1964.07.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 55η

Πέμπτη 2 Ἰουλίου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Λ. Λαγάκος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 30ῆς Ἰουνίου 1964 καὶ 1ης Ἰουλίου 1964.

§2Λ. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, συζητουμένου τοῦ καπνικοῦ καὶ ὁμιλοῦντος τοῦ συναδέλφου κ. Σταμάτη ἔλαβον τὸν λόγον καὶ ἀναφερόμενος εἰς τὴν καπνικὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ὡμίλησα περὶ τῶν δύο μεγάλων καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, τῆς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ τῆς Φθιώτιδος, εἰπὼν σὺν τοῖς ἄλλοις ὅτι τὰ μετὰ τὴν λῆξιν τῶν ἀγορῶν ὑπὸ τῆς καπνοβιομηχανίας —ἡ ὁποία ὡς γνωστὸν εἶναι καὶ ἡ μόνη ἐνεργοῦσα τὰς ἀγορὰς αὐτάς, ἥτις μάλιστα προθεσμία ἔληξε προχθὲς καὶ ὡς πληροφοροῦμαι παρετάθη ἐπὶ 15θήμερον ἀκόμη— τὰ εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν ἀπομένοντα καπνὰ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 4,5 ἑκατομμ. κιλῶν. Τόσον ὅμως οἱ πρακτικογράφοι ὅσον καὶ οἱ δημοσιογράφοι ἀνέγραψαν καὶ ἐνεφάνισαν ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν περιφέρειαν Φθιώτιδος, ἐνῷ ὁ ἀριθμὸς ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ σύνολον τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ὡς ἀπαντῶν ἐπὶ τούτου, ἀνεφέρθη καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ κατὰ τὴν ἀπάντησίν του.

§4Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω διὰ φραστικὰς τινὰς διορθώσεις ἐπὶ τῆς ὁμιλίας μου.

§5Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ συζήτησιν καὶ εἰς τὴν σελίδα 18 τῶν πρακτικῶν ἀνέφερα περὶ διαφορᾶς τῆς ποσότητος ἀνερχομένης εἰς 41,5% καὶ ἀντ’ αὐτοῦ ἔχει τεθῆ 4,5%. Θὰ παρεκάλουν ὅπως διορθωθῇ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, νὰ γίνουν αἱ διορθώσεις αὐταί. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 30ῆς Ἰουνίου καὶ 1ης Ἰουλίου 1964 μὲ τὰς ἀνωτέρω παρατηρήσεις. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Θ. Ρέντης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§7Θ. ΡΕΝΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 209)13.12.1963 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ θέσεως ἐν ἰσχύϊ τοῦ ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 4104)60 προβλεπομένου Κανονισμοῦ περὶ βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων καὶ περὶ ἐνισχύσεως τῶν ἐσόδων τοῦ Ι.Κ.Α.» καὶ «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν ἐφαρμογῆς τοῦ Κανονισμοῦ βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων» καὶ 2) «περὶ ρυθμίσεως θε-

μάτων τινῶν συνταξιούχων τέως ΤΑΚ

Ν. 2348)53».

Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίας καὶ προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιόπουλος, Β. Ἐφραιμίδης, Θ. Παππᾶς καὶ Γ. Πανάγος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου». Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς–Μεγαρίδος κ. Α. Παπαχρήστου, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν ἀγελαδοτρόφων Κορωπίου, Ἐλευσῖνος κ.λ.π. διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ἐξαγορὰν ἐργοστασίου Παστεριώσεως Γάλακτος «Ἄστυ» παρὰ ὁμίλου Ἀμερικανῶν. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Ι. Μαυριδόγλου, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν ἀστικῶν λεωφορειούχων Χίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς διαιτητικῆς ἀποφάσεως περὶ αὐξήσεως ἀποδοχῶν προσωπικοῦ κινήσεως ἀστικῶν λεωφορείων τῶν ΚΤΕΛ ἐπαρχιῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Γ. Λαζαρίδης, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖται ἐπαναφορὰν ἀποφάσεως 1154 καθ’ ἣν ἐπετρέπετο ἡ χρηματοδότησις τῶν ὀδοντιάτρων δι’ ἀγορὰν μηχανημάτων πρὸς ἐξοπλισμὸν τῶν ἰατρείων των. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῶν ἐκ Πολωνίας προσφύγων Ἑλλήνων ὑπηκόων, αἰτουμένων διευθέτησιν ζητήματος ἀποζημιώσεως τῶν ἐν λόγῳ Ἑλλήνων ὑπὸ τῆς Πολωνικῆς Κυβερνήσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένης διότι οἱ καπνοπαραγωγοὶ Αἰτωλοακαρνανίας δὲν ἐξεπροσωπήθησαν ἐπαρκῶς εἰς ΕΟΚ ὡς καὶ διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς Διοίκησιν Νέας Ἀγρὲξ τοῦ Κ. Πολίτη, τέως Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ψήφισμα τῆς συσκέψεως παραγωγῶν τῆς Κωμοπόλεως Γόννων Λαρίσης, αἰτουμένων ταχεῖαν κατασκευὴν τοῦ ἀρδευτικοῦ αὐτῆς ἔργου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Λ. Κύρκος καὶ Μ. Θεοδωράκης, καταθέτουν ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Ὁμήρων Γερμανικῶν Στρατοπέδων Ν. Ρεθύμνης, αἰτουμένων καταβολὴν τῆς βʹ δόσεως τῆς ἀποζημιώσεως, ἀναγνώρισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Χαραλαμπόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Οἰχαλίας Νομοῦ Μεσσηνίας αἰτουμένων τακτοποίησιν ζητήματος κυριότητος δένδρων, κειμένων ἐπὶ ἐκτάσεως τοῦ Δημοσίου κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης καὶ Π. Δούκας, καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν Μιχ. Δ. Πεταλίδη καὶ Δ. Μ. Πεταλίδη Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων, διαμενόντων εἰς Βουλγαρίαν, αἰτουμένων ἐπαναπατρισμὸν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης, Λ. Κύρκος καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν ψήφισμα τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν Συνεργαζομένων Οἰκοδομικῶν Σωματείων Κερκύρας, αἰτουμένων κατάργησιν τοῦ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων διὰ τὴν χορήγησιν ἐργατικῆς κατοικίας, ἀνέγερσιν ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ τοιούτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τῶν Κοινοτήτων Θυρείου Βονίτσης καὶ Παλαίρου Ξηρομέρου, αἰτουμένων σύστασιν Νομοῦ Ἀκαρνανίας μὲ πρωτεύουσαν τὴν πόλιν τῆς Ἀμφιλοχίας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου σύστασιν ἑνιαίου ταμείου μισθοδοσίας Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων διὰ νομοθετικῆς ρυθμίσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Π. Δούκας, διὰ τηλεγραφήματός του αἰτεῖται ἄμεσον καταβολὴν τῶν καθυστερουμένων ἡμερομισθίων εἰς οἰκοδόμους ἐργαζομένους εἰς τὸ ὑπὸ ἀνέγερσιν ἐργοστάσιον Λιπασμάτων, κατελθόντων πρὸς τοῦτο εἰς ἀπεργίαν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Πανοράματος Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης διευθέτησιν ζητήματος ὑδροδοτήσεώς της κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ὑπόμνημα Ἀξ)κῶν καὶ Ὑπαξ)κῶν τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας, ἀπομακρυνθέντων τοῦ Σώματος δυνάμει τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν.Δ. 1041)1949, αἰτουμένων τὴν ἄρσιν τῆς προσγενομένης αὐτοῖς ἀδικίας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ζευγαρακίου, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν ὑπὸ περονοσπόρου πληγέντων καλλιεργητῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ κατωτάτου Διδακτικοῦ Προσωπικοῦ τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν, αἰτουμένου χορήγησιν τοῦ εἰς τὸ διοικητικὸν προσωπικὸν παρεχομένου εἰδικοῦ προσθέτου ἐπιδόματος λόγῳ καταργήσεως τῶν ἐξετάστρων καὶ λοιπῶν τελῶν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐργοστασιαρχῶν Τορνευτικῆς Ξύλου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν συνεχῆ ἔρευναν τοῦ θέματος τῆς ποιότητος τῶν ἐξαρτημάτων κλωστοϋφαντουργίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Χαραλαμπόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Ἀθανασοπούλου, κατοίκου Καλαμάτας (συνοικία Γουλιμίδες), αἰτουμένου ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ Κέντρου τῆς ἐν λόγῳ Συνοικίας τοῦ ὀρνιθοτροφείου Β. Τζανετάκη κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Γ. Κοΐνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ Σταθμάρχου Αʹ Πυροσβεστικοῦ Σώματος Κουτρούκη Θεοδώρου τοῦ Κων)νου, αἰτουμένου ὅπως ὁ εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν χρόνος στρατιωτικῆς του ὑπηρεσίας ἀναγνωρισθῇ ὡς συντάξιμος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τοῦ χωρίου Γεφύρας Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων ἵδρυσιν Ἀγροτικοῦ Κτηνιατρείου καὶ Οἰνοποιείου ἐν τῇ ἐν λόγῳ Κοινότητι. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ν. Γανίτης καὶ Μ. Καραγεώργη, καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν ἐν Τρίτενς τῆς Τσεχοσλοβακίας διαμενόντων Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων ἀπόλυσιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Περραιβός, καταθέτει ἀναφορὰν τέως ἐφέδρου Ἀνθυποσμηναγοῦ χειριστοῦ ΙΓΥ Παναγιώτου Καπούλα, κατοίκου Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένου δι’ ἐσκεμμένην ἀπόκρυψιν τῶν πραγματικῶν αἰτίων τῆς ἀπολύσεώς του ἐκ τῶν τάξεων τῆς ΕΒΑ καὶ αἰτουμένου ἐξέτασιν τοῦ εἰς ΓΕΑ εὑρισκομένου φακέλλου του πρὸς ἀπονομὴν εἰς αὐτὸν ἠθικῆς ἱκανοποιήσεως ὡς καὶ τὴν ἐπάνοδόν του εἰς τὰς τάξεις τῆς ΕΒΑ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένου ἄσκησιν πιέσεως ἐπὶ τῶν ἐργοδοτῶν πρὸς καταβολὴν δικαίων καὶ λογικῶν ἡμερομισθίων. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Τ. Πλεύρης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Μοιρῶν, αἰτουμένου αὐτοματοποίησιν τοῦ ἐκεῖ τηλεφωνικοῦ Κέντρου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τηλεγραφικὸν ὑπόμνημα τοῦ Γεωργικοῦ–Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πλατανιᾶς Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου καταβολὴν καλυτέρων τιμῶν ὑπὸ τῶν καπνοβιομηχάνων διὰ τὰ καπνὰ τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ ὁ ΕΟΤ διὰ νὰ μὴ ἀνακοπῇ τὸ τουριστικὸν ρεῦμα εἰς τὴν χώραν μας τῶν Ἀμερικανῶν τουριστῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§9Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ κατέθεσα τὴν ἐν λόγῳ ἐρώτησιν μέχρι σήμερον ἡ κατάστασις ἔχει χειροτερεύσει. Ὁ κ. Ἀναπληρωτὴς τοῦ Ὑπ. Συντονισμοῦ ἐδήλωσεν ὅτι λόγῳ τῆς κρίσεως τοῦ Κυπριακοῦ ἔχουν περιορισθῆ τόσον ἡ τουριστικὴ κίνησις, ὅσον καὶ αἱ ἐπενδύσεις. Εἶναι ἐπιβεβλημένον κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἂν ἡ μείωσις αὐτὴ εἶναι πραγματικὴ καὶ ποῖα μέτρα ἔλαβε πρὸς ἀντιμετώπισίν της. Πιστεύω ἐπίσης, ὅτι ἐνῷ τὸ Κυπριακὸν ἔχει κἄποιαν ἐπίδρασιν, ἐκεῖνο ποὺ πταίει περισσότερον εἶναι ἡ Κυβέρνησις καὶ κυρίως ἡ τελευταίως παρατηρουμένη αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου. Ἂν δὲν ληφθοῦν μέτρα ριζικά, φοβοῦμαι, ὅτι ἡ τουριστικὴ κίνησις εἰς τὸν τόπον μας, θὰ ὑποστῇ τεραστίαν μείωσιν.

§10Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑπόθεσις ποὺ ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. συναδέλφου ἔχει ἐξαντληθῆ, διότι εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 23)6 ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως ἢ ἐπερωτήσεως τοῦ συναδέλφου κ. Μερκούρη, ἔγινε διεξοδικὴ συζήτησις καὶ ἀνεφέρθησαν ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου, τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Προεδρίας, τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα μὲ τὰ ὁποῖα ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ γενικώτερον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπληροφορήθη τὰ συμβαίνοντα γύρω ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ τουρισμοῦ. Ἡ συζήτησις ὑπῆρξε μακρὰ καὶ νομίζω ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπαναλαμβάνων τὰ ἴδια στοιχεῖα. Ἄλλωστε ἡ ἐρώτησις τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἐκ Χίου, ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς τουριστικῆς κινήσεως ἐξ Ἀμερικῆς. Θέλω νὰ καθησυχάσω τὴν Ἐθνικήν του ἀνησυχίαν καὶ νὰ τὸν βεβαιώσω ὅτι τὰ ἐπίσημα δεδομένα πιστοποιοῦν καὶ ἀποδεικνύουν ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως κατὰ 2% εἰδικώτερον ἐξ Ἀμερικῆς, ἔχομεν μείωσιν ἀπὸ τὰς Σκανδιναυικὰς χώρας καὶ ἀπὸ ἄλλας περιοχάς, ἀλλὰ εἰδικώτερα ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν ποὺ ἀναφέρετε εἰς τὴν ἐρώτησίν σας, ἔχομεν μίαν αὔξησιν 2%. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέβη προχθὲς εἰς ἐπισήμους δηλώσεις καὶ ἀνέφερεν ὅτι κατὰ τοὺς πρώτους 5 μῆνας τοῦ ἔτους ἤτοι μέχρι τῆς 31 Μαΐου, ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν ἐπισκεφθέντων τὴν Ἑλλάδα τουριστῶν, ἀνῆλθεν εἰς 223.938, ἔναντι 213.946 τοῦ ἀντιστοίχου διαστήματος τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἀλλὰ εἰδικώτερον....

§11Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Πόσαι εἶναι αἱ διανυκτερεύσεις;

§12Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Ἐὰν ἐζητοῦντο αὐτὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, τῶν διανυκτερεύσεων, θὰ ἤμην πάρα πολὺ πρόθυμος νὰ τὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ τὴν τουριστικὴν κίνησιν ἐξ Ἀμερικῆς καὶ θέλω νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι εἰδικώτερον ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως τῆς τουριστικῆς κινήσεως ἐξ Ἀμερικῆς καὶ μία ἐκ τῶν ἐκδηλώσεων τῆς κυβερνητικῆς μερίμνης εἶναι, ὅτι ἱδρύσαμεν εἰδικὸν γραφεῖον εἰς τὴν Ν. Ὑόρκη, τὸ ὁποῖον ἐπανδροῦται μὲ προσωπικὸν ἄριστον καὶ ἄρτιον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ ὅλην τὴν προπαγανδιστικὴν ἐνέργειαν, ὥστε ἡ αὔξησις τῶν τουριστῶν ἐξ Ἀμερικῆς νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὰ προσδοκώμενα ἐπίπεδα.

§13Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Μετὰ τὰ ἀπολογιστικὰ στοιχεῖα τῆς τουριστικῆς κινήσεως τοῦ ἔτους 1962 καὶ 1963, ἔχομεν ἕνα θετικὸν συναλλαγματικὸν ἔμβασμα τῆς τάξεως τῶν 60 ἑκατομμ. δολλαρίων, ἤτοι 30 ἑκατομμ. δολλάρια διὰ τὸ 1962 καὶ 61 ἑκατ. διὰ τὸ 1963. Μπορεῖτε νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλήν, τί προεβλέφθη διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1964 ἀπὸ ἀπόψεως συναλλάγματος; Διότι αὐτὸ μᾶς ἐνδιαφέρει. Ἐὰν ὑπῆρξεν 2% περισσοτέρα ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, αὐτό, ὅπως καὶ σεῖς εἴπατε, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει αὐτὴν τὴν στιγμήν, πέραν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Μπουρνιᾶς καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ὀρθότατα, καὶ πέραν τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν θὰ ἠμποροῦσα νὰ σᾶς δώσω, ὅτι ἀνεξαρτήτως στατιστικῶν γεγονότων, ἀναμφισβήτητον εἶναι, ὅτι ἡ τουριστικὴ κίνησις τοὐλάχιστον εἰς τουριστικὰς περιφερείας ὅπως εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐκπροσωπῶ εἰς τὴν Βουλήν, σημειώνει κάμψιν κάθετον, ἀνεξαρτήτως στατιστικῶν στοιχείων. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει, ἐὰν δύνασθε, διότι ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶσθε ἕτοιμοι, νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλήν, τί προβλέπει ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ ἀπόψεως θετικῆς εἰσαγωγῆς συναλλάγματος διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1964. Ὅταν δὲ λέγω θετικῆς εἰσαγωγῆς συναλλάγματος, πρέπει νὰ ἐξηγήσω, ὅτι ἐννοῶ ἀπὸ ἀπόψεως τουριστικῆς κινήσεως, θετικὴν εἰσαγωγὴν συναλλάγματος, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐναπομένει μετὰ τὰς ἀντιστοίχους ἐξαγωγὰς συναλλάγματος, λόγῳ τουριστικῆς κινήσεως.

§14Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Ὁμιλεῖτε περὶ προβλέψεων. Ἐγὼ ἔχω τὰ δεδομένα τῶν 5 πρώτων μηνῶν τοῦ 1964.

§15Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δύνασθε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι δὲν ἔχετε τὰ στοιχεῖα, μὴ μᾶς κατηγορῆτε ὅμως διὰ μὴ τοποθέτησιν τῆς προβλέψεως, διότι ἡ Κυβέρνησίς σας μᾶς κατηγόρησεν, ὅτι δὲν ὑπήρξαμεν πάντοτε ἀκριβεῖς εἰς τὰς προβλέψεις μας, τὰς δημοσιονομικὰς καὶ τὰς συναλλαγματικάς, καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησίς σας εἶναι ἀκριβεστέρα. Ὁ συνάδελφός σας ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἢ ὁ ἀναπληρωτὴς Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ὀφείλει νὰ ἔχῃ τοιαῦτα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σεῖς δὲν τὰ διαθέτετε αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δέχομαι, ὅτι μπορεῖτε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι δὲν εἶσθε ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσητε εἰς τὸ ἐρώτημα. Τὸ θέμα ὅμως εὑρίσκεται ἐκεῖ. Τί προβλέπει ἡ Κυβέρνησίς σας, ὅτι κατὰ τὸ 1964 θὰ ὑπάρξῃ θετικὸν συναλλαγματικὸν πρόσθετον ἀπόθεμα ἐκ τῆς τουριστικῆς κινήσεως;

§16Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Δὲν μετανοῶ διότι σᾶς ἐπέτρεψα τὴν διακοπήν, ἀλλὰ ἐπειδὴ θέλω νὰ συνεχίσω κατὰ τρόπον καλόπιστον τὴν συζήτησιν, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Χίου περιορίζει τὴν ἐρώτησίν του εἰς τὴν Ἀμερικήν. Κύριε συνάδελφε ἐκ Κερκύρας, τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θέλετε τὰ στατιστικά, ἐν συνεννοήσει μὲ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς θὰ τὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας, θέλω ὅμως νὰ βεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα τῆς τουριστικῆς κινήσεως εἰς τὸν τόπον καταβάλλει κάθε προσπάθειαν ὥστε νὰ αὐξηθῇ αὕτη, δὲν πρέπει ὅμως καὶ ἡ Βουλὴ νὰ παραγνωρίζῃ τὰς ἐπιπτώσεις τὰς ὁποίας τὰ ἐξωτερικὰ γεγονότα ἔχουν ἐπὶ τῆς κινήσεως αὐτῆς. Γνωρίζετε, ὅτι εἶναι πολὺ εὐπαθῆ τὰ θέματα τὰ σχετιζόμενα μὲ τὸν τουρισμὸν καὶ κατὰ ποῖον τρόπον εἰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχὰς διοχετεύονται καὶ ἀλλάζουν μορφὴν τὰ γεγονότα. Σήμερον διερχόμεθα ἕνα κρίσιμον σημεῖον, θὰ παρέλθῃ ἡ κρίσις καὶ θὰ διαλυθῇ ἡ ἐνδεχομένως δημιουργηθεῖσα ἐντύπωσις. Πάντως ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε τὸ πᾶν εἰς τὸ θέμα τοῦ τουρισμοῦ καὶ δὲν θὰ παραλείψῃ καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ κάμῃ κάθε δυνατὴν ἐνέργειαν πρὸς προώθησίν του, ἐλπίζω δέ, ὅτι συντόμως θὰ φέρῃ καὶ τὰ νομοθετικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔχει ὑπ’ ὄψει της διὰ τὸν τουριστικὸν τομέα.

§17Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη λόγους Κανονισμοῦ καὶ δικονομικούς, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εὐχαριστηθῇ ἀπὸ τὴν γενομένην συζήτησιν. Ὅταν κατέθεσα τὴν ἐρώτησιν εἶχα στοιχεῖα καὶ περαιτέρω καὶ αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Συντονισμοῦ, μοῦ ἐπροξένησαν ἀνησυχίαν. Κύριε Ὑπουργέ, πρόθεσίς μου δὲν ἦτο νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας συνεκέντρωσα τελευταίως διὰ τὸ θέμα τοῦ τουρισμοῦ ἀλλά, κατόπιν τῶν ὅσων εἴπατε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι εἰς ξενοδοχεῖον τῶν Ἀθηνῶν, ἐματαιώθη τὸ κλείσιμο δωματίων ἐκ μέρους μεγάλου ἀριθμοῦ τουριστῶν. Ἐπίσης ἀπὸ συζήτησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα μὲ ἰδιοκτήτην μεγάλου ἑστιατορίου τῶν Ἀθηνῶν ἐπεβεβαίωσα τὰ ὅσα ἐν τῇ ἐρωτήσει μου ἀναφέρω περὶ μειώσεως τῆς τουριστικῆς κινήσεως ἐν Ἑλλάδι, διότι ὁ ἑστιάτωρ μοῦ εἶπεν, ὅτι ἡ τουριστικὴ κίνησις ἐμειώθη εἰς τοιοῦτον σημεῖον ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸ κλείσιμον τοῦ καταστήματός του. Συνεπῶς ἐκτὸς τῶν ἐπισήμων πληροφοριῶν τὰς ὁποίας εἶχον συγκεντρώσει διὰ τὴν μείωσιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως, τὰς αὐτὰς πληροφορίας ἔλαβον καὶ ἀπὸ ἐπιχειρηματίας, οἱ ὁποῖοι διατηροῦν τουριστικὰ κέντρα καὶ ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸν τουρισμόν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω, ὅτι αἱ ἀνησυχίαι μου ἦσαν δεδικαιολογημέναι.

§18Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσω ἀναπάντητον τὸν ὑπαινιγμὸν τὸν ὁποῖον ἐκάματε, κ. συνάδελφε ἐκ Χίου. Δὲν νομίζω, ὅτι ἀποδίδετε εὐθύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν μείωσιν τοῦ τουρισμοῦ, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι αὕτη ἔχει αἰτίαν τὰς ἐπιπτώσεις τὰς ὁποίας ἔχουν τὰ διεθνῆ γεγονότα. Ἐπειδὴ ὅμως εἴπατε καὶ διὰ τὸν ἐξ Ἀμερικῆς τουρισμόν, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δύο μεγάλοι οἶκοι ἐν Ἀμερικῇ ἔχουν ἐπιφορτισθῆ διὰ τὴν ἐνημέρωσιν καὶ τὴν διαφήμισιν τῶν θεμάτων τοῦ τουρισμοῦ μας. Πέραν αὐτοῦ ἱδρύομεν Γραφεῖον ἀπὸ εἰδικὰ στελέχη ἐν Ν. Ὑόρκῃ τὸ ὁποῖον θὰ προσφέρῃ μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τουρισμόν μας. Καὶ πέραν ὅλων αὐτῶν μὲ σειρὰν νομοθετικῶν μέτρων ἀλλὰ καὶ μὲ ἐργώδη προσπάθειαν θὰ ἐπιδοθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν προώθησιν τοῦ ὅλου θέματος. Κατὰ τὰ λοιπὰ ἀναφέρομαι εἰς τὰ ὅσα ἀνέπτυξεν ἐπὶ σχετικῆς ἐπερωτήσεως τὴν 23.6.64 ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως σχετικῶς μὲ τὸν τουρισμόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ καὶ εἰς τὸ βόρειον τμῆμα τῆς Κερκύρας.

§20Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τὸ βόρειον τμῆμα τῆς Κερκύρας τὸ ὁποῖον ἔχει ἀποκλεισθῆ ἀπὸ τὸν τουρισμόν. Τὸ βόρειον τμῆμα τῆς Κερκύρας ἔχει θεωρηθῇ ὡς ἐπιτηρουμένη στρατιωτικὴ ζώνη καὶ κατόπιν τούτου εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐλευθέρα ἐπικοινωνία. Διὰ νὰ φύγῃ ἡμεδαπὸς ἢ ἀλλοδαπὸς πρὸς ἐπίσκεψιν τοῦ βορείου τμήματος τῆς Κερκύρας πρέπει νὰ εἶναι ἐφωδιασμένος μὲ ἄδειαν τῆς Ἀστυνομίας. Πολλοὶ ξένοι θέλουν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν περιοχὴν τῆς «Κασιώπης» ἀλλὰ δυστυχῶς λόγῳ τῶν περιοριστικῶν μέτρων καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἐπίσκεψις τῆς ὡραιοτάτης αὐτῆς περιοχῆς. Διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μου ζητῶ ὄχι τὴν κατάργησιν τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔχουν ληφθῆ διὰ τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ βορείου τμήματος τῆς Κερκύρας, ἀλλὰ τὰ μέτρα αὐτὰ νὰ εἶναι ἐλαστικώτερα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ὅπως ἐν συνεννοήσει μὲ τὰς Στρατιωτικὰς Ἀρχάς, ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα τοῦτο καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔχουν ληφθῆ νὰ λάβουν μίαν ἐλαστικότητα ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπίσκεψις τοῦ βορείου τμήματος τῆς Κερκύρας καὶ ἀπὸ τοὺς ἡμεδαποὺς καὶ ἀπὸ τοὺς ἀλλοδαπούς. Ἔγινεν ἕνας δρόμος περίφημος, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ παραλιακῶς εἰς τὸ βόρειον τμῆμα τῆς Κερκύρας. Δυστυχῶς ὅμως ὁ δρόμος οὗτος κατέστη ἄχρηστος λόγῳ τῶν περιοριστικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ληφθῆ ἐκ μέρους τῶν στρατιωτικῶν καὶ ἀστυνομικῶν ἀρχῶν. Συνεπῶς παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅπως ἐνεργήσητε καὶ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐλαστικότης τῶν μέτρων αὐτῶν.

§21Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Λαμβάνω ὑπὸ σοβαρὰν σημείωσιν τὰς συστάσεις τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Κερκύρας συναδέλφου, τὰς ὁποίας θὰ διαβιβάσω λόγῳ ἁρμοδιότητος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ εἰς τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Θέλω νὰ ἐκφράσω μὲ τὴν σειράν μου τὴν χαράν, διότι βλέπω καὶ εἰς τὸν κ. συνάδελφον νὰ ἀμβλύνεται κἄπως ἡ ἀνησυχία ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἔχουν ὀρθότητα αἱ παρατηρήσεις του, πρέπει ὅμως νὰ σημειώσω, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν ἔχουν ληφθῆ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας Κυβέρνησιν. Τὰ εὑρήκαμε, θὰ τὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ χαίρομαι ποὺ διαπιστώνω, ὅτι αἱ ἐθνικαί σας ἀνησυχίαι εἶναι κἄπως περιωρισμέναι. Τώρα εἰδικώτερον θὰ ἤθελον μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτήν, ἐπειδὴ γενικεύεται ἡ συζήτησις, νὰ δηλώσω, ὅτι ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐξεδηλώθη τεράστιον ἐνδιαφέρον διὰ τὰ τουριστικὰ θέματα Κερκύρας, διότι πράγματι εἶναι μία νῆσος, ἡ ὁποία προσφέρεται διὰ τουριστικὴν ἀνάπτυξιν, ἡ ὁποία ἔχει ἱστορία, ἡ ὁποία προσελκύει ἐπισκέπτας, ὥστε ἡ τελευταία προσφάτως ἐπίσκεψις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, μετὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ τῶν ὑπηρεσιακῶν παραγόντων, ἀποδεικνύει τὸ μέγα ἐνδιαφέρον τὸ κυβερνητικὸν ὑπὲρ τῆς Κερκύρας. Θέλω νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι εἰς τὸ πρόγραμμα 1964 ἔχει ληφθῆ εἰδικὴ μέριμνα διὰ τὰ θέματα τὰ τουριστικὰ τῆς Κερκύρας. Ὑπάρχει πρόβλεψις διαμορφώσεως τῆς Γαρίτσας ἐκ 3 ἑκατομμυρίων καὶ διὰ τὴν δενδροφύτευσιν τῆς περιοχῆς, ἐνεγράφη δὲ διὰ τὸ 1964 πίστωσις 1,5 ἑκατομμυρίου. Διὰ τὰς ἀποχετεύσεις ἔχει ἐγγραφῆ πίστωσις 2 ἑκατομμυρίων. Διὰ τὴν παραλιακὴν ὁδὸν Κερκύρας–Λιμένος πρόβλεψις 2 ἑκατομμυρίων, πίστωσις 1 ἑκατομμυρίου. Ἐπίσης ἔχει ληφθῆ μέριμνα καὶ πρόβλεψις: Διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῶν παραλιακῶν χώρων τῆς Κερκύρας 1 ἑκατομμύριον. Κατὰ τὰ ἄλλα αἱ συστάσεις τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι ἀξιόλογοι καὶ θὰ διαβιβασθοῦν εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα διὰ τὰ περαιτέρω.

§22Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, εὑρῆκε τὴν εὐκαιρίαν νὰ μεταφέρῃ τὸ θέμα εἰς τὸ κομματικὸν ἐπίπεδον. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς Κερκύρας ἢ τοῦ Ἔθνους, ἐν σχέσει μὲ τοὺς κινδύνους τοῦ ἐσωτερικοῦ ἢ ἐξωτερικοῦ. Ἐγὼ παρεκάλεσα, ἡ μὲν ἀσφάλεια, νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ τηρῆται, νὰ ἐπιτρέπεται δὲ εἰς τοὺς ξένους, Ὁλλανδούς, Σουηδοὺς κλπ., οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ θέματα ἀσφαλείας τῆς Κερκύρας νὰ κινοῦνται. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὅμως, δὲν ἔχασε τὴν εὐκαιρίαν καὶ ἀνέγνωσεν ἕνα κατάλογον σχετικῶς μὲ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν Κέρκυραν. Ἀλλά, πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐξηγγέλθησαν καὶ μάλιστα εἰς ἡμέραν ποὺ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐξαγγελθοῦν, δηλαδὴ κατὰ τὰς ἑορτὰς τῆς ἑκατονταετίας τῆς Ἑνώσεως, ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα, ἔχουν γίνει, καὶ μόνον συμπλήρωσιν πρόκειται νὰ κάμετε σεῖς. Νομίζω δέ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνουν σύμφωνα μὲ τὸν λόγον ποὺ ἐδώσατε καὶ ἀπέναντι τῆς Βουλῆς καὶ ἀπέναντι τῆς Κερκύρας. Ἀλλὰ νὰ προσθέσω καὶ κἄτι ἄλλο. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρουσίας ἐκεῖ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἑκατονταετίας διεβεβαιώθη ὁ Κερκυραϊκὸς λαός, ὅτι ὁ Ὑφυπουργὸς Ἀσφαλείας, ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ καταργηθῇ ἡ ἐπιτηρουμένη ζώνη, ἐνῷ μίαν ἡμέραν μετὰ ἐδημοσιεύετο ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ καταργηθῇ. Ἐὰν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, πρόκειται νὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ αἱ ὑποσχέσεις σας περὶ τουρισμοῦ, τότε νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ ἦσθε ἐπιφυλακτικώτεροι.

§23Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Διαβεβαιῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀσφάλειαν θὰ προασπίσωμεν κατὰ τρόπον σοβαρὸν καὶ ὄχι πρακτικὸν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ θὰ κυττάξωμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν. Αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν ἔχω νὰ κάμω πρὸς τὸν ἐκ Κερκύρας κ. συνάδελφον.

§24Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν τύπον, γενικώτερον ἴσως, νομίζω δέ, ὅτι ἔχει ἐπεκταθῆ καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ἐναντίον τῆς ἐπιδρομῆς τῶν ξένων κατὰ Ἑλληνικῶν οἰκοπέδων εἰς τὰς ἀκτὰς καὶ ἄλλους χώρους. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι συμφέρον τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἀρνῆται εἰς τοὺς ξένους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ ἀποκτήσουν ἓν οἰκόπεδον εἰς τὴν Κέρκυραν, Ρόδον, Ἀττικὴν ἢ ἀλλοῦ. Ζητεῖ νὰ ἀποκτήσῃ ἕνας καλλιτέχνης, ἕνας ποιητής, ἕνας συγγραφεὺς καὶ τέτοια παραδείγματα ὑπάρχουν ἄπειρα, διατί νὰ ἐμποδίζεται εἰς τὸ νὰ ἀποκτήσῃ ἓν οἰκόπεδον, διὰ νὰ κτίσῃ μίαν ἔπαυλιν; Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω, τί γίνεται εἰς τὴν ἄλλην Ἑλλάδα, ἀλλὰ εἰς τὴν Κέρκυραν, ἐπειδὴ χαρακτηρίζεται ὡς ἀκριτικὴ–συνοριακὴ περιοχή, ἀπαγορεύεται ἡ ἀγορὰ ἑνὸς οἰκοπέδου ὑπὸ ξένου. Ὑπάρχει δὲ μεγάλη ζήτησις. Ἡμεῖς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πωλοῦμεν, ἀπὸ ἀπόψεως τουρισμοῦ, δὲν εἶναι τὰ Ἀρχαῖα, τὰ ὁποῖα πολλοὶ ὀλίγοι ἄνθρωποι ἀγαποῦν. Ἀλλὰ ἐνδιαφέρονται ὅλοι διὰ τὸν ἥλιον, τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ἀτμόσφαιράν μας. Καὶ ἡ Κέρκυρα ἔχει ἓν ἰδιαίτερον κλῖμα, μίαν ἰδιαιτέραν ἀτμόσφαιραν, ἕνα τοπικὸν χρῶμα. Ὑπάρχουν πολλοὶ καλλιτέχναι, οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν τὴν Κέρκυρα καὶ θέλουν νὰ ἀποκτήσουν ἓν οἰκόπεδον. Διατὶ νὰ τὸ ἀπαγορεύσωμεν; Τί κερδίζει ἡ Ἑλλάς, ἐὰν ἀπαγορευθῇ τοῦτο; Κατὰ τί ζημιώνει ἡ Ἑλβετία; Κατεστράφη ἡ Ἱσπανία ποὺ ἀκολουθεῖ τὴν ἰδίαν ὁδόν; Διατί νὰ ἀπαγορεύσωμεν καὶ νὰ ἐμποδίσωμεν τὸν Ἕλληνα χωρικὸν νὰ πωλήσῃ ἕνα κτῆμα του εἰς ἕνα ξένον καὶ διατὶ νὰ ἀναγκάζωμεν τοὺς ξένους νὰ καταφεύγουν εἰς τρίτους, μὲ κίνδυνον νὰ χάσουν τὴν περιουσίαν των; Διατί νὰ ὑποβιβάζωμεν καὶ τὸ τίμημα; Κύριε Πρόεδρε καὶ κ. Ὑπουργέ, παρακαλῶ τὸ πρόβλημα αὐτὸ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ μάτι καθαρὸ καὶ ἀνοικτό. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορεύωμεν τὴν πώλησιν οἰκοπέδων. Διατί νὰ στερήσωμεν τὸν μικρὸν ἰδιοκτήτην τῆς τιμῆς τοῦ συναγωνισμοῦ, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ ἕνας ξένος; Ποῖον ἐθνικὸν συμφέρον ἆραγε κινδυνεύει; Ἐγὼ δὲν τὸ καταλαβαίνω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐὰν θέλετε νὰ θέσετε φραγμούς, νὰ μὴ γίνουν τουριστικαὶ ἐπιχειρήσεις ἀπὸ ξένους, αὐτὸ τὸ καταλαβαίνω. Ἀλλὰ νὰ ἐμποδίζετε ἕνα οἱοδήποτε ἄτομον τὸ ὁποῖον ἀγαπᾷ τὴν Ἑλλάδα καὶ θέλει νὰ τελειώσῃ τὴν ζωήν του ἐδῶ, διατί;

§25Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ, διότι συνέπεσε κατὰ τὸ παρελθὸν ἀπὸ ὑπεύθυνον θέσιν, ὡς μέλος Κυβερνήσεως νὰ ἔχω ὑποβάλει ὑπομνήματα τρία ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον, παρὰ τὴν βαθυτάτην ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τὸν ἐκ Κερκύρας ἐκλεκτὸν συνάδελφον, δὲν παρουσιάζεται μόνον ἀπὸ τὴν πλευρὰν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε: Εὐλόγως ἐνδιαφέρει τὸν κ. Λύχνον τὸ θέμα. Ἀλλὰ τὸ θέμα τῶν δικαιοπραξιῶν ἐν Ἑλλάδι ἐκ μέρους ἀλλοδαπῶν ἔχει ἀπασχολήσει καὶ ἀπασχολεῖ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ πολλῶν 10ετηρίδων. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. Ὑπουργὲ τῆς Προεδρίας, νὰ λάβετε γνῶσιν τῶν ἀπορρήτων ὑπομνημάτων ποὺ προηγουμένως ἀνέφερον καὶ εἰς τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται ὅλαι αἱ πτυχαὶ τοῦ προβλήματος τούτου καὶ πιστεύω ὅτι πολλὰ θὰ ἔχετε νὰ ὠφεληθῆτε, πρὶν λάβετε τὰς σχετικάς σας ἀποφάσεις. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν πρόκειται ἁπλῶς περὶ τῶν ἀλλοδαπῶν καλλιτεχνῶν ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν Χώραν μας ἀλλὰ πρόκειται κυρίως περὶ κινδύνων ποὺ ἀφοροῦν τὴν Ἑλλάδα καὶ δι’ αὐτὸ χρειάζεται ἰδιαιτέρα προσοχὴ εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ λεπτοῦ τούτου θέματος.

§26Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λέτε, κ. συνάδελφε. Ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ κίνδυνοι ποὺ ὑπαινίσσεσθε;

§27Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Λύχνο, ὑπῆρξα κατὰ τὸ παρελθὸν ὑπεύθυνος ἀσκήσεως κυβερνητικοῦ ἔργου καὶ ὡς ἐκ τῆς θέσεώς μου ταύτης δύναμαι νὰ γνωρίζω ὡρισμένα ὑψίστης σημασίας ἐθνικὰ θέματα. Ὡς ἐκ τούτου, δύναμαι νὰ ἔχω ἐπ’ αὐτῶν γνώμην καὶ ὑπευθύνως νὰ γνωρίζω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τὰς σκέψεις μου ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος.

§28Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ παρέμβασίς σας ὑπῆρξεν ἄτοπος.

§29Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Σεῖς θὰ κρίνετε τοῦτο; Σεῖς θὰ κάμετε χαρακτηρισμούς;

§30Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε. Ἤδη ἔκαμα τοὺς χαρακτηρισμούς.

§31Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὸ θέμα τῶν δικαιοπραξιῶν ὑπὸ ξένων παρουσιάζει πολλὰς πτυχὰς καὶ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς τὴν Κυβέρνησιν.

§32Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ζητήσω νὰ λάβω γνῶσιν τῆς ἀπορρήτου ἀναφορᾶς τοῦ ἐκ Φθιώτιδος ἀγαπητοῦ συναδέλφου. Καὶ θέλω νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου, διότι μὲ ἐμπιστεύεται εἰς τὸ νὰ λάβω γνῶσιν ἐγγράφως.... (γέλωτες). Μετὰ τὴν παρένθεσιν αὐτήν, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ἐκ Κερκύρας συνάδελφον, ἐὰν ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του νομοθετικὴν τινὰ διάταξιν, ἡ ὁποία νὰ ἀπαγορεύῃ πωλήσεις κτημάτων, μικρᾶς βεβαίως ἐκτάσεως, ἔστω καὶ εἰς ἀλλοδαπούς. Θέλω νὰ μοῦ ἀποδείξητε τὸ πρᾶγμα αὐτό, νὰ μοῦ εἴπητε, ἐπὶ τῇ βάσει ποίας διατάξεως.

§33Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν Κέρκυραν ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις γῆς εἰς οἱονδήποτε ξένον δι’ ἁπλοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐφαρμόζεται. Δὲν γνωρίζω ποῖος ἀκριβῶς εἶναι ὁ νόμος αὐτός. Πάντως, γνωρίζω......

§34Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἡ ἀπαγόρευσις ὑπάρχει διὰ περιοχὰς ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν. Μόνον ἐκεῖ ὑπάρχει. Πάντως θέλω νὰ μὲ πληροφορήσετε.

§35Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Διακόπτει μὴ ἀκουόμενος).

§36Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Μὴ ἐπεμβαίνετε, κύριε συνάδελφε. Δὲν ὑπάρχει λόγος. Ἔχεσθε τόσον πολὺ τῆς παρελθούσης ὑπουργικῆς σας ἰδιότητος, ὥστε νὰ μὴ μπορῆτε νὰ τὴν λησμονήσετε; Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω τὸ ἑξῆς: Προκειμένου νὰ πωληθῇ τὸ ξενοδοχεῖον «Κορφοῦ Παλλὰς» εἰς τὴν Κέρκυραν, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦσε νὰ λειτουργήσῃ, διότι ὁ Ἑλβετὸς ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ τὸ ἀγοράσῃ, ἤθελε νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν του, εὑρέθη τότε ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, νὰ κάμῃ δηλαδὴ νόμον ἢ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν ἐνθυμοῦμαι, ἡ ὁποία ἦρε τὸν πάγιον νόμον, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τὴν πώλησιν οἰκοπέδων, διὰ νὰ ἀγορασθῇ τὸ κτῆμα ἀπὸ τὸν Ἑλβετόν. Νομίζω, ὅτι ὁ νόμος ὑπάρχει καὶ ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Κέρκυραν.

§37Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν παρέμβασιν. Ἐπειδὴ ἔχω καὶ ἰδιαιτέραν ἀνάμιξιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, προσέξατε νὰ ἴδητε πῶς ἔχει τὸ θέμα. Προκειμένου περὶ παραμεθορίων περιοχῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκατελέγετο καὶ ἀνεγνωρίζετο καὶ ἡ Κέρκυρα, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἀπὸ πάρα πολλῶν ἐτῶν, ἀπηγορεύοντο αἱ δικαιοπραξίαι ἐπὶ ἀκινήτων καὶ προέβλεπεν ὁ πάγιος νόμος εἰδικὴν διαδικασίαν ὅπου θὰ ἐδίδετο εἰδικὴ ἄδεια προκειμένου νὰ γίνῃ μία τοιαύτη δικαιοπραξία. Ἡ διαδικασία ἡ ὁποία προεβλέπετο, ἦτο ἄδεια τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ ταὐτοχρόνως ἔγκρισις τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ. Αὐτὸ ἦτο τὸ πάγιον καθεστώς. Ἦλθεν ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ συνάδελφός μου ἐκ Κερκύρας τοῦ «Κορφοῦ Παλλάς». Καὶ διὰ νὰ παρακαμφθῇ τὸ ἐμπόδιον, προεβλέφθη νομοθετικῶς, ὅτι ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ δικαιοπραξία. Ἔγινε δὲ αὐτό, ἀκριβῶς διὰ τουριστικοὺς λόγους τοῦ «Κορφοῦ Παλλὰς» ὡς μεταβατικὴ διάταξις. Τί ἐπράξαμεν ἡμεῖς; Ἀκριβῶς, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἐξήγησεν ὁ συνάδελφος ἐκ Κερκύρας, ὄχι εἰδικῶς διὰ τὴν Κέρκυραν, ἀλλὰ γενικώτερον διὰ τὰς παραμεθορίους περιοχάς, μεταξὺ τῶν ὁποίων συμπεριλαμβάνεται, φέρ’ εἰπεῖν καὶ ἡ Δωδεκάνησος, κατεστήσαμεν ἐλαστικωτέραν τὴν διαδικασίαν. Ἀντὶ νὰ χρειάζωνται τόσαι διατυπώσεις διὰ νὰ καταρτίζωνται αἱ δικαιοπραξίαι αὗται, ἐλαφρύνθη διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας καὶ κατέστη ἐλαστικωτέρα ἡ διαδικασία. Ὁ συνάδελφός μου ἐκ Κερκύρας, οὐσιαστικῶς τί εἰσηγήθη; Τὴν κατάργησιν πλήρως τῆς διαδικασίας αὐτῆς. Ὁ συνάδελφος ἐκ Φθιώτιδος, διατυπώνει ὡρισμένας ἀνησυχίας ὡς πρὸς τὸ ἐὰν εἶναι σκόπιμον νὰ καταργηθῇ ἡ διαδικασία αὐτή, ποὺ νομίζω ὅτι εἶναι ἡ ὀρθὴ λύσις. Νὰ ἐρευνήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ ὑπάρχον σήμερον νομικὸν καθεστώς, ὅπως διεμορφώθη καὶ ἐὰν θεωρήσῃ, ὅτι πρέπει νὰ καταστήσῃ ἔτι ἐλαστικωτέρα τὴν διαδικασίαν, νὰ προβῇ εἰς τὰς καταλλήλους ἐνεργείας πρὸς τοῦτο. Δὲν θὰ εἶναι, νομίζω, λόγῳ τῆς βαρύτητος τοῦ θέματος σκόπιμος, εἴτε ἡ πλήρης κατάργησις, εἴτε κατὰ τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας, εἴτε κατὰ τὴν κατεύθυνσιν τῆς στενωτέρας εἰσέτι διαδικασίας ἡ ὁποία ὑπάρχει. Καὶ πιστεύω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐὰν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐξετασθῇ τὸ θέμα, θὰ εὑρεθῇ ἐποικοδομητικὴ λύσις.

§38Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπάντησις εἶναι ἁπλῆ. Ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα καὶ θὰ φέρῃ συντόμως τὰ πρέποντα νομοθετικὰ μέτρα. Θὰ ἐπιδιώξωμεν καὶ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν νὰ κατοχυρώσωμεν καὶ νὰ προσελκύσωμεν καὶ τοὺς ξένους. Νὰ προσελκύσωμεν καὶ τουριστικὰς ἐπιχειρήσεις, καὶ χωρὶς βλάβην τῆς ἐθνικῆς μας ἀσφαλείας. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ ἔχουν κἄποιαν ὑπομονήν. Καταρτίζονται τὰ νομοθετήματα, ἐρευνῶνται ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία συντομώτατα θὰ κληθῇ νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τῶν νομοθετικῶν αὐτῶν μέτρων.

§39Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι πολὺ ποὺ λαμβάνω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐψηφίσαμεν ἕνα νέον Κανονισμόν, τὸν ὁποῖον ἠθελήσαμεν τόσον αὐστηρῶς νὰ ἐφαρμόσωμεν, ὥστε προχθὲς κατεβάσαμεν κυριολεκτικῶς, τὸν εἰσηγητὴν ἐπὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου νομοσχεδίου, ἀπὸ τοῦ βήματος, τὸν κ. Μελᾶν, προτοῦ τελειώσῃ τὸν ἐπίλογόν του, διότι εἶχεν ὑπερβῆ τὸ χρονικὸν ὅριον τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὁ νέος Κανονισμός. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ἡ ὑπερβολὴ εἶναι σωστή, γεγονὸς εἶναι, ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον τὴν ὑπηγόρευσεν, εἶναι ὀρθόν. Εἴπομεν αὐτὸ εἶναι τὸ νέον, τὸ παλαιὸν ἦτο: Ἡ ἐρώτησις περιορίζεται αὐστηρῶς μεταξὺ τοῦ ἐρωτῶντος καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Καταχρηστικῶς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐδίδετο ὁ λόγος εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων ἂν τὸν ἐζήτουν οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Νομίζω, ὅτι μιὰ καὶ ἐμπήκαμεν εἰς νέας αὐστηρότητας, καλὸν εἶναι νὰ διατηρήσωμεν καὶ τὰς παλαιὰς καὶ νὰ μὴ μένουν ἀσυγκίνητοι οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν παρατάξεων εἰς τὰς παραβάσεις τῶν παλαιῶν διατάξεων, ὅπως δὲν ἔμειναν ὅταν προχθὲς εἶχε σημειωθῆ παράβασις τῆς νέας.

§40Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν μία ἁπλῆ ἐρώτησις νὰ γενικεύεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἠθελήσαμεν νὰ δώσωμεν ὅλην τὴν ἐλευθερίαν εἰς τοὺς συναδέλφους νὰ ἐπεκτείνουν κατὰ κἄποιον τρόπον τὴν συζήτησιν, δὲν ἕπεται ὅμως ὅτι ἐδῶ πέρα θὰ καταναλώσωμεν τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν γύρω ἀπὸ δύο ἁπλᾶς ἐρωτήσεις.

§41Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος καὶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις, ἡ Ἕνωσις Κέντρου, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν ὑψηλὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μοῦ ἀναθέσῃ τὴν εἰσήγησιν ἐπὶ σπουδαίου καὶ ἱστορικῆς φύσεως νομοθετήματος. Συνέπεσε νὰ εἰσηγηθῶ τὸ νομοσχέδιον κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ. Ἡ εἰσήγησις ἐκ τῆς φύσεως τοῦ θέματος ἐπεξετάθη κατ’ ἀνάγκην. Καὶ εὑρέθην περὶ τὸ τέρμα τῆς εἰσηγήσεως, ἀλλὰ κατὰ τὸ στάδιον ἀκριβῶς τῆς ἐκθέσεως τῶν τελικῶν πορισμάτων, τὰ ὁποῖα πορίσματα ἀφεώρουν τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἔχω καλύψει τὴν κεκανονισμένην ὥραν. Ἔγινε τότε παρατήρησις ἐκ μέρους τοῦ ἡγέτου τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος μὲ ὅλας τὰς ἐπιφυλάξεις καὶ ἰδιαιτέραν ἔκφρασιν τιμῆς πρὸς τὸν ὁμιλητήν, ἐπεσήμανε, καὶ ἁπλῶς ἐπεσήμανεν, ὅτι ἐσημειώθη ὑπέρβασις. Καὶ ἠρώτησεν ἐὰν πρόκειται νὰ συμβῇ τοῦτο καὶ ἐφεξῆς. Διετύπωσα ἀπάντησιν καὶ εἶπον, ὅτι ὑπάρχει πράγματι εἰς τὴν περίπτωσιν καὶ μία εὐθύνη ἰδική μου, καὶ ὅτι ἐσημειώθη ὑπέρβασις τοῦ χρονικοῦ ὁρίου ποὺ προβλέπει ὁ νέος Κανονισμός, ἀλλὰ προσέθεσα, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἀνάγκη τῆς ὑπερβάσεως ἐμπίπτει εἰς τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐπεκαλέσθην τὴν κατανόησιν καὶ τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ καταλήξω. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ὑπέστην— καὶ αἰσθάνομαι, ὡς ἀνήκων εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, ὀδύνην— ὑπέστην καταιονισμὸν ἐκ μέρους μέλους τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ὡσεὶ νὰ εἶχε μεσολαβήσει πρᾶξις ἀπαράδεκτος, καὶ ὡσεὶ νὰ ἐσήμαινεν ὅτι ἡ συνέχεια καὶ ὁ τερματισμὸς τῆς εἰσηγήσεώς μου θὰ ἀπετέλει ἔγκλημα καθοσιώσεως, ἐξεφράσθη κατὰ τρόπον, τὸν ὁποῖον δὲν ἐχαρακτήρισα τὴν ἑσπέραν ἐκείνην, διότι ἐπρόκειτο περὶ στιγμῆς ἡ ὁποία κατὰ στοιχειώδη σύνεσιν καὶ ἐκ τῆς ἰδιότητός μου ὡς ὁμιλητοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος δὲν ἐπέτρεπε τὴν συνέχειαν. Ἀλλὰ ἀπόψε ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς σημειωθείσης καταφώρου παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ σᾶς ἀπευθύνω τὸ ἐρώτημα: Πῶς ἠνέχθητε, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπιτρέψητε, εἰς μέλος τῆς Βουλῆς, ἔχον ὄχι τὸ ἀξίωμα τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ τὴν ἰδιότητα τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ, ἐκτὸς Κανονισμοῦ, καὶ ἄνευ ἀδείας, νὰ λάβῃ τὸν λόγον. Καὶ ἐρωτῶ ἐν συνεχείᾳ καὶ τὸν ἐπὶ τῆς Προνοίας ἀξιότιμον Ὑπουργὸν κ. Μπακόπουλον. Διατί ὅταν διέρρηξε κυριολεκτικῶς τὰ ἱμάτιά του, ἀξιῶν τὸν τερματισμὸν τῆς ἰδικῆς μου εἰσηγήσεως, διότι εἶχον ὑπερβῆ τὸν χρόνον κατὰ 5 λεπτὰ καὶ καθ’ ὃν χρόνον κατέληγον, ἐπέτρεψεν ἀπόψε εἰς τὸν ἑαυτόν του, τηρητὴν τοῦ νόμου καὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐφευρέτην τῆς «θεμιτῆς παρανομίας», νὰ μείνῃ ἐντελῶς ἀσυγκίνητος ἐνώπιον τῆς κυριολεκτικῆς ἀδιαφορίας διὰ τὴν τύχην τοῦ ἰδίου Κανονισμοῦ;

§42Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, προκαλοῦμαι καὶ δικαιοῦμαι νὰ ἀπαντήσω. Τὴν ἡμέραν ἐκείνην, προχθές, εἶχε ὑπερβῆ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κατὰ ἡμίσειαν ὥραν τὸ χρονικὸν ὅριον τὸ ἐπιτρεπόμενον ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ παρενέβη, ὄχι ἁπλῶς διὰ νὰ ἐπαινέσῃ τὸν ὁμιλητήν, τὸ ἔπραξε, τὸν ἐπῄνησε, διότι πράγματι ἡ εἰσήγησίς του ἦτο ἀξία ἐπαίνου, ἀλλὰ ἐπιρρίπτων τὴν εὐθύνην καὶ εἰς τὸ Προεδρεῖον, καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν πλειοψηφίαν, εἶπεν ὅτι σημειώνει ἡ ΕΡΕ καὶ εἰδικῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ τὸ γεγονὸς τῆς ὑπερβάσεως κατὰ ἡμίσειαν ὥραν τοῦ ἐπιτρεπομένου ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ὁρίου καὶ προσέθεσε κἄπως ἂν ὄχι ὀργίλως ἀλλὰ ἐντόνως καὶ ἀποφασιστικῶς, ὅτι ἂν καὶ εἰς τὸ μέλλον βουλευτὴς τῆς ΕΡΕ ὑπερβῆ τὸ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ὁριζόμενον ὅριον καὶ γίνη διαμαρτυρία ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον ἢ ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν, θὰ τὸ θεωρήσῃ— καὶ εὐλόγως τὸ εἶπεν— ὡς μεροληπτικὴν ἀνοχὴν τοῦ Προεδρείου καὶ μεροληπτικὴν ἀνοχὴν ἐκ μέρους τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τότε ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως συνέστησεν εἰς τὸν κ. συνάδελφον, τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ τερματίσῃ τὴν ὁμιλίαν του, διότι πραγματικῶς εἶχε ὑπερβῆ κατὰ πολὺ τὸ ἐπιτρεπόμενον ὅριον· καὶ ἐγὼ παρεμβαίνων, ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος, κ. συνάδελφος, δὲν ἔστεργε νὰ τερματίσῃ, τοῦ ὑπέμνησα ὅτι δὲν εἶναι παραδεκτὸν εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν νομοθετικῆς ἐργασίας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζεται ὁ νέος Κανονισμός, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὴν ἐπιμονὴν αὐτοῦ τούτου τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐζήτησε νὰ ψηφισθῇ καὶ ἐψηφίσθη, μέλος τῆς πλειοψηφίας νὰ τὸν παραβαίνῃ καὶ νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ τὸ ἐπισημαίνῃ καὶ νὰ σημειώνῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅτι καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ ζητήσῃ δι’ ἑαυτὴν ἴσην μεταχείρισιν, ποῦ πηγαίνομεν; Καὶ δι’ αὐτὸ ἐγὼ παρεκάλεσα τότε τὸν κ. συνάδελφον, μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν πρὸς αὐτόν, ἀλλὰ καὶ μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν πρὸς τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸν Πρόεδρον, νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμὸς καὶ ἐφηρμόσθη. Διότι σήμερον λέγει δὲν ἐπεμβαίνω. Δὲν εἶναι ἡ ἀποστολή μου νὰ ἐφαρμόζω ἐγὼ τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ διευθύνω ἐγὼ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς. Ἁπλούστατα αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις, ἁπλούστατα ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπέμβῃ νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἐπιρρίπτῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν πλειοψηφίαν ὅτι διὰ τοὺς φίλους ἀνέχεται παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ δὴ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ἐφαρμογῆς του καὶ ὅτι ἐνδεχομένως εἰς τὸ μέλλον δὲν θὰ τηρήσῃ τὸ αὐτὸ μέτρον καὶ διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§43Ι. ΜΕΛΑΣ. Ἐλησμόνησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ὅτι, κατόπιν τῆς ἐπισημάνσεως τοῦ θέματος, ἐγὼ εἶχον καταλήξει. Ὅτι πρὶν λάβῃ τὸν λόγον τὸ θέμα εἶχε τακτοποιηθῆ, καὶ ὅτι εἶχον καταλήξει, τερματίσας ἤδη ἀπὸ τοῦ βήματος τὸν λόγον μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐπεφυλασσόμην νὰ ἐκθέσω τὰς παραλειφθείσας ἀπόψεις μου κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Μετὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ θέματος ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὸ θέμα εἶχε διευθετηθῆ ἀπὸ συμφώνου. Τότε ἀκριβῶς, ὅλως ἀπροβλέπτως καὶ ὅλως ἀναιτίως, καὶ καθ’ ἣν ὥραν ἤμην ἕτοιμος νὰ κατέλθω τοῦ βήματος, ἐθεώρησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας νὰ προνοήσῃ τὰ ἀπρονόητα καὶ νὰ ἐκτραπῇ εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ ἀποφύγῃ. Εἶπε τὴν βαρυτάτην φράσιν ὅτι ἐκθέτω τὴν Ἕνωσιν Κέντρου. Αὐτὴ εἶναι ἡ βαρεῖα καὶ ἀσυγχώρητος ἐνοχή του. Ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ πρὸς ποῖον ἀπευθύνει τὴν φράσιν.

§44Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὅσοι ἦσαν παρόντες, ὀφείλουν νὰ ἐνθυμοῦνται, διότι τὸ γεγονὸς εἶναι πρόσφατον, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος δὲν ἠθέλησεν οὔτε τὸ Προεδρεῖον νὰ σεβασθῇ, οὔτε τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπέμενεν νὰ ὁμιλήσῃ, καὶ τότε ἠναγκάσθην νὰ παρέμβω ἐγώ. Ἡ τελευταία του παρατήρησις ἀντίκειται εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν πραγμάτων, δὲν εἶναι ἀληθής.

§45Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Ἡ παρεμβολὴ τῶν προσωπικῶν αὐτῶν ζητημάτων ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι παρεῖλκεν ἐντελῶς, δὲν μοῦ ἐπέτρεψε νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῶν κυρίων συναδέλφων, ἰδιαιτέρως δὲ τῆς Ε.Ρ.Ε., εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ὑπηνίχθη μὲ τὴν ἐρώτησίν του ὁ κ. Λύχνος, τὴν ἑξῆς πληροφορίαν, ὅτι ὁ περιορισμὸς τῶν ἀγοραπωλησιῶν ὑφίσταται δυνάμει νόμου ἰσχύοντος ἀπὸ τὸ 1927. Εἰς τὰ 1927 ἐκυρώθη ἕνας ἀναγκαστικὸς νόμος τοῦ 1926, ποὺ διὰ λόγους ἀσφαλείας ἀπηγορεύθησαν αἱ ἀγοραπωλησίαι εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς. Ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ τὴν 19ην Ὀκτωβρίου 1962, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, προέβη εἰς νεώτερον διακανονισμὸν, ἀλλ’ ἡ πρᾶξις αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχει κυρωθῆ μέχρι τοῦδε ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Βάσει τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔγιναν ὡρισμέναι ἀγοραπωλησίαι μὲ τὴν διαδικασίαν ποὺ προβλέπει ἡ πρᾶξις αὐτή, ἀλλὰ δὲν ἔγινε φροντὶς καὶ προσπάθεια νὰ κυρωθῇ καὶ νὰ πάρῃ ἰσχὺν νόμου. Συνεπῶς, τὸ θέμα παραμένει ἐκκρεμὲς καὶ ἐπαναλαμβάνω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους ὅτι καὶ τὰ θέματα τῆς Ἐθνικῆς ἀσφαλείας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξασφάλισις τοῦ Ἑλληνικοῦ χώρου καὶ ἡ προσέλκυσις τουριστῶν, ὅλα αὐτὰ θὰ προβλεφθοῦν καὶ θὰ καταβληθῇ προσπάθεια νὰ ἔλθῃ ἄρτιον νομοσχέδιον.

§46Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε...

§47Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβ.). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. συνάδελφον, ἐξ Ἀττικῆς νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§48Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κἄποτε πρέπει νὰ συζητηθοῦν αἱ ἰδικαί μου ἐρωτήσεις, διότι πάντοτε εὑρίσκεται τρόπος νὰ μὴ συζητηθοῦν. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ νέος Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ἔχομεν μίαν ὥραν διὰ τὰς ἐρωτήσεις. Σᾶς ἐρωτῶ, πόση ὥρα κατηναλώθη; Ἡ ἐρώτησίς μου ἀναφέρεται εἰς τὸν θάνατον τοῦ ἀειμνήστου Βασιλέως Παύλου. Θέλω νὰ γνωρίζω ἂν θὰ συζητηθῇ.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἐρωτή-

σεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου». Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ἔχει τὸν λόγον.

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν τῆς χθεσινῆς παρεμβάσεως τοῦ φίλου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ λάβω σήμερον τὸν λόγον. Θὰ ἐλάμβανον, ὁπωσδήποτε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον ἔχει τεθῆ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ ἴσως μοῦ δοθῆ ἡ εὐκαιρία εἰς μίαν τῶν προσεχῶν συνεδριάσεων, κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νὰ ἐκθέσω λεπτομερέστερον τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ ὡρισμένων σημείων, ἀλλὰ ἐπειδὴ χθὲς ἀπουσίαζα καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δώσω προσωπικῶς τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων ἀπόψε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν ὡρισμένων ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ προβῇ εἰς μίαν διαπίστωσιν ἢ ἔστω διάγνωσιν, ἡ ὁποία, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθή, καὶ τὴν ὁποίαν ὀρθῶς ἀπέκρουσεν ἀμέσως μετὰ ταῦτα ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, συνάδελφος κ. Καλλίας. Κατὰ τὰ ἄλλα, ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὰ ὑπογράφω καὶ ἐγώ. Πράγματι, ὡμίλησε κατὰ τρόπον ἀνταποκρινόμενον εἰς τὴν βαρύτητα καὶ λεπτότητα τοῦ ὅλου θέματος. Καὶ χαίρω δι’ αὐτόν, διὰ τὸν ἴδιον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι ἐπωφελήθη τῆς εὐκαιρίας νὰ τονίσῃ ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι χρειάζεται μόνον καὶ μόνον δι’ ἀσημάντους μεμονωμένας ἐξαιρέσεις παρεκκλίσεως ἀπὸ τοὺς ἠθικοὺς κανόνας διαβιώσεως τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν. Πρέπει μολαταῦτα ἢ μᾶλλον ὡς ἐκ τῆς τοιαύτης δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, δηλώσεως, ἡ ὁποία τὸν τιμᾷ, νὰ διατυπώσω τὴν ἀπορίαν πῶς, ἐνῷ ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου πιστεύει, ὅτι ἐξαιρέσει ἀσημάντων μεμονωμένων περιπτώσεων, τὰς ὁποίας δὲν εἶναι κἂν εἰς θέσιν νὰ προσδιορίσῃ καὶ δὲν θέλει, οὔτε δύναται, πῶς ἐδημιουργήθη ὑπὸ τῆς πολεμικῆς, τὴν ὁποίαν ἤσκησε τὸ Κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, αὐτὴ ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς ὑποψίας καὶ ὄχι μόνον τῆς ὑποψίας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀτμόσφαιρα συστηματικοῦ καὶ ἐντόνου διασυρμοῦ, δὲν συμβιβάζεται ἡ τοποθέτησις, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη χθὲς καὶ ὀρθῶς προέβη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μὲ ὅσα ἐπὶ ἔτη ἐγένοντο ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ μὲ ὅσα ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ Τύπου τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ ἄλλου Κόμματος ἐλέγοντο καὶ λέγονται ἐναντίον ὁλοκλήρου πολιτικῆς μερίδος, πολιτικῆς παρατάξεως. Ἐνῷ ὅμως ὑπογράφω τὰς φράσεις, τὰς ὁποίας μὲ αἴσθημα εὐθύνης διετύπωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης χθές, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν διάγνωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ἢ μᾶλλον μὲ τὴν ἀπορίαν, ἔστω, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς διαθέσεις καὶ προθέσεις ὡρισμένων ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων ἢ τοὐλάχιστον τοῦ Κόμματος ἐκείνου, τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἡγοῦμαι. Λόγῳ τῶν ἀγορεύσεων ὡρισμένων συναδέλφων τῆς ΕΡΕ, ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖ πράγματι ἡ ΕΡΕ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπλανήθη, εἰπὼν τοιοῦτόν τι. Γνωρίζει, τί ἐδήλωσα ἀμέσως, μετὰ τὴν ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, πρὸ μηνῶν, γενομένην διακήρυξιν ὅτι σκέπτεται νὰ ὑποβάλῃ τοιοῦτον νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Γνωρίζει, τί ἐδήλωσα ἀμέσως μετὰ τὴν ὑποβολὴν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν νομομαθῶν καὶ τῆς κοινῆς γνώμης ὄχι τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ τῶν βασικῶν αὐτῶν γραμμῶν. Καὶ γνωρίζει, ἐπίσης, διότι ἦτο ἐδῶ καὶ ἤκουσε, τί εἶπεν ἐξ ὀνόματος τῆς ΕΡΕ ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Καλλίας. Διατὶ συνήγαγε τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον χθὲς ἐνόμισεν ὅτι ἐδικαιοῦτο νὰ καταλήξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἢ μᾶλλον διατὶ διετύπωσεν, ἔστω οὐχὶ συμπέρασμα, ἀλλὰ κἄποιαν ἀπορίαν; Διότι ἠκούσθησαν ὡρισμέναι παρατηρήσεις ὀρθαί, αἱ ὁποῖαι, ἐσχάτως ὑπὸ τὴν πρόθεσιν τῆς ΕΡΕ, πρόθεσιν σαφῆ καὶ ἀπολύτως καθαράν, νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ἦτο ἐπιβεβλημέναι νὰ ἀκουσθοῦν. Ὅταν ψηφίζῃ κανεὶς κἄτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ εἴπῃ, ἐφ’ ὅσον τὸ πιστεύει, ὅτι θὰ τὸ ψηφίσῃ μὲν ἀλλὰ τὸ βλέπει συνδεόμενον, ἢ μᾶλλον βλέπει τὴν ἐφαρμογήν του συνδεομένην μὲ τοὺς Α ἢ Β κινδύνους. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀγαπητός, ἐκ Πειραιῶς παλαιὸς συνάδελφος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, κ. Ι. Μελᾶς, ὁ ὁποῖος ἐπιδίδεται— ὅπως καὶ ἐγὼ— ἴσως μάλιστα καλύτερον ἐμοῦ, εἰς τὴν μελέτην ἀρχαίων κειμένων, μᾶς εἶπεν, ὅτι οἱ τοῖχοι οἱ ὁποῖοι χωρίζουν τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας ἀπὸ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ λαοῦ πρέπει νὰ εἶναι ὑάλινοι. Πρέπει πράγματι νὰ εἶναι ὑάλινοι. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως νὰ προσθέσω καὶ κἄτι ἀκόμη, δὲν πρέπει ἁπλῶς νὰ εἶναι διαφανεῖς ὅπως ἡ ὕαλος, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ ἰσχυροὶ ὅπως τὸ κρύσταλλον. Πρέπει νὰ εἶναι ἰσχυροὶ καὶ μεγάλης ἀντοχῆς διὰ νὰ προστατεύουν τὴν ζωὴν τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρὸς ἀπὸ τὰς διαβολὰς καὶ ἐπιθέσεις, ἀπὸ τοὺς ἐμπτυσμοὺς τοῦ συκοφάντου, ἀπὸ τὰς πράξεις τοῦ διαβολέως. Πρέπει νὰ εἶναι ταὐτοχρόνως καὶ διαφανεῖς καὶ μεγάλης ἀντοχῆς οἱ τοῖχοι οἱ κρυστάλλινοι, οἱ ὁποῖοι χωρίζουν τὴν ζωὴν τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρός, ἀπὸ τὰ βλέμματα τῶν συνανθρώπων του ἢ μᾶλλον, οἱ ὁποῖοι ἑνώνουν τὴν ζωὴν τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρὸς μὲ τὰ βλέμματα τοῦ λαοῦ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ ψηφισθῇ καὶ μάλιστα τὸ ταχύτερον, ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ, εἰ δυνατόν, ἡ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου συζήτησις ἀπόψε καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν κατ’ ἄρθρων θεμάτων τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ οὐσιώδη καὶ εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ γίνουν παρατηρήσεις. Πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως, ἐν σχέσει πρὸς τὰ καθ’ ἕκαστα ἄρθρα πρέπει νὰ μελετηθῇ ἡ δυνατότης τῆς πλήρους κατοχυρώσεως τῆς ὑπονοίας τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν ἔναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ ἀναλαμβάνουν εἰς τὴν ζωήν των εὐθύνας, χωρὶς νὰ ἔχουν, ὅπως ἔχουν οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, τὸ καθῆκον νὰ ἐκθέτουν ἑαυτοὺς εἰς τοὺς κινδύνους τῆς δράσεως, ἐνεργοῦν ἀφανεῖς καὶ προβαίνουν κατὰ συστηματικὸν τρόπον εἰς τὴν ὑπονόμευσιν τῆς ἠθικῆς ὑποστάσεως τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν εἴτε ἀπὸ κακίαν— διότι καὶ ἡ κακία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λείψῃ ἀπὸ τὸν κόσμον— εἴτε καὶ λόγῳ εἰδικῆς σκοπιμότητος οἱασδήποτε μορφῆς, συνδεδεμένης μὲ οἱονδήποτε ἐκ τῶν Κομμάτων μας. Πρέπει λοιπὸν τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ, ἀλλὰ πρέπει καὶ νὰ προσέξωμεν πολύ. Δὲν θὰ εἴπω ἀπόψε ποῖα εἶναι τὰ σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως. Ἐτόνισαν τινὰ τῶν σημείων τούτων οἱ προλαλήσαντες ὁμιληταὶ τῆς ΕΡΕ. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ λάβω καὶ προσωπικῶς τὸν λόγον καὶ θὰ εἴπω ποῖα ἄρθρα νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν. Ἐκεῖνο πάντως τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ τονίσω εἶναι ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ, ὄχι διότι, διαφωνῶ πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν περὶ τῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους συνεπάγεται ἡ ἐφαρμογή του, πιστεύω ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἄμοιρον κινδύνων, ἀλλὰ ἀντιθέτως διότι πιστεύω ὅτι οἱουσδήποτε κινδύνους καὶ ἐὰν συνεπάγεται καὶ συνεπάγεται κινδύνους μεγάλης ἀνωμαλίας ἠθικῆς εἰς τὸν τόπον, εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ διὰ νὰ ἐξουδετερωθῇ ἡ ἄλλη μεγάλη ἀνωμαλία ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων τριῶν ἐτῶν. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἀνοίξῃ τὰς θύρας διὰ νὰ διέλθῃ ἀνάμεσα ἀπὸ αὐτὰς ὁ συκοφάντης, ὁ διαβολεύς, ὁ ὑπονομευτὴς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἢ καὶ τοῦ καθεστῶτος. Ὄχι, αἱ θύραι ἔχουν ἀνοίξει, ἔχουν τόσον πολὺ ἀνοίξει ὥστε, ἀφοῦ ἤνοιξαν, οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς ΕΡΕ, ἀφοῦ ἤνοιξαν αἱ θύραι τῆς συκοφαντίας τοὐλάχιστον νὰ συλληφθοῦν καὶ μερικοὶ συκοφάνται περιερχομένων τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ζωὴν καὶ τὴν τιμὴν τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν εἰς χεῖρας καὶ εἰς τὴν κρίσιν Ἑλλήνων δικαστῶν. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν δὲν εἶχε προηγηθῆ ἡ λαῖλαψ τῶν συκοφαντιῶν καὶ τῶν διαβολῶν, δὲν θὰ ἐδεχόμην τοιοῦτον νομοσχέδιον. Θὰ τὸ κατέκρινον καὶ θὰ τὸ κατεψήφιζον, διότι αὐτὸ θὰ ἤνοιγε τὰς θύρας τοῦ κακοῦ. Ἀλλὰ ἀγαπητοί μου φίλοι, αἱ θῦραι ἔχουν ἀνοίξει καὶ ἑπομένως τὸ μόνον τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπομένει μετὰ τὸ ὄργιον τῶν φράσεων καὶ δυσφημήσεων, μετὰ τὸ ὄργιον καὶ τὴν λαίλαπα τῶν συκοφαντιῶν τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἀπομένει εἰς ὅλους μας, εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἐὰν ἀνήκωμεν, εἶναι νὰ ψηφίσωμεν τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὥστε Ἕλληνες δικασταὶ νὰ κρίνουν ἕκαστον ἐξ ἡμῶν. Πρῶτος ἐγὼ θέτω τὸν ἑαυτόν μου ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν Ἑλλήνων δικαστῶν καὶ πιστεύω ὅτι ἅπαντες εἴτε ἀνήκουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε εἰς τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ εἶναι πρόθυμοι χωρὶς καμμίαν ἐξαίρεσιν νὰ θέσουν ἑαυτοὺς ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτῶν καὶ ἐμμέσως τοιουτοτρόπως ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§51Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Χαίρω ἰδιαιτέρως δι’ ὅσα ἀνεκοίνωσεν ἀπόψε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἐπανέλαβεν τὴν δήλωσιν περὶ τῶν ὑπευθύνων θέσεων τὰς ὁποίας ἐπὶ τοῦ θέματος εἶχε λάβει ἡ παράταξις τῆς Ε.Ρ.Ε. Καὶ εἶναι γεγονὸς ὅτι αὐτὴ ἡ τοποθέτησις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐτηρήθη κατὰ τρόπον ἀπόλυτον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ μάλιστα χθὲς κατὰ μίαν σύντομον ἀγόρευσίν μου διετύπωσα εὐχαριστίας πρὸς ὅλους τοὺς συναδέλφους ὅλων τῶν παρατάξεων ποὺ εἶχον λάβει μέρος εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διότι μὲ ἀπόλυτον κατανόησιν ἠθέλησαν νὰ ὑποβοηθήσουν εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε νὰ ἐμφανισθῇ ἀρτιώτερον, ἐν τῇ σκέψει ὅτι εἶναι ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον δὲν πηγάζει ἀπὸ κομματικὰ κριτήρια, ἀλλὰ ἀπὸ κριτήρια καθαρῶς ἐθνικά, διότι ἐθνικὸν τὸ κριτήριον εἶναι ὅταν τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν τῆς τιμῆς τοῦ ἐντίμου πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος ὅπως εἶπον χθές, τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος ὁ ὁποῖος δικαιοῦται νὰ αἰσθάνεται πολὺ ὑπερήφανος, διότι τερματίζων τὴν πολιτικὴν ζωήν του ἔχει ὡς μόνον συνοδὸν τὴν ἔντιμον πενίαν του. Καὶ χαίρω, διότι ἀπόψε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ εὑρῆκεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ υἱοθετήσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς ἀπόψεις, ὡς αὐτὰς εἶχον ἀναπτύξει κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν. Ἐὰν ὅμως κ. βουλευταὶ χθὲς εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην, ὄχι νὰ προβῶ εἰς διαπιστώσεις, ἀλλὰ νὰ διατυπώσω ἓν ἐρώτημα τοῦτο προῆλθεν ἐκ τοῦ ὅτι ὑπῆρξεν ἡ σύμπτωσις ὡρισμένων ὁμιλητῶν προερχομένων ἀπὸ τὴν παράταξιν τῆς ΕΡΕ, νὰ διατυπώσουν ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι, ἐνῷ ἤρχιζαν μὲ τὴν διακήρυξιν ὅτι ὑποστηρίζουν τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, ἐν συνεχείᾳ αἱ ἀπόψεις αὐταὶ ἀπὸ πλευρᾶς περιεχομένου κατέληγον ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ψηφιζόμενον θὰ εἶναι ἐθνικῶς ἐπιζήμιον, καὶ ἀντὶ νὰ διασφαλίσῃ τὴν τιμὴν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀντιθέτως δημιουργεῖ τὸν ἄμεσον κίνδυνον διαπομπεύσεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ὡς εἶπον ἐν ἀρχῇ χαίρω ἰδιαιτέρως διότι μὲ τὴν ἀποψινὴν ὁμιλίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ τὸ πρᾶγμα διεσαφηνίσθη καὶ διεχωρίσθη ἡ ἐπίσημος θέσις τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ΕΡΕ ἔναντι τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν μεμονωμένοι βουλευταί της ἠθέλησαν νὰ λάβουν. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ διότι ἀναγνωρίζει εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ὅτι μὲ πνεῦμα ἀντικειμενικότητος καὶ μὲ πνεῦμα ὑπερκομματικὸν ἐπιδιώκομεν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τὸ ὁποῖον, ὡς εἶπον προηγουμένως, εἰς ἕνα καὶ μόνον σκοπὸν ἀποβλέπει εἰς τὴν διασφάλισιν τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, διασφάλισιν ἡ ὁποία ὅλοι πιστεύομεν ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ ἐφ’ ὅσον ἡ τυχὸν μεμονωμένη περίπτωσις ἡ ὁποία θὰ εἶναι κολάσιμος, θὰ διαπιστώνεται, θὰ τιμωρῆται κατὰ τρόπον παραδειγματικόν, ἀκριβῶς ὥστε ἡ μεμονωμένη περίπτωσις νὰ μὴ γίνεται ἀφορμὴ γενικωτέρας διαπομπεύσεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἐπίσης εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ διὰ τὴν σύστασιν τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνε πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους ὅτι θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῇ λήξασα εἰ δυνατόν, ἐὰν τοῦτο θὰ εἶναι εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τῶν κ.κ. συναδέλφων, ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὥστε τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ τὸ ταχύτερον ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους.

§52Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπαινίσσεσθε καὶ τὴν ἰδικήν μου ὁμιλίαν ὡς περιλαμβανομένην μεταξὺ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι, εἴπατε ὅτι στρέφονται ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου; Θὰ ἤθελον ἐπ’ αὐτοῦ μίαν εὐθεῖαν ἀπάντησιν.

§53Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί. Χθὲς προέβην εἰς τὴν διατύπωσιν ἑνὸς εὐλόγου ἐρωτήματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἔθεσα πρὸς ὡρισμένους συναδέλφους. Ὡμίλησα ἐπὶ τῶν συμπερασμάτων τὰ ὁποῖα συνήγαγον δικαιολογημένως ἀπὸ τὰς χθεσινὰς ὁμιλίας διαφόρων συναδέλφων τῆς Ε.Ρ.Ε. Ὁ οἱοσδήποτε ὁ ὁποῖος θὰ ἀναγνώσῃ τὰ χθεσινὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, νομίζω ὅτι θὰ δικαιώσῃ τὸ ἐρώτημά μου τὸ ὁποῖον προεκλήθη ἐξ ἀφορμῆς ὡρισμένων ἀπόψεων, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν, αἱ ὁποῖαι εὐθέως ἔβαλον κατὰ τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου.

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ὁ ἀγαπητὸς φίλος κ. Γιαννούσης θὰ ἔπρεπε νὰ θέση τὸ ἐρώτημα, διότι κάμνει ἀντιδιαστολὴν τοῦ ἑαυτοῦ του πρὸς τοὺς ἄλλους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν, τοῦ αὐτοῦ κόμματος. Οὔτε σεῖς, οὔτε οἱ ἄλλοι ὁμιλήσαντες στρέφονται —σεῖς ὀλιγώτερον παντὸς ἄλλου— ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Ὅλοι εἶπον ὅτι θὰ τὸ ψηφίσουν. Ἁπλούστατα, ὅπως εἶπον ἐγὼ ἀπόψε, διετύπωσαν τὴν ὀρθὴν ἄποψιν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐφαρμοζόμενον θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἐπικινδύνους ἐξελίξεις. Ἀλλὰ παρὰ ταῦτα πρέπει νὰ ψηφισθῇ, δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξα ἀπόψε.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσιριμῶκος, ἔχει τὸν λόγον.

§56Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, γύρω ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἔχει δημιουργηθῆ ἕνας μῦθος. Κατὰ τὸν μῦθον αὐτὸν εἶναι ἄοπλος ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Δικαιοσύνη ἐναντίον τῶν παραβάσεων εἰς τὰς ὁποίας ὑποπίπτουν οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, τῶν νόμων ἢ τῆς ἠθικῆς, καὶ ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη θὰ ἐπέλθῃ πλήρης καθαρμὸς τοῦ παρελθόντος καὶ θὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ ἡ ἀρετὴ διὰ τὸ μέλλον, οὐ μὴν ἀλλὰ θὰ προφυλαχθῇ περισσότερον καὶ ἡ τιμὴ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Χθὲς διηρωτήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, πῶς συμβαίνει νὰ διακηρύσσεται —μὲ αι— ὅτι ὅλοι συμφωνοῦν μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐν τούτοις νὰ ἐκφράζωνται σοβαρόταται ἐπιφυλάξεις ὡς πρὸς τὰς διατάξεις αὐτοῦ. Καὶ ἐπέτυχεν μίαν σημερινὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε., ὁ ὁποῖος ἐπεβεβαίωσεν τὴν προθυμίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἕνα εἶδος μικρᾶς ἀπολογίας, ἑνὸς τῶν κυρίων συναδέλφων, ὅτι δὲν ὑπέπεσεν εἰς τὸ ἔγκλημα αὐτό. Ὡς πρὸς ἐμέ, ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅτι αἱ ἐπιφυλάξεις μου ὡς πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι εὐθέως ἀνάλογοι πρὸς τὴν πίστιν μου εἰς τὴν ἀνάγκην τοῦ κοινοῦ καθαρμοῦ καὶ πρὸς τὴν πίστιν μου πρὸς τὸ κράτος δικαίου, τοῦ ὁποίου ἐπίσης τὴν ἐφαρμογὴν ἔχομεν ὑποσχεθῆ. Διότι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τοῦ νὰ τιμωρῆται ὁ ἀθέμιτος πλουτισμός, ἰδίως ἑνὸς δημοσίου ἀνδρός, βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀντίρρησις. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἐὰν διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὁδηγούμεθα ἐκεῖ ἢ τὶ ἄλλο πράττομεν. Δὲν διαθέτω ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν χρόνον ἐπαρκῆ διὰ νὰ κάμω μίαν ὁλοκληρωμένην ἀγόρευσιν καὶ ἀπαντήσω εἰς μερικὰς γενικὰς σκέψεις ποὺ ἐξεφράσθησαν κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, μέρους τῶν εἰσηγητῶν ὅσον καὶ ὡρισμένων ἐγκωμιαστῶν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου πῶς ἀναφέρεται μετὰ πολλῆς ὑπερηφανείας καὶ ὡς ἐπιχείρημα τέλειον ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου τὸ γεγονὸς ὅτι πρὸ χιλιάδων ἐτῶν ἴσχυσεν ὁ θεσμὸς ἐν Ἑλλάδι εἰσαχθεὶς ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Καὶ λέγεται εἰς ἀκροατήριον, τὸ ὁποῖον ἔχει στοιχειώδεις ἔστω γνώσεις ἱστορίας καὶ κοινωνιολογίας, ὅτι αὐτὸς ὁ θεσμὸς εἶναι ἄριστος καὶ πρέπει νὰ τὸν ἐφαρμόσωμεν, χωρὶς νὰ φαντάζωνται ἐκεῖνοι ποὺ τὸ λέγαν, ὅτι ὅλοι ὅσοι εἶναι παρόντες ἐδῶ γνωρίζουν ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς ὑπῆρξεν εἰς μίαν συγκεκριμένην ἐποχὴν ἐν μέσῳ ἄλλων θεσμῶν τῶν ὁποίων τὴν μεταφύτευσιν δὲν βλέπω νὰ προτείνουν. Ποῖος ἐσκέφθη νὰ προτείνῃ τὸν θεσμὸν τῆς δι’ ὀστρακισμοῦ ἐξορίας ἐπειδὴ ἴσχυσε εἰς τὰς Ἀρχαίας Ἀθήνας ἢ τὸν ἄλλον θεσμὸν τῆς Σπάρτης διὰ τὸν ὁποῖον ὁ ἀείμνηστος Γ. Καφαντάρης ὅταν ὁ Ι. Μεταξᾶς ἐπεκαλεῖτο τὸ Σπαρτιατικὸν πνεῦμα ἐχρειάσθη νὰ γράψῃ ὁλόκληρον λίβελλον; Καὶ πῶς δὲν σημειοῦται ὅτι ἐπεράσαμεν ἔκτοτε εἰς νέας μορφὰς κοινωνίας, νέας μορφὰς πλούτου, νέας ἀντιλήψεις περὶ τῶν πολιτικῶν θεσμῶν νέας ἀντιλήψεις τῆς σχέσεως ἀτόμου πρὸς Κράτος καὶ νέας ἀντιλήψεις τῆς ποινικῆς εὐθύνης; Καὶ μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν πῶς δὲν ἀναφέρεται οὔτε ἓν σύγχρονον Κράτος εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἰσχύῃ ὁ θεσμὸς αὐτός. Τὶ συμβαίνει; Ἆρα γε, μόνον ἡμεῖς ἔχομεν τοσαύτην ἀρετὴν ἢ μόνον ἡμεῖς διαθέτομεν τόσον φαῦλον πολιτικὸν κόσμον, ὥστε νὰ ἔχωμεν ἀνάγκην τοῦ «πόθεν ἔσχες»; Ἂς ἀφήσωμεν, λοιπὸν τοὺς τίτλους εὐγενείας καὶ τῆς ἀρχαιοπρεπείας τοῦ «πόθεν ἔσχες» καὶ ἂς ἔλθωμεν νὰ κρίνωμεν μὲ τὰ κριτήρια τῆς σημερινῆς πραγματικότητος καὶ τῶν σημερινῶν ἀναγκῶν της. Βάσει τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν καὶ τῶν κριτηρίων αὐτῶν, αἱ ἀπόψεις μου ἐν περιλήψει ἔχουν ὡς ἑξῆς: Πρῶτον. Ἡ τιμὴ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου δὲν ἔχει ἀνάγκην αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Δεύτερον. Τὸ νομοσχέδιον δὲν προστατεύει τὴν τιμὴν ἀλλὰ ἐκθέτει τὴν ὑπόληψιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Τρίτον. Δὲν δύναται νὰ συντείνῃ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ παρελθόντος, διότι ἐκ τοῦ Συντάγματος εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐὰν δὲν χρησιμεύῃ διὰ πλήρη κάλυψιν τῶν εὐθυνῶν τῆς 8 ετίας, ὅπως μερικοὶ φοβοῦνται, πάντως δὲν βοηθεῖ εἰς τὴν ἀποκάλυψίν των. Τέταρτον. Καθ’ ὃ μέτρον μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου κατεβλήθη προσπάθεια νὰ συνδεθῇ ἡ μείωσις τῆς σημασίας τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν τῆς Βουλῆς, ὑπονομεύει τὰ δικαιώματα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ συντείνει εἰς τὴν συσκότισιν τῆς ἀληθείας. Πέμπτον. Ὡς πρὸς τὸ μέλλον δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἐνίσχυσιν τῆς ὑπαρχούσης νομοθεσίας, διότι τὸ νέον ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον ἱδρύει εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνισχύσῃ πράγματι τὴν ὑπάρχουσαν νομοθεσίαν, ἐὰν ληφθῇ πρόνοια νὰ προσαρμοσθῇ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ τὰς γενικωτέρας ἀρχὰς τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου. Ἕκτον. Ὡς πρὸς τὸ παρελθόν, μὲ τὰ ὑπάρχοντα ἐκ τοῦ Συντάγματος δικαιώματα τῆς Βουλῆς, μὲ τὰ διοικητικὰ μέτρα ποὺ ἠμπορεῖ καὶ πρέπει νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, δύναται ἐν μεγάλῳ μέτρῳ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἐπαγγελίας τοῦ ἠθικοῦ καθαρμοῦ. Ἐμπόδιον πράγματι εἶναι ἡ πολὺ σύντομος παραγραφὴ τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, ποὺ ἀφορᾶ μόνον ὡρισμένα ἀδικήματα τῶν Ὑπουργῶν, εἶναι ἐν τούτοις ὀρθὴ κατ’ ἀρχήν, διότι προστατεύει τὴν τιμὴν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ δὲν ἀφήνει τὸν ἀσκοῦντα τὴν ἐξουσίαν ἔκθετον ἐπ’ ἄπειρον εἰς τὴν διαβολήν, ἀλλὰ πάντως εἶναι μικρὰ ἡ τριετία, ἡ ὁποία ὑπάρχει, ἡ περίπτωσις τῶν τριῶν συνόδων καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι εἶναι μία διάταξις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ μεταβληθῇ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι αὐτὴ καθ’ ἑαυτή, ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου, ἀποτελεῖ τὴν πρώτην ἠθικὴν νίκην τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, μετὰ τὴν ἐκλογικὴν συντριβήν του. Πράγματι, ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ λησμονήσω, διότι ἤμην παρών, ὅτι τὴν προστασίαν τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, εἶχεν ἐπικαλεσθῆ ὁ ἀξιότιμος τότε Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, διὰ νὰ φέρῃ εἰς ἀπάντησιν, μιᾶς ἐρωτήσεως ἢ ἀναφορᾶς ἢ ἐπερωτήσεως ἢ δημοσιεύματος, περὶ τῶν περιφήμων αὐτῶν οἰκοπέδων, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζω ἐπὶ πόσον καιρὸν θὰ ἀσχολούμεθα, διὰ νὰ φέρῃ, λέγω, ἐνώπιόν σας, τὴν πρότασιν περὶ συγκροτήσεως Συμβουλίου Τιμῆς. Ἴσως νὰ εἶχε σκεφθῆ, ἐν τῇ ἀγανακτήσει του δι’ ἐκείνην τὴν ἐπίθεσιν, ὅτι διαθέτουν ἄλλωστε καὶ τὴν πλειοψηφίαν, ἀφοῦ ἡ τιμὴ ἡ ἰδική του ἐβάλλετο, καλὸν θὰ ἦτο νὰ σύρῃ εἰς τὸν χορὸν τῆς ὑποψίας καὶ τῆς διαβολῆς καὶ τοῦ ἐλέγχου, ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον. «Ἀποθανέτω ἡ ψυχή μου, μετὰ τῶν ἀλλοφύλων». Ἴσως νὰ ἐνεθυμεῖτο, ὅτι κατὰ τὴν κατοχήν, ἐπὶ Κυβερνήσεως Τσολάκογλου ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης Λιβιεράτος, διὰ νὰ ἐκδικηθῇ τὴν 4ην Αὐγούστου, ἐπὶ τῆς ὁποίας εἶχεν ἐξορισθῆ ἐψήφισεν ἀνάλογον ψήφισμα μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐξέλθουν ὅλοι οἱ πρωτεργάται καὶ ὑπηρέται τῆς Δικτατορίας μὲ πιστοποιητικὸν ἐντιμότητος. Καὶ ἴσως ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ εἰς τὸ σχέδιον νόμου τοῦ Καραμανλῆ, εἶχε προστεθῆ διάταξις, ὅτι δύναται νὰ κινηθῇ ἡ διαδικασία τοῦ νόμου καὶ κατ’ αἴτησιν τοῦ ἰδίου τοῦ ἐνδιαφερομένου. Δηλαδή, ὅποιος θέλει, σπεύδει πρὸς τὸ πιστοποιητικὸν καὶ δὲν ἀναμένει οὔτε νὰ μηνυθῇ, οὔτε νὰ ἀσκηθῇ δίωξις κατ’ αὐτοῦ. Τὸ ἐλάμβανε ταχέως καὶ ἔκλειε τὸ στόμα τοῦ οἱουδήποτε ἄλλου. Τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἐνίσχυσεν ὁ κ. Καραμανλῆς, δὲν ξαίρω ἂν θεληματικά, πάντως διὰ τῶν ὀργάνων του τώρα, μὲ τὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐδιάβασα καὶ ἤκουσα κατάπληκτος, ὅτι ἐπείγει ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, διότι σὺν τοῖς ἄλλοις κατηγορήθη ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι πρὸ τριακονταετίας, ἀπέκτησεν ἕνα σπίτι εἰς τὸ Καστρί. Λυποῦμαι, ἀλλ’ εἰς πεῖσμα ὡρισμένων φανατικῶν φίλων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ποὺ τὸ λέγουν διὰ νὰ τονίσουν τὴν εὐθιξίαν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχωμεν ἡμεῖς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διακηρύξω, ὅτι διαμαρτύρομαι δι’ αὐτό. Εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ Ἔθνους οὐδεμία κατηγορία ἐκκρεμεῖ περὶ τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου. Ἐπὶ 50 χρόνια πολιτεύεται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κ)νήσεως. Τὸ πᾶν δύναται νὰ λεχθῇ ἐναντίον του, καὶ ἀπὸ ἐμέ, διότι ὑπῆρξα ἀντίπαλός του, πλὴν τοῦ ὅτι ὑπῆρξεν ἀμφιβόλου ἀρετῆς. Νὰ ἐρχώμεθα ἡμεῖς σήμερον καὶ τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ τὴν ἀρετὴν νὰ τὴν θέτωμεν ὑπὸ ἔλεγχον, εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἀρνούμεθα νὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ γίνῃ τοιοῦτος λόγος τώρα, ὁπότε ὁ Γ. Παπανδρέου δὲν εἶναι μόνον Ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ Ἀρχηγὸς ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους, εἰς τὴν προσπάθειαν τὴν ἐθνικήν, διὰ τὴν Ἕνωσιν τῆς Κύπρου, μὲ τὴν Ἑλλάδα. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν. Κύριοι βουλευταί, ὁ λόγος περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἠχεῖ ὡς εἰρωνεία ἢ δύναται νὰ προκαλέσῃ τὴν χλεύην τοῦ λαοῦ. Πρῶτον, δὲν ἔχει ἀνάγκην ὁ πολιτικὸς κόσμος εἰδικοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ προστατευθῇ ἡ τιμή του. Ὁ πολιτικὸς κόσμος ἔχει πολλὰ μέσα ἀμύνης. Τὸ πρῶτον καὶ τὸ ἰσχυρότατον εἶναι νὰ εἶναι τίμιος. Ἤκουσα πρὸ ὀλίγου τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ ἀπαντῶντα πρὸς τὸν κ. Μελᾶ, νὰ λέγῃ, ὅτι οἱ τοῖχοι οἱ ὁποῖοι χωρίζουν τὴν ζωὴν τοῦ πολιτικοῦ, πρέπει νὰ εἶναι ὄχι μόνον ὑάλινοι ἀλλὰ καὶ κρυστάλλινοι. Ἡ εἰκὼν εἶναι ὡραία. Εἰς τὴν ἐποχήν μας ὅμως, εἶναι πολὺς καιρὸς ποὺ οἱ ὑάλινοι τοῖχοι, ἐὰν βέβαια ὅταν εἶναι καὶ κρυστάλλινοι —διότι ὑπάρχουν εἰς τὰ εἴδη αὐτὰ καὶ αἱ συνθετικαὶ ὗλαι ποὺ τὰ ἔχουν ἤδη ὀλίγον ψευτίσει—καὶ ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου νομίζω ἔχουν ψευτίσει καὶ αἱ ἀρχαῖαι ἔννοιαι. Πάντως εἶναι βέβαιον, ὅτι ζῶμεν εἰς μίαν ἐποχήν, ὅπου, ἀπόκρυψις τοῦ εἴδους τῆς ζωῆς τοῦ οἱουδήποτε ἀνθρώπου, εἶναι δυσχερεστάτη, εἴτε ὑπάρχουν ὑάλινοι, εἴτε κρυστάλλινοι τοῖχοι καὶ ὅλοι τὰ ξεύρουν ὅλα διὰ τοὺς ἄλλους τοῦ τόπου αὐτοῦ. Καὶ ὁ πολιτικὸς ζῇ εἰς αὐτὸν τὸν ὑάλινον οἶκον. Ἀνέκαθεν ὑπῆρξαν καὶ περιπτώσεις συκοφαντίας ἀναμφισβητήτως. Εἶναι εἰς τὰ ἀτυχήματα τοῦ ἐπαγγέλματος. Δὲν εἶναι ὅμως λόγος αὐτὸς νὰ γκρεμισθῇ τὸ Σύνταγμα καὶ τὰ πάντα, διότι τώρα ἔχομεν ἀνακαλύψει, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἡ συκοφαντία. Σὺν τοῖς ἄλλοις μέσα εἰς τὴν ζωὴν τοῦ πολιτικοῦ ἐπὶ 100 τόσα χρόνια, ποὺ ἔχομεν ἐλεύθερον βίον, κάθε τόσον μᾶς πιάνει νὰ καταφερώμεθα κατὰ τῆς συκοφαντίας, ὅταν φουντώσῃ κἄπως εἴτε δημαγωγικῶς, εἴτε ὀρθῶς, ἡ φήμη ὅτι ὑπάρχουν ἀτασθαλίαι εἰς τὴν διοίκησιν. Τὸ δεύτερον ὅπλον εἶναι τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς. Προσωπικῶς ἔχω τὴν πεῖραν, ὅτι εἰς μίαν ἢ δύο περιπτώσεις, εἴτε ἐπερωτήσεων, εἴτε δημοσιευμάτων μὴ θεμελιωμένων ἐπὶ τῆς ἀληθείας, ἤρκεσε μία ἀγόρευσις τοῦ θιγομένου, διὰ νὰ καταρρεύσῃ ἡ κατηγορία. Τρίτον, ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς ἀπαντήσεως εἰς τὸν τύπον. Τέταρτον, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν ἐναντίον τοῦ συκοφάντου. Ἐὰν τὸ σύστημα ἔχει ἀνάγκην συμπληρώσεως, βεβαίως ἡ συμπλήρωσις δὲν γίνεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Διότι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ποινὴν κατὰ τοῦ συκοφάντου. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μείωσιν τῆς ὑπολήψεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅσον καὶ ἐὰν θελήσετε τὴν μείωσιν αὐτὴν νὰ τὴν καλύψετε μὲ ψευδώνυμον. Λέγετε ὅλοι, ὅτι εἶναι σπανιώταται αἱ παραβάσεις, εἴτε τῶν νόμων, εἴτε τῶν ἀρχῶν τῆς ἀρετῆς ἐκ μέρους τῶν δημοσίων ἀνδρῶν.

§57Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ὄχι ὅλοι. Δὲν τὸ λέγομεν ὅλοι.

§58Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀμήν. Ἀλλὰ ἐναντίον σπανιωτάτων κρουσμάτων τὰ συνήθη φάρμακα ἀρκοῦν. Μόνον εἰς περιπτώσεις θανασίμων ἐπιδημιῶν ἐπιβάλλονται ἔκτακτα μέτρα καὶ μπαίνουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἰς καραντίνα. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐπεστρατεύθη, παρακαλῶ, ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ἡ γυναῖκα τοῦ Καίσαρος, περὶ τῆς ὁποίας τινὲς οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὰ ἀρχαῖα ἴσως καλύτερον ἀπὸ ἐμέ, γνωρίζουν, ὅτι ὁ Καῖσαρ εἶχε βασίμους λόγους νὰ φοβῆται, ὅτι δὲν ἐφαίνετο μόνον ὡς δὲν ἔπρεπε νὰ φαίνεται μόνον ἡ σύζυγός του. Τὸ εἶπε, διότι ἦτο δημόσιος ἀνήρ, ἔτσι. Ἀλλὰ τὴν ἐχώρισε διὰ τὸ ἄλλο. Ἐπεστρατεύθη ἐπίσης καὶ τὸ Μουκιανὸν τεκμήριον, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ σύζυγος, ὅ,τι ἔχει θεωρεῖται, ὅτι τὸ ἔχει εἴτε διότι τὸ ἀφήρεσεν ἀπὸ τὸν ἄνδρα της, εἴτε ἐξ αἰσχρᾶς αἰτίας. Μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ἐπιχειρήματα θέλει τὸ νομοσχέδιον νὰ μᾶς προστατεύσῃ. Μὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα μέσα. Παραδείγματος χάριν, ἔχω τὴν ἰδέαν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ παρακολουθούμεθα ὅλοι ἀπὸ ἕνα χωροφύλακα, διὰ νὰ ἔχωμεν ἄλλοθι διὰ πᾶν ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον τελεῖται εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Εἶναι ἓν εἶδος προστασίας καὶ αὐτό. Καὶ αὐτὸ θέλει νὰ προστατεύσῃ τὸ νομοσχέδιον. Περιάγει τὸν πολιτικὸν κόσμον εἰς τὴν κατάστασιν μιᾶς εἰδικῆς κατηγορίας ἀνθρώπων ὑπόπτων ἐξ ὑπαρχῆς καὶ τῷ λόγῳ τούτῳ ἡ Πολιτεία ἀναγκάζεται νὰ λάβῃ ἔκτακτα μέτρα, διὰ νὰ προφυλαχθῇ ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν ἀρετῆς, τὴν ὁποίαν ἐνδεχομένως μέλη της πολλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιάζουν.

§59Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Μπράβο.

§60Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δι’ αὐτὸ θὰ ἐπρότεινα νὰ λείψῃ ὁ τίτλος τῆς προστασίας. Εἶναι καλύτερον, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ βάλετε ἕνα δόκιμον καὶ σεμνὸν τίτλον περὶ ἐρεύνης τῆς περιουσιακῆς καταστάσεως τῶν δημοσίων ἀνδρῶν. Καὶ δὲν σᾶς λέγω τίποτε νέον. Εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἤθελεν ὁ ἴδιος ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος δὲν ἐτόλμησεν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν, ὅτι θέλει νὰ κάμῃ τὴν προστασίαν τῶν δημοσίων ἀνδρῶν τίτλον. Ὡς πρὸς δὲ ὑμᾶς, καὶ ἑπτὰ τῶν ὑπολοίπων Ὑπουργῶν ἔχετε καταθέσει νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον λέγετε περὶ ἠθικοῦ καθαρμοῦ τῆς πολιτικῆς ζωῆς δι’ ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς τοῦ πόθεν ἔσχες καὶ ἐπιβολῆς κυρώσεων εἰς τοὺς παραβάτας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι νέος ὁ τίτλος, τὸν ὁποῖον προτείνω καὶ εἶναι εὐθέως σύμφωνος μὲ τὸ περιεχόμενον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν προστασίαν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν προστασίαν τῆς δημοσίας ἀρετῆς ἀπὸ μέλη τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, τὰ ὁποῖα θὰ παραβαίνουν τὰς ἀρχάς της. Καὶ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸν ἠθικὸν καθαρμόν. Τὶ ἠθέλησαν οἱ ἐκλογεῖς τῆς 16ης Φεβρουαρίου; Ἐγὼ δὲν πιστεύω, ὅτι οἱ ἐκλογεῖς τῆς 16ης Φεβρουαρίου ἠθέλησαν νὰ μάθουν πόθεν ἔσχεν ὁ κ. Στυλιανὸς Γονατᾶς καὶ ἀναφέρω τὸ ὄνομα, διότι ἐκεῖνος εἶναι ἐκ τῶν ἐπιζώντων πρώτων ἡγετικῶν στελεχῶν τοῦ 1946. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἐντολὴ τοῦ λαοῦ ἦτο ἄλλη ἢ μὴ ἐκείνη, τὴν ὁποίαν εἴπομεν ἡμεῖς καὶ τὴν ἐζητήσαμεν. Εἴπομεν, ὅτι ἐπέρασεν ἀπὸ τὸν τόπον μία φοβερὰ ὀκταετία τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ, τῆς ὁποίας ζητοῦμεν τὴν ἐκκαθάρισιν καὶ ἀπὸ πολιτικῆς καὶ ἀπὸ ἠθικῆς πλευρᾶς. Τὸ διεκηρύξαμεν εἰς τὰ μπαλκόνια καὶ καλούμεθα αὐτὸ τὸ ἔργον νὰ ἐπιτελέσωμεν σήμερον. (Χειροκροτήματα). Βεβαίως, ἡ λέξις «ἠθικὸς καθαρμὸς» ἦτο μέρος τῆς ἀλλαγῆς, τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν. Ἀλλὰ ἠθικὸς καθαρμὸς καὶ ἀλλαγὴ δὲν περιορίζονται εἰς τὰς ποινικὰς εὐθύνας. Νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι. Θὰ ἐμάκρυνε πολὺ ἡ ὑπόθεσις, ἐὰν περιωρίζετο εἰς τὰς ποινικὰς εὐθύνας. Τὸ νόημα τῶν ἐκλογῶν τῆς 16ης Φεβρουαρίου εἶναι ἡ ἀλλαγή, ἡ ἀλλαγὴ πολιτικῆς, ἡ ὑπόσχεσις ὅτι θὰ πνεύσῃ νέος ἄνεμος, ἄνεμος Δημοκρατίας καὶ ἀρετῆς, ἀνεξαρτήτως τῶν συγκεκριμένων ἐννοιῶν τοῦ ποινικοῦ νόμου. Μὲ τὴν ἀλλαγὴν καὶ τὸν ἠθικὸν καθαρμὸν ἡ κοινὴ γνώμη ἐννοεῖ τὴν ἀναστήλωσιν τῶν ὑγειῶν ἀντιλήψεων, τὴν μεταβολὴν πνεύματος, τὸν νέον παλμὸν καὶ πρὸ παντὸς τὴν λῆψιν τῶν καταλλήλων ἐκείνων μέτρων, ποὺ θὰ ἀπεμάκρυναν ἀπὸ τὸν κρατικὸν μηχανισμὸν τὰ ὄργανα τῆς φατρίας, τὰ ὄργανα τῆς σήψεως καὶ ἡ χώρα θὰ εἰσήρχετο εἰς τὸν νέον ρυθμόν. Ὑπῆρξε μεγάλη ἡ πολιτικὴ εὐθύνη τῆς ΕΡΕ κατὰ τὸ παρελθόν. Ἔδωσε τὴν ἐντύπωσιν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὅτι ἐνθυμίζει τὴν περίφημον ἀγόρευσιν τοῦ Γκιζὼ τοῦ 1843, ὁ ὁποῖος ἐκάλει ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὅλους νὰ ἐπιληφθοῦν τῶν κατακτήσεων τῆς ἐπαναστάσεως καὶ νὰ μὴ ζητοῦν βαθείας κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις. Καὶ ἔρριψε τὸ ἱστορικὸν σύνθημα «πλουτίσατε». Ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις καὶ τὴν κατηγγείλαμεν ἡμεῖς εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι ὑπῆρξε μία ἀπάμβλυνσις τῶν ἠθικῶν ἀντιλήψεων ὅτι ἕνα σύνθημα τοιοῦτον ἐδόθη πρὸς ὡρισμένον κύκλον, φίλων τῆς ΕΡΕ, μέσα εἰς τὰ περιθώρια τῶν μεγάλων κερδῶν τῶν συμβάσεων ἢ τῶν μεγάλων ἢ μικρῶν ἔργων. Αὐτὰ εἴπομεν, κύριοι, εἰς ὅλους τοὺς ἐκλογεῖς μας. Αὐτὰ κατηγγείλαμεν καὶ εἴπομεν, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θέλομεν νὰ μεταβάλωμεν. Βεβαίως αὐτὸ σημαίνει ἔν τινι μέτρῳ καὶ ποινικὰς εὐθύνας. Ἔν τινι μέτρῳ, λέγω, διότι αἱ ποινικαὶ εὐθῦναι εἶναι εὐτυχῶς κατὰ τὴν σύγχρονον ἀντίληψιν τοῦ ποινικοῦ δικαίου πολὺ δύσκολον νὰ ἀποδειχθοῦν. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς αὐτάς. Αἱ ποινικαὶ εὐθῦναι δὲν δύνανται νὰ ἀποδοθοῦν εἰς ὁλόκληρον τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον ἐκυβέρνα, ὅπως καὶ ὅταν κατεκρίναμεν τὴν πολιτικήν, κατεκρίναμεν τὴν ἡγεσίαν ἑνὸς Κόμματος καὶ ὄχι ὅλους τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Κόμματος, ὅλα τὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα τὴν ἀκολουθοῦν. Καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ τὰς ἀποδώσωμεν εἰς ὅλον τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον ἐκυβέρνα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, πᾶς ὁ ὁποῖος ἠκολούθησε τὸ Κόμμα ἐκεῖνο φέρει ἢ ἠδύνατο νὰ φέρῃ ποινικὰς εὐθύνας. Ἀλλά, ἐνῷ θὰ ἦτο ἀπαράδεκτος ἠθικῶς πρᾶξις τὸ νὰ ἀποδώσωμεν εἰς ἄλλον ἀντὶ ἄλλου ποινικὰς εὐθύνας, ἀντιστοίχως ἀποτελεῖ ἀπαράδεκτον ἐνέργειαν οἱανδήποτε ἐκ μέρους Κόμματος παρεμπόδισις τῆς ἀναζητήσεως τῶν εὐθυνῶν ἐν ὀνόματι οἱασδήποτε φιλικῆς ἢ κομματικῆς ἐνεργείας, μὲ τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα οἱ νόμοι παρέχουν. Οὔτε ἡμεῖς δυνάμεθα νὰ εἴμεθα κομματικοὶ συκοφάνται, οὔτε ἡ ΕΡΕ δύναται μὲ τὰς πράξεις της, μὲ τὴν παρεμπόδισιν τοῦ ἐλέγχου ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς νὰ γίνῃ ἐσαεὶ τὸ Κόμμα τῆς ἐγγείου ἰδιοκτησίας, εἴτε τοῦ πρώην Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ, εἴτε τῶν πνευματικῶν συγγενῶν του. Πρέπει αὐτοῦ νὰ συμφωνήσωμεν καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐνδεχομένως δὲν ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἀνακάλυψιν τῶν πραγματικῶν εὐθυνῶν. Βεβαίως, ὁ λαὸς δὲν εἶναι ἀφελὴς διὰ νὰ φαντάζεται, ὅτι θὰ ἀνακαλυφθοῦν ὅλοι καὶ ὅλα καὶ θὰ τιμωρηθοῦν ὅλοι δι’ ὅλα. Γνωρίζει ὁ λαὸς ὅτι εἶναι δύσκολα αὐτά. Ἀλλὰ ἡ ἔρευνα τῆς ἀληθείας δύναται νὰ γίνῃ καὶ αὐτὸ ἐπίσης τὸ γνωρίζει ὁ λαός. Δὲν εἶναι ἄοπλος ἡ Βουλή, δὲν εἶναι ἄοπλος ἡ Δικαιοσύνη. Καὶ ἡ προσπάθεια τοῦ νὰ εὐνουχισθῇ ἡ Βουλὴ εἰς τὰ δικαιώματά της, εἶναι προσπάθεια ἡ ὁποία δι’ ἐμὲ εἶναι τὸ χειρότερον ποὺ συνέβη κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτῶν τῶν συζητήσεων. Ἑπομένως, διὰ νὰ καταλήξω, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον, διὰ μὲν τὸ παρελθὸν ἔχομεν τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἀρκοῦν. Ἢ καὶ ἐὰν δὲν ἔχωμεν αὐτὰ ποὺ μᾶς ἀρκοῦν, δὲν ἔχομεν ἄλλα. Τὸ νομοσχέδιόν σας, προκειμένου περὶ τοῦ παρελθόντος, προσθέτει μηδέν. Καὶ παρακαλῶ προσέξατέ το, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, νομικῶς προσθέτει μηδέν. Λέγομεν, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη εἶναι τὸ ὀχυρὸν τῆς Δημοκρατίας. Ἐὰν εἶναι, τὴν ἀναδρομικότητα ἀδικήματος καὶ ποινῆς εἶναι ἀδύνατον νὰ τὴν δεχθῇ, διότι εἶναι ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς προστασίας, ὄχι τοῦ κ. Καραμανλῆ, εἶναι ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς προστασίας τῶν Συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν τῶν Ἑλλήνων. Καὶ προσέξατέ το, γεννᾶτε πολλὰς ἐλπίδας εἰς τὸν κόσμον σήμερον, ὅταν τοῦ λέγετε, ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἐπέλθῃ ὁ ἠθικὸς καθαρμός. Καὶ θὰ γεννήσετε αὔριον τεραστίαν καὶ βαθυτάτην ἀπογοήτευσιν, ὅταν θὰ ἴδῃ ὁ λαὸς ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας ὡς πρὸς τὸ παρελθὸν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ. (Χειροκροτήματα). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὅμως εἶπον πρὸ ὀλίγου ὅτι εἶναι τὸ θετικώτερον κακόν, εἶναι ὅτι ἐπεχειρήθη ὁ εὐνουχισμὸς τῶν δικαιωμάτων τῆς Βουλῆς. Πρῶτον, διατί καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ βιάζεται νὰ παραδοθῇ εἰς χεῖρας τῶν Δικαστῶν; Διατί εἰς χεῖρας τῶν Δικαστῶν; Διατί δίδετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ παραμερισθῇ ἡ Βουλή; Ἡ Βουλὴ εἶναι ἀναπόφευκτος. Καὶ εἰς μίαν μικρὰν φράσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτὸ περιέχεται: «Τηρουμένων τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 63 καὶ 80 τοῦ Συντάγματος». Ἁπλοελληνιστὶ αὐτὸ σημαίνει, ὅτι διὰ νὰ ἀρθῇ ἡ ἀσυλία τοῦ βουλευτοῦ ἡ κατηγορία θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ Ὑπουργὸς ἢ διατελέσας Ὑπουργὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ κατηγορηθῇ παρὰ ἀπὸ μόνην τὴν Βουλήν. Ὁσαδήποτε ἀδικήματα καὶ ἐὰν θεσπίσετε ἀπ’ ἔξω, νάτην ἡ Βουλὴ παροῦσα.

§61Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Τσιριμῶκο, ἀπαντήσατε εἰς ἐμέ, ἀλλὰ δὲν συνελάβατε τὸ ὅλον νόημα τῶν ἰδικῶν μου φράσεων. Διότι ἐγὼ δὲν ὡμίλησα μόνον περὶ τῶν περιπτώσεων, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ γίνῃ μιὰ μήνυσις. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει καὶ ἐκ μέρους τῶν Δικαστῶν, ἄνευ ἐγκλήσεως, τὴν ὁπωσδήποτε ἔρευναν, ἐκ μέρους τῶν Δικαστῶν, ἐκ μέρους τοῦ Ἐφετείου, τῆς περιουσιακῆς καταστάσεως ἑκάστου ἐξ ἡμῶν. Αὐτὸ δὲν εἶναι καλυμμένη ἡ Βουλὴ νὰ τὸ κάμῃ, ἄσχετον ἂν ὀρθῶς ἢ ὄχι. Ἀλλὰ μὴ μοῦ δίδετε ἀπάντησιν ἡ ὁποία δὲν εἶναι εὔστοχος.

§62Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν. Καὶ ἂν ἀρνηθοῦν οἱ δικασταὶ νὰ τὸ πράξουν, διότι βασίζεται ἐπὶ διατάξεως τῆς ὁποίας ἡ ἀναδρομικότης εἶναι ἔκδηλος;

§63Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθοῦν, κατ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον, νὰ ἐρευνήσουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτάσσῃ ὁ νόμος, χωρὶς νὰ τὸ συνδέσουν μὲ οἱανδήποτε ποινικὴν διαδικασίαν. Θὰ ἐρευνήσῃ ἐὰν τὸ ἐπιτάσσῃ ὁ νόμος, ἀδιάφορον ἐπαναλαμβάνω, ἂν καλῶς ἢ κακῶς, τὴν περιουσιακὴν κατάστασιν καὶ τὸν τρόπον βίου ἑκάστου ἐξ ἡμῶν. Αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν θεσμὸν τῆς ἀναδρομικότητος. Τὸ πῶς ζῶ ἢ τὸ πῶς ζῇ οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν, ἐὰν θὰ τὸ θεσπίσῃ ἕνας νόμος, βεβαίως ὁ δικαστὴς θὰ τὸ ἐξετάσῃ καὶ οὐχὶ ἡ Βουλή.

§64Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀφήσωμεν τὸ θέμα τῆς ἀναδρομικότητος εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, διότι ἀξίζει νὰ ἀναπτυχθῇ ἰδιαιτέρως. Ἀλλὰ ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν δικαιωμάτων τῆς Βουλῆς. Εἶπον, κύριοι, ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι παροῦσα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν προκειμένου περὶ διώξεως. Διότι καὶ ἂν εἶναι συνταγματικὴ ἡ ἔρευνα τῆς περιουσιακῆς καταστάσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δίωξις ἡ ὁποία δὲν θὰ γίνῃ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Μετὰ τὸ πιστοποιητικὸν Βουλή. Ἡ Βουλὴ εἶναι παροῦσα διὰ τὴν δίωξιν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν. Θέλετε, λοιπόν, τώρα νὰ εἴπωμεν ὅτι πρέπει τὸ πολιτικὸν πάθος νὰ φύγῃ. Ἀλλὰ ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Ἡ ἴδια ἡ στάσις τῆς ΕΡΕ ἐπὶ τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν, ἀποτελεῖ τὸ μέγιστον τῶν ἐπιχειρημάτων μου, προκειμένου περὶ τῆς ἀξίας τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν τῆς Βουλῆς. Διότι ἡ Ε.Ρ.Ε. κ. βουλευταὶ δὲν δυσπιστεῖ εἰς τὰς Ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπὰς μόνον τώρα ποὺ ἔχομεν ἡμεῖς τὴν πλειοψηφίαν, ἐδυσπίστει καὶ ὅταν ἦτο ἐκείνη πλειοψηφία. Ἐγὼ δὲν ἐνθυμοῦμαι περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ εἴχομεν ὑποβάλει αἴτησιν συγκροτήσεως Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ Ε.Ρ.Ε. νὰ τὴν ἐδέχθη. Τὶ σημαίνει τοῦτο; Σημαίνει ὅτι πέραν τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ δύναται νὰ ἀφήσῃ οὕτως ἢ ἄλλως νὰ διαλάμψῃ ἡ ἀλήθεια καὶ πάντως νὰ ἐμφανισθῇ ἕνα μέρος τῆς ἀληθείας ἀρκετὸν διὰ νὰ διαφωτισθῇ ὁ κόσμος καὶ νὰ λάβῃ καὶ ἡ Βουλὴ τὰ μέτρα της. Ἀλλ’ ἂς ὁμιλήσωμεν περὶ τοῦ πολιτικοῦ πάθους, ποὺ εἴπατε πρίν. Βεβαίως τὸ πολιτικὸν πάθος εἶναι κακόν, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐκ τοῦ πάθους ἄγεται καὶ φέρεται ὅταν πρόκειται περὶ παραπομπῆς συναδέλφων. Τὸ ἀντίθετον ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι πολλὲς φορὲς ἐπικρατεῖ ἕνα συναδελφικὸν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐπιείκειαν καὶ ὄχι εἰς τὴν καταδίκην. Καὶ ἐπὶ τέλους κρίνει καὶ κατακρίνει καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, ὅταν κομματικαὶ ἀποφάσεις λαμβάνωνται κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ὑπὲρ ἢ ἐναντίον δι’ ἓν θέμα ἠθικόν. Ὅπως ἡ κοινὴ γνώμη ἔκρινε καὶ κατέκρινε τὴν Ε.Ρ.Ε. ὅταν διὰ τὴν περίφημον ὑπόθεσιν τῆς ΜΠΟΥΓΚΕ ἠρνήθη τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ κατακρίνῃ ἓν κόμμα, τοῦ ὁποίου ἡ πλειοψηφία ἄγει εἰς παραπομπὴν ἄνθρωπον ἐκδήλως ἀθῶον. Ἀλλ’ ἂς εἴπωμεν ὅτι τὸ πολιτικὸν πάθος, λόγῳ τῆς παρεμβάσεως τῶν δικαστῶν, ἐξαφανίζεται. Θὰ εἴχομεν τώρα ἀναμφισβητήτως εἴτε τὴν μήνυσιν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ καὶ αὐτὴ νὰ εἶναι ἐκ κομματικοῦ πάθους ἢ ἐκ προσωπικοῦ πάθους, εἴτε τὴν αὐτεπάγγελτον δίωξιν. Καὶ ἐρωτῶ, ἂν μὲν εἶναι ἕνας μηνυτής, ὁ μηνυτὴς αὐτεπαγγέλτως, μὲ τὴν ἀθώωσιν διώκεται, ἄντε νὰ κάμῃς μήνυσιν!... Ὡς πρὸς τὴν αὐτεπάγγελτον δίωξιν, εἶναι κανεὶς βέβαιος ὅτι τὸ πολιτικὸν πάθος δὲν θὰ θεωρηθῇ ὅτι εἶναι ὄπισθεν τῆς αὐτεπαγγέλτου διώξεως; Διότι διὰ τὸν μηνυτήν, τὸν ἰδιώτην, ὑπάρχει ἡ μήνυσις. Διὰ τὸν ἐπιπόλαιον τυχὸν Εἰσαγγελέα ἢ διὰ τὸν Εἰσαγγελέα ὄπισθεν τοῦ ὁποίου κρύπτεται μία ἐντολὴ αὐτεπαγγέλτου διώξεως δὲν ὑπάρχει ποινή, ὑπάρχει ὅμως ἡ γενικὴ ποινή, ἡ ὁποία θὰ ὑπάρξῃ κατὰ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ὑπάρχουν Εἰσαγγελεῖς, οἱ ὁποῖοι γίνονται ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔτσι παρασύρετε εἰς τὴν δίνην τοῦ πολιτικοῦ πάθους, πλὴν τῆς Βουλῆς, καὶ τὴν Δικαιοσύνην. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα, διὰ νὰ τερματίσω προκειμένου περὶ Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν, νὰ προσθέσω ὅτι κακῶς ἐλέχθη ἐδῶ ὅτι αἱ Ἐξεταστικαὶ Ἐπιτροπαὶ ἔχουν νόημα ἢ δὲν ἔχουν νόημα ὅταν εἰς τὸ βάθος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακαλυφθῇ ποινικὴ εὐθύνη. Οὔτε ὅταν ὑποπτεύεται κανεὶς ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία ποινικὴ εὐθύνη ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, οὔτε τὸ ἀντίθετον. Οἱ πρωτοετεῖς φοιτηταὶ τῆς Νομικῆς πληροφοροῦνται ἀπὸ τὸν κ. Σγουρίτσαν, συνοψίζοντα ὅλην τὴν θεωρίαν καὶ τὴν πρᾶξιν, ὡς γνωρίζω, ὅτι ἡ σύστασις Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν προκαλεῖται εἴτε πρὸς διαπίστωσιν παραλείψεων ἢ παρανόμων ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἄλλων κρατικῶν ὀργάνων, τῶν ὁποίων αἱ πράξεις ἐπὶ τέλους δὲν ἔχουν παραγραφῆ, εἴτε καὶ πρὸς μελέτην εἰδικοῦ θέματος ἢ καταστάσεως προκειμένου ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίσῃ ἐπ’ αὐτῶν. Διὰ ποῖον λόγον, λοιπόν, αἱ Ἐξεταστικαὶ Ἐπιτροπαὶ περιορίζονται εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς ποινικῆς εὐθύνης ἢ καταργοῦνται ὅταν ὑπάρχῃ ἐνδεχομένως ποινικὴ εὐθύνη Ὑπουργοῦ; Καὶ σᾶς λέγω ὅτι αἱ Ἐξεταστικαὶ Ἐπιτροπαὶ εἶναι ὀρθὸν νὰ ὑπάρξουν δι’ ἕνα λόγον ἁπλοῦν. Δὲν ἐχρειάσθη ὁ Εἰσαγγελεὺς Πιερίας νέον νόμον διὰ νὰ διώξῃ ἕνα συνάδελφον, ἐπὶ τῆς εὐθύνης τοῦ ὁποίου δὲν ἠμπορῶ νὰ λάβω θέσιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων δὲν ἐχρειάσθη νέον νόμον διὰ νὰ ἴδῃ τὶ γίνεται προκειμένου περὶ ὡρισμένων συμβάσεων, ἀλλὰ ἐὰν ὑπάρξῃ μία Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς περὶ τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον ὡρισμένα ἔργα ἐδόθησαν ἢ δὲν ἐδόθησαν ἀνεξαρτήτως ποινικῶν εὐθυνῶν βουλευτῶν ἢ Ὑπουργῶν ἢ ἐργολάβων, ὑπάρχει ἕνα πρόβλημα κατὰ ποῖον τρόπον ἠμπορεῖ νὰ διασφαλισθῇ διὰ νέων μέτρων ἡ δημοσία ἀρετὴ καὶ προκειμένου περὶ αὐτῆς καὶ τὸ δημόσιον χρῆμα. Νά, λοιπόν, μία Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἔχῃ πολύπλοκον ἔργον καὶ τῆς ὁποίας δὲν ἠμποροῦμεν νὰ σταματήσωμεν τὸν σχηματισμὸν καὶ μόνον διότι ἔσχεν ὁρατὸν πλοῦτον ὁ ἀνόητος, ὁ ὁποῖος ἔσχεν ὁρατὸν πλοῦτον, διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐφρόντισε νὰ ἔχῃ κλέψει πολλὰ δὲν θὰ ἔχῃ ὁρατὸν πλοῦτον δυσανάλογον πρὸς τὰ εἰσοδήματά του, νὰ ἔχετε βεβαιότητα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ἐπιθυμῶ πρὸ παντὸς νὰ σεβασθῶ τὸν Κανονισμόν, διότι ἐφ’ ὅσον διεκδικῶ τὰ δικαιώματα τῆς Βουλῆς πρέπει νὰ σεβασθῶ καὶ τὰ καθήκοντά μου, θὰ τερματίσω τὴν ἀγόρευσίν μου εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Εἶναι πολλὰ τὰ ὅσα ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὰς κατ’ ἰδίαν διατάξεις καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέλλον, διότι ἔχει ἀνάγκην μεγάλης ἐπεξεργασίας τὸ νομοσχέδιον ἐξ ἀπόψεως συνταγματικοῦ δικαίου καὶ ἐξ ἀπόψεως γενικῶν ἀρχῶν τοῦ ποινικοῦ δικαίου. Θὰ λάβω μέρος εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ θὰ τὰ εἰσηγηθῶ. Ἀλλὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὡς πρὸς τὸ παρελθὸν μὴ δίδετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἴμεθα ἄοπλοι ἢ λέγομεν, ὅτι εἴμεθα ἄοπλοι, διότι, φθάσαντες εἰς τὸ σημεῖον νὰ δυνάμεθα νὰ ἐπιδοθῶμεν εἰς τὸν ἠθικὸν καθαρμόν, ὀρρωδοῦμεν. Ἔχομεν τὸν τρόπον, ἔχει τὸν τρόπον ἡ Κυβέρνησις καὶ νομικὰ μέσα καὶ δικαστικὰ μέσα καὶ διοικητικὰ μέσα διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸν ἠθικὸν καθαρμόν. Γνωρίζει ὁ λαός, ὅτι ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν ὅσοι ὑπῆρξαν ἔνοχοι νὰ εἶναι ἐντὸς τῶν φυλακῶν, πάντως εἶναι βέβαιον, ὅτι δύνανται νὰ εἶναι ἐκτὸς τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ἐκτὸς τῆς δημοσίας τιμῆς καὶ πάντως ἐκτὸς τιμῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πανάγος, ἔχει τὸν λόγον.

§66Γ. ΠΑΝΑΓΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, διαδέχομαι εἰς τὸ βῆμα συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἔφερεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν πνοὴν τῆς Δημοκρατίας ὅπως αὐτὴ διεμορφώθη εἰς τὴν συνείδησιν τῶν μεγάλων μαζῶν. Ἡ συζήτησις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ ἡ εἰσαγωγή του δὲν εἶναι ἕνα τυχαῖον γεγονός. Πρέπει νὰ ὑπάρχουν λόγοι σοβαροί, γιὰ ν’ ἀναγκάσουν μίαν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ μεγάλο θέμα τοῦ «πόθεν ἔσχες». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας μᾶς ἀνέφερεν ἐκ τοῦ παρελθόντος παραδείγματα ὡρισμένων ἱστορικῶν στιγμῶν, κατὰ τὰς ὁποίας ὑπῆρξε πρόβλημα ἐφαρμογῆς τοῦ «πόθεν ἔσχες» ἀλλὰ δὲν ὑπεισῆλθεν εἰς τὰς συνθήκας καὶ εἰς τὸ κλῖμα ποὺ ἐγέννησαν τὴν ἀναγκαιότητα αὐτὴν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἕνα τοιοῦτον μέτρον. Αἱ συνθῆκαι εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι πιέζουν μίαν Κυβέρνησιν διὰ νὰ λάβῃ αὐτὰ τὰ ἔκτακτα μέτρα καὶ ἡ ἱστορία τοῦ προσφάτου παρελθόντος σχετικὰ μὲ τὴν μελέτην καὶ εἰσαγωγὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ ἀπὸ τὸ 1926 καὶ ἐντεῦθεν τῶν διαφόρων Κυβερνήσεων, ἢ διαφόρων προτάσεων, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἱστορικὴ νὰ ἐρευνηθῇ διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι καὶ κατὰ τὰς ἐποχὰς ἐκείνας τὸ μέτρον αὐτὸ δὲν εἰσήχθη ἢ δὲν ἐμελετήθη ἢ δὲν ἐπροτάθη τυχαίως, ἀλλὰ ὑπῆρξαν συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι τὸ ἐπέβαλον, ὑπῆρξαν καταστάσεις αἱ ὁποῖαι τὸ ἐπέβαλον. Καὶ διὰ νὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν πρόσφατον ἱστορικὴν περίοδον ἡ μελέτη τοῦ μέτρου αὐτοῦ εἶναι ἀπόρροια τῆς πιέσεως, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὑπεχρέωσε τὰ κόμματα νὰ υἱοθετήσουν μίαν τοιαύτην ἔρευναν σχετικὰ μὲ τὴν περιουσίαν, ἡ ὁποία προσεκτήθη ἀπὸ διάφορα πρόσωπα. Διότι, κ.κ. συνάδελφοι, ἡ συσσώρευσις τοῦ πλούτου εἰς χεῖρας ὡρισμένων εἶναι πασίδηλον γεγονός, τὸ ὁποῖον ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ προηγουμένας ἱστορικὰς περιόδους. Εἰς τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχομεν μίαν συσσώρευσιν πλούτου ἀπὸ ὡρισμένα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὅλα εἶναι γνωστὰ ὀλίγον πολὺ εἰς τὸν καθ’ ἕνα μας. Δὲν πρόκειται ἁπλῶς περὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ προσαφθῇ τοιαύτη κατηγορία ἐναντίον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἡ νόσος εἶναι βαθύτερα. Γιὰ τὴν συσσώρευσιν βοήθησε τὸ κλῖμα ποὺ ἀπεκατέστησε ἡ ΕΡΕ. Ἡ συσσώρευσις πλούτου ἀνόμου συντελεῖται ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἑλίσσονται γύρω ἀπὸ Κυβερνήσεις καὶ γύρω ἀπὸ καταστάσεις. Βεβαίως ὁ πλοῦτος κατ’ ἀρχὴν ἀθεμίτως συσσωρεύεται. Ἐπ’ αὐτοῦ οἱ μεγάλοι ἐρευνηταὶ καὶ μελετηταὶ τῆς κοινωνίας τὸ ἔχουν διαπιστώσει. Κατ’ ἀρχὴν ἡ ἰδιοκτησία εἶναι κλοπὴ εἶπαν καὶ οἱ πρὸ τοῦ Μὰρξ θεωρητικοί, ἀλλὰ ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐπιστημονικῶς ἐθεμελιώθη, ὅτι ἡ ἰδιοκτησία εἶναι κλοπή, ἡ ταχεῖα δὲ συσσώρευσις πλούτου ἀπὸ ὡρισμένους ἀνθρώπους εἶναι μία ἀθέμιτος πρᾶξις ἡ ὁποία ἀντίκειται καὶ πρὸς τοὺς στοιχειώδεις κανόνας τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς κοινωνίας. Εἶναι τὰ ἄτομα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα παραγνωρίζοντα τὰ συμφέροντα τῆς ὁλότητος καὶ τοῦ Ἔθνους, ἀγνοοῦντα τὴν δυστυχίαν ἡ ὁποία εἶναι ἁπλωμένη γύρω των ἀδίστακτα καὶ προπετῶς συσσωρεύουν πλοῦτον, τὸν ὁποῖον χρησιμοποιοῦν ἔπειτα διὰ νὰ ἀσκοῦν ἐξουσίαν καὶ νὰ ἐπιβάλλουν ἐξουσίαν, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ εἰς περαιτέρω συσσώρευσιν. Αὐταὶ εἶναι ἀλήθειαι, τὰς ὁποίας κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀρνηθῇ. Καὶ ἐὰν κανεὶς θὰ ἐπερίμενεν ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν νὰ ἐπεκταθῇ ἐπὶ τῶν προσώπων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα συνεσώρευσαν πλοῦτον, νομίζω ὅτι θὰ ὑπέπιπτεν εἰς μίαν αὐταπάτην, διότι καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βυθίσῃ τὸ νυστέρι τόσον βαθειά. Δὲν εἶναι δυνατὸν δηλαδὴ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς πλήρη ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ τοῦ «πόθεν ἔσχες». Ἀλλὰ τὸ «πόθεν ἔσχες» εἶναι ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν ὁ λαός. Ὁ λαὸς ἐζήτησεν κάθαρσιν καὶ δὲν περιώρισεν τὴν κάθαρσιν εἰς πέντε ἢ δέκα πρόσωπα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἐὰν ὑπάρχουν καὶ αὐτά. Τὴν κάθαρσιν ἐζήτησεν νὰ στραφῇ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ ἠθικοῦ νόμου τὴν ἐζήτησεν νὰ στραφῇ ἐναντίον ἐκείνων τῶν ἀντικοινωνικῶν ἀτόμων, τὰ ὁποῖα διαβιβρώσκουν τὴν κοινωνίαν, τὰ ὁποῖα περιφρονοῦν τὸν μέγαν κοινωνικὸν νόμον τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης μεταξὺ τῶν ἀτόμων ἑνὸς κοινωνικοῦ συνόλου. Δὲν νομίζω λοιπὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἢ αἱ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ καίτοι εἰς τὰς ἐπαγγελίας της ἦτο ἀπερίφραστος καὶ ἐπηγγέλθη κατὰ τὸν ἀνένδοτον ἀγῶνα τὴν κάθαρσιν αὐτὴν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ «πόθεν ἔσχες». Πόθεν ἔσχες, εἶναι ἡ ἔρευνα, ἡ ὁποία γίνεται διὰ νὰ ἀπομονωθοῦν τὰ ἄτομα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα βυσσοδομοῦν καὶ διαβιβρώσκουν τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Τὸ πραγματικὸ «πόθεν ἔσχες» συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῇ εἰς ὡρισμένα μόνο πρόσωπα ἀπὸ τὸν πολιτικὸν κόσμον. Μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὅτι προχωροῦμε σήμερα τόσο βαθειὰ καὶ ἐκτεταμένα. Μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι οὐσιαστικὰ δὲν προτείνεται ἀπὸ τὴ Κυβέρνηση ἕνα πραγματικὸ «πόθεν ἔσχες». Δὲν ὑπάρχει θέμα ἱκανοποιήσεως τοῦ μεγάλου λαϊκοῦ αἰτήματος τὸ ὁποῖον πῆρε μορφὴ κραυγῆς ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια: «ἔξω οἱ κλέφτες». Οἱ κλέφτες παραμένουν ἄθικτοι καὶ κανένα ἔκτακτον μέτρον δὲν προτείνεται, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ δώσουν λόγον τῶν πράξεών των «οἱ κλέφτες». Αὐτοὶ παραμένουν ἀσύδοτοι. Συνεπῶς ἀποτελεῖ πλάνην νὰ νομίζωμεν, ὅτι συζητοῦμεν ἕνα πραγματικὸ «πόθεν ἔσχες». Καὶ ξεύρετε γιατί; Διότι ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἔχει στηρίγματα τοιούτων ἀνθρώπων, τὰ ὁποῖα δροῦν ἀντικοινωνικῶς. Εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον ἀμνηστεύει τὸ παρελθὸν καὶ δὲν γνωρίζω τὶ πρόκειται νὰ συμβῇ διὰ τὸ μέλλον. Ἐντεῦθεν, κύριοι βουλευταί, καὶ ἡ σπουδὴ τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ τὸ ψηφίσῃ. Καὶ αὐτὴ ἡ σπουδὴ τῆς Ε.Ρ.Ε. μᾶς πείθει ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο πίπτει εἰς τὸ κενόν. Δὲν πρόκειται νὰ θίξῃ κανένα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ἐντεῦθεν ἡ γενναιότης ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ε.Ρ.Ε. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέλλον, ἐνδεχομένως νὰ ἔχῃ κάποιαν ἀξίαν, πάντως ὑπάρχει σωρεία διατάξεων, διὰ τῶν ὁποίων εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν προστασίαν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρελθόν, βέβαιον εἶναι ὅτι εἰς οὐδὲν ὠφελεῖ πέραν τῆς προβλεπομένης δηλώσεως. Εἰδικώτερον, μάλιστα, τὸ ἄρθρον 3 ποὺ ὁμιλεῖ περὶ κτηθέντων ἐμπραγμάτων δικαιωμάτων πρέπει νὰ συμπληρωθῇ μὲ τὴν προσθήκην καὶ «ἐνοχικῶν δικαιωμάτων», τὰ ὁποῖα συνήθως προσκτῶνται διὰ προσυμφώνων καὶ μὲ ρήτρας, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνουν τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοσυμβάσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου παρὰ τοῦ Συμβούλου τῶν Ἐφετῶν, βάσει τοῦ ἄρθρου 8 παραγρ. 4 ὁ ἔλεγχος στοιχείων πρέπει νὰ εἶναι οὐσιαστικώτερος, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξῃ παραγραφὴ ἢ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις. Εἶναι ἀνάγκη ὅπως τὸ συμβούλιον ἐρευνήσῃ ἂν ὑπάρχῃ κατάχρησις ἐξουσίας καὶ προσβολὴ τῶν ἠθῶν κατὰ τὰ ἄρθρα 179 καὶ 180 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ τύχουν ἐφαρμογῆς, ὥστε νὰ δύναται τὸ Συμβούλιον τοῦτο νὰ ἐπιλαμβάνεται, εἰς περίπτωσιν παραγραφῆς τῶν ἀδικημάτων. Νομίζω, ὅτι μιὰ ποὺ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις λόγῳ παραγραφῆς, τοὐλάχιστον παρίσταται ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ ἔρευνα ἠθικῆς εὐθύνης ἑκάστου τῶν ὑπαιτίων. Παρὰ τὸν περιωρισμένον χαρακτῆρα ποὺ ἐδόθη εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον δὲν εἶμαι ἐναντίον αὐτοῦ. Καὶ δὲν εἶμαι ἐναντίον αὐτοῦ, διότι ἀποτελεῖ ὁπωσδήποτε ἕνα βῆμα πρὸς τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ τόπου. Εἶναι ὅμως ἕνα MINIMUM, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐπιπτώσεις εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου καὶ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν πολιτικῶν προσώπων, ποὺ ἐκυβέρνησαν, ἢ ποὺ θὰ κυβερνήσουν, ποὺ ἀνεμίχθησαν, ἢ ποὺ σκέπτονται νὰ ἀναμιχθοῦν εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου. Ἐλέχθη ἀπὸ πλείστους ἐκλεκτοὺς συναδέλφους ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὅτι οἱ παλαιοὶ πολιτικοὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ ἦσαν κρυστάλλινοι ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικήν των ζωήν. Σήμερον ὅμως βλέπομεν πολιτικοὺς νὰ διαβιοῦν πλουσιοπαρόχως νὰ ἔχουν βίλλες καὶ πολυτελεῖς κατοικίες, νὰ διάγουν ζωὴν μαχαραγιᾶ. Σήμερον ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἀκόμη ἀναμιχθέντες εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου ποὺ περιφρονήσαντες τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ἐπλούτισαν χωρὶς νὰ δύνανται νὰ ἀποδείξουν τὸν τρόπον τοῦ πλουτισμοῦ των. Αὐτοὶ πρέπει νὰ ἐλεγχθοῦν. Τὴν δυνατότητα τὴν ἔχομεν ἐκ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἀλλὰ ὅμως θὰ μείνῃ αἴτημα ἀνεκπλήρωτον τοῦ λαοῦ νὰ τιμωρηθῇ τὸ σύνολον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔζησαν καὶ ἐπλούτισαν εἰς βάρος των. Πρέπει λοιπόν, πρὸς ἱκανοποίησιν τούτου τοῦ αἰτήματος τοῦ λαοῦ, νὰ ἔλθῃ ἄλλο νομοσχέδιον «περὶ τοῦ πόθεν ἔσχες» καὶ νὰ ἦσθε βέβαιοι ὅτι δὲν εἶναι ἀργὰ ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔλθῃ. Τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον εἶναι προϊὸν ὑποσχέσεων πρὸς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος τὸ ἔδεσε σὲ χρυσὸ κόμπο καὶ δὲν ἀποτελεῖ παρὰ τὴν ἀφετηρίαν ἑνὸς πραγματικοῦ «πόθεν ἔσχες». Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ πραγματικὸν «πόθεν ἔσχες» θὰ ἔλθῃ λίαν συντόμως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἰς κατάλληλον εὐκαιρίαν, οὐχὶ βεβαίως ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὸ αἴτημα τοῦ λαοῦ, δὲν ἐτήρησεν τὴν ὑπόσχεσίν της. Θὰ ἔλθῃ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐλεγχθοῦν αὐστηρότατα οἱ ἀργόσχολοι, οἱ κλέφτες, οἱ παρανόμως ἀποκτήσαντες, ὅλα αὐτὰ τὰ σαπρὰ κοινωνικὰ ἀποβράσματα, διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ λαός. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον οὐδὲ κἂν ἀνακινεῖ τὰ θέματα τῆς σαπίλας τῆς παρελθούσης 8ετίας, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἐκκαθαρισθῇ. Καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ὡς πρὸς τὸ σκέλος τοῦ νομοσχεδίου τὸ ἀφορῶν τὰς κυρώσεις διὰ τὸ μέλλον, τὸ ὁποῖον ἔχει καλῶς καὶ μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι τὸ ἕτερον σκέλος τὸ ἀφορῶν τὸ παρελθόν, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει μιὰ καὶ δὲν λαμβάνονται μέριμναι διὰ διώξεις, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξουν ἀστικαὶ κυρώσεις ἐπεκτεινομένου τοῦ ἄρθρου 179 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος καὶ διὰ τὰς περιπτώσεις τῶν δημοσίων ἠθῶν, θὰ ψηφίσωμεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολεμικὴν κατὰ τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν ἐπὶ τῶν πραγμάτων, εἰς ταύτην ἐπρωτοστάτησαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι πάντοτε θέλουν νὰ βάλλουν καὶ βάλλουν κατὰ παντὸς θέματος ἠθικῆς τάξεως, ὑποκινουμένου ὑπὸ τῆς παρατάξεώς μας. Ἐλέχθη χθές, ὅτι ἡμεῖς ἐξυπηρετοῦμεν τὸν κομμουνισμόν. Ἀλλὰ ὅταν ἀφαιρῆται ἀπὸ Δημοκρατικὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν ἀξιωματικὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία δηλοῖ, ὅτι εἶναι εἰς βάρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τοῦ πολιτεύματος ἡ σύστασις Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, τὸ δικαίωμα αὐτό, ἐγὼ δηλῶ, ὅτι εἶναι ἀπὸ μέρους των αὐτὸ τοῦτο βολὴ κατὰ τοῦ πολιτεύματος. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου δὲν προβλέπεται δίωξις διὰ πράξεις λαβούσας χώραν κατὰ τὸ παρελθόν, αἱ πράξεις αὐταὶ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς Ἐξεταστικὴν ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὁμιλῶν εἶπεν ὅτι πρόκειται περὶ ὀλίγων προσώπων ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καὶ εἰς τοῦτο συνεφώνησεν καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Δι’ ὀλίγας περιπτώσεις, νὰ μᾶς ταλανίσῃ φέρων ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τοιοῦτον νομοσχέδιον; Ἡμεῖς προερχόμενοι ἀπὸ τὸν λαὸν γνωρίζομεν, ὅτι εἶναι πολλοί, ἴσως πάρα πολλοί, ὅπως τὸ γνωρίζει καὶ ὁ λαός. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παριστάνουν τὸν γενναῖον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν θὰ τὸν παριστάνουν, ἂν αἱ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου προβλεπόμεναι κυρώσεις ἦσαν σοβαραὶ καὶ γενικώτεραι. Συνοψίζων, λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὸ σκέλος τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει σχεδὸν ἔλεγχος διὰ τὸ παρελθόν. Πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἑρμηνευτικὴ διάταξις προσθέτουσα τὴν δίωξιν τῆς ἀθεμίτου κτήσεως καὶ ὅτι ἁρμόδιαι διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτὰς τῶν ἀθεμίτως κτηθέντων καθίστανται Ἐξεταστικαὶ ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπαί. Μὲ τὰς ἐπιφυλάξεις αὐτάς, τὰς ὁποίας ἡ παράταξίς μας θὰ φέρῃ ὑπὸ μορφὴν τροπολογιῶν ἐνώπιον ὑμῶν, κατέρχομαι τοῦ βήματος μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι συντόμως θὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴσθημα τοῦ λαοῦ μας φερομένου ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἑνὸς πραγματικοῦ «πόθεν ἔσχες». (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§68Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὰς 28 Νοεμβρίου 1960, κατέθεσα εἰς τὴν Βουλὴν πρότασιν νόμου περὶ τοῦ «πόθεν ἔσχες» καὶ περὶ ἐρεύνης καὶ ἐλέγχου τοῦ δημοσίου βίου τῶν ἐν Ἑλλάδι πολιτικῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν κρατικῶν ἐν γένει λειτουργῶν. Ἡ πρότασις αὕτη ἦτο ἀντίγραφον προτάσεως νόμου ὑποβληθείσης κατὰ τὸ 1957 ὑπὸ τῆς τότε Κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος τῆς Ε.Π.Ε.Κ. Καὶ ἡ Ε.Π. Ε.Κ. τὸ 1957, διὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς της ὁμάδος καὶ ἐγὼ κατὰ τὸ 1960, ὑπεβάλαμεν τὴν πρότασιν νόμου διὰ τὴν ἔρευναν ἐπὶ τοῦ βίου τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς χώρας, διότι τοῦτο ἦτο ἐπίμονον αἴτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐζήτει κάθαρσιν καὶ ἡ κάθαρσις διὰ νὰ ἐπέλθῃ, πρέπει πρῶτα νὰ ἀποκαθαρθοῦν ἡ πολιτικὴ ἡγεσία καὶ ὁ κρατικὸς μηχανισμός. Ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὸ ἐπίμονον τοῦτο αἴτημα τοῦ λαοῦ, εἰσηγήθη τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς αὐτὸν τὸν σκοπόν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ δημιουργηθεὶς θόρυβος, γύρω ἀπὸ τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, εἶναι ὑπερβολικὸς καὶ ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ συκοφαντηθῇ ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τῆς χώρας. Εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι ὁ λαός, ὁ ὁποῖος ψηφίζει ἕνα κόμμα, ὁ ἴδιος τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν ἔρχεται νὰ ἐπιτεθῇ ἐναντίον τοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον ἐψήφισε καὶ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐψήφισε μεμψιμοιρῶν καὶ συντασσόμενος μὲ τοὺς κατηγόρους, οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν ἀντιθέτως μὲ αὐτόν. Τοῦτο εἶναι ἕνα πολιτικὸν φαινόμενον, τὰ αἴτια τοῦ ὁποίου ἀνάγονται εἰς τὴν δημιουργηθεῖσαν πολιτικὴν πραγματικότητα μετὰ τὸν πόλεμον. Πρέπει, συνεπῶς, εἶναι ἀνάγκη, νὰ δημιουργηθῇ νέον κλῖμα ὑγιὲς διὰ νὰ ζήσῃ ἐντὸς αὐτοῦ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ διὰ νὰ ζήσῃ ἡ πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας. Διότι ἀναμένουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν σοβαρώτατα προβλήματα νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Καὶ ἂν δὲν δημιουργηθῇ τὸ κλῖμα τὸ ὑγιὲς ἡ ἐνεργητικότης τοῦ Ἕλληνος θὰ καθηλωθῇ. Τὸ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως προτεινόμενον μέτρον δὲν ἔχει ὡς σκοπὸν νὰ καλύψῃ τὰς ἀνωμαλίας καὶ τὰς γενομένας ἀτασθαλίας, ἀλλὰ σκοπὸν ἔχει νὰ ἐκβάλῃ ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ζωὴν τὰ ἀγκάθια ποὺ κατέλιπαν ὁ πόλεμος καὶ ἡ Κατοχή. Καὶ ἐκβάλλοντες τὰ ἐμπόδια αὐτά, θὰ δυνηθοῦν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ πολιτική του ἡγεσία νὰ βαδίσουν ἀνεπηρέαστοι εἰς παραγωγικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ βελτιώσουν τὸ βιωτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ μας. Τὸ μέτρον τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν δημιουργίαν νέας καταστάσεως, ἡ ὁποία θὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ θὰ τὴν ὑποβοηθήσῃ. Ἐὰν ὁ νόμος αὐτὸς γίνῃ ἀφορμὴ νέας διαμάχης τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ ἂν ὁ νόμος αὐτὸς γίνῃ ἀφορμὴ νὰ παραταθῇ ἡ συκοφαντία ἐναντίον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὁ λαός μας θὰ βραδυπορήσῃ εἰς τὴν ἐξέλιξίν του καὶ δὲν θὰ ἀντιμετωπίσῃ σύγχρονα προβλήματά του. Ἐὰν παραταθῇ ἡ κατασυκοφάντησις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου θὰ βαδίσωμεν, δυστυχῶς, πρὸς τὴν διάλυσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Νομίζω, ὅτι ὁ ὑπὸ κρίσιν νόμος πρέπει νὰ ἔχῃ ὡρισμένον χρόνον ἐφαρμογῆς καὶ περαιτέρω νὰ τεθοῦν θετικαὶ διατάξεις ἀμέσου καθάρσεως ἐπὶ πάσης ἠθικῆς ἐκτροπῆς. Ἡ παράτασις τῆς ἐκκαθαρίσεως θὰ βλάψῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ θὰ παρεμποδίσῃ τὴν πρόοδον. Τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον κατεθέσαμεν τὸ 1957 καὶ τὸ 1960 ἐζήτει τὴν ἄμεσον ἐκκαθάρισιν τοῦ παρελθόντος καὶ ἔθετε φραγμοὺς ἐκ τῶν ἠθικῶν ἐκτροπῶν τοῦ μέλλοντος. Τὸ ὑποβληθὲν σχέδιον τοῦ 1957 καὶ τοῦ 1960 προέβλεπε τὴν σύστασιν τριμελῶν κατὰ Νομοὺς Ἐπιτροπῶν ἐκ δικαστικῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον ἁρμοδιότητα ἐπὶ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν κρατικῶν λειτουργῶν κατὰ περιφερείας. Προέβλεπε τὸ δικαίωμα τῆς ἐφέσεως ἐνώπιον Εἰδικῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ δι’ ὡρισμένας περιπτώσεις τὸ δικαίωμα τῆς ἀναιρέσεως ἐνώπιον Εἰδικῶν Ἐπιτροπῶν ἐκ τοῦ Ἀρείου Πάγου. Τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὸ ὑποβληθὲν σχέδιον τοῦ 1957 καὶ 1960, ἦτο, νομίζω, καλύτερον, διότι κατὰ τόπους εἶναι εὐκολώτερον ἡ ἀνακάλυψις τοῦ ἀθεμίτου κέρδους καὶ εἶναι εὐκολωτέρα ἡ διερεύνησις τῆς ζωῆς, τὴν ὁποίαν διάγει ὁ πολιτικὸς ἀνὴρ καὶ ὁ κρατικὸς λειτουργός. Ἐπίσης, τὸ σχέδιον προέβλεπε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τοῦ «πόθεν ἔσχες» καὶ διὰ τοὺς κρατικοὺς λειτουργούς. Διότι νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι λογικὸν νὰ ἐλέγχεται μόνον ἡ κορυφὴ τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ὁ πολιτικὸς κόσμος, καὶ νὰ μὴ ἐλέγχωνται ὁ κορμὸς καὶ τὰ ἄκρα τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι οἱ κρατικοὶ λειτουργοί. Ἡμεῖς μὲν οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες ἐρχόμεθα διὰ νόμου νὰ ὑποβάλωμεν τοὺς ἑαυτούς μας εἰς δικαστικὸν ἔλεγχον. Τὸν ἔλεγχον αὐτὸν ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τὸν ἐπεκτείνωμεν καὶ διὰ τοὺς κρατικοὺς λειτουργούς. Ἡ ὁλοκληρωτικὴ κάθαρσις τῆς καταστάσεως θὰ ἐπέλθῃ ἐὰν τεθοῦν ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς δικαιοσύνης καὶ οἱ κρατικοὶ λειτουργοί. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸ σχέδιον τὸ ἰδικόν μας προέβλεπε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ καὶ διὰ τοὺς κρατικοὺς λειτουργούς. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ ὡρισμένοι κρατικοὶ λειτουργοὶ μετ’ ὀλίγον καιρὸν ποὺ θὰ διορισθῶσιν ἐμφανίζονται πάμπλουτοι καὶ ζοῦν ζωὴν μεγιστάνος. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν μέχρις ὅτου εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν εἶναι δυνατὸς ὁ συσχετισμὸς τῶν ὑποβληθεισῶν προτάσεών μας τοῦ 1957– 1960 μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου διὰ τὴν κάθαρσιν τῆς κρατικῆς μηχανῆς, διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ καὶ εἰς τοὺς κρατικοὺς λειτουργούς. Κύριοι βουλευταί, δὲ νομίζω, ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος παρασυρόμενος ὑπὸ τοῦ θορύβου, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη περὶ τοῦ ὑπόπτου τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, νὰ μὴ ἀντιδράσῃ εἰς τὴν ταχεῖαν ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως. Ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος πρέπει νὰ ἀπαιτήσῃ τὴν ταχεῖαν ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως. Καὶ ἂν ὑπάρχουν μεμονωμέναι περιπτώσεις ἠθικῶν ἐκτροπῶν, αὗται νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου διὰ τὴν δικαστικὴν ἔρευναν. Πρέπει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ πιστεύσῃ, ὅτι ἐκείνους ποὺ ψηφίζει καὶ τοὺς ἀναθέτει τὴν διαχείρισιν τῶν κοινῶν, εἶναι ἄξιοι, καθαροὶ καὶ τίμιοι. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ σήμερον θολὴ ἀτμόσφαιρα εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ δὲν ὑπῆρξαν ἀντιδράσεις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου πρὸς ἐκκαθάρισίν της. Ὀφείλω νὰ ἐπαινέσω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ νὰ ἐπισημάνω τὴν ἀνάγκην τῆς ταχείας ἐκκαθαρίσεως τῆς καταστάσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρίσκεται ἐν συνεχείᾳ ὑπόδικος ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος. Ἐπιβάλλεται ἡμεῖς οἱ ἴδιοι νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ταχεῖαν ἀποκατάστασίν μας καὶ ὅσοι κριθοῦν ἔνοχοι νὰ παραπεμφθοῦν, ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης. Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἀναλισκόμεθα ἀγωνιζόμενοι ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς διὰ τὸ καλὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ ἐργασθῶμεν καὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα κλῖμα ἠθικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιβληθῇ μεγαλοπρεπῶς εἰς τὸν τόπον αὐτόν, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον νὰ μὴ δύναται ὄχι πρᾶξις οὐδὲ σκέψις νὰ γίνῃ διὰ καταχρήσεις ἢ δι’ ἐκτροπὰς ἠθικάς. Ἔχομεν καθῆκον ἅπαντες καὶ δὴ ἐκ τῆς αἰθούσης αὐτῆς τῆς ἐθνικῆς νὰ ἐργασθῶμεν ταχύτατα διὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ κλίματος, ποὺ νὰ μὴ τολμᾷ κανείς, εἰς οἱανδήποτε θέσιν τῆς πυραμίδος τῆς κρατικῆς καὶ τῆς πολιτειακῆς καὶ ἐὰν εὑρίσκεται, νὰ σκεφθῇ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτραπῇ εἰς βίον ἀνήθικον. Καὶ τὸν ρόλον αὐτὸν τῆς δημιουργίας αὐτοῦ τοῦ κλίματος εἰς τὴν χώραν, θὰ πρέπει νὰ τὸν ἀναλάβῃ, καὶ νομίζω, ὅτι ἔχει συνείδησιν καὶ τὸν ἔχει ἀναλάβει, νὰ τὸν ἀναλάβῃ ἐντονώτατα ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ἀρχηγός της, ὥστε τοὐλάχιστον καθ’ ὃν χρόνον κυβερνᾷ ἡ Ε.Κ., νὰ δημιουργηθῇ εἰς ὅλην τὴν χώραν ἡ ἐντύπωσις, ὅτι κυβερνᾷ καὶ ἐπιβάλλεται ἡ ἀρετή, καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν κανεὶς εἰς οἱανδήποτε τάξιν καὶ σειρὰν τῆς ἱεραρχίας καὶ ἐὰν ἀνήκῃ νὰ ἐκτραπῇ ἠθικῶς, ὄχι διὰ καταχρήσεις χρηματικάς, ἀλλὰ καὶ δι’ οἱανδήποτε ἐκτροπὴν ἠθικήν. Ἔχομεν καθῆκον ἐκ τῆς αἰθούσης αὐτῆς νὰ ριφθῇ φῶς καὶ νὰ ἐκπορευθῇ ἡ δύναμις τῆς ταχυτάτης δημιουργίας τοῦ κλίματος τῆς ἀρετῆς, ἵνα ἠμπορέσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, χωρὶς περισπασμοὺς καὶ συζητήσεις ἀσκόπους νὰ ἐπιδοθῇ εἰς τὸ ἔργον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ τὸν ὁδηγήσωμεν, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ φθάσωμεν ἐκείνους, μὲ τοὺς ὁποίους συνδεόμεθα, ἢ μὲ τὸν ἄλλον κόσμον, ὁ ὁποῖος προηγεῖται καταπληκτικῶς κατὰ τὴν ἐποχήν μας. Ἐὰν ἀρχίσωμεν οἱ μὲν νὰ ὑβρίζωμεν τοὺς ἄλλους ἀτίμους, ἀνηθίκους, καταχραστὰς κλπ. καὶ οἱ ἄλλοι νὰ ὑβρίζουν τοὺς ἄλλους, τότε ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τῆς χώρας, ἡ σημερινή, θὰ ἔχῃ ἱστορικὴν εὐθύνην, διότι εἰς μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐλεύθερος, διὰ νὰ ὁρμήσῃ πρὸς κατάκτησιν τῆς νέας του ζωῆς, ἡμεῖς τὸν καθηλώσαμεν εἰς συζητήσεις ἀνωφελεῖς. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πάσχει. Καὶ νομίζω, ὅτι κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ ἐπεξεργασίαν θὰ πρέπει νὰ προβλέψωμεν τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, πλήρης ἀποκάλυψις τοῦ παρελθόντος. Δεύτερον, κίνησιν τοῦ νόμου διὰ τὰς τυχὸν ἐκτροπάς. Τρίτον, φυλάκισιν καὶ νομικὴν σπάθην διὰ τὴν πρόληψιν μελλοντικῶν ἐκτροπῶν. Καὶ τέταρτον, νὰ καταστήσωμεν ἀδυνάτους τοὺς συκοφάντας καὶ ψιθυριστάς, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τίποτε ἄλλο νὰ κάμνουν παρὰ νὰ συκοφαντοῦν καὶ νὰ κατηγοροῦν τὸν πολιτικὸν κόσμον, διὰ νὰ σταματήσουν τὸ ἀνόσιον ἔργον των. Τὸ νομοσχέδιον ἀφήνει πολλὰ κενὰ διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῶν ἀντικειμενικῶν αὐτῶν σκοπῶν. Καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ τὸ βελτιώσῃ ἀκόμη περισσότερον, διὰ νὰ τὸ καταστήσῃ δυνατὸν νὰ εἶναι πράγματι χρήσιμον ὄργανον εἰς τὴν ἐπίτευξιν καὶ ἐπιτυχίαν τοῦ ἐπιδιωκομένου ἀντικειμενικοῦ σκοποῦ. Καὶ δὲν θὰ χάσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν πάρῃ καὶ μερικὰς ἰδέας ἐκ τῶν προτάσεων, τὰς ὁποίας ὑπεβάλαμεν εἰς τὸ 1957 καὶ εἰς τὸ 1960. Καὶ θὰ ἦτο χρήσιμον διὰ τὴν περίστασιν καὶ διὰ τὸν σκοπὸν ἐὰν ἡ μέθοδος, τὴν ὁποίαν εἰσηγήθημεν ἡμεῖς διὰ τοῦ ἐγκριθέντος νομοσχεδίου, χρησιμοποιηθῇ. Ἐὰν ὄχι, διὰ τὸν πολιτικὸν κόσμον, ἐὰν ἐπιμένῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ σύστημα ποὺ εἰσάγει τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἐφαρμοσθῇ διὰ τὸν ἔλεγχον τῶν πράξεων τῶν κρατικῶν λειτουργῶν κατὰ περιφέρειαν. Διότι, βεβαίως, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ἐφαρμοσθῇ ἐν τάχει καὶ ἐὰν ὅλοι πιστεύωμεν εἰς τὴν ἀνάγκην τοὺς μὲν ἐκτραπέντας νὰ τοὺς κηρύξωμεν ἐκτὸς οἰκογενείας τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, οἱ ἄλλοι δὲ ὅσοι ἀπομείνουν ἀποφασίσουν νὰ ἐπιβάλουν τὸ κλῖμα αὐτὸ τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ τοῦ ἠθικοῦ καθαρμοῦ εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμὸν καὶ νὰ ἀκολουθήσουν τὸ νέον αὐτὸ κλῖμα, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυγιανθῇ ὁλόκληρος ὁ κρατικὸς μηχανισμός. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο εἶναι ἔργον τιτάνειον καὶ μακροχρόνιον, δι’ αὐτὸ συνιστῶ τὴν παράλληλον ἔρευναν τοῦ βίου τῶν κρατικῶν ὀργάνων κατὰ περιφέρειαν, ὥστε παραλλήλως νὰ ἐξυγιανθῇ ὁλόκληρος ὁ κρατικὸς μηχανισμός, ὁ ὁποῖος ἀπηλλαγμένος ἐκ τῶν τυχὸν κακῶν ἐκπροσώπων ἐὰν ἠμπορέσῃ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὰ νέα βήματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει φθάσει ἡ σύγχρονος ἱστορία. Θὰ ἦτο κρῖμα διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐὰν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ψηφίσωμεν, δὲν εἶναι ἔργον Θεοῦ, ἀλλ’ εἶναι ἔργον διαβόλου. Ἐὰν εἶναι ἔργον Θεοῦ, ὀφείλει νὰ ἀποδώσῃ ταχέως, νὰ ἐκτελέσῃ τὸν ἀντικειμενικόν του σκοπὸν καὶ νὰ εἶναι πλέον ἡ δαμόκλειος σπάθη διὰ τὸ μέλλον. Ἐὰν καταστῇ ἔργον διαβόλου αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ εἶναι ὠφέλιμον. Θὰ ἀνοίξῃ συνεχεῖς πληγὰς μεταξὺ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ θὰ τὸν περισπᾷ περὶ ἄλλων, ἐνῷ ὀφείλει νὰ εἶναι ἐλεύθερος διὰ νὰ μελετήσῃ τὰ μεγάλα πολιτικά, οἰκονομικά, ἠθικὰ καὶ κοινωνικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα προβάλλονται ἐνώπιόν του. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω μίαν περίπτωσιν. Μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι καὶ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποχρεωθοῦν ἐκ τοῦ νόμου νὰ ἀποκαλύψουν καὶ ἐμπορικὰ μυστικά. Θὰ τὸ κάμουν, διότι εἶναι εὐσυνείδητοι. Ἐὰν αὐτὰ τὰ μυστικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποκαλύψουν διὰ τῆς δηλώσεως χρησιμοποιηθοῦν μόνον διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ἔχει καλῶς. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου. Ἐὰν ὅμως ἕνας ἀνταγωνιστής, ὁ στυγνὸς καταχραστὴς τοῦ αἵματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος παριστᾷ τὸν τίμιον —δὲν εἶναι ὕποπτος αὐτός, διότι δὲν πολιτεύεται— ἔλθῃ καὶ ζητήσῃ ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον ἢ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τὴν δήλωσιν, καὶ τὴν δήλωσιν αὐτὴν δὲν τὴν χρησιμοποιήσει διὰ νὰ ἀποκαλύψῃ τὰ ἄνομα κέρδη, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποκαλύψῃ τὰ μυστικὰ τοῦ ἀνταγωνιστοῦ του, τὶ θὰ γίνῃ; Νὰ διατὶ λέγω, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἔργον διαβόλου. Δι’ αὐτὸ χρειάζεται προσοχή. Νομίζω, ὅτι ὅλοι ὑπηρετοῦμεν τὸν λαὸν καὶ ὅλοι ἀναλισκόμεθα ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῆς πατρίδος καὶ τοῦ λαοῦ. Ἐὰν ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις πρέπει τὸν νόμον αὐτὸν νὰ τὸν καταστήσωμεν ἱκανὸν νὰ τὰς ἀποκαλύψῃ. Καὶ ὀφείλομεν νὰ διατυπώσωμεν τὸ νομοσχέδιον κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἐπιτύχωμεν αὐτὸν τὸν ἀντικειμενικὸν σκοπόν. Ἐὰν ὑπάρξουν ἀνωμαλίαι νὰ ἀποκαλυφθοῦν καὶ νὰ παραδοθοῦν εἰς τὴν δίωξιν καὶ ἐὰν τὰ ἀδικήματα ἔχουν παραγραφῆ νὰ μὴ σταματήσωμεν εἰς τὴν τυπικὴν αὐτὴν διαδικασίαν, ἀλλὰ νὰ διωχθοῦν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα θὰ πρέπει ὁ πολιτικὸς κόσμος νὰ μείνῃ ἀπερίσπαστος διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον του καὶ αἱ Κυβερνήσεις νὰ ἐργασθοῦν καὶ νὰ δημιουργήσουν τὸ κλῖμα ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἐργασθοῦν διὰ τὸν λαόν. Ἀλλὰ ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔχει τὴν εὐθύνην, κ.κ. συνάδελφοι, διὰ τὴν δημιουργίαν αὐτῆς τῆς καταστάσεως, διότι ἐνεθάρρυνε, καθ’ ὃν τρόπον ἐκυβέρνα, τὸν κομματισμὸν καὶ ἐνεθάρρυνε ἀνθρώπους της νὰ ἐκτρέπωνται. Ἔκαμε μέγα λάθος ἡ Ε.Ρ.Ε. νὰ μὴ δέχεται καὶ νὰ ἀπορρίπτῃ κατ’ ἐπανάληψιν τὴν σύστασιν τῶν Ἐξεταστικῶν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῶν, διότι ἐὰν ὁ προβλεπόμενος ὑπὸ τοῦ Συντάγματος θεσμὸς τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν ἐλειτούργει ὁσάκις παρίστατο ἀνάγκη, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἔφθανε εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ εἰσηγηθῇ τὸν παρόντα νόμον. Ὁ νόμος πρέπει νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ δι’ αὐτὸ τάσσομαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν τὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας σήμερον ἔκαμα, ὡς καὶ τὰς παρατηρήσεις ποὺ εὑρίσκονται διατυπωμέναι εἰς τὰς προτάσεις νόμων ποὺ εἰσηγήθημεν κατὰ τὰ ἔτη 1957 καὶ 1960 νὰ θελήσῃ νὰ τὰς προσέξῃ καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ δυνηθῇ νὰ βελτιώσῃ ἀρκετὰ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ὥστε νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. (Χειροκροτήματα).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§70Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὰς πολλὰς ἀτελείας καὶ νομικὰς ἀδυναμίας τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι καὶ ἐτονίσθησαν ἀπὸ ὅλους τοὺς προλαλήσαντας, οἵτινες καὶ ἐστήριξαν τὰς ἐλπίδας καλυτερεύσεώς του εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, δηλῶ, ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, ἔστω καὶ ἐὰν τοῦτο δὲν βελτιωθῇ. Θὰ ἐψήφιζον καὶ εὐρυτέρας διατάξεις, ὄχι διότι ἔχω νοοτροπίαν Εἰσαγγελέως, ὡς μοῦ ἀπέδιδε κατὰ τὸ παρελθὸν Ὑπουργὸς τοῦ Κέντρου, ὁ κ. Γιαννόπουλος, ὅταν συνεργαζώμεθα, αὐτὸς μὲν ὡς Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐγὼ δὲ ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀπὸ τῆς ἐπιδρομῆς τῶν χαριστικῶν διατάξεων, ἀλλὰ διότι πιστεύω, ὅτι ἡ ἀρετὴ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χθές, τῆς σήμερον καὶ τῆς αὔριον, εἶναι ὑπεράνω ἡμῶν τῶν ἰδίων, τῶν νόμων, τῶν πεποιθήσεών μας καὶ τῶν δικαιωμάτων ποὺ ἔχομεν, ὄχι πλέον ὡς βουλευταί, ἀλλὰ ὡς ἁπλοῖ πολῖται. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ θέσωμεν τέρμα εἰς τοὺς ψιθύρους, εἰς τὴν λάσπην καὶ τὸν κιτρινισμὸν καὶ ὅτι ὀφείλομεν νὰ προστατεύσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ οἱ 300 ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους κρίνομεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον μακρὰν πολιτικῶν ἀντιθέσεων, ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν προστασίαν τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἡ ὁποία σύρεται εἰς τὰ πεζοδρόμια ἀπὸ ὑπανθρώπους καὶ συκοφάντας. Εἶμαι ἐκ τῶν ἀδιαλλάκτων εἰς τὰ θέματα ποὺ ἀποτελοῦν τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου. Ὀφείλω δὲ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι εὐθὺς ὡς ἀνεμίχθην ἐνεργῶς εἰς τὴν πολιτικήν, ἠκολούθησα τὴν αὐστηρὰν ἀρχήν, καὶ ὑπερβολὴν ἂν θέλετε, ὅτι εἶναι ἀσυμβίβαστος πρὸς τὴν διαχείρισιν τῶν κοινῶν καὶ ἡ ἄσκησις ἀκόμη τοῦ δικηγορικοῦ ἐπαγγέλματος. Ζητῶ αὐστηρότητα καὶ σήμερον κατὰ τῶν τυχὸν παραβατῶν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν συκοφαντῶν. Μὲ ἐξέπληξεν ἡ θέσις τῆς Ε.Δ.Α., διότι διὰ συνταγματικοὺς καὶ νομικοὺς λόγους δὲν θέλει τὴν ψήφισιν τοῦ «πόθεν ἔσχες», ἀλλὰ Ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπάς. Νομίζω, ὅτι ἡ θέσις αὕτη τῆς Ε.Δ.Α. εἶναι ἀπὸ τοῦ πονηροῦ διὰ νὰ διαιωνίζεται ἡ σκανδαλοθηρία καὶ ἡ τακτικὴ τῆς λάσπης καὶ τῶν ψιθύρων. Εἰς τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας κ. Μελᾶν, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι περίεργον τὸ ὅτι ὅλα τὰ παλαιὰ σχέδια δὲν εἶχον τὴν διάταξιν τῆς ὑποβολῆς δηλώσεως. Ἡ δήλωσις εἶναι ἐπικίνδυνος, καὶ ἰδίως διὰ τὴν ἀνανέωσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἀλλὰ ὀφείλομεν νὰ τὴν δεχθῶμεν, χωρὶς νὰ τὴν ἐξάρωμεν, διότι δι’ αὐτῆς θὰ γίνῃ ἐκκαθάρισις τοῦ παρελθόντος. Ἤκουσα παρατήρησιν τοῦ κ. Σεργάκη ἀξιόλογον, ὅτι ἐπὶ ἀνακριβοῦς δηλώσεως μόνον ἀφοῦ κριθῇ ἀπὸ τὸ δικαστικὸν συμβούλιον, ὅτι ἡ παράλειψις ὀφείλεται εἰς δόλον, δέον νὰ ἐπιβάλλωνται αἱ κυρώσεις καὶ συμφωνῶ πλήρως εἰς τοῦτο. Ἐπίσης, ἀξιόλογος εἶναι ἡ πρότασις τοῦ κ. Λύχνου. Πράγματι, ὁ ἔλεγχος πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἐκδότας καὶ εἰς τοὺς Διευθυντὰς τῶν ἐφημερίδων. Πρέπει καὶ οὗτοι ἐξ ἴσου νὰ ὑπόκεινται εἰς αὐστηρὸν ἔλεγχον, ὡς οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, διότι σήμερον ὁ Τύπος εἶναι λειτούργημα καὶ ἀσκεῖ μεγάλην ἐπιρροὴν εἰς τὰ πολιτικὰ πράγματα. Πρέπει, κ. Πρόεδρε, φιλοδοξία τῆς παρούσης Βουλῆς νὰ εἶναι ἡ ψήφισις ἑνὸς νόμου, τοῦ «πόθεν ἔσχες», διὰ νὰ πνεύσῃ ἄνεμος ἠθικῆς ὑγείας. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἄγραφον κώδικα τῆς πολιτικῆς ἠθικῆς, πρέπει νὰ ἀποκτήσωμεν καὶ γραπτὸν νόμον πολιτικῆς ἠθικῆς. Τοῦτο εἶναι τὸ ὀξυγόνον, τοῦ ὁποίου ἔχομεν ἀνάγκην ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες.

§71Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἔπλασε κατὰ τὴν ἀντίληψίν του, ἢ ἐξ ἐλλείψεως τῆς προσηκούσης προσοχῆς εἰς τὴν παρακολούθησιν τῶν ἀπόψεων τῶν ὁμιλητῶν τοῦ κόμματος, θέσεις τάχα τῆς Ε.Δ.Α. ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐκφράζουν τὰς πραγματικὰς θέσεις τῆς ΕΔΑ, καὶ ἐπ’ αὐτῶν ᾠκοδόμησε ὡρισμένην ἐπιχειρηματολογίαν καὶ ὡρισμένην πολεμικήν. Ἐζήτησα ἤδη εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως τῆς Δευτέρας, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α., τὸν λόγον καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐκθέσω ποῖαι εἶναι σαφῶς αἱ θέσεις καὶ ποῖα εἶναι τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἔρχονται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Μπουρνιᾶ. Ἠθέλησα νὰ ἐπισημάνω ἀπάντησιν ἐπὶ θέσεων, τὰς ὁποίας αὐτὸς ἐνόμισεν, ὅτι ἐκφράζουν τὰς θέσεις τῆς Ε.Δ.Α.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§73Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ ὡς ποινικολόγος ἐπὶ 4 δεκαετηρίδας, ἀσχολούμενος εἰς τὰ Ποινικὰ Δικαστήρια; ἀλλὰ καὶ διότι προεκλογικῶς συνεχῶς ἐτόνιζον τὴν ἀνάγκην ἐφαρμογῆς τοῦ πόθεν ἔσχες, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω τὸν λόγον. Παρετηρήθη πάντοτε, μετὰ τοὺς μεγάλους πολέμους ἢ τὴν ἀναρρίχησιν εἰς τὴν ἐξουσίαν, κατ’ ἀνώμαλον τρόπον, Κυβερνήσεων ἀδιστάκτων, κάμψις τῆς πρὸς τὴν ἠθικὴν ἀντιστάσεως καὶ τῶν ἠθῶν ἔκλυσις καὶ πρὸ παντὸς δίψα πλουτισμοῦ. Τὸ φαινόμενον ἀνθρώπων μέχρι τινὸς πενιχρῶς διαβιούντων καὶ αἰφνιδίως αὐθαδῶς ἐμφανιζομένων μὲ πλοῦτον, τοῦ ὁποίου κάμνουν καὶ προκλητικὴν ἐπίδειξιν, εἶναι κακόν, τοῦ ὁποίου αἱ ρίζαι ἀνάγονται εἰς τὰ βάθη τῶν αἰώνων. Ὁ ἀξιότιμος φίλος κ. Μελᾶς, μὲ μίαν ὡραίαν ἱστορικὴν ἀνασκόπησιν ἐπεβεβαίωσε τὸ λεχθέν, ὅτι οἱ αἰῶνες ἀντιγράφουν ἀλλήλους. Οἱ ἄνθρωποι εἰς ὅλας τὰς πολιτείας καὶ εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας, ὅταν χαλαρωθῇ ἡ ἠθικὴ ἀντίστασις καὶ ἐπακολουθήσῃ ἡ διαφθορὰ ἢ ἡ πλεονεξία, παρασύρονται εἰς τὴν συσσώρευσιν ἀνόμου πλούτου. Ἀλλὰ πάντοτε οἱ τίμιοι, οἱ ἠθικοὶ ὕψωσαν τὸ ἀνάστημά των, ἵνα ἀνακόψουν τὴν ἔφεσιν πρὸς τὸν ὀλισθηρὸν αὐτὸν δρόμον. Δὲν ἐπιτρέπει ὁ χρόνος νὰ ἐπεκταθῶ. Θὰ ἀναφέρω μόνον τὸν παροιμιώδη Ἰουγούρθαν καταστάντα Βασιλέα τῆς Νουμηδίας. Οὗτος ὁδηγηθεὶς αἰχμάλωτος εἰς Ρώμην εὑρέθη πρὸ τοιαύτης διαφθορᾶς, ὥστε ἔλαβε τὸ θάρρος νὰ τονίσῃ, ὅτι ἡ διαφθορὰ τῆς Ρώμης ἦτο τοιαύτη, ὥστε ἂν ὑπῆρχεν ἀγοραστὴς θὰ ἠδύνατο νὰ τοὺς ἐξαγοράσῃ συλλήβδην ὅλους τοὺς Ρωμαίους. Καὶ τὴν Ρώμην, τὴν ὁποίαν εἶχον καταστήσει κοσμοκράτειραν, ὄχι μόνον αἱ τραχεῖς λεγεῶνες, ἀλλὰ καὶ ἡ πρόσκλησις εἰς τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἀρετήν, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ περισώσουν οὔτε οἱ Κάτωνες οὔτε οἱ Γράγχοι. Ἡ διαφθορὰ τὴν διέλυσε. Παρ’ ἡμῖν ἀξίωμα, τὸ ὁποῖον ἐτηρεῖτο μὲ θρησκευτικὴν εὐλάβειαν προπολεμικῶς, ἦτο, ὅτι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες εἰσήρχοντο πλούσιοι καὶ ἐξήρχοντο πένητες. Ὁ Πλούταρχος διὰ τὸν Ἀριστείδην εἶπε τὰ ἑξῆς: «Πένης ἐξῆλθε, πενέστερος ἐπανῆλθεν, ἵνα ἀπέλθῃ πάμπτωχος». Καὶ ὅμως ἡ ἀτμόσφαιρα ἡ Ἑλληνική, ἡ ὁποία δὲν ἐγνώρισεν ἀπὸ τὴν δημοσίαν ζωὴν ἢ τὸ ἄρωμα τῆς ἀρετῆς, ἐκορέσθη κατὰ τοὺς τελευταίους χρόνους ἀπὸ τὰς ἀναθυμιάσεις τῶν ἐντόνων διαδόσεων περὶ συσσωρεύσεως ἀνόμως πλούτου ὑπὸ συγγενῶν, στενῶν συγγενῶν, στενωτάτων συγγενῶν τοῦ ἀποδοκιμασθέντος ὑπὸ τοῦ λαοῦ καθεστῶτος τῆς Ε.Ρ.Ε. Κύριοι βουλευταί, πρόσωπα τοῦ στενοῦ περιβάλλοντος, ἐκμεταλλευόμενα τὴν ἐπιρροήν των καὶ τοὺς συγγενικοὺς δεσμούς, ἔδωσαν τὸ δικαίωμα νὰ γίνῃ πιστευτόν, ὅτι μετεχειρίσθησαν τὰς ἰδιότητας ταύτας ὡς μέσον ἀκόπου καὶ ἀθεμίτου πλουτισμοῦ. Καὶ ἔφθασαν μέχρι τοιούτου σημείου διαστροφῆς τοῦ ἠθικοῦ των αἰσθητηρίου, ὥστε νὰ μὴ ἀποκρύπτουν τὰς ἐπιτυχίας των καὶ διαλαλοῦν τὸν εὔκολον πλουτισμὸν ὡς ἱκανότητα. Ἐπίστευον, ὅτι θὰ ἦσαν ἰσόβιοι εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ δι’ αὐτὸ μᾶς ἀπειλούσατε, κύριοι τῆς ΕΡΕ, μὲ πολλὰς τετραετίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐμνημόνευσα κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου τῆς 16ης Ἰουνίου ἐ.ἔ. χαρακτηριστικὰ παραδείγματα καὶ κατωνόμασα ἀδελφοὺς καὶ γαμβρούς, οἱ ὁποῖοι κάμνουν ἐπίδειξιν τοῦ πλούτου των. Λεπίδες, μέγαρα, ψάθες μὲ τετράμηνον φυλάκισιν, οἰκόπεδα, δανεισμοί. Εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα» τῆς 7.11.63, ἀναγράφεται, ὅτι εἰς οἰκόπεδον ἀξίας 586.000 δραχμῶν τοῦ Γραμμένου Καραμανλῆ εἰς Θεσσαλονίκην, ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἔδωσε δάνειον 7.500.000 δραχ.: «Εἰς τὰς παραμονὰς τῶν προσφάτων ἐκλογῶν. — ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ ΔΑΝΕΙΣΜΟΙ ΑΔΕΛΦΟΥ ΤΟΥ κ. ΚΑ-ΡΑΜΑΝΛΗ. — Τὸ οἰκόπεδον καὶ τὸ δάνειον 7,5 ἑκ. Θεσσαλονίκη, 5 Νοεμβρίου. (Τοῦ ἀνταποκριτοῦ μας). Εἰς τοπικὴν ἐφημερίδα ἀναγράφεται ἡ ἑξῆς εἴδησις: «Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 229)3537)195.373 τῆς 25ης Σεπτεμβρίου 1963 συμβάσεως βιομηχανικῆς πιστώσεως ἐχορηγήθη εἰς τὸν κ. Γραμμένον Γεωργίου Καραμανλῆν, καπνέμπορον, κάτοικον Καβάλας (ὁδὸς Φιλελλήνων 41), δάνειον ἐξ 7.500.000 δραχμῶν. Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1901 τῆς 24ης Ὀκτωβρίου 1963 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Θεσσαλονίκης, ἐνεγράφη προσημείωσις ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, πρὸς ἐξασφάλισιν μέρους τοῦ χορηγηθέντος δανείου, ἤτοι δραχμῶν 7.150.000 ἐπὶ ἑνὸς οἰκοπέδου τοῦ κ. Γραμμένου Γαραμανλῆ, ἐκτάσεως 4.000 τετραγωνικῶν μέτρων, κειμένου εἰς τὴν θέσιν Δέϊ–Ντελὶκ καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς ἀγούσης ἀπὸ Σταυρόπολιν πρὸς Ἑπτάλοφον. Τὸ οἰκόπεδον ἠγοράσθη τὴν 19ην Ὀκτωβρίου 1962, δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 3377 συμβολαίου τῆς συμβολαιογράφου κυρίας Σιγανίδου, ἀντὶ 586.000 δραχμῶν». Ἐν κατακλεῖδι, ἡ ἐφημερὶς διερωτᾶται εἰς ποῖον ἄλλον ἐχορηγήθη δάνειον τόσων ἑκατομμυρίων εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν καὶ ἂν ἡ ἀξία τοῦ οἰκοπέδου καλύπτῃ τὴν Τράπεζαν». («Βῆμα», 7.11.63). Βεβαίως δὲν ἀναλαμβάνομεν τὴν εὐθύνην, ὅτι ὅσα λέγονται καὶ ἄδονται εἶναι ἀληθῆ. Ἀλλὰ ὅταν ὑπάρχῃ πόρισμα, ὅτι ἐν ἔτει 1952 ἀναξιοπρεπῶς ἐδανείζετο ἑκατοντάδραχμα ἀπὸ τοὺς ὑφισταμένους του ὁ τότε Ὑποδιευθυντὴς τοῦ ΤΕΒΕ Ἀλέκος Καραμανλῆς καὶ σήμερον ὅσον καὶ νὰ κρύπτεται, παρουσιάζει ἀπίστευτον οἰκονομικὴν δραστηριότητα, δημιουργεῖ ὁ ἴδιος τὴν ἀνάγκην τῆς ἐρεύνης. Ἐλέχθη, ὅτι χωρὶς φωτιὰ δὲν ὑπάρχει καπνός. Αἱ τολῖπαι περιΐπταντο τοῦ Πλαταμῶνος καὶ ἡ φωτιὰ ἀπεδείχθη πραγματική. Ἐντονωτάτη ἡ διάδοσις, ὅτι τὰ 8 πλοῖα τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὸ ὄνομα ἑνὸς ἐν Πειραιεῖ, ὅστις εἶχε μίαν μικρὰν ἀνεμότρατα, ἀνήκουν εἰς τὸν τέως Ὑποδιευθυντὴν τοῦ ΤΕΒΕ. Βεβαίως ἡ φήμη εἶναι πολλάκις καὶ ἄδικος καὶ ὑπερβολική. Ὁ Βιργίλιος ὁ Λατῖνος μέγας ποιητής, παριστάνει τὴν φήμην ὡς γιγαντιαῖον ὄρνεον τοῦ ὁποίου αἱ πτέρυγες καλύπτουν τοὺς αἰθέρας, ἡ πλάτη ἐγγίζει τὸν οὐρανὸν καὶ οἱ γαμψοὶ ὄνυχες τὴν γῆν. Ἀλλὰ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπιβάλλεται ἡ ἔρευνα καὶ ἡ διαλεύκανσις ὥστε ἐὰν ὑπῆρξεν ἀθέμιτος πλουτισμός, νὰ ὑπάρξῃ ὁ κολασμὸς ἢ πάντως νὰ διαλευκανθῇ ἡ ἔντονος καὶ ἐπίμονος φήμη, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ὁ ἰδιοκτήτης τῆς ἀνεμότρατας ἔχων καθημερινὸν συγχρωτισμὸν μὲ τὸν ἀδελφὸν τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἀπὸ τὸ 1958 νὰ ἀγοράζῃ 8 πλοῖα, νὰ ἱδρύῃ Ἑταιρεῖες μὲ δεκάδες ἑκατομμυρίων κεφάλαια καὶ ὁ Πειραιεὺς ὁλόκληρος νὰ πιστεύῃ, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι τοῦ λυμαινομένου τὰ τομάρια τῆς Κεφαλληνίας, ἀδελφοῦ. Ὅλα αὐτὰ μοῦ δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι ἡ ἀποκάθαρσις τῆς δημοσίας ζωῆς ἀπὸ τοὺς ρύπους τῆς δράσεως αὐτῶν τῶν νεοπλούτων καὶ ἡ ἠθικὴ ἐν γένει ἐξυγίανσις τῆς δημοσίας ζωῆς ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ἀποτελεῖ ὅρον ἐκ τῶν οὐκ ἄνευ ὅπως ἀχθῇ εἰς αἴσιον πέρας ἡ καταβαλλομένη ἐντατικὴ προσπάθεια πρὸς ἐξυγίανσιν ὑπὸ τῆς Ε.Κ. καὶ ἐπιτύχῃ ὁ ἠθικὸς καθαρμὸς τοῦ ὁποίου τὴν ἐπιβολὴν μᾶς ἐνεπιστεύθη ὁ λαός. Τὸ νομοσχέδιον τοῦ 1961 ἦτο ἕνας αἰφνιδιασμὸς εὐθιξίας ἵνα μετατοπισθῇ ἡ προσοχὴ τῆς κοινῆς γνώμης, λόγῳ τῶν ἀπείρων καὶ δυσωνύμων σκανδάλων τὰ ὁποῖα ἀπεκαλύπτοντο τότε. Καὶ τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον ἦτο ἀντισυνταγματικὸν καὶ ἀνάξιον συζητήσεως. Οὔτε τοὺς Ὑπουργούς, οὔτε τοὺς Ὑφυπουργούς, οὔτε τοὺς συγγενεῖς περιελάμβανε. Ἡ ΕΡΕ ἔχει μεγάλην ἀντιπάθειαν πρὸς τὰς Ἐξεταστικὰς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπάς. Ἔφθασεν ὁ Πρόεδρος κ. Πιπινέλης εἰς τὸ σημεῖον νὰ ὑποστηρίξῃ χθές, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ ἦτο λαιμητόμος διὰ τοὺς πολιτικοὺς ἀντιπάλους. Διαφωνοῦμεν ριζικῶς καὶ διαμαρτύρομαι καὶ πάλιν, διότι ὁ βουλευτὴς ὁ ὁποῖος θὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, θὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον του μὲ εὐσυνειδησίαν καὶ ἀντικειμενικότητα. Μᾶλλον ἀλληλεγγύην πρὸς τοὺς συναδέλφους θὰ ἐπιδείξῃ καὶ ἀπόδειξις, ὅτι καίτοι σωρεία αἰτήσεων ἄρσεως τῆς ἀσυλίας συναδέλφων ὑπὸ τῶν Εἰσαγγελέων Ἐφετῶν ὑπάρχει, σπανιώτατα αἴρεται ἡ ἀσυλία. Ἀλλὰ τινὲς ἐκ τῶν συναδέλφων τῆς ΕΡΕ ἔχουν καὶ προσωπικοὺς λόγους νὰ στρέφωνται κατὰ τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν. Καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω τὰ ἀκόλουθα. Ἐν πρώτοις θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ὑπάρχῃ μεγάλη ἀναδρομὴ εἰς τὸ παρελθόν. Αἱ μέχρι τοῦ θανάτου τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου Κυβερνήσεις καὶ νομίμως ἀνῆλθον εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ οὐδεὶς ἐτόλμησε νὰ τὰς κατηγορήσῃ δι’ ἀτασθαλίας ἢ σκανδαλώδεις συμβάσεις. Ποτὲ δὲν κατηγορήθησαν ὡς ἐπιβήτορες τῆς ἐξουσίας. Ἄρα τὸ ἔτος 1956 πρέπει νὰ μετατοπισθῇ εἰς Ὀκτώβριον τοῦ 1955. Οἱ διοικήσαντες τὰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις ἤτοι ΔΕΗ καὶ συναφεῖς, παραμένουν ἄτρωτοι ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον καὶ οἱ ἀδελφοί. (Ἐνταῦθα ἀναγινώσκει ἀποκαλύψεις Συμβούλου τοῦ ΕΟΤ Ἀγγέλου Καρούφαλου, ὅστις κατήγγειλεν, ὅτι ἔργα ἐκτελεσθέντα ὑπὸ τοῦ ΕΟΤ ἐσημείωσαν ὑπερβάσεις μέχρι 300% δηλαδὴ δι’ ἔργα προϋπολογισθέντα 30 μὲ 35 ἑκατομμ. αἱ ὑπερβάσεις ὑπερέβησαν τὰ 100). Καὶ ἐνῷ μὲν κατήγγειλεν ὁ ἐν λόγῳ Σύμβουλος, ὅτι ἡ ἐργασία ἦτο ἀμελέτητος καὶ σκοτεινή, δυναμένη νὰ παρουσιάσῃ πολλοὺς ὑπευθύνους, ἡ ΕΡΕ ἐκάλυψε τὴν φοβερὰν καταγγελίαν διὰ τῆς σιωπῆς. Τὰ ἔργα ἦσαν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διαμορφώσεως Παλαμηδίου 180%, ἀρχικῶς 377.000, ὑπέρβασις 705.000. 2) Διαμορφώσεως χώρου Μικροῦ Καβουρίου, 170%, ἀρχικῶς 394.000, ὑπέρβασις 662.000. 3) Ἐξωραϊστικὰ ἔργα ξενοδοχείου Ναυπλίου, 146%, ἀρχικῶς 732.000, ὑπέρβασις 1.077.000. 4) Ὑδρεύσεως περιπτέρου Παλαιᾶς Κορίνθου, 77%, ἀρχικῶς 85.000, ὑπέρβασις 65.000. 5) Προεκτάσεως ξενοδοχείου Ναυπλίου 62%, ἀρχικῶς 3.898.000, ὑπέρβασις 2.378.000. 6) Πλὰζ Βουλιαγμένης, 63%, ἀρχικῶς 2.068.000, ὑπέρβασις 1.280.000. 7) Κτίσμα Πάρνηθος ὑπέρβασις 300%, ἀρχικῶς 27.000.000, θὰ ὑπερβῇ τὰ 100.000.000. Κύριοι συνάδελφοι, δεδομένου, ὅτι οἱ ἀνόμως πλουτίσαντες ἐζημίωσαν τὸ δημόσιον, διότι ἐὰν ὑπῆρχον ἰδιῶται, δὲν θὰ ἐσιώπων, ἡ κάθειρξις εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ ἀφοῦ θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ δικονομία τῶν 5μελῶν Ἐφετείων, εἰς τὰ ὁποῖα τὸ ψήφισμα τοῦ 1925 ὑπήγαγε τὰ κατὰ τοῦ Δημοσίου ἐγκλήματα καὶ δὲν προσκρούει εἰς τὸ ἄρθρον 95 τοῦ Συντάγματος. Κύριοι συνάδελφοι, εἰλικρινῶς εὔχομαι ὅλαι αἱ διαδόσεις ἔστω καὶ ἐντονώταται καὶ οἱ ψίθυροι νὰ ἀποδειχθοῦν ἀβάσιμοι καὶ ὅτι ὅλοι οἱ ἀναμιχθέντες ν’ ἀποδειχθῇ, ὅτι ἦσαν καὶ εἶναι λευκοί. Ἀλλὰ τὸ διακηρύσσομεν, ὅτι δὲν εἴμεθα καὶ διατεθειμένοι νὰ συγκαλύψωμεν. Διὰ τῆς συγκαλύψεως δὲν ἐπέρχεται ἐξυγίανσις. Ἡ ἐξυγίανσις ἐπέρχεται ὅταν ἐπέλθῃ πλήρης διελεύκανσις ἢ ὁ κολασμός. (Χειροκροτήματα).

§74Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω δύο λέξεις εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος κ. συναδέλφου.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Καλλία.

§76Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος, ἀνεφέρθη εἰς ὡρισμένα σημεῖα εἰς τὴν ἀγόρευσίν του εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦ 1961, τὸ ὁποῖον εἶχον καταθέσει εἰς τὴν Βουλὴν μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ καὶ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. κ. Καραμανλῆ. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις. Ἕνα μέρος τῆς ὁμιλίας του ἀπετέλει, κατ’ οὐσίαν ἐπερώτησιν διὰ τὴν ὁποίαν, ἂν ἦσαν παρόντες, θὰ εἶχον τὰ μέσα νὰ ἀπαντήσουν, κατ’ οὐσίαν. Δεύτερον εἶπεν...

§77Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπιεικὴς ὑπῆρξα.

§78Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δεύτερον, εἶπεν, ὅτι ἡ μὴ παραδοχὴ τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ὀφείλεται εἰς ἀνησυχίαν, ἐνῷ δύναται νὰ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἔγινε δεκτόν, ὅτι ὑπάρχει ὑπόνοια, δυναμένη νὰ δικαιολογήσῃ τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλὰ τὸ κύριον θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἔλαβον τὸν λόγον εἶναι οἱ βαρεῖς χαρακτηρισμοί, μὲ τοὺς ὁποίους ἐχαρακτήρισε τὸ νομοσχέδιον τοῦ 1961. Θὰ ἤθελον, ὡς πρὸς αὐτό, νὰ μνημονεύσω πῶς ὑπεδέχθη τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου καὶ Ἀρχηγὸς τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ὅταν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου ἀνήγγειλεν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 15)12)60 ὁ κ. Καραμανλῆς. Εἶπε τότε ὁ κ. Παπανδρέου: «Διότι ἄλλοτε ὑπάρχει τὸ πάθος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς τὸν βωμὸν τοῦ ὁποίου θυσιάζεται τὸ δίκαιον καὶ ἄλλοτε ἡ ἀνοχὴ τῆς συναδελφότητος. Καὶ διὰ τοῦτο εἶναι εὔλογος ἡ προσπάθεια νὰ εὑρεθῇ τρόπος ἐπὶ τῶν ἠθικῶν θεμάτων νὰ ἀποκαθίσταται ἡ ἀλήθεια. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν χαιρετίζω τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως». Δικαιολογεῖται κριτική, διότι μετὰ ταῦτα τὸ νομοσχέδιον κατεψηφίσθη ἀπὸ τὸ Κόμμα τοῦ κ. Παπανδρέου, ἀλλὰ δὲν δικαιολογεῖται τοιαύτη ἄρνησις καὶ ἐπίκρισις ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔτυχε τοιαύτης ὑποδοχῆς.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνετε, κ. συνάδελφε.

§80Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δὲν ἐχρειάζετο καθόλου ἡ ὑπόμνησις κ. Πρόεδρε. Θὰ συνίστων νὰ τὴν ἀπευθύνετε ἐκεῖ, ὅπου ὑπάρχει λόγος. Ὅσον ἀφορᾷ ἐμὲ οὔτε ἔχω ἀνάγκην τῆς ὑπομνήσεως οὔτε τὴν δέχομαι.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ρουσσόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§82Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω, διότι δὲν βλέπω παρὰ ἐλαχίστους συναδέλφους νὰ εἶναι παρόντες, τὰ ἑδώλια εἶναι κενά. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Βασιλᾶτον, πρῶτον, διὰ τοῦ προτεινομένου νομοσχεδίου τιμωροῦνται αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν; Δεύτερον, ἀρκεῖ τὸ παρὸν νομοσχέδιον διὰ νὰ περιλάβῃ ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ τρίτον ἐὰν δὲν ἀρκῇ τότε πρὸς τίνα σκοπὸν προτείνεται τοῦτο;

§83Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἐφ’ ὅσον τροποποιηθῇ ὡς πρὸ ὀλίγου ὑπέδειξα εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἐλεγχθοῦν καὶ νὰ τιμωρηθοῦν ὑπὸ τῶν 5μελῶν Ἐφετείων καὶ οἱ συγγενεῖς μέχρι τρίτου βαθμοῦ τῶν ἀσκησάντων διοίκησιν, θὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τοὺς σκοποὺς δι’ οὓς κατετέθη καὶ συνεπῶς θὰ εἶναι χρήσιμον.

§84Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι καὶ μετὰ τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Βασιλᾶτος, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ὑποβληθῇ. Εἶναι τελείως περιττόν. Θὰ προκαλέσῃ σάλον καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι οὐδέποτε ἄλλοτε ἐψηφίσθη τοιοῦτον νομοσχέδιον παρὰ μόνον εἰς χρόνια παρακμῆς καὶ διαφθορᾶς. Ἄλλαι ἦσαν αἱ προϋποθέσεις τῶν ἀρχαίων Ἀθηνῶν. Αἱ Ἀθῆναι εἶχον τότε 6.000 κατοίκους ἐλευθέρους καὶ 40.000 δούλους. Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος εἰς ἐποχὴν παρακμῆς τοῦ Ἑλληνισμοῦ, μετὰ τὸ 1920 δηλαδή, κατέφυγεν εἰς τοιαῦτα μέτρα καὶ ὑπέβαλε τοιοῦτον νομοσχέδιον. Ὑποστηρίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι τεκμήριον παρακμῆς τῆς χώρας μας. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ σεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζετε νομοσχέδιον ἀπρεπές, ὑποκριτικόν, νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ δεῖγμα παρακμῆς. Πρέπει νὰ προσέξετε καλύτερα καὶ σεῖς καὶ ὅλοι ὅσοι ψηφίσετε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἴτε εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. ἀνήκετε καὶ τό θέλετε, διὰ τὴν συγκάλυψιν τῶν εὐθυνῶν, εἴτε εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν καὶ τὸ θέλετε διότι τὸ ὑπεσχέθητε εἰς τὸν λαόν. Μὲ τὸ σχέδιον αὐτὸ ἐπιχειρεῖτε τὴν καταρράκωσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, δηλαδὴ αὐτῆς ταύτης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ διερωτῶμαι εἰς τοιαύτην παρακμὴν ἐφθάσατε; Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἔχουν θέσιν εἰς τὴν Βουλὴν οἱ ὑποστηρίζοντες αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἢ ἄλλως ἐὰν ἔχωμεν θέσιν ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι τασσόμεθα κατ’ αὐτοῦ. Λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἔχετε πάθει ὅλοι παράκρουσιν. Οὐδαμοῦ ἀλλοῦ ἔχει ἰσχύσει τοιοῦτο μέτρον. Ποῦ τὸ εὑρήκατε καὶ τὸ ἐφέρατε ἐδῶ τόσον ἀκρίτως; Πῶς τὸ δέχεσθε σεῖς οἱ παλαιότεροι; Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἐκθέσῃ καὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ σᾶς τοὺς ἰδίους. Ὅταν εἷς ἐκλέγεται βουλευτής, τοῦτο σημαίνει ὅτι ἐκρίθη καὶ προεκρίθη ὑπὸ τοῦ λαοῦ. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς τὸ πρόσωπον αὐτὸ δὲν ὑπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τῆς διοικήσεως ἢ τῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ κρίνει καὶ τὴν διοίκησιν καὶ τὴν δικαιοσύνην. Ποῦ τὸ ἐμάθατε, κ. Καλλία, ὅτι ὁ βουλευτὴς ὑπόκειται εἰς κρίσιν; Καὶ ἡ ἰδία ἡ ΕΔΑ, ἡ ὁποία ἐπιζητεῖ τοιαῦτα μέτρα, ἐδήλωσεν ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτύχητε τίποτε διὰ τὸ παρελθόν. Ἁπλῶς ρίχνετε στάχτη εἰς τὰ μάτια τοῦ κόσμου. Δυστυχῶς διαπιστοῦται ὅτι προχωρεῖτε εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν, ὅτι δηλαδὴ καὶ τὰ δύο ἀστικὰ κόμματα ἁμιλλᾶσθε πόσον γρηγορώτερα θὰ καταστρέψετε τὸ ἀστικὸν καθεστώς. Κύριε Ὑπουργέ, προβαίνετε εἰς κακὴν πρᾶξιν καὶ αἱ εὐθῦναι σας θὰ εἶναι ἱστορικαί. Λυποῦμαι, ποὺ ἔλαχεν εἰς ἐμὲ ὁ κλῆρος νὰ εἴπω τὴν ἀλήθειαν. Ἔχετε ὅλοι πάθει πτῶσιν τοῦ ἠθικοῦ σας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποτελεῖ ἔνδειξιν παρακμῆς τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Μέ ποῖον ἠθικὸν θὰ προχωρήσετε εἰς τὴν ἀναμόρφωσιν τῆς Ἑλλάδος; Μέχρι τοῦδε δὲν ἠσχολήθημεν μὲ κανένα θέμα τὸ ὁποῖον ὡς σκοπὸν θὰ ἔχῃ τὴν οἰκονομικὴν ἀναμόρφωσιν τῆς χώρας. Ἀσχολούμεθα μόνον μὲ ἀρνητικὰ στοιχεῖα. Λυποῦμαι ποὺ λέγω αὐτὴν τὴν ἀλήθεια πρὸ κενῶν ἑδωλίων. Ἐλπίζω, οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀναγνώσουν τοὐλάχιστον ἐκ τῶν πρακτικῶν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω. Μὲ ποῖον ἠθικόν, κύριοι συνάδελφοι, θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς Ἑλλάδος; Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ θίξω κανένα. Δυστυχῶς ὅμως διαπιστώνω, ὅτι μία ἠθικὴ κατάπτωσις ὑπάρχει εἰς τὸ Σῶμα. Ὅσοι ἔπταισαν νὰ τιμωρηθοῦν. Οἱ ὑπάρχοντες νόμοι φθάνουν. Ἐξ ἄλλου τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν κατάστασιν ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρελθόν. Ἀλλὰ τότε τὸ κάμνετε διὰ τὸ μέλλον; Ὑποστηρίζω, ὅτι διὰ τὸ μέλλον δὲν χρειάζεται. Δὲν πρέπει νὰ ὑποπέσετε εἰς τοιοῦτον ἔγκλημα κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν ἔχετε ἐπίγνωσιν τοῦ κακοῦ ποὺ κάμνετε, θὰ πρέπει νὰ κινηθῆτε ἀπὸ τὴν θέσιν σας καὶ νὰ διορθώσετε τὰ πράγματα, σεῖς μὲν κ. Ὑπουργέ, ἀποσύροντας τὸ νομοσχέδιον, σεῖς δὲ κύριοι συνάδελφοι, μὴ ψηφίζοντες τοῦτο. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ὡς προκαταρκτικὰ καὶ λυποῦμαι, διότι τὰ εἶπον πρὸ κενῶν ἑδωλίων. Δὲν ἐξήντλησα τὴν ὁμιλίαν μου. Ἐθεώρησα σκόπιμον τώρα νὰ εἴπω μόνον αὐτά, ὥστε νὰ σκεφθῶμεν μέχρι τῆς ἑπομένης συνεδριάσεως ἐὰν θὰ πρέπει νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον ἢ ὄχι.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἐκφωνεῖ τὰ ὀνόματα τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, διαγράφων ταὐτοχρόνως τοὺς ἀπόντας).

§86Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκεφαλίζετε ὅλους τοὺς ρήτορας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐγγραφῆ, διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, καλῶντας αὐτοὺς νὰ ὁμιλήσουν τώρα, ἐνώπιον κενῆς αἰθούσης;

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔπρεπε νὰ φύγουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι.

§88Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Μὲ ποίαν δικαιολογίαν διαγράφετε ὅλους τοὺς ρήτορας;

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶχον καθῆκον οἱ κ.κ. συνάδελφοι νὰ καθήσουν.

§90Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι καὶ νομίζω, ὅτι καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι πρέπει νὰ διαμαρτύρωνται.

§91Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις, ἡ παρατήρησίς σας διὰ τοὺς διαγραφέντας ἀγορητὰς θὰ ἦτο ὀρθὴ ἐὰν ὑπῆρχεν ἀπαρτία. Αὐτοὶ ἀπουσιάζουν καὶ αὐτὴν τὴν ὥραν δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεδριάζῃ ἡ Βουλὴ ἐλλείψει ἀπαρτίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ θὰ ἔλεγον ὅτι εἰς τὸν νέον συνάδελφον κ. Βερνῖκον θὰ ἔπρεπε νὰ παράσχωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀκουσθῇ ἀπὸ τὸ Σῶμα ὁλόκληρον καὶ ὄχι ἀπὸ πέντε βουλευτάς.

§92Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀκουσθῇ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους ὁ νέος συνάδελφος, ἀπὸ τὰ καθίσματα πρόκειται νὰ ἀκουσθῇ. Ἡμεῖς θὰ ἔπρεπε νὰ παρακαλέσωμεν οἱ διαγραφέντες νὰ μὴ ἔχουν διαγραφῆ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ ὁμιλήσουν, ὅταν θὰ ὑπάρχῃ ἀπαρτία.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βερνῖκος, ἔχει τὸν λόγον.

§94Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Εὐχαριστῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν νὰ ὁμιλήσω ἐνώπιον περισσοτέρων συναδέλφων. Αὐτὸ ἀποτελεῖ καὶ ἰδικήν μου ἐπιθυμίαν, ἀλλὰ βλέπω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ. Καὶ ἐπειδὴ ἐλέχθη ὅτι διὰ πρώτην φορὰν παρευρίσκομαι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ὅτι καὶ ἄλλοτε πρὸ 12 ἐτῶν παρευρισκόμην, καὶ ἐξεβλήθην βιαίως ἐκ τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐπιθυμῶ νὰ μιλήσω, καίτοι παρῆλθεν ἡ ὥρα, διότι πιστεύω ὅτι πολλὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ διορθωθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Προσωπικῶς, ὡς ἀνήκων εἰς τὴν Ε.Κ. δηλῶ ὅτι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ τροποποιήσωμεν τοῦτο εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀνταποκριθῇ τῶν σκοπῶν τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει. Νὰ ἀποκαθαρισθοῦν δηλ. τὰ ὅσα ἡ τελευταία δεκαετία συνεσσώρευσεν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ὁ ἔγκριτος καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐκ Πειραιῶς, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἤρχισε τὴν ἀγόρευσίν του μὲ τὴν φράσιν: «Ἀπετέλει Πανελλήνιον αἴτημα...». Τὸ αἴτημα ὅμως τοῦτο, τὸ πανελλήνιον, δὲν ἐπεδίωκε τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ δημοσίου βίου τῆς Χώρας. Ἄν συνέβη καὶ ὡρισμένοι πολιτικοὶ νὰ ἦσαν ρευστῆς πολιτικῆς εὐθιξίας, τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι τὸ Νομοσχέδιον πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν τίτλον αὐτὸν καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἔγκριτον συνάδελφον, τὸν κ. Πολυχρονίδην, νὰ ἀποσύρῃ τὸν τίτλον αὐτὸν καὶ νὰ θέσῃ τὸν τίτλον «περὶ ἐξυγιάνσεως τοῦ δημοσίου βίου τῆς χώρας», ποὺ δι’ αὐτοῦ ἐννοοῦνται ὅλοι οἱ φορεῖς τοῦ δημοσίου βίου. Ἐπειδὴ σήμερον ὑπάρχει καὶ τετάρτη ἐξουσία, ὁ Τύπος, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς οἱ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου θαυμάζομεν καὶ τιμῶμεν, πρέπει καὶ αὐτὴ νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὡς σαφῶς εἰσηγήθη κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ὁ ἐκ Κερκύρας ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Πρέπει ἀκόμη νὰ συμπεριληφθοῦν οἱ Νομάρχαι, οἱ Δήμαρχοι καὶ αἱ χιλιάδες τῶν Διευθυντῶν Πολιτικῶν Γραφείων τῆς ληξάσης δεκαετίας. Ἀλλ’ ἐπ’ αὐτῶν δὲν θὰ ἐπιμείνω περισσότερον, ἐπιφυλασσόμενος εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Τὸ νομοσχέδιον, κ. συνάδελφοι, προβλέπει κυρώσεις, διὰ τὸ παρελθὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον ἔγκριτοι συνάδελφοι ἀπέδειξαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ κάθαρσις, λόγῳ παραγραφῆς, κυρίως. Ὡς πρὸς τὸ μέλλον εἶναι βέβαιον ὅτι οἱ ρευστῆς συνειδήσεως, ἂν ὑπάρχουν, ἂς μὴ πλανώμεθα, θὰ προσπαθήσουν καὶ θὰ εὕρουν τὸν τρόπον νὰ διαφύγουν τῶν κυρώσεων, νὰ διαφυλάξουν ἑαυτούς, ὅπως διέφυγαν οἱ τῆς τελευταίας δεκαετίας. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ἰσχύοντος δικαίου τόσον, ὅσον καὶ διὰ τῶν Ἐξεταστικῶν ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῶν, καὶ τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου μὲ μίαν κωδικοποίησιν καὶ διόρθωσιν τῶν διατάξεων περὶ παραγραφῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ κάθαρσις τοῦ παρελθόντος. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου, τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἀνήκομεν καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἠγωνίσθημεν ὡς στρατιῶται, ἐπέτυχε τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Δὲν ἐπιτρέπεται, ἑπομένως, νὰ ψηφίσωμεν νέα ἔκτακτα μέτρα καὶ μάλιστα κατὰ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ τὰ πληρώσωμεν πάλιν ἡμεῖς, οἱ τῆς πλειοψηφίας, οἱ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω διατί. Κατὰ τὴν συζήτησιν τότε εἰς τὴν Βουλὴν «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν Τραπεζῶν», εἶχον καταφερθῆ ἐναντίον ὡρισμένων θέσεων τοῦ νομοσχεδίου. Μετὰ τὴν ὁμιλίαν μου μὲ ἐπεσκέφθη σημαῖνον στέλεχος τῆς ΕΡΕ καὶ μοῦ ἐπέστησε τὴν προσοχήν, ὅτι διατρέχω τὸν κίνδυνον νὰ ἐκβληθῶ ἀπὸ βουλευτὴς καὶ νὰ ἐκκαθαρισθῶ καὶ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου. Τὸ πρῶτον, κ. συνάδελφοι, ἐπετεύχθη ἀμέσως καὶ τὸ δεύτερον ἐπεδιώχθη ἐπὶ μίαν δεκαετίαν. Καὶ ἐνῷ τὸ Ἵδρυμα, μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν», ὡς ἀνέφερε καὶ ὁ ἔγκριτος συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος, ἐμοίρασεν ἑκατομμύρια εἰς ἀπιθάνους ἀνθρώπους, μὴ δικαιουμένους δανείου, δὲν ἔδωκεν οὐδὲ δραχμὴν εἰς ἐπιχείρησιν ἔχουσαν ἱστορίαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ΟΛΠ», διότι εἶχον τὸ θάρρος ὁμιλῶν, νὰ εἴπω τὴν ἀλήθειαν, εἶναι γνωστὴ ἡ πολεμική, ἡ ὁποία ἠσκήθη ἐναντίον μου. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς πρέπει νὰ διορθωθῇ τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ διαφυλαχθοῦν, κυρίως, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι μακρὰν ρευστῆς πολιτικῆς εὐθιξίας. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ζητεῖται ἡ ὑποβολὴ δηλώσεως κατὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον. Δὲν δύναμαι ν’ ἀντιληφθῶ διατὶ δὲν συνδυάζεται ἡ δήλωσις αὐτὴ μὲ τὴν εἰς τὴν Ἐφορίαν ὑποβαλλομένην τοιαύτην. Καὶ πῶς θὰ ἐπιτευχθῇ ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός, ἐὰν εἰς τὴν δήλωσιν δὲν περιλαμβάνωνται τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τὰ ἀρχικά, τὰ πρὸ τῆς ἀσκήσεως ἐξουσίας τινός, μὲ τὴν ἤδη μετὰ τὴν ἐνάσκησιν ταύτης ὑπάρχουσαν οἰκονομικὴν πραγματικότητα; Θὰ ἔπρεπεν ἐν προκειμένῳ ὅπως ἡ κρατικὴ μηχανή, ἡ ὁποία κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τελευταίας 10ετίας εἶχε σχηματίσει τόσους φακέλλους διὰ τοὺς Ἕλληνας, εἰς τοὺς ὁποίους εἶχον τὴν τιμὴν νὰ συμπεριληφθῶ καὶ ἐγώ, νὰ σχηματίσῃ ὡρισμένους ἀκόμη φακέλλους παρακολουθήσεως οἰκονομικῶν πλέον αὐξομοιώσεων τῶν ἀσκούντων δημόσιον λειτούργημα ἀτόμων. Ὑπάρχουν πίνακες πιστοδοτήσεως ἀπὸ τὸ Πιστωτικὸν Ἵδρυμα, ὑπάρχουν πίνακες πιστοδοτήσεως ἀπὸ τὸν ΟΧΟΑ, ὑπάρχουν πίνακες πιστοδοτήσεως ὡρισμένων ἀτόμων ἐξ αὐτῶν τῶν Ὀργανισμῶν, τῶν λαβόντων ἀτελείας, τῶν μεγάλων δημοπρασιῶν, τῶν Νομικῶν Συμβούλων ἀκόμη ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρανόμως ἔλαβον μέρος εἰς μεγάλας δημοπρασίας, διότι καὶ οἱ δικηγόροι, εἴμεθα ἄμισθοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, φορεῖς τοῦ δημοσίου βίου καὶ ἑπομένως καὶ ὑπεύθυνοι. Ἐπίσης δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ προσπαθοῦμεν νὰ ἀνεύρωμεν καὶ νὰ περιορίζωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν κύκλον τῶν ἐρευνῶν μας εἰς τοὺς ἀνιόντας καὶ τοὺς κατιόντας, διὰ νὰ ἀνεύρωμεν ὑπευθύνους. Ὁ κύκλος πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ διὰ τὸν κουμπάρον, καὶ διὰ τόν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω αὐτὴν τὴν γαλλικὴν ἔκφρασιν, ὄμ παΐγ. Πρέπει, ἐν τέλει, ὁ Ἐθνάρχης, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, νὰ συστήσῃ μίαν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ ἐγκρίτους νομικοὺς καὶ νὰ ἀναθέσῃ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ Δημοσίου βίου τῆς χώρας εἰς αὐτούς.

§95Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος τὸν λόγον, ἀμέσως μετὰ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε. Παρεκλήθην ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον νὰ ὁμιλήσω μετὰ τὸν κ. Τσιριμῶκον καὶ ὑπεχώρησα. Μετὰ ταῦτα παρεκλήθην νὰ ὁμιλήσω μετὰ τὸν κ. Ζορμπᾶν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος τὴν Δευτέραν, διότι δικαιοῦμαι νὰ ἐκλέξω ἐγὼ τὴν ὥραν ποὺ θὰ ὁμιλήσω. Ἑπομένως ἐξηντλήθη ὁ κατάλογος τῶν ὑπολοίπων ρητόρων, πλὴν ἐμοῦ, διότι ἐγὼ εἶμαι ἐδῶ.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς μοῦ εἴπατε ὅτι δὲν θὰ ὁμιλήσετε.

§97Η. ΗΛΙΟΥ. Ἄν καὶ ἠμπορῶ νὰ ὁμιλήσω τώρα ἐνώπιον Βουλῆς μὴ ἐχούσης ἀπαρτίαν, ὅμως δὲν θὰ ὁμιλήσω. Προτείνω ὅπως γίνῃ δεκτὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχει καθιερωθῇ πάντοτε, ὅπως ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§99Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Αὐτὸ νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ὁμιλητάς.

§100Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπουρ. Δικαιοσύνης). Κύριοι Βουλευταί, ὁ πίναξ τῶν ἐγγεγραμμένων διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ Νομοσχεδίου ἐξηντλήθη. Ὁ μόνος ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ εἶναι ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ κ. Ἡλιοῦ. Ἐπ’ αὐτοῦ μένομεν σύμφωνοι ὅπως, τὴν Δευτέραν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πρώτου ἄρθρου, εἰδικῶς ὁ κ. Ἡλιοῦ ὁμιλήσῃ καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι εἶναι μία λύσις, ἡ ὁποία διευκολύνει τὴν ταχυτέραν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§101Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἐγὼ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς: Ὅτι πρῶτον δὲν ἔχει ὁμιλήσει ἀκόμη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν καὶ δὲν γνωρίζω μήπως ἐτέλει μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ συζήτησις θὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ τὴν Δευτέραν καὶ δεύτερον δύο συνάδελφοι τοῦ κόμματός μας, νομίζω ὅτι κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν Προεδρεύοντα κ. Μπακλατζῆν, ἔμειναν μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ συζήτησις θὰ συνεχισθῇ καὶ τὴν Δευτέραν. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ὅπως αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἰσχύσῃ διὰ τὸν κ. Ἡλιοῦ, ἰσχύσῃ καὶ διὰ τοὺς ἄλλους συναδέλφους, ὅπως ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πρώτου ἄρθρου.

§102Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία ἐξοικονόμησις τῶν πραγμάτων. Ἐὰν πρόκειται περὶ 2 ὁμιλητῶν καὶ τοῦ κ. Μαρκεζίνη, νὰ τοὺς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσουν τὴν Δευτέραν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι πολλοὶ ἐγγεγραμμένοι.

§104Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ κ. Καλλίας εἶπεν, ὅτι ἐκ τῆς παρατάξεώς του θέλουν νὰ ὁμιλήσουν 1–2. Νὰ γίνῃ μία σχετικὴ συνεννόησις μὲ τὸ Προεδρεῖον.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)