1963.04.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 78η

Τετάρτη 3 Ἀπριλίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

Ὥρα 7.25 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ἀηδονᾶς, Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, Ν. Ἀθανασίου, Χ. Ἀθανίτης, Ν. Ἀλαβάνος, Ε. Ἀλιπράντης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Γ. Ἀνδρεάδης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Α. Ἀντωνίου, Κ. Ἀποσκίτης, Α. Αὐγερινός, Ι. Βαρβιτσιώτης, Ν. Βαρβιτσιώτης, Π. Βαρδινογιάννης, Γ. Βασιλᾶτος, Κ. Βενέτης, Γ. Βιτούλιας, Κ. Βοβολίνης, Α. Βογιατζῆς, Γ. Βογιατζῆς, Γ. Βολουδάκης, Δ. Βρανόπουλος, Σ. Βρεττός, Β. Βύζας, Μ. Γαληνός, Π. Γαρουφαλιᾶς, Φ. Γεροθανάσης, Δ. Γεωργίου, Κ. Γιαννούσης, Χ. Γκαργκάνας, Α. Γκελεστάθης, Α. Γκίλλας, Ι. Γκλαβάνης, Ι. Γουλανδρῆς, Χ. Γραμματίδης, Δ. Γρίβας, Γ. Γρηγορίου, Π. Γυιόκας, Α. Δεληγιάννης, Α. Δερδεμέζης, Λ. Δερτιλῆς, Α. Δημητρᾶτος, Κ. Δημόπουλος, Θ. Δοδόπουλος, Θ. Δούκας, Ν. Ἔξαρχος, Χ. Ἐρμείδης, Σ. Εὐστρατιάδης, Β. Ἐφραιμίδης, Φ. Ζαΐμης, Ε. Ζαννῆς, Ν. Ζαρντινίδης, Χ. Ζησιάδης, Ι. Ζίγδης, Ν. Ζορμπᾶς, Ι. Ἠλιόπουλος, Δ. Θανόπουλος, Γ. Θεμελῆς, Α. Θεολογίτης, Δ. Θεοχαρίδης, Ν. Ἰντζές, Δ. Ἰωάννου, Π. Κάβδας, Α. Κακαρᾶς, Γ. Κακαγιάννης, Α. Καλατζάκος, Κ. Καλλίας, Α. Καμβύσης, Α. Καραθόδωρος, Χ. Καραπιπέρης, Α. Καρασπήλιος, Δ. Καρατζένης, Δ. Καρδίτσας, Γ. Καρότσης, Γ. Κατσαφᾶδος, Φ. Κατσιάμπας, Θ. Καψάλης, Ε. Κεφαλογιάννης, Ι. Κεφαλογιάννης, Π. Κλῆς, Ε. Κοθρῆς, Α. Κοκκέβης, Α. Κοντοβράκης, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Μ. Κοτσώνης, Ε. Κωστελίδης, Α. Λαδᾶς, Ν. Λαμπρινάκος, Ι. Λαυρεντίδης, Α. Λιάκος, Κ. Λιδωρίκης, Ε. Λουλακάκης, Π. Λυκουρέζος, Ι. Λύρας, Γ. Λύχνος, Σ. Μακρόπουλος, Ε. Μαλαμίδας, Κ. Μανιαδάκης, Θ. Μανωλόπουλος, Κ. Μαρῆς, Ν. Μάρτης, Γ. Ματθαιουδάκης, Ι. Μελᾶς, Α. Μεσσήνης, Γ. Μεταξᾶς, Α. Μητακίδης, Α. Μίχας, Γ. Μπακατσέλος, Γ. Μπάλλας, Α. Μπαλτατζῆς, Χ. Μπουγᾶς, Λ. Μπουρνιᾶς, Η. Μπρεδῆμας, Α. Μπριλλάκης, Μ. Μυριδάκης, Μ. Νομικός, Δ. Ντάγγας, Π. Ξενοδοχειάρης, Γ. Οἰκονομόπουλος, Κ. Παληός, Β. Πανούσης, Α. Πάντος, Γ. Παπαγεωργίου, Κ. Παπαγεωργίου, Σ. Παπαδάκης, Δ. Παπαδημητρίου, Α. Παπαδόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Η. Παπαηλιοῦ, Θ. Παπαπαναγιώτου, Ι. Παπαπέτρου, Β. Παπαρρηγόπουλος, Χ. Παπασταύρου, Α. Πατέρας, Α. Παπαχρήστου, Ν. Παρθενιάδης, Α. Παυλόπουλος, Σ. Περτσινίδης, Α. Περρωτῆς, Ε. Πιπῖνος, Γ. Πλατῆς, Σ. Πολυζωγόπουλος, Π. Πολυχρονίδης, Ι. Προκοπίδης, Ι. Πωλιουδάκης, Κ. Ράλλης, Χ. Ρουχωτᾶς, Δ. Ρώμας, Ε. Σαββόπουλος, Γ. Σακελλαρόπουλος, Γ. Σαμαρᾶς, Χ. Σιανίδης, Κ. Σιῶζος, Ν. Σκανδαλάκης, Ε. Σκορδίλης, Ν. Σπεντζάρης, Γ. Σταμάτης, Ν. Στειρόπουλος, Α. Σχινᾶς, Ι. Τζαμπάζης, Ι. Τιρρῆς, Ι. Τούμπας, Α. Τριανταφύλλου, Κ. Τρικούπης, Γ. Τσάκαλος, Π. Τσακιρίδης, Χ. Τσαντούλας, Ν. Φαρμάκης, Α. Φιλιππίδης, Κ. Φρόντζος, Α. Φωστηρίδης, Δ. Χατζηγάκης, Δ. Χατζηδημητρίου, Ι. Χατζηδῆμος, Χ. Χατίπογλου, Μ. Χλουβεράκης, Κ. Χριστόπουλος, Κ. Χρυσανθόπουλος καὶ Α. Ψάρρης, καταθέτουσι πρότασιν «περὶ συμπληρώσεως Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Ἡ διαρκὴς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπασπύρου, Ν. Ἰντζές, Α. Ἀγγελούσης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἡλιόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Λαμπράκης καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3395)1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3396)1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Εὐαγγελίδης, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3395)1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Ξενοδοχειάρης, Γ. Οἰκονομόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Μ. Μυριδάκης καὶ Ι. Παπαπέτρου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3395)1955 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Ξυλούρης, Ε. Ματζαπετάκης καὶ Ε. Λουλακάκης, διὰ τηλεγραφήματός των αἰτοῦσιν ἀποτελεσματικὴν προστασίαν ἀγροτῶν Νομοῦ Ἡρακλείου πληγέντων ἐκ τῶν ἀλλεπαλλήλων δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Νομοῦ Πρεβέζης, αἰτουμένων βελτίωσιν τῆς συντάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἑνώσεως Ἐργατοϋπαλλήλων Ἑταιρείας Λευκολίθου Ἀφρατίου Χαλκίδος, διαμαρτυρομένης διὰ καθυστέρησιν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν 1.500 ἀνέργων λιγνιτωρύχων περιφερείας Κύμης, αἰτουμένων ἔκτακτον ἐπιδότησίν των, ἐπὶ 45 ἡμέρας, ὡς ὁ νόμος ὁρίζει. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Νέου Σκοποῦ, διαμαρτυρομένων διὰ παρακράτησιν παρὰ τοῦ Ο.Γ.Α. 180 δραχμῶν ἀπὸ τὰς ἀγροτικάς των συντάξεις. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Α. Μπριλλάκης, Δ. Κελτεμλίδης, Γ. Λαμπράκης κλπ., καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἀστέγων Ἀστῶν Προσφύγων 1922, αἰτούσης στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Λιμνῶν Μεραμβέλου, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐκ παγετοῦ πληγέντων ἀμυγδαλοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ταξί, αἰτουμένου κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματός των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Σ. Ἡλιόπουλος, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουσι ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Δάφνης, αἰτουμένου, ὅπως ἡ διαχείρισις τῆς Νέας Λαχαναγορᾶς Πρωτευούσης, ἀνατεθῇ εἰς Δήμους καὶ Κοινότητας τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Ν. Μπακόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Λεβειδίου καὶ τῶν Κοινοτήτων Κανδήλας, Παλαιοπύργου, Βλαχέρνας, Κοτούσης, Λίμνης καὶ Καλπακίου, αἰτουμένων τὴν ἀξιοποίησιν διὰ τῆς κατασκευῆς ἀποξηραντικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων τῆς Ἀγροτικῆς Περιοχῆς Βάλτος ἢ Ἕλος Κανδήλας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Βεϊζαδὲ ἐργολάβου, αἰτουμένου ἐξόφλησιν λογαριασμοῦ του κλπ. διὰ τὴν κατασκευὴν τεσσάρων ὑπνωτηρίων εἰς μαθητικὴν κατασκήνωσιν Τριανταφυλλιᾶς–Βισαλτίας Σερρῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνεταιρισμοῦ πωλήσεως ὀπωρῶν Νομοῦ Σερρῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἀποζημίωσιν παρὰ τοῦ ΟΓΑ πληγέντων ἐκ παγετοῦ ὀπωροπαραγωγῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Μπριλλάκης κλπ., καταθέτουν ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς πληγέντων συνταξιούχων προστατευομένων ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 617) 1948, αἰτούσης ἐπανακατάθεσιν σχεδίου νόμου περὶ ἐπανακτήσεως παροχῶν, συντάξεων κλπ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Γ. Λαμπράκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἐκ τοῦ ἔργου τοῦ Ἀλφειοῦ πληττομένων ἀγροτῶν Ἠλείας κλπ.

§6Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις συχνάκις προβαίνει εἰς καταλήψεις ἰδιωτικῶν ἀκινήτων ἄνευ προηγουμένης ἀποζημιώσεως. Αἱ περιουσίαι ποὺ καταλαμβάνονται ἀφοροῦν κυρίως πτωχοὺς ἐργάτας καὶ ἀγρότας. Ἐπὶ παραδείγματι, οἱ πλεῖστοι τῶν κατοίκων τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ εἶναι πτωχοὶ ἐργάται καὶ δὲν ἔχουν λάβει ἀποζημίωσιν. Ἐπίσης τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς κατοίκους τῶν περιοχῶν Μακρυνείας, Μεσολογγίου, ὅπως καὶ τῶν ἀγροτῶν Ἀσπροπύργου, Κιάτου, ὡς καὶ τῶν ἀγροτῶν Ἠλείας, πέριξ τοῦ ποταμοῦ Ἀλφειοῦ, τῶν ὁποίων τὰ κτήματα καταλαμβάνονται διὰ τὴν διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ Ἀλφειοῦ. Δι’ αὐτὸ ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅπως πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, εἰς ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ προβῇ εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ ἐργάται καὶ ἀγρόται δικαιοῦχοι.

§7Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Ἡ ἰδιοκτησία προστατεύεται, ὡς γνωστόν, ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων δὲν ἐνθαρρύνει διόλου αὐθαιρέτους καταλήψεις ἀκινήτων. Προβαίνει εἰς τὴν κατάληψιν ἀφοῦ ἐκπληρωθοῦν ὅλαι αἱ νόμιμοι διατυπώσεις καὶ γίνῃ παρακατάθεσις τοῦ τιμήματος. Ἐξαιρετικῶς καὶ μετὰ συμφωνίαν τῶν ἰδιοκτητῶν δύναται νὰ γίνῃ ἡ κατάληψις ἄνευ παρακαταθέσεως τοῦ τιμήματος. Αὐτὸ συμβαίνει ὁσάκις οἱ ἰδιοκτῆται ἐνδιαφέρωνται διὰ τὴν ταχυτέραν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ὁπότε δέχονται νὰ γίνῃ ἡ κατάληψις καὶ ἡ ἀποζημίωσις νὰ ληφθῇ μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς διαδικασίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν περὶ μηδαμινότητος τοῦ τιμήματος τῶν ἀπαλλοτριουμένων ἐκτάσεων, αὕτη δὲν εὐσταθεῖ δεδομένου ὅτι τὸ τίμημα καθορίζεται δι’ ἀποφάσεων τῶν Δικαστηρίων. Ἀναγνωρίζω, ὅτι πολλάκις δὲν γίνεται ταχεῖα πληρωμὴ τῶν δικαιούχων, ἀλλὰ καὶ τοῦτο συμβαίνει, διότι πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ὡρισμένη διαδικασία προβλεπομένη παρὰ τῶν νόμων, ἥτις καὶ προστατεύει τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἰδιωτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, τὸ ὁποῖον μέρος εὐθύνης ἔχει ἐν προκειμένῳ, καταβάλλει προσπάθειαν διὰ τὴν ταχυτέραν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δικαιούχου. Πρὸς τοῦτο, εἰδικοὶ μελετηταὶ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν κατάρτισιν τοῦ κτηματολογίου. Ἔχει ἐξασφαλίσει τὰς πιστώσεις διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς σχετικῆς διαδικασίας. Ἔχει ἐνισχύσει τὴν ὑπηρεσίαν ἀπαλλοτριώσεων τοῦ Ὑπουργείου. Τέλος, καὶ εἰδικῶς διὰ τοὺς μὴ ἔχοντας ἐπισήμους τίτλους ἰδιοκτησίας κυρίως ἀγρότας, ἐφαρμόζει τὸν νόμον 2.000 πρὸς ταχυτέραν ἀναγνώρισιν τῆς ἰδιοκτησίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀναφερθείσας εἰδικὰς περιπτώσεις ἀπαλλοτριώσεων Ἑλληνικοῦ καὶ Μακρυνείας, ἔχουν παρακατατεθῆ ὅλα τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα καθορίζουν αἱ δικαστικαὶ ἀποφάσεις. Εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Κιάτου, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει προβλήματα ἀπαλλοτριώσεων. Διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν παραπλεύρως τοῦ ποταμοῦ Ἀλφειοῦ κτημάτων ὑπῆρξεν ἡ ἑξῆς ἐμπλοκή: Τὸ Δημόσιον διεξεδίκει δικαιώματα ἰδιοκτησίας καὶ κατόπιν αὐτοῦ ἡ ὑπόθεσις παρεπέμφθη εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἐσχάτως ἐξέδωκε συμβιβαστικὴν ἀπόφασιν, βάσει τῆς ὁποίας ἐλπίζω, ταχέως νὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ δικαιοῦχοι.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Γεωργίου περὶ ἀποστολῆς πλωτοῦ γερανοῦ εἰς τὴν κοινότητα Στομίου–Τεμπῶν, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτου. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀναφερομένης εἰς τὰ λιμενικὰ ἔργα Μυκόνου.

§9Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ἀπαντῶν ἐπὶ σχετικοῦ δημοσιεύματος ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδος σχετικῶς μὲ τὰ λιμενικὰ ἔργα Μυκόνου, ἐδήλωσεν ὅτι δὲν ἐπραγματοποιήθησαν εἰς ἣν ἔκτασιν ἔπρεπε νὰ γίνουν, διότι τὸ ποσὸν τῶν 5.700.000 δραχμῶν ποὺ διετέθη, δὲν ἦτο ἐπαρκὲς διὰ τὴν κατασκευὴν ὅλων τῶν ἔργων ἐξυπηρετήσεως τοῦ λιμένος τῆς Μυκόνου. Οὕτω κατεσκευάσθησαν ὡρισμένα τμήματα τοῦ λιμενοβραχίονος πρὸς προστασίαν ἀπὸ τῶν μελτεμιῶν ποὺ προσβάλλουν τὸ θέρος τὴν νῆσον. Ἐν ὄψει τοῦ ὅτι ἡ Μύκονος δὲν εἶναι μόνον ἡ γνωστή, λόγῳ τῶν γραφικῶν φυσικῶν καλλονῶν τῶν ὅρμων καὶ τῶν τοπίων της διὰ τὴν τουριστικήν, τόσον ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὅσον καὶ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, κίνησίν της νῆσος, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἡ ἀφετηρία ἐξ ἧς ἐκκινοῦν ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες, σπουδασταὶ καὶ ἁπλοῖ τουρίσται διὰ τὴν ἐπίσκεψιν τῆς μεγίστης ἀρχαιολογικῆς σημασίας νήσου Δήλου, νομίζομεν ὅτι εὔλογον προκύπτει τὸ συμπέρασμα, ὅτι αὕτη πρέπει νὰ ἔχῃ λιμένα ἀξιόλογον ἀπὸ πάσης ἀπόψεως. Πρέπει δηλαδὴ νὰ εἶναι ὄχι μόνον ἀσφαλής, ἀλλὰ καὶ ἄνετος ἡ ἐπιβίβασις καὶ ἡ ἀποβίβασις καὶ γενικῶς ἡ διακίνησις τῶν ἐπιβατῶν καὶ ἐπισκεπτῶν καὶ δὴ ὄχι μόνον τῶν ξένων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐντοπίων. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀντείπῃ τις, ὅτι δὲν ἐμφανίζει ἡ νῆσος αὐτὴ ἀξιόλογον ἐμπορικὴν κίνησιν, ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι καὶ μόνοι οἱ τουριστικοὶ καὶ ἀρχαιολογικοὶ λόγοι εἶναι ἀρκετοὶ ἵνα ἐπιβάλουν τὴν δημιουργίαν ἀσφαλῶν καὶ εὐπρεπῶν λιμένων. Τὸ 1958 ἐψηφίσθη εἰδικὸς νόμος, τὸ Ν. Δ. 3878, ἐπιβάλλων εἰδικὸν λιμενικὸν τέλος, σκοπὸν ἔχον τὴν ἐκτέλεσιν τουριστικῶν ἔργων καὶ ἄλλων ἔργων ἐξασφαλίσεως καὶ ἀνέσεως εἰς τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος λιμένας. Θὰ ἐπεθυμούσαμεν νὰ ἐγνωρίζαμεν ποῖον ποσὸν ἔχει εἰσπραχθῆ ἐκ τοῦ τέλους τούτου, ἐὰν τοῦτο εἶναι ἐπαρκὲς διὰ τὴν περαίωσιν τῶν ἔργων ἢ τοὐλάχιστον ἱκανὸν νὰ ἀποτελέσῃ, ὡς ἐλπίζομεν, βάσιν συνάψεως δανείου διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν καὶ τὴν εὐπρεπῆ καὶ ἀρτίαν ἐμφάνισιν τοῦ λιμένος τῆς νήσου Μυκόνου καὶ τὴν ἐξασφάλισίν του τόσον ἀπὸ τοὺς ἀνέμους, ὅσον καὶ τὴν θαλασσοταραχήν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§11Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, θέλω νὰ προσθέσω τοῦτο. Ἡ διάρκεια τῆς ἐπιβολῆς λιμενικοῦ τέλους διὰ τοῦ νόμου 3758)1958 ἔχει καθορισθῆ μέχρι συγκεντρώσεως τοῦ ποσοῦ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Καὶ θὰ ἠθέλομεν νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ διὰ τὴν περαιτέρω διεύρυνσιν τοῦ λιμένος τῆς Μυκόνου, ὥστε μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Κράτους νὰ διευρυνθῇ ὁ λιμὴν τόσον, ὥστε νὰ δύνανται νὰ εἰσπλεύσουν εἰς αὐτὸν καὶ μεγάλα τουριστικὰ πλοῖα, ἐφόσον πρόκειται περὶ βασικοῦ τουριστικοῦ κέντρου, ἐγγὺς βασικοῦ ἀρχαιολογικοῦ χώρου, τὴν Δῆλον. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὴν Ρόδον.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§13Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε.

§14Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἀναγνωρίζω τὴν ἀνάγκην δημιουργίας προϋποθέσεων εὐπρεποῦς ἐπιβιβάσεως καὶ τῆς ἀποβιβάσεως εἰς τὸν λιμένα τῆς Μυκόνου, δι’ αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων πρὸ τριετίας διὰ δαπάνης 5.700.000 δραχ. κατεσκεύασε τμῆμα τοῦ προσηνέμου μώλου διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ὁποίου θὰ ἀπαιτηθοῦν ἕτερα 4 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ὑπηνέμου μώλου, ἡ κρηπίδωσις αὐτοῦ καί τινα ἄλλα ἔργα, θὰ ἀπαιτήσουν δαπάνην 7.500.000 δραχμῶν. Ἔχομεν ὡς γνωστόν, 140 λιμένας καὶ ὅρμους, ἕκαστος τῶν ὁποίων ἔχει τὰς ἀνάγκας του καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, διὰ τοῦ 7838)58 νόμου ἐπροκάλεσε τὴν ἐπιβολὴν εἰδικοῦ τέλους διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῶν λιμενικῶν ταμείων. Τὸ ἔσοδον τῆς Μυκόνου ἐκ τοῦ τέλους αὐτοῦ ἀνέρχεται ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰς 200 χιλιάδας ἐτησίως καὶ ἐλπίζομεν νὰ αὐξηθῇ εἰς τρόπον ὥστε καὶ μὲ κρατικὴν ἐνίσχυσιν νὰ κατασκευασθοῦν τὰ λιμενικὰ ἔργα τῶν ὁποίων, λόγῳ εἰδικῶν συνθηκῶν, ἀναγνωρίζεται ὅτι ἔχει ἀνάγκην ἡ Μύκονος.

§15Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀγνοοῦμεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει πληθώραν λιμένων, λιμενίσκων καὶ ὅρμων, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται νὰ προτιμηθοῦν ὁ λιμὴν τῆς Μυκόνου καὶ ἄλλοι λιμένες ἐξυπηρετοῦντες τουριστικοὺς καὶ ἀρχαιολογικοὺς τόπους, ἀφοῦ μάλιστα ὑπάρχει ἡ βάσις ἐξυπηρετήσεως τοῦ δανείου μὲ τὸ εἰσπραττόμενον εἰδικὸν τέλος βελτιώσεως τῶν λιμένων, ὡς παρεδέχθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν συντήρησιν ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ ἐξυπηρετούσης χωρία τῆς ἐπαρχίας Ναυπακτίας διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτου.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς της ἀφορώσης τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Πετρουπόλεως.

§17Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ 3ετίας ἔχομεν κάμει διαβήματα καὶ ἐρωτήσεις διὰ τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως Πετρουπόλεως. Πέρυσι, κατόπιν μεγάλης συγκεντρώσεως τοῦ συνόλου σχεδὸν τῶν κατοίκων, μετὰ πρόσκλησιν ὅλων τῶν τοπικῶν συλλόγων, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀπεφάσισε τὴν παροχέτευσιν ὕδατος. Ὅμως οἱ σωλῆνες κεῖνται εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ ἡ ἐργασία τοποθετήσεώς των προχωρεῖ μὲ βραδὺν ρυθμόν. Ἐπὶ πλέον χρειάζονται δύο δεξαμεναὶ ὕδατος 900 καὶ 600 κ.μ. καὶ ἓν ἀντλιοστάσιον. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ ἐντολὴν ἐπισπεύσεως τῶν ἐργασιῶν διὰ νὰ μὴ μείνῃ ἡ περιοχὴ ἄνευ ὕδατος κατὰ τὸ ἐπερχόμενον θέρος καὶ ὑποφέρουν περισσότερον ἀκόμη οἱ κάτοικοί της.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§19Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Συνιστῶ, κύριε Πρόεδρε.

§20Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως τῆς Πετρουπόλεως, μὲ ἀπησχόλησεν ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, διότι ἡ Πετρούπολις εἶναι ἡ μόνη Κοινότης, ἡ ὁποία δὲν ἔχει οὔτε ἁπλῆν σύνδεσιν μὲ τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως. Κατὰ τὸ 1961 ἐψηφίσθη εἰδικὴ διάταξις νόμου, διὰ τῆς ὁποίας μοῦ ἐδόθη ἡ δυνατότης ἐπεμβάσεως. Αἱ πρῶται ἐντολαί μου ἦσαν νὰ γίνῃ ἡ ἀπαιτουμένη προεργασία διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου καὶ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀναγκαίων πιστώσεων. Αἱ ἐργασίαι ἐκ μέρους τῆς Ἑταιρείας προχωροῦν διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ τροφοδοτικοῦ ἀγωγοῦ καὶ τοῦ ἀντλιοστασίου εἰς Πετρούπολιν καὶ θὰ ὁλοκληρωθοῦν ἐντὸς τοῦ θέρους. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ πέραν αὐτῶν διὰ τὰ ὁποῖα διετέθησαν 4 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἀνάγονται κυρίως εἰς τὰς φροντίδας τῆς Κοινότητος καὶ τῶν κατοίκων. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοὺς ἔχω πληροφορήσει δι’ ἐγγράφου μου.

§21Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Εἴπατε ὅτι εἶναι μία Κοινότης, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ὕδρευσιν. Ἀλλ’ ὑπάρχουν ἄπειροι Κοινότητες, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ὕδρευσιν —βεβαίως εἶναι ἀπομεμακρυσμέναι—, ὡς καὶ ἄλλαι αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀτελῶς ὕδρευσιν, διότι οἱ κάτοικοι εἶναι πολὺ πτωχοί. Ὅπως ἔχει γίνῃ ἡ σύμβασις τῆς «Οὖλεν» βαρύνονται μὲ πολλὰ χρήματα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν οὔτε οἱ κάτοικοι οὔτε αἱ Κοινότητες. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι ἕνα θέμα πολὺ μεγάλο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ φροντίσητε νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν του ἐγκαίρως. Διότι εἶναι πρωτάκουστον μία Πρωτεύουσα μὲ τὰς γύρω της Κοινότητας νὰ μὴ ἔχῃ καλὴ ὕδρευσιν καὶ εἰς ὡρισμένα σημεῖα νὰ μὴ ἔχῃ ὕδρευσιν.

§22Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Συμφωνῶ ἀπολύτως ἐπὶ τῆς ἀνάγκης αὐτῆς, κ. Σβώλου. Ἀλλ’ ἐλπίζω νὰ συμφωνήσητε καὶ ἐσεῖς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα μὲ τὸν ρυθμὸν τὸν ὁποῖον θὰ ἐπεθύμει ὁ καθ’ ἕνας. Ἠμπορῶ νὰ σᾶς πληροφορήσω μόνον τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐντὸς 6ετίας ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑδροληπτῶν ἐδιπλασιάσθη. Ἑπομένως πρέπει νὰ ἀναγνωρίσητε, νομίζω, ὅτι ἔγινεν κἄποια σχετικὴ πρόοδος. Δὲν εἶναι βέβαια αὐτὸ ποὺ ἐπιθυμοῦμεν, ἀλλὰ κάνομεν ὅ,τι εἶναι δυνατόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 ὁ κ. Ν. Τσόχας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀφορώσης τὸν χείμαρρον Κραυσίδων–Βόλου.

§24Ν. ΤΣΟΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν Βόλον ὑπάρχει ὁ χείμαρρος Κραυσίδων, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἑστία μολύνσεως καὶ δυσοσμίας διὰ τοὺς κατοίκους τοῦ Βόλου, καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τοὺς κατοίκους τῶν συνοικιῶν διὰ τῶν ὁποίων διέρχεται. Ἐπὶ πλέον κειμένη εἰς τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως προκαλεῖ χειρίστην ἐντύπωσιν εἰς τοὺς εἰσερχομένους ξένους τουρίστας. Δι’ ἐπανειλημμένων διαβημάτων καὶ ἐρωτήσεων ἐπισημάναμεν τοὺς κινδύνους ποὺ ἀπειλοῦν τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως. Πέραν τούτου καὶ αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι ἔχουν ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος. Κατὰ τὸ ἔτος δὲ 1959 Ἐπιτροπὴ ὑγιεινολόγων διεπίστωσαν τοὺς κινδύνους οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν τὴν ὑγείαν τῶν κατοίκων τῆς πόλεως καὶ ἔκαμαν τὴν σχετικὴν μελέτην. Ἀπὸ ἐδῶ δὲ ἀφειδῶς δίδονται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὑποσχέσεις, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν σχετικῶν ἔργων διὰ νὰ φύγῃ τὸ αἶσχος αὐτό. Ὅμως παραμένει ἡ ἰδία κατάστασις. Διὰ τοῦτο παρακαλοῦμεν τὸν ἀξ)μον κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, διατὶ δὲν ἐδόθη ἀκόμη ἡ πίστωσις, ὥστε νὰ ἐκλείψῃ τὸ αἶσχος αὐτό, ποὺ κεῖται εἰς τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως, πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό, καὶ ἐὰν θὰ ἐγκρίνῃ τὴν πίστωσιν διὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν τὰ ἔργα αὐτά.

§25Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Πράγματι παρουσιάζεται μία πολὺ ἄσχημος κατάστασις εἰς τὸ τελευταῖον τμῆμα τοῦ Κραυσίδωνος εἰς τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως. Τοῦτο προέρχεται κυρίως ἐκ τῶν ἀποχετεύσεων τῶν ἐργοστασίων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐκεῖ καὶ ἐκ τοῦ ὅτι ἡ περιοχὴ ἐκείνη ἔχει μεταβληθῆ εἰς χῶρον ἀπορριμμάτων. Συνεπῶς ἐνδείκνυται ἡ λῆψις ἀρχικῶς μέτρων ὑγειονομικῶν καὶ ἀστυνομικῶν. Ἔχει γίνει, νομίζω, μία σχετικὴ μελέτη ἑνὸς ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου, ὡς καὶ ὁ Δήμαρχος μὲ ἐπληροφόρησεν καταβάλλει σχετικὰς φροντίδας διὰ τὴν χρηματοδότησιν αὐτοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἐξετέλεσεν ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα εἰς τὴν κάτω κοίτην τοῦ Κραυσίδωνος κατὰ τὸ 1959 καὶ 1960 δαπάνης 3 ἑκατομμυρίων.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Τσόχας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὸν ὅρμον Τσιγγελίου Ἁλμυροῦ.

§27Ν. ΤΣΟΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Τσιγγέλιον εἶναι ἐπίνειον τοῦ Ἁλμυροῦ καὶ διὰ τῆς ἀποβάθρας αὐτοῦ γίνεται διακίνησις τεραστίων ποσοτήτων σιτηρῶν καὶ ἐφοδίων τῆς ΑΤΕ. Ἡ ἀποβάθρα ἔχει καταστραφῆ ἀπὸ καιροῦ, καθὼς καὶ ἡ ὁδὸς ἡ συνδέουσα τὸ Τσιγγέλιον μὲ τὸν Ἁλμυρόν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα.

§28Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Καὶ τὰ δύο θέματα ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Τοπικῶν Ἀρχῶν. Διὰ μὲν τὸν ὅρμον ἁρμόδιον εἶναι τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Βόλου, διὰ δὲ τὴν ὁδὸν τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Ἐπαρχιακῆς Ὁδοποιΐας, τὸ ὁποῖον καθ’ ἕκαστον ἔτος διαθέτει κονδύλιον, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ βατότης τῆς ὁδοῦ Ἁλμυροῦ– Τσιγγελίου.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Τσόχας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς συγκοινωνιακῆς ἐπικοινωνίας Βόλου–Κουκουράβας.

§30Ν. ΤΣΟΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, θὰ μοῦ ἀπαντήσῃ καὶ πάλιν, ὅτι τὸ συζητούμενον θέμα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς παρυφὰς τοῦ Πηλίου ὑπάρχει τὸ χωρίον Κουκουράβα. Ὑπάρχει ἐπίσης ἡ ὁδὸς ἡ ὁποία συνδέει τὸν Βόλον μὲ τὸ χωρίον αὐτό, καὶ ἡ ὁποία χρειάζεται ὡρισμένας ἐπισκευὰς καὶ διαπλατύνσεις, διότι εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον ἡ ὁδὸς αὐτὴ δὲν ἐπιτρέπει τὴν ὁμαλὴν κυκλοφορίαν τῶν λεωφορείων εἰς τὸ ἐν λόγῳ χωρίον. Τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον, ὅπως μὲ ἐπληροφόρησεν ὁ κ. Νομάρχης, δὲν διαθέτει τόσον μεγάλα κονδύλια διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ διαπλάτυνσιν τοιούτων κατεστραμμένων ὁδῶν. Ἑπομένως ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαθέσῃ πιστώσεις περισσοτέρας εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μαγνησίας, ὥστε νὰ διατεθοῦν περισσότεραι πιστώσεις διὰ τὴν διόρθωσιν καὶ διαπλάτυνσιν τῶν διαφόρων ὁδῶν τοῦ Πηλίου, τὸ ὁποῖον ὡς γνωρίζετε, ἔχει μεγάλην τουριστικὴν σημασίαν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σακελλάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§32Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Συνιστῶ, κύριε Πρόεδρε.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὸν λόγον.

§34Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Δημ. Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, ὡς γνωστὸν τὸ χωρίον Κουκουράβα εἶναι μία συνοικία τῆς Μακρυνίτσης. Ἡ Μακρυνίτσα ἐξυπηρετεῖται μὲ μίαν ὁδὸν ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς πολὺ καλὴν κατάστασιν καὶ ἡ ὁποία ἐπικοινωνεῖ μὲ τὴν πόλιν τοῦ Βόλου. Ἡ σύνδεσις Κουκουράβας–Βόλου ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ δεύτερον κλάδον ὁδικόν. Ἔχει γίνει μία σχετικὴ διάνοιξις τῆς ὁδοῦ ταύτης παρὰ τῶν κατοίκων μὲ μηχανήματα τοῦ Στρατοῦ, μὲ τὴν διαφορὰν ὅμως ὅτι μειονεκτεῖ ἡ ὁδὸς αὕτη, λόγῳ τοῦ ὅτι ἔχει πολλὰς στροφὰς καὶ κλίσεις ἀπαραδέκτους. Πρὶν ἢ γίνῃ σοβαρὰ ἐργασία ἐπὶ τῆς ὁδοῦ αὐτῆς πρέπει νὰ γίνῃ προσεκτικὴ μελέτη. Βεβαίως εἶναι θέμα τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον ἀναλόγως τῶν πόρων, τὸ ὁποῖον διὰ τὸ ἔτος τοῦτο ἔχει ἐνισχυθῆ, καθορίζει τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν διαφόρων ὁδῶν ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν καὶ βάσει τῆς ἱεραρχήσεως, τὴν ὁποίαν ἔχει κάμει. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ ὅτι δὲν καταβάλλεται οὐδεμία μέριμνα διὰ τὰς ὁδοὺς τὰς εὑρισκομένας εἰς τὸ Πήλιον. Ἔχουν διατεθῆ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἄνω τῶν 15.000.000 δραχμῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὁδοποιΐας Πηλίου.

§35Ν. ΤΣΟΧΑΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἔχει διανοιγῆ ἡ ὁδὸς αὐτή. Χρειάζεται ὅμως ἡ ἐνίσχυσις τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου ὥστε νὰ δοθοῦν χρήματα διὰ τὴν διαπλάτυνσιν τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ, ὥστε νὰ δύνανται νὰ κυκλοφοροῦν τὰ λεωφορεῖα ἀφόβως. Τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὡς προεῖπον, δὲν διαθέτει τόσα χρήματα διὰ τὴν ἐπισκευὴν καὶ διόρθωσιν τῶν ὁδῶν. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν καὶ πάλιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως διαθέσῃ περισσοτέρας πιστώσεις εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μαγνησίας.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζητεῖται ἡ πρότασις νόμου, ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 4234)1962, «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας». Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§37Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξ ἀφορμῆς τῆς συζητουμένης προτάσεως διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ μέτρων ἀσφαλείας, πάλιν ἔγινε πολὺς λόγος περὶ Δημοκρατίας. Καὶ θὰ ἤθελα μὲ πολὺ ὀλίγας λέξεις νὰ κάμω μίαν τοποθέτησιν. Ἡ Δημοκρατία, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἀσυδοσία, ἡ Δημοκρατία ἔχει ἀναμφισβητήτως τὴν ὑποχρέωσιν νὰ λαμβάνῃ ὅλα τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διασφαλίζουν τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ ἀνεκτὸν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀνεκτόν, ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς προστασίας τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν, νὰ ὑπονομεύωμεν τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμούς. Καὶ ἐκεῖ ἀκριβῶς εἶναι τὸ θέμα. Τὸ θέμα εἶναι ἂν διὰ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ)τος 4234 προστατεύωνται αἱ δημοκρατικαὶ ἐλευθερίαι ἢ δίδεται ἀφορμὴ εἰς καταχρήσεις εἰς βάρος τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35, ὑπεστηρίξαμεν τότε, κύριοι βουλευταί, τὴν ἀντίθεσίν μας πρὸς σημαντικάς, τὰς σημαντικωτέρας διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 4234. Πρῶτον ἐπεσημάναμεν ὅτι ἐνῷ τὸ νομοθέτημα εἰσήγετο μὲ πολλὴν τυμπανοκρουσίαν, διότι τάχα δι’ αὐτοῦ προεβλέπετο ἡ κατάργησις τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ὁ Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης μετὰ πολλῆς συντηρητικότητος εἰσηγήθη τὴν κατάργησιν ὡρισμένων μόνον μέτρων. Χαρακτηριστικῶς ἀναφέρω ὅτι τὰ ἄρθρα 1–20 τοῦ Γʹ Ψηφίσματος ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν καὶ εὑρίσκονται ἁπλῶς ὑπὸ ἀναστολήν. Δὲν γνωρίζω διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει νὰ ἔχῃ ἰσχύοντα καὶ ὑπὸ ἀναστολὴν τὰ ἄρθρα 1– 20 τοῦ Γʹ Ψηφίσματος, ἐνῷ μάλιστα, νομίζω, ὅτι αἱ πλεῖσται τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 1–19 καλύπτονται ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ νόμου, καὶ δὲν καταργεῖ εὐθέως ὁλόκληρον τὸ Γʹ Ψήφισμα. Διατὶ πρέπει τὰ ἄρθρα 1–19 νὰ διατηροῦνται πάντοτε ἐν ἰσχύϊ, ἔστω καὶ ὑπὸ ἀναστολήν; Ἐπίσης προοιμιακῶς θὰ ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι ἐνῷ εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον κακῶς καὶ ἐκ παραδρομῆς προφανῶς εἶχε περιληφθῆ διάταξις προνοοῦσα, βέβαια εἰς στενὰ πλαίσια, τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συντάξεων ἐκείνων ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἶχον περικοπῆ, ἀφῃρέθη ἡ διάταξις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀπετέλει, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι τὸ ἄρθρον 6 τοῦ σχεδίου καὶ κατετέθη ὡς ἴδιον νομοθέτημα —ὀρθῶς— διότι ἔπρεπε κατὰ τὸ Σύνταγμα νὰ τὸ ὑπογράψῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ ὑπάρχῃ καὶ σχετικὴ γνωμάτευσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἀλλὰ ἐνῷ ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου, ἐὰν δὲν κάνω λάθος, κατετέθη τὸ σχέδιον Ν. Δ)τος, ἤμην μάλιστα καὶ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, δὲν συνεζητήθη καὶ οὔτε ἐπανακατετέθη ὡς σχέδιον νόμου μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Εἶναι καὶ αὐτὸ χαρακτηριστικὸν ὅτι ἐνῷ πολὺ διετυμπανίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ἐπεδιώκετο ἡ κατάργησις τῶν ἐκτάκτων μέτρων, καὶ τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐκτάκτων μέτρων συνεπειῶν, δὲν ὑπῆρξε πράγματι ἀποτελεσματικὴ ἡ ἐξαγγελθεῖσα κατάργησις καὶ ἐπανόρθωσις τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐκτάκτων μέτρων συνεπειῶν. Κύριοι βουλευταί, τέσσαραι εἶναι αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι αἱ πλέον ἐπίμαχοι τοῦ κρινομένου νομοθετικοῦ διατάγματος. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὰς ἐκτοπίσεις. Ἡ δευτέρα, τὰς σχετικὰς πρὸς τὴν ἀποστέρησιν τῆς ἰθαγενείας, ἡ τρίτη τὸ περίφημον πρώην ἄρθρον 7 νῦν ἄρθρον 6 καὶ ἡ τετάρτη τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐκτοπίσεις, ὑπεστήριξα ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35, ὅτι κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς ἄλλην γνώμην, τὴν ὁποίαν εἶχα ὑποστηρίξει τὸ 1955, πιστεύω ὅτι ἡ ἐκτόπισις ὡς διοικητικὸν μέτρον εἶναι ἀπαράδεκτος. Εἶχα ἄλλοτε ὑποστηρίξει ὅτι ἡ συγκρότησις τῶν ἐπιτροπῶν ἐκτοπίσεως ἀπὸ δικαστικὰ πρόσωπα, ἡ πλειοψηφία ἦτο μᾶλλον δικαστικοί, διότι μετεῖχεν εἷς Εἰσαγγελεὺς καὶ εἷς δικαστής, ἀπετέλει μίαν ἐπαρκῆ ἐγγύησιν. Πρέπει νὰ εἴπω ὅμως καὶ τὸ ἀνέπτυξα κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ πλέον νὰ ἐξακολουθήσῃ ἰσχύων ὁ θεσμὸς τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ προκειμένου περὶ ἐκτοπίσεως ἀπόφασις δικαστική, ἀπόφασις ἡ ὁποία ἐκδίδεται κατὰ τὴν κοινὴν διαδικασίαν, ἀπόφασις δικαστική, ἡ ὁποία ἀπαγγέλλεται κατὰ τὰς διατάξεις τῆς κοινῆς Ποινικῆς Δικονομίας. Ὑπεστήριξα περαιτέρω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος, αὐτὸ τὸ ὑπεστήριξα ἀνέκαθεν, ἡ παράτασις τοῦ χρόνου τῆς ἐκτοπίσεως. Ἐφ’ ὅσον εἷς πολίτης κριθῇ ἐπικίνδυνος διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ ἐκτοπισθῇ ἐπὶ ἄλφα χρονικὸν διάστημα, δὲν εἶναι δυνατὸν πρὶν ἢ ἐπανέλθῃ καὶ δώσῃ τυχὸν νέαν ἀφορμὴν νὰ ἐπανεκτοπίζεται καὶ νὰ ἐπανεκτοπίζεται ἐπανειλημμένως. Καὶ οὕτως ἔχομεν φθάσει εἰς τὸ ἄτοπον νὰ εἶναι ἄνθρωποι ἐκτοπισμένοι ἐπὶ 10 καὶ 15 χρόνια. Αἱ σχετικαὶ διατάξεις, τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν.Δ. κατὰ κἄποιον τρόπον ἐβελτίωσαν τὰ πράγματα, διότι θέτουν ἕνα ἀνώτατον ὅριον ἐκτοπίσεως. Δὲν μὲ εὑρίσκει ὅμως διόλου σύμφωνον ἡ διάταξις, ὅτι δύναται, ἔστω καὶ διὰ δικαστικοῦ συμβουλίου, νὰ γίνεται παράτασις τῆς ἐκτοπίσεως. Ἡ ἐκτόπισις, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, εἶναι μία ποινή, δὲν εἶναι νοητόν, λοιπόν, νὰ ὑπάρχῃ δυνατότης παρατάσεως μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ποινῆς, χωρὶς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐκτίει τὴν ποινήν, νὰ δώσῃ κἄποιαν νέαν ἀφορμήν. Διότι διὰ τὴν ἀφορμὴν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἐκρίθη, καὶ ἐκρίθη ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐκτοπισθῇ ἐπὶ ἓν ἔτος, δὲν ἠμπορεῖ λοιπὸν ἔκτοτε, τὸ δικαστικὸν συμβούλιον νὰ τὸν κρίνῃ ἐπανεκτοπιστέον κατὰ παράτασιν. Συνεπῶς, καίτοι τὴν παράτασιν τὸ Ν.Δ. τὴν περιβάλλει μὲ τὴν ἐγγύησιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐμέ, δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον. Ἐπιμένω, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ ἐκτόπισις, ὡς θεσμὸς Διοικητικός, καὶ ὅτι ὁ χρόνος τῆς ἐκτοπίσεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλος, παρὰ ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ὁρίζει ἑκάστοτε τὸ δικαστήριον. Ἐὰν ὁ ἐκτοπισθείς, ἐπανερχόμενος δώσῃ νέας ἀφορμάς, ἐκ νέου θὰ κρίνῃ τὸ δικαστήριον, ἐὰν πρέπει νὰ ὑποστῇ καὶ πάλιν τὴν ποινὴν τῆς ἐκτοπίσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς διατάξεις περὶ ἰθαγενείας, βέβαια ἐπῆλθε σημαντικὴ βελτίωσις μετὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον ὑπῆρχε διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ὁ Νομάρχης ἠδύνατο νὰ ἀποστερήσῃ τῆς ἰθαγενείας ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος, θὰ εἰσήρχετο εἰς τὸ ἔδαφος τὸ Ἑλληνικὸν ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Ἀλλὰ καὶ πάλιν ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι διὰ ποῖον λόγον πρέπει σήμερον νὰ εἶναι ὀλιγώτεραι αἱ ἐγγυήσεις διὰ τὴν ἀποστέρησιν τῆς ἰθαγενείας, ἀπὸ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐζητοῦντο κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀνταρσίας μὲ τὸ ψήφισμα ΛΖʹ τὸ προβλέπον τὴν ἀποστέρησιν τῆς ἰθαγενείας. Σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ΛΖʹ καθωρίζετο ρητῶς ὅτι ἔπρεπε νὰ «δροῦν ἀποδεδειγμένως» καὶ ἀντεθνικῶς ἢ νὰ ἔχουν ἐνισχύσει καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τὸν κατὰ τοῦ Κράτους διεξαγόμενον ἀγῶνα διὰ νὰ ἀποστερηθοῦν τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας. Καὶ ἀπεφαίνετο μία ἐπιτροπὴ ἀπὸ Ὑπουργούς, κατόπιν ᾐτιολογημένης προτάσεως καὶ εἶτα ἐπιτροπὴ ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν καὶ τέλος ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ἰθαγενείας. Σήμερον στεροῦνται τῆς ἰθαγενείας «οἱ δράσαντες ἀντεθνικῶς». Τώρα δηλαδὴ σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ἰσχύοντος νόμου καὶ ἡ διάταξις αὕτη θὰ ἑρμηνευθῇ πλέον ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ψηφίσματος ΛΖʹ τοῦ 1947. Διότι ὅταν τὸ ΛΖʹ ψήφισμα ἐζήτει νὰ «δροῦν ἀποδεδειγμένως» καὶ σήμερον ὁ νόμος ἁπλῶς ὁρίζει «δύνανται νὰ ἀποστερηθοῦν τῆς ἰθαγενείας των οἱ δρῶντες ἢ δράσαντες ἀντεθνικῶς», εἶναι προφανές, ὅτι ὁ νόμος θέλει νὰ ἐπεκτείνῃ τὸν κύκλον ἐκείνων «οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἀποστερηθοῦν τῆς ἰθαγενείας των». Αὐτὴ εἶναι ἡ προσωπική μου ἄποψις. Δὲν ἀποβλέπει κἂν εἰς τὴν ἐνεστῶσα δρᾶσιν, ἀρκεῖται καὶ εἰς τὴν κατὰ τὸ παρελθὸν δρᾶσιν. Καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μοῦ ἀντιταχθῇ, ὅτι αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς λαβόντας μέρος εἰς τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅλα τὰ μέλη τῆς ἡγεσίας τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος καὶ ὅλοι οἱ λαβόντες μέρος, ἔχουν ἀποστερηθῆ ἔκτοτε τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας. Εἶχον ὑποστηρίξει τότε καὶ τὸ ὑποστηρίζω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ διαδικασία τῆς ἀποστερήσεως τῆς ἰθαγενείας, ὡς αὕτη διαγράφεται ἀπὸ τὸν τελευταίως ψηφισθέντα Κώδικα περὶ ἰθαγενείας, ἀρκεῖ. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶχον ἀντιταχθῆ πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4. Κατόπιν ἔρχομαι εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου νῦν 6 πρώην 7. Κύριοι βουλευταί, ὁμοίως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν εἶχον εἴπει, ὅτι ἡ μόνη θεραπεία διὰ τὸ ἄρθρον 6 εἶναι νὰ διαγραφῇ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπροτίμησε τότε νὰ φέρῃ μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία, κατὰ κἄποιον τρόπον περιώρισε τὰ πλαίσια, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι περιώρισε σημαντικὰ καὶ τοὺς κινδύνους τοῦ Ἕλληνος πολίτου. Ἴσως βεβαίως νὰ μὴ εἶναι τόσον ἐκτεταμένοι ὅσον ἦσαν μὲ τὴν διάταξιν ὅπως εἶχεν ἐν τῷ σχεδίῳ Ν.Δ. Ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὴν σημερινὴν μορφὴν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ κρινομένου Ν.Δ. εἶναι διατάξεις αἱ ὁποῖαι, θὰ τὸ ἐπαναλάβω, ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσουν ἀφορμὴν μεγάλων δεινῶν διὰ τὸν Ἕλληνα πολίτην. Ὅταν ὁρίζεται, ὅτι διώκεται «πᾶσα ἐνέργεια» πρὸς ἐπικράτησιν τῶν Κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν διαλυθῆ βάσει τοῦ Α.Ν. 500 ὡς καὶ ἡ ἐπὶ ἐκδήλῳ σκοπῷ προβολὴ καὶ ἐνίσχυσις τούτων, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, διάδοσις τῶν συνθημάτων ἢ τῶν ἀποφάσεων ἢ τῆς ἐκνόμου δράσεως τούτων, εἶναι προφανές, ὅτι εἰς τὰ πλαίσια αὐτῆς τῆς διατάξεως οἱ πάντες δυνάμεθα νὰ εὑρεθῶμεν ὡς κατηγορούμενοι. Διότι καὶ ἡ ἁπλῆ συζήτησις πλέον περὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς Ὁλομελείας τοῦ Κ. Κ. ἢ περὶ τῶν κινήσεων τῆς ἡγεσίας τοῦ Κ. Κ., ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀποτελεῖ πρᾶξιν κολάσιμον. Δὲν εἶναι δὲ ἀρκετόν, νομίζω, τὸ ὑποστηριζόμενον, ὅτι ἡ ἀπαιτουμένη προϋπόθεσις «τοῦ ἐκδήλου σκοποῦ» κατὰ κἄποιον τρόπον προστατεύει τὸν πολίτην. Ἡ ἔννοια τοῦ «ἐκδήλου σκοποῦ» εἶναι ἐπισφαλής, εἶναι ἔννοια ἐλαστική. Βέβαια φαντάζομαι, ὅτι προκειμένου περὶ ἐμοῦ θὰ ἦτο δύσκολον νὰ ὑποστηριχθῇ — δὲν τὸ ἀποκλείω ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις — ὅτι ὅταν συζητῶ δημοσίως μίαν ἀπόφασιν τοῦ Κ. Κ. τὸ κάμνω μὲ τὸν ἔκδηλον σκοπὸν νὰ ἐνισχύσω τὰς ἀρχάς του. Ἀλλ’ ἐδῶ ὑπάρχουν ἑκατομμύρια Ἑλλήνων πολιτῶν οἱ ὁποῖοι εὐλόγως ἠμποροῦν νὰ πέσουν εἰς αὐτὴν τὴν παγίδα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι δημοσιεύονται αἱ ἀποφάσεις τοῦ Κ. Κ. καὶ ἐν γένει αἱ κινήσεις τῆς ἡγεσίας του. Καὶ πρέπει νὰ δημοσιεύωνται καὶ πρέπει νὰ σχολιάζωνται καὶ πρέπει νὰ συζητοῦνται καὶ πρέπει νὰ διαφωτίζεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ Δημοκρατία καὶ ἡ καλυτέρα ἀσφάλεια τῆς Δημοκρατίας εἶναι: Νὰ διαφωτίζεται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Κ.Κ. καὶ τῶν ἐπιζημίων συνεπειῶν ἐκ τῆς δραστηριότητός του διὰ τὸν τόπον. Ἐγὼ ὡς πολίτης ἔχω κάθε λόγον νὰ κρίνω, νὰ συζητήσω καὶ νὰ διαφωτίσω τὸν Ἕλληνα πολίτην. Αὐτό, ὅμως, μοῦ τὸ ἀπαγορεύει σήμερον ὁ νόμος. Ἐνδεικτικὸν τῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους συνεπάγεται διὰ τὸν Ἕλληνα πολίτην αὐτὴ ἡ διάταξις, εἶναι ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἐφαρμόζεται. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐφημερίδες ποὺ ἐδημοσίευσαν ἀποφάσεις τοῦ Κ.Κ. ὡς καὶ συνεντεύξεις τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Κ.Κ., δὲν ἐδιώχθησαν —καὶ ὀρθῶς κατὰ τὴν γνώμην μου— καὶ ἄλλαι ἐφημερίδες ἐδιώχθησαν, διότι ἐδημοσίευσαν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Κ.Κ. τοῦ τελευταίου συνεδρίου τοῦ Κ. Κ. Λοιπόν, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ —καὶ πρέπει ὑποθέτω αἱ διατάξεις τῶν νόμων νὰ ἐφαρμόζωνται— πᾶσα δημοσίευσις ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἀπόφασιν ἢ ἐν γένει τὴν δραστηριότητα τοῦ παρανόμου Κ. Κ. εἶναι δημοσίευσις ἐπίμεμπτος. Καὶ δὲν θὰ εἶναι δύσκολον νὰ ὑποστηρίζεται εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ὁ ἔκδηλος σκοπός. Φαντάζεσθε τώρα, κύριοι βουλευταί, οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν καταγόμεθα ἀπὸ ἐπαρχίας, πολιτευόμεθα εἰς ἐπαρχίας, φαντάζεσθε τὸν χωροφύλακα τῆς ὑπαίθρου, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ στείλῃ εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον ἕνα οἱονδήποτε χωρικόν. Ἁπλῶς καὶ ἐὰν ἀναφέρῃ τὸ Κ.Κ. θὰ τοῦ κάμῃ δικογραφίαν, ὅτι μὲ τὸν ἔκδηλον τρόπον τῆς ἐνισχύσεως τοῦ Κ. Κ. ὡμίλησεν. Καὶ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὀπαδὸς ἐθνικόφρονος Κόμματος ὁ κατηγορούμενος. Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι τελείως περιττή, διότι νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Κ.Κ. εἶναι ἐκτὸς νόμου ὁ νόμος 509 κατοχυρώνει τὴν ἀπαγόρευσιν ἔναντι πάσης οἱασδήποτε ἐνεργείας ἡ ὁποία τείνει εἰς τὴν ὑποβοήθησιν ἢ ἐν γένει εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Κ.Κ. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Ν. 509 ρητῶς ὁρίζει, ὅτι τιμωρεῖται ὅστις ἐπιδιώκει τὴν ἐφαρμογὴν ἰδεῶν ἐχουσῶν ὡς ἔκδηλον σκοπὸν τὴν διὰ βιαίων μέσων ἀνατροπὴν τοῦ πολιτεύματος, τοῦ κρατοῦντος κοινωνικοῦ συστήματος ἢ τὴν ἀπόσπασιν μέρους τῆς Ἐπικρατείας κλπ. Τί ἄλλο πέραν αὐτοῦ; Διατὶ χρειάζεται ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν.Δ. 4234; Διὰ ποῖον λόγον; Ἡ διάταξις τοῦ Α.Ν. 509 δὲν εἶναι ἐπαρκής; Ἐὰν πρόκειται ἁπλῶς καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς —καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι αὐτὸς εἶναι, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀποδώσω ἄλλους σκοποὺς εἰς τὴν Κυβέρνησιν— ἡ κατοχύρωσις τοῦ πολιτεύματος καὶ τοῦ κρατοῦντος κοινωνικοῦ καθεστῶτος ἔναντι οἱασδήποτε ἐνεργείας ὀργανισμῶν καὶ Κομμάτων τὰ ὁποῖα τείνουν εἰς τὴν ἀνατροπὴν διὰ βιαίων μέσων τοῦ πολιτεύματος καὶ τοῦ κρατοῦντος καθεστῶτος, δὲν ἀντιλαμβάνομαι διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐκρίθη, ὅτι εἶναι ἐπαρκὴς πρὸς προστασίαν τοῦ δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος καὶ τῶν δημοκρατικῶν μας ἐλευθεριῶν ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ ἄρθρου 509. Ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, ἐπαναλαμβάνω, τὴν πλήρη ἀντίθεσίν μας πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν.Δ. Ἕνα τελευταῖον θέμα εἶναι τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ἐγένετο μακρὰ συζήτησις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν κατώρθωσα τότε νὰ συνεννοηθῶ —ἴσως τὸ σφάλμα νὰ εἶναι ἰδικόν μου— διότι ἴσως δὲν διετύπωσα σαφῶς τὰς σκέψεις μου μὲ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὑπεστηρίξαμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρῆται ὁ θεσμὸς πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ἡ ἀρχὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ κατάργησις. Ἡ ἐξαίρεσις, ἡ διατήρησις δι’ ὡρισμένας περιπτώσεις. Καὶ ὑπεστήριξα, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας προκειμένου περὶ τῶν ἐπιχειρήσεων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν ἄμυναν τῆς χώρας καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων κοινῆς ὠφελείας ρητῶς κατονομαζομένων θὰ ἐπεβάλλετο ἡ ἔρευνα τῆς νομιμοφροσύνης. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἔρευνα τῆς νομιμοφροσύνης διὰ τὴν οἱανδήποτε δραστηριότητα τοῦ Ἕλληνος πολίτου. Γνωρίζετε, ὅτι διὰ νὰ ἀποκτήσῃ κανεὶς ἄδειαν ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου ἔχει ἀνάγκην πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων; Γνωρίζετε, ὅτι διὰ νὰ ἐργασθῇ τις ὡς ἐργάτης τοῦ Δήμου ἔχει ἀνάγκην πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων; Ὑπεστήριξα καὶ ἄλλοτε ὑπεστήριξα δὲ καὶ κατὰ τὸ 1955 ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι καὶ αὐτὸν τὸν ἐγκληματίαν ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ πολιτεία τὸν ἀπολύσῃ τῶν φυλακῶν δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ τοῦ θέτῃ ἐμπόδια εἰς τὴν προσπάθειάν του νὰ ἐπιβιώσῃ αὐτὸς καὶ ἡ οἰκογένειά του. Δὲν εἶναι δυνατὸν δηλαδὴ νὰ διαιροῦμεν τοὺς πολίτας εἰς δύο κατηγορίας. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν πολιτικοὶ ὀργανισμοὶ οἱ ὁποῖοι ἀποβλέπουν εἰς τὴν διὰ βιαίων μέσων ἀνατροπὴν τοῦ πολιτεύματος εἰς τὴν ὑπονόμευσιν τῆς Δημοκαρτίας καὶ τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν ὁ ἔλεγχος τῆς νομιμοφροσύνης ἐπιβάλλεται προκειμένου περὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, περὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ περὶ τῶν ἐπιχειρήσεων κοινῆς ὠφελείας ἢ τῶν ἁπτομένων μὲ τὴν ἄμυναν τῆς χώρας. Ἀντὶ ὅμως νὰ εἰσηγηθῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν κατάργησιν καὶ τὸν περιορισμὸν τοῦ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης μόνον εἰς αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, ἐν τούτοις, μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7, τὴν ἐπεκτείνει ἔτι περαιτέρω. Καὶ ἐτόνισα, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον τοῦτο ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ὁ ἔλεγχος οὗτος δίδει ἀφορμὴν εἰς παντὸς εἴδους ἐκβιασμούς, τοὺς ὁποίους ἔχομεν ζήσει ἐπανειλημμένως. Ἀπὸ τὸν ἐνωμοτάρχην καὶ τὸν χωροφύλακα —ὡρισμένους βέβαια— τῆς ὑπαίθρου, ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ πιστοποιητικοῦ τῆς νομιμοφροσύνης ἀσκεῖται ποικιλοτρόπως πίεσις εἰς βάρος τοῦ Ἕλληνος πολίτου. Ἀναφέρω τὸ παράδειγμα συμπολίτου μου, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησεν ὡς στρατιώτης ὁδηγὸς αὐτοκινήτου, εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον. Ἦτο ὁδηγὸς τοῦ αὐτοκινήτου τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου ἢ τοῦ ὑπαρχηγοῦ, καὶ ὅταν ἀπελύθη, ἐζήτησε νὰ λάβῃ ἄδειαν ἐπαγγελματικὴν ὁδηγοῦ καὶ ἐπειδὴ ὁ πατέρας του ἐνεφορεῖτο, κατὰ τὴν σχετικὴν ἀναφοράν, ἀπὸ ἀνατρεπτικὰς ἰδέας, ἀνεξαρτήτως, ὅτι καὶ τοῦτο δὲν ἦτο ἀληθές, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν ἠδυνήθη νὰ λάβῃ ἄδειαν ἐπαγγελματικὴν ὁδηγοῦ, ἐνῷ ἡ πολιτεία ἐπὶ δύο ἔτη τὸν εἶχεν ὁδηγὸν εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον. Καὶ ἔπρεπε νὰ πάω ἐγὼ νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ νὰ πάρῃ ἄδειαν ὁ ἄνθρωπος αὐτός. Ἀλλὰ ὅλοι οἱ Ἕλληνες δὲν γνωρίζουν ἐμὲ ἢ σᾶς διὰ νὰ ἐπιτύχουν τοῦτο. Πρὸ ἡμερῶν, μοῦ ἀνεφέρθη ἡ περίπτωσις νέου, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε νὰ καταταγῇ εἰς τὴν ἀεροπορίαν. Καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι προκειμένου περὶ κατατάξεως εἰς τὴν ἀεροπορίαν, πρέπει νὰ γίνεται ἔλεγχος τῆς νομιμοφροσύνης. Ἀλλὰ ὁ νέος αὐτός, ἐν προκειμένῳ, δὲν ἔγινε δεκτός, διατὶ νομίζετε; Διότι κατὰ τὸ πιστοποιητικὸν νομιμοφροσύνης, ὁ πατέρας του ἀθελήτως συνειργάσθη μὲ τὸ ΕΑΜ. Τοῦ ἐπῆραν τὰς ἐγκαταστάσεις καὶ τὰ ἐργαλεῖα του καὶ ἀθελήτως ἠναγκάσθη νὰ ἐργασθῇ. Ἐνῷ, λοιπόν, ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ἀθελήτως εἰργάσθη τότε καὶ ἔκτοτε, ἀπὸ τὸ 1946, οὐδεμίαν ἀφορμὴν ἔδωσε, διότι πρόκειται περὶ ἀπολύτως νομιμόφρονος καὶ ἐξαιρέτου Ἕλληνος ἐθνικόφρονος πολίτου, κινδυνεύει νὰ μὴ καταταγῇ ὁ υἱός του ὡς μὴ νομιμόφρων. Αὐτά, κύριοι βουλευταί, εἶναι πράγματα ἀπαράδεκτα. Δι’ αὐτὸ εἴχομεν διατυπώσει τὴν εὐχὴν καὶ εἴχομεν ἐλπίσει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπωφελουμένη τότε τοῦ συζητουμένου σχεδίου Ν.Δ. θὰ προέβαινεν εἰς τὸν περιορισμὸν τοῦ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης, ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ εἶναι περιωρισμένος. Ὀρθῶς ἐτόνισε τότε ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι πολλὲς φορὲς καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ ἁρμόδιον, δὲν γνωρίζει, ὅτι ζητεῖται ὁ ἔλεγχος νομιμοφροσύνης, διότι πλέον ἔχει γίνει συνήθεια εἰς πάντας ὅπου ζητοῦνται προσόντα διὰ τὴν κατάληψιν τῆς Αʹ ἢ Βʹ θέσεως μαζὶ μὲ τὸ πιστοποιητικὸν γεννήσεως, τὸ πιστοποιητικὸν ἰθαγενείας, τὸ ἀπολυτήριον στρατοῦ κλπ. νὰ ζητοῦν καὶ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Προκειμένου νὰ ζητῆται ἔλεγχος νομιμοφροσύνης θὰ πρέπει πάντοτε νὰ ἐρωτᾶται ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ σᾶς εἴπῃ εἰς ποίας θέσεις καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας ἀπαιτοῦνται πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων, διότι εἰς πάντα νόμον τίθεται πλέον ὡς προϋπόθεσις τὸ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ γνώμη μας δὲν μετεβλήθη, δι’ ὅσα εἴπομεν ἤδη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, συζητουμένου τοῦ σχεδίου Ν.Δ. Δὲν ἔχω τὴν ἐλπίδα, ὅτι, ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις τότε ἐπέμεινεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ Ν.Δ. θὰ δεχθῇ σήμερον νὰ τὸ τροποποιήσῃ ἢ νὰ τὸ καταργήσῃ. Ἀλλὰ ἐθεωρήσαμεν καθῆκον μας ἐφ’ ὅσον ἤχθη τὸ θέμα καὶ πάλιν εἰς τὴν Βουλήν, ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος, νὰ θέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας. Θὰ ἤθελον ὅμως πρὶν τελειώσω νὰ προσθέσω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου θέματος τὸ ὁποῖον ἐθίγη κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν.Δ. Εἶναι τὸ θέμα τῶν λεγομένων πολιτικῶν κρατουμένων. Πρῶτον, ἐπιθυμῶ νὰ διατυπώσω τὴν ἄποψιν, ὅτι ὁ ὅρος πολιτικοὶ κρατούμενοι δὲν εἶναι ὀρθός, διότι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχουν εἰς τὰς φυλακὰς πολιτικοὶ κρατούμενοι. Οὔτε ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι οἱ κατάδικοι εἰς τὰς φυλακὰς εἶναι διὰ πολιτικὰ ἀδικήματα. Τὸ θέμα ἔχει ἀνάγκην πολλῆς συζητήσεως. Τὸ συμπέρασμα, ὅμως εἶναι τοῦτο. Ὅτι μετὰ τὰς χιλιάδας τῶν καταδικασθέντων σήμερον, εἰς τὰς φυλακὰς —ἐὰν αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ἀκριβεῖς— παραμένουν ὡς κατάδικοι τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου 1147. Ἐκ τῶν ὁποίων δι’ ἀνθρωποκτονίαν, ληστείας, ἁρπαγάς, ἐμπρησμούς, ἐπὶ κατοχῆς καὶ τὰ Δεκεμβριανὰ 601, διὰ τὸ Γʹ ψήφισμα 394, τοῦ νόμου 509, 30, τοῦ νόμου 375, 133, εἰς τοὺς ὁποίους περιλαμβάνονται καὶ ὡρισμένοι, ἐλάχιστοι, κατάδικοι, αὐτόμολοι τοῦ στρατοῦ πρὸς τοὺς συμμορίτας εἰς ὡρισμένας σπανίας περιπτώσεις. Ἐκ τῶν 601 οἱ ὁποῖοι εἶναι καταδικασμένοι διὰ πράξεις ἐπὶ κατοχῆς καὶ τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος, οἱ 524 εἶναι εἰς ἰσόβια δεσμὰ καὶ 97 εἰς πρόσκαιρα. Διὰ παράβασιν τοῦ Γʹ ψηφίσματος εἶναι 192 εἰς ἰσόβια δεσμὰ καὶ 203 εἰς πρόσκαιρα. Διὰ παράβασιν τοῦ νόμου 509, 10 εἰς ἰσόβια καὶ 20 εἰς πρόσκαιρα. Διὰ παράβασιν τοῦ νόμου 375 περὶ κατασκοπείας εἶναι 12 εἰς θάνατον, 70 εἰς ἰσόβια δεσμὰ καὶ οἱ ὑπόλοιποι εἰς πρόσκαιρα δεσμά. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατεδικάσθησαν εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἦτο φυσικὸν νὰ εἶναι διάφορος ἡ κρίσις καὶ διάφορος ἡ ἀτμόσφαιρα ἀπὸ τὴν σημερινὴν καὶ διάφορα τὰ ἐν ἐξελίξει τότε γεγονότα καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ ἐπέσυρον ποινὰς πολὺ αὐστηροτέρας ἐκείνων τὰς ὁποίας θὰ ἐπέσυρον ἐὰν ἐδικάζοντο σήμερον διὰ τὰ ἴδια ἀδικήματα. Ἐπίσης νομίζω, ὅτι εἶναι κοινὸν μυστικόν, ὅτι ἔχουν ἀπολυθῆ σήμερον κατάδικοι διὰ τοῦ νόμου 2058 ἐξ ἴσου βαρυνόμενοι μὲ ἐξ ἴσου σοβαρὰ ἀδικήματα. Διερωτῶμαι διὰ ποῖον λόγον νὰ ὑφίσταται ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἐγὼ θὰ ὑπεστήριζα, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τῆς ὑφ’ ὅρον ἀναστολῆς τῆς ποινῆς δι’ ὅσους ἔχουν ἐκτίσει 10ετίαν ἢ 15ετίαν ἀναλόγως τῆς ἐκτιομένης ποινῆς θὰ ἔδιδε μίαν ἱκανοποιητικὴν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Διότι δὲν πιστεύω ὅτι οἱ διαπράξαντες τὰς βαρυτέρας πράξεις εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς. Ἀπελύθησαν ὑπὸ ὅρους βάσει τοῦ νόμου 2058 ἀπὸ τὰς φυλακὰς κατάδικοι βαρυνόμενοι μὲ σοβαρώτατα ἀδικήματα καὶ σοβαρωτέραν ἐγκληματικὴν δρᾶσιν ἀπὸ ὡρισμένους ἐξ ἐκείνων ποὺ εἶναι εἰς τὰς φυλακὰς σήμερον. Δὲν ὑπῆρξε, καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἑνιαῖον κριτήριον. Εἶχον καταδικασθῆ ἄνθρωποι ἐπὶ ὑποθάλψει τῶν συμμοριτῶν. Φαντασθῆτε ἕνα χωρικὸν ἑνὸς ὀρεινοῦ χωρίου, ὁ ὁποῖος ἐπὶ ἀνταρτοκρατίας ὑπεχρεώθη νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς ἀντάρτας. Ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ εἰς τὴν ἐπικρατοῦσαν τότε κατάστασιν εἰς τὸ χωρίον του; Αὐτὸς κατηγορήθη καὶ κατεδικάσθη ἐπὶ ὑποθάλψει. Καὶ ὀρθῶς, τότε, αὐστηρότατα. Μοῦ ἔχει ἀναφερθῆ περίπτωσις ποὺ ἄνθρωπος κατεδικάσθη ἐπὶ ὑποθάλψει, εἰς τὴν ποινὴν τῶν ἰσοβίων δεσμῶν, διότι συνέτρεχον ὡρισμέναι ἰδιάζουσαι συνθῆκαι. Ὑπῆρξεν αὐστηροτάτη ἡ κρίσις. Ἐὰν ἐπρόκειτο ὅλοι ὅσοι κατεδικάσθησαν καὶ διέπραξαν σοβαρώτατα ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα πολλὲς φορὲς προεκάλεσαν ζωηροτάτην ἀπέχθειαν νὰ παραμείνουν κατάδικοι εἰς τὰς φυλακάς, δὲν θὰ ὑπεστήριζα ἴσως οἱανδήποτε ἐπιείκειαν. Ἐκ τῶν 20.000 ὅμως καταδίκων ἀπελύθησαν οἱ περισσότεροι καὶ μένουν 1147 καὶ ὄχι μὲ τὸ κριτήριον τῆς ἐνοχῆς, ἀλλὰ μὲ ἄλλα ἐντελῶς κριτήρια. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ἡ συνέχισις τῆς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς, αὐτῶν τῶν 1147 κρατουμένων δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι σκόπιμος. Ἐγὼ θὰ εἰσηγούμην—τὸ θέμα βεβαίως ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης — νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα. Διὰ τῆς ὑπὸ ὅρον ἀναστολῆς τῆς ποινῆς ὅσων ἔχουν ἐκτίσει 10ετῆ ἢ 15ετῆ φυλάκισιν, ἀναλόγως τῆς περιπτώσεως, θὰ δοθῇ μία λύσις εἰς τὸ ζήτημα καὶ θὰ ἀποτραπῇ καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις, ἡ ὁποία γίνεται, ἰδία εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅπου κακῶς γίνεται λόγος περὶ πολιτικῶν κρατουμένων. Ἀλλὰ πρὸς Θεοῦ πολιτικοὶ κρατούμενοι δὲν εἶναι. Ὡς τοιοῦτοι θὰ ἠμποροῦσαν ἴσως νὰ θεωρηθοῦν οἱ ἐκτοπισμένοι. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκτοπισμένοι δὲν ὑπάρχουν πλήν, δύο ἢ τρεῖς. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Δὲν ἠμποροῦν νὰ χαρακτηρίζωνται ὡς πολιτικοὶ κρατούμενοι οἱ κατάδικοι, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακὰς διὰ ἀδικήματα τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου. Ἐπαναλαμβάνω διὰ τρίτην φοράν, ὅτι ἡ ἀπόλυσις μέχρι σήμερον τῶν καταδίκων ἐκ τῶν φυλακῶν δὲν ἔγινε μὲ τὸ κριτήριον τῆς βαρύτητος τῆς ἐνοχῆς, ἀλλὰ μὲ ἄλλα κριτήρια. Καὶ μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται ἀναμφισβητήτως ὑπάρχουν καὶ κατάδικοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν πολὺ ὀλιγώτερον ἔνοχοι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀπολυθῆ. Κατ’ ἀκολουθίαν προτείνω τὴν δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου λύσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς τῆς ΕΔΑ κ. Εὐαγγελίδης, τοῦ θέματος τῆς λήθης. Τοῦτο δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ λήθη, ὡς τὴν ἐπρογραμμάτισεν ἤδη ἀπὸ τοῦ 1949 ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν κ. Μαρκεζίνης δὲν ἔγινεν ἀπὸ πολλοὺς πλήρως ἀντιληπτή. Ἡ λήθη εἶναι μία μεγάλη πολιτική, ἡ ὁποία ὅμως ἔχει ἀνάγκην ὡρισμένων προϋποθέσεων διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ἡ λήθη ποτὲ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ πρᾶξιν παραχωρήσεως. Ἡ λήθη εἶναι μεγάλη πολιτικὴ ἡ ὁποία ἐπιδιώκει νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἰσότητα τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Πιστεύω, ὅτι θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς ἄλλην συζήτησιν νὰ φέρωμεν τὸ θέμα καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν. Περαίνων τὴν ἀγόρευσίν μου θέλω νὰ τονίσω ὅτι ἀντιτιθέμεθα ἀπολύτως πρὸς τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, τοῦ ὁποίου ἡ κατάργησις ἢ τροποποίησις συζητεῖται. Φρονοῦμεν ὅτι αἱ διατάξεις του ἀποτελοῦν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι παγίδες διὰ τὸν Ἕλληνα πολίτην. Ὅτι αἱ διατάξεις του μπορεῖ νὰ δώσουν ἀφορμὴν εἰς πολὺ μεγάλας ταλαιπωρίας τοῦ Ἕλληνος πολίτου. Καὶ εἰλικρινῶς πιστεύομεν ὅτι ἔσφαλλεν ἡ Κυβέρνησις εἰσηγηθεῖσα καὶ ψηφίσασα αὐτὸ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, διότι ἐνῷ οὐδαμῶς κατοχυρώνει περισσότερον τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἐν τούτοις φοβοῦμαι ὅτι θὰ δώσῃ ἀφορμὴν καταχρήσεων εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. (Χειροκροτήματα).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Φαρμάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§39Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, καθ’ ἣν συνεζητεῖτο ἡ πρότασις, εἶχον κληθῆ ὑπὸ τοῦ τότε Προεδρεύοντος κ. Θανοπούλου διὰ νὰ ὁμιλήσω. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα καὶ ἐνῷ ἤμην ἕτοιμος νὰ ὁμιλήσω, μερικοὶ ἐκ τῶν συναδέλφων εἶπον, ὅτι εἶχε παρέλθει ἡ ὥρα καὶ ἐλύθη ἡ συνεδρίασις μὲ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. Προέδρου, ὅτι θὰ ἤμην ὁ πρῶτος ὁμιλητὴς τῆς ἑπομένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Λυκουρέζος ὡμίλησεν ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν. Δὲν εἶχον ἀντίρρησιν. Τώρα ὅμως νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ σειρά μου. Παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν. Εἰς τὸν λόγον ὑπάρχει ὁ ἀντίλογος. Κατὰ συνέπειαν ὀρθῶς καλεῖται ὁ κ. Φαρμάκης νὰ ὁμιλήσῃ. Ὁρίστε, κ. Φαρμάκη.

§41Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπὸ κρίσιν πρότασις νόμου, ἡ ὁποία κατετέθη ἀπὸ τὴν πτέρυγα τὴν ἀνήκουσαν εἰς τὴν ἀριστεράν, ἔχει ὡς ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν κατάργησιν προηγουμένων νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν κατοχύρωσιν τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας. Ἐγὼ θὰ περιορισθῶ τόσον εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τῆς προτάσεως ὅσον καὶ τῶν ἄρθρων αὐτῆς. Ὑπάρχουν χαρακτηριστικὰ στοιχεῖα εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία ἐφ’ ὅσον συνετάγη ὑπὸ ἐκπροσώπων τῆς ΕΔΑ, ἔχει τὰ χαρακτηριστικὰ κομμουνιστικοῦ κειμένου. Διὰ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἡ ΕΔΑ, ζητεῖται ἡ κατάργησις ὡρισμένων μέτρων, τὰ ὁποῖα εἶχον θεσπισθῆ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ὁμαλότητος εἰς τὴν χώραν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ποῖοι ἤρχισαν τὴν ἀνταρσίαν κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944, καὶ ποῖοι ἔδωσαν τὸ σύνθημα τῆς ἐπιθέσεως ἐναντίον τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946. Ἐπομένως δὲν πρόκειται περὶ μέτρων διώξεως, ἀλλὰ περὶ μέτρων ἀμύνης τοῦ Ἔθνους. Εἶναι λοιπὸν ἀκατανόητον νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ καταργήσεως ὡρισμένων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν καὶ νὰ κατοχυρώσουν τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν ὁμαλότητα εἰς τὴν χώραν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 ἐξακολουθοῦν νὰ ἐπιμένουν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ νὰ ὀνομάζουν τὴν ξενοκίνητον ἀνταρσίαν ὡς ἐσωτερικὴν ἀνωμαλίαν. Καὶ τοῦτο ὡς ἀντιλαμβάνεσθε εἶναι ἀκατανόητον, διότι ὡς εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους, οἱ συμμορίται ἐξεπαιδεύθησαν καὶ ἐξωπλίσθησαν ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς χώρας καὶ κατόπιν τοὺς ἔστειλαν ἐδῶ διὰ νὰ πολεμήσουν καὶ διὰ νὰ ἀνατρέψουν τὸ νόμιμον καθεστώς. Ἐπομένως, ἡ ἐπιμονὴ καὶ ἡ ἐμμονὴ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ κομμουνισμοῦ νὰ ὀνομάζουν τὴν ξενοκίνητον ἀνταρσίαν ὡς κατάστασιν ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας, προέρχεται ἐκ τῆς ἀνάγκης, τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται ὁ κομμουνισμὸς νὰ ἀποκολληθῇ ἐκ τῆς περιόδου ἐκείνης, ἥτις ἀποτελεῖ πράγματι τὴν πλέον μελανὴν σελίδα προδοσίας ἔναντι τοῦ Ἔθνους. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 περιλαμβάνεται παράγραφος ἔχουσα οὕτω: «Ἰδίως ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων τοῦ σημερινοῦ Πρωθυπουργοῦ». Αὐτὴ ἡ διάταξις ἀποκαλύπτει πόσον μέγα μῖσος τρέφει ὁ κομμουνισμὸς ἐναντίον τοῦ σημερινοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι μὲ τὰς πράξεις καὶ τὰς ἐνεργείας του ἐξησφάλισε τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν γαλήνην εἰς τὴν χώραν καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τῶν οἰκονομικῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβεν, ἐξησφάλισε τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Ἡ ἄκρα ἀριστερὰ στρέφεται κυρίως ἐναντίον τοῦ σημερινοῦ Πρωθυπουργοῦ, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του ἡ τακτική, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ τῆς εἶναι περισσότερον ἐνοχλητική. Διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν μεριμνᾷ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τὴν εὐημερίαν τοῦ λαοῦ της. Διὰ τὴν ἐπιδίωξιν τῶν σκοπῶν των ἐπικαλοῦνται τὴν δημοκρατίαν, ἐνῷ οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν δημοκρατίαν. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν παρουσιάζεται ἡ Ε.Δ.Α. νὰ λέγῃ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς κατ’ ἰδίαν αὐτῆς ἀντίληψιν νὰ λαμβάνῃ μέτρα κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἀρνεῖται δηλαδὴ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς νὰ λαμβάνῃ μέτρα κατὰ τῆς κομμουνιστικῆς δραστηριότητος καὶ συγχρόνως κόπτονται ὑπὲρ τῆς δημοκρατίας. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, διατὶ ἀναφέρει μόνον τὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν καὶ δὲν ἀναφέρει καὶ τὰς ἄλλας πτέρυγας τῆς Βουλῆς. Αὐτὸ εἶναι ἓν ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ ἡμᾶς ἀλλὰ τὰ ἄλλα κόμματα, τὰ ὁποῖα θὰ δώσουν ἀπάντησιν. Ἀλλὰ αἱ λέξεις ἀπὸ τῆς κατοχῆς καὶ ἐντεῦθεν ἔχουν χάσει τὴν σημασίαν των, διότι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ τολμήσουν νὰ ἐμφανισθοῦν εἰς τὴν δημοσίαν ζωὴν ὄχι μόνον ἐμφανίζονται, ἀλλὰ καὶ ὑπεραμύνονται τῆς ἐλευθερίας τὴν ὁποίαν οἱ ἴδιοι κατεπάτησαν καὶ τὴν ὁποίαν οἱ ἴδιοι ἐπεδίωξαν νὰ καταργήσουν τελείως. Ἡ Ε.Δ.Α. ζητεῖ κυρίως τὴν κατάργησιν τῶν ἄρθρων 4, 5 καὶ 6. Τὸ ἄρθρον 4 ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ τῶν κομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπέλεξαν ἄλλας χώρας καὶ κατέφυγον ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Ἐφόσον οἱ ἴδιοι ἠθέλησαν νὰ δημιουργήσουν δευτέραν πατρίδα, διατὶ ἡμεῖς νὰ δεχθῶμεν νὰ ἐπανέλθουν καὶ νὰ εἶναι πλησίον τῶν τάφων τῶν ἡρώων μας καὶ οἱ τάφοι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπρόδωσαν τὴν πατρίδα των; Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡ ἄκρα ἀριστερὰ θέλει τὸν ἐπαναπατρισμὸν αὐτὸν εἶναι σαφής. Τὸ κομμουνιστικὸν κίνημα τῆς Ἑλλάδος ἔχει ἔλλειψιν εἰδικῶν στελεχῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἔχει ἀνάγκην νὰ ἐπανδρωθῇ ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπαναπατρισθοῦν. Ἀπὸ τοὺς ὑποτιθεμένους φιλησύχους πολίτας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν εἰσῆλθον: Πράκτορες εἰσελθόντες λάθρᾳ καὶ ἐξουδετερωθέντες 44 ἐξ Ἀλβανίας, 88 ἐκ Βουλγαρίας καὶ 3 ἐκ Γιουγκοσλαβίας. Πράκτορες εἰσελθόντες ὡς πολιτικοὶ φυγάδες 4 ἐξ Ἀλβανίας καὶ 3 ἐκ Βουλγαρίας. Πράκτορες εἰσελθόντες ὡς ἐπαναπατριζόμενοι 28 ἐξ Ἀλβανίας, 8 ἐκ Βουλγαρίας καὶ 3 ἐκ Γιουγκοσλαβίας. Πράκτορες εἰσελθόντες λάθρᾳ καὶ διαφυγόντες τὴν σύλληψιν 123 ἐξ Ἀλβανίας, 114 ἐκ Βουλγαρίας καὶ 2 ἐκ Γιουγκοσλαβίας. Ἀκριβῶς, διότι ἀντιλαμβανόμεθα τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ζητεῖται ὁ ἐπαναπατρισμός, δι’ αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθουν. Τὸ ἄρθρον 5 ἀναφέρεται εἰς τὴν δέσμευσιν τῆς περιουσίας τῶν διαφυγόντων καὶ τὸ ἄρθρον 6 εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν ἀνασυστάσεως τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἱστορία τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς Ἑλλάδος καὶ διατὶ τοῦτο ἐτέθη ἐκτὸς νόμου, διότι ἐξυπηρετεῖ συμφέροντα ξένων καὶ μάλιστα ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος. Τὸ γεγονός, ὅτι ὄργανον τοῦ Κ.Κ.Ε., ἐκπρόσωποι τοῦ Κ.Κ.Ε. γίνονται δεκτοὶ εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας εἶναι φαντάζομαι, ἡ ὑστάτη παραχώρησις, τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ὁ τόπος αὐτὸς πρὸς τὸν κομμουνιστικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Ὅπως εἶναι ἐπίσης γεγονός, ὅτι δυστυχῶς ἔχομεν φθάσει μέχρι σημείου νὰ χρηματοδοτοῦμεν καὶ τὰ ὄργανα προπαγάνδας τοῦ κομμουνισμοῦ εἰς τὸν τόπον αὐτόν, διότι χρηματοδότησις εἶναι ἡ ὕπαρξις ἀτελείας διὰ τὴν ἐφημερίδα «Αὐγὴ» ὅταν ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ καθημερινῶς ὑποσκάπτῃ τὰ ἐθνικὰ θεμέλια τοῦ τόπου αὐτοῦ, εἶναι τοὐλάχιστον ὑστάτη παραχώρησις τοῦ Κράτους ἡ χορήγησις εἰς τὴν ἐφημερίδα αὐτὴν ἀτελείας, διὰ νὰ ἠμπορῇ καλύτερα νὰ προχωρῇ εἰς τὰ σχέδια τὰ ὁποῖα θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ. Ἑπομένως ἡ ὕπαρξις τῆς ΕΔΑ ὡς πολιτικοῦ Κόμματος καὶ ἡ καθημερινὴ ἔκδοσις τῆς ἐφημερίδος, νομίζω, ὅτι τυγχάνουν νὰ εἶναι ἀρκετὰ ἀπὸ πλευρᾶς παραχωρήσεων πρὸς τὸν κόσμον, τὸν ὁποῖον ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ἐκπροσωπεῖ. Ἀλλὰ εἰς τὴν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἡ ἄκρα ἀριστερά, εἰς τὸ ἄρθρον 4 καὶ εἰς τὴν παράγραφον 1 ὑπάρχει μία σημαντικωτάτη παραδοχὴ καὶ ὁμολογία τῆς εὐθύνης τῶν κομμουνιστῶν. Λέγει τὸ ἄρθρον 4 παράγραφος 1 τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ἡ ἄκρα ἀριστερά: «Ἀμνηστεύονται πάντα τὰ ἀδικήματα τὰ τελεσθέντα ἀπὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 μέχρι τῆς 23ης Φεβρουαρίου 1945». Ἡ ἰδία ἡ ΕΔΑ διὰ τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον κατέθεσεν, ἐπιμένει νὰ ἀμνηστευθοῦν τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐθνικῆς κατοχῆς καὶ ἑπομένως ἀναγνωρίζει, ὅτι ὅσα ἀδικήματα ἐγένοντο κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἐγένοντο ἐκ μέρους ὀργάνων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ ζητεῖ τὴν ἀμνήστευσίν των, συγχρόνως δὲ τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον παρατηρήσεως εἶναι, ὅτι δὲν ζητεῖ τὴν ἀμνήστευσιν ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον 1941, ἀλλὰ ζητεῖ τὴν ἀμνήστευσιν ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν ἀπὸ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς κηρύξεως τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, κ. βουλευταί, ὅτι παραδέχεται ἡ ἰδία ἡ ἄκρα ἀριστερά, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ὄχι μόνον δὲν συμμετεῖχεν εἰς αὐτὸν τὸν πόλεμον, ἀλλὰ καὶ τὸν ὑπενόμευσεν, διότι τότε, διατὶ ζητεῖ τὴν ἀμνήστευσιν ἀδικημάτων ἐκτελεσθέντων ἀπὸ τοῦ 1940 μέχρι τοῦ 1945; Αὐτή, κ. βουλευταί, εἶναι πράγματι μία ἀποκάλυψις καὶ μία παραδοχὴ καὶ θὰ χρησιμεύσῃ διὰ τὸν ἱστορικὸν τοῦ μέλλοντος, διότι προέρχεται ἀπὸ τὰς τάξεις ἐκείνας τῶν ἰδίων, οἱ ὁποῖοι εἰς ἄλλα κείμενα ἐπιμένουν ὅτι τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν εἰς τὴν κατοχήν, ἦσαν ἀδικήματα τὰ ὁποῖα ἐστρέφοντο ἐναντίον τοῦ λαοῦ καὶ ἐγένοντο ὑπὸ τῶν ἐθνικοφρόνων. Προέρχεται αὐτὴ ἡ ὁμολογία ἀπὸ τὰς τάξεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διαρκῶς ἐμφανίζουν τὸν ἑαυτόν των ὡς ὑπέρμαχον τῆς Δημοκρατίας ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ καὶ ζητοῦν σήμερα νὰ ἀμνηστευθοῦν οἱ ὀπαδοί των διὰ τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα διέπραξαν ἀπὸ τῆς 28.10.40. Καὶ ἐρωτᾶται, ποῖα ἀδικήματα διέπραξαν Ἕλληνες πολῖται ἀπὸ τῆς 28.10. 40 κατὰ τὴν διάρκειαν ἑνὸς πολέμου ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ; Ἦσαν ἀδικήματα δολιοφθορᾶς τοῦ ἀγῶνος ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ καὶ γνωρίζομεν διὰ ποῖον λόγον ἦσαν ἀδικήματα δολιοφθορᾶς, διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ μεγάλη δύναμις, ἡ προστάτις δύναμις τῶν κομμουνιστικῶν κομμάτων εἰς ἄλλας χώρας ἦτο σύμμαχος μὲ τὸν φασισμόν, σύμμαχος μὲ τὸν Χίτλερ. Ἑπομένως ὑπάρχει καὶ βαθυτέρα ἔννοια καὶ βαθυτέρα αἰτιολογία, διατὶ ζητεῖται ἡ ἀμνήστευσις τῶν ἀδικημάτων ἀπὸ τῆς 28.10.40. Κύριοι βουλευταί, περαίνων τὴν ὁμιλίαν μου αὐτὴν ἐκφράζω τὴν γνώμην ὅτι ὄχι μόνον ἐπιβάλλεται ἡ καταψήφισις τοῦ προτεινομένου σχεδίου νόμου ὑπὸ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται νὰ καταψηφισθῇ τοῦτο ὑπὸ ὅλων τῶν ἐθνικοφρόνων πτερύγων τῆς Βουλῆς, διότι τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπιχειρεῖται ἡ προσπάθεια ἀφοπλισμοῦ τοῦ Κράτους, πρέπει νὰ ἐμβάλῃ ὅλας τὰς πτέρυγας εἰς σκέψεις, ὅτι πιθανὸν νὰ εἶναι καὶ νὰ ὑπῆρξε πολὺ ἀνεκτικὸν τὸ Κράτος ἔναντι τῶν ὑφισταμένων κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἐκπροσωποῦν τὸν κομμουνισμὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου νὰ ἐνόμιζον ὅτι εἶναι κατάλληλος ἡ στιγμὴ διὰ νὰ τὸ ἀφοπλίσουν τελείως καὶ διὰ νὰ προσπαθήσουν δι’ ἄλλην μίαν φορὰν νὰ ἐπιβάλουν τὴν δικτατορίαν τοῦ προλεταριάτου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος.)

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§43Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριοι συνάδελφοι, προτοῦ ἀρχίσω τὴν ὁμιλίαν μου, θὰ ἐπεθύμουν νὰ δώσῃ μίαν διευκρίνισιν ὁ συνάδελφος κ. Λυκουρέζος, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὰς φυλακὰς θεωροῦνται πολιτικοὶ κρατούμενοι. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι πολιτικοὶ κρατούμενοι, διότι ἂν ὑπογράψουν δήλωσιν μετανοίας θὰ ἐξέλθουν τῶν φυλακῶν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν κρατοῦνται δι’ ἀδικήματα κοινοῦ ποινικοῦ Δικαίου.

§44Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν ἔχετε ἴσως ὑπ’ ὄψει σας τί θὰ πῇ πολιτικὸν ἀδίκημα καὶ τί θὰ πῇ κοινὸν ἀδίκημα. Ἄλλο εἶναι τὸ πολιτικὸν ἀδίκημα καὶ ἄλλο τὸ κοινὸν ἀδίκημα. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται σήμερον εἰς τὰς φυλακὰς εἶναι κατάδικοι τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου. Πάντως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγωνται πολιτικοὶ κρατούμενοι. Ἐὰν ζητῆται δήλωσις μετανοίας διὰ νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι, αὐτὸ δὲν μεταβάλλει τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν καταδίκων, ἀλλὰ ἀποτελεῖ πρᾶξιν πρὸς τὴν ὁποίαν δὲν συμφωνῶ, διότι, νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἕνα ἐλεύθερον ἄνθρωπον —ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι κατάδικος, δὲν παύει νὰ εἶναι ἄνθρωπος— δὲν ἠμπορεῖς νὰ τοῦ ζητῇς δήλωσιν μετανοίας. Ἐὰν ἔκανεν ὅ,τι ἔκανεν εἰς τὸ παρελθόν, ἐὰν ἦτο κομμουνιστὴς ἢ ἀναρχικός, ἢ φασίστας, δικαίωμά του νὰ ἦτο καὶ πληρώνει μὲ τὴν καταδίκην του τὰς πράξεις του, ἀλλὰ νὰ τοῦ ζητῇς νὰ δηλώσῃ μετάνοιαν, νομίζω, ὅτι εἶναι πρᾶξις πρὸς τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν συμφωνῶ, ὅταν μάλιστα αὐτὸ ζητεῖται ὡς ἀντάλλαγμα διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὴν ἐλευθερίαν του.

§45Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Μὲ τὴν νομικὴν ἑρμηνείαν δὲν εἶναι πολιτικοὶ κρατούμενοι, ἀλλὰ μὲ τὴν ἑρμηνείαν τῆς λογικῆς εἶναι πολιτικοὶ κρατούμενοι. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ἡμερῶν ἡ Κυβέρνησις δι’ ἀνακοινώσεως προσπαθεῖ νὰ μετριάσῃ τὴν ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία προεκλήθη εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος ἐκ τῆς ἀποφάσεως τῆς συγκεντρώσεως τῶν Παρισίων. Καὶ δικαιολογεῖ τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν διὰ τῆς προσφιλοῦς της ἀναδρομῆς εἰς τὸ παρελθόν, διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ ἀναγκαιότης τῶν καταδυναστικῶν μέτρων εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ὡς κύριον δὲ ἐπιχείρημά της δίδει τὴν σύγκρισιν τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ τὰς ἐλευθερίας τῶν ἐκεῖθεν τοῦ παραπετάσματος λαῶν. Δὲν δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ κανείς, ὅτι αἱ ἐλευθερίαι τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνουν οἱ λαοὶ ἐκεῖθεν τοῦ παραπετάσματος εἶναι ἐλάχιστοι ἔναντι τῶν ἐλευθεριῶν, τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὁλόκληρος ὁ Δυτικὸς κόσμος. Ἀλλὰ οἱ λαοὶ ἐκεῖ, ὡς ἰσχυρίζονται, ἔχουν ἄλλα πλεονεκτήματα. Ἔχουν τὴν ἐλευθερίαν μορφώσεως. Στὸ παιδὶ καὶ τοῦ τελευταίου πολίτου τοῦ παρέχεται ἡ εὐχέρεια, ἐφ’ ὅσον ἔχει τὰς δυνατότητας, νὰ σπουδάσῃ καὶ νὰ ἀναδειχθῇ, ἐνῷ ἐδῶ τὸ παιδὶ ἑνὸς πτωχοῦ, οἱασδήποτε ἱκανότητας καὶ ἂν ἔχῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σπουδάσῃ, διότι ἡ πολιτεία δὲν τοῦ παρέχει τὰ ἀναγκαῖα μέσα. Ὅλοι ἐκεῖ εὑρίσκουν ἐργασίαν. Ὥστε δὲν θέλομεν νὰ συγκρίνωμεν τὰς ἐλευθερίας τὰς ἰδικάς μας μὲ ἐκείνας τοῦ παραπετάσματος, διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διατὶ κάμνομεν ἀγῶνας, πρὸς τί αἱ τόσαι θυσίαι; Τὸ θέμα εἶναι ἂν πράγματι κινδυνεύῃ ἡ ἀσφάλεια τοῦ Κράτους καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου διατηροῦνται εἰς τὴν φυλακὴν καὶ εἰς τὴν ἐξορίαν 1500 ἄνθρωποι. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι κινδυνεύει μᾶλλον ἡ ἐπιτυχία τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὄχι ἡ ἀσφάλεια τοῦ Κράτους. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἠκούσατε προηγουμένως τὸν κ. Φαρμάκην νὰ μὴ δέχεται τὴν λήθην. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ συγκερασμοῦ. Αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Φαρμάκης, ὅτι ἡ Ε.Δ.Α. ζητεῖ νὰ ἀμνηστευθοῦν τὰ ἐγκλήματα τῆς κατοχῆς καὶ ἄρα μόνον αὐτοὶ ἐγκλημάτησαν, δὲν εἶναι ὀρθὴ ἄποψις. Τὰ ἐγκλήματα τῆς κατοχῆς εἶναι γνωστὸν παρὰ τίνων διεπράχθησαν καὶ θέσατε τὸ χέρι στὴν καρδιά σας, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποῖοι ἔκαμαν τὰ ἐγκλήματα αὐτά. Ἴσως πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς κατέχουν ὑπευθύνους θέσεις. Πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔγινεν ἓν ἐπεισόδιον μεταξὺ τῶν δύο ἄκρων, τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ τῆς ἄκρας δεξιᾶς καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἔκαμεν ἕνα συγκερασμὸν τῶν ἀδικημάτων καὶ ἐπέφερε συμψηφισμόν. Γιατὶ ὕστερα ἀπὸ 15 χρόνια νὰ μὴ δείξωμεν γενναιότητα καὶ νὰ βγάλωμεν ἀπὸ τὴν φυλακὴν τὰ ἀνθρώπινα αὐτὰ ράκη; Πρὸ ἡμερῶν ἔγινε μία δίκη ἑνὸς ἱερωμένου, τοῦ Γεωργακοπούλου, καὶ ὁ κατηγορούμενος, καταδικασμένος δὶς εἰς θάνατον ἐπὶ δοσιλογισμῷ, εἶπεν ὅτι ὑπερηφανεύεται, διότι συνειργάσθη μὲ τὸν κατακτητὴν Γερμανὸν στενῶς, καὶ ἀκόμη εἶπεν, ὅτι εἶναι ὑπερήφανος διότι εἶναι δοῦλος τοῦ Βασιλέως. Μὰ τὶ ὑπερηφάνειαν εἶναι δυνατὸν νὰ αἰσθάνεται ἕνας ἄνθρωπος ὅταν διαπνέεται ἀπὸ τέτοια αἰσθήματα; Τέτοιους ἀνθρώπους ὅμως θέλετε, διὰ νὰ ἠμπορῆτε νὰ κυβερνᾶτε. Οἱ δοῦλοι δὲν ἔχουν δικαίωμα στὴ ζωὴ καὶ ὅμως ὁ δοῦλος αὐτὸς ἐκδίδει ἐφημερίδα καὶ διαπαιδαγωγεῖ τὸν λαόν. Προχθὲς ἔγινε μία ἐπερώτησις διὰ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, ὁ ὁποῖος εὐτυχῶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν παρίσταται, διὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐντρέπομαι. Ἦτο θλιβερὰ πρᾶξις νὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ μεγαλυτέρου ὀργανισμοῦ, ΟΓΑ, ἰατρὸς ποὺ ἔχει ὡς μόνον προσὸν ὅτι κατάγεται ἀπὸ τὸ Κιούπκιοϊ καὶ συνειργάσθη ἐπὶ 4 χρόνια μὲ τοὺς Βουλγάρους. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἐτέθη ἐπικεφαλῆς τοῦ ΟΓΑ, ἐνῷ ἕνας βοσκὸς ἀπὸ τὰ Βέρτουλα Εὐβοίας, ὀνόματι Καπετίνιος Σπυρ., ὅταν μετέβησαν ἐκεῖ οἱ Ἰταλοὶ τὤσκασε καὶ ἐπῆγε στὰ βουνά. Αὐτὸς ἦτο τότε 18 ἐτῶν καὶ ἐγνώριζεν ἀπὸ κομμουνισμὸν ὅσα καὶ ἐγὼ ἀπὸ ἀστρονομίαν, καὶ ἐπὶ 18 χρόνια εὑρίσκεται εἰς τὰς φυλακάς. Καὶ τώρα τελευταῖα ἐπῆγεν εἰς τὸ Νοσοκομεῖον καὶ τὸ κτῆνος ποὺ εἶπεν ὅτι εἶναι ὑπερήφανος διότι συνειργάσθη μὲ τοὺς Γερμανοὺς εἶναι ἐλεύθερον. Ὁ ἄλλος τίθεται καὶ ἐπὶ κεφαλῆς μεγάλης ὑπηρεσίας. Μία ἄλλη, Καλιμάνη, ὕστερα ἀπὸ 18 χρόνια φυλακὴ εὑρίσκεται εἰς τὸ ψυχιατρεῖον καὶ ὅμως δὲν ἀποφυλακίζεται. Ὄχι διότι κινδυνεύει ἡ ἀσφάλεια τοῦ Κράτους, ἀλλὰ διὰ νὰ ἔρχεται ἐδῶ ὁ κ. Φαρμάκης νὰ λέγῃ ὅτι κινδυνεύει ἡ ἀσφάλεια διὰ νὰ μένουν αὐτοὶ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Διότι ἡ Καλιμάνη εἶναι ζωντανὴ νεκρά, εἶναι ἁπλοῦν σκεῦος, δὲν ἔχει ψυχήν, δὲν ἔχει δύναμιν· εἶναι εἰς κατάστασιν ἀξιοθρήνητον καὶ ὅμως κρατεῖται εἰς τὰς φυλακὰς ἐνῷ εἶναι ράκος ἀνθρώπινον καὶ κρατεῖται μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἀναμοχλεύουν τὸ παρελθόν, νὰ ἀναζωπυροῦν τὰ μίση καὶ τὰ πάθη καὶ νὰ στρέφουν ἀλλοῦ τὴν προσοχὴν τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι εἰς τὴν πεῖναν, τὴν ἐξαθλίωσιν καὶ τὴν δυστυχίαν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ λαὸς καὶ ἰδιαιτέρως οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ἐργάται. Δὲν ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ μορφωθῇ ὁ λαὸς καὶ ἔχει τὴν ἐκπαιδευτικὴν εἰσφορὰν δῆθεν προαιρετικήν, λέγουν, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωτική. Ἀλλὰ ὅλοι τὴν καταβάλλουν, διότι τὴν ζητοῦν τὰ σχολεῖα καὶ δὲν δύνανται οἱ γονεῖς ν’ ἀντιδικήσουν μὲ τοὺς διδασκάλους καὶ ἀναγκάζονται πτωχοὶ βιοπαλαισταὶ νὰ πληρώνουν ἀπὸ τὸ ὑστέρημά των. Ἡ Κυβέρνησις ἐκμεταλλεύεται τὴν δυστυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὴν πλειοψηφίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει, τὴν ἐπῆρε ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῶν χωρίων, ποὺ δὲν ἔχουν εἰς τὸν ἥλιον μοῖρα, δὲν ἔχουν ψυχή, δὲν ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ κρίνουν καὶ ἔχουν καταστῆ ἄβουλοι δοῦλοι, λόγῳ τῆς μεγάλης ἐξαθλιώσεως. Δὲν δύνανται νὰ ἀντιδράσουν. Ἡ σημερινὴ πλειοψηφία δὲν ἔχει ἀρχηγὸν τὸν Καραμανλῆ, ἀλλὰ τὸν Βασιλέα, καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ξεγελᾶ τὸν λαὸν καὶ λαμβάνει τὰς ψήφους, ὅπως παλαιότερα εἶχε τὸν Κωνσταντῖνον, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφήν. Τὸν ἴδιον κίνδυνον διατρέχομεν καὶ σήμερον, ἐὰν δὲν συνέλθητε καὶ δὲν μεταβῶμεν εἰς τιμίας ἐκλογάς. Κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, τὸ κοινωνικὸν καθεστὼς κινδυνεύει ὄχι ἀπὸ τὴν ἀποφυλάκισιν χιλίων κρατουμένων ἄνευ τῶν ἡγετῶν, ἀλλὰ διότι λείπει ἡ κοινωνικὴ πρόνοια. Ὅλαι αἱ ἐφημερίδες ἀναγράφουν, ὅτι τὰ νοσοκομεῖα ἔχουν τοὺς βαρέως ἀσθενεῖς εἰς τοὺς διαδρόμους, χωρὶς θέρμανσιν, χωρὶς περίθαλψιν. Ἐκεῖ ὑπάρχει ὁ κίνδυνος, ἔχετε τοὺς ἰατροὺς νὰ ἐργάζωνται μὲ 50 δραχ. ἡμερησίως, ἐκτελοῦντες νυχθημερὸν ὑπηρεσίαν. Περαιτέρω, οἱ ἀγρόται διώκονται διὰ μικροοφειλὰς πρὸς τὴν ΑΤΕ. Εἰς τὰ Ψαχνὰ Χαλκίδος, ὁ ὀγδοηκονταετὴς Ρόκας, ἐφυλακίσθη 4 μῆνας δι’ ὀφειλὴν 450 δραχμῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ, ἐνῷ ὁ διοικητὴς καὶ ὁ ὑποδιοικητὴς τῆς Τραπέζης λαμβάνουν ἀποδοχὰς 120 χιλ. μηνιαίως.

§46Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Λόγῳ ἡλικίας, ἐὰν εἶναι 80 ἐτῶν, δὲν προσωποκρατεῖται.

§47Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἀναφέρω συγκεκριμένως τὸν ἀγρότην.

§48Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ. Μόλις τὸν συνέλαβον, τὸν ἀφῆκαν.

§49Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δύνασθε νὰ τὸ βεβαιώσητε αὐτό; Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐφυλακίσθη ὁ ἀγρότης αὐτὸς διὰ ὀφειλὴν 450 δραχμῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ, καθ’ ὃν χρόνον ὁ διοικητὴς καὶ ὁ ὑποδιοικητὴς τῆς ΑΤΕ λαμβάνουν ἕκαστος 120.000 δραχμὰς μηνιαίως.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ὁ ἴδιος ἀνεκοίνωσα ἀπὸ τὴν θέσιν αὐτὴν ἔγγραφον περὶ τῆς ἀντιμισθίας τοῦ διοικητοῦ τῆς ΑΤΕ καί, ἑπομένως, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, δὲν εἶναι ἀκριβῆ καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§51Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὁ διοικητὴς καὶ ὑποδιοικητὴς τῆς ΑΤΕ, ἐλάμβανον ἕκαστος, μέχρι πρὸ 5μήνου, 120.000 μηνιαίως, ἂν περιεκόπη τώρα δὲν τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ δὲν τὸ πιστεύω. Ἐπίσης καὶ εἰς ἄλλους ὀργανισμούς, λαμβάνουν ἄνω τῶν 40 χιλ. μηνιαίως.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάρετε τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ ἴδητε τί μισθὸν λαμβάνουν.

§53Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι ἐπὶ Ὑπουργοῦ Ἀδαμοπούλου, μοῦ ἐστάλη ἀπάντησις, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέκυπτεν, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἀποδοχῶν τοῦ διοικητοῦ εἶναι 120.000 δραχμαὶ μηνιαίως καὶ ἄλλα τόσα παίρνει ὁ ὑποδιοικητής, διότι δὲν ἔπρεπε νὰ ὑστερήσῃ. Ὁμιλεῖ ἡ Κυβέρνησις περὶ ἐλευθέρας καὶ διευθυνομένης δῆθεν οἰκονομίας, ἀλλὰ ἡ πραγματικότης εἶναι, ὅτι τὸ χρῆμα διευθύνει τὰ πάντα. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι κλείνουν ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπέδιδον κατὰ τὸ παρελθὸν μεγάλα κέρδη καὶ τώρα κλείνουν, διότι τὰ κέρδη των ἴσως νὰ εἶναι ὀλιγώτερα, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν Κύμην, ὅπου ἀπολύονται 1500 ἐργάτες καὶ πετιοῦνται στὸ δρόμο, χωρὶς νὰ ἐπιδείξῃ ἡ Κυβέρνησις κανένα ἐνδιαφέρον παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ἐκκλήσεις, ἐνῷ θὰ ἔπρεπεν ἀμέσως ν’ ἀπαλλοτριωθῇ καὶ νὰ ἐργασθοῦν ἀμέσως οἱ ἐργάται. Ὅταν δὲ προσπαθοῦν νὰ ἐξοικονομήσουν λίγο κάρβουνο διὰ τὴν θέρμανσίν των, καταδιώκονται. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ ἐπικαλῆσθε συνεχῶς καὶ νὰ ἐκμεταλλεύεσθε πατρίδα, θρησκεία καὶ πᾶν ἱερὸν καὶ ὅσιον καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ρίπτετε τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὴν δυστυχίαν. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπέμβῃ καὶ νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς ἐπιχειρηματίας, ὅτι δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ πετοῦν εἰς τὸν δρόμον τοὺς ἐργάτας καὶ εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν ὁλόκληρον περιοχήν, τὴν περιοχὴν τῆς Κύμης, μὲ 15.000 κατοίκους.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς συστήσω ὅπως ἐπανέλθητε καὶ περιορισθῆτε εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον συζητεῖται.

§55Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ θέλω νὰ ἀποδείξω ἀπὸ ποῦ προέρχεται ὁ κίνδυνος τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Διότι ἐὰν κινδυνεύσῃ τοῦτο, ἐγὼ θὰ πληρώσω ἀπὸ τοὺς πρώτους, διότι αἱ ἐγκληματικαὶ φυσιογνωμίαι ἔχουν τὴν ἱκανότητα νὰ μεταπηδοῦν εἰς ἄλλην παράταξιν, ὅπως ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διωρίσθη διευθυντὴς τοῦ ὑγειονομικοῦ τοῦ Ο.Γ.Α. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἐπιτήδειοι καὶ ἐγκαταλείπουν ἐγκαίρως τὴν παράταξιν, τὴν ὁποίαν ἔχουν ὑπηρετήσει, ὅταν καταρρέῃ, σὰν τὰ ποντίκια ποὺ ἐγκαταλείπουν τὸ βυθιζόμενον καράβι. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀπεργοῦν καὶ οἱ ἀγρόται, ὅπως εἰς τὴν Ἀχαΐαν. Τὰ ἡμερομίσθια δὲν εἶναι πλέον ἀνεκτὰ καὶ τὰ ὄργανα ἀσφαλείας ἀκόμη ἤρχισαν νὰ κάμπτωνται καὶ νὰ ἐπιδεικνύουν ἀδιαφορίαν. Ἡ ὀργάνωσις δικαιωμάτων ἀνδρῶν Χωροφυλακῆς, ἔθεσεν εἰς κυκλοφορίαν δημοσίευμα, διὰ τοῦ ὁποίου λέγει: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ὅταν φέρετε τὰ ὄργανα ἀσφαλείας εἰς τὸ σημεῖον νὰ καμφθοῦν καὶ νὰ ἀδιαφοροῦν, τότε ἀλλοίμονον εἰς τὸ Ἔθνος. Λέγουν, μεταξὺ ἄλλων, οἱ ἄνδρες τῆς Χωροφυλακῆς, ὅτι κατήντησαν κτήνη —λαμβάνουν μισθόν, ποὺ ἂν θελήσουν νὰ φτιάξουν μιὰ φορεσιὰ ροῦχα, πρέπει ἐπὶ τρίμηνον νὰ στερηθοῦν τῶν πάντων— ὅτι τὸ τσιγάρο καὶ ὁ καφὲς τοὺς ἀφαιρεῖ τὸ ἥμισυ τοῦ μισθοῦ, ὅτι πρέπει νὰ πανδρευθοῦν στὰ 35 καὶ ἐὰν κάμουν οἰκογένειαν δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ στείλουν τὰ παιδιά των εἰς τὸ σχολεῖον.

§56Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι τὸ κείμενον εἶναι ἀνώνυμον καὶ οὐδεμία ἔνδειξις ὑπάρχει, ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὴν Χωροφυλακήν.

§57Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς ἐμὲ προσεκομίσθη ἀπὸ ἄνδρας τῆς Χωροφυλακῆς καὶ γράφουν, ὅτι εἰς οὐδένα πολιτικὸν Κόμμα ἀνήκουν, ἡ ὅλη του δὲ φρασεολογία δὲν εἶναι κομμουνιστικὴ καὶ εἶναι γεγονός, ὅτι κυκλοφορεῖ μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς, προσέξατε, διότι ἀπ’ ἐκεῖ θὰ κινδυνεύσῃ τὸ κοινωνικὸν καθεστώς.

§58Ν. ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗΣ. Οἱοσδήποτε γνωρίζων γραφὴν καὶ ἀνάγνωσιν, ἠμπορεῖ νὰ τὰ γράψῃ αὐτὰ καὶ νὰ τὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν.

§59Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Σᾶς εἶπα, ὅτι κυκλοφορεῖ μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τοὺς διαβιβρώσκει. Ἐπιβάλλεται ἡ Κυβέρνησις νὰ μεριμνήσῃ, νὰ μὴ ὑστεροῦν οἱ ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἔναντι τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων. Δὲν λαμβάνουν ἐπίδομα, ὡς οἱ ὑπάλληλοι κατὰ τὰς ἑορτάς, κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὑπηρεσίας καὶ ὅταν ἀκόμη ἐργάζωνται συνεχῶς ἐπὶ 24 καὶ 48 ὥρας οὐδὲν λαμβάνουν, ξενυχτοῦν στὴν Βουλὴ καὶ ἐνῷ οἱ ὑπάλληλοι λαμβάνουν ἐπίδομα καὶ ἔξοδα μετακινήσεως, οἱ ἄνδρες τῆς Χωροφυλακῆς οὐδὲν λαμβάνουν. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ, ἐπιδιώκει μόνον νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ἂς ὑποφέρῃ ὁ λαός. Οἱ Τοῦρκοι ἐπῆραν ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν μεγάλην βοήθειαν, ἀλλὰ ἡ ΕΡΕ δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ Λαοῦ, ἀρκεῖ ὅτι ἐξησφάλισε τὴν ἐξουσίαν καὶ ἴσως νὰ τὴν θέλουν καὶ οἱ Ἀμερικανοί, ἐφ’ ὅσον δὲν τοὺς ἐνοχλοῦν δι’ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν. Εἰς τὴν Κοζάνην εἶδα νὰ διανέμωνται δέματα τῆς Παγκοσμίου Ἑνώσεως Ἐκκλησιῶν ἢ Φιλανθρωπικῶν Συλλόγων ἀπὸ σύζυγον βουλευτοῦ, ὄχι εἰς τοὺς πτωχούς, ἀλλὰ εἰς τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὴν ΕΡΕ, δηλαδὴ πρὸς ἄγραν ψήφων καὶ μόνον, δι’ αὐτὸ ἐξευτελιζόμεθα εἰς τοὺς ξένους. Σαράντα τσιφλίκια ὑπάρχουν ἀκόμη στὸ χωριό μου καὶ δὲν τολμοῦν ἐκεῖ οἱ ἀγρόται νὰ βοσκήσουν ἕνα ζῶον. Νά, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τί κινδυνεύει τὸ κοινωνικὸν καθεστώς. Ὅσον ν’ ἀγαποῦν τὴν Πατρίδα, θὰ ἔλθῃ στιγμὴ ποὺ θὰ καμφθοῦν ἀπὸ τὴν ἀδικίαν. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων δὲν νομίζω ὅτι εἶσθε τόσον ἀφελεῖς νὰ πιστεύετε ὅτι τὰ ζητᾶτε διὰ νὰ προασπίσητε τὸ καθεστώς. Εἶναι ἀκατανόητον νὰ ζητοῦνται πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων προκειμένου νὰ διορισθῇ τὶς ὡς ἀχθοφόρος ἢ νὰ ἐργασθῇ ὡς μεταλλωρύχος. Ἀλλὰ τὰ ζητᾶτε διὰ νὰ ἐκβιάζετε τὰς συνειδήσεις. Ὑπῆρξαν κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰς ἐκλογὰς ἐψήφισαν ἀνοικτὰ ΕΡΕ. Εἶναι ἀπάνθρωπον νὰ στερῆτε τὸ ψωμὶ ἀπὸ ἀνθρώπους εἰς τοὺς ὁποίους δὲν δίδετε ἐργασίαν καὶ νὰ ἐνισχύετε τοὺς συλλόγους τῶν ζωοφίλων. Διὰ τὰς ἐργατικὰς κατοικίας εἰσφέρουν ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι, ὅταν ὅμως εὐνοηθοῦν ἀπὸ τὸν κλῆρον διὰ νὰ πάρουν κατοικίαν πρέπει νὰ ἔχουν πιστοποιητικὸν καὶ ἀπὸ τὸν ἀστυνόμον, ἄλλως καὶ ἂν ἐπλήρωσαν καὶ ἂν εὐνοήθησαν ἀπὸ τὴν τύχην δὲν θὰ τὸ λάβουν καὶ θὰ πρέπει νὰ ὑποταχθοῦν εἰς τὸ κομματάρχην τῆς ΕΡΕ καὶ τότε μόνον θὰ λάβουν σπίτι. Ἐλέχθη ὅτι παρόμοια μέτρα ἐλήφθησαν καὶ τὸ 1949– 1950 καὶ 1951. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῇ τὸ πτῶμα ποὺ ἦτο ἡ Ἑλλὰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην μὲ τὸ πανίσχυρον Κράτος τοῦ 1963, μὲ τὸν τεράστιον προϋπολογισμὸν τῶν 26 δισεκατομμυρίων καὶ μὲ τὰ σύνορά του λογιζόμενα ὡς σύνορα τοῦ Δυτικοῦ κόσμου; Ἀκόμη εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζεται ἡ στέρησις συντάξεων καὶ γεωργικῶν κλήρων ἀπὸ οἰκογενείας, τῶν ὁποίων ἕνα μέλος ἔδρασε πρὸ 20ετίας; Θέλω νὰ ἐρωτήσω πόσοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς ἀπὸ τοὺς μασκοφόρους δοσιλόγους, οἱ ὁποῖοι κατέδιδαν τοὺς ἀγωνιστὰς καὶ τοὺς σαμποτὲρ καὶ ἐξετελέσθησαν παρὰ τοῦ κατακτητοῦ δεκάδες ἡρώων καὶ οἱ καταδόται εὑρίσκονται ὄχι μόνον ἐν ζωῇ ἀλλὰ καὶ ἐντὸς ἐμπιστευτικῶν ὑπηρεσιῶν. Ὡς πρὸς τὴν ἐκτόπισιν πρέπει νὰ εἶσθε πολὺ ἀφελεῖς διὰ νὰ νομίζετε ὅτι διωρθώσατε τὴν κατάστασιν μὲ τὰ δύο χρόνια ποὺ ὡρίσατε καὶ μὲ τὰ δύο ἀκόμη χρόνια κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ δικαστηρίου. Τὸ δικαστήριον δὲν θὰ κρίνῃ οὔτε βάσει μαρτυρικῶν καταθέσεων, οὔτε βάσει ἄλλων στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ προσκομίζῃ ὁ ἐξόριστος, ἀλλὰ βάσει τῶν φακέλλων, οἱ ὁποῖοι περιέχουν μόνον ὅσα θέλει ὁ ἀστυνόμος. Καὶ ἀκόμα ἂν περάσουν τέσσαρα χρόνια καὶ ἀπολυθῇ ὁ ἐξόριστος μετὰ 10 ἡμέρας ξαναεξορίζεται. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸ κοινωνικὸν καθεστὼς πρέπει νὰ ἐξαφανίσωμεν ἀπὸ τὴν χώραν μας τὰς τρώγλας εἰς τὰς ὁποίας κατοικοῦν σημαντικὰ ποσοστὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρέπει ἀκόμη τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου νὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν ὥστε νὰ παύσουν νὰ εἶναι δοῦλοι τῶν μπακάληδων καὶ τῶν ἄλλων οἰκονομικῶς ἰσχυρῶν ἀπὸ τοὺς ὁποίους δανείζονται χρήματα. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ ἔργα. Τὴν σάκχαριν ἀντὶ νὰ τὴν πληρώνῃ ὁ λαὸς 9 δραχμὰς ὡς εἶχε πρὸ 5 μηνῶν, τὴν πληρώνει 14, διότι ἔγιναν ἀφάνταστοι ὑπερβάσεις κατὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἐργοστασίων. Χαρίζομεν εἰς τοὺς ξένους δισεκατομμύρια. Ἐχορηγήσαμεν τὸ ρεῦμα μὲ 0,9 τὴν κιλοβατώραν εἰς τὸν Πεσσινὲ καὶ ἐξηναγκάσατε καὶ τὸν Πεζόπουλον νὰ βεβαιώσῃ ὅτι στοιχίζει 0,9, ἐνῶ εἰς ἄλλον ἔγγραφον ἔλεγεν ὅτι στοιχίζει 0,25. Αὐτὸ θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα νὰ καταστήσῃ ἀδύνατον ἐφεξῆς τὴν ἐξαγωγὴν τσιμέντων καὶ ἄλλων βιομηχανικῶν εἰδῶν, διότι λόγῳ τῆς ὑψηλῆς τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν θὰ παραχωρῆται ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια εἰς τὰς βιομηχανίας δὲν θὰ εἶναι συναγωνήσιμον τὸ προϊόν, ἐν σχέσει μὲ τὰ προϊόντα τῶν ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν. Ἐγώ, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ἀντὶ νὰ γίνεται αὐτὸς ὁ ἀνταγωνισμὸς μεταξὺ τῆς ἄκρας δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς, προτιμότερον θὰ εἶναι νὰ κάμουν καὶ αἱ δύο παρατάξεις συγκερασμὸν τῶν ἐγκλημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν γίνει καὶ ἀπὸ τὰς δύο παρατάξεις, νὰ δώσουν ἀμνηστίαν ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον καὶ ὅλοι μας τότε ἀδελφωμένοι νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν δημιουργίαν Κράτους Προνοίας καὶ ὄχι Κράτους ἀστυνομικοῦ. Τότε θὰ σωθῇ ἡ Ἑλλὰς καὶ θὰ γίνῃ πράγματι Κράτος προόδου καὶ προνοίας. Μόνον τὸ Κράτος Προνοίας θὰ σώσῃ τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.

§61Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω ἕνα παράπονον ἀπὸ τὸν συνάδελφον, κ. Ἀρβανιτάκιν, διότι δὲν παρακολουθεῖ ἴσως τὴν πολιτικὴν τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν διὰ τῆς ἐκκλήσεως ποὺ ἀπηύθυνε διέγραψεν, εἶναι παγία πολιτική μας, μία πολιτικὴ διακηρυγμένη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὑπογεγραμμένη μὲ αἷμα. Τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1949, ὁ ΟΗΕ ἐπῆρε μίαν ἀπόφασιν νὰ σταματήσουν αἱ ἐκτελέσεις στὴν Ἑλλάδα. Τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τοῦ ΟΗΕ ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις. Παρὰ ταῦτα καὶ μετὰ ταῦτα ἕνα βράδυ εἰς τὴν Κέρκυραν ἐκλήθη ἕνας ἀγρότης ὁ Φώτης Γιάννος καὶ ὡδηγήθη εἰς τὸ ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα. Ἡ τελευταία κραυγὴ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου ἦτο ἡ ἑξῆς: «Ἄς εἶναι τὸ αἷμα αὐτό, τὸ τελευταῖον ἀδελφικὸ αἷμα ποὺ χύνεται εἰς τὴν Ἑλλάδα». Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι παγία πολιτικὴ τῆς ΕΔΑ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ὄχι μὲ ἀγανάκτησιν —διότι δὲν ὑφίστανται περιθώρια— ἀλλὰ μὲ μεγάλην ἀνησυχίαν ἤκουσεν ἡ ἀριστερὰ τὴν σημερινὴν παρέμβασιν τοῦ βουλευτοῦ τῆς ΕΡΕ —λυποῦμαι ποὺ δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. Φαρμάκης, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ, καὶ ἐν ἀπουσίᾳ του θὰ τὸ εἴπω—ἡ ὁποία ἦτο μία κραυγὴ μίσους. Ἐὰν αὐτὴ εἶναι πράγματι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως τόσο τὸ χειρότερον δι’ αὐτήν. Διότι εἶναι πολιτικὴ μίσους. Ὁ λόγος τοῦ κ. Φαρμάκη, ἦτο φωνὴ φόβου ἀπροκάλυπτος. Ἐτόλμησεν ὁ κ. Φαρμάκης, πέραν τῶν ἄλλων, νὰ ὁμιλήσῃ καὶ διὰ τοὺς τάφους ἀκόμη καὶ νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐκπατρισμένους, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐμφύλιον τραγῳδίαν ὄχι νὰ εὕρουν καὶ αὐτοὶ τὴν θέσιν των εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὡς παράγοντες δημιουργοί, ἀλλὰ καὶ ὡς Ἕλληνες νὰ εὕρουν μίαν θέσιν στὴν πατρῷα γῆ. Μέχρις ἐκεῖ, ἔφθασε ὁ κ. Φαρμάκης μὲ τὴν πολιτικὴν τοῦ μίσους νὰ ἀνασκαλεύῃ τοὺς τάφους. Καὶ δὲν εἶναι δυστυχῶς ὁ μόνος. Προχθὲς ὁ πρώην Ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΣ εἶχε διαγράψει: Ὅσον δεξιώτερα τόσον καλύτερα εἶναι». Ἔ! λοιπόν, αὐτὴ ἡ πολιτικὴ ὁδηγεῖ εἰς τὸν τάφον τῆς Πατρίδος. Καὶ περαιτέρω ὑπῆρξεν εἰς τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. βουλευτοῦ τῆς ΕΡΕ ἕνα στοιχεῖον πολιτικῆς ἀνανδρίας. Διότι εἶναι ἁπλοῦν νὰ ὁμιλῇ κανεὶς ὅταν ἀπουσιάζῃ μία ὁλόκληρος παράταξις. Ἐὰν θέλετε τὸν διάλογον μὲ τὸ κομμουνιστικὸν Κόμμα φέρετέ τον. Καὶ ἐὰν πιστεύετε εἰς τὴν δύναμιν τῶν ἰδεῶν σας ἀνταλλάξατε διαλογικὴν συζήτησιν μαζί του. Ἀπὸ αὐτὴν ὅμως τὴν ἀπυρόβλητον θέσιν μὴ κάμετε τοὺς λεονταρῆδες. Πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι εἴτε τὸ θέλετε εἴτε ὄχι αὐτοὶ ποὺ εἶναι ἔξω θὰ ἔλθουν, ὅταν ἐπιστῇ τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου καὶ ἐκφράσῃ τὴν θέλησίν του ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἡ νοοτροπία σας φθάνει μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου. Εἶναι γνωστὸν καὶ διαπιστωμένον ἀπὸ ἰδικούς σας ἀνθρώπους πόσον ἀκμαίαν διατηροῦν τὴν συνείδησίν των καὶ πόσον θέλουν νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἀναδημιουργίαν τῆς Πατρίδος των, ἐρχόμενοι ἐδῶ, αὐτοὶ τοὺς ὁποίους σεῖς δὲν ἐπιτρέπετε νὰ ἐπαναπατρισθοῦν. Ἐὰν ὡς παράταξις εἴχατε νὰ εἴπητε αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Φαρμάκης ἀλλοίμονόν σας! Καὶ δυστυχῶς αὐτὰ ἔχετε νὰ εἴπητε. Ἡ ἐπιχειρηματολογία τοῦ κ. Φαρμάκη ἐστηρίχθη εἰς ἕν «φοβερὸν εὕρημα» Εἶπεν ὅτι τὴν συζητουμένην πρότασίν της νὰ ἀμνηστευθοῦν ἀνέγραψεν ἡ ΕΔΑ εἰς τὰ ἀδικήματα τῆς κατοχῆς. Καὶ ὅτι κατὰ συνέπειαν «ἀναγνωρίζω» ὅτι οἱ κρατούμενοι διέπραξαν ἀδικήματα. Τὶ θέλετε νὰ γράψῃ ἡ ΕΔΑ εἰς ἕνα κείμενον ποὺ εἶναι ὑπὸ τὴν ἰδικήν σας ἔγκρισιν; Ἔγινε μία διατύπωσις καὶ ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἶναι διατύπωσις ποὺ δὲν ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τῆς παρατάξεώς μου. Ὁ συνάδελφος κ. Φαρμάκης τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τοῦ ἔπους τῆς Ἀλβανίας, ἀσφαλῶς θὰ ἔπαιζε βώλους, καὶ δὲν τὸ λέγω πρὸς ψόγον.

§62Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Τὸ ἴδιον καὶ σεῖς, κ. Κύρκο.

§63Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶναι ἀκόμη τιμητικώτερον διὰ σᾶς διότι εἶσθε νεώτερος. Ὅσον ἀφορᾷ ἐμέ, ἐγὼ δὲν ἔπαιζα βώλους, ἤμην ἐπονίτης καὶ ξεύρετε τὶ σημαίνει τοῦτο. Ἔδιδα ὅπως ὅλοι μέρα μὲ τὴν ἡμέρα τὴν μάχην τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως.

§64Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Κατεδικάσθητε εἰς θάνατον διὰ τὸν φόνον φοιτητοῦ.

§65Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶσθε τόσον ἄθλια πληροφορημένος, ὥστε θὰ ἤθελα κυριολεκτικῶς νὰ σᾶς χαρισθῶ. Μάθετε ὅμως ὅτι ἀπηλλάγην διὰ βουλεύματος καὶ τοὐλάχιστον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ γνωρίζῃ ποία διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ ἀπαλλαγῆς διὰ βουλεύματος καὶ καταδίκης εἰς θάνατον. Ἀλλὰ ὁ κ. Φαρμάκης θὰ ἔπρεπε πρὶν ἢ ἀναμιχθῇ εἰς αὐτὴν τὴν συζήτησιν νὰ διαβάσῃ τὴν ἱστορίαν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, τὸ βῆμα ἐξασφαλίζει δι’ ὅλους τὸ ἀπυρόβλητον.

§67Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἀπυρόβλητον τὸ ἐχρησιμοποίησα ὑπὸ μίαν συγκεκριμένην ἔννοιαν. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἄνθρωποι τοὺς ὁποίους κατηγόρησεν ὁ συνάδελφος κ. Φαρμάκης, ἐπολέμησαν σὰν ἥρωες καὶ ἐπῆραν παράσημα εἰς τὸ μέτωπον. Θὰ ἀμφισβητήσωμεν καὶ τὰ παράσημα καὶ τὰ κομμένα πόδια;

§68Ν. ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗΣ. Εἶναι ἄταφοι ἀκόμη αὐτοί, τοὺς ὁποίους ἐρρίξατε εἰς τὰ βάραθρα...

§69Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι μέσα εἰς τὰς φυλακὰς ζωντανὰ μνημεῖα τῆς πλήρους ἀντιστροφῆς τῶν ἀξιῶν. Ἀλλὰ ἂς μὴν ἀντιδικοῦμε διότι δὲν συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ τὸ χθὲς καὶ σήμερον, ἀλλὰ συζητοῦμεν μὲ τὴν εὐθύνην τῆς αὔριον, καὶ ἔχομεν χρέος νὰ σκεφθοῦμε ὅλα διὰ μία εὐρύτερη ἐθνικὴ πορεία.

§70Ν. ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗΣ. Περιμένομεν ἀπὸ ὑμᾶς.

§71Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Μάλιστα ἀπὸ ἡμᾶς. Καὶ θὰ πάρετε μαθήματα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἄρθρον 21 ὁ ἀγορεύων ἀπευθύνεται εἰς τὴν Βουλήν, ὄχι εἰς βουλευτὴν ἢ βουλευτάς. Μὲ τὸν τρόπον ποὺ ὁμιλεῖτε προκαλεῖτε ἀναταραχήν. Παρακαλῶ νὰ συμμορφωθῆτε πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§73Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Φοβοῦμαι, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ σύστασίς σας δὲν ἔχει ἀντικείμενον. Ἡ παράταξίς μας κάμει συζήτησιν μὲ τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἀπευθύνεσθε πρὸς τὴν Βουλήν, κύριε συνάδελφε, καὶ ὄχι εἰς ἕνα βουλευτὴν ἢ εἰς βουλευτὰς μόνον μιᾶς παρατάξεως. Ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει τὰ ἑξῆς: «Οἱ ἀγορεύοντες ἀποτείνονται πρὸς τὴν Βουλήν, οὐχὶ δὲ πρὸς βουλευτὴν ἢ βουλευτάς». Συνεπῶς νὰ μὴ ἀπευθύνεσθε ἀποκλειστικῶς πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Φαρμάκη, ἀλλὰ εἰς τὴν Βουλήν. Καταβάλλω προσπάθειαν νὰ σᾶς προστατεύσω καὶ νὰ διευκολύνω τὴν ἀγόρευσίν σας.

§75Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ καταβάλετε προσπάθειαν νὰ μὲ διευκολύνετε.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς προστατεύω, διότι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς προστατεύσω.

§77Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἦτο ἀναγκαῖον νὰ λεχθοῦν, ὅσα ἐλέχθησαν. Προσεγγίζομεν, ὅμως, κ. συνάδελφοι, εἰς ἕνα θέμα τεραστίας ἐθνικῆς σημασίας. Ἐὰν θέλατε νὰ συζητήσωμεν καλοπίστως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τότε ἀσφαλῶς ἡ συζήτησις θὰ ἀπέβαινε πράγματι ὑπὲρ τῆς ὁμαλότητος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ καλοκαῖρι ἐψηφίσθη ὁ συζητούμενος νόμος. Ἔκτοτε συνεσωρεύθη μία πεῖρα καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ ἡμᾶς. Θὰ ἐνθυμῆσθε τότε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ μᾶς εἴπῃ κατὰ πόσον ἔληξεν ἡ ἀνταρσία ἢ ὄχι. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐρωτώμενος, προσεπάθησε νὰ ὑπεκφύγῃ. Ἔκτοτε ἦλθεν ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἐσάρωσε τὴν κυβερνητικὴν ἐπιχειρηματολογίαν. Ἀλλὰ ἦλθε καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ πραγματικότης, ἡ ὁποία ἐδικαίωσε τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Εἴχαμεν τότε ἀποκαλέσει τὸ νομοσχέδιον Χιτλερικὸν καὶ εἴχαμεν ὑποδείξει τὰς παγίδας καὶ τοὺς κινδύνους ποὺ περιέκλειεν. Ὑπήρξαμεν ὅμως κατώτεροι εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν κινδύνων. Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ἀπετέλεσε τὴν πρώτην βολὴν καὶ τὴν ἀφετηρίαν τῆς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως νὰ νομιμοποιήσῃ τὰ ἔκτακτα μέτρα. Διὰ νὰ ἔλθῃ ὕστερα ἡ πρότασις διὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος. Ἔκτοτε, κύριοι τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας, βαδίζετε συνεχῶς εἰς ἕνα διαρκὲς πραξικόπημα. Καὶ ὑπῆρξαν παραδείγματα ἔκτοτε, τὰ ὁποῖα ἐθεμελίωσαν τὰς κατηγορίας μας. Ὁ συνδιευθυντὴς τῆς «Αὐγῆς» εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὰς φυλακάς, διότι ἐδημοσίευσεν ἄρθρον περὶ τοῦ Ε.Α.Μ. Οἱοσδήποτε ἀκούσῃ ὅτι δημοσιογράφος κατεδικάσθη διότι ἐδημοσίευσεν ἄρθρον περὶ τοῦ Ε.Α.Μ., τῆς μεγαλυτέρας ἀντιστασιακῆς ὀργανώσεως, δὲν θὰ ἠμπορῇ νὰ τὸ πιστεύσῃ. Ἰδοὺ ἡ παγίς, τὴν ὁποίαν ἐστήσατε καὶ εἰς τὴν Δικαιοσύνην. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Δὲν ἔχετε ὅμως προσμετρήσει τὰς συνεπείας καὶ προχωρεῖτε εἰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι διεθνῶς σᾶς στιγματίζουν. Ἀπηγορεύσατε ὡς κομμουνιστικὴν τὴν πορείαν Εἰρήνης τοῦ Μαραθῶνος. Εἴχομεν εἴπει τότε, ὅτι οἱαδήποτε χρῆσις συνθημάτων, τὰ ὁποῖα συμπίπτουν πρὸς ἐκεῖνα τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκθέσῃ εἰς διώξεις. Ἀπηγορεύσατε τὸν Μαραθώνιον τῆς Εἰρήνης. Καὶ διατί; Διότι ἡ Κυβέρνησις: «... (ἀναγινώσκει) ...». Δι’ ὅλον τὸν κόσμον, μᾶς πληροφορεῖ ἡ κυβερνητικὴ ἀνακοίνωσις, ὑπάρχει θέμα ἀγῶνος κατὰ τῶν πυρηνικῶν κινδύνων. Διὰ τὴν Ἑλλάδα ὄχι. Ἡμεῖς ζῶμεν εἰς ἄλλον πλανήτην. Δὲν ὑφίσταται διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ὑφίσταται ὅμως διὰ τὴν Ἀγγλίαν, διὰ τὴν Ἰταλίαν, διὰ τὴν Γαλλίαν, διὰ τὴν Ἀμερικήν. Αἱ διεθνεῖς αὐταὶ πορεῖαι εἰς τὴν Ἑλλάδα πρέπει νὰ ἀπαγορευθοῦν. Ἀλλὰ τότε μὴ διαμαρτύρεσθε καὶ μὴ παραπονῆσθε, ἐὰν εὑρεθῆτε πρὸ πανελληνίου καὶ διεθνοῦς κατακραυγῆς. Καὶ σκεφθῆτε. Τὶ θὰ συνέβαινεν ἐὰν ἤρχετο ὁ Ράσσελ νὰ πορευθῇ μαζὶ μὲ τοὺς Ἕλληνας φιλειρηνικοὺς ἀνθρώπους; Θὰ τὸν συνελαμβάνατε; Ἀλλὰ διατὶ τόσον πολὺ φοβεῖσθε τὸ μεγάλο αἴτημα τῆς Εἰρήνης; Διατὶ ἐκθέτετε τὸν ἑαυτόν σας εἰς τὴν δικαίαν κατηγορίαν ὅτι ὑπηρετεῖτε τὸ ἀντίθετον τῆς Εἰρήνης;

§78Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀντιλαμβάνομαι τὸν ζῆλον σας διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ Μαραθωνίου τῆς εἰρήνης. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ ἐρωτήσω διατὶ τάχα ἐπελέγη ἡ Ἑλλὰς διὰ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ πορεία τοῦ Μαραθωνίου τῆς εἰρήνης καὶ διατὶ δὲν ἐγένετο καὶ εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ἡ πορεία τῆς εἰρήνης, διὰ νὰ ἔχωμεν ἀπόδειξιν καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ ἄλλοι τῆς ἐλευθερίας ἡ ὁποία κρατεῖ ἐκεῖ καὶ τῆς εὐχερείας νὰ διεξαγάγωνται ὅσα εἰς ἄλλας χώρας ξένοι ἀποφασίζουν ἑκάστοτε. Καὶ ἡ ἀπόδειξις περὶ τῆς ἐλευθερίας τῆς καθιερωμένης ἐκεῖ θὰ ἀπετέλει τὸ καλύτερον ἐπιχείρημα διὰ τὴν πραγματοποίησιν εἰς τὴν χώραν μας τῶν εἰς τὴν ξένην λαμβανομένων ἀποφάσεων. Πέραν αὐτοῦ τοῦ φαιδροῦ πράγματος τῆς πορείας ἐν Ἑλλάδι διὰ τὴν εἰρήνην, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ εἰρήνη δὲν κινδυνεύει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν ἐκινδύνευσε ποτὲ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς γείτονας. (χειροκροτήματα), θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει αὐτὴ ἡ Μαραθώνιος πορεία τῆς εἰρήνης ἀπὸ ὡρισμένους γείτονάς μας. Ἐλέχθη ὅτι ὁ Μαραθώνιος θὰ γίνῃ παρὰ τὴν Κυβερνητικὴν ἀπαγόρευσιν καὶ νὰ «δοῦμε τὶ θὰ κάνετε». Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἐκφράζηται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ, βουλευτής. Διότι οἱ νόμοι θὰ τηρηθοῦν. Τὸ Κράτος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαγορεύσῃ τοιαύτας ἐκδηλώσεις καὶ ἡ ἀπαγόρευσις θὰ ἐφαρμοσθῇ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Καὶ θὰ ἦτο παράλογον ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ ἐμφανίζηται βουλευτὴς διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ξένοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ μετάσχουν εἰς τὸν Μαραθώνιον τῆς εἰρήνης, θὰ ἔλθουν εἰς αὐτὸ τὸ ξέφραγο ἀμπέλι καὶ θὰ πραγματοποιήσουν τὸν σκοπόν των παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἴδωμεν ποῖοι θὰ εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἀψηφήσουν τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς Κυβερνήσεως (Χειροκροτήματα).

§79Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶναι κρῖμα, διότι ἠτυχήσατε, κ. Ὑπουργέ. Θὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι παρόμοιαι πορεῖαι γίνονται καὶ εἰς μεγάλην κλίμακα καὶ εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Εἶσθε κακῶς πληροφορημένοι, διότι διαβάζετε τὶ συμβαίνει εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ἀπὸ τὰς ἠλιθιότητας ποὺ σᾶς σερβίρουν αἱ μυστικαί σας ὑπηρεσίαι. Πορεῖαι γίνονται. Καὶ πέραν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν τόσον ἀβασάνιστα ὑπεστηρίξατε, θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι κατὰ βάθος αἱ προθέσεις τῶν περισσοτέρων σας, ὡς ἀτόμων εἶναι ἴδιαι μὲ τὰς ἰδικάς μας, διότι ὁ ἴδιος πόθος σᾶς κατακαίει ἀφοῦ καὶ σεῖς ἔχετε παιδιά. Ἀλλὰ ἐγώ, δὲν εἶπα, ὅτι ἡ πορεία θὰ γίνῃ. Εἶπα, ὅτι δὲν εἶμαι ὁ ἁρμόδιος νὰ ἀποφασίσω. Καὶ εἶπα, ὅτι εἰς ὅτι ἀφορᾷ ἐμὲ ἐγὼ θὰ πορευθῶ. Εἶναι πολὺ εὔκολον ἑπομένως νὰ ἐπιχειρῆτε νὰ μεταθέσετε τὴν βάσιν τῆς ἐπιχειρηματολογίας μου.

§80Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν μεταβάλλω καθόλου τὴν βάσιν. Εἴπατε, ὅτι σεῖς θὰ συμμετάσχητε καὶ οἱ ξένοι. Καὶ θὰ ἴδωμεν τὶ θὰ κάμῃ τὸ Κράτος. Καὶ ἐπαναλαμβάνω —μὲ τὴν ἄδειαν τοῦ ρήτορος καὶ τοῦ κ. Προέδρου— αἱ ἐκδηλώσεις τῆς εἰρήνης τῶν χωρῶν τοῦ Παραπετάσματος εἶναι γνωσταὶ ὅπως εἶναι γνωσταὶ καὶ αἱ ἐκπομπαὶ τῶν ραδιοφώνων καὶ ὅλη ἡ μεγάλη προπαγάνδα ἡ ὁποία γίνεται ὑπὲρ τῆς εἰρήνης ἀπὸ τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπίσης γνωστόν, εἶναι ὅτι ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν κατανάλωσιν διὰ τοὺς λαοὺς τῆς Δύσεως, διότι οἱ λαοὶ τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν εἰς τοὺς ὁποίους ἀκούονται αὐταὶ αἱ διακηρύξεις, δὲν ἔχουν δικαίωμα οὔτε νὰ ὁμιλοῦν, οὔτε νὰ σκεφθοῦν, οὔτε νὰ ἀποφασίσουν. Ἄλλοι κρίνουν καὶ ἄλλοι ἀποφασίζουν περὶ αὐτῶν. (Χειροκροτήματα).

§81Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει ἀτυχίας ἀπόψε. Τὶ ἠθέλατε νὰ φέρητε τὸ θέμα τῆς Ἀμερικανικῆς ἐπεμβάσεως. Ἐγὼ δὲν τὸ εἶχα φέρει μέχρι τῆς στιγμῆς. Σεῖς τὸ ἐφέρατε. Ποῖος ἔχει δικαίωμα νὰ σκέπεται διὰ τὸν ἑαυτόν του, μὴ τὸ θίγετε σεῖς, κ. Ὑπουργέ, ὡς Κυβέρνησις.

§82Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Διὰ δευτέραν φορὰν ἐπιχειρεῖται ἀπὸ τὸν κύριον ὁμιλοῦντα ἡ ἐπανάληψις αὐτῆς τῆς ἀθλίας ἐφευρέσεως. Ἐδόθη ἡ ἀπάντησις ἀπὸ κυβερνητικὴν ἀνακοίνωσιν καὶ ἐνόμιζον, ὅτι μετὰ τὴν κυβερνητικὴν ἀνακοίνωσιν δὲν θὰ ἐχρειάζετο τίποτε ἄλλο ὡς ἀπάντησις εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἄλλην ἀποστολὴν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, δὲν ἐννοῶ προσωπικῶς τὸν ρήτορα, δὲν ἔχουν ἄλλην ἀποστολὴν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, παρὰ νὰ ἐκτελοῦν τὰς ἐντολὰς καὶ τὰς ἐπιταγάς, τὰς ὁποίας λαμβάνουν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἑλλὰς γενικώτερον, ἔχει ἀγωνισθῆ καὶ ἔχει κατακτήσει μὲ τὸ αἷμα καὶ μὲ τὰς θυσίας τὴν ἐλευθερίαν καὶ δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ ἐκχωρήσῃ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἄσκησιν τῆς κυριαρχίας αὐτῆς εἰς οὐδένα, ἔναντι οὐδενὸς ἀνταλλάγματος. Ἐπομένως, οὔτε εἰς τοὺς Ἀνατολικούς, οὔτε εἰς οὐδένα ἀναγνωρίζομεν τὸ δικαίωμα ἐπεμβάσεως εἰς τὰ ἐσωτερικά. Δὲν ἀναγνωρίζομεν εἰς οὐδένα, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, νὰ ἀναμιχθῇ ὁπωσδήποτε εἰς τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν τὸ ἀνεξάρτητον καὶ τὸ ἐλεύθερον Βασίλειον χαράσσει σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιταγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι, ἔχει νόημα τὴν ἑσπέραν αὐτὴν ἡ ὑπόμνησις δὶς καὶ τρὶς τοῦ ἀθλίου ἐφευρήματος, ὅτι τάχα ἔγινε παρέμβασις ξένης δυνάμεως, διὰ νὰ διατηρηθῇ εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀπολαμβάνει τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ λαοῦ; Μά, κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκούωνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν αὐτά; Δὲν ξεύρω ἂν ὁ κ. βουλευτής, ὁ ὁμιλῶν, ἔχει ἀνεύρει καὶ ἄλλους παράγοντας πολιτικῆς ἐξουσίας εἰς τὰς λειτουργίας τοῦ πολιτεύματός μας καὶ ἂν νομίζῃ, κατὰ τὸ πρότυπον ἄλλων χωρῶν, ὅτι, ἀσχέτως πρὸς τὴν λαϊκὴν θέλησιν καὶ τὴν λαϊκὴν ἐτυμηγορίαν, ἄλλοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καθορίζουν τὴν πολιτικὴν καὶ τὰ πολιτεύματα τῶν χωρῶν, ἀφοῦ ἐκπαραθυρώσουν τοὺς προηγουμένους Κυβερνήτας ἢ ἀφοῦ καταργήσουν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης εἶχον ἀποφασίσει νὰ παίξουν τὸν ρόλον τοῦ Κερένσκυ. Εἰς τὸ τόπον μας τὴν πολιτικὴν τῆς χώρας τὴν καθορίζει ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§83Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Καὶ πάλιν ἐβιάσθητε νὰ χειροκροτήσετε, κύριοι συνάδελφοι. (Θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς δεξιᾶς). Κύριε Πρόεδρε, αἱ διακοπαὶ εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέρουσαι, δίδουν ὡρισμένην προέκτασιν εἰς αὐτὴν τὴν στοιχειώδη ὁμιλίαν, τὴν ὁποίαν δὲν εἶχε προβλέψει ὁ ὁμιλῶν καὶ εἰλικρινῶς θὰ ἤθελον πάρα πολὺ νὰ ἀκουσθοῦν. Φοβοῦμαι ὅμως ὅτι θὰ παρεμβληθῇ ζήτημα χρόνου. Θὰ παρεκάλουν κατὰ συνέπειαν νὰ ἀφεθῇ ἡ δυνατότης νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου καὶ ἐν συνεχεία. Ἀλλὰ πρὶν προχωρήσω θὰ ἤθελον νὰ δώσω μίαν ὀφειλομένην ἀπάντησιν εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔθεσε. Δὲν θὰ συζητήσω ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου τῆς ἀγοραίας προπαγάνδας, περὶ τοῦ ὅτι εἴμαστε καὶ τὶ εἶσθε, σεῖς τὸ ξεύρετε καὶ ἡμεῖς τὸ γνωρίζομεν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παρακολουθοῦν τὸ γνωρίζουν καλύτερον.

§84Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκουσθοῦν διὰ τρίτην φορὰν αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἐνόμισα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μείνετε ἀπερίσπαστος διὰ νὰ διατυπώσετε τὰς ἀντιλήψεις σας, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὸς ὁ τόνος. Τὶ εἴμεθα καὶ τὶ εἶσθε. Εἴμεθα, κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων διεξηγάγομεν τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς χώρας, ὑπὲρ τῆς ἀκεραιότητος τῆς Ἑλλάδος. Εἴμαστε, κύριε Πρόεδρε, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1949 μέχρι σήμερον εἴτε ἐν τῇ Κυβερνήσει, εἴτε ὡς Ἀντιπολίτευσις, ἀντιμετωπίσαμεν τὴν ἀποκατάστασιν τῶν καταστροφῶν, τὰς ὁποίας εἶχε δοκιμάσει ὁ τόπος ἀπὸ τὴν συμπεριφορὰν καὶ τὴν δρᾶσιν ὑμῶν, —τῶν ἄλλων ἂν δὲν θέλετε νὰ συμπεριληφθῆτε καὶ σεῖς εἰς τὴν θέσιν ἐκείνην—. Ἀνήκομεν εἰς ἐκείνους καὶ διὰ λογαριασμὸν τῶν ὁποίων ἐδόθη εἰς τὴν πρόκλησιν τοῦ Ὀκτωβρίου 1940 ἡ ἀπάντησις. Ὄχι εἰς τὴν βίαν καὶ τὸν ὁλοκληρωτισμόν, καθ’ ὃν χρόνον τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα διέγραψε τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζομεν, παρὰ τὰς προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι κατεβλήθησαν διὰ τὴν συσκότισιν τῆς ἀληθείας. Εἴμεθα ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὴν στιγμὴν αὐτὴν μὲ τὴν πλειοψηφίαν τοῦ λαοῦ, μὲ τὴν ἐντολὴν τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ διαχειριζόμεθα τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ. Θέλετε νὰ ἀκούσετε τὶ εἶναι οἱ ἄλλοι; Οἱ ἄλλοι ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ὑπόλογοι ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ κυρίως ὑπόλογοι ἀπέναντι τῆς ἱστορίας τοῦ Ἔθνους. Διατί; Διότι εἰς μίαν κρίσιμον περίοδον τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας, καθ’ ὅν χρόνον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶχε στερηθῆ τῆς ἐλευθερίας καὶ ἐστέναζεν ὑπὸ τὸν ζυγὸν τριῶν κατακτητῶν καὶ ὄχι μόνον δύο —διότι καὶ ὁ Βουλγαρικὸς ζυγὸς ἦτο ἐπίσης τρομερὸς— καθ’ ὅν χρόνον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐσφάδαζεν ὑπὸ τὸν ζυγὸν τριῶν κατακτητῶν, μία μειοψηφία ἔξωθεν καθοδηγουμένη ἐνόμισεν ὅτι εὗρε τὴν εὐκαιρίαν, ἐκμεταλλευομένη τὰς περιστάσεις, νὰ ἐπιτύχῃ τὰς πολιτικάς της ἐπιδιώξεις. Καὶ ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ συνδυάσῃ τὸν ἀγῶνα τῆς πολιτικῆς ἐπικρατήσεως τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπέρ ποτε ἄλλοτε ἐπεβάλλετο ἡ συνένωσις καὶ ἡ συνοχὴ ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Διότι ἔπρεπεν ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἡνωμένοι νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ προβλήματα καὶ τὰς διεκδικήσεις, τὰς ὁποίας δικαίως εἶχεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Διότι ἐπρόκειτο περὶ διεκδικήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν καθαγιασθῆ μὲ τὸ αἷμα ἐκείνων, ποὺ ἔμεινον μάρτυρες ἐπάνω εἰς τὰ βουνὰ τῆς Ἀλβανίας καὶ ἀλλαχοῦ. Θέλετε καὶ συνέχειαν; Ὑπῆρξαν ἐκεῖνοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἀγωνίζεσθε, οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς, τῆς μαύρης δουλείας ὑπὸ τοὺς τρεῖς κατακτητάς, ἔθυσαν καὶ ἀπώλεσαν ἀόπλους πολίτας ἰδίως τῆς ὑπαίθρου Ἑλλάδος πολίτας ἀντιμετωπίσαντας τὴν ἀγριότητα τοῦ κατακτητοῦ καὶ τὴν δολοφόνον μανίαν τοῦ ἐγχωρίου κομμουνισμοῦ. Καὶ ἠκολούθησε κατόπιν ὁ περίφημος Δεκέμβριος κατὰ τὸν ὁποῖον, ἀφοῦ εἶχεν ἐλευθερωθῆ ὁ τόπος—ἄς τὸ ἀκούσουν καὶ οἱ κύριοι τῆς Ε.Κ.—κατὰ τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐλευθερωθῆ ἡ Ἑλλὰς καὶ ὑπῆρχε Κυβέρνησις εἰς τὸν τόπον αὐτόν, καὶ μάλιστα Κυβέρνησις εὐρυτάτης βάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν συμμετεῖχε καὶ τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, ἐν τούτοις δὲν ἐδίστασαν νὰ ἐξαπολύσουν τὴν ἀνταρσίαν, τὸν ὄλεθρον καὶ τὸν φόνον ἐναντίον ἀόπλων ἐπίσης καὶ ἀνυπερασπίστων Ἑλλήνων, σφάζοντες ἄνευ διακρίσεως πάντα τίμιον καὶ ἐθνικόφρονα πολίτην, χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρωνται ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ παλαιῶν λαϊκῶν ἢ παλαιῶν φιλελευθέρων. Δὲν ἐδίστασαν νὰ ἀνασκάψουν καὶ νὰ ἀνατινάξουν τὴν Πρωτεύουσαν διὰ νὰ μεταβάλουν εἰς νεκροταφεῖα καὶ τὴν Οὖλεν καὶ τὸ Περιστέρι καὶ ἄλλα σημεῖα πέριξ τῆς πρωτευούσης καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἀφοῦ ἐπέτυχαν μὲ τὴν συμφωνίαν τῆς Βαρκίζης νὰ ἐξασφαλίσουν τὸ ἀκαταδίωκτον τῶν ἀρχηγῶν των καὶ τῶν ἡγετῶν των, ἐνόμισαν ὅτι ἀμέσως μετὰ ἀπὸ τὸ 1946 καὶ ἐν συνεχείᾳ εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ δημιουργήσουν εἰς τὸν τόπον μας νέαν περιπέτειαν μὲ τὸν συμμοριτοπόλεμον, τὸν ὁποῖον ἐξαπέλυσαν.

§85ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΗΣ ΕΔΑ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ἀγόρευσιν ὁ κ. Ὑπουργός.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπέτρεψεν ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτωρ.

§87Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοὶ τοῦ κόσμου ἐπωφελοῦντο τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας διὰ νὰ ἀποκαταστήσουν τὰς καταστροφὰς τοῦ πολέμου, ἡ Ἑλλὰς ἦτο ὑποχρεωμένη καὶ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν νὰ τὴν διαθέσῃ διὰ τὴν διεξαγωγὴν ἑνὸς νέου χειροτέρου πολέμου, ὁ ὁποῖος διεξήγετο μέσα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος, εἰς τὴν τελευταίαν καλύβην τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Καὶ εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποδυθῇ εἰς νέους ἀγῶνας καὶ νὰ προσφέρῃ ἑκατόμβας θυσιῶν διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν της, καθ’ ὅν χρόνον 28.000 Ἑλληνόπουλα ἀπήγοντο εἰς τὸ παραπέτασμα κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ὑπενθυμίζει τὰς πλέον φρικαλέας περιπτώσεις γενοκτονίας. Καὶ ἀνηρπάζοντο ἀπὸ τὰς ἀγκάλας τῶν μητέρων των. Διατί; Διὰ νὰ μεταβληθοῦν εἰς γενιτσάρους, καθ’ ὅν τρόπον οἱ Τοῦρκοι δυνάσται τῆς Ἑλλάδος κατὰ τοὺς περασμένους αἰῶνας μετέβαλον εἰς γενιτσάρους τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴ εἶναι ἡ παράταξις ὑπὲρ τῆς ὁποίας ἀγωνίζεται ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος. Καὶ ἡμεῖς καὶ τὸ Κέντρον καὶ ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν καὶ δὲν ἐπέτρεψαν νὰ ἀπαχθοῦν ὅλα τὰ Ἑλληνόπουλα καὶ περιωρίσθη ὁ ἀριθμὸς εἰς 28.000. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀντέστη κατὰ τῆς ἔξωθεν καθοδηγουμένης ἐπιθέσεως διὰ νὰ μεταβληθῇ καὶ ὁ τόπος αὐτὸς εἰς ἐρείπια, ὅπως ἤθελε νὰ τὰ γνωρίσῃ ἡ κομμουνιστικὴ θηριωδία. Κύριε Πρόεδρε, ἐχρειάζετο, διότι θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω, ἐχρειάζετο ἡ παρεμβολή, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ λέγωνται αὐτά. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ζητοῦν λήθην καὶ συγγνώμην ἀναξέοντες καθ’ ὅν τρόπον ἀναξέουν τὰς πληγάς. Καὶ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβλέπουν εἰς τὴν συγγνώμην ἐμφανιζόμενοι ἰταμώτεροι ἀπὸ ὅ,τι ἦσαν κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤκμασεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐξ αἰτίας τῆς δράσεως τῶν κακούργων. Κύριοι συνάδελφοι τὸ Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ ἐλεύθεροί μας θεσμοὶ ἐπιτρέπουν νὰ ἀκούωνται ὅσα ἐλέχθησαν. Καὶ εἶναι εὐχάριστον ὅτι ἀκούονται, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ὅσοι δὲν θέλουν νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν ἀλήθειαν καὶ ὅσοι νομίζουν ὅτι παρῆλθεν ὁ κίνδυνος, θὰ λάβουν μίαν εἰκόνα πάλιν καὶ μίαν ἰδέαν περὶ τῆς νοοτροπίας καὶ τῆς ψυχολογίας, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ νὰ διέπῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι ὁ τόπος αὐτὸς ἔχει πλασθῆ διὰ νὰ ἀποτελῇ συνεχῶς τὸ θέατρον τῶν αἱματηρῶν ἐπιδιώξεών των, ὅτι ὁ τόπος αὐτὸς ἔχει πλασθῆ διὰ νὰ γίνῃ κἄποτε ὑποστήριγμα τῶν ἐπιδιώξεων ἐκείνων, εἰς τοὺς ὁποίους δουλεύει τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα.

§88Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ διαμαρτυρηθῶ πρῶτον διὰ τὴν τακτικήν, ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη ἐν προκειμένῳ ἀπὸ ὑμᾶς, ὅταν ὁ ρήτωρ ἐπιτρέπῃ διακοπὰς ἔχει ὑπ’ ὄψει του, ὅτι ἡ διακοπὴ θὰ εἶναι δι’ ὀλίγας στιγμὰς καὶ ὄχι, ὅτι θὰ μεταβληθῇ εἰς μακρὰν ἀγόρευσιν. Κατόπιν αὐτοῦ κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐφεξῆς δὲν θὰ δεχθῶ καμμίαν ἄλλην διακοπήν. Καὶ τώρα πρὶν συνεχίσω τὴν ἀγόρευσίν μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ ἐπιφυλάσσομαι, ὅταν θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμω καὶ ἐγὼ μίαν διακοπὴν ἴσης διαρκείας ἐὰν θέλωμεν νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ἡ συζήτησις διεξάγεται ἐπὶ ἴσοις ὅροις. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχω νὰ σημειώσω εἶναι, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἦτο κραυγὴ μίσους καὶ ἡ ἀποψινὴ συζήτησις ἀπέδειξε διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι ἀπέναντι τῆς πολιτικῆς εἰρήνης καὶ τῆς εἰρηνεύσεως δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἀνασκάπτετε καὶ νὰ ἀναξέετε παλαιὰς πληγάς.

§89Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ αἱ 28.000 τῶν Ἑλληνοπαίδων ποὺ ἀπήχθησαν;

§90Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, καὶ τὸ τονίζω αὐτό, λυποῦμαι εἰλικρινῶς διότι ἔρχεσθε σήμερον καὶ ὁμιλεῖτε μὲ αὐτὸν τὸν τόνον ὁ ὁποῖος δὲν ἐκφράζει τίποτε ἄλλο παρὰ μῖσος. Δὲν θὰ συζητήσω ποῖοι εἶσθε καὶ ποῖοι εἴμεθα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζετε εἶναι ὅτι ἡμεῖς θέλομεν τὴν συζήτησιν, διότι ἠμποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν μαζί σας. Σεῖς δὲν θέλετε τὴν συζήτησιν, διότι δὲν ἠμπορεῖτε, φοβεῖσθε. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ὕστερα λέτε, ὅτι εἶσθε οἱ Φιλελεύθεροι. Ὄχι. Καθ’ ὁμολογίαν αὐτῆς ταύτης τῆς παρατάξεως τῶν Φιλελευθέρων δὲν εἶσθε παρὰ οἱ ἀποστάται. Νομίζετε, ὅτι περιμένομεν ἀπὸ σᾶς δικαίωσιν; Περιμένομεν νὰ μᾶς δικαιώσητε σεῖς. Περίμενε ἀπὸ σᾶς νὰ δικαιωθῇ ποτὲ ὁ Ναπολέων Σουκατζίδης; Καὶ ξεύρετε ποῖος ἦτο ὁ Ναπολέων Σουκατζίδης; Ἦτο ἐκεῖνος ποὺ ὅταν ὁ Διοικητὴς τοῦ στρατοπέδου Χαϊδαρίου τὸν ἐκάλεσε καὶ τοῦ ἐπρότεινεν ὀλίγον πρὸ τῆς ἐκτελέσεώς του, νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ καὶ νὰ τοῦ χαρίσῃ τὴν ζωὴν ἐὰν ἀπηρνεῖτο τὰς ἰδέας του, ἔλαβεν ἀπὸ τὸν μελλοθάνατον αὐτὸν τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν: «Ἐγὼ εἶμαι Ἕλλην καὶ κομμουνιστής». Καὶ κατόπιν ἔσυρε τὸν χορὸν μέχρι τοῦ θανάτου. Μπορεῖτε νὰ σβήσετε τὸν θρῦλον τῆς Σταθοπούλου; Ξεύρετε ποία ἦτο ἡ Σταθοπούλου; Μὰ ἂν στάθηκε κἄτι σ’ αὐτὸν τὸν τόπο, δὲν στάθηκε μὲ τὸ μῖσος, ἀλλὰ μὲ τὸ αἷμα τῶν ἡρώων. Καὶ αὐτοὶ ἦσαν δικοί μας. Καὶ τώρα σᾶς ἐρωτῶ, διὰ νὰ μοῦ ἀπαντήσετε. Ποῖος ἐξέβαλε καὶ ἀπὸ ποῦ ἀκούστηκε ἡ κραυγὴ «πᾶς ὁ ἐγείρων τὰ ὅπλα ἐναντίον τῶν Γερμανῶν δὲν εἶναι Ἕλλην». Σᾶς φθάνει αὐτό; Εἴπατε ὅμως ἀκόμη καὶ κἄτι ἄλλο. Εἴπατε «μήπως ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτωρ γνωρίζῃ καὶ ἄλλους παράγοντας πέραν τῶν ὁριζομένων ἐκ τοῦ Συντάγματος, ποὺ νὰ ἀναδεικνύουν τὰς Κυβερνήσεις καὶ νὰ καθορίζουν τὴν πολιτικήν τους;» Σεῖς, φαίνεται, δὲν ἠκούσατε τίποτε περὶ βίας καὶ νοθείας. Περὶ Ἀμερικανῶν καὶ στρατοκρατῶν καὶ αὐλικῶν. Ἠκούσατε τίποτε; Σεῖς εἴπατε ὅτι ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν χαλκεύματα τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία καθοδηγεῖται καὶ αὐτὴ ἀπὸ τὴν Μόσχαν. Μήπως ὅμως καὶ ἡ «Ἐλευθερία» καθοδηγεῖται καὶ αὐτὴ ἀπὸ τὴν Μόσχαν καὶ ἀφιερώνει ὀκτάστηλον ἄρθρον εἰς τὰς ἀμερικανικὰς ἐπεμβάσεις;

§91Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ συστήσετε εἰς τὸν ρήτορα νὰ εἶναι εὐλαβέστερος. Δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ χρησιμοποιῇ τὰς ἐκφράσεις, τὰς ὁποίας ἐχρησιμοποίησεν ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμέ. Ἂν ἀπηυθύνετο εἰς ἐμὲ θὰ τοῦ δώσω ἀπάντησιν. Νὰ εἶναι προσεκτικὸς ἔναντι τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ. Νομίζει ὅτι ἐξακολουθεῖ ἀκόμη αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ κάμνῃ διαφώτισιν εἰς τὸ πλῆθος τῶν κομμουνιστῶν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἔκαμα μίαν σύστασιν νὰ μὴ ἀπευθύνεσθε προσωπικῶς, διότι προκαλεῖτε καὶ ἐξακολουθεῖτε νὰ μὴ συμμορφώνεσθε μὲ τὴν σύστασίν μου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε τὴν λεπτότητα ὁμιλῶν πάντοτε νὰ σᾶς ἐξαιρῇ προσωπικῶς, διὰ νὰ ἔχῃ ὁ λόγος του ἀντικειμενικότητα.

§93Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχει ἐπιχειρήματα νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ δι’ αὐτὸ μὲ προκαλεῖ προσωπικῶς. Ἐγὼ τὸν ἐξῄρεσα προσωπικῶς καὶ εἶπον ὅτι εἰς ὅσα λέγω δὲν ἐννοῶ περιλαμβανόμενον τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτορα. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ νὰ μοῦ ἀπευθύνῃ ἐρώτησιν θὰ ἀνεχθῇ καὶ ἀπάντησιν. Τὰ τεχνάσματα δὲν ἔχουν θέσιν καὶ δὲν παραπλανοῦν.

§94Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι κατάδηλον ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εὑρίσκεται εἰς μίαν ἔξαψιν, διότι δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀλήθειαν καὶ ἔκαμε μίαν ἐπίθεσιν μίσους καὶ ἐξάψεως. Ἐπ’ αὐτῶν ὅμως εἶναι κύριος τῶν πράξεών του καὶ ἀναλόγως θὰ κριθῇ. Ἀλλὰ σεῖς, κ. Πρόεδρε, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ἀφήσετε τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διακόψῃ καὶ πάλιν τὸν ρήτορα, ὅταν μάλιστα ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος ἐδήλωσε σαφῶς ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ ἐφεξῆς διακοπάς.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπέστησα ἐπανειλημμένως τὴν προσοχὴν τοῦ ρήτορος ὅπως μὴ ἀποτείνεται προσωπικῶς πρὸς βουλευτήν. Ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος, κ. συνάδελφος, δὲν ἠθέλησε νὰ συμμορφωθῇ καὶ φυσικὸν εἶναι ὅταν ἀποτείνεται προσωπικῶς εἰς βουλευτὴν νὰ τὸν προκαλῇ εἰς ἀπάντησιν.

§96Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Διέκοψα μόνον μὲ τὴν ἄδειαν τοῦ ρήτορος, καὶ τὴν πρώτην καὶ τὴν δευτέραν καὶ τὴν τρίτην φοράν. Ἐὰν ἔκαμα κατάχρησιν τῆς ἀδείας του, εἶμαι πρόθυμος νὰ ζητήσω συγγνώμην. Πέραν αὐτοῦ, ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ κατὰ τρόπον μάλιστα οὔτε ἔξαλλον οὔτε ὀξύ, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ. Ἀκούω μετὰ προσοχῆς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. συναδέλφου, τοῦ εὑρισκομένου τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐπὶ τοῦ βήματος. Δὲν ἔχω διάθεσιν, ἐγὼ προσωπικῶς, νὰ γίνω παραβάτης τοῦ Κανονισμοῦ. Εἶναι δικαίωμά του νὰ εἴπῃ ὅ,τι θέλει, καὶ νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του καθ’ ὃν τρόπον νομίζει ὅτι πρέπει νὰ τὰς ὑποστηρίξῃ. Ἐὰν ὅμως, κύριε Πρόεδρε, ἐξακολουθῇ νὰ ἀπευθύνεται προσωπικῶς πρὸς ἐμέ, κατὰ τρόπον προκλητικόν, «τὶ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διατὶ δὲν μοῦ ἀπαντᾷ;», θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ ἀκούσῃ τὴν ἀπάντησιν. Ἡ τάξις καὶ ἡ εὐπρέπεια τὸ ἐπιτάσσουν. Ὁ Κανονισμὸς προστατεύει τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπει ὅμως καὶ τὴν κατάχρησιν καὶ τὴν ἐξύβρισιν τῶν ἄλλων βουλευτῶν. Διότι ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον ὡμίλησεν ὁ κ. βουλευτής, ἀποτελεῖ ἐξύβρισιν ὅλων τῶν μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου. Τὸν παρηκολούθησα μετὰ προσοχῆς καὶ τὸν διέκοψα μόνον κατόπιν ἀδείας του. Καὶ ὅταν τὴν τελευταίαν στιγμὴν εἶπεν, ὅτι δὲν δέχεται διακοπάς, δὲν τὸν διέκοψα. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅμως, νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ τακτικὴ τῆς προκλήσεως, ἐκτὸς ἐὰν νομίζῃ ὁ ἀγορητὴς ἐπὶ τοῦ βήματος, ὅτι ἔχει τὸ προνόμιον νὰ προσβάλλῃ τοὺς ἄλλους βουλευτάς. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν θὰ ὑπενθυμίσω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἔχουν παρέλθει οἱ χρόνοι, κατὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἦτο δυνατὸν οἱ παραβάται τῶν νόμων, νὰ ἀσεβοῦν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦ ἐπέστησα ἐπανειλημμένως τὴν προσοχὴν νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὸν Κανονισμόν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμὸν καὶ παρακαλῶ μὴ μὲ ἀναγκάσετε νὰ λάβω μέτρα.

§98Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅλοι, ὅτι πρέπει νὰ συμμορφούμεθα πρὸς τὸν Κανονισμόν, διότι οὕτω μόνον θὰ διαφυλάξωμεν τὴν ἠρεμίαν τῶν συζητήσεων.

§100Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἄλλο εἶναι νὰ διατυπώνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς μίαν ἄποψιν καὶ ἄλλο εἶναι τὴν ἄποψιν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ τὴν υἱοθετῇ τὸ Προεδρεῖον. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ υἱοθετηθῇ ὑπὸ τοῦ Προεδρείου καὶ νὰ θεωρηθῇ ὡς πρότασις μομφῆς ἐναντίον τοῦ ρήτορος, ἐκτὸς ἐὰν δὲν θέλετε νὰ εἶσθε Πρόεδρος τοῦ Σώματος καὶ θέλετε νὰ ὁμιλῆτε ὡς βουλευτὴς τῆς ΕΡΕ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γνωρίζετε πόσον εἶμαι προσηλωμένος εἰς τὸ καθῆκον μου καὶ πόσον ἠρέμως ἀντιμετωπίζω τὰ ζητήματα, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνέρχομαι ἐπὶ τῆς ἕδρας. Νομίζω, ὅτι θὰ τὸ ἔχετε ἀντιληφθῆ αὐτό. Σᾶς ἐπέστησα τὴν προσοχήν, διότι διεπίστωσα παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ἄρθρον 21 τοῦ Κανονισμοῦ ὁρίζει ὅτι ὁ ἀγορεύων ἀποτείνεται πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ ὄχι πρὸς τοὺς βουλευτάς. Πρέπει νὰ ἀντιληφθῆτε ὅτι εἶναι σοφὴ ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ. Διατί δημιουργεῖτε προκλήσεις;

§102Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ποῦ ἀπηυθύνθη, κ. Πρόεδρε, κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ὁ κ. Φαρμάκης;

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Ἐφραιμίδη, μὴ διακόπτετε. Κύριε Κύρκο, ἐπεχείρησα νὰ σᾶς διαφυλάξω καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ κάμετε αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§104Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἰς τὴν τελευταίαν του διακοπὴν εὑρῆκε τὸν προσήκοντα τόνον καὶ θὰ τὸν παρακολουθήσω. Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, δὲν ἔπραξε τὴν διαστολὴν τὴν ὁποίαν ἔκαμα διὰ τὸν σεβασμὸν ὡρισμένων ἰδιοτήτων του, τὰς ὁποίας ἀπόψε παρεβίασε. Βεβαίως γίνεται μία ὀξεῖα συζήτησις ἰδεῶν, ἡ ὁποία ὅσον ὀξεῖα καὶ ἂν εἶναι δὲν πρέπει νὰ θεωρῆται ὑβριστική. Διότι, ἐὰν ἐθεωρεῖτο ὑβριστική, τότε καὶ ἐγὼ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξανεστῶ ἀπὸ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἡ πικρία μου κατὰ τοῦ Προεδρείου εἶναι διότι ἐξέφρασε μομφὴν κατὰ τοῦ ρήτορος. Ὁ ὀξεῖα συζήτησις τῶν ἰδεῶν θὰ γίνῃ κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι θὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν διευκρίνησιν τῶν πραγμάτων.

§105Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐγένετο πράγματι, κ. Πρόεδρε, συζήτησις. Ἂς εἴπωμεν μὲ ὀξύτητα συζήτησις περὶ ἰδεῶν. Πάντως διετυπώθησαν ἀντίθετοι συχνὰ ἀπόψεις. Πιθανὸν νὰ διετυπώθησαν αἱ ἀπόψεις καὶ τοῦ ρήτορος καὶ ἐμοῦ καὶ οἱουδήποτε ἄλλου. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ὅμως κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ὁμιλητὴς τοῦ βήματος περιαχθεὶς εἰς ἀμηχανίαν συνεπεία τῶν παρατηρήσεών μου εἰς ὅσα εἶπε κατὰ τρόπον προκλητικὸν καὶ σιωπῶν εἰς τὸ διατυπωθὲν κατηγορητήριον διὰ τὸ ἔγκλημα ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἐσκέφθη πὼς ἔπρεπε νὰ ὑποστηρίξῃ, καταγίνεται εἰς τὴν ἔκθεσιν ἀνυπάρκτων ὑπηρεσιῶν, διὰ νὰ προσθέτῃ ἑκάστοτε «τὶ λέει ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ἐπ’ αὐτοῦ»; καὶ «τί λέγει ἐπὶ τοῦ ἄλλου»; ἢ «τί μοῦ ἀπαντᾷ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπ’ αὐτοῦ»; Ἀσφαλῶς δὲν διεξάγεται συζήτησις σοβαρὰ μὲ σεβασμὸν πρὸς τὰς ἐπιταγὰς τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι διαφεύγει τὴν ὀξύνειαν τοῦ κ. συναδέλφου ἡ παράβασις εἰς τὴν ὁποίαν ὑπέπεσε καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ συγκρίνῃ τὴν μετὰ ζωηρότητος ἔκφρασιν τῶν ἰδικῶν μου ἀντιλήψεων καὶ τῶν ἰδικῶν του προηγουμένως ὅταν λέγῃ «ποῖοι εἶσθε σεῖς καὶ ποῖοι εἴμεθα ἐμεῖς καὶ μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπεχείρησεν ὀλίγον προηγουμένως. Καὶ ἐναντίον αὐτῆς τῆς προσπαθείας ἐξηγέρθην καὶ διετύπωσα τὰς διαμαρτυρίας μου. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§106Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἀρκετὰ ἀπησχολήθημεν μὲ τὴν διαδικασίαν καὶ εἶναι καιρὸς νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰ ζητήματα οὐσίας. Θὰ ἤθελον εἰδικώτερον νὰ συζητήσωμεν εἰς ἀτμόσφαιραν ἠρεμίας τὸ θέμα τῶν πολιτικῶν κρατουμένων. Ὁ ὅρος δὲν πρέπει νὰ μᾶς διχάσῃ. Ἡ ἄποψις τοῦ κ. Λυκουρέζου, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπανεκτιμήσῃ τὴν ἄποψίν του ὑπὸ τὸ φῶς τῆς πραγματικότητος. Εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς, κύριοι συνάδελφοι, 1.200 ἄνθρωποι, κατάλοιπα τῆς ἐσωτερικῆς τραγῳδίας. Τὸ ὅτι εἶναι κατάλοιπα τῆς ἐσωτερικῆς τραγῳδίας φαίνεται καὶ ἀπὸ ἄρθρον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρει, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἐσωτερικῆς ὑποθέσεως καὶ ὅτι ἔτσι ἐθεωρήθη παντοῦ. Ἡ ἱστορικὴ κρίσις ἀποκαθιστᾷ σιγὰ–σιγὰ τὰ πράγματα στὶς διαστάσεις τους, μὲ τὴν ἀληθινή τους φυσιογνωμία. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ—1.200—εἶναι κατάλοιπα τῆς ἐσωτερικῆς τραγωδίας. Ἡ παράτασις τῆς κρατήσεώς των ἀποτελεῖ πληγὴν εἰς τὸν δημόσιον βίον καὶ δὲν δικαιολογεῖται παρὰ μόνον ἀπὸ τὴν ἔφεσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ συντηρῇ τεχνητῶς ἑστίας ἀνωμαλίας. Ἀπὸ τοὺς 1.200 κρατουμένους οἱ 610 εἶναι τῆς κατοχῆς, οἱ 380 τῶν μέτρων τάξεως καὶ οἱ 150 τοῦ νόμου 375. Εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης ἐκ τῶν 406 κρατουμένων οἱ 25 εἶναι 60 ἕως 70 ἐτῶν. Ποία λογικὴ ἐπιβάλλει νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς φυλακὰς ἄνθρωποι 60 ἕως 70 ἐτῶν; Ὑπάρχουν 188 πολεμισταὶ τοῦ Ἀλβανικοῦ πολέμου, 31 τραυματίαι καὶ 3 ἀνάπηροι. Αὐτή, λοιπόν, εἶναι ἡ ἀνταμοιβὴ διὰ τὰς ἐθνικάς των ὑπηρεσίας; Σᾶς ἐρωτῶ, δὲν ἐκορέσθη τὸ αἴσθημα οἱασδήποτε διαθέσεως πρὸς ἐκδίκησιν; Ἐὰν θέλετε, ἡ ἄποψίς σας, ὄχι ἡ ἰδική μας, ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ ἕνα στάδιον τιμωρίας, δὲν ἐκορέσθη τοῦτο; Θέσατε τὸ ἐρώτημα εἰς τὴν συνείδησίν σας, πόσοι ἐγκληματίαι τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν ἐγκλήματα πράγματι ἀνατριχιαστικά, εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς, κατάδικοι εἰς ἰσόβια δεσμὰ πέραν τοῦ 10ου ἔτους καὶ ἐρευνήσατε καὶ τὰ ἀρχεῖα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐκτιμήσατε κατόπιν τὰς διαστάσεις, ποὺ ἔχει τὸ πρόβλημα τῶν 1.200 ἀνθρώπων, ἀπὸ τοὺς ὁποίους 700 ἄνθρωποι διανύουν ἤδη τὸ 19ον ἔτος. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ὕστερα, ἐπειδὴ ἐτέθη καὶ τὸ ἐρώτημα ποῖοι εἶναι αὐτοί, νὰ ἐξετάσητε τοὺς φακέλλους των. Μήπως ἔχετε ἀκούσει τὴν περίπτωσιν τοῦ Σπύρου Μπέκιου, ὁ ὁποῖος ξεύρετε τὶ εἶχε κάμει; Εἰς τὴν κατοχὴν ἦτο ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὴν ἀνατίναξιν τῆς γεφύρας τοῦ Γοργοποτάμου. Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ —ἡ λογικὴ ἡ ἰδική σας—ὅτι ἦτο ὑπεύθυνος ἔνοχος διὰ κἄτι τι καὶ ἔπρεπε νὰ ὑποστῇ μίαν κύρωσιν ἐρωτῶ, τὸ ὅτι εἶναι 20 χρόνια εἰς τὴν φυλακὴν ἕνας ἄνθρωπος, εἰς τὸν ὁποῖον κανένας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸν τίτλον τῆς ἡρωϊκῆς πράξεως, δὲν σᾶς λέγει τίποτε, οὔτε αὐτό;

§107Α. ΦΩΣΤΗΡΙΔΗΣ. Ἡρωϊκὴ πρᾶξις εἶναι ποὺ ἔσφαξαν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν;

§108Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπειδὴ ἐζητήσατε νὰ μάθετε ποῖοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, σᾶς λέγω, μήπως ἠκούσατε, ὅσοι μάλιστα εἶναι ἐκ Πειραιῶς, μήπως ἠκούσατε τὴν περίπτωσιν τοῦ Ν. Κεπέση, ἑνὸς ἐργάτου, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ ἄλλους τοῦ ΕΛΑΣ τὴν ἡμέραν τῆς ἀποχωρήσεως τῶν Γερμανῶν ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ, ἔδωσε μάχην μὲ τοὺς Γερμανούς, ὑπῆρξαν νεκροὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ν. Κεπέση, ἀλλὰ διεσώθη τὸ ἠλεκτρικὸν ἐργοστάσιον τοῦ Πειραιῶς καὶ ἐν τούτοις αὐτὸς εὑρίσκεται εἰς τὴν φυλακὴν 19 χρόνια καὶ μάλιστα αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκεται εἰς τὸ νοσοκομεῖον «Ἅγιος Σάββας», εἰς τὸ Ἀντικαρκινικὸν Ἰνστιτοῦτον, διότι πέραν τῶν ἐμφραγμάτων, ποὺ ὑπέστη, εἶναι καὶ ὕποπτος διὰ καρκῖνον στὸν ἐγκέφαλον; Καὶ ὅσοι εἶναι ἐνδεχομένως ἀπὸ τὴν Κρήτην, μήπως ἔχουν ἀκούσει διὰ τὸν ἰατρὸν Μ. Σιγανόν; Ἐὰν πῆτε εἰς τὴν Κρήτην, ὅτι ὁ ἰατρὸς Σιγανὸς εἶναι ἕνας ἐγκληματίας, ὄχι εἰς τὴν ἀριστερὰν παράταξιν, τολμήσατε νὰ τὸ εἴπητε εἰς τοὺς δεξιούς, εἰς αὐτοὺς ποὺ γνωρίζουν ὅτι ὁ Σιγανὸς εἶναι ἄνθρωπος ποὺ τιμᾷ καὶ τὸν πατριώτην καὶ τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸν ἰατρὸν καὶ τὸν ἐπιστήμονα. Εἶναι εἰς τὰς φυλακὰς ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς καὶ ἔχει ὑποστῆ τρίτον ἔμφραγμα. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς συναδέλφους τῆς κάπως πιὸ προχωρημένης ἡλικίας, μὲ τὸ πρῶτον ἔμφραγμα τί θὰ ἐκάμνατε; Διατί αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος εἶναι εἰς τὴν φυλακήν; Τέτοιοι εἶναι οἱ 1.200 ἄνθρωποι καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐμπῆκαν νέοι εἰς τὴν φυλακὴν καὶ γεράσανε, καὶ οἰκογένειες ἔχουν καὶ παιδιὰ ἔχουν, ποὺ μεγάλωσαν μακρυὰ ἀπὸ τὴν προστασίαν τοῦ πατέρα τους. Εἶναι μία πλευρά, εἰς τὴν ὁποίαν ποτὲ δὲν θὰ προσεγγίσῃ, ἀλλὰ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις ὡς παράταξις νὰ προσεγγίσῃ εἰς τὸ θέμα αὐτό, ποὺ εἶναι θέμα καὶ ἐσωτερικῆς ὁμαλότητος καὶ θέμα ἀνθρωπιᾶς.

§109Ν. ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗΣ. Τότε ποὺ τοὺς ἔσφαζαν ὅλους, ἐκεῖνοι δὲν ἦσαν ἄνθρωποι;

§110Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι τόσο μονότονον αὐτὸ ποὺ λέγετε, ὥστε εἰλικρινῶς δὲν ἠμπορῶ παρὰ νὰ λυπηθῶ δι’ ὅσα λέτε.

§111Ν. ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗΣ. Δὲν σᾶς συμφέρει, δι’ αὐτὸ τὸ λέτε μονότονον.

§112Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι, διότι δὲν ἠμποροῦμεν ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ προσεγγίσωμεν θέματα πραγματικὰ καθολικοῦ ἐνδιαφέροντος μὲ κἄποιαν ἠρεμίαν καὶ κάμνοντες ἀφαίρεσιν ἀπὸ τὰ προσωπικά μας πάθη. Πέραν τοῦ ὅτι ὁ κ. συνάδελφος κατέχεται ἀπὸ ἕνα πάθος δικαιολογημένον ἢ ἀδικαιολόγητον, εἶναι ἕνα στοιχεῖον περὶ τοῦ ὅτι ὀφείλομεν μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν καὶ τόσην ὥραν αὐτὴ ἡ προσπάθεια γίνεται ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἐὰν ἔχητε ἐπιθυμίαν νὰ ἀντιτάξητε ἐπιχειρήματα, θὰ σᾶς ἀκούσωμεν εἰλικρινῶς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἄλλη ἐξήγησις διὰ τὴν παράτασιν τῆς κρατήσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Πέραν τῆς ἐξηγήσεως, τὴν ὁποίαν ἔδωσε προηγουμένως ὁ κ. Ἀρβανιτάκις, ὅτι δηλαδὴ καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρξεν ἔπρεπε νὰ ἐφευρεθῇ τὸ θέμα αὐτὸ διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἕνα στοιχεῖον ἀνωμαλίας καὶ μία συντήρησις τῆς ἀτμοσφαίρας τοῦ πάθους. Καὶ θὰ μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὸ μέτρον τῆς ἀπολύσεως αὐτῶν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων διὰ νὰ ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὴν ἀριστερὰν ἓν ἐπιχείρημα. Μήπως δὲν μᾶς τὸ εἶπε διὰ τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον, διότι ἐλέγαμεν, ὅτι εἶναι ἔγκλημα ἡ διατήρησις τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου καὶ σεῖς εἴπατε, ὅτι ἐπὶ τέλους ἀπηλλάγημεν ἀπὸ τὸ καρκίνωμα τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου καὶ ἀφαιρέσωμεν ἓν ὅπλον ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Ἀφαιρέσατε καὶ αὐτό, κύριοι. Κάμετε καὶ κἄτι ποὺ δὲν μᾶς συμφέρει ἐπὶ τέλους εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, ὅπως λέγετε, διότι τὸ θέμα εἶναι τόσον περίπλοκον, τόσον συνάπτεται μὲ πολιτικὲς ἠθικὲς ἀνθρώπινες πλευρές, ὥστε τελικὰ δὲν θὰ τὸ ἀποφύγητε καὶ ὅσον συντομώτερα λάβετε τὰ μέτρα, ποὺ εἶναι ὥριμα εἰς τὴν καθολικὴν συνείδησιν, εἰς τὴν συνείδησιν τῆς πλειοψηφίας, τόσον τὸ καλύτερον καὶ διὰ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ εἶναι εἰς τὰς φυλακὰς καὶ διὰ τὸν τόπον. Ὀφείλω, καὶ παρακαλῶ νὰ ἀντιμετωπίσητε ἠρέμως καὶ αὐτὴν τὴν πλευρὰν τῆς ἀνωμαλίας, ὀφείλω νὰ σᾶς ἐνημερώσω καὶ ἐπὶ τοῦ διεθνοῦς ἐνδιαφέροντος ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Εἶναι εὔκολος ἡ κατηγορία, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι πιέσεις τὶς οἶδε ποίων συνωμοτικῶν δακτύλων κινουμένων κλπ. Μήπως ἐπιστεύσατε, ὅτι ὁ Ράσσελ εἶναι ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος κινεῖται διὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ διεθνοῦς κομμουνισμοῦ καὶ ὁ Ράσσελ εἶπεν εἰς σχετικὸν μήνυμά του, διότι ἡμεῖς εἴπομεν, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι προϊόντα τῆς ἀνθρωπίνης κακοπιστίας, ποὺ ἔχει ὑποβάλλει τοὺς πολιτικοὺς κρατουμένους ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ὅταν ἀκούσετε τὸ μήνυμα τοῦ Ράσσελ, σκεφθῆτε τὶ σημαίνει αὐτό: «Παρακαλῶ διαβιβάσετέ τους τὶς πιὸ ἐγκάρδιες εὐχαριστίες μου καὶ πῆτε τους πῶς πρέπει νὰ εἶναι βέβαιοι, ὅτι τὰ δεινά τους στὸ μέλλον θὰ τὰ θυμοῦνται ὅσοι πιστεύουν στὴν ἀξίαν τῆς ἀνθρωπίνης ἐλευθερίας. Ὅτι ἐκπροσωποῦν ὅ,τι καλύτερον ὑπάρχει στὸν ἀνθρώπινο πολιτισμὸ καὶ μὲ τὸ παράδειγμά τους μᾶς κάνουν νὰ ντρεπώμαστε. Εἰλικρινὰ δικό σας Β. Ράσσελ». Διατί μᾶς κάνει νὰ ντρεπώμαστε; Σᾶς—ἔπρεπε νὰ εἴπω— ἀλλὰ μᾶς κάνει συνολικά, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀνθρώπου. Ξέρετε γιατί; Γιὰ μπῆτε ἕνα λεπτὸ μέσα στὴ φυλακὴ μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι ἡ πόρτα ἠμπορεῖ νὰ ἀνοίξῃ ἐὰν ἀποστῆτε ἀπὸ τῆς πεποιθήσεώς σας καὶ τότε θὰ δῆτε ὅτι ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, διὰ τοὺς ὁποίους σεῖς ἠμπορεῖ νὰ μαρτυρήσητε ὅ,τι θέλετε, ἕνα πρᾶγμα δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τοὺς ἀμφισβητήσητε, τὴν ἀρετὴ τῆς εὐψυχίας καὶ τῆς ἐμμονῆς εἰς τὰς πεποιθήσεις των.

§113Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θέλετε μίαν διακοπὴν σύντομον;

§114Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Θὰ προτιμοῦσα νὰ τελειώσω. Ἀλλὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ὁ Μπέρτραντ Ράσσελ, ὅταν τοὺς λέγῃ, ὅτι εἶναι τὸ κορυφαῖο σημεῖο τῆς ἀνθρωπίνης ἀρετῆς τῆς ἐποχῆς μας, δὲν τὸ λέγει διὰ νὰ ἀπονείμῃ ἔπαινον. Τοὺς τὸ λέγει, διότι εἰς τὴν ἐποχήν μας θὰ ὑπάρξῃ πράγματι κόσμος, θὰ ὑπάρξῃ ἀνθρωπότης καὶ θὰ ὑπάρξῃ ἕνα καλλίτερον μέλλον δι’ ὅλους μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἠμποροῦν νὰ διατηροῦν καὶ νὰ ἐπιδεικνύουν αὐτὴν τὴν εὐψυχίαν καὶ ἐμμονὴν εἰς τὰς ἰδέας των. Δι’ αὐτὸ ὑπάρχει καὶ αὐτὴ ἡ διεθνὴς συγκίνησις, ἡ ὁποία τόσον χαρακτηριστικὰ ἐκδηλώθηκε πρόσφατα εἰς τὸ Παρίσι. Μὴ βιασθῆτε, κ. συνάδελφοι, τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀγνοήσητε τὴν φωνὴν αὐτήν. Θὰ τὴν ἀκούσητε, διότι ἡ φωνὴ αὐτὴ θὰ πολλαπλασιάζεται, διότι τὴν φωνὴν αὐτὴν τὴν ἐκτρέφει τὸ πάθος χιλιάδων ἀνθρώπων καὶ διότι εἰς τὴν ἐποχήν μας ἡ δύναμις τῆς δημοκρατικῆς ἀλληλεγγύης, εἰς τὴν ὁποίαν συνενώνονται ἄνθρωποι τόσον ἀπιθάνων ἰδεολογικῶν κατευθύνσεων, ὡς ὁ......... καὶ ἡ κ. Μπράντο (;) ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά, αὐτὴ ἡ δύναμις τῆς δημοκρατικῆς ἀλληλεγγύης ἀποτελεῖ τὴν πλέον οὐσιαστικὴν ἐγγύησιν, ὅτι εἰς τὸν κόσμον θὰ ἀποκατασταθῇ ὁ ρυθμὸς τῆς Δημοκρατίας. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξε ταραχώδης ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἔγινεν ἀπόψε. Εἶχα ἄφθονα στοιχεῖα νὰ σᾶς ἀναφέρω—στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δυστυχῶς δὲν μοῦ ἐπέτρεψεν ἡ ὀξυτάτη ἀντίδρασις ποὺ προεβλήθη ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους— διὰ νὰ σᾶς δείξω ἐπὶ συγκεκριμένων πραγμάτων ποία εἶναι ἡ ἐξέλιξις αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως. Ξεύρετε, ὅτι ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν ἔξοδον ἀπὸ τὰς φυλακὰς ἀνθρώπων, τῶν ὁποίων ἡ ὑγεία θὰ ὑποστῇ «ἀνήκεστον βλάβην» ἐὰν παραμείνουν εἰς αὐτάς. Αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος τοῦ νόμου ἐπωφελήθησαν πολλοὶ κρατούμενοι καὶ διέσωσαν τὴν ὑγείαν των. Εἶναι ὅμως τόση ἡ μικροψυχία, ἂν μοῦ ἐπιτρέπητε, μὲ τὴν ὁποίαν προσεγγίζει ἡ Κυβέρνησις τὸ μέγα θέμα, ὥστε καὶ εἰς αὐτὴν ἀκόμη τὴν ὁδὸν πρέπει νὰ παρεμβάλωμεν δυσχερείας. Καὶ ὑπῆρξε μία ἐγκύκλιος, εἰς τὴν ὁποίαν—ἄκουσον! ἄκουσον! θὰ ἔλεγον εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Βουλὴν—ἔρχονται πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ ἰατρικὰ καὶ ἀποφαίνονται ἐπὶ ἰατρικῶν θεμάτων καὶ ἐμποδίζουν τὴν ἀποφυλάκισιν κρατουμένων διὰ τὴν ἀνήκεστον βλάβην τῆς ὑγείας των, μὲ τὴν θεωρίαν, ὅτι «δὲν δυνάμεθα εὐχερῶς νὰ συλλάβωμεν τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς δέον νὰ ἐπέλθῃ διακοπὴ τῆς ποινῆς. (Ἀναγινώσκει). Ὑπάρχει, λέγουν, τὸ νοσοκομεῖον «Ἅγιος Παῦλος» νὰ πᾶνε ἐκεῖ οἱ κρατούμενοι. Καὶ ἀγνοεῖ ὁ συντάκτης αὐτῆς τῆς ἐγκυκλίου κἄτι τὸ στοιχειῶδες, ὅτι εἰς τὴν ἐξέλιξιν μιᾶς νόσου ὁ παράγων ὁ ἠθικός, ὁ ψυχικός, ὁ νευρικὸς ἐν τέλει, παίζει ἀποφασιστικὴν σημασίαν. Ὑπῆρξαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι διῆλθον δοκιμασίαν καρκίνου, διότι εἶχον τὸ ψυχικὸν σθένος. Καὶ ὑπῆρξαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κατεβλήθησαν ἀπὸ μίαν ἀσθένειαν, ἡ ὁποία οὔτε ἀπὸ μακρὰν δὲν ἐφαίνετο θανατηφόρος. Κατόπιν δὲ τῶν ἐγκυκλίων αὐτῶν ἀπορρίπτουν τὰ δικαστήρια περιπτώσεις τοιούτων βαρυτάτων παθήσεων. Καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μίαν τοιαύτην περίπτωσιν, ποὺ ἀπερρίφθη κατόπιν τῆς ἐγκυκλίου αὐτῆς καὶ πρὸς τιμήν του ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τῆς ἄλλης ὁδοῦ, τοῦ 2058, ἔδωσε τὴν δυνατότητα εἰς τὸν ἄνθρωπον μὲ τὴν κατεστραμμένην ὑγείαν νὰ εὕρῃ τὴν ὑγείαν του καὶ νὰ ἀποφύγῃ τὸ μοιραῖον. Ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, ἡ περίπτωσις τοῦ κ. Μ. Σιγανοῦ, ὑπάρχει ἡ περίπτωσις τοῦ Ἐρυθριάδη. Ἢ μήπως δὲν ἔχετε ἀκούσει τίποτε διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ποὺ εἶναι τραγικὴ διὰ τὸν τόπον μας; Ἦτο ἤδη εἰς τὰς φυλακὰς 16 χρόνια καὶ πέθανε ὑπὸ πραγματικὰ βαρβάρους συνθήκας, διότι ἡ μεταφορά του ἐγένετο σὲ ξύλινο φορεῖο. Ἡ γυναῖκα του ἦτο εἰς τὰς φυλακὰς καὶ δὲν τῆς ἐδόθη ἡ ἄδεια νὰ φιλήσῃ νεκρὸν τὸν ἄνδρα της, οὔτε εἰς τὰ τρία παιδιά του, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς ὑπερωρίαν, νὰ ἔλθουν νὰ προσκυνήσουν τὸν νεκρὸ πατέρα τους. Αὐτὴ εἶναι ἡ τραγωδία τῆς σημερινῆς Ἑλλάδος. Ὑπάρχουν καὶ τόσες ἄλλες περιπτώσεις κατὰ διαταγὴν θανάτων εἰς τὰς φυλακάς. Τί ἄλλο θέλετε; Κύριοι συνάδελφοι, τῆς πλειοψηφίας, ἐπειδὴ ὁ καθένας ἔχει τὰς εὐθύνας του ἔναντι τῆς ἱστορίας, πρέπει νὰ ξεύρητε, ὅτι δὲν εἶναι μόνον οἱ πολιτικὲς εὐθῦνες. Καὶ ἂν δὲν ξεύρετε —καὶ εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι δὲν ξεύρετε, τοὐλάχιστον οἱ περισσότεροί σας— ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ μάθετε.

§115Σ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἀπὸ σᾶς;

§116Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἂν θέλετε, ἀπὸ μᾶς. Μὴ χρησιμοποιῆτε τὰς πηγάς μας. Χρήσιμες θὰ σᾶς ἦσαν. Ἐρευνήσατε εἰς τὸν κύκλον τῶν κρατουμένων τῆς περιοχῆς σας. Θὰ εὕρετε ἀνθρώπους ποὺ τοὺς ξεύρετε, ἐνδεχομένως ἐμεγαλώσατε μαζί.

§117ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε;

§118Λ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω τίποτε. (Κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι μὲ αὐτὸν τὸν ἀντίλογον διεξήχθη ἡ συζήτησις, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ τελευταία λέξις ποὺ πρόκειται νὰ εἴπω, μοῦ προκαλεῖ ὄχι πλέον τὴν ἀγανάκτησιν, ἀλλὰ αἰσθήματα βαθυτάτης πικρίας, διὰ νὰ μὴ εἴπω φράσιν ἀντικοινοβουλευτικήν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τεθειμένον τὸ θέμα τῆς ἀμνηστίας καὶ τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν κρατουμένων. Μεθαύριον ἔρχεται Πάσχα. Δὲν θέλω νὰ ὑπομνήσω ἄλλας εὐκαιρίας, μεγίστας εὐκαιρίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔδιδον τὴν δυνατότητα εἰς τὴν παράταξίν σας νὰ δείξῃ, ὄχι κἄποιαν μεγαθυμίαν, ἀλλὰ κἄποιαν στοιχειώδη ἀνταπόκρισιν, ἔστω εἰς τὸ κοινὸν αἴσθημα, ποὺ ἐλπίζω νὰ εἶναι τὸ αἴσθημα καὶ τῆς πλειοψηφίας. Ἂς προσεγγίσῃ τὸ θέμα, ἔστω ἀπὸ ἀνθρωπιστικῆς πλευρᾶς. Ἀναλογισθῆτε τὰς εὐθύνας σας ἔναντι τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντος τοῦ τόπου καὶ προχωρήσατε εἰς τὴν ἄμεσον ἀπελευθέρωσιν τῶν κρατουμένων, χάριν τῆς ὁμαλότητος καὶ τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λιάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§120Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν τιμήν, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου, νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀμνηστίας. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ. Θὰ ἐπαναλάβω ὀλίγα τινὰ ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἐκείνην. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ ἐὰν τὸ ἐξετάσωμεν ἀπὸ ἀπόψεως φιλανθρωπίας ὅλοι θέλουν τὴν ἀποφυλάκισιν τῶν κρατουμένων. Διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔχει λάβει ἡ Κυβέρνησις ἔχει μειωθῆ ὁ ἀριθμὸς τῶν κρατουμένων. Ἀλλὰ εἰς τὰς φυλακὰς, πρέπει νὰ εἴπω, μένουν ἁπλοῖ στρατιῶται, ἐνῷ οἱ ἀρχηγοί των εἶναι ἐλεύθεροι. Καὶ εἶναι θλιβερὸν οἱ ἡγέται μιᾶς συμφορᾶς νὰ εἶναι ἐλεύθεροι καὶ νὰ συνεχίζουν ἀνενόχλητοι τὴν δρᾶσιν των, ἐνῷ οἱ ἁπλοῖ στρατιῶται, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐγνώριζον τὴν πραγματικότητα νὰ εἶναι εἰς τὰς φυλακάς. Περαιτέρω δαπανῶνται διὰ τὴν συντήρησιν τῶν κρατουμένων χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων τῶν ὁποίων τόσον ἔχομεν ἀνάγκην. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει δὲν ἔχει δικαίωμα ἡ ἀριστερὰ νὰ ἐπικαλῆται τὸν οἶκτον καὶ τὰ ἀνθρωπιστικὰ αἰσθήματα, ὅταν γνωρίζῃ ὅτι χιλιάδες ἔχουν ἀποφυλακισθῆ καὶ ἔχουν ἀποχρωματισθῆ. Ἡ ἐπίκλησις τοῦ οἴκτου καὶ τῶν ἀνθρωπιστικῶν αἰσθημάτων θὰ πρέπει νὰ συνοδεύεται ἀπὸ αἴτησιν συγγνώμης καὶ ὄχι ἀπὸ θρασύτητα καὶ καταγγελίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς δυσφήμησιν τῆς χώρας. Καὶ ὁ Ράσσελ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδείξῃ τὴν δραστηριότητα, τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὅταν ἐδημιουργοῦσαν οἱ Ἄγγλοι τόσα θύματα εἰς τὴν Κύπρον καὶ εἰς τὰς ἄλλας Ἀγγλικὰς Ἀποικίας. Θὰ ἠδύνατο νὰ κινηθῇ ἐναντίον τῶν κομμουνιστικῶν χωρῶν ὅπου κατὰ χιλιάδας ἐστέλλοντο εἰς τὴν ἐξορίαν. Ἄς μᾶς ἀφήσῃ ἑπομένως ἡσύχους ἡμᾶς εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ κάνωμεν ὅ,τι πρέπει. Κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἐκείνην, ἔλεγον ὅτι ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τῆς χώρας μας εὐθύνεται, διότι ἐνῷ κατὰ τὴν κατοχὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐσκέπτετο τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ τὴν δόξαν, ἡ πολιτικὴ ἡγεσία ἠσχολεῖτο μὲ ταπεινὰ θέματα μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ τὸ ἐὰν πρέπει ἢ ὄχι νὰ ἔλθῃ ὁ Βασιλεύς. Ἄφησε οὕτω τὸ Κ.Κ. νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς εὐκαιρίας καὶ νὰ δημιουργήσῃ τὸ Ε.Α.Μ. μὲ τὴν ἐξαπάτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὅτι ἐπρόκειτο περὶ πατριωτικῆς ὀργανώσεως, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα κατηυθύνετο ἀπὸ τὴν Μόσχαν. Ἡ προσχώρησις εἰς τὸ Ε.Α.Μ. κατέστη ἀναπόφευκτος λόγῳ τοῦ ὅτι συμμετέσχον Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ καὶ δυστυχῶς καὶ τὸ ραδιόφωνον τοῦ Λονδίνου ἔλεγεν ὅτι ἦτο πατριωτικὴ ὀργάνωσις καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπανδρωθῇ. Τί ἠμποροῦσε νὰ κάνῃ ὁ λαὸς ὅταν ὑπῆρχε τριπλῆ κατοχή, Γερμανική, Ἰταλικὴ καὶ Βουλγαρική; Συνεπείᾳ τοῦ φόβου τῶν ἐκτελέσεων ἐτράπησαν πολλοὶ εἰς τὰ βουνὰ μὲ πλήρη πεποίθησιν ὅτι προσέφερον ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος. Αὐτὰ ἐγένοντο κατὰ τὴν κατοχήν. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου, ἀντὶ νὰ καταγγείλῃ τὸ Ε.Α.Μ. ὡς κομμουνιστικὴν ὀργάνωσιν καὶ τοὺς ἡγέτας της ὡς ἀντεθνικῶς δράσαντας, δὲν τὸ ἔπραξε τοῦτο, διὰ λόγους ψηφοθηρικοὺς μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν τοῦ Ε.Α.Μ. Ἐνῷ ἔπρεπε νὰ παρασημοφορήσῃ ἀκόμη ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀνέβει εἰς τὸ βουνὸ καὶ νὰ διαχωρίσῃ καὶ ἐπισημάνῃ τὴν ἡγεσίαν καὶ τὸ Κ.Κ.Ε. Περαιτέρω εὐθύνονται ὡρισμένοι ἀνόητοι, οἱ ὁποῖοι καίτοι ἐγνώριζον τοὺς σκοποὺς τοῦ Ε.Α.Μ. δὲν εἶχον τὴν τόλμην νὰ καταγγείλουν τοῦτο εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀκόμη εὐθύνονται καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀντελήφθησαν τὴν πραγματικότητα. Κύριοι βουλευταί, ὄχι μόνον διὰ λόγους ἀνθρωπιστικούς, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερα, εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀπολύσεως ὅλων τῶν κρατουμένων, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ἀνόητοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐγνώριζαν τί κάνουν ἢ ὑπήκουσαν εἰς τὰς ἐντολὰς τῶν ἀνωτέρων των. Οἱ ἡγήτορες τοῦ Ε.Α.Μ. μὲ τὴν συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας κατώρθωσαν νὰ ἀπαλλαγοῦν πάσης εὐθύνης καὶ νὰ ρίψουν εἰς τὰς φυλακὰς τοὺς ἁπλοῦς στρατιώτας, τοὺς ὀπαδούς των, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐγνώριζαν τὴν πραγματικότητα. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὁ ἀντιστράτηγος Φροντιστής, μὲ τὸν ὁποῖον εἴμεθα μαζὶ εἰς τὴν Π.Α.Ο. καὶ εἰς τὴν ὀργάνωσιν «Ζεύς», ὅταν ἐγένοντο συλλήψεις ὀπαδῶν μας μετὰ τὴν κατάληψιν τῆς Θεσσαλονίκης ἀπὸ τὸν «Ἐλὰς» εἶχε τὸ θάρρος νὰ ἀποστείλῃ ἐπιστολὴν καὶ νὰ ζητῇ νὰ συλληφθῇ αὐτός, διότι οἱ ὀπαδοὶ δὲν πταίουν. Αὐτὴ εἶναι στάσις ἑνὸς πραγματικοῦ ἡγήτορος, ἑνὸς λαοῦ. Κατεχόμενος ἀπὸ αἰσθήματα ἀνθρωπιστικά, καίτοι τρὶς ἔχω καταδικασθῆ εἰς θάνατον ἀπὸ τὸ Κ.Κ., εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀποφυλακίσεως τῶν κρατουμένων. Θὰ πρέπει, ὅμως, ὅλοι μας νὰ εὑρισκώμεθα ἐν συνεχῆ ἐγρηγόρσει, διότι δὲν ἔχομεν νὰ κάμωμεν μὲ ἕνα κόμμα ἀπὸ τὰ συνηθισμένα κόμματα, ἡμεῖς βέβαια, ἔχομεν τὴν ἀπαιτουμένην πεῖραν, διότι ἐζήσαμεν τὰ γεγονότα. Ἀλλὰ ἡ νέα γενεὰ δὲν ἔζησε τὴν πραγματικότητα καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ τὴν ἀφήσωμεν νὰ ἐφησυχάζῃ. Ὅλα τὰ κόμματα θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν μίαν ἑνιαίαν γραμμὴν χάριν τοῦ συμφέροντος τοῦ τόπου μας. Αἱ πολιτικαί μας διαφοραὶ δὲν πρέπει νὰ μᾶς χωρίζουν ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ θέματος καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν θὰ μᾶς συγχωρήσῃ ὅταν εἰς ἕνα τόσον ζωτικὸν θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ὕπαρξιν τῆς φυλῆς, ἀφήσωμεν τὸν δρόμον ἐλεύθερον διὰ νὰ μᾶς ὑποδουλώσῃ ἡ ἀριστερά. Ὁ κίνδυνος, κ. συνάδελφοι, εἶναι μέγας καὶ πρέπει νὰ ἔχουμε τὰ μάτια μας ὀρθάνοικτα, διότι ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν τὴν ἴδια τακτικὴ ὁ λαὸς θὰ μᾶς συχαθῇ μὲ τὰ καμώματά μας. Ὀφείλομεν πάντες νὰ γνωρίζωμεν μέχρι ποίου σημείου πρέπει νὰ φθάνωμεν, ἀντιπολιτευόμενοι μίαν Κυβέρνησιν. Διότι ἐὰν ἐπαναληφθοῦν τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τὸ πρόσφατον παρελθὸν θὰ εἴμεθα ἄξιοι τῆς τύχης μας.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§122ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.).