1965.03.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 56η

Τετάρτη 4 Μαρτίου 1965

ΠΡΟΕΔΡΙΑ Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Παναγιωτόπουλος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 2ας καὶ 3ης Μαρτίου ἐ. ἔ.

§2Φ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 2ας καὶ 3ης Μαρτίου ἐ. ἔ. μὲ φραστικὰς τινας διορθώσεις τῶν κ.κ. Σ. Περτσινίδη, Δ. Βρανοπούλου καὶ Λ. Λασκαρίδη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Β. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Α. Μπαλτατζῆς (Ὑπουργὸς Γεωργίας), Ι. Γκλαβάνης (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Κ. Μητσοτάκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀποζημιώσεως πληγέντων ἐκ περονοσπόρου σουλτανοπαραγωγῶν» Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσφαλείας τῆς ναυσιπλοΐας καὶ ἐπιθεωρήσεως ἐμπορικῶν πλοίων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κίνιας, Ε. Σαββόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 2 Ν. Δ. 4028)1959 «περὶ ἱεραρχίας προαγωγῶν καὶ τοποθετήσεων τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως νόμου 5258)31 «περὶ Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας» καὶ νόμου 4150)61 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ε.Μ.Υ. κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Φ. Ζαΐμης, 2) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, Χ. Τσαντούλας, Α. Δερδεμέζης καὶ Δ. Καραντζένης, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Δαβάκης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαλύσεως τοῦ ἐπικουρικοῦ Ὀργανισμοῦ μεταφορῶν δι’ αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Βρανόπουλος, 2) Τ. Πλεύρης, 3) Κ. Στεφανόπουλος, Α. Βερνῖκος, Γ. Βασιλᾶτος, Δ. Καρδαρᾶς, 4) Κ. Παπασπύρου, Δ. Καραντζένης, Δ. Χατζηγάκης, Α. Παπαχρήστου, Ι. Λαυρεντίδης, Η. Παπαηλιοῦ, Γ. Σταμάτης, Χ. Ἀποστολάκος, Α. Περρωτῆς, Κ. Σιγανίδης, 5) Ε. Πέτσος, Ε. Μπακλατζῆς, 6) Ι. Παπασπύρου, Γ. Σερπᾶνος, Κ. Σιγανίδης, Κ. Πετρόπουλος, Γ. Παπαδημητρίου, Ι. Μελᾶς, Κ. Παπασπύρου, Ι. Ἀλευρᾶς, Ι. Διαμαντόπουλος, Π. Κατσώτας, Δ. Διαμαντίδης, Σ. Κατσώτας, Θ. Ὑψηλάντης, Ε. Κοθρῆς, 7) Σ. Τσιαπάρας, Α. Μαυρίδης, Α. Πετραλιᾶς, Δ. Μυλωνᾶς, Λ. Λασκαρίδης, Γ. Στεφανόπουλος, 8) Α. Λώρας, Ε. Βαδαλούκας, 9) Α. Κωνσταντινίδης, 10) Θ. Μαναβῆς, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Βρανόπουλος, 2) Γ. Ἡγουμενάκης, Δ. Θεοχαρίδης, Σ. Κατσώτας, Ι. Κουτσοχέρας, Ε. Κεφαλογιάννης, 3) Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτουσι τροπολογίας καὶ προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Σώματος Ὁρκωτῶν Μηχανικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Βρανόπουλος, 2) Σ. Κοντομάρης, 3) Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Β. Νεφελούδης, 4) Α. Λώρας, Ε. Βαδαλούκας, 5) Α. Ρουσόπουλος, Ι. Βαρβιτσιώτης, Ι. Μελᾶς, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθέτου παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἄλλων τινῶν μεταρρυθμίσεων τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Γ. Παπαγιαβῆς, Κ. Τσιριμῶκος, Χ. Βασματζίδης, Θ. Παππᾶς, Η. Κατριβᾶνος, 2) Γ. Παπαδημητρίου, Ε. Ἀνθόπουλος, Κ. Πετρόπουλος, Θ. Ὑψηλάντης, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναμορφώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5367)1932 περὶ ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Δ. Κωστῆς, Ι. Παπαδάκης–Στάϊκος, 2) Σ. Χασαπίδης, Κ. Σιγανίδης, καταθέτουσι τροπολογίας καὶ προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως θέσεων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Γ. Σταμάτης, 2) Γ. Παπαδημητρίου, Θ. Ὑψηλάντης, Ε. Ἀνθόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως τῆς οἰκονομίας τῶν ἐκ τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων Πηνειοῦ Ἠλείας θιγομένων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Σ. Ἠλιόπουλος, Δ. Παπανικολάου, Ε. Σακελλάρης, Α. Τσιάρας, Μ. Καραγεώργη καὶ Π. Δούκας, καταθέτουν πρότασιν συστάσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Καπνοῦ, ἔχουσαν οὕτω: Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Παρακαλῶ, ὅπως κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 42 παρ. 2 τοῦ Κανονισμοῦ ἀνακοινώσητε πρὸς τὴν Βουλὴν συνυποβαλλομένην πρότασίν μου ὑπογραφομένην παρ’ ἐμοῦ καὶ ἄλλων συναδέλφων μου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1965 Μετὰ τιμῆς Β. Ἐφραιμίδης βουλευτὴς Σερρῶν

Πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς

ΠΡΟΤΑΣΙΣ

Συστάσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς Κύριε Πρόεδρε, Δύο εἶναι οἱ βασικοὶ παράγοντες, οἱ συνθέτοντες τὸ πρόβλημα τῶν καπνῶν εἰς τὴν χώραν μας. Ἀφ’ ἑνὸς ἡ δικαία ἀξίωσις τῶν παραγωγῶν νὰ ἀπολαμβάνουν ἱκανοποιητικῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος των καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ δυνατότης προσφορᾶς εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν εἰς ἀνταγωνιστικὰς τιμὰς καὶ κατὰ τρόπον διευκολύνοντα τὴν εἰς τὸ μέγιστον ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν. Δι’ ἀμφότερα, ὁ ρόλος τοῦ ὑφισταμένου Καπνεμπορικοῦ καὶ Καπνοβιομηχανικοῦ ἰδιωτικοῦ ἑλληνικοῦ καὶ ξενοελληνικοῦ μονοπωλίου ὑπῆρξε καὶ παραμένει ἀποφασιστικὸς παράγων. Διότι τοῦτο παρὰ τὸ γενικῶς ἰσχῦον παρ’ ἡμῖν σύστημα τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας, διὰ τῆς κυριαρχικῆς, ὑπὸ τὴν ἀνοχὴν ἐνίοτε δὲ καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς πολιτείας, παρουσίαν του εἰς τὴν καπναγοράν μας, ἐπιβάλλει: 1) Ὅρους, τρόπον, μεθόδους λειτουργίας της ἀποκλειστικῶς ὑπαγορευομένων ἀπὸ τὰ ἰδιοτελῆ του συμφέροντα ἀντιτιθέμενα δὲ πρὸς τὰ ἀντίστοιχα τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν. 2) Ἁρπαγὴν ποσοστοῦ κέρδους ληστρικοῦ καὶ παρανόμου ἐκ τῆς ἐμπορίας τοῦ κατ’ ἐξοχὴν δυναμικοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος εἰς βάρος τοῦ ἀπαραδέκτως χαμηλοῦ εἰσοδήματος ἑνὸς καὶ πλέον ἑκατομμυρίου ἀγροτῶν μας. Κατόπιν τούτων θεωροῦμεν, ὅτι κατέστη πλέον ὥριμον νὰ ἐρευνηθῇ: Πρῶτον, ὁ ρόλος τοῦ καπνεμπορικοῦ καὶ καπνοβιομηχανικοῦ κεφαλαίου εἰς πὴν λειτουργίαν τῆς καπναγορᾶς μας ἐν γένει. Δεύτερον, τὸ ἀκριβὲς ποσοστὸν καπνεμπορικοῦ–καπνοβιομηχανικοῦ κέρδους καὶ μεθοδολογίαν πραγματοποιήσεώς του. Διὰ ταῦτα καὶ ἐπειδὴ τὸ καταλληλότερον διὰ τὸ ἔργον τοῦτο ὄργανον εἶναι ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, συνιστωμένη κατὰ τὸ ἄρθρον 16 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶμεν πρότασιν συστάσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ καπνοῦ κατὰ τὰ εἰδικώτερον δι’ ἀποφάσεως τοῦ σώματος ὁρισθησόμενα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1965 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Β. Ἐφραιμίδης, Σ. Ἠλιόπουλος, Δ. Παπανικολάου, Ε. Σακελλάρης, Α. Τσιάρας, Μ. Καραγεώργη, Π. Δούκας Προτάσεις κ.κ. βουλευτῶν πρὸς τὴν Βουλὴν περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς οἰκογενείας ἀποβιωσάντων βουλευτῶν: «Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως εἰσηγηθῆτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ τὴν ἄγαμον θυγατέρα τοῦ ἀποβιώσαντος διακεκριμένου συναδέλφου μας Στεφάνου Πετραλιᾶ, διὰ τὰς πολυτίμους ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας οὗτος προσέφερεν εἰς τὸ Ἔθνος, ὡς πολιτικός, ἀναλώσας τὰς δυνάμεις του καὶ τὴν ζωήν του εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1965 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Α. Αὐγερινός, Γ. Παπαδημητρίου, Γ. Μιχελογιάννης, Δ. Διαμαντίδης, Κ. Πετρακόπουλος, Δ. Κρόκος, Ε. Πέτσος, Λ. Λασκαρίδης, Κ. Σιγανίδης, Τ. Πλεύρης, Ι. Κυριαφίνης, Δ. Ἄρχος, Ε. Ἀνθόπουλος, Μ. Χλουβεράκης, Δ. Νικολαΐδης, Θ. Ὑψηλάντης, Δ. Καρδάρας, Ι. Μαυριδόγλου, Α. Γεροκωστόπουλος, Α. Τσαλδάρης, Η. Παπαηλιοῦ, Π. Σταυρόπουλος, Α. Λαυρεντίδης, Ι. Παπαρτεμίου, Τ. Γεωργίου. «Κύριε Πρόεδρε, Παρακαλῶ θερμῶς, ὅπως τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῆς καταρτισθείσης Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς οἰκογενείας ἀποβιωσάντων βουλευτῶν ἡ περίπτωσις τῆς οἰκογενείας τοῦ ἀποβιώσαντος συναδέλφου Ἰωάν. Τριανταφύλλη, καθὼς καὶ τῶν ἀποβιωσάντων ἐπίσης συναδέλφων Γ. Φραγκιαδάκη καὶ Στυλιανοῦ Γιαμαλάκη.

Ὁ προτείνων

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

βουλευτὴς Ἡρακλείου» Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, Θερμῶς παρακαλοῦμεν, ὅπως εἰσηγηθῆτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν χορήγησιν συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου Ἀντ. Σιτρᾶ, βουλευτοῦ Λαρίσης, ὁ ὁποῖος οὐσίᾳ ἔπεσεν εἰς τὴν ἔπαλξιν τοῦ ἀγῶνος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1965 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Τ. Γεωργίου, Κ. Περραιβός, Γ. Ἡγουμενάκης, Δ. Καρδάρας, Σ. Ἐλαφρός, Ν. Παπαηλίας, Ι. Διαμαντόπουλος, Χ. Ἀποστολάκος, Ι. Κυριαφίνης, Δ. Κωστῆς, Α. Παπαϊωάννου, Ε. Κοθρῆς, Δ. Παπανικολάου, Κ. Δημόπουλος, Θ. Παππᾶς, Σ. Κατσώτας, Η. Σακαλῆς, Γ. Παπαδημητρίου, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Γ. Στεφανόπουλος, Α. Τζιζῆς, Ε. Βανταλῆς, Ε. Σακελλάρης κλπ. Πρὸς Τὸ Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εἰσηγηθῆτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ τὴν ἄγαμον θυγατέρα τοῦ ἀποβιώσαντος ἀειμνήστου Σταματίου Σταματίου, γνωστοῦ ὑπὸ τὸ φιλολογικὸν ἐπώνυμον ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ. πλείστας προσενεγκόντος ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος καὶ ὡς Ἐθνικὸς Ἀγωνιστής, καὶ ὡς Δημοσιογράφος, καὶ ὡς Λογοτέχνης καὶ ὡς Νομάρχης ἐπὶ μίαν σχεδὸν εἰκοσαετίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1965 Οἱ προτείναντες βουλευταὶ Ε. Πέτσος, Μ. Ξυλούρης, Π. Παπαπαναγιώτου, Ι. Κουτσοχέρας, Ι. Κυριαφίνης, Δ. Καρδάρας Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Παρακαλοῦμεν ὅπως εἰσηγηθῆτε εἰς τὴν Βουλὴν τὴν παροχὴν προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν Χαρίκλειαν χήραν Ἰω. Χριστοδουλιά, ἐκλεγέντος κατ’ ἐπανάληψιν βουλευτοῦ, γερουσιαστοῦ πληρεξουσίου καὶ συμπληρώσαντος δωδεκαετῆ ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ μὴ ἐπαρκοῦσαν κατὰ ἰσχύοντα νόμον κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου του πρὸς παροχὴν συντάξεως εἰς τὴν χήραν του παρ’ ὅλον ὅτι διὰ μεταγενεστέρως θανόντας ἤρκει καὶ ὀλιγώτερος τῆς δωδεκαετίας χρόνος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1965 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Α. Παπαϊωάννου, Ι. Ἀλευρᾶς Γ. Σερπᾶνος, Θ. Ὑψηλάντης Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπριανός, Λ. Λασκαρίδης, Κ. Περραιβός, Ι. Σακελλαρίου, Α. Γιαννόπουλος, Ε. Βανταλῆς, Γ. Λούλης, Α. Πετραλιᾶς, Ε. Μπακλατζῆς, Α. Λώρας, Χ. Τούντας Γ. Τζώρτζης, Φ. Βουνάτσος, Ι. Μαυριδόγλου, Θ. Ἀνδρεάδης, Δ. Μυλωνᾶς, Σ. Χασαπίδης, Γ. Μιχελογιάννης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Δ. Ἄρχος. Κύριε Πρόεδρε. Παρακαλῶ ὅπως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἀπονομὴν προσωπικῶν συντάξεων καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀειμνήστων Διονυσίου Γκλαβᾶ καὶ Περικλέους Μπούτου διατελεσάντων κατ’ ἐπανάληψιν βουλευτῶν.

Μετὰ τιμῆς

Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ

Βουλευτὴς Ἠλείας Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως εἰσηγηθῆτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπονομὴν προσωπικῆς συντάξεως, μὴ μεταβιβαζομένης εἰς τὸ μέλλον εἰς κατιόντας της, εἰς τὴν χήραν τοῦ ἀποβιώσαντος συναδέλφου Ἀλεξάνδρου Ξανθοπούλου, ἥτις σήμερον ἄγει τὸ 84ον ἔτος τῆς ἡλικίας της. Ὁ Ἀλέξανδρος Ξανθόπουλος ὑπῆρξε βουλευτὴς εἰς δύο βουλευτικὰς περιόδους περὶ τὰ ἓξ ἔτη ἡ δὲ χορηγηθησομένη εἰς ὑπέργηρον χήραν του σύνταξις δὲν πρόκειται εἰς τὸ μέλλον νὰ μεταβιβασθῇ εἰς οὐδένα κατιόντα της, θὰ συντελέσῃ δὲ ἀναμφισβήτως εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῶν γηρατείων της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1965 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Χ. Τούντας, Χ. Βασματζίδης, Ε. Μπακλατζῆς, Ε. Σαββόπουλος. Κύριοι συνάδελφοι, Ὡς σᾶς εἶναι γνωστόν, κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Α. Ν. 1836)1951 προστατεύονται (ὑπαγόμενοι εἰς τὰς διατάξεις τούτου) οἱ ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ ἔτους 1940 καὶ μέχρι λήξεως τῶν γενομένων ἐπιστρατεύσεων, λόγῳ τῆς κατὰ τοῦ Ἔθνους συμμοριακῆς δράσεως, ὁπωσδήποτε ὑπηρετήσαντες ἢ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς τάξεις τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς χώρας (ξηρᾶς, θαλάσσης, ἀέρος καὶ χωροφυλακῆς) καὶ μὴ προερχόμενοι ἐκ τῶν μονίμων στελεχῶν αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον ἀνήκουν εἴς τινα τῶν ἐν τῷ αὐτῷ ἄρθρῳ καὶ ὑπὸ στοιχεῖα αʹ, βʹ, γʹ κατηγοριῶν καὶ κατὰ τὰς ἐν συνεχείᾳ διατάξεις τοῦ ὡς ἄνω ἀναγκαστικοῦ νόμου. Ἀλλὰ κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα — τόσον τοῦ Ἀλβανικοῦ Ἔπους, ὅσον καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου — παρομοίας ὑπηρεσίας (καὶ ἔν τινι μάλιστα ἀξιολογωτέρας) προσέφερον καὶ γυναῖκες, τιμηθεῖσαι διὰ τὴν δρᾶσίν των ταύτην ὄχι μόνον διὰ μεταλλίου «ἐξαιρέτων πράξεων», ἀλλὰ καὶ διὰ παρασήμου ἀνωτέρας τάξεως· πλὴν ὅμως διὰ τὰς γυναῖκας ταύτας οὐδεμία ἐλήφθη προστασία διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἢ ἄλλου σχετικοῦ τινος νόμου. Μία τοιαύτη πατριῶτις καὶ ἀξιόλογος γυνὴ ὑπῆρξε καὶ ἡ δικηγόρος κυρία Ἑλένη Δημ. Σκούρα, Πρόεδρος — καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου — τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Παραρτήματος τῆς «Φανέλλας τοῦ Στρατιώτου», τὴν ὁποίαν ἐπανειλημμένως ἐκάλεσαν, κατὰ τὰς εἰς Θεσσαλονίκην μεταβάσεις των, οἱ τότε Ὑπουργοὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, οὐ μόνον διὰ νὰ τὴν συγχαροῦν διὰ τὴν πατριωτικὴν δρᾶσίν της, μεταβαίνουσαν προσωπικῶς μέχρι καὶ τῶν ἀκροτάτων φυλακείων τοῦ Στρατοῦ, μετ’ ἄλλων κυριῶν, διὰ τὴν διανομὴν δεμάτων, τὰ ὁποῖα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔστελλεν εἰς τοὺς στρατιώτας μας, ἀλλὰ καὶ πρὸ παντὸς διὰ νὰ τὴν παρακαλέσουν ὅπως μεταβαίνῃ εἰς τὰ μέτωπα καὶ ὅταν δὲν θὰ εἶχε δέματα πρὸς διανομήν, διότι ἡ ἐμψύχωσις καὶ ὁ ἐνθουσιασμὸς τῶν στρατιωτῶν μας ἦτο ἀφάνταστος, καθ’ ὅσον ἐν τῷ προσώπῳ τῶν ἐν λόγῳ κυριῶν διεπίστωνον τὴν συμπαράστασιν τῶν μετόπισθεν. Τὴν ἀνωτέρω κυρίαν Ἑλένην Δημ. Σκούρα εἴχομεν τὴν εὐχαρίστησιν νὰ τὴν ὑποδεχθῶμεν ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ, κατὰ Ἰανουάριον 1953, ὡς τὴν πρώτην Ἑλληνίδα βουλευτίδα καὶ νὰ τὴν ἔχωμεν συνάδελφον, ἐπὶ τριετίαν, οὐδέποτε ἀπουσιάσασαν ἀπὸ τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς ἢ τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, μέλος τῆς ὁποίας καὶ κατὰ τὰ τρία ἔτη διετέλεσε. Δι’ ὃ προτείνομεν ὅπως, ὅλως ἐξαιρετικῶς καὶ τιμῆς ἕνεκεν, οὐ μόνον δι’ ἃς στρατιωτικὰς ὡς ἄνω ὑπηρεσίας προσέφερεν, ἀλλὰ καὶ ὡς πρώτης Ἑλληνίδος βουλευτίδος, ψηφίσωμεν ἀπονομὴν ἰσοβίου προσωπικῆς μηνιαίας συντάξεως ἐκ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Βουλευτῶν, τοσούτῳ δὲ μᾶλλον καθ’ ὅσον, ὅταν αὕτη εἰργάζετο στρατιωτικῶς, οὔτε ὑπόνοια ὑπῆρχεν ὅτι θὰ ἐδίδετο κάποτε καὶ εἰς τὰς γυναῖκας ψῆφος, ὥστε ν’ ἀποκλείεται πᾶσα ὑποψία περὶ τοιαύτης ἀναμονῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1965 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ν. Ἔξαρχος, Φ. Παπαδόπουλος, Χ. Βασματζίδης. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Κ. Δαμιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀριστ. Νιξαμίδη, κατοίκου Δράμας, αἰτουμένου αὔξησιν τῆς παρεχομένης αὐτῷ συντάξεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Κ. Δαμιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Βωλάκου–Δράμας, αἰτουμένης ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς ταύτην ἡ καπνοκαλλιέργεια, κατὰ τὸ ἔτος 1965. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Γεωπόνων Ἀργολίδος, αἰτουμένων ἐπίλυσιν ἐπαγγελματικῶν των ζητημάτων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Κ. Δαμιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης Παρανεστίου, αἰτουμένης χορήγησιν ἐκ τῶν Κρατικῶν Λαχείων ποσοῦ δρχ. 150.000 πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἐν λόγῳ Ναοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς κατοίκων τῶν συνοικιῶν Ἀχαρνῶν καὶ Παγκρατίου, αἰτουμένων δημιουργίαν νέας λεωφορειακῆς γραμμῆς, ἥτις θὰ συνδέῃ αὐτάς. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Λώρας, καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἄνω Κουκλεσίου Ἰωαννίνων, αἰτουμένων ἄμεσον μετάθεσιν τοῦ ἐν αὐτῷ ὑπηρετοῦντος Δημ)λου Βασιλείου Μπάμια. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α. Σακελλαρίου, κατοίκου Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέων ἐργοστασίων εἰς τὴν κατῳκημένην περιοχὴν Ταύρου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν Γεωργῶν, κατοίκων Κοιμήσεως–Σερρῶν, αἰτουμένων ἀποστράγγισιν μικρᾶς λίμνης σχηματισθείσης πλησίον τῶν ἀγρῶν των. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν συσκέψεως ἁπασῶν τῶν Ὀργανώσεων Ἀγρινίου, αἰτουμένων ἄμεσον ἐν Ἀγρινίῳ ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν τοῦ Ε.Ο.Κ. καὶ χορήγησιν ὑπὸ τοῦ Ο.Α.Α.Α. ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἑκατομμυρίου δρχ. εἰς τὸν Δῆμον Ἀγρινίου πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων καὶ καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τέως ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς ἐξελθόντων τοῦ Σώματος, λόγῳ ἀσθενείας, αἰτουμένων χορήγησιν εἰς τοὺς συμπληρώσαντας 15ετῆ ὑπηρεσίαν συντάξεως ηὐξημένης κατὰ 10)50. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ὁμοσπονδιακοῦ Ὀργάνου Παλαιῶν Πολεμιστῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένου ἐξίσωσιν προσληφθέντων παλαιῶν πολεμιστῶν πρὸς τοὺς λοιποὺς συναδέλφους των, παλαιοὺς καὶ νέους, δι’ ἀναγνωρίσεως ὡς συνταξίμου τοῦ χρόνου στρατεύσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Δημοσίων Ὑπαλλήλων (πρώην Κοινοτικῶν), αἰτουμένων ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμου τῆς προϋπηρεσίας των εἰς Κοινότητας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., αἰτουμένης συμπλήρωσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ προσθέτου παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. ἀσφαλίσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Μουριᾶς, αἰτουμένης ἐπιτάχυνσιν ἐγκρίσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2359)14.12.64 μελέτης τῆς ὑπηρεσίας ὑδραυλικῶν ἔργων Ν. Ἠλείας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Προστασίας θεσμοῦ οἰκογενείας, αἰτουμένης νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος τῶν ἐπὶ πολλὰ ἔτη εὑρισκομένων ἐν διαστάσει συζύγων. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Θ. Παππᾶς, καταθέτει ἀναφορὰς Συγκεντρώσεως Σπουδαστῶν καὶ Ἀποφοίτων Τεχνικῶν Σχολῶν Ἐργοδηγῶν Τεχν. Βοηθῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Γονέων καὶ Κηδεμόνων τῶν Σπουδαστῶν Ἐργοδηγῶν–Τεχνικῶν Βοηθῶν Μυτιλήνης, αἰτουμένων ἄμεσον κατάθεσιν καὶ δημοσίευσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ Τεχνικῆς Παιδείας, ἐπαγγελματικὴν κατοχύρωσιν τῶν ἀποφοίτων τῶν ἐν λόγῳ Σχολῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Μελίτης–Φλωρίνης, αἰτουμένης ἀπαλλαγὴν τοῦ ἐπιβληθέντος ὑπὸ τῆς Υ.Ε.Β. τέλους ἀρδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Φλωρίνης, αἰτουμένου χορήγησιν πιστώσεως πρὸς ἀνέγερσιν οἰκήματος στεγάσεως τῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐκτελωνιστῶν Τελωνείου Καλαμάτας, αἰτουμένων παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς αὐτοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς στρατευσίμων τρίτης καὶ τετάρτης κατηγορίας κλάσεων 1957 ἕως 1960 κατοίκων Πατρῶν, αἰτουμένων ἀπαλλαγὴν ἐκπληρώσεως τοῦ ὑπολοίπου τῆς στρατιωτικῆς των ὑποχρεώσεως διὰ καταβολῆς ἀντισηκώματος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν συνεργαζομένων Σωματείων τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, διαμαρτυρομένων διὰ κακὴν μεταχείρισιν τῶν μελῶν των ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τοῦ Ε.Ε.Σ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Πολιτικῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου ἀπαλλαγὴν ἀναδρομικῶς ἐκ τοῦ φόρου μεταβιβάσεως ἀκινήτων μιᾶς μερίδος πολιτικῶν συνταξιούχων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν κληρούχων γεωργῶν, κατοίκων Περιβολακίου– Λαγκαδᾶ, αἰτουμένων χορήγησιν ἀδείας ἐκριζώσεως τῶν Καναδικῶν λευκῶν τῶν εὑρισκομένων εἰς τὰς παρυφὰς τῶν ἀγρῶν των πρὸς κάρπωσιν τῆς ξυλείας των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου περιοχῆς «HIL-TON», αἰτουμένου ὅπως τὰ λεωφορεῖα τῶν νοτιοανατολικῶν συνοικιῶν διέρχωνται ἐκ τῶν ὁδῶν Ριζάρη–Β. Κωνσταντίνου–Σπύρου Μερκούρη. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς «Χαλυβουργίας Ἐλευσῖνος», αἰτουμένης τροποποίησιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων ὑπὲρ βιομηχανιῶν». Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων περιοχῆς Σταυροῦ–Λαγκαδᾶ, αἰτουμένων ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἀκτημόνων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Προσωπικοῦ Ι.Κ.Α. Δράμας, αἰτουμένου ἀπαλλαγήν του ἐκ φόρων, τελῶν καὶ πάσης σχετικῆς μὲ τὴν ἀπόκτησιν στέγης ἐπιβαρύνσεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Κ. Δαμιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Βώλακος, αἰτουμένης ἵδρυσιν ἐν αὐτῇ Ἀγροτικοῦ Κτηνιατρείου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὁδηγῶν καὶ Βοηθῶν ἑλκυστήρων «Παναγία ἡ Λεσινιώτισσα», αἰτουμένων μὴ ἐκμίσθωσιν ἐκτάσεων τοῦ κτήματος Λεσινίου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐπαγγελματιῶν Ὑπαλλήλων–Ὁδηγῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένων χορήγησιν αὐτοῖς τῶν νέων ἀδειῶν λεωφορείων ἀστικῶν, ὑπεραστικῶν καὶ ἀγόνων γραμμῶν. Οἱ βουλευταὶ Δράμας κ.κ. Δ. Γρίβας καὶ Κ. Δαμιανός, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Κοκκινογείων, αἰτουμένης βελτίωσιν τῆς ὁδοῦ Κοκκινογείων–Γραμμένης–Ἀγγίτου–Πηγῶν, ἄμεσον ἔναρξιν κατασκευῆς τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως τῶν συνοικισμῶν αὐτῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καφφεπωλῶν καὶ Ζαχαροπλαστῶν Ἀγρινίου «Ἡ Ἁγία Βλαχέρνα», αἰτουμένου ὅπως χαρακτηρισθοῦν ὡς τυχερὰ παίγνια τὸ «ραμμὶ» καὶ τὸ «πινάκλ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Λ. Κύρκος καὶ Β. Νεφελούδης, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Δάφνης καὶ τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς ΕΔΑ Φθιώτιδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν προφυλάκισιν τοῦ Δημάρχου Δάφνης Χρ. Μιχαλοπούλου καὶ ἄλλων διὰ τὰ γεγονότα τοῦ Γοργοποτάμου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν συσκέψεων ἐκπροσώπων Συν)σμῶν Ἀστακοῦ Ξηρομέρου, αἰτουμένων καθορισμὸν ηὐξημένων τιμῶν παρεμβάσεως διὰ τὰ καπνά, κατάργησιν τῶν τμηματικῶν πωλήσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Γ. Βιτούλιας, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Πέτρας Μυτιλήνης, Ἐπιτροπῆς ἐλαιοπαραγωγῶν αὐτῆς κ.ἄ., αἰτουμένων κατάργησιν τῶν διγράμμων ἐπιταγῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Θ. Παππᾶς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν ἐλαιοπαραγωγῶν Μανδαμάδου Μυτιλήνης, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν διγράμμων ἐπιταγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βασ. Ἀργυροπούλου, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου λῆψιν μερίμνης ὑπὲρ τῶν μαθητῶν τῶν Γυμνασίων τῶν ἐχόντων ἄνω τῶν 50 ἀπουσιῶν πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ σχετικοῦ διατάγματος. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐκπαιδευτικῶν Συνταξιούχων, αἰτουμένων ἐπέκτασιν τῶν τριετιῶν καὶ εἰς αὐτούς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Καλαμάτας καὶ τῶν Σωτηριανίκων, Ἀβίας καὶ Βέργας, αἰτουμένων ματαίωσιν μελετωμένης ἐγκαταστάσεως δεξαμενῶν ἀποθηκεύσεως ὑγρῶν καυσίμων ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας «ΠΟΥΡΦΙΝΑ» πλησίον Μικρᾶς Μαντινείας πρὸς ἀποτροπὴν καταστροφῆς τῆς παραλίας αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Χρ. Μπουγᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Συλλόγων Δήμου Κορυδαλλοῦ, αἰτουμένης ἵδρυσιν ἐντὸς τῆς πόλεως ἑνὸς Γυμνασίου καὶ τριῶν Δημ. Σχολείων, ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως καὶ εἰς τὰς ἀκραίας περιοχὰς αὐτῆς κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπανικολάου καὶ Μ. Καραγιώργη, διὰ τηλεγραφήματός των, αἰτοῦνται χορήγησιν εἰς τὸν Σύνδεσμον Ἐπαγγελματιῶν Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Ἱστιαίας δύο ἕως τριῶν ἀδειῶν λεωφορείων ἐνταχθησομένων εἰς τὸ 9ον ΚΤΕΛ Εὐβοίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Στ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ταχυδρ. Ὑπαλλήλων Αʹ Κατηγορίας Μακεδονίας–Θράκης, ἐκφράζοντος τὴν ἱκανοποίησίν του διὰ τὸ κατατεθὲν πρὸς ψήφισιν δημοσιοϋπαλληλικὸν νομοσχέδιον. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Ν. Γανίτης καὶ Θ. Παππᾶς, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Γαλακτοκομικοῦ Συν)σμοῦ Μούδρου, αἰτουμένου λῆψιν μερίμνης πρὸς ἐφαρμογὴν τῶν κυβερνητικῶν μέτρων διὰ τὴν προστασίαν κρεάτων καὶ γάλακτος, καὶ εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χρ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Ἐμπόρων Ἐκμισθωτῶν καὶ Τεχνικῶν Μοτοποδηλάτων Πύργου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν πολύπλοκον διαδικασίαν ἐκδόσεως ἀδείας ἱκανότητος ὁδηγοῦ μοτοποδηλάτων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἀδιορίστων Θεολόγων, αἰτουμένης ἀνόρθωσιν τῆς Ἐκκλησίας πρὸς ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς της. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου «Η ΕΝΩ-ΣΙΣ», αἰτουμένου καθιέρωσιν μειωμένου εἰσιτηρίου διὰ τὰς μετακινήσεις τῶν διδασκάλων διὰ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων τοῦ ΚΤΕΛ Αἰτωλ)νίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐκτελωνιστῶν Τελωνείου Καλαμάτας, αἰτουμένων παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ὁ βουλευτὴς Καστοριᾶς κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Βογατσικοῦ, αἰτουμένης ἀπόσπασιν αὐτῆς ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σισανίου καὶ Σιατίστης καὶ ὑπαγωγὴν της εἰς τὴν τῆς Καστοριᾶς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Γραμματικοῦ, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ἐπεμβάσεις τοῦ Νομάρχου Μεσολογγίου εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ Γ.Π.Σ. Γραμματικοῦ καὶ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Κων)νου Δημητρούκα ἐξ αὐτῆς, ὡς μὴ νομιμόφρονος. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Μεσολογγίου, τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου, τῆς Ἀθλητικῆς Ἑνώσεως καὶ ἄλλων Ὀργανώσεων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν σφράγισιν τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ Μεσολογγίου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὁδηγῶν καὶ Βοηθῶν Ἑλκυστήρων «Παναγία ἡ Λεσινιώτισσα», αἰτουμένων μὴ ἐκμίσθωσιν ἐκτάσεων τοῦ κτήματος Λεσινίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας καὶ Γ. Πανάγος, καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν Καπνοπαραγωγῶν, κατοίκων τῆς Κοινότητος Πλατανορεύματος Κοζάνης, αἰτουμένων ἔγκαιρον καθορισμὸν τῆς ἡμερομηνίας ἐνάρξεως καὶ λήξεως τῶν καπναγορῶν, καθορισμὸν τιμῶν ἀσφαλείας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας καὶ Γ. Πανάγος, καταθέτουν ὑπόμνημα κατοίκων Κοινότητος Φιλώτα τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, αἰτουμένων ἀπόλυσιν ὅλων τῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ κατάργησιν τοῦ νόμου 375)36. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Πανάγος, καταθέτουν ὑπόμνημα κατοίκων τῆς Κοινότητος Βροντοῦ, τοῦ Νομοῦ Πιερίας, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ἀπόλυσιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας καὶ Γ. Πανάγος, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς ΑΕΒΥ, ΥΦΑΝΕΤ, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς εἰς βάρος των ἐνεργείας τῆς Διευθύνσεως τῆς ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεως, τὴν μὴ χορήγησιν τοῦ δώρου ἑορτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Φλωρίνης, αἰτουμένου ἵδρυσιν ἐν αὐτῇ ἀστικῆς συγκοινωνίας καὶ ἀνάθεσιν ἐκμεταλλεύσεώς της εἰς τὸν Δῆμον Φλωρίνης. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Η. Παπαηλιοῦ, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖται λῆψιν μερίμνης ὑπὲρ τῶν κατοίκων τῶν ἀποκεκλεισμένων ἐκ τῶν χιόνων χωρίων τῆς Ἀρκαδίας καὶ τῶν ποιμνίων των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγιώργη καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς Προέδρων καὶ Κοινοτικῶν Συμβουλίων Ἀμπέλου, Παλαιοκκλησίου, Ξυνονερίου καὶ τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Καρδιτσομαγούλας, Μεσενικόλα, Μορφοβουνίου, Φτελοπούλας τοῦ Ν. Καρδίτσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπικειμένην ἐκτέλεσιν τοῦ Λοπὲζ καὶ αἰτουμένων ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως προβῇ εἰς σχετικὰ διαβήματα παρὰ τῇ Κυβερνήσει τῆς Ἱσπανίας πρὸς ἀποτροπὴν τῆς ἐν λόγῳ ἐκτελέσεως. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ–Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Καλαμάτας, αἰτουμένων ἀναθεώρησιν τοῦ μέτρου ἐνισχύσεως τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου διὰ διανομῆς οὐχὶ σίτου, ἀλλὰ ἀλεύρων πρὸς ἀποτροπὴν δυσχερειῶν εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Ἀλευροβιομηχανίας «Εὐαγγελίστρια». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν κληρικῶν ὑποψηφίων σπουδαστῶν Θεολογικῆς Σχολῆς αἰτουμένων εἰσαγωγὴν εἰς τὴν ἐν λόγῳ Σχολὴν τῶν ἐξ αὐτῶν συγκεντρωσάντων τὴν βάσιν εἰς τὰ πρωτεύοντα μαθήματα. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χρ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Γεωπόνων Ἠλείας αἰτουμένων ἀπάλειψιν ἐκ τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ νομοσχεδίου τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 9 τῆς προβλεπούσης προαγωγὴν γεωργοτεχνιτῶν εἰς γεωπόνους. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Μ. Καραγιώργη καὶ Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν ψήφισμα τῆς Πανοικοδομικῆς Πανθεσσαλικῆς Συνδιασκέψεως, αἰτουμένης ἔκτακτον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν οἰκοδόμων Θεσσαλίας, ὑπαγωγὴν ὅλων τῶν οἰκοδομικῶν κλάδων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγιώργη καὶ Ε. Σακελλάρης καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Δημάρχου Φαρκαδόνος καὶ τῶν Προέδρων τῶν πέριξ Κοινοτήτων Γριζάνου, Παναγίτσας, Διασέλου καὶ Ἀχλαδοχωρίου τοῦ Νομοῦ Τρικάλων, αἰτουμένων κατασκευὴν τῶν συνδεόντων τὸν ἐν λόγῳ Δῆμον μετὰ τῶν πέριξ Κοινοτήτων ὁδῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Μ. Καραγιώργη καὶ Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν ὑπόμνημα τῆς Πανοικοδομικῆς Πανθεσσαλικῆς Συνδιασκέψεως αἰτουμένης ἄμεσον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Νεφελούδης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Στρατῆς, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Ἀγρινίου αἰτουμένου συνταξιοδότησιν τῶν παλαιῶν καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν, τέως ΤΑΚ, χαρακτηρισμὸν τοῦ ἐπαγγέλματός των ὡς βαρέος καὶ ἀνθυγιεινοῦ κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Δούκας, Γ. Πανάγος, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Τσιάρας, καταθέτουν ὑπόμνημα τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων καὶ Ἀναπήρων Μεταλλωρύχων Παλαιοχωρίου οἱ «Ἅγιοι Ἀρχάγγελοι», αἰτουμένης ἐπίλυσιν αἰτημάτων συνταξιούχων ΙΚΑ πασχόντων ἐκ πνευμονοκονιάσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χρ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων προσωπικοῦ Νοσοκομείου Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ προσωπικοῦ Ἀσκληπιείου Βούλας, διαμαρτυρομένων διὰ τὸ χαμηλὸν ἡμερομίσθιον ὃ λαμβάνουν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκης, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Ζυγιστῶν δημοτικοῦ στατῆρος Πειραιῶς, αἰτουμένου ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν του, λόγῳ καταργήσεως τοῦ ἐν λόγῳ στατῆρος.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων τοῦ Ὑφυπουργείου Δημ. Ἔργων.

§6Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ παρῆλθεν ἡ ὥρα θὰ παρεκάλουν, ἐὰν φυσικὰ συμφωνῇ καὶ ἡ Βουλή, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀντίρρησιν.

§8Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος τῶν ἐρωτήσεων, ἀλλὰ νὰ σταματήσῃ ὁ ἔλεγχος, δὲν τὸ δεχόμεθα.

§9Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔχει καλῶς, κ. Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον οἱ συνάδελφοι ἔχουν ἀντίρρησιν.

§10Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερ.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι εἶναι σύμφωνοι διὰ τὸν περιορισμόν. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος ἐπὶ ἡμίωρον καὶ νὰ εἰσέλθωμεν μετὰ ταῦτα εἰς τὴν Νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀντίρρησις. Κατὰ συνέπειαν εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐρωτήσεων τοῦ Ὑφυπουργείου Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Βαρβιτσιώτη, ἀναβληθείσης κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, λόγῳ ἀπασχολήσεώς του εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἀναφερομένης εἰς τὸ ὕψος τῶν οἰκοδομῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ζωοδ. Πηγῆς τοῦ Δήμου Βύρωνος, ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχει τὸν λόγον.

§12Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, τὰ ὕψη τῶν οἰκοδομῶν τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς δὲν θὰ ἀπασχολήσουν σήμερον τὴν Κυβέρνησιν. Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ρυθμιστικοῦ σχεδίου μὲ τὸ ὁποῖον ἀπασχολοῦνται αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου θὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν τὸ ὅλον θέμα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Βαρβιτσιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§14Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Δημ. Ἔργων, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἀπασχοληθῇ μὲ τὸ ὕψος τῶν οἰκοδομῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Ἀθηνῶν καὶ γενικώτερον τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν ἐπεκτείνεται ἁλματωδῶς καὶ τὰ ὑπάρχοντα οἰκοδομικὰ ὕψη δὲν ἀνταποκρίνονται οὔτε εἰς τὸ συμφέρον τῆς πόλεως, οὔτε εἰς τὰς κοινωνικὰς ἀνάγκας. Πρέπει κἄποτε νὰ καταλήξωμεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Θὰ δεχθῶμεν τὴν ἐπέκτασιν τῆς πόλεως κατὰ πλάτος μέχρι Σκαραμαγκᾶ ἢ θὰ καθορίσωμεν ηὐξημένον ὕψος; Καὶ ναὶ μὲν ἡ ἐρώτησίς μας, κ. Πρόεδρε, ἀφορᾷ τὴν περιφέρειαν Ζωοδ. Πηγῆς τοῦ Δήμου Βύρωνος. Ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας, ὅπως εἶναι οἱ Δῆμοι Ν. Σμύρνης, Καλλιθέας, Παλ. Φαλήρου κλπ. εἰς τοὺς ὁποίους οἱ δρόμοι ὑπερβαίνουν εἰς πλάτος τὰ 16 καὶ 18 μέτρα, τὸ Ὑπουργεῖον ἐμμένει εἰς μικρὸν ὕψος οἰκοδομῶν. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι ἡ ἀποψινὴ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ ἐπιφέρῃ μεγάλην ἀναστάτωσιν καὶ θὰ προκαλέσῃ τὴν ἀγανάκτησιν ὅλων τῶν κατοίκων τῶν περιφερειῶν αὐτῶν. Εἰδικώτερον διὰ τὴν περιφέρειαν Ζωοδ. Πηγῆς τοῦ Δήμου Βύρωνος, περὶ ἧς ἡ συζητουμένη ἐρώτησις, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι αὕτη ὑπάγεται διοικητικῶς εἰς τὸν Δῆμον Βύρωνος καὶ ἐνῷ ἕως τὰς ὁδοὺς Ἁγ. Σοφίας καὶ Ἀτταλείας ἐπιτρέπονται τὰ τετραώροφα καὶ ρετιρέ, εἰς τὴν συνοικίαν Ζωοδ. Πηγῆς, εἰς τὴν ὁποίαν καταλήγουν τρεῖς λεωφορειακαὶ γραμμαὶ ἐπιτρέπονται μόνον 2 ὄροφοι. Θὰ ἠδυνάμην νὰ προσθέσω καὶ ἄλλας περιπτώσεις καταφώρων ἀδικιῶν εἰς ὅλους τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς της, εἰς ἡμᾶς οὐδὲν ἄλλο ἀπομένει εἰμὴ νὰ διαμαρτυρηθῶμεν ἐντονώτατα διὰ τὰς ἀπόψεις αὐτάς, τὰς ὁποίας θεωροῦμεν ἀπαραδέκτους.

§15Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ συνάδελφος κ. Βαρβιτσιώτης, ἀνεφέρθη κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐρωτήσεώς του εἰς τὸν Δῆμον Νέας Σμύρνης...

§16Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἐνδεικτικῶς.

§17Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων) .... πρέπει νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι ἐνῷ τὰ ὕψη ἦτο εἰς τὴν Νέαν Σμύρνην 14 μέτρα, ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ κατεβίβασε τὰ ὕψη αὐτὰ εἰς 11 μέτρα. Παρέχω ὅμως τὴν πληροφορίαν ὅτι τὸ θέμα τῶν ὑψῶν ἀντιμετωπίζεται εἰς τὴν γενικωτέραν πλευρὰν του ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως.

§18Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων εἶναι ἀπολύτως ἀκριβής. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ συμπληρώσω, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1965 καὶ διὰ τὸν λόγον ἀκριβῶς αὐτόν, ἐγένετο μία σύσκεψις εἰς τὸν Δῆμον Ν. Σμύρνης ὑπὸ τὸν κ. Θεοδοσιάδην, τὸν Δήμαρχον καὶ ἐμέ, εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβον μέρος καὶ ἐνδιαφερόμενοι, καὶ ἀπεφασίσθη τότε ἡ ἐπαναφορὰ τῶν ὑψῶν εἰς τὸ ἀρχικὸν σημεῖον, τουτέστιν τῶν 14 μέτρων, διὰ τὴν Νέαν Σμύρνην. Ἡ ἐνσκήψασα ὅμως Κυβερνητικὴ κρίσις, ἐματαίωσε τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Ἀνεφέρθην ἐνδεικτικῶς διὰ τὴν Νέαν Σμύρνην, ἀλλὰ ὡς ἐτόνισα καὶ ἐν ἀρχῇ τὸ πρόβλημα τῶν ὑψῶν ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὸ λεκανοπέδιον ἀπὸ τοῦ Ὑμηττοῦ μέχρι τοῦ Σκαραμαγκᾶ καὶ ἀπὸ τῆς Γλυφάδας μέχρι τῆς Ἑκάλης.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν διατήρησιν τῆς συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν «Πλάκα» εἰς τὴν παλαιάν της μορφὴν κλπ., ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§20Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Πρόεδρον ὅτι ἡ μελέτη διὰ τὴν διατήρησιν τῶν παλαιῶν μνημείων εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν, εὑρίσκεται εἰς τὸ τέλος της καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἐντὸς διμήνου θὰ δημοσιευθῇ. Εἰδικῶς διὰ τὴν Πλάκα, ἔχει δοθῆ ἐντολὴ διατηρήσεως ὅλων τῶν ἀξιολόγων σημείων της καὶ βεβαίως εἰς τὴν μελέτην αὐτὴν συμπεριλαμβάνονται ὅλα τὰ παλαιὰ μνημεῖα τῶν Ἀθηνῶν.

§21Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν πληροφορίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ θὰ ἀναμείνωμεν τὴν παρέλευσιν τῆς προθεσμίας τοῦ διμήνου, τὴν ὁποίαν ἀνέφερε διὰ τὴν δημοσίευσιν τῆς μελέτης. Θὰ ἤθελα νὰ κάμω ὅμως τὴν γενικὴν παρατήρησιν, ὅτι εἰς ὅλας τὰς μεγαλουπόλεις, ὅλου τοῦ κόσμου, ὅπου φυσικῶς παρατηρεῖται οἰκοδομικὸς ὀργασμός, λαμβάνονται μέτρα διὰ τὴν συντήρησιν καὶ διατήρησιν ὡς ἐθνικῶν κειμηλίων τῶν παλαιῶν αὐτῶν συνοικιῶν. Ἀνάλογον μέτρον θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ καὶ διὰ τὴν συνοικίαν τῆς Πλάκας, ὥστε νὰ μὴ ἀντιμετωπίζεται αὕτη ὡς μία οἰκοπεδικὴ ἔκτασις ἀλλὰ ὡς μία Διεθνὴς Ἑστία καλλιτεχνῶν ὡς συμβαίνει εἰς Παρισίους, Λονδῖνον καὶ Νέαν Ὑόρκην. Καὶ δύναμαι νὰ εἴπω, ὡς βέρος Ἀθηναῖος, ὅτι ἡ Πλάκα, πέραν τῶν ἱστορικῶν μνημείων της, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τύχουν τῆς ἰδιαιτέρας προστασίας τοῦ Κράτους, ἀποτελεῖ, ὡς προανέφερον, μία Διεθνῆ καλλιτεχνικὴ γωνιά. Ἔχει ὅμως παρατηρηθῆ, παρὰ ταῦτα, ὅτι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἀπέδωκαν τὴν δέουσαν προσοχὴν καὶ δὲν περιέβαλαν μὲ τὴν πρέπουσαν στοργὴν τὸ κομμάτι αὐτὸ τῆς Ἀθήνας, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται κάτω ἀπὸ τὸν ἱερὸν βράχον τῆς Ἀκροπόλεως. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσθέσω ὅτι λόγῳ ἁρμοδιοτήτων, θὰ πρέπει νὰ δώσουν γνώμην καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Τουρισμοῦ καὶ ὁ Ἐξωραϊστικὸς Σύνδεσμος τῆς «Πλάκας» διὰ τῆς συστάσεως μιᾶς ἐπιτροπῆς ἐξ εἰδικῶν περὶ τὸ σοβαρώτατον τοῦτο θέμα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφονται αἱ ὑπ’ ἀριθ. 15 καὶ 16 ἐρωτήσεις, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ κ. Βρανοπούλου ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν πραγματοποίησιν ληφθείσης ἀποφάσεως δημιουργίας Πλατείας εἰς τὴν συνοικίαν Σεπολίων Ἀθηνῶν, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὸν λόγον.

§23Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον ὅτι τὸ ἀπαιτηθησόμενον ποσὸν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Μελετίου, μετὰ τὴν κατεδάφισιν τοῦ παλαιοῦ ναοῦ, ἔχει ἤδη διὰ τῆς ἀπὸ 15.10.64 ἀποφάσεως ἐγκριθῆ ἀνερχόμενον εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 2.522.082 δρχ. Ἡ ἀπόφασις αὕτη ἐδημοσιεύθη τὴν 23.1.1965 εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§24Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Θὰ παρεκάλουν ὅμως νὰ μοῦ γνωρίσῃ, καίτοι δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός του, τί ἔγινε μὲ τὸ θέμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως τοῦ ἐκεῖ τετραγώνου, διὰ τὸ ὁποῖον εἶχον καταφύγει εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικραείας τινὲς τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐδικαιώθησαν ἐπὶ τῆς προσφυγῆς των; Καὶ τοῦτο τὸ ζητῶ διότι εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη διὰ νὰ ἡσυχάσουν οἱ κάτοικοι τῶν Σεπολίων ποὺ ἐπιζητοῦν εὐλόγως ταχεῖαν δημιουργίαν τῆς Πλατείας καὶ τὴν ταχεῖαν ἀνέγερσιν τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίου Μελετίου.

§25Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφυπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τὴν ἐν προκειμένῳ ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Θὰ τὴν ζητήσω ὅμως καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐγγράφως.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ κ. Διαμαντοπούλου, ἀναφερομένης εἰς διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων τοῦ προσφυγικοῦ Συνοικισμοῦ πολυκατοικιῶν λεωφόρου Ἀλεξάνδρας, διὰ ἀπειλουμένην ἀπαλλοτρίωσιν τῶν κατοικιῶν των, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως μεταβληθῇ ἡ περιοχὴ εἰς βοηθητικὸν χῶρον διὰ τὸ ἀνεγερθησόμενον Δικαστικὸν Μέγαρον, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὸν λόγον.

§27Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τοῦ χώρου εἰς τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ ἀνεγερθῇ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον Ἀθηνῶν, πρὸς συντονισμὸν τῶν δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν. Εἰς τὸν χῶρον αὐτόν, ὅστις ἐπελέγη ἐπὶ τῆς Λεωφόρου Ἀλεξάνδρας, ὑπάρχουν πολυκατοικίαι, εἰς τὰς ὁποίας ἔχουν ἐγκατασταθῆ πρόσφυγες. Αἱ πολυκατοικίαι αὐταὶ εὑρίσκονται εἰς τὸ ἀπώτερον τμῆμα τοῦ οἰκοπέδου καὶ οὐδαμῶς θίγουν τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ προχωρήσουν αἱ ἐργασίαι, δηλαδὴ ἡ μελέτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν κλπ., ἐφ’ ὅσον δὲν θίγονται αἱ πολυκατοικίαι αὐταί. Ἐὰν ἀργότερον χρειασθῇ νὰ κατεδαφισθῶσι τμήματα, ὄχι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Μεγάρου, ἀλλὰ διὰ τὴν προβολὴν τούτου, νὰ εἶναι βέβαιοι οἱ εἰς αὐτὰς κατοικοῦντες, ὅτι ἀπόφασις, ἡ ὁποία θὰ ἐκδοθῇ θὰ εἶναι ὑπὲρ τῶν πτωχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δεδικαιολογημένως ἀνησυχοῦν.

§28Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ κ. Ὑπουργέ, καὶ εὔχομαι ὅταν ἐπέλθῃ ἡ στιγμὴ ἐκείνη, νὰ εἶναι Ὑπουργὸς μὲ τὰ αὐτὰ ὡς καὶ ὑμεῖς αἰσθήματα, διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§29Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω καὶ ἐγὼ παρομοίαν ἐρώτησιν καὶ νομίζω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης δὲν ἔχει γνῶσιν τῶν τελικῶν ἐνεργειῶν τοῦ Ὑφυπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων. Εἰς παράστασίν μου προσωπικήν, μὲ παρέπεμψαν εἰς τὸν καλὸν ὑπάλληλον κ. Παπαδόγκωναν, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν γνωρίζει τι, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ χώρου ὅπου εὑρίσκονται αἱ προσφυγικαὶ πολυκατοικία. Μήπως ὑπάρχει καμμία διαφωνία μεταξὺ τῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων;

§30Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Ὄχι, κ. συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει διαφωνία. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης θέλει νὰ γνωρίζῃ τὸν χῶρον ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ κτισθῇ τὸ κτίριον. Ὁ χῶρος αὐτὸς δὲν θίγεται ἀπὸ τὴν πολυκατοικίαν. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου μας ἐπρότειναν τὴν διαρρύθμισιν τοῦ χώρου, ὥστε αἱ πολυκατοικίαι αὐταὶ νὰ κατεδαφισθοῦν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Πρὸς τὸ παρὸν θὰ μείνουν αἱ πολυκατοικίαι, διότι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ κατεδαφισθοῦν ἐφ’ ὅσον ὁ ὑπόλοιπος χῶρος ἐπαρκεῖ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ μεγάρου. Ἂν ἀργότερον ὑπάρξῃ λόγος, θὰ φροντίσωμεν πρῶτον διὰ τὴν στέγασιν καὶ δεύτερον διὰ τὴν κατεδάφισιν.

§31Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατέθεσα καὶ ἐγὼ σχετικὴν ἐρώτησιν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19 ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Γ. Καραγεώργη καὶ Δ. Παπανικολάου, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀνάγκην λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως Λαρίσης, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§33Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Ἡ πόλις τῆς Λαρίσης ἐζήτησεν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου κατὰ 4 χιλιάδες στρέμματα. Πρὶν αἱ ὑπηρεσίαι ἐγκρίνουν ἢ ἀπορρίψουν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου μιᾶς πόλεως, πρέπει νὰ ἔχουν τὰ τοπογραφικὰ διαγράμματα, τὰ ὁποῖα συντάσσονται ἀπὸ τὰ σχετικὰ συνεργεῖα. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ὑπάρχει ἐπάρκεια προσωπικοῦ διὰ τὴν ἀποστολὴν συνεργείων καὶ ἐπειδὴ ἡ δαπάνη βαρύνει τοὺς Δήμους καὶ θέλομεν νὰ τοὺς βοηθήσωμεν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν δαπάνην αὐτήν, ἀπεφασίσαμεν νὰ στείλωμεν ἀεροπλάνα διὰ νὰ κάνουν ἀεροφωτογραφήσεις τῆς περιοχῆς καὶ κατόπιν νὰ ἀποφανθοῦν αἱ ὑπηρεσίαι. Αὐτὸ ἐπράξαμεν καὶ διὰ τὴν Λάρισαν. Ἤδη ἐλήφθησαν αἱ φωτογραφίαι καὶ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἀσχολεῖται μὲ τὴν σύνταξιν τοῦ τοπογραφικοῦ διαγράμματος καὶ κατόπιν θὰ προβῶμεν εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως περὶ τῆς ἐντάξεως τῆς περιοχῆς, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ Δῆμος διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20 ἐρωτήσεως τοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ τῶν ἐν Ἀθήναις φορτοεκφορτωτῶν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἐλευθέριος Βενιζέλος», ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§35Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Τοιαύτη αἴτησις δὲν περιῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Φαίνεται, ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀπηυθύνθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν δι’ αἰτήσεώς των καὶ ἐζήτησαν τὴν μεταβίβασιν τῆς ἐκτάσεως ταύτης εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν διὰ νὰ ἐνεργήσουν περαιτέρω πρὸς ἔνταξίν της εἰς τὸ σχέδιον πόλεως, καὶ τὴν δημιουργίαν τοῦ Οἰκισμοῦ. Πιστεύω, ὅτι ἡ αἴτησις αὐτὴ θὰ ἔλθῃ ἀπὸ τὸ ἄλλο Ὑπουργεῖον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ ὁπότε μόλις ἔλθῃ θὰ φροντίσωμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν, ἐφ’ ὅσον εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα τοῦτο τοῦ Συνεταιρισμοῦ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποβιώσαντος Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Λουκῆ Ἀκρίτα».

§37Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν νομοσχεδίων τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ἐν ἀναμονῇ ἄλλωστε τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν νομοσχεδίων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν;

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§40Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ μεθοδεύσωμεν τὴν συζήτησιν θὰ παρεκάλουν ὅπως, τὸ σχέδιον νόμου περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 17.12.1963 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 1991 Α καὶ Β ἀποφάσεων τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις, δεδομένου, ὅτι εἶναι τυπικόν, ὡς ἀφορῶν κύρωσιν ἀποφάσεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ ΟΗΕ, γίνῃ δεκτόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 17.12.1963 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 1991 Α καὶ Β ἀποφάσεων τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ ΟΗΕ περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου καὶ Ἡνωμένων Ἐθνῶν»;

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 17.12.1963 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 1991 Α καὶ Β (XVIII) ἀποφάσεων τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας Συμβάσεως περὶ Γερμανικῶν Στρατιωτικῶν Κοιμητηρίων ἐν Ἑλλάδι». Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§44Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συζητουμένου τοῦ μόνου ἄρθρου 1 δὲν πρόκειται νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν δι’ αὐτοῦ κυρουμένην σύμβασιν. Ἐλέχθησαν ἐπ’ αὐτῆς ὑπὸ τῆς παρατάξεώς μας κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ὅσα ἔπρεπε νὰ εἰπωθοῦν. Ὅμως εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ καθὼς καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν σύμβασιν, οὔτε κατ’ ἰδέαν, οὔτε κατὰ φαντασίαν ὑπάρχει ἡ ἔννοια τῆς ἀμοιβαιότητος. Ἐνῷ ἡ χώρα μας παραχωρεῖ Ἑλληνικὸν τμῆμα ἐδάφους εἰς τοὺς ἐγκληματήσαντας κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἡ Γερμανία δὲν προέβη εἰς ἀναλόγους παραχωρήσεις καὶ δὲν ἀνήγειρε νεκροταφεῖα ἢ μνημεῖα εἰς τοὺς δολοφονηθέντας ἐν Γερμανίᾳ Ἕλληνας πατριώτας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ παράταξίς μας κατέθεσε μίαν τροπολογίαν. Ἡ τροπολογία μπορεῖ νὰ προστεθῇ ὡς παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 ἢ καὶ ὡς ἴδιον ἄρθρον 2, ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς: «Ἡ διὰ τοῦ προηγουμένου ἄρθρου 1 κυρουμένη σύμβασις θέλει ἐφαρμοσθῆ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐφ’ ὅσον ἀναληφθῇ ὑπὸ τῆς Ὁμοσπόνδου Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας ὑποχρέωσις ὅπως παραχωρήσῃ τοὺς ἀπαραιτήτους χώρους ἐν Γερμανίᾳ, καὶ τὸ δικαίωμα ὅπως τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἱδρύσῃ νεκροταφεῖον καὶ μνημεῖον τῶν θανατωθέντων ἐν Γερμανίᾳ Ἑλλήλων». Ὁ παραχωρηθησόμενος χῶρος διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ δευτέρου ἐκτὸς τῆς Κρήτης, Γερμανικοῦ νεκροταφείου ἐν Ἑλλάδι, θὰ εὑρίσκεται ἐκτὸς τῶν περιοχῶν τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς καὶ τοῦ τέως Δήμου Θεσσαλονίκης. Εἴχομεν ἀρχικῶς προτείνει ἐπὶ τῆς τροπολογίας μας νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν θέλομεν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι προβάλλεται τοῦτο ἀπὸ μίαν ὡρισμένην πλευρὰν ἀποσύρομεν τὸ αἴτημα περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ ἐπαφιέμεθα εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἀποφανθῇ αὐτὴ δι’ ἀναστάσεως. Καὶ τοῦτο διότι θέλομεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἐκ λόγων ἐθνικῆς ὑπερηφανείας ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ θεωρεῖ ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ σεβαστὸς ὁ ὅρος τῆς ἰσοτιμίας καὶ τῆς ἀμοιβαιότητος. Πέραν ὅμως τούτου θὰ ἤθελα νὰ ὑπογραμμίσω καὶ κάτι ἄλλο. Ἴσως νὰ μὴν εἶναι τῆς ἀπολύτου ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Ὑπάρχει ἕνας ἀριθμὸς θυμάτων τῆς Γερμανικῆς κατοχῆς, τὰ ὁποῖα ἔχουν συμπήξει τὸ Σωματεῖον «Φοῖνιξ» γνωστὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὰς ἀρχάς. Τὸ Σωματεῖον ἐπροχώρησεν εἰς τὴν σύστασιν Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ. Ἐζήτησε νὰ τοῦ παραχωρηθῇ πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του μία ἔκτασις εἰς τὴν περιοχὴν Ἀττικῆς. Τὴν στιγμὴν ποὺ παραχωροῦμεν διὰ τῆς κυρουμένης συμβάσεως, γῆν Ἑλληνικήν, εἰς τοὺς δήμους τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, νομίζω, ὅτι εἶναι εὐκαιρία νὰ ὑπενθυμίσωμεν, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ ἱκανοποιήσωμεν καὶ τὰ θύματα. Σχετικὸν αἴτημά των, δὲν ἔχει ἱκανοποιηθῆ καὶ νομίζω, ὅτι οἱ παρευρισκόμενοι κ. Ὑπουργοί, θὰ συντελέσουν, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τοῦτο.

§45Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι, διότι ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος ἀπουσίαζεν ἀπὸ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι, ἐὰν παρίστατο, δὲν θὰ ἐχρειάζετο νὰ καταθέσῃ τὴν οἵαν κατέθεσε τροπολογίαν. Ἐδόθη τότε ἡ διαβεβαίωσις εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐν Γερμανίᾳ ἱδρύσεως, εἴτε Κοιμητηρίου, ἐὰν εὑρεθοῦν ὀστᾶ Ἑλλήνων θανόντων, ἢ ἐκτελεσθέντων ἐν Γερμανίᾳ, εἴτε καὶ Μνημείου, ἐξετάζεται μετὰ τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ μέρους τῆς ὁποίας ἔχει δοθῆ ὑπόσχεσις, ὅτι θὰ δοθῇ πλήρης ἱκανοποίησις. Ἑπομένως ἔχει οὐσιαστικῶς λυθῆ τὸ ζήτημα καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ μπῇ καμμία τροπολογία εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν αὐτοῦ. Ὅπως ἐδηλώθη ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, τὸ θέμα τῶν Γερμανικῶν Κοιμητηρίων δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ἀναβιώσεως τῶν παλαιῶν παθῶν, οὔτε ἠμπορεῖ ἐκ μέρους οὐδεμιᾶς πτέρυγος νὰ ὑπάρχῃ πρόθεσις διαιωνίσεως τῶν παλαιῶν καὶ δικαιολογημένων παθῶν, τὰ ὁποῖα εἶχε διεγείρει ἡ ναζιστικὴ ἐπιδρομὴ ἐν Ἑλλάδι. Θεωροῦμεν, ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς Βουλῆς, τὴν σημερινὴν Γερμανίαν ὡς ἄσχετον πρὸς τὴν Ναζιστικὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία διέπραξε τὰ ἐγκλήματα ἐκεῖνα. Σύμφωνα μὲ τὴν Ἑλληνικὴν παράδοσιν δίδομεν ἕναν χῶρον, διὰ νὰ φιλοξενηθοῦν οἱ νεκροί. Παρακαλῶ, λοιπόν, τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους, μαζὶ μὲ μίαν διαβεβαίωσιν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀσχολεῖται καὶ ἔχει ἤδη ἐπιτύχει κατ’ ἀρχὴν τὴν συγκατάθεσιν τῆς ἀρχῆς τῆς ἀμοιβαιότητος, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἄνευ οἱασδήποτε τροπολογίας, ἡ ὁποία ἄλλωστε θὰ καθυστέρῃ καὶ τὴν τελικὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὴν ἑπομένην ἢ μεθεπομένην ἑβδομάδα. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. συνάδελφος παρῃτήθη τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, δι’ ἀναστάσεως, διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης, ζητεῖ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§47Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας, τὴν σημερινὴν καὶ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 10, ἀναγράφεται: «Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου περὶ συστάσεως θέσεων παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Δευτέρας ὑπεβάλαμεν, 22 βουλευταί, αἴτημα νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν, δηλ. εἰς 2 συζητήσεις. Τὴν αἴτησίν μας αὐτὴν δὲν τὴν εἶδον νὰ καταχωρῆται οὔτε εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης, ὡς ἔπρεπε, οὔτε εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς Τρίτης καὶ Τετάρτης. Ἐπὶ πλέον βλέπω ἐπαναλαμβανόμενον «μόνη συζήτησις». Πρόκειται προφανῶς ἵνα μὴ εἴπω τίποτε ἄλλο, περὶ ἀβλεψίας.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν πρότασιν ἔλαβον ὁ ἴδιος καὶ τὴν ἔδωσα εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν. Ἀλλὰ εἶχεν ἤδη ἑτοιμασθῆ ἡ Ἡμερησία Διάταξις καὶ δὲν ἐπρόλαβε νὰ ἐπέλθῃ ἡ μεταβολή. Σᾶς ζητῶ συγγνώμην, διότι ὑπεβλήθη ὄντως εἰς ἐμὲ καὶ ἀμέσως ἔδωσα τὴν δέουσαν ἐντολήν. Ἤδη ἀνακοινῶ τὴν σχετικὴν πρότασιν ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως θέσεων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ζητοῦμεν νὰ ψηφισθῇ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν, ἤτοι εἰς δύο συζητήσεις. Α. Πρωτοπαπαδάκης, Σ. Κωτιάδης, Δ. Καραντζένης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Ν. Ἀναγνωστόπουλος, Α. Τσαλδάρης, Π. Πιπινέλης, Ν. Στειρόπουλος, Ε. Ἀνερούσης, Γ. Γραφάκος, Χ. Πιπιλῆς, Π. Τσακιρίδης, Σ. Περτσινίδης, Α. Ταλιαδοῦρος.

§49Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Συνεπῶς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10 νομοσχέδιον εἶναι πρώτη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§51Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Καὶ κἄτι ἀκόμη. Εἰς τὴν προηγουμένην Ἡμερησίαν Διάταξιν, τῆς Δευτέρας, ἦτο ἀναγεγραμμένον καὶ τὸ σχέδιον νόμου περὶ καταργήσεως τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐλέγχου τῶν ἐσωτερικῶν ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων. Τὸ νομοσχέδιον δὲν τὸ βλέπω εἰς τὴν σημερινὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Θὰ ἤθελον νὰ πληροφορηθῶ τί συμβαίνει.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σημεῖον, διὰ νὰ ἐρωτήσω καὶ ἐγὼ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, διότι δὲν γνωρίζω, ἐὰν τὸ ἐζήτησε, πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν κλπ. Ὁ κ. Δ. Διαμαντίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§53Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Λυποῦμαι, διότι ἀσθενῶν, δὲν ἠδυνήθην νὰ παραστῶ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Γερμανικῶν νεκροταφείων» τῆς παρελθούσης Δευτέρας. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἔχω καὶ τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μεταφέρω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν φωνὴν τῶν 14.000 ὁμήρων τῆς Γερμανίας καὶ τῶν 3.800 θανόντων ἐκ τῶν κακουχιῶν ἢ ἐκτελεσθέντων εἰς τὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως τῆς Γερμανίας, διότι τυγχάνω νὰ παρίσταμαι ὑπὸ πολλαπλᾶς ἰδιότητας: Πρῶτον, ὡς ἐκπρόσωπος εἰς τὴν Βουλὴν Περιφερείας ἐκ τῶν μᾶλλον δοκιμασθεισῶν ἀπὸ τὰς Ναζιστικὰς διώξεις. Δεύτερον, διότι ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι ἐπὶ 20 ἔτη Πρόεδρος τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ὁμήρων Γερμανίας καὶ Τρίτον, διότι καὶ ὁ ἴδιος εἶχον τὴν ὀδυνηρὰν τιμὴν νὰ ὑποστῶ τὰ βασανιστήρια τῶν Γερμανικῶν κατέργων. Εἶναι δύσκολον βεβαίως εἰς ἐμέ, μὴ πεπειραμένον εἰς τὸν χειρισμὸν τοῦ λόγου νὰ ἀναπτύξω τὸ συζητούμενον θέμα ὅπως θὰ ἐπεθύμουν. Διότι, ὁμολογῶ, ὅτι τελῶ ὑπὸ τὸ κράτος ἰσχυρᾶς συγκινήσεως, αὐτὴν τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, χωρὶς νὰ τὸ θέλω, ἠχοῦν εἰς τὰ ὦτα μου αἱ οἰμωγαὶ τῶν 150 ἐκτελεσθέντων, πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου, εἰς τὴν Πλατεῖαν τῆς Ὁσίας Ξένης τῆς Νικαίας καὶ τὸ ψυχορράγημα τῶν ἐνώπιόν μου ἀποβιωσάντων ἀγαπητῶν συναδέλφων μου εἰς τὰ Γερμανικὰ κάτεργα. Παρὰ τὰ ἀνωτέρω συναισθήματα καὶ τὴν πικρίαν, τὴν ὁποίαν αἰσθανόμεθα ὅσοι εἴχαμε τὴν τύχην νὰ γυρίσουμε ζωντανοί, διότι μέχρι σήμερα, οἱ ἰδικοί μας νεκροὶ οὐδεμιᾶς τιμῆς καὶ φροντίδος ἔτυχον ἀπὸ τὸ ἐπίσημον Κράτος μας, ἐν τούτοις ἡ μεγαλοψυχία ἡ ὁποία χαρακτηρίζει ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας καὶ ὁ σεβασμὸς εἰς τὰς ὑψηλὰς παραδόσεις μας μᾶς ἐπιβάλλει νὰ δεχθῶμεν τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Κατ’ ἀρχήν, λοιπὸν δηλῶ, ὅτι ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Ὁμήρων Γερμανίας δὲν ἔχει ἀντίρρησιν εἰς τὸ νὰ ἀποδοθοῦν τιμαί, ἔστω καὶ εἰς τοὺς θύτας, τοὺς ἐχθρούς μας, τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔσπειραν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τὸν θάνατον καὶ τὴν δυστυχίαν, τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι μᾶς κατεδυνάστευσαν εἰς τὰ Γερμανικὰ κάτεργα, χρησιμοποιοῦντες ἡμᾶς ὡς πειραματόζωα καὶ ἐξοντώσαντες ἀπὸ τὰς κακουχίας καὶ τὰ βασανιστήρια 3.500 Ἕλληνας χριστιανοὺς καὶ 60.000 Ἑλληνικῆς ὑπηκοότητος Ἑβραίους. Ὀφείλω νὰ συγχαρῶ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, διότι εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἑπομένης τοῦ πολέμου, καίτοι ἡττημένη, ἐμερίμνησε καὶ ἐφρόντισε νὰ ἀποδώσῃ τιμὰς εἰς τοὺς νεκρούς. Λυποῦμαι διότι δὲν ἔγινε τὸ ἴδιον ἀπὸ πλευρᾶς Ἑλληνικῆς. Λυποῦμαι διότι εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ὅπου τιμῶνται οἱ νεκροί, καίτοι ἐπέρασαν 20 ἔτη, οὐδεμία Κυβέρνησις ἐσκέφθη νὰ ἀποδώσῃ τιμὰς εἰς τὰ Ἑλληνόπουλα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔδωσαν, ὅ,τι πολυτιμότερον εἶχαν, τὴν ζωήν των, διὰ τὴν πατρίδα. Ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία Ὁμήρων καίτοι ἠγωνίσθη, διὰ νὰ ἀποδοθοῦν τιμαὶ εἰς τοὺς Ἕλληνας Ὁμήρους, δὲν τὸ ἐπέτυχεν, διότι πάντοτε συναντοῦσε τὴν ἀντίστασιν τῶν ἁρμοδίων, οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον νὰ συνταυτίσουν τὴν ἔννοιαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς προδοσίας. Καίτοι ἐγνώριζον, ὅτι ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις εἶναι δημιούργημα τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, δὲν εὑρήκαμεν δυστυχῶς ἀπὸ τὴν παράταξιν τῆς Ε.Ρ.Ε. καμμίαν ἀνταπόκρισιν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς 8ετίας. Ἦλθεν ὅμως ἐπὶ τέλους ἡ ὥρα, οἱ ἐπιζήσαντες Ἕλληνες διὰ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου νὰ ἐκπληρώσουν τὴν ὑποχρέωσιν ποὺ ἔχουν, νὰ ἀποδώσουν τιμὰς πρὸς τοὺς νεκρούς των. Τὴν 17ην τρέχοντος ἀναχωρεῖ εἰς τὴν Γερμανίαν ἀποστολὴ σχηματισθεῖσα κατόπιν ἐγκρίσεως τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ μεριμνήσῃ νὰ περισυλλέξῃ τὰ ὀστᾶ τῶν Ἑλλήνων, τὰ ὁποῖα εἶναι σκορπισμένα εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ νὰ τὰ μεταφέρῃ ἐδῶ διὰ νὰ ἐνταφιασθοῦν μετὰ τιμῶν εἰς τὸ πάτριον ἔδαφος. Καὶ εἶμαι εὐτυχής, διότι ἡ ὅλη αὐτὴ ἐνέργεια ἀποτελεῖ δικαίωσιν τῶν μέχρι σήμερον ἀγώνων μας. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι οἱ νεκροὶ ἐξώφλησαν τοὺς λογαριασμούς των. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος ἐπ’ αὐτοῦ, διότι πράγματι οἱ ἀποθανόντες δεδικαίωνται. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ δεχθῶ τὸ αὐτὸ καὶ μὲ τοὺς ζῶντας. Ὑπάρχουν μὲ αὐτοὺς ἀκόμη ἐκκρεμεῖς λογαριασμοί. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ συνδυάσωμεν θέματα οἰκονομικὰ μὲ ἕνα τόσον ἱερὸν θέμα, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῶν νεκροταφείων. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος ἐκπληρῶν τὴν ἐπιθυμίαν ὅλων τῶν Ἑλλήνων ὁμήρων, νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὡρισμένα παράπονά των καὶ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν μας, ὅπως μεριμνήσῃ δι’ ὡρισμένα ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν τὰ θύματα τοῦ ναζισμοῦ καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς. Βεβαίως διὰ τῆς συμφωνίας τῆς Βόννης...

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὴ ἐπεκτείνεσθε εἰς θέματα ἔξω τοῦ συζητουμένου.

§55Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Ἐντὸς τοῦ θέματος εἶμαι, κ. Πρόεδρε. Βεβαίως διὰ τῆς συμφωνίας τῆς Βόννης ἐδόθησαν εἰς τοὺς Ἕλληνας ὁμήρους καὶ θύματα, ψιχία. Δι’ ἡμᾶς ὅμως, κ. Πρόεδρε, ὑφίσταται ζήτημα διεκδικήσεως ἐκ μέρους τῆς σήμερον εὐημερούσης Γερμανίας τῶν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων δι’ ἐργασίαν εἰς καταναγκαστικὰ ἔργα καὶ ἀπαιτοῦμεν ἡμεῖς ποὺ ὑπέστημεν τὰ μαρτύρια τοῦ ναζισμοῦ νὰ πληρωθοῦν εἰς τοὺς Ἕλληνας ὁμήρους, τὰ δεδουλευμένα ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα ὀφείλονται ἐφ’ ὅσον οὗτοι προσέφεραν ἐργασίαν πρὸς ὄφελος τοῦ Γερμανικοῦ Λαοῦ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνετε, κ. συνάδελφε.

§57Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε, τελειώνω περικόπτων τὸν λόγον, ἐφ’ ὅσον ἄλλωστε τὸ ζητεῖ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Κύριοι βουλευταί, τὸ σήμερον ψηφιζόμενον νομοσχέδιον ἀποδεικνύει τὴν καλὴν θέλησιν τῆς Ἑλλάδος νὰ λησμονήσῃ τὸ παρελθόν. Εἰς τὴν Γερμανικὴν Κυβέρνησιν ἐναπόκειται νὰ βοηθήσῃ καὶ ἡμᾶς εἰς τὸ νὰ λησμονήσωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν πικρίαν καὶ τὰ δεινὰ τὰ ὁποῖα ὑπέστημεν εἰς τὰ Γερμανικὰ στρατόπεδα.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κατσώτας, ἔχει τὸν λόγον.

§59Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶχα σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ὅμως, ἐδήλωσεν σαφῶς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ ἀμοιβαιότης αὐτὴ εἶναι ἐξησφαλισμένη ἀπολύτως, σύμφωνα μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι ὅμως, κ. Πρόεδρε, τὸ θέμα αὐτό. Ἤκουσα ἕνα συνάδελφο νὰ λέγῃ: Πολὺ καλὰ ἔκαμε τὴν παραχώρησιν αὐτὴν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Γερμανικὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ξεχάσῃ τὰς ὑποχρεώσεις της ἔναντι τῆς Ἑλλάδος. Τὴν ἄποψιν αὐτὴν τὴν περιφρονῶ ἐγὼ τοὐλάχιστον, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὴν περιφρονεῖ ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Δὲν εἶναι ζητιάνα ἡ Ἑλλὰς οὔτε ἔχει ἀνάγκην νὰ ζητιανεύσῃ ἀπὸ κανέναν. Πρέπει ὅμως νὰ γνωρίζῃ ἡ Ἑλλὰς καὶ εἰδικώτερον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὅτι κατὰ τὰ 5 αὐτὰ ἔτη, 1940–1945, ὑπῆρξαν θύματα κατὰ πολλὰς ἑκατοντάδας, κατὰ πολλὰς χιλιάδας, τὰ ὁποῖα δυστυχῶς ἦσαν εἰς πολὺ μειονεκτικὴν κατάστασιν. Διότι τὸ νὰ φονευθῇ κανείς, κ. Πρόεδρε, μετέχων εἰς στρατιωτικὴν μονάδα εἶναι φυσικόν, ὅταν ἡ πατρίς του εὑρίσκεται ἐν πολέμῳ. Τὸ νὰ ραπίζεται ὅμως ἕνα ἀδύνατο πλάσμα μιᾶς οἰκογενείας, ὅπως ἕνα παιδὶ ἢ μιὰ γυναῖκα, ἕνας ἀσθενὴς κλπ. καὶ νὰ ἐκτελῆται μὲ αὐτὸν τὸν ἀπάνθρωπον τρόπον ποὺ ἐξετελέσθη ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς 5ετοῦς κατοχῆς εἶναι κἄτι τι τὸ μὴ ἐπιτρεπόμενον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ζητεῖ σήμερον ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ τὰ θύματα αὐτά, δὲν εἶναι ἡ ἀπαίτησις οἰκονομικῆς βοηθείας ἐκ μέρους τῆς Γερμανίας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ζητοῦν σήμερον ὅλοι οἱ Ἕλληνες, εἶναι νὰ σκεφθῇ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις μὲ ποῖον τρόπον ἠθικὸν καὶ ἀνώτερον θὰ τιμήσῃ τὰ θύματα τῆς Γερμανικῆς κατοχῆς, τὰ ὁποῖα δὲν ἐτιμήθησαν μέχρι σήμερον. Διότι τὰ θύματα αὐτά, ἀσχέτως εἰς ποίαν παράταξιν ἀνήκουν, ἀσχέτως τοῦ λόγου διὰ τοῦ ὁποίου ἐκινήθησαν ἐναντίον τῶν Γερμανῶν, ἀσχέτως τῶν ἐσωτερικῶν ἐλατηρίων, τὰ ὁποῖα τὰ ἐκίνησαν ἐναντίον τῶν Γερμανῶν, ὑπῆρξαν ἀναμφισβητήτως θύματα τῶν Γερμανῶν καθ’ ὅλον τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς τῆς Ἑλλάδος ὑπ’ αὐτῶν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον.

§61Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι νομίζουν, ὅτι πρέπει εἰς τὰς σχέσεις μεταξὺ τῶν λαῶν καὶ τῶν κρατῶν νὰ μὴ ὑπάρχῃ λήθη. Ἰδιαιτέρως διὰ τὴν πατρίδα μας, ἡ ὁποία ἔχει μίαν παλαιὰν ἱστορίαν, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁποίας εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχῃ ἔλθη εἰς προστριβὰς μὲ πλεῖστα ὅσα ἔθνη δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ζῇ πάντοτε μὲ τὴν μνήμην τῶν συρράξεων, τὰς ὁποίας εἶχε μὲ ὅλους τοὺς λαοὺς τοῦ κόσμου. Πιστεύω, ἑπομένως, ὅτι πρέπει ἀπαραιτήτως ἡ πραγματικότης, τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ κριτήρια ἄσχετα ἀπὸ τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας δημιουργεῖ ἡ ἀνάμνησις ἀγώνων ἐναντίον ἄλλων κρατῶν. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λησμονῶμεν τὰ πάντα. Καὶ ἕνα ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λησμονήσωμεν, κ. Πρόεδρε, εἶναι τὸ δικαίωμα τῆς ἀμοιβαιότητος εἰς τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι ἀποδίδονται. Ἀπὸ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀνεγνώσθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον, κ. Ἐφραιμίδην, ἐμφανίζεται, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀμοιβαιότης εἰς τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως νεκροταφείων. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀκριβὲς δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ παροῦσα Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τὴν σύμβασιν, ὅπως ἔχει, διότι δὲν ἔχει κανεὶς ἐκ τῶν παρόντων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν βουλευτής, τὸ δικαίωμα νὰ στερήσῃ τὴν Ἑλλάδα τοῦ δικαιώματος τῆς ἀμοιβαιότητος. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρίψωμεν εἰς τὴν μνήμην ἐκείνων ποὺ ἔπεσαν κατὰ τὸν τρόπον ποὺ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Κατσώτας διὰ τὴν πατρίδα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρίψωμεν—διστάζω νὰ εἴπω μίαν βαρεῖαν λέξιν— μίαν ἀγνωμοσύνην ἐκ μέρους τοῦ τόπου. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πιστεύω, ὅτι θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε δεκτὴ ἡ τροπολογία ἡ ὑποβληθεῖσα ὑπὸ τῶν συναδέλφων.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Βαρβιτσιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§63Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἔχω ζητήσει ἐγὼ πρὶν ἀπὸ ὅλους τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§64Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου διότι ἀρκούντως ἐγένετο ἀνάλυσις τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ταλαιπωρήσω τὸ Σῶμα μὲ ἀπόψεις μου, αἱ ὁποῖαι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, συμπίπτουν μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, δὲν δύναμαι νὰ ἀποφύγω τὸν πειρασμόν, νὰ ἀναφέρω εἰς τὸ Σῶμα μίαν βαθεῖαν ἀντίφασιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι οὔτε ἡ πρώτη, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι οὔτε ἡ τελευταία. Θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν Νοέμβριον τοῦ 1962 ὅταν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον τὸ ἰδικόν μας, βάσει τοῦ ὁποίου ὑπεγράφη ἡ σήμερον κυρουμένη σύμβασις. Καὶ θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸ Σῶμα μετὰ πόσης μανίας καὶ τί βαρυτάτους χαρακτηρισμοὺς εἶχον ἐκφράσει νῦν Ὑπουργοὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἐξέχοντα στελέχη τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, τὰ ὁποῖα σήμερον κατέχουν ὑπουργικὰς θέσεις. Καὶ πρίν, κύριοι βουλευταί, ἀλέκτωρ φωνήσῃ τρίς, ἐκ μόνου τοῦ λόγου, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου μετεβλήθη ἀπὸ Ἀντιπολίτευσιν εἰς Κυβέρνησιν, ὅλοι οἱ χαρακτηρισμοὶ ἐκεῖνοι ἐλησμονήθησαν, ὅλη ἡ πολεμικὴ ἐκείνη παρεμερίσθη καὶ τώρα ἡ Κυβέρνησις θέλει τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως. Εἰς τὴν οὐσίαν δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω, ἀλλὰ θέλω νὰ σκεφθῇ πᾶς τις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐπὶ τῶν ὅσων εἶπον καὶ νὰ συναγάγῃ τὰ συμπεράσματά του.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μερκούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§66Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Παρ’ ὅτι εἶμαι πολέμιος τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, καὶ τὸ ἐδήλωσα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ὅτι θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δικαιολογήσω τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν φέρει ἕνα νομοσχέδιον ἰδικόν της, ἀλλὰ μίαν κληρονομίαν, ἡ ὁποία ἀτυχῶς ἔχει μίαν συμβατικὴν συνέχειαν, διότι ὑπεγράφη ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Πιπινέλη...

§67Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Συμπλέκετε πάντοτε.

§68Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). (Λέγει κἄτι μὴ ἀκουόμενος).

§69Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἔχετε τὸν λόγον μόλις τελειώσῃ ἡ συζήτησις. Τὸ ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι σαφές. Ὁρίστε, κ. Μερκούρη. Συνεχίσατε παρακαλῶ.

§71Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου ἤθελον νὰ κάμω καὶ ἐγὼ τὰς ἰδίας παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. Ἐφραιμίδης καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν τροπολογίαν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώσατε, κ. Μερκούρη;

§73Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον ἐν ἠρεμίᾳ; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ πίεσις διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Θέλετε νὰ τὸ ψηφίσετε, πλειοψηφία ἔχετε, ψηφίσατέ το.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμιλήσατε κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν καὶ ἐνόμιζον, ὅτι ὁ κ. Ἐφραιμίδης ἐκφράζει τὴν γνώμην ὅλων τῶν ὑπογραψάντων.

§75Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω ὑπογράψει.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴπατε, ὅτι συμφωνεῖτε μὲ τὸν κ. Ἐφραιμίδη.

§77Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Θεωρῶ ἀναγκαίαν τὴν τροπολογίαν καὶ θεωρῶ ἀκόμη, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία δι’ ἀναστάσεως, διότι μένει σκοτεινὸν αὐτὸ τὸ σημεῖον...

§78Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). Ποῖον σημεῖον;

§79Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τῆς ἀμοιβαιότητος, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν.

§80Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Λυποῦμαι, κ. Μερκούρη, διότι καὶ προχθὲς ἐδηλώθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸ ὀλίγου ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω – καὶ πιθανὸν δὲν μὲ ἠκούσατε ἢ δὲν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν τὰς δηλώσεις μου— ὅτι εἰς τὴν Γερμανικὴν Κυβέρνησιν ἔχει τεθῆ σαφῶς τὸ θέμα τῆς ἀμοιβαιότητος καὶ ἔχει δοθῇ ὑπόσχεσις ὅτι θὰ ὑπάρξῃ πλήρης ἀμοιβαιότης. Κατόπιν αὐτοῦ, δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται ἡ τροπολογία. Αὐτὰ τὰ εἶπον πρὸ ὀλίγων λεπτῶν τῆς ὥρας. Δὲν βλέπω λοιπὸν τίποτε τὸ κενὸν καὶ τὸ σκοτεινόν, τὸ ὁποῖον νὰ ὑπάρχῃ καὶ νὰ χρῄζῃ διασαφηνίσεως.

§81Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Χαίρω πάρα πολύ, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπήρξατε ἀπολύτως κατηγορηματικός. Ἀλλὰ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἐφραιμίδη ἔχει καὶ ἕνα ἄλλο σημεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει. Εἶναι ἡ δευτέρα παράγραφος, ἡ ὁποία λέγει νὰ παραχωρήσωμεν χώρους διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ 2ου νεκροταφείου. Αὐτοὶ οἱ χῶροι νὰ εἶναι κυριώτεροι τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς καὶ τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης. Ἐπὶ τῆς δευτέρας αὐτῆς παραγράφου, ἐγὼ τοὐλάχιστον ἐπιμένω, διότι δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ ἔχωμεν τὰ νεκροταφεῖα μέσα εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπὶ τέλους δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι συνελήφθησαν 74.000 Ἕλληνες ὑπήκοοι, καὶ ὡδηγήθησαν εἰς στρατόπεδα καὶ ἐκ τούτων ἐπέστρεψαν, κατὰ τὴν ἐπίσημον στατιστικήν, 2.830.

§82Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως θὰ ἔχετε τὸν λόγον. Διότι, ἄλλως, ἡ συζήτησις διαρκῶς θὰ διεκόπτεται μὲ παρεμβάσεις ἐπὶ προσωπικῶν θεμάτων. Τὸ ἄρθρον 43 τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι σαφέστατον καὶ σοφώτατον διότι ἄλλως θὰ διεκόπτετο ἡ συζήτησις καὶ θὰ ὡμιλούσαμεν ἐπὶ ὥρας ἐπὶ προσωπικῶν θεμάτων.

§84Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Οὐδέποτε ἐφηρμόσθη τὸ ἄρθρον αὐτό.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ εἶπον καὶ προχθὲς καὶ παρεκάλεσα νὰ γίνῃ κατανοητὸν αὐτό. Εἶναι ἀδύνατον νὰ δοθῇ ὁ λόγος ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος πρὶν περατωθῇ ἡ συζήτησις. Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, σαφέστατον καὶ σοφώτατον τὸ ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ.

§86Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Οὐδέποτε ὅμως τὸ ἐφηρμόσατε.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ εἶναι σοφώτατον, διότι ὅταν δημιουργηθῇ προσωπικὸν θέμα, θέλει ὁ Κανονισμὸς νὰ ἀφήσῃ νὰ περάσῃ ἕνα ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, διὰ νὰ ἀποκτηθῇ ἐν τῷ μεταξὺ μεγαλυτέρα ψυχραιμία.

§88Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Λυποῦμαι, διότι ἡ ἔναρξις τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κανονισμοῦ ἤρχισεν ἀπὸ ἐμένα.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤρχισε προχθὲς ἀπὸ τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην. Διηυκρίνησα τότε τὸ θέμα καὶ ἐπιμένω ἀπολύτως.

§90Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ μὲ ἀναφέρατε προσωπικῶς, κ. Πρόεδρε. Πράγματι ὑπεστηρίξατε καὶ προχθὲς αὐτὸ ποὺ καὶ τώρα ὑποστηρίζετε, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν συνεφώνησα καθόλου. Καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι ἐὰν θέλετε νὰ ἑρμηνεύσετε τὸν Κανονισμόν, νὰ ἐρωτήσετε τὴν Βουλήν, διότι ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ὁ λόγος δίδεται ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος ὅταν λήξῃ ἡ συζήτησις ἐκ τῆς ὁποίας προεκλήθη τὸ προσωπικὸν θέμα. Διότι, δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, ὅταν μία συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος διαρκῆ π.χ. 3 ἢ 4 ἢ 5 συνεδριάσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμείνῃ ὁ ζητήσας τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος βουλευτής, νὰ τὸν λάβῃ μετὰ ἕνα μῆνα. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ αὐτὸ ὁ Κανονισμός. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ἐφ’ ὅσον διεξάγεται ἡ συζήτησις ἐπὶ ἑνὸς συγκεκριμένου θέματος, εἰδικωτέρου, θὰ πρέπει νὰ ἀναμένωμεν νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ θέματος διὰ νὰ λάβῃ ὁ βουλευτής, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος. Καὶ ὄχι νὰ περιμένωμεν τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ γενικωτέρου θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου γίνεται ἡ συζήτησις.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀπήντησα καὶ προχθές. Ὁ Κανονισμὸς σαφῶς καὶ σοφῶς ρυθμίζει τὸ θέμα. Δὲν γράφει μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀγορεύσεως ἐφ’ ἧς προέκυψε τὸ προσωπικὸν ζήτημα. Γράφει μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως. Ἐὰν ἡ συζήτησις πρόκειται νὰ συνεχισθῇ καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, δέχομαι, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ὁ λόγος πρὸ τῆς λύσεως αὐτῆς.

§92Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐὰν συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τὸ Πάσχα...

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπον: Ἀπόψε, πρὶν λήξῃ ἡ συνεδρίασις.

§94Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὸ ἀπόψε τὸ λέτε σεῖς, ὄχι ὁ Κανονισμός.

§95Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. Νὰ φέρετε πρότασιν δύο βουλευτῶν διὰ νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§97Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Θὰ παρεκάλουν νὰ δοθῇ ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, διὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα. Τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἑρμηνείας, τὴν ὁποίαν δίδετε ὑμεῖς, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸν Κανονισμόν, ἀλλὰ σᾶς παρακαλῶ, ἐπειδὴ ἐπείγομαι νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ διὰ νὰ συντομευθῇ ἡ συζήτησις, νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. συνάδελφον.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἐπιμένω κύριοι συνάδελφοι, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω ἄλλως. Ἡ γνώμη τοῦ Προεδρείου εἶναι, ὅτι ὁ λόγος ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος δίδεται μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς οὐσίας. Τὸ νομίζω σαφὲς καὶ σοφόν. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§99Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ ἀποκρούσω τὴν ἀναπτυχθεῖσαν ἄποψιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν Γερμανικῶν νεκροταφείων νὰ διδάσκεται ἡ ἱστορία τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως τῆς Πατρίδος μας. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἡ ἱστορία τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως λαμπρύνεται καὶ θὰ διδάσκωνται οἱ μεταγενέστεροι περὶ ταύτης μόνον ἐὰν ἀποδοθοῦν αἱ ὀφειλόμεναι τιμαὶ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς δημιουργούς της καὶ ἐξ αὐτῶν πρὸς τοὺς πεσόντας καὶ ἀνεγερθοῦν τὰ πρέποντα μνημεῖα. Ἡ ἱστορία τῆς ἀντιστάσεως κατὰ τῶν Τούρκων δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διδαχθῇ μὲ ἕνα τάφον Τούρκου εἰς τὰ Δερβενάκια, ἀλλὰ διδάσκεται μὲ τὸν ἀνδριάντα τοῦ Κολοκοτρώνη εἰς τὰ Δερβενάκια, μὲ τὸν ἀνδριάντα τοῦ Καραϊσκάκη εἰς τὸ Κερατσίνι καὶ τοῦ Λεωνίδα εἰς τὰς Θερμοπύλας. Πιστεύω καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι τὰ Γερμανικὰ νεκροταφεῖα εἰς τὴν Ἑλλάδα θὰ ἀποτελοῦν μεγαλοπρεπῆ ἐθνικὰ μνημεῖα διὰ τὰς ἐπερχομένας γενεὰς τῶν Γερμανῶν θὰ τοὺς ὑπενθυμίζουν τὸ Γερμανικὸν μεγαλεῖον καὶ τὸν ἀναγκαῖον δι’ αὐτοὺς ζωτικὸν χῶρον καὶ θὰ διδάσκουν τοὺς νέους Γερμανούς, ὅτι οἱ βάρβαροι Ἕλληνες τοὺς ἠμπόδισαν κἄποτε νὰ καταλάβουν τὸν χῶρον αὐτόν, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸν ἰσχυρισμόν των τὴν ὥραν ἐκείνην τοὺς ἀνῆκε καὶ πρέπει κἄποτε νὰ τὸν ἀποκτήσουν. Νομίζω, ὅτι προσφέρομεν κακὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Πατρίδα μας ἐὰν κυρώσωμεν αὐτὴν τὴν μονομερῆ συμφωνίαν τοῦ κ. Πιπινέλη. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, ἔστω καὶ τώρα νὰ ἀποσύρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ νὰ μὴ κυρώσῃ τὴν σύμβασιν. Ἡ ψήφισις αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου θὰ μειώσῃ τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ ἐνισχύσῃ τὸ πνεῦμα τοῦ Γερμανικοῦ ἐπεκτατισμοῦ, τῆς χιτλερικῆς θεωρίας τοῦ ζωτικοῦ χώρου, τὴν διατήρησιν τοῦ μιλιταριστικοῦ Γερμανικοῦ πνεύματος. Φρονῶ, ὅτι θὰ προσφέρωμεν κακὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν εἰρήνην καὶ θὰ δώσωμεν κακὴν διαπαιδαγώγησιν εἰς τοὺς νέους ἐὰν ψηφίσωμεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Μόνον ἐὰν ἐξασφαλισθῇ ρητῶς εἰς τὸν νόμον ἡ ἀμοιβαιότης θὰ ἦτο δυνατὸν κατ’ ἐπιείκειαν νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς Γερμανοὺς ἕνα χῶρον ἀναπαύσεως τῶν νεκρῶν τους καὶ ὄχι διὰ τὴν ἵδρυσιν μνημείων. Μόνον διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ὀστῶν τῶν ἐν Ἑλλάδι φονευθέντων Γερμανῶν, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς θὰ ἐπεθύμουν νὰ τοὺς δοθῇ τάφος εἰς τὸ χῶμα τῆς πατρίδος των καὶ πλησίον τῶν συγγενῶν τους καὶ ὄχι εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τοῦτο ὅμως ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις προφανῶς δὲν τὸ θέλει καὶ δὲν τὸ θέλει ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνεσθε διὰ λόγους ἐθνικούς. Ἐπιζητεῖ τὰ Γερμανικὰ νεκροταφεῖα νὰ παραμένουν ὅπου ἔφθασαν καὶ ἐπολέμησαν οἱ Γερμανοὶ διὰ νὰ σημαδεύουν τὸν χάρτην τῆς μεγάλης Γερμανίας τοῦ Χίτλερ. Ἀκριβῶς ὅμως αὐτὸ πρέπει νὰ ἐμποδίσῃ καὶ ἡμᾶς νὰ ψηφίσωμεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς δευτέρας περιφερείας Πειραιῶς, ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὸν πόνον καὶ τὴν ἀντίθεσιν πρὸς τὸ νομοσχέδιον τῆς περιφερείας ταύτης κυρίως τῆς Νικαίας, ἡ ὁποία ὑπέφερε τόσον πολὺ ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς κατακτητὰς καὶ ἔδωσε χιλιάδας θύματα. Τὴν 17 Αὐγούστου 1944 συνεκεντρώθη ὅπως εἶναι γνωστόν, ὑπὸ τῶν Γερμανῶν εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς Ὁσίας Ξένης, ὅλος ὁ λαὸς τῆς Νικαίας καὶ ὁδηγήθη κατὰ χιλιάδας εἰς τὰ στρατόπεδα τῆς Γερμανίας. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ ἐπιστρέψουν. Τὰ κόκκαλα τῶν ἄλλων εὑρίσκονται διεσπαρμένα εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Γερμανίας καὶ τὸ ἐπίσημον Κράτος δὲν ἔδειξεν ἐνδιαφέρον διὰ τὰς οἰκογενείας των. Ἡ γνωστὴ μάνδρα τῆς Ὁσίας Ξένης ὅπου ἐξετελοῦντο τὰ παλληκάρια τῆς Ἀντιστάσεως εἶναι ἀκόμη σκουπιδότοπος ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εἶχε μετατραπῇ εἰς μεγαλοπρεπὲς μνημεῖον. Δὲν ἐφρόντισεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἱστορίαν τῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντιστάσεως νὰ ἀνεγείρῃ μνημεῖα εἰς μνήμην ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ αἷμα των ἔγραψαν τὰς λαμπροτέρας σελίδας τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Ἡ ζωντανὴ ἐθνική μας ἀντίστασις διώκεται ἐνῷ ἔπρεπε νὰ τιμᾶται ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς. Ὁ Δ. Δημητρίου, ὁ ὁποῖος εἰς τὸν Γοργοπόταμον ἔγραψε μίαν ὡραίαν σελίδα τῆς ἱστορίας μας εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν στὴ φυλακή, ὡς δῆθεν ὑπεύθυνος ἀντιστάσεως κατὰ τῆς ἀρχῆς. Τὸ ἀναφέρω αὐτὸ ὡς ἕνα παράδειγμα διὰ τὴν ἀπόδειξιν τοῦ ἐπικρατοῦντος πνεύματος εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου μας ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀξίζουν πάσης τιμῆς. Τὰ κατορθώματά των θὰ διδάσκουν τὴν Ἑλληνικὴν Ἱστορίαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως κατὰ τῶν Γερμανῶν κατακτητῶν καὶ ὄχι τὰ νεκροταφεῖα τῶν Γερμανῶν. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀποδώσῃ τὰς ὀφειλομένας τιμὰς εἰς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντιστάσεως καὶ ἡ Βουλὴ νὰ καταψηφίσῃ τὴν σύμβασιν περὶ ἱδρύσεως Γερμανικῶν νεκροταφείων.

§100Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐπὶ τοῦ θέματος ἔχομεν ἐκφράσει τὰς γνώμας μας. Ἀλλὰ ἤθελα, ἀπαντῶν εἰς τὸν ὁμιλητὴν τῆς ἀριστερᾶς, νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι τὸ μέλλον καὶ τῆς ἀνθρωπότητος καὶ τῆς χώρας οἰκοδομεῖται ἐπὶ τῆς λήθης καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς μνήμης. Ἄλλως, θὰ ἐκυβέρνα τὸ παρελθόν, καὶ θὰ ἠμπόδιζε τὸ μέλλον. Ἀλλ’ ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος κατέχεται εἰς τόσον βαθμὸν ἀπὸ τὴν μνήμην, θὰ ἤθελα νὰ τὸν ἐρωτήσω, διατί ἐπανηγύρισε τὴν ἀποκατάστασιν τῶν σχέσεων μὲ τὴν Βουλγαρίαν;

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§102Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἑλλὰς ἔχει τὸν ἰδικόν της πολιτισμὸν καὶ πάντοτε ἐσεβάσθη τοὺς ἐχθρούς της κατὰ τὴν ὥραν τοῦ πολέμου. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται λόγος περὶ οἰκονομικῶν ἀνταλλαγμάτων. Τὸ εἶπον καὶ προχθὲς καὶ λυποῦμαι, διότι Κυβερνητικὸς βουλευτής, ὁ κ. Διαμαντίδης, ἀπόψε ἐπανῆλθεν ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀνταλλαγμάτων. Μόνον ἡ ἰδιότης τοῦ κ. συναδέλφου, ὡς Προέδρου τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου δύναται νὰ ἐλαφρύνῃ τὴν θέσιν του. Ἐδῶ ὅμως ὁ ἐν λόγῳ συνάδελφος εἶναι βουλευτὴς καὶ δὲν τοῦ εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ προβάλῃ οἰκονομικὰ ἀνταλλάγματα ὅταν συζητοῦνται θέματα ἠθικά.

§103Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατ’ ἐπανάληψιν ἐπέδειξε μεγαθυμίαν καὶ ἐξέχασε τὸ παρελθόν. Πολὺ ὀρθῶς εἶπεν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ παρελθὸν πρέπει νὰ λησμονηθῇ, διότι ἐμποδίζει τὸ μέλλον. Νομίζω, ὅμως ὅτι καὶ τὸ παρελθὸν ἀποτελεῖ τὸν γνώμονα τοῦ μέλλοντος. Καὶ ἡ ἱστορία ἑκάστου Ἔθνους γράφεται ἐπὶ τῶν ἀληθῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸν γνώμονα καὶ φρονιματίζει τὰς μελλούσας γενεὰς καὶ φωτίζει τὰς σκέψεις τῶν νέων. Εἶναι λυπηρὸν ὅμως, κ. Πρόεδρε, ὅτι τινὲς συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ ἐπιμένουν ἐπὶ τῆς μνήμης τοῦ παρελθόντος. Δυστυχῶς διὰ τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀριστερᾶς, τὸ παρελθὸν δὲν τοὺς δίδει δικαιώματα νὰ ὁμιλοῦν καθ’ ὃν τρόπον ὡμίλησαν ἀπόψε περὶ τῶν ἐγκλημάτων τῶν ἐχθρῶν, διότι ἡ παράταξις, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωποῦν, διέπραξεν ἐγκλήματα φοβερώτερα ἀπὸ ἐκεῖνα τῶν Γερμανῶν, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οἱ μὲν Γερμανοὶ διέπραττον ἐγκλήματα εἰς βάρος τῶν ἐχθρῶν των, ἐνῷ οἱ κύριοι τῆς Ἀριστερᾶς διέπραξαν ἐγκλήματα εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀδελφῶν των καὶ πολλὰ εἶναι τὰ θύματα ὑπὸ τῶν Κομμουνιστῶν. Πέραν ὅμως αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον λυθῆ καὶ τὰ ἐκκρεμῆ θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὰ θύματα τῶν Ἑλλήνων ἐκ τοῦ δευτέρου πολέμου, ἀφοῦ λαμβάνεται τὸ μέτρον ποὺ ρυθμίζεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι βέβαια τοῦ παρόντος καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου δὲν θὰ ἐπεκταθῶμεν εἰς ἄλλα οἰκονομικὰ ζητήματα, ἀλλὰ θὰ τονίσωμεν, ὅτι διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὑπάρχουν ἀκόμη ὡρισμένα ἄλυτα προβλήματα, ὡς εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς καταβολῆς τῆς δευτέρας δόσεως ἀπὸ τὰς ἐπανορθώσεις ποὺ ἐλάβομεν ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ καὶ τὴν χορήγησιν πολεμικῶν ἐπανορθώσεων.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§105Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε, σύμφωνα μὲ τὰς συστάσεις σας, ἐπαναλαμβάνω ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει, κατὰ τὸ συντομώτερον χρονικὸν διάστημα, νὰ λύσῃ τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§107Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι καλὴ εἶναι ἡ λήθη, ἀλλὰ διὰ τῆς μνήμης συγκρατοῦνται τὰ γεγονότα ποὺ λαμβάνουν χώραν καὶ δὲν πρέπει νὰ ξεχνῶνται, διότι αὐτὰ συνθέτουν τὴν ἱστορίαν τῶν λαῶν. Καὶ ἡ ἱστορία, κ. Πρόεδρε, ἀξίωμα εἶναι νὰ θεωρῆται ὁ καλύτερος ὁδηγὸς τῶν λαῶν. Ἡ ἱστορία μας, λοιπόν, λέγει ὅτι ἡμεῖς, ἕνας μικρὸς λαός, ἀντιμετωπίσαμεν τὰ 4,5 ἑκατ. λογχῶν τῶν Ἰταλῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑπέστημεν ἀπροειδοποιήτως τὴν ἐπίθεσιν ὅλου τοῦ ὄγκου τῶν Γερμανικῶν στρατευμάτων ἐκ τῶν νώτων. Πρέπει, κ. Πρόεδρε, οἱ λαοὶ διὰ νὰ συνεχίσουν τὴν ζωὴν καὶ τὴν πρόοδόν των νὰ δείχνουν μεγαλοψυχίαν εἰς τοὺς ἐχθρούς των. Καὶ ὁ λαός μας ἀσφαλῶς συγχωρεῖ τοὺς Γερμανοὺς διὰ τὴν ἀπροειδοποίητον ἐπίθεσιν. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως προβλέπει δι’ ἄλλους. Προβλέπει διὰ τοὺς Γερμανοὺς ποὺ περιεφρόνησαν κάθε νόμον γραπτὸν καὶ ἄγραφον καὶ διέπραξαν τόσα ἐγκλήματα κατὰ τὴν κατοχικὴν περίοδον. Περιεφρόνησαν οἱ Γερμανοὶ ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα κάθε διεθνῆ νόμον περὶ πολέμου, καὶ ἔσυραν πρὸ τῶν ἐκτελεστικῶν ἀποσπασμάτων τοὺς ἀθώους γέροντας νήπια καὶ γυναῖκας. Ζητεῖτε δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ συμπεριεφέρθησαν τόσον σκληρὰ καὶ ἀπάνθρωπα πρὸς τοὺς ἡρωϊκοὺς ἀντιπάλους των νὰ φτιάξετε σήμερον νεκροταφεῖα των.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη, ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου;

§109Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἡ ἀγανάκτησις τοῦ Κοινοβουλίου, κ. Πρόεδρε, εἶναι δικαιολογημένη. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δώσετε χώρους μέσα εἰς τὴν Ἀθήνα καὶ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ νὰ προκαλέσετε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν ἀγανάκτησιν τῶν ὀρφανῶν καὶ συγγενῶν τῶν σφαγιασθέντων παρ’ αὐτῶν Ἑλλήνων. Μὲ τὴν πρᾶξιν σας αὐτήν, δικαιώνετε τοὺς ἐγκληματίας Γερμανούς. Οἱ Γερμανοί, κ. Πρόεδρε, ὑπῆρξαν κατὰ τὴν κατοχὴν κοινοὶ ἐγκληματίαι καὶ ὄχι πολεμισταί. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς προτείνω, ἂν τοὺς δώσετε χῶρον διὰ νεκροταφεῖα, νὰ ἐπιλέξετε αὐτὸν εἰς κανένα ἀπόμερον κάμπον καὶ ὄχι εἰς τὰς πόλεις Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης διὰ νὰ πᾶνε οἱ συγγενεῖς των νὰ τοὺς ἀποδίδουν τιμάς, χωρὶς νὰ προκαλοῦν τὴν ἀγανάκτησιν παντὸς Ἕλληνος.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Περτσινίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§111Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σέβομαι καὶ τὸν ἑαυτόν μου καὶ τὴν Βουλήν. Χειρῶν, ὅμως, ἀδίκων, ἤρχισαν οἱ βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀναγκαζόμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ λαμβάνωμεν τὸν λόγον. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς μᾶς ἀπεκάλεσεν, ὅτι εἴμεθα κομῆται. Κομῆται, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι οἱ βουλευταὶ τῆς Βουλῆς. Ἡμεῖς εἴμεθα σκαπανεῖς καὶ ἀγωνιζόμεθα, ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἑλλάδος. Ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας ὑπήκουσεν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὅτι δηλαδὴ πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐλάβομεν τὸν λόγον. Δι’ ὀλίγων τονίζω καὶ ἐγώ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἀνεξαρτήτως ἐὰν δι’ αὐτοῦ παραχωροῦνται ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος χῶροι διὰ τὴν ἵδρυσιν Γερμανικῶν νεκροταφείων. Τὰ νεκροταφεῖα ταῦτα θὰ θυμίζουν εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεὰς τὴν γενναίαν ἀντίστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ κατὰ τῶν γερμανῶν ναζιστῶν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ θέλω νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι εἰς τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος ὁ Μπελογιάννης διδάσκεται εἰς τὰ σχολεῖα, ὡς ἥρωας, μαζὶ μὲ τὸν Κολοκοτρώνη καὶ τοὺς ἄλλους ἥρωας τοῦ 1821. Ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὸ σοβαρὸν τοῦτο γεγονὸς καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ παρασύρεται εἰς τὰς πράξεις της ἀπὸ τὰς φωνασκίας τῶν κομμουνιστῶν, τόσον τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὅσον καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γραφάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§113Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ διατυπώσω μίαν παρατήρησιν καὶ μίαν ἀπορίαν. Ἐξαπελύθη ἐκ μέρους τῆς ἀριστερᾶς κατηγορία κατὰ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, ἐνῷ ἡ αὐτὴ ἀριστερὰ ἀπήλλαξε διὰ Βουλεύματος πάσης κατηγορίας τοὺς Γερμανοὺς τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας. Ἐπίσης ἡ ἀριστερὰ φαίνεται, ὅτι ἐξέχασε σκοπίμως, ὅτι εἰς τοὺς συμμάχους τῶν Γερμανῶν συμπεριελαμβάνετο καὶ ἦλθεν ὡς κατακτητὴς τῆς Ἑλλάδος, καὶ λαὸς εὑρισκόμενος βορείως τῶν συνόρων μας καὶ ὁ ὁποῖος λαὸς ὑπῆρξεν ὁ σκληρότερος τῶν κατακτητῶν. Ταῦτα μόνον ἤθελον νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, εἰς ἀπάντησιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τῆς ΕΔΑ.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§115Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπροσέχθη ὡρισμένον σημεῖον τῆς τροπολογίας μας καὶ δι’ αὐτὸ ἐπανέρχομαι ἐπ’ αὐτῆς. Ἡ τροπολογία μας λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». Ἑπομένως, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ὁ ὅρος τῆς ἰσοτιμίας καὶ τῆς ἀμοιβαιότητος ἔχει ἐκπληρωθῆ, νομίζομεν, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβής. Θὰ ἦτο ἀκριβὴς ἐὰν ἀνεφέρετο τοῦτο εἰς τὴν σχετικὴν σύμβασιν. Τοιοῦτον ὅμως εἰς τὴν σύμβασιν, εἴτε τὸν κυρωτικὸν αὐτῆς νόμον δὲν ἀναφέρεται. Τὸ νομοσχέδιον περιέχει 11 ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ὅλα ἀρχίζουν ἢ τελειώνουν μὲ δικαιώματα τῆς Γερμανικῆς πλευρᾶς καὶ ὑποχρεώσεις τῆς Ἑλληνικῆς, γίνεται φορτικῶς λόγος περὶ Γερμανῶν νεκρῶν ἀναπαυομένων ἐν Ἑλλάδι καὶ οὔτε μνεία περὶ τῶν ἐν Γερμανίᾳ δολοφονηθέντων Ἑλλήνων πατριωτῶν. Δὲν ὑπάρχει πουθενὰ ἡ ἀνάληψις ὑποχρεώσεων ἀπὸ τοὺς κατακτητάς, ἀπὸ τοὺς σημερινούς, δηλαδή, κληρονόμους των. Ὁ ὅρος τῆς ἀμοιβαιότητος πρέπει νὰ ἀναφέρεται εἰς τὸν νόμον. Δι’ αὐτὸ ἐπροτείναμεν τὴν τροπολογίαν μας. Ἐὰν τὴν δεχθῆτε, τότε, κ. Ὑπουργέ, θὰ εἶσθε συνεπὴς πρὸς τὸ αἴσθημα ἐθνικῆς ὑπερηφανείας καὶ τὴν δήλωσίν σας, ὅτι ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις σᾶς διεβεβαίωσεν, ὅτι συμφωνεῖ εἰς ἀναλόγους ἐκχωρήσεις πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπιχειρηματολογίας μας ἐπὶ τῆς προτεινομένης τροπολογίας μας μᾶς ἀπεδόθησαν διαφορετικὰ αἰσθήματα ἀπὸ ὅσα ἡμεῖς ἔχομεν. Εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν εἴμεθα συνεπείς εἰς τὰς διακηρύξεις μας περὶ λήθης, ὅταν πανηγυρίζωμεν μὲ τὴν ἐπανάληψιν διπλωματικῶν καὶ ἐμπορικῶν σχέσεων μὲ τὴν γειτονικὴν Λαϊκὴν Δημοκρατίαν τῆς Βουλγαρίας, ἐνῷ ἀντιθέτως κατακρίνομεν τὴν ἀνάπτυξιν σχέσεων μὲ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. Νομίζω, ὅτι δὲν ἐγένοντο ἀντιληπτὰ τὰ ὅσα εἶπεν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ὁ ὁμιλητὴς τῆς παρατάξεώς μας. Ἐπανηγυρίσαμεν, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐπανηγύρισε καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ τὴν ἀποκατάστασιν σχέσεων μὲ τὴν γειτονικὴν Βουλγαρίαν, καὶ θὰ πανηγυρίζωμεν ἡμεῖς κάθε περίπτωσιν ἀναπτύξεως σχέσεων καὶ μὲ τοὺς γειτονικοὺς καὶ μὲ ἄλλους λαοὺς καὶ μὲ τὸν Γερμανικὸν λαόν, διότι οὕτω σταθεροποιεῖται ἡ εἰρήνη ποὺ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ συμφέροντα καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τοῦτο ὅμως εἶναι θέμα διακρατικῶν σχέσεων, ἐνῷ αἱ ἰδικαί μας ἐπικρίσεις διὰ τὸ συζητούμενον νομοθέτημα ὑπογραμμίζονται, διότι δὲν ὑπάρχει ὁ ὅρος τῆς ἰσοτιμίας καὶ τῆς ἀμοιβαιότητος, διότι ἀκόμη, ἀσχέτως τοῦ παραδεκτοῦ τῶν Ἑλληνογερμανικῶν σχέσεων, ἀπαράδεκτον εἶναι ἡ Δυτικογερμανικὴ πλευρὰ νὰ ἐπιδιώκῃ διὰ τῶν νεκροταφείων καὶ μνημείων νὰ διαιωνίσῃ τὴν χιτλερικὴν θηριωδίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Πολὺ περισσότερον, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν τοῦτο θὰ γίνῃ καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Δυτικὴ Γερμανία ζητεῖ νὰ παραγράψῃ τὰ ἀδικήματα τῶν Γερμανῶν ἐγκληματιῶν τοῦ πολέμου καὶ ἕνεκα τούτου ἔχουν σημειωθῆ ζωηραὶ ἀντιδράσεις ὅλων τῶν χωρῶν ποὺ ἔλαβον μέρος εἰς τὸν ἀντιφασιστικὸν πόλεμον. Εἶναι δὲ τοὐλάχιστον ἀκατανόητον μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἡ Γαλλικὴ καὶ ἄλλαι, νὰ μὴ ἐκδηλώνῃ καμμίαν ἀντίδρασιν, καμμίαν κίνησιν, ἀλλὰ νὰ ἐρχώμεθα διὰ τοιούτων νομοσχεδίων νὰ δικαιώνωμεν τὰ τρομερὰ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα διέπραξαν οἱ ναζισταὶ ἐναντίον τῆς χώρας μας καὶ τοῦ λαοῦ μας. Δὲν κυριαρχούμεθα ἑπομένως ἀπὸ μῖσος καὶ ἐμπάθειαν. Δὲν ἀντιφάσκομεν πρὸς τὰς περὶ λήθης διακηρύξεις μας καὶ τὰς συναφεῖς διὰ τὴν μεταξὺ τῶν λαῶν φιλίαν. Ὄχι. Ἀντιθέτως θέλομεν, τονίζοντες ὡρισμένας ἀπόψεις μας καὶ διὰ τὴν σημερινὴν πολιτικὴν τῆς Δυτικῆς Γερμανίας νὰ τὴν ὑποχρεώσωμεν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς φιλοναζιστικὰς καὶ ρεβανσιστικὰς τάσεις της καὶ νὰ γίνῃ δημοκρατικὴ χώρα, ὅπως ἠθέλησε νὰ τὴν ἐμφανίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ὁμιλῶν διὰ τὴν παραχώρησιν τῶν νεκροταφείων. Αἱ παραχωρήσεις αὐταί, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ δικαιωθοῦν ἢ συγχωρηθοῦν, πρέπει νὰ συνοδεύωνται ἀπὸ τὴν ἐπισήμανσιν ὡρισμένων ἀντιδημοκρατικῶν κινήσεων, καὶ ἰδίως εἰς τὴν μονομερῆ ἀπόφασιν τῆς Δυτικῆς Γερμανίας νὰ παραγράψῃ τὰ ἀδικήματα τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου, παρὰ τὴν ἀντίρρησιν τῶν ἄλλων Κυβερνήσεων. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θέλω ἐνῷ συζητοῦμεν περὶ ξένων, νὰ ἀναμοχλεύσω τὸ παρελθόν, ὅπως ἀστόχως ἔπραξαν ἄλλοι, οὔτε νὰ ἀναμίξω εἰς τὴν ἀναμόχλευσιν αὐτὴν τὰ ἰδικά μας θέματα. Τὰ ἰδικά μας θέματα πρέπει νὰ τὰ ξεχωρίσωμεν καὶ νὰ τὰ συζητήσωμεν μὲ ἠρεμίαν καὶ μὲ εἰλικρινῆ διάθεσιν χάριν τοῦ συμφέροντος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ ἀπαιτεῖ πραγματικὴν λήθην εἰς ὅ,τι ἐχώρισε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν κατὰ τὸ πρόσφατον καὶ ἀπώτερον παρελθόν.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§117Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Πρ. Κυβερν.). Ἐὰν ἔκαμα λόγον περὶ τῆς λήθης, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν ὁμιλητὴν τῆς ΕΔΑ, εἶναι διότι διδάσκαλοι τῆς λήθης εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶναι κατ’ ἐξοχὴν οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ καὶ ἠθέλησα νὰ ὑπομνήσω τὸ ἰδικόν των κήρυγμα. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ συγκεκριμένον θέμα, ἐφ’ ὅσον εἶναι δεδομένον, ὅτι αἱ ἄλλαι εὐρωπαϊκαὶ χῶραι τὸ ἔχουν δεχθῆ, εὑρίσκει ὅτι εἶναι ἄξιον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ἔχῃ διαφοράν; Ἄλλως τε εἶναι λεπτομέρεια, τὴν ὁποίαν ὑπερτιμῶμεν. Ἐφ’ ὅσον ἔχει γενικευθῆ τὸ μέτρον δὲν νομίζω ὅτι ἡ ἐμμονὴ εἰς τὴν συζήτησιν, εἰς τὴν ἀμφισβήτησιν καὶ εἰς τὴν ἄρνησιν ὑπηρετεῖ τοὺς γενικωτέρους σκοπούς μας τῶν ἀγαθῶν Ἑλληνογερμανικῶν σχέσεων. Ἐλέχθη, ὅτι ὁ ὅρος τῆς ἀμοιβαιότητος δὲν περιέχεται. Θὰ ἦτο εὐκταῖον νὰ περιείχετο. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἦτο δυνατόν, διότι ἡ προθυμία εἶναι πλήρης. Ἐφ’ ὅσον ὅμως συμβαίνει νὰ μὴ περιέχεται, ἐὰν ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν προσθήκην, τὸ νομοσχέδιον δὲν ψηφίζεται ἀπόψε καὶ ἀναβάλλεται διὰ βραδύτερον χρόνον. Καὶ αὐτὸ θὰ ἦτο ἀτύχημα, διότι ὑπέρμετρος εἶναι ἡ καθυστέρησις καὶ παρεξηγήσεις θὰ δημιουργήσῃ περαιτέρω ἀναβολή. Διὰ τοῦτο παρέχω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν βεβαίωσιν, ὅτι ἐξεδηλώθη ὑπευθύνως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως ἡ προθυμία τῆς ἀμοιβαιότητος, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ θεωρήσῃ δεδομένην. Καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ψήφισιν.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς τὸ σύνολον.

§119ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης). Μάλιστα, μάλιστα.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας Συμβάσεως περὶ Γερμανικῶν στρατιωτικῶν κοιμητηρίων ἐν Ἑλλάδι». Ἐπανερχόμεθα ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν «περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποβιώσαντος Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Λουκῆ Ἀκρίτα».

§121Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ἔχετε δίκαιον. Ὁ κ. Βαρβιτσιώτης καὶ ὁ κ. Διαμαντίδης, ἐζήτησαν τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§123Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀληθῆ κατάπληξιν μοῦ προεκάλεσεν ἡ ἐπίθεσις, τὴν ὁποίαν ἐξαπέλυσεν ἄνευ λόγου, ἐναντίον μου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν πρὸ ὀλίγου. Ἡ μόνη δικαιολογία εἶναι, ὅτι τὸν ἐστενοχώρησε τὸ γεγονός, ὅτι τοῦ ὑπενθύμισα ὡρισμένα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸν Νοέμβριον τοῦ 1962. Ἀλλ’ ἔτι περαιτέρω, ὁ χαρακτηρισμὸς ἐμοῦ ὡς κομήτου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, μόνον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν ἦτο δυνατὸν νὰ προέλθῃ. Διότι οὗτος ἀπησχολημένος μὲ τὰς ἐξωτερικὰς ὑποθέσεις τοῦ Κράτους δὲν μᾶς κάμνει τὴν τιμὴν νὰ παρακολουθῇ συχνὰ τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος. Ἄν ὅμως κάμῃ τὸν κόπον νὰ ἀναδιφήσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διαπιστώσῃ, διὰ τὸν ἑαυτόν μου, βεβαίως, διότι δι’ ὅλους τοὺς συναδέλφους νομίζω δὲν ὑφίσταται ἀμφιβολία, διὰ τὴν παρουσίαν μου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Θὰ ἤθελα ὅμως, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπισημάνω ἐπίσης εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, μετέβαλεν ἑαυτὸν εἰς Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, κ. Πρόεδρε, πᾶς βουλευτὴς δύναται νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ εἰς τὴν αʹ συζήτησιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν βʹ συζήτησιν οἱουδήποτε νομοσχεδίου. Ἀντλῶν δικαίωμά μου ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν ἠθέλησα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς πρώτης συζητήσεως, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς δευτέρας τοιαύτης. Καὶ τὸ δικαίωμά μου αὐτὸ εἶναι ἀναφαίρετον καὶ θὰ τὸ ἀσκῶ ὅποτε νομίζω ἐγὼ σκόπιμον, δὲν δύναται δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ μοῦ τὸ ἀφαιρέσῃ. Τέλος, παρακαλῶ, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὡς πρὸς τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ κομήτου, νὰ τὸν ἀνακαλέσῃ.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Διαμαντίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπίσης ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§125Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, πρὸ ὀλίγου, εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνταυτίσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου μὲ οἰκονομικὰ θέματα, καὶ προσέθεσα, ὅτι ἔχω χρέος νὰ φέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν ἔντονον διαμαρτυρίαν τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἐδέχθην τὴν ἐπίθεσιν τῶν συναδέλφων τῆς Ε.Ρ.Ε. Εἴμεθα σύμφωνοι διὰ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὴν ἀπόδοσιν τιμῶν εἰς τοὺς νεκροὺς ἐπ’ ἀμοιβαιότητι, ἀλλὰ ἐρωτῶ ἐὰν εἰς τὴν σύμβασιν αὐτήν.....

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε, κ. συνάδελφε, νὰ προχωρήσετε, διότι τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ σᾶς ἐπιτρέψω νὰ προχωρήσετε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§127Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἐπιμένει, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸν χαρακτηρισμόν μου ὡς κομήτου;

§128Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτ.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐσκόπευα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον διότι οὐδέποτε εἰς τὴν ὁμιλίαν μου τὸν ἐχαρακτήρισα ὡς κομήτην. Εἰς ἰδιαιτέρα συνομιλίαν μαζί του τοῦ εἶπον, μὲ τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον μοῦ δίδει ἡ ἡλικία μου, ἡ τῆς αἰθούσης ταύτης παραμονή μου ἐντὸς καὶ ἡ παλαιὰ οἰκογενειακή μου γνωριμία, τοῦ εἶπον «βρὲ παιδί μου ἐσὺ ἤσουν γραμμένος προχθὲς καὶ ἔφυγες, χωρὶς νὰ μᾶς τὰ εἴπῃς, κάνεις τὸν κομήτην;» Σήμερον ἔρχεται νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν ἀριστερὰν μὲ τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεται, ὅτι συμπλέομεν, διὰ νὰ σταματήσῃ τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἔχω νὰ ἀνακαλέσω τίποτε, διότι οὐδὲν εἶπον ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐὰν τὴν ἰδιωτικήν μας συνομιλίαν θέλει νὰ τὴν καταστήσῃ θέμα προβολῆς του, δὲν πρόκειται νὰ τὸν παρακολουθήσω.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὸ Προεδρεῖον δὲν ἀντελήφθη τοιοῦτόν τι.

§130Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἶπεν ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του, ὅτι ἔρχομαι σήμερον νὰ συμμαχήσω μὲ τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Εἶναι γνωστή, κ. Πρόεδρε, ἡ δρᾶσις τῆς οἰκογενείας μου καὶ τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον ἔχυσεν εἰς τοὺς ἀγῶνας της κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον θέμα, δὲν θὰ ἐπανέλθω, διότι ὑπάρχουν τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ὁμιλοῦν μόνα των.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν τὰ εἶπε πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ Προεδρεῖον, ὁμολογῶ, οὐδὲν ἤκουσεν ὅτι ἐλέχθη. Καὶ ἤδη εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν τοῦ ἀειμνήστου Ὑφυπουργοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα. Ἐν τῷ μεταξὺ ὑπὸ 20 καὶ πλέον συναδέλφων τῆς ΕΡΕ ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Συμφωνοῦντες κατ’ ἀρχὴν πρὸς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως πρὸς τὴν χήραν τοῦ ἀειμνήστου Λ. Ἀκρίτα», ὑποβάλλομεν τὴν πρότασιν ἀναβολῆς συζητήσεως τούτου, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως περιληφθῶσιν ἐν αὐτῷ καὶ λοιπαὶ περιπτώσεις ἀπονομῆς συντάξεως περὶ ὧν συνεστήθη ἤδη διακομματικὴ ἐπιτροπὴ ἐκ τῆς Βουλῆς. Παρακαλοῦμεν ὅπως ἐπ’ αὐτοῦ διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1965 Μετὰ τιμῆς Α. Τσαλδάρης, Π. Σταυρόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Ι. Λαυρεντίδης, Η. Παπαηλιοῦ, Χ. Πιπιλῆς, Σ. Ἐλαφρός, Ε. Ἀνερούσης, Ἀχ. Γεροκωστόπουλος, Σ. Περτσινίδης, Χρ. Κανδυλιάρης, Α. Μητακίδης, Π. Γυιόκας, Κ. Δαμιανός, Α. Γκίλας, Α. Ταλιαδοῦρος, Α. Φράγκος, Α. Παπαχρήστου, Σ. Πολυζωγόπουλος, Κ. Μανιαδάκης, Δ. Χατζηγάκης, Γ. Σταμάτης, Χρ. Τσαντούλας, Γ. Ἀποσκίτης, Α. Περρωτῆς».

§132Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν θὰ γίνῃ μυστικὴ ἡ ψηφοφορία;

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, μυστική.

§134Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι ὑπέβαλον, θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ ὑπομνήσω τὰ ἑξῆς: Ἡ συζήτησις ἐπὶ προτάσεως ἀναβολῆς ἐγένετο, ὅπως ἀσφαλῶς δύνανται νὰ μαρτυρήσουν οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι μετέχουν εἰς τὴν Κοινοβ. Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως ἐνώπιον τῆς Κοινοβ. Ἐπιτροπῆς τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται σχεδίου νόμου. Τότε εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ προβῶ εἰς δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἐπαναλαμβάνων προηγουμένην δήλωσιν γενομένην καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου πρὸς τὴν Βουλήν. Εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπεξεργασθῆ σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀντιμετωπίζεται ἡ περίπτωσις ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως καὶ δι’ ἀρκετὰς ἄλλας περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν ἐκκρεμοῦν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Τὴν δήλωσιν αὐτὴν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμω καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸ ἀρκετῶν μηνῶν, εἰς —ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις— ἀνύποπτον χρόνον, ὅτε δὲν ὑπῆρχε θέμα παροχῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν τὴν δήλωσιν, κ. συνάδελφοι. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀνέφερα καὶ χρονικὴν προθεσμίαν εὔλογον, τὴν ὁποίαν καὶ ἐδῶ θὰ ἐπαναλάβω, προθεσμίαν περίπου ἑνὸς μηνός, δοθέντος, ὅτι ἡ προεργασία ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἔχει ἐπαρκῶς προχωρήσει καὶ δὲν ἀπαιτεῖται εἰμὴ ἐλάχιστος χρόνος. Μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς διὰ τὴν σύστασιν Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀναγκαίως θὰ ἀναμείνω καὶ τὰ ἰδικά της πορίσματα, θέλω ὅμως νὰ ἐλπίζω ὅτι αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι δυνατὸν τάχιστα νὰ ἀχθοῦν εἰς τέρμα καὶ εἶμαι ἕτοιμος νὰ θέσω εἰς τὴν διάθεσίν της ὅλον τὸ ὑλικόν, ἀπὸ ἀπόψεως αἰτήσεων καὶ στοιχείων, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον. Κατὰ συνέπειαν δυνάμεθα εὐλόγως νὰ ἀναμένωμεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι μὲ τὴν συμφωνίαν καὶ μὲ τὴν συνεργασίαν ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ θέμα τῆς ρυθμίσεως τῶν ἐκκρεμῶν περιπτώσεων ἀτομικῶν συντάξεων, αἱ ὁποῖαι, ἐπὶ τέλους, εἶναι διακομματικαί, ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι ἀφοροῦν, ἀσχέτως καὶ πέραν κομμάτων, ὅλαι ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι προσέφερον πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὸ θέμα, λέγω, αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ ἀχθῇ εἰς πέρας ἐντὸς τοῦ ἀμέσως προσεχοῦς χρόνου. Κατὰ συνέπειαν θὰ παρεκάλουν τοὺς κ. συναδέλφους νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὁμοφώνως ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπὶ τοῦ ὁποίου οὐδεμία διετυπώθη ἀντίρρησις ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενόν του, διὰ τὸ ὁποῖον εὑρέθημεν ὅλοι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν σύμφωνοι, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ καὶ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ὑπολοίπους περιπτώσεις. Αὐτή, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ ὁμόφωνος πρότασις τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν ὁποίαν ἐλπίζω ὅτι θὰ ἀποδεχθῇ καὶ τὸ Σῶμα.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐκ μέρους τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν.

§136Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπει ἀντιδικίας. Ἡ πρότασίς μας ἀναφέρεται ἐν τούτῳ. Νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, ἡ ἀναβολή της δὲν θὰ εἶναι ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα, ὥστε εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ νὰ περιληφθοῦν εἰς πλῆρες νομοσχέδιον καὶ ἄλλαι περιπτώσεις ἐξ ἴσου συμπαθεῖς καὶ ἐνδιαφέρουσαι, ὅπως ἡ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Χαρακτηριστικῶς θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ἔλαβα μέρος εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν, ὅπως καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν παρόντων καὶ συνεπολέμησα μὲ τὸν Ζέρβαν καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω εἰς ποίαν δεινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν εὑρίσκεται καὶ ἡ χήρα καὶ τὸ τέκνον τοῦ ἀειμνήστου στρατηγοῦ Ζέρβα. Δὲν θέλω νὰ ὑποτιμήσω τὴν παροῦσαν περίπτωσιν. Συμφωνῶ ἀπολύτως εἰς τὸ νὰ δοθῇ εἰς τὴν χήραν Ἀκρίτα, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται ὅταν συζητοῦμεν τοιαῦτα θέματα νὰ μὴ τὰ συζητῶμεν μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐξ ἴσου ἔχουν μεγίστην ἢ καὶ μεγαλυτέραν ἀνάγκην. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐζητήσαμεν νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ περιληφθοῦν αἱ περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι καὶ συμπαθεῖς, καὶ ἐνδιαφέρουσαι καὶ ἐπείγουσαι.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§138Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ἡ ὑπόθεσις τοῦ στρατηγοῦ Ζέρβα προκαλεῖ βαθεῖαν συγκίνησιν εἰς ὅλους μας, διότι ὅλοι γνωρίζομεν τὰς μεγάλας ἐθνικάς του ὑπηρεσίας. Ἠμπορῶ νὰ παράσχω τὴν βεβαίωσιν καὶ εἰς τὸν συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον κατηρτίσαμεν, βεβαίως ἐπὶ κεφαλῆς εὑρίσκεται ἡ οἰκογένεια τοῦ στρατηγοῦ Ζέρβα. Πρόκειται περὶ ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως, εἰλημμένης ἤδη. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὁμόφωνος ὑπῆρξεν ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ἀναγνώρισιν νὰ ψηφισθῇ μὲν αὐτὴ ἡ εἰδικὴ σύνταξις, ταὐτοχρόνως δὲ νὰ καταρτισθῇ ἐπιτροπὴ καὶ ἅμα τῇ ἐπαναλήψει τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν συντάξεως καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι πράγματι τὴν δικαιοῦνται. Δὲν νομίζω, ὡς ὀρθότατα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὸ θέμα ἀξίζει ἀντιδικίας. Ὑπάρχει ἕνα σύνορον λεπτότητος, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν ἀντιδικίαν. Νομίζω, ὅτι ἡ λεπτότης ὑπαγορεύει, ἐφ’ ὅσον ἦλθεν αὐτὸ μόνον τὸ θέμα νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ ἀρκεσθῇ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν βεβαίωσιν, ὅτι ἅμα τῇ ἐπαναλήψει τῶν ἐργασιῶν, κατόπιν προτάσεως τῆς εἰδικῆς ἐπιτροπῆς θὰ ἔλθουν καὶ αἱ ἄλλαι δίκαιαι συντάξεις πρὸς ἔγκρισιν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. (Χειροκροτήματα).

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅπως γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε, κατηρτίσθη, ἤδη ἡ δεκαπενταμελὴς διακομματικὴ ἐκ βουλευτῶν Ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν νὰ ἐπωφεληθῇ τῶν διακοπῶν τῶν Ἀπόκρεω καὶ νὰ ἐπισπεύσῃ τὸ ἔργον της. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι 25 συνάδελφοι ἐκ διαφόρων παρατάξεων προτείνουν καὶ εἰσηγοῦνται εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ Στ. Πετραλιᾶ. Παραπέμπεται εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπαναλαμβάνω καὶ αὖθις, ὅτι κατηρτίσθη ἤδη ἡ δεκαπενταμελὴς ἐξ ὅλων τῶν πολιτικῶν μερίδων Ἐπιτροπὴ ἣν καὶ παρακαλῶ ἐπίσης νὰ συνέλθῃ τὸ ταχύτερον καὶ ἐπιληφθῇ τοῦ ἔργου της. Πάσας τὰς ὑποβληθείσας συστάσεις τῶν κ.κ. βουλευτῶν, τὰς ἔχω παραπέμψει ἤδη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἐὰν πρόκειται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις μετὰ τὴν πρότασιν τῶν κ. συναδέλφων περὶ διεξαγωγῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ὀφείλω νὰ λάβω τὴν ἀπόφασιν, ὅπως τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις. Ἐὰν ἐπιμείνουν οἱ ὑπογράψαντες παρακαλῶ νὰ ὁμιλήσῃ εἷς ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων. Ὁ κ. Ν. Ἀλαβᾶνος ἔχει τὸν λόγον.

§140Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ προέλαβεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτηθοῦν οἱ κ. συνάδελφοι οἱ καταθέσαντες τὴν πρότασιν, καὶ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ἐπιμείνουν εἰς τὴν πρότασίν των. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω οἱ κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι κατέθεσαν τὴν πρότασιν ἐπιμένουν ἐπὶ τῆς προτάσεως ἢ τὴν ἀποσύρουν; Νομίζω, ὅτι τὴν ἀποσύρουν.

§141ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς ΕΡΕ). Ἐπιμένομεν.

§142Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἀφήσατε νὰ γίνῃ ἡ καλὴ ἀρχή, θὰ δημιουργήσετε ἕνα προηγούμενον, κύριοι.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε εἰς τὴν διεξαγωγὴν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας;

§144ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς ΕΡΕ). Μάλιστα, ἐπιμένομεν, κ. Πρόεδρε.

§145Α. ΓΚΙΛΑΣ. Ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἀναμένουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς προτάσεως.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ γνώμη τοῦ Προεδρείου εἶναι, ὅτι μετὰ τὰς διαβεβαιώσεις τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως θὰ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς προτάσεως, ἡ ὁποία ἐνεκρίθη ἤδη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁπότε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διευκολύνεται τὰ μέγιστα ἡ προώθησις καὶ τῶν ἄλλων αἰτήσεων. Καὶ πάλιν σᾶς ἐρωτῶ, ἀποβλέπων εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἐπεκαλέσθη καὶ διηρμήνευσε, δηλαδὴ τὸ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν ὅλων τῶν πράγματι δικαιουμένων τιμητικῆς συντάξεως. Ἐπιμένετε εἰς τὴν ψηφοφορίαν; Ἐὰν ναὶ θὰ τὴν διεξαγάγωμεν.

§147Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν ἔχω ὑπογράψει τὴν πρότασιν, ἀλλὰ συμφωνῶ ἀπολύτως καὶ μάλιστα ἐὰν θέλετε νὰ προσυπογράψω καὶ τώρα.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλοῦνται ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ κ.κ. Τ. Πλεύρης καὶ Α. Γκίλας. Τὸ τιθέμενον ἐρώτημα εἶναι, οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1 νομοσχεδίου ψηφίζουσι ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι ψηφίζουσιν ὄχι. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα). Ἐψήφισαν ἐν συνόλῳ 122. Ὑπὲρ τῆς προτάσεως 18, καὶ ἐναντίον αὐτῆς 104. Συνεπῶς ἡ πρότασις περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀπερρίφθη. Προχωροῦμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§149Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ παράταξίς μας, κ. Πρόεδρε, νομίζει ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα διὰ μακρὰν συζήτησιν. Συμφωνοῦμεν ἀπολύτως διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα, διότι οὗτος ἔπεσεν ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τοῦ καθήκοντος κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐκπαιδευτικῆς μεταρρυθμίσεως. Ἐπισημαίνομεν τοῦτο παρὰ τὰς ἐπιφυλάξεις μας ἐπὶ σημείων τῆς μεταρρυθμίσεως. Θεωροῦμεν ὅμως χρέος μας νὰ τονίσωμεν, ὅτι ἐκκρεμοῦν καὶ ἄλλαι προτάσεις περὶ ἀπονομῆς συντάξεως καὶ μεταξὺ αὐτῶν ἰδική μας, διὰ τὴν οἰκογένειαν τοῦ μάρτυρος Γρηγόρη Λαμπράκη. Ἐπίσης ἄλλων συναδέλφων διὰ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ ΕΔΕΣ στρατηγὸν Ζέρβα. Ἐπιβάλλεται ἡ ταχίστη ρύθμισις καὶ αὐτῶν τῶν περιπτώσεων. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐβεβαίωσαν τὴν Βουλὴν κατηγορηματικῶς, ὅτι συντόμως θὰ φέρουν σχετικὸν νομοσχέδιον. Κρατοῦμεν σημείωσιν τῆς διαβεβαιώσεως καὶ νομίζομεν ὀρθὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν χήραν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα.

§150Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Εἶμαι, κ. Πρόεδρε, μεταξὺ τῶν ὑπογραψάντων τὴν αἴτησιν διὰ τὴν ἀπονομὴν προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα. Κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ παρεξηγηθῶ, ἐὰν θὰ ὑποστηρίξω τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν συναφῶν περιπτώσεων ἄλλων δημοσίων ἀνδρῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος συνεπῶς νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις εἰς τὰς ὁποίας ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ ἀπονεμηθῇ προσωπικὴ σύνταξις καὶ αἱ χορηγηθεῖσαι τοιαῦται νὰ ἀναπροσαρμοσθοῦν. Ἔχω μάλιστα διὰ σχετικὰς γενικὰς περιπτώσεις καταθέσει καὶ σχετικὰς προτάσεις. Τροπολογία–Προσθήκη. Ἡ μία περίπτωσις εἶναι τῆς χήρας τοῦ ἀειμνήστου Πέτρου Ράλλη, ὁ ὁποῖος προσέφερε τεραστίας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος καὶ μάλιστα εἰς στιγμὰς λίαν κρισίμους. Ὑπῆρξε συνεργάτης τοῦ σημερινοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν πρώτην μεταπελευθερωτικὴν Κυβέρνησιν. Ἡ ἄλλη πρότασις εἶναι διὰ τὰς χήρας καὶ θυγατέρας διατελεσάντων πρωθυπουργῶν, ὑπουργῶν καὶ βουλευτῶν. (Νὰ ἀναγραφοῦν αἱ δύο προτάσεις, αἵτινες ἐδόθησαν). Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλαι περιπτώσεις ὅπως τοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα, τοῦ Περικλέους Ράλλη, τοῦ Β. Στεφανοπούλου, τοῦ προσφάτως ἀποβιώσαντος συναδέλφου Καστρινοῦ καὶ εἰς οὓς πρέπει νὰ ἀπονεμηθῶσι προσωπικαὶ συντάξεις καὶ ἀναπροσαρμογὴ τῶν ἤδη μικτῶν χορηγουμένων. Βεβαίως διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως ὑπάρχουν τὰ γνωστὰ συνταγματικὰ κωλύματα τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Συντάγματος. Νομίζω, ὅμως, αἱ κατατεθεῖσαι τροπολογίαι— προσθῆκαι μου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 67 τοῦ Κανονισμοῦ, αἵτινες θὰ ἔπρεπε νὰ διαβιβασθοῦν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, αἱ περιπτώσεις αὐταὶ θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν μετὰ προσοχῆς, διότι δὲν πρέπει νὰ μείνουν αἱ οἰκογένειαι τῶν πολυτίμους ὑπηρεσίας προσενεγκόντων αὐτῶν δημοσίων ἀνδρῶν μὲ τὸ παράπονον ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μὲ ἄνισα κριτήρια ἐξετάζει τὰς διαφόρους περιπτώσεις καὶ δὲν κάνει ἴσην μεταχείρισιν. Ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ φέρουν τάχιστα εἰδικὸν νομοσχέδιον ἀπονομῆς συντάξεων δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, μᾶς ἱκανοποιεῖ, ἀλλ’ ὅμως ὀρθὸν θὰ ἦτο ἑνιαίως νὰ εἰσήγετο νομοσχέδιον ρυθμίζον τὸ ὅλον θέμα τῶν προσωπικῶν συντάξεων.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ περιορίζωνται εἰς τὸ θέμα.

§152Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν τὴν παρελθοῦσαν Δευτέραν ἐγένετο συζήτησις διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν χήραν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα, ὡς ἐμφαίνηται ἐκ τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν, ἐγὼ ἤμην ἀπολύτως σύμφωνος, λόγῳ τῶν ἐξόχων ὑπηρεσιῶν ποὺ προσέφερεν ὁ ἀείμνηστος Ἀκρίτας εἰς τὸ Ἔθνος. Πολλοὶ ὅμως συνάδελφοι, καὶ ἐγώ, ἐπροτείναμεν ὅπως ἀπονεμηθῇ προσωπικὴ σύνταξις καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις καὶ κατόπιν τούτου ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐπρότεινε νὰ συσταθῇ μία Ἐπιτροπὴ ἐξ ἀντιπροσώπων ὅλων τῶν πτερύγων, διὰ νὰ μελετήσῃ αὐτὸ τὸ θέμα. Πράγματι ἡ Ἐπιτροπὴ συνεστήθη καὶ πρόκειται συντόμως νὰ ἐπιληφθῇ αὐτοῦ τοῦ ἔργου της. Νομίζομεν λοιπόν, ὅτι καὶ ἡ περίπτωσις τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα θὰ πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἐπ’ ὀλίγον διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὅλον τὸ θέμα τῶν προσωπικῶν συντάξεων ἐν τῇ γενικότητί του. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεφέρθησαν πολλαὶ περιπτώσεις ποὺ πρέπει νὰ ἀπονεμηθῇ προσωπικὴ σύνταξις. Ἐνδεικτικῶς θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναφέρω μερικὰς περιπτώσεις. Αὗται εἶναι αἱ ἑξῆς: Πρῶτον, ἡ σύζυγος τοῦ ἀειμνήστου Δ. Ἰατρίδη, Διοικητοῦ Στρατιᾶς, γνωστοῦ ἥρωος ὅλων τῶν πολέμων καὶ συντονιστοῦ ὀργανισμοῦ ἀνοικοδομήσεως Βόλου ASAX, ὁ ὁποῖος ἀπέθανεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν· δεύτερον, τῆς συζύγου τοῦ ἄλλοτε Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης ἀειμνήστου Ἠλία Λαγάκου, οὗτινος ὁ υἱὸς τιμᾷ τὴν αἴθουσαν ταύτην· τρίτον, ἡ θυγάτηρ τοῦ Ἀντιστρατήγου Εὐστρατίου Καβράκου, ὁ ὁποῖος ἐξετελέσθη ὑπὸ τῶν ἀναρχικῶν τὸ 1944· τέταρτον, τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου Κων)νου Καλκάνη, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 30 ἔτη ἐφοίτα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ τοῦ ὁποίου ἡ χήρα πένεται· πέμπτον, τῆς χήρας καὶ μητρὸς δύο τέκνων τοῦ ἀειμνήστου Βασιλείου Στεφανοπούλου· ἕκτον τῆς συζύγου τοῦ ἀειμνήστου Πέτρου Ράλλη, ἐξαιρέτου πολιτικοῦ· ἕβδομον τοῦ ἀειμνήστου Ν. Ζέρβα, τοῦ ὁποίου ἡ σύζυγος καὶ τὰ δύο κορίτσια δὲν λαμβάνουν παντάπασι σύνταξιν καὶ στερεῖται τῶν πάντων· ὄγδοον τῆς συζύγου τέως ἀστυνομικοῦ Δ)ντοῦ Ἀθηνῶν Γεωργίου Ἀναστασίου, ποὺ ἐτίμησε τὸ Ἀστυνομικὸν Σῶμα· ἔνατον τοῦ ἀειμνήστου Περικλῆ Ράλλη, ὁ ὁποῖος ἐτίμησε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν· δέκατον τῆς χήρας τοῦ Γεωργίου Τουρκοβασίλη, ὁ ὁποῖος ἐξετελέσθη τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944· ἑνδέκατον, τοῦ τέως συναδέλφου Γ. Λαμπράκη· δωδέκατον τῆς χήρας Λάμπρου Λαμπριανίδου, τιμήσαντος τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας· δέκατον τρίτον, τῆς ἀδελφῆς τοῦ Ἀντιστρατήγου καὶ Ἀρχιστρατήγου τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, Πόπης Βεντέρη· δέκατον τέταρτον, τῆς χήρας τοῦ διακεκριμένου πολιτικοῦ Δημητρίου Ἀδαμοπούλου, ποὺ ἐτίμησεν ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα ποὺ διηύθυνε κατὰ τὴν τελευταίαν 15ετίαν, καὶ τέλος, δέκατον πέμπτον, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς ὑπομνήσω τὴν περίπτωσιν τῆς χήρας τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου Στεφ. Μακροπούλου, ἀνδρὸς μεγίστης μορφώσεως καὶ ἤθους, προσενεγκόντος ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος καὶ τιμήσαντος τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον. Ὅλαι αὐταὶ αἱ περιπτώσεις πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Νομίζω λοιπόν, ὅτι τὸ ὅλον θέμα τῶν προσωπικῶν συντάξεων θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐν τὸ συνόλῳ του, ἀναβαλλομένης τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ δημιουργηθῇ πικρία εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν περιπτώσεων ποὺ ἀνέφερα, ὅτι δι’ αὐτὰς θὰ ὑπάρξῃ διαφορετικὴ μεταχείρισις.

§153Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὴν κατάπληξίν μου διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ καὶ εἰδικώτερον ὁ πρὸ ὀλίγου ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτὴς ἔθεσε τὸ θέμα. Κύριοι συνάδελφοι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἡ μέθοδος, τὴν ὁποίαν ἡ ΕΡΕ προτείνει, εἶχεν ἀκολουθηθῆ, δηλαδὴ νὰ μὴ ἀπομονωθῇ λόγῳ ἰδιαιτέρας σημασίας ποὺ ἔχει διὰ τὴν παροῦσαν στιγμήν.

§154Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν εἶναι, κ. Ὑπουργέ,.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε παρακαλῶ.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Καὶ ἐὰν ἀκόμη ἡ μέθοδος, τὴν ὁποίαν προτείνει διὰ τῆς προτάσεώς της περὶ ἀναβολῆς, εἶχεν ἀκολουθηθῆ, δηλαδὴ νὰ ἀναζητηθοῦν αἱ περιπτώσεις αἱ ἀνάλογοι αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, ὥστε νὰ ἔλθουν ὁμαδικῶς. Καὶ πάλιν, κ. συνάδελφοι, ὁ μακρὸς κατάλογος τὸν ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ κ. Βρανόπουλος θὰ ἐσήμαινε εἰς τὴν οὐσίαν τορπιλισμὸν πάσης προσπαθείας ἀπονομῆς συντάξεως. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ποία εἶναι ἡ ἔννοια τῆς προσωπικῆς συντάξεως. Ἡ προσωπικὴ σύνταξις ἀπονέμεται εἰς ἐκτάκτους περιστάσεις καὶ ἐκεῖ ὅπου οἱ γενικοὶ κανόνες συνταξιοδοτήσεως ἀπὸ τὸ Κράτος ἢ ἀπὸ ἄλλους ὀργανισμούς, ὅπως εἶναι τὸ Ταμεῖον Συντάξεως βουλευτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσουν καὶ ἀνταποκρίνονται ἑκάστοτε πρὸς τὸ αἴσθημα τοῦ δικαίου, τὸ ὁποῖον κυριαρχεῖ εἰς μίαν κοινωνίαν, τὴν ὁποίαν ἐκφράζει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ὅταν ὅμως ἔρχεσθε σεῖς, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μᾶς ἀναγινώσκετε ἀτελεύτητον σειρὰν περιπτώσεων ἐκ τῶν ὁποίων μερικαὶ τοὐλάχιστον ὑπάγονται εἰς γενικοὺς κανόνας συνταξιοδοτήσεως, εἰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἔχει ἰσχύσει ἡ κανονικὴ σύνταξις, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πρέπει νὰ ὑποθέσω, ὅτι δὲν βοηθᾶτε εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τὸ ὁποῖον εἰλικρινῶς ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιλύσῃ. Καὶ δὲν δύναμαι νὰ μὴ εἴπω, ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦν, ὅτι ἡ παράταξίς των ἐκυβέρνησεν ἐπὶ 10ετίαν τὸν τόπον. Καὶ ἐρωτῶ, τὶ ἐπράξατε, κ. συνάδελφοι, σεῖς διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτάς; (Χειροκροτήματα). Ἡ Κυβέρνησίς μας εὑρίσκεται ἀπὸ ἔτους εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ θὰ ξαναπῶ, ὅτι εἶχον εἴπει εἰς ἀνύποπτον χρόνον ἀπαντῶν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ εἰς τὸν κ. Βαρβιτσιώτην, ὅτι ἑτοιμάζω νόμον περὶ παροχῆς προσωπικῶν συντάξεων καὶ τὸν νόμον αὐτὸν θὰ τὸν φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς οἱανδήποτε τροπὴν καὶ ἂν δώσητε εἰς τὴν συζήτησιν, διότι τὸ θεωροῦμεν χρέος μας νὰ ἀπονείμωμεν δικαιοσύνην εἰς τὰς περιπτώσεις ἐκείνας ποὺ θὰ ἐπιλέξωμεν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι προσωπικῶς ἰδικόν μας, ἀλλὰ ζητοῦμεν τὴν συνεργασίαν τοῦ Σώματος, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ κοινὸν αἴσθημα ἡ πρότασίς μας. Βοηθήσατε νὰ ἱκονοποιηθῇ τὸ κοινὸν αὐτὸ αἴσθημα, ὥστε πέραν τῶν ἀντιθέσεων τῶν κομματικῶν νὰ ἀπονείμῃ τὴν ὀφειλομένην τιμὴν τὸ Κράτος εἰς Ἕλληνας οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι αὐτῆς τῆς τιμῆς. Αὐτὴν τὴν ἔκκλησιν ἤθελον νὰ κάμω καὶ νὰ ἀπευθύνω τὴν παράκλησιν ἡ συζήτησις νὰ μὴ ἐκτραπῇ καὶ νὰ βοηθήσωμεν ὅλοι νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ συζητουμένη περίπτωσις διὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι νομίζω, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι, καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ τὸ γενικώτερον θέμα μέσα εἰς τὰ πλαίσια τὰ ὁποῖα χαράσσει ἡ ἔννοια καθ’ ἑαυτὴ τῆς προσωπικῆς συντάξεως.

§157Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν δύνασθε νὰ λάβετε τώρα τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος. Τὸ προσωπικὸν ζήτημα συζητεῖται, ὅταν τελειώνῃ ἡ σχετικὴ συζήτησις.

§159Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι οὐδένα τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς ΕΡΕ ἔθιξα. Ἀπήντησα ἐπὶ πολιτικῆς βάσεως. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα δι’ οὐδένα.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις δύο βουλευτῶν δι’ ἧς ζητεῖται νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ὁ κ. Λούλης. Ὁ κ. Γ. Λούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§161Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγου κατετέθη πρότασις τῆς ΕΡΕ ἡ ὁποία κατεψηφίσθη ὑπὸ τοῦ Σώματος. Ἡ πρότασις αὐτὴ ἀφεώρα τὸν συγχρονισμὸν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα καὶ τῆς ὑποθέσεως τῶν ἄλλων. Ἡ ΕΡΕ παρ’ ὅτι διέπραξε τὴν πρᾶξιν αὐτήν, ἐπιθυμοῦσα νὰ κωλυσιεργήσῃ τὴν συζήτησιν ἀναφερομένην εἰς ζητήματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς, ἐπιμένει εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἰδίου θέματος. Ἐπικρίνω ἐπίσης καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ὁποῖος ἀπήντησεν εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐφαρμόσητε τὸν Κανονισμόν, διὰ νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις ὁμαλῶς καὶ εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Κανονισμοῦ.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. βουλευτὴς ὑπεστήριξεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως καὶ ἡ Βουλὴ τὴν ἀπέρριψε, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπανερχώμεθα ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀναβολῆς.

§163Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ὡμίλησε καὶ περὶ κωλυσιεργίας. Αὐτὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν καὶ νὰ τὰ δέχεσθε καὶ σεῖς, κ. Πρόεδρε, νὰ λέγωνται. Εἶναι ἐκτὸς θέματος. Τὸ πῶς θὰ ὁμιλήσῃ ἕκαστος εἶναι ἰδική του ὑπόθεσις. Δὲν εἶναι ὑπόθεσις τοῦ κ. συναδέλφου. Ἡ σειρὰ τῶν συλλογισμῶν ἑκάστου βουλευτοῦ, εἶναι ἰδική του ὑπόθεσις.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅπως εἶναι καὶ τοῦ κ. Λούλη ὑπόθεσις ἰδική του, νὰ νομίζῃ, ὅτι γίνεται κωλυσιεργία. Κύριοι βουλευταί, θὰ παρακαλέσω τοὺς ἐγγεγραμμένους νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος, νὰ ὁμιλήσουν ἐφ’ ὅσον ἔχουν νὰ ὑποδείξουν συγκεκριμένας περιπτώσεις, δεδομένου, ὅτι ἐγένετο τοιαύτη κακὴ ἀρχή. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψει τους καὶ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι προσωπικὴ σύνταξις χορηγεῖται εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν δικαιοῦνται συντάξεως ἐξ ἄλλου Ταμείου, ἔχουν δὲ προσφέρει ἐξαιρέτους ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα. Ἐὰν παρὰ ταῦτα πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν οἱ κύριοι συνάδελφοι καὶ δι’ ἄλλας προσωπικὰς περιπτώσεις, θὰ παρεκάλουν νὰ δώσουν σχετικὸν σημείωμα εἰς τὸ Προεδρεῖον διὰ νὰ μὴ χρονοτριβῶμεν, τοιουτοτρόπως, θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της καὶ ἡ Βουλὴ τὰς σχετικὰς περιπτώσεις καὶ ἡ συσταθεῖσα Ἐπιτροπή.

§165Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθη πρότασις δι’ ἧς ζητεῖται νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου εἰς δύο συζητήσεις.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§167Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παίρνοντας ἀφορμὴν ἀπὸ τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀειμνήστου Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας Λουκῆ Ἀκρίτα, πρᾶξιν τὴν ὁποίαν ἐπικροτοῦμεν καὶ θὰ ψηφίσωμεν, ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν δήλωσιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἐντὸς μηνὸς τὸ πολὺ θὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν καὶ ἕτερον νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ χορηγηθοῦν συντάξεις καὶ εἰς ἄλλα τιμώμενα πρόσωπα, ἐκφράζομεν τὴν εὐχὴν, ὅπως εἰς ἐκεῖνο τὸ νομοσχέδιον συμπεριληφθοῦν διὰ συνταξιοδότησιν καὶ δύο πτωχαὶ οἰκογένειαι τῶν ἀγροτῶν Ρουπακιᾶ καὶ Βλάχου, διότι ὡς γνωστὸν εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας ὁ θάνατος ἀμφοτέρων προῆλθεν ἀπὸ ὑπαιτιότητα κρατικῶν ὀργάνων. Κύριε Πρόεδρε, αἱ δύο, ὑπὸ τόσον τραγικὰς συνθήκας, ἀπορφανισθεῖσαι ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι, πιστεύομεν ὅτι δικαιοῦνται αὐτῆς τῆς ἀναγνωρίσεως ἀπὸ τὴν παροῦσαν Βουλὴν καὶ εἴμεθα βέβαιοι πὼς οὐδεμία παράταξις πολιτικὴ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν τινά, ἰδιαίτερα δὲ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., ἡ ὁποία πλειστάκις ἔχει διακηρύξει ὅτι θὰ ἀπονείμῃ δικαιοσύνην πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ μάλιστα πρὸς τοὺς ἀγρότας τοὺς ὁποίους θεωρεῖ ὡς τοὺς πλέον ἀδικημένους.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ 21 βουλευτῶν ἔχουσα οὕτω: «Πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως τὸ σχέδιον νόμου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν Λ. Ἀκρίτα, ψηφισθῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, εἰς δύο συζητήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4.3. 1965. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ι. Λαυρεντίδης, Δ. Χατζηγάκης, Κ. Μανιαδάκης, Η. Παπαηλιοῦ, Κ. Δαμιανός, Π. Σταυρόπουλος, Γ. Βογιατζῆς, Δ. Γρίβας, Γ. Λύχνος, Λ. Μπουρνιᾶς, Λ. Μητακίδης, Δ. Θανόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Χ. Τσαντούλας, Δ. Καραντζένης, Δ. Βρανόπουλος, Α. Γεροκωστόπουλος, Ι. Βαρβιτσιώτης, Α. Πρωτοπαπαδάκης, Δ. Ἀλιπράντης, Γ. Σταμάτης». Συνεπῶς ἡ συζήτησις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θὰ διεξαχθῇ συμφώνως τῷ Κανονισμῷ, εἰς δύο συζητήσεις. Συνεχίζεται ἡ πρώτη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ δευτέρα συζήτησις. Παρακαλῶ τοὺς κ. συναδέλφους νὰ εἶναι σύντομοι καὶ ἂν ἔχουν νὰ ἀναφερθοῦν εἰς προσωπικὰς περιπτώσεις, δύνανται νὰ συνεννοηθοῦν μαζί μου ἢ νὰ καταθέσουν σχετικὰς προτάσεις εἰς τὰ πρακτικά, διὰ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ παρατηρήσεις των καὶ αἱ προτάσεις των κατὰ τὸν καταρτισμὸν προσεχῶς τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Α. Γκίλας ἔχει τὸν λόγον.

§169Α. ΓΚΙΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σημειώνομεν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις εἰδικὸν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ διαγράφῃ τὰ πλαίσια χορηγήσεως προσωπικῶν τιμητικῶν συντάξεων καὶ ἀρωγῶν εἰς τὰς οἰκογενείας θανόντων ἀνδρῶν, δημοσίων, ἀναλωθέντων ὑπὲρ τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος καὶ σπουδαίας προσενεγκόντων ὑπηρεσίας. Καὶ ἅπαξ καὶ εὐθὺς μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ὑφυπουργοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα, ἡ Κυβέρνησις ἔφερε τὸ κρινόμενον νομοθέτημα περὶ συνταξιοδοτήσεως τῆς οἰκογενείας του ἔχει ἐντελῶς εἰδικὴν ὑποχρέωσιν τὸ ταχύτερον νὰ φέρῃ τὸ συνταξιοδοτικὸν νομοθέτημα, διότι αἱ λοιπαὶ περιπτώσεις διαπρεπῶν δημοσίων ἀνδρῶν, οἵτινες ἀφῆκαν δυσπραγούσας οἰκονομικῶς οἰκογενείας, εἶναι κατὰ πολὺ χρονικῶς ἀπώτεραι τῆς σημερινῆς περιπτώσεως Λουκῆ Ἀκρίτα, ἄρα καὶ ἔχουν προβάδισμα, ἀξιοῦν ἴσην τοὐλάχιστον μεταχείρισιν καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δηλαδὴ αἱ Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ ἠγνόησαν τὸ θέμα τῶν προσωπικῶν συντάξεων. Ἀντιθέτως αἱ προγενέστεραι τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεις, μᾶλλον εἶχον ἐπιδείξει εὐαισθησίαν ἵνα μὴ παρεξηγηθῶσι. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀντιπαραβληθῇ ὅτι ὁ ἀείμνηστος Ἀδαμόπουλος διώκησε ἐπιτυχῶς καίρια Ὑπουργεῖα, διεκρίθη διὰ τὸ ἦθος του καὶ τὴν πολιτικότητά του καὶ τὸ τεράστιον ἔργον του, ἰδίᾳ ὡς Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ὅτε ἀπεβίωσεν ἐκ καρκίνου τοῦ αἵματος ἔπεσεν ἐν ὑπηρεσίᾳ ὡς Ὑπουργός, καὶ ὅμως αὐτοῦ ἡ χήρα λαμβάνει μίαν τελείως ἀσήμαντον σύνταξιν; Ἀλλ’ οὐδεὶς τότε διενοήθη νὰ σκεφθῇ κἂν περὶ συνταξιοδοτήσεως τιμητικῆς. Πέραν δὲ αὐτῆς τῆς περιπτώσεως ἣν προχείρως ἐνεθυμήθην ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἐξ ἴσου σπουδαῖαι. Πέραν ὅμως αὐτοῦ πρέπει νὰ ὑποδηλωθῇ, ὅτι ἡ καθοριζομένη ἐκ 12.500 δραχμῶν μηνιαίως μετὰ δώρων σύνταξις ὑπὲρ τῆς χήρας Ἀκρίτα ἅπαξ καὶ ἡ Κυβέρνησις θέλει τόσην νὰ τὴν ὁρίσῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν καὶ διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις, ἃς ἀργότερα συλλήβδην θὰ κρίνωμεν. Διότι μὲ ἕνα μέτρον καὶ μὲ τὰ αὐτὰ σταθμὰ ὅλους θὰ πρέπει νὰ τοὺς κρίνῃ ἡ Βουλή. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τοῦτο τὸ ἐστάθμισεν ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ὁρίζει 12.500 δρχ. μηνιαίαν ἰσόβιον σύνταξιν εἰς τὴν περίπτωσιν Ἀκρίτα, τὸ ἀναφέρω διὰ νὰ τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ σημειώνομεν. Ἀκόμη νομίζω, ὅτι ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνημέρωνε τὴν Βουλὴν περὶ τῆς εἰς κάθε περίπτωσιν περιουσιακῆς καταστάσεως τῶν συνταξιοδοτουμένων, ἐκτὸς ἐὰν ἐν προκειμένῳ δὲν ἔλαβεν τὸν κόπον νὰ ἀσχοληθῇ.

§170Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Δὲν λαμβάνει σύνταξιν ἡ χήρα τοῦ ἀειμνήστου Ἀδαμοπούλου κ. συνάδελφε;

§171Α. ΓΚΙΛΑΣ. Λαμβάνει 2.500 δραχμάς. Τὴν θεωρεῖτε σύνταξιν αὐτήν, κ. συνάδελφε;

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Δημόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§173Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ λαὸς τῶν Ἀθηνῶν ποὺ τόσον ἠγάπησε καὶ ἐλάτρευσε τὸν ἀείμνηστον Λουκῆν Ἀκρίταν ἐξετέλεσε στὸ ἀκέραιο τὸ ἱερὸ καὶ συναισθηματικὸ καθῆκον του. Μὲ πόνο καὶ μὲ δάκρυα τὸν συνώδευσε στὸ μεγάλο του ταξίδι καὶ ἔρρανε μὲ ἄνθη τὸν τάφο του. Ἡμεῖς οἱ συνάδελφοί του ποὺ τόσο τὸν ἀγαπήσαμε καὶ νοιώθουμε ἀκόμα νὰ αἰωρῆται στὴν αἴθουσα αὐτὴ ἡ γλυκειὰ μορφή του καὶ νὰ δονῆται ἡ αἴθουσα ἀπὸ τοὺς ἐμπνευσμένους λόγους του, αἰσθανόμεθα ἐπιτακτικῶς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποδείξωμεν ἔμπρακτα τὸ χρέος μας ἀπέναντι στὴν πονεμένη γυναῖκα του καὶ τὴν μονάκριβη κοροῦλα του. Αὐτὸ τὸ χρέος, κ. συνάδελφοι, ἐπιτελοῦμεν ἀπονέμοντες ἀπόψε σύνταξιν εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα. Δὲν εἶναι μόνον χρέος δικό μου, κ. συνάδελφοι, ἡ ἀπονομὴ συντάξεως στὴν οἰκογένεια τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ. Εἶναι καὶ ἐπιθυμία ὅλων τῶν σχολείων τῆς Ἑλλάδος, στὰ ὁποῖα ὁ ἀείμνηστος Λουκῆς μὲ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ μεγάλου ἐραστοῦ τῆς Παιδείας Γεωργίου Παπανδρέου, ἔμπασε τὸ φῶς καὶ ἔδιωξε τὰ σκοτάδια. Εἰσήγαγε τὴν ἀναγεννητικὴ πνοὴ καὶ χάραξε τὴν λαμπρὰ πορεία τοῦ μέλλοντος. Εἶναι ἐπίσης ἐπιθυμία ὅλων τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Ἑλλάδος (δασκάλων καὶ καθηγητῶν) τῶν ὁποίων ἀνύψωσε τὸ κῦρος καὶ τὸ γόητρον μὲ τὰ μεταρρυθμιστικὰ νομοσχέδια καὶ εἶναι ἀκόμη καὶ λαχτάρα καὶ ἐπιθυμία ὅλων τῶν μαθητῶν τῆς Ἑλλάδος γιατὶ δὲν μποροῦν τὰ Ἑλληνόπουλα ποὺ θὰ σπουδάζουν τώρα δωρεὰν νὰ νοιώθουν ὅταν θὰ συγκεντρώνωνται στὸ τραπέζι τῶν συσσιτίων, ποὺ τοὺς χάρισε ὁ Λουκῆς, στὸ τραπέζι τῆς θυσίας καὶ τῆς ἀγάπης, ὅτι ἡ κοροῦλα τοῦ ἀειμνήστου μεγάλου τους δασκάλου Ἀκρίτα εἶναι ἐγκαταλειμμένη ἀπὸ τὴν Πολιτεία καὶ αἰσθάνεται πικραμένη, θλιμένη, καταφρονεμένη. Ἐπιτελοῦμεν λοιπὸν μέγα χρέος αὐτὴν τὴν στιγμὴν προσφέροντες, μὲ τὴν σύνταξιν ποὺ ἀπονέμομεν, τὴν ἀγάπη μας τὴν στοργήν μας, τὴν συμπαράστασί μας στὴν οἰκογένεια τοῦ Λουκῆ ποὺ τόσο δοκιμάστηκε μὲ τὴν ἀπώλεια τοῦ ἀγαπημένου τους συζύγου καὶ πατέρα. (Χειροκροτήματα).

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης, ἔχει τὸν λόγον.

§175Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα μιᾶς προσωπικῆς συντάξεως πρέπει νὰ συνδέεται μὲ μίαν σημαντικὴν ὑπηρεσίαν πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ προσώπου ὥστε νὰ εἶναι πασίδηλον ἀνὰ τὸ Πανελλήνιον τὸ δικαιολογητικὸν τῆς χορηγήσεως τῆς προσωπικῆς συντάξεως. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἐπιθυμοῦν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των ἀλλὰ ὅλοι αὐτοὶ ποὺ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των δὲν νοοῦνται καὶ δὲν ἀναγνωρίζονται ἀπὸ τὸ Πανελλήνιον. Ἐφ’ ὅσον μέχρι σήμερον ἡ Πολιτεία δὲν ἠδυνήθη νὰ χορηγήσῃ προσωπικὴν σύνταξιν εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου στρατηγοῦ Ζέρβα, ὁ ὁποῖος ἐξῆλθε καὶ ἐκράτησε τὸν ἐνθουσιασμὸν εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς Ἀντιστάσεως τοῦ Ἔθνους, ἐφ’ ὅσον λέγω δὲν ἐχορηγήθη σύνταξις εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου Χρήστου Λαδᾶ.

§176Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἐχορηγήθη σύνταξις εἰς τὴν χήραν Λαδᾶ ἀξία τῆς τιμῆς ἡ ὁποία ὀφείλετο εἰς τὸν ἀείμνηστον Χρ. Λαδᾶν.

§177ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί ποσόν;

§178Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ σύνολον τῆς ἑκάστοτε βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως.

§179Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Χαίρω διότι εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου Χρ. Λαδᾶ ὁ ὁποῖος προσέφερε μεγίστην ὑπηρεσίαν ἐχορηγήθη προσωπικὴ σύνταξις, δὲν γνωρίζω ὅμως ἐὰν θὰ λαμβάνῃ καὶ ἡ οἰκογένεια τοῦ Ἀκρίτα.

§180Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Σᾶς εἶπον, ὅτι θὰ λαμβάνῃ τὸ διπλόν. Ὅση δηλαδὴ εἶναι ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις.

§181Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου Χρ. Λαδᾶ ἔχει ληφθῆ μέριμνα, καὶ χαίρω ποὺ τὸ ἀκούω ἀπόψε, διότι δὲν τὸ ἐγνώριζα, ὑπολείπεται νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀπονομὴν προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου Στρατηγοῦ Ζέρβα.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅπως θὰ ἐπροσέξατε, τὸ θέμα τῆς ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα, ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν καὶ ἐγένετο δεκτὸν ἐπίσης νὰ συζητηθῇ πρῶτον.

§183Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Διατί νὰ μὴ συνταυτισθοῦν, κ. Πρόεδρε. Ὑπάρχουν περιπτώσεις πρὸς τακτοποίησιν ἀπὸ τόσα χρόνια. Καὶ ὅμως σήμερον, κ. Πρόεδρε, προηγεῖται ἡ χορήγησις προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα καίτοι καὶ ἡ περιουσιακὴ κατάστασις καὶ τὸ ὅλον ἔργον του τὸ πολιτικόν, δὲν θὰ ἐδικαιολόγει τὴν χορήγησιν προσωπικῆς συντάξεως. Ἐγὼ τάσσομαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, διότι εἶχε τὴν ἰδιότητα τοῦ Κυπρίου, καὶ μόνον δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν συνηγορῶ νὰ λάβῃ σύνταξιν ἡ χήρα του. Ἀλλ’ οὔτε περιουσιακοὶ λόγοι, οὔτε περιουσιακαὶ ἀνάγκαι τῆς χήρας του δικαιολογοῦν τὴν ἀπονομὴν τῆς συντάξεως, διότι εὐτυχῶς ἡ χήρα του ἔχει τὰ οἰκονομικὰ μέσα, ὥστε νὰ μὴ ζῇ πτωχικά. Μόνον ὡς ἠθικὴ ἀμοιβὴ πρὸς αὐτόν, ὡς Κυπρίου ἀγωνιστοῦ, θὰ ἦτο δικαιολογημένη. Διὰ ἄλλον λόγον δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παρασχεθῇ αὐτὴ ἡ προσωπικὴ σύνταξις. Καὶ οὔτε θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ παρέχῃ προσωπικὴν σύνταξιν εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν, ὅπως ὑπεστηρίχθη ἀπὸ συνάδελφον προηγουμένως, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν ἑνὸς ἰδιώτου, τὸν ὁποῖον ἐξωμοίασεν οὕτω μὲ πολιτικοὺς ἄνδρας. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ τοιαύτη ἄποψις εἰς τὴν Βουλήν, διότι ὅταν γίνωνται τοιαῦται εἰσηγήσεις νομίζω, ὅτι ὑποβιβάζεται τὸ Κοινοβούλιον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποφασίζῃ τὴν ἀπονομὴν προσωπικῶν συντάξεων μόνον διὰ νὰ ἐξαρθοῦν ὡρισμέναι ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσέφερον πολιτικοὶ ἄνδρες. Οὔτε ἐξ ἄλλου τὰ οἰκονομικὰ μέσα τῆς χώρας εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ συμπεριληφθοῦν ὅλοι. Καὶ εἶναι πολλοὶ οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὑψίστας ὑπηρεσίας καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ὅμως λόγῳ τῶν δυσκόλων οἰκονομικῶν περιστάσεων τῆς χώρας, δὲν ἔχει φθάσει ἡ Βουλὴ εἰς τὸ σημεῖον νὰ τοὺς χορηγήσῃ προσωπικὴν σύνταξιν, τὴν ὁποίαν χορηγεῖ μόνον εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις. Καὶ ἡ περίπτωσις τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα, δὲν νομίζω ὅτι ἐμπίπτει εἰς τὰς ἐξαιρετικὰς αὐτὰς περιπτώσεις. Μόνον διότι — ἐπαναλαμβάνω — προέρχεται καὶ ἦτο ἀπὸ τὴν Κύπρον ὑπάρχει ἕνας δικαιολογητικὸς λόγος νὰ χορηγηθῇ μία προσωπικὴ σύνταξις.

§184Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος συμπληρῶν τὰ ὅσα εἶπον προηγουμένως, νὰ σημειώσω δύο τινά: Πρῶτον, ὅτι τὴν πρωτοβουλίαν διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ σχεδίου νόμου διὰ τὴν προσωπικὴν σύνταξιν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα, εἶχεν ἡ Βουλή. Μοῦ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, πρότασις ὑπογεγραμμένη ἀπὸ 150 νομίζω, συναδέλφους, τὸν ἀκριβῆ ἀριθμὸν δὲν τὸν ἐνθυμοῦμαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι δὲν ἐφανταζόμην ποτὲ ὅτι ἡ συζήτησις θὰ λάβῃ αὐτὴν τὴν τροπήν, ὥστε νὰ τὴν φέρω μαζί μου, ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων. Μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ὑπέγραψαν εἶναι καὶ πολλοὶ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ. Δὲν θέλω νὰ κάμω καμμίαν κριτικήν. Καθ’ ἕνας ἔχει δικαίωμα νὰ ὑπογράφῃ καὶ νὰ ζητῇ ἀπονομὴν προσωπικῆς συντάξεως καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ μάχεται τὴν ἀπονομὴν τῆς ἰδίας συντάξεως ποὺ προτείνει. Αὐτὸ εἶναι τοῦ καθ’ ἑνὸς δικαίωμα ἀδιαμφισβήτητον. Πρέπει ὅμως νὰ προσθέσω ἁπλῶς ὅτι πλέον ἡ συζήτησις ἐξέφυγεν ἀπὸ τὸ θέμα καθ’ ἑαυτό, καὶ ἐπηρεάζεται ἐνδεχομένως ἀπὸ πολιτικὰς ἀντιθέσεις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἰλικρινῶς πιστεύω ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου θέματος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν πολιτικὸν κόσμον γενικώτερον, διότι τὰ θέματα τῶν προσωπικῶν συντάξεων, ὅπως ἐξήγησα, δὲν εἶναι θέματα κομματικά, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀποφευχθῆ. Τὸ δεύτερον, τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ εἴπω, εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἕνα μέτρον ὄχι ἀπόλυτον, ἀλλὰ μέτρον περίπου ἰσχῦον κατὰ κανόνα εἰς τὰς περιπτώσεις τῶν προσωπικῶν συντάξεων. Δὲν εἶναι κἄτι τὸ νέον, κύριοι συνάδελφοι. Καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐκπλήττεσθε, διότι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις μὲ πρωτοβουλίαν τῆς Βουλῆς, ὅπως εἶπον, εἰσηγεῖται τὴν ἀπονομὴν μιᾶς προσωπικῆς συντάξεως. Κατὰ γενικὸν δὲ κανόνα ἴσχυσε περίπου τὸ ἑξῆς: Προκειμένου περὶ Πρωθυπουργῶν νὰ ἀπονέμεται τὸ σύνολον τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, προκειμένου δὲ περὶ λοιπῶν πολιτευομένων μὴ Πρωθυπουργικοῦ ἐπιπέδου νὰ ἀπονέμηται εἰς πολλὰς περιπτώσεις τὸ ἥμισυ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Καὶ τὸ μέτρον αὐτὸ ἐτήρησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ, ἅπαξ καὶ ἐκρίθη καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα νὰ δοθῇ προσωπικὴ σύνταξις. Ὑπάρχουν βεβαίως ὡρισμέναι περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἀναπροσηρμόσθησαν. Ὑπάρχουν περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι μένουν εἰς ἐπίπεδα ἀπαραδέκτως χαμηλά. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς τὸ ὑπενθυμίσω, ὅτι μόνη καὶ χωρὶς ὄχλησιν ἡ Κυβέρνησίς μας τὸ ἐσκέφθη αὐτό. Καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι εἰς τὸ πρῶτον συνταξιοδοτικὸν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὑποβάλω, ἔκαμα μίαν λογικήν, ἔστω καὶ περιωρισμένην, ἀναπροσαρμογὴν καὶ τῶν προσωπικῶν συντάξεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον παγώσει ἀπὸ χρόνια πολλὰ καὶ ἔδωσα μίαν αὔξησιν ἀπὸ 50 ἕως 100%. Καὶ ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω, ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς αἱ συντάξεις αἱ ἀναπροσαρμοσθεῖσαι. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς συζητεῖται ἀκόμη, μία ἐκ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν δὲν θὰ ἀναφέρω ὀνομαστικῶς καμμίαν ὅπου χορηγεῖται καὶ σήμερον, προσωπικὴ σύνταξις, ἀλλὰ μὴ ἀναπροσαρμοσθεῖσα, ἡ ποία δημιουργεῖ θέμα λόγῳ τῆς ἀδυναμίας συντηρήσεως τῆς λαμβανούσης τὴν σύνταξιν αὐτὴν λόγῳ τοῦ χαμηλοῦ ὕψους τῆς συντάξεως. Κατὰ συνέπειαν δὲν νομίζω ὅτι ἀντέχει εἰς καμμίαν κριτικὴν τὸ σχέδιον νόμου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῆς συντάξεως. Καὶ δὲν νομίζω, ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἄξιον τῆς Βουλῆς, ὅταν ἡ ἰδία τὸ ζητῇ, ὅταν ἡ ἰδία ἔχῃ τὴν πρωτοβουλίαν νὰ ἀντιδικῇ πλέον κατ’ αὐτὸν τὸν ἔντονον τρόπον τὴν ὥραν ποὺ ἔρχεται τὸ σχέδιον νόμου πρὸς ψήφισιν.

§185Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Δερδεμέζης, νὰ εἴπω δύο λόγια. Πρῶτον μὲν νὰ ὑπενθυμίσω τὴν μόλις πρὸ ὀλίγου γενομένην δήλωσιν ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὑπάρχει εἰλημμένη ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, πρὸ πολλοῦ, διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα. Ἤθελα, δεύτερον, νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1958 νομίζω, εἴχομεν ὑποβάλει σχετικὴν πρότασιν διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ναπολέοντος Ζέρβα, ἡ ὁποία δὲν εἶχε γίνει δεκτὴ ἀπὸ τὴν τότε Κυβέρνησιν καὶ τὴν τότε πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς. Ἤδη ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐντὸς μηνός, ὅπως ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν σχέδιον νόμου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα.

§186Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα ἡ ἐπιθετικὴ στάσις ἐνίων συναδέλφων ἐναντίον τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν καὶ λαμβάνω τὸν λόγον μὲ λύπην μου, διότι ἀνήκω εἰς τοὺς δημοσίους ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι ἐτίμουν τὴν μνήμην τοῦ ἀειμνήστου Ὑφυπουργοῦ Παιδείας. Τὸν ἐτίμων καὶ ὡς ἀγωνιστὴν καὶ ὡς πολιτικὸν καὶ ὡς ἄνδρα, καὶ ὡς φίλον, ἐὰν θέλετε. Καὶ ἡ θέσις μου εἶναι δυσχερεστάτη αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποστηρίξω καὶ τὴν ἰδικήν μας θέσιν καὶ τὰς ἀρχὰς ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ἡ παράταξις τῆς Ε.Ρ.Ε. κατὰ τῆς ὁποίας βάλλουν ἔνιοι τῶν κ.κ. συναδέλφων καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀτυχῶς. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι προτείνει ἡ ΕΡΕ προσωπικὰς συντάξεις. Λάθος. Προτείνουν οἱ βουλευταὶ ὅλων τῶν πτερύγων καὶ τῆς ΕΡΕ, ἐκ τοῦ αἰσθήματος τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Ἡ παράταξις τῆς ΕΡΕ δὲν ἔλαβε καμμίαν θέσιν ἐν προκειμένῳ καὶ ἡ παράταξις τῆς ΕΡΕ, καθ’ ὅσον τοὐλάχιστον ἐγὼ γνωρίζω, εἶναι ἐναντίον τῶν προσωπικῶν συντάξεων. Καὶ ἀπεδείχθη τοῦτο, διότι μᾶς εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι καὶ ἔναντι ἀκόμη τῆς περιπτώσεως καθολικῆς στοργῆς καὶ ἀγάπης, τῆς περιπτώσεως τοῦ Ναπολέοντος Ζέρβα, ἡμεῖς εἴπομεν: Ὄχι, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ προηγούμενον χορηγήσεως προσωπικῶν συντάξεων. Δὲν προτείνει, λοιπόν, ἡ ΕΡΕ, ἀλλὰ στέργουν οἱ βουλευταὶ τῆς παρατάξεως αὐτῆς, ὅπως καὶ οἱ βουλευταὶ ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς εἰς τὴν ἴσην μεταχείρισιν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πλειοψηφία ἀποφασίσουν νὰ χορηγηθῇ προσωπικὴ σύνταξις εἰς τὴν κρινομένην περίπτωσιν.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις εἶναι ὑπογεγραμμένη καὶ ἀπὸ βουλευτὰς τοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκετε...

§188Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε ὑπογραφὰς πρώην Ὑπουργῶν, ἀλλὰ δὲν ἔχετε πρότασιν τῆς ΕΡΕ· καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέτε ὅτι ἡ ΕΡΕ εἶναι ὑπὲρ τῶν προσωπικῶν συντάξεων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μου ἄποψις.

§189Τ. ΠΛΕΥΡΗΣ. Ὁ κ. Βρανόπουλος εἶπε νὰ δοθοῦν καὶ εἰς ἄλλους.

§190Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶπον καὶ ἐγώ: Ὅλων τῶν πτερύγων. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπίσης δι’ ὡρισμένους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἀπέθανον ἐν ὑπηρεσίᾳ, ὅπως ὁ ἀείμνηστος Λαμπριανίδης.

§191Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐγὼ εἶπον;

§192Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀφῆστε με νὰ εἴπω τί εἴπατε. Εἴπατε, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ δίδονται κανονικαὶ συντάξεις. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ...

§193Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, κάμνω καὶ πάλιν τὴν διευκρίνησιν ὅτι δὲν ἀνέφερα κανένα ἀπολύτως ὄνομα. Ὡμίλησα περὶ ὡρισμένων γενικῶν κανόνων οἱ ὁποῖοι διέπουν κατὰ τὴν Ἑλληνικὴν πρᾶξιν καὶ κατὰ τὰ Ἑλληνικὰ πολιτικὰ ἔθιμά μας, τὰς προσωπικὰς συντάξεις.

§194Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σύμφωνοι, κύριε Ὑπουργέ. Δὲν ἀναφέρατε ὀνόματα. Εἴπατε μόνον, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις εἰς τὰς ὁποίας ἐχορηγήθησαν κανονικαὶ συντάξεις. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἀπαντήσω: Καὶ εἶναι αἱ περιπτώσεις αὐταί, κ. συνάδελφοι, τοῦ μακαρίτου Λαμπριανίδη, τοῦ Ἀδαμοπούλου, τοῦ Λεβαντῆ ἀσφαλῶς καὶ δὲν γνωρίζω ποίων ἄλλων Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπέθανον ἐν ἐνεργείᾳ. Καὶ ἐκεῖ περιωρίσθημεν νὰ δώσωμεν τὰς κανονικὰς μικρὰς συντάξεις ἀπὸ τὸ πτωχόν μας ταμεῖον. Ποία εἶναι, λοιπόν, ἐδῶ ἡ διαφορά, ποῖος εἶναι ὁ ὕψιστος λόγος νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη ὑπεροχὴ ἔναντι αὐτῶν τῶν ἀειμνήστων πολιτικῶν ἀνδρῶν; Νὰ μᾶς τὴν εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ τὴν σεβασθῶμεν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργοῦνται τοιαῦτα θέματα, τόσον εὐαίσθητα, τὰ ὁποῖα ἐγγίζουν τὰς καρδίας ὅλων μας καὶ τὰς καρδίας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐψήφιζον ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, ἐπὶ μακρὰς περιόδους τοὺς πεσόντας εἰς τὸ καθῆκον των πολιτικοὺς αὐτοὺς ἄνδρας. Ἂς μὴ μᾶς ὁμιλῇ, λοιπόν, διὰ τὰς κανονικὰς συντάξεις. Ἐὰν ἤρχετο σήμερον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἔλεγεν, ὅτι: Καὶ τὰς συντάξεις αὐτὰς τῶν οἰκογενειῶν ποὺ πένονται, τὰς ἀναβιβάζω, τὰς φέρω εἰς ἕνα κοινὸν ἐπίπεδον, κάμνω μίαν καὶ τὴν αὐτὴν μεταχείρισιν, οὐδεὶς θὰ ἐτόλμα νὰ φέρῃ ἀντίρρησιν, ἀκόμη καὶ ὁ ὁμιλῶν, ὁ ὁποῖος, τὸ γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι κατὰ τῶν προσωπικῶν συντάξεων. Καὶ εἶναι κατὰ τῶν προσωπικῶν συντάξεων ὁ ὁμιλῶν, διότι ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ κώδικος τῶν συντάξεων, τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν συντάξεων τὸ 1951, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἐπιτροπῆς τῆς ὁποίας μετεῖχε καὶ ὁ νῦν κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς μέλος, ἐξητάσαμεν ὑπευθύνως ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους σχέδιον νόμου τοῦ τότε Ὑφυπουργοῦ Οἰκονομικῶν κ. Γιαννοπούλου, καὶ ἐκάμαμεν ἐκκαθάρισιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην διὰ τὰς προσωπικὰς συντάξεις. Καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις παρῃτήθη ἐν πορείᾳ καὶ ἀνέλαβε τὸ Ὑφυπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὁ νῦν Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος καὶ ὑπεστήριξε τὸ νομοθέτημα ἐκεῖνο, εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι διότι ὑπῆρχεν ὕφεσις τῶν πολιτικῶν παθῶν καὶ δὲν ὑπῆρχε τὸ φαινόμενον τὸ ὁποῖον ὑπάρχει σήμερον, εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι νὰ παραχωρῆται σύνταξις προσωπικὴ μόνον εἰς τὰς περιπτώσεις ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει τὸ ἐξαιρετικὸν ἐκεῖνο κριτήριον βάσει τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ δίδεται μία προσωπικὴ σύνταξις. Τί μετεβλήθη ἔκτοτε ὥστε νὰ μεταβάλωμεν ἀντιλήψεις καὶ ὁ ἴδιος ὁ τότε Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εἰσηγῆται σήμερον, ἀπὸ τὴν περισσότερον ὑπεύθυνον θέσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἄλλα πράγματα; Τί μετεβλήθη, κύριοι συνάδελφοι; Πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος, κύριοι, καὶ νὰ παραδεχώμεθα ὅτι αἱ προσωπικαὶ περιπτώσεις καὶ αἱ προσωπικαὶ συντάξεις ὁδηγοῦν εἰς ἀδιέξοδον. Καὶ θὰ περιέλθῃ εἰς ἀδιέξοδον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Καὶ εἶμαι τῆς γνώμης, κύριοι, ὅτι ἐὰν ὁ ἀείμνηστος Λουκῆς Ἀκρίτας ἐγνώριζεν ὅτι θὰ περιέλθῃ εἰς ἀδιέξοδον ἀπὸ τὴν περίπτωσίν του ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας μετεῖχε, δὲν θὰ ἤθελε αὐτὴν τὴν τιμὴν καὶ αὐτὸ τὸ ἀνακάτωμα τὸ ὁποῖον θὰ προέλθῃ ὅταν μετὰ ἕνα μῆνα ἡ μὲν Κυβέρνησις θὰ σιωπᾷ οἱ δὲ αἰτοῦντες, ἐξ ἀφορμῆς καὶ μόνον τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, θὰ λέγουν: Ποῦ εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ α, τοῦ β, τοῦ γ; Ἰδοὺ τὸ ἀδιέξοδον ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ προφυλαχθῇ ἀντὶ νὰ μετατοπίζῃ τὰς εὐθύνας καὶ νὰ λέγῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ Βουλὴ τὸ ἐζήτησεν. Ὄχι ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὰ ὅμως ἐγὼ τὰ χαρακτηρίζω ὡς τεχνάσματα, κύριοι βουλευταί. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὰς εὐθύνας. Ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ καὶ ἐν προκειμένῳ τὰς εὐθύνας καὶ νὰ μὴ τὰς μετατοπίζῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν ἡ πρᾶξις τὴν ὁποίαν ὑπερασπίζεται εἶναι πρᾶξις ἀξία, νὰ τὴν ἀναδεχθῇ καὶ νὰ τὴν ὑπερασπίσῃ μέχρι τέλους. Νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας καὶ τὰς συνεπείας καὶ νὰ μὴ τὰς μετατοπίζῃ εἰς τοὺς 100 ἢ 150 βουλευτάς, ὅπως μᾶς εἶπεν.

§195Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ συνείδησις ἀνθρωπιστική.

§196Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θέλετε νὰ ὁμιλήσωμεν ἀνθρωπιστικῶς; Τότε νὰ κατέλθω καὶ νὰ γίνωμεν φιλανθρωπικὸν Σωματεῖον καὶ ὄχι Σῶμα πολιτικόν.

§197Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπετέθητε. Λέτε νὰ ἀναλάβῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς εὐθύνας της. Καὶ ἀπαντῶ: Τὰς ἀνέλαβε διττῶς. Ἐγγράφως καὶ προφορικῶς. Ἐγγράφως διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπογράφει τὸ σχέδιον νόμου, προφορικῶς διότι ἐδήλωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν διατί ἐπιμένει, διατί προτιμᾷ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου αὐτοῦ καὶ ὑπόσχεται διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις νὰ τὰς συζητήσῃ, μὲ πρωτοβουλίαν πάλιν τῆς Κυβερνήσεως, μὲ εἰδικὸν νομοσχέδιον μετὰ ἕνα μῆνα. Ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὰς εὐθύνας της διὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§198Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Λίγο ἀλλοιώτικα μᾶς τὰ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§199Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ τὰ πῆτε αὐτὰ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἦλθε πρωτοβουλίᾳ τῆς Βουλῆς. Ἐγὼ δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι ἦλθε πρωτοβουλίᾳ τῆς Κυβερνήσεως.

§200Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἑκατὸν ἑβδομήκοντα βουλευταὶ ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν.

§201Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Οἱ κύριοι Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι μὲ διακόπτουν, νὰ εἶναι βέβαιοι, ὅτι ἐλαττώνουν τὴν ὑπόθεσιν τὴν ὁποίαν ὑπερασπίζουν, ὅταν οὕτω πράττουν. Ἂς ἀφήσωμεν λοιπόν, τὰς ὑπογραφάς. Ἔχετε ὑπογεγραμμένον νομοσχέδιον ὑπὸ τοῦ Προέδρου καὶ τῶν ἁρμοδίων μελῶν τῆς Κυβερνήσεως. Ἂς ἀφήσωμεν τὰς ὑπογραφὰς λοιπόν...

§202Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.). Εἶναι ὕβρις τὸ νὰ λέγετε, ὅτι οἱ βουλευταὶ ὑπογράφουν εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε.

§203Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ, ὁμιλοῦμεν ἐπὶ σοβαροῦ θέματος. Καὶ σᾶς ὁμολογῶ, ὑποστηρίζω θέσιν ἀντίθετον ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἐπεθύμουν. Ἀλλὰ εἶμαι καὶ δημόσιος ἀνὴρ καὶ δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ μεταφερθῶσιν αἱ εὐθῦναι οἱουδήποτε εἰς τὴν παράταξίν μας.

§204Κ. ΠΕΡΡΑΙΒΟΣ. Ὁ ἀείμνηστος Λουκῆς Ἀκρίτας, δὲν θὰ ἐλάμβανεν οὔτε σύνταξιν, ὡς μὴ συμπληρώσας τὸν προβλεπόμενον χρόνον ὡς βουλευτής.

§205Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὅταν λαμβάνωνται ἀποφάσεις εἰς τοιαῦτα θέματα, χωρὶς ἀντικειμενικὰ κριτήρια εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ ὀρθὴ λύσις, εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ ὀρθὴ ὁδός. Μᾶς λέγει ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ὅτι χορηγεῖται σύνταξις Α ὕψους. Ἐξεταστέον. Λαμβάνει ἄλλην σύνταξιν; Ὁ ἀείμνηστος ἦτο καὶ δημοσιογράφος...

§206Κ. ΠΕΡΡΑΙΒΟΣ. Λαμβάνει 1.800 δραχ. ἐκ τῆς δημοσιογραφικῆς συντάξεως.

§207Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐφ’ ὅσον λαμβάνει σύνταξιν, λοιπόν, ὁ βουλευτὴς καὶ ἔχει καὶ ἄλλην περιουσίαν, τότε τὸ ὕψος τῆς συντάξεως πρέπει νὰ εἶναι συνάρτησις καὶ πρὸς αὐτὰς τὰς ἀποδοχὰς πρὸς τὰ οἰκογενειακὰ βάρη κλπ. Ἐγὼ δὲν ἤξερα ὅτι λαμβάνει σύνταξιν ἔστω καὶ μικρὰν ὁ ἀείμνηστος Ἀκρίτας. Θὰ πρέπει ὅμως ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ, ἐὰν λαμβάνῃ ἄλλην σύνταξιν ἢ ἐὰν ἔχῃ περιουσίαν ὁ μέλλων νὰ τιμηθῇ διὰ προσωπικῆς συντάξεως. Ἠκολουθήθη ἡ ὁδὸς αὐτὴ ἐν προκειμένῳ. Ἐφ’ ὅσον ψηφισθῆ τὸ νομοσχέδιον, κανόνες δικαίου ἐπιβάλλουν νὰ ἀκολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν ὁδόν. Ἀλλὰ ἐδῶ θὰ δημιουργηθῇ τὸ ἀδιέξοδον. Τὰ ἐσκέφθη αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις, ἢ ἠθέλησεν ἐκ συναισθηματικῶν λόγων νὰ ἱκανοποιήσῃ ἕνα μέλος τῆς Κυβερνήσεως;

§208Κ. ΠΕΡΡΑΙΒΟΣ. Πρόκειται περὶ ἀνδρὸς ὁ ὁποῖος προσέφερεν ὑψίστας ἐθνικὰς ὑπηρεσίας.

§209Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἠρνήθην τὰς ἐθνικὰς ὑπηρεσίας τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα, ἀλλὰ μὴ παραγνωρίζετε καὶ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ἐθνικὰς καὶ τῶν ἄλλων ἀνδρῶν. Ὅλοι μας γνωρίζομεν πένητας Ὑπουργούς, ποὺ ἀπέθανον ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντος. Καὶ ὅμως δὲν ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀκολουθήσῃ αὐτὴν τὴν ὁδὸν τὴν ὁποίαν σήμερον ἐσεῖς ἀκολουθεῖτε. Συνεζήτησα προσωπικῶς μετὰ τοῦ κ. Καραμανλῆ, τότε Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀειμνήστου Λαμπριανίδη, καὶ ἡ ἄρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ ἦτο ἀπόλυτος, λόγῳ τῶν ἀρχῶν τὰς ὁποίας ἐπρεσβεύαμεν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν καὶ θὰ ἐπιτύχῃ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὀφείλομεν ὅμως καὶ ἡμεῖς νὰ ὑπερασπίσωμεν τὰς ἰδικάς μας ἀπόψεις. Λέγει τὸ νομοσχέδιον ὅτι ἡ σύνταξις θὰ περιέρχεται εἰς τὸ ἕτερον μέλος, ἂν ἀπολέσῃ τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως τὸ ἄλλο μέλος. Καὶ λέγει, ἐπίσης, ὅτι ἡ συνταξιοδότησις θὰ παρέχεται καὶ μετὰ τὸν γάμον τῆς θυγατρός. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν: Ὑπάρχει τέτοια περίπτωσις εἰς τὸν Συνταξιοδοτικὸν Κώδικα;

§210Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι τὸ σύνολον.

§211Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔστω μέρος. Καὶ περιέχει ἐπαναλαμβάνω, ἀκόμη καὶ τὴν πρωτοφανῆ κατ’ ἐμὲ διάταξιν, κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ συνταξιοδοτῆται καὶ μετὰ τὸν γάμον. Ὑπάρχει, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν τοιαύτη διάταξις εἰς τὸν συνταξιοδοτικὸν Κώδικα; Δὲν τὰς ἔχομεν καταργήσει μαζί, κ. Ὑπουργέ, αὐτὰς τὰς περιπτώσεις;

§212Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἂν ἐκάνατε τὸν κόπον καὶ ἐδιαβάζατε τὸ νομοσχέδιον δὲν θὰ τὰ ἐλέγατε αὐτά· διὰ τὴν ἄγαμον θυγατέρα ὁμιλεῖ.

§213Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Διαβάσατέ το σεῖς, κ. Ὑπουργέ.

§214Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ τὸ συνέταξα, ὑποτίθεται ὅτι τὸ ἔχω ἀναγνώσει. Καὶ πρέπει ἐπίσης νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αὐτὸν τὸν κανόνα τὸν ἠκολούθησα ἐνῷ ὑπάρχει σχεδὸν παγία ἀντίθετος τακτικὴ καὶ δύναμαι νὰ σᾶς ἀναφέρω, ἀλλὰ δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ συζητῶ κατὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θέλετε σεῖς νὰ συζητῆτε αὐτὰ τὰ θέματα, δύναμαι νὰ σᾶς ἀναφέρω πάρα πολλὰς περιπτώσεις ἐπωνύμους, ὅπου ἡ σύνταξις εἶναι ἰσόβιος καὶ ἀκολουθεῖ μέχρι τοῦ θανάτου τὸν δικαιοῦχον τῆς συντάξεως.

§215Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἀπηντήσατε ἂν μετὰ τὸν γάμον ἐξακολουθῇ ἡ συνταξιοδότησις τῆς θυγατρός.

§216Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς εἶπα, ὄχι, κ. συνάδελφε.

§217Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὶ λέγει τὸ νομοσχέδιόν σας; Ἡ περίεργος αὐτὴ διάταξις λέγει: «Ἐν περιπτώσει δὲ γάμου τῆς ὀρφανῆς, ἡ σύνταξις ταύτης ὁρίζεται εἰς τὸ ¼ τῆς ἑκάστοτε βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως».

§218Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Νὰ διαβάσητε μὲ προσοχήν, κ. συνάδελφε....... «Ἐν περιπτώσει ἀπωλείας τοῦ εἰς σύνταξιν δικαιώματος παρὰ τῆς μιᾶς τῶν δικαιούχων, ἡ μερὶς ταύτης προσαυξάνει τὴν μερίδα τῆς ἑτέρας, ἐν περιπτώσει δὲ γάμου τῆς ὀρφανῆς ἡ σύνταξις ταύτης ὁρίζεται εἰς τὸ ¼ τῆς ἑκάστοτε βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως». Ὄχι τῆς ὀρφανῆς, τῆς χήρας αὐξάνεται κατὰ τὸ ¼.

§219Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐγὼ διαβάζω Ἑλληνικά, κύριε Πρόεδρε. Τώρα λέγετε ὄχι τῆς ὀρφανῆς. Πρέπει νὰ τὸ διευκρινήσητε, ἐν πάσῃ περιπτώσει, διότι μὲ ἐξέπληξε καὶ δέχομαι ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ εἶναι εἰς τὰς προθέσεις σας, νὰ ἀνατρέψητε ὅλην τὴν συνταξιοδοτικὴν νομοθεσίαν τελείως.

§220Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ διευκρινίζω καὶ διὰ πολλοστὴν φορὰν καὶ σᾶς προσθέτω, ὅτι ἠρώτησα τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ποία εἶναι ἡ πρακτική. Μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι ἡ πρακτική, ἡ ὁποία ἐτηρεῖτο, ἦτο ἡ ἀντίθετος. Παρὰ ταῦτα ὅμως ἐγὼ ὡμίλησα διὰ τὴν ἄγαμον χήρα καὶ τὴν ἄγαμον θυγατέρα.

§221Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τότε, πρέπει τοῦτο νὰ δηλωθῇ.

§222Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἂν θέλετε νὰ καταστήσωμεν πλέον σαφῆ τὴν διάταξιν, δέχομαι νὰ τὴν τροποποιήσωμεν.

§223Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Μά, ἡ διάταξις εἶναι σαφής...

§224Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης ἔχει δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ ὅταν θέλῃ;

§225Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι δικαίωμα τοῦ Προεδρείου, δὲν εἶναι ἰδικόν σας.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρωτοπαπαδάκη, δὲν ἐζητήσατε τὸν λόγον οὔτε ἀπὸ τὸν Πρόεδρον, οὔτε ἀπὸ τὸν ὁμιλοῦντα. Παρακαλῶ νὰ συνεχίσητε, κ. Μπουρνιᾶ.

§227Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶπεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸ ἐθεώρησεν ἄξιον ἐξάρσεως, ὅτι ηὔξησε τὰς προσωπικὰς συντάξεις κατὰ 50 ἕως καὶ 100%. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἔκαμε λάθος. Ἀντὶ νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ἐπιφυλάσσομαι νὰ κάμω ἐκκαθάρισιν τῶν προσωπικῶν συντάξεων ὑπερηφανεύθη, ὅτι ηὔξησε κατὰ 50 καὶ 100% ὅλο αὐτὸ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτωλῶν συντάξεων, αἱ ὁποῖαι ἐμποδίζουν τὴν ἱκανοποίησιν τῆς αὐξήσεως τῆς συντάξεως τῶν ἀληθινῶν συνταξιούχων. Ἂς μὴ ξεχνᾶμε, ὅτι προκειμένου περὶ κανονικῶν συνταξιούχων ζητοῦμε ἀπὸ αὐτοὺς νὰ ἔχουν συμπληρώσει ὡρισμένα χρόνια ὑπηρεσίας ἢ νὰ ἔχουν ἀρρωστήσει καὶ νὰ εἶναι ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν ἢ νὰ ἔχουν χάσει τὰ μάτια των γιὰ νὰ τοὺς δώσωμεν σύνταξιν. Αὐτὴ τὴν μεταχείρισιν τοὺς κάμνουμε. Ὄχι μόνον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ὅλοι ἔτσι μεταχειριζόμεθα τοὺς πραγματικοὺς συνταξιούχους. Καὶ ὅταν τὸ κομματικὸν συμφέρον ἐπιτάσσῃ ἐρχόμαστε νὰ ἱκανοποιήσωμεν μίαν προσωπικὴν περίπτωσιν καὶ νὰ ἀνοίξωμεν τὸν δρόμον. Ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς δίδουν τὸν χαρακτῆρα μιᾶς Κυβερνητικῆς σπατάλης, μιᾶς Κυβερνήσεως ἀρχοντοχωριατισμοῦ. Λυποῦμαι ποὺ τὸ λέγω. Κάθε μέρα διαβάζομεν στὶς ἐφημερίδες περιπτώσεις τέτοιες ἀρχοντοχωριατισμοῦ, ὥστε διερωτώμεθα τί ἐπὶ τέλους μετεβλήθη εἰς αὐτὸν τὸν τόπον. Δὲν θέλω καὶ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἑνὸς ἀξίου ἀνδρὸς νὰ τὴν χαρακτηρίσω κομματισμὸν καὶ ἀρχοντοχωριτισμόν. Ἡ Κυβέρνησις ἐὰν θέλῃ ἂς τὴν χορηγήσῃ. Ἀλλὰ ὡς ὑπεύθυνος Κυβέρνησις ἂς ἔχῃ πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ τὸ δρᾶμα τῶν ἀληθῶν συνταξιούχων.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§229Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι πράγματι καὶ λεπτὸν καὶ λυπηρὸν τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον, δυστυχῶς, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ἐκ σφάλματος τῆς Κυβερνήσεως, ἦλθε καθ’ ὃν τρόπον σήμερον ἔρχεται πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε καὶ ἔφερε πρὸς δικαιολογίαν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀναμένῃ ἡ συνταξιοδότησις τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα ὀλίγας ἡμέρας ὥσπου νὰ ρυθμισθῇ γενικώτερον τὸ πρόβλημα ἐπὶ γενικῶν καὶ ἀντικειμενικῶν κριτηρίων. Διότι εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μέχρι χθὲς παρεκάθητο εἰς τὰ ἑδώλια τὰ Κυβερνητικά. Λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ δικαιολογία καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ προβληθῇ, ἀλλὰ καὶ εἶναι ἀκριβῶς δικαιολογία διὰ τὸ ἀντίθετον. Ἔπρεπε νὰ ἀναμένῃ καὶ αὐτὴ ἡ περίπτωσις τὰς ἄλλας περιπτώσεις, ἐφ’ ὅσον καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀναγνωρίζουν, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις τοὐλάχιστον ἐξ ἴσου ἂν μὴ περισσότερον δεδικαιολογημέναι, διὰ νὰ τύχουν τῆς εἰδικῆς μεταχειρίσεως τῆς προσωπικῆς συνταξιοδοτήσεως. Καὶ ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο λεπτὸν θέμα, ὅτι ἀκριβῶς, ἐπειδὴ παρεκάθητο εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν ποὺ συζητοῦμεν εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, θὰ ὑπῆρχε, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ἕνα θέμα νὰ μὴ ἀντιμετωπισθῇ ἀμέσως ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καθ’ ὃν τρόπον ἀντιμετωπίζεται, ὅταν ἀγνοοῦνται ὅλαι αἱ ἄλλαι περιπτώσεις τοῦ παρελθόντος, αἱ ὁποῖαι, ὅπως ἀνεφέρθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἶναι ἀκόμη βαρύτεραι, δικαιολογοῦσαι ἀκόμη περισσότερον τὴν συνταξιοδότησιν. Διότι ἐφ’ ὅσον πρόκειται, ὅπως ἐλέχθη ἐπισήμως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν ἡ κατάρτισις νομοσχεδίου κατόπιν πρωτοβουλίας τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐξέτασις ὅλων τῶν περιπτώσεων καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ φέρῃ ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίζῃ κατὰ τρόπον ἀντικειμενικὸν αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, διὰ ποῖον λόγον νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ βιασύνη; Σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, δὲν ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν δὲν θὰ εἶναι ἀγαθή; Ἐγὼ εἶχον προβλέψει μὲ συμπάθειαν, δὲν γνωρίζω τὰ οἰκονομικὰ τῆς οἰκογενείας, παρ’ ὅλον ὅτι ἐλέχθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει μία τόσον μεγάλη ἀνέχεια, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη δι’ αὐτὴν τὴν συνταξιοδότησιν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅταν ἀνεφέρθησαν ἐδῶ ὀνόματα οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι πράγματι, εὑρίσκονται εἰς δυσχερεστάτην οἰκονομικὴν κατάστασιν, μὲ παιδιά, μὲ κορίτσια καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἔτυχον αὐτῆς τῆς μεταχειρίσεως, ἐλέχθη ὡς δικαιολογία δευτέρα, ὅτι ὑπῆρχε πρότασις τῆς Βουλῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν θὰ εἴπω, ὅτι οἱ βουλευταὶ βάζουν εὔκολα τὴν ὑπογραφήν των, ἀλλὰ ὅπου ἔβαλαν τὴν ὑπογραφήν των, ἤθελε πράγματι ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της τὴν συνταξιοδότησιν αὐτῆς τῆς μορφῆς, τὴν προσωπικὴν διὰ τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα. Οὐδέποτε ἐφαντάσθησαν ὅμως οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι συνῄνεσαν διὰ τῆς ὑπογραφῆς των, ὅτι ἐντὸς δύο ἡμερῶν ἀφ’ ἧς ὑπέγραψαν, θὰ ἤρχετο ἀμέσως ὡς νομοθέτημα. Αὐτὸ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἔχῃ ἀντιληφθῆ.

§230ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§231Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἔχει εἰς τὸν φάκελλον σωρείαν τοιούτων αἰτήσεων 120–150 αἱ ὁποῖαι ἐπὶ μακρὰ χρόνια καθυστεροῦν. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως ὅταν ὑπάρχῃ μία τοιαύτη καθυστέρησις εἶναι πρὸς τιμήν της, ὅταν κάμνῃ ἐντὸς δύο ἡμερῶν τὴν συνταξιοδότησιν ἑνὸς μέλους τῆς Κυβερνήσεως; Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι...

§232ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὰς ἄλλας ὑπάρχει ἀντίρρησις ἀπὸ λόγους ἀρχῆς.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε.

§234Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Συμφωνῶ μὲ τὰς ἀπόψεις τὰς ἐκτεθείσας, ὅτι πρέπει αἱ προσωπικαὶ συντάξεις νὰ μελετῶνται καὶ νὰ τίθενται ἐπὶ ἑνὸς γενικωτέρου ἀντικειμενικοῦ κριτηρίου, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἐντύπωσις ποὺ δημιουργεῖται εἶναι, ὅτι εὐκόλως παρέχονται αἱ συντάξεις, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δημιουργεῖται ἡ δεδικαιολογημένη πικρία καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ δὲν τὴν ἐπῆραν, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις ποὺ ἐδόθη ἡ σύνταξις σύμφωνα μὲ τοὺς ἰσχύοντας νόμους εἶναι τόσον πενιχρά, ὥστε συγκρινομένη μὲ τὴν σύνταξιν ποὺ δίδεται εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ θανόντος πολιτικοῦ ἀνδρὸς διαπιστοῦται, ὅτι εὑρίσκεται εἰς ὑποδεεστέραν μοῖραν, καὶ ὅτι θίγονται οἱ δικαιοῦχοι αὐτῆς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ περαιτέρω εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ἐφ’ ὅσον θὰ φέρῃ τὸ γενικὸν νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐγὼ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ἀρκεσθῇ ἁπλῶς καὶ μόνον εἰς ὀνόματα, ἀλλὰ θὰ θέσῃ καὶ ὡρισμένας γενικὰς ἀρχὰς ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκογενείας, ἂς εἴπωμεν μὲ τὰς προσφερθείσας ὑπηρεσίας, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ὕπαρξιν τέκνων καὶ ἄλλας προϋποθέσεις. Καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν δημιουργίαν ὅπως εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Μανιαδάκης μιᾶς κακῆς στάθμης ἐκκινήσεως, διότι πάντοτε θὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀπορία ἐὰν αἱ περιπτώσεις συνταξιοδοτήσεως ἀειμνήστου συναδέλφου μὲ τρία ἔτη εἰς τὴν Βουλήν, φθάνῃ εἰς τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα καθορίζει τὸ παρὸν νομοσχέδιον νὰ λαμβάνῃ ὁ συνταξιοδοτούμενος 12.500–13.000 δρχ. τὸν μῆνα. Διότι, τότε συγκρινομένη ἡ περίπτωσις αὐτὴ ἐν σχέσει μὲ τὰ ἔτη ὑπηρεσίας, τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκογενείας καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν τέκνων, μὲ ἄλλας περιπτώσεις, φέρει εἰς δυσχερεστάτην θέσιν καὶ ἡμᾶς ποὺ θὰ ψηφίσωμεν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ποὺ τὸ προτείνει. Νομίζω, ὅτι καὶ διὰ τὸ καλὸν τῆς ὑποθέσεως καὶ διὰ τὴν μνήμην τοῦ μακαρίτου Ἀκρίτα, καὶ διὰ νὰ ἔχωμεν ἓν ἐνδόσημον πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι δὲν τρέχομεν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἀλλὰ βαδίζομεν μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναβάλῃ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ ἐπιμένει. Δὲν εἶναι θέμα πολιτικόν. Τὸ ζητοῦν οἱ βουλευταί. Ὅπως ἐζήτησαν τὰ προηγούμενα, τὸ ζητοῦν καὶ αὐτό, νὰ τὸ φέρῃ μαζὺ μὲ τὰ ἄλλα, ἀφοῦ τὸ ὑπεσχέθη νὰ καθορίσῃ ὡρισμένα ἀντικειμενικὰ κριτήρια. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς συντάξεως τῆς θυγατρός, ἡ ἀντίληψίς μας εἶναι, ὅτι θὰ παραμείνῃ ἡ σύνταξις εἰς τὴν θυγατέρα καὶ μετὰ τὸν γάμον της.

§235Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνον ἀπὸ τὸν ρήτορα ζητεῖτε τὴν ἄδειαν τῆς διακοπῆς; Διατί ἀγνοεῖτε τὸν Πρόεδρον; Σεῖς εἶσθε αὐστηρὸς τηρητὴς τοῦ Κανονισμοῦ.

§237Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ἀπὸ σᾶς τὴν ζητῶ. Τὴν εἶχον προεξοφλήσει ἄλλως τε, κ. Πρόεδρε. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ποίαν γνώμην ἔχω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς προσωπικῆς συντάξεως εἶναι, ὅτι συνδέεται μὲ τὸ πρόσωπον, ἀδιαφόρως πρὸς τὴν κατάστασιν τῆς οἰκογενείας, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εὑρεθῇ. Ἀφοῦ δεχόμεθα τὴν χορήγησιν προσωπικῆς συντάξεως, τότε ἡ σύνταξις παρακολουθεῖ τὸ πρόσωπον, ἀδιαφόρως τοῦ εἰς ποίαν οἰκογενειακὴν κατάστασιν θὰ εὑρεθῇ τὸ πρόσωπον τοῦτο.

§238Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Δὲν ἀντελήφθην τὴν διακοπήν, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ὕψος τῆς συντάξεως.

§239Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. ... (Δὲν ἠκούσθη).

§240Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω ὀνόματα. Ὑπάρχει πολιτικὸς ἀποθανὼν ἀφήσας σύζυγον καὶ δύο παιδιὰ καὶ ἡ οἰκογένειά του παίρνει 3.000.

§241Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν ὡμίλησα περὶ αὐτοῦ. Ἄλλο ἤθελα νὰ ὑπογραμμίσω. Ἐλέχθη, ὅτι εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ σύνταξις τῆς ὀρφανῆς εἰς περίπτωσιν γάμου ὅτι θὰ παραμείνῃ εἰς τὸ ½, ἤτοι εἰς τὸ ¼ τοῦ συνόλου. Ἐλέχθη, ὅτι εἶναι παρὰ τοὺς κανόνας τοὺς γενικούς, τοὺς συνταξιοδοτικούς. Εἶναι παρὰ τοὺς γενικοὺς κανόνας, ἀλλὰ προκειμένου περὶ προσωπικῆς συντάξεως, ἡ σύνταξις θὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ὑπανδρευομένην θυγατέρα.

§242Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κατὰ παρέκκλισιν.

§243Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἶναι καθιερωμένον.

§244Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον διεχειρίσθη ἡ Κυβέρνησις τὸ θέμα, ἔβλαψε καὶ τὸ θέμα καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ πιστεύω, ὅτι μία τόσον συμπαθὴς περίπτωσις δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ θέμα συζητήσεως. Καὶ κάμνω ὑστάτην ἔκκλησιν καὶ τώρα ἀκόμη νὰ ἀναβάλῃ διὰ 15 ἡμέρας, νὰ τὸ φέρῃ μὲ τὰς ἄλλας συντάξεις, ὥστε καὶ ἡμεῖς νὰ μὴ ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν τίποτε, διότι θὰ ὑπάρχουν τὰ ἀδιάβλητα κριτήρια, τὰ ὁποῖα θὰ ἰσχύουν δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος.

§246Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἔσπευσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ κάμῃ ὡρισμένας παρατηρήσεις ὅσον ἀφορᾶ τοὺς ὑπογράψαντας τὴν πρότασιν. Οἱ διαφωνοῦντες αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν διαφωνοῦν διὰ τὴν χορήγησιν τῆς προσωπικῆς συντάξεως, εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου, ἀλλὰ διαφωνοῦν πρὸς τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον φέρεται τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Καὶ διαφωνοῦν μὲ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἠκολούθησε καὶ μὲ τὴν μέθοδον, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε καὶ ἡ ὁποία μέθοδος ὡδήγησεν εἰς τὴν δημιουργίαν ἀδικιῶν, ὅτι ἀπεμονώσαμεν μόνον τὴν περίπτωσιν Ἀκρίτα. Ἡ Κυβέρνησις ἠρκέσθη νὰ τηρήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε καὶ λέγει τώρα διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ φέρῃ καὶ τὸ ἄλλο νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν στηρίζεται ἐπὶ ἄλλων κριτηρίων καὶ ἐπὶ ἄλλων προϋποθέσεων. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον διαφωνῶ μὲ τὸ σύστημα καὶ τὴν μέθοδον ἡ ὁποία ἠκολουθήθη κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπέγραψα τὴν πρότασιν, διότι ἐνόμιζα, ὅτι ἔπρεπε νὰ τὴν ὑπογράψω. Ἐδήλωσα ὅμως εἰς τὸν συνάδελφον, ὁ ὁποῖος μοῦ τὴν ἔφερεν, ὅτι ὑπογράφω ὑπὸ τὴν ρητὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ ρυθμισθῇ τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀπονομῆς προσωπικῶν συντάξεων καὶ οἰκογενειῶν πολιτευομένων, οἱ ὁποῖοι προσέφεραν μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον, ὅπως ὁ ἀποθανὼν συνάδελφος Λουκῆς Ἀκρίτας. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν κ. Πρόεδρε, παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ προκληθῇ καὶ πάλιν ἀντίδρασις, ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι καταλαμβάνονται ἀπὸ μίαν σπουδὴν καὶ μανίαν ἐπὶ τροχάδην ἀντιμετωπίσεως σοβαρῶν προβλημάτων, δὲν ἠμπορῶ νὰ μὴ μνημονεύσω περιπτώσεις, ὅπως ἡ περίπτωσις τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου Τριανταφύλλη, ὅπως ἡ περίπτωσις τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου Βασιλείου Στεφανοπούλου, ὅπως ἡ περίπτωσις τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου Α. Δεκῆ, ὅπως ἡ περίπτωσις τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου Ἀδαμοπούλου. Καὶ ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀρχίζει νὰ γίνεται κοινὸς στόχος. Πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ αὔριον ἡ Κυβέρνησις τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ὅταν θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλήν; Θὰ θέση τὰ ἴδια κριτήρια καὶ τὰς ἰδίας προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας θέτει σήμερον; Ὅταν τὰς θέση φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἔλθῃ εἰς τὸ ἀδιέξοδον περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς. Δι’ αὐτὸ πρᾶξις συνέσεως, πρᾶξις ἴσης δικαιοσύνης καὶ ἐκδηλώσεως αἰσθήματος, ἴσης μεταχειρίσεως, θὰ εἶναι νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ μελετηθῇ τὸ ὅλον θέμα εἰς τὸ σύνολόν του καὶ νὰ ἀποδοθοῦν τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι. Ἐὰν κριθῇ, ὅτι ἡ οἰκογένεια τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα λόγῳ τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας προσέφερεν ὁ ἀείμνηστος συνάδελφος, εἶναι ἄξιαι μεγαλυτέρας προσωπικῆς συντάξεως, νὰ πάρῃ μεγαλυτέραν προσωπικὴν σύνταξιν. Ἐὰν φερ’ εἰπεῖν ἡ οἰκογένεια τοῦ ἀειμνήστου ἀρχηγοῦ τοῦ ΕΔΕΣ Στρατηγοῦ Ν. Ζέρβα εἶναι ἀξία μεγαλυτέρας συντάξεως, νὰ πάρῃ μεγαλυτέραν σύνταξιν ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Λ. Ἀκρίτα. Συντάσσομαι λοιπὸν μὲ τὴν ἄποψιν, καίτοι ἔχω ὑπογράψει τὴν πρότασιν, ὅτι τὸ θέμα θὰ πρέπει νὰ συζητηθῇ εἰς τὸ σύνολόν του καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὸ Σῶμα μὲ τὴν ἀπαιτουμένην σοβαρότητα.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Σταυρόπουλος καὶ Ἀποσκίτης, ὡς ἀπόντες διαγράφονται. Ὁ κ. Κ. Μανιαδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§248Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὁμιλήσω ἐπ’ ἐλάχιστον. Θὰ διαλέξω ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον τὰ ἀρνητικὰ σημεῖα, διὰ νὰ βγοῦν ἀπὸ ἐκεῖ ἀδιάσειστα συμπεράσματα. Πρῶτον ἀρνητικὸν σημεῖον: Προτείνεται εἰδικὴ συνταξιοδοτικὴ μεταχείρισις διὰ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα, ποὺ φθάνει μέχρι σημείου νὰ πάρῃ ἡ χήρα καὶ τὸ κορίτσι τὸ ἥμισυ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, δηλαδὴ 12.615 δρχ. Δεύτερον ἀρνητικὸν σημεῖον: Ἐν ᾗ περιπτώσει ἡ ὀρφανὴ κόρη ὑπανδρευθῇ — καὶ δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ὁμιλῇ περὶ τῆς χήρας. Ἡ χήρα λέγεται χήρα εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ ὀρφανὴ κόρη λέγεται ὀρφανή. Εἶναι σαφὴς ἡ διατύπωσις — τότε τῆς παρέχεται κατ’ ἐξαίρεσιν τὸ ¼ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, δηλαδὴ ἐνῷ πρὶν ὑπανδρευθῇ θὰ παίρνῃ 6.307,50, ὅταν ὑπανδρευθῇ θὰ παίρνῃ 6.300, ἴσως καὶ κἄτι πάρα πάνω. Ἠρώτησα διατὶ εἶναι τόσον ἐπεῖγον, ποία εἶναι ἡ ἀνάγκη, ἕνεκα τῆς ὁποίας σπεύδομεν νὰ φέρωμεν πρὸς συζήτησιν τὴν προσωπικὴν σύνταξιν τῆς χήρας τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα ἐνῷ ὅπως ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχει πεισθῆ καὶ ἔχει ἀποφασίσει νὰ φέρῃ καὶ δι’ ὅλους τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀποθάνει. Καὶ θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἐδῶ μέσα ἔχουν πεθάνει ὁ Ἰατρίδης, ὁ Ζουμπουλάκης καὶ πολλοὶ ἄλλοι.

§249Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶπον καὶ δι’ ἄλλους.

§250Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Μοῦ εἶπον βουλευταί, μετέχοντες τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ κ. Ὑπουργός, τοὺς εἶπεν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη, διότι ἡ οἰκογένεια ὑποφέρει. Ἐνεθυμήθην καὶ τὴν δήλωσιν τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα περὶ τοῦ «πόθεν ἔσχες», διότι ἐδιάβασα ὅλας τὰς δηλώσεις καὶ ἐνῷ ἐγώ, φερ’ εἰπεῖν μὲ περιουσία 100 χιλ. λιρῶν πρὸ τοῦ πολέμου ἀφέθηκα εἰς τὴν ψάθα καὶ δὲν ἔχω οὔτε τάφον, ὁ ἀείμνηστος Λουκῆς Ἀκρίτας, εἶχε τὴν ἑξῆς περιουσίαν: Ἡμιτριώροφον ἀκίνητον εἰς τὴν ὁδὸν Πατησίων, τὸ ὁποῖον ᾠκοδόμησεν ὁ ἴδιος καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει ἐνοικιάσει εἰς τὴν Ἐμπορικὴν Τράπεζαν μὲ εἰσόδημα καθαρὸν 175 χιλ. Δεύτερον, σπίτι εἰς τὴν Φιλοθέην εὐρύχωρον ἐπὶ 1000 πήχεων, τὸ ὁποῖον ἐὰν ἐνοικιάσῃ αὔριον εἰς ἕνα ξένον θὰ τοῦ δώσῃ ἐνοίκιον 5–6 χιλ. δρχ. μηνιαίως. Τρίτον, ἠγόρασε τελευταίως, εἰς τὴν Ἀταλάντην οἰκόπεδον παραθαλάσσιον 1000 τ.μ. — ὁμιλῶ ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχει δώσει μόνος του, ὁ ἀείμνηστος συνάδελφος. Δὲν εἶναι ἰδικά μου στοιχεῖα. Τέταρτον βουλευτικὸν οἰκόπεδον καὶ πέμπτον καταθέσεις εἰς τὴν Ἐμπορικὴν Τράπεζαν 210 χιλ. δρχ. Καὶ διερωτῶμαι, τόσον ἐπεῖγον ἦτο καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ περιμένῃ ἕνα μῆνα, ἡ χήρα τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα, ὅταν ἔχῃ ἐν ἀφθονίᾳ τὰ μέσα τῆς συντηρήσεως; Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας διὰ διακεκριμένας ὑπηρεσίας δικαιολογεῖται αὐτὴ ἡ μεταχείρισις. Ἀλλὰ ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ χαλάσωμεν τὴν ἴσην μεταχείρισιν, ὅταν ξεκινήσωμεν ἀπὸ αὐτό, δὲν ἠξεύρομεν ποῦ θὰ ὁδηγηθῶμεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ τὴν μνήμην τοῦ Λ. Ἀκρίτα νὰ μὴ διαπράξητε αὐτὴν τὴν βεβήλωσιν.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀλαβάνος, ἔχει τὸν λόγον.

§252Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μικρὸν χρονικὸν διάστημα ἔχει παρέλθει, ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἰς πένθιμον συνέλευσιν ἐξῆρε τὴν προσωπικότητα τοῦ ἀειμνήστου καὶ ἀλησμονήτου συναδέλφου Λουκῆ Ἀκρίτα. Ἡ ἐπίσημος ἐκπροσώπησις ὅλων τῶν κομμάτων ἐξῆρε τὴν πολλαπλῆν σταδιοδρομίαν του καὶ τὴν λογοτεχνικὴν καὶ τὴν δημοσιογραφικὴν καὶ τὴν πολιτικὴν καὶ πρὸ παντὸς τὴν προσφοράν του εἰς τοὺς ἀγῶνας ὑπὲρ τῆς Κύπρου. Εἶναι γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὅταν δι’ ἕνα δημόσιον ἄνδρα ἡ Πολιτεία ἀποφασίζῃ νὰ διεξαγάγῃ τὴν κηδείαν του δημοσίᾳ δαπάνῃ ἢ νὰ ἀπονείμῃ σύνταξιν εἰς τὴν χήραν καὶ εἰς τὰ ὀρφανά, κριτήριον δὲν εἶναι ἡ περιουσιακὴ κατάστασις τοῦ ἀνδρός, ἀλλὰ εἶναι ἡ προσφορὰ τῶν ὑπηρεσιῶν του. Ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας ἔπεσεν ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς μάχης τῆς ἰδιορρύθμου καὶ ἰδιομόρφου μάχης, ἡ ὁποία διεξάγεται διὰ τὸ Κυπριακόν. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τοιαύτας περιπτώσεις καὶ ὑπὸ τὸ κράτος τῆς συγκινήσεως, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐκδήλωσις εὐγνωμοσύνης καὶ ἀναγνωρίσεως τῶν προσφορῶν, ἡ Πολιτεία συντρέχει ἀμέσως, διὰ νὰ ἀπονείμῃ τὴν σύνταξιν καὶ νὰ διεξαγάγῃ δημοσίᾳ δαπάνῃ τὴν κηδείαν. Τοῦτ’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐγένετο προκειμένου καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀλησμονήτου συναδέλφου. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ συσχέτισις, ἡ ὁποία γίνεται, διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεων ἄλλων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἀπεβίωσαν πρὸ μακροῦ χρόνου. Καὶ νομίζω, ὅτι τὴν συσχέτισιν ταύτην δὲν δικαιοῦται πρὸ παντὸς νὰ τὴν κάμνῃ ἡ ΕΡΕ. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ἐμφανίζεται σήμερον, οὔτε προέρχεται ἀπὸ κἄποιον ἄλλον κόσμον. Ἐκυβέρνησε τὴν χώραν ἐπὶ μίαν 8ετίαν...

§253Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§254Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. ... καὶ κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα δὲν ἠθέλησεν οὔτε νὰ τιμήσῃ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι ἀνῆκον καὶ εἰς τὴν παράταξιν τὴν ἰδικήν της. Ἀποτελεῖ δὲ τίτλον τιμῆς διὰ τὴν ἰδικήν μας Κυβέρνησιν, ὅτι ἔλαβεν ἀπόφασιν καὶ συνέστησε τὴν διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἀποδώσῃ τὴν ἐθνικὴν εὐγνωμοσύνην καὶ εἰς τοὺς πολιτικοὺς ἐκείνους, τῶν ὁποίων αἱ οἰκογένειαι ἐστερήθησαν τῶν συντάξεων, διότι δὲν εἶχον τὰς κατὰ νόμον προϋποθέσεις. Δὲν εὐσταθεῖ, λοιπόν, ἡ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἐκστρατεία τῆς ΕΡΕ. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον δὲν εἶναι πρωτοφανὲς εἰς τὴν σύνταξιν τῶν διατάξεών του. Μία ἁπλῆ ἀναδρομὴ εἰς ἄλλους νόμους θὰ πείσῃ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους τῆς ΕΡΕ, ὅτι προηγήθησαν, ὡς εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ ἀειμνήστου Λαδᾶ καὶ τόσαι ἄλλαι περιπτώσεις καὶ ἐλήφθη ἀκριβῶς ἡ αὐτὴ πρόνοια. Μία συνεδρίασις, ἡ ὁποία θὰ ἔδει νὰ εἶναι μυσταγωγία, μετεβλήθη εἰς ἕνα ἀνταγωνισμὸν πολιτικόν. Ἀλλὰ καὶ οἱ πολιτικοὶ ἀνταγωνισμοὶ ὀφείλουν νὰ ἔχουν τὰ ὅριά των. Καὶ ἰδίως νὰ διακόπτωνται ὅταν ἵστανται πρὸ ἑνὸς νωποῦ τάφου. Ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ πολιτικοὺς ἄνδρας, ὅταν ἀναφέρωνται γεγονότα ἢ πληροφορίαι, ὀρθαὶ ἢ ἐσφαλμέναι, νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος. Οἱ πολιτικοὶ ὅμως ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐκδημήσει πρὸς τὸν Κύριον, δὲν ἔχουν αὐτὴν τὴν δυνατότητα. Ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας ἐκρίθη ἀπὸ τὴν Ἱστορίαν. Καὶ ἡ Ἱστορία τὸν κατέταξεν εἰς τὰς δέλτους τῶν ἡρώων.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§256Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπεβλήθη, κύριοι βουλευταί, μία πρότασις ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα, εἰς ἀναγνώρισιν τῶν μεγάλων ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας ὁ δημόσιος οὗτος ἀνὴρ προσέφερεν εἰς τὸ Ἔθνος καὶ πρὸ πάντων εἰς τὸν Κυπριακὸν ἀγῶνα. Πολλοὶ συνάδελφοι ἐζήτησαν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου τούτου διὰ νὰ ἔλθῃ ταὐτοχρόνως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ θέμα ἄλλων ὁμοίων πρὸς τὴν παροῦσαν περιπτώσεων. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἐδήλωσεν, ὅτι συντόμως θὰ φέρῃ νομοσχέδιον, ἀναφερόμενον εἰς τὸ θέμα τῶν προσωπικῶν συντάξεων καὶ ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι πάντοτε συνεπὴς εἰς τὰς ὑποσχέσεις της. Παρὰ ταῦτα, ἡ παράταξις τῆς ΕΡΕ ἔδωσε μίαν ὀξύτητα ἀσυνήθη εἰς τὴν συζήτησιν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ λόγος. Ἡ προσωπικὴ σύνταξις παρέχεται εἰς ἀναγνώρισιν τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας προσέφερεν ἓν ἄτομον εἰς τὸ Ἔθνος. Θὰ ἔπρεπε συνεπῶς, ἐνώπιον μιᾶς τοιαύτης συμπαθοῦς περιπτώσεως, νὰ μὴ διεξαχθῇ κἂν συζήτησις. Παρὰ ταῦτα ἡ ΕΡΕ ἀντιδρᾷ καὶ ὀξύνει τὴν συζήτησιν. Λυποῦμαι πολύ διότι μεταφέρει τοὺς πολιτικοὺς ἀνταγωνισμοὺς καὶ εἰς τοιαῦτα θέματα. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κύριοι βουλευταί, καὶ παρακαλῶ νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν καὶ ὁμοφώνως νὰ ψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, εἰς ἔνδειξιν τῶν πολλαπλῶν ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας προσέφερεν ὁ ἀείμνηστος Λουκῆς Ἀκρίτας εἰς τὸ Ἔθνος.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον.

§258Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, οὕτω καὶ ἐγὼ τιμῶ ἐξαιρετικῶς τὴν μνήμην τοῦ ἀειμνήστου τέως συναδέλφου καὶ τέως Ὑπουργοῦ, Λουκῆ Ἀκρίτα ἀλλὰ ἐξ ἴσου ὅμως τιμῶ καὶ τὴν μνήμην τῶν ἄλλων συναδέλφων ὅπως εἶπον καὶ πρὸ ἡμερῶν—τὴν περασμένην Δευτέραν—ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Τιμῶ καὶ τὸν μακαρίτην συνάδελφον Καστρινόν, ὁ ὁποῖος ἀπέθανεν ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Καὶ εἶπον προχθὲς καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον διὰ τὸ ἀμερόληπτον τῆς κρίσεως, ὅτι δὲν τὸν ἐγνώριζον τὸν ἄνθρωπον, ἐκ τοῦ μακρόθεν τὸν ἐγνώριζον παρακαθήμενον εἰς τὴν ἑπομένην πτέρυγα μὲ τὸ γένειον, σεμνότατον, προσερχόμενον καθ’ ἑκάστην εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ὅλοι μας οἱ βουλευταὶ πράττομεν τὸ αὐτό, καὶ ὁ ὁποῖος τὴν ἰδίαν πρωΐαν εἶχε μεταβῆ εἰς τὴν Μακεδονίαν εἰς τὴν περιφέρειάν του διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ σκληρότατον ὑψηλὸν ἀξίωμά του μαζὶ μὲ ἄλλους κυρίους Ὑπουργούς. Ἐπέστρεψεν αὐθημερὸν ἐδῶ καὶ προσέρχεται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην παρεκάθησε μέχρι πρωΐας, τῆς 4ης πρωϊνῆς κατάκοπος ὁλόκληρον τὴν ἡμέραν καὶ ἀπέρχεται τῆς αἰθούσης αὐτῆς τὴν 5ην πρωϊνὴν νὰ μεταβῇ νὰ ξεκουρασθῇ καὶ εὑρίσκει τὸν θάνατον. Κυρίως αὐτὸς ἔπεσεν εἰς τὸ πεδίον τῆς τιμῆς, εἰς τὸ πεδίον τοῦ καθήκοντος, τῆς μάχης τῆς κοινοβουλευτικῆς. Καὶ ὅμως παρ’ ὅτι τιμῶμεν τὴν μνήμην καὶ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου, λαμβάνεται πρόνοια περὶ τοῦ ἑνὸς προσώπου. Δὲν διακρίνω τοὺς ἄνδρας, εἶπον τιμῶ ἀμφοτέρους καὶ εἶναι καὶ ἀμφότεροι τῆς αὐτῆς ἀξίας. Καὶ πιὸ πέραν ἀνέφερον οἱ ἄλλοι συνάδελφοι ἄλλους βουλευτὰς καὶ τέως Ὑπουργούς, ὅπως τὸν τέως Ὑπουργὸν καὶ μακαρίτην Ἀδαμόπουλον, τὸν Λαμπριανίδην, ὅπως ἐνθυμοῦμαι τὸ 1952 τὸν ὑπέροχον μαχητὴν τοῦ Κοινοβουλίου, τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησε τὸ Σύνταγμα εἰς τὸ ὁποῖον σήμερον στηριζόμεθα, ὁ ὁποῖος διετέλεσεν Ὑπουργὸς καὶ ἔπεσε καὶ αὐτὸς εἰς τὰ ἑδώλια τοῦ Κοινοβουλίου ὡς μαχητής, ὁ Βασίλειος Στεφανόπουλος καὶ ὅμως δὲν παίρνει καὶ αὐτὸς σύνταξιν. Γνωρίζω, ὅτι ἡ χήρα ἔχει μίαν ἀποζημίωσιν βουλευτικὴν 3.500 περίπου δραχμές, ἡ ὅλη του περιουσία εἶναι ἕνα διαμέρισμα καὶ γνωρίζει ὁ παρὼν Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ διαμέρισμα εἶναι κατεσχεμένον ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον, τοῦ ὁποίου ἐκπρόσωπος εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι χρεωμένον εἰς τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν καὶ ἔχει δύο ὀρφανὰ παιδιὰ ἡλικίας 12 καὶ 18 ἐτῶν καὶ ὅμως ἡ χήρα αὐτὴ λαμβάνει 3.000 δραχμὲς σύνταξιν. Ἀλλὰ ἠκούσθη, διατί δὲν ἐλαμβάνατε μέριμναν κύριοι σεῖς διὰ τὰ προηγούμενα αὐτά. Πρῶτον διότι ἀνέφερα τὸ παράδειγμα τοῦ Καστρινοῦ ποὺ εἶναι χθεσινὸν καὶ δεύτερον διότι ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς ἄλλους συναδέλφους, ὅτι ἡ ΕΡΕ δὲν ἤθελε τὸν θεσμὸν τῶν προσωπικῶν συντάξεων, διότι δὲν ἤθελε νὰ κάνῃ τὰς διακρίσεις αὐτάς, ἐσέβετο τὸ χρῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ δημοσίου. Δικαίωμα τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἀπόλυτον, διότι ἔχει τὴν πλειοψηφίαν, δι’ αὐτὸ ἐπῆλθε καὶ ἡ ἀλλαγὴ καὶ αὐτὸ ἐπικαλεῖται, δικαίωμά της εἶναι νὰ μὴ ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον τῆς ΕΡΕ. Ἀναγνωρίζεται καὶ ὀρθῶς πραγματικὰ ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ὡς Ἀντιπολίτευσις, ὡς ἄνθρωπος γενικῶς, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἔθνους λέγω καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁμιλοῦμεν μάλιστα περὶ ἀρετῆς καὶ περὶ δικαιοσύνης δὲν ἐπιβάλλεται νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως μὲ τὸν μακαρίτην τὸν Λουκῆ Ἀκρίτα καὶ ὁ Καστρινὸς καὶ ὁ Β. Στεφανόπουλος καὶ ὁ Περικλῆς Ράλλης, ὁ Ὑπουργὸς τότε τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἀπέθανε καὶ αὐτὸς ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς μάχης ἤ, ὅπως εἶπα, διὰ τὸν Ζέρβαν καὶ τοὺς ἄλλους; Ἀλλὰ ἐνῷ ἐδῶ τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀνέφερον τοῦ μακαρίτη τοῦ Στεφανοπούλου καὶ τοῦ Καστρινοῦ ἔχουν τὸ ἐπὶ πλέον προσὸν τοῦ κατεπείγοντος, διότι εὑρίσκονται εἰς δυσχερῆ οἰκονομικὴν οἰκογενειακὴν κατάστασιν, δὲν λαμβάνεται πρόνοια δι’ αὐτὸν καὶ λαμβάνεται κατεπείγουσα πρόνοια διὰ τὸν ἀείμνηστον Λουκῆν Ἀκρίταν, διότι ἐνῷ ὁ Καστρινὸς ἔχει μίαν περιουσίαν 500.000 δραχμῶν, ὁ μακαρίτης ὁ Β. Στεφανόπουλος ἔχει ἕνα χρεωμένον διαμέρισμα. Εἴπομεν τιμῶμεν τὸν ἄνθρωπον, ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει τὸ κατεπεῖγον, ὅταν ἡ περιουσία τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα ὑπερβαίνει τὰς 50.000 λίρας; Δι’ αὐτὸ εἴπομεν τὴν περασμένην Τρίτην, ἂς ἀναβάλωμεν τὸ ζήτημα αὐτό, ἂς σχηματισθῇ μία διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ θεσπίσῃ τὸν θεσμὸν τῶν προσωπικῶν συντάξεων διὰ τὰς ὑψίστας ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας ὅμως ὑπηρεσίας ἔχουν προσφέρει καὶ προσφέρουν καθ’ ἑκάστην ὄχι ἕνας μόνον, ἀλλὰ ὅλοι μας καὶ περισσότερον ἐκεῖνοι ποὺ ἀπέθαναν προχθὲς καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἀπέθανον καὶ πέρυσι, προτείνω τροπολογίαν, ὄχι ἀναβολὴν πλέον, ἐφ’ ὅσον ἀπερρίφθη ἡ ἀναβολὴ καὶ νὰ μπῇ παραπλεύρως τοῦ ὀνόματος καὶ ἡ οἰκογένεια τοῦ Β. Στεφανοπούλου, τοῦ Π. Ράλλη καὶ τοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ νομίζω, ὅτι τὸ ὅλον νομοσχέδιον πάσχει καὶ συνταγματικῶς. Μᾶς ἐκοινοποιήθη εἰς τὸ σπίτι μας καὶ ἐδῶ ἡ πρότασις νόμου. Καὶ ἡ πρότασις ἀποτελεῖται ἀπὸ τὴν εἰσήγησιν τοῦ σχεδίου νόμου καὶ ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς εἶχε κοινοποιηθῇ καὶ ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν τὴν ἔχω λάβει. Θὰ ἔπρεπεν ἐπίσης νὰ μᾶς εἶχε κοινοποιηθῇ καὶ ἡ γνωμοδότησις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος.

§259Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχει παγίως κριθῆ, ὅτι δὲν ἀπαιτεῖται ἔκθεσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, προκειμένου περὶ νομοσχεδίων διὰ προσωπικὰς συντάξεις. Αὐτὴ εἶναι μία παγία τακτική, τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν ἐν Ἑλλάδι καὶ τὴν ὁποίαν παγίως δέχεται τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ ἐφήρμοσαν ὅλες οἱ Βουλὲς κατὰ καιρούς.

§260Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, παράγρ. 2, λέγει τὰ ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...». Ἡ ἔλλειψις αὐτή, ἐκ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι συνταγματικὴ καὶ κατὰ συνέπειαν μὴ ὑπαρχούσης τοιαύτης γνωμοδοτήσεως, τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀπαράδεκτον. Καὶ ἄλλοτε ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὅλοι μας εἴχομεν ὑποβάλει τροπολογίας ἐπὶ νομοσχεδίων καὶ δὲν εἶχον γίνει δεκταὶ ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἐπ’ αὐτῶν ἔγκρισις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἐπίσης, διὰ τὸν αὐτὸν λόγον εἶχον ἀποσυρθῆ καὶ νομοσχέδια ἀκόμη. Ταῦτα μᾶς ἔλεγον κατὰ τὸ παρελθὸν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, ὅτι δηλαδὴ αἱ τροπολογίαι ποὺ εἶχον οἰκονομικὰς ἐπιβαρύνσεις, ἐχρειάζοντο ὁπωσδήποτε τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἔτσι μᾶς ἔλεγον τότε ὅλοι. Διὰ τοῦτο καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἐφ’ ὅσον στερεῖται ἐκθέσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, εἶναι καθ’ ἡμᾶς ἀπαράδεκτον. Διότι τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, τὸ Ἀνώτατον αὐτὸ ὄργανον τοῦ Κράτους ποὺ καθορίζει καὶ ἐλέγχει τὰ συνταξιοδοτικὰ ζητήματα, γνωρίζει λεπτομερῶς τὰ θέματα αὐτὰ καὶ ἂν εἶχε ζητηθῆ ἡ γνώμη του ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δὲν θὰ εἴχομεν τὰς διαφωνίας ποὺ ἀνέφερον προηγουμένως οἱ συνάδελφοι κ.κ. Μπουρνιᾶς καὶ λοιποί. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον εἶχε πάει εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, θὰ εἶχε διατυπωθῆ χωρὶς ἀσαφείας καὶ δὲν θὰ προεκάλει ἐδῶ διαφωνίας. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ διὰ τὰς ἀτελείας ποὺ ἐπὶ πλέον παρουσιάζει, ζητῶ νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ἐπαναλαμβάνω, τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, ρητῶς ἐπιτάσσει ἐπὶ συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων γνωμοδότησιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Πέραν τούτου καὶ διὰ λόγους δικαιοσύνης, δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀδικία ἔναντι τῶν ἄλλων ἀπελθόντων συναδέλφων. Αἱ προσωπικαὶ συντάξεις πρέπει νὰ δοθοῦν καὶ εἰς τοὺς ἄλλους οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα καὶ μάλιστα εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγάλην ἀνάγκην.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, προκειμένου νὰ διακόψωμεν τὰς ἐργασίας μας διὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Ἀπόκρεω, δέχεται νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι μας ἀπόψε καὶ νὰ συνέλθωμεν τὴν μεταπροσεχῆ Τρίτην, 16 Μαρτίου; Ἔχω ἔλθει καὶ εἰς σχετικὴν συνεννόησιν μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν κομμάτων.

§262ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζομεν τὴν συζήτησιν. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§264Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Συγχαίρω τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἔφερεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἕνα θέμα ἀρχῆς. Δὲν πρέπει νὰ σκεπτώμεθα μόνον διὰ τὸν ἑαυτόν μας, ἀλλὰ ὀφείλομεν νὰ σκεπτώμεθα καὶ διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν συναδέλφων ποὺ ἀπέθανον. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τῆς ἡ Κυβέρνησις ἡ ὑπευθύνως διαχειριζομένη τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, πιστοποιεῖ, ὅτι ταῦτα εὑρίσκονται εἰς ἀνθηρὰν κατάστασιν καὶ ἀναγνωρίζει τὴν ἀρχὴν παροχῆς εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν θανόντων βουλευτῶν ἐκτὸς τῶν ἠθικῶν τιμῶν καὶ οἰκονομικὰς παροχάς, ὑπὸ τύπον προσωπικῆς συντάξεως. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, συμφωνῶ διὰ τὴν προτεινομένην παροχὴν προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα. Διερωτῶμαι ὅμως μήπως εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν ὑπῆρξε προσωπικότης δραστηριωτέρα καὶ μαχητικωτέρα κατὰ τοὺς ἀγώνας τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς παρατάξεώς της ἀπὸ τὴν προσωπικότητα τοῦ ἀειμνήστου Σοφοκλῆ Βενιζέλου; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πιστεύω, ὅτι τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον θὰ ἔπρεπε νὰ κατατεθῇ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ θανάτου αὐτοῦ, διότι ἄλλως ἀποτελεῖ κακομεταχείρισιν τῆς μνήμης αὐτοῦ, ἀφοῦ δὲν προεβλέφθη πρῶτον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ θανάτου αὐτοῦ, ἡ διὰ νόμου ἀπονομὴ συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ τὴν θυγατέρα του. Ἐθεώρησα ὀφειλόμενον χρέος μου, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναπτύξω τὰς σκέψεις μου αὐτὰς ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Καὶ τώρα, θὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ μὲ τοὺς πόνους τῆς μακρυνῆς Θρᾴκης μας, ἡ ὁποία ἐπίσης ἔστειλε διακεκριμένους ἀντιπροσώπους της εἰς τὸ Κοινοβούλιον, ἐμπίπτοντας εἰς τὸ συζητούμενον θέμα. Ἔχομεν καὶ ἡμεῖς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰς ὑπηρεσίας των καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπέθανον πένητες. Παράδειγμα φέρω τὸν ἀείμνηστον Ἀριστείδην Πιαλόγλου, ὁ ὁποῖος ἐξελέγη βουλευτὴς Ροδόπης–Ξάνθης, νομίζω τρεῖς φοράς. Οὗτος ὑπῆρξεν ἄριστος καπνέμπορος καὶ ἐξαίρετος ἄνθρωπος, μὲ καλὴν οἰκονομικὴν ἐπιφάνειαν. Ἀλλὰ τοῦ μετεδόθη ἡ ἀσθένεια νὰ ἐμπλακῇ εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ νὰ καταλήξῃ ἐξ αἰτίας αὐτῆς νὰ ἀποθάνῃ πάμπτωχος. Δίκαιον θεωρῶ καὶ πρέπει εἰς τὸ γενικὸν μέτρον ποὺ θὰ ληφθῇ διὰ συνταξιοδοτήσεως, νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ περίπτωσις τοῦ ἀειμνήστου αὐτοῦ ἀγωνιστοῦ τῆς Θρᾴκης καὶ νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς τὴν χήραν του. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω καὶ τὸν ἀείμνηστον Ἀντώνιον Παπαδῆμαν, ὁ ὁποῖος ἐξελέγη ἐπίσης κατ’ ἐπανάληψιν βουλευτὴς Ροδόπης–Ξάνθης, ἐχρημάτισε δὲ καὶ Ὑπουργός. Οὗτος ἤσκει δικηγορίαν εἰς τὴν Θρᾴκην ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεώς της καὶ ὑπῆρξεν εἷς ἐκ τῶν ἀρίστων δικηγόρων μὲ πολυπληθῆ πελατείαν. Ἀλλὰ μὲ τὴν ἀνάμιξίν του εἰς τὴν πολιτικὴν ἀπώλεσεν ὅλην τὴν περιουσίαν του καὶ ὅταν ἀπέθανε κατεφύγαμεν εἰς τὸν τότε Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ ἐζητήσαμεν νὰ συνεισφέρῃ καὶ αὐτὸς εἰς τὸν ἔρανον διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ ἔξοδα τῆς κηδείας του. Πρέπει λοιπὸν νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ διὰ τὴν χήραν τοῦ Παπαδήμα καὶ νὰ τῆς δοθῇ μία σύνταξις εἰς ἀναγνώρισιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ συζύγου της πρὸς τὴν Πατρίδα, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἐξασφάλισιν αὐτῇ μέσων ἀντιμετωπίσεως στοιχειωδῶν βιοτικῶν της ὑποχρεώσεων. Τυγχάνω δικαιοῦχος τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν καὶ μὲ εὐθύνην τῆς ἰδιότητος ταύτης δηλῶ, ὅτι εὐχαρίστως δέχομαι, μίαν μείωσιν τῆς ἀποδοτέας μου συντάξεως, προκειμένου νὰ ἐκπληρωθῇ μία ἠθικὴ ὑποχρέωσις ὄχι μόνον τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ ἡμῶν, ἔναντι ἐκλιπόντων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐτίμησαν τὸ Κοινοβούλιον.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βερνῖκος, ἔχει τὸν λόγον.

§266Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ παρηκολούθησα, ὅτι ἐνεφυλλοχώρησε κἄποια παρανόησις, ἡ ὁποία ἴσως νὰ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι χρῄζει κἄποιας βελτιώσεως ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ νὰ ἀρθῇ αὐτὴ ἡ παρανόησις καὶ διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ κίνδυνος προηγουμένου, θὰ ἐπρότεινα ὅπως συμπληρωθῇ ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἑξῆς «περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἐθνικοῦ Κυπρίου ἀγωνιστοῦ καὶ ἐθναρχικοῦ συμβούλου Λουκῆ Ἀκρίτα». Ὅταν, κ. Πρόεδρε, ἐσημειώθησαν οἱ ἀπελευθερωτικοὶ ἀγῶνες τοῦ 1821, ἐθεσπίσθησαν προνόμια διὰ τὰς νήσους Ὕδραν, Σπέτσας καὶ Ψαρά, διὰ νὰ ἐκλέγωνται βουλευταὶ ἐκ τῶν περιφερειῶν αὐτῶν. Καὶ εἶναι ὄντως περίεργον νὰ ἔρχεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ 150 βουλευταί, διὰ νὰ ζητοῦν διὰ προτάσεώς των τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὸν πρῶτον Κύπριον ἀγωνιστήν, ἐνῷ ἀγωνιζόμεθα διὰ τὴν ἕνωσιν τῆς Κύπρου. Εἶναι περίεργον, λέγω, ἐπὶ ὥρας τώρα τὸ Κοινοβούλιον νὰ ἀσχολῆται ἂν θὰ πρέπει νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς ἕνα Κύπριον ἀγωνιστήν. Ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας, θὰ ἠδύνατο νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν πατρίδα του τὴν Κύπρον ἀμέριμνος καὶ νὰ ἐργάζεται καὶ νὰ ἀποκτήσῃ περιουσίαν καὶ ἄλλα. Δὲν τὸ ἔπραξεν ὅμως. Νέος, ἐπροτίμησε νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Κύπρον νὰ ἔλθῃ ἐδῶ διὰ νὰ ἀγωνισθῇ διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς πατρίδος του, τῆς Κύπρου, ἀπὸ τοὺς κατακτητάς, διὰ νὰ ἀγωνισθῇ ἀκόμη κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς τὸν ἀγῶνα τῆς ἀντιστάσεως διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος. Μᾶς ἀνέφερεν ὁ κ. Μανιαδάκης, τὰ περιουσιακά του στοιχεῖα. Μᾶς εἶπεν ἐπίσης, ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι ἐδῶ ἀρχοντοχωριατίζουμε. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Μπουρνιᾶς, νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἀρχοντοχωριατισμὸς ἦτο τὸ κόμμα του, ὅταν τὰς τρώγλας διασχίζουν λεωφόροι ὅπως συμβαίνει εἰς τὸ Κουκάκι. Ἐσημειώθη ἐπίσης, ὅτι ἡ ΕΡΕ ὑπῆρξεν ἐναντίον τοιούτων συντάξεων. Ἐλπίζω ὅμως ὅτι ἐὰν ἡ ΕΡΕ ἔχῃ νὰ προτείνῃ περίπτωσιν ὑποδούλου ἀγωνιστοῦ, ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀμέσως. Ἀλλὰ ἡ δημοκρατικὴ παράταξις, ἡ ἰδική μας παράταξις, ἐκάλυψεν ὅλας τὰς περιπτώσεις τῶν ὑποδούλων ἀγωνιστῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἡ ΕΡΕ δὲν εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ προσφέρῃ εἰς αὐτό. Ὁ ἀείμνηστος Λουκῆς Ἀκρίτας περιλαμβάνεται εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀγωνιστὰς καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ ἄνευ περαιτέρω συζητήσεως διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Κυπρίου αὐτοῦ ἀγωνιστοῦ.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Περραιβός, ἔχει τὸν λόγον.

§268Κ. ΠΕΡΡΑΙΒΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ τὸ κράτος βαθυτάτης συγκινήσεως, 150 βουλευταὶ ἐλάβομεν τὴν πρωτοβουλίαν νὰ καταθέσωμεν πρότασιν περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ τιμηθῇ ἡ μνήμη ἑνὸς ἀγωνιστοῦ. Ἔχω τὸ προνόμιον νὰ γνωρίζω ὁλόκληρον τὴν πορείαν τῆς ζωῆς καὶ τῆς δράσεως τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα. Τὸν ἐνθυμοῦμαι ὅταν ἦλθε νέος εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὁραματιζόμενον τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Κύπρου. Ἐζοῦσε καὶ ἠγωνίζετο μὲ αὐτὸ τὸ ὅραμα. Ὑπέρμαχος τῶν ἰδεωδῶν τῆς δημοκρατίας καὶ πολέμιος τῆς φαυλοκρατίας, ἐδιώχθη ἀπὸ τὸ καθεστὼς τῆς 4ης Αὐγούστου διὰ νὰ ἐμφανισθῇ καὶ πάλιν ἀργότερον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς πρωτοπόρος εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Ὀλίγοι προσέφερον εἰς τὸν ἀγῶνα, ὅσα ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας. Συνελήφθη ἀπὸ τοὺς κατακτητὰς καὶ διέφυγεν ἐκ συμπτώσεως τὸν θάνατον. Ὑπῆρξεν ἐκεῖνος ποὺ ἀνεδέχθη τὰς ἐλευθέρας Ἀθήνας ὑπὸ τὸν Γεώργιον Παπανδρέου. Ὑπῆρξεν ἀκόμη ὁ ἀγωνιστὴς ὑπὲρ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Κύπρου εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη καὶ παντοῦ. Αὐτοὶ οἱ ἀγῶνες του συνθέτουν τὴν ἀγωνιστικὴν προσωπικότητα καὶ τὸν ἀναγάγουν εἰς ἐθνικὸν ἥρωα. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐκ τῆς συζητήσεως ἐμφανίζεται μία τάσις σπιλώσεως τῆς μνήμης του, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι τὰ ἀναφερθέντα ἀπὸ τὸν κ. Μανιαδάκην δὲν εἶναι ἀκριβῶς ἔτσι. Τὸ ἀκίνητον τῆς ὁδοῦ Πατησίων δὲν εὑρίσκεται ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Πατησίων, ἀλλὰ εἰς μίαν πάροδον αὐτῆς. Τὸ ἀκίνητον εἰς τὴν Φιλοθέην, δὲν ἀποδίδει εἰσόδημα ὅσον μᾶς εἶπεν ὁ κ. Μανιαδάκης. Παρ’ ὅλα ταῦτα ὅμως δὲν πρέπει νὰ ληφθῇ ὡς κριτήριον ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις. Μὴ θέλομεν νὰ συνεχίζωμεν αὐτὴν τὴν ἀνίερον συζήτησιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.).

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαϊωάννου, ἔχει τὸν λόγον.

§270Α. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Τὸ ὅτι κ. Πρόεδρε, προσέφερεν ὑπηρεσίας ὁ ἀείμνηστος Λουκῆς Ἀκρίτας, φαίνεται, ὅτι δὲν τὸ ἀρνεῖται καὶ ἡ ΕΡΕ, διότι τὸ γεγονός, ὅτι βουλευταὶ της ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν, ἀποδεικνύει, ὅτι ἀναγνωρίζουν τὰς ὑπηρεσίας του. Ἐκεῖνο, ὅμως ποὺ δὲν ἀναγνωρίζει ἡ ΕΡΕ, εἶναι αὐτὸ ποὺ μὲ τὸ θάνατό του προσέφερε. Καὶ εἶναι αὐτό, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν γίνεται ἀφορμὴ νὰ μελετηθῇ καὶ νὰ ὁλοκληρωθῇ καὶ διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις συνταξιοδοτήσεως. Καὶ διὰ τὸ μεταθανάτιον αὐτὸ ἔργον, ἀποτελεῖ τιμὴν διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι τιμὴ διὰ τὴν ΕΡΕ νὰ κατηγορῇ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι σπαταλᾶ τὰ χρήματα τοῦ λαοῦ σὲ προσωπικὰς συντάξεις. Καὶ θὰ ἠδυνάμεθα νὰ τὴν κατηγορήσωμεν δι’ ἀγνωμοσύνην ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσέφεραν ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι μετὰ 40 ἡμέρας ἡ ψυχὴ τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα, θὰ ὑπερίπταται σήμερον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀλλὰ δὲν θὰ δυσανασχετῇ, διότι ἔχει ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι ὅταν ἔφερε τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀναμορφώσεως τῆς παιδείας, ἐδέχθη τὴν ἰδίαν πολεμικήν. Ποία ἦτο ἡ αἰτία ποὺ ἡ ΕΡΕ θέλει τὴν ἀναβολὴν καὶ τὸν τορπιλλισμόν; Πρῶτον, θέλει διὰ τοῦ ἀγῶνος διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀγωνιστοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα νὰ ἐξισώσῃ ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἔστω καὶ κατὰ τὴν γενικὴν περίπτωσιν της τὴν μείωσιν τοῦ ὕψους τῆς συντάξεως ποὺ ἡ Κυβέρνησις καθώρισεν. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα ἦσαν μεγάλαι, καὶ ἐτιμήθη καὶ ὡς ἀγωνιστὴς καὶ ὡς λογοτέχνης καὶ ὡς δημοσιογράφος, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰ χρόνια τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως εἰς τὴν κατοχήν. Δὲν θέλω μὲ αὐτὰ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἀγωνισταί, ἀλλὰ ποῖος ἄλλος δύναται νὰ συγκριθῇ μὲ τοὺς τόσους τίτλους καὶ τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα; Νομίζω ὅτι ὑπῆρξε φειδωλὴ ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἀπεφάσισε μὲ μόνην τὴν ἰδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ ὁρίσῃ τὸ ὕψος τῆς συντάξεως εἰς τὸ ἥμισυ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Ἐὰν ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψιν της καὶ ὅλας τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας του, τὸ ὕψος ἀσφαλῶς θὰ ἦτο μεγαλύτερον. Διατί λοιπὸν θέλει ἡ ΕΡΕ νὰ τὸ συσχετίσῃ μὲ ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις; Μήπως νομίζει, ὅτι θὰ μειωθῇ τὸ ποσόν; Δὲν εὑρίσκω καμμίαν δικαιολογίαν τῆς ΕΡΕ εἰς τὴν ἐμμονήν της νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. Μανιαδάκης εἶπε μίαν ἀνακρίβειαν εἰς τὰ ὅσα ἀνέπτυξεν. Ἔκαμεν ὁ συνάδελφος, κ. Περραιβὸς μίαν διόρθωσιν ὡς πρὸς τὸ οἴκημα τῆς παρόδου τῆς ὁδοῦ Πατησίων. Ἐγώ, θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ οἰκόπεδον τῆς Ἀταλάντης. Τὸ οἰκόπεδον τῆς Ἀταλάντης ἠγοράσθη ἀπὸ καταθέσεις ποὺ προήρχοντο ἀπὸ τὴν πώλησιν τῶν τυπογραφείων του μὲ τὰ ὁποῖα ἠσχολεῖτο ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας. Πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διευκρίνισις, διότι διαπιστοῦται μία προσπάθεια κατασπιλώσεως ἑνὸς γίγαντος, ὡς ἦτο ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἄρχος, ἔχει τὸν λόγον.

§272Δ. ΑΡΧΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸν θάνατον τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ θυγατέρα τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου μας ἐλέχθησαν καὶ ἐγράφησαν ἀρκετά, ὥστε οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ ἔχουν εἰς ἀρκετὸν βαθμὸν κατατοπισθῆ διὰ τὸ ἔργον καὶ τὴν δρᾶσιν τοῦ διακεκριμένου συναδέλφου ὡς δημοσιογράφου, λογοτέχνου, ἐθναρχικοῦ συμβούλου τῆς Κύπρου, ὡς βουλευτοῦ καὶ τέλος ὡς Ὑφυπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ προσθέσω ὡς παλαιὸς καὶ στενὸς φίλος τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα, εἶναι ὅτι εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ παρακολουθήσω ἐκ τοῦ πλησίον τὸ ἔργον του ὡς Ὑφυπουργοῦ Παιδείας καὶ τὴν πορείαν τῆς μακρᾶς καὶ ἐπωδύνου ἀσθενείας του. Καὶ εἶμαι ὡς ἐκ τούτου εἰς τὴν θέσιν νὰ βεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι κυριολεκτικῶς ὁ ἀείμνηστος Λουκῆς Ἀκρίτας κατηνάλωσε τὰς δυνάμεις του ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ καθήκοντός του ὡς Ὑφυπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Διότι, ἐνῷ ἦτο βαρύτατα ἀσθενὴς μετέβαινεν ἐνωρὶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ εἰργάζετο μέχρις ἐξουθενώσεως. Τὸ θέμα τῆς ὑγείας του τὸ ἐθεωροῦσε δευτερεῦον, ἔναντι τῆς προσπαθείας, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀναλάβει νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ τεράστιον ἔργον τῆς ἀναμορφώσεως τῆς Παιδείας. Ὁ ἀλησμόνητος, ὁ ἄμοιρος Λουκῆς Ἀκρίτας ἦτο τόσον ἀπορροφημένος εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς του, ὥστε δὲν εἶχεν ἀντιληφθῆ τὴν σοβαρότητα τῆς καταστάσεως τῆς ὑγείας του. Ὅταν τὸ ἀντελήφθη ἦτο πολὺ ἀργά. Ἐγώ, στενός του φίλος, ἡ γυναῖκα του, οἱ στενοὶ συγγενεῖς του καὶ ὁ προσωπικός του ἰατρός, πιστεύομεν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας ὅταν δὲν συνέβαινε νὰ ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἴσως νὰ ἦτο σήμερον μεταξύ μας καὶ νὰ μὴ ἐχρειάζετο νὰ συζητῶμεν διὰ τὴν χορήγησιν συντάξεως εἰς τὴν χήραν σύζυγόν του καὶ τὴν ὀρφανὴν θυγατέρα του. Ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας ἔπεσεν ἐν κυριολεξίᾳ ὡς γενναῖος καὶ ἡρωϊκὸς μαχητὴς ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τοῦ καθήκοντος. Ἀλλὰ πρὸς ἀποφυγὴν ἐσφαλμένων ἐντυπώσεων ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἐγνώριζα τὴν περιουσιακήν του κατάστασιν. Ἀνεφέρθησαν περιουσιακὰ στοιχεῖα, ἀνεφέρθη καὶ τὸ ἀκίνητον τῆς ὁδοῦ Πατησίων, τὸ ὁποῖον ὅμως εἶναι βεβαρυμένον μὲ ὑποθήκας 497.000 δραχμῶν καὶ αἱ ὁποῖαι ἐκ παραδρομῆς δὲν ἀνεφέρθησαν εἰς τὴν δήλωσιν. Καὶ ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, εἶμαι μεταξὺ ἐκείνων ποὺ εἶχον τὴν πρωτοβουλίαν τῆς ὑποβολῆς αἰτήσεως πρὸς ὑμᾶς μὲ τὴν παράκλησιν νὰ εἰσηγηθῆτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπονομὴν συντάξεως, προσθέτω, ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι προθύμως ἐδέχθησαν νὰ ὑπογράψουν τὴν αἴτησιν.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζώρτζης, ἔχει τὸν λόγον.

§274Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, κ. Μανιαδάκη, ὅτι θὰ σᾶς δοθῇ ὁ λόγος διὰ προσωπικὸν θέμα μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως. Ἄλλωστε κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Προεδρείου, δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§276Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὑπάρχει, κ. Πρόεδρε, ἐλέχθη, ὅτι εἶπον ἀνακριβείας.

§277Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις θέτει ὡς ἀρχὴν τῆς συνταξιοδοτήσεως, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἀνάγκην ἐθνικήν, ὀρθῶς εἰσήχθη τὸ παρὸν νομοσχέδιον καθ’ ὅσον ἡ παροῦσα περίπτωσις ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν τιμητικῆς συντάξεως. Ὡς ὅταν ἀποβιώσῃ μέλος τῆς Βουλῆς, τὴν ἑπομένην κάμνομεν νεκρολογίαν καὶ ὁμιλοῦν ὅλα τὰ κόμματα, τὸ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ συμβῇ καὶ τώρα. Μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν τὸ γεγονός, ὅτι σήμερον εὑρέθησαν βουλευταὶ ἐκ τῆς παρατάξεως τῆς ΕΡΕ, νὰ ἐνθυμηθοῦν καὶ πλείστας ἄλλας περιπτώσεις, ἐνῷ ἔχουν τὴν ρητὴν διαβεβαίωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι καὶ αὐταὶ πολὺ συντόμως θὰ ἐξετασθοῦν καὶ θὰ ἱκανοποιηθοῦν. Μοῦ προξενεῖ, ἐπίσης κατάπληξιν, ὅτι ἐπὶ μίαν ὀκταετίαν δὲν ἐθεώρησαν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπονέμουν σύνταξιν εἰς τὰ διάφορα αὐτὰ πρόσωπα καὶ ἐπείγονται σήμερον, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη νὰ ἀπονείμῃ καὶ εἰς αὐτοὺς σύνταξιν. Ἀλλὰ μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν, πῶς γίνεται ὁ διαχωρισμὸς τοῦ ἀτόμου. Τὸ συναίσθημα εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀπονομῆς τῆς συντάξεως εἰς τὸν Λουκῆ Ἀκρίτα, τὸ πολιτικὸν συμφέρον εἶναι νὰ μὴ ἀπονεμηθῇ ἡ σύνταξις. Ἂς τὸ εἴπουν καθαρά. «Δὲν ἐπιθυμοῦμεν τὴν παροχὴν συντάξεως εἰς τὸν Λουκῆ Ἀκρίτα».

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§279Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἐκ τῶν ὑπογραψάντων διὰ τὴν χορήγησιν συντάξεως εἰς τὸν ἀείμνηστον Λουκῆν Ἀκρίταν, καὶ διὰ τὸν Βασίλειον Στεφανόπουλον καὶ διὰ τὸν Ναπ. Ζέρβαν. Ἠλέγχθη ἀπὸ 150 βουλευτὰς ποὺ ὑπέγραψαν διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς συντάξεως καὶ ἡ Κυβέρνησις κατόπιν αὐτοῦ προέβη εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ παρόντος. Τὸ Σύνταγμα εἰς τὸ ἄρθρον 24 ρητῶς ἀπαγορεύει πρότασιν τῆς Βουλῆς. Ὥστε τὴν ὑποχρέωσιν διὰ τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίου πρὸς ἀπονομὴν προσωπικῆς συντάξεως τὴν ἔχει μόνον ἡ Κυβέρνησις.

§280Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ποῖος τὸ ἠρνήθη αὐτό, κ. συνάδελφε;

§281Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Προηγουμένως, κ. Ὑπουργέ, ὡμίλησε σχετικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας. Καὶ προχωρῶ. Πολλοὶ συνάδελφοι τῆς Ἑνώσεως Κέντρου κατηγόρησαν τὴν ΕΡΕ διότι δὲν ἀπένειμε καὶ αὐτὴ συντάξεις, εἰς ἀναλόγους περιπτώσεις καὶ ὅτι εἶναι τιμὴ διὰ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, ἡ ὁποία θὰ ἄρῃ αὐτὰς τὰς ἀδικίας. Θὰ ἦτο εὐτύχημα δι’ ἐμὲ καὶ ἡ τιμὴ μεγαλυτέρα, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔφερνε νομοσχέδιον δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι, ἄνδρες πολιτικοί, κ. Πρόεδρε, οἱ ὁποῖοι ἀπεβίωσαν κατὰ τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ ἐγνώριζον, ὅτι ἦσαν καρδιοπαθεῖς καὶ εἶχον ὑποστῆ κρίσιν, παρ’ ὅλα ταῦτα ἐξηκολούθησαν τὸν ἀγῶνα. Συγκεκριμένα, πρόκειται διὰ τὸν ἀείμνηστον Σοφοκλῆν Βενιζέλον. Θὰ ἔλθῃ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ χήρα τοῦ Σοφοκλῆ Βενιζέλου, ὅστις τόσα ἔτη ὑπῆρξε βουλευτὴς καὶ τόσα προσέφερε στὸ Ἔθνος, θὰ λαμβάνῃ σύνταξιν 10.000 δρχ. ἐνῷ ἡ χήρα τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα, ὅστις δὲν εἶχε συμπληρώσει 2½ ἐτῶν βουλευτικὴν θητείαν, θὰ λαμβάνῃ 12.500. Θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Βερνῖκος, ὅτι ἡ σύνταξις εἰς τὸν Λουκῆ Ἀκρίτα δίδεται, διότι ἦτο καὶ Κύπριος ἀγωνιστής. Ἐὰν δὲν τὸ ἀναφέρωμεν αὐτό, θὰ δημιουργήσωμεν ἀδικίας καὶ παράπονα. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ χήρα τοῦ Β. Στεφανοπούλου πένεται καὶ ὅτι ἐγένετο ἐκπλειστηριασμὸς τοῦ διαμερίσματός της. Ἐὰν πράγματι τοῦτο συμβαίνῃ, θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπέμβῃ ἀμέσως. Ὀφείλω τελικῶς νὰ συγχαρώ καὶ νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν συνάδελφον κ. Μιχαηλίδην, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ μελετήσωμεν ὅλα τὰ θέματα, διὰ νὰ μὴ εὑρίσκεται καμμία χήρα, κανὲν ὀρφανὸν ἀποβιώσαντος τέως συναδέλφου εἰς ἀθλίαν κατάστασιν, ἔστω καὶ ἐὰν αὐτὸ θὰ ἐσήμαινεν τὴν μείωσιν τῆς ἰδικῆς μας συντάξεως. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν πρότασίν του.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§283Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐτίμων τὸν ἀείμνηστον Λουκῆν Ἀκρίταν, ὅταν ἔζη — καίτοι δὲν εἶχα τὴν τύχην νὰ συνδεθῶ μαζί του φιλικῶς — τιμῶ δὲ καὶ τὴν μνήμην του. Καὶ δηλῶ κατηγορηματικῶς, ὅτι θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τῆς προτάσεως, ὅταν θὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν. Διότι πράγματι, εἰς τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἀναλίσκεται δημόσιος ἄνδρας προσφέρων ὑπηρεσίας πρὸς τὴν πατρίδα πρέπει νὰ τιμᾶται, ἀλλὰ καὶ ἡ οἰκογένεια τοῦ θανόντος νὰ βοηθῆται. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἠκούσθησαν ἀπὸ μέρους τῶν συναδέλφων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ δεχθῶ, ὅσον καὶ ἐὰν ἦσαν δεδικαιολογημένοι, διότι ἐξεφωνήθησαν ὑπὸ τὸ Κράτος βαθείας συγκινήσεως, διότι εἶναι πρόσφατος ἡ ἀπώλεια τοῦ ἀνδρός, θὰ πρέπει νὰ δεχθῶ, ὅτι δὲν ὑπῆρξαν καὶ πολιτικοί, ὑπῆρξαν ἴσως καλοὶ ὡς ἐπικήδειοι καὶ ἐπιμνημόσυνοι λόγοι ὄχι ὅμως καλοὶ ὡς κοινοβουλευτικοί. Καὶ τοῦτο, διότι ὑπῆρξαν ὑπερβολικοί, εἰς τὴν ἔξαρσιν τῶν προσφερθεισῶν ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα ὑπηρεσιῶν πρὸς τὴν Πατρίδα. Ἡ ὑπερβολὴ αὕτη ἀπεδυνάμωσε τὴν θέσιν τῆς ὑπὸ συζήτησιν περιπτώσεως, διότι, βεβαίως, προσέφερεν πολλὰς ὑπηρεσίας ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας. Ἀλλ’ ἐὰν αὐτὴ ἡ προσφορὰ τῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι τὸ ἰσχυρὸν κριτήριον, τὸ ὁποῖον δέον νὰ μᾶς ἀγάγῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου, ἀναγκάζει πολλοὺς ἀπὸ τοὺς συναδέλφους, ἀνεξαρτήτως παρατάξεως νὰ σκεφθοῦν μήπως ὑπάρχουν πρόσωπα τὰ ὁποῖα προσέφερον πολὺ περισσοτέρας ὑπηρεσίας καὶ ὅμως αἱ οἰκογένειαί των δὲν συνταξιοδοτοῦνται. Ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀπονεμηθῆ ἀκόμη σύνταξις, προκειμένου περὶ προσώπων, τὰ ὁποῖα, χωρὶς νὰ θελήσω νὰ μειώσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὰς προσφερθείσας ὑπηρεσίας ἀπὸ τὸν Λουκῆ Ἀκρίτα, προσέφερον πολὺ μεγαλυτέρας ὑπηρεσίας ἀπὸ τὸν Λουκῆ Ἀκρίτα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἀκρίτα κατὰ προτίμησιν; Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἐφ’ ὅσον οὕτως τίθεται τὸ θέμα νὰ ἐπιμείνωμεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀπονεμηθῇ πρῶτον σύνταξις πρὸς τὰ πρόσωπα αὐτά. Διότι πῶς εἶναι δυνατὸν κύριοι, νὰ δικαιολογήσητε εἰς τὴν συνείδησίν σας τὴν προτίμησιν, τὴν ἐσπευσμένην αὐτὴν προτίμησιν διὰ τὸν Ἀκρίτα, ὅταν δὲν ἔχῃ ἀπονεμηθῆ ἀκόμη σύνταξις πρὸς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου στρατηγοῦ Ζέρβα; Ὑπῆρξα συμπολεμιστής του εἰς τοὺς ἀγῶνας του, καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην σας, καίτοι δὲν ἔχουν περάσει πολλὰ ἔτη, ὅτι, ἐὰν συζητῶμεν τὴν στιγμὴν αὐτὴν μὲ τοὺς κανόνας τῆς λεγομένης Κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας τὴν δυνατότητα αὐτὴν μᾶς τὴν ἔδωσε ἡ πρωτοβουλία καὶ ἡ αὐτοθυσία τοῦ ἀνδρὸς αὐτοῦ. Διότι ἀσφαλῶς θὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ Ζέρβας, καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ὀργάνωσις τῆς ἀντιστάσεως Ζέρβα, τὸν Νοέμβριον τοῦ 1944 δὲν θὰ ὑπῆρχε σήμερον οὔτε Ἐθνική, οὔτε Δημοκρατικὴ Ἑλλάς. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναφέρω ἱστορίαν, καὶ ἱστορίαν πολὺ χρήσιμον σήμερον. Ἐὰν τὸν Νοέμβριον δὲν εἶχεν ὁ ἀείμνηστος Ζέρβας τὸν στρατὸν τῶν 21.000 ἀνδρῶν καλῶς ἐξωπλισμένον καὶ καλῶς ἠσκημένον τὸ ΕΛΑΣ–ΕΑΜ, θὰ ἐξαπέλυεν τὴν ἐπίθεσίν του κατὰ τῶν Ἀθηνῶν μὲ ὅλας τὰς δυνάμεις του τακτικοῦ καὶ ἐφεδρικοῦ ΕΛΑΣ. Ἡ ἱστορία ἡ πολεμικὴ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἀναφέρει ὅτι ἡ ἐπίθεσις κατὰ τῶν Ἀθηνῶν τοῦ ΕΛΑΣ ἐγένετο μὲ τὰς δυνάμεις τοῦ ἐφεδρικοῦ ΕΛΑΣ τῆς περιοχῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς περιοχῆς Χαλκίδος, διότι αἱ τακτικαὶ δυνάμεις τοῦ ΕΛΑΣ ἔσπευσαν εἰς Ἤπειρον διὰ νὰ ἀπομονώσουν τὰς δυνάμεις τοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα καὶ οὕτω κατέστη δυνατὴ ἡ ἀντιμετώπισις τῆς ἀπειλῆς.

§284ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, κ. συνάδελφε.

§285Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι χρήσιμον νὰ τὰ ἐνθυμηθῆτε αὐτὰ σήμερον. Ἐὰν αἱ Ἀθῆναι ὑφίσταντο τὴν ἐπίθεσιν τῶν δυνάμεων τοῦ τακτικοῦ ΕΛΑΣ μὲ ὅλα τὰ πολεμικὰ μέσα, τὰ πυροβόλα, τὰ βαρέα καὶ τὰ ἐλαφρά, μὲ ὅλους τοὺς στρατηγούς, μὲ τὸν Σαράφη, μὲ τὸν Ἄρη Βελουχιώτη σᾶς ἐρωτῶ, θὰ ὑπῆρχε σήμερον Ἑλλάς; Αἱ Ἀθῆναι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντισταθοῦν εἰς τὴν ἐπίθεσιν τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ, τοῦ ΕΛΑΣ ὁ ὁποῖος ἐξ αἰτίας τῆς ἀπειλῆς Ζέρβα εὑρέθη εἰς τὴν Ἤπειρον; Γνωρίζετε τὴν τραγικότητα τῶν στιγμῶν ἐκείνων. Εἶχεν ληφθῆ ἀπόφασις νὰ ἀποχωρήσῃ ὁ στρατηγὸς Σκόμπυ μὲ τὰς ὀλίγας δυνάμεις του, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐγίνετο ἀσφαλῶς ἀπὸ πολεμικὴν σκέψιν, ἐὰν ὑφίστατο τὴν ἐπίθεσιν ἀπὸ μέρους τοῦ τακτικοῦ ΕΛΑΣ. Καὶ διερωτᾶται, θὰ ἦτο τότε δυνατὸν καταλαμβανομένων τῶν Ἀθηνῶν νὰ δικαιολογηθῇ ἡ ἀπόφασις τῶν συμμάχων περὶ ἀποβάσεως διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας; Ὅταν λοιπὸν ἀκόμη δὲν ἔχῃ ἀπονεμηθῆ σύνταξις εἰς τὴν χήραν τοῦ ἀνδρὸς ἐκείνου χάρις εἰς τοὺς ἀγῶνας τοῦ ὁποίου διατηροῦμεν τὴν ἐθνικήν μας ζωήν, τὴν δημοκρατικήν μας ζωήν, τὴν Κοινοβουλευτικήν μας ζωήν, εἶναι δυνατὸν ἐν ὀνόματι τῶν σοβαρῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα νὰ ζητῶμεν τὴν ἐπιψήφισιν κατεπειγόντως αὐτῆς τῆς προτάσεως νόμου;

§286Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Τόσα χρόνια διατὶ δὲν ἐδώσατε;

§287Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐθεώρησα αὐτὰ ἀπαραίτητα νὰ λεχθοῦν ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀποτελέσματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχουν, ἔστω καὶ ἐν εἴδει μνημοσύνου πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον μὲ τὸν ὁποῖον συνειργάσθην εἰς τοὺς ἀγῶνας αὐτοὺς τοὺς ὡραίους. Μὲ ἔφερεν ἐπίσης εἰς τὸ βῆμα καὶ μία ἄλλη ὑπερβολὴ τῶν συναδέλφων τῆς Ε.Κ., ὑπερβολὴ ἡ ὁποία ἐστράφη ἐναντίον τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω. Ἡ ὑπερβολὴ αὐτὴ ὑπῆρξεν ἄδικος κ. Ἀλαβάνο καὶ ἐδώσατε σεῖς πρῶτος τὴν ἀφορμὴν καὶ σᾶς ἠκολούθησαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι. Ποῦ διεπιστώσατε κ. Ἀλαβάνο πνεῦμα Ἀντιπολιτεύσεως, ταπεινῆς μάλιστα Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τήν ὑπόθεσιν αὐτὴν τῆς συντάξεως; Βεβαίως διετυπώθησαν ἀντιρρήσεις καὶ ἀντιρρήσεις στηριζόμεναι εἰς λόγους ἀρχῆς καὶ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἀντιρρήσεις. Ὅταν διατυποῦνται ἀντιρρήσεις ἀρχῆς ἐπὶ μιᾶς περιπτώσεως, βλέπετε πνεῦμα Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν συζήτησιν; Διατὶ δημιουργεῖτε πνεῦμα ὀξύτητος εἰς τοὺς πολιτικοὺς ἀγῶνας, ὅταν σεῖς εἶσθε Κυβέρνησις, σεῖς εἶσθε ὑπεύθυνοι διὰ τὰς πολιτικὰς πράξεις καὶ συμφέρον ἔχετε νὰ ζητῆτε τὴν συνδρομὴν τῆς παρατάξεως ἐκείνης; Διατί προκαλεῖτε ὅπου δὲν πρέπει καὶ χωρὶς νὰ ἔχετε κανένα λόγον ἐπιθέσεις; Δὲν ὑπῆρξεν ἐπαναλαμβάνω ἀντιπολιτευτικὴ διάθεσις εἰς τὴν συζήτησιν καὶ οὔτε ὑπάρχει καὶ ἐγώ, ὅπως καὶ πολλοὶ συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ, ἐδήλωσα ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον. Διετυπώθησαν ἀντιρρήσεις ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς κατὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Μπουρνιᾶ, ὅστις ἐπεσήμανε τὴν ἀνάγκην νὰ μὴ ἀπομακρύνεσθε ἐπικινδύνως τῶν γενικῶν ἀρχῶν τῶν συντάξεων, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἕτοιμοι πρὸς ψήφισιν, ὅτε ὑπάρχει φόβος νὰ δημιουργήσετε κακὸν προηγούμενον τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιβαρύνῃ ὑπερβαλόντως τὸ δημόσιον, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται σήμερον σοβαρὰν πίεσιν μὲ τὸ πνεῦμα τῶν πολλῶν παραχωρήσεων τῆς Κυβερνήσεώς σας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν σοβαρώτεραι ὑποχρεώσεις ἔναντι τοῦ λαοῦ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Αὐταὶ ἦσαν αἱ ἀντιρρήσεις του, ἐνῷ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι. Ἔχω καὶ ἐγὼ ἄλλην ἀντίρρησιν ἀρχῆς. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι κάμνω Ἀντιπολίτευσιν μὲ τὸ πνεῦμα ποὺ διερμηνεύσατε διὰ λογαριασμόν μας κ. Ἀλαβάνο. Ἐλέχθη καὶ ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἡ προσωπικὴ σύνταξις δίδεται τιμῆς ἕνεκεν μόνον. Ἔχω τὴν ἑξῆς ἀντίληψιν, ἐπ’ αὐτοῦ. Ὑπάρχουν πολλοὶ ἄλλοι τρόποι μὲ τοὺς ὁποίους εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπονεμηθοῦν τιμαὶ πρὸς τοὺς ἀξίους ἄνδρας, τοὺς δημοσίους τοὺς προσενεγκόντας πολλὰς ὑπηρεσίας. Εἶναι ἡ ἀπονομὴ παρασήμων καὶ μετὰ θάνατον ἀκόμη. Εἶναι ἡ κηδεία ἡ γενομένη δημοσία δαπάνῃ, εἶναι μεγάλη τιμὴ καὶ μεγάλη διάκρισις αὐτή. Εἶναι οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἀκούονται ἐπ’ εὐκαιρία τῆς ἀπωλείας ἑνὸς τοιούτου ἀνδρός, καὶ ἠκούσθησαν ἀρκετοὶ λόγοι ἀπὸ κάθε πλευρὰν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ θανάτου τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα. Ὑπάρχει βεβαίως καὶ ἡ περίπτωσις ἀπονομῆς συντάξεως προσωπικῆς, ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἔννοιαν βεβαίως τῆς τιμῆς τῆς μνήμης τοῦ ἀξίου ἀνδρός, ἀλλὰ ἔχει καὶ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐξυπηρετήσεως ἀναγκῶν οὐσιαστικῶν τῆς οἰκογενείας τοῦ ἀπερχομένου, ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ ἀφήνεται νὰ πεινᾷ. Εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν δέον νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ περιουσιακὴ κατάστασις τοῦ τιμωμένου. Πρόκειται πράγματι νὰ τιμηθῇ διὰ τῆς συντάξεως ὁ ἀπελθών, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ συγκεκριμένη οἰκογενειακὴ περίπτωσις. Διότι ἂν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς συντάξεως ἤθελεν ἐπικρατήσῃ μόνον ἡ ἀντίληψις τῆς ἀπονομῆς τιμῆς, τότε πολὺ ὀρθὴ θὰ ἦτο ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Διαμαντοπούλου, διατὶ δὲν ἔχετε φέρει μέχρι τῆς στιγμῆ νομοσχέδιον ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν τοῦ ἀειμνήστου Σοφ. Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος εἶναι βέβαιον ὅτι προσέφερε πολὺ σοβαρωτέρας καὶ περισσοτέρας ὑπηρεσίας ἀπὸ τὸν Λουκῆ Ἀκρίτα; Διότι ἀσφαλῶς ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι ἐτιμήθη ὁ ἀείμνηστος Σοφ. Βενιζέλος δι’ ὅλων τῶν ἄλλων διακρίσεων, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξεν ἀνάγκη τῆς τιμῆς καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, δεδομένου, ὅτι ὁ ἀείμνηστος Σοφ. Βενιζέλος ἀφῆκε περιουσίαν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐδυσκόλευε τὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας τὴν ὁποίαν ἀφῆκε. Ἠδικήσατε ἑπομένως μὲ ὅσα εἴπετε τὴν παράταξίν μου ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἔκαμε καὶ κάμει σοβαρὰς παρατηρήσεις, χωρὶς πνεῦμα Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλὰ ὁ κ. Ἀλαβάνος τὴν ἠδίκησεν, εἰπὼν καὶ ἄλλα ἀβάσιμα. Τὴν ἠδίκησεν διότι εἶπεν, ὅτι ἡ παράταξίς μας δὲν ἀπένειμε τέτοιου εἴδους σύνταξιν καὶ δὲν ἐτίμησε τοὺς ἀξίους ἄνδρας μὲ τοιαύτας τιμάς. Δὲν γνωρίζω ἂν ὁ κ. Ἀλαβάνος μετεῖχε τῆς Βουλῆς 1956–58. Ἐπειδὴ ὅμως παρακολουθεῖ στενῶς τὰ πολιτικὰ πράγματα καὶ ἀπὸ παράδοσιν πολιτικὴν καὶ ἀπὸ ἔφεσιν προσωπικήν, θὰ ἔπρεπε καὶ ἂν δὲν συμμετεῖχε νὰ ἔχῃ διαβάσῃ τὴν πρόσφατον κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν. Ἐκεῖ θὰ ἔβλεπεν, ὅτι παρὰ τὸ πνεῦμα τὸ λίαν συντηρητικὸν καὶ τῆς φειδοῦς τοῦ Δημοσίου χρήματος, τὸ ὁποῖον τόσον ἔχει παρεξηγηθῆ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τοῦ κ. Καραμανλῆ, ὁ ἄνδρας αὐτός, ὁ ὁποῖος τυγχάνει τῆς πλέον ἀδίκου καὶ βαναύσου κακομεταχειρίσεως ἀπὸ τὴν παράταξιν αὐτήν, αὐτὴν ἰδίᾳ τὴν ἐποχήν, ἐθεώρησεν ὑποχρέωσίν του νὰ τιμήσῃ εἰς ἐξαιρετικὰς μόνον περιπτώσεις τοὺς δημοσίους ἄνδρας. Μὲ πρότασιν τότε τοῦ ἰδίου καὶ τῆς Κυβερνήσεώς του εἰσήχθη καὶ ἐψηφίσθη πρότασις περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν ἀδελφήν, ἔγγαμον οὖσαν, Ἀγγελικὴν ὀνόματι τοῦ ἀειμνήστου Νικολάου Πλαστήρα. Δὲν δύναμαι νὰ λησμονήσω, ὅτι ὁ ἄνδρας αὐτὸς τὸν ὁποῖον σεῖς ἀδικήσατε καὶ ἀπόψε μὲ τὰ ὅσα εἴπετε, εἶχεν τὴν ἔμπνευσιν ἐπειδὴ ἐγνώριζε τὸν δεσμόν μου τὸν προσωπικὸν μὲ τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀειμνήστου Πλαστήρα, ἐπειδὴ ἐγνώριζεν, ὅτι συνέβαινε νὰ εἶμαι συμπολίτης τοῦ ἀειμνήστου ἐκείνου ἀνδρὸς νὰ μὲ καλέσῃ εἰς τὸ γραφεῖον του καὶ νὰ μὲ ὑποχρεώσῃ καὶ νὰ ὁμιλήσω καὶ νὰ ὑποστηρίξω δι’ ὅλων τῶν μέσων τὸ νομοσχέδιον προκειμένου ἡ πρότασίς του νὰ γίνῃ δεκτή, ὅπως καὶ ἔγινε εἰς μόνην συζήτησιν. Ἑπομένως, κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Κ. σᾶς παρακαλῶ, πέραν τῶν συγκινήσεων, τῶν θυμῶν καὶ πέραν τῶν παθῶν, εἰς τὰς πολιτικὰς συζητήσεις νὰ κατέχεσθε μόνον ἀπὸ πολιτικὴν σκέψιν καὶ ἡ πολιτικὴ σκέψις σᾶς ἐπιβάλλει νὰ εἶσθε τοῦ λοιποῦ προσεκτικώτεροι.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαλουκᾶς ἔχει τὸν λόγον. Ἐπειδή, ὅμως ὁ κ. Ἄρχος ἔθιξε τὸ θέμα καὶ ἐπειδὴ εἶμαι ὁ ὑπογράφων καθ’ ἕκαστον μῆνα τὰς καταστάσεις τῆς πληρωμῆς τῶν κοινοβουλευτικῶν προσωπικῶν συντάξεων, ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ διευκρινισθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὄντως μία μόνον, ἐκ τῶν ἑπτὰ ἐν συνόλῳ, σύνταξις, ὑπάρχει εἰς τὸ ἥμισυ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, τῆς κυρίας Μπουμπάρα, ἀδελφῆς τοῦ ἀειμνήστου Πλαστήρα.

§289Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἑπτὰ εἶναι αἱ συνδεόμεναι μὲ τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν. Διότι κατὰ τὰ λοιπὰ εἶναι πολλαὶ δεκάδες. Ὑπερβαίνουν τὰς 100 πιθανῶς. Καὶ τῶν πολιτικῶν προσώπων δὲν εἶναι μόνον ἑπτά. Εἶναι πολὺ περισσότεραι. Ἀλλὰ αἱ συνδεόμεναι εἰς ὕψος μὲ τὸ ὕψος τῆς Βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως εἶναι 7 καὶ ἐξ αὐτῶν ἐὰν δὲν κάμνω λάθος, αἱ 6 εἶναι πλήρεις καὶ ἡ μία εἰς τὸ ἥμισυ.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι αἱ συντάξεις πρὸς τὰς χήρας Τσαλδάρη, Παπάγου, Στράτου, Μεταξᾶ, Χ. Λαδᾶ καὶ τῆς χήρας τοῦ ἀειμνήστου βουλευτοῦ Δεδούση, ὁ ὁποῖος ἔπεσε μαχόμενος. Αἱ 6 εἶναι πλήρεις βουλευτικαὶ ἀποζημιώσεις ἐνῷ τῆς ἀδελφῆς τοῦ ἀειμνήστου Πλαστήρα εἶναι εἰς τὸ ἥμισυ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, ὅπως προτείνεται καὶ διὰ τὴν χήραν τοῦ ἀειμνήστου βουλευτοῦ καὶ Ὑπουργοῦ Λ. Ἀκρίτα. Ὁ κ. Α. Παπαλουκᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§291Α. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λαμβάνω τὸν λόγον μὲ μεγάλην μου λύπην, ἐπὶ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Ἀπουσιάσας κατ’ ἀνάγκην ἐκ τοῦ Βουλευτηρίου μετὰ τὸ πέρας τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως τῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας τυγχάνω μέλος καὶ ἐπανελθὼν περὶ τὴν 11ην νυκτερινὴν ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ ζητήσω νὰ ὁμιλήσω, κατόπιν τῶν λεχθέντων καὶ τῆς πορείας ποὺ ἐλάμβανεν ἡ συζήτησις διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διὰ νὰ ἐκφράσω, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι ὅλων τῶν παρατάξεων καὶ σεβαστέ μοι κ. Πρόεδρε, τὴν βαθυτάτην λύπην μου, διότι ἂν καὶ εἶχον ὁρισθῆ εἰσηγητὴς τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου δὲν παριστάμην κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συζητήσεως. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι λόγῳ ἀνειλημμένης ὑποχρεώσεως ἤμην ἠναγκασμένος ν’ ἀπουσιάσω καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὸ ὅτι μετὰ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν εἰς τὴν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν δὲν ἐνόμιζον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ συνεζητεῖτο σήμερον ὡς κατεπεῖγον. Καὶ δεύτερον, διὰ νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἥτις θὰ κληθῇ νὰ ψηφίσῃ διὰ μυστικῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας κατὰ τὸ Σύνταγμα, τὴν προτεινομένην παροχὴν προσωπικῆς συντάξεως, ὕψους 176.610 δραχ. ἐτησίως, στεγνὰ τὰ γεγονότα, ἀφορῶντα τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ τοῦτο. Τὴν παρελθοῦσαν Δευτέραν 1.3.65, τὴν νύκτα, ἕνας κλητὴρ μοῦ ἔφερε συμπεπληρωμένην ἡμερησίαν διάταξιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρετο, ὅτι εἶχον ὁρισθῆ εἰσηγητὴς τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κλητῆρα τὸ σχέδιον νόμου, ἀλλὰ μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι δὲν εἶχε τυπωθῆ. Μοῦ τὸ ἔφερε τὴν μεσημβρίαν τῆς ἑπομένης ἡμέρας Τρίτης. Δὲν τὸ ἀνέγνωσα, διότι πῆγα ἀργὰ εἰς τὸ γραφεῖον μου καὶ τὸ ἀπόγευμα τῆς Τρίτης, ὅτε εἶχεν ὁρισθῆ ἡ συνεδρίασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ σχεδίου νόμου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μόλις ἤρχισεν ἡ συζήτησις εἶπεν ὅτι: «Κύριοι βουλευταί, σᾶς θέτω ὑπ’ ὄψιν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν συνταξιοδότησιν τῆς οἰκογενείας τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα». Μετὰ τὰς παρατηρήσεις ὡρισμένων συναδέλφων, ὡμίλησα καὶ ἐγὼ καὶ εἶπον, ὅτι δὲν ἐπρόφθασα οὔτε κἂν ν’ ἀναγνώσω τὸ τιθέμενον ἐξ ἀπήνης ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ ἐτόνισα, ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησίς του διὰ νὰ συνδυασθῇ ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ ἡ καθιερουμένη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, τῆς παροχῆς τοὐτέστιν μεγάλων προσωπικῶν συντάξεων εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, ὡς ἀναγνώρισις τῶν ὑπηρεσιῶν των, ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι ἡ ἀρχὴ αὕτη, μὲ τὰς περιπτώσεις ἄλλων συναδέλφων, τῶν ὁποίων μάλιστα αἱ οἰκογένειαι εἶναι πενέστεραι τῆς οἰκογενείας τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα, ὅστις ὡς εἶπον, ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῆς δημοσιευθείσης δηλώσεώς του εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ προσφάτου νόμου περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν ἔχει σοβαρὰ σταθερὰ εἰσοδήματα καὶ περιουσίαν ἀρκετήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἶπεν, ὅτι ἐντὸς μηνὸς θὰ φέρῃ νομοσχέδιον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου θέματος τῶν προσωπικῶν συντάξεων εἰς ὃ θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς αὐτῆς τιμῆς διὰ τῆς παροχῆς προσωπικῶν συντάξεων καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας ἄλλων πολιτικῶν ἀνδρῶν προσενεγκόντων ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος. Τότε παρετήρησα, ὅτι καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐπιβάλλεται ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου ἵνα μὴ μάλιστα ψηφίσωμεν ὑπὸ τὸ κράτος τῆς συγκινήσεως ἐκ τῆς προσφάτου ἀπωλείας τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου. Ἠκούσθησαν ὅμως φωναὶ ἔντονοι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν παρ’ ἄλλων συναδέλφων, ὅτι ἡ οἰκογένεια τοῦ ἀειμνήστου Ἀκρίτα πένεται. Καὶ ὅτι, ἐφ’ ὅσον πένεται ὑφίσταται κατεπείγουσα περίπτωσις. Ὅταν ἤκουσα αὐτά, διετήρησα ἐπιφυλάξεις καὶ εἶπον, ὅτι λυποῦμαι διὰ τὰ λεχθέντα, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη μου καὶ εἶναι γεγονὸς τὸ λεχθὲν παρὰ πολλῶν συναδέλφων, ὅτι ὁ ἀείμνηστος Ἀκρίτας δὲν εἶχεν περιουσίαν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ παρετήρησε καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ἤμην βέβαιος, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μεταφέρω πληροφορίας εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Κατόπιν τούτων ὁ κ. Εὐταξίας, μὲ τὴν λεπτότητα ποὺ τὸν διακρίνει, μὲ παρεκάλεσε νὰ ἄρω τὰς ἀντιρρήσεις μου καὶ νὰ γίνῃ τὸ νομοσχέδιον ὁμοφώνως δεκτόν, ἀφοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ φέρῃ τάχιστα νομοσχέδιον δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ ἡ οἰκογένεια Ἀκρίτα πένεται. Παρίασταντο εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ δύο συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ, εἷς τῶν Προοδευτικῶν καὶ οἱ περισσότεροι τῆς Ε.Κ. καὶ τῆς ΕΡΕ. Μόλις ὅμως ἐτελείωσεν ἡ συνεδρίασις τῆς Ἐπιτροπῆς, περίεργος ὤν, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη μου ἀνέβηκα εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Σισμάνη καὶ ἐζήτησα τὴν δήλωσιν τοῦ ἀειμνήστου Ἀκρίτα καὶ εἶδον ἐκεῖ ἔκπληκτος νὰ ἀναγράφωνται εἰσοδήματα ἀρκετὰ ὑψηλὰ ἐκ δρχ. 193.300, μόνον ἐξ οἰκοδομῶν ἐτησίως καὶ ἀποδεικνύοντα ὅτι ὁ ἀείμνηστος Ἀκρίτας ἦτο εὔπορος. Ἡ δήλωσις φέρει ἀριθμὸν 157, συνετάγη τὸν Νοέμβριον 1964 καὶ φέρει ὑπογραφὴν τοῦ ἰδίου. Δὲν ἀναγράφεται ἐν αὐτῇ ἐπάγγελμα τοῦ δηλοῦντος. Παρεκάλεσα μάλιστα τὸν κ. Σισμάνην, ἁρμόδιον Δ)ντήν, ν’ ἀναφέρῃ καὶ εἰς ὑμᾶς σεβαστέ μου κ. Πρόεδρε, τὰ λεχθέντα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀποκαλυφθέντα ἐκ τῆς δηλώσεως καὶ μόνον. Ἐνθυμοῦμαι ἐκ τῶν ὅσων ἐδιάβασα, ὅτι ἔλαβεν ὡς προῖκα τὸ ἔτος 1960 μόνον μίαν μεγάλην οἰκίαν ἐν Φιλοθέῃ ἐπὶ οἰκοπέδου 1.200 τετραγωνικῶν μέτρων καὶ ὄχι πήχεων ὡς ἐλέχθη, διὰ τὴν ὁποίαν ἔχει δηλώσει ὡς τεκμαρτὸν μίσθωμα 18.000 δραχμὰς τὸν χρόνον, διότι ἰδιοκατοικεῖται. Ἐπίσης ἔχει δηλώσει εἰσοδήματα ἐξ οἰκοδομῶν 175.000 δραχμῶν προερχόμενα ἐξ ἀκινήτου, τοῦ ὁποίου τὸ οἰκόπεδον ἠγόρασεν ὁ ἴδιος ἐν ἔτει 1948, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ τοῦ ὁποίου τὴν 4ώροφον οἰκοδομὴν ἀνήγειρεν ὁ ἴδιος. Τὸ ἀκίνητον αὐτὸ κεῖται πλησίον τοῦ Μουσείου, εἰς τὴν ὁδὸν Πατησίων 63β, εἰς ἀδιέξοδον, καὶ εἶναι μεμισθωμένον εἰς τὴν Ἐμπορικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἐν συνεχείᾳ εἶδον, ὅτι ὁ ἀείμνηστος Ἀκρίτας εἶχε λάβει οἰκόπεδον, ὡς βουλευτής, καίτοι ἐπ’ ὀλίγους μόνον μῆνας ἦτο βουλευτής, καὶ ὅτι κατὰ τὸν Νοέμβριον 1964 εἶχε καταθέσεις εἰς τὴν Τράπεζαν 210.000 δραχμῶν, μολονότι προηγήθησαν δύο ἐκλογαί. Τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1964 εἶχεν ἀγοράσει ἓν οἰκόπεδον εἰς τὴν Ἀταλάντην ἐκ 1.000 τετρ. μέτρων, ἀντὶ δραχμῶν 60.000 κατὰ μίαν ἀνεξακρίβωτον πληροφορίαν. Ὁ συνάδελφος κ. Σακελλαρίου Ἰωάννης ἐβεβαίωσεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν σήμερον, ὅτι πρόκειται περὶ οἰκοπέδου ἀξίας 20.000 δραχμῶν. Κύριε Πρόεδρε, οὐδένα μισῶ ἢ φθονῶ διὰ τὴν περιουσίαν του. Καὶ μάλιστα γνωρίζω ἐκ πικρᾶς προσωπικῆς καὶ οἰκογενειακῆς πείρας, διότι ὁ ἴδιος εἶμαι μὲν αὐτοδημιούργητος καὶ ἡ ἀνάδειξίς μου ὀφείλεται εἰς πολλοὺς καὶ σκληροὺς ἀγῶνας μου, ἀλλὰ συμπτωματικῶς προέρχομαι ἀπὸ μίαν τῶν παλαιοτέρων πολιτευομένων οἰκογενειῶν τῆς Ἑλλάδος, πολιτευομένην ἀπὸ τῆς παλιγγενεσίας καὶ πρότερον, ὅτι ἡ περιουσία αὐτὴ εἶναι πολὺ μικρὰ δι’ ἕνα πολιτευόμενον, ὅταν μάλιστα αἱ ἐκλογαὶ ἐπαναλαμβάνωνται ἀνὰ τρίμηνον. Καὶ προβλέπω, ὅτι ἐὰν συνεχισθῇ τὸ κακὸν τοῦτο ἐν Ἑλλάδι, μόνον ζάπλουτοι ἢ ὄργανα συμφερόντων θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Μάλιστα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διεπίστωσα τὴν ἱκανότητα τοῦ ἀνδρός, καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἠδύνατο καὶ ἀκόμη μεγαλυτέραν περιουσίαν νὰ εἶχεν ἀποκτήσει. Κατόπιν αὐτῶν, σήμερον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἔφερον πάλιν τὸ θέμα διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους ποὺ μοῦ εἶπον, ὅτι δὲν γνωρίζω τὰ πράγματα, ὅτι ἐκεῖνοι εἶχον δίκαιον καὶ ὄχι ἐγὼ καὶ νὰ ἐπαναλάβω τὰς ἀντιρρήσεις μου διὰ τὸ νομοσχέδιον. Ἀναφέρω, κ. βουλευταί, τὰ γεγονότα ξηρὰ ὡς ἀκριβῶς συνέβησαν. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἀληθές, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐγένετο ὁμοφώνως δεκτὸν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὡς πληροφοροῦμαι, ὅτι ἐλέχθη πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν αἴθουσαν. Ἐγένετο πράγματι ὁμοφώνως δεκτόν, καὶ ἦρον καὶ ἐγὼ τὰς ἀντιρρήσεις μου μόνον κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῶν διαβεβαιώσεων συναδέλφων, ὅτι ἡ οἰκογένεια τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα πένεται. Τὸ ὕψος δὲ τῆς συντάξεως θὰ ἐξητάζετο εἰς τὴν Βουλήν.

§292Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπειδὴ ἐγὼ τὸ εἶπον καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ προκαλῶ οἱονδήποτε καὶ πρῶτον σᾶς, κ. Παπαλουκᾶ, νὰ μὲ διαψεύσῃ, ὁμοφώνως ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐπιπροσθέτως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι, προτάσει τοῦ κ. Εὐταξία, ἐδηλώθη χωρὶς ἀπὸ κανένα νὰ ἔχῃ ζητηθῆ, ἀπὸ ὅλους τοὺς παρισταμένους βουλευτὰς τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι θὰ ἐγένετο δεκτὸν καὶ χωρὶς συζήτησιν. Τὸ τί ἔγινεν ἀπόψε τὸ εἴδατε. Ἐγὼ δὲν θὰ τὸ ἔλεγον καθόλου καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀγορεύῃ ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν ὁ κ. συνάδελφος διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ τὸ ἱστορικὸν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§293Α. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ. Χαίρω, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν διακοπήν σας. Εἶναι ἀληθῆ κ. Ὑπουργέ, τὰ ὅσα αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἴπατε καὶ ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς διακοπῆς σας, ὅτι ἐξεθέσατε πρὸς τὸ Σῶμα τὴν ἀλήθειαν καὶ μόνον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς σιωπῶν, δέχεται, ὅτι μὲ διεβεβαίωσαν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ὁ ἀείμνηστος Ἀκρίτας ἦτο πένης. Ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργός, μὲ τὴν λεβεντιὰ ποὺ τὸν διακρίνει, δὲν δύναται παρὰ νὰ δεχθῇ καὶ δέχεται σιωπῶν, ὅτι μὲ ἐπετίμησεν, ὅταν συνάδελφοι διεβεβαίωσαν τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας ἦτο πένης καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑφίσταται κατεπείγουσα περίπτωσις καὶ ἐγὼ εἶχον ἀντίθετον γνώμην. Κατόπιν τούτων καὶ μόνον, ἐπαναλαμβάνω ἐγὼ ἦρον τὰς ἀντιρρήσεις μου τῇ παρεμβάσει καὶ παρακλήσει καὶ τοῦ κ. Εὐταξία μὲ τὴν εὐγένειαν ποὺ τὸν διακρίνει, καὶ πράγματι οὕτω τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο τὴν Τρίτην δεκτὸν ὁμοφώνως. Ἐπηκολούθησεν ὅμως, ἡ ἐνημέρωσίς μου εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ κ. Σισμάνη, καὶ ἦρον τὴν ὁμοφωνίαν σήμερον καὶ ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι δὲν ἠκριβολόγησαν, οἱ συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι διεβεβαίωσαν τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ἡ οἰκογένεια τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα πένεται. Ἐξέθεσα, κ. Πρόεδρε, μὲ πᾶσαν ἀκρίβειαν τὰ γεγονότα, καὶ ἡ Βουλὴ ἂς κρίνῃ ἐὰν πρόκειται περὶ ἐπείγοντος νομοσχεδίου, ἢ δύναται νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισίς του ἐπί τινας ἡμέρας διὰ νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ ὅλον θέμα τῶν προσωπικῶν συντάξεων. Ὁ ἔχων ὦτα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀκούειν, ἀκουέτω.

§294ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἐξουσιοδοτήσετε νὰ ἐπικυρώσω τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, διότι ἔχουν ψηφισθῆ καὶ τυπικὰ νομοσχέδια τῶν ὁποίων δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ χρονοτριβήσῃ ἡ ἐφαρμογή. Ἔχω τὴν ἐξουσιοδότησίν σας;

§295ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γραφάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§297Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπεξετάθη καὶ τὸ θέμα πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἐξαντληθέν. Ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως ἀπεκόμισα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν συναδέλφων ἀντιτίθεται. Παρετηρήθησαν ὅμως ἀντιδράσεις ὡς ἐκ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον εἰσήχθη τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελα μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε. Συνεκροτήσατε μίαν διακομματικὴν ἐπιτροπὴν ποὺ θὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα χορηγήσεως προσωπικῶν συντάξεων. Σᾶς ἐρωτῶ: Θὰ ἐξετάσῃ ἡ ἐπιτροπὴ τὰς περιπτώσεις ἐκείνας διὰ τὰς ὁποίας ὑπεβλήθησαν προτάσεις ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων; Διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις ποὺ δὲν ὑπεβλήθησαν προτάσεις τὶ θὰ γίνῃ; Ἐπίσης ποῖον θὰ εἶναι τὸ χρονικὸν ὅριον ποὺ ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσῃ. Θὰ πρέπει νὰ ὁρίσῃ τὰ ὁρόσημα. Αὐτὸ τὸ θέμα τὸ ἔχετε ἀντιμετωπίσει; Καὶ ποῖα ὅρια θὰ θέσετε εἰς τὴν Ἐπιτροπήν;

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι πολλαὶ αἱ προτάσεις.

§299Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Εἶναι, κ. Πρόεδρε, πολλαὶ αἱ προτάσεις, ἀλλὰ θὰ εἶναι καὶ ἄλλαι αἱ ὁποῖαι ἠμπορεῖ νὰ ὑποβληθοῦν. Τὴν ἀντιμετωπίζετε αὐτὴν τὴν περίπτωσιν;

§300ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι πᾶσα πρότασις, ὑποβαλλομένη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ.

§301Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Τότε, δὲν ξεύρω, ποῦ θὰ πᾶμε, δὲν ξεύρω ποῦ θὰ φθάσετε. Εἰς τὸ 1821;

§302ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν εἰς τὸ ἀρχεῖον τῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης, παράπονα ἀγωνιστῶν, ἀδικήματα, ἀπὸ τοῦ 1821. Ὑπάρχουν 250 φάκελλοι ἀνεξέταστοι. Δὲν πιστεύω νὰ θέλετε ν’ ἀναδράμωμεν ὡς ἐκεῖ!

§303Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Ἀνεφέρθησαν ὀνόματα καὶ διαφόρων ἄλλων ἀποδημησάντων, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα. Ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξὺ ὑπάρχουν καὶ πάρα πολλοὶ ἄλλοι περὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπεβλήθησαν σήμερον προτάσεις, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ ὑποβληθοῦν αὔριον μεθαύριον, μέχρις ὅτου περατώσει ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ ἔργον της, ὁπότε θὰ εὑρεθῆτε καὶ σεῖς καὶ εἰδικώτερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς δυσχερεστάτην θέσιν.

§304ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅμως, ὅτι μετὰ τὰ λεχθέντα ἀπόψε, θὰ εὑρεθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς δυσχερῆ θέσιν, ἐὰν ἀκολουθήσῃ τὸ πνεῦμα ὡρισμένων ρητόρων, διότι δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετασθοῦν τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῶν οἰκογενειῶν ὑπὲρ τῶν ὁποίων προτείνεται σύνταξις. Ἐὰν ὑπάρχουν πράγματι λόγοι ἠθικοί, αὐτοὶ στηρίζουν μόνον τὸ δικαίωμα καὶ τὴν παροχήν. Κακῶς ἔγινε τόση χρῆσις τοῦ οἰκονομικοῦ στοιχείου.

§305Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Ἐὰν π.χ. ὑποβάλω μίαν πρότασιν διὰ τὸν ἀείμνηστον Μακρόπουλον, τὶ θὰ κάμετε;

§306ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤκουσα καὶ περὶ ἄλλων αἰτήσεων.

§307Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Ἐὰν ἐγὼ ὑποβάλω μίαν πρότασιν διὰ τὸν ἀείμνηστον Μακρόπουλον, θὰ εὑρεθῆτε εἰς δυσχερεστάτην θέσιν νὰ ἀρνηθῆτε, δεδομένου, ὅτι δὲν λαμβάνει καμμίαν σύνταξιν, διότι δὲν εἶχε καμμίαν σύνταξιν.

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς.

§309Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ματαιοπονοῦν οἱ κ. συνάδελφοι νὰ μᾶς πείσουν, ὅτι ἦτο ἄξιος τιμῆς ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας. Οὐδεὶς διαφωνεῖ. Εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ διαχωρίζωμεν τὰς πολιτικὰς ἀντιθέσεις ἀπὸ τὸ ἠθικὸν χρέος. Θὰ ἐπαναλάβω ὅμως καὶ πάλιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζουν οἱ κ. συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας ὡς ἐλάττωμα, ὅτι δηλαδή, δὲν ἐχορηγήσαμεν ἡμεῖς κατὰ τὴν 8ετίαν ποὺ ἡ ΕΡΕ ἐκυβέρνησε τὸν τόπον προσωπικὰς συντάξεις. Ἡμεῖς τοῦτο τὸ θεωροῦμεν τιμήν, κ. Πρόεδρε. Ἔπεσεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὁ Χ. Θηβαῖος καὶ οὐδεὶς ποτὲ ἐσκέφθη νὰ τοῦ χορηγήσῃ προσωπικὴν σύνταξιν.

§310Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐγένετο σχετικὴ πρότασις, ἀλλὰ αὕτη προσέκρουσεν εἰς τὴν ἀντίθεσιν τοῦ τότε Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§311Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Πράγματι ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα. Δὲν ἔχω δυσκολίαν, κ. Πρόεδρε, νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν συνάδελφον κ. Παπαϊωάννου, ὅτι ἡ κρινομένη περίπτωσις ἐξάγει συμπεράσματα σπατάλης. Ὄχι δὲν εἶναι αὐτό, κ. Πρόεδρε. Εἶναι ἡ καθημερινὴ παρακολούθησις τῆς διαρροῆς τοῦ δημοσίου χρήματος. Αὐτὸ δυστυχῶς εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς καταδικάζομεν. Εἶπον, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ θέμα εἶναι δυσχερέστατον καὶ θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἄτοπα καὶ εἰς ἀδιέξοδον. Καὶ τὴν ἀπόδειξιν τὴν ἔδωσεν ἡ περαιτέρω συζήτησις. Εἶναι βεβαίως ἀντισυνταγματικὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν ἔλλειψιν τῆς ἐκθέσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε. Πρόκειται περὶ τοῦ γεγονότος τοῦ σπουδαιοτέρου, ὅτι ἦλθον οἱ συνάδελφοι ἐδῶ καὶ μᾶς εἶπον, ὅτι κάμνομεν διάκρισιν. Συνταξιοδοτοῦμεν τὸν Λουκῆν Ἀκρίταν ὡς ἐθνικὸν ἀγωνιστὴν καὶ ὡς ἐθναρχικὸν σύμβουλον. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ συνταξιοδοτήσῃ τοὺς μάρτυρας καὶ ἥρωας τῆς Κύπρου νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ. Ἐφ’ ὅσον ἐτέθη ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους τὸ θέμα, ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως. Τιμῶμεν τοὺς ἥρωας καὶ μάρτυρας τῆς Κύπρου, ἀλλὰ θὰ πρέπει εὐθαρσῶς νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις.

§312Ν. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἐλπίζομεν, κ. συνάδελφοι, πὼς πολὺ σύντομα θὰ ἔλθῃ ὁ χρόνος ποὺ ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία θὰ τιμήσῃ διὰ συντάξεων τὰς οἰκογενείας τῶν ἡρώων τῆς Κύπρου.

§313Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐζήτησα τὴν ὑπεύθυνον ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐφ’ ὅσον ἐλέχθη ἀπὸ συναδέλφους, ὅτι ὁ Λουκῆς Ἀκρίτας συνταξιοδοτεῖται ὡς ἐθνικὸς ἥρως καὶ ὡς ἐθναρχικὸς σύμβουλος, θὰ πρέπει νὰ μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ μᾶς εἴπῃ πότε θὰ φέρῃ νομοσχέδιον διὰ τὴν συνταξιοδότησιν καὶ τῶν τόσων ἄλλων ἡρώων τῆς Κύπρου ποὺ ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς Πατρίδος των.

§314ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§315Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἰδιαιτέρως ἐλυπήθην διὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δι’ αὐτὸ λαμβάνω τὸν λόγον. Μοῦ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ὅτι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα, καὶ ὁμολογῶ, ὅτι διὰ τὸν ἄνδρα αὐτὸν μὲ τὸν ὁποῖον συνεδεόμην διὰ προσωπικῆς φιλίας ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μοῦ ἐπροξένησε κατάπληξιν. Τὶ ἐπρότεινα, κ. Πρόεδρε; Νὰ γίνῃ μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ συνεδριάζῃ μὲ ταχὺ ρυθμὸν καὶ εἰς πολὺ σύντομον χρονικὸν διάστημα νὰ καταλήξῃ εἰς συμπεράσματα. Αὐτοὺς τοὺς ὁποίους ἐπρότεινα ἐγὼ ὑπῆρξαν προσωπικότητες αἱ ὁποῖαι ἐτίμησαν τὴν πολιτικὴν καὶ δημοσίαν ζωὴν τοῦ τόπου. Μερικοὶ ἐξ αὐτῶν ἦσαν ἄνθρωποι τῆς φιλελευθέρας παρατάξεως καὶ τῆς ἀριστερᾶς. Κύριε Πρόεδρε, δηλῶ ὅτι ἐγὼ θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν δευτέραν παρατήρησιν τοῦ κ. Μητσοτάκη. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης ἕνα τετριμμένον ἐπιχείρημα. Τὶ ἔκαμεν ἡ ΕΡΕ δι’ αὐτὸ τὸ θέμα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ὑπ’ αὐτῆς. Δὲν περίμενα αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Μητσοτάκην. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπεφάνθη διὰ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἐνδιαφέρεται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς σήμερον νὰ μάθῃ τὸ τὶ ἐπράξαμεν ἡμεῖς κατὰ τὸ παρελθὸν ἢ τί παρελείψαμεν νὰ πράξωμεν. Ἐνδιαφέρεται νὰ μάθῃ καὶ ἐνδιαφέρεται νὰ ἴδῃ τὸ δημιουργικὸν ἔργον τῆς ἰδικῆς σας Κυβερνήσεως. Καὶ εἶναι καιρός, κ. Πρόεδρε, νὰ παύσῃ πλέον τὸ τροπάριον αὐτό, διότι εἶναι τετριμμένον πλέον.

§316ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μανιαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§317Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐζήτησα, κ. Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Διότι οἱ συνάδελφοι κ.κ. Περραιβὸς καὶ Παπαϊωάννου, ἠθέλησαν νὰ ἀμφισβητήσουν τὴν ἀκρίβειαν τῶν ὅσων εἶπον, ἐν σχέσει μὲ τὴν περιουσιακὴν κατάστασιν τοῦ ἀειμνήστου Λουκῆ Ἀκρίτα. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ κ. Πρόεδρε, τὰ ὁποῖα ἔφερον ἐνώπιον τοῦ Σώματος δὲν εἶναι στοιχεῖα ἰδικά μου. Τὰ ἔδωσεν ὁ ἴδιος ὁ ἀείμνηστος Λουκῆς Ἀκρίτας εἰς τὸ ἀρχεῖον τῆς ὑπηρεσίας τοῦ πόθεν ἔσχες. Καὶ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν πρὸ ὀλίγου ὁ συνάδελφος κ. Παπαλουκᾶς. Μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Παπαλουκᾶ, ἐγὼ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ἀντιδικήσω μὲ τοὺς συναδέλφους, ἂς ἀντιδικήσουν δὲ ἐκεῖνοι, μὲ τὸν κ. Παπαλουκᾶ καὶ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἀρχείου τοῦ πόθεν ἔσχες. Πέραν τούτων, κ. Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, ὅτι εὑρίσκομαι εἰς εὐθεῖαν ἀντίθεσιν μὲ τοῦτο καὶ θὰ τὸ καταψηφίσω. Θὰ καταψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου κ. Πρόεδρε, διότι καθιεροῖ μίαν ἐπικίνδυνον ἀρχὴν ἡ ὁποία δὲν γνωρίζω ποῦ θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ. Ὅταν ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1 προσενεγκῶν τὰς μεγαλυτέρας ὑπηρεσίας εἰς τὴν χώραν ταύτην, ὁ Κυβερνήτης καὶ δημιουργὸς τοῦ ΟΧΙ, ὄχι μόνον δὲν ἔτυχεν οὐδεμιᾶς συντάξεως, ἀλλὰ ἀντιθέτως διασύρεται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτη, δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον θὰ πρέπει ἐγὼ νὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπροσέξατε. Πρὸ ὀλίγου ἀνέγνωσα τὰ ὀνόματα τῶν δικαιούχων συντάξεως, τὰς ὁποίας ἕκαστον μῆνα ὑπογράφω. Ἡ χήρα τοῦ ἀειμνήστου Μεταξᾶ λαμβάνει ὡς σύνταξιν ὁλόκληρον τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν. Ἡ χήρα τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου ἐπίσης. Ἡ μόνη χήρα Πρωθυπουργοῦ, ἡ ὁποία δὲν λαμβάνει σύνταξιν εἶναι ἡ κ. Αἰκατερίνη Σοφοκλῆ Βενιζέλου. Ὅλαι αἱ χῆραι τῶν πρώην Πρωθυπουργῶν λαμβάνουσιν ἀκεραίαν ὡς σύνταξιν τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν, ἤτοι 25.230 δρχ. μεῖον αἱ κρατήσεις 19.486 δρχ.

§319Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶχον ἐρευνήσει τὸ θέμα. Ἐὰν εἶναι ἔτσι, τὸ δέχομαι καὶ μπράβο σας.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§321Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω ὅτι χρειάζεται νὰ προσθέσω τίποτε ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συζητεῖται. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀνέμενεν ἡ Κυβέρνησις τὴν πορείαν τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως. Πολὺ περισσότερον ἀφοῦ διαπιστώνω ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι ἐχρειάσθησαν περίπου πέντε ὧρες δι’ ἕνα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὴν συζήτησιν κατὰ τὴν μεγάλην των πλειοψηφίαν, ἐδήλουν ὅτι ἦσαν κατὰ βάσιν σύμφωνοι. Δὲν ἀνήκει, κύριοι συνάδελφοι εἰς τὰς συνηθείας μου ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ κάμω κριτικὴν τοῦ παρελθόντος, κριτικὴν τῆς ΕΡΕ. Δὲν τὸ ἔπραξα καὶ δὲν θὰ τὸ πράξω οὔτε καὶ τώρα. Ἐὰν ὑπέμνησα, ὅτι δὲν συνέβη νὰ ἔχουν ἱκανοποιηθῆ ἐκκρεμεῖς ἀπὸ μακροῦ χρόνου περιπτώσεις κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ, τὸ ἔπραξα μόνον καὶ μόνον διότι ἀπὸ τὴν ΕΡΕ ἐτέθη θέμα ἀναβολῆς, διὰ νὰ συζητηθοῦν ἀπὸ κοινοῦ αἱ λοιπαὶ περιπτώσεις μὲ τὴν περίπτωσιν τῆς προσωπικῆς συντάξεως τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶχον κάθε δικαίωμα νὰ εἴπω, ὅτι, ἀφοῦ ἐπὶ μίαν δεκαετίαν οὐδὲν ἐγένετο, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναμείνωμεν ἀκόμη ἑνὸς μηνὸς περιθώριον, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς οἱ ἴδιοι εἰς ἑαυτοὺς ἐθέσαμεν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Δὲν γνωρίζω, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ ἔχω τὸ αἴσθημα θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τὸ εἴπω, ὅτι ὅταν ἐκ τῶν ὑστέρων εἰς ἀτμόσφαιραν περισσότερον ἤρεμον ἀναγνώσωμεν τὰ Πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, δὲν θὰ εἴμεθα ἴσως τόσον ὑπερήφανοι, δι’ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπόψε. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὅμως ἐπιθυμῶ νὰ διευκρινίσω, διότι ἀνέλαβον μίαν ὑποχρέωσιν ἀπέναντι τῆς Βουλῆς, τὴν ὁποίαν ἐννοῶ νὰ τηρήσω, εἶναι τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν βάσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν προσωπικῶν συντάξεων. Ἐπειδή, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ πολλὲς πλευρὲς πολλαὶ περιπτώσεις ἀνεφέρθησαν, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν κατηγορηματικὴν δήλωσιν, ὅτι εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς προσωπικῆς συντάξεως δὲν συμπορεύεται ἡ μεγάλη γενίκευσις, ὁ μεγάλος ἀριθμός. Αἱ περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ θὰ εἶναι περιπτώσεις σαφῶς περιωρισμέναι. Διότι, ἡ προσωπικὴ σύνταξις ἐξ αὐτῆς τῆς ἐννοίας της ἀπονέμεται εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, εἶναι σύνταξις κατ’ ἐξοχὴν τιμητική, εἶναι σύνταξις, ἡ ὁποία δὲν συνδέεται ἀφεύκτως, κατά τινας δὲν συνδέεται καθόλου, μὲ τὴν περιουσιακὴν κατάστασιν τοῦ λαμβάνοντος καὶ κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ γενικὸν κανόνα, οὔτε νὰ ὑπαχθῇ εἰς κανένα γενικὸν κανόνα.

§322Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Οὔτε μὲ τὴν οἰκογενειακὴν κατάστασιν.

§323Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι, κ. συνάδελφε, οὔτε μὲ τὴν οἰκογενειακὴν κατάστασιν. Ἐπίσης ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω, ἐπειδὴ ἐλέχθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Μπουρνιᾶν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεώς μας τοὐλάχιστον νὰ κάμῃ καμμίαν κριτικὴν τῶν προσωπικῶν συντάξεων ποὺ ἐδόθησαν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ πολὺ περισσότερον δὲν θὰ διαπράξωμεν τὴν βεβήλωσιν νὰ τὰς ἀναθεωρήσωμεν. Μία παροδικὴ κυβερνητικὴ πλειοψηφία — καὶ εἶναι ὅλαι αἱ κυβερνητικαὶ πλειοψηφίαι εἰς τὰς δημοκρατίας παροδικαὶ — δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπανασυζητήσῃ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν κατὰ καιροὺς ἀπὸ Ἐθνικὰς Συνελεύσεις, ἀπὸ Βουλὰς τοῦ παρελθόντος. Θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν — τὰ θεωρῶ πλέον χρέος μου, μετὰ τὴν μακρὰν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ ἡ ὁποία ἐν πολλοῖς ἐγένετο χωρὶς πλήρη στοιχεῖα, καλοπίστως, ἀπὸ πολλοὺς τῶν κυρίων συναδέλφων — νὰ δώσω πλήρη κατάλογον τῶν προσωπικῶν συντάξεων. Ἐκεῖ θὰ ἴδητε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀπεικονίζεται καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ δυστυχία τοῦ Ἔθνους μας. Ὁλόκληρος ἡ ἱστορία ἡ δοξασμένη καὶ ἡ μαρτυρικὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ἀπεικονίζεται εἰς τὸν κατάλογον τῶν προσωπικῶν συντάξεων. Καὶ θὰ ἦτο βεβήλωσις ἂν ἐκ τῶν ὑστέρων ἤρχετο μία οἱαδήποτε Κυβέρνησις καὶ μία οἱαδήποτε πλειοψηφία νὰ ἐλέγξῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ παρελθὸν ἔδωσαν τὰς προσωπικὰς συντάξεις. Ἡ ἰδική μου φιλοδοξία, μετριόφρων, περιορίζεται εἰς τὸ νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν Βουλήν, νὰ συμπληρώσωμεν τὰς προσωπικὰς συντάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν. Εἴτε μὲ τὴν ἔννοιαν μιᾶς δικαίας ἀναπροσαρμογῆς, διότι εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, ὅτι ἡ μὲν σύνταξις, τὴν ὁποίαν ἀπονέμομεν εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Λουκῆ Ἀκρίτα, ἀνταποκρίνεται περίπου πρὸς τὸν μέσον ὅρον τῶν παρεχομένων εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς προσωπικῶν συντάξεων, ἀλλὰ συμβαίνει νὰ ὑπάρχουν προσωπικαὶ συντάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀναπροσηρμόσθησαν καὶ εἶναι ἀπαραδέκτως χαμηλαί. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἀναπροσαρμογὴ πάντοτε περιωρισμένων περιπτώσεων καὶ ἡ χορήγησις προσωπικῶν συντάξεων εἰς ἐξαιρετικὰς πάντοτε περιπτώσεις, ὅπου μέχρι σήμερον ἡ Πολιτεία δὲν ἔπραξε τὸ χρέος της, ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, παρὰ τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον δυστυχῶς ἐκράτησεν εἰς τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν, θὰ ἐπιδιώξῃ μὲ ὅλας της τὰς δυνάμεις, ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ κοινὸν αἴσθημα καὶ θὰ εἶναι ἰδιαιτέρως εὐτυχής, ἐὰν ἡ πρότασίς της εὕρῃ ὁμόθυμον ἀναγνώρισιν τῶν πολιτικῶν κομμάτων. Διότι δὲν νομίζει, ὅτι θέμα ὅπως ἡ παροχὴ τῶν προσωπικῶν συντάξεων, εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται διὰ μιᾶς ἁπλῆς πλειοψηφίας. Καὶ θέλει νὰ ἐλπίζῃ ὅτι παρὰ τὴν ἀτμόσφαιραν, ἡ ὁποία ἀπόψε ἐκυριάρχησεν εἰς τὴν αἴθουσαν, θὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης μιᾶς περιωρισμένης ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος, ἡ ὁποία εἶναι δυνατόν, τοὐλάχιστον ἐγὼ προσωπικῶς εἶμαι βέβαιος, νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ὁμόφωνον λύσιν τῶν ἐκκρεμοτήτων, αἱ ὁποῖαι ἀπομένουν. (Χειροκροτήματα).

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν...

§325Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν ἀπαιτεῖται μυστικὴ διὰ ψηφοδελτίων ψηφοφορία. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ διακόψωμεν δι’ ἀπόψε καὶ νὰ πραγματοποιήσωμεν τὴν ψηφοφορίαν εἰς προσεχῆ συνεδρίασιν.

§326ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκριβῶς αὐτὸ θέλω νὰ εἴπω, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις περὶ μυστικῆς ψηφοφορίας. Καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ ἂν ἤθελον οἱ συνάδελφοι νὰ μᾶς διευκολύνουν, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§327ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§328ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 16ην Μαρτίου καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 1.30′ π.μ.)