1965.02.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 50ὴ

Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 1965

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 11.30′ π.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γιαμᾶς ζητεῖ ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ μεταβῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Κ. Ἀποσκίτης καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων νόμου 5258)1931 «περὶ Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας» καὶ νόμου 4150)1961 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ε.Μ.Υ. κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ι. Τσιριμῶκος, Γ. Βασιλᾶτος, Ι. Σακελλαρίου, 2) Χ. Ἀποστολάκος, 3) Ι. Κυριαφίνης, 4) Ι. Κουτσοχέρας, Α. Γεροκωστόπουλος, Χ. Βασματζίδης, Δ. Ἄρχος, 5) Ι. Ἀλευρᾶς, Α. Χασαπίδης, Χ. Πιπιλῆς, Ε. Ἀνερούσης, Τ. Μιχαηλίδης, Κ. Ράλλης, Α. Τσαλδάρης, 6) Θ. Μαναβῆς, Λ. Λασκαρίδης καὶ 7) Δ. Κίνιας, καταθέτουσι τροπολογίας καὶ προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.».

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Προτάσεις νόμων ἐπὶ Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4361)1964 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Ἐπαγγελματικῶν Σωματείων Νομοθεσίας». Ὁ κ. Γ. Λαμπριανός, ἔχει τὸν λόγον.

§4Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι μετὰ τὰς τρεῖς συζητήσεις διὰ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος ποὺ συζητοῦμε δὲν θὰ ἐχρειάζετο νὰ ὁμιλήσω, ἀλλὰ θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ εἴπω ὀλίγα τινά, διότι ἀπὸ τὸ 1950 ζῶ τὸν Συνδικαλισμὸν καὶ γνωρίζω πράγματα καὶ πρόσωπα. Κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν.Δ. τοῦ ὁποίου ζητεῖ σήμερον τὴν κατάργησιν ἡ ΕΡΕ, ἐξαπελύθη ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ βιαιοτάτη ἐπίθεσις ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὴν βαρυτάτην κατηγορίαν, ὅτι δῆθεν ἐπιδιώκει ἀπροσχημάτιστον παρέμβασιν εἰς τὰ Συνδικᾶτα καὶ τὸν διορισμὸν κομματικῶν της φίλων ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐργατικῶν Σωματείων. Κύριοι βουλευταί, τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Κυβέρνησίς μας ἦτο τήρησις προεκλογικῆς ὑποσχέσεως τῆς Ε.Κ. διὰ τὸν ἐκδημοκρατισμὸν τοῦ Συνδικαλισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιέσθη ἀπὸ τὸν ἐργατικὸν κόσμον διὰ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, διότι ὁ ἐργατικὸς κόσμος τῆς χώρας μας ἀπαιτοῦσε τὸν ἐκδημοκρατισμόν, καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῶν Συνδικάτων. Ἐὰν παραδεχθῶμεν, ὅτι ὅσα ἔλεγον οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΡΕ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν.Δ. τὰ ἐστήριζον εἰς σκέψεις καὶ ὑποθέσεις, σήμερον ποὺ ὑποστηρίζουν πάλιν τὰ ἴδια δὲν ἔχουν καθόλου δίκαιον διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπέκτησε ἐλευθερίαν καὶ κατόπιν τούτου διεξάγονται ἐλεύθεραι ἐκλογαὶ καὶ κατηργήθη ἡ πλαστοπροσωπεία καὶ ἡ πλαστογραφία, Ἔλλειψεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνέβαινε κατὰ τὸ παρελθόν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μαυρίδης). Αὐτό, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ βεβαιοῦν οἱ δικαστικοί, οἱ ὁποῖοι ἐποπτεύουν τὰς ἐκλογὰς καὶ ἐλέγχουν τὰς καταστάσεις τῶν Ἐργατικῶν Σωματείων, τὰς μονογράφουν καὶ τὰς ἀποστέλλουν εἰς τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα διὰ νὰ γνωρίζουν τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα ποῖοι ἀνήκουν εἰς τὰ Σωματεῖα καὶ ποῖοι ἀντιπρόσωποι ἐξελέγησαν. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς μᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ τὸν ἐνδιαφέρει ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ δημοκρατικὴ λειτουργία τῶν Συνδικάτων. Ἀλλὰ θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Μπουρνιᾶν μίαν λαϊκὴν παροιμίαν, ἡ ὁποία λέγει «ἄλλα λὲν τὰ χείλια καὶ ἄλλα τὰ πετραχείλια». Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι ὁ συνδικαλισμὸς δὲν εἶναι τύπος, ἀλλὰ οὐσία. Καὶ ὅταν δὲν τηροῦνται οἱ νόμοι καὶ αἱ διεθνεῖς συμβάσεις ποὺ διέπουν τὸν συνδικαλισμόν, ἡ οὐσία μένει εἰς τὸ κενόν. Καὶ ὁ κ. Μπουρνιᾶς ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ἡ ΕΡΕ ὡς Κυβέρνησις ἐκακοποίησαν καὶ ἐκακομεταχειρίσθησαν τὸν συνδικαλισμὸν καὶ ἠγνόησαν τοὺς νόμους καὶ τὰς διεθνεῖς συμβάσεις καὶ τοιουτοτρόπως αἱ προβλεπόμεναι συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι παραμένουν κενὸν γράμμα.

§5Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς ὅτι ἀφορᾷ ἐμένα νὰ ἀναφέρετε συγκεκριμένας πράξεις.

§6Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Ὅτι ἡ ΕΡΕ ἠγνόησε τοὺς νόμους, εἶναι γνωστόν. Σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι τὸ 1957 οἱ ἐργάται ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς πείνης ἀπεφάσισαν νὰ κατέλθουν εἰς ἀπεργίαν. Καὶ ἐνῷ θὰ ἔπρεπεν ἡ ΕΡΕ, νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν ἐπεστράτευσε τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα διὰ νὰ κατατρομοκρατήσουν τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους καὶ νὰ μὴ πάρουν μέρος εἰς τὴν ἀπεργίαν.

§7Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ποῖος ἦτο τότε Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.; Δὲν ἦτο ὁ κ. Μακρῆς; Τότε διατί ὑποστηρίζετε ὅτι ἦτο φίλος τῆς ΕΡΕ ἀφοῦ ἔκαμεν ἀπεργίαν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ;

§8Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔφθασα ἐκεῖ, ἐγὼ δὲν εἶπα ὅτι ἦτο φίλος σας ἢ δὲν ἦτο. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω μόνον ὅτι τὸν Ἰούνιον τοῦ 1957 οἱ λιμενεργάται Ρόδου ἀπεφάσισαν νὰ κατέλθουν εἰς ἀπεργίαν. Καὶ ἐκλήθησαν εἰς τὸ σπίτι τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Κωτιάδη, βουλευτοῦ τῆς Δωδεκανήσου, διὰ νὰ τοὺς πιέσῃ νὰ μὴ κατέλθουν εἰς ἀπεργίαν. Ἐπειδὴ ὅμως οἱ λιμενεργάται ἀπήργησαν, τότε ὁ κ. Κωτιάδης ἀπεκάλυψεν αἰφνιδίως, ὅτι εἴκοσι ἀπὸ τοὺς ἀπεργοὺς ἦσαν κομμουνισταὶ καὶ τοὺς ἐξεδίωξαν ἀπὸ τὸ λιμάνι. Καὶ θὰ ἐνθυμῆται, ὁ κ. Κωτιάδης ἕνα τηλεγράφημα τοῦ τότε Γεν. Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. κ. Φ. Μακρῆ ὁ ὁποῖος ἔλεγεν, ὅτι ὁ φασισμὸς ἀναβιοῖ εἰς Δωδεκάνησον. Εἰς παρατήρησιν δὲ τοῦ κ. Κωτιάδη ἐγὼ ἀπήντησα, ὅτι πράγματι ὁ φασισμὸς ἀναβιοῖ εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, κ. Μπουρνιᾶ καὶ κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον συνέβη ἐπὶ τῆς ὑπουργίας σας. Ἐπὶ τῆς ὑπουργίας σας αἱ διαμαρτυρίαι μας ἔπιπτον εἰς τὸ κενόν. Κατὰ τὴν ἀπεργίαν τῶν ξενοδοχοϋπαλλήλων εἰς Ρόδον, ἡ Χωροφυλακὴ ἔτρεχεν ἀπὸ ξενοδοχεῖον εἰς ξενοδοχεῖον καὶ ἐνώπιον τοῦ ἐργοδότου ἐρωτοῦσε τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ξενοδοχείων ἂν θὰ ἀπεργήσουν ἤ ὄχι. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κ. Μπουρνιᾶ: Ὑπάρχει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐλευθερία εἰς τὸν συνδικαλισμόν; Καὶ σᾶς ἐρωτῶ ἀκόμη: Ποῦ εἶναι ἡ διεθνὴς σύμβασις, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε κατὰ κόρον;

§9Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ζῆτε εἰς τοὺς αἰθέρας, κ. συνάδελφε. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά μου νὰ ὁμιλήσω, θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§10Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Ζῶ εἰς τὴν γῆν, κ. Μπουρνιᾶ καὶ εἰς τὰ συνδικᾶτα, καὶ γνωρίζω τὶ συμβαίνει. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ποῦ ὑπῆρχεν ἡ ἐλευθερία εἰς τὰ συνδικᾶτα καὶ ἡ ἐλευθέρα δρᾶσις ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας; Ἠθέλατε κρατικὸν συνδικαλισμόν, καὶ ὑποδούλωσιν τῶν σωματείων: Εἴπατε, κ. Μπουρνιᾶ, ὅταν ἐψηφίζετο τὸ συζητούμενον Ν. Διάταγμα, ὅτι δὲν ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις τὴν γνώμην τῶν ἐργατικῶν ἀντιπροσώπων. Καὶ ἐγώ, εἶπα: Σεῖς ὅταν εἴσαστε Κυβέρνησις ἐφωνάξατε τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἐργαζομένων νὰ τοὺς συμβουλευθῆτε ποτέ; Ἢ μήπως κάθε διαμαρτυρία μας ἔπεφτε εἰς τὸν κενόν;

§11Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐννοεῖτε καὶ ἐμένα, κ. συνάδελφε;

§12Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Ἐννοῶ τὴν Κυβέρνησίν σας.

§13Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς ἀναγνώσω δύο τηλεγραφήματα, διὰ τῶν ὁποίων οἱ ἐργαζόμενοι μὲ εὐχαριστοῦν διὰ τὴν στάσιν μου, παρ’ ὅτι ἤμην κυβερνητικὸς βουλευτής;

§14Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε Ράλλη, ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὴν Κυβέρνησίν σας.

§15Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὰ δύο αὐτὰ τηλεγραφήματα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὰ ἀναγνώσω καὶ νὰ τὰ καταθέσω εἰς τὰ πρακτικά.

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

Ἐξ Ἀθηνῶν 14)104939 105)99 24.1.1963 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ ΡΑΛΛΗΝ, βουλευτὴν Λ. Κηφισίας 72, Ἐνταῦθα Ἐργαζόμενοι σᾶς εὐχαριστοῦν διὰ συμπαράστασιν κατὰ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου στόπ. Ὑποδείξεις σας εἶναι ἐποικοδομητικαί, ἀναμένομεν δὲ ἀπὸ Ὑμᾶς σθεναρὰν στάσιν καὶ ἐνεργὸν συμβολὴν διὰ διατήρησιν δευτεροβαθμίων δικαστηρίων καὶ διὰ ἰσότιμον μεταχείρισιν ὀργανώσεων ἐλευθέρων ἐργατῶν καὶ ἐκπροσώπησιν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Δέρματος Ἑλλάδος: Τριανταφυλλάκος. Ὁμοσπονδία Μηχανικῶν καὶ Θερμαστῶν Βιομηχανίας καὶ Γεωργίας Ἑλλάδος: Παπαδόπουλος. Ὁμοσπονδία Ἐργατοτεχνιτῶν Μεταλλευτῶν Ἑλλάδος: Μούντριχας. Ὁμοσπονδία Χειριστῶν Μηχανοδηγῶν Ὁδοστρωτήρων Γεωτρυπανιστῶν, Συντηρητῶν καὶ Τεχνικοῦ Προσωπικοῦ: Σαραντάρης. Παν. Ὁμοσπονδία Κλωστοϋφαντουργῶν: Μόσχος. Ἐθνικὴ Ὁμοσπονδία Βιομηχανίας καὶ Βιοτεχνίας Εἰδῶν Ἀγγειοπλαστικῆς κπλ.: Βαγιανάκος. Ὁμοσπονδία Ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ Αὐτ)των Ἑλλάδος: Τυροπώλης.

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

φ419 Θεσσαλονίκης 19845 57)55 24.1.1963 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ ΡΑΛΛΗΝ, βουλευτὴν Βουλὴν–Ἀθήνας Προσπάθειά σας ὑπὲρ τροποποιήσεως ἐργατικοῦ νομοσχεδίου Βουλὴν εὗρεν ἀρίστην ἀπήχησιν ἐργατοϋπαλλήλους Θεσσαλονίκης ἀγωνιζομένους ὑπὲρ διατηρήσεως δικαιωμάτων ἐργατικῆς τάξεως, ἀνεξαρτησίας καὶ αὐτονομίας συνδικαλιστικοῦ κινήματος στόπ. Παρακαλοῦμεν συνεχίσατε προσπάθειάν σας μετὰ βεβαιότητος, ὅτι ἐπιτελεῖτε ὕψιστον καθῆκον ὑπὲρ συμφερόντων Ἔθνους ταυτιζομένων μετὰ δικαιωμάτων ἐργατοϋπαλλήλων χώρας. Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης Πρόεδρος: Θεοδώρου, Γραμματεύς: Γιάννος».

§16Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε Ράλλη, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἀναφέρομαι εἰς τὴν Κυβέρνησίν σας καὶ ἐὰν σεῖς εἴχατε τὸ θάρρος νὰ τὰ εἴπητε αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεγνώσατε σήμερον εἰς τὴν Βουλήν, ἡ Κυβέρνησίς σας ἔπραττεν ἄλλα.

§17Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Ἀνεφέρθητε, κ. συνάδελφε, εἰς ἕνα τηλεγράφημα τοῦ 1957 ὅταν εὑρισκόμην, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἰς τὴν Κάσον. Τὸ περιεχόμενον τοῦ τηλεγραφήματος αὐτοῦ εἶναι περίπου αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε. Ἀλλά, κ. συνάδελφε, ἡ λέξις «φασισμὸς» εἶναι πλέον τῆς μόδας καὶ δὲν πρόκειται νὰ μὲ ἀπασχολήσῃ. Ἀλλὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἐὰν κατὰ τὸ διάστημα τῆς 4ετίας ποὺ ἤμουν Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἰς τὰς Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ, διεπιστώσατε ποτέ, ὡς Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρόδου κομματικὰς παρεμβάσεις εἰς τὰ συνδικᾶτα;

§18Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Ὁ Νομάρχης σας κ. Ρεμπάκος....

§19Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀνεφέρθητε εἰς ἐμὲ καὶ σᾶς ἐρωτῶ καὶ πάλιν ἐὰν κατὰ τὸ διάστημα τῆς 4ετίας ποὺ ἤμουν Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ, διεπιστώσατε ἔστω καὶ μίαν παρέμβασιν εἰς τὰ συνδικᾶτα.

§20Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Εἶπα, κ. συνάδελφε, ὅτι ὁ Νομάρχης σας κ. Ρεμπάκος τὸ 1957 ἐκάλεσε τὸν Σταῦρον Ροῦσσον ἀπὸ τὴν ἠλεκτρικὴν ἑταιρίαν καὶ τὸν ὑπεχρέωσε νὰ παραιτηθῇ ἀπὸ τὸ συμβούλιον. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ σπίτι σας μέσα ἐκλήθη ὁ Σταῦρος Καψῆς ἀπὸ τὸν Νομάρχην καὶ μὲ τὸν Δήμαρχον Πετρίδην καὶ τὸν ὑπεχρέωσε νὰ παραιτηθῇ ἀπὸ μέλος τῆς διοικήσεως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου.

§21Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Ψεύδεσθε.

§22Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Δὲν ψεύδομαι, ἀλλὰ ἀντιθέτως εἶπον, ὅτι δὲν θὰ ἐλάμβανα τὸν λόγον ἐὰν δὲν εἶχα ζήσει αὐτὰ ἀκριβῶς ποὺ ἀνέφερον κατὰ τὰς ὥρας τοῦ τρόμου εἰς τὰ συνδικᾶτα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν σας. Εἶπεν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς μας, ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε. Κ., μὲ τὰς πράξεις της διέσυρε τὴν χώραν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐπεκαλέσθη πρὸς ἐπιβεβαίωσιν τῶν ἰσχυρισμῶν του τηλεγραφήματα τῆς Διεθνοῦς Συνδικαλιστικῆς Ὁμοσπονδίας. Ἐγώ, θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Μπουρνιᾶν τί συνέβη τὸ 1958, ὅταν Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἦτο ὄχι ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ἀλλὰ ὁ κ. Δημητρᾶτος, εἰς τὸ θέατρον Παπαϊωάννου εἰς τὸ 13ον Πανελλήνιον Ἐργατικὸν Συνέδριον. Τότε, ὁ ἐκπρόσωπος τῶν διεθνῶν συνδικάτων ὁ Βέλγος Σκέβελενς εἶπεν εἰς τὸ συνέδριον τοῦ θεάτρου Παπαϊωάννου: «Πολλοὶ τῶν σημερινῶν Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως νοσταλγοῦν τὴν 4ην Αὐγούστου καὶ θέλουν νὰ φέρουν τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς 4ης Αὐγούστου». Καὶ ἐβγῆκε τότε ἡ Κυβέρνησίς σας, κ. Μπουρνιᾶ, καὶ εἶπεν, ὅτι ὁ Σκέβελενς ἐπεμβαίνει εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς χώρας καὶ πρέπει νὰ φύγῃ. Ἐκεῖνα λοιπὸν τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ Βέλγος αὐτὸς συνδικαλιστής, σεῖς τὰ λέτε, κ. Μπουρνιᾶ, ἐπέμβασιν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς χώρας. Ἰδού, κ. Μπουρνιᾶ, ποῖαι ἦσαν αἱ ἐνέργειαι τῆς Κυβερνήσεώς σας καὶ ποία ἡ θέσις σας σήμερον ὡς Ἀντιπολίτευσις. Ἀναλόγως τῶν κομματικῶν σας συμφερόντων.

§23Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, κ. συνάδελφε, τὸ γεγονός, ὅτι ἐπικαλεῖσθε τί εἶπεν ὁ Σκέβελενς, ὡς ἄτομον, καθ’ ἣν στιγμὴν σεῖς γνωρίζετε, ὅτι ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. εἶναι μέλος τῆς Διεθνοῦς Συνδικαλιστικῆς Ὁμοσπονδίας, ἡ ὁποία ἔχει καταστατικὸν καὶ ἡ ὁποία δύναται βάσει αὐτοῦ νὰ διαγράψῃ ἐκ τῆς δυνάμεώς της πᾶσαν συνδικαλιστικὴν ὀργάνωσιν, συνεπῶς καὶ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. ἐὰν παραβιάζῃ τὰς ἀρχὰς τοῦ συνδικαλισμοῦ.

§24Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Διότι καὶ αὐτοί, κ. Μπουρνιᾶ, εἶναι συνδικαλισταὶ καὶ αὐτὸς ὁ Βέλγος Σκέβελενς ἀντιπροσωπεύει ἕνα περιφερειακὸν τμῆμα Διεθνοῦς Συνδικαλιστικῆς Ὁμοσπονδίας. Ἀλλά, αἱ ὀργανώσεις τῆς Διεθνοῦς προσανατολίζονται ἀναλόγως — καὶ αὐτὸ σεῖς τὸ ἀποκαλεῖτε ἐπέμβασιν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς χώρας — ποῦ θὰ τὰς ἐνημερώσῃ ἡ διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἐνῷ ἡ πραγματικότης εἶναι, ὅτι ὁ κ. Σκέβελενς, Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Περιφερειακοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Τμήματος τῆς Διεθνοῦς τῶν Συνδικάτων, παρηκολούθησε προσωπικῶς τὸ 13ον Πανελλαδικὸν Πανεργατικὸν Συνέδριον καὶ προσωπικῶς διεπίστωσε τὴν ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ εἰς τὸν συνδικαλισμὸν καὶ τὰ μέτρα ποὺ ἐλάμβανε διὰ τὸν ἐξανδραποδισμὸν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων καὶ τὴν ὑποδούλωσιν τοῦ συνδικαλισμοῦ γενικῶς. Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ εἶπεν, ὅτι πολλοὶ Ὑπουργοὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως νοσταλγοῦν τὴν ἐποχὴν τῆς 4ης Αὐγούστου καὶ αὐτὸ ἦτο ἡ πραγματικότης. Τὸ μόνον ὀρθὸν τὸ ὁποῖον εἴπατε, κ. Μπουρνιᾶ, εἶναι, ὅτι ἡ Ε. Κ. ἐξεμεταλλεύθη τὸ ἰσχνὸν ἡμερομίσθιον τῶν ἐργατῶν διὰ νὰ κερδίσῃ τὰς ἐκλογάς. Καὶ εἶναι αὐτὸ ἀληθές. Χαίρομαι ποὺ ἀνεγνωρίσατε, ὅτι ἡ ΕΡΕ εἶχε περιαγάγει τὸν Ἕλληνα ἐργάτην εἰς τοιαύτην οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν, γύμνια καὶ πεῖνα, ὥστε πράγματι νὰ φοβῆται ὁ ἐργάτης μήπως χάσει καὶ τὸ ἰσχνὸν ἡμερομίσθιον ποὺ ἐλάμβανε. Καὶ ἰδοὺ διατί δὲν ὑπῆρχεν ἀληθινὸς συνδικαλισμός. Ἡ Ε. Κ. ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας λαμβάνει μέτρα ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν.

§25Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶσθε εὐχαριστημένος ἀπὸ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν;

§26Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Οἱ ἐργάται, κ. Μπουρνιᾶ, ἔχουν πολλὰ δικαιώματα. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἱκανοποίησε μερικὰ τῶν αἰτημάτων τῶν ἐργατῶν. Καὶ ἔκαμε καὶ κάμνει ὅ,τι τῆς εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Γνωρίζετε τὸ νομοσχέδιον περὶ τῶν καπνεργατῶν καὶ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει διὰ τοὺς οἰκοδόμους, τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, τοὺς ὁποίους σεῖς ἀντὶ νὰ προστατεύσητε ἐστέλνατε εἰς τὰ Νοσοκομεῖα. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας. Δὲν ἰσχυρίζομαι ὅτι σήμερον οἱ ἐργάται πλέουν εἰς πελάγη εὐδαιμονίας καὶ εὐτυχίας. Πάντως σήμερον οἱ ἐργάται ἀναπνέουν τὸν ἀέρα τῆς ἐλευθερίας καὶ ἤρχισαν νὰ ἀπολαμβάνουν τὸν καρπὸν τῶν ἀγώνων των. Καὶ τοῦτο χάρις εἰς τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως Κέντρου ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν, χάρις εἰς τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀρχηγοῦ μας κ. Παπανδρέου καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας κ. Μπακατσέλου εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ ὁποίου ὀφείλονται οἱ περισσότεροι ἐργατικοὶ νόμοι καὶ ἀπὸ τὸ ἔτος 1951. Δὲν ἔχει δὲ σημασίαν, κύριοι βουλευταί, πολλάκις τὶ λένε τὰ χαρτιά. Σημασίαν ἔχει τίνι τρόπῳ ἐφαρμόζονται οἱ νόμοι ἀπὸ ἑκάστην Κυβέρνησιν.

§27Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Καὶ ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία εἶναι ἔργον τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας.

§28Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Δὲν γνωρίζω ποῖος ἔκαμε τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν.

§29Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία εἶναι δημιούργημα τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἱδρυθεῖσα διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργατῶν.

§30Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Πόσα παίρνει τὸ Κέντρον σας ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν σήμερον;

§31Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Ὅσα χρειάζεται διὰ νὰ συντηρηθῇ καὶ συγκεκριμένως 10.000 δραχμὰς μηνιαίως. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἤδη νὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν περικοπὴν τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ράλλη, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον διὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἐψηφίσθη, ἄρα ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ τώρα, μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Τὰ διάφορα νομοθετήματα ὅμως, νομίζω, ὅτι δὲν ψηφίζονται ἐν ὄψει μιᾶς ἐνεργείας κάποιου. Τὰ νομοθετήματα ψηφίζονται διὰ νὰ ἰσχύουν διὰ πᾶσαν περίπτωσιν καὶ δι’ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς Ἕλληνας. Τώρα συνέβη νὰ ἐπέκειντο αἱ ἐκλογαὶ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Μετὰ δύο μῆνας δυνατὸν νὰ ἐπέκειντο αἱ ἐκλογαὶ μιᾶς Ὁμοσπονδίας. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ἀναβάλλεται ἐπ’ ἄπειρον ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ;

§32Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀναγνωρίζω τὴν ἐντιμότητά σας, διατηρῶ ὅμως ἀμφιβολίας, ἐὰν ἀντελήφθητε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον. Ἐγὼ εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ παρέμβασις τῆς οἱασδήποτε Κυβερνήσεως εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα. Σεῖς, οἱ ἐργάται θὰ πρέπει νὰ μείνετε ἐλεύθεροι νὰ κανονίσητε τὰ τοῦ οἴκου σας. Ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὰ ζητήματά σας.

§33Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Μακάρι, κ. Ράλλη, νὰ ἐτηρούσατε αὐτὴν τὴν ἀρχὴν ὡς ΕΡΕ, ὅταν ἤσαστε εἰς τὴν ἐξουσίαν. Καὶ διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράζω περισσότερον, δὲν πρέπει νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλάμβανον αἱ Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ εἰς βάρος τοῦ συνδικαλισμοῦ, ποὺ ὑπεχρεούμεθα νὰ ζητῶμεν ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν νὰ παρίσταται εἰς τὰς Συνελεύσεις μας, διάταξις ἡ ὁποία ἠκυρώθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἀπηλλάγημεν πλέον αὐτῆς τῆς ὑποχρεώσεως. Ἐπίσης δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς ἐπεμβάσεις τῶν Νομαρχῶν εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα. Θὰ εἴπω μόνον κἄτι, τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον δὲν ἐλέχθη. Ὅπως γνωρίζετε ἡ Δωδεκάνησος ἀπηλευθερώθη τὸ 1947 καὶ τὸ 1948 ἔγινε τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Δωδεκανήσου, τὸ ὁποῖον παρέλαβον ἐγὼ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950. Εὑρῆκα, λοιπόν, ἐκεῖ δημιουργημένην τὴν ἑξῆς κατάστασιν ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον Πρόεδρον Σοφοκλῆν Βενιζέλον. Ἕκαστος ἐργοδότης ἐκράτει 2 δραχμὰς τὸ μῆνα ἀπὸ κἄθε ἐργάτην, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐργατικοῦ ζητήματος καὶ τὸ συγκεντρούμενον ποσὸν διενέμετο μεταξὺ τῶν ἐργατικῶν Σωματείων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα εἶχον κἄποιαν οἰκονομικὴν αὐτοτέλειαν. Ἦλθε μεταγενεστέρως ἡ Κυβέρνησις Παπάγου καὶ κατήργησε τὴν παρακράτησιν αὐτὴν τοῦ διδράχμου καὶ ὥρισεν, ὅτι τὰ ἐργατικὰ συνδικᾶτα θὰ ἐνισχύωνται ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν. Ἀπὸ τότε, κύριοι βουλευταί, ἀρχίζει ἡ ὑποδούλωσις τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἡ ἐξαγορὰ καὶ διαφθορὰ τῶν συνειδήσεων. Ὅποιος δὲν συνεφώνει μὲ τὴν κυβερνητικὴν γραμμήν, δὲν ἐλάμβανεν ἐνίσχυσιν καὶ ὅποιος ἐφώναζεν ἀπὸ τὸ πρωῒ ὡς τὸ βράδυ, ζήτω ὁ Καραμανλῆς, ἐλάμβανεν ὅσα ποσὰ ἐζήτει. Ἐγὼ ἔφθασα εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ ἔχω τηλέφωνον καὶ νὰ μὴ δύναμαι νὰ ἐπαρκέσω καὶ εἰς τὰ στοιχειωδέστερα τῶν καθηκόντων μου, διότι εἶχον τὸ θάρρος νὰ λέγω τὴν ἀλήθειαν καὶ νὰ μὴ συμφωνῶ μὲ τὴν κυβερνητικὴν γραμμήν. Κατηγόρησα π.χ. τὴν τότε Κυβέρνησιν διὰ τὸν νόμον 2968 καὶ εἶπον, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν νόμον 1846 τὸν ὁποῖον ἔθεσεν ἐν ἰσχύϊ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ φαλκιδεύει δικαιώματα τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐπίσης διὰ τὸν νόμον 3239)55 τὸν ὁποῖον ἀπεκάλεσα τροχοπέδην εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν. Ἐπίσης διὰ τὸν νόμον 4104)60 τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ γενικῶς κατέκρινον τὴν ἀντεργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ, ἡ ὁποία εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἐξαθλιώσῃ τὰς ἐργατικὰς μάζας καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἡ ΕΡΕ μετέβαλε τοὺς ἐργάτας εἰς δούλους, τὰ δὲ ἐργατικὰ στελέχη τὰ διέφθειρε διὰ τοῦ διαφθορείου ποὺ λέγεται Ἐργατικὴ Ἑστία. Ἡ Κυβέρνησίς μας τῆς Ε. Κ. θὰ φροντίσῃ καὶ φροντίζει νὰ δημιουργήσῃ ἕνα πραγματικὰ ἐλεύθερον συνδικαλιστικὸν ἐργατικὸν κίνημα, ἄξιον τοῦ δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος. Δὲν ἠμπορεῖτε ἑπομένως, κύριοι, ὅταν ἐλαμβάνατε αὐτὰ τὰ τυραννικὰ μέτρα ὡς Κυβέρνησις ἐναντίον τῶν ἐργαζομένων, δὲν ἠμπορεῖτε λέγω νὰ ἔρχεσθε σήμερον καὶ νὰ φαίνεσθε ὅτι προστατεύετε τὰς συνδικαλιστικὰς καὶ ἐργατικὰς ἐλευθερίας. Θέλω νὰ σᾶς ἀποδείξω, κύριοι συνάδελφοι......

§34Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε, νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν;

§35Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε. Σᾶς παρακαλῶ μὴ μοῦ διακόπτετε τὸν εἱρμὸν τῶν λόγων μου. Ἐγὼ ἄλλωστε δὲν ἔχω συνηθίσει εἰς τὰ βουλευτικὰ αὐτὰ τερτίπια τῶν διακοπῶν καὶ φοβοῦμαι ὅτι ἴσως διὰ τῶν συνεχῶν διακοπῶν σας ἐπιδιώκετε νὰ μὲ κάμετε νὰ ξεφύγω ἀπὸ τὴν σειρὰν τῶν ὅσων θέλω νὰ εἴπω.

§36Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μὴ φοβᾶσθε δι’ αὐτό. Κάμετε δι’ ἑκατὸν βουλευτάς.

§37Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Θέλω νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε κανένα σκοπὸν νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὰ συνδικᾶτα. Ἔπραξε τοῦτο διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν Δημοκρατίαν εἰς αὐτά. Καὶ ἐὰν δὲν τὸ ἔπραττεν, πρῶτος ἐγὼ θὰ διεμαρτυρόμην καὶ ἐνδεχομένως θὰ διέστελλον τὰς εὐθύνας μου ἀπὸ τὸ Κόμμα τῆς Ε. Κ. Εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας ὅστις χωρὶς καμμίαν πίεσιν ἐπροχώρησεν εἰς τὸν ἐκδημοκρατισμὸν τῶν ἐργατικῶν Σωματείων καὶ εἰς τὴν ἐπίλυσιν πολλῶν ἐκκρεμῶν ἐργατικῶν ζητημάτων. Ἐὰν ἐπιθυμοῦσεν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο νὰ διορίσῃ ἰδικούς της ἀνθρώπους εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Σᾶς λέγω ὅμως ὑπευθύνως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ 60% τῶν μελῶν ποὺ διωρίσθησαν, ἀνήκουν εἰς τὴν παράταξιν τῆς ΕΡΕ. Τοὺς γνωρίζω ἕνα πρὸς ἕνα. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ βάλῃ ἰδικούς της ἀνθρώπους, νομίζετε ὅτι δὲν εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ τὸ κάμῃ; Ὁ μοναδικὸς σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ δώσῃ εἰς τὰ συνδικᾶτα τὴν δυνατότητα νὰ ἐκλέξουν ἐλευθέρως τοὺς ἐκπροσώπους των. Διὰ νὰ καλύψητε, κύριοι, τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπεμβαίνει εἰς τὰ συνδικᾶτα, προβάλλετε τὸν γνωστὸν κομμουνιστικὸν κίνδυνον. Ἐὰν θέλωμεν ὅμως νὰ φανῶμεν χρήσιμοι καὶ εἰς τὸ Ἔθνος καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας, θὰ πρέπει νὰ ὁμιλήσωμεν ρεαλιστικά. Τί θέλετε νὰ κάμουν οἱ ἐργάται μὲ αὐτὸ τὸ χαμηλὸν ἡμερομίσθιον ποὺ λαμβάνουν ὡς ὁμολόγησεν καὶ ὁ κ. Μπουρνιᾶς; Τί θέλετε νὰ κάμουν οἱ ἐργάται μας μὲ αὐτὴν τὴν ἐξαθλίωσιν ποὺ τοὺς ἔχουν περιαγάγει αἱ συνεχεῖς Κυβερνήσεις τῆς δεξιᾶς; Ἔργον τῶν Κυβερνήσεων θὰ πρέπει πάντα νὰ εἶναι ἡ ἀνύψωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργατῶν. Ἔργον τῶν Κυβερνήσεων θὰ πρέπει νὰ εἶναι τὸ σταμάτημα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐργαζομένων ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας των. Ἐὰν δὲν φροντίσωμεν εἴτε ὡς Κυβέρνησις, εἴτε ὡς Βουλὴ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὸν ἐργατικὸν κόσμον διὰ τὴν λύσιν τῶν αἰτημάτων του, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι ἄδικα θὰ φωνάζωμεν ἡμεῖς ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν. Οἱ ἐργάται ὑπὸ οἱονδήποτε καθεστὼς θὰ συνεχίζουν τοὺς ἀγῶνας των διὰ τὴν διεκδίκησιν τῶν τιμίων αἰτημάτων των. Χωροφύλακες δὲν θὰ γίνουν τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς). Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις κάμνει ὅ,τι εἶναι δυνατὸν σήμερον διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸν λίγον χρόνον ποὺ εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, δημοκρατικὰ θὰ προχωρήσωμεν καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου θὰ κάμῃ δι’ ἔργων, ὅ,τι τῆς εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν συνδικαλιστικὴν καὶ κυρίως διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐξύψωσιν τῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα).

§38Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Ὡμιλήσατε περὶ ἐπεμβάσεως τῶν Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ καὶ ἐμοῦ προσωπικῶς, χωρὶς νὰ προσκομίσητε καμμίαν ἀπόδειξιν. Ζῆτε τὴν σημερινὴν πραγματικότητα εἰς τὴν Ρόδον καὶ σᾶς ἀπευθύνω τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν. Αἱ ἐκλογαί, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν τελευταίως εἰς τὸ Σωματεῖον τῶν ἐργατῶν καπνοβιομηχανιῶν Ρόδου, ἦσαν ἐλεύθεραι;

§39Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Ἦσαν ἐλεύθεραι καὶ ἐγὼ ἐπῆγα προσωπικῶς, διὰ νὰ τοὺς δώσω τὴν ἐλευθερίαν.

§40Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Αὐτὸ ἤθελα νὰ ξέρω.

§41Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Λαμπριανέ, ἐπιγραμματικὰ διεξετραγωδήσατε τί ὑπέφερον τὰ συνδικᾶτα ἐπὶ τοῦ Ἰταλικοῦ φασισμοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπὶ τοῦ Καραμανλικοῦ φασισμοῦ.

§42Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Ὄχι καὶ φασισμοῦ.

§43Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Φασισμοῦ. Κατόπιν τῶν χθεσινῶν ἀποκαλύψεων, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀποβάλητε αὐτὸν τὸν τίτλον. Ἐκτὸς ἂν σεῖς δὲν ἀνήκετε εἰς τὴν ΕΡΕ καὶ ἀνήκετε εἰς ἄλλο κόμμα, κ. Πιπιλῆ, ἐκτὸς ἂν θέλετε νὰ ἀναλάβητε τὰς εὐθύνας τῆς ΕΡΕ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν Ἀσφάλειαν ὑπῆρχεν ἓν εἰδικὸν συνδικαλιστικὸν Τμῆμα, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον ἐστραγγάλιζε τὴν ἐλευθερίαν τῶν συνδικάτων, ἀλλ’ ἀνελάμβανε καὶ ὅλον τὸ ἔργον τοῦ χαφιεδισμοῦ καὶ μπραβισμοῦ. Θέλω νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἂν ὑφίσταται ἀκόμη αὐτὸ τὸ Τμῆμα.

§44Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τοῦτο μόνον γνωρίζω, ὅτι οὐδεμίαν πληροφορίαν ἔλαβον ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν. Πέραν τῶν 2–3 ἀστυνομικῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα ἔχω διὰ τὴν τάξιν, οὐδεὶς ἄλλος μὲ ἐπισκέπτεται.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§46Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, βάσει τοῦ ὁποίου εἰσάγεται πρὸς ἀκύρωσιν τὸ Ν. Δ. 4361)64 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς Νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων», οἱ βουλευταὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζητοῦν τὴν τροποποίησιν ἢ τὴν κατάργησιν ἢ τὴν ἀκύρωσιν Ν. Διαταγμάτων. Οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς τὴν πρότασίν των ζητοῦν, ὄχι τὴν τροποποίησιν ἢ κατάργησιν τοῦ Ν. Δ. 4361)64, ἀλλὰ τὴν ἀκύρωσιν αὐτοῦ διότι ὅπως εἶπεν ὁ Εἰσηγητὴς ἐκ τῆς παρατάξεως τῆς Ε.Ρ.Ε. τὸ θεωροῦν φασιστικῆς καὶ ὁλοκληρωτικῆς ἐμπνεύσεως. Χρέος τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ ἐρευνήσῃ ἐὰν οἱ ἰσχυρισμοὶ αὐτοὶ εὐσταθοῦν καὶ ἐὰν εὐσταθοῦν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν ἀκυρώσεως, ἄλλως νὰ τὴν ἀπορρίψῃ. Εἰς τὴν ἔρευναν αὐτὴν θὰ προχωρήσω εὐθὺς ἀμέσως διὰ νὰ διευκολύνω τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς. Τὸ Ν. Δ. 4361)64, κύριοι βουλευταί, περιλαμβάνει 14 ἄρθρα. Ἐξ αὐτῶν τὰ ἄρθρα 1–4 καὶ τὸ 7 εἶναι ἄρθρα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνουν διατάξεις, τὰς ὁποίας ἄλλοτε εἶχε φέρει πρὸς ψήφισιν καὶ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς ἰδικόν της Νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὅμως περιεῖχε καὶ σωρείαν ἄλλων ἀντεργατικῶν διατάξεων καὶ τὸ ὁποῖον τελικῶς μὲ τὴν ἐξέγερσιν τῶν ἐργαζομένων καὶ τοὺς ἀγῶνας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μετὰ πολλὰς συζητήσεις ἐματαιώθη καὶ δὲν ἐψηφίσθη.

§47Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὰ εἴπομεν αὐτά, κ. συνάδελφε.

§48Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δέχομαι διακοπάς. Ἂς ἐξετάσουμε τώρα τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα. Τὸ ἄρθρον 6 ἐξασφαλίζει δι’ ὅλας τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις σύστημα διεξαγωγῆς ἀδιαβλήτων ἀρχαιρεσιῶν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν ἐκπροσώπου τῆς Δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ καθορίζει λεπτομερειακῶς τὰς δικαιοδοσίας καὶ τὰ καθήκοντα τοῦ Δικαστικοῦ ἐκπροσώπου καὶ τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς. Ὑποχρέωσις τῆς Πολιτείας εἶναι νὰ ἐξασφαλίζῃ διὰ γενικῶν κανόνων τὸ ἀδιάβλητον τῶν ἐκλογῶν καὶ ἐδῶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσουν ἀντιρρήσεις. Τὸ ἄρθρον 8 προβλέπει ὅτι ἡ θητεία τῶν διοικήσεων τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων θὰ εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία καθορίζεται ὑπὸ τῶν καταστατικῶν καὶ δὲν θὰ παρατείνεται ὑπὸ τῶν Διοικήσεων πέραν τοῦ μηνός. Ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀδύνατον εἰς συζήτησιν καλῆς πίστεως νὰ θεμελιωθῇ διαφωνία. Τὸ ἄρθρον 9 θεσπίζει ὅτι τὰ ἐπαγγελματικὰ σωματεῖα ὑποχρεοῦνται νὰ γνωρίζουν εἰς τὴν ἐποπτεύουσαν ἀρχὴν τὸ καταστατικὸν τὴν διοίκησιν καὶ τὸν ἰσολογισμὸν ἑκάστης διαχειριστικῆς περιόδου. Τὸ ἄρθρον 12 ἐπεκτείνει τὴν προστασίαν τοῦ Α. Νόμου 1803)51 καὶ εἰς ἄλλα συνδικαλιστικὰ στελέχη. Καὶ ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς πιστεύω ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν τοὺς ἐργαζομένους καὶ ἐνδιαφέρονται διὰ τὰς συνδικαλιστικὰς των ἐλευθερίας, ὁ ὁποῖος θὰ διαφωνήσῃ. Τὸ ἄρθρον 13 παρέχει τὸ δικαίωμα κωδικοποιήσεως τῆς περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων νομοθεσίας καὶ τὸ ἄρθρον 14 καθορίζει τὸν χρόνον ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Διατάγματος. Καὶ ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἄρθρων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ διαφωνία, ἡ ὁποία νὰ στηρίζεται εἰς τὴν λογικήν. Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ἀπομένουν πρὸς ἐξέτασιν τὰ ἄρθρα 5, 10 καὶ 11 εἰς τὰ ὁποῖα συγκεντρώνονται κυρίως αἱ διαφωνίαι τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν ἀκυρώσεως βουλευτῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἀνάγκη νὰ ἐρευνηθῇ ἑπομένως, τὶ θεσπίζεται διὰ τῶν ἄρθρων αὐτῶν. Τὸ ἄρθρον 5 προβλέπει ἐκπροσώπησιν στὰ συνέδρια παντὸς βαθμοῦ ἀναλόγως μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ψηφισάντων ἐκ τῶν οἰκονομικῶς ἐν τάξει μελῶν τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἐπανάληψις τοῦ ἄρθρου 30 παρ. 6 τοῦ Βασ. Διατάγματος 15–20)5)1920 καὶ σύμφωνος πρὸς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ὁ περιορισμὸς τοῦ ⅕ γίνεται τώρα ⅒ καὶ ἡ ἀναλογικὴ ἐκπροσώπησις τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεται, ὅτι θεσπίζει ἡ Κυβέρνησις ἡ ἴδια τὴν ἀνατρέπει. Μὲ τὸν περιορισμὸν αὐτὸν ἐμεῖς διαφωνοῦμεν καὶ ἐτονίσαμεν τὴν διαφωνίαν μας. Ἡ Ε.Ρ.Ε. ὅμως διαφωνεῖ διότι δὲν θέλει τὴν ἀναλογικὴν ἐκπροσώπησιν. Τὸ ἄρθρον 10 ἐπιβάλλει ὅπως αἱ ἀρχαιρεσίαι τῶν παντὸς βαθμοῦ ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων διενεργοῦνται ἐφ’ ἑξῆς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τῶν Ν. Δ. 4361)64. Ἀληθινὰ θὰ ἦταν πολὺ παράξενο νὰ διαπιστώνῃς ἀνωμαλίαν σὲ ἕνα τομέα τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, νὰ νομοθετῇς μὲ σκοπὸν νὰ τερματίσῃς τὴν ἀνωμαλίαν καὶ νὰ ἀφήνῃς νὰ τερματισθῇ μόνη της ἡ ἀνωμαλία χωρὶς νὰ προβλέπῃς τὶς ἀπαραίτητες κυρώσεις δι’ ὅσους δὲν θὰ θελήσουν νὰ συμμορφωθοῦν. Τὸ ἀνώμαλον εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι τὸ ὅτι δὲν τάσσεται ὑπὸ τοῦ νόμου προθεσμία εὔλογος ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθοῦν τὰ συνέδρια ὅπως ἐμεῖς ἐζητήσαμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν.Δ. καὶ δίδεται ἡ ἐλευθερία διαιωνίσεως τῆς ἀνωμαλίας. Τέλος τὸ ἄρθρον 11 ἐπιβάλει ὅπως τὰ μέλη τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων ἐκπληρώσουν τὰς οἰκονομικὰς ὑποχρεώσεις των καὶ ὅπως διὰ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς πρώτας ἀρχαιρεσίας μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν Ν. Δ. ἐξοφλήσουν συνδρομὰς τοὐλάχιστον ἑνὸς ἔτους. Ἐμεῖς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ διεφωνήσαμε καὶ ἐζητήσαμε τὴν ἐξόφλησιν συνδρομῶν ἑνὸς μηνός. Αὐτό, κ. βουλευταί, εἶναι τὸ νομοσχέδιον καὶ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου ζητεῖται ὑπὸ τῆς ΕΡΕ ἡ ἀκύρωσις καὶ ὄχι ἡ τροποποίησις ἢ ἡ κατάργησις. Τὸ νὰ ζητᾶς τὴν ἀκύρωσιν ἑνὸς νομοσχεδίου τοῦ ὁποίου διὰ τὰ περισσότερα ἄρθρα δὲν ἔχεις λόγους διαφωνίας δὲν στέκεται στὴν λογικὴ οὔτε εἶναι πολιτική. Ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης νὰ γίνουν τροποποιήσεις ἄρθρων. Γιατὶ λοιπὸν ἡ ΕΡΕ ἐπιδιώκει τὴν ἀκύρωσιν; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα γιὰ τοὺς ἐργαζομένους. Γιὰ ὅσους ὅμως παρακολουθοῦν τὴν πολιτικὴν τῆς ΕΡΕ ἡ ἀπάντησις εἶναι εὔκολη. Ἡ πρότασις ἀκυρώσεως ἀποδεικνύεται: 1) Ὅτι ἡ ΕΡΕ καὶ ὅταν ὡς Κυβέρνησις ἔφερε πρὸς ψήφισιν τὰ ἄρθρα 1–4 καὶ 7 τὰ ἔφερε γιὰ νὰ παραπλανήσῃ τοὺς ἐργαζομένους καὶ τοὺς Κουτόφραγκους ποὺ φώναζαν νὰ προσαρμοσθῇ ἡ νομοθεσία μας πρὸς τὴν 87 Δ. Σύμβασιν, ἐνῷ στὴν πραγματικότητα οὔτε τότε τὰ ἤθελε καὶ γι’ αὐτὸ τὰ τύλιξε σὲ σειρὰ ἄλλων ἀντεργατικῶν διατάξεων ὥστε νὰ μὴ ψηφισθοῦν. 2) Ὅτι ἡ ΕΡΕ δὲν μπορεῖ νὰ συμβιβασθῇ μὲ τίποτε τὸ δημοκρατικόν. Δὲν θέλει τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Δὲν θέλει τὴν τάξιν ἀλλὰ τὴν ἀταξίαν. Δὲν θέλει τὴν ὁμαλότητα ἀλλὰ τὴν ἀνωμαλίαν. Ἡ ΕΡΕ ἦταν, εἶναι καὶ παραμένει τὸ Κόμμα τῆς ἀνωμαλίας καὶ παρανομίας. Μισεῖ τὴν ὁμαλὴν πολιτικὴν ζωὴν διότι ὅσο αὐτὴ ἀποκαθίσταται τόσον περιορίζονται αἱ δυνατότητες νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ νὰ διατηρήσῃ τὴν συνοχήν της ὡς Κόμμα. Ἐδῶ βρίσκεται ἡ ἐξήγησις διατὶ ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν καὶ ὄχι τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 4361)1964. Διότι δὲν θέλει τὴν δημοκρατικὴν λειτουργίαν τοῦ Συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Θέλει νὰ τὸ κατευθύνουν οἱ μισητοί, στοὺς ἐργαζομένους, ἡγέτες τύπου Μακρῆ, Θεοδώρου, Κασιμάτη, Ράφτη, Γαϊτανίδη κλπ.

§49Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ μίαν διακοπήν.

§50Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὁρίστε, κ. συνάδελφε.

§51Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τότε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, ἡ ἰδική μας παράταξις εἶχεν ὑποβάλει ἐγγράφως τὴν πρότασίν της νὰ χωρισθοῦν τὰ 7 ἄρθρα καὶ νὰ ἀποτελέσουν ξεχωριστὸν νομοσχέδιον καὶ νὰ ψηφισθοῦν ἄνευ συζητήσεως καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου νὰ ἐνσωματωθοῦν εἰς νέον νομοσχέδιον. Ἡ Ε.Ρ.Ε. δὲν ἀπεδέχθη τότε τὴν πρότασίν μας αὐτήν.

§52Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἦτο μόνον ἰδική σας πρότασις. Ἦτο ἐν πρώτοις πρότασις τῆς Ε.Κ., τὴν ὁποίαν ἀπέρριψεν ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ.

§53Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν ἀνέφερον καὶ ὑμᾶς διὰ νὰ μὴ κατηγορηθῆτε ἐπὶ συνοδοιπορίᾳ μετὰ τῆς ΕΔΑ. Πράγματι εἶχεν ὑποβάλει καὶ ἡ παράταξίς σας παρομοίαν πρότασιν καὶ ἀπερρίφθη.

§54Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, μίαν λέξιν, παρακαλῶ.

§55Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω, κ. Ράλλη, ἀφήσατε νὰ τὰ εἴπητε ὅταν θὰ δευτερολογήσητε.

§56Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐδέχθητε, παρὰ τὸν Κανονισμόν, τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Ἐφραιμίδη καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, δὲν δύνασθε νὰ ἀρνηθῆτε τὴν ἰδικήν μου διακοπήν. Ὁ συλλογισμός, κ. συνάδελφε, στρέφεται εὐθέως ἐναντίον τῆς ΕΔΑ.

§57Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐκάναμεν πρότασιν ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις τότε καὶ δὲν τὴν ἐδέχθητε. Καὶ ἐκ τῆς προτάσεως ἐκείνης ἀποδεικνύεται, ὅτι οὔτε τότε τὸ ἠθέλατε καὶ οὔτε καὶ τώρα τὸ θέλετε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβιβασθῇ μὲ τίποτε τὸ δημοκρατικόν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε, διότι δὲν θέλετε νὰ ὑπάρχουν συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι εἰς τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα. Εἶναι σωστὸς ὁ χθεσινὸς λόγος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πρόκειται περὶ φασιστικοῦ κόμματος, τὸ κόμμα σας καὶ δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε περὶ δημοκρατίας.

§58Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μέσα εἰς τὴν Παπανδρεϊκὴν Δημοκρατίαν ἡμεῖς εἴμεθα φασισμός.

§59Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν θέλει τὴν ἐλευθερίαν ἡ ΕΡΕ. Ἡ ΕΡΕ εἶναι καὶ παραμένει κόμμα ἀνωμαλίας. Ὅσον αἱ δημοκρατικαὶ ἐλευθερίαι ἀποκαθίστανται εἰς τὸν τόπον μας, τόσον περιορίζονται αἱ δυνατότητες νὰ ἐπανέλθητε ποτὲ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἐδῶ εἶναι τὸ μυστικόν. Κύριοι βουλευταί, πόσο μισητοὶ εἶναι αὐτοὶ οἱ ἡγέτες τὸ καταλαβαίνουν καὶ οἱ ἴδιοι καὶ χρησιμοποιοῦν διὰ νὰ παραμένουν εἰς τὴν ἡγεσίαν καταστατικὰ μὲ φασιστικὰς διατάξεις. Καταστατικὰ τὰ ὁποῖα νὰ τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ μετέχουν ἐξ OFFICIO τῶν συνεδριάσεων, νὰ ἐλέγχουν οἱ ἴδιοι τὰ πληρεξούσια τῶν συνέδρων, νὰ διαγράφουν τοὺς τιμίους συνδικαλιστικοὺς καὶ τὰς ὀργανώσεις μὲ γνησίους ἐκπροσώπους καὶ νὰ τοὺς ἀντικαθιστοῦν μὲ φίλους τους. Δὲν σᾶς κάνει ἐντύπωσιν, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι παραμένουν ἐπὶ μίαν 20ετίαν εἰς τὴν ἡγεσίαν τῶν συνδικάτων; Ἐδῶ καὶ τὴν Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν ἐψήφισες ἐσὺ ὁ ἴδιος, μετὰ μίαν ἢ δύο τετραετίας αἰσθάνεσαι τὴν ἀνάγκην νὰ τὴν ἀλλάξῃς. Ἐδῶ ἀκόμη καὶ τὴν γυναῖκα σου ὕστερα ἀπὸ μιὰ 20ετίαν ἀρχίζεις νὰ μὴν τὴν ἀνέχεσαι.

§60Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Διὰ νὰ ἀποτολμᾶτε τέτοιαν φράσιν φαίνεται, ὅτι δὲν εἶσθε παντρεμμένος.

§61Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Καὶ παντρεμμένος εἶμαι καὶ καλὸς οἰκογενειάρχης εἶμαι μὲ παιδιά. Καὶ μόνον οἱ Μακρῆς, Θεοδώρου, Πατσατζῆς, Ράπτης, Κασιμάτης κλπ. θεωροῦνται ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν ὡς ἀναντικατάστατοι.

§62Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν νομίζετε, ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν λογικὴν καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ πρέπει κἄποτε νὰ ἀλλάξουν, διότι τοὺς ἐβαρέθηκαν καὶ οἱ ψηφοφόροι τους;

§63Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὴν ἀνωμαλίαν ὅμως καὶ τὴν ἰσοβιότητα τῶν ἐργατοκαπήλων τὴν ἔχουν πληρώσει καὶ τὴν πληρώνουν πολὺ ἀκριβὰ οἱ ἐργαζόμενοι πρὸς ὄφελος τοῦ κεφαλαίου καὶ τῶν μονοπωλιακῶν συγκροτημάτων καὶ ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις. Τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ τὴν τελευταίαν 8ετίαν ἀνέβηκε κατὰ 70% ἀλλὰ ἡ θέσις τῶν ἐργαζομένων ἐλάχιστα βελτιώθηκε. Ἡ κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἶναι τόσο ἄδικη εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων ὥστε ὁ Ἕλληνας ἐργαζόμενος μόνον μὲ τοὺς συναδέλφους του τῆς Ν. Κορέας καὶ τῆς Γκάνα μπορεῖ νὰ συγκριθῇ. Στατιστικὰ στοιχεῖα τῆς Ἑταιρείας Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν:

Κατὰ τοὺς ἴδιους τοὺς βιομηχάνους τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ Ἕλληνος ἐργαζομένου εἶναι τὸ 50% τῶν συναδέλφων του τῆς Εὐρώπης. Ὁ βιομήχανος κ. Κατσάμπας, σὲ ὁμιλία του στὸ Κέντρο Παραγωγικότητος τῆς 18ης Δεκεμβρίου 1964 σχετικὴν μὲ τὰς ἐξαγωγάς μας εἶπε: «Κατὰ τὴν γνώμην μου εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ μόνος εὐνοϊκὸς παράγων εἶναι ὁ παράγων τοῦ ἡμερομισθίου. Ἡ ἐν Ἑλλάδι ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας ἀντιστοιχεῖ ὁμολογουμένως εἰς τὸ ἥμισυ περίπου τῆς ἐν λόγῳ ἀμοιβῆς εἰς τὴν Γερμανίαν, τὴν Γαλλίαν καὶ τὰς ἄλλας χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς». Αὐτὴν ὅμως τὴν κατάστασι δὲν τὴν πληρώνουν μόνον αἱ ἐργατικαὶ οἰκογένειαι, ἀλλὰ ὅλος ὁ λαὸς διότι χτυπάει καὶ νεκρώνει τὴν ἐσωτερική μας ἀγορά. Καὶ ἡ κατάστασις αὐτὴ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς καταλύσεως τῶν δημοκρατικῶν καὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ πρὸς ὄφελος τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας καὶ τῶν ξένων μονοπωλίων, τὰ ὁποῖα τόσο πολὺ διευκόλυναν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἐπιδιώκει νὰ διατηρήσῃ καὶ διὰ τὸ μέλλον ἡ ΕΡΕ καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἀξιώνει τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 4361)64. Δυστυχῶς εἰς τὰς ἐπιδιώξεις της ἐνθαρρύνεται καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία παρὰ τὰς προεκλογικὰς ἐπαγγελίας της δὲν ἀπεκατέστησε τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας. Τὸ Ν. Δ. 4361)64 δὲν ἔπρεπε νὰ περιέχῃ τὸν περιορισμὸν τοῦ ⅒ στὴν ἐκπροσώπησιν εἰς τὰ συνέδρια, οὔτε τὸν περιορισμὸν τῆς καταβολῆς συνδρομῶν ἑνὸς ἔτους. Ἀκόμη ἔπρεπε νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐπανεγγραφὴν τῶν διαγραφέντων ὀργανώσεων καὶ νὰ ἐξασφαλίζῃ ἐντὸς εὐλόγου προθεσμίας τὴν ὀργάνωσιν καὶ διεξαγωγὴν ἀδιαβλήτου ἑνωτικοῦ συνεδρίου, ὥστε νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ἀνωμαλίαν. Ἀκόμη, ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὁλοκληρωτικὴν προσαρμογὴν τῆς νομοθεσίας μας καὶ πρὸς τὴν 98 Δ. Σύμβασιν, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν οἱ ἐργαζόμενοι σύστημα ἐλευθέρων συλλογικῶν διαπραγματεύσεων καὶ πρὸς τὴν 105 Δ. Σύμβασιν, ὥστε νὰ λείψουν αἱ ἐπιστρατεύσεις καὶ ἡ καταναγκαστικὴ ἐργασία. Καὶ αἱ δύο αὗται συμβάσεις ἀποτελοῦν νόμους τοῦ Κράτους. Ἔχουν κυρωθῆ καὶ θέτουν γενικὰς ἀρχὰς πρὸς τοὺς ὁποίους ἡ νομοθεσία μας πρέπει νὰ προσαρμοσθῇ. Ὅλας αὐτὰς τὰς ἀτελείας καὶ παραλείψεις ἡμεῖς τὰς ἐπεκρίναμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Διατάγματος καὶ ἐζητήσαμεν βελτιώσεις, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἀπέρριψεν. Παρ’ ὅλα αὐτὰ τὸ Ν. Δ. δὲν εἶναι φασιστικὸν ὅπως ἰσχυρίζεται ἡ ΕΡΕ, ἀλλὰ ἀποτελεῖ δημοκρατικὴν πρόοδον καὶ πρέπει ἡ μὲν Βουλὴ νὰ ἀπορρίψῃ τὴν πρότασιν τῆς ΕΡΕ, ἡ δὲ Κυβέρνησις νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Διατάγματος μὲ δημοκρατικὸν πνεῦμα, διότι κάθε ἄλλο παρὰ αὐτὸ γίνεται μέχρι στιγμῆς. Εἰς τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν τῆς ΓΣΕΕ ἀπεκατεστάθησαν προχθὲς καὶ πάλιν διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ἀντισυνδικαλιστικὴν ἀνωμαλίαν τοῦ παρελθόντος. Αἱ εὐθῦναι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς ἐργασίας εἶναι βαρύταται δι’ αὐτὴν τὴν παλινόρθωσιν τῶν Μακρικῶν καὶ Θεοδωρικῶν εἰς τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Δὲν εἶχε κανένα δικαίωμα ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ θεωρήσῃ ὡς μὴ νόμιμον τὴν προσωρινὴν ἡγεσίαν καὶ νὰ ἀποστερήσῃ αὐτὴν ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας δηλαδὴ ἀπὸ τὰ χρήματα τῶν ἐργαζομένων, τὰ ὁποῖα κατὰ ἑκατομμύρια ἐχορηγοῦντο προηγουμένως εἰς τὸν τύραννον τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τὸν κ. Μακρῆν. Μὲ τὴν στάσιν του αὐτὴν οὐσιαστικὰ ἐκήρυξε παράνομον τὴν προσωρινὴν ἡγεσίαν, ἡ ὁποία ἂν καὶ δὲν περιελάμβανεν ὅπως θὰ ἔπρεπε στελέχη τοῦ Δ.Σ.Κ. καὶ τῶν 115, ἐν τούτοις ἀπετελεῖτο κατὰ τὸ ½ περίπου ἀπὸ στελέχη τῆς Ἑνώσεως Κέντρου μὲ ἀγαθὰς προθέσεις ἀπέναντι τῶν ἐργαζομένων καὶ κεκηρυγμένα ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Ἡ στάσις αὐτὴ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα μὲ νέαν ἀπόφασιν τοῦ ἰδίου Προέδρου, νὰ διορισθοῦν καὶ πάλιν εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς ΓΣΕΕ οἱ φίλοι καὶ συνυπεύθυνοι τῶν Μακρῆ–Θεοδώρου καὶ νὰ ἀποκλεισθοῦν ἀπὸ τὴν Διοίκησιν τὰ Δημοκρατικὰ στελέχη. Αἱ εὐθῦναι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι βαρύταται. Οἱ ἐργαζόμενοι ἔχουν προσφέρει πολλὰ εἰς τοὺς Δημοκρατικοὺς καὶ Κοινωνικοὺς ἀγῶνες καὶ ἔχουν ὑποφέρει πάρα πολλὰ ἀπὸ τὰς δυνάμεις τῆς ἀντιδράσεως καὶ τὰ ὄργανά της εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις των. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι δὲν θὰ ἀνεχθοῦν αὐτὴν τὴν παλινόρθωσιν καὶ ὀπισθοδρόμησιν, ἀλλὰ μὲ τοὺς ἀγῶνες τους θὰ κατακτήσουν τὰς συνδικαλιστικάς των ἐλευθερίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως παρὰ νὰ αἰσθάνωνται ἀπογοήτευσιν ἀπὸ τὴν στάσιν τῆς Κυβερνήσεως Κέντρου ἀπέναντί των. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ τηρήσῃ τὰς ὑποσχέσεις της καὶ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Νὰ σταματήσουν αἱ διώξεις τῶν ἀπεργῶν, αἱ αὐθαίρετοι ἀπολύσεις τῶν συνδικαλιστικῶν καὶ ἐργαζομένων, οἱ πολιτικὲς ἐπιστρατεύσεις. Νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ Ν. Δ. 4361 μὲ δημοκρατικὸν πνεῦμα καὶ ὄχι νὰ ἀκυρωθῇ ὅπως ζητεῖ ἡ πρότασις τῶν συναδέλφων τῆς ΕΡΕ. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, προτείνω τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως, διότι τὸ Ν. Δ. 4361)64 ἀποτελεῖ βῆμα πρὸς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν ἀρκεῖ μόνον νὰ ἐφαρμοσθῇ, ὅπως ἐτόνισα καὶ προηγουμένως, μὲ δημοκρατικὸν πνεῦμα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ἀποστολάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§65Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἀκουσθῇ ὁ ἀντίλογος, δὲν ἔχομεν ἀντίλογον εἰς τὴν συζήτησιν;

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ἀποστολάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§67Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δώσετε τὸν λόγον εἰς ἡμᾶς, διότι ὡμίλησαν ἤδη τρεῖς βουλευταὶ ἐπὶ τῆς προτάσεώς μας καὶ πρέπει νὰ ἀκουσθῇ καὶ ὁ ἀντίλογος. Εἶναι θέμα Κανονισμοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ λύσετε.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσουν πρῶτα οἱ ἐγγεγραμμένοι.

§69Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὁμιλήσουν 10 ἐπὶ τῆς προτάσεώς μας καὶ δὲν θὰ ὁμιλήσωμεν ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι κατεθέσαμεν τὴν πρότασιν; Εἶναι πρωτάκουστον αὐτὸ ποὺ συμβαίνει.

§70Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν κ. Ἀποστολάκον ἐδόθη ἤδη ὁ λόγος καὶ οὐδεὶς δύναται πλέον νὰ τοῦ τὸν ἀφαιρέσῃ. Ἀλλὰ ὁ Κανονισμὸς παρεβιάσθη. Ὁ Κανονισμός, κ. Πρόεδρε, δὲν λέγει πουθενὰ αὐτό, τὸ ὁποῖον πράττετε σεῖς, ἀλλὰ προβλέπει λόγον καὶ ἀντίλογον. Ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ κάμετε Κανονισμὸν Παπανδρεϊκόν, ὅπως χθὲς τὸ βράδυ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, μετὰ τὸν κ. Ἀποστολάκον, ὀφείλετε νὰ μᾶς δώσετε τὸν λόγον, ὅπως ὁ Κανονισμὸς προβλέπει.

§71Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ συνάδελφος κ. Χασαπίδης, μοῦ παρεχώρησε τὴν θέσιν του διὰ 12 λεπτὰ καὶ θὰ τοῦ ἀποκλέψω ἄλλα τρία διὰ νὰ γίνουν 15. Ἕνεκα τοῦ λόγου αὐτοῦ δὲν θὰ δεχθῶ καὶ οὐδεμίαν διακοπὴν εἰς τὰ ὀλίγα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ εἴπω. Ὀφείλω, κύριοι συνάδελφοι, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα νὰ συγχαρῶ τοὺς συναδέλφους ὅλων τῶν παρατάξεων ποὺ ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὴν συζήτησιν καὶ ἰδίᾳ τοὺς 90 βουλευτὰς τῆς Ε.Ρ.Ε. ποὺ ὑπέβαλον τὴν πρότασιν καὶ οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ἀπουσίας των ὑπερασπίζουν τὴν πρότασίν των.

§72Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶσθε περισσότεροι σεῖς κ. συνάδελφε;

§73Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ἐὰν ἐπροσέξατε, κ. Μπουρνιᾶ, ἀνεφέρθην εἰς τοὺς ἀπουσιάζοντας βουλευτὰς ὅλων τῶν παρατάξεων, καὶ ἔκανα εἰδικὴν μνείαν τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Ρ.Ε., οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον καὶ τὴν πρότασιν.

§74Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἡμεῖς περισσοτέρων διὰ τὴν πρότασίν μας.

§75Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤρκουν τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας καὶ τοῦ Εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι τὸ αἴτημα τῆς Ε.Ρ.Ε. πρὸς τὴν Βουλὴν δὲν εἶναι δίκαιον. Ἐζήτησεν ἡ ΕΡΕ διὰ τῆς προτάσεώς της πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Ν. Δ. 4361)64, μὲ τὴν κατηγορίαν εὐθέως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε παρέμβασιν εἰς τὰ Συνδικᾶτα. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν θεωρίαν τοῦ Ἀρχηγοῦ μου καὶ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Παπανδρέου, ὅτι δηλ. πάντοτε ἐκ τῆς συγκρίσεως ἐξάγεται ἡ ὀρθὴ κρίσις· ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι καὶ αὐτοτελῶς δύνανται νὰ κρίνωνται ἐνίοτε αἱ πράξεις. Ὅταν ὅμως ὁ θύτης ἐπιτίθεται ἐναντίον τῶν θυμάτων του τότε εἶναι ἀπαραίτητος ἡ σύγκρισις καὶ εἰς αὐτὴν τὴν σύγκρισιν προβαίνω δι’ ὀλίγων. Εἶπεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὅτι ἐνῷ εἶχεν ἐκλεγῆ μία Διοίκησις νόμιμος τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος ἐπὶ Ὑπουργίας Πρωτοπαπαδάκη, ἐψηφίσθη ἐν μιᾷ νυκτὶ νόμος διὰ νὰ τὴν καταργήσῃ καὶ νὰ διορίσῃ πρόσωπα τῆς ἀρεσκείας του καὶ θὰ ἤρκει τοῦτο. Θὰ ἤρκει, λέγω, τὸ γεγονὸς αὐτό, ὅπως ἀκόμη καὶ τὸ γεγονὸς τὸ συμβὰν ἐπὶ Ὑπουργίας κ. Δημητράτου, νὰ προτείνῃ εἰς τὸ Συνδικαλιστικὸν Συνέδριον, πρόσωπα τῆς ἀρεσκείας του, προσφεύγων ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἠρνήθη, πρὸς τιμήν του, καὶ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα ὑπὲρ προσώπων τῆς ἀρεσκείας του, διὰ νὰ καταρρίψῃ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς ΕΡΕ, περὶ παρεμβάσεως τῆς παρούσης Κυβερνήσεως εἰς τὰ Συνδικᾶτα. Ἀλλὰ ἐγὼ θὰ ἀποκαλύψω καὶ κάτι ἄλλο ἀπὸ τὰς παρεμβάσεις τοῦ κ. Δημητράτου, τὴν διάθεσιν ἐκ τῶν διαχειριζομένων ὑπ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν προσωπικήν του κρίσιν κονδυλίων τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ὑπὲρ ἐργατικῶν στελεχῶν ἄνω τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου διακοσίων χιλιάδων, βάσει εἰδικῆς διατάξεως. Καὶ αὐτὴν τὴν διάταξιν κατήργησεν ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἰδοὺ ἡ σύγκρισις.

§76Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶναι σύνηθες τὸ ποσὸν τοῦ 1.200.000 δραχμῶν.

§77Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ναί, εἶναι σὰν τὸ χθεσινόν. Ἀκούσατε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλην παρέμβασιν τοῦ κ. Χρυσανθοπούλου, Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἐπὶ Κυβερνήσεως ΕΡΕ. Ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας διέθεσε μέσῳ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, παρανόμως 12 ἑκατομμύρια δραχ. διὰ νὰ ἐνισχύσῃ, ὡς ἔλεγε, τὰ ἄνεργα ἐργατικὰ στελέχη. Ἀπὸ τὰ ἱερὰ δηλ. χρήματα τῶν ἐργαζομένων ποὺ προορίζονται διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀνέργων ἐργατῶν. Αὐταὶ ὑπῆρξαν, κ.κ. συνάδελφοι, αἱ παρεμβάσεις τῆς προηγουμένης καταστάσεως, ἡ ὁποία εἶναι σήμερον κατήγορος. Παρέμβασις τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., μὲ τὴν σημασίαν ποὺ θέλει νὰ δώσῃ ἡ ΕΡΕ, δὲν ὑπῆρξεν. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ λεχθῇ καὶ τοῦτο. Διατὶ ἐν προκειμένῳ εἰς τὴν λέξιν «ἐπέμβασις» νὰ δοθῇ ἡ κακή της σημασία; Ἐὰν ἕνας ἀσθενής, θὰ καλέσῃ τὸν ἰατρὸν καὶ ὁ ἰατρὸς ἀφοῦ διαπιστώσῃ τὴν νόσον, θὰ κάμῃ τὴν ἐπέμβασιν διὰ νὰ σώσῃ τὸν ἀσθενῆ. Αὐτὴν τὴν ἐπέμβασιν ἔκαμε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τοὺς ἐργαζομένους νὰ ἐπιλέξουν ὅλοι αὐτοὶ ἐλευθέρως ἐκείνους, τοὺς ὁποίους θεωροῦν ἱκανοὺς καὶ τῆς ἀρεσκείας των νὰ τοὺς ἀντιπροσωπεύουν. Εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς εἰς τὸν λόγον του, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. ἐγκατέστησεν εἰς τὴν ΓΣΕΕ Διοίκησιν τῆς ἀρεσκείας της. Ἐὰν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, σημαίνει, κατ’ ἐπέκτασιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν Δικαιοσύνην καὶ νὰ διορίσῃ Διοίκησιν τῆς Συνομοσπονδίας τῆς ἀρεσκείας της. Χθὲς ὅμως πάλιν ἐξεδόθη μία ἄλλη ἀπόφασις ποὺ διορίζει μίαν ἄλλην Διοίκησιν εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ποὺ κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀποτελεῖται ἀπὸ πρόσωπα ποὺ ἀνήκουν πολιτικῶς εἰς τὴν παράταξιν τῆς ΕΡΕ.

§78Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶναι σημεῖον τῶν καιρῶν, ὅτι μετὰ τὸ συλλαλητήριον τῆς Παρασκευῆς, ἡ ΕΡΕ ἐπανέρχεται παντοῦ.

§79Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος εἰς αὐτὸ ποὺ λέτε, ἐὰν αὐτὸ ἔχῃ καὶ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἡ ΕΡΕ κατώρθωσε νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν Δικαιοσύνην. Ἀλλὰ πιστεύω ὅπως καὶ εἰς τὴν προηγουμένην περίπτωσιν, ἡ Δικαιοσύνη ἔμεινεν ἀνεπηρέαστος. Τὸ θέμα ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι βαθύτερον. Ὁ συνάδελφος κ. Λαμπριανός, ὁ πτωχὸς αὐτὸς καὶ τίμιος συνδικαλιστής, νομίζω, ὅτι ἐπέτυχε τὸν στόχον. Καὶ ἡ μία καὶ ἡ ἄλλη παράταξις ὁμιλοῦν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν περὶ τοῦ κινδύνου ἀπὸ τὸν Κομμουνισμὸν καὶ ὅτι πράγματι, ὁ Συνδικαλισμὸς ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ εἶναι εὐαίσθητος. Ἐλέχθη, ὅτι μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νόμου ποὺ συζητοῦμεν, τὰ Συνδικᾶτα καταλαμβάνονται ἀπὸ τὸν Κομμουνισμόν. Ἐὰν οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, ἀλλοῦ εἶναι ὁ στόχος, εἶναι ἐκεῖ ποὺ τὸν ἐτοποθέτησεν ὁ συνάδελφος κ. Λαμπριανός. Ἡ εὐνοιοκρατία τοῦ κανονισμοῦ μας ὑπὲρ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων καὶ τῶν Ὑπουργῶν, μᾶς ἐστέρησε τοῦ δικαιώματος ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ΕΡΕ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀσφάλειαν, νὰ εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις μας. Ἡ εὐνοιοκρατία τοῦ Κανονισμοῦ πλησιάζει νὰ μᾶς μεταβάλῃ τοὺς ὑπολοίπους βουλευτὰς εἰς εἰσπράκτορας τῆς βουλευτικῆς μας ἀποζημιώσεως. Μοῦ δίδεται ὅμως σήμερον ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω ἐλαχίστας λέξεις. Εἶπε πρὸ ἡμερῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἰς τὴν ἔξοχον ἀγόρευσίν του, ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τῆς Ε.Ρ.Ε.: «Τὶ ζητεῖτε διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁ κίνδυνος τοῦ Κομμουνισμοῦ; Τάφον καὶ πλάκα ἐπὶ τοῦ τάφου διὰ νὰ ταφῇ;;; Προσθέτω ἐγώ: Ζητεῖτε τάφον νὰ ταφοῦν τὰ δίκαια αἰτήματα, ὁ μόχθος, ὁ ἱδρώς, τὸ αἷμα τῶν πτωχῶν ἐργαζομένων; Ζητεῖτε χωροφύλακα καὶ βίαν; Αὐτὰ ζητεῖτε, κύριοι συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ; Καὶ ἡμεῖς ὡς Ἕνωσις Κέντρου, τὶ ἄραγε ἐπιδιώκομεν; Νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν κίνδυνον τοῦ κομμουνισμοῦ μόνον μὲ Δημοκρατίαν καὶ ἐλευθερίαν; Ἂν οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα ματαιοπονοῦμεν καὶ σκιαμαχοῦμεν. Δὲν ἀρκεῖ ἡ στοργὴ καὶ ἡ θέλησις τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, καὶ τὰ μέτρα ποὺ νυχθημερὸν κουράζεται νὰ λάβῃ. Χρειάζονται μέτρα ριζοσπαστικώτερα. Χθὲς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐτόνισε τὴν ἀπόφασίν του. «Κοινωνικὴ Δικαιοσύνη, εἶναι τὸ περαιτέρω σύνθημα τῆς Κυβερνήσεώς μας, ἀλλὰ μοιραίως εἶναι μακροπρόθεσμος ἡ ὁλοκληρωτικὴ ἐπιβολή της», εἶπεν ὁ κ. Πρωθυπουργός. Αὐτὸς εἶναι πράγματι ὁ στόχος. Πρέπει ὅμως ἡ πορεία πρὸς αὐτὸν νὰ εἶναι σύντομος. Διότι ἄλλως εἶναι πιθανὸν νὰ φθάσωμεν ἀργά. Κύριοι βουλευταί, προασπίζομεν τὸ ἀστικὸν καθεστὼς καὶ ὁμιλοῦμεν ἅπαντες περὶ τοῦ ἐπερχομένου κομμουνιστικοῦ κινδύνου. Ζῶ καὶ ἐγὼ εἰς αὐτὸ τὸ καθεστὼς καὶ τὸ ὑπερασπίζω. Ὄχι διότι πιστεύω, ὅτι δρᾷ καὶ ὑφίσταται ὅπως ἐγὼ ἐπιθυμῶ. Δηλ. ὑπὲρ τῶν πολλῶν, ὑπὲρ τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τῶν πτωχῶν ἐργαζομένων. Ἀντιθέτως ὑπὲρ τῶν ὀλίγων δρᾷ τὸ ἀστικόν μας καθεστώς. Ἀπέμεινεν ὅμως εἰς αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθέρας ἀναπνοῆς, τὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς. Δι’ αὐτὸ καὶ μόνον εἶμαι καὶ ἐγὼ ἀπὸ τοὺς ὑπερασπιστάς του. Ἐὰν πράγματι ἐπιθυμοῦμεν ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ κομμουνιστικοῦ κινδύνου, τότε χρειάζονται μέτρα ριζικά. Χρειάζεται τομὴ βαθεῖα, ἐγχείρησις βαθεῖα ἀπαιτεῖται. Μισθός, ἡμερομίσθιον, σύνταξις, ἰατροί, νοσοκομεῖα, στέγη, χρειάζονται. Γνωρίζω τὴν ἀπάντησιν, τὰ οἰκονομικά, ὁ προϋπολογισμὸς καὶ ἄλλα. Τολμήσατε ὅμως σήμερον. Ἐγχείρησις βαθεῖα. Συμμετοχὴ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ κέρδη τῶν ἐπιχειρήσεων, πάταξις τῆς φοροδιαφυγῆς, βαρεῖα φορολογία τοῦ μεγάλου κεφαλαίου, μείωσις τῶν ἀμυντικῶν μας δαπανῶν. Ἰδοὺ ἡ λύσις. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ τολμήσωμεν σήμερον. Αὔριον θὰ εἶναι ἀργά. Αὐτὸ ποὺ φοβούμεθα ὅλοι ἔρχεται, θὰ ἔλθῃ ὁπωσδήποτε ἐὰν διὰ πράξεων γενναίων δὲν ἑδραιώσωμεν τὴν πεποίθησιν εἰς τὸν λαόν μας ὅτι τὸ καθεστὼς ὑπάρχει ὄχι διὰ τοὺς ὀλίγους, ἀλλὰ διὰ τοὺς πολλούς. (Χειροκροτήματα).

§80Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Μπουρνιᾶ.

§82Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 43 τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐπεκαλέσθητε τὴν σοφίαν τοῦ κ. Ἀλαβάνου......

§83Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Πῶς τὸ λέγετε αὐτό, κ. συνάδελφε;

§84Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σᾶς εἶδα ἀσχολούμενον μὲ αὐτό. Κύριε συνάδελφε, ἐδῶ θὰ λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν.

§85Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Πάντοτε λέγω τὴν ἀλήθειαν.

§86Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ στερήσητε τὸν λόγον ἀπὸ ὁμιλητὴν ἀντιλέγοντα, μὲ καμμίαν κατασκευήν, κ. Πρόεδρε, ἀλλοίμονον. Νὰ μοῦ δώσητε τὴν διάταξιν ποὺ σᾶς παρέχει αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Ἐγὼ παρεχώρησα τὴν θέσιν μου εἰς τὸν κ. Χασαπίδην καὶ εἶπα, θὰ ὁμιλήσω μετὰ ἀπὸ αὐτόν. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὅμως ὁ ἴδιος ὁ κ. Χασαπίδης εἶχε τὴν ἁβρότητα νὰ δώσῃ τὴν σειράν του εἰς ἄλλον, δὲν εἶχε πλέον τὸ δικαίωμα νὰ μοῦ εἴπῃ περίμενε νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ ἄλλος. Αὐτὴ εἶναι ἡ τάξις, αὐτὴ εἶναι ἡ καλὴ πίστις, αὐτὸ εἶναι τὸ γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ. Πῶς θὰ τὸ παραβιάσητε; Ποῦ εἶναι τὸ γράμμα ποὺ λέγει περὶ δευτερολογούντων, ὅτι θὰ πᾶνε εἰς τὸ τέλος;

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι τὸ ἄρθρον 43 δὲν εἶναι σαφές. Θὰ ὁμιλήσουν πρῶτα οἱ διὰ πρώτην φορὰν ὁμιληταὶ καὶ ἠμποροῦν καὶ οἱ ἀντιλέγοντες......

§88Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἐτελείωσα, κ. Πρόεδρε. Ἰδοὺ τὸ ἄρθρον. Οὐδεὶς τῶν βουλευτῶν δύναται νὰ ἀγορεύσῃ πρὶν ἢ ζητήσῃ καὶ λάβῃ παρὰ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς τὴν πρὸς συζήτησιν ἄδειαν. Ὁ λόγος δίδεται κατὰ τὴν τάξιν τῆς ἐγγραφῆς, τὸν ἀγορητὴν δὲ διαδέχεται ὁ ἀντιλέγων ἐὰν ὑπάρχῃ. Ὑπάρχω λοιπὸν καὶ ἀντιλέγω. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον σήμερον ἐπιχειρεῖτε. Δὲν θὰ τὸ ἐπιτρέψω, κ. Πρόεδρε.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀντιδικοῦμεν, σᾶς λέγω, ὅτι δὲν εἶναι σαφὴς ὁ Κανονισμός.

§90Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ δικαιώματός μου.

§91Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Μπουρνιᾶς παρερμήνευσε τὴν συζήτησιν ποὺ εἴχαμεν εἰς τὸ Προεδρεῖον. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 43 τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι τὸ ἄρθρον 43 λέγει, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ ὁ πρῶτος πίναξ τῶν ἐγγεγραμμένων καὶ μετὰ νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς ἀντιλέγοντα, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε διὰ πρώτην φοράν. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένοι βουλευταὶ ὡς ἀντιλέγοντες διὰ νὰ ὡμιλήσουν πρώτην φορὰν δὲν φταῖμε ἡμεῖς, ἀλλὰ οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ, οἱ ὁποῖοι ἀπουσιάζουν. Συνεπῶς τὸ γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ σαφῶς ἀναφέρει ὅτι πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ πρῶτα ὁ πίναξ τῶν ἐγγεγραμμένων καὶ μετὰ νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς βουλευτὴν ὁ ὁποῖος θέλει νὰ δευτερολογήσῃ ἢ εἶναι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ἢ ἀντιλέγων.

§92Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἀλαβάνος ἑρμηνεύει τὸν Κανονισμὸν ὅπως τὸ συμφέρει. Αὐτὸ ἔκανε ὅταν προήδρευεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἔτυχε τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς καὶ πρῶτον ἐμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς δὲν ὁμιλεῖ περὶ δευτερολογίας. Ἐὰν παραδεχθῶμεν τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ἀλαβάνου, τότε θὰ παρατηρηθῇ τὸ φαινόμενον ἕνας βουλευτὴς ὁ ὁποῖος ὡμίλησε διὰ πρώτην φορὰν καὶ μετὰ ἐζήτησε νὰ ἐγγραφῇ καὶ πάλιν διὰ νὰ ὁμιλήσῃ, δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ δευτερολογήσῃ, διότι θὰ ἐγγράφωνται ἐν συνεχείᾳ πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων καὶ οὕτω θὰ παρατείνεται ἡ δευτερολογία τοῦ συναδέλφου, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε διὰ πρώτην φορὰν καὶ ἐνεγράφη διὰ νὰ ὁμιλήσῃ διὰ δευτέραν φοράν. Ὁ Κανονισμός, κ. Ἀλαβᾶνο, εἶναι σοφώτερος ἡμῶν καὶ ὑμῶν. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προέβλεψεν αὐτὸ ποὺ ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς. Τὸ δικαιολογητικὸν τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ἀλαβάνος, ὅτι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ διὰ νὰ ὁμιλήσουν δὲν εὐσταθεῖ. Ὁ Λαὸς τῶν Ἀθηνῶν μᾶς ἀπεστέρησεν ἀξίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν γνῶσται τῶν ἐργατικῶν θεμάτων τῆς χώρας μας. Δυστυχῶς ἐγὼ καὶ ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἀσχολούμεθα μὲ τὰ ἐργατικὰ θέματα τῆς χώρας μας καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παριστάμεθα σήμερον καὶ ὑποστηρίζομεν τὰς ἀπόψεις τοῦ κόμματός μας. Συνεπῶς, ὁ κ. Ἀλαβάνος δὲν ἔχει δίκαιον οὔτε ἀπὸ πλευρᾶς ἑρμηνείας τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ καὶ οὔτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ὅτι ἀπουσιάζουν συνάδελφοι τῆς ΕΡΕ καὶ δὲν ἐνεγράφησαν διὰ νὰ ὁμιλήσουν ὡς ἀντιλέγοντες.

§93Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι θέμα ἀρχῆς. Κατ’ ἀρχὴν γνωρίζετε ὅτι εἶμαι εἰσηγητής, ἀλλὰ κατὰ δεύτερον λόγον, ὅλοι οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μὲ ἀνέφερον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας των. Νομίζω, ὅτι σωστὸν εἶναι νὰ τύχουν ἀπαντήσεως.

§94Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾶ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ράλλης διὰ τὴν ψῆφον του τὸν διαβεβαιῶ ὅτι δὲν μὲ στενοχωρεῖ καὶ πολύ. Ἀλλὰ δὲν ἐννοῶ τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ράλλης, σχετικῶς μὲ τὸν λόγον καὶ ἀντίλογον. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι ὁ Κανονισμὸς εἶναι σαφής. Πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ ὁ πρῶτος κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων καὶ μετὰ νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς συνάδελφον, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ δευτερολογήσῃ. Ἀλλὰ λησμονεῖ ὁ κ. Ράλλης καὶ τὸ ἄρθρον 44 τοῦ Κανονισμοῦ.

§95Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγώ, κ. συνάδελφε, δὲν ἐζήτησα νὰ ὁμιλῇ συνεχῶς ὁ ἀντιλέγων.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουριᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§97Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι διὰ τὴν παραφωνίαν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς μίαν τόσην μικρὰν συνάθροισιν συναδέλφων. Πρόθεσίς μου εἶναι νὰ δώσω ἐξηγήσεις εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους καὶ δηλῶ, ὅτι θὰ δεχθῶ καὶ διακοπάς. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ὅμως νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ὀξύτητα. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ σχολιάσω ἕνα γεγονός, τὸ ὅτι ἀκόμα καὶ τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐθεωρήθησαν ἀπὸ τὴν τότε ἀντιπολίτευσιν ὡς ὑγιῆ εἰς τὸ ἐργατικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχε καταθέσει ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ, οὔτε αὐτὰ τὰ ἄρθρα δὲν ἐπετύχαμεν νὰ τὰ ψηφίσωμεν εἰς τὴν νομοθετικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ εἰς τὴν Βουλήν, κατόπιν τῆς λυσσώδους ἐπιθέσεως τοῦ Κέντρου καὶ τῆς Ε.Δ.Α. Αὐτὰς τὰς διατάξεις τὰς ἔστρεψαν ἐναντίον ἡμῶν οἱ κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως. Καὶ μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ἀλευρᾶς, ὅτι σεῖς εἴχατε πρόθεσιν ἐνῷ ἡμεῖς ἐπραγματοποιήσαμεν. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ἀλευρᾶς, ὅτι ἡ τιμὴ ἀνήκει εἰς ὑμᾶς. Τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι ἡ τιμὴ ἀνήκει εἰς ἡμᾶς, καὶ ὄχι εἰς ὑμᾶς κ. Ἀλευρᾶ. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου εἶχε ζητήσει τὴν διαγραφὴν ὡρισμένων ἄρθρων. Περίεργος ὁμολογουμένως ἀντίληψις αὐτή, νὰ καθορίζῃ ἡ μειοψηφία τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ὡς νὰ εἴχομεν ἡμεῖς τὴν ἀξίωσιν σήμερον νὰ σᾶς ἐπιβάλωμεν νὰ ψηφίσετε μόνον τὰς διατάξεις τὰς ὁποίας ἡμεῖς θεωροῦμεν ὡς ὀρθάς. Ἂς ἀφήσωμεν λοιπὸν τὰ τεχνάσματα. Γνωρίζετε πολὺ καλὰ τί ἐπιδιώκομεν. Γνωρίζετε ἐναντίον ποίων ἄρθρων βάλλομεν καὶ τῶν ὁποίων ζητοῦμεν τὴν ἀκύρωσιν. Ἐὰν διετυπώθη κακῶς ἡ πρότασις αὐτὸ δὲν ἔχει σημασίαν. Κύριοι βουλευταί, μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ Ε.Κ. προσῆλθεν διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου μὲ νέους εἰσηγητάς. Ὁ κ. Ἀλευρᾶς, ὁ ὁποῖος ἔχει, ὁμολογουμένως, πολλοὺς συνδικαλιστικοὺς τίτλους καὶ δύναται νὰ χειρισθῇ τὰ θέματα τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, δὲν ὡρίσθη εἰσηγητὴς ἐπὶ τῆς προτάσεώς μας, ἐνῷ ἦτο εἰσηγητὴς τὸ θέρος εἰς τὴν Νομοθετικὴν Ἐπιτροπήν.

§98Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Δὲν πρέπει νὰ σᾶς παραξενεύῃ τὸ γεγονός, ὅτι ἦτο ἄλλος εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ ἄλλος εἰσηγητὴς ὡρίσθη νὰ εἰσηγηθῇ ἐπὶ τῆς προτάσεώς σας. Αὐτὸ ἐπιβεβαιοῖ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὡμολογήσατε πρὸ ὀλίγου, ὅτι δηλαδή, εἰς τὴν παράταξίν μας εἶναι πολλοὶ οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ χειρισθοῦν τὰ ἐργατικὰ ζητήματα.

§99Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εὔχομαι νὰ ἔλθουν τὰ πράγματα, ὅπως τὰ λέτε. Ἤκουσα ὅμως, δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, κἄτι κουτσομπολιά, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διότι δὲν ὑπεισέρχομαι εἰς τὰ INTERNA CORPORIS τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν βουλευτῶν της. Θὰ ἀναφερθῶ, κ.κ. βουλευταί, εἰς τὰ ὑποστηριχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ πάντων τῶν ζητημάτων, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος ἐλησμόνησεν ἠθελημένως, προφανῶς, τὰ κείμενα τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ξένων ὀργανώσεων, τὰ ὁποῖα κατεθέσαμεν καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ τώρα. Δὲν μᾶς εἶπεν ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ ἀναγνωρίζεται ὁ Ἑλληνικὸς συνδικαλισμὸς ἀπὸ τὰ ἐλεύθερα διεθνῆ ἐργατικὰ συνδικᾶτα. Τί ἀπήντησεν ἡ Βουλὴ ὅταν ἔλαβεν τὰς διαμαρτυρίας τῶν ξένων ὀργανώσεων περὶ ἐπεμβάσεως τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα; Λυπούμεθα, κ.κ. βουλευταὶ καὶ καταδικάζομεν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία διὰ τῶν ἐνεργειῶν της προεκάλεσε τὴν ἀγανάκτησιν ὅλων τῶν ξένων συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων καὶ ἐσπίλωσε καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τὴν Πατρίδα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Κύριοι βουλευταί, ἔχω ἐνώπιόν μου τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς τῆς 23ης Ἰανουαρίου 1963, εἰς τὰ ὁποῖα περιέχεται ἡ ἀγόρευσις τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Τσιριμώκου, ἐπὶ τοῦ συνδικαλιστικοῦ νομοσχεδίου τῆς τότε Κυβερνήσεως. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ κ. Τσιριμῶκος: «...... (ἀναγινώσκει)......». Ἔχω λοιπὸν ὁμολογίαν ἐπισήμου παράγοντος τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως περὶ τῆς λυσσαλέας ἀντιδράσεως τῆς Ε.Κ. εἰς τὴν ψήφισιν τῶν διατάξεων ἐκείνων, τὰς ὁποίας κατόπιν τῆς ἀντιδράσεως αὐτῆς ἡ Βουλὴ ἐκείνη δὲν ἠδυνήθη νὰ ψηφίσῃ. Ἀνεφέρθη ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας εἰς τὴν ὁμιλίαν μου καὶ μὲ κατηγόρησε διὰ τὴν φράσιν μου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμεν ἀπροσχημάτιστον ἐπέμβασιν εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα. Πράγματι, κ. Ὑπουργέ, εἶπον αὐτὴν τὴν φράσιν. Ἀλλ’ ἡ φράσις αὐτὴ δὲν εἶναι ἰδική μου. Ἁπλῶς τὴν ἐπανέλαβον εἰς τὴν αἴθουσαν. Ἡ φράσις αὐτὴ εἶναι τῶν Διεθνῶν Συνδικάτων, τὰ ὁποῖα κατηγόρησαν τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Κ. διὰ τὴν ἀπροσχημάτιστον ἐπέμβασίν της εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα. Εἰς τοὺς ἐκπροσώπους λοιπὸν τῶν Διεθνῶν Συνδικάτων θὰ ἔπρεπε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀποτανθῆτε διὰ τὴν φράσιν αὐτὴν καὶ ὄχι πρὸς ἐμέ. Ἐκπλήσσεται ὁ κ. Στρατῆς διὰ τὸ ἰδικόν μας ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν. Δὲν πρέπει ὅμως, κ. Στρατῆ, νὰ ἐκπλήσσεσθε, διότι ἡμεῖς χωρὶς νὰ περιμένωμεν σημαντικὰ κομματικὰ ὀφέλη ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἐκάμαμεν δι’ αὐτὴν ὅ,τι ἐπέτρεπεν ἡ οἰκονομία μας νὰ γίνῃ. Ἔργον μας εἶναι ἡ ἐργατικὴ κατοικία. Ἐπίσης ἔργον μας εἶναι ἡ ψυχαγωγία τοῦ ἐργάτου, αὐτὴ ἀκριβῶς ποὺ σᾶς ἐπέτρεψε προχθές, τὴν Παρασκευήν, νὰ δώσετε ἀφειδῶς εἰσιτήρια δημοσίων θεαμάτων εἰς τοὺς ἐργάτας διὰ νὰ μὴ ἔλθουν εἰς τὴν ἰδικήν μας συγκέντρωσιν τῆς Πλατείας Κλαυθμῶνος. Ἔργον μας εἶναι τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα ποὺ ἔγιναν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ἔργον μας, εἶναι, κύριοι, τὸ γεγονός, ὅτι παρ’ ὅλας τὰς δυσχερείας, τὰς ὁποίας ἀντεμετωπίσαμεν κατὰ τὴν 8ετίαν, διὰ νὰ θεμελιώσωμεν τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, ἐστάθημεν παράπλευρα τοῦ ἐργαζομένου, τοῦ ὁποίου τὸ ἰσχνὸν ἡμερομίσθιον ἠγωνίσθημεν νὰ αὐξήσωμεν. Καὶ πότε δὲν εἴπομεν, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι ἔχουν δίκαιον; Καὶ πότε δὲν εἴπομεν, ὅτι ἐπιθυμοῦμεν τὴν συνεχῆ ἄνοδόν των; Καὶ πότε δὲν ἐπραγματοποιήσαμεν μέσα εἰς τὰς δυνατότητας, τὰς ὁποίας μᾶς παρεῖχεν ἡ οἰκονομία τοῦ τόπου, παροχὰς ὑπὲρ αὐτῶν; Διατὶ δὲν ἐμέμφθη τὴν Κυβέρνησιν, ὁ κ. συνδικαλιστής, ὁ κ. Λαμπριανός, ἀφοῦ ἐπὶ 1½ ἔτος δὲν ἔχει πλέον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία τόσα εἶπεν ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων ἁπτὰς ἀποδείξεις τῆς αὐξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου; Καταγγέλλω εἰς ὅλους τοὺς ἐργαζομένους, καὶ τὸ καταγγέλλω ἐδῶ διὰ νὰ τὸ μεταφέρῃ ὁ κ. Κωτιάδης εἰς τοὺς ἐργαζομένους τῆς Ρόδου, ὅτι ἕνας συνδικαλιστής, διότι εἶναι σήμερον μέλος ἑνὸς κόμματος, κάμνει ἀβαρίαν τῶν ἀρχῶν του καὶ μᾶς λέγει, εἶμαι εὐχαριστημένος, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἄλλο νομοσχέδιον. Λέγετε ψέματα εἰς τοὺς ἐργαζομένους, εἰς αὐτοὺς ποὺ κάμνουν ἀπεργίας καὶ πορείας καὶ ἀναγκάζεται ἡ Κυβέρνησίς σας, ἡ ὁποία δὲν λαμβάνει ἀστυνομικὰ μέτρα, νὰ τοὺς ἐπιστρατεύῃ, ὅπως ἐπεστράτευσε τοὺς ἰατρούς, κύριε συνδικαλιστά. Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει καὶ δὲν εἶναι αὐτὸ αἰχμὴ ἐναντίον κανενός, ὅτι οἱ συνδικαλισταὶ δὲν εἶναι κατάλληλοι διὰ τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, τελειώνετε. Παρῆλθεν τὸ τέταρτον.

§101Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε. Ὁ κ. Στρατῆς εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας του, ἀνατρέχων εἰς τὸ παρελθόν, καὶ ἐπιτιθέμενος συνεχῶς ἐναντίον μας, ἔκαμεν ἐξαίρεσιν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Τότε ἔκαμα τὴν παρατήρησιν καὶ τοῦ εἶπον: Σεῖς μὲ τόσους ἀγῶνας ποὺ ἔχετε διὰ τοὺς ἐργαζομένους, διατὶ παρασιωπᾶτε τὸ γεγονός, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἐπροχώρησεν καθόλου τὰ θέματα τῶν ἐργαζομένων; Διατὶ δὲν καταδικάζετε, εἶπον εἰς τὸν κ. Στρατῆν, αὐτὴν τὴν ἐπέμβασιν τὴν τόσον καταδικαστέαν δι’ ἄνθρωπον ἀρχῶν; Καὶ μοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Στρατῆς: Πρῶτον, παρεδέχθη, ὅτι ὑπῆρξεν κυβερνητικὴ παρέμβασις, ἀλλὰ προσέθεσεν: Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἐναντίον τῶν ἐπεμβάσεων καὶ θέλω ἐλευθέρως νὰ ἀποφασίζουν, ἐλευθέρως νὰ τροποποιοῦν τὰ καταστατικά των καὶ ἐλευθέρως νὰ δημιουργοῦν τὰς σχέσεις των οἱ ἐργαζόμενοι. Ἀλλὰ τί ἠθέλατε νὰ γίνῃ; Ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ἐπέμβασις αὐτή, διότι ἄλλως θὰ ἔφθαναν οἱ ἐργάται νὰ ἐκπαραθυρώσουν τὴν ἡγεσίαν Μακρῆ. Κύριοι, νὰ ἐφθάναμεν εἰς αὐτὴν τὴν ἐκπαραθύρωσιν. Σᾶς τὸ λέγω ἐγώ, ὁ ὁποῖος δὲν διεκήρυξα URBI ET ORBI, ὅτι εἶμαι δημοκρατικός, ὅπως τὰ κάμνετε σεῖς κατὰ κόρον, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος ἀφ’ ἧς ἐγνώρισα τὸν κόσμον δὲν ἔχω ἄλλην θεότητα παρὰ τὴν ἀληθῆ Δημοκρατίαν. Νὰ τοὺς ἐκπαραθύρωνεν ὁ λαὸς ἐὰν ἦσαν ἀνάξιοι, ἀλλὰ ποτὲ ὁ νόμος, καὶ ποτὲ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἐξουσίαν.

§102Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Περὶ λαοῦ ὡμίλησα.

§103Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι συνεπέστερον πρὸς τὴν Δημοκρατίαν αὐτό, παρὰ ἐκεῖνο ποὺ ἔγινε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἔλθῃ ὁ νόμος νὰ μᾶς εἴπῃ αὐτὸ ποὺ εἶπεν. Ἕνας νόμος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν κουράζομαι νὰ τὸ λέγω, τὸ ὑπέρτατον ὄργανον τῶν ἐργαζομένων τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, ἡ Διεθνὴς Συνομοσπονδία Ἐλευθέρων Συνδικάτων, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει καὶ ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., λέγει τὰ ἑξῆς: «Βλέπει μὲ βαθεῖαν ἀνησυχίαν καὶ τρόμον τὰς ἐξελίξεις εἰς τὴν Ἑλληνικὴν συνδικαλιστικὴν κατάστασιν. Ἐκφράζει τὴν λύπην της, διότι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἐθεώρησεν καλὸν νὰ δεχθῇ τὰς προτάσεις τὰς γενομένας ὑπὸ τῆς προσφάτου ἀποστολῆς τῆς Διεθνοῦς Συνομοσπονδίας εἰς τὴν Ἑλλάδα, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπέβλεπον εἰς τὸ νὰ ἐπιφέρουν μίαν πλήρη μεταρρύθμισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος, χωρὶς νὰ εἶναι ἀναγκαία νομοθετικὴ ἐπέμβασις, καὶ χωρὶς τὴν παραβίασιν τῆς διεθνῶς ἀναγνωρισμένης ἀρχῆς τῆς ἐλευθερίας τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων.....

§104Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ὁμολογίαν.

§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀνήκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προστατεύσῃ τὴν χώραν μας. Ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ προστατεύομεν τοὺς θεσμοὺς καὶ τὰς ἀρχάς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις βλέπῃ ὑπερβολὰς καὶ βλέπῃ εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος νὰ ἀναφέρωνται γεγονότα ἀνακριβῆ καὶ ἀνυπόστατα, ὀφείλει νὰ τὰ ἀνατρέψῃ καὶ νὰ τὰ καταρρίψῃ. Ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσω, κ.κ. συνάδελφοι, καὶ εἰς τὸν κ. Ἡλιόπουλον, ὁ ὁποῖος εἰς μίαν διακοπήν, νομίζω, ὑπεστήριξεν τὴν περὶ ἰσότητος θεωρίαν τοῦ ἄρθρου 3, περὶ τῆς ὁποίας καὶ ὁ κ. Ἀλευρᾶς ἔκαμεν λόγον. Καὶ ὁ κ. Ἀλευρᾶς δικαιολογεῖται ἐπὶ τέλους, διότι δὲν εἶναι νομικός. Καὶ δικαιολογεῖται ὁ κ. Ἀλευρᾶς νὰ μᾶς φέρῃ ὡς ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου ἀφορᾷ εἰς ἀθλητικὰ σωματεῖα, καὶ ἑπομένως, δὲν ἔχει ἐφαρμογὴν ἐπὶ τῶν πάσης φύσεως ὀργανώσεων. Δὲν ἐπιτρέπεται ὅμως νὰ ὑποπίπτῃ εἰς τὸ αὐτὸ λάθος καὶ ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Καὶ διὰ νὰ τερματίσω τὸ θέμα αὐτὸ ἅπαξ διὰ παντός, δὲν θὰ εἴπω ἰδικάς μου κρίσεις καὶ δὲν θὰ ὑποστηρίξω τὰ ὅσα ὑπεστήριξα κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ἀλλὰ θὰ ἀναφερθῶ εἰς πρόσφατον ἀπόφασιν τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, τὴν 8598)1964, ἐκδοθεῖσαν πλέον, ὄχι ἐπὶ αἰτήσεως ἀθλητικῶν σωματείων, κ. Ἀλευρᾶ, ἀλλὰ μὲ ἐνάγον σωματεῖον, τὴν Ἕνωσιν Προσωπικοῦ Ἑλληνικῶν Ἠλεκτρικῶν Σιδηροδρόμων. Δηλαδὴ διὰ διαφορὰν καθαρῶς ἐργατικήν. Ἐξήγησα λοιπὸν ποία εἶναι ἡ ἀνάγκη, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει αὐτὰς τὰς ἐξαιρέσεις ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος. Πρὸς ἐπιβεβαίωσιν αὐτῆς τῆς ἰσότητος ἐπιβάλλεται νὰ κάμνωμεν ἐπιβεβλημένας ἐξαιρέσεις καὶ ἐξήγησα σχετικῶς διὰ τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα Ἀθηνῶν καὶ Καβάλας, ποία νόθευσις θὰ γίνῃ εἰς τὴν διοίκησίν των καὶ ποία γενικωτέρα ζημία εἰς τὸν συνδικαλισμόν.

§106Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Διὰ τὰ πανελλαδικῆς φύσεως σωματεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπηνίχθητε, κ. συνάδελφε, καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι πολυπληθῆ, δὲν θίγει ὁ παρὸν νόμος τέτοιο θέμα. Εἶναι εὐχέρεια τῶν καταστατικῶν των νὰ ρυθμίζουν αὐτὸ τὸ θέμα. Ἑπομένως, τί ἀνάμιξιν ἔχει τὸ θέμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον τὸ εἴπατε καὶ τὸ καλοκαίρι καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνετε καὶ τώρα.

§107Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Μία διευκρίνισις εἰς τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Μπουρνιᾶ περὶ τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Καβάλας. Ἂς δεχθῶμεν, ὅτι τὸ Σωματεῖον αὐτὸ ἔχει 8.000 μέλη καὶ τὸ συνέδριον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου προβλέπει, ὅτι διὰ τὸ συνέδριον τοῦ Κέντρου τὰ Σωματεῖα ἐκλέγουν ἕνα ἀντιπρόσωπον ἀνὰ 100 μέλη. Σύμφωνα συνεπῶς μὲ τὸ καταστατικὸν καὶ μὲ τὸν ὑπὸ συζήτησιν νόμον, τὸ Σωματεῖον Καπνεργατῶν θὰ ἐκλέξῃ 80 ἀντιπροσώπους. Εἰς τὸ Κέντρον ὅμως μετέχουν ἕτερα 40 Σωματεῖα, τὰ ὁποῖα ἐκλέγουν ἐν συνόλῳ 80 ἀντιπροσώπους. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἐφαρμοζομένης τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Διατάγματος μόνον 8 ἀπὸ τοὺς 70 ἀντιπροσώπους τῶν καπνεργατῶν θὰ ἔχουν δικαίωμα νὰ λάβουν μέρος εἰς τὸ Συνέδριον τοῦ Κέντρου, μὲ τὸν περιορισμὸν τοῦ ⅒ τοῦ νόμου. Συνεπῶς, μόνον ψευδεῖς ἐντυπώσεις προκαλοῦνται ἀπὸ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. Μπουρνιᾶ.

§108Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἐκομίσατε, κ. συνάδελφε, γλαῦκα εἰς Ἀθήνας. Ἀκριβῶς συνεφωνήσατε μὲ ἐμένα, ὅτι ἐπιτρέπεται ἀπόκλισις. Τὴν κάμνει ἄλλως τε καὶ τὸ νομοθέτημα. Συνταυτίζεσθε, κ. Στρατῆ, μὲ τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν καὶ λέγετε κι’ ἐσεῖς, ὅτι ἐπιτρέπονται παρεκκλίσεις. Κύριοι βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας, βλέπω, ὅτι ἔχετε πρόθεσιν νὰ ψηφίσετε ἐκ νέου τὸ νομοσχέδιον. Δὲν γνωρίζω τί ἐδιδάχθητε ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἕλληνος δικαστοῦ, ἐὰν εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ ποὺ σεῖς εἴπατε, ὅτι τὰ 60% ἐκ τῶν μελῶν τῆς διορισθείσης διοικήσεως, ἀνήκουν εἰς τὴν παλαιὰν διοίκησιν, τὴν ὁποίαν ἐξεπαραθύρωσε τὸ νομοσχέδιόν σας. Λέγω, ὅτι ἡ δικαιοσύνη, τὴν ὁποίαν βαθύτατα καὶ ὡς νομικὸς καὶ ὡς δημόσιος ἀνὴρ σέβομαι, καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου εἰς τὸν κ. Ἀποστολάκον, ἡ Δικαιοσύνη, λέγω, ἀπεφάνθη. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως δὲν θεωρεῖ τὸν ἑαυτόν της ἐκτεθειμένον ὅταν παρῆλθον τόσοι μῆνες κατὰ τὸ διάστημα, τὸ ὁποῖον ἴδωμεν τὰς δύο κυβερνητικὰς φατρίας ἀντιμαχομένας σκληρῶς, ὅταν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἔκρινεν, ὅτι καλύτεροι εἶναι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἐνεπιστεύετο ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις, καὶ τοὺς ἐκάλεσε κατὰ τὴν μεταβατικὴν ταύτην περίοδον νὰ διοικήσουν τὸν συνδικαλισμὸν τῆς χώρας; Δὲν θεωρεῖ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις τὸν ἑαυτόν της ἐκτεθειμένον; Τί ἀπέμεινεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν προσπάθειαν; Ἀπέμεινε τὸ ὀλίσθημα, διὰ νὰ μὴ εἴπω τὸ ἔγκλημα, ὅτι ἐπεδίωξε διὰ διατάξεων ἐντελῶς ἀντιθέτων πρὸς τὰ διεθνῆ νόμιμα νὰ στραγγαλίσῃ τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα τῆς χώρας. Δὲν ἐκέρδισε τίποτε ἡ Κυβέρνησις. Ἐζημιώθη. Καὶ ἐζημιώθη μαζί της καὶ ἡ Δημοκρατία, τῆς ὁποίας τόση ἐκμετάλλευσις γίνεται ἐσχάτως ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν καὶ θὰ μὲ θεωρήσετε ἀνεδαφικὸν ὁμιλοῦντα περὶ Δημοκρατίας τὴν ἑπομένην μιᾶς συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν συνέβησαν ὅσα συνέβησαν ἐναντίον τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ ἀσχημία τοῦ κομματικοῦ ραδιοφώνου. Ἡ ἀσχημία αὐτὴ ἐπροκάλεσεν ἀποστροφὴν καὶ ἀγανάκτησιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι μετέδωσεν ἀπ’ εὐθείας τὸν λόγον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἐκ τοῦ λόγου τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. μετέδωσε μίαν μικρὰν περίληψιν. Δὲν πρέπει νὰ εἶσθε ὑπερήφανοι, κύριοι, δι’ αὐτὴν τὴν Δημοκρατίαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.).

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§110Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ ἐπαναλάβω ἀκόμη μίαν φορὰν πρὸς τὸν συνάδελφον κ. Μπουρνιᾶν, ὅτι δὲν εἶναι ἡ ὁμιλία του ἢ ἡ ἐξέγερσίς του ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35, ἡ ὁποία μᾶς ὡδήγησεν εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 5. Ἡ τροποποίησις ἐγένετο προτοῦ κἂν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὡς ἀνέφερον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ἐπιδείξας καὶ τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας. Πράγματι, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει καθιερώσει τὴν ἀρχὴν τῆς δημοσιεύσεως τῶν νομοθετημάτων πρὸ τῆς καταθέσεώς των εἰς τὴν Βουλήν, ἵνα λαμβάνουν γνῶσιν αἱ ἐνδιαφερόμεναι τάξεις οἱ δὲ Ὑπουργοὶ φέρουν ταῦτα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀφοῦ ἀκούσουν τὰς γνώμας τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων. Αὐτὸ συνέβη καὶ ἐν προκειμένῳ. Περαιτέρω ὁ κ. συνάδελφος, εἶπεν, ὅτι αἱ διεθνεῖς ὀργανώσεις κατεδίκασαν τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἔφερε τὸ νομοθέτημα, τοῦ ὁποίου σήμερον ζητεῖται ἡ ἀκύρωσις. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὡρισμέναι διεθνεῖς ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι παρεσύρθησαν ἀπὸ τὴν τότε διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἀπηύθυνον πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν σύστασιν νὰ μὴ γίνῃ παράβασις τῆς διεθνοῦς συμβάσεως ὑπ’ ἀριθ. 87, ἡ ὁποία ἔχει κυρωθῆ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Ἁρμόδιον ὅμως νὰ ἀποφασίσῃ περὶ τῶν πράξεων τῶν Κυβερνήσεων εἶναι τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας. Ἐκεῖ προσέφυγε πράγματι ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., ἀλλὰ δὲν ἐξεδόθη μέχρι τῆς στιγμῆς ἀπόφασις, εἴτε καταδικαστική, εἴτε οἱαδήποτε ἄλλη. Ἐθεώρησα χρέος μου νὰ δηλώσω τοῦτο ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι ἀνεγράφη εἰς τὸν Τύπον, ὅτι ἐξεδόθη ἀπόφασις καὶ δὴ καταδικαστική. Εἰς τὴν προσφυγὴν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἀπήντησεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Κατὰ δὲ τὴν συνεδρίασιν τῆς 7ης Νοεμβρίου παρεπέμφθη ἡ ὑπόθεσις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Συνδικαλιστικῶν Ἐλευθεριῶν τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας, ἡ ὁποία δὲν εἰσῆλθεν εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως ἀποφασίσασα ἁπλῶς νὰ ἐξετάσῃ τὸ βάσιμον τῆς προσφυγῆς κατὰ τὴν ἀμέσως ἑπομένην αὐτῆς σύνοδον. Ἰδοὺ δὲ τί λέγει ἐν συμπεράσματι ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη: «Ἐν ἀναμονῇ (τῆς κατὰ Φεβρουάριον ἐξετάσεως), ἡ Ἐπιτροπὴ θέλει νὰ πιστεύῃ, ὅτι κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νέου νομοθετικοῦ συστήματος, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπαγρυπνήσῃ, ἵνα μὴ γίνῃ προσβολὴ τῶν ἀρχῶν τῆς προαναφερθείσης συμβάσεως». Καταθέτω τὸ σχετικὸν κείμενον καὶ ἐν πρωτοτύπῳ καὶ ἐν μεταφράσει.

§111Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εἶχον ἐρωτήσει καὶ προχθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος, θὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ τώρα, ἂν ἡ διάσκεψις αὐτή, ἡ ὁποία θὰ συνέλθῃ τώρα, καταδικάσῃ τὸ νομοσχέδιόν σας, σεῖς θὰ ἔχετε τὸ θάρρος νὰ ζητήσετε τὴν ἀκύρωσίν του μόνος σας;

§112Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, μὲ προλάβατε. Θὰ ἀκούσετε ἐν συνεχείᾳ τὶ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις.

§113Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τί πρόκειται νὰ κάμῃ.

§114Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τί ἔπραξε μέχρι σήμερον καὶ τί θὰ πράξῃ εἰς τὸ μέλλον. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησεν εἰς τὴν προσφυγὴν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ ἀναμένεται ἡ ἀπόφασις ἐπὶ τῆς προσφυγῆς. Πέραν αὐτοῦ, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησεν, ὅπως ἔλθῃ ἐδῶ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐρεύνης καὶ Συνδιαλλαγῆς τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας. Πρόκειται περὶ τοῦ κυρίου ὀργάνου διεθνοῦς προστασίας τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, ἡ ὁποία συνεστήθη τὸ 1950, ἀφοῦ ἠκούσθη καὶ ἡ γνώμη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ προσωπικότητας μεγάλου κύρους, ἀνεγνωρισμένης ἀντικειμενικότητος, πρώην Ὑπουργοὺς μεγάλων Κρατῶν. Ἐπιτροπὰς τοιαύτας τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας, μόνον τὰ ὁλοκληρωτικὰ Κράτη ἠρνήθησαν νὰ δεχθοῦν. Ἡμεῖς, ὡς δημοκρατικὴ Κυβέρνησις, μὴ ἔχοντες κανένα φόβον νὰ τοὺς δεχθῶμεν, τοὺς προσεκαλέσαμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μας. Θὰ ἔλθῃ ἐδῶ ἡ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ σχηματίσῃ συγκεκριμένην γνώμην, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει.

§115Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἀπάντησις αὐτή.

§116Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀπάντησις σαφής.

§117Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ τὸ λάβετε ὑπ’ ὄψει.

§118Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τί θέλετε νὰ σᾶς εἴπω;

§119Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι θὰ ἀκυρώσετε τὸν νόμον.

§120Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀλλά, κ.κ. συνάδελφοι, ἔλεγον ὁμιλῶν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τολμᾷ ἡ Ε.Ρ.Ε. νὰ ὁμιλῇ περὶ παρεμβάσεως τῆς Ε.Κ. εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας, ὅταν μάλιστα περιλαμβάνῃ ἡ Ε.Ρ.Ε. εἰς τοὺς κόλπους της στελέχη, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ ἀπροκάλυπτον ἐπέμβασιν εἰς τὴν ζωὴν τῶν συνδικάτων. Διότι ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ἀνεφέρατε, κ. Ράλλη, τὸν ὁποῖον ἐν μιᾷ νυκτὶ εἰς τὰ 1948 ἐψηφίσατε, ἀφορᾷ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ κ. Μακρῆ παρὰ τὴν ἀντίθετον θέλησιν τῶν ἐργαζομένων. Τὸν ἐμνημόνευσε καὶ ὁ κ. Στρατῆς, τὸν ἀνέφερα καὶ ἐγὼ εἰς τὴν πρώτην μου ὁμιλίαν.

§121Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ποῖος νόμος;

§122Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ νόμος 589)1948.

§123Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἂν εἴπωμεν, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. ἐφυλάκισε συνδικαλιστήν, εἶναι δικαιολογία γιὰ σᾶς νὰ φυλακίσετε ἄλλον ἕνα;

§124Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡμεῖς οὐδεμίαν ἠσκήσαμεν παρέμβασιν. Ἐξήγησα ἤδη, ὅτι ἡμεῖς προσηρμόσαμεν τὴν Ἑλληνικὴν νομοθεσίαν πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 87 διεθνῆ σύμβασιν καὶ προσεπαθήσαμεν νὰ καταστήσωμεν σεβαστὴν τὴν νομιμότητα, καθ’ ἃ εἴχομεν ἐκ τῆς ἀνωτέρω διεθνοῦς συμβάσεως ὑποχρέωσιν.

§125Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐκεῖ εἶναι ἡ διαφωνία.

§126Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ δι’ αὐτό. Ἀνεφέρθη προχθὲς τὸ ἄρθρον 8 τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «... ... (ἀναγινώσκει) ......». Καὶ τὴν νομιμότητα αὐτήν, δὲν σέβονται τὰ καταστατικά, διότι εἰσῆγον τὴν νοθείαν, διὰ τῆς καταστρατηγήσεως τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἔλεγον, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἀναλογικὴ ἡ ἐκπροσώπησις τῶν ὀργανώσεων εἰς τὰ συνέδρια. Καὶ ἐπεκαλέσθητε τὸ ἄρθρον 3, σεῖς κ. Ράλλη. Ἡ σύμβασις, δὲν ἔχει τὸν σκοπὸν νὰ ἀποτελέσῃ κώδικα, κανονισμὸν διὰ τὸ συνδικαλιστικὸν δικαίωμα, ἀλλὰ μᾶλλον εἶναι ἐπαναληπτικὸν κείμενον καὶ περιέχει ὡρισμένας ἀρχάς. Ἡ δήλωσις ἔχει ἐν μεταφράσει ὡς ἑξῆς: «Ἡ σύμβασις δὲν ἔχει σκοπὸ νὰ ἀποτελέσῃ «Κώδικα Κανονισμῶν» γιὰ τὸ συνδικαλιστικὸ δικαίωμα, ἀλλὰ μᾶλλον εἶναι περιληπτικὸ κείμενο ποὺ περιέχει ὡρισμένες θεμελιώδεις ἀρχές. Τὰ Κράτη εἶναι ἐλεύθερα νὰ περιλάβουν στὴ νομοθεσία τους τὶς κατάλληλες διατυπώσεις ποὺ θὰ ἐξησφάλιζαν τὴν κανονικὴ λειτουργία τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων. Ἑπομένως, αἱ διατυπώσεις ποὺ προέβλεπαν οἱ ἐθνικὲς νομοθεσίες σχετικὰ μὲ τὸ καταστατικὸ καὶ τὴν λειτουργία τῶν ἐργατικῶν καὶ ἐργοδοτικῶν ὀργανώσεων δὲν θεωροῦνται ἀσυμβίβαστες πρὸς τὰς διατάξεις τῆς συμβάσεως, ὑπὸ τὸν ὅρον φυσικά, ὅτι οἱ κανονιστικὲς αὐτὲς διατυπώσεις δὲν θίγουν τὶς ἐγγυήσεις ποὺ δίδει ἡ σύμβασις». (Βλέπε B.IT CODE INTERNATIONAL DU TRAVAIL 1951, τόμος I, ἄρθρον 858, σημείωσις 5, σελὶς 772). Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5, ἡ ὁποία σχέσιν ἔχει μὲ τὰ καταστατικὰ δὲν εἶναι ἀσυμβίβαστος.

§127Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὄχι καὶ τὸ περιεχόμενόν της.

§128Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ περιεχόμενον, ἦτο τὸ αὐτὸ καὶ μὲ τὸν νόμον 2281 καὶ μὲ τὸν νόμον 2151 καὶ μὲ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέφερα. Σᾶς τὰ ἀνέγνωσα καὶ θεωρῶ περιττὸν νὰ τὰ ἐπαναλάβω. Ἁπλῶς μετεβλήθη τὸ ⅕ εἰς ⅒. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τολμᾷ ἡ Ε.Ρ.Ε. νὰ ὁμιλῇ, ἡ ὁποία περιλαμβάνει εἰς τοὺς κόλπους της στελέχη, τὰ ὁποῖα συνδέονται, μὲ τὴν ἐπέμβασιν, ἡ ὁποία προκύπτει, ἀπὸ τὴν εἰσήγησιν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Εἶχεν ἐκλεγῆ ὁ κ. Δημητρᾶτος καὶ τὴν ἐπαύριον ἢ μᾶλλον, ἐντὸς τῆς Δευτέρας ἤχθη ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον εἰσῆγεν, ἄλλο σύστημα καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν ὑπεχρέωσε νὰ ἀπέλθῃ. Ἔλεγεν ὁ μετέπειτα Ὑπουργὸς Ἐργασίας καὶ βουλευτὴς τότε, Ἐλευθέριος Γονῆς: «Ἐγὼ δηλώνω ...... (ἀναγινώσκει) ......». Τὸ ὁμολογεῖ. Ἐγώ, ὁ ἴδιος ὁμιλῶν, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἔλεγον: «Ὁ Ὑπουργὸς ὀφείλει, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ συνεδρίου, νὰ φέρῃ σχέδιον νομοθετικοῦ διατάγματος, τὸ ὁποῖον νὰ τακτοποιῇ τὰ πράγματα, ἢ ἔστω κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτοῦ. Μετὰ τὴν λῆξιν τῶν ἐργασιῶν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι θὰ κατηγορηθῶμεν, ὅτι παραβιάζομεν τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας». Ἀλλά, κ.κ. συνάδελφοι, αὐτὸ εἶναι τὸ ἀπότοκον παρελθόν.

§129Κ. ΡΑΛΛΗΣ. ..... (δὲν ἠκούσθη).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ράλλη, παρακαλῶ μὴ διακόπτετε.

§131Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔχει τὴν τόλμην νὰ ἐμφανίζεται καὶ νὰ ἐπικρίνῃ τὴν Ε.Κ., καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ παράταξις, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει, ἡ Δεξιά, συνδέεται μὲ ἀποφάσεις τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 105 ἀποφάσεως ἐθεωρήθη τότε ἡ Κυβέρνησις ἔνοχος σειρᾶς παραβάσεων τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦτο καὶ ἡ ψῆφος τῶν Ν.Δ. 2510)53, 3082)54, διὰ τῶν ὁποίων κατηργήθησαν αἱ συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς τραπεζιτικοὺς καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἐρρίφθησαν εἰς τοὺς δρόμους 1.200 περίπου τραπεζιτικοὶ ὑπάλληλοι. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι ἐφέτος ἡμεῖς ἐπανεφέραμεν τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας.

§132Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ σημερινὸς Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβ)σεως ἦτο τότε εἰς τὸν Συναγερμόν.

§133Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀκολουθεῖ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 234 ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Συνδικαλιστικῶν Ἐλευθεριῶν διὰ τῆς ὁποίας ἐκηρύχθη ἡ Κυβέρνησις ἔνοχος σειρᾶς ἀντισυνταγματικῶν πράξεων μεταξὺ τῶν ὁποίων ἡ διὰ τῆς διοικητικῆς ὁδοῦ ἀκύρωσις τῶν ἀρχαιρεσιῶν σωματείων καὶ ἡ ἔλλειψις προστασίας τῶν συνδικαλιστικῶν ἡγετῶν κατὰ τὴν ἄσκησιν τῶν συνδικαλιστικῶν των καθηκόντων.

§134Α. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὰ εἶναι τοῦ Συναγερμοῦ. Εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἀπευθυνθῆτε, ὁ ὁποῖος ἦτο τότε τοῦ Συναγερμοῦ. Εἴχαμεν μαζὶ Κυβέρνησιν. Ἦτο καὶ ὁ Σοφούλης.

§135Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις, κ. συνάδελφοι, ἀφοροῦν τὰς μετὰ τὸ 1952 Κυβερνήσεις μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ Καραμανλῆ. Ἀκολουθοῦν αἱ 256 καὶ 299. Διὰ τῆς 256 ἀποφάσεως ἐπεκρίθη ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ, διὰ τὴν σύνθεσιν τῶν Ἐπιτροπῶν προσλήψεως καὶ ἀπολύσεως προσωπικοῦ τῶν Κ.Τ.Ε.Λ., αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατὰ παράβασιν τῶν διεθνῶν συμβάσεων, διὰ δὲ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 299 διὰ τὴν παραβίασιν τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας τῶν ἐργαζομένων, ἐφ’ ὅσον ἐπέτρεψε τὴν χρησιμοποίησιν στρατιωτῶν καὶ ἐθελοντῶν εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἀπεργούντων τότε μυλεργατῶν.

§136Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ποῖον ἔτος ἦτο; Μήπως ὁ νόμος ἦτο ἰδικός σας; Ὁ νόμος τοῦ 1951 δὲν ἦτο ἰδικός σας, ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὴν στέρησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀπεργούντων τραπεζιτικῶν;

§137Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι ἰδικός σας. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέφερον συγκεκριμένως τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἀποφάσεων καὶ ὁ κ. Ράλλης δύναται νὰ πληροφορηθῇ ποίαν Κυβ)σιν καὶ ποῖον Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἀφοροῦν. Ἀφοροῦν τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ.

§138Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε ποῖα ἔτη.

§139Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πάντως εἶναι μετὰ τὸ 1954.

§140Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ 1954 δὲν ἦτο ἡ ΕΡΕ.

§141Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ 1955, ὁπότε ἔγινε Κυβ)σις ἡ ΕΡΕ.

§142ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἦτο ὁ Συναγερμὸς ὑπὸ Παναμαϊκὴν σημαίαν.

§143Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἥμισυ τῶν ἀποφάσεων ἀφορᾷ τὸν Συναγερμὸν καὶ τὸ ἥμισυ τὴν ΕΡΕ. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἐξηγέρθη καὶ εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. δὲν ἐμερίμνησεν. Ἔδωκα τὴν ἀπάντησιν κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35. Τὰ ἐλησμόνησε. Λυποῦμαι, διότι θὰ τὰ ἐπαναλάβω, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει, διὰ νὰ δοθῇ ἀπάντησις. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. ηὔξησε τὰ κατώτατα ὅρια κατὰ 12%. Ἐχορήγησε διὰ πρώτην φορὰν τὸ ἐπίδομα τῆς ἀδείας, τὸ ὁποῖον ἰσοῦται πρὸς 4%, ἤτοι 12 + 4 = 16%. Ἐδόθη κατὰ τὰ διαστήματα, καθ’ ἃ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐξουσίαν αὔξησις διὰ κλαδικῶν συμβάσεων. Ἐπίσης κατόπιν ἀποφάσεων τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου ἱκανοποιήθη ἕνας σημαντικώτατος ἀριθμὸς ἐργαζομένων. Ἐθεσπίσαμεν τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν ἐργαζομένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα, εἰς τρόπον, ὥστε οἱ ἐργαζόμενοι εἰς αὐτὰ νὰ τυγχάνουν συντάξεως ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 60οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των οἱ ἄνδρες καὶ τοῦ 55ου ἔτους οἱ γυναῖκες. Ἐκάναμεν ἔναρξιν ἄρσεως τῶν ἀδικιῶν τῆς παρελθούσης δεκαετίας εἰς τὸν τομέα, τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ διοικῶ. Γνωρίζετε, ὅτι διὰ τῶν νόμων 2348 καὶ 2359 εἶχον ριφθῆ εἰς τοὺς δρόμους οἱ καπνεργάται. Εἶχον ἐπιδοτηθῆ τὰ καπνὰ εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν καὶ ὑπεσχέθησαν ὅλα τὰ κόμματα ἔκτοτε, ὅτι θὰ ἄρουν τὰς ἀδικίας. Ὁ δὲ ἱδρυτὴς τῆς ΕΡΕ ὁμιλῶν εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1956 εἰς τὴν Καβάλαν, εἶπεν, ὅτι θὰ ἄρῃ τὸ καθεστὼς τῶν ἀδικιῶν. Παρέμεινεν ὅμως τὸ καθεστώς. Καὶ ἤλθομεν ἡμεῖς διὰ νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος διὰ τοῦ ὁποίου δικαιώνονται οἱ ἀδικηθέντες συνταξιοῦχοι καπνεργάται, ἤδη δὲ εἶναι ἐγγεγραμμένον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον αἶρον τὰς ἀδικίας εἰς βάρος τῶν λεγομένων ἐφαπαξιούχων καπνεργατῶν. Ἐπίσης εἶναι ἐγγεγραμμένον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοσχέδιον περὶ χορηγήσεως ἀδείας καὶ ἐπιδόματος ἀδείας εἰς τοὺς οἰκοδόμους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν μόνιμον ἐργοδότην. Ἐπίσης ἤρχισεν ἡ ἐκκαθάρισις τῶν διατάξεων τῶν ἀντεργατικῶν νόμων τῆς 10ετίας διὰ τῶν ὁποίων εἶχον καταργηθῆ ἰδικαί μας διατάξεις ἐξασφαλίζουσαι τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰς Τραπέζας. Ἐψηφίσθη ὁ νόμος 4344, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ πρόσληψις κατόπιν διαγωνισμοῦ, διὰ πρώτην φορὰν ἐνεργηθέντος ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας 120 πτυχιούχων, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ παρακολούθησις τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐργατικῶν νόμων δι’ ἱκανῶν ὑπαλλήλων. Ἐψηφίσθη ὁ νόμος περὶ συντάξεως κώδικος ἐργασίας. Συνεκροτήθη Ἐπιτροπὴ καὶ κατήρτισε τὸ προσχέδιον, τὸ ὁποῖον μοῦ παρέδωσε καὶ ἐλπίζω, ὅτι λίαν συντόμως ἡ Ἀναθεωρητικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ μᾶς παραδώσῃ ὡλοκληρωμένον τὸ τελικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ φέρωμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς ψήφισιν διὰ νὰ παύσῃ ἡ καταταλαιπώρησις ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων, ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν τῶν δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεών των.

§144Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἴχατε ὑποσχεθῆ, ὅτι θὰ μᾶς τὸ διανείμετε ὡς σχέδιον.

§145Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ ἔχω στείλει εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον πρὸς ἐκτύπωσιν. Θὰ ἀποσταλῇ μετὰ τὴν ἐκτύπωσίν του εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτάς, εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις, εἰς τοὺς Δικηγορικοὺς Συλλόγους καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ ἀπασχολουμένους μὲ τὸ Ἐργατικὸν Δίκαιον. Περαιτέρω ὡρισμένοι μισθωτοὶ εἶχον ὑπαχθῆ εἰς τὸν ΟΓΑ, οὕτω δὲ θὰ ἐλάμβανον μικροτέρας συντάξεις ἀπὸ ἐκείνας ποὺ θὰ ἐλάμβανον παραμένοντες εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἤραμεν καὶ τὴν ἀδικίαν αὐτὴν διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, ἐπανασφαλίσαντες τούτους εἰς τὸ ΙΚΑ. Ηὐξήσαμεν ἐπίσης τὰς συντάξεις.

§146Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ποίας συντάξεις;

§147Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Τὰς συντάξεις τοῦ

ΙΚΑ.

§148Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ τοῦ ΤΕΒΕ;

§149Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Διὰ τὸ ΤΕΒΕ ἐψηφίσθη νόμος, βάσει τοῦ ὁποίου προικοδοτεῖται τὸ Ταμεῖον μὲ 200 ἑκατομμύρια καὶ λίαν προσεχῶς θὰ χορηγηθοῦν αἱ ἐξαγγελθεῖσαι αὐξήσεις.

§150Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Πότε, λίαν προσεχῶς;......

§151Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἔπρεπε νὰ συγκεντρωθοῦν πρῶτον τὰ χρήματα διὰ νὰ δοθοῦν αἱ αὐξήσεις.

§152Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Σεῖς καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἐδηλώσατε, ὅτι ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1965, θὰ διπλασιασθοῦν αἱ συντάξεις τοῦ ΤΕΒΕ. Ὡραῖα τὰ εἴπατε, ἀλλὰ αἱ συντάξεις δὲν ἐδιπλασιάσθησαν.

§153Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασ.). Ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1965 θὰ λάβουν τὴν αὔξησιν.

§154Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ λάβουν τὰς διπλασίας συντάξεις;

§155Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασ.). Ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου θὰ λάβουν τὰς αὐξήσεις τὰς ὁποίας ἐξηγγείλαμεν. Καὶ ἡμεῖς μὲν ἐδώσαμεν αὐτὰς τὰς αὐξήσεις, ἀλλὰ σεῖς τὶ ἐκάματε καὶ ποίας αὐξήσεις ἐδώκατε;

§156Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Σταθερότητα τῆς δραχμῆς καὶ τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν ἐργαζομένων.

§157Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶσθε ἡ Κυβέρνησις τῶν αὐξήσεων. Ηὐξήσατε τὰ τρόφιμα....

§158Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργ.). Παρ’ ὅλας τὰς αὐξήσεις ποὺ ἐδώσαμεν, ἡ δραχμὴ παραμένει σταθερά.

§159Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Ἐρωτήσατε μίαν νοικοκυρὰ νὰ σᾶς εἴπῃ.

§160Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργ.). Θέλω ἐπίσης νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς ἐπικρίσεις τῶν συναδέλφων κ.κ. Παπαδημητρίου καὶ Μπουρνιᾶ, ὅσον ἀφορᾶ τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Ἐδηλώσαμεν, ὅτι ἡμεῖς δὲν πρόκειται νὰ ἔχωμεν οὐδεμίαν ἀνάμιξιν καὶ ὅτι θεσπίζομεν κανόνας, οἱ ὁποῖοι διασφαλίζουν ἀδιαβλήτους ἐκλογάς. Ἔληξεν ἡ θητεία τῆς διοικήσεως καὶ ἁρμόδιος κατὰ τὸ ἄρθρον 69 τοῦ Ἀστ. Κώδικος, κατέστη ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν. Προέβη εἰς τὸν διορισμὸν καθ’ ἃ ἔχει δικαίωμα μιᾶς διοικήσεως. Δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συμφωνήσουν οἱ διορισθέντες εἰς τὴν κατανομὴν τῶν ἀξιωμάτων καὶ περὶ τῶν γενομένων σχετικῶν ἐκλογῶν οἱ μὲν λέγουν, ὅτι ἐξελέγη Γραμματεία κανονικῶς, καὶ ἄλλοι ὄχι, ἠρωτήθημεν δὲ ποία θὰ εἶναι ἡ στάσις μας. Ἀπήντησα, ὅτι ἁρμόδια εἶναι τὰ δικαστήρια. Ἡ διορισθεῖσα Διοίκησις ἢ μᾶλλον ἡ Γραμματεία ἡ φερομένη ὡς ἐκλεγεῖσα, ἐζήτησε νὰ ἐρωτήσω τὸν Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Ὑπουργείου, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία ἔγκυρος γνώμη μέχρις οὗ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ Δικαστηρίου. Ὁ νομικὸς σύμβουλος ἐγνωμοδότησεν, ὅτι δὲν ἔγινε νομίμως ἡ ἐκλογή. Ἡμεῖς οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἴχομεν εἰς τὴν ἐκλογὴν αὐτήν. Ἐπληροφορήθημεν ἀπὸ τὰς συζητήσεις, ὅτι οἱ ἄρτι διορισθέντες εἶναι φίλοι τοῦ τέως Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Οὐδεμίαν θέσιν δύναται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον τὰ πρόσωπα ταῦτα, καθ’ ἣν εἶχεν ἁρμοδιότητα διώρισε τὸ Δικαστήριον. Ἐκεῖνο ποὺ θέλω, τελευτῶν, νὰ τονίσω, εἶναι, ὅτι ἐπιδίωξίς μας εἶναι νὰ παραμείνωμεν μακρὰν πάσης ἀναμίξεως καὶ ἐπιθυμία μας εἶναι νὰ ἴδωμεν νὰ ἐκλέγεται ἐλευθέρως καὶ ἀβιάστως ἡ νέα ἡγεσία. Καὶ τὴν ἡγεσίαν αὐτὴν ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἐξ ἐλευθέρων ἐκλογῶν, θὰ ἀναγνωρίσωμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Κ.).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Χασαπίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§162Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Μπουρνιᾶ, ἐδημιουργήθη δι’ ἐμὲ προσωπικὸν θέμα καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§164Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Μπουρνιᾶς κατὰ τὴν ὁμιλίαν του εἶπεν, ὅτι μὲ καταγγέλλει εἰς τοὺς ἐργάτας τῆς Ρόδου διότι εἶπα, ὅτι εἶμαι εὐχαριστημένος. Ἐγὼ κ. Πρόεδρε, εἶπα, ὅτι μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε καὶ λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐλευθέραν ἔκφρασιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος οἱ ἐργαζόμενοι εἶναι εὐχαριστημένοι. Ἐγὼ δὲν εἶπον, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ ἐργάται πλέουν εἰς πελάγη εὐτυχίας καὶ ὅτι ὡς ἐκ τούτου εἶναι εὐχαριστημένοι. Εἶπον, ὅτι εἶχον συναίσθησιν τῆς ἐλευθερίας τῆς συνδικαλιστικῆς τὴν ὁποίαν ἀπολαμβάνουν χάρις εἰς τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὰ εἶπον καὶ ἂς μὲ καταγγείλει ὁ κ. Μπουρνιᾶς.

§165Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ὕστεραι γνῶμαι σοφώτεραι. Ἐπαγιδεύθη ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Ρόδου, ὅταν τὸν ἠρώτησα ἐὰν πρέπει ἢ ὄχι νὰ αὐξηθοῦν τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργαζομένων Ρόδου. Καὶ ἐσκέφθη, ὅτι ἐξετέθη καὶ ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσῃ. Τὸν ἐρωτῶ λοιπὸν καὶ πάλιν πρέπει ἢ ὄχι νὰ αὐξηθῇ καὶ τὸ ἡμερομίσθιον τῶν ἐργαζομένων τῆς Ρόδου;

§166Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Φυσικὰ καὶ τὸ ἡμερομίσθιον.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Χασαπίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§168Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Ν. Δ. ποὺ ἐζήτησεν ἡ ΕΡΕ τὴν στηρίζει σὲ δύο λόγους 1) Εἰς τὸ ὅτι παραβιάζεται ἡ ἐλευθερία εἰς τὰ συνδικᾶτα καὶ 2) διότι διευκολύνεται ἡ διείσδυσις τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὰ συνδικᾶτα. Καὶ ἐρωτᾶται ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ δύο λόγοι; Ἐρωτᾶται: Ὁ νόμος καταργεῖ ἢ ὄχι τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, ὅπως ἐπίσης ἐὰν ὑπάρχῃ πράγματι ἀναστάτωσις εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἡ ὁποία ἔχει ἀντίκτυπον, ὅπως ὑποστηρίζει ἡ ΕΡΕ, εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐὰν ἀπὸ τὸν ἀντίκτυπον αὐτὸν ἡ ΕΡΕ σταχυολογῇ ὡρισμένας ἐντυπώσεις καὶ τὰς φέρει εἰς τὴν Βουλήν. Ἔπρεπε, κ. βουλευταί, ἡ ΕΡΕ κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐὰν εἶχε ἐπισημάνει πράγματι αὐτοὺς τοὺς κινδύνους, νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρότασιν ἀκυρώσεως μόνον τῶν κατ’ ἰδίαν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. Δὲν πράττει ὅμως τοῦτο, ἀλλὰ κάμνει πρότασιν ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. κατὰ τὸ σύνολον αὐτοῦ, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει καθαρῶς διάθεσιν ἀντιπολιτευτικήν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὰ ἐπίμαχα ἄρθρα τοῦ Ν. Δ. Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Μπουρνιᾶ, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι οἱ συνδικαλισταὶ εἶναι ἀκατάλληλοι εἰς τὸ Βῆμα τῆς Βουλῆς...

§169Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν εἶπον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, κ. συνάδελφε. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὅταν ὁ συνδικαλιστὴς γίνεται μέλος ἑνὸς κόμματος σιωπᾷ. Ἔρχεσθε δηλαδὴ σεῖς οἱ συνδικαλισταὶ ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὡς μέλη κόμματος τοῦ οἱονδήποτε κόμματος καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὸ εἴπω, προδίδετε τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ συνδικαλισμοῦ. Αὐτὸ εἶπον ἐγώ.

§170Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Δηλαδὴ θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι οἱ συνδικαλισταὶ ὑποκείμενοι εἰς τὴν κομματικὴν πειθαρχίαν δὲν πράττουν τὸ καθῆκον τους ἔναντι τῶν ἐργαζομένων;

§171Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σεῖς εἶσθε ἐπαγγελματίαι συνδικαλισταί.

§172Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Ὄχι, κ. Μπουρνιᾶ, δὲν εἴμεθα ἐπαγγελματίαι, εἴμαστε ἰδεολόγοι συνδικαλισταί, καὶ λυποῦμαι διότι εἰς τὴν ΕΡΕ δὲν ὑπάρχουν βουλευταὶ προερχόμενοι ἐκ τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν τῶν ἰδικῶν σας. Ἔχετε, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ράλλης, εἰδικοὺς ἐπὶ τῶν ἐργατικῶν θεμάτων, ἀλλὰ δὲν ἔχετε γνησίους ἐκπροσώπους τῶν ἐργαζομένων ποὺ νὰ διαθέτουν ἐπιχειρήματα.

§173Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁμιλεῖτε καὶ ὑποστηρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι ὁ βουλευτὴς πρέπει νὰ εἶναι συνδικαλιστὴς διὰ νὰ προστατεύσῃ τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων; Πλανᾶσθε. Διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον ὅσον καιρὸ εὑρίσκομαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ἔπαυσα οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν νὰ εὑρίσκωμαι πλησίον τῶν ἐργαζομένων.

§174Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κύριε Ράλλη, ἐγὼ εἶπον, ὅτι εἰς τὴν ΕΡΕ ὑπάρχουν εἰδικοὶ περὶ τὰ ἐργατικά, ἀλλ’ ἐξέφρασα τὴν λύπην μου διότι δὲν ὑπάρχει ἔστω καὶ ἕνας συνδικαλιστὴς βουλευτὴς εἰς τὴν ΕΡΕ.

§175Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν θέλει ἡ ΕΡΕ συνδικαλιστάς, κ. συνάδελφε. Οἱ συνδικαλισταὶ δὲν πρέπει νὰ ἀνήκουν εἰς κόμμα.

§176Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε, κ. Ράλλη, νὰ ἀποκλείσετε ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ μεγαλύτερον ζωντανὸν κομμάτι τοῦ λαοῦ μας, τοὺς ἐργαζομένους.

§177Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Πλανᾶσθε καὶ πάλιν, κ. συνάδελφε. Δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι συνδικαλιστὴς ὁ βουλευτής. Ὁ βουλευτὴς ἀντιπροσωπεύει τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον. Ἀντιπροσωπεύει ὅλας τὰς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀντιπροσωπεύει καὶ τοὺς ἐργαζομένους, ἀντιπροσωπεύει καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας, καὶ ὅλας τὰς τάξεις. Ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν πρέπει ἐν τῇ ἐνασκήσει τῆς ἀποστολῆς μας νὰ τείνωμεν εἰς τὸν συγκερασμὸν τῶν συμφερόντων ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ, ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους. Ἐὰν τὰ δημοκρατικὰ κόμματα πρέπει νὰ συμπεριλαμβάνουν μεταξὺ αὐτῶν συνδικαλιστάς, τότε κατὰ τὴν ἰδίαν ἔννοιαν θὰ πρέπει νὰ συμπεριλαμβάνουν καὶ ἐφοπλιστάς. Δι’ αὐτὸ σεῖς οἱ συνδικαλισταὶ ἀποβλέπετε εἰς τὰ συμφέροντά σας, ἐνῷ ἡμεῖς ἀποβλέπομεν εἰς τὴν ἀλήθειαν. Δὲν ἔχω οὐδεμίαν σχέσιν μὲ οὐδένα πρόσωπον, ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης.

§178Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Σφάλλετε δίς, κ. Ράλλη, δὲν εἶπα μόνον συνδικαλισταί. Δὲν σᾶς ἐμβάλλει ὅμως εἰς κάποιαν σκέψιν, ὅτι εἰς τὴν Βουλὴν περισσεύουν οἱ ἰατροί, οἱ δικηγόροι καὶ δὲν ὑπάρχουν ἐκπρόσωποι τῶν ἐργατῶν; Διατὶ δὲν θὰ ἦτο σωστὸν εἰς μικρὰν ἀναλογίαν νὰ ὑπάρχουν καὶ ἐδῶ συνδικαλισταί; Δι’ αὐτὸ δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν, ἐξετάσατε διατὶ δὲν διαθέτει τὸ κόμμα σας μέσα εἰς τὴν Βουλὴν ἀντιπροσώπους γνησίους τῶν ἐργατῶν; Διότι πιστεύομεν, ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι αὐτοὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ὑποστηρίξουν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θίγει τὰς ἐλευθερίας, διότι ἁπλούστατα δὲν θίγει τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας. Ἤδη θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κύριε συνάδελφε, μὲ συγκεκριμένα λόγια, μὲ τὴν σκληρὰν πραγματικότητα καὶ μὲ δωρικὸν στύλ. Ποία εἶναι ἡ κατάστασις, κ. Ράλλη καὶ κ. Μπουρνιᾶ εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα; Γνωρίζετε ποία εἶναι ἡ διάρθρωσις τῆς ὀργανώσεως; Εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχει ἕνα παράδοξον καὶ ἰδιόρρυθμον διαρθρωτικὸν συνδικαλιστικὸν σύστημα, ὑπάρχει τὸ ἐργατικὸν κέντρον, ὑπάρχει καὶ ἡ ὁμοσπονδία. Ὑπάρχει ἕνα πλέγμα ὀργανώσεως, ποὺ δὲν ὑπάρχει εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Ἔχομεν τὴν λεγομένην ὁριζόντιον ὀργάνωσιν καὶ ἔχομεν καὶ τὴν κάθετον, ποὺ εἶναι ἡ ὁμοσπονδία καὶ ἡ συνομοσπονδία. Καὶ ταυτοχρόνως εἰς τὴν τριτοβάθμιον ὀργάνωσιν στέλλουν ἀντιπροσώπους καὶ τὸ ἐργατικὸν κέντρον καὶ ἡ ὁμοσπονδία. Καὶ λυποῦμαι διότι ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἀσχολεῖται αὐτὴν τὴν στιγμὴν μὲ τὸ θέμα τῆς διορθώσεως τῶν πρακτικῶν, διὰ νὰ τοῦ ἀπαντήσω εἰς ἕνα ἐρώτημά του, ὅτι στέλλουν τὰ ἐργατικὰ κέντρα ἀντιπροσώπους διὰ τὸ συνέδριον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., στέλλουν καὶ αἱ ὁμοσπονδίαι. Δηλαδή, ὁ ἴδιος ἀριθμὸς ἐργατῶν ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ δύο πλευράς. Καὶ ἐρωτῶ, ποῖον σύστημα δίδει τὴν ἐκπροσώπησιν κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν; Δὲν θὰ τὸ ἔχετε ἀντιληφθῆ. Ὡμιλήσατε περὶ ἰσότητος. Γνωρίζετε τὶ γίνεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, γνωρίζετε πῶς γίνονται τὰ συνέδρια ὅλων τῶν ὀργανώσεων; Οἱ ἐκπρόσωποι ἔχουν τὴν καρτέλλα τοῦ ἀριθμοῦ ποὺ ἐκπροσωποῦν καὶ γνωρίζουν καὶ βλέπετε 4 ἑκατομμύρια....

§179Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μόνον εἰς τὴν Ἀγγλίαν γίνεται αὐτό.

§180Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Ἐκεῖ δὲν σᾶς ἀρέσει; Καὶ βλέπετε 4 ἑκατομμύρια ψῆφοι ὑπὲρ καὶ δύο ἑκατομμύρια κατά.

§181Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἕως ὅτου γίνωμεν Εὐρωπαῖοι διὰ νὰ κάμωμεν ὅ,τι κάμουν εἰς τὰ διεθνῆ συνέδρια, ἂς σεβώμεθα τοὐλάχιστον τὰς ἀποφάσεις τῶν ἰδίων τῶν ἐργαζομένων. Οἱ ἴδιοι οἱ ἐργαζόμενοι ἔχουν ἀποφασίσει τὴν ἐκπροσώπησιν αὐτήν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε. Ἐγὼ ἀντιδρῶ εἰς τὴν διὰ τοῦ νόμου μεταβολὴν τῶν ἀποφάσεων τῶν ἐργαζομένων καὶ αὐτὸ πῶς σεῖς τὸ ὑποτιμᾶτε καὶ τὸ χειροκροτῶ ἐγὼ καὶ σεῖς οἱ συνδικαλισταὶ τὸ ὑποτιμᾶτε; Ἐὰν ἔγιναν ὑπερβασίαι, θὰ τὰς κατηγορήσετε καὶ νὰ κατηγορήσετε τὸν Μακρῆν. Ἐγὼ ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ὅτι ἐκεῖνα ποὺ ἀποφασίζουν οἱ ἐργαζόμενοι δὲν πρέπει ἡ Διοίκησις νὰ τὸ μεταβάλῃ καὶ δὲν τὸ μετέβαλα ποτὲ ὡς Ὑπουργός.

§182Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Εἴπατε προηγουμένως διὰ τὰ μικρὰ σωματεῖα. Τὸ θέμα εἶναι ἐὰν τὰ μικρὰ σωματεῖα κάτω ἀπὸ τὸν ὁδοστρωτῆρα ἐξαφανίζονται. Ξεύρετε πόσον ἀντικειμενικὸς εἶμαι. Σεῖς λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν μόνον τὸ ἐργατικὸν κέντρον ὡς ὀργάνωσιν καὶ ὄχι τὴν ὁμοσπονδίαν. Εἰς τὴν ὁμοσπονδίαν ὑπάρχει ἐκπροσώπησις πανελλαδικὴ ἑνὸς κλάδου, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν εἶναι ὅλοι οἱ τραπεζικοὶ τῶν Ἀθηνῶν.

§183Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δι’ αὐτὸ ὡμίλησα μόνον διὰ τὰ ἐργατικὰ κέντρα.

§184Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Δὲν ἔχομεν μόνον ὀργάνωσιν καὶ τείνομεν πρὸς τὴν ὁμοσπονδίαν. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὴν προοπτικὴν καὶ τὸ μακροπρόθεσμον σχέδιον, τείνομεν πρὸς τὴν ὁμοσπονδιακὴν ὀργάνωσιν, διότι ἡ βιομηχανικὴ ὀργάνωσις ἐπιβάλλει τὴν ὀργάνωσιν αὐτήν. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἐργατικὰ κέντρα μελλοντικῶς θὰ ἐξελιχθοῦν εἰς συντονιστικὰς ἐπιτροπάς. Κατὰ συνέπειαν, τὸ νομοσχέδιον δὲν θίγει ἐπ’ οὐδενὶ λόγω καὶ θὰ ἤθελα νὰ τὸ ἀκούσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διὰ νὰ εἶναι στερεὸς εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῶν θεμάτων, διότι ποία εἶναι ἡ προοπτικὴ τῆς ὀργανώσεως, ἡ ὁμοσπονδία. Κατὰ συνέπειαν τὸ νομοσχέδιον δὲν θίγει καθόλου. Ἀντιστρόφως ἀνοίγει πλαίσια ὁλοκληρώσεως τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος, διότι ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει θέμα ἐκπροσωπήσεως μικρῶν σωματείων ἀνυπερασπίστων, ἀλλὰ ὑπάρχει ὁλόκληρος ἡ πανελλαδικὴ ὁμοσπονδιακὴ ὀργάνωσις. Καὶ τὸ νομοσχέδιον εἶναι θεμελιωμένον μὲ βάσιν τὴν προοπτικὴν αὐτήν.

§185Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ σημερινὴ ἀρχὴ νὰ ψηφίζουν καὶ τὰ ἐργατικὰ κέντρα, εἶναι ἀντιδημοκρατική; Σεῖς εἴπατε, ὅτι ψηφίζουν δύο φορὰς οἱ ἐργάται καὶ αὐτὸ εἶναι ἀντιδημοκρατικόν;

§186Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Εἶναι νόθον.

§187Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐν τοιαύτη περιπτώσει εἶναι προστάτης τῆς νοθείας ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Γνωρίζετε τὴν ἱστορίαν τοῦ ἀμερικανικοῦ κινήματος.

§188Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Βεβαίως καὶ τὴν γνωρίζω καλύτερα ἀπὸ σᾶς, ἀσχολοῦμαι 20 χρόνια μὲ τὸν συνδικαλισμόν.

§189Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν δὲν ὑπάρχουν δύο ὁμοσπονδίαι.

§190Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τώρα ἔγινε, πρὸ 5 ἐτῶν, μέχρι πρὸ 5 ἐτῶν τὶ συνέβαινεν εἰς τὴν Ἀμερικήν;

§191Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἡνώθη πρὸ ὀλίγων ἐτῶν.

§192Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Πρὸ ἓξ ἐτῶν ὑπάρχει μία συνομοσπονδία. Καὶ λέγομεν, ὅτι δημιουργοῦμεν πλαίσια ἐκπροσωπήσεως κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ νοθεία τῆς ἐργατικῆς θελήσεως. Ἔχομεν τὰ ἐργατικὰ κέντρα, τὰ ὁποῖα ἔχουν μίαν μεταβατικὴν τοποθέτησιν, τὰ ὁποῖα θὰ προχωρήσουν εἰς τὰς ὁμοσπονδίας. Τὰ ἐπίμαχα ἄρθρα, τὰ ὁποῖα λέγετε ὅτι προκαλοῦν αὐτὸν τὸν σεισμὸν εἶναι τὰ ἄρθρα 5, 10 καὶ 11. Διὰ μὲ τὸ ἄρθρον 5 σᾶς εἶπα. Ὁμιλῶ τώρα διὰ τὸ ἄρ. 10., ὅτι εἶναι ἄκυροι αἱ ἐκλογαὶ καὶ εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς ψηφίσατε τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νὰ μὴ ἔχῃ ἰσχὺν παρὰ μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἀκριβῶς, ἐὰν αὐτὸ ἐγίνετο, ποὺ εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς, τότε δὲν θὰ ἐξεπληροῦτο ὁ νόμος τοῦ ἐκδημοκρατισμοῦ.

§193Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Τότε εἶναι παρέμβασις.

§194Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Ὄχι, δὲν εἶναι παρέμβασις. Ἐὰν εἶναι ὀρθὸν τὸ ἄρθρον 5 καὶ λέγομεν περισσοτέραν προσγείωσιν καὶ ἰσότητα, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ ἀναγνωρίζομεν δὲν εἶναι παρέμβασις, ἀλλὰ εἶναι ὑλοποίησις τοῦ ἄρθρου 5. Εἰς τὸ ἄρ. 11 λέγετε ὅτι πρέπει αἱ ὀργανώσεις νὰ εἶναι οἰκονομικῶς τακτοποιημέναι. Εἶναι τὸ μέγα πλῆγμα τῶν ὀργανώσεων, ποὺ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν Ἐργασίας. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ αὐτόνομον συνδικαλιστικὸν κίνημα ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία καὶ τὴν διευθύνει ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ὁ νῦν Ὑπουργὸς προσθέτω. Ὅλοι οἱ Ὑπουργοί, δὲν ἐξαιρεῖται κανεὶς Ὑπουργός. Εἶναι μοιραῖον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει μία ὀργάνωσις, ἡ ὁποία εἶναι ξένη πρὸς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα, νὰ διαμορφώσῃ προβλήματα. Τὸ μόνον γνήσιον εἶναι ἡ κατάργησις τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας διὰ νὰ ἔχωμεν ἐλεύθερον συνδικαλιστικὸν κίνημα. Ἡ ἀλήθεια εἶναι αὐτὴ καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν ὑψηλὸν ἐπίπεδον ποιότητος δημιουργοῦνται προβλήματα. Καὶ πρέπει νὰ ζητήσετε νὰ καταργηθῇ ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία καὶ οἱ ἐργάται νὰ μὴ πληρώνουν ὁπωσδήποτε εἰς αὐτήν. Τὸ Ἑλληνικὸν συνδικαλιστικὸν κίνημα πάσχει ἀπὸ ἔλλειψιν οἰκονομίας. Ἐπεμβαίνουν οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Ἐργασίας, αἱ Κυβερνήσεις, αἱ ἀστυνομίαι κλπ. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν δημιουργηθῇ ἕνα κίνημα συνδικαλιστικό, ποὺ δὲν ἔχει καμμίαν οἰκονομικὴν ἐξάρτησιν ἀπὸ τὸ Κράτος, ταὐτοχρόνως δημιουργοῦνται τὰ θεμέλια μιᾶς αὐτονόμου ὑποστάσεως τοῦ Συνδικαλισμοῦ μας. Ἀπαντῶν ὁ κ. Μπουρνιᾶς εἰς τὸν κ. Στρατῆν, εἶπεν, ἀφήσατε τὸν λαὸν νὰ ἐκλέξῃ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἐργατικοῦ κινήματος. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τὸν κ. Μπουρνιᾶν νὰ μοῦ εἴπῃ πῶς θὰ ἀφήσωμεν τὸν λαὸν νὰ ἐκλέξῃ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἐργατικοῦ κινήματος μὲ αὐτὸ τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργηθῆ κατὰ τὸ παρελθὸν μὲ τὸ ἀστυνομικὸν καθεστὼς καὶ μὲ διαφόρους ἄλλας ἐπεμβάσεις. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὰς ἐπιπτώσεις τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅλοι, ὅτι τὸ Συνδικαλιστικόν μας κίνημα ἀνήκει εἰς τὴν Διεθνῆ τῶν ἐλευθέρων Συνδικάτων. Βέβαια ἡ Διεθνὴς τῶν ἐλευθέρων Συνδικάτων δύναται νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὸ Συνδικαλιστικόν μας κίνημα. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδική μας εἶχε τὸ ἀτύχημα νὰ μὴ διαφωτίσῃ τοὺς ξένους καὶ νὰ μὴ προπαρασκευάσῃ τὴν κοινὴν γνώμην τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ τὰ ὅσα συνέβαινον εἰς τὸ συνδικαλιστικόν μας κίνημα. Ὑποστηρίζεται ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ, ὅτι ὁ κομμουνισμὸς ἔχει διεισδύσει εἰς τὸ συνδικαλιστικόν μας κίνημα. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς ΕΡΕ, πῶς θὰ καταπολεμηθῇ ὁ κομμουνισμός; Θὰ καταπολεμηθῇ μὲ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβεν ἡ ΕΡΕ, μὲ τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα καὶ μὲ ἄλλα ἀντεργατικὰ μέτρα; Ὁ κομμουνισμὸς θὰ καταπολεμηθῇ μόνον μὲ τὴν λύσιν τῶν λαϊκῶν προβλημάτων. Πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν ἐλεύθερον συνδικαλισμὸν ὅπου θὰ κυκλοφοροῦν οἱ ἰδέες ἐλευθέρως, ὥστε νὰ καταρτίζωνται προγράμματα σύμφωνα μὲ τὴν θέλησιν τῶν ἐργατῶν. Ἐσεῖς κάμνετε ἁπλῶς διαπιστώσεις, δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ προτείνετε μέτρα, διότι πάντοτε καταλήγετε εἰς τὴν λῆψιν διοικητικῶν μέτρων καὶ συνεπῶς, δυστυχῶς, δὲν δύνασθε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι ἔχετε ἁρμοδιότητα νὰ ἀντιμετωπίσητε τὰ προβλήματα. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸν διορισμὸν τῆς νέας διοικήσεως τῆς ΓΣΕΕ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κρίνω τὴν ἀπόφασιν, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι ὁ νέος διορισμὸς ἐδημιούργησε νέαν κατάστασιν πολύπλοκον καὶ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ δυσκολεύσῃ τὸν ἐκδημοκρατισμὸν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Τέλος ἡμεῖς, ὅσοι ἀνήκομεν εἰς τὴν Ε.Κ. καὶ εἴμαστε εἰς τὴν Βουλὴν ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος πιστεύομεν εἰς ἰδέας ὑπεράνω τῶν προσώπων καὶ πιστεύομεν, ὅτι ἡ Δημοκρατία, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν ἐκφράζει τὴν σύνθεσιν τῆς πολιτικῆς καὶ κοινωνικῆς Δημοκρατίας, ἡ ὁποία κατὰ τὴν γνώμην μας εἶναι ἰδεωδεστέρα μορφὴ τῆς Δημοκρατίας καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου διαφέρομεν καὶ ἀπὸ τὴν ἄκραν δεξιὰν καὶ ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Δι’ ὅσους λόγους ἀνέπτυξα θὰ καταψηφίσω τὴν πρότασιν μὲ πλήρη συναίσθημα εὐθύνης διὰ τὴν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν προσφέρει ὁ συζητούμενος νόμος.

§195Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Στρατῆς εἶπεν, ὅτι κακὰ καὶ ψυχρὰ εἶναι τὰ ἄρθρα. Εἶναι ἐπέμβασις, ἀλλὰ τὶ νὰ γίνῃ; Δὲν μᾶς εἴπατε τὴν γνώμην σας διατὶ θεωρεῖται ποινικὸν ἀδίκημα ἡ σύγκλησις τοῦ Σωματείου πρὸς ἐκλογὰς ὑπὸ τῶν ἐκπροσωπούντων τοῦτο.

§196Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κατ’ ἐμὲ τὸ ἄρθρον 5 δὲν ἀποτελεῖ παρεμβατισμόν. Περαιτέρω ἡ διάταξις περὶ ποινικοῦ ἀδικήματος, ὅπως γνωρίζετε, κατόπιν προτάσεως τοῦ κ. Τσαλδάρη, ἐτροποποιήθη, ὥστε νὰ τιμωροῦνται μόνον οἱ συγκαλοῦντες τὸ Συνέδριον.

§197Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς συχνὰ μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρεται εἰς ἐμέ. Τὸν εὐχαριστῶ. Τὸν παρακαλῶ, ὅμως, νὰ μὴ βάζῃ στὰ χείλη μου λέξεις, τὰς ὁποίας δὲν εἶπα. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ παρέμβασις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως ἔπρεπε νὰ γίνῃ, διότι ἐὰν δὲν ἐγένετο, τὰ πράγματα θὰ παρέμενον ὡς εἶχον καὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἐπὶ 20 ἔτη κατετυράννησαν τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἀσφαλῶς θὰ ἐξεπαραθυροῦντο.

§198Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν δηλῶ, ὅτι εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὰς ἐπεμβάσεις ποὺ γίνονται μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθετικὸν διάταγμα. Σήμερον δὲν πρόκειται νὰ πείσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἢ τὴν ΕΔΑ, ὅτι διὰ τοῦ νομοθετήματος τούτου ὑπάρχει ἐπέμβασις. Μετ’ ὀλίγον θὰ ἔχωμεν τὴν ἔρευναν τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ Ἐργασίας καὶ θὰ ἀκούσωμεν τὴν γνώμην των, τὴν ὁποίαν καὶ ἡμεῖς θὰ σεβασθῶμεν. Ἔχω, κύριοι βουλευταί, ἐνώπιόν μου τὴν διεθνῆ σύμβασιν ἐργασίας καὶ δὲν βλέπω τὴν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν εἰς τὸ ἄρθρον 3, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§199Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὑπάρχει εἰς τὴν γαλλικὴν ἔκδοσιν.

§200Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἴσως. Πάντως τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας δίδει τὴν ἑξῆς ἑρμηνείαν. Ὅτι τὸ ἄρθρον καλύπτει ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ ἐσωτερικοῦ Συνδικαλισμοῦ καὶ ἀπαγορεύει τὰς Κυβερνητικὰς ἐπεμβάσεις. «... (ἀναγινώσκει)...». Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 8 τῆς συμβάσεως εὐθέως γίνεται λόγος περὶ ὑποχρεώσεως νὰ ἐφαρμόζεται ἡ ἐσωτερικὴ νομοθεσία κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ προσβάλλεται ἡ διὰ τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως ἀναγνωριζομένη ἐλευθερία τῶν Συνδικάτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἔχωμεν τὴν ἐπίσημον γνώμην τοῦ Διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ Ἐργασίας, πρὸς τὸν ὁποῖον καὶ ἡμεῖς καὶ σεῖς πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην καὶ τότε θὰ ἴδωμεν, ἐὰν ἡμεῖς ἔχωμεν δίκαιον ἢ ἔχετε δίκαιον σεῖς. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω εἶναι τὸ ἑξῆς: Εἶναι, κ. Ὑπουργέ, ἀπαράδεκτος ἡ θεωρία σας, ὅτι οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΡΕ δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ ἐκφέρουν τὴν γνώμην των ὡς ἄτομα καὶ δύναται συνεπῶς, ὁ καθεὶς ἐξ αὐτῶν νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην του, μὴ δεσμευόμενος ἀπὸ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε τὸ Κόμμα του εἰς ὡρισμένην περίπτωσιν.

§201Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅσα ἐγὼ εἶπον ἀφεώρουν τὸν κ. Μπουρνιᾶν, ὁ ὁποῖος ἦτο εἰσηγητὴς καὶ ἐξεπροσώπει τὰς γνώμας τῆς ΕΡΕ.

§202Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς οὐδένα βουλευτήν, κ. Ὑπουργέ, δύνασθε νὰ λέτε, ὅτι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διατυπώσῃ τὰς γνώμας του. Δὲν θὰ πρέπει νὰ περιπίπτετε καὶ σεῖς εἰς τὸ βαρὺ παράπτωμα, εἰς τὸ ὁποῖον περιέπεσε χθὲς τὸ βράδυ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀποκαλέσας τὴν ΕΡΕ ὡς κόμμα φασιστικόν.

§203Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅταν ἡ ΕΡΕ ἑτοίμαζεν ἐκλογὰς ὡς ἐκεῖναι τοῦ σχεδίου «ΠΕΡΙ-ΚΛΗΣ» ἀσφαλῶς τότε εἶναι κόμμα φασιστικόν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατέθεσε τὸ κείμενον καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ κρίνῃ. Γίνεται λόγος εἰς τὸ κείμενον αὐτὸ περὶ ἐκλογῶν καὶ περὶ κοινωφελῶν ἔργων. Τὶ θέσιν ἔχουν αὐτὰ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ πολέμου;

§204Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Φαίνεται, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἐπροσέξατε τὴν ὁμιλίαν τοῦ Ἀρχηγοῦ σας. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν τὸ σχέδιον αὐτὸ ἦτο ἀληθές, ὅπως θέλετε νὰ τὸ ἐμφανίσετε, δικαιοῦσθε ἐξ αὐτοῦ νὰ ἀποκαλῆτε τὴν ΕΡΕ ὡς Κόμμα Φασιστικόν; Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ κείμενον κατετέθη καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ κρίνῃ. Τὸ ὀλίσθημα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἦτο βαρύτατον καὶ ἀσφαλῶς ὁ ἴδιος θὰ λυπηθῇ δι’ ὅσα εἶπεν. Ἐκτὸς ἐὰν εἰς τὴν γνωστὴν διάκρισιν τῆς Δημοκρατίας ὡς Δυτικοῦ καὶ Ἀνατολικοῦ τύπου προστεθῇ καὶ τρίτη κατηγορία, ἡ Δημοκρατία Παπανδρεϊκοῦ τύπου, ὁπότε ἐμεῖς εἴμεθα φασίσται.

§205Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅταν ἐφαρμόζωνται «Σχέδια Περικλῆς» κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, ὅπως κάνῃ ὁ Σαλαζάρ, ἀσφαλῶς αὐτὰ εἶναι μέτρα φασιστικά.

§206Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ σχέδιον «Περικλῆς» δὲν ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐκλογάς. Ἄλλωστε κατετέθη χθές. Διατὶ προσπαθοῦμεν ἡμεῖς νὰ ἐπηρεάσωμεν τὸν λαόν. Θὰ τὸ διαβάσῃ ὁ λαὸς καὶ θὰ βγάλῃ τὸ συμπέρασμά του. Πάντως ὑπῆρξεν ὀλίσθημα, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ κατανοήσῃ διατὶ ἐχρησιμοποίησα τὴν φράσιν αὐτήν. Ἕνα ὀλίσθημα ποὺ ἐκάνατε αὐτὴν τὴν στιγμήν. Κάνετε γενικὴν πολιτικήν, καὶ λυποῦμαι δι’ αὐτό. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐδῶ τὰ θέματα εἶναι δύο: Ἐὰν διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐπανῆλθεν ὁ νόμος περὶ Σωματείων ἢ ἐὰν ἔγινεν ἄλλο τί. Καὶ τὸ δεύτερον εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐκπροσωπήσεως. Μᾶς εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κατὰ τὴν πρώτην φορὰν —σήμερον τὸ παρέκαμψεν— ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5 εἶναι ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 30 τοῦ νόμου περὶ Σωματείων. Καὶ τοῦ εἶπον καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω: Ἐὰν ὁ νόμος περὶ Σωματείων εἶχε τὴν ἰδίαν διάταξιν, ὅπως τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νόμου σας, τότε ποία ὑπῆρξεν ἡ ἀνάγκη νὰ δημιουργήσωμεν αὐτὴν τὴν ἀναταραχὴν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως εἶπον καὶ οἱ ἰδικοί σας βουλευταί. Καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι ὁ μὲν νόμος περὶ σωματείων ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀπαρτίαν, ὁ δὲ νόμος ὁ ἰδικός σας ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀντιπροσώπευσιν. Εἶναι ἐντελῶς ἄλλο πρᾶγμα. Καὶ ἠκούσαμεν ἐδῶ περιέργους θεωρίας. Σᾶς εἶπε προηγουμένως ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, ὅτι νοθεύετε τὸν συνδικαλισμὸν μὲ τὸ νὰ ἐπιτρέπετε νὰ ψηφίζουν καὶ αἱ Συνομοσπονδίαι καὶ τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα. Σᾶς ἀπέδωσε βαρυτάτην κατηγορίαν, κ. Ὑπουργέ, διότι ὑποβοηθεῖτε τὴν νοθείαν. Διότι ἐὰν εἴχατε ἀντιληφθῆ τὸ πρᾶγμα εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εἴχατε σπεύσει νὰ διορθώσητε τὴν νοθείαν. Λοιπόν, κάτι ἄλλο συμβαίνει. Μόνον εἰς τὰ παλαιὰ συνδικᾶτα ἀντιπροσωπεύει ἕνας 2–3 ἑκατ. Εἰς κανένα εὐρωπαϊκὸν ἢ ἀμερικανικὸν συνδικᾶτον ὑπάρχει αὐτὸ τὸ σύστημα. Ὑπάρχει τὸ σύστημα τῆς ἀντιπροσωπεύσεως. Θὰ σᾶς εἴπω δὲ καὶ τοῦτο: Ὑπῆρχεν ἡ A.F.O.L., ἡ ὁποία ἦτο ἡ παλαιὰ Ἀμερικανικὴ Συνομοσπονδία Ἐργασίας, καὶ ἡ ὁποία εἶχε μόνον τὴν κάθετον ὀργάνωσιν. Καὶ δι’ αὐτὸ ἱδρύθη, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι τὸ 1938, ἡ C.I.O., ἡ ὁποία ἔκαμε καὶ κάθετον καὶ ὁριζόντιον ὀργάνωσιν. Καὶ οὕτω μετὰ τὴν ἀπὸ 6ετίας συνένωσιν τῶν δύο μεγάλων τούτων Συνομοσπονδιῶν, ἡ ἐκπροσώπησις καὶ ἡ ὀργάνωσις τῶν συνδικάτων τῶν ἀμερικανικῶν εἶναι τόσον κάθετος, ὅσον καὶ ὁριζόντιος.

§207Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Δὲν εἶπον, ὅτι νοθεύουν. Δὲν ἀντελήφθητε καλῶς. Εἶπον ἀκριβῶς, ὅτι μὲ τὸ σύστημα αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἐκπροσώπησις καὶ εἰς τὰ τρία συνδικάτα. Ἔπειτα εἰς τὰ ἀμερικανικὰ συνδικᾶτα ὑπάρχει μόνον Ὁμοσπονδία. Δὲν ὑπάρχουν Ἐργατικὰ Κέντρα καὶ Συνομοσπονδίαι.

§208Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ τὰ ἀμερικανικὰ Λοκάλ, τί εἶναι;

§209Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Εἶναι ὁμοσπονδιακὴ ὀργάνωσις.

§210Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶσθε καλῶς πληροφορημένος. Ὅταν λέγετε, ὅτι κατὰ τρόπον νόθον γίνεται ἡ ἐκλογὴ εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν, ἐμμέσως βάλλετε κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Διότι ὁ νόμος δὲν λέγει, ὅτι δὲν θὰ ψηφίζουν καὶ αἱ Ὁμοσπονδίαι καὶ τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα. Ἀλλὰ καὶ ἄλλος συνάδελφος, κ. Ὑπουργέ, τὴν περασμένην συνεδρίασιν ἔκαμε μίαν ἀνακάλυψιν. Ὁ συνάδελφος κ. Ἀλευρᾶς, ὁμιλῶν τὴν περασμένην Τετάρτην, χωρὶς νὰ τὸ ἀντιληφθῇ ἐπετέθη κατὰ τοῦ νομοθετήματός σας. Διότι λέγει εἰς τὴν ὁμιλίαν του ἐκείνην: «Καὶ τώρα θὰ σᾶς παρουσιάσω μίαν ἐλάχιστα γνωστὴν διάταξιν εἰς τὸ καταστατικὸν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε....... (ἀναγινώσκει) ......». Φοβοῦμαι, κ. Ἀλευρᾶ, ὅτι τὴν διάταξιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν θεωρεῖτε ὡς καταστάλαγμα βίας καὶ νοθείας, τὴν λέγει ὁ νόμος ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ἐτάχθητε εἰς τὸ ἄρθρον 5, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «Εἰς τὰς Συνελεύσεις τῶν Ἑνώσεων ...... (ἀναγινώσκει) ......». Δηλαδή, τὴν νοθείαν ποὺ ἀνεκαλύψατε σεῖς εἰς τὸ καταστατικὸν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. τὴν ἐπαναλαμβάνει ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Ε.Κ. καὶ τῆς Ε.Δ.Α.

§211Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Νομίζω, ὅτι κάνετε πλήρη σύγχυσιν. Καὶ τὸ «πλήρη» τὸ ὑπογραμμίζω μὲ τρεῖς γραμμάς, διότι ὡμίλησα περὶ τῶν καταστατικῶν διατάξεων τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Καὶ αἱ καταστατικαὶ διατάξεις τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων συγκροτοῦν τὰ συνέδρια, βάσει τῶν ταμειακῶς ἐν τάξει μελῶν, διὰ τὴν ἐκλογὴν Διοικήσεως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ ἐκλογὴν ἀντιπροσώπων εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἐνῷ ὑπολογίζονται οἱ ἀντιπρόσωποι αὐτοὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ψηφισάντων μελῶν, ἡ σημερινὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ. διευκρινίζει ἀπολύτως αὐτὸ τὸ θέμα καὶ λέγει, ὅτι εἰς πάντα βαθμὸν θὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει οἱ ψηφίσαντες καὶ ὄχι οἱ ταμιακῶς ἐν τάξει ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ ψηφίσαντες. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῶν λόγων μου. Εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν διετυπώθησαν αὐτά, ὅπως ἀκριβῶς τὰ εἶπον, διότι ἐνῷ ὡμίλουν ἐπὶ 1½ ὥραν, περιελήφθη εἰς αὐτὰ τὸ ⅕ τῆς ὁμιλίας μου. Ὑπάρχουν, ὅμως, τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει ἀναμφισβητήτως τὸ ἐντελῶς ἀντίθετον ἐκείνου ποὺ ὑποστηρίζετε.

§212Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Λυποῦμαι, διότι ὡς διετυπώθη εἰς τὰ πρακτικὰ ἀνεφέρθην εἰς τὴν ὁμιλίαν σας. Τὰ πρακτικὰ λέγουν τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§213Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Διαβάστε τα, διαβάστε τα.

§214Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ὅμως, νὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων καὶ μὲ τὸ τί γίνεται εἰς τὴν Εὐρώπην. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τί λέγει ὁ Μαντὲς Φρὰνς εἰς τὸ βιβλίον του «Ἡ σύγχρονος Δημοκρατία»: «...... (ἀναγινώσκει) .......». Αὐτὰ λέγει ὁ Μαντὲς Φράνς, ὁ ἀριστερὸς Γάλλος ἡγέτης, ὅτι μόνον 10% τῶν ἐργαζομένων εἶναι συνδικαλισμένοι εἰς Γαλλίαν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἠθέλησα νὰ ὑποτιμήσω τὴν Βουλὴν ἐπειδὴ ἀνεφέρθην εἰς αὐτόν.

§215Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἐγὼ σᾶς εἶπον καὶ ἀνεφέρθην εἰς στατιστικὰ στοιχεῖα, τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς.

§216Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἕτερον βιβλίον τοῦ Ἄγγλου Συνδικαλιστοῦ J. GOLSTEIN, «Ἡ Διοίκησις τῶν Ἀγγλικῶν Συνδικάτων». Λέγει, λοιπόν, ὁ συνδικαλιστὴς αὐτὸς τὰ ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει) .......». Ἐπίσης ὁ Τζὼν Πράϊς, γνωστὸν μέλος τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας, εἰς βιβλιοκρισίαν του ἀναφέρει τὰ κάτωθι: «Εἰς τὸ βάθος τῶν Συνδικάτων ....... (ἀναγινώσκει) ......». Ἀκριβῶς αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῶν λόγων μου, κύριε συνάδελφε ἐξ Ἀθηνῶν καὶ μὴ νομίζετε, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ τῶν Συνδικάτων εἶναι βουλευτικαὶ ἐκλογαὶ ὅπου ψηφίζουν ὅλοι οἱ πολῖται. Καλὸν θὰ ἦτο νὰ εἴχομεν ἐκπροσώπησιν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς ἐργατικὰς ὀργανώσεις ὅλων τῶν βαθμῶν κατὰ 100%, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν γίνεται εἰς οὐδεμίαν χώραν ὑπὸ καθεστὼς ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μυλωνᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§218Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραιτοῦμαι, διότι ἔχει διαφωτισθῆ πλέον ἡ Βουλὴ περὶ τοῦ ἀπαραδέκτου τῆς προτάσεως τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς Ε.Ρ.Ε.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀγορητοῦ, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς Ε.Ρ.Ε. πρότασιν νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4361)1964 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων νομοθεσίας»;

§220ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ ὡς ἄνω πρότασις νόμου τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§222ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 3.40′ μ.μ.).