1964.05.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 29η

Τρίτη 26 Μαΐου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται, ὁ Γραμματεὺς κ. Θ. Ρέντης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§4Θ. ΡΕΝΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Βοηθῶν Ταμείων Ἑλλάδος, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν ἐξόδων κινήσεων τῶν βοηθῶν τῶν Ταμείων Ἑλλάδος, ἐξομοιουμένων πρὸς τὰ τοιαῦτα τῶν Δημοσίων Ταμιακῶν ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων ΤΕΒΕ, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 100% παροχὴν πλήρους ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας Ἀρτοποιῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένης ἐπίλυσιν αἰτημάτων διοικητικῶν καὶ οἰκονομικῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Πανελληνίου Συνομοσπονδίας ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν, διαμαρτυρουμένης διὰ δολοφονίαν τῶν ἐν Κύπρῳ Ἑλλήνων Ἀξιωματικῶν καὶ τοῦ ὁδηγοῦ τοῦ αὐτοκινήτου των Κ. Παντελίδη, ὡς καὶ τὸν τραυματισμὸν τοῦ λοχαγοῦ Π. Ταρσούλη. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκης, Σ. Ἡλιόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Πανάγος καὶ Μ. Καραγιώργη, καταθέτουν ψήφισμα τῆς Γενικῆς Συγκεντρώσεως ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων, αἰτουμένων ἐπαναπρόσληψιν ἀπολυθέντων ἢ ἐξαναγκασθέντων εἰς παραίτησιν λόγῳ πολιτικῶν φρονημάτων ὑπαλλήλων τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, συνυπολογισμοῦ τοῦ διανυθέντος χρόνου πρὸς παροχὴν συντάξεως κλπ. Οἱ βουλευταί, κ.κ. Μ. Καραγιώργη Δ. Παπανικολάου καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Γονέων–Κηδεμόνων μαθητῶν Πολυμερείου Γυμνασίου Ζαγορᾶς–Περιχώρων, αἰτουμένων συμπλήρωσιν διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Οἱ βουλευταί, κ.κ. Μ. Καραγιώργη Δ. Παπανικολάου καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουν ψήφισμα τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ὁμήρων Γερμανίας Ν. Μαγνησίας, αἰτουμένου καταβολὴν ἀποζημιώσεως παρὰ τῆς Ὁμοσπόνδου Γερμανικῆς Δημοκρατίας εἰς τοὺς ἐκεῖ ἐργασθέντας ὁμήρους, μετακομιδὴν ὀστῶν τῶν ἐκεῖ θανόντων ὁμήρων, χορήγησιν διακοπείσης συντάξεως εἰς θύματα Γερμανικῆς κατοχῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἐφραιμίδης, διὰ τηλεγραφήματός του αἰτεῖται ἔγκρισιν δαπάνης δι’ ἀνέγερσιν Γυμνασιακοῦ κτιρίου εἰς χωρίον Κάτω Πορρόϊα. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Α. Βλασακούδης, διὰ τηλεγραφήματός του διαβιβάζει εὐχαριστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τοῦ Προεδρείου Συλλόγου Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων Νομοῦ Ἕβρου, διὰ σύστασιν λογαριασμοῦ μισθοδοσίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ὑπόμνημα ἐκπροσώπων καπνικῶν χωρίων περιοχῆς Συκουρίου, αἰτουμένων παρέμβασιν τοῦ Ε.Ο.Κ. πρὸς ἀγορὰν καπνῶν ἐκ τῆς περιοχῆς των, ἀποδέσμευσιν τῶν ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Κ. δεσμευμένων καπνῶν, καθορισμὸν χρόνου λήξεως τῶν ἀγορῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χρ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Χαβαραίων, αἰτουμένων ὁδικὴν σύνδεσιν Ἀρχαίας Ἤλιδος, φράγματος Πηνειοῦ καὶ Ἀρχαίας Ὀλυμπίας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ὑπόμνημα ὁμάδος ἀκτημόνων Κοινότητος Λευκῶνος Σερρῶν, αἰτουμένων χορήγησιν παρὰ τῆς ΑΤΕ μακροπροθέσμων στεγαστικῶν δανείων πρὸς στεγαστικὴν αὐτῶν ἀποκατάστασιν. Ἡ βουλευτὶς Μαγνησίας κ. Μ. Καραγιώργη, διὰ τηλεγραφήματός της διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένας ἀπολύσεις ὑφαντουργῶν ἐριοκλωστηρίου «Πεννιὲ» Ἑλλάδος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ι. Μαυριδόγλου, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Χίου, αἰτουμένου ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν, ἡμερομισθίων καὶ συντάξεων, λῆψιν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν ἀνεργίας, βελτίωσιν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἐφραιμίδης, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ ἠλεκτροφωτισμὸν τοῦ χωρίου Βλαιοῦ, ὡς καὶ ὁδικὴν καὶ συγκοινωνιακὴν σύνδεσιν αὐτοῦ μετὰ τῆς πόλεως Σερρῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἐφραιμίδης, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀποζημίωσιν ἀγροτῶν Κοινότητος Κοιμήσεως Ἡρακλείας δι’ ἀπαλλοτριωθέντα κτήματά των λόγῳ ἐκτελέσεως ἀρδευτικῶν καὶ ὁδικῶν ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν καλλιεργητῶν καὶ ἁλιέων Ἁγίου Στεφάνου Κύθνου, αἰτουμένων ἐπέκτασιν ὁδοῦ Κύθνου Δρυοπίδος πρὸς λιμένα Ἁγίου Στεφάνου. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων, αἰτουμένου προστασίαν ἀνέργων, αὔξησιν τῶν συντάξεων τοῦ ΙΚΑ, αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῆς κειμένης ἐργατικῆς νομοθεσίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Πολιτικῶν Συνταξιούχων Κυκλάδων, αἰτουμένου ἄρσιν ἀδικιῶν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος, ἐπέκτασιν τοῦ ἐπιδόματος τῶν τριετιῶν εἰς ἅπαντας τοὺς δικαιουμένους τοιούτων πολιτικοὺς συνταξιούχους, κατάρτισιν ὑγιοῦς μισθολογίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Πολιτικῶν Συνταξιούχων Κυκλάδων, αἰτουμένου ἐπιψήφισιν νομοθετήματος ἀφορῶντος χειριστὰς τοῦ Ο.Τ.Ε. ἐκ τοῦ Κράτους προερχομένους καὶ ἀποχωροῦντας τῆς ὑπηρεσίας λόγῳ συμπληρώσεως τοῦ πρὸς σύνταξιν ὁρίου ἡλικίας. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων, αἰτουμένου λῆψιν προσωρινῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν φορτοεκφορτώσεως ἀποβάθρας μέχρις ὁριστικῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος τῆς ἀποζημιώσεως αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων, αἰτουμένου ἀποζημίωσιν κατηγορίας τινὸς ἐργατῶν λιμένος Σύρου πληττομένων, ἕνεκα τῆς πλευρίσεως τῶν ἀκτοπλοϊκῶν σκαφῶν εἰς νέαν ἀποβάθραν. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων, αἰτουμένου αὔξησιν τῆς μηνιαίας τακτικῆς ἐπιχορηγήσεως αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ὑπόμνημα ἐπιτροπῶν Γονέων καὶ Κηδεμόνων Κοινοτήτων Ἐπαρχίας Φυλλίδος Νομοῦ Σερρῶν, αἰτουμένων ἵδρυσιν Κρατικοῦ Γυμνασίου ἐν τῇ κωμοπόλει Γαζώρου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Συνεταιρισμοῦ Δάσους «Ἀνήλιο» Καρυᾶς, αἰτουμένου τροποποίησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13)1925 ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Δικαστηρίου ἐπὶ τῷ τέλει ἀποδόσεως εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας κατοίκους Καρυᾶς τοῦ δάσους τῆς περιοχῆς «Τσὰμ Τεπέ». Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν Γεωπόνων, Δασονόμων καὶ Κτηνιάτρων Ἠλείας, αἰτουμένων διατήρησιν δι’ αὐτοὺς τοῦ τεχνικοῦ μισθολογίου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Ταχ. ὑπαλλήλων αʹ κατηγορίας Λασηθίου, αἰτουμένου ἐπάνδρωσιν Ταχυδρ. Διευθύνσεως Λασηθίου, διορισμὸν ἐνσηματοπωλητρίας εἰς Ἅγιον Νικόλαον καὶ ταξινόμου εἰς Ἱεράπετραν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Γεωπόνων Ἠλείας, αἰτουμένων διατήρησιν δι’ αὐτοὺς τοῦ τεχνικοῦ μισθολογίου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ὑπόμνημα ἀποστρατευθέντων Ἀξιωματικῶν, Ἀνθυπασπιστῶν καὶ Ἐνωμοταρχῶν Χωροφυλακῆς, αἰτουμένων ἀποκατάστασιν διὰ τῆς ἐπανόδου εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ἢ τῆς πλήρους συνταξιοδοτήσεως αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν Δημοσθένους Ἀντύπα καὶ Κ. Κουτσούνη, κατοίκων Πύργου, ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ΥΕΒ ἐπὶ 20ετίαν, αἰτουμένων τὴν μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ἐπὶ συμβάσει ἰδιωτικοῦ δικαίου ὑπαλλήλων Νομαρχιακοῦ Ταμείου Λασηθίου, αἰτουμένων τὸν χαρακτηρισμόν των ὡς ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ἐπὶ σχέσει ἐργασίας δημοσίου δικαίου. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκης, καταθέτουν ὑπόμνημα τεσσάρων Συλλόγων Νικαίας–Κορυδαλλοῦ, αἰτουμένων ὕδρευσιν περιοχῆς των. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Θεοδωράκης, καταθέτουν ψήφισμα τοῦ Συνδέσμου Ἀστέγων–Πολεμοπαθῶν Γηροκομείου Κορυδαλλοῦ «Ὁ Ταξιάρχης», αἰτουμένων στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν καὶ κατασκευὴν εἰς περιοχήν των ἔργων ὑγιεινῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἡγουμενάκης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ συμβούλου τῆς Διδασκαλικῆς Ὁμοσπονδίας τῆς Ἑλλάδος, Ι. Μαλεγιαννάκη, αἰτουμένου ἵδρυσιν Σχολῆς Νηπιαγωγῶν παρὰ τῇ Παιδαγωγικῇ Ἀκαδημίᾳ Ἡρακλείου, ὡς καὶ Νηπιαγωγείων εἰς τὰς πόλεις καὶ τὴν ὕπαιθρον. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ψήφισμα τῆς Γενικῆς Συγκεντρώσεως ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων τοῦ Δημοσίου, τῶν Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου κλπ., λόγῳ κοινωνικῶν φρονημάτων, αἰτουμένων ἐπαναφορὰν εἰς τὰς θέσεις των. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ὑπόμνημα ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ΥΕΒ Λαρίσης, αἰτουμένων τὴν μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ὀλυμπίας παραπονουμένου διὰ παρέμβασιν ἀγνώστων παραγόντων εἰς τὸ πολεοδομικὸν σχέδιον πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ε. Ἀνερούσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Σύρῳ ἑδρεύοντος Σωματείου, Σύνδεσμος Μικροπωλητῶν Λιμένος Σύρου, «Ἅγιος Ἀθανάσιος», αἰτουμένου τὴν μὴ αὔξησιν τῶν μελῶν του κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν Κηδεμόνων–Γονέων μον. ὑπαξιωματικῶν Β. Ναυτικοῦ, ἐκ Ναυτοπαίδων, αἰτουμένων ὅπως ἡ ὑποχρεωτικὴ των θητεία, αὐξηθεῖσα ἀπὸ ὀκτὼ ἔτη εἰς 12, μειωθῇ εἰς ὀκταετίαν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, Ε. Κοθρῆς, Γ. Βασιλᾶτος, Σ. Τσαπάρας, Ι. Κουτσοχέρας, Δ. Παπασπύρου καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κανελλόπουλος, Ε. Μπακλατζῆς, Χ. Ἀποστολάκος, Ι. Τσιριμῶκος, Ε. Σκορδίλης, Χ. Πιπιλῆς, Γ. Γραφάκος, Σ. Θεοτόκης, Κ. Ράλλης, Ε. Κεφαλογιάννης, Τ. Κεφαλληνός, Α. Τζιζῆς, Α. Πετραλιᾶς, Α. Μπαρότσης, Κ. Τσιριμῶκος, Γ. Παπαδημητρίου, Β. Ἰντζές, Ζ. Παπαλαζάρου, Α. Καλκάνης, Σ. Παπαπολίτης, Η. Παπαηλιοῦ καὶ Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Μυλωνᾶς, Α. Παπαϊωάννου, Θ. Ρέντης, καὶ Α. Χασαπίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Α. Καλκάνης, Κ. Περραιβός, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Α. Μαυρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Πανάγος, Δ. Παπανικολάου καὶ Θ. Παππᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν, νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν, νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Στρατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπανακτήσεως παροχῶν, ὧν ἀπηγγέλθη στέρησις κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 617)1948 καὶ τοῦ ΝΑʹ τοῦ 1948 Ψηφίσματος τῆς Βουλῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λώρας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπανακτήσεως παροχῶν, ὧν ἀπηγγέλθη στέρησις κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 617)1948 καὶ τοῦ ΝΑʹ τοῦ 1948 Ψηφίσματος τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεφανόπουλος, Κ. Περραιβός, Α. Λώρας καὶ Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας διατάξεων». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων, εἰς ἐρωτήσεις κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1848)11.4.64 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, πέραν τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν εὑρισκομένων προγραμμάτων, τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἅτινα ἐκτελοῦνται μὲ φορέα τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν καὶ τῇ ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου, πρὸς ἀπόκτησιν στέγης, ὑπὸ τῶν στερηθέντων τοιαύτης, λόγῳ θεομηνιῶν (σεισμῶν, πλημμυρῶν, κατολισθήσεων, τυφώνων κ.λ.π.), ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζουσα, ὅτι ὑφίσταται ὀξύτατον πρόβλημα ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξήγγειλε διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τῆς 20ῆς Δεκεμβρίου 1963, τὴν ἀπόφασίν της, ὅπως ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν ταχύτερον τὴν στέγασιν τῶν ἀστέγων ἀγροτῶν. Αἱ σχετικαὶ κυβερνητικαὶ ἀποφάσεις «περὶ τοῦ φορέως καὶ τῶν ὀργάνων ἀσκήσεως τῆς στεγαστικῆς πολιτικῆς διὰ τοὺς ἀγρότας», καθὼς καὶ περὶ τοῦ διατεθησομένου πρὸς τοῦτο ποσοῦ, αἵτινες μελετῶνται ἤδη, θέλουσιν ἐξαγγελθῇ ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀποσκίτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2229)1497)17.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 301 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀποσκίτη, περὶ λειτουργίας Ἰατρικῆς Σχολῆς εἰς Τρίπολιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο καὶ γενικώτερον τὸ τῆς ἱδρύσεως τρίτου Πανεπιστημίου εἰς Πάτρας, εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῶν μελετῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Ἐπί τῆς ὑπ’ ἀριθ. 133)64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, ἐν σχέσει μὲ τὸ δημιουργηθὲν θέμα ἀπαγορεύσεως ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων ἐκτὸς σχεδίου πόλεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος παρέσχομεν ὑμῖν πληροφορίας, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 35107)1.4.1964 ἐγγράφου μας, συναποστελλομένου ἐν ἀντιγράφῳ, κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης ὁμοίου περιεχομένου ἀπὸ 1.4.1964 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 35107. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 1.4.1964 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη, καὶ τῆς ὁμοίας ἀπὸ 3.4.1964 τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, ἐν σχέσει μὲ τὸ δημιουργηθὲν θέμα ἀπαγορεύσεως ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων ἐκτὸς σχεδίου πόλεων, ἔχομεν τήν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8)1964 γνωμοδοτήσεώς του, ἀπεφήνατο, ὅτι ὁ συμβολαιογράφος δικαιοῦται νὰ ἀρνηθῇ τὴν σύνταξιν δικαιοπραξίας, ἀπαγορευομένης ὑπὸ νόμου δημοσίας τάξεως ἢ ἀντιβαινούσης εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ σύγκρουσις τῆς δικαιοπρακτικῆς βουλήσεως πρὸς νόμον δημοσίας τάξεως προκύπτει καταφανῶς, σαφῶς καὶ εὐθέως ἐξ αὐτοῦ τοῦ περιεχομένου τοῦ νόμου καὶ εἶναι ἀθεράπευτος. Εἰς τὴν ἐρευνομένην, ὅμως, περίπτωσιν, δὲν συντρέχουσιν αἱ προϋποθέσεις αὗται, ἀλλ’ ἀντιθέτως παρίσταται ἀνάγκη προσφυγῆς εἰς γεγονότα κείμενα ἐκτὸς τῆς διατάξεως τοῦ νόμου ἢ τῆς δηλουμένης βουλήσεως, ἡ δὲ κρίσις περὶ τοῦ παρανόμου τῆς δικαιοπραξίας, ἀνήκει κατὰ νόμον, εἰς τὴν διοικητικὴν ἀρχήν, καὶ ἡ ἀκυρότης θεραπεύεται ἐξ ἄλλων μεταγενεστέρων γεγονότων. Συνεπῶς, κατὰ τὴν γνωμοδότησιν ταύτην, ἣν ἡμεῖς ἀποδεχόμεθα, δὲν δύναται ὁ συμβολαιογράφος νὰ ἀρνηθῇ τὴν σύνταξιν συμβολαίων ἀγοραπωλησίας ἀγροτεμαχίων ἢ ἄλλων ἀκινήτων, ἐκτὸς τῶν σχεδίων πόλεως, ἐφ’ ὅσον ἡ περὶ δημοσίας τάξεως, αὕτη διάταξις, δὲν εἶναι ἀθεράπευτος κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 Ν. 1478)1950. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Σ. Ἠλιοπούλου, Θ. Παππᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 13.4.1964 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, κ.λ.π., ἐν σχέσει μὲ τὰς ὑπ’ ἀλλοδαπῶν ἐνεργουμένας ἀγοραπωλησίας ἐν Ἑλλάδι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν καὶ αὖθις τὸν σχηματισθέντα φάκελλον, τὸν ἀποσταλέντα ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 24352)11.4.1963 ἐγγράφου ἡμῶν, κατόπιν παρομοίας ἐρωτήσεως τῶν αὐτῶν βουλευτῶν, περιέχοντα τὰς ὑποβληθείσας ἀναφορὰς τῶν Ὑποθηκοφυλάκων, περὶ τῶν μέχρι τοῦδε καταχωρισθεισῶν εἰς τὰ Ὑποθηκοφυλακεῖα πράξεων, δι’ ὧν ἀλλοδαποί, ἢ ὑποτιθέμενοι ἀλλοδαποί, γίνονται κύριοι ἀκινήτων ἐν Ἑλλάδι, καὶ νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐγκυκλίου μας παρηγγείλαμεν τοὺς Ὑποθηκοφύλακας, ὅπως ἀναφέρωσι περὶ τῶν ἔκτοτε καὶ μέχρι σήμερον καταχωρισθεισῶν πράξεων, ἕτερος φάκελλος ἀποσταλεὶς ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ΕΠ 399)13.12. 1962 ἐγγράφου μας, δὲν μᾶς ἐπεστράφη καὶ δέον νὰ εὑρίσκεται παρ’ ὑμῖν. Ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν μεταβιβάσεων, τῶν γενομένων δι’ ἄρσεως τῶν ἀπαγορεύσεων δικαιοπραξιῶν, ἐπὶ ἀκινήτων κειμένων εἰς παραμεθορίους περιοχάς, ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Τέλος, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος, τοῦτο εἶναι ζήτημα γενικώτερον, παρουσιάζον πολλὰς ἀπόψεις καὶ δὴ ἐν ὄψει τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ἀστικοῦ μας Κώδικος (ὅπερ ἄλλωστε διατυποῖ ἀρχὴν ἰσχύουσαν ἐν τῇ Νομοθεσίᾳ τῶν πλείστων Κρατῶν), καθ’ ὃ οἱ ἀλλοδαποὶ ἀπολαμβάνουσιν, ὧν καὶ οἱ ἡμεδαποὶ ἀστικῶν δικαιωμάτων, ὅπερ χρῄζει μείζονος μελέτης, ἧς τὰ συμπεράσματα θέλουσιν ἀνακοινωθῇ ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1836)11.4.64 ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 265)15. 1.64 ἀπόφασις τῆς Συμβουλευτικῆς Συνελεύσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, περὶ ἧς ἡ ὡς ἄνω ἐρώτησις, συνιστᾷ κυρίως ἐπανάληψιν διαπραγματεύσεων δι’ εἰσδοχὴν τῆς Μεγάλης Βρεταννίας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, ὡς καὶ ἐνίσχυσιν τῶν θεσμῶν τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν δημοκρατικῶν μεθόδων καὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, προσήλωσιν εἰς τὴν εὐρωπαϊκὴν ἑνότητα καὶ μέριμναν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἑνὸς ἀτλαντικοῦ συνεταιρισμοῦ μεταξὺ Εὐρώπης καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς. Ἡ Ἑλλάς, μὴ οὖσα, ὡς γνωστόν, μέλος τῆς Ε.Ο.Κ., ἀλλὰ ἁπλῶς συνδεδεμένη χώρα μετ’ αὐτῆς, δὲν δύναται νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ τοῦ πρώτου τῶν ὡς ἄνω σημείων. Ὡς πρὸς τὰ λοιπά, εἶναι σύμφωνος, ἀναμένουσα συγκεκριμένας προτάσεις ἢ ἐκδηλώσεις ἐκ μέρους τῶν λοιπῶν Κρατῶν–Μελῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, ἵνα ἐν συνεχείᾳ προσδιορίσῃ τὴν ἐν προκειμένῳ στάσιν αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3975)2718 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 521 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, δι’ ἧς αἰτεῖται τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ Ἐργοστασίου Ἀεριόφωτος λόγῳ τῶν ἐκ τῆς λειτουργίας τούτου δημιουργουμένων ὀχλήσεων εἰς τοὺς περιοίκους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θιγόμενον θέμα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαντήσῃ σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1896)1144)13.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 10.4.64 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη σχετικῶς μὲ ἀποκατάστασιν τῶν ἀπολυθέντων βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 Ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως καὶ νῦν ὑπηρετούντων ὡς ἡμερομισθίων τοιούτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ προκείμενον θέμα μελετᾶται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἀναδιαρθρώσεως τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀναγνωστοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3166)2098)27.4.1964 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 445 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀναγνωστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ὁ Κλάδος Τεχνικῶν Μον. Ὑπαξ)κῶν Ε.Β.Α. περιλαμβάνει εἰδικότητας εἰς τὰς ὁποίας ἔχει ἀνατεθῆ ἡ εὐθύνη συντηρήσεως τοῦ πάσης φύσεως ὑλικοῦ τῆς Ε.Β.Α. ἤτοι κατασκευαί, ἐπισκευαί, τροποποιήσεις, ἔλεγχος λειτουργίας, συναρμολογήσεις κλπ. Αἱ εἰδικότητες τοῦ Κλάδου τούτου εἶναι ὀκτὼ (8) καὶ καθορίζονται ρητῶς ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 1533)1960 «περὶ ἀναδιοργανώσεως τοῦ Τεχνικοῦ Προσωπικοῦ τῆς Β. Α.» καὶ ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30028)20.7.1957 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Οἰκονομικῶν, ἐκδοθείσης κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 3644) 1956 ὡς ἀκολούθως: 1) Μηχανοσυνθέται. 2) Γενικοὶ ἐπισκευασταὶ ὀργάνων. 3) Γενικοὶ Ὁπλουργοί. 4) Ἠλεκτρολόγοι. 5) Μηχανικοὶ Τηλεπικοινωνιῶν. 6) Μηχανικοί. 7) Μηχανικοὶ Μεταφορικῶν Μέσων καὶ Μηχανημάτων. 8) Συντηρηταὶ Ἐγκαταστάσεων. β) Ἡ εἰδικότης Γενικοῦ Ὑλικονόμου ἐθεσπίσθη δυνάμει τοῦ Α.Ν. 1534)1950 «περὶ συγκροτήσεως Κλάδου ἐφοδιασμοῦ κλπ.» κυρωθέντος δυνάμει τοῦ Ν. 1745)1951 χωρὶς νὰ ἔχῃ χαρακτηρισθῆ ὡς τεχνικὴ οὐδὲ τὰ καθήκοντα ταύτης συνηγοροῦν ὑπὲρ τοῦ χαρακτηρισμοῦ της ὡς τεχνικῆς, διότι εἰς τὴν εἰδικότητα ταύτην ἔχει ἀνατεθῆ ἡ εὐθύνη διαχειρίσεως τῶν πάσης φύσεως ὑλικῶν εἰς ὅτι ἀφορᾷ παραλαβὴν ταξινόμησιν, ἐναποθήκευσιν, συντήρησιν ἐν ἀποθηκεύσει, συσκευασίαν, ἀποσυσκευασίαν, διανομὴν κλπ. τὰ καθήκοντα δὲ ταῦτα δὲν ἔχουσι σχέσιν μὲ τεχνικῆς φύσεως ἐργασίας ἐπὶ τοῦ ὑλικοῦ, ὡς συμβαίνει μὲ τὰς τεχνικὰς εἰδικότητας. γ) Τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Γενικοὶ Ὑλικονόμοι προέρχονται ἐκ τῆς Σχολῆς Τεχνικῶν Ἀεροπορίας (ΣΤΥΑ) δὲν ἀποτελεῖ λόγον χαρακτηρισμοῦ τῆς εἰδικότητος ὡς Τεχνικῆς, διότι τοῦτο ὑπηγορεύθη ἐξ ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν καὶ ἀποτελεῖ προσωρινὴν κατάστασιν, ὡς σαφῶς καθορίζεται. 1) Διὰ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ προμνησθέντος Α. Ν. 1534) 1950 ὡς ἑξῆς: «Οἱ Ὑπαξ)κοὶ Ὑλικονόμοι θὰ προέρχωνται ἐξ εἰδικοῦ τμήματος τῆς Σχολῆς Τεχνικῶν Ἀεροπορίας». Κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου τούτου περιελήφθη εἰς τὸ ἀπὸ 14.3.1951 «περὶ ὀργανισμοῦ τῆς Σχολῆς Τεχνικῶν Ὑπαξ)κῶν Β. Ἀεροπορίας (ΣΤΥΑ) καὶ ἡ εἰδικότης τοῦ ὑλικονόμου. 2) Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 11.11.1958 Β. Δ)τος περὶ λειτουργίας ΣΤΥΑ ὡς ἑξῆς: «Σκοπὸς τῆς Σχολῆς Τεχνικῶν Ὑπαξ)κῶν Ἀεροπορίας (συντ. τίτλος ΣΤΥΑ) εἶναι ἡ διὰ καταλλήλου θεωρητικῆς καὶ στρατιωτικῆς ἐκπαιδεύσεως παραγωγὴ Τεχνικῶν Ὑπαξ)κῶν ὡς καὶ Ἐλεγκτῶν Ἀναχαιτίσεως καὶ Γενικῶν Ὑλικονόμων (τῶν δύο τελευταίων μέχρις ὁριστικῆς τακτοποιήσεώς των οἵτινες θ’ ἀποτελέσωσι τὰ μόνιμα Τεχνικὰ Στελέχη τῆς Β. Ἀεροπορίας. δ) Δυνάμει τοῦ Α. Ν. 527)1945 «περὶ ἀναδιοργανώσεως τῶν Κλάδων τοῦ Τεχνικοῦ Προσωπικοῦ τῆς Β. Ἀεροπορίας» καὶ τοῦ Ν.Δ. 596)1948 «περὶ κατατάξεως, ἐξελίξεως καὶ ἐκπαιδεύσεως Τεχνικῶν Ε.Β.Α.» οἱ Ὑλικονόμοι περιλαμβάνονται εἰς τὸν Κλάδον Τεχνικῶν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Τεχνικοὶ Διαχειρισταί», αἱ διατάξεις ὅμως αὗται κατηργήθησαν ρητῶς ὑπὸ τοῦ προμνησθέντος Α. Ν. 1533) 1950 (ἄρθρον 18) καὶ τοῦ Α. Ν. 1534)1950 (ἄρθρον 4). ε) Μέχρι σήμερον ἔχουσι καταταγῆ εἰς τὴν ΣΤΥΑ πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν Α. Ν. 1533)1950 καὶ 1534)1950 μόνον δύο σειραὶ ἐκ τῶν 15 συνολικῶς καταταγεισῶν, ἤτοι οἱ καταταγέντες κατὰ τὰ ἔτη 1949 καὶ 1950. στ) Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. 3302)1955 βάσει τῆς ὁποίας οὗτοι εἶχον τὸ δικαίωμα ἐγγραφῆς εἰς τὰς μέχρι πρό τινος λειτουργούσας Σχολὰς Ὑπομηχανικῶν Ε. Μ. Πολυτεχνείου, δὲν ἔχει ἐν προκειμένῳ ἐφαρμογὴν διότι ἀφορᾷ ἀντικατάστασιν τῆς παραγράφου 2 τῆς περιόδου 11 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Α.Ν. 1533)1950 καὶ οὐχὶ τῆς παραγράφου 1 ἥτις σαφῶς ὁρίζει τὰ κάτωθι: «Πρὸς παραγωγὴν μονίμων Σμηνιῶν Βʹ ὅλων τῶν Τεχνικῶν εἰδικοτήτων, λειτουργεῖ Σχολὴ κλπ.» καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ δικαίωμα τοῦτο παρείχετο εἰς τοὺς Ὑπαξ)κοὺς Τεχνικῶν εἰδικοτήτων μόνον καὶ αἵτινες Τεχνικαὶ εἰδικότητες ἀναφέρονται σαφῶς καὶ συγκεκριμένως εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ρηθέντος Α. Ν. 1533) 1950 μεταξὺ τῶν ὁποίων δὲν περιλαμβάνεται ἡ τῶν Γενικῶν Ὑλικονόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2805)1888)23.4.64 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 381 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14272)12.2.64 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Ἐθν. Ἀμύνης καὶ Οἰκονομικῶν, ἐκδοθείσης δυνάμει ἐξουσιοδοτικῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 78 τοῦ Ν.Δ. 4105)1960 «περὶ μονίμων καὶ ἐθελοντῶν ὁπλιτῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς» ἐχορηγήθη τεχνικὸν ἐπίδομα ἴσον πρὸς 30% ἐπὶ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ εἰς τοὺς μονίμους καὶ ἀνακατεταγμένους ὑπαξιωματικούς, τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς ἀεροδρόμια κλπ. καὶ ἔχοντας ἐκπληρώσει τὴν ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπομένην ὑποχρέωσιν παραμονῆς εἰς τὰς τάξεις τῆς Β. Ἀεροπορίας. β) Διὰ τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως ἔλαβεν χώραν μόνον ἐπέκτασις τῶν συναφῶν περὶ τεχνικοῦ ἐπιδόματος 30% διατάξεων τοῦ ἄρθρου 41 τοῦ Ν. Δ. 105)60 τῶν ἰσχυουσῶν ἐπὶ τῶν μονίμων καὶ ἐθελοντῶν ὁπλιτῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς. Διὰ τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 41 τοῦ ὡς ἄνω Ν.Δ. τὸ τεχνικὸν ἐπίδομα παρέχεται εἰς τοὺς ἔχοντας ἐκπληρώσει τὴν ὑποχρέωσιν παραμονῆς εἰς τὰς τάξεις ἑκάστου Κλάδου τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων βάσει τῶν ἰσχυουσῶν δι’ ἕκαστον Κλάδον Ε. Δ. σχετικῶν διατάξεων. γ) Ἀνεξαρτήτως τῶν εἰς τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς ἰσχυουσῶν διατάξεων ἀναλήψεως ὑποχρεώσεων παραμονῆς τῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐκπαιδευομένων, αἱ ἐν τῇ Ε.Β.Α. ἰσχύουσαι διατάξεις (ἄρθρον 10 τοῦ Α.Ν. 1533)1950) καθορίζουν ὅτι οἱ εἰς πάσης φύσεως Σχολεῖα καὶ Κέντρα τῆς Ἀλλοδαπῆς ἐκπαιδευθέντες ὑπαξ)κοὶ ἀναλαμβάνουν καὶ ὑποχρέωσιν παραμονῆς ἐπὶ πλέον ἑτέρας τοιαύτης, ἴσην πρὸς τὸ τριπλάσιον τῆς εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἐκπαιδεύσεώς των, ἀρχομένην ἀπὸ τῆς εἰς τὴν ἡμεδαπὴν ἐπανόδου των. δ) Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι ἡ προϋπόθεσις τῆς ἐκπληρώσεως τῆς ὑποχρεώσεως παραμονῆς εἰς τὰς τάξεις τῆς Ε.Β.Α. ὑπὸ τῶν ἐκπαιδευθέντων εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν τυγχάνει ἀπολύτως νόμιμος. Ἤδη διὰ καταρτιζομένου σχεδίου Β. Δ)τος προβλέπεται ὅπως τὸ τεχνικὸν ἐπίδομα 30% χορηγῆται ἄνευ τῆς συνδρομῆς τῆς ἀνωτέρω προϋποθέσεως, ἤτοι ἄνευ ἐκπληρώσεως τῆς ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπομένης ὑποχρεώσεως παραμονῆς εἰς τὰς τάξεις τῆς Ε.Β.Α. συνεπείᾳ ἐκπαιδεύσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν. ε) Διὰ τὴν κάλυψιν τῶν δημιουργηθεισῶν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1964 ὑποχρεώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ Υ.Ε. Θ.Α. Γ.Ε.Α. τοῦ ἔτους τούτου ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ὡς εἴρηται κοινῆς ἀποφάσεως ἐνεγράφη εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν ἐξόδων τοῦ Γ.Ε.Α. πίστωσις ποσοῦ δραχμῶν 3.535.000. Τὸ ἀνωτέρω ποσὸν ἀντιστοιχεῖ εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν πράγματι δικαιούχων ὑπαξ)κῶν τοῦ ἐπιδόματος τούτου ὑπὸ τὰς ἐν τῷ νόμῳ τεθείσας προϋποθέσεις καὶ ὅρους καταβολῆς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἐλαφροῦ καὶ Α. Φροντιστῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3392 ὑμετέρου δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Μαγνησίας κ.κ. Σ. Ἐλαφροῦ καὶ Α. Φροντιστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς καταρτισθὲν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας πρόγραμμα ἐξυγιάνσεως περιοχῶν τρωγλῶν εἰς διάφορα ἀστικὰ κέντρα περιελήφθησαν καὶ οἰκογένειαι τοῦ Βόλου διαμένουσαι εἰς πρόχειρα στέγαστρα. Αἱ ἐνέργειαι τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξεύρεσιν καὶ ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ἀναγκαιουσῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν κατοικιῶν ἐκτάσεων ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους καὶ τὴν σύνταξιν τῶν ἀπαραιτήτων μελετῶν. Ἡ ἔναρξις οἰκοδομήσεως προβλέπεται διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΓΓ. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Λ. Κύρκου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3319)29.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, σχετικῶς μὲ τὰ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐμπίπτοντα ἐκ τῶν θιγομένων ἐν αὐτῇ θεμάτων τῆς ὑδρεύσεως καὶ τῆς ἀποχετεύσεως τῶν περιοχῶν Εʹ καὶ Βʹ τομέων Ἡλιουπόλεως. 1) Ὕδρευσις: α) Ἡ ἔναρξις κατασκευῆς ὑδατοδεξαμενῆς εἰς τὴν περιοχὴν Καρέα, ἥτις θέλει ἐξυπηρετήσει καὶ τὴν ὕδρευσιν τῆς ἀνωτέρω συνοικίας τῆς Κοινότητος Ἡλιουπόλεως, ἔχει προγραμματισθῆ ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων διὰ τὸ τρέχον ἔτος, ὁ ἀκριβὴς δὲ χρόνος ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν συντέλεσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῆς ἀπαιτουμένης ἐκτάσεως. Ἡ σχετικὴ διαδικασία διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν εὑρίσκεται εἰς ἱκανοποιητικὸν στάδιον. Ἡ ἐγκατάστασις τροφοδοτικοῦ ἀγωγοῦ καὶ δικτύου διανομῆς εἶναι, συμφώνως πρὸς τὴν παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Α.Ν. 1380)38, ὑποχρέωσις τῶν ἐνδιαφερομένων Δήμων, Κοινοτήτων, συνοικισμῶν ἢ καὶ ἀτόμων, δεδομένου ὅτι τὰ ἔσοδα ἐκμεταλλεύσεως τῆς ὑδρεύσεως Ἀθηνῶν–Πειραιῶς —Περιχώρων δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τὴν ταυτόχρονον κάλυψιν ὅλων τῶν ὑφισταμένων ἀναγκῶν ὑδρεύσεως τῶν πεντήκοντα περίπου Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης. β) Ἡ ρύθμισις τῶν ἐσόδων ἐκ τοῦ εἰδικοῦ τέλους συνδέσεως καὶ τῆς κατὰ μέτρον προσόψεως εἰσφορᾶς, οὕτως ὥστε νὰ περιέλθουν ταῦτα εἰς τὴν Κοινότητα Ἡλιουπόλεως πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ὑπ’ αὐτῆς συναφθέντων δανείων, διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς περιοχῆς της, δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, διότι αἱ ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐπιβαρύνσεων εἰσπράξεις εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος ἔχουσιν ἤδη ὑπερκαλυφθῆ ἀπὸ τὰς δαπάνας τῶν ἐκτελεσθεισῶν καὶ ὑπὸ ἐκτέλεσιν βάσει προγραμμάτων καὶ εἰς βάρος τῶν ἐσόδων ἐκμεταλλεύσεως τῆς ὑδρεύσεως, ἐπεκτάσεων τοῦ δικτύου διανομῆς ὕδατος καὶ τῶν συναφῶν ἔργων καὶ ἐγκαταστάσεων εἰς τὴν ἀνωτέρω περιοχήν, καὶ διότι τυχὸν ἀποδοχὴ τοῦ ἀνωτέρω αἰτήματος θὰ συνεπήγετο δικαίας διαμαρτυρίας τῶν λοιπῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης ἐπ’ ἀνίσῳ μεταχειρίσει. γ) Ὅσον ἀφορᾶ, τέλος, τὴν καταγγελίαν τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Ε.Ε. Ὑδάτων καὶ τὴν ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως Πρωτευούσης, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι μελετᾶται ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἕνα πρόγραμμα εὐρείας ἐκτάσεως ἔργων καὶ ὁ τρόπος χρηματοδοτήσεως τούτων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τὴν πρόσκτησιν τῶν ἀπαιτηθησομένων εἰς τὸ ἐγγὺς καὶ τὸ προσεχὲς μέλλον προσθέτων ποσοτήτων ὕδατος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς τῆς μείζονος Περιφερείας Πρωτευούσης. Διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος τούτου ἀπαιτεῖται ἀναθεώρησις τῶν ὑφισταμένων Συμβάσεων Ὑδρεύσεως Πρωτευούσης καὶ προσαρμογὴ τούτων εἰς τὰς δημιουργηθείσας νέας συνθήκας, πρόκειται δὲ ν’ ἀρχίσουν συντόμως σχετικαὶ διαπραγματεύσεις μετὰ τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων. 2) Ἀποχέτευσις: α) Διὰ τὴν διευθέτησιν τοῦ ρεύματος Πικροδάφνης Ἡλιουπόλεως συνετάγη μελέτη εὑρισκομένη ὑπὸ ἔλεγχον εἰς τὴν Διεύθυνσιν Δ2 τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ ἥτις συμπεριλαμβάνει τὰ ρεύματα Καλυκοποιείου καὶ Ἁγίου Δημητρίου. β) Εἰδικώτερον, διὰ τὴν περιοχὴν τοῦ Συν)σμοῦ Τυπογράφων συνετάγη μελέτη ὑπὸ τῆς Τ.Υ.Δ.Κ. Νομοῦ Ἀττικῆς, ἥτις ἐλεγχθεῖσα καὶ τροποποιηθεῖσα ὑπὸ τῆς Τεχνικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ο.Α.Π. ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ο.Α. Π. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 797)24.4.64 πρακτικοῦ αὐτοῦ, ἐπίκειται δὲ διαβίβασις τῆς μελέτης ταύτης εἰς τὴν Νομαρχίαν Ἀττικῆς δι’ ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τούτου. γ) Διὰ τὸ ρεῦμα τῆς ὁδοῦ Φωκίδος, ὑπάρχει παλαιὰ σχετικὴ μελέτη, ἥτις ἐπεστράφη εἰς τὴν Κοινότητα Ἡλιουπόλεως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5351)6.5.64 ἐγγράφου τοῦ Ο.Α.Π. πρὸς συμπλήρωσιν καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ ἐπανυποβολὴν ταύτης πρὸς ἔλεγχον. δ) Διὰ τὰ λοιπὰ ρεύματα συντάσσεται ἤδη σχετικὴ μελέτη, ἥτις δέον νὰ ἔχῃ ὑποβληθῆ ἐντὸς διμήνου περίπου ἀπὸ σήμερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Σ. Ἐλαφροῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3317)2279)29.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἔργων ἀνακατασκευῆς τῆς κεντρικῆς ὁδοῦ Δημητριάδος Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν πλήρως τῶν ἐν λόγῳ ἐργασιῶν, ἐχορηγήθη ὁλόκληρος ἡ ἀπαιτουμένη πίστωσις τῶν 8.000.000 δραχμῶν. Ἤδη, διετάχθη ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία Δ.Τ.Υ. Ν. Μαγνησίας, ὅπως προωθήσῃ κατὰ τὸ ταχύτερον δυνατὸν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐργασιῶν ἀνακατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Δημητριάδος Βόλου, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἀποπεράτωσις τούτων νὰ συντελεσθῇ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 507)8.5.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἄρσιν τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως ὡς πρὸς τὴν χρησιμοποίησιν ὑγρῶν καυσίμων προφανῶς παρὰ τῶν ἀσβεστοκαμίνων τῶν πόλεων Μεγάρων, Ἐλευσῖνος κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὑποχρεωτικῆς καταναλώσεως λιγνιτῶν ὑπὸ τῶν βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων, ἀσβεστοκαμίνων, ἀρτοποιείων καὶ λοιπῶν βιοτεχνιῶν, παρεπέμφθη παρ’ ἡμῶν πρὸς ἀπόφασιν εἰς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν. Μετὰ τὴν λῆψιν ἀποφάσεως ὑπὸ τῆς ἀνωτέρω Ἐπιτροπῆς, θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἔκδοσις τοῦ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 13 παρ. 7 τοῦ Ν. Δ. 4256)62 προβλεπομένου Β. Δ. ρυθμίσεως τοῦ ὅλου θέματος τῆς ὑποχρεωτικῆς χρησιμοποιήσεως ἐγχωρίων καυσίμων. Συνιστῶμεν, ὅπως, τὰς ἀπόψεις σας ἐπὶ τοῦ θέματος γνωρίσητε καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1964.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. Μ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ

IX) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2062)15)64 ὑμέτερον καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 246 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δεσύλλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Πράγματι τὸ θέμα τῆς πωλήσεως τῆς ἐθνικῆς γῆς εἰς ἀλλοδαποὺς εἶναι λεπτότατον καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀντιμετωπίζει μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην σοβαρότητα. Οὕτω ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐφαρμόζει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 132) 10–1962 ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, βάσει τῆς ὁποίας γίνονται αἱ τοιαῦται ἐκποιήσεις καὶ θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀνάκλησιν ταύτης ὡς παρανόμου. Παρὰ ταῦτα, θὰ μελετήσῃ τὸ πρόβλημα τῶν εἰς ἐκτέλεσιν ταύτης πραγματοποιηθεισῶν πωλήσεων πρὸς τοὺς ἀλλοδαποὺς ἐκ λόγων ἐμπιστοσύνης καὶ διὰ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ Κράτους εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ τροποποιήσεως τῆς κειμένης Νομοθεσίας τῶν παραμεθορίων περιοχῶν τοῦ Κράτους καὶ τῆς τοιαύτης περὶ Αἰγιαλοῦ καὶ ἀκτῶν ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν Διεθνῶν Συμβάσεων θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν προστασίαν τῆς ἐθνικῆς γῆς. Διὰ χωροταξικῆς μελέτης θὰ καθορισθῶσι ποῖαι ἐκ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἅπτονται τῆς συνοριακῆς γραμμῆς θὰ τύχουν οἰκονομικῆς καὶ τουριστικῆς ἀναπτύξεως. Ἡ διάθεσις τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν πρὸς τοὺς ἀλλοδαπούς, ὁσάκις ἀντιμετωπίζεται τοιαύτη περίπτωσις, θὰ γίνεται ὑπὸ περιορισμοὺς καὶ προηγουμένην διαδικασίαν ὥστε νὰ μὴ ὑφίσταται κίνδυνος διὰ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας καὶ νὰ μὴ ἀποξενοῦται αὕτη τοῦ ἐθνικοῦ της πλούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Μ. Θεοδωράκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2080)15.4.64, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 264 σχετικὴ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Ἡ Ὑπηρεσία Ἀρχαιοτήτων καὶ Ἀναστηλώσεως τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐκτελεῖ πρόγραμμα ἱδρύσεως Μουσείων καὶ ἀρχαιολογικῶν συλλογῶν ἀνὰ τὴν χώραν, ἐπὶ τῆς Κρήτης δέ, πλὴν τῶν ὑφισταμένων μεγάλων καὶ μικροτέρων μουσείων, οἰκοδομεῖ σημαντικῆς ἐκτάσεως μουσειακὸν κτίριον εἰς τὸν Ἅγιον Νικόλαον, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ παραδοθῇ ἐφέτος. Ἐν συνεχείᾳ θὰ μελετηθῇ ἡ ἵδρυσις καὶ ἄλλων Μουσείων καὶ ἰδιωτικῶν συλλογῶν ἐν συνδυασμῷ πρὸς προβλεπομένην αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν φυλάκων ἀρχαιοτήτων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνεπαρκέστατοι καὶ διὰ τὴν φύλαξιν ἀκόμη τῶν λειτουργούντων Μουσείων καὶ ἀρχαιολογικῶν χώρων. Τότε θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ ἐν τῇ ἐν λόγῳ ἐπερωτήσει διατυπουμένη ὑπόδειξις πρὸς ἵδρυσιν μουσειακοῦ κτιρίου εἰς τὴν κωμόπολιν Καστελίου Κισσάμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 205 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ὑπογραφεῖσα ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος τὴν 29ην Ἰουλίου 1960 εἰς Παρισίους σύμβασις μεταξὺ τῶν Κρατῶν Μελῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ Οἰκονομικῆς Συνεργασίας καὶ Ἀναπτύξεως (Ο.Ο.Σ.Α.) περὶ τῆς ἀστικῆς εὐθύνης εἰς τὸν τομέα τῆς πυρηνικῆς ἐνεργείας, ρυθμίζουσα τὰ θέματα τῆς ἀστικῆς εὐθύνης κατὰ διάφορον τρόπον ἔναντι τοῦ παρ’ ἡμῖν ἰσχύοντος δικαίου, ἐκρίθη ὅτι ἔδει νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν ὁμοῦ μετὰ σχεδίου ἐσωτερικοῦ νόμου ἐπὶ τοῦ θέματος, ρυθμίζοντος κατ’ ἀνάλογον τρόπον τὰ τῆς εὐθύνης ἐκ πυρηνικῶν ἀτυχημάτων. 2) Ἡ γενομένη ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν προεργασία πρὸς σύνταξιν τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου ἐσωτερικοῦ νόμου εἶχε περατωθῆ ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους, ὅτε κατὰ τὴν ἐπακολουθήσασαν κατὰ Ἀπρίλιον καὶ Μάϊον 1963 εἰς Βιέννην διακρατικὴν διάσκεψιν ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ Ἀτομικῆς Ἐνεργείας συνετάγη κείμενον διεθνοῦς συμβάσεως περὶ ἀστικῆς εὐθύνης ἐκ πυρηνικῶν ἀτυχημάτων μὲ ἐλαφρὰς ἀποκλίσεις ἀπὸ τὰ συμφωνηθέντα εἰς Παρισίους. Ἡ Ἑλλάς, ἂν καὶ συμμετέσχεν εἰς τὴν διάσκεψιν τῆς Βιέννης, δὲν ὑπέγραψεν εἰσέτι τὸ κείμενον τῆς διεθνοῦς συμβάσεως. 3) Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω διαφορῶν, συνετάγη ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Κρατῶν–Μελῶν τοῦ Ο.Ο.Σ.Α. πρόσθετον πρωτόκολλον εἰς τὴν συμφωνίαν τῶν Παρισίων, ἔχον ὡς σκοπὸν τὴν ἐναρμόνισιν τῶν δύο συμβάσεων. Ἡ Ἑλλὰς ὑπέγραψε τὸ κείμενον τοῦ προσθέτου πρωτοκόλλου τὴν 25ην Ἀπριλίου ἐ.ἔ. 4) Ἤδη, ἤρχισε ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἡ ἀναγκαία προεργασία διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ ἀρχικῶς συνταγέντος σχεδίου ἐσωτερικοῦ νόμου ἐπὶ τοῦ θέματος ἵνα ὑποβληθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, ὁμοῦ τὸ κείμενον τῆς Συμβάσεως τῶν Παρισίων μετὰ τοῦ προσθέτου αὐτῆς πρωτοκόλλου, τὸ κείμενον τοῦ σχεδίου ἐσωτερικοῦ νόμου καὶ ἐνδεχομένως τὸ κείμενον τῆς Συμβάσεως τῆς Βιέννης, ἐὰν τοῦτο τελικῶς ὑπογραφῇ ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰωάννου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2240)17.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 312 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν ἐν Πάτραις τὴν ἵδρυσιν Πανεπιστημιακοῦ πυρῆνος, πολλοὶ δὲ λόγοι συνηγοροῦν πρὸς τοῦτο. Ἐν πρώτοις, λόγοι παραδόσεως. Αἱ Πάτραι ἀπετέλεσαν κατὰ τὰς πρώτας δεκαετίας μετὰ τὴν σύστασιν τοῦ Νέου Κράτους τὸν σύνδεσμον μεταξὺ τῆς σφυζούσης καὶ ἐντόνου πνευματικῆς ζωῆς τῆς Ἑπτανήσου καὶ τῆς διαμορφουμένης ἤδη τοιαύτης τῶν Ἀθηνῶν. Τοῦτο ὁμολογεῖται ὑπὸ πάντων τῶν Ἱστορικῶν τῶν γραμμάτων μας οἱ ὁποῖοι ἐξαίρουν τὴν συμβολὴν τῶν Πατρῶν εἰς τὴν ἀφομοίωσιν καὶ ἀξιοποίησιν τῆς Ἑπτανησιακῆς κληρονομίας. Αἱ Πάτραι εἶχον ἀνέκαθεν ἐμπορικὰς καὶ ἄλλας ἐπαφὰς μὲ τὴν Ζάκυνθον, δέχονται δὲ ἐπιδράσεις ἐκ τοῦ τοιούτου προσανατολισμοῦ των, τῶν ὁποίων ἡ ἀξιοποίησις φθάνει εἰς τὰς Ἀθήνας. Οὕτως, ἡ δημιουργία Πανεπιστημιακοῦ πυρῆνος εἰς Πάτρας, θὰ ἐξυπηρετεῖ ὁλόκληρον τὴν Πελοπόννησον καὶ τὴν Δυτικὴν Ἑλλάδα μετὰ τῶν Νήσων, χωρὶς τοῦτο νὰ συγκρούεται καὶ πρὸς τὰ ἰδιαίτερα συμφέροντα τοῦ Ἠπειρωτικοῦ λαοῦ, ἀφοῦ Ἀνώταται Σχολαὶ ἐνδέχεται νὰ ἱδρυθοῦν καὶ εἰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος ὡς εἰς Τρίπολιν, Ἡράκλειον καὶ βεβαίως εἰς Ἰωάννινα. Εἶναι ἀληθὲς καὶ γνωστὸν εἰς ἡμᾶς ὅτι τὰ Ἰωάννινα ἀπετέλεσαν ἀξιόλογον πνευματικὸν κέντρον κατὰ τὸν 17ον καὶ 18ον αἰῶνα, κατὰ τοὺς αἰῶνας δηλαδὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ διαφωτισμοῦ καὶ κατὰ τοὺς περὶ τὴν ἐπανάστασιν χρόνους. Ἀκριβῶς διὰ τοὺς λόγους τούτους καὶ διὰ λόγους ἐθνικούς, ἀπεφασίσθη καὶ θὰ λειτουργήσῃ εἰς Ἰωάννινα—ἴσως ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς Πανεπιστημιακοῦ ἔτους–Πανεπιστημιακὴ Φιλοσοφικὴ Σχολή. Ἡ ἵδρυσις τοῦ Γʹ Πανεπιστημίου εἶχεν ἐξαγγελθῆ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῇ γενικωτέρᾳ προσπαθείᾳ της πρὸς ἐξύψωσιν τοῦ ὅλου πνευματικοῦ ἐπιπέδου, ἰδίᾳ τῆς εὑρισκομένης ἐν μαρασμῷ πνευματικῷ Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ἀβέρωφ– Τοσίτσα, Α. Δερδεμέζη, Ν. Ἀθανασίου, Κ. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρατζένη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2804)23.4.1964 ὑμέτερον καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 380 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀβέρωφ–Τοσίτσα, Α. Δερδεμέζη, Ν. Ἀθανασίου, Κ. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρατζένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν ἐν Πάτραις τὴν ἵδρυσιν Πανεπιστημιακοῦ πυρῆνος. Πολλοὶ δὲ λόγοι συνηγοροῦν πρὸς τοῦτο. Ἐν πρώτοις, λόγοι παραδόσεως. Αἱ Πάτραι ἀπετέλεσαν κατὰ τὰς πρώτας δεκαετίας μετὰ τὴν σύστασιν τοῦ Νέου Κράτους τὸν σύνδεσμον μεταξὺ τῆς σφυζούσης καὶ ἐντόνου πνευματικῆς ζωῆς τῆς Ἑπτανήσου καὶ τῆς διαμορφουμένης ἤδη τοιαύτης τῶν Ἀθηνῶν. Τοῦτο ὁμολογεῖται ὑπὸ πάντων τῶν ἱστορικῶν τῶν γραμμάτων μας οἱ ὁποῖοι ἐξαίρουν τὴν συμβολὴν τῶν Πατρῶν εἰς τὴν ἀφομοίωσιν καὶ ἀξιοποίησιν τῆς Ἑπτανησιακῆς κληρονομίας. Αἱ Πάτραι εἶχον ἀνέκαθεν ἐμπορικὰς καὶ ἄλλας ἐπαφὰς μὲ τὴν Ζάκυνθον δέχονται δὲ ἐπιδράσεις ἐκ τοῦ τοιούτου προσανατολισμοῦ των, τῶν ὁποίων ἡ ἀξιοποίησις φθάνει εἰς τὰς Ἀθήνας. Οὕτως, ἡ δημιουργία Πανεπιστημιακοῦ πυρῆνος εἰς Πάτρας θὰ ἐξυπηρέτει ὁλόκληρον τὴν Πελοπόννησον καὶ τὴν Δυτικὴν Ἑλλάδα μετὰ τῶν νήσων, χωρὶς τοῦτο νὰ συγκρούεται καὶ πρὸς τὰ ἰδιαίτερα συμφέροντα τοῦ Ἠπειρωτικοῦ λαοῦ ἀφοῦ Ἀνώταται Σχολαὶ ἐνδέχεται νὰ ἱδρυθοῦν καὶ εἰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος ὡς εἰς Τρίπολιν, Ἡράκλειον καὶ βεβαίως εἰς Ἰωάννινα. Εἶναι ἀληθὲς καὶ γνωστὸν εἰς ἡμᾶς ὅτι τὰ Ἰωάννινα ἀπετέλεσαν ἀξιόλογον πνευματικὸν κέντρον κατὰ τὸν 17ον καὶ 18ον αἰῶνα, κατὰ τοὺς αἰῶνας δηλαδὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ διαφωτισμοῦ καὶ κατὰ τοὺς περὶ τὴν ἐπανάστασιν χρόνους. Ἀκριβῶς διὰ τοὺς λόγους τούτους καὶ διὰ λόγους ἐθνικούς, ἀπεφασίσθη καὶ θὰ λειτουργήσῃ εἰς Ἰωάννινα —ἴσως ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς Πανεπιστημιακοῦ ἔτους Πανεπιστημιακὴ Φιλοσοφικὴ Σχολή. Ἡ ἵδρυσις τοῦ Γʹ Πανεπιστημίου εἶχεν ἐξαγγελθῆ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῇ γενικωτέρᾳ προσπαθείᾳ τῆς πρὸς ἐξύψωσιν τοῦ ὅλου πνευματικοῦ ἐπιπέδου, ἰδίᾳ τῆς εὑρισκομένης ἐν μαρασμῷ πνευματικῷ Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 511 ἀπὸ 9.5.1964 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ ἀναδρομικῆς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς τῶν συνταξιούχων δημοσίων ὑπαλλήλων, τῆς παρασχεθείσης αὐτοῖς διὰ τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ Ν.Δ. 4242)1962, καὶ ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἑπόμενα: Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ προμνησθέντος Ν.Δ. 4242)1962, δὲν παρεσχέθη ἀναδρομικὴ ἀπαλλαγὴ ἐκ τοῦ φόρου μεταβιβάσεως ἀκινήτων εἰς τοὺς περιφερειακοὺς ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίους ὑπαλλήλους, διὰ τὴν ἀπόκτησιν ὑπ’ αὐτῶν κατοικίας, δυνάμει τοῦ Ν.Δ. 3783)1957, ἀλλὰ ἐρρυθμίσθη ὑφισταμένη ἐκκρεμότης καὶ ἤρθη ὑπάρχουσα ἀμφιβολία περὶ τῆς ἐννοίας τοῦ περιφερειακοῦ καὶ κεντρικοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ρυθμίσεως τῆς ἐκκρεμότητος ταύτης, ἐκρίθη σκόπιμον, ὅπως ἐφεξῆς ὑπαχθῶσιν εἰς τὰς ἀπαλλακτικὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3783)1957 οἱ στρατιωτικοὶ καὶ συνταξιοῦχοι δημόσιοι ὑπάλληλοι. Οὕτω διὰ τῶν παραγράφων 3 καὶ 4 τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ Ν.Δ. 4242)1962 ὑπήχθησαν εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3783)1957 τόσον οἱ στρατιωτικοί, ὅσον καὶ οἱ συνταξιοῦχοι. Ὡρίσθη ὅμως ἐπὶ τοῦ προκειμένου διὰ τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἰδίου ἄρθρου, ὅτι ἡ ἰσχὺς τῶν διατάξεων τούτων ἄρχεται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ (Ν.Δ. 4242) διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, ἤτοι ἀπὸ 1.9.1962. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον σκοπὸς τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ Ν.Δ. 4242)1962 δὲν ἦτο ἡ ἀναδρομικὴ ἀπαλλαγὴ ἐκ τῆς φορολογίας τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἡ προνομιακὴ οὕτως εἰπεῖν μεταχείρισις αὐτῶν ἔναντι τῶν συνταξιούχων καὶ στρατιωτικῶν, δὲν ἀντιμετωπίζεται ἡ διὰ νομοθετικῆς ρυθμίσεως θέσπισις ἀναδρομικῆς ἰσχύος τῶν διατάξεων τῶν παραγράφων 3 καὶ 4 τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ ὡς ἄνω Ν.Δ. 4242)1962, δι’ ὧν παρεσχέθη, ἀπὸ τῆς ἰσχύος των ὡς προανεφέρθη, ἡ ἀπαλλαγὴ ἐκ τοῦ φόρου μεταβιβάσεως ἀκινήτων κλπ., τῶν συνταξιούχων δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν, πρὸς ἀπόκτησιν ὑπ’ αὐτῶν κατοικίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 9ης τρέχοντος ὑπ’ ἀριθ. 528 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν ἀρξαμένην διαδικασίαν βεβαιώσεως τῆς εἰσφορᾶς τοῦ Ν.Δ. 2709)53 λόγῳ προσθέτου ὠφελείας τῶν ἀκινήτων ἐκ τῆς ἀνακαινίσεως καὶ ἀνακατασκευῆς τῶν ὁδῶν Πατησίων, Ἀχαρνῶν καὶ Ἀχιλλέως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Αʹ 79877)63, Αʹ 66761)63, Αʹ 32375)62 κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, καθωρίσθη ἡ πρόσθετος ὠφέλεια (ὑπεραξία) τῶν ἀκινήτων τῶν παρακειμένων τῶν ὁδῶν Πατησίων, Ἀχαρνῶν καὶ Ἀχιλλέως–Πλατ. Μεταξουργείου συνεπείᾳ τῶν ἐκτελεσθέντων ἔργων ὁδοποιΐας. Κατόπιν τῶν ποικιλοτρόπως διατυπωθεισῶν διαμαρτυριῶν τῶν ὑποχρέων εἰς τὴν εἰσφορὰν κυρίων τῶν ἀκινήτων ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Φορολογίας ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀνέστειλεν ἀπὸ ἔτους σχεδὸν πᾶσαν ἐνέργειαν τοῦ ἁρμοδίου Οἰκον. Ἐφόρου Εἰδικῶν Ἐσόδων Ἀττικῆς ἀναγομένην εἰς τὴν προδικασίαν βεβαιώσεως τῆς εἰσφορᾶς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀπὸ συμφώνου μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων προέβη εἰς τὴν σύστασιν δευτέρας Γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἵνα ἐπανεξετάσῃ οὐσίᾳ τὸ ζήτημα τῆς ὑπεραξίας τῶν ἀκινήτων τῶν ὡς ἄνω περιοχῶν, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως βάσει τῆς ὑποβληθησομένης νέας ἐκθέσεως ταύτης προέλθῃ εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας. Παραλλήλως αἱ προμνησθεῖσαι κοιναὶ ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις προσεβλήθησαν παρὰ τῶν ὑποχρέων, διὰ αἰτήσεων ἀκυρώσεως, αἵτινες συνεζητήθησαν ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας κατὰ τὴν 4ην παρελθόντος Φεβρουαρίου. Κατόπιν τούτου ἡ Διοίκησις ἀναμένει τὴν κοινοποίησιν τῶν ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων τοῦ ἀνωτέρω Ἀκυρωτικοῦ, ἵνα βάσει τοῦ περιεχομένου τούτων προέλθῃ εἰς τὴν ριζικὴν καὶ γενικωτέραν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἀνακύψαντος προβλήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαΐου 1964.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

ΧΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Σακελλαρίου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος κ. Ι. Σακελλαρίου, σχετικῶς μὲ αἰτήματα τῶν παρακτίων ἁλιέων τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀναμόρφωσις τῆς ἁλιευτικῆς νομοθεσίας, τῆς ἀφορώσης τὴν προστασίαν τοῦ ἁλιευτικοῦ πλούτου τῆς χώρας, ἀποτελεῖ ἕνα τῶν βασικῶν τῆς ὀρθολογικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἁλιευτικῶν περιοχῶν. Δι’ ὃ καὶ ἐδόθη ἐντολὴ ὅπως μελετηθοῦν ἁρμοδίως τὰ ἐνδεικνυόμενα νὰ ληφθῶσι κανονιστικὰ τῆς ἁλιείας μέτρα ὡς καὶ ὁ τρόπος ἀποτελεσματικῆς ἐφαρμογῆς τούτων. Πιστεύεται, ὅτι ἐντὸς τοῦ θέρους θὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῆ ἡ ὡς ἄνω ἐργασία, ὥστε τὰ ληφθησόμενα μέτρα νὰ ἐφαρμοσθοῦν τὸ ταχύτερον. Διὰ τῶν κανονιστικῶν καὶ ἀπαγορευτικῶν τῆς ἁλιείας διατάξεων, ἐπιδιώκεται ὀρθολογικὴ καὶ σύμμετρος ἐκμετάλλευσις τῶν ἁλιευτικῶν περιοχῶν διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἐνδεδειγμένων ἁλιευτικῶν ἐργαλείων εἰς ἑκάστην περίπτωσιν, ὥστε νὰ ἐπιτυγχάνεται πλήρης κατὰ τὸ δυνατὸν ἐκμετάλλευσις τοῦ ἰχθυολογικοῦ πλούτου μὲ παράλληλον προστασίαν, διὰ τὴν διατήρησιν τούτου εἰς σταθερὰ πάντοτε ἐπίπεδα ἀποδόσεως. Ὁλικὴ σχεδὸν ἀπαγόρευσις ἑνὸς ἐργαλείου, εἰς ἁλιευτικήν τινα περιοχὴν χωρὶς αὕτη νὰ δικαιολογῆται ἐκ λόγων προστασίας τῆς παραγωγῆς ἀλλὰ μόνον διὰ τὴν ἱκανοποίησιν μονομερῶν αἰτημάτων, θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν ἀπώλειαν μεγάλης ποσότητος ἁλιευμάτων διὰ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Τὰ ὑπὸ τῶν γριγρὶ ἁλιευόμενα εἴδη μεταναστευτικῶν καὶ ψευδομεταναστευτικῶν ἰχθύων δὲν δύνανται νὰ ἁλιευθοῦν διὰ τῶν ἐργαλείων τῶν παρακτίων ἁλιέων καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐπιβάλλεται ἡ ὕπαρξις τῶν γριγρί, ἅτινα εἶναι ἐργαλεῖα μεγάλης ἀποδόσεως, εἰς περιοχὰς ἔνθα παρουσιάζονται ἐν ἀφθονίᾳ οἱ ἐν λόγῳ ἰχθεῖς, ὡς εἶναι π.χ. ὁ βόρειος Εὐβοϊκὸς κόλπος. Τέλος, σημειοῦμεν, ὅτι πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν δικαιολογημένων παραπόνων τῶν παρακτίων ἁλιέων τῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος, ἐλήφθησαν ἤδη προσφάτως μέτρα τακτικῆς παρουσίας καταδιωκτικοῦ πλοίου διὰ τὴν ἐξάλειψιν τῆς διενεργουμένης παρανόμου ἁλιείας. Ἐξ ἄλλου, μὲ πρώτην εὐκαιρίαν μεταβάσεως εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν ἰχθυολόγου θὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα τῆς ἀναφερομένης ἐξαφανίσεως ὡρισμένων εἰδῶν ἰχθύων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΖΙΓΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Λ. Κύρκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3771 τῆς 11.5.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Λ. Κύρκου, ἐν σχέσει μὲ βιοτέχνας ἐπεξεργασίας καὶ συσκευασίας ἅλατος, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν χορήγησιν τῆς σχετικῆς ἀδείας ἐπεξεργασίας καὶ συσκευασίας ἅλατος οὐδεμίαν συμμετοχὴν οὐδέποτε εἶχεν ἢ ἔχει ἡ Διεύθυνσις Ἁλυκῶν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, κατὰ συνέπειαν αὕτη εἶναι ξένη πρὸς τοὺς περιορισμοὺς οἵτινες τίθενται καὶ οὓς πρέπει νὰ πληρῶσιν αἱ βάσει τοιαύτης ἀδείας ἱδρυόμεναι βιοτεχνίαι. Ὁμοίως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1508)62 ἀπόφασις τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους ἡ ἀφορῶσα τὴν χημικὴν σύστασιν τῶν, ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ βιοτεχνιῶν, ἐπεξεργαζομένων καὶ παρεχομένων εἰς τὴν κατανάλωσιν ἁλάτων καὶ συνεπεία τῆς ὁποίας προκύπτει, ὡς ἐπακόλουθον, ἡ ἀλλαγὴ τῶν ἐγκαταστάσεων, ἐκδίδεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (Γ.Χ.Κ.). Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΖΙΓΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Καραγιώργη, Δ. Παπανικολάου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2346)1555)18.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μαρ. Καραγιώργη κλπ. ἡ ὑπ’ ἀριθ. 327 ἐρώτησις διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν συμμετοχῆς θηλέων εἰς τὸν προκηρυχθέντα διὰ τὴν 26ην Ἀπριλίου 1964 διαγωνισμὸν προσλήψεως ὑπαλλήλων ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ πλέον πρόσφατος διαγωνισμὸς τῆς ΔΕΗ διὰ τὴν πρόσληψιν εἶχε προκηρυχθῆ ἀρχικῶς διὰ τὴν 29ην Μαρτίου 1964 καί, ἐν συνεχείᾳ ἀνεβλήθη διὰ τὴν 12ην Ἀπριλίου 1964. Ὡς μοὶ ἀνέφερεν ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς ΔΕΗ, εἰς τὸν ἐν λόγῳ διαγωνισμὸν δὲν προεβλέφθη ἡ συμμετοχὴ θηλέων, διότι οἱ μέλλοντες νὰ προσληφθῶσι, βάσει αὐτοῦ, ὑπάλληλοι προορίζονται, ὡς καὶ ἡ δημοσιευθεῖσα σχετικὴ προκήρυξις τῆς ΔΕΗ ἀναφέρει, ὅπως καλύψουν τὰς ἀνάγκας τῶν Περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Ἐπιχειρήσεως εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, εἰς τὰς ὁποίας ἡ τυχὸν τοποθέτησις θηλέων θὰ δημιουργήσῃ μεγάλας δυσχερείας εἰς τὴν ΔΕΗ προκειμένου αὗται ἀναλόγως τῶν συχνάκις παρουσιαζομένων ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν, νὰ μετατεθῶσιν εἰς ἑτέρας περιφερείας. Πάντως, ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν ΔΕΗ ὅπως, εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς προσλήψεως ὑπαλλήλων εἰς τὸ μέλλον, οὐδεμία δυσμενὴς διάκρισις γίνεται διὰ τὰς θήλεις ὡς πρὸς τὴν συμμετοχὴν αὐτῶν εἰς τούτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΖΙΓΔΗΣ

ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 111 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς φορολογίας ἢ τῆς μειώσεως γενικῶς τῶν διὰ τὴν γεωργίαν προοριζομένων καυσίμων, ἐπὶ σκοπῷ συμπιέσεως τοῦ κόστους τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἀποτελεῖ προγραμματικὴν ἐπιδίωξιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσαλδάρη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3386)12318)30.4.64 ὑμετέρου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 472 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ἀθαν. Τσαλδάρη, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω ὑμᾶς, ὅτι ἅμα τῇ ἀναλήψει ὑφ’ ἡμῶν τοῦ Ὑφυπουργείου Γεωργίας ἐκ τῆς μελέτης τῶν πινάκων διορισμῶν τοῦ ἔτους 1963, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην, διεπίστωσα ὅτι οὗτοι διαλαμβάνουν διορισθέντας ἐπὶ συμβάσει ἢ ἡμερομισθίους τὸ 90% περίπου τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων. Δεδομένου δὲ ὅτι ὁ χρόνος συμπίπτει μὲ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, πρόδηλος ἦτο ὁ κομματισμὸς ὅστις, ἐπεκράτησεν ὡς μοναδικὸν κριτήριον πρὸς διορισμὸν καὶ οὐχὶ αἱ ὑπηρεσιακαὶ ἀνάγκαι. Τοὺς πλείστους τούτων ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου εἶχε χαρακτηρίσει ὡς ἀκαταλλήλους. Ἠναγκάσθην, πρὸς ἐκκαθάρισιν ἔστω μερικήν, νὰ μὴν ἐνδώσω εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῶν συμβάσεών των, αἵτινες ἔληγον τὴν 31ην Μαρτίου καὶ κυρίως διὰ τοὺς διορισθέντας τὸ 1963. Ὑπουργὸς τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, ἄλλωστε προσδιώρισε τὸν χρόνον τῆς συμβάσεώς των καὶ οὐχὶ ἡμεῖς. Ἡμεῖς ἐσεβάσθημεν τὸν προσδιορισθέντα ὑπὸ τοῦ προκατόχου μας, χρόνον συμβάσεως ἐργασίας. Ὅμως, ἐκ τούτων πολλοὶ ἐπαναπροσελήφθησαν ὅταν διεπιστώθη, ὅτι ἀντεπεκρίνοντο εἰς τὰ ὑπηρεσιακά των καθήκοντα. Οὕτω παρέμεινε τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰς Διευθύνσεις Ἐποικισμοῦ (Ὑπηρεσία ἐκδόσεως παραχωρητηρίων, πρόγραμμα ἀναδασμοῦ) καὶ ὀρεινῆς (Κεντρικὴ καὶ περιφερειακὴ Ὑπηρεσία) καὶ τὸ ἥμισυ τοὐλάχιστον τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὴν Τοπογραφικὴν Ὑπηρεσίαν. Ἑπομένως, δὲν δύναται νὰ ἰσχυρίζεται ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι παρ’ ἡμῖν ἐπεκράτησαν κομματικὰ κριτήρια. Καὶ ἡ ἐπιστολὴ ἐφ’ ἧς στηρίζει τὴν ἐρώτησίν του, τῆς δῆθεν ἐπιτροπῆς τῶν ἀπολυθέντων, ἥτις καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν Τύπον, ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους τυγχάνει ἀναληθής, κατ’ οὐδὲν ἐνισχύει τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ λάβῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου οὗτος, συνηγορῶν ἐπὶ ἀνυπάρκτων γεγονότων. Λεπτομερεστέραν ἀπάντησιν, βασιζομένην καὶ ἐπὶ ἀριθμῶν, ἐδόθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71)Β)8.5.1964 ἡμετέρου εἰς τὸν ἁρμόδιον συνάδελφον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅστις καὶ εἶχε προβῆ εἰς τοὺς ἀνωτέρω διορισμούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚ. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ταλιαδούρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 455 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ταλιαδούρου νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Κατόπιν τῆς ὑποβολῆς ἡμῖν αἰτήσεως μετ’ ἀντιγράφου συμβολαίου ὑπογραφέντος τὴν 30.12.63 ἐν Σόφιᾳ, μεταξὺ τοῦ Οἴκου Χαρ. Ἄψη–Στ. Θεοφράστου καὶ Σία καὶ τῆς ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν RODOPA Βουλγαρικῆς Κρατικῆς Οἰκ. Ἐπιχειρήσεως, ἐχορηγήθη εἰς τοὺς αἰτοῦντας ἄδεια εἰσαγωγῆς ἐκ Βουλγαρίας 200.000 ἀμνῶν πρὸς σφαγὴν ὑπὸ τὸν ὅρον ἡ εἰσαγωγὴ αὕτη νὰ πραγματοποιηθῇ τμηματικῶς μεταξὺ Μαΐου ἕως Δ)βρίου ἐ.ἔ. εἰς ἀριθμὸν τοιοῦτον ὥστε νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ ἄμεσος σφαγὴ τῶν ἀμνῶν εἰς τὰ σφαγεῖα Σερρῶν καὶ Σιδηροκάστρου. Ἀπὸ ὑγειονομικῆς πλευρᾶς καὶ βάσει τῶν ἐπισήμων ἐπιζωοτολογικῶν στοιχείων τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας, ἡ Βουλγαρία εἶναι χώρα ἀπηλλαγμένη ἐντελῶς μεγάλων ἐπιζωοτιῶν καὶ εἰδικώτερον ἀφθώδους πυρετοῦ, κατὰ συνέπειαν ἡ ἐν λόγῳ ἄδεια δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ χορηγηθῇ. β) Ἐκ τῶν περιελθόντων ἡμῖν στοιχείων, ὅσον ἀφορᾷ τὰ εἰσκομισθέντα εἰς περιοχὴν Ἀθηνῶν σφάγια ἀμνοεριφίων ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τοῦ Πάσχα, προκύπτει ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐντοπίας προελεύσεως τοιούτων ἀνῆλθεν εἰς 184.356 κεφαλὰς (1.776.658 χλγρ.) τῶν δὲ προελεύσεως ἐξωτερικοῦ εἰς 17.808 ἀμνοὺς (173.305 χλγρ.). Αἱ τιμαὶ χονδρικῆς πωλήσεως τῶν σφαγίων τούτων ἐκυμάνθησαν ἀπὸ 23–32 δρχ. κατὰ χιλιόγραμμον ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς περυσινὰς τοιαύτας κυμανθείσας μεταξὺ 24–29 δρχ. κατὰ χιλιόγραμμον (ἀριθμὸς σφαγίων ἀντιστοίχου περυσινῆς ἐποχῆς 182.501 ἐσωτερικοῦ καὶ 1.671 ἐξωτερικοῦ). Ἐκ τῶν ἀνωτέρω σαφῶς προκύπτει, ὅτι αἱ ἐπιτευχθεῖσαι τιμαὶ κρέατος ἀμνῶν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἦσαν ἀνώτεραι τῶν ἀντιστοίχων περυσινῶν καὶ ἡ εἰσαχθεῖσα ποσότης κρεάτων κατὰ πολὺ μικροτέρα τῆς περυσινῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚ. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Α. Τσιάρα, καὶ Δ. Παπανικολάου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 432 ἐρωτήσεως τῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Κατὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα ἐ.ἔ. οὐδεμία ποσότης ᾠῶν εἰσήχθη ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διαπιστωθείσης πλήρους ἐπαρκείας εἰς τὴν ἀγορὰν χάρις εἰς τὴν ἐγχωρίαν παραγωγήν. β) Εἰς τὴν Ἑταιρείαν Χαρ. Ἄψη–Στ. Θεοφράστου καὶ Σία ἐχορηγήθη ἄδεια εἰσαγωγῆς ἐκ Βουλγαρίας 200.000 ἀμνῶν κατόπιν ὑποβολῆς αἰτήσεως ὑπ’ αὐτῶν μετ’ ἀντιγράφου συμβολαίου, ὑπογραφέντος ἐν Σόφιᾳ τὴν 30.12.1963 μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῆς Βουλγαρικῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιχειρήσεως RODOPA. Ἡ ἄδεια ἐχορηγήθη εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἀμνῶν τμηματικῶς ἀπὸ Μαΐου μέχρι Δεκεμβρίου ἐ.ἔ., ἵνα καθίσταται ἐφικτὴ ἡ ἄμεσος σφαγὴ εἰς τὰ σφαγεῖα Σερρῶν καὶ Σιδηροκάστρου. Οὕτω, διὰ τοῦ τρόπου τούτου τῆς εἰσαγωγῆς δὲν ἐπηρεάζεται ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ ἀμνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚ. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2078)1315)15.4.1964 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 262 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, σχετικῶς μὲ τὴν κήρυξιν ἐκπτώτου τοῦ κληρούχου Κάτω Πορροΐων Σερρῶν Ἀνέστη Κεσαλίδη τοῦ Χαραλάμπους τῶν ἐπὶ τοῦ κλήρου του δικαιωμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Σερρῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10614)28.4.1964 ἀναφορᾶς της, ὁ ἀνωτέρω κληροῦχος ἐκηρύχθη ἔκπτωτος δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 62)1959 ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Σιδηροκάστρου, ἐκδοθείσης κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν.Δ. 2536)1953, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι διαμένει οἰκογενειακῶς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς Ἀθήνας. Ἐπὶ τούτοις διὰ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς της ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Σερρῶν, ἀναφέρει, ὅτι τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ δι’ ἑτέρους κληρούχους τῆς παραμεθορίου ταύτης περιοχῆς, κριτήριον ὅμως διὰ τὴν ἔκπτωσιν αὐτῶν ἐλαμβάνετο ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ Συν)σμοῦ των καὶ τῆς αὐτοπροσώπου καλλιεργείας τοῦ κλήρου των καὶ οὐχὶ τὰ πολιτικά των φρονήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚ. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

XIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κιτσίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3702)8.5.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κιτσίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 28899)1297)20.7.1960 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἐνεκρίθη ὁ Κανονισμὸς «περὶ τρόπου ἀσφαλίσεως εἰς τὸ Ι.Κ.Α. τῶν αὐτοτελῶς ἐργαζομένων καὶ ἐνίων κατηγοριῶν προσώπων ἐκ τῶν παρεχόντων ἐργασίαν πρὸς μὴ σταθερὸν ἐργοδότην, ἢ πρὸς πλείονας ἐργοδότας». Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τούτου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 78804)1845)1960 ἀποφάσεως προβλέπεται ἡ ἀσφάλισις εἰς τὸ ΙΚΑ μεταξὺ ἄλλων κατηγοριῶν προσώπων αὐτοτελῶς ἐργαζομένων κλπ. καὶ τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων. Τῆς ἀσφαλίσεως ταύτης ἐξαιροῦνται πρόσωπα ἐκ τῶν ἀνωτέρω κάτω τοῦ 18ου ἔτους τῆς ἡλικίας των ἢ ἄνω τοῦ 60οῦ ἔτους προκειμένου περὶ ἀνδρῶν καὶ τοῦ 55ου προκειμένου περὶ γυναικῶν. Ἡ ἐξαίρεσις τῶν ἐχόντων συμπληρώσει τὰ ἀνωτέρω ὅρια ἡλικίας προσώπων ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ἱδρύματος, ἐγένετο ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι τυχὸν ἀσφαλιζόμενα δὲν εἶχον τὸν χρόνον νὰ πραγματοποιήσουν τὰς ἀπαιτουμένας ἡμέρας ἐργασίας διὰ τὴν ἀπόκτησιν δικαιώματος εἰς σύνταξιν. Πάντως, διὰ τὴν συνταξιοδότησιν προσώπων τὰ ὁποῖα τὸ πρῶτον ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ἱδρύματος, ὡς αἱ ἀνωτέρω κατηγορίαι αὐτοτελῶς ἐργαζομένων ἡ παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος Ν.Δ. 4104)1960 ὁρίζει ὡς προϋπόθεσιν τὴν πραγματοποίησιν χιλίων (1.000) ἡμερῶν ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει. Πρὸς τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐγγράφου μας ἐζητήθη ὅπως τὸ ΙΚΑ ἐξετάσῃ τὸ θέμα τῆς ὑπαγωγῆς εἰς τὴν παρ’ αὐτῷ ἀσφάλισιν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀνωτέρω κανονισμοῦ καὶ τῶν συμπληρωσάντων τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας τῶν ἀνασφαλίστων ἁμαξοκαρραγωγέων, τελοῦμεν δὲ ἤδη ἐν ἀναμονῇ τῆς σχετικῆς ἀπαντήσεως τούτου διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3967)13.5.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 9.5.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ὅλον θέμα τοῦ ΤΕΒΕ ἔχει τεθῆ ἤδη ὑπὸ μελέτην παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, πρὸς τὸν σκοπὸν προσδιορισμοῦ καὶ λήψεως παντὸς δυνατοῦ μέτρου πρὸς διοικητικὴν ἀναδιοργάνωσιν καὶ οἰκονομικὴν ἐξυγίανσιν αὐτοῦ, ἐπὶ σκοπῷ δημιουργίας προϋποθέσεων δυναμένων νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν βελτίωσιν τῆς ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ παρεχομένης ἀσφαλιστικῆς προστασίας. Ἐν σχέσει πρὸς τάς, ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευομένας προτάσεις τῆς ἐκτελεστικῆς ἐπιτροπῆς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν, δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι αὗται ἀποτελοῦν μέρος τῶν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης προταθέντων μέτρων. Πράγματι ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη προτείνει περαιτέρω καὶ τὴν ὑπὲρ τοῦ ΤΕΒΕ θέσπισιν σειρᾶς κοινωνικῶν πόρων, διότι διὰ μόνης τῆς εἰσφορᾶς τῶν 150 (ἢ 300) δραχμῶν δὲν θὰ ὑπάρξῃ δυνατότης χορηγήσεως συντάξεων 1.500 (ἢ 3.000) δραχμῶν μηνιαίως. Εἶναι προφανές, ὅτι οὕτως ἔχουσαι αἱ ὡς ἄνω προτάσεις, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἰδίᾳ τοὺς κοινωνικοὺς πόρους, θέτουν σειρὰν ὅλην ζητημάτων σχέσιν ἐχόντων πρὸς τὴν γενικωτέραν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν, ὑπὲρ τρίτων, ἐπιβαρύνσεων τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Πάντως, ὡς ἐλέχθη ἀνωτέρω τὸ ὅλον θέμα τοῦ ΤΕΒΕ ἔχει τεθῆ ἤδη ὑπὸ ἐξέτασιν, ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ὁποίας θὰ μελετηθοῦν καὶ αἱ ρηθεῖσαι προτάσεις. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ σημειοῦται, ὅτι ἤρξατο ἡ ἐπεξεργασία σχεδίου κανονισμοῦ τῆς ἐσωτερικῆς ὀργανώσεως τοῦ ΤΕΒΕ διὰ τοῦ ὁποίου προσδοκᾶται, ὅτι θὰ συντελεσθῇ σημαντικὸν βῆμα πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς διοικητικῆς ἀναδιοργανώσεως τοῦ ΤΕΒΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2580) 21.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 361 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: 1) Κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς πρώτης Κυβερνήσεως Ε. Κ. (Νοέμβριος–Δεκέμβριος 1963) καὶ ἐν συνεχείᾳ τούτου ἐπὶ Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ κατὰ τὸ τοιοῦτον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἐχορηγήθη ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας ὁ κάτωθι ἀριθμὸς δανείων αὐτοστεγάσεως (κατὰ κατηγορίας) εἰς τὰς πόλεις Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης.

Μεταξὺ τῶν Ἐργατοϋπαλλήλων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, οἵτινες ἔτυχον δανείου περιλαμβάνονται καὶ Ἐργατοϋπάλληλοι τῶν Δήμων Νικαίας, Κερατσινίου, Κορυδαλλοῦ, Δραπετσώνας, Περάματος, Ν. Φαλήρου καὶ Ἁγ. Ἰωάννου Ρέντη, δὲν διαθέτομεν, ὅμως, στοιχεῖα περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τούτου, διότι δὲν τηρεῖται τοιαύτη στατιστική. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν τοῦ Ο.Ε.Κ. περὶ σειρᾶς προτεραιότητος καὶ τρόπου διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῆς ὑπὸ τοῦ Ο.Ε.Κ. παρεχομένης εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους κατοικίας αἱ διατιθέμεναι ἑκάστοτε πιστώσεις διὰ δάνεια αὐτοστεγάσεως κατανέμονται εἰς τὰς διαφόρους κατηγορίας ὡς κάτωθι:

Οὕτω ἑκάστη κατηγορία ἐργατοϋπαλλήλων μετέχει εἰς τὰ δάνεια κατὰ τὸν ὡρισμένον ἀριθμὸν καὶ δὲν ἀπαιτεῖται ἐξάντλησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δικαιούχων τῆς προηγουμένης κατηγορίας διὰ νὰ χορηγηθοῦν τὰ δάνεια εἰς τοὺς ἑπομένους διότι ὡς ἐτονίσθη ἑκάστη κατηγορία μετέχει κατὰ τὸ ἀναλογοῦν εἰς αὐτὴν ποσοστόν. Δι’ Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ἐπετράπη ὅπως κρίνωνται ἅπασαι αἱ αἰτήσεις αἱ ὑποβληθεῖσαι μέχρι 31ης Μαρτίου 1964 καὶ τοῦτο, ἵνα κατὰ τὴν κρίσιν μετάσχῃ μεγαλύτερος ἀριθμὸς δικαιούχων. Διὰ τὴν χορήγησιν τῶν δανείων δὲν ἀπαιτεῖται σημείωμα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἀλλὰ τηρεῖται ἡ ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς κατοικίας ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ, θεσπισμένη διαδικασία ἐγκρίσεως δανείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2894)1931)24.4.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 400)1964 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ ἵδρυσις ἰατρείων τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς μικρὰ ἀστικὰ κέντρα (ὡς ὁ Δῆμος Βροντάδων Χίου) δὲν εἶναι συνήθως εὐχερὴς καὶ ἀποτελεῖ πάντοτε ἀντικείμενον ἐνδελεχοῦς προηγουμένης μελέτης, καθ’ ὅσον λόγῳ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ τῶν πολλαπλῶν ὑποχρεώσεων ὡς συνεπάγεται μία τοιαύτη ἐπέκτασις εἶναι ἀναγκαῖον νὰ προηγηθῇ ἡ διαπίστωσις τῆς συνδρομῆς ὡρισμένων βασικῶν προϋποθέσεων ἀναγομένων εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν ἑκάστῳ κέντρῳ μισθωτῶν καὶ τὴν δυνατότητα ἰδίᾳ τῆς οὐσιαστικῆς πραγματώσεως τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. 2) Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν ἀνωτέρω, ἐπειδὴ βασικὴν ἐπιδίωξιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἀποτελεῖ πάντοτε ἵδρυσις ἰατρείων τοῦ ΙΚΑ εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρας περιοχὰς ἐζητήσαμεν δι’ ἑτέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ ΙΚΑ κοινοποιούμενον καὶ ὑμῖν, ὅπως τοῦτο ἀναφέρῃ ἡμῖν τὸ ταχύτερον δυνατὸν ἀπόψεις του ἐπὶ τῆς αἰτουμένης ἱδρύσεως ἰατρείου τοῦ ΙΚΑ εἰς Δῆμον Βροντάδων Χίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

XIV) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκη καὶ Μ. Θεοδωράκη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 2861)6.5.64 ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 446, ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, συμπληρωματικῶς, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ αἰτουμένη σύστασις ἰδίας λεωφορειακῆς γραμμῆς μεταξὺ Νικαίας–Καραβᾶ–Π. Κοκκινιᾶς–Μοσχάτου — Φαλήρου, καθ’ ὅσον ἐκ τῆς αὐτοψίας, ἣν διενήργησεν ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδία ὑπηρεσία διεπιστώθη ὅτι δὲν ὑφίσταται κατάλληλον ὁδικὸν δίκτυον διὰ τὴν διέλευσιν λεωφορείων αὐτοκινήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Δ. Παπανικολάου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2960α)6.5.64 ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 453 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Δ. Παπανικολάου, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συνοικισμῶν Χαλκίδος, Ἁγίου Στεφάνου καὶ Ἁγίου Ἰωάννου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Νομάρχης Εὐβοίας, οἱ ἐν λόγῳ συνοικισμοὶ ἐξυπηρετοῦνται πλήρως διὰ τῶν λεωφορείων τῶν ἀστικῶν γραμμῶν Χαλκίδος–Φύλλων, Βασιλικοῦ, Λευκαντὶ καὶ Χαλκίδος–Λαμψάκου, Μπουρτζίου, δοθέντος ὅτι τὰ ἐν λόγῳ λεωφορεῖα διέρχονται ἀνὰ δεκάλεπτον τῆς ὥρας διὰ τῶν συνοικισμῶν τούτων καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἐνδείκνυται ἡ παρὰ τῶν κατοίκων τῶν ἐν λόγῳ συνοικισμῶν σύστασις ἰδίας τοπικῆς ἀστικῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ὑπ’ ἀριθ. 3773)2550)11.5.64 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 500 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη, σχετικῶς μὲ τὸ Ἀεροδρόμιον Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐδόθη σχετικὴ ἀπάντησις ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων μερίμνῃ τοῦ ὁποίου διενεργεῖται ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῆς προσδιορισθείσης διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐν λόγῳ ἀεροδρομίου, ἐκτάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Ε. Σακελλάρη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 2826) 29.4.64 ἡμετέρου ἐγγράφου, καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 416 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Ε. Σακελλάρη κλπ. καὶ τοῦ κατατεθέντος ψηφίσματος τοῦ Ἀγροτικοῦ Συλλόγου Ν. Πρεβέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν, σχετικῶς μὲ τὰ ἐν τῷ ὡς ἄνω ψηφίσματι θιγόμενα συγκοινωνιακὰ θέματα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Νομάρχης Πρεβέζης, μετὰ τὴν συντελεσθεῖσαν ἀντικατάστασιν τῶν πλειόνων παλαιοῦ τύπου λεωφορείων, διὰ καινουργῶν τοιούτων, ἡ διάρθρωσις τῆς ἐν τῷ Νομῷ λεωφορειακῆς συγκοινωνίας ἀνταποκρίνεται πλήρως εἰς τὴν κάλυψιν τῶν χαρακτηρισθεισῶν ὑπεραστικῶν γραμμῶν καὶ εἰς βαθμὸν ἀρκούντως ἱκανοποιητικόν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ ὕπαιθρος δὲν ἐπικοινωνεῖ μετὰ τῆς πόλεως Πρεβέζης κατὰ τὰς ἀπογευματινὰς ὥρας, δεδομένου ὅτι τὰ λεωφορεῖα ἀναχωροῦσιν ἐκ τῶν χωρίων τῆς ὑπαίθρου κατὰ τὰς πρωϊνὰς ὥρας καὶ ἐπιστρέφουν ἐκ Πρεβέζης τὸ ἀπόγευμα, ὡς κατὰ πάγιον μέτρον ἀντιμετωπίζονται αἱ συγκοινωνιακαὶ ἀνάγκαι τῆς ὑπαίθρου. Πάντως, σημαντικὸν τμῆμα τοῦ Νομοῦ ἐξυπηρετεῖται καὶ κατὰ τὰς ἀπογευματινὰς ὥρας μετὰ τῆς Πρεβέζης διὰ τῶν λεωφορείων τῆς γραμμῆς Πρεβέζης–Ἰωαννίνων καὶ Πάργας–Πρεβέζης, ἅτινα ἐκτελοῦν τὸ δρομολόγιον τοῦτο ἑξάκις καὶ δὶς ἀντιστοίχως καθ’ ἑκάστην. Τέλος, ὡς πρὸς τὴν ἀπαιτουμένην σύστασιν ἀστικῆς συγκοινωνίας ἐν τῇ πόλει τῆς Πρεβέζης, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ νομαρχιακῆς ἀποφάσεως, ἔχει ἐγκριθῆ ἡ καθιέρωσις τῆς συγκοινωνίας ταύτης, ἤδη δὲ ἐπίκειται ἡ ἔναρξις λειτουργίας αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768)2545)11.5.1964 ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 495)7.5.64 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Σ. Ἡλιοπούλου κλπ., δι’ ἧς κατετέθη ὑμῖν κοινὸν ψήφισμα τῶν Ἐξωραϊστικῶν– Ἐκπολιτιστικῶν Συλλόγων Μεταμορφώσεως Ἀττικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐπὶ τῶν ἐν τῷ ὡς ἄνω ψηφίσματι θεμάτων τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος, τὰ ἀκόλουθα: Δὲν ἐνδείκνυται ἡ περαιτέρω πύκνωσις τῶν δρομολογίων τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν Ἀθηνῶν–Μεταμορφώσεως Κ. Κηφισίας, Πεύκης Ἀμαρουσίου, καθ’ ὅσον μὲ τὰ ὑφιστάμενα δρομολόγια ἐξυπηρετοῦνται ἐπαρκῶς αἱ ἀνωτέρω περιοχαί. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν αἰτουμένην μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ τμηματικοῦ εἰσιτηρίου Μεταμορφώσεως–Ν. Φιλαδελφείας καὶ τὴν καθιέρωσιν νέων τοιούτων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι, ἐν ὄψει τῶν συνθηκῶν, αἵτινες δημιουργήθησαν ἐκ τῆς γενομένης ἐσχάτως ἀναδρομικῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ κινήσεως, ἐλέγχου καὶ γραφείων τῶν ΚΤΕΛ τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, δὲν δυνάμεθα ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ προβῶμεν εἰς οἱανδήποτε μείωσιν τοῦ ἰσχύοντος σήμερον τιμολογίου ἐπὶ τῶν γραμμῶν τῆς ὡς ἄνω περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Μαΐου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

XV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4969)27 ιζ)13.3.64 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 515)1964 ἐρωτήσεως τοῦ ἐν περιλήψει ἀναφερομένου κ. βουλευτοῦ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τοῦ ὑποβληθέντος σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀφορώντων τὴν χωροφυλακήν», ρυθμίζεται τὸ θέμα γάμου τῶν ὁπλιτῶν χωροφυλακῆς, καθιερουμένου ὡς κατωτάτου ὁρίου ἡλικίας τοῦ 30οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των, ἄνευ περιορισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Κωνιωτάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2470) 1617 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὸ ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ Ἡρακλείου κ. Κ. Κωνιωτάκη, περὶ τῆς στολῆς ἰσχυροῦ καύσωνος τῶν ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχομεν ὑπ’ ὄψει νὰ καθιερώσωμεν καὶ στολὴν ἰσχυροῦ καύσωνος εὐθὺς ὡς ἐξασφαλισθῶσιν αἱ ἀναγκαιοῦσαι πιστώσεις, δεδομένου ὅτι αἱ δαπάναι στολῶν τῶν ὁπλιτῶν βαρύνουσι τὸ δημόσιον. Ἤδη ἐνεργοῦνται τὰ δέοντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2187) 1394 ἀπὸ 6.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 283 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ θέματος, ἐδόθη ἀπάντησις πρὸς τὴν Βουλὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3751)57114 ἀπὸ 7.5.64 ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ ἀπάντησις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)1110 ἀπὸ 11.4.1964 ὑμετέρου τοιούτου, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 206 ταὐτοσήμου ἐρωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὕπερθεν ἐρωτήσεως, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διετάχθη ἤδη ἡ μετάθεσις τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Ἀνθυπασπιστοῦ, ἐκτὸς τῆς Α.Δ.Χ. Θεσσαλίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Μαΐου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3976)13.5.1964 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 512 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ πωλήσεως ἀνὰ τὰς ὁδοὺς τῆς πρωτευούσης ἄρτου καὶ ἀρτιδίων ὑπὸ πλανοδίων πωλητῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡ ἁρμοδία Ἀστυνομικὴ Ἀρχή, δὲν διεπιστώθη τοιαύτη παράβασις. Ἐπὶ τοῦ θιγομένου θέματος, ἔχουσι ἐκδοθῆ κατὰ τὸ παρελθὸν σχετικαὶ διαταγαί. Ἤδη, ἐπὶ τῇ ἐλεύσει τοῦ θέρους ἐξεδόθη καὶ νεωτέρα διαταγὴ ἡμῶν, πρὸς τὰς Ἀστυνομικὰς Ἀρχάς, ὅπως ἐντείνωσι τὸν ἔλεγχον τῶν καταστημάτων τροφίμων καὶ πλανοδίων πωλητῶν διὰ τὴν προστασίαν τῆς δημοσίας ὑγείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3963)13.5.64 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 509 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, τὴν ἀφορῶσαν τὰ κράνη τῶν τροχονόμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, τὰ ἑξῆς: Τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος κράνη, ἔχουσι θεσπισθῆ καὶ φέρονται ὑπὸ τῶν τροχονόμων κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας των, ἀπὸ τῆς συστάσεως περίπου τῆς Ὑποδιευθύνσεως Τροχαίας Κινήσεως. Ἕκαστος ἀστυνομικὸς ὑπάλληλος εἶναι ἐφωδιασμένος δι’ ἀτομικοῦ κράνους καὶ δὲν ἐναλλάσσεται τὸ αὐτὸ κράνος μεταξὺ πλειόνων ὑπαλλήλων, ζυγίζει δ’ ἕκαστον περὶ τὰ 550 γραμμάρια. Τὰ κράνη ταῦτα φέρονται παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπαλλήλων μόνον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς χειμερινῆς περιόδου, καθ’ ὅσον τὸ θέρος φέρουσι κάσκαν ἐκ φελοῦ. Ἐσωτερικῶς ταῦτα φέρουσιν εἰδικὴν ἐπένδυσιν ἐκ δέρματος, καὶ δὲν ἐφάπτεται τὸ μεταλλικὸν τμῆμα τούτων τῆς κεφαλῆς τῶν τροχονόμων. Τὰ κράνη ταῦτα κρίνονται διατηρητέα, καθ’ ὅσον προσδίδουσιν ἐπιβλητικότητα, αἴγλην καὶ ἐμφάνισιν εἰς τὸν ἀστυφύλακα τῆς Τροχαίας, ἔτι δὲ κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας καθιστοῦν ἐμφανῆ τὴν θέσιν τούτου καὶ ἀποφεύγονται δυστυχήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ἀποστολάκου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3163)2095 ἀπὸ 27.4.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 442 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Ἀποστολάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, τὰ κάτωθι: Κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ νόμου (ἄρθρου 139 Ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος Ἀστυν. Πόλεων Κ.Ν. 2458)53 — ΦΕΚ τ. Αʹ 11)58), ὑφισταμένην ἀπὸ τῆς συστάσεως αὐτοῦ, ὁ συνδικαλισμὸς τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων ἀπαγορεύεται, ὀρθῶς δὲ λόγῳ τῆς εἰδικῆς φύσεως τῶν καθηκόντων αὐτῶν. Δέον, ἐπίσης, νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐπιβολὴ περιορισμῶν εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ προκειμένου δικαιώματος ὑπὸ μελῶν τῆς Ἀστυνομίας, ἐπιτρέπεται καὶ καὶ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 11 παρ. 2 τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως τῆς Ρώμης ἐπὶ τῇ σκέψει, ὅτι, ὅλως ἰδιάζοντα καθήκοντα τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων, δὲν καθιστοῦν δυνατὴν τὴν ἐπ’ αὐτῶν, ἐν ὑπηρεσίᾳ, ἄσκησιν τοῦ δικαιώματος τοῦ συνεταιρίζεσθαι. Ὅσον ἀφορᾷ, ἐξ ἄλλου, τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων, ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδοχῶν, τοῦτο εἶναι θέμα γενικόν, πλὴν θὰ ληφθῇ μέριμνα, ἵνα, ἐν ὄψει τῆς καταρτίσεως τοῦ νέου μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἱκανοποιηθῇ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον, τὸ δίκαιον τοῦτο αἴτημα τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἡ πρώτη ἐρώτησις, τοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, ἀναβάλλεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐκ ποίων πόρων ἠγοράσθη καὶ ἐδωρήθη, ἐὰν ἀληθεύῃ ἡ ἀναγραφεῖσα σχετικὴ εἴδησις, κόσμημα ὑπὸ συζύγου πρώην Πρωθυπουργοῦ, πρὸς σύζυγον τέως Ἀρχηγοῦ ξένου Κράτους.

§6Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχεν ἀναγραφῆ εἰς τὸν Τύπον, καὶ μάλιστα εἰς τὸν ξένον Τύπον, ὅτι ὅταν ἐφιλοξενήθη ἐν Ἑλλάδι ἡ σύζυγος τέως Ἀρχηγοῦ ξένου Κράτους, ἐδωρήθη εἰς αὐτὴν κόσμημα ἀξίας 1.000 λιρῶν, ὑπὸ τῆς συζύγου τέως Πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος. Τὸ γεγονὸς τοῦτο, κ. Πρόεδρε, ἐπροκάλεσε δυσμενῆ σχόλια εἰς τὸν Τύπον. Ἀπὸ τοῦ 1956 εἶχον ὑπονοίας, ὅτι τὰ μυστικὰ κονδύλια διετίθεντο ὄχι καλῶς. Δι’ αὐτό, ἀμέσως, κατέθεσα ἐρώτησιν σχετικὴν μὲ τὸ ὡς ἄνω θέμα. Ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Βουλῆς μὲ ἐκάλεσε νὰ τὴν ἀποσύρω καὶ ἠπείλησε νὰ ἀπολύσῃ τὸν ἁρμόδιον ὑπάλληλον ποὺ τὴν κατεχώρησε. Πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως καὶ τῆς ἐνδεχομένης συνεπείας εἰς βάρος τῆς οἰκονομικῆς βοηθείας πρὸς τὴν χώραν μας, ὡς ἐτόνισεν ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἠναγκάσθην νὰ τὴν ἀποσύρω. Σήμερα, μετὰ τὰς ἀποκαλύψεις τῶν δικαστικῶν, περὶ διαθέσεως τῶν μυστικῶν κονδυλίων, ἠναγκάσθην νὰ ἐπανέλθω.

§7Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐγνώριζα, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ φίλος κ. Διαμαντόπουλος, θὰ ἔφερε σήμερα τὴν ἐρώτησίν του, διότι, ὁμολογῶ, δὲν εἶχον διαβάσει τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων. Θὰ ἤθελον, δι’ ἐλαχίστων, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία, ἐνδεχομένως, θὰ διηυκόλυνε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Δὲν γνωρίζω τὴν περίπτωσιν, διότι δὲν τὴν εἶχον ἐξετάσει τότε. Ἐνθυμοῦμαι μόνον, ὅτι ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, συνάδελφός μου, κ. Ροδόπουλος, εἶχε ἐπέμβει διὰ νὰ μὴ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐρώτησις, διότι ἦτο αὐτονόητον, εἴτε ἐπρόκειτο περὶ τῆς συζύγου — ὅπως ἐπρόκειτο — περὶ τῆς συζύγου τοῦ ζῶντος τότε Προέδρου τῶν Η.Π.Α. καὶ μὴ δολοφονηθέντος εἰσέτι, εἴτε ἐπρόκειτο περὶ τῆς συζύγου τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, εἴτε ἐπρόκειτο περὶ τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἀγγλίας, ἦτο αὐτονόητον, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ συζητηθῇ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν γνωρίζω, ποίας ἀξίας ἦτο τὸ δῶρον, μικρᾶς ἢ μεγάλης, δὲν γνωρίζω κἂν ἐὰν ἐδόθη, ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν ἔχῃ στοιχεῖα, ἠμπορεῖ νὰ ἀπαντήσῃ, ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὰ δῶρα ποὺ δίδονται εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κρατῶν, ἢ τὰς συζύγους αὐτῶν, τὰ δῶρα τὰ ὁποῖα γίνονται εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς τῶν Ἐξωτερικῶν ἢ τὰς συζύγους αὐτῶν, τὰ δῶρα π.χ. ποὺ ἐδόθησαν εἰς τοὺς Ἀντιπροέδρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς Γιουγκοσλαυΐας, τὰ δῶρα, ποὺ ἐδόθησαν καὶ γενικῶς, δὲν δίδονται κατόπιν διαγωνισμοῦ, δηλαδὴ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου περὶ δημοσίου λογιστικοῦ ἢ τοῦ νόμου περὶ προμηθειῶν. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἀνέγνωσκον εἰς τὰς ἐφημερίδας, οἱ λαμβάνοντες τὰ δῶρα, ὅτι ἦσαν ἀξίας π.χ. 50.000 ἢ 500 δραχμῶν. Ἡ ἀξία τοῦ δώρου, τὸ ὁποῖον προσφέρει κανείς, εἴτε εἰς Πρόεδρον ἢ Ἀρχηγὸν ξένου Κράτους, εἴτε εἰς Ὑπουργοὺς ἢ τὰς συζύγους αὐτῶν, καλύπτονται ἀπὸ τὰ μυστικὰ κονδύλια, ὄχι διότι εἶναι ἐθνικὴ δαπάνη, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ σκοποῦ ποὺ δὲν πρέπει νὰ ἀποκαλυφθοῦν, ἀλλὰ διότι εἶναι ἐθνικὴ δαπάνη, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀποκαλυφθῇ ἡ ἀξία τοῦ παρεχομένου δώρου. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου, εἰς τὸν φίλον κ. Διαμαντόπουλον. Δὲν γνωρίζω, εἰδικῶς, τὴν περίπτωσιν, ἀλλὰ ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ — ἀνεξαρτήτως τῆς ἀπαντήσεως ποὺ θὰ δώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης — θὰ ζητήσω πληροφορίας, διὰ νὰ μάθω, ποίας ἀξίας ἦτο τὸ ἐνδεχομένως δοθὲν δῶρον, διότι καὶ αὐτὸ δὲν γνωρίζω, δὲν γνωρίζω δηλαδή, ἐὰν ἐδόθη.

§8Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, δὲν δύναμαι νὰ δώσω ἀπάντησιν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, γίνεται ἔλεγχος τῶν μυστικῶν κονδυλίων ἀπὸ τὸν Ἀντεισαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Τούσην. Ἀπὸ τὰ μέχρι τοῦδε στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, δὲν γνωρίζω νὰ διετέθη ποσόν τι διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ὁ ἔλεγχος συνεχίζεται, ἐὰν διαφανῇ ἐκ τοῦ ἐλέγχου, ὅτι διετέθη ποσόν τι, τότε θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω σχετικὴν ἀπάντησιν.

§9Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸν Κανονισμόν, εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ἀπαντᾷ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Ἀπόψε, κατ’ ἐξαίρεσιν, παρενέβη ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, πρὶν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Συμφωνῶ μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, περὶ τῆς ἀνάγκης χορηγήσεως δώρων εἰς Ἀρχηγοὺς Κρατῶν ἢ τὰς συζύγους των, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὅμως, γνωστοῦ ὄντος, ὅτι ὁ τρόπος τῆς τότε διαθέσεως δώρων, εἶχεν ἐπιπτώσεις ἐπὶ προσωπικῶν συμφερόντων καὶ τῆς ἐν γένει πολιτικῆς τοῦ τόπου, ὑπὲρ ἑνὸς κόμματος, ἐξανέστην. Ὡς γνωστόν, ἡ χώρα μας εἰς τοιαύτας περιπτώσεις κάνει οὐχὶ κρυφίως, ἀλλὰ φανερά, δῶρα μικρᾶς ἢ μεγάλης ἀρχαιολογικῆς ἀξίας, εἰς ἔνδειξιν τῆς φιλίας — ἀγάπης τοῦ τιμωμένου προσώπου.

§10Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅταν αὔριον ἢ μεθαύριον, ζητῶν πληροφορίας —διότι ἀγνοῶ τὸ θέμα— λάβω συγκεκριμένα στοιχεῖα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὰ ἀνακοινώσω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὀρθῶς ἐπεφυλάχθη ἐφ’ ὅσον γίνεται μία ἔρευνα, καλῶς ἢ κακῶς, πάντως θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς —ἀσχέτως τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, περὶ τῆς ὁποίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλήσῃ, διότι δὲν τὴν ἔχει ἐξακριβώσει— θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπῃ καὶ ὁ ἴδιος, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ δαπάναι εἴτε πρόκειται περὶ ἑνὸς κειμηλίου ἀρχαίου, εἴτε πρόκειται περὶ ἑνὸς δακτυλίου, εἴτε οἱασδήποτε μορφῆς δώρου, καλύπτονται διὰ τῶν μυστικῶν δαπανῶν καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ γίνεται διαγωνισμὸς καὶ διὰ νὰ μὴ μεταβάλλεται ἡ ὑπόθεσις τοῦ προσφερομένου δώρου πρὸς ξένον ἐπίσημον εἰς ὑπόθεσιν ἀγοραίαν. Θὰ παρεκάλουν νὰ βεβαιώσῃ, ὅτι δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ δῶρα δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ ἔγινεν διαγωνισμὸς εἰς οἱανδήποτε ἐποχήν. Ἐννοῶ γενικῶς διὰ τὸ δῶρον, τὸ ὁποῖον θὰ προσφέρῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἴτε ἀπ’ εὐθείας ὁ Πρωθυπουργός, εἴτε ἡ σύζυγος πρὸς τὴν σύζυγον —διότι αὐτὸ γίνεται, αὐτὴ εἶναι ἡ τηρουμένη τακτικὴ— ἡ σύζυγος προσφέρει εἰς τὴν σύζυγον, ὁ Πρωθυπουργὸς εἰς τὸν Πρωθυπουργόν, ὁ Βασιλεὺς εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ δῶρα, βεβαίως, προσφέρονται ὡς προσωπικὰ δῶρα, διότι ὅλοι γνωρίζουν, κατὰ τὴν τηρουμένην ἀρχήν, ἐνῷ ἐμφανίζονται ὡς προσωπικὰ δῶρα εἶναι δῶρα ἐκ μέρους τοῦ Κράτους.

§11Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Μερκούρη.

§13Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὁ κ. Διαμαντόπουλος εἰς τὴν ἐρώτησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε, διετύπωσε μίαν βαρυτάτην κατηγορίαν διὰ τὸν πρώην Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ἐπειδὴ ὁ πρώην Πρόεδρος τῆς Βουλῆς εἶναι ἐδῶ παρὼν καὶ ἐπειδὴ πραγματικῶς ἐπὶ τῆς Προεδρίας του ὑπῆρξαν πολλαὶ παραλείψεις, ἔχω καὶ ἐγὼ ἰδικά μου παραδείγματα, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἠνείχετο νὰ ἀκούσῃ χωρὶς νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν εἰς τὴν Βουλήν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. συνάδελφε.

§15Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐνθυμοῦμαι πῶς ἀκριβῶς ἔχει τὸ θέμα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν διάρκειαν 11 ἐτῶν νὰ ἐνθυμοῦμαι ὅλας τὰς λεπτομερείας. Νομίζω, ὅτι ἐπανειλημμένως εἶχα παρακαλέσει —ὄχι μόνον τὸν κ. Διαμαντόπουλον, ἀλλὰ καὶ ἄλλους τινὰς ἐνδεχομένως— ὅταν κατέθετον ἐπερωτήσεις, τὰς ὁποίας ἐγὼ ἐνόμιζον, ὅτι ἦτο ἐπιζήμιαι διὰ τὸ ἔθνος καὶ διὰ τὴν χώραν, ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ τὰς ἀποσύρουν. Πιθανόν, κ. Πρόεδρε, μάλιστα νομίζω, ὅτι διὰ τὸ θέμα αὐτὸ τοῦ εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι σωστόν, διότι θίγονται ἄλλα Κράτη καὶ Ἀρχαὶ ἄλλων Κρατῶν καὶ σύζυγοι Ἀρχηγῶν ἄλλων Κρατῶν. Διὰ ποῖον λόγον, τοῦ εἶπον, νὰ συζητοῦμεν δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ τὴν ἀποσύρῃ. Εἶχε δικαίωμα νὰ τὴν καταθέσῃ, ἀλλὰ ἔμεινα μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὴν ἀπέσυρε καὶ τὴν ἀπέσυρε δι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Τώρα διατὶ εἶχα τὴν γνώμην αὐτήν; Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐλεγχθῶ. Πολιτικὴν εὐθύνην ἀνέλαβον, δὲν ἔχω καμμίαν εὐθύνην ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἐφ’ ὅσον ὁ ἴδιος ὁ κ. συνάδελφος τὴν ἀπέσυρε. Διὰ τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν ἐξέφρασα ἀνέλαβον καὶ ἀναλαμβάνω τὴν πολιτικὴν εὐθύνην, καὶ ἐπιμένω ὅτι εἶχα δίκαιον.

§16Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι, ἠπειλήθησαν οἱ ὑπάλληλοι διότι ἐνέγραψαν τὴν ἐπερώτησιν; Ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ Πρόεδρος νὰ παρεμποδίζῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ μιᾶς ἐπερωτήσεως; Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρώτησις τῶν κ.κ. Ἐφραιμίδη, Τσιάρα καὶ Πανάγου, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσιν ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους τῆς μεταλλευτικῆς ἐπιχειρήσεως Παπαβασιλείου καταβολὴν καθυστερουμένων ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§18Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ ἐρώτησις κατετέθη εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου 1964 καὶ ζητοῦμεν νὰ πληροφορήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν Βουλὴν ἂν ἐλήφθησαν παρ’ αὐτοῦ καὶ τοῦ συναρμοδίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος καὶ παρίσταται, μέτρα διὰ νὰ καταβληθοῦν αἱ καθυστερούμεναι ἀποδοχαὶ εἰς τοὺς λιγνιτωρύχους τῶν λιγνιτωρυχείων Παγγαίου καὶ ἂν ἐλήφθησαν τὰ μέτρα διὰ τὴν ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπολυθέντων ἐπειδὴ εἶχον διαμαρτυρηθῆ διὰ τὴν καθυστέρησιν τῶν ἀποδοχῶν των. Ἐπίσης, ζητοῦμεν νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλή, ποῖα μέτρα ἔλαβον οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ καθυστέρησις ἀποδοχῶν σχεδὸν 4 μηνῶν. Ὅταν ἐσημειώθη ἡ πελωρία αὐτὴ καθυστέρησις καὶ ὑπῆρξαν καὶ αἱ διαμαρτυρίαι καὶ ἡ ἀπεργία τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι δὲν ἔσπευσαν ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας καὶ ὑποχρεώσεως ποὺ εἶχον νὰ πάρουν τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα καὶ ἐχρειάσθη, κατόπιν ἰδικῶν μας ἐνεργειῶν, νὰ παρέμβῃ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς ἔχομεν μίαν ἀπάντησιν τῆς 12ης Μαΐου 1964. Ἐνῷ εἶναι, κ. Πρόεδρε, ἐκτεταμένη ἡ ἀπάντησις, δὲν δίδει σαφῆ ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων θεμάτων. Δὲν μᾶς λέγει δηλαδὴ ἂν κατεβλήθησαν αἱ καθυστερούμεναι ἀποδοχαί, πρῶτον αὐτό, δεύτερον, ἂν ἐλήφθησαν καὶ ποῖα μέτρα κατὰ τῶν ὑπευθύνων διὰ τὴν καθυστέρησιν καὶ τρίτον, ποῖα γενικώτερα μέτρα θὰ ληφθοῦν, ὥστε νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ φαινόμενον αὐτὸ εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα Παγγαίου καὶ εἰς τὰ ἄλλα τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, διότι μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν εἶναι χρήσιμον καὶ ἡ Βουλὴ νὰ τὸ πληροφορηθῇ καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν τὰ λειτουργοῦντα λιγνιτωρυχεῖα εὑρίσκονται εἰς χεῖρας ὡρισμένων ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι κατὰ σύστημα καθυστεροῦν τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐργαζομένων, ὅπως ἐπίσης κατὰ σύστημα καθυστεροῦν τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἔχουν ἔναντι τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ὅταν ἑκάστοτε εὑρεθοῦν πρὸ τοῦ αἰτήματος τῶν ἐργαζομένων κάμνουν ἕνα ἀπροκάλυπτον ἠθικὸν ἐκβιασμὸν εἰς βάρος καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Λέγουν, δηλαδή, ὅτι δὲν τὰ βγάζομεν πέρα, θὰ ἀπολύσωμεν τοὺς ἐργαζομένους, θὰ δημιουργηθῇ θέμα ἀνεργίας, ἂς ἔλθῃ ὁ Ὀργανισμὸς Ἀνεργίας, ἂς ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς χαρίσῃ τοὺς ὀφειλομένους φόρους πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τὸ Δημόσιον διὰ νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις ποὺ ἔχομεν ἔναντι τῶν ἐργαζομένων. Ἑπομένως, ὑπάρχει ἕνα γενικώτερον καὶ ἕνα εἰδικώτερον θέμα καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἡ ἀπάντησις τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν δὲν εἶναι ἐπαρκής. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν, ὅτι πρέπει νὰ συζητηθῇ, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπῆρξε μία ἀπάντησις. Ἄν κατὰ τὴν συζήτησιν ὑπάρξουν περισσότερα στοιχεῖα, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος καὶ τοῦ θέματος καὶ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα τῆς περιοχῆς Σερρῶν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§20Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι μᾶς ἐδόθη μία ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Καὶ διεπιστώθη ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν, ὅτι τὰ ὅσα κατηγγέλθησαν εἶχον πλήρους ἀληθείας, ἀλλὰ δὲν γνωρίζομεν, καὶ μέχρι σήμερον ἀκόμη, ἐὰν κατεβλήθησαν τὰ ἡμερομίσθια αὐτά, διότι θὰ εἶναι τραγικὸν νὰ ἐργάζωνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ νὰ συνεχίζεται ἡ μὴ καταβολὴ τῶν ἡμερομισθίων. Ἐπίσης, συσχετίζεται τὸ θέμα καὶ μὲ τὸ ἄλλο ὀρυχεῖον τῆς Ὁρμηλίας. Καὶ ἐκεῖ, πέραν τοῦ θέματος τῶν ἡμερομισθίων, ὑπάρχει σωρεία προβλημάτων ἐργατικῶν, τὰ ὁποῖα ἀναμένουν τὴν λύσιν των, καὶ ἀπορῶ πῶς τὰ ἁρμόδια ὄργανα, τὰ ὁποῖα εἶναι τεταγμένα νὰ παρακολουθοῦν τὰ ζητήματα τῶν ἐργατῶν, δὲν ἔχουν κανένα ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν τελευταίων, δι’ οὓς καὶ ἐτοποθετήθησαν εἰς τὰς θέσεις, τὰς ὁποίας κατέχουν. Θὰ ἤθελον ἐπ’ αὐτῶν μίαν ἀπάντησιν, διότι πέραν τῆς ἀπολύσεως τῶν ἐργατῶν, ἡ ὁποία πράγματι ἐματαιώθη καὶ ἐματαιώθη καὶ ἡ ἀπεργία τῶν ἐργατῶν τοῦ λιγνιτωρυχείου Ὁρμηλίας, ὑπάρχει σωρεία προβλημάτων εἰδικῶς τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ νοσοκομειακῆς καὶ ἄλλης περιθάλψεως, διὰ τὰ ὁποῖα ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία δὲν λαμβάνει κανένα πρακτικὸν μέτρον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πανάγος. Ἀπών.

§22Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐπειδὴ ἔχω παρομοίαν ἐρώτησιν, κ. Πρόεδρε, διὰ τοὺς μεταλλωρύχους τῆς Θάσου, ὅπου ὑπάρχει καὶ ἐκεῖ θέμα καθυστερήσεως ἡμερομισθίων, θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ καὶ εἰς αὐτὴν ἀπάντησις δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ ὁμοίων θεμάτων. Καὶ ἐκεῖ ὁ ἐργοδότης καθυστερεῖ εἰς τοὺς μεταλλωρύχους τῆς Θάσου 4.500.000 δραχ. ἡμερομίσθια. Καὶ οὕτω ἐγένοντο οἱ μεταλλωρύχοι τῆς Θάσου, οἱ ἐργάται, πιστωταὶ τοῦ ἐργοδότου των. Ἐὰν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα συνεχισθῆ δὲν ἠξεύρω ποῦ θὰ πάῃ. Γίνεται δηλαδὴ δανειοδότησις, διὰ τῆς ἐργασίας τῶν ἐργατῶν, πρὸς τοὺς ἐργοδότας; Θὰ ἤθελον μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ σημείου, διότι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ληφθοῦν μέτρα. Πρέπει αὐτὰ τὰ κακὰ προηγούμενα νὰ διορθωθοῦν, ἐν ἀνάγκη ἀπὸ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν 4.500.000 δραχ. νὰ καθυστερῇ ἕνας ἐργοδότης εἰς τοὺς ἐργάτας του, εἰς τρόπον ὥστε κἄθε ἐργάτης νὰ πιστώνῃ τὴν ἑταιρείαν μὲ 40–50.000 δραχμάς. Ποῦ θὰ πάῃ τὸ πρᾶγμα αὐτό;

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§24Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐμερίμνησα διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, διότι ὁ συνάδελφος κ. Τσιάρας ἀνέφερε καὶ τὰ μεταλλεῖα τῆς Ὁρμηλίας. Εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην δὲν ὑπάρχει ἐπόπτης ἐργασίας καὶ ἑπομένως δὲν ἦτο δυνατὸν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας νὰ παρακολουθήσῃ. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ πρῶτον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον κατέθεσε καὶ θὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι τὸ τῆς αὐξήσεως τῶν Ἐποπτῶν Ἐργασίας. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Μεταλλείου τοῦ Παγγαίου, πράγματι ὑπάρχει ὑπεύθυνος ἐκεῖ. Δὲν ἐγνώριζον, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ ἀπόψε ἡ ἐρώτησις, διὰ νὰ ἔχω ὅλα τὰ στοιχεῖα, διὰ νὰ δώσω πλήρη ἀπάντησιν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Ἐφραιμίδην. Εἶναι πιθανὸν ὁ Ἐπόπτης Ἐργασίας Σερρῶν νὰ ἔχῃ συμμορφωθῆ πρὸς τὴν ἐγκύκλιον τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ πρὸς τὴν ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ νὰ ἔχῃ ὑποβάλῃ μήνυσιν. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐρώτησις, νὰ ἔλθῃ εἰς ἄλλην ἡμέραν πρὸς συζήτησιν διὰ νὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω πλήρη ἀπάντησιν.

§25Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κατόπιν αὐτῆς τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι ἡ ἐρώτησίς μας αὕτη θὰ πρέπει νὰ ἀναβληθῇ καὶ νὰ συζητηθῇ εἰς ἡμέραν καθ’ ἣν θὰ παρευρίσκεται καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὅστις εἶναι καὶ ὁ ἁρμόδιος ἐπ’ αὐτῆς.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδόθη ἀπάντησις ἀπὸ παρόντα ἁρμόδιον Ὑπουργὸν καὶ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐρώτησις.

§27Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἁρμόδιος εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ὀρθῶς. Ἡ ἀπάντησις, ἑπομένως, ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μας δὲν εἶναι πλήρης καὶ δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐρωτήσεώς μας.

§28Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πιθανὸν νὰ ὀφείλεται τὸ ἀνεπαρκὲς τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἔχει τὰ σχετικὰ ἔγγραφα μαζί του. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι καὶ ὁ συμπαριστάμενος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, γνωρίζει, ὅτι ὑπάρχει εἰδικὴ ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης βάσει τῆς ὁποίας δικαιοῦνται οἱ κατὰ τόπους Ἐπιθεωρηταὶ Ἐργασίας, ὅταν συμβαίνουν ἀνάλογα περιστατικά, χωρὶς νὰ παρίσταται ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ ὑπόδειξις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου ἢ τῆς προϊσταμένης ἀρχῆς των, νὰ προβαίνουν αὐτεπαγγέλτως εἰς τὴν ὑποβολὴν μηνύσεων ἐναντίον τῶν ἐργοδοτῶν οἱ ὁποῖοι παραβιάζουν τὰς σχετικὰς διατάξεις. Τοῦτο δὲν συνέβη εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν Σερρῶν καὶ δὲν ὑπάρχει ἐκεῖ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργός, ἐκεῖ ἔχομεν τοπικὴν ἐπιθεώρησιν ἐργασίας. Ἑπομένως, ἐκεῖ δὲν ἔλειπεν ὁ ἁρμόδιος. Ἔλειπεν ἡ ἐκ μέρους του ἐκπλήρωσις τῆς ὑποχρεώσεως, τὴν ὁποίαν εἶχε καὶ ἑπομένως, διὰ νὰ μὴ σημειωθῇ περαιτέρω ἔλλειψις ἐνδιαφέροντος τοῦ Ὑπουργείου, ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς εἴπῃ, ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν ἐναντίον τοῦ ἐπόπτου ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπαίτιος καὶ διὰ τὴν καθυστέρησιν αὐτὴν καὶ δι’ ἄλλα σημεῖα παραβιάσεως διατάξεων τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας. Καὶ σᾶς ὑπενθυμίζω, κύριε Ὑπουργέ, γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔχω θέσει ὑπ’ ὄψει σας. Ἔχει εὐθύνας ἀκόμη καὶ διὰ τὸν θάνατον δύο λιγνιτωρύχων εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα Σερρῶν, διότι δὲν ὑπῆρχον καὶ δὲν εἶχον ληφθῆ τὰ στοιχειώδη μέτρα ἀσφαλείας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐργασίας των. Ἔχουν καταγγελθῆ αὐτά. Ἐπηκολούθησαν καὶ ἄλλαι παραλείψεις του, ἀλλὰ φαίνεται, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν εἶσθε ἕτοιμος νὰ ἀναγγείλετε μέτρα μεταθέσεως ἢ οἱαδήποτε ἄλλα μέτρα δικαιοῦσθε νὰ λάβητε, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει εἰς τὴν ἀπάντησίν σας καὶ ἄλλο τι: ὅτι προκειμένου νὰ ἐξευρεθοῦν χρήματα, ἔγινε κατάσχεσις τῶν ὅσων εἶχε λαμβάνειν ἡ ἐπιχείρησις ἐκ μέρους τῆς ΔΕΗ, ἔναντι λιγνίτου, τὸν ὁποῖον τῆς ἐπώλησεν. Ἀλλά, δὲν λέγει ἡ ἀπάντησις, ἐὰν αὐτὰ τὰ δημευθέντα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐδημεύθησαν ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ δοθοῦν διὰ τὰ καθυστερούμενα ἡμερομίσθια, ἐδόθησαν πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ ὅρου αὐτοῦ. Μήπως, δηλαδή, εἰσέπραξεν τὰ χρήματα ἡ ἐπιχείρησις καὶ δὲν ἐπλήρωσε τοὺς ἐργαζομένους. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, δὲν ὑπάρχει ἀπάντησις, ἐνῷ εἶναι τὸ κρισιμώτερον σημεῖον, ἴσως τῆς ἱστορίας αὐτῆς.

§29Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου, εἶναι τελείως σχετική. Διότι ὀφείλονται εἰς τοὺς λιγνιτωρύχους Θάσου 4.500.000 δρχ. καὶ ὀφείλει, παραλλήλως, ὁ ἐργοδότης ἕνα σημαντικὸν ποσὸν εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἐφ’ ὅσον τὸ Δημόσιον ἦλθεν εἰς συμφωνίαν μὲ τὸν ἐργοδότην διὰ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὀφείλει εἰς τὸ ΙΚΑ, νομίζω, ὅτι ὀφείλει τὸ Δημόσιον νὰ λάβῃ πρόνοιαν καὶ διὰ τὰ ἐργατικὰ ἡμερομίσθια. Ἐφ’ ὅσον βλέπει, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ πληρωθοῦν τὰ ἐργατικὰ ἡμερομίσθια ἀπὸ τὸν ἐργοδότην, ἐλλείψει χρημάτων, καὶ μόνη περιουσία τοῦ ἐργοδότου εἶναι τὸ μεταλλεῖον του καὶ ἐφ’ ὅσον κάμνει μίαν συμφωνίαν, ὅτι θὰ θὰ πάρῃ τμῆμα τοῦ μεταλλείου τὸ Δημόσιον, διὰ τὰς ὀφειλὰς τοῦ ἐργοδότου πρὸς τὸ ΙΚΑ ὀφείλει νὰ πληρώσῃ τὸ Δημόσιον καὶ τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν, καὶ νὰ πάρῃ πρόσθετον ποσοστὸν ἐκ τοῦ μεταλλείου. Διατί ἀφέθη ἐκκρεμές, ἀνοικτὸν τὸ θέμα τῶν ἡμερομισθίων ἐργατῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων, ἐνῷ διὰ τὸ ΙΚΑ ἐφρόντισε τὸ Δημόσιον;

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§31Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐγνώριζον, ὅτι μὲ ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησις, διότι εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν φέρεται ὡς ἁρμόδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης. Δι’ αὐτό, δὲν ἔχω καὶ σχετικὰ ἔγγραφα μαζί μου. Ἐνθυμοῦμαι, ὅμως, ὅτι διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ Παγγαίου, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, διέταξε τὸν ἁρμόδιον ἐπιθεωρητὴν νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν, διότι αὐτὸ μόνον τὸ δικαίωμα ἔχει ὁ ἐπιθεωρητής. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποχρεώσῃ ἄλλως τὸν ὀφειλέτην ἐργοδότην, διότι δὲν διαθέτει ἡ Κυβέρνησις ἄλλο μέσον. Ἐλάβομεν, ὅμως, καὶ πρόσφατον μέτρον: Ἐπληροφορήθην ἀπὸ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν κ. Στεφανίδην, ὅτι ὑπῆρχε μία ἀπαίτησις κατὰ τοῦ Δημοσίου ἐκ μέρους τῆς ἑταιρείας, ἡ ὁποία ἐκμεταλλεύεται τὰ μεταλλεῖα Παγγαίου καὶ παρεκάλεσα νὰ μὴ δοθῇ εἰς τὸν ὀφειλέτην ἐργοδότην, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ τὴν κατάσχουν οἱ ἐργάται. Καὶ ἦλθον μάλιστα καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Καβάλας μὲ μίαν ἐπιτροπὴν καὶ εἰδοποίησα καὶ τοὺς ἐργάτας νὰ μεριμνήσουν νὰ εἰσπραχθῇ ἡ ἀπαίτησις αὐτή. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἡ ἐξωτερική, ἡ ἐπιθεώρησις δηλαδὴ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, χωλαίνει. Δὲν ἔχομεν ἐπαρκὲς προσωπικὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἤδη καταθέσει σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ πρόσληψις 80 ἐποπτῶν ἐργασίας, διὰ διαγωνισμοῦ. Ἐλπίζομεν, ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσωμεν καλύτερον τὰ θέματα τὰ ἐργατικὰ καὶ νὰ ἐφαρμόζεται καλύτερον ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἔλθῃ προσεχῶς ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας, ὁπότε θὰ δυνηθοῦν νὰ ἐκφέρουν τὰς ἀπόψεις των καὶ οἱ συνάδελφοι ὅλων τῶν κομμάτων.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Θ. Παππᾶς καὶ Ν. Γανίτης, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρωτήσεώς των, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσι σχετικῶς μὲ τὸ ναυάγιον τοῦ ἀτμοπλοίου «Αἴγλη». Ὁ κ. Θ. Παππᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§33Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας ἀφορᾷ τὸ ναυάγιον τοῦ ἀτμοπλοίου «Αἴγλη», τὸ ὁποῖον συνέβη τὸν Φεβρουάριον 1963, παρὰ τὰς Β. Σποράδας. Ὅπως γνωρίζει, ὁ κ. Ὑπουργός, τὸ πλοῖον αὐτὸ ἐβυθίσθη αὔτανδρον. Διεσώθη μόνον ὁ ἀσυρματιστής, τὰ δὲ ὑπόλοιπα μέλη τοῦ πληρώματος, ἀνερχόμενα εἰς 21, ἐπνίγησαν. Βεβαίως, διὰ τὸ ναυάγιον αὐτὸ ὑπάρχουν εὐθῦναι τῆς ἐποπτευούσης ἀρχῆς, διότι κατὰ τὴν φόρτωσιν τοῦ μεταλλεύματος, δὲν ἐλήφθησαν τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα, δεδομένου, ὅτι τὸ πλοῖον ἦτο φορτωμένον μὲ μετάλλευμα πυρίτου καὶ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν διαχωρίσματα εἰς τὸ κῦτος, διὰ νὰ μὴ γίνεται μετατόπισις τοῦ ἐμπορεύματος, κατὰ τοὺς κλυδωνισμοὺς τοῦ πλοίου. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, αὐτοῦ, ἐνῷ ἔχει περάσει ἔτος μέχρι σήμερον, δὲν ἦλθεν εἰς τὴν δημοσιότητα οὐδὲν πόρισμα ἐκ τῶν διεξαχθεισῶν ἀνακρίσεων, ὡς πρὸς τὰς εὐθύνας καὶ ὡς πρὸς τὴν αἰτίαν τοῦ ναυαγίου αὐτοῦ. Οὔτε γνωρίζομεν ἂν ὑπάρχῃ σχετικὴ γνωμάτευσις τοῦ συμβουλίου ναυαγίων τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπ. Ναυτιλίας, οὔτε ἂν διεξήχθησαν ἀνακρίσεις ἐκ μέρους τοῦ ἁρμοδίου Εἰσαγγελέως, περιφερείας Βόλου. Τὸ σπουδαιότερον εἶναι, ὅτι δὲν ἐλήφθη μέριμνα ἐκ μέρους τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου, διὰ τὰς ἀποζημιώσεις τῶν συγγενῶν τῶν θυμάτων. Καὶ ἐνῷ παρῆλθον περίπου 15 μῆνες, ἔκτοτε, δὲν ἔλαβον καμμίαν ἀποζημίωσιν οἱ συγγενεῖς τῶν πνιγέντων μελῶν τοῦ πληρώματος. Ἀπ’ ἐναντίας, πληροφορούμεθα, ὅτι πιέζονται ἀπὸ τὴν ἀσφαλιστικὴν ἑταιρείαν, νὰ δεχθοῦν μειωμένας συντάξεις. Δι’ αὐτὸ παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς διευκρινίσῃ, ὁ κ. Ὑπουργός, ἂν διεξήχθησαν ἀνακρίσεις, ἂν ὑπάρχῃ πόρισμα καὶ ἂν τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον σκέπτεται νὰ λάβῃ μέτρα προστατευτικά, ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἴσπραξιν ἀποζημιώσεως ἐκ μέρους τῶν συγγενῶν τῶν θυμάτων.

§34Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, ἐπὶ τῆς γενομένης ἐρωτήσεως, ἀπηύθυνα ἔγγραφον εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Βόλου καὶ ἀναμένω τὴν σχετικὴν ἐξήγησιν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ θέμα μᾶλλον ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἐνημερώσῃ λεπτομερέστερον.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνασκαφὴν τῶν ὁδῶν ἐκ τῆς ἐκτελέσεως ἔργων ὑπὸ τῶν ἑταιρειῶν κοινῆς ὠφελείας.

§36Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον κάμει σχετικὴν ἐρώτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν, ἠναγκάσθην νὰ καταθέσω ἐπερώτησιν. Εἶναι πράγματι ἐξοργιστικὸν καὶ ἀπαράδεκτον αὐτό, τὸ ὁποῖον γίνεται σήμερον εἰς τοὺς ἀθηναϊκοὺς δρόμους ἐκ τῆς ἀνασκάψεως τῶν πεζοδρομίων ἀπὸ διαφόρους ἑταιρείας, τὰς λεγομένας κοινῆς ὠφελείας. Δὲν ὑπάρχει συνοικία ὅπου νὰ μὴ εἶναι δρόμοι ἀνασκαμμένοι, διότι αἱ ἑταιρεῖαι αὐταὶ ἀνασκάπτουν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν καλωδίων καὶ δὲν τοὺς ἐπαναφέρουν εἰς τὴν προτέραν κατάστασιν. Εἶναι δὲ οἱ περισσότεροι δρόμοι ἀσφαλτοστρωμένοι καὶ τὰ πεζοδρόμια καινουργῆ καὶ καταστρέφονται. Ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εὑρίσκωμαι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ἐπειδὴ ἀναφέρεται ὁ Ο.Τ.Ε., μὲ εἶχε πληροφορήσει ὁ Γενικὸς Διευθυντής, ὅτι καταβάλλονται τὰ ἔξοδα ἀποκαταστάσεως τῶν δρόμων καὶ τῶν πεζοδρομίων εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων καὶ ὅτι ἡ εὐθύνη βαραίνει τὸν Δῆμον. Δυστυχῶς, δὲν μοῦ ἐδόθη μετὰ ταῦτα χρόνος, διότι ἡ Κυβέρνησις τότε ἔπεσε. Νομίζω, ὅτι ἀσχέτως τῆς δικαιολογίας, ἡ ὁποία προβάλλεται συχνά, ἂν δὲν ληφθοῦν μέτρα καὶ μέτρα αὐστηρά, αὐτὴ ἡ ἀνίατος πληγὴ τῆς ἀνασκάψεως τῶν δρόμων δὲν θὰ σταματήσῃ, ἂν δὲν ἐφαρμοσθῇ τὸ σύστημα τῆς ἐπ’ αὐτοφώρῳ διαδικασίας. Φρονῶ, ὅτι ἡ νομοθετικὴ θέσπισις βαρυτέρων, ἀπὸ τὰς σήμερον προβλεπομένας, ποινικῶν κυρώσεων καὶ ἡ αὐτόφωρος παραπομπὴ τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ συνεργείου μετὰ τοῦ Διευθυντοῦ τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπευθύνου ὀργανισμοῦ, θεωρουμένων τούτων ὡς ἀλληλεγγύως συνυπευθύνων, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν κἄποιον φραγμὸν εἰς τὸ ἀπαράδεκτον αὐτὸ φαινόμενον τῆς ἀνασκαφῆς ὅλων σχεδὸν τῶν ὁδῶν τῆς πρωτευούσης. Λάβετε, κ. Ὑπουργέ, μέτρα ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος καὶ ἐστὲ βέβαιος, ὅτι θὰ προσφέρετε σημαντικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἐξυπηρέτησιν εἰς τοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι πράγματι ὑποφέρουν ἐκ τῆς ἀδιαφορίας τῶν ὀργανισμῶν κοινῆς ὠφελείας.

§37Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ ἐρώτησις αὕτη, κ. Πρόεδρε, ἀφορᾷ τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ θὰ ἦτο ὀρθὸν πρὸς ἐκεῖνον νὰ ἀπευθυνθῇ. Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων κρίνῃ, ὅτι αἱ ἰσχύουσαι σήμερον ποινικαὶ διατάξεις δὲν εἶναι ἱκαναὶ διὰ τὴν ἀποτροπὴν τοῦ ἀπαραδέκτου πράγματι φαινομένου, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, θὰ πρέπει ὁ κ. ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Ὑπουργός, νὰ μᾶς κάμῃ σχετικὴν πρότασιν μεταβολῆς τῶν διατάξεων καὶ ἀπὸ μέρους ἡμῶν ἀσφαλῶς δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις.

§38Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ πράγματα, ἔχουν, ὡς ἀκριβῶς τὰ θέτει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ἐπειδὴ ὅμως, δὲν εἶναι εὔκολον εἰς ἡμᾶς νὰ ἴδωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ἀναλάβῃ ἐκεῖνος τὴν πρωτοβουλίαν τῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος τούτου.

§39Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δυστυχῶς, αἱ ἑταιρεῖαι αὐταί, ἀντλοῦν τὰ δικαιώματά των ταῦτα ἐκ τῆς συμβάσεως καὶ μόνον ἐὰν καταργηθοῦν ἢ τροποποιηθοῦν θὰ σταματήσῃ τὸ κακόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις τῶν ὑπ’ ἀριθ. 7 καὶ 8 ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Λ. Κύρκου, Π. Παρασκευοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἀναβάλλεται, αἰτήσει τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν. Ὁ κ. Χ. Κιτσίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὴν ἀπόσπασιν τοῦ Πρωτοδίκου Τριπόλεως Γ. Κώνστα εἰς Ἀθήνας.

§41Χ. ΚΙΤΣΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ ἄρθρον 90 τοῦ Συντάγματος, διὰ τὴν τοποθέτησιν, μετάθεσιν καὶ ἀπόσπασιν τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν καὶ ὑπαλλήλων, ἀπαιτεῖται σύμφωνος, εἰδικῶς δὲ καὶ ἐμπεριστατωμένως, ᾐτιολογημένη γνώμη τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τοῦ ἄρθρου 70 παρ. 2 τοῦ διὰ τοῦ Β.Δ. τῆς 11)19 Μαρτίου 1957 κωδικοποιηθέντος Νόμου 3641)57, ὡρίσθη, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δύναται, εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, ν’ ἀναθέτῃ διὰ πράξεως αὐτοῦ εἰς Ἀρεοπαγίτας, Ἀντεισαγγελεῖς τοῦ Ἀρείου Πάγου, Εἰσαγγελεῖς καὶ Ἀντεισαγγελεῖς Ἐφετῶν καὶ Ἐφέτας, τὴν ἐποπτείαν καὶ διεύθυνσιν τακτικῆς ἀνακρίσεως κλπ. ὡς καὶ τὴν ἐνέργειαν διοικητικῆς ἀνακρίσεως ἐπὶ ὡρισμένης ἑκάστοτε ὑποθέσεως κλπ. Ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῆς διατάξεως ταύτης, ἐὰν ἡ ἀνάθεσις εἰς τοὺς ἄνω Δικαστικοὺς λειτουργούς, προϋπέθετεν ὁλοκληρωτικὴν ἀπασχόλησιν, κωλύουσαν αὐτοὺς εἰς τὴν ἐνάσκησιν τῶν δικαστικῶν καθηκόντων, ἐζητεῖτο εἰς συμμόρφωσιν πρὸς τὸ ἄρθρον 90 τοῦ Συντάγματος, ἡ ἔγκρισις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ. Αὕτη παρελείπετο, ἐὰν αἱ ἀνατιθέμεναι εἰς αὐτοὺς ἀνακρίσεις κατ’ οὐδὲν ἐκώλυον τὴν ἄσκησιν τῶν κυρίων καθηκόντων των. Ἐξ ἄλλου, κατὰ τὴν αὐτονοήτως καὶ μόνην ἀληθῆ ἔννοιαν, τὴν προκύπτουσαν ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ τῶν ὡς ἄνω διατάξεων τοῦ ἄρθρου 90 τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ ἄρθρου 70 παρ. 2 τοῦ Β.Δ. 11)19.3.57, ἡ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἀνάθεσις εἰς τοὺς περὶ ὧν τὸ ἄρθρον 70 δικαστικοὺς λειτουργοὺς τῶν ὡς ἄνω προσθέτων καὶ ἐκτάκτων καθηκόντων, δέον νὰ μὴ συνεπάγεται ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς ἕδρας των καὶ δὴ διαρκοῦσαν ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον, ὥστε νὰ ἰσοῦται ἐν τῇ οὐσίᾳ πρὸς μετάθεσιν ἢ ἔστω καὶ πρὸς ἀπόσπασιν, διότι ἥ τε μετάθεσις καὶ ἡ ἀπόσπασις πάντων τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν ἐνεργεῖται ἀποκλειστικῶς ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἐρωτῶ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργόν: Εἰς ποῖον κανόνα δικαίου στηρίζεται τὸ δικαίωμα ἐκδόσεως πράξεως περὶ ἀποσπάσεως τοῦ Πρωτοδίκου Τριπόλεως κ. Γεωργίου Κώνστα εἰς Ἀθήνας, ὡς βοηθοῦ τοῦ τόσον θόρυβον ὑποκινήσαντος Ἀρεοπαγίτου κ. Φλώρου πρὸς ἐνέργειαν «δικαστικῆς» ἢ «διοικητικῆς» ἀνακρίσεως ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Δημοσίων Ἔργων; Εἰδικώτερον: α) Ὑφίσταται διὰ τὴν ὡς ἄνω περὶ μεταθέσεως ὑπουργικὴν πρᾶξιν, ἡ κατὰ τὸ Σύνταγμα προηγουμένη καὶ σύμφωνος ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου; β) Ὑφίσταται ἄλλη διάταξις πλὴν τοῦ ἄρθρου 70 τοῦ ὡς ἄνω νόμου ἐπιτρέπουσα τὴν ἀνάθεσιν τῶν ὡς ἄνω ἐκτάκτων καὶ προσθέτων ἔργων εἰς ἁπλοῦν Πρωτοδίκην ἐνῷ τὸ μνησθὲν ἄρθρον 70 ἐπιτρέπει τοῦτο ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἐφέτου καὶ ἄνω; γ) Παραδέχεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ πρᾶξις του εἶναι ἀντισυνταγματικὴ καὶ παράνομος; Πῶς ἐδέχθη ὁ Πρωτοδίκης οὗτος τοιαύτην καταφώρως παράνομον καὶ ἀντισυνταγματικὴν ἀπόσπασιν ἐγκαταλείψας τὴν ἕδραν του καὶ τὰ τακτικὰ ὑπηρεσιακά του καθήκοντα; Ἂν παρίστατο ἀνάγκη τοιαύτης τινὸς ὑπηρεσίας, οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ ὑπηρετούντων 150 περίπου Πρωτοδικῶν ἐκρίθη πρὸς τοῦτο κατάλληλος; Καταβάλλεται εἰς τὸν οὕτω παρανόμως ἀποσπασθέντα Πρωτοδίκην ἀποζημίωσις πρόσθετος καὶ ποία; α) Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον καὶ μετὰ διαφωνίαν τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης τῆς προεκλογικῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου καὶ ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐματαίωσαν προσπάθειαν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅπως τοποθετήσῃ εἰς Ἀθήνας τὸν προστατευόμενόν της μνησθέντα Πρωτοδίκην καὶ στενὸν συνεργάτην τοῦ συνδικαλιστοῦ Ἀρεοπαγίτου κ. Φλώρου; β) Εἶναι, κατὰ ταῦτα, ἠθελημένη ἐπιδίωξις τῆς Κυβερνήσεως ἢ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ἐκ τῆς μεταθέσεως τοῦ Πρωτοδίκου κ. Κώνστα μείωσις τοῦ κύρους τοῦ Ἀρείου Πάγου; Καὶ μήπως ἡ ἀπόσπασις αὐτὴ ἀποτελεῖ ἀρχὴν γενικωτέρου σχεδίου πρὸς ἐπηρεασμὸν τῆς συνειδήσεως καὶ τοῦ ἀκάμπτου καὶ ὑπερηφάνου φρονήματος τῶν Δικαστῶν διὰ τῆς μεθόδου τῶν εὐμενῶν τοποθετήσεων ἢ ἀποσπάσεων; Δὲν ἤρκεσεν ἡ γενομένη προσπάθεια μειώσεως τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ὁ γενικώτερος ἀντίκτυπος αὐτῆς ἐπὶ τοῦ Δικαστικοῦ Σώματος, ἀλλὰ χρειάζονται καὶ ἄλλαι ρωγμαὶ εἰς τὸ «ὀχυρὸν» τῆς Δικαιοσύνης; Τέλος, παρακαλῶ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸν νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἀντίγραφον τῆς πράξεως ἀποσπάσεως τοῦ Πρωτοδίκου κ. Κώνστα.

§42Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§43Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ μετὰ νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§44Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀξιόλογον καὶ ἐνδιαφέρον θέμα ἔθεσεν ὁ κ. συνάδελφος. Δὲν ξεύρω ὅμως ἐὰν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἀναπτύξῃ τὸ θέμα τοῦτο ὑπὸ τύπον ἐρωτήσεως, διότι ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τοῦ θέματος σαφῶς εἰσῆλθεν εἰς ἐπερώτησιν, διότι ἤλεγξε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς προέβη εἰς τὴν ἀπόσπασιν τοῦ Πρωτοδίκου.

§45Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσ.). Πράγματι, ὁ κ. συνάδελφος, ἔχει δίκαιον, ὅταν ὑποστηρίζῃ, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐρωτήσεως, διότι ἡ ἐρώτησις ἔχει σκοπὸν παροχῆς ἁπλῶς πληροφοριῶν. Ἐδῶ πρόκειται περὶ σαφοῦς ἐπικρίσεως καὶ μάλιστα ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ὅτι σκοπὸν εἶχε νὰ θίξῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος, περιωρίζετο νὰ ἐρωτήσῃ, ἐάν, καλῶς ἢ ὄχι, ἀνετέθησαν τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα ἀνετέθησαν εἰς τὸν Πρωτοδίκην κ. Κώνστα, τότε πράγματι, θὰ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἐρωτήσεως, ἐν τῷ πνεύματι τῆς σημασίας τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ἐρώτησις. Ἀλλά, ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἐστάθη εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἀλλὰ ἐπροχώρησε διὰ νὰ προβῇ εἰς ἐπικρίσεις, αἱ ὁποῖαι μόνον ἐν τῇ ἐπερωτήσει διατυπώνονται. Καί, συγκεκριμένως, εἶπεν, ὅτι ἐκ τῆς ἀναθέσεως τῆς ἀνακρίσεως εἰς τὸν κ. Κώνσταν, ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ θίξῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἑξῆς: Εἶναι κοινῶς γνωστόν, ὅτι τὸ ἄρθρον 90 τοῦ Συντάγματος καθορίζει, ὅτι αἱ μεταθέσεις καὶ ἀποφάσεις τῶν δικαστικῶν, γίνονται ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον. Περὶ αὐτοῦ, δὲν ὑπάρχει κανὲν θέμα. Ἡ διάταξις εἶναι σαφεστάτη. Ὅπως ἐπίσης ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 30 τοῦ νόμου 3641)1957, τὸ ὁποῖον καθορίζει τὴν σημασίαν τῆς ἀποσπάσεως, τί σημαίνει ἀπόσπασις. Καὶ ἀπόσπασις σημαίνει τοποθέτησις προσωρινὴ εἰς ὀργανικὴν θέσιν. Ἡ διάταξις εἶναι σαφής. Πέραν τούτου, ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 70 τοῦ ἰδίου νόμου, τοῦ 3641, τὸ ὁποῖον καθορίζει: Ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸ δικαίωμα χωρὶς νὰ ἀπαιτῆται ἡ σύμφωνος γνώμη, οὐδὲ κἂν ἡ γνώμη τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, νὰ ἀναθέτῃ εἰς μέλη τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἢ τὸν Εἰσαγγελέα αὐτοῦ, ἢ εἰς τὸν Πρόεδρον Ἐφετῶν ἢ εἰς Ἐφέτην, τὸ ἔργον τῆς διενεργείας διοικητικῆς ἀνακρίσεως. Τὸ ἄρθρον, ὅμως, 70 τοῦ νόμου 3641, τὸ ὁποῖον καθορίζει τὴν δικαιοδοσίαν αὐτήν, τί λέγει; Ὅτι αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ Ὑπουργός, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀπόσπασιν, διότι ἀπόσπασις σημαίνει, ὡς προεξέθεσα, ἀνάθεσιν ὑπηρεσίας, εἰς ὀργανικὴν θέσιν. Ἡ δικαιοδοσία αὐτὴ τοῦ Ὑπουργοῦ, εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νόμου 1671)51 περὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργῶν. Βάσει τοῦ ἄρθρου τούτου, ὁ Ὑπουργὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκδίδῃ τὰς δεούσας διαταγὰς διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων καὶ τῶν διαταγμάτων. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, τί συμβαίνει; Βάσει τῆς ἐκ τοῦ νόμου δικαιοδοσίας τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ἀνετέθη εἰς τὸν Ἀρεοπαγίτην κ. Φλῶρον, ἔλεγχος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ὁ ἔλεγχος δὲν ἐπροχώρει, ὁ δὲ Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, δι’ ἐγγράφου του, ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης, τὴν ἀποστολὴν βοηθοῦ τοῦ ἁρμοδίου διὰ τὸν ἔλεγχον Ἀρεοπαγίτου. Προκειμένου νὰ προωθηθῇ τὸ ἀνακριτικὸν ἔργον καὶ νὰ ὁλοκληρωθῇ, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τὸν Ἀρεοπαγίτην κ. Φλῶρον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 70 τοῦ νόμου 3641 καὶ τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νόμου 1671, καθ’ ὃ εἶχε δικαίωμα, δὲν ἀπέσπασεν, ὅπως θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχετε λάβει γνῶσιν ἀπὸ τὸ ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς διαταγῆς μου, τὴν ὁποίαν σᾶς ἐκοινοποίησα, ἀλλὰ ἀνέθεσε τὴν βοηθητικὴν ἐργασίαν εἰς τὸν Πρωτοδίκην κ. Κώνσταν.

§46Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πῶς θὰ ἀσκῆται ἡ ἐξουσία ἡ δικαστική..... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§47Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναμείνητε τὴν ἀπάντησιν μου καὶ νὰ μὴ μὲ διακόπτητε. Ὁ ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, βάσει τῶν ἀνωτέρω νόμων ἀνέθεσεν εἰς τὸν Πρωτοδίκην κ. Κώνσταν, τὸν ἐξαίρετον αὐτὸν Πρωτοδίκην, τὸν διακεκριμένον, ὡς ἀναφέρουν αἱ ὑπηρεσιακαὶ ἐκθέσεις του καὶ διὰ τὸ ἦθος καὶ τὴν ἱκανότητά του, νὰ βοηθήσῃ τὸ ἔργον τοῦτο, παράλληλα μὲ τὴν ἄσκησιν τῶν κυρίων καθηκόντων του, δεδομένου, ὅτι τὸ Πρωτοδικεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖ, δὲν ἔχει τὸν φόρτον ἐργασίας, τὸν ὁποῖον ἔχουν τὰ δικαστήρια τῶν Ἀθηνῶν, καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἀπέφυγα νὰ χρησιμοποιήσω διὰ τὸ βοηθητικὸν τοῦτο ἔργον δικαστὴν τῶν δικαστηρίων Ἀθηνῶν, ὕστερα μάλιστα ἀπὸ τὰς κατηγορίας ὀχλήσεως, ποὺ ἔχω ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπηρεσιακοὺς παράγοντας περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐνισχύσεως τῶν Δικαστηρίων Ἀθηνῶν διὰ Δικαστῶν, διότι πάντες γνωρίζουν, ὅτι τὰ ⅔ τῶν ὑποθέσεων ποὺ ὑπάρχουν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, εἶναι συσσωρευμέναι εἰς τὰς Ἀθήνας, μέχρι σημείου, ὥστε κατὰ καιροὺς νὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, πράγματι δι’ ἀποσπάσεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται διὰ τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, νὰ ἐνισχύωμεν τὰ δικαστήρια τῶν Ἀθηνῶν. Οὕτω, λοιπόν, ἀνετέθη παραλλήλως πρὸς τὸ κύριον ἔργον τοῦ Πρωτοδίκου κ. Κώνστα καὶ ἡ ἐργασία αὐτή, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι οὔτε ἀμοιβὴν ἐζήτησεν, οὔτε ἀμοιβὴν ἔλαβε καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα. Καὶ δηλῶ τοῦτο ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως. Ἐπίσης δηλῶ, ὅτι παραλλήλως ἐκτελεῖ καὶ δὴ ἀνελλιπῶς τὰ κύρια καθήκοντά του εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον ποὺ ὑπηρετεῖ μὴ ἀπουσιάσας ἀπὸ οὐδεμίαν δικάσιμον. Διὰ τὴν καθ’ ὅλα νόμιμον αὐτὴν ἐνέργειαν, τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἐνῷ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι παρεμφερεῖς περιπτώσεις, εἶναι δι’ ἐμὲ ἀπορίας ἄξιον, πῶς ἡ περιωρισμένη περίπτωσις τοῦ κ. Κώνστα, συνεκίνησε τόσον τὸν κ. συνάδελφον, ὥστε νὰ καταθέσῃ τὴν προκειμένην ἐρώτησιν, ἡ ὁποία ἐν τῇ οὐσίᾳ εἶναι ἐπερώτησις. Τί λέγει ἡ ἐρώτησις; Λέγει, ὅτι δῆθεν ἔγινε μία προνομιακὴ μεταχείρισις εἰδικῶς τοῦ κ. Κώνστα διὰ νὰ θίξῃ δῆθεν τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον. Αὐτὰ λέγει ἡ ἐρώτησίς σας καὶ εἰς μίαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται περὶ πρωτοδίκου, διὰ τὸν ὁποῖον δῆθεν ἐκ λόγων κομματικῶν ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει μάτην νὰ τὸν φέρῃ εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Ἀθηνῶν ἢ τοῦ Πειραιῶς. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν ὄντως ἐρωτήματα πρὸς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον περὶ μεταθέσεως τοῦ κ. Κώνστα εἰς Πειραιᾶ, τὰ ὁποῖα ὅμως κατὰ σύμπτωσιν προέρχονται ἀπὸ δύο Ὑπηρεσιακοὺς Ὑπουργοὺς καὶ τὸ τρίτον ἀπὸ ἐμέ.

§48ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ τὸν κ. Σακελλαρίου;

§49Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Βεβαίως, ὁ ὁποῖος τιμᾷ τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην καὶ τὸν κύριον Σόντην. Τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ ἦσαν δικαιολογημένα καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐν πλήρει συνειδήσει καὶ μὲ ἀντικειμενικὴν κρίσιν ἀπηύθυνα ἐπίσης ἐρώτημα πρὸς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, μὲ τὸ ὁποῖον ἐζητεῖτο νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸν Πειραιᾶ, διότι ὑπῆρξεν ὁ μόνος Δικαστικός, ὅπως καὶ ὁ συνάδελφός του ὁ κ. Περδίκης, οἱ ὁποῖοι μετετέθησαν μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι δῆθεν εἶχον μακρὰν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἐνῷ εἰς τὸν Πειραιᾶ ὑπηρετοῦν ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μακροτέραν ὑπηρεσίαν καὶ διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἴσχυσεν ἡ ἐν λόγῳ αἰτιολογία, διὰ τὴν μετάθεσιν καὶ τούτων.

§50ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παρὰ τίνος;

§51Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον. Λυποῦμαι κύριε συνάδελφε, διότι τὴν ἐρώτησίν σας ἠθελήσατε νὰ τὴν συνδέσετε μὲ τὸ δεύτερον θέμα. Κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐπιθυμῶ νὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὴν σύντομον ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσα, ἐπὶ τοῦ κυρίου περιεχομένου τῆς ἐρωτήσεως καὶ διὰ τῆς ὁποίας μὲ πλήρη σαφήνειαν ἀπέδειξα ὅτι νομίμως ἤσκησα τὸ δικαίωμα ποὺ ἔχω ἐκ τοῦ νόμου, διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῶν θετικῶν καθηκόντων εἰς Δικαστήν, ὥστε νὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ ἔργον τῆς διοικητικῆς ἀνακρίσεως ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Δημοσίων Ἔργων. Ἔχω βαθεῖαν τὴν συναίσθησιν τοῦ χρέους πρὸς τὸν θεσμὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι πρέπει αὐτὰ τὰ ζητήματα νὰ τὰ προσέχωμεν καὶ νὰ μὴ τὰ μεταφέρωμεν εἰς ἐπίπεδον πολιτικῆς διαμάχης. Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἐξυπηρετοῦμεν τὴν Δικαιοσύνην, ἀλλὰ ἀντιθέτως βάλλομεν ἐναντίον τῆς Δικαιοσύνης. Ἐὰν ἐπεξετάθην κάπως εἰς τὴν ἀπάντησίν μου ἐπὶ μιᾶς ἐρωτήσεως, τὸ ἔπραξα διότι σεῖς προκαλέσατε καὶ δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ σιωπήσω. Συνιστῶ νὰ μὴ προχωρήσῃ περαιτέρω ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς. Ἄλλως τε δὲν ὑπάρχει ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ δικαίωμα νὰ δοθῇ περαιτέρω συνέχεια εἰς τὸ μέγα θέμα τῆς Δικαιοσύνης. Περιορίζομαι μόνον νὰ εἴπω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν καιρῷ, ἡ ἰδία, θὰ προκαλέσῃ καὶ θὰ φέρῃ τὸ μέγα τοῦτο θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ εἴπῃ τὰς ὑπευθύνους σκέψεις καὶ ἀποφάσεις της. (Χειροκροτήματα).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Κιτσίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§53Χ. ΚΙΤΣΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργοῦ ἐστηρίχθη εἰς τὰ ἑξῆς στοιχεῖα. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ἡ ἀπόσπασις τοῦ Πρωτοδίκου κ. Κώνστα δὲν εἶναι ἀπόσπασις, ἀλλὰ ἀνάθεσις εἰδικῆς ὑπηρεσίας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ εἴπω ὅτι αὐτὸ ποὺ λέγει ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 70 τοῦ Β.Δ. 3641)1957, διότι ὡς ρητῶς ὁρίζει τὸ ἄρθρον αὐτὸ μόνον Εἰσαγγελεῖς καὶ Ἀντεισαγγελεῖς Ἐφετῶν ὡς καὶ Ἀντεισαγγελεῖς τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ Ἀρεοπαγῖται δύνανται νὰ ἐκτελοῦν αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν. Ὁ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ὁ κ. Κώνστας ἐκτελεῖ ἀνελλιπῶς τὰ καθήκοντά του καὶ ἐν Τριπόλει καὶ ἐν Ἀθήναις. Ἐκφράζω τὴν ἔκπληξίν μου πῶς εἶναι δυνατὸν ἕνας λειτουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ δύναται νὰ ἀσκῇ συγχρόνως δικαστικὰ καθήκοντα εἰς Τρίπολιν καὶ καθήκοντα ἐλέγχου ἐν Ἀθήναις. Δὲν ὑπῆρχεν ἄλλος τις δικαστὴς ὑπηρετῶν ἐν Ἀθήναις ἢ ἐν Πειραιεῖ ποὺ θὰ ἠμποροῦσεν ἀπὸ τῆς θέσεώς του ἐνταῦθα νὰ ἀσκῇ καὶ τὰ καθήκοντα ποὺ θὰ τοῦ καθώριζεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης; Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι οὗτος εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἀνάθεσιν εἰς τὸν κ. Κώνσταν τοιούτων καθηκόντων. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ εὐθύνη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ παραβαίνῃ καὶ νομικὰ τὸ Σύνταγμα. Ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μου νὰ δώσω ὀξύτητα εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην. Διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μου ἐξέφραζα τὸν φόβον μου καὶ τὰς ἀνησυχίας μου δι’ ἀνάμιξιν τῆς Κυβερνήσεως εἰς θέματα δικαιοσύνης κατὰ τρόπον κλονίζοντα τὸ κῦρος αὐτῆς. Χαίρω, διότι ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ λέγῃ ὅτι ὁ φόβος μου αὐτὸς εἶναι ἀνυπόστατος, ἀλλὰ λυποῦμαι ποὺ θὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τῆς ἀπαντήσεώς του δὲν ἐπεκύρωσε τὴν δήλωσίν του. Θὰ μελετήσω καὶ πάλιν τὸ θέμα, ἐὰν δὲ χρειασθῇ, θὰ ἐπανέλθω διὰ νεωτέρας ἐρωτήσεώς μου, ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἀντισυνταγματικὴ καὶ παράνομος ἀπόσπασις τοῦ κ. Κώνστα ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§55Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ μίαν λέξιν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§57Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἦτο ἀναγεγραμμένη πρώτη ἡ ἐρώτησίς μου, ἀφορῶσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, καὶ ἀνεβλήθη. Παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ ἀποστείλῃ ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου γνωρίζει ὅτι αἱ δικαιοπραξίαι ἐπὶ ἀκινήτων ἐκτὸς σχεδίου δύνανται νὰ πραγματοποιοῦνται καὶ διέταξε τοὺς συμβολαιογράφους, οἱ ὁποῖοι ἠρνοῦντο νὰ συντάξουν τὰ σχετικὰ συμβόλαια, νὰ τὰ συνάπτουν. Τὴν ἀπάντησιν θεωρῶ ἀπολύτως ἱκανοποιητικὴν καὶ ὡς ἐκ τούτου παραιτοῦμαι τῆς ἐρωτήσεως, εὐχαριστῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν δοθεῖσαν ὀρθὴν λύσιν.

§58Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Πρὸ ὀλίγου ἔλαβον ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἐρωτήσεών μου ὑποβληθεισῶν εἰς τὰς 9 Ἀπριλίου. Αἱ ἀπαντήσεις φαίνονται δοθεῖσαι εἰς τὰς 8 Μαΐου καὶ ἡ κοινοποίησις γίνεται ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς εἰς τὰς 23)5. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι τὸ πρῶτον ποὺ συμβαίνει αὐτό, ὡς δὲ γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ κατὰ τὸν Κανονισμὸν εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν δοθῇ ἀπάντησις ἐντὸς 6ημέρου, ὑποχρεωτικῶς ἐγγράφονται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Παρ’ ὅλον ὅτι παρῆλθε δίμηνον δὲν ἔχουν ἐγγραφῆ αὐταὶ αἱ ἐρωτήσεις καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀποφεύγεται ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Λέγω δὲ «ἀποφεύγεται ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος», διότι παρὰ τὰς καινοφανεῖς θεωρίας, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν τὸ πρῶτον ἀπόψε, ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι αἱ ἐρωτήσεις δὲν εἶναι εἶδος τὶ συζητήσεων θεωρητικῶν κατὰ τὰς ὁποίας ὑποβάλλονται ἰδιωτικαὶ ἐρωτήσεις καὶ ζητοῦνται ἰδιωτικῶς πληροφορίαι, ἀλλὰ εἶναι κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Καὶ κατὰ τὴν 12ετίαν τοὐλάχιστον, κατὰ τὴν ὁποίαν φοιτῶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, οὐδέποτε ὑπεστηρίχθη ἡ σημερινὴ ἄποψις καὶ πάντοτε ἐφηρμόσθη ἐν τοῖς πράγμασι ἡ θέσις, ὅτι ἡ ἐρώτησις εἶναι κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, ἐπιτρέπων τὴν ἐπίθεσιν καὶ τὴν κρίσιν, ἀκόμη καὶ δριμυτάτην. Παρακαλῶ, λοιπόν, κ. Πρόεδρε, νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ πρᾶγμα αὐτὸ καί, ὁσάκις παρέρχεται τὸ 6ήμερον, νὰ ἐγγράφωνται ἀμέσως αἱ ἐρωτήσεις εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ἀπὸ ἐκεῖ δὲ καὶ πέρα, ἂν κρίνῃ ὁ βουλευτὴς ἱκανοποιητικὴν τὴν ἀπάντησιν, ὡς πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, δικαίωμά του εἶναι νὰ παραιτηθῇ τῆς συζητήσεως.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐπερώτησις ἀναβάλλεται. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐπερώτησιν τῶν κ.κ. Ἡλιοῦ, Ἐφραιμίδη, Μπριλλάκη, Ἡλιοπούλου καὶ Παππᾶ, δι’ ἧς ἐπερωτῶνται οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως, Δικαιοσύνης καὶ Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν μεγάλην ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ πώλησις ἐθνικῆς γῆς εἰς ξένους ὑπηκόους. Ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§60Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10 ἰδική μου ἐπερώτησις καὶ παρακαλῶ νὰ συζητηθοῦν μαζί.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, κ. Βασιλᾶτο, δύνασθε ἐν συνεχείᾳ νὰ ὁμιλήσητε.

§62Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ διευκρινίσω, ὅτι κατ’ ἐφαρμογὴν μὲν τοῦ ἄρθρου 51, ἐδάφιον τελευταῖον, τοῦ Κανονισμοῦ ἐνεγράφη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων ἡ σύστασίς μας, ἀλλ’ εἰς τὴν οὐσίαν δὲν πρόκειται περὶ ἐπερωτήσεως συνιστώσης ἔλεγχον καὶ ἀναζήτησιν εὐθυνῶν, διότι τὸ θέμα τὸ ἐκτιθέμενον βεβαίως βαρύνει, καθ’ ὃ μέτρον κυρίως συνετελέσθη, παλαιοτέραν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ συστάσεως καὶ ὑποβολῆς γνωμῶν περὶ τοῦ τί εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ Δημόσιον συμφέρον ἐν σχέσει πρὸς τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναπτύξω. Κύριοι συνάδελφοι, ἤδη ἀπὸ 18.9.1962 δι’ ἐρωτήσεώς μας πρὸς τοὺς τότε ἁρμοδίους κ.κ. Ὑπουργοὺς ὑπεγραμμίζομεν, ὅτι ἐμφανίζεται ἓν ἀνησυχητικὸν καὶ μὲ συνεχῶς ἐπιταχυνομένους ρυθμοὺς φαινόμενον πωλήσεων ἀκινήτων καί, ἰδίως, αἰγιαλῶν, ἀκτῶν, δασικῶν ἐκτάσεων, ἀγροκτημάτων καὶ οἰκοπέδων τουριστικῆς μάλιστα σημασίας εἰς ξένους ὑπηκόους. Εἶναι φανερόν, ὅτι κατὰ τὸ πλεῖστον τὸ κῦμα, τοῦ ὁποίου τὴν ἔκτασιν δι’ ὀλίγων θὰ σᾶς ἀναφέρω, ἀποτελεῖ αὐτόχρημα μίαν κερδοσκοπίαν τῶν ξένων ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἀκινήτων. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ νὰ δημιουργήσῃ τὴν ὑποδομὴν τῆς οἰκονομίας του φορολογεῖται βαρειά. Δὲν φθάνουν οἱ φόροι. Δανείζεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, δανείζεται ἀπὸ τὸ ἐσωτερικόν, χρεώνει τὸ ἐπίπεδον ζωῆς καὶ τῆς παρούσης γενεᾶς καὶ μελλοντικῶν γενεῶν διὰ νὰ μπορέσῃ νὰ φτιάσῃ δρόμους καὶ ἄλλα ἔργα συγκοινωνιακὰ καὶ τουριστικῆς ὑποδομῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι προωρισμένα νὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἀνάπτυξιν ἑνὸς κλάδου τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τῆς χώρας, τοῦ τουριστικοῦ, εἰς τὸ μέλλον. Δὲν θὰ μποροῦσε νὰ γίνῃ ποτὲ τουρισμὸς ἂν δὲν ὑπῆρχον δρόμοι καὶ ἂν δὲν ὑπῆρχον ὅλα ὅσα δαπανῶνται εἰς ἔργα ὑποδομῆς, συγκοινωνιακὰ καὶ τουριστικά. Αὐτὴ ἡ δημιουργία μὲ θυσίες αἱματηρὲς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ κατὰ τὴν παροῦσαν γενεὰν καὶ μὲ ἐπιβαρύνσεις τῶν μελλουσῶν, αὐτὴ ἡ δημιουργία τῆς οἰκονομικῆς ὑποδομῆς, συγκοινωνιακῶν καὶ τουριστικῶν ἔργων, δίδει ἀξίαν εἰς τὰ οἰκόπεδα, δίδει ἀξίαν εἰς τὰ ἀκρογιάλια τὰ Ἑλληνικά, δίδει ἀξίαν εἰς δασώδεις ἐκτάσεις καὶ παρουσιάζεται ἓν ἀθρόον καὶ πάρα πολὺ ἐκτεταμένον φαινόμενον, ξένοι, ἰδίως Δυτικογερμανοί, Ἑλβετοί, Βέλγοι, ἀλλὰ καὶ Ἰταλοὶ καὶ Γάλλοι καὶ Ἄγγλοι, νὰ ἀγοράζουν γιὰ ἕνα κομμάτι ψωμὶ τὰς ἐκτάσεις αὐτάς, ἀσφαλῶς πρὸς κερδοσκοπίαν, χωρὶς νὰ ἀποκλείωνται φυσικὰ ἐνδεχομένως καὶ ἄλλοι σκοποί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτρέπωνται. Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τότε, δηλαδὴ μὲ ἐρώτησίν μας τῆς 18.9.1962, ἀφ’ ἑνὸς στοιχεῖα περὶ τοῦ τί ἔκτασιν εἶχε πάρει αὐτὸ τὸ φαινόμενον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὸ μηνιαίως ἐκδιδόμενον καὶ διανεμόμενον ὑποχρεωτικῶς εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας βουλευτὰς Στατιστικὸν Δελτίον Δημοσίων Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ δεύτερον τμῆμα του καὶ εἰς τὸν 18ον μόνιμον πίνακα αὐτοῦ τοῦ μέρους «Ἔσοδα», ὁ ὁποῖος ἀπεικονίζει τὰ ἔσοδα τοῦ προϋποπολογισμοῦ ἐκ τῆς εἰσπράξεως φορολογίας μεταβιβάσεως ἀκινήτων, νὰ μποῦν περισσότερον καὶ πλέον συγκεκριμένα στοιχεῖα, διότι ἐκεῖ τίθεται μόνον ὁ ἀριθμὸς τῶν μεταβιβαζομένων κτημάτων, ἐζητήσαμεν νὰ προστεθοῦν ἡ ἔκτασις καὶ εἰς ἰδιαιτέραν στήλην ὁ ἀριθμὸς καὶ ἡ ἔκτασις τῶν εἰς ξένους διατιθεμένων, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ πολιτικὴ ἡγεσία, ἡ Νομοθετικὴ ἐξουσία, οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ, ἐὰν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἤδη νομίζομεν, ὅτι ἔφθασεν εἰς ὅριον κορεσμοῦ, ἐὰν εἶναι ἀκριβές, ὅτι τὸ φαινόμενον ἐπῆρε τὴν ἔκτασιν ξεπουλήματος, νὰ μελετήσουν καὶ νὰ λάβουν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν ἀνάσχεσιν ἢ διὰ τὸν διακανονισμὸν καὶ τὴν ρύθμισιν καὶ τὸν περιορισμὸν αὐτῆς ἢ ἐκείνης τῆς μορφῆς, εἰς ἔκτασιν, εἰς εἰδικὴν φορολογίαν, ἢ ὅ,τι δήποτε ἄλλο, ὥστε νὰ μὴ εὑρεθῶμεν μίαν ἡμέραν χωρὶς ἀκρογιάλια εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν νησιωτικὴν καὶ τὴν περιβρεχομένην, πανταχόθεν σχεδόν, ἀπὸ θάλασσαν. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν ἀπὸ τὴν γενικὴν αὐτὴν ἐρώτησίν μας, τοῦ Σεπτεμβρίου 1962, προηγήθη ἐπὶ εἰδικωτέρου θέματος ἄλλη ἐρώτησις, διότι πράγματι, παρουσιάσθη τὸ ἑξῆς φαινόμενον τὸ 1961. Μὲ πανκερκυραϊκὸν συναγερμὸν καὶ κινητοποίησιν, ὕστερα ἀπὸ βλέψεις ξένων ἐπὶ τοῦ Κερκυραϊκοῦ ἐδάφους καὶ ἰδίως ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐπιδρομὴν τῶν φασιστῶν τοῦ Μουσσολίνι τὸ 1923 εἰς τὴν Κέρκυραν, ἐπειδὴ παρετηρεῖτο ἀθρόα ἀγορὰ ἀκινήτων ἀπὸ Ἰταλοὺς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐξεδόθη εἰς τὰς 28 Ἰανουαρίου 1925 Προεδρικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐχαρακτήριζε τὴν Κέρκυραν ὡς παραμεθόριον περιοχήν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν ἀστικῶν δικαιοπραξιῶν ἐπὶ ἀκινήτων ὑπὲρ ἀλλοδαπῶν εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην. Τὸ Διάταγμα αὐτὸ ἴσχυσεν ἕως τὸ 1961. Αἰφνιδίως εἰς τὰς 12 Αὐγούστου 1961 δημοσιεύεται ἕνα Βασιλικὸν Διάταγμα ὑπ’ ἀριθ. 527, ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἀνεκάλεσε τὸ Προεδρικὸν Διάταγμα τοῦ 1925 καὶ ἔτσι ἠδύναντο νὰ γίνουν ἐλεύθεροι ἀγοραὶ καὶ πωλήσεις ἀπὸ οἱονδήποτε ἀλλοδαπὸν εἰς τὴν Κέρκυραν. Τότε ἀνεπισήμως ἐδόθη ἡ ἐξήγησις, ὅτι ἡ ἀνάκλησις, τἄχα, ἔγινε διὰ νὰ διευκολυνθῇ σοβαρὰ ἐπιχείρησις ξενοδοχειακὴ ἑνὸς Ἑλβετοῦ, διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὸ Κορφοῦ Πάλλας. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἦτο ἀκριβές. Πρῶτον, διότι τὸ Προεδρικὸν Διάταγμα τοῦ 1925 προέβλεπε διαδικασίαν, δυνάμει τῆς ὁποίας ἠμποροῦσε, κατὰ παρέκκλισιν, ἐκτιμωμένης τῆς σοβαρότητος καὶ τοῦ συμφέροντος μιᾶς πωλήσεως εἰς ἀλλοδαπόν, ἠδύνατο νὰ παρασχεθῇ μία τοιαύτη ἄδεια, χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀρθῇ τὸ Διάταγμα καὶ δεύτερον, ἡ ἀνάκλησις ἦτο, κατ’ ἀρχήν, δι’ ἀόριστον χρόνον. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀνακλήσεως, ἐντὸς διμήνου, δεκάδες, ἑκατοντάδες ἀκινήτων ἐπωλήθησαν εἰς Ἰταλοὺς καὶ Ἄγγλους κατὰ κύριον λόγον εἰς τὴν Κέρκυραν. Τόσον δὲ ἐπανικοβλήθη τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὥστε εἰς τὰς 14 Ὀκτωβρίου 1961, δηλαδὴ μετὰ δύο μῆνες ἀπὸ τὴν ἀνάκλησιν, ἐξέδωσε τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα ὑπ’ ἀριθ. 771 καὶ ἐπανέφερε τὸ παλαιὸν καθεστὼς τῆς παραμεθορίου περιοχῆς εἰς τὴν Κέρκυραν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπ’ αὐτοῦ εἶχε κατατεθῆ ἐπίσης προηγουμένως ἐρώτησίς μας ἡ 1086 τῆς 3ης Μαΐου 1962. Ἐπειδὴ δὲ ἐτερματίσθη ἡ Σύνοδος τῆς Βουλῆς ἐκείνης χωρὶς νὰ προλάβῃ νὰ συζητηθῇ ἐπανεκατετέθη ἡ ἐρώτησίς μας μὲ ἀριθμὸν 111 εἰς τὰς 12 Ἰουνίου 1962. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ κατάστασις ἐπεδεινοῦτο δι’ ὅλην τὴν χώραν. Ὁ μὲν παλαιότερος φάκελλος, ὁ κατατεθεὶς τὸ 1962 ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐρωτήσεώς μας, μᾶς δίδει τὴν πληροφορίαν ὅτι εἰς τὰ 3 χρόνια 1960–1962 εἰς τὰ Ὑποθηκοφυλακεῖα Ἀθηνῶν– Πειραιῶς–Θεσσαλονίκης καὶ Ρόδου ἔγιναν 578 ἐκποιήσεις ἀκινήτων πρὸς ἀλλοδαπούς. Ἀλλά, ὡς γνωστόν, αἱ ἀκταὶ τοῦ Σαρωνικοῦ δὲν ὑπάγονται πλέον εἰς τὸ Κεντρικὸν Ὑποθηκοφυλακεῖον τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ εἰς δύο ἢ τρία Ὑποθηκοφυλακεῖα τῆς περιφερείας Φαλήρου, Κορωπίας καὶ ἀλλοῦ. Εἰς τὴν Κέρκυραν ἐπίσης, ἔγιναν πολλαὶ πωλήσεις. Δὲν ξεύρομεν ἐπίσης τίποτε διὰ τὰ νησιά, διὰ τὴν Δυτικὴν Πελοπόννησον, ἡ ὁποία κινδυνεύει, σχεδόν, ὡς πρὸς τὰς ἀκτάς της, κλιμακωτὰ νὰ ἀπαλλοτριωθῇ. Διὰ τὸν Κορινθιακόν, διὰ τὸν Εὐβοϊκὸν καὶ τὴν Χαλκιδικὴν δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα. Κατὰ τὰ τρία πρῶτα χρόνια αὐτοῦ τοῦ κύματος ἐγένοντο διακόσιαι ἐκποιήσεις τὸν χρόνον. Ἐκείνην τὴν ἐποχήν, εἰς τὰς 19 Ὀκτωβρίου 1962 ἡ τότε Κυβέρνησις ἀντί, ὑπὸ τὴν πίεσιν αὐτῶν τῶν ἐρωτήσεών μας, νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ὑπάρχει ἕνα θέμα πρὸς ἐξέτασιν, ἔσπευσε νὰ ἐκδώσῃ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 132 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία μέχρι σήμερον δὲν ἔτυχε νομοθετικῆς κυρώσεως, ἀλλὰ ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη ἔκτοτε καὶ μὲ τὴν ὁποίαν διευκολύνεται ἡ ἐκ μέρους ἀλλοδαπῶν ἀγοραπωλησία ἀκινήτων εἰς παραμεθορίους περιοχάς, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἡ Ρόδος καὶ ἡ Κέρκυρα. Ἐπίσης εἰς ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς πράξεως φαίνεται ὅτι ὑπῆρχεν ἀπόφασις μιᾶς τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς, προβλεπομένης ἀπὸ αὐτήν, ἡ ὁποία διηυκόλυνεν αὐτὴν τὴν ἐκποίησιν ἀκινήτων, ἀνηκόντων εἰς τὸ Δημόσιον. Πρόκειται περὶ αἰγιαλῶν καὶ ἀκτῶν, χωρὶς τὸν ὅρον τῆς διενεργείας δημοπρασίας.

§63Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγένοντο αὐταὶ αἱ πωλήσεις;

§64Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγένοντο, κ. συνάδελφε.

§65Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄρα εἶναι διττῶς ἄκυροι καὶ διότι δὲν εἶχε νομικὴν ἰσχὺν ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ διότι δὲν ἐτηρήθη ὁ πάγιος ὅρος τῆς διενεργείας δημοπρασίας. Ἑπομένως τὸ Κράτος ἔχει ὅλην τὴν δυνατότητα.

§66Η. ΗΛΙΟΥ. Καταλαβαίνετε τὶ ἐπιπτώσεις καὶ τὶ ζητήματα ἠμποροῦσεν αὐτὸ νὰ δημιουργήσῃ ἐπὶ τῶν καλοπίστως τυχὸν ἀποκτησάντων. Ἡμεῖς προτείνομεν τὴν ἀκύρωσιν διὰ νομοθετικοῦ μέτρου καὶ τὴν χάραξιν μιᾶς πολιτικῆς, ἡ ὁποία νὰ κλείῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§67Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ αὐταὶ ποὺ ἔγιναν δὲν ἔχουν νομικὴν ἰσχύν, εἶναι ἄκυροι.

§68Η. ΗΛΙΟΥ. Δι’ αὐτὸ ὑπεγράμμισα ὅτι αἱ ἀγοραπωλησίαι αὐταὶ ἔγιναν κατὰ παράβασιν τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ, τὸ ὁποῖον διὰ τὴν ἐκποίησιν ἀκινήτων τοῦ Δημοσίου ἀπαιτοῦν τὴν διενέργειαν διαγωνισμοῦ. Τὰ νεώτερα στοιχεῖα ὁμιλοῦν διὰ μίαν ἔκτασιν 17.500 στρεμμάτων εἰς τὴν Ἰσθμίαν τῆς Χαλκιδικῆς, ἡ ὁποία ἐπωλήθη εἰς τὸν ὑπήκοον τοῦ Πριγκηπάτου τοῦ Λιχτενστάϊν. Εἶχον τὴν ἀπορίαν καὶ εἶδα εἰς τὴν ἐγκυκλοπαιδείαν ὅτι ἀπέκτησε τέσσαρες φορὲς μεγαλύτερον κτῆμα ἀπὸ ὅση εἶναι ἡ ἔκτασις τῆς χώρας εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ὁ ὑπήκοος τοῦ Πριγκηπάτου τοῦ Λιχτενστάϊν. Εἰς τὴν Ἰσθμίαν Βέλγοι ἠγόρασαν 348 στρέμματα. Εἰς τὸ Κρανίδι, εἰς τὸ Πόρτο Χέλι μία ἑλβετὶς ἠγόρασεν 25 καὶ δύο Γάλλοι 58 στρέμματα. Εἰς τὴν Κυπαρισσίαν Γερμανοὶ ἠγόρασαν 48, εἰς τὴν Ἑρμιόνην 300 καὶ ὑπάρχουν ἐπίσης 45 ἕως 50 ἀγοραὶ εἰς τὰ νησιὰ μικροτέρων ἐκτάσεων. Ἔχω ἀτυχῶς ἰδίαν προσωπικὴν ἀντίληψιν καὶ ἀπὸ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνεκέντρωσα ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς χώρας, ὅτι αὐτὰ ποὺ ἐκτίθενται εἰς τὸν φάκελλον τὸν τεθέντα εἰς τὴν διάθεσίν μας ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου εἶναι μία μικρὰ μερὶς τῆς πραγματικότητος. Μόνον εἰς τὰ νησιὰ τὰ ὁποῖα μέχρι τῆς προηγουμένης βουλευτικῆς περιόδου ποὺ εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἰς τὴν γενέτειράν μου Λῆμνον καὶ εἰς τὴν Μυτιλήνην ἔγιναν ἀρκετὲς ἀγοραπωλησίες ποὺ δὲν ἀναφέρονται. Εἰς τὸν Εὐβοϊκὸν ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν ἀπὸ συμβόλαια τὰ ὁποῖα ὑπέπεσαν εἰς τὴν ἀντίληψίν μου ὅτι γίνονται ἐκτεταμέναι ἐκποιήσεις τῶν παραλίων εἰς τὴν Σκόπελον, εἰς τὴν Σκίαθον, εἰς τὶς Β. Σποράδες, εἰς τὶς Κυκλάδες, εἰς τὴν Κρήτην, παντοῦ γίνονται ἐκποιήσεις εἰς μεγάλον βαθμόν.

§69Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Καὶ γίνονται κεκαλυμμέναι ἀκόμη ἐκεῖ ποὺ δὲν ἐπιτρέπεται.

§70Η. ΗΛΙΟΥ. Μάλιστα. Εὑρίσκονται διαρκῶς παρένθετα πρόσωπα «μεσάζοντες» τὰ ὁποῖα διὰ λογαριασμὸν ξένων ἑταιριῶν ἀγοράζουν ἢ ἀκόμη ὑπάρχει καὶ ἡ βιομηχανία τῆς συστάσεως Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποκτοῦν τὴν ἐθνικότητα τοῦ τόπου τῆς συστάσεώς των, ἐὰν δηλαδὴ ἀλλοδαποὶ ὑπήκοοι συστήσουν ἐν Ἑλλάδι κατὰ τὸν Ἑλληνικὸν Τύπον μίαν ἀνώνυμον Ἑταιρείαν, ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἡ ὁποία θὰ λάβῃ καὶ ἓν Ἑλληνικώτατον ὄνομα (ΕΣΣΟ–ΕΛΛΑΣ ἐλέγομεν τὴν περασμένην ἑβδομάδα) εἶναι ἐκ τοῦ νόμου Ἑλληνικῆς ἐθνικότητος.

§71Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφοι, μίαν πληροφορίαν. Σήμερον ἐρχόμενος ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης καὶ περὶ ὥραν 12 μ.μ. ἐπληροφορήθην παρὰ προσώπου σοβαροῦ ὅτι διενεργοῦνται καὶ εἰς τὴν Κρήτην πωλήσεις κεκαλυμμέναι. Ἐμφανίζονται Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουν διὰ ξένους ὑπηκόους, διότι πράγματι εἰς τὴν Κρήτην δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκποίησις εἰς ἀλλοδαπούς, ἀλλὰ διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ ποὺ σᾶς μεταφέρω γίνονται καὶ ἐκεῖ ἐκποιήσεις. Συνεπῶς πράγματι αὐτὸ ποὺ εἴπατε γίνεται ἐν τῇ πραγματικότητι καὶ ἀκόμη καὶ εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς. Πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα ὥστε νὰ σταματήσῃ αὐτό.

§72Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς γνωστὸν εἰς τὴν περιφέρειάν μου Ἀττικὴν ἐντὸς ὀλίγου δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀκροθαλασσιὰ δι’ ἐλευθέραν χρῆσιν τοῦ κοινοῦ, εἰδικῶς ὅμως διὰ τὴν ἀγορὰν ὑπὸ ξένων ἔχω νὰ καταγγείλω ὅτι δυστυχῶς καὶ Φιλανθρωπικὰ Ἱδρύματα, ὡς π.χ. τὸ Ἀμαλίειον Ὀρφανοτροφεῖον, ἔχουν διὰ προσυμφώνου ἐκχωρήσει γαίας εἰς ξένους μέσῳ καλύψεως ἐκ μέρους Ἑλλήνων ὑπηκόων καὶ τὸ τρομερώτερον εἶναι ὅτι ὑπάρχουν γεωργοί, οἱ ὁποῖοι ὡρισμένας ἐκτάσεις τὰς ὁποίας καλλιεργοῦν ἐπ’ ἐνοικίῳ δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ τὰς ἀγοράσουν καταβάλλοντες τὸ ἴδιον ἀντίτιμον πρὸς τοὺς ξένους.

§73Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς τὴν «Ἑστίαν» τῆς 11ης τοῦ μηνὸς διαβάζω τ’ ἀκόλουθα: «Ὡς καταγγέλλει ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Τσιάρας ἑτοιμάζεται ἡ πώλησις 12.000 στρεμ. εἰς Χαλκιδικήν, ἀνηκουσῶν εἰς τὴν μονὴν Ἁγίου Παύλου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀφοῦ προηγουμένως ἐπωλήθησαν 17.000 στρεμ. τῆς μονῆς Ἐσφιγμένου» καὶ ἀκολουθεῖ ἕνα καυστικὸν σχόλιον τῆς ἐφημερίδος.

§74Π. ΔΟΥΚΑΣ. Εἰς τὴν νῆσον τῆς Θάσου, τὸ μεγαλύτερον τουριστικὸν κέντρον τῆς Β. Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως φυσικῶν καλλονῶν καὶ ἀρχαιοτήτων, μεγάλαι ἐκτάσεις εἰς τὸ καλύτερον καὶ τὸ πλέον ἀξιοποιήσιμον μέρος ἔχουν ἀγορασθῆ ἀπὸ Γερμανούς, Ὁλλανδοὺς καὶ Βέλγους.

§75Δ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα δὲν δύνανται νὰ συμφωνηθοῦν δικαιοπραξίαι διὰ τοῦ νόμου τοῦ 36, εἶναι ἀδύνατος τοιαύτη δικαιοπραξία. Ἐὰν ὅμως ὑπάρχουν ἄλλοι μεσάζοντες οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουν καὶ τὰ πωλοῦν δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἀρκεῖ μόνον νὰ ἀξιοποιηθῇ ἡ Θάσος, ἡ ὁποία εἶναι τὸ καταπράσινο, τὸ καλύτερο νησὶ καὶ ἂν δὲν ἤρχοντο οἱ ξένοι νὰ τὸ ἀξιοποιήσουν δὲν θὰ ἐγίνετο τίποτε.

§76Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Νὰ σταματήσουν αἱ διακοπαί, νὰ ἀναπτύξητε, νὰ ἀναπτύξω καὶ ἐγὼ καὶ νὰ συμπληρώσω νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ θέμα καὶ κατόπιν ἐὰν μείνουν κενὰ νὰ μᾶς κάμουν ἐρωτήσεις νὰ συμπληρώσωμεν, διότι ἄλλως δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§77Δ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἴσως νὰ ἀπαντήσῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός.

§78Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι βλέπω ὅτι τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον θέτω ἐνώπιον τοῦ Σώματος προκαλεῖ γενικὸν ἐνδιαφέρον, αἱ παρεμβάσεις τῶν συναδέλφων ὅμως νομίζω, ὅτι καιρὸς εἶναι νὰ σταματήσουν. Κύριοι συνάδελφοι τὸ ἁρμοδιώτερον ἴσως ἀπὸ ὅλα τὰ μαζικὰ σωματεῖα εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο νὰ ἔχουν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος εἶναι ἡ Περιηγητικὴ Λέσχη. Εἰς τὸ 5ον Πανελλήνιον συνέδριον τῆς 21ης Μαρτίου 1960 καταγγέλλει αὐτὸ τὸ ξεπούλημα τοῦ ἐθνικοῦ ἐδάφους καὶ ὑποβάλλει τὸ αἴτημα νὰ ἀπαγορευθοῦν αἱ ἀγοραπωλησίαι εἰς ξένους καὶ αἱ πωληθεῖσαι εἰς ξένους ἐκτάσεις νὰ ἀπαλλοτριωθοῦν ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Ὁ παλαιὸς συνάδελφός μας εἰς προηγουμένας βουλευτικὰς περιόδους κ. Θ. Γιαννόπουλος ἀναφέρει εἰς μίαν πρόσφατον ἐργασίαν του ὅτι ἐπωλήθησαν 2.000 στρέμματα εἰς τὸν Πόρον, 17.537 εἰς Σηθωνίαν, 399 εἰς τὴν Σκάλαν, 300 εἰς Πόρτο Χέλι κλπ. καὶ ὅτι αἱ ἀγοραὶ ἔγιναν ἀπὸ Γερμανούς, Ἀμερικανούς, Βέλγους, Ἑλβετούς, Γάλλους καὶ ὅτι ἰδίως ἐκτείνονται εἰς τὸ Σούνιον εἰς τὸν Ὠρωπόν, Χαλάνδρι, Ραφήνα, Κινέττα κλπ. Ἡ Κυβερνητικὴ ἐφημερὶς «Βῆμα» τῆς 10ης τοῦ τρέχοντος μηνὸς εἰς κύριον ἄρθρον της ὑπὸ τὸν τίτλον «νὰ ἀποτραπῇ τὸ ξεπούλημα» ἐπισημαίνει τοὺς μεγάλους κινδύνους διότι: «Τὸ ξεπούλημα τοῦ Ἑλληνικοῦ χώρου καὶ ἰδιαιτέρως τῶν Ἑλληνικῶν ἀκτῶν εἰς ξένους ἰδιώτας καὶ εἰς ξένους ἐπιχειρηματικοὺς ὁμίλους συνεχίζεται εἰς ρυθμὸν ἀνησυχητικόν. Ἀκριβῆ στατιστικὰ στοιχεῖα περὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν ἐκποιηθεισῶν γαιῶν καὶ ἀκτῶν δὲν ὑπάρχουν καὶ τὰ ὑπάρχοντα δὲν συμφωνοῦν μεταξύ των. Δύο ὅμως εἶναι τὰ βασικὰ συμπεράσματα εἰς τὰ ὁποῖα κατέληξαν αἱ ἁρμόδιαι κρατικαὶ ὑπηρεσίαι: Ἄν, ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος, δὲν ληφθοῦν νομοθετικὰ ἢ ἄλλης φύσεως μέτρα διὰ τὴν ἀναστολὴν τοῦ κακοῦ, ἐντὸς ὀλίγου αἱ τουριστικαὶ ἐπιχειρήσεις ἐν Ἑλλάδι θὰ περιέλθουν ἐξ ὁλοκλήρου σχεδὸν σὲ ξένα χέρια καὶ ἡ τουριστικὴ ἐκμετάλλευσις τῶν ἀπαραμίλλων φυσικῶν καλλονῶν τῆς χώρας μας θὰ ἀποτελέσουν πακτωλόν, διὰ ξένας ἐπιχειρήσεις, ὄχι ὅμως καὶ δι’ Ἑλληνικάς. Ἡ δευτέρα διαπίστωσις τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν εἶναι ὅτι, πράκτορες ξένων ἐπιχειρηματικῶν ὁμίλων, Ἕλληνες ἢ ξένοι ἀδιάφορον, ἐκμεταλλεύονται πιεστικὰς οἰκονομικὰς ἀνάγκας τῶν Ἑλλήνων χωρικῶν καὶ τοὺς ἀγοράζουν τὰ κτήματά των ἀντὶ πινακίου φακῆς». Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἕνας μεγάλος ἀντίλογος γύρω ἀπὸ τὸ θέμα. Εἰς τὴν πατρίδα μου τὴν Λῆμνον, ἤκουσα καὶ ἀπὸ τὸ Γύθειον ἀνέγνωσα εἰς καθημερινὴν ἐφημερίδα μίαν ἐπιστολὴν πωλητῶν. Ἦσαν περίπου καὶ τὰ δύο ταὐτόσημα. Ὁ πατριώτης μου λέγει ἀπολογούμενος τρόπον τινὰ διατὶ προέβη εἰς αὐτὴν τὴν πρᾶξιν. Ὁ ἐκ Γυθείου, γράφει εἰς τὴν ἐφημερίδα τὶ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τὸν ἠνάγκασεν εἰς τοῦτο καὶ λέγει συγκεκριμένως, ὅτι ἐνῷ δὲν εἶχε δῆ κατοστάρικο ἀπὸ χρόνια, τοῦ ἔδωσαν αἰφνιδίως 100.000 δραχμές, δι’ ἔκτασιν ἡ ὁποία δὲν τοῦ ἀπέδιδε κανένα εἰσόδημα καὶ δὲν ἐγνώριζεν ἐὰν ἄξιζε νὰ ἀποκαλῇ τὸ κτῆμα του αὐτὸ περιουσιακὸν στοιχεῖον. Νομίζω ὅτι μέσα εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ πρέπει νὰ στηριχθῇ εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων μόνον, διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι αἱ καλύτεραι ἀκταὶ γίνονται ἀντικείμενον ἐκποιήσεως εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Τοῦτο ὅμως συμβαίνει διότι δὲν ἀπέδιδαν τίποτα. Ἐπομένως ὅποια μέτρα ἔχει νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ φθάνουν μέχρι καὶ τῆς προβλέψεως ἀποτελεσματικῆς παρεμβάσεως τοῦ Δημοσίου διὰ τοῦ ΕΟΤ, πρὸς ἀπόκτησιν τῶν πρὸς πώλησιν προσφερομένων, διότι ἡ πεῖνα εἶναι κακὸς σύμβουλος. Σήμερον, κύριοι, γίνεται κερδοσκοπία εἰς βάρος τῶν ἀκινήτων, τὰ ὁποῖα ἁρπάζουν ξένοι ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἶναι συνέπεια τὸ κῦμα αὐτὸ τοῦ ξεπουλήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, τῆς ἐντάξεώς μας εἰς τὴν κοινὴν ἀγορὰν μὲ τὴν εἰσβολὴν τοῦ ξένου κεφαλαίου καὶ τὴν προνομιακήν του μεταχείρισιν. Κύριοι συνάδελφοι, συμβαίνει, σὰν ἡ μοῖρα τῆς Ἑλλάδος ὕστερα ἀπὸ 3.000 ἔτη ὅταν ἡ ἀκμὴ τοῦ Ἑλληνισμοῦ προσδιωρίζετο ἀπὸ τὸ ὅτι ὄχι μόνον ἐξεμεταλλεύθη τὰ ἰδικά του παράλια, ἀλλὰ καὶ τὰ παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας τῆς Μαύρης Θαλάσσης τῆς Σικελίας, τῆς Νοτίου Ἰταλίας καὶ τῆς Αἰγύπτου, ἔπειτα ἀπὸ μοιραῖα σφάλματα τῶν Κυβερνήσεων νὰ ὑφίσταται τὴν ἀνταπόδοσιν τῆς ἱστορίας εἰς τρόπον ὥστε νὰ γίνωμεν λαὸς μεσόγειος, νὰ ἀποκλειώμεθα ἀπὸ τὴν θάλασσαν διὰ μιᾶς λωρίδος παραλιῶν ποὺ θὰ ἀνήκουν ἀποκλειστικῶς σὲ ξένους. Καὶ συμβαίνει ὥστε νὰ μετατρεπώμεθα σήμερα εἰς ἕνα λαὸν ὑπηρετῶν τῶν ξένων, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται εἰς τὸν τόπον μας διὰ νὰ ἀπολαύσουν τὰς φυσικὰς καλλονὰς καὶ νὰ διασκεδάζουν ὑπηρετούμενοι ἀπὸ ἡμᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ληφθοῦν ἐπειγόντως τὰ κατάλληλα μέτρα, εἴτε δημοσιονομικὰ εἴτε ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀπαγορεύσεως ἢ τῆς περιστολῆς τῶν ἀγοραπωλησιῶν πρὸς ξένους ὥστε νὰ παύσῃ ἡ κατάστασις ἡ σημερινή, νὰ παύσῃ ὑφιστάμενον τὸ πρόβλημα τῆς κερδοσκοπίας πάνω στὴν γῆ καὶ μάλιστα εἰς τὴν τουριστικῶς ἐκμεταλλεύσιμον γῆν. Θὰ γνωρίζετε ἴσως, ὅτι κατὰ τὴν χάραξιν τῆς λεωφόρου Σουνίου ἔλαβον χώραν σκανδαλώδη περιστατικά, ἀγορᾶς γῆς γιὰ ἕνα κομμάτι ψωμὶ ἀπὸ τοὺς πτωχοὺς γεωργούς. Ἄνθρωποι εἰδοποιηθέντες ἐντὸς ὀλίγου χρόνου ἔκαμον κολοσσιαίας περιουσίας. Νομίζω, ὅτι θὰ γνωρίζητε ἐπίσης ὅτι παρόμοια πράγματα συνέβησαν ἐπίσης καὶ ὀλίγον πρὸ τῆς χαράξεως τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Θεσσαλονίκης, εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Τεμπῶν, Πλαταμῶνα κλπ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀξία τῶν ἀγαθῶν ὅπως δέχονται ὅλοι οἱ οἰκονομολόγοι δεξιοὶ καὶ ἀριστεροὶ ὀφείλεται εἰς τὴν καταβαλλομένην δι’ αὐτὰ ἐργασίαν. Πράγματι ἡ γῆ αὐτὴ ἀξιοποιεῖται χάρις εἰς μίαν ἐργασίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἄλλοι εἶναι οἱ ἐργαζόμενοι καὶ φορολογούμενοι διὰ νὰ γίνουν δρόμοι, διὰ νὰ ὀργανωθοῦν καλύτερον τουριστικῶς αἱ περιοχαὶ τῆς χώρας καὶ ἄλλοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ κερδίζουν. Καὶ ἐκεῖνοι ποὺ κερδίζουν εἶναι οἱ ἑκάστοτε εἰδοποιημένοι ἀετονύχηδες, οἱ ὁποῖοι συμβαίνει εἰς τὸν τομέα ποὺ ἐξετάζωμεν νὰ εἶναι ἀλλοδαποί, καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἐπιτείνει τοὺς κινδύνους. Ὁπωσδήποτε εἶναι ἕνα μεγάλο θέμα τὸ ὁποῖον γίνεται ἀκόμη μεγαλύτερον λόγῳ τοῦ ὅτι σήμερον εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἐποχήν μας καὶ μὲ τὴν βελτίωσιν τῶν συγκοινωνιῶν ἀκόμη καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον, παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον τοῦ οὐρμπανισμοῦ, τῆς συγκεντρώσεως τοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα. Ἡ κερδοσκοπία ἐπὶ τῆς γῆς δημιουργεῖ προβλήματα ἀκόμη παρεμποδίζοντα εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῆς λαϊκῆς στεγάσεως. Ἑπομένως, κἄποτε ἡ Κυβέρνησις, θὰ πρέπει νὰ προχωρήσῃ καὶ μέχρι γενικωτέρας ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῆς κερδοσκοπίας ἐπὶ τῆς γῆς. Ὑπάρχουν δύο χῶρες εἰς τὴν Εὐρώπην, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται ὄχι συντηρητικές, ἀλλὰ κεφαλαιοκρατικές, ἡ Ὁλλανδία καὶ ἡ Ἑλβετία καὶ ὅμως καὶ ἐκεῖ εἰσήγαγον τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς διατιμήσεως καὶ δημοτικοποιήσεως τῶν οἰκοδομησίμων γαιῶν, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ κερδοσκοπῇ οἱοσδήποτε ἀγοραστὴς καὶ ἐπαναγοραστής. Αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα γενικώτερον, τὸ ὁποῖον παρεπιπτόντως ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος, διότι σχετίζεται μὲ τὴν ἐξήγησιν τῶν ἐλατηρίων, διὰ τὰ ὁποῖα διάφοροι — θὰ ἔλεγον— ὄχι μόνον σοβαροὶ ἐπιχειρηματίαι, ἀλλὰ διάφοροι κερδοσκόποι, μὲ τὴν διαφορὰν βιοτικοῦ ἐπιπέδου καὶ τῶν μισθῶν μεταξὺ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης καὶ τῆς χώρας μας, ἐρχόμενοι ἐδῶ νὰ παραθερίσουν, ξοδεύουν 3–5.000 μάρκα, ἢ ἑλβετικὰ ἢ γαλλικὰ φράγκα καὶ ἀποκτοῦν στρέμματα ὁλόκληρα Ἑλληνικῆς γῆς, γῆς, ποὺ ξεφεύγει ἀπὸ τὴν ἰδιοκτησίαν τῶν Ἑλλήνων καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ κέρδη, προκοπήν, πολιτισμόν, εὐημερίαν καὶ βελτίωσιν ὅρων ζωῆς εἰς τοὺς Ἕλληνας. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἀπὸ ὅσα μέχρι τῆς στιγμῆς ἐξέθεσα, προκύπτει ὅτι ἡ προηγουμένη κατάστασις, πράγματι, ὄχι μόνον δὲν ἀντιμετώπισε τὸ ζήτημα, ἀλλὰ μολονότι ὑπῆρξαν πιέσεις τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν πλευρὰν τὴν ἰδικήν μας, ἤδη ἀπὸ 3ετίας καὶ μεταγενεστέρως, ὑπέθαλπε καὶ διηυκόλυνε τὸ ξεπούλημα αὐτὸ εἰς τοὺς ξένους. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι αἱ πληροφορίαι λέγουν, ὅτι ἀφ’ ἧς συνεκροτήθη ἡ νέα διοίκησις τοῦ Ε.Ο.Τ. ἀπὸ τὴν πρώτην συνεδρίασίν της ἔκαμε ἕνα προβληματισμὸν ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Ἀλλὰ ὁ προβληματισμὸς δὲν ἀρκεῖ. Ἡ ἐπισήμανσις δὲν ἀρκεῖ. Βεβαίως, ἡ ἀρχὴ λύσεως κάθε προβλήματος εἶναι ἡ ἐπισήμανσίς του. Τὸ ζήτημα, ὅμως, παρουσιάζει μίαν μεγάλην ὀξύτητα. Καὶ ἐὰν ἐξακολουθήσουν μὲ αὐτοὺς τοὺς ρυθμούς, εἰς ὀλίγον καιρὸν δὲν θὰ ὑπάρχουν ἀκρογιάλια διὰ τοὺς Ἕλληνας. Δὲν θὰ ἠμποροῦν τὰ παιδιά μας νὰ πᾶνε νὰ κολυμπήσουν. Θὰ ἀνήκουν ὅλα τὰ ἀκρογιάλια εἰς διαφόρους κερδοσκόπους τῆς περιοχῆς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Κάμνομεν, λοιπόν, τὴν σύστασιν, νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀποτελεσματικά. Ὑπηνίχθημεν μερικά. Θὰ περιμένωμεν τὴν ἀπάντησιν καὶ τὰς πληροφορίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σκέψεων τὰς ὁποίας θὰ ἐκθέσῃ, θὰ συμπληρώσωμεν, θὰ ἀντικρούσωμεν ἢ θὰ ἐπικροτήσωμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι φύσεως τοιαύτης, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ πράγματι νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον, ἐνῷ ἐμφανίζεται ὡς ζήτημα ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων, πιστεύω ὅμως ὅτι δὲν διαφεύγει ἀπὸ κανένα ὅτι ἀποτελεῖ ζήτημα ἐξόχως ἐθνικόν. (Χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§80Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Πρόκειται περὶ συστάσεως, ἀλλὰ νὰ ἀκούσωμε καλύτερα τὸν κ. Ὑπουργόν.

§81Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀκούσωμεν πρῶτον καὶ τὸν κ. Βασιλᾶτον εἰς ὅ,τι νεώτερον ἔχει νὰ προσθέσῃ. Νὰ γίνῃ μία συνεκδίκασις ἂς εἴπωμεν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10 ἐπερωτήσεώς του, ἥτις εἶναι συναφὴς πρὸς τὴν συζητουμένην.

§83Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἀληθῶς, κ.κ. συνάδελφοι, ὁ κίνδυνος ὅπως τὸν διέγραψεν ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, εἶναι σοβαρώτατος. Ἤδη, ἀφ’ ἧς τὸ πρῶτον εἰσῆλθον εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὸ ἔτος 1961, ἀντελήφθην τὸν κίνδυνον καὶ ἡ πρώτη μου ἐπερώτησις ἦτο ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης διὰ τὴν ἀδιαφορίαν τὴν ὁποίαν ἐπεδείκνυεν ὡς πρὸς τὸ σοβαρώτατον τοῦτο θέμα, καὶ ἡ ὁποία ἐπερώτησίς μου κατετέθη κατὰ τὴν 18ην Νοεμβρίου 1962. Ὅταν κατέθεσα τὴν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συζητηθῇ, ὑπεχρεώθην νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος καὶ κατὰ τὴν Σύνοδον τοῦ 1963 κατέθεσα νέαν τὴν 24.1.1963. Ἀλλὰ καὶ τότε, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συζητηθῇ. Ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Ε. Κ. Νοέμβριον 1963 ἐπανῆλθον ἐπὶ τοῦ θέματος δι’ ἐρωτήσεώς μου κατατεθείσης τὴν 19ην Δεκεμβρίου 1963, ἡ ὁποία δὲν συνεζητήθη λόγῳ τοῦ ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς περίοδον προεκλογικήν. Μετὰ ταῦτα, ἐπανῆλθον τὸν Μάρτιον τοῦ 1964 καὶ ἤδη, ὅταν εἶδον, ὅτι ἔρχεται τὸ ὅλον θέμα εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν, κατέθεσα τὴν ἐν λόγῳ ἐπερώτησίν μου, διὰ νὰ κάμω σύστασιν καὶ ἐγώ, ὅτι πρέπει ταχύτατα νὰ ληφθοῦν δραστικὰ μέτρα διὰ νὰ ἀποφευχθῇ τὸ ξεπούλημα τῶν Ἑλληνικῶν ἀκρογιαλιῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ὑπεστήριξε προηγουμένως καὶ ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἐν ἔτει 1925 εἶχε ληφθῆ μέριμνα, ὥστε νὰ ἀπαγορεύεται αὐστηρῶς ἡ πώλησις Ἑλληνικῶν ἐκτάσεων εἰς παραμεθορίους καὶ νήσους ἢ νησίδας τῆς χώρας. Καὶ ἐτέθη τότε ἡ ἀπαγορευτικὴ αὐτὴ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας ἀπηγορεύετο πᾶσα πώλησις καὶ βάσει τῆς ἰσχύος τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ ὁ κατοχικὸς Ὑπουργὸς Τσολάκογλου, ἠρνήθη τὴν πώλησιν τῆς νησίδος Σκορπιὸς εἰς τὴν C.I. O.M. COMPANIA ITALIANA ORIENTALE MEDI-TERANEA, ἥτις ἐπεδίωκε νὰ θέση πόδα ἐπὶ νήσων καὶ βασικῶν ἐπιχειρήσεων. Πράγματι, ἠρνήθη τότε ὁ Τσολάκυγλου, διότι κατὰ τὴν ἰσχύουσαν τότε νομοθεσίαν, δὲν ἐπετρέπετο ἡ μεταβίβασις νήσων, ἐὰν δὲν ἐγνωμάτευε μία εἰδικὴ πρὸς τοῦτο Ἐπιτροπὴ καὶ ἐνέκρινεν ἐν συνεχείᾳ ἡ Κυβέρνησις. Τὴν ἄδειαν τὴν ἔδωσεν ὁ Παρίνης καὶ μὲ τὴν θεωρίαν, ὅτι τάχα αἱ Ἰόνιοι Νῆσοι εἶχον προσαρτηθῆ εἰς τὴν Ρώμην καὶ δὲν εἶχον ἀνάγκην τῆς ἀδείας τῆς Κυβερνήσεως Ἀθηνῶν. Ὅταν ὅμως κατέρρευσεν ὁ φασισμός, μοὶ ἀνετέθη ἡ ἀκύρωσις τῆς παρανόμου αὐτῆς ἐξαγορᾶς ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τὴν ἐπετύχομεν. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν τὸ 1962 κατέθεσα ἐπερώτησιν σχετικῶς μὲ τὴν νῆσον Ἰθάκην, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας κ. Μακρῆς, μὲ ἐπληροφόρησεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διαπραγματεύεται τὴν πώλησιν τῆς νησῖδος Σκορπιοῦ εἰς Ἄγγλον. Τότε ἐξανέστημεν καὶ χάριν τῆς ἐπεμβάσεώς μας ἐσώθη ἡ νῆσος τοῦ Σκορπιοῦ καὶ οὕτω ἠγοράσθη ἀπὸ Ἕλληνα ἐφοπλιστήν, τὸν κ. Ὠνάσην, ὁ ὁποῖος θὰ τὴν ἀξιοποιήσῃ, διότι τοῦ παρεχωρήθη μὲ βαρεῖς ὅρους ἤτοι ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀξιοποιήσῃ καὶ τὰς ἔναντι ἀκτὰς τῆς Λευκάδος. Θέλω νὰ εἴπω μὲ αὐτά, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὑπῆρχεν ἔκπαλαι ὄχι μόνον νομοθετικὴ προστασία τῶν ἐπικαίρων νήσων, νησίδων καὶ ἀκτῶν, ἀλλὰ καὶ παράδοσις καὶ αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὅταν εἶδε τὸ φῶς ἡ 132 πρᾶξις κατεπλάγην, ὅταν ἀνεγίγνωσκον ὅτι παρείχετο τὸ δικαίωμα εἰς 3 Ὑπουργοὺς ἀντὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐπιτρέπουν τὴν μεταβίβασιν καὶ εἰς παραμεθορίους περιοχὰς «...(ἀναγινώσκει)...». Ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ Κορφοῦ Παλλὰς ἐπετράπη ἡ πώλησίς του καὶ ἐνῷ ἡ ἄδεια ἐδόθη ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸν καὶ δι’ ὀλίγας ἡμέρας, ἔκτοτε ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν διενέργειαν σειρᾶς ὁλοκλήρου δικαιοπραξιῶν εἰς Κέρκυραν καὶ εἰς Ρόδον. Καὶ πέραν αὐτοῦ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ ἑταιρεία αὐτὴ χάριν τῆς ὁποίας ἤρθη ἡ ἀπαγόρευσις, ὄχι μόνον δὲν προώθησε τὸν τουρισμόν, ἀλλ’ ἀντιθέτως τὸν σαμποτάρει, ἐὰν κρίνωμεν μάλιστα ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὰς ἐν λόγῳ περιοχὰς παρατηρεῖται πτῶσις τοῦ Τουρισμοῦ παρὰ αὔξησις, ὅπως συμβαίνει εἰς τὰς ὑπολοίπους περιοχὰς τῆς χώρας. Ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπισημάνω τὸ γεγονὸς ὅτι πράγματι γίνεται ἀγρία ἐκμετάλλευσις τῆς φτώχειας τῶν χωρικῶν μας, ὑπὸ ἀσυνειδήτων Ἑλλήνων θαλπόντων τὴν πλεονεξίαν τῶν ξένων καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑφίσταται κίνδυνος μέγας, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις καλεῖται νὰ ἀποτρέψῃ. Δὲν εἶναι μόνον ὁ Ἀργοσαρωνικὸς ὁ ὁποῖος κινδυνεύει νὰ μεταβληθῇ εἰς Ἀγγλοσαρωνικόν, ἢ Εὐρωπαϊκοσαρωνικόν. Μεταφέρω εἰς τὸ Σῶμα παρατηρήσεις τοῦ Τύπου, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑψώσει φωνὴν διαμαρτυρίας. Ἡ ἐφημερὶς «Καθημερινὴ» τὴν 1.9.1963 ἀναγγέλλει ὅτι τὸ νησὶ τοῦ Παπαδιαμάντη, ἡ Σκίαθος, ἔπαυσε πλέον νὰ ἀνήκῃ εἰς Ἕλληνας. Ὁ διαπρεπὴς χρονογράφος κ. Παλαιολόγος τὴν 27.4.63 παρέθεσε πολύτιμα στοιχεῖα γενομένων ἀγοραπωλησιῶν «. ... (ἀναγινώσκει)...». Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅταν ἐμελετᾶτο ἡ σύνδεσις Μεθάνων–Ἐπιδαύρου, οἱ ἁρμόδιοι εὑρέθησαν πρὸ ἰδιοκτησίας ἑνὸς Γερμανοῦ ἐκ 5.000 στρεμμάτων. Καὶ ἡ «Ἑστία» ἔχει ἐπισημάνει τὸν κίνδυνον καὶ ἡ Περιηγητικὴ Λέσχη ζητεῖ τὴν παρέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ «Οἰκονομικὸς Ταχυδρόμος» ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ σφυρὶ» μὲ μεγάλους τίτλους, εἰς τὸ φύλλον τῆς 26ης Μαρτίου 1964 μεταξὺ ἄλλων ἔγραψε: «Χιλιάδες στρέμματα εἰς ὅλας τὰς ἀκτὰς πωλοῦνται εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς». Ἕνα κῦμα ἀλλοδαπῶν ἀγοραστῶν ἀκινήτων, ἄρχισε νὰ κατακλύζῃ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τοῦ 1960. Στὴ Σκιάθο ἀντὶ πινακίου φακῆς ἐπωλήθησαν ἀκρογιάλια. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Πετραλιᾶς). Ἐπίσης καὶ ἡ «Ἠχὼ» τῆς Ζακύνθου δημοσιεύει ἄρθρον ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἡ Ζάκυνθος εἰς τὸ σφυρί» ... Ἀλλὰ τὸ πλέον ἀξιοσημείωτον εἶναι ἡ ἀντίληψις ἡ ἐπικρατοῦσα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς 132 ἀντεθνικῆς πράξεως. Ἡ Γερμανικὴ ἐφημερὶς «ΝΤΙ ΒΕΛΤ» τὴν 18.4.64 δημοσιεύει μίαν ἀθώαν εἴδησιν. «Ἑλλάς, οἰκόπεδα εἰς τὴν Ἀττικήν, Βοιωτίαν, Πελοπόννησον, Νῆσον Κῶ, Κρήτη, ἀπὸ 300 στρέμματα. Τιμὴ Μάρκα 0.7–4». Μᾶς ξεπωλοῦν, κύριοι βουλευταί, δι’ ἕνα τάληρον. Ἐκεῖ κατηντήσαμεν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐγὼ τοὐλάχιστον ὡς Κυβερνητικὸς βουλευτὴς ἐνόμισα ὅτι ὤφειλον νὰ κρούσω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ἵνα ὑποβοηθήσω τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα ἀντιμετωπίσῃ τὸ ἐθνικὸν αὐτὸ πρόβλημα μὲ κριτήρια ἐθνικά. Καὶ βεβαίως ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο δυνατὸν εἰς τόσον μικρὸν χρονικὸν διάστημα νὰ κάμῃ θαύματα, ἀλλὰ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐγὼ τοὐλάχιστον τῆς παράσχω τὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ ἀποτρέψῃ τὸν κίνδυνον. Πολὺ ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου δὲν θὰ ὑπάρχῃ οὔτε ἕνα τετραγωνικὸν μέτρον ἐκτάσεως ὅπου θὰ ἠμποροῦν οἱ Ἕλληνες νὰ κάμουν τὸ λουτρό των. Καὶ μὲ τὴν τακτικὴν αὐτὴν ὀφείλω νὰ τονίσω ὅτι ἔγιναν ἀντικείμενον ἀγρίας ἐκμεταλλεύσεως οἱ πτωχοὶ ἰδιοκτῆται χωρικοὶ κυρίως. Ὁ περίφημος δρόμος πρὸς τὸ Σούνιον μιᾶς ἐκ τῶν καλυτέρων λεωφόρων τοῦ κόσμου ἐχαράχθη τὸ 1933. Ἐπρογραμματίσθη τὸ 1953 καὶ τὸν ἐξεμεταλλεύθη ὁ τέως ἡγέτης τῆς Ε.Ρ.Ε. ὡς ἔργον ἰδικόν του. Τότε παρετηρήθη τὸ ἑξῆς θέαμα: Ἠγόρασαν πολλοὶ ἄγνωστοι μεγάλας ἐκτάσεις. Κἄποτε ἠσχολήθην διότι ἤθελα νὰ τοὺς ἀνακαλύψω, —ἔχω αὐτὸ τὸ ἐλάττωμα νὰ ἀρέσκωμαι εἰς τοῦτο ὅταν ἐπισημαίνω τὰς ἀθλιότητας καὶ τὰς παρανομίας— καὶ ἠρεύνησα τὰ ὑποθηκοφυλακεῖα Κρωπίας–Καλυβίων μέχρι Σουνίου. Εὑρῆκα ὡς ἰδιοκτήτας μερικῶν μεγάλων τὸ ὄνομα, γνωρίζω ὅτι ἔχουν καὶ ἄλλα. Μένω μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι πολλοὶ φοβούμενοι τὸν θόρυβον δὲν τὰ ἔχουν μεταγράψει. Καὶ θὰ ἔρριπτον μίαν γνώμην, σκέψις ἰδική μου προσωπική, ὅταν θὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα, νὰ τεθῇ καὶ ἕνας ὅρος νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ εἰκονικοὶ ἀγορασταὶ νὰ δηλώσουν τὸν πραγματικὸν ἰδιοκτήτην ἐντὸς προθεσμίας ἢ νὰ ἐμφανίσουν τὰ ἰδικά των ἀντέγγραφα καὶ ἂν δὲν τὰ ἐμφανίσουν νὰ θεωρῆται ἡ ἀγοραπωλησία ἄκυρος, διότι ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἔγινεν ἀγρία ἐκμετάλλευσις. Ἀλλὰ καὶ ὅπως διαμορφοῦται ἡ κατάστασις πέραν τοῦ ὅτι θὰ χάσωμεν ὅλα τὰ ἀκρογιάλια, πέραν τοῦ ὅτι θὰ ἴδωμεν ἐγκατεστημένους καὶ εἰς τὰς πλέον ἐπικαίρους θέσεις ξένους, ἔμαθα ὅτι Ἰάπωνες διαπραγματεύονται τὸν λόφον ἄνωθεν τοῦ ... (δὲν ἠκούσθη) ... Ἤκουσα κἄποτε ὅτι μία Βουλγαρικὴ ἑταιρεία ἤθελε νὰ ἀγοράσῃ ὅλην τὴν Θάσον. Ὑπάρχουν ὅπως ἐτόνισα περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας οἱ μαστιζόμενοι ἐκ τῆς πενίας χωρικοὶ ἐκποιοῦν εἰς χαμηλοτάτην τιμήν, ὥστε μετ’ ὀλίγον ἀξιοποιοῦνται αὐταὶ μὲ τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησίς μας ἐκτελεῖ καὶ ἄλλοι καρποῦνται τὴν διαφοράν. Οἱ ἀλλοδαποὶ δὲν θὰ εὕρουν τρόπον νὰ ἐξαγάγουν τὸ συνάλλαγμα; Δὲν διατρέχομεν τὸν κίνδυνον τῆς διαρροῆς τοῦ συναλλάγματος τῆς χώρας; Δι’ αὐτὸ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις θὰ μᾶς εἴπῃ τὶ σκέπτεται καὶ δι’ αὐτὸ ἀναμένομεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ μᾶς μεταφέρῃ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἂν καὶ ἐγὼ εἶχον γνώμην, θὰ ἔλεγον ὅτι εἶναι ἀνάγκη πρῶτον ἡ 132 πρᾶξις νὰ μὴ ἐπικυρωθῇ, ὅλαι αὐταὶ αἱ δικαιοπραξίαι νὰ θεωρηθοῦν ἄκυροι, καὶ διὰ νὰ μὴ ἔλθωμεν ἡμεῖς εἰς σύγκρουσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ πρέπει νὰ μὴ ἀπαγορεύσωμεν τὰς δικαιοπραξίας, ἀλλὰ νὰ ἐπιτρέψωμεν ἐκείνας ποὺ θέλει οἱοσδήποτε ἀλλοδαπὸς εἰς μὴ παραμεθορίους τόπους νὰ ἀγοράσῃ καὶ οἰκίαν καὶ οἰκόπεδον νὰ ἐγκατασταθῇ. Αὐτὴν τὴν ἀγρίαν ἐκμετάλλευσιν θὰ πρέπει νὰ τὴν τερματίσωμεν. Καὶ ἐπειδὴ εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς γεγονότος τετελεσμένου, μήπως θὰ ἦτο ὀρθόν, ἀκυρουμένων, δικαιοπραξιῶν νὰ τοὺς καλέσωμεν —διότι δὲν εἶναι σωστόν, δὲν φταῖνε οἱ ξένοι οἱ ὁποῖοι εὑρῆκαν μίαν εὐκαιρίαν νὰ τὴν ἐκμεταλλευθοῦν ἐξ ἰδικῆς μας ἐπιπολαιότητος καὶ ἀνικανότητος, νὰ ἐξεγερθοῦν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ εἴπουν ὅτι ἐδῶ οὔτε τὰ συμβόλαια δὲν ἰσχύουν— μήπως θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ἀπαλλοτριωθοῦν διὰ δημοσίαν ὠφέλειαν καὶ νὰ κληθοῦν οἱ ξένοι ἢ νὰ πάρουν τὰ χρήματά τους ἢ νὰ γίνουν μακροχρόνιαι μισθώσεις, νὰ τὰ ἔχουν 10–20 χρόνια καὶ μετὰ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸ δημόσιον; Ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπαγορεύσωμεν τὰς μετὰ τῶν ἀλλοδαπῶν δικαιοπραξίας, διότι θὰ ἐπέλθουν πολλαπλαῖ ζημίαι, καὶ οἱ ἰδιοκτῆται νὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν καὶ οἱ μικροὶ ἰδιοκτῆται νὰ ἐπωφεληθοῦν καὶ νὰ εὑρεθῶμεν εἰς διενέξεις καὶ συγκρούσεις μὲ τὰ Εὐρωπαϊκὰ σύμμαχα κράτη τώρα ποὺ εἰσήλθομεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτος αὐτὴ ἡ κατάστασις. Ἐπισημαίνω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸν κίνδυνον καὶ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ κατοχυρώσουν καὶ τήν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν καὶ τοὺς μαστιζομένους ἐκ πενίας μικροϊδιοκτήτας· ἀλλὰ καί νά τεθῇ τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν ἐκμετάλλευσιν, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπεται πλέον νὰ συνεχισθῇ ὅταν τὴν Ἑλλάδα κυβερνᾷ ἡ Ἕνωσις Κέντρου.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§85Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι τὸ θέμα ἤδη ἔχει καὶ ἐκτεθῆ καὶ τεθῆ. Ἴσως ἡ ἔκτασίς του εἶναι μεγαλυτέρα, διότι ἤδη ἐλέχθη καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀντίρρησις καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ὁ κατατεθεὶς φάκελλος δὲν εἶναι ἐπαρκής. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον παρακολουθεῖται τὸ θέμα ἀπὸ τὶς ὑπηρεσίες δὲν ἐπέτρεψεν ὥστε τὰ παρασχεθέντα στοιχεῖα νὰ δίδουν ὅ,τι ἀκριβῶς ἔχει συντελεσθῆ. Ἑπομένως, εἶναι μεγαλυτέρα ἡ ἔκτασις τοῦ θέματος καὶ κατὰ συνέπειαν πρέπει καὶ οἱ κίνδυνοι, οἱ προφανεῖς κίνδυνοι, ὅπως ἐξετέθησαν, νὰ εἶναι μεγαλύτεροι. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι οἱ κίνδυνοι αὐτοὶ εἶναι ἐθνικοὶ ὅταν ἰδιαιτέρως γίνωνται αἱ πωλήσεις ἀνεξελέγκτως πρὸς τοὺς οἱουσδήποτε ξένους ὑπηκόους σὲ ξένους ὁμίλους, ὅταν πρόκειται περὶ ἐκτάσεων εἰς ἐπίκαιρα σημεῖα καὶ δὲν γνωρίζω εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρίσωμεν ἐπίκαιρα σημεῖα, μόνον μὲ τὴν γεωγραφικὴν ἔννοιαν τῶν παραμεθορίων περιοχῶν. Διότι ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι σήμερον, οἱονδήποτε τμῆμα τῆς χώρας μας ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, τῆς ἐθνικῆς μας ἀσφαλείας ἠμπορεῖ νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἐπίκαιρον. Δὲν εἶναι μόνον ὅπως εἰς ἄλλας πεπερασμένας ἐποχὰς τὸ ἐπίκαιρον εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς, ἑπομένως δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη ὅτι οἱ κίνδυνοι αὐτοὶ ἀπὸ ἐθνικῆς ἀπόψεως ὑπάρχουν καὶ ὅσον ἀφίεται τὸ θέμα ἀρρύθμιστον ὅπως ἀφέθη ἐπὶ τῶν Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ θὰ μεγαλώνουν. Θὰ προσέθετον ἀκόμη, κ. βουλευταί, ὅτι ὑπάρχει καὶ κίνδυνος ἐθνικῆς τάξεως, διότι κατὰ τὰς ἀγοραπωλησίας αὐτὰς καὶ ἐν ὀνόματι τῆς τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τῶν περιοχῶν αὐτῶν ἐκεῖ ἱδρύονται στρατόπεδα διὰ τουρίστας, ἐκεῖ ἱδρύονται ἄλλης φύσεως κέντρα, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν τί συντελεῖται περὶ τοὺς χώρους αὐτούς, ὅταν γίνεται μία συγκέντρωσις μιᾶς πανσπερμίας ἀπὸ διαφόρους χώρας. Τί εἴδους ἐκμετάλλευσις ἐνεργεῖται εἰς τὸν περιβάλλοντα χῶρον τῆς ἰδικῆς μας ὑπαίθρου ὅταν ἐπαναλαμβάνω ὁ τρόπος ποὺ λειτουργοῦν δὲν τελεῖ ὑπὸ ἕνα ἔλεγχον. Θὰ προσέθετον ἀκόμη κινδύνους τοὺς ὁποίους ὑπεγράμμισεν ὁ συνάδελφος κ. Ἡλιοῦ ὑπενθυμίζων τί ὑπέστη ὁ τόπος, τί ὑφίσταται ἀκόμη π.χ. ἀπὸ τὴν περίπτωσιν τῶν κτημάτων τοῦ γνωστοῦ «φιλέλληνος» Νοὲλ Μπαῖκερ εἰς τὴν Εὔβοιαν, τί ἔχουν ὑποστῆ καὶ τί ὑφίστανται οἱ ἐργάται τῆς Κωπαΐδος μὲ τὴν γνωστὴν ὑπόθεσιν τῆς ξένης ἑταιρείας. Πρὶν προχωρήσω, κ. βουλευταί, εἰς ὡρισμένας ἀπόψεις διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν, διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονηθῇ, ὅτι πρόκειται περὶ συστάσεως καὶ ὑποδείξεως τῶν μέτρων αὐτῶν, θὰ εὑρεθῶμεν ἴσως εἰς μίαν διάστασιν μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου τῆς Συμπολιτεύσεως. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπεκτείνω, τὸ θέμα, κ. συνάδελφοι, καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις, ὅπου αἱ ἀγοραὶ γίνονται ἀπὸ Ἕλληνας. Ἐδῶ τείνει νὰ διαμορφωθῇ μία νέα τάξις τσιφλικάδων. Ἀγοράζονται ὁλόκληρα νησιά. Περὶ τὰ νησιὰ αὐτὰ δημιουργεῖται μία ἀπηγορευμένη ζώνη ἀτομικῆς–οἰκογενειακῆς ἰδιοκτησίας. Αὐτὴ ἡ ζώνη, τὰ νησιὰ καὶ ἡ περιοχή τους θὰ μεταβιβάζεται μὲ τὴν διαδικασίαν τοῦ κληρονομικοῦ δικαίου εἰς τοὺς ἀπογόνους καὶ θὰ δημιουργηθῇ ἡ ἔννοια τοῦ νέου τύπου τσιφλικᾶ, προκειμένου καὶ περὶ νησιῶν καὶ περὶ ἄλλων ἐκτάσεων, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀγοραπωλησίαι γίνονται σχεδὸν εἰς ἀπεριόριστον ἔκτασιν. Ἔχει γράψει ὁ Τύπος π.χ., ὅτι μετὰ τὸ γνωστὸν νησὶ τοῦ Νιάρχου, θὰ ἔχωμεν καὶ τὸ νησὶ τῆς Σοράγιας, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἀγοράσῃ μίαν νῆσον πλησίον τῆς Μυκόνου.

§86Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ μίαν διακοπήν. Πρόκειται περὶ τῆς πρώτης νήσου ποὺ ἀνεφέρατε, τὴν Σπετσοπούλαν. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Σπετσοπούλαν νὰ προσεγγίσῃ πλοῖον ἔστω καὶ ἐὰν εὑρίσκεται ἐν κινδύνῳ, ἐὰν δὲν λάβῃ τὴν ἄδειαν τοῦ ἰδιοκτήτου; Γνωρίζετε, ὅτι εἰσάγονται εἰς τὴν νῆσον ἀτελῶς ὅλα τὰ εἴδη τὰ προερχόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δηλαδή, τὰ διάφορα οὐίσκι, σαμπάνιες, κλπ. χωρὶς νὰ πληρώνεται κανεὶς φόρος εἰς τὸ Δημόσιον; Ἡ νῆσος αὐτή, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἐκτὸς Ἑλληνικῆς ἐπικρατείας. Ὄχι τσιφλίκι. Διότι εἰς τὰ τσιφλίκια εἰς τὰ παλαιὰ κατὰ ἕνα τρόπον εἰργάζοντο οἱ ἀγρόται καὶ ἀπελάμβανον καὶ αὐτοί. Ἐκεῖ δὲν ἐπιτρέπεται τίποτε. Εἶναι κράτος ἐν κράτει.

§87Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐάν, ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, κ. συνάδελφε, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἔχει συντελεσθῆ ἀπόσπασις τμήματος τῆς ἐπικρατείας. Καὶ θὰ ἔλεγον ἀπευθυνόμενος πρὸς μερικοὺς «πατριώτας», ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 509 καὶ τοῦ Γʹ Ψηφίσματος, διότι εἶναι γνωστοὶ πῶς οἱ γνωστοὶ πατριδοκάπηλοι, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ὁποίων συνετελέσθησαν τὰ γεγονότα αὐτά, δὲν ἐκίνησαν τὴν διαδικασίαν αὐτήν, ἀλλὰ τὴν ἐχρησιμοποίησαν ἀκριβῶς ἐναντίον τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ παραχωροῦν τμήματα τῆς ἐπικρατείας, ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ ἀνεφέρατε, εἰς τοὺς Νιάρχους καὶ εἰς ἄλλους ξένους ἢ ἡμεδαπούς.

§88Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐτηρήθη τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ρητῶς ὁμιλεῖ περὶ μὴ ἀποσπάσεως ἐδαφῶν. Ἀλλ’ ἔχω μίαν διαφωνίαν μὲ τὸν κ. Μερκούρην. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπιτρέπεται νὰ πλησιάσῃ πλοῖον εὑρισκόμενον ἐν κινδύνῳ. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μέχρις ἐκεῖ ἔχουν φθάσει τὰ πράγματα;

§89Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ πηγαίνω ἐκεῖ πολὺ συχνά, διότι ἀπέναντι εἶναι ἡ πατρίδα μου σᾶς λέγω, ὅτι πολλὰς φορὰς εἰς ψαράδικα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς ἕνα σημαντικὸν κίνδυνον δὲν ἐπετράπη νὰ πλησιάσουν τὴν νῆσον, διότι ἔπρεπε νὰ πάρουν εἰδικὴν ἄδειαν τοῦ ἰδιοκτήτου.

§90Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε, εἶναι ὡς νὰ ἔχῃ ἐκεῖ στρατόν.

§91Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπῆρξεν ἐξήγησις διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν αὐτὴν εἰς δύο περιπτώσεις. Ἡ μία εἶναι, ὅτι ἐπὶ τῆς νήσου ὀργανώνουν ἑκάστοτε κυνήγιον, εἰς τὴν πραγματικότητα φόνους, δολοφονίας. Ἐπίσης ὑπῆρξεν μία ἄλλη ἀπαγόρευσις, μετὰ τοὺς γνωστοὺς γάμους τοῦ αἰῶνος, ὅπου τὸ ζεῦγος ἐφιλοξενήθη εἰς τὴν Σπετσοπούλαν καὶ περιπολικὰ τοῦ στόλου ἀπηγόρευον πράγματι τὴν προσέγγισιν εἰς ὡρισμένην ἀκτῖνα περὶ τὴν Σπετσοπούλαν. Δὲν γνωρίζω, κ. συνάδελφε, ἐὰν ἔκτοτε ἐμονιμοποιήθη τὸ καθεστὼς αὐτὸ τῆς ἀπαγορεύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν τὰ νησιὰ τοῦ Ὠνάση, τοῦ Γουλανδρῆ. Καὶ ὑπάρχει κἄποιος Ἰσμαηλίτης πρίγκηψ Σαγκραντίν, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν Οὐρανόπαλιν τῆς Χαλκιδικῆς διαπραγματεύεται μίαν πελωρίαν καὶ πολὺ σπουδαίαν ἔκτασιν. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὅταν πρόκειται περὶ Χαλκιδικῆς, ἴσως τὸ ἐνδιαφέρον νὰ μὴ εἶναι μόνον τὸ κλῖμα καὶ τὸ κάλλος τῆς περιοχῆς ἀπὸ ἀπόψεως φυσικῶν καλλονῶν. Δὲν ἀποκλείεται νὰ μυρίζωνται καὶ ἄλλα πράγματα, καὶ μεταλλευτικὸν πλοῦτον. Δὲν εἶναι μακραὶ τῆς ὑποψίας αὐτῆς, αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ ἀγοραπωλησίαι, ὅταν γίνονται εἰς περιοχὰς ὅπου ὑπῆρξεν ἢ ὑπάρχει μεταλλευτικὸς πλοῦτος.

§92Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε, ὅτι κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἡ μεταλλευτικὴ ἰδιοκτησία ἀποτελεῖ μίαν ἰδιόρρυθμον κυριότητα, ἡ ὁποία ἀπονέμεται ἀπὸ τὸ Κράτος. Ὅταν δηλαδὴ ἀγοράζῃ κανεὶς γῆν δὲν νομίζω, ὅτι τοῦ παραχωρεῖται καὶ δικαίωμα διὰ τὰ μεταλλεύματα.

§93Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπάρχει μία ἀρχὴ εἰς τὴν μεταλλευτικὴν νομοθεσίαν, κατ’ αὐτήν, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ πάῃ νὰ κάνῃ δήλωσιν, ὅτι εὑρῆκεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο εἰς ὡρισμένην περιοχὴν ἔχει ἀμέσως καὶ τὴν παραχώρησιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως κατὰ προτεραιότητα.

§94Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ παραχωρηθῇ.

§95Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τότε πῶς γίνεται ἡ πώλησις;

§96Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ἡ πώλησις εἶναι ἕτερον πρᾶγμα. Εἶναι τοῦ ἐδάφους.

§97Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ἔχουν ἐκτεθῆ τὰ ἰδιαίτερα περιστατικὰ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς θέσω ὑπ’ ὄψιν σας ἕνα δημοσίευμα τῶν «Νέων» τῆς 24.8.63. Τὸ δημοσίευμα τοῦτο ἔχει ὡς ἑξῆς: «Νέα» 24.8.65: Ἡ Σκίαθος εἰς ξένα χέρια. Ἄγγλοι, Ἀμερικανοί, Γερμανοί, Ἑλβετοί, πρῶτοι στὶς ἀγορὲς γῆς ἀπηγορευμένης εἰς τοὺς Ἕλληνας. Ἡ Σκίαθος ἐκποιεῖται, ἑκατοντάδες στρέμματα, ἐκτάσεις κάθε ἡμέρα εἰς τὸν κατάλογον εὐκαιριῶν. Δασώδεις ἐκτάσεις, ἐλαιῶνες, ἀμμουδιές, παραλίες, κάμποι τὰ ὡραιότερα κομμάτια στὸ σφυρί. Ἐπωλήθησαν περισσότερα ἀπὸ 680 στρέμματα. Ξένοι ἔρχονται γιὰ τουρισμὸ καὶ φεύγουν τσιφλικάδες. Κοντεύουν οἱ Σκιαθῖτες νὰ πωλήσουν καὶ τὰ σπίτια των. Ἄρχισαν νὰ βγαίνουν στὸ σφυρὶ καὶ τὰ κοινοτικὰ κτήματα. Ἄνω Κουκουναριὲς μέχρι Μυρογίλια Ἀχλαδιῶν ὅλα ξένα. Ὅλο ξένες σημαῖες κυματίζουν». Ἐκτός, κ. συνάδελφοι, τῆς Σκιάθου, καὶ εἰς ἄλλας περιοχάς, ὅπως τῆς Κερκύρας, εἶναι συνήθης ἡ ἔκφρασις, ὅτι «τελοῦν ὑπὸ ξένην σημαίαν». Διότι αὐτοὶ οἱ ξένοι ποὺ συχνάζουν ἐκεῖ δημιουργοῦν κατ’ ἀρχὴν ὡρισμένα πρόχειρα κατασκευάσματα, ὕστερα μονιμώτερα καὶ ὑψώνουν τὴν σημαίαν τῆς ἰδικῆς των ἐθνικότητος. Ἔχω ὑπ’ ὄψει δημοσίευμα τῆς «Καθημερινῆς», ὅπου ὁ περιοδεύσας τὴν Σκίαθον ἀπεσταλμένος της γράφει, ὅτι κάθε 100 βήματα ἐνόμιζεν ὅτι ἀλλάζουν τὰ σύνορα μιᾶς ἐπικρατείας. Διότι μὲ τὸν αὐτὸν ρυθμὸν ἤλλασσαν αἱ ἀνηρτημέναι σημαῖαι. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν αὐτὰ συμβαίνουν πρέπει νὰ εὕρωμεν καὶ μερικὰς ἀντιφάσεις ἐν σχέσει μὲ ἄλλα φαινόμενα. Εἴμεθα εἰς τὸν τόπον μας καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἐπαρχία ποὺ νὰ εἶναι ξερή. Ἔχομεν δεκάδες καὶ ἑκατοντάδες χιλιάδες ἀκτήμονες ἰδιαιτέρως νέους, καὶ δὲν εἶναι κἄτι ποὺ περισσεύει τόσον πολὺ ἡ γῆ εἰς τὸν τόπον μας, ὥστε ἔτσι εὔκολα νὰ ἀφήνῃ νὰ ἀποξενώνεται ὁ Ἕλλην ἀπὸ τὰ κτήματά του. Ἔχομεν ἐπίσης δεδομένον καὶ διακηρυγμένον ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στατιστικὰ στοιχεῖα, ὅτι ὑπάρχει μία ὑπερβολικὴ στενότης κλήρου ἡ ὁποία δυσχεραίνει τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς καὶ φυσικὰ ἔχει δυσμενεῖς ἐπιπτώσεις καὶ ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν. Ἐνῷ λοιπόν, ἔχομεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ἀφήνομεν νὰ ἀπαλλοτριοῦνται καθ’ ὃν τρόπον ἀπαλλοτριοῦνται, εἴτε εἰς ξένους εἴτε εἰς ἐγχωρίους τὰ κτήματα τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ δημιουργοῦνται νέοι τύποι τσιφλικιῶν, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχὰς αἱ ἀπηγορευμέναι ζῶναι αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπουν τὴν κανονικὴν καλλιέργειαν καὶ ἑπομένως, ἔχουν ἀποτελέσει, ἀποτελοῦν καὶ θὰ ἀποτελοῦν, μέχρις ὅτου καταργηθοῦν— διότι δὲν ἔχουν κανένα νόημα ἀπὸ ἀπόψεως λόγων ἀσφαλείας— μίαν ἀπὸ τὰς αἰτίας τοῦ κύματος μεταναστεύσεως τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου, εἴτε πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, εἴτε πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Ὑπάρχει ἐπίσης τὸ παράλληλον φαινόμενον, ὅτι λόγῳ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἔγινεν ἡ τελευταία ρύθμισις εἰς τὴν ἀγροτικὴν μεταρύθμισιν, μὲ τὸ Σύνταγμα τοῦ 1952, ἐπειδή, ὑπῆρχον τότε ἀντιδράσεις ὠργανωμένων συμφερόντων, νὰ παραμένουν εἰς χεῖρας τῶν μοναστηρίων χιλιάδες στρέμματα γῆς, χωρὶς νὰ ἀξιοποιοῦνται ἢ τοὐλάχιστον χωρὶς νὰ ἀξιοποιοῦνται εἰς τὸν βαθμὸν καὶ κατὰ τὸν τρόπον ποὺ ἐπιβάλλεται ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει καὶ ἕνα εἰδικώτερον θέμα, τὸ θέμα τῶν ἀγοραπωλησιῶν κτημάτων ποὺ ἐγένοντο εἰς περιοχὰς αἱ ὁποῖαι ἐπρόκειτο νὰ ἀξιοποιηθοῦν μὲ τὴν κατασκευὴν ὁδῶν ἢ ἄλλων ἔργων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν περιοχὴν τῆς ὁδοῦ Σουνίου, τὴν ὁποίαν ἀνέφερε καὶ ἄλλος συνάδελφος, καὶ ἐπίσης μίαν κατάστασιν ἀθλιότητος, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη περὶ τὸ θέμα αὐτό. Οἱ περίοικοι τῆς περιοχῆς ἐκείνης, ἀγρόται καὶ πρόσφυγες, ὅπως εἰς τὴν Ἀνάβυσσον καὶ τὴν Νέαν Φώκαιαν ἀπεζημιώθησαν, ἀνυποψιάστως, διὰ τὴν ἐπικειμένην ἀξιοποίησιν καὶ τὴν συναφῆ ὑπερτίμησιν, τῶν γαιῶν των δι’ ἕνα κομμάτι ψωμί, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας εἶχον ὡρισμένοι τοῦ στενοῦ περιβάλλοντος τῆς τότε Κυβερνήσεως. Ἐπώλησαν, λοιπόν, πάμφθηνα τὰ κτήματά των. Καὶ σήμερον ἐπειδὴ ἔχει ἀξιοποιηθῆ ἢ μᾶλλον ὑπεραξιοποιηθῆ ἡ περιοχὴ ζητοῦν ἀπὸ τοὺς πωλητὰς νὰ καταβάλουν καὶ ὑπεραξίαν, ἐνῷ ἔπρεπε αὐτὴ ἡ ὑπεραξία νὰ εἰσπραχθῇ ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δολιευθέντες τὴν ὅλην ὑπόθεσιν ἐξηγόρασαν πάμφθηνα τὰ κτήματα αὐτά. Καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν καταβληθησομένην αὐτὴν ὑπεραξίαν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ ἕνα εἶδος ἀποκαταστάσεως πρὸς ὄφελος τῶν πτωχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπώλησαν ὅπως ἐπώλησαν τὰ κτήματά των. Θέλω νὰ εἴπω, δηλαδή, ὅτι ἐν προκειμένῳ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἕνα παράλληλον μέτρον πρὸς τὸ ληφθὲν διὰ τὰς γνησίας ἀγοραπωλησίας τῆς Κατοχῆς.

§98Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδή, πρόκειται περὶ τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι εἶμαι σύμφωνος μὲ ὅσα εἶπεν ὁ προηγούμενος ὁμιλητής, συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος, θὰ πρέπει νὰ ἔλθουν κἄποτε τέλος πάντων εἰς τὴν δημοσιότητα τὰ ὀνόματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν παρὰ τὴν λεωφόρον Σουνίου κτήματα, οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζον ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἀξιοποιηθῇ ἡ περιοχὴ ἐκ τῶν μέτρων ποὺ θὰ ἐλαμβάνοντο. Καὶ ἔφθασαν μάλιστα μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐνδιαφερθοῦν καὶ δι’ ὡρισμένην ἀλλαγὴν τῆς Νομοθεσίας. Ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, ἔχω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν — ἐπειδὴ ἀνεφέρατε εἰδικῶς τὴν περιφέρειαν Ἀναβύσσου καὶ Νέας Φωκαίας—ὅτι οἱ ἄνθρωποι διαμαρτύρονται καὶ κατὰ τοῦτο: Ὅτι τοὺς ζητεῖται νὰ καταβάλουν καὶ τὴν ἀξίαν τοῦ ὑπερτιμήματος.

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ εἶπεν ὁ κ. Ἐφραιμίδης.

§100Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι καταπληκτικόν. Καὶ δέχονται οἱ ἄνθρωποι ἐὰν καμμίαν φορὰν πωλήσουν κτήματά των νὰ πληρώσουν τότε. Τοὺς ζητεῖται ὅμως ἀπὸ τώρα. Καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐκποιήσουν ὅλην τὴν ὑπόλοιπον περιουσίαν των διὰ νὰ δώσουν τὴν ἀξίαν τοῦ ὑπερτιμήματος. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἔχομεν κατ’ ἐπανάληψιν διαμαρτυρηθῆ καὶ ἔχει ἀφήσει ἡ Κυβέρνησις νὰ νοηθῇ, ὅτι πρόκειται συντόμως νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα τοῦτο εἰδικῶς ὡς πρὸς τοὺς ἀγροὺς τῆς περιοχῆς αὐτῆς.

§101Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὰ στοιχεῖα τοῦ ποῖοι ἠγόρασαν, ὑπὸ ποίας συνθήκας καὶ πόσα εἶναι ἀδύνατον πλέον νὰ ἀποκρυβοῦν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διότι οἱ τότε ἀγοράσαντες, ποὺ ἦσαν καὶ παράγοντες κυβερνητικοί, ἔπαυσαν νὰ εἶναι σήμερον, διότι οἱ τότε ἀγοράσαντες καὶ οἱ φίλοι των οἱ ὁποῖοι εἶχον καὶ τὴν πληροφορίαν καὶ ἐπροχώρησαν καὶ εἰς τὴν τροποποίησιν τῆς Νομοθεσίας, ποὺ εἴπατε, κ. συνάδελφε, διὰ νὰ ἐπωφεληθοῦν, ἔπαυσαν πλέον νὰ ἔχουν τὴν πλειοψηφίαν. Πρέπει, λοιπόν, νὰ εἶναι καὶ αὐτὸ μέσα εἰς τὸ περιεχόμενον τῆς συστάσεως ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ ἀποκρυβοῦν, ἀλλὰ νὰ ὑπάρξουν καὶ κυρώσεις ἐναντίον αὐτῶν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ κληθοῦν νὰ ἐπιστρέψουν τμῆμα τοὐλάχιστον τῶν ὅσων τόσον σκανδαλωδῶς ἐπωφελήθησαν εἰς βάρος τῶν πτωχῶν αὐτῶν ἀγροτῶν. Κύριοι βουλευταί, πρὶν προχωρήσω εἰς τὰ μέτρα ποὺ νομίζομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν, θὰ ἤθελον νὰ ὑπογραμμίσω καὶ μίαν ἄλλην ἀντίφασιν. Κατόπιν τοῦ θορύβου ὁ ὁποῖος ἔγινεν, ἐπανῆλθε τὸ καθεστὼς τῆς ἀπαγορεύσεως, προκειμένου περὶ τῆς Κερκύρας, πωλήσεων πρὸς τοὺς ξένους, καθ’ ὃ παραμεθορίου περιοχῆς. Ἀλλὰ τὸ καθεστὼς αὐτὸ δὲν ὑπάρχει νομίζω διὰ τὴν Δωδεκάνησον, δὲν ὑπάρχει διὰ τὴν Χαλκιδικήν, διὰ τὴν Χίον, τὴν Μυτιλήνην. Ἴσως αὐτὸ νὰ ἀποτελῇ ἔνδειξιν φιλικῶν αἰσθημάτων πρὸς τὸν «σύμμαχον» καὶ «φίλην» Τουρκίαν, διὰ νὰ μὴ μᾶς παρεξηγήσουν, ὅτι θεωροῦμεν τὴν περιοχὴν ἐπικίνδυνον. Καὶ δὲν ἠξεύρω, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τὸ καθεστὼς αὐτὸ καὶ ἐφ’ ὅσον περικλείει τὰς περιοχὰς αὐτὰς ὁ Τουρκικὸς στόλος, μήπως ἐμφανισθοῦν καὶ Τοῦρκοι ἀγορασταὶ διὰ νὰ ἀγοράσουν ἐπικαίρους οἰκίας, ὅπου νὰ δημιουργηθοῦν ἐγκαταστάσεις ὑποδοχῆς τῶν Τουρκικῶν στρατευμάτων εἰς περίπτωσιν τυχὸν ἀποβάσεώς των ἐκεῖ. Θέλω δηλαδή, νὰ ὑπογραμμίσω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅλο τὸ θέμα αὐτό, πέραν ὑπολογισμῶν, πέραν ὅλων τῶν ἄλλων, εἶχε καὶ αὐτὴν τὴν ἐπιπολαίαν ἀντιμετώπισίν του μέχρι τώρα. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπισθῇ πλέον μὲ τὴν ἀπαιτουμένην σοβαρότητα καὶ ἀποτελεσματικότητα. Εἰδικώτερον μάλιστα περὶ Κερκύρας, ἡ συνθήκη εἰρήνης ὅταν ὑπεγράφη μετὰ τὸν Βʹ πόλεμον μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας, μεταξὺ τῶν ὅρων της εἶχε καὶ ἓν ὅρον, κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὸν ὁποῖον ἀπαγορεύεται ἐπάνοδος, ἐγκατάστασις μὲ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ἀπόκτησις δικαιωμάτων κυριότητος εἰς τὴν περιοχὴν Κερκύρας καὶ Πατρῶν ἀπὸ πρόσωπα Ἰταλικῆς ὑπηκοότητος. Οἱ λόγοι εἶναι γνωστοὶ ἀπὸ τὸ παρελθόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι γνωστοὶ καὶ ἀπὸ τὸ πρόσφατον παρελθὸν καὶ τὸ παρόν, εἶναι ἡ γνωστὴ ἔκθεσις τοῦ Ἰταλικοῦ ἐπιτελείου. Τὰ συμβάντα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ, παρὰ τὰς ἐπιμόνους ἐκκλήσεις τῆς Βουλῆς, τὰ ἀπέκρυψε. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἐνθυμοῦνται οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπῆρξεν ἡ ἔκθεσις, ἡ ὁποία ἐχαρακτήριζε τὰς περιοχὰς ποὺ εἶναι καὶ ἕνα μεγάλο, μέγιστον τμῆμα τῆς Ἑλληνικῆς Ἠπείρου ὡς ἐνδιαφέρον τὴν Ἰταλίαν, ὅτι διένειμαν καὶ σχετικοὺς χάρτας, ὅτι αὐτὰ εἶχον κοινοποιηθῆ καὶ εἰς τὸ συμβούλιον τοῦ ΝΑΤΟ. Τὸ κεντρικόν της ὄργανον τὸ ὑπεύθυνον, ἐγνώριζεν, ὅτι ἀπὸ Ἰταλικῆς πλευρᾶς ἕνα ὄργανον, ὅπως τὸ Ἐπιτελεῖον τῆς Ἰταλίας, ἐσημείωνε τὰς περιοχὰς αὐτὰς ὡς περιοχὰς ὑπὸ τὰς βλέψεις τῆς Ἰταλίας. Κύριοι βουλευταί, μερικὰ μέτρα νομίζομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὸ ἰσχῦον καθεστὼς νὰ ληφθοῦν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ νομοθετικὸν μέτρον, διὰ τοῦ ὁποίου αἱ συναφθεῖσαι ἀγοραπωλησίαι νὰ μετατραποῦν εἰς μισθώσεις. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ αἱ μισθώσεις αὐταὶ νὰ γίνωνται ὑπὸ ὡρισμένους εἰδικοὺς ὅρους, ἐφ’ ὅσον ἀφοροῦν μισθώσεις πρὸς ξένους, ὥστε καὶ ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς μισθώσεως ἀκόμη νὰ εἴμεθα περισσότερον ἐξησφαλισμένοι. Εἶναι μέτρον, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποδειχθῆ καὶ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Τύπον καὶ νομίζω, ὅτι συμπεριλαμβάνεται καὶ εἰς τὸ ψήφισμα τῆς Περιηγητικῆς Λέσχης καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ μελετηθῆ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς διὰ νὰ προτείνεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Δεύτερον, νομίζομεν, ὅτι ὄχι μὲ τὰ πεπαλαιωμένα κριτήρια «παραμεθόριος περιοχή», ἀλλὰ κἄπως ἀνανεούμενα κριτήρια, ὑπὸ τὸ φῶς τῆς συγχρόνου πραγματικότητος νὰ καθορισθοῦν περισσότεραι καὶ διάφοροι περιοχαί, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι ἀπηγορευμέναι δι’ ἀγοραπωλησίαν πρὸς ξένους. Δὲν ἔχει τίποτε νὰ ζημιώσῃ καὶ ἡ ἔννοια καὶ ἡ ὑπόθεσις τοῦ τουρισμοῦ, ποὺ εἶναι δυνατὸν τις νὰ ἐπικαλεσθῇ, ὅταν γνωρίζωμεν, ὅτι ἡ Ἑλβετία, ἡ ὁποία ἀποζῆ κυρίως ἀπὸ τὸν τουρισμόν, ἔχει αὐτὸ τὸ καθεστὼς τῆς πλήρους ἀπαγορεύσεως οἱασδήποτε ἀγοραπωλησίας ἐπὶ οἱασδήποτε ἐκτάσεως τῆς Ἑλβετικῆς γῆς. Ἕνα τρίτον θέμα εἶναι, εἴτε πρόκειται περὶ ἀγοραπωλησιῶν πρὸς ξένους, εἴτε πρὸς Ἕλληνας, εἶναι ἡ ἐπέκτασις τοῦ αἰγιαλοῦ. Νομίζω, σήμερον ἰσχύει τὸ καθεστὼς ὅτι ὁ αἰγιαλὸς καθορίζεται ἀπὸ τὴν ἔκτασιν τοῦ χειμερίου κύματος. Δὲν λύει τὸ πρόβλημα καὶ ὅποιος θέλει νὰ πεισθῇ περὶ τούτου, θὰ πεισθῇ ἐὰν κάμῃ τὴν διαδρομὴν εἰς τὴν λεωφόρον Σουνίου, ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὰ 60 ἢ 70 χιλιόμετρα νὰ εὕρῃ κανένα εὔκολον τρόπον νὰ πλησιάσῃ πρὸς τὴν θάλασσαν μὲ τὸν τρόπον ποὺ ἔχουν συρματοπλέξει ὁλόκληρον τὴν περιοχήν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ αὐτὴ ἡ ἔκτασις τοῦ αἰγιαλοῦ καὶ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄνω τῶν 60 μέτρων ὥστε μετὰ τὰ 60 μέτρα νὰ ἐπιτρέπεται ἡ οἰκοδόμησις ἢ καὶ τὸ συρματόπλεγμα, ὥστε νὰ εἶναι πλέον προσιτὴ ἡ θάλασσα. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι πέραν τῶν ὅσων ἔχουν συζητηθῆ, ἀπόψε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της τὸ θέμα διότι ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ἐνδιαφέροντος ὅλου τοῦ Τύπου, ὅλων τῶν ἀποχρώσεων καὶ ἑπομένως ἡ ἀποψινὴ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν νομίζομεν, ὅτι θὰ σταθῇ μόνον εἰς διαπιστώσεις. Ἐλπίζομεν, ὅτι λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν καὶ ὅσων ἐξετέθησαν διὰ τῆς συστάσεως καὶ τῆς προετοιμασίας, ποὺ ὑπάρχει ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνήσεως, θὰ ὑπάρξῃ ἴσως μία κἄποια ἐξαγγελία μέτρων διὰ νὰ ἀποσοβηθοῦν ὅλοι οἱ κίνδυνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπεγραμμίσθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ΕΔΑ).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών, διαγράφεται. Ὁ Ὑφυπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, κ. Γ. Μυλωνᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§103Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβερν.). Θὰ ἤθελα, ἐν πρώτοις, νὰ ἐκφράσω τὴν βαθεῖαν ἱκανοποίησιν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν τρόπον διεξαγωγῆς τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως, διότι ἠκούσθησαν πανταχόθεν ἀπόψεις τόσον πολλαί, ὥστε κάθε τόσον καὶ κἄτι καινούργιο, τὸ ὁποῖον ἐνόμιζα, ὅτι θὰ προσκομίσω ἀπόψε ἐδῶ, κἄποιος τὸ ἔλεγε. Τὸ θέμα εἶναι ἐξόχως λεπτόν, ἔχει νομικὴν ἄποψιν, οἰκονομικήν, κοινωνικήν, στρατιωτικὴν καὶ θὰ ἔλεγα κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικὴν ὑπὸ τὴν ὀρθὴν ἔννοιαν τοῦ ὅρου. Θὰ ἤθελα, ἐν πρώτοις, νὰ κάμω μίαν ἁπλῆν νομικὴν ἀνάπτυξιν. Ὁ Ἀστικὸς Κῶδιξ, ὅσοι ἐξ ἡμῶν εἴμεθα νομικοὶ τὸ γνωρίζομεν, εἰς τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα τὰ ἰδιωτικοῦ διεθνοῦς δικαίου, νομίζω τὸ ἄρθρον 4 εἶναι, ποὺ λέγει, ὅτι οἱ ἀλλοδαποὶ ἔχουν τὰ αὐτὰ ἀστικὰ δικαιώματα μὲ τοὺς ἡμεδαπούς. Κατὰ ταῦτα νομίμως ἀγοράζουν ἀκίνητα ἐν Ἑλλάδι. Ὑπάρχει μία σειρὰ νόμων, ὁ νόμος 3250 τοῦ 1924, ὁ νόμος 2344 τοῦ 1940 καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔθεσαν ὡρισμένους περιορισμοὺς εἰς τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Ὁ βασικὸς νόμος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τὴν ἀγορὰν ἀκινήτων ἀπὸ ἀλλοδαποὺς εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς, παραμεθορίους βεβαίως μὲ τὰ κριτήρια τοῦ 1924. Αἱ περιοχαὶ αὗται εἶναι κυρίως κατὰ μῆκος τῶν βορείων συνόρων μας καὶ ὡρισμέναι νῆσοι. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἦλθεν ἡ μία περίοδος, ὄχι ἀμέσως μετά, διότι πρῶτα εἴχαμε τὸν ἐμφύλιον πόλεμον, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ αὐτόν, ἦλθεν ἡ περίοδος τῆς εἰσροῆς τῶν ξένων καὶ τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὴν Χώραν καὶ ἀπὸ τότε ἐμφανίζονται διάφορα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα τροποποιοῦν, κατὰ κἄποιον τρόπον τὰς βασικὰς διατάξεις. Τὸ πρῶτον νομοθέτημα, εἶναι μία πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1080)51. Δὲν κατώρθωσα ν’ ἀνακαλύψω ἂν ἔχει ἐπικυρωθῆ ποτέ. Αὐτὴ ἔχει πάντως ἕνα ἐντελῶς ἐθνικὸν σκοπόν. Ἐπιτρέπει εἰς ἀλλοδαποὺς δωδεκανησιακῆς καταγωγῆς νὰ ἀγοράζουν ἀκίνητα εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Ὁ λόγος εἶναι προφανής. Ἦσαν Ἕλληνες οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἀκόμη τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα. Ἀλλὰ ἐρχόμεθα εἰς τὸ 1960. Μία νέα πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 61)60, ἐπιτρέπει εἰς ἀλλοδαπούς, μὴ δωδεκανησιακῆς καταγωγῆς νὰ ἀγοράζουν ἀκίνητα εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Τὸ 1961, ἔχομεν τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου (ὅλαι αὗται δὲν ἔχουν ἐπικυρωθῆ), ἡ ὑπ’ ἀριθ. 54, ἡ ὁποία ἀποχαρακτηρίζει τὴν Κέρκυραν ἀποπαραμεθόριον. Ὁ λόγος ἦτο νὰ γίνουν ὡρισμέναι ἀγοραί. Περὶ αὐτοῦ θὰ σᾶς δώσω μερικὰ στοιχεῖα. Πέρασαν, νομίζω 3–4 μῆνες καὶ ἔρχεται ἡ πρᾶξις 112)61, πάντοτε ἀνεπικύρωτος ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία ἐπαναχαρακτηρίζει παραμεθόριον τὴν Κέρκυραν. Καὶ τέλος, ἔχομεν τὴν τελευταίαν, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω τὴν λέξιν, ἰσχύει, ἂν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ ἰσχύος ἀνεπικυρώτου πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 132)62, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει πλέον παντοῦ εἰς ἁπάσας τὰς ἀπηγορευμένας ζώνας τὴν ἀγορὰν ὑπὸ ἀλλοδαπῶν, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχῃ μία ἄδεια μιᾶς τριμελοῦς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς καὶ ὡρισμέναι ἄλλαι διαδικασίαι τῶν ὁποίων τὴν σημασίαν δὲν θέλω νὰ μειώσω, δὲν σημαίνει ὅτι οἱ ὑπεύθυνοι Ὑπουργοὶ μιᾶς Κυβερνήσεως θὰ ξεπουλήσουν τὴν Χώραν, ἀλλὰ πάντως αὐτὸ εἶναι τὸ καθεστώς. Νομικῶς, λοιπόν, ἔχομεν ἤδη μίαν ἀμφιβολίαν, τοὐλάχιστον ἀμφιβολίαν περὶ τοῦ πόσον αἱ ἀγοραπωλησίαι αὗται εἶναι ἔγκυροι, καθόσον ἐγένοντο ὑπὸ καθεστὼς ἀμφισβητούμενον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται, πολύ, ὅπως λέγεται εἰς τοὺς νομικοὺς κύκλους, τῶν περιφήμων πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ δὴ τῶν ἀνεπικυρώτων. Θὰ ἤθελα, δὲν τὸ εἶπε κανείς, διότι δὲν ὑπῆρξε ἀντιπολιτευτικὴ διάθεσις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἀπόψε, θὰ ἤθελα νὰ τὸ εἴπω πρῶτος ἐγώ, χρῆσις τῆς πράξεως 132, δηλαδή, τῶν δικαιωμάτων ποὺ δίδει, ἐγένετο καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ἰδικῆς μας πρώτης Κυβερνήσεως, τῆς τῶν 50 ἡμερῶν. Ἀφεώρα δύο ἀγοραπωλησίας, ἔχω τοὺς ἀριθμούς, ἀμφοτέρων Ἑλλήνων τὴν καταγωγήν. Ὁ εἷς ἦτο βορειοηπειρώτης, δηλαδὴ Ἀλβανὸς ὑπήκοος καὶ τοῦ ἐπετράπη ἡ ἀγορὰ καὶ ὁ ἄλλος ἦτο Βρεταννός, δηλαδὴ Κύπριος ὑπήκοος, ὥστε ὑπάρχει, νομίζω, καὶ κἄποια μεγαλυτέρα εἰδικὴ δικαιολογία, ὅτι ἐπετράπη εἰς τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις νὰ γίνῃ ἡ ἀγοραπωλησία. Δὲν εἶμαι, δυστυχῶς, εἰς θέσιν, ἀπαντῶν εἰς τὸ συγκεκριμένον ἐρώτημα τῆς ἐπερωτήσεως «περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀπὸ τοῦ 1960 καὶ ἐντεῦθεν κλπ.» νὰ δώσω ἀκριβῆ στοιχεῖα. Ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαίων εἶναι μέγας. Πρέπει νὰ κυμαίνεται εἰς τὰς 5–6 χιλ. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ σημειώσω, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαίων δὲν ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι πολλάκις δι’ ἑνὸς συμβολαίου, ἠμπορεῖ νὰ ἐκποιεῖται μία ἔκτασις 500 στρεμμάτων. Ἄρα δὲν σημαίνει τίποτε αὐτό. Τὸ δεύτερον ἐρώτημα, ποῖα συμβόλαια ἐγένοντο, διότι μοῦ ἀρέσει νὰ εἶμαι μέσα εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως «ποῖαι μεταβιβάσεις ἐγένοντο, δι’ ἄρσιν ὡρισμένων νομοθετημάτων κλπ.» αὐτὰ τὰ εἶπον προηγουμένως διὰ τῶν πράξεων αὐτῶν. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ τρίτον ἐρώτημα τὸ κεφαλαιῶδες, πῶς ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα καὶ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ. Εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι τὸ θέμα εἶναι λεπτὸν ὑπὸ τὴν ἑξῆς ἔννοιαν. Ὅτι αἱ ἀγοραπωλησίαι αὐταί, αἱ ὁποῖαι τόσον γλαφυρῶς, ἀνεπτύχθη πόσον ἠμποροῦν νὰ βλάψουν τὸν μέσον Ἕλληνα πολίτην, χωρικὸν ἰδίως, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι ἀπὸ μιᾶς ἄλλης πλευρᾶς θὰ δώσουν μίαν ζωὴν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκομεν. Ἀλλά, βεβαίως, τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Ὅταν γίνεται μία ἀγοραπωλησία, ὑπὸ συνθήκας ἐξευτελιστικάς, διότι εὑρίσκεται εἰς δυσχέρειαν ὁ πωλῶν, καὶ αὐτὸ ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἔχομεν εἰς τὸ παρελθὸν παραδείγματα ποὺ ἐπενέβη ἡ Πολιτεία, ἐπὶ Κυβερνήσεως τῆς Ε. Κ., μὲ Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, καὶ ἐπετεύχθη ἡ κύρωσις τῶν ἀγοραπωλησιῶν αὐτῶν, ἂν δηλαδὴ νομικῶς ἠμπορῇ νὰ γίνῃ, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἓν ἄλλο τεράστιο ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀρχίσει ἤδη καὶ ἐπεξεργάζεται τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως, νὰ γίνῃ χωροταξικὴ μελέτη ὁλοκλήρου τῆς χώρας, νὰ καθορισθοῦν ποῖαι ζῶναι ἠμποροῦν νὰ χρησιμοποιηθοῦν πρὸς λειτουργίαν ἐκμεταλλεύσεως, ποῖαι πρέπει νὰ μείνουν ἐλεύθεραι, διὰ νὰ ἠμπορῇ ὁ λαὸς ἁπλῶς νὰ χαίρεται τὶς ἀκτές. Καὶ σπεύδω ἐγὼ νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ, βεβαίως, μόνον τοὺς ἀλλοδαπούς, ἀφορᾷ καὶ τοὺς ἡμεδαποὺς καὶ δὲν ἐννοῶ αὐτοὺς ποὺ ἀγοράζουν διὰ λογαριασμὸν ἀλλοδαπῶν, ἀλλὰ καὶ τοὺς γνησίους ἡμεδαπούς, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὸν αὐτὸν περίπου τρόπον, ἔχουν ἐκμεταλλευθῆ τὴν φτώχειαν, τὴν δυστυχίαν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην νὰ ἐκποιήσουν. Ὅταν συμπληρωθῇ αὐτὴ ἡ μελέτη καὶ ἀποφασισθῇ, θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ θέμα ἐν καιρῷ, διότι διὰ νόμου θὰ γίνῃ, θὰ ἀποφασισθῇ ποῖαι περιοχαὶ θὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν αʹ ἢ βʹ κατηγορίαν. Θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα ἀφορῶντα τὸ μέλλον. Θὰ εἴπω δύο λόγια διὰ τὸ μέλλον, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι τί θὰ γίνῃ διὰ τὰ μέχρι τοῦδε. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέλλον, ἡ Κυβέρνησις προσανατολίζεται εἰς τὴν ἄποψιν τῶν μακροχρονίων μισθώσεων. (Χειροκροτήματα). Σημειωτέον, ὅτι δὲν κομίζω γλαῦκα εἰς Ἀθήνας. Αὐτὸ γίνεται εἰς τὰς πλείστας τῶν χωρῶν.

§104Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Γίνεται καὶ ἐν Ἑλλάδι, εἰς τὴν Βουλιαγμένην. Ἀνήκει εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, εἰς τὸν Ο.Δ.Ε.Π., ἐνοικιάζει μακροχρονίως, κτίζεται καὶ μετὰ διάστημα ἀπὸ τὴν ἐνοικίασιν, τὸ κτίσμα γίνεται περιουσία τοῦ Ο.Δ.Ε.Π.

§105Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμόζεται καὶ ἀλλοῦ, ἀλλὰ μέχρι τώρα δὲν ἐφαρμόζεται ἐν Ἑλλάδι καὶ συνεπῶς, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι μέγας τίτλος δι’ ὑμᾶς, ἐὰν τὴν ἐφαρμόσητε.

§106Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶπον, λοιπόν, ὅτι μία λύσις εἶναι ἡ μακροχρόνιος μίσθωσις, ἀλλὰ ὄχι πάρα πολὺ μακροχρόνιος, διότι τότε καταλήγομεν εἰς τὰ ἴδια ἀποτελέσματα. Αὐτὸ δὲ ἀφορᾷ ὄχι μόνον τοὺς ἀλλοδαπούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἡμεδαπούς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα, τὰ μέχρι τοῦδε ληφθέντα, νομίζομεν ὅτι εἶναι δυσχερὴς — δὲν λέγω τὴν τελευταίαν λέξιν — εἶναι δυσχερὴς ἡ ἀκύρωσις τῶν ἀγοραπωλησιῶν αὐτῶν. Ἀλλὰ ὑπάρχει λύσις. Εἶναι ἡ εἴσπραξις φόρου ὑπεραξίας, αὐτομάτου ὑπερτιμήματος. Καὶ αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Ἐγένετο μάλιστα καὶ ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας, ὑπὸ ἀτυχεῖς συνθήκας, διὰ τὰς ὁποίας ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Κουτσοχέρας ἠγωνίσθη καὶ τὸ ἐματαίωσε, νομίζω. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ πρὸς αὐτὸ τὸ σύστημα προσανατολιζόμεθα. Βεβαίως ἔχομεν πάντοτε συνείδησιν, ὅταν παρόμοιαι σκέψεις ἐπεκράτησαν καὶ εἰς μίαν πολὺ μεγάλην σύμβασιν τελευταίως, ὅτι ἡ ἀκύρωσις συμβάσεως, σύμβασις εἶναι καὶ ἡ ἀγοραπωλησία, δὲν ὠφελεῖ τὸ τουριστικόν μας ὄνομα. Τὸ ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας αὐτὸ καὶ θὰ τὸ ἔχωμεν πάντοτε ὑπ’ ὄψιν μας, ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι ὅταν μία χώρα δεικνύει πνεῦμα ἀνεξαρτησίας καὶ ὅταν δὲν φοβεῖται νὰ λάβῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα διασφαλίζουν τὸ ἔδαφός της — καὶ τί θὰ εἴπῃ τὸ ἔδαφός της — τὸν λαόν της, ἴσως γίνεται ἀκόμη πιὸ ἀκριβὴ εἰς τοὺς ξένους, ὑπὸ τὴν σωστὴν ἔννοιαν τῆς λέξεως. Δὲν ἠκούσθη ἀπόψε καθόλου ἀντίλογος. Συνεφωνήσαμεν ὅλοι. Δὲν ἠκούσθη ἡ ἀντίθετος ἄποψις. Δὲν γνωρίζω ἐὰν οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔχουν ἀντίθετον γνώμην, διότι οὐδεὶς ὡμίλησεν ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἔχω μόνον μίαν ἔνδειξιν, τὴν ὁποίαν δὲν θέλω νὰ γενικεύσω, διότι δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα αὐτό. Εἶναι μία κατ’ ἀντίθετον φορὰν ὑποβληθεῖσα ἐρώτησις τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Κερκύρας, τοῦ κ. Λύχνου, ὁ ὁποῖος εἰς ἐρώτησίν του λέγει ὅτι «παρακαλεῖται ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν διευκόλυνσιν ἀγορᾶς οἰκοπέδων ὑπὸ ξένων ὑπηκόων εἰς τουριστικὰς περιφερείας τῆς χώρας, ὅπου ὑπάρχει σημαντικὴ ζήτησις». Μᾶς ζητεῖται δηλαδὴ ἡ ἔτι μεγαλυτέρα διευκόλυνσις. «Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας καταδολιεύετε...». (Ἀναγινώσκει). Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ὑπάρχει καὶ μία ἐντελῶς ἀντίθετος γνώμη, νομίζω, ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι πολὺ περισσότερον περιοριστικὰ ἀπὸ σήμερον, ὅταν ληφθοῦν θὰ προκαλέσουν πλήρη ἀντίλογον. Λυποῦμαι, διότι τὰ κενὰ ἑδώλια, πλὴν δύο συναδέλφων, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκφέρουν τὸν ἀντίλογον.

§107Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἴμεθα ἐγγεγραμμένοι, δὲν νομιμοποιούμεθα.

§108Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἠκούσθησαν γνῶμαι πολλαὶ ἀπόψε, μὴ ἐγγεγραμμένων.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσετε, κ. Σταυρόπουλε.

§110Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Σπεύδω ἀμέσως νὰ εἴπω, ὅτι δὲν θέλω νὰ κάμω καμμίαν γενίκευσιν. Ἀνέφερα μίαν ἐρώτησιν ἑνὸς βουλευτοῦ, ἐὰν θέλετε, εὐχαρίστως νὰ μὲ διακόψετε.

§111Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατάγομαι ἀπὸ τὴν Ρόδον, ἀπὸ τὴν κατ’ ἐξοχὴν τουριστικὴν περιφέρειαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὀρθῶς ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ λόγου σας ἀνεφέρατε τὰς δύο πρώτας πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου 51 καὶ 61 διὰ τῶν ὁποίων διηυκολύνετο ἡ πώλησις ἀκινήτων εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Ἡ Δωδεκάνησος ἔχει χαρακτηρισθῆ παραμεθόριος περιοχὴ καὶ ὑπάρχει μία διαδικασία. Ὅταν τὸ 1951 ἐγένετο ἡ πρώτη πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐγένετο, διότι ὑπῆρχον πλεῖστοι ὅσοι Δωδεκανήσιοι εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν ἐνσωμάτωσιν ἐπανῆλθον εἰς τὴν Δωδεκάνησον καὶ ὀρθὸν καὶ δίκαιον καὶ ἠθικὸν ἦτο νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν δυνατότητα νὰ ἀποκτήσουν ἀκίνητον περιουσίαν εἰς τὴν Δωδεκάνησον διὰ νὰ συνδεθοῦν περισσότερον μὲ τὸν τόπον. Ἡ δευτέρα πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐγένετο τὸ 1961 καὶ ἐδόθη ἡ δυνατότης παρὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς Δωδεκανήσου ὡς παραμεθορίου περιοχῆς, ἐκποιήσεως ἀκινήτων εἰς τρίτους, ἀλλὰ μόνον εἰς ἐπιφανεῖς προσωπικότητας. Καὶ τοῦτο ἐγένετο διότι τότε ὡς ἐνθυμεῖσθε, εἶχε γυρισθῆ μία ταινία ἐκεῖ, «Τὰ κανόνια τοῦ Ναβαρόνε» καὶ εἶχον ζητήσει νὰ ἀγοράσουν ἀκίνητα οἱ ἠθοποιοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἔλθει εἰς Ρόδον.

§112Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Καὶ ὁ Ἔρχατ εἶχε ζητήσει.

§113Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Εἶχε ζητήσει καὶ ἐκεῖνος, ἀλλὰ δὲν ἠγόρασε. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εἶχε ληφθῆ πρόνοια δι’ ἐπιφανεῖς προσωπικότητας νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης ἀποκτήσεως ἀκινήτων. Ἠμπορῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι τῆς δευτέρας πράξεως ἐγένετο χρῆσις μόνον διὰ τὸν Ἄντονυ Κουήν, ὁ ὁποῖος θὰ παίξῃ τώρα εἰς τὴν ταινίαν «Ἀλέξης Ζορμπᾶς» καὶ δι’ οὐδένα ἄλλον. Ἠμπορῶ νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι περιπτώσεις ἀγορᾶς ὑπὸ ξένων μέσῳ μεσαζόντων ἰδικῶν μας. Τὸ θέμα εἶναι πολύπλοκον, διότι εἰς τὰς τουριστικὰς περιοχὰς ἐκεῖ ὅπου τὸ ἰδικόν μας κεφάλαιον δὲν ἐπαρκεῖ διὰ νὰ τὰς ἀξιοποιήσῃ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ δυνατότης ἀξιοποιήσεως ὡρισμένων ἐκτάσεων ἐκ μέρους τῶν ξένων, καλὸν θὰ ἦτο, ἀλλὰ τὸ θέμα χρήζει μελέτης. Μὲ τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀποκτήσει ὁ τουρισμὸς διὰ τὸν τόπον, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι οἱαδήποτε Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὸ θέμα, ἀλλὰ μὲ περίσκεψιν, ἀλλὰ καὶ μὲ πρόθεσιν ἀναπτύξεως ἔτι περισσότερον τοῦ τουρισμοῦ. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, φέρετε εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον σχετικὸν μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἔχῃ ἀσφαλῶς ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος.

§114Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εὐχαριστῶ. Ἔτσι ἔχει δημιουργηθῆ ἀπόψε ἡ πλήρης ἐθνικὴ ἑνότης ἐπὶ τοῦ θέματος. Θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω χωρὶς καμμίαν διάθεσιν ἀντιδικίας, ὅτι ἡ πρᾶξις 60 τοῦ 1961 πιθανὸν ἐν πνεύματι νὰ ἤθελε νὰ ἐφαρμοσθῇ διὰ προσωπικότητας μόνον, ἀλλὰ τὸ κείμενόν της λέγει ὅτι, «ἐπεκτείνεται ἡ ἰσχὺς τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 180 καὶ ἐπὶ ἀλλοδαπῶν... (ἀναγινώσκει)...». Δέχομαι ὅμως ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως ἦτο αὐτὸ καὶ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι οὐσιαστικῶς ἐπρόκειτο πράγματι μόνον διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ ἀκινήτου τοῦ Ἄντονυ Κουήν. Τώρα τὸ θέμα τὸ Ἐθνικόν, τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἂς εἴπωμεν. Ὑπάρχει εἰς τὴν πρᾶξιν 132 ἡ πρόβλεψις, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ σύμφωνος γνώμη καὶ τῶν ἁρμοδίων στρατιωτικῶν ὀργάνων. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ συμφωνήσω περισσότερον ἀπὸ προλαλήσαντα, ὅτι σήμερον εἶναι παραμεθόριος ὅλη ἡ χώρα. Εἶναι ἔτσι ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως πολεμικῶν ὅπλων καὶ δὲν νομίζω πλέον ὅτι πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολῇ ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν παραμεθορίων. Ἤθελον εἰδικῶς νὰ εἴπω διὰ τὴν Μυτιλήνην καὶ τὴν Χίον, ὅτι δὲν χαρακτηρίζονται παραμεθόριοι, βάσει τῶν συμφωνιῶν τῶν Παρισίων. Ἡ σπατάλη αὐτὴ τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου εἶναι — νομίζω — τὸ θέμα μας κυρίως καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν θέλομεν νὰ λάβωμεν ὅλα τὰ μέτρα, ἓν ἀπὸ τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι ἡ μίσθωσις. Ἀλλὰ καὶ αἱ μισθώσεις πρέπει νὰ περνοῦν ἀπὸ κἄποιον κριτήριον, ἀπὸ κἄποιον συμβούλιον καὶ ἐπίσης νὰ λαμβάνουν τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν δημοσιότητα. Δὲν ξεύρω ἐὰν ὁ καταλληλότερος τρόπος εἶναι ὁ προτεινόμενος ὑπὸ τῶν ἐπερωτώντων. Τολμῶ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἔχω μελετήσει ἀρκετὰ τὸ θέμα. Διότι αὐτὰ τὰ δελτία τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ ἐκ τῆς δικηγορικῆς μας πείρας ξεύρομεν, ἐλάχιστοι ἄνθρωποι τὰ διαβάζουν. Πάντως πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος δημοσιότητος.

§115ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅπως ξεύρετε, εἰς τὰς μισθώσεις, ὅταν ὑπερβοῦν τὰ 10 ἔτη ἐπὶ ποινῇ ἀκυρότητος γίνονται μεταγραφαί.

§116Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Νομίζω, ὅτι τὰ ὑποθηκοφυλακεῖα δὲν εἶναι ἀρκετά. Ἴσως ἐνθυμεῖσθε, ὅτι κἄποτε εἶχον καὶ ἐγὼ ἀναδιφήσει τὸ ὑποθηκοφυλακεῖον Ἀθηνῶν καὶ εἶχον εὕρει μίαν ἐνδιαφέρουσαν ἀγοραπωλησίαν. Ἀλλὰ ἂς μὴ εἴπωμεν τώρα περισσότερα ἐπ’ αὐτοῦ. Λοιπόν, δὲν μᾶς ὁδηγεῖ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ οὐδεμία ξενοφοβία. Ὀφείλομεν νὰ τὸ δηλώσωμεν. Μᾶς ὁδηγεῖ ἁπλῶς τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ. Πιστεύομεν, ὅτι πρέπει νὰ μὴ γίνεται ἐκμετάλλευσις, εἴτε ὑπὸ ξένων, εἴτε ὑπὸ ἐντοπίων. Οἱ ξένοι εἶναι εὐπρόσδεκτοι εἰς τὸν τόπον μας. Καὶ εἰς αὐτὸ — νομίζω — ὅλοι συμφωνοῦν. Καὶ ὁ τουρισμός μας ἠμπορεῖ νὰ ἀποβῇ ἕνα μεγάλον ἐθνικὸν κεφάλαιον, εἴτε πρόκειται περὶ πλουσίων μεγιστάνων, εἴτε περὶ ἀνθρώπων ἁπλῶν τοῦ λαοῦ, εἶναι ὅλοι εὐπρόσδεκτοι, σύμφωνα μὲ τὸν αἰώνιον νόμον τῆς φιλοξενίας τῆς χώρας, νόμος, ὁ ὁποῖος — νὰ τὸ εἴπωμεν καὶ καθαρὰ — ἔχει καὶ τὴν καθαρῶς ὠφελιμιστικήν του πλευράν, διότι — δὲν εἶναι ἐντροπὴ νὰ τὸ εἴπωμεν — εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας πόρος, διὰ νὰ ζήσῃ καλύτερον καὶ νὰ εὐημερήσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν θὰ εἴπω περισσότερα, διότι πιθανὸν νὰ συμπληρώσῃ τις τῶν ἐπερωτώντων καὶ ἐνδεχομένως νὰ χρειασθῇ νὰ λάβω καὶ πάλιν τὸν λόγον. Θέλω νὰ εἴπω μόνον, ὅτι ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασις μᾶς ἔδωσε σαφῶς τὴν εἰκόνα, τί σημαίνει εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ὁρολογίαν «σύστασις». (Χειροκροτήματα).

§117Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἐχαρακτηρίσθη πράγματι, ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασις, εἶναι μία ὡραιοτάτη συνεδρίασις. Ὅσον ἀφορᾶ διὰ τὰς παλαιὰς συμβάσεις καὶ ἀγοραπωλησίας κι’ ἐγὼ συμφωνῶ, ὅτι εἶναι δύσκολον νὰ τὰς χαράξωμεν. Δι’ ἐμὲ ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει ἕνα κενόν. Μέχρι τῆς καταθέσεως τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου σας, μήπως ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ λάβῃ κανένα μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἴσως ραγδαίαν ἀγορὰν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κειμένης ἤδη νομοθεσίας;

§118Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Μοῦ διέφυγε νὰ εἴπω, ὅτι μᾶς ἀπασχολεῖ καὶ τὸ ἄμεσον παρόν. Ἡ ἐκμετάλλευσις ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀπὸ σήμερον μέχρι τῆς ὁριστικῆς ρυθμίσεως, ἡ ὁποία, λόγῳ τῆς χωροταξικῆς μελέτης, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀκόμη ἀπωτέρα. Ἠμπορεῖ νὰ περάσουν καὶ 6 μῆνες. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν εἶμαι ἕτοιμος καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προβῶ εἰς ἀνακοινώσεις δι’ εὐνοήτους λόγους.

§119Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Πράγματι, ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασις τῆς Βουλῆς, ὑπῆρξεν ὑποδειγματική. Οἱ ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν παρατάξεων θετικῶς καὶ ἄνευ διαθέσεως ἀντιπολιτευτικῆς συνέβαλον εἰς τὴν προώθησιν ἑνὸς θέματος, τόσον σοβαροῦ καὶ πολυπλεύρου, ὡς ὀρθῶς ἐτονίσατε. Ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, κ. Ὑπουργέ, ἡμᾶς τοὺς Κυκλαδίτας, ὅλως ἰδιαιτέρως μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ συζητούμενον θέμα. Εἴχομεν τὴν εὐτυχίαν νὰ ἐκπροσωποῦμεν τὸ Κυκλαδικὸν πολύνησον, ὅπερ κατ’ ἐξοχὴν προσφέρεται εἰς τουριστικὴν ἀξιοποίησιν. Τὸ πολύνησόν μας εἶναι μοναδικὸν φαινόμενον εἰς τὸν κόσμον. Καὶ εἰς τὰς νήσους μας, πράγματι, διενηργήθησαν ἀρκεταὶ ἐκποιήσεις παραθαλασσίων ἐκτάσεων μετὰ πολλῆς εὐλογίας εἰς ἀλλοδαπούς. Ἐνῷ ὅμως ταῦτα συμβαίνουν, ἐξ ἄλλου δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν Μυκόνου, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἐτῶν ἐργάζονται εἰς τμήματα τῆς Δήλου, τὰ ὁποῖα ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία χαρακτηρίζει ἄνευ ἀρχαιολογικοῦ ἐνδιαφέροντος. Οἱ ἥρωες αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐγκαταλείπουν τὴν ἐν πολλοῖς ἄγονον γῆ τῶν Κυκλάδων, πρέπει νὰ τύχουν ἱκανοποιήσεως. Ἄλλως τε προσφέρονται νὰ καταβάλουν τὸ τίμημα, ἐνῷ ἐξ ἄλλου, ἐξυπηρετοῦν τὸν τουρισμὸν διὰ τῶν καλλιεργειῶν των καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς κτηνοτροφίας. Παρακαλῶ, τόσον ὑμᾶς, ὅσον καὶ τὸν συνάδελφόν σας ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ὅπως εὐμενῶς ἀντιμετωπίσετε τὸ αἴτημά των. Εἶναι δίκαιον. Ὀφείλομεν νὰ προστατεύσωμεν τὴν γεωργίαν μας. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξωθοῦμεν τοὺς πάντας πρὸς τὰς Ἀθήνας. Δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου, εὐμενῶς θὰ ἐρευνήσῃ τὸ ὅλον θέμα.

§120Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κι’ ἐγὼ θὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Τοῦτο εἶναι λίαν ἱκανοποιητικόν, διότι ἡ σοβαρότης τοῦ συζητουμένου θέματος, θὰ πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἀρκετὰ σαφῶς, ἔδωσε περιγραφὴν τῆς σοβαρότητος τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ὅμως, νὰ προσθέσω κι’ ἐγὼ ὡρισμένας σκέψεις. Κατ’ ἀρχήν, τὸ θέμα τοῦτο πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ὡς θέμα ἐθνικόν. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν τί συμφέρει εἰς τὴν χώραν μας. Προκειμένου περὶ τῶν ξένων, ἐλέχθη, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προσεχθοῦν τὰ μέτρα ποὺ θὰ ληφθοῦν, διότι ἡ ἄδεια πωλήσεως ἐκτάσεων εἰς ξένους ἐν Ἑλλάδι, συνδέεται στενῶς μὲ τὸν τουρισμόν. Κι’ ἐγὼ δὲν ἀμφισβητῶ αὐτὸ ποὺ λέγετε, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι πάντα ὑπάρχει κίνδυνος προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μόνιμον ἐγκατάστασιν ξένων ἀνθρώπων εἰς τὴν χώραν μας.

§121Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε; Ὁ κ. Ἐφραιμίδης ἀνεφέρθη εἰς τὴν Ἑταιρείαν Γκάουερ. Τοὐλάχιστον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν Ρόδον, δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ Μιραμάρε, Ρόδου, εἶναι ὑποδειγματική. Διὰ τοῦ Μιραμάρε, προβάλλεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔτι περισσότερον ὁ τουρισμὸς τῆς Ρόδου. Εἶναι γεγονός, ὅτι, ὅταν ἐγένετο ἡ σύμβασις μὲ τὸν κ. Πατρονικόλαν, παρετηρήθη κἄποια ἀνωμαλία. Τώρα, ἡ λειτουργία εἶναι ὑποδειγματική.

§122Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸν κ. Γκάσυερ κατεκλύσθη τὸ ἐξωτερικὸν μὲ ἀφίσες, παριστάνουσαι τὴν Ρόδον μὲ μιναρέδες.

§123Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Αἱ ἀφίσες ποὺ ἐκυκλοφόρησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐτέθησαν εἰς κυκλοφορίαν ἀπὸ Δανικὸν πρακτορεῖον.

§124Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τοὺς ξένους ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ σαμποτὰζ τοῦ τουρισμοῦ καὶ ὄχι ἐξυπηρέτησις τούτου. Μία Ἑλληνικὴ ἐκμετάλλευσις αὐτῶν τῶν ξενοδοχείων, δὲν ἠμποροῦσε νὰ προσφέρῃ μίαν τοιαύτην ὑπηρεσίαν εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἑπομένως, δὲν ἀποτελεῖ λόγον ἀδείας εἰσόδου τῶν ξένων εἰς τὴν χώραν μας, ἡ σκέψις, ὅτι μὲ τὴν εἴσοδον τῶν ξένων, θὰ ἠμπορῇ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ χώρα μας. Ἐὰν ἐγένετο δεκτὴ αὐτὴ ἡ σκέψις, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ ἀντίληψις, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καταληφθῇ ὁλόκληρος ἡ χώρα ἀπὸ τοὺς ξένους. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αὐτὴ ἡ σκέψις πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ ἐντελῶς, διότι ἐὰν συμβῇ νὰ ἀγορασθῇ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τοὺς ξένους, δὲν ὑπάρχει πλέον, κύριοι συνάδελφοι, Ἔθνος, δὲν ὑπάρχει λαός. Ποῦ θὰ πᾶμε; Θὰ φθάσῃ εἰς ἀνησυχητικὴν ἔκτασιν ἡ ἀγορὰ κτημάτων; Ναί. Διότι, εἰς τὴν ὕπαιθρον ὑπάρχει οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσις, ποὺ ὁδηγεῖ ὅλους εἰς τὴν πόλιν καὶ ἔχει κυριαρχήσει εἰς ὅλους τὸ αἴσθημα τῆς φυγῆς. Καὶ καθίσταται ἔτσι εὐχερὴς ἡ ἀγορὰ τεραστίων ἐκτάσεων μὲ ψιχία καὶ εἶναι δυνατὸν κανεὶς μὲ ὀλίγα χρήματα νὰ ἀγοράσῃ τεράστιες ἐκτάσεις. Ἐλέχθη, ὅτι ἀπὸ ἕνα συγκεκριμένον ἄνθρωπον, τὸν πρίγκηπα τοῦ Λιχτενστάϊν, ἠγοράσθη ἔκτασις 17.000 στρεμμάτων.

§125Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι καὶ εἰς τὴν Μονὴν Ἁγίου Παύλου, ἠγοράσθη ἔκτασις 14.000 στρεμμάτων. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, θὰ ἐπιτρέψῃ αὐτὰς τὰς ἀγοραπωλησίας; Αὐτὲς εἶναι ἐκτάσεις ποὺ ἠμποροῦν, ἀξιοποιούμεναι, νὰ ζήσουν χιλιάδες ἄνθρωποι καὶ παρακαλῶ, τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα.

§126Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πράγματι, ὑπάρχει μεγάλος ἐθνικὸς κίνδυνος καὶ πρέπει νὰ συνειδητοποιήσωμεν τὸν κίνδυνον αὐτόν. Ἀλλὰ ἡ ἀγοραπωλησία αὐτὴ τῶν ἀκτῶν, τῶν δασικῶν ἐκτάσεων ἢ ἄλλων, τουριστικῆς ἀξίας, δημιουργεῖ καὶ οἰκονομικοὺς καὶ κοινωνικοὺς κινδύνους. Π.χ. ἀναφέρω τὴν νῆσον «Σπετσοποῦλα», ἢ τὴν ἄλλην νῆσον, τὴν ὁποίαν ἠγόρασεν ὁ Ὠνάσης, ἀποτελοῦν κοινωνικὴν πρόκλησιν. Δὲν ἐπιτρέπεται, κ. Ὑπουργέ, νὰ δημιουργοῦμεν τσιφλίκια. Θὰ ἴδωμεν, ἴσως αὔριον, τοὺς ξένους, νὰ περιφράσσουν τὰς τεραστίας ἐκτάσεις, τὰς ὁποίας ἠγόρασαν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν εἰς τοὺς Ἕλληνας, ἢ ἐνδεχομένως καὶ εἰς τοὺς ξένους τουρίστες, νὰ κάμουν χρῆσιν αὐτῶν. Ὑπάρχει, λοιπόν, καὶ κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν πρόβλημα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἴτε ἐκ πληροφοριῶν γνωρίζουν τὴν ἀξίαν τῶν ἐκτάσεων, εἴτε διότι σκέπτονται, ὅτι ἀγοράζοντας αὐτάς, θὰ ἀποκομίσουν κέρδη διὰ τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν περιοχῶν, εἴτε διότι γίνονται τουριστικὰ ἔργα. Πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα. Ἀλλὰ ἡ παραχώρησις μεγάλων ἐκτάσεων, δημιουργεῖ καὶ οἰκονομικὰ προβλήματα εἰς τὴν χώραν. Θὰ ἀναφέρω δύο περιπτώσεις. Ἡ μία ἀφορᾷ ξένους καὶ ἡ ἄλλη Ἕλληνας. Εἰς τὴν Πεντέλην ὑπάρχει ἕνας Ἄγγλος, ὀνόματι Μπάουμαν, ποὺ εἶχεν μισθώσει τὴν βορειοδυτικὴν πλευρὰν τῆς Πεντέλης διὰ 99 χρόνια. Ἔπειτα μετεβίβασεν εἰς ἄλλον τὴν μίσθωσιν καὶ τώρα ἡ ἔκτασις εὑρίσκεται εἰς χεῖρας ἑνὸς παράγοντος τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος ἐκμεταλλεύεται ὅλα τὰ ὀρυχεῖα τῆς περιοχῆς. Εἶναι ἡ περιοχὴ τοῦ Διονύσου. Ἀλλά, δὲν εἶναι μόνον τὸ ὅτι ἐκμεταλλεύεται ὁλόκληρον τὴν περιοχήν, ἀλλὰ ἔχει δημιουργήσει καὶ δουλοπαροικίαν εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ λατομεῖα. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἔχει συμπήξει γκροὺπ λατόμων καὶ ἀναθέτει ὑπὸ μορφὴν ἐργολαβίας εἰς ἕναν ἐργάτην, εἰς τὸν ὁποῖον δίδει ἕνα ποσὸν 1.800 δραχμῶν τὸ κυβικὸν δι’ ὅλα τὰ ἔξοδα καὶ δι’ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν. Αὐτὸ συμβαίνει ἀπὸ τὸ 1955, ὅταν τὰ μάρμαρα ἐπωλοῦντο 3.000, συμβαίνει καὶ σήμερον ποὺ τὰ μάρμαρα πωλοῦνται 6.000. Ὑπολογίζεται, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ κύριος αὐτός, εἰσπράττει 15.000.000 τὸν μῆνα ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν μαρμάρων. Εἶναι δυνατόν, μέσα στὰ μάτια τῆς Ἀθήνας, νὰ ὑπάρχῃ αὐτῆς τῆς μορφῆς ἡ ἐκμετάλλευσις;

§127Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πῶς ὀνομάζεται;

§128Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀνομάζεται Ἀργυρούδης.

§129Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸν κ. Ἀργυρούδη, τὸν γνωρίζω ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λατομείων τῆς Κιμώλου καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐκεῖ προβαίνει εἰς μίαν ὑποδειγματικὴν ἐκμετάλλευσιν.

§130Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, τῆς ἀνακινήσεως τοῦ θέματος, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐνδιαφερθῇ καὶ σταματήσῃ τὸ ξεκοίλιασμα τῆς Πεντέλης. Δυστυχῶς, ἤρχισε καὶ τὸ ξεκοίλιασμα τοῦ Ὑμηττοῦ. Διότι, αὐτὸ τὸ λεγόμενον ἰοστεφὲς ἄστυ εἶναι πραγματικότης καὶ προξενεῖ τὸν θαυμασμὸν αὐτὸ τὸ ἰόχρουν χρῶμα. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ καταστροφὴ τοῦ Ὑμηττοῦ, θὰ εἴμεθα δοσίλογοι ἔναντι τῆς ἱστορίας καὶ τῶν μελουσῶν γενεῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, μιὰ καὶ ἐθίγει τὸ θέμα αὐτό, νὰ τὸ κρατήσῃ ὑπὸ σημείωσιν καὶ νὰ τὸ μελετήσῃ.

§131Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Προσθέτω, ὅτι τὸ ἴδιον ἔγκλημα λαμβάνει χώραν καὶ εἰς τὴν ἀνατολικὴν πλευρὰν τῆς Πεντέλης καὶ ἔτσι ἔχομεν ἕνα καὶ μόνον κύριον ὁλοκλήρου τῆς Πεντέλης. Προσθέτω καὶ τὸ δεύτερον παράδειγμα. Ἀνεφέρθη περὶ ἀγορῶν ἐκτάσεων εἰς τὸν δρόμον τοῦ Σουνίου. Ἀλλὰ τὸ ἴδιον ἔγινε καὶ διὰ τὸν δρόμον τοῦ ἐσωτερικοῦ τῆς Ἀττικῆς. Λυποῦμαι ποὺ ἀπουσιάζει ὁ συνάδελφος κ. Διαμαντόπουλος, διότι ἐκεῖνος γνωρίζει καλύτερον τὸ θέμα. Καλλιεργοῦν, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἄνθρωποι, κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς, ἐπὶ χρόνια ἀμπέλια καὶ χωράφια καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνουν κύριοι, διότι ἐπικαλοῦνται, ὅτι ὑπάρχει ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτρέπει τὴν κατάτμησιν τῆς ἐκτάσεως εἰς μικρὰ τεμάχια. Συνέβη, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, κἄποιος Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ὁ ὁποῖος γνωρίζων, ὅτι πρόκειται νὰ ἀσφαλτοστρωθῇ καὶ νὰ κατασκευασθῇ ὁ νέος δρόμος Ραφήνας– Ν. Μάκρης, προέβη εἰς τὴν ἀγοράν, ἐπ’ ὀνόματι τρίτου προσώπου, τὸ ὁποῖον λέγεται, ὅτι εἶναι κουμπάρος τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Ὑπουργοῦ, ἐκτάσεως 60 στρεμμάτων, τὰ ὁποῖα, ὅμως, εἶναι περισσότερα, γύρω εἰς τὰ 100 στρέμματα, πρὸς 450 δρχ. τὸ στρέμμα. Σήμερον δὲ ἡ ἀξία τῆς περιοχῆς ἀναβιβάζεται εἰς 100.000 δρχ. κατὰ στρέμμα καὶ συνεπῶς, τὸ σύνολον τῆς ἀξίας τῆς ἐκτάσεως ἀνέρχεται εἰς 6.000.000 δρχ. ἔναντι καταβληθέντος τιμήματος 27.500 δρχ. καὶ ἐξ ἄλλου, λόγου καὶ ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ἐξετελέσθη τὸ ἔργον τοῦ δρόμου, καὶ τὸ ὁποῖον ἐγνώριζεν ὁ κ. Ὑπουργός. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ ἀγοραπωλησίαι, περιέχουν καθαρὸν δόλον καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀκυρωθοῦν.

§132Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Εἰς τὸν νόμον τοῦ «πόθεν ἔσχες», νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐταὶ αἱ περιπτώσεις, θεσπιζομένης εἰδικῆς δαιτάξεως ποὺ νὰ τὰ περιλαμβάνει.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, κύριε συνάδελφε, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§134Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελα νὰ τονίσω ὅλα αὐτά, διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ διὰ τὸ μέλλον, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τὸ θέμα τῶν μισθώσεων, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνωνται διὰ περιωρισμένον χρόνον, διότι αἱ μακρᾶς διαρκείας μισθώσεις, δημιουργοῦν τὰ ἴδια προβλήματα καὶ τοὺς κινδύνους ποὺ δημιουργεῖ ἡ ἰδιοκτησία.

§135Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε. Ὡμιλήσατε δι’ ἕναν πρώην Ὑπουργὸν καὶ νομίζω, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ τὸν κατονομάσετε.

§136Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ σκοπὸς τῆς ὁμιλίας μου δὲν εἶναι νὰ καταγγείλω πρόσωπα, ἐγὼ ἁπλῶς ἀναφέρω ὡρισμένα γεγονότα, μάλιστα δέ, μετενόησα, διότι ἀνέφερα προηγουμένως καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἐκμεταλευτοῦ τῶν λατομείων τῆς Πεντέλης.

§137Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς παρακαλοῦσα, ὅταν θίγετε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τοιαύτης ὑψίστης ἠθικῆς σημασίας καὶ φύσεως θέματα, καθαπτόμενα τοῦ πολιτικοῦ κώδικος τῆς χώρας, νὰ κατονομάσετε τὰ πρόσωπα, διὰ νὰ ὑπάρξῃ καὶ μία ὑπεύθυνος ἀπάντησις, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ μὴ ἐμφανιζώμεθα ὅτι ρίπτομεν μόνον σκιὰς ἢ ἐκτοξεύομεν συκοφαντίας.

§138Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη, κύριε συνάδελφε, νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ πρόσωπα, ἐγὼ ἀνεφέρθην εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν, ἡ ὁποία γίνεται, ἀπὸ ὡρισμένους, εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν, διὰ τῆς ἀγορᾶς, εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, μεγάλων ἐκτάσεων. Ἀλλ’ ἀφοῦ ἐπιμένετε, θὰ τὸ κατονομάσω. Πρόκειται περὶ τοῦ κ. Κ. Καραμανλῆ, ὁ ὁποῖος ἠγόρασε, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔκτασιν 60 στρεμμάτων, εἰς τὴν διασταύρωσιν τῆς ὁδοῦ Ραφίνας–Ν. Μάκρης. Τὴν ἔκτασιν αὐτὴν ἠγόρασε ἐπ’ ὀνόματι ἑνὸς Δεληγιαννάκη, κουμπάρου του, ἐκ Θεσσαλονίκης. Ἐλέχθη, ὅτι ἔγινεν διὰ δημοπρασίας, ἀλλὰ ἡ δημοπρασία ἐδημοσιεύθη τὰς τελευταίας ἡμέρας καὶ εἰς τὴν ἐφημερίδα, εἰς τὴν ὁποίαν δημοσιεύονται σωρεία εἰδήσεων, τὴν ἐφημερίδα «Νέα». Ἀποτέλεσμα τοῦ τρόπου αὐτοῦ τῆς δημοπρασίας ἦτο νὰ μὴ παρουσιασθῇ ἄλλος, πλὴν τοῦ κ. Δεληγιαννάκη ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην. Καὶ ἐρωτῶ, κ. κ. συνάδελφοι, δὲν εὑρέθη κανεὶς ἄλλος ἐνδιαφερόμενος ἀπὸ τὰς Ἀθήνας, ὅταν μάλιστα, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἀρχὴ αὐτή, εἶναι ἄκρως ἐνδιαφέρουσα καὶ ἀξιοποιήσιμος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ γεγονὸς εἶναι γνωστόν, εἰς πάντας τῆς περιοχῆς αὐτῆς.

§139Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρετε, εἶναι ἀδύνατον νὰ μείνῃ ἀναπάντητον. Καυτηριάζομεν τὴν τακτικὴν καὶ ἀντιπαρερχόμεθα μετὰ περιφρονήσεως τὴν ἐκτοξευθεῖσαν συκοφαντίαν, ἐν σχέσει μὲ ὅσα εἴπατε διὰ τὸν κ. Κ. Καραμανλῆν, ὅστις ὑπῆρξε καὶ παραμένει μέγα κεφάλαιον διὰ τὸν τόπον. Διαμαρτύρομαι καὶ ἐπιστρέφω τοὺς χαρακτηρισμούς.

§140Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι, κ. συνάδελφε, ὅπως τὰ λέγετε τὰ πράγματα, εἶναι ὅλα γνωστὰ καὶ πρῶτον εἶναι γνωστὴ ἡ ἀγορὰ τῶν οἰκοπέδων τῆς Φιλοθέης.

§141Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ, κ. συνάδελφε, ἐδόθη τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ποὺ ἐδημιουργήθη τὸ θέμα, ἡ δέουσα καὶ πλήρης ἀπάντησις.

§142Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ ἐμέ, κύριε συνάδελφε, καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δὲν ἐδόθη καμμία ἀπάντησις. Δεύτερον, ἐὰν ἔλθουν εἰς ἔρευναν τὰ ὅσα διεπράχθησαν κατὰ τὸ παρελθόν, θὰ ἐρευνηθῇ τὸ γεγονὸς τῆς ἀγορᾶς τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς Νέας Μάκρης ποὺ προανέφερα καὶ μάλιστα τὸ γεγονὸς ὡς λέγεται, ὅτι τὸ συμβόλαιον ὑπεγράφη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Σᾶς πληροφορῶ καὶ ἐγώ, ὅτι ὅταν τὸ ἔμαθα δὲν τὸ πίστευσα. Ἀπεφάσισα, ὅμως, καὶ ἐπῆγα ἐπὶ τόπου μὲ αὐτοκίνητον καὶ ἠρώτησα ἕναν καταστηματάρχην διὰ τὰ οἰκόπεδα ἑνὸς συνεταιρισμοῦ. Καὶ ὁ καταστηματάρχης μοῦ ἀπήντησε, ὑποδεικνύοντάς μου καὶ τὴν κατεύθυνσιν, ὅτι τὰ οἰκόπεδα τοῦ συνεταιρισμοῦ αὐτοῦ εὑρίσκονται δίπλα εἰς τὰ οἰκόπεδα τοῦ Καραμανλῆ. Καὶ ἐπῆγα, διὰ νὰ βεβαιωθῶ καὶ εἶδα ὁρόσημα μὲ τὸ ὄνομα Δεληγιαννάκης. Ἐπιστρέψας εἰς τὸν καταστηματάρχην, τὸν ἐρώτησα, διατί μοῦ εἶπες, ὅτι εἶναι τὰ οἰκόπεδα τοῦ Καραμανλῆ, ἐνῷ ὑπάρχει πινακίδα ποὺ λέγει, ὅτι ἡ ἔκτασις ἀνήκει εἰς τὸν κ. Δεληγιαννάκην; Ὁ καταστηματάρχης, μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι ἡ πινακὶς γράφει Δεληγιαννάκης, ἀλλὰ εἶναι τοῦ Καραμανλῆ. Μὴ παίρνετε, κ. συνάδελφε, ἐπάνω σας τὰς εὐθύνας, δι’ ὅ,τι ἔγινεν εἰς τὸ παρελθόν. Τὸ ὅτι ὑπάρχουν τεράστια σκάνδαλα οἰκονομικά, εἶναι ἀπολύτως βεβαιωμένον, δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, μὴ παίρνετε ἐπάνω σας τὰς εὐθύνας.

§143Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, βεβαιότατα, θὰ σᾶς κάμω μίαν τελευταίαν διακοπήν. Λυποῦμαι πολὺ διὰ τὴν ποιότητα τῆς συζητήσεως. Καὶ λυποῦμαι ἰδιαιτέρως, διότι ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. βουλευτής, ἀνέφερε πρόσωπον, τὸ ὁποῖον καὶ ὁ ὁμιλῶν καὶ πιστεύω καὶ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐξετίμησε βαθέως καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ τὸν τιμᾷ διὰ τὰς ὅσας ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὸν τόπον καὶ τὴν βαθεῖαν ἐντιμότητα μὲ τὴν ὁποίαν διεχειρίσθη τὰ δημόσια πράγματα. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἐκφράζω τὴν βαθεῖαν μου λύπην καὶ διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα διὰ τὴν ἀχαρακτήριστον αὐτὴν τακτικήν, ἀπαξιῶν νὰ δώσω οἱανδήποτε συνέχειαν.

§144Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νὰ συζητήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἴσως δοθῇ εὐκαιρία εἰς τὸ μέλλον. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ὑπόδειξιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας. Πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ λάβετε ἄμεσα μέτρα, διότι μὲ τὴν ἐλευθερίαν ποὺ ὑπάρχει, μὲ τὴν φτώχεια ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν ὕπαιθρον, πολλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβοῦν. Εἶναι ἐνδεχόμενον μέσα εἰς τὴν ἑξάμηνον προθεσμίαν ποὺ δίδεται, νὰ ἴδωμεν πράγματα ποὺ θὰ τρίβωμεν τὰ μάτια. Πρέπει νὰ ληφθοῦν ἄμεσα μέτρα περιορισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρελθόν, ὅπου εἶναι βεβαιωμένος δόλος, πρέπει νὰ προχωρήσητε εὐθέως εἰς ἀκύρωσιν τῶν δικαιοπραξιῶν. Ἐπίσης, ὅπου πρέπει νὰ διατηρηθοῦν αἱ γενόμεναι πωλήσεις, τοῦτο πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ καὶ νὰ ἐκτιμηθῇ ἡ ὕπαρξις αὐτῆς τῆς ἀνάγκης. Ἐκεῖ ὅπου ἠγοράσθησαν ἐκτάσεις δι’ ἐκμετάλλευσιν, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ περιορισμός. Νὰ προβλεφθοῦν κυρώσεις εἰς τὸν νόμον. Προκειμένου δὲ διὰ τοὺς ξένους καὶ ἀκύρωσις δικαιοπραξιῶν, ὥστε νὰ περιορισθῇ τὸ κακόν. Μὲ αὐτὰς τὰς σκέψεις, κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω τὴν ἀγόρευσίν μου καὶ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἄμεσα μέτρα, διὰ νὰ σταματήσῃ τὸ κακὸν καὶ νὰ προχωρήσῃ ταχύτατα εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ σοβαρωτάτου τούτου ζητήματος. (Χειροκροτήματα).

§145Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἤθελα νὰ τονίσω τὰ ἑξῆς: Ὅταν συζητοῦμεν περὶ ἐκποιήσεως ἐδαφῶν τὴν στιγμὴν ποὺ ὡς ὀρθῶς ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ἀλαβᾶνον, καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ διὰ τὸν κάμπον τῶν Ἰωαννίνων, ὅπου ὑπάρχει παρόμοιον πρόβλημα, πρόβλημα ἀποκαταστάσεως ἀνέργων, οἱ ὁποῖοι δὲν πρόκειται νὰ ἀποκατασταθοῦν, ὅταν αὐτὰ συμβαίνουν, ὅταν εἶπον, χωροταξικὴ μελέτη, ἐννοοῦσα καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Γεννᾶται, ὅμως, τὸ ζήτημα, τί θὰ γίνῃ, ἐν τῷ μεταξὺ. Θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι οἱ ἀγοράζοντες εἰς τόσον εὐθυνὰς τιμάς, ἀγοράζουν ὑπὸ ἰδίαν των εὐθύνην. Τέλος, κλίνων τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν, ὀφείλω νὰ τονίσω τὰ ἑξῆς: Δὲν φοβούμεθα τοὺς ξένους. Δὲν κατεχόμεθα ἀπὸ καμμίαν ξενοφοβίαν. Καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παρερμηνευθοῦν ἀπὸ κανένα καλοθελητὴν καὶ ὑπάρχουν πολλοὶ καλοθεληταὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ποὺ ἑρμηνεύουν τὰς ἀπόψεις μας, τελευταίως, ἐν ὄψει τῆς Κυπριακῆς κρίσεως, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παρερμηνευθοῦν ἀπὸ κανένα τὰ ὅσα ἐλέχθησαν. Τὸ λέγω ἀπὸ τῆς ἐπισήμου αὐτῆς θέσεως. Πρόκειται περὶ προστασίας τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὄχι περὶ καμμίας ἀνοήτου Σωβινιστικῆς ξενοφοβίας. Ἠθικῶς, διὰ τὴν ὑπόθεσιν Διονύσου, συμβαίνει νὰ ἔχω ἰδίαν γνῶσιν τοῦ θέματος, ἐξ αἰτίας ἐργατικῆς ὑποθέσεως, ἡ ὁποία μὲ ἔκανε νὰ ζήσω τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Χρειάζονται, συνεπῶς, μέτρα μακρᾶς πνοῆς, τὰ ὁποῖα θὰ λύσουν τὸ θέμα. Ἀλλὰ μὲ τὴν συνηγορίαν τῆς Ἀριστερᾶς, ζητούσης, διὰ πρώτην φοράν, ἔκτακτα μέτρα, ἀπαιτοῦνται καὶ μέτρα ἔκτακτα διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Αὐτὰ τὰ ἔκτακτα μέτρα, αὐτὴν τὴν φοράν, τὰ θέλομεν ὅλοι καὶ θὰ μᾶς εὕρουν ὅλους συμφώνους.

§146Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ καὶ ἀρκοῦμαι εἰς τὸ νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου διὰ τὸ ἐπίπεδον, εἰς τὸ ὁποῖον διεξήχθη ἡ ἀποψινὴ συζήτησις.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὸ Προεδρεῖον ἐκφράζει τὴν ἱκανοποίησίν του καὶ συγχαίρει ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς διὰ τὸν τρόπον διεξαγωγῆς τῆς συζητήσεως. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεων. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§148ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)