1963.03.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 74η

Πέμπτη 28 Μαρτίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σκορδίλης, ζητεῖ δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§4Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§5Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν ἐπί τινα χρόνον διὰ νὰ σᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἴδητε πῶς διορθώνονται τὰ πρακτικὰ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Διότι χθές, παρεπονέθη συνάδελφος, διότι διόρθωσα μίαν—δύο φράσεις παραλειφθείσας εἰς ἀγόρευσίν μου εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐνῷ ἀντιθέτως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, παρ’ ὅ,τι ἡ ἀγόρευσίς του κατεχωρήθη ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα, παρενέβαλε φράσεις, αἱ ὁποῖαι οὐδὲ κἂν ἐλέχθησαν. Ὁ παραπονεθεὶς συνάδελφος, προσέθεσεν ὁλόκληρα κείμενα. Ἔχω τὰ πρακτικὰ τῶν πρακτικογράφων καὶ τὰ ἐκτυπωθέντα. Παραβάλετέ τα, διὰ νὰ ἴδητε τὴν διαφοράν.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅπως ἀναβληθῇ ἡ ἐπικύρωσις καὶ τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως δι’ αὔριον, ὅτε ἔχει ὁρισθῆ νὰ γίνῃ συζήτησις διὰ τὸ προσωπικὸν θέμα τὸ δημιουργηθὲν μεταξὺ τῶν κ.κ. Σιώζου καὶ Παπασταύρου, ὥστε νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἀπὸ κοινοῦ καὶ διὰ τὰ πρακτικὰ τῆς ἐν λόγῳ συνεδριάσεως.

§7Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ ἡ ἀναβολὴ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν πρακτικῶν δι’ αὔριον σημαίνει, ὅτι δύο τοὐλάχιστον ὧραι τῆς αὐριανῆς συνεδριάσεως θὰ καταναλωθοῦν εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν. Φαίνεται, ὅτι ἔχει γίνει συνήθεια νὰ ἀναβάλλωνται τοιαῦτα θέματα δι’ ἡμέρας κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, διὰ νὰ περιορίζεται ὁ χρόνος τοῦ ἐλέγχου.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ καθ’ ὅσον ἀπὸ χθὲς εἶχε ληφθῆ ἀπόφασις ὅπως, ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀνεφέρθη ὁ κ. Σιῶζος, ἡ συζήτησις γίνῃ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Παρασκευῆς. Ἀναβάλλεται ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως δι’ αὔριον. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι: Οἱ κ.κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Γ. Κασιμάτης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καὶ Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως μορφωτικῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰράν». Οἱ κ.κ. Γ. Κασιμάτης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καὶ Σ. Θεοτόκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῆς ἐκ τοῦ Οἰκονομικοῦ ἔτους 1961 προερχομένης συμβατικῆς ὑποχρεώσεως τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὸν Διεθνῆ Ὀργανισμὸν τῆς ΟΥΝΕΣΚΟ καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῆς ἀπαιτουμένης πιστώσεως εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν Ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς ἐν λόγῳ ὑποχρεώσεως». Οἱ κ.κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Γ. Κασιμάτης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτουσι σχέδια νόμων 1) «περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ σκοποῦ τῆς διαθήκης Πέτρου Λεονάρδου Μουστάκα» καὶ 2) «περὶ ἐκποιήσεως κληροδοτηθείσης ἐν Γαστούνη οἰκίας παρὰ τοῦ Γεωργίου Μανουρᾶ καὶ διαθέσεως τοῦ τιμήματος πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἀνεγειρομένου Γυμνασίου Γαστούνης». Οἱ κ.κ. Α. Ταλιαδοῦρος (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Σ. Θεοτόκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 18 Φεβρουαρίου 1957 συναφθείσης συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, περὶ ἐκκαθαρίσεως λογαριασμῶν διακινηθέντων ἐφοδίων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου». Οἱ κ.κ. Δ. Βρανόπουλος (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν), Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Κ. Χρυσανθόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν.Δ. 3395)55 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων». Οἱ κ.κ. Κ. Χρυσανθόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καὶ Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεως τροποποιήσεως Ν. Δ)τος 399)47 κυρωθέντος ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως Ἐργασίας». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§9Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπασπύρου καὶ Σ. Μακρόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Κατσιάμπας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μίχας, Α. Καρασπήλιος καὶ Σ. Παπαδάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σταμάτης, Θ. Γεροθανάσης, Γ. Σαμαρᾶς καὶ Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ἀγγελούσης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Α. Πετραλιᾶς, Ε. Ζαπάρτας, Ι. Διαμαντόπουλος, Ι. Ζίγδης, Ν. Ἰντζές, Χ. Βασματζίδης, Ι. Μελᾶς, Σ. Τσιαπάρας, Χ. Ἑρμείδης καὶ Β. Μουράτογλου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Λεβαδέων ὡς καὶ τῶν ἐπιστημονικῶν, βιομηχανικῶν, ἐμπορικῶν, ἐπαγγελματικῶν καὶ ἀγροτικῶν ὀργανώσεων Λεβαδείας, αἰτουμένων τὴν ἄμεσον ἵδρυσιν Γυμνασίου θηλέων εἰς Λεβάδειαν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου παραγωγῆς ὀξυγόνου κλπ. Πειραιῶς αἰτουμένου ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Γ. Μεταξᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σταφιδικῶν ὀργανώσεων Ληξουρίου–Κεφαλληνίας, αἰτουμένου τὸν μὴ συμψηφισμὸν ἐκτάκτου ἐπιδόματος λόγῳ ἑορτῶν, καθ’ ὅσον τοῦτο ἀλλοιώνει τὸ ἐπίδομα ἀνεργίας. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ΕΔΕΣ–ΕΟΕΑ, αἰτουμένου υἱοθέτησιν τῶν ἐν τῷ ἀπὸ 17.3.1953 ὑπομνήματι διαλαμβανομένων αἰτημάτων του, ἤτοι διαφώτισιν Διεθνοῦς γνώμης σχετικῶς μὲ συμβολὴν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ψήφισιν τῆς σχετικῆς διὰ τοῦ Ζʹ Ψηφίσματος τῆς 23ης Ἰουλίου 1946 νομοθεσίας πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Δήμων Ν. Ἔβρου, αἰτουμένου τὴν μὴ ἐπέκτασιν ἀσφαλίσεως εἰς ΚΑΔΕΥ καὶ εἰς τὸν Νομὸν Ἔβρου. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἑλληνοχωρίου αἰτουμένου ἐπισκευὴν ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Διδυμοτείχου Λάδης–Κυπρίνου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Τεχνιτοεργατῶν Ζαχαροπλαστῶν Πειραιῶς, αἰτουμένου ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Γεωργικῶν Συν)σμῶν Γραμμανίτσης, Κωστακίου, Κιρκιζατῶν καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Ν. Ἄρτης, διαμαρτυρομένων διὰ καθορισθὲν παρὰ τοῦ ΟΓΑ μηδαμινοῦ ποσοῦ ἀποζημιώσεως πληγέντων ἑσπεριδοπαραγωγῶν Ἄρτης, μὴ καλύπτοντος οὐδὲ ἐπ’ ἐλάχιστον τὰς προξενηθείσας καταστροφάς. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν καὶ Βαρελοποιῶν Πειραιῶς, αἰτουμένου ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Πραγγίου, αἰτουμένου τὴν κατασκευὴν προστατευτικοῦ ἀναχώματος 500 μέτρων, πρὸς προστασίαν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ ποταμοῦ Ἔβρου. Οἱ βουλευταὶ Ἡρακλείου κ.κ. Μ. Ξυλούρης, Ε. Λουλακάκης καὶ Ε. Ματζαπετάκης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων τῶν Γυμνασίων τῆς πόλεως Ἡρακλείου, αἰτουμένου ὅπως διὰ τοῦ διορισμοῦ νέων καθηγητῶν πληρωθοῦν τὰ κενὰ τῶν ἐν λόγῳ Γυμνασίων. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν γεωργῶν, κατοίκων Κλεισσοῦς Ὀρεστιάδος Ἔβρου, αἰτουμένων χορήγησιν συμπληρωματικοῦ, δικαιωθέντος γεωργικοῦ κλήρου ἐκ 2.800 τ.μ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ζευγολατιοῦ, αἰτουμένου τὴν διὰ δαπανῶν τῆς ΔΕΗ ἐκτέλεσιν ἐξωτερικοῦ δικτύου δι’ ἄρδευσιν 70 ἀρδευτικῶν συγκροτημάτων. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4792)18.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1761 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὰ δρομολόγια τῶν ὑπεραστικῶν λεωφορείων τῶν ΣΕΚ, τῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Ἄργους– Ναυπλίου ἐρρυθμίσθησαν ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ δρομολόγια τῶν λεωφορείων τῶν ΚΤΕΛ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἐξυπηρέτησις τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ καὶ ἵνα ἀποφευχθῇ ἡ ἄσκοπος ἐκτέλεσις πλεοναζόντων δρομολογίων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τῶν δι’ αὐτοκινηταμαξῶν δρομολογίων εἰς τὰς γραμμὰς Δερβενίου–Πατρῶν, Πατρῶν–Ἀθηνῶν, Πατρῶν–Πύργου–Καλαμῶν καὶ Καλαμῶν–Ἀθηνῶν, δὲν ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ δικτύου τῶν ΣΕΚ τοιοῦτον θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4518)13.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1734 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Σύστημα Προσγειώσεως δι’ Ὀργάνων (IIS) πρόκειται νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὸν Ἀερολιμένα Ἀθηνῶν ἐντὸς τοῦ τρέχ. ἔτους. Ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἐγένετο ἡ προμήθεια τῶν ἠλεκτρονικῶν μηχανημάτων τοῦ Συστήματος ἀξίας 3.600.000 δραχμῶν. Ἡ ἐγκατάστασις καθυστέρησε συνεπεία τῆς μὴ ἐγκαίρου ὁλοκληρώσεως τῆς διαδικασίας διὰ τὴν ἐν τῇ περιοχῇ Ἀλίμου ἀπαλλοτριουμένην ἔκτασιν εἰς ἣν πρόκειται νὰ ἐγκατασταθῇ ὁ Ἐντοπιστὴς τοῦ Συστήματος. Πλέον τοῦ ἀνωτέρω συστήματος, ἐντὸς τοῦ τρέχ. ἔτους, θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐγκατάστασις ἐν τῷ Ἀερολιμένι ἑνὸς Ραντὰρ Ἀνιχνεύσεως, ἀξίας 20.000.000 δραχμῶν περίπου, δι’ οὗ θὰ διευκολυνθῇ τὰ μέγιστα ἡ ροὴ τῆς συνεχῶς αὐξανομένης ἀεροπορικῆς κυκλοφορίας. Παραλλήλως, ἀπὸ ἐτῶν ἔχουν ἐγκατασταθῆ ἕτερα Ραδιοβοηθήματα περὶ τὸν Ἀερολιμένα Ἀθηνῶν, ὡς ὁ Ραδιοφόρος Καβουρίου, ὁ Σταθμὸς VOR Ὑμηττοῦ, Ραδιογωνιόμετρον λίαν ὑψηλῆς συχνότητος κλπ., δι’ ὧν διασφαλίζεται ἡ προσέγγισις καὶ κάθοδος τῶν ἀεροσκαφῶν εἰς τὸν Ἀερολιμένα. 2) Ὡς πρὸς τὸν Ἀερολιμένα Θεσσαλονίκης, ὅτι ἡ ἀεροπορικὴ κίνησις αὐτοῦ δὲν δικαιολογεῖ τὴν ἐγκατάστασιν Συστήματος Προσγειώσεως δι’ Ὀργάνων. Ἡ προσέγγισις καὶ κάθοδος τῶν ἀεροσκαφῶν ἐξασφαλίζεται δι’ ἑτέρων λειτουργούντων βοηθημάτων, ἤτοι, τοῦ Ραδιοφάρου, τοῦ Σταθμοῦ καὶ τοῦ Συστήματος Φώτων Προσεγγίσεως. Προσεχῶς πρόκειται νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὸν Ἀερολιμένα τοῦτον Ραδιογωνιόμετρον λίαν ὑψηλῆς συχνότητος καὶ Φωτεινὸς Ἐνδείκτης καθόδου ἀεροσκαφῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4654)3498)15.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβαστικοῦ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1745 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μπενᾶ, Κελτεμλίδη κλπ., δι’ ἧς καταγγέλλονται παραβάσεις τῶν κειμένων ἐργατικῶν νόμων ὑπὸ τοῦ 42 ΚΤΕΛ Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27310)1632)22.3.63 ἡμετέρας διαταγῆς ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας Σερρῶν, ὅπως αὕτη ἐνεργήσῃ αὐστηρὸν ἔλεγχον πρὸς ἐξακρίβωσιν τοῦ βασίμου τῶν καταγγελλομένων παραβάσεων, καταφατικῇ δὲ περιπτώσει λάβῃ τὰ νόμιμα μέτρα. Προσέτι γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι εὐθὺς ὡς ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω λάβωμεν ἀναφορὰν ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας Σερρῶν, θέλομεν γνωρίσει καὶ ὑμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2009)1428)2.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1442 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν μαθητῶν τῆς περιοχῆς Ζωοδόχου Πηγῆς προήχθη τὸ 7ον δημοτικὸν σχολεῖον Περιστερίου εἰς 10θέσιον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐλειτούργησε μακρὰν τῆς περιοχῆς εἰς τὸ διδακτήριον ἑτέρου δημοτικοῦ σχολείου, δεδομένου ὅτι ἐλλείψει πιστώσεως δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ μισθωθῇ οἴκημα κατάλληλον πρὸς τὰς ἀνάγκας τοῦ σχολείου. Ἤδη ἐγκριθείσης σχετικῆς πιστώσεως πρόκειται νὰ μισθωθῇ συντόμως κατάλληλον κτίριον διὰ νὰ λειτουργήσῃ τὸ σχολεῖον εἰς τὴν περιοχὴν διὰ τὴν ὁποίαν προορίζεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1749 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Καταφυλίου ἐλογομάχησεν οὐχὶ μὲ ὁπλίτας τῶν Τ.Ε.Α., ἀλλὰ μὲ τὸν κάτοικον τοῦ χωρίου Καρανίκαν Φώτιον ἐτῶν 70, ὅστις τυγχάνει πατὴρ ὁπλιτῶν Τ.Ε.Α. Ὁ ὡς ἄνω Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ἀνέφερεν εἰς τὸν Δ)τὴν τοῦ 1350 ΤΕΑ περὶ τοῦ ἐπεισοδίου μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἀνωτέρω ἰδιώτου Καρανίκα. Οὗτοι ἀλληλοεμηνύθησαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 1588 ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, τῶν ἀφορώντων εἰς ζητήματα τουριστικῆς ἀναπτύξεως τοῦ Νομοῦ Λασηθίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἀνέγερσις Τουριστικοῦ Περιπτέρου παρὰ τὸ Δικταῖον Ἄντρον, περιλαμβάνεται εἰς τὸ πρόγραμμα 1963 καὶ θὰ ἀρχίσῃ λίαν προσεχῶς, εὐθὺς ὡς περαιωθῇ ἡ ἐκπονουμένη μελέτη. Ὡς πρὸς τὴν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς Τζερμιάδες σημειοῦμεν, ὅτι δὲν προβλέπεται εἰς τὸ πρόγραμμα. Τέλος, ἡ διάνοιξις τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Ψυχρὸ πρὸς Δικταῖον Ἄντρον ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἁρμοδιότητος τοῦ ἐκεῖσε Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 6 Μαρτίου 1963 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, περὶ τοῦ ἀνεγειρομένου Τουριστικοῦ Ξενοδοχείου Χανίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ σημειουμένη καθυστέρησις ἐν τῇ ἀνεγέρσει τοῦ ξενοδοχείου τούτου, ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς εἰς ἀπροβλέπτους λόγους (διαπίστωσις ἀσταθοῦς ὑποστρώματος κατὰ τὴν διάνοιξιν τῶν θεμελίων), ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς πλημμελείας τῆς μελέτης. Παρέστη ὅθεν ἀνάγκη ἀναπροσαρμογῆς τῆς μελέτης τόσον διὰ τὴν θεμελίωσιν καὶ τὰ ἐκ τῆς ἀλλαγῆς ταύτης ἐπηρεαζόμενα μέρη τοῦ κτιρίου, ὅσον καὶ διὰ τὴν διόρθωσιν τῶν πλημμελειῶν. Ἡ ἐκ τῆς ἀλλαγῆς τῆς θεμελιώσεως προκύπτουσα αὔξησις δαπάνης ὑπελογίσθη εἰς δραχ. 450.000. Δὲν ἔχει ὅμως καθορισθῆ ὁριστικῶς εἰσέτι. Ἂν θὰ προκύψῃ αὔξησις τῆς δαπάνης τοῦ κτιρίου ἐκ τῶν λοιπῶν ἀναπροσαρμογῶν τῆς μελέτης καὶ μέχρι ποίου ὕψους, δὲν εἶναι ἀκόμη γνωστόν, διότι δὲν ἐπερατώθη ἡ ἀναπροσαρμογὴ αὕτη. Εὐθὺς μετὰ ταύτην θὰ ἀνασυνταχθῇ ὁ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης τοῦ ἔργου, θὰ καθορισθοῦν τὰ τῆς συνεχίσεως τῶν ἐργασιῶν καὶ ὁ χρόνος ἀποπερατώσεως καὶ θὰ καταλογισθοῦν αἱ εὐθῦναι εἰς βάρος τῶν μελετητῶν ἢ ὑπηρεσιακῶν ὀργάνων διὰ τὴν ἐξακριβωθησομένην ζημίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1477 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, σχετικῶς μὲ καπνοκαλλιέργειαν εἰς τὰ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενα χωρία τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2393)7.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὰ χωρία, τὰ ὁποῖα ἐκαλλιέργησαν ἐξαγώγιμα καπνὰ μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1958, ταῦτα ἔτυχον ἀδείας καπνοκαλλιεργείας κατὰ τὸ 1962, ἐφόσον δὲ ἔκαμον χρῆσιν τῆς χορηγηθείσης ἀδείας, δικαιοῦνται νὰ καλλιεργήσουν καπνὰ καὶ κατὰ τὴν τρέχουσαν καλλιεργητικὴν περίοδον ὅσον ἀφορᾷ καὶ χωρία, τὰ ὁποῖα ἐκαλλιέργησαν καπνὰ μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1937 ἔκτοτε δὲ μέχρι σήμερον δὲν ἐκαλλιέργησαν, δὲν προβλέπεται ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον ἐπέκτασις τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς τὰ ἐν λόγῳ χωρία, καθ’ ὅσον τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς τῶν συνεχῶς μέχρι τοῦ ἔτους 1962 καλλιεργουμένων διὰ καπνῶν ἐκτάσεων καλύπτει τὰς ἐξαγωγικὰς δυνατότητας τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4206)3059)8.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1961 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, περὶ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ γάλακτος καὶ τοῦ κόστους τῶν τυρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ κατωτάτη τιμὴ πωλήσεως τοῦ προβείου γάλακτος τυροκομίας πρὸς δραχ. 3,60 τὸ κιλὸ (τιμὴ ἀσφαλείας) ἰσχύει ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 (ἀγοραν. διάταξις 18)57 καὶ 35)1959) καὶ ἐλειτούργησεν ἱκανοποιητικώτατα ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Οὕτω, κατ’ ἀναφορὰν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας Νομοῦ Χανίων, κατὰ τὴν τυροκομικὴν περίοδον τοῦ 1962 ἐπραγματοποιήθησαν εἰς τὸν Νομὸν Χανίων τιμαὶ ὑπὸ τῶν κτηνοτρόφων ἀπὸ δραχ. 4,20 μέχρι δρχ. 4,60 κατὰ χιλ)μον, ἀναλόγως ποιότητος τοῦ γάλακτος καὶ ἀποστάσεως μεταφορᾶς τούτου εἰς τὰ τυροκομεῖα, κατὰ δὲ τὴν περίοδον 1963, ἀπὸ 2,40–5.00 δραχ. τὸ κιλό, οὐδεμία δὲ παράβασις ἐσημειώθη οὐδὲ ἐπραγματοποιήθη τιμὴ κατωτέρα τῶν δραχμῶν 4,20 κατὰ χιλιόγραμμον. Τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει κοστολόγιον τοῦ τυροῦ καὶ τὰ ἐκ τούτου ἐξαγόμενα συμπεράσματα εἶναι ἐσφαλμένα. Τὸ κοστολόγιον τῶν τυρῶν βασίζεται κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ γάλακτος, ἥτις ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, τῶν δραχμῶν 3,60 (4,20–5.00 δραχ.) ἀφ’ ἑνὸς καὶ εἰς τὰ ἔξοδα τυροκομήσεως ἀφ’ ἑτέρου ἅτινα, ἐλεγχθέντα παρὰ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν, εὑρέθησαν οὐχὶ κατώτερα τῆς 1,10 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον γάλακτος. Ἡ ἀπόδοσις τοῦ γάλακτος εἰς τυρὸν καὶ ὑποπροϊόντα, πόρρω ἀπέχει τῆς ἀποδόσεως, ἣν οἱ κ.κ. βουλευταὶ ὑπολογίζουν. Οὕτω, ἡ ἐπίσημος ἀπόδοσις τοῦ γάλακτος διὰ τοὺς σκληροὺς τυροὺς καὶ διὰ 100 χ)μα γάλακτος ἀνέρχεται διὰ μὲν τοὺς τυροὺς ἐκλεκτοῦ τύπου, εἰς 19% τυρὸν καὶ 1% εἰς μυζήθραν, τοῦ δὲ σκληροῦ τυροῦ Αʹ ποιότητος εἰς 15,96% τυρόν, 1% μυζήθραν καὶ κρέμαν βουτύρου 4,372% μὲ ἀπόδοσιν εἰς νωπὸν βούτυρον 67%, ἐνῷ εἰς τὸ κοστολόγιον τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἡ ἀπόδοσις τοῦ γάλακτος εἰς μυζήθραν ὑπολογίζεται εἰς 7:1 ἢ 14,28% ἀντὶ τοῦ ἐπιστημονικῶς ὀρθοῦ 1% (ἓν ἐπὶ τοῖς ἑκατόν). Αἱ βάσει τῶν ἀνωτέρω στοιχείων κόστους τῶν τυρῶν, προκύπτουσαι τιμαί, δὲν δύνανται νὰ συσχετισθῶσι πρὸς τὴν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένην συλλήβδην τιμὴν τυροῦ καὶ ἀνθοτύρου, δὲν διευκρινίζεται δὲ ἂν αὕτη εἶναι χονδρικὴ ἢ λιανικὴ τιμὴ πωλήσεως κατ’ εἶδος, τυροῦ καὶ ἀνθοτύρου. Ἡ προτεινομένη αὔξησις τῆς τιμῆς ἀσφαλείας θὰ εἶχεν ὡς ἄφευκτον ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ γάλακτος καὶ ἀντιστοίχως τῶν τυχῶν εἰς ἐπίπεδα ἀνώτερα τῶν ξενικῶν, τὴν ὑποκατανάλωσιν καὶ τὴν ἀθρόαν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τυρῶν οἵτινες, παρὰ τοὺς ἰσχύοντας προστατευτικοὺς δασμοὺς (περίπου 6,03 δραχ. κατὰ KG σκληροῦ τυροῦ) θὰ εἶναι εὐθηνότεροι τῶν ἐγχωρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Κατόπιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1704)30.1.1963 καὶ 1908)31.1. 1963 ἐγγράφων ὑμῶν δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ἀπὸ 28 καὶ 2 τοῦ αὐτοῦ μηνὸς ἐρωτήσεις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου σχετικῶς μὲ τὰ ἔργα περιοχῆς Πλατυκάμπου Λαρίσης καὶ τὰς δαπάνας τοῦ Γ.Ο.Ε.Β. Στραγγ. Ἔργων Θεσσαλίας, καταχωρηθείσας ὑπ’ ἀριθ. 1385 καὶ 1416 ἀντιστοίχως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν συνημμένως καὶ ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 191)16.2.1964 ἀναφορὰν τοῦ ὡς ἄνω Ὀργανισμοῦ σχετικῶς μὲ τὰ ἐν ταῖς ἐρωτήσεσι θέματα καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ΓΕΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

ΕΓΓΕΙΩΝ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 191 Θέμα: Ἀπάντησις ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ὑμετέρα Υ.Ε.Β. 5439)659)290)6.2.1963 Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὕπερθεν διαταγῆς ὑμῶν, περὶ χορηγήσεως πληροφοριῶν ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν Κοινότητα Πλατυκάμπου–Λαρίσης, ἀναλογοῦσι τὰ κάτωθι ποσά, δαπανηθέντα δι’ ἐκτέλεσιν χωματουργικῶν ἐργασιῶν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος ὡς καὶ διὰ τὴν συντήρησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ πραγματικοῦ ἔργου «Συλλεκτῆρες Λαρίσης–Παρακάρλιος περιοχὴ» εἰς ὃ ἔργον ὑπάγεται καὶ ἡ περιοχὴ τῆς Κοινότητος ταύτης.

Βʹ. Διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ἀγροτικῆς ὁδοῦ Μελισσοχωρίου–Ἄνω καὶ Κάτω Πλατυκάμπου ἐδαπανήθησαν ὡς ἀνωτέρω κατὰ τὸ ἔτος 1962 δραχ. 22.277 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν χωματουργικῶν ἐργασιῶν καὶ τεχνικῶν ἔργων. Αἱ ἐργασίαι κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ ταύτης διεκόπησαν τὸν μῆνα Σεπτέμβριον π.ἔ., λόγῳ τῶν συνεχῶν βροχοπτώσεων καὶ θὰ συνεχισθῶσι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, μόλις ἐπιτρέψωσιν αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι διὰ τῆς ἐγκεκριμένης πιστώσεως τῶν 250.000 δραχμῶν. Γʹ. Τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 141.600 διὰ συντήρησιν ἔργων εἰς ὃ περιλαμβάνεται καὶ τὸ δαπανηθὲν τῶν 56.457 δραχ., εἶναι τὸ ἀναλογοῦν εἰς τὴν Κοινότητα Πλατυκάμπου, διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ἔργου τῆς Παρακαρλίου περιοχῆς διὰ τὰ ἔτη 1960–1961–1962 ἤτοι 1 δραχμὴ κατὰ στρέμμα ἐτησίως. Εἰς τὸ ἀνωτέρω ἔργον ἐδαπανήθησαν κατὰ τὴν τριετίαν 1960–1961–1962 δραχ. 1.271.239. Δʹ. Τὸ ποσὸν τῶν 141.600 δραχ. δι’ ἔξοδα Διοικήσεως κλπ. τῆς τριετίας 1960–1961–1962 εἶναι τὸ ἀναλογοῦν εἰς τὴν Κοινότητα ταύτην ἤτοι 1 δραχ. κατὰ στρέμμα ἐτησίως. Εʹ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάλυσιν τῶν Γενικῶν Ἐξόδων τοῦ Ὀργανισμοῦ κατὰ τὸ 1962, αὕτη ἔχει ὡς κάτωθι:

Ζʹ. Τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 20.453 τῶν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τοῦ προσωπικοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1962 ἀναλύεται ὡς κάτωθι:

Ηʹ. Τὸ ποσὸν τῶν 33.600 δραχ., δι’ ἔξοδα κινήσεως τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἀναλύεται ὡς κάτωθι:

Ἐν Λαρίσῃ τῇ 16 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Πρόεδρος

ΣΠΥΡ. ΚΟΥΤΡΟΥΛΗΣ

Ἐπιθεωρητὴς ΣΤʹ Ἐπιθεωρήσεως Γεωργίας βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1300 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1087 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον Κοινότητος Κορύτιανης–Θεσπρωτίας, τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδιότητος. Ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου, κατασκευασθέντος τὸ 1956 ὡς ἀστοχήσαντος, εἶναι μὲν ἐντυπωσιακός, ἀλλὰ δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Πράγματι, παρὰ τὴν μετέπειτα βλάβην τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν δύο ἐγκατασταθέντων ἀντλητικῶν συγκροτημάτων καὶ ἑπομένως τὸν περιορισμὸν τῆς ἀρδεύσεως εἰς τὴν ἡμίσειαν ἔκτασιν μέχρι τῆς ἀντικαταστάσεώς του, ἡ ἀρδευομένη σήμερον ἔκτασις ἀνέρχεται εἰς 300 στρέμματα. Τοῦτο σημαίνει αὔξησιν τῆς στρεμματικῆς προσόδου κατὰ 1.000 δραχμὰς τουλάχιστον, ὅπερ ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ἔργον καὶ καλῶς ἐμελετήθη καὶ ἐξετελέσθη ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἀποδοτικὸν ἀπέβη ὑπὲρ τῶν χρησιμοποιησάντων τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς ἐκτάσεως καθ’ ὅλην τὴν χρονικὴν περίοδον μέχρι τῆς βλάβης τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν δύο ἀντλητικῶν συγκροτημάτων ὡς καὶ ὑπὲρ τῶν ἐξακολουθούντων νὰ χρησιμοποιοῦν τοῦτο ἐπὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν 300 στρεμμάτων διὰ τῆς ἀντιστοίχου αὐξήσεως τῆς στρεμματικῆς των προσόδου. Τὸ ἕτερον ἐκ τῶν θιγομένων θεμάτων ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ, τυγχάνει ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2415)1680)7.2.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Μερίμνῃ τῆς Ὑπηρεσίας Ἐγγείων Βελτιώσεων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐκπονεῖται ἡ προκαταρκτικὴ ἔκθεσις γενικῆς ἀξιοποιήσεως τῶν λεκανῶν τοῦ συγκροτήματος λιμνῶν Λαγκαδᾶ. Τῆς προκαταρκτικῆς ταύτης ἐκθέσεως ὑπεβλήθη ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις εἰς ἣν προβλέπεται, μεταξὺ ἄλλων καὶ ἡ ἐκτέλεσις συμπληρωματικῶν ἔργων, διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Μπογδάνα, ὕψους δαπάνης τριῶν ἑκατομμυρίων δραχμῶν περίπου. 2. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ἤδη εἰς στάδιον προκαταρκτικῆς ἐκθέσεως εὑρισκομένης ἀνωτέρω μελέτης γενικῆς ἀξιοποιήσεως τῆς περιοχῆς Λαγκαδᾶ θὰ βραδύνῃ καὶ δοθέντος ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀνωτέρω συμπληρωματικῶν ἔργων διευθετήσεως τοῦ ποταμοῦ Μπογδάνα ἐπείγει, τὸ πρόβλημα ἀντιμετωπίζεται ἤδη μεμονωμένως ὑπὸ τῆς ἡμετέρας Ὑπηρεσίας ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Γ.Ο.Ε.Β. Λαγκαδᾶ καὶ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἥτις ἔδωκε σχετικὰς ἐντολὰς εἰς τὴν τοπικὴν αὐτῆς Ὑπηρεσίαν ἐπὶ σκοπῷ ἀμέσου ἐκπονήσεως τῆς σχετικῆς μελέτης καὶ ἐκτελέσεως τῶν ἀνωτέρω συμπληρωματικῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἠλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Α. Γιάννου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2409)7.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1493 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἀντεμετώπιζεν ἀπὸ μακροῦ, διὰ τὸ Κεντρικὸν αὐτῆς κατάστημα, θέμα χώρου, ἤτοι χώρου ἐπαρκοῦς, πληροῦντος τοὺς ὅρους τῆς ὑγιεινῆς ἐγκαταστάσεως τῶν ὑπηρεσιακῶν της μονάδων καὶ ἐπιτρέποντος ἐν ταὐτῷ τὴν ὀρθολογικὴν τούτων διάταξιν. Διότι τὸ κτίριον τοῦ Κεντρικοῦ Καταστήματος ἐσχεδιάσθη καὶ ἀνηγέρθη κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τῆς περιόδου ταύτης, ὅτε ἡ ἔκτασις τῶν ἐργασιῶν τῆς Τραπέζης καὶ αἱ εἰς χῶρον ἀνάγκαι τῶν ὑπηρεσιακῶν αὐτῆς μονάδων ἦσαν περιωρισμέναι. Ἀπὸ τῆς λήξεως ὅμως τοῦ πολέμου αἱ ἐργασίαι τῆς Τραπέζης ηὐξήθησαν αἰσθητῶς, ὁ δὲ ρόλος αὐτῆς, ἐν τῇ καθόλου οἰκονομίᾳ τῆς χώρας κατέστη σημαντικώτερος. Αἱ ἐκ τῶν λόγων τούτων συσταθεῖσαι νέαι ὑπηρεσιακαὶ μονάδες, ἐν αἷς καὶ τὸ Μηχανολογιστικὸν Κέντρον, μὲ τὰς συγχρόνους μηχανάς του, ἡ ἐν τῷ Κεντρικῷ Καταστήματι στέγασις διαφόρων Ὀργάνων Κρατικῶν (Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, Συμβούλια Παγωμένων Πιστώσεων, Ὑπηρεσία Προστασίας Ἐθνικοῦ Νομίσματος κλπ.) καὶ ἡ αὔξησις τῆς Τουριστικῆς κινήσεως, ἐδημιούργησαν ὀξὺ πρόβλημα χώρου, οὗτινος ἡ προσωρινὴ λύσις ἐπετεύχθη διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως πλείστων ὑπηρεσιακῶν μονάδων, εἴτε εἰς ἀνεπαρκεῖς, εἴτε εἰς μὴ καταλλήλους χώρους. Τοῦτο ἔσχεν ὡς ἐπακόλουθον καὶ τὴν διενέργειαν διαβημάτων ἐκ μέρους τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργάνων τῶν ὑπαλλήλων. Ἡ ὀξύτης ἄλλωστε τοῦ ἀντιμετωπιζομένου, ὑπὸ τῆς Τραπέζης προβλήματος χώρου, διὰ τὸ Κεντρικόν της Κατάστημα, καθίσταται ἐμφανὴς ἐκ τῆς ἁπλῆς συγκρίσεως τοῦ ὑφισταμένου σήμερον ὠφελίμου χώρου ἐν τῷ κτιρίῳ αὐτοῦ, πρὸς τὸν καθορισθέντα, βάσει τῶν σχετικῶν μελετῶν, ὡς πράγματι ἀπαιτούμενον διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ὑπηρεσιῶν της. Οὕτω ἔναντι πράγματι ἀπαιτουμένου ὠφελίμου χώρου ἐκ 15.440 τετρ. μέτρων περίπου, ὁ διατιθέμενος ἀνέρχεται εἰς 10.600 τ. μέτρα. Σημειωτέον, ἐξ ἄλλου, ὅτι εἰς τὰ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Σταδίου 14–16 κτίρια τῆς Τραπέζης ἐστεγάζοντο, ἀπὸ τῆς προπολεμικῆς περιόδου πλεῖσται ὑπηρεσίαι αὐτῆς, αἵτινες ἐπὶ τῇ ἐνάρξει τῶν ἐργασιῶν τῆς κατεδαφίσεως, μετεφέρθησαν εἰς ἕτερον, ἐκμισθωθὲν πρὸς τοῦτο, κτίριον. Αἱ ἐν λόγῳ ὑπηρεσίαι θέλουσιν ἐπανεγκατασταθῆ εἰς τὰ νέα κτίρια τῆς Τραπέζης, μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἀνεγέρσεώς των. Πρὸς ὁριστικὴν ὅθεν λύσιν τοῦ ἐπιτακτικοῦ προβλήματος τοῦ χώρου τοῦ Κτιρίου τοῦ Κεντρικοῦ Καταστήματος, ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, μετ’ ἐνδελεχῆ μελέτην τοῦ ὅλου θέματος, ἀπεφάσισε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ κτιριακοῦ συγκροτήματος αὐτῆς κατὰ μῆκος τῆς ὁδοῦ Ὁμήρου καὶ περαιτέρω μέχρι τῆς μεσοτοιχίας τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Σταδίου ὑπ’ ἀριθ. 18 κτιρίου. Ἀναφέρεται πρὸς τούτοις, ὅτι αἱ ἐνοικιάσεις τῶν εἰρημένων κτιρίων, οὖσαι ἀναγκαστικαὶ–ἐνοικιοστασιακαί, ἀπέφερον, εἰς τὴν Τράπεζαν, ὑπὸ μορφὴν μισθωμάτων, ἀσήμαντον κέρδος. Θιγόμενον δεύτερον θέμα, τῆς τοποθετήσεως τῶν διαθεσίμων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Τράπεζα αὕτη, συμφώνως πρὸς τὸ Καταστατικόν της, ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ἐξασφαλίσεως τοῦ καλύμματος τῶν τραπεζογραμματίων αὐτῆς εἰς χρυσὸν ἢ συνάλλαγμα μετατρέψιμον. Τὸ κάλυμμα τοῦτο τηρεῖται εἰς ἔντοκον κατάθεσιν, βραχείας προθεσμίας εἰς τὰς Κεντρικὰς καὶ ἄλλας μεγάλας Τραπέζας, διαφόρων Κρατῶν, κατὰ τὸ πλεῖστον δὲ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς. Ὁ παρὰ τῶν Τραπεζῶν τούτων καταβαλλόμενος χαμηλὸς τόκος, διὰ τὰς καταθέσεις ταύτας, κυμαινόμενος ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε συνθηκῶν τῆς διεθνοῦς χρηματαγορᾶς, εἶναι σήμερον γύρω τοῦ 3%, δὲν δύναται δὲ νὰ συνδυασθῇ πρὸς τὸν ὑψηλότερον τόκον, τὸν ὁποῖον καταβάλλουν τὸ Δημόσιον καὶ ἕτεροι Ὀργανισμοί, διὰ τὰ παρ’ αὐτῶν συναπτόμενα ἐν τῷ ἐξωτερικῷ μακροπρόθεσμα δάνεια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2278)6.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1471 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔκδοσιν τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Ν.Δ. 4193)1961 προβλεπομένων Β. Διαταγμάτων διὰ τὴν τακτοποίησιν ἐκτάκτου προσωπικοῦ ὡρισμένων Ν.Π.Δ.Δ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, καθ’ ἃ ἐπληροφόρησαν ἡμᾶς τὰ ἐποπτευόμενα, τὰ ἐν λόγῳ Ν.Π.Δ.Δ. ἁρμόδια Ὑπουργεῖα, ταῦτα κατήρτισαν τὰ σχέδια τῶν οἰκείων Β. Διαταγμάτων, πλὴν παρὰ τὰς συντόνους ἐνεργείας των, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ δημοσίευσις τούτων ἐντὸς τῆς ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 4193)1961 ταχθείσης προθεσμίας. Πάντως, τὸ θέμα τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν Β. Διαταγμάτων πρὸς τακτοποίησιν τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ ὡρισμένων κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Ν. Δ. 4194)61 Ν.Π.Δ.Δ. μελετᾶται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σαμαρᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν καὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 345)1963 ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, ὑπὸ τύπον συστάσεως (RECOMMENDATION), συνιστᾷ τὴν ἵδρυσιν Ὀργανισμοῦ, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ ΟΟΣΑ, εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης, πρὸς τὸν σκοπὸν χρησιμοποιήσεως προσφερομένης ἐθελοντικῆς ἐργασίας εἰς προγράμματα τεχνικῆς συνεργασίας τῶν ὑπὸ ἀνάπτυξιν χωρῶν, τῶν ἀποφάσεων τοῦ εἴδους τούτου λαμβανομένων ὑπὸ τῆς ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου ὁμοφώνως, ἄνευ συζητήσεως. Αἱ ἀπόψεις ἡμῶν καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὡς ἄνω συστάσεως, εἶναι κατ’ ἀρχὴν αἱ ἀκόλουθοι: Τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης, ὡς Ὀργανισμὸς κυρίως πολιτικός, δὲν ἐνδείκνυται διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων. Διὰ τὰ οἰκονομικὰ ἐν γένει θέματα καὶ εἰδικώτερον διὰ τὰ θέματα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ τεχνικῆς συνεργασίας, ἁρμόδιαι εἶναι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ο-ΟΣΑ καὶ εἰς εὐρυτέραν κλίμακα αἱ οἰκονομικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ οἱ εἰδικευμένοι ὀργανισμοὶ τοῦ ΟΗΕ. Ἐξ ἄλλου, παρόμοιον πρόγραμμα χρησιμοποιήσεως ἐθελοντικῆς ἐργασίας, διὰ τεχνικὴν συνεργασίαν ἐφαρμόζεται ἤδη ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Τεχνικῆς Βοηθείας τοῦ ΟΗΕ. Θὰ ἦτο δυνατόν, διὰ τὰς εὐρωπαϊκὰς χώρας, κεχωρισμένως, νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ πρόγραμμα τοῦτο ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ ΟΟΣΑ συμφώνως πρὸς τὴν σύστασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης. Ἡ ἀνάμιξις ὅμως τοῦ τελευταίου τούτου καὶ δὴ ἡ ἵδρυσις νέου Διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, δὲν ἐνδείκνυται, διότι δι’ αὐτῆς θὰ δημιουργηθοῦν πρόσθετοι καὶ οὐχὶ ἀπαραίτητοι δαπάναι, ὡς καὶ διπλῆ ἀπασχόλησις (DYPLICATION) ἐπὶ τῶν αὐτῶν θεμάτων τῶν διαφόρων διεθνῶν ὀργανισμῶν, ἐπιφέρουσα τὰ γνωστὰ δυσμενῆ ἀποτελέσματα. Τὸ θέμα πάντως τελεῖ ὑπὸ μελέτην, ἵνα μετὰ ταύτην καθορισθῇ ἡ ὁριστικὴ θέσις τῆς Κυβερνήσεως ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ σημειουμένου ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Βʹ περιφερείας Πειραιῶς κ. Δ. Ντάγγα, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ἀναθέσει εἰς διοικητικὸν Ἐπιθεωρητὴν τὴν ἐργασίαν διοικητικῆς ἐξετάσεως, ἥτις δὲν ἐπερατώθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΧΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Α. Γιάννου, Θ. Γιαννοπούλου, Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2275)6.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 1458)2963 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ λοιπῶν σχετικῶς μὲ τὰ ληφθέντα μέτρα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν κινδύνων καὶ ζημιῶν ἐκ τῆς κακοκαιρίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1134)7.2.1963 ἀπευθυνθέντος τηλεγραφήματος ἡμῶν πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Προνοίας, Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Ἐσωτερικῶν περὶ τῶν ἐνεργειῶν μας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως ἐκτάκτων ἀναγκῶν συνεπείᾳ ἐνσκηψάσης κακοκαιρίας, πρὸς ἐνημέρωσίν σας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1963 Ἀναπληρωτὴς Υ.Β.Ε.

Ι. ΧΟΛΕΒΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀριθ. πρωτ. 1134 Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 7 Φεβρουαρίου 1963 Ὑπουργοὺς Κοινων. Προνοίας, Προεδρίας Κυβερνήσεως, Ἐσωτερικῶν Ἀθήνας Παραθέτομεν κατωτέρω ἐνεργείας μας δι’ ἀντιμετώπισιν καταστάσεως ἐκτάκτου ἀνάγκης συνεπείᾳ ἐνσκηψάσης πρωτοφανοῦς κακοκαιρίας ΣΤΟΠ. 1. Συνεστήσαμεν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν μας συντονιστικὸν κλιμάκιον ἐξ ἀνωτάτων στρατιωτικῶν, Γεν. Γραμματέως, Νομάρχου Θεσσαλονίκης, τῶν Προϊσταμένων Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ ἁπασῶν τῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν διαθετουσῶν μηχανήματα ἐκχιονισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβε τὴν προγραμματισμένην διάθεσιν τῶν μηχανημάτων διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ταχυτέραν διάνοιξιν τῶν ἀποκλειομένων ἐκ τῶν χιονοπτώσεων ὁδικῶν ἀρτηριῶν ΣΤΟΠ. Παρακολουθοῦμεν συνεχῶς τὰς Νομαρχίας Βορείου Ἑλλάδος δίδοντες ἀναλόγους κατευθύνσεις καὶ συντονίζοντες ἐνεργείας ἀπαραιτήτους πρὸς ἐπίσπευσιν ἐπειγουσῶν ἐνεργειῶν εἰς ὡρισμένα διαμερίσματα τῆς Βορείου Ἑλλάδος ΣΤΟΠ. Οὕτω πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων δὲν ἐσημειώθη ἀποκοπὴ πέραν ὀλίγων ὡρῶν τῶν κυρίων ἐθνικῶν ὁδῶν ΣΤΟΠ. Οὐδεμία περιφέρεια παρέμεινεν ἄνευ ἀνεφοδιασμοῦ εἰς καύσιμα, τρόφιμα καὶ γενικῶς εἴδη πρώτης ἀνάγκης ΣΤΟΠ. Ἐπίσης ἰατροφαρμακευτικὴ ἀρωγὴ ἐξησφαλίσθη κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν ΣΤΟΠ. Σημειοῦμεν ὅτι τὰ δύο ἑλικόπτερα τοῦ Γʹ Σώματος Στρατοῦ καὶ Στρατιᾶς μετέφερον δεκάδας βαρέως ἀσθενούντων εἰς Νοσοκομεῖα τῶν πλησιεστέρων πόλεων ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὰς ἀπροσίτους χαράδρας τῆς Πίνδου

ΣΤΟΠ.

2. Ἐκ τοῦ εἰς τὴν διάθεσιν ἡμῶν τεθέντος ποσοῦ τῶν 300.000 δραχμῶν διεθέσαμεν 185.000 εἰς τοὺς Νομάρχας καὶ Ἐπάρχους δι’ ἀντιμετώπισιν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν καὶ 48.000 δραχ. εἰς μεγάλα ἐπαρχιακὰ κέντρα διὰ παροχὴν συσσιτίου εἰς ἀποκλεισθέντας μαθητὰς ΣΤΟΠ. 3. Ἐκ τῶν παραμεθορίων πιστώσεων διεθέσαμεν 43.000 δρχμ. διὰ τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω σκοπὸν εἰς παραμεθορίους περιοχὰς ΣΤΟΠ. 3. Ἐκ τῆς τεθείσης εἰς διάθεσίν μας ποσότητος 180 τόνν. σίτου διεθέσαμεν εἰς τοὺς πληγέντας Νομοὺς μέχρι σήμερον 160 τόννους ΣΤΟΠ. 5. Ἐκ τῆς τεθείσης εἰς τὴν διάθεσίν μας ποσότητος 5.000 δεμάτων τροφίμων διεθέσαμεν εἰς Νομάρχας 4.000 δέματα δι’ ἐνίσχυσιν ἀποκλεισθέντων ΣΤΟΠ. 6. Τῇ ἐντολῇ ἡμῶν ἐλειτούργησαν καὶ λειτουργοῦν δι’ ἓν δεκαήμερον εἰδικαὶ ἑστίαι συσσιτίων διὰ πέντε χιλ. ἄνεργα ἄτομα εἰς τὴν πόλιν Θεσσαλονίκης ΣΤΟΠ. 7. Ἐπίσης ἀνεθέσαμεν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης νὰ διανείμῃ 3.000 δέματα παρασκευασθέντα ὑφ’ ἡμῶν τῶν 7 χιλιογρ. τροφίμων καὶ 10 χιλ)μων καυσίμου ὕλης εἰς ἀποδεδειγμένως ἀνέργους καὶ στερουμένους οἰκογενείας ΣΤΟΠ. 8. Ἐγένοντο δι’ ἀεροσκαφῶν τῆς Β.Ε.Α. 97 ρίψεις εἰς ἀποκεκλεισμένα χωρία ζωοτροφῶν καὶ τροφίμων ΣΤΟΠ. Συνολικῶς 1562 σάκκων ἀραβοσίτου τῶν 60 χιλ)μων, 1.000 ἄρτων τοῦ κιλοῦ, 528 δεμάτων τροφίμων ΚΕΑΡ ὡς καὶ μικρῶν ποσοτήτων σιγαρέττων καὶ σοκολατῶν ΣΤΟΠ. 9. Τῇ ἐνισχύσει ἡμῶν καὶ μερίμνῃ ἐνταῦθα Μητροπόλεως διενεμήθησαν διὰ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ἐπιτροπῶν Ἐνοριακῆς δράσεως 5.000 δέματα τροφίμων τῶν 5½ χιλ)μων

ΣΤΟΠ.

10. Ἐντολῇ ἡμῶν πρὸς ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων ἐλειτούργησαν συσσίτια εἰς πόλεις καὶ κωμοπόλεις διὰ τοὺς ἀποκλεισθέντας μαθητὰς καὶ ἀγρότας ΣΤΟΠ. 11. Ἀπὸ ἀπόψεως ζωοτροφῶν τῇ βοηθείᾳ τῶν στρατιωτικῶν Μονάδων καὶ μὲ ὑπερανθρώπους προσπαθείας προωθήσαμεν εἰς ἅπαντας Νομοὺς Βορείου Ἑλλάδος πέραν τῶν ὑπαρχόντων κατὰ τόπους ἀποθεμάτων περὶ τοὺς 2.000 τόν. ἀραβοσίτου καὶ κριθῆς ὡς καὶ τὴν διατεθεῖσαν διὰ τῆς Ἀγροτραπέζης ποσότητα σίτου ἐκ 2.500 τόννων ΣΤΟΠ. Σήμερον διετέθη ἑτέρα ποσότης 2.500 τόννων σίτου διὰ νὰ καλύψῃ τυχὸν ἐμφανιζομένας ἀνάγκας ζωοτροφῶν ΣΤΟΠ. Συμπέρασμα ΣΤΟΠ. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα παρὰ τὴν πρωτοφανῆ δοκιμασίαν ἡ κατάστασις ἀντιμετωπίσθη ἐπιτυχῶς μέχρι τῆς στιγμῆς, ὥστε οὐδεὶς ἀποκλεισθεὶς ἢ ἄνεργος νὰ πεινάσῃ καὶ ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ δυνατοῦ νὰ μειωθῇ πᾶσα ἀπώλεια ζωϊκοῦ κεφαλαίου ΣΤΟΠ. Ἐν ὄψει τῆς δημιουργίας καταστροφῶν ἀπὸ τοὺς ποταμοὺς Ἀξιόν, Στρυμόνα, Νέστον καὶ Ἕβρον ἐτέθησαν ἐν ἐπιφυλακῇ ἅπασαι αἱ στρατιωτικαὶ καὶ πολιτικαὶ Ἀρχαὶ ΣΤΟΠ. Δὶς δὲ ἡμεῖς προσωπικῶς μετέβημεν εἰς Σέρρας καὶ Ἕβρον ὅπου ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος πλημμυρῶν ὑφίσταται ΣΤΟΠ. Νῦν ἀντιμετωπίζομεν εἰς τὰς περιφερείας Σερρῶν, Ἕβρου καὶ Θεσσαλονίκης τὰ δημιουργούμενα ἐκ τῶν πλημμυρῶν ἀποτελέσματα.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Λ. Κύρκου, Α. Μπριλλάκη, Μ. Σβώλου, Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἀναφερόμενος εἰς τὸ ὑμέτερον ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 1901 (διεκ. 1331) ἐ.ἔ. δι’ οὗ διεβιβάσατε τὸ κείμενον τῆς ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1409 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου κλπ., ἔχω τὴν τιμὴν νὰ φέρω εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι ὡς πρὸς τὸ ἀφορῶν τὸ Β. Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν μέρος τῆς ἐρωτήσεως διετάχθησαν αἱ ἐν Βρυξέλλαις καὶ Βόννῃ Β. Πρεσβεῖαι, ὅπως, διεξαγάγουν σχετικὴν ἔρευναν. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐνημερώσω Ὑμᾶς ἐπὶ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ἐνεργείας ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ

XIII) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Ἀγγελούση, Γ. Μπακατσέλου, Ν. Ζορμπᾶ, Ε. Ἀρβανιτάκι, Θ. Λυμπερίδη, Ε. Μπακλατζῆ, Π. Κατσώτα, Κ. Δημοπούλου, Θ. Θεοχαρίδη καὶ Γ. Καραγκιώζη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12907)6.2.1963 ἡμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2014)2.2. 63 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Ἀγγελούση, Γ. Μπακατσέλου κλπ., δι’ οὗ ἐγγράφου ἡμῶν σὺν τοῖς ἄλλοις, ἀνακοινοῦται, ὅτι ὡς πρὸς τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ ἀναφερόμενα ὡς λαβόντα χώραν κατὰ τὴν ἐξέτασιν ὡς μάρτυρος τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου τὴν ἐνέργειαν ἐξετάσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν μετὰ τῶν λοιπῶν στοιχείων ἀναφοράν του, περιέχουσαν τὸ πόρισμα τῆς διενεργηθείσης ὑπ’ αὐτοῦ διοικητικῆς ἐρεύνης, ὁ Ἀντεισαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀναφέρει ὅτι ὡς ἐβεβαιώθη παρ’ ἁπάντων τῶν ἐξετασθέντων μαρτύρων τὰ κατὰ τὴν δίκην, περὶ ἧς ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις ὑπὸ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται κυρίου βουλευτοῦ κατὰ τοῦ Ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν κ. Λάζαρη, μέλους τοῦ δικαστηρίου, δημοσίᾳ συνεδριάζοντος, λεχθέντα, περὶ «προκαταλήψεως» καὶ «μεροληψίας», δυνάμενα νὰ θεωρηθοῦν ὡς μομφὴ κατὰ τοῦ Εἰσαγγελέως, ὀφείλονται εἰς ἀδικαιολόγητον ἔκρηξιν αὐτοῦ, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ περὶ ἀφοπλισμοῦ τῶν ΤΕΑ διατυπωθεῖσα γνώμη–ἐρώτησις τοῦ Εἰσαγγελέως τῆς ἕδρας κατέτεινεν εἰς ἀναζήτησιν τῆς ἀληθείας καὶ δὲν προήρχετο ἐκ σκωπτικῆς διαθέσεως. Διεπιστώθη ἐπίσης, ὅτι ὅσα ὑπὸ τοῦ εἰρημένου ἀντεισαγγελέως ἐλέχθησαν εἰς ἀπάντησιν τῆς κατ’ αὐτοῦ διατυπωθείσης ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ μομφῆς, δὲν εἶχον τὴν ἀποδοθεῖσαν εἰς αὐτὰ ἔννοιαν. Εἰπὼν οὗτος, ὅτι λόγῳ τῆς βουλευτικῆς του ἀσυλίας ὁ κ. βουλευτὴς–μάρτυς εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ ἐκφράζηται «ὅπως θέλει» δὲν προετίθετο νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν ὑψηλὴν ἀποστολὴν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἱερότητα τῆς ἀσυλίας των, ὡς διατείνονται οἱ ἐρωτῶντες κ.κ. βουλευταί, ἀλλ’ ἠθέλησε νὰ δικαιολογήσῃ διατὶ ὁ ὑβρίζων μάρτυς δὲν εἰσήγετο ὑπ’ αὐτοῦ εἰς δίκην ἀμέσως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ παρεκάλουν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μείνετε σύμφωνοι νὰ κάμω μίαν προεκφώνησιν τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διὰ νὰ γίνουν ἐνδεχομένως δεκτὰ τὰ σχέδια νόμων, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις.

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 167)15.12. 62 καὶ 20)24.1.1963 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας».

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀρ. 167)15.12. 62 καὶ 20)24.1.1963 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 173)1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ διαρρυθμίσεως τοῦ ἐφ’ ἅπαξ προσθέτου εἰδικοῦ τέλους ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως τὸ πρῶτον τιθέμενον εἰς κυκλοφορίαν ἐν Ἑλλάδι».

§15Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ προκειμένου σχεδίου νόμου ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ διαπιστωθῇ ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις ἐλαφρύνσεως τῆς εἰσφορᾶς ὑπερπολυτελῶν καὶ μεγάλων αὐτοκινήτων. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ κρατηθῇ νὰ συζητηθῇ μὲ τὴν σειράν του.

§16Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν θὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη περίπτωσις, κύριε συνάδελφε, διότι πολλοὶ καπηλεύονται αὐτὰ τὰ αὐτοκίνητα.

§17Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, νὰ κρατηθῇ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς παραγρ. αʹ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 3966)59 καὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ. 10)16 Σεπτεμβρίου 1962 κλπ. καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ. Ν. 4952)1931 περὶ ὀργανώσεως τῆς Κεντρικῆς Πρεσβευτικῆς καὶ Προξενικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργείου κλπ.».

§19Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου τὸ ἀποσύρω διὰ νὰ τὸ καταθέσω ἀναμορφωμένον.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποσύρεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν δαπανῶν λειτουργίας ἐπιτροπῆς Ἑλληνογιουγκοσλαυϊκῶν διαπραγματεύσεων καὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς, ἀφορωσῶν εἰς δαπάνας βαρυνούσας τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν».

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ δαπανῶν λειτουργίας Ἐπιτροπῆς Ἑλληνογιουγκοσλαυϊκῶν διαπραγματεύσεων καὶ κυρώσεως Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς ἀφορωσῶν εἰς δαπάνας βαρυνούσας τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 149)59 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ μισθώσεως οἰκοτροφείου διὰ τὴν στέγασιν Κυπρίων ὑποτρόφων».

§23Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν μίαν διεκρίνησιν, ἐὰν τὸ οἰκοτροφεῖον αὐτό, ὡς ἐλειτούργησε καὶ θὰ λειτουργήσῃ, ἔχει σχέσιν μὲ τοὺς ὑποτρόφους τοῦ οἰκοτροφείου «Βασίλισσα Ἀμαλία» τοῦ Πύργου τῆς Βασιλίσσης.

§24Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Καμμίαν σχέσιν, κύριε συνάδελφε.

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὴν βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 146)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ μισθώσεως οἰκοτροφείου διὰ τὴν στέγασιν Κυπρίων ὑποτρόφων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 693 ἀπὸ 28 Ἰουλίου 1950 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορώσης εἰς τὸν τρόπον μεταβιβάσεως εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον τῶν ἐν Δωδεκανήσῳ ἀκινήτων Ἰταλῶν ὑπηκόων».

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 693 ἀπὸ 28 Ἰουλίου 1950 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορώσης εἰς τὸν τρόπον μεταβιβάσεως εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον τῶν ἐν Δωδεκανήσῳ ἀκινήτων Ἰταλῶν ὑπηκόων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Σουηδίας συμβάσεως περὶ ἀποφυγῆς διπλῆς φορολογίας καὶ ἀποτροπῆς τῆς φοροδιαφυγῆς».

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Σουηδίας συμβάσεως περὶ ἀποφυγῆς διπλῆς φορολογίας καὶ ἀποτροπῆς τῆς φοροδιαφυγῆς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 827)1952 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορώσης εἰς τὴν καταβολὴν ἐξόδων φυλάξεως ποταμοπλοίων Δουνάβεως Ἑλλήνων πλοιοκτητῶν».

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 827)1952 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορώσης εἰς τὴν καταβολὴν ἐξόδων φυλάξεως ποταμοπλοίων Δουνάβεως Ἑλλήνων πλοιοκτητῶν».

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Κλάδου Ὑγείας παρὰ τῷ Ταμείῳ Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων».

§34Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως γίνῃ δεκτόν.

§35ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ.

Κρατεῖται.

§36Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ θερμῶς τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅπως ἄρουν τὰς ἀντιρρήσεις των ἐξ αἰτίας τῶν ὁποίων ἐματαιώθη ἡ ψήφισις τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ καταστῇ δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ σήμερον, δεδομένου ὅτι σύσσωμος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία συμφωνεῖ μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν παρὰ ταῦτα οἱ κρατήσαντες τὸ νομοσχέδιον ἐπιμένουν καὶ σήμερον, παρακαλῶ τότε, κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἡ συζήτησις γίνῃ ἀμέσως μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται πρῶτον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ κλάδου ὑγείας τῶν τεχνικῶν δὲν πρόκειται νὰ διαρκέσῃ πέραν τῶν δέκα λεπτῶν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον συνάδελφοι, ζητοῦν νὰ κρατηθῇ, θὰ κρατηθῇ. Πάντως θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ παράκλησίς σας, κ. συνάδελφε.

§38Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, τὰ ὁποῖα ἐκρατήθησαν, ἔχουν βραχυτάτην συζήτησιν, καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ γίνουν δεκτά.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ἐκρατήθησαν τὰ ὑπ’ ἀριθ. 13 καὶ 14 ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει Νομοσχέδια.

§40Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14 δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 835)52 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορώσης εἰς τὴν παραχώρησιν τῆς χρήσεως εἰς τὴν ἐνταῦθα Γερμανικὴν Πρεσβείαν τέως Γερμανικοῦ οἰκήματος».

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§45Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εὑρίσκεται μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἀπεφάσισε νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις βάσει συγκεκριμένου προγράμματος διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς Δικαιοσύνης τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων λειτουργίας καὶ διὰ τὴν ἐξύψωσιν τοῦ δικαστικοῦ λειτουργήματος. Μεταξὺ τῶν μέτρων αὐτῶν εἶναι καὶ ἡ γενομένη ἐσχάτως σημαντικὴ βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, ἥτις βεβαίως δὲν ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως, ἀλλ’ ἀποτελεῖ ἕνα γενναῖον βῆμα, ὅπως καὶ τὰ ληφθέντα μέτρα διὰ τὴν ἄνετον καὶ εὐπρεπῆ στέγασιν τῆς δικαιοσύνης. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον δὲν ἔχει συγκεκριμένην ἀρχήν. Διὰ σειρᾶς ἄρθρων ἐπιλύονται ὡρισμένα βασικὰ προβλήματα τῆς δικαιοσύνης τὰ ὁποῖα ἐπὶ μακρὸν παρέμενον ἐκκρεμῆ. Ἡ μόνη ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ὅτι ὡς κατευθυντήριον γραμμὴν ἔχει τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων λειτουργίας τῆς δικαιοσύνης καὶ τὴν κατοχύρωσιν τοῦ δικαστικοῦ λειτουργήματος καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας αὐτοῦ. Τὸ νομοσχέδιον κατετέθη ἀρχικῶς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος τὸ παρελθὸν θέρος, ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ, κατετέθη δὲ ἐκ νέου εἰς τὴν Βουλὴν μὲ σημαντικὰς τροποποιήσεις. Συνεζητήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἤδη φθάνει πρὸ ἡμῶν ὑπὸ νέαν ὅμως μορφήν, διότι διεγράφησαν, τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2. Δὲν γνωρίζω ποῖοι λόγοι ἤγαγον τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὴν διαγραφὴν αὐτήν, λυποῦμαι ὅμως ἰδίᾳ διότι διεγράφη τὸ ἄρθρον 1 διὰ τοῦ ὁποίου ἐδίδετο οὐσιαστικὸν περιεχόμενον εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 87 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ἐπιτάσσει νὰ εἶναι ἰδιάζουσα ἡ θέσις τῶν δικαστικῶν, ἀπαγορευομένης τῆς ἀντιστοιχίσεως βαθμολογικῶς καὶ μισθολογικῶς πρὸς ἄλλους ὑπαλλήλους καὶ λειτουργούς. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ρυθμίζονται ζητήματα ἀφορῶντα τὸ προσωπικὸν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Καθορίζεται ἡ θέσις τῶν Παρέδρων καὶ Εἰσηγητῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Γίνεται δι’ αὐτοῦ σαφὴς διάκρισις τῶν Παρέδρων καὶ Εἰσηγητῶν, οἵτινες ἕως τώρα ὑπήγοντο εἰς τὸ βοηθητικὸν προσωπικόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπετέλει ἀντινομίαν καὶ δὲν συνεβιβάζετο μὲ τὰ καθαρῶς δικαστικὰ ἔργα τὰ ὁποῖα οὗτοι ἐπιτελοῦν. Ἤδη οἱ Πάρεδροι καὶ Εἰσηγηταὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὀνομάζονται «Ἐπικουρικὸν Δικαστικὸν Προσωπικόν». Περαιτέρω λαμβάνεται πρόνοια αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τόσον τοῦ κυρίου ὅσον καὶ τοῦ βοηθητικοῦ. Ἡ αὔξησις αὐτή, ἦτο ἐπιβεβλημένη, διότι ὁ ὄγκος τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ηὐξήθη σημαντικῶς. Οὕτω ἐνῷ τὸ 1948 ὑπεβλήθησαν 2403 αἰτήσεις καὶ ἐξεδόθησαν 1900 ἀποφάσεις, τὸ 1962 ὑπεβλήθησαν 3896 αἰτήσεις καὶ ἐξεδόθησαν 2425 ἀποφάσεις, δηλαδὴ ἔχομεν αὔξησιν 60%, ἐνῷ τὸ κύριον προσωπικὸν ἀπὸ 52 τὸ 1949 ἦτο μόνον 64 τὸ 1962. Ἤτοι αὔξησις περίπου 20%. Ἡ αὔξησις τοῦ ὄγκου τῶν ἐργασιῶν ὀφείλεται: 1) Εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Κανονιστικῶν διαταγμάτων. 2) Εἰς τὴν ὑποβολὴν πασῶν τῶν περὶ καταστάσεως τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου πράξεων καὶ ἀποφάσεων εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. γ) Εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἀναιρέσεως ἰδίᾳ διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων. δ) Εἰς τὴν χορήγησιν τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἀναιρέσεως κατὰ τῶν ἀποφάσεων παντὸς Δ)κοῦ Δ)ρίου. ε) Εἰς τὴν σταθερὰν αὔξησιν τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Κρατικῶν Λειτουργῶν λόγῳ δημιουργουμένων ὁσημέραι νέων σχέσεων καὶ τοῦ αὐξανομένου Κρατικοῦ παρεμβατισμοῦ. Ἡ διὰ τοῦ ἄρθρ. 1 ἐπερχομένη αὔξησις τοῦ προσωπικοῦ εἶναι ἡ ἑξῆς: 1) Αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν Συμβούλων ἀπὸ 24 εἰς 25. Ἐξαντλουμένου οὕτω τοῦ ἀνωτάτου ἐπιτρεπομένου ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 84 τοῦ Συν)τος ἀριθμοῦ. 2) Αὐξάνονται οἱ Πάρεδροι ἀπὸ 20 εἰς 25. 3) Οἱ Εἰσηγηταὶ ἀπὸ 20 εἰς 25. 4) Οἱ Γραμματεῖς ὁρίζονται εἰς 6, ἀλλὰ μόνον Αʹ καὶ Βʹ τάξεως. 5) Οἱ Γραμματεῖς Γʹ τάξεως, Ὑπογραμματεῖς κλπ. ἀπὸ 20 αὐξάνονται εἰς 25. Οὕτω τὸ σύνολον τῶν προστιθεμένων θέσεων ἀνέρχεται εἰς 16. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 ρυθμίζονται ζητήματα προσόντων τοῦ προσωπικοῦ τῆς Γραμματείας τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας. Εἰδικώτερον ἐνῷ τὸ ἄρθρον 15 τοῦ κωδικοποιουμένου Ν. 3713 ἀπαιτεῖ ὡς προσὸν τὸ πτυχίον τῆς Νομικῆς διὰ τὴν κατάληψιν τῆς θέσεως τοῦ Γραμματέως τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας διὰ τῆς παραγράφου 1ης τοῦ ἄρθρου 4 ἐπιτρέπεται ἡ προαγωγὴ εἰς τὴν θέσιν ταύτην καὶ μὴ πτυχιούχου ὑπὸ τὰς ἑξῆς ὅμως προϋποθέσεις: α) Ὅτι ὁ προαχθησόμενος πρέπει νὰ ἔχῃ 30ετῆ πραγματικὴν προϋπηρεσίαν εἰς τὸ Συμβ. Ἐπικρατείας ἐκ τῆς ὁποίας τοὐλάχιστον ὀκταετῆ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Προϊσταμένου τμήματος. β) Ὅτι δὲν ὑπηρετεῖ πτυχιούχος παρὰ τῷ Συμβ. Ἐπικρατείας κεκτημένος τὰ προσόντα διὰ τὴν κατάληψιν τῆς θέσεως ταύτης καὶ γ) ὅτι ἡ προαγωγὴ τοῦ μὴ πτυχιούχου δέον νὰ γίνῃ μόνον κατόπιν συμφώνου γνώμης τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας. Σημειοῦμεν, ὅτι οὐδεὶς τῶν μέχρι σήμερον ὑπηρετούντων κατέχει πτυχίον Νομικῆς. Περαιτέρω διὰ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 2 ρυθμίζονται θέματα ἐντάξεως καὶ προαγωγῶν ὑπηρετούντων ἤδη ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας. Ἐπισημαίνω τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς καθίστανται ἑνιαῖαι αἱ θέσεις διὰ τὴν προαγωγὴν μέχρι καὶ τοῦ 6ου βαθμοῦ (Εἰσηγητοῦ), ἐφαρμοζομένης τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας καὶ τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων. Ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 3 ρυθμίζει τὰ τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας ἐπὶ τοῦ ἐπικουρικοῦ δικαστικοῦ προσωπικοῦ καὶ τοῦ Βοηθητικοῦ τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας. Μέχρι τοῦδε τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν Παρέδρων καὶ τῶν Εἰσηγητῶν ἤσκει τὸ Αʹ Τμῆμα τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας. Ἤδη ἡ ἁρμοδιότης αὕτη ἀσκεῖται ὑπὸ τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας. Τὸ πρῶτον τμῆμα θ’ ἀσκῇ τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν μόνον ἐπὶ τοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ. Ἡ διάταξις αὕτη, πρέπει νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς εὔστοχος καὶ ὀρθὴ λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς βαρύτητος τῆς θέσεως καὶ τῆς ἰδιότητος τῶν Παρέδρων καὶ Εἰσηγητῶν. Διὰ τῆς παραγράφου 2 προβλέπεται ἡ διὰ Βασ. Δ)τος ἀνάθεσις εἰς ἕνα τῶν Συμβούλων ἢ Παρέδρων τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας τῶν καθηκόντων τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γραφείου τοῦ Βασιλέως. Ἡ διάταξις αὕτη ἐπροκάλεσεν ἀντιρρήσεις εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης τόσον ὡς πρὸς τὴν σκοπιμότητα αὐτῆς ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὸν τίτλον τῆς θέσεως ὡς Ἀρχηγοῦ τοῦ Γραφείου τοῦ Βασιλέως. Δὲν νομίζω, ὅτι οἱ διαφωνοῦντες ἔχουν δίκαιον τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος. Τοὐναντίον πιστεύω, ὅτι ἡ διάταξις ἐκάλυψεν ἕνα κενὸν ὡς παρέχουσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐχέρειαν νὰ τοποθετήσῃ εἰς τὴν ὑπεύθυνον καὶ ἀπὸ πάσης ἀπόψεως σημαντικὴν αὐτὴν θέσιν, δικαστικὸν πρόσωπον ἐκ τῆς Ἀνωτάτης δικαστικῆς ἱεραρχίας παρέχον ὅλας τὰς ἐγγυήσεις, ὅτι θ’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ σοβαρὰ τῷ ὄντι καθήκοντα τῆς θέσεως ταύτης. Αἱ ἀντιρρήσεις ὡς πρὸς τὸν τίτλον τῆς θέσεως ὡς Ἀρχηγοῦ, δύνανται νὰ συζητηθοῦν καὶ φαντάζομαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ σχετικὴν τροπολογίαν ἂν εὑρεθῇ ἄλλος καταλληλότερος τίτλος, ὅπως π.χ. ὁ τοῦ Συμβούλου τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου. Εἰς τὸ ἄρθρον 4, προβλέπεται ἡ αὔξησις τῶν τμημάτων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀπὸ 3 εἰς 4. Ἡ αὔξησις αὑτὴ κατέστη ἀπαραίτητος, ἀφ’ ἑνὸς λόγῳ τῆς αὐξήσεως τοῦ ὄγκου τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία ἀποσυμφόρησις τῶν ὑποθέσεων τῆς Ὁλομελείας. Ἐπίσης, ὀρθῶς δημιουργεῖται καὶ τέταρτον τμῆμα, τοῦ ὁποίου θὰ προεδρεύῃ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, Γραμματεὺς δέ, θὰ εἶναι ὁ Γραμματεὺς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Εὐκταῖον θὰ ἦτο ἡ αὔξησις αὐτὴ νὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν προσθήκην μιᾶς ἀκόμη θέσεως ἀντιπροέδρου καὶ μιᾶς θέσεως προϊσταμένου τοῦ τμήματος. Σήμερον ἔχομεν τρεῖς ἀντιπροέδρους προϊσταμένους ἑκάστου τῶν 3 τμημάτων. Ἤδη μὲ τὴν προσθήκην ἑνὸς τμήματος, ἀπαραιτήτως θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ τέταρτος ἀντιπρόεδρος. Τὸ ἄρθρον αὐτό, ὁρίζει ἐπίσης, ὅτι μετὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ τετάρτου τμήματος τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας, θὰ γίνῃ ἀποσυμφόρησις τῶν ὑποθέσεων τῆς Ὁλομελείας, ὥστε εἰς τὴν ὁλομέλειαν νὰ ὑπάγωνται αἱ σοβαρώτεραι τῶν ὑποθέσεων. Σημειωτέον, ὅτι αὐξανομένων τῶν τμημάτων διὰ τὴν νόμιμον σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἀπαιτοῦνται 11 Σύμβουλοι καὶ 2 Πάρεδροι ἀντὶ τῶν 7 ποὺ ἀπῃτοῦντο μέχρι τοῦδε.

§46Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, μήπως ἔχετε ἀριθμὸν ἀποφάσεων ἑκάστου τμήματος διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖον τμῆμα βαρύνεται μὲ περισσοτέραν ἐργασίαν;

§47Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν αὐτό, κ. συνάδελφε. Σημασίαν ἔχει τὸ γεγονός, ὅτι ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποθέσεων καὶ ἡ αὔξησις αὐτὴ δημιουργεῖ τὴν ἀνάγκην αὐξήσεως καὶ τῶν τμημάτων καὶ τοῦ προσωπικοῦ. Βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει διατάξεις ἀσυνδέτους τὴν μίαν πρὸς τὴν ἄλλην καὶ ἐπιλύονται ζητήματα ἀναγόμενα τόσον μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὅσον καὶ μὲ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων. Τὰ ἄρθρα 5 καὶ ἐπέκεινα, ἀφοροῦν τὴν λειτουργίαν τῶν τακτικῶν δικαστηρίων. Τὸ ἄρθρον 5 ὁρίζει τὴν δύναμιν τῶν δικαστῶν διὰ κάθε Πρωτοδικεῖον. Λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἡ δύναμις ἑκάστου Πρωτοδικείου ἀπαρτίζεται ὑπὸ ἑνὸς Προέδρου, ἑνὸς Εἰσαγγελέως, ἑνὸς Γραμματέως καὶ ἀπὸ τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν Πρωτοδικῶν, Ἀντεισαγγελέων καὶ Παρέδρων ὡς καὶ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ.

§48Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Ἕως τώρα, ὁ Ὀργανισμὸς τῶν Δικαστηρίων λέγει, ὅτι κάθε Πρωτοδικεῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ τρεῖς δικαστάς.

§49Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδή, ἐταυτίζετο ἡ σύνθεσις μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Πρωτοδικείου. Ἡ διάταξις αὐτή, δὲν ἀφορᾷ τὰ Πρωτοδικεῖα Ἀθηνῶν —Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, διὰ τὰ ὁποῖα παραμένουν τὰ μέχρι τοῦδε ἰσχύοντα περὶ τῆς εἰδικῆς καὶ ηὐξημένης δυνάμεώς των. Περαιτέρω, διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, προβλέπεται ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μέν, ὅτι ἡ προαγωγὴ Εἰρηνοδικείου ἀπὸ τάξεως εἰς τάξιν συνεπάγεται αὐτοδικαίως αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων Εἰρηνοδικῶν Α, οὐχὶ ὅμως πέραν τῶν 2, ἀφ’ ἑτέρου δέ, παρέχεται ἐξουσιοδότησις καὶ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ ἁρμοδίου Πρωτοδικείου συνιστᾷ μέχρι πέντε νέα Εἰρηνοδικεῖα βʹ τάξεως ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἀντιστοίχου καταργήσεως λειτουργούντων Εἰρηνοδικείων ἢ Εἰδικοῦ Πταισματοδικείου. Ἡ προσθήκη αὕτη κατέστη ἀναπόφευκτος κατόπιν τῆς ἐπελθούσης σημαντικῆς ἐπεκτάσεως ὡρισμένων περιφερειῶν καὶ τῆς ἐκ τούτου σημαντικῆς αὐξήσεως τῶν ὑποθέσεων εἰς ἄλλας περιφερείας. Τὸ φαινόμενον τοῦτο εἶναι ἀπότοκον τῆς πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα κινήσεως, ἡ ὁποία παρατηρεῖται κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 ρυθμίζονται εἰδικὰ θέματα ἀναγόμενα εἰς τὴν κατάστασιν τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν. Κυριωτέρα διάταξις εἶναι ἡ τῆς παρ. 4 διὰ τῆς ὁποίας ὀρθῶς καταργεῖται τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νόμου 4126)60 περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Δικαστικῶν Λειτουργῶν. Ἡ καταργουμένη διάταξις εἶχεν καθιερώσει τὸν λεγόμενον πίνακα τῶν στασίμων δικαστῶν. Ἡ διάταξις αὕτη ὑπῆρξε λίαν ἀτυχής. Διότι ὁ χαρακτηρισμὸς ἑνὸς δικαστοῦ ὡς στασίμου δι’ ἐπισήμου πίνακος δὲν ἐτραυμάτιζε μόνον τὸν οὕτω χαρακτηριζόμενον δικαστήν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἐκλόνιζεν ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸν δικάζοντα ὅστις εἶχε χαρακτηρισθῆ ὡς στάσιμος. Τοῦτο δὲ πρὸς γενικωτέραν βλάβην τῆς Δικαιοσύνης. Σημειωτέον δὲ ὅτι ἀντιθέτως ὁ πίναξ τῶν στασίμων δικαστῶν οὐδένα σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ. Διότι τὴν προώθησιν τῶν ἱκανῶν δικαστικῶν ἐξασφαλίζει ἀρτίως ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 54 τοῦ Ν. 3641)1957 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν παράγραφον 3 τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου 6. Σημαντικὴ εἶναι καὶ ἡ διάταξις τῆς παρ. 7 διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται ὅπως διὰ Β.Δ. καθορισθοῦν αἱ τιμαὶ καὶ διακρίσεις αἱ ὁποῖαι θ’ ἀπονέμωνται εἰς τοὺς διατηροῦντας ἐπὶ τιμῇ τὸν τίτλον τοῦ βαθμοῦ των, Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ Πρόεδρον καὶ Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου. Διευκρινίζω ἐν προκειμένῳ ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Ν. 4126)60 ὅλοι οἱ δικαστικοὶ λειτουργοὶ ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἐφέτου καὶ ἄνω ἀποχωροῦντες τῆς ὑπηρεσίας μετὰ 35ετῆ πραγματικὴν δικαστικὴν ὑπηρεσίαν διατηροῦν ἐπὶ τιμῇ τὸν βαθμὸν ὃν ἔφερον κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀποχωρήσεώς των. Τὸ ἄρθρον 6 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου προβλέπει τὴν ἀπονομὴν εἰδικῶν τιμῶν καὶ διακρίσεων διὰ τοὺς Πρόεδρον καὶ Εἰσαγγελέα Ἀρείου Πάγου καὶ Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Περαιτέρω διὰ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5 ρυθμίζονται τὰ τῆς καθ’ ἕκαστον ἔτος κληρώσεως τῶν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου.

§50Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τί ἀξίαν ἔχει αὐτό;

§51Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Σκοπὸς εἶναι ἡ παροχὴ ὡρισμένων τιμητικῶν διακρίσεων εἰς τοὺς ἀποχωρήσαντας Πρόεδρον καὶ τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τὸν Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§52Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Τοὺς παρέχεται τὸ δικαίωμα τοῦ δικηγορεῖν;

§53Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ τιμητικὴν διάκρισιν. Ἂν ἔχουν αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ ἔχουν ἐφ’ ὅσον συγκεντρώνουν τὰς προϋποθέσεις βάσει τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων. Δὲν ἀποτελεῖ τιμητικὴν διάκρισιν.

§54Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ὑπάρχει θέμα δικηγορίας.

§55Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ματαία ἡ συζήτησις διότι ἐξερχόμενοι εἰς τὸ 70ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθοῦν δικηγόροι κατὰ τὸν Κώδικα.

§56Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Πρέπει νὰ φύγῃ τοὐλάχιστον 5 χρόνια πρὸ τῆς καταλήψεως ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας.

§57Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 πρῶτον προβλέπεται ἡ αὔξησις τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικ)ρίων κατὰ 59 θέσεις ὑπογραμματέων α, β, γ, τάξεως καὶ δικαστικῶν Γραφέων καὶ ἀνατίθεται ἡ κατανομὴ τῶν νέων αὐτῶν θέσεων κατὰ Δικαστήρια εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Περαιτέρω δὲ διὰ τῆς παραγράφου 2 καθορίζονται αἱ θέσεις αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ ἄρθρ. 2 τοῦ Ν. 1660)51 τῆς Γραμματείας τῶν Δικ)ρίων καὶ Εἰσαγγελιῶν. Ἡ διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοσχεδίου ἐπερχομένη αὔξησις τῶν θέσεων κατὰ 59, ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς ἕνα βῆμα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ηὐξημένων, ἀναγκῶν εἰς προσωπικὸν τῆς Γραμματείας τῶν Δικ)ρίων. Δὲν δυνάμεθα ὅμως νὰ εἴπωμεν ὅτι αἱ 59 αὐταὶ θέσεις εἶναι ἀρκετὲς διὰ νὰ καλύψουν τὰς ὑφισταμένας ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας εἰς προσωπικόν. Διὰ νὰ σᾶς δώσω μίαν ἰδέαν περὶ τοῦ πόσον ηὐξήθησαν αἱ ἀνάγκαι αὐταὶ ἀρκεῖ νὰ σᾶς δώσω τοὺς ἑξῆς ἀριθμοὺς ἀνοδικῆς κινήσεως τῶν Δικ)ρίων. Ἔτος 1949 σύνολον ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων ποινικῶν καὶ πολιτικῶν τῶν Ἐφετείων τοῦ Κράτους 11402. Ἔτος 1960. Σύνολον ἀποφάσεων τοῦ Ἐφετείου 21748. Ἤτοι αὔξησις 90%. Πολιτικαὶ καὶ ποινικαὶ ἀποφάσεις τῶν Πρωτοδικείων Ἔτος 1949, σύνολον ἀποφάσεων 245334 Ἔτος 1961, σύνολον ἀποφάσεων 549462 Ἤτοι αὔξησις 120 περίπου τοῖς ἑκατόν. Καὶ ἐνῷ ἡ κίνησις τῶν Δικ)ρίων ἐδιπλασιάσθη μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1949, 1960 τὸ προσωπικὸν κύριον καὶ βοηθητικὸν παρουσιάζει τὴν ἑξῆς εἰκόνα. Κύριον προσωπικόν. Δικασταὶ καὶ Εἰσαγγελεῖς.

Ἤτοι αὔξησις μέχρι τρία τοῖς ἑκατὸν Γραμματεία Δικ)ρίου σύνολον θέσεων 2260 διὰ τὸ 1949 καὶ 2241 διὰ τὸ 1962. Ἤτοι ὄχι μόνον αὔξησις δὲν ἐγένετο ἀλλὰ καὶ μειωμένη παρουσιάζεται ἡ δύναμις τῆς Γραμματείας, ἐνῷ ὡς εἴρηται ὁ ὄγκος τῶν ἀποφάσεων τοὐλάχιστον ἐδιπλασιάσθη. Δὲν ἔχω στατιστικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν κίνησιν τῶν Εἰρηνοδικείων. Δὲν ὑπάρχει ὅμως ἀμφιβολία ὅτι καὶ ἐκεῖ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποθέσεων ηὐξήθη, μὲ ταχύτερον μάλιστα ρυθμόν, λόγῳ καὶ τῆς γενομένης ἐπεκτάσεως τῆς καθ’ ὕλην ἁρμοδιότητος τῶν Εἰρηνοδικείων. Καὶ ὅμως ὁ ἀριθμὸς τῶν Εἰρηνοδικῶν παραμένει στάσιμος. 428 Εἰρηνοδίκας Αʹ καὶ Βʹ τάξεως εἴχομεν τὸ 1949, 429 ἔχομεν τὸ 1962 αὔξησις μηδέν. Ἀντιλαμβάνεσθε ἑπομένως ὑπὸ ποίας συνθήκας ἀπονέμεται ἡ δικαιοσύνη καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας, ἰδίᾳ, λειτουργεῖ ἡ Γραμματεία τῶν Δικαστηρίων. Ἡ μεγίστη ἔλλειψις βοηθητικοῦ προσωπικοῦ ἔχει δημιουργήσει ἀπαράδεκτον κατάστασιν ἀποβαίνουσαν εἰς βάρος τῆς ταχείας ἀπονομῆς τῆς Δικαιοσύνης. Ἀρκεῖ νὰ σημειωθῇ μετὰ πόσης δυσκολίας προχωρεῖ ἡ καθαρογραφὴ τῶν ἀποφάσεων, ἔχει δὲ καταντήσει πραγματικὸν ρουσφέτι τὸ νὰ δυνηθῇ κανεὶς νὰ λάβῃ σύντομα ἀντίγραφον ἀποφάσεως, ἡ ὁποία τὸν ἐνδιαφέρει. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ἀποτελεῖ βέβαια ἕνα βῆμα καὶ ἡ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπερχομένη αὔξησις τοῦ προσωπικοῦ τῆς Γραμματείας τοῦ Δικ)ρίου κατὰ 59 θέσεις. Ἀλλ’ ἡ αὔξησις αὐτὴ κάθε ἄλλο παρὰ ἐπαρκὴς δύναται νὰ θεωρηθῇ. Μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐπιβάλλεται διὰ λόγους, ἐπίσης, εὐρύθμου λειτουργίας τῆς Δικαιοσύνης, ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἀρεοπαγιτῶν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαρχόντων δὲν εἶναι ἐπαρκής, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς αὐξήσεως τοῦ ὄγκου τῶν ὑποθέσεων, τοσούτῳ δὲ μᾶλλον, ὅταν τρεῖς Ἀρεοπαγῖται ἐπὶ τετράμηνον καθ’ ἕκαστον ἔτος ἀσχολοῦνται μὲ τὸ ἔργον τῶν ἐπιθεωρητῶν καὶ ὁ ἀπομένων ἀριθμὸς δὲν ἐξαρκεῖ διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Ἀνωτάτου τούτου Δικαστηρίου. Ἐπ’ αὐτοῦ ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν Ἀρεοπαγιτῶν. Περαιτέρω, ρυθμίζονται θέματα ἐντάξεως καὶ προαγωγῆς τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων καὶ καθορίζονται ἑνιαῖαι αἱ θέσεις μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ. Ἡ ρύθμισις γίνεται κατὰ τρόπον εὔστοχον καὶ αἱ θέσεις μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ καθίστανται ἑνιαῖαι. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον νὰ σημειωθῇ εἶναι, ὅτι εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο τῶν προαγωγῶν θεσπίζεται ἴση μεταχείρισις μὲ τοὺς λοιποὺς διοικητικοὺς ὑπαλλήλους ὁριζομένου, ὅτι διὰ τὴν προαγωγὴν εἶναι καὶ ἐδῶ αἱ θέσεις ἑνιαῖαι μέχρι τοῦ 6ου βαθμοῦ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 8 καθορίζεται, ὅτι οἱ νεοδιοριζόμενοι γραφεῖς εἰς Εἰρηνοδικεῖα πρέπει νὰ ἀσκηθοῦν ἐπὶ δίμηνον ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ των εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον τῆς ἕδρας τοῦ Πρωτοδικείου τῆς περιφερείας καὶ τότε μόνον ν’ ἀναλάβουν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν θέσιν εἰς ἣν διωρίσθησαν. Κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν ἐγένετο τοῦτο καὶ οἱ νεοδιοριζόμενοι εὑρίσκοντο ἅμα τῷ διορισμῷ των ἐνώπιον ἀγνώστων θεμάτων, στερούμενοι πάσης πείρας. Διὰ τοῦ ἄρθρου 9, κυροῦνται τρεῖς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Αἱ δύο ἐξ αὐτῶν, ὑπ’ ἀριθ. 8)1960 καὶ 7)1962, ἀφοροῦν παράτασιν ἰσχύος πινάκων Διαχειριστῶν τοῦ 1958 καὶ τοῦ 1961 Γραφέων. Ἡ τρίτη ἀφορᾷ τὴν ρύθμισιν θεμάτων ὑπερωριακῆς ἐργασίας καὶ ἀποζημιώσεις δικαστικῶν ὑπαλλήλων διὰ τὴν ὑπερωριακὴν ταύτην ἐργασίαν, εἶναι δὲ δικαία καὶ εὔστοχος. Καὶ ἤδη ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 10, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπὸ τὰ οὐσιωδέστερα. Δι’ αὐτοῦ καθιεροῦται θεσμὸς δύο εἰδικῶν Συμβούλων παρὰ τῷ Ὑπουργῷ Δικαιοσύνης. Καιρὸς ἦτο, κύριοι συνάδελφοι, νὰ καθιερωθῇ καὶ παρ’ ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης χρησιμοποίησις τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Εἰδικῶν Συμβούλων. Λόγῳ τῆς εἰδικῆς φύσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης ἀντιμετωπιζομένων θεμάτων κατέστη ἀπαραίτητη ἡ συμβολὴ καὶ ἡ πεῖρα τῶν Εἰδικῶν Συμβούλων τοῦ Ὑπουργοῦ. Σημειωτέον, ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν Εἰδικῶν Συμβούλων ἔχει πρὸ πολλοῦ καθιερωθῇ εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ ἄλλα Κράτη. Διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου προβλέπεται, ὅτι Εἰδικὸς Σύμβουλος δύναται νὰ προσληφθῇ Σύμβουλος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἢ δικαστικὸς λειτουργὸς μὲ βαθμὸν Ἐφέτου ἢ Ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν ἢ Ἀρεοπαγίτου, ἀλλὰ ἀκόμη δύναται νὰ εἶναι καὶ τέως δικαστικὸς λειτουργὸς τῶν βαθμῶν τούτων ἢ Καθηγητὴς Πανεπιστημίου ἢ καὶ ἀκόμη δικηγόρος. Παρέχεται οὕτως ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ ἐπιλέξῃ τοὺς ἀριστεῖς ὡς συμβούλους.

§58Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Σεῖς, κύριε συνάδελφε, ὑπεστηρίξατε, ὅτι οἱ δικασταὶ δὲν δύνανται νὰ διορισθοῦν. Ἐάν, ὅμως, αὔριον γίνεται Ὑπουργὸς καὶ ἔχετε ἕνα οἱονδήποτε φίλον δικηγόρον, δύνασθε νὰ τὸν διορίσητε σύμβουλον.

§59Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εἶπα, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ σκοπεῖ θεραπείαν μιᾶς ἀνάγκης καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ Ὑπουργὸς ἔχει τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐπιλογῆς, θὰ ἐπιλέξῃ τοὺς ἀριστεῖς. Ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Συμβούλου καθορίζεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ δὲ ἀπόσπασις τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Συμβούλων Ἐπικρατείας, γίνεται κατόπιν συμφώνου γνώμης τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου ἢ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Περαιτέρω τὸ ἄρθρον 10 προβλέπει μετάταξιν μέχρι 10 ὑπαλλήλων 8ου βαθμοῦ ἐκ τῶν ὑπηρετούντων ἤδη εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Τὸ ἄρθρον 11 προβλέπει, ὅτι τὰ ὑπὸ τῆς Ἀναθεωρητικῆς Ἐπιτροπῆς συνταχθησόμενα τελικὰ σχέδια Πολ. Δικονομίας καὶ Εἰσαγωγικοῦ ταύτης νόμου θὰ κυρωθοῦν κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν Κωδίκων. Προβλέπει σύστασιν Νομοπαρασκευαστικῶν Ἐπιτροπῶν διὰ τὴν κατάρτισιν σχεδίων: α) Ὀργανισμοῦ Δικαστηρίων. β) Κώδικος καταστάσεως Δικαστικῶν Λειτουργῶν καὶ ὑπαλλήλων. γ) Κώδικος περὶ καταστάσεως προσόντων τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων. δ) Τέλος δὲ Κώδικος Πνευματικῆς Ἰδιοκτησίας. Τὰ σχέδια θὰ κυρωθοῦν ἐπίσης, κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν Κωδίκων τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος. Τὸ ἄρθρου 12 προβλέπει, ἐπίσης, διὰ τὴν σύνταξιν καὶ κύρωσιν κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος τοῦ Σωφρονιστικοῦ Κώδικος. Αὐτὸ εἶναι, κύριοι βουλευταί, ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὸ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου, ὡς ἐν ἀρχῇ εἶπον, σκοπεῖται ἡ ἀντιμετώπισις ζωτικῶν ἐπειγόντων ζητημάτων τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης. Τὸ νομοσχέδιον ἀντιμετωπίζει τὰ θέματα ταῦτα κατὰ τρόπον εὔστοχον καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι συμβάλλει εἰς ἀρτιωτέραν λειτουργίαν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐξύψωσιν τοῦ κύρους καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας αὐτῆς. Δι’ ὅ, εἰσηγοῦμαι τὴν ψήφισίν του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῶν ἑδωλίων τῆς Συμπολιτεύσεως).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§61Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ πνεῦμα ἀντικειμενικότητος, ἀλλὰ καὶ τοῦ ὀφειλομένου σεβασμοῦ πρὸς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, θὰ διατυπώσω τὰς σκέψεις μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἶναι σπάνιαι αἱ περιπτώσεις ποὺ μᾶς δίδουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ χωροῦμεν εἰς εὐρυτέραν συζήτησιν διὰ τὰ δικαστικὰ θέματα. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐκ σεβασμοῦ πρὸς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, δὲν ἠθέλησε νὰ θίξῃ ἐνδιαφέροντα προβλήματα τῆς δικαιοσύνης διὰ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ἔτσι ἐξηγεῖται, ὅτι οὔτε ἐρωτήσεις, οὔτε ἐπερωτήσεις κατετέθησαν ἐπὶ θεμάτων ποὺ ἀφοροῦν τὴν λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης καὶ γενικώτερον τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, μᾶς δίδει τὴν εὐκαιρίαν τῆς διατυπώσεως τῶν ἀπόψεών μας καὶ χωροῦμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν αὐτῶν, μακρὰν οἱασδήποτε ἀντιπολιτευτικῆς διαθέσεως. Εἰς τρία γενικὰ κεφάλαια δύναται νὰ χωρισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἀφορᾷ, πρῶτον, θέματα τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τῆς Γραμματείας αὐτοῦ. Δεύτερον, τῆς Γραμματείας τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων καί, τρίτον, εἰς θέματα τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων. Πέραν τούτων, μὲ τὸ νομοσχέδιον ρυθμίζονται καὶ ἄλλα τινὰ δικαστικὰ θέματα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ διατυπώσω τὰς γνώμας μου εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Πρέπει νὰ διευκρινήσω, ὅτι μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπηλείφθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δύο βασικὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἐγένετο μακρὰ συζήτησις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ ἔχῃ ἀσφαλῶς τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ τοὺς λόγους τῆς ἀπαλείψεως τῶν ἐν λόγῳ ἄρθρων. Διὰ τὸ πρῶτον ἄρθρον εἶχεν ὑποβληθῆ σχετικὴ τροπολογία τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Παπαμιχαλοπούλου, τὴν ὁποίαν προσυπέγραψε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Λυκουρέζος, ὡς καὶ ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀλλὰ μὲ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου τούτου παρέλκει οἱαδήποτε συζήτησις. Μὲ τὸ ἀπαλειφθὲν δεύτερον ἄρθρον ἐρρυθμίζετο τὸ θέμα τοῦ προβαδίσματος τῶν δύο ἀνωτάτων δικαστηρίων, τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ὑπῆρξεν ἀντίθεσις ἀπόψεων, ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦτο. Κάποτε τὸ πρόβλημα τοῦτο θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν. Τὸ συμφέρον τῆς δικαιοσύνης ἐπιβάλλει νὰ δοθῇ ἡ προσήκουσα λύσις. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ἀπηλείφθη τὸ ἄρθρον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, δὲν θὰ μακρύνω τὴν συζήτησιν, ἐπιφυλασσόμενος νὰ διατυπώσω τὴν γνώμην μου ὅταν θὰ ἐπιστῇ ἡ στιγμή. Πρέπει, ὅμως, νὰ σημειώσω, ὅτι χρειάζεται θάρρος καὶ ὀρθὴ ἀντιμετώπισις τοῦ κρισίμου αὐτοῦ θέματος ποὺ ἀφορᾷ τὰ δύο ἀνώτατα δικαστήρια τῆς χώρας. Εἰσερχόμεθα ἤδη εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου, ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους κεφαλαίων τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας προστίθεται μία θέσις Συμβούλου, πέραν τούτου αὐξάνονται αἱ θέσεις τῶν Παρέδρων καὶ τῶν Εἰσηγητῶν κατὰ πέντε. Οὕτως ὁ ἀριθμὸς τῶν Συμβούλων, περιλαμβανομένων τοῦ Προέδρου καὶ τῶν τριῶν Ἀντιπροέδρων, φθάνει εἰς τὸ ἀνώτατον ὅριον, τὸ καθοριζόμενον ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος. Εἶναι πράγματι ἀτυχὴς ὁ συνταγματικὸς περιορισμὸς διὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν Συμβούλων, διότι ἡ αὔξησις τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς αὐξήσεως τῶν λειτουργῶν του θὰ καταστῇ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι ἀναπόφευκτος. Ἡ ἀθρόα προσφυγὴ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν εἰς τὸ ἀνώτατον διοικητικὸν δικαστήριον ἀποδεικνύει, ὅτι ἐφυγαδεύθη ἐκ τοῦ τόπου μας ἡ εὐνομία καὶ καθιερώθη, κατὰ τρόπον ἀδίστακτον, τὸ κομματικὸν κράτος. Ἀλλὰ τὸ θλιβερώτερον σύμπτωμα εἶναι ἡ ἀσέβεια τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ ἀνωτάτου διοικητικοῦ δικαστηρίου. Ὑπάρχουν βέβαια καὶ ἐξαιρέσεις Ὑπουργῶν ποὺ σέβονται καὶ ἐκτελοῦν τὰς ἐκδιδομένας ἀποφάσεις, ἀλλὰ ἀπὸ ὡρισμένους Ὑπουργοὺς ρίπτονται εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων. Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀγάγει εἰς σύστημα αὐτὴν τὴν τακτικήν, εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Διὰ τοῦ νόμου 3850 τοῦ 1960, ψηφισθέντος κατ’ εἰσήγησιν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐθεσπίσθη, ὅτι στρατεύσιμοι, διαμένοντες ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ καὶ κατέχοντες σημαινούσας θέσεις εἰς ἀνώτατα ἐπιστημονικὰ ἱδρύματα καὶ διεθνεῖς ὀργανισμοὺς ἐπιστημονικῶν ἐρευνῶν, θεωροῦνται νομίμως τελοῦντες ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος, δι’ ὅσον χρόνον κατέχουν τὰς θέσεις ταύτας. Ὑπῆρξεν ἐπιτυχὲς τὸ μέτρον τοῦτο, διότι πράγματι ἱκανοὶ καὶ φωτισμένοι νέοι Ἕλληνες ἐπιστήμονες, τιμοῦν τὸ ἑλληνικὸν ὄνομα ἐν τῇ ξένῃ καὶ κατέχουν ἐπιζήλους θέσεις εἰς ἀνώτατα Εὐρωπαϊκὰ καὶ Ἀμερικανικὰ ἐκπαιδευτήρια. Ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δημοσιευθεῖσαι εἰς νομικὰ περιοδικά, καταδεικνύουν τὴν αὐθαίρετον τακτικὴν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως ταύτης ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἄνευ κριτηρίων δέχεται δι’ ἄλλους, ὅτι κατέχουσι σημαίνουσαν θέσιν καὶ ἐφαρμόζει τὴν διάταξιν, ἐνῷ δι’ ἄλλους μὲ τὰ αὐτὰ καὶ ἰσχυρότερα ἀκόμη προσόντα, ἀρνεῖται τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως. Καὶ ἐνῷ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀνατρέπει μὲ ἐπανειλημμένας ἀποφάσεις του τὰς αὐθαιρέτους ἀποφάσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, οὗτος ἀρνεῖται νὰ τὰς ἐκτελέσῃ. Ἀκούομεν τὰς διακηρύξεις περὶ σεβασμοῦ εἰς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν. Ἀλλὰ πρώτη ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ δίδῃ τὸ παράδειγμα τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὰς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων. Καὶ πρέπει αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ μνημονεύσω ποίαν τεραστίαν σημασίαν ἀπέδωσεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὁ μεγάλος πολιτικὸς ἡγέτης, ὁ θεμελιωτὴς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, πρῶτον, καὶ κατὰ κύριον λόγον ποίαν βαρύτητα ἠθέλησε νὰ δώσῃ εἰς τὸ Ἀνώτατον Διοικητικὸν Δικαστήριον τῆς χώρας. Ἐπεστράτευσε τὸν μεγαλύτερον νομομαθῆ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τὸν Κωνσταντῖνον Ρακτιβάν, διὰ νὰ τὸν τοποθετήσῃ εἰς τὸν Προεδρικὸν θῶκον. Καὶ πράγματι καὶ αὐτὸς καὶ οἱ διάδοχοί του ἐλάμπρυναν τὴν Προεδρίαν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου, τὸ ἐθεμελίωσαν, τοῦ ἐδημιούργησαν κῦρος. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀναμνησθῶμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰς δηλώσεις τοῦ Ἐθνάρχου, τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος, ὅταν ἔμαθεν ὅτι ἡ πρώτη ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου ἦτο ἀκυρωτική, ἐξεδήλωσε τὴν ἱκανοποίησίν του καὶ διέταξε τὴν ἄμεσον ἐκτέλεσιν αὐτῆς. Ἔτσι ἐσκέπτετο ὁ θεμελιωτὴς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὴν ἀπονομὴν τῆς διοικητικῆς Δικαιοσύνης, τὴν πολιτειακὴν εὐρυθμίαν, τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δημοσίου αἰσθήματος, ἀλλὰ πρὸ παντὸς τὸν σεβασμὸν πρὸς τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις. Καί, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἡ πρώτη ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐξεδόθη, ἀφεώρα θέματα πινάκων καὶ προαγωγῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Αὐτὴν τὴν πληροφορίαν ἔχω. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ πρώτη ἀπόφασις ἦτο ἀκυρωτικὴ καὶ ἡ ἐντολὴ τοῦ θεμελιωτοῦ τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου, τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἦτο ἡ ἄμεσος ἐκτέλεσίς της. Ἤθελε νὰ ἐκδηλώσῃ τὸν ἀπέραντον σεβασμόν του πρὸς τὴν Δικαιοσύνην καὶ πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου. Ἡ πεῖρα, ἡ ἐξέλιξις τῶν πραγμάτων, δὲν ὑπῆρξεν ἐνθαρρυντική, κύριοι συνάδελφοι.

§62Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε;

§63Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μάλιστα. Σεῖς εἶσθε ὁ ἁρμοδιώτερος, ἄλλως τε, διότι ἔχετε θεραπεύσει.

§64Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, ποὺ μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς διακόψω. Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, βεβαίως, ἔσπευσε νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ἀκυρωτικὴν ἀπόφασιν. Ἀλλὰ ὁ ἴδιος, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος παρέστη εἰς τὴν πρώτην πανηγυρικὴν συνεδρίασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἐκεῖ, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, μεταξὺ τῶν ἄλλων εἶπε, διεκήρυξε, διὰ νὰ τὸ γνωρίζουν καὶ οἱ δικάζοντες καὶ οἱ δικαζόμενοι: «Μὴ νομίσητε ὅτι θὰ μὲ λυπήσῃ ἡ ἀκυρωτικὴ ἐνδεχομένως ἀπόφασίς σας εἰς οἱονδήποτε χρόνον πράξεως τῆς Κυβερνήσεώς μου. Θὰ εἶμαι ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος θὰ τὴν ἐπικροτήσω καὶ θὰ εἶμαι ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς συγχαρῶ, ὅτι ἐκτελεῖτε τὸν προορισμόν σας». Οἱ λόγοι αὐτοὶ προηγήθησαν τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἀποφάσεως. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἱστορικοῦ γεγονότος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης).

§65Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ ἐγὼ σᾶς εὐχαριστῶ, διότι σεῖς ἔχετε νωπὰς τὰς ἀναμνήσεις. Θεραπεύετε τὴν δικηγορίαν εἰς τὸ Ἀνώτατον Διοικητικὸν Δικαστήριον, συνεπῶς εἶσθε ὁ ἁρμοδιώτερος νὰ πιστοποιήσητε ὡρισμένα πράγματα.

§66Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς ἱστορικὸν γεγονὸς τὸ ἀνέφερον.

§67Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Γεγονότα, τὰ ὁποῖα πρέπει κἄποτε νὰ μνημονεύωνται, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν αἱ ὑπομνήσεις αὐτῶν εἶναι δυσάρεστοι εἰς ὡρισμένον κύκλον προσώπων. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἐνθαρρυντικὴ ἡ περαιτέρω πορεία, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου. Δὲν ἀρκεῖ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐκτελεῖ καὶ ἐφαρμόζει μετὰ θρησκευτικότητος καὶ σεβασμοῦ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου. Δὲν ἀρκεῖ, ὅτι ὡρισμένοι ἐκ τῶν Ὑπουργῶν καὶ ὡρισμέναι Ὑπηρεσίαι σπεύδουν νὰ τὰς ἀποδεχθοῦν. Ἐδῶ πρέπει εἰς τὸ σύνολον νὰ ἐρευνῶνται τὰ θέματα. Καὶ ὡς ἀνέγνωσα, διότι δὲν συνέπεσε νὰ παρακολουθήσω τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὁ ἀγαπητὸς ἐκ τοῦ δευτέρου διαμερίσματος τῶν Ἀθηνῶν συνάδελφος, τόσον ἐν τῇ Βουλῇ, ὅσον καὶ ἐν τῇ δικηγορίᾳ, κ. Βασιλᾶτος, ἀνέφερε τὰς περιπτώσεις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος ἀρνεῖται τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅσον ἀφορᾷ ἀποστρατείας καὶ θέματα προσωπικῶν καταστάσεων τῶν ἀξιωματικῶν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ περίπτωσις τῶν ἀποστράτων ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν, διὰ τοὺς ὁποίους δὶς ἢ τρὶς ἐπελήφθη τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, ποὺ πεντάκις καὶ ὀκτάκις τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐπελήφθη τῶν θεμάτων των. Διότι μετὰ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐπηκολούθει νέα ἀναιτιολόγητος ἔκδοσις Διατάγματος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νέαι ἀποφάσεις, νέαι προσφυγαὶ τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐκτέλεσις οὐδεμία ἀπολύτως. Καὶ ὑπάρχουν, ὡς σᾶς εἶπον, περιπτώσεις, ποὺ καὶ τρεῖς καὶ τετράκις καὶ πεντάκις κατέφυγον οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἐδικαιώθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἡ ἐφαρμογὴ καὶ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν ἦτο ἀρνητικὴ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Πέραν αὐτοῦ, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὡς ἄλλος μέγας βεζύρης ἢ σουλτᾶνος, ρίπτει εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ὑπάρχει ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος καθορίζει ὅτι: «Στρατεύσιμοι, διαμένοντες ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ...... (ἀναγινώσκει)...... τῶν στρατιωτικῶν των ὑποχρεώσεων». Εἶναι νόμος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἔχει μίαν ὀρθότητα, διότι τιμᾶ τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, τιμᾶται εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, τιμᾶται εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας. Καὶ πρέπει νὰ ἀκουσθῇ, ὅτι ἐπιστήμονες νέοι τιμοῦν τὸ ἑλληνικὸν ὄνομα εἰς ἱδρύματα περιωπῆς, Πανεπιστήμια, Πολυτεχνεῖα, ἐπιστημονικὰ Ἰνστιτοῦτα. Καὶ κατ’ εἰσήγησιν τῆς Κυβερνήσεως ἐγένετο ἡ πρόβλεψις αὐτή. Ἐνθυμοῦμαι μάλιστα, ὅτι ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κ. Κανελλόπουλος, ἐξῆρε τὴν θεσπιζομένην διάταξιν, ἐξῆρε τὰ ἐπιτεύγματα τῶν νέων σπουδαστῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οἱ ὁποῖοι πράγματι τιμοῦν καὶ ἀνεβάζουν εἰς περιωπὴν τὸ ἑλληνικὸν ὄνομα. Καὶ ὑπερημύνθη αὐτῆς τῆς διατάξεως, τὴν ὁποίαν ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἐπρότεινε καὶ ἡ ἰδία ἐθέσπισεν. Αἱ περιπτώσεις μοῦ εἶναι ἄγνωστοι, ἀλλὰ ἀρύομαι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἀπὸ τὴν παρακολούθησιν τῆς νομολογίας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Εἶναι δημοσιευμέναι αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ εἰς νομικὰ περιοδικά. Τί δὲ γίνεται ἐδῶ πέρα; Ἐνῷ ἐκδίδωνται ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ποὺ ἀκυρώνουν πράξεις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος δὲν ἀποδέχεται τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς διατάξεως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ρίπτει εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων τὰς ἀποφάσεις τοῦ Α.Δ.Δ. Καὶ ἀκούσατε ἐν συνεχεία. Ἔρχεται τὸ Α. Δ. Δικαστήριον, διότι ὁ Ὑπουργὸς δὲν ἀποδέχεται, ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερον καὶ λέγει: «......... (ἀναγινώσκει).........». Ἐκρίθησαν «σημαίνουσαι», ἐνῷ ἄλλη περίπτωσις Ἕλληνος, ὁ ὁποῖος κατέχει σημαίνουσαν θέσιν εἰς τὸ ἐν Γενεύῃ Πανεπιστημιακὸν Ἰνστιτοῦτον Ἀνωτέρων Διεθνῶν Σπουδῶν, προσεπιβεβαιουμένων ἀπὸ τὸν Γενικὸν Πρόξενον τῆς Ἑλλάδος — πρόκειται περὶ πτυχιούχου τοῦ Πανεπιστημίου τῶν Παρισίων, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναλάβει εἰς τὸ Ἰνστιτοῦτον τῆς Γενεύης εἰδικώτερον τὴν ἐπιστημονικὴν ἔρευναν θεμάτων σχετικῶν πρὸς τὴν διεθνῆ διπλωματίαν — ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν κρίνεται ὡς μὴ σημαίνουσα. Καὶ ἐνῷ ἔρχεται τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ τὴν κρίνει ὡς σημαίνουσαν, παρὰ ταῦτα ὁ μέγας Βεζύρης, ὅπως τὸν ἀπεκάλεσα, ἢ ὁ Σουλτᾶνος, ἂν θέλετε καλλίτερον, τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας τὴν ρίπτει εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων. Δὲν γνωρίζω ὀνόματα — ἀρύομαι τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον διερωτᾶται πῶς εἰς τὴν Α, Β, Γ περίπτωσιν γίνεται δεκτὸν ὅτι εἶναι σημαίνουσα ἡ θέσις, διὰ τὰς ἄλλας ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης διαφωνεῖ καὶ δὲν ἀποδέχεται τὰς ἀποφάσεις του. Εἶπον, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἀνέβηκα εἰς τὸ βῆμα εἰδικῶς ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον —δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι εἶμαι ἅγιος καὶ ξένος πρὸς τὸ χρέος τοῦ ἀντιπολιτευομένου— ἀλλ’ εἰδικῶς ὡς πρὸς αὐτὸ δὲν ἀνέβηκα μὲ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Ὅμως νομίζω, ὅτι ἀπὸ ὅλες τὶς πλευρὲς πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ ὁ τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς, τέλος πάντων, τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου τῆς χώρας, διότι ἄλλως, κ. συνάδελφοι, εὐθύτερον θὰ ἦτο νὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν κατάργησίν του. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ταλανίζεται ὁ πολίτης, νὰ δαπανᾷ τεράστια ποσὰ καταφεύγων εἰς δικηγόρους καὶ τὴν μακρὰν διαδικασίαν, νὰ φθάνῃ κἄποτε εἰς ἱκανοποιητικὸν τέρμα καὶ νὰ βλέπῃ ριπτομένην εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν μετὰ τόσους ἀγῶνας καὶ ἔξοδα ἐπέτυχε.

§68Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε; Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ὑπάρχει Σύλλογος Ἀναπήρων. Οὗτοι ἔχουν μίαν ἔκτασιν παρὰ τὸν συνοικισμὸν τοῦ ἀειμνήστου στρατάρχου Παπάγου, ὅτι ἐδικαιώθησαν ἐπανειλημμένως ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι πρὸ 15μέρου, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ κ. Εἰσαγγελέως πρὸς τὴν Χωροφυλακὴν νὰ ἐκτελεσθῇ ἡ τελευταία ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, μετέβησαν καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὰ οἰκόπεδά των καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Ἀμύνης ἐξαπέλυσε τὰ ἅρματα μάχης ἐναντίον τῶν ἀναπήρων, περιφρονῶν καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τὴν διαταγὴν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως καί, ὀλίγου δεῖν, νὰ εἴχομεν σύρραξιν Χωρ)κῆς καὶ τῶν ἁρμάτων μάχης. Εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν θὰ πρέπει κἄποτε νὰ τεθῇ τέρμα καὶ δι’ αὐτὸ ἔχω καταθέσει σχετικὴν τροπολογίαν.

§69Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τοὺς ἔδιωξαν τοὺς ἀναπήρους τελικῶς;

§70Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Βεβαίως. Ἐπεκράτησαν τὰ ἅρματα μάχης.

§71Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πέστε το, λοιπόν.

§72Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἐπροκάλεσα τὴν συζήτησιν αὐτήν, δὲν τὸ ἔπραξα μὲ διάθεσιν ἐπικρίσεως τοῦ ἀπουσιάζοντος κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀλλὰ μὲ κἄποιον πρακτικὸν σκοπὸν καὶ μὲ κἄποιαν ἁπλῆν σκέψιν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ συμπληρωθῇ ἡ νομοθεσία μας ἡ σχετικὴ μὲ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Λαμβάνομεν σήμερον μέριμναν διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν θέσεων τῆς Γραμματείας, τῶν Παρέδρων, τῶν Συμβούλων —εἶναι τοῦτο πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ πρέπει νὰ τὸ ἐξάρωμεν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς—, ἀλλὰ ποῖα εἶναι τὰ μέτρα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ κατοχυρωθῇ τὸ κῦρος τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου μας; Δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ προβάλλω θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὸ ταπεινὸν πρόσωπόν μου, κ. συνάδελφοι, ἀλλὰ πρέπει νὰ κάμω μίαν ἀναδρομὴν ὄχι εἰς τὸ πρόσφατον παρελθὸν —συνεπληρώθη δεκαετία ὁλόκληρος ἀπὸ τότε—ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Λυκουρέζος, κἄτι πρέπει νὰ ἐνθυμῆται. Εἰς τὰ 1952, ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εὑρίσκωμαι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, παρὰ τὴν ἰσχνότητα τῆς πλειοψηφίας, τὴν ὁποίαν διεθέτομεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, παρὰ τὸ ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον εὑρέθημεν ἐν τῇ Κυβερνήσει, ἐθεωρήσαμεν ὡς χρέος μας, ἔναντι τοῦ δημοσίου βίου τῆς χώρας, νὰ διατυπώσωμεν σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔφθασε μέχρι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3713)1928 νόμου «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας», εἶναι ὁ ἱδρυτικός, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, νόμος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Δὲν θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἀλλὰ μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον διατυποῦνται ὡρισμέναι διατάξεις, ποὺ κατὰ τὸ δυνατὸν ἀντιμετώπιζον τὸν τρόπον τῆς πιστῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου, προβλέποντας δὲ καὶ κυρώσεις. «Μετὰ τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 50 προστίθεται διάταξις... (ἀναγινώσκει)...». Διότι ὁ Ὑπουργὸς διώκεται μὲ τὸν νόμον «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν». Ἐπεχειρήσαμεν νὰ δημιουργήσωμεν εὐθύνην καὶ διὰ τὰ διοικητικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα πρέπει κἄποτε νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἔχουν χρέος νὰ ἀμύνωνται ἔναντι τῶν Ὑπουργικῶν αὐθαιρεσιῶν. Δὲν εὑρίσκω σκόπιμον νὰ κάμω ἀνάγνωσιν ὅλων αὐτῶν τῶν διατάξεων. Μὲ εὐγνωμοσύνην ἀναπολῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν θετικὴν βοήθειαν, τὴν ὁποίαν μοῦ προσέφερεν ἕνας μεγάλος νομικός, ὁ ὁποῖος παρευρίσκετο εἰς τὰ ἕδρανα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὁ ἐπίτιμος Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ Ἀκαδημαϊκὸς κ. Πουλίτσας. Διότι εἰς αὐτὸν προσέφυγα, ἵνα μὲ τὴν πεῖραν του καὶ τὴν σοφίαν του βοηθήσῃ εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτῶν τῶν διατάξεων καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ κάμῃ καὶ σχετικὰς τροπολογίας καὶ νὰ τὰς ἀναπτύξῃ, μὲ τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐξ ὁλοκλήρου νὰ ἀποδεχθῇ τὰ σοφὰ συμπεράσματα τοῦ σοφοῦ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης συναδέλφου μας. Δυστυχῶς ὁ βραχὺς βίος τῆς Κυβερνήσεώς μας, ἡ ἐλαχίστη πλειοψηφία, μία ἀντίδρασις, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη περιέργως καὶ ἀπιθάνως ἀπὸ τὰς ἰδικάς μας τάξεις —ἐὰν ἀναδιφήσητε τὰ πρακτικὰ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης θὰ ἴδητε ὅτι συνάδελφος, μοναδικὴ εὐτυχῶς ἐξαίρεσις, εἰς τὰ ἰδικά μας ἕδρανα, ὁ τότε βουλευτὴς Λαρίσης καὶ πρώην Ὑπουργὸς κ. Χατζηγιάννης, νῦν Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἐξεδήλωσε βιαιοτάτην ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ νομοθετήματος—, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἀντίθετον πλευράν, παρ’ ὡρισμένας ἐξαιρέσεις φίλων καὶ συναδέλφων τοῦ τότε Συναγερμοῦ, τοῦ προκατόχου τῆς Ε.Ρ.Ε., τὸ πνεῦμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ἀντίδρασις, ἡ ἐκδηλωθεῖσα ἐκ μέρους τοῦ κ. Χατζηγιάννη, τὸ βραχύβιον τῆς Κυβερνήσεως, ὅλα αὐτὰ δὲν ἐπέτρεψαν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§73Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἔτσι δικαιολογεῖται ἡ μετάστασις τοῦ κ. Χατζηγιάννη εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε.

§74Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἂς μὴ ὁμιλῶμεν περὶ ἀπόντων. Καὶ τέλος πάντων ἔχω καὶ κἄποιαν ἀδυναμίαν πρὸς τὸν ἄνδρα, παρὰ τὴν πολεμικήν, ποὺ ἔκαμε τοὐλάχιστον εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ νομοσχέδιον δὲν ἐψηφίσθη. Δὲν ἕπεται ὅμως, κύριοι συνάδελφοι καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι δοθείσης εὐκαιρίας δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τὸ βασικὸν αὐτὸ πρόβλημα. Καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ἐν τῇ ἐξελίξει τῶν συζητήσεων ὄχι μόνον ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς πολιτικοῦ, ἀλλὰ καὶ ὡς νομικοῦ διαπρέψαντος εἰς τὴν δικηγορίαν, θὰ θελήσῃ μὲ τὸ ἔνστικτον τῆς νομικῆς του συνειδήσεως καὶ ἀντιλήψεως νὰ ἀνεύρῃ τὰς σχετικὰς ἐκείνας διατάξεις, διὰ τῶν ὁποίων θὰ παύσῃ πλέον ἡ πολιτικὴ αὐθαιρεσία, θὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ ὑπουργικὴ παντοδυναμία του νὰ ρίπτῃ μὲ τὴν ὑπουργικὴν παρέμβασιν εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων τὰς ἀποφάσεις τοῦ Α.Δ. Δικαστηρίου. Δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ δημοσίου βίου τῆς χώρας, τοῦ σεβασμοῦ, ποὺ ὀφείλεται ἀπὸ κάθε πολίτην, πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Α. Δ. Δικαστηρίου, αὐτὸς ὁ χλευασμὸς καὶ αὐτὴ ἡ ἀπαράδεκτος τακτικὴ ὡρισμένων Ὑπουργῶν ἔναντι τῶν ἀποφάσεων τοῦ Α. Δ. Δικαστηρίου. Μὲ αὐτὴν τὴν ἐλπίδα, κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω τὸ θέμα τῆς ἐρεύνης τῶν σχετικῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἐπιφυλάσσομαι βέβαια εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ διατυπώσω ὡρισμένας σκέψεις, διότι ἡ γενικὴ εἰσήγησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἐπεκταθῇ ἐπὶ λεπτομερειῶν. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς τακτικῆς Δικαιοσύνης. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν διαπίστωσιν —καὶ τὴν ὀφείλομεν ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς— ὅτι εἰς τὴν ἐποχήν μας ἡ Δικαιοσύνη τῆς Πατρίδος μας εὑρίσκεται εἰς περιωπήν. Ἠμποροῦμεν ὅλοι καὶ ὡς Ἕλληνες καὶ ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ καὶ ὡς νομικοὶ νὰ εἴμεθα καὶ ἱκανοποιημένοι καὶ ὑπερήφανοι. Μεμψίμοιροι καὶ σχολαστικοὶ ζητοῦν νὰ ἀνεύρουν σκιάς. Σκιὰς ἔχουν ὅλα τὰ ἀνθρώπινα ἔργα. Ἀλλὰ ἐν τῇ γενικῇ ἐκτιμήσει τοῦ ἔργου τῆς Δικαιοσύνης πρέπει νὰ εἶναι ἀπόλυτος ἡ ἱκανοποίησίς μας καὶ κατέστη δυνατὸν νὰ μείνῃ ἔξω τῶν μικροτήτων, ἔξω τῶν πολιτικῶν προσπαθειῶν, ἔξω τῶν πολιτικῶν ἐπεμβάσεων. Ἀλλὰ χρέος μας εἶναι νὰ ἐκπληρώσωμεν καὶ ἡμεῖς τὸ καθῆκον μας εἰς τὸ ἀκέραιον ἔναντι τῆς Δικαστικῆς ἐξουσίας. Διότι ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς δι’ ὅλας τὰς πλευράς, ὅτι εἰς τὴν σύγχρονον ἐποχὴν αἱ Κυβερνήσεις, ἀπησχολημέναι μὲ ἄλλα θέματα καὶ μὲ θέματα κομματικῆς ἱκανοποιήσεως δὲν ἐπιμελοῦνται κατὰ τὸ προσῆκον μέτρον καὶ κατὰ τρόπον ἀπόλυτον τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν Δικαιοσύνην τῆς Πατρίδος μας. Ἀνέφερεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, κ. Παπαρρηγόπουλος, ὡρισμένα στατιστικὰ στοιχεῖα. Ἐζήτησα καὶ ἐγὼ καὶ τὰ θέτω ὑπ’ ὄψει σας, διὰ νὰ ἴδητε, κύριοι συνάδελφοι, τὸν βασανισμὸν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπωμισθῆ αὐτὸ τὸ βάρος: «Εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν, φερ’ εἰπεῖν, εἰς τὰ 1962 ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις τῆς τακτικῆς διαδικασίας 24.778, Προεδρικῆς διαδικασίας 37.298, εἰδικῆς διαδικασίας 2.000. Σύνολον πολιτικῶν ἀποφάσεων 64.100. Ποινικὴ ἐργασία εἰς τὰ τριμελῆ Πλημμελιοδικεῖα 37.517, εἰς τὰ μονομελῆ 119.354, βουλεύματα 7.573, ὑποθέσεις ἁρμοδιότητος Κακουργιοδικείου». Ἀκούσατε τώρα τὴν σύνθεσιν αὐτῶν, ποῖοι ἄνθρωποι ἔχουν ἐπωμισθῆ αὐτὸ τὸ βάρος. Ἕνας προϊστάμενος Ἐφέτης, 12 Πρόεδροι Πρωτοδικῶν, 116 Πρωτοδῖκαι καὶ 25 Πάρεδροι. Κάμετε ἀναλογισμὸν εἰς αὐτὸν τὸν τεράστιον ὄγκον τῆς ἐργασίας, ποὺ δὲν γίνεται. Εἶναι τεράστιος ὁ μόχθος αὐτῶν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν ὅλα τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα καλοῦνται νὰ ἐπιλύσουν. Καὶ ὑπολογίσατε τὶ τιτάνιον, τὶ ἡρωϊκὸν ἔργον κάμουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπερβαίνουν τὴν μίαν καὶ ἡμίσειαν ἑκατοντάδα; Εἶναι ὑποχρεωμένοι μέσα εἰς τὰς 365 ἡμέρας τοῦ ἔτους νὰ ἐπιλύσουν ὅλας αὐτὰς τὰς ποινικὰς καὶ ἀστικὰς διαφοράς, νὰ ἀποδώσουν δικαιοσύνην, νὰ κρίνουν θέματα τεράστια, διότι ἐδῶ, εἰς τὴν πρωτεύουσαν, συγκεντρώνεται ὁ τεράστιος ὄγκος τῆς δικαστικῆς ἐργασίας. Νὰ σᾶς ἀναφέρω τὰ στατιστικὰ δεδομένα τῆς Εἰσαγγελίας. Ἐκεῖ εἶναι πλέον ποὺ σταματᾶ ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ παρὰ ταῦτα εἰς τὴν εἰσαγγελίαν ὑπηρετοῦν ἕνας προϊστάμενος, 5 Εἰσαγγελεῖς, 17 Ἀντεισαγγελεῖς καὶ 5 ἔμμισθοι Πάρεδροι. Εἶμαι βέβαιος ὅτι πρῶτος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι εἶναι ἐλάχιστον τὸ προσωπικόν. Καὶ εἶμαι βέβαιος, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐνεργὸν δικηγορίαν, ὅτι θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του, ὅτι αἱ συνεδριάσεις ἰδιαίτατα τῶν ποινικῶν Δικαστηρίων παρατείνονται μέχρι τῆς 2ας, 3ης, 4ης καὶ 5ης πρωϊνῆς ὥρας, διὰ νὰ σηκωθοῦν καὶ νὰ πᾶνε οἱ ἴδιοι δικασταὶ τὴν 9ην πρωϊνὴν νὰ κάμουν πρωτόδικον διαδικασίαν, νὰ κρίνουν ἄλλας ὑποθέσεις, νὰ ἐκπληρώσουν τὸ χρέος, τὴν ἀποστολήν των.

§75Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ καθαρὰν διάνοιαν!

§76Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τρία τριμελῆ Πλημμελειοδικεῖα λειτουργοῦν, τρία τριμελῆ Ἐφετεῖα καὶ τώρα προσετέθη ἤδη καὶ τέταρτον. Δι’ αὐτὸ λέγομεν ὅτι κἄποιαν στιγμὴν πρέπει ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς νὰ τιμηθῇ αὐτὸ τὸ ἔργον καὶ νὰ τιμηθῇ αὐτὴ ἡ προσπάθεια. Ἀλλὰ καὶ χρέος, κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν νὰ βοηθήσωμεν ὄχι μόνον εἰς τὴν ἐξύψωσιν τὴν ἠθικὴν καὶ τὴν ὑλικὴν τῶν λειτουργῶν τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ νὰ βελτιώσωμεν καὶ τοὺς ὅρους, μὲ τοὺς ὁποίους ἐκπληροῦν τὸ χρέος των καὶ τὸ καθῆκον των. Ὁ διπλασιασμὸς τοὐλάχιστον τῶν ὀργανικῶν θέσεων εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον τῶν Ἀθηνῶν εἶναι ἐπιβεβλημένος καὶ θὰ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης εἴτε εἰς αὐτὸ τὸ νομοθέτημα, εἴτε εἰς οἱονδήποτε ἄλλο νομοθέτημα, ἐὰν εὕρῃ τὸν τρόπον αὐτῆς τῆς τακτοποιήσεως. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρέπει μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον νὰ θεσμοθετηθῇ εἶναι ἡ βελτίωσις τῶν πραγμάτων εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον, εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον. Δὲν εἶναι μόνον τὸ ἀκυρωτικὸν Δικαστήριον, εἰς τὸ ὁποῖον προσφεύγουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, διὰ νὰ ἐπιλύσουν τὰ νομικά των θέματα. Ἤδη μὲ τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπιφέρει εἰς τὴν ἀκυρωτικὴν διαδικασίαν, ὑποθέσεις κρίνονται κατ’ οὐσίαν ὑπὸ τοῦ Ἀρείου Πάγου μετὰ τὴν ἀναίρεσίν των. Ἔχω τὰ στατιστικὰ δεδομένα τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος κατὰ τὸ 1961 ἐξέδωκεν 687 ἀποφάσεις ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 90 ἀφεώρων ἐκλογικὰ θέματα. Κατὰ τὸ 1962 ἐξεδόθησαν 677 πολιτικαὶ ἀποφάσεις καὶ 430 ποινικαί. Πέραν τούτων σύμφωνα μὲ τὴν καθιερωθεῖσαν προσφάτως ἀκυρωτικὴν διαδικασίαν εἰργάσθησαν οἱ εἰσηγηταὶ Ἀρεοπαγῖται ἐπὶ ὑποθέσεων ποὺ φθάνουν τὸ πέμπτον τῶν ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐχώρησε περαιτέρω συζήτησις διότι παρῃτήθησαν οἱ ἀναιρεσείοντες τῆς ἀσκηθείσης ἀναιρέσεως. Ὅμως, οἱ εἰσηγηταὶ Ἀρεοπαγῖται εἰργάσθησαν ἐπὶ τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν νομικῶν θεμάτων καὶ σύνταξιν τῆς εἰσηγήσεώς των. Πέραν τούτου εἶναι ἡ ἀπασχόλησις ὡρισμένων μελῶν τοῦ Ἀρείου Πάγου μὲ τὴν διοίκησιν τῆς δικαιοσύνης καὶ ἡ παρὰ τριῶν Ἀρεοπαγιτῶν μεθ’ ἑνὸς Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου ἄσκησις τῆς Ἐπιθεωρήσεως τῶν Δικαστηρίων. Ἀπὸ τῶν μέσων Σεπτεμβρίου μέχρι τέλους Δεκεμβρίου ἑκάστου ἔτους οἱ Ἐπιθεωρηταὶ Ἀρεοπαγῖται ἀσχολοῦνται ἀποκλειστικῶς μὲ τὴν ἐπιθεώρησιν τῶν δικαστηρίων. Ἔχει ἐπιτύχει ὁ θεσμὸς τῆς Ἐπιθεωρήσεως καὶ συμφέρον τῆς Δικαιοσύνης εἶναι νὰ ἐνισχυθῇ. Μεγαλύτερος ἀριθμὸς Ἐπιθεωρητῶν μὲ συνεχῆ ἄσκησιν τῆς ἐπιθεωρήσεως θὰ ἐπιδράσῃ εὐεργετικὰ εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης. Οἱ δικασταὶ δὲν ἀποστέργουν τὴν θεώρησιν τοῦ ἔργου των. Ἀντιθέτως θὰ γνωρίζουν ὅτι ἡ ἐργασία των θὰ παρακολουθῆται καὶ θὰ βραβεύεται. Ἀλλὰ μὲ τὴν ἄνοδον τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ἀρείου Πάγου εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ αὔξησις τῶν μελῶν του κατὰ πέντε τοὐλάχιστον θέσεις. Ὅταν μὲ τὸν νόμον 3810 τοῦ 1957 μετερρυθμίζετο ἡ ἀκυρωτικὴ διαδικασία προσετέθησαν τρεῖς θέσεις Ἀρεοπαγιτῶν. Εἰς αἴτημα τῆς Βουλῆς διὰ μεγαλυτέραν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἀρεοπαγιτῶν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅστις συμπίπτει νὰ διευθύνῃ καὶ σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, παρεκάλεσε τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ αἴτημά της καὶ ὑπεσχέθη, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου ἀκυρωτικοῦ θεσμοῦ ἀπαιτηθῇ ἡ προσθήκη καὶ ἄλλων θέσεων θὰ τὸ πράξῃ. Ἤδη ἡ διαπίστωσις εἶναι πλήρης. Οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ ἀντιλέξῃ εἰς τὴν προσθήκην πέντε τοὐλάχιστον θέσεων Ἀρεοπαγιτῶν. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἐκπληρώσῃ τὸ χρέος αὐτὸ καὶ ἔναντι τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου καὶ γενικώτερον ἔναντι τῆς Δικαιοσύνης. Ἄλλως τε μὲ Ἄρειον Πάγον ἱστάμενον εἰς τὴν σημερινὴν περιωπήν του καὶ συμπληρούμενον μὲ πέντε μέλη ποὺ θὰ ἐπιλεγοῦν ἀπὸ τοὺς ἀριστεῖς τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, ἀσφαλίζομεν τὴν ὁμαλὴν πορείαν τῶν πραγμάτων τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης. Πρέπει ἐν συνεχείᾳ νὰ εἴπω ὀλίγα διὰ τὸ θέμα τῶν Προέδρων τῶν Ἐφετῶν. Ὁ βαθμὸς τοῦ Προέδρου Ἐφετῶν ἐν τῇ Δικαστικῇ Ἱεραρχίᾳ κατελέγετο ἀνέκαθεν ὄχι μόνον μεταξὺ τῶν ἀνωτάτων, ἀλλ’ ἔτι ὑπερεῖχε καὶ αὐτοῦ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀρεοπαγίτου κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 222 τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Δικαστηρίων, ἥτις ἴσχυσεν ἐπὶ πολλὰς δεκαετηρίδας. Ἀρκεῖ νὰ σημειωθῇ, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 8 παρ. 27 τοῦ νόμου ΓΥΛΖʹ)1909, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ νόμου 104)1913, «Πρόεδρος Ἐφετῶν διορίζεται ὁ ἐπὶ τετραετίαν ὡς Ἀρεοπαγίτης ἢ ἑξαετίαν ὡς Ἐφέτης ὑπηρετήσας». Βραδύτερον, ἡ διάταξις κατηργήθη, ἀλλ’ οὐδέποτε μισθολογικῶς ὁ Πρόεδρος Ἐφετῶν εἶχε διαφορὰν ἀπὸ τὸν Ἀρεοπαγίτην. Καὶ ναὶ μὲν ἐτροποποιήθη ἡ ὡς ἄνω διάταξις καὶ ὡρίσθη, ὅτι: «Εἰς Ἀρεοπαγίτην προάγεται ὁ ὑπηρετῶν ὡς Πρόεδρος Ἐφετῶν καὶ μὴ ἔχων συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του, ἢ ὁ ἐπὶ πενταετίαν ὑπηρετῶν ὡς Ἐφέτης» διετηρήθη ὅμως καὶ ἡ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν: «Εἰς Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου δύναται νὰ προαχθῇ ὁ ἐπὶ τριετίαν ὑπηρετήσας ὡς Ἀρεοπαγίτης ἢ Πρόεδρος Ἐφετῶν ἢ εἰς ἀμφοτέρας τὰς θέσεις. Συνεπῶς καὶ νῦν ἔτι ὁ Πρόεδρος τῶν Ἐφετῶν δύναται νὰ προαχθῇ ἀμέσως καὶ εἰς Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἐφ’ ὅσον ἔχει τριετίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Προέδρου Ἐφετῶν. Ἐκ τούτων καταφαίνεται, ὅτι ὁ βαθμὸς τοῦ Προέδρου Ἐφετῶν παραμένει μὲν εἰς τὴν κλίμακα τῆς ἀνωτάτης ἱεραρχίας, ἐν τοσούτῳ ὅμως ἐτέθη νῦν ἱεραρχικῶς μετὰ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀρεοπαγίτου ἐφ’ ὅσον κατὰ τὴν ὡς ἄνω διάταξιν ἤδη δὲν διορίζεται, ἀλλὰ προάγεται εἰς Ἀρεοπαγίτην. Τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον συχνὰ ἔκρινεν, ὅτι Δικασταί τινες (Ἐφέται) εἶναι μὲν ἱκανοὶ νὰ διευθύνωσιν Ἐφετεῖον, οὐχὶ ὅμως καὶ νὰ καταλάβωσι τὴν θέσιν τοῦ Ἀρεοπαγίτου. Ἐντεῦθεν ἐδημιουργήθησαν δύο τάξεις Ἐφετῶν, ἤτοι ἐκείνων οἵτινες θεωροῦνται ἱκανοὶ νὰ διευθύνωσι Ἐφετεῖον, καὶ διὰ τοῦτο ἄξιοι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Προέδρου Ἐφετῶν, καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι λογίζονται ἱκανοὶ καὶ διὰ τοῦτο ἄξιοι νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν τοῦ ἀκυρωτικοῦ Δικαστοῦ. Ἡ τακτική, ὅμως, αὕτη, ἀπέβη εἰς βάρος τοῦ κύρους καὶ τοῦ γοήτρου τοῦ βαθμοῦ τοῦ Προέδρου τῶν Ἐφετῶν. Διότι ὁ μὴ προαγόμενος βάσει τοῦ ἰσχύοντος νόμου εἰς Ἀρεοπαγίτην Πρόεδρος Ἐφετῶν, μειονεκτεῖ κατά τινα τρόπον, ἐνῷ θὰ ἔδει τὸ κῦρος καὶ τὸ γόητρον τοῦ ἀνωτάτου τούτου δικαστικοῦ τῆς οὐσίας νὰ παραμείνουν ἀνέπαφα πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῆς ταύτης τῆς Δικαιοσύνης. Πρὸς ἀποτροπὴν τούτου θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ νομοθετικὸν μέτρον, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ βαθμὸς τοῦ Προέδρου Ἐφετῶν νὰ εἶναι ἰσότιμος πρὸς τὸν τοῦ Ἀρεοπαγίτου καὶ περαιτέρω, ὅτι ὁ Πρόεδρος Ἐφετῶν δύναται νὰ διορισθῇ Ἀρεοπαγίτης τῇ αἰτήσει του κατόπιν συμφώνου ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Μόνον οὕτω θὰ ἀποκατασταθῇ τὸ κῦρος τοῦ βαθμοῦ, τοῦ Προέδρου τῶν Ἐφετῶν διὰ τὸ συμφέρον τῆς Δικαιοσύνης. Ἐνόμισα, ὅτι εἶχον χρέος νὰ κάμω τὰς ὑποδείξεις αὐτὰς πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Δικαιοσύνης καὶ διὰ τὸ κῦρος τοῦ ἀξιώματος ἐκείνων ποὺ κατέχουν τὴν ἀνωτάτην βαθμίδα εἰς τὰ δικαστήρια τῆς οὐσίας. Πολλοὶ ἄλλως τε Πρόεδροι Ἐφετῶν ἱκανοὶ καὶ ἄξιοι διὰ τὴν θέσιν τοῦ Ἀρεοπαγίτου ἐξεδήλωσαν τὴν διάθεσιν νὰ παραμείνουν ὡς οὐσιαστικοὶ δικασταί. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν ὀρθότητα τῶν ἀπόψεών μου καὶ θὰ προσθέσῃ σχετικὴν διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει μὲ ὀλίγας λέξεις νὰ τιμήσωμεν τὸ ἔργον τῶν ὑπαλλήλων τῶν γραμματειῶν τῶν δικαστηρίων. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι μοχθοῦν, οἱ ὁποῖοι συμπαρεδρεύουν μὲ τοὺς δικαστὰς εἰς ὁλονυκτίους συνεδριάσεις, οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν γνωρίζουν ἀνάπαυλαν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ ἐπικουρικὰ ὄργανα τῆς Δικαιοσύνης. Αἰσθάνομαι πρὸς αὐτοὺς μίαν ὀφειλὴν τὴν ὁποίαν δὲν ἐξεπλήρωσα ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Σήμερον διὰ τοῦ νομοσχεδίου γίνεται ἕνα βῆμα, τὸ ὁποῖον ὅμως εἶναι σημειωτόν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πιὸ ἀνοικτό. Δὲν θέλω νὰ ἀναφερθῶ εἰς λεπτομερείας, ἀλλ’ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ὑποβάλλω ὡρισμένας τροπολογίας ἱκανοποιούσας τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ποὺ τόσον σκληρὰ καὶ ἀποδοτικὰ ἐργάζονται. Γενικώτερον μὲ τὸ νομοσχέδιον ἀντιμετωπίζονται κατὰ τρόπον περιωρισμένον θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν δικαστικὴν λειτουργίαν. Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος εἶπεν, ὅτι εἶναι κακόηχος ὁ τίτλος τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Βασιλικοῦ Γραφείου. Δι’ ἐμὲ προσωπικῶς δὲν παρουσιάζει ἐνδιαφέρον ποῖος θὰ εἶναι ὁ τίτλος, ἀλλὰ τὸ ἐνδιαφέρον ἔγκειται εἰς τὴν ἑκάστοτε ἐπιλογὴν τοῦ προσώπου τὸ ὁποῖον θὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν καὶ θὰ παρέχῃ τὰ ἐχέγγυα, ὅτι θὰ ἐκπληρώσῃ τὰ ἔργα του μὲ γνώμονα τὸ συμφέρον τῆς Πατρίδας καὶ τοῦ δημοσίου βίου τῆς χώρας μας. Βεβαίως ὁ νῦν ἐπιλεγεὶς κοσμεῖται μὲ ἦθος, ἀκεραιότητα καὶ ἐπιστημοσύνην ὄχι τὴν τυχοῦσαν. Τὰ πρόσωπα ὅμως ἔρχονται καὶ παρέρχονται καὶ ἡ εὐχή μου εἶναι ὅπως πέραν τοῦ τίτλου γίνῃ ἀντιληπτόν, ὅτι ὅσοι ἐπωμισθοῦν τὸ βάρος αὐτῆς τῆς ἀποστολῆς ὀφείλουν νὰ ἔχουν γνώμονα τὸ συμφέρον καὶ μόνον τῆς πατρίδος, ἀφοῦ ἄλλως τε μέσα εἰς τὸ συμφέρον τῆς πατρίδος εὑρίσκεται καὶ τὸ συμφέρον ἐκείνων τοὺς ὁποίους καλοῦνται νὰ ὑπηρετήσουν. Ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον δημιουργοῦσα 5 Εἰρηνοδικεῖα. Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν διάταξιν, ἀλλὰ διαφωνῶ μὲ τὴν ἀντίστοιχον διάταξιν περὶ καταργήσεως ἰσαρίθμων Εἰρηνοδικείων. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ μικρὰς περιοχάς, ὅσον ὀλιγάριθμοι καὶ ἂν εἶναι αἱ δικαστικαὶ ὑποθέσεις νὰ καταργοῦμεν λειτουργοῦντα δικαστήρια. Ὅταν παρόμοιον μέτρον ἐπεχειρήθη νὰ ληφθῇ εἰς τὸ παρελθόν, ἐδημιούργησε σφοδρὰς ἀντιδράσεις τῶν κατοίκων καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διάταξιν. Εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν διάταξιν περὶ τῶν ὀφειλομένων τιμῶν εἰς τοὺς ἀποχωροῦντας δικαστικούς. Ἀποτελεῖ καθῆκον τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας νὰ ἐκπληρώσῃ αὐτὸ τὸ χρέος καὶ οὐδεμίαν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ ὑπάρξῃ καὶ εὐρυτέρα διατύπωσις τῆς διατάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, πολλὰ θὰ ἠμποροῦσαν νὰ λεχθοῦν διὰ τὰ θέματα τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Ὅλοι μας ἔχομεν μίαν ὀφειλὴν πρὸς τὴν ἐξουσίαν αὐτὴν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐκπληρώσωμεν ἀνεξαρτήτως τῶν πολιτικῶν μας ἀντιθέσεων. Ἀποτελεῖ χρέος μας, ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἡ ἐκδήλωσις τοῦ σεβασμοῦ μας πρὸς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν. Ἂς μὴ λησμονοῦμεν ὅτι εἰς τοὺς δικαστικοὺς λειτουργοὺς ἔχομεν ἐμπιστευθῆ τὴν προστασίαν τῆς τιμῆς μας καὶ τῆς ἀκεραιότητός μας. Ὑπὲρ αὐτῶν ὀφείλομεν ἰδιαιτέραν μέριμναν πρὸς ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν ἐξύψωσιν καὶ δημιουργίαν ὅρων ἀνθρωπινῆς καὶ ὄχι βασανιστικῆς ἐργασίας. Εἰς ὅλας τὰς δημοκρατίας ἔχουν ληφθῆ εἰδικὰ μέτρα διὰ τοὺς δικαστάς. Δὲν πρέπει ἡμεῖς νὰ ὑστερῶμεν τῶν ἄλλων δημοκρατιῶν.

§77Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δυστυχῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, δὲν εἰσήγαγε διάταξιν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὥστε νὰ ρυθμισθῇ τὸ βασικὸν θέμα τῶν συμμετεχόντων δικαστικῶν λειτουργῶν εἰς τὰ διάφορα Συμβούλια τῆς Διοικήσεως, εἰς ἃς ὡς Πρόεδροι τούτων συμμετέχουν. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τῶν λαμβανομένων παρ’ αὐτῶν ἀποζημιώσεων εἰς τὰ κατὰ τόπους Ἐφετεῖα καὶ Πρωτοδικεῖα κοινὰ Ταμεῖα, πρέπει νὰ ρυθμισθῇ εἰς τρόπον ὥστε ἡ διανομὴ νὰ γίνεται ἐξ ἴσου μεταξὺ τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, ἵνα μὴ οἱ Δικαστικοὶ συνωθοῦνται διὰ τὴν εἴσοδόν των ὡς μελῶν εἰς τὰ διάφορα Συμβούλια, διότι μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ διατηροῦμεν τὴν ἀνεξαρτησίαν τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀξιοπρέπειάν των.

§78Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ τερματίσω τὴν ἀγόρευσίν μου. Ἀλλὰ δὲν δίδεται ἡ εὐκαιρία συζητήσεως θεμάτων ποὺ ἀφοροῦν τὴν δικαιοσύνην πάντοτε, καὶ δι’ αὐτὸ δοθείσης τῆς εὐκαιρίας ἐπιθυμῶ ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου βήματος νὰ καταστήσω ὑμᾶς κοινωνοὺς ὡρισμένων ἀπόψεών μου, αἱ ὁποῖαι ἀσφαλῶς εὑρίσκονται ἔξω ἀπὸ τὴν γραμμὴν τοῦ νομοσχεδίου, ἅπτονται ὅμως σοβαρωτάτων νομικῶν καὶ δικαστικῶν θεμάτων. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τοιαύτης σοβαρότητος νομοθετήματα, ὅπως τὸ συζητούμενον, νὰ τίθενται περιορισμοὶ εἰς τὰ ὅρια τῶν συζητήσεων. Εἰδικώτερον ἐπιθυμῶ νὰ θίξω δύο θέματα ποὺ σχετίζονται μὲ τὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας. Ἔχει ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν τελευταίαν ἀπόφασιν τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ποινικῆς διατάξεως περὶ περιϋβρίσεως τῆς ἀρχῆς, διὰ τῆς ὁποίας ἱκανοποιήθη κατὰ κἄποιον τρόπον τὸ δημόσιον αἴσθημα. Πρέπει ὅμως νὰ ὑπάρξῃ γενναιοτέρα ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος καὶ ἡ πρωτοβουλία εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἀνήκει εἰς τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν. Χρέος λοιπὸν τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, σεβομένη τοὺς ἐλευθέρους θεσμούς, νὰ προχωρήσῃ καὶ πέραν τῆς ἀποφάσεως τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ νὰ προβῇ εἰς τροποποίησιν τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ ποινικοῦ κώδικος, περὶ περιϋβρίσεως τῆς ἀρχῆς. Ἐξ ἄλλου τὸν τελευταῖον καιρὸν κατεδείχθη, ὅτι ἔχει καταστῆ ἐπιβεβλημένη ἡ τροποποίησις τῶν περὶ τύπου ποινικῶν διατάξεων. Ὁ προκάτοχός σας Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἐξαίρετος νομικός, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὴν τιμὴν νὰ εὑρίσκεται κατ’ αὐτὴν τὴν περίοδον εἰς τὴν Βουλήν, ὁ κ. Μπαμπάκος, ὡς Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, ἐπέφερε τροποποιήσεις εἰς τὰς διατάξεις περὶ Τύπου. Ἀπεδείχθη ὅμως τὸν τελευταῖον καιρόν, ὅτι τὸ συμφέρον τοῦ δημοσίου βίου ἐπιβάλλει τὴν κατάργησιν τῶν τυποκτόνων διατάξεων. Ὑπῆρξαν πολλαὶ ἐπικρίσεις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔλλειψιν ἐν Ἑλλάδι ἐλευθεροτυπίας. Ὑπάρχει ἀνάγκη καὶ εἶναι ἐπιβεβλημένον καθῆκον νὰ ὑπάρξῃ σχετικὴ ἐκδήλωσις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦτο. Ἴσως νὰ μὴ εἶναι ἕτοιμος ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῶν προτάσεών μας κατὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν. Κρίνω ὅμως σκόπιμον, εὑρισκόμενος εἰς τὸ βῆμα αὐτό, νὰ ἐπισημάνω τὸ σοβαρὸν τοῦτο θέμα. Πέραν τούτου, μὲ ἄλλους συναδέλφους, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω τροπολογίαν διὰ παραγραφὴν ἀδικημάτων, γενομένων διὰ τοῦ Τύπου. Ὑπάρχουν δύο περιπτώσεις τὰς ὁποίας εὐθέως θέτω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡς ἐπίσης καὶ ὑπὸ τὴν ἔντιμον κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὑπάρχει μία ἐκκρεμὴς ὑπόθεσις ἐναντίον ἑνὸς Ἀνωτάτου Κληρικοῦ πρὸς ἐκδίκασιν, εἶναι διὰ περιΰβρισιν τῆς Ἀρχῆς. Λόγῳ τοῦ σάλου, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη καὶ σημαντικῶν αἰτίων, ἀνεβλήθη ἡ ἐκδίκασίς της. Ἀλλὰ ὁ νόμος περὶ Τύπου, ἔχει ὡρισμένα ὅρια μέσα εἰς τὰ ὁποῖα, ἀναβαλλομένης τῆς ὑποθέσεως, πρέπει νὰ γίνῃ ὁ προσδιορισμὸς τῆς δίκης καὶ δὲν πρέπει νὰ μείνῃ ἐκτεθειμένη ἡ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχή. Πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ διάταξις παραγραφῆς τοῦ ἀδικήματος.

§79Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Διὰ τὴν ἄλλην περίπτωσιν δὲν μᾶς εἴπατε.

§80Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀπὸ καιρόν, κύριοι συνάδελφοι, εὑρίσκεται εἰς τὰς φυλακάς, ἐκτίων ποινὴν φυλακίσεως 9 μηνῶν, ἄνευ μετατροπῆς τῆς ποινῆς, ὁ ἱδρυτὴς μιᾶς Ἐφημερίδος. Νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ διάταξις διὰ τὴν μετατροπὴν τῆς ποινῆς νὰ καταργηθῇ. Ὑπέβαλα τροπολογίαν διὰ τὴν παραγραφὴν τῶν ἀδικημάτων, τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 168 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος. Τὸ ἄρθρον 168 λέγει τὰ ἑξῆς: «... (Ἀναγινώσκει) ...». Δὲν κρίνω τὴν δικαστικὴν ἀπόφασιν. Τὴν ἀποδέχομαι μετὰ σεβασμοῦ.

§81Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς ἀποφάσεως, ὄχι ὡς περιεχομένου.

§82Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εὑρίσκομαι εἰς διαφωνίαν μὲ τὴν γενομένην δίωξιν. Τὸ θέμα τῆς ἀσκηθείσης διώξεως, εἶναι τελείως διάφορον. Δὲν ὠφέλησεν ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἡ δίωξις ἐπεδίωξε νὰ προστατεύσῃ. Τὸ ὑποστηρίζω εὐθαρσῶς αὐτό, διότι μὲ τὴν δίωξιν ἐδόθη ἡ ἀφορμὴ μιᾶς γενικωτέρας συζητήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἦτο ὑπὲρ τῶν φερομένων ὡς ὑβρισθέντων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ δημοσιογράφος, ὁ ἱδρυτὴς τῆς «Ἀθηναϊκῆς», ποὺ ἔχει προμαχήσει εἰς κοινωνικοὺς καὶ πολιτικοὺς ἀγῶνας, εὑρίσκεται σήμερον ἐγκάθειρκτος. Τοῦ ἐπεβλήθη ποινὴ 9 μηνῶν. Ἔχει ἐκτίσει τὸ σημαντικώτερον μέρος τῆς ποινῆς του. Τὸ γενικώτερον δημόσιον συμφέρον ἐπιβάλλει τὸν τερματισμὸν αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως. Τὸ γενικώτερον. Μὴ νομίζετε, ὅτι πολιτικῶς ζημιώνει τόσον τὸν ἐγκάθειρκτον ὅσον καὶ τὴν παράταξιν ὑπὲρ τῆς ὁποίας ἠγωνίσθη. Κάθε ἄλλο. Ζημιώνει ἐκείνους ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἡ δίωξις. Ἀλλὰ ζημιώνει γενικώτερον τὸν τόπον μας, κ. συνάδελφοι, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ αἴσθημα τὸ ὁποῖον μᾶς παρακινεῖ εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς ἀπόψεώς μας αὐτῆς. Τὸ γενικώτερον συμφέρον τοῦ τόπου ἐπιβάλλει αὐτὸν τὸν τερματισμὸν τῆς ὑποθέσεως. Καὶ τὸ θέτομεν τὸ θέμα διὰ νὰ ἴδωμεν ἡ Κυβέρνησις, πῶς θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ, καὶ πέραν τῆς Κυβερνήσεως σεῖς ποὺ ἀποτελεῖτε τὴν πλειοψηφίαν, καὶ οἱ ὁποῖοι παρέχετε τὸ στήριγμά σας εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Διότι μὴ λησμονεῖτε, κ. συνάδελφοι, ὅτι παντοῦ, εἰς ὅλα τὰ ἐλεύθερα κράτη, εἰς ὅλας τὰς δημοκρατίας, τὸ θέμα αὐτὸ τῆς καταδίκης, ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς πικρόχολα σχόλια ποὺ δὲν ἀνεβάζουν τὸ ἐπίπεδον τοῦ πολιτισμοῦ μας, καὶ προπαντὸς δημιουργοῦν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἀπὸ τὸν τόπον αὐτὸν ἔλειψεν ἡ στοιχειώδης ἐλευθερία, ὅτι ὁ τύπος εἶναι ὑπὸ διωγμόν, ὅτι ὁ τύπος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκφράσῃ ἐλεύθερα τὰς ἀπόψεις του καὶ τὰς γνώμας του. Δὲν ὑπεισέρχομαι καθόλου εἰς τὸ ἀνακῦψαν θέμα. Ἕνα ξεύρω νὰ εἴπω. Εἰσήχθη εἰς δίκην ὁ διευθυντὴς τῆς ἐφημερίδος. Εἰσήχθη εἰς δίκην ὁ ἱδρυτὴς τῆς ἐφημερίδος. Συγχρόνως ὁ Εἰσαγγελεὺς ἀπευθύνει ἔγγραφον πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς ἀσυλίας τοῦ συγγραφέως. Καὶ ἔχομεν καὶ δεδομένον, κ. συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, ὅτι γίνεται ἡ δίκη τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἐφημερίδος, γίνεται ἡ δίκη τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς ἐφημερίδος καὶ τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ γενικώτερον ἡ Κυβέρνησις, δὲν φέρει μέχρι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ θέμα τῆς ἄρσεως τῆς ἀσυλίας τοῦ συγγραφέως τοῦ δημοσιεύματος. Διὰ νὰ ἴδητε τὰ περίεργα, τὰ ὁποῖα γίνονται γύρω ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, καὶ διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐμφανίζηται μνησικακοῦσα ἡ Κυβέρνησις εἰς βάρος ἑνὸς πολιτικοῦ ἀντιπάλου της. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ ἀντιμετωπίσῃ εὐθύτερον τὰ θέματα αὐτά. Ἀπευθύνομαι εἰς τὴν εὐθυδικίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἀπευθύνομαι εἰς τὴν νομικήν του ἀντίληψιν, ἀπευθύνομαι εἰς τὰ δημοκρατικά του αἰσθήματα παρὰ τὴν ὀξύτητα τῶν ἀντιθέσεών μας καὶ τῶν διαφωνιῶν μας καὶ ὑποστηρίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι καὶ τὸ συμφέρον τῆς δυναστείας, ἀλλὰ καὶ προπαντὸς τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ἐπιβάλλει νὰ δοθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Εὔχομαι ἡ ἀποψινὴ συζήτησις νὰ συμβάλῃ, κ. συνάδελφοι, κατὰ πολὺ εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν δικαστικῶν πραγμάτων. Εἶπον καὶ πρίν, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, διότι εἶναι χρέος μου νὰ τὸ τονίσω κατὰ τὸν ἐναργέστερον τρόπον, εὑρίσκεται εἰς περιωπὴν ἡ Δικαιοσύνη μας. Ἀποτελεῖ τιμὴν καὶ δόξαν διὰ τὴν πατρίδα μας. Ἀλλ’ ἡμεῖς, ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ, ἔχομεν τὸ χρέος νὰ πράξωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν μεγαλυτέραν ἐξύψωσίν της, διὰ τὴν ἀρτιωτέραν λειτουργίαν της, διὰ τὴν κατάπαυσιν τοῦ βασανισμοῦ τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, οἱ ὁποῖοι κύπτουν ἐπάνω εἰς τὰς ὑποθέσεις διὰ νὰ διαχωρίσουν τὸ ψεῦδος ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν. Αὐτὸ τὸ χρέος καὶ τὴν ὀφειλὴν τὴν ὀφείλομεν εἰς τὴν Δικαστικὴν Ἐξουσίαν, διότι ὑπάρχει, πρέπει νὰ τὸ εἴπω καὶ αὐτό, ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν λαόν, ὅτι ἐπειδὴ τὰ θέματα τῆς Δικαστικῆς Ἐξουσίας δὲν παρέχουν εἰς τοὺς πολιτευομένους τὴν εὐχέρειαν ἱκανοποιήσεως τῶν πολιτικῶν των ἐπιδιώξεων, δὲν γίνονται ἄξια τῆς προσοχῆς καὶ τῆς μερίμνης ποὺ πρέπει νὰ γίνωνται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἡ ἀποψινὴ συζήτησις ἂς δώσῃ ἀφορμὴν καὶ ἂς τονώσῃ τὸ αἴσθημα τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ αἴσθημα τοῦ λαοῦ, ὅτι ἐνδιαφέρον καὶ πόνος καὶ ἀγάπη ὑπάρχει εἰς τὰ θέματα τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης.

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει τὸ αἴσθημα τῆς ἐμπιστοσύνης εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὑπάρχει τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς βεβαιότητος εἰς τοὺς λειτουργοὺς τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης εἰς τοὺς ὁποίους μετ’ ἐμπιστοσύνης ἀτενίζει ὁλόκληρον τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι αἱ εἰσηγήσεις τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. εἰσηγητῶν τῆς πλειοψηφίας καὶ μειοψηφίας, διεφώτισαν ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε θὰ ἐπίστευον, ὅτι δὲν θὰ εἶχε λόγον ἡ περαιτέρω συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Βεβαίως δὲν εἶναι ἡ πρόθεσίς μου νὰ ἐμποδίσω τὴν συζήτησιν. Οὔτε ἀνάγεται εἰς τὰς ἁρμοδιότητάς μου ὁ καθορισμὸς τοῦ τρόπου τῆς διεξαγωγῆς τῆς συζητήσεως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ὑπενθυμίζω ὅμως μίαν συνεννόησιν, ἡ ὁποία ἔγινε τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην, κατόπιν τῆς προτάσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, ὁμιλήσαντος μάλιστα κατόπιν ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, ἀπουσιάζοντος τὴν ἡμέραν ἐκείνην λόγῳ ἄλλης ἀπασχολήσεώς του. Καὶ νομίζω, ὅτι ἐμείναμεν σύμφωνοι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην, ὅτι κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐάν, λοιπόν, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐμμένει εἰς τὴν συμφωνίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἔγινε τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν ἀμέσως εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης;

§85Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Οὐδεμία, κ. Πρόεδρε, συμφωνία ἐγένετο περὶ μὴ ἀναπτύξεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἀπόψεων ἄλλων ρητόρων πλὴν τοῦ εἰσηγητοῦ.

§86Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον ζητήσει προηγουμένως τὸν λόγον, διὰ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος, μετὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, νὰ τονίσω, ὅτι ἡ συμφωνία, ἡ ὁποία ἔγινε μὲ τὸ μεῖζον κόμμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν σημαίνει, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ὑποχρεώνει ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἄλλωστε νομίζω, καὶ ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς τὴν ἑσπέραν ἐκείνην, ὅπως τρίτος ἐπληροφορήθην τὰ συμφωνηθέντα, ἁπλῶς ἀνελήφθη μία ἠθικὴ ὑποχρέωσις νὰ προωθηθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, ἀποδεχομένης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὴν εἰς μίαν συζήτησιν ὡς ὑπηρεσιακοῦ ἐπιψήφισίν του.

§87Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Λυκουρέζο, τὴν ἀναβολὴν πράγματι τὴν ἐζήτησα καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Βασιλᾶτος, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐτηλεφώνησεν, ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ προσέλθῃ.

§88Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τὴν ἀναβολὴν ἐζητήσατε σεῖς, κ. Παπασπύρου καὶ τὴν ἐπεδίωξεν ὁ κ. Βασιλᾶτος. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ ἀντικείμενον τῆς συμφωνίας ἦτο, ὅτι δὲν θὰ προεβάλετο ἡ ἀντίρρησις, ἢ κατὰ τὸ Σύνταγμα δυναμένη νὰ προβληθῇ ἀντίρρησις, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ εἰς μίαν ἀνάγνωσιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, εἰς μίαν συζήτησιν ὡς ὑπηρεσιακὸν καὶ ἐπεῖγον. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νομίζω, δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§89Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ εἰς τὴν συνεδρίασιν τὴν σημερινήν, κ. συνάδελφε.

§90Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤμην παρὼν καὶ ἔλαβον μέρος εἰς τὴν συνεννόησιν μὲ τὸν κ. Μητσοτάκην. Ἡ συμφωνία ἦτο, ὅτι θὰ τελειώσῃ ἀπόψε ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸ ἦτο σαφές.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὲ τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον, κ. Πρόεδρε, δὲν ἐκάμαμεν καμμίαν συμφωνίαν. Μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν......

§92Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον, ὅτι ἐκάματε συμφωνίαν μὲ ἐμένα, ἀλλ’ ὅτι παρουσία μου ἔγινεν ἡ συζήτησις.

§93Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι σαφὲς καὶ ἁπλοῦν. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν, καθ’ ἣν ἀπουσίαζε τόσον ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Παπασπύρου, ὅσον καὶ ὁ συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος, ἐγένετο συζήτησις περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην διὰ σήμερον καὶ συνεφωνήθη, ὅπως κατὰ τὸ δυνατὸν προωθηθῇ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸ συνεζητήθη.

§94Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συμφωνίαν, διὰ νὰ προωθηθῇ καὶ περατωθῇ ἡ συζήτησις σήμερον, οὐδεμίαν ἔχομεν ἀντίρρησιν. Ἡμεῖς δὲν θὰ παρατείνωμεν τὴν συζήτησιν, οὔτε καὶ θὰ παρεμβάλωμεν προσκόμματα. Ἐὰν ἠμπορῇ νὰ περαιωθῇ ἡ συζήτησις σήμερον, εἶναι ἄλλο θέμα. Ἐγώ, ὀλίγας λέξεις θέλω νὰ εἴπω κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τῶν κατ’ ἰδίαν ἄρθρων, ἐπιφυλασσόμεθα νὰ τὰς διατυπώσωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων. Προκαταβολικῶς, ὅμως, θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι πρὸς ὅλας τὰς διατάξεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ βελτιώσουν τὴν θέσιν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τῶν Δικαστηρίων, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται, ὅπως ὀρθῶς ἐτονίσθη, χωρὶς ὡράριον καὶ ὑπὸ συνθήκας πολλάκις πολὺ δυσμενεῖς, καταβάλλουν πολὺν κόπον καὶ ἀποδίδουν ἐξαίρετον ἔργον καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ὀφείλεται κάθε ἔπαινος. Ἔχουν αἰτήματα δίκαια καὶ εὔλογα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐκκρεμοῦν. Καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ἀνέμενον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ φέρῃ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλυε ριζικῶς ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα. Δυστυχῶς, καὶ πάλιν τὰ ζητήματα τῶν ὑπαλλήλων τῶν Δικαστηρίων ἀντιμετωπίζονται κατὰ τρόπον συμπτωματικόν. Ἀποτέλεσμα δὲ ἡ σωρεία τῶν τροπολογιῶν ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ καὶ ἡ ὁποία ἀσφαλῶς φοβοῦμαι, ὅτι τελικῶς θὰ δυσχεράνῃ τὴν ταχεῖαν προώθησιν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, κ. Πρόεδρε, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου, εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκθέσωμεν ἐν συντομίᾳ τὰς ἀπόψεις μας διὰ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ Δικαιοσύνη· ἔχομεν δὲ καταθέσει καὶ ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία ἐλπίζομεν ὅτι κἄποτε θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν, διότι πρέπει τὸ θέμα τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Κατὰ τὴν 8ετίαν τῶν Κυβερνήσεων τῆς Ε.Ρ.Ε., ἀσφαλῶς δὲν ἔγινεν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ ἔχῃ γίνει διὰ τὴν Δικαιοσύνην, διὰ τὴν λειτουργίαν ἐν γένει τῆς Δικαιοσύνης. Οὔτε τὸ θέμα τῆς μισθοδοσίας τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, θέμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀντικείμενον καὶ συνταγματικῆς ἐπιταγῆς, ἀντιμετωπίσθη ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 8ετίαν μὲ τὸν ριζικόν, πλήρη καὶ ὁλοκληρωτικὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀντιμετωπισθῆ. Οὔτε καὶ τὰ θέματα, ὅπως εἴπομεν τὰ ἀφορῶντα τοὺς δικαστικοὺς ὑπαλλήλους ἀντιμετωπίσθησαν κατὰ τρόπον ριζικὸν καὶ ὡλοκληρωμένον. Ἀλλ’ οὔτε καὶ τὸ ζήτημα τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Μόλις πρὸ ὀλίγων μηνῶν, μετὰ μίαν ὁλόκληρον 8ετίαν, ἦλθε πρὸς συζήτησιν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται ἡ λύσις τοῦ ἐπὶ 100ετίαν χρονίζοντος θέματος τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἡ προκριθεῖσα λύσις ἦτο ἡ καλυτέρα. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ διατυπώσω τὰς γνώμας μου. Ἀλλὰ πάντως δὲν εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῶν διαφόρων Κυβερνήσεων τῆς Ε.Ρ.Ε., ἡ ὁποία κυβερνᾷ τὸν τόπον ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 8ετίαν καὶ εἶχεν ὅλην τὴν ἄνεσιν νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ πρόγραμμά της, τὸ ὁποῖον ὑποτίθεται ὅτι εἶχε καὶ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ. Δὲν εἶναι πρὸς τιμήν της τὸ γεγονός, ὅτι τὰ δικαστήρια εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀθλιεστάτην κατάστασιν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ περιγράψω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὅταν πρὸ μηνῶν συνεζητεῖτο τὸ θέμα τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Καὶ οὔτε—πρέπει νὰ εἴπω—δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ ἡ Κυβέρνησις προώθησιν εἰς τὸ θέμα διαμορφώσεως τῆς νομοθεσίας, ὡς τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας, ἡ ὁποία πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἀνανεωθῇ, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ λειτουργήσουν τὰ δικαστήρια μὲ ρυθμὸν συγχρονισμένον καὶ νὰ ἀποδώσουν ταχέως δικαιοσύνην. Ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα μιᾶς 8ετίας ποῖον εἶναι; Τὸ ἀποτέλεσμα μιᾶς 8ετίας εἶναι, ὅτι τὰ νέα βάρη, ἡ αὔξησις τῶν δικαστικῶν ἐξόδων, ἡ ἀνεπίτρεπτος αὔξησις τῶν δικαστικῶν δαπανῶν, καθιστοῦν τὴν προσφυγὴν εἰς τὴν δικαιοσύνην ἐνέργειαν πολυτελῆ, ὥστε ὁ Ἕλλην πολίτης σήμερον νὰ μὴ δύναται νὰ προσφύγῃ διὰ τὴν διεκδίκησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων του εἰς τὰ δικαστήρια. Θὰ ἤθελον, κύριε Πρόεδρε, λαμβάνων ἀφορμὴν καὶ ἐξ ὅσων εἶπεν ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐκ Λεβαδείας, ὁ κ. Παπασπύρου, ὅτι θὰ πρέπει ἔστω καὶ εἰς αὐτό, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον κατὰ τρόπον συμπτωματικὸν ἀντιμετωπίζει διάφορα θέματα καὶ πρέπει νὰ εἴπω ὡρισμένα θέματα τὰ λύει ἐπιτυχῶς καὶ ὡρισμέναι διατάξεις του θὰ ἔχουν ἀνεπιφύλακτον τὴν ὑποστήριξίν μας καὶ τὴν ψῆφον μας, θὰ πρέπει, λέγω, νὰ ληφθῇ πρόνοια εἰδικὴ διὰ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἀκυρώνωνται ἀποφάσεις τῆς Διοικήσεως καὶ ἡ Διοίκησις νὰ ρίπτῃ εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου τῆς χώρας. Καὶ δὲν εἶναι μία, δὲν εἶναι δύο, εἶναι πολλαί, εἶναι ἄπειροι αἱ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀκυρώνει πράξεις τῆς Διοικήσεως, ὄχι μόνον διὰ τυπικοὺς λόγους, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικοὺς λόγους ἀντικειμένους εἰς τὸν νόμον καὶ ἐν τούτοις ἡ Διοίκησις ἀδιαφορεῖ. Δὲν γνωρίζω ποία εἶναι ἡ λυσιτελεστέρα πρότασις. Ἐκείνη ποὺ εἶχε κάμει πρὸ ἐτῶν ὁ κ. Παπασπύρου ἢ ἡ σημερινὴ τοῦ κ. Βασιλάτου. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Βασιλάτου εἶναι καλυτέρα. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς στάσεως τὴν ὁποίαν θὰ τηρήσητε ἔναντι τοῦ πλήθους τῶν τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ἄλλα θέματα, αὐτὴν τὴν τροπολογίαν θὰ πρέπει νὰ τὴν μελετήσητε καὶ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης. Διότι θὰ πρέπει ἐπὶ τέλους, νὰ μάθουν οἱ πάντες, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, αἱ ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων πρέπει νὰ εἶναι σεβασταί, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν αἱ ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου ἐκτελοῦνται καὶ ὅτι ὅταν ὁ πολίτης ἀδικῆται ἀπὸ τὴν Διοίκησιν καὶ προσφεύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀκυρώνῃ τὴν παράνομον πρᾶξιν τῆς Διοικήσεως, πρέπει ὁ πολίτης νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην, ὅτι θὰ τύχῃ ἱκανοποιήσεως καὶ ὅτι ἡ Διοίκησις θὰ ἐπανορθώσῃ τὴν παράνομον ἐνέργειάν της. Δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, πόσον μέγα προσὸν εἶναι διὰ μίαν χώραν ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ πολίτου εἰς τὴν Δικαιοσύνην, πόσον μέγα πλεονέκτημα ἀποτελεῖ διὰ μίαν χώραν ὅταν γνωρίζῃ ὁ πολίτης, ὅτι ὅταν προσφύγῃ εἰς τὸ δικαστήριον, τὸ δικαστήριον θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ δίκαιον αἴτημά του καὶ ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου θὰ εἶναι σεβαστὴ καὶ ἐκτελεστὴ ἀπὸ τοὺς πάντας καὶ ἀπὸ τὴν Διοίκησιν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας. Χωρὶς Δικαιοσύνην, κ. Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ τίποτε εἰς καμμίαν χώραν τοῦ κόσμου. Οὔτε τὰ καλὰ οἰκονομικά, οὔτε τὰ μεγάλα ἔργα, τίποτε δὲν στέκει ὄρθιον, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ δικαιοσύνη. Ἐνθυμοῦμαι πάντοτε, κ. Πρόεδρε, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ εἰς τὴν σύντομον ὁμιλίαν μου νὰ τὴν ἀναφέρω, μίαν ὡραίαν παρομοίωσιν τοῦ μεγάλου νομοδιδασκάλου τοῦ παρελθόντος αἰῶνος Γιαίριγκ, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν ὡραίαν ἐκείνην μελέτην του περὶ δικαίου, παρομοιάζει τὸν κρατικὸν ὀργανισμὸν ὡς ἕνα δένδρον καὶ τὴν Δικαιοσύνην ὡς τὰς ρίζας τοῦ δένδρου. Καὶ λέγει, ὅτι ὅταν δὲν περιποιούμεθα τὰς ρίζας τοῦ δένδρου, ὅτι ὅταν δὲν φροντίζωμεν νὰ εἶναι πάντοτε ὑγιεῖς καὶ εὔρωστοι, τί ὠφελεῖ ἡ περιποίησις τοῦ δένδρου; Ὅταν ξηρανθοῦν αἱ ρίζαι θὰ καταρρεύσῃ τὸ δένδρον. Αὐτὴ εἶναι ἡ τύχη ποὺ ἀναμένει τὸ Ἔθνος ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν μεριμνᾷ διὰ τὴν Δικαιοσύνην, διὰ Δικαιοσύνην σεβαστὴν εἰς ὅλους. Εἶναι βαρὺ πλῆγμα κατὰ τῆς Δικαιοσύνης αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνεχῶς γίνεται μὲ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐκτελοῦνται καὶ ρίπτονται εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων ἀπὸ τοὺς διαφόρους Ὑπουργούς. Θὰ ἤθελον περαίνων νὰ προσθέσω καὶ ὀλίγας λέξεις εἰς ὅσα ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, εἶπεν ἐπὶ τοῦ ἀδικήματος τῆς περιϋβρίσεως τῆς ἀρχῆς. Εἶναι ἀληθές, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ 1953 ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς πρώτης Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐπῆλθον ὡρισμέναι τροποποιήσεις εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος καὶ τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, τὰς ἀφορώσας τὸν Τύπον. Αἱ τροποποιήσεις αὗται ἀμέσως προεκάλεσαν ἀντίδρασιν καὶ ἐκρίθησαν ὅτι εἶναι διατάξεις αἱ ὁποῖαι τείνουν εἰς περιορισμὸν τῆς ἐλευθεροτυπίας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡμεῖς οἱ ἴδιοι ἤδη τὸ 1955 εἴχομεν καταθέσει πρότασιν νόμου εἰς τὴν Βουλὴν—εἶμαι μεταξὺ τῶν συνυπογραψάντων τὴν πρότασιν, μετὰ τῶν κ.κ. Βασιλάτου, Βοβολίνη, Μπακόλλα καὶ Ρωμανοῦ—διὰ τῆς ὁποίας ἐπροτείναμεν τὴν κατάργησιν ἀκριβῶς ὅλων ἐκείνων τῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1953. Συγκεκριμένως ἐπροτείναμεν τὴν κατάργησιν τῶν προσθηκῶν αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς τὸ ἄρθρον 181 τῆς περιϋβρίσεως τῆς ἀρχῆς καὶ περαιτέρω τὴν κατάργησιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς μετατροπῆς τῶν ποινῶν ὅπου αὕτη καθιεροῦτο διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1953, ὡς καὶ τὴν κατάργησιν τῆς ποινῆς τῆς ἀτελείας τοῦ χάρτου. Ὅταν ἤδη τὸ 1955, ὀλίγον καιρὸν μετὰ τὴν καθιέρωσιν τῶν διατάξεων αὐτῶν, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι εἴμεθα καὶ μέλη τῆς πρώτης Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, ἐζητήσαμεν τότε τὴν κατάργησίν των, σήμερον ἔχομεν ἕνα ἐπὶ πλέον λόγον, διότι ἡ ἐφαρμογή των ἀπέβη εἰς βάρος τῆς ἐλευθεροτυπίας. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου, τὸ θέμα αὐτό, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του. Ὅσον ἀφορᾷ περαιτέρω τὰς κατ’ ἰδίαν διατάξεις τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, κ. Πρόεδρε, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐπανέλθω κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ πιστεύω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, θὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι μὲ τὴν συντομωτάτην ὁμιλίαν μου, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς δὲν ἐπῆλθε παράτασις τῆς συζητήσεως καὶ ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω συγχρόνως, ὅτι εἴμεθα πρόθυμοι νὰ βοηθήσωμεν εἰς τὴν ταχυτέραν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§96Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω ὡρισμένας μὴ εὐμενεῖς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Θὰ ἤθελα ὅπως τοῦτο εἶναι πληρέστερον, ἐφ’ ὅσον φέρει ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ νὰ ἐπιλύῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα ἐκ τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ταλαιπωροῦν τὴν Δικαστικὴν Λειτουργίαν, ἀλλὰ καὶ τὸν λαόν. Τὸ ὅτι ἔχω δίκαιον εἰς τὰς παρατηρήσεις μου αὐτάς, φαίνεται ἐκ τοῦ γεγονότος τῆς πληθώρας τῶν μέχρι τοῦδε ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν, ἑκάστη τῶν ὁποίων ἀναφέρεται εἰς οὐσιωδεστάτας παραλείψεις ἐκ τοῦ νομοσχεδίου καὶ θίγει φλέγοντα προβλήματα τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων. Καὶ αἱ τροπολογίαι ἀφοροῦν τὸ κατώτερον προσωπικὸν τῶν Δικαστηρίων, διότι τὸ ἀνώτερον προσωπικὸν δὲν ἐπωφελήθη τῆς ἐμφανισθείσης εὐκαιρίας, ἵνα διὰ τῆς ὑποβολῆς τροπολογιῶν προβάλῃ τὰ αἰτήματά του. Ἐὰν καὶ τὸ ἀνώτερον προσωπικὸν τῶν Δικαστηρίων ἐπωφελεῖτο τῆς εὐκαιρίας, τότε θὰ εἴχομεν πολὺ περισσοτέρας τῶν ὅσων μέχρι τοῦδε ἔχουν ὑποβληθῆ τροπολογίας. Τὸ νομοσχέδιον ὀρθῶς ἐχαρακτηρίσθη ὡς περιστασιακὸν καὶ πρόχειρον. Ἡμεῖς θὰ τὸ ἠθέλαμεν πληρέστερον. Ἀλλὰ εἶναι γεγονός, ὅτι εἶναι ἀτελές. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διέγραψεν ἐκ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου τὰ δύο πρῶτα ἄρθρα, τὰ ὁποῖα περιελαμβάνοντο εἰς τὸ ἀρχικῶς κατατεθὲν νομοσχέδιον. Οὕτω μᾶς ἀπήλλαξε μὲν τῆς συζητήσεως ἀπ’ αὐτῶν, τὸ γεγονός, ὅμως τοῦτο, δηλαδὴ τῆς διαγραφῆς τῶν δύο αὐτῶν ἄρθρων, ἀποδεικνύει ὅτι τὸ σχέδιον νόμου δὲν ἔτυχε τῆς δεούσης μελέτης καὶ τῆς δεούσης προσοχῆς κατὰ τὴν διοικητικὴν προεργασίαν πρὸς σύνταξίν του. Τὸ νομοσχέδιον αὐξάνει τὰς θέσεις τῶν συμβούλων, παρέδρων καὶ τῶν εἰσηγητῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ἀποδεικνύει αὔξησιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἀλλὰ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας προσβάλλονται καὶ συζητοῦνται κυρίως πράξεις τῆς Διοικήσεως. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι αἱ παράνομοι πράξεις τῆς Διοικήσεως ηὐξήθησαν καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ηὐξήθη καὶ τὸ ἔργον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ζητεῖται ἡ αὔξησις τῶν λειτουργῶν του. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ μὴ εἴχομεν ηὐξημένην ἐργασίαν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἀλλὰ περιορισμὸν τῶν παρανόμων πράξεων τῆς Διοικήσεως. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι αἱ πράξεις τῆς Διοικήσεως δὲν εἶναι νόμιμοι, ὅτι αἱ ἀδικίαι καὶ παρανομίαι ηὐξήθησαν μεταπολεμικῶς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀναγκάζεται νὰ αὐξήσῃ ἐξ ἀνάγκης τὸν ἀριθμὸν τῶν λειτουργῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἀλλά, μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Συμβούλων, τῶν Παρέδρων καὶ τῶν Εἰσηγητῶν δὲν διορθώνεται ἡ κατάστασις εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον πράγματι πρέπει νὰ προστατεύσωμεν. Διότι τὸ κῦρος τοῦ Ἀνωτάτου τούτου Δικαστηρίου ἐτρώθη ἐκ τῆς μὴ ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Διοικήσεως. Ὅταν αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ρίπτωνται εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων δὲν θὰ ἐπιτελέσωμεν ἔργον καλόν, ἐὰν δὲν συμπληρώσωμεν τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὥστε νὰ καθίσταται ὑποχρεωτικὴ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀποφάσεων τοῦ Δικαστηρίου τούτου καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τυχὸν δὲν ἤθελον τὰς ἐκτελέσει εἴτε Ὑπουργοὶ εἶναι εἴτε Πρωθυπουργοί, νὰ γνωρίζουν ὅτι δὲν θὰ μείνουν ἄνευ συνεπειῶν, ἂν δὲν ἐκτελέσουν τὰς ἀποφάσεις ταύτας. Μόνον ἐὰν οὕτω περιφρουρήσωμεν τὸν θεσμὸν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας θὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Κράτους. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα διὰ τὴν τακτικὴν Δικαιοσύνην, νομίζω ὅτι εἶναι ἀτελῆ καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ κάμω ὡρισμένας ὑποδείξεις, ὥστε νὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις τῶν γραμματέων τῶν δικαστηρίων καὶ νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν τακτικῶν δικαστῶν. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον διάταξις ἱκανοποιοῦσα παλαιὸν αἴτημα τῶν κατοίκων τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ παρασχεθῇ ἡ δυνατότης δευτέρου βαθμοῦ κρίσεως ἐπὶ τῶν ὑποθέσεών των, διότι σήμερον τοὺς εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀσκήσουν τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἐφέσεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν Σῦρον, ὅπου ἡ ἕδρα τοῦ Ἐφετείου, δεδομένου ὅτι ἕνα τοιοῦτον ταξίδι εἶναι πολυδάπανον διὰ τοὺς διαδίκους. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, πόσον εἶναι δύσκολον νὰ μεταβοῦν οἱ πολῖται εἰς τὴν Σῦρον, σᾶς ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τοῦτο καὶ μόνον. Τὸ 1960 ἐξεδόθησαν ἀπὸ τὸ Πλημμελειοδικεῖον Χίου 632 ἀποφάσεις καὶ ἐφεσιβλήθησαν μόνον 29. Τὸ 1961 ἐξεδόθησαν καὶ ἐφεσιβλήθησαν 19. Τὸ 1962 ἐξεδόθησαν 481 καὶ ἐφεσιβλήθησαν 15. Νομίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ προδίδουν ὅτι δὲν ἱκανοποιεῖται τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης τῶν κατοίκων τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου. Τὸ αἴτημα τῆς δημιουργίας Μεταβατικοῦ Ἐφετείου ἐν Αἰγαίῳ υἱοθέτησαν καὶ ὁ Ἄρειος Πάγος καὶ οἱ Δικηγορικοὶ Σύλλογοι καὶ διάφοροι ἄλλαι ὀργανώσεις τῶν νήσων. Τοὐλάχιστον διὰ τὰς ποινικὰς ὑποθέσεις εἶναι ἀπαραίτητον νὰ θεσπισθῇ ὁ θεσμὸς τοῦ Μεταβατικοῦ Ἐφετείου Αἰγαίου. Μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὡς ἔντονον αἴτημα τῶν κατοίκων τῶν Νήσων τοῦ Αἰγαίου τὴν καθιέρωσιν τοῦ μεταβατικοῦ Ἐφετείου. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου διὰ τὸν θεσμὸν τοῦ Συμβούλου τοῦ Βασιλέως, διότι ὡς ἔχει ἡ διάταξις εἶναι ἀτελής. Ἡ διάταξις περὶ καταργήσεως ὡρισμένων Εἰρηνοδικείων δὲν εἶναι ὀρθή, διότι οἱ Εἰρηνοδίκαι σήμερον ἔχουν ἐπιφορτισθῆ μὲ ἐπὶ πλέον καθήκοντα. Ὅπως εἶναι π.χ. ἡ ἀπονομὴ τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων κλπ. Ἐὰν καταργηθῇ ἓν Εἰρηνοδικεῖον θὰ δυσχερανθῇ καὶ ἡ ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης καὶ ἡ ἀπονομὴ τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων καὶ ἡ ἐκτέλεσις ἄλλων σοβαρῶν διοικητικῶν καθηκόντων τῶν Εἰρηνοδικῶν. Εἶμαι ἀντίθετος, ἐπίσης, πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10 ὡς πρὸς τοὺς εἰδικοὺς Συμβούλους. Ὁ θεσμὸς αὐτὸς εἶναι νέος. Ἔχει ἀντιγραφῆ ἀπὸ ἄλλα Κράτη. Ἀλλὰ εἰς τὴν χώραν μας ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἀπέτυχεν. Δὲν προσφέρουν καμμίαν ὑπηρεσίαν, λόγῳ δὲ τῆς προσκαίρου τοποθετήσεώς των εἶναι ἄνευ κύρους. Καὶ ὁ θεσμὸς τῆς εἰσπηδήσεως εἰς τὰς Κρατικὰς Ὑπηρεσίας δὲν εὐδοκίμησεν εἰς τὴν χώραν μας. Ἀπόδειξις εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐτοποθέτησε Δ)ντὴν Μ. Ἐκπαιδεύσεως Ἀνώτερον Ἐκπαιδευτικόν, ἐν μιᾷ νυκτὶ τὸν ἀπέπεμψε, διότι .... ἀπήργησαν οἱ ἐκπαιδευτικοί!! Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης νὰ βελτιώσῃ τὸ ποιὸν τῶν ὑπαλλήλων του, ἔχει τὴν εὐχέρειαν καὶ τῆς ἐπιλογῆς τῶν διοριζομένων καὶ τῆς μετεκπαιδεύσεως τῶν ὑπηρετούντων. Δι’ εἰσπηδήσεων ἢ διὰ διορισμοῦ Εἰδικῶν Συμβούλων δὲν βελτιοῦται ἡ διοίκησις. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τῶν τελευταίων παρατηρήσεων τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, περὶ παραγραφῆς τῶν ἀδικημάτων τοῦ Τύπου. Δὲν ἐδίστασα εἰς τὴν δίκην τῆς «Ἀθηναϊκῆς» νὰ ἐμφανισθῶ ὡς μάρτυς καὶ νὰ εἴπω πρὸς τὸ δικαστήριον, ὅτι «ἐὰν ἐπίστευα, ὅτι τὸ δημοσίευμα τῆς Ἐφημερίδος «Ἀθηναϊκῆς» ἔβλαπτε τὴν Βασίλισσαν δὲν θὰ ἠρχόμην ὡς μάρτυς. Ἔρχομαι διὰ νὰ βοηθήσω εἰς τὴν κρίσιν τοῦ δικαστηρίου σας». Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ δημόσιον αἴσθημα ὅταν εὑρίσκωνται ἐκτὸς τῶν φυλακῶν οἱ οὐσιαστικῶς ὑπεύθυνοι καὶ νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰς φυλακὰς ἕνας ἄνθρωπος οὐσιαστικῶς ἀνεύθυνος, καὶ ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη ἁπλῶς καὶ μόνον, διότι ἦτο παλαιὸς ἰδιοκτήτης καὶ ἱδρυτὴς τῆς Ἐφημερίδος. Αὐτὸ ἐσχολιάσθη δυσμενῶς καὶ διεθνῶς. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ ποὺ δὲν ἐγένετο ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ Νέου Ἔτους καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τῆς Ἑκατονταετηρίδος τῆς Ἑλληνικῆς Δυναστείας, πρέπει νὰ τὸ κάμητε τώρα ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἡ προτεινομένη παραγραφὴ τῶν ἀδικημάτων τοῦ Τύπου ἀφορᾷ δύο ὑποθέσεις. Τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀρχιερέως Ἐλευθερουπόλεως. Καὶ τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Παπαγεωργίου. Ἡ δίκη τοῦ ἀρχιερέως δὲν θὰ γίνῃ, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν τολμᾷ νὰ τὴν φέρῃ εἰς τὸ ἀκροατήριον. Διότι τὴν φοβεῖται. Ἐφόσον δὲν θὰ γίνῃ ἡ δίκη τοῦ ἀρχιερέως, ἀπομένει ἡ καταδίκη τῆς «Ἀθηναϊκῆς» πρὸς παραγραφὴν μόνον. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ φανῇ γενναία εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Πρέπει νὰ ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς της. Ἡ δικαιοσύνη ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον της. Ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἰδικόν της, ὅπως τὸ θέτωμεν ἡμεῖς καὶ ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνεται ἡ Ἑλληνικὴ Κοινὴ Γνώμη καὶ ἡ Διεθνὴς Κοινὴ Γνώμη. Ἐὰν ἀφήσῃ εἰσέτι εἰς τὰς φυλακὰς τὸν ἱδρυτὴν τῆς «Ἀθηναϊκῆς», σημαίνει πὼς ἐν συνειδήσει θέλει νὰ τὸν ἀδικήσῃ.

§97Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα εἶναι προσωπικὸν καὶ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, ἀδύνατον, κ. Μπρεδήμα.

§99Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε....

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἐπιμένετε, εἶναι ἀδύνατον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§101Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δὲν εἶναι προσωπικὸν τὸ θέμα ὅταν ἀναφέρεται τὸ ὄνομά μου;

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπρεδήμα, σεβασθῆτε τὸν Κανονισμόν. Δὲν σᾶς ἀνέφερον.

§103Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Μὲ ἀνέφερον οἱ κ.κ. Παπασταύρου καὶ Ζορμπᾶς. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§104Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Διατὶ παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν, κ. Πρόεδρε; Δύο λέξεις θέλω νὰ εἴπω. Ἐτέθη ἕνα ζήτημα ἐκ μέρους τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀνέφερον.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον.

§106Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην τῆς παραβιάσεως.

§108Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Τότε ἐγγράψατέ με εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§110Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι αὐτονόητον, ὅτι οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου, ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν δι’ οἱονδήποτε ἄλλο μέτρον ἀποβλέπον εἰς τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης καὶ τὴν ἐξύψωσιν τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς, ἀνεξαρτήτως ὡρισμένων παρατηρήσεων τὰς ὁποίας ἐπιφυλασσόμεθα νὰ κάμωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπειδὴ ὅμως ἐν ἀρχῇ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, τονίζεται, ὅτι «ἡ Κυβέρνησις, ἐν ἐπιγνώσει τῆς εὐθύνης αὐτῆς διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς Δικαιοσύνης καὶ μὲ τὴν πίστιν, ὅτι ἡ ἀνεξαρτησία ταύτης εἶναι ἱκανὴ νὰ διασφαλίσῃ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐλευθέρου Πολιτεύματος καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων, ἀπεφάσισε κλπ.», εἶμαι ὑποχρεωμένος λαμβάνων ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν φράσιν αὐτήν, νὰ ἐπισημάνω καὶ νὰ ὑπογραμμίσω ὡρισμένας ἐνεργείας, ὡρισμένας πράξεις καὶ παραλείψεις τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνταποκρίνονται παντάπασιν εἰς τὴν διακηρυσσομένην ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἀρχὴν καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ τοὐναντίον κατατείνουν εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς δικαιοσύνης καὶ εἰς τὴν παρεμβολὴν δυσχερειῶν τῆς ἀπονομῆς δικαιοσύνης ὡς ἁρμόζει εἰς ἐλεύθερον δημοκρατικὸν πολίτευμα. Ὀφείλω νὰ δηλώσω εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι ἡ κριτικὴ τὴν ὁποίαν θὰ ἀσκήσω δὲν προέρχεται ἀπὸ πνεῦμα ἀντιπολιτευτικόν, ἀλλὰ ἀπὸ εἰλικρινῆ διάθεσιν ὅπως συμβάλλω καὶ ἐγὼ ὅπως καὶ ὅλαι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ παρατάξεις εἰς τὴν ἐξύψωσιν τῆς Δικαιοσύνης καὶ εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ ἀμεροληψίας αὐτῆς, διότι ἡ δικαιοσύνη ἀποτελεῖ τὸν ἀκρογωνιαῖον λίθον τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος καὶ ἄνευ δικαιοσύνης εὐρύθμως λειτουργούσης καὶ ἀνεξαρτήτου, δὲν εἶναι δυνατὴ οὔτε Δημοκρατία, οὔτε ἰσοπολιτεία, οὔτε ἰσονομία, οὔτε ὁμαλὸς πολιτικὸς βίος. Δυστυχῶς αἱ τελευταῖαι Κυβερνήσεις αἵτινες εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἀπέβλεψαν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κομματικοῦ συμφέροντος καὶ ἐπέδειξαν ἀσέβειαν καὶ περιφρόνησιν καὶ πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ πρὸς τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμούς, ἐπιχειροῦν κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον νὰ πλήξουν τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς δικαιοσύνης, ἐπιχειροῦν δηλαδὴ νὰ ἁλώσουν τὸ τελευταῖον ὀχυρὸν τῆς Δημοκρατίας διὰ νὰ ἐπιβάλλουν τὰς κομματικάς των ἐπιδιώξεις. Ἀνεφέρθησαν πολλάκις κατὰ τὸ παρελθὸν διάφοροι θλιβεραὶ περιπτώσεις ὠμῆς παρεμβάσεως τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ δικαστικὰ ἔργα καὶ δὲν ἔχω τὴν πρόθεσιν νὰ ἐπαναλάβω ἐν λεπτομερείᾳ ὅλας τὰς περιπτώσεις. Δὲν θέλω νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν δίωξιν τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Δικαστῶν καὶ Εἰσαγγελέων, διότι ἐπέδειξεν σθεναρὰν στάσιν, ὅπως ἁρμόζει εἰς ἐλεύθερον πολίτην ἔχοντα συνείδησιν δικαστικήν, οὔτε θέλω νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς τελευταίας διώξεις τοῦ ἀντιπολιτευομένου Τύπου παρεμβάσει τῆς Κυβερνήσεως, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησεν ἐξέγερσιν ὄχι μόνον τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης, ἀλλὰ καὶ τῆς διεθνοῦς τοιαύτης. Καὶ Κυβερνητικαὶ ἀκόμη Ἐφημερίδες κατέκριναν τὴν κατάργησιν τῆς ἐλευθεροτυπίας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Οὔτε θέλω νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν παρέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν δίκην τῶν ἀγροτῶν Ἡρακλείου Κρήτης, ὅπου κατὰ τὴν κρίσιμον φάσιν αὐτῆς, ὅτε ἐπέκειτο ἡ ἔκδοσις τῆς ἀποφάσεως κατ’ ἀπαράδεκτον τρόπον παρενέβη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης, πρᾶγμα ὅπερ ἠνάγκασε τὴν ὑπεράσπισιν νὰ ἀποχωρήσῃ τῆς αἰθούσης τῆς συνεδριάσεως εἰς ἐκδήλωσιν ἐντόνου διαμαρτυρίας. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος συζητουμένου νομοσχεδίου σχέσιν ἔχοντος μὲ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν αὐτῆς, νὰ ὑπογραμμίσω τὴν ἀπαράδεκτον ἐπέμβασιν τοῦ ἀξιοτίμου Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου εἰς τὴν συνείδησιν τῶν δικαστῶν, διὰ τῆς περιφήμου ὑπ’ ἀριθ. 63)62 ἐγκυκλίου του, διὰ τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποβάλει ἐπερώτησιν ὁ συνάδελφος κ. Παπαλαζάρου κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ὁποίας τὸ θέμα θὰ συζητηθῇ ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως υἱοθέτησε καὶ ἐνέκρινε τὴν ἐγκύκλιον αὐτήν, ἥτις ἀποτελεῖ τρόπον τινα παρέμβασιν εἰς τὰ καθήκοντα ἀπονομῆς δικαιοσύνης, ἥτις ἀπονέμεται ὑπὸ τῶν δικαστῶν βάσει τῆς συνειδήσεώς των καὶ τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν ἅτινα προκύπτουν κατὰ τὴν διαδικασίαν. Καὶ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, μὲ ποῖον δικαίωμα ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐξέδωκε τοιαύτην ἐγκύκλιον, μὲ ποῖον δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις υἱοθέτησε καὶ ἐνέκρινεν αὐτὴν καὶ ἐπεχείρησαν νὰ παραβιάσουν τὴν συνείδησιν τῶν δικαστῶν. Ἀλλὰ ἡ ἐγκύκλιος αὐτὴ εἶχε τὴν σκοπιμότητά της. Ἦτο γνωστὸν ὅτι οἱ δικασταὶ τῆς Ἑλλάδος κρίνοντες ἐν συνειδήσει κατηγορουμένους διὰ ἀδικήματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀστυνομικῆς ἐμπνεύσεως, ἤτοι περιϋβρίσεως ἀρχῆς καὶ ἐξυβρίσεως δῆθεν ὀργάνων τῆς τάξεως, κατὰ κανόνα ἠθώωναν τοὺς κατηγορουμένους, διότι διεπίστωναν ὅτι αἱ κατηγορίαι ἦσαν ψευδεῖς καὶ ἐχαλκεύοντο κατὰ πολιτῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, οἵτινες ἠρνοῦντο τὴν βίαν καὶ διὰ νὰ καμφθῇ τὸ ἠθικόν των φρόνημα, ἐμηνύοντο καὶ παρεπέμποντο εἰς τὴν Δικαιοσύνην μέ ψευδεῖς κατηγορίας. Ἤδη ἡ ἐγκύκλιος αὐτὴ θέτει τοὺς δικαστὰς πρὸ τοῦ διλήμματος ἢ νὰ καταδικάζουν τοὺς κατηγορουμένους διὰ τὰ ἀδικήματα αὐτὰ παραβιάζοντες τὴν συνείδησίν των ἢ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν μῆνιν τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις κατόπιν ὅλων αὐτῶν καὶ ἰσχυρίζεται ὅτι δῆθεν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας.

§111Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐνῷ στηλιτεύετε τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐκ παραλλήλου ἐκδηλώνετε μεγάλον σεβασμὸν πρὸς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, διότι ὅσα λέγετε εἶναι ἐκδηλώσεις σεβασμοῦ πρὸς τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἀπονέμουν τὴν δικαιοσύνην.

§112Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Ἐξῆρον πάντοτε τὸ ἀνεπηρέαστον τῆς δικαιοσύνης, ἡ ὁποία κατὰ κανόνα ἵσταται εἰς τὸ ὕψος της παρὰ τὰς προσπαθείας τοῦ κυβερνῶντος κόμματος, τὸ ὁποῖον προσπαθεῖ νὰ τὴν δαμάσῃ. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου νὰ κρίνωμεν μίαν ἀπαράδεκτον ἐνέργειαν τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ τῆς ὁποίας ἐπιχειρεῖται ὁ ἔλεγχος τῆς δικαστικῆς συνειδήσεως τῶν δικαστῶν ἡ ἀπόστασις εἶναι μεγάλη. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ ἐμπιστευτικῶν ἐγκυκλίων ἢ διὰ συστάσεων διὰ μέσου τῶν Εἰσαγγελέων Ἐφετῶν συνιστᾷ νὰ μὴ ἐφαρμόζωνται διατάξεις τοῦ Ποιν. Κώδικος ἐπὶ τῶν πολιτικῶν κρατουμένων περὶ ἀναστολῆς τοῦ ὑπολοίπου τῆς ποινῆς των, μετὰ τὴν ἔκτισιν τῶν ⅔ αὐτῆς.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, συζητεῖται ἕνα νομοσχέδιον μὲ ὡρισμένον περιεχόμενον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ ἐκθέσητε τὰς ἀπόψεις σας, καὶ ὄχι νὰ ἐπεκτείνεσθε εἰς ἔλεγχον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§114Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἐντὸς τοῦ θέματος διότι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ὁμιλεῖ περὶ ἀνεξαρτησίας τῆς δικαιοσύνης, καὶ ἂν ἀναφέρω ὡρισμένα περιστατικὰ κυβερνητικῆς παρεμβάσεως εἰς τὰ ἔργα Δικαιοσύνης, τὸ πράττω ὑπεραμυνόμενος τῆς ἀνεξαρτησίας της καὶ διὰ νὰ μὴν ἐπαναληφθοῦν εἰς τὸ μέλλον.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ εἰδικῶς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ τὸ προσωπικὸν τῆς Γραμματείας τῶν δικαστηρίων καὶ ἐντὸς τῶν ὁρίων αὐτῶν πρέπει νὰ περιορισθῆτε καὶ ὄχι εἰς γενικὸν ἔλεγχον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§116Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Ἐνῷ τὸ Κράτος ἀπαιτεῖ ἐκ μέρους τῶν πολιτῶν σεβασμὸν πρὸς τὰς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων μέχρι τοῦ σημείου ὥστε καὶ ποινικὰς εὐθύνας νὰ ἔχουν ὅσοι ἀρνοῦνται νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς αὐτάς, ἐν τούτοις ἔρχεται τὸ Κράτος, ἡ Κυβέρνησις, παρὰ πάντα κανόνα δικαίου καὶ ἠθικῆς καὶ περιφρονεῖ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἀνεφέρθη κατ’ ἐπανάληψιν ὅτι πολλαὶ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας δὲν ἐξετελέσθησαν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Ἀκόμη καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἀπόφασις τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 118)1957 δὲν ἐξετελέσθη, ἀλλὰ τοὐναντίον ἡ Κυβέρνησις διὰ νόμου ἦλθε νὰ καταργήσῃ κεκτημένα δικαιώματα, τῶν ἐνδιαφερομένων, ἀναγνωρισθέντα διὰ τῆς ἀποφάσεως ἐκείνης. Ἐὰν αὐτὴ εἶναι ἡ συμπεριφορὰ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἐρωτᾶται ἐὰν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐφ’ ὅσον οἱ πολῖται οἱ ὁποῖοι προσφεύγουν εἰς αὐτὸ δὲν εἶναι βέβαιοι ἐάν, δικαιούμενοι ὑπ’ αὐτοῦ, θὰ ἐκτελεσθοῦν αἱ ἀποφάσεις ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Ὁμιλεῖ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις διὰ τὸν φόρτον ἐργασίας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ προτείνει ὡρισμένα μέτρα. Ὁ φόρτος ὅμως τῆς ἐργασίας ὀφείλεται κυρίως εἰς τὸν ἐκτραχηλισμὸν τῆς διοικήσεως, εἰς τὸ πνεῦμα τῆς φαυλότητος καὶ αὐθαιρεσίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸ πνεῦμα ἐξυπηρετήσεως τῶν κομματικῶν φίλων καὶ τὴν καταδίωξιν τῶν ἀντιπάλων, καὶ οἱ ἀδικούμενοι ἀναγκάζονται νὰ προσφεύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ δι’ αὐτὸ ἔχει φόρτον ἐργασίας. Καὶ θὰ εἶχε ἀκόμη περισσότερον φόρτον ἐὰν εἰς τοὺς πολίτας δὲν ὑπῆρχε τὸ αἴσθημα τῆς ἀβεβαιότητος ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἂν δὲν ἠμποδίζοντο ἀπὸ τὴν δυσχέρειαν ἀντιμετωπίσεως τῶν τεραστίων δαπανῶν. Θὰ ἀναφέρω στατιστικὰ στοιχεῖα τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας τῶν τελευταίων 5 ἐτῶν, διὰ νὰ ἐπιβεβαιωθοῦν τ’ ἀνωτέρω. Τὸ 1958 ὑπεβλήθησαν 3.000 προσφυγαί. Ἐξεδόθησαν ἐπὶ τῆς οὐσίας 2.068 ἀποφάσεις καὶ ἐξ αὐτῶν ἐγένοντο δεκταὶ 1.143 καὶ ἀπερρίφθησαν 925. Τὸ 1959 ἐγένοντο 3361 προσφυγαὶ ἐξεδόθησαν ἐπὶ τῆς οὐσίας ἀποφάσεις 2184 καὶ ἐγένοντο δεκταὶ 1273 καὶ ἀπερρίφθησαν 911. Τὸ 1960 ἐγένοντο προσφυγαὶ 4042. Ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις 2469 ἐξ ὧν ἐγένοντο δεκταὶ 1412 καὶ ἀπερρίφθησαν 1057. Τὸ 1961 ἐγένοντο 3828 προσφυγαὶ ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις 2127 ἐξ ὧν ἐγένοντο δεκταὶ 1232 καὶ ἀπερρίφθησαν 1232. Τὸ 1962 ἐγένοντο προσφυγαὶ 3896. Ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις 2210 ἐξ ὧν ἐγένοντο δεκταὶ 1335 καὶ ἀπερρίφθησαν 875. Ἐξ αὐτῶν τῶν στοιχείων ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ 60% περίπου τῶν προσφυγῶν γίνονται δεκταί, χωρὶς νὰ ὑπολογίζωνται αἱ ἄπειροι περιπτώσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν γίνονται προσφυγαί, διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους. Ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου, ἀνεφέρθη ἡ ἀθλιότης τῶν δικαστικῶν καταστημάτων. Συμφωνῶ καὶ ἐγώ, κ. συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ διπλασιασθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαστῶν εἰς τὰς περιοχὰς Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης καὶ νὰ συμπληρωθοῦν καὶ τὰ σήμερον ὑφιστάμενα κενὰ εἰς τὰς ὀργανικὰς θέσεις τοῦ Δικαστικοῦ Σώματος καὶ τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων. Περαιτέρω θέλω νὰ τονίσω, ὅτι τελευταίως ἡ δικαιοσύνη κατέστη ἀπρόσιτος διὰ τοὺς πτωχοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς τεραστίας δαπάνας ἑνὸς δικαστικοῦ ἀγῶνος. Ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη ὅτι θὰ μειώσῃ τὰ δικαστικὰ ἔξοδα, ἀλλὰ ἔπραξε τὸ ἀντίθετον, αὐξήσασα αὐτά. Κατὰ τὴν ἰσχύουσαν Πολιτικὴν Δικονομίαν, ἡ ἐκδίκασις τῶν ὑποθέσεων χρονίζει καὶ ὅταν φθάσουν εἰς τὸ τέρμα, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐκτελεσθοῦν αἱ ἀποφάσεις, διότι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀπαιτεῖται ποσὸν 7.000 δραχμῶν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, οἱ δυνατοὶ οἰκονομικῶς ἀδικοῦν τοὺς πτωχούς, ἀφοῦ γνωρίζουν ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν οἱ πτωχοὶ ἀδικούμενοι νὰ καταφύγουν εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Ἀπαιτεῖται, ἑπομένως, κ. βουλευταί, νὰ ληφθοῦν ρεαλιστικὰ μέτρα. Νὰ γίνουν δικαστικὰ μέγαρα, νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαστῶν, νὰ αὐξηθοῦν αἱ ἀποδοχαί των καὶ νὰ ὑπολογίζωνται αἱ ἀποδοχαὶ ὅλαι εἰς τὰς συντάξεις δι’ ἑνιαίου μισθολογίου, ὥστε νὰ μὴ ἀδικοῦνται οἱ συνταξιοῦχοι. Ἐπειδή, ὅμως, ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ περὶ τῆς ἀνάγκης ἐξυψώσεως τοῦ κύρους καὶ τοῦ γοήτρου τῶν φορέων αὐτῆς, νομίζω ὅτι ἀλληλένδετος πρὸς τὴν δικαιοσύνην, ἀποτελοῦσα τὸν ἀντίποδα αὐτῆς, εἶναι ἡ δικηγορία, ἡ ὁποία εἶναι τόσον ἀπαραίτητος, ὅσον καὶ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἀποτελεῖ ἐξ ἴσου μὲ αὐτὴν σημαντικὸν παράγοντα ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δικαιοσύνη ἄνευ τῆς δικηγορίας, ἡ ὁποία ὅμως εὑρίσκεται ἐν καταρρεύσει, διότι ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται......

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὲ ἀναγκάζετε διὰ δευτέραν φορὰν νὰ σᾶς διακόψω. Ὑπάρχει ἔλεγχος καὶ δύνασθε νὰ ὑποβάλετε ἐπερώτησιν. Δὲν ἐπιτρέπεται, κατὰ τὸν Κανονισμόν, νὰ ἀσχολῆσθε μὲ θέματα ἄσχετα πρὸς τὸ νομοσχέδιον.

§118Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Ἀρνεῖσθε ὅτι τὸ δικηγορικὸν λειτούργημα ἀποτελεῖ παράγοντα τῆς δικαιοσύνης;

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ αὐτό, ἀλλὰ δὲν θὰ σᾶς ἐπιτρέψω νὰ ἀσκήσετε ἔλεγχον εἰς τὴν συζήτησιν Νομοθετικῆς ἐργασίας.

§120Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν πρόκειται βεβαίως νὰ ἐπανέλθω ποτέ, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶμαι Ὑπουργός, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, κύριε Πρόεδρε, ἔγινε μία συνεννόησις καὶ εἰς τὴν συνεννόησιν αὐτὴν δὲν μετέσχε μόνον ἡ Ε.Κ., μετέσχε καὶ ἡ ΕΔΑ, ἀνεξαρτήτως ἐὰν γράφεται τοῦτο εἰς τὰ πρακτικὰ ἢ ὄχι, καὶ μετέσχε μάλιστα διὰ τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ὑποθέτω, ὁ ὁποῖος εἶπε: Συμφωνῶ εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν νὰ τελειώσωμεν. Κύριε Πρόεδρε, ὡρισμένοι συνάδελφοι ἐπιτηδεύονται εἰδίκευσιν παρεμβολῆς παντὸς θέματος κατὰ τὴν συζήτησιν οἱουδήποτε νομοσχεδίου. Λέγει ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ὁμιλῶν, ὅτι οἱ δικηγόροι διακονοῦν εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης καὶ ἀφοῦ ἔχομεν νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, πρέπει νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ περὶ τῶν δικηγόρων καὶ ἴσως πρέπει νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ περὶ τῶν φυλάκων τῶν φυλακῶν, διότι καὶ ἐκεῖνοι κρατοῦν εἰς τὰς φυλακὰς τοὺς καταδικαζομένους ἀπὸ τὰ Δικαστήρια. Καὶ ἴσως θὰ πρέπει νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ περὶ τῶν συμβολαιογράφων, διότι καὶ ἐκεῖνοι περιλαμβάνονται εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Δικαστηρίων. Καὶ δὲν γνωρίζω καὶ περὶ ποίου ἄλλου θεσμοῦ, ὁ ὁποῖος καθ’ οἱονδήποτε τρόπον συντελεῖ εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης, θὰ γίνῃ περαιτέρω λόγος. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι, πέραν τοῦ γραπτοῦ Κανονισμοῦ, ὑπάρχουν καὶ ὡρισμέναι ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι συνίστανται εἰς τὸ νὰ μὴ θεωροῦν τοὺς ἄλλους ὀλιγώτερον εὐφυεῖς ἀπὸ τὸν ἑαυτόν των οἱ βουλευταί. Συζητεῖται ὡρισμένον νομοσχέδιον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ γίνεται συζήτησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν τοὺς ἀρκεῖ ἡ δόξα νὰ ἀνατρέψουν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ἀντεπεξέλθουν κατὰ τῆς ἀποδοχῆς τῶν διατάξεων αὐτοῦ, ἀλλὰ ἐπιζητοῦν, ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς κειμένου, νὰ ἀχθοῦν εἰς ὅ,τι ἔχει σχέσιν μὲ τὸν τομέα γενικώτερον, εἰς τὸν ὁποῖον ἀναφέρεται τὸ νομοσχέδιον. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει εἰδικῶς ἡ ἀνακίνησις τοῦ θέματος τῶν δικηγόρων, διότι ἐγὼ ἀναμένω ἀγωνιῶν τὴν πραγματοποίησιν τῆς περιφήμου ἀπειλῆς, περὶ τῆς διαγραφῆς μου, ἀπὸ τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν, οἱ ὁποῖοι, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε ὅλοι, ἐξέλαβον τὴν διατήρησιν ἢ τὴν ἀποβολὴν τῆς ἰδιότητος τοῦ δικηγόρου, ὡς ἐκκαθάρισιν ὁλοκληρωτικοῦ κόμματος καὶ νομίζουν, ὅτι ἡ φράξια οἱουδήποτε κόμματος ἢ οἱουδήποτε Συλλόγου εἶναι δυνατὸν νὰ διαγράφῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπὸ τὸν Σύλλογον καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὰς τάξεις αὐτοῦ νὰ εἶναι προσηλωμένοι εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ νόμου. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε. Διὰ νὰ μὴ ἀπασχολῶ τὸν χρόνον τοῦ κ. συναδέλφου, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὸ βῆμα, θὰ παρεκάλουν νὰ πιστεύσουν ὅλοι, ὅτι πάντες οἱ εὑρισκόμενοι εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν ἔχουν τὸν στοιχειώδη νοῦν, ὥστε νὰ ἀντιλαμβάνωνται πότε ὁ βουλευτὴς εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ θέματος καὶ πότε θέλει νὰ ἐκφύγῃ τοῦ θέματος διὰ νὰ ἀναχθῇ εἰς τὰ πελάγη ὅλων τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα τὸν ἀπησχόλησαν ἀπὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἔσχεν ἀντίληψιν τοῦ κόσμου μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ὁμιλεῖ ἀπὸ τοῦ βήματος.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παππᾶ, παρακαλῶ συνεχίσατε.

§122Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ πρὸς τὸ Προεδρεῖον, διότι μὲ διέκοψε καὶ ἔδωσε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἄνευ τῆς συγκαταθέσεώς μου.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κ. συνάδελφε, διὰ νὰ μὴ διαμαρτύρεσθε, διότι ἔλαβε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ὁ κ. Ὑπουργός. Σᾶς διέκοψα, διότι ἐπεξετάθητε εἰς θέματα πέραν τοῦ νομοσχεδίου καὶ παρὰ τὰς συστάσεις μου ἐξακολουθήσατε νὰ εὑρίσκεσθε ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ἐπιμονή σας αὐτὴ μὲ ἠνάγκασε νὰ σᾶς διακόψω ἐπανειλημμένως καθὼς ἐπίσης ἠνάγκασε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ζητήσῃ —διακόπτων ἐμὲ— τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§124Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐνῷ ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀνεφέρθη καὶ αὐτὸς εἰς τὸ θέμα τῶν δικηγόρων καὶ ὡμίλησε μάλιστα περὶ τῆς ἀπειλῆς τῆς διαγραφῆς του ἀπὸ μέλους τοῦ δικηγορικοῦ Συλλόγου, ἀπὸ τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον Ἀθηνῶν καὶ ἐπεξετάθη καὶ ἐπὶ ἄλλων θεμάτων. Ἑπομένως, ἐξέφυγε καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργός, τοῦ θέματος. Ἐγὼ δὲν εἶχον καμμίαν πρόθεσιν νὰ δημιουργήσω σάλον, ἀναφερόμενος εἰς τὰ θέματα τῶν Δικηγόρων. Ἁπλούστατα, ἐπειδὴ ὁμιλοῦμεν περὶ δικαιοσύνης καὶ ἐπειδὴ τὸ δικηγορικὸν λειτούργημα ἀποτελεῖ παράγοντα τῆς δικαιοσύνης, ἐνόμισα ὅτι μοῦ ἐπεβάλετο νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις περὶ τοῦ Δικηγορικοῦ Σώματος, λόγῳ τῆς ἐπικειμένης ἀποχῆς ἀπὸ τῶν ἐργασιῶν εἰς τὴν ὁποίαν τὸ ἐξηνάγκασεν ἡ Κυβέρνησις.

§125Σ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἐκτὸς θέματος.

§126Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Σεῖς προεδρεύετε, κ. συνάδελφε;

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παππᾶ, παρακαλῶ νὰ προχωρήσητε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν θὰ σᾶς ἐπιτρέψω νὰ ἀναφερθῆτε εἰς θέματα ἄσχετα τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου.

§128Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπήντησα εἰς ὑμᾶς, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, καίτοι ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐξέφυγε τοῦ συζητουμένου θέματος. Ἕτερον θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀλληλένδετον μὲ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης, εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔθιξεν καὶ ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὡρισμέναι περιφέρειαι τῆς χώρας στεροῦνται κατ’ οὐσίαν τῆς ἐφετειακῆς δικαιοσύνης, διότι τὰ Ἐφετεῖα εἰς ἃ ὑπάγονται εὑρίσκονται εἰς ἀπομεμακρυσμένα σημεῖα. Τὸ θέμα ὅμως εἶναι ὀξύτατον διὰ τὰ Νησιὰ τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου, ὅπως ἡ Λῆμνος, ἡ Λέσβος, ἡ Σάμος καὶ ἡ Χίος, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τοσοῦτον ἀπομεμακρυσμένον τόπον, ὥστε εἶναι ἀδύνατον ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ πλησιάσουν τὸν δεύτερον βαθμὸν δικαιοσύνης πολῖται τῶν περιφερειῶν αὐτῶν. Τὸ θέμα παρουσιάζεται ὀξύτατον εἰς τὰς Νήσους αὐτὰς τοῦ Αἰγαίου, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ προσέρχωνται εἰς τὸ Ἐφετεῖον Σύρου. Ἐπὶ 10ετηρίδας ἀγωνίζονται οἱ κάτοικοι τῶν περιοχῶν αὐτῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν Ἐφετείου εἰς Λέσβον, διότι τὸ 80% τῶν ὑποθέσεων τοῦ Ἐφετείου Σύρου προέρχονται ἀπὸ τὴν Λέσβον. Ἐπίσης, πέραν τῶν ἄλλων ταλαιπωριῶν ὑπόκεινται καὶ εἰς μεγάλας δαπάνας οἱ κάτοικοι τῶν Νήσων αὐτῶν, προκειμένου νὰ μεταβοῦν εἰς τὸ Ἐφετεῖον Σύρου διὰ διαφόρους ὑποθέσεις των. Πολλοὶ ἐκ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καταφεύγουν εἰς ἐράνους καὶ ἐπαιτείαν πρὸς ἐξοικονόμησιν τῶν ναύλων, διότι στεροῦνται πόρων. Τὸ θέμα αὐτὸ ἔφθασεν εἰς τὸ ἔσχατον σημεῖον πρὸς λύσιν του πρὸ 30ετίας καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἡ λύσις ἐματαιώθη ἐξ αἰτίας παρεμβάσεως ἰσχυρῶν κυβερνητικῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἐνόμιζον, ὅτι διὰ τῆς δικαιοσύνης ἦτον δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσουν οἰκονομικῶς τὴν Σύρον. Πρὸ 2ετίας ἀνεκινήθη τὸ θέμα καὶ εἰς τὴν κίνησιν αὐτὴν ἔλαβον μέρος ὅλαι αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τῶν Νήσων αὐτῶν, ἔστειλαν ὑπομνήματα διαμαρτυρίας, ψηφίσματα, ἦλθον καὶ ἐπιτροπαὶ ἐπὶ τούτου εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἐπεσκέφθησαν τὸν τότε Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης κ. Καλλίαν. Ἠναγκάσθησαν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς τότε, πρὸ τοῦ ἀδυνάτου τῆς πραγματοποιήσεως ἱδρύσεως Ἐφετείου ἐν Λέσβῳ, ἠναγκάσθησαν, λέγω, νὰ δεχθοῦν τὴν προσωρινὴν λύσιν τοῦ μεταβατικοῦ Ἐφετείου. Υἱοθετήθη ἡ ἄποψις αὐτὴ ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ εἶπεν ὅτι θὰ ζητήσῃ καὶ τὴν γνώμην τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Πράγματι ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 17)1962 ἀπόφασις τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ἐγένετο ἰδιαιτέρα μνεία ἱδρύσεως τοιούτου Ἐφετείου διὰ τὰς Νήσους αὐτὰς τοῦ Αἰγαίου. Καίτοι ἐπίστευαν οἱ κάτοικοι τῶν Νήσων αὐτῶν, ὅτι τὸ θέμα θὰ ἐλύετο, ἐν τούτοις τοῦτο παρέμεινεν ἐκκρεμές. Λόγῳ τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἐγένετο καὶ πάλιν σύσκεψις ὅλων τῶν τάξεων καὶ ὑπεβλήθησαν νέαι διαμαρτυρίαι καὶ ὑπομνήματα. Ὁ δὲ Δικηγορικὸς Σύλλογος τῆς Λέσβου κατῆλθεν εἰς ἀπεργίαν τὸν Σεπτέμβριον 1962 διὰ τὸ θέμα τοῦτο. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀφίχθη εἰς Ἀθήνας πολυμελὴς Ἐπιτροπὴ ἐκ Λέσβου διὰ τὴν ἐπίλυσιν ὀξυτάτων προβλημάτων τῆς Νήσου, μεταξὺ τῶν ὁποίων τὴν πρώτην θέσιν εἶχε τὸ θέμα τοῦ μεταβατικοῦ Ἐφετείου καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔφερεν ἀντίρρησιν καὶ κατὰ κἄποιον τρόπον υἱοθέτησε τὸ θέμα, ὑποσχεθεὶς νὰ τὸ φέρῃ λίαν προσεχῶς εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον πρὸς λῆψιν σχετικῆς ἀποφάσεως. Φοβοῦμαι ὅτι καὶ πάλιν θὰ μείνῃ ἀπραγματοποίητον τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων καὶ νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον τοῦτο συνδέεται μὲ τὴν δικαιοσύνην, θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ μίαν διαβεβαίωσιν εἰς τὸ Σῶμα, ἐὰν προτίθεται ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ λύσιν, διότι τὸ θέμα αὐτὸ ἐνδιαφέρει 250.000 Ἕλληνας τῶν Νήσων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται ἐφετειακῆς δικαιοσύνης. Ἐπὶ τέλους, ἂς κάμῃ μίαν κατηγορηματικὴν δήλωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἂν υἱοθετῇ ἢ ὄχι τὸ θέμα ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ ταλαιπωρία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναντήσουν κατ’ ἄλλον τρόπον τὸν δεύτερον βαθμὸν τῆς δικαιοσύνης. Οὔτε εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἐμπαίζωνται αἱ Ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἐξουσιοδότησιν ὁλοκλήρου τοῦ πληθυσμοῦ αὐτοῦ χειρίζονται τὸ ζήτημα καὶ ὑποβάλλονται εἰς δαπάνας καὶ ταλαιπωρίας ἀφικνούμεναι εἰς Ἀθήνας, χωρὶς νὰ λαμβάνουν μίαν εὐθεῖαν καὶ κατηγορηματικὴν ἀπάντησιν. Ὀφείλετε μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης σοβαρότητος ν’ ἀντιμετωπίσητε τὸ πρόβλημα.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§130Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἀρχὴν θὰ διατυπώσω μίαν διαμαρτυρίαν κατὰ τοῦ κατέχοντος τὴν ἔδραν τοῦ Προέδρου αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι ἐνῷ, ὁμιλοῦντος τοῦ συναδέλφου κ. Παππᾶ, ἔδωσε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, κατὰ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ μάλιστα ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν περιωρίσθη νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ παρενέβαλε καὶ θέματα τελείως ἄσχετα καὶ μὲ τὸν Κανονισμὸν καὶ μὲ τὸ συζητούμενον νομοθέτημα, ἔθεσε τὸ θέμα τῆς προτάσεως ἐκ μέρους δικηγόρου περὶ διαγραφῆς του ἐκ τῶν μητρώων τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον θέμα, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀπασχολήσῃ τὰς στήλας τῶν Ἐφημερίδων τὰς ὁποίας τελευταίως, πολὺ ἀπασχολεῖ ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ νὰ δικαιολογῇ τὴν ἀπόρριψιν τῶν δικηγορικῶν αἰτημάτων καὶ ὄχι τὴν Βουλήν. Ἐνῷ, λέγω, ὁ κ. Πρόεδρος ἐπέτρεψεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν διακοπὴν καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ὁμιλίας του εἰς ἀλλότρια θέματα, δὲν ἠθέλησε νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ μιᾶς ἀνακριβείας, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην συνεφώνησε καὶ ἡ Ε.Δ.Α. μετὰ τῶν ἄλλων Κομμάτων διὰ τὴν κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν ἐπιψήφισιν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον καὶ ὅτι ἡ συμφωνία αὕτη ἐγένετο δεκτὴ εἰδικῶς ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ, ἐνῷ ὁ κ. Ἠλιοῦ εὑρίσκετο εἰς τὸ Παρίσι ἀπὸ τὴν προπαρελθοῦσαν Τετάρτην.

§131Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέπετε; Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐὰν ἦτο ὁ κ. Ἠλιοῦ ἢ ὁ κ. Ἠλιόπουλος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἀνέμενον ἀπὸ ὑμᾶς εἶναι νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι εἶπον ἀνακριβείας. Διότι ἐκπρόσωπος τῆς πτέρυγός σας, συνεφώνησε κατηγορηματικῶς. Ἐὰν δὲν συνεκράτησα εἰς τὴν μνήμην μου τὴν φυσιογνωμίαν τοῦ προσώπου τοῦ κ. Ἠλιοῦ ἢ τοῦ κ. Ἠλιοπούλου, δὲν ἔχει σημασίαν. Σημασίαν ἔχει, ἐὰν ἡ πτέρυξ ἐκείνη συνεφώνησεν. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου θὰ ἤθελον μίαν ἀπάντησιν, πρὶν προχωρήσητε εἰς τὴν τόσον κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσίν σας, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, λέγει ἀνακριβείας. Διότι, κ. συνάδελφε, γνωρίζετε, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, δὲν λέγει ποτὲ ἀνακριβείας. Ποτέ, ποτέ.

§132Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, τῆς ὑπάρξεως δηλαδὴ συμφωνίας, οὐδεμίαν τοιαύτην συμφωνίαν ἀντελήφθην ἐγὼ περὶ περαιώσεως τῆς ὅλης συζητήσεως σήμερον. Συμφωνία ἔγινε ὅτι θὰ καταβληθῇ προσπάθεια ταχείας ψηφίσεώς του χωρὶς ὅμως νὰ ματαιωθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ τροποποιηθῇ τὸ νομοθέτημα πρὸς τὸ καλλίτερον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγῃ αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν εἶναι νέον. Τὸ εἶχε φέρει εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὡς σχέδιον Ν. Δ. τὸν Σεμπτέμβριον τοῦ 1962 καὶ δὲν τὸ προώθησε νὰ ψηφισθῇ ἐγκαίρως καὶ παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν μας ὅπως συζητηθῇ καὶ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, τὸ ἔφερε, γέμον ἑτεροκλήτων διατάξεων, ἐπέμεινε νὰ περάσῃ ἀσυζητητὶ κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, πρᾶγμα ποὺ ἦτο ἀδύνατον νὰ γίνῃ δεκτόν. Ἔπειτα κατετέθη ὡς νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν εὐθὺς μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βʹ συνόδου. Καὶ ἐνῷ ἔκτοτε, ἐπέρασαν περισσότεροι ἀπὸ τρεῖς μῆνες ἀπὸ τότε ποὺ τὸ νομοσχέδιον κατετέθη καὶ μέχρι σήμερον ποὺ συζητεῖται δὲν τὸ ἔφερε πρὸς συζήτησιν ἡ Κυβέρνησις. Ἑπομένως δὲν ἦτο τόσον ἀπαραίτητον νὰ ψηφισθῇ σήμερον καὶ ὄχι τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν ὅσον ἀπαραίτητον εἶναι νὰ ἐξέλθῃ ἄρτιον, βελτιούμενον διὰ τῆς συζητήσεώς του ἐν τῇ Ἐθνικῇ Ἀντιπροσωπείᾳ. Ἐκεῖ ἔγκειται τὸ θέμα.

§133Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν πρόκειται, κύριε συνάδελφε, περὶ τοῦ πῶς νὰ ἐξέλθῃ τὸ νομοσχέδιον, ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχει κάθε βουλευτής, ἢ ἐὰν δεσμεύεται ἢ ὄχι ἀπὸ μίαν συμφωνίαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνδιαφέρον εἶναι τοῦτο: Ἐὰν ὑπάρχῃ σχετικὴ συμφωνία, ἢ ὄχι.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν προήδρευον τὴν στιγμὴν ἐκείνην, ἀλλὰ γνωρίζω καλῶς ὅτι ἐγένετο μία συμφωνία. Βεβαίως δὲν ἐπρόκειτο περὶ συμφωνίας ἐγγράφου. Ἐν τούτοις ἅπασαι αἱ πτέρυγες ἐδήλωσαν καὶ πρῶτος ὁ κ. Μητσοτάκης, διὰ τὴν Ε. Κ., ὅτι ἀποδέχονται τὴν συμφωνίαν καὶ πάντες οἱ λοιποὶ συνεφώνησαν δεδομένου ὅτι οὐδαμόθεν προεβλήθη ἀντίρρησις. Αὐτὴ ἡ συμφωνία ἐγένετο. Βεβαίως οὐδεὶς δύναται νὰ τὴν ἐπιβάλῃ. Ὑποθέτω ὅμως ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις οὐδενὸς νὰ παραβαίνῃ τὰς συμφωνίας.

§135Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπε πρὸ ὀλίγου ὅτι τὸ περιεχόμενον τῆς συμφωνίας ἦτο νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς μόνην συζήτησιν καὶ οὐχὶ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν ψηφίσεως καὶ νὰ προωθηθῇ ἡ συζήτησίς του.

§136Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ πρακτικά. «Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Λόγῳ ἀπροόπτου κωλύματος ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας «... (ἀναγινώσκει)...».

§137Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§138ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως».

§139Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν ἀναφέρεται ἡ Ε.Δ.Α.

§140Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἰς τοὺς πολλοὺς βουλευτὰς εἶναι καὶ οἱ τῆς Ε.Δ.Α.

§141Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει συμφωνία τῆς Ε.Δ.Α. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ εἴχομεν ἤδη προχωρήσει εἰς τὴν συζήτησιν ἐὰν τὸ Προεδρεῖον δὲν ἐπεδείκνυε τὴν σκληρότητα, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν, διακόπτον συνεχῶς τοὺς ρήτορας ἢ μᾶλλον ὡρισμένους ρήτορας.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν ἐλαστικότητα.

§143Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, εἶναι σύμφωνον εἰς τὴν λῆψιν παντὸς μέτρου τὸ ὁποῖον θὰ τείνῃ πράγματι εἰς τὴν ἐξύψωσιν τῆς Δικαιοσύνης, τὴν διευκόλυνσιν τοῦ ἔργου της, τὴν οἰκονομικήν, ὑπηρεσιακὴν καὶ ἠθικὴν ἐξύψωσιν τῶν λειτουργῶν τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν λοιπῶν παραγόντων της, ὑπαλλήλων, δικηγόρων, μαρτύρων καὶ διαδίκων. Δύο εἶναι αἱ οὐσιώδεις προϋποθέσεις πρὸς τοῦτο: Πρῶτον, ἡ ἐξέτασις ἀντικειμενικῶς τῶν ἀψύχων παραγόντων τῆς Δικαιοσύνης καὶ δεύτερον, ἡ ἐξέτασις τῶν ὑποκειμενικῶν, τῶν ἐμψύχων, παραγόντων της. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον θέμα προέχουσαν θέσιν ἔχει ἡ ἐμφάνισις τῆς Δικαιοσύνης, τῶν Δικαστικῶν Μεγάρων καὶ γενικώτερον τῶν δικαστικῶν χώρων, ἀλλὰ καὶ ὁ ἐξοπλισμός των διὰ τῶν στοιχειωδῶν μέσων, ὄχι ἀνέσεως, ἀλλ’ ἁπλῆς στοιχειωδῶς ἀνεκτῆς παρουσίας (δωματίων διὰ τοὺς μάρτυρας, ἐπίπλων, καθισμάτων διὰ τοὺς δικηγόρους, μάρτυρας καὶ διαδίκους, στοιχειωδῶν μηχανικῶν μέσων κλπ.). Ἕνα ἄλλο θέμα εἶναι ἐπίσης τὸ ζήτημα τῶν δικαστικῶν τελῶν μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνονται οἱ διάδικοι. Ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν θεμάτων οὐδόλως ἀσχολεῖται τὸ νομοσχέδιον. Διὰ τὸ ζήτημα τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου ὑπάρχει βεβαίως μία παγία νομοθεσία, ἐν τούτοις ὅμως ἐλαχίστη εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο πρόοδος ἐσημειώθη, οὔτε ὡς πρὸς τὴν ὁριστικὴν οὔτε ὡς πρὸς τὴν πρόσκαιρον ἐπίλυσιν τοῦ θέματος. Διὰ τὸ θέμα τῶν δικαστικῶν τελῶν ὑπῆρξεν παλαιὰ ὑπόσχεσις περὶ μειώσεώς των, ὅταν, γενομένης πρὸ ἐτῶν ὑπερόγκου αὐξήσεως αὐτῶν, ἐσημειώθη ὁμόθυμος ἐξέγερσις τῶν δικηγόρων καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Ἐν τούτοις, ὅμως, οὔτε αὐτὸ προβλέπεται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν ὑποκειμενικῶν παραγόντων, οὔτε τὰ ἀφορῶντα αὐτοὺς ἐπιλύονται, κατὰ τρόπον κάπως ἱκανοποιητικόν. Βεβαίως γίνεται αὔξησις τῶν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου, ποὺ ἦτο πλέον ἀπαραίτητος, λόγῳ τοῦ τεραστίου φόρτου ἐργασίας ποὺ συσσωρεύεται εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἐξ ἄλλου, τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων, αὔξησις ἀνεπαρκὴς ὅλως τυγχάνει ἔναντι τῶν τεραστίων ἀναγκῶν ποὺ παρουσιάζει τὸ προσωπικὸν αὐτῆς. Δὲν θίγεται, ὅμως, διὰ τοῦ νομοσχεδίου οὐδόλως τὸ σοβαρώτατον θέμα τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς πλήρους ἀνεξαρτησίας τῶν Δικαστικῶν Λειτουργῶν ἀπὸ τὴν ἐπέμβασιν τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας, ὅπως συνέβη μὲ τὴν δίκην τῶν Χανίων ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῶν ἀγροτῶν τοῦ Ἡρακλείου...

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θέλετε νὰ ἔχωμεν πάλιν τὰ ἴδια; Προσπαθῆστε νὰ εἶσθε ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§145Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. Εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ὡμίλησεν περὶ τοῦ πῶς δὲν ἐκτελοῦνται ἀπὸ τὴν Διοίκησιν αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Δι’ ὀλίγων θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀλλὰ προηγουμένως, θὰ εἴπω, ὅτι τὸ Δικαστικὸν Σῶμα μὲ τὴν ἐξιδιασμένην καταδρομὴν κατὰ νομίμως λειτουργοῦντος Σωματείου τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Δικαστῶν καὶ εἶναι γνωστὴ καὶ ἡ ἀνώμαλος ματαίωσις τῆς Γενικῆς Συνελεύσεώς της καὶ ἡ περίπτωσις τῆς πειθαρχικῆς διώξεως τοῦ Προέδρου της καὶ ἐμμέσως τῶν μελῶν τῆς Διοικήσεώς της, τὰ ὁποῖα μετετέθησαν ἐκ τῶν Δικαστηρίων τοῦ Κέντρου, ὅπου ὑπηρέτουν. Πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν ἀσυζητητὶ ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ὑποβληθεῖσα ὑπὸ συναδέλφων σχετικὴ τροπολογία. Βεβαίως ὑπάρχει διάταξις περὶ τοῦ ἀπροφασίστως ἐκτελεστοῦ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Σ.Ε. καὶ περὶ κυρώσεων ἐναντίον τῶν μὴ ἐκτελούντων αὐτάς, πλὴν ὅμως αἱ Κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν συστηματικῶς ἀποφεύγουν νὰ τὰς ἐκτελέσουν. Ὑπενθυμίζω σειρὰν παρανόμων πράξεων Νομαρχῶν δι’ ὧν ἐκηρύχθησαν ἔκπτωτα ἀπὸ τὰ αἱρετὰ ἀξιώματά των μέλη τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ ἐνῷ τὸ Σ.Ε. ἀπεφάνθη ὅτι αἱ ἀπολύσεις εἶναι ἄκυροι ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι οἱ Νομάρχαι δὲν ἔχουν δικαίωμα ἀπολύσεως μελῶν Δ. Σ. ἐπαγγελματικῶν Σωματείων, οἱ Νομάρχαι ὄχι μόνον δὲν δέχονται τὴν δημιουργηθεῖσαν σταθερὰν νομολογίαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀλλ’ οὔτε ἐπὶ συγκεκριμένων περιπτώσεων ἐκτελοῦν τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου. Ἀνάλογος τακτικὴ τηρεῖται ὑπὸ τῆς Διοικήσεως καὶ προκειμένου περὶ ἀποφάσεων τοῦ Σ.Ε. προκειμένου περὶ ἀξιωματικῶν τῶν τεθέντων εἰς ἀποστρατείαν ἢ στερηθέντων τῆς προαγωγῆς των, οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ δικαιωθοῦν προσέφυγον εἰς τὸ Ἀνωτ. Δ)κὸν Δικαστήριον, ὅπως καὶ προκειμένου περὶ ἄλλων δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ ἔφθασαν οἱ παραπονούμενοι νὰ ἀσκήσουν τὸ δικαίωμα τῆς προσφυγῆς δὶς καὶ τρὶς χωρὶς μέχρι τοῦδε νὰ ἐπιτύχουν ἐφαρμογὴν τῶν ἀκυρωτικῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον ἤδη, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὰ τεθέντα, τὰ ὁποῖα ρυθμίζονται ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δηλαδή: 1) τῆς αὐξήσεως τῶν θέσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, 2) τοῦ προσωπικοῦ τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων, 3) τῆς συνθέσεως τῶν Δικαστηρίων καὶ τῶν Ὁλομελειῶν αὐτῶν, καὶ 4) τῶν Νομοπαρασκευαστικῶν Ἐπιτροπῶν, δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις ἀπὸ τὸ Κόμμα μας, ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὰ λαμβανόμενα μέτρα τὰ θεωροῦμεν ὡς ἀνεπαρκῆ καὶ μὴ ἐπιλαμβανόμενα οὐσιαστικῶς τῆς ἐπιλύσεως τοῦ ὅλου προβλήματος. Θὰ ἔπρεπε, κατὰ τὴν γνώμην μας, νὰ εἶναι πληρέστερα καὶ συντελεστικώτερα τοῦ σκοποῦ διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι μὲ τὸ ὑπάρχον προσωπικὸν καὶ τὸν φόρτον τῆς δικαστηριακῆς ἐργασίας, δὲν ἠμπορεῖ τὸ προσωπικόν, ἔστω καὶ μὲ τὴν μικρὰν γενομένην αὔξησιν ν’ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας, καὶ δεύτερον, διότι δὲν δίδεται λύσις εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἀποδοχῶν καὶ τῶν δικαστῶν καὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Γραμματείας, ὥστε νὰ ἐξυπηρετηθῇ γενικώτερον ἡ δικαιοσύνη. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τρόπον ριζικὸν τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Γραμματείας διὰ νὰ σταματήσῃ τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον παρατηρεῖται σήμερον νὰ χρειάζωνται— καὶ τοῦτο τὸ γνωρίζουν ὅσοι ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικηγόρου σήμερον ἰδίᾳ εἰς τὰ δικαστήρια τῶν μεγάλων πόλεων—εἴκοσι ἡμέραι διὰ τὴν καθαρογραφὴν μιᾶς ποινικῆς ἀποφάσεως καὶ τὴν λῆψιν ἑνὸς ἀντιγράφου, ἐνῷ αἱ προθεσμίαι καὶ εἰδικῶς ἡ προθεσμία τῆς ἀναιρέσεως τῶν ποινικῶν ἀποφάσεων εἶναι περιωρισμέναι, παρακωλύουσαι τὴν ἐμπρόθεσμον κατάθεσιν πλήρων τῶν αἰτήσεων ἀναιρέσεως, ἀφοῦ οἱ λόγοι αὐτῶν στηρίζονται, ὡς φυσικόν, ἐπὶ τῶν στοιχείων, ποὺ περιέχει ἡ ἀπόφασις καὶ τὰ πρακτικά. Αὐτά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθοῦν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν. Δ. Τέλος, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν νομοπαρασκευαστικῶν ἐπιτροπῶν, νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προωθηθῇ νομοθετικῶς καὶ δημοσιευθῇ ὁ νέος Κῶδιξ Πολιτικῆς Δικονομίας. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένῃ ἐν ἰσχύϊ ἡ ἀπηρχαιωμένη νομοθεσία, ἡ ὁποία ὑφίσταται σήμερον, μὲ ἀρχὰς καὶ διατάξεις τοῦ πρώτου ἡμίσεος τοῦ 19ου αἰῶνος. Θὰ πρέπει, λοιπὸν νὰ ταχθῇ μία βραχεῖα προθεσμία εἰς τὰ ὁρισθησόμενα μέλη τῆς νομοπαρασκευαστικῆς ἐπιτροπῆς καὶ τῆς ἐπιτροπῆς Ἀναθεωρήσεως, ὥστε νὰ ὁλοκληρώσουν αὗται κατὰ τὸ δυνατὸν ταχύτερον τὴν νέαν Πολιτικὴν Δικονομίαν καὶ νὰ τὴν φέρουν πρὸς ψήφισιν εἰς τὸ Σῶμα. Εἶναι ὅμως ἀπαραίτητον νὰ συνδυασθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς νέας Πολιτικῆς Δικονομίας καὶ μὲ τὸ θέμα τῆς εὐπρεποῦς ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἀνέτου στεγάσεως τῶν Δικαστικῶν Ἀρχῶν τοῦ Κράτους. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ καὶ ἐκ τῶν ἄλλων συναδέλφων ἐτονίσθη, εἶναι ὅτι πρέπει νὰ διαφυλάξωμεν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς Δικαιοσύνης, ὑποβοηθοῦντες διὰ νομοθετικῶν μέτρων καὶ τὴν οἰκονομικὴν καὶ ἠθικὴν ἐξύψωσιν τῶν φορέων τῆς Δικαιοσύνης. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐξύψωσις τῶν φορέων τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν δὲν συνδυασθῇ πᾶσα διάταξις τείνουσα πρὸς τὴν διατήρησιν καὶ ἐξύψωσιν τοῦ κύρους καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας των μὲ τὴν ἀποτελεσματικὴν προσπάθειαν τῆς πλήρους ἐξασφαλίσεως τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντός των. Θεωροῦντες δὲ ὅτι τὰ διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου προβλεπόμενα μέτρα δὲν συντελοῦν εἰς τοὺς σκοποὺς αὐτούς, νομίζομεν, ὅτι τάχιστα πρέπει νὰ ἔλθῃ ἐνώπιόν μας νέον σχέδιον νόμου βάσει τῶν γενομένων παρὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑποδείξεων. Ταῦτα, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ, ὡς λέγει, τὴν ἐξύψωσιν τῆς Δικαιοσύνης, πρᾶγμα δι’ ὅπερ ἡμεῖς ἀμφιβάλλομεν.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§147Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως εἶναι κατεπεῖγον καὶ ἀπορῶ ἀληθῶς διατὶ καθυστερεῖ ἡ συζήτησις. Καὶ δὲν θὰ ἐλάμβανα τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἵνα διευκολύνω τὴν ταχεῖαν ἐπιψήφισιν, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀπήλειφε τὸ ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον παρεῖχε τὴν ἐλπίδα, ὅτι, ἐπὶ τέλους, θὰ ἐφηρμόζετο τὸ ἄρθρον 87 τοῦ Συντάγματος. Διότι εἶναι καιρὸς νὰ ἀναγνωρισθοῦν εἰς τοὺς δικαστάς μας τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα τοὺς παρέχει τὸ ἐν λόγῳ ἄρθρον. Ἐντεῦθεν τὸ ὑποστηριζόμενον ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ λῆψις σειρᾶς μέτρων ὑπὲρ τῶν δικαστῶν, ἀποδεικνύεται ἀναληθές. Ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος, ὅτι μετὰ μίαν 7ετίαν διακυβερνήσεως τῆς χώρας, ἡ κατὰ πομπώδη τρόπον ἐξαγγελία εἰδικῆς μερίμνης προκαλεῖ δυσπιστίαν, ἡ ἀπάλειψις τοῦ ἄρθρου 1 θὰ συμβάλλῃ εἰς πολλὴν δυσπιστίαν. Εὐθὺς ὡς εἰσήλθομεν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ὑπεβάλομεν, μετὰ τοῦ κ. Λυκουρέζου, ἐπερώτησιν διατὶ δὲν ἐφαρμόζεται τὸ ἄρθρον 87, ἥτις ὅμως ἐπερώτησις, ἀτυχῶς, δὲν συνεζητήθη. Ἐπίσης κατέθεσα, ἀρχὰς Ἰανουαρίου 1962, ἐρώτησιν, πῶς ἀνέχεται ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀξιοθρήνητον κατάστασιν τῶν δικαστηρίων. Διότι πράγματι καὶ σήμερον ἡ κατάστασις εἶναι ἀθλία. Φρικῶδες θέαμα οἱ διάδρομοι. Συνεζητήθη ἡ ἐρώτησις αὐτὴ καὶ ἤκουσα κατάπληκτος τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὑποστηρίζῃ, ὅτι ἂν εἶχεν ἀνεγερθῆ τὸ 8ώροφον τῆς ὁδοῦ Σανταρόζα, τὶ θὰ ἐγίνετο ὅταν ἀνοικοδομηθῇ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον. Βεβαίως τὸ ὄνειρον τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου ἤρχισε νὰ λαμβάνῃ σάρκα καὶ ὀστᾶ, καίτοι μέγα φορτίον ἐρρίφθη ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἐπαγγελματιῶν δικηγόρων. Ἀλλὰ ὁσαδήποτε καλλιμάρμαρα κτίρια καὶ ἂν ὑψωθοῦν ἡ δικαιοσύνη δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιτελέσῃ τὴν μεγάλην ἀποστολήν της, συνεχίζουσα τὰς ὡραίας παραδόσεις της, ἐὰν δὲν ἔχωμεν ἱκανὸν ἀριθμὸν δικαστῶν ἐπαρκῶς ἀμειβομένων καὶ ἐπαρκὲς βοηθητικὸν προσωπικόν, ἐπίσης ἱκανοποιητικῶς ἀμειβόμενον. Ἀλλά, πέραν τούτου, πρέπει καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν των νὰ προστατεύσωμεν. Νὰ παύσουν αἱ ἐπεμβάσεις. Καὶ σεβασμὸν εἰς τὰς ἀποφάσεις ἰδίᾳ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Κατήντησε νὰ γίνῃ κανὼν ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἀποφάσεων. Ἐλέχθησαν πολλά. Ἄνθρωποι δὶς καὶ τρὶς ἱκανοποιηθέντες ἀντιμετώπισαν τὴν πικρίαν νὰ βλέπουν τὰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας μετὰ τόσου κόπου ἐπέτυχον νὰ ρίπτωνται εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων. Οἱ προλαλήσαντες ἀνέφερον πολλὰ παραδείγματα. Θὰ μνημονεύσω ἕνα, ἵνα ἀντιληφθῆτε πῶς τὸ κακὸν παράδειγμα τῶν Ὑπουργῶν, τὸ μιμοῦνται καὶ τὰ κατώτερα ὄργανα. Τὸ Συμβούλιον Ὑγείας τοῦ Νομοῦ Λακωνίας, ἀπέρριψεν αἴτησιν τοῦ ἰατροῦ κ. Βόγλη, περὶ διορισμοῦ του εἰς τὸ Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον Νιάτου. Συνεπείᾳ προσφυγῆς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἠκύρωσε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ὑγείας καὶ διέταξε νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ αἴτησις τοῦ ἰατροῦ, στηριζομένη εἰς τὸ ἄρθρον 14 τοῦ νόμου. Ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου ἐγνωμάτευσεν, ὅτι ἡ ἀπόφασις εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ ὁ κ. Ψαρρέας διέταξε τὴν πρόσληψιν τοῦ ἰατροῦ. Παρὰ ταῦτα, τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον, εἰσηγουμένου τοῦ ἁρμοδίου Νομιάτρου, ἤτοι τοῦ ὑφισταμένου τοῦ κ. Ψαρρέα, ἀπέρριψε καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Ὑπουργείου μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι ὁ θεσμὸς ὁ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 14 καθιερωθεὶς δὲν ηὐδοκίμησε. Ἰδοὺ ποῦ ἐφθάσαμεν, τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, νὰ τὰς περιφρονοῦν καὶ τὰ κατώτερα ὄργανα. Εἶναι ἀνάγκη, ὅθεν, νὰ ἐπιβάλλωμεν τὸν σεβασμὸν εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, ἀποφεύγοντες τὰς ἐπεμβάσεις περὶ ὧν πολλὰ θὰ εἶχον νὰ εἴπω, ἀλλὰ καὶ ἀποδίδοντες εἰς τοὺς δικαστὰς τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα τὸ Σύνταγμα τοὺς ἀναγνωρίζει. Ἐπὶ πλέον, ἐφόσον τὸ Κράτος διὰ τοῦ διπλασιασμοῦ τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς ἔχει τεράστια ἔσοδα, ὀφείλει νὰ αὐξήσῃ καὶ τὸν ἀριθμὸν τόσον τῶν Ἀρεοπαγιτῶν ὅσον καὶ τῶν Ἐφετῶν τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν, καὶ ἰδίᾳ τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν. Παρ’ ὅλην τὴν ὑπεράνθρωπον προσπάθειαν τῶν δικαστῶν εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπαρκέσουν καὶ δι’ αὐτὸ ἔχομεν ἀπαράδεκτον καθυστέρησιν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποφάσεων. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ἐκθέσω τὰς ἀντιλήψεις μου, ἀλλὰ ἐπιμένω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μου νὰ ἐνάγεται ἀπ’ εὐθείας ὁ Ὑπουργός, ὅστις δὲν ἐφαρμόζει τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἡ μὴ ἐκτέλεσις τῶν ἀποφάσεων πολλάκις ζημιοῖ, ὄχι μόνον τὸν πολίτην, ἀλλὰ καὶ τὸ Δημόσιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναγκασθῇ νὰ καταβάλλῃ ἀποζημιώσεις. Ἐφόσον δὲ ἡ πλειοψηφία δὲν ἐπιτρέπει τὴν παραπομπὴν εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον, εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ δυνατότης ἐγέρσεως ἀγωγῆς κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ προσωπικῶς ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου διὰ συνοπτικῆς καὶ ἀτελοῦς διαδικασίας, ὁπότε αὐτομάτως καὶ ὁ σεβασμὸς καὶ ἡ εὐλάβεια πρὸς τὰς ἀποφάσεις θὰ ἐπέλθῃ αὐτομάτως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξέλθωμεν τῆς αἰθούσης ταύτης, χωρὶς νὰ λάβωμεν ἓν μέτρον σεβασμοῦ πρὸς τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις. Ἂν δὲν υἱοθετῇ τὴν τροπολογίαν μου, ὁ κ. Ὑπουργός, ἂς εἰσηγηθῇ ἄλλον τρόπον, πάντως δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, συζητοῦντες νομοσχέδιον περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας νὰ μὴ κατοχυρώσωμεν τὰς ἀποφάσεις του.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπρεδῆμας, ἔχει τὸν λόγον.

§149Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου ἐκ τῆς αἰθούσης τῶν συνεδριάσεων, οἱ συνάδελφοι κ.κ. Παπασπύρου καὶ Ζορμπᾶς, ἔθεσαν, καὶ πολὺ ὀρθῶς ἔπραξαν, τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς τῶν ἀδικημάτων τοῦ Τύπου. Ἐπὶ τῇ βάσει δὲ ἑνὸς ἐξ αὐτῶν ἐδιώχθη καὶ κατεδικάσθη ὁ ἱδρυτὴς τῆς «Ἀθηναϊκῆς» κ. Ι. Παπαγεωργίου, ὁ ὁποῖος ἐκτίει ἤδη ποινὴν 9μήνου φυλακίσεως. Ἐπειδή, συμβαίνει, ὡς γνωρίζετε, νὰ εἶμαι ὁ κύριος ὑπεύθυνος τοῦ δημοσιεύματος, τὸ ὁποῖον ἐπροκάλεσε τὴν ἐν σπουδῇ δίωξιν καὶ τὴν καταδίκην τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς «Ἀθηναϊκῆς» ὡς καὶ τοῦ συνδιευθυντοῦ τῆς ἐφημερίδος κ. Κυριακίδη, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη—καὶ τοῦτο θὰ ἦτο ὀρθὸν—νὰ μὴ ἐπροχώρει εἰς τὴν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἡ ὁποία ὡς ἐκ τῆς ἐξελίξεώς της εἶχεν ἀπήχησιν εἰς τὴν Παγκόσμιον Κοινὴν Γνώμην, ἀλλὰ ν’ ἀνέμενε τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας ἐμοῦ, τοῦ συγγραφέως τοῦ δημοσιεύματος εἰς τὸ περίγραμμα τοῦ ὁποίου περιελαμβάνετο ἡ γνωστὴ συνέντευξίς μου μετὰ τῆς μητρὸς τῆς Βασιλίσσης Φρειδερίκης, ἡ ὁποία ἐπεβεβαίωσεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ κείμενον τῆς συνομιλίας μας καὶ ἐπωφελήθη μάλιστα τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ ἐξάρῃ τὴν ἀπόλυτον καλὴν πίστιν καὶ ἀντικειμενικότητα, μὲ τὴν ὁποίαν μετέφερον τὰ μετ’ αὐτῆς διαμειφθέντα εἰς Μπραουσβάϊγκ. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐκταθῶ εἰς κρίσεις ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου, τοῦ καταδικάσαντος τὸν ἱδρυτὴν τῆς «Ἀθηναϊκῆς». Δὲν δύναμαι, ὅμως, νὰ ἀποσιωπήσω τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Ἱδρυτὴς τῆς «Ἀθηναϊκῆς» ὑπῆρξε καὶ εἶναι νομικῶς ἀνεύθυνος διὰ τὴν «Ἀθηναϊκὴν» καὶ ἀπέδειξε τὴν ἀθωότητά του διὰ τῆς προσκομίσεως εἰς τὸ δικαστήριον τῶν συμβολαίων τῆς ἐκπροσωπούσης τὴν Ἐφημερίδα Ἑταιρείας. Ὅμως τὸ δικαστήριον ἐστηρίχθη εἰς τὴν ἀπόφασίν του ἐπὶ τῶν καταθέσεων τριῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἀντιπαρῆλθε τὰς μαρτυρικὰς καταθέσεις 20 καὶ πλέον πρώην Ὑπουργῶν καὶ βουλευτῶν τῆς Ε.Κ., οἱ ὁποῖοι ἐβεβαίωσαν μὲ ὅλην τὴν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης των ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, ὅτι ὁ κ. Παπαγεωργίου εἶναι νομικῶς ἀνεύθυνος ὡς μὴ ἔχων οὐδὲ τὴν παραμικρὰν ἀνάμιξιν εἰς τὰ δημοσιεύματα τῆς «Ἀθηναϊκῆς». Ἄλλως τε μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης οὐδέποτε ἐδιώκετο ὑπὸ τῶν εἰσαγγελικῶν ἀρχῶν διὰ περὶ τοῦ Τύπου παραβάσεις. Καὶ μὲ τὴν εὐκαιρίαν εἶναι εὔλογον νὰ μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης τὰς σκέψεις τοῦ δημοσιογραφικοῦ κόσμου, ὡς καὶ ὡρισμένων νομικῶν κύκλων, οἱ ὁποῖοι συνεδύασαν τὴν προαγωγὴν τοῦ Ἐφέτου κ. Πατσουράκου εἰς Ἀρεοπαγίτην μὲ τὴν ταὐτόχρονον σχεδὸν καταδίκην τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς «Ἀθηναϊκῆς», παραγκωνισθέντος κατὰ τὰς προαγωγὰς ἑτέρου Ἐφέτου, τοῦ κ. Πρωτονοταρίου.

§150Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Μπρεδήμα, δὲν συμβάλλετε εἰς τὴν προσπάθειάν μας. Σᾶς παρακαλοῦμεν καὶ ἡμεῖς.

§151Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν προχωρῶ. Δὲν γνωρίζω ποῖος ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ὅλης ὑποθέσεως, ἀλλ’ ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθεσα ἐν προοιμίῳ τῆς ὁμιλίας μου, ὅτι δηλαδὴ θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ἀναμείνῃ ἡ Δικαιοσύνη τὴν ἔκβασιν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, μέχρις ὅτου ἀρθῇ ἡ βουλευτική μου ἀσυλία, διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ ὑπεύθυνος τοῦ δημοσιεύματος, τὸ ὁποῖον προεκάλεσεν, ὡς ἐκ τῆς ἐξελίξεώς του, τὸν παγκόσμιον θόρυβον.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπρεδήμα, ἡ Δικαιοσύνη ἀκολουθεῖ ἀνεξάρτητον δρόμον καὶ δὲν δύναται νὰ παρεμποδίζεται ἀπὸ ἐντεῦθεν ἢ ἐκεῖθεν. Ὁ κ. Σ. Νάτσινας, ἔχει τὸν λόγον.

§153Σ. ΝΑΤΣΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω, ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ καθυστερήσῃ ἡ κατ’ ἀρχὴν ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀλαβάνος, ἔχει τὸν λόγον.

§155Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Τὰς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἀπόψεις μας ἐξέθεσεν ὁ κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν κ. Βασιλᾶτος. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ ἑνὸς παρεμπίπτοντος καὶ ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου θέματος, τοῦ θέματος τοῦ Ἐφετείου Αἰγαίου. Ὁ ἀγαπητὸς ἐκ Λέσβου συνάδελφος κ. Παππᾶς, εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ἔθεσε τὸ θέμα τοῦ Ἐφετείου Αἰγαίου, ὑποστηρίξας ὅτι θὰ ἔδει ἡ ἕδρα του νὰ εὑρίσκεται ἐν Λέσβῳ, ἀντὶ νὰ εὑρίσκεται ἐν Σύρῳ.

§156Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶπεν αὐτό. Περὶ μεταβατικοῦ ὡμίλησεν.

§157Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ἐκτὸς τοῦ μεταβατικοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὸ Ἐφετεῖον Αἰγαίου, ὡς γνωστόν, ὑπήγοντο τὰ Πρωτοδικεῖα Σύρου, Χίου, Μυτιλήνης καὶ Σάμου. Ἐπειδή, εἶναι δυνατόν, νὰ δημιουργηθοῦν ἐσφαλμέναι ἀντιλήψεις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, θὰ ἤθελα νὰ διευκρινίσω τὸ θέμα ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῶν ἀριθμῶν. Τὸ Ἐφετεῖον Αἰγαίου ἐκδίδει κατ’ ἔτος 100–120 ἀποφάσεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὅλη κίνησις τοῦ Ἐφετείου Αἰγαίου μὲ τὰ 4 Πρωτοδικεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπάγονται εἰς τοῦτο. Εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν ὑποθέσεων τοῦ Ἐφετείου τὸ καλύπτει ἡ Μυτιλήνη. Ἕνα 60% τῶν ὑποθέσεων ἄγονται ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖον τῆς Μυτιλήνης εἰς τὸ Ἐφετεῖον Αἰγαίου. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ δὲν ἀπεικονίζει τὴν πραγματικότητα. Διότι οἱ συνάδελφοί μου ἐν Θέμιδι τῆς Μυτιλήνης, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀγωνίζονται διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ Ἐφετείου, ἀκολουθοῦν μίαν τακτικήν, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ τὴν Μυτιλήνην. Ἐφεσιβάλλουν οἱανδήποτε ἀπόφασιν ἢ τὰς περισσοτέρας ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις, ὅπερ ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι κατὰ τὰ στατιστικὰ δεδομένα τὸ Ἐφετεῖον Αἰγαίου ἀπεδέχθη μόνον τὸ 15% τῶν ἐφέσεων. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σᾶς προσκομίζω, πιστεύω, ὅτι εἶναι ἐπίσημα, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπεκοινώνησα μὲ τὸν κ. Γλύκαν, τὸν Πρόεδρον τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Σύρου. Δὲν τίθεται, λοιπόν, θέμα νὰ ἱδρυθῇ Ἐφετεῖον εἰς Λέσβον, διότι ἡ Λέσβος καὶ ἡ Χίος δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς κινήσεως τῶν ὑποθέσεων ποὺ ἔχουν νὰ διατηρήσουν ἕνα ὁλόκληρον Ἐφετεῖον. Ἡ Σάμος εὑρίσκεται, βεβαίως, εἰς τὸν δρόμον τῶν Κυκλάδων, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι τίθεται ζήτημα ὅπως ἐτέθη κατὰ τὸ παρελθὸν νὰ καταργηθῇ τὸ Ἐφετεῖον Σύρου καὶ νὰ ὑπάγωνται αἱ νῆσοι εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν. Δὲν πιστεύω ὅμως ὅτι οἱ εὐγενεῖς συνάδελφοι ἐκ νήσων οὐδέποτε θὰ ἤθελαν νὰ ὑποστηρίξουν μίαν τοιαύτην ἄποψιν, προκειμένου περὶ τῆς δεινοπαθούσης Σύρου, τοῦ ἄλλοτε πρώτου λιμένος τῆς Ἑλλάδος, τῆς πόλεως, ἡ ὁποία κάποτε ἦτο συνώνυμος μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς Ἑλλάδος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν θεσμὸν τοῦ Μεταβατικοῦ Ἐφετείου, ὁ συνάδελφος κ. Παππᾶς ἀνέφερεν μίαν ὑπόθεσιν τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἐλησμόνησεν ὅμως νὰ ἀναφέρῃ πόσοι ψῆφοι εἶναι ὑπὲρ τῆς ἱδρύσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Μεταβατικῶν Ἐφετείων καὶ πόσοι κατά. Γνωρίζει καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ γνωρίζει καλλίτερον ἐμοῦ, ὅτι μία ψῆφος εἶναι ἐπὶ πλέον ὑπὲρ τῆς ἱδρύσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Μεταβατικῶν Ἐφετείων. Ἐν προκειμένῳ συντάσσομαι μὲ τὴν γνώμην τῆς μειοψηφίας ἢ μᾶλλον τῆς ἰσοψηφίας τοῦ Ἀρείου Πάγου.

§158Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Ἀλαβάνου, συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῆς συστάσεως τοῦ μεταβατικοῦ Ἐφετείου Αἰγαίου. Ἡμεῖς, οἱ Χῖοι, διὰ λόγους συναισθηματικοὺς θέλομεν νὰ παραμείνῃ τὸ Ἐφετεῖον εἰς τὴν Σύρον. Διὰ τὸν ἴδιον λόγον ἀνεμέναμεν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀλαβᾶνον νὰ δεχθῇ νὰ γίνῃ τὸ Μεταβατικὸν Ἐφετεῖον, μόνον διὰ τὰς ποινικὰς ὑποθέσεις, διὰ νὰ μὴ ταλαιπωροῦνται οἱ πολῖται τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου καὶ νὰ στεροῦνται τῆς δευτεροβαθμίου δικαστικῆς κρίσεως. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι, προσφάτως, διὰ μίαν δίκην ἐν τῷ Ἐφετείῳ Σύρου, ἐδαπανήθησαν 20.000 δραχμαί. Ἀντιλαμβάνεσθε τὴν σημασίαν τῆς δαπάνης ταύτης δι’ ἕνα χωρικόν. Αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν δικαιοσύνην. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δείξῃ κατανόησιν καὶ νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν Μεταβατικοῦ Ἐφετείου Αἰγαίου. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§159Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ στοιχεῖα διὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀσκουμένων ἐφέσεων καὶ τῶν ἐπ’ αὐτῶν ἀποφάσεων τοῦ Ἐφετείου Σύρου. Τὰ στοιχεῖα τὰ ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἀναγράφονται εἰς τὸ σχετικὸν λεπτομερὲς ὑπόμνημα, ὅπερ τῷ ὑπεβλήθη ὑπὸ τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων Λέσβου καὶ Χίου. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀσκουμένων ἐφέσεων θὰ ἦτο πολὺ μεγαλύτερος, ἐὰν οἱ κατηγορούμενοι δὲν ἀντιμετώπιζαν τὰς ἀνυπερβλήτους δυσκολίας μεταβάσεως αὐτῶν καὶ τῶν μαρτύρων εἰς τὴν Σύρον καὶ ἂν οἱ δικασταὶ πρὸ τῆς ἀνάγκης αὐτῆς δὲν ἀπέφευγον νὰ ἐπιβάλλουν ἐφεσίμους ποινάς. Ἡ πλειοψηφία τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ μιᾶς ψήφου, ἀφορᾷ γενικῶς τὴν ἵδρυσιν Μεταβατικῶν Ἐφετείων. Εἰδικῶς διὰ τὰς νήσους τοῦ Αἰγαίου, ἡ πλειοψηφία εἶναι μεγαλυτέρα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δείξῃ κατανόησιν, ὡς πρὸς τὴν σύστασιν Μεταβατικοῦ Ἐφετείου εἰς τὰς ἀνωτέρω νήσους μας καὶ πρὸ παντὸς νὰ προβῇ εἰς κατηγορηματικὴν δήλωσιν, περὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ὀξυτάτου τούτου προβλήματος, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ βαθύτατα 250.000 Ἑλλήνων. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θέλω ἐπανέλθει ἐπὶ τοῦ θέματος, ἵνα δώσω συμπληρωματικὰ στοιχεῖα.

§160Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Χίου συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς δὲν λησμονεῖ ὅτι πράγματι ἡ Σῦρος ἱδρύθη ἀπὸ τὸν Ράλλην τὸν Χῖον καὶ ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Σύρου, κατὰ μεγίστην πλειοψηφίαν, εἶναι Χῖοι καὶ τὸν εὐχαριστῶ διὰ τὰ αἰσθήματά του αὐτὰ καὶ δὴ περὶ τῆς διατηρήσεως τοῦ Ἐφετείου Σύρου. Ὅπως ἐπίσης γνωρίζω τὰ αἰσθήματα τοῦ κ. Παππᾶ μὲ τὸν ὁποῖον συνηντήθημεν εἰς τὰς αἰθούσας τῶν δικαστηρίων καὶ γνωρίζω ὅτι ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τοῦ Ἐφετείου Σύρου. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι κατὰ νομικὴν συνείδησιν δὲν ἠμπορῶ νὰ συμφωνήσω εἰς τὸ θέμα τοῦ θεσμοῦ τῶν μεταβατικῶν ἐφετείων. Τὸ θέμα τῆς δημιουργίας τῶν μεταβατικῶν Ἐφετείων εἶναι θέμα γενικώτερον καὶ δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ εἰδικῶς ἡ περιφορὰ τῶν δικαστηρίων, δίκην περιφερομένου θιάσου. Ἀντίκειμαι ἐκ πεποιθήσεως εἰς τὴν δημιουργίαν αὐτοῦ καθ’ ἑαυτοῦ τοῦ θεσμοῦ.

§161Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυσάρεστον, ὅτι ὡρισμένοι, εὐάριθμοι τῶν ὁμιλησάντων, ἐξέτρεψαν τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς ἄλλα θέματα, παντελῶς ἄσχετα πρὸς τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνωρίσω τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν κατέβαλεν ὁ κατέχων τὴν Προεδρικὴν ἕδραν τὴν ὥραν ἐκείνην, πλὴν ὅμως ἡ ὅλη προσπάθειά του κατέστη ἀδύναμος διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὰ ὅρια, τὰ ἐπιβαλλόμενα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ ἐπειδὴ ἐλέχθησαν ὡρισμένα πράγματα περὶ τῆς δικαιοσύνης, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ ἀντικρούσω, ὑπενθυμίζων καὶ πάλιν, ὅτι πρέπει πάντες μετὰ θρησκευτικῆς εὐλαβείας νὰ τηροῦμεν τὸν Κανονισμόν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀφοροῦν βεβαίως αὐτά, ὅσα ὑπεστήριξεν ὁ κ. Βασιλᾶτος καὶ ἄλλος συνάδελφος περὶ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἢ περὶ ἄλλων θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον. Νομίζω, ὅτι ἡ εἰσήγησις τῶν ἀξιοτίμων κυρίων εἰσηγητῶν, ἔδωσεν ὅλα τὰ στοιχεῖα εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους διὰ νὰ ἐκτιμήσουν τὴν οὐσίαν καὶ τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς νὰ τοὺς εὐχαριστήσω διὰ τὴν ἐμπεριστατωμένην εἰσήγησίν των. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ προσθέσω εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παπασπύρου, ὅτι δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ προστεθῇ διάταξις, ἡ ὁποία θὰ ὁρίζῃ, ὅτι οἱ Πρόεδροι Ἐφετῶν δὲν κρίνονται διὰ τὴν θέσιν τοῦ ἀρεοπαγίτου, παρὰ μόνον τῇ αἰτήσει των. Ἐξομοιώσεις ἄλλαι πρὸς τοὺς ἀρεοπαγίτας δὲν χρειάζονται, διότι προβλέπονται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 222 τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν δικαστηρίων ὅπως τοῦτο ἔχει συμπληρωθῆ δι’ ἄλλων διατάξεων μεταγενεστέρων. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα διὰ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνεκίνησεν ὁ βουλευτὴς ἐκ Θεσσαλονίκης κ. Τσιαπάρας, διότι νόμος ἰσχύων ἔχει καθορίσει, ὅτι οἱ δικασταί, οἱ ὁποῖοι θὰ μετάσχουν εἰς τὰ συμβούλια καὶ τὰς ἐπιτροπάς, ὁρίζονται ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον ἢ ἀπὸ ἄλλους δικαστικοὺς λειτουργούς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται ἡ ὑπόνοια ὅτι οἱ δικαστικοὶ λειτουργοὶ θὰ συνωθοῦνται περὶ τὰ Ὑπουργικὰ γραφεῖα, διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν συμμετοχὴν εἰς οἱανδήποτε συμβούλιον ἢ ἐπιτροπήν, προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσουν διὰ τῆς συμμετοχῆς ἀμοιβάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν —καὶ ὀφείλω αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ καθορίσω τὴν θέσιν μου— δὲν εἶναι δυνατὸν κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀντιμετωπισθοῦν, διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν Δικαιοσύνην. Φυσικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν συμπλήρωσιν καὶ τροποποίησιν τῆς Ποινικῆς Δικονομίας καὶ τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Ὑπαινίσσομαι καὶ τὴν πρότασιν περὶ τροποποιήσεως τῆς διατάξεως περὶ ἐξυβρίσεως τῆς ἀρχῆς καὶ τὴν πρότασιν περὶ τροποποιήσεως ἢ συμπληρώσεως τῆς διατάξεως τοῦ Ποινικοῦ Νόμου περὶ προσβολῆς τῆς τιμῆς τοῦ Βασιλέως, τῆς Βασιλίσσης, τοῦ Διαδόχου καὶ τοῦ ἀσκοῦντος βασιλικὴν ἐξουσίαν. Αἱ διατάξεις ἐκεῖναι περιελήφθησαν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς εἰς τὸν Νέον Ποινικὸν Κώδικα καὶ ἰσχύουν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952. Δὲν ἐτροποποιήθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 168 καὶ ἐφαρμόζεται ἀπὸ τὰ δικαστήρια, ὡς ἀρχικῶς εἰσήχθη. Εἶναι δυσάρεστον ὅτι δημοσιογράφος καὶ δὴ αὐτοδημιούργητος, πρέπει νὰ τὸ ἀναγνωρίσωμεν τοῦτο πρὸς τιμήν του, εὑρίσκεται τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἰς τὰς φυλακάς, φιλοξενηθεὶς ἀρχικῶς εἰς τὸ νοσοκομεῖον τῶν κρατουμένων «Ἅγιος Παῦλος», ἔπειτα δέ, εἰς τὰς ἀνοικτὰς φυλακὰς τοῦ Ὠρωποῦ.

§162Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§163Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐγὼ δὲν διέκοψα οὐδένα.

§164Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἐζητήσαμεν τροποποίησιν, ἐζητήσαμεν παραγραφὴν τοῦ ἀδικήματος.

§165Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εὐθέως θὰ ἀπαντήσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῇ παραγραφὴν τῶν ἀδικημάτων εἰς μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς πᾶσαν μορφὴν τὸ ἔγκλημα εὑρίσκεται εἰς ἔξαρσίν τινα καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν ὁ τόνος τοῦ σεβασμοῦ καὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου καὶ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Δικαστηρίου. Δὲν θὰ παραλείψω, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς νὰ προσθέσω τὴν φωνήν μου εἰς ὅσα ἐλέχθησαν περὶ τῆς ἀνεξαρτησίας τῶν δικαστῶν μας καὶ περὶ τῆς ἐκτιμήσεως καὶ τῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ ἐπιτελουμένου ὑπ’ αὐτῶν ἔργου. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι οἱ δικασταί μας ἐκπληροῦν τὴν ἀποστολήν των μετὰ αὐτοθυσίας καὶ ἀφοσιώσεως εἰς τὸ καθῆκον των, ὅτι ἔχουν ἐπωμισθῆ βαρύτατον ἔργον καὶ ὅτι ἐργάζονται ὑπὸ συνθήκας δυσχερεῖς. Καὶ τοῦτο εἶναι κοινῶς γνωστόν. Καὶ αἰσθάνομαι ἱκανοποίησιν προβαίνων ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς εἰς τὴν ὀφειλομένην ἀναγνώρισιν. Γνωσταὶ εἶναι, ἐπίσης, αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας παρέχουν τὰς ὑπηρεσίας των τὰ βοηθητικὰ ὄργανα τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως εἶναι οἱ γραμματεῖς καὶ τὸ ἐπιτελούμενον παρ’ αὐτῶν βαρὺ καὶ ἐπίμαχον ἔργον. Εἰς ἄλλην ἐποχὴν ἐξησφάλισα αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀρεοπαγιτῶν κατὰ 3. Παρέχεται σήμερον αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν γραμματέων τῶν δικαστηρίων κατὰ 60 περίπου. Ἐφέτος κατ’ ἐξαίρεσιν ἐξησφαλίσθη ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πιστώσεως διὰ τὴν πλήρωσιν ὅλων τῶν προβλεπομένων, τῶν ὀργανικῶν θέσεων καὶ τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν καὶ τῆς γραμματείας τῶν δικαστηρίων. Ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίσω τὰς προσπαθείας τὰς ὁποίας κατέβαλον διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν δικαστηρίων ὅλοι οἱ προκάτοχοί μου. Εἶναι ὅμως γεγονὸς ὅτι δὲν εἶχεν ἐξασφαλισθῆ ἡ διάθεσις πιστώσεων διὰ τὴν συμπλήρωσιν ὅλων τῶν θέσεων. Πρέπει ἐπίσης νὰ ὑπομνήσω ὅτι δύο γεγονότα, ἡ ἐθελουσία ἔξοδος τῶν δικαστῶν καὶ ἡ μετάταξις μεγάλου ἀριθμοῦ δικαστῶν ἐκ τῶν Τακτικῶν Δικαστηρίων εἰς τὰ Φορολογικὰ Δικαστήρια, ἀπεστέρησαν τὴν Τακτικὴν Δικαιοσύνην μεγάλου ἀριθμοῦ δικαστῶν καὶ ἐδημιουργήθησαν πολλὰ κενά, εἰς τὰ ὁποῖα προσετέθησαν καὶ αἱ θέσεις αἱ κενωθεῖσαι ἀπὸ τὴν φυσιολογικὴν ἔξοδον τῶν τακτικῶν δικαστῶν. Κατεβλήθη πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ συμπληρωθοῦν τὰ κενὰ καὶ εὑρίσκομαι σήμερον εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἀνακοινώσω, ὅτι χάρις εἰς τὰ ληφθέντα μέτρα, ἐξησφαλίσθη διὰ τῶν ἐνεργηθέντων διαγωνισμῶν ἡ συμπλήρωσις, ἂν ὄχι ὅλων, πάντως τοῦ μεγίστου μέρους τῶν θέσεων ἐκείνων. Ὑπολογίζεται δέ, ὅτι μὲ τὸν δεύτερον διαγωνισμὸν τοῦ τρέχοντος ἔτους, ὁ ὁποῖος θὰ διενεργηθῇ περὶ τὸν Ὀκτώβριον, θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ συμπλήρωσις ὅλων τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῆς Τακτικῆς Δικαιοσύνης. Θὰ ἤθελα ἐπὶ πλέον νὰ προσθέσω, ὅτι προκειμένου περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν Δικαστῶν καὶ τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων, ἡ πρωτοβουλία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναγνωρισθῇ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος προερχόμενος ἀπὸ τοὺς δικηγόρους, γνωρίζει τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζονται καὶ τὸν ὄγκον τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιτελέσουν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρασυρθῶ καὶ ἐγὼ ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν, ἔξω τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν σεβασμοῦ πρὸς τὴν Δικαιοσύνην, τὴν ἀνεξάρτητον καὶ τὴν συνταγματικῶς κατωχυρωμένην, ἡ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐπίκρισις τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ τὰς ἐγκυκλίους, τὰς ὁποίας ἀπευθύνει κατὰ νόμον πρὸς ὅλους τοὺς Εἰσαγγελεῖς τοῦ Κράτους μὲ τὴν παραγγελίαν νὰ τὰς ἀνακοινώσουν καὶ πρὸς τοὺς δικαστάς. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ ὅσα περαιτέρω ἐλέχθησαν περὶ τῶν Εἰσαγγελέων Ἐφετῶν καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου. Δὲν χρειάζεται ἄλλως τε συνηγορίαν τὸ κοινῶς ἀνεγνωρισμένον ἦθος τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ ἡ εὐθυκρισία του. Δὲν νομίζω, ὅτι συντελεῖ περαιτέρω εἰς τὴν ἐξύψωσιν τοῦ γοήτρου τῆς Δικαιοσύνης ἡ ἐπίκρισις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν προαγωγὴν τοῦ Ἐφέτου, ὁ ὁποῖος προήδρευσε τοῦ Δικαστηρίου, τὸ ὁποῖον ἐξέδωσεν ὡρισμένην ἀπόφασιν. Δὲν νομίζω, ὅτι ἀποδεικνύει σεβασμὸν πρὸς τὴν Δικαιοσύνην οἱαδήποτε ὑποκριτικὴ δήλωσις, ὅταν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἀποφάσεις δὲν εἶναι εὐχάριστοι, δὲν παρελείφθη ἡ ἐκδήλωσις δυσφορίας καὶ δημοσίας ἐπικρίσεως. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν καὶ εἰς οὐδεμίαν εὐκαιρίαν, ἐπέκριναν ὁπωσδήποτε τὸ ἔργον τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ οὐ μόνον δὲν ἐπέκρινε τὰς ἀποφάσεις, ἀλλ’ ἀντιστρόφως, ἀπεδέχθη πάντοτε ἀδιαμφισβητήτως πᾶσαν ἀπόφασιν τῶν Δικαστηρίων τῆς Ἑλλάδος, οἱονδήποτε καὶ ἂν εἶναι τὸ περιεχόμενον αὐτῆς. Καὶ νομίζω, ὅτι οὕτω, κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον, ἐκδηλοῦται ὁ σεβασμὸς πρὸς τὴν Δικαιοσύνην, τὴν ἀνεξάρτητον. Εἶπον ὅτι παρεσύρθην ἐξ ἀνάγκης, κ. συνάδελφοι. Περὶ τὸν Φεβρουάριον ἢ Μάρτιον τοῦ π.ἔ. ἐξεδηλώθη ἡ διάθεσις ὡρισμένων προσώπων τῆς Ἑνώσεως τῶν Ἑλλήνων Δικαστῶν καὶ Εἰσαγγελέων ἀναμίξεως εἰς τὸ ἔργον τῆς Διοικήσεως τῆς Δικαιοσύνης. Εἶναι θλιβερόν, διότι ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐλέχθησαν πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναξέσουν μίαν πληγὴν τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ εἶχε κλεισθῆ. Ἐπεχειρήθη τότε ἡ παρέμβασις εἰς τὸ ἔργον τῆς Διοικήσεως τῆς Δικαιοσύνης, τοῦ Ὑπουργείου. Καὶ τὸ Ὑπουργεῖον ἀνεφέρθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα καὶ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου συνεκάλεσε τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου καὶ ἡ ὁλομέλεια ἔλαβεν ὡρισμένας ἀποφάσεις. Ὑπάρχει ὑψηλοτέρα ἐκδήλωσις σεβασμοῦ πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς ἀνεξαρτήτου Δικαιοσύνης ἀπὸ τὴν ἀναφορὰν πρὸς τοὺς φυσικοὺς προϊσταμένους τῆς Δικαιοσύνης; Καὶ ἐπηκολούθησαν ὅσα ἐπηκολούθησαν, μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου. Διότι δὲν πρέπει νὰ ἀναξέωνται τοιαῦται πληγαί......

§166Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ποῖος τὸ ἔθιξε τὸ θέμα;

§167Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ κ. βουλευτὴς Μυτιλήνης.

§168Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πάντως δὲν μὲ ἀφορᾷ.

§169Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὄχι. Ποῖος εἶπεν ὅτι σᾶς ἀφορᾷ; Σεῖς, ὁ ὁποῖος ἔχετε διατελέσει καὶ τιμήσει τὴν θέσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος τιμᾶτε καθημερινῶς τὸ λειτούργημα τὸ δικηγορικόν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποπέσητε εἰς τοιαύτην παράβασιν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ὑψηλοτέρα ἐκδήλωσις καὶ σεβασμοῦ πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς ἀνεξαρτήτου Δικαιοσύνης ἀπὸ ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐσημειώθη τότε. Καὶ μετὰ τὰ ἐπακολουθήσαντα, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ὁ Εἰσαγγελεύς, ὁ ἀποχωρήσας κ. Δ. Κιουσόπουλος, διὰ κοινοῦ ἐγγράφου, ζητοῦν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης τὴν ἄσκησιν πειθαρχικῆς διώξεως ἐναντίον ἀνωτάτου δικαστικοῦ. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δύναται, κατὰ τὸν ὀργανισμὸν τῶν Δικαστηρίων καὶ κατὰ τὸν νόμον, νὰ ἐπιβάλῃ ὁ ἴδιος πειθαρχικὴν ποινήν. Δὲν ἀσκεῖ, ὅμως, τὴν δικαιοδοσίαν του, ἀλλ’ ἀπευθύνεται πρὸς τὸ Ἀνώτατον Πειθαρχικὸν Συμβούλιον, τὸ προβλεπόμενον ἀπὸ συνταγματικὴν διάταξιν καὶ ζητεῖ ἀπὸ αὐτὸ νὰ κρίνῃ ἐὰν ὑπῆρξε πειθαρχικὴ παράβασις ἢ ὄχι. Ἐρωτῶ καὶ πάλιν: Ἀποτελεῖ αὐτὸ ἀπόδειξιν ἐλλείψεως σεβασμοῦ πρὸς τὴν Δικαιοσύνην ἢ τοὐναντίον ὑψηλὴν ἐκδήλωσιν σεβασμοῦ πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς Δικαιοσύνης; Καί, ἐπὶ τέλους ἐὰν λόγος, ἦτο δυνατὸν νὰ γίνεται συζήτησις περὶ τῆς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος, συμφώνως πρὸς τὸ κοινὸν ἔγγραφον δύο λειτουργῶν τοῦ ὕψους Καυκᾶ καὶ Κιουσοπούλου, οἱ ὁποῖοι ἐλάμπρυναν τὴν θέσιν τοῦ Προέδρου καὶ τὴν θέσιν τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου, ἤσκησε πειθαρχικὴν δίωξιν, ἐὰν ἐπετρέπετο ἀμφισβήτησις τῆς νομιμότητος τῆς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, συμφωνήσαντος πρὸς τὴν ἄποψιν τῶν δύο κορυφαίων τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι ποτὲ δυνατόν, ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα ἐπὶ τέλους εἰλικρινεῖς, ἀνεξαρτήτως τῆς πολιτικῆς μας θέσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται λόγος πλέον μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου; Καὶ δὲν προήδρευσεν αὐτοῦ ὁ ὁμιλῶν, καίτοι εἶχε δικαίωμα, ἀποσυρθεὶς οἰκειοθελῶς, ἂν καὶ δὲν ὑπῆρχε νόμιμος λόγος ἐξαιρέσεώς του, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν ὅτι προκειμένου περὶ πειθαρχικῆς κρίσεως ἑνὸς ἀνωτάτου δικαστικοῦ λειτουργοῦ, ἔπρεπε νὰ δοθοῦν ὅλαι αἱ ἐγγυήσεις, ὥστε νὰ μὴ παρασχεθῇ οἱαδήποτε δικαιολογία ἀμφισβητήσεως τοῦ κύρους μιᾶς τοιαύτης ἀποφάσεως. Καὶ ὅτι δὲν ἐπιτρέπει ὁ νόμος ἐξαίρεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ἐκρίθη ἀκολούθως ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τῆς ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Καὶ θὰ ἐπαναλάβω, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται πλέον συζήτησις καὶ κριτικὴ τῆς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅταν ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου ἐνέκρινε τὴν ἐνέργειαν τοῦ Ὑπουργοῦ, διεπίστωσε τὴν ὕπαρξιν πειθαρχικοῦ παραπτώματος καὶ ἐπέβαλε ποινήν; Καὶ πέραν αὐτοῦ, εἶναι δυνατὸν καλόπιστος συζητητὴς νὰ ὁμιλῇ πλέον περὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης καὶ νὰ ἀναξέῃ τὴν πληγήν, ἡ ὁποία δὲν χωρίζει τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ ἀκυρωτικοῦ, ἀλλὰ ἠπείλησε τὴν συνοχὴν μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ ἀκυρωτικοῦ. Καὶ αὐτὸν τὸν κίνδυνον ἀπειλεῖ ἡ σημερινὴ ἀνακίνησις τοῦ θέματος. Καὶ θὰ εἴπω καὶ πάλιν, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται λόγος περὶ τῆς ὑποθέσεως ἐκείνης, ὅταν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, εἰς τὸ ὁποῖον προσέφυγε ὁ πειθαρχικῶς διωχθεὶς καὶ τιμωρηθεὶς ἔγκριτος κατὰ τὰ ἄλλα ἀρεοπαγίτης, ἀπέρριψεν οὐσία τὴν ἀσκηθεῖσαν αἴτησιν ἀκυρώσεως καὶ ἐπεκύρωσε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου; Καὶ ὑπενθυμίζω, ὅτι τοῦτο εἶχεν ἀποδεχθῆ τὴν αἴτησιν τῆς πειθαρχικῆς διώξεως τὴν ἀσκηθεῖσαν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης; Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν συνηθίσει εἰς τὸν τόπον μας νὰ ὁμιλῶμεν περὶ παντὸς πράγματος, νομίζω ὅμως ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένα θέματα, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παραγνωρίζεται ἡ ἀλήθεια καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, νὰ γίνεται λόγος περὶ τῆς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἐπὶ τέλους τὸ συμφέρον τῆς Δικαιοσύνης ἐπιβάλλει τὴν γαλήνην εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου. Λυποῦμαι, διότι ἡ ἐκτροπὴ τῆς συζητήσεως, παρὰ τὴν προσπάθειαν τοῦ Προεδρείου, κατέστησεν ἀναγκαίαν τὴν συζήτησιν καὶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἠπείλησε τὴν γαλήνην καὶ τὴν ὁμόνοιαν τοῦ Ἀνωτάτου Τακτικοῦ Δικαστηρίου. Κύριοι συνάδελφοι, δικαιοῦμαι νὰ πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχει ἐπιτελέσει σημαντικώτατον ἔργον εἰς τὸν τομέα τῆς Δικαιοσύνης. Δὲν πρόκειται βεβαίως νὰ ἀναφερθῶ εἰς ὅσα ἔγιναν διὰ τὴν σύνταξιν καὶ τὴν προπαρασκευὴν τῶν διαφόρων κωδίκων, οὔτε διὰ τὴν ψήφισιν, τὴν δημοσίευσιν καὶ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Κώδικος τοῦ Ἰδιωτικοῦ Ναυτικοῦ Δικαίου, διὰ τὴν προώθησιν τοῦ σχεδίου τῆς νέας πολιτικῆς δικονομίας, διὰ τὴν σύνταξιν τῶν ἄλλων κωδίκων, τῶν ἀναφερομένων εἰς τὰ βοηθητικὰ πρόσωπα τῆς Δικαιοσύνης, τέλος δὲ εἰς τὴν προώθησιν τοῦ θέματος τῆς συντάξεως τοῦ ὑπολοίπου μέρους τοῦ Ἐμπορικοῦ Κώδικος. Εἶναι γνωστὸν ὅτι, μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ τμήματος περὶ ἐμπορικοῦ μητρώου, ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ θὰ συμπληρώσῃ ταχέως τὸ τμῆμα περὶ πτωχεύσεως. Συνέβαλον εἰς τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἀντιμετώπισαν ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέροντα θέματα, τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον, ὡς τὸ περὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, εἰσηγήσει τοῦ ἀξιοτίμου προκατόχου μου, κ. Καλλία, ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσηγήθη ὁ ὁμιλῶν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ περὶ τοῦ ὁποίου ἔκαμε λόγον ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Λεβαδείας, περὶ τῆς διαδικασίας τῆς ἀναιρετικῆς ἐνώπιον τοῦ Ἀρείου Πάγου. Τὰ ληφθέντα μέτρα διὰ τὴν ὑπηρεσιακὴν κατάστασιν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ τοῦ σωφρονιστικοῦ προσωπικοῦ ἀποδεικνύουν τὴν κυβερνητικὴν μέριμναν διὰ τὰ ζητήματα τῆς Δικαιοσύνης. Πέραν αὐτοῦ νομίζω ὅτι ἡ σημερινὴ εἰκὼν πολλῶν δικαστηρίων εἰς τὰς ἐπαρχίας, εἶναι ἀψευδὴς μάρτυς τῆς μεταβολῆς, ἥτις ἔχει ἐπέλθει κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς τὸν τομέα τῆς Δικαιοσύνης. Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ συστάσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου τῆς Πρωτευούσης, νὰ ὑπενθυμίσω εἰς πόσας πόλεις ἔγιναν νέα Δικαστικὰ Μέγαρα, καὶ εἰς ποίας κωμοπόλεις ἀνηγέρθησαν εἰρηνοδικειακὰ καταστήματα, τιμῶντα πραγματικῶς τὸν τόπον μας.

§170Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὴν Εὔβοιαν.

§171Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικ). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Χίου δὲν λησμονεῖ ὅτι καὶ ἡ Εὔβοια ἀποτελεῖ τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου. Καὶ ἐπὶ πλέον τὰ ὑπενθυμίζω ὅτι εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, εἰς τὴν παραμεθόριον περιοχὴν ἔχουν ἀνοικοδομηθῆ εἰρηνοδικειακὰ καταστήματα, ὅπως καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Εἰς τὰς σεισμοπλήκτους νήσους τῶν Ἰονίων δύο ἢ τρία, εἰς τὴν Ἰθάκην καὶ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν.

§172Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἰς τὴν Κεφαλληνίαν ἐστεγάζετο εἰς τὸ Τὸλ τὸ Δικαστήριον μέχρι πέρυσι.

§173Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, πρῶτον δὲν σᾶς διέκοψα καὶ δεύτερον, τὸ ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν τὸ Δικαστήριον ἐστεγάζετο εἰς τὰ τὸλ δὲν ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔκτισε δικαστικὸν μέγαρον. Ἀντιθέτως μάλιστα, τὸ ὅτι σήμερον δὲν στεγάζονται τὰ Δικαστήρια εἰς τὰ τόλ, ἀποδεικνύει τὴν κυβερνητικὴν μέριμναν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι θὰ προσφέρωμεν ὅλοι θετικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον ἐὰν παύσωμεν νὰ εἴμεθα ἀπόλυτοι, ἐὰν ἀποφασίσωμεν νὰ ἀναγνωρίζωμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα γίνονται καὶ νὰ ἀναζητῶμεν τὰ καλλίτερα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ὁπωσδήποτε νὰ προχωρήσῃ ὁ τόπος, ἐὰν δὲν ἔχωμεν ὡς βάσιν καὶ προϋπόθεσιν τῆς συζητήσεώς μας τὴν εἰλικρίνειαν. Ἡ αὔξησις τῆς ἀξίας τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὰς ἀποδοχὰς τῶν δικαστῶν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συνδεθῇ μὲ τὴν αὔξησιν τῶν δικαιωμάτων τῶν μαρτύρων τῶν καλουμένων εἰς τὰς ποινικὰς δίκας, ἀλλὰ δὲν ἔχει πάντως σχέσιν μὲ τὰς ἀποδοχὰς τῶν δικαστῶν ἢ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας. Ἐλέχθη ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ ἔργου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀποδεικνύει κακοδιοίκησιν. Ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἀλλὰ καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, παρέχουν πλήρη τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ηὐξήθη ἡ ἐργασία τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Καὶ εἶναι αὐτοὶ πρῶτον, ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ κώδικος περὶ καταστάσεως τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἡ ὑπαγωγὴ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὅλων τῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων. Δεύτερον, ἡ καθημερινὴ ἐπέκτασις τοῦ κύκλου ἐπεμβάσεως τοῦ Κράτους εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς κοινωνικῆς δράσεως, ἡ ὁποία δημιουργεῖ καθημερινὰς σχέσεις, αἱ ὁποῖαι μοιραίως ὁδηγοῦν εἰς ἀμφισβητήσεις, τὴν λύσιν τῶν ὁποίων καλεῖται νὰ δώσῃ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ὁ νόμος τοῦ ἔτους 1958 καθιέρωσε τὴν ἀναίρεσιν τῶν ἀποφάσεων ὅλων τῶν Διοικητικῶν Δικαστηρίων καὶ ἐντεῦθεν ηὐξήθη ἐπίσης ὁ ὄγκος τοῦ ἔργου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι εὐχερὴς ἡ ἐπίκρισις, ἀλλὰ οἱ ἀριθμοὶ δὲν προσφέρονται. Ὡμίλησαν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀκυρωτικῶν ἀποφάσεων, δὲν ἐφρόντισαν ὅμως νὰ διαχωρίσουν πόσαι ἐκ τῶν ἀποφάσεων ἀφοροῦν πράξεις τῆς Κεντρικῆς Διοικήσεως ἢ καὶ τῆς περιφερειακῆς Κρατικῆς Διοικήσεως καὶ πόσαι πράξεις τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἢ ἄλλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Πόσαι εἶναι αἱ πράξεις αὐτοτελῶν καὶ ἀνεξαρτήτων ὀργανισμῶν; Πόσαι εἶναι αἱ προσβληθεῖσαι εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας πράξεις ὑπηρεσιακῶν συμβουλίων, τὰ ὁποῖα κρίνουν ἐπὶ τῆς καταστάσεως τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων ἢ καὶ τῶν στρατιωτικῶν, χωρὶς ἀνάμιξιν τῆς κυβερνητικῆς ἐξουσίας; Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ Συμβούλια συντίθενται κατὰ πλειοψηφίαν ἐκ διοικητικῶν ὑπαλλήλων μὲ συμμετοχὴν δικαστῶν καὶ Νομικῶν Συμβούλων τοῦ Κράτους καὶ ἐκδίδουν ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι κατὰ κανόνα, προσβάλλονται ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας ἔγγραφον τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἀπὸ τὸ ἔτος 1962 ἐξεδόθησαν 2425 ἀποφάσεις. Ἐκ τούτων αἱ 1335 ἦσαν ἀκυρωτικαί, εἰς 875 ἀπέρριψαν τὰς αἰτήσεις καὶ εἰς 742 ἐδηλώθη παραίτησις ἀπὸ τῆς ὑποβληθείσης αἰτήσεως. Ἡ παραίτησις εἶναι γνωστόν, ὅτι γίνεται ὅταν, μετὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ ἐντεταλμένου εἰσηγητοῦ, διαπιστώνει ὁ προσφεύγων, ὅτι δὲν ἔχει ἐλπίδας εὐδοκιμήσεως ἡ ἀσκηθεῖσα αἴτησις. Ἑπομένως καὶ αἱ παραιτήσεις πρέπει νὰ συνυπολογισθοῦν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπορριπτικῶν ἀποφάσεων καὶ συνεπῶς 875 ἀπορριπτικαὶ ἀποφάσεις καὶ 742 μᾶς δίδουν διὰ τὸ ἔτος 1962 τὸν ἀριθμὸν τῶν 1517 ἀπορριπτικῶν ἀποφάσεων ἔναντι 1335 ἀκυρωτικῶν. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοί. Καὶ πέραν τῶν ἀριθμῶν τῶν παρεχομένων διὰ τοῦ ἐγγράφου τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, πρέπει νὰ ὑπομνησθῇ εἰς τοὺς ὑποστηρίζοντας ὅσα ἠκούσθησαν προηγουμένως ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι αἱ διοικητικαὶ ἀρχαί, ἡ Κυβέρνησις, αἱ κεντρικαὶ ἀρχαὶ καὶ αἱ περιφερειακαὶ ἐκδίδουν κατ’ ἔτος ἑκατοντάδας χιλιάδων διοικητικῶν ἀποφάσεων. Καὶ ἐκ τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων τῶν πράξεων καὶ ἀποφάσεων τούτων ἤχθησαν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας μόνον 2425. Καὶ ἐκ τῶν 2425 αἱ περισσότεραι ἦσαν ἀπορριπτικαί. Τὶ ἀποδεικνύει τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, δεδομένης τῆς ἐμμονῆς τοῦ Ἕλληνος εἰς τὴν ἰδέαν τῆς Δικαιοσύνης, γνωστοῦ ὄντος, πόσον ὁ Ἕλλην ἔχεται τῆς ἰδέας καὶ τῆς ἐννοίας τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὅτι δὲν παραλείπει ἔνδικον μέσον, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοῦ προσφέρῃ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ δικαίου του; Τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς ἓν ἔτος ἠσκήθησαν μόνον 2425 αἰτήσεις ἀκυρώσεως, καθ’ ὃν χρόνον ἑκατοντάδες χιλιάδων, ἂν μὴ ἑκατομμύρια διοικητικῶν πράξεων καὶ ἀποφάσεων ὅλων τῶν διοικητικῶν ἀρχῶν ἐξεδόθησαν, ἀποδεικνύει ἀκριβῶς τὴν ὑποταγὴν τῆς διοικήσεως εἰς τὸν νόμον καὶ ὅτι ὁ ὁδηγὸς καὶ κανὼν τῆς ἐνεργείας αὐτῆς εἶναι σήμερον ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῶν ἄλλων παρατηρήσεων καὶ περὶ τῶν λόγων τῆς διαγραφῆς τῶν δύο ἄρθρων τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου, θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ γίνῃ λόγος εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§174Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ εἴπω δύο λέξεις. Νομίζω, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς δὲν ἐξῆλθον τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἠδυνάμην νὰ ἐπεκταθῶ πολὺ περισσότερον καὶ νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐλέχθη καὶ περὶ τοῦ ἄρθρου καὶ περὶ περιυβρίσεως τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς δικαιοσύνης, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω δύο λέξεις. Διότι τὸ θέμα ἀφορᾷ τὴν ἐλευθεροτυπίαν. Ἡ Α.Μ. ὁ Βασιλεὺς ἀπαντῶν εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς πενθερᾶς του εἶπεν, ὅτι θὰ δώσῃ ἐντολὴν εἰς τὸν Ὑπουργόν του νὰ μελετήσῃ τὸν φάκελλον καὶ νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ἀπονομὴν χάριτος. Κύριε Ὑπουργέ, ἅπαξ καὶ ἔχετε τὴν ἐντολὴν τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως, πρέπει νὰ προχωρήσετε εἰς τὴν ἀπονομὴν χάριτος.

§175Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐτερματίσθη κατ’ ἀρχὴν ἡ συζήτησις. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς παρασυρθείς, ὡς εἶπεν, ἀνέμιξεν εἰς τὴν συζήτησιν τὸ ζήτημα τοῦ Ἀρεοπαγίτου κ. Φλώρου. Εἶπεν, ὅτι δὲν συμφωνεῖ οὔτε πρὸς τὴν θέσιν τοῦ ζητήματος, ὅπως τὸ ἔθεσεν, οὔτε ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος, ὅπως τὴν ἐξέθεσεν. Ἐπεκαλέσθη ὡς ἐπιχείρημα, ἕνα Κιουσόπουλον, ἕνα Καυκᾶν. Δι’ ἐμὲ προσωπικῶς, τὰ πρόσωπα, ἀπὸ ἀπόψεως ὀνόματος, δὲν παίζουν κανένα ρόλον, ὅταν πρόκειται νὰ κριθοῦν αἱ πράξεις των. Κατ’ ἐμὲ αἱ πράξεις των ὑπῆρξαν ἐπιβλαβεῖς. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συζητήσω τὸ θέμα, διότι καίτοι ἔχω πλήρη στοιχεῖα, δὲν ἔχω τὸν φάκελλον μαζί μου, διότι δὲν ἐφανταζόμην ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου θὰ ἐτίθετο τὸ θέμα.

§176Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι ἕτοιμος, νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτό.

§177Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ καθῆκον ἐπιβάλλει εἰς ἡμᾶς νὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἰδικάς μας ἀπόψεις, καταδικάζοντες οὕτω τὰς ἀπόψεις καὶ τοῦ κ. Καυκᾶ καὶ τοῦ κ. Κιουσοπούλου. Ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου. Αὐτὴ δὲν ἦτο ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀλλὰ γνωμάτευσις τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τοῦ προκεχωρηκῶτος τῆς ὥρας, θὰ δεχθῆτε νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ συνεχίζωμεν τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς ἐρχομένης Δευτέρας. Ὡς πρὸς ἡμᾶς, τηροῦμεν τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἔχομεν δώσει, νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ταχυτέραν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐτηρήσαμεν τὴν ὑπόσχεσίν μας. Πλὴν τοῦ συναδέλφου κ. Παπασπύρου, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὁρισθῆ εἰσηγητὴς ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα τοῦ Κόμματος, οὐδεὶς ἄλλος ὡμίλησε, καίτοι πολλοὶ ἐξ ἡμῶν ἠδυνάμεθα νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ μάλιστα ἐπὶ μακρόν. Εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις αὐτή, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν 2αν πρωϊνὴν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων τοῦ νομοθετήματος. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὡς ἐκπρόσωπον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ δεχθοῦν τὴν διακοπὴν τῆς συνεδριάσεως διὰ τὴν Δευτέραν, ἵνα ὁμαλῶς προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις, νομίζω, ὅτι ἐγένετο διὰ μακρῶν ἐπὶ τῶν ἄρθρων ἐξαντλητικῶς. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ εἰδικωτέρας συζητήσεως τῶν ἄρθρων. Ἐπειδὴ συνέβη τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην νὰ προεδρεύω, ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὅλοι εὑρέθημεν σύμφωνοι εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος, ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν.

§179Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὥρα πλησιάζει δύο μετὰ τὰ μεσάνυχτα. Εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀρχίσωμεν τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων, τὴν ὥραν αὐτήν; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§180Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐλάμβανον ἐκ δευτέρου τὸν λόγον, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀνεφέρετο διὰ μακροτάτων εἰς θέματα, ποὺ ἐθίξαμεν, ὁ συνάδελφος κ. Παππᾶς καὶ ἐγώ, σχετικὰ μὲ τὸ κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας ζήτημα τῆς ἐπεμβάσεως τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν ἐλευθερίαν δράσεως, ἐντὸς τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων, τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, δηλαδὴ τὸ θέμα τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Δικαστῶν καὶ τοῦ Προέδρου της. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐκδοθείσης ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἶναι ἄσχετον μὲ τὸ θέμα τῆς ἀναμίξεως τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἐθίξαμεν δι’ ὀλίγων εἰς τὴν ὁμιλίαν μας. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ὅλη ἐξέλιξις τοῦ ζητήματος τοῦ κ. Φλώρου παρηκολουθήθη μὲ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον καὶ συγκίνησιν ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν νομικὸν κόσμον τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην εὐρύτερον καὶ τὸ γεγονός, ὅτι δεκάδες δικηγόρων προσεφέρθησαν νὰ παραστοῦν ὡς συνήγοροι εἰς τὴν δίκην αὐτὴν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διότι ἔκριναν, ὅτι ἐκινδύνευεν ἡ ἀνεξαρτησία τῆς δικαιοσύνης, ἡ αὐθόρμητος, λέγω, αὐτὴ προσφορὰ τῶν συναδέλφων νὰ παραστοῦν ὡς συνήγοροι εἰς τὴν δίκην τοῦ κ. Φλώρου, τὴν ὁποίαν παρηκολούθησαν καὶ πολλαὶ ἑκατοντάδες δικηγόρων καὶ ἄλλων πολιτῶν, δεικνύει τὴν συγκίνησιν, ἡ ὁποία κατεῖχε τὸν νομικὸν κόσμον τῆς χώρας καὶ γενικώτερα τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐκ τοῦ κακοῦ χειρισμοῦ τοῦ θέματος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος δὲν θὰ εἰσέλθωμεν, διότι καὶ τὰ πλήρη στοιχεῖα δὲν ἔχομεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ καὶ διότι πρόθεσίς μας δὲν ἦτο σήμερον νὰ ἀναξέσωμεν πληγὰς τοῦ παρελθόντος. Ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Μπακοπούλου, μᾶς ἀπήλλαξε τοῦ κόπου νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω σήμερον. Ἡ συζήτησις θὰ γίνῃ, ἀφοῦ τὴν ἐπιθυμεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διὰ τῆς προκλητικῆς ὁμιλίας του.

§181Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐξήγησα διὰ ποῖον λόγον ὑπεχρεώθην νὰ συρθῶ εἰς τὴν συζήτησιν. Καὶ ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ πράξω τοῦτο, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, παριστάμενος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ ἀκούω λέγοντας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπεμβαίνει εἰς τὸ ἔργον τῆς Δικαιοσύνης, ἐπειδὴ ἐνεκάλεσε πειθαρχικῶς οἱονδήποτε δικαστήν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν παριστάμενος Ὑπουργὸς ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, νὰ ἀκούῃ ἀδιαμαρτυρήτως λεγόμενα, ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς δύο βουλευτὰς τῆς ΕΔΑ. Καὶ πρέπει, ἀναμφισβητήτως, νὰ ὁμολογήσωμεν —τὸ εἶπεν ἄλλως τε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως—εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν, ὅτι φλογερὸς εἶναι ὁ ἔρως αὐτῶν πρὸς τὴν Δημοκρατίαν, τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς Δικαιοσύνης.

§182Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Πάντως, ἡμεῖς καὶ περισσότερον καὶ εἰλικρινέστερον πιστεύομεν εἰς τὰς ἀξίας αὐτάς.

§183Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Βεβαίως, φλογερὸς καὶ ἄσβεστος. Πρέπει νὰ συνομολογήσωμεν, ὅτι σεῖς —διαπνέομαι καὶ ἀπὸ τὰ πρότυπα τῶν ἄλλων χωρῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἔχουν καθιδρυθῆ τὰ συστήματα εἰς τὰ ὁποῖα πιστεύετε— εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχεσθε ἀκόμη σθεναρώτερον τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Δικαιοσύνης, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς Δημοκρατίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς ἀμφισβητήσῃ κανεὶς τοῦτο. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπιστροφή, ἡ μετὰ τόσους μῆνας ἐπιστροφὴ εἰς τὸ κλεισθὲν θέμα δι’ ἀποφάσεως καὶ τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἀποδεικνύει τὴν ἔλλειψιν ἐπιχειρημάτων καὶ τὴν ἐπιθυμίαν καταδημαγωγήσεως διασπορᾶς ζιζανίων καὶ μεταξὺ τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν. Διότι δὲν ἀντιλαμβάνομαι ποίαν ἄλλην ἔννοιαν καὶ ποίαν ἄλλην σκοπιμότητα θὰ εἶχε τὴν ἑσπέραν αὐτὴν ἡ ὑπόμνησις ὑποθέσεως, τὴν ὁποίαν ἔκλεισε διὰ πάντα καλῆς πίστεως ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὡς τὴν εἶχε κλείσει προηγουμένως καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου. Καὶ οἱ δικασταὶ πρῶτοι εὐλαβοῦνται τὰς ἀποφάσεις. Ἀλλά, εὐτυχῶς διὰ τὸν τόπον αὐτόν, εἶναι γνωστὴ ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ ΕΔΑ, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἀπήχησιν ὅσα ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ ὅσα ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς λέγονται.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§185ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνεπῶς, ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογραφομένη ὑπὸ ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ ἐλλείψεως ἀπαρτίας καὶ ζητεῖται ὅπως ἀποφανθῇ τὸ Σῶμα ἐπ’ αὐτῆς δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ ἀριθμὸν βουλευτῶν 15, ὅσοι δὲν εἶναι οἱ ὑπογράψαντες. Συνεπῶς ἡ πρότασις θεωρεῖται μὴ γενομένη.

§187Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ κ. Πρόεδρε νὰ ἀναγνωσθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. Ὑπουργέ. (Ἀναγνωσθέντων τῶν ὀνομάτων τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν, εὑρέθησαν 10 παρόντες).

§189Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, τὴν διαπίστωσιν δύναται πᾶς τις νὰ τὴν κάμῃ. Εἶναι εὐχάριστον, διότι μοῦ παρέχεται ἡ εὐκαιρία νὰ παράσχω ἐγὼ αὐτό, τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἀφοῦ αἱ ἰδικαί των ὑπογραφαὶ δὲν ἰσχύουν κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἐπιφέρουν τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ζητοῦν. Θὰ ὑπενθυμίσω, ὅμως, τὴν συμφωνίαν κυρίων, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρεμβληθῶ, διότι πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι εἶμαι κατὰ ἕνα τρόπον ἐκτεθειμένος, καθ’ ὅσον, ὅταν ἐγένετο ἡ συμφωνία τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην, προήδρευον, ὅπως εἶπον, ἐγώ. Συνεφωνήσαμεν τότε, ὅπως κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ παρεκάλουν τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν ἀξιοτίμους συναδέλφους, ὅπως μείνωσι σύμφωνοι νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων. Διερωτῶμαι, διατὶ νὰ ἐπανέλθωμεν ἐκ νέου εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Δευτέρας ἐν ἐκτάσει, δεδομένου, ὅτι ὅλη ἡ ἀποψινὴ συζήτησις ἦτο οὐσία συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ θελήσουν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν.

§191Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔθεσα τὴν ὑπογραφήν μου εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε. Τὴν ἐδικαιολόγησα. Καὶ ἀνεφέρθην εἰς τὴν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν εἴχομεν ἀναλάβει νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλά, εἶπον, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἀφήσωμεν ἀναπάντητα ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπόθεσιν Φλώρου. Ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲν ἦτο ὑπόθεσις Φλώρου. Ἐπρόκειτο περὶ γενικωτέρας ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως, ἔναντι ὀργανώσεως δικαστῶν. Καὶ εἶπον, ὅτι ὀφείλομεν νὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας, ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς ἐφαντάζετο, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις αὐτή. Κατὰ τὰ ἄλλα δὲν ἐχάθηκεν ὁ κόσμος, κ. Πρόεδρε, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ψηφισθῇ τὴν Δευτέραν.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐχάθηκεν ὁ κόσμος, διότι δὲν τηροῦμεν τὰς συμφωνίας.

§193Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ ὁμιλοῦμεν περὶ συμφωνιῶν, ὅταν οἱ ὅροι μετεβλήθησαν ἄρδην.

§194Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ὁ σεβαστὸς κ. Μπακόπουλος, θὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι δὲν μετεβλήθησαν οἱ ὅροι, δὲν μετεβλήθησαν αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον τεθῆ. Ἐὰν ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τῆς πειθαρχικῆς διώξεως ἑνὸς καλοῦ δικαστοῦ, τοῦτο ὀφείλεται εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἀνεκίνησαν τὸ ζήτημα. Ἐγὼ διεμαρτυρήθην. Οὐδεὶς ἄλλος, οὔτε ὁ κ. Μπακόπουλος μὲ ἐβοήθησεν εἰς τὴν περίστασιν αὐτήν, διὰ νὰ κρατηθῇ ἡ συζήτησις εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Κανονισμοῦ.

§195Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν προεδρεύω ἐγώ.

§196Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Οὔτε ἐγὼ προεδρεύω.

§197Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, τότε, ἐξετράπη ἀπὸ τὸν Κανονισμόν. Ἡ εὐθύνη εἶναι ἰδική του καὶ τῆς πλειοψηφίας, μὴ ἀποδίδητε εὐθύνας εἰς ἡμᾶς. Ἐὰν προήδρευα ἐγώ, διάφοροι θὰ ἦσαν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς. Νὰ εἶσθε βέβαιος.

§198Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ δὲν φέρω ἐγώ, ἑπομένως, τὴν εὐθύνην, διότι ἀνέκυψεν ἄλλο θέμα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§199Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡμεῖς.

§200Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ πέραν αὐτοῦ, ἡμεῖς προκληθέντες, ἤμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀπαντήσωμεν. Δὲν εἴχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας τὰ στοιχεῖα καὶ οὔτε εἶχον παρακολουθήσει τὴν ὑπόθεσιν. Διότι ἄλλος, διαπρεπὴς νομικός, ἐκλιπὼν ἀείμνηστος συνάδελφός μας, εἶχε προεδρεύσει τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου. Καὶ εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν ἔχει θέσιν. Ἀπήντησα ἐκ τοῦ προχείρου καὶ εἶπα ὅσα γνωρίζουν πάντες εἰς τὸν τόπον μας. Ὅτι ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ἠσκήθη ἡ πειθαρχικὴ δίωξις. Αὐτὰ ἀπεδέχθη τὸ Ἀνώτατον Πειθαρχικὸν Συμβούλιον καὶ οὕτως ἀπεφάνθη τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος, πιθανὸν εἶναι κουρασμένος καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον, ὅτι ἡ πλειοψηφία θὰ παράσχῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ἡ μειοψηφία αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἀλλά, πρέπει εἰς τὸ μέλλον νὰ εἴμεθα προσεκτικοί.

§201Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῆς Ε. Κ. ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν μὴ ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀπόδειξις, ὅτι οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ὡμίλησεν.

§202Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Πλὴν τοῦ κ. Ζορμπᾶ.

§203Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔστω. Καὶ αὐτὸς διὰ νὰ σημειώσῃ ὡρισμένα θέματα τῆς ἰδιαιτέρας του περιφερείας Χίου, ἐν σχέσει μὲ τὸ μεταβατικὸν Ἐφετεῖον. Ἀλλά, εἴμεθα Κόμμα. Ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὰς ἀντιλήψεις μας ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα εἴχομεν λάβει καὶ ἄλλοτε θέσιν. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἐθίγησαν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπαναλάβωμεν τὰς γνώμας μας. Δὲν ἐχάθηκεν ὁ κόσμος, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ψηφισθῇ τὴν Δευτέραν. Θὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐνδεχομένως νὰ ἐμμείνῃ εἰς τὰς ἰδικάς της. Ἑπομένως, δὲν τίθεται θέμα.

§204Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐγένετο ἐπανειλημμένως λόγος ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, περὶ συμφωνίας καὶ ὑμεῖς πρὸ ὀλίγου ὡμιλήσατε περὶ συμφωνίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἡ συμφωνία τῆς Κυβερνήσεως μὲ ἕνα τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων δὲν δεσμεύει ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Μὲ ἡμᾶς δὲν ἐγένετο καμμία συμφωνία. Παρὰ ταῦτα, ἡμεῖς δὲν παρελκύσαμεν τὴν συζήτησιν. Ἀλλά, δὲν ἀντιλαμβάνομαι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμένῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τὴν 1.35′ πρωϊνήν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐκκρεμεῖ ἀπὸ 5μήνου. Πρέπει νὰ εἶναι λίαν ἱκανοποιημένος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ψηφισθῇ εἰς δύο συνεδριάσεις. Σήμερον ἐψηφίσθη κατ’ ἀρχὴν καὶ τὴν Δευτέραν θὰ ψηφισθῇ κατ’ ἄρθρον. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι, διὰ ποῖον λόγον νὰ μείνωμεν μέχρι τῆς 4ης πρωϊνῆς, διὰ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤθελεν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, μετὰ 5μηνον καθυστέρησιν, νὰ ψηφισθῇ ἐντὸς τῆς αὐτῆς ἑσπέρας τὸ νομοσχέδιον, δὲν εἶχε παρὰ διὰ τῆς πλειοψηφίας τῆς κυβερνητικῆς νὰ ἔχῃ ἐξησφαλισμένην τὴν ἀπαρτίαν. Καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν, ὅτι τὴν εὐθύνην διὰ τὴν κατεύθυνσιν τῶν Κοινοβουλευτικῶν ἐργασιῶν τὴν ἔχει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀξιοῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ψηφίζῃ νομοσχέδιον μὲ παρόντας 12 βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας.

§205Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ πτέρυξ ἔχει τὴν πλειοψηφίαν καὶ τὴν στιγμὴν ταύτην. Κατὰ τὰ λοιπά, ὁ κ. Λυκουρέζος ἔχει δίκαιον. Μετὰ 5μηνον καθυστέρησιν, εἶναι δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ καὶ τὴν προσεχῆ Δευτέραν. Ἀλλά, δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, κ. Λυκουρέζο. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§206Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὄχι ἀπὸ ἡμᾶς.

§207Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὄχι ἀπὸ σᾶς.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§209ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 1.40′ π.μ.).