1963.08.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 14η

Πέμπτη 8 Αὐγούστου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχω μερικὰς φραστικὰς διορθώσεις, κ. Πρόεδρε.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, προστιθεμένης εἰς τὴν σελίδα 6, στήλη βʹ, στίχος 40, καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς ἑξῆς περικοπῆς τῆς διακοπῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Μπακοπούλου, ἥτις ἐκ τυπογραφικῆς ἀβλεψίας παρελείφθη: «..... ὁ ἔλεγχος τῶν καταστάσεων γίνεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικείου ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων τῶν ἐγγεγραμμένων ἢ τῆς βεβαιώσεως τοῦ οἰκείου Δήμου ἢ Κοινότητος, ὅτι ὁ ἐγγεγραμμένος περιλαμβάνεται εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους περιφερειῶν, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχουν ἐκλογικὰ βιβλιάρια. Ἐπὶ πλέον τῶν καταστάσεων δύναται κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1962......». Ἐπίσης ἐπέρχονται ὡρισμέναι φραστικαὶ διορθώσεις εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ, κατόπιν παρατηρήσεων τούτου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§7Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ χορηγήσεως δώρων ἑορτῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς ἐργατοτεχνίτας οἰκοδόμους». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βογιατζῆς, Γ. Σαμαρᾶς, Δ. Κωστῆς, Α. Ρουσσόπουλος, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Κ. Χριστόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ χορηγήσεως δώρων ἑορτῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς ἐργατοτεχνίτας οἰκοδόμους». Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9646)16.7.63 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2932)5.7.63 διαταγῆς μας, διετάξαμεν τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Μεσσηνίας, νὰ ἐξακριβώσῃ τὰς ἐκ τοῦ περονοσπόρου προκληθείσας ζημίας εἰς τὰ ἀμπελοειδῆ τῆς περιφερείας της καὶ νὰ ὑποβάλῃ ἡμῖν τὰ σχετικὰ στοιχεῖα, ἵνα βάσει αὐτῶν προβῶσιν εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων ὑπὲρ τῶν σοβαρῶς ζημιωθέντων καλλιεργητῶν. Ἤδη εὑρισκόμεθα ἐν ἀναμονῇ τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως τῆς ἀνωτέρω Διευθύνσεως Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΕΡΝΑΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9359)5.7.63 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 148)2.7.63 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, περὶ τῶν ληπτέων μέτρων κατὰ τοῦ περονοσπόρου τῶν ἀμπέλων εἰς Κρήτην, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐκτιμῶν τὴν ἰδιάζουσαν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ καταπολέμησις τοῦ περονοσπόρου εἰς Κρήτην, ἔλαβε πρὸς τοῦτο τὰ ἀκόλουθα μέτρα: α) Ἐμερίμνησεν ὥστε ἅπαντα τὰ Ὑποκαταστήματα τῆς Α.Τ.Ε. ἐν Κρήτῃ νὰ ἐφοδιασθῶσιν ἐγκαίρως διὰ τῶν ἀπαραιτήτων φυτοφαρμάκων. β) Ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ Ν. 4035)1960 περὶ προωθήσεως τῶν Δενδροκηπευτικῶν Καλλιεργειῶν ἐνέκρινε διὰ τὴν νῆσον Κρήτην συνολικὴν πίστωσιν ἐκ 2.442.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἐπιδότησιν μέχρι 30% τῆς ἀξίας τῶν φυτοφαρμάκων διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν δενδροκηπευτικῶν καλλιεργειῶν, ἐν οἷς καὶ τῆς ἀμπέλου. γ) Ἐκτὸς τούτου, ἐνεκρίθησαν προκαταβολικῶς πιστώσεις ἐξ 1.100.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἐπιδότησιν μέχρι 50% τῆς ἀξίας τῶν μηχανοκινήτων ψεκαστήρων, διὰ τὴν ἀποτελεσματικωτέραν καταπολέμησιν τοῦ περονοσπόρου εἰς τὴν νῆσον Κρήτην. Ἦτο δὲ καὶ εἶναι εἰσέτι δυνατὸν νὰ ἐγκρίνωμεν καὶ ἑτέρας πιστώσεις πρὸς τὸν σκοπόν, τοῦτον, ἐφ’ ὅσον αὗται ἤθελον ζητηθῆ. δ) Ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν ἐρωτώντων καθ’ ὃν ἡ Α.Τ.Ε. δὲν παρέχει δάνεια εἰς ὀφειλέτας, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Μόνον εἰς ἀποδεδειγμένως κακῆς πίστεως ὀφειλέτας δὲν παρέχονται δάνεια. ε) Ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει προτεινομένη ἐπιδότησις τῶν παραγωγῶν δι’ 150 δραχμῶν κατὰ στρέμμα, μετὰ τὴν ἐν παραγρ. βʹ χορήγησιν τῶν πιστώσεων, δὲν νομίζομεν, ὅτι ἔχει λόγον ἐφαρμογῆς. στ) Τέλος, ὁ ἀπὸ ἀέρος προτεινόμενος ψεκασμός, κρίνεται τεχνικῶς ἀπολύτως ἀπαράδεκτος δοθέντος, ὅτι δι’ αὐτοῦ οὐδόλως δύναται νὰ εἰσδύσῃ τὸ ψεκαστικὸν ὑγρὸν ἐντὸς τῆς πυκνῆς μάζης τοῦ φυλλώματος, ὅπου καὶ κυρίως βλαστάνουν τὰ κονίδια τοῦ περονοσπόρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΕΡΝΑΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Θ. Γιαννοπούλου, Ε. Σακελλάρη καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9358)5.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 147) 1.7.63 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Θ. Γιαννοπούλου κλπ., σχετικῶς μὲ τὰ ληπτέα μέτρα προστασίας τῶν γεωμήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἐκτὸς τῆς ὑπ’ ἀριθ. 97)1963 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς παρέχεται ἐπιδότησις 0,25 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον ἐξαγομένων γεωμήλων, ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν μέσῳ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. συγκέντρωσιν μέχρι 5.000 τόννων κατὰ προτίμησιν κιτρινοσάρκων ποικιλιῶν γεωμήλων μὲ τὴν τιμὴν τῶν 80 λεπτῶν κατὰ χιλιόγραμμον. Αἱ ὡς ἄνω δύο ἀποφάσεις ἀποτελοῦν τὴν μεγίστην δυνατὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅστις ἤδη ἐπιβαρύνεται δυσαναλόγως διὰ τὴν ἐπιδότησιν πλείστων γεωργικῶν προϊόντων. β) Ἐξ ἄλλου, διὰ τῶν ληφθέντων καὶ λαμβανομένων μέτρων ἐπετεύχθη, ὥστε ἡ ἡμερησία κατανάλωσις γεωμήλων εἰς μόνην τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν νὰ ἀνέλθῃ ἀπὸ 150 εἰς 500 τόννους. γ) Πέραν τούτων, δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς γεωμήλων δὲν εἶναι ζήτημα ἐπιδοτήσεων. Λόγῳ τῶν ἐκτάκτως δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν τοῦ παρελθόντος Μαΐου καὶ παρὰ τὰ ληφθέντα μέτρα, ἐσημειώθη προσβολὴ τῶν πρωΐμων γεωμήλων ὑπὸ περονοσπόρου, ἥτις κατέστησεν ἐπιφυλακτικοὺς τοὺς ἐξαγωγεῖς εἰς τὴν πραγματοποίησιν ἐξαγωγῶν. Ἐκτὸς τούτου ὅμως καὶ τὰ μεγάλα ἀποθέματα ἐν Γερμανίᾳ κλπ. δὲν ηὐνόησαν τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐμπόριον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΕΡΝΑΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8277)30.5.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 25.5.63 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, πρὸς ἡμᾶς, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς μεταφορᾶς διὰ γεωργικῶν ἑλκυστήρων, πλὴν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ἐφοδίων, καὶ τῶν ἐμπορευμάτων τῶν μικρῶν καταστημάτων (παντοπωλείων), εἰς τὰς Κοινότητας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἐκ τῆς ἰσχυούσης σχετικῆς νομοθεσίας (Ν. 2367)53 ἄρθρ. 1 καὶ 2816)54 ἄρθρ. 7) ἐπιτρέπεται ἡ χρησιμοποίησις ἑλκυστήρων διὰ μεταφορὰς μόνον γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἐφοδίων ἀπαραιτήτων εἰς τὰς ἀγροτικὰς ἐκμεταλλεύσεις, ἐφ’ ὅσον ὅμως ταῦτα ἀνήκουν εἰς τοὺς κατόχους τῶν ἐν λόγῳ μηχανημάτων. 2. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 109)62 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις ἐπέτρεπε τὴν μεταφορὰν ὡσαύτως μόνον γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἐφοδίων καὶ διὰ μὴ ἰδιοκτήτων γεωργικῶν ἑλκυστήρων, προσβληθεῖσα ὑπὸ ἐνδιαφερομένων αὐτοκινητιστῶν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἀναμένεται νὰ ἀκυρωθῇ. 3. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἁρμόδιον διὰ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν μεταφορὰν ἐμπορευμάτων τῶν χωρικῶν — παντοπωλῶν δι’ ἑλκυστήρων τυγχάνει ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουνίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΕΡΝΑΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 5 Ἰουνίου ἐ.ἔ. τηλεγραφικῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ περονοσπόρου εἰς τοὺς ἀμπελῶνας τῆς Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα, συμφώνως πρὸς τὰ παρεχόμενα στοιχεῖα τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς νήσου. 1. Παρὰ τὰς ἐπικρατούσας ἐξαιρετικῶς δυσμενεῖς καιρικὰς συνθήκας ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου μέχρι καὶ Ἰουνίου, αἵτινες ηὐνόησαν ἰδιαιτέρως τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ περονοσπόρου, ἐν τούτοις, χάρις εἰς τὰ ληφθέντα μέτρα πρὸς ἔγκαιρον καὶ κατάλληλον διαφώτισιν τῶν ἀμπελουργῶν τῆς νήσου ἐπὶ τῶν ἑκάστοτε ἐνδεδειγμένων μέτρων, τὸν ἐφοδιασμὸν τούτων διὰ τῶν ἀπαραιτήτων μέσων καταπολεμήσεως τῆς ἀσθενείας καὶ τὴν πλήρη σχεδὸν κινητοποίησιν τῶν ἐνδιαφερομένων καλλιεργητῶν, οἵτινες ἐνήργησαν κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τὰς ὑποδεικνυομένας ἑκάστοτε ἐπεμβάσεις, ἐπετεύχθη ὅπως αἱ ἐκ τοῦ περονοσπόρου τῆς ἀμπέλου ζημίαι περιορισθοῦν γενικῶς εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα. Αἱ σημειωθεῖσαι δὲ σοβαραὶ ζημίαι εἰς μεμονωμένας χαρακτηριστικῶς περιπτώσεις ἀναφέρονται εἰς κτήματα, εἰς τὰ ὁποῖα οἱ ἰδιοκτῆται τούτων οὐδὲν ἢ ἐλάχιστα ἐκ τῶν ὑποδειχθέντων μέτρων ἔλαβον, ἐνῷ ἐξ ἀντιθέτου ὅσοι ἐκ τῶν ἀμπελουργῶν ἐφήρμοσαν κανονικῶς τὰς ὁδηγίας τῶν ἁρμοδίων τοπικῶν ὑπηρεσιῶν, αἵτινες ἀνελλιπῶς παρείχοντο, ἐξησφάλισαν πλήρως τὴν παραγωγὴν αὐτῶν. Γενικῶς ἀναφέρεται, ὅτι καὶ αἱ προκληθεῖσαι ζημίαι ἐνδέχεται ν’ ἀντισταθμισθοῦν ἐκ καλυτέρας τῆς συνήθους ἀναπτύξεως τῶν σταφυλῶν, λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν. 2. Οὐδεμία ἔλλειψις φυτοφαρμάκων ἐσημειώθη, ἂν καὶ κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον κατηναλώθησαν σημαντικῶς μεγαλύτεραι ποσότητες τῶν προηγουμένων ἐτῶν, συνεχῶς δὲ ὑπῆρχον ἐπαρκῆ ἀποθέματα εἰς τὰ Ὑποκαταστήματα τῆς Α.Τ.Ε. ἐν τῇ νήσῳ. 3. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀμπελουργοὶ ἐξυπηρετήθησαν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. τόσον διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῶν ἀπαιτουμένων φαρμάκων καὶ ψεκαστικῶν μέσων, ὅσον καὶ λοιπῶν οἰκονομικῶν διευκολύνσεων αὐτῶν. Εἰδικῶς διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῶν ψεκαστικῶν μέσων ἀναφέρεται, ὅτι τελικῶς δὲν ἀπερροφήθησαν ἐν τῷ συνόλῳ των αἱ διατεθεῖσαι πιστώσεις διὰ σοβαρὰν ἐπιδότησιν τούτων ἐκ τοῦ προγράμματος δενδροκηπευτικῆς παραγωγῆς, καθ’ ὅσον τὸ ἐκδηλωθὲν ἐπὶ τούτου ἐνδιαφέρον τῶν παραγωγῶν ὑπῆρξεν εἴς τινας περιοχὰς περιωρισμένον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΕΡΝΑΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἡλιοπούλου. 1. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ- 20.5.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἡλιοπούλου διὰ τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Γεωργίας, Ἐσωτερικῶν καὶ Προνοίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν γεωτρήσεως ὑδρεύσεως ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Χάβαρι Νομοῦ Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία προέβη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14085)6896)1228)5.10.1962 ὑπουργικῆς ἀποφάσεως περὶ ἐκτελέσεως τῆς ἐν λόγῳ ὑδρευτικῆς γεωτρήσεως ὑπὲρ τῆς ἐν θέματι Κοινότητος. 2. Ἡ γεώτρησις ὅμως αὕτη δὲν ἐξετελέσθη εἰσέτι, διότι ἡ Κοινότης δὲν ἐτακτοποίησε τὸ οἰκονομικὸν μέρος ταύτης κατὰ τὰ ἐν τῇ προαναφερομένῃ ἀποφάσει καθοριζόμενα, ἤτοι δὲν προκατέβαλε τὰ ὑπὸ ταύτης προβλεπόμενα ποσὰ διὰ τὰς δαπάνας διατρήσεως καὶ τελικῆς σωληνώσεως ἐξ 67.500 καὶ 42.000 δραχ. ἀντιστοίχως. 3. Ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία πολλάκις ἔχει ὀχλήσει τὴν ἐν θέματι Κοινότητα διὰ τὴν οἰκονομικὴν τακτοποίησίν της, πλὴν ὅμως αὕτη οὐδὲν μέχρι σήμερον ἔπραξεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΕΡΝΑΡΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 19 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι διὰ τοῦ Β. Δ. 159)1962 ἱδρύθη ἀνὰ ἓν Γυμνάσιον εἰς Κορυδαλλὸν καὶ Δραπετσώνα Πειραιῶς, διὰ καταρτισθέντος δὲ Β. Δ. ἱδρύεται Γυμνάσιον καὶ εἰς τὴν Κοινότητα Περάματος Πειραιῶς. Πέραν τῶν Γυμνασίων τούτων δὲν ἀντιμετωπίζεται ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ ἵδρυσις ἑτέρων Γυμνασίων εἰς τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 309)1963 Β. Δ)τος ἐξ ἄλλου προήχθησαν εἰς τὰς περιοχὰς Νέου Φαλήρου, Κορυδαλλοῦ, Περάματος καὶ Νικαίας ἓξ (6) δημοτικὰ σχολεῖα, ἱδρύθησαν οὕτω (12) δώδεκα νέαι θέσεις δημοδιδασκάλων δημοτικῶν σχολείων, ἀναμένονται δὲ αἱ νέαι προτάσεις περὶ ἱδρύσεως καὶ προαγωγῆς σχολείων τῶν ἁρμοδίων Συμβουλίων, αἵτινες καταρτίζονται βάσει τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἐξετάσεων ἑκάστου σχολικοῦ ἔτους διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ ἵδρυσις καὶ προαγωγὴ καὶ ἑτέρων σχολείων εἰς τοὺς ἀνωτέρω συνοικισμοὺς ἀναλόγως τῶν διαπιστωθησομένων ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν βιβλ. 71 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ 2)θέσιον δημοτικὸν σχολεῖον Πλακατίου–Κονίτσης φοιτοῦν 40–45 μαθηταὶ καὶ ἀνήκουν εἰς τὸ σχολεῖον τοῦτο δύο δημοδιδάσκαλοι ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς ἀποσπᾶται εἰς ἕτερον σχολεῖον κατὰ τὸν χρόνον καθ’ ὃν ἐλαττοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν λόγῳ μετακινήσεως τῶν γονέων των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 54 ἐρωτήσεως ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι εἰς τὸν συνοικισμὸν Ἀμοργιανὸς–Ναυπλίας τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον εἶναι ἐκ τῶν νεωστὶ ἱδρυθέντων καὶ ὅτι ἡ ἀνέγερσις τοῦ διδακτηρίου του ἔχει ἤδη προγραμματισθῆ ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8747)6872)11.6.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 127 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι: α) Ὁ ἀριθμὸς τῶν 594 φοιτώντων μαθητῶν εἰς τὸ Γυμνάσιον Χολαργοῦ δὲν δικαιολογεῖ τὴν ἵδρυσιν καὶ δευτέρου Γυμνασίου ἐν τῇ κωμοπόλει ταύτῃ. β) Διὰ τὴν μετατροπὴν τοῦ Γυμνασίου Ξένων Γλωσσῶν Χολαργοῦ εἰς Γυμνάσιον κλασσικῆς κατευθύνσεως ἐζητήθη ἡ γνώμη τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐκπαιδευτικοῦ Προγράμματος (Α.Σ.Ε.Π.). γ) Ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ὑποβληθέντος ἡμῖν δελτίου κινήσεως προσωπικοῦ τοῦ ὡς εἴρηται Γυμνασίου, τοῦτο λειτουργεῖ μὲ δέκα (10) δημοσίους καθηγητὰς καὶ ἑπτὰ (7) προσωρινοὺς καθηγητὰς (Ν.Δ. 1114)49). Κατὰ τὰς γενομένας δὲ κατ’ αὐτὰς μεταθέσεις ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν θὰ τοποθετηθῶσιν εἰς τὸ Γυμνάσιον τοῦτο εἷς Φιλόλογος, εἷς Μαθηματικὸς καὶ εἷς καθηγητὴς τῆς Σωματικῆς Ἀγωγῆς. Ὡς πρὸς τὰ διδακτήρια τοῦ Γυμνασίου Χολαργοῦ καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Οἰκισμοῦ Παπάγου ἡ ἀνέγερσις τούτων ἔχει προγραμματισθῆ ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων. Δὲν θέλει δὲ αὕτη βραδύνει, δοθέντος, ὅτι ἔχουν προτεραιότητα ἀνεγέρσεως διδακτήρια στεγαζόμενα εἰς μεμισθωμένα ἀκίνητα, οἷα εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν ἀνωτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8727)6852)11.6.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 103 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1308)3.7.63 ἐγγράφου τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δημοτικῶν Σχολείων Ναυπλίας καὶ Ἑρμιονίδος πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Σχολικῶν Κτιρίων ἀπεστάλησαν τοπογραφικὰ διαγράμματα τῶν καταλλήλων διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου τοῦ 5θεσίου δημοτικοῦ σχολείου Ἀραχναίου, τεσσάρων γηπέδων, ἐκ τῶν ὁποίων οὐδὲν ἀνήκει εἰς τὴν Δήμητραν χήραν Γ. Καραγιάννη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 45 ἐρωτήσεως ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι εἰς τὸ χωρίον Μουρὶ– Κισάμου ἀνεγείρεται νέον διδακτήριον καὶ ὅτι ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων ἡ ἀναγκαιοῦσα διὰ τὴν ἀποπεράτωσίν του πίστωσις δραχ. 40.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΣΤΡΑΤΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Θ. Γιαννοπούλου, Σ. Ἠλιοπούλου, Λ. Κύρκου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8462 ἀπὸ 5.6.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12)109 ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὴν ἐπίσημον ἐπίσκεψιν τοῦ Προέδρου τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας Στρατηγοῦ Ντὲ Γκὼλ εἰς Ἑλλάδα, ἐκρίθη ἐπιβεβλημένη ἡ λῆψις ἐπηυξημένων μέτρων τῆς προσωπικῆς του ἀσφαλείας. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου καὶ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν ἐνεργῶν ἀστυνομικῶν δυνάμεων τῆς Πρωτευούσης καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, ν’ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς ἐκτάκτους καὶ ηὐξημένας ταύτας ἀνάγκας τῆς ἀσφαλείας, παρέστη ἀνάγκη χρησιμοποιήσεως καὶ ἀριθμοῦ ἰδιωτῶν ἐκ μέρους τῶν οἰκείων Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, οἵτινες ἀνῆλθον περίπου εἰς 2.000 διὰ τὴν Ἀστυνομικὴν Δ)νσιν Ἀθηνῶν καὶ 900 διὰ τὴν τοιαύτην Θεσσαλονίκης. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζεται, ὅτι διὰ τὸν προεκτεθέντα σκοπόν, δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν ὀργανωμέναι τάξεις προσώπων, ἀλλὰ μεμονωμένα ἄτομα καὶ εἰς ἥσσονος σημασίας ἀποστολὰς καὶ θέσεις. Ἦσαν δὲ τὰ πρόσωπα ταῦτα κατὰ τὸ πλεῖστον τέως ἀξιωματικοὶ καὶ ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, οἵτινες ἀπησχολήθησαν οἰκειοθελῶς, ἐπ’ ἐλάχιστον χρόνον καὶ ἄνευ ἀμοιβῆς τινός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9795) 9845 ἀπὸ 20.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 199 ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κατωτέρω: Τὴν 29.10.62 ἀπενεμήθησαν ὑπὸ τῶν Α.Α.Μ.Μ. τῶν Βασιλέων βιβλιάρια ἀποκαταστάσεως ἀπόρων κορασίδων τῆς Κοινότητος Τριανδρίας–Θεσσαλονίκης καὶ ἐντὸς τοῦ Σχολείου τῆς Κοινότητος καθ’ ὅσον ἡ κακοκαιρία δὲν ἐπέτρεψε τὴν εἰς τὸ προαύλιον τούτου ἀπονομήν, ὡς εἶχε προγραμματισθῆ. Ἐντὸς τῆς αἰθούσης τοῦ Σχολείου παρίσταντο μόνον τὰ μέλη τῆς τοπικῆς ὑποεπιτροπῆς, τὰ ἀκολουθοῦντα τὰς Α.Α. Μ.Μ. τοὺς Βασιλεῖς, μέλη τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπίσημοι τῶν Ἀρχῶν καὶ αἱ μητέρες καὶ συγγενεῖς τῶν πρὸς ἀποκατάστασιν κορασίδων. Ὡς γνωστὸν κατ’ ἀπαράβατον ἀρχὴν τῇ ἐπιθυμίᾳ τῶν Α.Α.Μ.Μ. τῶν Βασιλέων εἰς τὰς συγκεντρώσεις ταύτας προσέρχονται πάσης φύσεως ἄτομα, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται διάκρισις μεταξὺ τῶν προσερχομένων, ἐφ’ ὅσον μάλιστα πρόκειται περὶ ἀγαθοεργίας. Κατὰ ταῦτα οὐδεὶς λόγος ὑπῆρχε νὰ ἀπαγορευθῇ ἐκεῖσε ἡ παρουσία καὶ τοῦ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις Ἐμμανουηλίδη Ἐμμ. κατοίκου Τριανδρίας. Ὡς εἰκός, ἡ παρουσία τοῦ ἀτόμου τούτου, τὸ ὁποῖον παρευρέθη ἔξωθι ἀκριβῶς τοῦ οἰκήματος τοῦ Σχολείου μετὰ πολλῶν ἄλλων κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Τριανδρίας καὶ ἐφωτογραφήθη κατὰ τὴν διέλευσιν τῶν Α.Α.Μ.Μ. τῶν Βασιλέων, ἦτο, ὡς ἐξ ἀρχῆς ἐδηλώθη, ἐντελῶς τυχαία καὶ οὐδεμία ἀποστολὴ εἶχεν ἀνατεθῆ εἰς τοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8746 ἀπὸ 11.6.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 126 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, σχετικῶς μὲ τὰς εἰς βάρος τοῦ ὑπηρετοῦντος εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Μελισσίων Ἐνωμοτάρχου Φουσκάκη Γεωργίου καταγγελίας τοῦ ἰδιώτου Λαδᾶ Ἰωάννου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης ἐξηκριβώθησαν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ Λαδᾶς Ἰωάννης, κάτοικος Περιστερίου, ἀσκῶν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πλανοδίου ἰχθυοπώλου, μετέβαινε διὰ μοτοσυκλέττας εἰς Μελίσσια πρὸς πώλησιν ἰχθύων. 2. Εἰς τοῦτον πλειστάκις ἐγένοντο συστάσεις, ἵνα ἐφοδιασθῇ δι’ ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του, πλὴν δὲν συνεμορφώθη, δι’ ὃ καὶ ἐμηνύθη δίς. 3. Προσθέτως, κατὰ τὰς ἀφίξεις του εἰς Μελίσσια ἤρχετο εἰς ἐπαφὰς μετὰ τοῦ τέως φυλακισμένου Τσιμπρικίδη Χρήστου, αἵτινες ἤγειρον τὰς ὑπονοίας τοῦ ρηθέντος ἀστυνομικοῦ ὀργάνου, ὅπερ εἰς ἕνα τῶν ἄνω ἐλέγχων του πρὸς διαπίστωσιν τοῦ ἐὰν ὁ Λαδᾶς ἐφωδιάσθη δι’ ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος, τὸν ἠρώτησε περὶ τῶν μετὰ τοῦ Τσιμπρικίδη σχέσεών του. Οἱ λοιποὶ ἰσχυρισμοὶ τούτου δὲν ἐπιβεβαιώθησαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Μ. Σβώλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8512) 5.6.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 93 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὰς λαβούσας χώραν τὴν 19.5.1963 εἰς τὴν περιφέρειαν Νέων Λιοσίων Ἀττικῆς ἐκνόμους ἐνεργείας τοῦ ἰδιώτου Σπανέα Ἰωάννου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ γενομένης ἐρεύνης περὶ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, προέκυψαν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ ἀνωτέρω, τὴν 20ὴν ὥραν τῆς 19.5.1963, μεταβὰς μετ’ ἄλλων φίλων του καὶ γυναικῶν εἰς τὴν ἐν τῇ ἀραιοκατωκημένῃ συνοικίᾳ Ἁγίου Νικολάου περιοχῆς Ν. Λιοσίων, εὑρισκομένην ταβέρναν τῆς Παπαγιαννοπούλου Ἰωάννας, ἐπεδόθη μετ’ αὐτῶν εἰς τὴν οἰνοποσίαν καὶ διασκέδασιν. 2. Περὶ τὸ μεσονύκτιον, τελῶν ἐν εὐθυμίᾳ, ἐπυροβόλησεν ἅπαξ εἰς τὸν ἀέρα διὰ περιστρόφου, ὅπερ ἔφερε μεθ’ ἑαυτοῦ, παρανόμως, χωρὶς ὁ πυροβολισμὸς ν’ ἀκουσθῇ παρ’ οὐδενὸς εὑρισκομένου ἐκτὸς τοῦ κέντρου τούτου. 3. Τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Ν. Λιοσίων, λαβὸν γνῶσιν τοῦ γεγονότος τὴν πρωΐαν τῆς ἑπομένης, ἐπελήφθη ἀμέσως σχετικῆς ἐνόρκου προανακρίσεως καὶ προέβη εἰς εὐρείας ἀναζητήσεις πρὸς σύλληψιν τοῦ δράστου, χωρὶς νὰ ἐπιτύχῃ ταύτην, ἐντὸς τῶν νομίμων προθεσμιῶν. 4. Ἡ κατόπιν τῶν ἀνωτέρω σχηματισθεῖσα κατ’ αὐτοῦ δικογραφία ὑπεβλήθη τῷ κ. Εἰσαγγελεῖ Πλημ)κῶν Ἀθηνῶν, διὰ τὴν κατὰ νόμον δίωξίν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10029) 8066 ἀπὸ 26.7.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 23.7.1963 κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, εἰς τοὺς ὁπλίτας Χωροφυλακῆς καὶ τοὺς ἀντιστοίχους αὐτοῖς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 602)1962 Β. Διατάγματος, καταβάλλεται ἀποζημίωσις ἐπιφυλακῆς συνισταμένη εἰς 250 δραχμὰς μηνιαίως διὰ τοὺς ἐξ αὐτῶν ὑπηρετοῦντας εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ εἰς 100 δραχμὰς διὰ τοὺς εἰς τὴν λοιπὴν Ἐπικράτειαν ὑπηρετοῦντας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9360)5.7.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ λήγοντος μηνὸς ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Μέχρι σήμερον δὲν ἀνεφέρθη παρ’ οὐδενὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι ἔχει γίνει διπλῆ ἐγγραφὴ γυναικῶν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, ἤτοι μία μὲ τὸ πατρικόν των ἐπίθετον καὶ ἑτέρα εἰς τὸ τοιοῦτον τοῦ συζύγου των. Τοιαύτη ἐνέργεια τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς, τῶν ἀσχοληθέντων μὲ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν καταλόγων ἐκλογικῶν βιβλιαρίων καὶ τῶν ἐπιτροπῶν τοῦ ἄρθρου 105 τοῦ Ν. Δ. 4274)1962, τῶν ἀσχοληθέντων μὲ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἁπλῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, θὰ εἶχεν ἀφεύκτως ὡς ἐπακόλουθον τὴν ὑποβολὴν κατὰ τῶν ὡς εἴρηται ἐγγραφῶν τῶν ὑπὸ τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 106 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ)τος προβλεπομένων ἐνστάσεων, εἴτε παρὰ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς ἀνεγνωρισμένων κομμάτων, οἵτινες χάριν τοῦ ἀδιαβλήτου παρηκολούθησαν τὸ ὅλον ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, εἴτε καὶ παρ’ οἱουδήποτε ἐκλογέως καὶ κατὰ συνέπειαν τὴν διαγραφὴν τῶν τυχὸν διπλοεγγραφῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8374 ἀπὸ 5.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν δι’ ἧς καταγγέλλεται, ὅτι ἀστυνομικὰ ὄργανα τοῦ Δʹ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος Ἀθηνῶν συνέλαβον αὐθαιρέτως καὶ ἐκακοποίησαν τὸν ἰδιώτην Ἀγγελόπουλον Ἀναστάσιον, ὑδραυλικόν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης προέκυψαν τὰ κάτωθι: 1. Τὴν νύκτα τῆς 13)14.6.63 ἐνηργήθη νυκτερινὴ περιπολία ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων τοῦ Δʹ Παραρτήματος Ἀσφαλείας μὲ ἐπὶ κεφαλῆς ἀξιωματικόν, πρὸς πρόληψιν ἀδικημάτων καὶ πάσης ἐκνόμου ἐνεργείας. 2. Μεταξὺ ἄλλων ἀτόμων, ἅτινα προσήχθησαν εἰς τὸ Παράρτημα Ἀσφαλείας πρὸς ἐξακρίβωσιν τῆς ταὐτότητός των προσήχθη διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν καὶ ὁ ἀναφερόμενος Ἀγγελόπουλος Ἀναστάσιος, καθ’ ὃ στερούμενος δελτίου ταὐτότητος. 3. Οὗτος προσήχθη τὴν 2αν ὥραν καὶ οὐχὶ τὴν 12.30′, ὡς ἀναφέρεται ἐν τῇ ἐρωτήσει, τὴν δὲ 2.30′ ὥραν ἐξακριβωθείσης τῆς ταὐτότητός του ἀφέθη ἐλεύθερος. Τὰ περὶ κακοποιήσεως τούτου ὑπὸ ἀστυνομικῶν δὲν ἔτυχον ἐπιβεβαιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Θ. Παππᾶ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8750)6875)11.6.63 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 130)8.6.63 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Θ. Παππᾶ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 602)62 Β. Δ)τος «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων τῶν Στρατιωτικῶν κλπ.» τροποποιεῖται τὸ κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις, παρεχόμενον εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς καὶ τὰ ὄργανα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἐπίδομα λόγῳ εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ, παρεχομένης τῆς δυνατότητος εἰς μὲν τοὺς λαμβάνοντας, δυνάμει τοῦ ἐδαφ. Ι στοιχ. Αʹ παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Α.Ν. 1502)51 ὡς ἐπίδομα τὴν διαφορὰν μισθοῦ τοῦ ἀνωτέρω βαθμοῦ τῆς χορηγήσεως αὐτοῖς καὶ τῆς διαφορᾶς μισθοῦ τοῦ μεθεπομένου βαθμοῦ, εἰς δὲ τοὺς λαμβάνοντας, δυνάμει τοῦ ἐδαφ. 2 στοιχ. Αʹ παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ ἰδίου Α. Ν. 1502)50 ὡς ἐπίδομα εὐδοκίμου παραμονῆς ποσοστὸν 10% καὶ 20% ἐπὶ τοῦ μισθοῦ τοῦ βαθμοῦ των ἅμα τῇ συμπληρώσει 4ετοῦς καὶ 8ετοῦς ἀντιστοίχως ὑπηρεσίας, τῆς χορηγήσεως αὐτοῖς ἐπιδόματος 10% δι’ ἑκάστην τριετίαν καὶ μέχρι τριῶν τριετιῶν. Ἡ διάκρισις τοῦ ὡς ἄνω παρεχομένου ἐπιδόματος εἰς δύο κατηγορίας δίδεται, διότι οἱ μὲν τῆς πρώτης περιπτώσεως δύνανται νὰ προαχθῶσιν ἀκολούθως εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμὸν ἐφ’ ὅσον ὑπάρξουν κεναὶ ὀργανικαὶ θέσεις, ἐνῷ οἱ τῆς δευτέρας περιπτώσεως δὲν δύνανται νὰ προαχθῶσιν εἰς ἀνώτερον βαθμὸν εἴτε ἐλλείψει προσόντων, εἴτε λόγῳ ἐξαντλήσεως τῆς εἰδικῆς αὐτῶν ἱεραρχίας. Εἰς τὴν ἔλλειψιν προσόντων ὑπάγεται καὶ ἡ μὴ προαγωγὴ κατόπιν ἐπιτυχίας εἰς προκηρυχθησομένας προαγωγικὰς ἐξετάσεις. Οἱ Πυροσβέσται αʹ τάξεως ἐμπίπτουσιν εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν (ἐδαφ. Ι στοιχ. Αʹ παρ. 2 ἄρθρ. 2 Α. Ν. 1502)50 καὶ ἄρθρ. τοῦ Β.Δ. 602)62), τοὐτέστιν τῆς χορηγήσεως αὐτοῖς τῆς διαφορᾶς τοῦ ἑπομένου καὶ τοῦ μεθεπομένου βαθμοῦ, διότι δύνανται νὰ προαχθῶσιν εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν, ἐν ᾧ οἱ Ἀρχιπυροσβέσται καὶ ὁδηγοὶ αʹ τάξεως εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, καθόσον διὰ τὴν προαγωγήν των δέον νὰ ἐπιτύχουν εἰς προκηρυχθησομένας ἑκάστοτε ἐξετάσεις. Ἀντιθέτως εἰς τὰ ἕτερα δύο Σώματα Ἀσφαλείας οἱ ἀντιστοιχοῦντες πρὸς Πυροσβέστας αʹ τάξεως, Ὑπαρχιφύλακες καὶ Ὑπενωμοτάρχαι δέον νὰ εἰσαχθῶσιν εἰς Σχολὴν καὶ ν’ ἀποφοιτήσωσιν ἐπιτυχῶς διὰ νὰ ἔχωσι δικαίωμα προαγωγῆς, δι’ ὃ λαμβάνουσιν οὗτοι τὸ ἐπίδομα τριετιῶν. Ἐπειδὴ ὅμως κρίνεται καὶ παρ’ ἡμῶν ὅπως καὶ οἱ Πυροσβέσται αʹ τάξεως εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, τῆς χορηγήσεως τοὐτέστιν καὶ εἰς τούτους τοῦ ἐπιδόματος τριετιῶν—καὶ ἐπὶ πλέον—ἐπειδὴ ἐπιβάλλεται ὅπως αἱ διατάξεις περὶ ἐπιδόματος εὐδοκίμου εἶναι ἑνιαῖαι διὰ τὴν ἴσην μεταχείρισιν ὅλων τῶν ὁμοιοβάθμων κατωτέρων ὀργάνων ἁπάντων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας (Χωροφυλακῆς, Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος), ἡ Ὑπηρεσία ἡμῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1108)Δ. 17)2.2.63 ἐγγράφου, διεβίβασε σχετικὸν σχέδιον προσθηκῶν καὶ τροποποιήσεων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Λ.Κ.) Διεύθυνσιν 8ην) μετὰ οἰκονομικῶν στοιχείων τῆς προκαλουμένης ἐκ τούτων δαπάνης, ἵνα περιληφθῶσιν εἰς καταρτισθησόμενον ὑπ’ αὐτοῦ σχετικὸν Σχέδιον Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουνίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8696)6815 τῆς 11.6.63 ἀπευθυνθὲν καὶ ὑμῖν ἔγγραφον τῆς Βουλῆς δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 113 καὶ ἀριθ. βιβλίου αἰτήσεων καταθέσεως ἐγγράφων 14) τοῦ ἐν τῇ περιλήψει βουλευτοῦ περὶ τοῦ στρατηγοῦ Χωροφυλακῆς κ. Μήτσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως καθ’ ἁρμοδιότητα παράσχητε ὑμεῖς τὴν δέουσαν ἀπάντησιν εἰς τὴν Βουλὴν διαβιβάζοντες καὶ τὰ αἰτούμενα ἔγγραφα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Σβώλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8066 ἀπὸ 27. 5. 1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν μετὰ φωτοτυπημένης ἐπιστολῆς τοῦ ἰδιώτου Ντακλαρᾶ Εὐαγγέλου, παραπονουμένου, ὅτι ἐκακοποιήθη ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων τοῦ ΙΘʹ Παραρτήματος Ἀσφαλείας νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πράγματι ὁ ἐν λόγῳ ἰδιώτης προσήχθη εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Κατ)μα ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐντόνου κομμουνιστικῆς δραστηριότητός του καὶ τῆς ἔναντι τῶν ἀντιφρονούντων πολιτῶν προκλητικότητός του καὶ τῷ ἀπηυθύνθησαν συστάσεις ὅπως παύσῃ ἐνοχλῶν τούτους πρὸς ἀποφυγὴν ἐπεισοδίων. Συστάσεις περὶ ἰδεολογικῆς διαφοροποιήσεώς του δὲν τῷ ἐγένοντο, διότι αὗται παρεῖλκον κατόπιν τῆς προαναφερθείσης δραστηριότητός του, οὔτε δὲ αἱ περὶ κακοποιήσεως τούτου καταγγελίαι ἔτυχον ἐπιβεβαιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου, Γ. Στεργίου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8281 ἀπὸ 30.5.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐκ γενομένης ἐξετάσεως, αἱ εἰς βάρος ἀστυνομικῶν ὀργάνων τοῦ Γʹ Παραρτήματος Ἀσφαλείας καταγγελίαι των, περὶ κακοποιήσεως τοῦ λαχειοπώλου Μιχαὴλ Τζαρῆ, δὲν ἐπεβεβαιώθησαν. Ὁ ἐν λόγῳ λαχειοπώλης—μικροπωλητὴς ἐπειδὴ ἐπώλει καὶ ἕτερα εἴδη πλὴν τῶν λαχείων—στερούμενος ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος, ἐδέχθη σύστασιν τοῦ ἐν ὑπηρεσίᾳ διατεταγμένου ἀστυφύλακος Γ 97, ὅπως ἀπομακρυνθῇ ἐκ τῆς περιοχῆς τῆς λεωφόρου Πανεπιστημίου, πλὴν οὗτος ἠρνεῖτο μὴ συμμορφούμενος. Τοῦτ’ αὐτὸ ἔπραξε, καὶ ὅταν ὑπὸ τοῦ ἀστυνομικοῦ ὀργάνου τοῦ ἐζητήθησαν τὰ στοιχεῖα ταὐτότητός του πρὸς ὑποβολὴν μηνύσεως, ὅτε οὗτος ἤρξατο φωνασκῶν καὶ διαμαρτυρόμενος. Κατόπιν τούτων, τὸ ἀστυνομικὸν ὄργανον ἠναγκάσθη νὰ τὸν προσαγάγῃ εἰς τὸ Γʹ παράρτημα ἀσφαλείας, ὅπου, μετὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν στοιχείων τῆς ταυτότητός του ἀφέθη ἀμέσως ἐλεύθερος, ἀφοῦ τῷ ἀπηυθύνθησαν αἱ δέουσαι συστάσεις καὶ διὰ τὴν τοιαύτην ἔναντι τοῦ ἀστυφύλακος συμπεριφοράν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8749)11.6.63 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 129 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, περὶ καλύψεως τοῦ ρεύματος τῆς προεκτάσεως τῆς ὁδοῦ Ρόδου– Σεπολίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν, ἐν ἀντιγράφῳ τὰς ὑπ’ ἀριθ. 19929)20.3.63 καὶ 53332)6.7.63 ἀναφορὰς τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς, δι’ ὧν ἀναφέρει ὅτι τὸ ὑπ’ ὄψιν ἔργον ἀνήκει εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης (ΟΑΠ), ὅστις ἐποπτεύεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 19929. Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτῶν περὶ καλύψεως ὑπονόμου εἰς συνοικίαν Σεπολίων. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γεν. Δ)νσιν Δ)σεως Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 26383)13.3.61. ὑμετέρας διαταγῆς, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἐπιδηλουμένου θέματος, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι τὸ περὶ οὗ πρόκειται ἔργον καλύψεως ὑπονόμου εἰς τὴν συνοικίαν Σεπολίων ἀνήκει εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης, ὅστις ἄχρι τοῦδε ἔχει καλύψει τὸ μέχρι τῆς ὁδοῦ Κρέοντος τμῆμα τοῦ ὑπονόμου τούτου, ὁ ὁποῖος διήκει κατὰ μῆκος τῆς ὁδοῦ Ρόδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1963

Ὁ Νομάρχης

Α. ΜΠΟΤΣΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 53332. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γεν. Δ)νσιν Δ)σεως Δ)νσιν Τοπ. Αὐτ)σεως Ὑπηρ. Δημ. καὶ Κοιν. Ἔργων Ἐνταῦθα Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66298)63 ὑμετέρας διαταγῆς, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι τὸ περὶ οὗ πρόκειται ἔργον καλύψεως ὑπονόμου τῆς προεκτάσεως τῆς ὁδοῦ Ρόδου–Σεπολίων ἀνήκει εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης. Σχετικὴ περὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ ὑπ’ ἀριθ. 19929) 20.3.61 ἀναφορὰ τῆς Νομαρχίας, ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουλίου 1963

Ὁ Νομάρχης

Α. ΜΠΟΤΣΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8042)63 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 36 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἡλιοπούλου περὶ τῆς ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Χαβαρίου–Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Νομαρχία, κατόπιν τῆς ὑπὸ τοῦ ὑμετέρου Ὑπουργείου χορηγήσεως δανείου, συνετάγη ἤδη τὸ σχετικὸν συμβόλαιον ἐπὶ τῷ τέλει κατασκευῆς τοῦ ὡς ἄνω ἔργου. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 574)17.5.63 ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Χαβαρίου, ὡς καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 24252)4.7.63 ἔγγραφον τῆς Νομαρχίας Ἠλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΗΛΕΙΑΣ

ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΧΑΒΑΡΙΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. 574. Ἐν Χαβαρίῳ τῇ 17 Μαΐου 1963 Πρὸς Τὸν κ. Νομάρχην Ἠλείας Πύργον Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18561)15.5.1963 ὑμετέρας διαταγῆς, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητός μας, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 185)9.2.1962 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἠλείας, ἐζητήσαμεν ἵνα ἡ ἡμετέρα Κοινότης συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα γεωτρήσεων, ὡς ἀντιμετωπίζουσα ὀξὺ τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως, κυρίως κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας. 1) Τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἠλείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 458)14.2.62 ἐγγράφου του πρὸς τὴν Κοινότητα ἐζήτησεν ὅπως ἐπισυναφθῇ ἔκθεσις ΤΥΔΚ ἵνα ἐμφανίζωνται αἱ συνθῆκαι ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος. 2) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7039)20.2.62 ὑμετέρας διαταγῆς πρὸς τὴν ΤΥΔΙΚ διετάχθη ὑφ’ ὑμῶν ἡ ταχεῖα σύνταξις τῆς σχετικῆς μελέτης καὶ ἀποστολὴ εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον. 3) Ἡ Νομαρχία Ἠλείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7983)22.1. 1962 διαταγῆς ἀπέστειλεν πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἠλείας τὴν ὑπὸ τῆς ΤΥΔΚ συνταχθεῖσαν μελέτην. 4) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 589)27.2.62 ἐγγράφου τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἠλείας ὑπεβλήθη ἔκθεσις καὶ λοιπὰ δικαιολογητικὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Διεύθυνσις Δημοσίας Ὑγείας, Ὑπηρεσία Ἐξυγιάνσεως διὰ τὴν ἔνταξιν τῆς Κοινότητος εἰς τὸ πρόγραμμα γεωτρήσεως. 5) Ἡ Νομαρχία Ἠλείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9339)10.3 1962 πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον διαταγῆς της συνιστᾷ τὴν ταχεῖαν ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεως ΤΥΔΚ εἰς Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. 6) Τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 789) 20.3.1963 ἐγγράφου του εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὡς ἄνω ὑμετέρας διαταγῆς ἀναφέρει, ὅτι ἔκθεσις καὶ λοιπὰ δικαιολογητικὰ ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 589)62 ἀναφορᾶς του. 7) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΕΙΒ)695)19.3.1962 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐπρογραμματίσθη ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀπαιτουμένων γεωτρήσεων. 8) Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΥΕΒ) 14083)6896)1228 τῆς 30.3.62 διαταγῆς του πρὸς τὴν Ι Δ)νσιν ΥΕΒ τμῆμα Βʹ ἀναθέτει τὴν ἐνέργειαν τῶν δεόντων διὰ τὴν ὑδρογεωλογικὴν ἔρευναν καὶ καθορισμοῦ σημείου ἐκτελέσεως γεωτρήσεως. 9) Ἡ Κοινότης Χαβαρίου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 901)2.6. 1962 πρὸς ὑμᾶς ἀναφορᾶς της ἐπικαλεῖται τὴν ὑμετέραν ἐπέμβασιν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Γεωργίας διὰ τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέραν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος τῆς ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος. 10) Ἡ Νομαρχία Ἠλείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27414) 4.7.62 ἐγγράφου της πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, παρακαλεῖ διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τοῦ ζητήματος τῆς ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος, ἀποτέλεσμα δὲ τῆς ὑμετέρας ἐπεμβάσεως ὑπῆρξεν μετὰ 20ήμερον περίπου ἡ κάθοδος γεωλόγου διὰ τὴν ὑδρολογικὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος τῆς ὑδρεύσεως. 11) Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Χάβαρι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 37)4.11.62 ἀποφάσεώς του ἀποφασίζει τὴν συνομολόγησιν δανείου 109.500 ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ ἄρθρου 67 Ν.Δ. 3033)54 ἣν μετὰ τῶν σχετικῶν δικαιολογητικῶν ὑπέβαλεν εἰς τὴν Νομαρχίαν διὰ τὰ περαιτέρω. 12) Ἡ Νομαρχία Ἠλείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46058) 20.11.62 ὑπέβαλεν ἀνωτέρω δικαιολογητικὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. 13) Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13632)20.12.62 ἐπιστρέφει εἰς τὴν Νομαρχίαν τὰ ὑποβληθέντα δικαιολογητικὰ ἵνα ἐπιβληθῇ ὑπὸ τῆς Κοινότητος ἀνταποδοτικὸν τέλος κλπ. 14) Ἡ Νομαρχία διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 52853)62 διαταγῆς της συνιστᾷ εἰς τὴν Κοινότητα Χάβαρι τὴν ἐπιβολὴν ἀνταποδοτικοῦ τέλους. 15) Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Χάβαρι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2)23.1.62 ἀποφάσεώς του ἐπιβάλλει ἀνταποδοτικὸν τέλος καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 76)63 ἀναφορᾶς του ὑποβάλλει τὴν ἐν λόγῳ ἀπόφασιν εἰς ὑμᾶς ἥτις καὶ κυροῦται ὑφ’ ὑμῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10943)63. 16) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43714)63 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἐγκρίνεται ἡ χορήγησις τοῦ αἰτουμένου δανείου εὑρισκόμεθα δὲ ἐν ὄψει συντάξεως τοῦ συμβολαίου, πέραν δὲ τούτου τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ Δημοσίων Ἔργων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10860)63 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων παρέσχεν δωρεὰν ἐνίσχυσιν εἰς τὴν Κοινότητα διὰ τὴν διαμόρφωσιν τῆς μικρᾶς κεντρικῆς πλατείας τῆς Κοινότητος. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐκτιθεμένων, κύριε Νομάρχα, φρονοῦμεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνεται λόγος περὶ ἐπιμερισμοῦ εὐθυνῶν δι’ οἱονδήποτε, ἀντιθέτως δὲ δέον νὰ ὀφείλωνται ἐκ μέρους τῆς Κοινότητος εὐχαριστίαι τόσον εἰς ὑμᾶς ὅσον καὶ εἰς τὰς λοιπὰς Ὑπηρεσίας αἵτινες προθύμως προσέφεραν τὰς ὑπηρεσίας των διὰ τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέραν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματός μας. Οὐδέποτε διεμαρτυρήθημεν εἰς οὐδένα, πολὺ δὲ περισσότερον εἰς ἐκπροσώπους τῆς ΕΔΑ οὓς ἀγνοοῦμεν παντελῶς, ἐν σχέσει δὲ μὲ τὴν διὰ προπαγανδιστικοὺς λόγους ἐπέμβασίν της, ὑποβάλλομεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τηλεγραφήματός μας, ὑποβληθὲν εἰς ἀξιότιμον Πρόεδρον Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ὡς καὶ πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Πατρὶς» Πύργου.

Ὁ Πρόεδρος

Δ. ΚΟΚΚΩΝΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΗΛΕΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 24252. Ἐν Πύργῳ τῇ 4 Ἰουλίου 1963 Περίληψις ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 64 ἐρωτήσεως βουλευτῶν περὶ ὑδρεύσεως Κοινότητος Χάβαρι. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γεν. Δ)νσιν Διοικήσεως–Δ)νσιν Τοπ. Αὐτ)σεως Ὑπηρεσ. Δημ. καὶ Κοινοτ. Ἔργων Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66619)12.6.63 ὑμετέρας διαταγῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 574)17.5.63 ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Χάβαρι μετὰ τῆς συναφοῦς αὐτῇ ὁμοίας τούτου πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ἵνα εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν τούτων. Συναφῶς ἀναφέρομεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20245) 12.5.63 ἡμετέρας ἀναφορᾶς ὑπεβλήθησαν ὑμῖν (Δ)νσιν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως) συμβόλαια συνάψεως δανείου δρχ. 109.000 ἐγκριθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43714)6.5.63 ὑμετέρας ἀποφάσεως διὰ τὴν διενέργειαν γεωτρήσεως δι’ ὕδρευσιν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος.

Ὁ Νομάρχης

Σ. ΚΟΥΒΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9468 ἀπὸ 10.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 171 ἐρώτησις, διὰ τὸ ἐν περιλήψει ἀντικείμενον, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε ταῦτα εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον βουλευτήν. Τὰ περὶ πυροβολισμῶν καὶ παρανόμως ὁπλοφορούντων ἐν τῷ συνοικισμῷ Λεγραινῶν Λαυρίου, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα, καθ’ ὅσον, ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως οὐδεὶς τῶν κατοίκων τούτου ὁπλοφορεῖ νομίμως ἢ παρανόμως, οὐδὲ καὶ ἠκούσθησαν ἢ ἐγένετο λόγος περὶ πυροβολισμῶν ὑπὸ τῶν κατοίκων. Τὸ ἀληθὲς ἐν προκειμένῳ, εἶναι ὅτι πρὸ μηνὸς περίπου, κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας ἐν τῷ συνοικισμῷ Λεγραινῶν, ὁ Καλογήρου Σπυρίδων, ἐκ Μυτιλήνης, φρεατωρύχος ἐπυροδότησε δύο καψύλια δυναμίτιδος χάριν παιδιᾶς, ἅτινα κατεῖχεν ὡς ἐκ τῆς ἐργασίας του καὶ τὴν ἐκπυρσοκρότησιν τούτων εἷς μὲν ἀντελήφθη, ἕτερος δὲ ἀκούσας τοὺς κρότους ἐξέλαβεν τούτους ὡς πυροβολισμοὺς ἢ ἐξατμίσεις δικύκλου ἢ τρικύκλου μοτοσυκλέττας καὶ ἐντεῦθεν ἐδημιουργήθη τὸ θέμα. Ἐναντίον τοῦ ἀνωτέρω ἐνηργήθησαν τὰ νόμιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8055) 27.5.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν ἐν σχέσει μὲ τὴν κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐν Πετρουπόλει–Ἀττικῆς τελεσθέντων ἐγκαινίων τῆς λεωφόρου 25ης Μαρτίου παράστασιν ὁμάδος «Ἐλπιδοφόρων Νέων» νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ τῆς προσκλήσεως καὶ συμμετοχῆς ὀργανώσεων, συλλόγων, σωματείων καὶ ἰδιωτῶν κατὰ τὰς διαφόρους ἑορτὰς καὶ λοιπὰς ἑορτασίμους ἐκδηλώσεις, δὲν εἶναι θέμα ἀστυνομικῆς ἁρμοδιότητος καὶ εὐθύνης, ἀλλ’ ἑτέρων Ἀρχῶν Αὐτοδιοικήσεως Ἐκκλησιαστικῶν κλπ. Σύν τούτοις γνωρίζεται, ὅτι κατὰ τὴν συγκεκριμένην ταύτην ἐκδήλωσιν τὴν τάξιν ἐτήρησεν ἐξ ὁλοκλήρου ἡ οἰκεία ἀστυνομικὴ ἀρχή, ἄνευ ἀναμίξεως ἄλλης τινὸς καὶ δὴ τῶν μνημονευομένων «Ἐλπιδοφόρων Νέων». Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, καὶ Ν. Τσόχα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8050 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, τὸ περιεχόμενον τῆς ὁποίας ἀφορᾷ καταγγελίας των δι’ ἐκνόμους ἐνεργείας τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης εἰς βάρος πολιτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης προέκυψαν τὰ κάτωθι: 1) Τὴν 24ην ὥραν τῆς 2.4.63 ὁ διατεταγμένος εἰς ὑπηρεσίαν σκοποῦ τοποθέτου χωροφύλαξ τοῦ ἐν Καρδίτσῃ ἀστυνομικοῦ τμήματος ἀντιληφθεὶς τὸν ἰδιώτην Μποῦτον Θωμᾶν ἐξερχόμενον ἐκ τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Κουμουνδούρου κειμένου καταστήματος καὶ μὴ γνωρίζων ποία ἡ σχέσις τούτου, μὲ αὐτό, ἐξ ὑποχρεώσεως ἐζήτησε σχετικὰς πληροφορίας καὶ τὰ στοιχεῖα τῆς ταυτότητός του. Κατόπιν τῆς ἀδικαιολογήτου ἀρνήσεώς του νὰ δώσῃ τὰ στοιχεῖα του, προσήχθη εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα, ὅπου μετὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς ταυτότητός του ἀφέθη ἀμέσως ἐλεύθερος. Ἐν σχέσει πρὸς τοὺς ἰσχυρισμοὺς τούτου περὶ κακοποιήσεώς του, γνωρίζεται, ὅτι οὗτος ὑπέβαλε μήνυσιν κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας ἀναμένεται. 2) Ὁ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενος Καραγιάννης Ἰωάννης, ἐκλήθη εἰς τὸν ἀστυνομικὸν σταθμὸν Λεονταρίου, κατόπιν τῆς ὑποβολῆς παραπόνων ὑπὸ τοῦ Γκατζούδη Δημοσθένους περὶ ὕβρεων καὶ ἀπειλῶν ἐκ μέρους τούτου εἰς βάρος του καὶ ἀφοῦ τῷ ἐγένοντο αἱ δέουσαι συστάσεις ἀπῆλθεν ἄνευ ἑτέρας ὀχλήσεως. 3) Τὰ εἰς βάρος τοῦ Σταθμάρχου Σοφάδων Ἀνθυπασπιστοῦ Τζουβράκα Κων)νου καταγγελλόμενα, ὡς καὶ αἱ λοιπαὶ αἰτιάσεις δὲν ἐξηκριβώθησαν ὡς ἀληθεῖς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουλίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν νομοθεσίας». Ὁ κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§9Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζει ἡ ΕΔΑ, ὅτι πρέπει νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἐπίγνωσις τῆς καταστάσεως τῆς πολιτικῆς εἰς τὴν χώραν καὶ νὰ ὑπάρχῃ πολὺ μειωμένον τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης ἔναντι τοῦ μέλλοντος τοῦ τόπου αὐτοῦ διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ προτείνεται ὡς ἐκλογικὸς νόμος μὲ τὸν ὁποῖον θὰ διεξαχθοῦν αἱ ἐπικείμεναι ἐκλογαὶ πρὸς ἐκκαθάρισιν τῆς ἀνωμάλου, ὡς ἐδέχθησαν καὶ οἱ ἀγορηταὶ τῆς ΕΡΕ, καταστάσεως, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς πολιτικῆς ὁμαλότητος εἰς τὸν τόπον αὐτὸν νόμου, ὁ ὁποῖος φέρει ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῶν παραμορφωτικῶν τῆς λαϊκῆς θελήσεως ἐκλογικῶν νόμων ποὺ ἐνεκαινιάσθησαν ἰδίως ἀφ’ ἧς ὁ κ. Καραμανλῆς ἵδρυσε τὴν ΕΡΕ καὶ ἐγένετο Κυβέρνησις. Πρέπει νὰ μὴ ἔχωμεν ἐπίγνωσιν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς, ἰδίως τοῦ 1961, εἰσῆλθεν ἡ χώρα εἰς μίαν ὀξυτάτην κρίσιν, ἡ ὁποία ἐξειλίχθη εἰς κρίσιν θεσμῶν. Τὸ αἴτιον ἦτο ἡ ἐκ προμελέτης κατασκευὴ μιᾶς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἐξ ἀρχῆς ἐκ κατασκευῆς εὑρίσκετο εἰς ὀξυτάτην διάστασιν μὲ τὸ δημόσιον φρόνημα. Αὐτὸ τὸ ἐπέτυχεν ἐν μέρει ὁ νόμος ὁ καλπονοθευτικός, τὸ ἐπέτυχε ἐν μέρει ἡ βία καὶ ἡ νοθεία. Αὐτὰ τὰ δύο συνέθεσαν τὸ ἐκλογικὸν πραξικόπημα τοῦ 1961. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ τὸ καταλάβωμεν, ὅτι ἡ Βουλὴ ἡ παροῦσα πεθαίνει ἀπὸ ἔλλειψιν ἀντιπροσωπευτικότητος, πεθαίνει, διότι οὐδέποτε ἀντιπροσώπευσε τὰ φρονήματα καὶ τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ τώρα κατασκευάζονται ἐκ πονηροῦ, ὅπως θὰ ἴδωμεν, διάφοροι συλλογισμοὶ περὶ ἀνάγκης ἰσχυρᾶς καὶ αὐτοδυνάμου Κυβερνήσεως κλπ, διὰ νὰ δικαιολογήσωμεν ἕνα νέον πραξικόπημα δι’ ἐκλογικοῦ νόμου. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὁ κ. Τσάτσος καὶ ὁ κ. Βουρδουμπᾶς ἀποκρούοντες τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν, ἀνεγνώρισαν, ὅτι διὰ τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς δὲν εἶναι δυνατὸν κανένα κόμμα νὰ ἔχῃ τὴν πλειοψηφίαν. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ πάρωμεν τὰ δεδομένα τοῦ 1961, τὰ ἐξ ὑπαρχῆς πλαστὰ καὶ νοθευμένα. Ἂς πᾶμε καθ’ ὑπόθεσιν εἰς τὰ δεδομένα τοῦ 1958, ὁπότε τὸ καὶ σχετικῶς πλειοψηφῆσαν καὶ ἐλθὸν πρῶτον κόμμα μὲ τὸ 40% τῶν λαϊκῶν ψήφων, ἐπῆρε τὸ 60% τῶν βουλευτῶν χάρις εἰς τὸ ἐκλογικὸν σύστημα, χάρις εἰς τὴν πριμοδότησιν καὶ ἂς ὑποθέσωμεν αὐθαιρέτως, ὅτι ἤθελεν ἐπαναληφθῆ τὸ ἴδιον. Δὲν τὸ καταλαβαίνουμεν, ὅτι ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πλειοψηφία, ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ἀντιτιθεμένη εἰς τὴν ΕΡΕ, ἡ ἀντιτιθεμένη εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ΕΡΕ, δυνάμει τεχνασμάτων ἐκλογικοῦ νόμου θὰ καθίστατο μειοψηφία εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ὑπῆρχε πλειοψηφία τῆς ΕΡΕ μὴ ἀνταποκρινομένη εἰς τὴν λαϊκὴν θέλησιν δὲν τὸ καταλαβαίνουμε ὅτι βάζουμε φωτιὰ εἰς τὴν ἡσυχίαν τοῦ τόπου, ὅτι ἀντὶ νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὴν ὁμαλότητα ὁδηγούμεθα εἰς τὴν ὀξυτάτην τῶν ἀνωμαλιῶν; Ἂς ἀφήσωμεν τὰς σοφιστείας, κ. συνάδελφοι, καὶ τὰς δικαιολογίας ἐπὶ τῇ βάσει τῆς θεωρίας τῆς ἰσχυρᾶς Κυβερνήσεως, ἂς τὰ ἀφήσωμεν αὐτά, τὰ ὁποῖα τείνουν ἁπλῶς νὰ δώσουν δικαίωσιν εἰς τὴν προμελέτην νὰ κατασκευασθοῦν οἱ περισσότεροι βουλευταὶ διὰ τῶν ὀλιγωτέρων λαϊκῶν ψήφων. Ἂς ἀνατρέξωμεν εἰς βασικὰς καθαρὰς θεμελιώδεις ἀρχὰς τοῦ Πολιτεύματος. Καὶ ἡ πιὸ θεμελιώδης ἀρχὴ τοῦ Πολιτεύματός μας εἶναι τὸ ἄρθρον 21 τοῦ Συντάγματος ποὺ λέγει: «Ἅπασαι αἱ ἐξουσίαι πηγάζουν ἐκ τοῦ Ἔθνους, ἐνεργοῦνται δὲ καθ’ ὅν τρόπον ὁρίζει τὸ Σύνταγμα». Καὶ τὸ ἐξηγοῦν αὐτοὶ οἱ συνταγματολόγοι, ὁ Σαρίπολος καὶ οἱ ἄλλοι, ὅτι κυρίαρχον ὄργανον εἶναι ἕνα συλλογικὸν ὄργανον, ἕνα κολλέγιουμ, ὁ λαός, τὸ ἐκλογικὸν Σῶμα. Αὐτὸ τὸ ἐκλογικὸν Σῶμα, τὸ κυρίαρχον συλλογικὸν ὄργανον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ δικαίου, ὀργανώνεται διὰ τῆς Βουλῆς τῶν ἀντιπροσώπων. Εἰς τὸ Ἔθνος δέ, εἰς τὸν κυρίαρχον λαὸν καὶ μόνον εἰς αὐτό, ἀνήκουν αἱ δύο βασικαὶ ἐξουσίαι νὰ ἐκπροσωπηθῇ διὰ τῶν ἀντιπροσώπων του καὶ νὰ στηρίξῃ τὰς Κυβερνήσεις διὰ τῆς πλειοψηφίας τῶν ἀντιπροσώπων του. Στηρίζεται ἐπάνω εἰς τὴν παμπαλαίαν κλασσικὴν καὶ ἀκλόνητον ἀρχήν, ὅτι κατισχύει ἡ θέλησις τῶν περισσοτέρων καὶ ὅτι ἐκπροσωποῦνται καὶ οἱ ὀλιγώτεροι, διὰ νὰ ἐλέγχουν. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ παλαιὰ πρὸ 25 αἰώνων Κράτη, ποὺ ἐταυτίζοντο μὲ τὰς πόλεις, εἰς τὸ ἄστυ, ἦτο δυνατὸν αὐτὴ ἡ καταρίθμησις τῶν περισσοτέρων νὰ γίνεται διὰ τῆς συνελεύσεως ὅλων τῶν ἐλευθέρων πολιτῶν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Δήμου. Καὶ σήμερον ὑπάρχει ἕνα παλαιολογικὸν ἀπολίθωμα εἰς τὴν ἐποχήν μας, εἰς τὰ ὀλιγώτερον κατῳκημένα καντόνια τῆς Ἑλβετίας, ὅπου συνέρχονται ὅλοι οἱ πολῖται μίαν ἢ δύο φορὰς τὸ ἔτος πρὸς λῆψιν ἀποφάσεων. Ἦτο ἡ ἄμεσος Δημοκρατία. Ἡ αὔξησις κατ’ ἔκτασιν καὶ πληθυσμὸν τῶν νεωτέρων Κρατῶν, ἀπέκλεισε σήμερον τὴν ἄμεσον Δημοκρατίαν καὶ ἐδημιούργησε τὴν ἔμμεσον Δημοκρατίαν, τὸ ἀντιπροσωπευτικὸν σύστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐκλέγεται ἀπὸ τοὺς περισσοτέρους καὶ κατὰ τρόπον ἀντιπροσωπευτικὸν τῆς λαϊκῆς θελήσεως, ὡρισμένος ἀριθμός, παρ’ ἡμῖν 300 λειτουργοί, λεγόμενοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι κατὰ πλάσμα δικαίου ἐκπροσωποῦν τὸν λαόν, διότι ἐκπορεύονται ἀπὸ αὐτόν. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει —ὅλα τὰ σοφίσματα τὰ ὁποῖα τείνουν, ὥστε νὰ δικαιολογήσουν, ὥστε ἡ πλειοψηφία τῶν ἀντιπροσώπων νὰ εἶναι ἡ μειοψηφία τῶν ἀντιπροσωπευομένων— δὲν ὑπάρχει θέσις δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ σοφίσματα. Βάσις τοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ συστήματος καὶ τῆς κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας, εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς ἰσότητος, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει ὥστε μία ὁμὰς πολιτῶν νὰ ἔχῃ ὀλιγωτέραν δύναμιν ἀντιπροσωπεύσεως ἀπὸ ἄλλην ἰσάριθμον ὁμάδα. Ὁ Μιραμπὼ ἔλεγεν, ὅτι ἡ ἀντιπροσώπευσις πρέπει νὰ εἶναι ἴση. Τοῦτο θὰ πραγματωθῇ, ἐὰν κάθε ὁμὰς ἀνθρώπων ἐκλέγει τόσους ἀντιπροσώπους, ὅσους καὶ μία ἄλλη ὁμὰς ἔχουσα τὴν αὐτὴν ἀριθμητικὴν δύναμιν. Δι’ αὐτὸ ἀπεκρυσταλλώθη εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1793 εἰς ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ὥριζεν ὅτι κανεὶς δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀντιπροσωπεύεται περισσότερον ἀπὸ τὸν ἄλλον. Εἶναι ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς ψήφου ὡς ἴσης, ποὺ ἀπορρέει ἀπὸ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματός μας. Αὐτὴ ἡ βάσις, ἡ μόνη σίγουρη, ἡ ὁποία μᾶς προστατεύει ἀπὸ σοφίσματα, αὐτὴ ἡ βάσις, ἡ ὁποία μᾶς προστατεύει ἀπὸ τὴν νόθευσιν τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ συστήματος δὲν εἶναι πλέον, κ. συνάδελφοι, ἐσωτερικόν μας δίκαιον, ἀλλὰ ἔχει καταστῆ τὴν ἑπομένην τοῦ ἀντιφασιστικοῦ πολέμου, τῆς νίκης τῶν λαῶν ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ, θεσμὸς διεθνοῦς δικαίου. Τὸ ἄρθρον 21 τῆς Οἰκονομικῆς Διακηρύξεως τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ὁρίζει εἰς μὲν τὴν παράγραφον 1 «πᾶν πρόσωπον ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μετέχῃ εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν δημοσίων ὑποθέσεων τῆς χώρας του εἴτε ἀπ’ εὐθείας εἴτε διὰ μέσου ἀντιπροσώπων ἐλευθέρως ἐκλεγομένων». Καὶ εἰς τὴν παράγρ. 3 τοῦ ἰδίου ἄρθρου: «Ἡ θέλησις τοῦ λαοῦ εἶναι τὸ θεμέλιον τοῦ κύρους τῆς Δημοκρατίας. Ἡ θέλησις αὕτη δέον νὰ ἐκφράζηται δι’ ἀδιαβλήτων ἐκλογῶν αἱ ὁποῖαι νὰ διενεργοῦνται περιοδικῶς διὰ καθολικῆς ἴσης καὶ μυστικῆς ψηφοφορίας». Δηλαδὴ ἴση ψηφοφορία καὶ περιοδικῶς. Τὸ περιοδικῶς προκειμένου περὶ τῆς ἀποθεώσεως τῆς σκοπιμότητος τῆς ἰσχυρᾶς καὶ μακροβίου Κυβερνήσεως τὶ νόημα ἔχει; Τὶ ἄλλο παρὰ τὸ ἑκάστοτε πρέπει νὰ ἐλέγχεται, ὅτι ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν θέλησιν τῆς πλειοψηφίας, πρὸς τὴν θέλησιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ μετέχουν ἐλευθέρως τῶν δημοσίων πραγμάτων.

§10Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὅπως γίνεται εἰς τὰ Ἀνατολικὰ καθεστῶτα.

§11Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁμιλοῦμεν, κ. συνάδελφοι, περὶ τοῦ καθεστῶτος τῆς κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ συστήματος, ὁμιλοῦμεν διὰ τὸ τὶ γίνεται παρ’ ἡμῖν. Θὰ ἠμποροῦσα κάλλιστα, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐδῶ τόπος διαλέξεων, νὰ σᾶς ἐξηγήσω τὶ γίνεται ἐκεῖ καὶ πῶς ἀπολήγει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ εἰς τὴν ἄνοδον. Δὲν εἶναι τὸ θέμα μας. Τὸ θέμα μας εἶναι τὸ τὰ γίνεται ἐδῶ καὶ τὶ γίνεται ὑπὸ τὸ παρὸν καθεστώς. Κύριοι συνάδελφοι, τοῦτο ἐπετεύχθη πρῶτον ἱστορικῶς διὰ τοῦ λεγομένου πλειοψηφικοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον πρῶτον ἀνεφάνη. Διεπιστώθησαν μειονεκτήματα, διεπιστώθη ὅτι εἶναι δυνατὸν μεγάλαι, ἰσχυρόταται μειοψηφίαι νὰ μὴ ἀντιπροσωπεύωνται καθόλου ὡς ἐπίσης τὸ εἰς παγκρατικὴν κλίμακα πλειοψηφοῦν κόμμα νὰ μειοψηφίσῃ εἰς βουλευτάς. Αὐτὸ συνέβη τὸ 1920 ὁπότε τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καίτοι λαβὸν περισσοτέρας ψήφους πλὴν τῶν στρατιωτικῶν αἱ ὁποῖαι δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν εὑρέθη νὰ μειοψηφῇ εἰς βουλευτάς. Διεπιστώθη ἀκόμη, ὅτι ἐπειδὴ ἐξηρτᾶτο εἰς τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα ἀπὸ 10 ἢ 100 ἢ 500 ψήφους, τὸ σύνολον τῶν ἑδρῶν μιᾶς μεγάλης περιφερείας ἦτο ἰσχυρὸν κίνητρον καὶ βίας καὶ νοθείας. Διεπιστώθη ἀκόμη, ὅτι εἰς μίαν ἐποχὴν ὅπου αἱ κοινωνικαὶ ἐξελίξεις εἶναι γοργαὶ καὶ πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν ὅπου νέαι κοινωνικαὶ δυνάμεις ἀνταποκρινόμεναι πρὸς τὰς τεχνολογικὰς ἐξελίξεις τῆς ἐποχῆς μας, προβάλλουν εἰς τὸ προσκήνιον, δὲν θὰ ἦτο ἐπιτετραμμένον ἕνα σύστημα αὐτοῦ τοῦ εἴδους, ὅπως τὸ πλειοψηφικόν, νὰ ἐμποδίζῃ τὴν ἐκπροσώπησιν ὑπαρχουσῶν ἰσχυρῶν κοινωνικῶν δυνάμεων, τάσεων καὶ ροπῶν. Δι’ αὐτὸ ἐπενοήθη καὶ κατέκτησε καὶ οὐσιαστικῶς κυριαρχεῖ τὸ ἐκλογικὸν δίκαιον τῆς Ἠπειρωτικῆς Εὐρώπης, τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς. Αὐτὸ βέβαια εὑρίσκεται εἰς συνάρτησιν μὲ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἴσης ἐκλογικῆς βάσεως εἰς ὅλας τὰς περιφερείας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ ρητὴν ἐπιταγὴν τοῦ Συντάγματός μας εἰς τὸ ἄρθρον 68. Περαιτέρω εἰς τὰς χώρας ὅπου ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ τὸ πλειοψηφικόν, περιωρίσθησαν τὰ μειονεκτήματά του διὰ τῆς καθιερώσεως τῆς στενωτάτης μονοεδρικῆς περιφερείας, ὅπως εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ τὴν Ἀμερικήν, αἱ ὁποῖαι δίδουν τοὐλάχιστον τὸ δικαίωμα καὶ τὴν δυνατότητα νὰ ἐκπροσωποῦνται αἱ ἰσχυρότεραι ἐκ τῶν μειοψηφιῶν διότι ἀποκλείεται αἱ ἰσχυρότεραι ἐκ τῶν μειοψηφιῶν νὰ μὴ εἶναι εἰς μερικὰς μονοεδρικὰς περιφερείας πλειοψηφίαι. Καὶ συγχρόνως τὸ ἀντίθετον κατενοήθη ὅτι ἡ ἀναλογικὴ ἔχει ἀνάγκην ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρας ἐκλογικῆς περιφερείας διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ, νὰ πραγματοποιηθῇ. Περιφέρειαι, ὅπως παρ’ ἡμῖν τῆς μιᾶς, τῶν δύο, τῶν τριῶν ἢ τεσσάρων ἑδρῶν, αἱ ὁποῖαι καλύπτουν περισσότερον ἀπὸ τὸ ⅕ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν καὶ δὲν συνάδουν μὲ τὸ σύστημα τῆς ἀναλογικῆς, διότι μὴ ἀναδεικνύουσαι ἐκ τῆς αʹ κατανομῆς ἀφήνουν πολλὰς ἕδρας νὰ καλυφθοῦν αὐθαιρέτως διὰ τῶν μεθόδων καὶ τοῦ μηχανισμοῦ τῆς Βʹ. Ἀντὶ ὅμως νὰ διέπεται ἡ χώρα ἐν ὄψει καὶ τῶν εἰδικῶν παρ’ ἡμῶν συνθηκῶν ἀπὸ τὸ τίμιον σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς τὸ ὁποῖον δὲν ἀφαιρεῖ ἀπὸ κανένα οὔτε μίαν ψῆφον καὶ δὲν πριμοδοτεῖ κανένα, ἀλλὰ ἀπομένει εἰς ἕκαστον κόμμα τὸ δίκαιον καὶ τὸ ἀνῆκον, ἀφ’ ἧς ἰδίως ἡ ΕΡΕ ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν καταβάλλεται φαιὰ οὐσία, ἀπεριορίστως, διατί; Μὲ τὴν προμελέτην νὰ ἐπινοοῦνται ἐκλογικὰ συστήματα τὰ ὁποῖα νὰ δίδουν εἰς τὰς ὀλιγωτέρας ψήφους τὰς περισσοτέρας βουλευτικὰς ἕδρας. Ἡ ἔμπνευσις δὲν εἶναι ἔμπνευσις δημοκρατική. Ἔχει δύο προηγούμενα πασίγνωστα. Τὸ προηγούμενον τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου τοῦ Μουσολίνι τοῦ 1923 μὲ τὸ ὁποῖον ἐπεδότησε τὸ σχετικὸν πλειοψηφικὸν κόμμα μὲ τὰ 75% τῶν ἑδρῶν ἐὰν εἶχε τὰ 25% τοῦ συνόλου τῶν ψήφων. Καὶ εἶχεν ἐπίσης τὴν ἔμπνευσίν του καὶ ἀπὸ τὸν ἐκλογικὸν νόμον 1957 τῆς Τουρκίας τοῦ Μεντερές. Τὸ θεώρημα: Ἀνάγκη ἰσχυρῶν Κυβερνήσεων. Προορισμὸς τῶν ἐκλογῶν ὑποστηρίζουν οἱ ρήτορες τῆς ΕΡΕ δὲν εἶναι νὰ ἀντιπροσωπευθῇ ὁ λαός, ἀλλὰ νὰ γίνουν ἰσχυραὶ Κυβερνήσεις. Ἰσχυραὶ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοὺς ἀποδοκιμασθέντας ἀπὸ τὴν λαϊκὴν πλειοψηφίαν; Ἰσχυραὶ Κυβερνήσεις ἀπὸ τὴν μειοψηφίαν τοῦ λαοῦ; Βεβαίως δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον. Διότι, μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία αἰσθάνεται, ὅτι ἔχει τὸν λαὸν κατὰ πλειοψηφίαν ἀντιμέτωπόν της, ἀσφαλῶς ἐπιχειρεῖ νὰ τὸν ὑποτάξῃ, ἀσφαλῶς καταφεύγει εἰς ἀστυνομικὰ μέτρα, ἀσφαλῶς ἱδρύει ΚΥΠ, ἀσφαλῶς θέτει εἰς χρῆσιν τὰ ρόπαλα καὶ τελικῶς τὰ τρίκυκλα. Καὶ πάλιν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἰσχυρὰ ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἡ πλειοψηφία τοῦ λαοῦ τὴν ἀποκρούῃ, ἀντιπαλαίει ἐναντίον τῶν μέτρων της, τὰ ὁποῖα ἀποδοκιμάζει, ὅπως ἀπεδοκίμασε τὸ πρόγραμμά της καὶ εὑρίσκεται εἰς συνεχῆ πάλην ὁ λαὸς ὁ κυρίαρχος καὶ ἡ ἔκφρασις τῆς κρατικῆς θελήσεως; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἰσχυρὰ ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῆς μειοψηφίας; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι εἶναι ἰσχυρὰ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐνσαρκώνει τὴν σύγκρουσιν λαοῦ καὶ Κράτους; Κύριοι συνάδελφοι, ἢ ἀποδεχόμεθα τὴν Κοινοβουλευτικὴν Δημοκρατίαν, τὸ ἀντιπροσωπευτικὸν σύστημα, ἢ δὲν τὴν ἀποδεχόμεθα. Ἐὰν τὴν ἀποδεχώμεθα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν νοθεύωμεν διὰ τοῦ νόμου πρὸς ἐπίτευξιν ἰσχυρᾶς Κυβερνήσεως στηριζομένης εἰς τὴν μειοψηφίαν τοῦ λαοῦ. Ἐὰν ἐπιμένουν εἰς αὐτό, τότε πρὸς τὶ τὰ προσχήματα; Διατὶ νὰ κάμωμεν ἐκλογὰς κάθε τόσον; Διὰ νὰ ἀδιαφοροῦν πρὸς τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἐγκαθιδρύουν ἐπ’ αὐτοῦ Κυβερνήσεις, τὰς ὁποίας κατὰ πλειοψηφίαν ἀπεδοκίμασε; Τότε ὑπάρχουν ἄλλα συστήματα, ἡ ἀπόλυτος μοναρχία, ἡ δικτατορία. Διατὶ λοιπὸν τὰ προσχήματα; Ὁρίστε, προχωρήσατε καὶ ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα καλὰ ξεμπερδέματα. Εἶναι γνωστὸν τὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, οὐδὲν ἐκλογικὸν σύστημα δὲν ἐγγυᾶται ἀφ’ ἑαυτὸ ὁμοιογενῆ Κυβέρνησιν, ἐὰν τὸ λαϊκὸν φρόνημα εἶναι πολὺ διεσκορπισμένον. Κανένα σύστημα δὲν ἐγγυᾶται ἀφ’ ἑαυτοῦ ὁμοιογενεῖς Κυβερνήσεις, ἐὰν τὰ λαϊκὰ ρεύματα εἶναι πανίσχυρα. Εἴχαμε καὶ μὲ πλειοψηφικὸν τὴν ἀνάγκην συμμαχικῶν Κυβερνήσεων καὶ μὲ ἀναλογικὴν ὁμοιογενεῖς Κυβερνήσεις. Ὅταν λέγωμεν ἐκ τῶν προτέρων, ὅταν ἔχωμεν τὸ παράδειγμα τῆς Ἰταλίας ἡ ὁποία κυβερνᾶται ἀπὸ συμμαχικὰς Κυβερνήσεις, ὅταν λέγωμεν, ὅτι χρειάζονται ὁμοιογενεῖς Κυβερνήσεις, ἄλλως θὰ ἔχωμεν συμφορὰν καὶ ὅταν ἔχωμεν τὸ δίδαγμα τῆς ἐπὶ 8ετίαν παρ’ ἡμῖν ὁμοιογενοῦς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία κατέλυσε κάθε ἀρχὴν καὶ μετεβλήθη εἰς καθεστώς, νομίζω, ὅτι λέγομεν ὑπερβολάς. Τὸ 1956 ἡ ΕΡΕ ἐψήφισε τὸ τριφασικὸν σύστημα. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἂν ἐφηρμόζετο οἱονδήποτε ἐκ τῶν τριῶν συστημάτων ποὺ συγχρόνως ἐφηρμόσθη εἰς διαφόρους περιφερείας ἕκαστον ἂν ἐφηρμόζετο ἑνιαίως καθ’ ὅλον τὸ Κράτος ἡ ΕΡΕ θὰ ἡττᾶτο. Τὸ 1958 ἡ βία καὶ ἡ νοθεία ἐπραγματοποιήθησαν διὰ τοῦ τότε ἰσχύσαντος ἐκλογικοῦ συστήματος. Διὰ νὰ τὸ κάμω σαφὲς τοῦτο νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ χρησιμοποιήσω ἕνα παράδειγμα. Εἰς τὴν σελίδα 280 τῆς ἀπογραφῆς ἀποτελεσμάτων τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1961 ἐμφανίζονται τὰ τέσσαρα τμήματα τοῦ χωρίου Μανταμάδες τῆς ἰδιαιτέρας μου

ἐκλογικῆς περιφερείας ὡς ἑξῆς: Σύνολον ψηφοφορησάντων

1.640, ΕΔΑ 1.122.

Ἂς φαντασθῶμεν, ὅτι ὅπως τοῦτο ἐπετεύχθη ἕνας εἰς ἄλλο τμῆμα, ἕνας ὁπλοφόρος, ἕνας τραμποῦκος πιέζων τοὺς 1.122 οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ ψηφίσουν ΕΔΑ καὶ ἐψήφισαν ΕΡΕ, ἐὰν τοῦτο συνέβαινε τὶ θὰ ἔλεγε κανείς; Θὰ ἔλεγεν ὅτι ἀποτελεῖ ἀποθέωσιν τῆς βίας. Τώρα δὲν τὸ χρειαζόμεθα αὐτὸ διὰ νὰ μεταφερθοῦν οἱ 1.122 ψῆφοι ἀπὸ τὴν μίαν παράταξιν εἰς τὴν ἄλλην. Αἱ διατάξεις τοῦ νόμου ἀπαλλάσσουν ἀπὸ τὸν κόπον τὸν τρομοκράτην, τὸν ἀπαλλάσσουν ἀπὸ μπλεξίματα μὲ τὰς ἀνακρίσεις, ὅπως γίνεται τώρα μὲ τοὺς τρομοκράτας τῆς Θεσσαλονίκης. Μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, 13.279 ψῆφοι τῆς Αἰτωλοακαρνανίας αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὴν ΕΔΑ ἐδημεύθησαν καὶ πῆγαν διὰ ἀνάδειξιν τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ, 10.301 τῆς Ἀττικῆς, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὴν ΕΔΑ ἐπῆγαν δι’ ἀνάδειξιν τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ. Ἔχω πλήρη κατάλογον ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἂν ἐγένετο ἀπὸ τρομοκράτας εἰς 1100 ψηφοφόρους θὰ ἐθεωρεῖτο ἔγκλημα, τὸ ἐπραγματοποίησεν ὁ νόμος εἰς 275.422 ψήφους τῆς ΕΔΑ τὰς ὁποίας παρωχέτευσεν τὸ 1961 πρὸς ἀνάδειξιν βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ. Καταθέτω σχετικὸν ἀναλυτικὸν πίνακα καὶ παρακαλῶ ὅπως καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Αʹ περιφέρεια Θεσσαλονίκης (μετ’ ἀφαίρεσιν χρησιμοποιηθεισῶν διὰ δύο ἕδρας ἐκ τῆς αʹ κατανομῆς) 15.000, Αἰτωλοακαρνανίας ἀχρησιμοποίητοι 13.279, Βʹ περιφέρεια Ἀθηνῶν (μετ’ ἀφαίρεσιν χρησιμοποιηθεισῶν διὰ 4 ἕδρας ἐκ τῆς αʹ κατανομῆς 12.000), Ἀττικῆς ἀχρησιμοποίητοι 10.729, Καρδίτσης ἀχρησιμοποίητοι 10.301, Βʹ Περιφερείας Πειραιῶς (μετ’ ἀφαίρεσιν χρησιμοποιηθεισῶν διὰ δύο ἕδρας αʹ κατανομῆς 10.000). Τρικάλων ἀχρησιμοποίητοι 9.860. Κερκύρας 9.240. Ἠμαθίας 9.105. Ἰωαννίνων 9.077, Κιλκὶς 9.032, Κοζάνης 8.857, Λαρίσης (μετ’ ἀφαίρεσιν χρησιμοποιηθεισῶν διὰ μίαν ἕδραν ἐκ τῆς αʹ κατανομῆς) 7.931, Σάμος ἀχρησιμοποίητοι 7.492, Μεσσηνίας 7.412, Ἔβρου 6804, Πέλλης 6.657, Ἠλείας 6.437, Εὐβοίας 6.386, Δράμας 6.374, Λευκάδος 5.528, Φθιώτιδος 5.525, Πιερίας 5.501, Κορινθίας 4.019. Αʹ Ἀθηνῶν, Αʹ Πειραιῶς καὶ Καβάλας ἀνὰ 4.000 μετ’ ἀφαίρεσιν τῶν ἐκ τῆς αʹ κατανομῆς καταληφθεισῶν ἑδρῶν 12.000, Λακωνίας, ἀχρησιμοποίητοι 3.947, Ἄρτης 3.917, Κεφαλληνίας 3.830, Χίου 3.803, Ἀρκαδίας 3.724, Κυκλάδων 3.459, Χαλκιδικῆς 3.098, Ρεθύμνης 3.092, Πρεβέζης 3.085, Μαγνησίας μετ’ ἀφαίρεσιν χρησιμοποιηθεισῶν διὰ μίαν ἕδραν ἐκ τῆς αʹ κατανομῆς 3.000. Λασηθίου ἀχρησιμοποίητοι 2894, Ζακύνθου 2.715, Δωδεκανήσου 2.654, Ξάνθης 2.613, Ροδόπης 2591, Ἀργολίδος 2.556, 14 ὑπόλοιπαι περιφέρειαι μὲ μικρότερον ἀριθμὸν ἀχρησιμοποίητων ψήφων 10.000. Σύνολον 275.424.

§12Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Διὰ τὸ 1951 τὶ ἐγένετο, κ. συνάδελφε;

§13Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡ ΕΔΑ δὲν κάμνει διάκρισιν μεταξὺ τῆς μιᾶς καὶ τῆς ἄλλης μεγαλυτέρας ἢ μικροτέρας νοθείας ποὺ γίνεται δι’ οἱασδήποτε ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς. Δὲν δεχόμεθα οὔτε τὸ σύστημα τοῦ 51. Ἐμμένομεν εἰς τὰς ἀρχάς μας ἀνεξαρτήτως σκοπιμοτήτων. Ἡμεῖς ἔχομεν ὡς πρόγραμμά μας τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν, τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξαμεν πάντοτε καὶ τὴν ὑπεστηρίξαμεν καὶ κατὰ τὸ 1958 ὁπότε ἡ ἐνισχυμένη μᾶς ηὐνόησε, τὴν ὑπεστηρίξαμεν δὲ ὄχι μόνον πρὸ τῶν ἐκλογῶν κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν εὐμενῆ ἔκβασιν τοῦ ἐκλογικοῦ ἀγῶνος, κρίνοντες τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν ἐκείνων.

§14Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ σεῖς εἶσθε συνεπεῖς, ἄλλοι δὲν εἶναι.

§15Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ πάρω ἕνα ἄλλο παράδειγμα ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἀπογραφήν. Εἰς τὴν σελίδα 276 ἀναγράφεται ὅτι τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα Ἀνατολῆς τοῦ Νομοῦ Σερρῶν ἐπὶ συνόλου ἐγκύρων ψηφοδελτίων 452 ἔλαβεν ἡ ΕΡΕ 452, δηλαδὴ τὸ σύνολον. Ἄν κάμω τὴν ὑπόθεσιν τώρα, ὅτι οἱ ψηφοφόροι αὐτοὶ διὰ πλαστῶν πιστοποιητικῶν εἶχον ἐγγραφῆ δύο φορὰς καὶ ἑπομένως οἱ 452 ἐγίνοντο 904 ὡς ἐγένετο ἀλλαχοῦ (περίπτωσις Χαϊδαρίου, Κιλκὶς κλπ.), τὶ θὰ ἐλέγαμεν τότε; Σκάνδαλον, νοθεία. Τώρα τὴν νοθείαν ἔρχεται νὰ τὴν κάμῃ ὁ ἴδιος ὁ νόμος διὰ τῆς διατάξεως τῆς ἐκ δευτέρου καταριθμήσεως τῶν ψήφων αἱ ὁποῖαι ὑπελογίσθησαν ἤδη εἰς τὴν πρώτην κατανομήν. Κάμνει οὕτω τὴν ἑξῆς διπλοψηφίαν. Ἔχω πίνακα κατὰ Ἐφετεῖα. Τὸν καταθέτω καὶ παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

Ἐπὶ 2 ἑκατομμυρίων 300 χιλιάδων ψήφων τῆς ΕΡΕ οἱ 1.800.000 ἐχρησιμοποιήθησαν δύο φορὰς πρὸς ἀνάδειξιν βουλευτῶν καὶ ἐκ τῆς πρώτης καὶ ἐκ τῆς δευτέρας κατανομῆς. Ἐχρησιμοποιήθησαν αἱ ψῆφοι αὐτοὶ πρὸς διπλοψηφίαν. Τώρα δὲ μὲ τὴν τρίτην κατανομὴν θὰ ἔχωμεν καὶ τρίτην χρησιμοποίησιν αὐτῶν. Ὑπὸ τὴν ἀπόλυτον ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἀπήντησα εἰς τὸν κ. συνάδελφον τῆς Βʹ περιφερείας Ἀθηνῶν, ἡμεῖς δὲν κάμνομεν διάκρισιν ἐὰν ἡ νοθεία εἶναι μικρὰ ἢ μεγάλη. Καταδικάζομεν τὴν νοθείαν γενικῶς, ἀλλὰ μὴ ξεκινᾶμε ἀπὸ τὴν ἰδέαν ὅτι εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογὰς ἔδραι διὰ τὴν βʹ κατανομὴν ἀπέμενον μόνον 28, ἀριθμὸς ἄλλωστε, ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς θὰ παίξῃ καίριον ρόλον πρὸς μεταβολὴν τῆς μειοψηφίας εἰς πλειοψηφίαν. Ὑπὸ τὸ τετραμερὲς σχῆμα ὅμως, ἔτσι τοὐλάχιστον εἶναι σήμερον ἡ διάταξις τῶν πολιτικῶν δυνάμεων, θὰ ἀπομείνουν 50, 60, 70 ἔδραι διὰ τὴν βʹ κατανομήν. Μὲ αὐτὰ τὰ δύο παραδείγματα ποὺ ἔθεσα ὑπ’ ὄψει σας ἀπέδειξα, ὅτι αἱ ἀντιδημοκρατικαὶ διατάξεις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου εἶναι ἰσοδύναμοι πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα μὲ τὴν βίαν καὶ νοθείαν, ὡσὰν προσπάθεια τοῦ νόμου νὰ ἦτο νὰ ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὸν κόπον αὐτὸν τὸν τραμποῦκον καὶ τὸν πλαστογράφον καὶ ἀντ’ αὐτῶν νὰ κάμῃ τὴν βίαν καὶ νοθείαν διὰ νόμου. Δηλαδὴ τὴν μεταφορὰν ψήφων εἰς κόμματα ἐναντίον τῶν ὁποίων ἐδόθησαν καὶ τὴν διπλῆν χρησιμοποίησιν ψήφων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ συνταγματικῶς ἀνεπίτρεπτον, διότι παραβιάζει τὴν ἀρχὴν τῆς ἴσης ψήφου. Ἄς μὴ συζητῶμεν ὑπὸ τὸ φῶς οἱασδήποτε ἀνησυχίας εἴτε τὸ φῶς οἱασδήποτε κομματικῆς πλεονεξίας, ἂς ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα ὡς ἔντιμοι ἰδιῶται. Ἐὰν οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν εὕρισκεν εἰς τὸν δρόμον ἕνα χρηματόδεμα ὁσονδήποτε σεβαστῆς ἀξίας, πιστεύω, ὅτι θὰ τὸ παρέδιδεν εἰς τὸν δικαιοῦχον. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαγάγωμεν εἰς τὸν δημόσιον βίον ἀρχὰς ἠθικῆς πλαδαρότητος τοιαύτας, τὰς ὁποίας ὡς ἰδιῶται δὲν θὰ ἠθέλαμεν ποτὲ νὰ ἐφαρμόσωμεν εἰς τὰς προσωπικάς μας σχέσεις καὶ νὰ σφετερισθῶμεν καὶ ὑπεξαγάγωμεν ψήφους, οἱ ὁποῖοι ἐδόθησαν ἐναντίον μας; Καὶ ἐπὶ πλέον πῶς υἱοθετεῖ αὐτὸ τὸ ἀνέντιμον σύστημα καὶ ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις; Κύριοι συνάδελφοι, ἐμμένουσα ὡς εἰς ἔσχατον ὅριον εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἡ ΕΡΕ, ὁμιλεῖ περὶ παραχωρήσεων, τὰς ὁποίας κάμνει εἰς τὰ ἄλλα Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸν ὅρον τὸν θεωροῦμεν ἀπαράδεκτον. Ἡ Ἀντιπολίτευσις διεκδικοῦσα τὴν ἁπλῆν ἀναλογικὴν δὲν ζητεῖ νὰ πριμοδοτηθῇ ἀπὸ κανένα. Ἀποκρούει ἐξ ἴσου τὸ νὰ πριμοδοτήσῃ οἱονδήποτε. Ἀλλὰ ζητοῦσα ἁπλῆν ἀναλογικήν, προασπίζει τὸ δικαίωμα τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ πάρῃ ὅ,τι τῆς ἀνήκει. Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἀξιοῖ νὰ πριμοδοτηθῇ. Αὐτὸ δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτον.

§16Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὄχι ἡ ΕΡΕ, κάθε κόμμα, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι μεγαλύτερον.

§17Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι σαφές, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τίποτε δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ χωρὶς τὴν συναίνεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τίποτα δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ μόνη της ἡ ΕΡΕ, οὔτε ἐκλογικὸν νόμον ἠμπορεῖ νὰ ψηφίσῃ οὔτε εἰς τὰς ἐκλογὰς νὰ κατέλθῃ μόνη της. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς διαπιστώσεως τῆς πραγματικότητος, ἀποτελεῖ βαρυτάτην εὐθύνην τῆς λεγομένης Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὄχι μόνον ἐν ὀνόματι γενικῶν ἀρχῶν, ὄχι μόνον ἐν ὀνόματι τοῦ σεβασμοῦ τῶν ἐπιταγῶν τοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ συστήματος, ἀλλὰ ἐν ὀνόματι ἑνὸς πρακτικοῦ καὶ ἀμέσου στόχου τοῦ συμφέροντος τῆς Πατρίδος, τοῦ συμφέροντος τῆς ὁμαλότητος, ἐνῷ ἠξεύρει, ὅτι ἂν τυχὸν διὰ τοῦ προτεινομένου παρ’ αὐτῆς ἐκλογικοῦ συστήματος ἤθελε δημιουργηθῆ πλειοψηφία Βουλῆς ἀντιστοιχοῦσα εἰς μειοψηφίαν τοῦ λαοῦ, εἰς μειοψηφίαν τοῦ ἔθνους, θὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα ἄνευ προηγουμένου παροξυσμὸν τῆς ἀνωμαλίας, ἐν τούτοις, παραγνωρίζουσα καὶ γενικὰς ἀρχὰς καὶ ἄμεσον πολιτικὸν ἐθνικὸν συμφέρον, υἱοθετεῖ ἕνα σύστημα καὶ δὲν θέτει ψῆφον ἐμπιστοσύνης διὰ νὰ ἀξιώσῃ τὴν ἐπιβολὴν τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς ἐκείνου δηλ. τοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἔξοδον τῆς χώρας ἐκ τῆς ἀνωμαλίας. Αὐτὰ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ἐνισχυμένης καὶ ἐπὶ τοῦ ἐκ δευτέρου ὑπολογισμοῦ τῶν ψήφων εἰς τὴν Βʹ κατανομήν. Ὡς πρὸς τὴν ψῆφον τοῦ στρατοῦ, ἡ θέσις εἶναι γνωστὴ καὶ εἶναι ἀπόλυτος. Οὐδεὶς ἀρνεῖται εἰς τὰ στρατευμένα παιδιὰ τοῦ λαοῦ τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφράσουν διὰ τῆς ψήφου των τὴν γνώμην των ὡς πολῖται ἐφ’ ὅσον δύνανται νὰ τὸ πράξουν ἐλευθέρως καὶ εὑρίσκονται κατὰ τύχην εἰς τὸν τόπον εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι ἐγγεγραμμένοι ὡς ἐκλογεῖς δυνάμενοι νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐκλογικόν των δικαίωμα ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι πολῖται μεταβαίνοντες μόνοι, ἄνευ συνοδείας καὶ ψηφίζοντες ὑπὸ τὴν κάλυψιν τῆς μυστικότητος. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς φατριάζοντας ἡγήτορας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ποὺ ἀπέδειξαν τὸν φατριασμόν των κατὰ τὸ 1956 εἰς μικρότερον βαθμόν, ἀρκετὸν ὅμως, ὥστε τὸ 1958 νὰ καταργηθῇ ἡ περὶ τῆς ψήφου τοῦ στρατοῦ διάταξις καὶ νὰ ἰσχύσῃ τὸ 1961. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παράσχωμεν εἰς ἄλλους βαθμοφόρους τὰς ψήφους δύο ἑκατοντάδων χιλιάδων ψηφοφόρων διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν ἐναντίον τῆς θελήσεως τοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα οὔτε Λεγεῶνα τῶν Ξένων, οὔτε μισθοφορικὸν στρατόν, ὥστε νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀποτελεῖ ἰδιαιτέραν τάξιν ἐμφορουμένην ἀπὸ ἄλλην νοοτροπίαν καὶ ἑπομένως ἀπὸ ἄλλην πολιτικὴν ἰδεολογίαν, ὥστε νὰ δικαιολογῆται ἡ διαφορὰ τῆς ψήφου των ἀπὸ τὰς ψήφους τῶν πατεράδων των καὶ τῶν ἀδελφῶν των. Τὰ παιδιὰ ψηφίζουν, ὅπως οἱ πατέρες των καὶ οἱ ἀδελφοὶ των καὶ ὅπως οἱ ἄλλοι νέοι καὶ ἑπομένως ἐν τῷ συνόλῳ οὐδεμία περίπου διαφορὰ ἐπέρχεται εἰς τὸ σύνολον οὔτε ὑπὲρ οὔτε κατὰ κόμματος τινός. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀδικηθῇ κανείς. Θέλομεν νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατεύματος, ἡ ὁποία μετέτρεψε τὸν στρατὸν εἰς κομματικὸν φέουδον νὰ πριμοδοτήσῃ ἐναντίον τῆς θελήσεως τῶν ὑπὸ τὰς διαταγάς της ἀνδρῶν ἕνα κόμμα. Εἴμεθα ἐπίσης διὰ τὸν ἴδιον λόγον τὸν ὁποῖον ἐκτενῶς ἀνέλυσεν ὁ συνάδελφος κ. Ἡλιόπουλος ἐναντίον τοῦ πολυτεμαχισμοῦ τῶν ἐκλογικῶν περιφερειῶν, ὁ ὁποῖος καθιερώθη τὸ 1958 διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ἐκλογικῶν περιφερειῶν κατὰ 19 νομίζω, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς ἀναλογικῆς, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει εὐρείας περιφερείας καὶ καθιστᾶ δεσμίας περισσοτέρας ψήφους καὶ ἕδρας τὰς ὁποίας μεταφέρει εἰς τὴν δεξαμενὴν τῆς δευτέρας ἀδίκου κατανομῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἡ διάταξις ἐπίσης ἡ μεταβατικὴ ὅτι πάγιον σύστημα θὰ εἶναι τὸ πλειοψηφικὸν καὶ μεταβατικὸν τὸ ὑπὸ ψήφισιν. Τοῦτο σκοπὸν ἔχει νὰ διατηρῇ μίαν ἀπειλὴν καὶ μίαν ἐκβίασιν ἐὰν τυχὸν ἤθελε καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπαληθεύσουν οἱ κομματικοὶ ὑπολογισμοὶ τῆς ἄκρας δεξιᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνειλικρινὴς ἡ ἄκρα δεξιά. Οὐδέποτε ἠθέλησε τὸ πλειοψηφικόν. Ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν εὗρε ψηφισμένον πλειοψηφικὸν καὶ τὸ ἐτροποποίησε καὶ κανεὶς ἀπὸ τοὺς τρεῖς ἐκλογικοὺς νόμους τοὺς ὁποίους κατὰ πρωτοβουλίαν της κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὀκταετίας εἰσήγαγε, δὲν καθιέρωνε τὸ πλειοψηφικόν. Ἀλλὰ τὸ θέλει ὡς ὅπλον ἐκβιάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἕως πότε, μὰ τὴν ἀλήθεια, ὡρισμένη, ἂς μὴ εἴπω ψύχωσις, ὡρισμένη ἔμμονη ἰδέα θὰ παρέχῃ εἰς τὴν ΕΡΕ τὴν δυνατότητα νὰ ἀσκῇ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸν ἐκβιασμὸν καὶ νὰ μετατρέπεται εἰς καθεστὼς καὶ νὰ φασιστικοποιῇ τὸν δημόσιον βίον ὑπὸ διαφανέστατον κοινοβουλευτικὸν μανδύαν. Τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἴτε τῆς πατριωτικῆς δεξιᾶς, εἴτε τοῦ Κέντρου, εἴτε τῆς ἀριστερᾶς, ἔχουν ἕνα κοινὸν ἱστορικὸν καθῆκον σήμερον νὰ φράξουν τὸν δρόμον εἰς τὴν ἀνωμαλίαν καὶ τὸν φασισμὸν καὶ νὰ ἀποκαταστήσουν τὴν δημοκρατικὴν ὁμαλότητα, νὰ ξανακάμουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν κυρίαρχον, ὅπως τὸν θέλει τὸ πολίτευμα. Δι’ αὐτὸ αἱ λαϊκαὶ πιέσεις εἶναι ἰσχυρόταται, δι’ αὐτὸ τὰ λαϊκὰ στρώματα ἀγωνιζόμενα ἐπὶ διετίαν ἐναντίον τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος, ἐναντίον τοῦ καθεστῶτος τῆς ΕΡΕ, δὲν ζητοῦσαν τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο βεβαίωσιν περὶ τῶν πολιτικῶν ἢ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, εὑρίσκοντο τὸ ἕνα δίπλα εἰς τὸ ἄλλο καὶ ἐξέφραζαν τὴν δημοκρατικὴν θέλησιν, τὴν δημοκρατικὴν ἀξίωσιν, τὴν δημοκρατικὴν ἐπιταγὴν ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ ἑνιαίου καὶ ἑνωμένου. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἑνότης ἡ ὁποία θὰ ἔκοβεν εἰς τὴν ρίζαν κάθε δυνατότητα ἀσκήσεως ἐκβιάσεως ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τοῦ πλειοψηφικοῦ, δὲν ἐπρόκειτο νὰ βασισθῇ ἐπὶ τῆς κατισχύσεως τοῦ ἰδιαιτέρου προγράμματος ἑνὸς οἱουδήποτε ἀπὸ τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ ἐκεῖνα τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι κοινὰ καὶ ἑνώνουν τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἶναι ἀποκατάστασις τῆς Δημοκρατίας, ὁ καθορισμὸς τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, ἡ ἐμπέδωσις τῆς ὁμαλότητος καὶ ὁ ἐκδημοκρατισμὸς τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ. Ὡς πότε, λοιπόν, τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ δέχωνται νὰ μένουν διὰ τῆς μὴ συνεννοήσεώς των ἔκθετα ὑπὸ τὴν ἐκβίασιν τῆς ἀπειλῆς τοῦ πλειοψηφικοῦ; Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα ἄλλο, σπουδαῖο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπομένει ἐν συνεχείᾳ, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐκλογάς, εἶναι ἡ ἀσάφεια ὡς πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων. Διατὶ δὲν ἀνακοινοῦνται; Ὑπεβλήθησαν ἐρωτήσεις, δὲν ὑπάρχουν, λέγουν, στοιχεῖα. Καλά, ἐδῶ ἑτοιμάζεται ἡ λεξικογράφησις, πῶς δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα; Ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιόπουλος, εἰσηγητὴς ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ, ἐτόνισε καὶ ἐξήγησε πῶς διὰ τῆς λεγομένης ἐκκαθαρίσεως τοῦ 1961, οἱ μὲν κακῶς ἐγγραφέντες τοῦ 1961, ἐνεγράφησαν καὶ πάλιν κανονικῶς, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἐγγραφῆ τότε, διότι ἦσαν νομοταγεῖς ἢ ἀντιπολιτευόμενοι ἀλλ’ ἤδη δικαιοῦνται ἐγγραφῆς βάσει τῆς νέας διατάξεως τοῦ νόμου τῆς περιοριζούσης εἰς 2ετίαν τὴν προθεσμίαν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν οἱ ἑτεροδημόται γίνονται δημόται, δὲν ἐνεγράφησαν μὲ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ 1962. Δηλ. ἐνομιμοποιήθη ἁπλῶς ἡ νοθεία τοῦ 1961. Καὶ δεκάδες χιλιάδες ψηφοφόρων εἰς τὴν ἐπαρχίαν, τῶν ἁπλῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, διεγράφησαν χωρὶς νὰ πρέπει νὰ διαγραφοῦν. Καὶ ἐπὶ πλέον ἕνα οὐσιῶδες ζήτημα συναπτόμενον μὲ τὰς ἐκλογὰς καὶ τὸ ὁποῖον θίγεται ἀνεπαρκῶς, ἄλλωστε, δι’ ἑνὸς ἀπὸ τὰ τελευταῖα ἄρθρα τοῦ νομοθετήματος, εἶναι ἡ ὕπαρξις ἀθίκτου, ἀκεραίου, ἐπιθετικοῦ τοῦ μηχανισμοῦ τῆς κρατικῆς καὶ παρακρατικῆς βίας. Ἀπὸ τὴν παραλλήλως πρὸς τὴν συζήτησιν τοῦ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου διεξαγομένην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῶν γεγονότων τῆς Θεσσαλονίκης, ἔχει γίνει σαφές, ὅτι ἐσήκωσε πάλιν θρασεῖαν τὴν κεφαλὴν ὁ παρακρατικὸς μηχανισμὸς καὶ ἀπεθρασύνθησαν καὶ τὰ πρὸς στιγμὴν ἀπὸ τῆς παραιτήσεως Καραμανλῆ πιὸ συμμαζεμένα ὄργανα τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ. Ἀνέφερεν ὁ κ. Κύρκος προχθές, διαφόρους ἐνεργείας τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους, τῆς ΚΥΠ, τοῦ ἐνδοκρατικοῦ μηχανισμοῦ, τὰ ὁποῖα κινοῦνται δραστηρίως. Τὰ ΤΕΑ ἁπλώνονται εἰς τὴν Νότιον καὶ Νησιωτικὴν Ἑλλάδα. Μᾶς λέγουν ὅτι θὰ ἀφοπλισθοῦν. Ἀνεπαρκὲς καὶ προσχηματικόν. Διότι δὲν ἐχρησιμοποίησαν καὶ τὸ 1961 τὰ πυροβόλα ὅπλα παρὰ μόνον εἰς δύο ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις. Ἀλλὰ χρησιμοποιοῦν τὰ ρόπαλα καὶ τοὺς λίθους ὑπὸ τὴν κάλυψιν τῆς ἰδιότητός των ὡς δῆθεν κρατικοῦ, ἀλλὰ πράγματι κομματικοῦ στρατοῦ. Εἶναι ἀνάγκη οἱ ἀξιωματικοί του νὰ ἀνακληθοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐν τούτοις περιοδεύουν ὡς κομματικοὶ πράκτορες ἀπὸ τοῦδε εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὰς Σέρρας καὶ εἰς τὴν Κρήτην καὶ εἰς τὴν Λῆμνον καὶ εἰς τὴν Μυτιλήνην καὶ εἰς τὴν Ζάκυνθον καὶ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν. Ποῖον ρόλον ἔχουν εἰς τὴν Ζάκυνθον, ποῖον προορισμὸν ἀσφαλείας ἔχουν εἰς τὴν Κεφαλληνίαν, εἰς τὴν Πελοπόννησον εἰς τὴν Μεσσηνίαν; Ἐκεῖθεν, ἐπειδὴ εἶναι διαφανὲς ὅτι ἔχουν γίνει πράκτορες κομματικοί, γίνεται σαφές, ὅτι καὶ εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἐκεῖ ποὺ θέλουν νὰ τὰ θολώσουν, καὶ ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει Ἑλληνικὸς στρατὸς τακτικός, τὸν ἴδιον ρόλον κομματικῆς βίας ἔχουν νὰ παίξουν τὰ ΤΕΑ. Ἐκδίδεται ὑπ’ αὐτὸ τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ἐφημερὶς τῶν ΤΕΑ. Ἐπίσης ἔχομεν καὶ τὴν ἀφόρητον κομματικὴν προπαγάνδαν τῶν σταθμῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, κάτι λέγει περὶ τῶν Νομαρχῶν. Ὑπάρχει ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ἀνύποπτον χρόνον ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Α.Ν. τῆς 26–27.12. 1935 τῆς Κυβερνήσεως Δεμερτζῆ. Αὐτὴν τὴν διάταξιν τὴν ἐπανέλαβεν αὐτουσίαν εἰς εἰδικὸν νόμον ἀναγκαστικὸν ἐκδοθέντα κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον τοῦ 1950, μόλις εἶχε τελειώσει ἡ ἐσωτερικὴ ἀνωμαλία ἡ Κυβέρνησις Θεοτόκη. Ἡ διάταξις αὐτὴ λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἀνακηρύξεως τῶν ὑποψηφίων βουλευτῶν πάντες οἱ Νομάρχαι τοῦ Κράτους θεωροῦνται ὡς τελοῦντες εἰς κανονικὴν ἄδειαν ἀπουσίας, τὴν δὲ διεύθυνσιν τῶν Νομῶν ἀναλαμβάνουσι αὐτοδικαίως καὶ ἄνευ ἑτέρας εἰδοποιήσεως οἱ Πρόεδροι Ἐφετῶν εἰς ἃς ἕδρας Νομῶν ἑδρεύουσιν Ἐφετεῖα, οἱ Πρόεδροι δὲ τῶν Πρωτοδικῶν εἰς ἃς ἕδρας Νομῶν ἑδρεύουσι μόνον Πρωτοδικεῖα. Οὗτοι ἐκτελοῦν τὰ καθήκοντα τῶν Νομαρχῶν καθ’ ὅλα μέχρι τῆς ἀνακηρύξεως τῶν ἐπιτυχόντων ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Πρωτοδικείων. Κατὰ τὸ αὐτὸ ὡς ἄνω χρονικὸν διάστημα πᾶσα ἡ ἀνωτέρα Ἀστυνομικὴ ἁρμοδιότης ἀσκεῖται παρὰ τῶν Εἰσαγγελέων Ἐφετῶν καὶ τῶν Εἰσαγγελέων Πρωτοδικῶν ὅλων τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ὑπαγομένων εἰς τὰς ἀμέσους διαταγὰς αὐτῶν, καὶ ὑποχρεουμένων ὅπως ἀπροφασίστως ἐκτελῶσι ταύτας». Ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ πληρότητα ἔχει διότι καλύπτει καὶ τοὺς Νομάρχας καὶ τοὺς ἀστυνομικοὺς Δ)ντὰς καὶ τὸ ἀδιάβλητον, διότι προνοεῖ αὐτομάτως διὰ τὴν ἀναπλήρωσιν ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους ἁρμοδίων καὶ δὲν ξεύρω μὲ τοὺς φορολογικοὺς δικαστὰς καὶ τοὺς λοιποὺς τοῦ νομοσχεδίου ποὺ θὰ τοποθετήσῃ κατ’ ἐπιλογὴν ὁ κ. Ὑπουργός, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν θέλησίν του δὲν θὰ ὑποστῇ κριτικὴν καὶ ἔλεγχον, διότι ἐτοποθέτησεν ἐδῶ τὸν ἕνα καὶ ἐκεῖ τὸν ἄλλον διατὶ ἐχρησιμοποίησε τὸν ἕνα καὶ ὄχι τὸν ἄλλον, ἐνῷ ὁ νόμος τοῦ Δεμερτζῆ καὶ τοῦ Θεοτόκη λειτουργοῦν αὐτομάτως. Ἐπικαλεῖται εἰς ἐξήγησιν τούτου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι τὴν διάταξιν Δεμερτζῆ–Θεοτόκη τὴν θεωρεῖ πληρεστέραν, δὲν τὴν προτείνει ὅμως διότι τάχα ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ ἄρθρον 96 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ὑπάρχει ἀσυμβίβαστον εἰς τοὺς τακτικοὺς δικαστὰς νὰ καταλάβουν οἱανδήποτε ἄλλην ἔμμισθον θέσιν. Φυσικὰ δὲν κατέλαβον ἔμμισθον θέσιν τὸ 1936 καὶ 1950. Οἱ Πρόεδροι τῶν Ἐφετῶν καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Πρωτοδικῶν εἶχον τὸν μισθὸν τῆς ἰδικῆς των θέσεως, ἀσκοῦσαν ἁπλῶς τὰ καθήκοντα τοῦ Νομάρχου. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 96 τοῦ Συντάγματος, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι νέα ἀναθεωρηθεῖσα, ὑπῆρχε καὶ τότε, ὅταν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος τοῦ 1936 καὶ τοῦ 1950 καὶ ἐφηρμόσθη ἀπὸ νομομαθεῖς ὅπως ὁ Δεμερτζῆς, καθὼς καὶ ὁ Μπουρόπουλος, ὁ Παπαηλιοῦ, οἱ μετασχόντες εἰς τὴν Κυβέρνησιν Θεοτόκη. Τὸ νὰ λέγῃ ἀντὶ τῶν ἀστυνομικῶν κᾶθε Νομοῦ, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἀντικαταστήσῃ ὁ Εἰσαγγελεύς, νὰ λέγῃ ὅτι θὰ ἀντικατασταθῇ ὁ κ. Ρακιτζῆς ἢ ὁ κ. Βαρδουλάκης, εἶναι κἄτι τελείως ἀνεπαρκὲς καὶ σκιῶδες. Δὲν πρόκειται βέβαια ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀστυνομίας καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς χωροφυλακῆς ὡς λειτουργοὶ νὰ ἐξαφανισθοῦν ἀπὸ τὸν δημόσιον βίον μετὰ τὰς ἐκλογάς. Θὰ ἀποσυρθοῦν ἐπὶ 15 ἡμέρας καὶ θὰ ξαναέλθουν ἐν τῷ μεταξὺ καὶ θὰ διοικοῦν μὲ τὸ τηλέφωνον ἀπὸ τὸ σπίτι των καλυπτόμενοι καὶ μὲ τὸ ἀνεύθυνον καὶ δὲν θὰ ἔχουν καμμίαν ἀνάγκην νὰ ὑπογράφουν διαταγὰς καὶ νὰ ἐκτίθενται διὰ τῶν ὑπογραφῶν των. Ἑπομένως, ἡ διάταξις Δεμερτζῆ–Θεοτόκη, νομίζομεν, ὅτι εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἔχει μεγαλυτέραν ἀξίαν ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν ἰδιαζόντως ἐκτεθειμένων εἰς φατριασμὸν καὶ πράξεις βίας ἀστυνομικῶν, ὅταν μάλιστα ἡ ἀνάμιξίς των μαρτυρῆται καὶ διὰ καταδικαστικῶν ἀποφάσεων. Οὗτοι ὅπως δήποτε πρέπει νὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου. Χθὲς κἄτι ἐξήγγειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν νὰ ψηφισθῇ πρῶτα ὁ ἐκλογικὸς νόμος. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καμμία σύνδεσις τοῦ ἑνὸς μὲ τὸ ἄλλο. Ἐὰν ἕνας ἀστυνομικὸς ὑπάλληλος ἐκτελῇ κακῶς τὸ καθῆκον του, δὲν εἶναι ἡ ψήφισις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἀφετηρίαν τῆς λήψεως μέτρων πρὸς περιορισμὸν τῆς ἐκνόμου δραστηριότητός του. Ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς Θεσσαλονίκης, πρέπει νὰ ἔχῃ γίνει σαφὲς καὶ νομίζω ὅτι ἐκ τῆς συζητήσεως τῶν γεγονότων αὐτῶν ἔχει γίνει τελείως σαφές, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ γίνεται εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, γίνεται εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν ὅλων αὐτῶν τῶν προϋποθέσεων, ὑψίστη προϋπόθεσις, ἡ πρωτίστη πασῶν εἶναι τὸ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ κάμῃ τιμίας ἐκλογὰς ἢ δὲν τὸ θέλει. Εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι μέσα εἰς τὸ Κράτος τίποτε δὲν ἄλλαξε. Αἱ ἴδιαι δυνάμεις βίας καὶ τρομοκρατίας λειτουργοῦν. Εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δίδει σήμερον τὴν μάχην διὰ νὰ ἐπιβάλῃ ἕνα σύστημα καλπονοθετικόν, μὴ ἔντιμον καὶ τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ἀσφαλεῖς κινδύνους διὰ τὴν πολιτικὴν ὁμαλότητα τῆς χώρας καὶ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ὀρθότης τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἀπὸ τῆς πρώτης ἐμφανίσεως τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Βουλήν, ἐξεθέσαμεν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δρᾷ ὡς ὑποκατάστατον τῆς ΕΡΕ, τῆς ὁποίας στέλεχος καὶ Ὑπουργὸς διετέλεσεν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐχρειάζετο τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ τοῦτο τὸ καταπληκτικόν, τὸ οὐσιωδέστατον. Ἐνθυμεῖσθε τὴν θυελλώδη συζήτησιν τῆς περασμένης Παρασκευῆς ἐξ ἀφορμῆς τῶν πλαστογραφημένων δηλώσεων τοῦ Γλέζου. Ἦλθεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ μᾶς ἀνεκοίνωσεν ἕνα κείμενον τάχα ἐπιβεβαιωτικόν, τοῦ ὅτι δὲν ὑπῆρξε πλαστογράφησις, ἕνα κείμενον ἐκτεταμένον τὸ ὁποῖον ἐγνώριζε φράσιν πρὸς φράσιν, χωρὶς νὰ μπορῇ νὰ προσδιορίσῃ εἰς ποίαν ἐφημερίδα ἐδημοσιεύθη. Κύριοι, δὲν ἐδημοσιεύθη εἰς καμμίαν ἐφημερίδα. Ἔπειτα παρέπεμψε τὴν ὑπόθεσιν πρὸς ἐνέργειαν προεισαγωγικῆς ἐξετάσεως εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα, ἐνῷ ὑπῆρχε διάψευσις. Τὴν ἐσπευσμένην αὐτὴν φατριαστικὴν πρὸς ἔντασιν τῆς κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐνέργειαν, δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω.

§18Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὶ σᾶς ἐνοχλεῖ ἡ ἀνάκρισις;

§19Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν μᾶς ἐνοχλεῖ καθόλου, ἄλλωστε κατεφύγαμεν εἰς τὴν δικαιοσύνην καὶ ἡμεῖς. Ἀλλὰ ὁμιλῶ διὰ τὴν πρόθεσιν. Δὲν θέλω, λοιπόν, νὰ χαρακτηρίσω τὴν ἐνέργειαν αὐτήν. Δὲν ξεύρω ἐὰν δὲν εἶναι καμμία ὄψιμος αὐτοκριτική, διὰ τὴν παραχώρησιν κατὰ τὸ 1926, τῇ συμπράξει τοῦ νῦν Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν.

§20Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Πρ. Κυβ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐνόμιζον, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιπαρέλθω μετὰ περιφρονήσεως τοὺς ἄλλους ὑπαινιγμούς, τοὺς ὁποίους ὁ ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τοῦ βήματος ἠθέλησε νὰ διατυπώσῃ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ. Ἐπειδὴ ὅμως ἠθέλησε νὰ φέρῃ εἰς τὸ ὑψηλὸν βῆμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἵσταται αὐτὴν τὴν στιγμὴν μίαν βρωμερὰν συκοφαντίαν, τὴν ὁποίαν ἤντλησεν ἀπὸ στήλας τοῦ κιτρίνου τύπου τῶν Ἀθηνῶν, διὰ νὰ κρίνῃ τὸ ἔργον μου εἰς τὸ παρελθόν, εἶμαι ὑποχρεωμένος, σεβόμενος τὴν Βουλὴν καὶ ὄχι τὸν κατηγορήσαντα ἐμέ, νὰ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις. Ὁ μῦθος περὶ συμπράξεώς μου εἰς τὰς συμφωνίας τοῦ 1926, περὶ τῶν ὁποίων ἔγινε τόση κατάχρησις ἀπὸ τὰς στήλας τοῦ κιτρίνου τύπου τῶν Ἀθηνῶν, μὲ παρακολουθεῖ πράγματι ἀπὸ ἐτῶν καὶ ἐνόμισα ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ τὸν ἀντιπαρέλθω μετὰ περιφρονήσεως ἐμπιστευόμενος εἰς τὸ ἐθνικόν μου παρελθὸν καὶ εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην, τὴν ὁποίαν ὁλόκληρος ἡ κοινὴ γνώμη μοῦ ἐπεφύλαξεν, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐθνικήν μου δρᾶσιν. Ἐπειδὴ ὅμως σήμερον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἔγινε λόγος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπομνήσω μόνον τὰ δύο αὐτὰ γεγονότα διὰ νὰ χαρακτηρισθῇ ὁλόκληρος αὐτὴ ἡ ἐκστρατεία. Τὸ 1926 ὅταν ἐγένοντο αἱ γνωσταὶ συμβάσεις, ἤμην πράγματι ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀκολούθου. Ὑπηρέτουν εἰς τὴν πρώτην Πολιτικὴν Διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ εἶχον ὡς ἀνωτέρους μου, ἕναν Γραμματέα, ἕναν Τμηματάρχην, ἕναν Διευθυντήν, ἕνα Γενικὸν Διευθυντήν, διὰ νὰ μὴ ὁμιλήσω διὰ τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὸν Πρωθυπουργόν. Εἶναι ἑπομένως εὔκολον εἰς οἱονδήποτε ἐξ ὑμῶν νὰ ἀντιληφθῇ, πῶς ἦτο δυνατὸν ἕνας Ἀκόλουθος ἐκείνην τὴν στιγμὴν νὰ καθοδηγήσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ παίξῃ ἀποφασιστικὸν ρόλον εἰς τὴν διαχείρισιν ἑνὸς ἐθνικοῦ θέματος. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ θὰ ἤρκει νὰ χαρακτηρίσῃ τὸ κωμικὸν τοῦ πράγματος. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς χώρας καὶ τὸ ὁποῖον μὲ ἔφερεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ νὰ λάβω τὸν λόγον. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ συμφωνίαι ἐκεῖναι, διὰ τὰς ὁποίας γίνεται λόγος, ἔλαβον χώραν ὑπὸ ἰδιορρύθμους συνθήκας, ἀλλὰ δὲν εἶναι γνωστὴ ἡ ἔκτασις τὴν ὁποίαν εἶχον αἱ συμφωνίαι ἐκεῖναι καὶ τὸ νόημά των. Διὰ τοῦτο τὸ ἀναφέρω, ὄχι μόνον δηλαδὴ διὰ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν σημασίαν των, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἐξηγήσω τὸν ρόλον καὶ ἐμοῦ καὶ ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν ἐκείνην τὴν στιγμὴν κατά τινα τρόπον ὑπεύθυνοι, κατ’ ἥσσονα μοῖραν διὰ τὴν διαχείρισιν ὅλων τῶν ἐθνικῶν ζητημάτων, ὑπηρετούντων τὴν ὑπηρεσίαν τὴν διπλωματικήν. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅπως γνωρίζετε, ἡ κατάστασις ἐν τῇ Βαλκανικῇ ἦτο ἐξαιρετικῶς τεταμένη, ὑπῆρχε θέμα ἐξαιρετικῶς ὀξὺ μεταξὺ τῆς Τουρκίας καὶ Δυτικῶν τινῶν δυνάμεων. Ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ὀξύτητα αὐτήν, εἶχον γεννηθῆ ἀπὸ τὸν τότε δικτάτορα Πάγκαλον ὡρισμέναι σκέψεις ἐθνικῶν ἐνεργειῶν. Αἱ σκέψεις αὐταὶ δὲν εἶχον ἀποκαλυφθῆ εἰς ἀπολύτως κανένα, οὐδὲ ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ἀείμνηστος Ροῦφος, δὲν ἦτο γνώστης αὐτῶν, ἀκόμη δὲ περισσότερον ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου. Ὅλη ἡ διαπραγμάτευσις ἐκείνων τῶν συμφωνιῶν ἔγινε προσωπικῶς ὑπὸ τοῦ δικτάτορος Παγκάλου καὶ τοῦ ἐνταῦθα Πρεσβευτοῦ τῆς Γιουγκοσλαυΐας καὶ εἰδικοῦ ἀπεσταλμένου ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐπὶ τούτῳ. Ὅταν αἱ συμφωνίαι ἐδημοσιεύθησαν προεκάλεσαν ὅπως ἦτο προφανὲς τὴν γενικὴν κατάπληξιν, τὴν ὁποίαν συνεμερίζετο καὶ αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου. Νομίζω, ὅτι τὰ ὀλίγα αὐτὰ θὰ ἤρκουν διὰ νὰ χαρακτηρίσουν καὶ τὴν κατηγορίαν καὶ τὸν κατηγορήσαντα. (Χειροκροτήματα).

§21Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πολὺ λυπηρόν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐγκαλούμενος δι’ ἐνεργείας του σημερινάς, ὅταν μᾶς ἔφερε κείμενον ἀνωνύμου ἐφημερίδος, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα οὐδὲ ἐγνώσθη οὔτε ὑπάρχει περιορίζεται εἰς τὸ θέμα τὸ παρεμπιπτόντως μνημονευθὲν καὶ ἀναφερόμενον μίαν 40ετίαν παλαιότερον. (Θόρυβος ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ΕΡΕ).

§22Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεχῶς διαστρεβλώνετε τὰ πράγματα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§23Σ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Συνεχῶς συκοφαντεῖτε ........ (Θόρυβος).

§24Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἔγινε πρὸ 40ετίας, δὲν ἀποτελεῖ τὸ θέμα μας.

§25ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς πρῶτος τὸ ἐθέσατε.

§26Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀναγνωρίζω καὶ παραδέχομαι, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δημοσιευομένων, τὰ ὁποῖα ἐπὶ 40 χρόνια δὲν ἀνῄρεσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔκαμα μνείαν τῶν συμβάσεων τοῦ 1926. Θὰ χαρῶ, ἐὰν τὰ πράγματα εἶναι ὡς τὰ ἐκθέτει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐκ κομματικοῦ πάθους θὰ ἐπιμείνω νὰ παραστήσω ὡς προδότην ἕναν Ἕλληνα, ἐὰν δὲν εἶναι προδότης, αὐτὸ τὸ κάνετε σεῖς. Ἐγὼ συζητῶ τὸ πρόσφατον γεγονός. Χαίρομαι ἂν ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα. Ἔχουν δημοσιευθῆ ὅμως τὰ ἀντίθετα. (Θόρυβος ἐκ τῆς δεξιᾶς, κωδωνοκρουσίαι). Μὴ μεταθέτετε τὰ ζητήματα. Θὰ ἀκούσετε ἐκεῖνα, ποὺ πρέπει νὰ εἴπω. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον, ὅτι δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω τὸ διατὶ ἔσπευσεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν παραπομπὴν εἰς τὴν δικαιοσύνην. Ἀπὸ τὴν ὥραν ὅμως ποὺ ἐπελήφθη ἡ δικαιοσύνη χρειάζεται καυτηριασμὸς διὰ θερμοκαυστῆρος, στιγματισμὸς διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐμφανίζεται εἰς τὰς στήλας τῶν ἐφημερίδων τῆς Κυριακῆς, ὡς ὑπερανακριτὴς ἢ ὡς μάρτυς ἢ ὡς ἐπιχειρῶν νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν ἀνάκρισιν καὶ δηλώνει, ὅτι τώρα πλέον ἔχει πεισθῆ πλήρως, ὅτι ὅσα μετέδωσε τὸ Γαλλικὸν Πρακτορεῖον εἶναι ἀληθῆ, διότι διεσταυρώθησαν καὶ μὲ ὅσα ἐδημοσιεύθησαν καὶ εἰς ἄλλας ἐφημερίδας καὶ εἶναι πεπεισμένος ὅτι ἐλέχθησαν. Καὶ ἐν τούτοις δὲν ἐδημοσιεύθησαν εἰς καμμίαν ἐφημερίδα.

§27Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Πρ. Κυβ.). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Καὶ ἐν τούτῳ εὑρίσκεσθε ἐν ἀπολύτῳ ἀνακριβείᾳ. Τὰ πρακτικὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσουν καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή· δὲν ὡμίλησα περὶ δημοσιεύσεως εἰς ξένας ἐφημερίδας. Ὡμίλησα περὶ ἀποστολῆς τηλεγραφημάτων πρὸς ξένας ἐφημερίδας. Τὸ πρᾶγμα εἶναι τελείως διάφορον καὶ ὀφείλετε νὰ τὸ σημειώσητε, προτοῦ διατυπώσητε αὐτὴν τὴν κατηγορίαν. Ὅταν ἀνέγνωσα εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἐπίσημα κείμενα, προερχόμενα ἀπὸ Πρεσβείαν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἤμην βέβαιος περὶ τῆς ἀκριβείας τοῦ θέματος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ περιεχόμενον τοῦ τηλεγραφήματος, δηλαδὴ ὅτι τὸ τηλεγράφημα περὶ τοῦ ὁποίου ἐπρόκειτο ἔχει τηλεγραφηθῆ καὶ εἰς δύο ἄλλας—τότε εἶπον μίαν, ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπληροφορήθην ὅτι πρόκειται περὶ δύο—κομμουνιστικὰς ἐφημερίδας τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐὰν ἐδημοσιεύθη ἢ ὄχι, οὔτε τὸ ἐβεβαίωσα, οὔτε τὸ ὑπεστήριξα. Εἶναι τελείως διάφορον τὸ πρᾶγμα.

§28Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι καταπληκτικὸν αὐτό. Βεβαίως διορθώνομεν τὰ πρακτικὰ ἀλλὰ μόνον φραστικῶς. Ἦτο δὲ πλήθουσα ἡ Βουλὴ τὴν Παρασκευὴν καὶ ἤκουσε σαφῶς τὴν διαβεβαίωσίν σας, ὅτι ἐδημοσιεύθη τὸ κείμενον ποὺ ἀνεγνώσατε, ἀλλὰ δὲν ἔχετε τὸ ὄνομα τῆς ἐφημερίδος. Ἀλλὰ ποίαν ἀπόδειξιν θὰ ἀπετέλει αὐτὸ ποὺ τώρα, διορθώνω τὸν ἰσχυρισμὸν τῆς Παρασκευῆς καὶ ποιὸς ξέρει ἂν καὶ ποῖα τηλεγραφήματα στέλλονται καὶ ἀπὸ ποίους καὶ πρὸς ποῖον σκοπόν, ὅταν τὴν εὐθύνην τῆς δημοσιεύσεως δὲν ἀναλαμβάνει ἡ ἐφημερὶς ποὺ τὰ λαμβάνει; Κύριοι συνάδελφοι, 600 δημοσιογράφοι παρίσταντο.

§29Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν ὑπάρχουν 600 δημοσιογράφοι εἰς τὴν Μόσχαν.

§30Η. ΗΛΙΟΥ. Βλέπετε, ὅτι δὲν θέλετε νὰ παρακολουθήσητε; 600 δημοσιογράφοι ἐντόπιοι καὶ ξένοι, δυτικοὶ καὶ ἀνατολικοὶ παρευρίσκοντο καὶ παρηκολούθουν.

§31Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν εἶναι παραπάνω ἀπὸ 50 οἱ ξένοι δημοσιογράφοι.

§32Η. ΗΛΙΟΥ. 600 παρίσταντο. Τὸ ἀντελήφθη μόνον ὁ Γάλλος! Τὰ πρακτορεῖα ἀνταγωνίζονται μεταξύ των. Σπεύδουν νὰ δώσουν εἰδήσεις. Ἡ Πράβδα τὸ ἐδημοσίευσε τὴν ἰδίαν ἡμέραν, ἡ Αὐγὴ τὸ ἐδημοσίευσε τὴν ἰδίαν ἡμέραν. Τὸ Γαλλικὸν Πρακτορεῖον ἐχρειάσθη 24 ὧρες διὰ τὴν κατεργασίαν. Ἡ δευτέρα δολιότης γίνεται θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἀπὸ ἐδῶ συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, ἔρχεται ἐν τούτοις τὸ Γαλλικὸν Πρακτορεῖον εἰς τὴν 1 Αὐγούστου καὶ δείχνει τὴν κακοπιστίαν του λέγον εἰς νεώτερον δελτίον: Μάλιστα ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν μερικὰ λάθη καὶ διαφοραὶ ἀποχρώσεων εἰς τὴν μετάφρασιν, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε ἡ οὐσία δὲν ἠλλοιώθη καὶ ἡ ἀπάντησις τοῦ Γλέζου ἐδόθη εἰς ἐρώτησιν ποὺ ἔκανε Σοβιετικὸς δημοσιογράφος. Δεύτερον συγκεκριμένον ψεῦδος, τεῖνον εἰς τὴν σκευωρίαν τοῦ νὰ ἐμφανισθῇ ὅτι ὑπάρχει Σοβιετικὴ πρόθεσις καὶ Σοβιετικὸν ἐνδιαφέρον. Ἀποδεικνύεται ὅμως, ὅτι ὁ δημοσιογράφος εἶναι Καναδὸς καὶ ξέρομεν καὶ καταγγείλαμεν καὶ ξεσκεπάσαμεν, ὅτι ὀπαδοὶ τοῦ ἐκπεσόντος ἀντιδραστικοῦ καθεστῶτος τοῦ Γιουγκοσλαυϊκοῦ καὶ τοῦ Βουλγαρικοῦ θαλπώμενοι ἐδῶ προχείρως εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Λαυρίου πᾶνε εἰς τὸν Καναδᾶ καὶ ὀργανώνουν σωβινιστικὰς ἑνώσεις καὶ ὀργανώσεις αἱ ὁποῖαι ἐπιδιώκουν σκοποὺς τοὺς ὁποίους καταδικάζομεν. Ἀλλὰ περαιτέρω ὁ Καναδὸς δημοσιογράφος δὲν ἔστειλε κἂν τηλεγράφημα, καὶ δὲν ἐδημοσιεύθη τίποτε εἰς τὴν ἐφημερίδα του, διατί; Διότι ἡ ἀπάντησις δὲν εἶχε δι’ αὐτὸν κανένα ἐνδιαφέρον, δὲν ἐπῆρεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προσδοκοῦσε. Θὰ εἶναι δὲ μάρτυς εἰς τὴν ὑπόθεσιν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι ἡ συζήτησις γίνεται ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου.

§34Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐδημοσιεύθη τίποτε οὔτε εἰς Γιουγκοσλαυϊκὰς ἐφημερίδας ποὺ ἐνδεχομένως θὰ εἶχαν ἐνδιαφέρον περὶ Μακεδονικῶν θεμάτων. Ὑπῆρξε, λοιπόν, φιάσκο τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν μᾶς ἔφερεν ἐδῶ ἕνα κείμενον καὶ δὲν μᾶς λέγει πόθεν προῆλθε. Τοῦτο βεβαίως ἀποτελεῖ μίαν συνεργασίαν εἰς σκευωρίαν, ἡ ὁποία μαρτυρεῖ τὴν ἀκαταλληλότητα τῆς λεγομένης Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, νὰ κάμῃ ἐντίμους ἐκλογάς. Ἡ χάλκευσις τῆς πλαστῆς εἰδήσεως εἶχε σκοπὸν νὰ ἐνθαρρύνῃ τὰς ἐγκληματικὰς ὀργανώσεις. Ἔχομεν ἔκτοτε ἀναζωπύρωσιν καὶ ἀπειλὰς καὶ τὴν θεωρίαν περὶ τοῦ ἐθνικῶς ὠφελίμου ἐγκλήματος. Ἡ διεθνὴς ἐξέλιξις τῆς εἰρήνης σᾶς ἐνοχλεῖ, σᾶς πνίγει, θέλετε κινδύνους ἐκ βορρᾶ, θέλετε ἀπειλάς, διὰ νὰ τὰς καπηλεύεσθε. Καὶ σᾶς ἐβοήθησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Λυποῦμαι νὰ τὸ εἴπω, προκειμένου περὶ τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς χώρας, ἐπικαλεῖται συνεχῶς διαφόρους καρδιναλίους, ἐπικαλεῖται κείμενα καρδιναλίων καὶ ἐμπνέεται τάχα ἀπὸ αὐτά. (Θόρυβος ἐκ τῆς Δεξιᾶς. Κωδωνοκρουσίαι). Φαίνεται ὅμως τώρα σαφῶς, ὅτι ἐμπνέεται καὶ ἀπὸ κείμενα ὄχι μόνον καρδιναλίων, ἀλλὰ κατωτέρων καθολικῶν κληρικῶν, ἀπὸ τὸ ἔμβλημα τοῦ Ντὸν Μπαζίλιο «συκοφαντεῖτε, συκοφαντεῖτε, πάντοτε κἄτι τι θὰ μείνῃ», ἓν ἔμβλημα τὸ ὁποῖον ἠκολούθησεν ὁ Γκαῖμπελς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθοῦν τίμιαι ἐκλογαί, ἂν πέραν ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλο μέτρον δὲν ἀπομακρυνθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία λαμβάνει μέρος διὰ τοῦ Προέδρου της εἰς σκευωρίας καὶ κατασκευὴν ψευδῶν εἰδήσεων διὰ νὰ νοθεύσῃ τὸ λαϊκὸν φρόνημα. Ἄρθρον 1, ὅρος πρῶτος διεξαγωγῆς τιμίων ἐκλογῶν, εἶναι νὰ φύγῃ ἡ Κυβέρνησις Πιπινέλη, τὸ ὑποκατάστατον τῆς ΕΡΕ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§35Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Εἶχε δηλώσει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι προκαλούμενος θὰ δώσῃ στοιχεῖα. Σήμερον ὑπάρχει σειρὰ διαψεύσεων· διατί σιωπᾷ; Ἀποδεικνύεται σαφῶς, ὅτι ἐψεύδετο καὶ ἐσυκοφαντοῦσε.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ρουχωτᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§37Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀπαράδεκτον δι’ ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, ἀλλὰ καὶ ἀπογοητευτικὸν καὶ διὰ τὸ Κοινοβούλιον καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὅτι ἐνῷ παραδεχόμεθα ὅλοι, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ὑπάρξῃ ἕνα πάγιον ἐκλογικὸν σύστημα, δυστυχῶς ἐπαναλαμβάνεται πάντοτε τὸ ἴδιον φαινόμενον τὴν παραμονὴν τῶν ἐκλογῶν νὰ ἔρχεται πρὸς ψήφισιν νέος ἐκλογικὸς νόμος, ἕνα κείμενον κομμένο καὶ ραμμένο στὰ μέτρα τῆς ἑκάστοτε πλειοψηφίας. Καὶ μὲ τὰς δικαιολογίας τὰς ὑποκριτικὰς περὶ ἀνάγκης ὑπάρξεως σταθερᾶς Κυβερνήσεως καὶ μειώσεως τῆς δυνάμεως τῆς Ἀριστερᾶς. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἁπλῆ ἀναλογικὴ κατὰ τὸ 1946 ἔδωσεν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ κατὰ δὲ τὸ 1958, παρὰ τὰ τεχνάσματα τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς, ἡ Ἀριστερὰ ἦλθε δεύτερον κόμμα μὲ 70 βουλευτάς. Καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν δυσηρεστήθησαν δι’ αὐτὸ ἦσαν οἱ παράγοντες τῆς ΕΡΕ, οἱ ὁποῖοι εἶχον καλλιεργήσει τὴν πόλωσιν. Εἶναι ἀποκαρδιωτικόν, ὅτι δὲν ὑπῆρξε μία εὐθαρσὴς Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἅμα τῇ ὁρκωμοσίᾳ της νὰ συστήσῃ μίαν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν νὰ πλαισιώσῃ μὲ ἀνωτάτους δικαστικοὺς καὶ ἄλλους εἰδήμονας εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ἀναθέσῃ τὴν κατάρτισιν ἑνὸς παγίου ἐκλογικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον νὰ τύχῃ καὶ συνταγματικῆς κατοχυρώσεως μὲ τὴν πρώτην εὐκαιρίαν τροποποιήσεως τοῦ Συντάγματος. Ἀλλὰ μὲ τὰς μεθόδους αἱ ὁποῖαι ἀκολουθοῦνται παραβιάζεται αὐτὸ τοῦτο τὸ πολίτευμα ἐνῷ δηλαδὴ ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων διαπιστώνει δυσαρμονίαν μεταξὺ Βουλῆς καὶ λαοῦ καὶ ἀσκεῖ τὴν προνομίαν του διαλύων τὴν Βουλήν, ἔρχεται πρὸς ψήφισιν ὁ ἐκλογικὸς νόμος κομμένος καὶ ραμμένος εἰς τὰ μέτρα τῆς πλειοψηφίας, τὴν ὁποίαν ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων διὰ τῆς ἀποφάσεώς του διὰ τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς θέτει ὑπὸ ἀμφισβήτησιν καὶ δὲν τὴν θεωρεῖ ὑφισταμένην. Καὶ ἐρωτᾶται ποία ἐν προκειμένῳ ἡ θέσις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης). Ἰδοὺ ἡ παρεμπόδισις τῆς ἀσκήσεως τῆς προνομίας τοῦ Στέμματος, ἰδοὺ ἡ συνέχισις τῆς πολιτικῆς κακοδαιμονίας. Ἡ μεγαλυτέρα κατηγορία ποὺ ἐξυφάνθη κατὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι, ὅτι δὲν παρέχει ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν λαόν. Ἀπαιτεῖται, ὅμως, μεγαλυτέρα εἰλικρίνεια ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον καθηγητὴν κ. Τσάτσον καὶ τὸν φίλον μου κ. Βουρδουμπᾶν. Ἔχει ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Τσάτσος, ὅτι ἐὰν ἰσχύσῃ τὸ πλειοψηφικὸν μὲ τὰ δεδομένα τῆς τελευταίας ἐκλογῆς δὲν ἐκλέγεται βουλευτής. ΕΡΕ 128.000 καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις 184.000.

§38Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μαζὶ μὲ τὴν ΕΔΑ;

§39Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., ὅτι τὸ πλειοψηφικὸν εἶναι τίμιον σύστημα καὶ τὸ ἐπανέλαβεν ὁ κ. Τσάτσος. Ἄλλο, ὅμως, εἶναι τὸ τίμιον σύστημα καὶ ἄλλο τὸ δίκαιον σύστημα. Τίμιον εἶναι ἡ ἀγορὰ οἰκίας πρὸς 100.000 δραχμὰς ἀπὸ ἕναν, ὁ ὁποῖος εὑρέθη ἐν ἀνάγκῃ, δὲν ἀποτελεῖ ὅμως, δικαίαν πρᾶξιν, δι’ αὐτὸ καὶ ὁ νόμος παρέχει τὴν δυνατότητα τῆς ἀναστροφῆς τῆς ἀγοραπωλησίας, λόγῳ ὑπερόγκου βλάβης. Μὲ 324.000 ψήφους δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις εἰς τὴν Αʹ καὶ Βʹ περιφέρειαν Ἀθηνῶν νὰ φέρῃ 30 βουλευτὰς καὶ Ἀντιπολίτευσις μὲ 150.000 νὰ φέρῃ μηδέν. Ἐρωτῶ, ἐὰν ἡ πλειοψηφία τῆς ΕΡΕ δέχεται τὸ πλειοψηφικόν. Εἰδικῶς εἰς τὴν Κεφαλληνίαν, ἡμεῖς θὰ τὸ ἠθέλαμεν τὸ πλειοψηφικόν, διότι ἔτυχε παρὰ τὰς ἀτασθαλίας τῶν ἐκλογῶν, τὸ Κέντρον νὰ πλειοψηφίσῃ. Ὑπάρχει βεβαίως μία διαφορά, ὑπάρχει εἰς τὰς διεδρικὰς περιφερείας, ὅπου τὸ φρόνημα τῶν ἐκλογέων νοθεύεται, διότι πολλοὶ ὠθοῦνται ἢ παροτρύνονται εἰς τὴν ψήφισιν ἑτέρου κόμματος. Ἀλλὰ εἰς τὰς μεγάλας περιφερείας, ὅταν οἱ 101.000 ψῆφοι δίδουν 15 βουλευτὰς καὶ οἱ 100.000 μηδὲν θεωρεῖται τὸ σύστημα δίκαιον; Καὶ θὰ ἠθέλατε τὴν Ἀντιπολίτευσιν συνεχῶς νὰ δέχεται τὰς ἀπειλὰς τῆς Δεξιᾶς καὶ τὰς κατηγορίας της περὶ συνοδοιπορίας, ὥστε ἐσεῖς νὰ παραμένετε μονίμως εἰς τὴν Κυβέρνησιν; Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἐμπιστεύεται ὄχι ἡμᾶς, ἀλλὰ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν σύμβασιν τοῦ Τὸμ Πάπας καὶ διεσπάθισαν τὸ δημόσιον χρῆμα, ἄνευ δημοπρασίας καὶ χωρὶς νὰ φέρουν τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτὰ εἶναι τὰ βαθύτερα αἴτια ποὺ διεπίστωσεν ὁ Βασιλεὺς καὶ ὄχι τὸ ταξίδι στὸ Λονδῖνον. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν ψῆφον τοῦ Στρατοῦ. Ὑπηρέτησα ἐπὶ 37 συναπτὰ ἔτη εἰς τὸ στράτευμα, ἔχω δύο ἀδελφοὺς ἀνωτάτους ἀξιωματικοὺς καὶ υἱὸν ἀξιωματικόν. Ἐπειδὴ λατρεύω τὸ στράτευμα, πιστεύω, ὅτι οἱ γενναῖοι μαχηταὶ πρέπει νὰ μείνουν ἀλώβητοι ἀπὸ τὴν φθοροποιὸν ἐπίδρασιν τῆς πολιτικῆς. Μετὰ τὴν δίκην τοῦ Στρατηγοῦ Καρδαμάκη ὑπεστήριξα, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀνεμίχθη εἰς αὐτὴν τὸ στράτευμα καὶ ἐγένοντο σχόλια εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὤφειλε νὰ εἶχε παραιτηθῇ. Γνωρίζει ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος, κ. Γκίκας, ὅτι εἰς τὰς στρατιωτικὰς σχολὰς ἀπαγορεύεται ἡ ἀνάγνωσις ἐφημερίδων, καὶ πολὺ ὀρθῶς. Καὶ μετὰ τὸν Παγκόσμιον Πόλεμον, ὁ μέγας Κλεμανσώ, ὅταν ἐζητήθη ἡ κατάργησις τῶν στρατοδικείων, ὕψωσε φωνὴν διαμαρτυρίας καὶ εἶπεν, ὅτι ἐὰν ἡ πολιτικὴ κοινωνία στηρίζεται εἰς τὴν ἐλευθερίαν, ἡ στρατιωτικὴ κοινωνία στηρίζεται εἰς τὴν ὑποταγὴν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ δικαστὴς τῆς ἐλευθερίας νὰ γίνῃ καὶ δικαστὴς τῆς ὑποταγῆς. Μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐλευθέρα ἐκδήλωσις τοῦ φρονήματος τῶν στρατιωτῶν; Ἐπὶ πλέον ὁ προηγούμενος νόμος ὑπῆρξε καὶ ἀντισυνταγματικὸς ἐφ’ ὅσον Κεφαλλῆνες π.χ. στρατιῶται ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς Σέρρας ἢ τὴν Καβάλαν, ἐκαλοῦντο νὰ ψηφίσουν ὑποψηφίους, τοὺς ὁποίους οὔτε ἐγνώριζον κἂν κατ’ ὄψιν. Καὶ ἡ πρόσθετος ἀπαγόρευσις τοῦ σταυροῦ ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον καθιεροῖ τὴν ἰσότητα τῶν δικαιωμάτων καὶ καθιστᾷ τὴν στρατιωτικὴν ψῆφον οἱονεὶ ψῆφον καὶ τὸν στρατιώτην τελοῦντα ὑπὸ τὴν κάπιτις ντὲ μινούτσιο. Οὕτω κατέληξε νὰ ὑπάρχουν βουλευταὶ τοῦ Κ.Ε.Ν. Τριπόλεως καὶ τοῦ Κ.Ε.Ν. Κορίνθου. Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπῆρχον ἀκόμη τὰ ἐχέγγυα διὰ τὴν ἀδιάβλητον ψῆφον τοῦ στρατοῦ θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Λυκουρέζον, ὅτι πρέπει ὁ στρατιώτης νὰ ψηφίζῃ τοὺς ὑποψηφίους τῆς περιφερείας του, ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ καὶ ἡ βία καὶ ἡ νοθεία καὶ ἡ μαζικὴ ψηφοφορία καὶ ἡ μαζικὴ ἀρίθμησις τῶν ψηφοδελτίων. Κύριοι βουλευταί, ἐγνώρισα εἰς τὴν στρατιωτικήν μου σταδιοδρομίαν πολλὰς ἐκλογάς. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω τὰς τελευταίας ἐκλογὰς καὶ ἐκείνας τοῦ 1946, καθ’ ἃς οἱ στρατιῶται μετεφέροντο μὲ καμιόνια διὰ νὰ ψηφίσουν. Θὰ φέρω ἕνα παράδειγμα ἀπὸ παλαιοτέρας ἐκλογάς. Κατὰ τὸ ἔτος 1926 ἤμην ὑπαξιωματικὸς καὶ ἐκαλούμεθα τότε νὰ ψηφίσωμεν τὸν δικτάτορα Θεόδωρον Πάγκαλον ὡς Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας. Ὅτε μετέβημεν εἰς τὸ στρατιωτικὸν τμῆμα, διεπιστώσαμεν, ὅτι εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς ἐδίδετο μόνον ἕνα ψηφοδέλτιον μὲ τὴν ἔνδειξιν «ναί». Ἐγὼ καὶ τρεῖς ἄλλοι ὑπαξιωματικοί, τελειόφοιτοι τότε τῆς Νομικῆς Σχολῆς, ἐνομίσαμεν, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, τῆς χορηγήσεως δηλαδὴ ἑνὸς ψηφοδελτίου μὲ τὴν ἔνδειξιν ναί, προσεβάλετο ἡ προσωπικότης μας. Ὑπὸ ἄλλας ἐλευθέρας συνθήκας ἴσως ἐψηφίζομεν ὑπὲρ τοῦ Παγκάλου. Τότε ὅμως, ἀπεσύρθημεν καὶ εἰς τὸ ψηφοδέλτιον ἐκεῖνο ἀνεγράψαμεν τὴν φράσιν τοῦ Καμπρὼν καὶ ἐπεριμέναμεν τὴν ἑσπέραν τὸ ἀποτέλεσμα. Δυστυχῶς, τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο 263 ναὶ καὶ 1 ὄχι, δηλαδὴ τρία ψηφοδέλτια φέροντα τὴν φράσιν τοῦ Καμπρὼν ἐφαγώθησαν ὑπὲρ τοῦ Παγκάλου. Ἐὰν θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογάς, νομίζω, ὅτι ἡ ὀσμὴ τῆς φράσεως τοῦ Καμπρὼν θὰ πλημμυρίσῃ τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ θὰ εἴχομεν πνιγηρὰν ἀτμόσφαιραν. Βεβαίως, οἱ στρατιῶται εἶναι παιδιὰ ἰδικά μας. Καὶ μάλιστα ἐπιφορτισμένα μὲ ὑψηλὰ καθήκοντα. Ἀποτελοῦν μίαν ἐκλεκτὴν μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ τρόπος νὰ ψηφίσουν. Ἀλλ’ ἐὰν διὰ τοὺς στρατιώτας ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα, νομίζω, ὅτι διὰ τοὺς Ἕλληνας ναυτιλλομένους τὰ ἐπιχειρήματα εἶναι ἔτι μεγαλύτερα καὶ περισσότερα. Ἐὰν μία κληρουχία ἀποδίδῃ 50 χιλιάδας νεοσυλλέκτους στρατιώτας, οἱ Ἕλληνες ναυτιλλόμενοι ἀνέρχονται εἰς 70 χιλιάδες καὶ οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν εἶναι ἀξιωματικοί. Οἱ ναυτιλλόμενοι δὲν εἶναι τὰ παιδιὰ τῶν 20 ἐτῶν ποὺ παρασύρονται ἀπὸ τὸν λοχία. Εἶναι ἄνδρες ὥριμοι καὶ ἔχουν ἐσχηματισμένην ἰδικήν των κρίσιν, ἀποτελοῦν καὶ αὐτοὶ ἰδίως τὴν ἐκλεκτὴν μερίδα τοῦ Ἔθνους καὶ ἐνισχύουν τὴν πατρίδα μας μὲ τὸ ζωογόνον ναυτιλιακὸν συνάλλαγμά των. Διατί, κύριοι βουλευταί, αὐτὴν τὴν μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ μὴ τὴν ἀφήσωμεν νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τῶν κοινῶν; Διατὶ νὰ μὴ τῆς ἐπιτρέψωμεν νὰ ψηφίσῃ καὶ νὰ στερῆται ψήφου; Μὲ αὐτὰς τὰς σκέψεις ὑπέβαλον μίαν τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ψήφου εἰς τοὺς ναυτιλλομένους. Ὁ πλοίαρχος, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸν Ἐμπορικὸν Νόμον, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐνεχυριάζῃ τὸ φορτίον. Νὰ ἐκπροσωπῇ τὸν ἰδιοκτήτην καὶ κατὰ τὸν Ἀστικὸν Κώδικα ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ συντάσσῃ διαθήκας. Ὅταν ὁ πλοίαρχος ἔχῃ αὐτὰ τὰ μεγάλα δικαιώματα δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς αὐτὸν καὶ τὸ καθῆκον νὰ προΐσταται τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς ἐκ τριῶν μελῶν ἐκλεγομένων διὰ κλήρου ἐκ τοῦ πληρώματος διὰ νὰ διενεργήσουν ἐκλογὰς εἰς τὸ πλοῖον; Τὴν ἑσπέραν διὰ τοῦ ἀσυρμάτου ὁ πλοίαρχος θὰ μεταβιβάσῃ τὰ ἀποτελέσματα καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀποσταλοῦν καὶ τὰ πρακτικά.

§40Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπιθυμῶ, κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς συγχαρῶ διὰ τὴν ὀρθὴν κρίσιν σας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Χθὲς ὅμως, συνάδελφος τῆς παρατάξεώς σας ἀπεκάλεσε δημοκοπίαν τὴν προσπάθειαν νὰ παρασχεθῇ εἰς τοὺς ναυτιλλομένους τὸ δικαίωμα τῆς ψήφου.

§41Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὡμίλησα, κύριε Πρόεδρε, ἐναντίον τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ ἀπεκάλεσα δημοκοπίαν τὴν κατάθεσίν της, διότι ὑπὸ τοὺς περιορισμοὺς ποὺ θέτει τὸ ἄρθρον 66 τοῦ Συντάγματος δὲν ὑπάρχει δυνατότης νὰ ψηφίσῃ ἡ ἐκλεκτὴ αὐτὴ μερὶς τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, οἱ ναυτιλλόμενοι. Τὸ ἄρθρον 66 τοῦ Συντάγματος ἀπαιτεῖ καθολικὴν καὶ μυστικὴν ψηφοφορίαν διενεργουμένην τὴν αὐτὴν ἡμέραν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο, ὅταν οἱ Ἕλληνες ναυτιλλόμενοι διεσπαρμένοι ἀνὰ τὰς θαλάσσας τοῦ κόσμου θὰ κληθοῦν νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐκλογικόν των δικαίωμα; Ἐπειδή, λοιπόν, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ διάταξις ἀντιβαίνουσα πρὸς τὸ Σύνταγμα, εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ σεβώμεθα περισσότερον τοὺς ναυτιλλομένους καὶ νὰ μὴ ἀσκῶμεν δημοκοπίαν εἰς βάρος των.

§42Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Πρόεδρε, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. συνάδελφον.

§43Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Θὰ δώσω ἐγὼ τὴν ἀπάντησιν, ποὺ ἔχω καὶ τὸν λόγον.

§44Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς κατὰ τὰς περασμένας ἐκλογὰς ἐπρότεινε τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐψήφιζον καὶ οἱ ναυτιλλόμενοι.

§45Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. ..... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§46Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι μακρὰν τῶν συνηθειῶν μου ἡ μικροπολιτικὴ καὶ ἡ μικροψυχία. Ἀγανακτῶ καὶ μετὰ βδελυγμίας ἀπομακρύνω ἀπ’ ἐμοῦ πᾶσαν μικρόψυχον σκέψιν. Δὲν εἶναι τὸ ἄρθρον 66 τοῦ Συντάγματος, κύριε συνάδελφε, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐμποδίζει διὰ τὴν ψῆφον τῶν ναυτιλλομένων καὶ τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν περισσότερον. Ἐκεῖνο, τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ νὰ τηρῶμεν εἶναι τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ δὲ τῆς ἰσότητος εἶναι καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ψήφου. Ὅταν εἰς ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς γῆς οἱ ναυτιλλόμενοι ψηφίζουν διατὶ ἡμεῖς θὰ στερήσωμεν ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας ναυτικοὺς τὸ δικαίωμα τῆς ψήφου; Ὅταν ὁ πλοίαρχος ἔχῃ ὅλα αὐτὰ τὰ δικαιώματα ποὺ ἀνέφερον ἀνωτέρω, δὲν δύναται νὰ προεδρεύσῃ ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νὰ διενεργήσῃ ἐκλογὰς εἰς τὸ πλοῖον; Δὲν πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀφήσωμεν 70.000 ναυτιλλομένους νὰ αἰσθάνωνται μειωμένοι, διότι στεροῦνται ψήφου καὶ δὲν ἀποφασίζουν ἐπὶ τῶν κοινῶν. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ πιεσθοῦν ἀπὸ τοὺς πλοιοκτήτας νὰ ψηφίσουν ὡρισμένον κόμμα. Ἀλλ’ ὅταν δὲν φοβούμεθα τὴν πίεσιν ἐπὶ τοῦ Ἕλληνος στρατιώτου τῶν 20 ἐτῶν, ὁ ὁποῖος διατάσσεται καὶ ὑπακούει τὸν λοχίαν, φοβούμεθα τὴν πίεσιν ἐπὶ ὡρίμων ἀνδρῶν μὲ ἀνεπτυγμένον τὸ αἴσθημα τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ὑποχρεώσεών των; Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ μειώσωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τρῶνε ψωμὶ δυὸ φορὲς ἁλατισμένο, μίαν ἀπὸ τὴν θάλασσαν καὶ μίαν ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα των, δὲν θὰ πρέπει νὰ μειώσωμεν τοὺς ἥρωας αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν προσφέρουν τὰς μεγαλυτέρας θυσίας εἰς τὸ Ἔθνος καὶ ἐν εἰρήνῃ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἡ διεθνὴς θέσις τῆς Ἑλλάδος κρίνεται ἀπὸ τὴν δύναμιν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ μας ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ τῶν 8.000.000 τόννων τῶν καραβιῶν μας καὶ τῶν 70.000 ναυτιλλομένων μας, ποὺ ἐτορπιλλίζοντο καὶ ἐπολέμουν εἰς ὅλους τοὺς ὠκεανοὺς καὶ τὰς θαλάσσας. Καὶ ἤδη, κύριοι βουλευταί, ἔρχομαι εἰς ἕνα ἄλλο τεράστιον θέμα, τὸ ἄτιμον χρῆμα. Ἔχω ὑποβάλει σχετικὴν τροπολογίαν διὰ τὴν τιμωρίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν χρῆμα καὶ ἐξαγοράζουν ψήφους. Ἀπὸ τὰ φοιτητικά μου χρόνια, ὅταν ἐπληροφορούμην, ὅτι ἐπιχειρηματίαι καὶ ἔμποροι διέθετον χρήματα διὰ τὴν ἐξαγορὰν ψήφων, ἔλεγα, ὅτι ὅταν ἀνδρωθῶ θὰ ἐπιδιώξω διὰ παντὸς τρόπου τὴν ἐξάλειψιν αὐτῆς τῆς ἀσχημίας, καὶ τοῦ αἴσχους. Εἶναι ἀποκαρδιωτικὸν νὰ εὑρισκώμεθα εἰς αὐτὸ τὸ κατάντημα. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ Ἐσωτερικῶν καὶ Δικαιοσύνης, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὴν ἀνωτάτην κορυφὴν τῆς πυραμίδος εἰς τὴν δικαιοσύνην, θὰ γράψουν σελίδας δόξης εἰς τὴν ἱστορίαν των, ἐὰν θελήσουν καὶ καταργήσουν αὐτὸ τὸ σύστημα τῆς αἰσχρᾶς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ψήφων τῶν πτωχῶν. Διετύπωσα τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος προσφέρει ἢ ὑπόσχεται χρήματα δι’ ἐξαγορᾶς συνειδήσεων νὰ τιμωρῆται εἰς βαθμὸν κακουργήματος ἀπὸ τὰ Πενταμελῆ Ἐφετεῖα. Ἐλπίζω, ὅτι οἱ κ. Ὑπουργοὶ Ἐσωτερικῶν καὶ Δικαιοσύνης θὰ ἀποδεχθοῦν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Μετὰ 30 ἔτη ἀπὸ τὰς σκέψεις μου αὐτάς, δυστυχῶς. Εἰς τὴν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν, κύριοι βουλευταί, εὑρέθην ὑποχρεωμένος νὰ ἀντιμετωπίσω ἕνα ἑκατομμύριον δραχμάς, τὸ ὁποῖον διετέθη ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους μου διὰ τὴν ἐξαγορὰν ψήφων. Δι’ αὐτὸ θὰ ζητήσω ὅπως ἡ τροπολογία μου τεθῇ εἰς ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν διὰ νὰ βεβαιωθῇ ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἔστω καὶ εἷς συνάδελφος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐναντίον τῆς τιμίας αὐτῆς διατάξεως. Εἰς τὴν τροπολογίαν μου προβλέπεται νὰ μένῃ ἀκαταδίωκτος ὁ λαμβάνων χρήματα ἐὰν καταγγείλῃ τὴν πρᾶξιν πρὸ τῆς ἀνακοινώσεως τῶν ἀποτελεσμάτων.

§47Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀκόμη περισσοτέραν ἀξίαν θὰ εἶχεν ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλετε, ἐὰν συνεδέετο μὲ τὴν ἄλλην πρότασιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν Ἐσωτερικῶν, διὰ τῆς ὁποίας τὸ ἀδίκημα καθίσταται αὐτόφωρον. Μόνον ἔτσι θὰ συγκρατηθοῦν οἱ ἐκμεταλλευταὶ καὶ θὰ παραδειγματισθοῦν οἱ μιμηταὶ τοιούτων πράξεων.

§48Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Μητσοτάκην, διότι ὑπενθύμισε τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι τὸ ἀδίκημα αὐτὸ νὰ θεωρῆται αὐτόφωρον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀναφέρω εἰς τὴν τροπολογίαν μου καὶ ἐγώ. Αὐτὸ θὰ εἶναι μία ἀσφαλιστικὴ δικλὶς διὰ τὴν ἀνάτασιν τοῦ πολιτικοῦ βίου τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐλπίζω νὰ εὕρω συνεπικούρους εἰς τοῦτο καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Δικαιοσύνης. Δὲν ἐπιτρέπεται, κ. συνάδελφοι, οἱ κύριοι μεγαλοεπιχειρηματίαι τῶν καθαρῶν καὶ ἀκαθάρτων ὑποθέσεων νὰ γίνωνται καὶ ἐπιχειρηματίαι τῆς ἐντίμου ἀναμίξεως εἰς τὰ κοινά. Δὲν ἐπιτρέπεται ἐν μέσαις Ἀθήναις νὰ γίνωνται ἥρωες τοιούτων σκανδάλων ἐπιχειρηματίαι ὑποψήφιοι βουλευταί, τοὺς ὁποίους κἄποτε ἥρπασεν ἡ ἁρπάγη τῆς Δικαιοσύνης καὶ τοὺς ἔκλεισεν εἰς τὴν φυλακήν, νὰ διαθέτουν 20.000 χρυσὰς λίρας δι’ ἀγορὰν ψήφων. Πρέπει νὰ ἐντρεπώμεθα δι’ αὐτὸ τὸ κατάντημα.

§49Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ οἱ βουλευταὶ θὰ εἶναι συνεπίκουροι.

§50Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι τοιαύτη ἡ κατάστασις καὶ ἡ ἐξαθλίωσις τῶν ἀνθρώπων, ὥστε ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἀγοράσουν σπίρτα καὶ ἁλάτι καὶ ὑπάρχουν κακοήθεις ἐπιχειρηματίαι, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται τὴν κατάστασιν αὐτὴν τῶν πτωχῶν εὑρισκομένων εἰς κατάστασιν ἀνάγκης. Κύριοι βουλευταί, ἀγόμεθα εἰς ἐκλογὰς καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διεκήρυξε τὴν ἐπιθυμίαν του διὰ τὴν διεξαγωγὴν ἀδιαβλήτων ἐκλογῶν. Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἀμφισβητήσω τὴν ἐπιθυμίαν αὐτὴν καὶ τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις ποία εἶναι ἡ κατάστασις τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὅπως εἶναι γνωστόν, βάσει τοῦ Κώδικος περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, κατηγορούμενοι ὑπάλληλοι πρέπει νὰ μετατίθενται διὰ νὰ μὴ ἐπηρεάζουν τοὺς μάρτυρας καὶ τὴν ἀνάκρισιν. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, μετετέθη ὁ Διευθυντὴς Νομαρχίας Κεφαλληνίας κ. Κωστόπουλος, ὁ ὁποῖος κατηγορεῖται διὰ πολλὰ ἀδικήματα καὶ κατεδικάσθη.

§51Χ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε βουλευτά, διὰ νὰ σᾶς προλάβω, σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι σήμερον ὑπέγραψα πρᾶξιν μεταθέσεως τοῦ ἐν λόγῳ ὑπαλλήλου εἰς ἄλλην περιφέρειαν.

§52Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μένω ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν μοῦ δίδετε.

§53Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς συγχαίρω διὰ τὴν ὀρθότητα τῆς πράξεώς σας. Ἡ ἐνέργειά σας αὐτὴ ἀποτελεῖ μίαν πρᾶξιν ἀποκαθαρμοῦ τῆς κρατικῆς μηχανῆς.

§54Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχῃ τόσας ἐκκρεμεῖς δικογραφίας καὶ καταδίκας ὁ ἄνθρωπος αὐτός, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀσφαλῶς νὰ παραμένῃ εἰς τὴν θέσιν του. Πραγματικῶς ἡ μετάθεσις αὐτὴ εἶναι ἀξία ἐπαίνου, διότι εἶναι ἡ μόνη, ἡ ὁποία ἐγένετο μὲ ὑπηρεσιακὰ κριτήρια καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὰ θερμά μου συγχαρητήρια εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Θὰ ἤθελα ὅμως, κ. συνάδελφοι, νὰ προσθέσω, ὅτι δυστυχῶς, ἀκόμη ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς εἶναι πολὺ τοξινωμένος καὶ ἔχει ἀνάγκη νὰ πνεύσῃ ὁ ἄνεμος τῆς ἐξυγιάνσεως. Ἀσφαλῶς θὰ ἀνεγνώσατε εἰς τὰ «Νέα» ἕνα δημοσίευμα κατὰ τὸ ὁποῖον 30 καὶ πλέον ἐπιστολαὶ δύο ἰδιωτῶν ἐκ Θεσσαλονίκης δὲν ἔφθασαν εἰς χεῖρας των. Τοῦτ’ αὐτὸ συνέβη καὶ εἰς ἐμένα προσωπικῶς, ὡς μοῦ ἀνέφερεν ἕνας φίλος μου ἀπὸ τὴν Κεφαλληνίαν. Καμμία ἐπιστολὴ ἰδική μου δὲν φθάνει εἰς χεῖρας τῶν φίλων μου. Συνεπείᾳ τοῦ γεγονότος τούτου ἐτηλεγράφησα εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν κ. Βρανόπουλον νὰ μετατεθῇ ὁ εἰς Σάμην Κεφαλληνίαν ὑπηρετῶν ὑπάλληλος διὰ παράβασιν καθήκοντος. Ὁ κ. Βρανόπουλος ἀντὶ νὰ προχωρήσῃ, μοῦ ἀπήντησεν, «ὅτι εἶναι ἀδύνατος ἡ τροποποίησις τοῦ Διατάγματος μεταθέσεως». Ἐφθάσαμεν δηλαδὴ εἰς τὸ σημεῖον νὰ πλαστογραφῆται ἡ ὑπογραφὴ τῶν βουλευτῶν, ἀπὸ τοὺς ἀδιστάκτους ταχυδρομικούς. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1961, συνέβησαν πολὺ περίεργα πράγματα εἰς βάρος μου ἀπὸ τὴν Ταχυδρομικὴν Ὑπηρεσίαν τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος. Ἐνῷ ἔστειλα πρὸς ὅλα τὰ ἐκλογικὰ τμήματα τῆς Ἰθάκης καὶ Καλάμου ψηφοδέλτια καὶ ἔντυπα συστημένα τὴν 11ην Ὀκτωβρίου 1961, ταῦτα ἔφθασαν εἰς τοὺς προορισμούς των μετὰ τὰς ἐκλογάς.

§55Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐκλογικὸν νόμον συζητοῦμεν ἢ ἐπερώτησιν ἀναπτύσσετε;

§56Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Κύριε Κούνδουρε, ἡμεῖς εἴχομεν τὴν ὑπομονὴν νὰ σᾶς ἀκούωμεν ἀναγινώσκοντα ὡρισμένα συχωροχάρτια, τὰ ὁποῖα ἀπαριθμούσατε εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἀποδείξετε δηλαδή, ὅτι δὲν εἴσαστε εἰς τὸ Ε.Α.Μ. Τώρα, διατὶ δὲν ἔχετε καὶ σεῖς ὑπομονήν;

§57Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εἶσθε ἀνάξιος νὰ ὁμιλῆτε περὶ ἐμοῦ.

§58Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Ὅταν, κ. συνάδελφοι, συμβαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα, σκεφθεῖτε εἰς ποῖον κατάντημα εὑρίσκεται ὁ κρατικὸς μηχανισμός. Δι’ αὐτὸ τὸ κόμμα μας διακηρύττει καὶ λέγει, ὅτι δὲν ζητοῦμεν εὔνοιαν. Ζητοῦμεν τίμιον Κράτος, ζητοῦμεν νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, ὥστε νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ ἀδιάβλητον τῶν ἐκλογῶν. Συγχαίρομεν τὴν πρᾶξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν μετάθεσιν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Νομαρχίας Κεφαλληνίας. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, πληροφορῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὕπαιθρον συνεχίζεται νὰ εἶναι ἡ αὐτή. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας νὰ φθάσωμεν εἰς ἀδιαβλήτους ἐκλογάς. Διὰ τοῦτο νομίζομεν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ συστήματος τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς διὰ νὰ ἀποβληθῇ τὸ πάθος καὶ ἡ ὀξύτης καὶ διὰ νὰ φθάσωμεν ὄχι εἰς τὸ μονοκομματικὸν Κράτος τῶν συμβάσεων καὶ ἀτασθαλιῶν, ἀλλὰ εἰς μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ φροντίσῃ μόνον διὰ τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ δεινοπαθοῦντος Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Βόρειος Ἑλλάς, ὁ πνεύμων ἐκεῖνος τῆς Ἑλλάδος, ἐπαπειλεῖται καὶ οὕτω ἔχομεν καθημερινῶς θέματα πολὺ σοβαρά. Ἄλλοτε γίνεται λόγος περὶ ἐξόδου τῆς Βουλγαρίας εἰς τὴν Μεσόγειον, ἄλλοτε δημιουργεῖται Μακεδονικὸν ζήτημα, ἄλλοτε οἱ φίλοι μας οἱ Τοῦρκοι, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἐπολέμησαν παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν Ἄγγλων, τοὺς ὁποίους οἱ Ἄγγλοι ὑποβοηθοῦν διὰ νὰ ἔχουν βλέψεις πρὸς τὰ Ἑλληνικὰ παράλια, καὶ τοὺς ὁποίους ἐγκατέστησαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κύπρον. Ἐὰν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὑπῆρχεν Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία νὰ ἐνδιεφέρετο διὰ τὴν χώραν, θὰ ἦτο διαφορετικὴ ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος σήμερον. Κύριοι συνάδελφοι, θέλομεν τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν, θέλομεν τὴν ψῆφον τῶν ναυτιλλομένων, ἐὰν τελικῶς ψηφίσῃ ὁ στρατός, θέλομεν τὴν ψῆφον τῶν μονίμων στρατιωτικῶν, ἀλλὰ νὰ ψηφίζουν τοὺς ὑποψηφίους τῆς περιφερείας των ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατάγονται καὶ θέλομεν νὰ ληφθοῦν μέτρα κατὰ τῆς ἐξωνήσεως τῶν ἐκλογέων ἀπὸ τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυρούς. Ἐὰν ἔχωμεν αὐτὰς τὰς ἐγγυήσεις, ὄχι μόνον ἡ Δημοκρατία θὰ νικήσῃ, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἑλλὰς θὰ σωθῇ, ἡ Ἑλλὰς θὰ ἐπιζήσῃ. Ἐὰν αὗται αἱ προϋποθέσεις δὲν τηρηθοῦν, τότε ἔχομεν χρέος τιμῆς νὰ μὴ λάβωμεν μέρος εἰς παρῳδίαν ἐκλογῶν. (Χειροκροτήματα).

§59Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι Βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς ὁλόκληρον τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου προλαλήσαντος, κ. Ρουχωτᾶ, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς καὶ βεβαίως καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναγνώσῃ ἐνδεχομένως ἢ ἀσφαλῶς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ρουχωτᾶ, ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα διὰ νὰ μορφώσῃ ἀσφαλῆ γνώμην περὶ τῶν ὅσων ἠγόρευσε, καταφερόμενος κατὰ τῆς ἐξωνήσεως τῶν ἐκλογέων. Συμμερίζομαι, κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι βουλευταί, ἀπολύτως ὁλόκληρον τὴν ἀγανάκτησιν, τὴν ὁποίαν ᾐσθάνθην ὁ προλαλήσας, ἀγορεύων κατὰ τῆς ἐξωνήσεως τῶν ἐκλογέων. Δὲν γνωρίζω μόνον, ἐὰν ὁ κ. Ρουχωτᾶς ἀγορεύων ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου καὶ φέρων αὐτὰ ὡς τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἰσηγεῖται, εἶχεν ὑπ’ ὄψει του, ὅτι δὲν παρίσταται ἀνάγκη οὐδεμιᾶς τροπολογίας καὶ οὐδεμιᾶς θέσεως νέου νόμου, διότι ἤδη αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπε καταφερόμενος κατὰ τῆς ἐξωνήσεως τῶν ἐκλογέων, προβλέπονται καὶ τιμωροῦνται ὑπὸ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Χθὲς τὴν νύκτα, ὅταν ἐπρόκειτο, ὁ κ. Ρουχωτᾶς, νὰ λάβῃ τὸν λόγον, μὲ ἐπλησίασεν εἰς αὐτὴν τὴν ἕδραν καὶ μοῦ κατέστησε γνωστόν, ὅτι προκειμένου νὰ ἀγορεύσῃ, θὰ ἔθιγε καὶ τὸ ζήτημα αὐτό. Μοῦ εἶπε, ὁ κ. Ρουχωτᾶς, ὅτι σκοπὸς τῆς ἀγορεύσεώς του θὰ ἦτο ὄχι νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ ὡς ἀνυπάρκτου, ἀλλὰ νὰ προτείνῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἐπαύξησιν τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένων ποινῶν. Ἐφρόνει, ὁ κ. Ρουχωτᾶς, ὅτι αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ νόμου ποιναὶ δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς, διὰ νὰ καταστείλουν αὐτὸ τὸ ἔγκλημα καὶ ὑπεστήριξεν, ὁμιλῶν πρὸς ἐμέ, ἐκείνην τὴν στιγμήν, ὅτι ἔπρεπε αἱ διατάξεις νὰ καταστοῦν αὐστηρότεραι καὶ νὰ καταστοῦν τιμωρητέαι εἰς βαθμὸν κακουργήματος. Ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Ρουχωτᾶ, ὅτι δὲν συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν αὐτήν, διότι ὁ κ. Ρουχωτᾶς, ὡς νομικός, γνωρίζει ὡς γνωρίζει καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ὅτι ἕνας λόγος, ὁ ὁποῖος καθιστᾷ ἀνεφαρμόστους τὰς διατάξεις, εἶναι ἀκριβῶς ἡ αὐστηρότης τῶν ποινῶν. Τοῦτο δὲ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤγαγε καὶ τὸν νομοθέτην τοῦ ποινικοῦ κώδικος, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπίσης γνωστόν, νὰ μεταβάλῃ πολλὰ ἐκ τῶν κακουργημάτων εἰς πλημμελήματα καὶ νὰ τὰ ὑπαγάγῃ εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν τακτικῶν δικαστῶν, τοὐτέστιν τῶν Πλημμελειοδικῶν, καὶ νὰ τὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τῶν Κακουργιοδικείων. Ὅταν διεξήγαγαμεν τὴν συνομιλίαν αὐτήν, ἔμεινα μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ κ. Ρουχωτᾶς δὲν ἐπείσθη. Εἶμαι εὐχαριστημένος σήμερον, διότι, ἀγορεύων ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὁ κ. Ρουχωτᾶς, οὐδὲν ἐπρότεινε περὶ κακουργιοποιήσεως τοῦ ἤδη ὑφισταμένου πλημμελήματος καὶ περιωρίσθη μόνον νὰ ἐκφράσῃ ὁλόκληρον τὴν ἀγανάκτησιν, ἡ ὁποία τὸν συνέχει καὶ τὴν ὁποίαν συμμερίζομαι καὶ ἐγὼ καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι συμμερίζεται ὁλόκληρος ἡ Βουλή, οὐδενὸς ἐξαιρουμένου, καὶ νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ θεσπισθῇ διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας ἡ παράβασις αὐτὴ θὰ πρέπῃ νὰ τιμωρῆται ἐπ’ αὐτοφώρῳ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει καὶ περὶ τούτου πρόβλεψις εἰς τὸν ὑφιστάμενον ἐκλογικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἐν ἄρθρῳ 68 θεσπίζει τὰ ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...». Βλέπετε, κύριοι βουλευταί, καὶ κύριε Ρουχωτᾶ, ὅτι ἤδη ὁ νομοθέτης ἐπρονόησε περὶ τούτου καὶ ἐθέσπισε μίαν ταχυτέραν, ἀπὸ τὴν συνήθη, διαδικασίαν, αὐτήν, ἡ ὁποία ὁρίζει ὅτι: «...(ἀναγινώσκει)...». Καὶ θὰ ἔλθω εἰς τὸ θέμα τοῦ αὐτοφώρου. Πρόκειται περὶ λεπτῆς διακρίσεως, ἡ ὁποία δύναται νὰ προκαλέσῃ μεγάλην συζήτησιν. Θὰ θεωρήσωμεν τὴν παράβασιν ὡς αὐτόφωρον καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν ἔχῃ καταληφθῆ ἐπ’ αὐτοφώρῳ καὶ ἐὰν παρῆλθε τὸ 24)ωρον, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κῶδιξ τῆς Ποινικῆς Δικονομίας; Ἐὰν οὕτω πως εἴπωμεν, θὰ πρέπῃ νὰ τροποποιήσωμεν διάταξιν τοῦ κώδικος τῆς Ποινικῆς Δικονομίας. Μὴ λησμονῆτε, ὅμως, ὅτι ἡ δυσχέρεια τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως τῆς τιμωρούσης τὸ ἔγκλημα τοῦτο δὲν ἔγκειται, κύριε Ρουχωτᾶ, εἰς τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει διάταξις — καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω μετ’ ὀλίγον πόσον αὐστηρῶς τιμωρεῖ ὁ νόμος τὴν ἐξώνησιν τῶν ψηφοφόρων — ἀλλὰ ἔγκειται εἰς τὸ δυσαπόδεικτον τῆς παραβάσεως αὐτῆς. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ μακρηγορήσω, κύριοι βουλευταί, καὶ κύριε Ρουχωτᾶ, ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Εἶναι κοινῶς γνωστόν, ὅτι ἐὰν διεξάγεται — καὶ δὲν διαφεύγει οὐδενὸς τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἀτυχῶς διεξάγεται καὶ αὐτὴ ὑπό τινων, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ σέβωνται τὸν νόμον — ἐὰν διεξάγεται αὐτὴ ἡ ἐξώνησις, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἕνας μόνον τρόπος εἶναι ἱκανὸς νὰ προλάβῃ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα, τὸ ἐπονείδιστον πράγματι αὐτὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον καὶ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐξαγοράζεται ἐξευτελίζει, ἀλλὰ καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐξαγοράζουν...

§60Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§61Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εὐχαρίστως.

§62Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐκ τῆς ὁμιλίας τοῦ συναδέλφου κ. Ρουχωτᾶ, ὡς καὶ τῆς μέχρις στιγμῆς αὐτῆς ἀπαντήσεώς σας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι τὸ ἀδίκημα τῆς ἐξαγορᾶς τῶν συνειδήσεων τῶν πολιτῶν διαπράττεται εἰς εὐρεῖαν κλίμακα κατὰ τὰς ἑκάστοτε ἐκλογάς, ἐνῷ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, ὡς εἶμαι βέβαιος, ὅτι τοιοῦτόν τι δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὰς προθέσεις σας. Εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν σημειοῦται προσπάθεια ἀφαιρέσεως ψήφων ἐκ τοῦ ἑνὸς κόμματος πρὸς τὸ ἄλλο, ἀλλὰ μόνον διαμάχη μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων τοῦ αὐτοῦ συνδυασμοῦ πρὸς ἐξασφάλισιν περισσοτέρων σταυρῶν προτιμήσεως, ἡ περίφημος μάχη τῶν σταυροφόρων.

§63Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ δὲν τὸ θεωρεῖτε ἀδίκημα;

§64Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Βεβαίως τὸ θεωρῶ ἀδίκημα καὶ μάλιστα, ἂν θέλετε, κακούργημα, ὄχι ὑπὸ τὴν ποινικὴν ἔννοιαν τοῦ ὅρου, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι ἐντελῶς διάφορον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δυνατὸν νὰ συναχθῇ ἐκ τῆς συζητήσεως. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει οὔτε καὶ ἐπὶ τῶν σταυρῶν προτιμήσεως εὐδοκιμεῖ τὸ σύστημα τῆς ἐξαγορᾶς τῶν ψήφων, ὡς ἀνεδείχθη ἄλλως τε κατὰ τὰς προσφάτους ἐκλογὰς εἰς τὴν περίπτωσιν ὡρισμένου ὑποψηφίου, ὁ ὁποῖος ἔγινε θέμα ἐπιθεωρήσεων καὶ χρονογραφημάτων καὶ διὰ τὸν ὁποῖον φημολογεῖται ὅτι ἐξόδευσε καὶ ὁ ὁποῖος ἐν τούτοις δὲν ἐπέτυχε νὰ ἐκλεγῇ βουλευτής. Κατὰ συνέπειαν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διευκρίνησις, ὅτι ἡ ἐξαγορὰ τῶν ψήφων ἀφορᾷ τὴν ἀπόκτησιν σταυρῶν ὑπὸ συνυποψηφίων καὶ οὐχὶ τὴν ἐξαγορὰν τῆς πολιτικῆς συνειδήσεως τῶν πολιτῶν, διὰ τῆς μεταθέσεώς των ἀπὸ τοῦ ἑνὸς κόμματος εἰς ἄλλο.

§65Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Αὐταὶ αἱ περιπτώσεις δωροδοκίας εἶναι ἐξαιρέσεις. Δὲν εἶναι ὁ κανών. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι οἱ Ἕλληνες ψηφοφόροι ἐξαγοράζονται.

§66Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς ἀναγνώσω διάταξιν τοῦ ἄρθρου 62 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὴν ἐκλογήν... (ἀναγινώσκει)...». Βλέπετε, λοιπόν, κ. βουλευταί, ὅτι τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ρουχωτᾶς δὲν ἦσαν νέα. Πράγματι ὑπάρχουν κυρώσεις καὶ ὑπάρχουν αὐστηρόταται κυρώσεις. Κύριοι ὀφείλω νὰ ἐπαναλάβω, διότι βλέπω καὶ λυποῦμαι, ὅτι οἱ λόγοι μου παρεξηγοῦνται καὶ παρερμηνεύονται ἀπὸ μίαν πτέρυγα, ὅτι δὲν στρέφονται κατ’ οὐδενὸς καὶ ὅτι σκοπὸν ἔχουν νὰ ἀποτελέσουν μίαν ἀπάντησιν εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὑπεστηρίχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Ρουχωτᾶν, νομίζω, ἀκαίρως. Διότι ἐὰν σκοπὸς ἦτο νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει νὰ μεταβληθῇ καὶ ἡ πρᾶξις νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς κακούργημα, οὐδόλως μὲ εὑρίσκει σύμφωνον, διὰ τὸν λόγον ὅτι διὰ τῆς κακουργοποιήσεως τοῦ ἀδικήματος θὰ καταστῇ ἔτι πλέον ἀνεφάρμοστος ἡ διάταξις ἀπὸ ὅτι εἶναι σήμερον. Ἰσχυρίζομαι τοῦτο, καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς μέσα εἰς τὴν Βουλήν, ὁ ὁποῖος νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ὁσάκις ἐκτελεῖται αὐτὸ τὸ ἔγκλημα, τὸ ἐπονείδιστον αὐτὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον ἀτιμάζει ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἀτιμάζει καὶ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δίδει τὸ δῶρον, ἐξ ἴσου μὲ τὸν δωροδοκούμενον, ὅτι ὁσάκις ἐκτελεῖται αὐτὸ τὸ ἔγκλημα ἡ μὴ δίωξίς του δὲν ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶναι αὐτόφωρος ἡ πρᾶξις ἀλλὰ εἰς τὸ ὅτι δὲν ἀπεδείχθη, ὅπως εἶπεν ὁ κ. προλαλήσας, ὅτι κἄποιος ἐκ τῶν ὑποψηφίων διέθεσεν 20.000 λίρες διὰ νὰ ἐξαγοράσῃ. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἡ περίπτωσις αὕτη ἤχθη εἰς τὰ δικαστήρια. Θὰ λάβω δὲ ἀφορμὴν ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς, αὐτὴν τὴν δημοσίως ἀπευθυνθεῖσαν κατηγορίαν ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπέκυψεν εἰς παραγραφήν, νὰ τὴν θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Εἰσαγγελίας. Ἡ δυσχέρεια ὅμως ἐν προκειμένῳ δὲν εἶναι διότι δὲν ὑπάρχει νόμος ἢ διότι δὲν ὑπάρχει τὸ αὐτόφωρον. Ἡ δυσχέρεια εἶναι ὅτι εἶναι δυσαπόδεικτον τὸ ἔγκλημα τοῦτο. Τὸ ἀδίκημα αὐτό, ὅπως καὶ πᾶν ἄλλο ἀδίκημα δωροδοκίας ποὺ προβλέπεται ἀπὸ τὸν ποινικὸν νόμον, γίνεται ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ. Ὀφείλω ἐν κατακλεῖδι τῆς διακοπῆς μου νὰ εἴπω ὅτι μόνον ἡ ἐξύψωσις τῶν πολιτικῶν ἠθῶν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ καταστήσῃ περιττὰς ἢ σπανίως ἐφαρμοστέας τὰς διατάξεις. Τοῦτο δὲ ἀπόκειται εἰς ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον νὰ πραγματοποιήσῃ. Αὐτὰ ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴπω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§67Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ταχείας ἐκδικάσεως τῶν ἐκλογικῶν ἀδικημάτων γενικώτερον καὶ εἰδικώτερον τοῦ συγκεκριμένου ἐγκλήματος, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε, θέλω τοῦτο νὰ εἴπω. Τὸ γνωρίζετε καὶ ἡμεῖς κάλλιον παντὸς ἄλλου καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν πρᾶξιν οὐδέποτε, καθ’ ὅσον ἐγὼ τοὐλάχιστον γνωρίζω, συνέβη ἐκλογικὸν ἀδίκημα νὰ ἐκδικασθῇ πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Ἐκδικάζονται μετὰ πάροδον πολλῶν μηνῶν μετὰ τὰς ἐκλογάς.

§68Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδικασθῇ πρὸ τῶν ἐκλογῶν, ἐφόσον τὸ ἀδίκημα συντελεῖται συνήθως κατὰ τὴν ἐκλογικὴν περίοδον καὶ ἐκδικάζεται ἐντὸς 30 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς καταμηνύσεως;

§69Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ νόμος λέγει ἐντὸς 30 ἡμερῶν. Ἀλλ’ ὡς γνωρίζετε, ἡ προεκλογικὴ περίοδος διαρκεῖ 45 ἡμέρας. Ἡ διάταξις αὐτὴ οὐδέποτε ὁδηγεῖ εἰς ἐκδίκασιν πρὸ τῶν ἐκλογῶν.

§70Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὸ ἀδίκημα γίνεται ἀπὸ τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν μέχρι καὶ τοῦ πέρατος τῆς ψηφοφορίας. Δηλαδὴ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ψηφοφορίας. Πῶς λοιπὸν θὰ γίνῃ ἐκδίκασις πρὸ τῶν ἐκλογῶν; Δώσατέ μου νὰ τὸ ἀντιληφθῶ.

§71Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ πολιτικὸν πρόβλημα τὸ ὁποῖον τίθεται καὶ διὰ τὸ ὁποῖον πάντοτε ἡ νομικὴ διατύπωσις δὲν εἶναι δυσχερὴς εἶναι ἐὰν πρέπει ἢ δὲν πρέπει νὰ ἐπιδιώξῃ ὁ νομοθέτης τὰ ἀδικήματα αὐτά, ἐφ’ ὅσον εἶναι τοῦτο ἐφικτόν, νὰ ἐκδικάζωνται πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Διότι ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων ἐκδίκασις ἀσχέτως ὅλων τῶν ἄλλων λόγων ὁδηγεῖ ἁπλῶς εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ διαβλητὰς τὰς ἐκλογάς.

§72Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Πῶς ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ πρὸ τῶν ἐκλογῶν;

§73Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς τὸ εἴπω ἐὰν μὲ ἀφήσητε νὰ τερματίσω τὴν φράσιν μου. Δύναται νὰ γίνῃ ἐφόσον τοῦτο εἶναι ἐφικτὸν νὰ εἰσάγεται δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως ἐντὸς συντομωτάτης προθεσμίας. Ἐὰν ὁ νόμος ὁρίσῃ, ὅτι δύνανται νὰ εἰσάγωνται ἐντὸς 5 ἡμερῶν δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως πολλὰ ἐκ τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδικασθοῦν πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Κύριε Πρόεδρε, θέλω ἁπλῶς νὰ ὑποσημειώσω τοῦτο ὡς ἕνα θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐλπίζω, ὅτι οἱ πάντες θὰ μείνουν σύμφωνοι, ὅτι ὁ νόμος θὰ πρέπει νὰ προβλέπῃ τὴν ταχεῖαν ἐκδίκασιν καὶ μόνον ὅταν τὸ ἔγκλημα γίνεται κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδικασθῇ μετὰ τὰς ἐκλογάς. Πρέπει νὰ καθορισθῇ, ὅτι τὰ ἀδικήματα αὐτὰ θὰ ἐκδικάζωνται ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐφικτὸν πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Διότι συνήθως τὰ ἀδικήματα αὐτὰ ἐκδικάζονται πολλοὺς μῆνας μετὰ τὰς ἐκλογὰς διὰ νὰ καταστήσουν διαβλητὰς τὰς ἐκλογὰς καὶ νὰ μὴ τιμωροῦνται οἱ ἔνοχοι. Σκοπὸς τοῦ νομοθέτου πρέπει νὰ εἶναι νὰ ὑπάρξῃ ἄμεσος ἡ τιμωρία καὶ πρὸς παραδειγματισμὸν τῶν ὑπολοίπων καὶ διὰ νὰ συγκρατήσῃ τυχὸν παρεκτροπάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατύπωσιν εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὴν συζητήσωμεν.

§74Β. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ νόμος λέγει ὅτι εἰσάγεται καὶ ἐκδικάζεται ἐντὸς 30 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς μηνύσεως, ὄχι ἀπὸ τῆς τελέσεως τῆς πράξεως. Σᾶς τὸ ἐτόνισα αὐτὸ διὰ νὰ σᾶς ὑποβοηθήσω εἰς τὸ συμπέρασμά σας. Εἶναι δυνατὸν μία παράβασις ἐκλογικὴ νὰ καταγγελθῇ μετὰ ἀπὸ πολλοὺς μῆνας ἀπὸ τῆς τελέσεώς της. Ὁ Εἰσαγγελεὺς ὑποχρεοῦται ἀπὸ τὸν νόμον ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς νὰ τὴν εἰσαγάγῃ. Βλέπετε ὅτι εἶναι δικονομικὸν τὸ θέμα. Διότι μία τοιαύτη παράβασις δὲν ἀποκλείεται νὰ καταγγελθῇ μετὰ ἀπὸ ἀρκετὸν χρόνον ἀπὸ τῆς τελέσεώς της, ἀρκεῖ νὰ μὴ ἔχῃ ὑποκύψει εἰς παραγραφήν. Ἡ δίωξις τοῦ Εἰσαγγελέως ἄρχεται ἀπὸ τῆς μηνύσεως.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνῷ συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου εἰσερχόμεθα εἰς λεπτομερειακὰ θέματα τῶν ἄρθρων. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θεωρήσω λήξασαν τὴν συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀποκλείεται νὰ ἀσκήσητε καὶ αὔριον ποινικὴν δίωξιν ἐφ’ ὅσον τὸ ἀδίκημα δὲν ὑπέπεσεν εἰς παραγραφήν. Δὲν ἀποκλείεται ἡ μήνυσις νὰ ὑποβληθῇ μετὰ ἕνα μῆνα, ἀλλὰ ὡς ἔχει διατυπωθῆ ὁ νόμος ὁδηγεῖ πάντοτε εἰς τὸ νὰ ἐκδικάζωνται μετὰ τὰς ἐκλογὰς τὰ ἀδικήματα αὐτά. Τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν. Τὸ ἐπισημαίνομεν καὶ τονίζομεν ὅτι ὑπάρχει δυνατότης ἐκπνεομένων τῶν προθεσμιῶν νὰ ἐκδικάζωνται πρὸ τῶν ἐκλογῶν.

§77Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ προβλεπομένη ποινὴ κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι πλέον ἐπαρκής. Μάλιστα διὰ τοῦ ἄρθρου 165 τοῦ τελευταίου ἐκλογικοῦ νόμου τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν ηὐξήσαμεν τὴν ποινήν. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Μητσοτάκην, ὅτι τὸ ἀδίκημα πρέπει νὰ χαρακτηρισθῇ αὐτόφωρον, διότι θὰ ἔχῃ ἀποφασιστικὴν σημασίαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, δὲν γνωρίζει τὶ τεχνάσματα καὶ πλεκτάνες χρησιμοποιοῦν οἱ ὑποψήφιοι. Παίρνουν τὰ βιβλιάρια καὶ τὰ ἀποθηκεύουν. Δημιουργοῦν διάφορα τεχνάσματα διὰ νὰ καρπωθοῦν ψήφους. Συνεπῶς διὰ νὰ γίνῃ ἀνάσχεσις τῆς ἐξαγορᾶς τῶν ψήφων ἐπιβάλλεται ὅπως τὸ ἀδίκημα τοῦτο χαρακτηρισθῇ αὐτόφωρον.

§78Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Θέλω νὰ παρατηρήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι δὲν ἔχω ἄγνοιαν νόμου. Τὸ ἀδίκημα τῆς κλοπῆς δικάζεται εἰς βαθμὸν πλημμελήματος. Ἀλλὰ κατὰ τὸν πόλεμον τῆς Ἀλβανίας, ἐπειδὴ ἔκλεβαν τὰ δέματα τῶν στρατιωτῶν, τὸ ἀδίκημα τῆς κλοπῆς ἐδικάζετο εἰς βαθμὸν κακουργήματος. Τώρα τελευταίως εἴχαμε τοὺς τέντυ μπόϋδες, οἱ ὁποῖοι διὰ βιαιοπραγιῶν ἐπὶ ὡρισμένων ἀτόμων ἐδικάζοντο μὲ ἐλαφρὰς ποινάς. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἐψηφίσθη ὁ Ν. 4000 καὶ ἐπὶ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν ἐπιβάλλεται πολύμηνος φυλάκισις, ἐδημιουργήσαμεν τὴν ἀνάσχεσιν τοῦ τεντυμποϋσμοῦ. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ ἐξαγορὰ ψήφων, πολιτικῶν συνειδήσεων, ἀποτελεῖ ἀδίκημα καὶ διὰ τοῦτο θὰ πρέπει ὁ ὑποπίπτων εἰς τὸ ἀδίκημα τῆς κλοπῆς ψήφων νὰ εἰσάγεται ἐνώπιον τοῦ Κακουργιοδικείου. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἀναχαιτίσωμεν τὴν ἐξαγορὰν πολιτικῶν συνειδήσεων.

§79Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἀκαίρως ἀνεκινήθη τὸ ζήτημα, διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἔπρεπε, συνεπῶς, τὸ ζήτημα τοῦτο νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπωφελοῦμαι ὅμως τῆς εὐκαιρίας νὰ διαδηλώσω τὴν πίστιν μου διὰ τὴν κατοχύρωσιν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τῆς ἐλευθέρας ἀσκήσεως τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος. Ἐπισημαίνω εἰδικῶς, ὅτι διὰ τὰ πολιτικὰ ἤθη τῆς χώρας μας δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγορὰ πολιτικῶν συνειδήσεων. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ ἐξαγορὰ συνειδήσεων περιορίζεται συνήθως μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων τῆς αὐτῆς παρατάξεως. Ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ἐξ ἴσου ἐπαχθὴς εἶναι ἡ ἐξαγορὰ ψήφων, εἴτε μεταξὺ ὑποψηφίων τῆς αὐτῆς παρατάξεως, εἴτε μεταξὺ παρατάξεων καὶ ἀντιμετωπίζει τὴν ἀγανάκτησιν ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ἡ ὑπεράγαν αὐστηρὰ ποινὴ θὰ φέρῃ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Καὶ καλῶς ὁ νομοθέτης προβλέπει τὴν διὰ τοῦ σχεδίου νόμου ἐπιβαλλομένην ποινήν. Ἡ κακουργιοποίησις τοῦ ἀδικήματος θὰ τείνῃ εἰς τὴν μὴ δίωξιν τοῦ ἀδικήματος. Πέραν αὐτοῦ καὶ τὸ Σύνταγμα εἰς σχετικὸν ἄρθρον προβλέπει περὶ ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἀδίκημα αὐτὸ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἑτέρου δικαστηρίου. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἑτέρα γνώμη. Διότι τὸ Σύνταγμα ὁρίζει, ὅτι κατ’ ἐξαίρεσιν ὡρισμένα ἀδικήματα εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ 5μελοῦς Ἐφετείου. Ὀρθῶς λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀντεμετώπισε τὸ πρόβλημα. Ὀρθῶς ἐτόνισεν, ὅτι ἡ ταχεῖα ἐκδίκασις τοῦ ἀδικήματος εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ σκόπιμος καὶ ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ ἀπαιτεῖται νὰ δοθοῦν αἱ σχετικαὶ ὁδηγίαι εἰς ὅλας τὰς καταδιωκτικὰς ἀρχὰς καὶ τὰς δικαστικάς, διὰ τὴν ταχεῖαν καὶ συμφώνως μὲ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους εἰσαγωγὴν των ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 10 παράγραφος 3 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, μοῦ ὑπεβλήθη σχετικὴ πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ τέταρτον. Ἡ πρότασις ἔχει οὕτω: Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Αὐγούστου 1963 Πρὸς Τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἐκ τῆς ἐπὶ πολλὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος λεπτομεροῦς συζητήσεως τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου, ἐξαντληθέντος προφανῶς τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν, ὅπως ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ λάβῃ ἀπόφασιν περιορισμοῦ τοῦ χρόνου συζητήσεως, τιθεμένου συνῳδᾶ τῷ ἄρθρῳ 19 παράγρ. 3 Κ.Β. χρονικοῦ ὁρίου ¼ τῆς ὥρας διὰ τὰς ἐφεξῆς ἀγορεύσεις τῶν ἐγγεγραμμένων, ὅπως ἀγορεύσωσι βουλευταί. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ 1) Στυλ. Παπαδάκης, 2) Γ. Καρότσης, 3) Στυλ. Κωτιάδης, 4) Γαβρ. Χαρῖτος, 5) Α. Δεληγιαννίδης, 6) Κ. Σιῶζος, 7) Ι. Τσαμπάζης, 8) Ἀθ. Παυλόπουλος, 9) Δ. Καρατζένης, 10) Ἀθ. Αὐγερινός, 11) Α. Καρασπήλιος, 12) Γ. Κακαγιάννης, 13) Π. Κάβδας, 14) Ἰω. Λύρας, 15) Ἀριστ. Λιάκος, 16) Ἰω. Κοντοβράκης, 17) Γ. Οἰκονομόπουλος, 18) Γ. Ἀνδριανόπουλος, 19) Χρ. Μπουγᾶς, 20) Ἀθ. Παπαχρήστου, 21) Γ. Παπαγεωργίου, 22) Ἰω. Τιρρῆς, 23) Ε. Κωστελίδης, 24) Ε. Σκορδίλης. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν θὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς ἕνα ἐκ τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν καὶ εἰς ἕνα ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων.

§81Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἷς ἀντιλέγων. Πάντως, ἐγὼ συμφωνῶ.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶπα, κ. Μαῦρο. Εἷς ἐκ τῶν ὑπογραψάντων καὶ εἷς ἀντιλέγων.

§83Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας συζητοῦμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς παρακολουθεῖ μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία δὲν ἀποδίδει τίποτε. Ἡ θέσις τῶν κομμάτων εἶναι γνωστὴ καὶ ἐξετέθη καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς εἰσηγητὰς τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς μέχρι σήμερον ἀγορητάς. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ἡ περαιτέρω συζήτησις δὲν ἀποσκοπεῖ εἰς τίποτε, καὶ διὰ τοῦτο κατὰ τὸ ἄρθρον 19 παρ. 3 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ὑπεβάλαμεν τὴν σχετικὴν πρότασιν τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ τέταρτον. Παρακαλῶ, ὅπως ζητήσετε, δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, τὴν ἔγκρισιν τῆς προτάσεώς μας.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον ἀντιλέγων.

§85Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ διευκολυνθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, διότι ὑπὸ τὰς ἰδιαζούσας πολιτικὰς συνθήκας τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου φυσικὸν εἶναι νὰ παίξῃ ἀποφασιστικὸν ρόλον εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῆς πολιτικῆς μας καταστάσεως. Συνεπῶς, οἱ βουλευταὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των. Ἀλλά, διὰ νὰ μὴ μακρυγοροῦμεν, νομίζω, ὅτι οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπιβάλλεται νὰ ἀποφεύγουν νὰ ἐπεκτείνωνται καὶ εἰς ἄλλα θέματα καὶ νὰ περιορισθοῦν μόνον εἰς τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου. Τοῦτο θὰ διευκολύνῃ τὴν συζήτησιν, θὰ ἀποφευχθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ τετάρτου. Διὰ νὰ ἐπέλθῃ συγκερασμὸς ἀπόψεων, ἐπρότεινα νὰ περιορισθῇ ὁ λόγος ὄχι εἰς τὸ τέταρτον, ἀλλὰ εἰς τὸ ἡμίωρον.

§86Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως, πρέπει, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν συζήτησιν. Ἀλλὰ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων ἀκόμη δὲν ὡμίλησαν. Βεβαίως, ἐξαιροῦνται τοῦ τετάρτου, ἀλλὰ πόσον ὀλίγον ἔχομεν ἐξαντλήσει τὸ θέμα καθίσταται φανερὸν ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, δὲν ὡμίλησαν ἀκόμη, οἱ Ὑπουργοὶ δὲν ὡμίλησαν. Εἶναι ἐνδεχόμενον ἐκ τῆς ὁμιλίας τῶν ἐκπροσώπων τῆς ΕΡΕ, ἢ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν ἢ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ προκύψουν ζητήματα, τὰ ὁποῖα νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαντληθοῦν εἰς τὸ τέταρτον. Ἐγώ, λέγω, ὅτι μέσα εἰς ἕνα πνεῦμα ἐπισπεύσεως τῶν συζητήσεων μποροῦσε νὰ διχοτομήσωμεν τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν πτέρυγά μας, ὥστε ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων μικρότερος ἀριθμὸς νὰ ὁμιλήσῃ, ἐξουσιοδοτημένοι ἀπὸ τὰ κόμματά των μὲ μίαν ἀναλογίαν καὶ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ ἡμίωρον. Ἡμεῖς μποροῦμε ἀπὸ τοὺς 8 νὰ περιορίσωμεν τὸν ἀριθμὸν καὶ αὐτοὶ νὰ κάμουν χρῆσιν τοῦ τετάρτου τῶν συναδέλφων των.

§87Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀκριβές, ὅτι δὲν ὡμίλησεν ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις ὡμίλησεν ὅταν κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον. Βεβαίως, οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἐνδέχεται νὰ θελήσουν νὰ παράσχουν ὡρισμένας ἐξηγήσεις. Ἐπίσης ἐνδέχεται ἐκπρόσωποι τῶν κομμάτων νὰ θελήσουν νὰ λάβουν τὸν λόγον. Κατὰ παγίαν νομολογίαν καὶ κατὰ παγίαν πρακτικὴν παράδοσιν τοῦ Σώματος, ἐξαιροῦνται οἱ Ὑπουργοὶ καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν κομμάτων. Ὅλα τὰ κόμματα εἶχον τὸ καθένα ἀπὸ ἕναν εἰσηγητήν. Πέραν τῶν εἰσηγητῶν, ὡμίλησαν ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων ἐκλεκτοὶ συνάδελφοι. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, νομίζω, ὅτι δὲν προάγομεν τὰ γενικώτερα ἐννοούμενα συμφέροντα τῆς Πολιτείας μὲ τὸ νὰ παρατείνωμεν μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν παρακολουθεῖται μὲ κἄποιον αἴσθημα, τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπεν ἡμεῖς οἱ βουλευταί, ὄντως, νὰ θέλωμεν νὰ καλλιεργοῦμεν παρὰ τῷ Ἑλληνικῷ λαῷ. Δι’ αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ τέταρτον.

§88Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν ἔχει διακηρύξει τὴν ἀνάγκην, ὅπως τὸ ταχύτερον φθάσωμεν εἰς ἐκλογὰς καὶ συνεπῶς εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι εἰς τὸ νὰ ἐπισπευθῇ ἡ συζήτησις. Λαμβανομένου, ὅμως, ὑπ’ ὄψει, ὅτι ἐκ τῆς μέχρι σήμερον πείρας, πείρας μακρᾶς σειρᾶς ἐτῶν, οὐδέποτε τηρεῖται τὸ τέταρτον, νὰ καθιερώσωμεν τὸ ἡμίωρον, ἀλλὰ νὰ τηρηθῇ αὐστηρῶς. Διότι, ὅταν καθιερώσωμεν τὸ τέταρτον καὶ φθάνει εἰς τὸ τέταρτον ὁ ρήτωρ, ἀρχίζει ἡ συζήτησις μὲ τὸν Πρόεδρον, ἂν ἐξηντληθῇ ἢ ὄχι τὸ τέταρτον καὶ προκαλοῦνται ζητήματα. Νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ καθιερώσωμεν τὸ ἡμίωρον, ἀλλὰ νὰ τηρηθῇ αὐστηρῶς καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ ἐπισπευθῇ ἡ συζήτησις.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀπόφασις πρέπει νὰ ληφθῇ σύμφωνα πρὸς τὸν Κανονισμόν. Ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν, ἂν εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον νὰ ἰσχύσῃ ὁ περιορισμὸς ὄχι ἀπόψε ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Ὅσοι ἑπομένως ἐπιθυμοῦν νὰ ὁμιλήσουν εὐρύτερον, δύνανται νὰ παραμείνουν διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἀπόψε.

§90Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§92Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παριστάμεθα εἰς ὅλας τὰς συνεδριάσεις καὶ φεύγομεν τελευταῖοι. Λυποῦμαι, διότι εἰς ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἀπόψεως σπουδαιότητος ἔρχεται εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὸ Σύνταγμα, ζητεῖται ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας, οἵτινες ἀπουσιάζουν κἄθε βράδυ νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησίς του. Θὰ συμμορφωθῶμεν, βεβαίως, πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς πλειοψηφίας, τῆς νόθου πλειοψηφίας, ἀλλὰ θὰ εἴπωμεν, τὰ ὅσα θὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ ἀναγνωσθεῖσα πρότασις περὶ περιορισμοῦ τῆς συζητήσεως εἰς τὸ τέταρτον. Παρακαλῶ, ὅπως, οἱ παραδεχόμενοι ταύτην, ἐγερθῶσιν. (Ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι. Ἑπομένως, ἡ πρότασις γίνεται δεκτὴ καὶ καθιεροῦται ἐφεξῆς τὸ τέταρτον.

§95Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπηκούσατε εἰς τὸ πρόσταγμα τοῦ κ. Παπαληγούρα.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατί τὸ λέγετε αὐτό, ἐφ’ ὅσον ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματός σας χθὲς τὸ βράδυ παρεδέχθη τὸν περιορισμὸν τῆς συζητήσεως καὶ σήμερον στέλεχος τοῦ κόμματός σας, ὁ κ. Μαῦρος, εἶπεν ὅτι εἶναι σύμφωνος; Ὁ κ. Κωστῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§97Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ὑπὸ ψήφισιν ἐκλογικὸς νόμος εἶναι ὁ σπουδαιότερος νόμος εὐθὺς μετὰ τὸ Σύνταγμα... (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κωστῆ, ἡ ὥρα εἶναι 10.20′ καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, περὶ περιορισμοῦ τῆς συζητήσεως εἰς τὸ τέταρτον. Παρακαλῶ, νὰ τὸ ἔχητε ὑπ’ ὄψιν.

§99Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἰσχύει αὐτὸ ἀπὸ αὔριον.

§100Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἦτο ἰδική μου προσωπικὴ πρότασις, ἀλλὰ ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν καὶ θὰ πρέπει νὰ συμμορφωθῶμεν πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀπόφασις διὰ τὸ τέταρτον ἰσχύει ἀπὸ ἀπόψε.

§102Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Μὲ τὰ στρατιωτικὰ ἀποτελέσματα ἐπῆρα τὸν πρῶτον λαχνόν. Καὶ σήμερον πάλιν μὲ τὸν περιορισμὸν τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων, παίρνω τὸν πρῶτον λαχνόν. Ἐλπίζω, νὰ μὴ μὲ εὐνοήσῃ ἡ τύχη κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἀρνητικῶς καὶ εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς. Κύριοι βουλευταί, ὁ ὑπὸ ψήφισιν ἐκλογικὸς νόμος εἶναι ὁ σπουδαιότερος νόμος μετὰ τὸ Σύνταγμα, διότι ἀναδεικνύει τὴν διοίκησιν τοῦ Ἔθνους καὶ ἐκ τῆς χρηστῆς διοικήσεως ἐξαρτῶνται τὰ πάντα καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις, ἰσχυριζομένη, ὅτι εἰσήγαγε πρὸς ψήφισιν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ συγκερασμὸν τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων, δὲν νομίζω, ὅτι εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ. Ἡ Κυβέρνησις ἐνταλθεῖσα νὰ ψηφίσῃ ἕνα καὶ μόνον νομοσχέδιον, διαγράφει δι’ αὐτοῦ τὴν ἱστορίαν της καὶ ὁ νόμος αὐτὸς ὁ σεβαστός, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελῇ συγκερασμόν, διότι πρόκειται περὶ νόμου, ὁ ὁποῖος θὰ κατευθύνῃ τὰς τύχας τῆς χώρας. Ὁ σπουδαιότερος αὐτὸς νόμος, ὄχι μόνον τώρα, ἀλλὰ καὶ ἄλλοτε εἰσάγεται ὑπὸ μορφὴν διατάξεων συμπληρουσῶν ἄλλους προηγουμένους νόμους, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε κατὰ τὸ παρελθόν, καὶ ἰδίᾳ κατὰ τὰς παρελθούσας ἐκλογάς, μεγάλα ζητήματα. Συνεπληρώθη ἀβασανίστως μὲ ἄρθρα ἁρμόζοντα εἰς νόμον ἑτέρου πνεύματος. Ἡ Βουλὴ συνεζήτησε τὰς διατάξεις αὐτάς, χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει ἑκάστοτε τὰς ἐπιπτώσεις αὐτῶν εἰς τὰ μὴ τροποποιούμενα ἄρθρα τῆς προηγουμένης ἐκλογικῆς νομοθεσίας. Συγκεκριμένως, κατὰ τὴν δευτέραν κατανομὴν τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1961 βάσει μιᾶς διατάξεως ἐξελέγετο ἀπὸ ἕνα κόμμα βουλευτής, ὅστις ἐκάλυπτε τὸ 30% ἢ καὶ ὀλιγώτερον τῆς δυνάμεως τοῦ κόμματος καὶ δὲν ἐξελέγετο ὁ καλύπτων τὰ 99,7% τῆς ἐκλογικῆς δυνάμεως τοῦ κόμματος. Καὶ δὲν ἐξελέγη εἰς τὴν Φθιώτιδα ὁ ὑποφαινόμενος, ὁ ὁποῖος ὑπελείπετο κατὰ 3%. Καὶ τοῦτο συνέβη, διότι ὑπῆρχεν ἑρμηνευτικὴ ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὸν προηγούμενον νόμον καὶ οὕτω εἶχε καταστῆ νομολογία. Πολλοὶ νομομαθεῖς καὶ ὁ κ. Βαμβέτσος ὑπέβαλον σχετικὸν ὑπόμνημα εἰς τὸ Ἐκλογοδικεῖον, ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξὺ εἶχον ἀνακηρυχθῆ 20–30 βουλευταὶ καὶ δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ ἐπανόρθωσις. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφὴν εἰσάγεται καὶ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον καὶ ὑπάρχει ὁ κίνδυνος δημιουργίας ἀνωμαλιῶν. Θὰ πρέπει ἑπομένως, ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν νὰ μελετήσῃ τί ἐπιπτώσεις θὰ ἔχουν αἱ εἰσαγόμεναι πρὸς ψήφισιν διατάξεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τῶν παλαιῶν νομοθετημάτων, ὥστε νὰ προληφθῇ ἡ ἐπανάληψις τῶν ἀτόπων, ἅτινα συνέβησαν εἰς τὸ παρελθόν. Κύριοι βουλευταί, ἐλλείψει χρόνου θὰ περιορισθῶ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν 3–4 θεμάτων. Αἱ ἐνστάσεις μετὰ τὰς ἐκλογὰς δὲν πρέπει νὰ βραδύνουν ἐπὶ 6 καὶ 7 μῆνας. Θὰ πρέπει νὰ ἐκδικάζωνται ἐντὸς προθεσμίας οὐχὶ μεγαλυτέρας τῶν τριῶν μηνῶν, διότι βουλευταὶ ἀκύρως ἐκλεγόμενοι νομοθετοῦν ἐπὶ μῆνας, ὥστε νὰ δημιουργῆται θέμα συνταγματικότητος τῶν ψηφιζομένων νόμων, ἰδίᾳ ὅταν οὗτοι ψηφίζωνται μὲ πλειοψηφίαν 3 ἢ 4 ψήφων. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡμεῖς γνωρίζομεν τὰς μεθόδους νοθείας τῶν παρελθουσῶν ἐκλογῶν ἰδίᾳ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1961. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της, ὅτι συνήθως δὲν ἐπαναλαμβάνονται αἱ αὐταὶ μέθοδοι νοθείας αἵτινες ἐφηρμόσθησαν κατὰ τὸ παρελθόν. Φοβοῦμαι, ὅτι μετὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, οἱ ἐκλογικοὶ κατάλογοι θὰ δώσουν λαβὴν εἰς νοθείας. Ὅταν ἤρχισεν ἡ σύνταξις τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἐτύπωσεν ἔντυπα καὶ τὸ Πρωτοδικεῖον συνέτασσε βάσει παλαιῶν στοιχείων (δηλαδὴ τὸ ἐπώνυμον, ὄνομα, πατρώνυμον, ἀριθμὸν δημοτολογίου καὶ ἡλικίαν, πέντε εἶναι τὰ στοιχεῖα αὐτά), τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους. Ἀλλὰ ὅταν ζητῆται νὰ γίνῃ ἔλεγχος τῶν διπλογραφῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν δὲν ἐπαρκοῦν τὰ στοιχεῖα αὐτά. Χρειάζεται κυρίως, ὁ τόπος καταγωγῆς καὶ τὸ μητρώνυμον. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πραγματικὸς ἔλεγχος. Αἱ διπλογραφαὶ βάσει τῶν ἰσχυόντων νόμων δὲν ἀποτελοῦν παρανομίαν, διότι αἱ ἐπιτροπαὶ τῶν κοινοτήτων δὲν δικαιοῦνται νὰ διαγράψουν ἐνῷ εἰς τὰς πόλεις οἱ ἴδιοι ψηφοφόροι ἐγγράφονται. Ἡ λεξικογράφησις τοῦ συνόλου θὰ ἐδιώρθωνε τὴν κατάστασιν αὐτήν, ὅμως καθυστερεῖ. Πῶς θὰ γίνουν ἀδιάβλητοι ἐκλογαὶ μὲ καταλόγους ποὺ περιλαμβάνουν διπλογραφὰς καὶ τριπλογραφάς; Βέβαια θὰ γίνῃ λεξικογράφησις τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων. Ἀλλὰ ὁ ἔλεγχος βάσει τῆς λεξικογραφήσεως θὰ γίνῃ μετὰ τὰς ἐκλογάς. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἐκτύπωσις τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων εἰς μεγάλον ἀριθμὸν καὶ νὰ διανεμηθοῦν οὗτοι εἰ δυνατὸν εἰς ὅλους τοὺς ὑποψηφίους. Μόνον ἂν ὑπάρξουν ἐκλογικοὶ κατάλογοι εἰς χεῖρας ὅλων τῶν ὑποψηφίων βουλευτῶν, τότε εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔλεγχος πραγματικὸς καὶ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ διπλοψηφία. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ τὰ μέτρα της. Κύριοι βουλευταί, ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ καλυτέρου ἐκλογικοῦ συστήματος καὶ λέγομεν περὶ τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς, ὅτι δι’ αὐτῆς ἐνισχύομεν ὡρισμένα κόμματα τὰ εἰσερχόμενα εἰς τὴν βʹ κατανομὴν καὶ ὅλος ὁ λαὸς πιστεύει, ὅτι ἐνισχύονται τὰ δύο πρῶτα κόμματα. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Θὰ σᾶς κάμω ἕνα πρόχειρον λογαριασμόν. Ἡ Ε. Κ. κατὰ τὰς παρελθούσας ἐκλογὰς ἔλαβε τὸ 35% καὶ κἄτι τῶν ψήφων ἐπὶ 300 βουλευτῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ 105 ἕδρας καὶ ἔλαβε μόνον 100 ἕδρας. Ἑπομένως ἡ Ε.Κ. ὡς δεύτερον κόμμα ἐπιδοτούμενον δὲν ἔλαβεν οὔτε τὰς δυνάμεις της. Μὲ τὴν ἐνισχυμένην ἀναλογικὴν λοιπὸν ὡς ἐφηρμόσθη, δὲν πριμοδοτεῖται παρὰ μόνον τὸ πρῶτον κόμμα καὶ οὐδὲν ἄλλο. Ἂν σκοπὸς τοῦ νομοθετήματος εἶναι νὰ ἐνισχυθοῦν τὰ δύο πρῶτα κόμματα, πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ ἐνισχυθοῦν πράγματι τὰ δύο κόμματα καὶ ὄχι μόνον τὸ ἕνα. Εἶναι ἄδικον νὰ δίδωμεν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν λαόν, ὅτι πριμοδοτοῦνται τὰ δύο κόμματα, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ δεύτερον κόμμα δὲν λαμβάνει οὔτε αὐτὴν τὴν λαϊκήν του δύναμιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν. Αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἀφετηρίαν, ὥστε ἡ Βουλὴ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ τὸ διορθώσῃ καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἀνέπτυξεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς Ε. Κ. κ. Μητσοτάκης, ἤτοι βάσει τῶν ὑπολοίπων νὰ γίνεται ἡ βʹ κατανομή. Ἐπιμένουν ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ψηφίσῃ ὁ στρατός. Κύριοι βουλευταί, εἶχον τὴν ἀτυχίαν νὰ μελετήσω περισσότερον παντὸς ἄλλου τὸ θέμα τῆς ψήφου τοῦ στρατοῦ, διότι εἶμαι παθών. Τὸ προβαλλόμενον ἐπιχείρημα νὰ μὴ παραγκωνισθοῦν τὰ στρατευμένα τέκνα ἰσχύει ἀντιθέτως, ὡς ἀποδεικνύεται, ἀπὸ ὅτι ἴσχυσε μέχρι τοῦδε. Ἐπιβάλλεται νὰ μὴ ψηφίσουν οἱ κληρωτοί, διὰ νὰ μὴ γίνουν ἀνδράποδα ὡρισμένων, ὀλίγων εὐτυχῶς, βαθμοφόρων καὶ τούτων ἐνεργούντων κατ’ ἐντολήν. Ἐφηρμόσθη σχέδιον «ἐπιχείρησις ἐκλογαί». Οἱ στρατιῶται ὡδηγοῦντο ἀγεληδὸν εἰς τὰς κάλπας. Αὐτοκίνητα στρατιωτικὰ μετέφερον ψηφοφόρους τῆς Ε.Ρ.Ε. διὰ νὰ χειροκροτήσουν τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε. Στρατιῶται μετέβαινον εἰς τὰς κώμας καὶ ἐτοιχοκόλλουν προκηρύξεις ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἀκόμη τινὲς τῶν φρουρῶν ἔφθαναν νὰ περιλαμβάνουν δύναμιν ἀνδρῶν ἀπίθανον. Ἐπὶ 80 ψηφοφόρων ἡ φρουρὰ ἦτο 27 ἄνδρες. Ἀκόμη ἐμηχανεύθησαν ὅπως αἱ καταστάσεις τῶν φρουρῶν μὴ φέρουν σφραγίδα καὶ τοῦτο ὅπως τὰς σφραγίσῃ περιερχόμενος τὰ τμήματα ἀξιωματικός, ὥστε νὰ παρίσταται κατὰ τὴν ψηφοφορίαν. Ὑπάρχει, λοιπόν, ἢ ὄχι ἐξανδραποδισμὸς τῶν κληρωτῶν. Πλανᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν νομίζῃ, ὅτι προσφέρει ὑπηρεσίαν εἰς τὰ στρατευμένα τέκνα τοῦ Ἔθνους καὶ ζητεῖ νὰ ψηφοφορήσουν. Ἐὰν σέβεται τὸν στρατόν, ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ γνωρίζῃ, ὅτι εἰς πολυκρότους δίκας σχετικὰς μὲ τὴν νοθείαν εἰς τὸν στρατόν, ἀνώτατος ἀξιωματικός, πρώην ἐπικεφαλῆς τοῦ στρατοῦ εἰς στιγμὴν ἐξάρσεως ἀνεφώνησε πρὸς τὸν Πρόεδρον τῶν Ἐφετῶν «σώσατε τὸν Στρατόν». Πλανᾶται, ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν πιστεύῃ, ὅτι δὲν θὰ ἐπαναληφθοῦν τὰ προηγούμενα. Καταγγέλλεται πανταχόθεν, ὅτι ἐπὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, τὸ τελευταῖον δίμηνον, οἱ ἀξιωματικοὶ τῶν Τ.Ε.Α. ἐπιδεικνύουν ἀσυνήθη ἐνεργητικότητα ἐπισκεπτόμενοι συνεχῶς τὴν ὕπαιθρον, διὰ νὰ ὁλοκληρώσουν δὲ τὸ παράδειγμα τῶν προηγουμένων ἐκλογῶν, δὲν ἀπομένει παρὰ νὰ ἀνοίξουν τὶς ἀποθῆκες καὶ νὰ δώσουν δῶρα καὶ ἱματισμόν, ὁ ὁποῖος, ὡς πληροφοροῦμαι, εἶναι ἕτοιμος. Ἐὰν αὐτὸ συμβῇ καὶ πάλιν, τότε δὲν θὰ ὑπάρχει κράτος. Ὁ στρατὸς δὲν πρέπει νὰ ψηφίσῃ. Κατὰ τὰς προηγουμένας ἐκλογὰς εἶχεν ἐφαρμοσθῆ διὰ τοῦ στρατοῦ ἡ ἐπιχείρησις ἐκλογαί. Καὶ τώρα θὰ ἐφαρμοσθῇ. Κύριοι βουλευταί, τόσον ὁ στρατός, ὅσον καὶ ἡ χωροφυλακὴ προέρχονται ἀπὸ τὴν σάρκα τῆς Ἑλλάδος. Ὅ,τι ἔπραξαν δὲν τὸ ἔπραξαν κατόπιν οἰκείας βουλήσεως, ἀλλὰ κατόπιν βίας. Συλλαμβάνονται 10 διὰ τὸ ἴδιον ἀδίκημα καὶ ἐξ αὐτῶν μηνύονται μόνον ὅσοι δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν ΕΡΕ. Ἄγχος ἔχει καταλάβει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἡ νεολαία φεύγει εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ φυσικὴ ἔκβασις εἶναι μία καὶ μόνη: Αἱ ἐλεύθεραι ἐκλογαί. Ἡ χώρα πρέπει νὰ ὁδηγηθῇ μὲ ἠρεμίαν εἰς τὰς ἐκλογὰς μὲ τίμιον σύστημα καὶ τίμιον κράτος, διὰ νὰ κατασιγάσουν τὰ πάθη. Ἡμεῖς εἰς παρωδίαν ἐκλογῶν δὲν θὰ πᾶμε, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰς εὐθύνας δὲν γράφουν εἰμὴ μόνον τὴν ἱστορίαν των καὶ ἀναλαμβάνουν τὰς εὐθύνας των ἀπέναντι τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ παράδειγμα τοῦ κ. συναδέλφου, νὰ μὴ τὸ ἐπικαλεσθῆτε. Ὁ κ. συνάδελφος ὅταν ἀνῆλθε εἰς τὸ βῆμα δὲν εἶχεν ἀντιληφθῆ ἐὰν εἶχεν ἐπιβληθῆ ὁ περιορισμὸς τοῦ τετάρτου ἢ ὄχι. Παρακαλῶ ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ τέταρτον. Ὁ κ. Ι. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§104Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συζητοῦμεν τὸ κρισιμώτατον πρόβλημα τῆς χώρας, συζητοῦμεν τὸ θέμα τῆς διασώσεως τῆς χώρας ἀπὸ παγίαν πολιτικὴν δουλείαν. Μὲ καλεῖτε, κ. Πρόεδρε, νὰ λάβω τὸν λόγον. Ἐὰν ἀποστολή μας εἶναι νὰ διαφωτίσωμεν κενὰ ἑδώλια, εὐχαρίστως ἀποδέχομαι τὴν πρόσκλησιν. Οἱ συστήσαντες καὶ ἐπισπεύδοντες τὰς ἐκλογὰς ἔχουν ἐξαφανισθῆ.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν θέλετε νὰ καταναλώσετε τὸ τέταρτον διὰ νὰ ἐξηγήσετε διατί .....

§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μέχρι πότε θὰ προχωροῦμεν τὴν συζήτησιν πρὸ κενῶν ἑδωλίων;

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν θέλετε νὰ ὑποβάλητε ἔνστασιν ἀπαρτίας νὰ τὸ κάμετε.

§108Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶσθε ἀρκετὰ πεπειραμένος ὥστε νὰ γνωρίζετε αὐτὰ τὰ πράγματα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος πιστεύει, ὅτι ἐπειδὴ ὑπάρχουν συνάδελφοι στοὺς διαδρόμους καὶ εἰς τὸ καφενεῖον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀπαρτία.

§110Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Παρακαλῶ νὰ γραφῇ αὐτὸ εἰς τὰ πρακτικά.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. συνάδελφος νὰ καταναλώσῃ ἕνα τέταρτον ὁμιλῶν διατὶ δὲν ἔχομεν ἀπαρτίαν, ἂς τὸ καταναλώσῃ.

§112Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§113Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ε.Κ. ἰσχυρίζεται, ὅτι ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει τὸ ἔθνος ἀποκλείει τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ πλειοψηφικοῦ καὶ ἐπιβάλλει ὑπὲρ ποτε τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀναλογικοῦ συστήματος. Ἀνέκαθεν καὶ κατὰ πᾶσαν συζήτησιν ὑπῆρξε φυσικὸν νὰ γίνεται πλήρης θεωρητικὴ θεμελίωσις ἐπὶ ὅλων τῶν ἐκλογικῶν συστημάτων ἰδίως ἀπὸ τοὺς εἰσηγητὰς τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὴν προκειμένην ἐθνικὴν ὥραν δέν ὑπάρχει περίπτωσις ἀναζητήσεως συστημάτων καὶ πρὸ παντὸς δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἀναλώσεως εἰς τὴν θεωρητικὴν ἐπίπτωσιν τῶν συστημάτων. Ἐπειδὴ ἡ παροῦσα ἑλληνικὴ ὥρα εἶναι ὥρα σεισμοῦ, ἀντιμετωπίζει ἐνδεχόμενον ἐκρήξεως καὶ ἐπιβάλλεται ἡ ἀποκλειστικότης τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἀναλογικοῦ συστήματος, τοῦ σοφοῦ συστήματος τῆς ἐκτονώσεως τῆς ἀμβλύνσεως τῶν πολιτικῶν παθῶν καὶ τῆς πορείας πρὸς ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον. Τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει καὶ αὐτὸ τοὺς γνωστοὺς λόγους τῆς δικαιώσεώς του, ἀλλὰ ἀποκλείεται ἡ ἐφαρμογή του διὰ τὴν παροῦσαν ἐθνικὴν περίπτωσιν. Καὶ πέραν αὐτοῦ, ἐνῷ λειτουργεῖ παγίως εἰς μεγάλας δημοκρατίας, διὰ τὴν Ἑλλάδα ἀποκλείεται ἡ ἀποδοτικὴ ἐφαρμογή του ἐπειδὴ ἐμεσολάβησαν αἱ συχναὶ ἀνακοπαὶ τῆς ἐφαρμογῆς του. Ἐν τῇ ἀνακοπῇ τῆς ἐφαρμογῆς του ἐμεσολάβησε καὶ ἐμεγεθύνθη τρίτη πολιτικὴ δύναμις, ἡ δύναμις τῆς ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία καθιστᾷ ἀπραγματοποίητον τὴν παγίαν ἐφαρμογὴν τοῦ πλειοψηφικοῦ. Ἀλλὰ ἔχομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ τὸ δεδομένον, ὅτι ἡ πλαστουργηθεῖσα πλειοψηφία ἔχει ἀντιμετωπίσει καὶ αὐτὴ τὸ πλειοψηφικὸν καὶ τὸ ἐψήφισε μόνον διὰ νὰ τὸ ἔχῃ ὡς φόβητρον καὶ ὡς μέσον διασώσεως ἐν ὄψει θυέλλης καὶ ἐνηγκαλίσθη τὴν ἐνισχυμένην. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἀξιότιμος κ. Ράλλης ὑπεστήριξεν ὁμοιότητα καὶ ἰσοτιμία μεταξὺ ἀναλογικῆς καὶ ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς. Βεβαίως τὸ ἀναλογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ἴσχυσεν ἐν Ἑλλάδι δὲν εἶναι τὸ ἰδεῶδες τὸ ἀναλογικὸν ἐπειδὴ τὸ ἐν Ἑλλάδι ἰσχῦσαν ἀναλογικὸν σύστημα ἐκκινεῖ ἀπὸ πολιτικὸν ρεαλισμὸν καὶ ἐφαρμόζει τὰς δυνατότητας ἐπιτυχίας ἑδρῶν ἀπὸ προϋποθέσεις ἢ ἀφετηρίας δοτὰς διὰ νὰ μὴ συμβῇ καὶ καταλήξῃ νὰ εἶναι συνεργεῖον μιᾶς στατιστικῆς ἀποδόσεως, ἀλλὰ νὰ εἶναι σύστημα διὰ πολιτικὴν ἀπόδοσιν. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἐθεώρησεν ὁμότιμον τὴν ἀναλογικήν, μὲ τὴν ἐνισχυμένην. Ἐπέτρεψεν εἰς τὸν ἑαυτόν του νὰ θεωρήσῃ ἴσης ἐντιμότητος τὸ ἀναλογικὸν σύστημα μὲ μίαν αὐταπόδεικτον κλέπτριαν, ὅπως εἶναι ἡ ἐνισχυμένη εἰς τὴν δευτέραν κατανομήν. Ἔχει καὶ ἡ ἐν Ἑλλάδι ἰσχύουσα ἀναλογικὴ τὰς ἀδικίας της εἰς τὴν δευτέραν κατανομήν, ἀλλὰ αἱ ἀδικίαι τῆς δευτέρας κατανομῆς τῆς ἀναλογικῆς ὁμοιάζουν μὲ τὰς ἀτυχίας τῆς συγκομιδῆς, μὲ τὰς ἀτυχίας τῆς ἀποδόσεως τῆς φύσεως. Ἐνῷ ἡ ἀδικία, ἡ προμελετημένη ἀδικία, τῆς δευτέρας κατανομῆς τῆς ἐνισχυμένης σχετίζεται μὲ τὸν Ποινικὸν νόμον. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Πρόεδρος, ὁ χρόνος τὸν ὁποῖον θὰ χρησιμοποιήσω δι’ ἀναμονὴν τῆς προσοχῆς τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ μὴν ὑπολογισθῇ εἰς τὸ τέταρτον. Εἶπον, ὅτι ἡ ἀδικία τῆς δευτέρας κατανομῆς, ἡ προμελετημένη ἀδικία, σχετίζεται μὲ τὸν Ποινικὸν νόμον, ἐπειδὴ ἀποτελεῖ αὐτόχρημα ληστείαν εἰς δημοσίαν ὁδόν. Ἡ Βʹ κατανομὴ τῆς ἐνισχυμένης εἶναι ὁ μονόχειρ λῃστὴς τῆς περιοχῆς τῶν Σερρῶν, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο λόγος πρὸ καιροῦ. Θὰ σᾶς φέρω, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα παράδειγμα, ἓν ἐκ τῶν παραδειγμάτων. Κατὰ τὸ 1958, εἰς τὴν Βʹ περιφέρειαν Πειραιῶς ἐμεσολάβησαν οἱ ἀκόλουθοι ἐκλογικοὶ ἀριθμοί, μὲ μέτρον ἐκλογικὸν 15.000 ψήφων. Ἔλαβεν ἡ ΕΔΑ 46.500 περίπου, ἡ Ε.Ρ.Ε. 15.200, οἱ Φιλελεύθεροι 11.000 περίπου. Ἀποτέλεσμα τῆς δικαιοσύνης τῆς ἐνισχυμένης. Ἡ ΕΔΑ δικαιουμένη 3 ἕδρας, ἐπειδὴ εἶχε τὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν τῶν ψήφων εἰς τὴν περιοχήν, ἔλαβε δῶρον τὴν 4ην ἕδραν. Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβεν ἐπὶ ἐκλογικοῦ μέτρου 15.000 μίαν ἕδραν. Ἐξελέγη ὁ 4ος βουλευτὴς ἐκπροσωπῶν 1000 πολίτας καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος καλεῖται νὰ ἐκπροσωπήσῃ 11.000 πολίτας ἐθεωρήθη ἀποτυχών. Εἰς ἄλλας περιοχὰς ἐξελέγησαν βουλευταὶ ἐντολοδόχοι 149 ἐκλογέων, καὶ ἐθεωρήθησαν ἀποτυχόντες ὑποψήφιοι βουλευταὶ τυχόντες τῆς ἐμπιστοσύνης 15.000– 18.000 ψηφοφόρων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐνισχυμένη. Κύριοι βουλευταί, τὸ σύστημα τοῦ 1958 εἶχεν ἓν ἀθέμιτον ἐπίτευγμα. Οἱ συντάκται τοῦ νομοθετήματος δὲν εἶχον ὑποπτευθῆ, ὅτι ἐξαρτῶντες τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν δευτέραν κατανομὴν καὶ ἀπὸ μίαν ψῆφον τῆς ἐπικρατείας, θὰ ἐξηνάγκαζον τὴν ἀριστερὰν διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τῆς Ρωσικῆς ἐπαναστάσεως, νὰ θέσῃ ὑποψηφιότητα καθ’ ὅλην τὴν Ἐπικράτειαν. Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἐπέτυχεν ἡ ἀριστερὰ ἦσαν ἰδικοί της ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἀποκαλυφθῆ εἰς τὸ παρελθόν, λόγῳ τῆς περιωρισμένης συμμετοχῆς τῆς ἀριστερᾶς εἰς τὰς ἐκλογάς. Καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὸν νόμον, ἔμειναν ἄναυδοι ἐκ τοῦ θεάματος καὶ ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος. Ταῦτα, κύριοι βουλευταί, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐκλογικὰ συστήματα. Ἀπομένει νὰ ἴδωμεν τὸ θέμα τῶν ἐκλογῶν. Οὐσιαστικὸν βῆμα πρὸς τὰς ἐκλογὰς ἔχει ἤδη συντελεσθῆ. Ὡρίσθη ὁ χρόνος τῶν ἐκλογῶν. Ἡ μεμονωμένη περίπτωσις ἐνθυμίζει τὸν ἀνυπόληπτον τοῦ χωρίου, ὁ ὁποῖος δὲν διαθέτει οὔτε δυνατότητα ἰδικῆς του ἐπιβιώσεως, οὔτε ἔνδυμα γάμου, εἶναι ἀνυπόδητος, δὲν ὑπάρχει πιθανότης προσφορᾶς συζύγου ἀπὸ κανέναν τοῦ χωρίου του καὶ κατηγορεῖται, διότι ἔχει ὁρίσει τὸν χρόνον τοῦ γάμου. Ἡμεῖς ἐχαιρετήσαμεν τὸν χρονικὸν προσδιορισμόν, ὄχι διότι ἦτο τὸ οὐσιῶδες ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀποτελεῖ βῆμα καὶ διότι ἀποτελεῖ τὸν ἐνταφιασμὸν τοῦ κομπασμοῦ τῆς τετραετοῦς Κυβερνήσεως. Ἀγωνιζόμενοι, κ. βουλευταί, ἐν μέσῳ ἑνὸς γενναίου λαοῦ μὲ ἐμπνευσμένην ἡγεσίαν ἐρωτώμεθα. Ποῦ βαδίζετε; Εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ὁδηγήσητε τὸν ἀνένδοτον ἀγῶνα μέχρι τῆς ἐσχάτης συνεπείας; Μέχρι τῆς ἐπαναστάσεως; Ἡ ἀπάντησις ἡ ἰδική μας ἀπεδείχθη ὅτι περιττεύει. Ὁ ἀνένδοτος ἀπέδωσεν τὸν ὥριμον καρπόν. Κατερρεύσατε. Καὶ δὲν μένει παρὰ ἡ ἐξάρθρωσις διὰ νὰ βαδίσωμεν εἰς τὰς ἐκλογάς. Διεκδικοῦμεν ἐκλογὰς καὶ ταχείας ἐκλογάς. Ἀλλὰ ὑπὸ τὸ ἀνένδοτον τρίπτυχον: Τίμιον σύστημα, τίμιαι ἐκλογαί, τίμιον Κράτος. Καὶ ἐρωτᾶται: Ὑπάρχει τὸ βασικώτερον, τὸ τίμιον Κράτος; Εἶναι περιττὸν νὰ ἐρωτηθῇ, διότι ὅλα βοοῦν ὅτι Κράτος τίμιον δὲν ὑπάρχει. Ὑπάρχει λόγχη. Καὶ μὲ λόγχη ἐλεύθεραι ἐκλογαὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξουν. Διὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἐκλογῶν, κ. βουλευταί, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι προϋποθέσεις πέραν τοῦ τιμίου Κράτους. Ὑπάρχουν κρίσιμα θέματα. Ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς ἀπογραφῆς. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔδωσεν ἤδη τὴν Κυβερνητικὴν ἀπάντησιν. Θὰ ὑπάρξῃ ἡ βάσις τῆς ἀπογραφῆς τοῦ νομίμου πληθυσμοῦ. Δίκαιον θὰ ἦτο νὰ ὑπάρξῃ ἡ βάσις τοῦ ἐκλογικοῦ πληθυσμοῦ διὰ νὰ εἶναι ἰσότιμοι οἱ πολῖται κατὰ Σύνταγμα. Διότι μὲ τὸν ἀποκλεισμὸν τῆς ἐκλογικῆς ἀπογραφῆς εἰς τὴν ἰδικήν μου περιοχὴν ἀποκλείονται πολῖται ἱκανοί, ἁρμόδιοι κατὰ νόμον νὰ ἐκλέξουν 2–3 ἐπὶ πλέον βουλευτάς. Ὑπάρχει ἔπειτα τὸ θέμα τῶν Νομαρχῶν. Εἶναι περιττὴ ἐπανάληψις, ἀλλὰ θὰ τὸ ἐπαναλάβω. Δὲν εἶναι ὑπηρεσία (ἐκπρόσωπος) τοῦ Κράτους, εἶναι πρακτορεῖον τοῦ Κράτους. Πέραν τούτων ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς Διοικήσεως. Τὸ χάος. Καὶ ὑπάρχει εἰς ἐπιστέγασμα τὸ θέμα τῆς ψήφου τοῦ Στρατοῦ. Λέγετε συνήθως. Ἀποτολμᾶτε ἐσεῖς, οἱ ὕποπτοι ἐθνικῆς συνειδήσεως ἀποτολμᾶτε αὐτὴν τὴν προσβολήν, νὰ ἀμφισβητῆτε τὸ δικαίωμα τῆς ψήφου εἰς τὸν στρατόν, εἰς τὴν ἐκλεκτικωτέραν μερίδα τοῦ Ἔθνους; Ἀπαντῶμεν: Ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος ἐκ περιτροπῆς στρατεύεται. Συνεπῶς στρατεύεται τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους. Κατὰ τοὺς κανόνας τῆς στοιχειώδους λογικῆς, τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἐκλεκτικωτέραν μερίδα τοῦ Ἔθνους. Διεκδικοῦντες τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ στρατοῦ διεκδικοῦμεν τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ συνόλου τοῦ Ἔθνους ἐφ’ ἅπαξ περιπτωσιακῶς κατὰ τὴν περίοδον ποὺ στρατεύεται. Ἐὰν ὁ στρατὸς ἦτο ἐλεύθερος, καὶ εἴχομε τὸ δικαίωμα νὰ εἰσερχώμεθα εἰς τὸν στρατόν, νὰ διανέμωμεν προκηρύξεις, νὰ καταγγέλλωμεν ἀλλήλους, νὰ διαφωτίζωμεν, νὰ ἀλληλογραφῶμεν μὲ τοὺς στρατιώτας, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς πολίτας, ἐὰν δηλαδὴ θὰ ἦτο ἐφικτὴ ἡ ἐκλογικὴ δικονομία εἰς τὸν στρατόν, τότε τὸ θέμα θὰ ἦτο συζητήσιμον. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἡ δυνατότης αὐτή, δύο τινὰ θὰ συμβοῦν. Ἢ ὁ στρατὸς θὰ γίνῃ ἕρμαιον ἐκείνων ποὺ ὁμιλοῦν περὶ προσβολῆς ἢ θὰ διαλυθῇ ὁ στρατός. Καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις ἡμεῖς καταδικάζομεν τὴν ψῆφον τοῦ στρατοῦ. Καὶ λέγομεν: Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ὁ στρατὸς ἔχῃ προσδιορισμὸν τὴν θυσίαν ὑπὲρ τοῦ συνόλου, ἔχει προσδιορισμὸν νὰ θυσιάζῃ ἐν ἀνάγκῃ καὶ τὰ ἴδια, τὰ σώματα, πῶς εἶναι δυνατόν, νὰ ἀρνηθῇ νὰ προσφέρῃ αὐτὴν τὴν περιπτωσιακὴν θυσίαν τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἀναστολῆς τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος ποὺ θὰ συντελέσῃ θετικῶς εἰς τὴν ὑπεράσπισιν ἀμέμπτου ἐτυμηγορίας διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἐλευθέρου ἐκλογικοῦ ἀγῶνος; Κύριοι βουλευταί, ἡ πλειοψηφία κομπάζει περὶ τῆς ἐν συνεχεία πλειοψηφίας της. Εἶναι ἰσχυρισμός, ὁ ὁποῖος πίπτει ὡς μόλυβδος εἰς τὸν βυθὸν τοῦ ὠκεανοῦ. Δὲν ἔχει παρὰ νὰ ρίψῃ ἓν βλέμμα εἰς τὰς συγκεντρώσεις τῶν μεγαλοπόλεων, εἰς οἱονδήποτε μέσον μεταφορᾶς καὶ θὰ ἴδῃ ἐπὶ 20 ἀναγινωσκόντων ἐφημερίδα, τοὺς 19 τοὐλάχιστον ἀναγινώσκοντας ἐφημερίδας τοῦ ἰδικοῦ μας κόσμου. Καὶ διερωτᾶται. Εἰς ποῖα κρησφύγετα ἔχουν ἀποκριβῆ οἱ συντελεσταὶ τῆς πλειοψηφίας, καὶ ἀναμένουν καὶ ἐπιδιώκουν νὰ ἔλθουν καὶ πάλιν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Νομίζω, ὅτι συμφέρον τῆς ἰδικῆς των παρατάξεως καὶ τῆς ἡγεσίας των εἶναι νὰ χαίρωνται τὴν ἧτταν των, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διανοηθῇ τις πῶς ὑπὸ τόσον ὑφιστάμενον ἀντίθετον λαϊκὸν φρόνημα, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέλθουν εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἐκτὸς ἐὰν εἶναι μὲ τὸ μυδράλλιον εἰς χεῖρας νύκτα καὶ ἡμέρα. Ἦλθεν ἡ ὥρα, κ. βουλευταί, νὰ ἀπευθυνθῶμεν πρὸς τὸν λαὸν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀξιότιμοι κύριοι τῆς Κυβερνήσεως, εἶσθε ἐν τῷ συνόλῳ σας ἔντιμοι ἄνθρωποι, κατορθώσαντες νὰ ἀνέλθητε ἐπιτυχῶς εἰς τὰς κορυφὰς τῆς ἀποστολῆς, τὴν ὁποίαν ὑμεῖς ἐλευθέρως ἐπελέξατε. Δὲν ἀπομένει εἰς τὴν κοινωνικήν σας τροχιάν, παρὰ ἡ ὑστεροφημία, ἡ ἀγαθὴ μνήμη. Εἶμαι ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους καὶ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἀπευθύνω παραίνεσιν. Καὶ ἔχω ἐμπιστοσύνην, ὅτι οἱ κύριοι τῆς Κυβερνήσεως ἐκτιμοῦν αὐτὴν τὴν διάθεσιν παραινέσεως. Τὸ μέγιστον μέρος τῆς ἀποστολῆς σας, εἶναι ἐξασφάλισις ὁμαλότητος. Ἐὰν πρόκειται νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς κατευθύνσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐχειροτέρευον τὴν κατάστασιν καὶ ἀκόμη τὴν αὐτὴν κατάστασιν καὶ ὄχι καλυτέραν, τοῦτο θὰ ἐσήμαινε, ὅτι ὁδηγούμεθα ἐν συνειδήσει καὶ μὲ πιθανότητας, ὅπερ εἶναι φοβερώτερον εἰς παγίαν ἀνωμαλίαν, ἴσως–ἴσως εἰς κύκλον ἀσύμφορον, ἐκ τῶν ὀλίγων ποὺ ἀντεμετώπισεν ἡ τρισχιλιετὴς καὶ μεγαλομάρτυς πατρίς μας εἰς τὴν ἱστορίαν καὶ τὸν βίον της. Διερωτῶμαι, κύριοι, ποῦ βαδίζομεν; Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ράλλης, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν πρὸ ἡμερῶν. «Ἵστασθε ἐκεῖ μὲ τὴν ἰδικήν μας ψῆφον καὶ εἶσθε ὑπόλογοι ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἔναντι ἡμῶν». Ὑπὸ τοιαύτην προειδοποίησιν ὄντως ἵσταται ὁλόκληρος ἡ ἀπορία περὶ τοῦ ποῦ, πῶς καὶ πότε βαδίζομε......

§114Σ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶπεν αὐτό.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ τελειώσῃ ὁ κ. συνάδελφος. Κύριε Μελᾶ, ὁμιλεῖτε 25′.

§116Ι. ΜΕΛΑΣ. Τερματίζω.

§117Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Ὁ κάθε ἕνας πρέπει νὰ κάμῃ τὸ πρόγραμμα τοῦ λόγου του καὶ νὰ τελειώνῃ ἐγκαίρως. Ἄλλως τί ψηφίζομεν τὸ τέταρτον;

§118Ι. ΜΕΛΑΣ. Τελειώνω. Ἡ χώρα ἔχει ἀνάγκην, πρωτίστως ἀνάγκην γαλήνης. Τὸ ἰδικόν μου συμπέρασμα, ἐξ ὅσων ἔχουν μεσολαβήσει εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ προκειμένη, ἀσχέτως τῆς ἀτομικῆς ποιότητος τῶν καθ’ ἕκαστα μελῶν της, δὲν εἶναι ἡ ἁρμοδία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ ἐξαγάγῃ τὴν χώραν ἀπὸ τὸν φαῦλον κύκλον εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει περιέλθει.

§119Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Δὲν μᾶς λέγετε τί εἶναι αὐτὸ ποὺ δὲν σᾶς ἀρέσει;

§120Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ πνεῦμα.

§121Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Ὅλοι αἰθεροβάμονες εἶσθε.

§122Ι. ΜΕΛΑΣ. Ἡμεῖς εἰς παρῳδίαν ἐκλογῶν δὲν θὰ μετάσχωμεν. Ἔχει τοῦτο δηλωθῆ ἀπὸ τὴν ὑπεύθυνον ἡγεσίαν μας. Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως αὐτὴν δὲν θὰ εἴμεθα ἀμέτοχοι, θεαταί. Ἔχομεν χρέος νὰ παλαίσωμεν. Καὶ θὰ παλαίσωμεν μὲ τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν τῶν ζωντανῶν Ἑλλήνων, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὴν ἐμπνευσμένην ἱστορικὴν ἡγεσίαν μας. Θὰ παλαίσωμεν μὲ τὰς δυνάμεις τῆς ὀλιγαρχίας καὶ θὰ παλαίσωμεν μέχρι τῶν ἐσχάτων, διὰ νὰ ἀποκαταστήσωμεν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τὴν Δημοκρατίαν, τὴν πολιτικήν, τὴν κοινωνικήν, τὴν οἰκονομικήν, ὄχι Δημοκρατίαν ψευδονόμον, ὄχι Δημοκρατίαν ἀνήλικον, ἀλλὰ ἐνήλικον, ὑπεύθυνον, λαχτάρα τοῦ λαοῦ.

§123Σ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὑπερβολαί.

§124Ι. ΜΕΛΑΣ. Εἶπε τερματίζων τὴν ὁμιλίαν του ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὅτι νικητὴς θὰ εἶναι ὁ λαός. Πράγματι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι ὁ λαός, οὕτως ἢ ἄλλως, ἀλλὰ ὄχι ὁ ὑπόκοσμος, ὁ κοινωνικὸς ὑπόνομος ποὺ ἐξεβράσθη ἐσχάτως εἰς τὴν συμπρωτεύουσαν. Νικηταὶ θὰ εἶναι οἱ ἐργαζόμενοι, οἱ ἐργάται, οἱ χωρικοί, οἱ βιοπορισταί, οἱ ἔντιμοι πολῖται, οἱ πολῖται οἱ ὁποῖοι ἀποζοῦν ἀπὸ φανεροὺς πόρους εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Νικήτρια θὰ εἶναι κ. βουλευταί, ὁπωσδήποτε ἡ Δημοκρατία, ἡ ὁποία καὶ θὰ νικήσῃ καὶ θὰ κατισχύσῃ καὶ θὰ ὑπάρξῃ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου).

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει...

§126ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κ. Πρόεδρε, ἔχει παρέλθει ἡ ὥρα.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀκόμη ἐνωρὶς καὶ πρέπει νὰ συνεχίσωμεν. Ἄς ὁμιλήσουν δύο–τρεῖς συνάδελφοι ἀκόμη.

§128Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μείνωμεν ἕως τὸ πρωΐ, ἀλλὰ ὄχι ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῆται ὁ ἐκλογικὸς νόμος μὲ ἐλάχιστον ἀριθμὸν βουλευτῶν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σπανίως εἰς ὅλας τὰς συνεδριάσεις παρίστανται περισσότεροι βουλευταί. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν μάλιστα παρευρίσκονται εἰς τὴν αἴθουσαν πολλοὶ περισσότεροι τοῦ συνήθους ἀριθμοῦ.

§130Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει οὐσιαστικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλει τὴν διακοπήν, διότι οἱ βουλευταὶ εἶχον ἑτοιμασθῆ νὰ ὁμιλήσουν ἐλευθέρως καὶ ἤδη καθιερώθη τὸ τέταρτον. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἑτοιμασθοῦν καὶ βάσει τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς νὰ συμπτύξουν τὰς ὁμιλίας των.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν καὶ πάλιν τοὺς κ. συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ παραμείνουν διὰ νὰ συνεχίσωμεν. Ὑπάρχει ἱκανὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν.

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε. Νὰ διακόψωμεν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις, ἐπερωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.30′ μ.μ.)