1964.12.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 9η

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι συνάδελφοι, αἴσθημα ὀδύνης συνέχει τὴν ψυχὴν τοῦ Ἔθνους, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ πολυαιμάκτου δυστυχήματος τοῦ Γοργοποτάμου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἑρμηνεύω τὴν σκέψιν ὅλων σας, ἀναφερόμενος μὲ ἄκραν εὐλάβειαν εἰς τὴν μνήμην τῶν ἀθώων θυμάτων, ποὺ ἔχασαν τὴν ζωήν των καὶ τὴν βαθεῖαν ἐκφράζων συμπάθειάν μας πρὸς τοὺς ἐπιζήσαντας τραυματίας. Συμμετέχομεν εἰλικρινῶς εἰς τὸ πένθος καὶ τὴν θλῖψιν τῶν τραγικῶς δοκιμασθέντων οἰκογενειῶν. Διὰ τὴν συζήτησιν ποὺ θὰ ἐπακολουθήσῃ, ἐπικαλοῦμαι τὴν ψυχραιμίαν τῶν κ. συναδέλφων καὶ τὸν ἀπόλυτον σεβασμὸν τοῦ Κανονισμοῦ, ἵνα διεξαχθῇ αὕτη εἰς τὴν ἐμπρέπουσαν ἀτμόσφαιραν. Τὸν λόγον, ὡς γνωστόν, θὰ λάβουν μόνον ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ κύριοι Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Ἐπειδὴ παρατηρῶ, ὅτι τὰ θεωρεῖα εἶναι ὑπερπλήρη ἀκροατῶν, συνιστῶ εἰς αὐτοὺς νὰ ἀποφύγουν οἱανδήποτε ἐκδήλωσιν, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 30 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ μὴ ἀναγκασθῶ νὰ ἐφαρμόσω τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ ἄρθρου τούτου καὶ τοῦ ἄρθρου 32 μέτρα.

§2Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Εἴμεθα ἐκπρόσωποι καὶ ἡμεῖς ἢ ὄχι;

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποθέτω, ὅτι γνωρίζετε τὰ κρατοῦντα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τὰ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τὰ ἐξ ἐθίμου.

§4Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ.......

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπετε, ὅτι σᾶς ἐπρόλαβα, διότι προέβλεψα, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ καὶ τοιαύτη διάθεσις. Ἀλλὰ ὁ Κανονισμὸς εἶναι αὐστηρὸς ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν ἰσχύει τὸ ἔθιμον ὅτι κατὰ τὴν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζήτησιν, λαμβάνουν μέρος μόνον οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Ἐὰν σᾶς μείνουν στοιχεῖα ἀμφιβολιῶν, ἔχετε ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τόσα μέσα νὰ ζητήσητε καὶ σεῖς τὰς διευκρινίσεις, τὰς ὁποίας ἐπιθυμεῖτε. Δύνασθε νὰ καταθέσητε ἐρώτησιν ἢ ἐπερώτησιν, νὰ ζητήσητε ἐν ἀνάγκῃ νὰ προταχθῇ καὶ νὰ λάβητε τότε, ὅσοι θέλετε, τὸν λόγον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέψωμεν τὰ κρατοῦντα. Ἐλπίζω, ὅμως, ὅτι δὲν θὰ χρειασθῇ, διότι φαντάζομαι, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐξονυχιστικὴ καὶ διαφωτιστική. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὸν Προϋπολογισμὸν ἐξόδων τῆς Βουλῆς χρήσεως 1965. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Τσιριμῶκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης (Ὑπ. Δημοσίας Τάξεως), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κρίσεως τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 103004) 22.11.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δρούλια, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 106862) 21.11.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τζιζῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 101085) 21.11.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Θεοδωράκη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπαδημητρίου, Μ. Μυριδάκης, Γ. Βογιατζῆς, Γ. Σταμάτης, Α. Καραμανλῆς, Δ. Καρατζένης, Δ. Θανόπουλος, Π. Κλῆς, Α. Ταλιαδοῦρος, Χ. Μπουγᾶς, Κ. Βενέτης, Α. Βογιατζῆς, Α. Μητακίδης, Γ. Λύχνος, Κ. Γιαννούσης, Ι. Ἰορδάνογλου, Π. Τσακιρίδης, Δ. Βουρδουμπᾶς, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ν. Ἀθανασίου, Κ. Ράλλης, Ι. Μποῦτος, Λ. Μπουρνιᾶς, Κ. Μανιαδάκης, Α. Καλαντζάκος, Α. Δερδεμέζης, Δ. Λαντζούνης, Ι. Βαρβιτσιώτης, Α. Γκίλας, Ε. Κεφαλογιάννης, Α. Φροντιστής, Σ. Κωτιάδης, Ι. Λαυρεντίδης, Α. Τσαλδάρης, Δ. Ἀλιπράντης, Η. Παπαηλιοῦ, Α. Θεοδοσιάδης, Χ. Ἑρμείδης, Δ. Βρανόπουλος καὶ Ι. Παπαρτεμίου, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4379)1964 Ν. Δ. «περὶ ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως τῆς Γενικῆς (Στοιχειώδους καὶ Μέσης) Ἐκπαιδεύσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Μποῦτος, Κ. Παπαδημητρίου, Α. Γκίλας, Ι. Λαυρεντίδης, Κ. Μανιαδάκης, Δ. Καρατζένης, Π. Σταυρόπουλος, Γ. Λύχνος, Α. Μητακίδης, Δ. Θανόπουλος, Μ. Μυριδάκης, Π. Κλῆς, Κ. Βενέτης, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ι. Ἰορδάνογλου, Π. Τσακιρίδης, Κ. Γιαννούσης, Δ. Βουρδουμπᾶς, Γ. Βογιατζῆς, Λ. Μπουρνιᾶς, Ε. Κεφαλογιάννης, Α. Καλαντζάκος, Κ. Ἀποσκίτης, Κ. Ράλλης, Ι. Βαρβιτσιώτης, Γ. Σταμάτης, Α. Τσαλδάρης, Χ. Μπουγᾶς, Δ. Δερδεμέζης, Η. Παπαηλιοῦ, Δ. Λαντζούνης, Α. Ταλιαδοῦρος, Δ. Ἀλιπράντης, Α. Φροντιστής, Σ. Κωτιάδης, Ν. Ἀθανασίου, Α. Θεοδοσιάδης, Χ. Ἑρμείδης, Δ. Βρανόπουλος καὶ Ι. Παπαρτεμίου, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4361)1964 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων Νομοθεσίας» Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπαδημητρίου, Μ. Μυριδάκης, Ι. Μποῦτος, Κ. Ράλλης, Δ. Καρατζένης, Π. Σταυρόπουλος, Α. Καραμανλῆς, Α. Γκίλας, Δ. Θανόπουλος, Ι. Λαυρεντίδης, Κ. Τσάτσος, Κ. Βενέτης, Α. Καλαντζάκος, Χ. Μπουγᾶς, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ι. Ἰορδάνογλου, Π. Τσακιρίδης, Δ. Βουρδουμπᾶς, Π. Κλῆς, Γ. Βογιατζῆς, Γ. Λύχνος, Λ. Μπουρνιᾶς, Κ. Μανιαδάκης, Κ. Ἀποσκίτης, Α. Ταλιαδοῦρος, Σ. Κωτιάδης, Γ. Σταμάτης, Α. Μητακίδης, Α. Δερδεμέζης, Δ. Λαντζούνης, Ι. Βαρβιτσιώτης, Α. Φροντιστής, Α. Τσαλδάρης, Ε. Κεφαλογιάννης, Δ. Ἀλιπράντης, Η. Παπαηλιοῦ, Ν. Ἀθανασίου, Α. Θεοδοσιάδης, Χ. Ἑρμείδης, Δ. Βρανόπουλος καὶ Ι. Παπαρτεμίου, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4352) 1964 Ν. Δ. «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ὡς καὶ περὶ καταργήσεως Συμβουλίων, Ἐπιτροπῶν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κατσώτας, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Βλασακούδης, Λ. Λυμπέρης, Α. Γιαννόπουλος καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Τσαπάρας, Α. Μαυρίδης καὶ Κ. Πιαλόγλου, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀποστολάκος, Γ. Βασιλᾶτος, Ι. Ἀλευρᾶς, Λ. Λυμπέρης, Φ. Μαῦρος καὶ Α. Βλαχοθανάσης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τζιζῆς, Ε. Κοθρῆς, Ε. Μπλακλατζῆς καὶ Γ. Ἀναγνωστόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τσαλδάρης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κατσώτας, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Φ. Μαῦρος, Α. Ταλιαδοῦρος, Ι. Βαρβιτσιώτης, Α. Ἀντωνίου, Π. Κατσώτας καὶ Χ. Ἀποστολάκος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Τσιριμῶκος, Γ. Στεφανόπουλος καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδατικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀποστολάκος, Λ. Λυμπέρης καὶ Γ. Λαμπριανός, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς, Ε. Τομαρᾶς, Α. Ρουσόπουλος καὶ Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος καὶ Ι. Τσιριμῶκος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδατικῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Δαβάκης καὶ Κ. Τσιριμῶκος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδατικῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βενέτης, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βενέτης, καταθέτει προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Βρανόπουλος, Δ. Δαβάκης καὶ Α. Δερδεμέζης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Μαῦρος, Χ. Γραμματίδης, Α. Ἀντωνίου, Ι. Βαρβιτσιώτης, Δ. Θανόπουλος, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Α. Θεοδοσιάδης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, Χ. Κιτσίδης καὶ Π. Κλῆς, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Θανόπουλος, Ι. Σπύρου καὶ Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀβραμίδης, Σ. Παπαπολίτης, Φ. Πιτούλης, Τ. Κολοκυθᾶς, Θ. Ὑψηλάντης, Ε. Μπακλατζῆς, Α. Ρουσόπουλος καὶ Π. Κατσώτας, καταθέτουσιν προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀποστολάκος, Α. Μαυρίδης, Ι. Παπαδάκης ἢ Στάϊκος καὶ Σ. Κατσώτας, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σεργάκης καὶ Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος καὶ Ι. Τσιριμῶκος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Πέτσος, Δ. Καρατζένης, Χ. Γραμματίδης καὶ Α. Τσαλδάρης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Ε. Πέτσος, Χ. Ἀβραμίδης καὶ Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ ρυθμίσεως συναφῶν θεμάτων». Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καρυοχωρίου Ἑορδαίας «Ὁ Ἀστὴρ» αἰτουμένου καταβολὴν συμπληρωματικῆς ἀποζημιώσεως δι’ ἀπαλλοτριωθέντας κλήρους τῆς Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὑπαλλήλων καὶ ἐργατοτεχνιτῶν ἐργοστασίων «ΒΙΑΜΑΞ καὶ Μ. Κ. Φωστηρόπουλος, αἰτουμένων ἐνίσχυσιν τῶν ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν ἁμαξοποιΐας δι’ ἀναθέσεως συναφῶν ἐργασιῶν αὐτῆς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Οἰνόης Κοζάνης αἰτουμένης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν δι’ ἀξιοποίησιν πηγῶν τῆς περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ «Μέγας Ἀλέξανδρος» Θεσσαλονίκης δικαιούχων ἀποζημιώσεως βάσει τοῦ 3992)1959 Ν.Δ. αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν ἐπιδικασθεισῶν αὐτοῖς ἀποζημιώσεων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἁγ. Χαραλάμπους Κοζάνης αἰτουμένης ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 28)1964 ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Νομοῦ Κοζάνης δι’ ἧς ἀπέκτησαν δικαίωμα βοσκῆς κτηνοτρόφοι τινὲς ἄλλων Κοινοτήτων ἐπὶ ἐκτάσεως τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Οἱ κάτοικοι Μελενικιτσίου Σερρῶν, αἰτοῦνται αὔξησιν τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων, χορήγησιν δώρου ἑορτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δασικῶν Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων, αἰτουμένων ἀξιοποίησιν τῶν ὀρεινῶν καὶ τῶν ἡμιορεινῶν περιοχῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Βελβενδοῦ Κοζάνης, αἰτουμένης προαγωγήν της εἰς Δῆμον. Ὁ Οἰκοδομικὸς Ὑπαλληλικὸς Συνεταιρισμὸς Νέας Ἀλεξανδρείας Καλαμακίου «Ἡ Στέγασις», αἰτεῖται ρύθμισιν δρομολογίων ἀστικῆς συγκοινωνίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μαῦρος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀθαν. Θ. Παντάζογλου καὶ Βασιλ. Κούτση, πυροσβεστῶν αʹ τάξεως καὶ τοῦ Γεωργίου Ζαχαροπούλου, ὑπαρχιοδηγοῦ, κατοίκων Ἀθηνῶν, αἰτουμένων συνταξιοδοτικὴν καὶ βαθμολογικὴν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Τσιάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Νέας Μαδύτου περιφερείας Λαγκαδᾶ Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης ἠλεκτροδότησιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Τσιάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ἐργατοτεχνιτῶν–ἀσβεστοποιΐας καὶ Λατόμων Ἀσβεστοχωρίου, αἰτουμένων ἐγκατάστασιν ἐν Ἀσβεστοχωρίῳ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ μὲ πλήρη λειτουργίαν εἰδικοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Τσιάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μελῶν τοῦ Συλλόγου Προσωπικοῦ Ψυχιατρικοῦ Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τροποποίησιν τοῦ Α.Ν. 1854)51 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας καὶ Γ. Πανάγος, καταθέτουν ἀναφορὰν βαμβακοπαραγωγῶν καὶ ὀρυζοπαραγωγῶν τῶν χωρίων περιοχῆς Ἀξιοῦ, Κυμίνων, Ν. Μαλγάρων, Πύργου, Σίνδου, Βραχιᾶς καὶ Ἀνατολικοῦ, αἰτουμένων ὀργάνωσιν τῆς ἐμπορίας προϊόντων βάμβακος καὶ ὀρύζης ἀπαγόρευσιν ὑπὸ τοῦ Κράτους τῆς ἐμπορίας συσπόρου βάμβακος κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Θ. Παππᾶς, Π. Δούκας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Ὁμοσπονδιακοῦ Ὀργανισμοῦ Παλαιῶν Πολεμιστῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένων προσμέτρησιν καὶ τοῦ χρόνου στρατεύσεώς των εἰς τὸν χρόνον ἀσφαλίσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κρανέας–Ἐλασσόνος, αἰτουμένου τὴν χορήγησιν ἀδειῶν καπνοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Α. Φροντιστής, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐθελοντοῦ αἱμοδότου Δημ. Εὐαγ. Σταθοπούλου, αἰτουμένου χορήγησιν δελτίου ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐπὶ πάντων τῶν ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν λεωφορείων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Λ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Μαρίας χήρας Παν. Ραπτοπούλου καὶ Βασιλικῆς θυγατρὸς Παν. Ραπτοπούλου, συνταξιούχων τῶν ΣΕΚ, αἰτουμένων τροποποίησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3395)1955 Ν. Δ. «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπερηλίκων οἰκοδόμων κατοίκων Καλαμάτας, αἰτουμένων συνταξιοδοτικὴν ἀποκατάστασιν. Ὁ Ἀλέξανδρος Χ. Παρθενιάδης, Δημοτικὸς ὑπάλληλος Ὀρεστιάδος, αἰτεῖται ἄρσιν ἐνοικιοστασίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης Α. Τσιάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Νέας Μαδύτου περιφερείας Λαγκαδᾶ–Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης ἄρσιν τῶν περιορισμῶν διαθέσεως τῶν ὑπαρχόντων εἰς τὰς Κοινότητας οἰκοπέδων, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66040)3)62 ἐγκυκλίου διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων, Σκοτούσης, Καλῶν Δένδρων, Νέας Τυρολόης, Παλαιοκάστρου, Μελενικιτσίου καὶ Βαμβακοφύτου Σερρῶν, αἰτουμένων τὴν μετατροπὴν τοῦ ἀγροτικοῦ ἰατρείου Σκοτούσης εἰς Κοινοτικὸν τοιοῦτον. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Κερκίνης, αἰτουμένης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν δι’ ἀποπεράτωσιν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου της. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Δάφνης Καλαβρύτων, αἰτουμένου ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος ΑΤΕ ἐν αὐτῇ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ν. Φιλοθέης, αἰτουμένου ἀπομάκρυνσιν τῶν ἐλάχιστα ἀπεχόντων ἐκ τῆς ἐν λόγῳ συνοικίας λατομείων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Ἡλιοκώμης, αἰτουμένου ἐξαγγελίαν μέτρων προστασίας καπνῶν ἐσοδείας 1964. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ.Π.Σ. Κρηνίδος, αἰτουμένου ἐξαγγελίαν τιμῆς καπνῶν ἐσοδείας 1964 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγ. Δημητρίου Παλαιοκάστρου, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ 30.000 δρχ. δι’ ἐπισκευὴν τοῦ ἐν λόγῳ Ναοῦ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Νοσοκόμων μονοετοῦς φοιτήσεως καὶ πρακτικῶν τῶν Ἀγροτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἰατρείων Ν. Σερρῶν, αἰτουμένων χορήγησιν προσθέτου ἐπιδόματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Νομοῦ Σερρῶν, αἰτουμένων ὅπως ὅλαι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 1910)44 «περὶ κωδικοποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ προστασίας πολυτέκνων» θέλουσι κατισχύσει ἐφεξῆς πάσης ἄλλης διατάξεως οἱουδήποτε νομοθετήματος ἀντικειμένου πρὸς αὐτάς. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων ΙΚΑ Νομοῦ Σερρῶν, αἰτουμένων καθορισμὸν κατωτάτου ὁρίου συντάξεων εἰς δραχμὰς 1.000 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλόγου Ὑπαλλήλων Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων πόλεως Σερρῶν, αἰτουμένων τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1854)51 ἀναλόγως πρὸς τὰς ἀνάγκας καὶ τὰς συνθήκας τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κων)νου Κορωνίδου, Δημοτικοῦ Συμβούλου, κατοίκου Κιλκίς, αἰτουμένου πειθαρχικὴν δίωξιν τῶν μὴ παραστάντων εἰς τὴν τελετὴν τῆς πολεμικῆς ἀρετῆς τῶν Ἑλλήνων Δημοτικῶν Ἀρχῶν Κιλκίς. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἰδιοκτητῶν διαμερισμάτων προσφυγικῆς πολυκατοικίας Καλλιπόλεως Πειραιῶς, αἰτουμένων ὅπως διαταχθῇ ἔρευνα ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς ἀνεγέρσεως τῆς πολυκατοικίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Μονίμων Συνταξιούχων ΙΚΑ Κοζάνης, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 10% κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γ. Σ. Ἐορδαίας, αἰτουμένης ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν Γραμματέων–Λογιστῶν τῶν Συνεταιρισμῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Σπετσῶν, αἰτουμένου ταχεῖαν καὶ ἄνευ ἀναβολῆς τοποθέτησιν διδασκάλων πρὸς πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων, εἰς τὰ δημοτικὰ σχολεῖα τῆς ἐν λόγῳ νήσου. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Α. Παπαλουκᾶς, διὰ τηλεγραφήματός του ἀναφέρεται εἰς τὸν τρόπον ἑορτασμοῦ τῆς ἐπετείου ἀνατινάξεως Γεφύρας Γοργοποτάμου καὶ τὰ κατὰ τὸν ἑορτασμὸν λαβόντα χώραν θλιβερὰ καὶ αἱματηρὰ γεγονότα. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Μ. Θεοδωράκης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ χορήγησιν σίτου διατροφῆς μέσῳ Διευθύνσεως Γεωργίας εἰς τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς Ξηρομέρου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Σιδερᾶ, αἰτουμένης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Δ. Παπανικολάου, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ λῆψιν μέτρων προστασίας τιμῆς φασιόλων χωρίων Μετοχίου, Σπαθαρίου, Καλυβίων καὶ Μαντουδίου Εὐβοίας. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Δ. Παπανικολάου, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ καθυστέρησιν καταβολῆς ἡμερομισθίων δύο μηνῶν εἰς ἐργαζομένους εἰς τμῆμα Κορυδαλλοῦ–Ὀρθοβουνίου τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Τρικάλων– Ἰωαννίνων. Οἱ ἀρτεργάται νήσου Σαλαμῖνος, διὰ τηλεγραφήματός των, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐπίλυσιν ἀσφαλιστικοῦ των θέματος καὶ δηλοῦσιν, ὅτι κατέρχονται εἰς ἀπεργίαν διαρκείας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Λ. Κύρκος καὶ Μ. Θεοδωράκης, διὰ τηλεγραφήματός των καταθέτουν διαμαρτυρίας συνταξιούχων ἀγροτῶν Ἁγ. Κωνσταντίνου Ρεθύμνης, αἰτουμένων χορήγησιν δώρου Χριστουγέννων. Ἡ Ἕνωσις Χαλυβουργῶν Μεγαρίδος, διαμαρτύρεται δι’ ἀντεργατικήν, ὡς ἰσχυρίζεται στάσιν Ὑπουργείου Ἐργασίας, εἰς ἀπεργίαν Βιομηχανίας Χάλυβος. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Κ. Σιγανίδης, διὰ τηλεγραφήματός του αἰτεῖται τὴν αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων καπνεφορειακῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Φορτοεκφορτωτῶν Ἀποθηκῶν καὶ Σιδηροδρόμων Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων διὰ ψήφισιν νόμου 3741)57 ὡς ἀποστερήσαντος τῆς ἐργασίας μεγάλου ἀριθμοῦ φορτοεκφορτωτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν κατοίκων Πουρναρίου Λαρίσης πληγέντων ὑπὸ παγετῶν, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν. Τὸ Ἐπαγγελματικὸν Σωματεῖον Ἑστιατόρων Ρόδου, αἰτεῖται νομοθετικὴν ρύθμισιν ζητήματος ἀποδοχῶν σερβιτόρων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀγροτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Παπαδάτου Ξηρομέρου, διαμαρτυρομένου διὰ περιορισμὸν καπνοκαλλιεργείας ἐν τῇ ἐν λόγῳ περιοχῇ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργολάβων ἠλεκτρικῶν Εἰδῶν Μεσσηνίας, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπικειμένην τροποποίησιν τῆς ἠλεκτρολογικῆς νομοθεσίας κλπ. Ὁ Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς Πολεμιστῶν Ν. Δράμας, αἰτεῖται διορισμὸν εἰς ΔΕΗ τοῦ μέλους του, πολεμιστοῦ Ἀπεσλίδη Γεωργίου τοῦ Σάββα. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Πύργων, αἰτουμένης διαγραφὴν τῶν ὑπ’ αὐτῆς ληφθέντων δανείων διὰ τὴν κατασκευὴν κοινωφελῶν ἔργων κλπ. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Βορείου Ἑλλάδος, διαμαρτύρεται δι’ ἄδικον ἐνέργειαν Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς βάρος 327 ἀστέγων οἰκογενειῶν Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν δικαιούχων ἀπὸ τοῦ 1957 οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως εἰς Κοινότητα Πανοράματος Θεσσαλονίκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἐλάτης, αἰτουμένης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν δι’ ἀνέγερσιν διδακτηρίου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κοζάνης, αἰτουμένου ρύθμισιν ζητημάτων ἀφορώντων ἐργαζομένους εἰς στρατιωτικὰς ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κοζάνης, αἰτουμένου ἀντιμετώπισιν ζητημάτων ἀνεργίας ἁμαξοκαρραγωγέων καὶ ἐργατοϋπαλλήλων κρέατος. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Τετραλόφου Κοζάνης, αἰτουμένης λῆψιν μέτρων πρὸς ἀξιοποίησιν τῶν βοσκοτόπων της. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Καστανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Ἁγίου Δημητρίου, Κοιλάδος, Καπνοχωρίου, Σκάφης, Αὐγῆς, Πολυμύλου, Ἁγ. Χαραλάμπους, Τετραλόφου καὶ Ρυακίου Κοζάνης, αἰτουμένων ἠλεκτροδότησιν. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: I) Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φροντιστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10008)7766)1.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 80 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φροντιστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐρωτήσεώς του ἀπηντήσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 104276)20.8.1964 ἐγγράφου ἡμῶν. ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 104276. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Θέμα: Ἀπάντησις εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. Π.Ν.)1845 ἀναφοράν. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7015)1845)24.6.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἰνστιτούτων Ξένων Γλωσσῶν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου «περὶ ρυθμίσεως ζητήματος διδασκαλίας τῶν ἐν λόγῳ γλωσσῶν κλπ.», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ συντόμως θὰ ληφθῇ τελικὴ ἀπόφασις συμφώνως πρὸς τὰς ἰσχυούσας διατάξεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

Κοινοποίησις: Δ)νσιν Ἰδιωτικῆς Ἐκπαιδεύσεως (2) βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11122)8697)28.8.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 220 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Χ. Μπουγᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος 1964 ἀντεμετωπίσθη ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ σχολικῶν κτιρίων ἡ ἀποπεράτωσις τῶν ἡμιτελῶν διδακτηρίων τῆς χώρας, κατὰ τὸ προσεχὲς δὲ οἰκον. ἔτος 1965 θὰ ἐξετασθῇ γενικῶς τὸ θέμα ἀνεγέρσεως νέων καὶ ἐπεκτάσεως ὑπαρχόντων τοιούτων ἐντὸς πλαισίων τῶν δυνατοτήτων τῶν διαγραφησομένων ἐκ τοῦ ὕψους τῶν τεθησομένων εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων πιστώσεων ἐκ τοῦ προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11112)28.8.1964 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 210)25.8. 1964 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ διδακτήριον τοῦ Γυμνασίου Ἀλιστράτης ἐπεσκευάσθη κατὰ τὸ 1959 καὶ κατὰ τὸ 1962 ἐδόθησαν 20.000 δι’ ἐπισκευὰς ἐπίσης. Ὡς πρὸς τὸ θέμα ἀνεγέρσεως νέου διδ)ρίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5907)27.7.1964 ἐγγράφου τοῦ Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων πρὸς τὸν Γεν. Ἐπιθεωρητὴν 10ης περιφ. Μέσης Ἐκπ)σεως ἐζητήθη ἡ πλήρης παραχώρησις τοῦ διατιθεμένου γηπέδου πρὸς τὸν Ὀργανισμόν. Μετὰ τὴν παραχώρησιν τοῦ γηπέδου ὁ Ὀργανισμὸς θὰ ἐπιληφθῇ τῆς συντάξεως μελέτης καὶ τῆς ἐν καιρῷ χρηματοδοτήσεως τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10717) 8342)27.8.64 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 115938)22.9.64 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Σχολικῶν Κτιρίων παρηγγείλαμεν ὅπως τοῦτο ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀκαλύπτου χώρου εἰς θέσιν μεταξὺ τῶν ὁδῶν Τσαμαδοῦ–Δεληγιώργη, Καραολῆ καὶ Δημητρίου εἰς Πειραιᾶ καὶ νὰ γνωρίσῃ ἡμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Παπανικολάου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 108884)8481)24.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις ὑπ’ ἀριθ. 164 τῶν κ.κ. βουλευτῶν Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Παπανικολάου, εἰς τὴν ὁποίαν μεταξὺ ἄλλων γίνεται λόγος διὰ τὴν ἀπ’ ἄμβωνος βαρυτάτην ἀντισοβιετικὴν ὁμιλίαν Ἀρχιμανδρίτου τινὸς ὀνόματι Παντελεήμονος τὴν Κυριακὴν 9 Αὐγούστου ἐ. ἔ. εἰς τὴν ἐκκλησίαν Βιλλίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ δι’ ὑμῶν εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 101228) 19.8.64 ἐγγράφου μας παρεκλήθη ὁ Μακ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος, ὡς Πρόεδρος τῆς Ι. Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅπως εἰσηγηθῇ εἰς αὐτὴν καὶ γίνῃ δι’ ἐγκυκλίου αὐστηροτάτη σύστασις πρὸς ἅπαντας τοὺς ἱερεῖς καὶ ἱεροκήρυκας τῆς χώρας, ἵνα οὗτοι περιορίζονται κατὰ τὰ ἀπὸ ἄμβωνος καὶ ἐπ’ ἐκκλησίας κηρύγματά των, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν μόνον θρησκευτικῶν καὶ κοινωνικῶν θεμάτων, ἀποφεύγοντες οὕτω πᾶσαν πολιτικολογίαν, καθ’ ὅσον εἰς τὸ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον εἶχον περιέλθει καὶ ἄλλαι διαμαρτυρίαι διὰ παρομοίας περιπτώσεις. Σχετικὴ περὶ τούτου ἀνακοίνωσις ἐγένετο διὰ τοῦ ἡμερησίου τύπου. Εἰδικώτερον διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου τῶν Βιλλίων, γνωρίζομεν ὡσαύτως, ὅτι κατόπιν τῶν περιελθουσῶν ἡμῖν τηλεγραφικῶν διαμαρτυριῶν, συνεστήσαμεν πρὸς τὴν Ι. Μητρόπολιν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 104239)28.8.64 ἐγγράφου, ὅπως διατάξῃ τὴν διενέργειαν ἀνακρίσεων καὶ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων κατ’ αὐτοῦ, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἤθελεν ἀποδειχθῆ ἡ ἐκ τῶν καθηκόντων του ἐκτροπή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11108)8683)28.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 206 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι ἀνέγερσιν διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Κάτω Πορροΐων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 51655)25.4.1964 ἐγγράφου ἡμῶν ἀπεστάλη εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Σχολικῶν Κτιρίων ἡ ὑπὸ τῆς ἡμετέρας Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας συνταχθεῖσα ἀρχιτεκτονικὴ μελέτη, ἐν συνεχείᾳ δὲ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81379)7.7.64 τοιούτου καὶ κατόπιν προσωπικῆς μου ἐπισκέψεως εἰς Κ. Πορρόϊα ἔδωσα εἰς τὸν ἀνωτέρω Ὀργανισμὸν ἐντολὴν ἐπισπεύσεως τῆς διαδικασίας πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπόν. Ἐν συνεχείᾳ ὁ Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων ἐζήτησε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4596)14.8.64 ἐγγράφου του καὶ ἤδη ἀναμένει τὴν ἀπαιτουμένην γνωμοδότησιν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἀπὸ πολεοδομικῆς ἀπόψεως, ἵνα δυνηθῇ νὰ προέλθῃ εἰς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου τούτου, ἐπὶ τοῦ γηπέδου, τοῦ ὁποίου ἐνεκρίναμεν τὴν παραχώρησιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10556)8198)17.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 132 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη, περὶ ἀνεγέρσεως νέου διδακτηρίου ἢ προσθήκης πτέρυγος εἰς τὸ ὑπάρχον τοιοῦτον τοῦ Βʹ Γυμνασίου Ἀρρένων Μυτιλήνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1964 ὁ Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων ἀντεμετώπισε τὴν ἀποπεράτωσιν ἡμιτελῶν διδακτηρίων μόνον (οὐχὶ δὲ καὶ ἀνεγέρσεις νέων ἢ ἐπεκτάσεις ὑπαρχόντων τοιούτων) τὴν ἐν λόγῳ δὲ ἀνάγκην θέλει ἐξετάσει κατὰ τὸ προσεχὲς οἰκονομικὸν ἔτος 1965. Πάντως ἐπειδὴ ἐλλείψει καταλλήλου χώρου δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἡ ἀνέγερσις νέου διδακτηρίου, συντάσσεται ἤδη παρὰ τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου ἡ ἀρχιτεκτονικὴ μελέτη προσθήκης πτέρυγος, ἵνα μετὰ τὴν χορήγησιν σχετικῆς πιστώσεως παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων καταστῇ δυνατὴ ἡ ταχυτέρα σύνταξις τῆς οἰκονομοτεχνικῆς τοιαύτης διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 340)30.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 323 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς ὀργανικῆς συνθέσεως τοῦ προσωπικοῦ ἑνὸς ἑκάστου σχολείου Μ.Ε., τὸ Περιφ. Ὑπηρεσ. Συμβούλιον ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κατανέμῃ συμμέτρως τὸ ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν του διδακτικὸν προσωπικόν. Ἐπὶ πλέον, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ψηφισθέντος Ν. Δ)τος «περὶ ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως τῆς Γενικῆς (Στοιχειώδους καὶ Μέσης) Ἐκπαιδεύσεως», σημαντικὸς ἀριθμὸς ὡρῶν διδασκαλίας τῶν Φυσικομαθηματικῶν καὶ τῶν μαθημάτων ξένων γλωσσῶν θὰ καλυφθῇ διὰ τῆς ἀναθέσεως ὑπερωριακῆς ἐργασίας εἰς καθηγητὰς τῶν εἰδικοτήτων τούτων. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τοὺς νέους διορισμούς, οὗτοι θὰ πραγματοποιηθοῦν εὐθὺς ὡς ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἐξασφαλισθοῦν αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις καὶ πάντως ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑποψηφίων πρὸς διορισμὸν δι’ ἑκάστην εἰδικότητα σημειουμένου τοῦ γεγονότος ὅτι εἶναι γνωστὴ ἡ σπάνις ὑποψηφίων εἰς ὡρισμένας εἰδικότητας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11121)8696)28.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 219 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι τὰ ὁδοιπορικὰ ἔξοδα καὶ ἡ ἐκτὸς ἕδρας ἡμερησία ἀποζημίωσις ὑπαλλήλων μετακινουμένων πρὸς ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας, κατὰ παγίως παρὰ τῇ διοικήσει κρατήσασαν ἀρχήν, εἴτε προκαταβάλλονται εἴτε καταβάλλονται ἐκ τῶν ὑστέρων βάσει δικ)κῶν τῶν ἐξόδων μετακινήσεως τοῦ ὑπαλλήλου. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τοῦ εἰς Θεσ)νίκην συγκληθέντος συνεδρίου Γενικῶν Ἐπιθ)τῶν καὶ Γυμνασιαρχῶν, ἀφ’ ἑνὸς λόγῳ τῶν ἐπειγούσης φύσεως θεμάτων τοῦ συνεδρίου, ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῆς ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς χρόνου, προετιμήθη ἡ δευτέρα διαδικασία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11109)8684)28.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰσαὰκ Λαυρεντίδη κατατεθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 207 ἐρώτησις, περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως δεκατριῶν (13) ἑτοιμορρόπων ἐκκλησιῶν παραμεθορίων χωρίων τῆς ἐπαρχίας Σιντικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 112920)16.9.64 ἐγγράφου ἐστάλη αὕτη εἰς τὴν Διεύθυνσιν Κρατικῶν Λαχείων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διὰ τὴν παροχὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἐκ τῶν καθαρῶν εἰσπράξεων τῶν Κρατικῶν Λαχείων, καθ’ ὅσον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου δὲν ἐγγράφονται πιστώσεις δι’ ἀνέγερσιν ἢ ἐπισκευὴν Ἱερῶν Ναῶν, διότι τοιούτου εἴδους δαπάναι δὲν προβλέπονται ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Δούκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12138)9481)16.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 308 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ ἀνεγέρσεως νέου διδακτηρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Μελενικιτσίου Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1964 ὁ Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων ἀντεμετώπισε τὴν ἀποπεράτωσιν ἡμιτελῶν διδακτηρίων μόνον (οὐχὶ δὲ καὶ ἀνέγερσιν νέων ἢ ἐπεκτάσεις ὑπαρχόντων τοιούτων), τὴν ἐν λόγῳ ἀνάγκην δὲ θέλει ἐξετάσει κατὰ τὸ προσεχὲς οἰκονομικὸν ἔτος 1965. Πέραν ὅμως τούτου, δὲν κατέστη εἰσέτι δυνατὴ ἡ ἀποδοχὴ τοῦ πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν τοῦτον παραχωρηθέντος συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 13 τοῦ Ν.Δ. 4247)62 γηπέδου πρὸς τὸν ὡς εἴρηται σκοπόν, καθ’ ὅσον ἀναμένεται ἡ ζητηθεῖσα γνωμοδότησις τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, περὶ τοῦ ἀπὸ πολεοδομικῆς ἀπόψεως ἐπιτρεπτοῦ ἀνεγέρσεως διδακτηρίου εἰς τὸν κατὰ τ’ ἀνωτέρω παραχωρούμενον χῶρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11745)9228)9.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν συνημμένως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 278 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῆς συμμετοχῆς τῶν στρατευθέντων εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τοῦ τρέχοντος ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1964–65, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 99564)12.8.64 ἀποφάσεως ἡμῶν ἐπετράπη εἰς τοὺς ἀνωτέρω, ὅπως ὑποβάλουν τὰ δικαιολογητικά των εἰς τὴν Γενικὴν Ἐπιθεώρησιν εἰς τὴν ἕδραν τῆς ὁποίας ἑδρεύει ἡ στρατιωτικὴ μονὰς εἰς ἣν ὑπηρετοῦν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11103)8678)28.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκη κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 201 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ ἵδρυσις νέων Γυμνασίων πλήρων ἢ Αʹ βαθμίδος, θὰ ἀποφασίζηται τοῦ λοιποῦ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἱεραρχήσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας, ἐκτιμωμένων βεβαίως καὶ τῶν ἰδιαζουσῶν συνθηκῶν αἵτινες ἐπικρατοῦν εἰς ὡρισμένας ἀπομεμονωμένας περιοχὰς ἢ νήσους, ὡς συμβαίνει εἰς τὴν περίπτωσιν Ποταμοῦ Κυθήρων καὶ ἐφ’ ὅσον ἐξασφαλίζονται αἱ ἀπαραίτητοι προϋποθέσεις (διδακτικὸν προσωπικόν, διδακτήρια κλπ.) διὰ τὴν ὁμαλὴν καὶ ἀποδοτικὴν λειτουργίαν τῶν νέων σχολείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11736)9219)9.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 269 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Λ. Κύρκου, περὶ ἱκανοποιήσεως αἰτημάτων ἐργαζομένων φοιτητῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερόμεναι περιπτώσεις δὲν ἐμπίπτουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9368)21.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν περιλήψει ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι κατὰ τὴν τελικὴν διατύπωσιν τοῦ οἰκείου ἄρθρου τοῦ σχεδίου τοῦ Νέου Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὰς ἐκκλησιαστικὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας δέον νὰ ἔχῃ ὁ ὑποψήφιος πρὸς ἐγγραφὴν εἰς τὸν κατάλογον τῶν πρὸς ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων, θὰ ἐξετασθῇ ἡ περίπτωσις τῶν κληρικῶν τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰς Ἐκκλησίας τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Α. Τσιάρα καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Α. Τσιάρα καὶ Λ. Κύρκου, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10882)24.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν, ὅπως παράσχητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτὰς τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ χρησιμοποιούμενον κονιοποιημένον γάλα εἰς τὰ μαθητικὰ συσσίτια παρέχεται δωρεὰν ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ἡ χρησιμοποίησις νωποῦ γάλακτος, ἐκτὸς τῆς μεγάλης οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὴν ὁποίαν θὰ προεκάλει, ἤθελε παρουσιάσει προβλήματα διακινήσεως τούτου μέχρι τῶν σχολείων τῶν διαφόρων χωρίων, ἐν πολλοῖς δυσεπίλυτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13490)10721)13.10.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 477 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 127504)13.10.64 ἐπειγούσης τηλεγραφικῆς ἡμετέρας διαταγῆς ἀνεκλήθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 117954)26.9.64 ὁμοία τοιαύτη, περὶ ἧς ὁ λόγος ἐν τῇ ἐρωτήσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 566 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 144555) 31.10.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως παράσχητε τὴν πληροφορίαν εἰς τὸν κ. βουλευτήν, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τῶν μαθητικῶν συσσιτίων καὶ εἰς τὰ σχολεῖα τῶν ἀστικῶν κέντρων γενικῶς εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Θεοδωράκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11748)9.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 281 ἐρώτησις ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Θεοδωράκη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι τὸ αἴτημα οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ἰδιωτικοῦ Οἰκονομικοῦ Ἑσπερινοῦ Γυμνασίου Νικαίας θὰ ἱκανοποιηθῇ κατὰ τὸ τρέχον σχολικὸν ἔτος ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν προβλεπομένων πιστώσεων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν τεχνικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν σχολῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Καραγιώργη καὶ Μ. Θεοδωράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13546)10778)14.10.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Καραγιώργη καὶ Μ. Θεοδωράκη, κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 489 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Ν. Διατάγματος 4379)64 «περὶ ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως τῆς Γενικῆς (Στοιχειώδους καὶ Μέσης) Ἐκπαιδεύσεως» δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἵδρυσις νέων γυμνασίων, ἄνευ τῆς τηρήσεως τῆς διαδικασίας τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ)τος. Κατ’ αὐτὴν προβλέπεται ἡ σύστασις κατὰ Νομοὺς Πενταμελῶν Ἐπιτροπῶν, αἵτινες καὶ θὰ ὑποβάλλουν ἡμῖν σχετικὰς προτάσεις διὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ τελικοῦ πίνακος τῶν ἱδρυθησομένων σχολείων Μ. Ε. καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. Εἰς τὰς κατὰ Νομοὺς Ἐπιτροπὰς εὐθὺς ὡς συσταθῶσιν αὗται, δέον νὰ ὑποβάλλωνται τὰ σχετικὰ αἰτήματα τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Καραγιώργη καὶ Μ. Θεοδωράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13478)10709)13.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Καραγιώργη καὶ Μ. Θεοδωράκη, κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 465 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ ἀνέγερσις διδακτηρίου διὰ τὸ Γυμνάσιον Θηλέων Παραμυθιᾶς, προϋποθέτει τὴν ἵδρυσίν του, ἥτις, μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Ν. Δ)τος 4379)64 «περὶ ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως τῆς Γενικῆς (Στοιχ. καὶ Μέσης) Ἐκπ)σεως», δέον νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ)τος. Κατ’ αὐτὴν προβλέπεται ἡ σύστασις κατὰ Νομοὺς Πενταμελῶν Ἐπιτροπῶν, αἵτινες καὶ θὰ ὑποβάλουν ἡμῖν σχετικὰς προτάσεις διὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ τελικοῦ πίνακος τῶν ἱδρυθησομένων σχολείων Μ. Ε. καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. Εἰς τὰς κατὰ Νομοὺς Ἐπιτροπάς, εὐθὺς ὡς συσταθῶσιν αὗται, δέον νὰ ὑποβάλλωνται τὰ σχετικὰ αἰτήματα τῶν ἐνδιαφερομένων. Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν τοῦ Γυμνασίου Παραμυθίας α) ἀνεξαρτήτως τῆς ὀργανικῆς συνθέσεως ἑνὸς ἑκάστου σχολείου Μ. Ε. τὸ Περιφερειακὸν Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κατανέμῃ συμμέτρως τὸ ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν του προσωπικόν, εἰς τρόπον ὥστε κατὰ τὸ δυνατὸν ὅλα τὰ σχολεῖα τῆς περιφερείας νὰ λειτουργοῦν ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις. β) Διὰ τελευταίας ἡμετέρας ἀποφάσεως διορίζονται ὑπερεξακόσιοι λειτουργοὶ Μ. Ε. πάσης εἰδικότητος, κατανεμόμενοι ἀνὰ τὰς διαφόρους ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων Μ. Ε. τῶν ἐπαρχιῶν καὶ γ) βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν. Δ)τος 4379)64 σημαντικὸς ἀριθμὸς τῶν περικοπεισῶν ὡρῶν διδασκαλίας, κυρίως τῶν φυσικομαθηματικῶν, θὰ καλυφθῇ διὰ τῆς ἀναθέσεως ὑπερωριακῆς διδασκαλίας εἰς καθηγητὰς τῶν ἐλλειπουσῶν εἰδικοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σταμάτη καὶ Π. Σταυροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 13786)10952)17.10.64, 13912)3618)11084)20.10.64, 13914)3620)11086)20.10. 1964, 13457)3485)10688)13.10.64, 13459)13487)10690) 13.10.1964, 13657)3502)10868)15.10.1964 καὶ 14143) 11239)24.10.64 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σταμάτη καὶ Π. Σταυροπούλου κατατεθεῖσαι εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 501 καὶ 548 ἐρωτήσεις, ὡς καὶ αἱ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σερπάνου καὶ Π. Σταυροπούλου κατατεθεῖσαι ὁμοίως ὑπ’ ἀριθ. 3618, 3620, 3485, 3487 καὶ 3502 ἀναφοραὶ τῶν Συλλόγων Γονέων καὶ Κηδεμόνων τῶν μαθητῶν τοῦ Γʹ Γυμνασίου Ἀρρένων Ἀγρινίου καὶ Βονίτσης καὶ τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας τοῦ Γυμνασίου Παραβόλας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὅτι α) ἀνεξαρτήτως τῆς ὀργανικῆς συνθέσεως ἑνὸς ἑκάστου σχολείου Μ. Ε. τὸ Περιφερειακὸν Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κατανέμῃ συμμέτρως τὸ ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν του διδακτικὸν προσωπικὸν εἰς τρόπον, ὥστε κατὰ τὸ δυνατὸν ὅλα τὰ σχολεῖα τῆς περιφερείας νὰ λειτουργοῦν ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις. β) Διὰ τελευταίας ἡμετέρας ἀποφάσεως διορίζονται ὑπερεξακόσιοι λειτουργοὶ Μ. Ε. πάσης εἰδικότητος κατανεμόμενοι ἀνὰ τὰς διαφόρους Ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας, πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων Μ. Ε. τῶν ἐπαρχιῶν καὶ γ) Βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν.Δ. 4379)64 «περὶ ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως τῆς Γενικῆς (Στοιχ. καὶ Μέσης) Ἐκπαιδεύσεως», σημαντικὸς ἀριθμὸς περικοπεισῶν ὡρῶν διδασκαλίας, κυρίως τῶν φυσικομαθηματικῶν, καλύπτεται διὰ τῆς ἀναθέσεως ὑπερωριακῆς διδασκαλίας εἰς καθηγητὰς τῶν ἐλλειπουσῶν εἰδικοτήτων. Διὰ τῶν μέτρων τούτων ἐντὸς συντομωτάτου χρονικοῦ διαστήματος θὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἀποτελεσματικῶς αἱ ἀνάγκαι ὅλων τῶν σχολείων Μ. Ε. καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων Γυμνασίων τοῦ Νομοῦ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5263)3671 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 719 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Δωδεκανήσου κ. Σ. Κωτιάδη, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι ἀνέγερσιν τῆς Τεχνικῆς Σχολῆς Ρόδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς: Τὸ ἀρχικῶς ἐπιλεγὲν δημοτικὸν γήπεδον βάσει τοῦ ὁποίου συνετάγη ἡ οἰκεία μελέτη, ἐγένετο δεκτὸν ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ ἐπεξετείνετο διὰ προσκτήσεως ἑτέρων παρακειμένων χώρων, αἱ προσπάθειαι ὅμως τοῦ Δήμου Ρόδου ἀπέβησαν ἄκαρποι. Κατόπιν τούτου, ἐζητήθη παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων ἡ κατάργησις τῆς παρ’ αὐτῷ διερχομένης ὁδοῦ. ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπέκτασις τοῦ γηπέδου κατὰ τὴν πρὸς αὐτὴν πλευράν του, ἀλλὰ καὶ τὸ αἴτημα τοῦτο δὲν ἐγένετο δεκτὸν παρὰ τοῦ Δήμου, διότι ἡ ἐν λόγῳ ὁδὸς ἀποτελεῖ ἀρτηρίαν τῆς πόλεως. Μετὰ ταῦτα, ἐζητήθη παρὰ τοῦ ὡς ἄνω Ὀργανισμοῦ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἡ παραχώρησις ἑτέρου χώρου, ἀποτελοῦντος κατὰ πληροφορίας του δημόσιον κτῆμα, τελεῖ δὲ ἐν ἀναμονῇ πραγματοποιήσεως τῆς παραχωρήσεως ταύτης, καθ’ ὅσον τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἔχει δημιουργήσει ἀλληλογραφίαν μετὰ τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Ρόδου μὲ τὴν πρόθεσιν ὅπως ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα ἐφ’ ὅσον συντρέχωσιν αἱ νόμιμοι προϋποθέσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δαμιανοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11910)12.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 288 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δαμιανοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν ἐφημεριακῶν θέσεων τῆς ὑπαίθρου καὶ τὴν ἀποστολὴν ἱερέων εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Παροικίας τῆς Εὐρώπης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος πληρώσεως τῶν μεγάλων κενῶν τῶν ἐφημεριακῶν θέσεων τῆς ὑπαίθρου καὶ εἰδικώτερον τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, πρόκειται νὰ κατατεθῇ, τὸ ταχύτερον δυνατόν, σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, δυνάμει τοῦ ὁποίου θὰ παρέχηται ἡ εὐχέρεια τῆς πληρώσεως τῶν θέσεων τούτων διὰ τῆς χειροτονίας ἐφημερίων ἠλαττωμένων γραμματικῶν γνώσεων, ἄνευ προηγουμένης φοιτήσεως εἰς Ἐκκλησιαστικὰ Φροντιστήρια. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποστολὴν ἱερέων εἰς τὰς Ἑλληνικὰς παροικίας τῆς Εὐρώπης, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδία ὑπηρεσία κατ’ ἐπανάληψιν ἀπηυθύνθη διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν καταλλήλων προσώπων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Μιχαηλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11308)1.9.64 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 229) 28.8.1964 τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Μιχαηλίδη «περὶ τῶν διδακτηριακῶν ἀναγκῶν τοῦ Νομοῦ Ξάνθης», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διὰ τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ Ξάνθης διετέθη τὸ ποσὸν 2.400.000 καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος θὰ χορηγηθῇ ἐπίσης ἀνάλογος πίστωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11111)8686)28.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου Τραγίλου– Βισαλτίας συνετάχθη παρὰ τῆς παρ’ ἡμῖν Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας καὶ ἀπεστάλη πρὸς τὴν οἰκείαν Σχολικὴν Ἐφορείαν, μελέτη κατασκευῆς σκελετοῦ καὶ στέγης. Ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἔργου περιελήφθη εἰς τὸ ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων καταρτισθὲν πρόγραμμα ἀνεγέρσεως νέων διδακτηρίων, πλὴν ὅμως ἐπροτιμήθη διὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ χρηματοδότησις διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἡμιτελῶν διδακτηρίων. Ὁ Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων, πρὸς ὃν κοινοποιεῖται τὸ παρόν, θὰ ἐξετάσῃ διὰ τὴν ἔγκαιρον χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κανδυλιάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11520)9076)5.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κανδυλιάρη, κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 255 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι κατὰ τὰ μέχρι τοῦδε ἰσχύοντα, ἡ ἵδρυσις νέων σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἐγένετο εἴτε διὰ τῆς ἐκδόσεως Β. Δ)των, προκειμένου περὶ πλήρων Γυμνασίων, εἴτε διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν, προκειμένου περὶ Γυμνασίων αʹ βαθμίδος, ἐκδιδομένων κατόπιν σχετικῶν γνωματεύσεων τῆς Γενικῆς Ἐπιθεωρήσεως Μ. Ε. εἰς ἣν ὑπήγετο τὸ ὑπὸ ἵδρυσιν Γυμνάσιον, καὶ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐκπαιδευτικοῦ Προγράμματος. Μετὰ τὴν ἔναρξιν ὅμως τοῦ σχολικοῦ ἔτους καὶ τὴν ἐπιψήφισιν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος, «περὶ ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως τῆς Γενικῆς (Στοιχ. καὶ Μέσης) Ἐκπαιδεύσεως», δὲν ἀντιμετωπίζεται κατὰ τὸ τρέχον σχολικὸν ἔτος ἡ ἵδρυσις νέων Γυμνασίων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθοῦν αἱ ἀπαραίτητοι προϋποθέσεις (διδακτικοῦ προσωπικοῦ, διδακτηρίων κλπ.) διὰ τὴν ὁμαλὴν καὶ ἀποδοτικὴν λειτουργίαν τῶν νέων σχολείων καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι τὸ νέον Ν. Διάταγμα προβλέπει διαφορετικὴν διαδικασίαν διὰ τὴν ἵδρυσιν σχολείων Μ. Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Χατζηδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12528)9838)26.9.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 366 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Χατζηδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Βεροίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ὁ ἁρμόδιος ἐν προκειμένῳ Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10949)25.9.1964 ἐγγράφου του ἀπέστειλεν εἰς Ταμεῖον Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Δήμου Βεροίας σχετικὴν μελέτην προϋπολογισμοῦ δραχμῶν 1.900.000 πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ τοῦτον ἐχορηγήθη ἰσόποσος πίστωσις, ἤτοι δραχμῶν 300.000 κατὰ τὸ 1963 καὶ δραχμῶν 1.600.000 κατὰ τὸ 1964. Τὸ ἐν λόγῳ ἔργον θέλει συνεχισθῆ ἐκ πιστώσεων τοῦ προγράμματος τοῦ Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων τοῦ προσεχοῦς οἰκονομικοῦ ἔτους 1965, ἐφ’ ὅσον ἀπορροφηθῶσιν αἱ ἀνωτέρω πιστώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰορδάνογλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 732 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰορδάνογλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5409 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων ἔχει ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος ἀνεγέρσεως διδακτηρίων εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Συνοικισμοῦ Ἀξιοῦ–Ξηροκρήνης ἔνθα θὰ ἀνεγερθῶσιν αἱ νέαι πολυκατοικίαι καὶ τελεῖ ἐν ἀναμονῇ τῆς ὁριστικοποιήσεως τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα ἀνεγέρσεως Ἱεροῦ Ναοῦ εἰς τὸν ὡς ἄνω συνοικισμόν, ἁρμοδιότητα πρὸς ἐπίλυσίν του ἔχει, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία θὰ χορηγήσῃ τὴν ἄδειαν ἀνεγέρσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ Νομαρχία Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία θὰ παράσχῃ τὴν σχετικὴν πρὸς τοῦτο ἔγκρισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΛΟΥΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Καραγιώργη καὶ Μ. Θεοδωράκη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 106692)1.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐν περιλήψει ἐρώτησιν ἀφορῶσαν εἰς τὴν διαβίωσιν τῶν μοναχῶν τῆς Ι. Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Κορατικῶν–Κυδωνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὡς ἄνω γυναικεία Ἱερὰ Μονὴ στερεῖται ἀξιολόγου περιουσίας, αἱ μοναχαὶ ὅμως αὐτῆς ἀποζοῦν ἐκ τῆς ἰδίας των ἐργασίας (ὑφαντά, πλεκτὰ κλπ.). Οὐδέποτε μέχρι σήμερον παρουσιάσθη περίπτωσις λιμοκτονούσης μοναχῆς, ἔστω καὶ ἂν αὕτη καταστῆ τελείως ἀνίκανος εἴτε λόγῳ γήρατος εἴτε λόγῳ ἀσθενείας, διότι πάντοτε ἡ Ἐκκλησία περιβάλλει ταύτας μετὰ πολλῆς στοργῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν αἰτουμένην συνταξιοδότησιν τῶν ἐν λόγῳ μοναχῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δὲν καθίσταται τοῦτο δυνατὸν καθ’ ὅσον ἀντίκειται πρὸς τὸ Κανονικὸν Δίκαιον καὶ τὴν παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας. Ἐν Ἀθήνας τῇ 4 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΛΟΥΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη, Μ. Καραγιώργη καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13547)10779)14.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 490 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Θεοδωράκη, Μ. Καραγιώργη καὶ Π. Παρασκευοπούλου, περὶ τῆς ταχείας ἀνεγέρσεως διδακτηρίου τοῦ ἐν θέματι σχολείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ὁ ἁρμόδιος ἐν προκειμένῳ Ὀργανισμὸς Σχολικῶν Κτιρίων ἐζήτησεν ἀπὸ τῆς 11.12.1963 παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ὅπως γνωμοδοτήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπὸ πολεοδομικῆς ἀπόψεως, τελεῖ δὲ ἐν ἀναμονῇ ταύτης, ἵνα προέλθῃ εἰς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ παραχωρηθέντος πρὸς τὸν ὡς ἄνω σκοπὸν γηπέδου ὑπὸ τῆς ὁμωνύμου Κοινότητος καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ σύνταξιν τῆς οἰκείας μελέτης. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 39727)2.1.1964 ἐγγράφου του πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν Νομοῦ Κορινθίας, ἐζήτησε σχετικὰς πληροφορίας, προκειμένου νὰ γνωμοδοτήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἤδη κατὰ πληροφορίας μας ἡ Δ.Τ.Υ.Ν. Κορινθίας ἀπήντησεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, τοῦ ὁποίου ἀναμένεται ἡ γνωμοδότησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΛΟΥΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12732)40.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου ὑπ’ ἀριθ. 387 ἐρώτησις σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς προσλήψεως εἰς ἰδιωτικὰ σχολεῖα τῶν διδασκάλων ξένων γλωσσῶν καὶ Ὠδικῆς τῶν μὴ ἐχόντων τὰ νόμιμα προσόντα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπηντήσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 129125)10.10.1964 ἐγγράφου ἡμῶν ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΛΟΥΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 229125 Θέμα: Ἀπάντησις εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. Π.Ν. 3107. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11618)24.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἀναφορὰ τῆς Ἐπιτροπῆς καθηγητῶν ξένων γλωσσῶν καὶ ὠδικῆς περὶ ἐπαναλήψεως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Α.Ν. 2545)40 εἰς τὸν νέον Νόμον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἐξετάζεται καὶ θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῶν ἁρμοδίων διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νέου Νόμου περὶ ἰδιωτικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΛΟΥΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φιλιππίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12859)10125)2.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 400 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φιλιππίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ἡ ἱδρυθεῖσα καὶ τεθεῖσα ἐν λειτουργίᾳ εἰς Νέα Μουδανιὰ Χαλκιδικῆς Κατωτέρα Τεχνικὴ Σχολὴ οὐδόλως θίγει τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 648)1962 Β. Δ)τος ἱδρυθεῖσαν ὁμοίαν εἰς Πολύγυρον, ἀλλ’ ἀμφότεραι θὰ λειτουργήσωσι παραλλήλως, ἐξυπηρετοῦσαι ἑκατέρα τούτων διάφορον περιφέρειαν. Ἐνῷ ὅμως εἰς Νέα Μουδανιὰ ὑφίστανται αἱ προϋποθέσεις ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας της, ἤδη ἐξηυρέθη τεχνικὸν προσωπικὸν διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν τεχνολογικῶν μαθημάτων ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ πόλις διαθέτει μηχανουργεῖα, τὰ ὁποῖα ἐμισθώσαμεν διὰ τὴν πρακτικὴν ἄσκησιν τῶν μαθητῶν, δι’ ὃ καὶ ἐτέθη ἐν λειτουργίᾳ ἀπὸ τοῦ τρέχοντος σχολικοῦ ἔτους 1964–1965, ἀντιθέτως, ὡς διεπίστωσεν ὁ Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως μεταβὰς κατόπιν διαταγῆς ἡμῶν εἰς Πολύγυρον τὴν 6ην Αὐγούστου ἐ.ἔ. ἵνα ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα λειτουργίας ἀπὸ τοῦδε καὶ τῆς Σχολῆς ταύτης, οὐδεὶς Μηχανολόγος–Ἠλεκτρολόγος, ἔστω καὶ Ὑπομηχανικός, ὑπηρετεῖ εἰς τὴν πόλιν, ὥστε νὰ ἀναλάβῃ τὴν διδασκαλίαν τῶν Τεχνολογικῶν μαθημάτων οὐδὲ λειτουργεῖ μηχανουργεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδυνάμεθα νὰ μισθώσωμεν διὰ τὴν πρακτικὴν ἄσκησιν τῶν μαθητῶν κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον τῆς λειτουργίας τῆς Σχολῆς καὶ μέχρι συγκροτήσεως ἰδίου ἐργαστηρίου. Εὐθὺς ὡς ἐξασφαλισθῶσιν αἱ προϋποθέσεις τῆς λειτουργίας καὶ τῆς Σχολῆς Πολυγύρου (εἰς χρόνον τὸν ὁποῖον δυστυχῶς δὲν δυνάμεθα νὰ προβλέψωμεν), εἶναι αὐτονόητον, ὅτι καὶ ἡ Σχολὴ αὕτη θὰ ἀρχίσῃ λειτουργοῦσα ἀμέσως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΛΟΥΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13174)8.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 429 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐφημερίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις ἐξετάζει μὲ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον τὸ δίκαιον αἴτημα τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου. Ἡ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων χορηγηθεῖσα αὔξησις 5% ἐπὶ τοῦ βασικοῦ των μισθοῦ, ἐχορηγήθη ἀναδρομικῶς καὶ εἰς τοὺς ἐφημερίους ὡς ἐπίσης καὶ τὸ ἐπίδομα ἀδείας, συνιστάμενον εἰς τὴν καταβολὴν ἑνὸς 15ἡμέρου κατ’ ἔτος. Τὸ ὅλον τῆς ἔτι περαιτέρω βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν ἐφημερίων, εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας. Τὸ θέμα τοῦτο εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Ἐκκλησίας πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως βάσει τῶν πορισμάτων τῆς μελέτης ταύτης ἐξευρεθῇ τρόπος βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐφημερίων. Ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτοῦ, ἐν συναρτήσει καὶ πρὸς τὰς προτάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, περὶ βελτιώσεως τῶν ἐν λόγῳ ἀποδοχῶν, κατηρτίσθη καὶ ἀπεστάλη πρὸς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον σχετικὴ μελέτη, ἵνα ληφθῇ μέριμνα καὶ ὑπὲρ τοῦ Ἐφημεριακοῦ κλήρου εἰς τὸ ὑπὸ σύνταξιν νέον μισθολόγιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΛΟΥΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παππᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14486) 11552 ἀπὸ 31.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 596 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης ὁ Μιχαὴλ Χατζηανδρέου ἐκλήθη εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Κατάστημα καὶ ἐγένοντο πρὸς τοῦτον συστάσεις τόσον ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ὑποδ)σεως Χωρ)κῆς Μυτιλήνης, ὅσον καὶ ὑπὸ τοῦ Δ)ντοῦ Δ)σεως Χωρ)κῆς Λέσβου, κατόπιν παραπόνων κατοίκων τοῦ χωρίου Παμφυάλα γενομένων πρὸς αὐτοὺς πρὸς παρέμβασίν των, καθ’ ἅ ὁ Μιχαὴλ Χατζηανδρέου ἐνεργῶν ἐντὸς τοῦ Σιδηρουργείου του συγκεντρώσεις νέων καὶ ἰδίως μαθητῶν, τέκνων τῶν παραπονουμένων κατοίκων, ἀπησχόλει τούτους ἐκ τῶν μαθημάτων των. 2. Κατόπιν ὁμοίων παραπόνων τῶν ὁμοχωρίων του, ὅτι ἀπασχολεῖ τὰ τέκνα των, ἐκλήθη εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Κατάστημα ὁ Κωστῆς Παναγιώτης, κάτοικος χωρίου Πελόπη καὶ ἐγένοντο πρὸς αὐτὸν σχετικαὶ συστάσεως ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Διοικήσεως Χωρ)κῆς Λέσβου. 3. Τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα περὶ ἀποπομπῆς τῶν ἀνωτέρω πολιτῶν ἐκ τοῦ Ἀστυνομικοῦ Καταστήματος στεροῦνται βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Ἐφραιμίδη καὶ Β. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Ἐφραιμίδη καὶ Β. Σακελλάρη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς ἀνέφερεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ Νομαρχία Λαρίσης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 48933)10.10.1964 ἐγγράφου της, ὁ Δήμαρχος Λαρίσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27)16.8.1964 ἀποφάσεώς του προέβη εἰς τὸν διορισμὸν τοῦ Σπυρίδωνος Κολοκοτρώνη ὡς Γεν. Γραματέως τοῦ Δήμου. Δεδομένου ὅμως, ὅτι ἰσχύει τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως τῶν διορισμῶν τὸ θεσπισθὲν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 630)1953 Π.Υ.Σ. διὰ τὴν πλήρωσιν τῆς θέσεως ταύτης ἔδει νὰ εἶχε ζητηθῆ ἡ παροχὴ ἐγκρίσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν (Π.Υ.Σ. 206)1963). Τὴν διαδικασίαν αὐτὴν δὲν ἐτήρησεν ὁ Δῆμος. Περαιτέρω τὴν ἀπόφασιν τοῦ διορισμοῦ ἀντὶ ὡς ὤφειλεν ὁ Δήμαρχος νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Νομαρχίαν ἵνα, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 406)1963 Β. Δ. «περὶ κωδικοποιήσεως εἰς ἑνιαῖον κείμενον νόμου τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 1726)1951», ἐλεγχθῇ ἀπὸ ἀπόψεως νομιμότητος, ἀπέστειλε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7619)17.8.1964 ἐγγράφου του, κοινοποιηθέντος καὶ εἰς τὴν Νομαρχίαν, εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον πρὸς δημοσίευσιν. Ἑτέρωθεν ὁ ἔλεγχος τῆς νομιμοφροσύνης μετακλητοῦ ὑπαλλήλου, ὡς ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς (τοῦ οἰκείου ὑπ’ ἀριθ. 515)1948 Α.Ν. μὴ προβλέποντος ἐξαίρεσιν διὰ τοὺς ἐν λόγῳ ὑπαλλήλους) εἶναι νόμῳ ὑποχρεωτικὸς καὶ ἔδει νὰ εἶχεν ἀποφανθῆ τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης. Ἐκ τῶν προεκτεθέντων καταφαίνεται, ὅτι ὀρθῶς ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου ἐπεφυλάχθη διὰ τὴν δημοσίευσιν τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Ν. ΤΟΥΜΠΑΣ

γʹ.) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13217)10445) 8.10.1964 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 445 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, περὶ μεροληπτικῆς ἐνεργείας τοῦ Νομάρχου Ἄρτης κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργου ἐκ δημοσίων ἐπενδύσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 26634) 51164 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Ἄρτης πρὸς ἐνημέρωσιν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Ν. ΤΟΥΜΠΑΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΡΤΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 26634 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γεν. Διεύθυνσιν Διοικήσεως Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 111816)24.10.1964 ὑμετέρας διαταγῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Κατόπιν αὐτοπροσώπου παραστάσεως τῶν ἐνδιαφερομένων γεωργῶν — καλλιεργητῶν, καὶ συμφώνως πρὸς τὸ 3ον ἄρθρον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27674)Υ.Ν.Τ. 1425)28.5.1964 ἀποφάσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν, καθ’ ὃ ρηθὲν ἄρθρον, φορεῖς τοῦ προγράμματος κοινωφελῶν ἔργων εἶναι μικροὶ Δῆμοι μέχρι πληθυσμοῦ 8.000 κατοίκων, Κοινότητες, Ἑνώσεις ἢ Σύνδεσμοι τοιούτων Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ λοιποὶ Ὀργανισμοὶ κοινῆς ὠφελείας, ὡς καὶ ὁμάδες ἐνδιαφερομένων, ὡς ἐν προκειμένῳ, αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι προέβησαν εἰς τὴν ἐνέργειαν τῶν δεόντων καὶ ἡ μὲν Διεύθυνσις Γεωργίας Ἄρτης συνέταξε τὴν οἰκείαν μελέτην, ἡ δὲ ΤΥΔΚ Ἄρτης τὴν τεχνικὴν τοιαύτην. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν μελετῶν τούτων, ἀμφότεραι προτείνουσι τὴν κατασκευὴν δεξαμενῆς ἀρδεύσεως, μετὰ προσαγωγοῦ ὑδρεύσεως ἐκ τῆς πηγῆς Ἀλευροχιᾶς εἰς θέσιν Παληοχώραφα τῆς Κοινότητος Ἀθαμανίου καὶ κρίνουσι τὴν τοιαύτην κατασκευὴν συμφέρουσαν, καθ’ ὅσον διὰ τοῦ ἔργου τούτου, ἤθελον ἀρδευθῆ 25 στρέμματα καλλιεργούμενα δι’ ἀραβοσίτου, μηδικῆς, μηλέας καὶ σίτου. Πρὸς τούτοις εἰς τὰς ἀνωτέρω ἐκθέσεις τονίζεται ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ κατασκευὴ τοῦ ἄνω ἔργου, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν μελλοντικὴν ἀνάπτυξιν τῆς δενδροκαλλιεργείας, κατὰ τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τῶν οἰκείων προγραμμάτων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Ἄρτης, διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ὀρεινῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Ἄρτης εἰς ἣν ὑπάγεται καὶ ἡ ἄνω Κοινότης Ἀθαμανίου. 2) Τὰ εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Καρατζένη ἀναγραφόμενα ὅτι ἡ δαπάνη τοῦ ἔργου θὰ ἀνήρχετο εἰς ἑκατὸν πεντήκοντα χιλιάδας (150.000) δραχμὰς ἐξ ὧν ἑβδομήκοντα πέντε χιλιάδες (75.000) δωρεὰν καὶ ἑβδομήκοντα πέντε χιλιάδες (75.000) δάνειον, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Καθ’ ὅσον βάσει τῶν ἀνωτέρω μελετῶν, ἡ ὅλη δαπάνη τοῦ προταθέντος κατὰ τὰ ἄνω ἔργου, προϋπελογίσθη εἰς τὸ συνολικὸν ποσὸν τῶν πεντήκοντα πέντε χιλιάδων δραχμῶν (55.000) ἐξ ὧν, εἴκοσι ἑπτὰ χιλιάδες (27.000) δραχ. δάνειον, εἴκοσι τρεῖς χιλιάδες (23.000) δραχ. δωρεὰ καὶ πέντε χιλιάδες (5.000) δραχ. προσωπικὴ ἐργασία. 3) Πρὸς τὴν Κοινότητα Ἀθαμανίου, ὡς τὸ τοιοῦτον ἐγένετο καὶ πρὸς ἄλλας Κοινότητας, ἡ Νομαρχία ἀπηύθυνεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2266)1964 ἔγγραφον, διὰ τὴν ταχυτέραν ὑποβολὴν εἰς τὴν Νομαρχίαν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου ἀποδοχῆς ἢ οὔ, ἐκτελέσεως τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ἔργου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς τοιαύτης ἐνεργείας τῆς Νομαρχίας, ἡ Κοινότης ἀπήντησεν ἀρνητικῶς μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ ἐκτελεσθῇ τὸ ἔργον. Κατ’ ἀκολουθίαν πάντων τούτων, τὰ ὑπὸ τοῦ εἰρημένου κ. βουλευτοῦ ὑποστηριζόμενα, ἐλέγχονται ὡς ἀβάσιμα. Ἐν Ἄρτῃ τῇ 5 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Νομάρχης

ΧΡ. ΔΕΠΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14823)6.11.64 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 602 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη, περὶ ἀρνήσεως τοῦ Δημάρχου Ἁγίας Βαρβάρας ὅπως ἐπιτρέψῃ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν παρέλασιν τῆς 28ης Ὀκτωβρίου τοῦ Τοπικοῦ Συστήματος Προσκόπων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἐκ γενομένης ἐξετάσεως ὑπὸ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς, Ι. Καθρεπτάκη, προέκυψαν τὰ ἑξῆς: Ὁ Δήμαρχος Ἁγίας Βαρβάρας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3492) 19.10.64 πρὸς ἡμᾶς ἀναφορᾶς του, ἀνακοινωθείσης καὶ εἰς τὸ Σῶμα Ἑλλήνων Προσκόπων, ἀνέφερεν, ὅτι ὁ Χρῆστος Ἀργυροκαστρίτης, ἀρχηγὸς τῆς διαλυθείσης παρακρατικῆς Ὀργανώσεως Ἐλπιδοφόρων Νέων Ἁγίας Βαρβάρας εἰσεχώρησεν εἰς τὸ Τοπικὸν Σύστημα Προσκόπων καὶ ἐζήτησε τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀπομάκρυνσίν του. Παρὰ ταῦτα, τὴν 28ην Ὀκτωβρίου προσῆλθεν ἵνα μετάσχῃ εἰς τὴν παρέλασιν, μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ ὁμὰς τοῦ Τοπικοῦ Συστήματος Προσκόπων ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ εἰρημένου. Ἕνεκα τούτου, ὁ Δήμαρχος προέβαλε κατ’ ἀρχὴν ἀντιρρήσεις διὰ τὴν παρέλασιν τοῦ Τοπικοῦ Συστήματος Προσκόπων, τῇ ἐπεμβάσει ὅμως τοῦ Διοικητοῦ τοῦ ἐκεῖσε Ἀστυνομικοῦ Τμήματος ἐπέτρεψε ταύτην, ἀποχωρήσας μετὰ τοῦ Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς παρελάσεως τῶν Προσκόπων. Τὸ δημιουργηθὲν ἐπεισόδιον ὀφειλόμενον ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν συμμετοχὴν τοῦ εἰρημένου εἰς τὴν παρέλασιν καὶ οὐχὶ εἰς ἀντίθεσιν τῆς Δημοτικῆς Ἀρχῆς πρὸς τὸ Σῶμα Ἑλλήνων Προσκόπων ἐτακτοποιήθη κατόπιν ἐπικοινωνίας τοῦ Δημάρχου μετὰ τοῦ Σώματος Ἑλλήνων Προσκόπων ὅπερ, ἀφ’ ἑνὸς μὲν προῆλθεν εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Τοπικοῦ Συστήματος Προσκόπων Ἁγίας Βαρβάρας Χρήστου Ἀργυροκαστρίτη, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἐκθέσεως τοῦ ἐπιθεωρητοῦ διὰ τοῦ Ἐφόρου Πρωτευούσης, διεβεβαίωσε τὸν Νομάρχην Ἀττικῆς ὅτι ὁ Δήμαρχος ἀπολαμβάνει τῆς πλήρους ἐκτιμήσεώς του. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω γεννᾶται θέμα ἐπιβολῆς κυρώσεων κατὰ τοῦ Δημάρχου Ἁγίας Βαρβάρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Ν. ΤΟΥΜΠΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Λ. Κύρκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12639) 9922 ἀπὸ 29.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, περὶ ἀστυνομεύσεως τῆς ἐργασίας εἰς ἐργοστάσιον «Ἑλληνικὰ Ὑφαντήρια» διὰ τῆς παρουσίας ἐντὸς τούτου ἀρκετοῦ ἀριθμοῦ ἀστυνομικῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης τὴν 21.9.64 οὐδὲν ἀστυνομικὸν μέτρον ἐλήφθη ἐντὸς ἢ ἐκτὸς τοῦ ἐργοστασίου. 2. Κατὰ τὰς πραγματοποιηθείσας στάσεις ἐργασίας τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐργοστασίου τὴν 22αν καὶ 23.9.64 ἡ παρουσία ἔξωθι τοῦ ἐργοστασίου τοῦ Διοικητοῦ τοῦ οἰκείου Ἀστυνομικοῦ Τμήματος μετὰ δυνάμεως 3–4 κατωτέρων ἀστυνομικῶν ὀργάνων, εἶχεν ὡς σκοπὸν τὴν τήρησιν τῆς τάξεως καὶ τὴν προστασίαν τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας καὶ οὐδεμία ἐνέργεια τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἐγένετο, θίγουσα τὰ συνδικαλιστικὰ δικαιώματα τῶν ἀπεργῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΠΟΛ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14004) 11134 ἀπὸ 22.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 519 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, σχετικῶς μὲ ἀπαιτήσεις Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ τῶν ΚΤΕΛ Ἀθηνῶν διὰ τὴν προσκόμισιν πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων ὑπὸ ἐνδιαφερομένων δι’ ἀπόκτησιν ἀδείας αὐτοκινήτου ἢ ἐργαζομένων, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαί, συμφώνως πρὸς τοὺς ἰσχύοντας νόμους περιορίζονται μόνον εἰς τὴν παροχὴν πληροφοριῶν περὶ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΠΟΛ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13479) 10710 ἀπὸ 1.10.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν σχετικῶς μὲ τὴν ἐπίδοσιν διαταγῆς τῆς Ἀστυνομικῆς Διευθύνσεως Ἀθηνῶν πρὸς τὸ ΙΕʹ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα, δι’ ἧς διετάσσετο ἡ ἐπίδοσις ἀδείας λειτουργίας καταστήματος Γενικοῦ Ἐμπορίου τῶν: 1) Λαζαρῆ Ζωῆς καὶ 2) Λιβιτσανοῦ Ἠλία καὶ ἡ παρακολούθησις τούτου διὰ τὰς κατὰ νόμον ἐνεργείας, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ἐν προκειμένῳ ἐνέργεια τῆς Ἀστυνομικῆς Διευθύνσεως Ἀθηνῶν εἶναι σύμφωνος πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἀπὸ 8)17.7.31 Π. Δ)τος καὶ τοῦ ἀπὸ 16)23.11.37 Βασ. Δ)τος, καθ’ ἃς ἡ Ἀστυνομικὴ Ἀρχὴ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις δύναται, νὰ χορηγῇ ἀδείας λειτουργίας καταστημάτων ἐξυπηρετήσεως τοῦ κοινοῦ ἢ νὰ ἀρνηθῇ τὴν χορήγησιν τοιαύτης ἀδείας ἢ νὰ ἀφαιρέσῃ χορηγηθεῖσαν ἄδειαν ἐφ’ ὅσον ὁ λαβὼν τοιαύτην καταστηματάρχης ἤθελεν ὑποπέσει εἴς τι τῶν ὑπὸ τῶν μνημονευθεισῶν διατάξεων προβλεπόμενον ἀδίκημα. 2. Κατὰ τῶν ὑπευθύνων τῆς κοινοποιήσεως τῆς ἀνωτέρω διαταγῆς τῆς Ἀστυνομικῆς Διευθύνσεως Ἀθηνῶν εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον ἐκ παραδρομῆς ἀντὶ τῆς χορηγηθείσης ἀδείας, διετάχθη ὁ πειθαρχικὸς ἔλεγχος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΠΟΛ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Στρατῆ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13039) 10237 ἀπὸ 6.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 412 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν σχετικῶς μὲ τὴν ἀπόρριψιν αἰτήσεως τοῦ Σταματίου Κουλούρη, διὰ τὴν ἔκδοσιν ναυτικοῦ φυλλαδίου ὑπὸ τοῦ Λιμενάρχου Κερκύρας, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Συμφώνως πρὸς τοὺς ἰσχύοντας νόμους παρεσχέθησαν εἰς τὸ Λιμεναρχεῖον Κερκύρας πληροφορίαι τῆς οἰκείας ἀστυνομικῆς ἀρχῆς περὶ τοῦ ποιοῦ καὶ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων τοῦ Σταματίου Κουλούρη. 2. Ἡμεῖς δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Λιμεναρχεῖον Κερκύρας κοινοποιηθέντος τῷ Ὑπουργείῳ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐγνωρίσαμεν, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ χορήγησις τῷ ἐνδιαφερομένῳ τοῦ αἰτηθέντος ναυτικοῦ φυλλαδίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΠΟΛ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 763 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, δι’ ἧς διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, ἀφορῶσα εἰς τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Κερατέας–Σουνίου πρὸς Ἀνάβυσσον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ὁδὸς αὕτη δημοπρατηθεῖσα ἤδη τὴν 1ην Αὐγούστου 1964 ἀνακατασκευάζεται δαπάναις τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Ἀττικῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Ν. ΤΟΥΜΠΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13480) 10711 ἀπὸ 13.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 467 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν μετὰ ὑπομνήματος τοῦ ἰδιώτου Ν. Ἀμαξοπούλου, περὶ τρομοκρατικῆς δραστηριότητος γνωστῶν τρομοκρατῶν εἰς χωρίον Πιπεριὰ–Ἀριδαίας, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης ἡ ἀναφερομένη ἐν τῷ ὑπομνήματι κακοποίησις τοῦ ἰδιώτου Τσαρκνᾶ Ἰωάννου ὑπὸ τοῦ ὁμοχωρίου του Φράγκου Κων)νου, ἔλαβε χώραν τὴν 14.1.64 δι’ ἀποκλειστικῶς προσωπικοὺς λόγους τούτων, δι’ ὃ καὶ ἡ ὑποβληθεῖσα ἔγκλησις ὑπὸ τοῦ πρώτου ἐκ τούτων κατὰ τοῦ δευτέρου ἀπεσύρθη πρὸ τῆς ἐκδικάσεως ταύτης. 2. Τὴν 20.9.64 ὁ ἰδιώτης Καραμόνης Θεόδωρος, εὑρισκόμενος ἐντὸς κεντρικοῦ καφενείου τοῦ χωρίου Πιπεριᾶς καὶ διατελῶν ἐν εὐθυμίᾳ λόγῳ οἰνοποσίας, ᾐτήσατο ἀπὸ τὸν καταστηματάρχην νὰ παιχθῇ εἰς τὸ γραμμόφωνον δίσκος ἐγκωμιαστικὸς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ἀπετέλεσεν ἀφορμὴν νὰ ἀνταλλαγῶσιν ὑβριστικαὶ φράσεις τούτου καὶ τοῦ ὁμοχωρίου του Κεκετζίδη Σάββα μετὰ τῶν ἀντιφρονούντων Μόκα Κων)νου καὶ Βουδακάκη Νικολάου καὶ ἀλληλοεμηνύθησαν. 3. Αἱ λοιπαὶ αἰτιάσεις τοῦ Ἁμαξοπούλου Νικολάου αἱ ἀναφερόμεναι ἐν τῷ ὑπομνήματι ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης στεροῦνται βασιμότητος, διὰ τὰς ἀναφερομένας δὲ κατὰ τοῦ προσώπου του πράξεις κληθεὶς οὗτος παρὰ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ὑποδ)σεως Χωρ)κῆς Ἀριδαίας, ἵνα ὑποβάλῃ μήνυσιν ἀπέφυγε νὰ πράξῃ τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΠΟΛ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φιλιππίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12926)5.10.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 409 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φιλιππίδου, περὶ πληρώσεως τῆς κενῆς θέσεως τοῦ Νομάρχου Χαλκιδικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν προσωρινὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, διετάχθη ὁ Νομάρχης κ. Ἀνδρέας Στεργιάλης καὶ μετέβη εἰς Πολύγυρον, ἀναλαβὼν ἤδη τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων τοῦ Νομάρχου Χαλκιδικῆς. Συντόμως θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς ὁριστικῆς πληρώσεως τῆς ὡς ἄνω θέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ἐλαφροῦ, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Παπανικολάου, Ε. Σακελλάρη καὶ Μ. Καραγεώργη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 11117)8692)28.8.64 καὶ 12142)9485)16.9.64 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ἐλαφροῦ, Β. Ἐφραιμίδη κλπ., περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Νόμου 4331)1963 καὶ εἰς τοὺς Ἀξιωματικοὺς τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται παρ’ ἡμῶν, πρὸς λῆψιν ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΠΟΛ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13044)6.10.64 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ καταχωρισθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 417 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀφορῶσα εἰς τὴν λῆψιν μέτρων ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλομένων τοκοχρεωλυσίων ὑπὸ τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἐκ δανείων δημοσίων ἐπενδύσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἀποτελεῖ γεγονός, ὅτι οἱ Δῆμοι, ἰδίως δὲ αἱ Κοινότητες, κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν συνῆψαν πλεῖστα ὅσα δάνεια ἐκ τῶν πιστώσεων τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, τῶν διατεθεισῶν διὰ τὰ προγράμματα Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων ἢ Μεγαλυτέρων Ἔργων, εἰς τοιαύτην δὲ ἔκτασιν ὥστε μετά τινα ἔτη εὑρέθησαν εἰς κατάστασιν ἀδυναμίας νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν καταβολὴν τῶν τοκοχρεωλυσίων. Ἐν ὄψει τῶν δυσχερειῶν αὐτῶν ἐξεδόθη τὸ παρελθὸν ἔτος, κατ’ εἰσήγησιν τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 62 τῆς 3 Ἀπριλίου 1963 Πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐρρυθμίσθη κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν ἡ ἐξόφλησις τῶν ὀφειλῶν ἐκ τῶν ὡς ἄνω δανείων τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, τῶν ληξιπροθέσμων μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1962. Αἱ βασικαὶ διατάξεις τῆς πράξεως ταύτης ἔχουν ὡς ἑξῆς: Ι. Ἅπασαι αἱ ἀνεξόφλητοι ὀφειλαὶ ἐκ δανείων τῶν ἐν προοιμίῳ ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, προερχομένων ἐκ τῶν πιστώσεων τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων δι’ ἐκτέλεσιν τῶν ὡς ἄνω προγραμμάτων κοινωφελῶν ἔργων, δι’ ἃ συνήφθησαν δανειακαὶ συμβάσεις μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Νομαρχιακῶν Ταμείων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν ἐν λόγῳ ὀργανισμῶν ἀφ’ ἑτέρου, μέχρι καὶ τῆς 31 Δεκεμβρίου 1962, ἀνεξαρτήτως ἂν ἐβεβαιώθησαν ἢ μή, κεφαλαιοποιοῦνται ἐξ ὑπαρχῆς εἰς νέαν ἑνιαίαν ὀφειλὴν δι’ ἕκαστον δανειοδοτηθέντα ὀργανισμόν, συνισταμένων: α) Ἐκ τῶν ληξιπροθέσμων μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1962 δόσεων (τοκοχρεωλυτικῶν καὶ χρεωλυτικῶν), πλὴν τῶν προσαυξήσεων, λόγῳ μὴ ἐμπροθέσμου καταβολῆς αὐτῶν. β) Ἐκ τοῦ κατὰ τὴν 1 Ἰανουαρίου 1963 ἀδιαθέτου κεφαλαίου. ΙΙ. Τὸ κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς προηγουμένης παραγράφου μορφούμενον, δι’ ἕκαστον ὀφειλέτην ὀργανισμόν, νέον χρεωστικὸν κεφάλαιον ἐξοφλεῖται εἰς ἰσοπόσους δόσεις καταβλητέας τὴν 1ην Νοεμβρίου ἑκάστου ἔτους, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τοῦ ἔτους 1963, ὡς ἀκολούθως: α) Διὰ τὰς Κοινότητας, αἵτινες κατὰ τὸ ἔτος 1961 ἐπραγματοποίησαν ἐτήσια τακτικὰ ἔσοδα μέχρι δραχμῶν εἴκοσι πέντε χιλιάδων (25.000), εἰς τριάκοντα ἔτη ἀτόκως. β) Διὰ τὰς Κοινότητας αἵτινες κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος 1961 ἐπραγματοποίησαν ἐτήσια τακτικὰ ἔσοδα ἀπὸ δραχμῶν εἴκοσι πέντε χιλιάδων μιᾶς μέχρι τεσσαράκοντα χιλιάδων (25.001–40.000) εἰς εἴκοσιν ἔτη ἀτόκως. ΙΙΙ. Ὁ χρόνος ἐξοφλήσεως δανείων, συνομολογηθέντων μέχρι καὶ τῆς 31 Δεκεμβρίου 1962 ὑπὸ παντὸς ἐν γένει ὀργανισμοῦ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἐκ τῶν πιστώσεων δημοσίων ἐπενδύσεων τῶν προγραμμάτων κοινωφελῶν ἔργων, ἀνεξαρτήτως ἂν ἐβεβαιώθησαν ἢ μὴ καὶ μὴ ὑπαγομένων εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν παραγράφων Ι καὶ ΙΙ τῆς ὡς εἴρηται πράξεως δύναται νὰ ἐπιμηκυνθῇ: α) Ἀπὸ 5 εἰς 10 ἔτη δι’ ᾐτιολογημένης, δι’ ἑκάστην περίπτωσιν ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τοῦ οἰκείου Νομαρχιακοῦ Ταμείου, κοινοποιουμένης εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ, Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν. β) Ἐπὸ 10 εἰς 15 ἔτη, διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν, κατόπιν ᾐτιολογημένης, δι’ ἑκάστην περίπτωσιν προτάσεως τοῦ Συμβουλίου τοῦ οἰκείου Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Ν. ΤΟΥΜΠΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Π. Παρασκευοπούλου, Λ. Κύρκου καὶ Μ. Θεοδωράκη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Π. Παρασκευοπούλου, Λ. Κύρκου καὶ Μ. Θεοδωράκη, περὶ τῆς ἀνεγέρσεως ἐν Καλαμακίῳ «Κέντρου Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ Μεταναστεύσεως», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν, συνημμένως, ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 115129)5.11.64 ἡμετέρου ἐγγράφου, πρὸς τοὺς ὑποβαλόντας ἡμῖν τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοπικοὺς Συλλόγους τῆς Κοινότητος Καλαμακίου, ἐξ οὗ καταφαίνεται ἡ σκοπιμότης καὶ ἡ σημασία τοῦ ὑπὸ ἀνέγερσιν Κέντρου Ἐκπαιδεύσεως, ὅπερ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθῇ πρὸς διευκόλυνσιν τῆς μεταναστεύσεως τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας μας, ἐφ’ ὅσον τοῦτο δύναται νὰ ἀπορροφηθῇ παρ’ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 115129 Πρὸς 1) Ἐξωραϊστικὸν Σύλλογον «Ἁγ. Παντελεήμων» 2) Ἐξωραϊστικὸν Σύλλογον Ἀναπήρων 3) Ἀθλητικὴν Ἕνωσιν Τραχώνων 4) Φιλοπρόοδον Σύλλογον Νέων Τραχώνων 5) Ἕνωσιν Γονέων καὶ Κηδεμόνων Μαθητῶν Ἄνω Καλαμακίου 6) Ἐξωραϊστικὸν Σύλλογον Ἁγίου Δημητρίου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἀπὸ 30 Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. τηλεγράφημά σας διὰ τοῦ ὁποίου διαμαρτύρεσθε διὰ τὴν ἔναρξιν ἀνεγέρσεως ἐν τῇ περιοχῇ Καλαμακίου κτιρίου Κέντρου Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ Μεταναστεύσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἀνέγερσις τοῦ ὡς εἴρηται Κέντρου ἐν τῇ περιοχῇ Καλαμακίου ἔχει ἀποφασισθῆ ἀπὸ τριετίας καὶ πλέον, τροποποιηθέντος πρὸς τοῦτο καὶ τοῦ σχεδίου πόλεως διὰ τοῦ ἀπὸ 17 Δεκεμβρίου 1962 Β. Δ)τος. Πρὸς τοῦτο, μάλιστα, συνήφθη δάνειον ἐκ δολλαρίων πεντακοσίων χιλιάδων (500. 000) ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀποκαταστάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, πέραν δὲ τοῦ ὡς εἴρηται ποσοῦ παρέχονται ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ δωρεὰν εἰσφοραὶ ἄλλων Κρατῶν, οὕτως ὥστε ἡ συνολικὴ ἀξία τοῦ ἔργου θὰ ἀνέλθῃ τελικῶς εἰς δραχ. 27.000.000. Ἐπίσης πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι τὸ Κέντρον αὐτὸ θὰ ἀποτελῇ σχολὴν κατὰ τὰ Εὐρωπαϊκὰ πρότυπα, κατὰ πρῶτον λόγον Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ Ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ εἰς τὰ ἔχοντα ἐν Ἑλλάδι καὶ τῷ ἐξωτερικῷ ζήτησιν τεχνικὰ ἐπαγγέλματα, παρεπομένως δὲ Κέντρον προετοιμασίας διὰ τοὺς ἐκ τῶν φοιτώντων ἐπιθυμοῦντας νὰ μεταναστεύσουν. Δηλ. ἡ ἐν τῷ Κέντρῳ τούτῳ κατάρτισις καὶ τεχνικὴ ἐκπαίδευσις δὲν θὰ γεννᾷ καὶ τὴν ὑποχρέωσιν διὰ τὸν φοιτήσαντα νὰ μεταναστεύσῃ ἐφ’ ὅσον θὰ δύναται νὰ εὕρῃ ἀπασχόλησιν ἐν Ἑλλάδι ἐὰν ὅμως πρόκειται νὰ ἀποδημήσῃ δὲν θὰ μεταβαίνῃ πλέον ὡς χειρῶναξ ἀλλ’ ὡς εἰδικευμένος τεχνίτης, δι’ ὃν πάντοτε θὰ ὑπάρχῃ ἀπασχόλησις καὶ κατὰ πολὺ μεγαλυτέρα ἀμοιβή. Ἀνάγκη μάλιστα νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ πεῖρα ἀπέδειξε, ὅτι, οἱ τυγχάνοντες ἀναλόγου τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως, τόσον εὐκόλως εὑρίσκουν ἐν Ἑλλάδι ἐργασίαν ὥστε ἐλάχιστον ποσοστὸν (κάτω τοῦ 20% τῶν φοιτώντων) τελικῶς ἀποφασίζει νὰ μεταβῇ εἰς ξένην χώραν πρὸς ἐργασίαν. Δέον ἐπίσης νὰ τονισθῇ, ὅτι εἰς τὸ Κέντρον τοῦτο, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἐξωπλισμένον διὰ τῶν πλέον συγχρονισμένων μηχανημάτων καὶ θὰ ἔχῃ τὴν ἀρτιωτέραν ὀργάνωσιν, ἐν σχέσει πρὸς ἕτερα ἐν Ἑλλάδι παρεμφερῆ ἱδρύματα, ἔχει ληφθῆ πρόνοια, ἵνα κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα, ἐκπαιδεύωνται κάτοικοι τῆς Κοινότητος Καλαμακίου, οἵτινες οὕτω θὰ ἀπολαύουν τοῦ προνομίου νὰ ἔχουν πλησίον τῆς κατοικίας των τὴν ἀρτιωτέραν ἐν Ἑλλάδι τεχνικὴν Σχολήν. Πέραν τούτου, ἡ ὅλη ἐμφάνισις καὶ ὀργάνωσις τοῦ Κέντρου προβλέπεται ὑπὸ τῶν σχετικῶν ἀρχιτεκτονικῶν σχεδίων τοιαύτη, ὥστε τὸ ἔργον τοῦτο ὄχι μόνον νὰ ἀποτελέσῃ κόσμημα τῆς Κοινότητος Καλαμακίου, ἀλλὰ καὶ παράγοντα κινήσεως καὶ ζωῆς τῆς περιοχῆς. Πρόκειται δηλ. περὶ ἔργου τὸ ὁποῖον ἐνῷ οὐδεμίαν ζημίαν ἢ ἐνόχλησιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐμφανίσεως καὶ λειτουργίας, θέλει προκαλέσει εἰς τὴν περιοχήν, ἀντιθέτως θέλει κοσμήσει ταύτην καὶ δημιουργήσει εὐκαιρίας τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως τῶν νέων, ἐπ’ ὠφελείᾳ αὐτῶν τῶν ἰδίων, τῶν οἰκογενειῶν των, καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας γενικώτερον. Ἀπορίας, ὅθεν, ἄξιον διατὶ ὑποβάλλονται διαμαρτυρίαι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ σπουδαίου τούτου ἔργου, ἡ ματαίωσις τοῦ ὁποίου καὶ ἀδύνατος πλέον εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἐπιζημία θέλει ἀποβῆ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1964 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12413 ἀπὸ 24.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 343 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, πραγματευομένης περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Βάσει τοῦ ἄρθρου 60 παρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 3365)55 «περὶ Κώδικος τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς», ὁ ἀριθμὸς τῶν κατ’ ἔτος εἰσαγομένων πρὸς ἐκπαίδευσιν εἰς τὴν Σχολὴν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, καθορίζεται ἀναλόγως τῶν προβλεπομένων νὰ δημιουργηθῶσι κενῶν, δὲν δύναται δὲ νὰ ὑπερβῇ τὸ 1)20 τοῦ συνόλου τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως τῶν Ἀξιωματικῶν τοῦ Σώματος. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καθίσταται νόμῳ ἀνέφικτος ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσαχθέντων εἰς τὴν Σχολὴν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, τὰ περὶ αὐξήσεως δὲ τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως τοῦ Σώματος, τὰ διαλαμβανόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει, δὲν ἔχονται ἀληθείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΠΟΛ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13791 ἀπὸ 17.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 14.10.64 κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἐν σχέσει πρὸς τὴν δύναμιν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος Χίου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι σημαντικὴ δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς, ὑπηρετεῖ εἰς Ὑπηρεσίας αἵτινες ἔχουν κριθῆ περισσότερον κρίσιμοι καὶ ὡς ἐκ τούτου παρουσιάζεται τὸ ἀναφερόμενον ἔλλειμμα εἰς τὸ ἀνωτέρω Ἀστυνομικὸν Τμῆμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΠΟΛ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Περτσινίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12513 ἀπὸ 26.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 22.9.64 κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ ἐν τῇ περιλήψει βουλευτοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὰς διαταχθείσας μεταθέσεις ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς τῆς Δ.Χ. Κιλκίς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αὗται ἐγένοντο ἀποκλειστικῶς πρὸς κάλυψιν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν καὶ μὲ γνώμονα τὸ ὑπηρεσιακὸν καὶ μόνον συμφέρον τῶν μετακινηθέντων ἀνδρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΠΟΛ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μητακίδη, Χ. Τσαντούλα, Χ. Κανδυλιάρη, Α. Φιλιππίδη, Π. Τσακιρίδη, Σ. Περτσινίδη, Δ. Χατζηδημητρίου, Δ. Καρατζένη, Κ. Παπαδημητρίου, Κ. Βενέτη, Ι. Ἰωάννου, Π. Γυιόκα καὶ Γ. Λύχνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12294)22.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 326 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μητακίδη κλπ., περὶ ἀποκολλήσεως ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Σερρῶν τῆς ἐντειχισμένης ἐπὶ τοῦ Νομαρχιακοῦ κτιρίου πλακός, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ εἰρημένος Νομάρχης ἡ ἀφαίρεσις τῆς πλακὸς ἐγένετο, καθ’ ὅσον τὸ ἀναγραφόμενον ἐπὶ τῆς πλακὸς «τὸ Διοικητήριον ἀνεκαινίσθη ἐκ βάθρων» ἦτο εἰς πλήρη ἀντίθεσιν πρὸς τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν τοῦ Διοικητηρίου, ὅπερ εἶναι σχεδὸν ἐρειπωμένον καὶ ὅτι ὁ χῶρος τούτου ἔνθα στεγάζονται οἱ ὑπάλληλοι τῆς Νομαρχίας εἶναι τελείως ἀκατάλληλος, ἀνεπαρκὴς καὶ ἀνθυγιεινός. Ἡ ὕπαρξις δὲ τῆς πλακὸς ἀπετέλει ἀφορμὴν δυσμενῶν σχολίων τῆς κοινῆς γνώμης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Ν. ΤΟΥΜΠΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κιτσίδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12643)29.9.64 ὑμέτερον ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 380 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κιτσίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΕΠ 4982)26)15.9.64 ἡμετέρας ἐγκυκλίου διαταγῆς, ἔχουν ἤδη παρασχεθῆ ὁδηγίαι εἰς τοὺς Νομάρχας διὰ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων εἰς βάρος τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων, τῶν ἀρνηθέντων νὰ μετάσχουν εἰς τάς, κατὰ τὸν ἐφετεινὸν ἑορτασμὸν τῆς Ἡμέρας τῶν Ἐφέδρων Πολεμιστῶν καὶ τῆς Πολεμικῆς Ἀρετῆς τῶν Ἑλλήνων ἐκδηλώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. Ν. ΤΟΥΜΠΑΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Φ. Πιτούλη καὶ Α. Λώρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12924) 10158 ἀπὸ 5.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, ἐν σχέσει μὲ ἐκτοπίσεις πολιτῶν εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐδόθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12298)6574 ἀπὸ 22.9.64 ὁμοίου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὁμοία ἐρώτησις ἑτέρων βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ν. Σκοπούλη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12298) 9574 ἀπὸ 22.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 330 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ἐγένετο οὐδεμία ἐκτόπισις πολιτῶν εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12303) 22.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι α) ὁ Ὑποστράτηγος Μήτσου εἶναι ἐκτὸς Σώματος, ἀποστρατευθεὶς διὰ τοῦ ἀπὸ 6.7.1964 Β. Δ)τος (Φ.Ε.Κ. Τεῦχος Γʹ 210 τῆς 10.7. 1964) καὶ β) ὅτι ὁ Μοίραρχος, Ροῦσος Νικόλαος, τοποθετηθεὶς ὡς Διοικητὴς τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Μεσσήνης, ἀπὸ 30.7.1964, μετέβη τὴν 12.9.1964 εἰς Λευκοχώρα (Χάστεμη) καὶ τὴν 13.8.1964 εἰς Στρέφι, δι’ ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας. Κατ’ ἀμφοτέρας τὰς μεταβάσεις του παρέμεινεν οὐχὶ πέραν τῶν 15′ ὥρας καὶ ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν εἰς τὸ Καφενεῖον καὶ τὸ Κοινοτικὸν Γραφεῖον μὲ τὸν Πρόεδρον, τὸν Γραμματέα καὶ τὸν Ἀγροφύλακα τῆς Κοινότητος δι’ ὑπηρεσιακοὺς λόγους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Ν. Σκοπούλη καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11731 ἀπὸ 9.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 284 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μπριλλάκη, Ἐφραιμίδη κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως προέκυψαν τὰ κάτωθι στοιχεῖα ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον. Ι. Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 65895)2.9.64 παραγγελίας τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν πρὸς τὸ Ἀστυν. Τμῆμα Μελισσίων διετάσσετο ἡ ἔστω καὶ βιαία ἀπομάκρυνσις τοῦ εἰς τὸ Σισμανόγλειον Σανατόριον νοσηλευομένου Κυριακίδου Παναγιώτου τοῦ Προδρόμου ἐτῶν 34, ἐργάτου. ΙΙ. Τὴν παραγγελίαν ταύτην μετέβη ἐν τῷ Ἱδρύματι νὰ ἐκτελέσῃ ὁ ἀναπληρωτὴς Δ)ντὴς τοῦ Τμήματος μετὰ δυνάμεως τριῶν ὁπλιτῶν καὶ νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ λόγῳ τῆς ἰδιαζούσης καταστάσεως τοῦ εἰρημένου. III. Εἰς ἀνακοίνωσιν τοῦ ἐπικεφαλῆς τῆς δυνάμεως ἀνθυπασπιστοῦ περὶ τοῦ σκοποῦ τῆς ἀφίξεώς του, ὁ Κυριακίδης ἐδήλωσε συμμόρφωσιν καὶ ἀφοῦ ἡτοιμάσθη κατῆλθε καὶ ἐπεβιβάσθη τοῦ ἀναμένοντος ὀχήματος ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιρρήσεως. IV. Πρὶν ὅμως ἐκκινήσῃ τὸ ὄχημα, ὁ Κυριακίδης, μετέβαλε γνώμην καὶ ἐξελθὼν ἀστραπιαίως αὐτοῦ ἐπεχείρησε νὰ διαφύγῃ τῶν συνοδῶν του. Ἐμποδισθεὶς ὅμως ὑπ’ αὐτῶν, ἤρξατο νὰ προβάλῃ ἀντίστασιν ἀμέσως δὲ ἐπετέθη κατὰ τούτων καὶ διὰ τῶν χειρῶν, ποδῶν καὶ τῆς κεφαλῆς του ἐτραυμάτισε τὸν χωροφύλακα, Μπούσιον Ἰωάννην. V. Τὴν σκηνὴν ταύτην παρηκολούθουν ἐκ τῶν ἐξωστῶν ὑπὲρ 200 ἀσθενεῖς, οἵτινες ἐπηρεασθέντες ἐκ τῶν φωνῶν καὶ ἐπικλήσεων τοῦ Κυριακίδη, ἔσπευσαν εἰς τὸ προαύλιον καὶ ἀπηλευθέρωσαν αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν τῶν ἀστυνομικῶν οὓς θὰ ἐκακοποίουν ἐὰν δὲν ἔσπευδεν ἐπὶ τόπου τὸ προσωπικὸν τοῦ Σανατορίου. VI. Πρὸ τῆς τοιαύτης καταστάσεως ὁ Ἀνθυπασπιστὴς παρῃτήθη τοῦ σκοποῦ του καὶ εἰδοποίησε τὸν Προϊστάμενόν του Δ)τὴν Χωροφυλακῆς Κηφισίας καὶ τὸν Εἰσαγγελέα Ἀθηνῶν οἵτινες κατέφθασαν μετ’ ὀλίγον καὶ ἀποκατέστησαν τὴν τάξιν. VII. Τῇ προφορικῇ παραγγελίᾳ τοῦ παρισταμένου Ἀντεισαγγελέως, συνελήφθη ὁ Κυριακίδης καὶ μετήχθη ἁρμοδίως. Οἱ πρωταίτιοι τῆς ἀπελευθερώσεώς του δὲν συνελήφθησαν πρὸς ἀποφυγὴν ἐπαναλήψεως τῶν ἐπεισοδίων, ἀλλ’ ἐνηργήθη κατ’ αὐτῶν ἀνάκρισις ἐπὶ ἀπελευθερώσει κρατουμένου, ἀντιστάσει κατὰ τῆς Ἀρχῆς, ἐξυβρίσει κλπ. καὶ παρεπέμφθησαν εἰς τακτικὴν δίκην. VIII. Ἐκ τῆς ὅλης ἐρεύνης τῆς ὑποθέσεως προέκυψεν, ὅτι ὁ Κυριακίδης ἐσκεμμένως προεκάλεσε τὰ ἐπεισόδια, ὅτι οὐδεὶς τὸν ἐκακοποίησεν, ἐνῷ ἀντιθέτως οὗτος ἐτραυμάτισε τὸν χωροφύλακα καὶ τέλος, ὅτι ἡ ἔναντι αὐτοῦ καὶ τῶν ἐπεμβάντων ἀσθενῶν στάσις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ὑπῆρξεν ἡ πρέπουσα ἡ ἐνδεδειγμένη εἰς τοιαύτας περιστάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μανιαδάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12634) 9917 ἀπὸ 29.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 371 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ, σχετικῶς μὲ τοὺς σκοποὺς τῆς ἱδρυθείσης ὀργανώσεως «Δημοκρατικὴ Ἀντίστασις Νεολαίας» (Δ.Α.Ν.) νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ διστάσῃ πρὸ οὐδενός, ὅστις ἤθελε παρανομήσει καὶ θὰ ἀντιμετωπίσῃ μετ’ αὐστηρότητος πᾶσαν ἀπόπειραν ὑπονομεύσεως τῆς ἐσωτερικῆς γαλήνης ὁποθενδήποτε προερχομένην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12295) 9571 ἀπὸ 22.9.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 327 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν τῆς (Δ.Α.Ν.) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐδόθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3751)15135 ἀπὸ 12.10.1964 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12634)9917 ἀπὸ 29.9.1964 ὁμοίου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὁμοία ἐρώτησις ἑτέρου βουλευτοῦ. 2. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 18)17.5.1964 ἐρώτησις σχετικῶς μὲ τὴν Ἐθνικὴν Βασιλικὴν Ὀργάνωσιν Νέων (Ε.Β.Ο.Ν.) δὲν περιῆλθεν ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13046) 10244 ἀπὸ 6.10.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 419 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, σχετικῶς μὲ τὴν καθυστέρησιν χορηγήσεως ἀδείας κυνηγίου ὑπὸ τοῦ Δασαρχείου Καλαβρύτων εἰς ὑποβαλόντας σχετικὰς αἰτήσεις κατοίκους Αἰγίου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ Ὑποδιοίκησις τῆς Χωροφυλακῆς Αἰγίου καθ’ ὑποχρέωσιν καὶ συμφώνως πρὸς τοὺς ἰσχύοντας νόμους εἰς σχετικὴν ἀπαίτησιν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας περιωρίσθη εἰς τὴν παροχὴν μόνον πληροφοριῶν περὶ τοῦ ποιοῦ καὶ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13052) 10250 ἀπὸ 6.10.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 425 ἐρώτησις τοῦ ἐν θέματι βουλευτοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν περιφρούρησιν τῆς γαλήνης τοῦ τόπου καὶ τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι κατὰ πάσης ἀποπείρας διαταράξεως τῆς ἐσωτερικῆς γαλήνης τοῦ τόπου θὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ Κράτος τοῦ Νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Καραγεώργη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9505) 7359 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι τηλεγραφικὴ ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς ἐπισταμένης ἐξετάσεως τῶν καταγγελιῶν καὶ τῶν ὑποβληθεισῶν ἡμῖν ἐκθέσεων τῶν ἐπὶ τούτῳ κληθέντων καὶ παρευρεθέντων ἐκπροσώπων τῆς Διοικητικῆς καὶ Δικαστικῆς Ἀρχῆς, τὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς ἐπέδειξαν ἔναντι τῶν προκλητικῶς παρανομούντων ἀπεργῶν ψυχραιμίαν, σωφροσύνην καὶ χαρακτηριζομένην ὡς ἀρίστην συμπεριφοράν, τὰ δὲ περὶ τοῦ ἀντιθέτου καταγγελλόμενα ἀπεδείχθησαν ἀναληθῆ καὶ ὡς ἐκ τούτου οὐδεμία εὐθύνη ὀργάνων διεπιστώθη. Ἡ παράνομος δραστηριότης τινῶν τῶν ἀπεργησάντων ἐπεβεβαιώθη καὶ δικαστικῶς, διὰ τῆς καταδίκης, ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Δικαστηρίου, 4. συλληφθέντων εἰς φυλάκισιν 20 καὶ 25 ἡμερῶν. Συνημμένως ἀποστέλλομεν καὶ ἀντίγραφα τῶν ἐκθέσεων, πρὸς πλήρη ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

ΑΙΘ. Δ. Υ.

Ἐν Μεγάροις τῇ 16 Σεπτεμβρίου 1964 Πρὸς Τὸ Σὸν Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γενικὴν Δ)νσιν Χωρ)κῆς Δ)νσιν Ἀσφαλείας Ἀθήνας Λαμβάνω τὴν τιμήν, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)3)40 στʹ τῆς 19.8.1964 παραγγελίας ὑμῶν, νὰ ἀναφέρω τὰ κάτωθι: Κατὰ τὴν 11ην π.μ. τῆς 17 Ἰουλίου 1964 κατόπιν τηλεφωνικῆς παραγγελίας τοῦ κ. Εἰσαγγελέως τῶν ἐν Ἀθήναις Πρωτοδικῶν μετέβην εἰς τὸ ἐν Ν. Περάμῳ ἐργοστάσιον τῆς Ἑταιρείας Πειραϊκῆς–Πατραϊκῆς ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ κ. Εἰσαγγελέως ἵνα ἀντιληφθῶ τὶ συμβαίνει μὲ τοὺς ἔξωθι τούτου εὑρισκομένους ἀπεργοῦντας ἐργάτας καὶ μετὰ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Νομάρχου καὶ ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἐνηργήσαμεν καταλλήλως. Ὅταν μετέβην ἐκεῖ τὴν ἀνωτέρω ὥραν ἀντελήφθην περὶ τὰς 150–200 τὸ πλεῖστον ἐργατρίας τοῦ ἐργοστασίου παραμενούσας ἡσύχως ἔναντι τῆς θύρας τοῦ περιβόλου τοῦ ἐργοστασίου, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς ἔναντι πλευρᾶς τῆς ὁδοῦ πλὴν ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ κ. Νομάρχου δὲν εἶχε προσέλθει καὶ ἀνεχώρησα περὶ τὴν 12ην μεσημβρινήν. Κατὰ τὴν 14.12′ ὥραν μὲ εἰδοποίησεν ἡ Ἀστυνομικὴ Ἀρχή, ὅτι προσῆλθεν ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ κ. Νομάρχου καὶ ἐπανῆλθον εἰς τὸ ἐργοστάσιον. Ἐκεῖ ἐκαλέσαμεν τὸν Πρόεδρον τοῦ Σωματείου Κλωστοϋφαντουργῶν, ὅστις προσῆλθε μετὰ 3 μελῶν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος καὶ συνεστήσαμεν ἐπὶ παρουσίᾳ καὶ τοῦ βουλευτοῦ κ. Διαμαντοπούλου νὰ παρέμβουν διὰ τὴν ἥσυχον διάλυσιν τῆς συναθροίσεως, ἄλλως θὰ ἐπροβαίναμεν κατ’ ἀνάγκην εἰς τὴν βιαίαν αὐτῶν διάλυσιν. Τινὲς τούτων ἠρνοῦντο, ἄλλοι ἐζήτησαν χρόνον νὰ συνεννοηθῶσι μετὰ τῶν ἀπεργῶν καὶ παρέσχομεν προθεσμίαν πρὸς τοῦτο μιᾶς ὥρας. Προσῆλθον οἱ ἀνωτέρω ἐκπρόσωποι τῶν ἀπεργῶν δύο ἢ τρεῖς ἐντὸς τοῦ περιβόλου τοῦ ἐργοστασίου ἔνθα εὑρισκόμεθα καὶ μετὰ ἐπανειλημμένας παροτρύνσεις ἡμῶν καὶ ὑποσχέσεις ἐνίων αὐτῶν καὶ περὶ ὥραν 6 μ.μ. ἀπεδέχθησαν νὰ διαλυθῶσιν ἡσύχως ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ παραμείνουν 5–6 ἐκ τούτων ἵνα εἰδοποιήσουν τὴν νέαν βάρδιαν ἐργατῶν ποὺ θὰ προσήρχετο εἰς τὰς 10 μ.μ. περὶ τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως καὶ κατόπιν τηλεφωνικῆς παραγγελίας τοῦ Ἀστυνόμου προσήρχοντο αὐτοκίνητα λεωφορεῖα καὶ ἤρχισαν ἀναχωροῦντες, μεθ’ ὃ περὶ ὥραν 7 μ.μ. ἀνεχώρησα. Κατὰ τὸν ἀνωτέρω χρόνον τῆς παραμονῆς μου εἰς τὸν τόπον τῆς συγκεντρώσεως τῶν ἀπεργῶν οὐδεμία καταπίεσις καὶ δὴ τρομοκρατικὴ ἐγένετο παρὰ τῆς ἀστυνομικῆς δυνάμεως, οὔτε τοιοῦτόν τι ἀνεφέρθη εἰς ἡμᾶς ὑπὸ τῶν ἀπεργῶν ἢ ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω ἐκπροσώπων των κατὰ τὰς ἐπανειλημμένας συναντήσεις καὶ δὴ περὶ δαρμοῦ, τσαλαπατήσεως καὶ ὕβρεων τῶν ἀπεργῶν παρὰ τῆς Ἀστυνομίας, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἄλλως πως τοιοῦτον τι ἤκουσα. Οἱ Χωροφύλακες ἐκράτουν τοὺς ἀπεργοὺς εἰς τὴν ἔναντι πλευρὰν τῆς ὁδοῦ ἵνα μὴ παρεμποδίζουσι τοὺς πρὸς ἐργασίαν προσερχομένους. Ἀλλὰ καὶ παρὰ τῶν ἀπεργῶν πλὴν τῆς ἀρνήσεώς των νὰ διαλυθῶσι καὶ ἀπομακρυνθῶσι τοῦ ἐργοστασίου οὐδεμία βιαία ἐκδήλωσις κατὰ τῆς Ἀστυνομίας ἐγένετο κατὰ τὴν ἐκεῖ παραμονήν μου. Ἐν Μεγάροις τῇ 16 Σεπτεμβρίου 1964

Μετὰ τιμῆς

ΚΩΝ ΜΑΤΣΑΣ

τέως Εἰρηνοδίκης Μεγάρων

ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΛΟΥΚΑΣ

Εἰσηγητὴς Νομαρχίας Ἀττικῆς Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1964 Πρὸς Τὸν κ. Νομάρχην Ἀττικῆς Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 64078)31.8.64 ὑμετέρας διαταγῆς ἀφορώσης εἰς τὰς ἐκδηλώσεις τῶν ἀπεργῶν κλωστοϋφαντουργῶν τῆς Ἑταιρείας «Πειραϊκὴ–Πατραϊκὴ» ἐν Νέᾳ Περάμῳ καὶ εἰς τὸν τρόπον καθ’ ὃν ἐπενέβη ἡ ἐκεῖσε δύναμις τῆς Χωρ)κῆς, λαμβάνω τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω ἡμῖν τὰ κάτωθι: Τὰς ἀπογευματινὰς ὥρας τῆς 17ης Ἰουλίου 1964, ἐκτελῶν διαταγὴν ὑμῶν, μετέβην εἰς τὸ ἐν Ν. Περάμῳ ἐργοστάσιον «Πειραϊκὴ–Πατραϊκὴ» καὶ ἐγκατεστάθην ἐν τῇ κυρίᾳ εἰσόδῳ τοῦ περιβόλου τοῦ ἐργοστασίου τούτου, ἔνθα ἦτο ὁ Διοικητὴς Διοικήσεως Χωρ)κῆς Αἰγάλεω Ἀντ) ρχης κ. Χονδρογιάννης Ἰωάννης μετὰ δυνάμεως Χωρ)κῆς. Ἐκ τῆς θέσεως ταύτης ἥτις ἐφάπτεται μιᾶς τῶν πλευρῶν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Κορίνθου, διεπίστωσα ὅτι ἔναντι τῆς εἰσόδου τοῦ περιβόλου καὶ κατὰ μῆκος τῆς ἑτέρας πλευρᾶς τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ εἶχε συναθροισθῆ ἄνευ ἀδείας τῆς ἁρμοδίας Ἀρχῆς σοβαρὸς ἀριθμὸς ἀπεργῶν ἐργατῶν τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου, οἵτινες ἐξετρέποντο εἰς ἔκτροπα καὶ εἰδικώτερον φωνασκοῦντες ἀπεδοκίμαζον τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ ἐργασθῶσιν ἐργάτας κατὰ τὴν εἴσοδον καὶ ἔξοδόν των ἐκ τοῦ ἐργοστασίου, μὲ προφανῆ σκοπὸν νὰ ἐμποδίζουν τὴν προσφορὰν αὐτῶν εἰς ἐργασίαν. Ἐν ὄψει τῆς ὡς ἄνω συναθροίσεως καὶ τοῦ κινδύνου νὰ ἐξετρέπετο αὕτη εἰς πράξεις διαταρασούσας τὴν δημοσίαν τάξιν, προσεκλήθησαν ὑφ’ ἡμῶν, τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς καὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς δυνάμεως Χωρ)κῆς, τόσον ἡ ἐπιτροπὴ ἡ ἐκπροσωποῦσα τοὺς συναθροισθέντας καὶ ἀποτελουμένη ἐκ τοῦ Προέδρου τοῦ Σωματείου Κλωστοϋφαντουργῶν, ἐκ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος καὶ ἐκ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Κέντρου τούτου, ὅσον καὶ τὸ πλῆθος, νὰ διαλυθοῦν ἐντὸς τῆς ταχθείσης προθεσμίας. Πράγματι, παρὰ τὴν ἀρνητικὴν δήλωσιν τῶν μελῶν τῆς ἐκπροσωπούσης τοὺς συναθροισθέντας ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν πρόσκλησίν μας νὰ διαλυθοῦν καὶ ἀφοῦ προηγουμένως ὁ Διοικητὴς Διοικήσεως Χωρ)κῆς Αἰγάλεω Ἀντισυνταγματάρχης κ. Χονδρογιάννης Ἰωάννης ἦλθεν εἰς προσωπικὴν ἐπαφὴν μετὰ τοῦ Προέδρου καὶ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος οἱ συναθροισθέντες διελύθησαν πρὸ τῆς ἐκπνοῆς τῆς ταχθείσης προθεσμίας. Ἄλλωστε ἡ ἐπιδειχθεῖσα συμπεριφορὰ τοῦ Διοικητοῦ Διοικήσεως κ. Χονδρογιάννη καὶ τῆς ὑπὸ τὰς διαταγάς του δυνάμεως ἦτο ἀρίστη. Δὲν συνέβησαν τὰ ἐν τῷ τηλεγραφήματι τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος καταγγελλόμενα εἰς βάρος τῆς δυνάμεως Χωρ)κῆς, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐπισημειῶ τὴν χαρακτηριστικὴν ψυχραιμίαν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Διοικήσεως Χωρ)κῆς Αἰγάλεω Ἀντ)ρχου κ. Χονδρογιάννη εἰς τὰς προκλήσεις τῶν συναθροισθέντων οἵτινες εἶχον καταστῆ θρασεῖς. Συνημμένως ἐπιστρέφεται ἡ σχετικὴ ἀλληλογραφία. κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀναγνωστοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11517 ἀπὸ 5.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 3.9.1964 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ν. Ἀναγνωστοπούλου ἀφορῶσα εἰς τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι πρὸς ἐνημέρωσίν σας. Κατόπιν τῶν λαβόντων χώραν ἐκτρόπων ἐν τῷ ἐνταῦθα γηπέδῳ τοῦ Π.Α.Ο. καὶ τῶν διατυπωθεισῶν καταγγελιῶν, ὅτι εἰς ταῦτα μετέσχον καὶ Ἀστυνομικὰ Ὄργανα, τὸ Ἀρχηγεῖον Βασ. Χωροφυλακῆς, ὂν ὑπεύθυνον διὰ τὴν πειθαρχίαν τῶν ἀνδρῶν τοῦ Σώματος, ἐξέδωκε ἐγκύκλιον διαταγὴν δι’ ἧς ἀπηγόρευσε τὴν εἰς τὰ ποδοσφαιρικὰ γήπεδα εἴσοδον αὐτῶν προκειμένου νὰ κρατήσῃ τούτους μακρὰν τῶν ποδοσφαιρικῶν διαμαχῶν καὶ ἀντεγκλήσεων τοῦ κοινοῦ καὶ διαφυλάξῃ τὸ κῦρος των ὡς ὀργάνων Τάξεως καὶ Ἀσφαλείας. Ἡ διαταγὴ αὕτη, οὖσα προσωρινῆς ἰσχύος, κατηργήθη διὰ νεωτέρας ὁμοίας τὴν 2.9.64 ὅτε τὸ μὲν ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης δὲν διεπιστώθη συμμετοχὴ ὀργάνων Χωροφυλακῆς εἰς τὰ ἔκτροπα, τὸ δὲ διότι ἐδημιουργήθησαν πλέον ὁμαλαὶ συνθῆκαι διεξαγωγῆς τῶν ποδοσφαιρικῶν ἀγώνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη... Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11509) 9065 ἀπὸ 5.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 244 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι. Ὡς ἐδήλωσεν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἀστυνομικὴν Ἀρχήν, ὁ διαμαρτυρόμενος Ἰωάννης Λαγὸς ἔλαβεν ἀπειλητικὸν τηλεφώνημα παρ’ ἀγνώστου τὴν 28.8.64, περὶ οὗ ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις, πλὴν δὲν παρέσχε περισσοτέρας πληροφορίας καὶ δὲν ἐξέφρασεν ὑπονοίας ἐναντίον τινὸς προσώπου. Ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης δὲν προέκυψεν οὐδὲν θετικὸν στοιχεῖον ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἢ περὶ ὑπάρξεως συστήματος τρομοκρατήσεως πολιτῶν, δι’ ἀπειλητικῶν τηλεφωνημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10193) 7874 ἀπὸ 6.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 99 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ἅτινα προέκυψαν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης. Κατὰ τὴν 19.7.64 ἡμέραν τῶν ἐγκαινίων τῶν γραφείων τῆς ΕΔΑ εἰς Βουκολιὲς–Χανίων ἐπεκράτησεν ἀπόλυτος τάξις μὴ σημειωθέντων ἐπεισοδίων πρὸς παρεμπόδισιν ἢ ματαίωσιν τῆς τελετῆς τῶν ἐγκαινίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11301) 8842 ἀπὸ 1.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 222 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὡς ἐδήλωσεν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἀστυνομικὴν Ἀρχὴν ὁ Χατζημιχελάκης Κίμων ἐδέχθη ἅπαξ ἀπειλητικὸν τηλεφώνημα παρ’ ἀγνώστου προσώπου, περὶ οὗ ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις, πλὴν δὲν εἶχεν ὑπονοίας ἐναντίον τινὸς προσώπου. Ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης οὐδὲν συγκεκριμένον διεπιστώθη ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, οὔτε ἡ ὕπαρξις συστήματος τρομοκρατήσεως πολιτῶν δι’ ἀπειλητικῶν τηλεφωνημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11123 ἀπὸ 28.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 221 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης, οὐδεμία καταγγελία ὑπεβλήθη εἰς τὰς Ἀστυνομικὰς Ἀρχὰς Πειραιῶς ὑπὸ πολιτῶν, περὶ ἀπειλῶν των δι’ ἀνωνύμων ἐπιστολῶν ἢ τηλεφωνημάτων ὅπως ἐγκαταλείψωσι τὰς τάξεις τῆς ΕΡΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ξ. Γρηγόρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13220) 10448 ἀπὸ 8.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 448 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, σχετικὴ μὲ τὴν ἀπαίτησιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ τὴν ὑπὸ τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων εἰς Κτηνιατρικὰς Ὑπηρεσίας προσκόμισιν πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ συμφώνως πρὸς τοὺς ἰσχύοντας Νόμους περιορίζονται μόνον εἰς τὴν παροχὴν πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12919)12.9.1964 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 297 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμανουὴλ Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. Π. 4982)26 ἀπὸ 15.9.1964 ἡμετέρας ἐγκυκλίου διαταγῆς παρεσχέθησαν ὁδηγίαι εἰς τοὺς Νομάρχας διὰ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων εἰς βάρος τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχόντων, τῶν ἀρνηθέντων νὰ μετάσχουν εἰς τάς, κατὰ τὸν ἐφετεινὸν ἑορτασμὸν τῆς Ἡμέρας τῶν Ἐφέδρων Πολεμιστῶν καὶ τῆς Πολεμικῆς Ἀρετῆς τῶν Ἑλλήνων ἐκδηλώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10890)24.8.1964 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 170 ἐρώτησις τοῦ ἐν θέματι κ. βουλευτοῦ, περὶ τοποθετήσεως φωτεινῶν σημάτων Τροχαίας εἰς τὴν Γέφυραν Ἁγ. Διονυσίου Πειραιῶς καὶ μὴ μετατοπίσεως τοῦ ἐπὶ τῶν ὁδῶν Τζαβέλλα καὶ Φαλήρου περιπτέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, κατὰ τὴν μελέτην τῆς ἐπεκτάσεως τῆς σηματοδοτήσεως τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς, ἥτις θὰ πραγματοποιηθῇ εὐθὺς ὡς ἤθελε παρασχεθῇ ἡ ἀπαιτουμένη πίστωσις διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀναγκαιοῦντος ὑλικοῦ, θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ τοποθέτησις φωτεινοῦ σηματοδότου εἰς τὴν ὑποδεικνυομένην Γέφυραν. 2. Ἡ παραμονὴ τοῦ ἐπὶ τῶν ὁδῶν Τζαβέλλα–Φαλήρου–Περιπτέρου εἰς τὴν θέσιν ταύτην καὶ ἡ τοποθέτησις ἐπὶ τῆς στέγης τούτου τῆς ἐγκαταστάσεως σηματοδοτήσεως εἶναι ἀδύνατος, δεδομένου ὅτι εἰς τὸν πέριξ καὶ ἐγγὺς τοῦ Περιπτέρου χῶρον προβλέπεται διαμόρφωσις κυκλοφοριακοῦ κόμβου, ἐπιβάλλουσα τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἐν λόγῳ Περιπτέρου, πρὸς δὲ ἡ ρύθμισις τῆς κυκλοφορίας θὰ γίνῃ δι’ ἱστῶν τοποθετουμένων εἰς τὰς γωνίας τῶν ὁδῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ᾐτήσατο ἤδη ἀπὸ 8.6.1964 τὴν μετατόπισιν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Περιπτέρου καὶ ἡ Ὑπηρεσία Οἰκισμοῦ τελεῖ ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποφάσεως τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἀναπηρικῶν Περιπτέρων διὰ τὴν μετατόπισίν του. Πέραν ὅμως τούτων ἡ παραμονὴ τοῦ Περιπτέρου τούτου δὲν ἐνδείκνυται διὰ κυκλοφοριακοὺς λόγους, διότι παραβλάπτεται σοβαρῶς ἡ ὁρατότης τῶν ἐκ διαφόρων κατευθύνσεων κινουμένων ὀχημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Μπουγᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10188)7869 ἀπὸ 6.8.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 94)1964 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Μπουγᾶ ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀμοιβὴν τῶν κατωτέρων ἀστυνομικῶν ὀργάνων διὰ τὴν πρόσθετον ὑπηρεσιακὴν ἀπασχόλησίν των κατὰ τὰς τελευταίας Δημοτικὰς ἐκλογὰς 5.7.1964, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αὕτη ἐχορηγήθη τὴν 21 Αὐγούστου 1964. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Γραφάκου, Ε. Ἀνερούση καὶ Π. Δούκα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 9843) 760)9916)2486 καὶ 9844)7603 ἀπὸ 30.7.1964 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν, ἀντιστοίχως, ἐρώτησις μὲν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Γραφάκου, Ε. Ἀνερούση καὶ Π. Δούκα διαμαρτυρία δὲ τοῦ Γραμματέως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Λαυρίου κ. Π. Πόγκα, ἀφορῶσαι εἰς τὸ ἐν τῇ περιλήψει θέμα, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Καθὼς προκύπτει, τόσον ἐκ τοῦ περιεχομένου τῶν ἐν ἀντιγράφῳ διαβιβαζομένων ὑμῖν ἀπὸ 23 καὶ 24.7.1963 ἀναφορῶν τῶν παραστάντων κατὰ τὰς ἐκδηλώσεις ταύτας ἐκπροσώπων τῆς Δικαστικῆς καὶ Διοικητικῆς Ἀρχῆς, ὅσον καὶ ἐκ τοῦ περιεχομένου τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12)2071ζ ἀπὸ 25.7. 1964 ἀναφορᾶς τῆς Α.Δ.Χ. Πρωτευούσης, ἡ ἐπέμβασις τῆς δυνάμεως Χωροφυλακῆς, ὁ τρόπος, ἡ ἔκτασις καὶ τὰ χρησιμοποιηθέντα μέσα τῆς ἐπεμβάσεως ταύτης, ἦσαν τὸ ἀναπόδραστον ἀποτέλεσμα αἰφνιδίας ἀπροκλήτου μαχητικωτάτης καὶ καταστροφικῆς ἐπιθέσεως τῶν ἀπεργῶν ἐναντίον προσώπων καὶ πραγμάτων ἐντὸς τοῦ Ἐργοστασίου, εἰς ὅπερ, παρανόμως ἄλλωστε παρέμενον ἔγκλειστοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Πανάγου, Μ. Καραγεώργη καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9507 ἀπὸ 23.7.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 36 ἐρώτησις τῶν ἐν τῇ περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἡ παρουσία τῆς Ἀστυνομικῆς δυνάμεως κατὰ τὰς ἑκάστοτε συγκεντρώσεις, ἀπεργίας κλπ. τῶν ἐργαζομένων, ἀποβλέπει εἰς τὴν τήρησιν καὶ μόνον τῆς Δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας καὶ τὴν ἐνέργειαν τῶν νομίμων κατὰ παντὸς παρανομοῦντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9847 ἀπὸ 30.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 24.7.64 ἐρώτησις τοῦ ἐν θέματι βουλευτοῦ, ἀφορῶσα εἰς ὄργανα τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας Καβάλας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων διὰ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως ἐξετάσεως προέκυψαν τὰ κάτωθι: α) Ὁ Διοικητὴς τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας Καβάλας ὅστις κατηγορεῖται διὰ τοιχοκόλλησιν δυσφημιστικῶν κατὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀφισσῶν, ὄχι μόνον δὲν προέβη εἰς τοιαύτην ἐνέργειαν, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐδίωξεν αὐτεπαγγέλτως καὶ ὑπέβαλε τῷ Εἰσαγγελεῖ Καβάλας δικογραφίαν κατὰ τῶν ἐνεργησάντων τὰς τοιχοκολλήσεις, παραλλήλως δὲ ἐπόπτευσε διὰ τὴν ὑπὸ συνεργείων τοῦ Δήμου ἀποκόλλησιν τῶν τοιχοκολλήσεων. β) Ὁ Ἐνωμ)ρχης Καλατζῆς Κων)νος τῆς ἰδίας Ὑπηρεσίας, ἐκτελεῖ εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά του ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ καθοδήγησιν τῶν προϊσταμένων του χωρὶς ν’ ἀναμιγνύεται εἰς ἔργα ξένα πρὸς τὴν ἀποστολήν του ὡς ὀργάνου Τάξεως καὶ Ἀσφαλείας. Πᾶσαι αἱ κατ’ αὐτοῦ αἰτιάσεις ἐλέγχονται ὡς ἀβάσιμοι, δοθέντος ὅτι τόσον κατὰ τὴν προεκλογικὴν ὅσον καὶ κατὰ τὴν μετέπειτα περίοδον, παρ’ οὐδενὸς ὀπαδοῦ ἢ ἐκπροσώπου κόμματός τινος κατηγγέλθη διὰ ἐκτροπὴν ἐκ τοῦ ὑπηρεσιακοῦ αὐτοῦ καθήκοντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

μαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9195)17.7.64 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι κ.κ. βουλευτῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸ περιεχόμενον τῶν ὑπὸ τῶν Ἀστυν. Ἀρχῶν ἐκδιδομένων πιστοποιητικῶν διὰ τὴν λῆψιν ἀδείας ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7475)144)29)19.6.64 ὁμοίου μας. Τὰ ὑπὸ τῶν Ἀστυν. Ἀρχῶν ἐκδιδόμενα πιστοποιητικὰ διὰ τὴν ἀπόκτησιν μὲν ἐρασιτεχνικῆς ἀδείας ὁδηγοῦ αὐτοκινήτων ἀναφέρονται ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν διαγωγὴν τοῦ ὑποψηφίου (ροπὴ πρὸς τὴν μέθην ἢ τὴν χρῆσιν ναρκωτικῶν καὶ διάπραξις ἀδικημάτων τοῦ Κ.Π.Ν.) ὡς ὁ Νόμος 4831)40 (ἄρθρον 9 ἐδάφ. βʹ) ὁρίζει, τὰ ἐκδιδόμενα δὲ τοιαῦτα διὰ τὴν λῆψιν ἐπαγγελματικῆς ἀδείας ὁδηγοῦ αὐτ) των ἀναφέρονται, δυνάμει τοῦ Ν. 1478)7)11.8.50 (ἄρθρον 2 παρ. γʹ) καὶ εἰς τὴν νομιμοφροσύνην τοῦ ὑποψηφίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9190) 17.7.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὸ θέμα τοῦτο, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν περιοριζομένων εἰς τὴν παροχὴν τῶν ἀπαιτουμένων κατὰ τὸν νόμον πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

μζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9359 ἀπὸ 21.7.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 16.7.1964 κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου ἐν σχέσει πρὸς διαταχθείσας μεταθέσεις ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, αὗται, ἐγένοντο ἀποκλειστικῶς πρὸς κάλυψιν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν καὶ μὲ γνώμονα τὸ ὑπηρεσιακὸν συμφέρον, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀτομικὸν τοιοῦτον τῶν μετακινηθέντων ἀνδρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

μδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὕπερθεν σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀντίγραφον τῆς ἐνώπιον ὑμῶν κατατεθείσης ἐρωτήσεως (ὑπ’ ἀριθ. 110) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 30955)14.9.1964 ἔγγραφον τῆς Νομαρχίας Κορινθίας καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 30955 Ἐν Κορίνθῳ τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1964 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γενικὴν Δ)νσιν Διοικήσεως Δ)νσιν Τοπ. Αὐτοδιοικήσεως Ἀθήνας Λαμβάνομεν τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 84824 ἐ.ἔ. διαταγῆς ὑμῶν, νὰ ἀναφέρωμεν σχετικῶς πρὸς τὸ θέμα τῆς καταλήψεως ὑπὸ τοῦ Δήμου Κιάτου ἄνευ ἀποζημιώσεως τμήματος τῆς ἰδιοκτησίας Σπυρίδωνος Κοκκιούση τὰ κάτωθι: 1. Ὁ Σπυρ. Κοκκιούσης κέκτηται ἀκίνητον ἰδιοκτησίαν ἐν τῷ Δήμῳ Κιάτου καὶ ἐντὸς τοῦ σχεδίου πόλεως καλύπτουσαν τὸ ἀνατολικὸν τμῆμα τοῦ 21ου οἰκοδομικοῦ τετραγώνου τοῦ σχεδίου πόλεως Κιάτου, ὁριζομένην, ἀνατολικῶς διὰ δημοτικῆς ὁδοῦ, δυτικῶς διὰ τῆς ἰδιοκτησίας Βλασίου Δουβῆ, νοτίως διὰ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Κορίνθου–Πατρῶν καὶ βορείως διὰ τῆς παραλίας. Τὸ ἀκίνητον τοῦτο ἀποτελοῦν δημόσιον κτῆμα παρεχωρήθη δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1602)6.10.1898 παραχωρητηρίου τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν Εἰρήνην Βαρβαρίτου πενθερὰν τοῦ Σπ. Κοκκιούση ἀντὶ δραχμῶν 199,40. Ἐν τῷ παραχωρητηρίῳ τοῦτο ἡ ἔκτασις τοῦ ἀκινήτου ἀναφέρεται εἰς 498,48 τ.μ. ἐπὶ τμήματος δὲ τοῦ ἐν λόγῳ ἀκινήτου ὁ Σπ. Κοκκιούσης ἀνήγειρεν οἰκοδομὴν εἰς ἣν καὶ διαμένει. 2. Διὰ τοῦ σχεδίου πόλεως Κιάτου εἰς τὴν βορείαν πλευρὰν τοῦ ἀκινήτου τούτου προβλέπεται παραλιακὴ λεωφόρος. Ταύτην ἐπεχείρησεν ὁ Δήμαρχος Κιάτου κατὰ τὸ παρελθὸν νὰ διανοίξῃ πρὸς ἀξιοποίησιν τῆς πράγματι ἀξιολόγου παραλίας, ἀλλὰ προσέκρουσεν εἰς τὴν ἄρνησιν Κοκκιούση καὶ λοιπῶν ἰδιοκτητῶν. Ἐκ τοῦ λόγου δὲ τούτου ἐπραγματοποιήθη ἡ διάνοιξις μέχρις ἑνὸς σημείου πρὸ τῆς ἰδιοκτησίας Κοκκιούση, ἥτις οὐδόλως ἐθίγη τοὐλάχιστον κατὰ τὸ ἐγγὺς παρελθόν. 3. Ὡς ἀναφέρουν οἱ γνωρίζοντες τὴν κατάστασιν τοῦ χώρου τούτου ἐκ τῶν χειμερίων κυμάτων ἐγένοντο προσχώσεις πρὸς τὴν βορείαν πλευρὰν τῶν ἰδιοκτησιῶν τῶν κειμένων παραπλεύρως τῆς τοιαύτης Κοκκιούση καὶ οἱ ἰδιοκτῆται τούτων ἐπεξέτεινον τὰ ὅρια τῶν ἰδιοκτησιῶν των ἐπὶ τῶν γενομένων προσχώσεων διὰ καταλήψεως περιφράξαντες αὐτάς. Ἀκριβῶς εἰς τὰ καταπατηθέντα καὶ περιφραχθέντα ταῦτα τμήματα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ σχεδίου πόλεως ἐθεωροῦντο ὡς ἔδει, δημοσία ἔκτασις, προεβλέφθη ἡ διάνοιξις τῆς παραλιακῆς λεωφόρου. 4. Κατόπιν τοῦ θορύβου ὃν ἤγειρεν ὁ Σπ. Κοκκιούσης καὶ οἱ λοιποὶ παρόδιοι τῆς παραλιακῆς ταύτης λεωφόρου, ὁ Δῆμος ἀνέστειλε τὰς ἐργασίας διανοίξεως. Ὁ Ἰωάνν. Ἀνδρεόπουλος, τοῦ ὁποίου ἡ ἰδιοκτησία κεῖται πλέον τῶν 100 μέτρων δυτικῶς τῆς τοιαύτης Κοκκιούση ἐφ’ ἧς ἐπεχειρήθη διάνοιξις ἤγειρεν ἀγωγὴν ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου Κορίνθου, ὅπερ ὑπεχρέωσε τὸν Δῆμον νὰ καταβάλῃ ἀποζημίωσιν διὰ τὴν προξενηθεῖσαν φθορὰν εἰς κλήματα ἀμπέλου ἐκδὸν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1338)1963 ἀπόφασιν του, ἥτις ὡς ἐκ τοῦ περιεχομένου της, δὲν δύναται ν’ ἀσκήσῃ ἐπιρροὴν ἐπὶ τῶν κατὰ τοῦ Δήμου προβαλλομένων δικαιωμάτων τοῦ Σπ. Κοκκιούση. 5. Ἡ ὡς εἴρηται ἔκτασις Κοκκιούση καὶ λοιπῶν κατόχων παρὰ τὴν παραλιακὴν ζώνην διεκδικεῖται ὑπὸ τῆς Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς Κιάτου, ὡς περιλαμβανομένη εἰς τὴν ζώνην λιμένος. Πρὸς τοῦτο λίαν προσφάτως ἀφίκετο ἐν Κιάτῳ πρὸς διερεύνησιν τοῦ θέματος ὁ Ἐπιθεωρητὴς Δημοσίων Κτημάτων κ. Τριάντ. Ἀκρίδας, ὅστις ἐξήτασε τὸ θέμα καὶ θὰ ὑποβάλῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἔκθεσίν του, ἐὰν πρόκειται περὶ δημοσίου ἢ μὴ χώρου. Ἐκ τῶν πορισμάτων αὐτοῦ θὰ κριθοῦν τινες ἐνέργειαι θὰ ἐπακολουθήσουν καὶ ἐὰν διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς παραλιακῆς ὁδοῦ θὰ καταβληθῇ εἰς τοὺς κατόχους τῶν κτημάτων ἀποζημίωσις. Ἐκ τοῦ περιεχομένου ταύτης θὰ κριθῇ καὶ τὸ ἀκριβὲς σημεῖον τῆς οἰκοδομικῆς γραμμῆς. Προφανῶς ὁ Κοκκιούσης γνωρίζων τὰς ἐνεργείας ταύτας προσπαθεῖ δι’ αἰτήσεων, ὀχλήσεων καὶ ἀναφορῶν νὰ ἐπιτύχῃ πρὸ τῆς ἐκδηλώσεως τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Ἐπιθεωρητοῦ εὐμενῆ δι’ αὐτὸν λύσιν.

Ὁ Νομάρχης

ΑΝΔΡΕΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

μεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Μ. Καραγεώργη. Λαμβάνομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 11314 Διεκ. 8855)1.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀντ. Μπριλλάκη, Βασ. Ἐφραιμίδη καὶ Μ. Καραγεώργη, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὴν 20.6.64 παρουσιάσθη εἰς τὸν Ἀστυνομικὸν Σταθμάρχην Ν. Ἀγχιάλου ὁ κ. Τσιάμης Γεώργιος, κάτοικος Ν. Ἀγχιάλου καὶ παρέδωκεν εἰς αὐτὸν ἓξ (6) χειροβομβίδας, τὰς ὁποίας εἶχον ἀνεύρει εἰς τὸν φράκτην τοῦ προαυλίου τῆς οἰκίας του τὰ ἀνήλικα τέκνα του. Ὁ Σταθμάρχης εἰδοποίησεν ἀμέσως τὸ 3132 ΤΕΑ, τὸ ὁποῖον ἀπέστειλε τὸν ὁπλουργὸν αὐτοῦ κ. Στεργίου Δημήτριον, ὅστις παρέλαβε ταύτας πρὸς καταστροφήν, καθόσον ἦσαν ὀξειδωμέναι καὶ ἄχρηστοι. Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν συνθηκῶν ἀνευρέσεως καὶ τῆς καταστάσεως αὐτῶν, ἀπεκλείσθη τὸ ἐνδεχόμενον κατοχῆς τούτων παρανόμως ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν Τσιάμη καὶ βασίμως εἰκάζεται, ὅτι αὗται εἶχον ἀποκρυβῆ εἰς τὴν θέσιν ὅπου ἀνευρέθησαν, παρ’ ἀγνώστων, κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ἢ τὴν τοιαύτην τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

μστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ξ. Γρηγόρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11752 ἀπὸ 9.9.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 285 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, σχετικὴ μὲ τὰς ἀπαιτήσεις διαφόρων ὑπηρεσιῶν διὰ προσκόμισιν ὡς δικαιολογητικοῦ προσλήψεως δι’ ἐργασίαν καὶ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαί, καθ’ ὑποχρέωσιν, περιορίζονται ἐν προκειμένῳ εἰς τὴν παροχὴν πληροφοριῶν πρὸς τὰς λοιπὰς Ἀρχὰς ἐπὶ τοῦ ποιοῦ καὶ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων τῶν ἐνδιαφερομένων, συμφώνως πρὸς τοὺς ἰσχύοντας σήμερον νόμους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

μζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11310 ἀπὸ 1.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸν Κ.Ε.Β. Χωροφυλακῆς (Ν.Δ. 3365 τῆς 22.9.55) δὲν ὑφίσταται διάταξις διὰ τῆς ὁποίας νὰ ρυθμίζεται τὸ ἐν τῇ περιλήψει θέμα. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ἀνακύψαντος θέματος, περιελήφθη σχετικὴ διάταξις εἰς σχέδιον νόμου, τροποποιοῦντος τὸ Ν.Δ. 3365 τῆς 22.9.55 «περὶ Κώδικος Ἑλληνικῆς Βασιλ. Χωροφυλακῆς», δι’ οὗ ρυθμίζεται ὁριστικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

μηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Σκοπούλη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11014 ἀπὸ 26.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 195 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, ἀναφερομένη εἰς ἐκτοξευθείσας ἀπειλὰς ὑπὸ τοῦ ὁπλίτου ΤΕΑ Γεωργίου Γαστεράτου κατὰ κατοίκων τοῦ χωρίου Ριγλάδων– Κερκύρας, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐξ ἐνεργηθείσης ἐνόρκου προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως, κατόπιν ὑποβολῆς σχετικῆς ἐγκλήσεως, οὐδεμία ἐκ τῶν ἀποδοθεισῶν αὐτῶν κατηγοριῶν, τῆς παρανόμου ὁπλοφορίας, παρανόμου ὁπλοχρησίας καὶ ἀπειλῶν ἀπεδείχθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

μθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Γ. Πανάγου καὶ Α. Τσιάρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10190 ἀπὸ 6.8.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 96 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, ἡ διαρκὴς ἐπιτήρησις τῶν προϋποστάντων καταδίκην προσώπων, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 286 τοῦ Β.Δ. τῆς 22.3. 1958 «περὶ κυρώσεως τοῦ κανονισμοῦ ὑπηρεσίας Χωροφυλακῆς». 2) Πρὸς ἐκπλήρωσιν τῆς ὑποχρεώσεως ταύτης, ἐκλήθη πράγματι εἰς τὸ Ζʹ Παράρτημα Ἀσφαλείας Θεσσαλονίκης ὁ ἀποφυλακισθεὶς τὴν 29.4.1964 Στέφανος Ἀνδρεόπουλος, ἐκ Ξυνοῦ Νεροῦ Φλωρίνης, πρὸς παροχὴν στοιχείων ἐπὶ τῆς ἐνεστώσης διαμονῆς του καὶ ἐργασίας του, καθ’ ὅσον οὗτος ἐγκατεστάθη εἰς Θεσσαλονίκην μετὰ τὴν ἀποφυλάκισίν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

νʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Γραφάκου καὶ Ε. Ἀνερούση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10553)8195 ἀπὸ 17.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7) 64 ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Γραφάκου καὶ Ε. Ἀνερούση, ἐν συνεχείᾳ δὲ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 58)137)39 ἀπὸ 19.8.64 (Γ.Δ. Χωροφυλακῆς) καὶ 3751)119183 ἀπὸ 4.9.64 (Γ.Δ.Ε. Ἀσφαλείας) ἐγγράφων ἡμῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὁ Ἀστυνομικὸς Διευθυντὴς Ἀθηνῶν δὲν καθῃρέθη ἀλλὰ μετετέθη εἰς ἑτέραν ὑπηρεσίαν ἀνάλογον πρὸς τὸν βαθμόν του. Πράγματι ἐκλήθησαν εἰς ἀπολογίαν ἀξιωματικοί τινες διὰ τὰ ἐν τῇ Βουλῇ ἔκτροπα καὶ δὴ διότι μὴ καταβαλόντες τὴν προσήκουσαν προσοχὴν δὲν ἐπρόλαβον τὰ ἔκτροπα ταῦτα. Ἐπίσης δέον νὰ ἀναφερθῇ ὅτι ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Κανελλάκου ἀρξαμένη ἀνάκρισις, συνεχίζεται, μὴ περαιωθεῖσα εἰσέτι δι’ ὃ καὶ δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἡ κατάθεσις τοῦ αἰτουμένου πορίσματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

ναʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Καραγιώργη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12515) 9825) ἀπὸ 26.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ἀπὸ 22.9.64 ἐρώτησις τῆς ἐν περιλήψει βουλευτοῦ, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Ὡς πρὸς τὸ αὐτεπαγγέλτως διωκόμενον ἀδίκημα τῆς περιϋβρίσεως τῆς Ἀρχῆς διὰ τῆς καταστροφῆς τῆς φωτογραφίας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἁρμοδία Διοίκησις Χωροφυλακῆς ἐκινήθη ἀμέσως διὰ συντόνων ἐνεργειῶν της, συνεχιζομένων εἰσέτι, ἀναζητεῖ τὸν δράστην ἢ τοὺς δράστας τῆς πράξεως ταύτης οὓς καὶ θὰ παραπέμψῃ εἰς τὴν Δικαιοσύνην. β) Ὡς πρὸς τὰς λοιπὰς ὅμως κατὰ τοῦ ἀρτοποιοῦ κ. Στεφάνου Γεωργίου Βουλιώτη, ὑπὸ τὸ παρώνυμον Τσόγκα, τελεσθείσας πράξεις, διωκομένας κατ’ ἔγκλησιν, κληθεὶς ὁ παθών, τόσον προφορικῶς, ὅσον καὶ ἐγγράφως εἰς ληφθεῖσαν κατάθεσίν του, ἐδήλωσεν ἀβιάστως καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἔξωθεν παρεμβάσεως πρὸς μεταβολὴν τῆς βουλήσεώς του, ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖ τὴν ποινικὴν δίωξιν τόσον τοῦ ἢ τῶν ἀγνώστων εἰσέτι δραστῶν τῆς καταστροφῆς τοῦ ὑαλοπίνακός του, ἀξίας 15 δραχμῶν, ὅσον καὶ τοῦ ἐξυβρίσαντος τοῦτον ἐξαδέλφου του Λεωνίδα Κουτίνα ὑπὸ τὸ παρώνυμον Ἀδάμου, ἐξ ἧς αἰτίας, αἱ ἐνέργειαι τῆς ἐπὶ τούτῳ ἐπιληφθείσης Ἀρχῆς Χωροφυλακῆς, ἀνεχαιτίσθησαν, προσκρούσασαι εἰς τὰς περὶ ἐξαλείψεως τοῦ ἀξιοποίνου τῶν πράξεων τούτων διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος καὶ τῆς Ποινικῆς Δικονομίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

νβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11728) 9211 ἀπὸ 9.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 261 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν πρακτικῶν τοῦ Δικαστηρίου τῶν ἐν Καβάλᾳ Πλημ)κῶν κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν δίκην τὴν 28. 8.64 ὁ ἐξετασθεὶς μάρτυς Ὑπομ)ρχος Μπραβάκος Παναγιώτης περιωρίσθη ἐν τῇ καταθέσει του, ἐν σχέσει μὲ τὰ λεχθέντα εἰς Δράμαν ὑπὸ τοῦ Στρατηγοῦ Κρήτα, ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῶν προκηρύξεων τῆς ΕΔΑ Καβάλας, οὐδόλως δὲ ἀνεφέρθη εἰς γενομένας κατὰ τὴν αὐτὴν χρονικὴν περίοδον δηλώσεις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τοῦ νῦν Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Παπανδρέου καὶ τῶν τότε βουλευτῶν κ.κ. Μητσοτάκη καὶ Παπαπαναγιώτου. 2. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς λοιπὰς ἀναφερομένας ἐν τῇ ἐρωτήσει αἰτιάσεις ὅτι ὁ μνημονευθεὶς Ὕπομ)ρχος καὶ ὁ Ἐνωμ)ρχης Καλαντζῆς Κων)νος τυγχάνουσι καθοδηγηταὶ τῆς ὀργανώσεως «ΚΥΑΝΗ ΦΑΛΑΓΞ» γνωρίζετε, ὅτι αὗται στεροῦνται βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

νγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11726)9209 ἀπὸ 9.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 259)64 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Βρανοπούλου, περὶ παραμονῆς εἰς τὸ Σῶμα τῶν κατωτέρων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων καὶ μετὰ τὴν κατάληψίν των ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, πρὸς συμπλήρωσιν πλήρους συνταξίμου χρόνου ὑπηρεσίας, ὅτι τὸ θέμα μελετᾶται, θέλει δὲ ρυθμισθῆ εὐνοϊκῶς ἐν ὄψει καταρτίσεως καὶ καταθέσεως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν σχεδίου νόμου, ἀφορῶντος εἰς γενικὰ θέματα τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

νδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ἀνερούση, Γ. Γραφάκου καὶ Χ. Πιπιλῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10493 ἀπὸ 13.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 125 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, περὶ καταλύσεως τῶν ἀρχῶν εἰς Σέρρας ὑπὸ ὁμάδος γυναικῶν κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὅτι κατὰ τὸ τρίτον 10ήμερον μηνὸς Ἰουλίου ἐ.ἔ. καθ’ ὃ οἱ ἐργάται τῶν Λιγνιτωρυχείων «Περδικάρη» Σερρῶν, ἐκήρυξαν ἀπεργίαν πείνης, πρὸς ἱκανοποίησιν διαφόρων αἰτημάτων των, συγγενεῖς αὐτῶν καὶ ἰδίως αἱ γυναῖκες τῶν ἀπεργῶν, προέβησαν εἰς θορυβώδεις ἐκδηλώσεις συμπαραστάσεως καὶ εἰς ἔντονα διαβήματα πρὸς τὰς Ἀρχάς, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἀπεργῶν, χωρὶς νὰ δημιουργηθῶσιν ἔκτροπα, τὰ ὁποῖα ἀπεφεύχθησαν τῇ ἐπεμβάσει τοῦ κ. Νομάρχου καὶ τῶν τηρουσῶν τὴν τάξιν δυνάμεων Χωροφυλακῆς. Πάντως, ἐλήφθησαν τὰ κατάλληλα μέτρα, διὰ τὴν ἀποτροπὴν δημιουργίας τυχὸν ἐκτρόπων εἰς τὸ μέλλον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

νεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10565 ἀπὸ 17.8.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐγκατάστασιν πωλητῶν φρούτων κατὰ μῆκος τῆς παραλιακῆς λεωφόρου Ἀθηνῶν–Σουνίου, ἐγκατεστημένων εἰς προχείρους τέντας κλπ., νὰ διαβιβάσωμεν προσηρτημένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 15)44)63δ ἀπὸ 30.8.1964 ἀναφορᾶς τῆς Δ. Χ. Γλυφάδας, κατόπιν ἐνεργηθείσης ὑπ’ αὐτῆς σχετικῆς ἐρεύνης ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Σεπτεμβρίου 1964 Ἐντολῇ Ὑφυπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ν. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΧΩΡ)ΚΗΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ

ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΔΗΜ. ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 15)44)63αʹ Ἐν Γλυφάδᾳ τῇ 30 Αὐγούστου 1964 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γενικὴν Δ)νσιν Χωρ)κῆς Ἀθήνας Περὶ τῶν ἐγκατασταθέντων πωλητῶν φρούτων κατὰ μῆκος τῆς παραλιακῆς Λεωφόρου Ἀθηνῶν–Σουνίου. Λαμβάνω τὴν τιμὴν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27) 2225)65)21.8.1964 διαταγῆς σας, νὰ ἀναφέρω ὅτι ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Βαρβιτσιώτη Ἰωάννου, ἀναφέρεται εἰς 6 στασίμους ἐν ὑπαίθρῳ πωλητὰς καρπουζίων, ἐγκατεστημένους, βάσει χορηγηθεισῶν ὑπὸ τῆς Διοικήσεώς μας ἀδειῶν, ἑκατέρωθεν τοῦ 13ου χιλιομέτρου οἱ τρεῖς καὶ τοῦ 17ου, οἱ ἕτεροι τρεῖς, τῆς παραλιακῆς πρὸς Σούνιον ὁδοῦ. Αἱ τοιαύτης φύσεως ἄδειαι ὑπηρετοῦν, ὡς γνωστόν, πολλαπλᾶς κοινωνικὰς ἀνάγκας. Δίδεται κατ’ ἀρχὴν ἀπασχόλησις εἰς ἀνέργους βιοπαλαιστάς. Ἐξυπηρετεῖται, ἀφ’ ἑτέρου καὶ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν, ἐμμέσως δὲ καὶ ἡ παραγωγή, διότι τὸ εἶδος διατίθεται εἰς χαμηλὰς τιμάς. Δὲν νομίζομεν ὅτι τὸ θέαμα καρπουζίων ἐστοιβαγμένων ἐν ὑπαίθρῳ εἶναι ἀντιτουριστικόν. Τοὐναντίον δίδει εἰκόνα τόπου φρουτοπαραγωγικοῦ, πρᾶγμα ὅπερ διαφημίζει τὴν χώραν μας καὶ προσελκύει, δὲν ἀπωθεῖ, τοὺς ξένους τουρίστας. Εἶναι ἀληθές, ὅτι 2 ἢ 3 ἐκ τῶν λαβόντων ἄδειαν ἐγκατέστησαν παρὰ τὸ ἐμπόρευμα, ἰδίᾳ των πρωτοβουλίᾳ, προχείρους σκιάδας. Ἀλλ’ εὐθὺς ὡς ὑπέπεσεν τοῦτο εἰς τὴν ἀντίληψίν μας διετάξαμεν καὶ ἤρθησαν τὰ ἀκαλαίσθητα αὐτὰ κατασκευάσματα. Μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, ἄλλωστε, δὲν θὰ ὑπάρχῃ θέμα, διότι αἱ ἄδειαι ἐχορηγήθησαν διὰ περιωρισμένην χρονικὴν ἰσχύν, λήγουσαν κατ’ αὐτάς.

Ὁ Διοικητὴς τῆς Διοικήσεως

ΜΗΤΡΑΛΕΞΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

(Ἀντισυνταγματάρχης) νστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἐλαφροῦ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9183) 7110 ἀπὸ 23.7.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν, ἀπὸ 14.7.1964, ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἐλαφροῦ, νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1. Τὸ ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ θιγόμενον θέμα, εὐθυγραμμίσεως ἀνεξαρτήτως περιφερείας, εἰς ἣν ὑπηρετοῦσι καὶ αὐξήσεως ἐν ταὐτῷ τῶν εἰς τοὺς Ἀξιωματικοὺς καὶ Ὁπλίτας Χωροφυλακῆς παρεχομένων ἐπιδομάτων ἀκριβείας καὶ ἐπιφυλακῆς τελοῦν ἐν συναρτήσει πρὸς τὸ ὅλον περὶ μισθολογίου θέμα, τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν, ἐν οἷς καὶ οἱ ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, θὰ τύχουν τῆς προσηκούσης ρυθμίσεως ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ληφθησομένων ἀποφάσεων, περὶ ἑνιαίου μισθολογίου τῶν ἀνωτέρω. 2. Δι’ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου, ἀπὸ 18.5.1961, διεβιβάσθη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «Σχέδιον Νόμου» περὶ ἱδρύσεως Αὐτονόμου Οἰκοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς, μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως, τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς. Παρὰ τὰς κατὰ τὸ παρελθὸν ἡμετέρας ὑπομνήσεις, δὲν ἐγνώσθη τῷ Ὑπουργείῳ τί τὸ σχετικόν, ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος. Ἤδη, τὸ Ὑπουργεῖον, ἐν μερίμνῃ τῆς ἐπιλύσεως τῶν ἀπασχολούντων τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ζητημάτων, ἐπιδιώκει τὴν δημιουργίαν προϋποθέσεων, πρὸς ἀπόκτησιν στέγης ὑπὸ τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν, ἀναζητοῦν ἐν αὐτῷ — δοθέντος τοῦ δυσχεροῦς τῆς πραγματοποιήσεως — τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ προσφωροτέρου τρόπου ἐπιλύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

νζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11107 ἀπὸ 28.8.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 205 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει κ. βουλευτοῦ, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο δὲν ἀναμιγνύεται εἰς τὴν ἐν γένει δραστηριότητα τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Ἐλευσῖνος Γεωργίου Πυρουνάκη. Ἡ ὅλη διαμειφθεῖσα κατὰ τὸ παρελθὸν ἀλληλογραφία ἐπὶ τοῦ θέματος ἐτέθη εἰς τὸ ἀρχεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

νηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Σκοπούλη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11306 ἀπὸ 1.9.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 227 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Πράγματι τὴν νύκτα τῆς 10ης πρὸς τὴν 11ην Αὐγούστου 1964 ἄγνωστοι κατέστρεψαν τὸν τοποθετηθέντα σταυρὸν εἰς τὸν ἀγρὸν τοῦ Λεωνίδα Ἀδρακτᾶ, κείμενον εἰς ἔρημον ἀγροτικὴν περιοχὴν καὶ εἰς ἀπόστασιν δύο περίπου χιλιομέτρων ἐκ τοῦ χωρίου Ἀμπελόφυτον–Τριφυλίας. 2. Ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς, λαβὼν γνῶσιν τοῦ συμβάντος, προεκάλεσε παραγγελίαν τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ ἐνήργησε δι’ Ἀξιωματικοῦ του ἔνορκον προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν, πρὸς ἀνακάλυψιν τῶν ἀγνώστων δραστῶν, ἄνευ μέχρι στιγμῆς ἀποτελέσματος. 3. Ἡ σχηματισθεῖσα δικογραφία ὑπεβλήθη εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα, παρ’ οὗ ἡ πρᾶξις ἐχαρακτηρίσθη ὡς φθορὰ ξένης ἰδιοκτησίας, ἐπειδὴ δὲ ὁ παθὼν Λεωνίδας Ἀδρακτᾶς, εἰς τὸ κτῆμα τοῦ ὁποίου εἶχε τοποθετηθῆ ὁ σταυρός, δὲν ἐζήτησεν εἰς τὴν ληφθεῖσαν κατάθεσίν του τὴν ποινικὴν δίωξιν τῶν δραστῶν, ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δίωξις, ἔθεσε τὴν δικογραφίαν εἰς τὸ ἀρχεῖον καὶ ἀνεφέρθη εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν. 4. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ μνημείου ἐκτελεσθέντων παρὰ τὸ Λεσίνιον–Ἀγρινίου, ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3751)119128 ἀπὸ 29.8.1964 ἡμετέρου καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10446)2588 ἀπὸ 12.8.1964 ὑμετέρου τοιούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

ξʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11013 ἀπὸ 26.8.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 194 ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει κ. βουλευτοῦ, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης, στεροῦνται βασιμότητος αἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευόμεναι αἰτιάσεις κατὰ τοῦ ἐνωμ)ρχου Καλαντζῆ Κων)νου, ὅτι οὗτος τυγχάνει καθοδηγητὴς τῆς Ὀργανώσεως «Κυανῆ Φάλαγξ» καὶ ὅτι μετέσχεν συσκέψεως μὲ στέλεχος τῆς Ὀργανώσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

ξαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ν. Σκοπούλη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10189 ἀπὸ 6.8.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 95 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ἅτινα προέκυψαν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης. 1. Τὴν 17.5.64 ὁ ἐν τῇ διαμαρτυρίᾳ ἀναφερόμενος προσφάτως ἀποφυλακισθεὶς Κων)νος Μάτσης, ἐπὶ παρουσίᾳ τοῦ ἀστυνομικοῦ σταθμάρχου Καλπακίου Ἰωαννίνων καὶ τοῦ ὁμαδάρχου τῶν ΤΕΑ Κωνσταντίνου Τσελίκου, ἐντὸς καφενείου τοῦ χωρίου Νεγράδες, ἐξύβρισε τὸν κ. Πρωθυπουργόν, δι’ ἣν αἰτίαν καὶ κατεμηνύθη, τῆς ὑποθέσεως ἐκκρεμούσης εἰσέτι. 2. Ἀκολούθως ὁ μνημονευθεὶς Μάτσης, κατεμήνυσε τὸν ὁμαδάρχην τῶν ΤΕΑ ἐπὶ ἐξυβρίσει καὶ ἀπειλῇ, πλὴν τὸ Δικαστήριον, ἐκδικάσαν τὴν ὑπόθεσιν τὴν 4.8.64 ἐκήρυξεν τὸν μηνυθέντα ἀθῶον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

ξβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Π. Παρασκευοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11001 ἀπὸ 26.8.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 182 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης, ὁ Διοικητὴς Ἀσφαλείας Πύργου πληροφορηθεὶς ὅτι οἱ ὀργανωταὶ τῶν ἐκδηλώσεων ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῆς καταστροφῆς τῆς Χιροσίμα, ἐπρόκειτο νὰ πραγματοποιήσουν συγκέντρωσιν ἐπὶ ἀνοικτῷ χώρῳ, συνήντησε τὸν ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν Κυριάκον Χρυσοστομίδην καὶ τῷ ὑπέμνησε τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Συντάγματος, ὅτι, ἐν περιπτώσει πραγματοποιήσεως τῆς ἐν λόγῳ συγκεντρώσεως, ἀπαιτεῖται σχετικὴ προειδοποίησις τῆς ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς, πρὸς λῆψιν μέτρων τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Ὁ ἐν λόγῳ Χρυσοστομίδης ἀπήντησεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ πραγματοποιήσῃ συγκέντρωσιν ἀλλ’ ἐκδρομὴν νέων, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπετείου, εἰς χωρίον Ἅγιος Ἠλίας Πύργου, ὁπότε ἔληξε τὸ θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§8Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν, ὁσάκις συμβαίνουν ἐξαιρετικὰ γεγονότα, νὰ ἔρχωνται πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Καὶ τὴν παράδοσιν αὐτὴν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔχει ἀπόφασιν νὰ τὴν σεβασθῇ. Ἀλλὰ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἠρκέσθη νὰ ἐπικαλεσθῇ αὐτὴν τὴν παράδοσιν. Προέβη εἰς δηλώσεις, συμφώνως πρὸς τὰς ὁποίας ἐκαλεῖτο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ δώσῃ λόγον! Εἰς τοιαύτην πρόκλησιν καμμία Κυβέρνησις σεβομένη τὸν ἑαυτόν της δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δώσῃ ἀνταπόκρισιν. Διὰ τοῦτο ἀπήντησα, ὅτι εἰς τὴν πρόκλησιν αὐτὴν δὲν ἀνταποκρίνομαι, ἀλλὰ ἀποτελεῖ ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως ἐξ οἰκείας πρωτοβουλίας νὰ φέρῃ τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει σήμερον. Ὅλοι ἐδοκιμάσαμεν βαθεῖαν ὀδύνην ἀπὸ τὴν τραγῳδίαν τοῦ Γοργοποτάμου καὶ ἐξεφράσαμεν τὴν συμπάθειάν μας πρὸς τὰς οἰκογενείας τῶν θυμάτων. Ἀλλὰ τὸ μέγα ἐρώτημα ἦτο: Εἶναι δυστύχημα ἢ ἔγκλημα; Ἀπετέλει ὅλων τῶν ἀληθινῶν Ἑλλήνων καὶ εὐχὴν καὶ ἐλπίδα νὰ εἶναι δυστύχημα. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὑπῆρξαν καὶ ὡρισμένοι εὐσεβεῖς πόθοι νὰ ἦτο ἔγκλημα. Ἡ ἰδική μας πάντως καὶ εὐχὴ καὶ ἐλπὶς ἦτο νὰ ἀπεδεικνύετο δυστύχημα. Καὶ ἀπεδείχθη δυστύχημα. Ἔχομεν τὰ πορίσματα καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἐμπειρογνωμόνων καὶ τῶν ἰατροδικαστῶν. Κύριοι βουλευταί, ἀφ’ ὅτου ἀνηγγέλθη τὸ γεγονὸς ἐθεώρησα χρέος μου νὰ μὴ προβῶ εἰς καμμίαν δήλωσιν ἐν ἀναμονῇ τοῦ πορίσματος. Ἦτο τόσον τραγικὸν τὸ γεγονὸς καθ’ ἑαυτὸ ὡς δυστύχημα καὶ ἀπείρως βαρύτερον ἐὰν συνέβαινε νὰ εἶναι ἔγκλημα, ὥστε ἐθεώρησα χρέος μου νὰ ἀναμείνω. Εἰς μίαν προσπάθειαν ἐπεδόθην: Νὰ λάβω ὅλα τὰ μέτρα διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς ἀληθείας. Καὶ μία ἦτο ἡ ἐντολή, τὴν ὁποίαν ἔδωκα πρὸς ὅλους μὲ τὸν αὐστηρότερον τόνον, νὰ εὕρουν τὴν ἀλήθειαν. Καὶ ἀπεστείλαμεν ὅλους τοὺς ἰατροδικαστάς, ὅλους τοὺς ἐμπειρογνώμονας καὶ τὸν Ἀντεισαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ νὰ ἐποπτεύσῃ τὰς ἀνακρίσεις. Ἐλάβομεν ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ μέτρα πρὸς ἕνα καὶ μόνον σκοπόν. Τὴν ἀλήθειαν. Καὶ ἡ ἀλήθεια ἐπεβεβαιώθη. Πρόκειται περὶ δυστυχήματος. Θὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἰατροδικαστῶν καὶ τὸ πόρισμα τῶν ἐμπειρογνωμόνων. Τὸ πόρισμα τῶν ἰατροδικαστῶν ἔχει ὡς ἀκολούθως:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Πρὸς Τὸν Ἐξοχώτατον ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸν Οἱ ὑπογεγραμμένοι Δημήτριος Καψάσκης, προϊστάμενος Ἰατροδικαστικῆς Ὑπηρεσίας Ἀθηνῶν, Ἀναστάσιος Συλλάνταβος, προϊστάμενος Ἰατροδικαστικῆς Ὑπηρεσίας Πειραιῶς, Ἀθανάσιος Ψιμάρας καὶ Παναγιώτης Γιαμαρέλος, ἰατροδικασταὶ Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν προφορικῆς ὑμῶν ἐντολῆς ἀνεχωρήσαμεν ἐπειγόντως νύκτωρ εἰς Λαμίαν ἵνα ἐπιληφθῶμεν ἰατροδικαστικῆς ἐρεύνης ἤτοι: Αὐτοψίας, νεκροψίας καὶ νεκροτομῆς τῶν πτωμάτων ἐκ τοῦ ἀτυχήματος τοῦ ἐπισυμβάντος παρὰ τὴν γέφυραν τοῦ Γοργοποτάμου Λαμίας κατὰ τὸν ἐκεῖ γενόμενον ἑορτασμὸν τὴν 29ην Νοεμβρίου 1964 καὶ ὥραν 1.30′ μ.μ. Ἐπίσης ὅπως προβῶμεν καὶ εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἐκ τοῦ ὡς ἄνω ἀτυχήματος τραυματιῶν, τῶν νοσηλευομένων εἰς τὸ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Λαμίας. Ἀνεχωρήσαμεν τὴν 11ην νυκτερινὴν ἐξ Ἀθηνῶν, ἀφίχθημεν περὶ τὴν 2αν πρωϊνὴν εἰς Λαμίαν, ὅπου εἶχε φθάσει πρὸ ἡμῶν καὶ ὁ ἰατροδικαστὴς Ἀθηνῶν κ. Ἐμμ. Ἡλιάκης. Ἐν συνεχείᾳ κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Λαμίας, μετέβημεν περὶ τὴν 3ην πρωϊνὴν εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Λαμίας καὶ προέβημεν εἰς τὴν νεκροτομὴν τῶν ἐκεῖ μεταφερθέντων ἐκ τοῦ τόπου τοῦ ἀτυχήματος ἓξ πτωμάτων. Περὶ τὴν 6ην πρωϊνὴν ἀφίχθη προερχόμενος ἐξ Ἀθηνῶν καὶ ὁ καθηγητὴς τῆς Ἰατροδικαστικῆς καὶ Τοξικολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Κων. Ἠλιάκης, ὅστις παρηκολούθησε καὶ αὐτὸς τὴν διενέργειαν τῶν νεκροτομῶν. Κατὰ τὰς γενομένας νεκροτομὰς τῶν εὑρισκομένων ἓξ πτωμάτων εἰς τὸ νεκροτομεῖον τοῦ Νοσοκομείου Λαμίας καὶ τὴν λεπτομερειακὴν ἔρευναν τῶν τραυμάτων διεπιστώσαμεν, ὅτι ἅπαντα τὰ τραύματα προήρχοντο ἐκ θραυσμάτων ἐκρηκτικοῦ μηχανήματος. Κατεβλήθη κατὰ τὰς γενομένας νεκροτομὰς προσπάθεια ἀνευρέσεως τῶν ἐκ τοῦ ἐκρηκτικοῦ μηχανήματος θραυσμάτων ἅτινα εἶχον προκαλέσει τὸν θάνατον καὶ ὅπου ταῦτα ἀνευρέθησαν, ἐτέθησαν εἰς ἰδιαίτερον φάκελλον δι’ ἕνα ἕκαστον τῶν πτωμάτων ἀναγραφέντων καὶ τῶν στοιχείων ταὐτότητος τοῦ πτώματος. Ἡ νεκροψία καὶ νεκροτομικὴ ἔρευνα τῶν ἓξ προαναφερθέντων πτωμάτων ἐτερματίσθη περὶ τὴν 7.30′ πρωϊνήν. Μετὰ ταῦτα ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Ἀνωτάτων Στρατιωτικῶν καὶ Ἀστυνομικῶν Λαμίας, μετέβημεν ἅπαντες ὡς καὶ τὸ συνεργεῖον σημάνσεως τῆς Διευθύνσεως Ἐγκληματολογικῶν Ὑπηρεσιῶν ὑπὸ τὸν Συνταγματάρχην κ. Κ. Μαρκᾶτον καὶ τὸν χημικὸν κ. Ν. Κορνιλάκην (οἵτινες παρηκολούθησαν καὶ προέβησαν εἰς τὴν φωτογράφησιν, σήμανσιν καὶ περισυλλογὴν τῶν ἐνδυμάτων τῶν νεκροτομηθέντων ἐν τῷ Νοσοκομείῳ πτωμάτων) εἰς τὸν χῶρον τοῦ ἀτυχήματος παρὰ τὴν γέφυραν τοῦ Γοργοποτάμου. Μετὰ τὴν ἄφιξίν μας ἐκεῖ τὸ εἰδικὸν συνεργεῖον ἀνιχνεύσεως ναρκῶν ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν εἰδικοῦ Ταξιάρχου προέβη εἰς τὴν ἔρευναν καὶ ἐπισήμανσιν τοῦ χώρου πρὸς ἐντοπισμὸν εἰδικῶν σημείων ὅπως ἐκκαθαρισθῇ καὶ καθορισθῇ ὁ τόπος διὰ τὴν διενέργειαν τῆς αὐτοψίας καὶ ἐρεύνης ἔνθα εὑρίσκοντο 7 εἰσέτι πτώματα. Μετὰ τὴν λεπτομερῆ ὑπὸ τοῦ συνεργείου τούτου ἔρευναν καὶ τὴν ἐπισήμανσιν τοῦ χώρου, μᾶς ἐπετράπη ὅπως ἀκολουθοῦντες καθωρισμένην πορείαν προβῶμεν εἰς τὴν αὐτοψίαν καὶ ἔρευναν τοῦ χώρου ὅπου εὑρίσκοντο τὰ 7 εἰσέτι πτώματα. Κατὰ τὴν γενομένην λεπτομερῆ αὐτοψίαν τὸ σημαντικώτερον οὐσιαστικῶς εὕρημα ὑπῆρξεν ἡ ἀνεύρεσις καὶ ἡ ἔμπαρσις μιᾶς τῶν τριῶν ἀκίδων τοῦ ἐξαρτήματος νάρκης ἐντὸς καὶ εἰς τὸ μέσον περίπου τοῦ πέλματος (σόλας τοῦ δεξιοῦ ὑποδήματος) ὅπου ἦτο τοῦτο ἐφθαρμένον εἰς κυκλικὴν ἔκτασιν διαμέτρου ἑνάμισυ ἑκατοστομέτρου. Εἰσήρχετο δὲ ἐντὸς καὶ εἶχεν ἐμπαρθῆ ὑπὸ τὸ πέλμα τοῦ δέρματος πτώματος ἀνδρός. Παρὰ τὸν δεξιὸν ἄκρον τοῦτον πόδα τοῦ πτώματος καὶ εἰς ἀπόστασιν 15 περίπου ἑκατοστομέτρων ἀπὸ τοῦ ὑποδήματος παρετηρήσαμεν στρογγύλην βαθεῖαν ὀπὴν ἐντὸς τοῦ ἐδάφους ἐπιφανειακῆς διαμέτρου 10 περίπου ἑκατοστομέτρων ἐντὸς τῆς ὁποίας διεκρίνετο μεταλλικὸς ἐπιμήκης σωλὴν ὅστις ἀπετέλει τὸ κύριον σῶμα τοῦ περιβλήματος τῆς νάρκης. Ὁ πέριξ τοῦ στομίου τούτου χῶρος δὲν παρουσίαζεν οὐδὲν σημεῖον προσφάτου ἐκσκαφῆς καθότι περιεβάλλετο ὑπὸ βλαστήσεως. Δὲν ἐπετρέψαμεν τὴν μεταφορὰν τοῦ πτώματος, ὡς ἦτο μετὰ τοῦ ὑποδήματος καὶ τοῦ ἐμπεπαρμένου στελέχους τῆς νάρκης, ἀλλὰ κατεβάλλαμεν προσπάθειαν ἐπίμονον ὅπως ἀφαιρέσωμεν τὸ ὑπόδημα, χωρὶς νὰ ἀποσπασθῇ τὸ ἐμπεπαρμένον στέλεχος, καθ’ ὅτι ὑπῆρχε κίνδυνος, κατὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ πτώματος νὰ ἀποσπασθῇ τοῦτο καὶ ἀπολεσθῇ τὸ σημαντικώτερον ἀποδεικτικὸν στοιχεῖον τοῦ τρόπου ἐκρήξεως τῆς νάρκης, ἥτις ὑπῆρξεν ἡ αἰτία τοῦ θανάτου 13 ἀτόμων καὶ τοῦ τραυματισμοῦ 50άδος περίπου τοιούτων. Πράγματι, κατωρθώσαμεν νὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ ὑπόδημα μὲ ἐμπεπαρμένον ἐπὶ τόπου, ὡς ἦτο τὸ ἐξάρτημα τῆς νάρκης καὶ ἐπεδείξαμεν τοῦτο πρὸς τὰς ἐκεῖ ἐπὶ τόπου εὑρισκομένας Δικαστικὰς καὶ Ἀστυνομικὰς Ἀρχάς, ὡς καὶ εἰς τοὺς ἐπίσης παρευρισκομένους δημοσιογράφους καὶ βουλευτὰς τῆς ΕΔΑ κ. Κύρκον κλπ. Κατόπιν παρεδώσαμεν τοῦτο εἰς τὸν Συνταγματάρχην τῆς Διευθύνσεως Ἐγκληματολογικῶν Ὑπηρεσιῶν κ. Κ. Μαρκᾶτον, ὅπως συσκευάσῃ καὶ διασφαλίσῃ τοῦτο, ἵνα παραδοθῇ εἰς τὰς Δικαστικὰς Ἀρχὰς πρὸς ἔρευναν ὑπὸ εἰδικῶν πραγματογνωμόνων. Ἐπίσης ὑπὸ τοῦ Εἰδικοῦ Συνεργείου Ἀνιχνεύσεως ναρκῶν ἐξήχθη καὶ τὸ σῶμα τοῦ σωλῆνος τῆς ἐντὸς τοῦ ἐδάφους νάρκης, ὅπερ περιεβάλλετο ὑπὸ σκωρίας, σαφὲς δεῖγμα τῆς παλαιότητός της, μὲ σαφὲς τὸ σημεῖον τῆς ἐξ αὐτοῦ ἀποκοπῆς τοῦ στελέχους τοῦ εὑρεθέντος εἰς τὸ ὑπόδημα τοῦ προαναφερθέντος πτώματος. Ἀμφότερα τὰ πειστήρια ταῦτα φωτογραφηθέντα καὶ συσκευασθέντα εἰδικῶς ὑπὸ τοῦ ὑπὸ τὴν Διεύθυνσιν τοῦ Συνταγματάρχου κ. Μαρκάτου τῆς Διευθύνσεως Ἐγκληματολογικῶν Συνεργείων, παρεδόθησαν εἰς τὸν κ. Ἀνακριτὴν Λαμίας, ἵνα δοθοῦν πρὸς ἐξέτασιν εἰς εἰδικοὺς πραγματογνώμονας. Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἐρεύνης καὶ αὐτοψίας εἰς τὸν τόπον τοῦ ἀτυχήματος, παρὰ τὴν γέφυραν τοῦ Γοργοποτάμου, μετέβημεν ἅπαντες οἱ Ἰατροδικασταὶ καὶ ὁ Καθηγητὴς κ. Ἠλιάκης, καὶ τὸ ὑπὸ τὸν Συνταγματάρχην κ. Κ. Μαρκᾶτον Συνεργεῖον Ἐγκληματολογικῶν Ὑπηρεσιῶν εἰς τὸ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Λαμίας καὶ προέβημεν εἰς τὴν λεπτομερῆ νεκροψίαν καὶ νεκροτομὴν τῶν ἐν τῷ μεταξὺ μεταφερθέντων ἐκ τοῦ τόπου τοῦ ἀτυχήματος ὑπολοίπων 7 πτωμάτων. Κατὰ τὴν γενομένην νεκροψίαν καὶ νεκροτομὴν τῶν 7 τούτων πτωμάτων, διεπιστώσαμεν ὅτι τὰ θανατηφόρα τραύματα ἃ ἔφερον προήρχοντο ἐκ θραυσμάτων ἐκρηκτικοῦ μηχανήματος καὶ περισυνελέξαμεν ὅπου καὶ ἂν εὕρωμεν τοιαῦτα ἐντὸς τῶν πτωμάτων τοποθετήσαντες καὶ πάλιν ταῦτα ἐντὸς φακέλλων ἀντιστοιχοῦντα πρὸς τὸ πτῶμα εἰς ὃ ἀνευρέθησαν, ἀναγράψαντες ἐπ’ αὐτῶν τὰ στοιχεῖα ἑκάστου πτώματος, τοὺς φακέλλους τούτους παρεδώσαμεν δι’ ἐγγράφου μας ἅπαντες οἱ Ἰατροδικασταὶ καὶ ὁ Καθηγητὴς κ. Ἠλιάκης εἰς τὸν Ἀνακριτὴν Λαμίας, ἵνα παραδοθῇ εἰς εἰδικοὺς πραγματογνώμονας μετὰ τῶν λοιπῶν πειστηρίων δι’ εἰδικὴν ἔρευναν. Τὴν γενομένην αὐτοψίαν τοῦ χώρου, εἰς ἣν εὑρίσκοντο τὰ 7 πτώματα παρὰ τὴν γέφυραν τοῦ Γοργοποτάμου, παρηκολούθησαν καὶ δύο ἰατροὶ ἐξ ὧν ὁ εἷς ὁ Ὑφυγητὴς χειροῦργος κ. Οἰκονόμου ὁρισθέντες ὡς τεχνικοὶ Σύμβουλοι ὑπὸ συγγενῶν τῆς φονευθείσης Ραχιώτου Ἀσημούλας, οἵτινες παρηκολούθησαν ὁμοίως καὶ τὴν νεκροτομὴν τοῦ πτώματος ταύτης, συμφωνήσαντες ἀπολύτως καὶ μὲ τὰ ἐκ τῆς αὐτοψίας εὑρήματα, ὡς καὶ μὲ τὰ νεκροψιακὰ καὶ νεκροτομικὰ τοιαῦτα. Ἐν συμπεράσματι, ἅπαντες οἱ προαναφερθέντες Ἰατροδικασταὶ Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ὡς καὶ ὁ Καθηγητὴς τῆς Ἰατροδικαστικῆς καὶ Τοξικολογίας κ. Κ. Ἠλιάκης ὁμοφώνως ἀπεφάνθημεν, βάσει τῶν ἐπὶ τῆς αὐτοψίας στοιχείων τῶν ἀνευρεθέντων πειστηρίων, ἐν συναρτήσει καὶ πρὸς τὰ νεκροψιακὰ εὑρήματα, ὅτι πρόκειται περὶ ἀτυχήματος, λόγῳ ἐκκρήξεως παλαιᾶς νάρκης, μὴ προσφάτως τοποθετηθείσης, ἧς τὴν φύσιν καὶ τὸ εἶδος θέλουν καθορίσει εἰδικοὶ πραγματογνώμονες. Δι’ ἕνα ἕκαστον τῶν νεκροτομηθέντων πτωμάτων, ὡς καὶ διὰ τοὺς ἐξετασθέντας εἰς τὸ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Λαμίας τραυματιῶν, θέλουν συνταχθῆ εἰδικαὶ δι’ ἕνα ἕκαστον ἰατροδικαστικαὶ ἐκθέσεις, ὑπογεγραμμέναι παρὰ πάντων τῶν προαναφερθέντων ἰατροδικαστῶν καὶ τοῦ Καθηγητοῦ κ. Κ. Ἡλιάκη, αἵτινες θέλουν ἐγχειρισθῆ εἰς τὸν κ. Ἀνακριτὴν Λαμίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1964 1) Ὁ Προϊστάμενος τῆς Ἰατροδικαστικῆς Ὑπηρεσίας Ἀθηνῶν. 2) Ὁ Προϊστάμενος τῆς Ἰατροδικαστικῆς Ὑπηρεσίας Πειραιῶς. 3) Οἱ Ἰατροδικασταί. (Ἕπονται ὑπογραφαὶ) Προβαίνω ἐπίσης εἰς τὴν ἀνάγνωσιν καὶ τῆς ἐκθέσεως τῶν ἐμπειρογνωμόνων: 1. Ἐν Λαμίᾳ σήμερον τὴν 30ὴν τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου 1964, ἡ ὑπογεγραμμένη Ἐπιτροπὴ πραγματογνωμοσύνης, ἀποτελουμένη ἐκ τῶν: α) Ταξιάρχου Παπαηλιοῦ Χρήστου τῆς ΔΜ)ΓΕΣ, ὡς Προέδρου. β) Ταξιάρχου Ἀργυράκη Πέτρου τῆς ΔΜ)Ι Στρατ. γ) Ἀντ)ρχου Μηχ. Πολυκαλᾶ Γερ. τῆς ΔΜ)ΓΕΣ δ) Ἀντ)ρχου ΣΥΠ Δημητριάδη Φιλ. τῆς ΔΣΥΠ)ΓΕΣ ε) Ταγ)ρχου Μηχ. Τακτικοῦ Χρήστου τοῦ Γραφ. Ε καὶ

Σ.)ΣΚΕ

στ) Ταγ)ρχου Πυρ. Βιμπλῆ Κίμωνος τοῦ 4ου ΕΓ)

ΣΚΕ

ζ) Λοχαγοῦ Μηχ. Νανούρα Δημητρ. τῆς ΔΕΝΞ η) Ὑπολ)γοῦ ΣΥΠ Καρύδη Διον. τῆς ΔΥΠ)ΣΚΕ, ὡς μελῶν, συγκροτηθεῖσα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ. 12695)29. 11.64 Δ)γῆς ΓΕΣ)ΑΕΕΑ καὶ συμπληρωθεῖσα βάσει προφορικῆς δ)γῆς τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ τῆς ὑπὸ τοῦ ΣΚΕ ἐξ ἀξιωματικῶν του ὁρισθείσης τοιαύτης πρὸς ἐξακρίβωσιν τῆς φύσεως καὶ τῶν αἰτίων τῆς ἐκρήξεως τῆς λαβούσης χώραν κατὰ τὴν τελετὴν τῆς 29.11. 1964 εἰς περιοχὴν γεφύρας Γοργοποτάμου μεταβᾶσα ἐπὶ τόπου διεπίστωσε τὰ κάτωθι: α) Κατὰ Σεπτέμβριον τοῦ ἔτους 1949 ἐστρώθη ὑπὸ Δ)ρίας τοῦ 715 Α.μ. μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν τότε Λοχαγὸν Μηχ)κοῦ Μαμαρίνον Βασίλειον ναρκοπέδιον μετὰ προσωπικοῦ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ΑΒ 10. ἀνατολικῶς τῆς Γεφύρας Γοργοποτάμου, περιλαμβάνον, κατὰ τὸ μητρῷον, 88 νάρκας Μ″ Α3 Ἀμερ. τύπου, μὲ πυροδοτικὸν μηχανισμὸν Μ6Α1. β) Κατὰ Ὀκτώβριον τοῦ ἔτους 1948 εἶχε στρωθῆ καὶ ἕτερον ναρκοπέδιον Κ)Π, ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ΕΘ 7. δυτικῶς τῆς ὡς ἄνω γεφύρας, ὑπὸ Διμοιρίας τοῦ 712 ΑΜ μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Ἔφεδρον Ἀνθυπολοχαγὸν Μηχανικοῦ Πέπαν Παν. περιλαμβάνον 182 νάρκας Κ)Π. Ἀμερικανικοῦ τύπου Μ2 Α3, μὲ πυροδοτικὸν μηχανισμὸν Μ6Α1 καὶ 20 φωτοπαγίδας Μ49. γ) Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ ἔτους 1951 ἐγένετο διάνοιξις διαδρόμου 16 ὑαρδῶν εἰς τὸ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ΑΒ10 Ναρκοπέδιον, ἀφαιρεθεισῶν 9 ναρκῶν ὑπὸ τοῦ Ἐφέδρου Ἀνθυπολοχαγοῦ Μηχανικοῦ Τσιλάλη Γεωργίου καὶ παραδοθεισῶν εἰς 726 Ὄρχον Μηχανικοῦ, ὡς εἰς τὸ σχετικὸν Δελτίον ἄρσεως ἀναφέρεται. δ) Τὴν 25.7.1955 ἐγένετο διάνοιξις διαδρόμου πλάτους 1,5 τοῦ μέτρου ἀφαιρεθεισῶν 2 ναρκῶν Μ″ Α3 ὑπὸ τοῦ Ἐφέδρου Ἀνθυπολοχαγοῦ Μακρῆ Νικολάου τῆς Α10)Ι Στρατιᾶς. ε) Ἀπὸ 6.12.57 ἕως 14.12.57 ἐγένετο ἐκκαθάρισις ὁλοκλήρου τῆς ναρκοζώνης ὑπὸ τοῦ Ἐφ. Ἀνθυπολοχαγοῦ Τσάση Λεωνίδα, τῆς ΔΕΝΕ, ἀφαιρεθεισῶν, ὡς εἰς τὸ σχετικὸν Δελτίον ὁλικῆς ἄρσεως ναρκοζώνης ἀναγράφεται, 77 ναρκῶν. στ) Οὕτω κατὰ τὰς τρεῖς μερικὰς ὡς ἄνω ἐκκαθαρίσεις φαίνεται ἀφαιρεθὲν τὸ σύνολον τῶν 88 ναρκῶν Μ2Α3 τοῦ ναρκοπεδίου ΑΒ10. ζ) Ἀπὸ 23.11.57 ἕως 6.12.57 ἐγένετο ὁλικὴ ἄρσις τοῦ ΕΘ 7 ναρκοπεδίου ὑπὸ τοῦ Ἐφέδρου Ἀνθυπολοχαγοῦ Μηχανικοῦ Τσάση Λεωνίδα, τῆς ΔΕΝΕΞ, ἀφαιρεθεισῶν 182 ναρκῶν Κ)ΠΜ2Α3 καὶ 20 φωτοπαγίδων Μ 49, ἤτοι τοῦ συνόλου τῶν εἰς τὸ μητρῷον στρώσεως ἀναγραφομένων ναρκῶν καὶ φωτοπαγίδων, ὡς τοῦτο ἀναγράφεται εἰς τὸ σχετικὸν δελτίον ἄρσεως. η) Εἰς τὸν χῶρον τῆς ἐκρήξεως εὑρίσκοντο 7 πτώματα φονευθέντων πολιτῶν, εἰς δὲ τὸ ὑπόδημα τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4, κατὰ τὴν ἰατροδικαστικὴν ἔκθεσιν (ὀνόματι Κεσκίτης Χρῆστος) ἦτο ἐσφηνωμένος ὁ πυροδοτικὸς μηχανισμὸς Μ6ΑΙ τῆς ἐκραγείσης νάρκης, συγκρατούμενος ὑπὸ τοῦ ἑνὸς τῶν τριῶν κερατίων, ὅπερ ἐνεσφηνώθη, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐπάτησεν ἐπὶ τούτου ὁ ἀνωτέρω. θ) Ἤρξατο ἡ ἐργασία ἐρεύνης τοῦ χώρου διὰ συνεργείου ἐκκαθαρίσεως ναρκοπεδίου πρὸς δημιουργίαν ἀσφαλοῦς χώρου διὰ τὴν ἐργασίαν τῶν ἁρμοδίων διοικητικῶν καὶ εἰσαγγελικῶν ἀρχῶν καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Πραγματογνωμοσύνης. ι) Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὡς ἄνω ἀσφαλοῦς καὶ ἀκωλύτου ἐρεύνης ἀνευρέθη καὶ ἐνετοπίσθη ἡ ἀκριβὴς θέσις εἰς ἣν εἶχεν ἀπομείνει ὁ χαλύβδινος κύλινδρος ὁ περικλείων τὸ ἐκπηδῶν σῶμα τῆς νάρκης. ια) Μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν ναρκῶν καὶ ἀφοῦ προηγουμένως ἐλήφθησαν φωτογραφίαι ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας Σημάνσεως, ἐγένετο λεπτομερὴς ἔρευνα πρὸς διαπίστωσιν: 1. Τῆς πιθανῆς χρονολογίας τοποθετήσεως τῆς νάρκης. 2. Τοῦ τύπου τῆς νάρκης. 3. Τῆς πιθανότητος νὰ ἀνῆκεν εἰς τὸ ὡς ἄνω ναρκοπέδιον ΑΒ10. ιβ) Διεπιστώθη ὅτι: 1. Ἡ νάρκη εἶχε τοποθετηθῆ ἀπὸ λίαν μακροῦ χρονικοῦ διαστήματος. 2. Ἦτο νάρκη Κ)Π Ἀμερικανικοῦ τύπου Μ2Α3. 3. Ἀνῆκε προφανῶς εἰς τὸ ναρκοπέδιον ΑΒ10 καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν ΓΔ ἢ ΔΕ ναρκοζώνην τούτου. 4. Ἡ βλάστησις περὶ αὐτὴν καθίστα τὴν νάρκην ἀθέατον, ὁ δὲ χαλύβδινος κύλινδρος, κατὰ τὴν ἀφαίρεσίν του, εὑρέθη ἐνσωματωμένος μετὰ τοῦ περιβάλλοντος τοῦτον ἐδάφους καὶ τῶν εἰς τοῦτο εἰσχωρουσῶν ριζῶν. ιγ) Τὸ ὑπόδημα μετὰ τοῦ ἐνσφηνωμένου πυροδοτικοῦ μηχανισμοῦ καὶ ὁ χαλύβδινος κύλινδρος τῆς νάρκης, ὅστις ἔφερε τὴν ἰδιάζουσαν ὀσμὴν προσφάτου κατακαύσεως μελανῆς πυρίτιδος, παρεδόθησαν εἰς τὴν Εἰσαγγελικὴν Ἀρχὴν ἀφοῦ πρότερον, ἐφωτογραφήθησαν ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Σημάνσεως. 2.— Ἐκ τῆς ὅλης ἐρεύνης συνάγονται τὰ κάτωθι συμπεράσματα: α) Ὁ ἰδιώτης, εἰς οὗ τὸ ὑπόδημα ἀνευρέθη ἐνσφηνωμένος ὁ πυροδοτικὸς μηχανισμός, ἐπάτησεν ἐπὶ τούτου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ θέσῃ εἰς λειτουργίαν τὴν νάρκην ἀποκόπτων καὶ συμπαρασύρων τὸν ἐνσφηνωθέντα εἰς τὸ ὑπόδημά του πυροδοτικὸν μηχανισμόν. β) Τὸ ἐκπηδῶν σῶμα τῆς νάρκης τῆς ὁποίας ὁ χαλύβδινος κύλινδρος εὑρέθη ἐντὸς τοῦ ἐδάφους καὶ ἐγγὺς τοῦ πτώματος τοῦ ἀνωτέρω ἐξερράγη εἰς τὸ ὕψος τῆς κεφαλῆς του, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πολτοποίησιν ταύτης. γ) Οἱ ἐγγὺς τούτου εὑρισκόμενοι ἐβλήθησαν ὁμοίως περὶ τὴν κεφαλὴν ἐνῷ οἱ ὑψηλότερον εὑρισκόμενοι καὶ εἰς χαμηλότερα σημεῖα τοῦ σώματός των. δ) Ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν θυμάτων ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὸν εἰς τὴν ὅλην περιοχὴν παρατηρηθέντα συνωστισμόν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὸ εἶδος τῆς νάρκης (θραυσματοβόλος κατὰ προσωπικοῦ). ε) Ἅπαντα τὰ ἐξαχθέντα τῶν σωμάτων τῶν νεκρῶν καὶ τραυματιῶν θραύσματα προέρχονται ἐκ τῆς ἐκραγείσης νάρκης. στ) Ἡ ὡς ἄνω νάρκη τύπου Μ2Α3 κατὰ προσωπικοῦ εἶχε προφανῶς τοποθετηθῆ πρὸ πολλῶν ἐτῶν κατὰ τὴν στρῶσιν τοῦ προστατευτικοῦ τῆς γεφύρας ναρκοπεδίου ΑΒ10, μὴ ἀνευρεθεῖσα κατὰ τὴν ἄρσιν τῶν λοιπῶν ναρκῶν. Δύναται νὰ προέρχεται ἐκ τῶν ἐν τοῖς Μητρώοις ἀναγραφομένων 88 ναρκῶν, δὲν ἀποκλείεται ὅμως νὰ εἶχε τοποθετηθῆ συμπληρωματικῶς εἴτε μόνη εἴτε μετ’ ἄλλων χωρὶς νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ ὑπόλοιπα Μητρῷα. ζ) Οὐδὲν σημεῖον μαρτυρεῖ τὴν ὕπαρξιν καὶ ἔκρηξιν οἱουδήποτε ἄλλου γεμίσματος τὰ δὲ ἀποτελέσματα δικαιολογοῦνται ἐκ τῆς λειτουργίας αὐτῆς καὶ μόνης τῆς νάρκης Μ2Α3, ἡ ἐνεστῶσα κατάστασις τῶν ὑπολειμμάτων τῆς ὁποίας ἀφ’ ἑνὸς μὲν δικαιολογεῖ πλήρως τὴν ἀπὸ μακροῦ χρόνου τοποθέτησίν της, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀποκλείει τὴν περίπτωσιν μεταφορᾶς της μετὰ τοῦ ἀμέσως περιβάλλοντος ταύτην ἐδάφους ἐξ ἄλλης θέσεως καὶ προσαρμογῆς της εἰς τὴν θέσιν ἐκρήξεως. 3.— Εἰς ἐπίρρωσιν τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ ναρκοθετηθεῖσα περιοχὴ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἐν τῇ οὐσίᾳ ὡς πλήρως ἐκκαθαρισθεῖσα, ἀναφέρεται, ὅτι καὶ ἑτέρα νάρκη τοῦ αὐτοῦ τύπου καὶ εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν, ἄνευ πυροδοτικοῦ μηχανισμοῦ, ἀνευρέθη ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας τοῦ ἐδάφους ἐγγὺς τοῦ κτιρίου φυλακίου τῆς γεφύρας καὶ εἰς ἀπόστασιν 100 περίπου μέτρων ἀπὸ τῆς ἐκραγείσης, προερχομένη προφανῶς ἀπὸ τὰς νάρκας τοῦ ναρκοπεδίου. Αὕτη παρεδόθη πρὸς καταστροφὴν εἰς τὸν Πυροτεχνουργὸν τοῦ ΣΚΕ Ὑπολοχαγὸν ΣΥΠ Καρύδην Διονύσιον, συμφώνως πρὸς ὑφισταμένας διαταγὰς τοῦ Γ.Ε.Σ. 4. — Προτάσεις: α) Νὰ θεωρηθῇ τὸ γεγονὸς τῆς ἐκρήξεως τῆς νάρκης ὡς τυχαῖον συμβάν, μὴ συνδεόμενον μὲ πράξεις ἢ ἐνεργείας σκοπίμους καὶ λαβούσας χώραν κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθόν. β) Νὰ χαρακτηρισθῇ ὁ ὅλος κατὰ τὸ παρελθὸν ναρκοθετηθεὶς διὰ τὴν προστασίαν τῆς γεφύρας, ἀνατολικῶς καὶ δυτικῶς ταύτης χῶρος, ὡς ὕποπτος καὶ σημανθῇ ἀμέσως, συμφώνως πρὸς τὰ ὑπὸ τῶν Κανονισμῶν καθοριζόμενα. γ) Νὰ προγραμματισθῇ ὁ ἐκ νέου ἐνδελεχὴς ἔλεγχος τῆς κατὰ τὸ παρελθὸν ναρκοθετηθείσης περιοχῆς, διὰ νὰ ἀποδοθῇ αὕτη ἐκ νέου εἰς ἐλευθέραν χρῆσιν. 5.— Σχετικὸν σκαρίφημα ἐπισυνάπτεται τῇ παρούσῃ. 6.— Ἐφ’ ᾧ συνετάγη ἡ παροῦσα ἔκθεσις εἰς 6πλοῦν διὰ τὴν κατωτέρω ὑποβολήν:

καὶ ὑπογράφεται ὡς ἕπεται: Ἡ Ἐπιτροπὴ Ὁ Πρόεδρος Τὰ Μέλη (Ἕπονται ὑπογραφαὶ) Καὶ τὰ δύο κείμενα εἶναι ἐνυπόγραφα. Ὑπάρχει καὶ ἕνα συμπληρωματικὸν σημείωμα τοῦ Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς ἐμπειρογνωμόνων, τοῦ Ταξιάρχου Παπαηλιοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἑξῆς: 1. Ὁ τότε Λοχαγὸς Μηχανικοῦ Καμαρῖνος Βασίλειος, ὅστις ἐτοποθέτησε τὸν Σεπτέμβριον 1949 τὸ Ναρκοπέδιον ΑΒ10, εἰς ὃ εὑρέθη ὁ κορμὸς τῆς ἐκραγείσης νάρκης Μ2Α3, ὑπηρετεῖ νῦν ὡς Ἀντ)ρχης Δ)τὴς τῆς 745 Βάσεως Μηχανικοῦ (παρ. 1α Ἐκθέσεως). 2. Ἡ ἐκραγεῖσα νάρκη Μ2Α3 εὑρίσκετο κεκαλυμμένη ὑπὸ βλαστήσεως χαμηλοῦ ὕψους (βάτα μετ’ ἀκανθῶν), καθιστώσης τὴν νάρκην ἐντελῶς ἀθέατον (παρ. 1ιβ (4). 3. Ἡ ἐλευθέρα καὶ ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας τοῦ ἐδάφους ἐντὸς μικροῦ χάνδακος καὶ ἐγγὺς ὑπαρχούσης ἀτραποῦ εὑρεθεῖσα νάρκη Μ2Α3 ἦτο παλαιά, ἐγκαταλειφθεῖσα ἐκεῖ εἴτε ὑπὸ τοῦ συνεργείου ἐκκαθαρίσεως, εἴτε ὑφ’ οἱουδήποτε ἄλλου ἀνευρόντος ταύτην, ἀφοῦ ἀπεσπάσθη τῆς νάρκης ὁ πυροδοτικὸς μηχανισμός. Ὁ πυροδοτικὸς μηχανισμὸς ἠδύνατο ὡσαύτως νὰ ἀποσπασθῇ τῆς νάρκης καὶ ἐκ βιαίας ἀθελήτου ἐνεργείας, μὴ λειτουργήσας δι’ οἱονδήποτε λόγον διὰ νὰ θέσῃ εἰς ἐνέργειαν τὴν νάρκην (παρ. 3 Ἐκθέσεως). Β.Σ.Τ. τῇ 1 Δεκεμβρίου 1964

Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς

ΧΑΡ. ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ

Ταξίαρχος Ἐπιτελάρχης Δ.Μ)ΓΕΣ Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχουν πλέον ἐρωτηματικά. Ἡ ἀπάντησις ἔχει δοθῆ. Εἶναι ὁριστικὴ καὶ πλήρης. Ὑπῆρξε δυστύχημα. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα. Εἰς τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως. Τίθεται πρῶτον ἐρώτημα, διατὶ ἐδόθη ἡ ἄδεια συγκεντρώσεως. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ἁπλῆ. Διότι ἀναγνωρίζομεν κατ’ ἀρχὴν τὴν ἐλευθερίαν τῶν συγκεντρώσεων. Εἶχε δοθῆ ἄδεια καὶ τὸ 1962. Εἶχε δοθῆ ἄδεια καὶ εἰς τὰ 1963. Ἐδόθη καὶ τώρα. Αὐτὴ εἶναι μία πλήρης ἀπάντησις. Δευτέρα ἐρώτησις. Ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν; Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ πράγματι ὀφείλω νὰ προβῶ εἰς μίαν ἀναγνώρισιν. Τὰ μέτρα ἦσαν ἀνεπαρκῆ. Ὑπάρχουν διοικητικαὶ εὐθῦναι. Εἶχον εἰδοποιηθῆ καὶ αἱ ἀρχαί, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ μεγάλη συγκέντρωσις. Ἔπρεπε νὰ ὑπῆρχε πρόνοια καὶ διὰ τὴν προσπέλασιν καὶ ἐπίσης διὰ μίαν ἐξασφάλισιν χώρου διὰ τοὺς ἐπισήμους. Βεβαίως ὁ χῶρος εἶναι ἐντελῶς ἀπρόσφορος διὰ μεγάλας συγκεντρώσεις. Τὸ γεγονὸς ὅτι συνεκεντρώθησαν περὶ τὰς 8–10.000 —οἱ ἀριθμοὶ κυμαίνονται— ἔπρεπε νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ συνωστισμὸς θὰ ἦτο ἀφόρητος καὶ περιεῖχε κινδύνους ἀταξίας. Ἔπρεπεν ἑπομένως νὰ ληφθοῦν κατ’ ἐξοχὴν εἰδικὰ μέτρα. Ὁ Ὑπαρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς στρατηγὸς κ. Βουτυράκης, ὁ ὁποῖος διετάχθη νὰ προβῇ εἰς ἀνακρίσεις, ἀνέφερε τὰ ἑξῆς: «Ἐξ ἐπιτοπίου μεταβάσεώς μου ἐπείσθην, ὅτι ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιηθῇ ἄλλη ὁδὸς προσπελάσεως πρὸς χῶρον τελετῆς καὶ ἑτέρα δι’ ἀποχώρησιν αὐτοκινήτων παντὸς τύπου. Ἀφικνούμενα ἐξ Ἀθηνῶν λεωφορεῖα ἔδει ἀκολουθήσωσι παλαιὰν ἐθνικὴν ὁδὸν–Νέον Κρίκελον– Ἀλεπόσπιτα—πρὸς Γοργοπόταμον ὡς ἀκριβῶς συνέβη κατὰ ἑορτασμὸν ἔτους 1962. Ἐκεῖθεν μετὰ πέρας ἑορτῆς ἔδει συνεχίσωσιν ἑτέραν ὁδὸν πρὸς Λαμίαν. Ἐὰν τοῦτο ἐγίνετο θὰ ἀπεφεύγετο συνωστισμὸς τροχοφόρων ἐπὶ μιᾶς μόνης ὁδοῦ καὶ ἡ κυκλοφορία θὰ ἦτο ἄνετος. Διεπίστωσα ἐπίσης ἔλλειψιν σοβαροῦ προγραμματισμοῦ ἐνδεικνυομένων μέτρων πρὸς τήρησιν τάξεως». Διότι ἐχρησιμοποιήθη μία ὁδὸς στενὴ καὶ ἐδημιουργήθη συμφόρησις, ἐνῷ εἶχεν ὁρισθῆ ὡς ὥρα ἑορτῆς ἡ 11.30′ ἤρχισεν ἡ τελετὴ τὴν 1ην μ.μ. Ἦτο ὁ ἐγκλωβισμὸς τῶν λεωφορείων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἐπεβάλαμεν κυρώσεις. Ἀνεκλήθη ὁ Νομάρχης καὶ παραπέμπεται εἰς Συμβούλιον. Ἀνεκλήθη ὁ ἀνώτερος διοικητής, ὁ βοηθὸς τοῦ ἀνωτέρου διοικητοῦ, ὁ διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς. Διετάχθη ἔνορκος ἀνάκρισις πρὸς ἐπιβολὴν αὐστηρῶν κυρώσεων. Αὐταὶ ὑπῆρξαν αἱ διοικητικαὶ εὐθῦναι. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ἄλλο θέμα, εἰς τὸ θέμα τῶν ἐκδηλώσεων ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ μιᾶς ἐπετείου Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ἐπιθυμῶ, πρῶτον, νὰ προσδιορίσω τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Ἐπὶ τοῦ θέματος εἶχον προβῆ εἰς δηλώσεις εἰς τὸν Τύπον. Μὲ τὴν σημερινὴν εὐκαιρίαν θὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς αὐτὰς τὰς δηλώσεις, διότι ἀποτελοῦν τὴν ἐπίσημον καὶ ὑπεύθυνον θέσιν τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Τὴν 27 Σεπτεμβρίου 1964, εἶχον προβῆ εἰς τὰς ἀκολούθους δηλώσεις: «Ἡ Ε.Δ.Α. ἀπεφάσισε νὰ ἑορτάσῃ τὰ 23 χρόνια τοῦ Ε.Α.Μ. Καὶ ἤρχισε τὰς λαϊκὰς κινητοποιήσεις. Δὲν δύναμαι νὰ ἐμποδίσω τὰς συγκεντρώσεις εἰς κλειστὸν χῶρον. Ἀλλὰ ὡς ὑπεύθυνος Κυβερνήτης τῆς χώρας αἰσθάνομαι τὸ χρέος νὰ λάβω δημοσίᾳ θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἡ Ε.Δ.Α., ἔπειτα ἀπὸ τὴν συντριβήν της εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον, εἶχεν ἐπιδοθῆ εἰς τὸ κήρυγμα τῆς λήθης. Καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς λήθης, βαθμιαίως, ἀνταπεκρίθη ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος. Ἐφηρμόσθησαν, κατ’ ἀρχάς, τὰ μέτρα ἐπιεικείας. Κατόπιν ὁ κατευνασμός. Καὶ τελικῶς ἐξεκενώθησαν ὅλαι αἱ φυλακαί. Καὶ μὲ τὴν ἐπικειμένην κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων ἀποκαθίστατο πλέον, πλήρως, ὁ ὁμαλὸς πολιτικὸς βίος. Αἰφνιδίως, ἡ Ε.Δ.Α. μεταβάλλει πολιτικήν. Ἐγκαταλείπει τὴν λήθην καὶ ἐπιστρατεύει τὴν μνήμην. Ἐπιδίδεται τώρα εἰς πανηγυρικὸν ἑορτασμὸν τοῦ Ε.Α.Μ. Ἐὰν ἐπρόκειτο μόνον περὶ ἱστορικῶν μελετῶν ἢ δημοσιογραφικῶν ἄρθρων, θὰ ἀπετέλει δικαίωμά της. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτῶν. Πρόκειται περὶ λαϊκῶν κινητοποιήσεων πρὸς μυθοποίησιν τοῦ Ε.Α.Μ. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τῆς Ε.Δ.Α. ἀποτελεῖ πρόκλησιν πρὸς τὸ Ἔθνος. Καὶ δὲν θὰ γίνῃ ἀνεκτή. Δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν παραχάραξιν τῆς Ἱστορίας πρὸς παραπλάνησιν τῆς σημερινῆς νεότητος, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ζήσει τὰ γεγονότα. Θὰ ὑπάρξῃ ἀπάντησις. Ὄχι βεβαίως μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα, ἀλλὰ μὲ τὴν ἱστορικὴν ἀλήθειαν. Καὶ δὲν θὰ ἐπαφεθῇ ἡ ἀπάντησις εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας ἐθνικόφρονας, μερὶς τῶν ὁποίων βαρύνεται μὲ τὴν εὐθύνην συνεργασίας μὲ τὸν ἐχθρόν. Ἡ ἀπάντησις θὰ δοθῇ ἀπὸ ἡμᾶς. Θὰ δοθῇ ἀπὸ τὴν Δημοκρατικὴν Παράταξιν, ἡ ὁποία ἔχει λευκὸν ἐθνικὸν μητρῷον καὶ ἡ ὁποία εὑρέθη πάντοτε εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τῶν ἀγώνων ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Δημοκρατίας. Καὶ ἔχει ἀποκτήσει τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι τιμητής. Ὑπάρχουν δύο θέματα: Ἡ σύνθεσις καὶ ἡ δρᾶσις τοῦ

Ε.Α.Μ.

Ἡ σύνθεσις τοῦ Ε.Α.Μ. ἦτο διπλῆ. Καὶ ἐθνικὴ καὶ κομμουνιστική. Ἡ πλειονότης ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἐθνικόφρονας νέους, οἱ ὁποῖοι, δονούμενοι ἀπὸ τὰ ἰδανικὰ τῆς Πατρίδος καὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ μὴ εὑρίσκοντες ἄλλην ἰσχυρὰν ὀργάνωσιν εἰς τὸν καιρὸν τῆς Κατοχῆς, ἐνετάχθησαν εἰς τὸ Ε.Α.Μ., διὰ νὰ ἀγωνισθοῦν μὲ αὐτοθυσίαν ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ. Οἱ κομμουνισταὶ ἦσαν μειονότης. Ἀλλὰ καίτοι μειονότης, εἶχον ἀποτελέσει τὴν κεφαλὴν καὶ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Ε.Α.Μ. Αὐτοὶ ἀπεφάσιζον, αὐτοὶ διέτασσον καὶ οἱ ἄλλοι ἐξετέλουν διαταγάς. Ἡ δρᾶσις τοῦ Ε.Α.Μ. ὑπῆρξε διπλῆ. Καὶ Ἐθνικὴ Ἀντίστασις καὶ ἐθνικὸν ἔγκλημα. Εἰς τὸν πρῶτον καιρὸν τῆς Κατοχῆς ὑπῆρξε μᾶλλον Ἐθνικὴ Ἀντίστασις. Ὑπερήσπιζον τότε οἱ κομμουνισταὶ τὴν ψυχικήν των πατρίδα, τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ἀπὸ τὴν εἰσβολὴν τοῦ Ναζισμοῦ. Μόλις ὅμως κατέστη βέβαιον, ὅτι ἡ συμμαχικὴ παράταξις μετέβη ἀπὸ τῆς ἀμύνης εἰς τὴν ἐπίθεσιν καὶ ἦτο ἀσφαλὴς πλέον ἡ συμμαχικὴ νίκη, τὸ Ε.Α.Μ. ἐπεδόθη εἰς ἐμφύλιον πόλεμον. Ἐπεδίωξε τὴν ἐξόντωσιν ὅλων τῶν ἄλλων ὀργανώσεων, διὰ νὰ προετοιμάσῃ τὴν μεταπολεμικὴν δυναμικήν του ἐπικράτησιν. «Παλαιὸν παράδειγμα—ὅπως εἶπον εἰς τὸν Λίβανον— ὁ παριστάμενος συνταγματάρχης Σαράφης. Πρόσφατον παράδειγμα ὁ ἀπουσιάζων συνταγματάρχης Ψαρρός». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ πρώτου γύρου, εἰς τὸν καιρὸν τῆς Κατοχῆς: Ὀλίγαι σελίδες Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Πολλαὶ σελίδες ἐθνικοῦ ἐγκλήματος. Ἐπηκολούθησαν οἱ ἄλλοι δύο γύροι: Ὁ τραγικὸς Δεκέμβριος. Καὶ κατόπιν, ἐπὶ τρία ἔτη, ὁ συμμοριτοπόλεμος. Καμμία σελὶς ἐθνικῆς δόξης. Ὅλαι σελίδες ἐθνικοῦ ἐγκλήματος. Καὶ ἐστοίχισαν εἰς τὸ Ἔθνος οἱ τρεῖς γῦροι πολὺ μεγαλυτέρας καταστροφάς, ἀπὸ ὅσας εἶχε στοιχίσει ἡ εἰσβολὴ τῶν δύο κατακτητῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀληθὴς Ἱστορία. Ἀλλὰ δὲν συμφέρει εἰς τὸ Ἔθνος ἀνακίνησις τοῦ παρελθόντος. Συμφέρει ἡ λήθη, διὰ νὰ παγιωθῇ ὁ ὁμαλὸς πολιτικὸς βίος καὶ νὰ βαδίσωμεν ἀπερίσπαστοι πρὸς τὴν δημιουργίαν τοῦ μέλλοντος. Καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσθέσω: Δὲν συμφέρει μόνον εἰς τὸ Ἔθνος ἡ λήθη. Συμφέρει ἐπίσης καὶ εἰς τὴν Ε.Δ.Α. Διότι τὸ Ἔθνος δὲν πρόκειται νὰ ἀνεχθῇ τὴν πρόκλησιν. Θὰ ἀναγκασθῇ νὰ ἐνθυμηθῇ». Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Κ. ἀπέναντι τοῦ Ε.Α.Μ. Ἡ ὑπεύθυνος, ἡ ἱστορικὴ θέσις. Εἰλικρινῶς διηρωτήθην ποῖον ἦτο τὸ αἴτημα τῆς ΕΔΑ. Ἡ ἀναγνώρισις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως; Καὶ τί συνέβαινεν εἰς τὸν Γοργοπόταμον; Ἡ ἀναγνώρισις. Ὁλόκληρον τὸ Κράτος παρίστατο. Ἡ Κυβέρνησις, ὁ Στρατός, ἡ Βουλή, τὰ κόμματα. Ποίαν ἄλλην δόξαν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐλπίσῃ ἀπὸ τὴν γενικὴν ἀναγνώρισιν, αὐτῆς τῆς πράγματι ἐθνικῆς ἀντιστάσεως ὅπως ὑπῆρξεν ὁ Γοργοπόταμος; Ποία ἄλλη μεγαλυτέρα ἀναγνώρισις δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ζητοῦν δικαίωσιν τοῦ παρελθόντος; Ἔπρεπε νὰ τὴν θεωρήσουν ἡμέραν πανηγυρισμοῦ. Ἔπρεπε νὰ δέχωνται τὴν παρουσίαν τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Κράτους μὲ χαρὰν καὶ ἐνθουσιασμὸν ὅταν ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος προσήρχετο νὰ καταθέσῃ στέφανον τιμῆς εἰς μνήμην τῶν ἡρωϊκῶν θυμάτων. Καὶ τί συνέβη; Βεβαίως δὲν συνέβησαν ὅσα ἀναγράφουν ὡρισμέναι ἐφημερίδες. Δὲν κατελύθη τὸ Κράτος. Εἶναι ὑπερβολαί. Συνέβη ὅμως ἀποδοκιμασία πολλῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Συνέβη μία ἐχθρικὴ στάσις ἀπέναντι τῆς παρουσίας τοῦ Κράτους. Δίδεται ἡ ἐξήγησις, ὅτι ἦσαν μεμονωμέναι αἱ ἀποδοκιμασίαι, ὅτι δὲν εὐθύνεται τὸ σύνολον. Ἀλλὰ τὸ κλῖμα ἀντὶ νὰ εἶναι κλῖμα πανηγυρισμοῦ ἦτο ἀντίθετον, ἦτο κλῖμα ἐπιδείξεως δυνάμεως, κλῖμα ἀπειλῆς. Καὶ ἐρωτῶ: Διατί; Σήμερον λειτουργεῖ ἡ Δημοκρατία. Οἱ πολῖται εἶναι ἐλεύθεροι καὶ δύνανται νὰ ἑορτάζουν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντίστασιν, τὴν ὁποίαν τιμᾷ καὶ τὴν ἑορτάζει ὁλόκληρον τὸ Κράτος. Διατὶ ἡ ἀποδοκιμασία; Μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ δώσω ἀπάντησιν. Μία εἶναι ἡ ἀπάντησις. Ἡ πρόκλησις πρὸς τὸ Ἔθνος. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν βαρυτάτην ἠθικὴν καὶ πολιτικὴν εὐθύνην τῆς ΕΔΑ. Ποία εἶναι ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἡμεῖς λαμβάνομεν ἀπέναντι τῶν γεγονότων; Ἡ θέσις μας εἶναι σαφής. Ὑπάρχουν πρῶτον ποινικαὶ εὐθῦναι. Ὅσοι ἐξετράπησαν εἰς περιύβρισιν τῶν ἀρχῶν, ἢ πράξεις βίας, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ ἀνάκρισις νὰ τοὺς ἀνεύρῃ θὰ δικασθοῦν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη θὰ εἶναι ἀμείλικτος. Καὶ ἐπιθυμῶ ἐπίσης νὰ προβῶ καὶ εἰς μίαν ἄλλην δήλωσιν. Τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Συντάγματος ὁρίζει, ὅτι αἱ συναθροίσεις ἐν ὑπαίθρῳ δύνανται νὰ ἀπαγορευθοῦν ἂν ἐκ τούτων ἐπίκειται κίνδυνος διὰ τὴν Δημοσίαν ἀσφάλειαν. Διεπιστώθη εἰς τὸν Γοργοπόταμον, ὅτι κίνδυνος διαταραχῆς ὑπάρχει. Καὶ διὰ τοῦτο παρόμοιοι ἑορτασμοὶ ἐν ὑπαίθρῳ εἰς τὸ μέλλον δὲν θὰ ἐπιτραποῦν. Καὶ ἂν ἐπιχειρηθῇ βία θὰ ἐπιβληθῇ ὁ νόμος. Διετυπώθη ἐναντίον ἡμῶν ἡ κατηγορία, ὅτι αὐτὰ συμβαίνουν, διότι ἐδημιουργήσαμεν ἡμεῖς, ἡ Ἕνωσις Κέντρου, κλῖμα ἀναρχίας ἐντὸς τοῦ ὁποίου κινεῖται ἡ ΕΔΑ, ὁ κομμουνισμὸς καὶ φθάνει εἰς τὴν πρόκλησιν. Πλανῶνται. Ἡμεῖς ἐδημιουργήσαμεν κλῖμα ἐλευθερίας καὶ εἴμεθα δι’ αὐτὸ ὑπερήφανοι. Οἱ Ἕλληνες πολῖται εἶναι ἐλεύθεροι. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ πολῖται, οἱ ὁποῖοι κάμνουν κατάχρησιν τῆς ἐλευθερίας καὶ δι’ αὐτοὺς ὑπάρχει ὁ νόμος, ὑπάρχει ἡ Ποινικὴ Δικαιοσύνη. (Χειροκροτήματα). Διεκηρύξαμεν καὶ ἐπαναλαμβάνομεν. Εἰς τὰς ἡμέρας τὰς ἰδικάς μας τὸ φρόνημα, εἶναι ἐλεύθερον. Αὐτὸ σημαίνει Δημοκρατία. Αὐτὸ σημαίνει ἀληθὴς Δημοκρατία. Μόνον ἡ πρᾶξις, ἡ παράνομος πρᾶξις θὰ διώκεται. Καὶ θὰ διώκεται αὐστηρότερον, ἀκριβῶς, διότι ἔχει δοθῆ ἐλευθερία, ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ἐλαφρυντικὸν διὰ τὴν παράνομον πρᾶξιν. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ γραμμή μας εἰς τὸ παρελθὸν καὶ θὰ εἶναι ἡ γραμμή μας εἰς τὸ μέλλον. Ὅταν πρὶν ἀπὸ 20 ἔτη ἐπανηρχόμην εἰς τὴν Ἑλλάδα ὡς Πρωθυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως μαζὶ μὲ τὸν σημερινὸν κ. ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε τότε πολύτιμος συναγωνιστής μου εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Ἑλλάδος εἴχαμε κηρύξει: «Ἐλευθερία καὶ Νόμος». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπαγγελία τὴν ὁποίαν καὶ σήμερον ἐπαναλαμβάνω. Εἴμεθα οἱ σημαιοφόροι καὶ οἱ θεματοφύλακες τῆς ἀληθοῦς Δημοκρατίας. Εἰς τὴν Ἑλλάδα θὰ λειτουργήσῃ Ἐλευθερία καὶ Νόμος. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα, ὄρθιοι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου συγχαίρουν τὸν Πρωθυπουργόν).

§9Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος ὡς Ἕλλην, πέραν πάσης πολιτικῆς καὶ ἰδιαιτέρας κομματικῆς σκοπιμότητος, νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, πέραν τῶν εὐθυνῶν τὰς ὁποίας ἔχει καὶ περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσω, ἀνεγνώρισεν, ὅτι ὑπάρχουν δύο θέματα. Δὲν θέλω νὰ ἰσχυρισθῶ, διότι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ πρόθεσις τῆς ἀνόδου μου εἰς τὸ βῆμα ἀπόψε, ἡ πρόθεσίς μου εἶναι νὰ συμβάλω εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθοῦς δημοκρατίας καὶ εἰς τὴν ἀποτροπὴν τῶν ἐθνικῶν κινδύνων, δὲν θέλω νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι ἀνεγνώρισεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν ὕπαρξιν δύο θεμάτων μόνον καὶ μόνον διότι ἐπεσήμανα τοῦτο ἀπὸ προχθές. Ἀσφαλῶς τὸ διεπίστωσε καὶ μόνος. Εἶναι πολὺ σημαντικὴ ἡ καμπὴ αὐτὴ εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ ἐθνικήν μας ἱστορίαν, εἶναι τόσο σημαντική, ὥστε χρειάζεται ψύχραιμος καὶ πάρα πολὺ προσεκτικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ ὅλου προβλήματος. Πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὴν κριτικήν, εἰς τοποθέτησιν τῶν προβλημάτων, πρὶν ἢ προβῶ εἰς τὴν ἐπίρριψιν εὐθυνῶν, θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, δι’ ὅσα εἶπεν εἰς τὰς τελευταίας του φράσεις, ἐνθυμηθεὶς τὴν συνεργασίαν μας τοῦ 1944, συνεργασίαν ἡ ὁποία διείπετο πράγματι καὶ ἔχω ὁμιλήσει εἰς πρόσφατον, ὡς ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., βιβλίον μου, ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἔχω ὁμιλήσει περὶ τούτου, — ἀπὸ τὴν αὐτὴν πίστιν καὶ ἀπὸ τοὺς αὐτοὺς σκοπούς, σκοποὺς συνδυάζοντας κατὰ τρόπον ἀπόλυτον τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Δημοκρατίαν. Κύριοι βουλευταί, ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἡ τραγῳδία, εἶναι τὸ πρῶτον θέμα. Ἔναντι αὐτῆς ᾐσθάνθη ὁ λαὸς ὁλόκληρος συγκίνησιν βαθεῖαν, θλῖψιν βαθεῖαν. Ὅλοι ἀφιερώσαμεν καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἀφιερώνωμεν, καὶ ὁ τύπος ὅλων τῶν παρατάξεων, ἀφιέρωσε τὰς στήλας του, καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ τὰς ἀφιερώνῃ εἰς τὴν τραγῳδίαν, ὅπως θὰ συνέβαινε καὶ ἐὰν ἐσημειοῦτο πολύνεκρον ναυάγιον πλοίου, ἢ ἐὰν ἐσημειοῦτο καταστροφὴ χωρίου καὶ θάνατος πολλῶν ἀπὸ μίαν κατολίσθησιν ἢ ὅπως θὰ ἔπρεπε νὰ συμβαίνῃ καὶ ὅταν μία νάρκη διαμελίζῃ 2– 3 παιδάκια, ἢ ἔστω καὶ ἕνα μόνον παιδάκι. Τὸ βάθος τῆς συμφορᾶς δὲν εἶναι ἐξηρτημένον ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν θυμάτων. Διὰ πᾶσαν οἰκογένειαν, δι’ ἑκάστην χωριστά, ἡ συμφορὰ εἶναι ἀφ’ ἑαυτῆς ἀπροσμέτρητος, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται ἐκ τῆς ἐκρήξεως μιᾶς νάρκης — καὶ σημειοῦνται τόσο συχνὰ ἐκρήξεις— νὰ ἔχῃ διαμελισθῆ ἕνα καὶ μόνον παιδάκι ὅπως εἶπον. Ἡ ἔκτασις, βεβαίως τῆς συμφορᾶς δὲν εἶναι ἡ αὐτή, ἀλλὰ τὸ βάθος εἶναι. Θὰ μείνω ἀκόμη, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ δεύτερον θέμα, θὰ μείνω εἰς τὸ θέμα τῆς τραγῳδίας. Πρὶν ἢ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν δημοσιότητα, καὶ ἔδωσε κατ’ οὐσίαν ἀπὸ χθὲς τὸ βράδυ, τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀναγνώσαντος σήμερον τὰς σχετικὰς ἐκθέσεις τῶν ἐμπειρογνωμόνων, πρὶν ἢ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν δημοσιότητα, τὸ πόρισμα τῶν ἐρευνῶν, ἐγένετο ἀμέσως ἐκμετάλλευσις τῆς τραγῳδίας. Πρέπει νὰ εἴπω, διότι ὀφείλω νὰ εἶμαι ἀντικειμενικός, εἰλικρινής, ὅτι, ἐὰν αἱ ἐφημερίδες τοῦ Κέντρου, ὄχι ὅλαι, ἀλλὰ ὡρισμέναι, παρεσύρθησαν ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς καὶ ἔσπευσαν χωρὶς νὰ ἀναμείνουν πόρισμα, χωρὶς νὰ ἀναμείνουν τὴν ἔρευναν, νὰ ἰσχυρισθοῦν, ἢ νὰ ἀφήσουν νὰ ὑπονοηθῇ, ὅτι εἶναι ἔγκλημα καὶ ἔγκλημα συνδεόμενον μὲ ὡρισμένην ἑλληνικὴν πλευρὰν ὡς καὶ μὲ ὡρισμένην εἰς τὸν κόσμον πλευρὰν ὑπῆρξαν καί τινες ἐφημερίδες τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω, ὡς ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἀλλὰ καὶ ὡς στρατιώτης, αἱ ὁποῖαι ἔσπευσαν καὶ αὐταὶ νὰ δημιουργήσουν ὑποθέσεις. Ἄλλωστε καὶ αἱ ἐφημερίδες τῆς Ε.Κ. μόνον ὑποθέσεις ἔκαμαν, ὅπως καί τινες ἐφημερίδες τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω. Ὑποθέσεις λοιπὸν ἔκαμαν, ἐνῷ αἱ ἐφημερίδες τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς ἐκραύγασαν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ κραυγάζουν. Καὶ σήμερον τὸ μεσημέρι ἀκόμη ἡ ἐφημερὶς ἡ ἐκπροσωποῦσα τὴν Ἄκραν Ἀριστερὰν κραυγάζει — διαψεύδει τὴν ἀλήθειαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ἐθεώρησα καθῆκον μου, αὐτονόητον, δὲν θέλω νὰ τὸ χρησιμοποιήσω, ὡς ἔστω καὶ ἐλάχιστον τίτλον, ὅταν ἐπληροφορήθην καὶ ἐπληροφορήθην τὴν πραγματικότητα, ὅπως ἀκριβῶς συνέβη ἀπὸ τηλεφώνημα τοῦ συναδέλφου του κυρίου Καλαντζῆ, ὁ ὁποῖος εἶχε μεταβῆ, διὰ νὰ καταθέσῃ ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ, κατόπιν ἰδικῆς μου ἐξουσιοδοτήσεως, στέφανον ὅταν ἐπληροφορήθην τὰ γεγονότα καὶ ὁ κ. Καλαντζῆς μοῦ εἶπεν, ὅτι πρέπει μᾶλλον νὰ εἶναι δυστύχημα, οὔτε τὴν παραμικρὰν ὑπόθεσιν περὶ ἐγκλήματος ἢ περὶ τῆς ποιότητος τοῦ τυχὸν ἐγκληματίου, ἐὰν ἦτο ἔγκλημα, διετύπωσα. Καὶ προέβην εἰς τὰς δηλώσεις μου τὰς προχθεσινὰς αὐστηράς, αὐστηροτάτας ἀπὸ ἀπόψεως ὡρισμένων πολιτικῶν εὐθυνῶν, ἀλλὰ δηλώσεις εἰς τὰς ὁποίας ἀπέφυγον νὰ ὁμιλήσω, περὶ τῆς τραγῳδίας κατὰ τρόπον ἄλλον, πλὴν τοῦ ἀκολούθου: Εἶπον, ὅτι εἶναι εἰς χεῖρας τῆς ἀνακρίσεως καὶ ὀφείλομεν νὰ ἀναμείνωμεν τὸ πόρισμα. Καὶ κατειχόμην καὶ ἐγὼ ὅπως ἅπαντες οἱ ἀπαρτίζοντες τὴν ΕΡΕ ἀπὸ τὴν βαθεῖαν, ἀνθρωπίνην καὶ ἐθνικὴν εὐχήν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὴν εὐχὴν νὰ εἶναι δυστύχημα. Βεβαίως δὲν θὰ ἀπεκλείετο νὰ εἶναι καὶ ἔγκλημα, διότι δὲν ἔχουν ἐκλείψει ἀπὸ τὴν κοινωνίαν καὶ οἱ ἐγκληματίαι. Ἀλλὰ ὁ τύπος τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς ἐκραύγασε καὶ ὡρισμέναι ἐφημερίδες τοῦ Κέντρου ἀφῆκαν νὰ ὑπονοηθῇ, ὅτι ὄπισθεν αὐτῆς τῆς ἐγκληματικῆς ἐνεργείας, διότι σχεδὸν τὸ προεξώφλησαν, ἂν ὄχι πλήρως, ὅτι πρόκειται περὶ ἐγκλήματος, ὄπισθεν τοῦ ἐγκλήματος κρυπτόμεθα ἡμεῖς. Εὐχαριστοῦμεν. Καὶ ἐπίσης κρύπτονται καὶ ἄλλοι. Ποῖοι ἄλλοι; Ποῖοι ἄλλοι ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς! Ἐκεῖ κατηντήσαμεν. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἔπρεπε πολὺ νὰ διστάζουν πρὶν καταλήγουν εἰς ὅσα λέγουν, ἢ ἀφήνουν νὰ ὑπονοηθῇ, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν περὶ τοιούτων πραγμάτων κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Καὶ ὡρισμέναι ἐφημερίδες, ὡρισμέναι, ὄχι ὅλαι, τῆς παρατάξεως πρὸς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα εἰς ἀντίθεσιν, ἀλλὰ μὲ τὴν ὁποίαν ἀπαρτίζομεν τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον καὶ τὴν Ἑλληνικὴν παράταξιν, θὰ ἔπρεπε νὰ προσέχουν αἱ ἐφημερίδες αὐταί. Ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ἔχει ἀναγάγει εἰς δόγμα τὴν προπαγάνδαν. Καὶ μαρτυρεῖ τὴν ἀπουσίαν γνησίας δημοκρατικῆς ἀξιοπρεπείας ἡ ἠθικὴ ὑποδούλωσις εἰς τὴν ἀριστεράν, ἡ τακτικὴ τοῦ νὰ γράφουν ὡρισμέναι στῆλαι, ὅ,τι ἀρέσει εἰς αὐτήν, ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅ,τι δὲν παρεξηγεῖται ὑπ’ αὐτῆς. Ἐπὶ τέλους δὲν ὑπάρχει πέραν τῆς προπαγάνδας, ἡ ἀλήθεια; Ἡ ἀλήθεια πέραν οἱασδήποτε προπαγάνδας ὁπουδήποτε προερχομένης; Παρακαλῶ νὰ προσέξητε, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, τί γίνεται εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν δραματικῶν καὶ συγκλονιστικῶν γεγονότων τοῦ Κογκό. Ὄχι μόνον αἱ ἐφημερίδες τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἀλλὰ καὶ αἱ περισσότεραι ἐφημερίδες τοῦ Κέντρου, δὲν δημοσιεύουν παρὰ μόνον φωτογραφίας, εἰς τὰς ὁποίας ἀπεικονίζονται ἀπάνθρωποι πράξεις —καὶ βεβαίως ἐσημειώθησαν καὶ πρέπει νὰ στηλιτεύωνται— ἀπάνθρωποι πράξεις εἰς βάρος τῶν ἐπαναστατῶν αἰχμαλώτων. Δὲν ἔγιναν τάχα, διερωτῶμαι, ὁσάκις ἀνοίγω τὰς ἐφημερίδας αὐτάς, καὶ ἀπάνθρωποι πράξεις εἰς βάρος ἀθώων λευκῶν, γυναικῶν καὶ παιδιῶν, καὶ μάλιστα καὶ Ἑλλήνων; Ἐφθάσαμεν τάχα, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, διατυπώνω τὸ ἐρώτημα μὲ βαρεῖαν ἀγωνίαν, ἐφθάσαμεν τάχα μέχρι τοῦ σημείου νὰ προτιμῶμεν τοὺς οἱουσδήποτε ἀφρικανοὺς καὶ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας, ἀρκεῖ οἱ Ἀφρικανοὶ νὰ ἐπικαλοῦνται τὸ ὄνομα τῆς Μόσχας; Κύριοι, ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ δεύτερον θέμα, ἀκολουθῶν ὡς πρὸς τοῦτο τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν πρῶτος ἐχάραξα ἀπὸ προχθές. Τί συνέβη εἰς τὸν Γοργοπόταμον; Συνέβη βεβαίως τραγωδία, ἡ ὁποία προεκάλεσε πανελλήνιον πένθος. Δὲν συνέβη τίποτε ἄλλο; Πρὶν γίνῃ ἔκρηξις, δὲν εἶχε σημειωθῆ οὐδὲν ἄλλο γεγονός; Ἐὰν ἐξαιρέσῃ κανεὶς ἐλαχίστας στήλας, μᾶλλον κεκρυμμένας, ὡρισμένων ἐφημερίδων τοῦ Κέντρου, αἱ ἐφημερίδες αὐταὶ κατ’ ἀρχὴν οὐδὲν ἕτερον ἐπεσήμαναν. Ἕως ἀπόψε ποὺ ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἔλεγεν ὁ ἀναγνώστης, ὅτι δὲν συνέβη τίποτε ἄλλο. Ἔγινε τάχα ἡ ἑορτὴ ὡς ἑορτὴ ἱερᾶς ἱστορικῆς μνήμης, ὅπως εἶχε προγραμματισθῆ ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ ἀνεμένετο ὑπὸ πάσης ἁγνῆς ἐθνικῆς ψυχῆς; Πρῶτον, διατὶ δὲν ἔγινε τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁρισθῆ νὰ γίνῃ; Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἀνοίξω μίαν μικρὰν παρένθεσιν. Ἐὰν ἐγένετο τὴν ὥραν ποὺ εἶχεν ὁρισθῆ, δηλαδὴ μίαν καὶ ἡμίσειαν ὥραν πρὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἤρχισε νὰ ψάλλῃ ὁ παπᾶς, ὁ ὁποῖος δὲν ἠκούσθη διότι οἱ συγκεντρωθέντες δὲν ἤθελον νὰ ἀκούσουν τὴν ἐπίκλησιν εἰς τὸν Θεὸν — μίαν καὶ ἡμίσειαν ὥραν ἐὰν ἐγένετο προηγουμένως— ὅπως εἶχε προκαθορισθῆ, ἡ τελετή, πιθανώτατα δὲν θὰ ἐσημειοῦτο καὶ ἡ μεγάλη τραγωδία. Εἷς ἐκ τῶν κρίκων τοῦ αἰτιώδους συνδέσμου μεταξὺ τῆς τραγωδίας καὶ τῆς ἑορτῆς, μία τῶν συναρτήσεων, ἀπὸ ἀπόψεως πιθανοτήτων, εἶναι καὶ ὁ χρόνος. Καὶ πιθανῶς ἡ τραγωδία δὲν θὰ εἶχε σημειωθῆ. Κλείω τὴν παρένθεσιν. Ἡ παρένθεσις αὐτή, ἔχουσα καθαρῶς θεωρητικὸν χαρακτῆρα καὶ μὴ συνδεομένη φυσικὰ μὲ εὐθύνας, ἦτο ἀναγκαία. Καὶ ἐρωτῶ πάλιν. Διατὶ καθυστέρησεν ἐπὶ ὥρας ἡ ἔναρξις τῆς θρησκευτικῆς τελετῆς; Διατὶ δὲν ἔφθασε κἂν μέχρι τοῦ χώρου τῆς ἑορτῆς ὁ Μητροπολίτης Φθιώτιδος; Διατὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος, μὲ τὸν ἐκπρόσωπόν του κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, μόλις καὶ μετὰ βίας, κατώρθωσε πολὺ ἀργότερα ἀπὸ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Κράτους ὁρισθεῖσαν ὥραν νὰ φθάσῃ εἰς τὸν χῶρον, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὁρισθῆ διὰ τὴν τελετήν; Ποῦ κατηντήσαμεν ὥστε αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνοίγῃ δρόμον διὰ νὰ περάσῃ; Δεύτερον ἐρώτημα: Πῶς συνέβη, ὥστε ἡ πανηγυρικὴ ὁμιλία, ἡ προγραμματισθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ, εἴτε 1½ ὥραν πρίν, δηλαδὴ ὅταν εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ γίνῃ ἡ ἑορτή, εἴτε 1½ ὥραν ἀργότερον πῶς συνέβη, ὥστε ἡ προγραμματισθεῖσα ἐπίσημος ὁμιλία τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Κράτους —συγκεκριμένως, ὅπως ἐδιάβασα, τοῦ κ. Διευθυντοῦ τῆς Νομαρχίας Φθιώτιδος— πῶς συνέβη, ὥστε νὰ ματαιωθῇ; Τί ἐφοβήθησαν οἱ ματαιώσαντες ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀποφασισθῆ ὑπὸ τοῦ Κράτους; Ἴσως ἔπραξεν ὀρθῶς τὸ μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον, παριστάμενον, ἀπεφάσισε τὴν ματαίωσιν, ἐὰν τὴν ἀπεφάσισεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἀλλὰ ἐὰν ἔπραξεν ὀρθῶς κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην, διὰ νὰ ἀποφύγῃ τίς οἶδε ποίας ἐκδηλώσεις ἀσχέτους πρὸς τὴν νάρκην, πῶς ἐφθάσαμεν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε τὸ Κράτος διὰ νὰ ἀποφύγῃ τοιαύτας ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν ἐνδεχομένως ἐκδηλώσεις μὲ συνεπείας δραματικάς, πῶς ἐφθάσαμεν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἀποφύγῃ ταύτας, καταλήγει εἰς τὴν ματαίωσιν τῶν σχεδίων του καὶ μάλιστα, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἰς τὴν ματαίωσιν ἑνὸς τόσον ἀθώου σχεδίου, τῆς ἀναγνώσεως ἐκ μέρους τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Κράτους τοῦ πανηγυρικοῦ τῆς ἡμέρας; Τρίτον. Τί εἴδους συγκέντρωσις ἦτο αὐτὴ καὶ ποίαν σχέσιν πρὸς τὴν ἱερὰν ἐθνικὴν μνήμην εἶχεν ἡ συγκέντρωσις τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι —τὸ ἀνεγνώρισεν ἐν πολλοῖς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ προσεπάθησε νὰ μειώσῃ τὴν σημασίαν τοῦ φοβεροῦ αὐτοῦ φαινομένου ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς σημασίας— τί εἴδους συγκέντρωσις ἦτο αὐτὴ καὶ ποίαν σχέσιν εἶχε πρὸς τὴν ἱερὰν ἱστορικὴν μνήμην ἡ συγκέντρωσις ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι πρὸ τῆς ἐκρήξεως τῆς νάρκης, ἐπροπηλάκισαν καὶ περιύβρισαν καθ’ ἣν ὥραν κατέθετε στέφανον, τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ, τὸν ἀνώτατον ἡγέτην σχεδὸν ὅλων τῶν Μεραρχιῶν τῆς Ἑλλάδος, τὸν διοικητὴν τῆς στρατιᾶς;

§10Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε. Ἀντίθετα συνέβη, ἤμην παρών.

§11Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συνέβησαν αὐτὰ καὶ ἐφώναζον αἶσχος, ὅταν ὁ ἀρχηγὸς τῆς στρατιᾶς ἐπῆγε νὰ καταθέσῃ στέφανον. Διεσταύρωσα τὴν πληροφορίαν. Ἀφήσατε τί συνέβη εἰς βάρος του καὶ μετὰ ταῦτα, ἐντρέπομαι νὰ τὸ εἴπω. Ἐξεδηλώθη τὸ πλῆθος ἐναντίον ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἐξεπροσώπει τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν, τὸν στρατὸν τῆς 28ης Ὀκτωβρίου, τῶν ἀλβανικῶν βουνῶν καὶ τῶν ὀχυρῶν τῆς Μακεδονίας, τὸν στρατὸν τοῦ Ἀλαμέϊν καὶ τοῦ Ρίμινι, διὰ νὰ περιορισθῶ εἰς τὴν περίοδον τοῦ πολέμου, μὲ τὸν ὁποῖον συνδέεται καὶ ἡ ἡρωϊκὴ πρᾶξις τῆς ἀνατινάξεως τοῦ Γοργοποτάμου. Μήπως ἡ Ἐποποιΐα τῆς Ἀλβανίας καὶ μήπως ὅλα τὰ ἄλλα δὲν εἶναι τίποτε; Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, ὁ στρατὸς εἶναι ἡ τιμιωτέρα ἐνσάρκωσις τοῦ Ἔθνους καὶ ὅποιος, εἴτε πρίν, εἴτε μετὰ τὴν ἔκρηξιν τῆς νάρκης τὸν ὑβρίζει, δὲν αἰσθάνεται καὶ δὲν σκέπτεται ἑλληνικά. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ τελευταῖον ἐρώτημα: Θὰ ἦτο δυνατὸν πρὸ ἑνὸς ἀκόμη ἔτους, ἀξιότιμοι κύριοι, νὰ εἶχον συμβῆ ὅλα αὐτά; Πρέπει νὰ τὸ σκεφθῆτε καὶ πρέπει νὰ τὸ σκεφθοῦμε ψυχραίμως καὶ ἠρέμως. Πρὶν ἀπαντήσω εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦτο καὶ θὰ ἀπαντήσω δι’ ἐλαχίστων χωρὶς καμμίαν πρόκλησιν, διότι κατέχομαι ἀπὸ βαρεῖαν ἐθνικὴν ἀγωνίαν καὶ δὲν ἔχω διάθεσιν πολιτικῶν διαπληκτισμῶν, πρὶν ἀπαντήσω εἰς τὸ τελευταῖον τοῦτο ἐρώτημα, ὀφείλω νὰ ἐπισημάνω τὰ ἀσύγγνωστα σφάλματα, τὰ ὁποῖα συνδέονται πρὸς αὐτὴν ταύτην τὴν παρελθοῦσαν Κυριακήν. Ὁμιλῶν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, περὶ τῶν εὐθυνῶν ἀνεγνώρισεν, ὅτι ὑπάρχουν, ἀλλὰ λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἠκολουθήσατε ὡς πρὸς τὴν ἀνακάλυψιν τῶν ὑπευθύνων τὴν ὁδόν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι θὰ ἐπελέγατε, τὴν ὁδὸν τὴν ὁποίαν οὐδέποτε οἱ γενναιόφρονες ἀκολουθοῦν. Ἐπερρίψατε τὴν εὐθύνην εἰς κατώτερα ὄργανα, κατώτερα ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἀνώτατα τῶν Ἀθηνῶν. Διότι, βεβαίως, δὲν εἶναι κατώτερα ὄργανα εἴτε ὁ Νομάρχης, εἴτε ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς ἑνὸς Νομοῦ, εἴτε ὁ Ἀνώτατος Διοικητὴς τῆς περιοχῆς. Ἀλλὰ εἶναι κατώτερα ἐν σχέσει πὸς τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι κατώτερα ὄργανα ἐν σχέσει πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄμεσοι συνεργάται σας, εἴτε εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἴτε εἰς τὴν ἀνωτάτην βαθμίδα τῆς ἱεραρχίας. Ἦτο πολὺ εὔκολον νὰ πράξητε, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπράξατε, ἀλλὰ δὲν ἀπαλλάσσεσθε τῆς εὐθύνης, κατεστήσατε μάλιστα τὴν εὐθύνην σας βαρυτέραν, διότι προσεθέσατε εἰς τὰς εὐθύνας περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσω καὶ μίαν ἄλλην, τὴν ὁποίαν δὲν ἀνέμενον καὶ δὲν ἐπεθύμουν νὰ μοῦ δώσητε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὴν ἐπισημάνω. Ποῦ ἐγνώριζεν Νομάρχης Λαμίας ἢ ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς τοῦ Νομοῦ ἢ ὁ Ἀνώτερος Διοικητὴς τῆς περιοχῆς, ὅτι ἐνοικιάσθησαν τρεῖς, ἢ πέντε ἡμέρας πρὸ τῆς ἑορτῆς πούλμαν εἰς τὴν Κατερίνην; Τὸν εἰδοποιήσατε; Εἰδοποιήθητε καὶ τὸν εἰδοποιήσατε πόσα πούλμαν εἶχον ἐνοικιασθῆ εἰς τὴν Κοκκονιάν; Τί πταίει δι’ αὐτὰ ὁ Νομάρχης; Ἠμπορεῖ νὰ πταίῃ δι’ ἄλλα τινά, δὲν γνωρίζω, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀρκῆσθε εἰς αὐτὸν τὸν τρόπον τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος καὶ νὰ ὑποθέτετε τόσον εὐκόλως ἀπὸ τοὺς ὤμους σας τὴν τήβεννον τῆς εὐθύνης καὶ νὰ ἐπιρρίπτητε τὰς εὐθύνας εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶχε εἰς τὴν διάθεσιν ἕνα μικρὸν ἀριθμὸν χωροφυλάκων. Δὲν ἔπρεπε νὰ σταλῇ ἀπ’ ἐδῶ δύναμις χωροφυλάκων; Δὲν ἔπρεπε νὰ διατάξητε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν διετάξατε καὶ δὲν εἶσθε τοὐλάχιστον τόσον ὑπεύθυνος ὅσον καὶ ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς Λαμίας ἢ ὁ Νομάρχης καὶ μάλιστα πολὺ περισσότερον διότι αἱ εὐθῦναι σας εἶναι μεγαλύτεραι καὶ τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς σας ἀσυγκρίτως μεγαλύτερον.

§12Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Καὶ αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ καὶ ὁ Νομάρχης εἶχον εἰδοποιηθῆ περὶ ἐπιστρατεύσεως τῶν μεταφορικῶν μέσων ὑπὸ τῆς ΕΔΑ καὶ εἶχεν ἐπιστηθῆ ἡ προσοχή των ἐπὶ τῆς ἀνάγκης λήψεως μέτρων. Ποῖα μέτρα τοὺς ἀνεθέσαμεν; Τὴν ρύθμισιν τῆς κυκλοφορίας καὶ μίαν ἐξέδραν ἐπισήμων· δὲν τοὺς ἀνεθέσαμεν στράτευμα πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ πλήθους τῶν συγκεντρωθέντων. Ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐθίξατε ὠφείλοντο εἰς τὴν συμφόρησιν τῆς κυκλοφορίας εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ὀφείλεται ἡ καθυστέρησις τῆς ἐνάρξεως τῆς τελετῆς. Ἔγινε κυκλοφοριακὴ συμφόρησις, ἔγινε ἐγκλωβισμὸς καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔγκαιρος ἄφιξις. Ἡ ρύθμισις τῆς κυκλοφορίας καὶ ἡ ρύθμισις ἐπὶ χώρου τῶν ἐπισήμων ἦσαν μέτρα δυνατὰ διὰ τὰς ἀρχὰς μὲ τὴν δύναμιν τὴν ὁποίαν διέθεσαν. Εἰς αὐτό, ἔπταισαν καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ εὐθύνη, τὴν ὁποίαν τοὺς καταλογίζομεν. (Χειροκροτήματα).

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διακοπὴ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ἀναγκαία, ἀλλὰ δὲν βοηθεῖ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἀπαλλαγήν της ἀπὸ τὰς εὐθύνας τὰς ὁποίας ἔχει. Τί εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Ὅτι εἶχεν εἰδοποιηθῆ καὶ εἶχεν εἰδοποιήσει καὶ τὸν ἐκεῖ Νομάρχην. Εἶχον προλάβει καὶ εἶπον πρὶν μὲ διακόψῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος προφανῶς ὄχι πρὸς ἑορτασμόν, ἀλλὰ ὅπως εἶπεν ὁ ἴδιος πρὸς ἐπίδειξιν δυνάμεως ἀνεπιτρέπτου, βεβήλου, προητοιμάσθη ἡ ἐκκίνησις ἑκατοντάδων πούλμαν, ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα ἡ ἰδία. Ἐρωτῶ συγκεκριμένως: Ἐφ’ ὅσον εἴχατε τὴν πληροφορίαν, ὅτι θὰ ἐγένετο αὐτὴ ἡ συγκέντρωσις, ἠρκέσθητε νὰ εἴπητε εἰς τὸν Νομάρχην ἢ τὸν Διοικητὴν τῆς Χωροφυλακῆς νὰ λάβουν τὰ μέτρα των καὶ ἀπέσχετε πάσης ἄλλης φροντίδος; Ποῖα μέτρα θὰ ἐλάμβανον ἐφ’ ὅσον θὰ συνεκεντροῦντο χιλιάδες ἀνθρώπων καὶ αἱ τοπικαὶ ἀρχαὶ εἶχον ἐλαχίστους χωροφύλακας; Ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι, τί θὰ ἔπραττεν οἱαδήποτε ἄλλη Κυβέρνησις; Θὰ ἐσκέπτετο πρῶτα ἀπὸ ὅλα, ὅτι εἶναι ἀνεπαρκὴς ἡ δύναμις ἡ εὑρισκομένη ἐκεῖ καὶ ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε, μολονότι ὑπάρχουν κέντρα στρατιωτικά, νὰ ἀναμιχθῇ ὁ στρατός. Αὐτὸ ὀρθῶς. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ἀποστείλῃ δυνάμεις Χωροφυλακῆς, αἱ ὁποῖαι διὰ μίαν συγκέντρωσιν χιλιάδων, 10–20 χιλιάδων, δὲν ξέρω πόσαι ἦσαν, πάντως ἦσαν ἄνω τῶν 10 χιλιάδων, διὰ μίαν συγκέντρωσιν τοιαύτην, ἦσαν ἀπαραίτητα, ἂν ὄχι διὰ τὴν ἀσφάλειαν —ἡ ὁποία, δυστυχῶς, ἐθεωρήθη μέχρι τοῦδε ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἐλπίζω νὰ μὴ θεωρηθῇ πλέον εἰς τὸ μέλλον, ὡς σκοπὸς διαβλητὸς — τοὐλάχιστον διὰ τὴν τάξιν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τὸ θέμα τῆς προσπελάσεως τῶν αὐτοκινήτων εἰς τὸν χῶρον ὅπου εἶχεν ὁρισθῆ ἡ τελετή, δὲν εἶναι μόνον τὸ θέμα ἂν ἔπρεπε νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ Α ἢ ἡ Β ὁδός, ἔστω καὶ ἂν ἐγένετο λάθος καὶ ἠκολουθήθη ἄλλη ἀντὶ ἄλλης, ἄλλη ἀντὶ ἐκείνης ἡ ὁποία θὰ ἐμείωνε τὸν συνωστισμόν. Εἶναι τὸ θέμα τὸ ἄλλο. Ἐκεῖ, ὅταν ἐγένετο ἡ συγκέντρωσις καὶ ἀφοῦ ἐψάλη ὅ,τι ἐψάλη, χωρὶς οὐδεὶς νὰ τὸ ἀκούσῃ ἐκ τῶν εὑρισκομένων εἰς 5–6 μέτρα μακρύτερα, ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ Κυβέρνησις, ὄχι ὁ Νομάρχης ἢ ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς, νὰ μὴ ἀπαγγελθῇ ὁ πανηγυρικός. Δὲν ἔχει τὴν εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτό; Ἂν εἶχε λάβει ὡρισμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ καθίστων δυνατὴν τὴν ἀναπνοὴν τοῦ Κράτους μέσα εἰς αὐτὸν τὸν κλοιόν, δὲν θὰ ἀπετρέπετο αὐτὸς ὁ ἐξευτελισμός; Μήπως προεκάλεσε τὸν ἐξευτελισμὸν αὐτὸν ὁ Νομάρχης ἢ ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς, ὥστε νὰ ρίπτετε, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, αὐτοὺς βορὰν εἰς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ζητεῖ εὐθύνας; Ὄχι, πράττετε κακῶς. Τὴν εὐθύνην φέρετε ὁλόκληρον σεῖς. Λυποῦμαι, ἀλλὰ τὴν φέρετε καὶ θὰ ἐπερίμενα, ὅτι ἀπόψε θὰ τὸ ἀνεγνωρίζατε καὶ δὲν θὰ ἔλεγον τίποτε ἀπὸ ὅσα εἶπον, ἂν τὸ εἴχετε ἀναγνωρίσει. Ἀλλά, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἕνα ἀκόμη βαρύτερον πρόβλημα, εἶναι τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ εἶναι καὶ τὸ τελευταῖον πρόβλημα ποὺ θὰ θίξω. Θὰ ἐσκέπτετο ποτὲ ὁ κομμουνισμὸς —εἰς μίαν παρεμπίπτουσαν φράσιν τὸ εἶπον καὶ πρὶν—πρὸ ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀπολύτως ἄσχετον πρὸς τὴν ἱερότητα τῆς ἑορτῆς, καθαρῶς κομματικὴν ἐπίδειξιν δυνάμεως διὰ τῆς ἐνοικιάσεως ἑκατοντάδων πούλμαν, διὰ τῶν κραυγῶν ὑπὲρ τοῦ ΕΛΑΣ, διὰ τῆς τρομοκρατικῆς παρουσίας, ὠργανωμένης παρουσίας τῶν κομμουνιστικῶν μαζῶν καὶ διὰ τῆς περιαγωγῆς τοῦ Κράτους εἰς ἀμηχανίαν; Κύριοι, ἂς ἀφήσωμεν τὰς δικαιολογίας, ἕνα εἶναι τὸ θέμα. Τὸ Κράτος τὴν παρελθοῦσαν Κυριακὴν ἔγινε πελιδνὸν καὶ ἡ δημοκρατία ἡ ὁποία ἐνίκησεν, εἶχε τρομάξει. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως). Αὐτὸ εἶναι τὸ φοβερὸν ἀποτέλεσμα τῆς ἐπὶ ἓν ἔτος διακυβερνήσεως τῆς χώρας ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ θέματος. Ἔχομεν διατυπώσει ἐπερώτησιν καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθοῦν νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, διότι δὲν νοεῖται, ἀπευθύνομαι εἰδικώτερον εἰς τὸν ἐκπροσωποῦντα τὸ Σῶμα Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος καὶ τιμᾷ τὸ Σῶμα, ἀλλὰ καὶ τιμᾶται διότι τὸ ἐκπροσωπεῖ, ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν Πρόεδρον καὶ λέγω, ὅτι ἔχουν δίκαιον οἱ συνάδελφοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τοιούτων μεγάλων θεμάτων, ὁ λόγος νὰ περιορίζεται μεταξὺ Πρωθυπουργοῦ καὶ ἄλλου τινὸς Ὑπουργοῦ καὶ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων. Διότι ἐὰν τοῦτο ἐπὶ ἑνὸς ἐξωτερικοῦ θέματος εἶναι ἴσως δι’ ἄλλον λόγον ἀναγκαῖον, ἐπὶ θεμάτων ἐσωτερικῶν ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἀναγκαῖον, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ὑπάρχει καὶ ἡ ἐπερώτησις, θὰ ἔπρεπε σεῖς, πρῶτος, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, νὰ ἀναλάβητε τὴν πρωτοβουλίαν ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς, δεδομένης τῆς χροιᾶς εἰς τὸ θέμα ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἑκάστη παράταξις ἐπιθυμεῖ, ἔστω καὶ ἐὰν ἡ ἐπερώτησις ἔχει ὑπογραφῆ ὑπὸ βουλευτῶν τοῦ κόμματος τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἡγοῦμαι. Κύριοι, τὰ ὅσα συνέβησαν —καὶ θὰ τὸ ἀναλύσωμεν κατὰ τὴν ἐπερώτησιν— εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἐπὶ ἓν ἔτος ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον διεξήγαγε τὸν ἀγῶνα πρὸ τῆς ὑπ’ αὐτῆς καταλήψεως τῆς ἀρχῆς. Δὲν θὰ ἀναλύσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ συνθήματα τὰ ὁποῖα τότε ἐρρίπτοντο, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἐμμέσως ἀντικρατικὰ καὶ δὲν θὰ θίξω αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἄλλα τινὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ προεκάλουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν σύγχυσιν ἀνεπίτρεπτον καὶ θὰ ἤμην ἐγὼ ὑπεύθυνος, διότι θὰ ἔδιδα τὴν ἀφορμὴν τῆς συγχύσεως αὐτῆς καὶ δὲν τὸ ἐπιθυμῶ ἀπόψε. Ἀπόψε πρέπει νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸ θέμα. Φαντασθῆτε — καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διαθέτει ἰσχυρὰν φαντασίαν — τὶ θὰ γίνῃ μετὰ ἓν ἔτος ἐὰν μείνῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἤ, σπεύδω νὰ τὸ προσθέσω, ἀλλὰ ἀνὰ πᾶσαν ἡμέραν εἶμαι τεταγμένος ὑπὸ τοῦ 35% τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ νὰ τὸ ἐλέγχω, φαντασθῆτε λέγω τὶ θὰ γίνῃ μετὰ ἓν ἔτος ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ σκέπτεται ὅπως ἐσκέπτετο μέχρι τοῦδε. Εὔχομαι εἰλικρινῶς, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος ἀπόψε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποτελοῦν ὄχι ἁπλῶς διάθεσίν του, ἀλλὰ καὶ ἀπόφασίν του καὶ νὰ ἀναδειχθῇ ἱκανὸς νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται, τὸ εὔχομαι ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς. Εὔχομαι ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς αὐτὸ νὰ συμβῇ. Ἀλλὰ φαντασθῆτε ἐὰν δὲν συμβῇ καὶ ἐὰν ἐξακολουθήσῃ νὰ πιστεύῃ, ὅτι ἔτσι ὅπως ἔχουν τὰ πράγματα κατὰ τὸ διάστημα τοῦ τελευταίου ἔτους, ἐνίκησεν ἡ Δημοκρατία ἡ ὁποία ἐνίκησεν, εἶναι ἡ Δημοκρατία ἡ ὁποία κατετρόμαξεν αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος τὴν παρελθοῦσαν Κυριακήν. Προειδοποιῶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀλλὰ καὶ τὴν Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας τὰς δημοκρατικὰς καὶ ἐθνικὰς προθέσεις οὐδόλως ἀμφισβητῶ, ὅτι, ἐὰν ἐξακολουθήσουν νὰ γίνωνται ὅσα μέχρι τοῦδε ἐγένοντο καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα χωρὶς κἂν παρουσίαν οὐσιαστικὴν τοῦ Κράτους, τότε τὸ ἤδη κινδυνεῦον σκάφος ἐντὸς τοῦ ὁποίου συμπλέουν τὸ Ἔθνος καὶ ἡ Δημοκρατία, θὰ ἔχῃ συντριβῆ εἰς τὸν βράχον τοῦ Καυκάσου ἐπὶ τοῦ ὁποίου δεσμώτης ὁ Προμηθεὺς δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βοηθήσῃ — καὶ πρέπει νὰ ἀποτραποῦν καὶ τὰ δύο ἐνδεχόμενα, διότι καὶ τὸ δεύτερον εἶναι φοβερὸν — ἢ νὰ βοηθήσῃ, λυόμενος ἀπὸ τὰ δεσμά του, κατὰ τρόπον ἀνώμαλον. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριε Ἀρχηγὲ τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως — δὲν ἠθέλησα νὰ σᾶς διακόψω κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀγορεύσεώς σας — νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ἔκκλησίν σας, ὅτι ἐὰν θὰ ζητηθῇ ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, θὰ πράξω ὅ,τι μοῦ ἐπιβάλλεται. Θὰ θέσω, δηλαδή, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τὴν αἴτησιν προτάξεως, ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ καὶ θὰ ἀποφασίσῃ. Μεμονωμένως δὲν δύναμαι νὰ πράξω τίποτε ἄλλο. Πέραν τούτου ὅμως δύναται νὰ ὑπάρξῃ προσυνεννόησις μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς διὰ τὴν μεθόδευσιν τοῦ ζητήματος.

§15Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ διότι λέγετε, ὅτι θὰ πράξετε ὅ,τι πρέπει, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον, διότι βεβαίως ἐὰν τὸ ζητήσωμεν θὰ πρέπει νὰ ἐρωτήσετε τὴν Βουλήν. Νομίζω ὅμως, ὅτι πέραν αὐτοῦ — καὶ αὐτὸ ἀνέμενον, ὅτι θὰ ἐλέγατε, ὅτι θὰ πράξετε — θὰ ἔπρεπε κατόπιν συνεννοήσεως, ὄχι μὲ ὅλα τὰ κόμματα, διότι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ συμφωνήσουν ἅπαντα, ἀλλὰ μὲ τὴν Κυβέρνησιν, μὲ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ συναποφασίσετε τὴν πρόταξιν. Νὰ τὴν δεχθῆτε τὴν πρόταξιν μαζὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία διαθέτει τὴν πλειοψηφίαν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μεμονωμένως τοῦτο δύναμαι νὰ πράξω. Ὁ κ. κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος, τῆς Ἑνιαίας Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§17Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν ἐδῶ μέσα νὰ δημιουργῆται μία ἀτμόσφαιρα ποὺ ὅμως εὑρίσκεται εἰς ἀπόλυτον διάστασιν μέ, ὅ,τι αὐτὴν τὴν στιγμὴν αἰσθάνεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ πιστεύω, ὅτι μὲ ἀπορίαν, ἀλλὰ καὶ μὲ αἴσθημα κἄποιας ἐντροπῆς θὰ πληροφορηθοῦν αὔριον οἱ Ἕλληνες, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς ἐντάξεως, ὅτι τὴν στιγμὴν ποὺ οἱ 13 τάφοι εἶναι ἀνοικτοὶ καὶ περιμένουν τοὺς νεκρούς, ἀνήκοντας κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὴν ἀριστερὰν παράταξιν....

§18Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κατὰ σύμπτωσιν οἱ τρεῖς φονευθέντες Λαμιεῖς, εἶναι στελέχη τοῦ Κέντρου.

§19Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ οἱ 50 ἐπίσης κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὴν ἀριστερὰν παράταξιν ἀνήκοντες, τραυματίαι, ἐπελέγη ἡ στιγμὴ διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐπίθεσις κατὰ τῆς ἀριστερᾶς, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, διότι τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ποὺ ἐπῆραν μέρος εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν τοὺς ἐκλείσαμεν εἰς τὶς φυλακές, διότι τοὺς ἐστείλαμεν ἐξορίες, διότι τοὺς στήσαμε σὲ ἀποσπάσματα, διότι τοὺς κρατοῦμεν ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, διότι τοὺς θεωροῦμεν δευτέρας κατηγορίας πολίτας, διότι ἐγράψαμεν τὴν ἱστορίαν καὶ διδάσκομεν τὴν ἱστορίαν ὅπως συμφέρει εἰς τοὺς νικητὰς ἑνὸς μεταγενεστέρου ἐθνικοῦ δράματος τῆς ἐμφυλίας συγκρούσεως, ὅμως ἡ ἀλήθεια δὲν ἠμπόρεσε νὰ σκεπασθῇ καὶ ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις μὲ ὅλες αὐτὲς τὶς καταδιώξεις λάμπει εἰς τὴν συνείδησιν τῶν Ἑλλήνων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ἀριστερᾶς).

§20Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Αἶσχος... (Θόρυβος).

§21Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ ἔτσι αὐτὴν τὴν στιγμὴν κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τοὺς δύο σοβαρωτάτους καὶ σὲ κοινοβουλευτικὴν ἰσχὺν καὶ σὲ ρητορικὴ δεινότητα προκατόχους μου εἰς τὸ βῆμα, αὐτοὺς ποὺ μὲ ὅλες τὶς ἀψιμαχίες των οὐσιαστικὰ συνέπραξαν εἰς αὐτὴν τὴν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, πιστεύω, ὅτι μὲ τὴν δύναμιν τῆς ἀληθείας θὰ ἠμπορέσω νὰ συμβάλλω εἰς τὴν τοποθέτησιν τοῦ ζητήματος ἐκεῖ ποὺ εὑρίσκεται καὶ ὄχι ἐκεῖ ποὺ ἠθέλησαν νὰ τὸ μεταφέρουν.

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως;

§23Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν σᾶς διέκοψα. Καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Ἠμπορεῖτε μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁμιλίας μου νὰ μοῦ ἀπαντήσετε.

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Μόνον αὐτό.

§25Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ αἰτιολογήσω, κ. Πρόεδρε. Βεβαίως ἐξεφράσθη ἡ ὀδύνη διὰ τὰ θύματα, ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ ὀψιγενῶς, διότι ἐκεῖνο τὸ βράδυ τῆς μεγάλης συμφορᾶς δὲν εὑρῆκε μίαν λέξιν συμπαθείας καὶ οἴκτου. Ἐθεώρησε παρεμπῖπτον τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ στραφῇ κατ’ ἕνα τρόπον ὁ ὁποῖος γεννᾷ συναισθήματα τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω, κατὰ τὸν γνωστὸν ἐκεῖνον τρόπον νὰ ἐπιτεθῇ ἐναντίον τῶν πάντων καὶ προσεπάθησε νὰ εὕρῃ εὐκαιρίαν διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἐφαρμόζων τὴν προσφάτως ἀποφασισθεῖσαν σκληρὰν πολιτικήν. Ἀλλὰ ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν ἔκφρασιν τὴν ρητορικὴν τῆς ὀδύνης διὰ τοὺς νεκροὺς καὶ ἀπὸ τὰς ἀποδοκιμασίας καὶ τὰς ἐπιθέσεις δι’ ὅσους ἐπέζησαν, φαίνεται, ὅτι μόνον δι’ ὅσους ἀπέθανον εὑρέθησαν μερικαὶ λέξεις ἀποδόσεως μιᾶς κάποιας τιμῆς. Δὲν ἐπιμένω. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν προεκταθῶμεν εἰς τὰς πολιτικὰς ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι τόσον σοβαροφανῶς ἐξετέθησαν, ἀλλὰ αἱ ὁποῖαι κάθε ἄλλο παρὰ πειστικαὶ εἶναι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀνατρέξωμεν χωρὶς προκατάληψιν, μὲ αἴσθημα ἐθνικῆς εὐθύνης, ἀλλὰ καὶ μὲ σοβαρότητα πολιτικῆς ἡγεσίας, εἰς τὴν τραγωδίαν τῆς προχθές. Ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν ἐγεννήθη ἡ ἐρώτησις: Δυστύχημα ἢ ἐγκληματικὴ ἐνέργεια; Τὸ λαϊκὸν ἔνστικτον διῃσθάνθη καὶ ἀπέκλινε πρὸς τὴν ἐγκληματικὴν ἐνέργειαν. Ἡ ἀπήχησις ὑπῆρξε καὶ εἰς τὸν Μεσημβρινὸν Τύπον ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν ἀποχρώσεων.

§26ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΡΕ. Εἶπον διὰ τὴν ἀριστεράν.

§27Η. ΗΛΙΟΥ. Περιμένετε. Θὰ σᾶς διαβάσω τὴν «Βραδυνὴ» ἐντὸς ὀλίγου. Καὶ μὴ σπεύδετε, ὅπως δὲν ἔπρεπε νὰ σπεύσετε καὶ εἰς τὰ συμπεράσματά σας. Αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, αὐτὸ τὸ λαϊκὸν αἴσθημα τὸ ἐδημιούργησαν εἰς τὸν λαὸν προηγούμενα ἐκ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ παγκοσμίου πείρας. Τὶ ἐπηκολούθησεν ἀπὸ χθὲς τὸ μεσημέρι; Ἡ πορεία τῶν ἀνακριτικῶν ἐνεργειῶν, ἡ ἄποψις τῶν ἐμπειρογνωμόνων ἀπέδειξε ποῖον ἦτο τὸ ἐκρηκτικὸν μηχάνημα διὰ τοῦ ὁποίου προεκλήθη ἡ μεγάλη τραγωδία. Ὑπὸ τὰς συνθήκας τὰς ὁποίας ἐκθέτουν αἱ δύο ἐκθέσεις, τὰς ὁποίας ἀνέγνωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διεπιστώθη, ὅτι τὸ ἐκρηκτικὸν μηχάνημα ἦτο μία νάρκη ἀμερικανικοῦ τύπου D2 A3. Ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ, μέχρι τῆς παραδοχῆς, ὅτι διότι εὑρέθη τὸ κέλυφος μιᾶς παλαιᾶς νάρκης, ἐβεβαιώθη κατὰ τρόπον ἀπόλυτον ἡ ἐκδοχὴ τοῦ ἀτυχήματος καὶ ἀπεκλείσθη ἡ ἐγκληματικὴ ἐνέργεια, ὑπάρχει ἀπόστασις καὶ ἀπόστασις παμμεγίστη. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκράτησα, κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν δύο αὐτῶν ἐκθέσεων ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, σημείωσιν τοῦ συμπεράσματος. «Προφανῶς, εἶχον μείνει ἀπὸ τότε». Διατὶ τὸ «προφανῶς»; Ἐδῶ γίνεται ἕνα ἅλμα λογικόν, μέγιστον, ἕνα ἅλμα χρονικὸν μέγιστον, μία παλαιότης, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὀλίγων μηνῶν, ἑνὸς ἔτους, δύο ἐτῶν, τριῶν ἐτῶν, πέντε ἐτῶν, ἀνάγεται ὑποχρεωτικῶς μὲ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ «προφανῶς» εἰς τὴν 16ετίαν τῆς ναρκοθετήσεως ἐνῷ τόσα ἐνεφιλοχώρησαν γεγονότα, τὰ ὁποῖα θέτουν βαρύτατα, σοβαρώτατα ἐρωτηματικὰ καὶ ὑποψίας. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τοῦ βαθυτάτου πένθους, πέραν τῶν βαρυτάτων εὐθυνῶν, καὶ ἂν ἀκόμη ἐπρόκειτο περὶ ἐγκληματικῆς ἀμελείας, ἐγκαταλείψεως, δηλαδή, μιᾶς παλαιᾶς νάρκης, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐβεβαιοῦτο διὰ πρωτοκόλλου καὶ πρακτικῶν, ὅτι ἔχει ἐκκαθαρισθῆ τὸ ναρκοπέδιον, πέραν ὅλων αὐτῶν, βεβαίως θὰ ἦτο εὐτύχημα διὰ τὴν Ἑλλάδα ἂν ἀπεδεικνύετο, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἐγκληματικὴ ἐνέργεια. Ἀλλὰ τοῦτο πρέπει νὰ ἐμπεδωθῇ εἰς ἀποδείξεις καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ νὰ συναχθῇ διὰ τῆς φράσεως «προφανῶς» ἡ ὁποία προσκρούει εἰς πλεῖστα ὅσα δεδομένα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐάν, ἐπελθούσης τῆς τραγῳδίας, λογικῶς δὲν ἀπεκλείετο ἡ περίπτωσις ἐγκληματικῆς ἐνεργείας, τότε εἶναι φανερόν, ὅτι ἂν ὑπῆρξεν ἐγκληματικὴ ἐνέργεια ἐπεδιώκετο κἄποιον ἀποτέλεσμα καὶ ἀποτέλεσμα πολιτικὸν καὶ ὅτι ἑπομένως συναφὲς πρὸς τὴν πρόθεσιν θὰ ἦτο νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα, ὥστε νὰ φανῇ, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἐγκληματικὴ ἐνέργεια, νὰ παρομοιασθῇ μὲ τυχαῖον συμβεβηκός, διότι ἄλλως τὰ ἀποτελέσματα, τὰ προσδοκώμενα ἐκ μιᾶς ἐγκληματικῆς ἐνεργείας θὰ ἀντεστρέφοντο εἰς βάρος τοῦ ἐνεργήσαντος. Μήπως ὁ ἴδιος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ὡς Ἀντιπρόεδρος τότε τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶχε βεβαιώσει τὴν πρωΐαν τῆς ἑπομένης τῆς δολοφονίας Λαμπράκη, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ τροχαίου δυστυχήματος καὶ δὲν θὰ ἔμενεν ἡ ὑπόθεσις ἐσαεὶ εἰς τὸ σκότος καὶ δὲν θὰ ὑπεστηρίζετο τὸ τροχαῖον δυστύχημα ἐὰν τὸ ἑτοιμασθὲν τέλειον ἔγκλημα δὲν τὸ κατέστρεφε κἄτι τι τὸ ἀπρόοπτον, ἡ ἐπέμβασις τοῦ Χατζηαποστόλου, ὁ ὁποῖος ὥρμησε καὶ ἀνῆλθεν ἐπὶ τοῦ τρικύκλου τοῦ ἀπομακρυνομένου; Καὶ μήπως δὲν ἔγινεν ἐπὶ τῆς ἰδίας ὑποθέσεως ἡ ἔκθεσις Βαρδουλάκη, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ καὶ αὐτὴ περὶ τροχαίου συμβάντος; Καὶ μήπως ὁ «Ἐλεύθερος Λαός», ἐφημερὶς τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας καὶ προηγουμένως τῶν Ἐσωτερικῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ δὲν ὑπεστήριξεν ὅπως χθὲς ὑπεστήριξαν ἡ «Ἀπογευματινή», ἡ «Βραδυνὴ» καὶ ἡ προσχωρήσασα εἰς τὴν ἰδίαν νοοτροπίαν, ἢ μᾶλλον ἐπανελθοῦσα εἰς τὴν ἰδίαν νοοτροπίαν «Ἑστία» δὲν εἶχε βεβαιώσει, ὅτι καὶ τὸν Λαμπράκην τὸν ἐσκότωσεν ἡ Ἀριστερά; Ὅπως χθὲς καὶ αἱ τρεῖς αὗται ἐφημερίδες ὑπεστήριξαν, ὅτι τὸ ἐκρηκτικὸν μηχάνημα ὠφείλετο εἰς ἐγκληματικὴν ἐνέργειαν τῆς Ἀριστερᾶς; Καὶ ὅπως ἐξ ἀρχῆς ἦτο βέβαιον, διότι κανεὶς δὲν ὑπέθεσεν, ὅτι διὰ κεραυνοῦ ἐπῆλθε τὸ ἀποτέλεσμα, ὅπως ἦτο ἐξ ἀρχῆς βέβαιον, ὅτι ἐκρηκτικόν τι μηχάνημα ἦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπροκάλεσε τὴν τραγῳδίαν, διατὶ θὰ ἀπεκλείετο νὰ χρησιμοποιηθῇ ἐκρηκτικὸν μηχάνημα ἐπίτηδες ἢ διότι αὐτὸ ὑπῆρχε διαθέσιμον, τοῦ τύπου Β2, Α3, ὅπως εἶχε γίνει ἡ ναρκοθέτησις παλαιότερον; Διατὶ δηλαδὴ τὸ γεγονός, ὅτι ἦτο τῆς αὐτῆς μάρκας τὸ μηχάνημα ἀποκλείει τὸ ἐνδεχόμενον ἐγκληματικῆς ἐνεργείας; Εὑρέθη τὸ κέλυφος τῆς νάρκης. Βεβαίως εὑρέθη τὸ κέλυφος. Ὅταν ἐκρήγνυται μία νάρκη εὑρίσκεται κἄποιο κέλυφος, εἶναι βέβαιον αὐτό. Ἀλλὰ ἡ παλαιότης του μαρτυρεῖ προφανῶς, ὅτι.... αὐτὸ τὸ «προφανῶς» κατὰ τὴν ἀνακριτικὴν ἄποψιν εἶναι ἀναπόδεικτον. Θέλω, εὔχομαι, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβεβαιωθῇ. Εἶναι ἐπίσης κάλλιστα ἐνδεχόμενον νὰ καταδειχθῇ ἀνακριβές. Ἡ παλαιότης τοῦ ἑνὸς ἔτους ἢ τῶν 16 ἐτῶν εἶναι δύσκολον νὰ διακριθῇ καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁμιλοῦν αἱ ἐκθέσεις περὶ παλαιότητος καὶ ὄχι περὶ παλαιότητος 16 ἐτῶν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ὅμως δὲν νομίζετε, ὅτι ὑπάρχουν φοβερὰ ἐρωτηματικά, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ἐπισημάνω ἐντὸς ὀλίγου; Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ποίας ἡλικίας ἦτο τὸ μηχάνημα, ἀλλὰ πότε ἐτοποθετήθη. Τὸ μέρος ἦτο παλαιὸν ναρκοπέδιον τῆς ἐποχῆς τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Δὲν ὑποστηρίζεται, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ νάρκης γερμανικῆς ἢ ἰταλικῆς, ἀλλὰ περὶ νάρκης ἀμερικανικῆς προελεύσεως εἰσαχθείσης τὸ 1948 καὶ χρησιμοποιουμένης ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Στρατόν. Εἶναι γνωστόν, ἐπεβεβαιώθη ἀπὸ τὴν γενομένην ἔρευναν καὶ ἀπὸ τὰς δηλώσεις τῶν ὑπευθύνων τεχνικῶν καὶ στρατιωτικῶν, ὅτι ὁσάκις γίνεται ναρκοθέτησις σημειοῦνται αἱ τοποθετούμεναι νάρκαι ἐπὶ τοῦ χάρτου, ἐπὶ ἑνὸς σχεδίου καὶ ὁσάκις γίνεται ἀποναρκοθέτησις χρησιμοποιεῖται τὸ σχέδιον αὐτό, ὁ χάρτης αὐτὸς ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἀποναρκοθετήσεως καὶ διαγράφεται μία πρὸς μίαν κάθε νάρκη ἀχρηστευθεῖσα καὶ ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν πέραν τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ χάρτου προκύπτει ἀπὸ τὰς σήμερον δημοσιευθείσας τεχνικὰς λεπτομερείας ὑπάρχει ἕνα μηχάνημα λεγόμενον ἀνιχνευτικόν, τὸ ὁποῖον φέρει ἓν ἐξάρτημα, τὸν δονητήν, ποὺ καὶ ἀπὸ ἀποστάσεως ἄνωθεν τοῦ ἐδάφους ἐπισημαίνει τὴν ὑπάρχουσαν νάρκην.

§28Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, μίαν διακοπήν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε.

§30Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ γεγονότος τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος. Πρὸ τριῶν ἐτῶν ἐξερράγη δυστυχῶς καὶ ἑτέρα νάρκη καὶ ἐτραυμάτισε τὸν τσοπάνον καὶ ἐφόνευσε τρεῖς κατσίκες. Ὑπάρχει δικογραφία εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν τῆς Λαμίας, ἐπίσημον ἔγγραφον. Πρὸ 1½ ἔτους τρία παιδάκια εἰς τὸ σχολεῖον Γοργοποτάμου, ἔπαιζαν μὲ μίαν νάρκην. Ἕνας ὀνόματι Ζαΐμης ἐκ Γοργοποτάμου τὰ εἶδε ἐπῆρε τὴν νάρκην καὶ εἰδοποίησε τὰς ἀρχὰς αἱ ὁποῖαι τὴν κατέστρεψαν. Αὐτὸ ἔγινεν ἐπὶ τοῦ ἰδίου χώρου.

§31Η. ΗΛΙΟΥ. Ὅταν ἐστάλη εἰς αὐτὸν τὸν τόπον μπουλτόζα...

§32Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Δὲν ἐπάτησε εἰς τὸ σημεῖον αὐτό...

§33Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν εἶπον αὐτό. Ὅταν ἐστάλη μπουλτόζα ἐπαναλαμβάνω, ἐκεῖ, σημαίνει, ὅτι ὑπῆρχε ἡ πεποίθησις εἰς τὰς ἐκεῖ ἀρχὰς αἱ ὁποῖαι παρακολουθοῦν τὰς δικογραφίας περὶ τῶν δυστυχημάτων ποὺ ἐνδεχομένως ὀφείλονται δι’ ἄλλους τύπους νάρκης καὶ εἰς ἄλλα ναρκοπέδια. Διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐστέλλετο μπουλτόζα εἰς τὸ ἴδιον ἐκεῖνο ναρκοπέδιον ποὺ εἶχεν ἐκραγῆ ὅπως λέγει ὁ κ. Κωστῆς, οὔτε βεβαιοῦται οὔτε ὑπάρχει ἀνακριτικὸν δεδομένον σχετικόν. Σημαίνει δὲ τοῦτο, ὅτι ἐγνώριζον καὶ ἐπίστευον, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐκεῖ νάρκη καὶ πρὸς τοῦτο ὑπάρχει καὶ ἔκθεσις κατατεθειμένη εἰς τὸ ΓΕΣ περὶ τῆς καταστροφῆς ἐκεῖ ναρκῶν. Ἐγὼ δὲν λέγω, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπῆρξε μία ἀτέλεια εἰς τὴν ἀποναρκοθέτησιν. Δὲν ἀποκλείω, οὔτε βεβαιώνω τίποτε, λέγω, ὅτι γεννῶνται σοβαρὰ ἐρωτηματικά. Ἀλλὰ πέραν τούτου ὁ χῶρος αὐτὸς χρησιμοποιεῖται ἐντατικά, γίνονται ἔργα, περνοῦν μπουλτόζες, γιορτάζουν τὴν πρωτομαγιὰ οἱ Λαμιεῖς ἐκεῖ, καὶ πέρσυ καὶ πρόπερσυ ἔγινεν ἐκεῖ συγκέντρωσις χιλιάδων ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἑώρτασαν τὴν ἐπέτειον τοῦ Γοργοποτάμου καὶ χιλιοστὸ μὲ χιλιοστὸ ἐπατήθη ἡ περιοχή. Ἀποκλείεται νὰ μὴ ἔγινε τότε αὐτὸ τὸ ὁποῖον διὰ πρώτην φορὰν προχθὲς ἔγινε; Δὲν ἀποκλείεται. Εἶναι βεβαιωμένον; Δὲν εἶναι βεβαιωμένον. Ὑπάρχει ὅμως μία ἄλλη ἐκδοχή. Ἔμεινε τὸ κέλυφος μετὰ τὴν ἀποναρκοθέτησιν τοῦ πεδίου. Τὶ ἀποκλείει, ὅτι ξαναγεμίσθηκε ἐκεῖ ὅπως ἦτο τοποθετημένη ἡ νάρκη διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ πλήρης ἀπόκρυψις τῆς ἐγκληματικῆς ἐνεργείας; Ξαναωπλίσθηκε μὲ νέον πυροδοτικὸν μηχανισμὸν καὶ νέαν γόμωσιν. Τί τὸ ἀποκλείει τοῦτο; Τίποτε. Τὶ τὸ βεβαιώνει; Τίποτε. Ἐὰν λογικῶς δέν ἀποκλείεται ἡ ἐγκληματικὴ ἐνέργεια, ὑπάρχει βεβαίως καὶ αὐτὸ τὸ ἐνδεχόμενον. Δυστυχῶς ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχει ἕνα ἐρωτηματικὸν συντριπτικὸν ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ διεξαχθῇ ἔρευνα. Διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν ναρκῶν καὶ τῶν ἀνατινάξεων ἡ περόνη ἡ ὁποία εἶναι ἐμπεπηγμένη καὶ συγκεκολημμένη μὲ τὴν νάρκην καὶ ἁπλῶς πιεζομένη μεταδίδει τὴν πίεσιν εἰς τὸν πυροδοτικὸν μηχανισμόν, εὑρέθη ὅτι ἀπεσπάσθη ἀπὸ τὴν νάρκην καὶ ἐκόλλησεν εἰς τὸ ὑπόδημα τοῦ πατήσαντος ἐπὶ τῆς νάρκης καὶ δὲν ἔπαθε τίποτε τὸ πόδι του. Αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ πρωτοφανὲς διότι ἡ περόνη εἶναι πάντοτε κοχλιωμένη, βιδωμένη καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρασυρθῇ ἀλλὰ μόνον ἐνδεχομένως νὰ παρασύρῃ τὸ ὑπόδημα ἢ τὸ τέλος τοῦ σώματος. Αὐτὴν τὴν φορὰν ἔφυγε. Καὶ πῶς ἔφυγε; Ἀποκλείεται νὰ ἔγινε ἐκ τῶν ὑστέρων ἀναγόμωσις καὶ προσπάθεια τοποθετήσεως καινούργιας περόνης, ἀποκλείεται, ὅτι δὲν ἐπετεύχθη ἐκεῖ πέρα κοχλίωσις νέα καθὼς τὸ κέλυφος ἦτο βαθειὰ χωμένο καὶ ἐπεδιώκετο νὰ μὴ μετακινηθῇ καὶ ἔτσι μὲ τὸ πρῶτο πάτημα ἀπεσπάσθη; Ἐὰν ἦτο 16 ἐτῶν ὑπόθεσις ἡ νάρκη βεβαίως αὐτὴ πέραν ἀπὸ τὸ βίδωμα, πέραν ἀπὸ τὴν κοχλίωσιν θὰ εἶχε γίνει συμπαγὴς καὶ ἀπὸ τὶς χημικὲς ἐπεξεργασίες μεταξὺ χώματος καὶ σιδήρου. Ὄχι, δὲν ἔγινεν αὐτὸ ποὺ γίνεται εἰς ὅλας τὰς ἀνατινάξεις. Συνέβη τὸ ἀντίθετον. Ἐξητάσθη ἡ παλαιότης τοῦ εὑρεθέντος πώματος; Εἶναι αὐτὸ βεβαιωμένον, ὅτι πῶμα καὶ περόνη ἔχουν τὴν ἰδίαν ἡλικίαν μὲ τὴν νάρκην; Αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν ἀποδεικνύονται μὲ τὰ ὑπάρχοντα ἀνακριτικὰ δεδομένα ἀλλὰ καὶ δὲν ἀποκλείονται. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχει ἕνας κλοιὸς ἐρωτημάτων, ἕνας κλοιὸς ἀποριῶν, ἕνας κλοιὸς ἐνδεχομένων. Ἐὰν δὲν ἀποκλείεται ἡ ἐγκληματικὴ ἐνέργεια, εἶναι δυνατὸν ἡ ἐγκληματικὴ αὐτὴ ἐνέργεια νὰ ἔγινε ἐπὶ τόπου διὰ τῆς ἀναγομώσεως μιᾶς νάρκης ἡ ὁποία σύμφωνα μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γ.Ε.Σ. εἶχεν ἀχρηστευθῆ διὰ τῆς ἐκκαθαρίσεως τοῦ ναρκοπεδίου. Καὶ ἔτσι ἐξηγεῖται λογικώτερον πὼς τὸ πρακτικὸν βεβαιώνει πλήρη ἐκκαθάρισιν τοῦ ναρκοπεδίου. Καὶ ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, ἕνας τελευταῖος κρίκος, ὁ ὁποῖος προσθέτει βαρυτάτους ἐνδοιασμοὺς εἰς τὸν ὀρθολογιστικὸν κλοιὸν τῶν ἐρωτημάτων, ὁ ὁποῖος δεικνύει, ὅτι μὲ πολλὴ ἐλαφρότητα μὲ τὸ «προφανῶς» ἐκαλύφθησαν 16 χρόνια ἐνῷ πρὸ 7 ἐτῶν βεβαιοῦται ἀπὸ δημόσια ἔγγραφα, ὅτι ἔγινε καταστροφὴ τῶν ναρκῶν καὶ ἀπεκλείσθη, ὅτι μεταξὺ τοῦ 1957 καὶ σήμερον, ἀπὸ τῆς ἐκκαθαρίσεως δηλαδὴ τοῦ ναρκοπεδίου ἔγινεν ἡ ἐπανατοποθέτησις. Ὑπάρχει αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπικαλοῦνται ὡς ἐπιβεβαίωσιν καὶ τὸ ὁποῖον ἐν τούτοις κλονίζει πρόρριζα τὴν ἀληθοφάνειαν τῆς παλαιᾶς νάρκης. Τὸ ὅτι εἰς 100 βημάτων ἢ ἑκατὸ μέτρων ἀπόστασιν εὑρέθη ἐπὶ τοῦ ἐδάφους καὶ ἄλλη νάρκη. Κύριοι συνάδελφοι, ἔγινεν ἀποναρκοθέτησις. Ἔγινε πρακτικὸν βάσει χάρτου, βάσει μηχανήματος. Ἐβεβαιώθη, ὅτι ἔφυγαν ὅλες οἱ νάρκες. Περίσεψε λέγω μία. Διὰ νὰ ἐπιβεβαιωθῇ τοῦτο, ἀποκαλύπτεται, ὅτι περίσσεψε καὶ δευτέρα. Ἡ δευτέρα ὅμως ἦτο ἐπὶ τοῦ ἐδάφους εἰς τὴν ἐπιφάνειαν καὶ ἐπὶ 18 χρόνια δὲν τὴν εἶδε κανεὶς παρ’ ὅλον, ὅτι ἐπέρασαν χιλιάδες ἄνθρωποι, χιλιάδες κατσίκες μὲ τοὺς ποιμένας των, καὶ ἔγιναν ἑορτασμοὶ τὶς πρωτομαγιὲς καὶ σὲ 10 ὧρες μετὰ ἀπὸ 16 χρόνια, ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ ἔγινεν ἡ τραγωδία ποὺ ἔπρεπε νὰ πιστευθῇ, ὅτι δὲν ἦτο ἐγκληματικὴ ἐνέργεια, σὲ 10 ὧρες εὑρίσκεται σὰν μάρτυς τῆς δυνατότητος ἀτελοῦς ἀποναρκοθετήσεως ἡ δευτέρα νάρκη πρὸς μαρτυρίαν, ὅτι καὶ ἡ πρώτη νάρκη εἶχε λησμονηθῆ. Ἐὰν ὅλα αὐτὰ ἔχουν μίαν ἐξήγησιν, ἠμπορεῖ ἐπίσης νὰ ἔχουν καὶ μίαν ἀντίθετον ἐξήγησιν. Εἰς αὐτὴν ὅμως τὴν περίπτωσιν εἰδικῶς τῆς δευτέρας νάρκης μοῦ εἶναι ἐντελῶς δύσκολον νὰ πεισθῶ, τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀπίθανον καὶ ἡ περίπτωσις ἀληθοφανείας τῆς ἐκδοχῆς ποὺ υἱοθετήθη προσεγγίζει πρὸς τὸ μηδέν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἐπινόημα φαντασίας αὐτὰ καὶ θέλω νὰ τονίσω, ὅτι καὶ μετὰ τὴν ἔκθεσιν τῶν ἐμπειρογνωμόνων, μία ἐφημερὶς τῆς ἄκρας δεξιᾶς, ἡ «Μεσημβρινὴ» γράφει σήμερον τὰ ἑξῆς: «Ἄποψις ἀνεπισήμων ἐμπειρογνωμόνων (στρατιωτικῶν ἐπίσης): Ὁ ἄνθρωπος ποὺ θὰ πατήσῃ τὴν νάρκην τοῦ τύπου αὐτοῦ, διαμελίζεται ὁπωσδήποτε, εἶναι δὲ κατὰ ὁποιαδήποτε ἐκδοχὴ ἀδύνατον νὰ μὴ χάσῃ τοὐλάχιστον τὸ ἕνα του πόδι. Καὶ ἀκόμη: 1. Εἶναι ἀδύνατον ὁ πυροδοτικὸς μηχανισμὸς νὰ καρφωθῇ στὸ παπούτσι γιατὶ ὁ μηχανισμὸς αὐτὸς εἶναι βιδωμένος στὸ βραχίονα τῆς νάρκης. (Ἡ νάρκη μοιάζει μὲ βαβαρέζικο ποτῆρι μπύρας). 2. Ἡ φωτογραφία δείχνει, ὄχι μόνο τὸ ἀπίστευτο τῆς ἐνσφηνώσεως τοῦ μηχανισμοῦ στὴν σόλα τοῦ παπουτσιοῦ, ἀλλὰ καὶ ἀκέραιες καὶ σχεδὸν γυαλιστερὲς τὶς «βόλτες» βιδώματος στὸν βραχίονα. 3. Ἡ φωτογραφία ἐπίσης δείχνει ἀκέραια καὶ τὰ πόδια καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ποὺ τὴν πάτησε. 4. Τὰ παπούτσια (στὴν μεγενθυμένη φωτογραφία) δὲν δείχνουν σολιασμένα, πρᾶγμα ποὺ κάμνει ἀκόμη ποιὸ δύσκολο τὸ κάρφωμα τῶν κερατιδίων ἀκόμη καὶ στὴν ποιὸ ἀπίθανη περίπτωση ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ δεχθῇ κανείς». Καὶ εἰς τὴν δευτέραν σελίδα, εἰς τὴν ἰδίαν ἐφημερίδα βλέπετε, ὅτι δὲν χρησιμοποιῶ παρὰ ἐφημερίδας αἱ ὁποῖαι κἄθε ἄλλο παρὰ εὐμένειαν ἠμποροῦν νὰ ἔχουν πρὸς ἡμᾶς — διατυποῦται σειρὰ ἄλλων 7 ἀποριῶν: «1) Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πατήσῃ πόδι τὸν ἐπικρουστῆρα, νὰ σφηνωθῇ εἰς τὸ ὑπόδημα καὶ νὰ μὴ κομματιαστῇ ὁλόκληρον τὸ πέλμα; 2) Δὲν ἦτο ἆρα γε δυνατὸν νὰ εἶχε τοποθετηθῇ ἡ νάρκη πρὸ μηνὸς ἀπὸ πρόσωπον ποὺ ἐγνώριζε τὸν τύπον μὲ τὸν ὁποῖον εἶχε ναρκοθετηθῇ ἡ περιοχὴ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον; 3) Πῶς ἐπετράπη ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ἡ συγκέντρωσις 20 καὶ πλέον χιλιάδων ἀτόμων εἰς περιοχὴν ὅπου ὑπάρχουν αἱ νάρκαι; (Σ.Μ. ὁ δονητὴς τοῦ ἀνιχνευτοῦ ἐνετόπισε καὶ ἄλλα ὕποπτα ναρκοθετήσεως σημεῖα πέριξ καὶ ἐντὸς τοῦ τριγώνου τοῦ θανάτου). 4) Δικαιολογεῖται ἀπὸ τὴν ἔκρηξιν μιᾶς παρομοίας νάρκης καὶ δὴ παλαιᾶς ὁ θάνατος 13 ἀτόμων καὶ ὁ τραυματισμὸς ἄλλων δεκάδων; 5) Τί εἶχον κάμει αἱ ἁρμόδιαι στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ ὅταν ἐκτένισαν πρὸ ἐτῶν τὴν περιοχὴν καὶ τὴν ἐχαρακτήρισαν ὡς μὴ ἐπικίνδυνον; Τί λέγει τὸ ἀποτέλεσμα τῆς τότε ἀνιχνεύσεως; 6) Ἀληθεύει ἡ πληροφορία, ὅτι δὲν εἶχεν ἀνεύρει ὅλας τὰς νάρκας ποὺ προέβλεπε τὸ σχεδιάγραμμα; Ἐὰν ναί, διατὶ δὲν ἐχαρακτηρίσθη τότε ὡς ἐπικίνδυνος ἡ περιοχὴ καὶ νὰ ἀποκλεισθῇ; 7) Εἶναι ἢ ὄχι γεγονός, ὅτι καὶ πρὸ 2–3 ἐτῶν ὑπῆρξαν καὶ ἄλλα θύματα εἰς τὴν ἰδίαν περιοχὴν ἀπὸ νάρκας; Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διατὶ οἱ ἁρμόδιοι ἐπέτρεψαν τὴν προχθεσινὴν συγκέντρωσιν»; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀποτελοῦν αὐτὰ οὐδεμίαν ἀπόδειξιν ποὺ νὰ ἀποκλείῃ ἄλλην ἐκδοχήν, ἀλλὰ ἁπλῶς τίποτε δὲν βεβαιώνει καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἀπόλυτον — ὅπως νομίζω μὲ ἐλαφρότητα ἐπεχειρήθη— ὅτι ἐπεβεβαιώθη ἡ ἐκλογὴ τοῦ ἀτυχήματος. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς ὅλον τὸν τύπον καὶ οἱ ἔμπειροι ἄνθρωποι καὶ ἄνθρωποι εἰδικοὶ ἐμφανίζουν ἄλλα πολλὰ ἐρωτήματα ἀναπάντητα ὥστε τὸ ζήτημα κατὰ τὴν ἄποψίν μας μένει ἀνοικτόν. Τὸ ζήτημα δὲν ἔκλεισεν. Οἱ ἐμπειρογνώμονες εἶπαν ὡρισμένα πράγματα, ἀλλὰ αὐτὰ δὲν ἀπαντοῦν ὡς πρὸς τὸ ἀμείλικτον ἐρωτηματικὸν πότε καὶ ἀπὸ ποῖον ἐτοποθετήθη ἡ νάρκη ἢ ἡ γόμωσις, ἐντὸς παλαιοῦ κελύφους τῆς νάρκης. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἀξίωσις κἄθε ἀνθρώπου ὀρθῶς σκεπτομένου νὰ χυθῇ πλῆρες φῶς εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Οὐδεμία συγκάλυψις, ἐλαφρότης καὶ οὐδεμία σπουδὴ εἰς τὸ νὰ ἀποδεχθῶμεν συμπεράσματα ὡσὰν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἰς ἄλλην περίπτωσιν ἔσπευσαν νὰ υἱοθετήσουν τὸ πρωΐ τῆς 23ης Μαΐου 1963. Οὐδεμία τοιαύτη σπουδὴ εἶναι συγχωρεμένη. Μὴ σπεύδετε εἰς τοὺς ἰσχυρισμοὺς αὐτούς. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν αὐτῶν τῶν μεγάλων χασμάτων τὰ ὁποῖα μόνον ἀνακριτικῶς θὰ διερευνηθοῦν, μόνον διὰ ἐμπειρογνωμόνων οἱ ὁποῖοι θὰ κληθοῦν νὰ ἐρωτηθοῦν ἐπὶ αὐτῶν τῶν εἰδικῶν σημείων πέραν τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν μεγάλα κενὰ καὶ ἀμείλικτα ἐρωτηματικὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἠθικῆς φύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ μηνὸς ἄλλο ἐκρηκτικὸν μηχάνημα ἐξερράγη μέσα εἰς τὴν θερμάστραν τῶν γραφείων τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας Θεσσαλονίκης. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ 1½ μηνὸς αἱ ἐφημερίδες τῆς ΕΡΕ μὲ τυμπανοκρουσίας ἐναντίον τῶν Λαμπράκηδων ἔγραψαν: «Εἰς τὸ χωρίον Νέα Ζώνη καὶ Ἄραχθον Βεροίας, ἀνευρέθησαν ἀνηρτημέναι κόκκιναι σημαῖαι μὲ σφυροδρέπανα. Δύναμις Χωροφυλακῆς ἐκινητοποιήθη ἀμέσως πρὸς σύλληψιν τῶν δραστῶν, ἐκ τῶν διεξαχθεισῶν δὲ ἀνακρίσεων διεπιστώθη, ὅτι τὰς σημαίας εἶχον ἀναρτήσει μέλη τῆς Ὀργανώσεως «Λαμπράκης», τὰ ὁποῖα εἶχον συγκεντρωθῆ ἀπὸ τὰ πέριξ χωρία τὸ βράδυ τοῦ Σαββάτου εἰς τὴν Ν. Ζωή. Πιστεύεται, ὅτι οἱ δράσται θὰ συλληφθοῦν ἐντὸς τῆς σήμερον». Μετὰ 10 ἡμέρας ἡ Κυβερνητικὴ «Ἐλευθερία», ἔγραφεν: «Συνελήφθη τὴν πρωΐαν σήμερον ὑπὸ ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὸ χωρίον Νέα Ζωὴ ὁ ἐργάτης τοῦ ἐργοστασίου ζακχάρεως Πλατέος Δημ. Σελέγκος, ἐτῶν 26, καταγόμενος ἐκ Νέων Μουδανιῶν. Ὁ συλληφθεὶς ὑποβληθεὶς εἰς ἀνάκρισιν ὡμολόγησεν, ὅτι οὗτος ἀνήρτησεν ἐρυθρὰς σημαίας καὶ σφυροδρέπανον εἰς τὰ χωρία Νέα Ζωὴ καὶ Ἄραχθον. Οὗτος ὡμολόγησεν ἐπίσης, ὅτι εἶναι ὀπαδὸς τῆς ΕΡΕ καὶ ὅτι ἐνήργησεν αὐτοβούλως μὲ σκοπὸν νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις εἰς βάρος τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Αἱ σημαῖαι μὲ τὰ σφυροδρέπανα κατεσκευάσθησαν εἰς Πλατὺ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Μιχαὴλ Ζουρνατῆ ὑπὸ τῆς συζύγου αὐτοῦ. Ἀμφότεροι συνελήφθησαν μετὰ τοῦ Σελέγκου καὶ κρατοῦνται εἰς τὴν ὑποδιοίκησιν Χωροφυλακῆς Πλατέος. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐγνώσθη, ὅτι καὶ ἄλλαι ἐρυθραὶ σημαῖαι μὲ σφυροδρέπανα ἐπρόκειτο νὰ ἀναρτηθοῦν ὑπὸ τῶν συλληφθέντων εἰς πολλὰ χωρία τῆς περιοχῆς Θεσσαλονίκης καθὼς καὶ εἰς τὴν Βέροιαν. Αἱ ἀνακρίσεις συνεχίζονται». Ὑπάρχει δικογραφία καὶ ἐκκρεμεῖ δίωξις. Κύριοι συνάδελφοι, βλέπετε, ὅτι φτιάχνετε ὑποθέσεις, φτιάχνει ἡ παράταξίς σας. Δὲν γενικεύω. Δὲν θέλω νὰ ἐφαρμόσω — διότι τὴν ἀποκρούω καὶ τὴν ἀποδοκιμάζω καὶ διότι τὴν ὑπέστην εἰς βάρος μου καὶ τὴν ὑφιστάμεθα εἰς βάρος μας — οὐδόλως τὴν ἀρχὴν τῆς συλλογικῆς εὐθύνης. Ἀλλὰ ὁπωσδήποτε ἡ παράταξίς σας, ὄχι μόνον δοσιλόγους καὶ συνεργάτας ἐστέγασεν, ἀλλὰ ἐστέγασε τὸν Γιοσμᾶ, τὴν συμμορίαν τῆς Καρφίτσας, τὸν Κοτζαμάνην, τὸν Ἐμμανουηλίδην, ὠργάνωσε... (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ὠργάνωσεν ἐπὶ 8ετίαν εἰς βάθος ἕνα τρομοκρατικὸν καθεστὼς μὲ τὸ ὁποῖον ἔφερεν εἰς πέρας τὸ ἐκλογικὸν πραξικόπημα καὶ ἀπεκαλύφθησαν αὐτὰ ὅλα δικαστικῶς πέρα γιὰ πέρα. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τῆς ἐγχωρίου πείρας, ὑπάρχει δυστυχῶς καὶ διεθνὴς πεῖρα διὰ τὸ τὶ γίνεται. Ἑπομένως, δὲν εἶναι παράλογον, δὲν εἶναι περίεργον, ὅτι ἐκ πρώτης ὄψεως ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς προσηνατολίσθη πρὸς τὴν ἐκδοχὴν τῆς ἐγκληματικῆς ἐνεργείας. Ὄχι τὰ «Νέα» κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ ἡ ἐφημερὶς «Βραδυνὴ» ἔγραψε χθές: «Ἡ βόμβα ἦτο νέα καὶ εἶχε τοποθετηθῆ ἐντελῶς προσφάτως, λέγουν οἱ ἰατροδικασταί. Σημαντικὴ ἀποκάλυψις ἦλθεν εἰς φῶς ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν τῶν ἓξ πτωμάτων, τῶν εὑρισκομένων εἰς Λαμίαν ὑπὸ τῶν ἰατροδικαστῶν. Ἡ βόμβα τοῦ Γοργοποτάμου ἦτο νέα καὶ εἶχε τοποθετηθῆ ἐντελῶς προσφάτως, μὴ ἀποκλειομένης τῆς τοποθετήσεως καὶ κατὰ τὴν χθεσινὴν ἡμέραν. Τὸ στοιχεῖον τοῦτο πιστοποιεῖ, ὅτι πρόκειται ἀσφαλῶς περὶ ἐσκεμμένης ἐγκληματικῆς ἐνεργείας. Ἔφθασαν ἐνταῦθα τὴν 5ην πρωϊνὴν ἐξ Ἀθηνῶν οἱ ἰατροδικασταί, κ.κ. Καψάσκης, Ἠλιάσκης, Γιαμαρέλος, Ψημάρας καὶ Συλάνταβος, οἱ ὁποῖοι ἐνήργησαν ἀμέσως νεκροψίαν ἐπὶ τῶν ἓξ πτωμάτων τῶν εὑρισκομένων εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Λαμίας. Ἐν συνεχείᾳ οἱ ἰατροδικασταὶ ἀνεχώρησαν εἰς Γοργοπόταμον διὰ νὰ ἐνεργήσουν νεκροψίαν καὶ εἰς τὰ ἐκεῖ εὑρισκόμενα ἑπτὰ ἄλλα πτώματα. Ἐκ τῆς ἐρεύνης, ἡ ὁποία ἔγινεν ἤδη ἀπὸ εἰδικοὺς ἐμπειρογνώμονας διεπιστώθη, ὅτι τὰ θραύσματα τῆς νάρκης ἦσαν καινούργια καὶ συνεπῶς αὕτη εἶχε τοποθετηθῆ ἐντελῶς προσφάτως, πιθανῶς καὶ χθές. Ἐπὶ τούτου ὅμως συνεχίζονται αἱ ἔρευναι». Ἀλλὰ ἔρχεται ἐπίσης χθές, πρὶν ἀπὸ τὰς ἐκθέσεις αὐτάς, τὰς ὁποίας μᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἐφημερὶς «Νέα» μὲ συντάκτην ἕναν εἰδικὸν ἐπὶ τῆς ναρκοθετήσεως καὶ τῆς ναρκοσυλλογῆς, τὸν συντάκτην της κ. Π. Ἀναγνωστόπουλον καὶ γράφει: «Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ πολύνεκρος ἔκρηξις ὀφείλεται σὲ νάρκη διεπίστωσε πρῶτος ὁ ἐπὶ τόπου εὑρεθεὶς ἀπεσταλμένος τῶν «Νέων» κ. Πέτρος Ἀναγνωστόπουλος, τὸ ρεπορτὰζ τοῦ ὁποίου ἔχει ἰδιαίτερη βαρύτητα λόγῳ τῆς εἰδικότητος τοῦ ἀξιωματικοῦ ναρκαλιευτοῦ ποὺ εἶχε κατὰ τὴν θητείαν του εἰς τὸν στρατόν. Εἶναι ἀδύνατον ἡ νάρκη αὐτὴ νὰ εἶναι κατάλοιπον τοῦ ἀνταρτοπολέμου. Οἱ προσχώσεις στὰ 15 χρόνια ποὺ παρῆλθαν ἀπὸ τὸν τερματισμὸν θὰ τὴν εἶχαν θάψει βαθειὰ στὴ γῆ πολὺ περισσότερον διότι τὸ μέρος ὅπου ἦτο τοποθετημένη εἶναι διάσελο καὶ οἱ βροχὲς κατεβάζουν πέτρες καὶ μπάζα ἀπὸ τὶς γύρω κορυφές. Ἐκτὸς αὐτοῦ, τόσον ὁ πυροδοτικός της μηχανισμός, ὅσον καὶ ἡ ἐκρηκτική της ὕλη θὰ εἶχε καταστραφῆ ἀπὸ τὴν πολυκαιρίαν καὶ τὴν διάβρωση. Καὶ μόνον αὐτὸ καθιστᾷ μοιραίαν τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ νάρκη τοποθετήθηκε πρόσφατα. Ὁ μεγάλος ἀριθμὸς τῶν θυμάτων δημιουργεῖ ἐπίσης μοιραῖα ὡρισμένα βασικὰ ἐρωτήματα καὶ δὲν πρέπει νὰ ξεφύγουν τῆς προσοχῆς τῶν ἐμπειρογνωμόνων. Τὴν Παρασκευή, δύο δηλαδὴ ἡμέρας πρὶν ἀπὸ τὴν τελετὴ ὁ χῶρος τῆς τελετῆς ἰσοπεδώθηκε ἀπὸ μπουλτόζα. Τὸ τεράστιο βάρος της θὰ προκαλοῦσε τὴν ἔκρηξη τῆς νάρκης, ἂν ἡ νάρκη ἦταν τοποθετημένη ἐκεῖ πρὶν ἀπὸ τὴν Παρασκευή. Στὸν ἴδιον χῶρο καὶ μὲ συμμετοχὴν χιλιάδων λαοῦ ἡ ἐπέτειος τῆς ἀνατινάξεως τῆς γεφύρας τοῦ Γοργοποτάμου ἑωρτάσθηκε ἀπὸ τὰ σωματεῖα τῶν Ἐθνικῶν Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων καὶ πέρυσι καὶ πρόπερυσι. Ἂν ἡ μοιραία νάρκη βρισκόταν ἐκεῖ, οἱ πιθανότητες εἶναι 9 στὶς 10, ὅτι κἄποιο πόδι θὰ τὴν πατοῦσε τότε. Τὰ παραπάνω δὲν ἀποτελοῦν διαπιστώσεις. Ἀποτελοῦν ἐρωτήματα». Κύριοι συνάδελφοι, ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν πρέπει νὰ ἴδωμεν, ὅτι ὄχι μόνον τὴν καχύποπτον ΕΔΑ, ὅπως ἠθέλησε νὰ παρουσιάσῃ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἀλλὰ τὸ πανελλήνιον κατέχει ἡ ἐκδοχὴ ἐγκληματικῆς ἐνεργείας. Καὶ δὲν εἶναι κἄτι τι, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἀποσιωπηθῇ, ὅτι εἰς τοὺς ἐπὶ τόπου βουλευτάς μας, οἱ ὁποῖοι ἐξήταζον κάθε ἐκδοχὴν καὶ ἦλθον εἰς συνομιλίας καὶ μὲ ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ ἐτονίζετο ἀπὸ ἀξιωματικούς, ὅτι ἀποκλείεται νὰ εἶναι παλαιὰ νάρκη, διότι τὸ λεκανοπέδιον εἶχεν ἐκκαθαρισθῆ καὶ διότι ἐὰν εἶχε μείνει ἔστω καὶ μία ἀνεύρετος, θὰ ἐχαρακτηρίζετο ὡς ἀπηγορευμένον ναρκοπέδιον καὶ θὰ ἦτο περιφραγμένον. Ἐπίσης ὑπῆρξεν ἡ δημοσιευθεῖσα εἰς τὴν «Μεσημβρινὴν» δήλωσις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς: «Βάλθηκαν νὰ μᾶς διαιρέσουν οἱ ξένοι».

§34Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Βουλῆς). Αὐτὸ δὲν τὸ παραδέχομαι. Εἰλικρινῶς καὶ τιμίως λέγω, ὅτι τοιαῦτα πράγματα δὲν εἶπον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§35Η. ΗΛΙΟΥ. Μὴ ταράσσεσθε. Αὐτὸ ἐδημοσιεύθη εἰς ἐφημερίδα ἰδικήν σας. Δὲν θέλετε νὰ εὑρεθῇ ἡ ἀλήθεια; Αὐτὸ εἶναι βαρὺ ἐρωτηματικὸν πρόσθετον, διαψεύδει τὴν ἐφημερίδα, εἰς τὴν ὁποίαν ἐδημοσιεύθη ἡ δήλωσίς του. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ διαψεύσῃ ἐμένα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφοι, ἠρεμήσατε.

§37Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Διατὶ δὲν ἐκάματε τὴν ἑπομένην διάψευσιν;

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ἐφραιμίδη, μὴ διακόπτετε.

§39Η. ΗΛΙΟΥ. Ἂς προχωρήσω πάρα πέρα.

§40Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. Ἠλιοῦ;

§41Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐτηρήθη μία ἀρχή. Δὲν γίνεται διακοπή.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω ἀπόφασιν νὰ μὴ ἐπιτρέψω διακοπὰς ἀπόψε.

§43Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Παρακαλῶ μίαν μικρὰν διακοπήν.

§44Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁρίστε.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε. Θὰ προετίμων νὰ ἀποφευχθῇ ἀπόψε τὸ σύστημα τῶν διακοπῶν, αἱ ὁποῖαι ἐνίοτε ἄγουν εἰς ὀξύτητας. Δὲν θὰ τερματίσωμεν ποτέ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ πάλιν νὰ μὴ ἐπιμείνητε διὰ νὰ μὴ διαταραχθῇ ὁ ρυθμὸς τῆς συζητήσεως. Ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἔχουν ἐρωτηματικά. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§46Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μοῦ ἐπέτρεψεν ὁ κ. ρήτωρ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀφήσω νὰ ὁμιλήσητε. Παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνετε.

§48Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν ποτὲ ὅταν ὑπάρχουν ἐρωτηματικά, ὅταν ὑπάρχουν πράγματα χρήζοντα διευκρινίσεως, ὅταν ὑπάρχουν πράγματα χρήζοντα ἐξετάσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ βεβαιώνωμεν μὲ ἐλαφρότητα, μὲ ἕνα «προφανῶς» ποὺ καλύπτει 16 χρόνια — εἰς ποίαν στιγμὴν τῶν 16 ἐτῶν ἔγινεν αὐτὸ τὸ «προφανῶς» κανεὶς δὲν μᾶς τὸ λέγει καὶ ἀπὸ πουθενὰ δὲν βεβαιώνεται — μὲ ἕνα, λοιπόν, «προφανῶς», εἶναι δυνατὸν μὲ ἐλαφρότητα νὰ ἀποδεχώμεθα μίαν ἐκδοχὴν καὶ νὰ ἀποκλείωμεν μίαν ἄλλην; Ἠμπορεῖ αὐτὸ νὰ παρέχῃ μίαν ἄνεσιν εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν δύο μεγάλων κομμάτων, ἠμπορεῖ νὰ παρέχῃ τὴν ἄνεσιν, ἀπομακρυνομένης τῆς ἐγκληματικῆς ἐκδοχῆς, νὰ ἀρχίσῃ ὁ μὲν ἕνας τὴν ἐμπρηστικὴν ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν ἐνεκαινίασεν ἀπὸ τὸ ἴδιον βράδυ χωρὶς ἴχνος συμπαθείας πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην τραγωδίαν, καὶ ὁ ἄλλος — λυποῦμαι νὰ τὸ εἴπω — νὰ ἐνθυμηθῇ τὸν διμέτωπον ἀλλ’ ἐπὶ ἑνὸς μόνον μετώπου. Δὲν θέλω νὰ ἀσχοληθῶ διὰ νὰ μὴ πᾶμε μακρυά, ἀλλὰ νὰ τὸ φέρωμεν εἰς συζήτησιν, δὲν θέλω νὰ ἀσχοληθῶ μὲ ὅσα καταπληκτικὰ ἠκούσθησαν καὶ ἀπόψε ἐδῶ μέσα περὶ τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Περὶ τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, ἡ ὁποία τάχα πάει νὰ μυθοποιηθῇ. Περὶ τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως τῆς ὁποίας ἡ ἀνάμνησις καὶ ἡ ἐξιστόρησις, τὴν ὁποίαν καὶ Ἔθνη ποὺ δὲν εἶχαν παρὰ ἐλάχιστα περιστατικά, ἀτομικὰ περιστατικὰ ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, τὰ διώγκωσαν καὶ τὰ προέβαλλον εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ ἡμεῖς ἠθελήσαμεν νὰ τὰ ἀποκρύψωμεν, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ πρόκλησιν, ἡ ἀνάμνησις καὶ ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν. Καὶ νὰ προτείνεται εἰς ἀντάλλαγμα διὰ τὴν ἐπιτακτικὰ ἐπιβαλλομένην ἀμνηστείαν ἡ διαγραφὴ ἀπὸ τὴν ἱστορίαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὲς οἱ παραχωρήσεις εἰς τὴν ἰδεολογικὴν πίεσιν τῆς δεξιᾶς, δὲν θὰ ὤφειλε νὰ γίνωνται ἂν ἦτο σαφής, ἂν ἦτο ἐναργὴς διὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἡ εἰκὼν τῶν τάσεων καὶ τῶν δρόμων πρὸς τοὺς ὁποίους σήμερον, μὲ τὴν ὑποτροπὴν τῆς ἀντικομμουνιστικῆς ὑστερίας καὶ μὲ τὰ αἰσθήματα τοῦ μίσους θέλει νὰ σπρώξῃ ἡ ἀντιδραστικὴ δεξιά. Δὲν ἦτο λογικὸν καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνωνται αὐτὲς οἱ παραχωρήσεις εἰς τὴν ἰδεολογικὴν πίεσιν τῆς διεξιᾶς, εἶναι κἄτι τι, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ βολεύῃ τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶμαι βέβαιος ὅμως, ὅτι δὲν ἀπηχεῖ τὰ αἰσθήματα τῆς μεγάλης δημοκρατικῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἀλλὰ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ὡμίλησεν καὶ εἶπε τρία τινά: Κατελύθη τὸ Κράτος, καθυβρίσθη ὁ Στρατός. Ἡ ἀριστερὰ θέλει νὰ μονοπωλήσῃ τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν. Κύριοι συνάδελφοι, τὶ ἔγινε ἐπὶ τέλους; Πῶς κατελύθη τὸ Κράτος; Τὸ 1961, ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε., ἑωρτάσθη ἀπὸ τὸν Πανελλήνιον Σύνδεσμον Ἀναπήρων καὶ Τραυματιῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ἡ ἐπέτειος τοῦ Γοργοποτάμου. Τὸ 1963 ἐπανελήφθη ὁ ἑορτασμός. Εἶναι φοβερὸν — καὶ πρέπει νὰ τὸ εἴπω καὶ νὰ τὸ σημειώσω— ὅτι δὲν αἰσθάνεται ἄνεσιν διὰ λόγους ἀναγομένους εἴτε εἰς τὰς ἰδεολογικὰς πιέσεις τῆς δεξιᾶς εἴτε εἰς μεταγενεστέρως μεσολαβήσαντα γεγονότα, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦν μὲ κανένα τρόπον νὰ ἀλλοιώσουν ἢ νὰ ἀμαυρώσουν τὴν περὶ τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως κρίσιν, εἶναι λυπηρόν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν αἰσθάνεται ἄνεσιν προκειμένου περὶ τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ δὲν θέλει τὸν ἑορτασμόν της. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀπεφάσισε νὰ τὸν κρατικοποιήσῃ καὶ νὰ τὸν προσωποποιήσῃ. Αὐτὸ ἔγινε καὶ μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς καθιερώσεως τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς ἐπετείου τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν Ἀθηνῶν. Κανεὶς δὲν κατηγόρησε τὸν Πρωθυπουργὸν δι’ ὅ,τι δήποτε ἄλλο καὶ κανεὶς δὲν ἔχει νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι μετέβη εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ ὅτι ἡγήθη τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπραγματοποιήθη ἡ ἀπελευθέρωσις. Ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἦτο μία παραγνώρισις τῶν ἀγώνων ἑνὸς Ἔθνους ὁλοκλήρου καὶ τῶν θυμάτων καὶ τῶν ἡρώων καὶ τῶν ἡρωϊσμῶν, τὴν προσωποποίησιν αὐτὴν τὴν παραβλέπω, διότι ἐπὶ τέλους δὲν ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς κανὲν ἄτακτον γεγονός. Τώρα κρατικοποιεῖ καὶ τὸν πανηγυρισμὸν τοῦ Γοργοποτάμου. Διατὶ τὸν κρατικοποιεῖ; Διὰ νὰ ἀποκλείσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὰ τιμώμενα πρόσωπα, ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπονεμηθοῦν αἱ τιμαί, νὰ τοὺς ἀποκλείσῃ καὶ ἀπὸ τὸ ἁπλοῦν δικαίωμα νὰ μετάσχουν τοῦ ἑορτασμοῦ καὶ νὰ ἀποτίσουν αὐτοὶ τιμὴν εἰς τοὺς συναγωνιστάς των ποὺ ἔπεσαν. Καὶ γίνεται ἕνα πρόγραμμα εἰς τὸ ὁποῖον δικαιοῦται πᾶς τις ἀναμιχθεὶς ἢ μὴ ἀναμιχθεὶς ἢ καὶ καταπολεμήσας τὴν ἀντίστασιν ἐνδεχομένως ἢ καὶ συνεργασθεὶς μὲ τὸν ἐχθρὸν ἐνδεχομένως, ἐπιτρέπεται καὶ προγραμματίζεται νὰ μετάσχῃ, ἀποκλείεται δὲ ἡ κατάθεσις στεφάνου ἐκ μέρους τῶν δύο τιμημένων στρατηγῶν Αὐγεροπούλου ἐκ μέρους τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ΕΛΑΣ καὶ Κοσίντα ἐκ μέρους τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ΕΔΕΣ. Διὰ νὰ ἀποκλεισθῇ ὁ ΕΛΑΣ ἀπεκλείσθη καὶ ὁ ΕΔΕΣ. Καὶ μαζεύεται κόσμος, πᾶνε χιλιάδες προσκυνηταί, πᾶνε βετεράνοι τῶν ἐθνικῶν ἀγώνων καὶ εὑρίσκουν ἕνα κορδόνι καὶ εὑρίσκουν, ὅτι ὑπάρχει μία ἀπαγόρευσις καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ περάσουν οὔτε 15–20 ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὀργανώσεων, τὰ συμβούλια τῶν ὀργανώσεων μὲ τὰ λάβαρά των καὶ ἡ ὑπόθεσις τραβᾶ σὲ μάκρος. Εἶχε προγραμματισθῆ διὰ τὰς 11.30′ καὶ φθάνομεν εἰς τὴν 1ην μ.μ., καθυστέρησις, ἐκνευρισμός, τραγούδια ἀπὸ τὴν μίαν, τραγούδια τοῦ ΕΛΑΣ. Διατὶ τραγούδια τοῦ ΕΛΑΣ; Ἄμ τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας θὰ τραγουδοῦσαν εἰς ἕνα ἑορτασμὸν τοῦ Γοργοποτάμου; Καὶ ἔπειτα μία ἀτμόσφαιρα, ἡ ὁποία τέλος πάντων δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δημιουργηθῇ καὶ ἐδημιουργήθη ἀπὸ ὑπαιτιότητα τῶν κρατικῶν λειτουργῶν. Μία περιφρόνησις πρὸς τὸ πλῆθος, μία προκλητικότης, μία προσπάθεια ἀποκλεισμοῦ τῶν ἀγωνιστῶν διὰ τῆς κρατικοποιήσεως τῆς τελετῆς. Ὁ Νομάρχης ναί, ὁ Στρατηγὸς τοῦ ΕΔΕΣ καὶ ὁ στρατηγὸς τοῦ ΕΛΑΣ ὄχι.

§49Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τῶν 50 ἔναντι τῶν 10.000; Δὲν ἐντρέπεσθε;

§50Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ράλλη, ἔχετε πολλοὺς λόγους νὰ ἐντρέπεσθε καὶ ἐγὼ κανένα. Λοιπὸν ἀφῆστε τα αὐτά. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι, φωναὶ ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ ἀνακαλέσῃ).

§51Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀκοῦστε ἐδῶ κ. Ἠλιοῦ, ἔχω τιμηθῆ μὲ ὅλα τὰ μετάλλια καὶ εἶμαι ὑπερήφανος. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι, φωναὶ ἐκ τῆς ΕΡΕ νὰ ἀνακαλέσῃ). Καὶ ἐπολέμησα 8 χρόνια ὅτε σεῖς καθωδηγούσατε τὸν κόσμον διὰ νὰ κτυπήσῃ τὴν πατρίδα, καὶ ἐγὼ θὰ ἐντρέπομαι; (Φωναὶ νὰ ἀνακαλέσῃ). Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι.

§52Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποκαταστήσατε τὴν ἡσυχίαν (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι, φωναὶ νὰ ἀνακαλέσῃ κλπ).

§53Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν θέλω, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀνακαλέσω.

§54Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ, κ. Πρόεδρε.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ καθῆστε εἰς τὰς θέσεις σας. Ἡ εἰκὼν ποὺ παρέχομεν δὲν ἁρμόζει.

§56Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι πάρα πολὺ διότι ἢ πρέπει νὰ πρυτανεύσῃ ἐδῶ μέσα ἡ εὐθύτης καὶ ἡ καλὴ πίστις καὶ ἡ ἀνάληψις εὐθυνῶν (φωναὶ ἐκ τῆς ΕΡΕ, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι), ἢ ἐν ἀντιθέτῳ περιπτώσει (θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ΕΡΕ).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τοὺς κυρίους βουλευτὰς νὰ καθήσουν εἰς τὰς θέσεις των. Διαφορετικὰ δὲν δύναται ν’ ἀποκατασταθῇ ἡ τάξις.

§58ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς ΕΡΕ). Νὰ ἀνακαλέσῃ.

§59Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑβρίσθη συνάδελφος, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἔδωσεν ἀφορμήν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε παρακαλῶ εἰς τὰς θέσεις σας. Δὲν δύναμαι ἄλλως νὰ διευθύνω τὴν συνεδρίασιν, ἐφ’ ὅσον φωνασκοῦν βουλευταὶ ὄρθιοι.

§61Π. ΚΛΗΣ. Ἡμᾶς θὰ βάλετε εἰς τὴν τάξιν, κ. Πρόεδρε;

§62Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω πῶς ἀντελήφθην τὴν λεχθεῖσαν φράσιν ἀπὸ τὸν κ. Ράλλην, ὁ ὁποῖος ἐκάθητο δίπλα εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ. Εἶπεν ὁ κ. Ράλλης, (δὲν ντρέπεσαι κ. Ἠλιοῦ;). Ἐὰν δὲν συνέβη ἔτσι, τότε ἀνακαλῶ, ἀλλὰ καὶ ἐὰν συνέβη ἀνακαλῶ καὶ πάλιν, διότι ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν μιμηθῶ (χειροκροτήματα ἐκ τῆς ΕΔΑ). Ἐὰν τὸ εἶπε καὶ ἐὰν τὸ ὁμολογῇ καὶ τὸ ἤκουσα, ἐὰν τὸ εἶπεν, εἶναι τοὐλάχιστον Φαρισαϊσμὸς νὰ ζητοῦν οἱ ὁμόφρονές του νὰ ἀνακαλέσω.

§63Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ.

§65Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐσημειώθη ἕνα ἐπεισόδιον, θὰ εἴπω πότε καὶ ποίαν στιγμὴν ἐσημειώθη. Πάντως ἐσημειώθη ἀργότερον ἀπὸ ὅ,τι θὰ ἦτο δυνατὸν ψυχολογικῶς καὶ ἠθικῶς νὰ δικαιολογηθῇ. Διότι ἀφ’ ἧς ἀνῆλθεν ὁ κ. Ἠλιοῦ εἰς τὸ βῆμα ἐχρησιμοποίησε φράσεις εἰς βάρος τῆς παρατάξεώς μας, τὰς ὁποίας μόνον ἡ γενναιοφροσύνη καὶ ἀνωτερότης ὅλων καὶ ἐμοῦ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ. Ὡμίλησε καὶ πάλιν (θόρυβος ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ, κωδωνοκρουσίαι). Παρακαλῶ, κ. Παπαδημητρίου, καθῆστε κάτω καὶ σιωπήσατε.

§66Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἶναι ψέμματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ;

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, θὰ μὲ ἀναγκάσετε νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν. Καθήσατε εἰς τὴν θέσιν σας. Ὁμιλεῖ Ἀρχηγὸς κόμματος. Τί κατάστασις εἶναι αὐτή; Λυποῦμαι, κ. Ἀρχηγὲ τῆς ΕΡΕ, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖτε τώρα νὰ συνεχίσετε, διότι ἐπεβλήθη σχετικὴ τάξις.

§68Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπε, νὰ ὁμιλῶ ἠρέμως καὶ θέτω ὅλα αὐτὰ ὑπ’ ὄψει καὶ ὑμῶν καὶ τοῦ κ. Ἠλιοῦ καὶ ὅλων τῶν συναδέλφων, ἀφ’ ἧς ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα καὶ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, λόγῳ τῆς γενναιοφροσύνης μας, ὅτι .....

§69Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ποῖος σᾶς ἔθιξε;

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, σᾶς παρακαλῶ ἐπὶ τέλους νὰ ἔχωμεν καὶ κἄποιον σεβασμόν.

§71Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπεν, ὅτι ὄχι μόνον ἐκ τοῦ λόγου τοῦ ἰδικοῦ μου, τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησα, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ λόγου τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ αἰσθανθῇ μάλιστα, καὶ τῶν δύο αὐτῶν λόγων, ἐντροπὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐρωτῶ: Ἐὰν ἐκπροσωπῇ καὶ ὁμιλῇ περὶ ἐντροπῆς ὕστερα ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ καὶ ὁμιλῇ περὶ ἐντροπῆς ὁ κύριος αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ μᾶς ὑβρίσῃ καὶ ὁ ὁποῖος εἰς τὸ τέλος ἐνόμισεν ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον νὰ ὑβρίσῃ τὸν κ. Ράλλην; Ὡμίλησε διὰ «καρφίτσες», διὰ τρίκυκλα, ὡμίλησεν ὁ κύριος αὐτός, ὁ ἐκπροσωπῶν παράταξιν σφαγέων καὶ δολοφόνων, ὁ ἐκπροσωπῶν παράταξιν δολοφόνων, ὡμίλησε δι’ ὅλα αὐτὰ καὶ λυποῦμαι.

§72Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Διακόπτεται μὴ ἀκουόμενος, κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἐντόνως). Καθῆστε κάτω, δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ μὲ διακόψετε. Καὶ θὰ ἔπρεπε οἱ ἐκπρόσωποι καὶ ὑπέρμαχοι ἐγκληματιῶν νὰ ἔχουν ἐντροπὴν καὶ νὰ μὴ μὲ διακόπτουν. (Φωναί, θόρυβος ἐκ τῆς ΕΔΑ, κωδωνοκρουσίαι).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε, κ. Παπαδημητρίου, λυποῦμαι, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀνακαλέσω διὰ δευτέραν φορὰν εἰς τὴν τάξιν.

§75Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἰς τὸ τέλος, ἀφοῦ μᾶς καθύβριζεν ἐπὶ τόσην ὥραν, εἰσῆλθεν ὁ κ. Ἠλιοῦ εἰς τὸ θέμα τῆς νάρκης. Τὸν ἠκούσαμεν καὶ ἔκανε τοὺς παραδοξοτέρους συλλογισμοὺς μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀφήσῃ......

§76Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή, νὰ μοῦ ἀφαιρῆτε τὸν λόγον καὶ νά...... ἀγορεύσῃ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε.

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μὲ ἀκούσῃ ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἄλλως θὰ κατέβῃ ἀπὸ τὸ βῆμα. Ἔκανε τοὺς παραδοξοτέρους συλλογισμοὺς μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀφήσῃ ἐσωτερικῶς καὶ διεθνῶς ἐκκρεμῆ ὑπόνοιαν......

§78Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀφαιρῆτε τὸν λόγον ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ νὰ δίδετε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Κανελλόπουλον, ὁ ὁποῖος κάνει ἀγόρευσιν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἠλιοῦ εἶναι ἐπὶ τοῦ βήματος. Δὲν τοῦ ἀφαιρέθη ὁ λόγος. Καὶ δὲν πρόκειται περὶ ἀγορεύσεως, ἀλλὰ περὶ διακοπῆς τοῦ κ. Κανελλοπούλου. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως τερματίζει.

§80Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν κάμνει διακοπήν, ἀγόρευσιν ἔκαμεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Ἐγὼ εὐχαρίστως θὰ τὸν ἀκούσω τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, ἀλλὰ ἂς τελειώσῃ ὁ ρήτωρ καὶ μετὰ ἂς λάβῃ τὸν λόγον νὰ ἀγορεύσῃ ἐκ δευτέρου.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν δὲν ἐθορυβούσατε σεῖς, θὰ εἶχεν ἤδη τελειώσει ἡ διακοπὴ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ.

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφῆκεν, ὁ κ. Ἠλιοῦ, νὰ αἰωρῆται εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος, διεθνῶς καὶ ἐσωτερικῶς — καὶ λυποῦμαι, διότι δὲν διεμαρτυρήθη ἀμέσως ἡ Κυβέρνησις καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν παρίστατο ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ τὸν διέκοπτε— διὰ νὰ μείνῃ ἐκκρεμὴς διεθνῶς, εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος ἡ ὑπόνοια τοῦ ἐγκλήματος. Καὶ τὸ ἠκούσαμεν καὶ τὸ ἠνέχθημεν καὶ αὐτὸ ἅπαντες, διότι αὐτὸ βαρύνει ἅπαντας. Εἰς τὸ τέλος ἐτόλμησε νὰ ἀποδώσῃ εἰς τοὺς 50 χωροφύλακας, διότι ἔχουν μανίαν οἱ κύριοι αὐτοὶ κατὰ τῶν χωροφυλάκων καὶ κατὰ τῆς τάξεως, κατὰ τῆς ἐννόμου τάξεως καὶ κατὰ τῆς ἐθνικῆς ὑποθέσεως, τὴν ὁποίαν προασπίζει ἡ χωροφυλακή, ἐτόλμησε, λέγω, νὰ ἐπιρρίψῃ εἰς 50 χωροφύλακας τὴν εὐθύνην δι’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα συνέβησαν καὶ τότε τοῦ εἶπεν ὁ κ. Ράλλης, εἶναι ἐντροπὴ νὰ κάμῃ αὐτὸν τὸν συλλογισμόν. Τοῦτο ἀποτελεῖ λογικὴν παρατήρησιν καὶ ἀμέσως ἔσπευσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ νὰ προβῇ ὄχι εἰς παρατήρησιν αὐτῆς τῆς μομφῆς, ἡ ὁποία καὶ εὐκόλως ἀνακαλεῖται καὶ εὐκόλως διατυποῦται, ἀλλὰ καὶ εἰς μία βαρυτάτην προσωπικὴν κατηγορίαν. Εἶναι ὑπόλογος δι’ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔπραξε καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν ἀγόρευσιν, τὴν ὁποίαν ἀπόψε ἀπήγγειλεν δῆθεν μὲ μειλίχιον ὕφος, ἀλλὰ μὲ μίαν δολοφονικὴν εἰς βάρος τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Ἔθνους πρόκλησιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ΕΡΕ).

§83Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι παρεβιάσθη δεινῶς ὁ Κανονισμὸς ἀπὸ σᾶς καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ καὶ ταῦτα ἀνεξαρτήτως οὐσίας, διότι μετὰ τὸ κλείσιμον τῆς ἀγορεύσεώς του εἰς τὸ ὁποῖον ἐπέσεισε τὴν ἀπειλὴν τῶν ἀνωμάλων λύσεων, ἦλθε τώρα εἰς τὴν διακοπὴν νὰ ἐκτοξεύσῃ ἀπειλὰς ἐναντίον μου. Δὲν συνέβη νὰ εἶναι ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι παριστάνουν τὸν ἥρωα, δὲν συνέβη ὅμως οὔτε καὶ πρόκειται νὰ φοβηθῶ ποτὲ καὶ νὰ καμφθῶ ποτὲ πρὸ τῆς ἐπιτελέσεως τοῦ καθήκοντος. Μοῦ ἀρκεῖ ἡ ὁμολογία ὅτι ὁ κ. Ράλλης μὲ διέκοψε καὶ εἶπε: «Δὲν ἐντρέπεσθε, κ. Ἡλιοῦ;» Ἐπανέλαβα τὴν φράσιν του καὶ λυποῦμαι δι’ αὐτό. Δὲν ζητῶ νὰ ἀνακαλέσῃ, εἶναι ἐλεύθερος νὰ ὑβρίζῃ, ἐγὼ δὲν ὑβρίζω, λυποῦμαι διότι παρεσύρθην καὶ λυποῦμαι διότι τὸν ἐμιμήθην. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, λυποῦμαι πλήρως. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παρερμηνεύωνται οἱ λόγοι τοῦ ρήτορος. Εἶπον, ὅτι ἡ ἀπόφασις, ἡ Κυβερνητικὴ τῆς τελετῆς, τὸ πρόγραμμα τῆς τελετῆς, τὸ ὁποῖον κατήρτισεν ὁ κ. Νομάρχης, ἀπέκλεισεν ἀπὸ τὸ νὰ ἀπονείμουν τιμὰς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε καὶ νὰ τιμηθοῦν. Ἀπηγόρευσαν τὴν εἴσοδον τῶν λαβάρων τῆς ἀντιστάσεως. Περνοῦσε ἐν τῷ μεταξὺ καιρός, καὶ ἡ δυσφορία καὶ αἱ προστριβαί, αἱ ἀντεγκλήσεις ἐνισχύοντο ὅταν τέλος πάντων ἐπετράπη ἡ εἴσοδος τῶν λαβάρων. Ἔσπασε ἕνα καθιερωμένο κορδόνι. Αὐτὰ ἦσαν ὅλα ὅσα πρὸ τῆς ἀνατινάξεως συνέβησαν. Βεβαίως, ἐπηκολούθησεν ἡ κατάθεσις στεφάνων, ἐν τάξει καὶ εἶναι ψευδὲς ὅτι ἀπεδοκιμάσθησαν εἴτε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Στρατιᾶς εἴτε ὁ κ. Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς, εἴτε ὁ κ. Ἀρχηγός. Εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν συνέβησαν αὐτά. Ἐχειροκροτήθησαν μάλιστα, ὅπως ἐχειροκροτήθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς, καὶ ὁ καταθέσας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως στέφανον Ὑπουργός. Ἠκούσθησαν μόνον μεμονωμέναι ἀποδοκιμασίαι ὅταν ἐκ μέρους τῆς ΕΡΕ ἀνηγγέλθη ὅτι καταθέτει στέφανον ὁ κ. Καλαντζῆς. Οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν ἀποδοκιμασίαν. Δὲν ἔπαυεν ὅμως νὰ ἦτο μία ἑορταστικὴ καὶ πανηγυρικὴ ἐκδήλωσις, ἕνα λαϊκὸ πανηγύρι, ἑνὸς λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 20 χρόνια δὲν ἠμποροῦσε, τοῦ ἀπηγορεύετο, νὰ τιμήσῃ τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν. Ἕνα λαϊκὸ πανηγύρι εἰς τὴν ἐρημιὰ τί κατάλυσιν τοῦ Κράτους καὶ τί ἐπανάστασιν θὰ ἔκαμνε; Ὅταν, λοιπόν, αὐτὸ τὸ πνεῦμα ὑπῆρξεν, νομίζω, ὅτι τὴν ὥραν ποὺ ἀποκλείεται ὁ ΕΛΑΣ καὶ ποὺ ἀποκλείεται τὸ ΕΔΕΣ καὶ καλεῖται ὁ κ. Καλαντζῆς, ὁ ὁποῖος ἐπὶ πολλὰ χρόνια ὡς διευθύνων τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀσφαλείας ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς τῶν διωκτῶν τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, ἐδημιουργήθησαν συνέπειαι........ (Θόρυβος, φωναί, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΡΕ).

§84Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, κ. Πρόεδρε.

§85Η. ΗΛΙΟΥ. ..... ποὺ ἠμποροῦν νὰ ἐξηγήσουν τὰς ἀραιὰς ἀκουσθείσας ἀποδοκιμασίας, τὰς ὁποίας οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ θεωρήσῃ δικαιολογημένας. Ἠμποροῦν νὰ ἐξηγηθοῦν. Τώρα ἐὰν ὅταν ἐπηκολούθησεν ἡ ἔκρηξις, ἐὰν ἀπρόβλεπτα, μέσα εἰς ὥραν πανηγυρισμοῦ, ἐνθουσιασμοῦ τοῦ κόσμου, ξαφνικὰ εἶδον νὰ τινάζωνται κεφάλια στὸν ἀέρα καὶ τὰ αἵματα τῶν ἑκατοντάδων τῶν παραστάντων, ὅταν εἶδον τὸ τραγικὸν θέαμα καὶ ἠκούσθησαν φωναί, μᾶς σκοτώνουν, μᾶς κτυπᾶνε, ἐὰν ἐδημιουργήθηκε μία κατάστασις εἰς ὡρισμένα ἄτομα, ἀπὸ ὑστερίαν, μία κατάστασις ἀπωλείας τοῦ ἐλέγχου, ὅταν ἐπίστευαν ὅτι ἐβάλλοντο καὶ ἐὰν ἔγιναν μερικὰ πράγματα..... (Φωναί, θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΡΕ).

§86Χ. ΕΡΜΕΙΔΗΣ. Ἔδειραν πρῶτα τοὺς ἀξιωματικούς. Ἀφῆστε τα αὐτά, κ. Ἠλιοῦ.

§87Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐὰν συνέβαινον αὐτὰ τὰ πράγματα ποὺ λέτε καὶ ἐδημιουργεῖτο εἰς 10.000–15.000 ἀνθρώπους ἡ λεγομένη ψυχολογία τοῦ ὄχλου καὶ ἐὰν παρεσύροντο ἀπὸ ἐντυπώσεις τῆς στιγμῆς, ὅπως ἦταν ἡ ὑστερία πέντε ἀτόμων, θὰ ἐθρηνούσαμε τραγικὰ πράγματα. Εἶναι βέβαιον ὅτι ὑπῆρξε ψυχραιμία. Εἶναι βέβαιον ὅμως ὅτι οἱ ἐπὶ κεφαλῆς ἐκείνην τὴν στιγμήν, οἱ ὑπεύθυνοι, ἐγκατέλειψαν τοὺς ψυχορραγοῦντας...

§88Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἤθελον νὰ διαβεβαιώσω, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, μὲ τὸ αὐτοκίνητόν του μετέφερε τραυματίαν. Ἐπίσης ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς μὲ τὸ αὐτοκίνητόν του μετέφερε τραυματίαν. Ἑπομένως, οὐδεὶς ἐγκατέλειψε τὰ θύματα.

§89Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ἀντελήφθητε, εἶπον, ὅτι ἐγκατέλειψαν μεταξὺ τῶν προσκυνητῶν, οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον μίαν ὑπεύθυνον θέσιν. Ἐκεῖ δύο μέλη τῆς ἐκτελεστικῆς μας Ἐπιτροπῆς, δύο μέλη τῆς κοινοβουλευτικῆς μας ὁμάδος, ἄλλα μέλη τῆς διοικήσεως τῆς ΕΔΑ περιεφρούρησαν, προεφύλαξαν καὶ καθησύχασαν τοὺς ἀπωλέσαντας τὴν ψυχραιμίαν των καὶ κατώρθωσαν νὰ σταματήσουν κάθε ἐκδήλωσιν καὶ ἐδέχθησαν διὰ τοῦτο τὰς εὐχαριστίας τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκείνην τὴν ὥραν εἶδον ὅτι παρημποδίσθη κάθε ἐκτροπὴ καὶ δὲν μετετράπη τὸ πλῆθος ἐκεῖνο εἰς μᾶζαν ψυχολογικὴν μὴ δυναμένην νὰ ἐλέγξῃ τὰς ἀντιδράσεις της, ἀλλὰ ὅτι ὑπῆρξε μία ψυχραιμία καὶ ἀπετράπη τὸ χειρότερον καὶ δι’ αὐτὸ ἀπηυθύνθησαν καὶ εὐχαριστίαι καὶ συγχαρητήρια. Καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὀφείλω νὰ συγχαρῶ τοὺς προσκυνητὰς καὶ ὅλως ἰδιαιτέρως τὰ παραστάντα στελέχη τῆς παρατάξεώς μας, διότι διετήρησαν ψυχραιμίαν καὶ ἀπεσόβησαν λυπηρὰς συνεπείας. Βεβαίως αἱ πρῶται ἐντυπώσεις ἐδημιουργήθησαν εἰς τὸν συγκεντρωθέντα κόσμον, ὑποψίαι περὶ ἐπιθέσεως φονικῆς, ἠκούσθη ἡ κραυγὴ μᾶς σκοτώνουν. Εἶναι ὅμως διὰ τοῦτο βαρυτάτη ἡ εὐθύνη τῆς παρατάξεως ἐκείνης, ποὺ κυβερνῶσα ἐπὶ ὀκτὼ χρόνια διὰ τῆς καταχρήσεως τῆς ἱεραρχικῆς ἐξουσίας, διὰ προαγωγῶν, ἀμοιβῶν ἢ ἐξασφαλίσεως ἀσυδοσίας, διὰ τῆς καλλιεργείας τοῦ φανατισμοῦ καὶ τοῦ μίσους ἐναντίον ὁλοκλήρου παρατάξεως, διὰ τῆς ὀργανώσεως ἐπιθέσεων κατὰ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἀντιπροσώπων του, παρώθησαν καὶ διέφθειραν ὡρισμένα ἄτομα μέσα εἰς τὸν ἔνοπλον μηχανισμόν, ἰδίως τῶν Σωμάτων ἀσφαλείας, καὶ ἔτσι ἐδημιούργησε μὲ ἀποκλειστικήν της εὐθύνην τὸ κλῖμα δυσπιστίας καὶ καχυποψίας τοῦ λαοῦ δι’ ὅλους, δικαίους καὶ ἀδίκους, κλῖμα ποὺ χρειάζεται νὰ ἐργασθῶμεν διὰ νὰ ἐξαλειφθῇ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Κράτος δὲν κατελύθη, εἶναι βέβαιον αὐτό. Ἐὰν εἶχε καταλυθῆ τὸ Κράτος, ὅπως ἰσχυρίσθη ἡ ΕΡΕ, μετὰ τὴν αἱματηρὰν αὐτὴν τραγῳδίαν, βεβαίως δὲν ἠξεύρομεν ποία θὰ ἦτο ἡ ἀπόληξις. Δὲν ὑπάρχει ἐπίσης καὶ καμμία δικαιολογία εἰς τοὺς ἰσχυρισμοὺς περὶ μονοπωλήσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς γυρίσῃ ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ γύρω του νὰ δῇ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ προνόμια καὶ τὴν ἀναγνώρισιν καὶ ποῖοι ἔχουν τὰ ὠφελήματα. Ἀλλὰ μήπως εἶναι καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι .... ἂς μὴ προχωρήσω.

§90Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Προσέξατε παρακαλῶ τὸ θέμα.

§91Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐγκληματίαι εἰς τοὺς κόλπους μας ...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§92Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔχετε ἕνα μονοπώλιον, ἔχουν οἱ ἀντιστασιακοὶ τοῦ ΕΛΑΣ τὸ μονοπώλιον τῶν διωγμῶν. Ἐδιώχθησαν, ἀπώλεσαν τὰς θέσεις, ἀπώλεσαν τὰς συντάξεις, ἐρρίφθησαν εἰς τὰς φυλακάς, ἐνῷ παντοῦ τιμᾶται ἡ ἀντίστασις.

§93Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Σᾶς ἐχρειάζετο.

§94Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀφήσατε τὴν ἱστορίαν, ὅπως γράφεται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι κάθε ἄλλο παρὰ συμπαθῶς βλέπουν τὴν παράταξίν μας, ἀπὸ τὸν στρατάρχην Οὐίλσων, ἀπὸ τὸν Νόελ Μπαῖκερ, ἀπὸ ὅλους οἱ ὁποῖοι μαρτυροῦν ὁποῖον ὑπῆρξε τὸ ἔργον καὶ ἡ δρᾶσις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ τῆς μεγαλυτέρας ὀργανώσεώς της, τοῦ ΕΛΑΣ, ποὺ εἰς ἐποχὴν ποὺ δὲν ὑπῆρξεν ἐξουσία παρὰ μόνον Γερμανικὴ καὶ Ἰταλική, ἐπήνδρωσεν 11 μεραρχίας, καὶ διὰ νὰ ἰδῆτε πόσον αὐτὸ ἐκφράζει τὴν καθολικὴν συμμετοχὴν τοῦ ἔθνους, σᾶς θυμίζω ὅτι τὸν καιρὸν ποὺ ὑπῆρχε κἄποτε νόμιμον Κράτος, τὸ 1920–1922 εἴχομεν 80.000 λιποτάκτας τοῦ νομίμου στρατοῦ. Ἐνῷ εἰς τὴν Ἀντίστασιν εἴχαμε 11 μεραρχίας τοῦ ΕΛΑΣ ἀπὸ ἐθελοντάς, διότι ἐξέφραζεν ὁ ΕΛΑΣ τὸ ἐθνικὸν αἴσθημα τῆς Ἀντιστάσεως κατὰ τοῦ κατακτητοῦ.

§95Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Αὐταὶ ἦσαν αἱ μεραρχίαι ποὺ ἐστράφησαν κατόπιν .........

§96Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ ἐμπαθὴς λόγος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος δὲν εὗρεν οὔτε μίαν λέξιν διὰ τὰ θύματα, ἐντάσσεται εἰς τὸ ἐξαγγελθὲν σχέδιον ἐνεργείας, σκληρᾶς ἐνεργείας, εἰς τὸ σχέδιον ποὺ ἐξηγγέλθη εἰς τὴν ὁμιλίαν του τῆς περασμένης Δευτέρας εἰς τὸ «Κεντρικόν», εἰς τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη καὶ εἰς συνέντευξίν του εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἡμέρα» εἰς τὸ σχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον στηρίζεται εἰς τὸν ὑπολογισμὸν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ παλιννοστήσῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν μὲ τὴν ἐπίκλησιν αὐτοῦ τοῦ χρεωκοπημένου συνθήματος, τῆς ἐπικλήσεως τῆς ὑστερίας τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ, τῆς ἐπικλήσεως τοῦ κινδύνου καὶ τοῦ φόβου, μὲ τὸ νὰ ὑψώσῃ τὰ λάβαρα αὐτὰ καὶ τὰ συνθήματα αὐτά, καὶ νὰ ἀνεβάσῃ τὴν πολιτικὴν θερμοκρασίαν μέχρι θερμοπυρακτώσεως καὶ μὲ τὰ γνώριμα ὅπλα ὅλων ἐκείνων ποὺ ἐπαγγέλλονται τὸ ἐπιτήδευμα τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ καὶ κερδίζουν ἀπὸ αὐτό, ἐλπίζει νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ὅπως αὐτὰ τὰ ἤκουσε καὶ τὰ ὑπέστη ἐπὶ μακρὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ εἶδε τοὺς καπήλους τῆς ἐθνικοφροσύνης καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ ἐπὶ τὸ ἔργον καὶ τοὺς κατεδίκασε μὲ τὴν λαϊκὴν ψῆφον καὶ δὲν ὑπάρχει περίπτωσις αὐτὸ τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τέλους ἠμποροῦσε νὰ εὑρίσκετο μία ἄλλη εὐκαιρία νὰ ἐξηγγέλετο καὶ ὄχι ἡ τραγωδία τοῦ Γοργοποτάμου, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε προκαλέσει ἐθνικὸν πένθος καὶ ὄχι ἀφορμὴν αὐτῆς τῆς μισαλλοδοξίας καὶ αὐτῶν τῶν κηρυγμάτων. Αὐτὴν τὴν ἐλπίδα ἂς τὴν ἀποβάλῃ διὰ παντὸς ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ καὶ ἡ ΕΡΕ καὶ δὲν θὰ τοὺς ὁδηγήσουν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ ἐθνοκαπηλεία καὶ ἡ ἐπίκλησις τῆς ὑστερίας τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ, δὲν θὰ τοὺς ὁδηγήσουν εἰς τὴν ἐξουσίαν ὁσονδήποτε καὶ ἂν αὐτό, ἐνδεχομένως τοὺς ἐξασφαλίζῃ ἄλλοθεν εὐνοίας.

§97Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως θὰ σᾶς ὁδηγήσῃ ἡ καπηλεία τῆς ἀντιστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνετε, κατὰ τρόπον ἀναίσχυντον; Διότι αὐτὰ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀντίστασιν. Οὔτε σεῖς ἔχετε σχέσιν, οὔτε οἱ περισσότεροι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν πτέρυγά σας. Θὰ ἤθελον νὰ ἠξεύρω ποῖος ἐπολέμησεν ἀπὸ ὅλους ἐκείνους.... (Θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΔΑ, κωδωνοκρουσίαι). Κανένας σας δὲν ἐπολέμησε τοὺς Γερμανούς.

§98Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ὁμιλεῖ ἀπὸ τῆς θέσεώς του μὴ ἀκουόμενος, λόγῳ τοῦ θορύβου καὶ τῶν κωδωνοκρουσιῶν).

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΔΑ). Ντροπή σας.

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κανένας σας δὲν ἐπολέμησε. Θὰ ἤθελα νὰ ἠξεύρω ποῖον ἡγετικόν σας στέλεχος ἐξετελέσθη ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, ὅπως ἐξετελέσθησαν ἡγετικὰ στελέχη τοῦ παλαιοῦ μικροῦ ἰδικοῦ μου κόμματος. Εἴχατε ὅλοι κρυβῆ εἰς τὰς πόλεις ἢ εἰς τὰ προστατευόμενα βουνά. (Θόρυβος ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΔΑ, κωδωνοκρουσίαι).

§101Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος, λόγῳ θορύβου).

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπολέμησες, οὔτε σύ, εἴτε κανένας σας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ σχεδὸν ἅπαντες οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ ἵστανται ὄρθιοι καὶ διαμαρτύρονται). Εἶναι ἐντροπὴ νὰ ὁμιλῆτε δι’ ἀντίστασιν εἰς τὸν πόλεμον.

§103Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Πολέμησες ἐσύ; Νὰ μᾶς πῇς. Πολέμησες ἐσύ; (Τὰ ἀνωτέρω λέγονται ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ κατερχομένου ταὐτοχρόνως τὰ ἔμπροσθεν ἑδώλια πρὸ τῆς πτέρυγος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου).

§104Π. ΚΛΗΣ. Ντροπὴ σου νὰ λὲς αὐτά. Εἶσαι πολὺ μικρὸς νὰ λὲς αὐτὰ πρὸς τὸν Ἀρχηγόν μας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι. Ἅπαντες οἱ κ.κ. βουλευταί, ἵστανται ὄρθιοι, ἐν μέσῳ ἀντεγκλήσεων καὶ θορύβου).

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐπανέλθετε εἰς τὰς θέσεις σας, ἄλλως θὰ ἀναγκασθῶ νὰ διακόψω τὴν συνεδρίασιν. Ἠγέρθην, ὡς ἀπαιτεῖ ὁ Κανονισμὸς ἐπὶ τῆς ἕδρας μου καὶ δηλῶ ὅτι ἐὰν δὲν ἐπανέλθητε εἰς τὰς θέσεις σας, θὰ διακόψω τὴν συνεδρίασιν.

§106Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδέχθην προσωπικῶς ὕβρεις, διὰ τὰς ὁποίας ἀδιαφορῶ, διότι τὰς ἐδέχθην ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἰς ὥρας κρισίμους ἦσαν δειλοὶ Ἕλληνες καὶ μόνον ἐγκληματίαι. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΡΕ–Θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΔΑ). Εἶναι ἀνάγκη ἡ Ἑλληνικὴ νεολαία νὰ τὸ μάθῃ αὐτό: Οὐδέποτε ...... (Θόρυβος ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΔΑ).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 10′. Παρακαλοῦνται οἱ κ.κ. βουλευταὶ νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν ὡς ὁρίζει ὁ Κανονισμός.

(Ὥρα 10.15′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 10.25′ μ.μ.)

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§109Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 43 παρ. 6, θὰ λάβετε τὸν λόγον μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος.

§111Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἐὰν δὲ μοῦ δώσετε τὸν λόγον τώρα, θὰ ξαναδιακόψητε τὴν συνεδρίασιν.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ἐζήτησαν καὶ οἱ κ.κ. Γ. Ράλλης καὶ Ε. Καλαντζῆς καὶ ἐδήλωσα ὅτι θὰ τὸν λάβουν μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ κυρίου θέματος ὡς ἀπαιτεῖ ὁ Κανονισμὸς διὰ τοῦ ἄρθρου 43 παρ. 6.

§113Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνδέομαι μαζί σας 35 ἔτη καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς θίξω, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον θὰ μοῦ δώσετε τώρα τὸν λόγον.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον, τὸ ἄρθρον 43 παράγρ. 6, εἶναι σαφές.

§115Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Σᾶς παρακολουθῶ ἐπὶ 8 ὁλοκλήρους μῆνας. Ὅπου θέλετε κάμετε ἐξαίρεσιν. Θὰ μοῦ δώσετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸν λόγον. Εἶναι γενικώτερον τὸ θέμα. Ἐθίγη ὁλόκληρον τὸ Σῶμα. Θὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον, ἀλλέως δὲν θὰ προχωρήσετε.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀπειλῆτε... (Κωδωνοκρουσίαι).

§117Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε ..... (Κωδωνοκρουσίαι).

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ προχωρήσετε. Ποῖος εἶσθε σεῖς, ὁ ὁποῖος ἀξιοῖτε νὰ τεθῆτε ὑπὲρ τὸν Κανονισμόν; Σᾶς εἶπον, ἔχουν ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ κ. Ράλλης προκληθεὶς προσωπικῶς, ὁ κ. Καλαντζῆς, ἐπίσης ὁ κ. Ἐφραιμίδης καὶ ὁ κ. Ἠλιόπουλος καὶ ἀναμένουν σεβόμενοι τὸ ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὅτι μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως δίδεται ὁ λόγος ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§119Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κατ’ ἐπανάληψιν ἐδώσατε τὸν λόγον εἰς πολλὰς συνεδριάσεις ὅπου σεῖς θέλετε. Θὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον τώρα.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον... (κωδωνοκρουσίαι).

§121Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Θὰ μοῦ δώσετε τώρα τὸν λόγον.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἔχετε τὸν λόγον μὲ τὴν σειράν σας. (Κωδωνοκρουσίαι).

§123Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Τώρα θὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὴ προκαλεῖτε τὴν Βουλὴν ὁλόκληρον. Δὲν ἔχετε αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Ὑπαγόμεθα ὅλοι εἰς τὸν Κανονισμόν.

§125Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν θὰ κάμνετε ὅ,τι θέλετε. (Κωδωνοκρουσίαι).

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5′.

(Ὥρα 10.40′ μ.μ.)

(ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ)

(Ὥρα 10.45′ μ.μ.)

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Παρακαλεῖται ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του.

§128Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν εἶναι τρόπος αὐτὸς διευθύνσεως τῆς συνεδριάσεως.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σταματήσατε ἐπὶ τέλους.

§130Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπερίμενα, κύριε συνάδελφε, ὅτι θὰ ζητοῦσε τὸν λόγον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. διὰ νὰ ἀνακαλέσῃ, διότι ἀπηύθυνε ὕβριν βαρεῖαν, ἐναντίον τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ποὺ δὲν ἐθέρμανε τὴν κεφαλήν του εἰς τὰ στήθη τοῦ κατακτητοῦ ἀλλὰ ἐπάλαισεν ἐναντίον του. Καὶ μᾶς ἀπεκάλεσε δειλούς, καταφυγόντας εἰς τὰ βουνὰ τὰ προφυλαγμένα. Καὶ παρεγνώρισε καὶ τὴν ἀντίστασιν τῶν βουνῶν καὶ τῶν πόλεων καὶ τὸ Σκοπευτήριον καὶ τὸ Κούρνοβον καὶ τὸ στρατόπεδον Παύλου Μελᾶ καὶ τοὺς ἥρωας ποὺ ἔπεσαν κάτω ἀπὸ τὰ βόλια τῶν Ἔς–Ἔς. Ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν δειλοί. Ἀλλὰ τὸ μῖσος ἐναντίον τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑπαγορεύσει εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς κυριαρχίας τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀκόμη καὶ τὰ σκοπευτήρια καὶ τὰ θυσιαστήρια νὰ καταστραφοῦν, διὰ νὰ ἐξοντωθῇ κάθε ἴχνος, κάθε ἀνάμνησις τῆς ἀντιστάσεως. Δὲν ἐζήτησε μόνος του νὰ ἀνακαλέσῃ. Δὲν τὸ ζητῶ καὶ ἐγὼ κατὰ τὸν Κανονισμόν. Βαρυτέρα τῆς κυρώσεως τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι ἡ εἰκών του, ἡ ὁποία ἔμεινεν εἰς ὅλο τὸ Σῶμα καὶ ἐξήγειρεν ὅλους τοὺς συναδέλφους καὶ τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως. Εἰκὼν ἀπωλείας ἐλέγχου, διότι ἀποκαλύπτονται οἱ πολιτικοὶ σκοποὶ τῆς ἀνωμαλίας, τοὺς ὁποίους μὲ τὴν υἱοθετηθεῖσαν σκληρὰν τακτικὴν ἐπιδιώκει. (Γέλωτες). Σταθῆτε. Ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, εἰς τὴν ὁμιλίαν του τὴν πρώτην, ἔδωσε δείγματα χαρακτηριστικὰ τῆς τοποθετήσεώς του ἐπὶ ὅλων τῶν ζητημάτων ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν ὁμαλότητα καὶ τὴν Δημοκρατίαν, μὲ ρατσιστικῆς φύσεως ἐπιχειρηματολογίαν.

§131Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δικαιοῦται νὰ ἐξακολουθῇ νὰ λέγῃ ψευδῆ πράγματα. Ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος, λέγει ψευδῆ πράγματα. Δὲν ἐννοῶ νὰ συνεχίσῃ. Δὲν δεχόμεθα τὰ ψεύδη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§132Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ τὰ ἀκούσετε ὅλα. (Διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι).

§133Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀνεχόμεθα τὴν φρασεολογίαν αὐτήν. Θὰ σταματήσῃ ὁμιλῶν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ ἐκπρόσωπος παρατάξεως δειλῶν Ἑλλήνων καὶ ἐγκληματιῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς). Κύριε Πρόεδρε, νὰ σταματήσῃ νὰ τὰ λέγῃ.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε......

§135Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν εἶναι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ μοῦ ὑπαγορεύσῃ τὸ περιεχόμενον τοῦ λόγου μου. Δὲν εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ χαρακτηρίσῃ δειλοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ἀμέτρητες θυσίες. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπεκταθῶ, νὰ ξεκαθαρίσωμεν ὡρισμένα ζητήματα. Θὰ χρησιμοποιήσω πηγάς, αἱ ὁποῖαι κάθε ἄλλο παρὰ συμπαθεῖς ἦσαν πρὸς τὸν ΕΛΑΣ.

§136Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πηγάδια νὰ χρησιμοποιήσετε καὶ ὄχι πηγάς.

§137Η. ΗΛΙΟΥ. Θυμηθῆτε τὸν Παρθενῶνα τῆς Μακρονήσου.

§138Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πηγάδια καὶ ὄχι πηγὰς νὰ χρησιμοποιήσετε.

§139Η. ΗΛΙΟΥ. «8 ἔτη πέραν τῶν θαλασσῶν» εἶναι τὸ βιβλίον τοῦ Ἀρχιστρατήγου τῆς Μέσης Ἀνατολῆς Οὐΐλσων.

§140Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπώλεια ἐλέγχου......

§141Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καμμία ἀπώλεια ἐλέγχου. Εἶναι ἀπόφασις συνειδητή, νὰ μὴ τὸν ἀφήνω νὰ λέγῃ ψεύδη. Καὶ θέλω νὰ τὸ ἀκούσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι δὲν θὰ τὸν ἀφήνω πλέον νὰ λέγῃ ψεύδη. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν εὐπρέπειαν τῆς ἐκφράσεως ἠμπορῶ νὰ τὴν ἐλέγξω, δὲν ἠμπορῶ ὅμως νὰ ἐλέγξω πότε ὁ ρήτωρ λέγει ἀλήθειαν καὶ πότε, ἴσως, ὄχι, προτοῦ συμπληρώσῃ μάλιστα τὴν φράσιν του.

§143Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ τὸν ἐλέγξω ἐγώ.

§144Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπολογεῖσθε, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν κ. Κανελλόπουλον; Κάμνετε ἀπολογίαν; Παρακαλῶ νὰ σταματήσουν αἱ διακοπαί. ........ Ἀφήνετε νὰ σᾶς κάμνῃ μαθήματα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ εἶσθε εὐπρεπέστερος, ὅπως ὑπῆρξα καὶ ἐγὼ πάντοτε εὐπρεπής. Ἐκτελῶ τὰ καθήκοντά μου ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, τὸν ὁποῖον ὅλοι παραβιάζετε καὶ ἀγωνίζομαι νὰ ἠμπορέσω νὰ τὸν συγκρατήσω. Ὁρίστε, κ. Ἡλιοῦ, παρακαλῶ.

§146Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ Στρατάρχης Οὐΐλσων, ὁ ὁποῖος ἔγραψε τὴν ἱστορίαν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, εἰς τὸ βιβλίον του «8 ἔτη πέραν τῶν θαλασσῶν» εἰς τὴν σελίδα 156, ἀναφέρει, ὅτι: «Τὸ ΕΑΜ καὶ ὁ παρ’ αὐτοῦ.............. .............. (ἀναγινώσκει)................... .............. δημιουργηθεὶς ΕΛΑΣ ὑπεχρέωσε τοὺς Γερμανοὺς νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ σχέδιά των περὶ πολιτικῆς ἐπιστρατεύσεως διὰ τῆς προκλήσεως ἀπεργιῶν καὶ διαδηλώσεων καθ’ ὅλην τὴν χώραν». Περαιτέρω ἐν σελίδι 167 ἀναφέρει ὅτι: «Τὸ μέγιστον τμῆμα τοῦ ἐν Ἑλλάδι κινήματος ἀντιστάσεως ἠλέγχετο ὑπὸ τοῦ ΕΑΜ. Δι’ αὐτὸ καίτοι οἱ Ἄγγλοι πολιτικοὶ ἀπέβλεπον εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐπανόδου τοῦ Βασιλέως, ἡ ἁρμοδία διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ πολέμου εἰς τὰς κατεχομένας χώρας Ὑπηρεσία S.O.E. ἐπεδίωκε νὰ τονωθῇ ἡ ἀντίστασις κατὰ τοῦ κατακτητοῦ, ἀσχέτως πρὸς τὰς πολιτικὰς ἀπόψεις τῶν μερίδων. Ἡ γνώμη αὐτὴ ἦτο ἡ ὀρθὴ ἀπὸ ἀπόψεως πολεμικῆς προσπαθείας καὶ ἐγὼ ὁ Στρατάρχης Οὐΐλσων ἤμην σύμφωνος». Περαιτέρω ἐν σελίδι 168 σημειώνει: ὅτι ὅλαι αἱ ἀνταρτικαὶ ὁμάδες ἐν Ἑλλάδι ἐτέθησαν ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Στρατάρχου Οὐΐλσων. Ἐν σελίδι 180 ἐξιστορεῖ πῶς ὁ ΕΛΑΣ ἐπιχειρεῖ ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν Ἄγγλου συνδέσμου τὴν ἀνατίναξιν τῆς γεφύρας τοῦ Ἀλιάκμονος, ἐκτυπήθη ἀπὸ βασιλόφρονας ἀξιωματικοὺς συνεργαζομένους μὲ Γερμανούς. Ἐν σελίδι 206 ἐξιστορεῖ τὴν ὑπὸ τοῦ ΕΛΑΣ ἐκτροχίασιν στρατιωτικῆς ἁμαξοστοιχίας (Γερμανικῆς) παρὰ τὸν λαιμὸν τοῦ Πηνειοῦ νοτίως τοῦ Ὀλύμπου ἀπὸ 22 Φεβρουαρίου 1944 μὲ ἀποτέλεσμα νὰ φονευθοῦν 500 Γερμανοί, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἷς Στρατηγὸς καὶ τὸ Ἐπιτελεῖον του. Τέλος, ὁ Στρατάρχης Οὐΐλσων διέταξε τὸν ΕΛΑΣ νὰ προβῇ ἀπὸ 21 Ἰουνίου μέχρι 14 Ἰουλίου 1944 εἰς εὐρυτάτας ἐπιχειρήσεις διακοπῆς συγκοινωνιῶν, ἀνατινάξεις γεφυρῶν εἰς βάρος τῶν Γερμανῶν, προκαλέσας εἰς αὐτοὺς σύγχυσιν περὶ τῶν συμμαχικῶν σχεδίων, καθ’ ὅσον ὑπέθεσαν, ὅτι ἐπέκειτο ἀπόβασις εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔφεραν μάλιστα πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον εἰς τὴν Ἑλλάδα τρεῖς νέας Μεραρχίας ἐξ Ἰταλίας. Οὕτω δὲ ἐπετεύχθη ἡ αἰφνιδιαστικὴ ἀπόβασις τῶν συμμάχων εἰς Σικελίαν διὰ τῆς ὑπὸ τοῦ ΕΛΑΣ παραπλανήσεως τῶν Γερμανῶν καὶ μία ὁλόκληρος μεγάλη νηοπομπὴ διῆλθε τὸ στενὸν τῆς Σικελίας, χωρὶς κἂν νὰ γίνῃ ἀντιληπτή. Ἀφ’ ἑτέρου, ὁ Ἄγγλος βουλευτὴς Φρὰνς Νόελ Μπαῖκερ, εἰς τὸ ἱστορικόν του ἔργον: «Ἑλλάς, ὁλόκληρος ἡ ἱστορία», ἐκθέτει εἰς τὴν σελίδα 34–35 τὰ ἑξῆς: «Ἤδη ἀπὸ τοῦ 1941 ἤρχισε νὰ κυκλοφορῇ παράνομος Τύπος εἰς Ἀθήνας καὶ Θεσσαλονίκην καὶ ἐνεφανίσθησαν εἰς τοὺς τοίχους συνθήματα πατριωτικά. Ὠργανώθησαν δολιοφθοραὶ εἰς τὰ ἐργοστάσια, τὰ ἐργαζόμενα διὰ λογαριασμὸν τῶν Γερμανῶν, ἀπεργίαι καὶ διαδηλώσεις. Τὴν 28ην Ὀκτωβρίου 1941, ἐπέτειον τῆς Ἰταλικῆς εἰσβολῆς, φοιτητικαὶ διαδηλώσεις καὶ ἀπεργίαι διαρκέσασαι ἐπὶ 3ήμερον. Τὴν 25ην Μαρτίου 1942 διαδηλώσεις 3.000 φοιτητῶν καὶ πολιτῶν. Τὸν Ἀπρίλιον ἀπεργία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων μὲ αἰτήματα σχετικὰ πρὸς τὴν ἐπιβίωσίν των, ὡς καὶ τῶν φοιτητῶν. Διατάσσεται τὸ κλείσιμον τοῦ Πανεπιστημίου. Τὸν Ἰούλιον τοῦ 1942 οἱ διαδηλωταὶ ἀνέρχονται εἰς 8.000. Τὴν ἄνοιξιν τοῦ 1943 διάταγμα τῆς Κυβερνήσεως Κουΐσλιγκ γνωστοποιηθὲν εἰς Θεσσαλονίκην πρὸ τῆς ἐν Ἀθήναις δημοσιεύσεώς του, ὑποβάλλει ὅλους τοὺς Ἕλληνας πολίτας, ἄνδρας καὶ γυναῖκας, τοὺς ἄγοντας 16–45 ἐτῶν εἰς ὑποχρεωτικὴν ἐργασίαν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ἄξονος, διεξαγομένην καὶ ἔξω τοῦ τόπου τῆς κατοικίας των. Διὰ τὴν ματαίωσίν του ὀργανώνεται διαδήλωσις 25.000 πολιτῶν, ἥτις ἐπετέθη κατὰ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου, καθὼς καὶ κατὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, εἰς τὸ ὁποῖον ἐτέθη πῦρ. Τὸν Μάρτιον ὀργανώνεται πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἀκόμη μεγαλυτέρα διαδήλωσις. Οἱ κατακτηταὶ χρησιμοποιοῦν κατὰ τῶν διαδηλωτῶν πολυβόλα, χειροβομβίδες, τεθωρακισμένα αὐτοκίνητα. Ἀποτέλεσμα 20 νεκροί, 100 τραυματίαι, χιλιάδες συλλήψεις, ὅμως ἡ παθητικὴ ἀντίστασις συνεχίζεται. Τέλος, τὴν 10ην Μαρτίου, οἱ κατακτηταὶ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀνδρεικέλων ἡττήθησαν. Διετάχθη ἡ ἄμεσος ἀπόλυσις τῶν συλληφθέντων, ἐδόθη αὔξησις μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 48% καὶ τὸ κυριώτερον, ὅτι ἐματαιώθη ἡ πολιτικὴ ἐπιστράτευσις. Ὁ ἀγὼν συνεχίζεται ἀτελείωτος κατὰ τοῦ κατακτητοῦ, παρὰ τὴν ἐντεινομένην τρομοκρατίαν, μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως. Περαιτέρω ὁ αὐτὸς συγγραφεὺς ἐν σελίδι 37 «ὁ ΕΛΑΣ καθήλωσεν εἰς τὴν Ἑλλάδα μεταξὺ 10–20 Μεραρχιῶν, προξενῶν εἰς αὐτὰς σταθερὰς ἐνοχλήσεις καὶ ἀπωλείας, συχνὰ δὲ παρεπλάνησε τὴν Ἀνωτάτην Γερμανικὴν ἡγεσίαν περὶ τῶν συμμαχικῶν προθέσεων, ὅπως τὸ θέρος τοῦ 1943, ὁπότε μετὰ σειρὰν ἀνταρτικῶν ἐπιχειρήσεων κατὰ τῶν συγκοινωνιῶν, τρεῖς Γερμανικαὶ Μεραρχίαι ἐστάλησαν προσθέτως εἰς Ἑλλάδα πρὸς ἀπόκρουσιν ἀναμενομένης ἐκεῖ συμμαχικῆς ἀποβάσεως». Καὶ εἰς σελίδα 46 ἀναφέρει ὅτι: «Αἱ ἐπιχειρήσεις τοῦ ΕΛΑΣ κατὰ τῶν Γερμανῶν ἐνετάθησαν τὸ θέρος τοῦ 1944, συγχρόνως δὲ καὶ ἡ παθητικὴ ἀντίστασις εἰς τὰς πόλεις. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, ὅτι ὅταν τὰ Γερμανικὰ στρατεύματα ἔφθασαν εἰς Ἑλλάδα, δὲν ἐχρειάσθη νὰ πολεμήσουν». Τέλος, εὐρεῖα ὑπὸ τὸ αὐτὸ πνεῦμα ἔκθεσις τῆς δράσεως τοῦ ΕΛΑΣ δημοσιεύεται εἰς τὸν ΧΧ τόμον τοῦ Ἀμερικανικοῦ Δελτίου ἱστορικῶν μελετῶν Νο 2 Ἰουνίου 1948.

§147Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ διαβασθῇ τὸ βιβλίον τοῦ κ. Χούτα, τὸ ὁποῖον περιέχει, καὶ ὑπῆρξε γενναῖος πολεμιστής, τὰς διαταγὰς τὰς προδοτικὰς τοῦ ΕΛΑΣ.

§148Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐὰν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς σκέπτεται νὰ μὴ προστατεύσῃ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου, εἶναι κἄτι διὰ τὸ ὁποῖον...... (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ προέχον εἶναι νὰ ἀφεθῇ ἐλεύθερος ὁ ρήτωρ νὰ ἐκθέσῃ τὰς γνώμας του.

§150Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ προέχον εἶναι νὰ κάμετε τὴν δουλειά σας, κ. Πρόεδρε.

§151Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐν τῇ σελίδι 180 ἐξιστορεῖ πῶς ὁ ΕΛΑΣ ἐπιχειρεῖ ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐν τῇ σελίδι 206 ἐξιστορεῖ τὴν ὑπὸ τοῦ ΕΛΑΣ ἐκτροχίασιν στρατιωτικῆς γερμανικῆς .... (ἀναγινώσκει) ....».

§152Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε, μίαν διακοπήν;

§153Η. ΗΛΙΟΥ. Ὄχι, ἀφήσατε νὰ τελειώσω. (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§154Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ὁμιλήσουν οἱ πραγματικοὶ πολεμισταὶ καὶ ὄχι οἱ ἀνύπαρκτοι.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ ρήτωρ δὲν ἐπιτρέπει διακοπάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψω ἐγώ.

§156Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐπιβάλλει ἡ ἐθνικὴ Ἱστορία. Τὸ ἐπιβάλλει ἡ ἱστορικὴ ἀλήθεια. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κ. Πρόεδρε, προΐστασθε ὄχι ἁπλῶς τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ἔχετε εὐθύνην διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Ἱστορίαν.

§157Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ πόσον ἔχασε τὸν ἔλεγχόν του ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., δείχνει ἀπὸ τὴν ἀντίδρασίν του ἐπὶ ἱστορικῶν κειμένων φίλων του. Συνεχίζω. Ὁ κ. Φρὰνς Νόελ Μπαῖκερ εἰς τὴν σελίδα 34–35 τοῦ ἔργου του «Ἑλλὰς ὁλόκληρος Ἱστορία» λέγει: «Ἤδη ἀπὸ τοῦ 1941 ... (ἀναγινώσκει) ... δὲν ἐχρειάσθη νὰ πολεμήσουν». Αὐτά, κ.κ. συνάδελφοι, εἶναι ψιχία ὅλων τῶν στοιχείων τῶν ἱστορικῶν κειμένων.

§158Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου)....... (Διακόπτει μὴ ἀκουσθείς).

§159Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὰ ὁ λαὸς τὰ ἔχει ζήσει ὅσο καὶ ἂν τὰ ἀμφισβητῆτε. Ὅσα σᾶς εἶπον, εἶναι ἱστορικῶς βεβαιωμένα καὶ εἶναι ἀπορίας ἄξιον, πῶς, ἀντὶ νὰ σεμνύνεσθε διὰ τὴν λαμπρὰν αὐτὴν ἱστορίαν, τὴν ἐποποιΐαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, αἰσθάνεσθε τοὺς ἑαυτούς σας θιγομένους. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν καμμία ὕβρις καὶ καμμία ἀνοίκειος μέθοδος, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τοὺς ὑβρίζοντας, νὰ μὲ σταματήσῃ ἀπὸ τοῦ νὰ ἐκτελέσω τὸ καθῆκον μου. Ἡ ἐπίθεσις ὅλη τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. συνίσταται εἰς τοῦτο, «κίνδυνος κομμουνιστικός». Αἱ νόμιμοι ἐκδηλώσεις, αἱ περιοδεῖαι, χαρακτηρίζονται ὡς κίνδυνος. Ὅμως αἱ νόμιμοι ἐκδηλώσεις εἶναι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ζεῖ καὶ ἐκφράζεται ἡ Δημοκρατία. Τί ἄλλο σημαίνουν οἱ σχετλιασμοὶ «δυναμώνει ἡ ἀριστερά», «τί θὰ γίνῃ μὲ τὰς ἐκδηλώσεις». Βέβαια εὑρέθηκε ἕνα πρόσχημα διὰ νὰ ἀναγγείλῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τερματίζονται αἱ ἐκδηλώσεις αἱ δημόσιαι. Ἐὰν ἕνα κόμμα ἢ ἐὰν ὁ λαὸς σύμφωνα μὲ τὰ συνταγματικά του δικαιώματα προβαίνῃ εἰς ἐκδηλώσεις, δὲν εἶναι αὐτὸς λόγος διὰ νὰ εἰσηγῆται κανεὶς μέτρα ἀστυνομικὰ καὶ μέτρα βίας ἐναντίον του. Ἀλλὰ οἱ σχετλιασμοὶ τοῦ κ. Κανελλοπούλου δὲν δείχνουν τίποτε ἄλλο, παρὰ μίαν νοσταλγίαν πρὸς τὸ καθεστὼς τῆς Ε.Ρ.Ε., πρὸς τὸ καθεστὼς τῆς βίας καὶ τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος, τῆς παρεμποδίσεως καὶ τοῦ διωγμοῦ τοῦ φρονήματος. Εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἄλλα πράγματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ μνημονευθοῦν. Μὲ ρατσιστικὴν διάκρισιν καὶ ἐπιχειρηματολογίαν ἐπεκαλέσθη τὸ Κογκό. Καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ Ἕλληνες ποὺ ἦλθον ἀπὸ ἐκεῖ μαρτυροῦν, ὅτι πράγματι ἐγκλήματα δὲν ἔγιναν παρὰ ἀπὸ τοὺς ἰμπεριαλιστάς, ὅπως τὸ μαρτυρεῖ καὶ ὁ παγκόσμιος Τύπος. Ἀλλὰ σκοπὸς εἶναι νὰ σωθῇ ὁ μισθοφόρος τῶν ξένων Τσόμπε διὰ τὰ συμφέροντα τῶν μεταλλείων τῆς Κατάγκα. Καὶ ἔκλεισε τὴν ὁμιλίαν του μὲ μίαν παραδοξολογίαν. «Ἡ πρόθεσίς μου εἶναι, μᾶς εἶπε, νὰ συμβάλω εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Δημοκρατίας». Διὰ κάφρους, φαίνεται, θὰ ἐκλαμβάνῃ τοὺς Ἕλληνας ὁ ὑπεύθυνος ὅλου τοῦ ὀργίου τῆς ὀκταετίας τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ εὗρεν ὡς εὐκαιρίαν μίαν τραγῳδίαν μὲ ἀκαθόριστα εἰσέτι τὰ αἴτια, πρὸ τῆς ὁποίας, ὄχι, σὰν πνευματικὸς ἄνθρωπος, ὄχι σὰν μέλος τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ὄχι σὰν πολιτικὸς ἡγέτης, ἀλλ’ ἔστω καὶ ὡς ὁ τελευταῖος τῶν πολιτῶν, ἐπερίμενε κανείς, ὅτι θὰ ἔδειχνε, τοὐλάχιστον, αἰσθήματα ἀνθρώπινα.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μαρκεζίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§161Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Θὰ ἀρκεσθῶ, κ. Πρόεδρε, εἰς ὀλίγα τινὰ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ἀκούω, ὅτι ἐπιθυμοῦν νὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι ἡ δημιουργηθεῖσα ἀτμόσφαιρα ἐπιβάλλει τὴν συντομίαν καὶ ὄχι τὴν μακρηγορίαν. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν βαθεῖαν λύπην τῶν Προοδευτικῶν καὶ διαδηλώσω τὴν συμμετοχήν των εἰς τὸ καθολικὸν πένθος τῆς πολυνέκρου τραγῳδίας τῆς ἐπισυμβάσης κατὰ τὸν ἑορτασμὸν τῆς ἐπετείου τῆς ἀνατινάξεως τῆς γεφύρας τοῦ Γοργοποτάμου τὴν παρελθοῦσαν Κυριακήν. Ἐπιθυμῶ κατὰ δεύτερον λόγον νὰ διακηρύξω τὴν ἀνακούφισιν, τὴν ὁποίαν ᾐσθάνθην εὐθὺς ὡς ἤκουσα τὴν κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ μέγα αὐτὸ ἀτύχημα ὑπῆρξε τυχαῖον γεγονός. Θὰ ἦτο μεγίστης ἐπιπτώσεως ἐθνικὴ ζημία ἐὰν τὸ ἀτύχημα, ἐνδεχομένως, δὲν ὠφείλετο εἰς τυχαῖον γεγονός, ἀλλὰ εἰς ἐγκληματικὴν ἐνέργειαν. Ἔρχομαι τώρα, δι’ ὀλίγων, εἰς τὸ κύριον θέμα τῆς συζητήσεως. Πρόθεσίς μου εἶναι νὰ ἀσκήσω ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως, διότι φρονῶ, ὅτι σιγὰ–σιγὰ ἡ συζήτησις παρεξετράπη καὶ παρ’ ὀλίγον νὰ λησμονηθῇ ἡ ἐλεγχομένη Κυβέρνησις. Ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ μου νὰ εἶμαι ἀπολύτως ἀντικειμενικός, ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ ταχύτητα, μὲ συστηματικότητα καὶ μὲ ἀποδοτικότητα ἐπέτυχε πράγματι καὶ πολὺ συντόμως νὰ διαλευκάνῃ τὸ ἀτύχημα. Ὡς δὲ εἶπον προηγουμένως, ἀποδίδω καὶ ἐγὼ μεγάλην σημασίαν εἰς τὴν ταχεῖαν διαλεύκανσιν. Αὐτὴν τὴν ἀναγνώρισιν ὀφείλω νὰ τὴν κάμω εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐνῷ ὅμως ἀναγνωρίζω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐνήργησε ταχέως διὰ τὴν διαλεύκασιν, δὲν εἶμαι διόλου σύμφωνος, ὅτι ἔδρασε προληπτικῶς ἐξ ἴσου καλῶς. Ἐπειδὴ δὲ φρονῶ, ὅτι καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ προλαμβάνῃ καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ καταστέλλῃ, δι’ αὐτὸ θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι βαρεῖα ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν μάλιστα ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀποδώσῃ τὸ σύνολον τῆς εὐθύνης εἰς ὄργανα τῆς τάξεως καὶ δὴ εἰς θέματα σχεδὸν εἰπεῖν τροχαίας κινήσεως. Ἐὰν ὑπῆρξε δηλαδὴ κυκλοφοριακὴ συμφόρησις καὶ ἐγκλωβισμὸς ἢ ὄχι. Ἡ εὐθύνη ὅμως τῆς Κυβερνήσεως εἶναι μεγάλη, διότι ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀντιληφθῆ καὶ δὴ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ καιροῦ, ὅτι δημιουργεῖται κλῖμα, τὸ ὁποῖον αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ εἶναι ἀνησυχητικόν. Καὶ δι’ αὐτὴν τὴν κατάστασιν εἶναι ἐλεγκτέα ἡ Κυβέρνησις. Συμφωνῶ ὅμως καὶ ἐγώ, ὅτι τὸ θέμα εἶναι πάρα πολὺ εὐρύ. Τὰ συζητούμενα δὲ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως πρέπει νὰ ἀναπτύσσωνται περιοριστικῶς, ὡς ὀρθῶς μέχρι τοῦδε συμβαίνει μεταξὺ τῶν ἡγετῶν τῶν κομμάτων καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ἄλλως δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνεται τῆς διαδικασίας αὐτῆς συχνοτέρα χρῆσις. Ὀρθῶς δὲ πράττει ἡ Κυβέρνησις καὶ φέρει θέματα πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διότι αἱ συζητήσεις αὐταὶ προάγουν τὸ Κοινοβούλιον καὶ προσφέρουν γενικωτέραν ὑπηρεσίαν. Ἀλλά, βεβαίως, πρέπει νὰ περιορίζωνται εἰς τὸ κυρίως ζήτημα. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, πέραν τοῦ ἀτυχήματος ἀνακύπτει καὶ τὸ θέμα τῆς ἐμφανισθείσης καὶ δὴ πρὸ τοῦ ἀτυχήματος καταστάσεως, ἥτις προεκάλεσε καὶ εἰς τὸ Ἔθνος καὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην μεγάλην ἐντύπωσιν, ὡς ἐκ τῆς προβολῆς τῆς ὀργανώσεως τῆς ἀριστερᾶς. Ἐγὼ μάλιστα, ἀπορῶ πῶς ἔκαμε αὐτὸ τὸ τακτικὸν λάθος ἡ ἀριστερὰ προώρως νὰ ἐπιδείξῃ τὴν ὀργανωτικήν της δύναμιν καὶ οὕτω νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διαπιστώνοντα τὴν ὕπαρξιν κινδύνου διασαλεύσεως τῆς ἐννόμου τάξεως νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς σχετικῆς συνταγματικῆς διατάξεως καὶ νὰ δηλώσῃ, ὅτι θὰ ἀπαγορεύσῃ τοῦ λοιποῦ τὰς δημοσίας συγκεντρώσεις.

§162Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Τοιούτους ἑορτασμοὺς ἐν ὑπαίθρῳ.

§163Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὄχι δημοσίας συγκεντρώσεις; Ἐνόμισα, ὅτι ὡμιλήσατε γενικώτερον. Εἶναι πάντως ἐκδήλωσις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἕνα νέον ὁρόσημον εἰς τὴν τακτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ συμφέρον ὅμως τοῦ Ἔθνους εἶναι νὰ μὴ ἐφθάναμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀναγγείλῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν λῆψιν τοιούτων μέτρων. Δηλαδὴ νὰ ἐπρολαμβάναμεν. Ὡς ἐκ τούτου ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν, διότι προληπτικῶς δὲν ἔλαβεν τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα πρὸς ἀποφυγὴν τῶν ὅσων συνέβησαν, ἀλλὰ περιωρίσθη εἰς τὸ νὰ ἀποδώσῃ τὰ γενόμενα, ὡς εἶπον, εἰς τροχαίας παραλείψεις. Νομίζω οὕτω, ὅτι καὶ τὸν ἑαυτόν της ἀδικεῖ καὶ ἀντιφάσκει πρὸς ὅσα ἐδήλωσεν, ὅτι ἐν τούτοις ἀνέμενε τοιαύτης ἐκτάσεως ὠργανωμένην συγκέντρωσιν. Δηλαδή, ἂν εἶχον ληφθῆ ὅλα τὰ μέτρα τῆς τροχαίας, ἐὰν δὲν εἶχε γίνει αὐτὸς ὁ ἐγκλωβισμός, ἀλλὰ εἶχον πάντως συγκεντρωθῆ, αἱ χιλιάδες ὠργανωμένων ἀνθρώπων καὶ μὲ τὰ γνωστὰ συνθήματα, τὰ ὁποῖα ἀπετέλουν πρόκλησιν πρὸς τὸ Ἔθνος, δὲν θὰ εἶχον συμβῆ τὰ σημειωθέντα ἔκτροπα; Κατ’ ἐμέ, θὰ εἶχον ὁπωσδήποτε συμβῆ. Αὐτὰ λέγω διὰ τὰ πρὸ τοῦ ἀτυχήματος γεγονότα, διότι μετὰ τὸ ἀτύχημα ἐδημιουργήθη σύγχυσις καὶ χάος καὶ θὰ ἠμποροῦσε τις νὰ εἶναι ἐπιεικέστερος. Καὶ εἶναι εὐτύχημα, διότι δὲν συνέβησαν περισσότερα. Δι’ αὐτὸ ἐντοπίζω τὸν ἔλεγχον εἰς τὰ πρὸ τῆς ἑορτῆς γεγονότα. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐλεγκτέα καὶ εἰς τοῦτο, ὅτι ἀφῆκε ἔστω καὶ 24 ὥρας ἐκτεθειμένας συμμαχικὰς χώρας, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἀναμεμιγμέναι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸν τελευταῖον καιρόν, ἔχει δημιουργηθῆ ἀντισυμμαχικὴ ἀτμόσφαιρα, θὰ ἔπρεπεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ εἶναι ἰδιαιτέρως εὐαίσθητος ἡ Κυβέρνησις. Θὰ ἔπρεπε νὰ προλάβῃ καὶ νὰ ριψοκινδυνεύσῃ ἔστω καὶ πρὸ τοῦ πορίσματος νὰ ἀποκλείσῃ τοιοῦτον ἐνδεχόμενον. Ἦτο ἄλλως τε προφανές, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἀτυχήματος. Ἔπρεπε τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τοὺς ξένους νὰ προέβαινεν εἰς σχετικὴν ἀνακοίνωσιν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐλέγξῃ τὸν προσκείμενον πρὸς αὐτὴν Τύπον. Δι’ ἐμέ, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀπορίας ἄξιον, διὰ τὴν τακτικὴν τῆς Ἀριστερᾶς, πῶς ἔσπευσεν νὰ ἐκδηλωθῇ καὶ νὰ ἐμφανίσῃ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς δυνάμεώς της. Ἐξ ἄλλου τονίζω, ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἀπέφυγον νὰ προβῶ εἰς οἱανδήποτε κρίσιν προτοῦ ἀκούσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, παρὰ τὴν ἀγωνίαν καὶ θλῖψιν μου, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ὅτι τὸ θέμα ἐτερματίσθη. Σήμερον ἐπισήμως ἀνοίγει. Τὸ ζήτημα τὸ ἔθιξεν ἤδη ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., τῆς ἐξετάσεως τοῦ ὅλου προβλήματος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τῆς ἀνησυχίας τοῦ Ἔθνους διὰ τὸ μέλλον. Ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἀνησυχοῦν. Ὁμολογῶ, ὅτι σήμερον ἤνοιξεν ἐπισήμως ἡ συζήτησις, καὶ ἂν ἠμπορῇ νὰ γίνῃ μὲ ἠρεμίαν, ἐξονυχιστικὴ ἔρευνα εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποβῇ αὕτη ἄκρως ὠφέλιμος. Καὶ ἡ συζήτησις αὕτη πρέπει νὰ γίνῃ, διότι δικαιοῦνται καὶ ὀφείλουν νὰ λάβουν μέρος εἰς αὐτὴν καὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον διὰ τὰ τελευταῖα γεγονότα ἔχουν τινὲς ἰδίαν ἀντίληψιν, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον ὅσοι ἔχουν ἰδίαν γνώμην καὶ νὰ καταλήξωμεν εἰς ἓν πόρισμα. Νὰ ἴδωμεν ἐὰν εἶναι δικαιολογημέναι αἱ ἀνησυχίαι ἢ ἐὰν δὲν δικαιολογοῦνται αὗται. Δι’ αὐτὸ κρίνω ἀναγκαῖον, ἐν συμπεράσματι, ἀφοῦ διαδηλώσω τὴν χαράν μου— ὅσον καὶ ἂν δὲν εἶναι ἡ προσήκουσα ἐν προκειμένῳ ἡ ἔκφρασις — ὅτι τὸ συμβὰν ἦτο τυχαῖον, εἰς τὴν ἱκανοποίησίν μας διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις κατασταλτικῶς ἐπανατονίσω δὲ τὴν μομφήν, διότι ἀντιθέτως δὲν ἔλαβε ὡς ὤφειλε τὰ ἀναγκαῖα μέτρα προληπτικῶς, ταυτοχρόνως νὰ δηλώσω ὅτι πρέπει νὰ ἀποφασίσωμεν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις διὰ νὰ ἡσυχάσῃ τὸ Ἔθνος ἢ διὰ νὰ ἀνησυχήσῃ περισσότερον. Καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν, τὴν δημοκρατίαν εἰς τὸ Κοινοβούλιον θὰ προστατεύσωμεν.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§165Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Θεωρῶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως τὸ θέμα ἐξηντλημένον. Αἱ ἀπόψεις τὰ ὁποίας ἀνέπτυξα ἰσχύουν πάντοτε καὶ δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη περαιτέρω ἀπαντήσεως. Ἐπιθυμῶ μόνον νὰ ἐπισημάνω ὀλίγα καίρια σημεῖα. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ ἐπέμεινε νὰ διατηρήσῃ ἐρωτηματικά. Ἐπαναλαμβάνω τὴν ἀπάντησιν: Ἐρωτηματικὰ δὲν ὑπάρχουν. Ὅ,τι συνέβη εἶναι δυστύχημα, δὲν εἶναι ἔγκλημα. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὁριστικὸν πόρισμα. (Χειροκροτήματα). Ἐξέφρασεν ἐπίσης ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ τὴν δυσφορίαν, διότι ἐπεχειρήθη, ὅπως εἶπε, «κρατικοποίησις τῆς Ἀντιστάσεως». Ἐπαναλαμβάνω τὸ ἐρώτημα: Τὶ ἄλλο ἐσήμαινε τὸ ἰδικόν των αἴτημα τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς Ἀντιστάσεως; Ἐθνικοποίησιν, ἀκόμη περισσότερον, κρατικοποίησιν. Τὸ κράτος ὁλόκληρον νὰ τιμήσῃ τὴν Ἀντίστασιν. Καὶ αὐτὸ συνέβη. Ἦτο, λοιπόν, αὐτὸς λόγος δυσφορίας καὶ χλευασμοῦ καὶ ἀγανακτήσεως, ἐκ μέρους τῶν ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ, ἢ ἦτο λόγος πανηγυρισμοῦ; Οὐδεὶς εἰς τὸν τόπον αὐτὸν θὰ δυνηθῇ νὰ τὴν ἐννοήσῃ. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ὅτι ἠθέλησα νὰ ἐλαχιστοποιήσω τὸ θέμα, ἑρμηνεύων περίπου τὰ γεγονότα ὡς «τυχαῖα λάθη». Παρηρμήνευσε τοὺς λόγους μου. Ἕνα ἀπὸ τὰ θέματα εἶναι ἡ ἀταξία τοῦ συνωστισμοῦ καθ’ ἑαυτὴν καὶ ἄλλο θέμα—καὶ βεβαίως μεγαλύτερον— εἶναι αἱ ἐκδηλώσεις τοῦ πλήθους. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἡ συμφόρησις τῆς κυκλοφορίας καὶ ὁ μέγας συνωστισμὸς ἀπετέλεσαν ἕνα πρόσθετον ψυχολογικὸν παράγοντα διὰ τὰς ἐκδηλώσεις. Ἀλλὰ βεβαίως αἱ ἐκδηλώσεις ἀποτελοῦν πάντοτε αὐτόνομον εὐθύνην. Αὐτὸ ὑπῆρξε τὸ νόημα τῶν λόγων μου. Ἤκουσα μὲ ἀπορίαν, ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν εἶχεν ἀπὸ ἐμὲ τὴν ἀξίωσιν νὰ δηλώσω—καὶ πρὸ τῆς ὑπάρξεως τοῦ πορίσματος—ὅτι ἀποκλείεται ἐνοχὴ ξένων δυνάμεων, ὅτι ἂν ὑπάρχῃ ἔγκλημα, τοῦτο θὰ ἔχουν διαπράξει Ἕλληνες καὶ ὄχι ξένοι. Νομίζω ὅτι θὰ ἐστερεῖτο καὶ σοβαρότητος καὶ εἰλικρινείας ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἂν ἔσπευδε νὰ προβῇ εἰς παρομοίαν δήλωσιν. Τότε δὲν θὰ ἦτο παρὰ μόνον θλιβερὸς πράκτωρ. (Χειροκροτήματα). Καὶ βεβαίως δὲν εἶμαι. Σεβόμεθα τοὺς ξένους, ὅπως σεβόμεθα καὶ τοὺς Ἕλληνας. Ἀπέναντι ἀμφοτέρων εἴχομεν ὑποχρέωσιν ἀναμονῆς. Καὶ ὅπως εἶπεν ὁ ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ἀναγνωρίζων τὴν ταχύτητα τῶν ἐνεργειῶν μας, ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν ἀπεκαλύφθη ἡ ἀλήθεια. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν εὐχήν, ὅπως εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν μάχην τῶν ἰδεῶν, ἀντὶ τῆς μάχης τῶν ὕβρεων. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἡ συμπλοκὴ εἶναι μέθοδος μάχης, ἀλλὰ δὲν ἀνήκει εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν. Βεβαίως, αἱ διαφοραὶ τῶν ἰδεῶν, αἱ διαφοραὶ τῶν ἀναμνήσεων, καθὼς ἐπίσης καὶ αἱ διαφοραὶ τῶν εὐθυνῶν εἶναι εὐρύταται. Ἀλλὰ ἡ ἔννοια τοῦ Κοινοβουλίου, εἶναι ὅτι ἡ μάχη διεξάγεται μὲ ἐπίκλησιν ἰδεῶν καὶ ὄχι μὲ χρῆσιν ὕβρεων. Τὸ τελικὸν συμπέρασμα εἶναι—καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ ἡ ΕΔΑ σήμερον θὰ ἀντιλαμβάνεται—ὅτι μὲ τὰς ἐκδηλώσεις τῆς Κυριακῆς ἔχει προκαλέσει τὸ Ἔθνος. Εὔχομαι ἀπὸ αὐτὸ τὸ πάθημα νὰ συναγάγῃ τὸ μάθημα. Ὅτι ὀφείλει νὰ σέβεται τὴν Δημοκρατίαν. (Χειροκροτήματα ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§167Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω βεβαίως νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, παρὰ μόνον ........

§168Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ΕΡΕ.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πῶς διακόπτετε τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὁμιλοῦντα;

§170Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα). Καὶ μόνον ἡ διακοπὴ αὐτή, μοῦ ἐπιβάλλει νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, δὲν διακόπτουν ἄνευ ἀδείας τὸν ρήτορα. Εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ.

§172Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν ἀφεώρα τὸν ρήτορα ἡ διακοπή.

§173Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔδωσε μίαν ἐξήγησιν, ἀλλὰ ἡ ἐξήγησις αὐτὴ δὲν εἶναι ἐπαρκής. Κύριοι βουλευταὶ καὶ μόνον ἡ διακοπὴ μοῦ ἐπέβαλε νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ δώσω ἄλλον τόνον εἰς τὴν ἀπάντησίν μου, ὄχι εἰς τὴν ἀπάντησίν μου γενικώτερον εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἰδικώτερον εἰς τὰς σκέψεις του αἱ ὁποῖαι ἀφεώρων τὸν δημιουργηθέντα ἀπόψε θόρυβον καὶ τὴν μεταξὺ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς καὶ ἡμῶν σημειωθεῖσαν βαρεῖαν πράγματι διένεξιν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὡμίλησε περὶ τῆς διαφορᾶς ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μεταξὺ ἀγῶνος ἰδεῶν καὶ ἀγῶνος τῶν ὕβρεων. Δὲν γνωρίζω εἰς τὶ ἀπέβλεπεν ἡ παρατήρησίς του, ἢ μᾶλλον δὲν θέλω νὰ δώσω ἑρμηνείαν εἰς τὴν φράσιν του αὐτήν. Χρησιμοποιῶ τὴν φράσιν του ὡς ἀφετηρίαν χωρὶς νὰ ἐξετάσω τὶ εἶχεν ὑπ’ ὄψει του καὶ ποίους ἐθεώρει φορεῖς τοῦ ἀγῶνος τῶν ὕβρεων εἰς τὴν αἴθουσαν.

§174ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σᾶς.

§175Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ. Θὰ χρησιμοποιήσω ὡς ἀφετηρίαν τὴν φράσιν του διὰ νὰ εἴπω ὡρισμένα βασικὰ πράγματα, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει μὲ ἠρεμίαν καὶ ψυχραιμίαν νὰ κρίνῃ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν. Τί εἶπε—καὶ τὸ λέγω πλέον ἠρέμως διότι κατέχω τὸ βῆμα, ἐνῷ ὁ διακόπτων εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ εἶναι ἔντονος διὰ νὰ ἀκουσθῇ—τί εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὥστε νὰ εἶναι δικαιολογημένη ἡ σιωπὴ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν συμφωνοῦν μὲ ὅσα εἶπε; Διότι ἀσφαλῶς ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅπως κατεδείχθη ἀπόψε καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν συμφωνοῦν μὲ ὡρισμένας κρίσεις τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Τί ἦσαν αἱ κρίσεις αὐταί; Ἦσαν ὕβρεις, ὕβρεις ἐπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον καὶ ὕπουλος προσπάθεια ὑπονομεύσεως τοῦ τόπου. Κύριοι, τὸ ὀρθὸν θὰ ἦτο ἀναμφισβητήτως αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀναμένει συνήθως, διότι εἶναι φυσικὸν νὰ τὸ ἀναμένῃ, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ ἐτελείωνεν ὁ κ. Ἠλιοῦ τὴν ὁμιλίαν του, νὰ ἐλάμβανε τὸν λόγον ὁ κ. Μαρκεζίνης, νὰ ἐλάμβανε μετὰ ταῦτα τὸν λόγον ὁ κ. Πρωθυπουργὸς καὶ ὅταν θὰ ἐδευτερολόγει νὰ ἔδιδε τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ. Ἀλλὰ ὁ Λαός, καὶ παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ σκεφθῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω ἐπὶ μῆνας, ἰδίᾳ εἰς τὴν ὕπαιθρον, κατέχεται ἀπὸ φοβερὰν φοβίαν. Περιφέρονται οἱ λεγόμενοι «Λαμπράκηδες» καὶ ἔχουν δημιουργήσει μίαν ψυχολογίαν ἀνεπίτρεπτον, ἐπὶ παρουσίᾳ τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως ἢ ἀπουσιαζόντων τῶν ὀργάνων, διότι φοβοῦνται νὰ πράξουν τὸ καθῆκον των. Καὶ ἔχει δημιουργηθῆ —καὶ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ψυχολογίας ἦτο ἡ συγκέντρωσις τῆς Κυριακῆς— ἔχει δημιουργηθῆ ἕνα κλῖμα, τὸ ὁποῖον δίδει τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν Λαὸν ὅτι ἡ ΕΔΑ, ἡ ἐκπροσωποῦσα τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα κατὰ τρόπον ἐμφανῆ, ἔχει τὸν κύριον λόγον εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Τουλάχιστον ὅμως εἰς τὴν Βουλήν, ἐσκέφθην ἀπόψε, δίδων οὕτω ἕνα σύνθημα πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἀποβλέπων νὰ τὸν ἐνθαρρύνω, τουλάχιστον εἰς τὴν Βουλὴν δὲν θὰ ἐπιτρέπω νὰ ἔχῃ τὸν κύριον λόγον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ). Εἶχε λοιπὸν ἰδιαιτέραν ἐθνικὴν σκοπιμότητα καὶ ἀνταπεκρίνετο εἰς βαθεῖαν ἐθνικὴν ἀνάγκην ἡ στάσις, τὴν ὁποίαν ἐτήρησα ἀπόψε. Καὶ ἔπρεπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ κατανοήσῃ τοῦτο, διότι εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν δημιουργίαν αὐτῆς τῆς ψυχολογίας καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἔπρεπε νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ὁ τόνος, τὸν ὁποῖον ἔδωσα ἀπόψε καὶ ὁ ἴδιος ἔδωσε τόνον εἰς τὴν ἀποψινήν του ὁμιλίαν, ὅτι ὁ ἰδιαιτέρως μαχητικὸς τόνος, τὸν ὁποῖον ἔδωσα, ὅταν ἤκουσα τὰ ὅσα ἔλεγεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐδόθη δι’ ἐθνικοὺς λόγους καὶ θὰ τὸν δίδω πάντοτε ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη, θὰ τὸν δίδω πάντοτε καὶ (στρέφεται πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς ΕΔΑ) θὰ σιωπᾶτε. Ὁ τόνος αὐτὸς ἐδόθη —καὶ ἔπρεπε νὰ ἀναγνωρίσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ πρᾶξις αὐτὴ — ἐδόθη χάριν τοῦ Ἔθνους, χάριν τοῦ τόπου, χάριν τῆς Δημοκρατίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ). Ὁ ἀγὼν τῶν ἰδεῶν αὐτὸς πρέπει νὰ ἀποτελῇ τὴν βάσιν ὅλων τῶν ἐνεργειῶν μας· ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρκεσθῶμεν ποὺ καὶ ποὺ εἰς ἀγῶνα ἰδεῶν διατυποῦντες θεωρητικὰς ἀντιρήσεις, χρησιμοποιοῦντες θεωρητικὰ μόνον ἐπιχειρήματα. Χρειάζεται καὶ πρᾶξις καὶ ἡ ἀποψινὴ στάσις τῆς ΕΡΕ, ἡ ἀποψινὴ ὁμιλία μου ἦτο πρᾶξις, ἦτο πρᾶξις καὶ σύνθημα πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ἦτο πρᾶξις ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν ἀφετηρίαν σειρᾶς πράξεων, κύριοι βουλευταὶ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, πράξεων, τὰς ὁποίας θὰ ἰδῆτε καὶ θὰ ἰδῆτε καὶ θὰ ὑποστῆτε.

§176ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΔΑ. Σιγὰ τὶς φοβέρες.

§177Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. ... τὰς ὁποίας πράξεις θὰ ἰδῆτε καὶ θὰ ὑποστῆτε. Κύριοι βουλευταί, ὡμίλησεν ὁ κ. Ἠλιοῦ περὶ τῆς ἀντιστάσεως καὶ ἀνέγνωσεν ὡρισμένας σελίδας τοῦ βιβλίου τοῦ Ἀρχιστρατήγου Οὐΐλσων. Ὁ Ἀρχιστράτηγος Οὐΐλσων ἐμέ, τὸν ὁποῖον ὠνόμασε καθ’ ὃν τρόπον ὠνόμασεν ὁ κ. Ἐφραιμίδης, ἐπέλεξε, καθὼς καὶ ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς ἐπίσης ἐμὲ ἐπέλεξε διὰ μίαν τῶν κρισιμωτέρων, δυσχερεστέρων καὶ μᾶλλον ἐπικινδύνων ἀποστολῶν τοῦ πολέμου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΡΕ). Καὶ δὲν ἐπέλεξε σᾶς. Καὶ δὲν ἐπέλεξε κανένα ἀπὸ σᾶς. Καὶ τί ἔπραττεν ὁ ΕΛΑΣ εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ τί σφαχτὰ ἔτρωγε καὶ πῶς ἐζοῦσεν, αὐτὰ ὅλα τὰ εἶδον ἐγὼ καὶ ὄχι κανεὶς ἀπὸ σᾶς. Ἀλλὰ τὰ σφαχτὰ τὰ πλούσια τὰ ἔτρωγεν εἰς τὰ ὑψηλὰ βουνὰ μακρὰν τῶν Γερμανῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἀκόμη ἐκεῖ ὅταν μετέβην εἰς τὴν Πελοπόννησον, εὑρίσκοντο ἀκόμη εἰς τὸ Ἄργος, εἰς τὴν Κόρινθον.

§178ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Καὶ τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας.

§179Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶχον καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας καὶ εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τὰ διέλυσα εἰς τὴν Πελοπόννησον. Ἐγὼ ἤμην ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβα τὴν εὐθύνην καὶ ἐναντίον τῶν σφαζόντων κομμουνιστῶν καὶ ἐναντίον τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα ἐπίσης εἶχον προβῆ εἰς ἀνομήματα, εἰς βαρύτατα ἀνομήματα. Καὶ μεταξὺ τῶν δύο εἰς τὸ μεταίχμιον ἔκαμα τὸ σκληρὸν καὶ δύσκολον καθῆκον μου. Τοῦτο καὶ πολλὰ ἄλλα καθιστοῦν συκοφαντικὴν τὴν οἱανδήποτε διατύπωσιν φράσεων οἷον ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν ἐκ μέρους τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ἐφραιμίδη. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου ἔπραξα κατὰ τρόπον ἀμεσώτατα ἐπικίνδυνον διὰ τὴν ζωήν μου τὸ καθῆκον μου. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς κηρύξεως τοῦ πολέμου μέχρι τῆς τελευταίας. Καὶ κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1945, ὅταν σεῖς ἐσφάζατε, περιεφερόμην ἀπὸ Ἀθηνῶν μέχρι Πειραιῶς, ὡς Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν καὶ Ναυτικῶν, ὄχι μὲ τάνκς, ἀλλὰ μὲ ἕνα ἁπλὸ αὐτοκίνητον, βαλλόμενος ἀπὸ σᾶς πανταχόθεν. (Χειροκροτήματα). Δὲν δίδω, λοιπόν, τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον κρυβῆ καὶ ὤθουν μόνον τὰ παιδιὰ κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς εἰς πράξεις θυσίας. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τοῦ βιβλίου τοῦ Στρατηγοῦ Οὐΐλσων. Δὲν ὑπῆρχεν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸ λέγω διὰ νὰ τὸ ἀκούσῃ ἡ νεολαία τῆς σήμερον, οὐδὲ ἕνα ἀπὸ τὰ κύρια στελέχη τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ποὺ νὰ ἐξετελέσθη, ποὺ νὰ ἔβαλε τὸ κορμί του μπροστά. Τὸ πρῶτον στέλεχος κόμματος, ἐκ τῶν κυριωτέρων ἀπὸ τοῦ 1935 ὅπως ἀποδεικνύει καὶ ἡ «Ἑλληνικὴ Φωνὴ» τὴν ὁποίαν ἐξέδιδα, τὸ πρῶτον τὸ ὁποῖον ἐξετέλεσε σαμποτὰζ μεγάλης σημασίας εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸ ὁποῖον ἐξετελέσθη μαζὶ μὲ ἄλλα πρῶτα στελέχη τοῦ τότε μικροῦ μου κόμματος ἦτο ὁ ἀείμνηστος Κώστας Περίκος (χειροκροτήματα). Καὶ οὐδεὶς ἐκ τῶν κυρίων παραγόντων τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ἀνέλαβεν ὁ ἴδιος ἐπικίνδυνον ἀποστολήν. Ἔστελναν τὰ παιδιὰ μπροστά, εἶναι ἡ συνήθειά των καὶ οἱ ἴδιοι ἦσαν κρυμμένοι εἰς τὰ ὑπόγεια, ἢ ἐπάνω εἰς τὰ ὑψηλὰ βουνὰ καὶ δὲν ἦσαν τοὐλάχιστον εἰς τὰς παρυφὰς ὅπου οἱ ἀντάρται ἐξετίθεντο εἰς κινδύνους. Οὐδεὶς ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπήρτιζον τὴν ἡγεσίαν τότε, ἢ ἀπαρτίζουν σήμερον τὴν ἡγεσίαν τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ τῆς Ε.Δ.Α. δὲν ἐξετέθησαν εἰς ἀμέσους κινδύνους ἀπέναντι τῶν Γερμανῶν (χειροκροτήματα). Ἐὰν ὑπάρχῃ ἐξαίρεσις, τὴν ὁποίαν λησμονῶ νὰ μοῦ τὴν εἴπητε.

§180Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ σᾶς τὴν εἴπῃ ἡ Καισαριανή.

§181Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Καισαριανὴ ἦτο ὁ λαὸς τὸν ὁποῖον ἐβάζατε μπροστά. Ἀλλὰ σεῖς ἦσθο τότε νέος καὶ ὡς νέος πιθανῶς νὰ ἐπολεμήσατε. Ὁμιλῶ περὶ τῶν ἡγετῶν.

§182Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§183Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴ εἶναι, μὲ ὀλίγας λέξεις, ἡ ἱστορικὴ ἀλήθεια. Καὶ αὐτὴν τὴν ἱστορικὴν ἀλήθειαν ὤφειλα, πέραν τῶν ὅσων εἶπε καὶ πράγματι καλῶς τὰ εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τὴν προβάλω καὶ νὰ τὴν τονίσω, διὰ νὰ ἀκουσθῇ κἄπως περισσότερον ἀπὸ τὴν νεολαίαν τῆς σήμερον, ἡ ὁποία ἀγνοεῖ, δὲν ἔχει ἄμεσον ἰδικήν της μνήμην, τὶ συνέβη πρὸ 20 ἐτῶν. Καὶ ἀγνοεῖ, βεβαίως, καὶ τὸ τί συνέβη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, τὸν Δεκέμβριον ἢ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Κύριοι, τὰ ἐγκλήματα ἤρχισαν ἐπὶ κατοχῆς, διῄρεσαν αὐτοὶ οἱ κύριοι τότε τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δὲν ἐκινήθησαν παρὰ μόνον, ὅταν εἰσῆλθεν εἰς τὸν πόλεμον ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις. Προηγουμένως, ὡμίλουν περὶ πολέμου τῶν καπιταλιστῶν. Καὶ ἐνῷ εἶχεν ὑποστῆ δύο ἐπιθέσεις ἡ Ἑλλάς, τὰς ἐπιθέσεις τοῦ Ἰταλικοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ ναζισμοῦ, εἶχον μείνει ἀδιάφοροι καὶ εἶχον γεμίσει τοὺς τοίχους τῶν Ἀθηνῶν— ἔζησα εἰς τὴν κατοχὴν ἐδῶ ἐπὶ ἓν ἔτος— εἶχον γεμίσει μὲ συνθήματα, τὰ ὁποῖα ἐστρέφοντο ἐναντίον τοῦ πολέμου, ὀνομάζοντες αὐτὸν καπιταλιστικόν. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Καί, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὅσοι τυχὸν ἠγωνίσθησαν, ἠγωνίσθησαν ὄχι ἐξ ὀνόματος τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’ ἐξ ὀνόματος ἄλλης πατρίδος, ὅταν ἐκείνη ἡ πατρὶς προσεβλήθη ἀπὸ τὸν Χίτλερ. Καὶ ἡμεῖς ἐδῶ εἰς τὸν τόπον πρέπει, οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἡ ἰδεολογία, ἡ ὁποία μᾶς συνδέει, εἴτε πρὸς τὴν μίαν, εἴτε πρὸς τὴν ἄλλην πλευράν, νὰ εἴμεθα πρῶτον καὶ κυρίως Ἕλληνες. Καὶ ἔπρεπε, πρῶτον, νὰ σκεφθοῦν οἱ κύριοι αὐτοί, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶχεν ὑποστῆ τὴν ἐπίθεσιν τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ ναζισμοῦ, προτοῦ ὑποστῆ τὴν ἐπίθεσιν ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἔπρεπε, προτοῦ ὑποστῆ τὴν ἐπίθεσιν ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, νὰ ἐγερθῶμεν ὅλοι μας καὶ νὰ ὑψώσωμεν τὴν φωνὴν τῆς ἀντιστάσεως, εἴτε ἀπὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου καὶ πέραν, εἴτε μετὰ τὴν 6ην Ἀπριλίου 1941, εἴτε μετὰ τὴν κατάληψιν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τοὺς κατακτητάς. Δὲν τὸ ἔπραξαν. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν περαιτέρω δρᾶσιν των, εἶπον, διακόπτων τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενον κ. Ἠλιοῦ, ὅτι δὲν ἔχει παρὰ νὰ διαβάσῃ πᾶς Ἕλλην μεταξὺ τῶν πολλῶν ἄλλων βιβλίων τὸ βιβλίον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξέδωσε μαχητὴς τῆς ἀντιστάσεως πραγματικός, ὁ νῦν Ὑπουργὸς κ. Χούτας —μὲ χωρίζει ἀπόστασις πολιτική, κατ’ ἐξοχήν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλ’ ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω— καὶ ἐκεῖ θὰ ἴδουν παρατασσομένας τὰς προδοτικὰς διαταγάς, τὰς ὁποίας ἐξέδιδεν ὁ ΕΛΑΣ κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς.

§184ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΗΣ ΕΡΕ. Αἶσχος, αἶσχος.

§185Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ συνεχίσω. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Καὶ ὅταν λέγωνται, καθ’ ὃν χρόνον λέγονται ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὁ κ. Ἠλιοῦ, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπαντήσῃ κανείς, βάσει τοῦ Κανονισμοῦ. Διότι ὅπως εἶπεν εἰς μίαν στιγμὴν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἀπόψε δὲν εἶναι μόνον Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν Κανονισμόν, ἀπόψε, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἦτο καὶ εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἱστορίαν. Καὶ πρέπει νὰ ἀφήσῃ νὰ ὑπάρξῃ ἀντίλογος καθ’ ὃν τρόπον τὸν προέβαλον, διότι ὁ ἀντίλογος εἰς τὸ ψεῦδος πρέπει νὰ εἶναι βίαιος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα, οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΡΕ χειροκροτοῦν ὄρθιοι).

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α., ἔχει τὸν λόγον.

§187Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς αὔριον, τόσον περὶ τῆς ἱστορίας, τὴν ὁποίαν ἔζησεν ὁ ἴδιος, ὅσον καὶ περὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ κατὰ τὴν δευτερολογίαν του καὶ νομίζω, ὅτι παρέλκει ἐπὶ τοῦ θέματος οἱαδήποτε ἀπάντησις. Ἀρκεῖ ἡ κρίσις τοῦ ἰδίου τοῦ λαοῦ περὶ τῶν παραδοξολογημάτων, τὰ ὁποῖα εἶπεν. Ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος, εἶναι ἡ ἐπανάληψις μιᾶς ἀπειλῆς, ὅτι θὰ κάμῃ ὅ,τι θέλει καὶ θὰ παραβιάζῃ τὸν Κανονισμὸν καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέπῃ νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ θὰ μᾶς περιαγάγῃ εἰς δευτέραν μοῖραν καὶ θὰ ὑποστῶμεν αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐγκαινιάζει ἀπόψε, καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν τὴν συνέχειαν των.

§188Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§189Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ μὴ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν, ὅτι ἐδῶ ἐκφωνοῦνται καὶ διατυπώνονται ἀπόψεις, κατὰ τὰς ὁποίας ὑπάρχουν οἱ βουλευταί, ποὺ ἔχουν δικαιώματα καὶ οἱ βουλευταί, ποὺ δὲν ἔχουν δικαιώματα. Καὶ οἱ βουλευταί, ποὺ ἔχουν δικαιώματα καὶ οἱ βουλευταὶ πού, κατὰ τὴν γνώμην των, δὲν ἔχουν, μὲ ἕνα τίτλον εἰσέρχονται ἐδῶ μέσα, μὲ τὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἐκφράσουν τὰς ἀπόψεις των, νὰ ἐκφράσουν τὰς ἰδέας των, καὶ νὰ πραγματοποιήσουν ἔτσι τὴν ἐντολὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὴ ἡ ἀπειλή, ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἶναι ἀπαράδεκτος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δὲν πρόκειται ποτὲ οὔτε νὰ μᾶς πτοήσῃ, οὔτε νὰ μᾶς κάμῃ νὰ ἀποστῶμεν τῆς ἐκφράσεως καὶ τῆς γνώμης καὶ τῆς κρίσεως καὶ τῆς ἐπικρίσεως καὶ τῆς καταγγελίας καὶ δι’ αὐτὸ τὴν ἀπειλὴν αὐτὴν ἁπλῶς καταγγέλλομεν ὡς φασιστικῆς πνοῆς. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐπ’ αὐτῆς μὲν τῆς διατυπώσεως τοῦ Κανονισμοῦ δὲν ἠμποροῦσε φυσικὰ νὰ προβῇ εἰς οἱανδήποτε παρατήρησιν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἔλαβε χώραν μετὰ τὴν δευτερολογίαν του. Ἐκεῖνο, ὅμως, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν πλέον τοῦ Ἔθνους, εἶναι τοῦτο, ὅτι εὑρέθη μὲν ἀπάντησις διὰ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν, εὑρέθησαν ἀπαντήσεις τινὲς δι’ ἐμὲ τὰς ὁποίας θέλω νὰ ἀφήσω ἄνευ σχολιασμοῦ, διότι δὲν εἶναι δύσκολον...

§190Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐτυχῶς, γιὰ σᾶς.

§191Η. ΗΛΙΟΥ. Εὐτυχῶς, δι’ ἐμὲ βεβαίως, δὲν εἶναι δύσκολον ὁ κάθε πολίτης νὰ τὰς σχολιάσῃ καὶ νὰ ἀντιληφθῇ, πόσον ἐσφαλμέναι εἶναι, ἀλλὰ δὲν εὗρε λόγον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, ἐξακολουθεῖ ὁ ἴδιος νὰ ἔχῃ τὴν αὐταπάτην, ὅτι ἡ διεξαγομένη πολύπλευρος καὶ συστηματικὴ ἐπίθεσις τῆς σκληρύνσεως στρέφεται τάχα κατὰ τῆς Ἀριστερᾶς, ἐνῷ κατ’ ἴσον λόγον στρέφεται καὶ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ε.Κ. ἐν τῇ πραγματικότητι. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν βαθυτάτην ἀνησυχίαν μου διότι ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, ὅτι θὰ καταφύγῃ καὶ εἰς τὴν ἀνωμαλίαν ἐν ἀνάγκῃ διὰ νὰ σώσῃ τὸ Ἔθνος, τὸ λάβαρον τῶν κινδύνων τὸ ὁποῖον ὕψωσεν ὡς πολεμικὸν λάβαρον, ἡ ἀπειλὴ ὅτι θὰ καταφύγῃ εἰς τὴν ἀνωμαλίαν, ἔμεινεν ἀναπάντητος εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε κοινοβουλευτικὲ ἐκπρόσωπε τῆς Ε.Δ.Α., εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχετε μέχρι τῆς στιγμῆς οὐδὲν δεδομένον, ἵνα πιστεύετε ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν θεωρεῖ ὡς ἰσοτίμους ἐκπροσώπους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὅλους τοὺς βουλευτὰς τοὺς ἀνήκοντας εἰς ὅλας τὰς πτέρυγας. Ὁ κ. Κανελλόπουλος σᾶς εἶπεν, ὅτι εἰς τοὺς λόγους του καὶ εἰς τὰς πράξεις του θὰ εἶναι δριμύτερος. Δὲν ἔχω οὐδὲ πόρρωθεν ἀμφιβολίαν ὅτι ἐννοοῦσεν ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ πολιτεύματος καὶ τῆς νομιμότητος. Πῶς νὰ ἐξαγάγω τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐννοοῦσεν ὅτι ἡ πολιτική του δραστηριότης θὰ εἶναι ἐκτὸς τῶν ὁρίων τοῦ πολιτεύματος καὶ τῆς νομιμότητος; Δύναται νὰ διαβαθμίσῃ τὴν δραστηριότητα τῆς παρατάξεώς του κατὰ τὴν κρίσιν του. Μὲ ποῖον δικαίωμα θὰ ἐπενέβαινα ἐγώ;

§193Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ διὰ τὸν σχολιασμὸν τῆς φράσεώς μου. Βεβαίως, ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ πολιτεύματος. Ἀλλὰ ἐρωτῶ, ὄχι τί θὰ πράξω ἐγώ, ἀλλὰ τί θὰ πράξετε σεῖς εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ κατάστασις φθάσῃ μέχρι σημείου ὁμοιάζοντος μὲ τὰς παραμονὰς τοῦ Δεκεμβρίου 1944. Διὰ δημοκρατικῶν μέσων καὶ δι’ ἀγορεύσεων θὰ ἀπαντήσετε τότε εἰς τοὺς κυρίους;

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν.

§195Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν βραχεῖαν δευτερολογίαν του, μοῦ ἔκαμε πράγματι τὴν τιμὴν νὰ ἀσχοληθῇ εἰδικῶς καὶ σχεδὸν μόνον μὲ τὴν συντομωτάτην ἀγόρευσίν μου. Θὰ ἀπαντήσω εἰς δύο κυρίως σημεῖα τῆς δευτερολογίας του. Τὸ πρῶτον, ἀφορᾷ εἰς τὴν ἐκφρασθεῖσαν παρ’ ἐμοῦ ἀνησυχίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὠφείλετο καὶ ὁ σχετικὸς ἔλεγχος ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἄφησε νὰ κυκλοφοροῦν φληναφήματα περὶ δῆθεν ἀναμίξεως ξένων δυνάμεων εἰς τὸ ἀτύχημα τοῦ Γοργοποτάμου. Ἐξέφρασα τὴν ἀνησυχίαν μου καὶ ἐξήγησα ἀμέσως διατί. Διότι δὲν ὑπῆρξε τοῦτο ἓν μόνον γεγονός: Τὸν τελευταῖον καιρὸν ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πολλά, τὰ ὁποῖα ἐπαναλαμβάνονται συχνὰ ὑπὸ ἄλλην μορφὴν καὶ ἐπιτρέπουν νὰ καλλιεργῆται ἐντύπωσις ἀντισυμμαχική. Ὡς ἐκ τούτου, πρέπει νὰ εἴμεθα εὐαίσθητοι προστατεύοντες τὴν ἰδίαν ἡμῶν ἀσφάλειαν, ἐφ’ ὅσον πιστεύομεν καὶ ὀρθῶς, ὅτι αὐτοὶ μὲ τοὺς ὁποίους εἴμεθα σύμμαχοι, πρέπει νὰ εἶναι σύμμαχοί μας. Ἐπρόλαβα καὶ τὴν ἀπάντησιν, ὅτι θὰ ἐκρίνετο ὡς μὴ σοβαρόν, ἂν πρὶν ἢ διατυπωθῇ τὸ πόρισμα ἔσπευδεν ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς ἀνακοινώσεις. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἄλλοτε κατ’ ἐπανάληψιν ἔχει συμβῇ τοιοῦτον τι. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ εἶναι ἄκρως εὐαίσθητος προκειμένου περὶ ξένων δυνάμεων σπεύδουσα ἀφ’ ἑαυτῆς εἰς κάθε διευκρίνισιν. Ἀλλὰ ἐπὶ πλέον, διότι ἦτο ἡλίου φαεινότερον ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ξένος δάκτυλος εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ἀλλὰ ἐὰν τοῦτο ἦτο λογικὸν δι’ ἐμέ, διὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἦτο πραγματικότης ἀπὸ χθὲς τὸ πρωΐ, διότι ἀπὸ χθὲς τὸ πρωΐ ἦτο ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἐν γνώσει ποῦ ἡ ἔρευνα θὰ ἔφθανε καὶ θὰ ἦτο εἰς θέσιν, χωρὶς νὰ ριψοκινδυνεύσῃ, νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἀποδοκιμασίαν του διὰ δῆθεν ἀνάμιξιν καὶ οὕτω θὰ ἐπροστάτευε τὴν χώραν. Ἀντὶ τούτου, προτίμησε νὰ ἀπαντήσῃ μὲ μίαν πάλιν ὡραίαν, κατὰ τὴν γνώμην του, φράσιν! Ὡς πρὸς τὸ τελευταῖον σημεῖον τῆς δευτερολογίας, ὅτι διὰ τὴν Κυβέρνησιν κλείνει τὸ θέμα, δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ κλείσῃ τὸ θέμα. Ἀλλὰ τὰ θέματα δὲν κλείονται διότι τὸ θέλει ἡ Κυβέρνησις. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἔκλεισε μόνον τὸ θέμα τοῦ ἀτυχήματος. Ἐὰν ὑπῆρχε τυχαῖον γεγονὸς ἢ ἐγκληματικὴ πρᾶξις. Ἀλλὰ τὸ ἄλλο, τὸ ἐκ τῶν ἐκδηλώσεων, τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐχαρακτήρισεν ὡς πρόκλησιν τοῦ Ἔθνους, ἀντιθέτως, ἐπισήμως ἤνοιξε σήμερον.

§196Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§197Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Διότι μέχρι τινός, ὡρισμένη παράταξις ἐξέφρασε τὰς ἀνησυχίας της καὶ ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ καταθέσῃ σχετικὴν ἐπερώτησιν καὶ νὰ ζητήσῃ διὰ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ της τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως. Ἀπὸ σήμερον, ὅμως, παύει νὰ εἶναι αἴτημα μιᾶς ἢ δύο παρατάξεων τοῦ Κοινοβουλίου καὶ εἶναι θέμα σοβαρόν, τὸ ὁποῖον ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις προέβαλεν, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὡμολόγησε καὶ ἐχαρακτήρισε τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ Γοργοποτάμου ὡς πρόκλησιν διὰ τὸ Ἔθνος.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζήτησαν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ οἱ κ.κ. Γ. Ράλλης, Ε. Καλαντζῆς, Ε. Δενδρινός, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Σ. Ἠλιόπουλος. Οἱ κ.κ. Γ. Ράλλης καὶ Ε. Καλαντζῆς μοῦ διεμήνυσαν ὅτι παραιτοῦνται τοῦ λόγου, ἐν τῇ ἐπιθυμία των νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἐπικράτησιν ἠρεμίας εἰς τὴν αἴθουσαν. Παρακαλῶ πολὺ καὶ τοὺς ὑπολοίπους ρήτορας, νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου.

§199Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ὁμιλήσω.

§200Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ κ. Πρόεδρε, δὲν παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δενδρινὸς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§202Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν ἀπόψε συζήτησιν, καθ’ ὅσον χρόνον εἴχομεν τὰς ἀντεγκλήσεις μεταξὺ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς καὶ τῆς Ἄκρας Δεξιᾶς καὶ τὰς ἀλληλοεπιθέσεις μεταξὺ τῶν δύο ἄκρων, συνέβη ἐκ μέρους ὑμῶν κ. Πρόεδρε, κἄτι τὸ ἄτοπον, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ καταγγείλω. Καὶ σᾶς καταγγέλλω, κ. Πρόεδρε, οὐχὶ ὡς Ἀθανασιάδην–Νόβαν, ἀλλ’ ὡς Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, διότι παρεγνωρίσατε τὸν Κανονισμόν, παρεγνωρίσατε τὰ ἔθιμα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ ἐπιτρέψατε εἰς τοὺς Χωροφύλακας νὰ κατέλθουν εἰς τὴν αἴθουσαν μὲ τὸν κίνδυνον νὰ ἔλθουν εἰς τὰ χέρια μὲ τοὺς βουλευτάς. Κύριε Πρόεδρε, ἡ αἴθουσα αὐτὴ ἀνήκει εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον οἱ χωροφύλακες νὰ ἔρχωνται ἐδῶ διὰ νὰ ἐπιβάλλουν τὴν τάξιν. Παρακολουθῶ τὴν Βουλὴν ἀμέσως καὶ ἐμμέσως ἀπὸ 35 ἐτῶν καὶ οὐδέποτε ἄλλοτε συνέβη τὸ φαινόμενον τὸ ὁποῖον συνέβη ἀπόψε. Τὸ καθῆκον τῆς Φρουρᾶς εἶναι νὰ φρουροῦν τοὺς βουλευτὰς (ἱστάμενοι ἔξω τῆς αἰθούσης), καθ’ ὅσον χρόνον οἱ βουλευταὶ βουλεύονται εἰς τὴν αἴθουσαν. Γνωρίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πόσην ἀγάπην τρέφω πρὸς τὴν Χωρ)κὴν καὶ τί δεσμοὺς ἔχω μαζί της. Γνωρίζω, ἐπίσης, καὶ ἐγὼ πόσον μὲ ἀγαποῦν καὶ μὲ τιμοῦν οἱ ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ κατέρχεται εἰς τὴν αἴθουσαν μὲ κίνδυνον νὰ ἔλθῃ εἰς τὰ χέρια μὲ τοὺς βουλευτάς. Ἡ αἴθουσα αὐτὴ ἀνήκει εἰς τοὺς Ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους καὶ αὐτοὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τηρήσουν τὴν τάξιν ὅταν ἐπιβάλλεται τοῦτο.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι. Χαίρω διότι ἡ Βουλὴ εὑρίσκεται πλήθουσα διὰ νὰ διευκρινισθῇ τὸ ζήτημα. Κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐὰν θέλετε νὰ τηρῆται ὁ Κανονισμός, πρέπει νὰ τὸν σέβεσθε ὅλοι καὶ πρῶτος ἐγώ. Κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν σᾶς παρεκάλεσα νὰ ἠρεμήσετε ἐπανειλημμένως. Δὲν τὸ ἐπράξατε. Κατὰ τὸ ἄρθρον 27 τοῦ Κανονισμοῦ, «ἐὰν ἡ Βουλὴ καταστῇ θορυβώδης ὁ δὲ Πρόεδρος δὲν δύναται νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν τάξιν ἢ νὰ καταπαύσῃ τὸν θόρυβον διὰ τῆς κρούσεως τοῦ κώδωνος, ἀνίσταται ἀπὸ τῆς ἕδρας αὐτοῦ προειδοποιῶν οὕτω τὸ Σῶμα, ὅτι θέλει διακόψει τὴν συνεδρίασιν. Ἐὰν καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἐπανέλθῃ ἡ τάξις, διακόπτει τὴν συνεδρίασιν ἐπὶ ὡρισμένην ὥραν διαρκούσης τῆς ὁποίας οἱ βουλευταὶ ἐξέρχονται τῆς αἰθούσης». Τοῦτο ἔπραξα, ἀλλὰ δὲν ἠθελήσατε νὰ συμμορφωθῆτε μὲ τὴν ὑπόδειξίν μου νὰ ἐκκενώσετε τὴν αἴθουσαν. Εἶναι σοφὸς ὁ Κανονισμός, κύριοι συνάδελφοι.

§204Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ.........

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε νὰ τελειώσω, σᾶς παρακαλῶ. Καθήσατε εἰς τὴν θέσιν σας, ὅπως κάθομαι καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ἰδικήν μου. Παρεκάλεσα λοιπὸν τοὺς κυρίους βουλευτὰς νὰ σεβασθοῦν τὸν Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι σοφός. Μετὰ ἀπὸ μίαν λίαν θορυβώδη διαταραχήν, διὰ νὰ κατορθωθῇ νὰ ἐπιβληθῇ ἡ τάξις, διακοπτομένης τῆς συνεδριάσεως, οἱ κύριοι βουλευταὶ πρέπει νὰ ἐξέλθουν τῆς αἰθούσης, διότι ἄλλως ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἐπέλθῃ χειροτέρα σύγκρουσις μεταξὺ των, ἀπουσιάζοντος μάλιστα τοῦ Προέδρου τοῦ Σώματος καὶ τῶν κ.κ. Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ συγκρατήσουν τὴν τάξιν. Παρεκάλεσα, λοιπόν, νὰ ἐξέλθετε τῆς αἰθούσης, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, διότι εἶναι σαφὲς καὶ σοφὸν τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐντὸς τῆς αἰθούσης παραμένοντες μετὰ τόσον θυελλώδη συζήτησιν νὰ ἠρεμήσετε. Ὑπάρχουν ἄλλωστε τόσαι θῦραι, ὥστε νὰ ἐξέρχεσθε τῆς αἰθούσης χωριστά, νὰ πηγαίνετε εἰς τὰς αἰθούσας τῶν Κομμάτων σας καὶ νὰ ἐπανέρχεσθε, ἀφοῦ ἠρεμήσετε κατὰ τὴν ἐπανάληψιν τῆς συνεδριάσεως. Δὲν ἠθελήσατε νὰ μὲ ἀκούσετε. Καὶ προκειμένου νὰ ἐγκαταλείψω τὴν αἴθουσαν, ἐθεώρησα χρήσιμον νὰ ἐφαρμόσω τὸ ἑπόμενον ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ ὑπ’ ἀριθ. 28, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἀστυνομικὴ ἐξουσία τῆς Βουλῆς, ἀνήκει εἰς ἑαυτήν, ἀσκεῖται ἐν ὀνόματι αὐτῆς ὑπὸ τοῦ Προέδρου, ὅστις δίδει εἰς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τὴν στρατιωτικὴν φρουρὰν διὰ τοῦ ἀρχηγοῦ αὐτῆς, τὰς ἀναγκαίας διαταγάς». Δεδομένου ὅτι ὑπῆρχε προφανὴς κίνδυνος συρράξεως ἐντὸς τῆς αἰθούσης μετὰ τὴν διακοπὴν τῆς συνεδριάσεως καὶ μάλιστα περὶ τὴν ἕδραν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εὑρισκομένου ἀκόμη ἐντὸς τῆς αἰθούσης, ἔνευσα εἰς τὸν κ. Φρούραρχον τῆς Βουλῆς νὰ παρεμβληθῇ ἁπλῶς, ὅπερ καὶ ἔπραξεν ἄνευ οἱασδήποτε ἐνεργοῦ ἐπεμβάσεως. Ἔχω εἴπει καὶ ἄλλην φορὰν καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου προτείνω τροποποιήσεις τοῦ ἰδικοῦ μας Κανονισμοῦ, ἐμελέτησα δὲ τοὺς Κανονισμοὺς πολλῶν ξένων Βουλῶν. Καὶ συγκεκριμένως ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς δημοκρατικωτέρας χώρας, ὅπως εἶναι ἡ Γαλλία, ἡ φρουρὰ ἔχει δικαίωμα νὰ ἐπεμβαίνῃ καλουμένη καὶ νὰ ἐξάγῃ μάλιστα τῆς αἰθούσης τὸν θορυβοῦντα βουλευτήν. Δὲν ἠθέλησα νὰ προτείνω τὸ ἴδιον μέτρον κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νέου Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Καὶ συμβαίνει σήμερον, ἕνας βουλευτὴς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ θορυβῇ ἐπὶ ὥραν, νὰ ἀναστατώνῃ καὶ ταλανίζῃ τὴν Βουλὴν καὶ νὰ μὴ δύναται νὰ ληφθῇ οὐδὲν μέτρον κατ’ αὐτοῦ. Ἔχω εἰς τὴν διάθεσιν ὅλων τῶν μελῶν τοῦ Σώματος τοὺς Κανονισμοὺς τῶν Βουλῶν χωρῶν λίαν δημοκρατικῶν, ὡς ἡ Γαλλία, Ἀγγλία, Βέλγιον καὶ Ἰταλία. Ἐὰν θελήσετε, δύνασθε νὰ λάβετε γνῶσιν αὐτῶν. Σᾶς παρεκάλεσα λοιπὸν νὰ ἐξέλθετε τῆς αἰθούσης διὰ νὰ ἠρεμήσετε καὶ δὲν ἠθελήσατε νὰ πράξατε τοῦτο. Ἐὰν ἐλάμβανε χώραν ἐπεισόδιον μὲ αἱματηρὰ ἀποτελέσματα ἐγὼ θὰ εἶχον τὴν εὐθύνην. Ἐὰν λοιπόν, εἰς τὸ μέλλον θέλετε νὰ ἔχωμεν εὐταξίαν, σεβασθῆτε τὸν Κανονισμόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μου παράκλησις. Ἔχω πλήρη συναίσθησιν τῶν καθηκόντων μου, καὶ ὡς εἷς ἐκ τῶν παλαιοτέρων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν θέλω αἱ ὡραῖαι παραδόσεις τῆς αἰθούσης αὐτῆς νὰ γίνουν ἀκόμη ὡραιότεραι διὰ τοὺς ἐπιγενομένους. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§206Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, διότι, κατὰ τὴν δευτερολογίαν του ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἀνεφέρθη δὶς εἰς τὸ ὄνομά μου. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ προσωπικοῦ θέματος, δημιουργεῖται θόρυβος καὶ παρακαλῶ νὰ ἀποφευχθῇ ὁ θόρυβος αὐτός, διότι προτίθεμαι νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ συγκεκριμένων καὶ ἀδιαβλήτων γεγονότων κατ’ ἀντικειμενικὴν κρίσιν καὶ χωρὶς καμμίαν διάθεσιν ἀντεγκλήσεων. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ἀπευθυνόμενος εἰς τὴν παράταξίν μας εἶπεν ὅτι εἴμεθα δειλοὶ καὶ ὅτι δὲν ἐδώσαμεν τὸ «παρὼν» κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς. Καὶ ἠρώτησα τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ: Ὑπῆρξεν οὗτος ἐν μαχητικῇ ὑπηρεσίᾳ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου; Πρῶτον. (Θόρυβος ἐκ τῆς ΕΡΕ). Δεύτερον, μήπως ἦτο γραφεὺς εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, εἶναι θέμα προσωπικὸν ἰδικόν σας αὐτό; Σᾶς διαβεβαιῶ ἐγὼ ὁ ἴδιος, τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ τὸν βρῆκα εἰς τὸν στρατὸν ἐπιτελοῦντα τὸ καθῆκον του εἰς τὰ πρόσω ὡς ἐθελοντής. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§208Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Λέγω τί εἶπον, ἐπειδὴ τυχὸν δὲν ἤκουσε, παρεξήγησε καὶ μοῦ ἀπέδωσεν ὑβριστικὴν διάθεσιν. Ἰδού, λοιπόν, ποὺ εἶναι τὸ προσωπικὸν θέμα. Αὐτὰ ἠρώτησα τὸν κ. Κανελλόπουλον καὶ εἶχον δικαίωμα καὶ ὑποχρέωσιν, κύριε Πρόεδρε, διότι προηγήθησαν αἱ ὕβρεις ἐναντίον αὐτῆς τῆς παρατάξεως. Διότι ἀπὸ αὐτὴν τὴν παράταξιν, κ. Πρόεδρε...

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπήντησεν ὁ κ. Ἀρχηγός της.

§210Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. .... δὲν ἐβγῆκαν οἱ φυγόστρατοι, ἐνῷ ἀπὸ ἐκεῖ ὑπῆρξαν φιλοπόλεμοι.

§211Π. ΚΛΗΣ. .... Ὁ ἱδρυτὴς τοῦ Κόμματος ὑπῆρξεν ἐθελοντής... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε, κύριε Ἐφραιμίδη, ἐκτὸς προσωπικοῦ θέματος καὶ διὰ τοῦτο σᾶς ἀφαιρῶ τὸν λόγον. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 10.30′ π.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.30′ μ.μ.)