1963.04.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 77η

Τρίτη 2 Ἀπριλίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ οἰκον. ἔτους 1962 οἰκονομικὰ ἔτη, πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». (46.190. 183,85). 2) «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ οἰκον. ἔτους 1962 οἰκονομικὰ ἔτη, πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». (6.242. 354,95). Οἱ κ.κ. Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), Γ. Ράλλης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), Σ. Θεοτόκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Π. Σταυρόπουλος (Ὑφυπουργὸς Γεωργίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεων μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Τραπεζῶν Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικῆς διὰ τὴν χορήγησιν δανείων πρὸς ἐπαναπατρισθέντας ἀγρότας». Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. 4381)1929 «περὶ μέτρων προστασίας μαστίχης Χίου». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3395)55 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ Προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ ἐγγράφων ταὐτότητος τῶν ναυτικῶν». 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως περὶ πτυχίων μαγείρων τῶν πλοίων» καὶ 3) «Περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ κατωτάτου ὁρίου εἰσδοχῆς παίδων εἰς τὸ ναυτικὸν ἐπάγγελμα». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπασιάκος καὶ Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν ἀρτοποιείων, μεταφορᾶς τῶν ἀρτοποιητικῶν ἀδειῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶν μὲ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ ἀρτοποιητικοῦ ἐπαγγέλματος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μίχας καὶ Α. Φράγκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν ἀφορώντων εἰς τὰς δι’ αὐτοκινήτων μεταφοράς». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐκπροσώπου Πυροπαθῶν–Πολεμοπαθῶν Χώρας καὶ Ἀμπελοφύτου Μεσσηνίας, Κωνσταντίνου Φουρτούνη, αἰτουμένου τὴν ψήφισιν νόμου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πυροπαθῶν–πολεμοπαθῶν. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Παραρτημάτων Παλαιοημερολογητῶν Παγώνδου καὶ Πύργου Σάμου, διαμαρτυρομένων διὰ μὴ ἐπίλυσιν αἰτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ε. Ζαπάρτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Τυχεροῦ Νομοῦ Ἕβρου, αἰτουμένου ἄμεσον ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων ἐκ παγετοῦ καὶ πλημμυρῶν καὶ ἐπισκευὴν τοῦ ὑποστάντος ρωγμὴν προστατευτικοῦ ἀναχώματος πρὸς παρεμπόδισιν εἰσροῆς ὑδάτων ποταμοῦ Ἕβρου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης καὶ Ν. Τσόχας, διὰ τηλεγραφήματός των, διαμαρτύρονται διὰ διώξεις πολιτῶν παρὰ Διοικητοῦ Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Τυρνάβου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Μεσσήνης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν τοποθέτησιν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. Καλαμάτας τῶν ἐλλειπόντων ἀπὸ διετίας φώτων, ἐντὸς τῆς πόλεως Μεσσήνης. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ΕΔΕΣ–ΕΟΕΑ, αἰτουμένου υἱοθέτησιν τῶν ἐν τῷ ὑπομνήματι τῆς 17.3.1963 διαλαμβανομένων αἰτημάτων του, ἤτοι διαφώτισιν τῆς διεθνοῦς γνώμης σχετικῶς μὲ τὴν συμβολὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ψήφισιν τῆς σχετικῆς τοῦ Ζʹ Ψηφίσματος τῆς 23ης Ἰουλίου 1946 νομοθεσίας, πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐλαιοεμπόρων Ἡρακλείου, αἰτουμένου, ὅπως δοθῇ νομοθετικὴ λύσις δι’ ἑρμηνευτικῆς διατάξεως τοῦ καταβλητέου χαρτοσήμου ἐπὶ τῶν συμβάσεων «ἀκόπων ἐλαιολάδων». Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Λουτροπόλεως Μεθάνων, αἰτουμένου ἀνάκλησιν ἀποφάσεως ἐπεκτάσεως τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιφέρειαν. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1919)1963 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικοῦ μὲ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς Καπνοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1714)6.3.63 ἀπαντητικοῦ ἐγγράφου, του, ἐπὶ σχετικοῦ ἡμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 27497)188)7.2.63 ἀνέφερεν ἡμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ προσαρμογὴ τῆς Ἑλληνικῆς καπνοπαραγωγῆς πρὸς τὰς ἑκάστοτε ἀπαιτήσεις τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς εἶναι ἀπὸ τὰ κύρια μελήματα τοῦ Κράτους. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὸ Καπνολογικὸν Ἰνστιτοῦτον Δράμας ἐν τῇ ἁρμοδιότητι αὐτοῦ ὡς καθαρῶς ἐρευνητικοῦ Ἱδρύματος προβαίνει εἰς τὴν βελτίωσιν δι’ ἐπιλογῶν ἢ διασταυρώσεων τῶν ἐγχωρίων ποικιλιῶν καπνοῦ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς προσαρμογῆς τούτων εἰς τὰς ποιοτικὰς ἀπαιτήσεις τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς καὶ τῆς μεγαλυτέρας οἰκονομικῆς ἀποδόσεως διὰ τοὺς Ἕλληνας καπνοπαραγωγούς. Ἐπίσης μελετᾷ τοὺς βοτανικοὺς καὶ καλλιεργητικοὺς χαρακτῆρας πολλῶν ξένων ποικιλιῶν καπνοῦ πρὸς ἐξέτασιν τοῦ ἐνδεχομένου καλλιεργητικοῦ των ἐνδιαφέροντος ὑπὸ τὰς Ἑλληνικὰς συνθήκας. Κέντρα δοκιμαστικῆς καλλιεργείας ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνῶν Μπέρλεϋ ἔχουν συσταθῆ εἰς τὰς περιοχὰς Ἀλεξανδρείας, Κατερίνης, Πυργετοῦ, Λαρίσης, Τρικάλων, Ἀγρινίου, Καρδίτσης, Πρεβέζης καὶ Ἰωαννίνων. Ἡ καλλιέργεια καπνῶν Μπέρλεϋ ὑπὸ ἰδιωτῶν θὰ ἐπεκταθῇ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος εἰς 7.000 στρέμματα καὶ εἰς τὰς περιοχὰς κυρίως Κεντρικῆς Μακεδονίας καὶ Θεσσαλίας. Δοκιμαστικαὶ καλλιέργειαι καπνῶν Βιρτζίνια συνεχίζονται ἀπὸ ἐτῶν εἰς διαφόρους περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος. Τελευταίως διεξάγονται εἰς τὰς περιοχὰς Ἀλεξανδρείας, Πυργετοῦ, Λαρίσης, Καρδίτσης καὶ Αἰτωλοακαρνανίας. Ἐκτὸς τῶν τύπων καπνῶν Μπέρλεϋ καὶ Βιρτζίνια γίνονται ἀπὸ ἐτῶν δοκιμαστικαὶ καλλιέργειαι καπνῶν διὰ ποῦρα τόσον περιτυλίγματος ὅσον καὶ γεμίσματος. Ἡ καλλιέργεια τῶν καπνῶν Μπέρλεϋ γίνεται κατ’ ἀρχὴν εἰς περιοχὰς ἢ ἀγροὺς μακρὰν τῶν καλλιεργουμένων δι’ Ἑλληνικῶν ποικιλιῶν καπνοῦ. Εἰς ἃς περιοχὰς αἱ δύο καλλιέργειαι διενεργοῦνται εἰς μικρὰς ἀπὸ ἀλλήλων ἀποστάσεις καὶ ὑπάρχει κίνδυνος διασταυρώσεων ἔστω καὶ εἰς μικρὰν κλίμακα, ἔχει ληφθῆ πρόνοια ὁλοκληρωτικῆς κατ’ ἔτος ἀντικαταστάσεως τοῦ σπόρου τῶν δύο καλλιεργειῶν δι’ ἀπολύτως καθαροῦ τοιούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4886)1316)31.1.63 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1394)28.1.63 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὡς ἐπληροφορήθημεν ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Ἀργολίδος, αἱ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπαδημητρίου ἀναφερόμεναι πηγαὶ Κολὶ–Μπούγα καὶ Καναπίτσα, παρὰ τὴν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ Ἰνάχου, εἶναι περιοδικῆς ἐμφανίσεως, ἀμέσως ἐξηρτημέναι ἐκ τῶν βροχοπτώσεων, ἐμφανιζόμεναι μόνον κατὰ τὰ λίαν βροχερὰ ἔτη καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν δύναται νὰ στηριχθῇ ἐπ’ αὐτῶν ἡ μελέτη οἱουδήποτε σοβαροῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου. Ὡς πρὸς τὴν ἵδρυσιν ἕδρας Γεωλόγου εἰς τὸ Πανεπιστήμιον δὲν προβλέπεται ἐπὶ τοῦ παρόντος ἵδρυσίς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 763)454)16.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1227 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Παπαδημητρίου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν αὐθαίρετον κατάληψιν τμημάτων τοῦ κλήρου τῶν κληρούχων τοῦ κτήματος Διδύμων–Ἑρμιονίδος, Ἐμμανουὴλ Δρίτσα, Γεωργίου Γκιόκα καὶ Ἀθανασίου Προσύλη παρὰ τοῦ ὁμοχωρίου των Ἐμμανουὴλ Ἀντωνοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐφ’ ὅσον, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῶν συγκεντρωθέντων στοιχείων, ἐγένετο καὶ ἐκυρώθη ἡ ὁριστικὴ διανομὴ τοῦ εἰρημένου κτήματος καὶ συνεπῶς οἱ ἀνωτέρω κληροῦχοι ἀπέκτησαν τὴν κυριότητα ἐπὶ τῶν παραχωρηθέντων αὐτοῖς κλήρων, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἀνάμιξιν δύναται νὰ ἔχῃ ἐπὶ τῶν ἀναφυομένων, μεταξὺ τῶν κληρούχων τοῦ κτήματος τούτου διαφορῶν, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ὁποίων ἁρμόδια τυγχάνουν τὰ πολιτικὰ δικαστήρια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη καταχωρησθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 890 τῆς 20.11.62 περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 13558)11090)27.11.62 ὑμέτερον, ἀφορώσης εἰς τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἁλιέων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ Ν. 4169)61 «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» ἐν παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 2, παρέχει τὴν εὐχέρειαν τῆς διὰ κανονισμοῦ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως, εἰς πρόσωπα ἀσχολούμενα κατὰ κύριον ἐπάγγελμα εἰς ἄλλους κλάδους τῆς πρωτογενοῦς παραγωγῆς ὡς οἱ ἁλιεῖς. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως ταύτης ἀπὸ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων συνήντησε δυσχερείας ὡς ἐκ τῆς ἐλλείψεως στοιχείων καὶ ἡ ἐκπόνησις τοῦ κανονισμοῦ τούτου δὲν ἐπερατώθη ἐν ἀναμονῇ τῶν σχετικῶν στατιστικῶν δεδομένων τῆς ἀπογραφῆς 1961. Πάντως σημειοῦμεν ὅτι εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΟΓΑ θὰ ὑπαχθοῦν ὅσοι ἐκ τῶν ἁλιέων δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς ἑτέρους ἀσφαλιστικοὺς φορεῖς ὡς εἶναι τὸ ΙΚΑ ἢ τὸ ΝΑΤ. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει διὰ τὴν ἄμεσον συνταξιοδότησιν τούτων ἀπαιτεῖται νομοθετικὴ ρύθμισις, ἣν προβλέπομεν εἰς κατατιθέμενον ἐντὸς ὀλίγου σχέδιον νόμου ἀφορῶν εἰς τὸν ΟΓΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1810 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τῶν παραγωγῶν τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων χωρίων (Γυμνοῦ, Διδύμων κλπ.), ἐκ τοῦ λόγου ὅτι τὰ ληφθέντα ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 185)62 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, μέτρα ρυθμίσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας ἔτους 1963, καλύπτουν τὰς ἐξαγωγικὰς δυνατότητας τῆς χώρας, ὡς καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, τῶν χωρίων μόνον, ἅτινα ἐκαλλιέργησαν καπνὸν καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1962. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἀπευθυνθείσης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Ἐργασίας καὶ ἡμῖν καὶ διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2391)1656)63 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ὑπ’ ἀριθ. 1475 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2961)1954 προβλεπομένην γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπὴν διαθέσεως κονδυλίων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως τὴν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης ἀπάντησιν δώσητε ὑμεῖς. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῶν Ὀργανώσεων τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰς ἀνωτέρω Ἐπιτροπάς, συμφωνοῦμεν μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4864)19.3.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1781 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἀνάκλησις τῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτ) των Δ. Χ. τεθέντων ἐν κυκλοφορίᾳ βάσει πλαστῶν τίτλων κυριότητος, ἐπεβλήθη πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς νομιμότητος καὶ δὲν ἐστηρίχθη εἰς τήν, μὴ ἀπαραίτητον ἄλλωστε, ποινικὴν εὐθύνην τῶν κατόχων ἢ ἑτέρου προκαλέσαντος τὴν ἔκδοσιν αὐτῶν. Τὸ νόμιμον τῶν ἀνωτέρω ἀνακλητικῶν πράξεων ἐκρίθη τόσον παρὰ τοῦ Νομ. Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἐκδόσαντος τὴν ὑπ’ ἀριθ. 289)60 γνωμοδότησίν του ὅσον καὶ παρὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐκδόσαντος τὴν ὑπ’ ἀριθ. 790)60 ἀπόφασιν τῆς Ὁλομελείας του ἐπὶ συγκεκριμένης ὑποθέσεως. Ἅπασαι αἱ μέχρι σήμερον ἀνακαλυφθεῖσαι, τοιαύτης φύσεως, ὑποθέσεις παρεπέμφθησαν εἰς τὴν ποινικὴν Δικαιοσύνην τινὲς δὲ ἐκ τούτων ἔχουσιν ἐκδικασθῆ, καταδικασθέντων τῶν ὑπευθύνων. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἔχει ἐκδικάσει εἰσέτι, πλὴν μεμονωμένων ὑποθέσεων, τὰς ἀσκηθείσας ἐνώπιον αὐτοῦ προσφυγὰς λόγῳ τοῦ ὅτι οἱ φάκελλοι εὑρίσκονται εἰς τὴν εἰσαγγελίαν ἢ τὰ ἁρμόδια Ποινικὰ Δικαστήρια, ἀναστέλλον μέχρι τῆς ἐκδικάσεώς των τὰς προσβληθείσας ἀνακλητικὰς ὡς ἄνω ἀποφάσεις. Δὲν ἀποτελεῖ Ὑπηρεσιακὸν θέμα ἡ τακτοποίησις τῶν ἐκ τῶν κατόχων τῶν αὐτ)των μὴ ὑπευθύνων τῆς πλαστότητος, οἵτινες διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὑλικῆς των ζημίας, δύνανται νὰ στραφῶσι κατὰ τῶν ὑπευθύνων τῆς πλαστότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1963.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4655)15.3.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1746 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ ἁμαξοστοιχία 973 εἶναι κοινή, ἀναχωρεῖ πρωΐαν ἐκ Βόλου καὶ ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐπιβατικὴν καὶ ἐμπορευματικὴν κίνησιν ἐκ Βόλου καὶ ἐνδιαμέσων σταθμῶν πρὸς Φάρσαλα, Καρδίτσαν, Τρίκαλα, Καλαμπάκαν καὶ ἐνδιαμέσους σταθμούς. 2. Οἱ ἐπιβάται οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς γραμμῆς Βόλου — Καλαμπάκας οἱ ὁποῖοι προορίζονται διὰ σταθμοὺς τῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης καὶ ἀντιθέτως ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐκλέγουν τὸ κατάλληλον δρομολόγιον ἐκ τῆς ἀφετηρίας των ὥστε εἰς τὸν σταθμὸν Παλαιοφαρσάλων νὰ δύνανται, ἄνευ ἀναμονῆς, νὰ ἐπιβαίνουν τῆς ἀνταποκρινομένης πρὸς ταύτην ἁμαξοστοιχίας Ἀθηνῶν– Θεσσαλονίκης ἐὰν οὗτοι προορίζονται διὰ σταθμοὺς πρὸς Θεσσαλονίκην ἢ νὰ ἐκλέγουν τὴν Θεσσαλονίκης–Ἀθηνῶν, ἐὰν προορίζωνται διὰ σταθμοὺς πρὸς Ἀθήνας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3645)27.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1623 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, ἐν σχέσει μὲ τὴν λεωφορειακὴν σύνδεσιν τῶν χωρίων Κάτω Μετόχι καὶ Ἁγ. Χαράλαμπος τῆς Κοινότητος Κάτω Μετοχίου, ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1529)27.2.63 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Νομαρχίαν Λασηθίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἐν κεκυρωμένῳ ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6311)15.3.63 ἀναφορὰν τῆς ἐν λόγῳ Νομαρχίας, δι’ ἧς παρέχονται πληροφορίαι ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΛΑΣΗΘΙΟΥ

ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. 6311

Ἐν Ἁγ. Νικολάῳ τῇ 15.3.1963 Περίληψις: Περὶ τῆς λεωφορειακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν χωρίων Κάτω Μετοχίου–Ἁγ. Χαραλάμπους. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν Γραφ. κ. Ὑπουργοῦ Ἀθήνας. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1529)27.2.63 Δ)γῆς ὑμῶν λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22633)17.10.62 ἀποφάσεως ἡμῶν περὶ καθορισμοῦ ὑποχρεωτικῶν χειμερινῶν δρομολογίων τῶν λεωφορείων τοῦ 38ου ΚΤΕΛ, ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν, ὁρίζεται ὅτι ἡ λεωφορειακὴ γραμμὴ τῆς Κοινότητος Κάτω Μετοχίου θὰ ἐκτελῆται καθ’ ἑκάστην Κυριακήν, Τρίτην. Πέμπτην καὶ Σάββατον. Ἐπειδὴ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 26808)12.11.62 ἡμετέρας ἀποφάσεως ἐδρομολογήθη ἕτερον λεωφορεῖον τοῦ αὐτοῦ ΚΤΕΛ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν μαθητῶν τῶν Κοινοτήτων τοῦ Ὀροπεδίου Λασηθίου τῶν φοιτώντων εἰς τὸ Γυμνάσιον Τζερμιάδων μὲ ἀφετηρίαν τὴν Κοινότητα Κάτω Μετοχίου, τὸ ὁποῖον ἐκτὸς τῶν μαθητῶν, ἐξυπηρετεῖ καὶ τοὺς ἐπιβάτας τῆς Κοινότητος Κάτω Μετοχίου καὶ συνοικισμοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους. Ἐπειδὴ λόγω τοῦ χειμῶνος ἡ βατότης τῆς ὁδοῦ Κάτω Μετοχίου–Πλάτης ἦτο κακὴ καὶ ἐπειδὴ ἐπίσης λόγω τοῦ χειμῶνος δὲν ὑπάρχει ἐπιβατικὸν κοινὸν ἐκ τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος, τὸ 38ον ΚΤΕΛ ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ διακόψῃ τὸ κανονικὸν δρομολόγιον καὶ νὰ ἐκτελῇ μόνον τὸ δρομολόγιον τὸ ἐξυπηρετοῦν τοὺς μαθητὰς καὶ συγχρόνως καὶ τοὺς ἐπιβάτας τοὺς ὁποίους μετέφερε μέχρι τῆς Κοινότητος Πλάτης ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπέβαινον εἰς τὸ Λεωφορεῖον τοῦ κανονικοῦ δρομολογίου πρὸς Νεάπολιν καὶ Ἅγ. Νικόλαον. Ἤδη ἐκτελεῖται τόσον τὸ κανονικὸν δρομολόγιον ὅσον καὶ τὸ δρομολόγιον τοῦ Σχολικοῦ Λεωφορείου. Συνημμένως ἐπισυνάπτομεν καὶ ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 61)9.3.62 σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ 38ου ΚΤΕΛ.

Ὁ Νομάρχης

Α. ΤΑΣΟΥΛΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4651)15.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1741 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν ὑπὸ τῶν λεωφορείων τοῦ 7ου ΚΤΕΛ Ἀργολίδος τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Σκαφιδάκι Ἄργους ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 2024)16.3.1963 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Νομαρχίαν Ἀργολίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἐν κεκυρωμένῳ ἀντιγράφω τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6472)23.3.63 τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς ἐν λόγῳ Νομαρχίας, δι’ ἧς παρέχονται πληροφορίαι ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

Ἐκ Ναυπλίου Ἀριθ. πρωτ. 6472. Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν Γραφεῖον Ὑπουργοῦ Ἀθήνας Ἐπὶ 2024)16.3.63 ὑμετέρας, ἀναφέρομεν κάτωθι συγκοινωνία Σκαφιδακίου ἐξετελεῖτο πάντοτε τρὶς τῆς ἑβδομάδος Στόπ. Μέχρι σήμερον οὐδὲν στοιχεῖον προέκυψε συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς πυκνώσεως ἄνω συγκοινωνίας Στόπ. Πρόκειται περὶ οἰκισμοῦ μὴ παρουσιάζοντος ἐπαρκὲς μεταφορικὸν ἔργον δικαιολογοῦν καθημερινὴν συγκοινωνίαν. Νομάρχης ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4713)15.3.63 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1756 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἐν σχέσει μὲ τὴν πλημμελῆ συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν ὑπὸ τῶν λεωφορείων τοῦ 7ου ΚΤΕΛ Ἀργολίδος εἰς τὴν γραμμὴν Ἄργους–Λιμνῶν, ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1056)18.3. 63 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Νομαρχίαν Ἀργολίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἐν κεκυρωμένῳ ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6525)23.3.63 τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς ἐν λόγῳ Νομαρχίας, δι’ ἧς παρέχονται πληροφορίαι ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

Ἐκ Ναυπλίου Ἀριθ. πρωτ. 6525. Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν Γραφεῖον Ὑπουργοῦ Ἀθήνας Ἐπὶ 2056)18.3.1963 ὑμετέρας, ἀναφέρομεν κάτωθι θέσις Πηγάδι Λιμνῶν εἶναι τέλος ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Ἄργους καὶ ἀρχὴ οἰκισμοῦ, Κοινότης Λιμνῶν ἤδη διὰ δανείου προβλέπει τακτοποίησιν ἄνω ὁδοῦ ἥτις ἐπιτρέψῃ προσπέλασιν λεωφορείου μέχρι πλατείας, σύνδεσις Λιμνῶν μὲ ἡμιδιανοιγὲν τμῆμα ὁδοῦ Ἁγιομορίου εἶναι ἀδύνατος ἐλλείψει πιστώσεων. Νομάρχης ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4714)15.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1757 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τοῦ ἀπὸ 11.5.55 Β. Διατάγματος (Φ.Ε.Κ. 126) 20.5.55) συνεστήθη παρὰ τῇ Κοινότητι Ἀλέας Ταχ. Γραφεῖον Γʹ Τάξεως, τοῦ ὁποίου μέχρι σήμερον δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἐπάνδρωσις, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης μεγάλης ἐλλείψεως προσωπικοῦ. Ἤδη, διὰ καταρτισθέντος σχεδίου νόμου προβλέπεται ἡ αὔξησις τοῦ προσωπικοῦ, μετὰ δὲ τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐπιψήφισίν του, θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ τοποθέτησις παρὰ τῷ ὡς ἄνω Ταχ. Γραφείῳ Προϊσταμένου ὡς καὶ διανομέως, πρὸς ἔναρξιν τῆς λειτουργίας του. 2. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Ἀργολίδος, παρέχονται αἱ κάτωθι πληροφορίαι: α) Ἡ Κοινότης Μαλανδρενίου συνδέεται μετὰ τοῦ Ταχ. Γραφείου Λυρκείας. Εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ προσεχοῦς ἔτους θὰ περιληφθῇ ἡ ἀπ’ εὐθείας τηλεφωνικὴ σύνδεσις αὐτῆς μετὰ τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου Ἄργους. β) Ἡ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία τῶν Κοινοτήτων Σκοτεινῆς Ἀργολίδος καὶ Κανδήλας Ἀρκαδίας διεξάγεται μέσῳ τῶν Ταχ. Γραφείων Γκούρας καὶ Δάρα, τὰ ὁποῖα συνδέονται μεταξύ των διὰ κατασκευασθείσης νέας γραμμῆς. Ἡ ἀπ’ εὐθείας τηλεφωνικὴ σύνδεσις τῶν ὡς ἄνω γειτονικῶν Κοινοτήτων θὰ περιληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπεκτάσεως τοῦ κοινοτικοῦ δικτύου τοῦ προσεχοῦς ἔτους. γ) Τὸ χωρίον Πλατάνι συνδέεται μετὰ τοῦ χωρίου Γαλατᾶ. Ἤδη προβλέπεται ἡ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους πραγματοποίησις τῆς τηλεφωνικῆς συνδέσεως τοῦ χωρίου Γαλατᾶ μετὰ τοῦ χωρίου Ψάρι, μέσῳ τῆς ὁποίας θὰ ἀποκατασταθῇ καὶ ἡ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία τοῦ χωρίου Πλατάνι μετὰ τοῦ τοιούτου Ψάρι. δ) Τὸ ζήτημα τῆς λειτουργίας τῶν Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων τῆς περιοχῆς Λυρκείας, εἶναι γενικώτερον, ὅπως δὲ εἶναι φανερόν, ἡ λειτουργία τῶν Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν ἐπιβλεπόντων αὐτὰ Τηλεπικοινωνιακῶν Κέντρων καὶ Γραφείων. Ἡ διάρκεια ὅμως λειτουργίας τῶν τελευταίων τούτων εἶναι κατ’ ἀνάγκην περιωρισμένη, διότι ταῦτα εἶναι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, Γραφεῖα μονοπρόσωπα καὶ γενικῶς λειτουργοῦσι μὲ ἠλαττωμένον προσωπικόν, ἡ παράτασις δὲ τῆς λειτουργίας αὐτῶν καθ’ ὅλον τὸ 24ωρον θὰ συνεπήγετο μεγάλας δαπάνας καὶ αὔξησιν τοῦ προσωπικοῦ δυσανάλογον πρὸς τὴν κίνησιν, τὴν ὁποίαν ἐξυπηρετοῦσι. Ἡ συνεχὴς λειτουργία τῶν Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων, ὡς ἄλλωστε καὶ τῆς τοιαύτης τῶν μικρῶν Τηλεπικοινωνιακῶν Κέντρων καὶ Γραφείων, δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἄλλως εἰ μὴ διὰ τῆς βαθμιαίας ἐπεκτάσεως τῆς αὐτομάτου τηλεφωνίας καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἤρχισεν ἤδη καὶ συνεχίζεται μὲ ὁλονὲν ἐπιταχυνόμενον ρυθμόν, συναρτήσει καὶ τῶν ὑφισταμένων πρὸς τοῦτο δυνατοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 95)9.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1699 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου, Γ. Λαμπράκη κλπ., σχετικῶς μὲ τιμὰς ἐξαγομένων λεμονίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ὑπὸ τῶν παραγωγῶν τῶν σπουδαιοτέρων παραγωγικῶν περιφερειῶν ἐπιτευχθεῖσαι τιμαὶ κατὰ καθαρὸν χιλιόγραμμον ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου ἕως 28 Φεβρουαρίου 1963, κατὰ τὰ ὑπὸ τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν μας παρεχόμενα στοιχεῖα, εἶναι αἱ ἀκόλουθοι:

Αἱ ὑπὸ τῶν ἐξαγωγέων ἐπιτευχθεῖσαι κυριώτεραι τιμαὶ εἰς δολλάρια κατὰ τόννον, εἰς τὰς σημαντικὰς καταναλωτικὰς ξένας ἀγορὰς λεμονίων μας, κατὰ τὰ παρὰ τῶν Ἐμπορικῶν Ἐπιμελητηρίων καὶ Τελωνείων παρεχόμενα στοιχεῖα εἶναι αἱ ἑξῆς: 1–15.1.1963 α) Εἰς χώρας Ἀνατολ. Εὐρώπης:

β) Εἰς χώρας τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης:

16–13.1.1963 α) Εἰς χώρας Ἀνατολ. Εὐρώπης:

β) Εἰς χώρας τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης:

1–15.2.1963 α) Εἰς χώρας Ἀνατολ. Εὐρώπης:

β) Εἰς χώρας Κεντρικῆς Εὐρώπης:

15–28.2.1963 α) Εἰς χώρας Ἀνατολ. Εὐρώπης:

βʹ) Εἰς χώρας Κεντρικῆς Εὐρώπης

Εἰς τὰς ἀνωτέρω τιμὰς ἀγορᾶς τῶν λεμονίων ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς δέον ὅπως προστεθοῦν ἅπαντα τὰ ἔξοδα τοῦ ἐξαγωγέως ἀπὸ παραλαβῆς τοῦ προϊόντος ἀπὸ τὸν παραγωγὸν μέχρι παραδόσεως τούτου συσκευασμένου ἐπὶ αὐτοκινήτου ἢ ἐπὶ βαγονίου ἢ ἐπὶ πλοίου εἰς τὸν συμφωνηθέντα τόπον ἢ λιμένα παραδόσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ ἢ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἰς τοὺς παραγωγοὺς τοὺς διαθέσαντας κατὰ τὰ ἀνωτέρω τὸ ἐξαχθὲν προϊόν των εἰς τὴν 1.70 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον θὰ καταβληθῶσιν εἰς τούτους βάσει τῆς σχετικῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὑπὸ τοῦ Κράτους μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δραχμαὶ 3,30 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1751 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου περὶ ἧς διαλαμβάνει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4708)3585)15.3.63 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: αʹ) Κατ’ ἀρχὴν οὐδόλως καθυστερεῖ ἡ πληρωμὴ τῶν δικαιούχων ἀποζημιώσεως κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 4178)2961, δεδομένου ὅτι, δι’ ἁπάσας τὰς τελεσιδίκους ἀποφάσεις τῶν Πρωτοδικείων, δι’ ἃς δὲν προέκυψαν ἀντίθετα στοιχεῖα ἐκ τῶν οἰκείων συνταξιοδοτικῶν φακέλλων, ἔχουσιν ἐκδοθῆ αἱ σχετικαὶ ἐντολαὶ πληρωμῆς τῶν δικαιούχων μέσῳ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. βʹ) Εἰδικώτερον διὰ τὰς περιπτώσεις εἰς ἃς ἀναφέρεται ἡ ὡς ἄνω ἐρώτησις διεπιστώθησαν, ἐκ τῆς ἐρεύνης, τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τὰς περιπτώσεις τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1079)62 καὶ 862) 1962 ἀποφάσεων τοῦ Πρωτοδικείου Ναυπλίου δι’ ὧν ἀναγνωρίζεται δικαίωμα ἀποζημιώσεως κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 4178)61, ἔχει ἤδη διαταχθῆ ἡ πληρωμὴ παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τῶν διὰ τῶν ἀποφάσεων τούτων ἀναγνωρισθέντων δικαιούχων, ἐκδοθεισῶν πρὸς τούτοις τῶν ὑπ’ ἀριθ. 43443)44 καὶ 101373 ἀντιστοίχων ἐντολῶν πληρωμῆς, ἀπὸ 5ης Δεκεμβρίου 1962 καὶ 11ης Φεβρουαρίου 1963. 2. Διὰ τὰς περιπτώσεις τῶν ὑπολοίπων ἀποφάσεων δὲν ἐγένετο ἐνέργεια πληρωμῆς διότι διὰ τὰς περιπτώσεις ταύτας προέκυψαν βάσιμοι ἐνδείξεις ὅτι, αἱ ἐνώπιον τῶν Πρωτοδικείων τοῦ Κράτους γενόμεναι κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 4178)61 μαρτυρικαὶ καταθέσεις δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰ ἀληθῆ περιστατικὰ καὶ τοῦτο διότι κατὰ τὸν γενόμενον ἔλεγχον τοῦ περιεχομένου τῶν ἀποφάσεων τούτων, ἐν ἀντιπαραβολῇ πρὸς τά, παρὰ τῶν ἰδίων ἐνδιαφερομένων στοιχεῖα, εἰς ἀνύποπτον χρόνον, πρὸς συνταξιοδότησίν των, παρουσιάσθησαν διαφοραὶ ἀναιροῦσαι ἄρδην τὰς προσφάτους μαρτυρικὰς καταθέσεις, ὡς σημειοῦται κατωτέρω δι’ ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν. 1. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 699)62. Καλλιόπη Μάντζαρη. Ὁ Χρῆστος Μάντζαρης ἐντεταγμένος εἰς τὴν ὀργάνωσιν ΕΑΜ–ΟΠΛΑ καὶ εὐθυνόμενος διὰ συλλήψεις, μεταγωγὰς καὶ ἐκτελέσεις πολλῶν ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, ἐν οἷς καὶ τοῦ ἰατροῦ Χρήστου Τόλια κατοίκου Λυγουρίου, ὃν μετέφερεν εἰς Λίμνες Ἄργους ἔνθα καὶ τὸν ἐξετέλεσαν, συνελήφθη ἔνοπλος ὑπὸ Γερμανῶν στρατιωτῶν καὶ ἐξετελέσθη ὑπὸ τούτων κατὰ τὴν διάρκειαν ἐκκαθαριστικῶν ἐπιχειρήσεων μεταξὺ Ἐλασιτῶν καὶ Γερμανῶν στρατιωτῶν τὴν 3ην Ἰουνίου 1944. 2. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 673)62. Μαριγὼ Μπουρέκα. Ὁ Ἀνδρέας Μπουρέκας ἀντάρτης τοῦ ΕΛΑΣ, βεβαιούμενον τοῦτο καὶ ὑπὸ τῆς μητρός του ἐγγράφως, ἀνήκων εἰς τὴν ὁμάδα τοῦ Καπετὰν «Κύκλωπα» καὶ ἐνεχόμενος διὰ πράξεις τοῦ κοινοῦ Π. Δ. εἰς βάρος φιλησύχων πολιτῶν συνελήφθη κατὰ γενομένην συμπλοκὴν μετὰ Γερμανικοῦ ἀποσπάσματος καὶ ἐξετελέσθη ὑπὸ τούτου. 3. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 885)62. Γεωργοπούλου Τούλα. Ὁ υἱός της Ἀριστομένης ὑπηρετῶν οἰκειοθελῶς ὡς μόνιμον στέλεχος τοῦ ΕΛΑΣ καὶ βαρυνόμενος μὲ τὴν κατηγορίαν ὅτι διετέλεσεν εἰσαγγελεὺς τοῦ ΕΛΑΣ εἰς τὴν περιοχὴν Ναυπλίου συνελήφθη ὑπὸ τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας καὶ ἐξετελέσθη ὑπὸ τούτων τὴν 4.6.1944. 4. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 1109)62. Μπάρδης Ἰωάννης. Οὗτος ἀνήκων εἰς τὸν ΕΛΑΣ ὡς ἔνοπλος ἀντάρτης ἐτραυματίσθη εἰς συμπλοκὴν μετὰ Γερμανῶν. 5. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 284)62, Βελλιώτου Αἰκατερίνη. Ὁ Γεώργιος Βελλιώτης ἐντεταλμένος εἰς τὸν ΕΛΑΣ ἐφονεύθη εἰς ἐκκαθαριστικὰς ἐπιχειρήσεις στρατιωτικοῦ Γερμανικοῦ τάγματος ἐναντίον τοῦ ΕΛΑΣ. 6. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 1073)62. Παν. Καζᾶ. Ὁ Γεώργιος Καζᾶς ἀντάρτης κομμουνιστὴς κατὰ γενομένας ἐκκαθαριστικὰς ἐπιχειρήσεις ὑπὸ Γερμανῶν συνελήφθη καὶ ἐξετελέσθη ὑπὸ τούτων. 7. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 970)62. Γεωργίτσα Παπακωνσταντίνου. Ὁ Κωνσταντῖνος Παπακωνσταντίνου ἐντεταγμένος εἰς τὸν ΕΛΑΣ ἐφονεύθη εἰς συμπλοκὴν μετὰ Γερμανῶν στρατιωτῶν κατὰ τὴν διάρκειαν ἐκκαθαριστικῶν ἐπιχειρήσεων ὑπὸ τῶν τελευταίων. 8. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 884)62. Γεωργία Τσιρτσίκου. Ὁ Γεώργιος Τσιρτσῖκος τυγχάνων σημαῖνον ἡγετικὸν κομμουνιστικὸν στέλεχος ἀχτιδικὸς γραμματεὺς ἐνεργῶν ἐκβιαστικὰ μέτρα ἐναντίον ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, μέλος ἐπισιτιστικῆς ἐπιτροπῆς καὶ σύνδεσμος τῶν ὀργανώσεων τούτων τῶν περιφερειῶν Πορτοχελίου–Κρανιδίου– Σπετσῶν καὶ διωκόμενος συνεχῶς διὰ τὴν δρᾶσιν του ταύτην κατέφυγεν εἰς Σπέτσας ἔνθα συλληφθεὶς ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ἐξετελέσθη δι’ ἀπαγχονισμοῦ τὴν 12 Ἰουνίου 1944. 9. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 871)62. Μαρία Τάρλα. Ὁ Δημήτριος Λαγὸς καταδικασθεὶς ὑπὸ Γερμανικοῦ Στρατοδικείου εἰς θάνατον ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι προέβαλε κατὰ Γερμανῶν στρατιωτῶν ἔνοπλον ἀντίστασιν ἐξετελέσθη ὑπὸ τούτων. 10. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 1008)62. Φωτούλα Βελλοπούλου. Ὁ Σωτήριος Βελλόπουλος τυγχάνων ἡγετικὸν στέλεχος τοῦ ΕΛΑΣ ὑπὸ τὸ ψευδώνυμον καπετὰν «Ζάρας» συνελήφθη ὑπὸ τῶν Γερμανικῶν ἀρχῶν κατοχῆς καὶ ἐξετελέσθη διὰ τὴν δρᾶσιν του ταύτην. 11. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 1132)62. Πετρούλα Γρίβα. Οἱ Ἐμμανουὴλ Ἠλιόπουλος καὶ Γεώργιος Ἠλιόπουλος ἐντεταγμένοι ἀμφότεροι εἰς τὸ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ ὁ πρῶτος χαρακτηριζόμενος ὡς φανατικὸς κομμουνιστὴς ὁ δὲ δεύτερος ὡς φρούραρχος τοῦ ΕΛΑΣ τοῦ χωρίου Λυρκεία–Ἄργους. Κατὰ μῆνα Ἰούνιον 1944 ἀνεπτύχθη εἰς τὴν περιφέρειαν τούτων μεγάλη δρᾶσις τῶν ἀνταρτῶν κομμουνιστῶν διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἐδιώκοντο οὗτοι ὑπὸ τῶν Γερμανῶν στρατιωτῶν. Οὕτω καταδιωκόμενοι κατέφυγον εἰς Κουτσοπόδιον Ἄργους ἔνθα οἱ Γερμανοὶ στρατιῶται τοὺς συνέλαβον καὶ τοὺς ἐξετέλεσαν. 12. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 677)62. Βασιλικὴ Μυλωνᾶ. Ὁ Δημήτριος Μυλωνᾶς ἐντεταγμένος εἰς τὸν ΕΛΑΣ καὶ φρούραρχος ὢν τοῦ ΕΑΜ εἰς τὸ χωρίον Στέρνα Ἄργους συνελήφθη ὑπὸ τῶν Γερμανῶν στρατιωτῶν κατὰ τὴν διάρκειαν ἐκκαθαριστικῶν ἐπιχειρήσεων κατὰ τῶν ἀνταρτῶν καὶ ἐξετελέσθη ὑπὸ τούτων τὴν 21ην Μαΐου 1944. 13. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 1228)62. Γεώργιος Σκινδήλιας. Ὁ Γεώργιος Σκινδήλιας, καθ’ ἃ προκύπτει ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8101)31)Ζ3)11.8)5.3.1947 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ διαπίστωσις τοῦ τόπου, τοῦ χρόνου καὶ τῶν συνθηκῶν τοῦ θανάτου τούτου καθὼς καὶ ἡ κατάταξις τούτου εἰς τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας, ἀντιθέτως κατὰ τὴν ἔνορκον προανάκρισιν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1945 καταταγεὶς εἰς τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας Ναυπλίου καὶ συκοφαντηθεὶς ὡς κομμουνιστὴς συνελήφθη ὑπὸ τῶν Γερμανῶν καὶ ἐξετελέσθη τὸν Ἰούνιον 1944. 14. Ἀπόφασις Πρωτοδικείου Ναυπλίου 413)62. Γεώργιος Μῶρος. Ἡ Γιαννούλα Μώρου ἐφονεύθη εἰς τὰ κρατητήρια τοῦ Τάγματος Ἀσφαλείας Ἄργους συνεπεία ἐκπυρσοκροτήσεως τοῦ ὅπλου τοῦ στρατιώτου Νικολάου Μουγοπέτρου. Διὰ τὰς ἀνωτέρω περιπτώσεις δὲν ἔχουσιν ἐφαρμογὴν αἱ διατάξεις περὶ ἀναγνωρίσεως δικαιώματος ἀποζημιώσεως, ἄρθρον 3 παρ. 4 Ν.Δ. 4178)61. Κατὰ τῶν ἀποφάσεων τούτων θέλει προβλεφθῆ ἡ ἄσκησις τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἀναθεωρήσεως. 3. Διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1074)62 ἀποφάσεως τοῦ ἰδίου Πρωτοδικείου ἐνηργήθη ἀλληλογραφία πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ φακέλλου ἀριθ. ἐγγράφου 58626)28.2. 1963. 4. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1248)62, 1185)62 καὶ 1128)62 ὅμοιαι ἀποφάσεις, ἀναφέρονται εἰς περιπτώσεις αἵτινες ἐστηρίχθησαν εἰς αἰτήσεις ὑποβληθείσας μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ. 4178)61. Ἤδη ἐπικειμένης τῆς κυρώσεως νομοθετικῶς τῆς ΠΥΣ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας ἐγένοντο δεκταὶ αἱ αἰτήσεις εἰς ἃς ἀναφέρονται αἱ ἀποφάσεις αὗται, θέλει διαταχθῆ ἡ πληρωμὴ εἰς τοὺς δικαιούχους τούτους, εὐθὺς ὡς δημοσιευθῆ τὸ σχετικὸν Νομοθετικὸν Διάταγμα, ἐφ’ ὅσον δὲν προκύψουσιν εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας ἐμπόδια ὅμοια ὡς τὰ ἀνωτέρω ἐκτιθέμενα. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἔχουσιν ἐνημερωθῆ προφορικῶς ἐπὶ τῶν ἐκτιθεμένων ἀνωτέρω, καὶ δὴ οἱ περισσότεροι ἐκ τούτων κατ’ ἐπανάληψιν, δεδομένου ὅτι παρακολουθοῦν οὗτοι συνεχῶς τὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑποθέσεών των τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΠ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5094)3959 ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1804 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ντάγγα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ μέτρον προσαυξήσεως τῶν ἀποδοχῶν λόγῳ τριετιῶν ἐπεξετάθη καὶ εἰς τοὺς ὁπλίτας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 602)1962 Β. Διατάγματος. 2. Ἡ ἀσφάλισις τῶν Κρατικῶν αὐτοκινήτων ἀποτελεῖ γενικώτερον Κυβερνητικὸν μέτρον. 3. Εἰς τὰ κατώτερα Ἀστυνομικὰ ὄργανα παρέχεται ἐπίδομα ἐπιφυλακῆς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς πέραν τῶν ὡρῶν ἐργασίας ἀπασχολήσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 118569 π.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ. ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 19860 ἐ.ἔ. ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 19860 Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1963 Πρὸς τὸ Σὸν Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Γεν. Δ)νσιν Σωφρ. Δ)νσεως Ἐνταῦθα Λαμβάνω τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 118568) 26.11.1962 καὶ 15027)4.3.63 παραγγελιῶν ὑμῶν, ν’ ἀναφέρω ὅτι παρὰ τῆς ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ὑπεβλήθησαν ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ ἔτους 1962 ἕως τέλους τοῦ αὐτοῦ ἔτους, πέντε μηνύσεις κατὰ τοῦ Χαρ. Τσαούσογλου, ὑπευθύνου τῆς Ἑταιρείας «Προμηθεὺς» ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μὲν μία χαρακτηρισθεῖσα ὡς παράβασις τοῦ Α. Ν. 690)45 προσδιωρίσθη εἰς τὴν δικάσιμον τῆς 28 Ἰανουαρίου 1963 τοῦ Γʹ Μονομελοῦς Πλημ)κείου, αἱ δὲ ὑπόλοιποι τέσσαρες χαρακτηρισθεῖσαι ὡς παραβάσεις τῶν ὡρῶν ἐργασίας προσδιωρίσθησαν εἰς τὴν δικάσιμον τοῦ Αʹ Μονομελοῦς Πλημ)κείου τῆς 27 Μαΐου 1963. Εὐπειθέστατος

Ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημ)κῶν

ΘΩΜΑΣ ΧΑΤΖΙΚΟΣ

Ἀντ)λεὺς Ἐφετῶν VII) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Θ. Γιαννοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4791)18.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1760 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Θ. Γιαννοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς γνωστὸν ἡ ἀποξήρανσις καὶ ἀποστράγγισις τῶν ἐκτάσεων τῆς τέως λίμνης Γιαννιτσῶν καὶ τῶν ἑλῶν τοῦ ποταμοῦ Λουδία ἐπετεύχθη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1933 διὰ τῶν ἐκτελεσθέντων ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας ΦΑΟΥΝΤΕΣΙΟΝ μεγάλων παραγωγικῶν ἔργων τῆς Μακεδονίας. Τὸ δεύτερον ἀποστραγγιστικὸν δίκτυον συνεπληρώθη ὑπὸ τῆς ΕΤΤΕΜ μετὰ δὲ τὴν Γερμανικὴν κατοχὴν ὑπὸ τῆς

ΥΣΤΕΜ.

Λόγῳ ὅμως τῆς χαμηλῆς στάθμης τῶν ἀποστραγγιζομένων παρὰ τὸν Λουδία περιοχῶν καὶ τῆς κατὰ τὰ διαρρεύσαντα ἔτη συνιζήσεως τῶν ἐδαφῶν ὡς καὶ προσχώσεών τινων εἰς τὴν κοίτην τοῦ Λουδία, ἐδυσχεραίνετο πολὺ ἡ ἀποστράγγισις τῶν ἐκτάσεων αὐτῶν. Κατόπιν τούτου, ἐν ἔτει 1951, ἡ Ὑπηρεσία ἡμῶν προέβη εἰς τὸν καθαρισμὸν τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ Λουδία καὶ τῆς κυρίας διώρυγος τῆς Λίμνης καὶ τὴν κατασκευὴν ἑκατέρωθεν αὐτῶν ἀναχωμάτων, ὡς καὶ τὴν κατασκευὴν τῆς τάφρου Δροσεροῦ. Οὕτω καθ’ ὅλα τὰ διαρρεύσαντα ἔκτοτε ἔτη ἡ κοίτη τοῦ Λουδία ἐλειτούργησε κανονικῶς χωρὶς νὰ σημειωθοῦν ὑπερχειλίσεις τῶν πλημμυρικῶν ὑδάτων. Ἐπειδὴ ὅμως αἱ χαμηλαὶ περιοχαὶ δυσκόλως ἀποστραγγίζονται αἱ συνταχθεῖσαι ἐσχάτως μελέται τῶν ἀρδευτικῶν καὶ ἀποστραγγιστικῶν ἔργων τῆς περιοχῆς τέως λίμνης Γιαννιτσῶν προβλέπουσι τὴν κατασκευὴν ἀντλιοστασίων διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτυγχάνεται ἡ πλήρης ἀποστράγγισις τῆς περιοχῆς. Ἐκτὸς τούτου ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ὅλης μελέτης ἀξιοποιήσεως τῆς πεδιάδος Θεσσαλονίκης ἐμελετήθη ἡ αὔξησις τῆς ἀποχετευτικότητος τοῦ ποταμοῦ Λουδία δι’ ἐκβαθύνσεως καὶ διαπλατύνσεως αὐτοῦ. Ἡ τελευταία αὕτη ἐργασία θὰ ἐκτελεσθῇ εἰς δύο στάδια τὸ δὲ πρῶτον στάδιον αὐτῆς, τὸ ἀφορῶν τὴν διευθέτησιν τοῦ κάτω τμήματος τοῦ ποταμοῦ, εὑρίσκεται ἤδη ἐν ἐκτελέσει. Ὡς πρὸς τὸν προγραμματισμὸν τῶν μελετηθέντων ἔργων πλήρους ἀποστραγγίσεως καὶ ἀρδεύσεως τῆς περιοχῆς τέως λίμνης Γιαννιτσῶν, μετὰ τοῦ ἀγροτικοῦ ὁδικοῦ δικτύου, θὰ ἐπιδιωχθῇ κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη ἡ πρόταξις τῶν πλέον ἀπαραιτήτων βασικῶν ἔργων ἀποστραγγίσεως (ἀντλιοστασίων) ὡς καὶ κεντρικῶν ἀγροτικῶν ὁδῶν καθ’ ὅτι ὁ προγραμματισμὸς τῶν ἔργων, ὡς ἦτο φυσικόν, ἤρχισεν ἐκ τῆς ὑπερκειμένης περιοχῆς, λόγῳ τοπογραφικῆς διαμορφώσεως. Αἱ σημειωθεῖσαι κατὰ τὴν τρέχουσαν χειμερινὴν περίοδον κατακλύσεις εἰς τὴν περιοχὴν τέως λίμνης Γιαννιτσῶν, περιορισθεῖσαι ἤδη σημαντικῶς, ὀφείλονται εἰς τὰς ἐξαιρετικῆς ἐντάσεως βροχοπτώσεις καὶ χιονοπτώσεις καὶ οὐχὶ εἰς ἐλλειπῆ συντήρησιν τοῦ στραγγιστικοῦ δικτύου καὶ τοῦ ποταμοῦ Λουδία καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐχορηγήθη σχετικὴ πίστωσις ἐκ τῶν πιστώσεων συντηρήσεως τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων διὰ τὴν ἄρδευσιν τῆς περιοχῆς Κάτω Ἀχελώου κλπ.

§6Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων τὴν πορείαν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων διὰ τὴν ἄρδευσιν τῆς περιοχῆς Κάτω Ἀχελώου. Ἐπίσης, θὰ ἤθελα νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν πορείαν τῶν ἔργων διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς σήραγγος τῆς Λυσιμαχίας καὶ ἂν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἕνα χιλιόμετρον ἐστοίχισεν 80 ἑκατομμ. δραχμὰς καὶ ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν ρυθμὸν τὸ ὅλον ἔργον θὰ στοιχίσῃ 600 ἑκατομμύρια δραχμὰς ἀντὶ τῶν 86 ἑκατομμυρίων ποὺ εἶχε προβλεφθῆ. Ἐπίσης, ἐὰν ἐπιβάλλεται ἢ ὄχι ἡ διάνοιξις τῆς σήραγγος κατόπιν τῆς ἀποφάσεως κατασκευῆς τοῦ φράγματος εἰς τὸν Ἀχελῷον. Βάσει ποίας μελέτης ἔγινε τὸ φράγμα τοῦ Ἀχελώου. Πῶς ἐξηγεῖ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὁ οἰκίσκος τοῦ φύλακος εἰς τὸ φράγμα τοῦ Ἀχελώου ἐστοίχισε 400.000 δραχμάς; Διατί δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐπισήμως διατυπωθεῖσα ἄποψις τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου διὰ τὴν γεωλογικὴν ἔρευναν τοῦ ἐδάφους πρὶν ἀρχίσουν τὸ ἔργον ἀλλ’ ἐπροχώρησαν εἰς τοῦτο ἐπιπολαίως, ἄνευ γεωτρήσεως. Ποῖα μέτρα θὰ λάβῃ διὰ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου, κ. Κανελλόπουλον, ὅστις ἐπισήμως ἐδήλωσεν ὅτι ἡ σῆραγξ θὰ διανοιγῇ μέσῳ συμπαγοῦς πετρώματος, ἐνῷ προέκυψε ρέουσα γῆ. Πῶς συμβαίνει καὶ ἡ μελέτη ἀνετέθη εἰς τὸν Καθηγητὴν κ. Ρωμαΐδην, εἰς τὸν ὁποῖον κατεβλήθησαν 10.000.000, ἐνῷ βάσει τοῦ ἄρθρου 102 τοῦ Συντάγματος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λάβῃ πέραν τοῦ διπλασίου τῶν ἐτησίων ἀποδοχῶν του; Ἐπίσης ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διετύπωσε σοβαρὰς ἐπιφυλάξεις καὶ ἐζήτησε τὴν διακοπὴν τοῦ ἔργου τῆς διανοιγομένης σήραγγος.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§8Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§10Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, τὸ γενικὸν σχέδιον γεωργικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς πεδιάδος τοῦ Κάτω Ἀχελώου, ἐγένετο ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἑταιρείας ΝΑΠΕΝ τὸ 1952. Ἡ προμελέτη καὶ ἡ μελέτη τῶν ἔργων ἐγένοντο ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας ΕΤΜΕ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Ἰταλικῆς ΥΔΡΟ τοῦ Μιλάνου. Ἕλληνες καὶ ξένοι μελετηταὶ ὡς καὶ οἱ τεχνικοὶ τοῦ Ὑπουργείου συνεφώνησαν ἐπὶ τῆς βασικῆς γραμμῆς τοῦ σχεδίου μὲ κύρια ἔργα τὸ φράγμα τοῦ Ἀχελώου καὶ ἡ σῆραγξ τῆς Λυσιμαχίας. Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ δημοπρατηθῇ ἡ σῆραγξ τῆς Λυσιμαχίας ἀνεγράφησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ἀπόψεις ἐναντίον τῆς διανοίξεως αὐτῆς. Δι’ αὐτὸ ἐθεώρησα καθῆκον μου ὅπως ζητήσω ἀπὸ τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων νὰ προκαλέσῃ δημοσίαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν ὁποίαν διεπιστώθη ὅτι ἡ γενικὴ γραμμὴ τοῦ σχεδίου ἔχει καλῶς ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ ἐκτελούμενα ἔργα δικαιολογοῦνται πλήρως. Ἡ διάνοιξις τῆς σήραγγος τῆς Λυσιμαχίας μᾶς ἀπησχόλησε κατ’ ἐπανάληψιν, διότι τὰ ἐδάφη τὰ ὁποῖα συνηντήθησαν δὲν ἦσαν τὰ προβλεφθέντα ὑπὸ τῆς μελέτης. Αἱ γεωλογικαὶ ἔρευναι τῆς περιοχῆς τῆς σήραγγος ἐγένοντο παρὰ γεωλόγων τῆς Ἑταιρείας ΝΑΠΕΝ ὡς καὶ Ἰταλῶν τῆς

§11ΥΔΡΟ. Τὴν γεωλογικὴν μελέτην τῆς σήραγγος ἐξεπόνησε τὸ Ἰνστιτοῦτον Γεωλογικῶν Ἐρευνῶν Ὑπεδάφους. Συμπληρωματικὰς γεωτρήσεις ἐξετέλεσαν δύο εἰδικαὶ Ἰταλικαὶ Ἑταιρεῖαι. Δυστυχῶς τὰ ἐδάφη τὰ ὁποῖα συνηντήθησαν κατὰ τὴν διάνοιξιν τῆς σήραγγος, ἦσαν 5ης καὶ 6ης κατηγορίας, δηλαδὴ τὰ χειρότερα τὰ ὁποῖα ἦτο δυνατὸν νὰ συναντηθοῦν. Ὁ προϋπολογισμὸς διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς σήραγγος τῆς Λυσιμαχίας παρὰ τῶν μελετητῶν ἀνέρχεται εἰς 135 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Μέχρι τοῦδε διὰ τὴν διάνοιξιν 2 χιλιομέτρων, εἰς τὰ ὁποῖα συνηντήθησαν τὰ ἐδάφη 5ης καὶ 6ης κατηγορίας, ἐδαπανήθησαν 95 ἑκατομμύρια. Ἐάν, ὡς ἐλπίζω καὶ ὡς βεβαιοῦν οἱ εἰδικοί, μεταπέσωμεν εἰς ἄλλης κατηγορίας ἐδάφη, τότε τὸ κόστος θὰ μειωθῇ εἰς τὸ ⅓ καὶ ἴσως καὶ εἰς τὸ ¼. Ἡ δημοπρασία ἐγένετο κανονικῶς. Φυσικὰ ἔχει τὴν ἰδιοτυπίαν ὅτι δημοπρατοῦνται ἔργα, τῶν ὁποίων ἡ σύστασις τοῦ ἐδάφους δὲν εἶναι ἠλεγμένη καὶ συνεπῶς τὰ δεδομένα δύνανται νὰ ἀνατραποῦν μὲ συνεπείας ἐπὶ τοῦ κόστους τοῦ ἔργου. Δι’ ἕκαστον εἶδος ἐδάφους προβλέπεται κατὰ τὴν σύμβασιν εἰδικὴ τιμή. Μόνον διὰ τὸ εἶδος τῶν καταρρεόντων ἐδαφῶν προβλέπεται ἐκ τῆς συμβάσεως, τὰ ἔργα θὰ γίνουν ἀπολογιστικῶς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῇ σταθερὰ τιμή. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ περὶ οἰκίσκου ποὺ ἀνεφέρατε, δὲν ἀναγράφονται εἰς τὴν ἐρώτησίν σας, καὶ δὲν δύναμαι νὰ ἀπαντήσω καθότι δὲν ἔχω τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα. Πάντως, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι θὰ ἐρευνήσω τὸ θέμα καὶ ἂν εἶναι ἀληθῆ τὰ ὅσα ἀναφέρατε θὰ ἐπιβάλω τὰς δεούσας κυρώσεις. Ἐπίσης, σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἡ διάνοιξις τῆς σήραγγος δὲν θὰ πλησιάσῃ τὸ ποσὸν ποὺ ἀναφέρατε καὶ ὑπὸ τὰς πλέον δυσμενεῖς συνθήκας.

§12Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων δὲν μᾶς ἱκανοποίησεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπε πῶς ἐξειλίχθη ἡ μελέτη καὶ ἡ ἔναρξις τῶν ἔργων. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι διὰ τὴν μελέτην τοῦ ὑπεδάφους συμμετεῖχεν εἰς τὴν ἔρευναν τοῦ ὑπεδάφους καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Ἰνστιτοῦτον Ὑπεδάφους. Καὶ ὅλοι κατέληξαν εἰς τὴν διάνοιξιν τῆς σήραγγος τῆς Λυσιμαχίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν ὅτι τὸ ἔργον θὰ στοιχίσῃ 135 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἀλλὰ εἰδικοὶ τεχνικοὶ εἶχον προγραμματίσει τὸ ἔργον ὅτι θὰ ἐστοίχιζεν 85 ἑκατομμύρια. Τοῦτο μάλιστα εἶχεν ἀναγραφῆ καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δέχομαι τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§13Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Οἱ μελετηταὶ τοῦ ἔργου προϋπελόγισαν τὸ ἔργον εἰς 135 ἑκατομμύρια, ἐνῷ ὁ ὑπηρεσιακὸς προϋπολογισμὸς τὸ ὑπεβίβαζεν εἰς 120 ἑκατομμύρια. Νὰ ἔχετε ὅμως ὑπ’ ὄψει σας ὅτι οἱ προϋπολογισμοὶ ἦσαν ἐνδεικτικοὶ καὶ ἴσχυον διὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν τὰ ἐδάφη, τὰ ὁποῖα θὰ συνηντῶντο κατὰ τὴν διάνοιξιν τῆς σήραγγος θὰ ἦσαν σύμφωνα μὲ τὰ προβλεφθέντα εἰς τὴν μελέτην.

§14Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεπῶς, κ. Ὑπουργέ, ἀντιμετωπίζετε μίαν δαπάνην 300 ἑκατομμυρίων ἐὰν συνεχισθοῦν τὰ ἔργα. Διότι ἐφ’ ὅσον διὰ 2 χιλιόμετρα ἐδαπανήθησαν 95 ἑκατομμύρια, θὰ ἀπαιτηθοῦν ἐν συνόλῳ 300 ἑκατομμύρια. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Τόσοι μελετηταὶ ξένοι καὶ Ἕλληνες δὲν κατώρθωσαν νὰ ἐρευνήσουν καλῶς τὸ ὑπέδαφος καὶ νὰ καθορίσουν σαφῶς ποῦ θὰ διανοιγῇ ἡ σῆραγξ; Ἐρωτῶ, μὲ αὐτὸν τὸν ρυθμὸν θὰ ἐξελιχθῇ ἡ οἰκονομία τῆς χώρας; Τρίτον, ἐτέθη τὸ ἐρώτημα ἐὰν μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν κάτω ὑδροηλεκτρικῶν φραγμάτων τοῦ Ἀχελώου θὰ συνεχισθῇ τὸ ἔργον. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν κάτω ὑδροηλεκτρικῶν φραγμάτων τοῦ Ἀχελώου ἐπηρεάζει τὴν περαιτέρω πορείαν τοῦ ἔργου ἢ μήπως δὲν θὰ γίνουν τὰ ὑδροηλεκτρικὰ ἔργα;

§15Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ. Καὶ εἶναι ἀντικείμενον ἐπερωτήσεως, ὥστε διὰ τῆς ὑποβολῆς στοιχείων νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ ἔργου. Καὶ τὰς ὑπερβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν καὶ θὰ γίνουν κατὰ τὴν πορείαν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου.

§16Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ ἀπαντήσω εἰς ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σήραγγα, αἱ μελέται ἔγιναν, ὅπως εἶπα προηγουμένως, ἀπὸ διακεκριμένους τεχνικοὺς Ἕλληνας καὶ ξένους. Τὸ νὰ μὴ κατορθώσουν νὰ προσδιορίσουν ἐπακριβῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ συνηντῶμεν, αὐτὸ ἐπιρρωννύει καὶ ἐπικυροῖ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὡς γνώμην πολλῶν τεχνικῶν, τὴν ὁποίαν ἤκουσα, ὅτι τὰ μυστικὰ τῆς σήραγγος ἀποκαλύπτονται μετὰ τὴν διάνοιξίν της. Ἐὰν ὅμως ἀκολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν εἴπετε πρὸ ὀλίγου, ὅτι, ἐφ’ ὅσον τόσον δυσμενῆ ἦσαν τὰ πράγματα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν ἐνδοιασμοὺς κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοιούτων ἔργων, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποκλείσωμεν ἔργα, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς σήραγγας. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἔχουν γίνει ἀρκετὰ ἔργα ἐν Ἑλλάδι, εἰς τὰ ὁποῖα προεβλέφθησαν καὶ διηνοίχθησαν σήραγγες καὶ βεβαίως ἠμπορεῖ αἱ προβλέψεις νὰ μὴ ἦσαν ἀκριβῶς ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι παρουσιάσθησαν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἦσαν παραπλήσιοι καὶ δὲν ἐδημιούργησαν ἀνατροπὰς τῶν προϋπολογισμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῆς δαπάνης, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε, πράγματι εἶναι πολὺ ὑψηλὴ ἡ δαπάνη τῶν 95.000.000 διὰ δύο χιλιόμετρα, ἔχετε ὅμως ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογίσωμεν τὴν ἰδίαν ἀναλογίαν, ἔστω καὶ ἂν συναντήσωμεν τὸ ἴδιον ἔδαφος, διὰ νὰ συναγάγωμεν τὸ ἀποτέλεσμα, πόσον θὰ στοιχίσῃ ὁλοκληρωτικῶς ἡ σῆραγξ. Ἐξ ἄλλου, ἐξετελέσθησαν ὡρισμένα ἔργα εἰς τὰ δύο στόμια, τὰ ὁποῖα βεβαίως ἐνεσωματώθησαν εἰς τὴν δαπάνην αὐτῶν τῶν δύο χιλιομέτρων. Ἀντιμετωπίσαμεν δὲ τὸ 1961 μίαν λίαν σοβαρὰν καταστροφήν, λόγῳ τοῦ ὅτι εὕρομεν ὑπόγεια ὕδατα εἰς πολὺ μεγάλην ποσότητα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐδημιούργησαν μίαν δυσχερεστάτην κατάστασιν ἐπὶ ἑνὸς μήκους 600 περίπου μέτρων, τὸ ὁποῖον εἶχε διανοιγῆ. Ἑπομένως, οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἀνεφέρατε, νομίζω, ὅτι εἶναι ὑπερβολικοί. Τὸ ζήτημα τῆς ἐπιδράσεως τῶν ἔργων τῆς Δ.Ε.Η., ἐν σχέσει μὲ τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα πραγματοποιοῦνται, ἔχει ληφθῆ ὑπ’ ὄψει καὶ παρὰ τῶν μελετητῶν, δεδομένου, ὅτι ἐκυοφοροῦντο ἀπὸ μακροῦ καὶ κατὰ τὴν νέαν ἐξέτασιν, ἡ ὁποία ἔγινε, ὅταν ἀπεφασίσθη ἡ ἐπίσπευσις τῶν ἔργων αὐτῶν, ἐξηκολούθησαν οἱ τεχνικοὶ σύμβουλοι, τοὺς ὁποίους ἔχω, νὰ ὑποστηρίζουν τὴν χρησιμότητα καὶ ἀναγκαιότητα τοῦ ἔργου.

§17Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, διότι ὅταν ἐκλήθητε νὰ ὁμιλήσητε, συνεστήσατε ἁπλῶς. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀνάπτυξιν τῆς ἐρωτήσεώς σας.

§19Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἐξήγησιν ποὺ δίδετε δὲν τὴν δέχομαι. Ὅταν εἶναι δύο οἱ ἐρωτῶντες καὶ ὁ ἕνας τούτων ἀναπτύσσει τὴν ἐρώτησιν, ὁ δὲ ἕτερος ἀναμένει τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ μετὰ τὴν ἀπάντησίν του ὁμιλεῖ, σημαίνει, ὅτι ἐξήντλησε τὸ δικαίωμά του νὰ ἀνταπαντήσῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν; Ποῦ τὸ εὑρήκατε αὐτό;

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν ἐκλήθητε νὰ ὁμιλήσητε, περιωρίσθητε εἰς τὸ νὰ συστήσητε τὴν ἐρώτησίν σας. Οὕτω ἐξηντλήθη τὸ δικαίωμά σας, τὸ πρῶτον, κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ μετὰ ἐδώσατε ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις τοῦ Προεδρείου.

§21Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κάμνετε λάθος. Εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἑρμηνεία, τὴν ὁποίαν δίδετε.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν διεύρυνσιν τῆς ὁδοῦ Χίου —Μεστῶν κλπ.

§23Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουλίου, εἴχομεν ὑποβάλει τὴν ἐν λόγῳ ἐρώτησιν. Πρόκειται περὶ ἐρωτήσεως ἀφορώσης τὴν κατασκευὴν καὶ διεύρυνσιν τῆς ὁδοῦ Μεστῶν–Χίου μήκους 40 χιλιομέτρων. Ἐκείνην τὴν ἐποχὴν οἱ ἐνδιαφερόμενοι κάτοικοι τῆς περιοχῆς παρεπονέθησαν, ὅτι ἡ διεύρυνσις τῆς ὁδοῦ ἐπροχώρει μὲ βραδύτητα, λόγῳ τοῦ ὅτι προέκυψαν διαφωνίαι μεταξὺ τῶν ἁρμοδίων, ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῆς διατεθησομένης σχετικῆς δαπάνης. Ἐπληροφορήθημεν ἐσχάτως, ὅτι ἡ διεύρυνσις τῆς ὁδοῦ ἐγένετο μέχρις ἑνὸς σημείου, ἀλλὰ ἡ ὁδὸς ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἀδιάβατος, ἐπειδὴ δὲν ἠσφαλτοστρώθη οὐδὲ ἐγένετο σκυρόστρωσις καὶ λόγῳ τῶν βροχῶν τοῦ χειμῶνος ὄχι μόνον ἐξακολουθεῖ ὑφισταμένη ἡ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἔργου κατάστασις, ἀλλὰ διεκόπη τελικῶς ἡ συγκοινωνία μεταξὺ Μεστῶν καὶ Χίου, ἐξ αἰτίας τῆς διευρύνσεως τῆς ὁδοῦ καὶ μὴ ἀμέσου σκυροστρώσεως ταύτης. Παρακαλοῦμεν ὅθεν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ τί σκέπτεται νὰ κάνῃ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἐπὶ τοῦ προκειμένου, καθόσον οὔτε συγκοινωνία εἶναι δυνατὴ διὰ τῆς ὁδοῦ ταύτης, οὔτε διακίνησις τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§25Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ ἔχω ὑποβάλει τὴν αὐτὴν ἐρώτησιν, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω δύο λέξεις. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι μόνον τῆς διευρύνσεως τῆς ὁδοῦ. Τὸ πρόβλημα εἶναι, ὅτι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβον τὰ Μ.Ο.Μ.Α., διετέθη ἕνα ἀτροφικὸν κλιμάκιον αὐτῆς, τὸ ὁποῖον δὲν ἠδυνήθη νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ ἔργον αὐτό. Διὰ τὴν ὁδὸν Μεστῶν–Χίου ἔχει ἐγκριθῆ δαπάνη 5 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐκ τῶν ἐπενδύσεων. Θὰ παρεκάλουν τὸ ποσὸν αὐτό, νὰ ἀναληφθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, τὸ ὁποῖον νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ἵνα περατωθῇ τὸ ταχύτερον, διότι ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις εἰς τὴν ὁδὸν αὐτὴν μὲ τὴν κωλυσιεργείαν τῶν Μ.Ο.Μ.Α. εἶναι ἀνυπόφορη.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχει τὸν λόγον.

§28Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Πράγματι, τὸ ἔργον αὐτό, ὅπως καὶ σχετικὰ συναφῆ ἔργα, εἶχον ἀναληφθῆ ὑπὸ τῶν Μ.Ο.Μ.Α., αἵτινες ἐπιφορτισθεῖσαι μὲ σωρείαν ἔργων λόγῳ τῶν ἐνσκυψασῶν θεομηνιῶν καὶ εἰδικῶν ἄλλων λόγων, ἠναγκάσθησαν νὰ ἐπιβραδύνουν τὸν ρυθμὸν τῆς ἐκτελέσεώς του. Ἀπό τινος χρόνου ἀπεφασίσθη ὁ περιορισμὸς τῶν ἔργων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας τῶν ἐκτελουμένων παρὰ τῶν Μ.Ο.Μ.Α., αἵτινες διὰ τὸν τομέα αὐτὸν ὑπήχθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Κατόπιν ἐξετάσεως τῆς περιπτώσεως αὐτῆς παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι, ἄνευ ἀπροόπτου, ἐντὸς τοῦ θέρους θὰ ἀρχίσῃ ἡ σκυρόστρωσις καὶ τὸ ἔργον θὰ περατωθῇ ἐντὸς τοῦ 1964.

§29Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων ἀπήντησεν εἰς τὴν μὴ συγκεκριμένην ἐρώτησιν καὶ παρέλειψε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὴν ἰδικήν μας. Καὶ τὸ κακὸν αὐτὸ προέκυψε λόγῳ τῆς μὴ ἐπακριβοῦς τηρήσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Βεβαίως, ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει ἐνδιαφέρον, διότι τὸ θέμα ἀφορᾷ τὴν ἰδιαιτέραν του ἐκλογικὴν περιφέρειαν. Ἀλλὰ ἐνῷ προηγουμένως ἠρνήθητε νὰ δώσητε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ἡλιόπουλον ἐδώσατε τώρα τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν, καίτοι δὲν ἦτο ἐγγεγραμμένος εἰς τὴν συζητουμένην ἐρώτησιν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ μὲ ἀδικεῖτε καὶ σεῖς, κ. Εὐαγγελίδη καὶ ὁ κ. Ἡλιόπουλος, οἱ ὁποῖοι εἶσθε γνωστοὶ ὡς καλοὶ νομικοί. Ὀρθῶς ἡρμήνευσα τὸν Κανονισμὸν εἰς τὴν ἀξίωσιν τοῦ κ. Ἡλιοπούλου. Ἐπίσης, καλῶς ἔδωσα τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν, διότι ἐπεκράτησεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ συζητοῦνται ὅλαι αἱ συναφεῖς ἐρωτήσεις.

§31Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρώτησις εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ ὁποίου ὑπάγεται ἡ Δ.Ε.Η. Ὅπως δὲ βλέπω ἀπὸ σχετικὸν ἔγγραφον τῆς Δ. Ε.Η., ἔχει γίνει καὶ ἡ ἠλεκτροδότησις τοῦ ἀντλιοστασίου ὕδατος τῆς Κοινότητος Νέων Ἐπιβατῶν–Θεσσαλονίκης.

§32Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει, ἀσχέτως ἁρμοδιότητος λυθῆ τὸ θέμα καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος συζητήσεως.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἑπομένην ἐρώτησιν.

§34Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρῆλθε τὸ ἡμίωρον.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ συμφωνήσω μαζί σας, ἀλλά, ὅπως βλέπετε, πολλοὶ ἐκ τῶν κ. συναδέλφων, παραπονοῦνται ὅτι δὲν συζητοῦνται αἱ ἐρωτήσεις των.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§36Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ ὁρίζει ὅτι ἡ Βουλή, προτάσει 10 βουλευτῶν, δύναται νὰ μεταβάλῃ τὴν τάξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ἐὰν κρίνῃ ἐπείγουσαν τὴν συζήτησιν ἐπερωτήσεώς τινος. Αὐτὸ εἶναι τὸ τυπικόν. Ἐπειδὴ μὲ ἐνδιαφέρει ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως, θὰ ἤθελα νὰ ζητήσω τὴν πρόταξιν ἐπερωτήσεως ἥτις ἀφορᾷ προβλήματα ποὺ ἀπασχολοῦν ἐντόνως τὸν δικηγορικὸν κόσμον τῆς χώρας.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὑφίστατο τοιοῦτον θέμα ἂν εἴχωμεν ἐξαντλήσει τὰς νόμῳ προτετιμημένας ἐπερωτήσεις.

§38Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἄν, κ. Πρόεδρε, εἶναι δυνατόν, παρακαλῶ ὅπως μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῶν νόμῳ προτετιμημένων ἐπερωτήσεων προταθῇ καὶ συζητηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 460 ἐπερώτησις τοῦ συναδέλφου κ. Στεφανίδη ποὺ ἀφορᾷ τὰ προβλήματα τῶν Δικηγόρων, ποὺ προεκάλεσαν τὴν τελευταίαν ἀπεργίαν των, ἥτις συνεκλόνισε τὸ Πανελλήνιον.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς μὲ πληροφορεῖ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, αἱ νόμῳ προτετιμημέναι ἐπερωτήσεις εἶναι ὑπὲρ τὰς 15. Κατὰ συνέπειαν, θὰ καθυστερήσῃ πολὺ νὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως. Καὶ ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Ὁ κ. Ι. Τούμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§40Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν εὑρισκώμεθα εἰς παραμονὰς διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, νὰ μὴ ἔχωμεν κατορθώσει νὰ συζητηθοῦν ἀκόμη αἱ τακτικῶς ἐγγεγραμμέναι ἐπερωτήσεις. Καὶ τοῦτο ὅταν συχνάκις λήγῃ ἡ συνεδρίασις λόγῳ ἐξαντλήσεως —πολλὰς φορὰς— τοῦ θέματος εἰς τὰς 10 μ.μ. χωρὶς νὰ εἰσερχώμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἑπομένης ἐπερωτήσεως. Οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν νὰ ἀπαντήσουν εἰς τὴν ἑπομένην ἐπερώτησιν, θὰ πρέπει νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰ ἐδώλιά των καὶ εὐθὺς ὡς τελειώνει ἡ μία ἐπερώτησις νὰ εἰσερχώμεθα ἀμέσως εἰς τὴν ἑπομένην. Ἄλλως φαλκιδεύεται ὁ ἔλεγχος καὶ παρεμποδίζεται ἐντέχνως ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀπὸ τοῦ νὰ ἐλέγχῃ τὴν Κυβέρνησιν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντοτε εὑρίσκονται εἰς τὰς θέσεις των οἱ κ. Ὑπουργοί.

§42Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχουν δύο ἀντίθετοι ἀπόψεις. Πρῶτον, νὰ συζητηθοῦν αἱ νόμῳ προτετιμημέναι καὶ δεύτερον, εἶναι δυνατὸν 10 βουλευταὶ νὰ ζητήσουν τὴν προτίμησιν μιᾶς ἐπερωτήσεως. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὑπάρξῃ συμφωνία μεταξὺ τῶν κομμάτων περὶ διαγραφῆς ἐνίων τῶν προτετιμημένων καὶ δὲν ἔχει ἀντίρρησιν ἡ Κυβέρνησις, νὰ συζητηθῇ τὸ ζέον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸν νομικὸν κόσμον τῆς χώρας.

§43Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ —διὰ νὰ διευκολύνω τὴν συζήτησιν— κάμνω τὴν δήλωσιν, ἐπειδὴ ἔχω σειρὰν προτετιμημένων ἐπερωτήσεων, ὅτι δέχομαι νὰ προταχθῇ τὸ μέγα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸν νομικὸν κόσμον, δηλαδὴ νὰ γίνῃ μία ἐναλλαγὴ εἰς τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε πόσαι εἶναι αἱ νόμῳ προτετιμημέναι. Εἶναι 15 καὶ ὡς μὲ πληροφορεῖ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς ἕπονται καὶ ἄλλαι. Κατὰ συνέπειαν ἐὰν δὲν συζητηθοῦν αἱ νόμῳ προτετιμημέναι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐπερωτήσεων καὶ ἑπομένως περὶ προτιμήσεως οἱασδήποτε ἐξ αὐτῶν. Συζητεῖται ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Βασιλάτου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν εἶναι παρών. Κύριοι βουλευταί, εὐθὺς ἅμα τῷ πέρατι τῆς συζητηθησομένης ἐπερωτήσεως, θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Ἀγγελούση ἀναβαλλομένης τῆς ἑπομένης τῶν κ.κ. Ἡλιοῦ, Κιτσίκη τῇ αἰτήσει των διὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου ἁρμοδιότητος Ὑπουργείων Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων.

§45Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, φίλος συνάδελφος ἐν δικηγορίᾳ, ἐπανελθὼν ἐκ τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς, μοὶ ἀνέφερεν, ὅτι συνεπείᾳ μιᾶς δίκης ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν ἐκεῖ μεταξὺ τοῦ ἐν Κέϊπ Τάουν, ἀμίσθου Προξένου τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐμπόρου ἰδιώτου ἐδυσφημίσθη ἡ χώρα μας, διότι ἔλαβον χώραν ἀπαράδεκτοι ἐπεμβάσεις τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, συνεπείᾳ τῶν ὁποίων ἐτραυματίσθη τὸ γόητρον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν μακρυνὴν ἐκείνην φίλην χώραν, ἵνα μὴ εἴπω κατερρακώθη. Κατόπιν τούτου ἐζήτησα τὴν 4ην Δεκεμβρίου π.ἔ. νὰ κατατεθῇ ὁ φάκελλος τοῦ ἐκεῖ ἀμίσθου Προξένου, διότι χάριν αὐτοῦ ἐγένετο ἡ δίκη. Ἡ αἴτησίς μου περὶ καταθέσεως τοῦ φακέλλου κατετέθη τὴν 4ην Δεκεμβρίου 1962. Παρῆλθεν 6ήμερον καὶ δὲν κατετέθη ὁ φάκελλος. Ἀνέμενον ἄλλο ἓν ἑξαήμερον καὶ πάλιν δὲν κατετέθη καὶ τὴν 17ην Δεκεμβρίου ἠναγκάσθην νὰ καταθέσω ἐπερώτησιν. Μετὰ μίαν ἑβδομάδα εἰδοποιήθην ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον γραφεῖον τῆς Βουλῆς, ὅτι κατετέθη ὁ φάκελλος. Ἔλαβον γνῶσιν αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ περιεχομένου διεπίστωσα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως, διότι ἐν τῷ φακέλλῳ εὑρέθη ἐπιστολὴ τοῦ Γραμματέως τῆς Πρεσβείας μας, ἐν Νοτίῳ Ἀφρικῇ, ἡ ὁποία θίγει θέματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ τύχουν ἀπαντήσεως, διότι ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ γέμει ψευδολογιῶν ἀπαραδέκτων. Φθάνει εἰς τὸ σημεῖον ὁ Γραμματεὺς τῆς Πρεσβείας νὰ ἀπειλῇ καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι ἐὰν κατατεθῇ ἐπερώτησις, ἀπαντήσεις δύνανται νὰ δοθοῦν ἀποστομωτικαί. Δηλαδὴ ὁ Γραμματεὺς τῆς Πρεσβείας ἀπειλεῖ ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἔθνους, ὅτι θὰ δοθοῦν ἀποστομωτικαὶ ἀπαντήσεις, ἐπειδὴ ἐτόλμησε νὰ ζητήσῃ τὴν κατάθεσιν φακέλλου πρὸς διευκρίνισιν μιᾶς ὑποθέσεως. Καὶ ἰσχυρίζεται ἐπὶ πλέον ὁ Γραμματεὺς τῆς Πρεσβείας, ὅτι οὐδαμοῦ ἀνέγνωσεν εἰς τὰς ἐφημερίδας δυσμενῆ σχόλια εἰς βάρος τῆς χώρας μας. Θὰ ἴδητε, κύριοι συνάδελφοι, τὰ δυσμενῆ σχόλια τῶν ἐφημερίδων μὲ πηχυαίους τίτλους. Αἱ ἐφημερίδες ἀνέγραψαν σχολιάζουσαι τὴν συμπεριφορὰν τοῦ ἀμίσθου προξένου, ὅτι οὗτος ἔλαβε μέρος εἰς μίαν δεξίωσιν ἰδιώτου ἐμπόρου, εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβε χώραν καὶ χαρτοπαιξία καὶ εἰς τὴν ὁποίαν δεξίωσιν εἰς μίαν στιγμὴν ὁ Πρόξενος ἰσχυρίσθη, ὅτι ὁ ἔμπορος Μπαμπαμελάνης ἔδειρε τὴν νύμφην του. Καὶ μηνυθεὶς ἐπὶ δυσφημήσει θὰ ἴδητε, ὅτι ἔλαβεν εὐκαιρίαν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις εὐτυχῶς τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Πρεσβείας, ὑποδεικνυούσης τὸ ἄτοπον τῆς ἐπεμβάσεως, νὰ ἐπέμβῃ ἐπανειλημμένως μὲ ρηματικὰς διακοινώσεις καὶ νὰ διατάσσῃ τὸν πρεσβευτὴν νὰ διαμαρτυρηθῇ, διότι ὁ πρόξενος, κουτσομπολεύων ἕνα πενθερὸν, ὅτι ἔδειρε τὴν νύμφην του, εἶχεν ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ κουτσομπολεύῃ καὶ ἐν τῇ σφαῖρα τῆς ἁρμοδιότητός του σχολιάζων ἢ κουτσομπολεύων ἐνήργει ὡς πρόξενος καὶ ὑπὸ τὴν εὐθύνην τῆς εἰδικῆς ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Καὶ ἀκούσατε πῶς ἔχει ἡ ἱστορία αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως διὰ νὰ παραθέσω εὐθὺς ἀμέσως τὰ τηλεγραφήματα διὰ νὰ ἴδητε ἐὰν ὁ χαρακτηρισμός, ὅτι ἐτραυματίσθη βαρύτατα τὸ γόητρον τῆς Ἑλλάδος εἶναι πραγματικὸς ἢ εἶναι ἐπιεικὴς καὶ θὰ ἠδυνάμην νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι ἀληθῶς κατερρακώθη τὸ γόητρον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν μακρὰν καὶ φιλικὴν ἐκείνην χώραν, ἡ ὁποία, ὡς γνωρίζετε, πάντοτε συμπεριεφέρθη ὡς σύμμαχος εἰλικρινὴς καὶ φίλη πρὸς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀπόδειξις, ὅτι καὶ κεντρικὴν ὁδὸν τῆς πρωτευούσης ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Πρωθυπουργοῦ της Γιὰν Σμὰτς ἔχομεν καὶ οἱ μετανάσται γίνονται δεκτοὶ ἐκεῖ φιλοξενούμενοι ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην χώραν φιλικὰ καὶ εὐγενικά. Τὴν 22αν Ὀκτωβρίου 1960 εἰς μίαν δεξίωσιν εἰς τὴν οἰκίαν ἑνὸς κυρίου ὁ ὁποῖος, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ λέγω ὀνόματα, περιλαμβάνονται ὅλα εἰς τὰς ἀναφοράς, ὁ ἄμισθος πρόξενος ἰσχυρίσθη, ὅτι ἕνας διακεκριμένος ἔμπορος ἔδειρε τὴν νύμφην του καὶ κατόπιν γονυπετὴς ἐζήτησε συγγνώμην ἐνώπιον ἑπτὰ δικηγόρων, οἱ ὁποῖοι ἠρνήθησαν νὰ ἀναλάβουν τὴν ὑπεράσπισίν του. Ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, εἰς μίαν δεξίωσιν ὅπου γίνονται διάφοροι συζητήσεις, ὁ ἄμισθος πρόξενος, ἦτο ἕνας ἰδιώτης καὶ ἠσχολήθη μὲ μίαν ἰδιωτικὴν ὑπόθεσιν, εἴτε ἦτο ἀληθὲς τὸ περιστατικὸν εἴτε μή, δὲν παύει νὰ εἶναι ἀποκλειστικῶς ἰδιωτικῆς φύσεως. Ὁ δυσφημησθεὶς ἐπῆγεν εἰς τὸν πρόξενον καὶ τὸν ἐκάλεσε νὰ ἀνακαλέσῃ. Ἀπεπέμφθη. Ἀνεφέρθη εἰς τὴν Πρεσβείαν διαμαρτυρόμενος καὶ παρακαλῶν ὅπως ὑποδειχθῇ εἰς τὸν πρόξενον νὰ ἀνακαλέσῃ, διότι θὰ εἶναι λυπηρὸν νὰ γίνῃ μία δίκη μεταξὺ Ἑλλήνων εἰς μίαν ξένην χώραν. Δὲν ἔτυχεν ἀπαντήσεως καὶ κατόπιν τούτου ὑπέβαλε μήνυσιν. Ἀκούσατε τώρα τὴν πορείαν τῆς ὑποθέσεως. Ὁ κ. Λάππας, πρεσβευτὴς ἐκεῖ, ἀναφερόμενος πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τὴν 5ην Μαΐου 1961 λέγει: «Πρόκειται περὶ ἰδιωτικῆς ὑποθέσεως καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπέμβω, ἐξ ἄλλου», τονίζει. Αὐτὸ εἶναι περίληψις τῶν ἐγγράφων, διότι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς τὰ ἀναγνώσω, ἔχω λάβει γνῶσιν ἐκ τοῦ φακέλλου ἀλλὰ καὶ τῶν ἀντιγράφων, «ἐξ ἄλλου ἐπέμβασις οὐ μόνον δὲν θὰ ἔφερεν ἀποτέλεσμα, ἀλλὰ θὰ ἐδημιούργει θόρυβον περὶ τὸ ὄνομά μου ὡς ἐκ τῆς θέσεώς μου ἐν τῇ Νοτίῳ Ἀφρικῇ». Παρακαλεῖ ὁ πρεσβευτὴς νὰ μὴ ἐπέμβῃ καὶ ἀφοῦ παρακαλεῖ νὰ μὴ ἐπέμβῃ εἶναι φυσικὸν νὰ πιστεύωμεν καὶ νὰ ἔχωμεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν εἶχε καμμίαν πρόθεσιν νὰ ἐπέμβῃ καὶ ἄρα ὑπεδείχθη εἰς αὐτὸν νὰ ἐπέμβῃ καὶ ὑποβάλλει τὴν παράκλησιν νὰ τὸν ἀπαλλάξουν αὐτῆς τῆς ἐπεμβάσεως. Καὶ ἐπανέρχεται ὁ κ. Λάπας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ λέγει: «Ἀπέφυγον νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὴν ἐν λόγῳ δικαστικὴν ὑπόθεσιν καὶ παρακαλῶ νὰ μοὶ γνωρίσητε τὴν δοτέαν ἀπάντησιν». Πάλιν, ὡς φαίνεται, ἔλαβεν ἐντολὴν νὰ ἐπέμβῃ. Ἐκεῖνος, ἐκτιμῶν καλύτερον τὴν κατάστασιν καὶ ἀντικειμενικὰ κρίνων καὶ ἐνδιαφερόμενος διὰ τὸ γόητρον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ νοτιώτατον αὐτὸ τμῆμα τῆς Ἀφρικῆς ἀρνεῖται καὶ πάλιν νὰ ἐπέμβῃ. Καὶ ἔχομεν ἓν ἔγγραφον ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, τὴν ἡμερομηνίαν δὲν τὴν ἔχω, ἔχω τὸν ἀριθμόν, 2371 ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον τῆς Πρεσβείας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον: «Ἡ Ἑλληνικὴ Βασιλικὴ Πρεσβεία ἔχει τὴν τιμὴν νὰ δηλώσῃ, ὅτι ὁ κ. Παπαστεφάνου δὲν ἔχει οἱανδήποτε ἰδιωτικὴν ἀπασχόλησιν καὶ ἡ ἐνέργειά του ἐγένετο ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων του ὑπὸ τὴν ἐπίσημον ἰδιότητά του καὶ τῷ ὑπηρεσιακῷ του ἐνδιαφέροντι, ὑπερασπιζόμενος τὰ δικαιώματα Ἕλληνος πολίτου συμφώνως πρὸς εἰδικὴν διαταγὴν τοῦ Βασιλικοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν». Ἠκούσατε, ἀναγκάζεται νὰ ἐπέμβῃ ὁ πρεσβευτὴς καὶ δηλοῖ κατηγορηματικῶς, ὅτι ὁ ἄμισθος πρόξενος εἰς μίαν χαρτοπαιξίαν, συζητῶν διὰ τὰς διενέξεις ἑνὸς κυρίου μετὰ τῆς νύμφης του, ἐνήργει ὡς πρόξενος καὶ μάλιστα τὸ καταπληκτικὸν εἶναι, ὅτι ἐνήργησε συμφώνως πρὸς εἰδικὴν διαταγὴν τοῦ Βασιλικοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Καταπληκτικὸν πρᾶγμα δι’ ἐμέ. Ἡ δίκη ἤρχισεν τὸν Δεκέμβριον 1961, τὴν 29ην Ἰανουαρίου 1962 ἡ Πρεσβεία πάλιν: «Ἐγένετο ἐπίσκεψις εἰς τὸν διευθυντὴν τοῦ Πρωτοκόλλου καὶ ἐτονίσθη, ὅτι τὸ δικαστήριον δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ρηματικὰς διακοινώσεις τῆς Βασιλικῆς Πρεσβείας καὶ ἐχώρησεν εἰς τὴν ἐξέτασιν». Θὰ ἀκούσητε τὴν ἀπόφασιν καὶ καταδικάζεται ὁ πρόξενος. Ἐπιμένει τὸ Βασιλικὸν Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος, ὠθεῖ τὴν Πρεσβείαν εἰς συνεχεῖς ἐπεμβάσεις μὲ ρηματικὰς διακοινώσεις. Τὴν 3ην Φεβρουαρίου 1962 ὁ Ὑπουργὸς πρὸς τὴν Πρεσβείαν: «Νὰ προέλθετε εἰς ἐπεῖγον διάβημα πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἐφιστῶντες τὴν προσοχήν, ὅτι ὁ πρόξενος ἐνήργησεν ἐπὶ τῇ βάσει ἡμετέρων διαταγῶν». Συνέχεια ἐπεμβάσεων εἰς τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης μιᾶς ξένης χώρας, διότι ὅταν πρόκειται περὶ μιᾶς ἰδιωτικῆς ὑποθέσεως καὶ ἡ Πρεσβεία ὑποδεικνύει νὰ μὴ ἀναμιχθῶμεν καὶ γίνονται ρηματικαὶ διακοινώσεις καὶ παρὰ ταῦτα ἡ χώρα αὐτὴ δὲν τὰς λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν καὶ προχωρεῖ ἡ δίκη, ἔπρεπε νὰ ἀντιληφθῶμεν ἐν Ἑλλάδι, ὅτι πολὺ προχωροῦμεν καὶ ἔπρεπε νὰ σταματήσωμεν τὰς ἐπεμβάσεις. Τὴν 8ην Φεβρουαρίου 1962 νέον τηλεγράφημα τοῦ κ. Ἀβέρωφ πρὸς τὴν Πρεσβείαν: «Ἐγκρίνομεν διάβημα», ἔγινε τὸ διάβημα ἐκεῖνο καὶ ἔρχεται ὁ κ. Ἀβέρωφ διὰ πέμπτην φορὰν καὶ δίδει ἐντολὴν νὰ ἐπέμβουν. Εἰς τὰς 16)2)62 ἐκδίδεται ἡ ἀπόφασις. Ἡ ἀπόφασις εἶναι ἕνα ράπισμα καὶ ἐναντίον τοῦ προξένου ἀλλὰ καὶ μία ἔμμεσος ἀπάντησις εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς ἀπαραδέκτους ἐπεμβάσεις εἰς τὰ ἐσωτερικὰ μιᾶς χώρας, ἀτυχῶς τῆς ἰδικῆς μας χώρας. Διότι δέχεται ἡ ἀπόφασις, πρῶτον, ὅτι ὁ κατηγορούμενος, ὁ μηνυθεὶς ἄμισθος πρόξενος παλινῳδῶν συνεχῶς ἠρνεῖτο κατ’ ἀρχὰς οἱανδήποτε ἀνάμιξιν, κατόπιν ὡμολόγει, ἐν μέρει, ἐτροποποίει τὴν ἀπολογίαν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παρεῖχε θέαμα ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος δὲν ἐσέβετο ἑαυτόν, πολλῷ μᾶλλον δὲν ἐσέβετο τὸ ὕψιστον λειτούργημα, τὸ ὁποῖον τοῦ εἶχεν ἐμπιστευθῆ ἡ πατρίς του. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ ἀπόφασις: α) Ὅτι ἡ ἔνορκος κατάθεσις τοῦ κατηγορουμένου, περὶ τοῦ τί ἔλαβε χώραν τὴν ἑσπέραν τῆς 22 Ὀκτωβρίου 1960, δὲν εἶναι δεκτὴ (ἄρα εἶναι ψεύδορκος ὁ Πρόξενος) καὶ συνεπῶς ἀπορρίπτει τὴν κατάθεσιν τοῦ κατηγορουμένου, β) ὅτι πράγματι ἐξεστόμισε τὰς δυσφημητικὰς φράσεις, πρᾶγμα ὅπερ δὲν δικαιολογεῖται, γ) ὅτι δὲν ἐνήργησε καλῇ τῇ πίστει, δ) ὅτι δέον νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ αἴτημα τοῦ μηνυτοῦ πρὸς ἀποζημίωσιν καὶ ε) τὸν κατεδίκασεν εἰς ἀποζημίωσιν 500 ράντ (Νοτιοαφρικανικῶν λιρῶν). Τὸ σκεπτικὸν τῆς ἀποφάσεως εἶναι βαρύτατον, διότι εἰς τὴν μακρυνὴν αὐτὴν χώραν δὲν ὑπάρχει περισσότερον ἀτιμωτικὸν ἀδίκημα ἀπὸ τοῦ νὰ δείρῃ ἕνας ἄνδρας μίαν γυναῖκα καὶ ἰσχυρισθεὶς ὁ Πρόξενος, ὅτι ἔδειρεν ὁ Μπαμπαλετάκης τὴν νύμφην του, τὸν ἐδυσφήμησε δεινῶς. Δέχεται, λοιπόν, αὐτὸ καὶ δέχεται ἀντιφάσεις τοῦ Προξένου, διότι ἐκεῖ ἐξετάζεται ἐνόρκως. «... (ἀναγινώσκει) ...». Καταδικάζεται οὕτως εἰς ἀποζημίωσιν 500 ράντ, δεδομένου δέ, ὅτι τὰ δικαστικὰ ἔξοδα ἀνέρχονται εἰς 3000 ράντ, τὸ συνολικὸν ποσὸν εἰς τὸ ὁποῖον κατεδικάσθη εἶναι 3.500 ράντ. Ὁ κ. Πετρουνάκος ἰσχυρίζεται, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ οὔτε ἀφορμὴν εἰς σχόλια ἔδωσεν, οὔτε διπλωματικὴ ἐπέμβασις ἐγένετο καὶ εἰς οὐδὲν σημείωμα ἀνεφέρετο, ὅτι ἦτο Πρόξενος, ἀλλὰ διπλωματικὸς ὑπάλληλος. Καταθέτω, κύριοι συνάδελφοι, ἀποσπάσματα τῶν ἐκεῖ ἐκδιδομένων μεγάλου κύρους ἐφημερίδων «Κάϊα Ἄρκινς» τῆς 5.12.61, τῆς 6.12.61, τῆς 7.12.61, καὶ τῆς «Σάντεϊ Ἐξπρές», αἱ ὁποῖαι μὲ ὑπερμεγέθη κεφαλαῖα γράμματα σχολιάζουν τόσον τὴν στάσιν τοῦ Προξένου, ὡς καὶ τὰς ἀπαραδέκτους ἐπεμβάσεις τοῦ ἰδικοῦ μας Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Κατὰ πληροφορίας μου, εἰς τὴν Νότιον Ἀφρικὴν ὑπάρχει ἕνα τρὰστ ἐξαγωγῆς τῶν φρούτων, τοῦ ὁποίου ἡ δρᾶσις φθάνει μέχρι Σκανδιναυΐας καὶ τὸ ὁποῖον ἀπαρτίζεται ἀπὸ δύο Ἀφρικανοὺς καὶ τὸν μηνυτὴν Μπαμπαλετάκην, τὸν ὁποῖον περιφρονητικῶς ἀναφέρει ὡς ἔμπορον φρούτων, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τιμητικὴν δραστηριότητα, ὁ κ. Πετρουνάκος. Καὶ ἐρωτῶ: Ἐπιτρέπεται εἰς τὸν Γραμματέα τῆς Πρεσβείας νὰ ἐκφράζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς βάρος τοῦ θύματος, καλύπτων τὸν θύτην Πρόξενον, ὅστις μάλιστα κατεδικάσθη ἀπὸ τὸ Δικαστήριον; Ἀλλ’ ἐδῶ δὲν ἐνδιαφέρει τὸ πρόσωπον, ἐτραυματίσθη τὸ γόητρον τῆς Ἑλλάδος δεινῶς καὶ μὲ τὴν στάσιν τοῦ Προξένου καὶ μὲ τὴν ἀνεπίτρεπτον ἐπέμβασιν, κατὰ συνέχειαν, τοῦ κ. Ἀβέρωφ. Διὰ νὰ ἰδῆτε τώρα ἂν ὑπῆρξαν σχόλια, θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀποσπάσματα ἀρκετῶν ἐφημερίδων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα διαψεύδεται ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ Γραμματέως τῆς Πρεσβείας, ὅτι δὲν ἐγένοντο σχόλια. Ὅλα αὐτὰ ἀναγράφονται μὲ κεφαλαῖα γράμματα καὶ ὁ κ. Πετρουνάκος οὐδαμοῦ τὸν ἀναφέρει ὡς Πρόξενον, ἀλλὰ ὡς διπλωματικὸν ὑπάλληλον, προφανῶς ἀποβλέπων εἰς τὸ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν διπλωματικὴν ἀσυλίαν, ἥτις δὲν ὑπάρχει προκειμένου διὰ τὸν Πρόξενον. Καὶ ἐρωτῶ: Ποῖος εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε νὰ ὁμιλῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ βουλευτὴν καὶ νὰ μᾶς λέγῃ, ὅτι θὰ μᾶς ἀποστομώσῃ, ὅταν καταλαμβάνεται μεροληπτῶν ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς Ἕλληνος καὶ συνεχῶς ψευδολογῶν; Περαιτέρω λέγει: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἐγράφη τοῦτο εἰς τὴν ἐφημερίδα «Σάντεϊ Ἐξπρές», δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως: «CAPE TIMES» (ΚΑΙΗΠ ΤΑΪΜΣ) 17.2.62 Ἐν Καίηπ Τάουν ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΗ 500 ρὰντ

(Ν. Ἀφρικῆς)

ΔΙ’ ΗΘΙΚΗΝ ΖΗΜΙΑΝ

Ὁ Ἕλλην Γενικὸς Πρόξενος ἐν Νοτίῳ Ἀφρικῇ κ. Ὅμηρος Παπαστεφάνου, ὅταν ὡμίλησε δυσφημητικῶς διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Μπαμπαλετάκη, ἐμπόρου, κατοίκου Καίηπ Τάουν, δὲν προσεπάθει νὰ ὑπερασπίσῃ τὰ συμφέροντα Ἕλληνος ὑπηκόου, ἀλλὰ προσεπάθησε νὰ ἐνισχύσῃ διαδόσεις, ὡς ἀπεφάνθη χθὲς ὁ κ. Ἐὰν Χήρντεν, κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεώς του, ἐπιδικάσας 500 ρὰντ Νοτίου Ἀφρικῆς ὑπὲρ τοῦ κ. Μπαμπαλετάκη διὰ τὴν ἣν ὑπέστη ἠθικὴν ζημίαν. Ὁ δικαστὴς ἐξέδωκε τὴν ἀπόφασίν του ἐπὶ μηνύσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Μπαμπαλετάκη καὶ παραπομπῆς εἰς δίκην τοῦ κ. Παπαστεφάνου, Γενικοῦ Προξένου, ἀπαιτοῦντος τὴν καταβολὴν δύο χιλιάδων (2.000) ρὰντ Νοτίου Ἀφρικῆς, ἐξ αἰτίας μιᾶς δυσφημήσεώς του γενομένης παρὰ τοῦ Γενικοῦ Προξένου εἰς μίαν κοινωνικὴν δεξίωσιν, δοθεῖσαν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ κ. Χάρη Καρδάση, διαμένοντος εἰς Γουάνμπεργκ, εἰς τὰς 22 Ὀκτωβρίου 1960. Τὸ δικαστήριον ἀπεδέχθη, ὅτι ὁ Γενικὸς Πρόξενος εἶπε: «Μάλιστα, ὁ Μπαμπαλετάκης ἐχαστούκισε τὴν νύμφην του καὶ ἐπὶ παρουσίᾳ 7 δικηγόρων οὗτος ἐζήτησε ἀπὸ τὴν νύμφην του νὰ τὸν συγχωρήσῃ ἐπειδὴ τὴν ἐκτύπησε, λέγων, ὅτι ἦτο μεθυσμένος. Ὅταν οἱ δικηγόροι του ἤκουσαν τὴν ὁμολογίαν αὐτήν, εἶπον εἰς αὐτόν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραμείνουν δικηγόροι του».

ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΛΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

Ὁ δικαστὴς ὀνόματι Βὰν Χήρντεν ἀπεφάνθη, ὅτι ὑπῆρχε συζυγικὴ διένεξις μεταξὺ τοῦ υἱοῦ Μπαμπαλετάκη καὶ τῆς γυναικός του Ἑλένης, ἡ ὁποία ἦλθεν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ὅπου ἐπέστρεψε μετὰ τὸ διαζύγιόν της. Ὁ Γενικὸς Πρόξενος ἔπαιξε ρόλον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς δίκης τοῦ διαζυγίου. Ὁ δικαστὴς ἀπεφάνθη, ὅτι ὁ Γενικὸς Πρόξενος, κατὰ τὴν δίκην του, ἦτο εἰς τὸ ἔπακρον ἀνεπαρκὴς ὡς μάρτυς καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀποδείξῃ τὴν κατάθεσίν του κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς δίκης, οὔτε ἀπέσεισε τὴν κατηγορίαν». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης). Βλέπετε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ποία σημασία ἐδόθη εἰς τὴν ἰδιωτικὴν αὐτὴν δίκην καὶ πόσον ἠσχολήθη ὁ Τύπος μὲ τὰς ἐπεμβάσεις τῆς Ἑλλάδος εἰς βάρος τῆς δικαιοσύνης φιλικῆς χώρας. Ἔφθασε κατὰ τὴν ὥραν τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως νὰ παρευρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ δικαστηρίου ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν διὰ νὰ ἀντιγράψῃ τὴν ἀπόφασιν. Εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἐπέμβασις αὕτη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπὲρ τοῦ δράστου εἰς μίαν ἰδιωτικὴν ὑπόθεσιν χαρτοπαιξίας, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ διαπίστωσις τοῦ Γραμματέως τῆς Πρεσβείας, ὅτι ὁ μηνυτὴς δὲν ἔχει τιμητικὴν δραστηριότητα. Καὶ ἐπακολουθεῖ τηλεγράφημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν πρὸς τὴν Πρεσβείαν μὲ τὸ κατωτέρω περιεχόμενον: «Ἀνακοινώσατε Παπαστεφάνου ἐξακολουθεῖ χαίρων πλήρους ἐμπιστοσύνης καὶ ἐπιθυμῶ συνεχίσῃ ὑπηρεσίαν». Ἐπὶ πλέον δὲ εἰς ἔγγραφον ἀπευθυνόμενον πρὸς τὴν Πρεσβείαν, σημειώνει ἰδιοχείρως ὁ κ. Ἀβέρωφ: «Ὀφείλομεν νὰ προστατεύσωμεν τὸν Πρόξενον ἐνεργήσαντα ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν προξενικῶν του καθηκόντων». Δηλαδὴ ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὸν Πρόξενον νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ ἐὰν ὁ πενθερὸς ἔδειρε τὴν νύμφην. Ἐὰν ὅμως πράγματι ἔδωσεν αὐτὴν τὴν ἐντολήν, πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν ἀνδρισμὸν νὰ πληρώσῃ αὐτὸς τὰς 3.500 λίρας ποὺ κατεδικάσθη ὁ Πρόξενος. Ἂν δὲν συμβαίνῃ αὐτό, διότι ἀναμένω νὰ ἰδῶ πῶς θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸ δίλημμα ἢ ἐψεύδετο στέλλων ρηματικὰς διακοινώσεις καὶ ὑποστηρίζων, ὅτι ὁ Πρόξενος ἐνήργησε κατ’ ἐντολὴν του ἢ πράγματι τὸν εἶχε διατάξει νὰ δυσφημῇ τὸν πενθερόν, ὁπότε ὀρθὸν εἶναι νὰ πληρώσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τὰς 3.500 ράντ. Μετὰ τὸν Μελετίου καὶ τὸν Λινόν, ἔχομεν τὸν Παπαστεφάνου καταδικαζόμενον καὶ δίδοντα ἀφορμὴν νὰ τραυματίζεται τὸ γόητρον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Θέλω νὰ ἰδῶ πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δικαιολογήσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ πρωτοφανῆ καὶ ἀπαράδεκτα πράγματα. Ὅταν γίνωνται εἰς βάρος μας ἐπεμβάσεις, ὅταν διὰ τὸ ἐπεισόδιον τῆς «Μαρίτσα», διὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ἰταλικοῦ Ἐπιτελείου, ἀμφισβητοῦντος τὴν Ἑλληνικότητα τῆς Πρεβέζης, ὅταν εἰς τὰς προκλήσεις τῶν Σλαύων σιωπᾷ, ἀκολουθῶν τὴν τακτικὴν τῶν τεμενάδων, ποίαν ἐξήγησιν θὰ δώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν ἀπαράδεκτον ἐπέμβασίν του ὑπὲρ τοῦ φίλου του Προξένου εἰς τὴν μακρὰν καὶ φιλικὴν ἐκείνην χώραν ἑνὸς Κράτους, τοῦ ὁποίου ὁ ἀείμνηστος Πρόεδρος Γιὰν Σμὰτς ἠγάπα εἰλικρινῶς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔχομεν ἀνδριάντα του εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἕνα κεντρικὸν δρόμον ἐπ’ ὀνόματί του; Προχθὲς ἠσχολήθην καὶ μὲ ἕτερον Καπαδόκην Πρόξενον, τὸν Γενικὸν τοῦ Μιλάνου κ. Μελετίου. Συνεχίζων σατιρικὴν χιουμοριστικὴν ἐπινόησιν συμπολίτου μου καταλήγω: Τί περίεργον ἀλήθεια νὰ συμβῇ καὶ νὰ συμπέσῃ ὅλοι οἱ λεβέντες Πρόξενοι τριγύρω καὶ ὁ κ. Ἀβέρωφ εἰς τὴν μέσην;

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§47Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). «AUDIATUR ET ALTERA PARS». Ὁ κ. Βασιλᾶτος εἶπεν, ὅτι θέλει νὰ ἴδῃ πῶς θὰ ἐξέλθω τοῦ διλήμματος! Θὰ τὸ ἴδῃ ἀμέσως! Ἐγὼ ἔχω ἴδῃ πῶς ὁ κ. Βασιλᾶτος πολιτεύεται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ πῶς ἐμφανίζει καὶ οὐσίας καὶ τύπους καὶ ἔγγραφα. Καὶ ὅ,τι εἶδον εἶναι ἁπλῶς ἡ ἐπιβεβαίωσις τῆς τακτικῆς, ὅτι αἱ ἐπεμβάσεις τοῦ κ. Βασιλάτου, ἄγνωστον ἀπὸ ποίας δικογραφίας κινούμεναι, δὲν ἐξυπηρετοῦν τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου, διότι διὰ τῆς προσκομίσεως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τῶν πλέον ἀπιστεύτων καὶ μακρυνῶν κουτσομπολιῶν ὄντως δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ Κοινοβούλιον.

§48Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἔγγραφα ἔφερεν.

§49Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ δι’ ἐγγράφων καὶ περὶ τοῦ τρόπου χρησιμοποιήσεως αὐτῶν. Θὰ ἀκούσητε, κύριε Παπαδημητρίου. Μὴ βιάζεσθε νὰ πάρητε θέσιν ὑπὲρ τῆς κακῆς πλευρᾶς.

§50Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι τρόπος αὐτός. Νὰ φέρητε ἐπιχειρήματα.

§51Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Θὰ ἀκούσητε τὰ ἐπιχειρήματα, κύριοι. Ἀλλὰ ὅταν ἔρχεται βουλευτής, ὁ ὁποῖος μεταφέρει κατὰ σύστημα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὰς φήμας τῶν τριόδων καὶ ὁ ὁποῖος κακομεταχειρίζεται τὰ ἔγγραφα, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ψεύδεται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, δικαιοῦμαι καὶ ἐγὼ τοὐλάχιστον νὰ τοῦ εἴπω, αὐτά, τὰ ὁποῖα τοῦ εἶπον καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἀποδείξω ἀληθῆ.

§52Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὑπάρχει δευτερολογία, ὅμως.

§53Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Εὐχαρίστως θὰ δευτερολογήσω καὶ ἐγώ. Κύριοι, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὸ κουτσομπολευτικὸν μέρος τῶν γεγονότων. Ἐὰν χρειασθῇ, μετὰ τὴν δευτερολογίαν, θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ τὸ κάμω. Ἀλλὰ εἰς τὰς ἔριδας τῶν ἑλληνικῶν παροικιῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν θὰ ρίψω ἐγὼ ἔλαιον εἰς τὴν πυράν, ἀναφέρων περὶ τοῦ ἑνὸς καὶ περὶ τοῦ ἄλλου διάφορα κουτσομπολευτικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἄξια τῆς αἰθούσης αὐτῆς, τῆς ὁποίας ἄλλον εἶναι τὸ ἔργον. Ἐὰν χρειασθῇ, πρὸς μεγάλην μου λύπην, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ τὸ κάμω. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ σᾶς εἴπω εἰς τὰς γενικὰς γραμμὰς πῶς ἔχει ἡ ὑπόθεσις καὶ ἀναλόγως θὰ κρίνητε. Πρῶτον, τὸ ἱστορικόν: Εἰς τὸ Καίηπ Τάουν τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς, ἔχομεν ἕνα διακεκριμένον Νοτιαφρικανὸν Γενικὸν Πρόξενον. Δὲν ἔχω πρόχειρον τὸ ὄνομά του. Τὸ 1950 ἐζήτησεν ἀναπληρωτήν, διότι δὲν ἠδύνατο, ἔλεγε, νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ καθήκοντά του καὶ ὡς τοιοῦτον προέτεινε τὸν κ. Παπαστεφάνου, τοῦ ὁποίου ἔπλεκε τὸ ἐγκώμιον καὶ διὰ τὸν ὁποῖον παρέσχε διαφόρους ἀρίστας πληροφορίας. Προτείνεται ὡς ἀναπληρωτὴς Γενικοῦ Προξένου ὑπὸ τοῦ Πρεσβευτοῦ κ. Ρωσέττη. Διορίζεται διὰ Β.Δ. τοῦ 1952, ὑπογραφομένου ὑπὸ τοῦ κ. Βενιζέλου. Τὸ 1954 παραιτεῖται ὁ Γενικὸς Πρόξενος, ὁ Νοτιοαφρικανός, καὶ ὁ τότε Πρεσβευτὴς προτείνει τὴν προσωρινὴν ἀνάθεσιν εἰς τὸν κ. Παπαστεφάνου. Ὁ διαδεχθεὶς δὲ ἐκεῖνον Πρεσβευτὴς Καψαμπέλης προτείνει τὸν διορισμὸν τοῦ κ. Παπαστεφάνου, ὡς μονίμου ἐπιτετραμμένου Προξένου. Διορίζεται τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1956, πρὶν ἢ ἐγὼ ἀναλάβω τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν. Λέγω αὐτά, διότι πολλὰ ἐλέχθησαν περὶ Παπαστεφάνου. Ἤδη ἔρχομαι εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα, τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. συναδέλφου. Εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, κύριοι, κατὰ τὸ πλεῖστον δὲν εἶχον σχεδὸν καμμίαν ἀνάμιξιν. Ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ διεξήχθη ὑπηρεσιακῶς. Προσυπογράφω ὅλα τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ὑπέγραψεν ἡ ὑπηρεσία, θεωρητικῶς διὰ νὰ ἀναλάβω τὴν τυπικὴν εὐθύνην, ἀλλὰ τὰ προσυπογράφω καὶ διὰ λόγους οὐσίας, τοὺς ὁποίους θὰ ἀντιληφθῆτε ἀμέσως. Δι’ ἐγγράφου τῆς 25.6.60 ὑπ’ ἀριθ. 130290 τῆς Δ)νσεως διοικητικῶν καὶ δικαστικῶν ὑποθέσεων, λαμβάνει ἐντολὴν ὁ Γεν. Πρόξενος τοῦ Καίηπ Τάουν, νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του εἰς μίαν κυρίαν Ἑλληνίδα, ἡ ὁποία μετέβη ἐκεῖ διὰ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ὑπόθεσιν ἀνηλίκου ἀνεψιᾶς της, ἡ ὁποία εἶχεν ὑπανδρευθῆ εἰς Καίηπ Τάουν. Συμφώνως πρὸς τὸν νόμον καὶ συμφώνως πρὸς τὴν ἐντολὴν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ Γεν. Πρόξενος, προσεπάθησε κατ’ ἀρχὴν νὰ συμβιβάσῃ τὰ πράγματα καὶ ἀργότερον νὰ προστατεύσῃ τὴν νέαν, ἡ ὁποία σημειωτέον διεζεύχθη, τὴν νέαν ἐκ τῆς δικογραφίας, τῆς ὁποίας θὰ ἠδυνάμην νὰ ἐπικαλεσθῶ τὰς μαρτυρικὰς καταθέσεις περὶ πολλῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο λυπηρὸν νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ τὴν ἀπασχολήσω μὲ ἀφορμάς, αἱ ὁποῖαι κατέληξαν εἰς διαζύγιον. Ὅμως ὁ Πρόξενος, εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τοῦ συμβιβασμοῦ, ἡ ὁποία ἦτο μοιραῖον νὰ τὸν ἐμπλέξῃ εἰς ἕνα κύκλον ὀξυτάτων ἀντιθέσεων, εἶχε τὸ ἀτύχημα, εἰς μίαν συγκέντρωσιν εἰς τὴν ὁποίαν παρίσταντο 7 ἄνθρωποι, ἐρωτηθεὶς διὰ τὸ θέμα αὐτό, νὰ εἴπῃ κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπῃ. Κατόπιν αὐτοῦ ἐμηνύθη, καὶ ἡ μήνυσις κατέληξεν εἰς καταδίκην. Ὁ Πρόξενος ἠρνήθη κατὰ τὴν δίκην νὰ προβάλῃ θέμα διπλωματικῆς ἀσυλίας. Ἐδήλωσεν, ὅτι ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην καὶ προσεπάθησε νὰ ὑπερασπισθῇ χωρὶς νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν διπλωματικήν του ἀσυλίαν, καὶ ὅταν ἐτελείωσεν ἡ δίκη, ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τὴν παραίτησιν ἐκ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν κατεῖχεν. Τὸ Ὑπουργεῖον διὰ πράξεως, τὴν ὁποίαν ἐγκρίνω ἀπολύτως, ὄχι διὰ τῆς ἰδικῆς μου ὑπογραφῆς, ὡς ψευδῶς ἐβεβαίωσεν, ἀλλὰ τοῦ Πρέσβεως προϊσταμένου τῆς Δ)νσεως προσωπικοῦ, ἔγραψεν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσεν ὁ κ. Βασιλᾶτος καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ εἴπω, ὅτι εὐχαρίστως τὰ ἔγραφα καὶ ἐγώ, ἀλλὰ τὰ ἔγραψε Πρέσβυς καὶ ἐπεκυρώθησαν καὶ ἀπὸ τὸν Γεν. Διευθυντὴν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τὸν κ. Παλαμᾶν. Ἀσχέτως οὐσίας, ἐφ’ ἧς δὲν ἐπιθυμῶ νὰ λάβω θέσιν, ἡ ἐνέργεια αὐτὴ ὑπηγορεύθη ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν ἄνευ προστασίας ἕνα ἄμισθον Πρόξενον ἀπασχοληθέντα ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν καθηκόντων του. Τὸ γεγονός, κύριοι, περιεπλάκει, διότι εἶπεν ὁ Πρόξενος μίαν ἀτυχῆ φράσιν εἰς μικρὸν φιλικὸν κύκλον. Τοῦτο δὲν μεταβάλλει τὸ γεγονός, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ Προξένου ὑπηρετοῦντος ἀπὸ 12ετίας, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἴχομεν παρὰ μόνον ἐπαίνους. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπου, ὄχι μὴ ἔχοντος ἀσχολίας, ὡς εἶπεν ὁ κ. Βασιλᾶτος, ἀλλὰ «διευθύνοντος συμβούλου» μιᾶς μεγάλης ἑταιρίας, ἡ ὁποία καλύπτει ὁλόκληρον τὴν δυτικὴν ἀκτὴν τῆς Ἀφρικῆς, ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος δαπανᾷ ἐξ ἰδίων, καὶ διὰ τὸν ὁποῖον οὐδέποτε εἴχομεν τὸ παραμικρὸν παράπονον καὶ διὰ τὸν ὁποῖον 4 Πρεσβευταὶ ἐξεφράζοντο μετ’ ἐπαίνων. Δὲν ἦτο συνεπῶς δυνατὸν νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἀπὸ ἡμᾶς, διότι εἰς μίαν ὑπόθεσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεμίχθη, εἶχε τὸ ἀτύχημα εἰς φιλικὸν κύκλον νὰ εἴπῃ μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπῃ, καὶ ἐπὶ τῆς ἀκριβείας, τῆς ὁποίας δὲν θέλω νὰ ἀναγνώσω ἐνόρκους καταθέσεις, καὶ τὸν φάκελλον, ὁ ὁποῖος ὡδήγησεν εἰς τὸ διαζύγιον. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ὀρθῶς ἐνήργησαν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου. Ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην τῶν πράξεών μου καὶ δηλῶ, ὅτι εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν τὸ ἴδιον θὰ πράξω δι’ οἱονδήποτε Ἕλληνα Πρόξενον, ὁ ὁποῖος ἀμίσθως προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας του, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τίποτα εἰς τὸ παθητικόν του, παρὰ μόνον ἐπαίνους. Ἐν προκειμένῳ δὲ ὁ ἄμισθος Πρόξενος εἶχε τὸ ἀτύχημα εἰς μίαν ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἔχῃ μίαν περιπλοκήν, ἐκ τῆς ὁποίας δὲν προέκυψαν τὰ φοβερὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Βασιλᾶτος. Ἕνα θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις εἶναι τὸ θέμα Πετρονάκου, πρῶτον, διότι πρόκειται περὶ ἀρίστου ὑπαλλήλου, ἐκ τῶν καλυτέρων ποὺ ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δεύτερον, διότι κακῶς κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ οὐσίαν ἐμνημονεύθη. Πρῶτον ὁ κ. Βασιλᾶτος, ἐκακοποίησεν ὄχι διὰ πρώτην φορὰν τὰ γεγονότα, ἀναφερόμενος εἰς ἔγγραφον ἀπευθυνθέντος πρὸς τὸν Ὑπουργόν. Πρόκειται, κύριοι, περὶ ἐπιστολῆς ἀπευθυνθείσης εἰς ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου, ἡ ὁποία κακῶς ἐτέθη εἰς τὸν φάκελλον. Στερεῖται ἀριθμοῦ πρωτοκόλλου, εἶναι ἰδιόγραφος καὶ ἀφορᾷ ἰδιωτικὰς πληροφορίας, καὶ τὰς πληροφορίας αὐτάς, δὲν ἔπρεπε νὰ τὰς μεταφέρῃ ἐδῶ ὁ κ. Βασιλᾶτος, διότι πρόκειται περὶ ἰδιωτικῆς ἐπιστολῆς, καὶ ἐφ’ ὅσον εὑρίσκετο εἰς τὸν φάκελλον ἡ ἐπιστολὴ αὕτη, ἠδύνατο νὰ ἐρωτήσῃ τὸν ἁρμόδιον Διευθυντὴν ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἐγγράφου, καὶ ὄχι ἐρχόμενος ἐδῶ νὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ κ. Πετρονάκος σπιλώνει ὑπολήψεις Ἑλλήνων καὶ κατηγορεῖ βουλευτάς, διότι αὐτὰ δὲν ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπιστολήν. Διὰ νὰ ἴδητε ἐὰν σπιλώνῃ ὑπολήψεις, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἐν λόγῳ ἐπιστολήν. Δίδει διαφόρους πληροφορίας περὶ τῆς ὑποθέσεως καὶ λέγει: «Ὅλως ὑπηρεσιακῶς ... (ἀναγινώσκει) ... Δὲν νομίζω, ὅτι ἔσχε ποτὲ ἢ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ τὴν δραστηριότητα ποὺ τοῦ ἀπονέμουν». Εἶναι, κύριοι βουλευταί, αὐτὸ τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον ἐδιάβασεν ὁ κ. Βασιλᾶτος, τοιοῦτον ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ἔχῃ τὴν τιμητικὴν αὐτὴν δρᾶσιν ἐπειδὴ εἶναι φρουτέμπορος;

§54Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἔχω περιλήψεις.

§55Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Δεύτερον, δὲν ἀναφέρει, ὅτι θὰ ἀποστομώσῃ βουλευτήν. Λέγει: «Πληροφοροῦμαι ἐξ ἄλλου, ὅτι ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα κατετέθη ἐρώτησις ἢ ἐπερώτησις εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἀπάντησις δύναται νὰ δοθῇ ἀποστομωτικὴ ἐὰν χρειασθῇ. Δὲν ἔχει καμμίαν ἔννοιαν προσβολῆς, ὅτι «θὰ ἀποστομώσῃ βουλευτήν». «Εἰς τὴν ἔγερσιν τοῦ θέματος δύνασθε νὰ δώσητε ἀποστομωτικὰς πληροφορίας», γράφει πρὸς συνάδελφόν του.

§56Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἰδιωτικὴ ἐπιστολὴ αὐτή;

§57Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Βεβαίως, «ἰδιωτική». Γράφει πρὸς ἕνα συνάδελφόν του ἐπιστολήν, ἡ ὁποία οὔτε ἀριθμὸν πρωτοκόλλου ἔχει οὔτε τίποτε ἄλλο, ἀλλὰ λέγει, ὅτι αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ διαφωτισθῇ ἔτσι. Καὶ μετὰ λέγει: «Εἰς ἐμέ, ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ὑποθέσεως, οὐδεὶς ἐγένετο ὑπαινιγμὸς περὶ δῆθεν ἐπεμβάσεώς μου εἰς τὰ ἐσωτερικὰ ξένης χώρας. Ἄλλωστε εἶναι περιττὸν νὰ προσθέσω, ὅτι ὅλαι αἱ γενόμεναι ἐνέργειαι ἦσαν διατυπωμέναι μὲ ἄπειρον σεβασμὸν πρὸς τὴν Δικαιοσύνην καὶ ἐν γένει πρὸς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς χώρας». Καὶ ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὰς ἐπεμβάσεις αὐτάς. Ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ κ. Παπαστεφάνου εἶχε τὴν λεβεντιάν, δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον, νὰ εἴπῃ «δὲν δέχομαι νὰ ἐπικαλεσθῶ τὰ διπλωματικά μου προνόμια», ἡμεῖς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγνοήσωμεν τὸ θέμα καὶ νὰ μὴ ἐπανέλθωμεν καὶ μετὰ τὴν καταδίκην καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶμεν. Διότι, ἀλλοίμονον, ἐὰν παγία, διεθνῶς εἰς ὅλας τὰς χώρας καθιερωμένη τακτική, δὲν ἐτύγχανε τῆς ἰδικῆς μας ἐπισημάνσεως καὶ προστασίας. Ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ν. Ἀφρικῆς, διὰ διακοινώσεως, ἡ ὁποία ἦλθε, μόλις, πρὸ δύο ἡμερῶν, παραδέχεται, ὅτι ὑπάρχουν διαδικαστικὰ προνόμια καὶ λέγει: Δὲν τὸ ἐζήτησεν ὅμως ὁ κ. Παπαστεφάνου διὰ τῆς διαδικασίας τῆς εἰδικῆς διὰ τῆς ὁποίας ἔπρεπε νὰ τὸ ζητήσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι διὰ τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου καὶ δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόθεσιν καὶ τὴν ἠρεμίαν τῆς παροικίας τοῦ Καίηπ Τάουν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον, νὰ ἀναφέρω γεγονότα, νὰ διαβάσω ἐνόρκους καταθέσεις δικογραφιῶν καὶ νὰ κάμω καὶ ἐγὼ «κουτσομπολιὸ» εἰς τὸ πάνθεον αὐτὸ τῆς Ἑλλάδος. Θὰ λυπηθῶ πάρα πολὺ νὰ τὸ κάμω, ἐὰν χρειασθῇ μέχρις ἑνὸς ὁρίου. Δὲν θὰ τὸ κάμω μεταφέρων τὰ κουτσομπολιὰ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ὅσοι ἔχουν τὴν παραμικρὰν πεῖραν τῶν Ἑλλήνων τοῦ ἐξωτερικοῦ, γνωρίζουν, ὅτι, δυστυχῶς, σχεδὸν εἰς ὅλας τὰς Κοινότητας τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὑπάρχουν ἔριδες ὀξύταται, ἔριδες μεταξὺ ἀνθρώπων λαμπρῶν, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ εἶναι λαμπροί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν θαυμασίαν δρᾶσιν, ἕκαστος εἰς τὸν τομέα του, καὶ ἐν τούτοις εἴτε διὰ τὴν Προεδρίαν τῆς Κοινότητος, εἴτε διὰ τὴν ἐπιτροπείαν τῆς Ἐκκλησίας, εἴτε διότι δὲν ὠνομάσθησαν Γενικοὶ Πρόξενοι ἢ ἀναπληρωταὶ Πρόξενοι, δημιουργοῦν κατὰ τὸν συνήθη Ἑλληνικὸν χαρακτῆρα ἔριδας, αἱ ὁποῖαι φθάνουν συχνὰ καὶ μέχρι ξυλοκοπήματος καὶ συχνὰ μέχρι δικαστηρίων. Ἀλλοίμονον ἐὰν εἴτε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικόν, εἴτε ἀκόμη περισσότερον τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον ἀνεμιγνύετο εἰς τὰς ἔριδας αὐτὰς καὶ τὰς ἔφερεν εἰς τὸ ἱερὸν αὐτὸ βῆμα, καὶ συνεζήτει ἐπὶ τῶν ἐρίδων αὐτῶν ποῖος τῶν Ἑλλήνων ἔχει δίκαιον, ποία μερὶς ὀρθῶς ἐνήργησεν ἢ κακῶς ἐνήργησεν. Ἀλλοίμονον, διότι αὐτὸ θὰ ἐφανάτιζεν ἀκόμη περισσότερον τὰς διαμαχομένας μερίδας, αἱ ὁποῖαι, λυποῦμαι νὰ τὸ εἴπω, ὑπάρχουν, ἴσως, εἰς μίαν ἑκάστην, ἄνευ ἴσως οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως, τῶν πολυαρίθμων Ἑλληνικῶν Κοινοτήτων τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλοίμονον, κύριοι, ἐὰν ἀναμιχθῶμεν εἰς τὰς ἔριδας αὐτὰς καὶ θελήσωμεν ἡμεῖς νὰ γίνωμεν δικασταὶ τῶν ἐρίδων αὐτῶν. Αἱ ἔριδες αὗται, κύριοι, δυστυχῶς, ἔχουν καταστήσει ἀδύνατον, ἀναιμικόν, μέχρις ἑνὸς ὁρίου καὶ τὸν θεσμὸν τῶν ἀμίσθων προξένων. Ὁ θεσμὸς τῶν ἀμίσθων προξένων, κατ’ ἀρχήν, δὲν εἶναι ὀρθός. Δύναται νὰ εἶναι ὀρθὸς εἰς ἐντελῶς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις. Κατ’ ἀρχὴν δὲν εἶναι ὀρθός, διότι καλὸν εἶναι τὸ Κράτος νὰ ἐκπροσωπῆται δι’ ἐμμίσθου προξένου, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ εἰδικοὺς δεσμοὺς μὲ τὸν τόπον καὶ νὰ δύναται νὰ ἐκτελέσῃ τὰ καθήκοντά του χωρὶς νὰ παρασύρεται ἀπὸ τὰ τοπικά, —καίτοι καὶ ὁ ἄμισθος καὶ ὁ ἔμμισθος πρόξενος μέχρις ἑνὸς ὁρίου, θὰ τὸ ἐπετύγχανον αὐτὸ— διότι μοιραίως δημιουργοῦν ὡς ἄνθρωποι καὶ αὐτοὶ φιλίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι τόσον καλὸς ὁ θεσμὸς τῶν ἀμίσθων προξένων. Δυστυχῶς μὲ τὴν διασπορὰν τῶν Ἑλλήνων, τὴν ὁποίαν ἔχομεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μὲ τὰς ἑκατοντάδας τῶν Ἑλληνικῶν Κοινοτήτων, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἀπὸ τῆς Αὐστραλίας μέχρι τοῦ Σὰν Φραντσίσκο, εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ ἀνταποκριθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον εἰς τὸν θεσμὸν τῶν ἐμμίσθων προξένων, τῆς δημιουργίας Ἐμμίσθων Προξενείων ἐκεῖ ὅπου χρειάζεται. Δι’ αὐτὸ περισσότερον ἀπὸ ἄλλας χώρας, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἡμεῖς νὰ προσφεύγωμεν εἰς τὸν θεσμὸν τῶν Ἀμίσθων Προξένων. Τοῦτο μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ ἔξοδα, μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἔχωμεν μίαν ἀντιπροσώπευσιν. Ὀφείλω νὰ εἴπω, πρὸς τιμὴν τῶν Ἀμίσθων Προξένων τῆς Ἑλλάδος, ὅτι κατὰ μεγάλην πλειοψηφίαν ἐνεργοῦν κατὰ τρόπον ἄριστον καὶ ἀποδοτικόν. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ προσθέσω, ὅτι καὶ αἱ τοπικαὶ ἔριδες, αἱ ὁποῖαι διχάζουν ὅλας τὰς Κοινότητας καθιστοῦν τὸ ἔργον των δυσχερές. Καί, συχνὰ ἀδίκως, ἐπιλήψιμον. Θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν παρένθεσιν διὰ νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν μίαν πληροφορίαν. Δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ συζητήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο προχθές, πρὸ ἡμερῶν διὰ μακρῶν καὶ ἐκ τῆς ὁποίας νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ εἶμαι ἱκανοποιημένος. Ἀλλ’ εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω μίαν λέξιν, διὰ τὸ περίφημον «διπλωματικὸν διαβατήριον» τοῦ κ. Λίνου, ἀναπληρωτοῦ Γενικοῦ Προξένου Μιλάνου. Ὁ κ. Βασιλᾶτος πρὸ ἡμερῶν ἀνέπτυξε μίαν ἐπερώτησιν διὰ μακρῶν καὶ μὲ μέγα πάθος! Τὴν ἤρχισε, τὴν συνέχισε, καὶ σχεδὸν τὴν ἐτελείωσε, μὲ τὴν κατηγορίαν, ὅτι ὁ ἀναπληρωτής μας πρόξενος ἔχει διπλωματικὸν διαβατήριον καὶ χάρις εἰς αὐτὸ διεξάγει λαθρεμπόριον μεταξωτῶν ὑφασμάτων, ἐρχόμενος κάθε τόσον ἀπὸ τὸ Μιλάνον μὲ πολλὰς βαλίτσας, τὰς ὁποίας περνάει χάρις εἰς τὸ διπλωματικὸν διαβατήριον, διεξάγει οὕτω ἀθέμιτον ἐμπόριον, ζημιώνων, ὅπως εἶπε, τοὺς ἀνταγωνιστάς του. Εἶχον εἴπει προχθές, ὅτι ὁ κ. Λίνος εἶναι ἕνας ἐξαιρετικὰ εὐϋπόληπτος ἄνθρωπος, ἐξαιρετικὰ σεμνός, καὶ ὅτι ἐξ ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἐκείνην τὴν ὥραν, διεπίστωσα, ὅτι ὁ κ. Λίνος δὲν ἔχει διπλωματικὸν διαβατήριον, ἀλλὰ κοινόν. Εἶχα ἀπαντήσει συγχρόνως, ὅτι τὸ διπλωματικὸν διαβατήριον δὲν δίδει δικαίωμα εἰς τὸ ἀνεξέλεγκτον τῶν ἀποσκευῶν, πολλῷ δὲ μᾶλλον ἐφ’ ὅσον ὄργανα τοῦ Τελωνείου εἶχον εἴπει εἰς τὸν κ. Βασιλᾶτον, ὡς λέγει οὗτος, ὅτι διεξήγαγον ἔρευναν καὶ πολλῷ μᾶλλον ἀκόμη, ἐφ’ ὅσον εἶχον τὴν ὑποψίαν, ἠδύναντο νὰ τὸν καλέσουν εἰς ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ ταξείδια καὶ νὰ τοῦ ἐλέγξουν τὰς ἀποσκευάς. Ὁ κ. Βασιλᾶτος ἀνέφερε καὶ ἐζήτησε νὰ καταθέσω τὸ διπλωματικόν του διαβατήριον καὶ δηλῶ, ὅτι δὲν τὸ κατέθεσα καὶ δὲν πρόκειται νὰ τὸ καταθέσω, διότι δὲν ὑπάρχει!! Ἔλαβον δὲ καὶ τὴν πρόνοιαν ἐγώ, ὁ ψευδόμενος, ὅταν ἔλαβον τὴν ἐρώτησιν, μὴ τυχὸν ὑπάρχει λάθος καὶ ἡ Πρεσβεία ἐξέδωκε διπλωματικὸν—ὅπερ ἀπεκλείετο, διότι εἶναι σαφῶς καθωρισμέναι αἱ περιπτώσεις ἐκδόσεως διπλωματικοῦ διαβατηρίου— ἔλαβον, λέγω, τὴν πρόνοιαν καὶ ἐτηλεγράφησα καὶ εἰς ἄλλας ἀρχὰς καὶ ἠρεύνησα καὶ τὰ ἀρχεῖα τῶν διπλωματικῶν διαβατηρίων καὶ εἶδον, ὅτι τὸ διαβατήριον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἠθέλησεν ὁ κ. Βασιλᾶτος νὰ βασίσῃ τὴν κατηγορίαν εὐϋπολήπτων ἀνθρώπων, εἶναι ἀνύπαρκτον. Λυποῦμαι, διότι εἰς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον καταβιβάζονται αἱ συζητήσεις τοῦ Κοινοβουλίου. Εἶναι καιρὸς νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι ἐὰν συνεχίσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ συζητῶμεν, θὰ χάσωμεν τὸ κῦρος τὸ ὁποῖον ἔχομεν, διότι ὄχι μόνον δὲν ἐκπληροῦμεν τὴν ἀποστολήν μας, ἀλλὰ ἐκπληροῦμεν μίαν ἀντίθετον τοῦ ἔργου μας ἀποστολήν: Νὰ μεταφέρωμεν τοὐτέστι τὰς φήμας τῶν τριόδων καὶ τὰς συκοφαντίας καὶ νὰ προσπαθῶμεν νὰ σπιλώσωμεν ὑπολήψεις ἐντίμων καὶ εὐϋπολήπτων πολιτῶν. (Χειροκροτήματα).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§59Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν συνηθίζει, ὅταν δὲν ἔχει ἐπιχειρήματα νὰ ἀντικρούσῃ τοὺς καταπέλτας, τῶν ὑποδείξεων, νὰ καταφεύγῃ εἰς τὸ τροπάριον, ὅτι διασύρομεν ὑπολήψεις ἐντίμων ἀνθρώπων. Θὰ ἴδωμεν ποῖος διασύρει ὑπολήψεις. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ εἰς προηγουμένην ὁμιλίαν μου ἀπέδειξα, ὅτι ὁ κ. Λίνος κατοικεῖ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Σπετσῶν, ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον μὲ ἑταιρικά, τὰ ὁποῖα εἶναι κατατεθειμένα εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν. Οὗτος ἔχει ἀποθήκην μεταξωτῶν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Καρόρη καὶ ἄλλην ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Περικλέους καὶ δὲν ἔχει τὰ προσόντα νὰ εἶναι διωρισμένος Πρόξενος, ἀφοῦ δὲν εἶναι κάτοικος Μιλάνου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη, ὅτι πρώτη φορὰ ἀκούει αὐτὰ τὰ πράγματα διὰ τὸν κ. Λίνον. Ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι οὗτος ἔκαμε δώδεκα ταξείδια ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὸ 1962, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθην εἰς τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου. Ἐνῷ ἔφερον ὅλα τὰ στοιχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων ἀπέδειξα ποῖος ἦτο ὁ κ. Λίνος καὶ τί ἔκαμεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠναγκάσθη νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν καὶ ἐὰν προκύψουν εὐθῦναι τοῦ ἐν λόγῳ προσώπου θὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις. Καὶ ἡ «Ἑστία» ἔγραφεν: «Ἀνεμείναμεν τὰς κυρώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπεβάλλοντο», ἀλλὰ οὐδεμία ἀπάντησις ἐδόθη καὶ διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν ἐγὼ ἔχω δίκαιον ἢ ὄχι, ἐζήτησα τὴν κατάθεσιν τοῦ διαβατηρίου. Εἶναι σκάνδαλον, εἷς ἔμπορος τῶν Ἀθηνῶν νὰ εἶναι διωρισμένος ἀναπληρωτὴς τοῦ Προξένου Μιλάνου καὶ νὰ εἶναι ἐφωδιασμένος μὲ διπλωματικὸν διαβατήριον. Ἐγὼ εἰς τὴν προηγουμένην ὁμιλίαν μου, δὲν τὸν κατηγόρησα ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ, ἀλλὰ εἶπον ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: Ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ ἐξετασθῇ ἡ στάσις του, διότι τὰ συχνὰ ταξείδια δημιουργοῦν ψίθυρον. Εἴδατε πῶς παραποιεῖ τὰ λεγόμενά μου ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ θὰ ἀποδειχθῇ, ποῖος εἶναι ψεύτης καὶ ποῖος εἶναι θιασώτης τοῦ κηρύγματος «κάτω οἱ ψεῦτες». Τί λέγω, ἐν συνεχείᾳ εἰς τὰ πρακτικά; «... (ἀναγινώσκει) ...». Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ λέγεται, ὅτι ὁ κ. Λίνος εἶναι νομίμως διωρισμένος καὶ νὰ προσποιῆσθε ἄγνοιαν, ἐνῷ ἐγὼ σᾶς παρουσιάζω ἐπίσημα ἔγγραφα, ὅτι εἶναι μόνιμος κάτοικος Ἀθηνῶν, μὲ πλουσίαν ἐμπορικὴν δρᾶσιν, διὰ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ποῖος εἶναι ὁ κ. Λίνος. Ἐνῷ ἀνέφερον τὴν ὅλην πολιτείαν τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἰσραηλίτης καὶ ἠσπάσθη τελευταίως τὴν ὀρθοδοξίαν καὶ εἶναι κάτοικος Ἀθηνῶν, ἔρχεσθε, ἀντὶ νὰ τοῦ ἐπιβάλητε τὰς ἐνδεδειγμένας κυρώσεις, καὶ τὸν ὑπερασπίζεσθε. Καὶ ἀφοῦ βλέπω, οὔτε τὸν ἐπαύσατε, οὔτε κυρώσεις ἐπεβάλατε, ὑπεχρεώθην νὰ καταθέσω αἴτησιν, διὰ νὰ κατατεθῇ τὸ διαβατήριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ἔχῃ διπλωματικὸν ἢ ἁπλοῦν τοιοῦτον. Ἠμπορούσατε, κ. Ὑπουργέ, νὰ τὸν ὑποχρεώσητε νὰ τὸ καταθέσῃ. Ἀρνηθέντες νὰ καταθέσητε τὸ διαβατήριον, μᾶς γεννᾶται ἡ ὑποψία, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν εἶναι ἐν τάξει καὶ ὅτι κἄτι ὕποπτον κρύπτεται. Ἐπειδή, ὅμως, μὲ ἐκατηγορήσατε, ὅτι ἔκαμα χρῆσιν τῆς ἐπιστολῆς Πετρουνάκου, θὰ σᾶς εἴπω, πῶς ἐνήργησα, κατέθεσα ἐρώτησιν καὶ ἐζήτησα τὸν φάκελλον διὰ τὴν ὑπόθεσιν περὶ τῆς ὁποίας προηγουμένως ὡμίλησα. Ἐπειδὴ δὲν μοὶ κατετέθησαν τὰ στοιχεῖα, ἠναγκάσθην νὰ καταθέσω μετὰ 14 ἡμέρας ἐπερώτησιν. Πράγματι, ὅταν εἶδον τὸν φάκελλον, τὸν ὁποῖον κατεθέσατε μετὰ 25 ἡμέρας, εὑρῆκα ἐντὸς τοῦ φακέλλου τὴν ἐπιστολὴν τοῦ κ. Πετρουνάκου, διὰ τῆς ὁποίας οὗτος ἀναφέρεται εἰς τὸ ὅλον θέμα. Ὅταν εἶδον τὴν ἐπιστολὴν ἐντὸς τοῦ φακέλλου, μὲ ἡμερομηνίαν δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐκ τοῦ περιεχομένου ἐσχημάτισα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἦτο ἐνημερωμένος, ὅτε ἐζητήθη ὁ φάκελλος καὶ ἠπείλει, ὅτι θ’ ἀποστομωθῇ, ἐσκέφθην ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Ἴσως ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ ἐτέθη σκοπίμως εἰς τὸν φάκελλον μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὅταν ὁ κ. Βασιλᾶτος θὰ ἴδῃ τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, θὰ σταματήσῃ. Ἐγώ, ὅμως, δὲν εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ πάω καὶ νὰ ἐρωτήσω, πῶς εὑρέθη ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ εἰς τὸν φάκελλον. Δὲν εἶναι ἰδικόν μου θέμα, οὔτε ὑποχρέωσις. Μοῦ ἐγεννήθη ἡ ὑποψία ἀναγινώσκων τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς, ὅτι ἡ ἐπιστολὴ αὕτη ἐγένετο μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ προστατευθῇ ὁ Παπαστεφάνου καὶ νὰ παραμείνῃ ἔνοχον τὸ θῦμα. Ἐγὼ ἐπεσήμανα, ὅτι ὁ κ. Πετρουνᾶκος διὰ τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς ἐδυσφήμει Ἕλληνας πολίτας, καίτοι ἡ ἀποστολή του ἦτο ἄλλη εἰς τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν κατεῖχε. Διότι πόθεν ἀντλεῖ τὸ δικαίωμα ὁ κ. Πετρουνάκος νὰ δυσφημῇ καὶ αὐτὸς μὲ τὴν σειράν του ἕνα Ἕλληνα καὶ δὴ τὸ θῦμα καὶ νὰ προστατεύῃ τὸν καταδικασθέντα ἔνοχον; Ἀλλά, διὰ νὰ ἴδητε τὴν φιλαλήθειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ὀμνύει εἰς τὴν ἀλήθειαν, σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι μόλις πρὸ ὀλίγου μᾶς εἶπεν, ὅτι ὁ Πρόξενος ἠρνήθη νὰ προβάλῃ τὴν διπλωματικήν του ἰδιότητα. Ἰδοὺ τὰ κείμενα: «Ὁ κ. Στέϊν, δικηγόρος τοῦ μηνυτοῦ, ὑποστηρίζει ὅτι ὁ Πρόξενος ἡγεῖτο εἰς τὴν κατασκευὴν σκανδάλων». Καὶ ἀπαντᾷ ὁ δικηγόρος τοῦ κατηγορουμένου Σνίτσελ: «Ἀποκρούω τὴν κατηγορίαν, ὅτι τὰ λεχθέντα, ἐλέχθησαν δυνάμει προνομίου καὶ ἐπικαλεῖται τὴν ἀσυλίαν». Προβάλλει, συνεπῶς, τὴν ἔνστασιν τῆς διπλωματικῆς του ἀσυλίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἀπέκρυψε, διότι ἐπίστευεν, ὅτι ἐγὼ δὲν εἶχα τὰ στοιχεῖα. Ἐγὼ δὲν ἔκαμα κουτσομπολιά, ἐγὼ δὲν ἀπησχόλησα τὸ Σῶμα μὲ τὸ ποῖος εἶχε δίκαιον καὶ ποῖος εἶχεν ἄδικον. Ἐγὼ ἐπίσημα ἔγγραφα προσεκόμισα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Καὶ πέραν τῶν ἐγγράφων τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσα, οὐδὲν ἕτερον εἶπον, ὥστε νὰ μὲ ἀπειλῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ ἀναγνώσῃ τὰς καταθέσεις. Καὶ δὲν τὰς ἀναγινώσκει; Ἁπλῶς δὲν δικαιοῦται νὰ τὸ πράξῃ, διότι θὰ ἐξέθετε τὴν χώραν μας, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει τοῦ δεδικασμένου, ὅτι ἐπεμβαίνει εἰς τὰ ἐσωτερικὰ μιᾶς φίλης καὶ συμμάχου χώρας. Καὶ ἀναμφισβητήτως δὲν ἀποτελεῖ φήμην τῶν τριόδων ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία τὸν καταδικάζει, καὶ ἀναμφισβητήτως δὲν ἀποτελεῖ φήμην τῶν τριόδων ὁ σάλος τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησεν ὁ τύπος, ὁ ὁποῖος ἔφθασε νὰ ὁμιλῇ περὶ κινδύνου διακοπῆς τῶν διπλωματικῶν σχέσεων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ μεροληπτήσῃ ὑπὲρ τοῦ θύτου καὶ εἰς βάρος τοῦ θύματος καὶ δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ καταρρακώσῃ τὸ γόητρον τῆς χώρας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔδωκε τὴν ἀφορμὴν νὰ δημιουργηθοῦν τὰ σχόλια, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν. Ἀποτελεῖ δικαίωμά σας, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ ἐπαίρεσθε διὰ τὴν συζήτησιν τῆς παρελθούσης Τρίτης, ἀλλὰ ἔχω ἀπόλυτον δικαίωμα νὰ εἴπω, ὅτι μόνον ἐπίσημα κείμενα προσεκόμισα ἐνώπιον τοῦ Σώματος, κείμενα ἀδιάψευστα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων καὶ μόνον ὡμίλησα, ἐνῷ σεῖς ἐξεζητημένα καὶ ἀμφιβόλου γνησιότητος. Δεκαπέντε ἡμέρας πρὸ τῆς δίκης ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὁ Ταγματάρχης τῆς Κ.Υ.Π. Διαμαντόπουλος συνέταξεν ἔκθεσιν ὑπὲρ τοῦ Προξένου κ. Μελετίου. Οἴκοθεν τὸ ἔπραξεν; Ἀσφαλῶς ὄχι. Εἴπατε, ὅτι δὲν γνωρίζετε τὸ περιεχόμενον τῶν ἐγγράφων, δηλαδὴ τῶν ρηματικῶν διακοινώσεων, ἀλλὰ ὅτι γενναίως πάντοτε, τὰς ὑπεγράψατε καὶ ἀναλαμβάνετε τὴν εὐθύνην. Παραπλανᾶται τὸ Σῶμα μὲ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα τῇ ἐντολῇ σας συντάσσονται καὶ μετὰ ἐμφανίζεσθε δῆθεν ὡς ὁ γενναῖος, ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην. Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐὰν ἐκάματε χρῆσιν καὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ κ. Παλαμᾶ, τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως τιμῶ. Δὲν θὰ ἦτο, ὅμως, ποτὲ δυνατὸν ὁ κ. Παλαμᾶς νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὰ ἐσωτερικὰ μιᾶς φίλης χώρας, ἄνευ ἐγγράφου ἐντολῆς σας. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἔκαμε χρῆσιν ἐγγράφων, τὸ περιεχόμενον τῶν ὁποίων δὲν γνωρίζομεν καὶ τὰ ὁποῖα δὲν μᾶς καταθέτει. Ἐξ αὐτῶν, ὅμως, ἀξίαν ἔχει ἕν: Ὅτι διὰ νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸν ἔλεγχον, προκαλέσατε τὴν ἐπιστολὴν τοῦ κ. Πετρουνάκου, εἰς τὴν ὁποίαν κραυγάζουν αἱ ἡμερομηνίαι περὶ δολεροῦ σκοποῦ, διὰ τὸν ὁποῖον συνετάγη. Μᾶς εἴχατε εἴπη ἀκόμη διὰ τὸν Πρόξενον Μελετίου, ὅτι ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰ ἔγγραφα, τὸ 1942 τὸ ΦΑΤΣΙΟ ἔχων ὑπ’ ὄψει πόσον ἐπικίνδυνος εἶναι, διέταξε νὰ παρακολουθῆται. Νὰ παρακολουθῆται καὶ περιέργως νὰ μὴ συλλαμβάνεται. Καὶ θέλετε ἡμεῖς νὰ πιστεύσωμεν εἰς τὴν γνησιότητα αὐτῶν τῶν ἐγγράφων, ὡς ἂν νὰ ἦτο δύσκολον νὰ εὑρεθῇ ἕνας ΦΑΤΣΙΟ σήμερον ἐν Ἰταλίᾳ, νὰ κατασκευάσῃ δύο ἔγγραφα καὶ νὰ τὰ δώσῃ εἰς τὸν Μελετίου ἵνα τὰ προσκομίσῃ. Ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, ὡμιλήσατε διὰ τὴν τακτικήν μου. Διὰ τὴν τακτικήν μου εἶμαι ὑπερήφανος. Ἐγὼ οὐδέποτε θὰ ἀγκάλιαζα τὸν Ζορλοῦ, ὁ ὁποῖος διέταξε τὴν καταστροφὴν τῶν Ἑλλήνων ἐν Μ. Ἀσίᾳ, οὐδέποτε θὰ ἐδεχόμουν νὰ προσκαλέσω τὸν Σαρπέρ, ὁ ὁποῖος σᾶς κατεπολέμησεν εἰς τὸν Ο.Η.Ε. καὶ νὰ τὸν φιλοξενήσω εἰς τὴν οἰκίαν μου καὶ νὰ λέγω, ὅτι —δυστυχῶς— δὲν μὲ λέγουν Σαρπέρ. Ὑπερηφανεύομαι διὰ τὴν συμπεριφοράν μου. Ὑπερηφανεύομαι, διότι ἐργαζόμενος ἀόκνως, προσπαθῶ νὰ σᾶς σταματήσω ἀπὸ τὸν κατήφορον, τὸν ὁποῖον ἀκολουθεῖτε, διασύροντες τὸ ἑλληνικὸν ὄνομα καὶ ἐπιδεικνύοντες πυγμὴν ἔναντι μιᾶς φίλης καὶ συμμάχου χώρας, διὰ νὰ προστατεύσητε ἕνα Παπαστεφάνου. Ἀλλὰ ποῖος ξεύρει ποῖοι ἀνομολόγητοι σχέσεις ὑπάρχουν μεταξύ σας. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς δεξιᾶς, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§60Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Δὲν ἐντρέπεσθε μὲ αὐτὰ τὰ ὑπονοούμενα;

§61Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἐντρέπεσθε σεῖς; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτο, ἡ φράσις τὴν ὁποίαν εἴπατε, εἶναι ὑβριστική. Νὰ ἀνακαλέσητε, παρακαλῶ.

§63Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Δὲν πειράζει, ἀπὸ τὸν κ. Βασιλᾶτον, δὲν περιμένω νὰ ἀνακαλέσῃ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφοῦ σᾶς συγχωρεῖ ὁ κ. Ὑπουργός, συνεχίσατε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§65Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἀπὸ τὸν κ. Εὐάγγελον Ἀβέρωφ– Τοσίτσαν ἢ Σαρπέρ, δὲν δέχομαι συγχώρησιν. (Στρεφόμενος πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον, ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος. Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§66Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἀφήνω εἰς τὸν κ. συνάδελφον τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἔχει νὰ ὑπερηφανεύεται, διὰ τὸν ἑαυτόν του, ἐγὼ διατηρῶ διὰ τὸν ἑαυτόν μου τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἔχω ἐγώ. Δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται ἀπάντησις εἰς ὅσα εἶπε. Χρειάζεται ὅμως ἀπάντησις εἰς μερικὰ προχειρολογήματα τὰ ὁποῖα καὶ μᾶς παρουσίασεν ἐδῶ. Προσπαθῶν νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις ἐπελαγοδρόμησεν εἰς ἄλλας ὑποθέσεις εἰς τὰς ὁποίας ἐπελαγοδρόμησε καὶ προχθές. Καὶ σᾶς εἶπε τί, κ. συνάδελφοι; Ὅτι διὰ τὸν Γενικὸν Πρόξενον Μιλάνου, προσεκόμισα καὶ ἐδιάβασα εἰς τὴν Βουλὴν δύο ἰταλικὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ὁ βαθύπλουτος αὐτὸς ἄνθρωπος θὰ ἠδύνατο νὰ κατασκευάσῃ ἐν Ἰταλίᾳ, ἐν ὄψει τῆς δίκης εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν τὸ 1960. Κύριοι, ἀνέφερον προχθές, ὅτι τὰ ἔγγραφα αὐτὰ εὑρίσκονται ἐν φωτοτυπίᾳ εἰς τὴν δικογραφίαν, καὶ αὐτούσια εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον. Εἶναι ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα αἱ Ἑλληνικαὶ στρατιωτικαὶ Ἀρχαί, κατέσχον ἐν Ρώμῃ, μὲ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀφοροῦν ὅλους τοὺς Ἕλληνας αἰχμαλώτους πολέμου, εἶναι ἔγγραφα τοῦ 1942, 18 χρόνια πρὶν γίνῃ ἡ δίκη εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἔγγραφα ἐπίσημα ἰταλικά, διὰ τῶν ὁποίων δίδονται ὁδηγίαι πρὸς τὸ στρατόπεδον συγκεντρώσεως εἰς τὸ ὁποῖον ἐνεκλείετο ὁ Μελετίου, καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἐλέγετο: «Προσέξατέ τον, εἶναι ἐπικίνδυνος, τοῦ ἑτοιμάζομε δικογραφίαν, ἀπομονώσατέ τον, μέχρις ὅτου συμπληρωθῇ ὁ φάκελλος παραπομπῆς του εἰς τὸ Στρατοδικεῖον». Καὶ αὐτὰ τὰ ἔγγραφα τοῦ 1942, ἐτόλμησεν ὁ κ. Βασιλᾶτος νὰ τὰ παρουσιάσῃ πρὸ ὀλίγου ὡς ἔγγραφα χαλκευθέντα σήμερον εἰς δίκην τοῦ 1960. Ἀλλὰ δὲν ἦτο τὸ μόνον στοιχεῖον τὸ ὁποῖον προσεκόμισα προχθές. Προσεκόμισα πλεῖστα ἄλλα τὰ ὁποῖα ἦσαν, νομίζω, καταπέλτης. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ καὶ πάλιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἄν χρειασθῇ, μὲ ἄνεσιν δύναμαι νὰ ὑποστηρίξω τί ἕκαστος ἔπραξε κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ νὰ τὸ ὑποστηρίξω μὲ τὸ κεφάλι πολὺ ὑψηλὰ καὶ δι’ ἐμὲ προσωπικῶς καὶ διὰ τοὺς φίλους μου.

§67Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Συνειργάσθητε μὲ τοὺς Ἰταλούς;

§68Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξ.). Συνειργάσθην μὲ τοὺς Ἰταλούς! Δὲν ἐντρέπεσθε ποὺ τὸ λέγετε!

§69Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Νὰ ἐντρέπεσθε ποὺ γράφετε εἰς τοὺς κατασκόπους «AMICO MIO»! Παλαιέ μου φίλε! Ἰδοὺ τὸ αὐτόγραφον.

§70Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἕνα θέμα ἐπίσης εἰς τὸ ὁποῖον ἐπελαγοδρόμησε καὶ εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπανέλθω, τοῦ κ. Λίνου. Αὐτὸς ὁ Ἰσραηλίτης, σᾶς τὸ εἶπε καὶ προχθές. Καὶ τὸν ὠνόμαζε συνεχῶς «ὁ υἱὸς τοῦ Ἐνώχ»! Ἐδήλωσα καὶ προχθές, ὅτι διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας δὲν ἀποτελεῖ μειονέκτημα τὸ νὰ εἶναι κανεὶς Ἰσραηλίτης! Πέραν τούτου, σᾶς λέγω καὶ τοῦτο τὸ πρόσθετον, ὅτι ὁ κ. Λίνος ἠμπορεῖ νὰ ἦτο Ἰσραηλίτης, ἀνήκει ὅμως εἰς τὴν μεγάλην πλειονότητα τῶν Ἑλλήνων τοῦ Μιλάνου, διότι ἡ παροικία ἐκεῖ κατὰ τὰ ¾ ἴσως καὶ περισσότερον, ἀποτελεῖται ἀπὸ Ἕλληνας Ἰσραηλίτας. Ἴσως νὰ ἦτο καὶ αὐτὸς ἕνας λόγος διὰ νὰ προταθῇ ὁ κ. Λίνος ὡς ἀναπληρωτὴς Γενικὸς Πρόξενος, ἀπὸ ἄνθρωπον τοῦ ὁποίου τιμῶ πολὺ τὴν μνήμην καὶ τὸν ὁποῖον καὶ ὁ κ. Βασιλᾶτος ἐτίμησεν, ἀπὸ τὸν Λοβέρδον. Δὲν τὸν ἐπέλεξα ἐγώ, τὸν ἐπρότεινεν ὁ Λοβέρδος καὶ τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἰς τὸ Μιλάνον εἶναι ἄριστα γνωστόν, ὁ ὁποῖος ὄντως ἔχει ἐργασίας εἰς τὰς Ἀθήνας, ὁ ὁποῖος ζῆ τὸν περισσότερον καιρὸν εἰς τὸ Μιλάνον καὶ τὸν ὀλιγώτερον εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ὁ ὁποῖος διεξάγει ἐμπόριον τὸ ὁποῖον ἐξ ὅσων γνωρίζετε, δὲν ἀπαγορεύεται ἀπὸ κανένα νόμον. Ἀπαγορεύεται τὸ λαθρεμπόριον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Βασιλᾶτος, ἀλλὰ ἐμνημόνευσεν ἁπλῶς μόνον ὅτι ψεύδομαι, ἑπομένως δι’ αὐτὸν τὸν κ. Λίνον ὁ ὁποῖος ἔχει ἄριστον ὄνομα, ὁ κ. Βασιλᾶτος μὲ ἐπέκρινε διατὶ δὲν καταθέτω τὸ διαβατήριον. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ Βουλὴ μοῦ ζητήσῃ νὰ κατάσχω τὸ διαβατήριον νὰ τὸ καταθέσω, νὰ εἰδοποιήσω τὴν Ἰταλίαν νὰ τοῦ κατάσχῃ τὸ διαβατήριον. Ἀλλά, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω εἶναι, ὅτι ὁ κ. Λίνος δὲν ἔχει οὔτε διπλωματικόν, οὔτε ὑπηρεσιακὸν διαβατήριον. Ὅταν θὰ ἔλθῃ θὰ προσπαθήσω νὰ πάρω τὸ διαβατήριον τὸ ἁπλοῦν, διότι οὔτε διπλωματικὸν οὔτε ὑπηρεσιακὸν ἔχει, καὶ νὰ τὸ καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν. Ἕν ἄλλο σημεῖον ποὺ θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Παπαστεφάνου, διότι τὸ ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Βασιλᾶτος καὶ τὸ ὁποῖον χρῄζει ἀπαντήσεως: Ὁ κ. Βασιλᾶτος προσεπάθησε νὰ ἀποδείξῃ ὅτι ἔγινεν ἐπίκλησις τῆς διπλωματικῆς ἰδιότητός του εἰς τὴν δίκην. Τοῦτο ὅπως προκύπτει ἀπὸ ἐπίσημα ἔγγραφα δὲν εἶναι ἀκριβές. Ὅπως λέγει ἡ νότα τῆς Νοτιοαφρικανικῆς Ἑνώσεως— ἡ ὁποία παραδέχεται ὅτι ὑπάρχει οἰκονομικὴ προστασία, λόγῳ προνομίων— ὅπως τοῦτο προκύπτει καὶ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς δίκης, ὁ κ. Παπαστεφάνου, ὅταν ὁ Νομικός του Σύμβουλος ἠρώτησεν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ διπλωματικὴ προστασία, καὶ ὁ δικαστὴς ἀπήντησεν ὅτι τὸ θέμα τῆς δωσιδικίας ἠδύνατο μόνον δι’ εἰδικῆς αἰτήσεως νὰ ἐγερθῇ, ὁ κ. Παπαστεφάνου λέγει.... παρὰ ταῦτα, ἐπέμεινεν εἰς τὴν ἀρχικήν του τοποθέτησιν, ἐπέμεινε δηλαδὴ νὰ ἀμυνθῇ, ἐπὶ τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς οὐσίας, ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς περιπτώσεως. Λοιπόν, καὶ εἰς αὐτό, κ. συνάδελφοι, ὀρθῶς σᾶς μετέδωσα τὰ πράγματα, καὶ δὲν αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ ἀντικρούσω τὰς κατηγορίας τοῦ κ. Βασιλάτου. Περὶ τοῦ ἑαυτοῦ μου; Ἕκαστος ἔχει τὴν ἱστορίαν του εἰς τὸν τόπον αὐτόν! Καὶ ὁ κ. Βασιλᾶτος ἔχει τὴν ἰδικήν του! Καὶ δὲν αἰσθάνομαι καμμίαν ἀνάγκην νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα ἄρρητ’ ἀθέμιτα εἶπεν οὗτος. (Χειροκροτήματα).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, περατωθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Βασιλάτου καὶ ἀναβληθείσης αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 326 ἐπερωτήσεως, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 327 ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Α. Ἀγγελούση διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφου διὰ τὸν διορισμὸν εἰς τὸν ΟΓΑ τοῦ ἰατροῦ Κων. Δόγκλερα κλπ.

§72Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπαράτου Βουλγαρικῆς κατοχῆς, τοῦ τελευταίου πολέμου (1941–44), οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Δυτικῆς Θρᾴκης ὑπέστησαν τὰ πάνδεινα καὶ ὁ ἑλληνισμὸς ἐξεδιώχθη ὑπὸ τῶν Βουλγάρων, μὲ τὸν σκοπὸν τῆς δημιουργίας τῆς Μεγάλης Βουλγαρίας. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ καθ’ ἣν ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Μακεδονίας ὑπέστη τὰ πάνδεινα ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους. Κατὰ τὸν προηγούμενον πόλεμον, τοῦ 1914–18, ἐσφαγιάσθη καὶ ποικιλοτρόπως ἐτυραννήθη. Ἀλλὰ χάρις εἰς τὸν ἐξαίρετον πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων, ἡ Ἀνατολικὴ Μακεδονία ἐκρατήθη Ἑλληνικὴ καὶ οἱ Βούλγαροι ἐπαίσχυντοι ἐγκατέλειψαν τὰ ἑλληνικὰ ἐδάφη. Ὡς ἐκ τούτου, ἰδιαιτέραν εὐπάθειαν αἰσθάνονται οἱ κάτοικοι τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὅταν πρόσωπα τὰ ὁποῖα συνειργάσθησαν μὲ τοὺς Βουλγάρους τυγχάνουν ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως καὶ προστασίας ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Κάτι τέτοιο συμβαίνει καὶ μὲ ἰατρόν, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησεν ὑπὸ τὰς διαταγὰς τῶν Βουλγάρων εἰς τὸ ἰατρεῖον τοῦ, ὑπὸ τῶν Βουλγάρων συσταθέντος δήμου, Σ. Σ. Ἀγγίστης Σερρῶν. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Βουλγαρικῆς κατοχῆς, οἱ Βούλγαροι ἀνέπτυξαν καὶ συνέστησαν δήμους καὶ κοινότητας καὶ ἐπικεφαλῆς τῶν δήμων καὶ τῶν κοινοτήτων, διώρισαν πρόσωπα τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης των. Ἕνα ἐκ τῶν προσώπων αὐτῶν, εἶναι καὶ ὁ ἰατρὸς διὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἀσχοληθῶ καὶ ὁ ὁποῖος διηύθυνε τὸ ἰατρεῖον τοῦ δήμου Σ.Σ. Ἀγγίστης Σερρῶν, καὶ ὁ ὁποῖος προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τοὺς Βουλγάρους. Ὡς ἄτομον, δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐνδιαφέρῃ, ἀλλὰ ὡς περίπτωσις δέον νὰ ἐξετασθῇ καὶ πρέπει νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ Βουλή. Θὰ πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλή, πῶς ἔδρασεν ἀντεθνικῶς ὁ ἰατρὸς οὗτος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτός, ὁ ὁποῖος ἔδρασεν ἀντεθνικῶς. Καὶ κατὰ τὸν προηγούμενον πόλεμον τοῦ 1918, ὁ ἀδελφός του συνειργάσθη μὲ τοὺς Βουλγάρους καὶ συνετέλεσε καὶ αὐτὸς νὰ ὑποστοῦν τὰ πάνδεινα οἱ Ἕλληνες. Ἀποτέλεσμα τῆς συνεργασίας του μὲ τοὺς Βουλγάρους ἦτο νὰ συλληφθῇ ἀπὸ τὸν τότε ἀνθυπίλαρχον καὶ μετέπειτα ἥρωα συνταγματάρχην Κριεζῆν, ὅστις πρῶτος ἔπεσε μαχόμενος εἰς Ἀλβανίαν, εἰς τὸ χωρίον Πρώτη νὰ καταδικασθῇ εἰς ἰσόβια δεσμὰ καὶ νὰ ἀποθάνῃ εἰς τὰς φυλακὰς τοῦ Ἰντζεδίν. Καὶ ὁ περὶ οὗ πρόκειται ἰατρὸς ἐτύγχανε κομμουνιστής, ὡς ἀναφέρεται εἰς τὸν ἀστυνομικόν του φάκελλον ἀπὸ τοῦ 1933, τὸ δὲ 1939 συλληφθεὶς πρὸς ἐκτόπισιν καὶ ὑπογράψας δήλωσιν μετανοίας ἀφέθη ἐλεύθερος. Τὸ 1941 ἐνῷ ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας ἐξεδιώκετο καὶ καὶ ἰατροί, δικηγόροι καὶ ἄλλοι ἐπιστήμονες καταδιωκόμενοι ὑπὸ τῶν Βουλγάρων, ἐγκατέλειπον τὰ ἱερὰ ἐδάφη τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, ὁ ἰατρὸς οὗτος διωρίζετο ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους εἰς τὸν Δῆμον Ἀγγίστης Σερρῶν καὶ ὡς ἀνταμοιβὴν τοῦ διορισμοῦ του προσέφερεν εἰς τοὺς Βουλγάρους ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας μὲ σκοπὸν καὶ μόνον τὴν ἐξόντωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου. Κατὰ τὸ 1944, ἀντιληφθεὶς ὅτι κατέρρεεν ὁ Ἄξων ἐφρόντισε, ὡς τονίζεται μετ’ ἐπιτάσεως, καὶ ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν ΕΛΑΣ, ὁ ὁποῖος ἔδρα εἰς τὸ Παγγαῖον. Συγχρόνως εἰδοποίει καὶ τοὺς Βουλγάρους ὅτι θὰ ἀπαχθῇ δῆθεν ἀπὸ τὸν ΕΛΑΣ. Ὅταν ὁ ΕΛΑΣ κατῆλθεν εἰς τὸ καθορισθὲν χωρίον Βιτάστα πρὸς ἀπαγωγήν του, εὑρέθη ἀντιμέτωπος μεγάλης Βουλγαρικῆς δυνάμεως καὶ 15 νέοι ἐκ τῶν καλυτέρων τοῦ ἐξαιρετικοῦ τούτου χωρίου ἔπιπτον ὑπὸ τὰ πυρὰ τῶν Βουλγάρων. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν προσήχθη νὰ δικασθῇ ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου τῶν Δοσιλόγων καὶ κατώρθωσε νὰ ἀπαλλαγῇ λόγῳ ἀμφιβολιῶν. Δὲν ξεύρω πῶς ἔκρινε τὸ Δικαστήριον. Τὸ μόνον ποὺ γνωρίζω εἶναι ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης καταστάσεως αἱ ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων τῶν Δοσιλόγων ἐπηρεάζοντο ἐκ τῆς ἐπικρατούσης ψυχολογικῆς καταστάσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Μετὰ τὴν ἀπαλλαγήν του ἐκ τοῦ Δικαστηρίου τῶν Δοσιλόγων ἐκλήθη εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ ὡς ὑπίατρος καὶ ἀπεστάλη εἰς τὴν Μακρόνησον. Καὶ ἐνῷ εὑρίσκετο εἰς τὴν Μακρόνησον ἐξεδόθη διάταγμα τὸ ὁποῖον τὸν ὑπεβίβαζεν ἀπὸ ὑπίατρον εἰς τὴν τάξιν τοῦ στρατιώτου. Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὑπεβάλομεν τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐλέγχομεν τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διότι, δηλαδή, δὲν κατέθεσε τὸ ἀντίγραφον φύλλου μητρώου του, ἐξ οὗ θὰ ἀπεδεικνύοντο τὰ ἀνωτέρω. Παρ’ ὅλα δὲ τὰ ἀνωτέρω καὶ παρὰ τὴν ἀντεθνικήν του ταύτην δρᾶσιν διωρίσθη οὗτος μὲ τὴν προστασίαν καὶ τῇ ἐπιμονῇ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου ὡς ἐπιθεωρητὴς ἀγροτικῶν ἰατρείων. Καὶ ἀφοῦ ὑπηρέτησεν ὡς Ἐπιθεωρητὴς Ἀγροτικῶν Ἰατρείων, ὅταν ἱδρύθη ὁ ΟΓΑ ἐφρόντισε νὰ ἀποσπασθῇ ἐκεῖ καὶ κατόπιν ἐπέτυχε πλήρη τοποθέτησιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ μόνον ἀποδεικνύει ποῖοι ἰσχυροὶ παράγοντες προστατεύουν τὸ πρόσωπον αὐτό, καθ’ ἥν στιγμὴν πολλαὶ χιλιάδες ἰατρῶν παραμένουν ἀδιόριστοι καὶ ἐκλιπαροῦν μίαν μικρὰν θέσιν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ἐν λόγῳ πρόσωπον προΐσταται τῆς ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ ΟΓΑ. Ἐζητήθη ἀπὸ ἡμᾶς ἡ κατάθεσις τοῦ φακέλλου ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ἐσωτερικῶν καὶ ἐλάβομεν τὴν ἀπάντησιν ὅτι πρόκειται περὶ ἀπορρήτων ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν. Καὶ γεννᾶται, κύριοι συνάδελφοι, τὸ εὔλογον ἐρώτημα, ἐφ’ ὅσον πᾶς Ἕλλην δύναται νὰ ζητήσῃ καὶ νὰ λάβῃ φύλλον μητρώου, ὅπερ καὶ προσκομίζει εἰς οἱανδήποτε ὑπηρεσίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀπόρρητον ἔγγραφον τὸ φύλλον μητρώου τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ; Ἀλλὰ ἐὰν κατετίθετο τὸ φύλλον μητρώου καὶ τὰ λοιπὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα, θὰ ἀπεδεικνύετο ἐξ αὐτῶν ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ καθηρέθη ἀπὸ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπιάτρου καὶ ὑπεβιβάσθη εἰς τὴν τάξιν τοῦ ἁπλοῦ στρατιώτου καὶ κατόπιν ἀπεκατεστάθη λόγῳ τῆς ἰσχυρᾶς προστασίας τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνει. Θὰ ἀπεδεικνύετο ἀκόμη ὅτι δὲν εἶναι ὁ πραγματικὸς φόβος τοῦ κομμουνισμοῦ, τὸ γεγονὸς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀναγκάζει τὴν Κυβέρνησιν νὰ τονίζῃ ἰδιαιτέρως τοῦτο, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἐπισείει τὸν κίνδυνον τοῦ κομμουνισμοῦ ὡς «μπαμπούλαν» διὰ νὰ δημιουργῇ ψύχωσιν καὶ φοβίαν. Ὅταν, κ. συνάδελφοι, ζητεῖται καὶ ἀπὸ τὸν τελευταῖον ὁδοκαθαριστὴν διὰ νὰ διορισθῇ καὶ δὴ διὰ χρονικὸν διάστημα δύο ἢ τριῶν μηνῶν, πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ζητῆται τοιοῦτον πιστοποιητικὸν ἀπὸ ἐπιστήμονα διοριζόμενον εἰς τοιαύτην σημαντικὴν θέσιν, δηλαδὴ τὴν θέσιν τοῦ προϊσταμένου τοῦ ὑγειονομικοῦ τμήματος τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων. Καὶ ἐπὶ πλέον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νομίσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀποτελεῖ τιμάριόν της καὶ νὰ ἑρμηνεύῃ τοὺς νόμους κατὰ τὴν ἰδικήν της βούλησιν καὶ δι’ ὅσους τὴν λιβανίζουν νὰ ἀποχαρακτηρίζῃ τούτους, διὰ δὲ τοὺς λοιποὺς νὰ κηρύσσῃ τὸν πόλεμον. Τί θὰ ἀπαντήσητε, κ. Ὑπουργέ, ὅταν ζητεῖτε πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων ἀπὸ τὸν τελευταῖον ἐργάτην διὰ νὰ τοποθετηθῇ εἰς τὰ ἔργα ἐγγείων βελτιώσεων ἢ εἰς οἱανδήποτε πρόσκαιρον ἐργατικὴν θέσιν, δὲν ζητεῖτε τοιοῦτον ἀπὸ τοιούτους ἀνθρώπους; Τί θὰ εἴπητε, κ. Ὑπουργέ, εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ὑπῆρξαν κομμουνισταὶ καὶ ἐν τούτοις τοὺς ζητεῖτε νὰ ὑπογράψουν δήλωσιν δι’ ἧς νὰ ἀποκηρύσσουν τὸν κομμουνισμόν; Δὲν εἶναι δικαιολογημένον τὸ παράπονον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τοιοῦτον ἐξευτελισμόν; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι κινδυνεύει ἡ καθεστηκυῖα τάξις ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν, ὅταν προάγετε καὶ προστατεύετε τοὺς συνεργασθέντας μετὰ τῶν Βουλγάρων; Ποία ἀνάγκη ἐπέβαλε τὸν διορισμὸν τοῦ ἀτόμου αὐτοῦ εἰς μίαν τόσον ἐπίκαιρον καὶ σημαντικὴν θέσιν; Καὶ τί θὰ ἀπαντήσητε εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους Ἕλληνας, ὅταν θέτετε τοιούτους ἀνθρώπους ἐπικεφαλῆς τόσων σημαντικῶν ὑπηρεσιῶν ὅταν τόσοι ἄλλοι νέοι ἐπιστήμονες μένουν ἀδιόριστοι εἰς τοὺς δρόμους; Ἂς ἀφήσωμεν αὐτὰς τὰς μεθόδους. Κίνδυνος διὰ τὸ καθεστὼς δὲν ὑφίσταται. Δημιουργεῖτε τοῦτον τεχνικῶς διὰ νὰ κρατῆτε εἰς ψύχωσιν τὸν λαόν. Εἶναι ἀστεῖον ὅταν ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἐντεταγμένη εἰς τὸ ΝΑΤΟ καὶ ὅταν ἐπανειλημμένως ἔχῃ τονισθῆ, ὅτι τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος εἶναι καὶ σύνορα τοῦ ΝΑΤΟ εἶναι ἀστεῖον νὰ ὑποστηρίζητε ὅτι διατρέχει κίνδυνον κομμουνιστικόν. Δημιουργεῖτε φοβίαν καὶ ψύχωσιν διὰ νὰ κρατῆσθε εἰς τὴν ἐξουσίαν. Τελευτῶν ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζητε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὑπεβάλαμεν τὴν ἐπερώτησιν καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἂν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ διὰ τῆς ἀπαντήσεώς των ἐδικαιολόγουν τὴν πρᾶξιν των αὐτήν. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν κατώρθωναν νὰ διαψεύσουν τὰ ὑπ’ ἐμοῦ καταγγελθέντα. Ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ διαψεύσουν ὅτι ὁ ἀδελφὸς τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἐφονεύθη κατὰ τὸ 1948 εἰς τὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογηθῶμεν ἔναντι τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των διὰ νὰ ὑπάρχῃ σήμερον ἐλευθέρα Ἑλλάς; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογηθῶμεν ἔναντι τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, καὶ γενναίων ἐφέδρων ὁπλιτῶν, οἱ ὁποῖοι περιφέρονται ἀπὸ Ὑπουργεῖον εἰς Ὑπουργεῖον διὰ νὰ ἀπαιτήσουν μίαν θέσιν, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ τὰ πρὸς τὸ ζεῖν. Αὐτός, λοιπόν, εἶναι ὁ κίνδυνος ὁ πραγματικὸς καὶ ὄχι ὁ ἄλλος τὸν ὁποῖον προβάλλει ἡ Κυβέρνησις. Τελευτῶν ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζητε κ. Ὑπουργέ, ὅτι οὐδεὶς προσωπικὸς λόγος ἢ ἄλλη αἰτία μὲ ὤθησεν εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐπερωτήσεώς μου αὐτῆς, ἀλλὰ μόνον λόγοι ἐθνικῆς ἀνάγκης μὲ ἤγαγον εἰς τὴν κατάθεσίν της. Μόνον μὲ τοιαύτας πράξεις σας καὶ μόνον ἡ Κυβέρνησις δημιουργεῖ τὸν κομμουνισμόν, ἐφ’ ὅσον περιφρονεῖτε ἀνθρώπους καὶ πολεμιστὰς ἔχοντας ἀνάγκην ὑποστηρίξεως καὶ παρέχετε ἀφειδῶς εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι μόνον ἀγχόνης. (Χειροκροτήματα).

§73Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε πρῶτον νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. συναδέλφου κἄποιαν ἀντίφασιν, διότι ἐνῷ κατ’ ἀρχὴν κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐμποδίζει τὸν διορισμὸν ἀνθρώπων κατηγορηθέντων ἐπὶ κομμουνισμῷ, ἐπειδὴ φοβεῖται τὸν κομμουνισμὸν καὶ τὴν προπαγάνδαν του, ἐν τούτοις ὁ κ. συνάδελφος ἠνωχλήθη διότι εἷς ἀποχαρακτηρισθεὶς νομίμως μὲ ὅλας τὰς διατυπώσεις ἰατρὸς διωρίσθη ὡς ἐδικαιοῦτο ἐκ τοῦ νόμου.

§74Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν εἶπεν αὐτό.

§75Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Αὐτὸ τὸ ἐκτιμῶ ἐγὼ καὶ σεῖς βέβαια ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε τὴν γνώμην σας. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος ὡς πρὸς τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων τὰ ὁποῖα ἐζήτησεν ὁ κ. συνάδελφος ἀπήντησα ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς του καὶ δὲν ἠσέβησα οὔτε πρὸς τὸ πρόσωπόν του οὔτε πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ ἐδικαιολόγησα διατὶ δὲν κατέθεσα τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. Πρόκειται περὶ ἀρχῆς τὴν ὁποίαν ἐτήρησαν ὅλαι αἱ κυβερνήσεις καὶ ὅλοι οἱ προκάτοχοί μου Ὑπουργοὶ καὶ τὴν ὁποίαν εὑρίσκω καὶ ἐγὼ πολὺ ὀρθήν, τὴν ἐτήρησα καὶ θὰ τὴν τηρήσω ἐν συνεχείᾳ διότι εὑρίσκω ὅτι δὲν προάγονται οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους ὑπηνίχθη καὶ ὁ κ. συνάδελφος, δηλαδή, νὰ διευκολυνθοῦν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εἴτε παρεπλανήθησαν, εἴτε κατηγορήθησαν ν’ ἀπαγκιστρωθοῦν ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν. Ἡ δημοσίευσις τῶν σχετικῶν δημοσίων ἐγγράφων τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν κατάστασίν των δὲν προάγει τὸν σκοπὸν αὐτόν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον τὸ Ὑπουργεῖον ἀσφαλείας μέχρι σήμερον ἔχει τηρήσει τὴν ἀρχὴν αὐτήν, τὴν ἐτήρησαν ὅλοι οἱ Ὑπουργοί, ὅπως γνωρίζει ἡ Βουλή, ὅλων τῶν κομμάτων καὶ ὁ ὑποφαινόμενος τὴν ἐτήρησε καὶ εἶναι ἀποφασισμένος νὰ τὴν τηρήσῃ καὶ ἐν συνεχείᾳ. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν κατέθεσα ὡς εἶχον ὑποχρέωσιν ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου περιστατικοῦ τοῦ ἰατροῦ κ. Δόλγκερα, ὁ κ. συνάδελφος ἔδωσεν ὁ ἴδιος τὴν ἀπάντησιν. Κατηγορήθη ὅτι κατὰ τὴν κατοχὴν διετέλεσεν ἰατρὸς τῶν Βουλγάρων εἰς τὸν σιδηροδρομικὸν σταθμὸν Ἀγίστης καὶ ὅτι συνειργάσθη μὲ αὐτούς. Κατηγορήθη ἐπὶ δοσιλογισμῷ καὶ τὸ δικαστήριον τῶν δοσιλόγων τὸν ἀπήλλαξεν.

§76Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Θὰ μείνῃ διωρισμένος;

§77Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Δὲν τὸν διώρισα ἐγώ. Περιμένετε νὰ ἀπαντήσω. Πράγματι κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχε κατηγορηθῆ καὶ εἶχε χαρακτηρισθῆ ὡς κομμουνιστὴς καὶ κληθεὶς εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ τὸ 1947, ὑπηρέτησεν εἰς τὸ στρατόπεδον τῆς Μακρονήσου ἐκτελῶν καθήκοντα στρατιωτικοῦ ἰατροῦ. Τὸ 1948 ἐξέπεσε τοῦ βαθμοῦ του καὶ τὸ 1953 ἀποκατεστάθη εἰς τὸν βαθμόν του ὡς ὑπίατρος καὶ ὄχι τὸ 1956, ὡς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Τὸ 1956 ἀποκατεστάθη καὶ ἀπὸ πλευρᾶς κοινωνικῶν φρονημάτων, ἀποχαρακτηρισθείς. Ἠκολουθήθη ὅλη ἡ νόμιμος διαδικασία καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορῆται ἡ Κυβέρνησις ἢ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ 1956, νομίζω, ὅτι ἦτο ὁ κ. Ἀθανασίου, διατὶ ἀπεκατέστησεν ἕνα ἄνθρωπον εἰς τὸν ὁποῖον ἐδόθη ἡ δυνατότης νὰ ἀποσείσῃ τὴν κατηγορίαν, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν κατηγορεῖται, ὅτι παρεμβάλλει προσκόμματα εἰς τοὺς ἀποχαρακτηρισμούς. Τὸ ὅτι διεβιβάσθη ἡ αἴτησις διὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἀσφαλείας πρὸς τὴν Διοίκησιν τῆς Χωροφυλακῆς τοῦ τόπου του νὰ ἐρευνήσῃ τὴν περίπτωσιν εἶναι μία ἐκ τῶν νομίμων διαδικασιῶν. Δικαιοῦται νὰ ὑποβάλῃ τὴν αἴτησιν εἰς τὴν Διοίκησιν τῆς Χωροφυλακῆς τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς του καὶ εἰς οἱανδήποτε προϊσταμένην Ἀρχὴν τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς ὅπως τοιαύτη εἶναι κατ’ ἐξοχὴν τὸ Ὑπουργεῖον. Εἰς ἐμὲ ὑποβάλλονται αἰτήσεις τοιούτων περιπτώσεων τὰς ὁποίας διαβιβάζω εἰς τὰς κατὰ τόπους ἀστυνομικὰς Ἀρχὰς καὶ ἀκούων τὰς ἀπόψεις των ἀποφασίζω. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει τί τὸ ἀνώμαλον εἰς τὸν τρόπον τοῦ ἀποχαρακτηρισμοῦ του. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τῆς ἀπαντήσεως ἐπὶ τοῦ ἀποχαρακτηρισμοῦ του. Ἔρχομαι τώρα εἰς τοὺς χαρακτηρισμούς, ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ διορισμοῦ του. Καὶ ἐρωτῶ καὶ ἐγώ. Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος ἀποχαρακτηρίζεται καὶ κρίνεται νομιμόφρων καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης τῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὁποίαν θὰ διορισθῇ, δικαιοῦται νὰ διορίζεται ἢ ὄχι;

§78Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὄχι. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§79Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Οἱ νόμοι λέγουν, ὅτι δικαιοῦται νὰ διορίζεται ἐφ’ ὅσον ἀπεχαρακτηρίσθη. Διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοὺς τὸ ἀπαγορεύσῃ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Συμβούλιον νομιμοφροσύνης ἑκάστου Ὑπουργείου εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγονται καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ 3 ἀνωτέρους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἓν δευτέρῳ βαθμῷ, ἀπὸ Συμβούλους τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἀπὸ Ἀρεοπαγίτας, τοὺς ἔκρινε νομιμόφρονας; Οὐδεὶς δύναται νὰ τοὺς ἐμποδίσῃ τὸν διορισμόν. Τὸν δικαιοῦνται. Κατὰ συνέπειαν ποῦ εὑρίσκεται ἡ ἀνωμαλία τοῦ διορισμοῦ, δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω.

§80Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὀρθὰ ὅσα λέγετε, ἀλλὰ νὰ ἕπωνται.

§81Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Παρ’ ὅλον ὅτι παρεμβαίνετε ἀντικανονικῶς σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ εἶχον νὰ δικαίωμα, νὰ παρεμβαίνω καὶ νὰ ὑποδεικνύω πότε ἐπιτρέπεται καὶ πότε ὄχι. Ἀλλὰ τοιοῦτον δικαίωμα οὔτε ἔχω, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχω. Συνεπῶς ὁ ἀποχαρακτηρισμὸς ἦτο ἐπιβεβλημένος, διότι ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἕνας ἄνθρωπος κατορθώνει εἴτε νὰ ἀποδείξῃ τὸ ἀβάσιμον τῶν κατηγοριῶν, εἴτε ἐὰν ὑπάρχουν κατηγορίαι ζητεῖ ὁ ἴδιος νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν εὐθεῖαν ὁδόν, νομίζω ὅτι ἀδίκως κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν ὅτι φέρεται μὲ αὐστηρὸν τρόπον εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Δὲν θὰ ἐπερίμενα νὰ ἀκούσω ὅτι κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς περιπτώσεις διευκολύνσεως τοιούτων περιπτώσεων. Ἅπαξ, λοιπόν, ὁ ἀποχαρακτηρισμὸς ἐγένετο καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποτελεῖ γεγονός, ὅτι τὸ θέμα τῆς νομιμοφροσύνης του τὸ ἔκρινε τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου, δὲν ὑπάρχει θέμα νὰ κρίνωμεν τὸν ἀποχαρακτηρισμόν του. Ὁ κ. συνάδελφος ἀνέφερε καὶ πολλὰ ἄλλα περὶ τῶν ἀδελφῶν του καὶ τῆς δράσεως τῆς οἰκογενείας του. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσω διότι διὰ πρώτην φορὰν τίθεται τὸ θέμα. Ἀναφέρομαι μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ἰατροῦ, ὁ ὁποῖος νομίζω ὅτι νομίμως διωρίσθη χωρὶς νὰ ὑπεισέρχωμαι συγκριτικῶς ἐὰν ἔπρεπε νὰ διορισθῇ κἄποιος ἄλλος, διότι τὸ θέμα δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου.

§82Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς μετετόπισε τὸ θέμα καὶ ἐτόνισεν ὅτι δῆθεν ἡμεῖς ἀντιτιθέμεθα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τὸν διορισμὸν ἢ εἰς τὴν διευκόλυνσιν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν ἀστυνομικὴν φρασεολογίαν ἀνένηψαν. Διόλου δὲν ἀντιτιθέμεθα. Ἀντιθέτως μάλιστα πιστεύομεν ὅτι ἰδιαιτέρα φροντὶς νὰ καταβάλλεται διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, διότι εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις εἶναι οἱ ἀδικούμενοι καὶ ἢ ἐξ ἐσφαλμένων πληροφοριῶν ἢ ἐκ πράξεων ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἐχαρακτηρίσθησαν. Ἀλλὰ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν μὲ κινηματογραφικὴν ταχύτητα ἀπεχαρακτηρίσθη καὶ χωρὶς νὰ ὑποβάλῃ οὔτε βιογραφικὸν σημείωμα, οὔτε ὑπεύθυνον δήλωσιν.

§83Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἀπὸ τὸν φάκελλον τὸν ὁποῖον εἶδον σήμερον σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὑπάρχει βιογραφικὸν σημείωμα λεπτομερέστατον, σαφέστατον καὶ κατηγορηματικώτατον, ἐὰν θέλετε νὰ βασισθῆτε εἰς τὴν βεβαίωσίν μου αὐτὴν καὶ νὰ μὴ παρασύρεσθε λέγοντες ὅτι δὲν ἐτηρήθη ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία τηρεῖται δι’ ὅλους γενικῶς.

§84Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Τὸ βιογραφικὸν σημείωμα, ἔχει ἡμερομηνίαν; Ἀσφαλῶς δὲν τὸ ἐπροσέξατε.

§85Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως. Ὁ φάκελλος εἶναι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, εἶναι φάκελλος ὁ ὁποῖος ἐτακτοποιήθη ἀπὸ τὸ 1956 καὶ ἔκτοτε ἡ μόνη μεταβολὴ τὴν ὁποίαν ὑπέστη εἶναι ὅτι ἠρωτήθημεν καὶ ἐδώσαμεν πληροφορίας ὅτι δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν διὰ τὸν διορισμόν του, διότι θεωρεῖται νομιμόφρων. Οὐδεμία ἄλλη μεταβολὴ ὑπάρχει πλὴν τοῦ ἐγγράφου τὸ ὁποῖον ἔφυγεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον μας πρὸς τὸν ΟΓΑ. Κατὰ συνέπειαν τὸ βιογραφικόν του σημείωμα θὰ εἶναι τοῦ 1956 ἢ πρὸ τοῦ 1956 ἀναμφισβητήτως. Δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὸν φάκελλον ὡς εἰς τὰς περιπτώσεις ἐπαναπατρισμοῦ. Ἐγὼ σᾶς ἐδικαιολόγησα διὰ ποῖον λόγον δὲν τὸν κατέθεσα, εἶναι θέμα ἀρχῆς νὰ μὴ καταθέτω τοὺς φακέλλους καὶ θέμα τὸ ὁποῖον ἐφήρμοσαν ἅπαντες οἱ προκάτοχοί μου Ὑπουργοὶ ἀπὸ τὸ 1947 καὶ ἐντεῦθεν, δὲν τὸ ἐφαρμόζω μόνον ἐγὼ καὶ τὸ γνωρίζει αὐτὸ ἡ Βουλή.

§86Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἀνεζήτησα ἄλλον φάκελλον ἐπαναπατρισθέντων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπίσης ἀπόρρητοι καὶ ἐν τούτοις τοὺς ἐθέσατε εἰς τὴν διάθεσίν μου.

§87Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ αὐτὸν τὸν φάκελλον θὰ τὸν ἔθετα εἰς τὴν διάθεσίν σας, δὲν εἶχα καμμίαν ἀντίρρησιν, ἐὰν μοῦ ἐλέγατε νὰ τὸν ἴδητε, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἦτο ἀναμεμιγμένον εἰς τὴν ἐρώτησίν σας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν ἠθέλησα νὰ προκαταλάβω τὰς γνώμας καὶ τὰς διαθέσεις καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων, ἐνῷ εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ εἴπατε πρὸ ὀλίγου ἀφεώρα τὸ Ὑπουργεῖον μου προσωπικῶς. Ἐὰν δὲν ἔκαμνα αὐτὴν τὴν διάκρισιν ἦτο πιθανὸν νὰ ἔλθω εἰς ἀντίθεσιν μὲ τοὺς συναδέλφους μου Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον καὶ θέματα τῆς ἁρμοδιότητός των καὶ δὲν ἤθελα μόνος μου νὰ ἐφαρμόσω διακριτικὴν περίπτωσιν.

§88Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἢ αἱ ὑπηρεσίαι σας δὲν σᾶς κατετόπισαν πλήρως ἢ ἔχετε κάποιον λόγον νὰ μὴ δεχθῆτε τὰ γεγονότα ὡς ἀκριβῶς τὰ ἐξέθεσα. Ἡ ἐντολὴ ἀποχαρακτηρισμοῦ του ἐδόθη ἀπὸ τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον καὶ μὲ κινηματογραφικὴν ταχύτητα ἐτακτοποιήθησαν ὅλα, διὰ τὸν λόγον δὲ τοῦτον, ἐνῷ ἄλλοι ἰατροὶ ἀνεζήτουν θέσιν, οὗτος παρῃτήθη ἀπὸ ἐπίζηλον τοιαύτην καὶ πάραυτα ἐτακτοποιήθη εἰς νέαν τοιαύτην. Ὁ Ο.Γ.Α., ὁ ὁποῖος συντηρεῖται ἀπὸ τὸ ὑστέρημα καὶ τὸν ἱδρῶτα τοῦ πτωχοῦ ἀγρότου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνακοινώσῃ ὅτι ζητεῖ ἰατρὸν διὰ νὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὑγειονομικῶν ὑπηρεσιῶν του καὶ θὰ ἔδει νὰ ἀναζητηθῇ εἰς τὸν ἰατρόν, ὁ ὁποῖος ἦτο καλοβολεμένος; Καὶ θὰ ἦτο τόσον βέβαιος οὗτος ὅτι φεύγων ἀπὸ τὴν μίαν θέσιν θὰ προσληφθῇ εἰς τὴν ἄλλην ἐὰν δὲν ὑπῆρχον ὄπισθέν του οἱ παράγοντες τοὺς ὁποίους ἀνέφερα; Αὐτὴ εἶναι ἡ περίπτωσις τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως καὶ εἰς τοὺς ἀποχαρακτηρισμοὺς καὶ εἰς τὰς τοποθετήσεις τῶν ὑπαλλήλων. Ἐὰν ὅμως ἅπαντες οἱ ἀναζητοῦντες διορισμὸν διὰ τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν των ἀνήκουν εἰς ἄλλην μερίδα καὶ ὄχι εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἐπικίνδυνοι κομμουνισταί. Ὑπάρχουν πολλὰ παραδείγματα, κατὰ τὰ ὁποῖα αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ εἰς πολίτας ποὺ ἁπλῶς διὰ διαφόρους λόγους ἀπέσχον τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1946 καὶ οὐδὲν ἕτερον ἔπραξαν εἰς βάρος τοῦ Κράτους, ζητοῦν δὲ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, ἀναγράφουν: «Ναὶ μὲν ἀπὸ τοῦ 1950 ψηφίζει ἀστικὰ κόμματα, πλὴν ὅμως τὸ κάμνει διὰ νὰ ρίψῃ στάκτη στὰ μάτια, ὑποκρίνεται καὶ ἑπομένως δὲν θεωροῦμεν εἰλικρινῆ τὴν μετάνοιάν του». Θεωρεῖ ὅμως ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰλικρινῆ τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ὁποίου ἡ οἰκογένεια ἔχει «Βουλγαρικὴ ἱστορία». Δὲν θεωρεῖ εἰλικρινῆ τὴν μετάνοιαν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πιστεύοντες εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς Ε.Κ. ἀγωνίζονται διὰ τὴν ἐπικράτησίν της. Αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονον καὶ δι’ αὐτὸ ἐλέγχεσθε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσητε εἰς ἡμᾶς, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ σκεφθῶμεν, ὅτι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν αʹ ἢ βʹ τρόπον, δὲν ξεύρω ὑπὸ ποίας συνθήκας, εὑρεθέντες εἰς τὴν αʹ ἢ βʹ μερίδα, σκεπτόμενοι ἑλληνικῶς καὶ ζητοῦντες τὴν βοήθειάν μας δὲν θὰ τύχωσι ταύτης. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι, ἐγὼ δὲ πιστεύω ὅτι ὅλους πρέπει νὰ τοὺς ἴδωμεν τὸ ἴδιον, ὅταν δὲν πρόκειται περὶ ἀνθρώπων ἐπικινδύνων, ὧν οἱ διορισμοὶ καὶ τοποθετήσεις θὰ ἐδημιούργουν ζητήματα εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Διότι κατ’ ἄλλον τρόπον τοὺς ἐγκλωβίζομεν ἐκεῖ ποὺ εἶναι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ὑποστηρίζωμεν ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καταπολεμοῦμεν τὸν κομμουνισμόν. Ἐκτὸς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ, ὅτι, ἐνεργοῦσα ὡς ἐνεργεῖ, ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τοῦ ἔθνους, ὅταν δηλαδὴ δημιουργῇ προϋποθέσεις διὰ τὴν πόλωσιν. Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως αὐτὴν δηλοῦμεν, ὅτι πλανᾶται πλάνην οἰκτρὰν καὶ θὰ ἀγωνισθῶμεν ἡμεῖς διὰ νὰ μὴ ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ της καὶ τοῦτο, διότι πιστεύομεν, ὅτι οὕτω πράττοντες, ὑπηρεσίας προσφέρομεν εἰς τὸ Ἔθνος.

§89Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ ἀπάντησίς μου ἔχει καλύψει καὶ τὴν δευτερολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου. Ἀπέδειξα ὅτι ὁ ἀποχαρακτηρισμὸς τοῦ ἰατροῦ αὐτοῦ καὶ ἀντικειμενικὸς ἦτο καὶ εἰς ἀνύποπτον χρόνον ἐγένετο, ὡς πρὸς τὸν διορισμόν του. Τὰ δύο αὐτὰ γεγονότα δικαιολογοῦν καὶ τὸν διορισμὸν ἔστω καὶ ἐὰν πρέπει νὰ συγκριθῇ μὲ κἄποιον ἄλλον. Διότι ὅταν τὸ 1956 ἀποχαρακτηρίζεται καὶ τὸ 1962 διορίζεται....

§90Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ὄχι, διωρίσθη τὸ 1956 εἰς Ὑγειονομικὸν Συνεταιρισμὸν καὶ ἔκτοτε ἐξακολουθεῖ διοριζόμενος.

§91Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ εἰς αὐτό. Βλέπετε ὅτι ὁ ἀποχαρακτηρισμός, ὁ ὁποῖος, ἐπαναλαμβάνω, ἐγένετο νομίμως καὶ μὲ ὅλην τὴν διαδικασίαν καὶ τὴν αὐστηρότητα θὰ ἔλεγον, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν διορισμόν του εἰς τὸν ΟΓΑ. Ὁ διορισμὸς εἰς τὸν ΟΓΑ ἐγένετο μετὰ 7 περίπου χρόνια ἀπὸ τῆς ἡμέρας τοῦ ἀποχαρακτηρισμοῦ του. Τώρα ὡς πρὸς τὸν διορισμὸν εἰς Ὑγειονομικὸν Συνεταιρισμόν, εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ὡς εἴπωμεν ἅπαξ καὶ νομίμως ἀπεχαρακτηρίσθη καὶ ἐκρίθη νομίμως ἀπὸ τὸ Συμβούλιον νομιμοφροσύνης ὅτι εἶναι νομιμόφρων, ὁ διορισμός του ἦτο νόμιμος καὶ ἐπιβεβλημένος. Ἐπιβεβλημένος δὲ ἰδιαιτέρως δι’ ἕνα ἰατρὸν ὅταν δὲν ὑπάρχουν ἰατροὶ νὰ ἐπανδρώσουν τοὺς Ὑγειονομικοὺς Σταθμοὺς τῆς ὑπαίθρου. Πῶς ἦτο δυνατὸν τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον οἱουδήποτε Νομοῦ νὰ ἀρνηθῇ τὸν διορισμὸν ἑνὸς ἰατροῦ εἰς θέσιν κενὴν Ὑγειονομικοῦ Συνεταιρισμοῦ, ὅταν ἔχῃ ἀπειρίαν τοιούτων περιπτώσεων εἰς Σταθμοὺς Ὑγειονομικοὺς κενῶν θέσεων. Πῶς θὰ ἀνελάμβανε τὴν εὐθύνην νὰ τοῦ ἀρνηθῇ τὸν διορισμόν; Κατὰ συνέπειαν καὶ ὁ διορισμὸς τοῦ 1956 ἀνεξαρτήτως νομιμότητος ἐξεπλήρου καὶ μίαν ἀγαθὴν σκοπιμότητα νὰ ἐπανδρωθῇ μία ὑγειονομικὴ μονὰς μὲ ἕνα ἰατρὸν ἀπὸ τοὺς τόσους τοὺς ὁποίους ἔχει ἀνάγκην ἡ ὕπαιθρος.

§92Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὑπηρέτησε τοὺς Βουλγάρους, κ. Ὑπουργέ, ἢ δὲν τοὺς ὑπηρέτησεν; Αὐτὸ θέλομεν νὰ ἀκούσωμεν. Τὰ ἄλλα, τοῦ τὰ συγχωροῦμεν.

§93Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἀπήντησε καὶ ὁ κ. Ἀγγελούσης καὶ ἐγὼ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐκατηγορήθη ἐπὶ δοσιλογισμῷ. Ἐκατηγορήθη ὅτι τοὺς ὑπηρέτησεν, ἀλλὰ ἕνα δικαστήριον εἶπεν ὄχι, δὲν τοὺς ὑπηρέτησε, τί ἄλλο θέλετε νὰ σᾶς εἴπω;

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Εἴμεθα σύμφωνοι νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον, ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν (ἐπαναφορὰν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος);

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.50′ μ.μ.).