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἔχει πολλὰς χρησίμους διατάξεις. Ἐὰν τὸ ἐπικρίνω, δὲν τὸ ἐπικρίνω διὰ τὸ κακὸ ποὺ κάνει, ἀλλὰ διατὶ δὲν κάνει ὅσον καλὸν ἔπρεπε. Δὲν τὸ κατακρίνω τὸ νομοσχέδιον. Ἑπομένως μὴ τὸ παίρνετε προσωπικά. Δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ στραφῶ προσωπικῶς ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ ὁποίου καὶ τὴν ἐργασίαν ἐκτιμῶ, ἀλλά, ὁ ὁποῖος δὲν ἐκτιμᾷ ἐξ ἴσου τὴν συμβολήν μας. Νομίζει, δηλαδή, κατὰ κἄποιον τρόπον, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν πρόκειται παρὰ κατὰ ἕνα τρόπον ἐνοχλητικὸν νὰ τοῦ φάῃ μερικὰς ὥρας. Ὄχι, ὅτι πρόκειται νὰ βοηθήσῃ. Ἐν πάση περιπτώσει, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὡρισμένας γενικὰς ἀπόψεις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου δι’ ἐλαχίστων. Μολονότι κάτω ἀπὸ συνθήκας πολὺ δυσκόλους καὶ θὰ ἔλεγον ἐξ ἀντικειμένου ἀδίκους, δηλαδὴ τὴν ἐπιοῦσαν μιᾶς ἐμφυλίου ἐνόπλου συγκρούσεως ἡ ὁποία εἶχε συγκλονίσει τὴν χώραν, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργήσει ἕνα κῦμα διωγμοῦ καὶ ἀποκλεισμοῦ τῆς μειονεκτησάσης πλευρᾶς μολονότι τότε ἐψηφίσθη ὁ νόμος 1811, ὁ κῶδιξ «περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων», θὰ ἔλεγον, ὅτι τὸ σημερινὸν καθεστὼς τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας εὑρίσκεται 100 σκαλοπάτια πιὸ κάτω ἀπὸ τὴν ρύθμισιν ποὺ εἶχε δοθῆ ἀπὸ τὸν νόμον 1811. Ὁ νόμος 1811 μολονότι ἀπὸ ἕνα πνεῦμα μονόπλευρον, προσεπάθησεν ἐν πάση περιπτώσει νὰ ὀργανώσῃ κατὰ κἄποιον ἑνιαῖον τρόπον τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἐπὶ τῇ βάσει κανόνων ἐξ ἀντικειμένου καλῶν ἢ κακῶν, ποὺ θὰ ἴσχυον δι’ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας χωρὶς νὰ ἔχουν τίποτε τὸ προσωπικόν, τίποτε ποὺ νὰ ἀπετέλει διάκρισιν. Ἐνῷ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ἀπὸ τὸ 1959 ἕως σήμερον, ἐμεσολάβησεν εἰς ὅλον τὸν κόσμον ἕνας ραγδαῖος, ἕνας θυελλώδης ἐκσυγχρονισμὸς τῶν διοικητικῶν νομοθεσιῶν, μία ἀνόρθωσις καὶ ριζοσπαστικὴ ἀλλαγὴ τοῦ διοικητικοῦ πνεύματος, διότι ἡ γραφειοκρατία ἔγινεν ἀντιληπτόν, ὅτι καὶ κοστίζει πολὺ καὶ ἐπιβραδύνει πολὺ τὰς λύσεις τῶν προβλημάτων ἐνῷ ἡ σημερινὴ διοίκησις μὴ ἀναγομένη μόνον εἰς τὴν τήρησιν τῆς τάξεως, ἀλλὰ ἐπεμβαίνουσα εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς δημοσίας καὶ κοινωνικῆς ζωῆς, πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ κύριον προσὸν τοῦ νὰ εἶναι ταχεῖα καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐξυπηρετῆται μὲ γραφειοκρατικὰς μεθόδους καὶ ἐνῷ αἱ τεχνολογικαὶ πρόοδοι, οἱ ἠλεκτρονικοὶ ἐγκέφαλοι, αἱ τηλεπικοινωνίαι καὶ ἕνα σωρὸ μέθοδοι ἐπέτρεψαν νὰ γίνουν ριζικαὶ ἀλλαγαὶ τῆς διοικητικῆς νομοθεσίας εἰς ὅλον τὸν κόσμον ἐπὶ τὸ καλύτερον, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως ἐξοβελισμοῦ τῆς γραφειοκρατίας, ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τῆς διαρθρώσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, εἰς ἡμᾶς ἡ κατάστασις ἀπὸ τὸ 1951 ἕως καὶ τοῦ 1963 ἐπεδεινώθη καὶ ἐπεδεινώθη τρομερά. Ἤδη ὁ νόμος 1811 εὑρέθη νὰ κυριαρχῆται ἀπὸ ἕνα καθεστὼς ἀπαραδέκτων διώξεων ὑπὸ μορφὴν ἐξυγιάνσεως ἀποκαθάρσεως νομιμοφροσύνης, ἀπαραδέκτων ἐκκαθαρίσεων τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν ἀπὸ στελέχη ἀξιολογώτατα, ἀπὸ στελέχη ἤθους, ἱκανότητος κλπ. Καὶ ἀπὸ κεῖ καὶ πέραν ἦλθεν ὁ νόμος 2500 τῆς κυβερνήσεως Παπάγου, τῆς κυβερνήσεως Συναγερμοῦ, ἕνα–δύο χρόνια μετὰ τὸν νόμον τοῦ 1951, ἦλθε μία κατάστασις ἐκκαθαρίσεων ἡ ὁποία ἐχειροτέρευσε τὴν κατάστασιν τῆς λειτουργίας τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέρα, ἐπῆλθεν ὅλη ἡ ἀποσύνθεσις, θὰ ἔλεγον, ὁ τερματισμὸς τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία κάθε ἡμέρα ἀπεχώριζε πελωρίους κλάδους ποὺ κατανέμονται εἰς νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου, εἰς Αὐτονόμους Ὀργανισμοὺς τῆς δημοσίας ἐπιχειρήσεως. Βλέπω, ὅτι πᾶσα οἱαδήποτε τοιαύτη Ὀργάνωσις καὶ Δημοσία Ἐπιχείρησις ἔχει σὰν ἀποτέλεσμα τὴν δημιουργίαν προνομιούχων στρωμάτων ὑπαλλήλων οὐσιαστικὰ δημοσίων καὶ οὐσίᾳ δημοσίων, διότι ἀσκοῦν ἔργον Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, οἱ ὁποῖοι, εἴτε διότι εἶναι εἰς τὸν ΟΤΕ εἴτε διότι εἶναι εἰς τὴν ΔΕΗ εἴτε διότι εἶναι εἰς τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην Κρατικὴν Τράπεζαν ἢ τὴν σωρείαν τῶν Αὐτομάτων Ὀργανισμῶν καὶ τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ἔχουν διαφορετικοὺς ὅρους μισθοδοσίας, σταδιοδρομίας κ.λ.π. Ἔχομεν ἕνα τέταρτον συντελεστὴν χειροτερεύσεως, ὅτι διεσπάσθη ἡ ἀρχὴ τῆς μονιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων μὲ τοὺς Εἰδικοὺς Συμβούλους, μὲ τοὺς ἐκτάκτους ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλους κλπ., μὲ μίαν σειρὰν ἐξαιρέσεων, οἱ ὁποῖοι εἶναι συνήθως οἱ ἀπροόπτως εἰσβάλλοντες καὶ πολὺ καλύτερον μισθοδοτούμενοι, παρὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 25–30 χρόνια σταδιοδρομίας εὐδοκίμου καὶ δι’ αὐτὸ μαραίνεται ὁ ζῆλος των καὶ ἐξωθοῦνται οἱ ἱκανώτεροι τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν νὰ ἐπιδιώξουν τὴν διέξοδον ἀπὸ τὴν ἀδικίαν καὶ πικρίαν, τὴν ὁποίαν ὑφίστανται διὰ τὰς ἐπιδιώξεις τοιούτων θέσεων ἔξω τοῦ θεσμοῦ τῆς μονιμότητος. Καὶ τέλος τὸ χειρότερον, ὑπῆρξεν ἡ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἐν γένει θεμάτων στυγνὴ ἀντιλαϊκὴ ἀντίληψις τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικόν, τὸ ὁποῖον ἀνεστάτωσε καὶ ἀπεσάθρωσε τὴν ἑνότητα τῆς νομοθετικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, εἰς στυγνὴν ἀντιλαϊκὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ὁσάκις ὑπῆρχον οἱ πιὸ εὔλογες, οἱ πιὸ δικαιολογημένες, οἱ πιὸ αὐτοδήλως ὀρθὲς ἀξιώσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀντὶ νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν λῆψιν ἀντικειμενικῶν καὶ ἴσων δι’ ὅλους τοὺς κλάδους μέτρων ἱκανοποιήσεως, ἀναλόγως τοῦ ποῦ ἠσθάνοντο τὴν ἀνάγκην, τοῦ ποῦ ἠσθάνοντο τὴν πίεσιν, πόσοι ὑπάλληλοι ἢ πόσοι κλάδοι τὴν ἐνδιέφερον περισσότερον, ὥστε νὰ ἠμποροῦν καὶ νὰ ζητοῦν καὶ νὰ ἀποσποῦν ἐπιτυχῶς αὐξήσεις, ἐνῷ ἄλλοι ὁμοιόβαθμοί των, χωρὶς ἐνδιαφέρον δὲν ἀπέσπων αὐξήσεις. Ὁσάκις ἔκαμαν ἀπεργίαν οἱ Ἐφοριακοί, κάτι ἔπαιρνον. Ἐὰν οἱ συνάδελφοί των ἄλλων κλάδων ἔκαμον ἀπεργίαν, τοὺς ἔλεγον, κλείνομεν τὰ σχολεῖα ἐνωρίτερον ἀφοῦ ἀπεργεῖτε καὶ δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἐὰν τελείωσε τὸ σχολικὸν ἔτος. Ὑπῆρχε μία μεταχείρισις, ἡ ὁποία ἀντὶ νὰ δίδῃ αὐξήσεις ὀργανικοῦ μισθοῦ, εἰς ἄλλους ἔδιδεν ἐπιδόματα ὑπερωρίας, εἰς ἄλλους ἐπιδόματα τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης μορφῆς, εἰς τρόπον ὥστε ὄχι μόνον κατὰ κλάδον, ὄχι μόνον ἀναλόγως ἐὰν εἶναι Κεντρικὴ ἢ Περιφερειακὴ Ὑπηρεσία, ἀλλὰ καὶ μέσα εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς Κλάδους νὰ ὑπάρχουν καὶ ὁμάδες καὶ σχεδὸν καὶ πρόσωπα μὲ διαφορετικὸν μισθολόγιον. Αὐτὸ εἶχε τὴν τρομακτικὴν σημασίαν, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς συνταξιοδοτεῖτο ὁ ὑπάλληλος, ἡ παγία ἀρχὴ τοῦ 80% τῶν τακτικῶν ἀποδοχῶν νὰ παραμερίζεται, διότι αἱ τακτικαὶ ἀποδοχαὶ δὲν ἀντιπροσώπευον παρὰ ἕνα μικρὸν ποσοστὸν ἀπὸ τὰς ἀποδοχὰς τὰς ὁποίας πράγματι ἀναγνωρίζουσα ἡ Πολιτεία, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλως νὰ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὰς δαπάνας τῆς διαβιώσεως ἔδιδεν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἔτσι καταντᾶ οἱ συνταξιοδοτούμενοι μὲ πλήρη συνταξιοδότησιν νὰ παίρνουν, κατὰ περίπτωσιν, τὸ 35, 40, 50% Αὐτὸ ἔφερεν εἰς ἕνα ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Ἀφοῦ δὲν ἤθελε νὰ δίδῃ αὐξήσεις ἱκανοποιητικάς, ἑνιαίας καὶ ἴσας εἰς ἅπαν τὸ προσωπικόν, ἀνεξαρτήτως κλάδου, ἀφοῦ δὲν ἔδιδε τὰς προσηκούσας αὐξήσεις μισθῶν, ἔδιδεν αὐξήσεις βαθμῶν. Καὶ ἔτσι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ νὰ προσπαθοῦν ὅλοι καὶ εἶναι εὔλογον, διότι δὲν ὑπῆρχε διέξοδος, νὰ προσπαθοῦν ὅλοι διὰ διαφόρων πιέσεων εὐλόγως, νὰ φθάσουν εἰς τὰς ἀνωτάτας βαθμίδας τῆς ἱεραρχίας, πρᾶγμα ποὺ δὲν κατηξίωνε τὸν ἀνερχόμενον εἰς τὴν θέσιν Διευθυντοῦ, ἐνῷ οὐδένα διηύθυνε, νὰ ἐκτελῇ πολλὲς φορὲς ὑπηρετικὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ ἁπλῶς ἐξευτέλιζε τοὺς βαθμούς, ὅπως τὸ ἴδιο συνέβη καὶ εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις. Διότι ἐγὼ δὲν ἐδιάβασα ποτὲ ἢ μᾶλλον σπανιώτατα εἰς τὴν ζωήν μου ἔτυχε νὰ διαβάσω εἰς τὴν ἐφημερίδα, ὅτι κηδεύεται κανένας Συνταγματάρχης ἢ Ἀντισυνταγματάρχης ἢ λοχαγός. Ἀπὸ Ταξίαρχος ἀπὸ Στρατηγὸς καὶ ἐπάνω. Τὸ ἴδιο λοιπὸν γίνεται καὶ εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν αἱ προσήκουσαι ἀποδοχαί, ἑνιαῖαι δι’ ὅλους, καὶ μία ἱεράρχησις ἡ ὁποία νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸν οὐσιαστικὸν ρόλον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, κατὰ τὰ ἄλλα ἱκανοποιουμένων τῶν μὴ κατεχόντων διευθυντικὸν ρόλον διὰ τῶν προσθηκῶν τῶν τριετιῶν, ἀντὶ νὰ βλέπωμεν νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ροπὴ, ὅλοι νὰ φθάσουν εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμούς. Αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἐκληρονόμησεν ἡ Κυβέρνησις Κέντου. Ἡ κατάστασις ἦτο κατάστασις ἀπὸ τῆς διαρθρώσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν διότι δὲν ἐπρόκειτο πλέον περὶ ἑνὸς ἀθροίσματος ἔστω κἄπως διαφοροποιημένου, ἀλλὰ κανόνων ἀντικειμενικῶν οἱ ὁποῖοι νὰ διέπουν αὐτὸ τὸ μέγα Σῶμα, τὸ νευρικὸν σύστημα τῆς διοικήσεως τῆς χώρας, τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἀλλὰ ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς λαβυρίνθου προσωπικῶν σχεδὸν διατάξεων. Καὶ βεβαίως τὸ νομοσχέδιον ποὺ φέρει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως τὸ ἐπεξειργάσθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, παρέχει εἰς πολλὰ θέματα οὐσιώδεις βελτιώσεις, δὲν ἀνταποκρίνεται ὅμως εἰς αὐτὰ ποὺ θὰ ηὐχόμεθα ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν μὲ τὰς ἀξιώσεις καὶ τὰς ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. καὶ ἀπὸ ἕνα Ὑπουργὸν τῆς περιωπῆς τοῦ εἰσάγοντος τὸ νομοσχέδιον Ὑπουργοῦ. Δὲν θέτει τὸ νομοσχέδιον τοὺς δύο, τρεῖς, ἢ πέντε γενικοὺς κανόνας οἱ ὁποῖοι περίπου συνάγονται ἢ θὰ ἔπρεπε κατὰ τὴν γνώμην μας νὰ εἶναι ἀπὸ τὰ ὀλίγα ποὺ ἐξέθεσα ἐνώπιόν σας κ. συνάδελφοι, καὶ ἀπὸ τὴν μακροτέραν ὁμιλίαν τὴν προχθεσινὴν τοῦ συναδέλφου εἰσηγητοῦ ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα βρίθει ἐπίσης περιπτωσιολογικῶν ρυθμίσεων καὶ μερικῶν φωτογραφικῶν ρυθμίσεων, εἰς τρόπον ὥστε πραγματικῶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἠξεύρῃ κανεὶς καὶ νὰ εἶναι βέβαιος ἀπὸ αὐτὰς τὰς γενικὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἀπὸ τὰς γενικὰς διατάξεις τῶν 1500 ἢ τῶν 1800 τροπολογιῶν διατὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ μία καὶ ὄχι ἡ ἄλλη. Φυσικὰ εἶναι μία δημιουργουμένη κατάστασις. Ἐξήγγειλε προχθὲς ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μελετᾶ ριζικὴν ἀναδιοργάνωσιν, ἀναδιάρθρωσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Τὸ εὐχόμεθα νὰ συμβῇ τὸ ταχύτερον. Ἐλπίζομεν, ὅτι μία τοιαύτη ριζικὴ ἀναδιάρθρωσις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν θὰ συνεπήγετο μίαν κατάστασιν μιᾶς ἑνιαίας νομοθεσίας βασιζομένης εἰς ἀρχὰς ἀντικειμενικὰς καὶ μὴ χωρίζουσα καὶ κατακερματίζουσα εἰς ἀπειρίαν περιπτωσιολογικῶν συστημάτων αὐτὸ τὸ σύνολον, ποὺ λέγεται δημοσία ὑπηρεσία. Ὁπωσδήποτε σήμερον ἔχομεν ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἐκτίμησίν μας ἀφήνει τὰς τρεῖς τέσσαρας μεγάλας αἰτίας τῆς ἀναστατώσεως τῆς δημοσίας ὑπαλληλίας, δὲν ἀποκαθιστᾷ οὔτε τοὺς διὰ πολιτικοὺς λόγους διωχθέντας, οὔτε τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ νόμου 2500. Δὲν ἀποκαθιστᾶ ἐπίσης ἑνιαῖον μισθολόγιον. Κάμνει πάντως περιπτωσιολογικὰς βελτιώσεις. Θὰ παρακολουθήσωμεν ἐὰν καὶ εἰς πόσον βαθμὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εἶναι εἰς θέσιν καὶ θὰ θελήσῃ νὰ συζητήσῃ ὡρισμένας τροπολογίας. Δὲν ἐνδιαφερόμεθα δι’ οὐδεμίαν τροπολογίαν προσωπικοῦ καὶ περιωρισμένου χαρακτῆρος. Ἀλλὰ διὰ μερικὰς γενικὰς βελτιωτικὰς τροπολογίας, διὰ τῶν ὁποίων θὰ βοηθήσωμεν νὰ βελτιωθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἡ κρίσις μας εἶναι, ὅτι ἐνῷ ἀποτελεῖ τὸ νομοσχέδιον μίαν βελτίωσιν τῆς οἰκτρᾶς καταστάσεως τὴν ὁποίαν ἐκληρονόμησεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ὑπολείπεται κατὰ πολὺ τῶν προσδοκιῶν ἐκείνων τὰς ὁποίας θὰ ἠμποροῦσε νὰ στηρίξῃ κανεὶς εὐλόγως καὶ τῶν ἀναγκῶν μιᾶς συγχρονισμένης διοικήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ προσβλέπωμεν.

§168Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύναμαι νὰ ἀφήσω ἀναπάντητον τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον ἐπιψηφίσεως τοῦ συγκεκριμένου νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ τὰς γενικωτέρας παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἐθεώρησε καλὸν νὰ κάμῃ περὶ τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον ψηφίζονται τὰ νομοσχέδια τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι μὲ ἀδικεῖ ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἂν θέλῃ νὰ μὲ ἐμφανίσῃ ὡς μετὰ συγκαταβάσεως ἀπασχολούμενον μὲ τὴν Βουλὴν καὶ ὡς ἐπειγόμενον νὰ ψηφίσω ὅπως–ὅπως τὰ νομοσχέδιά μου, διότι ἡ Βουλὴ ἀποτελεῖ δι’ ἐμὲ ἐνοχλητικὴν ἀπασχόλησιν. Δικαιοῦμαι, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἀπευθύνομαι πρὸς ὑμᾶς, τοὺς πλέον ἀψευδεῖς μάρτυρας, νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι ἴσως περισσότερον παντὸς ἄλλου Ὑπουργοῦ συνεργάζομαι μὲ τὴν Βουλὴν εἰς τὴν τελικὴν διατύπωσιν τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα εἰσάγω καὶ δέχομαι πάντοτε καλοπίστως τροποποιήσεις, ὁσάκις πείθομαι περὶ αὐτῶν καὶ ὁσάκις αὗται προτείνονται ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Σώματος. Ἕως σήμερον εἶχον ἀκούσει τὴν ἀντίθετον κατηγορίαν, ὅτι τροποποιῶ τὰ νομοσχέδιά μου ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Δὲν τὸ ἐθεώρησα ποτὲ κατηγορίαν. Τὸ ἐθεώρησα πάντοτε τίτλον τιμῆς καὶ τὸ θεωρῶ τίτλον τιμῆς δι’ ἕνα κοινοβουλευτικὸν ἄνδρα. Οὐδέποτε ὅμως, οὐδεὶς μὲ κατηγόρησεν, ὅτι δὲν σέβομαι ἐπαρκῶς τὴν Βουλήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκ τῶν πραγμάτων ὑπάρχει καὶ τὸ ἀντιλαμβάνεται καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ καλύτερον παντὸς ἄλλου, ἕνα σκληρὸν δίλημμα εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἴσως ἀπὸ κακὴν πολιτικὴν παράδοσιν εἰς τὴν χώραν μας, ἔχομεν συνηθίσει νὰ ὁμιλῶμεν περὶ τροπολογιῶν, ἐνῷ αἱ τροπολογίαι αὗται εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ἀποτελοῦν τροπολογίας, ἀλλὰ προσθήκας, ἀναφερομένας, συχνότατα, εἰς ἄσχετα θέματα. Καὶ ἔτσι συμβαίνει, ὅταν εἰσάγεται ἕνα νομοσχέδιον γενικωτέρας σημασίας, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς ἕνα γενικώτερον θέμα, νὰ προτείνωνται ἑκατοντάδες, εἰς δὲ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, χιλιάδες τροπολογιῶν. Ἐπειδὴ τὸ νομοθέτημα ἀφορᾷ, γενικώτερον, εἰς τὴν κατάστασιν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, πᾶσα προτεινομένη προσθήκη ἁπλῶς καὶ ὄχι τροπολογία, εἶναι σχετική, καλῶς εἰσάγεται κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ ὑποτίθεται, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συζητηθῇ. Εἶχον κάμει εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως τὴν δήλωσιν, ὅτι αἱ τροπολογίαι ποὺ ὑπεβλήθησαν ὑπερέβαινον τὰς 1000. Εἶναι πρόδηλον, δὲν εἶχον τὸν χρόνον νὰ τὰς μετρήσω, ὅτι σήμερον ὑπερβαίνουν τὰς 1.500. Ἂν θέλετε νὰ κάμετε ἕνα πολὺ ἁπλοῦν ὑπολογισμόν, δέκα λεπτὰ ἂν συζητηθῇ ἑκάστη ἐξ αὐτῶν ἔχετε 15 χιλιάδες λεπτά. Αὐτὰ μᾶς κάμνουν 250 ὥρας συνεδριάσεως. Κάμετε τὸν ὑπολογισμόν. Ἂν ἔχετε πέντε ὥρας ἀποδοτικῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, ἔχετε 50 συνεδριάσεις. Κατὰ συνέπειαν, πρέπει νὰ ἔχωμεν 7, 8 ἢ 9 μῆνας νομοθετικῆς ἐργασίας, διὰ νὰ τὰς ψηφίσωμεν, συζητοῦντες μόνον τὰς τροπολογίας καὶ ὄχι τὸ κείμενον τοῦ νόμου. Τὶ σημαίνει αὐτό, κ. συνάδελφοι; Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, δὲν πρέπει νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν προσθηκῶν. Αὐτὴ ἡ δήλωσις δὲν εἶναι δήλωσις αὐθαίρετος, οὔτε ἐγωϊστικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι δήλωσις, ἡ ὁποία ὑπαγορεύεται ἀπὸ τὴν ἀνάγκη τῶν πραγμάτων. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὸ Σῶμα, ὄχι νὰ μὴ συζητήσωμεν ἐπὶ τροπολογιῶν. Θὰ συζητήσωμεν πᾶσαν τροπολογίαν τοῦ κατατεθέντος κειμένου, δηλαδὴ πᾶσαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα θίγονται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον. Εἶμαι πρόθυμος καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν, νὰ συζητήσωμεν πᾶσαν τοιαύτην τροπολογίαν καὶ νὰ μεταβάλω, ὅπου κριθῇ ὅτι πρέπει νὰ μεταβληθῇ, τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι, καὶ τὸ λέγω μὲ βαθυτάτην λύπην, νὰ δεχθῶ τροπολογίας. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸ Σῶμα νὰ μὴ ἐπιμείνῃ οὔτε νὰ συζητήσωμεν τροπολογίας μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς προσθήκης. Διότι θὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὸ ἄτοπον, τὸ ὁποῖον προηγουμένως ἐπεσήμανα, ἐνῷ δεδηλωμένη εἶναι ἡ πρόθεσις τοῦ Σώματος, ὅλων τῶν Κομμάτων νὰ βοηθήσουν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον, ἀσχέτως τοῦ ποίαν σημασίαν τοῦ ἀποδίδει ἕκαστος, ἡ Ἀντιπολίτευσις τοῦ ἀποδίδει μικροτέραν σημασίαν, ἡμεῖς τῆς Συμπολιτεύσεως τοῦ ἀποδίδομεν μεγαλυτέραν, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅλοι δέχονται, ὅτι εἶναι καλόν, ὅτι εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ τόπου, πρὸς τὸ συμφέρον τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας, προτοῦ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 1, νὰ τοποθετήσω τὸ θέμα. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, κ. συνάδελφοι, ἡ συζήτησις θὰ ὑπάρξῃ ἄνετος. Δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν, ὅτι τὸ θέμα θὰ προχωρήσῃ, ὅσον δύναται. Ἂν νομίσητε, ὅτι, λόγῳ κοπώσεως, πρέπει νὰ σταματήσωμεν εἰς ἓν ὡρισμένον ἄρθρον, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ σταματήσωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, αὐταὶ εἶναι αἱ προτάσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἤθελον νὰ κάμω πρὸς τὸ Σῶμα, ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς συζητήσεως. Ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν τῶν παρατηρήσεων τοῦ κ. Ἠλιοῦ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω μόνον τοῦτο: Ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀδικιῶν. Ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως ἰσχύει καὶ τὴν ἐπανέλαβον καὶ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐρωτήσεων, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδίου νομοθετήματος, ὅπως ἐπίσης δὲν ἀναφέρεται καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου, διότι καὶ περὶ αὐτοῦ ἔκαμον ρητὴν δήλωσιν, ἀναφέρεται εἰς τὰ λοιπὰ θέματα. Ἀναντιρρήτως ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅταν λέγῃ καὶ τὸ εἶπον αὐτὸ ἐγὼ πρῶτος, ὅτι ὀπισθοδρόμησεν ἡ χώρα μας μετὰ τὸν Κώδικα τοῦ 1951 περὶ Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ὀπισθοδρόμησεν, διότι ὁ Κῶδιξ περὶ Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἔτασσε ὡρισμένας γενικὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι εἰς τὴν πρᾶξιν παρεβιάσθησαν ἐν πολλοῖς καὶ ἐδημιουργήθη ἀναρχία καὶ χάος. Τὸ παρὸν νομοθέτημα ἐκκινεῖ ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι καὶ ὁ Κῶδιξ τοῦ 1951 εἶχεν ὡρισμένας ἀδυναμίας, εἶχεν ὡρισμένας ἀκρότητας, ὑπερβολάς, ὅτι ἐζήτει ἴσως τὸ ἀπόλυτον, περισσότερον ἐκείνου τοῦ ὁρίου, τὸ ὁποῖον αἱ ἑλληνικαὶ συνθῆκαι θὰ ἐδέχοντο, θὰ ἐπέβαλλον καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου συνειδητῶς προχωρεῖ εἰς τροποποίησιν ὡρισμένων γενικῶν ἀρχῶν τοῦ Κώδικος τοῦ 1951. Παραλλήλως ὅμως, ἐπειδὴ κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν εἰς τὰ ἐπὶ μέρους θέματα ἐδημιουργήθησαν ἐξαιρέσεις, παρεκκλήσεις, εἰδικαὶ ρυθμίσεις, ἀποπειρᾶται τὸ παρὸν νομοσχέδιον, χωρὶς βεβαίως νὰ τὸ ἐπιτυγχάνῃ εἰς τὸ ἀπόλυτον, διότι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπαγάγῃ εἰς γενικοὺς κανόνας, νὰ γενικεύσῃ ὡρισμένας ρυθμίσεις, αἱ ὁποῖαι μέχρι σήμερον ἐκάλυπτον ἐπὶ μέρους κλάδους τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ τὴν ἁρμονίαν καὶ τὴν τάξιν. Θὰ σᾶς φέρω ἕνα μόνον παράδειγμα, διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω. Ἡ ἑνοποίησις τῶν θέσεων τῶν Τμηματαρχῶν Βʹ καὶ Αʹ καὶ τῶν Διευθυντῶν Βʹ καὶ Αʹ, ἡ ὁποία καθιεροῦται, ὡς κανών, ἀπὸ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, εἶχεν ἐπιβληθῆ δι’ ἕνα τμῆμα τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἔτσι ἦσαν ὀργανικαὶ αἱ θέσεις τῶν τμηματαρχῶν Βʹ καὶ Αʹ εἰς ὡρισμένας ὑπηρεσίας, ἐνῷ εἰς ἄλλας ἦσαν ἑνιαῖαι. Τὸ νομοσχέδιον προχωρεῖ καὶ ἑνοποιεῖ τὰς θέσεις αὐτάς. Βεβαίως τοῦτο ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὴν παρατήρησιν τὴν ὀρθὴν τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ τάσις ἀναστροφῆς τῆς πυραμίδος καὶ ἡ βροχὴ βαθμῶν, ἡ ὁποία δὲν δικαιολογεῖται ἐκ τῶν πραγμάτων, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὴν ἑλληνικὴν νομοθεσίαν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ εἰλικρινῶς πιστεύω, ὅτι κάμνοντες αὐτὴν τὴν στιγμήν τὴν ὑστάτην ὑποχώρησιν, ἀπονέμομεν δικαιοσύνην ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς ἑνότητος καὶ ταὐτοχρόνως κατοχυρώνομεν πλέον τρεῖς βαθμοὺς οὐσιαστικῶς, τὸν μέχρι τοῦ βαθμοῦ εἰσηγητοῦ, τὸν μέχρι τοῦ Διευθυντοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ τρία ὀχυρά, τρεῖς βασικὰς διακρίσεις κάμνομεν μέχρι τοῦ εἰσηγητοῦ καὶ μέχρι τοῦ τμηματάρχου ἐν συνεχείᾳ. Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ προχωρήσωμεν. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ἀκόμη, ὅτι εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπὶ μέρους θεμάτων, πρέπει νὰ εἴμεθα πολὺ προσεκτικοί, διότι, ἄλλως, ἀπὸ συναισθηματισμούς, κινδυνεύομεν νὰ παρασυρθῶμεν εἰς σφάλματα. Θὰ ἀναφέρω μόνον ἕνα παράδειγμα. Ὁ κ. Ἠλιοῦ μοῦ ἐτόνισε τὴν ἀνάγκην νὰ μὴ γίνεται αὐτὴ ἡ ἀναστροφὴ τῆς πυραμίδος καὶ νὰ μὴ προωθήσωμεν ἀδικαιολογήτως πρὸς τὰ ἐπάνω βαθμολογικῶς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ νὰ τοὺς ἱκανοποιήσωμεν μισθολογικῶς. Ὁ φίλος κ. Ἠλιόπουλος εἰς τὴν εἰσήγησίν του ἐτόνισε μίαν ἄλλην ἀνάγκην, ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀντίθετον κατεύθυνσιν. Ὡμίλησε περὶ τῆς συμφορήσεως ἡ ὁποία θὰ ἐπέλθῃ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον πολλῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ καὶ μᾶς ὡμίλησε περὶ τῆς ἀνάγκης νὰ δώσωμεν ὀνομαστικῶς ἀνωτέρους βαθμούς, νὰ προωθήσωμεν περισσότερον καὶ πέραν τῶν Ὀργανικῶν θέσεων τοὺς εἰσηγητὰς εἰς τμηματάρχας. Βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἀνάγκη, πολλὲς φορές, ἡ πρακτικὴ ἀνάγκη καὶ ἡ πρακτικὴ ἀντίληψις ἀντιστρατεύεται τὴν θεωρητικὴν τοποθέτησιν. Καὶ ἰδικόν μας ἔργον εἶναι νὰ ἐρευνῶμεν τὸ χρυσοῦν μέτρον, τὴν χρυσῆν τομήν, ἡ ὁποία καὶ δίκαιον θὰ ἀπονείμῃ καὶ πρὸς πραγματικὰς ἀνάγκας τῆς σημερινῆς ζωῆς θὰ ἀνταποκριθῇ, ἀλλὰ θὰ περισώσῃ — τὸ εἶπον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ τώρα — θὰ περισώσῃ ὡρισμένας βασικὰς κατευθύνσεις, ὡρισμένας βασικὰς γραμμὰς τῆς νομοθεσίας περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνάγκη νὰ προστατευθοῦν. Αὐτὰς τὰς γενικὰς παρατηρήσεις ἤθελον νὰ κάμω, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων νὰ δώσω συγκεκριμένας ἀπαντήσεις. (Χειροκροτήματα).

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§170Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ καμμία παρανόησις τῶν ὅσων ἔθεσα ἐδῶ, ἴσως νὰ μὴ ὑπῆρξα σαφής, ἴσως ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπρόσεξε. Ἐγὼ δὲν ἐστράφην ἐναντίον τῶν διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου προβλεπομένων ἀναδιαβαθμίσεων πρὸς τὰ ἄνω, οἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι κατ’ ἀρχὴν οὔτε ὑπερβολικαὶ οὔτε συμπίπτουν μὲ τὴν διαπίστωσιν τὴν γενικὴν ποὺ ἔκαμα ὅτι ἡ στυγνότης τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ μισθολογικοῦ προβλήματος ἐπὶ προκατόχων Κυβερνήσεων, ἐδημιούργει πλέον ὑπὸ ὡρισμένας πιέσεις τὴν ἀνάγκην νὰ ἐξελίσσωνται ὅλοι μέχρι τῆς ἀνωτάτης βαθμίδος, πρᾶγμα ποὺ οὐσιαστικῶς δὲν ἀνταποκρίνεται σὲ καμμίαν βελτίωσιν οὔτε ἠθικήν, οὔτε ἄλλης τῆς θέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων ἑνοποιημένων θέσεων πρὸς τὰ ἄνω, ἐντάξεις κλπ., δὲν ἔχω καμμίαν ἐπιφύλαξιν, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, φυσικὰ ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν τῶν παρατηρήσεων ἐπὶ ἑκάστου ἄρθρου, ἂν ὑπάρχουν ἐπὶ τῶν ἄρθρων παρατηρήσεις. Δηλαδή, δὲν ἔχομεν αὐτὴν τὴν διαφορὰν τὴν ὁποίαν ἐνόμισεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ ἄλλας γενικωτέρας παρατηρήσεις, ὅτι δὲν ὠφελεῖ σὲ τίποτε νὰ μὴ δίδωνται οἱ μισθοὶ ποὺ πρέπει καὶ νὰ ἀναγκαζώμεθα ὕστερα νὰ ἀναγνωρίζωμεν θέσεις διευθυντικάς, ἐκεῖ ποὺ δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν οὐσίαν τῶν πραγμάτων.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§172Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν ἐγγραφὴν τοῦ κ. Ἀνδρεάδη, δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μου τοὐλάχιστον πλευρᾶς. Ἤθελα ὅμως, νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο. Ἀπὸ τὴν προηγουμένη ἑβδομάδα εἶχον ἐγγραφῆ διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου καὶ εἶχον σειρὰν εἰς τὸν σχετικὸν πίνακα τοῦ Προεδρείου, ἐκ τῶν πρώτων. Ὡς μὲ ἐπληροφόρησεν ὅμως ἡ ὑπηρεσία ὁ πίναξ μὲ τὴν σειρὰν τῶν ὁμιλητῶν ἀπωλέσθη καὶ ὡς τούτου μὲ τὴν νέαν ἐγγραφὴν ἤλλαξεν ἡ σειρὰ τῶν ὁμιλητῶν. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἐπειδὴ τυγχάνω εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ὅπως μοῦ δώσετε ἐγκαίρως τὸν λόγον.

§173Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ νὰ ὑποβοηθήσω εἰς τὴν σύντομον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον περιποιεῖ ἰδιαιτέραν τιμὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπιλύονται πλεῖστα ὅσα ζητήματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ παρελθὸν ἔμενον ἄλυτα. Αἱ ὑποβληθεῖσαι τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι ὑπερβαίνουν τὰς χιλίας, ὑποδηλοῦν ὅτι ὁ ὑπαλληλικὸς κόσμος εἰς τὸ παρελθόν, ἐτέθη εἰς τὸ περιθώριον καὶ οὐδὲν ἐκ τῶν αἰτημάτων του εἶχεν ἐπιλυθῆ. Κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ἤκουσα συνάδελφον τῆς ΕΡΕ νὰ εὐγνωμονῇ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ποὺ ἔφερε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τό ὁποῖον δίδει λύσεις εἰς τὰς σωρείας περιπτώσεων ποὺ ἀφοροῦν τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον. Ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν θὰ ἀπαριθμήσω τὰς κατηγορίας ἐκείνας τῶν ὑπαλλήλων ποὺ ἐζήτησαν διὰ τροπολογιῶν τὴν ρύθμισιν τῆς περιπτώσεώς των. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ ἀντιπαρέλθω καὶ νὰ μὴ τονίσω ὅτι ὑπάρχει μία κατηγορία ὑπαλλήλων ποὺ ὑστερεῖ ἀπὸ 10ετίας εἰς τὰς τάξεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἡ λεγομένη κατηγορία τῶν δημοσίων διαχειριστῶν καὶ τῆς ὁποίας οἱ ὑπάλληλοι ἀνήκουν εἰς τὸν ἑνδέκατον βαθμόν. Αὐτὸ τὸ αἴτημα πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργός, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι συμβάλλουν εἰς τὸ ἔργον τοῦ Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀμείβωνται μὲ τὸ ποσὸν τῶν 1.500–2.000 δραχμ., ἐνῷ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἔχουν ὑπερβῆ τὸ 48ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Σχετικὴν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἔχουν ὑπογράψει ἄνω τῶν 20 βουλευτῶν. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ προσθήκη αὐτὴ δὲν ἐπιβαρύνει κατὰ τρόπον ἀβάστακτον τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν ἡ ὁμὰς αὐτὴ τῶν ὑπαλλήλων νὰ παραμείνῃ μὲ τὴν πικρίαν αὐτήν. Δι’ αὐτὸ ἰδιαιτέρως παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν προσθήκην αὐτήν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν προσπάθειάν του ὥστε νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς τὸν τόπον μας τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον. Εἶναι καιρὸς νὰ σταματήσῃ αὐτὸς ὁ διαχωρισμὸς τῶν ὑπαλλήλων εἰς πατρικίους καὶ πληβείους. Τὸ παρελθὸν πρέπει νὰ ἐκλείψῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπάλληλοι νὰ ἀμείβωνται μὲ 1.500 δρχ. μηνιαίως. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἔλθῃ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι καὶ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Περρωτής.

§175Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Χαίρω, κ. Πρόεδρε, διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπαντῶν εἰς γενομένας παρατηρήσεις ἀπὸ ἄλλην πτέρυγα, ἀνεγνώρισε τὴν ἀνάγκην ἀναπροσαρμογῆς τοῦ συνόλου τῆς Διοικητικῆς μας νομοθεσίας ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐχαρακτήρισε τὸ νομοσχέδιον ὡς ὑστάτην παραχώρησιν, χωρὶς βεβαίως καὶ νὰ μᾶς γνωρίσῃ πρὸς τὰ ποῦ αὐτὴ ἡ παραχώρησις κατευθύνεται. Κάμνω αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις, κ. Πρόεδρε, διότι διαπιστοῦται ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει ἐπίγνωσιν τοῦ μεγέθους τῆς προσφορᾶς πρὸς τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον, πρὸς τὴν Δημοσίαν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία συμπίπτει μὲ τὴν ἰδικήν μας πεποίθησιν ὅτι ἡ προσφορὰ διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι μεγάλη. Καὶ διὰ νὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 1 θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω ἐν πρώτοις, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει ἕνα κενὸν εἰς τὴν νομοθεσίαν μας, δηλαδὴ τυπικὰ κριτήρια περὶ τῶν ὁποίων προβλέπει ὁ νόμος, ὡς εἶναι τὸ τῆς ἀρχαιότητος καὶ τοῦ πτυχίου, κινδυνεύουν νὰ παρακαμφθοῦν. Εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἐνῷ παρέχονται εὐεργετήματα εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Βʹ κατηγορίας, ἐν τούτοις εἴς τινας ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται τοῦ τυπικοῦ πτυχίου τοῦ Γυμνασίου θὰ στερηθοῦν τοῦ βαθμοῦ τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύναντο νὰ καταλάβουν. Καὶ συγκεκριμένως, ὑπάρχουν εἰς ὡρισμένα Ὑπουργεῖα, οἱ ραδιοτηλεγραφηταὶ ἐπὶ παραδείγματι τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, ἢ οἱ Ἐργοδηγοὶ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἤσκησαν τὰ καθήκοντά των βάσει ὡρισμένων γνώσεων ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ἐμπειρίαν, καὶ σήμερον διὰ τοῦ νομοσχεδίου παραγνωρίζονται. Ἀναγνωρίζω βεβαίως, ὅτι τὸ θέμα ἔχει τὰς δυσχερείας του, παρακαλῶ ὅμως τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως θελήσῃ καὶ ἀντιμετωπίσῃ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ κλάδους τεχνικούς, οἱ ὁποῖοι δὲν πρόκειται νὰ ἐπηρεάσουν τὴν τύχην τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων. Εἰδικώτερον δὲν θὰ εἶχα νὰ προσθέσω ἄλλο τι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Ὁπωσδήποτε ὅμως ἐὰν ὑπάρχουν οἱ 5 αὐτοὶ λόγοι τῶν τροπολογιῶν δὲν πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ αἰτιᾶται τὴν παράδοσιν ἢ τὴν νοοτροπίαν ἐκείνων ποὺ τὰς προέβαλον, διότι ἡ δομὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι περιπτωσιολογιακὴ καὶ παραμένομεν ἡμεῖς διὰ τὴν συμπλήρωσιν καὶ βελτίωσιν τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τῶν θεμάτων.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους βουλευτὰς οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῶν ἄρθρων νὰ περιορίζωνται κατὰ τὴν ὁμιλίαν των ἐπὶ τοῦ ἄρθρου. Ὁ Ι. Βαρβιτσιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§177Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 αἱ θέσεις τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν ὑπαλλήλων βʹ κατηγορίας ἐπὶ 6ῳ βαθμῷ προάγονται. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ ἡ ἔκφρασις αὐτὴ καὶ εἰς τοὺς 5ον καὶ 4ον βαθμόν. Διὰ τῆς παραγρ. 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου καθορίζεται ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν οὕτω προαχθησομένων θέσεων ὁρίζεται εἰς ποσοστὸν 8%. Ἔτι δὲ περαιτέρω ὁρίζεται ὅτι αἱ θέσεις αὐταὶ ἀνήκουν εἰς τοὺς κλάδους διὰ τοὺς ὁποίους κατὰ τὰς μέχρι τοῦδε ἰσχυούσας διατάξεις ὡς τυπικὸν προσὸν διορισμοῦ ἀπαιτεῖται ἀπολυτήριον ἢ πτυχίον Σχολῆς Μέσης Πεδείας. Δύο παρατηρήσεις ἔχω νὰ ἐκφέρω ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω διατάξεων. Ἡ πρώτη παρατήρησίς μου ἀναφέρεται εἰς τὸ ποσοστόν. Φρονῶ ὅτι τὸ ὑπὸ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου καθοριζόμενον ποσοστὸν 8% εἶναι ἀνεπαρκές. Ἡ πρότασίς μου συνίσταται εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐν λόγῳ ποσοστοῦ εἰς 10% ὡς καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προτείνω. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μου ἀναφέρεται εἰς τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ὡς εἶναι γνωστόν, δι’ ὡρισμένας θέσεις αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦν εἰδικὰς ἐμπειρικὰς γνώσεις δὲν ἀπαιτεῖται ὡς τυπικὸν προσὸν διορισμοῦ τὸ ἀπολυτήριον ἢ τὸ πτυχίον Μέσης Παιδείας, ἀλλ’ ἀπαιτεῖται εἴτε εἰδικὴ ἐμπειρία ἢ πτυχίον εἰδικότητος. Ὡς δὲ εἶναι διατετυπωμένον τὸ ἄρθρον, οἱ κεκτημένοι τὴν εἰδικὴν αὐτὴν ἐμπειρίαν ἀποκλείονται ἀπὸ τὴν κατάληψιν τῶν θέσεων τοῦ 5ου καὶ 4ου βαθμοῦ. Καὶ ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐδέχθη τὴν πρότασίν μου ὅπως περιληφθῇ ἡ ἐμπειρία καὶ τὸ πτυχίον εἰδικότητος, κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, μετ’ ἐκπλήξεως εἶδον, ὅτι εἰς τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι προσετέθησαν μετὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας ἀναγνωρίζεται τὸ πτυχίον εἰδικότητος, διὰ τὴν κτῆσιν τοῦ ὁποίου οὐδεμία ἀπολύτως φοίτησις εἰς οὐδεμίαν σχολὴν ἀπαιτεῖται. Ἡ λῆψις δύο μέτρων καὶ δύο σταθμῶν μὲ εὑρίσκει ἄκρως ἀντίθετον. Ἢ ἀναγνωρίζομεν τὴν ἐμπειρίαν καὶ τὸ πτυχίον εἰδικότητος δι’ ὅλους τοὺς δημοσιοϋπαλληλικοὺς κλάδους ἢ ἡ ἀναγνώρισις τούτων εἰς ὡρισμένον κλάδον δημιουργεῖ πικρίαν εἰς τοὺς θιγομένους, ὅτι ἄλλοι —διὰ γνωστοὺς λόγους— εὐεργετοῦνται πλουσιοπαρόχως, ἄλλοι δὲ ἀδικοῦνται καταφώρως. Ἔτι ὅμως περαιτέρω ἡ ἐμμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως ὡς ἔχει, δημιουργεῖ καὶ μίαν ἐπιπρόσθετον ἀδικίαν. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ὑπάρχουν ραδιοτηλεγραφηταί, οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν βάσει τοῦ Γενικοῦ Πτυχίου Εἰδικότητος καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἐμπίπτουν εἰς τὰς περὶ προαγωγῆς τῶν θέσεων διατάξεις, συνάδελφοι δὲ τούτων ραδιοτηλεγραφηταὶ καὶ αὐτοί, ἀνήκοντες εἰς τὴν ὑπηρεσίαν Πολιτικῆς Ἀεροπορίας τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ἐμπίπτουν εἰς τὴν διάταξιν. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, διατὶ ἡ ἄνισος αὐτὴ μεταχείρισις καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ σχετικῶς τὸ Σῶμα. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπιμένῃ ἐπὶ τῶν ἀπόψεών του ἀνενδότως, τότε ἔχω νὰ προτείνω μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰδικῶς ὡς πρὸς τὴν ἐμπειρίαν νὰ ἀναγνωρισθῇ αὕτη ἔστω καὶ εἰς ἕνα μικρὸν ποσοστὸν 3%. Τελευταία παρατήρησίς μου ἀναφέρεται εἰς τὸν εἰσαγωγικὸν βαθμὸν τῆς βʹ κατηγορίας. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος καθορίζεται ὡς εἰσαγωγικὸς βαθμὸς διὰ μὲν τὴν αʹ κατηγορίαν ὁ 9ος, διὰ δὲ τὴν βʹ κατηγορίαν ὁ 11ος. Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ὁ εἰσαγωγικὸς βαθμὸς τῆς αʹ κατηγορίας ὁρίζεται ὁ 8ος. Ἀνάλογος ρύθμισις θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ διὰ τὸν εἰσαγωγικὸν βαθμὸν τῆς βʹ κατηγορίας διὰ λόγους ἀκριβῶς ἴσης μεταχειρίσεως. Προτείνω ὅθεν, ὅπως ὡς εἰσαγωγικὸς βαθμὸς τῆς βʹ κατηγορίας καθορισθῇ ὁ 10ος. Καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τῶν σκέψεων τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§179Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀνήκω εἰς ἐκείνους ποὺ ἐξεπλάγησαν διὰ τὴν ριζοσπαστικότητα τοῦ νομοσχεδίου, οὔτε καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ ἐπέκριναν ἢ κατηγόρησαν τοῦτο. Εἶναι πάντως ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον περιέχει πολλὰς διατάξεις ποὺ ὠφελοῦν τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ διὰ νὰ διευκολύνω τὴν ἐπιψήφισίν του παραιτοῦμαι τῆς ὁμιλίας μου καὶ ἐπὶ τοῦ πρώτου καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἄρθρου.

§180Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἤμην, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ δὲν ἀντελήφθην τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως. Πάντως δὲν παρῃτήθην τοῦ λόγου. Ὑπάρχει βεβαίως, καὶ ἡ διάθεσις διευκολύνσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 δὲν ἔχω ἰδιαιτέραν τινὰ παρατήρησιν νὰ κάμω καὶ πρέπει νὰ ζητήσω τὴν ἐπιψήφισίν του. Ἔχω ὅμως μία τροπολογίαν χωρὶς τοῦτο νὰ ἐπιτρέπῃ νὰ παρασυρθῶμεν εἰς ὑποβολὴν τροπολογιῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§181Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Ἄν δὲν ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 1, παρακαλῶ κ. συνάδελφε, νὰ τὴν ἀναπτύξητε στὸ τέλος τῆς συζητήσεως.

§182Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Καλῶς, κ. Ὑπουργέ. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν προϋπόθεσιν διὰ τὴν ὁμοιομορφίαν τοῦ νομοσχεδίου.

§183Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατέβαλα ὅσον τὸ δυνατὸν συνδυασμένας προσπαθείας, εἰς τρόπον, ὥστε αἱ ὑποβληθεῖσαι προσθῆκαι καὶ τροπολογίαι μου νὰ συμβάλουν εἰς τὴν δυνατὸν ταχυτέραν ἐπιψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου, καὶ νὰ εἶναι ἐντὸς τῶν περιεχομένων τῶν κειμένων τῶν ἄρθρων. Ἀλλὰ ὅσον καὶ ἂν προσπαθήσῃ κανείς, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς σχέδιον νόμου, ἐλθὸν τρὶς ἀνατυπωμένον εἰς τὴν Βουλήν, νὰ δυνηθῇ νὰ ἐκφράσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι προσῆκον. Δι’ ὅ, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ μὲ ἐπιείκειαν τὴν ἀνάπτυξιν τῶν τροπολογιῶν καὶ προσθηκῶν μου. Ἐπίσης θὰ ἐπεθύμουν νὰ ὑπενθυμίσω τὴν ἀρχικὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, γενομένην εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος, συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν θὰ μᾶς παρείχετο πᾶσα ἄνεσις χρόνου πρὸς ἀνάπτυξιν τῶν τροπολογιῶν καὶ προσθηκῶν μας. Ἡ πρώτη παρατήρησίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐπειδὴ ἔνιαι ὑπηρεσίαι τῆς Διοικήσεως δὲν ἔχουν ἑνιαίας τὰς θέσεις τῶν βαθμῶν Τμ)ρχῶν Βʹ καὶ Αʹ τάξεως, οἱ ὑπάλληλοι αὐτῶν ὑπεχρεώθησαν καὶ παρέμειναν εἰς τὸν βαθμὸν Τμ)ρχου Βʹ ἐπὶ 35ετίαν, ἐν ἀντιθέσει πρὸς συναδέλφους των ἄλλων ὑπηρεσιῶν, ἐχουσῶν ἑνιαίας θέσεις τὸν βαθμὸν αὐτόν. Ἀδικηθέντες δὲ ὡς ὑπάλληλοι, ἀδικοῦνται καὶ ὡς συνταξιοῦχοι, διότι ἐξελθόντες τῆς ὑπηρεσίας μὲ βαθμὸν τοῦ Δ)ντοῦ Αʹ τάξεως, δὲν ἔλαβον 4 τριετίας ὡς οἱ συνάδελφοί των τῆς Βʹ περιπτώσεως. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, θὰ παρεκάλουν, ὅπως τεθῇ ὡς προσθήκη εἰς τὸ σχέδιον νόμου, ἄρθρον ἔχον οὕτω: «Ὁ ὑπὲρ τὴν τριετίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Τμ)ρχου Βʹ τάξεως διανυθεὶς χρόνος τῶν δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4352)64 Ν.Δ. ἀπομακρυθέντων καὶ ἀπομακρυνθησομένων ἐπὶ βαθμῷ 2)Α δημοσίων ὑπαλλήλων, προσμετρᾶται εἰς τὸν βαθμὸν τοῦτον (Διευθυντοῦ ἐπὶ βαθμῷ 2ῳ) πρὸς ὑπολογισμὸν τοῦ ἐπιδόματος τριετιῶν, ἐφ’ ὅσον μέχρι τῆς ἀπομακρύνσεώς των συμπληροῦται τριακονταοκταετὴς (38 ἐτῶν) συνολικὴ συντάξιμος ὑπηρεσία». Ἡ δευτέρα προσθήκη μου ἀφορᾷ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Φυλακῶν–Ἀναμορφωτικῶν καταστημάτων, οἱ ὁποῖοι πρέπει νομίζω, νὰ προάγωνται μέχρι τοῦ 7ου βαθμοῦ, ἀνεξαρτήτως τυπικῶν προσόντων προσλήψεών των καὶ νὰ λαμβάνουν κατὰ τὴν συνταξιοδότησίν των ἀποδοχὰς 6ου βαθμοῦ. Καὶ ἡ τρίτη, ἀφορᾷ εἰς τοὺς ποινικοὺς κλητῆρας μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀρχικλητῆρος. Ὅσοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ Δικαστήρια γνωρίζουν πόσον μικρὸς εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῆς συμπαθεστάτης αὐτῆς τάξεως. Καὶ πρέπει αἱ θέσεις τούτων, ὡς καθορίζονται ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 78)64 ὡς καὶ τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νόμου 1660)51 καὶ τοῦ Κώδ. Ν. 128)36 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας Δικαστηρίων κλπ.», νὰ καταστοῦν ἑνιαῖαι ὀργανικῶς μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ νῦν Ἀρχικλητῆρος ἐξομοιουμένου μισθολογικῶς πρὸς τὸν βαθμὸν τοῦ Γραμματέως βʹ τάξεως, αὐξανομένων δὲ τῶν θέσεων κατὰ 80% ὡς ἀρχικῶς εἶχε ληφθῆ ἀπόφασις. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν γνωρίζω πόσον θὰ εἶναι τὸ ποσὸν τὸ ἀπαιτηθησόμενον, ἀλλὰ φαντάζομαι, ὅτι δὲν θὰ ἐπιβαρυνθῇ πολὺ ὁ προϋπολογισμός, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀνήκει καὶ εἰς τὰς προθέσεις τὰς ἰδικάς μας, οἱ ὁποῖοι, καίτοι εὑρισκόμενοι εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐπιθυμοῦμεν τὴν μὴ ἐπιβάρυνσιν σοβαρῶς τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας, ἔχει τὸν λόγον.

§185Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω καταθέσει μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία, ἐφ’ ὅσον γίνῃ δεκτή, θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὴν παρ. μ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ σχεδίου νόμου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι σκοπὸς τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νόμου 1811)51 εἶναι ἡ καθιέρωσις ἑνιαίων κανόνων, διεπόντων τὸ προσωπικὸν τῶν Διοικητικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐπὶ βάσεως ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης ἐπὶ τῶν δύο φύλων. Παρὰ ταῦτα, καὶ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος, εἰς τὸν χῶρον τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν ἐξακολουθεῖ ἄνισος μεταχείρισις εἰς βάρος τῶν θηλέων ὑπαλλήλων. Τοῦτο θὰ ἀποτραπῇ ἂν θεσπισθῇ εἰδικὴ διάταξις ἀποτελοῦσα κανόνα δικαίου καὶ ὄχι κατευθυντήριον διάταξιν, ὅπως εἶναι ἡ προμνησθεῖσα τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. 1811. Ἐφ’ ᾧ προτείνομεν τὴν ἀκόλουθον προσθήκην: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ νόμου 1811)1951 εἶναι, ὅτι δι’ αὐτοῦ, καθιεροῦται πλήρης ἰσότης ὡς πρὸς τὴν ἱεραρχικὴν ἐξέλιξιν μεταξὺ τῶν ἀρρένων καὶ θηλέων ὑπαλλήλων, προαγομένων ἐπὶ ἴσοις ὅροις τυπικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προσόντων, καταργουμένου διὰ τοῦ παρόντος παντὸς ἰσχύοντος κωλύματος ἢ περιορισμοῦ».

§186Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ συνεννοηθῶμεν ἐπὶ τῆς δικονομίας τῆς συζητήσεως. Αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας οἱ ἀξιότιμοι ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφοι κ.κ. Βρανόπουλος καὶ Κουτσοχέρας ἔκαμον, δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον ἄρθρον 1, ἀλλὰ ἀναφέρονται εἰς τελείως, πρὸς αὐτὸ ἄσχετα θέματα. Εἶναι δυνατόν, ἐνδεχομένως, κ.κ. συνάδελφοι, ἐὰν ἐπιμένετε, νὰ προταθοῦν αἱ προσθῆκαι, ἀλλά, ἐπὶ τέλους, ἂς προταθοῦν εἰς τὸ τέλος. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς, προηγουμένως, παρεδέχθη τοῦτο καὶ δὲν ἐπροχώρησεν. Ἐὰν ἀρχίσωμεν νὰ συζητῶμεν εἰς τὸ ἄρθρον 1, περὶ ἐξομοιώσεως τῶν γυναικῶν μὲ τοὺς ἄνδρας, αἱ ὁποῖαι ἄλλωστε, εἶναι ἐξωμοιωμέναι, καὶ περὶ προαγωγῶν κλητήρων, δὲν θὰ τελειώνωμεν ποτέ. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω, τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔκαμον τοιαύτας προτάσεις, τοιαύτης σημασίας, νὰ ἀναμείνουν εἰς τὸ τέλος ἀπάντησιν, διότι δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτῶν τώρα. Καθ’ ὅσον, ὡς ἐτόνισα προηγουμένως, εἶναι ἄσχετοι πρὸς τὸ συζητούμενον ἄρθρον 1. Παρακαλῶ, ἐπίσης, τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐν συνεχείᾳ θὰ ὁμιλήσουν, νὰ περιορισθοῦν εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ἄρθρου καὶ νὰ συμφωνήσωμεν, ὅπως, ἐὰν ἐπὶ τέλους θέλουν τινὲς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων —οὐδεὶς βεβαίως, δύναται νὰ τοὺς ἐμποδίσῃ παρὰ τὴν ἰδικήν μου ἔκκλησιν καὶ παρὰ τὴν καθυστέρησιν τὴν ὁποίαν προκαλοῦν, ἐὰν φέρουν θέματα ἄσχετα ὑπὸ τύπον προσθηκῶν— νὰ τὰ φέρουν εἰς τὸ τέλος καὶ ὄχι εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον. Θὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, ἐπ’ αὐτοῦ νὰ μείνωμεν σύμφωνοι.

§187Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἐδάφιον δεύτερον τῆς παραγράφου 1, νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προστεθῇ ἡ ἑξῆς λέξις, ὥστε νὰ ἀποκαθίσταται τὸ θέμα τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὰς θέσεις τῆς Βʹ κατηγορίας. Ζητεῖ ὡς τυπικὸν προσὸν διορισμοῦ, ἀπολυτήριον Σχολῆς Μέσης Παιδείας, κ. Ὑπουργὲ θὰ εἴχατε ἀντίρρησιν, νὰ προσετίθετο ἡ λέξις «ἢ ἀπῃτεῖτο». Διότι ὑπάρχει περίπτωσις, κ. συνάδελφοι, ὅπως μὲ πληροφορεῖ συνάδελφος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι παρὼν καὶ τὸν ὁποῖον ἐκπροσωπῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅπου θὰ μείνῃ ἐκτὸς αὐτῆς τῆς ἀποκαταστάσεως, ἐὰν δὲν περιληφθῇ ἡ λέξις «ἢ ἀπῃτεῖτο».

§188Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος.

§189Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ δικαιολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ παντελῶς. Καὶ μοῦ δημιουργεῖ πράγματι ἐντύπωσιν, κατόπιν τῆς ἀρχικῆς δηλώσεώς του περὶ ἀνέσεως χρόνου εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου, ἡ ἀποψινὴ δικαιολογία, κ. Ὑπουργέ, ὅταν ὑμεῖς τρεῖς φορὰς ἀνετυπώσατε τὸ νομοσχέδιόν σας, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν σᾶς ἀπέδωκε πρόθεσίν τινα.

§190Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Βρανόπουλε, μοῦ ἐφέρατε τρεῖς τροπολογίας. Ἐξ αὐτῶν αἱ δύο ἀποτελοῦν σύστασιν ἰδίου ἄρθρου. Ποῦ πρέπει νὰ πάῃ; Πρὸς Θεοῦ, σεῖς εἶσθε, παλαιὸς βουλευτής. Ἡ δὲ ἄλλη τροπολογία ρητῶς λέγει, ὅτι εἰς τὸ ἄνω σχέδιον νόμου προστίθεται ἄρθρον ἔχον οὕτω. Ἡ μία τροπολογία σας προστίθεται εἰς τὸ ἄρθρον 11 καὶ αἱ ἄλλαι ἀποτελοῦν ἴδιον ἄρθρον. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἀκολουθηθῇ κἄποια τάξις, διότι δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§191Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ τέλος δὲν θὰ συζητήσωμεν. Ἐκεῖ δὲν θὰ χάσετε χρόνον, κ. Ὑπουργέ; Διατί, λοιπόν, δὲν μᾶς ἀφήνετε νὰ συζητοῦμεν ἀνέτως.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§193Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρῃτήθημεν, πράγματι, τοῦ λόγου, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ συντομεύσωμεν τὴν ἐπιψήφισίν του. Τοῦτο ὅμως δὲν μᾶς ἀποκλείει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν δύο λέξεις, ἔστω καὶ ἐν γενικότητι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου ἕνα. Ἡ προώθησις τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βʹ κατηγορίας, ἀπὸ τοῦ 6ου βαθμοῦ μέχρι καὶ τοῦ 4ου, ἀποτελεῖ πράγματι διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς, μίαν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν ἀμοιβήν, ἡ ὁποία θὰ συντελέσῃ πράγματι εἰς τὴν ἐπαύξησιν τοῦ ζήλου τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν καὶ τῆς βελτιώσεως τῆς ἀποδόσεώς των. Τοῦτο ὅμως, ἐξ ἀντιθέτου, πρόκειται νὰ πληρώσῃ πικρίας τὰς ψυχὰς τῶν ὑπαλλήλων τῆς Αʹ κατηγορίας, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 10 καὶ 15 ἔτη εἶναι καθηλωμένοι εἰς τὸν 4ον καὶ 5ον βαθμόν. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι θὰ ἦτο δικαιοσύνης ἔργον ἂν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, προεβλέπετο διάταξις, ὅπως ἱκανοποιηθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Αʹ κατηγορίας, διὰ καθ’ ὑπέρβασιν θέσεων προαγωγῆς των εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον, κ. Πρόεδρε, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἱκανοποιοῦμεν τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Βʹ κατηγορίας καὶ ἐπαυξάνομεν τὸν ζῆλόν των διὰ νὰ ἀποδώσουν ἔτι περισσότερον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των, ἀφ’ ἑτέρου βλέπομεν μίαν πικρίαν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Αʹ κατηγορίας, οἱ ὁποῖοι παραμένουν, ὡς προεῖπον, ἐπὶ πολλὰ ἔτη εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν καὶ νὰ ἔρχωνται, ἐν συνεχείᾳ νὰ γίνωνται προϊστάμενοί των, χάριν τοῦ νομοσχεδίου, ὑπάλληλοι τῆς Βʹ κατηγορίας. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ διάταξις, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ τῆς Αʹ κατηγορίας, διὰ τὴν καθ’ ὑπέρβασιν προαγωγήν των εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ πρᾶξιν δικαιοσύνης. Ἡ ἑτέρα παρατήρησίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἡ σπουδὴ διὰ τὴν ἀθρόαν αὔξησιν τῶν θέσεων τῶν διαφόρων Ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων πρὶν ἢ γίνῃ ἡ ἀναδιάρθρωσις καὶ ἀναδιοργάνωσις αὐτῶν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ γίνῃ. Θὰ ἦτο σκοπιμώτερον ἐπὶ μιᾶς ὀρθολογιστικῆς βάσεως νὰ ὀργανωθοῦν, κατ’ ἀρχήν, ὅλαι αἱ Δημόσιαι Ὑπηρεσίαι καὶ μετὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν, ὅταν προκύψουν κενά, τότε νὰ συμπληρωθῶσι. Μὲ τὴν ἐπαύξησιν ἡ ὁποία γίνεται θὰ δημιουργηθῇ, ἀφ’ ἑνὸς ἀνωμαλία, διότι θὰ θέλωμεν νέους Ὀργανισμοὺς διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι θὰ καταλάβουν τὰς δημιουργουμένας θέσεις. Θὰ ἔχωμεν δέ, ἐν συνεχείᾳ, πληθὺν ὑπαλλήλων καὶ θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τῆς ἀνάγκης νὰ προχωρήσωμεν εἰς μετατάξεις εἰς ἄλλας Ὑπηρεσίας τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι σκοπιμώτερον θὰ ἦτο νὰ προηγηθῇ ἡ ἀναδιοργάνωσις τῶν διαφόρων Ὑπηρεσιῶν καὶ μετὰ ταῦτα ἡ ἐπαύξησις τῶν θέσεων. Τὸ σημεῖον δὲ αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ἰδιαιτέρως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν δυσάρεστα διὰ τὴν Διοίκησιν, ἀποτελέσματα.

§194Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ἐπειδὴ εἶμαι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω εἰς τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2, νὰ μὲ διαγράψητε.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε. Ὁ κ. Χ. Ἀποστολάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§196Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐσκόπευον νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, διότι ἐπ’ αὐτοῦ, ὁμιλῶν ὁ συνάδελφος κ. Μπουρνιᾶς, ἔκρινε σκόπιμον νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἐξέθηκα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἰσηγούμενος τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην. Ἐπειδὴ γνωρίζω, ὅτι ὅσον ταχύτερος εἶμαι εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν ἀπόψεών μου, τόσον μεγαλυτέραν ὑπηρεσίαν προσφέρω εἰς τὴν τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διότι θὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὸν κ. συνάδελφον θὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων. Εἶπεν, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν πανηγυρισμοὶ διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Εἶπεν, ἀκόμη, ὁμιλῶν, ὅτι ἔσπευσα νὰ χειροκροτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν ἀνήγγειλεν, ὅτι μετατίθεται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου εἰς τὸ 1966. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἐχειροκρότησα τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν μετάθεσιν τῆς ἰσχύος τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου εἰς τὸ 1966, τὴν ἐτοποθέτησα μόνος μου καὶ εἶπον, ὅτι ἀνάγκαι ἔκτακτοι ἐπιβάλλουν τὴν ἀποδοχὴν τῆς ἀναβολῆς τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἑνιαίου μισθολογίου ἀπὸ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀλιγάρκειαν τὴν ἰδικήν μου, ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Μπουρνιᾶ, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς ἐδήλωσα, ὅτι εἶμαι ἀποφασισμένος, ἂν παραστῇ ἀνάγκη, νὰ διεκδικήσω τὰ δικαιώματα τῶν συναδέλφων μου δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἐκτὸς ἀκόμη κομματικῆς πειθαρχίας. Ἀλλὰ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι τοιαύτη ἀνάγκη δὲν θὰ ὑπάρξῃ. Ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γενναιότητα καὶ εἰς τὴν παράταξιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκομεν, ὅπως τὸ ἐπράξαμεν καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν πρὸς τὴν παράταξιν τῆς ΕΡΕ, ὅταν παραστῇ ἀνάγκη νὰ διεκδικήσωμεν τὰ δικαιώματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τὰ ὁποῖα ἀγωνιζόμεθα. Ἐρωτῶ τὸν κ. Μπουρνιᾶ, ἐπὶ ὁλόκληρον 8ετίαν, πότε οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐξέβαλον τὴν παραμικρὰν κραυγήν, διὰ τοὺς δεινοπαθοῦντας δημοσίους ὑπαλλήλους; Δὲν ἐτόλμησεν οὐδεὶς τοιοῦτόν τι καὶ δὲν δικαιοῦται νὰ κάμῃ σήμερον οἱανδήποτε κριτικήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὅτι ἐπερίττευον οἱ πανηγυρισμοί, πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θὰ ἴδῃ τοὺς πανηγυρισμοὺς εἰς τὴν πραγματικότητα ἀπὸ ὅλους τοὺς εὐεργετουμένους ὑπαλλήλους.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§198Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὴ ὢν μέλος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν παρηκολούθησα οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ παρακολουθήσω τὰς συζητήσεις καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἠμπορῶ νὰ γνωρίζω ποῖαι ἀπόψεις ὑπεστηρίχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 1 καὶ εἰδικώτερον τὸ ποσοστὸν 8%, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται ὡς ὁ ἀριθμὸς τῶν βαθμῶν 5ου καὶ 4ου διὰ τὰς θέσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ προαχθοῦν σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον αὐτό. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τὴν συνηγορίαν μου εἰς τὴν πρότασιν τοῦ συναδέλφου κ. Βαρβιτσιώτη καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα αὐξήσεως τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ εἰς 10%, προκειμένου νὰ ἱκανοποιηθοῦν δίκαια αἰτήματα ὡρισμένης κατηγορίας δημοσίων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ποσοστοῦ θὰ στερηθοῦν τῆς εὐνοίας, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς ἄλλους συναδέλφους των. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ ἀπόστασις τοῦ 8% ἀπὸ τὸ 10% εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε νὰ ἀποτελῇ ἀνυπέρβλητον κώλυμα. Ἐὰν βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει σοβαρὰ ἐπιχειρήματα, δὲν εἶναι δυνατὸν βεβαίως νὰ ἐπιμείνωμεν ἐπ’ αὐτοῦ.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἄγγ. Παπαϊωάννου, ἔχει τὸν λόγον.

§200Α. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Θὰ ἀπετέλει, κύριοι συνάδελφοι, κουραστικὴν ἐπανάληψιν καὶ ἐκ μέρους μου ὁ τονισμὸς τῆς σημασίας τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατέθεσαν καὶ συζητεῖται ἤδη. Ὡς προσφορὰ πρὸς τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν μηχανισμὸν τὸν κρατικὸν εἶναι τεραστία, ἐν τούτοις ἐὰν δὲν ξεχάσωμεν τὸν τίτλον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον προκύπτει καὶ ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου ὅτι πρόκειται περὶ τροποποιήσεων δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀκόμη νὰ ἐμμείνῃ εἰς ἐπικρίσεις, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ κατατεθῇ νομοσχέδιον βάσει γενικωτέρων ἀρχῶν. Ὑπαιτία φρονῶ, ὅτι εἶναι ἡ διακυβέρνησις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡς Κυβερνήσεως τότε ἐπὶ 8ετίαν ὁλόκληρον, διότι τὸν ἀρχικὸν Κώδικα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων διὰ σειρᾶς τροπολογιῶν εἰς τὸ διάστημα τῆς διακυβερνήσεως ὑπ’ αὐτῆς τῆς χώρας, κατέστησεν ἀγνώριστον καὶ ἐδημιούργησε τὴν ἀνάγκην, ὥστε σήμερον νὰ ἀντιμετωπίζεται περίπτωσις πρὸς περίπτωσιν εἰς τρόπον ὥστε νὰ παρουσιάζεται πράγματι τόσον πολὺ περιπτωσιολογικὸν τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ἐὰν εἶναι πρᾶξις δικαιοσύνης ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀδικιῶν κατὰ τὸ δυνατόν, ἐν τούτοις νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ μιμηθῇ ὁμοίας ἐπεμβάσεις, θὰ ἠδυνάμην νὰ τὰς χαρακτηρίσω, τῶν βασικῶν διατάξεων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ, ὅταν νομοθετῇ ἐνδεχομένως περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι φέρουν τὴν σφραγῖδα τῶν περιπτώσεων τῶν προσωπικῶν καὶ ὑπάρχουν δυστυχῶς καὶ τοιαῦται τινες περιπτώσεις, τὰς ὁποίας θὰ ὑποδείξω εἰς τὰ ἄρθρα καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ὁ ψόγος αὐτός. Εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τὸ βʹ ἐδάφιον τῆς παραγρ. 1 ὁρίζει ὅτι αἱ θέσεις, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ τὸ ἐδάφιον 1 τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρ. 1, δηλαδὴ αἱ θέσεις τῆς Βʹ κατηγορίας ἀνήκουν εἰς τοὺς κλάδους, διὰ τοὺς ὁποίους κατὰ τὰς μέχρι τοῦδε ἰσχυούσας διατάξεις ὡς τυπικὸν προσὸν διορισμοῦ ἀπαιτεῖται ἀπολυτήριον ἢ πτυχίον σχολῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως. Ὑπάρχουν ἐν τούτοις καὶ εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὸ τυπικὸν αὐτὸ προσὸν εἰς ὡρισμένους κλάδους. Δι’ ὅλους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἐν τούτοις ἔχουν τὴν πεῖραν, ἔχουν προσφέρει ὑπηρεσίαν δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἀπομακρύνομαι ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔθεσεν, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ αὐτὸ ποὺ εἶπα προσθήκην, νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ τροπολογίαν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν καθώρισεν ὁ κ. Ὑπουργός. Λέγω, λοιπόν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθῇ τὸ εὐεργετικὸν αὐτὸ μέτρον καὶ ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τερματίζουν μέχρι τοῦ 9ου ἢ καὶ μικροτέρου βαθμοῦ τὴν σταδιοδρομίαν των. Διότι ὑπάρχει καὶ περίπτωσις ὄχι Βʹ ἀλλὰ καὶ Γʹ κατηγορίας ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 25ετίαν ὁλόκληρον εὑρίσκεται εἰς τὸν 13ον βαθμὸν καὶ ὑπάρχουν ἄλλοι οἱ ὁποῖοι τερματίζουν μέχρι τοῦ 9ου βαθμοῦ. Διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἐν ὄψει τῆς ἀρχῆς τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, ἡ ὁποία θὰ πρέπει καὶ εἶναι μία ἀρχή, ἡ ὁποία διέπει τὴν ἱεραρχίαν καὶ γενικῶς τὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑπαλλήλων νὰ τεθῇ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δύνανται καὶ οὗτοι νὰ προωθοῦνται καὶ νὰ τερματίζουν τὴν σταδιοδρομίαν των κατὰ δύο ἐπὶ πλέον βαθμοὺς ἀπὸ ἐκείνου τοῦ βαθμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπὸ τὸ κρατοῦν καθεστὼς τερματίζουν σήμερον τὴν σταδιοδρομίαν των.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Κεφαλληνός, ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Χ. Πιπιλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§202Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν καὶ νὰ ξεκαθαρίσῃ κἄπως μία κατάστασις διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν νηπιαγωγῶν. Περιλαμβάνονται οἱ νηπιαγωγοὶ εἰς τὸ ἄρθρον 1;

§203Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὸ ἄρθρον ποὺ ἀφορᾷ τοὺς νηπιαγωγούς.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον.

§205Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πράγματι ἀβέβαιον μετὰ πόσους μῆνας πρόκειται νὰ ψηφισθῇ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν πρόκειται νὰ ἔλθουν ὑπὸ συζήτησιν ὅλαι αἱ τροπολογίαι καὶ αἱ προσθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ἀπὸ διαφόρους συναδέλφους ὅλων τῶν παρατάξεων. Πρὸς διευκόλυνσιν τῆς καταστάσεως θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν δύο προηγούμενα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ περισσότερα. Ἕνα προηγούμενον εἶναι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἕνα παλαιότερον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Οἱ δύο Ὑπουργοί, εὑρισκόμενοι ἐνώπιον τῆς αὐτῆς πληθώρας τροπολογιῶν ἢ ἴσως ὀλιγωτέρων εἰς ἀριθμὸν τότε, ἐπῆραν ὅλας τὰς τροπολογίας αὐτὰς καὶ τὰς προτάσεις καὶ ἔκαμεν ὁ ἕνας μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ὁ ἄλλος εἰς τὴν Ἀνωτάτην Διοίκησιν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, ἡ ὁποία Ἐπιτροπὴ ἐξήλεγξεν αὐτὰς τὰς τροπολογίας ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁδηγιῶν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπε τί θέλει καὶ τί εἶναι δυνατὸν κατὰ γενικὸν τρόπον νὰ ἀποδεχθῇ. Αἱ Ἐπιτροπαὶ ἐπεξειργάσθησαν τὰς τροπολογίας καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἶπεν αὐτὰς δέχομαι καὶ ἐκείνας δὲν δέχομαι. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ σύστημα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἠδύνατο νὰ τὸ υἱοθετήσῃ, διότι εἴτε εἰς τὴν ἀρχήν, εἴτε εἰς τὸ τέλος θέλετε νὰ συζητηθοῦν ὅλαι αἱ τροπολογίαι καὶ προσθῆκαι αἱ ὑποβληθεῖσαι, νομίζω ὅτι δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι πρόθυμος νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν πρότασιν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὅλοι θέλουν νὰ ψηφισθῇ τὸ συντομώτερον, μὲ τὰς ἔστω καὶ μερικὰς ὠφελείας, τὰς ὁποίας δημιουργεῖ ὑπὲρ τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§207Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χωρὶς νὰ θέλω νὰ περιορίσω τὸν ἐνθουσιασμὸν τοῦ φίλου συναδέλφου κ. Ἀποστολάκου, διεκδικοῦντος ἔναντι καὶ ἡμῶν τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ πανηγυρίζοντος διότι ἠμπόρεσε μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλας τὰς ἀξιώσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 1, κατὰ τὴν ἄποψίν μας τὴν διατυπωθεῖσαν ἄλλωστε καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἐλλείψεις. Δὲν εἶναι πλῆρες τὸ ἄρθρον 1. Ὀρθῶς βεβαίως προβλέπει τὴν προώθησιν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βʹ κατηγορίας εἰς τὸν 4ον καὶ 5ον βαθμόν. Ἐν τούτοις περιορίζει τὴν αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων εἰς 8%. Ὑπάρχει πάντοτε θέμα αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων ὡς ἐπίσης καὶ θέμα ἑνοποιήσεως τῶν βαθμῶν 4, 5 καὶ 6. Ὡς ἔχει διατυπωθῆ τὸ ἄρθρον 1 θὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς: Οἱ ὑπάλληλοι Βʹ κατηγορίας θὰ ὑπερβοῦν ὁμοιοβάθμους των τῆς Αʹ κατηγορίας. Ἔτσι θὰ δημιουργηθῇ νέα ἀναταραχή. Αἱ προτάσεις μας εἶναι νὰ αὐξηθοῦν αἱ ὀργανικαὶ θέσεις καὶ τῆς Βʹ καὶ τῆς Αʹ κατηγορίας καθὼς καὶ νὰ ὑπάρχῃ πρόβλεψις διὰ τοὺς ἐξερχομένους ὑπαλλήλους νὰ δίδεται ὁ ἀνώτερος βαθμὸς τὸν ὁποῖον κατέχουν κατὰ τὸν βαθμὸν τῆς ἐξόδου των ὡς ἄλλωστε συμβαίνει καὶ εἰς τὸν στρατόν. Τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι βλέπει ἀντίθεσιν τῶν ἀπόψεών του μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐξέθεσεν ὁ κ. Ἡλιοῦ δὲν τὴν εὑρίσκω σωστή. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διαφωνία τῶν ἀπόψεών μας. Ὁπωσδήποτε ὅμως ἡ καθίζησις ἑνὸς ὑπαλλήλου εἰς ἕνα βαθμὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ ἄρθρου.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§209Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ θελήσω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Εἰς τὴν παράγραφον 1 λέτε τὰ ἑξῆς: Πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως παρασχεθῇ δυνατότης «... (ἀναγινώσκει)...» θὰ ἔλεγα ἀντὶ τοῦ «ἐπιτρέπεται» νὰ λέτε «ὁρίζεται» ἄλλως εἶναι σὰν νὰ ἀφήνετε δυνητικὸν ὅταν λέτε «ἐπιτρέπεται».

§210Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτό, κ. συνάδελφε, ἐν τῇ οὐσίᾳ εἶναι προοίμιον, μία εἰσαγωγή, διότι πάρα κάτω εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ διάταξις. Τὸ «ἐπιτρέπεται» εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν δὲν εἶναι δυνητικόν. Κάμνω αὐτὴν τὴν ρητὴν δήλωσιν. Ἀλλὰ ἂν θέλετε νὰ ἀλλάξωμεν καὶ τὴν φράσιν.

§211Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Καλῶς, κ. Ὑπουργέ. Εἰς τὸ βʹ ἐδάφιον τῆς Αʹ παραγράφου, λέτε αἱ θέσεις αὐταὶ τῆς Βʹ κατηγορίας ἀνήκουν εἰς τοὺς κλάδους «... (ἀναγινώσκει) ...». Κατ’ ἀρχὴν διερωτῶμαι τί σημασίαν ἔχει ἡ φράσις διὰ τῆς «ἄχρι τοῦδε διατάξεως». Δὲν χρειάζεται. Εἶναι προτιμότερον νὰ ποῦμε εὐθέως διὰ τὰς κατηγορίας ποὺ χρειάζονται ἀπολυτήριον μέσης ἐκπαιδεύσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἀποκλείονται τῆς διατάξεως αὐτῆς ὅσοι ἐκ τῶν ὑπαλλήλων ὑπηρετοῦντες ἔλαβον ἀπολυτήριον μέσης ἐκπαιδεύσεως ἐργαζόμενοι;

§212Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἡ διάταξις ἀφορᾷ εἰς κλάδους ὑπαλλήλων καὶ ὄχι εἰς πρόσωπα. Τὸ πρόβλημα εἶναι εἰς ποίους κλάδους ἀπαιτεῖται διὰ τὸν διορισμὸν ἀπολυτήριον γυμνασίου καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς κλάδους δίδεται μία προσαύξησις θέσεων 8%. Οἱ ὑπάλληλοι ποὺ ἀποκτοῦν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπηρεσίας των ἀπολυτήριον γυμνασίου, μετατάσσονται ἀπὸ τὴν Γʹ εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν.

§213Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ὥστε περιλαμβάνονται καὶ αὐτοί. Εἰς τὴν παράγραφον 2 μία φραστικὴ διόρθωσις, κ. Ὑπουργέ. Τὸ 8% ἐννοεῖται τῶν ὑπαλλήλων καὶ ὄχι τῶν κλάδων.

§214Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τῶν θέσεων τῶν ὑπαλληλικῶν.

§215Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σχετικῶς μὲ τὰς γενομένας παρὰ τοῦ συναδέλφου κ. Βογιατζῆ παρατηρήσεις, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι εὑρίσκω ὀρθὴν τὴν ἄποψίν του, ὅτι εἰς τὴν παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 ἀντὶ κλάδου πρέπει νὰ ἀναγραφῇ «ὑπαλλήλων». Ἀλλὰ διὰ τὴν διόρθωσιν τῆς λέξεως ἐπιτρέπεται ὡς καθορίζεται εἰς τὸ ἄρθρον 1 παράγρ. 1, δὲν συμφωνῶ, κύριε Ὑπουργέ, καὶ φοβοῦμαι, ὅτι παρεσύρθητε καὶ μεταβάλλετε οὐσιαστικὰ τὸ πνεῦμα τῆς διατάξεως ταύτης τοὐλάχιστον ὅπως τὸ εἴχατε συλλάβει κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι βέβαια δύνασθε τώρα νὰ τὸ μεταβάλλετε. Πράγματι νὰ διατηρηθῇ ὁ καθορισμὸς θέσεως ἐπὶ 6ῳ βαθμῷ καὶ θέσεων 5ου καὶ 4ου βαθμοῦ, ἐνῷ ἀντιθέτως τὸ ποσοστὸν 8% νὰ καθορισθῇ ὑποχρεωτικῶς ὑπὸ τοῦ νόμου ὅτι ἀποτελεῖ ἓν ἀνώτατον ὅριον. Πιθανώτατα θὰ τὸ ἐξαντλήσετε, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὑποχρεωτικόν. Δύνασθε, ἐὰν θέλετε, νὰ μὴ τὸ ἐξαντλήσετε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου 1.

§216Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ μὴ δημιουργῆται παρεξήγησις, σᾶς λέγω, ὅτι μπορεῖ ἡ πρώτη παράγραφος νὰ εἶναι δυνητική, ἀλλὰ συμπληρουμένη μὲ τὴν παράγραφον 2 τὸ 8% καθίσταται ὑποχρεωτικόν.

§217Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε. Κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ ἐδαφίου 2 τοῦ ἄρθρου 1 καὶ εἰς τὸ σημεῖον ὅπου ὡς τυπικὸν προσὸν ἀπαιτεῖται ἀπολυτήριον μέσης παιδείας εἶχα προτείνει νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «Ἀπῃτεῖτο». Ἡ πρότασίς μου δὲν ἦτο αὐθαίρετος, ἀλλὰ ἐστηρίζετο ἐπὶ συγκεκριμένων περιπτώσεων. Καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπου ὡρισμένοι ὑπάλληλοι εἰσῆλθον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μὲ ἀπαραίτητον προσὸν τὸ ἀπολυτήριον γυμνασίου. Ἐν τῷ μεταξὺ κατηργήθη ὁ κλάδος εἰς ὃν ἐνετάχθησαν καὶ μετεφέρθησαν βιαίως εἰς ἄλλον κλάδον ὅπου ἀπῃτῶντο ὀλιγώτερα προσόντα. Ἐπειδὴ πιστεύω, ὅτι ἀδικοῦνται αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι καὶ παρεμποδίζεται ἡ ἐξέλιξίς των, εἶχα προτείνει νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «ἀπῃτεῖτο». Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, καὶ νὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν πρότασίν μου.

§218Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι τὸ 8% δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ δηλώσω, ὅτι εἰς τὸ ἀρχικὸν κείμενον τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑποβληθῆ ἐπὶ Κυβερνήσεως Πιπινέλη, εἶχε προσδιορισθῆ 5%. Κατόπιν παρακλήσεως καὶ ἐπιμονῆς τῶν ὑπαλληλικῶν ὀργανώσεων ἀπεδέχθην νὰ αὐξήσω τὸ 5% εἰς 8%, δηλαδὴ αὐξάνω τὸ ποσοστὸν ἄνω τοῦ 50% ἀπ’ ὅ,τι εἶχε προβλεφθῆ. Βεβαίως τὸ 8% δὲν εἶναι τίποτε τὸ ὁποῖον νὰ στηρίζεται, δὲν εἶναι κανένας ἱερὸς ἀριθμός, ὁ ὁποῖος νὰ στηρίζεται εἰς κανένα δεδομένον ἀκλόνητον. Νομίζω ὅμως ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν ἱκανοποιητικὴν παροχὴν τὴν ὁποίαν καὶ οἱ ὑπάλληλοι εὐχαρίστως καὶ εὐγνωμόνως ἀπεδέχθησαν. Πέραν τούτου ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη εἰς καμμίαν περίπτωσιν νὰ θραύσῃ τὰ σύνορα μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Αʹ καὶ Βʹ κατηγορίας. Ὅπως ἐπίσης, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ περαιτέρω βαθμολογικὴν προώθησιν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν τὸ ἄρθρον προβλέπει. Δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς θεωρητικῆς βάσεως. Θὰ ὑπενθυμίσω μόνον εἰς τὸν φίλον κ. Ἡλιόπουλον, ὁ ὁποῖος κυρίως τὸ ἐπεκαλέσθη, τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ὁ ὁποῖος ὅσον καὶ ἐὰν προσεπάθησε νὰ τὸ διορθώσῃ δὲν τὸ ἐπέτυχε, διότι ἀκριβῶς περὶ αὐτῆς τῆς ἀδυναμίας ὡμίλησε, τῆς ἀδυναμίας τῆς Ἑλληνικῆς Διοικήσεως, ἡ ὁποία μὴ δυναμένη νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς ὑπαλλήλους μισθολογικῶς, τοὺς ἱκανοποιεῖ βαθμολογικῶς. Δι’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω τὸ ἄρθρον νὰ γίνῃ δεκτὸν μόνον μὲ μίαν φραστικὴν διόρθωσιν εἰς τὴν παράγραφον 2, τὴν ὁποίαν προέτεινεν ὁ κ. Βογιατζῆς, ἐκεῖ ποὺ λέγει «τῶν ἐν τῇ προηγουμένῃ παραγράφῳ θέσεων». Καὶ τέλος θέλω ἀκόμη νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν προσθήκην, ἡ ὁποία προτείνεται ἀντὶ τοῦ «ἀπαιτεῖται» νὰ προσθέσω καὶ τὸ «ἀπῃτεῖτο εἰς τὸ παρελθόν», διότι τὸ πλεονέκτημα αὐτὸ δὲν δίδεται πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους, ἀλλὰ δίδεται πρὸς τὸν κλάδον. Ὁ κλάδος τοῦ ὁποίου προσὸν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς αὐτὴν ἀποτελεῖ τὸ ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου, αὐτὸς ὠφελεῖται μὲ τὸ 8%. Τῶν θέσεων τῶν Τμηματαρχῶν. Αὐτὸ βεβαίως πρέπει νὰ γίνεται βάσει τῆς ἰσχυούσης, ὄχι τῆς νομοθεσίας, ἡ ὁποία ἀπῃτεῖτο δι’ ἄλλον ὑπάλληλον, ἄλλου κλάδου, ὁ ὁποῖος ἐξ ἐξαιρετικῶν λόγων συνέβη νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸν κλάδον εἰς τὸν ὁποῖον εἰσήχθη καὶ μετετάγη εἰς τὸν κλάδον εἰς τὸν ὁποῖον σήμερον εὑρίσκεται. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει μὲ μόνην τὴν μίαν φραστικὴν διόρθωσιν. Διὰ τὸ πτυχίον εἰδικοτήτων, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ δεχθῶ αὐτὴν τὴν προσθήκην, διότι εἶναι παντελῶς ἀόριστος. Ἐνόμισα, ὅτι εἴχατε ἀντιληφθῆ τὸ νόημά του, ὅταν εἶπον, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ θραύσωμεν τὰ ὅρια τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βʹ κατηγορίας. Ἡ Βʹ κατηγορία κατὰ βασικὴν διάταξιν τοῦ Κώδικος, εἶναι ἡ κατηγορία τῶν ὑπαλλήλων ποὺ ἔχουν ἀπολυτήριον γυμνασίου. Ἡ εἰδικότης καὶ ἡ ἐμπειρία δὲν ἀποτελεῖ κἄτι τὸ σταθμητόν, κἄτι τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ προσδιορισθῇ μὲ ἀκρίβειαν. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὸ ἄρθρον περὶ πολιτικῆς ἀεροπορίας νὰ συζητήσω τὸ θέμα τῶν μετεωρολόγων καὶ τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ ὡς βασικὸν θέμα δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ ἐπέκτασιν.

§219Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ λαμβάνονται εὐεργετικὰ μέτρα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, νόμου, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαντλήσετε τὴν εὐχέρειαν προαγωγῆς καὶ διὰ τοὺς κλητῆρας, ὥστε ἡ βαθμολογικὴ ἀνύψωσις τούτων νὰ γίνεται κατὰ ἕνα εἰσέτι βαθμόν. Δηλαδὴ νὰ ἐξελίσσωνται μέχρι καὶ τοῦ 7ου βαθμοῦ. Κατὰ τὸν ἰσχύοντα δημοσιοϋπαλληλικὸν Κώδικα ἡ ἐξέλιξις τῶν ἀνωτέρω ὑπαλλήλων ἐξικνεῖται ἀπὸ τοῦ 13ου μέχρι καὶ τοῦ 8ου βαθμοῦ μὲ μισθολογικὴν ἀντιστοιχίαν ἀπὸ 840 μέχρι 1612 δραχμῶν. Τὸν 8ον βαθμὸν τὸν καταλαμβάνουν ἐλάχιστοι, δηλαδὴ οἱ ἀρχικλητῆρες κατὰ ποσοστὸν ἀνάλογον τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἑκάστης ὑπηρεσίας. Εἰς τὴν λῆξιν τῆς δεκαετίας ἐξαντλεῖται ἡ ἡλικία τῶν ὑπαλλήλων γʹ κατηγορίας καὶ ἔκτοτε ἐπὶ μίαν 25ετίαν παραμένουν οὗτοι στάσιμοι χωρὶς οὐδεμίαν ἄλλην βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν μέχρι τῆς συνταξιοδοτήσεώς των. Τὴν ἐξόφθαλμον ταύτην ἀδικίαν προτείνω, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως θεραπεύσητε, ὥστε καὶ βαθμολογικῶς καὶ μισθολογικῶς νὰ βελτιώσωμεν τὴν θέσιν αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων.

§220Α. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἰδοὺ μία περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἐπεσήμανα προηγουμένως. Πρόκειται περὶ τῆς παραγράφου 10 τοῦ ἄρθρου 2 ἡ ὁποία λέγει «... (ἀναγινώσκει)...». Τί συμβαίνει ἐν προκειμένῳ; Παλαιότερον ὑπῆρχεν εὐχέρεια εἰς ὡρισμένους ὑπαλλήλους τῆς Βʹ κατηγορίας διπλωματούχους ἀνωτάτων σχολῶν νὰ μεταταγῶσιν εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν. Ὡρισμένοι ὑπάλληλοι τὸ ἔπραξαν καὶ ὡρισμένοι ὄχι. Αὐτοὶ ποὺ μετετάγησαν εἰς τὴν Αʹ Κατηγορίαν ἀπήλαυσαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς 8ετίας τῆς ΕΡΕ τοὐλάχιστον 100 χιλ. δραχμὰς ἕκαστος. Οὗτοι ὅμως δὲν ἔτυχον προαγωγῆς, διότι ἐτέθησαν εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Αʹ κατηγορίας. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ζητοῦν καὶ πάλιν νὰ μεταταγῶσιν εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν, διὰ νὰ ἀπολαύσουν τῶν προαγωγῶν.

§221Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς παρατηρήσεις τῶν κυρίων συναδέλφων θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος. Ἐπιθυμῶ ὅμως εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, νὰ ἀπαντήσω ἀμέσως διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Προφανῶς, ὁ κ. συνάδελφος, ἀγνοεῖ τὸ θέμα καὶ εἶναι κακῶς πληροφορημένος. Δὲν εἶναι εὔνοια ὅταν ἐπιτρέπωμεν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Αʹ κατηγορίας, τῇ αἰτήσει των νὰ γίνουν Βʹ κατηγορίας. Περὶ τίνος πρόκειται; Ὡρισμένοι ὑπάλληλοι Αʹ κατηγορίας οἱ ὁποῖοι συνέβη νὰ εἶναι Αʹ κατηγορίας, ὄχι διότι τοὺς εὐνόησεν ἡ ΕΡΕ ἢ δι’ οἱονδήποτε ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κώδικος, ὁ ὁποῖος ἴσχυσεν, ὅταν ἡμεῖς εἴμεθα Κυβέρνησις, ἐγένοντο ὑπάλληλοι Αʹ κατηγορίας εὑρισκόμενοι εἰς μειονεκτικωτέραν θέσιν ἀπὸ ἐκείνην εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο οἱ ὑπάλληλοι Βʹ κατηγορίας. Τὸ φαινόμενον ἀντιμετωπίσθη εἰς ὡρισμένας ὑπηρεσίας ὅπως καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Τί λέγει ἡ διάταξις αὐτή; Ὅτι δύνανται οἱ ὑπάλληλοι Αʹ κατηγορίας νὰ πᾶνε εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν, ὥστε ἐπὶ ἴσοις ὅροις νὰ κριθοῦν καὶ αὐτοί. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχετε δίκαιον εἰς τὴν παρατήρησίν σας. Οὔτε φωτογραφικὴ διάταξις εἶναι, οὔτε ἄλλο τί. Εἶναι δικαία διάταξις ἡ ὁποία ὑπαγορεύεται ἀπὸ ἀπόλυτον ὑπηρεσιακὴν ἀναγκαιότητα.

§222Α. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Δὲν γνωρίζω τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἀφορᾷ ἡ διάταξις αὐτή. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἄλλου Ὑπουργείου ὑπάλληλοι μοῦ ἔδωσαν τὴν πληροφορίαν αὐτήν. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ ἀπήλαυσαν μεγαλυτέρου μισθοῦ, ἤδη ἐπανέρχονται.

§223Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπάλληλοι Αʹ καὶ Βʹ κατηγορίας ἔχουν τὸν ἴδιον μισθὸν ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὸν ἴδιον βαθμόν. Δὲν ὑπάρχει διαφορὰ μισθοῦ. Ὑπάρχει διαφορὰ δυνατοτήτων προωθήσεως, διότι διαφορετικαὶ εἶναι αἱ θέσεις. Ἄρα οὐδὲν ἀπήλαυσαν μέχρι τοῦδε αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Αʹ κατηγορίας πλέον τῶν ὁμοιοβάθμων των τῆς Βʹ κατηγορίας. Ἡ διάταξις ἐτέθη μὲ ἀπόλυτον ὑπηρεσιακὸν κριτήριον καὶ οὐδὲν παρέχει εἰς τοὺς ὑπαλλήλους Αʹ κατηγορίας πέραν τῆς ἐξομοιώσεώς των μὲ τοὺς ὑπαλλήλους Βʹ κατηγορίας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Ἐμ. Μπακλατζῆς).

§224Δ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Χαίρω, κ. Ὑπουργέ, διότι μοῦ παρέχετε αὐτὴν τὴν πληροφορίαν. Δὲν ἔχω λόγους νὰ μὴ ἀποδεχθῶ τὰς πληροφορίας ποὺ μοῦ παρέχετε. Ἀπὸ καθῆκον ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς μίαν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσαν ὡρισμένοι ὑπάλληλοι, οὐχὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ ἄλλων Ὑπουργείων, καθ’ ἣν πληροφορίαν, ὡρισμένοι ὑπάλληλοι μεταταγέντες εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν καὶ ἀπολαύσαντες τῶν πλεονεκτημάτων τῆς Αʹ κατηγορίας καὶ λαβόντες πλέον τῶν 100.000 δραχμῶν καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα, ζητοῦν τώρα νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν.

§225Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Εἰς τὴν 12ην παράγραφον, κ. Ὑπουργέ, ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει τὴν παράγραφον 12 τοῦ ἄρθρου 2). Ὁ λόγος εἶναι προφανής. Διὰ τῆς συντμήσεως τοῦ χρόνου ἐπιδιώκεται ἡ συμπλήρωσις τοῦ 8% τῶν θέσεων τοῦ 5ου καὶ 4ου βαθμοῦ. Πολὺ φοβοῦμαι ὅμως, ὅτι ὁ χρόνος αὐτὸς δὲν θὰ εἶναι ἐπαρκὴς πρὸ πάντων διὰ τοὺς κλάδους ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχουν ὑπάλληλοι Βʹ κατηγορίας εἰς τὸν 5ον βαθμόν. Θὰ παρεκάλουν, συνεπῶς, κ. Ὑπουργέ, νὰ παρατείνετε τὴν προθεσμίαν διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συμπληρωθοῦν αἱ θέσεις τῆς διατάξεως ταύτης ἐξ ὑπαλλήλων τῆς Βʹ κατηγορίας.

§226Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐζήτησα καὶ ἐγὼ καὶ παρακαλῶ πολὺ νὰ τὸ ἀποδεχθῆτε.

§227Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δυστυχῶς δὲν θὰ δυνηθῶ νὰ ἀποδεχθῶ τὴν πρότασιν τῶν κ.κ. Περρωτῆ καὶ Ἀποστολάκου, διὰ τὴν τροποποίησιν τῆς ἡμερομηνίας τῆς 30.12.1966. Διότι πρόκειται περὶ ἐξαιρετικῆς διατάξεως ἡ ὁποία τίθεται ἐν ὄψει τῶν εὐρυτάτων μεταβολῶν αἱ ὁποῖαι πραγματοποιοῦνται ἐφέτος καὶ δὲν θὰ εἶχε λόγον ἡ περαιτέρω ἐπέκτασίς της. Ἀλλὰ ἐδῶ εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ μία προσθήκη, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάρχει καὶ ἕνα εἰδικὸν καθεστώς. Εἰς τὸ ἄρθρον 2, εἰς τὸ ἐν τέλει νὰ προστεθῇ (ἀναγινώσκει). Εἶναι ἡ εἰδικὴ περίπτωσις τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν διὰ τὴν ὁποίαν σωστὸν εἶναι νὰ γίνῃ ἡ ρύθμισις αὐτή. Καὶ νομίζω ἐπίσης, ὅτι πρέπει νὰ κάμωμε μίαν τυπογραφικὴν διόρθωσιν εἰς τὴν παρ. 4. Εἰς τὸ τέλος τῆς πρώτης περιόδου τῆς παρ. 4, ἀντὶ «τῆς παρ. 1» νὰ τεθῇ «τῆς παρ. 2». Μὲ τὰς δύο αὐτὰς μεταβολὰς παρακαλῶ νὰ ἐγκριθῇ τὸ ἄρθρον.

§228Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνεφανίσθη ἐξόχως ἄκαμπτος, προκειμένου περὶ τῆς δυνατότητος ἐξελίξεως τῶν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας μὲ εἰδικὸν πτυχίον καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων μὲ ἀπολυτήριον Γυμνασίου διὰ τὴν διάταξιν ὅμως τὴν ὁποίαν μᾶς προτείνει νὰ ἀποδεχθῶμεν βλέπομεν, ὅτι ἔχει ἄλλας σκέψεις.

§229Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἀντελήφθητε προφανῶς τί ἐπρότεινα. Ἀναγιγνώσκω ἐκ νέου τὴν διάταξιν. (Ἀναγινώσκει).

§230Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων ἐπὶ βαθμῷ τμηματάρχου Βʹ καὶ ἄνω.

§231Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Φαίνεται, ὅτι ὑπάρχουν καὶ θέσεις Βʹ κατηγορίας Διευθυντῶν. Πάντως, αἱ θέσεις ὑπάρχουν. Δὲν τὰς δημιουργοῦμεν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον.

§232Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς παραγράφου 12 συντέμνετε τὸν χρόνον προκειμένου νὰ προαχθοῦν ὑπάλληλοι Βʹ κατηγορίας μέχρι τοῦ 4ου βαθμοῦ. Τώρα λέτε, ὅτι ἡ αὐτὴ σύντμησις τοῦ χρόνου προαγωγῆς θὰ ἰσχύσῃ καὶ προκειμένου περὶ προαγωγῆς τῶν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ εἰς τὰς θέσεις τῶν Διευθυντῶν. Νομίζω, ὅτι παρέχομεν ἐξαιρετικὴν εὔνοιαν, ἡ ὁποία δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ἀδικίας.

§233Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ θέσεις Διευθυντῶν δι’ ὑπαλλήλους Βʹ κατηγορίας ὑπάρχουν. Δὲν τὰς δημιουργοῦμεν τώρα. Καὶ ἂν δὲν συντάμωμεν τὸν χρόνον προαγωγῆς, οἱ ἐν λόγῳ ὑπάλληλοι θὰ προαχθοῦν ἀργότερον.

§234Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Παρακαλῶ πολὺ κ. Ὑπουργέ, νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις ὡς τὴν ἐπροτείνατε. Δὲν πρόκειται, ὅπως εἴπατε, περὶ δημιουργίας νέων θέσεων καὶ θὰ εἶναι ἄδικον ἐὰν δὲν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν ἐπροτείνατε.

§235Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 2 ὡς τὸ ἐπροτείνατε. Ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν διὰ τοὺς ὑπαλλήλους Βʹ κατηγορίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἀδικηθοῦν ἐὰν δὲν δεχθῶμεν τὴν διάταξιν ὡς τὴν ἐπροτείνατε.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§237ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§239Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑποβάλλεται ἀπὸ πολλοὺς τῶν κυρίων συναδέλφων πρότασις διακοπῆς ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Εὑρισκόμεθα μόλις εἰς τὸ ἄρθρον 2 καὶ κινδυνεύει νὰ κλείσῃ καὶ ἡ ἀποψινὴ συζήτησις μὲ αὐτό. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκῶς ταχὺς ὁ ρυθμὸς μὲ τὸν ὁποῖον προχωροῦμεν. Ἴσως ὁ κ. Ἡλιοῦ ἐπηρέασε τὴν ἀτμόσφαιραν καταστρεπτικῶς καὶ ἀθελήτως, ἐλπίζω. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸ ἄρθρον 3 καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησα πρῶτος τὸν λόγον εἶναι ὅτι δὲν ἔχουν δίκαιον οἱ κύριοι συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν νὰ περιλάβωμεν καὶ ἄλλας προϋπηρεσίας αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπολογισθοῦν εἰς τὴν ἔνταξιν. Θέλω νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ δώσω καὶ εἰς τὴν Ὁλομέλειαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν, κύριοι συνάδελφοι, προκειμένου νὰ κάμωμεν ἐπανένταξιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν νὰ ξεφύγωμεν ἀπὸ τὴν βάσιν τὴν ὁποίαν ἔχει ἀκολουθήσει μέχρι σήμερον ἡ Ἑλληνικὴ Νομοθεσία. Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Νομοθεσία ἔχει ἀκολουθήσει ὡρισμένην γραμμὴν καὶ ἔχει ἀναγνωρίσει ὡρισμένην προϋπηρεσίαν. Τὴν βάσιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ τὴν παραγνωρίσῃ καὶ νὰ ξεφύγῃ. Διότι ἐὰν ξεφύγῃ ἀπὸ τὴν βάσιν αὐτὴν δὲν πρόκειται πλέον νὰ σταθῇ πουθενά. Ἴσως εἶναι 100 αἱ τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι φθάνουν καὶ μέχρι Θεολογικῶν Σχολῶν καὶ Ἱδρυμάτων ἀπιθάνων τῶν ὁποίων ζητεῖται νὰ ἀναγνωρισθῇ ἡ προϋπηρεσία. Ζητοῦνται καὶ μερικὰ τὰ ὁποῖα ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνονται δίκαια. Ἐρωτᾶται π.χ. διατί περιλαμβάνεται ἡ ὑπηρεσία εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων καὶ ὄχι καὶ εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Τὸ ἐρώτημα φαίνεται εὔλογον ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπάντησις εἶναι ἐξ ἴσου ἁπλῆ. Διότι κατὰ τὴν Ἑλληνικὴν Νομοθεσίαν ἡ Ἀστυνομία εἶναι πολιτικὴ ὑπηρεσία ἐνῷ ἡ Χωροφυλακὴ δὲν εἶναι. Κύριοι συνάδελφοι, συνέβη κατὰ τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν νὰ ἔχῃ περιληφθῆ μία ὑπηρεσία, ἡ ὑπηρεσία Ἐλέγχου τῶν δι’ αὐτοκινήτων Συγκοινωνιῶν. Ἐνώπιον ὅμως τῆς πληθώρας τῶν τροπολογιῶν ποὺ ἐπεβλήθησαν, ἠκολούθησα τὴν ἁπλουστέραν μεθόδευσιν. Ἔσβησα καὶ ἐκείνην καὶ ἀπέμεινε τὸ ἄρθρον ὑπὸ τὴν καθαρὰν διατύπωσιν, νὰ περιλαμβάνῃ τὰς προϋπηρεσίας ποὺ περιλαμβάνει ἡ Ἑλληνικὴ Νομοθεσία. Καὶ κάμνω τὴν κατηγορηματικὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προχωρήσω περαιτέρω. Ἐὰν νομίζουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ ματαιωθῇ ἡ ψήφισις τοῦ ἄρθρου ἂς τὸ εἴπουν καὶ ἂς τὸ κάμουν. Ἀλλὰ νὰ ἀρχίσωμεν νὰ συζητῶμεν διὰ τὴν Α, Β, ἢ Γ προϋπηρεσίαν δὲν εἶναι δυνατόν.

§240Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ν’ ἀκούσωμεν πρῶτον, κ. συνάδελφε, ποῦ ἔγκειται τὸ προσωπικὸν σας θέμα.

§242Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως. Κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου καὶ διότι ἀνέφερα κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου, ὅτι ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ὑπῆρξεν ὀλιγαρκὴς ἔναντι τῆς τάξεως τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων πληροφοροῦμαι, ὅτι οὗτος μοῦ ἔκαμεν προσωπικὴν ἐπίθεσιν.

§243Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκον.). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Ἁπλῶς σᾶς ἀντέκρουσε. Δὲν προέβη εἰς καμμίαν προσωπικὴν ἐπίθεσιν.

§244Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Χαίρω πολύ, κ. Ὑπουργέ, καὶ λυποῦμαι ποὺ διέκοψα τὴν συζήτησιν.

§245ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κ. Πρόεδρε.

§246Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Νὰ τελειώσωμεν τὸ ἄρθρον 3 καὶ κατόπιν διακόπτωμεν.

§247Α. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ. Νὰ διακόψωμεν, κ. Πρόεδρε, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τελειώσῃ σύντομα ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3.

§248Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκον.). Δέχομαι κ. Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 3. Καὶ ἂν ἀκόμη οἱ συνάδελφοι ἐπιμείνουν διὰ ψηφοφορίαν εἰς τὸ ἄρθρον 3 καὶ ἐὰν ἀκόμη οἱ συνάδελφοι ἐπιμείνουν διὰ ψηφοφορίαν εἰς τὸ ἄρθρον 3 θὰ τελειώσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 καὶ θὰ ἀναβάλωμεν τὴν ψηφοφορίαν διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας ἔχει τὸν λόγον.

§250Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ προσθήκας καὶ ἄλλων ὀργανισμῶν δὲν πρόκειται νὰ ἐπιμείνω. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν ἐμπίπτῃ εἰς τὴν ἄρνησίν του ἡ ἑξῆς τροπολογία μου. «Οἱ Ταμιακοὶ σφραγισταὶ τῆς Ἀποθήκης Βιβλίων καὶ Ἐντύπων Δημοσίας Διαχειρίσεως ἐπανεντάσσονται εἰς τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν τῆς Βʹ κατηγορίας βάσει τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Βαρβιτσιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§252Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλων νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἐμμονήν του ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3 ὡς αὕτη εἶναι διατετυπωμένη εἰς τὸ νομοσχέδιόν του ἰσχυρίσθη ὅτι ἔλαβεν ὡς βάσιν τὴν παγίαν Ἑλληνικὴν Νομοθεσίαν. Ὑπενθυμίζω ὅμως εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν, ὅτι εἶναι τελείως ἀβάσιμος ἡ δικαιολογία του αὕτη. Ἔχω ἔμπροσθέν μου, κ. Πρόεδρε, τρία Νομοθετικὰ Διατάγματα, τὰ ὑπ’ ἀριθ. 3332)55, 3642)56, 3768)57, καὶ θὰ ὑπάρχουν ἀσφαλῶς καὶ πλεῖστα ἄλλα τὰ ὁποῖα ἐγὼ δὲν γνωρίζω, διὰ τῶν ὁποίων ἀναγνωρίζεται, εἰς πλείστας δημοσίας ὑπηρεσίας, ἡ προϋπηρεσία, ἡ διανυθεῖσα εἰς διάφορα Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ἡ θέσις τοῦ κόμματός μας εἶναι νὰ ἀναγνωρισθῇ ἅπασα ἡ διανυθεῖσα προϋπηρεσία εἰς ἅπαντα τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ἡ λύσις αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη δικαία καὶ δὲν θὰ ἔχῃ κανένα ψόγον. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν εἴχομεν ὑποβάλει εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τῆς ὁποίας ἐζητούσαμεν τὴν ἀναγνώρισιν ὡς προϋπηρεσίας τοῦ χρόνου τοῦ διανυθέντος ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῆς Ἑλληνικῆς Βασ. Χωροφυλακῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁμιλῶν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἄρθρου ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ τὴν ἀποδεχθῇ ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Βασ. Χωροφυλακὴ ἀποτελεῖ καθαρῶς στρατιωτικὸν Σῶμα. Τοὺς λόγους ὅμως αὐτοὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοὺς ἀναιρεῖ ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν ἔχει περιλάβει εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ συζητουμένου ἄρθρου καὶ διὰ τῆς ὁποίας ὑπολογίζεται ἡ διανυθεῖσα ὑπηρεσία εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ τὴν Πυροσβεστικὴν Ὑπηρεσίαν προκειμένου περὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων.

§253Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκον.). Ὁ κ. Βαρβιτσιώτης ἔχει δίκαιον εἰς τὴν παρατήρησίν του. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν ἐπανεντάξεων ὑπῆρξαν κατὰ περίπτωσιν ρυθμίσεις κατὰ κατηγορίας ἢ κατὰ Ὑπουργεῖα. Καὶ ὑπῆρξαν ἀκρόταται περιπτώσεις, ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι συνέβη νὰ ἰσχύσουν εἰς ἕναν τελείως περιωρισμένον κύκλον δημοσίων ὑπαλλήλων. Αὐτὸ δὲν σημαίνει —καὶ τὸ εἶπον ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς— ὅτι εἰς τὸν νόμον αὐτόν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀκροτάτην ὑπερβολὴν τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας κατὰ περίπτωσιν. Ὅταν λέγω ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία, ὁμιλῶ περὶ γενικῶν κανόνων. Ὅπου ἐδέχθην τὸν γενικὸν κανόνα, ὄχι ὅπου εἰς μίαν ἀπίθανον ὑπηρεσίαν συνέβη μίαν νύκτα ἢ εἰς τὰ ξημερώματα εἰς ἕνα νόμον περὶ ἐντάξεως νὰ προστεθῇ καὶ μία διάταξις περὶ προϋπηρεσίας. Δὲν κάνω γενικὴν ἐπανένταξιν. Πῶς θέλετε τὸ σύνολον τῶν ὑπαλλήλων νὰ ἐπανενταχθῇ μὲ τοιαῦτα κριτήρια; Εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν νόμοι μερικῆς ἐφαρμογῆς, ὑπάρχουν νόμοι οἱ ὁποῖοι ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύουν δι’ ἓν Ὑπουργεῖον ἢ δι’ ἕνα κλάδον τοῦ Ὑπουργείου. Καὶ ὑπάρχουν καλοὶ καὶ κακοὶ νόμοι καὶ ὑπάρχουν καὶ ὑπερβολικοὶ νόμοι, ὑπάρχουν καὶ μετρημένοι. Κάθε ἕνας ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην του. Κάθε νόμος, ἰσχύει ὡς νόμος, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ὅλοι οἱ νόμοι εἶναι σωστοὶ καὶ ὅλοι οἱ νόμοι ἐτήρησαν τὸ σωστὸν μέτρον.

§254Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Αἱ διακρίσεις τὰς ὁποίας κάνετε εἶναι ὑποκειμενικαί, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ προχωρήσετε ὑποστηρίζων, ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου καλὴ καὶ αὐτὴ εἶναι γενικὴ ἢ εἰδική. Ἐθέσατε ἕνα γενικὸν κανόνα, ἐγὼ σᾶς προτείνω αὐτὸν τὸν γενικὸν κανόνα νὰ τὸν διατυπώσωμεν ὡς διάταξιν. Καὶ νομίζω, ὅτι εἰς αὐτὸ θὰ συμφωνήσετε χάριν τοῦ νομοσχεδίου.

§255Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν μὲ ἔπεισε μὲ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν του. Ὁ ἰσχυρισμός του, ὅτι πρόκειται περὶ παλαιᾶς διατάξεως δὲν εὐσταθεῖ, διότι ναὶ μὲν πρόκειται περὶ παλαιᾶς διατάξεως πλὴν ὅμως ἐφαρμόζεται, σήμερον διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Λέγει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 7 τοῦ νομοθετικοῦ Διατάγματος 4290)63: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ νόμου 3695)57 εἶναι, ὅτι εἰς τὰς διὰ τὴν ἔνταξιν τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων μέχρι καὶ τοῦ Ὑπογραμματέως Αʹ τάξεως ὑπολογιζομένας προγενεστέρας Δημοσίας Ὑπηρεσίας περιλαμβάνεται καὶ ἡ διανυθεῖσα ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ μονίμου, ἐκτάκτου, ἀνακατεταγμένου, ἐθελοντοῦ ἢ δοκίμου εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ, εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ εἰς τὴν Πυροσβεστικὴν Ὑπηρεσίαν». Ἢ θὰ ἀποφασίσωμεν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἕνα μέτρον εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον καὶ θὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν τότε εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ἢ δὲν θὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν καθόλου.

§256Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Νὰ τὸ σβήσωμεν;

§257Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ὄχι νὰ μὴ τὸ σβήσωμεν.

§258Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκον.). Θέλετε νὰ ματαιώσω τὸν νόμον; Ἀφοῦ μὲ βλέπετε καὶ ἐπιμένω δὲν εἶναι ἀπὸ πεῖσμα. Εἶμαι ἐπίμονος ἐκεῖ ποὺ πρέπει. Ἂν ἐπεκτείνετε τὴν διάταξιν περὶ ἐπανεντάξεως ἡ διάταξις θὰ διαγραφῇ.

§259Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Διὰ ποῖον λόγον;

§260Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκον.). Εἶναι τῶν ἀδυνάτων, ἀδύνατον νὰ κρατήσητε δημοσίαν ὑπηρεσίαν ὅταν θὰ ἀναγνωρίσητε ὡς ὑπηρεσίαν καὶ τὴν πλέον ἀπίθανον προϋπηρεσίαν εἰς οἱονδήποτε νομικὸν πρόσωπον ἢ τὴν χωροφυλακήν.

§261Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τὰ γεωργικὰ Ταμεῖα εἶναι ἀπίθανος ὑπηρεσία;

§262Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἰσχυρίζεσθε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι ἀπίθανος ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ χρόνου τῆς προϋπηρεσίας εἰς τὴν Ἑλλην. Βασ. Χωρ)κὴν καὶ δὲν εἶναι ἀπίθανον αὐτὸ τὸ ὁποῖον θεσπίζετε διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας, διὰ τοῦ ὁποίου προσμετρᾶται εἰς τὴν Δημοσίαν πολιτικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπαλλήλου τὴν παρασχεθεῖσαν ἐπὶ ἐργασιακῇ σχέσει ἰδιωτικοῦ δικαίου τὴν ὑπηρεσίαν εἰς διάφορα ἀπίθανα νομικὰ πρόσωπα, ὡς τὴν ὑπηρεσίαν ἐφοδίων ἐξωτερικοῦ, καὶ τὴν προνομιοῦχον ἑταιρίαν Γεν. Ἀποθηκῶν Ἑλλάδος ἡ ὁποία δὲν εἶναι κἂν νομικὸν πρόσωπον δημοσίου δικαίου; Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ ἀκριβῶς διὰ τὴν διαπιστωθεῖσαν βαθεῖαν διαφορὰν ἀπόψεων μεταξὺ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω ὅπως ἀναβληθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις οὕτως ὥστε νὰ εὑρεθῇ μία μέση λύσις ἐγγίζουσα τὰς ἑκατέρωθεν ἀπόψεις. Ἕν ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 3, εἶναι τὸ ἀφορῶν εἰς τοὺς δοκίμους ὑπαλλήλους. Διὰ τῆς παραγράφου 7 τοῦ ἄρθρου 3 αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος ἄρθρου, ἰσχύουν διὰ τοὺς μετατασσομένους ἐκ τῆς Βʹ κατηγορίας εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν μέχρι 31.12.1965 ὡς καὶ διὰ τοὺς μέχρι τῆς χρονολογίας ταύτης μονιμοποιουμένους δοκίμους. Εἴχομεν ὑποστηρίξει εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὁ κ. Εὐταξίας καὶ ὁ ὑποφαινόμενος ὅπως ἡ διάταξις αὐτὴ ἐφαρμοσθῇ διὰ πάντας τοὺς ὑπηρετοῦντας σήμερον δοκίμους, διότι δὲν ἀποτελεῖ μέτρον ὁ καθορισμὸς τῆς χρονολογίας μέχρι 31.12.1965. Πρέπει νὰ ἀποφασίσωμεν ὅτι ἡ διάταξις θὰ ἰσχύσῃ διὰ πάντας τοὺς νῦν ὑπηρετοῦντας δοκίμους. Ἄλλως τε, κ. Ὑπουργέ, σᾶς περισσότερον συμφέρει κομματικῶς καὶ ὄχι ἡμᾶς. Δι’ αὐτό, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν ὅπως ἡ διάταξις τῆς παραγρ. 7 ἐπεκταθῇ. Θὰ ἤθελα ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὁ κ. Περρωτῆς καὶ ἐγὼ εἴχομεν ὑποβάλει μίαν πρότασιν δυνάμει τῆς ὁποίας προεβλέπομεν ὅπως αἱ προαγωγαὶ προηγηθοῦν τῶν ἐντάξεων. Ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, κ. Ὑπουργέ, τὴν πρότασιν αὐτὴν τὴν ἐκάματε ἀποδεκτὴν καὶ παραδόξως δὲν τὴν βλέπω νὰ περιλαμβάνεται εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§263Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ρυθμίζομεν τὸ θέμα εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τῆς παραγρ. 1, δηλαδὴ αἱ κατὰ τὸ παρὸν ἄρθρον ἐντασσόμενοι τίθενται εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν ὑπηρετούντων ὁμοιοβάθμων των καὶ δὲν δύνανται νὰ κριθῶσι διὰ τὸν 5ον βαθμὸν πρὶν ἢ ἀποκτήσωσι δικαίωμα κρίσεως διὰ τὸν βαθμὸν τοῦτον οἱ κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ἀνώτεροι ἢ ἀρχαιότεροί των.

§264Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ὄχι. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ. Ὅπως εἶπε μόλις πρὸ ὀλίγου ὁ συνάδελφος κ. Περρωτῆς καὶ ἐγώ, εἴχομεν προτείνει ὅπως αἱ προαγωγαὶ προηγηθοῦν τῶν ἐντάξεων. Καὶ τοῦτο εἶχε γίνει ἀποδεκτόν, καὶ παραδόξως δὲν τὴν βλέπω νὰ περιλαμβάνεται εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§265Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶχα δεχθῆ τέτοιο πρᾶγμα. Ἐγὼ εἶχα εἴπει, ὅτι θὰ περιλάβω ἀκροτελεύτιον διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας θὰ πληρωθοῦν ὅλαι αἱ θέσεις.

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§267Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογουμένως δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ τὴν σφοδρὰν ἀντίδρασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως θελήσῃ καὶ ὑπολογίσῃ ὡς χρόνον προϋπηρεσίας τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπαλλήλου εἰς τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου καὶ τὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακήν. Τὰ κατ’ ἰδίαν ἐπιχειρήματα ἐπὶ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα κ. συνάδελφον. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω τοῦτο. Ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον ἐκφεύγει ἀπὸ τὴν βασικὴν ἀρχὴν τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπαλλήλου ὡρισμένου κλάδου καὶ ἀναγνωρίζει καὶ ἄλλας ὑπηρεσίας καὶ μάλιστα νομικοῦ προσώπου ἰδιωτικοῦ δικαίου, δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ τὴν ἀντίδρασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν ἀπειλήν του, ὅτι θὰ διαγράψῃ ἐὰν ἐπιμείνωμεν τὴν διάταξιν. Θέλω νὰ πιστεύω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἀπειλὴ περὶ διαγραφῆς τῆς διατάξεως ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ὑπῆρξε μᾶλλον σχῆμα λόγου καὶ ὄχι πραγματικὴ πρόθεσις.

§268Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, δὲν συνηθίζω νὰ ἐκβιάζω. Ἐσυνήθισα πάντοτε νὰ ὑποστηρίζω ἀρχὰς καὶ ἐὰν διαπιστώσω ὅτι τὸ νομοσχέδιον ξεφεύγει τῶν βασικῶν ἀρχῶν του, θὰ προσπαθήσω νὰ τὸ προσαρμόσω πρὸς τὰς ἀρχάς μου.

§269Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Πολὺ ἀργά, κ. Ὑπουργέ, ἐσκέφθητε τὰς ἀρχάς. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν δυνάμεθα νὰ ξεφύγωμεν ἀπὸ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπαλλήλου εἰς τὰ Ν.Π.Δ. Δικαίου καὶ εἰς τὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακήν. Δὲν προτίθεμαι νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον, κ. Πρόεδρε, ἐπ’ αὐτοῦ, διότι καὶ ἄλλοι συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπακολουθήσουν ἐμοῦ, θὰ ἀναπτύξουν τὸ θέμα. Ἐγὼ νομίζω πάντως, ὅτι πρέπει νὰ τὸ γενικεύσωμεν. Εἰς τὴν παράγρ. 6 τοῦ ἄρθρου γίνεται ἀποκατάστασις μιᾶς ἀδικίας προσγενομένης εἰς βάρος τῶν μεσοδασικῶν ὑπαλλήλων. Καὶ πράγματι ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις βαθμοῦ καὶ εἰς μὴ ἐνταγέντας καὶ ἀποχωρήσαντας τῆς ὑπηρεσίας λόγῳ ὁρίου ἡλικίας ἢ παραιτήσεως. Ἀλλὰ ὡς προκύπτει, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ ἔγγραφον τοῦ συναδέλφου σας κ. Ὑφυπουργοῦ Γεωργίας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γενικὸν Λογιστήριον τοῦ Κράτους), ὑπ’ ἀριθ. 119664)24.6. 1964, ὑπάρχει ἐπὶ τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ ἰδιόγραφον σημείωμα τοῦ κ. Μαλλιάκα διὰ τοῦ ὁποίου σᾶς λέγει, ὅτι εἶναι δικαιοτάτη ἡ περίπτωσις ἥτις δύναται νὰ ἐνταχθῇ καὶ συμπληρωθῇ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ἡ σημείωσις τοῦ κ. Μαλλιάκα εἰς τὸ ἔγγραφον φέρει ἡμερομηνίαν 22.2.65. Πρόκειται, κ. Ὑπουργέ, περὶ ὑπαλλήλων Δασικῶν Βʹ κατηγορίας οἱ ὁποῖοι δὲν περιελήφθησαν εἰς τὴν ἔνταξιν ἀναλόγως τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας βάσει τοῦ ἄρθρου 205 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος. Ἡ περίπτωσις ἀφορᾷ κυρίως τοὺς ὑπαλλήλους τῆς κατηγορίας αὐτῆς καὶ ἀποχωρήσαντας ἤδη καὶ οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ ἐνταχθοῦν εἰς βαθμοὺς οὐχὶ κατωτέρους ἐκείνων τῶν συναδέλφων των οἱ ὁποῖοι ἐνετάγησαν κατὰ τὴν αὐτὴν χρονικὴν περίοδον καὶ ὄντες ὁμοιόβαθμοί των. Τὴν σχετικὴν τροπολογίαν ὑπογράφει εἰκοσὰς περίπου βουλευτῶν. Ἐπίσης, τὸ θέμα τῆς χρονολογίας τῆς 31–12–1965 τῆς παραγρ. 7, ἀναφέρεται εἰς τοὺς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι ἐμονιμοποιήθησαν μετὰ 2ετῆ δοκιμασίαν. Ἡ παράκλησίς μου εἶναι ὅπως ἡ ἡμερομηνία αὐτὴ ὁρισθῇ ἡ 31–12–1966 ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἐν ἁρμονίᾳ καὶ μὲ τὴν παράγρ. 12 τοῦ ἄρθρου 2 ποὺ ἐψηφίσαμεν πρὸ ὀλίγου. Ἐκεῖ ἐπιτρέπεται ὅπως τὴν 31–12–66 γίνῃ ἡ σύμπτυξις τοῦ χρόνου προαγωγῆς. Βεβαίως δὲν εἶναι τὸ ἴδιον ἐδῶ, ἀλλὰ εἶναι παρεμφερὴς περίπτωσις καὶ θὰ εἶναι ἀδικία χιλιάδες ὑπάλληλοι νὰ μείνουν ἔξω. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ δεχθῆτε, κ. Ὑπουργέ, τὴν πρότασίν μου παρὰ τὴν σθεναρὰν ἀντίστασίν σας. Εἶναι βάσιμος ἡ πρότασίς μου.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§271Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἐπέστησα τὴν προσοχήν σας περὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη εἰς τὸ σύνολον τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας «περὶ Ὀργανισμοῦ Τυποποιήσεως Γεωργικῶν Προϊόντων». Μοῦ εἴπατε εἰς ἀπάντησιν, ὅτι θὰ ἐξετάσητε τὸ θέμα. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν τὸ ἐξητάσατε.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προσετέθη μόνον ἡ λέξις «Διοικητικοῦ» πρὸς διασαφήνισιν.

§273Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὸ ἐξητάσατε κ. Πρόεδρε;

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δυστυχῶς δὲν μοῦ ἐδόθη καιρός.

§275Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐν τῷ μεταξὺ κ. Πρόεδρε τὰ πρακτικὰ ἐπεκυρώθησαν, θὰ γίνῃ ἀπόσπασμα καὶ θὰ σταλῇ εἰς τὸν Βασιλέα πρὸς ὑπογραφήν. Ἐὰν κ. Πρόεδρε ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ἐγὼ εἶπον, τότε θὰ πρέπει νὰ μὴ σταλῇ εἰς τὸν Βασιλέα ἔτσι, ἐὰν δὲν τὸ ἐγγράψετε εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ὡς σύνολον. Ἄλλως δὲν ἠμπορεῖ νὰ δημοσιευθῇ.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ Προεδρεῖον εἶχε καὶ διατηρεῖ τὴν πεποίθησιν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τροπολογίας. Οὔτε ἄλλως τε εἶναι ἡ πρώτη φορά, καθ’ ἣν ἐχρειάσθη νὰ γίνῃ φραστική τις διόρθωσις πρὸς διασαφήνισιν πληρεστέραν τῆς ἐννοίας μιᾶς φράσεως καὶ οὐδέποτε ἐθεωρήθη τροπολογία κατὰ τὴν ὀρθὴν ἔννοιαν τῆς σχετικῆς παραγράφου τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ἐθέσατε τὸ ζήτημα, τὸ Προεδρεῖον οὐδεμίαν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ σύνολον διότι πρόθεσίς του δὲν εἶναι οὐδὲ ὑπῆρξε ποτέ, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον παρατύπως. Ἔχουν ἐγγραφῆ 30. Πηγαίνομεν μὲ τὴν σειράν.

§277Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἂν εἶναι ἐγγεγραμμένοι 30, θέλομεν 5 ὥρας συνεδριάσεως. Εἶναι δυνατὸν νὰ καθήσωμεν ἕως τὰς 5 τὸ πρωΐ;

§278Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑ. Οἰκον.). Ἀφήσατε νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πιπιλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§280Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ἀφοῦ μὲ ἀκούσῃ, θὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ μέριμναν διὰ τοὺς ἀδικουμένους ὑπαλλήλους τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Ἡ σχετικὴ διάταξις, καθ’ ὃν τρόπον ἔχει διατυπωθῆ, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῶν νοσοκομειακῶν ἱδρυμάτων διέπονται ἀπὸ τῆς 1–1–1956 ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, δὲν συμπεριλαμβάνει τούτους, καὶ τοῦτο διότι δὲν εἶχε ὁλοκληρωθῆ ἡ διαμόρφωσις τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν ἱδρυμάτων αὐτῶν τῶν νοσηλευτικῶν, καὶ ἔμειναν ἔξω. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νομίζω ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἶναι οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι ἀδικοῦνται καὶ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ τοὺς περιλάβῃ. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἔχω ὑπογράψει τροπολογίαν τιθεμένην εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 3 διὰ τῆς ὁποίας λέγω τὰ ἑξῆς, πρὸς ἐπανόρθωσιν τῆς ἐπιγενομένης αὐτοῖς ἀδικίας. «Ἐπίσης ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου τῶν διεπομένων κατὰ τὴν 1.12.1964 ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, ὡς καὶ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων Ν.Δ. 2592)1953». Ἐπίσης, ἐπιθυμῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ συνηγορήσω, ὡς καὶ οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, σχετικῶς μὲ τὴν τύχην τῶν δοκίμων ὑπαλλήλων ἐπεκτεινομένης τῆς διατάξεως δι’ ὅλους τοὺς ὑπηρετοῦντας δοκίμους. Τὸ ἀντίθετον θὰ ἦτο ἀδικία εἰς βάρος τῶν σήμερον ὑπηρετούντων ὡς τοιούτων, καὶ διὰ νὰ ἔχουν τὰς οἷας πρέπει νὰ ἔχουν ἀγαθὰς ἐπιπτώσεις αἱ διατάξεις τοῦ σχεδίου νόμου ἐφ’ ὅλων τῶν ὑπαλλήλων.

§281Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ γνωρίζω τί σειρὰν ἔχω νὰ ὁμιλήσω. Ἐνεγράφην πρῶτος.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἀναγινώσκει τὸν κατάλογον ἐγγραφῆς ὁμιλητῶν).

§283Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὸ ὅτι ἐξεφωνήσατε 50 ὀνόματα, καὶ παρὰ τὸ ὅτι ἐνεγράφην πρῶτος, δὲν ἤκουσα τὸ ὄνομά μου.

§284Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἔχετε ἀντικαταστήσει εἰς τὸν κατάλογον τὴν σειρὰν τῶν σελίδων. Ὅταν ἐνεγράφην, ἤμην 7ος εἰς τὴν σειρὰν καὶ ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι εἶμαι εἰσηγητὴς ἐζήτησα νὰ βελτιώσω τὴν σειρὰν μου. Παρὰ ταῦτα, παραδόξως εὑρίσκομαι 20ὸς ἢ 25ος.

§285Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὴν νευρικότητα τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἂς ὁμιλήσῃ ὁ κ. Βρανόπουλος, καὶ ἐν συνεχείᾳ βλέπομεν συνεχίζοντες.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§287Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα τὰ ὅσα ἀνέπτυξαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἰδιαιτέρως οἱ ἐκ τούτων κύριοι Βαρβιτσιώτης καὶ Ράλλης ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν Β. Χωροφυλακήν. Προέρχομαι ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τὸ ὁποῖον εἶναι πολιτικὸν Σῶμα ὡς ὀρθῶς τὸ ἀπεκάλεσεν ὁ κ. Ὑπουργός. Θὰ ἤθελα, ὅμως νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τὸ πόσον εἶναι εὐαίσθητον τὸ θέμα τῶν ἀδελφικῶν σχέσεων ὅλων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Τοῦτο, εἶναι, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω ζήτημα ἐθνικῆς σημασίας. Διά τοῦτο καὶ θὰ ἐπεθύμουν, ὅπως εἰς τὸ τέλος εὕρωμεν μίαν λύσιν ἀποκαθιστῶσαν τὰ πράγματα. Ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἐφοριακῶν ὑπαλλήλων ποὺ ἔχει ὑπηρετήσει εἰς τὴν Β. Χωροφυλακήν, ἀναμένει τὴν δικαίωσιν τοῦ αἰτήματος ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς αὐτὴν ὑπηρεσίας του. Τὸ ἴδιον ἰσχύει καὶ διὰ τὸ Λιμενικὸν Σῶμα καὶ τὴν Πυροσβεστικὴν Ὑπηρεσίαν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ Σώματα εἶναι πολιτικὰ καὶ ὄχι στρατιωτικὰ τοιαῦτα καὶ δέον καὶ τούτων ν’ ἀναγνωρισθῇ ἡ προϋπηρεσία των. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν συνταξιούχων μεσοδασικῶν ὑπαλλήλων. Τὸ ἀνέπτυξεν προομιλήσας κ. συνάδελφος καὶ ἔχει μεγίστην σημασίαν, διότι ἐνῷ ἐτακτοποιήθησαν διὰ τοῦ νόμου ὅλοι σχεδόν, ἀπέμειναν περὶ τοὺς 40–45 οἱ ὁποῖοι δὲν συμπεριελήφθησαν καὶ ἔχει κατατεθῆ σχετικὴ τροπολογία ἐκ μέρους συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως πρὸς τὴν ὁποίαν συνηγορῶ καὶ ἐγώ, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν τὸ δίκαιον μὲ τὸ μέρος των. Διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ὑπηρεσίας προτείνω διὰ προσθήκης ὅπως ἐν τέλει τοῦ ἐδαφίου δʹ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 3 προστεθῇ ἐδάφιον ἔχον οὕτω: «Ὁμοίως καὶ ἡ εἰς τὴν Χωροφυλακὴν διανυθεῖσα ὑπηρεσία». Ἐπίσης εἰς τὸ αὐτὸ ἐδάφιον τῆς αὐτῆς παραγράφου καὶ ἄρθρου διὰ τοὺς προϋπηρετήσαντας εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας τὸ Λιμενικὸν Σῶμα καὶ τὴν Πυροσβεστικὴν Ὑπηρεσίαν προστεθῆ φράσις «ἡ προϋπηρεσία εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, Λιμενικὸν Σῶμα, Πυροσβεστικὴν Ὑπηρεσίαν». Διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους Ν.Π.Δ.Δ. στερουμένους τῶν τυπικῶν προσόντων καὶ οἱ ὁποῖοι εὐδοκίμως ὑπηρετοῦν ἐπειδὴ λόγοι δικαιοσύνης ἐπιβάλλουν τὴν τακτοποίησίν των, προτείνω ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 3 παράγρ. 6 καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐδαφίου 3 προστεθῆ ἐδάφιον ἔχον οὕτω: «Ἐπίσης ἀναστέλλεται ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ Ν. 1911) 1951 διὰ τοὺς εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 4193)1961 ὑπαγομένους ὑπαλλήλους, ἐντασσομένων τούτων εἰς θέσεις Βʹ κατηγορίας μὲ οἷα κέκτηνται προσόντα». Ἐπίσης καὶ ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἐπειδὴ διὰ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. 1695 ὡς ἡρμηνεύθη διὰ τοῦ ἄρθρου 7 παράγρ. 7 τοῦ Ν. 4290)1963 ὡρισμένοι ὑπάλληλοι δικαστικοὶ μὴ ἐπεκταθείσης τῆς διατάξεως εἰς αὐτοὺς προτείνω, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 3 καὶ ἐν τέλει τῆς παραγράφου 2 προστεθῇ ἐδάφιον ἔχον οὕτω: «Ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. 3695)1957 ὡς ἡρμηνεύθη αὐθεντικῶς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 παράγρ. 7 τοῦ Ν. 4290)1963, ἐπεκτείνεται ἐπὶ πάντων τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας Δικαστηρίων καὶ Εἰσαγγελιῶν τῶν διορισθέντων μετὰ τὴν ἰσχὺν τῶν νόμων τούτων». Ἐπίσης πέραν τῶν ἐντὸς τοῦ νομοσχεδίου περιλαμβανομένων εὐεργετικῶν περιπτώσεων, ὑπάρχουν καί τινες μὴ συμπεριληφθεῖσαι, τῷ λόγῳ δὲ τούτῳ ἀδικοῦνται ὡρισμένοι τῶν ὑπαλλήλων, προτείνω ὅπως ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἐδαφ. 1 τοῦ ἄρθρου 3 διατυπωθῇ ὡς ἀκολούθως: «Διὰ τὴν κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἔνταξιν προσμετρᾶται εἰς τὴν δημοσίαν πολιτικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπαλλήλου καὶ α) ἡ πρὸς τὸ δημόσιον παρασχεθεῖσα ἐπὶ ἐργασιακῇ σχέσει ἰδιωτικοῦ δικαίου, β) ἡ προϋπηρεσία αὐτῶν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἐφοδίων ἐξωτερικοῦ τῆς Α.Τ.Ε., γ) τὸν Ο.ΔΙ.Σ.Υ., δ) τὴν προνομιοῦχον Ἑταιρείαν Γ.Α.Ε., ε) αἱ ὑπὸ τῆς διατάξεως τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν.Δ. 3332)55 ἀναφερόμεναι προϋπηρεσίαι ὡς καὶ στ) ἡ προϋπηρεσία εἰς τὴν Υ.Ε.Κ.Α., ζ) τὸ Π.Ι.Κ.Π.Α. (ὑπηρεσία παιδικῆς διατροφῆς), η) τὴν διεθνῆ ἔκθεσιν Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ θ) τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων». Ἐπίσης πλὴν ἐμοῦ ἔχουν ὑποβάλει συνυπογράφοντες προσθήκην εἰς τὸ τέλος τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 3 καὶ οἱ συνάδελφοι κ.κ. Π. Κατσώτας, Ε. Πέτσος, Γ. Γρηγορίου, Ι. Τσιριμῶκος καὶ Κ. Τσιριμῶκος, δι’ ἧς προτείνομεν ὅπως προστεθῇ ἐδάφιον ἔχον οὕτω: «Ἐπίσης αἱ διατάξεις τῆς προηγουμένης παραγράφου ἐφαρμόζονται ἀναλόγως καὶ ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας τῶν Σ.Ε.Κ. Ἡ ἔνταξις αὕτη ἐνεργεῖται ἐν τῇ κατηγορίᾳ καὶ κλάδῳ εἰς ὃν ἀνήκει ὁ ὑπάλληλος καὶ εἰς βαθμὸν μέχρι τοῦ ὁποίου ἐξελίσσεται ἡ θέσις, ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει οὐχὶ ἀνώτερον τοῦ εἰσηγητοῦ. Διὰ τὴν κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἔνταξιν προσμετρᾶται εἰς τὴν σιδηροδρομικὴν ὑπηρεσίαν συνεχῆ ἢ διακεκομμένην, πλὴν τῆς ἐν παραγράφῳ 1 προϋπηρεσίας καὶ ἡ ὑφ’ οἱανδήποτε ἐργασιακὴν σχέσιν τοιαύτη εἰς τὴν τέως ὑπηρεσίαν ἐκμεταλλεύσεως αὐτοκινήτων καὶ εἰς νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου». Ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ ἔχῃ γίνει τοῦτο, δοθέντος, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῶν Σ.Ε.Κ. καλοῦνται δημόσιοι ὑπάλληλοι. Καὶ τέλος, διὰ τὴν περίπτωσιν εἰς ἣν ἀνεφέρθην τῶν ὑπαλλήλων τοῦ δασικοῦ κλάδου προτείνω ὅπως προστεθῇ παράγρ. 7 εἰς τὸ ἄρθρον 3 ἔχουσα οὕτω: «Ἐπίσης, ὑπάλληλοι τοῦ Δασικοῦ κλάδου βʹ κατηγορίας, ἀποχωρήσαντες τῆς ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, ἢ παραιτήσεως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1959 καὶ ἐντεῦθεν, ἐνταγέντες μὲν διὰ τοῦ νόμου 4030)59 εἰς βαθμὸν οὐχὶ ἀνώτερον τοῦ 6ου, ἐλλείψει ὀργανικῶν θέσεων, ἐντάσσονται κατὰ τὰς διατάξεις τῆς προηγουμένης παραγράφου εἰς βαθμοὺς οὐχὶ κατωτέρους ἐκείνων εἰς τοὺς ὁποίους κατὰ τὴν αὐτὴν χρονικὴν περίοδον ἐνετάγησαν ὁμοιόβαθμοί των». Τὴν προσθήκην τῆς παραγράφου ταύτης, ὑπογράφουν οἱ συνάδελφοι κ.κ. Σ. Κοντομάρης, Δ. Διαμαντίδης, Τ. Κεφαλληνός, Δ. Κωστῆς, Ε. Πέτσος, Γ. Τζώρτζης, Χ. Γραμματίδης, Γ. Κοΐνης, Δ. Ἀντωνιάδης, Π. Κατσώτας, Σ. Κατσώτας, Δ. Καρδάρας, Κ. Παπασπύρου, Γ. Βασιλᾶτος καὶ Ι. Τσιριμῶκος.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαϊωάννου ἔχει τὸν λόγον.

§289Α. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὰς σχετικὰς μὲ τὰς προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἐδέχετο τροπολογίας, ἢ προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου. Εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ κ. Ὑπουργὸς κατέληγεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀποδοχῆς τροπολογιῶν καὶ διευρύνσεως τῶν ἐν τῷ σχεδίῳ νόμου διατάξεων, θὰ παρεκάλουν ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δεχθῇ νὰ προσμετρᾶται καὶ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας τῶν εἰς τὸ Τζάνειον Ὀρφανοτροφεῖον ὑπηρετησάντων. Τὸ Τζάνειον Ὀρφανοτροφεῖον ὡς γνωστὸν εἶναι ὀργανισμὸς ἰδιωτικοῦ δικαίου, πλὴν ὅμως χρηματοδοτεῖται ἀπὸ τὸ κράτος καὶ ἐλέγχεται ὑπ’ αὐτοῦ. Μία ἄλλη περίπτωσις εἶναι ἡ προσμέτρησις τῆς ὑπηρεσίας τῆς διανυθείσης ἀπὸ ὑπαλλήλους τῆς Αʹ κατηγορίας μέχρι καὶ τοῦ 6ου βαθμοῦ. Ὡς γνωστόν, οἱ βαθμοὶ μέχρι καὶ τοῦ 6ου εἶναι ἑνιαῖοι. Ἐπειδὴ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑπηρετοῦν εἰς τὸν 5ον καὶ τὸν 4ον βαθμὸν ἤδη, δέον ὅπως ὁ χρόνος καθ’ ὃν ὑπηρέτουν εἰς τὸν 6ον βαθμὸν καὶ πλεονάζει κατὰ τὰ ὅρια ποὺ θέτει τὸ ἄρθρον 103 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος νὰ προσμετρηθῇ ὡς χρόνος προαγωγῆς των ἐκ τοῦ βαθμοῦ τὸν ὁποῖον ἤδη κατέχουν ἐφ’ ὅσον διήνυσαν τοῦτον εἰς τὸν 6ον βαθμὸν καὶ εἶχον καὶ πτυχίον, ἀλλὰ δὲν προήχθησαν οὐχὶ ὑπαιτιότητί των. Τελευταία περίπτωσις εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἔθιξεν ὁ κ. Ράλλης, περιλαμβανομένη εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς 7ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 3, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία ἀπὸ τῆς 31.12.1965 μέχρι τῆς 31.12.1966 διὰ νὰ περιλάβῃ καὶ τοὺς ἤδη ὑπηρετοῦντας καὶ μὴ συμπληροῦντας τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον μέχρι τοῦδε, ὄχι μόνον διὰ τὸν λόγον ποὺ ἀναφέρει ἡ παράγραφος 12 τοῦ ἄρθρου 2 μόνον, ἀλλὰ καὶ διότι ὑπάρχει ἄλλη περίπτωσις τοῦ ἄρθρου 18 παράγραφος 2, κατὰ τὴν ὁποίαν ἰσχύει τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ διὰ τοὺς μὴ ἔχοντας προσόντα τῆς περιπτώσεως τῶν ὑπαλλήλων τῆς βʹ κατηγορίας, κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος κώδικος. Θὰ παρεκάλουν διὰ λόγους δικαιοσύνης νὰ τεθῇ ὡς χρονικὸν ὅριον ἡ 31.12.1966.

§290Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ παρακαλῶ, διότι ὑπάρχει ἕνα βασικὸν θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν σας.

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Περρωτῆ.

§292Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἕνα θέμα, δεδομένου, ὅτι διέκοψα τὸν συνάδελφον κ. Ἀλευρᾶν, ὅταν ὡμίλει, μοῦ ἔδωσε μίαν ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸν ὁποῖον καὶ ἀπήντησα. Ἡ διακοπή μου αὐτὴ δυστυχῶς δὲν ἀναγράφεται εἰς τὸ Δελτίον Τύπου. Διακόπτων ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἀπαντῶν εἰς τὴν παρατήρησίν μου μοῦ εἶπεν, ὅτι πρόκειται περὶ λογοπαιγνίου. Καὶ ἐγὼ τοῦ ἀπήντησα, ὅτι τὴν δόξαν καὶ τὸ προνόμιον τῆς διὰ λογοπαιγνίων τακτικῆς τὴν ἔχουν ἄλλοι καὶ ὄχι ἡμεῖς. Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἡ παράλειψις αὐτὴ περιληφθῇ εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά.

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης ἔχει τὸν λόγον.

§294Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. Ἐπὶ τῶν ἄρθρων 1, 2 καὶ 3 ὁ συνάδελφος κ. Περρωτῆς ὡμίλησε 13 φοράς, ἐνῷ ἐγώ, καίτοι ἐνεγράφην τρίτος κατὰ σειρὰν νὰ ὁμιλήσω, μόλις τώρα λαμβάνω τὸν λόγον. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ παραβιάζεται ὁ Κανονισμὸς καὶ νὰ γίνεται διαφορετικὴ μεταχείρισις μεταξὺ τῶν κ.κ. συναδέλφων.

§295Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 δὲν ὡμίλησα ἀκόμη. Συνεπῶς κάμνετε λάθος.

§296Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, νὰ μὴ παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον τὸν λόγον διὰ νὰ ἀναφερθῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὸ ἐδάφιον 4 τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 3. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἰσχυρίζεται, ὅτι περιέλαβε μόνον ὡρισμένας ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι πιθαναὶ ὑπηρεσίαι. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει, διότι περισσότερον πιθανὴ ὑπηρεσία ἀπὸ τὰ εἰδικὰ ταμεῖα, Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ περιλαμβάνωνται πρῶτα εἰς τὴν παράγραφον αὐτὴν δὲν ὑπάρχουν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ταμεῖα αὐτὰ καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντεταγμένοι εἰς μὲν τοὺς Νομοὺς εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας καὶ ἔχουν προϊστάμενον τὸν Διευθυντὴν Γεωργίας, ἐδῶ δὲ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχουν προϊστάμενον τὸν Ὑπουργόν, εἶναι πραγματικοὶ εἵλωτες τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Βλέπω, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εἶναι πρῶτοι εἰς τὴν σχετικὴν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 3 δὲν περιλαμβάνονται καθόλου. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν διατύπωσιν τῆς παραγράφου αὐτῆς δὲν ἐπρυτάνευσαν εἰς τὰς ὑπηρεσίας αἱ ὁποῖαι συνέβαλον εἰς τὸν καταρτισμὸν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀντικειμενικὰ κριτήρια, ἀλλὰ ἐπρυτάνευσαν ὑποκειμενικὰ τοιαῦτα. Ἄν, κ. Ὑπουργέ, νομίζετε, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι δικαία, δὲν ἔχετε νὰ πράξετε τίποτε ἄλλο εἰ μὴ νὰ περιλάβετε τὰς δύο περιπτώσεις, ἢ ἄλλως νὰ ἔχετε τὸ θάρρος νὰ διαγράψετε καὶ τὰς δύο.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§298Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεπτύχθη καὶ ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων σχετικὴ τροπολογία, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται, ὅπως εἰς τὸ ἐδάφιον 4 τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 3 περιληφθῇ μεταξὺ τῶν ὀργανισμῶν, οἱ ὑπάλληλοι τῶν ὁποίων δικαιοῦνται προσμετρήσεως κατὰ τὴν ἐπανένταξίν των, καὶ τὸ Ζάννειον ὀρφανοτροφεῖον. Τὸ ἵδρυμα αὐτὸ ἐπιχορηγεῖται κατὰ μέγα ποσοστὸν ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἡ διαχείρισίς του ἐλέγχεται ἀπὸ ὑπαλλήλους τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἡ ὅλη του λειτουργία εἶναι τοιαύτη, ὥστε πράγματι νὰ τὸ καθιστᾶ κρατικὴν ὑπηρεσίαν. Κατὰ συνέπειαν τὸ ἵδρυμα αὐτὸ εἶναι Κρατικὸν καὶ οἱ ὑπηρετοῦντες ὑπάλληλοι τοῦ ἱδρύματος τούτου θεωροῦνται ὡς κρατικοὶ ὑπάλληλοι. Δι’ αὐτό, ἐπειδὴ ὑπάρχει ἡ ἀσάφεια αὐτὴ τῆς ἐντάξεως τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ὀρφανοτροφεῖον ὑπαλλήλων θὰ παρεκάλουν νὰ κάμετε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τοσούτῳ μᾶλλον, ἐφ’ ὅσον πρόκειται καὶ περὶ ἐλαχίστου ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων. Βεβαιωθῆτε κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἀποδεχόμενος τὴν τροπολογίαν αὐτήν, θὰ ἔχετε ἀπονείμῃ δικαιοσύνην εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἀξίζουν πάσης προστασίας καὶ στοργῆς.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§300Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀπετέλει κατάφωρον ἀδικίαν ἡ μὴ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος, τὸ ὁποῖον διετυπώθη ἀπὸ μέρους ἄλλων κ.κ. συναδέλφων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας εἰς τὴν Χωροφυλακὴν προκειμένου νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται ἀναγνωρίσεως ὑπηρεσίας περὶ ἧς τὸ ἄρθρον 3. Τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ ὑπηρεσία εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς προϋπηρεσία εἰς πολιτικὴν ὑπηρεσίαν, δὲν εὐσταθεῖ. Διότι ὑπάρχει ἄλλη περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ συνάδελφος κ. Βαρβιτσιώτης εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου προκειμένου περὶ ὑπαλλήλων τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναγνωρίζεται ἡ προϋπηρεσία εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Ἐπίσης δὲν εὑρίσκω δικαιολογημένην τὴν ἄρνησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν προϋπηρεσίαν εἰς τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφος κ. Λυμπέρης, εἶναι ἡ πλέον ὀρθή. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἢ θὰ δικαιωθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώνουν τὰς τυπικὰς προϋποθέσεις καὶ τὰς οὐσιαστικὰς διὰ νὰ τύχουν τοῦ προνομίου τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς προϋπηρεσίας ἢ ὅλοι θὰ μείνουν εἰς τὸ περιθώριον ἀδικούμενοι ἀπὸ τὴν ἐπιμονὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δὲν ἠξεύρω διὰ ποῖον λόγον γίνεται αὐτό. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω. Ἴσως ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ ἐπιχειρήματα πειστικά, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω, διὰ ποῖον λόγον γίνεται αὐτό. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω διὰ ποῖον λόγον ὑπάρχουν ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται, ὅτι εἶναι σημαντικώταται καὶ δικαιολογοῦν τὴν παραχώρησιν τοῦ προνομίου, ὅπως εἶναι φερ’ εἰπεῖν ἡ Ὑπηρεσία Ἐφοδίων ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ, ἡ ὑπηρεσία Ἀποκαταστάσεως Πυροπαθῶν Ἀγροτῶν καὶ Συμμοριοπλήκτων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τοῦ Ο.ΔΙ.Σ.Υ. διατὶ δὲν ἔχουν ὑπολογισθῆ ὡς Ν.Δ.Δ.Δ. τὰ Γεωργικὰ Ταμεῖα περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν ὁ κ. Λυμπέρης καὶ ἄλλοι συνάδελφοι. Ὁ κ. Μητσοτάκης, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, εἶπεν, ὅτι προσεπάθησε νὰ θέσῃ γενικοὺς κανόνας, ὅπου τοῦτο ἦτο δυνατόν, διότι βεβαίως τὸ νομοσχέδιον παρουσιάζει τὴν ἰδιοτυπίαν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθοῦν παντοῦ γενικοὶ κανόνες καὶ ὅτι ἐξήτασεν μὲ ἀπόλυτον ἀντικειμενικότητα τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα τοῦ εἶχον ὑποβληθῆ καὶ ἱκανοποίησεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐθεώρησεν, ὅτι ἦσαν δίκαια καὶ νόμιμα. Ἡ ἄρνησις νὰ δεχθῇ τὰς προτεινομένας τροπολογίας καὶ τὰς προτεινομένας προσθήκας, νομίζω, ὅτι ἀνατρέπει ὅλα ὅσα ἐπεκαλέσθη κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἤθελον ἐπίσης κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ μίαν ἄλλην περίπτωσιν ἀναφερομένην εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαλυράκη. Πιθανὸν νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἄλλη τροπολογία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 3. Ὅπως εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξῃ ὁ συνάδελφος κ. Βαρβιτσιώτης, διετυπώθη τὸ αἴτημα κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως τὰς ἐντάξεις περὶ ὧν πραγματεύεται τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον, ἀκολουθήσῃ ἡ σύνταξις τῶν πινάκων προαγωγῆς τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν καὶ οἱ ὁποῖοι κατὰ κἄποιον τρόπον παραμένουν εἰς τὸ δεξιὸν τῶν νεοεντασσομένων. Ἡ τοποθέτησις εἰς τὸ ἀριστερὸν περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ τὸ ἄρθρον εἶναι καθαρῶς φραστική. Διότι ὅταν θὰ ἔλθῃ ὁ χρόνος τῆς δημιουργίας...

§301Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Μετὰ τὴν τροποποίησιν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπέκτησεν οὐσίαν. Εἶναι πλήρης ἡ κατοχύρωσις.

§302Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δέχεσθε τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς;

§303Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Βεβαίως, τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§304Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Βάσει τῆς ὁποίας...

§305Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Βάσει τῆς ὁποίας δὲν δύνανται νὰ κριθοῦν διὰ τὸν 5ον βαθμὸν πρὶν ἢ ἀποκτήσωσι δικαίωμα κρίσεως διὰ τὸν βαθμὸν τοῦτον, αἱ κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ἀνώτεροι ἢ ἀρχαιότεροί των. Ἐδέχθην δὲ διαμαρτυρίας ὀξυτάτας καὶ ἐντόνους, διὰ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἀλλὰ ἐγὼ τὴν κρίνω ὀρθὴν καὶ δικαίαν.

§306Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τελειώνων τὴν σύντομον ὁμιλίαν μου ἀπευθύνω καὶ πάλιν ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν του περὶ ἀποκρούσεως τῶν προταθεισῶν δύο τροπολογιῶν καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν εἰς τὴν ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας εἰς τὰ Ν.Π.Δ.Δ.

§307ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Τρικούπης.

§308Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ μου νὰ συμβάλω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ταχυτέραν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀπέφυγα μέχρι τοῦδε νὰ λάβω τὸν λόγον. Θὰ προσπαθήσω νὰ μὴ ἐπέμβω καὶ εἰς τὰ ἄλλα στάδια τῆς συζητήσεως, ἐλάχιστα δὲ εἶναι τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ πρέπει νὰ ὁμιλήσω. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀπέφυγα ἐπίσης νὰ ὑπογράψω ἔστω καὶ μία τροπολογία ἐκ τῶν ἑκατοντάδων αἱ ὁποῖαι ἔχουν κατατεθῆ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 ὅμως ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ μὴ σιωπήσω. Ἀντιλαμβάνομαι φυσικὰ τὸ ἀδιέξοδον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ εὑρίσκετο ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν θὰ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ ἐξετάσῃ μίαν πρὸς μίαν τὰς περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται διὰ τῶν τροπολογιῶν καὶ συμμερίζομαι τοὺς δισταγμούς του διὰ τὴν προσμέτρησιν τῆς ὑπηρεσίας. Ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου ὅμως, μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ λέμε, ὅτι ἡ προϋπηρεσία εἰς Βασιλικὴν Χωροφυλακὴν εἶναι ἀπίθανος, εἶναι μεγάλη ἡ ἀπόστασις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν συγχέωμεν μὲ τὰς διαφόρους προϋπηρεσίας ποὺ ἄλλοι συνάδελφοι ἀνέφερον. Πρέπει λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐξετάσῃ μετὰ προσοχῆς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Λυμπέρη, τὴν ἀναφερομένην εἰς τὴν προϋπηρεσίαν τῶν Γεωργικῶν Ταμείων καὶ τῶν Ταμείων Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν. Ἐπίσης δὲν βλέπω διατὶ θὰ πρέπει νὰ γίνεται διαστολὴ μεταξὺ προϋπηρεσίας εἰς Βασιλικὴν Χωροφυλακὴν καὶ Ἀστυνομίαν Πόλεων, παρ’ ὅλα ὅσα μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ τὴν Υ.Ε.Φ.Α., ἡ προϋπηρεσία εἰς τὴν Β. Χ)κὴν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν. Δευτέρα παρατήρησις: Βλέπω εἰς τὸν 7ον καὶ 8ον στίχον τῆς 1ης παραγράφου, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι ἐντάσσονται μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ οἰκείου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τῇ βάσει τῶν οὐσιαστικῶν αὐτῶν προσόντων εἰς ἀνάλογον πρὸς τὸν χρόνον τῆς πραγματικῆς των ὑπηρεσίας βαθμόν. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, τὰ περὶ οὐσιαστικῶν προσόντων κριτήρια, θὰ εἶναι ἐπικρατέστερα ἀπὸ τὸν πραγματικὸν χρόνον τῆς προϋπηρεσίας; Ἐὰν ὁμιλῶμεν περὶ ἐντάξεως βάσει τοῦ χρόνου προϋπηρεσίας καὶ τῶν οὐσιαστικῶν προσόντων, νομίζω, ὅτι τοῦτο θὰ ἦτο προτιμότερον. Ἐρωτᾶται λοιπόν, ποῖον εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς παραγράφου 1; Ἐὰν πρωταρχικὸν κριτήριον θὰ εἶναι ἡ πραγματικὴ ὑπηρεσία, τότε τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα δὲν θὰ δύνανται ἀποκλειστικῶς νὰ ἐπηρεάσουν τὴν κρίσιν τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Ἀντιστρόφως ἐὰν ἐπιδιώκεται νὰ κριθῇ ὁ ἐπανεντασσόμενος καὶ μὲ οὐσιαστικὰ κριτήρια καὶ δὲν θὰ λαμβάνῃ αὐτομάτως τὰ μάξιμουμ τοῦ βαθμοῦ τὸν ὁποῖον λόγῳ προϋπηρεσίας δικαιοῦται, τότε μία ἄλλη διατύπωσις θὰ ἦτο κρισιμωτέρα. Θὰ ἔλεγα, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγραφῇ, ὅτι ὁ ὑπάλληλος ἐντάσσεται εἰς βαθμὸν ἀνάλογον πρὸς τὰ οὐσιαστικά του προσόντα καὶ τὴν πραγματικήν του ὑπηρεσίαν. Ἂς μελετήσῃ λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν πρότασίν μου αὐτήν, μήπως ἡ πλέον δυνητικὴ αὐτὴ διατύπωσις διευκολύνῃ τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια κατὰ τὴν ἐπανένταξιν τῶν Δημ. Ὑπαλλήλων. Τέλος ἔχω μίαν ἀκόμη παρατήρησιν. Ἀφορᾷ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ἔχοντας λάβει πτυχίον Ἀνωτάτης Σχολῆς καὶ μετατασσομένους εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν. Ἡ μετάταξίς των γίνεται βάσει τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 7 ἡ ὁποία παραπέμπει εἰς τὸν Νόμον 3605)1956. Τοιουτοτρόπως οὗτοι προσμετροῦν εἰς τὴν νέαν κατηγορίαν τὴν ὑπηρεσίαν των τὴν μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ πτυχίου, ἐνῷ πάντοτε μέχρι τοῦδε ἴσχυσεν νὰ λαμβάνηται ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν βαθμολογικὴν των ἐξέλιξιν ὁλόκληρος ἡ προϋπηρεσία των. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐὰν διεγράφετο ἡ τελευταία περίοδος τῆς παραγράφου 7 τοῦ ἄρθρου 3, θὰ ἀπεκαθίστατο δικαιοσύνη καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν καὶ θὰ ἱκανοποιοῦντο οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ποὺ μὲ θυσίας ἔλαβον δίπλωμα κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν Βʹ Κατηγορίαν.

§309Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ πραγματικὴ προϋπηρεσία εἶναι ἡ πρώτη προϋπόθεσις τῆς ἐντάξεως.

§310Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δυνατὸν ἕνας ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἔχει ὀκτὼ ἔτη προϋπηρεσίας νὰ μὴ ἐνταχθῇ εἰς ἀνάλογον βαθμόν, διότι ἡ ἔνταξίς του θὰ ἐπηρεάζετο καὶ ἀπὸ τὴν κρίσιν περὶ τῶν οὐσιαστικῶν του προσόντων. Τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ θὰ πρέπει ἡ ἔνταξις νὰ γίνεται βασικῶς μὲ τὸν χρόνον ὑπηρεσίας.

§311Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐννοῶ.

§312Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ἤθελα ἐπίσης νὰ εἴπω καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν ἐντασσομένων. Σχετικῶς ὁμιλεῖ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ παρ. 7, ἡ ὁποία λέγει: «... (ἀναγινώσκει)...». Νομίζω, ὅτι ἐὰν διεγράφετο ἡ διάταξις αὕτη διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς διὰ τοὺς λαβόντας πτυχίον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπηρεσίας, θὰ τοὺς ἱκανοποίει περισσότερον.

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πέτσος, ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Ι. Ἀλευρᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§314Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Παραιτοῦμαι, κ. Πρόεδρε.

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Περρωτῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§316Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Εἶναι λυπηρόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἕνα νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον τόσην σημασίαν ὅλοι μας ἀποδίδομεν συζητεῖται ἐρήμην τῶν βουλευτῶν. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχετε συνηθίσει τὸν ἑαυτόν σας εἰς λογικὰς αὐθαιρεσίας. Αἱ ἐξηγήσεις ὅμως τὰς ὁποίας ἐδώσατε προκειμένου νὰ μὴ δεχθῆτε τὴν προϋπηρεσίαν εἰς Νομικὰ Πρόσωπα καὶ Βασ. Χωροφυλακὴν καὶ ὡρισμένας ἄλλας ὑπηρεσίας δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς. Εἰς τὴν Εἰσηγητικήν σας Ἔκθεσιν ἀναφέρετε τὴν ἀκαταστασίαν ἡ ὁποία ἐπεκράτησε κατὰ τὰς ἐντάξεις εἰς ὡρισμένα Ὑπουργεῖα καὶ ἐπαγγέλεσθε διὰ τοῦ παρόντος, ὅτι θὰ προβῆτε εἰς τὴν διόρθωσιν αὐτῶν. Αἱ ἀπαντήσεις τὰς ὁποίας ἐδώσατε ἐπιμένοντας εἰς τὴν ἄρνησίν σας καὶ ἀπὸ νομικῆς καὶ ἀπὸ λογικῆς πλευρᾶς εἶναι ἀνεπαρκεῖς. Κάποιος ἄλλος λόγος θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ. Ποῖος εἶναι αὐτός; Εἴπατε, ὅτι δὲν τὸ ἐκάματε ἀπὸ πεῖσμα. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὴν παράταξίν μας ἡ ὁποία προκειμένου νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ταχυτέραν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ἐδέχθη ὅλας τὰς προτάσεις τὰς ὁποίας μᾶς ἔκαμεν, ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐζήτησε νὰ προβῶμεν εἰς παρατηρήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἠλλοίωναν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἐδέχθημεν. Τώρα ἐπιμένετε εἰς μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει ἐπιπλεύσει μεταξὺ 1500 τροπολογιῶν, διότι ἀσφαλῶς θὰ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἴχομεν πολὺ περισσοτέρας τροπολογίας. Ἀλλὰ μᾶς ἀπαντᾶτε μὲ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὸς οὔτε διὰ τὴν λογικήν, τὴν ὁποίαν ἀπολύτως σᾶς ἀναγνωρίζομεν, οὔτε διὰ τὰ νομικά, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς γνωρίζετε. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, ἀφήσατε, ἐὰν θέλετε, τὰς εὐχερεῖς ὑπεκφυγάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι τοῦ ἐπιπέδου τῆς νοημοσύνης σας καὶ δώσατε ἀπάντησιν διατὶ δὲν θέλετε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἐξωφθάλμως δικαία καὶ ἐπιβεβλημένη.

§317ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Στειρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§318Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ διεύρυνσιν τοῦ κύκλου τῶν ὑπηρεσιῶν, τῶν ὁποίων θὰ ἀναγνωρισθῇ, εἰς τοὺς ἐξ αὐτῶν προερχομένας ὑπαλλήλους, ἡ προϋπηρεσία. Ἡ καθαρότης ἡ ὁποία διακρίνει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἔπρεπε νὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ τὴν δήλωσιν αὐτήν. Ἢ δὲν θὰ ἀναγνωρισθῇ καμμία ἀπολύτως προϋπηρεσία διὰ τὰς προαγωγὰς καὶ θὰ ὑπολογίζωνται ὅλαι διὰ τὴν σύνταξιν ἢ θὰ ὑπολογίζωνται ὅλαι αἱ προϋπηρεσίαι εἰς τὸ δημόσιον ἢ τὰ Ν.Π. Δ.Δ. διὰ τὰς προαγωγάς.

§319Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὰ Ν.Π.Δ.Δ. δὲν εἶναι καθόλου μέσα. Προτείνετε νὰ προστεθοῦν; Διότι ἐγὼ δὲν τὰ ἔχω καθόλου περιλάβει.

§320Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σύμφωνοι. Κεντρικὴ ἰδέα τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 3 καὶ ἰδιαιτέρως τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὴν προτελευταίαν παράγραφον εἶναι ὅτι, πᾶσα ὑπηρεσία ἢ μᾶλλον ὡς ἀρχὴ θεωρεῖται ὅτι ὑπηρεσία προσφερθεῖσα εἰς τὸ δημόσιον ὑπὸ ἐργασιακὴν σχέσιν ἰδιωτικοῦ δικαίου εἰς ὡρισμένας ὑπηρεσίας ἀναγνωρίζεται διὰ τὴν περαιτέρω ἐξέλιξιν τοῦ ὑπαλλήλου. Καὶ διερωτῶμαι, διατὶ ἀναγνωρίζεται διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τὸ δημόσιον καὶ οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἐξ αὐτῶν τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ διατὶ αὐτὸ τὸ χαρακτηρίζετε σεῖς ὡς ἀρχὴν ἐνῷ οὔτε κανόνα ἀποτελεῖ ἀλλὰ ἐξαίρεσιν καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε σεῖς, ὁ ὁποῖος διακρίνεσθε διὰ τὴν καθαρότητα τῶν σκέψεών σας, νὰ περιλάβετε διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὑπολογισθῇ ὁ χρόνος ὑπηρεσίας ὡρισμένων ὑπαλλήλων προϋπηρετησάντων πρὶν διορισθοῦν εἰς τὸ δημόσιον ἢ εἰς ἄλλην ὑπηρεσίαν καὶ δὲν θὰ ὑπολογισθῇ ὁ χρόνος ὑπηρεσίας τῶν λοιπῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι σήμερον ὑπηρετοῦν τὸ δημόσιον καὶ συνέβη νὰ τὸ ὑπηρετήσουν καὶ ἀλλαχοῦ, ὡς εἶναι ἡ Χωροφυλακή, οἱ δῆμοι καὶ αἱ κοινότητες καὶ τὰ Ν.Π.Δ.Δ., τὰ ὁποῖα εἶναι δημόσιαι ὑπηρεσίαι ἀποκεντρωμέναι. Ἑπομένως, ἢ θὰ πρέπει ἡ βασικὴ γραμμή σας νὰ εἶναι ὅτι ἀναγνωρίζεται πᾶσα ὑπηρεσία, ἡ ὁποία προσεφέρθη εἰς τὸ δημόσιον ὑπὸ τοῦ νῦν δημοσίου ὑπαλλήλου, εἴτε τὴν προσέφερεν ὡς Χωροφύλακας, εἴτε ὡς ἀξιωματικός, εἴτε ὡς ὑπάλληλος Κοινότητος ἢ Δήμου, ἢ δὲν θὰ ἀναγνωρίσετε καμμίαν ἐκ τῶν προϋπηρεσιῶν τούτων ὡς δίδουσαν δικαίωμα ἐπανεντάξεως καὶ ἐξελίξεως ὑπηρεσιακῶς. Βεβαίως εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπολογίζεται ὁλόκληρος ὁ χρόνος διὰ τὰς συντάξεις καὶ εἰς αὐτὸ οὐδεμία ὑπάρχει ἀντίρρησις, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὴ συνομολογήσετε ὅτι δὲν διακρίνεται διὰ τὴν καθαρότητα καὶ διὰ τὸν κανόνα ἡ διάταξις.

§321Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικ.). Εἰς τὰς συντάξεις δὲν ὑπολογίζεται.

§322Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Π.χ. ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία ὑπολογίζεται εἰς τὰς συντάξεις τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων, ἡ ὑπηρεσία εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ἐπίσης. Εἶπον λοιπόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τῶν περισσοτέρων ἀναγνωρίζεται διὰ τὰς συντάξεις, ἂς ἀναγνωρισθῇ ὅλων διὰ τὰς συντάξεις καὶ κανενὸς διὰ τὴν ἐξέλιξιν, ἢ ἂς ἀναγνωρισθῇ ὅλων καὶ διὰ τὴν περαιτέρω ὑπηρεσιακὴν ἐξέλιξιν. Διετυπώθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ αἱ ἀπόψεις τῶν συναδέλφων καὶ παρέλκει νὰ προσθέσω τὰ ἀναπτυχθέντα ἤδη ἐπιχειρήματα. Θὰ ἀναφερθῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν δευτέραν φράσιν τῆς 7ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 3, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰσάγεται ἐξαίρεσις ἐκ τοῦ κανόνος, τὸν ὁποῖον τὸ αὐτὸ ἄρθρον θεσπίζει. Δηλαδή, ἡ δευτέρα φράσις λέγει, ὅτι ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου εἰς τὸ μέλλον οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ μεταταχθοῦν ἐκ τῆς βʹ εἰς τὴν αʹ κατηγορίαν, δὲν θὰ συνυπολογίσουν τὸν χρόνον τῆς ἐν γένει εἰς τὸ δημόσιον ὑπηρεσίας των, ἀλλὰ μόνον ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἀπὸ τῆς λήψεως τοῦ πτυχίου των. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει ἡ παραπομπή, ὅτι «ἡ ἀρχαιότης τούτων καθορίζεται κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 3605)1956». Καὶ ἐπειδὴ ὄντως δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὸν λόγον, ὁ ὁποῖος ὡδήγησεν εἰς τὴν πρότασιν αὐτήν, ἡ ὁποία συνιστᾶ ἀπαράδεκτον ὄντως ἐξαίρεσιν ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ συμβῇ διὰ τοὺς ἤδη μεταταχθέντας, διατί τὸ ἴδιον δὲν θὰ συμβῇ καὶ διὰ τοὺς μεταταχθησομένους. Ὑποθέσατε, ὅτι ἕνας δημόσιος ὑπάλληλος ἔχει 15ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ ὅτι πρὸ ἑνὸς ἔτους ἔλαβε τὸ δίπλωμά του καὶ δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου σας μετατάσσεται εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς θὰ ὑπολογίσῃ εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν ἕνα μόνον ἔτος, τὰ δέ 14 ἔτη δὲν θὰ ὑπολογισθοῦν, ἐνῷ ὅλων τῶν λοιπῶν συναδέλφων του, οἱ ὁποῖοι πρὸ μιᾶς ἡμέρας συνέβη νὰ ἔχουν ἐνταχθῆ, θὰ ὑπολογισθοῦν. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι εἶναι μία ἐξαίρεσις, ἡ ὁποία θὰ σᾶς δημιουργήσῃ προβλήματα, διότι θὰ σᾶς ὑποχρεώσῃ εἰς τὸ μέλλον νὰ διορθώσετε τὸ σφάλμα σας διὰ νέου νομοσχεδίου. Προτείνω ἑπομένως, ὅπως ἡ δευτέρα φράσις τῆς 7ης παραγράφου διαγραφῆ καὶ ὅπως σεῖς ὁ ἴδιος ἐπανεξετάσητε τὴν κεντρικὴν ἀρχὴν τοῦ ἄρθρου 3, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναγνωρίζεται εἰς μικρὸν ἀριθμὸν ὑπαλλήλων, ἑπομένως κατ’ ἐξαίρεσιν τῆς ἀρχῆς, τὸ δικαίωμα νὰ προσμετρήσουν τὸν χρόνον διὰ τὴν προαγωγήν των, τὸν ὁποῖον ἔχουν εἰς διαφόρους ὑπηρεσίας, ἐνῷ διὰ τοὺς πλείστους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἐξ ἄλλων ὑπηρεσιῶν ὀργανικωτέρων, δι’ ἐκείνους δὲν ἀναγνωρίζεται τὸ δικαίωμα αὐτό. Ἑπομένως, ἀρνοῦμαι, ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἀναγνώρισις τῆς προϋπηρεσίας τῶν ὑπαλλήλων, τῆς πληθύος τῶν ὑπαλλήλων, ἀλλὰ κατ’ ἐξαίρεσιν ἡ εὐμενὴς μεταχείρισις ὡρισμένων κατηγοριῶν ὑπαλλήλων.

§323ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ταλιαδοῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§324Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπανάληψις τῶν ἰδίων ἐπιχειρημάτων καθίσταται ἀνιαρὰ ἰδίᾳ αὐτὴν τὴν προκεχωρημένην ὥραν. Δι’ αὐτὸ θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τῶν τριῶν τροπολογιῶν ποὺ ὑπεστήριξαν καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι ἤτοι τῆς ἀναγνωρίσεως προϋπηρεσίας εἰς τὴν Χωρ)κὴν τῶν ὑπαλλήλων τῶν ὀργανισμῶν δημοσίου δικαίου καὶ τῶν μεσοδασικῶν ὑπαλλήλων. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ μὲ τοὺς κ.κ. συναδέλφους ποὺ ὑπεστήριξαν τὰς τροπολογίας αὐτάς. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ ὑπηρεσία εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων πρέπει νὰ ἀναγνωρίζεται ὡς ὑπαλληλικὴ ὑπηρεσία δὲν μὲ πείθει, διότι ἡ ἀρχὴ αὐτὴ περισπᾶται διότι δίδεται ἡ εὐχέρεια εἰς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης νὰ ἀναγνωρίζουν τὸν προδραμόντα χρόνον. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησίν του καὶ νὰ σκεφθῇ καλύτερον διὰ νὰ μὴ ἔλθῃ εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν Βουλήν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τοὺς μεσοδασικοὺς ὑπαλλήλους θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ καὶ θὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑφυπουργοῦ Γεωργίας κ. Μαλλιάκα, ὁ ὁποῖος συνηγορεῖ διὰ τοῦ ἐγγράφου ποὺ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν λύσιν τοῦ δικαίου αὐτοῦ αἰτήματος. Ὡς γνωστόν, 35 μεσοδασικοὶ ὑπάλληλοι ἐπανετάχθησαν, ἀλλὰ ὑπάρχει ὅμως ἕτερος ἀριθμὸς μεσοδασικῶν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπανετάχθησαν. Ὁ κ. Μαλλιάκας εἰς τὸ ἔγγραφόν του χαρακτηρίζει δικαιοτάτην τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὴν δικαίωσιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐξετάσῃ τὴν τροπολογίαν καὶ εἰς ἑπομένην συνεδρίασιν τὴν ἀποδεχθῇ.

§325ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Μαναβῆς ἔχει τὸν λόγον.

§326Θ. ΜΑΝΑΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν θέλω νὰ προτείνω μίαν γραμματικὴν διόρθωσιν εἰς τὴν παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 3 ἡ ὁποία λέγει: «... (ἀναγινώσκει)...». Νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις εἶναι ἐσφαλμένη καὶ ὅτι ἡ φράσις πρέπει νὰ διατυπωθῇ «τοῦ διεπομένου προσωπικοῦ» καὶ ὄχι τῶν διεπομένων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα εἶναι ἱδρύματα δημοσίου δικαίου, ἀλλὰ τὸ προσωπικόν των ὑπήχθη εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος. Πέραν τούτου συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Τρικούπην καὶ Στειρόπουλον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν φράσιν τῆς 7ης παραγρ. τοῦ ἄρθρου 3. Εἶναι γνωστόν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει ἀξιεπαινούς προσπαθείας διὰ τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ Ἑλλήνων ἐπιστημόνων. Διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον εἶναι ἀνάγκη νὰ δημιουργηθοῦν κίνητρα πρὸς προσέλευσιν ἐπιστημόνων εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ διὰ τὴν παρακίνησιν τῶν ἤδη ὑπηρετούντων πρὸς ἐπιμόρφωσιν καὶ ἀπόκτησιν ἀνωτέρας μορφώσεως καὶ πτυχίου ἀνωτάτης σχολῆς. Πρὸς τοῦτο ἔχω καταθέσει σχετικὴν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας προτείνω, ὅπως οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βʹ κατηγορίας κεκτημένοι ἢ ἀποκτῶντες τυπικὰ προσόντα τῆς Αʹ κατηγορίας μετατάσσονται αὐτοδικαίως εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην παραμένοντες ὡς ὑπεράριθμοι ἐν ἐλλείψει κενῶν θέσεων τοῦ ὃν κέκτηνται βαθμοῦ καὶ καταλαμβάνοντες ἐν συνεχείᾳ τὰς κενουμένας ὁμοιοβάθμους θέσεις. Διὰ δὲ τὴν περαιτέρω προαγωγὴν των συνυπολογίζεται καὶ ὁ διανυθεὶς συνολικὸς χρόνος ὑπηρεσίας των ἐν τῇ Βʹ κατηγορίᾳ. Οἱ ἐκ τούτων κεκτημένοι βαθμὸν κατώτερον τοῦ εἰσαγωγικοῦ βαθμοῦ τῆς Αʹ κατηγορίας, μετατασσόμενοι ὡς ἀνωτέρω, προάγονται ταὐτοχρόνως καὶ αὐτοδικαίως εἰς τὸν εἰσαγωγικὸν βαθμὸν τῆς Αʹ κατηγορίας. Τὴν ὡς ἄνω τροπολογίαν προτείνω, ὅπως προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον τοῦ Ν. 1811)51 ὡς τρίτη παράγραφος. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅπως μελετήσετε τὴν τροπολογίαν μου καὶ τὴν ἀποδεχθῆτε.

§327ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαγιαβῆς ἔχει τὸν λόγον.

§328Γ. ΠΑΠΑΓΙΑΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἐπεθύμουν εἰς τὸ ἐδάφ. 4 τοῦ ἄρθρου 3 νὰ κάμω μίαν μικρὰν καὶ ὀλιγόλογον ὑπόδειξιν. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ὅπως συμπεριληφθοῦν δύο ὑπηρεσίαι. Πρῶτον εἶναι ἡ ὑπηρεσία διαχειρίσεως μεσεγγυημένων ἐχθρικῶν περιουσιῶν. Ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἐλειτούργησεν ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν, ὅπου ὑπῆρχον πολλαὶ καὶ μεγάλαι Ἰταλῶν ὑπηκόων ἐχθρικαὶ περιουσίαι. Ἐπίσης θὰ ἐπεθύμουν νὰ συμπεριληφθῇ καὶ τὸ προσωπικὸν τοῦ Ζαννείου Νοσοκομείου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς ἐλέγχεται καὶ ἐπιδοτεῖται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ ἐφαρμόζονται εἰς αὐτὸν αἱ διατάξεις περὶ δημοσίου λογιστικοῦ. Αὐτὰς τὰς δύο τροπολογίας εἶχα νὰ προτείνω. Κατόπιν, ὅμως τῆς δηλώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ ἄλλην προϋπηρεσίαν πλὴν τῶν ἀναγραφομένων εἰς τὸ νομοσχέδιον, δὲν διστάζω νὰ εἴπω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ὁλόκληρον τὸ ἐδάφιον αὐτό, διότι ἐνῷ ἐλάχιστοι θὰ εὐνοηθοῦν, θὰ ἔχωμεν μίαν μεγάλην ἀναταραχήν, μεταξὺ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Φαντασθῆτε τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν δύο ὑπάλληλοι διηγωνίσθησαν μαζί, ἐπέτυχον μαζί, ἐργάζονται μαζὶ καὶ ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν θὰ προαχθῇ εἰς ἀνώτερον βαθμόν, διότι κατὰ τύχην ἔχει μίαν προϋπηρεσίαν ὡς ἡμερομίσθιος ὑπάλληλος εἰς τὸ Δημόσιον ἢ ἄλλην ὑπηρεσίαν ἐκ τῶν ἀναφερομένων, τὴν ὁποίαν δὲν ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ὁ συνάδελφός του ὡς μὴ ἔχων τὰ μέσα. Κατόπιν τούτου παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγράψῃ ὁλόκληρον αὐτὸ τὸ ἐδάφιον.

§329ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§330Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἕν ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα νομοθετήματα κοινωνικοῦ περιεχομένου ποὺ ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ τὴν τελευταίαν τριετίαν εἶναι καὶ τὸ νομοθέτημα περὶ διαδοχικῆς ἀσφαλίσεως εἰς διαφόρους Ὀργανισμούς. Τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἐπιδιώκομεν μὲ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας εἰς διαφόρους ἄλλους Ὀργανισμοὺς καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔρχεται νὰ θεραπεύσῃ ἀδικίας τινάς, ἐμφιλοχωρησάσας κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων διατάξεων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον ὑποστηρίζοντες, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προσμετρᾶται ἡ προϋπηρεσία, ὅταν διηνύθη εἰς Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου. Ὑποστηρίζω, ὅτι θὰ πρέπει εἰς πᾶσαν περίπτωσιν νὰ προσμετρᾶται ἡ προϋπηρεσία ἡ διανυθεῖσα εἰς οἱονδήποτε Ὀργανισμὸν Δημοσίου Δικαίου. Ὁ φόβος σας ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῇ ὑπηρεσία τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τοὺς διαφόρους Ὀργανισμούς, δὲν εἶναι βάσιμος. Καὶ τῶν χωροφυλάκων ἡ προϋπηρεσία δύναται νὰ ἐξακριβωθῇ καὶ πάντων τῶν προϋπηρετησάντων εἰς τοὺς διαφόρους Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου δύναται νὰ ἐξακριβωθῇ, διότι εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις ὁ διαγωνισμὸς καταχωρεῖται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἀκόμη ὑποστηρίζω, ὅτι δὲν εἶναι δικαία ἡ διάκρισις, τὴν ὁποίαν κάμνετε μεταξὺ Χωροφυλακῆς καὶ Ἀστυνομίας Πόλεων. Πρόκειται περὶ δύο ἀδελφῶν Σωμάτων καὶ νομίζω, ὅτι οὐδεμία διάκρισις εἶναι δικαιολογημένη. Ὀρθόν, λοιπόν, εἶναι νὰ ἀναγνωρίσετε τὴν προϋπηρεσίαν εἰς ὅλους τοὺς Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου καὶ τὴν προϋπηρεσίαν εἰς τὴν Χωροφυλακήν.

§331ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον.

§332Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Εἶχα προσπαθήσει νὰ ἀπαλλάξω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς ταλαιπωρίας νὰ μᾶς ἀκούσουν ὑποστηρίζοντας τὴν ἀποδοχὴν ὅλων αὐτῶν τῶν τροπολογιῶν ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὸ ἄρθρον 3, προτείνας νὰ πάρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰς τροπολογίας τοῦ Ὑπουργείου του, νὰ τὰς μελετήσῃ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ποίας ἐξ αὐτῶν ἀποδέχεται καὶ ποίας ἀπορρίπτει. Αὐτὸ δὲν ἔγινε καὶ κατόπιν τούτου εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναπτύξωμεν ὡρισμένας τροπολογίας, διὰ νὰ ἔχωμεν μίαν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι οἱ ἐνδιαφερόμενοι θέλουν νὰ ἀκούσουν ἀπὸ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐὰν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ περίπτωσίς των ἢ ὄχι. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προϋπηρεσίας εἰς τὴν Χωροφυλακήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεφυλάχθη νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου τούτου. Ὑπάρχουν, ὅμως καὶ αἱ ἑξῆς περιπτώσεις. Ὑπάρχει μία κατηγορία ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι προϋπηρέτησαν ὡς ἔκτακτοι ὑπάλληλοι εἰς τὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν καὶ οἱ ὁποῖοι μεταγενεστέρως ἐμονιμοποιήθησαν. Ἡ ὑπηρεσία αὐτῶν ὡς ἐκτάκτων ὑπολογίζεται;

§333Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Φρονῶ, ναί, διότι πρόκειται περὶ προϋπηρεσίας εἰς τὸ Δημόσιον.

§334Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἐπίσης νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ καὶ ἡ προϋπηρεσία ὑπαλλήλων ὑπηρετησάντων ὡς βοηθῶν Ταμείου δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων καὶ εἰσπρακτόρων Ἀγροφυλακῆς καὶ ἐνοριακῆς εἰσφορᾶς.

§335Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Νὰ ἴδω πῶς ἔχει ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§336Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἐπίσης νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τύχουν τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων μὲ τοὺς λοιποὺς δημοσίους ὑπαλλήλους Βʹ κατηγορίας καὶ οἱ ταχυδρομικοὶ διανομεῖς, εἴτε ἀστικοὶ εἴτε ἀγροτικοὶ εἶναι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀπολυτήριον Γυμνασίου ἢ Μέσης Ἐμπορικῆς ἢ ἄλλης ὁμοιοβάθμου Σχολῆς.

§337ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης ἔχει τὸν λόγον.

§338Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἡ συζήτησις, κ. Πρόεδρε, διεξάγεται χωρὶς νὰ παρίσταται οὐδὲ εἷς βουλευτὴς τῆς ΕΔΑ, ἐνώπιον 11 βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ 18 βουλευτῶν τῆς ἐθνικόφρονος Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ λέγω αὐτό, ὄχι διὰ νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις, ἀλλὰ διὰ νὰ καταστῇ γνωστὸν ποία παράταξις φέρει τὸ βάρος τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου καὶ ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ψήφισίν του. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἀναμφισβητήτως ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθῇ τὸ εὐεργέτημα τὸ χορηγούμενον διὰ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 3 δι’ ὅλα τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Διὰ νὰ εἶμαι ὅμως δίκαιος, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ὑφίσταται μία διαφορὰ μεταξὺ τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου καὶ μεταξὺ ἐκείνων τῶν Νομικῶν Προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν περιλαμβάνονται τὰ νομικὰ αὐτὰ πρόσωπα εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἴσως εἶναι δικαιολογημένη ἡ διάκρισις αὐτή. Ἐὰν ὅμως γίνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ ἄποψις, θὰ πρέπει μεταξὺ τῶν Νομικῶν Προσώπων ποὺ περιλαμβάνονται εἰς τὸ νομοσχέδιον, νὰ περιληφθῇ καὶ ὁ ὀργανισμὸς ἐλέγχου τῶν δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν. Ἐπίσης κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Λυμπέρη διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ταμείου κτηνοτροφίας καὶ δασῶν. Αὐτὸ τὸ Ταμεῖον, κ. Πρόεδρε, κακῶς θεωρεῖται ὡς νομικὸν πρόσωπον. Πρόκειται περὶ Ταμείου τοῦ Δημοσίου. Ἀκόμη τὸ Ταμεῖον τοῦτο στεγάζεται καὶ ἐντὸς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ταμείου τούτου πληρώνονται ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Δὲν ἐπιτρέπεται ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποι οὗτοι εἶναι οὐσιαστικῶς ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, νὰ ἐπιμένωμεν καὶ νὰ μὴ τοὺς ἐντάσσωμεν. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κ. Ὑπουργέ, ἀναγνωρίζει μίαν βασικὴν ἀρχὴν δυνάμει τῆς ὁποίας πᾶσα ὑπηρεσία ὑπηρετηθεῖσα εἰς τὸ Δημόσιον ἢ ἀλλαχοῦ ἀναγνωρίζεται ὡς προϋπηρεσία. Διατὶ λοιπὸν νὰ γίνεται ἡ ἐξαίρεσις διὰ τὴν Χωροφυλακήν; Θὰ ἔλεγεν κανείς, ὅτι μὲ τὴν Χωροφυλακὴν ἔχομεν προηγούμενα καὶ μὲ τὸ νομοθέτημα τοῦτο ἐπιθυμοῦμεν νὰ τὴν τιμωρήσωμεν. Διὰ τὴν Χωροφυλακὴν θὰ ἔπρεπεν ὅλοι μας νὰ ἔχωμεν λόγους εὐγνωμοσύνης καὶ θὰ ἔπρεπεν ἰδιαζόντως νὰ τὴν μεταχειριζώμεθα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐπιφυλαχθῇ εἰδικῶς διὰ τὸ θέμα τῆς Χωρ) κῆς. Νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα. Τὸ Σῶμα τῆς Χωρ)κῆς δὲν εἶναι ἄξιον μιᾶς τοιαύτης προσβλητικῆς μεταχειρίσεως.

§339ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαλουκᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§340Α. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπιμείνῃ μετὰ τοιούτου πείσματος, νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω πείσματος Κρητικοῦ, εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ συζητουμένου ἄρθρου. Παντὸς νομοθετήματος καὶ πάσης διατάξεως ἡ ἀρχὴ πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς τὴν ἠθικήν, τὸ δίκαιον καὶ τοὺς κανόνας τῆς ἰσότητος. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ παρ’ οὐδενὸς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι στηρίζεται ἡ ὑπὸ κρίσιν διάταξις εἰς τὴν ἠθικήν, τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἰσότητα ἐὰν δὲν ἀναγνωρισθῇ καὶ ἡ προϋπηρεσία εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ ἅπαντα τὰ Ν.Π.Δ.Δ. Ὁ συνάδελφος ἐξ Ἀχαΐας κ. Παπαγιαβῆς, ἀπαντῶν εἰς τὴν Κυβερνητικὴν πτέρυγα ἔθεσεν ὀρθῶς τὸ θέμα. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι καὶ τὰ πτωχὰ παιδιὰ τῶν ἐπαρχιῶν, τὰ παιδιὰ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν ὡς εἶναι ἡ ὀρεινὴ Φθιῶτις καὶ ἡ Κρήτη, ἐξ ἧς κατάγονται τόσον ὁ κ. Ὑπουργός, ὅσον καὶ ὁ κ. Προεδρεύων, τὰ ὁποῖα πηγαίνουν καὶ κατατάσσονται εἰς τὴν Χωρ)κήν, δὲν θὰ πρέπει νὰ τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως μὲ τὰ ἄλλα παιδιά, τὰ ὁποῖα ἔχουν ὑπηρετήσει εἰς τὸ Δημόσιον ἢ ἀλλαχοῦ καὶ τῶν ὁποίων ἀναγνωρίζεται ἡ προϋπηρεσία των; Δὲν πρέπει νὰ στερήσωμεν τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ὑπηρεσίας τῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὴν Χωρ)κήν. Ἐπίσης δὲν πρέπει καὶ εἰς τοὺς ὑπηρετήσαντας εἰς ἄλλα νομικὰ πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, πέραν ἐκείνων ποὺ περιλαμβάνονται εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοθέτημα, νὰ τοὺς στερήσωμεν τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ὑπηρεσίας των. Πάντες οὗτοι δὲν εἶχον τὰ μέσα ἀνέτων σπουδῶν καὶ ἐσπούδαζον καθ’ ὃν χρόνον σκληρῶς ἐργαζόμενοι προσέφερον τὴν ὑπηρεσίαν των εἰς τὸ Ἔθνος. Πολλοὶ δὲ ὑπάγονται καὶ εἰς τοὺς Ν. 751 καὶ 1836. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἡ ἐπιμονή του αὐτὴ δὲν ὠφελεῖ εἰς τίποτε, ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐλαχίστων παρόντων καὶ αὐτῆς τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος ὑποστηρίζει τὴν ἄποψίν του. Ἐκτὸς ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι τοὺς νόμους ψηφίζουν οἱ εὐφυεῖς ἀπόντες καὶ οὐχὶ οἱ παρόντες. Κύριε Πρόεδρε μετὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Γιαννούσης θὰ ἔπρεπε νὰ λύσετε τὴν συνεδρίασιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα τόσον σοβαρὸν νομοθέτημα νὰ συζητῆται ἐνώπιον κενῆς αἰθούσης. Θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν κ. Πρόεδρε, νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις καὶ νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Περαίνων ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ ἡ ὑπηρεσία πάντων ὅσοι εἶχον σχέσιν οἱανδήποτε μὲ τὸ Δημόσιον κατὰ τὰ πρῶτα βήματα τῆς σταδιοδρομίας των. Ἐὰν δὲν γίνῃ τοῦτο, κ. Πρόεδρε, δὲν νομοθετοῦμεν μὲ δικαιοσύνην. Ἀναμένομεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκ τῆς πατρίδος τοῦ ὁποίου εἶναι οὐκ ὀλίγοι οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν Χωροφυλακήν, ὅτι θὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀπόψεις του καὶ ὅτι τελικῶς δὲν θὰ θελήσῃ νὰ στερήσῃ τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, τοῦ νὰ προσμετρήσουν τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας των, ἀπὸ τὰ παιδιὰ ἐκεῖνα ποὺ τόσας ὑπηρεσίας προσφέρουν, εἰς τὴν πατρίδα ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακήν. Καὶ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι περιέλαβε τὰς κατηγορίας ἐκείνων τῶν προϋπηρεσιῶν αἵτινες εἶχον παλαιότερον νομοθετηθῆ δὲν εἶναι πειστική. Ἐὰν ὡς συνήθως περὶ τὴν 5ην πρωϊνὴν περιελήφθη εἰς νομοθέτημά τι χαριστική τις διάταξις κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν ἕπεται, ὅτι σήμερον ποὺ νομοθετοῦμεν πρέπει νὰ μὴ ἐπανορθώσωμεν τὰς ἀδικίας καὶ ἀνισότητας.

§341ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§342Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναγνωρίζω ἀναμφισβητήτως, ὅτι εἶναι πολὺ δυσχερὲς διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὸν τεράστιον αὐτὸν ἀριθμὸν τῶν τροπολογιῶν. Ἐπίσης ἀναγνωρίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ συντομώτερον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θὰ κωλυσιεργήσω εἰς τὴν ψήφισιν τούτου μακρολογῶν. Εἴμεθα ὅμως καὶ ἡμεῖς κ. Πρόεδρε, ἠναγκασμένοι νὰ φέρωμεν ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς, τὰς διαμαρτυρίας ἀνθρώπων ποὺ ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ συζητουμένου νομοθετήματος. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου σχετικὸν αἴτημα ὑπαλλήλων Αʹ καὶ Πʹ Οἰκονομικῆς Ἐφορίας, τὸ ὁποῖον σᾶς θέτω ὑπ’ ὄψει. Τὸ αἴτημά των ἀφορᾶ ὅπως αἱ περὶ ἐπανεντάξεως διατάξεις μὴ ἐφαρμοσθῶσι ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Αʹ κατηγορίας, λόγῳ ἀνατροπῆς τῆς ἐπετηρίδος. Περιορίζομαι καὶ ἐγὼ νὰ συνηγορήσω εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ὑπολογισμοῦ τῆς προϋπηρεσίας καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τοὺς ὑπηρετήσαντας εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ὅπως ἡ Χωρ) κή, διότι ἐκεῖ γίνεται μία κατάφωρος ἀδικία. Δὲν ξαίρω, ἐὰν ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, λόγῳ τῶν δυσχερειῶν ποὺ παρουσιάζονται ἕνεκα τῶν πολλῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν, δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατόν, τοὐλάχιστον, νὰ δοθῇ μία ἱκανοποίησις, διὰ μιᾶς ὑποσχέσεως, ἔστω, ὅτι θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ μιᾶς εἰδικῆς διατάξεως, ὥστε νὰ ἀρθῇ ἡ κατάφωρος ἀδικία, ἡ ὁποία γίνεται λόγῳ τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως δύο παρομοίων Σωμάτων. Περιορίζομαι, κ. Πρόεδρε, μόνον εἰς αὐτὰ διὰ νὰ μὴ καθυστερήσω τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§343ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου ἔχει τὸν λόγον.

§344Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπέγραψα μίαν προσθήκην, τὴν ὁποίαν θεωρῶ λογικωτάτην καὶ δικαίαν. Ὑπάρχει, κ. Ὑπουργέ, ἕνας κλάδος ὑπαλλήλων ποὺ εἰργάσθησαν, ὡς Κοινοτικοὶ εἰσπράκτορες καὶ προσέφερον ὑπὸ συνθήκας χειμῶνος, καὶ τῶν δυσχερειῶν ποὺ παρουσιάζουν αἱ ὀρειναὶ περιοχαί, σπουδαίας καὶ μεγάλας ὑπηρεσίας. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτούς, διωρίσθησαν μὲ τὸν νόμον 3908 τοῦ 58 εἰς κενὰς θέσεις Ἐπιμελητῶν Εἰσπράξεων τῶν Δημοσίων Ταμείων καὶ παρὰ ταῦτα δὲν τοὺς ἀναγνωρίζεται ἡ προϋπηρεσία τοῦ Κοινοτικοῦ εἰσπράκτορος, ἐνῷ ἀναγνωρίζεται ἡ προϋπηρεσία, ἄλλων κατηγοριῶν, ὅπως εἶναι ἡ Ὑπηρεσία Ἐφοδίων Ἐξωτερικοῦ. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὸ αἴτημά μου εἶναι δικαιότατον καὶ πρέπει νὰ ἀποδεχθῆτε καὶ συμπεριληφθῇ ἡ ἀναγνώρισις προϋπηρεσίας καὶ εἰς τοὺς δυνάμει τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 3908 τοῦ 58, διορισθέντας εἰς κενὰς θέσεις Ἐπιμελητῶν Εἰσπράξεων τοῦ Δημοσίου ἡ διανυθεῖσα εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν ἐξ ἧς προῆλθον ἢ εἰς ἄλλην Δημοσίαν Ὑπηρεσίαν, ὑφ’ οἱανδήποτε σχέσιν καὶ ἂν αὕτη διηνύθη. Ἐπίσης εἰς τὴν παράγραφον 2, ἐκεῖ ποὺ λέγετε, ὅτι ἐφαρμόζεται ἐπὶ Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου κλπ. ἡ λέξις «τῶν» νὰ γίνῃ «τοῦ». Ἐπίσης, εἰς τὴν παράγραφον 6 μετὰ τὴν λέξιν «παραίτησις» παρακαλῶ νὰ συμπληρωθῇ μὲ τὰς λέξεις «οἱ καταληφθέντες καὶ διατηρηθέντες ἐν ὑπηρεσίᾳ». Πρόκειται περὶ 3 Δασογεωπόνων. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ προσθέσω τὴν παράκλησίν μου, διὰ νὰ μὴ ἐμφανίζεται, ὅτι μόνον ἡ ΕΡΕ ἐνδιαφέρεται, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ προσθήκη διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας εἰς τὴν Χωροφυλακήν, ἡ ὁποία, ὅπως γνωρίζετε, προσέφερε καὶ προσφέρει μεγάλας Ὑπηρεσίας.

§345Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ποῖος τὸ ἀρνεῖται, κ. συνάδελφε, αὐτό; Οὐδείς. Ἀλλὰ τὶ σχέσιν ἔχει αὐτὸ μὲ τὸ θέμα ποὺ συζητοῦμεν;

§346Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ὅταν κ. Ὑπουργέ, ὁ ἀστυφύλαξ τῶν πόλεων εἶναι μπέης, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀρνηθῆτε εἰς τὸν Χωροφύλακα.....

§347Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ὄχι καὶ ἔτσι, κ. συνάδελφε.

§348Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ἐγὼ ξέρω, ὅτι ὁ ἀστυφύλαξ εἰς τὰς πόλεις εἶναι μπέης.

§349Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Προσφέρετε κακὴν ὑπηρεσίαν, κ. συνάδελφε, μὲ αὐτὰ ποὺ λέτε.

§350ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§351Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὶ νὰ προσθέσω ἐγὼ ὕστερα ἀπὸ τὰ τόσον βάσιμα καὶ δίκαια τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν, ἐκ μέρους τῶν κ. συναδέλφων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράκλησιν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ θέμα τῆς προϋπηρεσίας τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, δηλαδὴ τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων, Χωροφυλακήν, καὶ Πυροσβεστικὴν ὑπηρεσίαν. Ἁπλῶς πρέπει νὰ ὑποβάλω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ θελήσῃ, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἐξαντληθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα ἀπὸ ἀπόψεως στοιχείων, διότι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς πρὸ ὀλίγου ἐτόνισεν, ὅτι πράγματι εἶναι ἄξιαι παντὸς ἐπαίνου καὶ σεβασμοῦ αἱ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσέφερον καὶ προσφέρουν οἱ ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἑπομένως ἐφ’ ὅσον θὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις, νὰ ἐπαναξετάσητε, κ. Ὑπουργέ, τὸ θέμα, διότι δὲν μᾶς ἐπείσατε μὲ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποιήσατε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαίρεσιν ποὺ κάμετε. Διότι ἡ περὶ δικαίου κοινὴ ἀντίληψις, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωποῦν οἱ συνάδελφοι ὅλων τῶν παρατάξεων συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς προϋπηρεσίας εἰς τὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακήν. Δευτέρα παρατήρησίς μου: Εἰς τὴν ἐπιχειρηματολογίαν σας εἴπατε, ὅτι ἀκολουθεῖτε μίαν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε ἡ μέχρις σήμερον νομοθεσία. Ἀπὸ ὅσα εἶπον ὡρισμένοι συνάδελφοι, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅσα θὰ εἴπω καὶ ἐγὼ θὰ ἴδητε, ὅτι εἶσθε σύμφωνος μὲ τὴν ἀρχὴν τὴν ἀκολουθηθεῖσαν ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν μέχρι σήμερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ρύθμισιν τῆς περιπτώσεως αὐτῆς. Διότι δὲν εἶναι μόνον ἡ παράγραφος 2, ὑπάρχει καὶ τὸ ἄρθρον 3 παράγραφος 2, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνεται εἰς τὸ νομοθέτημά σας. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἐφηρμόσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ ἐπαναλαμβάνεται καὶ εἰς ἰδικόν σας νομοθέτημα καὶ ἐφηρμόσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὸ ὁποῖον προΐστασθε. Ἔχω ἐδῶ ἕνα σημείωμα τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἑπομένως θὰ εἶσθε σύμφωνος μὲ αὐτὸ ποὺ εἴπατε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πρέπει νὰ τηρήσητε τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Καὶ ἕνα τρίτον ἐπιχείρημα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐνῷ πρόκειται νὰ προσμετρηθῇ χρόνος διανυθεὶς εἰς δημοσίαν ὑπηρεσίαν, διασπᾶτε τὴν ἀρχὴν αὐτήν, καὶ ἀρνεῖσθε νὰ ἀναγνωρίσητε τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ δὴ τῶν ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἡ ὁποία εἶναι σχέσις δημοσίου δικαίου. Καὶ ὑπάρχει οὕτω μία ἀσυνέπεια. Διασπᾶται διὰ τοῦ νομοσχεδίου τὴν ὀρθὴν αὐτὴν ἀρχήν. Δηλαδὴ θὰ προσμετρηθῇ ἡ ὑπηρεσία ποὺ προσέφερεν εἰς τὸ Δημόσιον. Πέραν τῆς παρατηρήσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ κ. Βαρβιτσιώτης, ὅτι ἀναγνωρίζεται ὡς χρόνος δυνάμενος νὰ προσμετρηθῇ, ἡ ὑπηρεσία ποὺ προσεφέρθη εἰς Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, ἔχετε καὶ τὴν κατηγορίαν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκφρασθεῖσαν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἀπόφασιν καὶ πρόθεσίν σας νὰ συμπεριλάβετε καὶ αὐτούς. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἓν καὶ τὸ ἄλλο δὲν εἶναι πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Διότι καὶ ἡ Α.Τ.Ε., ὅπως ἀπεφάνθη σταθερὰ καὶ μέχρι σήμερον ἡ νομολογία εἶναι πρόσωπον ἰδιωτικοῦ δικαίου καὶ οὐχὶ δημοσίου Δικαίου. Ὅταν λοιπὸν ἡ διάσπασις ἀρχίζῃ νὰ γίνεται, εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς πείσετε, ὅτι βάσει τῆς ἀρχῆς τὴν ὁποίαν ἠθελήσατε νὰ ὑποστηρίξετε ἐνώπιον τῶν συναδέλφων σας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμπεριλάβετε τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν προσέφεραν ἄνδρες πρὸς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἀνεξαρτήτως τῆς ἀξίας —δὲν ἀξιολογῶ— τῆς ὑπηρεσίας; Θὰ ἤθελα λοιπὸν μὲ τὰ τελευταῖα αὐτὰ ἐπιχειρήματα νὰ σᾶς παρακαλέσω, διότι παράκλησιν πλέον πρέπει νὰ ὑποβάλωμεν, νὰ ἐπανεξετάσητε πάλιν τὸ θέμα, διὰ νὰ ἀνταποκριθῆτε εἰς μίαν κοινὴν ἀντίληψιν, ἐπαναλαμβάνω διὰ νὰ νομοθετήσετε ὀρθῶς, διότι ἄλλως δὲν θὰ πείσετε κανένα, ὅτι ἕνας ἄλλος λόγος ὑπηγόρευσε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἐξέλιξιν. Ἐκτὸς ἂν θελήσετε μὲ στοιχεῖα ἀναγόμενα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, τὰ ὁποῖα εἶναι πιθανὸν νὰ πείσουν, ὅτι πιθανὸν νὰ ἀπαιτηθοῦν τεράστιαι δαπάναι ὁπότε θὰ ἐκτιμήσωμεν καὶ αὐτοὺς τοὺς λόγους. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν ἠκούσατε τὰς ἀντιλήψεις μου καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπιμένω.

§352ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§353Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ προβῶ εἰς μερικὰς μόνον, ἀλλὰ συντόμους παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη παρατήρησις ἀφορᾷ εἰς τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ ἀλλαγὴν τοῦ ἄρθρου, ἄλλως θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ τὸ ἀποσύρῃ. Δὲν θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ δήλωσις–ἀπειλὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀνταποκρίνεται πράγματι εἰς τὴν πρόθεσιν νὰ τὸ ἀποσύρῃ. Ἐάν, ὅμως, θέλῃ νὰ τὸ ἀποσύρῃ, αὐτὸ εἶναι θέμα ἰδικῆς του εὐθύνης καὶ κομματικῆς πειθαρχίας τῶν βουλευτῶν τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Ἡμεῖς ὅμως, θὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὰς ἀπόψεις μας. Τέλος, ἔχω καὶ μίαν τελευταίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία προϋποθέτει, ὅτι ἡ δήλωσις–ἀπειλὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν εἶναι ἀληθής. Ὁ κ. Θανόπουλος ἔδωσεν ἐν ταῖς λεπτομερείαις του τὰ στοιχεῖα. Ἐπίσης, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ τὰ ὅσα ὁ συνάδελφος κ. Πιπιλῆς ἀνέφερεν. Ἐπίσης, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἄλλος τις συνάδελφος, νομίζω τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, διετύπωσεν, ἐὰν δηλ. ὑπάγωνται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου οἱ ὑπάλληλοι, τὸ προσωπικὸν τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων.

§354Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὑπάγονται, κ. συνάδελφε.

§355ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰωάννου ἔχει τὸν λόγον.

§356Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤλπιζα ἀπὸ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ὑπὸ τῶν κυρίων συναδέλφων, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εἶχε πεισθῆ διὰ νὰ λάβῃ ἀποφάσεις ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ δικαίας κρίσεις διὰ τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους, τοὺς προϋπηρετήσαντας εἰς ἄλλας συναφεῖς ὑπηρεσίας. Λυποῦμαι, διότι νομίζω, ὅτι μεθ’ ὅσα εἶπε προηγουμένως, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐμμένει εἰς τὰς ἀπόψεις του. Παρὰ ταῦτα, νομίζω, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ ὅπως διαφοροποιήσῃ τὴν γνώμην του ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ παρακολουθήσῃ τὰς ἀναπτυχθείσας ἀπόψεις τῶν κυρίων συναδέλφων ὅσον ἀφορᾷ τὴν προϋπηρεσίαν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις, ἐπικρατεστέρα τῶν ὁποίων εἶναι ἡ προϋπηρεσία εἰς τὴν Β. Χωροφυλακήν, περίπτωσις δικαιοτάτη. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα τοῦτο καὶ νὰ εὕρῃ τρόπον δικαιώσεως τῶν προϋπηρετησάντων εἰς τὴν Χωροφυλακὴν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις. Ἐπίσης, θὰ παρεκάλουν ὅπως εἰς τὴν παράγρ. 7 καὶ εἰς τὸ σημεῖον ὅπου ἀναφέρεται, ὅτι ἰσχύει ἡ διάταξις διὰ τοὺς μέχρι τῆς 31.12.1965 δοκίμους Δημοσίους Ὑπαλλήλους, νὰ μετατεθῇ μέχρι τῆς 31.12.66 τοιούτους, διότι εἶναι αἴτημα δίκαιον. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω, θὰ παρεκάλουν ὅπως ἔχω μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§357ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§358Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον καταθέσει μίαν τροπολογίαν διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, οἱ ὁποῖοι καθ’ ὃν χρόνον ἐπεξετάθησαν καὶ ἐφηρμόσθησαν αἱ διατάξεις τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. δὲν εἶχεν ὁλοκληρωθῆ ἡ ἀναμόρφωσις τῶν Ὀργανισμῶν καὶ ἡ τακτοποίησις τοῦ προσωπικοῦ ὑπὸ τὸ ἑνιαῖον νομικὸν καθεστὼς τῶν 3097)54 Ν.Δ. καὶ 3301)55 νόμου. Κατόπιν ὅμως τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι συμπεριλαμβάνονται καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, δὲν ἔχω παρὰ νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν ἀπόφασίν του αὐτήν.

§359ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γραφάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§360Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφθάσαμεν αἰσίως εἰς τὰς πρωϊνὰς ὥρας, τῆς συνεδριάσεως μετατραπείσης εἰς φιλικὴν συγκέντρωσιν. Ἄς εἶναι. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἐξέθεσαν τὰς ἀπόψεις των καὶ τὰ θέματα ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προϋπηρεσίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐνῷ ἀναγνωρίζει τὴν προϋπηρεσίαν τούτων εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων, ἀποφαίνεται, ὅτι δὲν τὴν ἀναγνωρίζει εἰς τὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακήν, καί, ἀντιτείνων εἰς πρότασιν κ. συναδέλφου, εὗρεν ὡς ἐπιχείρημα τὸ ὅτι ἡ Βασιλικὴ Χωροφυλακὴ δὲν εἶναι πολιτικὸν Σῶμα, ὡς συμβαίνει μὲ τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων. Καὶ ἐρωτῶ, διατὶ τοῦ Χωροφύλακος τοῦ ἀπεσπασμένου εἰς τὴν Βουλήν, δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ προϋπηρεσία καὶ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει τοῦ τὰ αὐτὰ καθήκοντα ἐπιτελοῦντος Ἀστυφύλακος; Ἀστυνόμευσιν πράττουν ἀμφότεροι. Ἀστυνόμευσιν ἐπιτελεῖ καὶ ὁ εἰς τὸ Καστρὶ φρουρῶν τὴν κατοικίαν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ Χωροφύλαξ καὶ ὁ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν φρουρὸς Ἀστυφύλαξ. Οἱ ἐκεῖθεν τοῦ Αἰγάλεω καὶ οἱ ἐντεῦθεν τοῦ Ἰλισσοῦ ἐπιτελοῦντες τὰ αὐτὰ καθήκοντα, διαχωρίζονται μόνον διὰ τοῦ συλλογισμοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ συνάδελφος κ. Παπαλουκᾶς ἔθεσεν ὀρθῶς τὸ θέμα καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ συμφωνήσετε μαζί μας, κ. Ὑπουργέ.

§361ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§362Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μία συνομιλία τὴν ὁποίαν εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ χορηγήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν μοῦ εἶπεν, ὅτι ὑπῆρχε χιλιὰς τροπολογιῶν καὶ ἑπομένως δὲν θὰ ἐδέχετο τροπολογίας, μὲ εἶχεν ἀπογοητεύσει. Ἔπειτα ὅμως ἀπὸ ὅσα ἤκουσα ἀναπτυσσόμενα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ ὑποστηρίξω καὶ ἐγὼ τροπολογίαν μου ἀφορῶσαν τοὺς ὑπαλλήλους Κτηνοτροφίας, Γεωργίας καὶ Δασῶν. Ἀναφέρω εἰς τὴν εἰσηγητικὴν τροπολογίαν μου.

§363Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ θέμα τοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου, ἐπὶ τῆς Γεωργίας καὶ ἐμέ. Καὶ δύναμαι νὰ σᾶς κάμω τὴν δήλωσιν καὶ παρακαλῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν μόλις τερματισθῇ ἡ μελέτη τοῦ θέματος.

§364Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ νὰ διαχωρίζωμεν τοὺς ἀστυνομικοὺς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἀπὸ τοὺς τῆς Β. Χωροφυλακῆς. Τοῦτο εἶναι τελείως ἄδικον. Δὲν ἠξεύρω τί γίνεται μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ο.ΔΙ.Σ.Υ. καὶ τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν, βλέπω ὅμως εἰς τὴν παράγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 24: «...(ἀναγινώσκει)...». Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων

Ν.Π.Δ.Δ.

§365Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ὁ κῶδιξ περὶ συντάξεων.

§366Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Καὶ ὁ 3168;

§367Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ συνταξιοδοτικοῦ νόμου.

§368Α. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀναμένομεν καὶ ἡμεῖς καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς στατιστικὰ στοιχεῖα διὰ νὰ ἴδωμεν πόσοι ἐπὶ τέλους εἶναι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ τῶν ὁποίων κατὰ τὴν διάταξιν τοὺς ἀναγνωρίζεται ἡ προϋπηρεσία καὶ πόσοι ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους ἡμεῖς ζητοῦμεν ἴσην μεταχείρισιν καὶ πόθεν ἕκαστος προέρχεται.

§369Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ λυπηθῶ ποὺ θὰ κάμω τὴν δήλωσιν εἰς τὸν κ. Παπαλουκᾶν, ὅτι στατιστικὰ στοιχεῖα δὲν ἔχω βεβαίως καὶ δὲν εἶναι ἀνθρωπίνως δυνατὸν νὰ ἀνεύρῃ τις τὴν προϋπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν ἠμποροῦν νὰ ἔχουν ὅλαι αἱ δεκάδες χιλιάδων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι τόσον ἐνδιαφέρον ἐξεδήλωσαν διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ διὰ τὸ ἄρθρον αὐτό, εἶναι φοβοῦμαι, ὅτι ἡ βασικὴ παρατήρησις ἀπ’ ὅλην τὴν μακρὰν συζήτησιν εἶναι ὅτι, ὅλοι ἐλησμονήσαμεν περὶ τίνος πρόκειται. Τὶ προβλέπει τὸ ἄρθρον καὶ πρὸς ποῖον σκοπὸν ὑποβάλλεται; Κύριοι συνάδελφοι, ἤκουσα καὶ συμμερίζομαι τὰς ἀπόψεις ὅλων καὶ διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακὴν καὶ διὰ τὴν ἀξίαν καὶ τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχουν ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι ἀνεφέρθησαν, αἱ ὁποῖαι ἦσαν πολλαὶ καὶ ποικίλαι, ἦσαν ὑπηρεσίαι πρὸς τὸ δημόσιον, ὑπηρεσίαι πρὸς Νομικὰ Πρόσωπα ὑπὸ τὴν γενικωτάτην των μορφήν, ὑπηρεσίαι πρὸς Νομικὰ Πρόσωπα Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, ὅπως τὸ Τζάνειον καὶ ἄλλαι διὰ τὰς ὁποίας ἔχουν ὑποβληθῆ ἔγγραφοι τροπολογίαι. Ἀλλὰ τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἂν αἱ ὑπηρεσίαι αὐταὶ εἶναι ἀξιόλογοι, ἂν ἡ Βασιλικὴ Χωροφυλακὴ προσέφερε πρὸς τὸ Ἔθνος, διὰ τὴν ὁποίαν οὐδεὶς βεβαίως ἀμφιβάλλει εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἐὰν ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ ἄρθρον ὑπηρετῆται μὲ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, ἔστω καὶ εἰς περασμένην ὥραν νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην σας ποία εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ἐντάξεως, τῆς ἐπανεντάξεως εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ἡ ἐπανένταξις ἢ καὶ ἡ ἔνταξις εἰς ἕνα βαθμὸν ἂς εἴπωμεν, ἐξεκίνησεν ἀπὸ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Δημόσιος Ὑπάλληλος δὲν εἰσέρχεται ἀμέσως εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ὡς τακτικὸς δημόσιος ὑπάλληλος, ἀλλὰ προηγήθη μία ὑπηρεσία ὑπὸ οἱονδήποτε τύπον, συνήθως εἰς τὴν αὐτὴν ὑπηρεσίαν προσφερθεῖσα, ἀλλὰ οὐχὶ ὡς τακτικοῦ ὑπαλλήλου ἀλλὰ ὡς ἡμερομισθίου ἢ ἐπὶ συμβάσει ἢ ἐκτάκτου. Καὶ ὅταν κἄποτε οἱ ἔκτακτοι αὐτοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι συμβαίνει πολλάκις νὰ ἔχουν ὑπηρετήσει ἐπὶ ἔτη καὶ μακρὰ ἔτη ὡς ἔκτακτοι, νὰ μονιμοποιοῦνται καὶ τότε βεβαίως κρίνεται ἄδικον ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος φέρ’ εἰπεῖν εἰς μίαν ὑπηρεσίαν προσέφερεν ἐνδεχομένως ὑπηρεσίαν ἐπὶ 5 ἢ 6 ἢ 8 ἢ 10 ἔτη, μονιμοποιούμενος νὰ ἀρχίζῃ ἀπὸ τὸν κατώτερον βαθμὸν τῆς ἱεραρχίας. Καὶ τότε ὑπολογίζεται ἡ προϋπηρεσία, ἡ ὁποία συνήθως —αὐτὴ ἦτο ἡ ἀφετηρία τῆς ἐντάξεως— δυηνήθη εἰς τὴν αὐτὴν ὑπηρεσίαν καὶ ὑπῆρχε πλήρης δικαιολογία, ὅτι ἦτο εὐθύνη τοῦ Κράτους, ὅτι δὲν τὸν ἐμονιμοποίει καὶ τὸν ἄφινε νὰ μαραζώνῃ καὶ νὰ ἀδικῆται ὡς ἔκτακτος. Ὑπολογίζεται τότε ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ διὰ τὴν ὑπηρεσιακήν του ἐξέλιξιν. Δὲν εἶναι ἔνδειξις κανενὸς βραβείου, τὸ ὁποῖον προσέφερε εἰς τὸν προσενεγκόντα ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Βασ. Χωροφυλακὴν ἢ ἀλλαχοῦ. Εἶναι μία ἀναγνώρισις, ὅτι προσεφέρθη ὑπηρεσία, ὅτι ὡρίμασεν ὁ ὑπάλληλος. Κἄποιος ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, ὁ κ. Λαυρεντίδης, ὀρθῶς τὸ ἐτοποθέτησεν εἰς τὴν βάσιν αὐτήν. Καὶ ὅτι ὅσον ὀλιγώτεροι ὑπάλληλοι ἔχουν, περισσοτέραν ὑπηρεσίαν σχετικὴν ἢ ὁμοειδῆ μὲ αὐτὴν ποὺ προσέφεραν ἕως τώρα, δύνανται νὰ προωθηθοῦν ὑπηρεσιακῶς. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐξεκίνησεν ἡ ἔνταξις διὰ νὰ προχωρήσῃ μὲ τὴν ἐπιείκειαν, ἡ ὁποία διακρίνει καὶ εὐλόγως τὴν Ἑλληνικὴν νομοθεσίαν νὰ προχωρήσῃ εἰς ἔνταξιν καὶ ἐπανένταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπολογίζεται διαρκῶς νέα ὑπηρεσία προσφερθεῖσα καὶ διὰ νὰ φθάσωμεν κἄποτε νὰ ἴδωμεν ὑπερβολὰς καὶ ἀπαραδέκτους ἀκρότητας εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐντάξεων καὶ ἐπανεντάξεων εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ἐδῶ θὰ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ εἴπω εἰς τὸ Σῶμα καὶ νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἀπὸ τὰ δυσκολώτερα θέματα ποὺ ἀντεμετώπισα ἦτο τὸ θέμα αὐτό, διότι συνέβη ἐντάξεις καὶ ἐπανεντάξεις νὰ ἔχουν γίνει πολλαὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ συνέβη νὰ ἔχουν συμβῆ ἀκραῖαι περιπτώσεις ἐντάξεως καὶ ἐπανεντάξεως ὅπου συνυπολογίσθησαν προϋπηρεσίαι εἴς τινας Δημοσίας Ὑπηρεσίας (τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορίου εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ἀκραῖα αὐτὰ παραδείγματα), αἱ ὁποῖαι ἔγιναν διὰ τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν καὶ διὰ περιωρισμένους ὑπαλλήλους. Αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων ἡ ὑπηρεσία ἀνεγνωρίσθη, ἐνῷ κατὰ πάγιον κανόνα αἱ ἐντάξεις καὶ αἱ ἐπανεντάξεις αἱ ὁποῖαι εἶχον γίνει ἔγιναν μὲ πολὺ στενότερα κριτήρια. Τί ἠθέλατε νὰ πράξῃ ὁ νομοθέτης ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀπεφάσισε τὴν ἐξαίρεσιν ποὺ ὑπῆρχε μέχρι σήμερον καὶ μετέβαλε τὴν ἐπανένταξιν εἰς κανόνα; Νὰ προχωρήσῃ εἰς ἐπανένταξιν μὲ ἀποφασιστικὸν κριτήριον τὴν ἀπωτάτην ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐπανεντάξεως; Ἂν ξεκινοῦσε ἔτσι θὰ ὡδηγεῖτο ἀφεύκτως εἰς τὸ νὰ μὴ ἐφαρμόσῃ τὴν ἐπανένταξιν. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῆται, ὅτι ἔκτακτα μέτρα, καὶ λέγω ἐπανάστασις εἶναι ἡ ἐπανένταξις, προκαλοῦν σάλον εἰς τὴν Δημοσίαν Ὑπηρεσίαν. Ὁ κ. Παπαγιαβῆς ἔχει δίκαιον, ὅταν τὸ τονίζῃ διότι εἰς τὴν αὐτὴν ὑπηρεσίαν θὰ συμβῇ ἕνας νὰ εἶχε μίαν —θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, δὲν τὸ λέγω, διότι δὲν θέλω νὰ θίξω κανένα— μίαν ἀπίθανον προϋπηρεσίαν, ἡ ὁποία θὰ τὸν ὡδήγει νὰ πάρῃ ἕνα καὶ δύο βαθμοὺς παραπάνω ἀπὸ ἕνα ἄλλον ὑπάλληλον ὁ ὁποῖος θὰ κάθεται εἰς τὸ αὐτὸ τραπέζι καὶ μὲ τὸν ὁποῖον μαζὶ εἰσῆλθον εἰς συγκεκριμένην ὑπηρεσίαν. Εἶναι λοιπὸν κίνδυνος ἡ ἐπανένταξις ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι κλονίζει τὴν ἰσορροπίαν καὶ τὴν τάξιν εἰς τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας. Καὶ πρέπει μὲ φρόνησιν νὰ ἀντιμετωπίζεται. Τὶ ἔπραξεν εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις; Ἠθέλησε, εἰλικρινῶς τὸ ἐξομολογοῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ξεφύγῃ πλήρως ἀπὸ τὴν ἀνάληψιν εὐθύνης, διότι ἤμουν βέβαιος, ὅτι οἱοδήποτε κριτήριον καὶ ἐὰν ἔθετα δὲν θὰ ἔφθανα εἰς τὸ νὰ πείσω. Διότι πράγματι τὰ κριτήρια εἶναι ρευστά καὶ ὑπάρχει καὶ λόγος καὶ ἀντίλογος καὶ ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν ἐπιχειρήματα. Ἔλαβον ὑπ’ ὄψει τὴν διατύπωσιν, ἡ ὁποία ἐκφράζει τὸν κανόνα περίπου, ὁ ὁποῖος ἐτηρήθη εἰς τὴν ἔνταξιν καὶ θὰ προσθέσω τώρα, δὲν τὸ εἶπον προηγουμένως, τὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν εἶχον ἀκολουθήσει ὑποβάλλουσαι νομοσχέδια, αἱ Κυβερνήσεις τοῦ κ. Πιπινέλη καὶ τῆς ΕΡΕ. Δὲν προσέθεσα καμμίαν ὑπηρεσίαν ἐπὶ πλέον πλὴν τῆς ὑπηρεσίας ἐλέγχου φορτηγῶν αὐτοκινήτων Ο.Ε.Α.Σ. κατὰ παράκλησιν μάλιστα τοῦ συναδέλφου κ. Μαρῆ τὸ εἶχα καταθέσει. Καὶ ὅταν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν μοῦ ἐγένετο ἡ παρατήρησις, ὅτι εἶναι νέα ἡ εἰσαγομένη τάξις εἶπον νὰ τὴν διαγράψωμεν καὶ νὰ τελειώνωμεν. Καὶ τὴν διέγραψα τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰσηγούμενος ἓν νομοσχέδιον εἶχον ἀναλάβει πρωτοβουλίαν νὰ τὴν προτείνω. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα δὲν ἐπρότεινα καμμίαν. Θὰ μοῦ εἴπουν ἐμπειρικὴ καὶ πρωτόγονος εἶναι ἡ μέθοδος αὐτὴ τῆς ἀντιμετωπίσεως. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἄλλη μέθοδος διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθητε ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν σοβαρὴν βάσιν εἰδικῶς διὰ τὴν Χωροφυλακὴν καὶ ἐγὼ συμμερίζομαι τὰ αἰσθήματά σας, ἀλλὰ θέλω νὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἂν σταματήσῃ κανεὶς ἀντιμετωπίζων, ἀπομονώνων, τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, δὲν θὰ σταματήσῃ πουθενά. Θὰ ἤμουν διατεθειμένος νὰ ὁμιλήσω γενικὰ περὶ Δημοσίας Πολιτικῆς ὑπηρεσίας. Κατ’ ἀνάγκην θὰ εἴπω πολιτικῆς, δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω στρατιωτικῆς εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, καὶ νὰ ἔκοβα καὶ τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται ἐδῶ περὶ Ὑπηρεσίας Ἐφοδιασμοῦ Ἐξωτερικοῦ, Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀποθηκῶν κλπ. Θὰ ἔκαμνα ὅμως ἄδικον πρᾶξιν ἴσως καὶ σκληρὰν πρᾶξιν, ἀφοῦ ὅλα τὰ νομοσχέδια ποὺ εἶχον ὑποβληθῆ ἕως τώρα αὐτὰς τὰς συγκεκριμένας περιπτώσεις τὰς εἶχον περιλάβει, διὰ νὰ μείνωμεν εἰς μίαν ὀρθοδοξίαν ποὺ θὰ ἦτο ἐὰν ἐλέγαμεν «ὑφ’ οἱανδήποτε μορφὴν προσφερθεῖσα Δημοσία Πολιτικὴ Ὑπηρεσία» καὶ νὰ σταματήσωμεν. Αὐτὸ θὰ ἦτο τὸ ὀρθόν. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅμως, ὅτι καὶ εἰς τὰ δύο νομοσχέδια ποὺ ὑπεβλήθησαν καὶ πρὸ διετίας καὶ πρὸ τριετίας καὶ ἐδῶ ὁ κ. Θεοτόκης μοῦ τὸ ἔλεγεν αὐτὸ καὶ δὲν θὰ ἤθελα νὰ τὸ ἔχω βάρος εἰς τὴν καρδίαν μου, νὰ ἀδικῶ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐκθρέψει ἐλπίδας ἀπὸ πολλὰ νομοσχέδια πρὸ δύο ἢ τριῶν ἐτῶν. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε τὴν μοῖραν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον πλανᾶται μεταξὺ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου ἐπὶ ἔτη καὶ κάποτε ἔπρεπε νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους θὰ σᾶς παρεκάλουν ὀρθότατα νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκταθῶμεν καὶ νὰ μὴ θελήσετε νὰ ἐπιμείνητε, ὅπως τὸ ἔπραξε πρὸ ὀλίγου ὁ φίλος κ. Παπαγιαβῆς, εἰς τὸ νὰ ἀπαλείψω τὴν διάταξιν ὁλόκληρον. Εἶναι μία ἀπὸ τὰς βασικὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Προσφέρει ἀναντιρρήτως μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς πάρα πολλοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι δι’ αὐτῆς τῆς μεθόδου θὰ προωθηθοῦν κατὰ ἕνα ἢ δύο βαθμοὺς καὶ οἱ ὁποῖοι μὲ ἀγωνίαν τὴν ἀναμένουν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν δὲν θέλω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον νὰ ἀπαντήσω εἰς δύο εἰδικωτέρας παρατηρήσεις. Ἡ μία παρατήρησις ἀναφέρεται εἰς τὴν παρ. 6 διὰ τοὺς Μεσογεωπόνους. Καὶ ἐδῶ ἡ διάταξις εἶναι νέα, δὲν ὑπῆρξεν εἰς οὐδὲν ἀπὸ τὰ παλαιὰ νομοσχέδια. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἶχον προδήλως δίκαιον ἐν τῇ ἐννοίᾳ ὅτι ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὴν ἔνταξιν, ὅτι δὲν ἐνετάγησαν καθόλου, ὅτι δὲν ἐκρίθησαν διὰ νὰ ἐνταχθοῦν. Καὶ ναὶ μέν, τὸ λέγω διότι οὕτως ἔχει ἡ διάταξις ἡ ὁποία προσετέθη ὡς παρ. 6, δὲν γνωρίζω ὅμως ἂν θὰ ἔχῃ ἰσχύν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ συνταξιοδοτικὴν ἰσχύν. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι πλέον δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ τώρα περὶ τῆς συντάξεως πρόκειται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τοὐλάχιστον, ὡς πρὸς τὴν πρώτην ἀντίδρασιν τοῦ Κράτους, δοθέντος, ὅτι αὐτοί, προδήλως ἠδικήθησαν διότι δὲν ἐνετάγησαν καὶ ἐὰν ἐπακολουθήσῃ ὁ συνταξιοδοτικὸς νόμος, ὅταν ἐπακολουθήσῃ, τότε θὰ ἔχῃ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον. Ὅταν εἶχον ἀποδεχθῇ, εἶχεν ἐκτυπωθῆ τὸ νομοσχέδιον μὲ αὐτὴν τὴν παράγραφον. Ἐνεφανίσθησαν ἄλλοι τῆς αὐτῆς κατηγορίας περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησαν τινὲς τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι μοῦ εἶπον, ὅτι αὐτοὶ ἐνετάγησαν, ἀλλ’ ἐνετάγησαν εἰς χαμηλὸν βαθμόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις. Ὅλοι οἱ ἀπομακρυνθέντες δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὅλοι οἱ συνταξιοδοτούμενοι ποῖος λίγο, ποῖος πολύ, ἔχουν τὸ παράπονον, ὅτι δὲν προωθήθησαν ἐπαρκῶς καὶ ὅτι δὲν ἔφυγαν μὲ τὸν βαθμὸν ποὺ ἔπρεπε. Καὶ τώρα ποὺ ἡμεῖς συζητῶμεν περὶ ἄρσεως ἀδικιῶν, ἀντιμετωπίζομεν διαφόρους ἀκροτάτας περιπτώσεις ἀδικηθέντων, διότι οἱ πάντες νομίζουν, ὅτι ὅλα ἠμπορεῖ νὰ συζητηθοῦν μέχρι τοῦ νὰ παρουσιάζωνται καὶ συνταξιοῦχοι ἀπομακρυθέντες τῆς Ὑπηρεσίας τὸ 1920 καὶ τὸ 1930 καὶ νὰ παραπονοῦνται διὰ τὸν βαθμὸν μὲ τὸν ὁποῖον ἔφυγον. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ὑπὸ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις δὲν θὰ ἦτο σοβαρὸν νὰ συνεχίζωμεν τὴν συζήτησιν. Καὶ δι’ αὐτὸ τὴν διάταξιν αὐτὴν τὴν ἀφήνω, χωρὶς νὰ ἔχῃ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον, ἔστω καὶ ἐὰν ἠμπορῇ νὰ προεξοφλῇ τὴν ἐν συνεχείᾳ συνταξιοδοτικὴν ἐπιβεβαίωσιν τοῦ νόμου, διότι νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ περισσοτέραν ἐπέκτασιν. Καὶ τέλος, ὡς πρὸς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον, τὸ ὁποῖον εἶχεν εὐρεῖαν συζήτησιν, διὰ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς 31.12. 1965, ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ὅλη διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 εἶναι ἐξαιρετικὴ διάταξις, εἶναι ἔκτακτος διάταξις. Ἡ πρώτη πρόθεσίς μου ἦτο θεωρητικῶς ἀπόλυτος νὰ ἰσχύσῃ μέχρι τῆς ἡμερομηνίας ποὺ δημοσιεύεται ὁ νόμος, ἐπειδὴ ὅμως ὑπάρχουν καὶ ὡρισμένοι οἱ ὁποῖοι ἤρχισαν νὰ λέγουν ὅτι ἔχω ἕνα μάθημα νὰ δώσω ἐξετάσεις καὶ νὰ πάρω τὸ πτυχίον μου καὶ ἔχω 1–2 μῆνες, εἴπαμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, σημαδιακὴ εἶναι ἡ ἡμερομηνία τοῦ τέλους τοῦ ἔτους, ἂς βάλωμεν, λοιπόν, ὡς ἡμερομηνίαν τὴν λῆξιν τοῦ ἔτους. Ἐὰν ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται νὰ δεχθῶ καὶ διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν παραμένει καμμία ἀμφιβολία ὅτι διαιωνίζεται ἡ διάταξις καὶ γίνεται διάταξις παγία. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰς προθέσεις μας δὲν εἶναι νὰ γίνῃ ἡ διάταξις αὐτὴ παγία. Ἐὰν θέλῃ μία ἄλλη Κυβέρνησις νὰ καταστήσῃ παγίαν τὴν διάταξιν αὐτήν, εἶναι ἄλλη ἡ ὑπόθεσις. Ἡμεῖς ὅμως δὲν τὴν ἠθελήσαμεν ὡς διάταξιν παγίαν καὶ δὲν τὴν ἐπιθυμοῦμεν, ὡς τοιαύτην. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ, ὅπως γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον, ὡς προτείνεται καὶ νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

§370Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Ποῦ καταλήγει διὰ τὴν προσμέτρησιν τῆς προϋπηρεσίας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μετατάσσονται διότι ἔλαβον πτυχίον ἀνωτάτης σχολῆς;

§371Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀργότερα, εἰς ἄλλο ἄρθρον.

§372ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Περρωτῆς ἔχει τὸν λόγον.

§373Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε εἰς μίαν λίαν προκεχωρημένην ὥραν δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἐὰν δὲν εἶχον διαπιστώσει ἐκ τῶν ὅσων πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα αὐτὸ μὲ καλὴν θέλησιν. Θὰ ἤθελον σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἐπανεντάξεως τῶν ἐχόντων προϋπηρεσίαν εἰς τὴν Χωρ)κὴν νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὰ ἑξῆς: Εἴπατε, εἰς μίαν ἀπὸ τὰς διακοπάς σας, ὅτι ἐπιδιώκετε νὰ δημιουργήσητε ἕνα φραγμὸν εἰς τὸν 6ον βαθμὸν καθὼς ἐπίσης καὶ φραγμὸν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ. Εἴπατε ἐπὶ πλέον, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐὰν ἠθέλατε ἠδύνασθο νὰ προβῆτε εἰς μίαν ἀπολύτως ὀρθὴν ρύθμισιν, νὰ ἀναγνωρίσητε γενικῶς ὡς προϋπηρεσίαν πᾶσαν προϋπηρεσίαν οἱουδήποτε ὀργανισμοῦ, εἰς τοὺς ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ ἀντιληφθῶ διατί νὰ ἀποτελῇ ἐξαίρεσιν ἡ Χωρ)κὴ καὶ νὰ θεωρῆται ὡς πολιτικὴ ὑπηρεσία ἡ προϋπηρεσία εἰς τὴν ἀστυνομίαν πόλεων. Ἡ Χωροφυλακὴ ἐκτελεῖ καὶ αὐτὴ πολιτικὴν ὑπηρεσίαν καὶ μάλιστα χωροφύλαξ ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν διοικητικὴν ὑπηρεσίαν σύνθετον, εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρίσκεται εἰς πολὺ προηγμένον ἐπίπεδον ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ὑμεῖς σήμερον ἐντάσσετε.

§374Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἂν συμβῇ νὰ εἶναι οἰκονομικὸς ὑπάλληλος, τί θὰ προσφέρῃ ἡ ὑπηρεσία αὐτή;

§375Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἂν πάσχῃ ἡ διάρθρωσις τοῦ Κρατικοῦ Μηχανισμοῦ, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ μία ὑπηρεσία χωρίζεται ἀπὸ τὴν ἄλλην κατὰ τρόπον ποὺ νὰ μὴ ὑπάρχῃ μεταξὺ τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν ἑνότης ὑπηρεσιακή. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἰδική μου ἄποψις, εἶναι ἄποψις ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐκλήθησαν πολλάκις νὰ ἐκφέρουν ὡς εἰδικοὶ τὰς γνώμας των διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Κατὰ τὴν γνώμην μου ὁ μικρὸς ὑπάλληλος θὰ πρέπει νὰ μετατίθεται εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, διὰ ν’ ἀποκτᾷ τὴν κατάλληλον ἐμπειρίαν. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ συζήτησις ἀσφαλῶς σᾶς ἔχει κουράσει ὅπως καὶ πολλοὺς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἐμένα ὅμως δὲν μὲ ἔχει κουράσει. Συνηθίζω νὰ ἐπιμένω ἐπὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα θεωρῶ δίκαια. Ἀντιλαμβάνομαι ἐπίσης καὶ ἓν ἄλλο ἐμπόδιον τὸ ὁποῖον συναντᾶται, κ. Ὑπουργέ. Δὲν θέλετε ἀσφαλῶς νὰ δεχθῆτε τροπολογίας ἐπὶ τοῦ τρίτου ἄρθρου ἐν ὄψει 27 ἄρθρων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ ἐπὶ κατατεθειμένων 1500 τροπολογιῶν. Σᾶς παρακαλῶ ἰδιαιτέρως, κ. Ὑπουργέ, δώσατε μίαν λύσιν.

§376Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴχατε ὑποσχεθῆ νὰ μοῦ δώσετε μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ δύο τροπολογιῶν μου. Ἡ μία ἀφορᾷ τοὺς εἰσπράκτορας τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἡ ἄλλη τοὺς ταχυδρομικοὺς ὑπαλλήλους.

§377Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχετε δίκαιον, κ. συνάδελφε. Διὰ τὴν πρώτην περίπτωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ δεχθῶ. Διὰ τοὺς ταχυδρομικοὺς ὑπαλλήλους δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ παρὸν ἄρθρον καὶ θὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν κατὰ τὸ τέλος τῆς συζητήσεως.

§378Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ. Δύο εἶναι τὰ θέματα, ἡ προσμέτρησις τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὰ νομικὰ πρόσωπα καὶ τὴν χωροφυλακὴν καὶ τῶν μεσογεωπόνων. Θὰ ἤθελα νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ ἄρθρου. Ἴσως ὁ χρόνος ποὺ θὰ μεσολαβήσῃ νὰ ὁδηγήσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς ἄλλας σκέψεις καὶ νὰ συγκεντρώσῃ καὶ περισσοτέρας πληροφορίας. Διατί ἐπιμένετε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ἐνώπιον 10 βουλευτῶν;

§379Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ παρεκάλουν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ ἐπιμείνετε. Διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐγὼ ἔτσι κατηγορηματικά, σημαίνει ὅτι ἔχω ἐξαντλήσει τὸ ἄρθρον εἰς μακροτάτας συζητήσεις καὶ συσκέψεις ποὺ ἔχω κάμει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Διατί δὲν θὰ ἐπροχώρει, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἠδυνάμην; Θὰ ἐγενόμην εὐχάριστος. Προσφάτως ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ σπίτι μου, τὴν οἰκογένειάν μου, ὑπέστην πιέσεις διὰ τὰ ἴδια θέματα, τὰ ὁποῖα καὶ σεῖς αὐτὴν τὴν ὥραν εὐλόγως ὑποστηρίζετε. Λυποῦμαι διότι δὲν δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ. Εἶναι ἡ στιγμὴ αὐτὴ τέτοια ποὺ δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ προχωρήσω οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον περισσότερον. Θὰ παρεκάλουν ἀφήσετε νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ γίνεται σήμερον, καὶ τὸ ὁποῖον καὶ εἰς τὴν βάσιν του εἶναι πολὺ καλόν. Ἐὰν εἶσθε τόσον πεπεισμένοι, ἐγὼ δὲν εἶμαι. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ περαιτέρω ἐπέκτασις, ἴσως εὑρεθῆ κἄποιος ἄλλος μεταγενεστέρως καὶ ὁλοκληρώσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀρχίζομεν σήμερον. Παρακαλῶ ἂς ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει.

§380Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασις ἡ ἰδική μας εἶναι νὰ μὴ ψηφισθῇ. Ἡμεῖς ὡς παράταξις ἐξεθέσαμεν τὰς ἀπόψεις μας. Ἐὰν ἐπιμείνετε, ἂς γίνῃ δεκτὸν κατὰ πλειοψηφίαν.

§381ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§382ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§383ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3, ἐγένετο δεκτὸν κατὰ πλειοψηφίαν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§384ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§385ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 3.15′ μ.μ.)