1965.03.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 55η

Τετάρτη 3 Μαρτίου 1965

Προεδρίας κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 11.30′ π.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀλαβᾶνος). Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Γανίτης, ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπανικολάου, ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Τσιριμῶκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δρούλιας, καταθέτει προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὁρισμοῦ ἐκλογικῶν περιφερειῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ι. Σακελλαρίου, Ι. Τσιριμῶκος, 2) Ε. Σκορδίλης, Δ. Γρίβας, Χ. Κανδηλιάρης, 3) Κ. Δαμιανός, 4) Τ. Πλεύρης, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Ἀποστολάκος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναμορφώσεως διὰ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 5367)1935 «περὶ ἐκτελέσεως τῶν Δημοσίων Ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Ματζαπετάκης, Τ. Πλεύρης, Ι. Σπηλιωτόπουλος, Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ ΙΚΑ προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως ὡς καὶ ἄλλων τινῶν μεταρρυθμίσεων τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας». Ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 49870) 1.3.1965 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χορήγησιν δανείου πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ μέχρι ποσοῦ δρχ. εἴκοσι τριῶν ἑκατομμυρίων (23.000.000), πρὸς χορήγησιν προσθέτου βοηθήματος εἰς τοὺς ἐξελθόντας τῶν τάξεων τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ καὶ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος δικαιούχους. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Νεαπόλεως, αἰτουμένου παροχὴν νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς πάντας τοὺς δικηγόρους, μείωσιν τοῦ χρόνου συντάξεως, ἵδρυσιν μεταβατικῶν ἐφετείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Προσωπικοῦ Υ.Μ.Κ. Ἀγρινίου, αἰτουμένου μὴ ἐπανασφάλισιν αὐτοῦ εἰς τὸ Ταμεῖον Προνοίας Μηχανοδηγῶν–Χειριστῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Καραγιώργη, Ε. Σακελλάρης, Λ. Κύρκος καὶ Β. Νεφελούδης, καταθέτουσιν ὑπόμνημα τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τῶν Ἐφημεριδοπωλῶν Πατρῶν, Βόλου, Λαρίσης, Καλαμῶν, Χανίων, αἰτουμένων ἀσφάλισιν, συνταξιοδότησιν, χορήγησιν δώρου ἑορτῶν καὶ οἰκογενειακοῦ ἐπιδόματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπροσώπων Δήμων καὶ Κοινοτήτων Ν. Φλωρίνης, αἰτουμένων λῆψιν μέτρων πρὸς βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Δούκας, Α. Τσιάρας καὶ Γ. Πανάγος, καταθέτουσιν ἀναφορὰς τῆς Κοινότητος καὶ τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Χωριστῆς Δράμας, Ὄσσης, Βερτίσκου κ.ἄ., αἰτουμένων ἀναθεώρησιν τῶν ἐξαγγελθέντων καπνικῶν μέτρων. Οἱ βουλευταὶ Μ. Καραγιώργη, Δ. Παπανικολάου καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουσιν ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Συλλόγου Ἐργαζομένων Καπνοβιομηχανίας Βόλου, αἰτουμένων αὔξησιν μισθῶν–ἡμερομισθίων κατὰ 20% καὶ τῶν συντάξεων κατὰ 30%, χορήγησιν ἐπιδόματος βαρείας καὶ ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Καραγιώργη, Δ. Παπανικολάου καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Ἑνώσεως Ἠλεκτροτεχνιτῶν Μαγνησίας, αἰτουμένων ταχεῖαν νομιμοποίησιν τοῦ Ἐπικουρικοῦ των Ταμείου, ὑπαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Δούκας, Θ. Παππᾶς καὶ Ν. Γανίτης, καταθέτουν ὑπομνήματα τῶν Γ. Π. Συν)σμῶν Ραχωνίου καὶ Ἁγ. Γεωργίου Θάσου καὶ τῆς Ἑνώσεως Γ. Συνεταιρισμῶν Λέσβου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καθιέρωσιν διγράμμων ἐπιταγῶν εἰς τὰς πωλήσεις ἐλαίου καὶ αἰτουμένων ἄμεσον κατάργησίν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Παππᾶς καὶ Ν. Γανίτης, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν πλοιοκτητῶν πλοιάρχων σιδηρῶν καὶ ξυλίνων σκαφῶν ἐκτελούντων ἐπὶ 20ετίαν μεταφορὰς ἐμπορευμάτων ἀπὸ λιμένος Μυτιλήνης εἰς λιμένας Λήμνου, Ἀλεξανδρουπόλεως, Πόρτο–Λάγο κλπ., διαμαρτυρομένων διὰ φημολογουμένην ἐπιχορήγησιν τοῦ Μ)Σ «Παναγιώτης», δρομολογηθέντος δι’ ἐξυπηρέτησιν γραμμῆς Μυτιλήνης, Θεσσαλονίκης, Δωδεκανήσου, Σάμου, Χίου καὶ αἰτουμένων ματαίωσιν τοῦ μέτρου τούτου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Δράμας, αἰτουμένου ἐπανεξέτασιν τοῦ θέματος τοῦ ἐλέγχου πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Λασηθίου, αἰτουμένου ἄμεσον ἀποστολὴν Γεωλόγου πρὸς ἐξέτασιν προταθεισῶν νέων θέσεων ἐγκαταστάσεως τῶν κατοίκων τῶν οἰκισμῶν Χριστοῦ καὶ Μεταξοχωρίου Ἱεραπέτρας, πληγέντων ἐκ κατολισθήσεων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων Λασηθίου, ἐκφραζόντων τὴν ἱκανοποίησίν των διὰ τὰ ἐξαγγελθέντα ὑπὲρ τῶν δημοσιοϋπαλλήλων μέτρα καὶ αἰτουμένων πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων Γενικοῦ Δ)ντοῦ καὶ Εἰδικοῦ Συμβούλου Γεν. Δ)νσεως Ταχυδρομείων ἐκ παρηγκωνισμένων Κρητῶν ὑποψηφίων. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Θ. Παππᾶς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, τοῦ Σωματείου Λιμενεργατῶν καὶ ὀργανώσεων Πέτρας Μυτιλήνης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καθιέρωσιν διγράμμων ἐπιταγῶν διὰ τὰς πωλήσεις ἐλαίου καὶ αἰτουμένων κατάργησίν των. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, τοῦ Σωματείου Λιμενεργατῶν Πέτρας Μυτιλήνης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καθιέρωσιν διγράμμων ἐπιταγῶν εἰς τὰς πωλήσεις ἐλαίου καὶ αἰτουμένων κατάργησίν των. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Παπαδιανῶν Κυδωνίας Χανίων, αἰτουμένου ὅπως ἡ Κοινότης παραμείνῃ ὡς ἔχει πρὸς τὸ συμφέρον τῶν κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἀσκοῦ, αἰτουμένης διορισμὸν δύο μονίμων δημοδιδασκάλων πρὸς πλήρωσιν ἰσαρίθμων κενῶν θέσεων τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Χανίων, αἰτουμένων προσθήκην τροπολογίας εἰς τὸ ἄρθρον 9 τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ νομοσχεδίου πρὸς ἀναγνώρισιν αὐτῶν ὡς τεχνικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Κ. Δαμιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Ποταμῶν, Μικρομηλιᾶς, Μικροκλεισούρας κ.ἄ., αἰτουμένων ὑπαγωγὴν των εἰς τὸ πρόγραμμα κλασσικῶν καπνῶν καὶ Βουλγαρικῶν ἀποζημιώσεων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑποδηματοποιῶν Καταστηματαρχῶν Καλαμάτας «Ἡ Ἕνωσις», αἰτουμένων λῆψιν προστατευτικῶν ὑπὲρ τοῦ κλάδου των μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀθανασίου Ἀπ. Κούτσιλα, κατοίκου Ἐλασσόνος, αἰτουμένου καθορισμὸν τιμήματος διὰ τὴν ἐξαγορὰν ἀξιοποιηθείσης ὑπ’ αὐτοῦ μικρᾶς παραποταμίου ἐκτάσεως πρὸς ἀποκατάστασίν του ὡς ἀκτήμονος καὶ ἐντελῶς ἀπόρου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Βουβάλας–Ἐλασσόνος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ κανονικὴν ἐκτέλεσιν τῆς συγκοινωνίας ὑπὸ τοῦ 15ου ΚΤΕΛ Λαρίσης. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Χ. Μπουγᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μοτοσυκλεττιστῶν «Ὁ Ἅγιος Σπυρίδων», αἰτουμένου μὴ ἐξαίρεσιν τοῦ Ν. Ἀττικῆς τῆς χορηγήσεως ἐγκρίσεων διὰ τὴν κυκλοφορίαν τριτρόχων φορτηγῶν ὀχημάτων δημοσίας χρήσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Κ. Προσωπικοῦ Νοσοκομείων, τοῦ Σωματείου Προσωπικοῦ Ἀσκληπιείου Βούλας «Ὁ Ἀσκληπειὸς» καὶ τοῦ Συλλόγου Ἐργατοϋπαλλήλων Σταθμοῦ Αʹ Βοηθειῶν Ε.Ε.Σ., αἰτουμένων αὔξησιν τῶν μισθῶν, ἐφαρμογὴν τοῦ Ν.Δ. 399)1947 περὶ ἴσης μεταχειρίσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀντ)ρχου Πεζικοῦ Κολόζη Ἰω. Ἀναπήρου Πολέμου Νόμου 2588, αἰτουμένου ὑπαγωγὴν τῆς κατηγορίας αὐτῆς τῶν ἀναπήρων εἰς τὴν πολεμικὴν διαθεσιμότητα τοῦ Νόμου 4506. Ὁ βουλευτὴς Εὐρυτανίας κ. Χ. Καραπιπέρης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν κατοίκων τοῦ χωρίου Χρυσόβου Εὐρυτανίας, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην μεταφορὰν τοῦ τηλεφωνείου τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου ἐκ τῆς οἰκίας Χρυσούλας Παπαχρήστου εἰς καφενεῖον Βασιλ. Μπισμπίκη. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης, κ. Τ. Γεωργίου, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται δι’ ἀναγραφόμενα εἰς ἑβδομαδιαίαν ἐφημερίδα τῆς Λαρίσης περὶ ὀργανώσεως αὐτοαμύνης ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν ἐξ ἀφορμῆς ἀνευρέσεως εἰς ἀγρὸν πεπαλαιωμένου καὶ ἀχρήστου ὅπλου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Πολέμου 40–41 καὶ ἐντεῦθεν, αἰτουμένου διενέργειαν κατὰ βάθος καὶ χρονικὴν ἔκτασιν οἰκονομικοῦ καὶ διαχειριστικοῦ ἐλέγχου εἰς τὴν Ἐθνικὴν Συνομοσπονδίαν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου πρὸς διαπίστωσιν καταγγελθεισῶν ἀνωμαλιῶν. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῶν οἰκισμῶν Μινωθιανῶν–Κλαδουριανῶν Κοινότητος Καλυμβαρίου Κισσάμου, αἰτουμένων τὸν ἐξηλεκτρισμὸν τῶν ἐν λόγῳ οἰκισμῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας, Ε. Σακελλάρης, Γ. Πανάγος, Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Κοινότητος Φιλώτα Νομοῦ Κοζάνης, αἰτουμένου καθορισμὸν ἡμερομηνίας ἐνάρξεως ἀγορῶν καπνοῦ ἐσοδείας 1964 τὴν 20 Ἰανουαρίου καὶ λήξεως τὴν 20ὴν Μαρτίου 1965, καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ προϊόντος ἀναλόγως πρὸς τὸ κόστος παραγωγῆς καὶ αὐξανομένης σύμφωνα μὲ τὸν τιμάριθμον ἀκριβείας ζωῆς. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Δ. Μυλωνᾶς, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου κατοίκων Συνοικισμῶν Πολίχνης Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου ρύθμισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἀνωτέρω Συνοικισμοῦ εἰς δρόμους, εἰς ἠλεκτροφωτισμὸν καὶ ὕδρευσιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Π. Δούκας καὶ Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Μισθωτῶν Αὐτοκινητιστῶν Ἀταλάντης–Περιχώρων, αἰτουμένης χορήγησιν ἀναλόγου ἀριθμοῦ ἀδειῶν ὑπεραστικῶν αὐτοκινήτων, διὰ τὰ μέλη της, πρὸς κάλυψιν τῶν κενῶν τοῦ 11ου ΚΤΕΛ Λαμίας. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἐθελουσίως ἐξελθόντων ὑπαλλήλων Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι καταβολὴν τοῦ ἐπιδόματος ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Ι. Σπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐργατῶν οἰκοδόμων Καρλοβασίου Σάμου, παραπονουμένων διὰ μεγάλην ἀνεργίαν καὶ αἰτουμένων τὴν οἰκονομικήν των ἐνίσχυσιν ἄνευ προϋποθέσεων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Βλαχομάνδρας–Ναυπακτίας, αἰτουμένης ἔνταξίν της εἰς τὸ πρόγραμμα ὀρεινῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Ἀμυνταίου, αἰτουμένου ἵδρυσιν ἐν αὐτῷ γραφείου τῆς ΔΕΗ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Κρεοπωλῶν Καλαμάτας, αἰτουμένου ἄμεσον ἀναστολὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2)1965 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§8Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἄνευ Ὑπουργοῦ, κ. Πρόεδρε;

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι παρών.

§10Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεστήριξεν ὅμως τὸ νομοσχέδιον ὁ κ. Ζίγδης.

§12Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μόλις ἔφυγε, κ. Πρόεδρε.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι παρών. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν.Δ. 4418)1964 περὶ διαρρυθμίσεως κλάσεών τινων τοῦ τελωνειακοῦ δασμολογίου εἰσαγωγῆς συμπληρώσεως τοῦ Ν. 4056)1960 «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ κλπ. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Γ. Πανάγος ἔχει τὸν λόγον.

§14Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Τὴν αἰτουμένην τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν.Δ. 4418 τὴν φέρνομεν διὰ τοὺς λόγους ποὺ θὰ σᾶς ἀναπτύξω περαιτέρω. Ἡ παράταξίς μας νομίζει, ὅτι θὰ εἶναι χρήσιμος ἡ τροποποίησις, τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι δὲν διαφωνοῦμεν μὲ τὴν βασικὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Πράγματι, διὰ νὰ ἔχωμεν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς ἐθνικῆς ἐν γένει βιομηχανίας ἦτο χρήσιμος ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Βάσει τοῦ νόμου 4096 καθορίζονται οἱ τρόποι ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀμυνθῇ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἔναντι τοῦ ἀθεμίτου συναγωνισμοῦ τῶν ξένων βιομηχανιῶν. Αἱ ἀρχαὶ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ προάσπισις τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς ἐθνικῆς βιομηχανίας. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου ἀνέφερεν, ὅτι αἱ διατάξεις ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὴν παράγραφον 4 ἦσαν διατάξεις διαδικαστικοῦ χαρακτῆρος. Ἡ παράταξίς μας κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἐξέφρασεν ἀντιρρήσεις. Μετὰ ὅμως λεπτομερῆ ἐξέτασιν τοῦ νομοσχεδίου διεπιστώθη, ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ δὲν ἦσαν διαδικαστικαί, ἀλλὰ διατάξεις ποὺ ἐθέσπιζαν κανόνας γενικούς. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ὅταν ἕνα προϊὸν φθάσῃ εἰς ἓν ὁποιοδήποτε τελωνεῖον τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας, τὰ τελωνεῖα ζητοῦν ἕνα πιστοποιητικόν, ὅτι ἡ τιμὴ ποὺ ἐμφανίζει εἶναι τιμὴ κανονικὴ καὶ ὄχι ντάμπιγκ. Διὰ τὴν ἐξεύρεσιν αὐτοῦ τοῦ πράγματος καθιεροῦνται τρεῖς βασικαὶ ἀρχαί. Μὲ τὴν παράγραφον γʹ τοῦ ἄρθρου 4 ἐξετάζεται ἐὰν ἡ τιμὴ ποὺ εἰσάγεται εἶναι ἡ αὐτὴ ποὺ ἐμφανίζεται καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας ἀπὸ ὅπου ἐξάγεται. Δεύτερον ἐξετάζεται ἐὰν ἡ τιμὴ αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδία μὲ ἐκείνην ποὺ ἰσχύει διὰ ἐξαγωγὰς καὶ εἰς ἄλλας χώρας. Ὑπάρχει καὶ μία τρίτη περίπτωσις, ἐκείνη ἀκριβῶς, τῆς ὁποίας ἡμεῖς ζητοῦμεν τὴν τροποποίησιν. Εἶναι ἡ μέση τιμή, ἡ ὁποία λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει κατὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ἂν ἡ τιμὴ εἶναι ἢ ὄχι ντάμπιγκ. Διὰ τοῦ νόμου 4418 τοῦ 1960 ἀναφέρεται ἡ τιμὴ αὐτὴ ὡς μέση τιμή. Ἔλεγε λοιπὸν ἡ παράγραφος γʹ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ 4418 τοῦ 1960, ὅτι ἡ τιμὴ ἑνὸς προϊόντος ποὺ εἰσάγεται εἰς τὴν χώραν μας δὲν πρέπει νὰ εἶναι κατωτέρα τῆς μέσης τιμῆς, ποὺ ἰσχύει εἰς ἄλλας χώρας εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει ἐλεύθερος συναγωνισμός. Καὶ πιὸ συγκεκριμένα: Εἰσάγεται λόγου χάριν εἰς τὴν χώραν μας ἕνα προϊὸν ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν, Γερμανίαν ἢ Ἱσπανίαν, χώρας ποὺ προϋποτίθεται, ὅτι ὑπάρχει ἐλεύθερος συναγωνισμός. Λέγω δὲ ὑποτίθεται, διότι κατ’ οὐσίαν καὶ εἰς τὰς χώρας αὐτὰς δὲν ὑπάρχει ἐλεύθερος συναγωνισμός, διότι παρεμβαίνει τὸ Κράτος, διὰ τῶν μονοπωλίων του. Ἔλεγε λοιπὸν ἡ διάταξις, θὰ καθορίσωμεν μίαν μέσην τιμὴν μὲ βάσιν τὰς τιμὰς ποὺ ὑπάρχουν εἰς αὐτὰς τὰς χώρας. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν τὸ προϊὸν ποὺ εἰσάγομεν εἶναι κατώτερον τῆς μέσης τιμῆς, τότε εἶναι ντάμπιγκ. Καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ συμπληρωθῇ αὐτὴ ἡ τιμὴ μὲ ἀντιντάμπιγκ. Μὲ τὴν διάταξιν, τῆς ὁποίας ἡμεῖς ζητοῦμεν τὴν τροποποίησιν, ζητοῦμεν ἀκριβῶς τὴν κατάργησιν αὐτῆς τῆς μέσης τιμῆς. Ἡ μέση τιμὴ καθορίζεται μὲ τρία κριτήρια. Πρῶτον μὲ τὴν τιμὴν ἐσωτερικῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς εἰς τὴν χώραν, ἡ ὁποία ἐξάγει τὸ προϊόν. Ἔχομεν ἐπίσης τὴν δευτέραν περίπτωσιν τῆς παραγράφου αʹ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ προηγουμένου νόμου, δηλαδὴ τὴν τιμὴν τοῦ προϊόντος ποὺ ἐξάγει μία χώρα εἰς ἄλλας χώρας. Ἂν ἡ τιμὴ εἶναι ἡ ἰδία ποὺ εἰσάγεται καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν, τότε δὲν ἔχομεν ντάμπιγκ. Ὑπάρχει καὶ ἡ τρίτη περίπτωσις τῆς μέσης τιμῆς. Εἶπα, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ κατηργήθη μὲ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα. Ἔχομεν τὴν περίπτωσιν τῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται εἰς τὴν χώραν μας ἐπ’ ἀνταλλαγῇ γεωργικῶν προϊόντων ἐκ τῶν χωρῶν ποὺ δὲν ὑπάρχει ἐλεύθερος συναγωνισμός. Ἐὰν ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν εἶναι ἡ ἰδία μὲ ἐκείνην ποὺ ἰσχύει εἰς τὰς χώρας ποὺ ἔχουν ἐλεύθερον συναγωνισμὸν τότε ἔχομεν ντάμπιγκ. Ἐρωτᾶται λοιπόν: Αἱ ἐλεύθεραι χῶραι δὲν πρέπει νὰ ἔχουν συμφώνους τιμάς, μὲ τὰς τιμάς, τὰς ὑπὸ τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου καθοριζομένας διὰ τὰς ἄλλας χώρας; Διότι ἂν αἱ τιμαὶ εἶναι συμφέρουσαι, νομίζω, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ κάμωμεν τὴν ἀναγωγήν, ἡ ὁποία προβλέπεται ὑπὸ τοῦ νόμου. Καὶ ἡ ἀναγωγὴ αὐτὴ γίνεται κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Ἂν ὑποθέσωμεν, ὅτι μέση τιμὴ εἰσαγομένου τσιμεντοσωλῆνος εἶναι ἑκατὸν δραχμαὶ τὸ μέτρον, ἐφ’ ὅσον εἰσαχθῇ ἐκ τῶν χωρῶν, τῶν ἐχουσῶν τὸν λεγόμενον «ἐλεύθερον συναγωνισμόν», παραμένει 100 δρχ. Τὸ αὐτὸ δὲ θὰ συμβῇ ἂν ἡ τιμὴ τοῦ μέτρου τοῦ τσιμεντοσωλῆνος, τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τῶν ἀνωτέρω χωρῶν εἶναι 96 ἢ 97 καὶ ὀλιγώτερον ἀκόμη δρχ. Θὰ παραμείνῃ ἡ τιμὴ αὐτή. Ἐὰν ὅμως τὸ μέτρον αὐτὸ τοῦ τσιμεντοσωλῆνος εἰσαχθῇ ἐκ τῆς Τσεχοσλοβακίας μὲ τιμὴν 99 δρχ., τότε θὰ προστεθῇ καὶ ὁ δασμὸς ἀντιντάμπιγκ διὰ νὰ φθάσῃ 100 δρχ. Ἐνῷ λοιπὸν εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν ἐπιβάλλεται ἀντιντάμπιγκ, εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, τὴν περίπτωσιν τῶν χωρῶν τῶν λεγομένων «ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ», δὲν ἐξετάζει τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον, ἐὰν εἶναι ἡ τιμὴ ντάμπιγκ. Ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ διάταξις αὐτὴ ἐφαρμοζομένη θὰ ἔχῃ ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς καθ’ ὅλου οἰκονομίας τῆς χώρας μας, διότι ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν χωρῶν, εἰδικῶς ἐκείνων μετὰ τῶν ὁποίων δημιουργοῦμεν δι’ ἀνταλλαγῆς προϊόντων κίνησιν διὰ τῆς μὴ διευρύνσεως τῶν ἐξαγωγῶν κυρίως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων μας, ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν μείωσιν τῶν ἀνταλλαγῶν καὶ ἑπομένως ἐπίπτωσιν εἰς βάρος τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας. Ἤδη ἀπομένει ἡ τρίτη περίπτωσις. Αὕτη κατηργήθη καὶ ἐγένετο ἡ διάκρισις, ὅταν πρόκειται περὶ χωρῶν τῶν λεγομένων «ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ» ἐφαρμόζεται ἡ πρώτη περίπτωσις καὶ ὅταν πρόκειται περὶ ἄλλων χωρῶν ἐφαρμόζεται ἡ τρίτη περίπτωσις. Δὲν γνωρίζω, κύριοι συνάδελφοι κατὰ πόσον ἠδυνήθην νὰ γίνω καταληπτός. Πρόκειται ὅμως περὶ θέματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι διὰ τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως μεταξὺ χωρῶν μετὰ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ἔχωμεν συναλλαγάς, βλάπτεται ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία. Καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀσφαλῶς καὶ διασαφήνισις ἐκεῖ ὅπου ὁ νόμος λέγει καθαρῶς: «... (Ἀναγινώσκει)...». Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει ἡ παλαιὰ διάταξις, ἡ ὁποία δὲν κάμνει διακρίσεις. Ἕν ἄλλο σημεῖον, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξωμεν εἶναι τὸ ἄρθρον 7. Ἡ μέση τιμὴ καθορίζεται, διὰ τοῦ παλαιοῦ νόμου διὰ τῆς διαιρέσεως τοῦ ἀθροίσματος τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι εἰσάγουν προϊόντα. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι εἶναι 5 χῶραι τοιαῦται ἡ διαίρεσις διὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν χωρῶν αὐτῶν θὰ ἀπετέλει τὴν μέσην τιμὴν καὶ μὲ τὴν Λυδίαν αὐτὴν λίθον θὰ ἐξήγετο ὁ μέσος ὅρος. Ποῖαι ὅμως τιμαὶ ὑπελογίζοντο; Ὑπελογίζοντο αἱ τιμαὶ μὲ τὰς ὁποίας ἠγοράζοντο τὰ προϊόντα. Μὲ τὸν νέον νόμον δὲν ὑπολογίζονται μόνον αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι ἐπραγματοποιήθησαν, ἀλλὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει καὶ κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπισφαλές. Λέγει ὁ νόμος ὄχι μόνον αἱ πραγματοποιηθεῖσαι, ἀλλὰ καὶ αἱ προσφερθεῖσαι τιμαί. Αὐτὸ δίδει λαβὴν καὶ ἀνοίγει μίαν πόρταν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἠμποροῦν νὰ γίνουν «χίλια παρατράγουδα». Ὅταν λέγωμεν προσφορὰ τιμῆς, ἐννοοῦμεν τὴν προσφορὰν ποὺ κάνει ἕνας οἶκος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι διὰ τοὺς σωλῆνας ποὺ θέλεις νὰ πάρῃς σοῦ προσφέρω τιμὴν 10 δρχ. τὸ μέτρον. Ἀλλὰ ἔρχεται ἕνας ἄλλος οἶκος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι σᾶς προσφέρω πρὸς 20 δρχ. τὸ μέτρον κλπ. Ἡ ἄθροισις τῶν προσφερθεισῶν αὐτῶν τιμῶν θὰ μᾶς δώσῃ τὸν μέσον ὅρον. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, αἱ προσφερθεῖσαι τιμαὶ εἶναι καὶ αἱ πραγματικαὶ τιμαί; Θέλω νὰ τονίσω τὸ ἑξῆς: Εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀπαλειφθῆ ὁ ὅρος αὐτὸς νὰ ἐμφιλοχωρήσῃ μία καταστρατήγησις καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἐξαγωγῶν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν βιομηχανιῶν. Εἶναι δυνατὸν μία βιομηχανία, ἡ ὁποία θέλει νὰ προστατευθῇ νὰ συνεννοηθῇ ἀξιόλογα μὲ ἕναν οἱονδήποτε οἶκον τοῦ ἐξωτερικοῦ, νὰ κάνῃ ὁ οἶκος οὗτος μίαν πρότασιν καὶ νὰ εἴπῃ προσφέρω τοὺς σωλῆνας πρὸς 20 δραχμὰς τὸ μέτρον, ὅπως καὶ ἄλλος, ὅτι προσφέρει πρὸς 25 δραχμάς. Ἀπὸ αὐτὰς τὰς προσφορὰς τελικῶς θὰ βγῇ ἕνας μέσος ὅρος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποτελέσῃ καὶ τὸ κριτήριον. Καὶ τὶ γίνεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον; Ἀφ’ ἑνὸς ξεφεύγομεν ἀπὸ τὸν γενικὸν κανόνα τῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας ἐκείνης, ἡ ὁποία πράγματι ἀξίζει νὰ προστατευθῇ καὶ ἀφ’ ἑτέρου δημιουργοῦμεν προϋποθέσεις ὑπερόγκων κερδῶν, τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι κατορθώνουν νὰ δημιουργοῦν ἀνώτερον ἐπίπεδον μέσων τιμῶν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δύνανται νὰ πραγματοποιοῦν ὑπερκέρδη. Πρέπει λοιπὸν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ ἀπαλειφθῇ ὁ ὅρος «προσφερθεῖσαι τιμαί». Διότι μὲ τὸ νὰ λέγωμεν προσφερθεῖσαι τιμαὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν πράγματι καθωρισμένας μέσας τιμάς. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν μέσην τιμήν, θὰ ἔχωμεν ἐπιπτώσεις ἐπὶ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου καὶ ἐπὶ τῆς οἰκονομίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὴν βασικὴν ἀρχήν, ποὺ θέτει τὸ νομοσχέδιον, νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἐξ ἄλλου, ὅπως ἀνέφερον, δημιουργοῦμεν προϋποθέσεις πραγματοποιήσεως ὑπερκερδῶν, ἀπὸ τὰς βιομηχανίας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι μὲ τὸν τεχνικὸν αὐτὸν τρόπον θὰ κατορθώνουν νὰ προστατεύωνται. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀπαλείψῃ καὶ τὴν διάταξιν αὐτήν, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν ὅλους αὐτοὺς τοὺς κινδύνους. Ἐὰν δὲν τὸ κάμῃ διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ μὴν ἔχωμεν συναλλαγὰς μὲ τὰς ἀνατολικὰς χώρας, διότι εἰς τὰ προϊόντα των θὰ ἐπιβάλλεται ἀντιντάμπιγκ. Συνεπῶς θὰ ὑπάρχῃ μία ἄνισος μεταχείρισις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θεραπεύεται μόνον μὲ τὴν ἐξάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Δὲν πρέπει δὲ νὰ κάνωμεν τὴν διάκρισιν μεταξὺ χωρῶν ποὺ τελοῦν εἰς ἐλεύθερον συναγωνισμόν. Δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ διάκρισις αὐτή, διότι θὰ μᾶς ἀγάγῃ εἰς ἄτοπα ἀποτελέσματα. Ὅπως ἔχει ἡ διάταξις, ἐὰν παραμείνῃ, κινδυνεύομεν νὰ δημιουργήσωμεν μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Ἀντιθέτως θὰ ὑποθάλψωμεν τὰς δασμοβιώτους βιομηχανίας. Αὐτὴ ἡ ἐνίσχυσις τῶν βιομηχανιῶν μας πρέπει νὰ ἔχῃ ἓν ὅριον. Δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐπ’ ἄπειρον πρὸς τὰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ὑπόστασιν σοβαράν, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ παράγουν προϊόντα. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις τῆς παραγράφου αὐτῆς καὶ ὁ ὅρος «προσφερομένων τιμῶν» καὶ νὰ μπῇ μόνον ἡ φράσις «τῶν πραγματοποιηθεισῶν τιμῶν». Ἐὰν μείνῃ μόνον τῶν πραγματοποιηθεισῶν τιμῶν, εἶναι κἄπως στέρεον τὸ ἔδαφος. Αὐταὶ ποὺ προσφέρονται δὲν εἶναι καθόλου δεδομέναι. Ἠμπορεῖ ὅμως νὰ δημιουργήσουν παράθυρα καὶ νὰ εὐνοοῦνται ὡρισμέναι θνησιγενεῖς βιομηχανίαι, καὶ ὡρισμένα συμφέροντα τοπικά, εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Αὐτὰς τὰς δύο παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω, κ. Ὑπουργέ. Ἡ παράταξίς μας θὰ ἐδέχετο μίαν, ἔστω ἑρμηνευτικήν, δήλωσίν σας, ὅτι ἡ προσθήκη αὐτὴ τοῦ ἐδαφίου 3 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἀφορᾷ τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν προϊόντων αὐτῶν, οὔτε δημιουργεῖ ἄνισον μεταχείρισιν, ἀλλ’ ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι ὅτι ὅλα τὰ προϊόντα θὰ κινοῦνται μὲ τὴν Λυδίαν λίθον, ποὺ εἶναι ὁ μέσος ὅρος τιμῆς, ὁ ὁποῖος καθορίζεται ἀπὸ τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων τῶν χωρῶν ποὺ τελοῦν ἐν ἐλευθέρῳ συναγωνισμῷ. Διότι ἐὰν παραμείνῃ τὸ ἐδάφιον 3 ὡς ἔχει θὰ ἀποκλεισθοῦν τὰ προϊόντα μας καὶ θὰ εἰσάγωνται ξένα προϊόντα μὲ δασμὸν ντάμπιγκ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§16Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπείσθην, ὅτι ἡ πρότασις τῆς ΕΔΑ εὐσταθεῖ, καὶ συνεπῶς δὲν συντάσσομαι μὲ τὴν ἀποδοχήν της, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀπόρριψίν της. Δὲν ἀνταποδίδω τὰ ἴσα εἰς τὴν παράταξιν τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία κατὰ σύστημα, συμμαχοῦσα μὲ τὴν Κυβέρνησιν, δὲν θέλει οὔτε καὶ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶναι σύμφωνοι μὲ τὰς ἀπόψεις της νὰ ὑποστηρίζῃ. Εἰλικρινῶς δὲν ἐπείσθην ἀπ’ ὅσα ἤκουσα καὶ ἀπ’ ὅσα ἀνέγνωσα εἰς τὴν πρότασιν τῶν κ.κ. συναδέλφων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, μολονότι δὲν εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ἀλλὰ τὸ μεταφέρω διὰ νὰ μεταφερθῇ ἁρμοδίως, εἶναι τοῦτο: Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ σχέδιον Ν.Δ. ὑπῆρξε διάταξις κατόπιν ἀγῶνος τῶν μαστιχοπαραγωγῶν Χίου διὰ τὴν διατήρησιν ὑψηλοῦ δασμοῦ ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν ἀπὸ τὴν Σουμάτραν μοσχολιβάνου ποὺ κατέληξεν εἰς τὸ νὰ προστατεύσῃ κἄπως τὸ προϊόν τῆς μαστίχης, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ ὑψηλοῦ αὐτοῦ δασμοῦ ἦτο δυνατὸν νὰ πωλῆται εἰς τὴν χώραν, ἦλθε τὸ σχέδιον αὐτὸ Ν.Δ. καὶ ἐζήτει τὴν καθιέρωσιν χαμηλοῦ δασμοῦ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἀλλοδαποῦ αὐτοῦ προϊόντος εἰς βάρος τοῦ μοναδικοῦ προϊόντος τῆς μαστίχης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, — τότε ἐγὼ δὲν ἤμην μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, τὸ ὑπεστήριξεν ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ ὁ εἰσηγητὴς κ. Παπαλουκᾶς — ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν μᾶς εἶπε, δεσμεύομαι ἀπὸ διεθνεῖς ὑποχρεώσεις, ἀλλὰ θὰ ἐξετάσω διὰ νὰ παράσχω ἄλλο ἀντάλλαγμα εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῆς Χίου. Μᾶς εἶπεν καὶ ὁ παρὼν Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὅταν ἡμεῖς ἀπηντήσαμεν εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ διεξήχθη συζήτησις καὶ ἐπωφελήθημεν τῆς εὐκαιρίας, ὅτι θὰ προστατεύσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν βιομηχανοποίησιν τῆς μαστίχης. Ἐὰν ἔχετε νὰ μᾶς εἴπητε τίποτε ἐπ’ αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, θὰ σᾶς χειροκροτήσωμεν, διότι οἱ ἀγρόται τῆς Χίου ἀντιμετωπίζουν δυσχερείας καὶ τόσας δυσχερείας. Καὶ ἀκόμη προχθὲς ἐδόθη ἡ ἄδεια καὶ συνεστήθη ἀλλοδαπὴ ἑταιρεία ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν Ἄνταμς, διὰ νὰ κατασκευάζῃ Ἀμερικανικὰς τσίχλας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἴδαμεν καὶ πάθαμεν νὰ κάμωμεν μίαν τσίχλαν ἀπὸ μαστίχην, φυσικὴν τσίχλαν, καὶ μᾶς ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐργοστάσιον Ἀμερικανικῆς τσίχλας. Διεμαρτυρήθη εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς ἡ Ἕνωσις Μαστιχοπαραγωγῶν, ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἔγινε τίποτε. Πάντως παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ἔχῃ τίποτε νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ.

§17Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω καὶ ἐγώ, ὅτι πράγματι εἶχε δοθῆ ἡ ὑπόσχεσις. Μάλιστα συνηγόρησε τότε καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς ὑπὲρ τοῦ θέματος. Καὶ ἔχει δοθῆ ἡ ὑπόσχεσις.

§18Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, χαίρω διότι ὁ ὁμιλήσας ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ, δὲν ἀντετάχθη εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς περὶ ἀντιντάμπιγκ νομοθεσίας. Καὶ ἐκεῖνος ὑπεστήριξεν, ὅτι εἶναι ὀρθὸν καὶ ἐπιβεβλημένον κἄθε μία χώρα νὰ λαμβάνῃ εἰδικὰ μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς της ἐναντίον τοῦ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν ἔκαμνε μία χώρα τὴν ἀπερισκεψίαν νὰ ἀφήσῃ τὸν ἑαυτόν της ἀπροστάτευτον εἰς ἀναλόγους περιπτώσεις, διὰ τῆς πράξεως αὐτῆς θὰ διεδήλου τὴν ἀπόφασίν της νὰ μὴ ἔχῃ ποτὲ συγκεκριμένην παραγωγὴν καὶ συγκεκροτημένην οἰκονομίαν. Ἑπομένως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει ἀντίθεσις μὲ οὐδὲν τῶν Κομμάτων τῶν εὑρισκομένων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἡ πρότασις τῆς ΕΔΑ συνίσταται εἰς τὸ ἑξῆς: Πῶς θὰ καθορισθῇ, μὲ ποῖα κριτήρια θὰ κινηθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀντιντάμπιγκ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ προϊόντων προερχομένων ἀπὸ χώρας ὅπου αἱ τιμαὶ δὲν εἶναι προϊόντα τῆς λειτουργίας τῶν νόμων τῆς ἀγορᾶς. Ὁ κ. συνάδελφος βεβαίως ἔθεσε τὸ ζήτημα— καὶ δικαίως —διότι δημιουργοῦνται μεγάλα προβλήματα καὶ κἄθε λύσις, τὴν ὁποίαν θὰ δώσωμεν, θὰ εἶναι λύσις ἐμπειρική, λύσις μὲ τὴν ὁποίαν προσπαθοῦμεν νὰ πλησιάσωμεν εἰς τὸν ὀρθότερον τρόπον ἀντιμετωπίσεως ἑνὸς πολυπλόκου προβλήματος. Ἡ λύσις, τὴν ὁποίαν ἐνομοθετήσαμεν τὸ καλοκαῖρι, δὲν διαφέρει —λυποῦμαι νὰ τὸ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον— ἀπὸ τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν καθορίζει ὁ τροποποιούμενος νόμος 4056. Ἐὰν διαβάσῃ τὸ κείμενον, θὰ ἴδῃ, ὅτι οὐδεμία διαφορὰ ὑπάρχει ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράγραφον ἐκείνην περὶ τῆς ὁποίας ἡ τροπολογία τῆς ΕΔΑ. Ἐὰν ἔχετε ἀμφιβολίαν θὰ σᾶς τὴν ἀναγνώσω. Εἶναι τὸ ἄρθρον 2 παρ. 2 περίπτωσις Γʹ τοῦ Νόμου 4056. Τελειώνει ἡ παράγραφος αὐτὴ μὲ τὴν ἑξῆς φράσιν «Εἰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας αἱ τιμαὶ σχηματίζονται ἄνευ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ... (ἀναγινώσκει)... τῶν διεθνῶν τοιούτων». Ὑπάρχει ἑπομένως ἡ διάταξις εἰς τὸν Νόμον τὸν παλαιότερον καὶ δὲν εἶναι νέα διάταξις. Καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον: Ἔχετε εἰσαγωγὰς ἀπὸ χώρας ἐλευθέρου ἀνταγωνισμοῦ, μεταξὺ τῶν ὁποίων χωρῶν ὑπάρχουν καὶ χῶραι, αἱ ὁποῖαι κάμνουν ντάμπιγκ, τότε βεβαίως δὲν εὑρίσκετε μέσον ὅρον λογικῶν τιμῶν. Ἄς κάμωμεν μίαν θεωρίαν. Ἀπὸ τὴν χώραν Αʹ, ἀπὸ τὴν χώραν Βʹ, ἀπὸ τὴν χώραν Γʹ, ἐλευθέρου ἀνταγωνισμοῦ, ἔρχονται τὰ προϊόντα μὲ τιμὰς κατὰ μέσον ὅρον 100. Καὶ ἔχετε τὴν χώραν Δʹ, μίαν μικρὰν χώραν, ἡ ὁποία προσφέρει τὰ ἴδια προϊόντα 25, ἐλευθέρου ἀνταγωνισμοῦ καὶ αὐτή. Ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ 25, τότε ὁ μέσος ὅρος, τὸ 100, θὰ κατέβῃ πολὺ κάτω. Ἑπομένως, ἐὰν δὲν περιληφθῇ ἡ ὑπάρχουσα εἰς τὸν νόμον διάταξις, τότε ξεγελᾶμε τοὺς ἑαυτούς μας. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ ἡ ΕΔΑ εἰς τὴν διατύπωσίν της. Διότι, εἰλικρινῶς λέγω, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν κάμνω, εὑρίσκω, ὅτι ἡ πρότασίς της δὲν ὑποστηρίζεται, δὲν ἑδράζεται ἐπὶ τῆς λογικῆς. Ὁ κ. συνάδελφος ἔκαμε καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν: Διατὶ μετεχειρίσθημεν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Προκειμένου εἶπε, περὶ χωρῶν ἐλευθέρου ἀνταγωνισμοῦ, υἱοθετεῖτε ἕνα μέτρον, προκειμένου δὲ περὶ χωρῶν Σοσιαλιστικῶν, ὅπου οἱ νόμοι τῆς ἀγορᾶς δὲν καθορίζουν τὰς τιμάς, μεταχειρίζεσθε ἄλλο μέτρον. Εἶναι φυσικόν, κύριοι συνάδελφοι, αὐτό. Πότε λέγομεν, ὅτι ὑπάρχει ντάμπιγκ; Ὅταν ἕνας Οἶκος πωλῇ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἀκριβὰ καὶ ἐξάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εὐθηνὰ διὰ νὰ καταστρέψῃ τὴν βιομηχανίαν μιᾶς ἄλλης χώρας. Εἰς τὰς χώρας, εἴπομεν προηγουμένως, τοῦ ἐλευθέρου ἀνταγωνισμοῦ, εἶναι φανερὸν πότε ὑπάρχει ντάμπιγκ. Δὲν ὑπάρχει καμμία δυσκολία καὶ τὸ κριτήριον εἶναι αὐτό. Καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κριτηρίου τούτου, ὅλαι αἱ Νομοθεσίαι τοῦ κόσμου καθορίζουν τοὺς δασμοὺς ἀντιντάμπιγκ. Δὲν δύναται, ὅμως, νὰ ἰσχύσῃ αὐτὸ διὰ τὰς ἄλλας οἰκονομίας, διότι ἐκεῖ ἡ διαμόρφωσις τῶν τιμῶν δὲν εἶναι προϊὸν ἐλευθέρου ἀνταγωνισμοῦ. Προσέξατε, δὲν κάμνω ἀξιολόγησιν ἐδῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἁπλῶς ἀναφέρω γεγονότα. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, δὲν δύναμαι νὰ λάβω ὡς κριτήριον τὰς ἐσωτερικὰς τιμάς, εἶμαι ὑποχρεωμένος, τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι προσφέρονται εἰς τὰς χώρας αὐτὰς νὰ τὰς συγκρίνω μὲ τὰς τιμὰς τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου. Καὶ ἂν ἴδω, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη διαφορά, μεγάλο ECART εἶμαι ὑποχρεωμένος, κατὰ τὴν διαδικασίαν ποὺ λέγει ὁ νόμος, νὰ ἐπιβάλω τοὺς δασμοὺς ἀντιντάμπιγκ. Τὸ ἐπιχείρημα— λυποῦμαι νὰ τὸ εἴπω — εἶναι τόσον καθαρόν, ὥστε εἰλικρινῶς διερωτῶμαι διατὶ κατηναλώθη τόσος κόπος νὰ ἀναιρεθοῦν πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι αὐταπόδεικτα. Τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην παράγραφον, ἡ ὁποία εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος — καὶ ἑπομένως ὑπάρχει πλήρης συνέπεια εἰς τὰ ὑποστηριχθέντα — ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἐν πρώτοις, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον νὰ καθορίζωμεν καὶ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν τιμήν. Αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον. Ἐδῶ πρέπει νὰ κάθεται κανεὶς μὲ τὸ ὅπλον ἀνὰ χεῖρας, διὰ νὰ ἴδῃ πότε θὰ ἐμφανισθῇ ἡ ἀπειλὴ τοῦ ντάμπιγκ, διὰ νὰ λάβῃ μέτρα προστασίας τὸ κάθε Κράτος. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ὁ κ. συνάδελφος βεβαίως, PRIMA FACIE, ἐκ πρώτης ὄψεως, ἔχει δίκαιον, εἶναι εἰς τὸ θέμα τῶν τιμῶν τῶν προσφερομένων. Διατί θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς προσφερομένας τιμάς; Καὶ ὑπάρχει βεβαίως ὁ φόβος μήπως διὰ τῆς μεθόδου τῶν προσφερομένων τιμῶν αὐξήσωμεν τὸν μέσον ὅρον, ὁ ὁποῖος λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὡς κριτήριον διὰ τὴν ἐπιβολὴν ἢ μὴ τοῦ ντάμπιγκ. Νομίζω, ὅμως, ὅτι καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀπαραίτητος. Διότι πολλάκις δὲν εἰσήχθησαν ἀπὸ μίαν χώραν προϊόντα. Ἑπομένως ποῦ θὰ βασισθῶμεν; Θὰ βασισθῶμεν εἰς δεδομένα τῆς Διεθνοῦς Ἀγορᾶς. Καὶ νὰ μὴ νομισθῇ, ὅτι αἱ τιμαὶ αἱ προσφερόμεναι εἶναι τιμαὶ αὐθαίρετοι, διότι ἔχομεν τὰ χρηματιστήρια ἐμπορευμάτων, ἔχομεν τὰ Ἐπιμελητήρια, ἔχομεν μίαν διαδικασίαν διὰ τῆς ὁποίας καὶ αἱ προσφερόμεναι τιμαί, εἰς τὰς ὁποίας θὰ προσφύγωμεν ὅταν δὲν θὰ ἔχωμεν πραγματοποιήσει τιμάς, θὰ ἀποτελῇ ἀντικειμενικὸν κριτήριον. Ἐάν, ἑπομένως, ἀφαιρέσωμεν τὴν δυνατότητα τῆς προσφυγῆς εἰς τὰς προσφερθείσας τιμὰς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχωμεν ὅρον συγκρίσεως διὰ τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι προσφέρονται ἀπὸ τὰς χώρας ὅπου ἡ τιμὴ δὲν εἶναι προϊὸν τοῦ νόμου τῆς ἀγορᾶς. Λυποῦμαι, ἑπομένως, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν διάθεσιν, τὸ ὁμολογῶ καὶ τὸ διακηρύττω, εἶναι τόσον μπλεγμένο τὸ θέμα τοῦ ντάμπιγκ, ὥστε ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος νὰ ἀκούσῃ ἐποικοδομητικὰς εἰσηγήσεις διὰ τὴν ἀποφασιστικὴν ἀντιμετώπισίν του καὶ εἰλικρινῶς σᾶς λέγω παρὰ τὴν διανοητικὴν περιέργειαν, μὲ τὴν ὁποίαν ἦλθον ἐδῶ, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀντλήσω ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. συναδέλφου, ἐπιχειρήματα διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ νόμου. Θὰ μείνῃ, ἑπομένως, ὅπως εἶναι, καὶ ἐδῶ εἴμεθα. Ἐὰν ἐν τῇ πορείᾳ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος προκύψουν ἄλλα στοιχεῖα καὶ ἄλλα γεγονότα εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ἀντιμετωπίσωμεν οἱανδήποτε ἐποικοδομητικὴν τροποποίησιν. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἔλαβε βεβαίως τὸν λόγον κατ’ οἰκονομίαν, διότι τὸ θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Τὸν πληροφορῶ, ὅτι ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ τὸν ὁποῖον, βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικοινωνήσω αὐτὴν τὴν στιγμήν, θὰ τηρήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν ἔκαμε μίαν τόσον ἐπίσημον διαβεβαίωσιν, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Μπουρνιᾶ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε........

§19Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἰς τὴν Βουλήν.

§20Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶ ἔδωσε τὴν ὑπόσχεσιν, διότι ὅπως ἡμεῖς εἰς τὴν Δωδεκάνησον ὅταν ἀκούωμεν σφουγγάρι ἐγειρόμεθα ὅλοι, ἔτσι καὶ σεῖς μοιραίως τὸ αὐτὸ πράττετε ὅταν ἀκούετε διὰ μαστίχα. Εἶναι φυσικόν. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, θέλω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Μπουρνιᾶν, ὅτι ἡ φιλοδοξία μου εἶναι νὰ κάμω τὴν μαστίχα τῆς Χίου εἶδος ἐξαγωγῆς ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα. Ἐὰν ἴδητε τί ἐξάγουν οἱ Τσίκλετς καὶ οἱ Ἄνταμς εἰς τὸν κόσμον μὲ τὴν πρώτην ὕλην ποὺ διαθέτουν, θὰ ἀντιληφθῆτε πόσον ὑπολειπόμεθα ἡμεῖς εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν δυνατοτήτων ποὺ μᾶς προσφέρουν αἱ πρῶται ὗλαι τῆς χώρας μας. Ἀλλὰ διὰ νὰ τὸ κάμω αὐτό, κ. Μπουρνιᾶ, μοῦ χρειάζεται Ἰνστιτοῦτον Τυποποιήσεως. Ἰνστιτοῦτον Ἐρευνῶν καὶ ὁ νόμος τῆς προστασίας τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Αὐτὰ τὰ τρία νομοσχέδια καθυστεροῦν καὶ καθυστεροῦν ἀπὸ μακροῦ. Μόλις ψηφισθοῦν θὰ ἴδητε, ὅτι ἡ εὐνοϊκή των ἐπίδρασις, θὰ εἶναι καὶ εἰς τὴν μαστίχα, ὅπως καὶ εἰς τὰ χαρούπια ποὺ εἶναι ἓν ἄλλο προϊὸν πολύτιμον διὰ τὴν χώραν. Τὸ λέγω διότι ἐὰν ὑπάρχῃ Κρητικὸς εἰς τὴν αἴθουσαν.....

§21Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Καὶ εἰς τὴν Τζιὰν ὑπάρχουν χαρούπια.

§22Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Καὶ εἰς τὴν Λακωνίαν.

§23Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐὰν ἐπείγωμαι νὰ ψηφισθοῦν αὐτὰ τὰ περὶ τυποποιήσεως καὶ περὶ ἐρευνῶν νομοσχέδια, εἶναι διότι 3–4 γεωργικὰ προϊόντα τῆς Ἑλλάδος ἀποτελοῦν πρόκλησιν. Καὶ ὅταν ἀναλογισθῇ κανεὶς τί χάνομεν διότι δὲν ἐγένετο ἡ σωστὴ ἀντιμετώπισις, θὰ δικαιολογήσητε τὸν Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος μετὰ τόσης θέρμης προσπαθεῖ νὰ ἐμπλουτίσῃ τὴν φαρέτραν τῶν δυνατοτήτων τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τῆς χώρας καὶ μὲ τὰ νομοσχέδια αὐτά. Ἑπομένως, φιλοδοξῶ νὰ θέσω ὡς βασικὸν θέμα μόλις ἱδρυθῇ τὸ Ἰνστιτοῦτον, τὸ θέμα τῆς μαστίχας διὰ νὰ τὴν κάμωμεν προϊόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίζῃ καὶ τοὺς Ἄνταμς καὶ τοὺς Τσίκλετς καὶ τοὺς Ρίγκλεϋ εἰς ὅλην τὴν ὑφήλιον. Πιστεύω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ τὸ κάμωμεν αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄδειαν, ἡ ὁποία ἐδόθη διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς Ὑποκαταστήματος τοῦ Ἄνταμς, αὐτὸ ἐγένετο διότι ἤδη ὑπάρχουν ἐδῶ 3–4 ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα ὑπὸ τὸ σημερινὸν καθεστὼς ἀνευθύνως ἐκμεταλλεύονται τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ἐνῷ μὲ τὸ ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη σύμφωνα μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν ὑπηρεσιῶν, θὰ ἐπέλθῃ κάποια τάξις καὶ ἑπομένως καὶ ἐμμέσως θὰ ὠφεληθῇ ἡ μαστίχα τῆς Χίου. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ ἔχω εἰς ἀπάντησιν τῶν δύο ὁμιλητῶν.

§24Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σημειῶ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἐπενέλαβε καὶ σήμερον τὴν ὑπόσχεσίν του διὰ τὴν βιομηχανοποίησιν τῆς μαστίχας. Τὴν ἐξαρτᾷ ἀπὸ τὸ Ἰνστιτοῦτον, τὸ ὁποῖον ἀκόμη δὲν ἔγινε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἕως ὅτου γίνῃ, ἂς φροντίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ βοηθήσῃ θετικῶς τοὺς μαστιχοπαραγωγούς. Καὶ ἡ βοήθεια θὰ συνίστατο εἰς τὸ κλείσιμον τῶν ἀνευθύνων ἐργαστηρίων Τσίχλας. Ἀντὶ τούτου ἔδωσε τὴν ἄδειαν νὰ γίνῃ συστηματικὴ ἀμερικανικὴ βιομηχανία, ἀδιαφοροῦσα διὰ τὴν χιακὴν τσίκλαν.

§25Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν ξεύρει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἔχομεν Δημοκρατίαν ἐδῶ, ὅτι ἐφαρμόζομεν τοὺς νόμους καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ὁ παλαιὸς Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας νὰ προτρέπῃ τὸν νῦν νὰ ὁδεύσῃ τὴν ὁδὸν τῆς ἀπαγορεύσεως καὶ τῆς δικτατορικῆς παρεμβάσεως; Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κλείσωμεν ἐργοστάσια, ἐφ’ ὅσον σέβονται τοὺς νόμους. Τώρα, ὡς πρὸς τὴν λειτουργίαν αὐτῶν τῶν ἐργοστασίων ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, δύναμαι νὰ μὴ εἶμαι σύμφωνος, ἀλλὰ δὲν ἔχω οὔτε τὴν διάθεσιν, οὔτε τὴν ἁρμοδιότητα διὰ τοιαύτας δικτατορικὰς ἐνεργείας καὶ ἀποφάσεις.

§26Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Οἱ νόμοι, κ. Πρόεδρε, δίδουν πολλὰς δυνατότητας εἰς τὸν Ὑπουργὸν Βιομηχανίας νὰ ἀποφύγῃ τὸ κακὸν καὶ τὸν συναγωνισμὸν τῶν Ἑλληνικῶν Βιομηχανιῶν. Δὲν ἔπραξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη, ὡς ἐπιχείρημα, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὸ πλῆγμα ποὺ κατέφερεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τῶν μαστιχοπαραγωγῶν. Λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ σκοπὸς τῆς Δημοκρατίας.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωθεῖσα, ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν.Δ. 4418)64 περὶ διαρρυθμίσεως κλάσεών τινων τοῦ τελωνειακοῦ δασμολογίου εἰσαγωγῆς, συμπληρώσεως τοῦ Ν. 4056)1960 «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ κ.λ.π.» καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν νὰ ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ πρότασις ἀπορρίπτεται. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν δευτέραν πρότασιν νόμου.

§29Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν εἶναι ἄξιον σοβαρότητος τοῦ νομοσχεδίου τὸ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις μὲ 20 βουλευτὰς παρόντας.

§30Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν προεβλέπετο ὁ τόσον ταχὺς τερματισμὸς τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ πρώτου νομοσχεδίου καὶ δι’ αὐτὸ ἀπουσιάζουν καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι βουλευταί. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ τὸ ἀναβάλωμεν.

§31Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Νὰ ὁμιλήσουν οἱ εἰσηγηταί.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀπόντες οἱ εἰσηγηταί. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.45′ μ.μ.)