1964.12.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 16η

Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 6.40′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κατσώτας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων 8ης καὶ 9ης Δεκεμβρίου ἐ.ἔ.

§2Σ. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 8ης Δεκεμβρίου ἐ.ἔ. μὲ φραστικάς τινας διορθώσεις τῶν κ.κ. Ε. Ἀνερούση καὶ Ν. Ζορμπᾶ καὶ τὰ πρακτικὰ τῆς 9ης Δεκεμβρίου ἐ.ἔ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Παναγιωτόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Φ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Μ. Χλουβεράκης καὶ Ε. Κοθρῆς, 2) Θ. Μαναβῆς, 3) Θ. Μαναβῆς, 4) Δ. Παπαδόπουλος καὶ Θ. Μαναβῆς, 5) Α. Ρουσόπουλος καὶ Α. Φροντιστής, 6) Κ. Περραιβός, Κ. Ἀποσκίτης, Ε. Βανταλῆς, Σ. Ἐλαφρός, Π. Σταυρόπουλος καὶ Γ. Σταμάτης, 7) Κ. Περραιβός, Κ. Ἀποσκίτης, Γ. Σταμάτης, Στ. Ἐλαφρός, Π. Σταυρόπουλος καὶ Ε. Βανταλῆς, 8) Ι. Κουτσοχέρας, 9) Χρ. Γραμματίδης καὶ Κ. Περραιβός, 10) Π. Κατσώτας καὶ Α. Κατριβᾶνος, 11) Κ. Περραιβός, 12) Κ. Περραιβός, Κλ. Πιαλόγλου καὶ Θ. Ἀνδρεάδης, 13) Ε. Μπακλατζῆς, Α. Βουνάτσος, Α. Γιαννόπουλος, 15) Ε. Μπακλατζῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Γιαννόπουλος καὶ Φ. Βουνάτσος, 16) Δ. Βρανόπουλος, 17) Δ. Βρανόπουλος, 18) Α. Μπαρότσης, Σ. Κοντομάρης καὶ Θ. Δεσύλλας, 19) Θ. Δεσύλλας, Σ. Κοντομάρης καὶ Α. Μπαρότσης, 20) Ν. Ζορμπᾶς, 21) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, 22) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, 23) Ι. Βαρβιτσιώτης καὶ Α. Γκελεστάθης, 24) Ι. Κουτσοχέρας καὶ Κ. Ράλλης, 25) Γ. Βασιλᾶτος, 26) Α. Βλαχοθανάσης, Χ. Πιπιλῆς, Γ. Στεφανόπουλος καὶ Α. Λώρας, 27) Γ. Στεφανόπουλος καὶ Α. Λώρας, 28) Κ. Ράλλης, 29) Κ. Ράλλης, 30) Κ. Ράλλης, 31) Θ. Μαναβῆς, 32) Θ. Μαναβῆς, 33) Θ. Μαναβῆς, 34) Θ. Μαναβῆς, 35) Λ. Λυμπέρης καὶ Μ. Μυριδάκης, 36) Ι. Ἀλευρᾶς, καὶ Γ. Μιχελογιάννης, 37) Γ. Βασιλᾶτος, Ι. Τσιριμῶκος καὶ Ε. Δενδρινός, 38) Θ. Ὑψηλάντης καὶ Α. Τζιζῆς, 39) Α. Τσαλδάρης, 40) Α. Τσαλδάρης, 41) Φ. Μαῦρος, 42) Δ. Μυλωνᾶς, Α. Χασαπίδης καὶ Θ. Ἀνδρεάδης, 43) Ε. Κοθρῆς, Ε. Σκορδίλης, Χρ. Μπουγᾶς, Χ. Γραμματίδης, Δ. Ἀλιπράντης καὶ Ε. Σαββόπουλος, 44) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, 45) Ε. Μπακλατζῆς, Φ. Παπαδόπουλος, Μ. Ξυλούρης, Θ. Καμπερίδης, Θ. Ἀνδρεάδης, Ε. Βανταλῆς, Κ. Περραιβός, Ε. Ἀνθόπουλος, Γ. Καστανίδης, Θ. Μαναβῆς, Ε. Δενδρινός, Π. Τσακιρίδης, Α. Καστρινός, Γ. Καραγκιώζης, Α. Σπηλιάκος, Δ. Καραντζένης, Τ. Κατσικόπουλος, Α. Σπανορρήγας, Α. Παπαϊωάννου, Ε. Ζαπάρτας καὶ Γ. Στεφανόπουλος, 46) Δ. Κίνιας, 47) Δ. Ἄρχος καὶ Λ. Λαγάκος, 48) Γ. Βασιλᾶτος, Ι. Ἀλευρᾶς, Α. Μπαρότσης, Δ. Θεοχαρίδης, Φ. Μαῦρος, Τ. Κολοκυθᾶς καὶ Ι. Στεργάκης, 49) Κ. Ράλλης καὶ 50) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κ. λ.–π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑποχρεωτικοῦ Κρατικοῦ Ἐλέγχου τῶν ἐσωτερικῶν ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λώρας καὶ Γ. Σπηλιωτόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 4438)1964 «περὶ καταβολῆς προσθέτου βοηθήματος ἐκ τοῦ ΤΑΒΝ εἰς τοὺς ἐξελθόντας τῶν τάξεων τοῦ Β. Ν. καὶ Λ. Σ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Τ. Κεφαλληνός, Γ. Βασιλᾶτος καὶ Ι. Τσιριμῶκος, καταθέτουσι προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Α. Παπαϊωάννου, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Θ. Καμπερίδης, Α. Ἀντωνίου, Φ. Παναγιωτόπουλος καὶ Τ. Γεωργίου, 2) Μ. Ξυλούρης καὶ Ε. Λουλακάκης καὶ 3) Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Λαμπριανὸς καὶ Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὁρισμοῦ ἐκλογικῶν περιφερειῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Γ. Παπαγιαβῆς, Α. Λώρας καὶ Τ. Κεφαλληνός, 2) Α. Ἀντωνίου, 3) Μ. Χλουβεράκης, 4) Στ. Κωτιάδης, 5) Δ. Βρανόπουλος, 6) Δ. Βρανόπουλος, 7) Δ. Βρανόπουλος, 8) Ε. Μπακλατζῆς καὶ Ν. Ζορμπᾶς, 9) Ν. Ἀναγνωστόπουλος, 10) Τ. Γεωργίου, 11) Ε. Μπακλατζῆς, Α. Πετραλιᾶς καὶ Ι. Βαλυράκης, 12) Α. Βλαχοθανάσης, Γ. Στεφανόπουλος καὶ Α. Λώρας, 13) Δ. Βρανόπουλος, 14) Ι. Κουτσοχέρας, 15) Θ. Ἀνδρεάδης, 16) Ι. Χρίστογλου καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι προσθήκας καὶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Μεθώνης πληγείσης ἐκ πλημμύρας, αἰτουμένης προστασίαν καὶ ἐκτέλεσιν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐν τῇ περιοχῇ της. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ στρατιωτικοῦ συνταξιούχου Φωτίου Σαββάκη, αἰτουμένου συνταξιοδοτικὴν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατοτεχνικοῦ καὶ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ κτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ ἀναπαραγωγῆς Δράμας, αἰτουμένου, ἄμεσον καταβολὴν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων εἰς τοὺς ἐν λόγῳ ἐργατοτεχνίτας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Γεωπόνων Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένων ἀναγνώρισιν αὐτοῖς τῆς τεχνικῆς ἰδιότητος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Βασιλικῆς Ἀεροπορίας, αἰτουμένων ἄρσιν προσγενομένης αὐτοῖς συνταξιοδοτικῆς ἀδικίας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Παρασκευαστῶν Ἀεριούχων Ποτῶν Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης, αἰτουμένων ἀπαγόρευσιν μεταφορᾶς καὶ διαθέσεως ἀεριούχων ποτῶν «ΦΙΞ» εἰς τὰς ἐν λόγῳ περιοχάς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν κηδεμόνων ὑποψηφίων φοιτητῶν Ἰατρικῶν Σχολῶν μὴ συμπληρωσάντων βαθμὸν 190 κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις, αἰτουμένων μείωσιν τοῦ ἐν λόγῳ συντελεστοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Βʹ Περιφ. Ἀθηνῶν κ. Α. Τσαλδάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Νοσοκομείου Σανατορίου Ἀσβεστοχωρίου, αἰτουμένου χορήγησιν ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας, μείωσιν τῶν συνταξίμων ἐτῶν ἀπὸ 35 εἰς 25 ἔτη κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Α. Καστρινός, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Δράμας, αἰτουμένου αὔξησιν τοῦ ὁρίου ἀκαθαρίστων ἐσόδων, μείωσιν τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Α. Καστρινός, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Γ. Π. Συνεταιρισμοῦ Κ. Νευροκοπίου «ἡ Ἀναγέννησις», αἰτουμένου καθορισμὸν τοῦ Κάτω Νευροκοπίου ὡς Κέντρον σποροπαραγωγῆς πατάτας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Πρίνας, παραπονουμένης δι’ ἐξαίρεσίν της ἐκ τῆς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐγκριθείσης πιστώσεως (2.955.000) διὰ Δήμους καὶ Κοινότητας Νομοῦ Λασηθίου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἡλιοκώμης, αἰτουμένου ἐξαγγελίαν μέτρων προστασίας καπνῶν ἐσοδείας 1964, καθορισμὸν χρόνου ἐνάρξεως καὶ λήξεως ἀγορῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κων. Πασιαλῆ συνταξιούχου Δασονόμου κατοίκου Λαρίσης, αἰτουμένου προσμέτρησιν ὡς συνταξίμου τοῦ χρόνου προϋπηρεσίας του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Τυρνάβου καὶ περιχώρων, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεών των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μαῦρος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ οἰκοδομικοῦ Συν)σμοῦ «Στέγη Πυροσβεστῶν», αἰτουμένου ἔνταξιν τῆς ὑπ’ αὐτοῦ ἀγορασθείσης ἐκτάσεως πρὸς στέγασιν τῶν μελῶν του, εἰς τὸ σχέδιον πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀρτεργατῶν καὶ Συνταξιούχων Λαρίσης, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην συγχώνευσιν ΤΑ ΑΜ–ΙΚΑ καὶ αἰτουμένης τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν κλπ. Ὁ Μιχαὴλ Μυριδάκης, κάτοικος Ἀθηνῶν, δι’ ὑπομνήματός του ἐκθέτει τὸ ἱστορικὸν τῆς ἀνατινάξεως τῆς γεφύρας τοῦ Γοργοποτάμου, ἐν ᾧ διαφαίνεται, ὅτι ἡ ἀνατίναξις ἐγένετο οὐχὶ ὑπὸ τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ, ὅστις οὐσιαστικῶς ἀντέδρασεν εἰς τὸ ἐγχείρημα τοῦτο, ἀλλὰ ὑπὸ τῶν Ἐθνικῶν ὁμάδων τοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Λυκουδίου Ἐλασσόνος, αἰτουμένης τὴν μὴ ἀπαλλοτρίωσιν ἰδιοκτήτων καὶ κοινοτικῶν ἐκτάσεων οἰκισμοῦ Βουβάλας τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Φιλιατρῶν, αἰτουμένης καθορισμὸν κατωτάτης τιμῆς ἀσφαλείας πενταβάθμου ἐλαιολάδου εἰς δραχ. 23 κατὰ κιλὸν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει τηλεγραφ. ὑπόμνημα τῶν Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων Ἠλείας, αἰτουμένων χορήγησιν ἐκτάκτου μηνιαίου ἐπιδόματος ἐκ δραχ. 1.200 ἀνεξαρτήτως βαθμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν εἰς Πολωνίαν εὑρισκομένων Ἑλλήνων προσφύγων καταγομένων ἐκ τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, αἰτουμένων ἐπαναπατρισμόν των. Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος ἀδικηθέντων πολεμιστῶν ἀποστράτων ἀξ)κῶν, αἰτεῖται τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Λαρίσης–Περιχώρων, αἰτουμένου πύκνωσιν τῶν δρομολογίων ἀστικῆς συγκοινωνίας εἰς πόλιν Λαρίσης, ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑπεραστικῆς κλπ. Ὁ Σύλλογος Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων Νομοῦ Κορινθίας, αἰτεῖται ψήφισιν τοῦ καταρτισθέντος νομοσχεδίου «περὶ ἱδρύσεως ἑνιαίου Ταμείου, μισθοδοσίας τῶν Κοιν. ὑπαλλήλων τῆς χώρας κλπ». Ὁ βουλευτὴς Ἠμαθίας κ. Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν Κοινοτήτων Ἀγκαθιᾶς–Περγίνης–Μελίκης–Νεοκάστρου–Νεοχωρίου–Παλατιτσίων καὶ Προδρόμου Ἠμαθίας, αἰτουμένων τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Βερροίας–Νεοχωρίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπολυθέντων Τροχιοδρομικῶν ὑπαλλήλων τῆς ΗΕΜ, αἰτουμένων ἐπαναπρόσληψίν των, πρὸς κάλυψιν τῶν δημιουργηθησομένων κενῶν εἰς τὸ προσωπικόν της κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠμαθίας κ. Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πλατέος– Τρικάλων–Πρασινάδος–Κορυφῆς–Νεοχωρίου– Λιανοβεργίου–Παλαιοχώρας–Κυδωνέας κλπ. Ἠμαθίας, αἰτουμένων τὴν ἄρσιν τῶν περιοριστικῶν τῆς σιτοκαλλιεργείας μέτρων διὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον 1964–65. Ὁ βουλευτὴς Ἠμαθίας κ. Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀμπελουργῶν τῆς Κοινότητος Ἁγ. Βαρβάρας Ἠμαθίας, αἰτουμένων ἐλευθέραν διακίνησιν τοῦ ὑπ’ αὐτῶν παραγομένου οἰνοπνεύματος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Πανάγος καὶ Δ. Παπανικολάου, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Ἐπανωμῆς Θεσσαλονίκης, Συλλόγου Ἑπταπυργίου Θεσσαλονίκης, Πανσυνταξιουχικῆς Συγκεντρώσεως τῶν συνταξιούχων γήρατος–θανάτου καὶ ἀναπηρίας ΙΚΑ Θεσσαλονίκης, τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ ἐπιχειρήσεων κατασκευῆς ἁμαξωμάτων κλπ. Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων κλπ., αἰτουμένων τὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως συμπαράστασιν πρὸς τὸν Κυπριακὸν λαόν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Τριφυλλίας, αἰτουμένου τὴν αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων διαφόρων βαθμῶν καὶ ἑνοποίησιν τοῦ βαθμοῦ Τμηματάρχου Βʹ καὶ Αʹ τῶν ἐκπαιδευτικῶν στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἠμαθίας κ. Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἰδιοκτητῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Ἠμαθίας, αἰτουμένων ἐπέκτασιν τῆς πετρελαιοκινήσεως καὶ εἰς τὰ βενζινοκίνητα ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μαρία Καραγιώργη καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ὑπομνήματα ἀναπληρωτῶν Δημάρχων, Ἀντιπροέδρων Δημοτικῶν Συμβουλίων, Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων Καρδίτσης, Λουτροῦ Καλλιθήρου Νούσου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν δίωξιν τῶν Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Ἀρχόντων τῶν μὴ συμμετασχόντων εἰς ἑορτασμὸν λήξεως τοῦ ἐμφυλίου πολέμου καὶ αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τῶν ἑορτῶν τούτων. Ὁ βουλευτὴς Ξάνθης, κ. Κ. Πιαλόγλου, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν καθηγητῶν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Ξάνθης, αἰτουμένων ἄρσιν ἀδικιῶν εἰς βάρος λειτουργῶν ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Α. Καστρινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου μισθωτῶν ὑπαλλήλων ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Δράμας καὶ περιφερείας «ὁ Ἅγιος Χριστόφορος», αἰτουμένων ἐκπροσώπησίν των εἰς τὰ τοπικὰ Συμβούλια Αὐτοκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Ὀλυμπίας, αἰτουμένου ἀναγνώρισιν εἰς διδασκαλικὸν κλάδον τῶν θέσεων Διευθυντῶν καὶ Τμηματαρχῶν Αʹ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπὸ τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων Κρεμαστῶν Ἀχελώου πληττομένων κατοίκων τῆς Κοινότητος Τριποτάμου Εὐρυτανίας, αἰτουμένων τὴν μὴ ἀποκατάστασίν των ἐν τῇ περιφερείᾳ Λεβαδείας ἢ Θηβῶν ἀλλ’ ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Λετρίνων, αἰτουμένου ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου ΔΗΜΗΤΡΑ–ΑΛΦΕΙΟΣ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Κονίτσης Τριχωνίδος, αἰτουμένων ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως ἀγροτικῶν των χρεῶν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς γονέων ὑποψηφίων φοιτητῶν ἐπαρχίας Σητείας, συμπληρωσάντων εἰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις Ἀνωτάτων Σχολῶν πλέον τῶν 190 μορίων, αἰτουμένων πρόσληψίν των εἰς τὰς ἐν λόγῳ Σχολάς. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Α. Καστρινός, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Γραμμένης Δράμας, αἰτουμένου ἀναθεώρησιν τῆς ὁριστικῆς διανομῆς τοῦ ἀγροκτήματος Γραμμένης–Ἀγγίτου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνδέσμων μονίμων Τεχνικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ ΟΛΠ, αἰτουμένου ρύθμισιν ζητημάτων Ταμείου Προνοίας, Ἀσφαλιστικοῦ Ταμείου, μισθολογικοῦ κλπ., τοῦ ἐν λόγῳ ὀργανισμοῦ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρακαλεῖ νὰ προταχθῇ τὸ συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον, διότι ὁ κύριος Μητσοτάκης ἐπείγεται ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ πρέπει τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ ψηφισθῇ πρὸ τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ κυρίου Μητσοτάκη. Ἑπομένως θὰ συζητηθῇ ἀπόψε τὸ συνταξιοδοτικόν, ἀναβαλλομένης τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν» διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Χ. Μπουγᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν διαφύλαξιν τῆς ὑγείας καὶ τῆς περιουσίας τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας Δραπετσώνας Πειραιῶς, ἀπὸ τὰς συνεπείας τῆς ἐκεῖ λειτουργίας τῶν ἐργοστασίων τῆς Α.Ε. Λιπασμάτων καὶ τῆς Α.Ε. Τσιμέντων Ἡρακλῆς.

§6Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀπευθύνεται καὶ πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας καὶ πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς. Ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀφόρητον κατάστασιν ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Δήμου Δραπετσώνας ἐκ τῶν καπνῶν καὶ ἀπὸ ἄλλα καυσαέρια τὰ ὁποῖα ἐκπέμπονται ἐκ τῶν ἐκεῖ ἐργοστασίων. Ἔλαβον μίαν ἀπάντησιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας ἡ ὁποία λέγει, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἐξετάζει τὸ θέμα μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἡ κατάστασις σήμερον ἔγινεν ἀφόρητος. Ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον, κύριε Πρόεδρε, ὥστε ἀπὸ ἀποστάσεως τριακοσίων μέτρων πρὶν φθάσῃ κανεὶς εἰς τὸ ἐργοστάσιον, καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἀναπνοή. Ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος. Ἡ κατάστασις εἶναι ἐπιζημία, ὄχι μόνον ἐπὶ τῶν περιουσιῶν, τῶν ἰδιοκτησιῶν τῶν κατοίκων διότι ἐπικάθηται ἐπὶ τῶν προσόψεων τῶν κατοικιῶν, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνοίξουν οὔτε παράθυρον, οὔτε ν’ ἁπλώσουν ροῦχα κλπ. Διεπίστωσα, ὅτι τὰ ἀντικείμενα μαυρίζουν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε καθίσταται ἀδύνατος καὶ ἡ ἐπιμετάλλωσις, εἶναι δὲ ἐπικίνδυνον καὶ θὰ ἔχῃ ἐπιπτώσεις καὶ ἐπὶ τῆς ὑγείας τῶν κατοίκων. Ἔλαβον μίαν ἀπάντησιν, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ λέγει, ὅτι τὸ θέμα ἐξετάζεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον μὲ τὴν δικαιολογίαν ἐπὶ πλέον, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὸν λιμένα καὶ ὅτι τὸ κακὸν ἐπιτείνεται λόγῳ καὶ τῶν καπνῶν τῶν πλοίων. Ἡ δικαιολογία αὐτὴ δὲν εἶναι βάσιμος, διότι ἡ Δραπετσώνα εὑρίσκεται εἰς τὸν προλιμένα καὶ ὄχι εἰς τὸν λιμένα. Ἄλλως τε τοῦτο θὰ συνέβαινε καὶ εἰς τὸν κεντρικὸν Πειραιᾶ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι εἶχεν ἐπιβληθῆ κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς τὴν Ἑταιρείαν Τσιμέντων καὶ εἶχεν ἐγκαταστήσει φίλτρα κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν Τσιμέντων ἔπαψε νὰ εἶναι τὸ κακὸν μέγα. Πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἐγκατάστασις φίλτρων. Ἀλλὰ πλέον τούτου, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς προόδου τῆς τεχνικῆς, εἰς τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ τὴν μηχανικὴν πλέον δὲν ὑπάρχει θέμα, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν τὰ κατάλληλα μηχανήματα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἀπορρόφησις τῶν καπνογόνων καὶ νοσογόνων ἀερίων, ὅπως πληροφοροῦμαι, ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦτο συμβαίνει. Ἢ μήπως ἐπειδὴ πρόκειται περὶ μεγάλων ἑταιρειῶν, δὲν συμμορφοῦνται αὗται πρὸς προφορικάς, διότι ἐγγράφους δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὁδηγίας τὰς ὁποίας ἔχετε δώσει; Τὸ θέμα εἶναι πολὺ σοβαρόν, δὲν δύνανται αἱ βιομηχανίαι νὰ φύγουν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ οὔτε κανεὶς ὁμιλεῖ περὶ τούτου, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ καθίσταται δυνατὴ καὶ ἡ διαβίωσις τῶν κατοίκων πέριξ τῶν ἐργοστασίων αὐτῶν. Θὰ ἤθελον κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐξετάσετε τὸ θέμα προσωπικῶς καὶ εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι θὰ ἠμπορέσετε νὰ εὕρετε τὴν λύσιν διὰ τῆς ὁποίας θὰ θεραπευθῇ ἕνα δρᾶμα ἑνὸς Δήμου ὁλοκλήρου ἀριθμοῦντος 25.000 κατοίκων, οἱ ὁποῖοι ζοῦν ὑπὸ τὴν ἀφόρητον αὐτὴν κατάστασιν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας.

§8Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ κατάστασις εἰς τὴν Δραπετσώνα εἶναι χειροτέρα ἀπ’ ὅ,τι τὴν περιέγραψεν ὁ κύριος συνάδελφος. Εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς ἀδιαφορίας — δὲν θέλω νὰ τὴν χαρακτηρίσω — ἡ ὁποία ἐπεδείχθη κατὰ τὸ παρελθόν. Ἐδημιουργήθη ὅμως μία κατάστασις τὴν ὁποίαν πρῶτος ἐξ ὅλων ὁ κύριος συνάδελφος παρεδέχθη, μία χρονία κατάστασις ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθῇ διὰ μαγείας, οὔτε διὰ μιᾶς διαταγῆς, οὔτε δι’ ἑνὸς μέτρου. Εὑρισκόμεθα πρὸ τῶν κακῶν καὶ δυσμενῶν συνεπειῶν τῆς ἐπεκτάσεως τῆς Βιομηχανίας ἐντὸς κατῳκημένων περιοχῶν. Ἡ νομοθεσία δὲν παρέχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὴν δυνατότητα δι’ ἀποτελεσματικὴν παρέμβασιν, ἀλλὰ καὶ ἐὰν εἴχωμεν τὴν ἀπαιτουμένην νομοθεσίαν, πάλιν τὸ θέμα εἶναι τεχνικὸν καὶ οἰκονομικὸν καὶ δὲν εἶναι ἐπιδεκτικὸν ἀμέσου λύσεως. Διότι τὰ δύο μεγάλα ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν βασικὴν αἰτίαν τοῦ κακοῦ ἔχομεν λάβει τὰ ἑξῆς μέτρα. Διὰ μὲν τὸν «ΗΡΑΚΛΗΝ» ἐπεβάλαμεν τὴν ἐγκατάστασιν φίλτρων καὶ τοῦ ἐζητήσαμεν νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν τοποθέτησιν φίλτρων εἰς τρόπον ὥστε νὰ περιορισθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν ἡ ἐκ τῶν καπνοδόχων ζημία τῆς περιοχῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐργοστάσιον λιπασμάτων τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ, κατὰ τὴν φόρτωσιν καὶ μεταφόρτωσιν τοῦ σιδηροπυρίτου ὁ ὁποῖος εἶναι ἀποθηκευμένος εἰς τὸ ὕπαιθρον, κόνιν, τὸ ὑπεχρεώσαμεν νὰ καταβρέχῃ τὸν σιδηροπυρίτην εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ δημιουργῆται αὐτὴ ἡ κόνις ἡ ὁποία πράγματι εἰς ὡρισμένας ἡμέρας, ὅταν πνέῃ ὁ Νότιος καθιστᾷ τὴν παραμονὴν εἰς τὴν Δραπετσώνα ἀνυπόφορον. Ἡ Δραπετσώνα ἀποτελεῖ μίαν πρόκλησιν πράγματι καὶ εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Πολιτείας νὰ θεραπεύσῃ τώρα τὰς παραλείψεις καὶ τὰ σφάλματα τοῦ παρελθόντος. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ὑπόσχεται διὰ θαύματος νὰ λύσῃ τὸ μέγα αὐτὸ πρόβλημα. Ὑπόσχεται ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι θὰ κάμῃ πᾶν τὸ δυνατόν, διὰ νὰ φανῇ ἀνταξία τῆς ἐμπιστοσύνης καὶ τοῦ τμήματος ἐκείνου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὴν ψῆφον τοῦ ὁποίου ὀφείλει τὴν παρουσίαν της αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν ἐξουσίαν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Μπουγᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§10Χ. ΜΠΟΥΓΑΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ὑπερέβαλε ἀπὸ ἐμὲ τὴν ἐπικρατοῦσαν εἰς τὴν περιοχὴν Δραπετσώνας κατάστασιν. Πάντως ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν ἀλλὰ εἶναι παλαιοτάτη, πρὸ τριακονταετίας. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ πρόσφατον παρελθόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐργοστάσιον τσιμέντων, πράγματι τὸ Ὑπουργεῖον σας διὰ διαταγῆς του ἔχει ἐπιβάλει πρὸ 2ετίας τὴν ἐγκατάστασιν φίλτρων διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀερίων. Διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως ὅμως αὐτῆς δὲν ἐπετεύχθη ἐξ ὁλοκλήρου ἀπορρόφησις τῶν ἀερίων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς σιδηροπυρίτιδος δὲν μᾶς ἀπασχολεῖ διότι ἡ κόνις αὕτη, ἅμα τῇ ἐκφορτώσει της καταβρέχεται. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ εἶναι, ὅπως, ὑποχρεωθοῦν τὰ δύο ἐργοστάσια τσιμέντων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς καλὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν νὰ ἐγκαταστήσουν τὸ ταχύτερον φίλτρα, διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀερίων, τὰ ὁποῖα ἐξέρχονται ἐκ τῶν καπνοδόχων. Κατὰ συνέπειαν, κ. Ὑπουργέ, πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον σας νὰ ἐπιβληθῇ ἐν προκειμένῳ εἰς τὰς Ἑταιρείας αὐτὰς καὶ τοποθετήσουν τὰ ἀπαραίτητα πρὸς ὁλοκληρωτικὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀερίων, φίλτρα.

§11Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν χρειάζεται νὰ προσθέσω τίποτε, διότι εἶπον, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἔδωσε καὶ εἰς τὰς δύο Ἑταιρείας ἐντολὰς ὅπως προβοῦν τὸ ταχύτερον εἰς ὅ,τι τεχνικῶς εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ περιορισθῇ τὸ κακόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ λῆψιν μέτρων ἐπὶ τῶν αἰτημάτων τοῦ προσωπικοῦ τῆς Βιομηχανίας ΒΟΛΒΟ.

§13Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ ἐνεγράφη ἐκ παραδρομῆς, φαίνεται ὡς ἀφορῶσα τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ καὶ νὰ τὴν ἐγγράψετε εἰς τὰς ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. Ὑπουργέ, ἀφορᾷ πράγματι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ θὰ τὴν ἐγγράψωμεν εἰς τὰς ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Ὁ κ. Π. Δούκας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἐν Σουφλίῳ ἐργοστασίου ἐπεξεργασίας μετάξης.

§15Π. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἑκατοντάδες ἐργάται τοῦ ἐργοστασίου ἐπεξεργασίας μετάξης Σουφλίου παραμένουν ἀπὸ ἐτῶν ἄνεργοι, μὲ καταστρεπτικὰς συνεπείας διὰ τὴν ὅλην οἰκονομίαν τῆς περιοχῆς. Λόγῳ τῆς μὴ λειτουργίας τοῦ ἐργ)σίου τούτου, λόγῳ διαφορῶν τῶν κληρονόμων, ἡ πόλις τοῦ Σουφλίου κινδυνεύει νὰ ἐρημωθῇ, διότι ἡ μέταξα εἶναι τὸ κύριον προϊὸν τῆς περιοχῆς αὐτῆς, εἰς τὴν ὁποίαν κατὰ κύριον λόγον στηρίζει ἡ πόλις τὴν οἰκονομικήν της ἀνάπτυξιν. Μὲ κεφάλαια τοῦ σχεδίου ΜΑΡΣΑΛ εἶχε κατασκευασθῇ τὸ 1951 ἓν ἐργοστάσιον, χωρὶς ὅμως νὰ κατορθωθῇ ἡ περάτωσίς του. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἀκριτικῆς περιοχῆς ἐπιβάλλεται ὅπως τὸ κράτος λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων καὶ προχωρήσῃ πρῶτον εἰς τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἐργοστασίου τούτου, ὥστε νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐπαναλειτουργία του καὶ νὰ ἀπαλλαγῇ ἡ πόλις ἀπὸ τὸν οἰκονομικὸν μαρασμὸν εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτον τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ἔχει τὸν λόγον.

§17Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὸ ἰδιωτικὸν Ἐργοστάσιον ἡ ἀναστολὴ τῶν ἐργασιῶν του, ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ὀφείλεται εἰς ἰδιωτικοὺς λόγους καὶ ἑπομένως εἶμαι ἀναρμόδιος νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὰ οἰκογενειακὰ τῶν κληρονομιῶν. Εἶμαι ὅμως εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζῃ ἀκόμη, ὅτι τὸ ἀπὸ τοῦ 1951 ἀδρανοῦν Ἐργοστάσιον ἀναπηνιστήριον θὰ τεθῇ συντόμως εἰς λειτουργίαν. Διότι δι’ ἀποφάσεως τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐλήφθη τῇ εἰσηγήσει μου τὴν 9ην Ἰουλίου 1964 παρεχωρήθη ἡ χρῆσις τοῦ Ἐργοστασίου αὐτοῦ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Χειροτεχνίας, ὁ ὁποῖος καὶ ἀνέλαβε νὰ τὸ συμπληρώσῃ καὶ νὰ τὸ θέσῃ ἐν λειτουργίᾳ. Διὰ τὸ Ἐργοστάσιον αὐτό, κ. συνάδελφοι, ἔχω κάποια προϊστορία. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν τὴν δημιουργίαν του. Καὶ λυποῦμαι πράγματι πάρα πολύ, διότι τὸ ἐργοστάσιον, ἐνῷ ἐπρόκειτο νὰ λειτουργήσῃ τὸ 1952, ὅταν καὶ πάλιν ἤμην Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, περιέπεσεν εἰς χειμερίαν νάρκην 15 ὁλοκλήρων ἐτῶν. Κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, τὰ μηχανήματα ἐσκούριασαν. Καὶ βεβαίως ἡ τεχνικὴ ἔχει κάνει μεγάλας προόδους. Ἀφ’ ἧς ἐλάβομεν εἰς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν τὴν ἀπόφασιν νὰ πάρωμεν τὸ Ἐργοστάσιον αὐτὸ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ νὰ τὸ δώσωμεν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Χειροτεχνίας, ὁ πρόεδρος τοῦ Ὀργανισμοῦ μετέβη δὶς εἰς τὸ Σουφλί, τὴν μίαν ἰνκόγνιτο καὶ τὴν ἄλλην κατὰ τρόπον ἐπισημότερον, ἐμελέτησε τὸ θέμα καὶ προέβη εἰς ὡρισμένας ἐξηγήσεις εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐπίσης ἐνεκρίθη ἡ πίστωσις καὶ πιστεύω, ὅτι πολὺ συντόμως ἀφοῦ ἐξευρεθῇ καὶ ὁ κατάλληλος φορεὺς θὰ τεθῇ ἐν λειτουργίᾳ. Τὸ ἐνδιαφέρον μας διὰ τὴν ἀκριτικὴν περιφέρειαν τοῦ Σουφλίου ἐξεδηλώθη διὰ πλείστων ὅσων καὶ θὰ βαίνῃ ἐκδηλούμενον σὺν τῷ χρόνῳ κατὰ τρόπον ἔτι πλέον θετικόν. Ἐπίσης σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐλύσαμεν τὸ θέμα τοῦ σκουποχόρτου. Ἡ παραγωγὴ χόρτου γιὰ σκοῦπες εἶναι ἕνας σημαντικὸς πόρος διὰ τὴν περιφέρειάν σας. Τὸ ἐλύσαμεν ἐφέτος ἱκανοποιητικώτατα. Τὸ θέμα τῆς μετάξης πιστεύω, ὅτι ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους νὰ τὸ θέσωμεν ἐπὶ μιᾶς βάσεως στερεᾶς, διότι ἡ μέταξα, ὅπως γνωρίζετε, παρουσιάζει προβλήματα καὶ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἡ φυσικὴ μέταξα θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον σημαντικῆς ἐξαγωγῆς τῆς χώρας. Ἐπίσης ἐνισχύομεν τὴν ἐν Ἀλεξανδρουπόλει σχολὴν τῶν κυριῶν, ἡ ὁποία ἐκπαιδεύει χειροτέχνας καὶ διδάσκει χειροτεχνίαν εἰς πολλὰ κορίτσια. Ὁ Ὀργανισμὸς Χειροτεχνίας ἑτοιμάζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν μίαν εἰδικὴν μελέτην διὰ τὸν Νομόν σας. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι μετὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας σᾶς ἔδωσα, ὄχι μόνον θὰ καθησυχάσουν αἱ ἀνησυχίαι σας, ἀλλὰ θὰ συμμερισθῆτε καὶ σεῖς τὴν ἐλπίδα αὐτῶν τῶν Βιοτεχνῶν καὶ τῶν χειροτεχνῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ἐλάβατε τὸν λόγον σήμερον.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἀναβάλλεται, σχετικῶς μὲ τὸ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ καθορισθὲν ἐλάχιστον ὅριον χρεώσεως τιμῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος διὰ ἀρδεύσεις. Ὁ κ. Ε. Ἀνερούσης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ διαπιστώσεις καὶ ἀποφάσεις τῶν συνελθόντων ἐν Ἀθήναις ἀντιπροσώπων τῶν κτηνοτροφικῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων.

§19Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἡ ἐρώτησίς μου διὰ τὸ θέμα πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τὰς διαπιστώσεις καὶ τὰς ἀποφάσεις τοῦ συνελθόντος ἐν Ἀθήναις συνεδρίου ἀντιπροσώπων τῶν κτηνοτροφικῶν ὀργανώσεων, φορέων ἐργοστασίων γάλακτος καὶ προϊόντων αὐτοῦ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς πτηνοτροφικὰ προϊόντα κλπ.

§20Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐρώτησίς σας ἴσως εἶναι γενικῆς τώρα σημασίας. Ἐγὼ τὴν παρέπεμψα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διὰ νὰ σᾶς δοθῇ μία ὡλοκληρωμένη ἀπάντησις.

§21Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Ἀλλὰ κυρίως ἀφορᾷ τὸ διάταγμα τῆς παροχῆς τῶν μέσων διὰ τὴν δημιουργίαν εἰς τὴν Ἀττικὴν γαλακτοκομείου καὶ τυροκομείου, τὸ ὁποῖον θὰ παίρνῃ τὴν σκόνιν γάλακτος διὰ νὰ τὴν τυποποιῇ.

§22Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Διατὶ δὲν περιμένετε νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν ἔχω παραπέμψει κακῶς εἰς τὸ Προεδρεῖον. Γνωρίζετε, ὅτι ὅταν μᾶς διαβιβασθῇ μία ἐρώτησις, ἐὰν δὲν μᾶς ἀφορᾷ τὴν διαβιβάζω εἰς τὸ ἄλλο Ὑπουργεῖον. Ἐγὼ ἔχω κάμει ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον καὶ ἐνόμιζα, ὅτι εἶχε διαγραφῆ ἡ ἐρώτησίς σας. Δὲν εἶχε ληφθῆ καμμία ἀπόφασις ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου ἐρωτήματος, ἀλλὰ πράγματι ἡ ἐρώτησίς σας διὰ τὸ κτηνοτροφικὸν θέμα ἀξίζει νὰ τύχῃ μιᾶς ἐμπεριστατωμένης κυβερνητικῆς ἀπαντήσεως.

§23Ε. ΑΝΕΡΟΥΣΗΣ. Εὐχαριστῶ πάρα πολὺ κύριε Ὑπουργέ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 τοῦ κ. Α. Γκίλα, σχετικῶς μὲ ἀποπεράτωσιν τῶν ἀνεγειρομένων ὑδροηλεκτρικῶν ἐργοστασίων Ἐδέσσης, διαγράφεται ἀπόντος τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ἐπίσης ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαγεωργίου, σχετικῶς μὲ τὸν διορισμὸν τοῦ Ἐμμ. Καπελλᾶ, ὡς εἰδικοῦ συμβούλου κλπ. ἀπόντος τοῦ βουλευτοῦ διαγράφεται.

§25Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ, διότι ἀφορᾷ τὴν τιμὴν ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος προσέφερεν ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ θέμα τῆς σπογγαλιείας καὶ ὁ ὁποῖος νομίζω, ὅτι ἀδικεῖται ἀπὸ τὰ δημοσιεύματα τῆς «Ἀθηναϊκῆς», διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ πραγματικὴ φύσις τῶν πραγμάτων.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Λ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν εἰς τὰ μεταλλεῖα βαρίτου Κῶ ἐργαζομένων.

§27Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς μας ἀφορᾷ τραγικὸν δυστύχημα, ποὺ συνέβη πρὸ καιροῦ εἰς τὰ μεταλλεῖα βαρίτου τῆς Κῶ, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν θάνατον τριῶν ἐργατῶν καὶ τοῦ βαρυτάτου τραυματισμοῦ τεσσάρων. Αἱ πληροφορίαι μᾶς ἀναφέρουν, ὅτι ἐὰν εἶχον στοιχειωδῶς τηρηθῆ οἱ κανόνες ἀσφαλείας καὶ ἐὰν ὑπῆρχε στοιχειώδης ἔλεγχος τῆς ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας, τὸ δυστύχημα αὐτὸ ποὺ εἶχε τέτοιες τραγικὲς συνέπειες θὰ εἶχεν ἀποφευχθῆ. Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ δυστυχήματος αὐτοῦ θὰ ἠθέλαμεν νὰ ὑποβάλωμεν τὴν ἐρώτησιν, διότι δυστυχῶς ὁ δείκτης τῶν ἀτυχημάτων καὶ εἰς τὰ ὀρυχεῖα καὶ τὰς ἄλλας βιομηχανίας μεγαλώνει, ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας καὶ ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτῶν τῶν δυστυχημάτων ποὺ τέτοιες φοβερὲς συνέπειες ἔχουν διὰ τοὺς ἐργαζομένους.

§28Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἶναι ἀτυχὴς ἡ εὐκαιρία μὲ τὴν ὁποίαν διατυπώνει τὴν γενικωτέραν του ἐρώτησιν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Διότι τὸ δυστύχημα τῆς Κῶ δὲν ὀφείλεται εἰς τὰ μειονεκτήματα τῆς μεταλλευτικῆς νομοθεσίας. Τὸ δυστύχημα τῆς Κῶ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι κάποιος ἐνεργῶν ἐξ ἐπιπολαιότητος ἐπῆγε χωρὶς νὰ ἔχῃ καμμίαν ἄδειαν νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν ἐμφάνισιν βαρίτου εἰς μίαν ἀπιθάνως ἐπικίνδυνον περιοχήν. Ἐνήργησε χωρὶς νὰ ἔχῃ δικαίωμα καὶ χωρὶς νὰ τοῦ ἔχῃ ἐκδοθῆ παραχωρητήριον, δηλαδὴ ἐντελῶς παρανόμως καὶ ἐπῆρε καὶ μερικοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ἀτυχῶς τὸν ἠκολούθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι λόγῳ μὴ λήψεως οὔτε τῶν στοιχειωδῶν μέτρων φροντίσεως κατεκρημνίσθησαν καὶ ἐφονεύθησαν. Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας δὲν δύναται νὰ ἐτάζῃ τὰς καρδίας καὶ τοὺς νεφρούς, ἠγνόει πλήρως τὴν περίπτωσιν τοῦ ἐπιχειρηματίου αὐτοῦ. Εὐθὺς ὅμως ὡς ἐπληροφορήθη περὶ τοῦ ἀτυχήματος διέταξεν ὅπως ἐπιθεωρητὴς μηχανικὸς μεταλλείων μεταβῇ πάραυτα εἰς τὸν τόπον τοῦ δυστυχήματος. Οὗτος συνέταξεν ἐμπεριστατωμένην ἀναφοράν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὸν εἰσαγγελέα πρωτοδικῶν καὶ ἡ ὑπόθεσις ἐκκρεμεῖ πρὸ τοῦ εἰσαγγελέως. Δὲν ἠρκέσθημεν εἰς αὐτὸ καὶ ἀπεστείλαμεν καὶ τὸν ἐπιθεωρητὴν μεταλλείων, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς τὴν σύνταξιν μιᾶς ἐμπεριστατωμένης μελέτης, τὴν ὁποίαν ἔχω ἐδῶ καὶ ἡ ὁποία ἐπιβεβαιοῖ ὅσα καὶ ὁ μηχανικὸς μεταλλειολόγος εἶπε. Βεβαίως θὰ ἔπρεπεν ἴσως ἡ χωροφυλακὴ νὰ εἶχε πληροφορηθῆ αὐτὴν τὴν παράνομον μεταλλείαν, ἀλλὰ οὔτε ἐπ’ αὐτοῦ ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἶναι πολὺ αὐστηρός, διότι τὸ μέρος, εἰς τὸ ὁποῖον ἔγινεν ἡ ἐξόρυξις, εἶναι τόσον ἀπόκρημνον καὶ ἀπομεμακρυσμένον, ὥστε οὐδεὶς ἐπερίμενε νὰ γίνῃ ἕνα τοιοῦτον ἐπιχείρημα. Ἐπὶ τοῦ γενικωτέρου θέματος τῶν μέτρων ἀσφαλείας εἰς τὰ μεταλλεῖα καίτοι βεβαίως ἡ ἐρώτησίς σας, ὅπως εἶναι τοὐλάχιστον διατυπωμένη, δὲν ἐπεκτείνεται εἰς αὐτό, ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω τὰ ἑξῆς: Διὰ νὰ διασφαλισθῇ ἡ λειτουργία τῶν μεταλλείων χρειάζεται νομοθεσία καὶ χρειάζονται ἄνθρωποι ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Ἡ νομοθεσία ὑπάρχει καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιητική. Ἐκεῖνο ποὺ δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, καὶ τὸ ἀκούει βεβαίως καὶ ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ τὸν ὁποῖον ἔχομεν ὡρισμένας συζητήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος, εἶναι οἱ μηχανικοὶ μεταλλείων. Φιλοδοξία μου εἶναι νὰ δημιουργήσω, διότι πρόκειται περὶ δημιουργίας πράγματι ὑπηρεσίας μεταλλείων εἰς τὴν ὕπαιθρον. Σήμερον ἔχομεν μόνον δύο ἐπιθεωρήσεις εἰς τὰς ὁποίας ὑπηρετεῖ ἀπιθάνως ἐλάχιστος ἀριθμὸς ἐπιστημόνων εἰς τρόπον ὥστε αἱ ἐπιθεωρήσεις τῶν μεταλλείων νὰ γίνωνται μᾶλλον ἀπὸ τὰ γραφεῖα παρὰ ἐπὶ τόπου. Ἡ κατάστασις ἐλπίζω, εἶναι φιλοδοξία μου, νὰ θεραπευθῇ συντομώτατα, διότι ἡ γενικὴ διεύθυνσις μεταλλείων θὰ ἐπανδρωθῇ ταχέως καὶ θὰ προικισθῇ μὲ τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν προορισμόν της.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα ἠλεκτροδότησιν ἀκριτικῶν χωρίων Σερρῶν. Ἀπών, διαγράφεται. Οἱ κ.κ. Ν. Σκοπούλης, Α. Τσιάρας καὶ Ε. Σακελλάρης, δι’ ἐρωτήσεώς των ζητοῦν νὰ πληροφορηθοῦν ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων των ἐκ τῆς κατασκευῆς τῆς τεχνικῆς λίμνης τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἔργου Κρεμαστῶν Ἀχελώου. Ὁ κ. Σακελλάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§30Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας ἀναφέρεται εἰς τὸ πρόβλημα τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων ἀρκετῶν χωρίων τῆς περιοχῆς, ὅπου γίνονται τὰ ἔργα τῶν Κρεμαστῶν Ἀχελώου καὶ ὅπου τὰ χωρία τους ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὴν τεχνικὴν λίμνην ποὺ ἔγινε ἐκεῖ. Τὰ αἰτήματα τῶν κατοίκων τῶν χωρίων αὐτῶν ποὺ κατεκλύσθησαν εἶναι, πρῶτον, ἡ καταβολὴ τῆς ἀποζημιώσεως μὲ βάσιν τὴν μονάδα ποὺ ἔχει καθορισθῆ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν καὶ δι’ ἐκείνας τὰς περιοχὰς ποὺ ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἄλλας τὰς περιοχὰς ποὺ δὲν ἐξεδόθη. Διότι ἡ ΔΕΗ, ἐνῷ ἐδέχθη τὴν ἀπόφασιν διὰ τὸ χωρίον τοῦ Ἁγίου Βασιλείου, ἐφεσίβαλε διὰ τὰ ἄλλα χωρία καὶ ἔτσι οἱ κάτοικοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κάνουν ἕνα μακροχρόνιον δικαστικὸν ἀγῶνα ποὺ θὰ τοὺς ἐξαντλήσῃ οἰκονομικῶς. Τὸ δεύτερον εἶναι νὰ τοὺς δοθῇ μία παγία ἀποζημίωσις διὰ τὰ ἔξοδα μετακινήσεώς των καὶ τὸ τρίτον ἀφορᾷ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τοῦ φόρου μεταβιβάσεως διὰ μίαν πενταετίαν. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας πῶς ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῆς ἐπιλύσεως τῶν αἰτημάτων αὐτῶν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ἔχει τὸν λόγον.

§32Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Κύριοι, τὸ πρόβλημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πλημμυροπαθῶν, οὕτως εἰπεῖν, τοῦ Ἀχελώου, ἀντεμετωπίσθη ἱκανοποιητικώτατα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὲν ὑπάρχει δικαιολογία διὰ παράπονα. Νομίζω, ὅτι ἐγένετο προσπάθεια ὑποκινήσεως ὑπερβολικῶν αἰτημάτων ἀπὸ διαφόρους παράγοντας, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἀντέδρασαν οἱ πληθυσμοί. Αὐτὸ ἐδημιουργήθη, διότι ἕνας Πρόεδρος κατὰ τὴν ἀποτίμησιν, ὑπῆρξε πάρα πολὺ γενναιόδωρος ὅταν ἐδίκασεν. Ἀλλὰ αὐτό, δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ βάσιν δι’ ὅλας τὰς ἀπαλλοτριώσεις τῆς περιοχῆς. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ νομοθεσία προβλέπει τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν οἱονεὶ κληροῦχοι εἰς ἄλλα τμήματα τῆς χώρας μὲ τὴν παροχὴν μέσων ἀποκαταστάσεως, τὰ ὁποῖα εἶναι γενναιότατα. Ἐν τούτοις, δὲν ἤθελαν πολλοὶ ἀπὸ τοὺς πληττομένους νὰ ἐπωφεληθοῦν αὐτῶν τῶν πλεονεκτημάτων τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς πολλὰς χιλιάδας δραχμῶν καὶ ἐπροτίμησαν τὴν ἄχαρι ἰδέα τοῦ νὰ ζητήσουν τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων παραλόγων καὶ δὲν ἐπῆραν παρὰ 3.000 δραχμάς. Νομίζω, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, ὅπως λαμβάνει χώραν ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα Γεωργίας, Βιομηχανίας καὶ Οἰκονομικῶν, τὰ αἰτήματα τῶν πληθυσμῶν αὐτῶν ἔχουν ἱκανοποιηθῆ.

§33Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω καταθέσει καὶ ἐγὼ σχετικὴν ἐρώτησιν, ὅταν συνέβη τὸ ἐπεισόδιον τοῦ Ἀχελώου. Δυστυχῶς, βλέπω, ὅτι παρ’ ὅλον, ὅτι συζητεῖται ἐρώτησις συναδέλφων, ἡ ἰδική μου δὲν ἔχει ἀναγραφῆ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἴσως νὰ τὴν καταθέσατε ἀργότερα, κύριε συνάδελφε.

§35Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, κατετέθη τὴν αὐτὴν ἡμερομηνίαν καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ ἐξετάσετε τὴν ὑπηρεσίαν σας διατὶ ἡ ἰδική μου ἐρώτησις δὲν ἔχει ἀναγραφῆ διὰ νὰ συζητηθῇ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Δ. Ε.Η. προμήθειαν ἀεροστροβίλων παρὰ τῶν οἴκων ΤΖΕΝΕ-ΡΑΛ ΕΛΕΚΤΡΙΚ καὶ ΟΥΕΣΚΧΑΟΥΖ, ἔχει τὸν λόγον.

§37Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν ἔχω καταθέσει ἐρώτησιν καὶ κακῶς ἐνεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἐγὼ ἐζήτησα κατάθεσιν φακέλλων καὶ πράγματι ὡς μὲ ἐπληροφόρησεν ὁ συνάδελφος, κ. Παπαγεωργίου, οὗτοι κατετέθησαν καὶ ἐλήφθησαν παρ’ αὐτοῦ πρὸς μελέτην καὶ θὰ μοῦ δοθοῦν ἐν συνεχείᾳ. Ἐπιφυλάσσομαι ὅταν τοὺς μελετήσω, νὰ κρίνω ἂν μένω ἱκανοποιημένος ἢ θὰ καταθέσω ἐπερώτησιν.

§38Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Θέλω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι καὶ εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς πάντα ἄλλον, ὅλα τὰ ἔγγραφα τὰ σχετικὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας, ἰδιαιτέρως εἰς ὑμᾶς. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἄλλος συνάδελφος ἐπῆρε τὸν φάκελλον, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἔλθητε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ σᾶς δώσω τὸν ἰδικόν μου.

§39Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μοῦ διεβιβάσθη αὐτὸ διὰ τοῦ κ. Τσιριμώκου, ἀλλὰ ἔκρινα, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μελετήσω τὸν φάκελλον, μήπως τυχὸν ἐλλείπουν καὶ ὡρισμένα ἔγγραφα. Θὰ ἀναμείνω νὰ μελετήσω τοῦτον, ὅταν τελειώσῃ ὁ κ. Παπαγεωργίου.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἀναβάλλεται. Οἱ κ.κ. Σακελλάρης, Καραγιώργη καὶ Παπανικολάου δι’ ἐρωτήσεώς των, ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσιν ἐὰν θὰ ἱκανοποιηθῇ αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος Κρανιᾶς Ἐλασσόνος, περὶ ἀποδόσεως εἰς τὴν κοινότητά των τοῦ ἐκεῖ λατομείου μαρμαροειδῶν προϊόντων. Ὁ κ. Ε. Σακελλάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§41Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Κρανιὰν Ἐλασσόνος, ἀνεκαλύφθη ἕνα λατομεῖον, τὸ ὁποῖον ἡ κοινότης ἐξεμεταλλεύετο ὑπενοικιάζοντάς το. Τὸ Κράτος ἐπενέβη καὶ τὸ πῆρε. Τὸ αἴτημα τῆς Κοινότητος εἶναι ὅπως τὸ λατομεῖον ἐπανέλθῃ εἰς αὐτήν. Ἄλλως τε τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν συνέπειαν τῶν μέτρων ποὺ ἐπηγγέλθη ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν.

§42Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Λυποῦμαι, κύριε Πρόεδρε, ποὺ θὰ ἀπογοητεύσω τὸν κ. συνάδελφον. Τὸ λατομεῖον οὐδέποτε ἀνῆκεν εἰς τὴν Κοινότητα, ἀλλὰ ἦτο ἀνέκαθεν τοῦ Δημοσίου, ἡ δὲ Κοινότης παρανόμως τὸ ἐξεμεταλλεύετο καὶ παρανόμως τὸ ἐξεμίσθωσεν εἰς τρίτους, οἱ ὁποῖοι προέβησαν εἰς ληστρικήν, θὰ ἔλεγε κανείς, ἐκμετάλλευσιν τοῦ λατομείου. Ἑπομένως, λυποῦμαι διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἱκανοποιήσω τὸ διατυπούμενον αἴτημα διὰ τὸν ἑξῆς λόγον, ὅτι τὰ μάρμαρα εἶναι πολὺ μεγάλη ὑπόθεσις διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ πρέπει νὰ σταματήσῃ τὸ ταχύτερον αὐτὴ ἡ ἐκμετάλλευσις κατὰ ἁρπακτικὸν τρόπον. Σᾶς λέγω καὶ πάλιν ὅτι ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῶν μαρμάρων ἔχομεν καταρτίσει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νομοσχέδιον πλῆρες, τὸ ὁποῖον θὰ φέρωμεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν, διότι πρέπει τὰ μάρμαρα τῆς Ἑλλάδος νὰ τύχουν τῆς δεούσης ἀξιοποιήσεως καὶ νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ καταστροφικὴ ἐκμετάλλευσις, τῆς ὁποίας ἔτυχε μέχρι σήμερον.

§43Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχομεν καὶ ἡμεῖς οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ ἡ ἐκμετάλλευσις κατὰ τὸν τρόπον ποὺ πρέπει καὶ νὰ μὴ ἀφίεται αὕτη εἰς λῃστρικοὺς ἐπιχειρηματίας. Τὸ αἴτημα πάντως τὸ ἰδικόν μας εἶναι ὅπως τὰ ἔσοδα ἐκ τοῦ λατομείου περιέλθουν εἰς τὴν κοινότητα.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πράγματι ἀληθεύῃ ἡ εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀναγραφεῖσα εἴδησις καθ’ ἣν μελετᾶται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κρατικοποίησις τῆς βιομηχανίας οἰνοπνεύματος, ἔχει τὸν λόγον.

§45Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἐρώτησίν μου αὐτήν, τὴν ἔχω ἀπευθύνει καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοῦ ἔδωσε ἀπάντησιν, ἐκ τῆς ὁποίας προκύπτει, ὅτι τὸ ὅλον θέμα μελετᾶται, καὶ δὲν ἔχει ληφθῇ καμμία ἀκόμη ἀπόφασις. Θὰ ἤθελα νὰ ἀκούσω καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας.

§46Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ συνεργασία μεταξὺ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἀπόλυτος, ἐφ’ ὅσον σᾶς ἔδωσε μίαν ἀπάντησιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς δώσω ἐγὼ διαφορετικήν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως Μυκόνου εὑρισκομένου ἐργοστασίου τῆς ΔΕΗ ὁ κ. Θ. Παππᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§48Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἶχον κάμει τηλεγραφικὰς διαμαρτυρίας ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1963, πρὸς τοὺς τότε ἁρμοδίους Ὑπουργούς. Βεβαίως τὸ θέμα παραμένει ἔκτοτε ἄλυτον, καὶ δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθημεν νὰ ἀποτανθῶμεν διὰ σχετικῆς ἐρωτήσεως, πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος θὰ γνωρίζῃ, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον τῆς Δ.Ε.Η. εἶναι ἐγκατεστημένο εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως τῆς Μυκόνου, καὶ ὅτι ἐκ τοῦ λόγου τούτου δημιουργοῦνται σήμερον σοβαρὰ ζητήματα εἰς βάρος τῶν τουριστῶν οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον εἶχον ἀνέλθει εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 50.000. Ἐκτὸς τοῦ θορύβου, ὁ ὁποῖος καθιστᾶ προβληματικὴν τὴν παραμονὴν τῶν τουριστῶν μέσα εἰς τὸ κέντρον, εἰς τὸν περίβολον καὶ πέριξ αὐτοῦ, ὑπάρχει μέγα πλῆθος βαρελίων πετρελαίου, τὰ ὁποῖα ἐγκυμονοῦν κινδύνους ἐκρήξεως ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ θεαματικῆς ἀπόψεως, ἡ ἐμφάνισις αὐτὴ τῶν βαρελίων προκαλεῖ μίαν ἀσχημίαν. Ἐπειδὴ διαμαρτύρονται οἱ κάτοικοι ἀπὸ πέρυσι, ἤθελον νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ἀντιμετωπίζεται ἡ μεταφορὰ τοῦ ἐργοστασίου, ἐκτὸς τῆς πόλεως.

§49Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Διὰ μὲν τὴν μεταφορὰ τοῦ ἐργοστασίου, ἔχω νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ μελέτη τοῦ πολιτικοῦ μηχανικοῦ συνεπληρώθη καὶ ἑπομένως ἡ ἔναρξις τῆς κατασκευῆς τοῦ ἐργοστασίου, θὰ γίνῃ κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ βαρέλια, ἀτυχῶς δὲν εἶναι ὑπεύθυνος ἡ Δ.Ε.Η., ἀλλὰ ἡ Ἑταιρεία Προμηθείας Πετρελαίων. Τὰ βαρέλια τῆς Δ.Ε.Η. ἐναποθηκεύονται, εἴτε ἐντὸς τοῦ χώρου τοῦ Ἐργοστασίου, εἴτε εἰς μεμισθωμένας ἀποθήκας. Ἐπομένως πρέπει νὰ γίνῃ μία σύστασις εἰς τὴν Ἑταιρείαν αὐτήν, νὰ πάρῃ ἀπὸ ἐκεῖ τὰ ἄδεια βαρέλια της. Νομίζω ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν δύο θεμάτων, σᾶς ἔδωσα ἀπάντησιν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων κοινῆς ὠφελείας εἰς τὸν Συν)σμὸν Ἀναπήρων Τραχώνων τῆς Κοινότητος Καλαμακίου, ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§51Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν συνοικισμὸν τῶν Τραχώνων ὑπάρχει πλήρης ἔλλειψις ὅλων αὐτῶν τῶν ἀγαθῶν τοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως νερό, συγκοινωνία καὶ φῶς. Τὸ νερὸ καὶ τὴν συγκοινωνία τὰ ἔλυσε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, διὰ μιᾶς ἀπαντήσεως, ὅτι θὰ μελετηθοῦν. Δὲν ξέρω, ἐὰν τὴν ἰδίαν ὑπόσχεσιν, θὰ δώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας διὰ τὸ φῶς. Νομίζω ὅτι τὸ αἴτημα εἶναι συγκεκριμένον. Ζητοῦν νὰ τοποθετηθοῦν 20 φωτιστικὰ σώματα, τῶν ὁποίων ἡ δαπάνη δὲν εἶναι μεγάλη.

§52Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Μόνον 15 φωτιστικὰ σώματα ζητοῦν καὶ διὰ τὴν δαπάνην των, ἡ ΔΕΗ τοὺς ἔδωσε τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ ἡ Κοινότης δὲν θέλει νὰ καταβάλῃ τὸ ποσόν. Εἶναι κοινοτικὸς φωτισμὸς καὶ πρέπει ἡ Κοινότης νὰ καταβάλῃ τὴν σχετικὴν δαπάνην. Ἐπομένως, σᾶς ἐνεφανίσθη τὸ αἴτημά τους οὐχὶ ἐπακριβῶς. Πάντως ἐγὼ θὰ σᾶς κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα ἐνδιαφέρει ὄχι μόνον ὑμᾶς, ἀλλὰ ὅλην τὴν περιφέρειαν τῆς Ἀττικῆς, τὴν παλαιὰν περιφέρειαν τῆς ΗΕΑΠ. Ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος πιστεύω νὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐξαγγείλω τὸ πρόγραμμα ἐπεκτάσεως τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ διὰ τὸ ἔτος 1965 καὶ νομίζω ὅτι καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι ἐξ ἴσου γενναῖον ὅπως ἦτο τὸ ἐξαγγελθὲν ἤδη πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς ὑπαίθρου τῆς Ἑλλάδος. Διότι πράγματι, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἀπίθανον τὸ ὅτι εἰς τὴν Ἀττικήν, κοντὰ εἰς τὰς Ἀθήνας εἰς συνοικισμοὺς ποὺ ἀποτελοῦν τμήματα τῶν Ἀθηνῶν, δὲν ὑπάρχει ἀκόμη ἠλεκτρικὸν φῶς.

§53Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Ἡμεῖς εἰς τὴν Πτολεμαΐδα παράγομεν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν καὶ δὲν ἔχομεν φῶς.

§54Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τελευταία προσθήκη τοῦ λόγου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, βελτιώνει τὴν ἀρχικὴν θέσιν του, διότι εἶναι βέβαιον ὅτι αἱ Κοινότητες δὲν ἔχουν τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς περιοχῆς των. Ὀρθώτατα εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι γενικώτερον τὸ θέμα. Ὅμως, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ Κοινότητες εἶναι ὑπόχρεοι δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα τῶν δαπανῶν καὶ θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ τὸ θέμα τοῦτο. Πιθανὸν νὰ κληθοῦν καὶ αἱ Κοινότητες νὰ συνεισφέρουν πιστούμεναι. Διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ αἰσθάνεται ἄνετα τὸ Κράτος, ὅταν τοιαῦται περιφέρειαι ἐγγὺς τῆς Πρωτευούσης δὲν ἔχουν φωτισμόν.

§55Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἀπαντῶ ἐκ δευτέρου, διότι τὸ θέμα ἐνδιαφέρει καὶ εἶναι πράγματι γενικόν. Θίγεται ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὅλας τὰς Κοινότητας τῆς χώρας καὶ ἐὰν θέλετε ὅλην τὴν ὕπαιθρον τῆς Ἑλλάδος καὶ διὰ τοῦτο ἀξίζει ἴσως νὰ σᾶς δώσω μίαν γενικωτέραν ἀπάντησιν. Ἡ ὕπαιθρος τῆς Ἑλλάδος πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ κἄποτε τὸ φῶς. Ἔχομεν ὅμως ἕνα εἰδικὸν θέμα, ὅτι τμῆμα τῆς δαπάνης πρέπει νὰ τὸ ἐπωμισθοῦν αἱ Κοινότητες, διότι ἡ Δ. Ε.Η. δὲν εἶναι ἕνας πακτωλὸς ἀπὸ τὸν ὁποῖον μποροῦμε νὰ ἀντλοῦμε ὅλοι. Καὶ ἡ ΔΕΗ χρήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διαθέτει καὶ μέχρις ὅτου φθάσωμε ...

§56Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διὰ τὰς σπατάλας;

§57Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Διὰ τοὺς ἀγῶνας μας, ὅσον ἀφορᾷ τὰς σπατάλας νομίζω ὅτι καὶ σεῖς καὶ ἐγὼ κἄποιαν ἱστορίαν ἔχομεν. Διότι ἐσταμάτησα τὰς σπατάλας αὐτάς, νομίζω ὅτι, ἔγινε προσφάτως ὁ εἰς βάρος μου θόρυβος. Καὶ ἀντὶ νὰ μὲ χειροκροτήσουν διότι ἐκεῖ ποὺ ὑπῆρχεν ἡ ἀναρχία καὶ τὸ χάος τῆς σπατάλης ἀπεκατέστησα τὴν τάξιν εὑρέθησαν μερικοὶ —ὄχι σεῖς— νὰ διατυπώσουν κατηγορίας...

§58ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ τὰς Ἐφημερίδας.

§59Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἀπὸ μερικὰς Ἐφημερίδας, ὄχι ἀπὸ τὸ Κόμμα σας. Πρὸς τιμὴν ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου οὐδεὶς υἱοθέτησε τὰς ἐναντίον μου διατυπωθείσας κατηγορίας κατὰ τὰς τρεῖς τελευταίας ἑβδομάδας, διότι ἔσωσα τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ καταστάσεις κατοχικὰς. Διότι ἂν δὲν ἐνεργοῦσα ὅπως ἐνήργησα, χάρις εἰς τὰ ἁμαρτήματα καὶ τὰς παραλείψεις τοῦ παρελθόντος θὰ ἀντιμετώπιζε ἡ χώρα καταστάσεις τῆς κατοχικῆς περιόδου. Πράγματι δι’ ἀποφασιστικότητος καὶ μιᾶς δραστηριότητος, ἡ ὁποία τοὐλάχιστον ἔπρεπε νὰ μείνῃ ἄνευ ἐπικρίσεων, κατωρθώσαμεν σήμερον νὰ προβλέπωμεν εἰς τὸ μέλλον ἄνευ ἀνησυχίας. Χθὲς ἤδη, ἡ ζητηθεῖσα ἐνέργεια ὑπερέβαλεν κατὰ 30 περίπου μεγαβὰτ τὴν δυναμικότητα τοῦ δικτύου μας. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ βοήθεια ποὺ παίρνομε ἀπὸ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν, ἡ χώρα ὁλόκληρη θὰ ὑπέφερε ἀπὸ τρομακτικὰς διακοπὰς ρεύματος. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθωμεν, διότι πρέπει ἀναμφισβητήτως νὰ διαφωτισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπὶ τοῦ ἐγκλήματος, τὸ ὁποῖον διεπράχθη ἀπὸ τῶν στηλῶν ὡρισμένων ἐφημερίδων. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, οὐδὲν πολιτικὸν Κόμμα, οὐδεὶς ἐπώνυμος πολιτευόμενος υἱοθέτησεν αὐτὰ τὰ ὁποῖα μὲ τόσην ἐλαφρότητα εἶδον τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος ἀπὸ δημοσιογραφικοὺς παράγοντας. Ἀλλὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα μου. Πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ δώσωμεν εἰς τὰς Κοινότητας, εἰς τὴν ὕπαιθρον φῶς. Βέβαια, δὲν ἠμποροῦμεν ἀμέσως νὰ ἱκανοποιήσωμεν ὅλην αὐτὴν τὴν τεραστίαν ἀνάγκην, θὰ προχωρήσωμεν μὲ σύστημα, πιστεύω δὲ σὲ 4 χρόνια νὰ ἠλεκτροφωτίσωμεν τὰς περισσοτέρας κοινότητας τῆς Ἑλλάδος, ὁπωσδήποτε τὰς κοινότητας ποὺ ἔχουν 500 κατοίκους καὶ ἄνω. Ὑπάρχει ὅμως ἕνα θέμα. Καὶ ὅταν δώσωμεν ἠλεκτροφωτισμὸν εἰς μίαν κοινότητα, ἡ κοινότης δὲν ἠμπορεῖ πολλάκις νὰ ἐπωμισθῇ τὰς δαπάνας διὰ τὸν κοινοτικὸν φωτισμόν. Εἶναι πολλαὶ αἱ κοινότητες ποὺ λέγουν ὅτι δὲν ἔχουν χρήματα. Βεβαίως νὰ ζητηθῇ ἀπὸ τὴν Δ.Ε.Η. νὰ καλύψῃ καὶ τὰς δαπάνας αὐτὰς —καὶ τοιαῦται εἶναι αἱ δαπάναι τὰς ὁποίας ζητεῖ ἡ κοινότης Καλαμακίου— εἶναι ἀδύνατον. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας ἄλλος τρόπος πρὸς τοῦτο. Τὸ θέμα, θὰ ἀναγνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος, δὲν εἶναι δευτερεῦον. Καὶ εἶναι πράγματι ἀδύνατον πρὸ τοῦ τεραστίου ὄγκου τῶν προβλημάτων ποὺ μᾶς δημιουργεῖ ἡ ΔΕΗ νὰ ἔχω ἑτοίμην συνταγὴν διὰ τὴν ἐπίλυσιν καὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Ἀλλὰ ὅμως διαβεβαιῶ καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ὅλας τὰς κοινότητας τῆς χώρας —καὶ πόλεις ἀκόμη, ἰδίως εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἀδυνατοῦν νὰ πληρώσουν τὴν δαπάνην τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ— ὅτι τὸ θέμα τὸ μελετῶμεν ἤδη καὶ ἐλπίζω, ὅτι εἰς ὄχι πολὺ ἀπώτερον μέλλον, θὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον νὰ καλύψωμεν αὐτὴν τὴν ἀνάγκην. Διότι, τὸ ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὴν Κυβέρνησίν μας ὁ ἠλεκτροφωτισμὸς ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ διὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ ζωὴ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 16. Ὁ κ. Λυμπέρης ἀπών, διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 17.

§61Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν εἶναι ἰδικόν μου θέμα, κ. Πρόεδρε.

§62Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§63Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. συνάδελφον, διότι εἶχε μίαν ἐρώτησιν καὶ ἐπειδὴ ἀπουσίαζε, παρακάλεσα νὰ κρατηθῇ ἡ ἐρώτησις διὰ νὰ δοθῇ ἡ δέουσα ἐξήγησις.

§64Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλειπα ἀλλὰ κάτι πῆρε τὸ αὐτί μου προηγουμένως. Ὁ κ. Ζίγδης ὡμίλησεν περὶ ἀνευθύνων δημοσιευμάτων, ἐνῷ τὰ δημοσιεύματα δὲν εἶναι ἀνεύθυνα, εἶναι ὑπεύθυνα.

§65Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Διὰ ποῖον θέμα ὁμιλῆτε, διὰ τὴν ἐρώτησίν σας, διὰ τὸν κ. Καπελᾶν;

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαγεωργίου, ποῖον εἶναι τὸ προσωπικόν σας ζήτημα;

§67Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ζίγδης ἀνεφέρθη εἰς τὰ δημοσιεύματα τὰ ὁποῖα καθάπτονται αὐτοῦ. Δι’ αὐτὴν τὴν αἰτίαν ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ τοῦ ἀπαντήσω. Βέβαια θὰ χρειασθῇ συζήτησις καὶ ἴσως μακρά, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν ἦτο ἀνάγκη νὰ παραγγελθοῦν οἱ ἀεροστρόβιλοι ἢ ὄχι, ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Τὸ θέμα εἶναι κατὰ ποῖον τρόπον παρηγγέλθησαν οἱ ἀεροστρόβιλοι καὶ πῶς παρηγγέλθησαν κατὰ τὸν ἀνώμαλον τρόπον ποὺ ἔγινεν ἡ παραγγελία. Καὶ αὐτὸ θὰ ἐξετασθῇ λίαν συντόμως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Τίποτε ἄλλο, κ. Πρόεδρε.

§68Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐνόμισα —καὶ συνηγόρησα νὰ δώσετε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. συνάδελφον— διότι ἔχει καὶ μίαν ἐρώτησιν καθαπτομένην τῆς τιμῆς καὶ τῆς ὑπολήψεως ἐπιλέκτου συμπολίτου μου τοῦ κ. Μ. Καπελλᾶ. Καὶ ἐνόμιζα ὅτι ὁ κ. συνάδελφος θὰ ἐπωφελεῖτο τῆς εὐκαιρίας νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα ὅσον ἀφορᾷ τὸν ζηλευτὸν αὐτὸν δωδεκανήσιον, ὁ ὁποῖος προσέφερε ὑπηρεσίας ἀνυπολογίστους εἰς τὸ θέμα τῆς σπογγαλιείας καὶ τῆς ἁλιείας, καὶ ὁ ὁποῖος εἶδε τὸν ἑαυτόν του νὰ διασύρεται ὡς σπόγγος, τοῦ δημοσίου χρήματος, διότι ἐργασθεὶς ἐπὶ 10 μῆνας ὑπὲρ τῆς ἁλιείας καὶ τῆς σπογγαλιείας ἐδέχθη ἔναντι ὁδοιπορικῶν ἐξόδων, ἕνα ἀσήμαντον ποσόν. Δὲν ἔχω πρόχειρον τὸν ἀκριβῆ ἀριθμόν, ὅμως ἔλαβε διὰ 4 μῆνας κάτι περισσότερον τῶν 20 χιλ. δραχ. ἢ κἄτι τέτοιο, βάσει μιᾶς συμβάσεως, ἡ ὁποία ὑπῆρχε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ πρὸς χρησιμοποίησιν τοιούτων εἰδικῶν προσώπων εἰς συγκεκριμένας περιπτώσεις. Ἐνόμισα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν κ. Παπαγεωργίου νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐρώτησίν του νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα. Δὲν τὸ ἔπραξε αὐτὸ ὁ κ. Παπαγεωργίου, ἠθέλησε νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῶν ἀεροστροβίλων. Χαίρω πάρα πολύ. Ἔχω καταθέσει τὰ ἔγγραφα ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ Νοεμβρίου, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾶ ἡ μνήμη μου, ἢ ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ Νοεμβρίου, μέχρι σήμερον δὲ δὲν εἶδα οὔτε ἐρώτησιν οὔτε ἐπερώτησιν διατυπουμένην. Εἶχε ὑποχρέωσιν ἐφόσον ἔλαβε τὰ ἔγγραφα ἐντὸς μιᾶς εὐλόγου προθεσμίας νὰ ὑποβάλῃ εἴτε τὴν ἐρώτησίν του εἴτε τὴν ἐπερώτησίν του. Διότι δὲν τὸ ἔκαμε συμπεραίνομεν ὅτι δὲν ἔχει ἀντικείμενον, δὲν εὗρεν ἀντικείμενον ἐλέγχου ἐν τῇ διερευνήσει τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα τοῦ ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει. Ἀλλ’ ἂς μὴ ἐνοχλῆται ὁ κ. Παπαγεωργίου. Σήμερον παρεκάλεσα τὸν συνάδελφον κ. Ρέντην, νὰ καταθέσῃ ἐπερώτησιν διὰ νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ζητήσω τὴν πρόταξίν της, διότι ὁ Κανονισμὸς δὲν μοῦ ἐπιτρέπει καμμίαν ἄλλην διαδικασίαν. Θὰ ἠδυνάμην νὰ φέρω τὸ θέμα πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἀλλὰ ἡ διαδικασία εἶναι τοιαύτη ποὺ δὲν θὰ ἐπέτρεπε συμμετοχὴν τῶν κυρίων συναδέλφων εἰς τὴν συζήτησιν. Ὡς ἐρώτησις βεβαίως, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ διότι εἶναι πολὺ περιωρισμένες αἱ δυνατότητες. Δι’ αὐτὸ προετιμήσαμεν τὴν ὑποβολὴν ἐπερωτήσεως. Διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὑπευθύνως νὰ συζητηθῇ ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον συκοφαντικῆς δυσφημήσεως ἐναντίον ἑνὸς Ὑπουργοῦ καὶ ἐναντίον μιᾶς Κυβερνήσεως διὰ πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ἆθλον καὶ τίτλον τιμῆς. Κύριοι, τὸ βῆμα τὴν προσεχῆ Τρίτην θὰ εἶναι ἐλεύθερον καὶ θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος θέματος. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶμαι ὑπερήφανος διότι οὐδὲν κόμμα, οὐδεὶς ἐπώνυμος πολιτικὸς ἀνὴρ ἐνεφάνισεν ὑπευθύνως αἰτίασίν τινα ἢ ἐπίκρισιν ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων, τὰς ὁποίας ἡμεῖς ἐλάβομεν ὡς Κυβέρνησις, καὶ ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η. Ἀλλ’ ἐπειδὴ εἰς τὴν πολιτικὴν ὄχι μόνον πρέπει νὰ εἶσαι τίμιος, ἀλλὰ καὶ νὰ φαίνεσαι τίμιος, ἐπειδὴ δὲν πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὴν συκοφαντίαν καὶ τὴν διαβολὴν νὰ δηλητηριάζουν τὸ πολιτικὸν σῶμα, διὰ τοῦτο εἶχον ζητήσει ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τὴν διερεύνησιν τῆς ὑποθέσεως ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ἐπερίμενα, ἀφοῦ κατέθεσα τὰ ἔγγραφα, νὰ λάβουν τὴν πρωτοβουλίαν ἐκεῖνοι ἐκ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐνόμιζον ὅτι ἤξιζε νὰ τὴν ἀναλάβουν. Ἐπειδὴ ὅμως βλέπω ὅτι οὐδεὶς ἔλαβε τοιαύτην πρωτοβουλίαν —πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον μὲ κολακεύει βεβαίως καὶ εὐχαριστῶ ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν διὰ τὴν στάσιν της αὐτὴν— εἶμαι ἐν τούτοις ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ καὶ δι’ αὐτῆς ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀφήσωμεν ἑαυτοὺς βορὰν τῆς συκοφαντίας καὶ διαφόρων ὑπόπτων πολιτικῶν καὶ μὴ συμφερόντων. Ὁ πολιτικὸς βίος τῆς χώρας πρέπει νὰ διεξάγεται βάσει ὡρισμένων κανόνων. Καὶ δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ προδώσω καὶ τὰς ἀρχάς μου καὶ τὰς εὐθύνας μου ὡς Ἕλληνος Ὑπουργοῦ καὶ ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Ε.Κ. ὁ Πρόεδρος τῆς ὁποίας ἐπηγγέλθη τὴν ἀρετὴν εἰς τὸν Δημόσιον βίον. (Χειροκροτήματα).

§69Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Καπελᾶς προσελήφθη ἐπὶ συμβάσει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ἀπεσπάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς θητείας του μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ ἔθεσεν ὑποψηφιότητα διὰ νὰ ἐκλεγῇ Δήμαρχος Καλύμνου, εὑρίσκετο ἐκτὸς Ὑπουργείου. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ θίξω τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ ἔθιξεν ὁ κ. Ὑπουργός, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἀεροστροβίλων, πράγματι, κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν ὁ φάκελλος, ὄχι μόνον τῇ αἰτήσει μου, ἀλλὰ καὶ τῇ αἰτήσει ἄλλων συναδέλφων. Ὁ φάκελλος ἀποτελεῖται ἀπὸ φωτοαντίγραφα, τὰ ὁποῖα εἶναι δύσκολον νὰ ἀναγνωσθοῦν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἀνέγνωσα μέχρι σήμερον τὰ στοιχεῖα τοῦ φακέλλου. Ἀπευθύνθην εἰς τὸν ἁρμόδιον Διευθυντὴν τῆς ΔΕΗ, ὁ ὁποῖος μὲ παρέπεμψεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ἀλλὰ μέχρι σήμερον δὲν ἐστάλησαν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ καθαρὰ φωτοαντίγραφα. Αὐτὰ ἐπὶ τοῦ προκύψαντος σημερινοῦ ζητήματος. Πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ὁ φάκελλος δὲν εἶναι πλήρης, ἐπιφυλάσσομαι ὅμως ὅταν συζητηθῇ τὸ σχετικὸν θέμα εἰς τὴν Βουλήν, ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου βήματος θὰ ἀναπτύξω τὸ ὅλον θέμα καὶ θὰ διαφανῇ ἡ ἀλήθεια.

§70Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μόλις πρὸ πέντε ἡμερῶν μοῦ παρεδόθησαν τὰ πρακτικὰ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ ἐπὶ τῆς προμηθείας τῶν ἀεροστροβίλων. Πάντως ὁ φάκελλος δὲν εἶναι πλήρης. Μόλις λάβω γνῶσιν τοῦ φακέλλου, ὁ ὁποῖος πιστεύω νὰ ἔχῃ συμπληρωθῆ, τότε θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐκφέρω τὴν γνώμην μου. Εὔχομαι νὰ ἐξακριβώσω, ὅτι ἡ προμήθεια ἔγινε καλῶς. Ἀλλὰ ἐὰν ἐξακριβώσω τὸ ἀντίθετον, δηλῶ ὅτι θὰ ἀναλάβω πλήρως τὰς εὐθύνας καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς θὰ μεμφθῶ οἱονδήποτε πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὴν προμήθειαν τῶν ἀεροστροβίλων. Ἐπίσης δηλώνω, ὅτι δὲν θὰ ἀνεχθῶμεν συζήτησιν ἐξ ἀπίνης καὶ δὲν θὰ ἀνεχθῶμεν συζήτησιν προερχομένην ἀπὸ ἄλλον συνάδελφον. Νομίζω ὅτι, βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑπεβάλαμεν πρῶτοι τὴν αἴτησιν καταθέσεως τῶν ἐγγράφων, ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν λάβωμεν γνῶσιν ὅλων τῶν στοιχείων, ἄλλως ἀντὶ νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἀνεύρεσιν τῆς ἀληθείας θὰ προκαλέσωμεν, προκειμένου μάλιστα περὶ ΔΕΗ, συσκότισιν.

§71Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Χαίρω διότι ἡ Βουλὴ ἀπὸ ὅσα ἤκουσε δύναται νὰ συναγάγῃ ὡρισμένα συμπεράσματα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Καπελᾶν ὁ κ. Παπαγεωργίου προέβη εἰς διατύπωσιν σειρᾶς ἀνακριβειῶν, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ γίνωνται ἀνευθύνως ἀπὸ τῶν στηλῶν μιᾶς ἐφημερίδος, ἀλλὰ ὄχι ἀτιμωρητὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. Παπαγεωργίου εἶπεν ὅτι ὁ κ. Καπελᾶς συνδεόμενος διὰ συμβάσεως μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, παρέμεινε εἰς Κάλυμνον. Οὐδὲν ἀνακριβέστερον καὶ ἀσεβῶς ἀνακριβέστερον τούτου, διότι ὁ κ. Παπαγεωργίου γνωρίζει ὅτι ὁ κ. Καπελᾶς ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ἐκλογῆς τῆς 3)11 εὑρίσκετο εἰς Ἀθήνας, μὲ μερικὰς περιπτώσεις ἀπουσίας, καὶ θὰ σᾶς εἴπω ποίας, εὑρισκόμενος εἰς προσωπικὴν ἐπαφὴν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἀπὸ ἐτῶν εἶναι Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλύμνου. Προσφάτως ἐξελέγη ἄνευ ἀντιπάλου Δήμαρχος Καλύμνου καὶ εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον διαπρεπῆ στελέχη τῆς κοινωνίας τῆς νήσου. Εἶναι δὲ τόσον εἰδικὸς εἰς τὰ θέματα τῆς σπογγαλιείας, ὥστε ἐχρησιμοποιήθη ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς Προέδρου τοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν. Πολλαὶ δὲ ἀποφάσεις τῶν Ὑπουργείων Ἐμπ. Ναυτιλίας καὶ Βιομηχανίας εἶναι ἔργον του, ὥστε οὐδεὶς Ὑπουργὸς ἀνεξαρτήτως τῆς πολιτικῆς του τοποθετήσεως ἠρνήθη νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν πεῖραν καὶ τὰς ὑπηρεσίας του. Ὁ κ. Καπελᾶς παρεκλήθη ὑπ’ ἐμοῦ νὰ ἔλθῃ εἰς Ἀθήνας διότι εἰς τὸ θέμα τῆς ἁλιείας καὶ σπογγαλιείας εἴχαμε νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τεράστια ζητήματα κληρονομίας τοῦ παρελθόντος, παρ’ ὅτι δὲ ἀσχολοῦμαι μ’ αὐτὰ συνεχῶς δὲν νομίζω ὅτι εἶχα τόση σοφίαν, ὥστε νὰ τὰ γνωρίζω εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας. Ἐζήτησα συνεπῶς τὴν συνδρομὴν εἰδικοῦ καὶ ὁ εἰδικώτερος ὅλων ἦτο ὁ κ. Καπελᾶς. Πράγματι ἦλθεν ἐδῶ ὁ ἄνθρωπος καὶ προσέφερε πολυτίμους ὑπηρεσίας, διὰ τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα τοὺς ἀπομάχους ἁλιεῖς καὶ σπογγαλιεῖς. Ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τῶν συντάξεων τῶν δυτῶν κλπ. ὀφείλονται ἐν πολλοῖς εἰς τὰς εἰσηγήσεις του, ὁ ὁποῖος πῆγε ἐπανειλημμένως εἰς τὰ διάφορα νησιὰ διὰ νὰ μελετήσῃ τὰ θέματά των. Εἰς τὸν κ. Καπελᾶν κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν τότε Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ κ. Μαῦρον ἀπὸ 1.3.1964 ἕως τοῦ Ἰουνίου, ἐδώσαμε σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἀποζημίωσιν ἓξ χιλιάδων μηνιαίως, ἀπὸ τὴν ὁποίαν μὲ τὰς κρατήσεις ἀπομένουν πέντε χιλιάδες δραχ. Καὶ ἐξακολουθεῖ ὁ ἄνθρωπος προσφέρων ἀκόμη τὰς ὑπηρεσίας του. Τὴν περασμένη ἑβδομάδα, ἦλθε ἐδῶ ὁ Δήμαρχος, διὰ νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του, ἐπὶ τῇ λήξει τῆς ἐξαιρετικῶς ἐπιτυχοῦς ἐφετεινῆς σπογγαλιευτικῆς ἐξορμήσεως καὶ διὰ νὰ συνεννοηθῶμεν καὶ ἐπὶ ἄλλων θεμάτων. Ὁ ἄνθρωπος αὐτός, διότι συνέπεσε νὰ εὑρεθῇ εἰς μίαν προσωπικὴν ρῆξιν μὲ τὸν κ. Παπαγεωργίου καταγγέλλεται ὡς σπόγγος τοῦ δημοσίου χρήματος, ἀπὸ τῶν στηλῶν τῶν ἐφημερίδων του καὶ τώρα καταγγέλλεται ὡς μηδέποτε προσελθὼν καὶ ἐργασθεὶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Καὶ τώρα νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄλλο θέμα, διότι καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος ὁ κ. Παπαγεωργίου, ἔδωσε δείγματα πράγματι, ὑποδειγματικοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Κύριοι, μόλις ἐζητήθησαν οἱ φάκελλοι ἀπὸ τὸν κ. Παπαγεωργίου, διότι προηγήθη ὁ κ. Παπαγεωργίου, τοῦ κ. Βασιλάτου, κατέθεσα τὴν 12ην Νοεμβρίου ὁλοκλήρους τοὺς φακέλους —εἶναι ὀγκώδεις— καὶ διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὐδεμία ἀμφισβήτησις, ὅλα τὰ ἔγγραφα, κατετέθησαν ἐν φωτοτυπίᾳ. Τί τιμιώτερον καὶ περισσότερον ἀδιάβλητον ἀπὸ τὸ νὰ καταθέσῃς ἐν φωτοτυπίᾳ ὅλα τὰ ἔγγραφα; Ὁ κ. Παπαγεωργίου τὸ χαρακτηρίζει ὡς ἄηθες καὶ ἀντικανονικὸν καὶ λέγει ἐπιπροσθέτως, ὅτι τὰ ἔγγραφα εἶναι μουντζουρωμένα καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ διαβάσῃ. Τὸ πρᾶγμα νὰ μὴ τὸ χαρακτηρίσω. Ἔχομεν δηλώσει καὶ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ παντοῦ, ὅτι εἴμεθα εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς νὰ προσκομίσωμεν, οἱονδήποτε ἔγγραφον ἐπιθυμεῖ νὰ ἔχῃ. Ὁ κ. Παπαγεωργίου κατεκράτησε τοὺς φακέλλους αὐτοὺς καὶ δὲν τοὺς διεβίβασε ὅπως μᾶς εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος εἰς αὐτόν, παρὰ μόνον προχθές, μόλις πρὸ πέντε ἡμερῶν τοῦ ἔδωσε μόνον τὰ πρακτικά, τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ. Καὶ ἔρχεται ὁ κ. Παπαγεωργίου, τιμητὴς ἐδῶ καὶ κάμει ἕναν ἄλλον ὑπαινιγμόν, μὲ τόσην ἐλαφρότητα συνειδήσεως χωρὶς προφανῶς νὰ ἀντιλαμβάνεται τὶ λέγει, ὅτι ὁ φάκελλος δὲν εἶναι πλήρης. Κύριοι, ἐὰν οἱ φάκελλοι δὲν εἶναι πλήρεις, ὑπάρχει ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς. Γίνεται ἐπερώτησις ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν κατέθεσε τὰ ἔγγραφα. Τὸ Κοινοβούλιον ἔχει τοὺς κανόνας του καὶ δὲν δυνάμεθα διὰ νὰ συκοφαντῶμεν ἢ διὰ νὰ κάμωμεν τὸ Α ἢ Β κέφι μας νὰ ἐκστομίζωμεν βαρυτάτας καταγγελίας, ἀτιμωρητί, ὅσον ἀφορᾷ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐναντίον Ὑπουργῶν, ἐναντίον τῶν διαχειριζομένων τὰ δημόσια ἀξιώματα. Ὁσάκις ἐζήτησα κατάθεσιν ἐγγράφων, δὲν ἄφησα νὰ περάσουν 48 ὧρες χωρὶς νὰ τὰ μελετήσω. Ἐδῶ γνωρίζει ὁ καθένας τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν τοῦ ἄλλου. Δὲν ἄφηνα νὰ περάσουν 48 ὧρες χωρὶς νὰ διατυπώσω τὴν ἄποψίν μου, πρῶτον ἐὰν μὲ ἱκανοποιοῦσε ἡ πληρότης τῶν φακέλλων. Ἐὰν δὲν μὲ ἱκανοποιοῦσε ὑπέβαλλον τὴν κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἐπερώτησιν. Ἐπὶ δὲ τῆς οὐσίας ἢ θὰ μὲ ἱκανοποιοῦσαν τὰ ἔγγραφα, ὁπότε δὲν ἔδιδα συνέχεια, ἢ ὅταν δὲν μὲ ἱκανοποιοῦσαν τὰ ἔγγραφα, ἐζητοῦσα δι’ ἐπερωτήσεως τὴν διερεύνησιν τοῦ θέματος. Ἤδη εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ ἑξῆς πρωτοφανοῦς διὰ τὰ πολιτικὰ χρονικά. Κατατίθεται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν φάκελλος ἐν σχολαστικῇ πληρότητι, διότι ἠξιώθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ καταθέσῃ ἅπαντα τὰ εἰς χεῖρας του στοιχεῖα, διὰ νὰ γίνῃ ἀπόλυτος διερεύνησις ἑνὸς θέματος. Καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὰ ἀποκομίζει ὁ βουλευτὴς εἰς τὸ σπίτι του, στερεῖ τὴν Βουλὴν τοῦ δικαιώματος νὰ τὰ συμβουλευθῇ, διὰ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἄνευ οὐδεμιᾶς συναισθήσεως τῶν εὐθυνῶν του, νὰ λέγῃ ὅτι ὁ Ὑπουργὸς ἡμάρτησεν διότι δὲν ἔδωσε πλήρη τὰ στοιχεῖα. Συκοφάντες, συκοφάντες, κάτι θὰ μείνῃ ἀπὸ τὴν συκοφαντίαν. Λυποῦμαι νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Παπαγεωργίου, ὅτι ὡρισμένες συκοφαντίες εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἔπαινος πρὸς ἐκείνους πρὸς τοὺς ὁποίους προσφέρονται. Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος ξεύρουν νὰ κρίνουν πρόσωπα καὶ πράγματα. Καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ τὴν ἐξύψωσιν τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος, ἐπὶ τῆς συκοφαντικῆς κατ’ ἐμοῦ συκοφαντίας. Ὅταν ἐπληροφορήθην, ὅτι τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Βασιλᾶτον ὁ κ. Παπαγεωργίου τὸν ἐστέρησε τοῦ δικαιώματος νὰ συμβουλευθῇ τὰ ἔγγραφα, διεμήνυσα διὰ κοινοῦ φίλου καὶ διὰ τοῦ κ. Γραμματέως τῆς Βουλῆς ὅτι εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν του ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργεῖον, ἡ ΔΕΗ καὶ ἐγώ, διὰ νὰ τὰ συμπληρώσωμεν. Ὁ κ. Βασιλᾶτος, δὲν εἶχε πιθανῶς τὸν καιρὸν νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς προσφορᾶς μου, ἀλλὰ βεβαίως καὶ ἐκεῖνος τὸ ἐπεβεβαίωσεν ὅτι αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορά μου. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν νὰ ἐκπέμπωμε συκοφαντίας νὰ τὰς καλλιεργοῦμεν, νὰ ρίπτωμεν, ἔλαιον εἰς τὴν πυρὰν καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν μας. Ἡμεῖς ὡς Κυβέρνησις εὐθὺς ὡς ἀνεφύη τὸ θέμα, ἀνεξαρτήτως τῆς προελεύσεως, ἐσκέφθημεν πῶς θὰ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἀπεκλείσαμεν κ. Βασιλάτο τὴν διαδικασίαν τῆς πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως συζητήσεως, ποὺ θὰ ἦτο εὐκολωτέρα νὰ κινήσωμεν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μία τοιαύτη συζήτησις νὰ περιορισθῇ μεταξὺ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων. Ἀπεκλείσαμεν ἐπίσης τὴν συζήτησιν ὑπὸ μορφὴν ἐρωτήσεως διότι δὲν ὑπάρχει ἐρώτησις. Καὶ διότι ἡ διαδικασία τῆς ἐρωτήσεως δὲν εἶναι ἡ προσήκουσα εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Προεκρίναμεν λοιπὸν τὴν ὑποβολὴν παρὰ συναδέλφου ἐπερωτήσεως διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τούτους νὰ συζητηθῇ ἐν ἀνέσει τὸ θέμα. Νομίζω, ὅτι ἡ παρέλευσις ἑνὸς μηνὸς — δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Βασιλᾶτο— εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ συμβουλευθῇ οἱοσδήποτε τὰ οἱαδήποτε ἔγγραφα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρελκύωμεν ἐπ’ ἄπειρον τὴν διερεύνησιν ἑνὸς θέματος διὰ νὰ μείνῃ ἡ συκοφαντία ἄνευ ὑπευθύνου ἀνταπαντήσεως. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι ἡ γραμμὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ γραμμὴ τῆς Κοινοβουλευτικῆς εὐπρεπείας, τοῦ σεβασμοῦ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῶν ὑποχρεώσεών μας πρὸς τὸν λαὸν καὶ τὸ πολίτευμα. Ἑπομένως οἱ τιμηταί, ἐὰν ὑπάρξουν τιμηταί, καλοῦνται ὑπευθύνως ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των διὰ νὰ σχηματίσουν καὶ περὶ τοῦ ἑαυτοῦ των καὶ περὶ τῶν ἐπικρίσεων καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς γνώμην. Ἡμεῖς εἴμεθα πάντοτε ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ὁλοκλήρου, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν τοποθετήσεων ἐπὶ θεμάτων ἠθικῆς τάξεως καὶ εἴμεθα ὑπὸ τὴν κρίσιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπιτελοῦντες ἀποκλειστικῶς τὸ καθῆκον μας, ὡς ὑπεύθυνοι δημόσιοι ἄνδρες τῆς χώρας.

§72Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§73Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ τὸ θέμα πρέπει κἄποτε νὰ τελειώσῃ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§74Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν θέλετε κύριε Πιτούλη νὰ μιλήσω;

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ζητήσει προηγουμένως τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος ὁ κ. Παπαγεωργίου καὶ ἡ συζήτησις ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος προηγεῖται τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Παπαγεωργίου ἔχετε τὸν λόγον.

§76Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐν ἀρχῇ νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τοὺς χαρακτηρισμοὺς τοὺς ὁποίους ἐχρησιμοποίησε ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας περὶ ἐμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Καπελᾶν ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς. Ἐγὼ δὲν ὑπεστήριξα ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ μοῦ ἔδωσε ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ βεβαιοῦται, ὅτι ὁ κ. Καπελᾶς δὲν ἐπήγαινεν εἰς τὸ γραφεῖον του. Τὸ Ὑπουργεῖον μοῦ ἐγνώρισεν ὅτι ὁ κ. Καπελᾶς διωρίσθη κατόπιν σημειώματος ἄλλου Ὑπουργοῦ, διότι προφανῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ὁ ὁποῖος καὶ ἐγνώριζε καὶ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸν κ. Καπελᾶν δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ τὸν διορίσῃ ὁ ἴδιος καὶ κατόπιν τούτου διωρίσθη ὁ κ. Καπελᾶς εἰς ἄλλο Ὑπουργεῖον κατόπιν σημειώματος ἄλλου Ὑπουργοῦ, καὶ ἐλάμβανε τὸν μισθόν του ἀπὸ 6 χιλ. δραχ. μηνιαίως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ὁ κ. Καπελᾶς μοῦ ἀπηύθυνεν ὁ ἴδιος ἐπιστολὴν εἰς τὴν ὁποίαν μοῦ ἀναφέρει ὅτι εἶναι εἰδικὸς περὶ τὰ σπογγαλιευτικὰ ζητήματα ἀλλὰ προσθέτει ὅτι οὐδὲν πτυχίον κατέχει καὶ ὅτι περὶ τὰ ζητήματα αὐτὰ εἶναι ἁπλῶς ἐμπειρικός. Δὲν ἔχει λοιπὸν κάμει ὁ κ. Καπελᾶς εἰδικὰς σπουδὰς περὶ τὰ σπογγαλιευτικὰ ζητήματα ὡς ἠθέλησε νὰ τὸν ἐμφανίσῃ μεγάλον καὶ τρανὸν ὁ κ. Ζίγδης. Ὁ κ. Καπελᾶς ἔπαιρνε τὰ χρήματα αὐτὰ διὰ τὰ ταξίδια τὰ ὁποῖα ἔκαμνε πρὸς μελέτην τῶν σπογγαλιευτικῶν θεμάτων. Ὅσον ἀφορᾷ, τέλος, τὸ θέμα τῶν ἀεροστροβίλων ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Πράγματι, μετὰ δύο μῆνας περίπου ἀπὸ τῆς αἰτήσεώς μου ὁ κ. Ὑπουργὸς κατέθεσε τὰ ἔγγραφα. Δὲν ἔχω μαζί μου τὰς σημειώσεις μου καὶ δὲν δύναμαι νὰ προσδιορίσω ἐπακριβῶς τὸ χρονικὸν διάστημα. Νομίζω πάντως ὅτι εἶναι δίμηνον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως ἀσφαλῶς εἶναι ἐνήμερος καὶ δύναται νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν περὶ τούτου. Πληροφορῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα κατέθεσε δὲν εἶναι πλήρη. Ἐγὼ κατέχω στοιχεῖα πέραν ἐκείνων τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τοὺς φακέλλους καὶ πληροφορῶ ὅτι ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ θέμα, θὰ τὰ εἴπωμεν ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ καὶ μάλιστα χωρὶς τὴν κακότητα καὶ τὴν προκατάληψιν μὲ τὰς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Μπορεῖ, κύριε Πρόεδρε, νὰ πλανῶμαι εἴς τινα ζητήματα. Ἀνθρώπινον τὸ πλανᾶσθαι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πληροφορῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι δὲν πλανῶμαι ὡς πρὸς τὸ ἑξῆς σημεῖον, ὅτι δηλαδὴ κακῶς οἱ ἀεροστρόβιλοι ἐδόθησαν ἄνευ διαγωνισμοῦ καὶ κακῶς ἐδόθησαν ἐκεῖ ποὺ ἐδόθησαν. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος τούτου θὰ ἴδωμεν ποῖος ἔχει δίκαιον, ἐγὼ ἢ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐγὼ δὲν ἐπιρρίπτω τὴν εὐθύνην εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Σκοπός μου εἶναι νὰ τὸν βοηθήσω διὰ νὰ γίνῃ κἄποιος πλέον ἐμπεριστατωμένος ἔλεγχος. Φρονῶ ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τῆς ΔΕΗ δὲν ἔχουν καλῶς πληροφορήσει τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ δι’ αὐτὸ ζητῶ νὰ γίνῃ ἔλεγχος. Ἀντὶ τῆς ἰδικῆς μου στάσεως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ μικροφώνου ἀπηύθυνε ἐναντίον μου βαρεῖς χαρακτηρισμούς. Ἴσως πιστεύει, ὅτι ἐπειδὴ εἶμαι πρωτόπειρος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν θὰ δυνηθῶ νὰ εἴπω τὰ ὅσα γνωρίζω καὶ νὰ πείσω τὴν Βουλὴν περὶ τῆς ἀληθείας καὶ δι’ αὐτὸ ἐχρησιμοποίησε τοὺς χαρακτηρισμοὺς τοὺς ὁποίους ἐχρησιμοποίησε. Τὸν πληροφορῶ, ὅμως, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος θὰ τὰ καταφέρω πολὺ καλὰ καὶ θὰ πείσω τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ δίκαιον εὑρίσκεται μὲ τὸ μέρος μου.

§77Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον καὶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ἐν πρώτοις, ὅταν ἕνας βουλευτὴς ζητήσῃ φάκελλον δι’ ὑπόθεσίν τινα, δὲν ἕπεται ἐντεῦθεν ὅτι προτίθεται νὰ θίξῃ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ἀπὸ τὸν ὁποῖον ζητοῦνται τὰ ἔγγραφα. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὅταν ὡμίλησε περὶ συκοφαντίας, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοῇ ὅτι ἐκεῖνος ποὺ ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων θίγουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν. Κύριε Πρόεδρε, εἶχα ὑποχρέωσιν, ἐγὼ ὡς Βασιλᾶτος, ποὺ εἶχα μία ἱστορίαν μὲ τὴν ΔΕΗ γνωστὴν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ τὸ Πανελλήνιον, ὅταν ἔγινε θόρυβος νὰ ζητήσω νὰ ἐνημερωθῶ. Καὶ θέλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ὅτι καὶ δύο ἐπιστολὰς ἐμπιστευτικὰς τοῦ ἀπέστειλα, τῶν ὁποίων δὲν πρόκειται νὰ κάμω χρῆσιν. Δὲν ἐνδιαφέρει ἐὰν ὁμιλῶ καὶ ὡς βουλευτὴς τῆς Ε.Κ. καὶ πρέπει νὰ τιμῶ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐὰν οἱ φάκελλοι καθυστέρησαν νὰ μὴν αἰτιᾶται μόνον ἡμᾶς ἐὰν δὲν κατελήξαμεν εἰς συμπεράσματα. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς λόγῳ τοῦ ὄγκου τῶν φακέλλων καθυστέρησεν ὁμολογουμένως, καὶ δὲν τοὺς κατέθεσεν ἐντὸς τῶν 15 ἡμερῶν. Τὸν δικαιολογῶ βεβαίως, διότι εἶναι ὀγκώδεις οἱ φάκελλοι. Ὁ συνάδελφος, κ. Παπαγεωργίου, εἶναι ἀληθές, μὲ ἠρώτησεν ἐὰν θέλω νὰ παραλάβω ἐγὼ πρῶτος τὸν φάκελλον ἢ ἐκεῖνος, ἀπὸ τηλεφώνου ἐκ τοῦ γραφείου τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως. Καὶ τοῦ ἔδωσα προτεραιότητα Ὁσάκις τοῦ ἐζήτησα τοὺς φακέλλους, μοῦ εἶπεν ὅτι εἶναι ὀγκώδεις, ὅτι τοὺς μελετᾷ καὶ μοῦ ἀνέφερεν ὅτι εἶναι καὶ κακογραμμένοι ἢ κακέκτυπα τὰ φωτογραφικὰ ἀντίτυπα. Πάντως ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίσω, ὅτι ὑπάρχει μία καθυστέρησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ διεμήνυσε νὰ πάω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ λάβω γνῶσιν τῶν φακέλλων. Ὁ κ. Παπαγεωργίου μοῦ εἶχε τονίσει, ὅτι οἱ φάκελλοι δὲν εἶναι πλήρεις καὶ ὅτι ἐκεῖνος ἔχει συμπληρωματικὰ στοιχεῖα. Σᾶς λέγω δὲ ὅτι ἡ μελέτη τῶν ὀγκωδῶν αὐτῶν φακέλλων θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ νύκτα, διότι δὲν δύναται, βεβαίως, ἕνας βουλευτὴς ἐπὶ 10 ἡμέρας νὰ μελετᾷ φακέλλους ἐγκαταλείπων πᾶσαν ἄλλην ἀπασχόλησιν. Συνεπῶς, τὴν ἑσπέραν ταύτην πρέπει νὰ γίνῃ μία συμφωνία. Ὁ κ. Παπαγεωργίου νὰ δηλώσῃ πότε θὰ φέρῃ τοὺς φακέλλους καὶ νὰ ταχθῇ καὶ εἰς ἐμὲ τακτὴ προθεσμία πότε θὰ ἀποφανθῶ. Καὶ ἢ θὰ διακηρύξω τὸ ἀμερόληπτον τῆς δημοπρασίας, διότι εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀναλαμβάνουν τὰς εὐθύνας των ἢ θὰ ἔλθῃ ἡ ὑπόθεσις ὡς ἐπερώτησις εἰς τὴν Βουλήν.

§78Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ λέγωνται ἀνακρίβειαι, χωρὶς νὰ τυγχάνουν τῆς δεούσης ἀπαντήσεως. Διότι οὕτω δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πολιτικὸς βίος. Ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν, ὅτι δὲν εἶχα τὸ θάρρος νὰ διορίσω τὸν κ. Καπελᾶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖόν μου καὶ δι’ αὐτὸ κατέφυγα εἰς τὴν σκέπην τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ὡς μέλος τῆς Συμπολιτεύσεως θὰ ἔπρεπε νὰ προσέχῃ περισσότερον τὰς ἐκφράσεις του, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ὑπάρχουν εἰδικαὶ συμβάσεις διὰ τῶν ὁποίων δύνανται νὰ γίνῃ χρησιμοποίησις εἰδικῶν συνεργατῶν ἀπὸ τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα. Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας στερεῖται οἱασδήποτε πιστώσεως πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Διὰ τοῦτο οἱ 5 εἰδικοὶ συνεργάται τοὺς ὁποίους χρησιμοποιῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας πληρώνονται ὅλοι μὲ τὰς ἓξ αὐτὰς χιλιάδας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν ὁμιλοῦντα νὰ ἀπευθύνῃ τὴν μομφὴν τῆς δειλίας καὶ τῆς προσπαθείας νὰ συγκαλύψῃ τὴν ἐνέργειάν του. Διὰ τὴν ἀντίθετον ἀρετὴν εἶναι γνωστὸς ὁ ὁμιλῶν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ κ. Καπελᾶς, προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἁλιείαν καὶ σπογγαλιείαν. Ἀπὸ τὰς τρεῖς Νοεμβρίου μέχρι σήμερον ἔλαβε μόνον τέσσαρας μισθούς, ἀπὸ Μαρτίου μέχρι τοῦ Ἰουνίου μὲ πέντε περίπου χιλιάδας τὸν μῆνα. Ὁ κ. Καπελᾶς, πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, εὐτυχῶς διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἁλιείαν καὶ σπογγαλιείαν θὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του καὶ εἰς τὸ μέλλον, διότι εἶναι αἴτημα ὁλοκλήρου τῆς ἁλιευτικῆς καὶ σπογγαλιευτικῆς τάξεως, ὄχι μόνον τῆς Δωδεκανήσου ἀλλὰ καὶ ἄλλων περιοχῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἀεροστροβίλων ἐφ’ ὅσον, ἐὰν ἐζητεῖτο μόνον ἡ κατάθεσις...

§79Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβαίνουν τὸν Κανονισμόν.

§80Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ὅταν ζητῆται κατάθεσις φακέλλων δὲν σημαίνει ὅτι ὁ αἰτῶν βουλευτὴς θέλει νὰ ἐπικρίνῃ τὸν Ὑπουργόν, ἀλλὰ θέλει νὰ πληροφορηθῇ περὶ τῆς ὑποθέσεως. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, εἴτε ὁ κ. Βασιλᾶτο, εἴτε ὁ κ. Παπαγεωργίου, δὲν εὑρίσκονται ἐν ἀταξίᾳ ζητοῦντες νὰ πληροφορηθοῦν. Ἀλλὰ ὅταν ἀπὸ μία ἐφημερίδα ἀσκεῖται μία ἀνίερος καὶ συκοφαντικὴ ἐκστρατεία ἐπὶ ἑβδομάδας καὶ ὅταν βραδύτερον ὁ ἀντιπολιτευόμενος Τύπος, μερὶς τοῦ ἀντιπολιτευομένου Τύπου, προάγει μία τοιαύτης ἐκτάσεως καὶ οὐχὶ ἀπ’ εὐθείας ἐπίθεσιν κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, εἶναι ὑποχρέωσις κοινοβουλευτική, εἶναι ὑποχρέωσις παντὸς βουλευτοῦ νὰ ἀντιληφθῇ τὰς εὐθύνας του καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ἡ ὑπόθεσις ἢ πρέπει νὰ λήξῃ ἢ πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν. Οἱ φάκελλοι κατετέθησαν εἰς τὰς 12 Νοεμβρίου, σήμερον ἔχομεν δέκα Δεκεμβρίου. Εἶναι δυνατὸν, κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ ὅλους σας καὶ σᾶς οἱ ὁποῖοι ἔχετε μακρὰν θητείαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐξελέγησαν διὰ πρώτην φοράν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκστομίζωνται τοιαύτης φύσεως συκοφαντίαι ἐναντίον ἑνὸς πολιτευομένου, ἐναντίον ἑνὸς Ὑπουργοῦ, καὶ νὰ μένουν ἀναπάντητοι; Νὰ μὴ αἰσθάνεται τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὸς ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι ὑπάρχει θέμα νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ νὰ ἀφήνῃ ἔκθετον τὸν Ὑπουργὸν ὅπως νομίζει καὶ νὰ τροφοδοτῇ μίαν ἀπιθάνως καὶ ἐξοργιστικὴν συκοφαντικὴν ἐκστρατείαν ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει; Ὁ κ. Παπαγεωργίου, εἶπεν, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν θὰ τὸν μεμφθῶ διὰ τὴν ἀπειρίαν, ὅπως αὐτὸς λέγει, νὰ χειρίζεται τὸν λόγον, θὰ τὸν μεμφῶ καὶ θὰ τοῦ ἀπευθύνω βαρυτάτην κατηγορίαν διότι τόσον πολὺ ἀσεβεῖ κατὰ τῶν βασικῶν ἀρχῶν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ μας πολιτεύματος καὶ κατὰ τῶν ἀρχῶν τὰς ὁποίας ἐὰν δὲν σεβώμεθα δὲν θὰ ὑπάρχῃ πολιτικὸς βίος εἰς τὴν χώραν αὐτήν.

§81Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Λυποῦμαι καὶ πολὺ διότι ὁ κ. Ζίγδης θέλει νὰ κάμνῃ σχήματα λόγου καὶ νὰ ἀποδίδῃ εἰς τοὺς ἄλλους χαρακτηρισμούς. Τοὺς χαρακτηρισμοὺς ποὺ ἔκαμε δι’ ἐμὲ τοὺς τοῦ ἐπιστρέφω, τοῦ ἀξίζει. Δὲν ἔχει ἐπίσης τὸ θάρρος νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι διὰ σημειώματος ἄλλου Ὑπουργοῦ διώρισε τὸν κ. Καπελᾶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τὸν ἀπέσπασε. Καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ πάω νὰ φέρω τὸ ἔγγραφον ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ καταθέσω, διότι μόνον ἔτσι ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλῶμεν μὲ ἀνοιχτὰ χαρτιά. Ὅσον ἀφορᾶ τοὺς φακέλλους ἔχω νὰ τὸν πληροφορήσω δι’ ἄλλην μίαν φορὰν ὅτι οἱ φάκελλοι, τὰ ἔγγραφα ποὺ ἐνδιαφέρουν εἶναι μουτζουρωμένα καὶ ἀδύνατον νὰ διαβασθοῦν καὶ αἱ συμβάσεις εἶναι εἰς τὴν Ἀγγλικὴν ἐνῷ ὁ ὅρος τῆς συμβάσεως εἶναι ὅτι αἱ συμβάσεις θὰ εἶναι καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικήν. Ἐγὼ ὡς Ἕλλην βουλευτὴς δὲν ἔχω καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ γνωρίζω Ἀγγλικά, πρέπει νὰ ξεύρω Ἑλληνικά, τὰ ὁποῖα γνωρίζω, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ ἔδωσε συμβάσεις στὰ Ἀγγλικά. Ὁ κ. Ὑπουργὸς χάσκει καὶ χαμογελᾷ, ἀλλὰ διὰ τὴν ὑπόθεσιν ὑπάρχουν καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ θὰ τὰ εἴπωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος διότι εἶναι μία ὑπόθεσις ποὺ πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ ὁ κ. Εἰσαγγελεύς.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§83Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπέβαλλα νομοτύπως αἴτησιν ὑπογεγραμμένην ἀπὸ δύο βουλευτὰς καὶ ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον διότι...

§84Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Εἴπατε, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς καὶ σᾶς ἐρωτῶ θὰ ὑποβάλλετε τὸ ποινικόν σας μητρῶον εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα; (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§85Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Τὰς καταδίκας τὰς ὁποίας ἔχω μὲ τιμοῦν καὶ εἶναι παραβάσεις τοῦ νόμου περὶ Τύπου καὶ ἔχω μίαν ἄλλην καταδίκην τὴν ὁποίαν φέρω μὲ τιμήν. Ἐγὼ ὅμως δὲν ὑπῆρξα ποτὲ μελανοχείτων οὔτε ὑπηρέτησα τοὺς Ἰταλοὺς ὅπως σεῖς, ἀλλὰ ὑπηρέτησα τὴν Πατρίδα. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§86Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Λυποῦμαι, ἀλλὰ μεταβάλατε τὴν Βουλὴν εἰς χαμαιτυπεῖον.

§87Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ὁ κύριος αὐτὸς μὲ ἀπεκάλεσε μελανοχείτωνα καὶ εἶπεν, ὅτι ὑπηρέτησα τοὺς Ἰταλούς. Δὲν κατέχετε ἀπὸ τὴν ἐντροπὴν διότι δὲν τὴν ἔχει καὶ δὲν τὴν ἐγνώρισε ποτέ. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ 5 λεπτά.

(Ὥρα 10.20′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 10.30′ μ.μ.)

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς). Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Τὸν λόγον ἔχει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας.

§90Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε Πρόεδρε, καλῶς διεκόπη ἡ συνεδρίασις, διότι πράγματι ἡ συζήτησις προσέλαβεν ἕνα τόνον ὁ ὁποῖος δὲν προσάδει εἰς ἕνα Κοινοβούλιον τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ κανονικῶς. Ἡ ὀργὴ ἀποτελεῖ ὑγιᾶ ἐκδήλωσιν, διὰ τὴν ἔκφρασιν ὅμως τῆς ὀργῆς μου ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου λυποῦμαι. Νομίζω, ὅτι καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ εἰς τὰς φράσεις πρέπει πάντοτε νὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς τὰς μεγάλας ἐκείνας ἀρχὰς αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν τὰ Κοινοβούλια θεσμοὺς ὅπου σφυρηλατεῖται τὸ ἦθος τῆς πολιτικῆς ζωῆς καὶ περιφρουροῦνται τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Ἀλλὰ σᾶς λέγω ἡ ὀργὴ πολλὲς φορὲς εἶναι ἐκδήλωσις ὑγείας. Δὲν διστάζω νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου διότι ὠργίσθην ἐνώπιόν σας. Θὰ μὲ ἀντιληφθοῦν ὅμως, εἶμαι βέβαιος, ἅπαντες οἱ ἀντικειμενικοὶ κριταὶ καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαγεωργίου, ἔχει τὸν λόγον.

§92Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπερίμενα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας νὰ ἀνακαλέσῃ τὰ ὅσα εἶπεν κατὰ τὴν ἔκφρασιν τῆς λύπης του, τοῦτο δὲν τὸ ἔπραξε καὶ λυποῦμαι πάρα πολύ, τὸ ἔπραξεν ἐν μέρει καὶ τὸν καλῶ νὰ τὰ ἀνακαλέσῃ καὶ νὰ ἐκφράσῃ τὴν λύπην του. Εἶναι διατεθειμένος ναὶ ἢ ὄχι ὅπως καὶ ἐγώ; διότι ἄλλως θὰ προχωρήσω.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαγεωργίου, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξέφρασε τὴν λύπην του καὶ τὸ ἐπεισόδιον θεωρεῖται λῆξαν.

§94Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κατὰ τὸ ἥμισυ, κ. Πρόεδρε.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§96Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ἐνίοτε ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς ὀργῆς, ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς θέρμης ἐδῶ τῶν ἐπιθέσεων, ἔχει ἐκτραπῆ ἡ συζήτησις καὶ εἰς προσωπικὰς ἐπιθέσεις. Ἀλλὰ ἐδῶ ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν ὁ ἀγὼν γίνεται περὶ ἰδεῶν καὶ ὄχι κατὰ πρόσωπον, δι’ αὐτὸ ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεκάλεσε τὰς ὕβρεις ἢ μᾶλλον τὴν ὀξύτητα ἡ ὁποία προσεδόθη. Καὶ ὁ κ. συνάδελφος νομίζω, ὅτι ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν καὶ ἐκεῖνος ἐξ ἴσου νὰ ἐκφράσῃ τὴν λύπην του διὰ τὴν ὀξύτητα ἡ ὁποία προσεδόθη. Αὐτὸ πράττοντες καὶ οἱ δύο ὀφείλουν νὰ γνωρίζουν ὅτι εἰς τὴν συνείδησιν ἡμῶν ἀνεβαίνουν καὶ ἐπὶ πλέον ὅτι καθιερώνουν εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς νὰ μὴ ἐπικρατῇ πλέον ἡ ὕβρις καὶ ἡ προσωπικὴ ἀντίθεσις. Ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἀγωνιζόμεθα δι’ ἰδέας καὶ ὄχι διὰ πρόσωπα καὶ ὄχι ἐναντίον προσώπων. Δι’ αὐτὸ ὅταν τερματισθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τῆς ἐκφράσεως ἀμοιβαίας λύπης ἡ προσδοθεῖσα ὀξύτης, εἶμαι βέβαιος ὅτι ἅπαντες ἐδῶ ἀνεξαρτήτως πτέρυγος θὰ αἰσθανθῶμεν τοὺς ἑαυτούς μας ἱκανοποιημένους καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν αὔριον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κοινὴν γνώμην μὲ τὸ μέτωπον ὑψηλά. Δὲν εἶδον ποτὲ, ἀγαπητοὶ φίλοι, καὶ γνωρίζετε ὅτι μακρὸς κοινοβουλευτικὸς βίος εὑρίσκεται ὄπισθέν μου, δὲν εἶδον ποτέ, ὁσηδήποτε καὶ ἂν ἦτο ἡ ὀξύτης, τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας καὶ ἄλλους πολὺ μεγαλυτέρου ἀναστήματος ἀπὸ ἡμᾶς, δὲν τοὺς εἶδον ποτὲ νὰ μὴ σπεύδουν νὰ ἐκφράσουν τὴν λύπην τους. Αὐτὸ γίνεται ἀπὸ σεβασμὸν πρὸς τὸ Κοινοβούλιον, πρὸς τὴν Βουλήν, πρὸς τοὺς κοινοβουλευτικοὺς θεσμούς. Καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ κατάληξις ἀπόψε, ὁ τερματισμὸς τοῦ θλιβεροῦ ἐπεισοδίου, τοὐτέστιν ἡ ἔκφρασις λύπης διὰ τὴν προσδοθεῖσαν ὀξύτητα. Καὶ θὰ ἔπρεπε μάλιστα νὰ προστεθῇ ὅτι ἐκεῖνα ποὺ ἐλέχθησαν, πρέπει νὰ θεωρηθοῦν ὡς μὴ λεχθέντα. (Χειροκροτήματα).

§97Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἂν ὡμίλησε διὰ λογαριασμὸν τοῦ κ. Ζίγδη τὸν εὐχαριστῶ πολύ, εἶναι πολὺ ὡραῖα καὶ σωστὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν, ἀλλὰ αὐτὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Διότι ἂν ἕνας βουλευτὴς κ. Πρόεδρε ἀπευθύνει χαρακτηρισμὸν εἰς ἕνα Ὑπουργόν, εἶναι ἕνας βουλευτής, προσέξατέ το, ἂν ὅμως ἕνας Ὑπουργὸς ἀπευθύνῃ χαρακτηρισμὸν εἰς ἕνα βουλευτήν, ἀπευθύνει εἰς ὅλην τὴν Βουλήν, καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἀνακαλέσῃ τοὺς χαρακτηρισμοὺς τοὺς ὁποίους ἀπηύθυνεν εἰς ἕνα βουλευτὴν καὶ μάλιστα βουλευτὴν ὡσὰν ἐμένα, ἀγωνιστὴν τῆς Δημοκρατίας, μὲ παράσημα εἰς τὸ στῆθος καὶ μὲ καταδίκας τιμῆς καὶ πρέπει νὰ ἀνακαλέσῃ καὶ θὰ ἀνακαλέσῃ ὁπωσδήποτε. Ἂν δὲν ἀνακαλέσῃ μᾶς χωρίζει χάσμα. Θὰ ἀνακαλέσῃ παλληκαρίσια καὶ ἐγὼ συμμορφούμενος πρὸς τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, θὰ τὸν ἀκολουθήσω.

§98Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω εἰς τοιαύτην στιγμὴν καὶ βλέπω ὅτι ἡ θλῖψις εἶναι καθολική, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς προέβη εἰς τὴν ἔκφρασιν τῆς λύπης του δι’ ὅσα ἐλέχθησαν, νομίζω ὅτι καὶ ὁ κ. συνάδελφος θὰ ἠμποροῦσε καὶ αὐτὸς νὰ ἐκφράσῃ τὴν λύπην του δι’ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ νὰ θεωρηθῇ τὸ ἐπεισόδιον τερματισθέν, ἀκριβῶς διότι εἶσθε ἀγωνιστής, διότι ἔχετε αὐτοὺς τοὺς τίτλους τοὺς ὁποίους προεβάλατε. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ πρὸς τὴν Βουλήν, πρὸς τοὺς Κοινοβουλευτικοὺς θεσμοὺς ἕνας μεγαλύτερος σεβασμός. Τὰ θέματα τῆς οὐσίας εἶναι ἀνοικτά. Κανεὶς δὲν πρόκειται ἐπ’ αὐτῶν νὰ παρέμβῃ. Ἀλλά, διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἀνάγκη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ συμπεριφερώμεθα, ἐὰν θέλωμεν νὰ ὑποστηρίζωμεν, ὅπως νομίζομεν, δικαίας ὑποθέσεις; Ὅλοι οἱ συνάδελφοι εἶναι σύμφωνοι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐκφρασθῇ ἡ λύπη καὶ ἀπὸ τῆς ἑτέρας πλευρᾶς, διὰ νὰ λήξῃ τὸ ἄχαρι αὐτὸ θέμα.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαγεωργίου ἔχει τὸν λόγον.

§100Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁμιλήσῃ πρῶτα ὁ κ. Παπαγεωργίου ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος, κ. Διαμαντόπουλε.

§102Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς δὲν λέγει τέτοιο πρᾶγμα. Θὰ περιμένετε νὰ ἀκούσητε. Δὲν ἔχει δικαίωμα ὁ βουλευτὴς νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος;

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Παπαγεωργίου. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Ὁρίστε κ. Παπαγεωργίου.

§104Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀγωνιᾷ ἕνας κόσμος διὰ τὸ συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον καὶ ἡμεῖς ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ὥραν, ὁμιλοῦμεν ἐπὶ προσωπικῶν θεμάτων. Παραβαίνετε τὸν Κανονισμόν. Ἀφήσατε νὰ σᾶς διαβάσω τὸν Κανονισμόν.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, σᾶς παρακαλῶ. Νὰ ὁμιλήσῃ πρῶτα ὁ κ. Παπαγεωργίου ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος.

§106Ι. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὲ ἐκπροσωπήσῃ, ὅπως ἐξεπροσώπησε καὶ τὸν κ. Ζίγδην καὶ τὸν ἐξουσιοδοτῶ νὰ εἴπῃ ὅσα εἶπε διὰ τὸν κ. Ζίγδην, καὶ ἐπὶ πλέον ἀκόμη δι’ ἐμέ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως).

§107Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδή, ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐζήτησα ἐγὼ καὶ εἶπον εἶναι νὰ ἐκφρασθῇ ἀμοιβαία λύπη δι’ ὅσα ἐλέχθησαν. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς θεωρεῖται, πλέον τερματισθὲν τὸ θλιβερὸν αὐτὸ ἐπεισόδιον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφοῦ τὸ ἐπεισόδιον ἐθεωρήθη λῆξαν, παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὰ θέματα τοῦ Κανονισμοῦ.

§109Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κατόπιν τῆς δημιουργηθείσης ἀτμοσφαίρας, ὑποβάλλω, προσωπικῶς, τὴν γνώμην καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι θὰ εἶναι σύμφωνοι, ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἀπολύτως τὸ ἐνδεδειγμένον κλῖμα διὰ τὴν συζήτησιν σοβαρωτάτου νομοσχεδίου, ὅπως εἶναι τὸ κατατεθέν. Ὑποβάλλω τὴν γνώμην νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις, ἐπὶ πλέον διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐκυκλοφόρησε μόλις τὴν 7ην ἀπογευματινήν.

§110Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἀκούσετε καὶ μετὰ ἀποφασίζει ἡ Βουλή, ὅ,τι νομίζει, ὡς πρὸς τὴν συνέχειαν τῆς Συνεδριάσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν νὰ διακόψῃ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν «περὶ Νομαρχῶν», τὸ ὁποῖον συζητεῖται, ὅπως γνωρίζετε, διὰ νὰ παρεμβάλῃ τὸ συνταξιοδοτικόν. Ὁ λόγος τῆς λήψεως αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως ἦτο ὅτι εὑρίσκομαι ὑποχρεωμένος μετ’ ἄλλων συναδέλφων, μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀναχωρήσω τὴν προσεχῆ Κυριακὴν διὰ τὴν ἐτησίαν διάσκεψιν τῶν Ὑπουργῶν τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι μετέχουν εἰς τὸ ΝΑΤΟ, εἰς Παρισίους ἀπὸ ὅπου εἶναι ἀδύνατον ἀπολύτως νὰ ἐπιστρέψω πρὸ τῆς προσεχοῦς Παρασκευῆς. Κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ δυνηθῶ νὰ χρησιμοποιήσω ἄλλην ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν χρησιμοποιηθῇ ἡ σημερινὴ ἡμέρα διὰ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νόμου, τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ὅτι αὐτὸς ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ συμφέρων καὶ ἐπείγων θὰ ἀναβληθῇ, τὸ ὀλιγώτερον, δι’ ἓν δίμηνον καὶ θὰ ζημιωθοῦν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν νὰ ὠφεληθοῦν ἐξ αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω, διότι δὲν νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξέθεσεν ἀντικειμενικῶς τὰ δεδομένα, ὅταν εἶπεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον διενεμήθη σήμερον, ὅτι τὸ σχέδιον εἶχε κατατεθῆ ἀρχικῶς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἐπανακατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ συνεζητήθη διὰ μακρῶν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία τὸ ἀπεδέχθη ὁμοφώνως. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν προέβη εἰς νέας προσθήκας, ἀλλὰ μετέβαλε ὡρισμένας διατάξεις, καθ’ ὃ εἶχε δικαίωμα. Ἀπεδέχθην τὰς ἀπόψεις τῆς Κοινοβ. Ἐπιτροπῆς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ αὐτὸ τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἐκυκλοφόρησεν ἀπόψε, εἶναι ἡ τελικὴ διατύπωσις μετὰ τὰς μεταβολάς, τὰς ὁποίας ἡ Κοινοβ. Ἐπιτροπὴ ἔχει ἐπιφέρει, ἡ δὲ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει διανεμηθῆ πρὸ δύο ἢ τριῶν, ἐνδεχομένως ἡμερῶν. Κατὰ συνέπειαν, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀφιερώσωμεν τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν εἰς τὴν ἐπιδίωξιν νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν ὑπάρχουν διαφοραὶ οὐσίας, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ μὴ ψηφισθῇ, ἐὰν ὅμως εὑρεθῶμεν ὅλοι σύμφωνοι, ὅπως τὸ ἐλπίζω καὶ ὅπως τὴν συμφωνίαν τὴν προεξοφλεῖ ἡ ὁμόφωνος ἀπόφασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διατὶ νὰ μὴ ψηφίσωμεν ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος καλὸν μόνον θὰ φέρῃ; Παρακαλῶ κύριε Πρόεδρε, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν.

§111ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§112Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπειδή, ὑπέβαλον τὴν πρότασιν περὶ διακοπῆς τῆς συνεδριάσεως ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν φρονῇ, ὅτι ἠμπορεῖ ἀπόψε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον ἐπεκαλέσθη λόγους ἀναχωρήσεώς του διὰ τὴν διάσκεψιν τῶν Ὑπουργῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., μήπως θὰ ἦτο δυνατὸν κατὰ τὴν ἀπουσίαν του νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον, παρισταμένων ἑνὸς ἐκ τῶν κ.κ. Ὑφυπουργῶν; Εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπιμένῃ, ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον.

§113Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω, ὅτι ἂν μοῦ εἴχατε δώσει τὸν λόγον, οὔτε ὁ κ. Καλαντζῆς θὰ εἶχε κάμει τὴν πρότασιν λύσεως συνεδριάσεως, οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ εἶχε ὑποχρεωθῆ νὰ εἴπῃ τὰ ὅσα εἶπε. Καθ’ ἣν στιγμὴν ὁλόκληρος κόσμος ἀγωνιοῦσε γιὰ τὸ συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον ἐμεῖς ἐχάσαμε ἐδῶ 1½ ὥρα γιὰ νὰ βροῦμε τρόπον νὰ δώσουν ἐξηγήσεις δύο ὀργισθέντες προηγουμένως συνάδελφοι ὁ εἷς Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ ὁ ἕτερος βουλευτὴς Ἀθηνῶν. Ἂν πρὸ τῆς λύσεως τῆς συνεδριάσεως εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας τὸ ἄρθρον 44 τοῦ Κανονισμοῦ καὶ δὲν εἴχατε ἐπιτρέψει νὰ ὁμιλήσουν οἱ ρήτορες πλέον ἀπὸ 2 φοράς, δὲν θὰ εἴχαμε χάσει χρόνον. Ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο ἠκούσθη ἀπόψε ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὅτι συνέστησε εἰς βουλευτὴν κυβερνητικὸν νὰ καταθέσῃ ἐπερώτησιν παρὰ τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Κανονισμοῦ, καθ’ ὃ ἐπερώτησις ὑποβάλλεται δι’ ἔρευναν τῶν αἰτίων ἢ τοῦ σκοποῦ κυβερνητικῆς τινος πράξεως ἢ παραλείψεως. Ὑποβάλλεται δὲ παρὰ παντὸς βουλευτοῦ, εἴτε μετὰ τὰς ἀνωτέρω διατυπώσεις εἴτε ἀπ’ εὐθείας. Πῶς λοιπόν, ἀπὸ τὸ ἀπ’ εὐθείας θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἔμμεσον κατάθεσιν ἐπερωτήσεως; Καὶ κάτι τελευταῖον, πρὶν τελειώσω. Διενεμήθη ἔγγραφον πρὸς τοὺς βουλευτὰς ὁρίζον, ὅτι ὁ ἄγνωστός μας κ. Δημόπουλος Γεν. Δ)ντὴς τῆς ΔΕΗ θὰ δέχεται τοὺς βουλευτὰς δὶς τῆς ἑβδομάδος ἐπὶ 1 ὥραν. Ἀνεξαρτήτως τῆς οὐσίας, τυπικῶς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ δὲν ἔγινε δεκτὸν εὐμενῶς ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, κ. Ἀποστολάκος, ἔχει τὸν λόγον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§115Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ κ. Πρόεδρε. Εὑρίσκεσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ. (Θόρυβος). Θὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε;

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα.

§117Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Εὑρίσκεσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§118Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. .... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Περρωτῆ, ἠρεμήσατε.

§120Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Εἶμαι ἠρεμώτατος κ. Πρόεδρε.

§121Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. .... (δὲν ἠκούσθη).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μιχαηλίδης μοῦ ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§123Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε καταθέσει ἔγγραφον μὲ δύο ὑπογραφάς.

§125Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον προηγουμένως εὐθέως ἐξέθεσα, εὐχερῶς νὰ συνεννοηθῶμεν. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ προωθηθῇ ἡ συζήτησις; Ναὶ ἢ ὄχι; Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίλογος. Ἐὰν πράγματι δὲν ὑπάρχει ἀντίλογος, θὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ μὴ παρεμβάλλουν τὰ ἄλλα θέματα. Ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀττικῆς συνάδελφος κ. Διαμαντόπουλος καὶ θὰ πράξῃ τὰ δέοντα. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔλαβε γνῶσιν ἡ Κυβέρνησις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις παρακαλεῖ ὁποιαδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ Σώματος, ἡ σημερινὴ ἡμέρα νομοθετικῆς ἐργασίας νὰ ἀφιερωθῇ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου.

§126Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμοῦμεν νὰ προωθηθῇ ἡ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου. Ὁπωσδήποτε ὅμως δὲν ἐννοοῦμεν πῶς θὰ προωθηθῇ αὐτὴ ἡ συζήτησις διὰ μιᾶς κατεπειγούσης τολμῶ νὰ εἴπω καὶ πιεστικῆς ἐπιβολῆς τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν πλευράν. Εἴπατε ὅτι διεκόψατε τὴν συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου περὶ Νομαρχῶν, προκειμένου νὰ εἰσαχθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Εἴχατε τὴν εὐχέρειαν νὰ μὴ εἰσαγάγετε κἂν τὸ σχέδιον νόμου περὶ Νομαρχῶν, δεδομένου ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ λαβοῦσα σοβαρώτατα ὑπ’ ὄψει τὴν παράκλησίν σας, ἐπέδειξε ζῆλον καὶ ἐπεράτωσε τὸ ἔργον της ταχύτατα. Ὡς ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου, δεδομένου ὅτι ἡμεῖς δὲν εἴμεθα τόσον ὁμόφωνοι ὅσον μᾶς παρεστήσατε εἰς τὴν τελικὴν διατύπωσιν τοῦ σχεδίου νόμου, δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν πρότασίν σας ἡ ὁποία οὔτε λίγο οὔτε πολὺ καταλήγει εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου ἐντὸς 2– 3 ὡρῶν. Τοῦτο τὸ θεωροῦμεν ἀπαράδεκτον κ. Ὑπουργέ.

§127Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, νὰ διευκρινήσωμεν τὰ ἑκατέρωθεν δικαιώματα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ νομοθετικὴ πρωτοβουλία, κ. συνάδελφε, κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸ Πολίτευμα, ἀνήκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν θὰ ἐρωτήσωμεν τὴν Ἀντιπολίτευσιν ποῖα νομοσχέδια θὰ φέρωμεν διὰ νὰ ψηφίσωμεν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἠμπορεῖτε νὰ ἀσκήσετε τὰ δικαιώματά σας ὅπως νομίζετε, ἀλλὰ ἡ συνεδρίασις ἀπόψε θὰ γίνῃ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε. Κ.).

§128Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐστὲ βέβαιος, ὅτι γνωρίζομεν τὰ δικαιώματά μας ὅσον καὶ σεῖς. Ἐπειδὴ ὅμως ἀπηυθύνθητε εἰς τόνον παρακλητικόν, σᾶς ἀπαντήσαμεν ὅτι ὑπὸ τὸ πρόσχημα μιᾶς παρακλήσεως δὲν πρόκειται νὰ δεχθῶμεν...

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Χ. Ἀποστολάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§130Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ μοῦ τὸν ἐδώσατε, διατὶ θέλετε νὰ μοῦ τὸν ἀφαιρέσετε;

§131Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος, δὲν δύνασθε νὰ δώσετε τὸν λόγον εἰς ἄλλον συνάδελφον.

§132Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Μοῦ ἐδόθη ὁ λόγος ἢ ὄχι;

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Μιχαηλίδη.

§134Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα μὲ μεγάλην προσοχὴν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν. Τὸ νόημα τῆς ὁμιλίας του εἶναι ὅτι πρέπει κατεπειγόντως νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελον νὰ θέσω τὸ ἐρώτημα, κ. Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας ὁ κ. Ὑπουργὸς πάει νὰ περάσῃ τὸ σχέδιον νόμου, θὰ δεχθῇ τροπολογίας ἢ κατάργησιν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ;

§135Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι πρόθυμος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, διότι θέτει ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἀναντιρρήτως ἔχει ἀξίαν διὰ τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τροπολογίας ὑπὸ τὴν ἔννοιαν προσθηκῶν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Τὰ συνταξιοδοτικὰ θέματα κ. συνάδελφοι εἶναι πάμπολλα, εἶναι ἀτελείωτα, εἶναι πολλαὶ ἑκατοντάδες. Ἡ Κυβέρνησις εἶχε δώσει τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ ἐπεχείρει νὰ ἄρῃ τὰς ἀδικίας, ὅπως εἶχον ὀνομασθῆ, τοῦ Κώδικος τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν συνεκρότησε μίαν μεγάλην Ἐπιτροπὴν τῆς ὁποίας καὶ ὁ ἴδιος προήδρευσα εἴς τινας συνεδριάσεις καὶ ἡ ὁποία κατέληξεν εἰς ἓν πόρισμα. Ἀπὸ τὸ πόρισμα αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, μέσα εἰς τὰ πλαίσια τὰ ὁποῖα ἐξ ἀρχῆς εἴχομεν θέσει καὶ μάλιστα ἐπηυξημένα, ἀπεμονώσαμεν τὰ πρῶτα τὰ κυρίως σημασίας θέματα τὰ ὁποῖα εἴχομεν περιλάβει εἰς αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου. Θέλω νὰ κάμω ταὐτοχρόνως τὴν δήλωσιν ὅτι ἐπειδὴ εἶπον ὅτι δὲν θὰ δεχθῶ προσθήκας, ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἀπησχολήθη μὲ τὸ θέμα τῶν ἀδικιῶν τοῦ Κώδικος, θὰ συνεχίσῃ τὰς ἐργασίας της ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, κ. Στεφανίδη. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκπροσωποῦνται ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῶν ἐνδιαφερομένων συνταξιούχων. Θὰ προχωρήσῃ δὲ αὕτη εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν καὶ τῶν ὑπολοίπων θεμάτων, ἀρχῆς γενομένης, ἀπὸ τὰ καταδυτικὰ καὶ πτητικὰ ἑξάμηνα καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ προσεχοῦς ἔτους, νὰ εἰσηγηθῶ ἕνα δεύτερον συνταξιοδοτικὸν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ πρῶτον. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν μὲ τὸ σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον κατέθεσα καὶ τοῦ ὁποίου τὴν ψήφισιν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ζητήσω, λύονται τὰ βασικώτερα προβλήματα τῶν συνταξιούχων τῶν μεγάλων κατηγοριῶν, λύονται ἐπίσης τὰ πολεμικὰ ἔτη καὶ τὰ ἔτη ἐκτὸς ὑπηρεσίας αὐτῶν, τὰ λεγόμενα πλασματικὰ ἔτη. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις συνεπὴς πρὸς τὸν λόγον τὸν ὁποῖον ἔδωσε, διέθεσε τὸ ἀπαραίτητον ποσόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐγγεγραμμένον εἰς τὸν ἐφετεινὸν προϋπολογισμὸν καὶ ζητεῖ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Σώματος, διὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολτικῆς της, ἡ ὁποία εἶναι μία πολιτικὴ ἡ ὁποία ἀναντιρρήτως βοηθεῖ τοὺς συνταξιούχους. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχουν ἄλλα θέματα εἰς τὰ ὁποῖα πολιτικαὶ ἀντιθέσεις μᾶς χωρίζουν, εἰς τὰ θέματα τῶν παροχῶν καὶ τῆς ἐξυπηρετήσεως τάξεων, ὑποθέτω ὅτι οὐδεὶς εὑρίσκεται ἀντίθετος. Ὁ μόνος ἀντίθετος ἑκάστοτε εἶναι ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός, ὁ ὁποῖος ἐνδεχομένως δὲν δύναται νὰ βαστάσῃ τὰς δαπάνας. Σήμερον, κ. συνάδελφοι, ἔχετε ἐνώπιόν σας μίαν Κυβέρνησιν καὶ ἕνα Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐγγράψει τὸ κονδύλιον, ὁ ὁποῖος ἔχει διατυπώσει τὸ σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον ὁμοφώνως ἐγένετο δεκτὸν καὶ ἔρχεται νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν ἄδειαν νὰ διαθέσῃ τὰ χρήματα πρὸς ὄφελος τῶν συνταξιούχων. Ἐπιθυμεῖ ἡ Βουλὴ νὰ ἄρῃ αὐτὰς τὰς ἀδικίας ἢ δὲν τὸ ἐπιθυμεῖ; Ἐὰν τὸ ἐπιθυμῇ, ἂς λάβῃ τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας).

§136Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μόλις ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα. Εὑρισκόμην ὀλίγον μακρὰν τῶν Ἀθηνῶν καὶ δὲν ἠξεύρω....

§138Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ ἠρεμήσατε. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ δημιουργήσωμεν νέον ἐκνευρισμόν. Δὲν πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν νέαν ἔξαψιν. Ἔχω 10 αἰτήσεις διαφόρων κ.κ. συναδέλφων, διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ θὰ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν ἐγγραφῆς των. Σᾶς παρακαλῶ σημειώσατε ὅτι εἶναι γεγονός, ὅτι ἔχομεν πρὸς συζήτησιν αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν καὶ τοῦ ὁποίου τὴν σημασίαν ἐξῆρεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§140Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατὶ μὲ διακόπτετε, ἀφοῦ ἔχω τὸν λόγον; Σᾶς ὁμιλῶ, διὰ νὰ σᾶς κατατοπίσω, διότι ἐλλείπατε. (Φωναί, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι). Ὁ κ. Προεδρεύων μοῦ ἔδωσε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, μοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ τοῦ δώσω μίαν ἐξήγησιν.

§141Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἔχομεν ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχουν ζητήσει νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ δέκα βουλευταί. Δέχεσθε νὰ σᾶς ἐκπροσωπήσῃ ὁ κ. Μιχαηλίδης;

§143Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐδῶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μίαν τροπολογίαν συναδέλφων κυβερνητικῶν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ τροπολογίας. Καὶ τοῦ ἀπαντῶ ὅτι ἡ τροπολογία αὕτη ἀναφέρεται εἰς ἀπόφασιν Ἐφετείου, εἰς ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, εἰς ἀπόφαλιν ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, τὰς ὁποίας ἀποφάσεις καταργεῖ τὸ νομοσχέδιόν του.

§144Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα της, θὰ τὴν ὑποβάλετε. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. εἰσηγητής.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη, νὰ ὑποστηρίξετε τὴν τροπολογίαν σας, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ δηλοῦν ὅτι δὲν θὰ δεχθοῦν τροπολογίας.

§146Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐδηλώσατε ὅτι θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Μιχαηλίδης;

§148Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε μίαν σειράν, νὰ τηρηθῇ.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω ἐνώπιόν μου 10 αἰτήσεις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀδύνατον νὰ γνωρίζω ποία εἶναι ἡ σειρὰ προτεραιότητος ἑκάστης τούτων.

§150Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐζητήθη ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ—καὶ κακῶς παρεξηγήθη ὁ κ. Λύχνος— εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς στερήσετε τοῦ λόγου; Θὰ δώσετε τὸν λόγον, ὅπως θέλετε σεῖς. Ἐγὼ δέχομαι ἀρχαιότητα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἔθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἕνα ζήτημα ἀρχῆς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τοῦ Συντάγματος, εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ τοῦτο ἄνευ ἀπαντήσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς;

§151Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Μετὰ τὴν εἰσήγησίν μου. Ἔχω ἀρχίσει.

§152Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Πρὶν κληθῆτε εἰς τὸ βῆμα —ἔσπευσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος νὰ σᾶς καλέσῃ — εἶχε ζητηθῆ ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Μιχαηλίδην καὶ ἀπὸ ἡμᾶς. Θὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, —ὑπῆρξεν ἀπόψε ταραχώδης συνεδρίασις, ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως— νὰ ἀποκαταστήσετε τὴν τάξιν, ἐφαρμόζοντας τὸν Κανονισμόν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ αἱ περισσότεραι αἰτήσεις εἶναι ἀπὸ τὴν πτέρυγα τῆς Ε.Ρ.Ε. παρακαλῶ νὰ ὁμιλήσῃ εἷς ἐξ ὑμῶν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσουν 20 ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ; Πρέπει νὰ διευκολύνωμεν τὴν συζήτησιν, κύριε Ράλλη. Νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Λύχνος ἀπὸ τὴν πτέρυγά σας.

§154Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὅσοι ἔχουν ζητήσει τὸν λόγον, θὰ ὁμιλήσουν.

§155Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει κατατεθῆ εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν ὅπως τὸ νομοσχέδιον συζητηθῇ κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν καὶ ὄχι ὡς ἐπεῖγον. Δὲν στεροῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, οὔτε τὴν Κυβέρνησιν τοῦ δικαιώματος νὰ προτάσσῃ τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα αὐτὴ θέλει, ἀλλὰ ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίξωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τοῦτο δὲ δὲν δύναται νὰ γίνῃ, νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἐπείγοντος τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ὁ κ. Ὑπουργός. Θέλομεν νὰ διευκολύνωμεν τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν συνταξιούχων, ἀλλὰ ἔχομεν νὰ ὑποστηρίξωμεν καὶ ἄλλα παράπονα ἄλλων συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι δὲν συμπεριλαμβάνονται εἰς τὸ νομοσχέδιον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριοι βουλευταί.

§157Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ἀναντιρρήτως κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ κατὰ τὸν Κανονισμὸν εἶναι δικαίωμα ὡρισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν νὰ ζητήσῃ χωρὶς κανεὶς νὰ δύναται νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν οὔτε τὸ Προεδρεῖον, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, νὰ συζητηθῇ πᾶν σχέδιον νόμου, κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν. Κύριε Λύχνο εἰς αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ διαφωνήσωμεν. Εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ μακροῦ ἔχουν λυθῆ. Ἐὰν ἡ παράταξίς σας, τὸ κόμμα σας ἐπιθυμῇ νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς δύο συνεδριάσεις εἶναι δικαίωμά σας καὶ φυσικὰ αὐτὸ θὰ γίνῃ. Ἐγὼ ἁπλῶς θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας ὅτι τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα δὲν θὰ εἶμαι παρών. Ἐὰν ἐπιμείνετε εἰς τὴν συζήτησιν εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν θὰ γίνῃ. Θὰ γίνῃ ἀπόψε ἡ πρώτη καὶ θὰ ψηφισθῇ εἰς τὴν ἀρχήν, ἀλλά, θὰ γνωρίζετε ὅτι τὸ μόνον τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτευχθῇ μὲ αὐτὴν τὴν πρότασίν σας, εἶναι νὰ ἀναβάλετε ἐπὶ 2 μῆνας τὴν ἱκανοποίησιν τῶν συνταξιούχων. Εἶναι δικαίωμά σας νὰ τὸ πράξετε. Πράξατέ το.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος εἶναι δικαίωμα 20 βουλευτῶν νὰ ζητήσουν νὰ γίνῃ συζήτησις κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Παρεκάλεσα νὰ καθαρογραφοῦν τὰ ὀνόματα καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι εἶναι ὅλοι παρόντες ἂν καὶ δὲν εἶναι ἀπαραίτητον.

§159Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ καθαρογραφοῦν.

§160Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι παρόντες. Τὸ θέμα ἔχει λυθῆ. Πηγαίνομεν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν. Νὰ προχωρήσῃ ὁ εἰσηγητὴς εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μήπως δὲν ἐπιμένουν οἱ κ.κ. βουλευταὶ κατόπιν τῆς δηλώσεώς σας περὶ τῆς τύχης τοῦ νομοσχεδίου;

§162Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐπιθυμῶ καὶ ἐγώ, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχω νὰ παρατηρήσω, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν πρέπει νὰ πάῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ ΝΑΤΟ, ἄλλοτε ἐπήγαινεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὑπάρχουν δύο Ὑφυπουργοὶ καὶ κάλλιστα εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσουν τὴν συζήτησιν ἀπόντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εἷς μάλιστα τῶν Ὑφυπουργῶν, ὁ κ. Στεφανίδης εἶναι κατετοπισμένος ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐφ’ ὅσον προήδρευε τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θὰ ἠμποροῦσε νὰ συνεχίσῃ. Δὲν ὑπάρχει λόγος λοιπὸν νὰ πιεσθῶμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Νὰ ἀρχίσωμεν, ἐὰν θέλετε, ἀπόψε τὴν συζήτησιν, καίτοι εἶναι ἡ ὥρα 11. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἀπόντος τοῦ Ὑπουργοῦ, κάλλιστα δύναται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις μὲ τὴν παρουσίαν τοῦ Ὑφυπουργοῦ.

§163Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀξιότιμε κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω οὐδεμίαν πρόθεσιν νὰ ἐπιμείνω, οὔτε καὶ δύναμαι. Ἤδη τὸ νομοσχέδιον συζητεῖται εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν. Παρακαλῶ νὰ συνεχίσῃ ὁ εἰσηγητὴς τὸν λόγον.

§164Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Αὐτὸ σημαίνει ἀναβολὴν ἐπὶ τρίμηνον.

§165Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ἀποστολάκος.

§167Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Συμπίπτει νὰ εἶμαι εἰσηγητὴς καὶ ἔχω κάθε λόγον νὰ ὁμιλήσω. Νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν, διότι πιστεύω ὅτι ἐνδεχομένως δὲν θὰ ὑπάρξῃ θέμα ἐμμονῆς εἰς τὴν πρότασιν.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ φύσις τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἐνδιαφερομένων ἔπρεπε νὰ μᾶς πείσουν νὰ διευκολύνωμεν τὴν συζήτησιν. Ἡ πρότασις, ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1964 Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, προτείνομεν ὅπως τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας» συζητηθῇ εἰς δύο συνεδριάσεις βάσει τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Α. Κωνσταντινίδης, Γ. Λύχνος, Δ. Λαντζούνης, Α. Περρωτῆς, Α. Γεροκωστόπουλος, Δ. Βρανόπουλος, Κ. Παπαγεωργίου, Κ. Ράλλης, Σ. Κωτιάδης, Ε. Ἀνερούσης, Α. Ταλιαδοῦρος, Κ. Παπαδημητρίου, Δ. Ἀλιπράντης, Δ. Μανέντης, Α. Δερδεμέζης, Ι. Χρίστογλου, Ν. Ἀθανασίου, Γ. Ἀνδρεάδης, Π. Σταυρόπουλος, Σ. Ἀθανασιάδης, Κ. Ἀποσκίτης.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Ἀποστολάκο.

§170Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, οἱ ἐν ἐνεργείᾳ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι καὶ οἱ Στρατιωτικοί, εἶναι Σῶμα καὶ βίωμα τῆς Κρατικῆς δυνάμεως, ἐὰν ἀποτελοῦν τὴν ἔκφρασιν τῆς ἠθικῆς, τῆς ἀτελευτήτου ἠθικῆς καὶ ὑλικῆς ἰσχύος τοῦ Ἐθνικοῦ Κράτους, εἰς τὸ ὁποῖον κατοπτρίζονται αἱ συγγενεῖς ἰδέαι τῆς Ἐθνικῆς ὑπάρξεως τῆς αἰωνίας Ἑλλάδος, οἱ ἀπόμαχοι τοῦ Κράτους, οἱ πολιτικοὶ καὶ οἱ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι εἶναι ἐκεῖνοι, τῶν ὁποίων τὰ στήθη των κοσμοῦν τὰ διάσημα τῆς ἐπιτελέσεως τοῦ καθήκοντος, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπρομάχησαν εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν διὰ τὴν προάσπισιν τῆς ἀκεραιότητος καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς πατρίδος, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐλευκάνθησαν εἰς τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ μεγαλείου, ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ μέλλοντος. Καὶ ἐὰν τὸ Κράτος καλεῖται νὰ ἔχῃ συνείδησιν τῶν εὐθυνῶν του, ἔναντι τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων, καὶ αὐτεπάγγελτον ἐνόρασιν τῶν ἐπαγγελματικῶν των συμφερόντων κατὰ μείζονα λόγον, πιστεύω ἀκραδάντως, πρέπει νὰ ἔχῃ συνείδησιν τῶν εὐθυνῶν του ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ βίου των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς πατρίδος. Καὶ εἰς ἐκπλήρωσιν ὑποχρεώσεως, ἀλλὰ καὶ πρὸς παραδειγματισμὸν καὶ πρὸς φρονηματισμὸν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ εὑρισκομένων, εἰς τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ δημιουργῆται ἕνα αἴσθημα ἀσφαλείας διὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τοῦ βίου των, διὰ τὸ γῆρας των, εἰς τρόπον ὥστε ἀπερίσπαστοι ἀπὸ τὸ ἄγχος καὶ τὴν ἀγωνίαν τῆς ἀβεβαιότητος τοῦ μέλλοντος, νὰ ἐπιδίδωνται μὲ μεγαλύτερον ἀκόμη ζῆλον εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ καθήκοντός των. Εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ πάσχοντος Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ εἶμαι, κύριοι συνάδελφοι, ἰδιαιτέρως εὐτυχὴς εἰσηγούμενος τὸ παρὸν Νομοσχέδιον καὶ διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους ἀλλὰ καὶ διότι ὑπηρετήσας ὡς δημόσιος ὑπάλληλος ἐπὶ 30 συνεχῆ ἔτη εὑρίσκομαι σήμερον καὶ ἀνήκω εἰς τὴν οἰκογένειαν τῶν συνταξιούχων. Ἀλλὰ καὶ ἀκόμη διότι ἐπὶ μίαν συνεχῆ 5ετίαν ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ καὶ συνταξιουχικοῦ συνδικαλισμοῦ ὑπηρέτησα τὴν μεγάλην αὐτὴν τάξιν καὶ διὰ τῶν συνδικαλιστικῶν ἀγώνων μας κατωρθώσαμεν πράγματι νὰ ἀποκτήσωμεν σπουδαῖα ἐπιτεύγματα ὑπὲρ αὐτῆς τῆς τάξεως. Τὴν βραχυτάτην εἰσήγησίν μου, κύριοι συνάδελφοι, θὰ κρατήσω ἐντὸς ὑπερκομματικοῦ πλαισίου τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν διατάξεων ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Θὰ προσπαθήσω ὅμως ἐκ προοιμίων νὰ δώσω δύο ἀπαντήσεις εἰς δύο ἀπόψεις ἐκτεθείσας ἤδη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ αἱ ὁποῖαι πιθανῶς νὰ ἐκτεθοῦν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀπόψεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως, καλοπίστους πιθανῶς, πιθανῶς διὰ νὰ μειωθῇ ἡ ἀξία τῶν ὑπὸ κρίσιν διατάξεων. Ἡ πρώτη εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη. Τὶ θριαμβολογεῖτε, μᾶς εἶπαν. Ἀλλὰ δὲν θριαμβολογοῦμεν. Φέρεται πρὸς ψήφισιν ἕνα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτυγχάνεται ἡ ἀποκατάστασις ἀδικιῶν τὰς ὁποίας σεῖς ἐδημιουργήσατε, μᾶς ἐλέχθη διὰ τοῦ νόμου 1951. Θὰ ἠδυνάμην, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἂν δὲν ἐπηκολούθει τὸ καθεστὼς τῆς ἀναρχίας, τὸ γνωστόν, τοῦ μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνταξιούχων, δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος ἐπιψηφίσεως πιθανῶς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ἡμεῖς φέρομεν ἐνώπιον ὑμῶν ἕνα νομοσχέδιον καὶ εἶναι πιθανὸν καὶ εἶναι ἀνθρώπινον νὰ σφάλλῃ τις εἰς τὰς προβλέψεις του. Καὶ πιθανὸν ἡ παράταξις ἡ σημερινὴ νὰ ἔσφαλλε εἰς τὴν πρόβλεψιν ὅταν ἐψήφιζε τὸν νόμον 1854)51. Ἀλλά, τὸ νὰ διαπράττῃ κανεὶς λάθη εἶναι ἀνθρώπινον, ἀλλὰ εἶναι ἀνδρικὸν νὰ ὁμολογῇ τὰ λάθη του καὶ εὐθὺς ὡς ἔχει τὴν δύναμιν νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν σφαλμάτων καὶ τῶν λαθῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, κατὰ τὸ ἔτος 1957 ὁ τότε Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀγαπητὸς καὶ ἀξιότιμος κ. Ἀλιπράντης, βουλευτὴς τῆς ἀντιπολιτεύσεως σήμερον, ἐδήλωνε — καὶ εἶναι ἡ δήλωσις ἀναγεγραμμένη εἰς τὰ πρακτικὰ — ὅτι εἶναι χρέος τιμῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἐκείνης τῆς Κυβερνήσεως καὶ κάθε κυβερνήσεως, νὰ ἐπανορθωθοῦν αἱ ἀδικίαι αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο διὰ τοῦ κώδικος τῶν συντάξεων. Παρῆλθον πολλὰ χρόνια καὶ καμμιὰ ἐπανόρθωσις δὲν ἐγένετο. Τὴν καλὴν πρόθεσιν τοῦ κ. Ἀλιπράντη τὴν γνωρίζω καὶ τὴν ἐγνώριζα καὶ τότε. Ἄλλος ὑπῆρξεν ὁ ἀνασχετικὸς φραγμός, ἀλλοῦ ὑπῆρξαν τὰ ἐμπόδια καὶ ἡ δήλωσις ἐκείνη τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, οὐδέποτε μετεβλήθη εἰς πραγματικότητα. Τὴν αὐτὴν ἐποχὴν ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀξιότιμος κ. Μητσοτάκης, βουλευτὴς τότε τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἐδήλωνε περίπου τὰ αὐτά. Καὶ σήμερον, εὑρισκόμενος εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἔσπευσε νὰ μεταβάλῃ τὴν δήλωσιν αὐτὴν εἰς πραγματικότητα. Τοῦτο σημαίνει ὄχι μόνον, ὅτι ἔχει θέλησιν καὶ ἀποφασιστικότητα, ἀλλὰ ὅτι εὗρε καὶ τὴν κατανόησιν ἐκείνην ποὺ χρειάζεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ Κέντρου. Καὶ ἄλλη μία ἄποψις ἐξετέθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Κορίνθου βουλευτὴν τὸν κ. Παπακωνσταντίνου, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Εἶπεν δηλαδή: Μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν ἐπιτυγχάνετε τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν. «Παραλείπετε μεγάλας κατηγορίας». Καὶ ἀνέφερε χαρακτηριστικῶς τὰ ἔτη τῶν νέων χωρῶν τὰ ὁποῖα δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἐτόνισε χαρακτηριστικῶς, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐμφανίζονται οἱ «ἔξυπνοι καὶ οἱ κουτοί». Ἔξυπνοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔμειναν εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ τὰς πλησίον πόλεις τῆς Ἑλλάδος καὶ κουτοὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὰς νέας χώρας καὶ τῶν ὁποίων τὰ ἔτη δὲν ἀναγνωρίζονται σήμερον διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου δὲν ἐδήλωσαν οὔτε προεκλογικῶς οὔτε μετὰ ταῦτα οὔτε εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις, ὅτι πρόκειται δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου νὰ ἀρθοῦν ὅλαι αἱ ἀδικίαι τοῦ κώδικος τοῦ 1854. Ἀνεγράφη ποσὸν 60 ἑκατομμυρίων δραχμῶν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν διὰ τὸ ἔτος 1964 καὶ ὅλοι ἐγνωρίζαμεν, ὅτι τὸ μέρος τῶν ἀδικιῶν τοῦ κώδικος ἐπρόκειτο νὰ ἀρθῇ. Καὶ τοῦτο συμβαίνει. Ἐξηγγέλθησαν 60 ἑκατομμύρια καὶ διατίθενται 100 ἑκατομμύρια περίπου διὰ τὸ ἔτος 1964. Ἀλλὰ ἀκόμη ἔχω νὰ δώσω ἄλλην μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Παπακωνσταντίνου. Τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι πρέπει νὰ περιλάβωμεν εἰς τὸ παρὸν νομοθέτημα καὶ τὰ ἔτη τῶν νέων χωρῶν καὶ τὰς ἄλλας ἀδικίας, εἶναι ἀκριβῶς, τὰ αὐτὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα ἐπανειλημμένως ὡς Πρόεδρος τῆς Α. Δ.Ε.Δ.Υ. ὅταν ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν τῇ προσπαθείᾳ μου νὰ τὸν πείσω νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν τοῦ κώδικος καὶ τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει καὶ οὐδέποτε κατέθεσε σχετικόν, ὡς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Καὶ πέραν αὐτοῦ δηλῶ καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου, κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ λοιπαὶ ἀδικίαι — ἄλλως τε ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφὴν καὶ μόνον καὶ ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις εἰσηγοῦμαι τὸ παρὸν νομοσχέδιον — θὰ ἀρθοῦν δι’ ἑτέρου νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ τὸ ἔτος 1965 μὲ ἰσχὺν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1965. Ἡ δήλωσις αὕτη κατόπιν σχετικῆς προτάσεώς μου εἶναι ἀναγεγραμμένη εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς βουλῆς τοῦ παρελθόντος μηνός. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἐντὸς ἐλαχίστων, ἐντὸς τριῶν λεπτῶν, νὰ σᾶς εἰσαγάγω εἰς τὸ θέμα διὰ μιᾶς μικρᾶς ἀναδρομῆς εἰς τὸ παρελθόν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ καθεστὼς τῶν συντάξεων. Τὸ ἔτος 1950, ὁ ἀείμνηστος Καρτάλης, Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τότε, ἐνεφάνισεν ἕνα μισθολόγιον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πλῆρες μὲ τὸ ὁποῖον ὁ δημόσιος ὑπάλληλος ἠδύνατο ἀξιοπρεπῶς καὶ ἀνέτως νὰ διαβιώσῃ. Μετὰ ταῦτα ἐπηκολούθησεν ὁ κῶδιξ περὶ συντάξεων ὁ ὁποῖος ὥριζεν, ὅτι αἱ συντάξεις καθορίζονται εἰς τὸ 80% τοῦ μισθολογίου τὸ ὁποῖον εἶχε τεθῆ ἐν ἰσχύϊ. Ἐὰν δὲν ἐπήρχοντο τὰ μετὰ ταῦτα γεγονότα, δὲν θὰ ὑπῆρχε θέμα οὔτε τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, οὔτε ἄλλου νομοσχεδίου, οὔτε θὰ ὑπῆρχεν ἡ σημερινὴ κατάστασις τῆς ἀναρχίας τοῦ μισθολογίου καὶ τῶν συντάξεων τῶν πολιτικῶν καὶ τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων. Ἀλλὰ τὸ 1952 ἐνέσκηψε μία θύελλα, μία καταιγὶς εἰς βάρος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνταξιούχων, ὁ νόμος 2500 ἀπέλυε κατὰ χιλιάδας τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους διὰ νὰ δημιουργηθοῦν ἀμέσως ἀντίστοιχοι θέσεις καὶ νὰ τοποθετηθοῦν ἕτεροι «ἡμέτεροι» ὑπάλληλοι. Οἱ πόροι τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν τῶν πολιτικῶν καὶ τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων ἀφαιροῦνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ οἱ πολιτικοὶ καὶ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι ἤρχισαν νὰ ρίπτωνται εἰς ἕναν ἀπέραντον ὠκεανὸν λήθης καὶ ἐγκαταλείψεως, ἦσαν ὅπως ὠνομάσθησαν οἱ «στιμένες λεμονόκουπες». Ἠκολούθησεν ἡ διάδοχος Κυβέρνησις ἡ ὁποία συνέχισε κατὰ κόρον τὴν ἐπιδοματικὴν πολιτικὴν εἰς τὰς ἀποδοχὰς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐφθάσαμεν εἰς ἕνα σημεῖον μέχρι 1957, ὥστε ἡ σύνταξις νὰ κατέλθῃ εἰς τὰ 65% καὶ κάτω τοῦ ἰσχύοντος τότε μισθολογίου. Τὸ ἔτος 1957, δὲν εἶναι τοῦτο βεβαίως περιαυτολογία, ὅτε συνέβη νὰ μοῦ ἀνατεθῇ ἡ τιμὴ νὰ εἶμαι ὁ Πρόεδρος τῆς ΑΔΕΔΥ, τῆς Ἀνωτάτης Συνδικαλιστικῆς Ὀργανώσεως τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων τῆς χώρας, ἐνόμισα χρέος καὶ καθῆκον μου νὰ ἐντάξω εἰς τὴν ΑΔΕΔΥ καὶ τοὺς Συνταξιούχους τῆς χώρας καὶ νὰ προτάξω τὰ ἱερὰ αἰτήματά των, μὲ ὅλην τὴν ἐπιβολήν μου ἔναντι τῶν αἰτημάτων τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Δὲν ἦτο ἀποτέλεσμα συναισθηματισμοῦ ἢ ἀποτέλεσμα ρωμαντισμοῦ αὐτὴ ἡ τακτική μου. Προητοίμαζα μίαν καλλιτέραν βεβαίαν συνάντησιν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Δημοσίων Ὑπαλλήλων ὅταν θὰ ἔφθαναν καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν σύνταξιν. Μὲ ἀγῶνας, μὲ πορείας, μὲ καταθέσεις παρασήμων εἰς τὸ Μνημεῖον τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου, μὲ συνεχεῖς διαμαρτυρίας καὶ μὲ ἀγῶνας στῆθος πρὸς στῆθος ἀνεκτήσαμεν ἢ κατεκτήσαμεν πολλὰ πραγματικὰ ἐπιτεύγματα διὰ τὴν τάξιν τῶν συνταξιούχων. Τὸ ἔτος 1961 ἔφθασε οὕτω τὸ δῶρον τῶν Συνταξιούχων εἰς δραχ. 2.500 κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων. Κατηργήθησαν αἱ κρατήσεις ἐπὶ τῶν συντάξεων διότι ὑπῆρχε καὶ αὐτὸ τὸ φαινόμενον νὰ γίνωνται κρατήσεις ἀπὸ τοὺς συνταξιούχους διὰ τὰς συντάξεις ποὺ ἐλάμβανον. Κατακτήσαμεν τὸν ἱστορικὸν θεσμὸν τῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως διὰ τὸν συνταξιοῦχον. Ἐφθάσαμεν περίπου εἰς τὸ 80% τοῦ μισθολογίου. Διότι οἱαδήποτε αὔξησις ποὺ ἐδίδετο προσεπαθήσαμεν καὶ ἐπετύχομεν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ δίδεται καὶ ἐπὶ τῶν συντάξεων. Τὸ 1961 ἀπεχώρησα τοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν πολιτικήν. Ἐξεδιώχθην κατὰ τὸν γνωστὸν τρόπον ἀπὸ τὴν Βουλὴν αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν μὲ ἔστειλε πρῶτον βουλευτὴν οὐσιαστικῶς τῆς Αʹ Περιφερείας ὁ Ἀθηναϊκὸς λαός. Καὶ ἔκτοτε ἤρχισεν ἕνα νέον πάλιν καθεστὼς διὰ τοὺς συνταξιούχους. Μειοῦνται αἱ συντάξεις, κάθε ψιχίον ποὺ δίδεται ὡς αὔξησις εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους δὲν παρέχεται εἰς τοὺς συνταξιούχους. Προκλητικῶς ἐξαιροῦνται πάσης αὐξήσεως οἱ συνταξιοῦχοι καὶ φθάνομεν εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ἀξιοτίμου, κ. Πιπινέλη. Καλοπίστως πιστεύω καὶ μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ σκέψις, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Πιπινέλης νὰ ἐσκέφθη, ὅτι ἐχρειάζετο μερικὰς χιλιάδας σταυρῶν διὰ νὰ ἐκλεγῇ βουλευτής, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, διὰ νὰ ἐκλέγεται κατόπιν βάσει τοῦ Νόμου «περὶ εὐνοίας» χωρὶς σταυροὺς προτιμήσεως, ἐχορήγησεν ὁ κ. Πιπινέλης, ἐκεῖνο ποὺ ὥριζεν ὁ Κῶδιξ, δηλαδὴ τὸ 15θήμερον ἀδείας εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλους. Προκλητικῶς καὶ πάλιν ἐξηρέθησαν οἱ πολιτικοὶ καὶ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι. Τὸ ὕψος τῶν συντάξεων ἔπεσε εἰς 45–56%. Τὴν αὐτὴν ἐποχὴν ἐγράφετο ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μία ἄλλη μικρὰ ἱστορία. Εἰς τὸ Ἑστιατόριον «Ἑλληνικόν», εἰς μίαν συνεστίασιν 1300 στελεχῶν συνταξιούχων καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων ἐτίθεντο ὑπὸ τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐνώπιόν σας μεταξὺ τῶν ἄλλων αἰτημάτων καὶ τὰ αἰτήματα τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Κ. τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, εἰς τὸν σημερινὸν Πρόεδρον Κυβερνήσεως, ἀξιότιμον κ. Γ. Παπανδρέου. Καὶ εἰς αἴτημά μου, ὅτι πρέπει νὰ ἀρθοῦν αἱ ἀδικίαι τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν Συνταξιούχων καὶ νὰ φθάσωμεν νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ πάλιν εἰς τὸ 80% τοῦ ἑκάστοτε μισθοῦ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων, ἀπήντησεν ὁ κ. Γεώργιος Παπανδρέου: «Συμφωνῶ μὲ τὸν ὁμιλήσαντα καὶ θὰ ἀρθοῦν αἱ ἀδικίαι τῶν Συνταξιούχων εὐθὺς ὡς ἔλθωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ αἱ συντάξεις θὰ καθορισθοῦν σὺν τῷ χρόνῳ εἰς τὸ 80% τῶν μισθῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων». Σήμερον ἡ ὑπόσχεσις τοῦ δημαγωγοῦ Γεωργίου Παπανδρέου ἐκτελεῖται. Δὲν πρόκειται νὰ ὑμνήσω τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὅ,τι εἶπα καὶ ὅ,τι λέγω ὡς ἔπαινον δι’ αὐτοὺς ἢ διὰ τὸν παρόντα Ὑπουργὸν ἢ δι’ οἱονδήποτε ἄλλο μέλος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ εἶναι ἀδιάβλητον καὶ αἱ ἐπικρίσεις μου ἐὰν ὑπάρχουν καὶ εἶναι πιθανὸν νὰ ὑπάρξουν, θὰ εἶναι ἀδιάβλητοι. Διότι δὲν ὀφείλω τίποτε εἰς τὴν εὔνοιαν οὐδενός, ὅπως δὲν ὤφειλα καὶ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τίποτε εἰς τὴν τάξιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω. Ὁ «δημαγωγὸς» λοιπὸν Γ. Παπανδρέου, ὁ «δίδων ὑποσχέσεις χωρὶς νὰ τὰς ἐκτελῇ», ἀπεδείχθη δι’ ἄλλην μίαν φορὰν συνεπὴς εἰς ὅ,τι εἶπεν. Ὁ Γ. Παπανδρέου, ἐτήρησε καὶ τὴν ὑπόσχεσιν αὐτήν. Καὶ φέρει σήμερον ὁ Ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ μιᾶς ἐμπεριστατωμένης πράξεώς του πρὸς ψήφισιν τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Πρὸς μεγίστην θλῖψιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ παρόντος ν)σχεδίου, τοῦ ὁποίου τὰ ἄρθρα δὲν θὰ ἀναπτύξω λεπτομερῶς διότι θὰ τὰ συζητήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, διὰ τοῦ παρόντος ν)σχεδίου αἴρεται μέγα μέρος τῶν ἀδικιῶν τοῦ Κώδικος τοῦ Νόμου 1854)1951. Ἐπαναχορηγοῦνται τὰ πολεμικὰ ἔτη εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τοὺς ἑκάστοτε πολέμους, ἀνεξαρτήτως περιοχῆς εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρέτησαν. Ἐπαναφέρονται εἰς τὸ διπλοῦν. Ἐπαναχορηγοῦνται ἐφ’ ὅσον ὑπηρέτησαν εἰς τὴν ἀκραίαν περιοχὴν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον εἰς τὸ διπλάσιον καὶ τὰ ἔτη αὐτά. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 ἐπίσης ρυθμίζονται ὡρισμέναι περιπτώσεις ἀγωνιστῶν διαφόρων ἀγώνων ὅπως τῆς Κρήτης ἢ τοῦ Μακεδονικοῦ ἢ τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ πολέμου κλπ. Χορηγοῦνται ὡρισμένα ἔτη εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ ἀπὸ τὸ 1941–43 ὑπηρέτησαν εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 ἐπαναφέρονται τὰ πλασματικὰ ἔτη καὶ οὕτω τακτοποιεῖται ὁλόκληρον τὸ θέμα ἀνεξαρτήτως παρατάξεως τῶν ἀπομακρυνθέντων διὰ πολιτικοὺς λόγους. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ περιορισμοί. Ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὰς ἀντιρρήσεις μας ὅπως καὶ δι’ ἄλλα ἐν συνεχείᾳ ἄρθρα, ὅσον ἀφορᾷ δηλαδή, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθουν βελτιώσεις. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ Ἀξιότιμος, κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν θέσιν του λόγῳ καὶ νομικοῦ κωλύματος νὰ μὴ δεχθῇ τροπολογίας ἢ βελτιώσεις. Ἀλλὰ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρξουν βελτιώσεις εἰς τὸ παρὸν ν)σχέδιον, εἰς τὸ ν)σχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ καθὼς ρητῶς ἐδηλώθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἰσχύσῃ ἀναδρομικῶς ἀπὸ 1.1.65 καὶ βελτιώσεις θὰ ὑπάρξουν τῶν διατάξεων ποὺ σήμερον θὰ ψηφίσωμεν καὶ αἱ λοιπαὶ κατηγορίαι θὰ ὑπαχθοῦν, ὅπως εἶναι τὰ ἔτη τῶν κληρωτῶν, ὅπως εἶναι τὰ πτητικὰ καὶ καταδυτικὰ ἐπιδόματα, ὅπως εἶναι τὰ ἔτη τῶν νέων χωρῶν, ὅπως εἶναι τὰ ἔτη τῶν σπουδῶν. Ὅπως ἐπίσης θὰ ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐδήλωσεν ὁ ἀξιότιμος, κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Ὑφυπουργοῦ, κ. Στεφανίδη, θὰ ἀρχίσῃ καὶ πάλιν τὰς ἐργασίας διὰ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της, πέραν τῶν ὅσων ἀνεπτύχθησαν καὶ ἄλλας τροπολογίας τῶν ἐπὶ μέρους κλαδικῶν αἰτημάτων αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ κριθοῦν ὡς ὀρθαὶ καὶ αὐτὸ βεβαίως ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων καὶ τοῦ ποσοῦ ποὺ θὰ διατεθῇ διὰ τὸ 1965. Κύριοι συνάδελφοι, τὶ ἐπιτυγχάνεται δι’ αὐτοῦ τοῦ Νομοσχεδίου; Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἰσχυρίζεται, ὅτι λύει τὸ θέμα τῶν συντάξεων οὔτε κἄν, ὅτι λύει τὸ σύνολον τῶν ἀδικιῶν. Ἀποτελεῖ ὅμως ἀφετηρίαν διὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ ἐπιδιωκομένου ποθητοῦ σκοποῦ. Καὶ ὁ σταθμὸς αὐτὸς δὲν εἶναι ἄλλος, παρὰ αἱ συντάξεις νὰ εἶναι ἴσαι μὲ τὸν μισθὸν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν, ἢ ἐπὶ τέλους νὰ φθάσουν καὶ νὰ παραμείνουν εἰς ἐκεῖνο τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὁ νόμος τοῦ 1951, εἰς τὸ 80% δηλ. τῶν ἑκάστοτε μισθῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων καὶ τῶν στρατιωτικῶν. Γνωρίζω καὶ γνωρίζουν καὶ οἱ ἴδιοι, ὅτι τοῦτο ἐπιτυγχάνεται μόνον δι’ ἑνὸς ἑνιαίου μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τῆς χώρας. Ἀλλὰ ὅλοι γνωρίζομεν καὶ ἀναλαμβάνομεν τὸ θάρρος νὰ τὸ διακηρύξωμεν, ὅτι μὲ τὴν παρεμβολὴν τῶν νέων δαπανῶν ἐξ αἰτίας τῆς παρεμβολῆς τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ μας γεγονότος τῆς Κύπρου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν τὰ ἀπαιτούμενα ποσά, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διατεθοῦν διὰ νὰ ὑπάρχῃ τὸ ἑνιαῖον μισθολόγιον σήμερον. Εἶναι ὅμως δυνατὸν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα, πρὶν ἐξαγγείλῃ τὴν βελτίωσιν τοῦ μισθολογίου καὶ τῶν συντάξεων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων, ἅμα τῇ ἐπιστροφῇ του ἐκ Παρισίων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν. Ἀλλὰ ἐλησμόνησα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι εὐθὺς ὡς ἡ Κυβέρνησις ἐπανῆλθεν εἰς τὴν ἀρχήν, ἐφρόντισε νὰ ἐπαναφέρῃ κατὰ τὸ δυνατὸν εἰς τὸ 80% τὰς συντάξεις καὶ μὲ μίαν ἀστραπιαίαν πρᾶξιν ἐπεξέτεινε τὸ 15θήμερον τῆς ἀδείας καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς ὄχι βέβαια διὰ νὰ διασκεδάσουν τὴν ἄδειάν των, διότι ἔχουν συνεχῆ καὶ διαρκῆ ἄδειαν. Ἐπεξέτεινε τὰς παροχὰς αὐτάς. Ἐδόθησαν ἐλάχιστα ποσοστὰ αὐξήσεως τὴν 1ην Ἰανουαρίου εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ ποσοστὸν ἐδόθη καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους. Τονίζω λοιπὸν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δυνάμεθα σήμερον νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ 80% τῶν μισθῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν διὰ μιᾶς πράξεως ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔχῃ καὶ μεγάλας ἐπιβαρύνσεις. Σήμερον ἐμφανίζεται τὸ φαινόμενον στρατηγὸς ἢ γενικὸς Δ)ντὴς ἢ Δ)ντὴς Ὑπουργείου, ὁ ὁποῖος ἐξέρχεται σήμερον νὰ λαμβάνῃ π.χ. 6.000 δρχ. ὡς σύνταξιν. Καὶ ὁ στρατηγὸς ἢ ὁ Δ)ντὴς ὁ ὁποῖος ἐξῆλθε τὸ 1959 ἢ τὸ 1958 νὰ λαμβάνῃ 1.000 ἢ 1.500 ὀλιγωτέρας μηνιαίως καὶ τοῦτο διότι αἱ τριετίαι αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν καὶ αἱ προσαυξήσεις διὰ τοῦ νόμου 602 ἰσχύουν δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Καὶ ἐξῃρέθησαν καὶ πάλιν προκλητικῶς οἱ συνταξιοῦχοι σὰν νὰ ὑπάρχουν συνταξιοῦχοι Πατρίκιοι καὶ Πληβεῖοι σὰν νὰ ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν συνταξιούχων. Σήμερον δηλῶ ὑπευθύνως, ὅτι αἴτημα προέχον ὑπάρχει πέραν τῆς ἄρσεως τῶν ἀδικιῶν τῶν συνταξιούχων, ἡ ἐπέκτασις τῶν 3ετιῶν καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ δὲν τὰς λαμβάνουν πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους, καθὼς καὶ ἡ ἐπέκτασις τοῦ Ν. 602. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνάγκη νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ 80%. Θὰ παρακαλέσω καὶ θὰ πιέσω ὅσον ἠμπορῶ καὶ τὸν ἀξιότιμον, κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθοῦν αὐτὴν τὴν λύσιν. Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐὰν ἀποδώσωμεν δικαιοσύνην εἰς τὸν συνταξιοῦχον ἐπιτελοῦμεν ἐθνικὸν ἔργον, ἐθνικὸν χρέος. Πιστεύω, ὅτι ὅλαι αἱ παρατάξεις ὁμιλοῦμεν περὶ κοινωνικῆς δημοκρατίας καὶ περὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης. Ἀλλὰ πρέπει νὰ πιστεύωμεν εἰς τοῦτο. Διότι τοῦτο εἶναι ἄλλωστε τὸ ἀληθὲς νόημα, ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς πραγματικῆς δημοκρατίας. Ἀλλὰ κοινωνικὴ δικαιοσύνη καὶ κοινωνικὴ δημοκρατία σημαίνει, ἡμερομίσθια, μισθοὶ καὶ συντάξεις ἀξιοπρεπείας καὶ ἀνθρωπιᾶς. Σημαίνει ἀπαλλαγὴν τῶν πολλῶν ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῶν ὀλίγων, τῆς ὀλιγαρχίας. Σημαίνει δι’ ἐμὲ ἀκόμη περισσότερον ἰδιαιτέρα προσοχὴ εἰς τοὺς συνταξιούχους. Διότι εἶναι ἡ τάξις ἡ ὁποία εἶναι ἀδύνατος, διότι εἶναι ἡ τάξις ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ἐκβιάσῃ, ἡ ὁποία δὲν ἔχει τρόπον νὰ κατέλθῃ εἰς ἀπεργίας. Ἐὰν προσέξωμεν καὶ ὑπηρετήσωμεν τὴν μεγάλην οἰκογένειαν τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων, ὑπηρετοῦμεν οὓς θεσμοὺς ὑπηρετοῦμεν τὴν πατρίδα, τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν μεγάλην οἰκογένειαν τῶν συνταξιούχων συγκροτεῖται εἰς μίαν ψυχήν, εἰς μίαν γιγαντιαίαν ὑπόθεσιν, ὅ,τι ἔχει νὰ ἐπιδείξει τὸ πάνθεον τῆς Ἑλληνικῆς ἐποποιΐας εἰς ἀνάτασιν ψυχῆς εἰς ἐπιτέλεσιν βαρέος καθήκοντος εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν ἢ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ μεγαλείου καὶ ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ μέλλοντος. Ὑπηρετοῦντες καὶ ἀποδίδοντες δικαιοσύνην εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ βίου των ὑπὲρ τοῦ ἔθνους ὑπηρετοῦμεν τὴν Ἑλλάδα. Τὴν μεγάλην καὶ αἰωνίαν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα).

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, κ. Κ. Γιαννούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§172Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ὑπάρχουν θέματα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ ὁποῖα οἱαδήποτε πολιτικὴ ἐκμετάλλευσις, θὰ ἦτο οὐ μόνον ἀνεπίτρεπτος ἀλλὰ καὶ ἀνίερος. Διότι πρόκειται περὶ ἀνορθώσεων ἀδικιῶν προσγενομένων καὶ ἀκόμη περὶ ἐνισχύσεως δυστυχούσης τάξεως συγκειμένης ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι πολλὰ προσέφερον καὶ ἐλάχιστα λαμβάνουν ὡς ἀμοιβὴν τῶν κόπων καὶ τῶν προσφορῶν των. Καὶ εἰσέρχομαι, κύριοι, κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸ θέμα. Ἀναγκαῖον κρίνω, πρὸς κατατοπισμὸν τοῦ Σώματος, νὰ εἴπω γενικὰ τινά. Ὑπάρχουν τρεῖς κατηγορίαι συνταξιούχων σαφῶς διακεκριμέναι ἀλλήλων. Ἡ μία κατηγορία περιλαμβάνει τοὺς πάσης φύσεως συνταξιούχους, Στρατιωτικοὺς καὶ πολιτικούς, τοὺς ἐξελθόντας μέχρι τοῦ 1951. Ἐκεῖνοι εἶναι οἱ ὑποστάντες τὴν μεγαλυτέραν ἀδικίαν διὰ τοῦ Νόμου τοῦ 1951 καὶ ἑπομένως εὔλογος ὑπῆρξεν ἡ προσπάθεια — ἔμπρακτος μετάνοια — τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος εὐθύνεται διὰ τὸν Νόμον τοῦ 1951. Ἐλπίζω προσωπικῶς, κ. Ὑπουργέ...

§173Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Προσωπικῶς ὄχι, ἀλλὰ τῆς παρατάξεως, βεβαίως.

§174ΚΛ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Νὰ ἐπανορθώσῃ τὸ ἄδικον, τὸ ὁποῖον ἐγένετο τότε εἰς τὴν τάξιν τῶν συνταξιούχων. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Βάσει τῆς κειμένης τότε νομοθεσίας, βάσει τοῦ ὑφισταμένου συναλλάγματος, μεταξὺ Κράτους καὶ ὑπαλλήλου ὁ ἐξερχόμενος Δημόσιος Ὑπάλληλος, εἴτε κατόπιν ἐξελίξεως μέχρι τῆς ἀνωτάτης βαθμίδος εἴτε καὶ λόγῳ ἀποχωρήσεώς του πρὶν ἢ φθάσῃ ἐκεῖ θὰ ἐλάμβανε ὡρισμένας παροχάς. Τοιαῦται δὲ παροχαὶ ἦσαν τὰ πολεμικὰ ἔτη, τὰ ὁποῖα ὑπολογίζονται εἰς διπλοῦν, διότι ἔλεγε τότε ὁ Νόμος, ὅτι ὅστις ἔχει πολεμικὰ ἔτη δικαιοῦται νὰ τὰ ὑπολογίζῃ εἰς τὸ διπλάσιον, ὡς καὶ τὰ ἔτη ὑπηρεσίας εἰς Νέας Χώρας. Διότι ὑπῆρχον ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπεθύμουν νὰ μεταβῶσιν εἰς τὰς Νέας Χώρας, αἱ ὁποῖαι ἐθεωροῦντο, οὕτως εἰπεῖν, ὡς τόπος ἐξορίας. Εὐτυχῶς, ἔπειτα ἀπὸ ἀρκετὰ ἔτη ἐπετεύχθη ὥστε νὰ μὴ ὑφίσταται διαφορὰ μεταξὺ τῶν Ἐπαρχιῶν, τοὐλάχιστον τῆς Βορείου καὶ τῆς Νοτίου Ἑλλάδος. Τὴν ἐποχὴν ὅμως ἐκείνην, αἱ νέαι χῶραι ἐθεωροῦντο τόποι ἐξορίας καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι μετέβαινον νὰ ὑπηρετήσουν ἐκεῖ, ἀνεγνωρίζετο, διὰ τῆς κειμένης τότε νομοθεσίας, τὸ δικαίωμα νὰ προσυπολογίσουν τὰ ἔτη ταῦτα εἰς τὸ διπλάσιον. Ὑπῆρχεν ἡ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ὑπάλληλος ἐδικαιοῦτο νὰ ὑπολογίσῃ τὰ ἔτη του ὡς κληρωτοῦ, ὡς συντάξιμα ἔτη. Περαιτέρω αἱ διατάξεις περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου, ὑπῆρχον τὰ πλασματικὰ ἔτη τῶν πολιτικῶν ἀνωμαλιῶν, ὑπῆρχον τὰ καταδυτικὰ λεγόμενα, καὶ τὰ πτητικά. Ὑφίστατο δὲ διάταξις καθ’ ἣν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ τόσα ἑξάμηνα ἢ τόσα τρίμηνα εἰς τὰ Ὑποβρύχια, δικαιοῦται νὰ ὑπολογίσῃ ταῦτα εἰς τὸ διπλάσιον καὶ νὰ λαμβάνῃ ἕνα ἐπίδομα. Ἐπίσης ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει εἰς τὴν Ἀεροπορίαν ἄλφα ὥρας πτήσεως, θὰ ἐλάμβανεν ἕνα ὡρισμένον ἐπίδομα. Τέλος, ὑπῆρχε καὶ διάταξις ἴσως ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις, τὰς ὁποίας παραλείπω — σχετικῶς μὲ τοὺς Ὑπαξιωματικούς, ὡρισμένου ἰδίᾳ ὅπλου, δηλαδὴ τοῦ Ναυτικοῦ, ὅπου ἡ ἐξέλιξις ἦτο περιωρισμένη, ὡρίζετο, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται, ἀφοῦ διανύσουν ὁλόκληρον τὴν καρριέραν τοῦ Ὑπαξ)κοῦ, ἐλάμβανον ὡς σύνταξιν δύο βαθμοὺς ἐπὶ πλέον. Καὶ τοῦτο διότι τότε τὸ Κράτος, κακῶς ἢ καλῶς, δὲν ἔχει σημασίαν, ἔκρινεν, ὅτι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσελκυσθῶσι νέοι, διὰ νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὸ Ναυτικόν. Τὸ αὐτὸ ἐπληροφορήθην, ὅτι συμβαίνει καὶ σήμερον. Διότι ἔντιμος συνάδελφος, προερχόμενος ἐκ τοῦ τετιμημένου ὅπλου τῆς Ἀεροπορίας μοῦ ἀνέφερεν, ὅτι λόγῳ τοῦ ὅτι κατηργήθησαν αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ ἰδιαίτεραι μεταχειρίσεις, ὑφίσταται λειψανδρία ἀπὸ ἀπόψεως πτητικοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ. Ἐνῷ λοιπὸν ὑπῆρχεν ἡ Νομοθεσία καὶ ὁ Δημόσιος ὑπάλληλος ἐξήρχετο ὑπὸ τὸ Κράτος τῆς Νομοθεσίας ταύτης καὶ ἐδικαιοῦτο σαφῶς νὰ λάβῃ ἄλφα σύνταξιν, κατὰ τὸ 1951 — πρωτοφανὲς εἰς τὰς συνταξιοδοτικὰς νομοθεσίας — ἐψηφίσθη ὁ Νόμος, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἀφῃρέθησαν τὰ ἔτη αὐτά. Τὸ καθεστὼς αὐτὸ ἐξηκολούθησεν ἀπὸ τὸ 1951 μέχρι τὸ 1962. Εἶναι ἡ δευτέρα κατηγορία τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Αὐτοὶ βεβαίως, ἀπὸ ἀπόψεως ἀπολαυῶν εὑρίσκονται εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν μὲ τοὺς ἐξελθόντας πρὸ τοῦ 1961, ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως δικαίου, οἱ πρὸ τοῦ 51 εὑρίσκονται εἰς πολὺ χειροτέραν θέσιν. Δηλαδὴ ἡ ἀδικία, ἡ ὁποία προσεγένετο εἰς τοὺς ὑπηρετοῦντας μέχρι τὸ 51, εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἐκεῖ ἀφῃρέθησαν κεκτημένα δικαιώματα. Ἐπὶ πλέον δὲ οἱ ἀπὸ τοῦ 1951 καὶ ἐντεῦθεν, ἠδύναντο, ἐὰν ἤθελον, νὰ μὴ ἀποχωρήσουν τῆς Ὑπηρεσίας, ἀλλὰ νὰ παραμείνωσι διὰ νὰ σταδιοδρομήσωσι συμπληροῦντες τὸν συντάξιμον χρόνον. Τρίτη τέλος κατηγορία ἦτο, ἡ κατηγορία τῶν ἐξελθόντων μετὰ τὸ 1962. Ἡ ἀδικία ποῦ ἔγκειται; Τὸ 1962 καλῶς ἢ κακῶς, δέχομαι κακῶς, διὰ νὰ θεωρηθῶ ἀντικειμενικός, ἡ τότε Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐπίστευεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε μετὰ φειδοῦς περισσῆς νὰ προβαίνῃ εἰς παροχάς, διότι εὑρίσκετο εἰς τὸ στάδιον τῆς ἀνοικοδομήσεως, προέβη εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ τῶν Στρατιωτικῶν. Αἱ ἀποδοχαὶ δὲν ἐγένοντο εὐθέως, διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ βασικοῦ μισθοῦ, ἀλλὰ ἐδόθησαν εἰς μὲν τοὺς πολιτικοὺς ὑπαλλήλους αἱ τριετίαι, εἰς δὲ τοὺς στρατιωτικοὺς ἐδόθη ἡ διαφορὰ τῶν δύο βαθμῶν, ὑπὸ τύπον ἐπιδόματος. Ὡρίσθη δέ, ὅτι ὁ συνταξιοδοτούμενος θὰ λαμβάνῃ σύνταξιν τὴν ἀνωτάτην, τὸ 80% ἢ ἐὰν δὲν ἔχῃ συμπληρώσει πλήρη 35ετίαν, ἀνάλογον ποσοστόν, βάσει ὅμως τοῦ μισθοῦ, τὸν ὁποῖον θὰ εἶχεν εἰσπράξει κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἐξόδου του. Ἀποτέλεσμα: Ὁ μὲν ἐξελθὼν ἀπὸ τὸ 1952 λαμβάνει σύνταξιν βάσει τῶν ηὐξημένων ἀποδοχῶν, τὰς ὁποίας ἐλάμβανε κατόπιν τῶν αὐξήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ 1962, ἐνῷ ὁ ὁμοιόβαθμός του ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐξέλθει μέχρι τὸ 1962 καὶ πρὶν ἢ χορηγηθῶσιν εἰς αὐτοὺς αἱ αὐξήσεις αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν τὸ 62, λαμβάνει σύνταξιν βάσει τῶν ἀποδοχῶν τὰς ὁποίας εἶχε μέχρι τότε καὶ ἑπομένως πολὺ μικροτέραν. Ἡ διαφορὰ αὐτὴ μεταφράζεται εἰς ἕνα ποσοστὸν περίπου 40%. Δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας, ὅτι ὁ ἕνας Στρατηγὸς παίρνει 6.000 δραχ. καὶ ἄλλος 1.500. Ἡ διαφορὰ ἀνέρχεται μέχρι 40%. Ἀκριβῶς αὗται εἶναι αἱ εἰδικώτεραι ἀδικίαι αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται εἰς τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων. Οἱ συνταξιοῦχοι συνεκρότησαν ἀπὸ ἐτῶν ἐπιτροπὴν ἀποκαλουμένην Συντονιστικὴν Ἐπιτροπὴν στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν συνταξιούχων τοῦ δημοσίου ἡ ὁποία ἠξιολόγησε τὰ αἰτήματά της καὶ προέβη εἰς πλείστας ὅσας ἐνεργείας καὶ παραστάσεις εἰς τὰς ἑκάστοτε κυβερνήσεις. Τὰ αἰτήματά της ἦσαν τὰ ἑξῆς. Πρῶτον, ἀποκατάστασις τῶν ἀδικιῶν τῶν γενομένων διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1951. Δηλαδὴ ἐκεῖνα τὰ κεκτημένα δικαιώματα τὰ ὁποῖα εἶχαν μέχρι τοῦ 1951 οἱ ἐξελθόντες ὑπάλληλοι, καὶ ζητοῦν νὰ τὰ ἐπανακτήσουν. Δεύτερον αἴτημα ἦτο ἡ ἐξίσωσις τῶν συνταξιούχων τοῦ 1951 καὶ τοῦ 1951–62 μὲ τοὺς ἀπὸ τοῦ 1962 καὶ ἐντεῦθεν ἐξελθόντας. Σύμφωνα μὲ τὰς μελέτας τὰς ὁποίας ἔκαμαν ἡ δαπάνη διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ πρώτου αἰτήματος ἦτο τοῦ ποσοῦ τῶν 60 ἑκατομμυρίων. Τὴν ἱκανοποίησιν δὲ καὶ τοῦ πρώτου αἰτήματος καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ τοῦ δευτέρου ὑπεσχέθη ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τοὺς δύο τελευταίους προεκλογικοὺς ἀγῶνας. Ἤδη ἀνοίγεται πίστωσις 60 ἑκατομμυρίων διὰ τὴν θεραπείαν τῶν ἀδικιῶν τοῦ νόμου τοῦ 1951. Ὄχι ὅμως ὅλων τῶν ἀδικιῶν τοῦ 51 ἀλλὰ μερικῶν ἐξ αὐτῶν καὶ τίνων ἄλλων μεταγενεστέρων ἢ μᾶλλον ἐπεκτεινομένης τῆς ἐπανορθώσεως τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν καὶ διὰ τοὺς ἐξελθόντας μετὰ τὸ 51. Τοιαῦται περιπτώσεις εἶναι πρῶτον, ὅτι εἰς τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὸ στράτευμα μέχρι σήμερον, αὐξάνονται εἰς τὸ διπλάσιον τὰ συντάξιμα ἔτη, ἐνῷ μέχρι τοῦ 1951 ἦσαν εἰς τὸ διπλάσιον καὶ περιεκόπησαν εἰς τὸ 1,5. Δεύτερον θεραπεύει τὸ νομοσχέδιον ἀφοῦ δίδει καὶ πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶχε ζητήσει ἡ Συντονιστικὴ Ἐπιτροπή, ἄλλας τινὰς περιπτώσεις. Ἀναγνωρίζει τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ ἑνὸς σημείου. Τὸ πρῶτον νομοσχέδιον ὅπως ἐκυκλοφόρησε, περιελάμβανε διάταξιν βάσει τῆς ὁποίας ὑπελογίζετο ὁ χρόνος τῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας συμπεριλαμβανομένων καὶ τοῦ πυροσβεστικοῦ Σώματος ἀπὸ 1.1.43 μέχρι Φεβρουαρίου 1945. Διερωτήθην τότε διατί αὐτὸς ὁ περιορισμὸς καὶ ἔκρινα, ὅτι ἦτο εὔλογον. Διότι ἀπὸ τοῦ 1943 μέχρι τοῦ 45, ἦτο κατ’ ἐξοχὴν ἀνώμαλος περίοδος ὑπῆρξε τότε τό θέμα Μακρυγιάννη ὁ πόλεμος κλπ. καὶ τὸ αἴτημά του τότε ἦτο νὰ μποῦν καὶ ὅλοι οἱ ὑπηρετήσαντες ἀπὸ τοῦ 41–45, εἰς τὴν ἀνατύπωσιν βλέπω, ὅτι ἡ ἡμερομηνία ὁρίζεται ἀπὸ 2.5.41– 1.5.43. Καὶ ἐρωτᾶται διατὶ ἡ δυσμενὴς μεταχείρισις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διῆλθον τὰς πλέον κρισίμους στιγμὰς καὶ ἡ εὔνοια εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διῆλθον τὰ ὀλιγώτερα κρίσιμα ἔτη; Δὲν θέλω νὰ κάμω τὴν σκέψιν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγένετο τοῦτο πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἱκανοποιήσεως ἐκείνων ἐκ τῆς χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ 1963 καὶ ἐντεῦθεν ὁπότε ἤρχισεν ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις ἐστράφησαν πρὸς τὰ βουνὰ ἀκολουθοῦντες ὄχι βεβαίως τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας διὰ τὰς ὁποίας ὑπάρχει διάταξις ἡ ὁποία προβλέπει σχετικῶς, ἀλλὰ ἐκείνους ποὺ ἐπῆγαν πρὸς τὸ Ε.Α.Μ. Δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως. Πάντως γεγονὸς εἶναι, ὅτι αὐτοὶ ἐξυπηρετοῦνται. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ἂν τὸ ἐπιθυμῇ ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ συνταξιοδοτοῦνται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τὰς θέσεις των καὶ ἐπῆγαν εἰς τὸ Ε.Λ.Α.Σ. καὶ νὰ μὴ συνταξιοδοτοῦνται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκάθισαν ἐδῶ καὶ ἐπολέμισαν ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν σώσαντες τὸν τόπον. Αὐτοὶ κύριοι, ποὺ ἐπολέμησαν εἰς τοῦ Μακρυγιάννη δὲν συνταξιοδοτοῦνται. Βεβαίως ὑπάρχει διαφορὰ ἀπόψεων καὶ πεποιθήσεων, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Ὁμιλοῦμεν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ὡρισμέναι μερίδες ἔχουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὰ Σώματα Ἀσφαλείας τὰ ὁποῖα ἐπολέμησαν εἰς τοῦ Μακρυγιάννη δὲν ἦσαν προδόται.

§175Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὸν Λάμπου καὶ τὸν Παρθενίου, τὶ γνώμην ἔχετε;

§176Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν γνωρίζω, δὲν εἶχα λόγον νὰ μελετήσω τὰ πράγματα αὐτά.

§177Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κατεδικάσθησαν εἰς θάνατον.

§178Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δευτέρα παρατήρησις ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2. Ἡ διάταξις αὐτὴ περιλαμβάνει πέραν τῶν λεχθέντων καὶ διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας «ὁ χρόνος παραμονῆς..... ἀναγιγνώσκει. Ἀποκρυπτογραφουμένης τῆς διατάξεως ταύτης ἐν σχέσει τοὐλάχιστον μὲ ὡρισμένας κατηγορίας συνταξιούχων, ἀποκαλύπτεται, ὅτι ὅλοι οἱ ἕνεκα τῶν ἀνωμαλιῶν ἀπομακρυθέντες συνταξιοδοτοῦνται καὶ θὰ ὑπολογίσουν τὰ ἔτη των. Οἱ ἀποταχθέντες ὅμως τοῦ 1920– 22 δὲν θὰ πάρουν σύνταξιν: Διότι, διὰ νὰ πάρουν τὰ 8 χρόνια, πρέπει νὰ ἔχουν 16 χρόνια ὑπηρεσίας. 16 χρόνια τὸ 1962 καὶ 30 ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὅτε διωρίσθησαν μᾶς κάνουν 36, ἀπὸ τοῦ 1922 δὲ μέχρι τοῦ 1964 ἔχομεν ἄλλα 42 χρόνια, ἤτοι ἐν συνόλῳ 86. Ποῦ θὰ εὕρετε, κ. Ὑπουργέ, ἀνθρώπους 86 χρόνων διὰ νὰ ὑπολογίσουν τὰ 8 ἔτη των;

§179Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν θέλω νὰ σᾶς διακόψω, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ προσέξετε περισσότερον τὸν συλλογισμόν σας. Εἶναι πουθενὰ γραμμένο, ὅτι οἱ ἀποταχθέντες τὸ 1922 δὲν ἐπανῆλθον; Ἐπανῆλθον μὲ τὴν Οἰκουμενικὴν Κυβέρνησιν τοῦ 1926. Καὶ οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἔχουν χρόνον οὐσιωδῶς μεγαλύτερον ἀπὸ τὸν χρόνον πραγματικῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀποτάκτων τοῦ 1935.

§180Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ὑπολογίσατέ τους τὰ 9 χρόνια ἐν συνόλῳ, ἀλλὰ μὴ βάζετε, ὅτι πρέπει νὰ ἔχουν καὶ τὸ διπλάσιον, διότι σᾶς ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν ποὺ δὲν τὰ ἔχουν. Πῶς θὰ τοὺς δώσετε σύνταξιν. Εἶναι τόσον ἁπλοῦν τὸ πρᾶγμα. Πρέπει νὰ εἶναι 86 χρονῶν σήμερον, διὰ νὰ συνταξιοδοτηθῇ. Δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν σᾶς ὁμιλῶ. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν διατάξεις εἰς τὰς ὁποίας δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω, ἀλλὰ θὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ὑπάρχουν διατάξεις αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον κἂν συζητηθῆ ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν κατήρτισαν οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ συνέκειτο, ἀξίζει νὰ τὸ πληροφορηθῆτε καὶ αὐτὸ ἐκ μέρους ἑνὸς Στρατηγοῦ τοῦ κ. Ματάλα, ἑνὸς Ζέππου Ναυάρχου, ἑνὸς Φίλιππα Στρατηγοῦ τῆς Ἀεροπορίας καὶ ἑνὸς Λαβράνου Πολιτικοῦ Ὑπαλλήλου.

§181Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Εἶναι προσωπικότητες, κ. συνάδελφε.

§182Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Εἶπον ἐγώ, ὅτι δὲν εἶναι προσωπικότητες, κ. συνάδελφε; Ποῦ εὑρήκατε μομφήν. Ξεύρετε, ὅτι προσπαθῶ νὰ ἐκφράζωμαι πάντοτε μετὰ σεμνότητος πρὸς ὅλους. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία εἶχε συντάξει ἕνα ὑπόμνημα καὶ εἶχε προβῆ εἰς παραστάσεις πρὸς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, καὶ εἰς τὴν τελευταίαν καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης τὰ μέλη περιελήφθησαν εἰς μίαν ἄλλην εὐρυτέραν Ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία ἀπετελέσθη ἀπὸ 4 μέλη. Τῶν συνταξιούχων καὶ πλείονα τοιαῦτα Δημ. Ὑπαλλ. τοῦ Ὑπ. Οἰκον. ἐν ἐνεργείᾳ. Λοιπὸν ἐκ τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης ὁ κ. Ματάλας, ὁ ὁποῖος εἶχε συντάξει τὸ σχέδιον τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐγένετο ἤδη πρὸς τιμήν του Πρόεδρος τοῦ Μ.Τ. Στρατοῦ. Ὁ κ. Ζέππος, ἀντικατεστάθη διὰ τοῦ κ. Μεντζελοπούλου, ὁ ὁποῖος ὅμως ἀργότερον ἔφυγεν. Ὁ κ. Φίλιππας, τῆς Ἀεροπορίας ἀντεκατεστάθη διὰ τοῦ κ. Δημάκη, ὅστις ἐγένετο τώρα καὶ αὐτὸς Πρόεδρος τοῦ Μ.Τ. Ἀεροπορίας. Καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ βεβαίως κατὰ συνείδησιν κρίνουσα, δὲν θέλω νὰ εἴπω τὶ τὸ ἀντίθετον, ἀπέκλινε ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀποδεχθῆ ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ πρώτη καὶ ἀπεδέχθη τὸ νέον σχέδιον τὸ ὁποῖον προσάγεται. Δὲν θέλω νὰ εἴπω βεβαίως, ὅτι ἐπηρέασαν εἰς τοῦτο αἱ ἀποκτήσεις ἰδιοτήτων ὡς π.χ. ἡ τοῦ Προέδρου τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ ἢ ἡ τοῦ Μ.Τ. Ἀεροπορίας καὶ ὅτι συνετέλεσε τοῦτο εἰς τὸ νὰ γνωσιμαχήσωσιν οἱ κύριοι αὐτοί. Χωρὶς νὰ τὸ ἰσχυρίζωμαι, τὸ ἀναφέρω ἁπλῶς διὰ τὴν ἱστορίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει περιλαμβάνονται εἰς τὸ νομοσχέδιον πλεῖσται ὅσαι διατάξεις αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον συζητηθῆ ἀπὸ τὴν Συντονιστικὴν Ἐπιτροπήν. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω περισσότερον. Εἶναι συνήθεια μακρὰ ὅλων τῶν συνταξιοδοτικῶν νόμων νὰ γίνεται βελτίωσις τῆς καταστάσεως τῶν συνταξιούχων. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου προηγούμενον πλὴν τοῦ 1951, κατὰ τὸ ὁποῖον νὰ ἐπεδεινώθη ἡ θέσις τῶν συνταξιούχων. Καὶ τοῦτο γίνεται διὰ τοῦ ἄρθρου 4. Τὸ ἄρθρον 4 ὁρίζει (ἀναγινώσκει). Θὰ μοῦ συγχωρήσητε, κύριοι, νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὅταν ἕνας οἱοσδήποτε Ἕλλην συμπέσει νὰ ὑποστῇ μίαν ἀναπηρίαν ἐν τῷ στρατῷ, λαμβάνει σύνταξιν λόγῳ τοῦ τραυματισμοῦ, τῆς ἀναπηρίας του. Ἐὰν συμπίπτῃ αὐτὸς νὰ εἶναι καὶ δικηγόρος καὶ νὰ ἔχῃ καταβάλει εἰσφορὰς εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν, θὰ ἔχῃ σύνταξιν καὶ ἀπὸ τὸ Ταμεῖον αὐτό, ὅπως ἐὰν εἶναι Δημόσιος Ὑπάλληλος θὰ λάβῃ τὴν σύνταξιν καὶ τοῦ Δημοσίου. Διότι ἐκρίθη, ὅτι εἶναι ἄσχετος ἡ μία μὲ τὴν ἄλλην. Τὴν μίαν σύνταξιν τὴν παίρνει ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐξ ἰδίων κατέβαλε διὰ τὴν συνταξιοδότησίν του, τὴν δὲ ἑτέραν τὴν παίρνει λόγῳ τῆς ἀναπηρίας του, λόγῳ τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑπηρετῶν τὴν Πατρίδα νὰ ὑποστῇ τὴν ἀναπηρίαν. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἴσχυε μέχρι καὶ σήμερον, καὶ διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς ἐδικαιοῦντο μιᾶς μὲν συντάξεως λόγῳ τῶν κρατήσεων τὰς ὁποίας προσέφερον εἰς τὸν στρατὸν ὅταν ἐπληρώνοντο τὴν δὲ δευτέραν λόγῳ τοῦ τραυματισμοῦ των καὶ τῆς ἀναπηρίας των. Τῆς διατάξεως ταύτης εἰδικῶς προκειμένου περὶ τῶν στρατιωτικῶν εἰσηγεῖται τὸ σχέδιον Ν. Δ. τὴν κατάργησιν. Δὲν δύναμαι, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀντιληφθῶ τὴν ἔννοιαν, τὸν αἰτιολογικὸν λόγον καὶ τὴν σκοπιμότητα τὴν ὁποίαν ὑπηρετεῖ ἡ διάταξις αὐτή. Ἠκούσθη ἐκ μέρους συναδέλφου τινὸς τῆς Ε.Κ. ὡς ἀπάντησις τῶν ὅσων εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω πρὸς ὑμᾶς, τὰ ὁποῖα εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω καὶ ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἠκούσθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι ὀρθῶς δὲν παίρνουν αὐτοὶ καὶ γίνεται ἡ ἐξαίρεσις, διότι αὐτοὺς τοὺς πληρώνομεν διὰ νὰ σκοτώνωνται. Κάτι παρόμοιον μὲ τὰ λεχθέντα ἄλλοτε ἀπὸ ὡρισμένην πλευράν, ὅτι οἱ στρατιωτικοὶ εἶναι ἕνα εἶδος μισθοφόρων, οἱ ὁποῖοι πληρώνονται διὰ νὰ σκοτωθοῦν, ἢ ἕνα εἶδος οἰκοσίτων τετραπόδων τὰ ὁποῖα οἱ χωρικοὶ συντηροῦν καθ’ ὅλον τὸ ἔτος διὰ νὰ τὰ σφάξουν τὸν χειμῶνα. Ἐλπίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν συμμερίζεται τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις.

§183ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος τὰ εἶπεν αὐτά, κ. συνάδελφε;

§184Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν ὑπάρχει λόγος, κ. συνάδελφε, νὰ ἀναφέρωμεν ὀνόματα.

§185Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἤθελα ἁπλῶς μὲ τὴν ἄδειάν σας νὰ εἴπω, ὅτι τέτοιο πρᾶγμα δὲν ἀντελήφθην νὰ ἐλέχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον ἀντελήφθην εἶναι, ὅτι ὑπὲρ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐψήφισεν περίπου τὸ σύνολον τῶν βουλευτῶν τοῦ κόμματός σας.

§186Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ὄχι, δά κ. Ὑπουργέ.

§187Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν θέλετε σᾶς φέρνω καὶ τὰ πρακτικά. Καὶ πρῶτον ὁ παριστάμενος τέως Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ κ. Παπακωνσταντίνου.

§188Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει μείζονα σημασίαν εἶναι τὸ νὰ πεισθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι προφανῶς ἦτο ἀπησχολημένος κἄπου ἀλλοῦ καὶ δὲν τὸ ἀντελήφθη. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν ἐγὼ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου βεβαιῶ, ὅτι ἐλέχθη αὐτὸ — καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἔδωσα καὶ τὴν ἀπάντησιν εἰς ἔντονον ὕφος — δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ ἀμφισβητῆτε ἐμένα, ὅτι ἐλέχθησαν αὐτὰ ἐπὶ λέξει. Τώρα τὸ ποῖος τὸ εἶπε, δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὴν Βουλὴν ὡς Σῶμα. Εἶμαι συνηθισμένος νὰ μὴ ὁμιλῶ ἐπωνύμως καὶ δὲν ἀρέσκομαι εἰς τὸ νὰ ἀναφέρω ὀνόματα. Ἀναφέρω ἁπλῶς, ὅτι ἐλέχθη αὐτό. Καὶ τὸ θεωρῶ ὕβριν, ὕβριν ὄχι μόνον ἐναντίον τῶν ἀξιωματικῶν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, διότι κανεὶς ἀξιωματικὸς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν Πατρίδα ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον Ἕλληνα. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι αἱ ἀντιλήψεις αὐταὶ αἱ ὁποῖαι ἐλέχθησαν ἐκ μέρους ἀξιοτίμου κατὰ τὰ ἄλλα συναδέλφου τῆς Ε.Κ., εἶναι ἐντελῶς προσωπικαί του ἀντιλήψεις καὶ ὅτι δὲν τὰς συμμερίζεται οὔτε ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, οὔτε ἡ Κυβέρνησις. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ μὴ σημειώσω, ὅτι ὑφίσταται ἀλληλουχία μεταξὺ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4 περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὁμιλῶ καὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1 παρ. στʹ διὰ τῆς ὁποίας ἐξαιροῦνται οἱ πολεμισταὶ χωροφύλακες τοῦ 1943–45. Κάπως περίεργος εἶναι ἡ συγκυρία καὶ ἡ συγγένεια ἡ ὑφισταμένη μεταξὺ αὐτῶν τῶν διατάξεων. Διὰ νὰ μὴ σταματήσω εἰς περισσοτέρας λεπτομερείας, εἰσέρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 7. Σᾶς ἐξήγησα προηγουμένως τὰς αὐξήσεις ποὺ ἐγένοντο μὲ τὴν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ συντάξεις τὰς ὁποίας ἐλάμβανον, ὑπολογίζονται βάσει τοῦ μισθοῦ τὸν ὁποῖον ἔλαβον ὅταν ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως αἱ ἀποδοχαὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν στρατιωτικῶν, αὐξάνονται. Καὶ εὑρέθησαν, κ. συνάδελφοι, μισέλληνες τινές, οἱ ὁποῖοι λίαν προσφυῶς ἐσκέφθησαν τὴν καταστρατήγησιν τοῦ νόμου. Καὶ εἶπον: «ἀνακάλεσέ με σὲ παρακαλῶ δι’ ἕνα μῆνα, βάλε με εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου, νὰ εἰσπράξω ἀντὶ 5.000 ποὺ ἦτο ὁ μισθός μου, 8.000, ὁπότε νὰ βελτιώσω τὴν σύνταξίν μου καὶ νὰ παίρνω τὰ 80% ὄχι ἐπὶ τῶν 5.000» δηλαδὴ 4.000, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν 8.000, δηλαδὴ 6.400. Ἐγένετο, κ. συνάδελφοι, εἰς λίαν περιωρισμένην κλίμακα, χωρὶς νὰ εἶναι πρὸς τιμήν μας, αὐτὸ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ἐπὶ τῶν Κυβερνήσεων ΕΡΕ. Καὶ ἐγένετο εἰς περιπτώσεις, ὧν οὐκ ἔστι ἀριθμὸς εἰς τὸ βραχὺ χρονικὸν διάστημα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Τεράστιος ὑπῆρξεν ὁ ἀριθμός. Ἤδη διὰ τῆς διατάξεως 7 θεσπίζεται, ὅτι καταργοῦνται αἱ διὰ τοῦ «μηχανήματος» τούτου γενόμεναι προαγωγαί. Εἶναι βεβαίως πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἠθέλησε νὰ καταργήσῃ καὶ νὰ καταστήσῃ ἀνενεργὸν τὴν τοιαύτην καταστρατήγησιν τοῦ νόμου. Νομίζω ὅμως, ὅτι θὰ ἔπρεπε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀκολουθήσετε ἄλλον δρόμον ἀντὶ νὰ ἐπιφέρετε τὴν δικαίαν, τὴν ὀρθὴν ἐξίσωσιν τῶν συνταξιούχων διὰ τοῦ ὑποβιβασμοῦ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι, ἔστω καὶ κακῶς, ἐπέτυχον τὴν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν των, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσετε ἀφοῦ κατὰ τὸ περισσότερον μέρος τοὺς εἴχατε ἐπαναφέρει, νὰ προχωρήσετε νομοθετικῶς εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν καὶ τῶν ὑπολοίπων. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ζητήματα δυστυχίας, νὰ γίνωνται ἀντικείμενα πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Τελειώνω μὲ τὴν ἐπανάληψιν αὐτὴν καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, μετὰ τὴν ἰδικήν μου ἀγόρευσιν καὶ μετὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τυχὸν θὰ θελήσουν νὰ εἴπουν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, θὰ πεισθῇ, ἐὰν δὲν ἐπείσθη ἤδη, ὅτι ἐποικοδομητικὴ προσπάθεια καταβάλλεται ἐκ μέρους ἡμῶν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ καταβληθῇ μέχρι τέλους εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Θὰ ζητήσωμεν βελτιώσεις, γνωρίζοντες, ὅτι αὗται συνεπάγονται αὔξησιν τῶν δαπανῶν. Ἂς μὴ σπεύσῃ κανεὶς νὰ μᾶς εἴπῃ, διατὶ δὲν τὰ ἐκάματε σεῖς...

§189ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἐπρολάβατε.

§190Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ὄχι, κύριε, πρῶτον ἀπ’ ὅλα, δὲν δικαιοῦσθε, ἂν εἶσθε κοινοβουλευτικὸς ἀνήρ, νὰ ὑποβάλητε τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, διότι ἡμεῖς δὲν εἴμαστε Κυβέρνησις τώρα. Ὑπήρξαμεν Κυβέρνησις. Καὶ ἀφ’ ἧς ὑπήρξαμεν παύομεν νὰ ἐλεγχώμεθα ἀπὸ οἱονδήποτε γνωρίζοντα καὶ ἠξεύροντα νὰ σέβεται τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ ἡ ἀπάντησις, ἀφοῦ μὲ προκαλεῖτε, εἶναι ἄλλη. Ἡμεῖς, καλῶς ἢ κακῶς, ἴσως κακῶς δι’ ἡμᾶς ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς, ἴσως καλῶς διὰ σᾶς ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς, διότι σᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ δημοκοπία, ἠκολουθήσαμεν τὴν ἀρχὴν τῆς περισυλλογῆς καὶ ἐδημιουργήσαμεν περισσεύματα διὰ νὰ δυνηθῆτε σεῖς νὰ κάμετε τὴν «κοινωνικὴν πολιτικήν», τὴν ὁποίαν ἀσκήσατε κατὰ κόρον κατὰ τὴν προεκλογικὴν κίνησιν καὶ τὴν ἀσκεῖτε καὶ σήμερον. Ἀλλὰ ὅταν, κύριοι, δίδετε 1,5 ἑκατομμύριον διὰ τὸν κομματικὸν νόμον τῆς 35ετίας, ὅταν δίδετε, εἰς τὰ ἐλάχιστα νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἀνέφερε χθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. Βουρδουμπᾶς, εἰς 18 νομοσχέδια, 850 διορισμούς, ὅταν δίδετε 300 ἑκατομμύρια διὰ μπλουγοῦρι τῆς «δωρεὰν παιδείας», δώσατε ἄλλα 400 ἑκατομμύρια διὰ νὰ λύσητε τὸ συνταξιοδοτικὸν θέμα. Αὐτὸ θὰ ἦτο καὶ γενναῖον καὶ ἠθικὸν καὶ τίμιον.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§192Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Μετὰ τὰς ἀγορεύσεις τῶν ἀξιοτίμων εἰσηγητῶν, κύριοι συνάδελφοι, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἐκθέσω δι’ ὀλίγων τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Θὰ συμφωνήσω κατ’ ἀρχὴν μὲ τὸν ἀξιότιμον εἰσηγητὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τὰ θέματα τῶν συντάξεων, δὲν πρέπει νὰ γίνωνται ἀντικείμενον κομματικῶν ἀντιθέσεων, διότι θεωρῶ δεδομένον, ὅτι ὅλα τὰ Κόμματα τῆς χώρας ἔχουν κοινὴν ἐπιδίωξιν τῶν βελτιώσεων τῆς θέσεως τῶν συνταξιούχων. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως καὶ τὰ θέματα νὰ τοποθετηθοῦν καὶ νὰ γίνῃ καὶ μία σύντομος ἀναδρομὴ εἰς τὸ παρελθόν, διὰ νὰ καταστῇ καλύτερον νοητόν, διὰ νὰ γίνῃ περισσότερον καταληπτὸν τὸ θέμα. Ἔχει γίνει κατὰ κόρον συζήτησις, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸν Κώδικα τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων, διὰ τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον 1854 τοῦ 1951. Ἴσως δὲν εἶναι εἰς ὅλους γνωστόν, ὅτι τοῦ Κώδικος αὐτοῦ ἔχει προηγηθῆ ἄλλος Α.Ν. τοῦ 1950, ὁ ὁποῖος ἀνεμόρφωσεν εἰς τὴν βάσιν της τὴν συνταξιοδοτικὴν νομοθεσίαν, ὁ ὁποῖος περιέκοψε κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν δικαιώματα τὰ ὁποῖα εἶχον καθιερωθῆ, τὰ λεγόμενα κεκτημένα δικαιώματα τῶν συνταξιούχων, ὁ ὁποῖος ὅμως εἰς ἀντιστάθμισμα ἐπραγματοποίησε μίαν μεγάλην κατάκτησιν διὰ τοὺς συνταξιούχους, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν χώραν, τὸν συσχετισμὸν συντάξεως καὶ μισθοῦ. Καθιέρωσε διὰ πρώτην φορὰν τὴν σύνταξιν εἰς τὸ 80% τοῦ μισθοῦ. Διὰ πρώτην φορὰν δηλαδή, ὡρίσθη ἀπὸ τὸν νόμον κατὰ τὸ 1950, ὅτι ἡ πλήρης σύνταξις τοῦ συνταξιούχου ἔχοντος 35 χρόνια ὑπηρεσίας ἰσοῦται μὲ τὸ 80% τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων. Ἐπειδὴ δὲ συνέβαινε συνταξιοῦχος νὰ ἔχῃ σχεδὸν πάντοτε καὶ προσθέτους παροχάς, ἀπὸ ἄλλα ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, οὐσιαστικῶς, ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο νὰ τηρηθῇ ἡ βάσις αὐτή, ὁ συνταξιοῦχος ἀπομακρυνόμενος τῆς ὑπηρεσίας μετὰ 35 ἔτη, θὰ ἔπαιρνε περίπου τὰς αὐτὰς ἀποδοχὰς ἐνεργείας καὶ ἐνίοτε μεγαλυτέρας, ὅπως συμβαίνει εἴς τινας περιπτώσεις. Ὁ Α.Ν. 1557 τοῦ 1950, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς τὸν ἀριθμόν, ἦτο νόμος διὰ τὸν ὁποῖον προσωπικὴν εὐθύνην, ὅπως εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπαντήσω, δὲν ἔχω, ἔχω ὅμως φυσικὰ τὴν εὐθύνην τοῦ μέλους, τοῦ βουλευτοῦ, τοῦ Κόμματος τὸ ὁποῖον καὶ ἐψήφισε τότε τὸν νόμον. Ἤδη τὸ 1951, ἕνα χρόνον μετά, κατέστη σαφές, ὅτι ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθοῦν ὡρισμέναι μεταβολαὶ τοῦ νόμου ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ὄντως ὑπῆρξεν ὀρθὸς μὲν εἰς τὴν βάσιν του, ἀλλὰ ἀκραῖος εἰς τὰς ἐπὶ μέρους διατάξεις του καὶ ἐπροκάλεσεν, ὅπως ἦτο ἑπόμενον, θύελλαν διαμαρτυριῶν. Δὲν ἦσαν πάντοτε, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ κάμωμεν καὶ ἕνα εἰδικὸν ἐπικήδειον, δικαιολογημένα τὰ παράπονα, διότι κατὰ τὸν Κώδικα τῶν συντάξεων, συνέβη πολλοὶ συνταξιοῦχοι, κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ εἰς τὰ ἱστορικὰ τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἴδουν διπλασιαζομένην καὶ τριπλασιαζομένην εἴς τινας περιπτώσεις, τὴν σύνταξίν των καὶ ἐπιπροσθέτως δὲ περιελαμβάνετο μία διάταξις ἡ ὁποία ὥριζεν, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅσαδήποτε κεκτημένα δικαιώματα καὶ ἐὰν περιεκόπτοντο, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ σύνταξις ἡ τότε λαμβανομένη νὰ καταστῇ χειροτέρα. Κατὰ συνέπειαν ὅλοι περίπου ηὐνοήθησαν, μερικοὶ περισσότερον καὶ μερικοὶ ὀλιγώτερον καὶ οὐδενὸς ἡ θέσις ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδοχῶν κατέστη δυσμενεστέρα. Παρὰ ταῦτα, ὁ χρόνος διέρρευσε καὶ ἀπέδειξε μίαν παλαιὰν ἀλήθειαν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ δίδῃ κανεὶς πολλά. Τὰ ὅσα δίδει ταχέως λησμονοῦνται, ἀλλὰ ὅταν χάσῃ κανεὶς κἄτι, τὸ ὁποῖον θεωρεῖ κεκτημένον δικαίωμα, οὐδέποτε τὸ λησμονεῖ. Ἔτσι ἤδη τὸ 1951 ἦτο σαφές, ὅτι ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθῇ κἄποια μεταβολή. Αὐτὸ τὸ βάρος ἔπεσε τότε εἰς τοὺς ὤμους μου. Ἤμουν Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ πράγματι ἐπεξειργάσθην τὸν κώδικα, τὸν κώδικα στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν συνταξιούχων, ὁ ὁποῖος ἐπραγματοποίησε κωδικοποίησιν τῆς συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας μὲ βάσιν τὸν νόμον τοῦ 1950 καὶ τὸν ὁποῖον ἐτροποποίησε καὶ ὅλαι αἱ τροποποιήσεις αἱ ὁποῖαι ἐπραγματοποιήθησαν ἦσαν πρὸς ὄφελος τῶν συνταξιούχων. Χαρακτηριστικὰ ἀναφέρω, ὅτι ἤδη τὸ 1951 ἀπεδόθησαν τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα εἶχε περικόψει ὁ νόμος τοῦ 1950 εἰς τοὺς ἐξελθόντας ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν βάσει τοῦ νόμου ἐθελουσίας ἐξόδου, ἡ ὁποία εἶχε γίνει τὸ ἔτος 1929, ὅπως ἐπίσης ἀπεδόθη κατὰ τὸ ἥμισυ ἡ ἀξία τῶν πολεμικῶν ἐτῶν. Δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Γιαννούσης, ὁ ὁποῖος ἐμνημόνευσεν, ὅτι ἦτο 1,5 ἡ ἰσχὺς τῶν πολεμικῶν ἐτῶν. Ἦσαν μὲ τὸν νόμον τοῦ 1950 ἁπλᾶ τὰ πολεμικὰ χρόνια. Ἤδη ἐγὼ τὸ 1951 εἶχον ξαναχορηγήσει τὸ ἥμισυ τῆς διαφορᾶς διότι δὲν ἦτο δυνατὸν μέσα εἰς ἕνα ἔτος νὰ πραγματοποιηθῇ μεγαλυτέρα βελτίωσις. Ἔκτοτε, κύριοι συνάδελφοι, ἤρχισε ἡ συζήτησις διὰ τὰς λεγομένας, ὡς ὁ ὅρος καθιερώθη, ἀδικίας τοῦ κώδικος τῶν συντάξεων. Ὑπὸ τὸν γενικὸν ὅρον ἀδικία νοεῖται ἡ περικοπὴ κεκτημένων δικαιωμάτων. Χάος ἦτο ἡ συνταξιοδοτικὴ νομοθεσία πρὸ τοῦ 1950, χάος τὸ ὁποῖον ὡδήγει καὶ εἰς ἀδικίας, ἀδικίας ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ συσχετισμοῦ. Ἀλλὰ εἶπον καὶ προηγουμένως καὶ θὰ τὸ ξαναείπω, ὅτι κάθε περικοπὴ κεκτημένου δικαιώματος ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἀδικία καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι, αἱ ὁποῖοι εἶχον ἤδη ἀπολαύσει τὸ 80% τοῦ βασικοῦ μισθοῦ, τὴν βασικὴν κατάκτησιν, εὐλόγως, οὐδεὶς δύναται νὰ τοὺς ψέξῃ, δι’ αὐτό, ἐπάλαισαν πλέον διὰ νὰ ἀνακτήσουν καὶ τὰ ἐπὶ μέρους δικαιώματα, τὰ ὁποῖα προηγουμένως εἶχον. Ἐπεκρίθη ἡ παράταξίς μας διὰ τοὺς νόμους 1950 καὶ 1951. Δὲν δυσκολεύομαι καθόλου, κάμνοντας μίαν κριτικήν, ἐλπίζω νὰ μοῦ συγχωρηθῇ, νὰ εἴπω ψύχραιμα καὶ ἀπροκάλυπτα, διότι ὁ χρόνος ἔχει ἀμβλύνει τὸ θέμα τοῦ ἂν καλῶς ἢ κακῶς ἐπράξαμεν ἐκείνην τὴν ἐποχήν, νὰ εἴπω πράγματι ὅτι ὁ νόμος τοῦ 1950 ὑπῆρξεν ἀκραῖος καὶ ὁ νομοθέτης τῆς ἐποχῆς ἐκείνης δὲν ὑπελόγισεν ἐπαρκῶς, δὲν ἐστάθμισεν ἐπαρκῶς τὴν ψυχολογίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δικαιοῦμαι νὰ παρατηρήσω εἶναι, ὅτι ἀπὸ τὸ 1951 ἕως σήμερον, καίτοι παρῆλθον 13 ὁλόκληρα χρόνια, καίτοι ἡ παράταξίς μας ἔπεσεν ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν ταχέως, τὸ 1952, καίτοι τὰ κόμματα τῆς δεξιᾶς, τὰ ὁποῖα ἦλθον εἰς τὴν ἐξουσίαν εἶχον προεκλογικῶς ἀναγγείλει, ὅτι θὰ ἀποκαταστήσουν τὰς ἀδικίας τοῦ κώδικος τὰς συνταξιοδοτικάς, διὰ τὰς ὁποίας ὀξύτατα μᾶς εἶχον κατηγορήσει, ἡ δεξιὰ ἔμεινεν εἰς τὴν ἐξουσίαν 11 χρόνια, ἀλλὰ αἱ ἀδικίαι ἔμειναν ἀδικίαι. Σχεδὸν τίποτε δὲν μετεβλήθη ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν τοῦ 1950–1951 πλὴν ἀσημάντων ἐπὶ μέρους βελτιώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπραγματοποιήθησαν περισσότερον κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ὑπουργίας τοῦ παρισταμένου ἀξιοτίμου τέως συναδέλφου μου κ. Παπακωνσταντίνου. Παραδειγματικῶς ἠμπορῶ νὰ σημειώσω, ὅτι τὰ πολεμικὰ ἔτη, τὰ ὁποῖα ἤδη ἡμεῖς ὀλίγους μῆνας μετὰ τὸν νόμον τοῦ 1950 εἴχομεν ἀναγνωρίσει κατὰ τὸ ἥμισυ, δὲν ἐχορήγησεν ἡ δεξιὰ 11 χρόνια ποὺ ἦτο εἰς τὴν ἐξουσίαν. Καὶ σήμερον ἰδική μας πάλιν εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δίδει πίσω τὸ ἥμισυ τῶν πολεμικῶν ἐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἢ μᾶλλον τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω εἶχεν ἐπαγγελθῆ ὅτι θὰ ἐθεράπευε τὰς γενομένας ἀδικίας τοῦ κώδικος καὶ πράγματι ἕνα ἀπὸ τὰ πρῶτα μελήματα τῆς Κυβερνήσεως πλέον τῆς Ε.Κ. ἦτο νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν πραγματοποίησιν τῆς προεκλογικῆς της ἐπαγγελίας. Θὰ ἐνθυμῆσθε ὅλοι, ὅτι ἤδη κατὰ τὴν πρώτην περίοδον τῆς Κυβερνήσεως ἀπεφασίσαμεν νὰ χορηγήσωμεν τὸ πρόσθετον 15θήμερον εἰς τοὺς συνταξιούχους, τὸ ὁποῖον τοὺς εἶχεν ἀρνηθῆ ἡ τότε Κυβέρνησις Πιπινέλη, ὅταν ἔδωσε τὸ 15θήμερον τῆς ἀδείας εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίους ὑπαλλήλους. Ἐν συνεχείᾳ δέ, ἐνεγράψαμεν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀδικιῶν τὸ ποσὸν τῶν 60 ἑκατομ., ὑπολογιζόμενον ἐπὶ ἐτησίας βάσεως. Καὶ ἐπράξαμεν πράγματι ὅ,τι ἐχρειάζετο διὰ νὰ μὴ μείνῃ ἁπλῶς γραμμένο εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸ ποσόν, ἀλλὰ διὰ νὰ διατεθῇ διὰ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον προεβλέφθη. Συνεκροτήθη, κύριοι συνάδελφοι, μία μεγάλη ἐπιτροπή, ἀπολύτως ἀντιπροσωπευτική, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν κατηγοριῶν τῶν συνταξιούχων, ἡ ὁποία ἐπιτροπή, ἀφοῦ ἐμελέτησε τὸ θέμα, ὑπέβαλεν ἕνα πόρισμα. Προήδρευσα εἴς τινας συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ἡ κατευθυντήριος γραμμή, τὴν ὁποίαν τῆς ἔδωσα, ἦτο μία. Εἶπον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὅτι βεβαίως εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρχουν διαφωνίαι ὡς πρὸς τὰς ἐπὶ μέρους προτάσεις. Εἶναι φυσικὸν νὰ νομίζουν οἱ μέν, ὅτι ἄλλο θέμα, ἄλλη πρότασις πρέπει νὰ προηγῆται ἀπὸ ἄλλην, ἀλλὰ εἰς ἕνα πρᾶγμα δὲν δέχομαι ἀμφισβήτησιν, ὡς πρὸς τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ κάθε προτεινομένην διάταξιν. Διότι, ἐπὶ τέλους, οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀνεπίδεκτοι ἀμφισβητήσεως καὶ παρερμηνείας. Καὶ τοῦτο, κύριοι, κατέστη ἀναγκαῖον διότι δυστυχῶς, πολὺ ἀνευθυνότης ἐπεκράτει εἰς τὴν διατύπωσιν ἀπόψεων περὶ τῆς δαπάνης, τὴν ὁποίαν ἑκάστη μεταβολὴ συνεπήγετο. Ὁμολογῶ ὅτι μὲ κατέπληξε τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Γιαννούσης ἐφάνη σὰν νὰ δέχεται τὴν ἄποψιν ὅτι ἡ ἐπανόρθωσις τοῦ συνόλου τῶν ἀδικιῶν τοῦ κώδικος, θὰ ἐστοίχιζεν 60 ἑκατ. δραχμάς. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δίδω 102 ἑκατ. ἐπὶ ἐτησίας βάσεως καὶ ἱκανοποιῶ τμῆμα μόνον. Πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ ὅλον νὰ εἶναι μικρότερον, ἀπὸ ἀπόψεως δαπάνης, τοῦ μέρους;

§193Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Εἶπον 300 ἑκατομ.

§194Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶπον, ὅτι ἐφάνητε ἀποδεχόμενος. Ἐὰν δὲν τὴν ἀπεδέχθητε, τόσον τὸ καλύτερον. Ὑπῆρξε περίπτωσις ἐπὶ προσώπων συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι ἔδιδον ἀπιθάνους ἀριθμούς. Ἡ ἐπιτροπὴ τῶν συντάξεων ἐπετέλεσε χρήσιμον ἔργον, διότι ἔδωσε μίαν σειρὰν προτεραιότητος εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων, προτεραιότητος, ἡ ὁποία βεβαίως δὲν ἦτο ὑποχρεωτικὴ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἦτο ὅμως μία ἔνδειξις, μία ὑπόδειξις, μία χρήσιμος πρότασις, διότι ἐν συνεννοήσει μὲ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, διηυκρινίσθη τὶ θὰ ἐστοίχιζε κάθε πρότασις τυχὸν γενομένη ἀποδεκτή. Καὶ ἔτσι ἐφθάσαμεν εἰς τὸν νόμον αὐτόν. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αἰσθάνομαι εὐτυχής, διότι δύναμαι νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν τὴν ἐπανόρθωσιν ἑνὸς μέρους ἔστω, αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ὠνομάσθη ἀδικία τοῦ 1950 καὶ 51. Ἦτο χρέος τιμῆς διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ ξαναδώσῃ εἰς τὸ διπλάσιον τὰ πολεμικὰ χρόνια. Αὐτὸ δὲν ἔγινεν ἐπὶ τόσα χρόνια καὶ σήμερον γίνεται. Εἶναι τίτλος τιμῆς διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὴν παράταξιν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησίς μας ἐκφράζει. Εἶναι τίτλος τιμῆς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἐπαναφέρει εἰς τὴν πλήρη της ἀξίαν τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν λεγομένων πλασματικῶν ἐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διάταξις αὐτὴ περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς τὴν πλήρη συνταξιοδοτικὴν ἀξίαν ΒΑΡΕΑ θὰ ἔλεγα, τῶν πλασματικῶν ἐτῶν, δὲν εὐνοεῖ τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην παράταξιν. Κατὰ τὴν ἀνήσυχον περίοδον, τὴν ὁποίαν διῆλθεν ἡ χώρα ἀπὸ τοῦ 1916 μέχρι τοῦ 1940, συνέβη πολλοὶ ὑπάλληλοι ἢ στρατιωτικοὶ ἀνήκοντες ἑκάστοτε εἰς τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην ἀπὸ τὰς δύο μεγάλας ἀντιμαχομένας τότε πολιτικὰς παρατάξεις τῆς χώρας, νὰ πληρώσουν μὲ τὴν ἀπομάκρυνσίν των ἀπὸ τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν τὰς πολιτικάς των πεποιθήσεις. Δὲν εἶναι πρόθεσις κανενὸς αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ ἀναξέσῃ παλαιὰς πληγὰς καὶ νὰ τοποθετηθῇ ἔναντι τῶν πολιτικῶν προβλημάτων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Βέβαιον, ὅμως, εἶναι, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐπλήρωσαν τὴν πολιτικὴν ἀνωμαλίαν, τὴν ὁποίαν διῆλθεν ἡ χώρα, ἦσαν ἄξιοι τοὐλάχιστον συμπαθείας. Σημειώνω ἀκόμη, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ μελέτης τῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων, εἶχε προτείνει νὰ μεταβάλω εἰς πραγματικὰ μόνον τὰ 6 ἐκ. τῶν πλασματικῶν ἐτῶν καὶ ἐγὼ τὰ 6 ἐπρότεινα νὰ γίνουν 8. Ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ κ. Γιαννούσης, ἐφάνη ἀντιτιθέμενος εἰς ἕνα ἄλλον περιορισμὸν ὁ ὁποῖος τίθεται. Λέγει ὁ νόμος, ὅτι ἀναγνωρίζονται ὡς πραγματικὰ τὰ πλασματικὰ ἔτη μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 8 καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπερβαίνουν τὸ ἥμισυ τῶν πραγματικῶν ἐτῶν. Δὲν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δικαιοτέρα ρύθμισις. Δι’ αὐτὸ ἄλλως τε καὶ τὴν ἀπεδέχθη, νομίζω, ὁμοφώνως ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία κατήρτισε, ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν πρότασιν διὰ τὴν τροποποίησιν τῆς συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας. Ὑπῆρξαν περιπτώσεις ἀκραῖαι, αἱ ὁποῖαι μὲ οἱανδήποτε καλὴν θέλησιν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν παραδεκταί, περιπτώσεις δηλαδὴ ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐλάχιστα πραγματικὰ χρόνια ὑπηρεσίας καὶ οἱ ὁποῖοι ἔφυγον μὲ πολὺ μεγάλον βαθμὸν ἀπὸ τὸ στράτευμα. Τὸ ἐκπληκτικὸν ποὺ θὰ σᾶς εἴπω, εἶναι ὅτι ὑπῆρξε περίπτωσις ἀνθρώπων ποὺ μὲ ὑπηρεσίαν πραγματικὴν κάτω τοῦ ἑνὸς ἔτους, κατώρθωσαν νὰ ἔχουν σχεδὸν 35 χρόνια συνταξίμου ὑπηρεσίας καὶ νὰ φύγουν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ στρατηγοῦ. Ὁσονδήποτε καὶ ἂν θέλωμεν νὰ φανῶμεν εὐμενεῖς πρὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, κάποιος συσχετισμός, ἐπωφελὴς πάντοτε, τῆς πραγματικῆς ὑπηρεσίας μὲ τὴν πλασματικήν, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν συνταξιοδοτικὴν νομοθεσίαν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, κύριοι συνάδελφοι, πέραν τῶν δύο βασικῶν αὐτῶν διατάξεων, ὅλαι αἱ ἄλλαι διατάξεις τοῦ προτεινομένου σχεδίου νόμου, νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιαι καὶ ὅτι ἐπανορθώνουν ἀδικίας τοῦ παρελθόντος. Ἀπετέλεσεν ἰδικήν μου πρωτοβουλίαν πέραν τῶν προτάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ δώσω τμῆμα τῶν ἐτῶν τῆς κατοχῆς εἰς τοὺς ἄνδρας καὶ τοὺς Ἀξιωματικοὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ὡς πολεμικῶν ἐτῶν. Ἤχθην κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ βοηθήσω τοὺς Ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἀντιμετωπίζουν δυσχέρειαν εἰς τὴν συμπλήρωσιν σημαντικοῦ ἀριθμοῦ συνταξίμων ἐτῶν. Ὅπως ὅλοι γνωρίζετε τὸ ὅριον ἡλικίας τοῦ χωροφύλακος καὶ τοῦ ἀστυφύλακος εἶναι πολὺ χαμηλόν. Ἀπομακρύνονται συχνότατα τοῦ Σώματος μὲ ἐλάχιστα χρόνια πραγματικῆς ὑπηρεσίας καὶ ἐπὶ πλέον πολλοὶ εἶχον ὑποστῆ τὴν βαρεῖαν ζημίαν νὰ στερηθοῦν τῶν 10)50 τὰ ὁποῖα ὁ κῶδιξ τοῦ 1951 εἶχε χορηγήσει εἰς τοὺς ἔχοντας συμπληρώσει 20ετῆ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν. Ἔτσι συνέβη πολλοὶ χωροφύλακες οἱ ὁποῖοι εἶχον 18–19 χρόνια πραγματικῆς ὑπηρεσίας νὰ ἐστεροῦντο τῶν 10)50 καὶ τὰ 1–2 πολεμικὰ χρόνια τὰ ὁποῖα θὰ προσετίθεντο δὲν θὰ τοὺς ἔδιδαν μόνον 1–2)50 ἢ ἀντιστοίχως 2–4, ἀλλὰ θὰ τοὺς δώσουν 12–13–14)50. Εἶναι μία παροχὴ τὴν ὁποίαν ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ κάμω. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς κύριοι, διότι πλέον ἔχω ἀπολυτρωθῆ ἀπὸ τὰς προκαταλήψεις τοῦ παρελθόντος ἐὰν θὰ ἠδυνάμην νὰ δώσω καὶ τὰ 4 χρόνια τῆς κατοχῆς ὡς πολεμικά. Θὰ ἦτο οὐσιωδεστέρα ἀκόμη ἡ ἐνίσχυσις πρὸς τοὺς ἄνδρας καὶ τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτούς. Δυστυχῶς ὅμως εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν νὰ προχωρήσω κατὰ στάδια ὅπως συνέβη καὶ μὲ τὰ πολεμικὰ χρόνια εἰς τὸ παρελθόν, διότι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ δώσω, δὲν εἶναι ἐπαρκές. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐξεκίνησα ἀπὸ τὴν ἄποψιν ὅτι ὑπάρχουν χρήματα, ἐγεννήθη τὸ πρόβλημα ποῖα χρόνια ἔπρεπε νὰ ἀναγνωρίσω ὡς πραγματικά. Ἡ ἀρχικὴ διατύπωσις τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, πράγματι προέβλεπε νὰ ἀναγνωρισθοῦν ὡς πολεμικὰ καὶ κατὰ συνέπειαν διπλᾶ, τὰ δύο τελευταῖα χρόνια τῆς κατοχῆς. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἐγέννησε συζητήσεις ἐδημιούργησε ἀντιθέσεις, ἔγινεν ἀντικείμενον καλοπίστου ἢ ἐνδεχομένως καὶ οὐχὶ καλοπίστου κριτικῆς. Ξανασυζήτησα τὸ θέμα. Ἀπὸ τὴν συζήτησιν καὶ ἀπὸ τὴν περαιτέρω ἔρευναν ἀπεδείχθησαν κύριοι συνάδελφοι δύο ἀδιαμφισβήτητα πραγματικὰ δεδομένα. Πρῶτον, ἐὰν ἐδίδαμεν τὰ δύο πρῶτα χρόνια θὰ εὐνοούσαμεν, θὰ εὐεργετούσαμεν πολὺ μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀνδρῶν καὶ ἀξιωματικῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ δεύτερον ἀπεδείχθη ὅτι ἐὰν ἐδίδαμεν τὰ δύο τελευταῖα χρόνια θὰ ἐστερούσαμεν αὐτοῦ τοῦ πλεονεκτήματος ἄνδρας καὶ ἀξιωματικοὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας οἱ ὁποῖοι ἀπεχώρησαν τῆς ὑπηρεσίας διαρκούσης τῆς περιόδου τῆς κατοχῆς διὰ νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὰς ὁμάδας ἢ τὰς ὀργανώσεις τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Ἀντετάχθη τὸ ἐπιχείρημα ὅτι μὲ τὸν νόμον αὐτὸν τὸν σημερινὸν ἀναγνωρίζομεν ὡς πολεμικὰ χρόνια καὶ τὰ χρόνια τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν ἔνοπλον ἐθνικὴν ἀντίστασιν. Τοῦτο εἶναι ἀληθὲς κύριοι. Διὰ πρώτην φορὰν εἰσάγεται αὐτὴ ἡ διάταξις εἰς τὴν συνταξιοδοτικήν μας νομοθεσίαν, ἡ ὁποία τιμᾶ καὶ ἀναγνωρίζει τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν εἰς τὸ ἀκέραιον. (Θὰ σᾶς ἐξηγήσω ἐν συνεχείᾳ τὶ ἰσχύει μέχρι σήμερον). Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ὀργανώσεις ἀντιστάσεως, εἰς τὰς ὀργανώσεις τῶν πόλεων, οἱ ὁποῖοι δὲν μετέσχον ἐνόπλως. Ἐὰν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἀνεγνωρίζοντο τὰ δύο τελευταῖα χρόνια θὰ ἐστεροῦντο τοῦ πλεονεκτήματος. Αὐταὶ αἱ σκέψεις μὲ ὡδήγησαν εἰς τὸ νὰ μεταβάλλω τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν καὶ προτείνω νὰ θεωρηθοῦν ὡς πολεμικά, κατὰ συνέπειαν διπλᾶ, τὰ δύο πρῶτα χρόνια. Ἐπίσης κύριοι συνάδελφοι, ἐλύσαμεν κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον τὸ πρόβλημα τῶν συμμετασχόντων εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν ὡς μέλη ἐνόπλων ὁμάδων. Ἡ περίοδος εἰς τὸ σύνολόν της ἀνεγνωρίσθη ὡς περίοδος διπλῆς ὑπηρεσίας. Ἀπέκτησε διπλῆν συνταξιοδοτικὴν ἀξίαν καὶ οὐχὶ μόνον διὰ τὰς ὀλίγας ἡμέρας ποὺ ἔγιναν αἱ μάχαι. Τὸ ἴδιον πρᾶγμα γίνεται καὶ δι’ αὐτοὺς ποὺ μετέσχον τῶν ἐνόπλων δυνάμεων εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Ἕως σήμερον μὲ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, ἔπρεπε νὰ ὑπολογισθῇ εἰς διπλοῦν μόνον ἡ περίοδος ποὺ μετέσχον εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐπειδὴ ἡ διάρκεια αὐτὴ ἦτο ὀλίγων ἡμερῶν, ἦτο παντελῶς ἐστερημένη ἀξίας ἡ διάταξις. Ἡμεῖς σήμερον ἀναγνωρίζομεν διπλᾶ τὰ χρόνια ἐφ’ ὅσον ἐπολέμησαν καὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Καὶ μάλιστα ἀπεδέχθην καὶ πρότασιν τοῦ συναδέλφου Στρατηγοῦ Κατσώτα καὶ τὴν ἐπεξέτεινα ἀκόμη περισσότερον, διότι εἰς τὴν διατύπωσιν ὅπως θὰ ἴδητε τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁμιλοῦμεν πλέον περὶ στρατιωτικῶν ὁμάδων καὶ ὑπηρεσιῶν. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὰς ὑπολοίπους διατάξεις. Ἔχω χρέος ὅμως νὰ εἴπω δύο λόγια διὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7. Ἡ διάταξις αὕτη κύριοι συνάδελφοι, εἶναι χαρακτηριστικὸν ὅτι παρὰ τὴν συγκίνησιν τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν εὐθέως, ἀπὸ οὐδεμιᾶς πλευρᾶς κατεκρίθη, διότι εἶναι διάταξις εἰς τὴν βάσιν της τιμία, διάταξις ὀρθή. Ὁ κ. Γιαννούσης εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ σᾶς ἀναλύσῃ —καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω— πῶς κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν χρόνων ποὺ διέρρευσαν, ἐπέτυχε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος —δὲν ἀναφέρομαι εἰς οὐδεμίαν συγκεκριμένως Κυβέρνησιν— νὰ καταστήσῃ δῶρον ἄδωρον τὴν μεγάλην κατάκτησιν τῶν συνταξιούχων τοῦ 80% τοῦ συνταξίμου μισθοῦ. Αὐτὸ συμβαίνει, διότι τὸ μισθολόγιον ἔγινε κουρελοῦ ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, ὅτι αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν συντίθεται πλέον οὐχὶ ἀπὸ τὸν βασικόν, ὀργανικὸν μισθόν, ἀλλὰ κατὰ μέγα μέρος ἀπὸ τὸν ὀργανικὸν μισθὸν καὶ κατὰ τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα ἀπὸ ἀπειράριθμα ἐπιδόματα πάσης φύσεως καὶ κατηγορίας, μὲ ἀποτέλεσμα ἐπειδὴ ἡ σύνταξις ὑπολογίζεται μόνον ἐπὶ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ, τὸ 80% νὰ γίνεται συχνότατα 60 καὶ 50 καὶ 40%. Ἔτσι ἐδημιουργήθησαν ἀδικίαι μεταξὺ τῶν παλαιῶν καὶ τῶν νέων συνταξιούχων καὶ αἱ ἀδικίαι αὐταὶ ἰσχύουν καὶ διὰ τοὺς πολιτικοὺς καὶ διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς συνταξιούχους. Καὶ οἱ πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι τοῦ παρελθόντος εὑρίσκονται εἰς αὐτὴν τὴν μειονεκτικὴν θέσιν καὶ οἱ στρατιωτικοὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποστρατευθῆ πρὸ τοῦ 1962, εὑρίσκονται εἰς τὴν αὐτὴν μειονεκτικὴν θέσιν, διότι ἀπὸ τοῦ 1962 καὶ πέραν ἴσχυσεν ἡ διάταξις ἡ ὁποία δίδει τὰς ἀποδοχὰς τοῦ ἑπομένου καὶ τοῦ μεθεπομένου βαθμοῦ. Ὀπισθοδρόμησε λοιπὸν κύριοι συνάδελφοι ἡ συνταξιοδοτική μας νομοθεσία καὶ ἀνεπαισθήτως —διὰ νὰ ἐνθυμηθῶ τὴν φράσιν τοῦ ποιητοῦ— ξαναγύρισε ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ξεκίνησε τὸ 1950, εἰς τὸν βασικὸν διαχωρισμὸν καὶ εἰς τὴν ἀπώλειαν τῆς βασικῆς καταστάσεως τὴν ὁποίαν εἶχον ἐπιτύχει οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ 1950. Τὸ βασικὸν χρέος τοῦ Κράτους τοῦ σημερινοῦ —καὶ δὲν ὁμιλῶ μόνον διὰ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν— εἶναι νὰ ἀποκαταστήσῃ αὐτὴν τὴν σχέσιν εἰς τὴν ἀληθῆ της βάσιν, νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸν ἀληθῆ συσχετισμὸν τῆς συντάξεως εἰς τὸ 80% τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀποδοχῶν. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ τὸ μισθολόγιον, πρέπει νὰ ξαναγυρίσωμεν εἰς τὸ ἀληθὲς μισθολόγιον καὶ πρέπει ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ μισθοῦ τοῦ βαθμοῦ νὰ ὑπολογίζεται καὶ ἡ σύνταξις μὲ ἀναλογίαν 80% διὰ πλήρη 35ετίαν. Εἶναι φιλοδοξία τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδική μου προσωπικῶς, νὰ βαδίσωμεν εἰς τὸ μισθολόγιον ἔστω καὶ σταδιακῶς τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ ἔστω καὶ σταδιακὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τῶν συνταξιούχων. Δὲν θὰ ἤθελον ὅμως νὰ σᾶς παραπλανήσω ὡς πρὸς τὰς οἰκονομικὰς συνεπείας τοῦ βασικοῦ τούτου καὶ δικαίου εὐεργετήματος τῶν συνταξιούχων, διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος θὰ ἐσήμαινε πρόσθετον δαπάνην 400 ἑκατομμυρίων ἐπὶ ἐτησίας βάσεως. Καταλαβαίνετε κατὰ συνέπειαν, ὅτι ἀσχέτως τοῦ ὅτι νομικῶς δὲν εἶναι ἐφικτόν, διότι δὲν ἔχω μισθολόγιον νὰ πραγματοποιήσω τὸν συσχετισμὸν τοῦ 80% τῆς συντάξεως μὲ τὸν βασικὸν μισθὸν καὶ οἰκονομικῶς δὲν δύναται αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ βαστάσῃ καὶ διὰ μιᾶς μάλιστα, ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς αὐτὴν τὴν δαπάνην. Ἔτσι ὑπῆρξεν ἡ βασικὴ ἀδικία καὶ ἡ ἀνισότης μεταξὺ τῶν παλαιῶν καὶ τῶν νέων συνταξιούχων. Σιγὰ–σιγὰ ὅμως ἡ Ἑλληνικὴ πραγματικότης ἐδημιούργησε καὶ μίαν τρίτην κατηγορίαν, μίαν τρίτη ἀνισότητα, ἐν τῇ ἀδικίᾳ, θὰ ἐτολμοῦσα νὰ εἴπω. Κατὰ παγίαν συνταξιοδοτικὴν διάταξιν τυχὸν ἀνακαλούμενος στρατιωτικὸς συνταξιοῦχος δὲν μετέβαλε τὸ συνταξιοδοτικόν του καθεστὼς παρὰ ἐὰν ὑπηρέτει τοὐλάχιστον ἐπὶ δύο χρόνια ἀνακαλούμενος εἰς τὴν ἐνέργειαν. Ἡ διάταξις αὕτη τῆς διετίας μετεβλήθη καὶ ὡρίσθη ἀπὸ μεταγενέστερον συνταξιοδοτικὸν νόμον, ὅτι ἤρκει ἀνάκλησις ἑνὸς μηνὸς διὰ νὰ ὑπαχθῇ ὁ ἀνακαλούμενος εἰς τὸν νέον συνταξιοδοτικὸν καθεστώς. Ἔτσι συνέβη νὰ ἀνοίξῃ ὁ δρόμος μὲ ἕνα παράθυρο μικρὸν εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ἐν συνεχείᾳ μία εὐρεῖα λεωφόρος πρὸς τὴν εὐνοιοκρατίαν. Μεταξὺ τῶν ἀδικουμένων συνταξιούχων ἀνεκαλοῦντο στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι ὄχι διότι τοὺς ἐχρειάζετο τὸ Κράτος. Ἀνεκαλοῦντο διὰ τὴν τακτοποίησίν των τὴν συνταξιοδοτικήν, ὅπως καὶ δημοσίᾳ ὡμολογεῖτο, παρέμεναν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου ἐπὶ ἕνα μῆνα χωρὶς νὰ φορέσουν στολὴν καὶ ἀποστρατευόμενοι μετὰ ἕνα μῆνα ἔβλεπαν τὴν σύνταξίν των, ἰδίᾳ ἐὰν ἦσαν ἀνώτεροι ἢ ἀνώτατοι, νὰ αὐξάνεται κατὰ 1000–2000 καὶ ἐνδεχομένως τρεῖς χιλιάδας δραχ. κατὰ μῆνα. Ἀσχέτως τῆς αἱμορραγίας ποὺ ἐσήμαινε διὰ τὸν προϋπολογισμὸν αὐτὴ ἡ ἀνάκλησις, ἐδημιουργεῖτο καὶ ἕνα βαρύτατον πρόβλημα ἠθικῆς τάξεως διὰ τὸ Κράτος, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, κύριοι συνάδελφοι. Εἶπον πὼς δὲν θεωρῶ τὸ πρόβλημα ὡς πρόβλημα κομματικῶν ἀντιθέσεων. Δὲν θὰ εἴπω, ὅτι ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἤνοιξε τὸν δρόμον. Δὲν θὰ τὸ εἴπω πολὺ περισσότερον ἀφοῦ τὸν ἴδιον δρόμον ἠκολούθησεν ἐν συνεχείᾳ καὶ ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις. Καὶ ἡ ΕΡΕ ἀνεκάλεσεν ἀξιωματικοὺς καὶ ἡμεῖς ἐν συνεχείᾳ ἀνεκαλέσαμεν. Τὸ κακὸν εἶχεν ἀρχίσει νὰ παραγίνεται. Ἐγώ, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, φυσικὸς δέκτης τῶν παραπόνων τῶν συνταξιούχων, δὲν εἶχον τὶ νὰ ἀντείπω ὅταν ἤρχοντο καὶ μὲ ἠρώτων, μὲ ποῖα κριτήρια ἡ Κυβέρνησις μὲ μίαν ὑπογραφὴν αὐξάνει τὴν σύνταξιν τοῦ ἑνὸς καὶ δὲν αὐξάνει τὰς συντάξεις τῶν ὑπολοίπων. Καὶ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ., ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο νὰ εὐνοήσῃ τοὺς ἰδικούς της φίλους καὶ νὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ ὅταν μάλιστα πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔχουν βαρύτατα ἀδικηθῆ εἰς τὸ παρελθόν, ὅτι ὄχι μόνον διὰ τὸ μέλλον στερεῖ ἑαυτὴν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος ἀλλὰ καὶ ἀναδρομικῶς καταργεῖ τὰς συνταξιοδοτικὰς συνεπείας τῶν ἀνακλήσεων. Δὲν μοῦ διαφεύγει, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐξισώνομεν πρὸς τὰ κάτω ὅλους τοὺς συνταξιούχους. Τοὺς περίπου εὐνοουμένους, διότι τόσοι περίπου ἦσαν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἀνεκλήθησαν συνολικῶς, τοὺς φέρομεν εἰς τὴν κατηγορίαν ὅλων τῶν ὑπολοίπων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον εὐνοηθῆ. Ἀλλὰ ὅταν τὸ Κράτος δὲν δύναται νὰ δώσῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ δώσῃ —καὶ πρῶτος τὸ ἐσημείωσα προηγουμένως— εἰς ὅλους τοὐλάχιστον τοὺς συνταξιούχους πρέπει νὰ δώσῃ τὸ αἴσθημα, ὅτι εἶναι Κράτος τίμιον, ὅτι εἶναι Κράτος δίκαιον καὶ ὅτι δὲν εὐνοεῖ μὲ στενὰ προσωπικὰ ἢ κομματικὰ κριτήρια ὀλίγους εἰς βάρος τῶν πολλῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα, κύριοι συνάδελφοι, τῆς διατάξεως αὐτῆς. Καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, διότι ἀποδίδω μεγάλην σημασίαν εἰς αὐτὴν τὴν διάταξιν ὡς ἐκφραστικὴν τῆς γραμμῆς ποὺ πρέπει νὰ διέπῃ τὴν συνταξιοδοτικὴν νομοθεσίαν, ὅτι δὲν θὰ ἀρνηθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἰδιαιτέρως ἡ πλειοψηφία ἡ σημερινὴ νὰ τὴν ψηφίσῃ, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι θίγει συμφέροντα, θίγει οἰκονομικὰ συμφέροντα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι καὶ φίλοι μας εἶναι καὶ καθ’ ὅλα μᾶς εἶναι συμπαθεῖς. Ὀφείλει ἡ παράταξις τῆς Ε.Κ. νὰ δείξῃ, ὅτι ἀκολουθεῖ μίαν γραμμὴν ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης ἔναντι ὅλων τῶν συνταξιούχων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω τελειώνοντας, ὅτι ἡ συζήτησις ποὺ θὰ ἐπακολουθήσῃ, νὰ γίνῃ μὲ βάσιν τὰς προτάσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ἐπιτροπῆς, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν διενείμαμεν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὰς προσθήκας, τὰς ὁποίας ἐν συνεχείᾳ διένειμα. Ἡ ἀνάγκη νὰ ἐπακολουθήσουν ἐκ τῶν ὑστέρων αἱ προσθῆκαι προῆλθεν ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὡρισμέναι διατάξεις ἐπὶ τῶν ὁποίων κατ’ ἀρχὴν συνεφώνησεν ἡ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ψηφισθοῦν ἔπρεπε νὰ σταλοῦν, εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον διὰ νὰ συνοδευθοῦν ἀπὸ ἔκθεσιν αὐτοῦ. Ἔτσι τὰς διατάξεις ἐκείνας τὰς ὁποίας ἐστείλαμεν μετὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχήν των ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον τὰς περιελάμβανεν εἰς τὰς προσθήκας αἱ ὁποῖαι ἐν συνεχείᾳ ἐκυκλοφόρησαν. Οὐσιαστικῶς ὅμως καὶ αἱ μεταβολαὶ αἱ περιεχόμεναι εἰς τὴν ἔκθεσιν καὶ αἱ προσθῆκαι εἶναι αἱ μεταβολαὶ τὰς ὁποίας ἐπραγματοποίησεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ἐπιτροπὴ καὶ τὰς ὁποίας ἐγὼ εἰς τὸ σύνολον ἀπεδέχθην. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ μόνον τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω εἶναι νὰ συμφωνήσετε νὰ προστεθῇ, ὡς νέον ἄρθρον μία διάταξις τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀποχωρήσω ἀπὸ τὸ ὑπαλληλικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐπίσης ἔχει κατατεθῆ καὶ διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται ἡ ἐνίσχυσις τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου αὐτοῦ θὰ πέσῃ τεράστιος ὄγκος ἐργασίας εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἤδη ἀνεπαρκοῦς προσωπικοῦ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, διότι θὰ χρειασθῇ νὰ ἀναθεωρηθοῦν δεκάδες χιλιάδων συνταξιοδοτικαὶ ὑποθέσεις καὶ ἔχομεν ὅλοι μας χρέος νὰ ὑποβοηθήσωμεν ὥστε ἡ ἀναθεώρησις αὐτῶν τῶν συντάξεων νὰ γίνῃ εἰς τὸ ταχύτερον δυνατὸν χρόνον. Ἐὰν κατὰ συνέπειαν ἡ Βουλὴ συμφωνήσῃ ἐγὼ θὰ ἐπρότεινα τὸ οἰκεῖον ἄρθρον τοῦ ἑτέρου νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ προωθήσωμεν ταὐτοχρόνως, ἀποχωριζόμενον, ὅπως ἄλλωστε προεβλέπετο εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχον καταθέσει εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 περὶ ἐνισχύσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, νὰ προστεθῇ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας θέλω νὰ σᾶς δώσω τὰ γενικὰ οἰκονομικὰ μεγέθη τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν. Ἀπὸ τότε ποὺ ἀνῆλθεν ἡ Κυβέρνησίς μας εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐχορηγήσαμεν ὅπως εἶπον τὸ 15θήμερον εἰς τοὺς συνταξιούχους. Αὐτὸ σημαίνει δαπάνη περίπου 90.000.000 ἐπὶ ἐτησίας βάσεως. Δεύτερον σχέδιον νόμου, εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγοῦμαι καὶ τὸ ὁποῖον ἐπιβαρύνει περίπου μὲ 100 ἑκατ. πάλιν ἐπὶ ἐτησίας βάσεως τὸν προϋπολογισμόν. Δηλαδὴ ἤδη εἰς τὸν πρῶτον χρόνον τῆς διακυβερνήσεώς μας διατίθενται μὲ ὑπολογισμὸν ἐτήσιον 200 ἑκατ. διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν συνταξιούχων. Δὲν ἔχω, κύριοι συνάδελφοι, τὴν αὐταπάτην, ὅτι τερματίζεται ἡ προσπάθεια αὐτή. Ἀλλὰ δὲν πρέπει καὶ σεῖς νὰ ἔχετε τὴν αὐταπάτην ὅτι εἶναι ἀκένωτος πηγὴ ἡ πηγὴ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὅτι ἑκάστοτε δύναται νὰ παρέχεται ἱκανοποίησις εἰς ὅλα τὰ θέματα. Ἡ Κυβέρνησίς μας πράγματι ἐπραγματοποίησε κατορθώματα τὰ ὁποῖα εἰς τὸ παρελθὸν ἐθεωροῦντο ἀνέφικτα. Πολὺ ὅμως ἀπέχομεν ἀπὸ τοῦ νὰ γίνωμεν θαυματοποιοί. Κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κινούμεθα πάντοτε μέσα εἰς τὰ περιθώρια τὰ ὁποῖα μᾶς δίδει ἡ ἀκριβὴς ἐκτίμησις τῶν ἑκάστοτε οἰκονομικῶν δεδομένων καὶ αὐτὸ πράττομεν καὶ σήμερον καὶ θὰ πράξωμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἡ παρατήρησίς μου αὐτὴ γίνεται διὰ νὰ καταλήξω εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν ὥραν, ὁσονδήποτε καὶ ἂν τὸ ἐπιθυμῶ καὶ ὁσονδήποτε καὶ ἂν τὸ κρίνω δίκαιον, νὰ ἀποδεχθῶ περαιτέρω προσθήκας καὶ περαιτέρω βελτιώσεις. Ἡ Κυβέρνησίς μας ἔχει τὴν συνείδησιν ἥσυχον διότι ἐξεπλήρωσε μὲ τὸ πάρα πάνω τὴν ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν ἔχει δώσει. Καὶ ἐπειδὴ ἐσυνηθήσαμεν νὰ τηροῦμεν τὰς ὑποσχέσεις καὶ τὸ ἀπεδείξαμεν, εἴμεθα βέβαιοι ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι τῆς Ἑλλάδος θὰ περιμένουν μὲ ἐμπιστοσύνην καὶ τὸ ἑπόμενον καὶ τὸ μεθεπόμενον συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον, ὥστε μέσα εἰς τὴν 4ετίαν ποὺ μᾶς ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ λαὸς νὰ κυβερνήσωμεν νὰ ὁλοκληρώσωμεν τὴν ἱκανοποίησιν τῶν συνταξιοδοτικῶν αἰτημάτων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Κ.).

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ὡς εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς ΕΔΑ.

§196Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἀσφαλίσεως καί, ἑπομένως, καὶ τῆς συνταξιοδοτήσεως, συνάπτεται ἀπολύτως μὲ τὸ δικαίωμα τῆς ἐργασίας καὶ τὴν ἀμοιβὴν ἐκ τῆς ἐργασίας. Οὔτε τὸ ἓν οὔτε τὸ ἄλλο ἐπιδέχονται οὔτε ἀποστέρησιν πλήρη, οὔτε μείωσιν, διότι καὶ τὰ δύο καθαγιάζονται μὲ τὸ ἱερόν, ἐπαναλαμβάνω, δικαίωμα τῆς ἐργασίας. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, προκειμένου περὶ τῆς συνταξιοδοτήσεως, ὅτι ἀποτελεῖ δεῖγμα τοῦ ἐπιπέδου τοῦ πολιτισμοῦ ἑνὸς Κράτους τὸ πῶς συμπεριφέρεται εἰς τοὺς ἀπομάχους τῆς ἐργασίας. Ἐὰν οἱ ἀπόμαχοι τῆς ἐργασίας, οἱ συνταξιοῦχοι, ἐκεῖνοι ποὺ εἴτε λόγῳ γήρατος, εἴτε λόγῳ ἀνικανότητος πρὸς ἐργασίαν δὲν ἠμποροῦν πλέον νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των δὲν τυγχάνουν τῆς περιθάλψεως καὶ τῆς προσοχῆς τοῦ Κράτους, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τὸ Κράτος ἐκεῖνο εὑρίσκεται εἰς πολὺ χαμηλὸν ἐπίπεδον πολιτισμοῦ. Ἀλλὰ διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἱκανοποίησις αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος— καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς συντάξεως καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐργασίας— εἶναι ἀπαραίτητον νὰ κινοῦνται καὶ τὰ δύο. Καὶ ἐπειδὴ τώρα ὁμιλοῦμεν διὰ τὸ συνταξιοδοτικὸν δικαίωμα, θὰ πρέπει καὶ τοῦτο νὰ κινῆται μέσα εἰς τὰ πλαίσια κανόνων ἀντικειμενικῶν, οἱ ὁποῖοι καὶ μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίζουν καὶ τὴν ἰσότητα μεταξὺ πάντων τῶν συνταξιοδοτουμένων, ἀλλὰ καὶ μίαν στοιχειώδη ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ζωῆς μετὰ τὴν ὑπηρεσίαν. Μὲ βάσιν αὐτὰς τὰς σκέψεις, πρῶτον, θὰ ἤθελα νὰ διατυπώσω ἐξ ἀρχῆς μίαν διαφωνίαν πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγες ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν συνταξιούχων. Δυστυχῶς ἡ ἐξιστόρησις, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος προέβη ἐν συνεχείᾳ, δὲν ἀποδεικνύει ὅτι ὑπῆρξε πράγματι αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν τῶν συνταξιούχων εἰς τὰ τελευταῖα τοὐλάχιστον 10 ἔτη ἤ, ἔστω, ἀπὸ τοῦ 1951, ὁπότε ἐτέθη μία δικαία βάσις εἰς τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ὑπαλλήλων. Ἀντιθέτως μὲ ἕνα πνεῦμα νομιναλιστικὸν μὲ ἕνα πνεῦμα κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται καμμία δαπάνη τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, μὴ τυχὸν διὰ τῆς δαπάνης αὐτῆς θιγῆ ἡ σταθερότης τοῦ νομίσματος, μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἀντιμετωπίσθησαν ἀρνητικῶς τὰ αἰτήματα καὶ τῶν ἐργαζομένων δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνταξιούχων. Καὶ ἐφθάσαμεν πράγματι εἰς τὸ σημεῖον, ποὺ περιέγραψεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν— καὶ δὲν χρειάζεται νὰ ἐπανέλθω καὶ ἐγώ, ἄλλωστε εἶναι καὶ προκεχωρημένη ἡ ὥρα— ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον ποὺ σήμερον πράγματι οἱ συνταξιοῦχοι, προκειμένου νὰ ἐκτιμήσουν τὴν θέσιν των ὡς δικαιούχων ἀπέναντι τοῦ Κράτους μιᾶς ἱκανοποιητικῆς ἀποζημιώσεως διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ζήσουν, νὰ ἀντιμετωπίζουν πράγματι χάος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως στοιχειώδους ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν των, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἰσότητος μεταξὺ των ἐπὶ ἑνὸς ἐπιπέδου ἴσων προϋποθέσεων διὰ τὴν συνταξιοδότησιν. Κύριοι βουλευταί, μὲ βάσιν τὰς σκέψεις αὐτὰς νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπωθοῦν ὡρισμένοι κανόνες προκειμένου νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ὅλον θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως. Προϋποθέσεις διὰ τὴν συνταξιοδότησιν εἶναι τὸ γῆρας, ὁ θάνατος, ἡ ἀνικανότης πρὸς ἐργασίαν. Καὶ βέβαια εἰς τὸ θέμα «ἀνικανότης πρὸς ἐργασίαν», ἰδίως τὰ τελευταῖα χρόνια, περιελήφθη αὐτὸ τὸ φαινόμενον τῆς στερήσεως τοῦ δικαιώματος ἐργασίας δι’ ἀπολύσεων, αἱ ὁποῖαι ὀφείλονται εἰς πλῆθος λόγων, ἰδίως δὲ εἰς λόγους πολιτικούς, ὅπου καὶ τότε προκύπτει ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους ἐφ’ ὅσον βιαίως ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν— καὶ θὰ ἔλεγα ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ καὶ ὅπου ὑπῆρξεν ἀπομάκρυνσις βιαία ἐργαζομένων— θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ χρέος νὰ παράσχῃ τὰ μέσα διαβιώσεως εἰς ἐκείνους, τοὺς ὁποίους κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπεμάκρυνε. Δυστυχῶς ἡ ἀνωμαλία, ἡ ὁποία ἐπεκράτησεν εἰς ὅλα τὰ χρόνια τουλάχιστον τῆς τελευταίας 50ετίας, ἔχει δημιουργήσει ἕνα χάος εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ τοῦ χρέους τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν συνταξιούχων, συνταξιούχων καὶ τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ συνταξιούχων καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων τῶν ἰδιωτικῶν. Ἕνας δεύτερος κανών, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ κυριαρχῇ, εἰς τὸν καθορισμὸν τῶν συντάξεων, θὰ ἔπρεπε νὰ βασισθῇ εἰς ἓν ἀξίωμα θὰ ἔλεγα, ὅτι ἡ συνταξιοδότησις πρέπει νὰ παρακολουθῇ πάντοτε τὸν μὴ ἐργαζόμενον— καὶ εἰς αὐτὴν ἀκόμη τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπολύσεως τῶν ὑπαλλήλων ἀπὸ μέρους τοῦ Δημοσίου— ἀλλὰ ποτὲ δὲν θὰ πρέπει ἡ συνταξιοδότησις, εἰς μίαν γενικὴν τοποθέτησιν, νὰ παρακολουθῇ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἀπώλεσε μὲν κάποτε τὴν δυνατότητα ἐργασίας, ἐξηκολούθησε, συνέχισεν ὅμως ἔπειτα τὴν ἐργασίαν του. Θὰ πρέπει τότε ὄχι ἡ συνταξιοδότησις, ἀλλὰ τὸ συνταξιοδοτικὸν δικαίωμα νὰ παρακολουθῇ τὸν ἐργαζόμενον εἰς ἄλλον ἐργοδότην. Θὰ ἔπρεπε, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νὰ ὑπάρχῃ μία ἰδεατὴ ἑνότης, ἑνιαία ἀσφάλισις παντὸς ἐργαζομένου μέχρι τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ καταστῇ ἀδύνατος ἡ προσφορὰ ἐργασίας. Δυστυχῶς, προκειμένου περὶ Δημοσίων ὑπαλλήλων ἰδίως δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συνδυασθῇ τοῦτο μὲ ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον μὲ πολλὴν προσπάθειαν καὶ πίεσιν ἐπετύχομεν νὰ ψηφισθῇ τὸ 1961, τῆς παρακολουθήσεως δηλ. τοῦ συνταξιοδοτικοῦ δικαιώματος, τῆς μεταφορᾶς του ἀπὸ ἕνα ἀσφαλιστικὸν φορέα εἰς ἄλλον ἐφ’ ὅσον ἀλλάσσει ἐργοδότην ὁ ἐργαζόμενος καί, ἑπομένως, ἀλλάσσει καὶ ἀσφαλιστικὸν φορέα. Μὲ τὸν νόμον ἐκεῖνον ἐξῃρέθη τὸ Δημόσιον. Νομίζω, ὅτι ἀπετέλεσε βασικὸν λάθος. Καὶ νομίζω εἶναι ἕνας λόγος διὰ τὸν ὁποῖον σήμερον παρουσιάζεται ἡ ἀνάγκη αἰτημάτων ἀναγνωρίσεως χρόνου συνταξιοδοτήσεως, αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ μέγιστον πλῆθος ἀτομικῶν περιπτώσεων καὶ ἀτομικῶν αἰτημάτων, οἱ 200 ἢ 300 τροπολογίες ποὺ ἔχουν κατατεθῆ εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι ἕνας φάκελλος ὀγκώδης τροπολογιῶν, αἱ περισσότεραι κυρίως ἀναφέρονται σὲ τέτοιου εἴδους περιπτώσεις, ἀτομικὰς περιπτώσεις ποὺ ζητεῖται ἡ ἀναγνώρισις κἄποιον χρόνον ὑπηρεσίας, ὁ ὁποῖος δὲν λογαριάσθηκε εἰς τὸν ἀσφαλιστικὸν χρόνον τοῦ ἐργαζομένου. Ἐνῷ μὲ μίαν γενικὴν ἀντιμετώπισιν ὅτι τὸ ἀσφαλιστικὸν βιβλιάριον, τὸ δικαίωμα τῆς ἀσφαλίσεως παρακολουθεῖ τὸν ἐργαζόμενον ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ ἀρχίσῃ ἐργαζόμενος μέχρι τὴν στιγμὴν ποὺ εἴτε λόγῳ θανάτου ἢ γήρατος ἢ ἀνικανότητος παύσῃ ἐργαζόμενος, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γεννᾷ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ προβλήματα, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα θὰ ἀπεκαθίστατο καὶ μία δικαιοσύνη, διότι ὁλόκληρος ὁ χρόνος ἐργασίας, θὰ ἦτο ὁ χρόνος τοῦ ἐργαζομένου, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν οὔτε πλασματικὰ χρόνια οὔτε προσωρινῆς ὑπηρεσίας, οὔτε ἐκτάκτου ὑπηρεσίας, οὔτε μονιμότητος, ὥστε νὰ μὴ δημιουργῆται αὐτὸ τὸ χάος, τὸ ὁποῖον πράγματι σήμερον καταταλαιπωρεῖ τοὺς ἐργαζομένους, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ μίαν πηγὴν ἀνωμαλίας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων συνταξιοδοτήσεως καὶ ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Τέλος, κύριοι βουλευταί, ἡ ἐξασφάλισις ἴσων δικαιωμάτων δι’ ὅλους τοὺς συνταξιούχους ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα στοιχειῶδες καὶ βασικὸν χρέος τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν ἐργαζομένων. Ἤδη ἀνεφέρθησαν περιστατικά, τὰ ὁποῖα ἐπιχειρεῖται νὰ ρυθμισθοῦν διὰ τοῦ ὑπ’ ὄψιν σχεδίου νόμου χωρὶς κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ ἐπιτυγχάνεται ἡ τακτοποίησις τοῦ θέματος. Ὅταν ἡ σύνταξις καθωρίσθη ἅπαξ τὸ 1951 εἰς ἕνα ποσοστὸν ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἐργαζομένου, αὐτὴ ἡ βάσις θὰ ἔπρεπε νὰ συνεχίζεται νὰ ἀποτελῇ τὴν βάσιν τῆς συνταξιοδοτήσεως. Ἤδη, τὸ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, βλέπει τὴν ἀνωμαλίαν καὶ θὰ ἐπιχειρήσῃ ὅσον ἐπιτρέπουν τὰ οἰκονομικὰ νὰ τὴν διορθώσῃ. Ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφύγῃ εἰς τὸ συντομώτερον χρονικὸν διάστημα νὰ τακτοποιήσῃ αὐτὸν τὸν πονοκέφαλον τῶν συντάξεων. Δὲν εἶναι νοητὸν ὅτι ἐπειδὴ ἦτο τυχερὸς ἕνας ὑπάλληλος νὰ φύγῃ δύο ἢ τρεῖς μῆνας βραδύτερον ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους του, μετὰ τῶν ὁποίων ἐξηλίχθη συγχρόνως, ἀλλὰ διότι τὸν κατέλαβεν ἐκεῖνον ὀλίγους μῆνας πρὶν τὸ ὅριον ἡλικίας καὶ ἐξῆλθεν δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸ τὸ ἄνευ σημασίας γεγονὸς νὰ ἀποτελῇ λόγον διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἕνας διαφορισμὸς συνταξιοδοτήσεως, διότι συνέπεσε μετὰ τὴν ἔξοδον τοῦ ἑνὸς νὰ ὑπάρξῃ βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἄλλου ὑπὸ τὰς μορφὰς ποὺ δίδονται αἱ βελτιώσεις, ὥστε νὰ μὴ ἀπολαύσῃ αὐτῆς τῆς συνταξιοδοτήσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἀπολαύσῃ ἐκεῖνος ποὺ μετὰ ἕνα χρόνο θὰ ἐξέλθῃ τῆς ὑπηρεσίας. Ἀνεφέρθησαν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν περιστατικὰ ὅπως στρατηγός, ἀντιστράτηγος, ὁ ὁποῖος εἶχε περισσότερα χρόνια ὑπηρεσίας ἀπὸ ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος ἐξῆλθε μετὰ 4–5 χρόνια μετὰ ἀπὸ αὐτὸν μὲ βαθμὸν ταξιάρχου παίρνει σύνταξιν 4.000 δραχμῶν ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸν ταξίαρχον, ὁ ὁποῖος ἐξῆλθε μετὰ τέσσαρα ὁλόκληρα ἔτη. Αὐτὸ τὸ φαινόμενον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσῃ ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ βάσις, ὅτι ἡ σύνταξις θὰ παρακολουθῇ κάθε φορὰν καὶ θὰ προσαρμόζεται πρὸς τὰς καταβαλλομένας πρὸς τὸν ἴσον βαθμὸν καὶ μὲ τὸν αὐτὸν χρόνον ὑπηρεσίας ἀποδοχὰς τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλου. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἠμπορέσαμεν νὰ προσαρμόσωμεν τὰς ἀποδοχὰς καὶ πρὸς τὸν κανόνα αὐτὸν τὰς συντάξεις, θὰ ἐξακολουθῇ νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ ἀδικία καὶ ἡ ἀνωμαλία καὶ ἡ ἀνισότης καὶ αἱ ἑκατοντάδες τῶν τροπολογιῶν ποὺ ἐμφανίζονται εἰς κάθε συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνθυμηθῶ ποῦ ἔχει φθάσει ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως συνταξιοδοτήσεως. Πρὸ δύο ἐτῶν, δὲν ἐνθυμοῦμαι ποῖος ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔτυχε νὰ ἔλθω εἰς ἐπαφὴν διὰ μίαν δικαιοτάτην περίπτωσιν ἀποκαταστάσεως μιᾶς ἀδικίας συνταξιοδοτικῆς καὶ ἤκουσα ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν τολμῶ νὰ θίξω συνταξιοδοτικὸν ζήτημα μὲ νομοσχέδιον, διότι ὅταν φθάσω εἰς τὴν Βουλὴν μὲ μίαν διάταξιν συνταξιοδοτικὴν θὰ ἔχω 1.000 αἰτήματα διὰ νὰ τὰ ἱκανοποιήσω, δίκαια δὲ ὅλα καὶ ἐπειδὴ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὰ ἱκανοποιήσω δὲν φέρω νομοσχέδιον καὶ δι’ αὐτὸ κατὰ κανόνα δὲν ἦλθε τοὐλάχιστον εἰς τὰ χρόνια ποὺ εἶμαι εἰς τὴν Βουλήν, νομοσχέδιον συνταξιοδοτικόν. Καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως ἀποτελεῖ ἔπαινον τὸ ὅτι ἐτόλμησε σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ φέρῃ τοιοῦτον νομοσχέδιον. Ὅμως θὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁλοκληρώσῃ τοῦτο. Βεβαίως, ἐδήλωσεν ἤδη ὅτι ἐργάζεται διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν, ἀλλὰ νὰ ὁλοκληρώσῃ εἰς αὐτὴν τὴν βάσιν μίαν ἀποκατάστασιν δικαιοσύνης διὰ τὴν ἰσότητα καὶ ἱκανοποίησιν στοιχειωδῶν ἀναγκῶν διὰ τοὺς συνταξιούχους. Βεβαίως, τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἰπῇ κανεὶς ὅτι ἱκανοποιεῖ τὸ αἴτημα τῶν χιλιάδων συνταξιούχων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἱκανοποιήσῃ. Ὅταν μία τόσον μεγάλη ἀνωμαλία καὶ ἀταξία ἔχει δημιουργηθῇ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ἕνα νομοσχέδιον καὶ μὲ τὰ περιωρισμένα οἰκονομικὰ ποὺ ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἱκανοποιήσῃ αὐτὸ τὸ αἴτημα. Ὅμως πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζωνται αἱ οἱαιδήποτε δαπάναι τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων, εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων. Εἴχομεν ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς πρώτης συνόδου τῆς Βουλῆς καταθέσει σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν δι’ αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων κατὰ 20% ἕως 30%. Δὲν ἀποτελεῖ οὐδὲ κἂν πόρρωθεν σκέψιν οἱασδήποτε δημαγωγίας, ἀλλὰ εἶναι ἔργον δικαιοσύνης νὰ γίνῃ νοητὸν ὅτι κατὰ ἱεράρχησιν ἐπιβάλλεται πρῶτον νὰ ἱκανοποιήσωμεν ὡρισμένας ἀξιώσεις τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν συνταξιούχων καὶ ἔπειτα ἄλλα κονδύλια θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀκολουθήσουν καλυπτόμενα μεταγενεστέρως ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Δὲν ἠκολουθήθη ἐξ ὁλοκλήρου αὐτὴ ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν διετυπώσαμεν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Παρεσχέθησαν ὡρισμέναι βελτιώσεις καὶ διὰ τοὺς συνταξιούχους, 200 ἑκατομμύρια λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι διετέθησαν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, ὅμως δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἱκανοποιήσεως στοιχειωδῶν ἀπαραιτήτων ἀναγκῶν τῶν ὑπαλλήλων, τῶν ἐργαζομένων, δὲν ἐτοποθετήθη ἱκανοποιητικῶς ἡ Κυβέρνησις. Τὸ νομοσχέδιον, εἰς τὸν τίτλον του ὁμιλεῖ περὶ συμπληρώσεως τῆς συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας. Βεβαίως, εἶναι βαρὺς ὁ τίτλος, δὲν πρόκειται περὶ συμπληρώσεως, ἀλλὰ περὶ κἄποιας τροποποιήσεως. Νομίζω, ὅτι οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν σκέπτεται ὅτι συνεπλήρωσε τὴν συνταξιοδοτικὴν νομοθεσίαν. Δὲν ὁλοκληρώνει τὴν λύσιν ζητημάτων κατηγοριῶν συνταξιούχων ἐξ ὁλοκλήρου. Δι’ αὐτὰς τὰς περιπτώσεις ποὺ δίδει λύσεις, δὲν ὁλοκληρώνει τὴν λύσιν διὰ τὰς ἰδίας κατηγορίας. Κυρίως ἐπιχειρεῖται μία ἀποκατάστασις, μία χορήγησις τῆς διπλῆς ἀναγνωρίσεως συντάξεως πρὸς τοὺς στρατιωτικούς, διὰ τὴν περίοδον τὴν πολεμικὴν καὶ διὰ τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς διὰ τὰς περιπτώσεις ἀπολύσεως, διὰ λόγους πολιτικούς. Ἀφήνει ὅμως ἀρρύθμιστον τὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν πολιτικὸς ἢ στρατιωτικὸς ἀπελύθη διὰ λόγους πολιτικοὺς καὶ δὲν συνέβη νὰ ἐπαναδιορισθῇ. Ὅσοι, λοιπόν, δὲν εἶχον τὴν τύχην νὰ ἐπαναδιορισθοῦν, καίτοι ἠδικήθησαν, θὰ παραμείνουν ἀδικούμενοι. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ τῶν ἐτῶν μετὰ τὴν κατοχήν, τῶν ἐτῶν τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας. Ὡς γνωρίζετε, κατὰ τὴν περίοδον ταύτην ἐγένοντο χιλιάδες ἀπολύσεις διὰ λόγους πολιτικούς. Τὸ θέμα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν πολλάκις συνεζητήθη εἰς τὴν Βουλήν, χωρὶς νὰ δοθῇ ποτὲ κἄποια λύσις. Ἡ ἀπόλυσις δὲν ἐγένετο διότι ὑπῆρξεν ἐκείνη ἢ ἡ ἄλλη δρᾶσις τοῦ κρατικοῦ λειτουργοῦ, ἀλλὰ διότι συνέβη οὗτος νὰ τοποθετηθῇ πολιτικῶς εἰς αὐτὴν ἢ ἐκείνην τὴν πολιτικὴν μερίδα. Καὶ μάλιστα οὐδεμία ἄλλη συνέπεια ὑπῆρξε πέραν τῆς ἀπολύσεως. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔλαβον κατὰ καιρὸν ἀπὸ ὅλους τοὺς πολιτικοὺς Ἀρχηγοὺς τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ τακτοποιηθοῦν, πλὴν ὅμως ἀκόμη παραμένουν μόνον μὲ τὴν ὑπόσχεσιν, χωρὶς νὰ ἀποκαθίστανται. Καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῦ προκειμένου, τὸ σχέδιον νόμου διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτῶν τῶν συνταξιούχων τοποθετεῖται κατὰ τρόπον ἀρνητικόν. Ἀναγνωρίζεται διπλὸς ὁ χρόνος τῆς συντάξεως δι’ ὅσους ἔλαβον μέρος εἰς ἀνεγνωρισμένας ὁμάδας ἀντιστάσεως. Ἀλλ’ ἐὰν τότε ὑπῆρχε κἄποια δικαιολογία διαχωρισμοῦ, σήμερον οὐδεμία δικαιολογία ὑπάρχει. Ὑπάρχει περαιτέρω καὶ ἡ ἑξῆς ἐξαίρεσις. Προκειμένου περὶ τῶν διατελεσάντων ἐν ὁμηρίᾳ, αἰχμαλωσίᾳ, ἢ φυλακίσει, ἐὰν συνελήφθησαν ὑπὸ τῶν Γερμανῶν, λόγῳ τῆς ἐθνικῆς αὐτῶν δράσεως ἢ λόγῳ τῆς ἰδιότητος αὐτῶν ὡς ἀξιωματικῶν. Νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται κανένας διαχωρισμός. Διατὶ ἐφυλακίσθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπὸ τοὺς Γερμανούς; Ἀσφαλῶς διὰ τὴν ἐθνικήν των δρᾶσιν. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, κ. Ὑπουργέ, προκειμένου περὶ τῆς ἐθνικῆς δράσεως κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἐρευνηθῇ; Πρέπει νὰ ἀποδειχθῇ καὶ νὰ ἐρευνηθῇ σύμφωνα μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἀτομικῶς δηλαδή, διαχωρισμὸς τῆς ἐθνικῆς δράσεως δι’ ἕνα ἕκαστον. Πῶς θὰ ἀποδειχθῇ π.χ. ἡ ἐθνικὴ δρᾶσις αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου ποὺ τὸν συνέλαβον εἰς ἕνα μπλόκο εἰς τὸν Βύρωνα καὶ τὸν ἔστειλαν ὡς ὅμηρον εἰς τὴν Γερμανίαν;

§197Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ γεγονὸς τῆς συλλήψεως νὰ ἀποτελῇ καὶ ἀπόδειξιν.

§198Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Γνωρίζομεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπῆρξε καθολικὴ δρᾶσις. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιολογημένη ἡ διάταξις αὐτή. Διὰ τὸν διπλασιασμὸν τῶν ἐτῶν, ἀνεφέρθη ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ ὑπόνοια μήπως ἡ διάταξις αὐτὴ ἔγινε διὰ νὰ βοηθήσῃ τοὺς ἀστυνομικοὺς ἐκείνους ποὺ ἐπῆγαν εἰς τὴν Ἀντίστασιν. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἀστυνομικοὺς ἐκείνους ποὺ ἀπελύθησαν βάσει εἰδικοῦ νόμου τοῦ κατοχικοῦ Πρωθυπουργοῦ Ράλλη. Εἶναι δυνατόν, νὰ στερήσωμεν ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους τὴν παραχώρησιν αὐτὴν ποὺ κάμνει τὸ νομοσχέδιον; Πρέπει νὰ ἐνθυμῆσθε, κ. συνάδελφε, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐκλήθησαν πολλοὶ νὰ δώσουν ὅρκον εἰς τὸν Βασιλέα τῆς Ἰταλίας Βίκτωρα Ἐμμανουήλ. Ὅσοι δὲν ἐδέχθησαν νὰ δώσουν τὸν ὅρκον ἐκεῖνον, ἀπελύθησαν. Ἔχω ἐνώπιόν μου σχετικὸν διάταγμα μὲ τοιούτου εἴδους ἀπόλυσιν καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει).....». Θὰ ἐνθυμῆσθε, ἐπίσης, ὅλοι σας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ Ἑλληνικὴ διὰ τοῦ ραδιοσταθμοῦ τοῦ Καΐρου τὴν ἐποχὴν ἐκείνην διεκήρυττεν ὅτι θὰ ἐπανήρχοντο ὅλοι οἱ ἀπολυόμενοι ὑπὸ τῆς κατοχικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς θέσεις των μετὰ πολλῶν τιμῶν. Θὰ πρέπει, λοιπόν, μὲ μίαν ψυχρὰν σκέψιν καὶ λογικὴν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὑπὸ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ὅλα αὐτὰ τὰ προβλήματα. Ὑπῆρχεν ὑπόσχεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι θὰ ἐπαναφέρῃ καὶ θὰ συνταξιοδοτήσῃ ὅλους τοὺς κατὰ καιροὺς ἀπολυθέντας καὶ διὰ τὴν ἐθνικήν των δρᾶσιν ἔναντι τοῦ ἐχθροῦ καὶ διὰ λόγους πολιτικούς. Ἐν τούτοις, τοιοῦτον νομοσχέδιον οὔτε ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, οὔτε ἀκόμη καταρτίζεται. Τέλος, ὑπάρχουν καὶ ἄλλες περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ρυθμίζονται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, βάσει τοῦ νόμου 2.500 ἐσφαγιάσθησαν ἑκατοντάδες ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἔλαβον πενιχροτάτας συντάξεις. Ἔκτοτε ἔχουν παρέλθει 12 χρόνια καὶ δὲν ἀντιμετωπίσθη καθόλου τὸ θέμα αὐτό. Τέλος σχετικῶς μὲ τὰς κατ’ ἰδίαν διατάξεις εἰς τὸ ἄρθρον 2 παράγραφος 2 ὅπου γίνεται λόγος περὶ τῶν ἀπολυθέντων διὰ πολιτικοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γενικευθῇ δι’ ὅλους ὅσοι ἀπελύθησαν μέχρι σήμερον διὰ πολιτικοὺς λόγους ἀσχέτως ἐὰν ἀκόμη δὲν ἀπεκατεστάθησαν. Προκειμένου περὶ τῆς παραγράφου εʹ ὅπου ἀναφέρεται εἰς τοὺς συμμετασχόντας εἰς τὴν μάχην τῆς Κρήτης, καὶ δίδεται διπλασιασμός, περιλαμβάνονται ἐκεῖ, καὶ πολὺ ὀρθῶς καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καὶ μία κατηγορία ἐργαζομένων, ποὺ ἐτέλουν ὑπὸ τὰς ἰδίας συνθήκας καὶ τὴν ἀπειλὴν τὴν Γερμανικήν. Οὗτοι εἶναι οἱ σιδηροδρομικοί. Εἰς ὅλους μας εἶναι γνωσταὶ αἱ συνθῆκαι ἐργασίας τῶν ἀνθρώπων τούτων, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Νομίζω, ὅτι διὰ τὴν ταυτότητα τοῦ λόγου, θὰ πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ σιδηροδρομικοί. Ἐν τέλει, περαίνοντας τὴν ὁμιλίαν μου δηλῶ ἐκ μέρους τοῦ κόμματος ποὺ ἐκπροσωπῶ ὅτι θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον διότι πράγματι δι’ αὐτοῦ τακτοποιοῦνται πολλὰ κενά. Θὰ ἤθελα ὅμως ἡ Κυβέρνησις νὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἀνέφερον καὶ νὰ προσπαθήσῃ σύμφωνα ἄλλωστε μὲ τὰς ὑποσχέσεις της, νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποσχέσεις ταύτας ποὺ κατὰ καιροὺς ἔχει δώσει.

§199Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς ὅσα κατὰ καιροὺς ἔχει διακηρύξει, ἀπολύτως.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κατσώτας, ἔχει τὸν λόγον ὡς εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς Ε.Κ.

§201Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀξίζει τὸν κόπον, καὶ ἀξίζει πάρα πολὺ νὰ ἀσχοληθῇ κανεὶς ἐπὶ πολὺ χρονικὸν διάστημα ὅταν πρόκειται νὰ ὁμιλήσῃ δι’ ἀναξιοπαθοῦντας ὅπως εἶναι οἱ πολιτικοὶ καὶ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι. Καὶ ἀναξιοπαθοῦντες εἶναι ἐκεῖνοι, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπεβλήθη τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου. Ἀξίζει λέγω, νὰ ἀσχοληθῇ τις ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα μὲ τὸ σοβαρώτατον τοῦτο θέμα καὶ θὰ ἤξιζε νὰ ἦτο παροῦσα ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ διὰ νὰ ἀσχοληθῇ ὁλόκληρος καὶ ἐμπεριστατωμένως μὲ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ ἀκουσθοῦν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ἀσφαλῶς θὰ ἦσαν χρήσιμοι. Ὄντως· εἶναι βεβαιωμένον ὅτι ὅλοι συμφωνοῦμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου. Ἅπαντες βεβαίως ἔχομεν νὰ ἀναπτύξωμεν ἀπόψεις ὅτι αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου ἔχει ἐλλείψεις καὶ δὲν περιλαμβάνει καὶ τὰς κατηγορίας ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ εἶχον περιληφθῇ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν ὅτι αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου περιλαμβάνει μέρος μόνον ἄρσεως συνταξιοδοτικῶν τινῶν ἀδικιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν ὑπὸ τῶν τελευταίων ψηφισθέντων νόμων ἰδίως κατὰ τὰ ἔτη 1950 καὶ 1951. Οἱ νόμοι ἐκεῖνοι φαινομενικῶς ἐφαίνοντο ὅτι περιεῖχον εὐεργετικὰς διατάξεις διὰ τοὺς συνταξιούχους. Ἀλλὰ ἀφῆκαν ὡρισμένα δικαιώματα τῶν συνταξιούχων ἀπροστάτευτα. Ἔκτοτε ἔλαβον χώραν πολλὲς δημόσιες διαμαρτυρίες τῶν συνταξιούχων διὰ τῶν ὁποίων ἐζητεῖτο ἡ ἄρσις τῶν προσγινομένων ἀδικιῶν. Τελικῶς ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σήμερα συζητούμενον σχέδιον νόμου. Αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου δὲν αἴρει βεβαίως ὅλα τὰ ἀδικήματα τὰ ὁποῖα ἐπηνέχθησαν διὰ τῶν νόμων τοῦ 1950 καὶ 1951. Ὁ νόμος 1854)1951 ἀφήρει ὡρισμένα δικαιώματα τὰ ὁποῖα εἶχον ἀποκτήσει οἱ συνταξιοῦχοι διὰ κόπων καὶ μόχθων. Ἦσαν ἀδικήματα ποὺ ἐγένοντο κατὰ συγκεκριμένων περιπτώσεων ἀλλὰ καὶ ἦσαν ἀδικήματα ποὺ ἐγένοντο εἰς βάρος ὁμάδων ἢ ἀτόμων ἀκόμη τὰ ὁποῖα ἐξεβλήθησαν τῶν ὑπηρεσιῶν των παρανόμως καὶ τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται νὰ τύχουν σήμερον μιᾶς δικαιώσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι αἱ ἀδικαίαι αὗται θὰ λυθοῦν διὰ σχεδίου νόμου τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ λίαν προσεχῶς καὶ πρόκειται νὰ περιλάβῃ τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἔχει καταρτισθῇ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Στεφανίδη καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ ὡς σχέδιον νόμου πλέον εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ ἀδικία σοβαρὰ ἡ ὁποία ὑπάρχει εἶναι τὸ ὅτι δὲν ἐφαρμόζεται οὐσιαστικῶς ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον σᾶς ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ 1950 καὶ βάσει τοῦ ὁποίου, εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους θὰ ἐδίδετο σύνταξις τοῦ 80% τῶν ἀποδοχῶν, εἰς τὴν ὁποίαν, σύνταξιν, ἐὰν προστεθῇ καὶ τὸ μέρισμα τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου οἱ συνταξιοῦχοι θὰ ἐλάμβανον ὅτι ἐλάμβανον ἐν ἐνεργείᾳ. Δι’ αὐτὸ ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι λίαν συντόμως θὰ ἔλθῃ τὸ ἕτερον σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ρυθμίζωνται ὅλαι αὐταὶ αἱ περιπτώσεις. Ἄλλη ἀδικία διὰ τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους εἶναι αἱ 3ετίαι, αἱ ὁποῖαι καθωρίσθησαν τὸ ἔτος 1957 διὰ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ αἱ πρόσθετοι ἀμοιβαὶ αἱ ὁποῖαι καθωρίσθησαν διὰ σχετικῶν διαταγμάτων ἐν συνεχείᾳ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι ὅλα αὐτὰ ἔχουν ὡς συνέπειαν οἰκονομικὰς ἐπιβαρύνσεις καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες δὲν ἀντέχουν διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ πᾶσα περαιτέρω συζήτησις νομίζω, ὅτι εἶναι περιττή. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ὅλαι αὐταὶ αἱ πολλαπλαῖ περιπτώσεις ἐξετασθοῦν ἀπὸ τὴν συσταθεῖσαν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Στεφανίδη εἰδικὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι θὰ κριθῶσιν ὅτι εἶναι δίκαιαι νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ σχετικὸν σχέδιον νόμου. Ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιόπουλος μεταξὺ τῶν ἄλλων, πολὺ ὀρθῶν, περιπτώσεων, ποὺ ἀνέφερεν, ἀνεφέρθη καὶ εἰς τὸ θέμα τῶν σιδηροδρομικῶν. Πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι οἱ κίνδυνοι τοὺς ὁποίους διατρέχουν οἱ σιδηροδρομικοὶ εἶναι ἑκάστοτε ἐπηυξημένοι λόγῳ τοῦ ἰδιάζοντος καθήκοντός των. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ εἰς τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου καμμίαν τροπολογίαν, ἐν τούτοις θεωρῶ ἐν προκειμένῳ ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη μία ἐπίλυσις ἄμεσος τοῦ θέματος τῶν σιδηροδρομικῶν. Πρὶν ἢ τελειώσω θὰ ἤθελα μίαν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι πέραν τῶν ἄλλων, θὰ ἔλθῃ λίαν συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ σχέδιον νόμου περὶ ἄρσεως τῶν ἀδικιῶν.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γραφάκος ἔχει τὸν λόγον.

§203Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἂς συνεχίσωμεν τὸ πανηγυρικὸν μνημόσυνον τῆς συμπαθοῦς τάξεως τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων οἱ ὁποῖοι κυρτωμένοι ἀπὸ τὸν χρόνον καὶ τὴν πενίαν συνωστίζονται ἀξιοπρεπεῖς εἰς τὰ διάφορα Δημόσια Ταμεῖα εἰς τὸ τέλος ἑκάστου μηνὸς διὰ νὰ εἰσπράξουν τὴν πενιχρὰν σύνταξίν των. Ὡμίλησαν οἱ προηγηθέντες ἐμοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος κ.κ. συνάδελφοι καὶ ἀνέπτυξαν ἐν ἐκτάσει τὰ θέματα τὰ περιλαμβανόμενα εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τώρα νὰ κάμω ἐγὼ μίαν μακρὰν ἀναδρομὴν εἰς τὸ θέμα τῶν συντάξεων. Ὁ βασικὸς νόμος προβλέπει ὅτι αἱ συντάξεις ἰσοῦνται μὲ τὸ 80% τοῦ βασικοῦ μισθοῦ, ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσαν 35ετῆ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἀπεχώρησαν τῆς ὑπηρεσίας. Σὺν τῇ παρόδῳ ὅμως τοῦ χρόνου ὁ βασικὸς αὐτὸς νόμος ἐφαλκιδεύθη διότι, αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἐπιθυμοῦσαν —καὶ δικαίως— νὰ ἱκανοποιήσουν τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ στρατιωτικοὺς καὶ δημοσίους ὑπαλλήλους, δὲν ηὔξησαν τὴν βάσιν τῶν βασικῶν μισθῶν, ἀλλὰ προέβησαν εἰς τὴν χορήγησιν ἐπιδομάτων καὶ οὕτω, ἐνῷ ηὐξήθησαν αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ στρατιωτικῶν καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, παρέμειναν ἐκτὸς τοῦ νυμφῶνος οἱ συνταξιοῦχοι, διότι διὰ τοῦ τρόπου τούτου δὲν ἔτυχον τῆς αὐξήσεως τῶν ἐπιδομάτων κατὰ τὴν ποσοστιαίαν ἀναλογίαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεφάσισεν νὰ ἄρῃ τὰς ἀδικίας, αἴρων καὶ τὰ ἀνομήματα τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησεν ὁ νόμος 1854. Συνεστήθη πρὸς τοῦτο μία ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἥτις συνέταξε τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἱεράρχησε τὰ θέματα κατὰ τὸν ἀκόλουθον τρόπον: 1ον) Τὴν ἀναγνώρισιν εἰς τὸ διπλάσιον τῶν ἐμπολέμων ἐτῶν, 2ον) τὴν ἀναγνώρισιν ὡς πραγματικῶν τῶν πλασματικῶν ἐτῶν, 3ον) τὴν ἀναγνώρισιν τῶν πτητικῶν καὶ καταδυτικῶν ἑξαμήνων, 4ον) τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἐτῶν τῶν σπουδῶν ὡς ἐτῶν συνταξίμων καὶ 5ον) τὴν ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμου ὑπηρεσίας τοῦ κληρωτοῦ. Ἤδη τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον λαμβάνει ὑπ’ ὄψει τὰς 2 πρώτας παραγράφους ἤτοι τὸ ⅓ τῶν προτάσεων. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διακρίνεται διὰ τὴν γενναιότητα καὶ τὸ θάρρος του, ἀλλὰ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἔπρεπε νὰ προχωρήσῃ περισσότερον ἢ μᾶλλον τὴν τελευταίαν στιγμὴν θὰ ἠμποροῦσε νὰ μὴ διστάσῃ καὶ νὰ περιλάβῃ τοὐλάχιστον τὸ ἥμισυ τῶν περιπτώσεων, τὰς ὁποίας προανέφερον, συμπεριλαμβάνον καὶ τὰ πτητικὰ καὶ τὰ καταδυτικὰ ἑξάμηνα.

§204Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ εὐλόγως, ἀναγνωρίζω ὅτι εἶσθε πολὺ εὐαίσθητος εἰς τὸ θέμα τῶν καταδυτικῶν καὶ πτητικῶν ἑξαμήνων θέλω καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος νὰ ἐπαναλάβω τὴν δήλωσιν ποὺ ἔκαμα καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι τὸ πρῶτον κατὰ σειρὰν θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμισθῇ μὲ τὸ προσεχὲς νομοσχέδιον θὰ εἶναι τῶν πτητικῶν καὶ καταδυτικῶν ἑξαμήνων.

§205Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Εὐχαριστῶ. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὡρισμένα θέματα ἀναφερόμενα εἰς τὰ πτητικὰ καὶ καταδυτικὰ ἑξάμηνα. Καὶ θὰ περιορισθῶ εἰς τὰ πτητικὰ ἑξάμηνα, διότι ἐπὶ τῶν καταδυτικῶν θὰ ὁμιλήσῃ κατόπιν παρακλήσεώς μου ὁ κ. Ζορμπᾶς ὡς προερχόμενος ἀπὸ τὸ εὔανδρον Ναυτικόν. Ὑπῆρχον, κ. βουλευταί, νόμοι, οἱ ὁποῖοι προέβλεπον τὰ ἑξῆς δικαιώματα τῶν ἱπταμένων. Ὁ νόμος τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1935 καὶ τὸ ἄρθρον 51 προέβλεπε: «Ἡ μηνιαία σύνταξις παντὸς ἀπομακρυνομένου ἀεροπόρου προσαυξάνεται δι’ ἕκαστον ἑξάμηνον πτητικῆς ἐνεργείας κατὰ 150 δραχμάς». Ἐν συνεχείᾳ ὁ νόμος 2414 τοῦ 1940 προβλέπει ἐπίσης προσαύξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 150 δρχ. δι’ ἕκαστον ἑξάμηνον πτητικῆς ἐνεργείας. Τὰς βασικὰς ὅμως αὐτὰς διατάξεις ἦλθεν ὁ νόμος 1854)1951 νὰ μεταβάλῃ ἄρδην καὶ καθορίζει ὅτι «ἡ μηνιαία σύνταξις τῶν ἀεροπόρων προσαυξάνεται κατὰ τὸ 1)100 τοῦ βαθμοῦ τοῦ Σμηναγοῦ ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσαν 14 ἑξάμηνα πτητικῆς ἐνεργείας», ἤτοι προσθέτει δραχμὰς 26 μηνιαίως διὰ κάθε ἑξάμηνον ἀπὸ 14 ἕως 27, δηλαδὴ κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον κάμει διαχωρισμὸν τῶν ἑξαμήνων, ἀγνοῶν τὰ 14 πρῶτα ἑξάμηνα ὡς ἐὰν νὰ ἦσαν ἑξάμηνα πτήσεων ψυχαγωγίας καὶ τὰ μετέπειτα, πραγματικὰ ἑξάμηνα. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον, διότι τὰ πρῶτα ἑξάμηνα εἶναι ἐπικίνδυνα, λόγῳ ἀπειρίας τῶν ἱπταμένων, ἐνῷ τὰ μετέπειτα λόγῳ κτηθείσης πείρας εἶναι ὀλιγώτερον ἐπικίνδυνα. Ἐπίσης θέλω νὰ τονίσω, ὅτι «ἐὰν ἀεροπόρος φονευθῇ ἐν πτήσει, ἔχων 12 ἑξάμηνα πτητικῆς ἐνεργείας ἢ λόγῳ παθήσεως ἢ τραυματισμοῦ μεταφερθῇ εἰς τὴν εἰδικότητα τοῦ Διοικητικοῦ μὴ ἱπταμένου, δὲν δικαιοῦται τῆς προσαυξήσεως λόγῳ τῶν ἑξαμήνων, ἐπειδὴ δὲν συνεπλήρωσε 14 ἑξάμηνα πτητικῆς ἐνεργείας». Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτῶν, ἡ Ἑλλὰς ἔχει τὸ προνόμιον τῆς δόξης καὶ τοῦ μεγαλείου, ἀλλὰ καὶ τὸ θλιβερὸν ἀποτέλεσμα νεκρῶν, τραυματιῶν καὶ ἀναπήρων. Εἰδικώτερα διὰ τὴν Ἀεροπορίαν, κ. συνάδελφοι, ἔχω νὰ προσθέσω τὰ ἑξῆς: Ὑπάρχουν μερισματοῦχοι τῶν Μετοχικῶν Ταμείων τῆς Βασ. Ἀεροπορίας 589 ἐξ ὧν 370 ζῶντες, 45 πολεμικῆς διαθεσιμότητος καὶ 179 ὀρφανικαὶ οἰκογένειαι, φονευθέντων ἀεροπόρων. Εἰς οὐδὲν ἄλλο ὅπλον παρουσιάζεται τοιοῦτον φαινόμενον θυσιῶν. Οἱ ἀεροπόροι δὲν διατρέχουν μόνον κινδύνους ἐν πολέμῳ ἀερομαχοῦντες. Καὶ ἐν πτήσει εὑρίσκωνται ἐν κινδύνῳ. Αἱ σημεριναὶ πτήσεις εἶναι ἐπικίνδυνοι, κ. Ὑπουργέ, λόγῳ τῶν καταπληκτικῶν ταχυτήτων. Ἀθῆναι–Θεσ)νίκη σὲ πέντε λεπτὰ καὶ διάσπασις τοῦ φράγματος τοῦ ἤχου. Συνήθως παλαιότερον ἡμεῖς εἴχαμε πεπαλαιωμένον ὑλικόν, παλαιὰ ἀεροπλάνα ξύλινα καὶ μὲ ἐπένδυσιν ἐξ ὑφάσματος. Διεξηγάγομεν τὸν πόλεμον τῆς Ἀλβανίας καὶ ἐνικήσαμεν μὲ 87 ἀεροπλάνα παλαιοῦ τύπου. Ἐκ τῶν διακοσίων ἀεροπόρων οἱ 50 ἔπεσαν μαχόμενοι. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τῆς ἀεροπορίας, κ. Ὑπουργέ, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐκφράζω τὴν ἀγωνίαν τῶν ἀεροπόρων καὶ ἰδίως τῶν ὀρφανικῶν οἰκογενειῶν, ποὺ δὲν λαμβάνουν οὔτε τὸ πενιχρὸν αὐτὸ ἐπίδομα τῶν 26 δραχμῶν, διότι τὰ φονευθέντα μέλη τῶν οἰκογενειῶν των δὲν συνεπλήρωσαν 14 πτητικὰ ἑξάμηνα. Ἡ δαπάνη, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι μεγάλη καὶ νομίζω ὅτι δὲν ὑπερβαίνει τὰ 8.000.000. Ἐπιβάλλεται νὰ τὰ δώσητε, κ. Ὑπουργέ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας δίδετε 102 ἑκατομ. νὰ δώσητε καὶ αὐτὰ τὰ 8.000.000 διὰ τὴν ἀεροπορίαν. Δὲν γνωρίζω πότε ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς θὰ φέρῃ τὸ νέον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον μᾶς εἶπεν. Ἤθελα λοιπὸν νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1965 προβλέπει τὸ ἀνάλογον αὐτὸ ποσόν; Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ μᾶς πῆτε, εἰς τὸν νέον προϋπολογισμὸν ποὺ θὰ καταθέσετε ποῖον ποσὸν θὰ διαθέσητε διὰ τοὺς συνταξιούχους;

§206Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι ἀπόψε, κ. συνάδελφε.

§207Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ τὸ πτητικὸν καὶ καταδυτικὸν ἐπίδομα. Θὰ δώσητε φτερά, κ. Ὑπουργέ, εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀεροπόρους. Βλέπομεν τοὺς ἀεροπόρους μας καὶ τοὺς θαυμάζομεν διὰ τὰ ἀκροβατικά των γυμνάσματα καὶ χειροκροτοῦμεν ἐνθουσιωδῶς. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ὁ θάνατος δι’ αὐτούς. Εἶναι καὶ αἱ διάφοροι ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς ὑγείας των λόγῳ πτήσεως. Μὲ 0,76 χιλιοστόμετρα ἀτμοσφαιρικὴν πίεσιν εἰς τὴν γῆν, ἀνέρχονται ἐντὸς δευτερολέπτων εἰς ὕψος 11 χιλιομέτρων. Σκεφθῆτε τὴν φοβερὰν πίεσιν ποὺ ὑφίστανται. Αἱ ἀντίστροφοι πτήσεις, αἱ καταδύσεις, αἱ ἀκροβασίαι συντελοῦν ὥστε οἱ ἀεροπόροι νὰ κατατρέφουν τὴν ὑγείαν των πρὶν συνταξιοδοτηθοῦν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐκ τῶν 500 συνταξιούχων οἱ 45 εἶναι πολεμικῆς διαθεσιμότητος. Ἑπομένως ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα καὶ θὰ εὐγνωμονεῖ ἡ ἀεροπορία τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἔδειξεν γενναιότητα, ἐπαναλαμβάνω, ἀλλὰ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἐδίστασεν εἰς τὸ νὰ προχωρήσῃ.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§209Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, δὲν θὰ ὁμιλήσω; Ἐκ τῆς ΕΡΕ δὲν ὡμίλησεν κανείς. Ἄλλωστε πρέπει νὰ ξεύρετε, ὅτι ἔχω ὁρισθῆ ὡς εἰδικὸς ἀγορητὴς τῆς

ΕΡΕ.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει, κ. συνάδελφε, δήλωσις ὅτι εἶσθε εἰδικὸς ἀγορητής.

§211Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ σᾶς διαβεβαιώνω ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ κ. Κανελλόπουλος ἔχει ὁρίσει τὸν κ. Βρανόπουλον εἰδικὸν ἀγορητὴν τοῦ Κόμματός μας.

§212Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ συνταξιοδοτικὸν εἶναι πρόβλημα ζέον. Εἶναι πρόβλημα σοβαρόν. Ἐνδιαφέρει καὶ ἀναφέρεται εἰς τὴν τάξιν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των διὰ τὴν Πατρίδα. Εἶναι χαρακτηριστικὸν τὸ γεγονός, ὅτι τὸ πρόβλημα αὐτό, τὸ ζέον, ἐπὶ 11 χρόνια ποὺ ἔμειναν εἰς τὴν ἐξουσίαν αἱ Κυβερνήσεις τῆς Δεξιᾶς, δὲν ἠθέλησαν αἱ Κυβερνήσεις αὐταὶ νὰ τὸ θίξουν. Καὶ εἶναι χαρακτηριστικὸν τῆς νοοτροπίας καὶ τῆς τόλμης τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία πρὶν καλὰ–καλὰ συμπληρώσῃ ἓν ἔτος εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐτόλμησε καὶ ἔφερε πρὸς ψήφισιν δύο νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλήν. Ἂς μὴ λησμονῶμεν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν τὸν παρελθόντα Ἰούλιον, καὶ τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν ποὺ προέκυψαν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν.Δ. 617)1948 καὶ τοῦ ΝΑ)48 ψηφίσματος. Ἐρρυθμίσθησαν ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐπὶ ἔτη ἐζήτουν οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς νὰ ρυθμισθοῦν. Καὶ δὲν ἐτόλμησεν οὐδεμία Κυβέρνησις νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτά. Καὶ ἐν τούτοις ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις ἐτόλμησεν καὶ μὲ τὸν νόμον ποὺ ἐψήφισεν τὸν παρελθόντα Ἰούλιον ἔλυσε τὸ πρόβλημα καὶ ἱκανοποίησεν ἑκατοντάδας πολίτας, οἱ ὁποῖοι ἐδικαιοῦντο ἱκανοποιήσεως. Εἶναι ἐπίσης χαρακτηριστικὸν ὅτι τολμᾷ ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις νὰ φέρῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἅπτεται βασικῶν προβλημάτων τῆς συνταξιοδοτικῆς μας νομοθεσίας καὶ ἱκανοποιεῖ βασικὰ αἰτήματα τοῦ κόσμου τῶν συνταξιούχων. Βεβαίως δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς ὅλας τὰς ἀπαιτήσεις. Δὲν ἐπιλύει ὅλα τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν συνταξιοδοτικήν μας νομοθεσίαν. Δὲν χαράζει βεβαίως μεγάλας γραμμὰς εἰς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Εἶναι ὅμως ἄξιον παρατηρήσεως τὸ γεγονός, ὅτι τολμᾷ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ. πρὶν καλὰ–καλὰ συμπληρώσει ἓν ἔτος θητείας εἰς τὴν ἐξουσίαν νὰ φέρῃ δύο σοβαρὰ συνταξιοδοτικὰ νομοσχέδια, καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἀντὶ νὰ ἐλέγχωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὀφείλομεν νὰ ἐπαινέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐτόλμησε νὰ φέρῃ τὰ νομοσχέδια αὐτά. Τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ὑπεβλήθησαν πλέον τῶν 300 τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς γενικὰ καὶ εἰς ὡρισμένα ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν τοὺς συνταξιούχους, σημαίνει, ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι σοβαρὸν καὶ ὅτι ἔπρεπε ἀπὸ ἐτῶν νὰ τὸ ἔχῃ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Κράτος καὶ αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις. Ἐκ τοῦ ὅτι ὅμως ἔχουν ὑποβληθῆ 300 τροπολογίαι καὶ τὸ συνταξιοδοτικὸν πρόβλημα παρουσιάζεται μὲ τόσην ὀξύτητα, δὲν ἕπεται ὅτι πρέπει νὰ κατηγορήσωμεν τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι εἰς τὴν ἀρχὴν ἀκόμη ἓν ἔτος. Εὐθαρσῶς καὶ τιμίως διεκήρυξεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ ἐπανορθώσῃ ὅσας ἀδικίας εἶναι δυνατόν. Καὶ τὸ νομοσχέδιον τὸ παρὸν ἔρχεται νὰ διορθώσῃ τὰς ἀδικίας τὰς προσγενομένας εἰς τοὺς συνταξιούχους τοὺς πρὸ τοῦ 1951, ἀπομακρυνθέντας τῆς ὑπηρεσίας. Οἱ συνταξιοδοτηθέντες μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ Ν. 1854)51, ἐγνώριζον ὅτι ἀποχωροῦντες τῆς ὑπηρεσίας θὰ συνταξιοδοτηθοῦν βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἐπομένως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι διὰ τὴν τάξιν αὐτήν, τῶν ἀποστρατευθέντων μετὰ τὸ 1951 ὑπάρχει τὸ ὀξὺ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν πρὸ τοῦ 1951. Ὁ νόμος τοῦ 1951 ἦτο ἀνάγκη τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Διότι ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ μεγάλον κοινωνικὸν πρόβλημα τοῦ 1,5 ἑκατομμυρίου συμμοριοπλήκτων. Εἶχεν νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ ἄλλα προβλήματα ζέοντα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ ἠναγκάσθη νὰ λάβῃ τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ ἔτσι διεπράχθησαν ἀδικίαι. Καὶ ἔρχεται τώρα ὁ νόμος νὰ ἐπανορθώσῃ τὰς ἀδικίας αὐτάς. Ἕνα σημεῖον, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ θὰ ἐπιμείνω, μετὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, κ. Γραφάκος, εἶναι τὸ ἀφορῶν εἰς τὴν ἀδικίαν ποὺ ἐγένετο διὰ τῆς περικοπῆς τῶν πτητικῶν καὶ καταδυτικῶν ἑξαμήνων, τὰ ὁποῖα παρείχοντο εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Ναυτικοῦ. Αὐτὰ ἦσαν συνάρτησις τοῦ μισθοῦ. Ἦσαν παροχαί, αἱ ὁποῖαι παρείχοντο διὰ τὴν ἐπικίνδυνον ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν προσφέρουν εἰς τὸ Κράτος. Καὶ ἦσαν, ἐπὶ πλέον καὶ συνάρτησις τῆς συντάξεως. Ἡ περικοπὴ αὐτῶν ἀπετέλεσεν, πράγματι, ἀδικίαν. Εἶναι εὐχάριστον τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἐπανορθώσῃ τὴν ἀδικίαν. Ὁ κ. Γραφάκος ἀνέπτυξεν τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν ἐπαναφορὰν τῶν πτητικῶν ἑξαμήνων. Ἐγὼ θὰ περιορισθῶ νὰ εἴπω διὰ τὰ καταδυτικά. Τὸ Κράτος ἐν προκειμένῳ ἔχει ὑποχρέωσιν διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν ἑξαμήνων καὶ δι’ ἄλλους λόγους, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους ἱστορικούς. Καὶ εἶμαι εὐτυχής, διότι μὲ τὴν σημερινὴν συζήτησιν μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ διακηρύξω τὴν ἱστορικὴν ἀλήθειαν, ὅτι ἐὰν τὰ ὑποβρύχια τὰ Ἑλληνικὰ δὲν ἐμάχοντο κατὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον, κατὰ τὸ 1940 καὶ ἐὰν δὲν ἐθυσιάζοντο ὡς ἐθυσιάσθησαν, καὶ ἐὰν ὁ συμπολίτης τοῦ κ. Παπακωνσταντίνου, ὁ ἥρως Ἰατρίδης, δὲν ἤνοιγεν τὸν δρόμον τοῦ ἀγῶνος καὶ τῆς θυσίας τῶν ὑποβρυχίων, τότε ὁ πόλεμος θὰ εἶχεν ἄλλην ἔκβασιν. Αὐτή, πρέπει νὰ ξέρετε, εἶναι ἱστορικὴ ἀλήθεια. Τὴν δόξαν τῶν Ἑλληνικῶν ὅπλων τὴν ἔδωσαν τὰ ὑποβρύχια, καὶ αἱ θυσίαι τῶν ὑποβρυχίων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορικὴ ἀλήθεια καὶ μετὰ συγκινήσεως τὸ ἀναφέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Αὐτοὺς τοὺς λόγους, κ. Ὑπουργέ, τοὺς προσθέτους, ἐθνικούς, πρέπει νὰ τοὺς προσέξητε. Καὶ πρέπει πέραν τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔχετε ἀναλάβει, δι’ αὐτοὺς τοὺς ἐθνικοὺς λόγους νὰ προσέξητε τὴν περίπτωσιν τῶν ἀνθρώπων τῶν ὑποβρυχίων, διότι προσέφεραν καὶ θὰ προσφέρουν πάντοτε μεγάλην ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἀναφέρω περιπτώσεις τινὰς διὰ νὰ τὰς ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας εἰς τὰ ἑπόμενα συνταξιοδοτικὰ σχέδια νόμων. Πρῶτον, εἶναι ἡ ἀναγνώρισις τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀνακληθέντων εἰς ἐνέργειαν ἐφέδρων, ἡ ἀναγνώρισις τῆς ὑπηρεσίας τῶν μονιμοποιηθέντων ὑπαλλήλων, τὰ πτητικὰ καὶ καταδυτικὰ ἑξάμηνα, ἡ ἀναγνώρισις τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ἡ μεταβίβασις συντάξεως εἰς τὰ θετὰ τέκνα καὶ τὰς διαζευγμένας θυγατέρας τῶν συνταξιούχων, ἡ ἀναγνώρισις τῶν ἐτῶν σπουδῶν τῶν ἰατρῶν, ἡ συμπλήρωσις τῆς ἀναγνωρίσεως ὁλοκλήρου τῆς κατοχικῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἡ δι’ ηὐξημένων βαθμῶν συνταξιοδότησις τῶν ὑπαξιωματικῶν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ πολλὰ ἔτη καὶ ἀποχωροῦν τῆς ὑπηρεσίας μὲ μικρὸν βαθμὸν καὶ τέλος, ἡ ἄρσις τῶν ἀδικιῶν τοῦ νόμου 2500. Σᾶς ἀνέφερον ὡρισμένας περιπτώσεις διὰ νὰ βοηθήσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ τὰς ἀντιμετωπίσετε εἰς τὰ ἑπόμενα συνταξιοδοτικὰ σχέδια νόμων. Εἶναι εὐτύχημα ποὺ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς περιπτώσεις αὐτάς, θὰ ἄρῃ κᾶθε ἀδικίαν καὶ θὰ συμπληρώσῃ τὴν συνταξιοδοτικὴν νομοθεσίαν. Μετὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν τούτων ὁ συνταξιοδοτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος θὰ εὐγνωμονῇ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Κ. θὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι, διότι ὅταν προσφύγωμεν εἰς τὸν λαὸν θὰ τοῦ εἴπωμεν, ὅτι ἡ Ε.Κ. ὅ,τι σοῦ ὑπεσχέθη προεκλογικῶς τὸ ἐτήρησε. (Χειροκροτήματα).

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φροντιστής, ἔχει τὸν λόγον.

§214Α. ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσοι μοῦ ἔχουν κάμει τὴν τιμὴν νὰ παρακολουθοῦν τοὺς λόγους μου θὰ ἔχουν ἀντιληφθῆ, πρῶτον, ὅτι δὲν ὁμιλῶ συχνά, δεύτερον, ὅτι δὲν ὁμιλῶ ἐπὶ θεωρητικῶν δεδομένων καὶ ὅτι ἀνάγω τὸν λόγον μου εἰς τὴν δημιουργουμένην πραγματικότητα. Ἔλαβα τὸν λόγον, διότι κατ’ ἀρχὴν εἶμαι βουλευτὴς καὶ κατὰ δεύτερον λόγον συνταξιοῦχος. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχεν ἀναγγείλει, ὅτι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἄρσις τῶν ἀδικιῶν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ κώδικος, εἶχα τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἱκανοποιοῦσε τὰς περιπτώσεις αὐτάς, τὰς περιπτώσεις τῶν συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι ἔφυγαν νομοτύπως ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ δὲν ἔφυγαν ἐμπλακέντες εἰς ἐσωτερικὴν ἀνωμαλίαν. Καὶ αὐτοὶ ποὺ ἔφυγαν νομοτύπως ἀπὸ τὸ Κράτος ἔλαβον ὑπ’ ὄψει των, ὅτι κατὰ τὴν ἀποχώρησίν των θὰ ἐλάμβανον μίαν ἱκανοποιητικὴν σύνταξιν. Δυστυχῶς ὅμως, τὸ Κράτος διὰ διαφόρων διατάξεων καὶ νόμων ἐμείωσε κατὰ πολὺ τὴν σύνταξιν ποὺ ἔλαβον κατ’ ἀρχὴν ἀπὸ τὸ Κράτος. Καὶ ἐνῷ ἐνόμιζαν, ὅτι τὸ Κράτος αὐτοὺς θὰ ἱκανοποιοῦσε πρῶτον, ἔρχεται νὰ δώσῃ προτεραιότητα ἱκανοποιήσεως εἰς αὐτοὺς ποὺ ἀπεχώρησαν ἐμπλακέντες εἰς ἐσωτερικὴν ἀνωμαλίαν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου αἴρει ὡρισμένας ἀνωμαλίας καὶ ἀδικίας ὄχι ὅμως μὲ τὴν σειρὰν προτεραιότητος. Δὲν εὐνοοῦνται αὐτοὶ ποὺ ἔφυγαν νομοτύπως, ἀλλὰ εὐνοοῦνται ὅσοι ἐνεπλάκησαν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀνωμαλίαν. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἀνέτρεψε τὴν προτεραιότητα τῆς ἄρσεως τῶν ἀδικιῶν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου τακτοποιοῦνται ἀδικίαι, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν μᾶζαν. Καὶ εἶπεν ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ὡρισμένοι συνταξιοῦχοι κακῶς διαμαρτύρονται. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ σᾶς θέσω ὑπ’ ὄψει σας ὡρισμένας περιπτώσεις καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν, ἡ ὁποία τελεῖ ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Στεφανίδη, θέσετε ὑπ’ ὄψει τὰς περιπτώσεις αὐτὰς καὶ λάβουν προτεραιότητα ἀπὸ τὰς ἄλλας περιπτώσεις. Πρώτη περίπτωσις, εἶναι ἡ ἀποστράτευσις τῶν ἀνθυπομοιράρχων, ἡ ὁποία ἔγινε βάσει τοῦ Α.Ν. τῆς 19 Νοεμβρίου 1955 καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπεχώρησαν, διότι θὰ ἐλάμβανον σύνταξιν μοιράρχου καὶ δὲν ἔλαβον σύνταξιν μοιράρχου, διότι μὲ τὸν νόμον τοῦ 1951 ἐστερήθησαν αὐτῆς τῆς συντάξεως καὶ σήμερον λαμβάνουν σύνταξιν πολὺ κατωτέραν τοῦ μισθοῦ ποὺ ἐλάμβανον. Ἐπίσης, ἄλλη περίπτωσις εἶναι τῶν ἐπιστημόνων, δηλαδὴ ἡ ἀναγνώρισις τῶν ἐτῶν τῶν ἐπιστημονικῶν σπουδῶν. Ἑτέρα περίπτωσις εἶναι τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τέλος ἡ περίπτωσις τῶν σιδηροδρομικῶν, οἱ ὁποῖοι προσέφεραν ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Αὐταὶ αἱ περιπτώσεις καὶ ἡ περίπτωσις τῶν πολεμιστῶν, οἱ ὁποῖοι πολλὰ προσέφεραν κατὰ τοὺς ἐθνικούς μας ἀγῶνας, αὐταὶ αἱ περιπτώσεις πρέπει νὰ τύχουν προβαδίσματος καὶ νὰ ἱκανοποιηθοῦν κατὰ τὴν σύνταξιν τῶν νέων συνταξιοδοτικῶν νομοσχεδίων. Θὰ πρέπει ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία τελεῖ ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Στεφανίδη, νὰ ἐργασθῇ μὲ μίαν κλιμάκωσιν καὶ νὰ προτιμηθοῦν πρῶτα αὐτοὶ ποὺ ἔφυγαν νομοτύπως καὶ μετὰ νὰ ἐξετασθοῦν καὶ νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἄλλαι περιπτώσεις. Ὅπως ἐτονίσθη καὶ ἀπὸ ἄλλον συνάδελφον, εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἔχουν ὑποβληθῆ 300 τροπολογίαι. Ὅλαι αἱ ὑποβληθεῖσαι τροπολογίαι ἀφοροῦν περιπτώσεις βελτιώσεως τῶν συντάξεων. Ἐπίσης πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ περίπτωσις τῶν πτητικῶν καὶ καταδυτικῶν ἐπιδομάτων. Ὅλαι αὐταὶ αἱ περιπτώσεις ποὺ ἀνέφερον πρέπει νὰ ταξινομηθοῦν καὶ νὰ γίνῃ ἀξιολόγησις τούτων, ὥστε νὰ δύναται ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐργασθῇ καλύτερον διὰ νὰ φέρῃ ἐντὸς συντόμου χρόνου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὰ συνταξιοδοτικὰ νομοσχέδια ποὺ ὑπεσχέθη, πρὸς ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν συνταξιούχων. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ἑξῆς θέμα: Ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἀνέφερεν, ὅτι εἷς σταθμὸς ἀδικιῶν εἶναι μέχρι τοῦ 1951 καὶ ἕτερος σταθμὸς εἶναι μέχρι τοῦ 1958. Δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ διάκρισις. Ὁ δεύτερος σταθμὸς ἐξικνεῖται μέχρι τοῦ 1962, τοὐλάχιστον διὰ τοὺς ἀξιωματικούς. Ὅταν ἔγινεν ἡ ρύθμισις τῶν συντάξεων τῶν ἀξιωματικῶν, κατὰ τὸ ἔτος 1962, οἱ Ἀντιστράτηγοι, τῇ εἰσηγήσει μου, δὲν περιέλαβον καὶ τοὺς ἑαυτούς των εἰς τὴν γενομένην ρύθμισιν, διότι δὲν ἠθελήσαμεν νὰ δώσωμεν προσωπικὸν χαρακτῆρα εἰς τὴν διάταξιν ἐκείνην. Ἔτος βελτιώσεως διὰ τοὺς Ἀντιστρατήγους δὲν ὑπῆρξε τὸ ἔτος 1962, ἀλλὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος, τὸ ἔτος 1963. Ὅταν ἔφυγα ἀπὸ τὸν στρατόν, ὁ συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος ἔγραψεν ἄρθρον ἐναντίον μου καὶ μὲ κατηγόρησεν, ὅτι δυνάμει εἰδικῆς διατάξεως θὰ ἐλάμβανον ὡς σύνταξιν τὸν μισθὸν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὁμοιοβάθμων μου. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Μποροῦσα νὰ ἀνακληθῶ καὶ ἐγὼ καὶ νὰ πάρω ηὐξημένην σύνταξιν, ὅπως ἔκαμαν πολλοὶ συνάδελφοί μου. Τοῦτο ὅμως δὲν τὸ ἔκαμα. Ὑπηρέτησα ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. ἐπὶ 3 ἔτη καὶ τρεῖς μῆνας καὶ ἡ σύνταξις, τὴν ὁποίαν λαμβάνω εἶναι 7.200, ἐνῷ ὁ Ταξίαρχος 1.500 δραχμὰς πάνω ἀπὸ ἐμέ. Τὰ λέγω αὐτά, εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. Βασιλάτου, ὁ ὁποῖος τότε μὲ ἐπίκρανε, διότι ἐδέχθην ἐπίθεσιν μὴ στηριζομένην εἰς τὴν ἀλήθειαν.

§215Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐξ ὅσων ἐνθυμοῦμαι, τὸ ἄρθρον περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε, ἐπηκολούθησε μίαν ἐρώτησιν, ἀφορῶσαν τὸν Στρατηγὸν Καρδαμάκην. Ἀνέφερον τότε αἱ ἐφημερίδες, ὅτι μετὰ τὴν διάταξιν περὶ ἐπιτίμου Στρατηγοῦ θὰ ἐλαμβάνατε καὶ τὸν μισθὸν τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ συναδέλφου σας. Δὲν ἠμφισβήτησα τὴν λαμπρὰν πολεμικήν σας δρᾶσιν. Μόνον διεμαρτυρήθην, διότι ὁ τίτλος αὐτὸς δὲν ἀπενεμήθη εἰς ἄλλας ἐξεχούσας φυσιογνωμίας, ὅπως εἶναι ὁ Ναύαρχος Καββαδίας, ὁ ὁποῖος ὡδήγησε τὸν Στόλον εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ ἄλλαι ἐξέχουσαι στρατιωτικαὶ φυσιογνωμίαι, Δούσμανης, Μερεντίτης, Κιτριλάκης καὶ ἄλλοι. Δὲν ἐγνώριζον, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἦτο ἁπλῶς τιμητική, χωρὶς ὑλικὰς ἀπολαυάς. Πιστεύω δέ, ὅτι ὅταν γίνεται κατάχρησις τοῦ τίτλου αὐτοῦ, ὅπως συμβαίνει τώρα τελευταίως, ὁ τίτλος χάνει τὴν ἀξίαν του. Ὁ ἀείμνηστος Τζιβανόπουλος δὲν ἔλαβε τὸν τίτλον τοῦ Ἐπιτίμου Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὸν ὁποῖον ὅμως ἔλαβον ὅλοι οἱ σύγχρονοι. Αὐτὸ βέβαια δὲν ἀφορᾷ ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος διεκρίθητε κατὰ τὴν στρατιωτικήν σας σταδιοδρομίαν. Νομίζω, ὅτι αἱ ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ἔδωσα εἶναι ἐπαρκεῖς.

§216Α. ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ. Εἰσηγητὴς σχετικῆς διατάξεως ἤμην ἐγὼ καὶ σκοπός μου ἦτο νὰ δώσωμεν τὸν τίτλον αὐτὸν μόνον εἰς ὀλίγους Στρατηγούς, οἱ ὁποῖοι διεκρίθησαν ἐν πολέμῳ. Τὸ πολεμικὸν ὅμως συμβούλιον δὲν ἐδέχθη τὴν ἄποψίν μου. Ἐγὼ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν θὰ ἤθελα νὰ δοθῇ αὐτὸς ὁ τίτλος καὶ εἰς ἐμέ. Δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ προχωρήσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ περαιτέρω.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος.

§218Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δύο λέξεις θὰ εἴπω ἀπὸ τῆς θέσεώς μου. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν διαφωτιστικὴν καὶ ἐξωνυχιστικήν, ἀληθῶς, ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἔχομεν, πράγματι, πολλὰ πράγματα νὰ προσθέσωμεν. Ἀληθῶς, ἡ συμπαθεστάτη τάξις τῶν συνταξιούχων δὲν ἔτυχε τῆς αὐτῆς στοργῆς ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τῆς Ε.Ρ.Ε., τὴν ὁποίαν βλέπει, εὐχαρίστως, κατὰ τὸ ὀλίγον διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου διευθύνει τὰς τύχας τῆς χώρας. Ὅλων τῶν συνταξιούχων αἱ αἰτήσεις ἔμειναν ἄνευ ἀπαντήσεως. Ἡ Ε.Ρ.Ε., ἡ ὁποία παρέλαβε ἕνα προϋπολογισμὸν 12 δισεκατομμυρίων καὶ τὸν ἀνεβίβασεν εἰς 25 δισεκατομμύρια, ἡ ὁποία ἐξώδευσε 60 ἑκατομμύρια εἰς τὴν Ὁμόνοιαν, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν ἑσπέραν ἔπαθε καθίζησιν, ὅπως καὶ τὸ κόμμα της, δὲν ἠμπόρεσε νὰ διαθέσῃ 50–100 ἑκατομμύρια διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς βοήθειαν τῶν λιμοκτονούντων συνταξιούχων, πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν. Τότε, ὡς Ἀντιπολίτευσις, κατέθεσα τὴν 19. 9.1962 ἐπερώτησιν, διὰ τῆς ὁποίας διεξετραγώδουν τὴν κατάστασιν τῶν συνταξιούχων. «Ἡ Ἕνωσις...... (ἀναγινώσκει)......». Ἔρχεται ἡ Ε.Κ. καὶ ἱκανοποιεῖ τὸ αἴτημα τοῦτο. Τὰ πλασματικὰ ἔτη θὰ γίνουν 8. «...... (ἀναγινώσκει)......». Καὶ ἐπανῆλθον τὸ 1963 μὲ τὴν ἐπερώτησιν. Ἐκώφευσεν ἡ Ε.Ρ.Ε. Καὶ δι’ αὐτὸ ἔρχομαι καὶ σήμερον καὶ λέγω, ὅτι σήμερον οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Ρ.Ε., λαμβάνοντες τὸν λόγον, δὲν εἶναι ἱκανοποιημένοι, ἐνῷ ἔπρεπε, πρῶτοι ἐκεῖνοι νὰ εἴπουν, 11 χρόνια ἐκυβερνούσαμεν καὶ τίποτε δὲν ἐπράξαμεν ὑπὲρ αὐτῆς τῆς τάξεως. Καὶ ἔρχεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Κ., καὶ βεβαίως οἱ συνταξιοῦχοι δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν Ε.Κ., καὶ ἱκανοποιεῖ τὸ μέγα μέρος τῶν δικαίων αἰτημάτων των. Μίαν παράκλησιν, ὅμως θὰ εἶχον, καὶ θέλω τοῦτο νὰ προσθέσω ἀκόμη. Ὑπάρχει ἓν αἴτημα, τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὸ προσέξῃ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Ὑπάρχουν ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, αἱ ὁποῖαι ἀνεγνώρισαν εἰς τοὺς συνταξιούχους, οἱ ὁποῖοι κληθέντες εἰς ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ὑπέστησαν τραυματισμούς, νὰ ἔχουν τὴν διπλασίαν σύνταξιν, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ μὴ ὑπερβαίνουν τὸν μισθὸν ἐν ἐνεργείᾳ. Αὐτὸ τὸ πλεονέκτημα, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τὸ αἷμα των, τὸ ἀνεγνώρισεν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Συνετέθη μία Ἐπιτροπὴ γιὰ νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἀρθοῦν αἱ ἀδικίαι, τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμα των διὰ τὴν πατρίδα. Εἴχαμε πάει εἰς τὸν ἁρμόδιον Διευθυντήν, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπε δὲν λαμβάνω ὑπ’ ὄψιν οὔτε ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας κλπ. Καὶ ἐφύγαμεν ἀπογοητευμένοι, διότι δὲν ἤθελεν εἰς τὸ γραφεῖον του νὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν ἀπάντησιν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ τὸ ἄρθρον 4. Δὲν εἶναι πολλοί, εἶναι ἐλάχιστοι οἱ τραυματίαι καὶ ἀνάπηροι καὶ ἔχουν ἕνα δικαίωμα, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀνεγνώρισεν ἡ Πατρὶς καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι δεικνύομεν πράγματι τόσην στοργὴν διὰ τὰς ἀσθενεστέρας τάξεις, ἰδίως σήμερον, ποὺ ἐρχόμεθα νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν αἰτημάτων τῶν συνταξιούχων, νὰ μὴ ἐπισπεύσωμεν τὸ ταχύτερον δυνατόν, τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἔχω καταθέσει καὶ ἐγὼ τροπολογίας καὶ μὲ ἱκανοποίησιν ἤκουσα τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ὅτι εἰς ἄλλο νομοσχέδιον ὡρισμένας τροπολογίας, διότι πολλαὶ εἶναι δικαιόταται, θὰ τὰς ἀποδεχθῇ, ἀφοῦ τὰς ἐξετάσῃ. Ἀφοῦ λοιπόν, ἐρχόμεθα ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἐλαχίστους νὰ τοὺς στερήσωμεν ἕνα δικαίωμα ποὺ τοὺς ἔδωσεν ἡ Πατρὶς καὶ τὸ ἀνεγνώρισε τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῆς χώρας, παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§220Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπισημάνω τὴν ἔλλειψιν λεπτότητος, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ὁ Προεδρεύων κ. Μαυρίδης, καὶ πρὸς ἐμὲ προσωπικῶς καὶ πρὸς τὸ κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω. Ἐδήλωσα, ὅτι ἤμην εἰδικὸς ἀγορητὴς καὶ μοῦ ἐζήτησε νὰ τοῦ φέρω ἔγγραφον σημείωμα. Δηλαδὴ οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι κ.κ. Κατσώτας καὶ Ἡλιόπουλος τοῦ ἔφερον συμβολαιογραφικὰς πράξεις διὰ νὰ βεβαιωθῇ;

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν.

§222Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ὁμιλῶ, δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ μὲ διακόπτετε......

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀπαντήσω......

§224Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ ὑψώνετε τὴν φωνήν σας, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ μὲ ἀκούσετε. Ὅταν τελειώσω νὰ ἀπαντήσετε. Ἐπισημαίνω τὸ γεγονός, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀπέναντι ἑνὸς βουλευτοῦ, ὁ ὁποῖος σέβεται τοὺς πάντας, ἐδείξατε ἔλλειψιν λεπτότητος.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχει ἔγγραφος δήλωσις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ σας;

§226Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἔγκριτος καὶ διακεκριμένος συνάδελφός μας, ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, σᾶς βεβαιοῖ, ὅτι εἶμαι εἰδικὸς ἀγορητής, δὲν τὸν πιστεύετε; Ἐμειώσατε δύο συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐβεβαίωσαν περὶ αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι τελείως ἀντικοινοβουλευτικὸν δι’ ἐμέ, ὁ ὁποῖος εἶμαι μέλος τοῦ Κοινοβουλίου τόσα ἔτη.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εἶπον, ὅτι ἀπαιτεῖται ἔγγραφος δήλωσις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ σας. Λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ μὴ τηρήσω τὸν Κανονισμόν.

§228Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προσέξετε τὴν παρατήρησίν μου αὐτήν. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀνέμενον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἤδη δὲ θέλω νὰ μάθω, πῶς δύναται νὰ γίνῃ συζήτησις, ὅταν τόσος μικρὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν εἶναι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Διεπιστώσατε μήπως σεῖς τὴν ὕπαρξιν ἀπαρτίας; Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διακόψωμεν καὶ αὔριον νὰ συνεχίσωμεν. Ἐπειδὴ ἄλλωστε εἴμεθα εἰδικοὶ ἀγορηταί, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσωμεν ἀπόψε μὲ τὴν αἴθουσαν κενήν, ἀλλὰ αὔριον.

§229Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, σπανίως εἰς τὴν Βουλὴν παρίστανται τόσοι συνάδελφοι ὅσοι ἀπόψε. Δεύτερον, ἐξήγησα ἐπανειλημμένως τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐπιμείνῃ μέχρι τῆς ψηφίσεως κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ βʹ συζήτησις θὰ γίνῃ φυσικὰ — τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα.

§230Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ προτιμᾶτε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ὁμιλῶμεν πρὸ κενῶν ἑδωλίων, νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ σᾶς ἀρέσει. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀπομάχων πρέπει νὰ τεθῇ ὡς ἑξῆς: Τοὺς συνταξιούχους θὰ πρέπει νὰ διαιρέσωμεν εἰς δύο κατηγορίας, εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐσυνταξιοδοτήθησαν πρὸ τοῦ 1951 καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐσυνταξιοδοτήθησαν μετὰ τὸ 1951. Ἡ Πολιτεία δὲν ὑπῆρξε δικαία ἀπέναντι τῶν δύο αὐτῶν κατηγοριῶν συνταξιούχων, διότι τοὺς μὲν πρώτους ἐμείωσε τὰς συντάξεις καὶ ἀφῄρεσε κεκτημένα αὐτῶν δικαιώματα, τοὺς ἄλλους δὲ μετεχειρίσθη καλύτερον, ὥστε σήμερον νὰ ὑπάρχουσι διαφοραὶ εἰς τὸ ποσὸν τῶν συντάξεων μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν κατηγοριῶν. Δὲν θέλω μ’ αὐτὸ νὰ κατηγορήσω τὸ Κράτος διὰ τὴν στοργὴν καὶ μέριμναν ποὺ ἐπέδειξε διὰ τοὺς μετὰ τὸ 1951 συνταξιούχους. Καλῶς ἔπραξεν, ἀλλὰ ἔδει τὸ ἴδιον νὰ πράξῃ καὶ διὰ τοὺς ἄλλους, ὥστε νὰ μὴ παρατηρῆται σήμερον τὸ φαινόμενον νὰ λαμβάνωσιν οἱ τῆς πρώτης κατηγορίας συνταξιοῦχοι σύνταξιν κατὰ πολὺ μικροτέραν. Ὑπάρχει κλασσικὸν παράδειγμα ὁ ἔνδοξος Ἀντιστράτηγος Τσακαλῶτος καὶ οἱ ἥρωες συνάδελφοί του Ἀντιστράτηγοι, οἵτινες λαμβάνουσι σύνταξιν κατὰ 1.800 δραχμὰς ὀλιγωτέρας ἀπ’ ὅ,τι λαμβάνουσι κατώτεροι αὐτῶν Ἀξιωματικοὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Δυστυχῶς δὲν βλέπω οὐδεμία νὰ λαμβάνεται μέριμνα διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος. Διὰ τὰς κάτωθι περιπτώσεις ποὺ θὰ ἀναφέρω, ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ἐπιδείξῃ καὶ δι’ αὐτοὺς τὴν ἐπιβαλλομένην κρατικὴν στοργήν. Οὗτοι εἶναι οἱ ἑξῆς: 1) Οἱ Ὁπλαρχηγοὶ ἢ Ἔφεδροι Ἀξιωματικοὶ ἐξ Ὁπλαρχηγῶν τιμῆς ἕνεκεν, διότι ἔλαβον μέρος εἰς ὅλους τοὺς πολέμους τῶν Ἐθνικῶν Ἀγώνων, θεωροῦνται πολεμικοί, ἀφ’ ἧς ἐχορηγήθησαν, ἐφαρμοζομένου τοῦ ἄρθρου 58 παρ. 3 τοῦ Νόμου 1854 τοῦ ἔτους 1951. 2) Αἱ οἰκογένειαι τῶν ἐν πολέμῳ πεσόντων ἡρωϊκῶς Ἀξιωματικῶν, ἐλάμβανον ὡς σύνταξιν τὸ 20% τοῦ μισθοῦ ἐνεργείας τοῦ φονευθέντος προστάτου των, ὡς ἐλάχιστον δεῖγμα εὐγνωμοσύνης τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς πολεμιστάς του. Δυστυχῶς διὰ τοῦ Α.Ν. 1854)51 ἡ σύνταξις ἐμειώθη εἰς τὰ 6)10 τοῦ συνταξίμου μισθοῦ, ἴσως τότε δεδικαιολογημένως λόγῳ τῶν ἀθλίων οἰκονομικῶν τῆς χώρας μας κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἤδη βελτιωθείσης τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, προτείνω ὅπως εἰς τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον προστεθῇ ἴδιον ἄρθρον, ὅπως ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ἐν περιλήψει νόμου εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, αἱ οἰκογένειαι τῶν ἐν πολέμῳ πεσόντων Ἀξιωματικῶν λαμβάνουν σύνταξιν τὰ 120% τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ μισθοῦ τοῦ φονευθέντος προστάτου των. 3) Ὁ μὴ συμπίπτων πρὸς ἄλλην συντάξιμον ὑπηρεσίαν καὶ μὴ ὑπερβαίνων τὰ κεκανονισμένα ἔτη σπουδῶν χρόνος φοιτήσεως εἰς Ἰατρικήν, Κτηνιατρικήν, Φαρμακευτικὴν καὶ Ὀδοντιατρικὴν Σχολὴν ἡμεδαπῆς ἢ ἀλλοδαπῆς διὰ τοὺς καταταγέντας ὡς στρατιωτικοὺς ἰατρούς, κτηνιάτρους, φαρμακευτικῆς καὶ ὀδοντιατρικῆς. 4) Ὁ ἀναγνωρισθεὶς ὡς συντάξιμος χρόνος ὑπὸ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἀναγνωρίζεται ὡς διανυθεὶς ὑπὸ τοῦ ὑπαλλήλου ἐν ὑπηρεσίᾳ, ἤτοι ὡς πραγματικὸς χρόνος ὑπηρεσίας καὶ οὐχὶ ὡς πλασματικὸς τοιοῦτος ὡς μέχρι τοῦδε, διὰ τὴν χορήγησιν καὶ αὔξησιν τῆς συντάξεώς του. Καὶ τέλος, ὅπως ἡ ἀναγνώρισις γίνεται αὐτεπαγγέλτως. 5) Αἱ διατάξεις τοῦ Α.Ν. 1870)44 ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ τῶν Ἐφέδρων ἐκ μονίμων Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπαστυνόμων τῶν ἀνακληθέντων καὶ ὑπηρετησάντων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–1941. Εἰς τούτους πρὸς ἀποκατάστασίν των παρέχεται ἐφ’ ὅσον συμπληροῦσι τὸν πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως ἀπαιτούμενον χρόνον ποσὸν ἴσον πρὸς τὸ ποσὸν ὅπερ θὰ εἶχον λάβει ὡς σύνταξιν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Α.Ν. 1870)44 καὶ καθ’ ὅλον τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τούτου. 6) Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς παρ. 7 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Νόμου 3768) 1957 εἶναι, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ Ν. Δ)τος 709)41 περὶ θέσεως ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. 2588)21 κλπ. ἰσχύουσαι διὰ τὸ Ναυτικὸν καὶ διὰ τὴν Ἀεροπορίαν, ἐφαρμόζονται καὶ διὰ τοὺς ὑπαξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς. 7) Τὸ ἄρθρον 17 τοῦ ἀπὸ 12.8.1919 Καταστατικοῦ τοῦ Μ.Τ.Π.Υ. νὰ συμπληρωθῇ, ὥστε τὸ μέρισμα τοῦ ἀποβιοῦντος ἐγγάμου, νὰ μεταβιβάζεται εἰς τὴν χήραν σύζυγον, τὰ ἄρρενα ἀνήλικα τέκνα καὶ τὰς ἀγάμους θυγατέρας των ὡς καὶ εἰς τὰς ἐγγάμους τοιαύτας τὰς τελούσας ἐν χηρείᾳ ἢ διαζευχθείσας ὑπαιτιότητι τοῦ συζύγου των ἐφ’ ὅσον τυγχάνουν παντελῶς ἄποροι καὶ στεροῦνται τέκνου δυναμένου νὰ συντηρήσῃ ταύτας. 8) Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι λαμβάνουν ἀποζημίωσιν δι’ ἐργασίαν ἐξαιρεσίμων ἡμερῶν καὶ νυκτερινὴν πλὴν τῶν σωφρονιστικῶν καὶ ἀναμορφωτικῶν ὑπαλλήλων. Τοῦτο εἶναι ἄδικον καὶ πρέπει νὰ ἐπανορθωθῇ. 9) Ὁ ἀνώτερος βαθμός, μὲ τὸν ὁποῖον ἀπεστρατεύθησαν καὶ ἀποστρατεύονται συγχρόνως αὐτεπαγγέλτως Ἀξιωματικοί, νὰ θεωρῆται καὶ νὰ φέρεται οὗτος κατὰ τὸν τελευταῖον μῆνα τῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας των. 10) Οἱ συμπαθεῖς ταχυδρομικοὶ διανομεῖς τῆς χώρας ἔχοντες ἀπολυτήριον Γυμνασίου θὰ τυγχάνωσι ἁπάντων τῶν εὐεργετημάτων τῶν λοιπῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τῆς Βʹ κατηγορίας διὰ τὴν καλυτέραν ὑπηρεσιακὴν ἐξέλιξιν αὐτῶν. 11) Ἐπίσης οἱ Ἀξιωματικοὶ οἱ συμμετασχόντες τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ ἀποστρατευθέντες τῇ αἰτήσει των μετὰ τὸ πέρας αὐτοῦ, θὰ δικαιοῦνται συντάξεως ἀνωτέρου βαθμοῦ ἐφ’ ὅσον κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀποστρατείας των εἶχον συμπληρώσει 30ετῆ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν, καὶ 2ετίαν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. 12) Νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὰς διαζευγμένας θυγατέρας ἀποβιούντων συνταξιούχων αἵτινες ἀτυχήσασαι εἰς τὸν γάμον των εἴτε χηρεύσασαι, εἴτε διαζευχθεῖσαι καὶ οὖσαι ἄποροι, νὰ μὴ στεροῦνται τῶν συντάξεων τοῦ προαποβιώσαντος Πατρός των. 13) Ἐπίσης, εἶναι ἐντελῶς ἄνισος καὶ ἄδικος ἡ μεταχείρησις τῶν Ταχυδρομικῶν Ὑπαλλήλων καὶ δικαίως ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ τροποποίησις τοῦ Κώδικος διὰ τῆς προσθήκης καὶ τῶν Ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων καὶ δὴ τῶν Β. καὶ Γ. κατηγοριῶν, ὥστε νὰ χορηγοῦνται καὶ εἰς τούτους τὰ 10)50 πρὸς συμπλήρωσιν τῆς συντάξεώς των. 14) Οἱ Ἀξιωματικοὶ καὶ Ἀνθυπασπισταὶ Ἔφεδροι ἐκ Μονίμων τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς, Ἀέρος, Ναυτικοῦ καὶ Χωροφυλακῆς ποὺ ἀνεκλήθησαν καὶ ὑπηρέτησαν κατὰ τὸν πόλεμον 40–41 ἀνεξαρτήτως χρόνου καὶ τρόπου ἐξόδου των ἐκ τοῦ στρατεύματος, νὰ ἀποκαθίστανται ἄνευ διατυπώσεως τινός, θεωρούμενοι ὡς μηδέποτε ἀπομακρυνθέντες, ἐκ τοῦ στρατεύματος ἀπὸ τῆς ἀποστρατείας των καὶ μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος θεωρουμένου τοῦ χρόνου ὡς πραγματικῆς ἐν τῷ ἐνεργῷ στρατῷ ὑπηρεσίας των. 15) Αἱ διατάξεις τοῦ Νόμου 1169 καὶ 1469)42 καὶ ἀντίστοιχοι διατάξεις αἱ ἰσχύουσαι διὰ τὸ Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν, ἐφαρμόζονται καὶ διὰ τοὺς Ὑπαξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς οἵτινες κατέστησαν ἀνίκανοι συνεπείᾳ πολεμικοῦ τραύματος ἢ νοσήματος ἀποτόκου τῶν κακουχιῶν τῆς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐν γένει ἐν πολέμῳ καταστάσεως διὰ τὴν Ἑλλάδα ὑπηρεσίας των τιθεμένων καὶ δι’ αὐτοὺς ἐν ἰσχύϊ τῶν διατάξεων τοῦ Νόμου 498)1943. 16. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 1 παρ. 2 τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου Νόμου καὶ μετὰ τὴν φράσιν καὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων προστίθεται ἡ φράσις ὡς καὶ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος.

§231Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Γίνεται δεκτή, κύριε συνάδελφε, ἡ πρότασίς σας.

§232Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης, οἱ ἀνώτεροι καὶ ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπάλληλοι τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, οἱ ὁποῖοι ἀπεμακρύνθησαν ἐπὶ κατοχῆς δι’ ἀναιτιολογήτου Διατάγματος καὶ ἄνευ τηρήσεως τῶν νομίμων διατυπώσεων καὶ δὲν ἀπεκατεστάθησαν μέχρι σήμερον νὰ ἐπανέρχωνται εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ἐκτὸς ὀργανικῶν θέσεων μέχρι τοῦ χρόνου καταλήψεώς των ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἄνευ δικαιώματος λήψεως ἀποδοχῶν ὑπολογιζομένου τοῦ ἀνωτέρω χρόνου ὡς συνταξίμου. Οἱ ἀνωτέρω λαμβάνουσι τὰ δικαιώματά των ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας καὶ ὑπαλλήλων καὶ Ἐπικουρικῶν Ταμείων εἰς ἃ ἕκαστος ἀνήκει ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἀπολάβει οὐδὲν χρηματικὸν ποσόν. Ἐπίσης κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐμπολέμου καταστάσεως τοῦ Κράτους ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἀπὸ 28 Ὀκτωβρίου 1940 ἕως 15 Αὐγούστου 1945 ἀνεγνωρίσθη εἰς τὸ διπλάσιον. Παραδόξως ὅμως εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν Νομοθετικὸν Διάταγμα εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ὁ χρόνος ὑπηρεσίας εἰς τὸ διπλάσιον δὲν ἀναγνωρίζεται κατὰ τὰ δύο ἔτη καὶ δύο μῆνας ἤτοι ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1941 ἕως 31 Δεκεμβρίου 1942 καὶ ἀπὸ 15 Ἰανουαρίου ἕως 15 Αὐγούστου 1945. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ δέον ὅπως διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ τὸ Πυροσβεστικὸν Σῶμα ὁ χρόνος ὑπηρεσίας εἰς τὸ διπλάσιον ἀναγνωρίζεται ἀπὸ 28 Ὀκτωβρίου 1940 ἕως 15 Αὐγούστου 1945. 17. Ὁ χρόνος ὑπηρεσίας τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων εἰς τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου περὶ ὧν ὁ νόμος 6004)1934 πρέπει νὰ ὑπολογίζεται ὡς συντάξιμος χρόνος ὑπηρεσίας διὰ τὰς περιπτώσεις ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἀνεγνωρίσθησαν ὡς Δημόσιαι διὰ τὸ ἀπὸ 8 Ὀκτωβρίου 1955 Ν.Δ. 3411 καὶ διὰ τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον βάσει τοῦ νόμου τούτου ἐθεωρήθη ὡς μόνιμον. Ἐπίσης οὐδεμία πρόνοια λαμβάνεται καὶ δέον νὰ ληφθῇ μέτρον ὅπως τὰ 10)50 τῆς συντάξεως νὰ χορηγοῦνται ἐπίσης καὶ εἰς τοὺς Ὑπαστυνόμους Αʹ. καὶ Βʹ. ὡς καὶ εἰς τοὺς Ἀστυνόμους Αʹ. καὶ Βʹ. ἐφ’ ὅσον συνταξιοδοτηθῶσι μὲ τὸν βαθμὸν τοῦτον μετὰ τὴν συμπλήρωσιν 25ετοῦς ὑπηρεσίας.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§234Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν διεξαχθεῖσαν μέχρι τοῦδε συζήτησιν ὁμόφωνος εἶναι ἡ γνώμη ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου τυγχάνουν τῆς κοινῆς ἐπιδοκιμασίας. Ἐκεῖνο ποὺ συμφωνοῦμεν εἶναι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν εἶναι νομοσχέδιον ποὺ ὁλοκληρώνει τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Χαιρετίζομεν εὐχαρίστως τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι συντόμως θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ὁλοκληρωτικὸν νομοσχέδιον διὰ τὰ θέματα τῶν συντάξεων καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ δήλωσις αὕτη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀπαλλάσσει καὶ ἐμὲ τοῦ κόπου νὰ ὑποστηρίξω τὰς τροπολογίας μου αἱ ὁποῖαι εἶναι τόσον δίκαιαι καὶ αἱ ὁποῖαι ὡς ἐλπίζω θὰ συμπεριληφθοῦν ὡς διατάξεις εἰς τὸ προσεχὲς συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον. Ἐπίσης ἐκφράζομεν τὴν ἱκανοποίησίν μας, διότι τὸ συνταξιοδοτικὸν τίθεται ἐπὶ ὑγιῶν βάσεων. Θὰ ἀναμένωμεν τὴν κατάθεσιν τοῦ τελικοῦ συνταξιοδοτικοῦ νομοσχεδίου ὅπου τότε θὰ ἐκθέσωμεν ἐκτενῶς τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ ὅλων τῶν συνταξιοδοτικῶν θεμάτων. Γνωρίζομεν, κ. Πρόεδρε, πόσον δύσκολον εἶναι τὸ ἔργον τῆς παρούσης κυβερνήσεως, ἡ ὁποία μάλιστα ἔχει τόσον χρονικὸν διάστημα εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ὀφείλομεν ἑπομένως νὰ χαιρετίσωμεν τὸ γεγονὸς τῆς καταθέσεως τοῦ συνταξιοδοτικοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μίαν τόσον συμπαθῆ τάξιν. Ἡ τάξις τῶν συνταξιούχων δὲν ἔχει δυστυχῶς τὴν δυνατότητα νὰ ὑπεραμυνθῇ τῶν δικαιωμάτων της. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις πράγματι ἤρχισε μὲ μίαν πολὺ καλὴν ἀρχὴν καὶ πιστεύομεν, ὅτι λίαν συντόμως θὰ ὁλοκληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις της πρὸς τοὺς συνταξιούχους τῆς χώρας.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§236Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν ἐπρόκειτο, κ. Πρόεδρε, νὰ μετάσχω εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἔλαβα μάλιστα πολὺ ἀργὰ γνῶσιν, ὅτι ἐπρόκειτο τὴν ἑσπέραν αὐτὴν νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἔχω οὔτε κὰν στοιχεῖα εἰς τὰ χέρια μου, ἐξαιρέσει τοῦ κειμένου τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐπρομηθεύθην ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Βουλῆς. Εἶχον μετάσχει εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅταν ὁ κ. Ὑπουργός, εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἐξηγήσῃ καὶ νὰ βοηθήσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἐπεξεργασίας τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ὅσα ἐλέχθησαν τὴν ἑσπέραν αὐτὴν μὲ ὑποχρεώνουν καὶ χωρὶς τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου, νὰ λάβω τὸν λόγον. Πρὶν ὅμως εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγα ἐν σχέσει μὲ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη πρὸ ὀλίγου, κατὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ συναδέλφου, κ. Βρανοπούλου. Χαίρω βεβαίως διότι ὁ ἀξιότιμος κ. προεδρεύων Ἀντιπρόεδρος, παρεχώρησεν εἰς τὸν κ. Βρανόπουλον, τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς ἀναγνωρίζει εἰς τὸν εἰδικὸν ἀγορητὴν τοῦ κόμματος. Διότι πράγματι ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς εἰς τὸ ἄρθρον 43 παράγρ. 2 δὲν ἀξιώνει ἔγγραφον τὸν διορισμὸν ἐκ μέρους τοῦ κόμματος, ἀλλ’ ἁπλῶς ὁρίζει, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος ὁρίζει καὶ ἀνακοινώνει εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τὸν εἰδικὸν ἢ τοὺς εἰδικοὺς ἀγορητάς, ἀναλόγως τῆς ἀριθμητικῆς δυνάμεως τῶν κομμάτων, ἐνῷ ἀντιθέτως δι’ ἄλλων διατάξεων ὁ Κανονισμὸς ἀξιοῖ ρητῶς ἔγγραφον τὴν ἀνακοίνωσιν καὶ τὴν ἐνέργειαν ὡρισμένων πράξεων τῆς κοινοβουλευτικῆς διαδικασίας. Κατὰ συνέπειαν ἦτο ὑπερβολικὴ ἡ ἀξίωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν προσαγωγὴν ἐγγράφου ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ. Ἀλλ’ εἶπον, ὅτι χαίρω διότι ἐκ τῶν ὑστέρων ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀνεγνώρισεν, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν καὶ παρεχώρησεν εἰς τὸν κ. Βρανόπουλον, τὰ δικαιώματα τοῦ εἰδικοῦ ἀγορητοῦ τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ποία κατάστασις εἶχε δημιουργηθῆ μέχρι τοῦ 1950 εἰς τὸν τομέα τῆς συντάξεως τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων. Βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηρίξῃ κανείς, ὅτι οἱ διάφοροι νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1900 ἢ καὶ παλαιότερον εἶχον καθιερωθῆ ἑκάστοτε εἰς τὸν τομέα αὐτόν, διεπνέοντο πάντες ἀπὸ πνεῦμα ἀντικειμενικὸν καὶ ὅτι ἐξυπηρέτουν πραγματικῶς τὸ ἀληθὲς συμφέρον τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ ἀποδεχθῶ καὶ τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι χάος καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν εἶχε δημιουργηθῆ εἰς τὴν συνταξιοδοτικὴν νομοθεσίαν. Βεβαίως ὑπῆρχον ὑπερβολαί, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἡ μεταβολή, ἡ ὁποία ἐσημειώθη τὸ 1950 ἐπὶ κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν μετεῖχεν, ὡς ἐδήλωσεν, εἰς τὴν ὁποίαν Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἦτο ὁ ἀξιότιμος ἄνευ χαρτοφυλακίου Ὑπουργός, σήμερον κ. Γιαννόπουλος, καὶ κατὰ τὸ 1951, ὅταν ἐξεδόθη ὁ Α.Ν. 1854, ὁ ὁποῖος ἰσχύει βασικῶς μέχρι σήμερον, τοῦ ὁποίου εἰσηγητὴς ὑπῆρξεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτήν, ὅτι αἱ μεταρρυθμίσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπετεύχθησαν εἰς τὴν ἰσχύουσαν τότε νομοθεσίαν, δὲν ἀπεστέρησαν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν εἰς εὐνομουμένην Πολιτείαν νὰ ἐπέλθουν. Καὶ θὰ μνημονεύσω καὶ τὰ πολεμικὰ ἔτη καὶ τὰ ἔτη τῶν νέων χωρῶν καὶ τὰ ἄλλα πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα παρεσχέθησαν δι’ εἰδικῶν νόμων, ἀλλεπαλλήλων νόμων διὰ τῶν ὁποίων εἶχε καθιερωθῆ ἡ ἐθελουσία ἔξοδος ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν, ἰδιαίτερα δὲ ἀπὸ τὸν στρατὸν καὶ τὸ ναυτικόν. Ἔχει λεχθῆ ἀπὸ πολλὰ χρόνια εἰς τὸν τόπον μας, ὅτι ὁ τρώσας καὶ ἰάσεται. Καὶ παρέχεται σήμερον ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν τρώσαντα μαζὶ μὲ τὴν παράταξίν του τοὺς συνταξιούχους κατὰ τὸ 1950 καὶ κατὰ τὸ 1951 νὰ ἀποκαταστήσῃ ἕνα μέρος τῶν γενομένων τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Δὲν θὰ κάμω τὴν διάκρισιν ἡ ὁποία ἐγένετο προηγουμένως ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους, μεταξὺ τῶν ἐξελθόντων πρὸ τοῦ 1951 καὶ τῶν ἐξερχομένων μετὰ τὸ 1951.

§237Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ὁ τραυματίας ποὺ εἴπατε εἶχε τρωθῆ, ὁ συνταξιοδοτικὸς κῶδιξ.

§238Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε συνάδελφε, θὰ φθάσω καὶ ἐκεῖ, μὴ εἶσθε ἀνυπόμονος. Ἐὰν ἰδῆτε, ὅτι δὲν ἐλέχθη τίποτε ἐπ’ αὐτοῦ, τότε νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ζητήσητε συμπληρώσεις ἢ καὶ ἐξηγήσεις διατὶ τὸ ἐλησμόνησα ἢ διατὶ τὸ ἀντιπαρέρχομαι. Εἶπα, ὅτι ὁ τρώσας καὶ ἰάσεται, ἔχει λεχθῆ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἀπὸ μακροῦ χρόνου. Κύριε Πρόεδρε, δὲν συμμερίζομαι εἶπα τὴν ἀντίληψιν πολλῶν συναδέλφων ἢ ἄλλων, οἱ ὁποῖοι προέβησαν εἰς διάκρισιν τῶν συνταξιούχων διὰ νὰ εὕρουν κριτήρια ἀδικίας ἢ μὴ εἰς τὸν χρόνον τῆς ἐξόδου, ἐὰν ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας πρὸ τοῦ 1951 ἢ μετὰ τὸ 1951. Σημασίαν ἔχει ἐὰν ἐστερήθησαν πλεονεκτημάτων τὰ ὁποῖα ἀφῄρεσεν ὁ Α.Ν. 1854. Εἴτε ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας πρὸ τοῦ νόμου 1854 εἴτε μετὰ τὸν νόμον αὐτὸν ὑπέστησαν ζημίαν. Τὶ σημασίαν ἔχει ἐὰν τὴν ζημίαν αὐτὴν τὴν ὑπέστησαν μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 1854; Ἐκεῖνοι ὄντες ἐν ἐνεργείᾳ ὑπάλληλοι ἐγνώριζον, ὅτι ἐπειδὴ εἶχον μετάσχει εἰς τοὺς πολέμους δικαιοῦνται διπλοῦ συνυπολογισμοῦ τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας, ἐπειδὴ εἶχον ὑπηρετήσει προθύμως εἰς τὰς νέας χώρας δικαιοῦνται διπλοῦ συνυπολογισμοῦ τοῦ χρόνου τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὰς νέας χώρας κ.ο.κ. Καὶ ἦσαν ὑποχρεωμένοι αὐτοὶ οἱ ὑπηρετοῦντες κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 1854 νὰ ἀποχωρήσουν μετὰ τὴν ἐπέλευσιν ὡρισμένων γεγονότων, μετὰ τὴν κατάληψιν ἀπὸ τὸν ὅριον ἡλικίας. Ποίαν σημασίαν ἔχει διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τό, ὅτι ἀπεχώρησαν τῆς ὑπηρεσίας μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου 1854; Καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ ζημία εἶναι ἡ ἰδία, εἴτε ἀπεχώρησαν πρὶν εἴτε μεταγενεστέρως.

§239Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπεχώρησε πρὸ τοῦ νόμου 1854, αὐτὸς ἔχων συμπεπληρωμένα τὰ 35 του χρόνια λόγῳ τοῦ διπλοῦ συνυπολογισμοῦ δὲν παρέμεινεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ ἐξαντλήσῃ τὴν καριέραν του καὶ ἀφοῦ ἀπῆλθεν ἔχασε πλέον τὰ ποσοστά, τὰ ὁποῖα ἐδικαιοῦτο μὲ τὸ συνάλλαγμα τὸ καταρτισθὲν κατὰ τὴν ἔξοδόν του. Ἐνῷ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος μετὰ τὸ 1951 ἐγνώριζεν τὸν νόμον, ἀπεχώρησε γνωρίζων, ὅτι δὲν συνυπολογίζονται ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέραν διπλᾶ τὰ χρόνια αὐτὰ καὶ εἶχε τὴν εὐχέρειαν ἐὰν ἤθελε νὰ μὴ παραιτηθῇ καὶ νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν καριέραν του.

§240Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Αὐτὸ εἶναι ἕνα πρᾶγμα διάφορον, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι θὰ ἠδύναντο ἴσως δι’ ἄλλου τρόπου, διὰ τῆς παραμονῆς των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ ἀποτρέψουν τὴν ζημίαν, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν, ἡ ὁποία ὅμως ἐπέφερεν συνεπείας καὶ δι’ αὐτούς. Καὶ εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὀνομάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀκραῖαι περιπτώσεις, διότι ἦτο ἐνδεχόμενον καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς νὰ μὴ ἦτο εἰς θέσιν νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καταλαμβανόμενος ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας. Καὶ ταῦτα μὲν ὅσον ἀφορᾷ τὰ γενόμενα τότε καὶ τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησεν ὁ Α.Ν. 1854. Ἐπηκολούθησαν τὰ ἔτη τῆς διακυβερνήσεως τοῦ τόπου ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως. Κατὰ τὰ ἔτη τῆς διακυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ, ὅπως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν εἶχα εἰς τὴν διάθεσίν μου τὸν φάκελλον ἀπόψε, ἐλήφθησαν ὡρισμένα μέτρα ἄρσεως συνεπειῶν τοῦ νόμου τοῦ ἀναγκαστικοῦ τοῦ 1854. Βεβαίως δὲν ἤρθησαν βασικῶς αἱ ἀδικίαι, ὅπως καθιερώθη νὰ λέγωνται καὶ ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ χρησιμοποιηθῇ ὁ ὅρος αὐτός, δὲν ἤρθησαν αἱ βασικαὶ συνέπειαι τοῦ νόμου 1854, ἐλήφθησαν ὅμως ἄλλα μέτρα ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω ὅμως μεταξὺ ἄλλων τὴν κατάργησιν τῆς κρατήσεως ἐπὶ τῶν συντάξεων, τὴν καθιέρωσιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν συνταξιούχων, τὴν ἀναγνώρισιν τῆς στεγαστικῆς ἀρωγῆς τοῦ δικαιώματος λήψεως δανείου τῶν συνταξιούχων διὰ τὴν ἀνέγερσιν κατοικίας καὶ ἄλλων τινῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐβελτίωσαν τὴν θέσιν τῶν συνταξιούχων. Καὶ εἶναι τόση ἡ σημασία καὶ ἡ ἔκτασις τῶν μέτρων καὶ λυποῦμαι διότι δὲν εὑρίσκεται ἐδῶ ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν, εἶναι τόση ἡ σημασία τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων κατὰ τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκυβερνήθη ἡ χώρα ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως, ὥστε ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΑΔΕΔΥ, ἐθεώρησεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε καὶ ἐκεῖνος νὰ κατέλθῃ τὸ πρῶτον τότε εἰς τὴν πολιτικὴν ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς ΕΡΕ, πιστεύων, ὅτι ἡ σημασία ἐκείνη εἶχεν ἱκανοποιήσει τὰς διεκδικήσεις καὶ τῶν ἐργαζομένων ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἀπομάχων. Διότι, ἐὰν ὁ Πρόεδρος, τότε τῆς ΑΔΕΔΥ, ἐπίστευεν, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ, διότι ἦλθεν ἡ ὥρα, κ. συνάδελφε, νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν, δὲν εἶχον πράξει τίποτε ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν συνταξιούχων, ὑποθέτω, ὅτι θὰ ἦτο προδότης τοῦ καθήκοντός του ἐὰν ἐζήτει νὰ συμπεριληφθῇ εἰς αὐτοὺς τοὺς συνδυασμοὺς τῆς ΕΡΕ, ἡ ὁποία εἶχε κατ’ αὐτὸν προδώσει τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν συνταξιούχων.

§241Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Διατὶ ἀπευθύνεσθε εἰς ἐμέ;

§242Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Παρακαλῶ, δὲν σᾶς ψέγω. Τὸ διατί ἔφυγε κατόπιν εἶναι ἰδικόν του θέμα, οὔτε κἂν μὲν ἐνδιαφέρει οὔτε δι’ ἐκεῖνο τὸν ψέγω, οὔτε ἔχω καὶ τὸ δικαίωμα νὰ τὸν ἐλέγξω. Περιορίζομαι ὅμως καὶ ἔχω δικαίωμα νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ γεγονός, ὅτι εὐθὺς ὡς ἐξῆλθε τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἠδύνατο νὰ πολιτευθῇ ἐκαλύφθη ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως. Δὲν ἐπίστευε λοιπόν, ὅτι ἡ παράταξις ἐκείνη εἶχε καταβάλει τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν ἐπέτρεπον αἱ δυνατότητες τῆς ἐποχῆς διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων καὶ τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν συνταξιούχων; Τὸ διατὶ ἔφυγε κατόπιν ἀπὸ τὸ κόμμα, εἶναι ἰδικόν του θέμα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μαυρίδης). Περιορίζομαι καὶ ἔχω δικαίωμα νὰ ἐπικαλεσθῶ τὰ γεγονότα, ὅτι εὐθὺς ὡς ἐξῆλθε τῆς ὑπηρεσίας καὶ ζητῶν νὰ πολιτευθῇ καὶ ἐπολιτεύθη ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς ΕΡΕ, δὲν ἐπίστευεν, ὅτι ἡ παράταξις μὲ τὴν ὁποίαν εἶχε πολιτευθῆ, εἶχε καταβάλει προσπαθείας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων καὶ τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν συνταξιούχων καὶ εἶχε καταβάλει τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον ἐπέτρεπον αἱ περιστάσεις καὶ αἱ δυνατότητες τῆς χώρας, ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον συνεπολιτεύετο μὲ τὴν γενικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν εἶχε χαράξει ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ; Ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ εἶχε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ κυρία προσπάθειά της ἔπρεπε νὰ στραφῇ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας καὶ ὄχι εἰς τὴν ἱκανοποίησιν ἄλλων αἰτημάτων, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα καὶ ὅλοι οἱ πόροι τῆς χώρας ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν διὰ τὰς ἐπενδύσεις, καὶ ὄχι διὰ τὴν κατανάλωσιν. Ἐνόμιζα, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργός, μὲ τὸν ὁποῖον μᾶς χωρίζει βαθεῖα ἀντίθεσις, τοῦ ὁποίου τὴν ὀξύνειαν καὶ τὸ θάρρος πάντοτε τιμῶ, ὅτι θὰ ἀνέμενε κανείς, εἰς τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ σημερινοὶ κυβερνῆται μὲ τὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας ἔχουν, νὰ ἀποδείξουν διὰ τῆς πολιτικῆς των, ὅτι θὰ δοθῇ μεγαλυτέρα προτεραιότης εἰς τὰ θέματα τοῦ τομέως τῆς καταναλώσεως, θὰ ἀνέμενε κανεὶς καὶ μεγαλυτέραν προσπάθειαν εἰς τὸν τομέα τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀξιώσεων τῶν ἐργαζομένων καὶ συνταξιούχων. Ἐγὼ δὲν καταλογίζω, ὅτι ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἀναλήψεως τῆς Κυβερνήσεως ἐδόθη 5% εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ, ἔδιδον κατ’ ἔτος περισσότερον τοῦ 5%, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη. Νομίζω ὅμως, ὅτι εὑρίσκεται κἄπως εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν γενικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις. Βεβαίως, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου θὰ δοθῇ εὐχέρεια ἐπισημάνσεως ὡρισμένων ἀντιθέσεων εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ τονισθῇ εἶναι τοῦτο, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἔχῃ κανεὶς ἐν τῷ συνόλῳ ἀντίθεσιν πρὸς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διαδηλωθῇ ἐκ μέρους μου τοὐλάχιστον, ὅτι μεταξὺ τῶν πολλῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τοὺς συνταξιούχους πιστεύω ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἐκ τῶν ὁμιλησάντων ὑπεστήριξαν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἔχουν τὴν προτεραιότητα εἰς τὴν ἱκανοποίησίν των. Δὲν γνωρίζω διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπροτίμησε νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐκεῖνα τὰ θέματα ποὺ ἀντιμετωπίζονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, καὶ διατὶ τὰ ἄλλα θέματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τοὺς συνταξιούχους, θὰ παραμείνουν εἰς τὴν συσταθεῖσαν ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἔλθουν ὅταν ὡριμάσουν ὡς νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Χαίρω ἀκούων τὴν πληροφορίαν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἐντὸς μηνὸς θὰ ἔλθῃ τὸ νέον νομοσχέδιον........

§243Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν ἔδωσα καμμίαν προθεσμίαν. Εἶπα τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ προσεχοῦς ἔτους.

§244Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔστω τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ προσεχοῦς ἔτους, θὰ προτιμοῦσα νὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν βασικώτερα θέματα, ὅπως τῶν πολεμιστῶν, τῶν ἐξελθόντων διὰ τῆς ἐθελουσίας ἐξόδου, τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰς νέας χώρας, ἐκείνων ποὺ ἐξησφάλισαν τὴν νίκην ὑπηρετήσαντες ὡς ἀεροπόροι κλπ. Ἤκουσα τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν σχέσει μὲ τὰς μεταβολὰς ποὺ ἐπέφερεν εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ἀναπτύξω πληρέστερον τὸ θέμα. Ἤθελα ὅμως ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ εἴπω ὅπως ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὸν ἑορτασμὸν τῆς ἐπετείου τῆς καταστολῆς τοῦ συμμοριτοπολέμου μετὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Μακρυγιάννη δὲν νομίζω, ὅτι ὁ χρόνος τοῦ 1941–43, δὲν εἶναι τόσον ἐπίπονος ὅσον τῶν ἐτῶν τοῦ 1943–45, ποὺ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἐμάχοντο καὶ κατὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ κατὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐχθροῦ. Ἤθελα λοιπὸν νὰ ρωτήσω οἱ 40–50 ἀστυφύλακες οἱ μεταφερόμενοι σιδηροδρομικῶς ἀπὸ Ἀθήνας εἰς Πάτρας διὰ νὰ ἐπανδρώσουν τὴν ἀστυνομικὴν διεύθυνσιν Πατρῶν καὶ συλληφθέντες ἐξετελέσθησαν, μαθηταὶ μόλις ἐξελθόντες τῆς σχολῆς, ἤθελα νὰ ἐρωτήσω οἱ συγγενεῖς αὐτῶν τῶν ἐκτελεσθέντων θὰ θεωρηθοῦν ὡς θύματα εἰρηνικῆς περιόδου; Κύριε Ὑπουργέ, εἶχον εἴπει καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι εἰς θέματα συνταξιοδοτικά, δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ζητῇ ἀπόλυτον δικαιοσύνην. Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ κατανοηθῇ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ εἰς τὰς σκέψεις τῶν βουλευτῶν εἶναι ἡ ἀπόδοσις πλεονεκτήματος ἔπρεπε καὶ τότε καὶ σήμερα νὰ μείνῃ ἀπαραβίαστος. Ἡ κατάργησις τῶν εὐεργετημάτων τῶν παρασχεθέντων εἰς τοὺς ἐξελθόντας δι’ ἐθελουσίας ἐξόδου ἀξιωματικοὺς δὲν εἶναι νοητή. Τὸ κράτος εἰς ἐποχὴν πολιτικῶν ἀνωμαλιῶν ἐκάλεσε τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ ἀπομακρυνθοῦν τοῦ στρατεύματος καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ πεισθέντες ἀπεχώρησαν τῆς ὑπηρεσίας. Τὸ κράτος ὅμως ἠθέτησε τὴν ὑπογραφήν του. Θὰ μοῦ εἴπῃ ἴσως ὁ κ. Κουτσοχέρας....

§245Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Συμφωνῶ ἀπόλυτα μὲ τὸ τελευταῖον ποὺ εἴπατε. Πολλὲς φορὲς τὸ κράτος ἀθετεῖ τὴν ὑπογραφήν του.

§246Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐχέρεια νὰ ὁμιλήσω ἐκτενέστερον. Ἐκεῖνο ποὺ ἐλέχθη ἀπὸ συναδέλφους, καὶ ποὺ μὲ ἔφερεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, εἶναι τὸ ὅτι ἐλέχθη, ὅτι αἱ κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ δὲν ἔπραξαν ὅ,τι ἔπρεπε διὰ τοὺς συνταξιούχους. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ δυνηθῶ βάσει στοιχείων νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔπραξε πολλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὅπως καὶ προηγουμένως ἐν ὀλίγοις ἀνέφερα.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσοχέρας, ἔχει τὸν λόγον.

§248Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Παραιτοῦμαι τοῦ λόγου μου λόγῳ τοῦ προκεχωρημένου τῆς ὥρας καὶ δοθέντος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νέα σχέδια ἵνα δικαιωθοῦν ἐν τῷ συνόλῳ καὶ ὅλα τὰ ἄλλα δίκαια αἰτήματα τῆς τάξεως τῶν συνταξιούχων. Εὔχομαι συντόμως νὰ κατατεθοῦν τὰ σχετικὰ νομοσχέδια.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καστρινός, ἔχει τὸν λόγον.

§250Α. ΚΑΣΤΡΙΝΟΣ. Ἐκφράζω τὸ πικρὸν παράπονον διὰ τὴν ἀδικίαν ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὰ θύματα τῆς βουλγαρικῆς θηριωδίας, τῶν θυμάτων τῶν σφαγῶν τῆς Δράμας καὶ τοῦ Δοξάτου. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. κατήργησε παρασχεθέντα εὐεργετήματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς κατ’ ἰδίαν συζήτησιν μοῦ ἐδήλωσεν, ὅτι εἰς τὸ προσεχὲς νομοσχέδιον θὰ προνοήσῃ διὰ τὴν ἄρσιν τῆς προγενεστέρας εἰς τὰ θύματα αὐτὰ ἀδικίας.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὴν κατ’ ἀρχὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου;

§252ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§254Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον ἁπλῶς νὰ σημειώσω, ὅτι δὲν ἀντελήφθην οὔτε ἕναν, ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Γιαννούσης, εἶναι εἷς καὶ ἴσως εἶναι ὁ μόνος. Πάντως θὰ παρεκάλουν καὶ τὸν φίλον κ. Γιαννούσην, νὰ μὴ ἀμφισβητήσῃ ἕνα ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον εἶναι πάρα πάνω ἀπὸ πανηγυρικόν. Ἐδῶ ὑπάρχει ἡ Βουλὴ μὲ συμμετοχὴν πολλῶν βουλευτῶν. Ἂς ἐμφανισθῇ ἕτερος, πλὴν ὑμῶν, ὁ ὁποῖος νὰ διαφωνῇ.

§255Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν εἰσέλθητε εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἀμφισβητεῖται ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου κατ’ ἀρχήν. Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 84 παρ. 2 τοῦ Κανονισμοῦ ὅταν ἡ Βουλὴ ἀποφασίζῃ δι’ ἀναστάσεως, ὁ Πρόεδρος... (ἀναγινώσκει). Κατόπιν τούτου, σᾶς καλῶ νὰ καλέσετε τοὺς δεχομένους τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἐκτείνουν τὴν χεῖρα καὶ εἶτα νὰ καλέσετε τοὺς μὴ δεχομένους νὰ πράξουν τὸ ἴδιον. Μετὰ δὲ νὰ μᾶς ἀναγγείλετε πόσοι ἐψήφισαν ὑπὲρ καὶ πόσοι κατά. Κατόπιν δὲ νὰ διαπιστώσετε ἐὰν ὑπάρχῃ ἀπαρτία.

§256Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν τρίτην πρωϊνὴν τερματιζομένης τῆς συζητήσεως ἑνὸς τοιούτου νομοσχεδίου νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Γιαννούσης, ἀμφισβητεῖ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας. Εἶναι δικαίωμά του. Ἀμφισβητῶν τὸ ἀποτέλεσμα ὁμολογεῖ ταὐτοχρόνως, ὅτι εἶναι ὁ μόνος διαφωνῶν πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Πόσους ἀντιπροσωπεύει; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ταλαιπωρῆτε.

§257Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀντιλαμβάνεσθε τὶ λέγω καὶ ποίαν ἐπίπτωσιν θὰ ἔχῃ. Παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν παραβιάζεται ὁ Κανονισμός.

§259Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἀμφισβητῶ τὸ ἀποτέλεσμα. Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ προβῆτε εἰς τὴν ἀρίθμησιν τῶν ψηφιζόντων.

§260Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠρωτήσατε τὸ Σῶμα καὶ ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὁ κ. Γιαννούσης, πολὺ ἀργὰ ἐπρόβαλε τὰς ἀντιρρήσεις του.

§261Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ διατάξεις ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ κ. Γιαννούσης, δὲν εἶναι ὑπὲρ αὐτοῦ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ὁ Πρόεδρος, ἐρευνᾷ ἐὰν οἱ περισσότεροι εἶναι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ἢ οἱ ὀλιγώτεροι κατά.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οὐδεμία διαφωνία ὑπῆρξεν διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§263Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Πόσοι ἐψήφισαν ὑπέρ; ἀριθμήσατέ τους. Διαπράττετε πλαστογραφίαν.

§264Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον 84 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει, ὅτι ἀμέσως μετὰ τὴν ἀναγγελίαν τοῦ ἀποτελέσματος ἐὰν ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις ὑποβάλλεται σχετικὴ πρότασις εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὑπογραφομένη ἀπὸ 15 βουλευτάς.

§265Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς καταγγέλλω. Διαπράττετε πλαστογραφίαν. Ἀπαγγείλατέ μου κατηγορίαν. Εἰς τὴν αἴθουσαν εὑρίσκονται 32 βουλευταὶ σᾶς ἀποδίδω μομφήν.

§266Σ. ΤΣΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ κ. Γιαννούσης, δὲν πρέπει νὰ γραφοῦν εἰς τὰ Πρακτικά. Δὲν θὰ μᾶς ἐπιβάλῃ τὴν γνώμην του ὁ κ. Γιαννούσης.

§267Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 84 δὲν σᾶς ὑποχρεώνει νὰ καταμετρήσητε τοὺς ψήφους. Σᾶς ὑποχρεώνει μόνον νὰ καταμετρήσετε ποιοὶ εἶναι ὑπὲρ καὶ ποιοὶ εἶναι κατά.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§269ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1, ἐγένετο δεκτὸν. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§271Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μία παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2....

§272Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, διὰ τοὺς διορισθέντας κατόπιν νέου διαγωνισμοῦ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μελετήσω τὸ θέμα καὶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§273Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπανέρχομαι καὶ πάλιν....

§274Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἔγινεν εὐρεῖα συζήτησις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁμόφωνος ἦτο ἡ γνώμη τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ μὴ δείξωμεν εὔνοιαν εἰς δύο ἢ τρία πρόσωπα.

§275Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τραυματισθεὶς ἀξιωματικὸς ἐδιωρίσθη εἰς δημοσίαν ὑπηρεσίαν καὶ συνεπλήρωσε 35ετίαν. Δίκαιον εἶναι νὰ λάβῃ αὐτὰ ποὺ κατέβαλεν.

§276Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου προβλέπει τὴν ἐξομοίωσιν ὅλων τῶν συνταξιούχων. Ἐὰν συνέβαινε 2 ἢ 3 νὰ λαμβάνουν δύο συντάξεις αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἐφαρμόζομεν τὴν παγίαν ἑρμηνείαν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἡ ὁποία ἀποκαθιστᾷ τὴν ἰσότητα εἰς ὅλους τοὺς συνταξιούχους.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§278ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3, 4, 5 καὶ 6). Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Ι. Σεργάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§280Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 7 πρέπει νὰ μειωθῇ ὁ χρόνος εἰς 1 ἔτος διὰ νὰ δικαιωθοῦν καὶ αὐτοὶ ποὺ ἀνεκλήθησαν πρὸ 2ετίας.

§281Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Καὶ ἐγὼ παρατηρῶ, ὅτι δημιουργεῖται ἕνα σχετικὸν παράπονο.

§282Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δικαία ἡ πρότασις τοῦ κ. συναδέλφου.

§283Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ὅσοι συνεπλήρωσαν 35 ἔτη καὶ ὑπηρέτησαν πέραν τῆς 2ετίας δὲν ἔχουν συνταξιοδοτικὰ πλεονεκτήματα.

§284Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ τεκμήριον αὐτὸ ποὺ ὑπάρχει δι’ αὐτοὺς ποὺ προσελήφθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν σᾶς παρακαλῶ νὰ τὸ διαμοιράσητε εἰς τὸ ἥμισυ.

§285Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἡ 2ετία ὑπάρχει εἰς τὴν συνταξιοδοτικὴν νομοθεσίαν. Παρακαλῶ μὴ ἐπιμένετε εἰς τὴν πρότασίν σας.

§286Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἐπιμείνω. Παρατηρῶ μόνον, ὅτι ἡ βασικὴ διάταξις τοῦ νόμου 1854 προϋποθέτει ἐπαναφορὰν δι’ ὑπηρεσιακὴν ἀνάγκην. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι δεδομένον, ὅτι ὅλαι αἱ ἀνακλήσεις ἐγένοντο οὐχὶ δι’ ὑπηρεσιακὴν ἀνάγκην.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7.

§288ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ ὡς ἔχουν τὰ ἄρθρα 7, 8, 9, 10 καὶ τὸ 11 ἐκ τῶν προσθηκῶν).

§290Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰδικῶς, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὰς δημιουργουμένας θέσεις εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον διατηρῶ ἐπιφυλάξεις τινὰς τὰς ὁποίας θὰ κάμω κατὰ τὴν βʹ κατὰ ἄρθρον συζήτησιν.

§291Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δίδω τὸ ἥμισυ τῶν θέσεων ἀπὸ ἐκείνας ποὺ ἐζήτησεν τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ τὰς κρίνω ἀπαραιτήτους διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἀναθεώρησις τῶν συντάξεων. Δυστυχῶς δὲν δύναμαι νὰ δώσω περισσοτέρας θέσεις. Θὰ πρέπει καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ εἴμεθα λιτοί.

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§293ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§294ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§295ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφορὰς ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 3.25′ π.μ.)