1963.03.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 75η

Παρασκευὴ 29η Μαρτίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.20 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει. Οἱ κ.κ. Δ. Μακρῆς (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως) καὶ Δ. Ἀλιπράντης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1958, 1959 καὶ 1960 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Οἱ κ.κ. Α. Γεροκωστόπουλος (Ὑφυπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Σ. Ι. Θεοτόκης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1959 καὶ 1960 ἁρμοδιότητος Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου) καὶ Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τοὺς εἰδικοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου καὶ τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ». Οἱ κ.κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης) καὶ Σ.Ι. Θεοτόκης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν δι’ ὀφειλὰς πρὸς τρίτους (ἰδιώτας κ.λ.π.) πραγματοποιηθεισῶν ἀπὸ τοῦ οἰκον. ἔτους 1954–1955 μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1959 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἀεροπορίας)». Οἱ κ.κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν) καὶ Δ. Βρανόπουλος (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αὐστρίας συμφωνίας, περὶ ὁδικῆς μεταφορᾶς ἐμπορευμάτων». Οἱ κ.κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπ. Δικαιοσύνης) καὶ Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1954–55, 1957, 1958, 1959 καὶ 1960 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30)1959 καὶ 2039) 1959 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Γ. Κασιμάτης (Ὑπ. Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 195)1961 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορώσης εἰς παράτασιν ὁρίου ἡλικίας τοῦ Διευθυντοῦ Διδασκαλείου Μέσης Ἐκπαιδεύσεως». Οἱ κ.κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καὶ Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 18 Μαΐου 1956 Τελωνειακῆς Συμβάσεως, περὶ τῆς προσωρινῆς εἰσαγωγῆς δι’ ἰδιωτικὴν χρῆσιν ἀεροσκαφῶν καὶ πλοίων ἀναψυχῆς». Οἱ κ.κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καὶ Γ. Κασιμάτης (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως τοῦ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Καποδιστριακὸν Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καταλειφθέντος κληροδοτήματος Σπυρίδωνος Μπαλτατζῆ, ὑπὲρ παρεμφεροῦς σκοποῦ». Οἱ κ.κ. Π. Πιπινέλης (Ὑπ. Ἐμπορίου) καὶ Σ. Ι. Θεοτόκης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου 1) ὑπ’ ἀριθ. 1575)23.12.1953 πρᾶξις περὶ καταβολῆς χρηματικῶν παροχῶν εἰς χήραν τοῦ ἀποθανόντος Διευθυντοῦ Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου W. LIBRET. 2) Ὑπ’ ἀριθ. 2118)4.12.1954 καὶ 202)26.1.1955 πράξεις περὶ καταβολῆς εἰς Ν. Ἀλεξανδράκην τῶν μηνιαίων του ἀποδοχῶν ὡς διερμηνέως Ὑπουργείου Ἐμπορίου. 3) Ὑπ’ ἀριθ. 1917)10.12.1956 καὶ 126) 24.1.1957 πράξεις περὶ μεταβάσεως εἰς Μόσχαν Ἑλληνικῆς Ἐμπορικῆς Ἀντιπροσωπείας. 4) Ὑπ’ ἀριθ. 2)3.1.1958 πρᾶξις περὶ ἀναπροσαρμογῆς ἀποδοχῶν τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τοῦ ἐν Οὐασιγκτῶνι Γραφείου Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. 5) Ὑπ’ ἀριθ. 1038)18. 12.58 πρᾶξις περὶ διορισμοῦ ὑπαλλήλου ἐπὶ συμβάσει παρὰ τῷ Γραφείῳ Ἐμπορικοῦ Συμβούλου Ἑλληνικῆς Βασ. Πρεσβείας ἐν Λονδίνῳ». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐμπορικῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μεξικοῦ». 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Παρισίοις ὑπογραφείσης τὴν 21ην Σεπτεμβρίου 1960 Πολυμελοῦς Συμφωνίας περὶ τῆς ἀμοιβαίας διαφυλάξεως τοῦ ἀπορρήτου τῶν ἐφευρέσεων τῶν ἀφορωσῶν τὴν ἄμυναν καὶ αἵτινες ἔχουν ἀποτελέσει ἀντικείμενον αἰτήσεων διπλώματος εὑρεσιτεχνίας». 3) «Περὶ κυρώσεως Μορφωτικῆς Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Οὐραγουάης». 4) «Περὶ κυρώσεως συμβάσεως, περὶ ἱδρύσεως Διεθνοῦς Κέντρου Ὑπολογισμοῦ». 5) «Περὶ κυρώσεως Ἐμπορικῆς Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰράκ». 6) «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας Συμβάσεως περὶ ἀμοιβαίας ἀναγνωρίσεως καὶ ἐκτελέσεως δικαστικῶν ἀποφάσεων κ.λ.π.». 7) «Περὶ κυρώσεως Πρωτοκόλλου μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας διὰ τὴν ἐξαγωγὴν οἴνων». 8) «Περὶ κυρώσεως τῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αἰθιοπίας συμπληρωματικῶν συμφωνιῶν, περὶ ἀεροπορικῶν μεταφορῶν, τῶν ἐτῶν 1950 καὶ 1961». 9) «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἑλβετικῆς Ὁμοσπονδίας συμφωνίας περὶ ἀποφυγῆς τῆς διπλῆς φορολογίας εἰσοδημάτων προερχομένων ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως πλοίων ἢ ἀεροσκαφῶν». 10) «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ρουμανίας Συμφωνίας περὶ τακτικῶν ἐμπορικῶν ἀεροπορικῶν μεταφορῶν». 11) «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αὐστρίας Συμφωνίας περὶ τακτικῶν ἐμπορικῶν ἀεροπορικῶν μεταφορῶν». 12) «Περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας τῆς Λισσαβῶνος ἀφορώσης τὴν προστασίαν τῶν ὀνομασιῶν προελεύσεως καὶ τὴν διεθνῆ καταγραφὴν αὐτῶν μετὰ τοῦ εἰς ἐκτέλεσιν αὐτῆς κανονισμοῦ», καὶ 13) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 174)2. 12.1961 καὶ 38)25.4.1962 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 4178)1961». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ σκοποῦ τοῦ Ἱδρύματος «Ἀφεντάκειον Ἄσυλον Πτωχῶν Κιμώλου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Κ. Μητσοτάκης καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ κ.κ. Δ. Παπασπύρου, Ν. Μπακόπουλος, Κ. Μητσοτάκης, Ε. Ἀρβανιτάκις, Ε. Κοθρῆς, Σ. Τσιαπάρας, Δ. Παπαδόπουλος καὶ Α. Ἀγγελούσης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀθανίτης καὶ Ν. Κοντογιαννόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν ἀρτοποιείων, μεταφορᾶς τῶν ἀρτοποιητικῶν ἀδειῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶν μὲ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ ἀρτοποιητικοῦ ἐπαγγέλματος». Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ἐπαρχιακῶν ταχ)κῶν διανομέων Νομοῦ Ἕβρου διαμαρτυρομένων δι’ ἄνισον βαθμολογικήν των ἐξέλιξιν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργοενώσεως Διδυμοτείχου, αἰτουμένης ἀναστολὴν ἐκτελωνισμοῦ τῶν ἐκ Τουρκίας εἰσαχθέντων καναβοσπόρων μέχρις ἐξαντλήσεως ἐγχωρίων ἀποθεμάτων. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Ἰατρικοῦ Συλλόγου κ.λ.π. Καρδίτσης, αἰτουμένων ἐπιχορήγησιν, πρὸς ἀποπεράτωσιν Σταδίου Καρδίτσης, ποσοῦ τριῶν ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Τουριστικοῦ καὶ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Φρεαττύος, αἰτουμένου ἐπίσπευσιν ἐκτελέσεως ἔργων Λιμενοβραχίονος Φρεαττύος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως κατοίκων Κρατικῶν Οἰκημάτων Συν)σμοῦ Ἀξιός, αἰτουμένης ἐφαρμογὴν τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ. 3984)59. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν Συνταξιούχων τῶν ἐν Ὑπηρεσία παθόντων, αἰτουμένων ὅπως ἰσχύσῃ καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 141 τῆς 19.9.1961 ἀπόφασις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου φοιτητῶν Ἰατρικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου ἐφαρμογὴν τοῦ εὐεργετήματος περὶ μεταφορᾶς μαθήματος εἰς περίπτωσιν ἀποτυχίας εἰς ἑπόμενον ἔτος. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Λουτροῦ, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐκ παγετοῦ πληγέντων καλλιεργητῶν. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Μικροεπαγγελματιῶν ἀγροτῶν Ριζομύλου Λαρίσης αἰτουμένων τὴν διαγραφὴν των ἐκ τοῦ ΤΕΒΕ καὶ τὴν ἐγγραφήν των εἰς τὸν ΟΓΑ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως κατοίκων κρατικῶν οἰκημάτων Συν)σμοῦ Ἀξιὸς αἰτουμένης ἐφαρμογὴν τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ. 3984)59. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Θ. Βουδικλάρη διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην τοποθέτησιν Ἀνδριάντος τοῦ Καραϊσκάκη πλησίον Ὁμίλου Ἀντισφαιρίσεως. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ταχυδρομικῶν διανομέων αἰτουμένης παροχὴν πλήρους συντάξεως εἰς ἅπαντας τοὺς ταχυδρομικοὺς διανομεῖς τοὺς συμπληρώσαντας 25ετῆ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Ν. Τσόχας διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ διακοπὴν λαϊκῶν συσσιτίων παρὰ ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Συνταξιούχων Πυροσβεστικοῦ Σώματος αἰτουμένης ἐξομοίωσιν τῶν πυροσβεστικῶν ὑπαλλήλων μὲ τὰς ἰσχυούσας διὰ τοὺς στρατιωτικούς, Χωροφυλακὴν κλπ. Συνταξιοδοτικὰς διατάξεις. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Γ. Λούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Θεσσαλικῆς Ὁμοσπονδίας Ἀγροτικῶν Συλλόγων αἰτουμένης χορήγησιν δανείου συντηρήσεως πρὸς ἅπαντας τοὺς πληγέντας Θεσσαλοὺς ἀγρότας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συλλόγου Ἀργιθεατῶν Καρδίτσης, αἰτουμένου ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πληγέντων ἐκ κατολισθήσεων κατοίκων τοῦ τέως Δήμου Ἀργιθέας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀτμοπλοϊκῶν καὶ Πρακτορειακῶν ὑπαλλήλων Πειραιῶς, αἰτουμένου ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Λατόμων Πειραιῶς, αἰτουμένου ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Γ. Λούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ΕΔΕΣ–ΕΟΕΑ, αἰτουμένου υἱοθέτησιν τῶν ἐν τῷ ἀπὸ 17.3.1963 ὑπομνήματι διαλαμβανομένων αἰτημάτων του, ἤτοι διαφώτισιν τῆς Διεθνοῦς Γνώμης, σχετικῶς μὲ τὴν συμβολὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ψήφισιν τῆς σχετικῆς διὰ τοῦ Ζʹ ψηφίσματος τῆς 23 Ἰουλίου 1946 νομοθεσίας πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ ἐργατῶν χημικῆς βιομηχανίας Πειραιῶς, αἰτουμένης ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου καὶ Ε. Σακελλάρης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Ἀποστολιᾶ Νομοῦ Φωκίδος, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τοῦ πολιτικοῦ κρατουμένου Μιχαὴλ Κοτσιμποῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων–Κηδεμόνων Κισσαρίου–Διδυμοτείχου, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν δι’ ἀποπεράτωσιν δημοτικοῦ σχολείου τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4653–3497)15.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1743 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Δυνάμει τοῦ ἄρθρ. 47 τοῦ Ν.Δ. 3850)58 «περὶ Στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων», οἱ στρατεύσιμοι ἑκάστης κλάσεως δύνανται νὰ κληθῶσι πρὸς κατάταξιν ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 19ου ἔτους τῆς ἡλικίας των. β) Ἡ πρόσκλησις πρὸς κατάταξιν δύναται νὰ εἶναι εἴτε γενικὴ ὁλοκλήρου τῆς κλάσεως, εἴτε τμηματικὴ κατὰ περιφερείας. γ) Βάσει τῶν ἀνωτέρω καὶ λόγῳ ἐξαντλήσεως τῶν στρατευσίμων τῆς κλάσεως 1963, νομίμως ἐκλήθησαν πρὸς κατάταξιν διὰ τὴν 18ην Ἀπριλίου 1963, οἱ στρατεύσιμοι κλάσεως 1964 ἐκ τοῦ Νομοῦ Ἀργολίδος, οἵτινες ἔχουσι συμπληρώσει ἤδη τὸν 20ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των. δ) Διὰ τῆς προσεχοῦς διαταγῆς προσκλήσεως θέλουσι κληθῆ πρὸς κατάταξιν διὰ τὸν μῆνα Ἰούλιον 1963 οἱ στρατεύσιμοι κλάσεως 1964 καὶ ἐξ ἄλλων Νομῶν τῆς χώρας. ε) Ἅπαντες οἱ ἀνωτέρω δὲν στεροῦνται λόγῳ τῆς προσκλήσεώς των τοῦ δικαιώματος χορηγήσεως ἀναβολῆς σπουδῶν, καθ’ ὅτι οἱ ἀποκτήσαντες λόγους τοιαύτης ἀναβολῆς, ὑπέβαλον συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 26 τοῦ Ν.Δ. 3850)58 σχετικὰ δικαιολογητικὰ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1963 καὶ ἔτυχον τοιαύτης ἀναβολῆς. στ) Ἐξαίρεσις ἐκ τῶν προσκλήσεων τῶν ἀποφοίτων Γυμνασίου κλάσεως 1964, μέχρις ἐπιτυχίας των εἰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις Ἀνωτάτων Σχολῶν, οὔτε ἐκ τοῦ νόμου προβλέπεται, οὔτε δυνατὴ τυγχάνει. Ἄλλωστε ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 18ου ἔτους τῆς ἡλικίας των, καθ’ ὃ ἔδει κανονικῶς νὰ εἶχον ἀποφοιτήσει ἐκ τοῦ Γυμνασίου, παρῆλθεν ὁλόκληρος διετία ἐντὸς τῆς ὁποίας ἠδύναντο νὰ λάβωσι μέρος εἰς τὰς ἀνωτέρω ἐξετάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κοκκέβη καὶ Μ. Παπακωνσταντίνου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 3773)2698)1.3.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἀπὸ 26.2.1963 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κοκκέβη καὶ Μ. Παπακωνσταντίνου ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς υἱοθεσίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Οἱ ἐρωτῶντες κ.κ. βουλευταὶ χαρακτηρίζουν κατὰ τρόπον γενικὸν τὸν ἐν Ἑλλάδι τρόπον ρυθμίσεως τῶν περὶ υἱοθεσίας θεμάτων, ὡς ἀναχρονιστικόν, ἐπικαλούμενοι στοιχεῖα προκύπτοντα ἐκ μιᾶς διαλέξεως καὶ ἀρθρογραφίας ἡμερησίας ἐφημερίδος, υἱοθετούσης οὕτως ὡρισμένας ἀπόψεις των, διατυποῦντες μάλιστα καὶ τὴν ὑπόθεσιν ὅτι καθυστερεῖ ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τούτου, διότι ἀναμένονται τὰ συμπεράσματα τῆς νῦν ἐνεργουμένης ἐπὶ διεθνοῦς πεδίου σχετικῆς μελέτης. Καὶ διὰ τὸν μὲν γενικὸν χαρακτηρισμὸν περὶ ἀπαραδέκτου καὶ ἀναχρονιστικῆς καταστάσεως ἐν Ἑλλάδι εἰς τὰ θέματα τῆς υἱοθεσίας, θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπογραμμίσῃ τις ὅτι οὗτος ἀναφέρεται εὐθέως εἰς ἐπίκρισιν κατὰ τῶν διατάξεων τοῦ μόλις ἀπὸ τοῦ 1946 ἰσχύοντος Ἀστικοῦ ἡμῶν Κώδικος, ἡ τροποποίησις ἢ ἡ συμπλήρωσις τῶν ὁποίων ἐν πάσῃ περιπτώσει δύναται νὰ ἐπιδιωχθῇ μόνον δι’ ἐμπεριστατωμένης καὶ ἐνδελεχοῦς, ἄνευ σπουδῆς μελέτης. Βεβαίως ἐπὶ τοῦ χρησιμωτάτου εἰς τὸν τομέα τῆς παιδικῆς προνοίας θεσμοῦ τῆς υἱοθεσίας ἐγένοντο τελευταίως μελέται καὶ νομοθετικαί τινες μεταρρυθμίσεις εἰς διαφόρους χώρας, ἀλλ’ αὗται ἐπραγματοποιήθησαν μετὰ προηγουμένην προσαρμογὴν πρὸς τὰς κρατούσας εἰς ἑκάστην χώραν ἐθνικο–θρησκευτικὰς καὶ κοινωνικὰς συνθήκας. Παρ’ ἡμῖν δὲ πράγματι διὰ τὴν εἰδικὴν ταύτην μελέτην τῶν ἐπὶ μέρους θεμάτων τῆς υἱοθεσίας, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως διατάξεων τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, ὅσον καὶ ἀπὸ τοιαύτης ὀργανώσεως τῆς εἰς τὸν κοινωνικὸν τομέα διαδικασίας κατοχυρώσεως τῶν υἱοθετουμένων ἀπροστατεύτων παίδων, τὰ Ὑπουργεῖα Δικαιοσύνης καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, συνέστησαν εἰδικὰς ἐπιτροπὰς μελέτης, ἤδη δὲ τὸ παρὰ τῷ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείῳ «Συμβούλιον Παιδικῆς Προστασίας» τελοῦν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, μελετᾷ εἰς τὰς λεπτομερείας αὐτοῦ τὸ θέμα τῆς υἱοθεσίας, καθ’ ὅσον αἱ ἐκ τῶν πορισμάτων τῶν προηγουμένων Ἐπιτροπῶν προτάσεις, οὔτε ὁμόφωνοι οὔτε ἑνιαῖαι ὑπῆρξαν, ἀνεφέροντο δὲ κατὰ τὸ πλεῖστον αὐτῶν μέρος εἰς τροποποιήσεις τῶν διατάξεων τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος πρὸς ἃς δὲν δύναται νὰ χωρήσῃ τις οὔτε εὐχερῶς οὔτε μετὰ σπουδῆς. Ἐν τούτοις ἐλήφθησαν σχετικῶς καί τινα μέτρα, νομοθετικὰ καὶ διοικητικά, ἐν ὄψει τῶν ὡς ἄνω πορισμάτων. Οὕτως ἐν τῷ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐκδοθέντι νόμῳ 4227)12)24.3.1962 «περὶ βρεφοκομείων» (ΦΕΚ 49 τ. Αʹ) περιελήφθησαν διατάξεις ἐμμέσως ὑποβοηθοῦσαι ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως, τὴν διενέργειαν τῶν υἱοθεσιῶν (ὀργάνωσις Ὑπηρεσίας Κοιν. λειτουργῶν κλπ.), αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦνται εὐρύτατα κυρίως εἰς τὰ βρεφοκομεῖα, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀπροστατεύτων βρεφῶν, ἰδίᾳ ἐξωγάμων. Ἐπίσης, ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἐξεδόθη ἐγκύκλιος πρὸς τοὺς Εἰσαγγελεῖς, δι’ ἧς παραγγέλλεται ὅπως, πρὸ πάσης υἱοθεσίας ἐνεργῆται παρ’ ἁρμοδίου Κοιν. Ὀργάνου ἔρευνα, τίθεται δὲ ἡ ἔκθεσις ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς ταύτης ἐρεύνης ὑπ’ ὄψει τοῦ ἀποφασίζοντος τὴν υἱοθεσίαν Δικαστηρίου. Ὑπὸ δὲ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας ἐξεδόθησαν ἐγκύκλιοι πρὸς τὰ Ἱδρύματα Παιδικῆς Προστασίας τῆς ἁρμοδιότητός του ἐπὶ θεμάτων διακριτικῶν υἱοθεσιῶν. Τὸ θέμα τῶν υἱοθεσιῶν, καὶ ἀπὸ νομικῆς καὶ ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως εἶναι ἀντικείμενον εἰδικῆς μελέτης, ἐν συσχετίσει πρὸς τὰς παρὰ τῇ Ἑλληνικῇ συνειδήσει κρατούσας ἐθνικάς, θρησκευτικάς, ἠθικὰς καὶ κοινωνικὰς πεποιθήσεις καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ἡ Κυβέρνησις προχωρεῖ μετὰ μεγίστης συνέσεως, προκειμένου μάλιστα νὰ προβῇ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου εἰς νομοθετικὰς μεταρρυθμίσεις τῶν διατάξεων τοῦ Ἀστικοῦ ἡμῶν Κώδικος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2411) 7.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 5.2.63 κατατεθεῖσα ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, σχετικῶς μὲ τὴν παραχώρησιν Κρατικῶν οἰκοπέδων εἰς τὰς ἀναποκαταστάτους προσφυγικὰς οἰκογενείας, τὰς διαμενούσας ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ Κ. Κ. Προνοίας Φλωρίνης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀναποκαταστάτων δικαιούχων προσφυγικῶν οἰκογενειῶν τῆς περιφερείας τοῦ Κ. Κ. Προνοίας Φλωρίνης τελεῖ ὑπ’ ὄψει τῆς ὑπηρεσίας πλὴν ὅμως ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀντιμετώπισίς του λόγῳ ἐλλείψεως τόσον τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων δεδομένου ὅτι αἱ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου τοιαῦται διατίθενται ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τὴν στέγασιν τῶν παραπηγματούχων, ὅσον καὶ ἐπαρκῶν οἰκοπεδικῶν χώρων, δεδομένου ὅτι οἱ ὑποβάλλοντες αἰτήσεις στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως ἐν τῇ ὡς ἄνω περιοχῇ ἀνέρχονται εἰς 90 τὰ δὲ ὑπάρχοντα ἀκάλυπτα καὶ ἀδιάθετα οἰκόπεδα διαχειρίσεως τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἀνέρχονται εἰς 22. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Στεργίου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὰ ὑπ’ ἀριθ. 15016) 13.2.1963 καὶ 25287)12.3.1963 ἡμέτερα ἔγγραφα καὶ τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου κλπ. νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 16787) 760 ἐ.ἔ. ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἀποσταλὲν πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν, ἐνεργήσαντα σχετικὴν ἐξέτασιν συνεπείᾳ παραγγελίας ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 16787)760. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Θέμα: Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1494 ἐρωτήσεως βουλευτῶν περὶ τῆς ἐξ ἀσφαλίστρων προμηθείας ὑπαλλήλων Ὑπ)των Ἐμπορικῆς Τραπέζης κλπ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2410)1675)27.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1494)63 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡλιοπούλου, Μπενᾶ κλπ., περὶ διακοπῆς τῆς ἐξ ἀσφαλίστρων προμηθείας εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Ὑποκαταστημάτων Σωκράτους καὶ Συντάγματος τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης καὶ τοιαύτης εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ Τμήματος Ἀλληλογραφίας τοῦ κεντρικοῦ καταστήματος τῆς Ἰονικῆς καὶ Λαϊκῆς Τραπέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκ τοῦ ἐλέγχου ὃν διενήργησεν ὑπάλληλος τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν διεπιστώθησαν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ἀνωτέρω προμήθεια καταβάλλεται οὐχὶ ὑπὸ τῶν Διοικήσεων τῶν προαναφερομένων δύο Τραπεζῶν Ἐμπορικῆς καὶ Ἰονικῆς, ἀλλὰ εἰς μὲν τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ὑποκαταστημάτων Σωκράτους καὶ Συντάγματος τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης ὑπὸ τῆς Ἀνων. Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀσφαλειῶν «ΦΟΙΝΙΞ» εἰς δὲ τὸ προσωπικὸν τοῦ τμήματος ἀλληλογραφίας τοῦ κεντρικοῦ καταστήματος τῆς Ἰονικῆς καὶ Λαϊκῆς Τραπέζης καταβάλλεται ὑπὸ τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀσφαλειῶν ἡ «ΙΟΝΙΚΗ». Εἰς τὸν διενεργήσαντα τὸν σχετικὸν ἔλεγχον ὑπάλληλον ἡμῶν ὁ Δ)ντὴς τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀσφαλειῶν ὁ «ΦΟΙΝΙΞ» παρέσχε τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι οὐδεμία ὀφειλὴ προμηθείας ἐξ ἀσφαλίστρων ὑφίσταται πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ὑποκαταστημάτων Σωκράτους καὶ Συντάγματος τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διότι αὗται κατεβλήθησαν εἰς τοὺς δικαιούχους. Εἰς τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω ὑπάλληλον ἡμῶν ὁ Δ)ντὴς τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀσφαλειῶν ἡ «ΙΟΝΙΚΗ» παρέσχε τὴν πληροφορίαν ὅτι εἰς ἐνίους ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ τμήματος ἀλληλογραφίας τοῦ κεντρικοῦ καταστήματος τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης δὲν κατεβλήθη προμήθεια ἐξ ἀσφαλίστρων ἐπὶ ἓν τρίμηνον τοῦ παρελθόντος ἔτους 1962, διότι οἱ περὶ ὧν ὑπάλληλοι κατὰ τὸ τρίμηνον τοῦτο κατ’ οὐδὲν ἐμεσολάβησαν ἐν τῇ καταρτίσει συμβάσεων ἀσφαλίσεως τρίτων μετὰ τῆς εἰρημένης ἀσφαλιστικῆς ἑταιρείας, ἔλαβον ὅμως οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι προμηθείας ἐξ ἀσφαλίστρων εἰς χρόνον μεταγενέστερον τοῦ 3μήνου τούτου, διότι ἔκτοτε ἐμεσολάβησαν εἰς τὴν κατάρτισιν τοιούτων συμβάσεων. Κατὰ συνέπειαν, ὡς ἐκ τοῦ τρόπου καὶ τῶν προϋποθέσεων χορηγήσεως τῆς ὡς ἄνω προμηθείας ἐξ ἀσφαλίστρων ἡ ἀξίωσις τῶν ὑπαλλήλων ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ προμηθείας δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἐργατικὴ διαφορὰ ἀναγομένη εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΤΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρ. Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου ὑπ’ ἀριθ. 1583 περὶ τῶν ἔργων τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως Ἀργολίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτὴν τὰ ἀκόλουθα ἐφ’ ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἐρωτημάτων του: 1. Τὸ ἐν Ναυπλίῳ Τουριστικὸν Ξενοδοχεῖον «Ἀμφιτρύων» εἶναι μεμισθωμένον εἰς τὸν ξενοδόχον κ. Τ. Καραδόντην διὰ συμβάσεως εἰκοσαετοῦς (20) διαρκείας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953, ἔναντι ποσοστοῦ 11,60% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων. Τὰ εἰσπραχθέντα ἀντίστοιχα ποσὰ ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. ἐκ τοῦ μισθώματος τούτου, κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη, ἀνέρχονται διὰ μὲν τὸ 1961 εἰς δραχ. 604.447, διὰ δὲ τὸ λῆξαν 1962 εἰς δραχμὰς 595.985. Τὸ ξενοδοχεῖον διευθύνει πρόσωπον τυχὸν τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Ε.Ο.Τ. ὡς ἔχον τὰ ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προσόντα. Τὸ λοιπὸν προσωπικόν, προσλαμβάνεται ὑπὸ τοῦ μισθωτοῦ, ἐλεγχόμενον κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις. 2. Τὸ ὡσαύτως ἐν Ναυπλίῳ νέον τουριστικὸν ξενοδοχεῖον «ΞΕΝΙΑ» λειτουργεῖ δι’ αὐτεπιστασίας τοῦ Ε.Ο.Τ. Κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος 1962 ἐπραγματοποιήθησαν κέρδη ἐκ δραχμῶν 918.394. Αἱ προμήθειαι τῶν μὲν ἀναλωσίμων ἀγαθῶν γίνεται ὑπὸ τῆς Δ)νσεως τοῦ ξενοδοχείου, τῶν δὲ μὴ ἀναλωσίμων ὑπὸ τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὀργανισμοῦ, συμφώνως πάντοτε πρὸς τὰς οἰκείας διατάξεις. Ὁ ἔλεγχος ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τῆς μονάδος ταύτης, γίνεται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Οἰκονομικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ε.Ο.Τ. τακτικῶς, ἐκτάκτως δέ, διενεργεῖται καὶ ἔλεγχος ὑπὸ ἑτέρων ὀργάνων, ὡς τοῦτο συνέβη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος διενεργηθέντος ἐλέγχου ὑπό τε ὀργάνων τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Σώματος Ὁρκωτῶν Λογιστῶν. Τέλος, σημειοῦται ὅτι ὁ νῦν Δ)ντὴς τοῦ ξενοδοχείου, εἶναι πρόσωπον πληροῦν τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα (δὶς μετεκπαιδευθεὶς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν) καὶ ὁ διαχειριστὴς αὐτοῦ προέρχεται ἐκ τῆς οἰκονομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Στρατεύματος (Σμήναρχος ἐ.ἀ. τοῦ οἰκονομικοῦ κλάδου). Τὸ λοιπὸν προσωπικὸν καταγόμενον ἐκ διαφόρων περιφερειῶν τῆς χώρας ἀνέρχεται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 45–50 ἀτόμων, ἀποφοίτων κατὰ τὸ πλεῖστον τῆς Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων καὶ κατόχων ἐπαγγελματικῶν βιβλιαρίων ξενοδοχοϋπαλλήλου, ἤτοι κεκτημένα προσόντα ἄνευ τῶν ὁποίων οὐδεὶς δύναται νὰ προσληφθῇ ὑπὸ τοῦ ΕΟΤ διὰ τὰς θέσεις ταύτας. 3. Τὰ ἔργα διαμορφώσεων τοῦ Παλαμηδίου ἔχουσι περατωθῆ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους. Εἶχεν ἀπομείνει τὸ παρουσιᾶσαν τεχνικὰς δυσκολίας ἔργον τῆς παροχετεύσεως ὕδατος δι’ ἀντλήσεως ἀπὸ σημείου κειμένου εἰς τὴν βάσιν τοῦ Φρουρίου, ὅπερ ἤδη ἐξετελέσθη καὶ οὕτως ἤρθη τὸ κώλυμα τῆς λειτουργίας τοῦ ἐν τῷ Φρουρίῳ κατασκευασθέντος ἀναψυκτηρίου, τὸ ὁποῖον θὰ τεθῇ εἰς λειτουργίαν κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς τουριστικῆς περιόδου τοῦ ἀρξαμένου ἔτους. Διὰ τὰ ἔργα ταῦτα, ἐδαπανήθησαν ὁλικῶς δρχ. 2.039.816 ἤδη δὲ τὸ Φρούριον ἐμφανίζει ἱκανοποιητικὴν ὄψιν, ἐν τῷ συνόλῳ του. 4. Ἡ ἐκτέλεσις ἔργων τουριστικῆς ἀναπτύξεως εἰς τὰς περιοχὰς Τολοῦ, Κεφαλαρίου, Νέας Κίου, Κυβερίου καὶ Λυγουριοῦ ἤρτηται ἀπολύτως ἐκ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ προγράμματος τῶν ἔργων Τουρισμοῦ, αἵτινες δυνατότητες ὡς γνωστόν, εἶναι περιωρισμέναι ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων. Ἡ ἔνταξις ἔργων τουριστικῆς ἀναπτύξεως εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ΕΟΤ γίνεται ὡς ἐκ τούτου μετ’ αὐστηρὰν ἀξιολόγησιν τῶν ἀναγκῶν ὅλης τῆς χώρας, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τούτων νὰ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν ἐμφανιζομένην τουριστικὴν κίνησιν ἑκάστης περιοχῆς. Ἡ Ἀργολὶς γενικῶς, ἔτυχεν ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ταύτης, ἀκριβῶς λόγῳ τοῦ ὅτι ἀποτελεῖ ἓν τῶν πλέον ἐκσεσημασμένων τουριστικῶν κέντρων τῆς χώρας, καταβάλλεται δὲ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, πᾶσα προσπάθεια περαιτέρω ἀναπτύξεως τῶν τουριστικῶν δυνατοτήτων της. Ἤδη, εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 1963 ἐνεγράφη πίστωσις διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἑνὸς Μοτὲλ παρὰ τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως τοῦ Ναυπλίου, παρ’ ὅλον ὅτι αἱ διατιθέμεναι πιστώσεις εἶναι λίαν περιωρισμέναι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Θ. Γιαννοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Σακελλάρη, Θ. Παππᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1073 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χιωτάκη, Γιαννοπούλου κλπ. διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔλαβε συγκεκριμένα μέτρα, διὰ τὸν ἐκσυγχρονισμὸν καὶ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν μας. Ἀντιθέτως, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔλαβε καὶ λαμβάνει σειρὰν μέτρων, ἀποβλεπόντων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν προώθησιν τῆς παραγωγῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν εἰς περιοχὰς ὅπου προσιδιάζει ἡ καλλιέργεια αὐτῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος αὐτῶν, διὰ τῆς προωθήσεως τῶν ποικιλιῶν αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀποδοτικαὶ καὶ ἔχουν ζήτησιν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν καὶ προπάντων εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγοράς. Ἵνα δὲ ἡ διάθεσις τῶν προϊόντων βαίνῃ μὲ κανονικὸν ρυθμὸν καὶ διατηρηθοῦν αἱ τιμαὶ εἰς ἱκανοποιητικὰ ἐπίπεδα, ἐλήφθη καὶ λαμβάνεται πρόνοια κλιμακώσεως τῆς αὐξανομένης παραγωγῆς εἰς εὐρέα χρονικὰ ὅρια, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποφευχθοῦν τὰ γνωστὰ δυσμενῆ ἀποτελέσματα τῆς συμφορήσεως τῶν ἀγορῶν. 2. Ἅπαντες οἱ ἀνωτέρω σκοποί, ἐπιδιώκονται διὰ τοῦ ἀπὸ διετίας ψηφισθέντος νόμου 4035)1960 «περὶ μέτρων ἐπεκτάσεως καὶ βελτιώσεως τῶν δενδροκηπευτικῶν καλλιεργειῶν». Ἤδη δέ, ἀπὸ τοῦ βʹ ἑξαμήνου τοῦ 1962, ἤρχισαν παρεχόμεναι εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τοὺς μετέχοντας εἰς τὸ ὡς ἄνω πρόγραμμα βελτιώσεως τῶν δενδροκηπευτικῶν καλλιεργειῶν ἰδιαίτερα οἰκονομικὰ κίνητρα τὰ ὁποῖα ἐπαγγέλλεται ὁ νόμος 4035)1960 καὶ τὰ ὁποῖα εἰς οὐδὲν ἄλλο ἀποβλέπουν, εἰ μὴ εἰς τὴν προώθησιν τῶν εἰδῶν καὶ ποικιλιῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι, ὡς ἀνωτέρω ἀναφέρεται, παρουσιάζουν ὑψηλότερον καὶ μονιμώτερον εἰσόδημα, συναγωνιστικότητα ἔναντι τῶν ὁμοειδῶν προϊόντων τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ κατ’ ἀκολουθίαν μειωμένου κόστους παραγωγῆς αὐτῶν. 3. Οὕτω τὰ κατὰ τὸ 1962 ληφθέντα μέτρα συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ὡς ἄνω νόμου συνοψίζονται ὡς κάτωθι: α) Ἐπιδότησις κατὰ 50% τῆς ἀξίας τῶν ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ἀγορασθέντων δενδρυλλίων καὶ ἐμβολίων ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν ἑσπεριδοειδῶν. β) Ἐπιδότησις κατὰ 50% τῆς ἀξίας τῶν χρησιμοποιουμένων φυτοφαρμάκων, διὰ τὴν καταπολέμησιν ὡρισμένων ἀσθενειῶν τῶν ἑσπεριδοειδῶν. γ) Ἐπιδότησις κατὰ 50% τῆς ἀξίας τῶν ἀγοραζομένων ὑπὸ τῶν ἑσπεριδοκαλλιεργητῶν μηχανοκινήτων ψεκαστήρων. δ) Ἐπιδότησις κατὰ 50% τοῦ τόκου τῶν δανείων τὰ ὁποῖα συνῆψαν οἱ παραγωγοὶ παρὰ τῇ ΑΤΕ δι’ ἀγορὰν δενδρυλλίων καὶ ἐν γένει τὴν βελτίωσιν τῶν ὀπωρώνων των. 3) Διὰ τὴν παροχὴν τῶν ὡς ἄνω οἰκονομικῶν κινήτρων, ἐνεκρίθη κατὰ τὸ 1962 συνολικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν 50.000.000. Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ὡς ἄνω μέτρων συνεχίζεται ἤδη καὶ κατὰ τὸ 1963 ἐγκριθέντων πρὸς τοῦτο ἑτέρων 50.000.000 δραχμῶν ὑπάρχει δὲ βάσιμος ἐλπὶς ὅτι θὰ ἐξακολουθήσουν ἐφαρμοζόμενα τὰ μέτρα ταῦτα ἐπὶ μίαν εἰσέτι τριετίαν τοὐλάχιστον πρὸς πλήρη ἐκσυγχρονισμὸν τῶν δενδροκηπευτικῶν μας καλλιεργειῶν καὶ κατὰ συνέπειαν τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Ἵνα δὲ ἐπιταχυνθῇ ὁ ρυθμὸς ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν δενδροκηπευτικῶν μας καλλιεργειῶν καὶ ἐπιτευχθῇ ἔτι περισσότερον ἡ μείωσις τοῦ κόστους παραγωγῆς των, ἀπεφασίσθη πλὴν τῶν ἀνωτέρω μέτρων καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν κάτωθι: α) Ἐπιδότησις μέχρι 1.200 δραχ. κατὰ στρέμμα τῶν ἰδιοκτητῶν δένδρων ἑσπεριδοειδῶν κοινῶν μὴ ἐμπορευσίμων ποικιλιῶν, ἐφ’ ὅσον οὗτοι ἀκολουθοῦντες τὰς ὁδηγίας καὶ ἐντασσόμενοι εἰς τὸ πρὸς τοῦτο εἰδικὸν πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δεχθῶσι νὰ ἐπανεμβολιάσωσι τὰ δένδρα των ταῦτα δι’ ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν, ἐντὸς 3ετίας. β) Ἐπιδότησις κατὰ 50% τῆς ἀξίας τῶν μικρῶν σκαπτικῶν μηχανημάτων (φρεζῶν). γ) Ἐπιδότησις 5.000 τόννων βενζίνης χρησιμοποιουμένης διὰ δενδροκηπευτικὰς καλλιεργείας, χορηγουμένης πρὸς τοῦτο ἐπιδοτήσεως 1,50 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον καταναλισκομένης βενζίνης. 5. Τὰ μέτρα ταῦτα θὰ συμπληρωθοῦν δι’ ἐντάσεως τῆς προσπαθείας πρὸς γενίκευσιν τοῦ ἀναδασμοῦ ἐπὶ σκοπῷ συγκεντρώσεως τῶν μικροτεμαχίων εἰς μεγαλύτερα τοιαῦτα εἰς τρόπον ὥστε ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ περιορισθοῦν αἱ δαπάναι καλλιεργείας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ συμπιεσθῇ ἔτι περισσότερον τὸ κόστος παραγωγῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς χώρας ἐξαγωγῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν μας εἶναι ἀληθὲς ὅτι οἱ σημαντικώτεροι πελάται μας εἶναι εἰσέτι αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι, τὰς ὁποίας θὰ ἐπιδιώξωμεν νὰ διατηρήσωμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον, πλὴν ὅμως δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι διὰ τῶν λαμβανομένων μέτρων βελτιωμένης καλλιεργητικῆς τεχνικῆς, ἐπιμελημένης συλλογῆς, ποιοτικῆς διαλογῆς συσκευασίας κλπ. τὰ Ἑλληνικὰ ἑσπεριδοειδῆ ἤρχισαν νὰ διαδίδωνται εὐρύτερον εἰς τὰς ἀγορὰς τῶν Δυτ. χωρῶν. Οὕτω ἐνῷ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1961–62 τὰ εἰς τὰς ἀγορὰς τῶν Δυτικῶν χωρῶν ἐξαχθέντα Ἑλληνικὰ ἑσπεριδοειδῆ ἀντιπροσωπεύουν τὰ 8% τῶν συνολικῶν ἐξαγωγῶν μας, κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον, βάσει τῶν μέχρι τοῦδε στοιχείων, τὸ ποσοστὸν τοῦτο ἀνῆλθεν εἰς τὰ 16% μὲ διαρκῆ τάσιν ἀνόδου ἰδίᾳ εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Δυτικῆς Γερμανίας ὅπου ἐνῷ κατὰ τὸ παρελθὸν τὰ Ἑλληνικὰ λεμόνια ἦσαν ἄγνωστα, κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον ἐξήχθησαν λίαν ἐπιτυχῶς 1.500 τόννοι. Ἀνάλογος αὔξησις ἐσημειώθη καὶ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν πορτοκαλίων εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτὴν ὅπου ἐνῷ πέρυσιν αἱ ἐξαγωγαί μας ἀνῆλθον εἰς 2.100 τόννους, ἐφέτος ἐξήχθησαν μέχρι στιγμῆς 5.000 τόννοι πορτοκαλίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 477)2.3.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1619 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου, ἐν σχέσει μὲ διαμαρτυρίαν τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου διὰ τὰς κενὰς αὐτοῦ ἕδρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ Ε. Μ. Πολυτεχνεῖον, ἀπέστειλε πράγματι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας τὸ ὑπ’ ἀριθ. ἐμπ. Πρωτ. 17)21.12. 62 ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτει τὴν ἀνασκευὴν τῶν ὑφ’ ἡμῶν ἐν τῇ Βουλῇ λεχθέντων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν ἑδρῶν τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων. Τὸ Ε. Μ. Πολυτεχνεῖον διὰ τοῦ ἐγγράφου του τούτου ἤσκει κατ’ οὐσίαν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ δὴ διὰ τὰ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας λεχθέντα παρ’ αὐτοῦ καὶ ἐζήτει τὴν ἀνασκευήν των. Δικαίωμα ὅμως τοιούτου ἐλέγχου δὲν ἔχει τὸ Ε. Μ. Πολυτεχνεῖον, ὑπαγόμενον, ὡς ὅλα τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα, ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ μὴ ἀσκοῦν τοῦτο ἐποπτείαν ἐπ’ αὐτοῦ. Οὐδ’ ἡ λεγομένη αὐτοτέλεια δηλαδὴ ἡ διὰ τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Συντάγματος κατοχυρουμένη αὐτοδιοίκησις, ἀναφερομένη, ὡς γνωστόν, εἰς ἄλλα θέματα, ὡς τὸ τῆς ἐκλογῆς τῶν καθηγητῶν, τῆς διοικήσεως τοῦ ἱδρύματος κλπ. (βλ. ὑπ’ ἀριθ. 1899)52, 1288)1954 καὶ 341)1963 ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας), θεμελιώνει τοιοῦτον δικαίωμα. Κατόπιν τούτου διέταξα τὴν εἰς τὸ ἀρχεῖον κατάθεσιν τοῦ εἰρημένου ἐγγράφου. Τὸ αὐτὸ ἄλλωστε εἶχα πράξει καὶ διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 17116)21.8.1962 ἔγγραφον τοῦ ἰδίου ἱδρύματος, δι’ οὗ ὑπεβλήθη ψήφισμα τῆς Συγκλήτου αὐτοῦ διαμαρτυρομένης διὰ τὴν κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν σχεδίου νόμου περὶ ὀργανισμοῦ τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων κλπ. καὶ ζητούσης τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ Πολυτεχνείου εἰς ἄλλο Ὑπουργεῖον, ὡς καὶ διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 27867)13.10.62 δι’ οὗ καὶ αὖθις διεμαρτύρετο διὰ τὴν δῆθεν κατάλυσιν τῆς αὐτοτελείας του, ἐπειδὴ τὸ Ὑπουργεῖον ἐζήτησε πληροφορίας διὰ τὸ συγκλονίσαν τὴν κοινὴν γνώμην θέμα τῆς καταγγελίας περὶ ἀνωμαλιῶν κατὰ τοὺς εἰσιτηρίους διαγωνισμοὺς 1962–63. Λόγῳ τῆς καταγγελίας ταύτης καὶ τῆς δημιουργηθείσης ἀτμοσφαίρας εἰς βάρος τοῦ Ἱδρύματος πρὸς ἀποφυγὴν δὲ μείζονος κλονισμοῦ τοῦ κύρους του, τὸ Ὑπουργεῖον ἀπέσχε τότε πάσης ἐνεργείας, τὸ αὐτὸ δὲ ἔπραξε διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους καὶ προκειμένου περὶ τῆς σαφῶς παρανόμου ἀποφάσεως τοῦ ἱδρύματος τούτου νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν συμμετοχὴν εἰς τοὺς εἰσιτηρίους διαγωνισμοὺς τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1961–63 ὑποψηφίων μὴ ἐχόντων κατὰ τὸν χρόνον τοῦ διαγωνισμοῦ τὰ νόμιμα προσόντα. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐπιθυμεῖ νὰ προστατεύσῃ τὸ κῦρος καὶ τὴν αὐτοδιοίκησιν τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων, χωρὶς ὅμως νὰ δικαιοῦται νὰ ἀναγνωρίζῃ εἰς ταῦτα δικαιώματα ἐλέγχου ἀνύπαρκτα κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς κενὰς καθηγητικὰς ἕδρας τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου, ἡ περὶ τούτων εἰκὼν εἶναι ἡ ἀκόλουθος. Ἐπὶ συνόλου 76 ἑδρῶν αἱ κάτωθι 18 εἶναι κεναὶ ἀπὸ τῆς δι’ ἑκάστην τούτων σημειουμένης χρονολογίας: 1) Φιλοσοφίας, 2) Ξένων Γλωσσῶν (ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν), 3) Σιδηροπαγοῦς Σκυροδέματος (ἀπὸ τοῦ 1955), 4) Ἀρχιτεκτονικῆς Ἐσωτερικῶν χώρων (ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1958), 5) Εἰδικῆς Μηχανολογίας (Χημ. Μηχ.) (ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1960), 6) Χημείας καὶ Τεχνολογίας Τροφίμων (ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1960), 7) Μηχανικῆς Θεωρητικῆς (ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1960), 8) Θεωρητικῆς καὶ Γεν. Ἠλεκτροτεχνίας (ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1960), 9) Εἰδικῆς Μηχανολογίας (Πολ. Μηχ.) (ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1961), 10) Δομικῆς Μηχανικῆς καὶ Στοιχ. Τεχν. Ἔργων (ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1961), 11) Τεχνοοικονομικῆς Ἀναλύσεως (ἀπὸ συστάσεώς της δηλ. ἀπὸ 1961), 12) Ἀρχιτεκτονικῶν Συνδέσμων (ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1961), 13) Γενικῆς Πειραμ. Χημείας (ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1961), 14) Παραστατικῆς καὶ Προβ. Γεωμετρίας (ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1962), 15) Ὀργανικῆς Χημείας (ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1962), 16) Ὁδοποιΐας (ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1962), 17) Ἀνωτέρων Μαθηματικῶν (ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1962). Ἐκ τῶν ἀνωτέρω κενῶν ἑδρῶν προεκηρύχθη ἡ πλήρωσις τεσσάρων (4) μόνον ἤτοι τῶν ὑπ’ ἀριθ. 8, 9, 10, ἥτις καὶ δὲν ἐπληρώθη τελικῶς καὶ 14, τῶν ὑπολοίπων μὴ προκηρυχθεισῶν εἰσέτι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡΗΓ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Εὐαγγελίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3516)2512)23.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1631 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ι. Παπαδημητρίου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς ὅσον ἀφορᾷ τὰς περιπτώσεις τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν Αἰγυπτιακῶν Πανεπιστημίων ὡς ἰσοτίμων πρὸς τὰ ἐν Ἑλλάδι τοιαῦτα, ὡς καὶ τῆς ἀτελοῦς ἐγγραφῆς εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα φοιτητῶν, τέκνων τῶν ἐξ Αἰγύπτου ἐπαναπατριζομένων ὁμογενῶν. Τὰ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν πτυχίων τῶν χορηγουμένων παρὰ τῶν Πανεπιστημίων ὡς καὶ τῶν λοιπῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων τῆς ἀλλοδαπῆς ὡς ἰσοτίμων πρὸς τὰ ἐν Ἑλλάδι Πανεπιστήμια, ρυθμίζονται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 220 τοῦ ν. 5343)52. Κατὰ τὴν διάταξιν ταύτην ἡ ἀναγνώρισις πτυχίων ἀλλοδαπῶν Πανεπιστημίων ρυθμίζεται δι’ ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν ὑπὸ τῆς οἰκείας Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου, ὑποβαλλομένων εἰς αὐτὴν τῶν τίτλων καὶ λοιπῶν ἀποδεικτικῶν σπουδῶν. Διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ἰσοτιμίας τῶν πτυχίων τῶν χορηγηθέντων παρὰ τῶν Αἰγυπτιακῶν Πανεπιστημίων προέβημεν κατ’ ἐπανάληψιν εἰς σχετικὰς ἐνεργείας πρὸς τὰ ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ὑπαγόμενα Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα, ἅτινα ὅμως ἐγνώρισαν ἡμῖν, ὅτι δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ παρέκκλισις ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀνωτέρω διατάξεων, ἰσχυουσῶν δι’ ἅπαντα τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα τῆς ἀλλοδαπῆς, λόγῳ ὅμως τῆς κρατούσης ἐν Αἰγύπτῳ καταστάσεως μετ’ εὐμενείας κρίνουν ἑκάστοτε τὸ θέμα τῆς ἰσοτιμίας πτυχίων Πανεπιστημίων τῆς χώρας ταύτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τῶν τελῶν ἐγγραφῆς τῶν εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα φοιτούντων τέκνων τῶν ἐξ Αἰγύπτου μὴ οἰκειοθελῶς ἐπαναπατριζομένων Ἑλλήνων ὁμογενῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 4774)31.1.62, 2807)25.1.62, 9186)31.1.62 καὶ 41802) 18.4.62 ἀποφάσεων ἡμῶν ἀπαλλάσσονται οἱ φοιτηταὶ οὗτοι ἀπὸ τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1961–62 ἐκ τῶν τελῶν ἐγγραφῆς ὡς ἀκολούθως: α) Εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης καὶ τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν ἐξ ὁλοκλήρου, β) εἰς τὸ Ἐθνικὸν Μετσόβιον Πολυτεχνεῖον κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ γ) εἰς τὴν Πάντειον Ἀνωτάτην Σχολὴν Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν ἐξ ὁλοκλήρου μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 5 σπουδαστῶν. Διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεως ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν ἐν λόγῳ τελῶν, καθ’ ὅσον παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ἐνεργείας ἡμῶν, δὲν ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν.Δ. 283)1947 ἀπαιτουμένη πρότασις τῆς Συγκλήτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1712)30.1.1963 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1374)25.1.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου «περὶ ἐργασιῶν ἀποπερατώσεως τοῦ διδακτηρίου τοῦ δημοτικοῦ σχολείου Μαυροδενδρίου Κοζάνης», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 18 παρ. 1 τοῦ νόμου 4247)1962 «περὶ Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων» ἡ ἀποπεράτωσις τῶν ἡμιτελῶν διδακτηρίων θὰ πραγματοποιηθῇ εἰς βάρος τῶν πιστώσεων τοῦ ὡς ἄνω ὀργανισμοῦ. Ἤδη κατηρτίσθη ὁ πίναξ τῶν διδακτηρίων ὅστις θέλει διαβιβασθῆ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Σχολικῶν Κτιρίων καὶ παρέχεται δὲ ἡ ἐλπὶς ὅτι ρυθμιζομένων ὡρισμένων οἰκονομικῶν θεμάτων, θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διάθεσις τῆς ἀναγκαιούσης πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3268)20.2.63 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1588)18.2.63 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη «περὶ ἀνεγέρσεως διδακτηρίου διὰ τὸ Γυμνάσιον Τζερμιάδων», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 18 παρ. 1 τοῦ νόμου 4247)1962 «περὶ Ὀργανισμοῦ Σχολικῶν Κτιρίων» θὰ πραγματοποιηθῇ εἰς βάρος τῶν πιστώσεων τοῦ ὡς ἄνω Ὀργανισμοῦ. Ἤδη κατηρτίσθη ὁ πίναξ τῶν διδακτηρίων ὅστις θέλει διαβιβασθῆ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Σχολικῶν Κτιρίων, παρέχεται δὲ ἡ ἐλπίς, ὅτι ρυθμιζομένων ὡρισμένων οἰκονομικῶν θεμάτων θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διάθεσις τῆς ἀναγκαιούσης πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2062)4.2.63 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1453)31.1.63 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου καὶ Ν. Κιτσίκη «περὶ τοῦ γηπέδου τοῦ προοριζομένου διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ 30οῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἀθηνῶν», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἐξεδόθη εἰσέτι. Συνεπῶς πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως δὲν δυνάμεθα νὰ προέλθωμεν εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ εἰς τὸ 26ον Δημοτικὸν Σχολεῖον τῆς αὐτῆς συνοικίας, γνωρίζομεν ὅτι τὸ παλαιὸν διδακτήριον μετὰ τοῦ γηπέδου του περιῆλθεν εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ἐξ ἀγορᾶς. Τοῦτο κατεδαφίσθη πρὸς ἀνέγερσιν συγχρόνου διδακτηρίου, πληροῦντος τοὺς ὅρους τῆς ὑγιεινῆς καὶ Παιδαγωγικῆς. Ἡ μελέτη τῆς ἀνοικοδομήσεώς του, ἐξεπονήθη καὶ ἐδημοπρατήθησαν τὰ ἔργα. Συνεπῶς συντόμως τὸ νέον διδακτήριον θὰ παραδοθῇ πρὸς χρῆσιν. Κατὰ ταῦτα τὸ 26ον Δημοτικὸν Σχολεῖον φιλοξενούμενον προσωρινῶς εἰς ἕτερα διδακτήρια, θὰ ἀποκτήσῃ ἰδιόκτητον στέγην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ ἀνατολικοῦ κρηπιδοτοίχου τοῦ λιμένος τῆς Καλαμάτας κλπ.

§4Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἡ ἐρώτησις ἔχει κατατεθῆ τὴν 19ην Ἀπριλίου 1962. Εὐτυχῶς ὅτι συζητεῖται ὀλίγας ἡμέρας πρὶν κλείσωμεν ἔτος ἀπὸ τῆς καταθέσεώς της. Πράγματι, κ. Πρόεδρε, κατὰ τὸν πόλεμον ὑπέστη σοβαρὰς ζημίας ὁ ἀνατολικὸς κρηπιδότοιχος τῆς δυτικῆς δεξαμενῆς τοῦ λιμένος τῆς Καλαμάτας, καὶ μὲ τοὺς σεισμοὺς τοῦ 1955 ἐπετάθησαν αἱ ρωγμαὶ καὶ ἔκτοτε παραμένει ἀχρησιμοποίητος μὲ προφανῆ κίνδυνον νὰ καταρρεύσῃ ὁλοκληρωτικῶς καὶ νὰ ἀποφράξῃ καὶ τὸν λιμένα. Λόγῳ ἀκριβῶς τῆς καταστάσεως αὐτῆς, ἔχει μοιραίως περιορισθῆ καὶ ἡ κίνησις τοῦ λιμένος καὶ ἐπὶ τόσα ἔτη δὲν διατίθεται ἡ ἀναγκαία πίστωσις διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐπισκευή. Ὡς μὲ ἐπληροφόρησαν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Δημοσίων Ἔργων, δὲν ἀπαιτοῦνται περισσότερα τῶν 8–9 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν ἐπισκευήν. Παρὰ ταῦτα μέχρι σήμερον δὲν διετέθησαν. Ὅταν κατέθεσα τὴν ἐρώτησιν, δὲν εἶχε διατεθῆ οὔτε δραχμή, οὔτε εἶχε κἂν ἐνδιαφερθῆ, κ. Πρόεδρε, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων διὰ τὸ θέμα, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας διαμαρτυρίας τῆς Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ γενικώτερον τῶν ἁρμοδίων τῆς πόλεως τῆς Καλαμάτας. Τελευταίως ἐπληροφορήθην, ὅτι δίδεται ἡ ἔγκρισις τοῦ Ὑπουργείου διὰ νὰ συνάψῃ δάνειον ἡ Λιμενικὴ Ἐπιτροπὴ πρὸς ἐνέργειαν τῶν ἐπισκευῶν. Δηλαδή, οὔτε σήμερον κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν τὰ 8–9 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ ἐπιδιορθωθῇ ὁ ἀπὸ τοῦ πολέμου καὶ συνεπείᾳ τῶν σεισμῶν τοῦ 1955 κατεστραμμένος ἀνατολικὸς κρηπιδότοιχος τῆς δυτικῆς δεξαμενῆς τοῦ λιμένος τῆς Καλαμάτας. Θὰ ἤθελον πέραν αὐτοῦ, νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὡς μὲ ἐπληροφόρησαν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἀντιμετωπίζεται ἐπισκευὴ ἡ ὁποία θὰ εἶναι λίαν ἐπιζημία διὰ τὸν λιμένα τῆς Καλαμάτας. Διότι θὰ μειώσῃ τὴν λεκάνην ἀντί, ἀντιθέτως, νὰ τὴν εὐρύνῃ. Σήμερον ἡ μόνη λύσις, ἡ ὁποία ἐνδείκνυται καὶ ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ, εἶναι νὰ γίνουν ἔργα ἀποκαταστάσεως μὲ διεύρυνσιν τῆς δεξαμενῆς, παραλλήλως δὲ νὰ προωθηθῇ ἡ μελέτη ἐκβαθύνσεως τοῦ λιμένος διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸν λιμένα τῆς Καλαμάτας καὶ πλοῖα μεγαλυτέρου ἐκτοπίσματος. Μετὰ ἐπανειλημμένας ἐκκλήσεις ἐπὶ μακρὰ ἔτη τῆς Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν τῆς πόλεως τῆς Καλαμάτας, πρὸ 7μήνου, κἄποιο συνεργεῖον μετέβη καὶ ἔκαμε μίαν μελέτην τοῦ βυθοῦ, ἀλλὰ ἔκτοτε οὔτε φωνή, οὔτε ἀκρόασις. Ἐπικαλοῦμαι, κ. Ὑπουργὲ τῶν Δημοσίων Ἔργων, τὸ ἰδιαίτερον καὶ ἄμεσον ἐνδιαφέρον σας καὶ εἶναι ἀληθές, ὅτι γενικωτέρα εἶναι ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ Νομοῦ τῆς Μεσσηνίας. Ἔχω καταθέσει σχετικὴν ἐπερώτησιν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἔχω ζητήσει τὴν κατὰ προτίμησιν συζήτησίν της. Πάντως, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ Μεσσηνία ἡ ὁποία εἶναι ἕνα τμῆμα ἀπὸ τὰ εὐφορώτερα καὶ τὰ παραγωγικώτερα τῆς Ἑλλάδος, φθίνει καὶ ὑπῆρξεν ἀνησυχαστικὴ ἡ διαπίστωσις μετὰ τὴν τελευταίαν ἀπογραφήν, ὅτι ἐμειώθη εἰς βαθμὸν σοβαρώτατον ὁ πληθυσμὸς τῆς Μεσσηνίας καὶ τῆς πόλεως τῆς Καλαμάτας. Μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῆς γενικωτέρας ἐγκαταλείψεως τῆς Μεσσηνίας, ὑπάρχει καὶ ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ λιμένος. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ μᾶς δώσῃ σχετικὰς πληροφορίας καὶ νὰ ἐκδηλώσῃ τὸ ἄμεσον ἐνδιαφέρον διὰ τὸν λιμένα τῆς Καλαμάτας.

§5Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ μῆκος τῶν κρηπιδωμάτων τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν ζημίας, ἀνέρχεται εἰς 200 περίπου μέτρα. Τὰ κρηπιδώματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἐν λειτουργίᾳ εἰς τὸν λιμένα τῆς Καλαμάτας, ἀνέρχονται εἰς 600 μέτρα καὶ δι’ αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετῆται ἡ κίνησις τοῦ λιμένος ἡ ὁποία δυστυχῶς παρουσιάζεται περιωρισμένη διὰ λόγους ἀσχέτους πρὸς τὴν ἐπισκευὴν τῶν λιμενικῶν ἔργων. Ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς μελέτης ἔχει γίνει μόλις πρὸ 2–3 μηνῶν, διότι ἀπῃτήθη καὶ ἡ ἔρευνα τοῦ βυθοῦ τῆς θαλάσσης εἰς τὰ σημεῖα ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα θὰ γίνουν αἱ θεμελιώσεις τῶν προστατευτικῶν κρηπιδωμάτων. Πάντως ἔχει ὁλοκληρωθῆ ἤδη ἡ σχετικὴ ἐργασία, ἔχουν ἐγκριθῆ αἱ μελέται βάσει τῶν ἀπόψεων τῶν τεχνικῶν καὶ ἀποστέλλονται εἰς τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν. Τὸ ὕψος τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι 7 ἑκατομμύρια δραχμαὶ καὶ νομίζομεν ὅτι εἶναι ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου, τοῦ ὁποίου τὰ ἔσοδα ἀνέρχονται ἐτησίως εἰς 1.300.000 περίπου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἄλλωστε γίνεται εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ 110 Λιμενικὰ Ταμεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἐπικράτειαν. Κατασκευὴ λιμενικῶν ἔργων εὐρυτέρας ἐκτάσεως δὲν ἀντιμετωπίζεται τοὐλάχιστον ἐπὶ τοῦ παρόντος, δεδομένου ὅτι ἡ ὠφελιμότης των δὲν θὰ ἦτο ἀνάλογος μὲ τὰς δαπάνας τὰς ὁποίας συνυπήγετο ἡ κατασκευή των. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἅπτονται τῆς ἁρμοδιότητός μου ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐγκατάλειψιν, ὅπως ἰσχυρίζεσθε τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας. Τώρα δὲν ἐξετάζεται αὐτὸ τὸ θέμα.

§6Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω, ὅτι εἶναι πολὺ ὀλίγον ἱκανοποιητικὴ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, διότι δὲν ἀνέμενον νὰ ἀκούσω, ὅτι ἐπειδὴ εἶναι τὸ μῆκος τῶν κατεστραμμένων κρηπιδοτοίχων 200 μέτρα, καὶ ὑπολείπονται ἄλλα 600, αὐτὰ ἀρκοῦν διὰ τὴν σημερινὴν κίνησιν τοῦ λιμένος τῆς Καλαμάτας. Αὐτὸ δὲν ἀνέμενον νὰ τὸ ἀκούσω, κ. Ὑπουργὲ τῶν Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κρηπιδότοιχος ἔχει καταστραφῆ ἀπὸ τὸν πόλεμον. Ἀποκατεστράφη κατὰ τὸν σεισμὸν τοῦ 1955 καὶ ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 7ετίαν δὲν ἠδυνήθη νὰ βοηθηθῇ τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον διὰ νὰ τὸν ἀποκαταστήσῃ. Εἶναι ἀκριβές, ὅτι ὑπάρχει μία μείωσις σοβαρὰ τῆς κινήσεως τοῦ λιμένος τῆς Καλαμάτας ὀφειλομένη καὶ εἰς ἄλλα αἴτια. Πρέπει ὅμως, νὰ γίνουν ἔργα εἰς τὸν λιμένα τῆς Καλαμάτας καὶ αἱ δαπάναι θὰ εἶναι παραγωγικαί. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι ἐνῷ σήμερον ὑπολογίζεται ἡ κίνησις τοῦ λιμένος, ὅτι εἶναι περὶ τοὺς 100.000 τόννους ἐτησίως, τὸ ἥμισυ δηλαδὴ τῆς προπολεμικῆς κινήσεως, ἤδη ἐν σχέσει μὲ τὰ ἔτη 1960 καὶ 1961 εἶναι ηὐξημένη ἡ κίνησις τοῦ λιμένος. Ἐὰν μάλιστα γίνῃ καὶ ὁ δρόμος, ὅπως πρέπει νὰ γίνῃ Καλαμάτας–Σπάρτης, τὸ λιμάνι θὰ ἔχῃ πολὺ μεγαλυτέραν κίνησιν καὶ πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ ἀπὸ τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἔχῃ τὰ μέσα νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν μεγαλυτέραν κίνησιν. Συνεπῶς δὲν ἠμπορῶ νὰ θεωρήσω ἱκανοποιητικὴν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι τάχα εἶναι ἱκανὰ τὰ ἐναπομένοντα 600 μέτρα κρηπιδωμάτων διὰ τὴν κίνησιν τοῦ λιμένος καὶ ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἠμπορεῖ νὰ διαθέσῃ τίποτε ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ζημίαν τοῦ κρηπιδοτοίχου. Ὑπάρχει κίνδυνος νὰ καταστραφῇ πλήρως καὶ νὰ ἀποφράξῃ μίαν ἡμέραν τὸν λιμένα!

§7Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι δὲν θὰ ἀποκατασταθοῦν αἱ ζημίαι τοῦ κρηπιδοτοίχου, εἶπον μόνον, ὅτι θὰ γίνουν διὰ τῶν πόρων τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου. Οἱ πόροι ἄλλωστε τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου, ὅπως ξεύρετε, ἐνισχύονται οὐσιαστικῶς ἀπὸ τὸ Κράτος. Τώρα ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς κινήσεως τοῦ λιμένος. Ἡ κίνησις τοῦ λιμένος νομίζω ὅτι θὰ ἐξυπηρετηθῇ ἐπαρκῶς δεδομένου ὅτι θὰ ἔχωμεν 600 μέτρα μήκους κρηπιδωμάτων ἤδη ἐν λειτουργίᾳ καὶ 200 τὰ ὁποῖα θὰ ἀποκατασταθοῦν, ἤτοι σύνολον 800 μέτρα μήκους κρηπιδωμάτων. Εἶναι φυσικὸν νὰ παρουσιάζηται μειωμένη ἡ κίνησις ἐν τῷ λιμένι καὶ ἐξ ἄλλων λόγων καὶ διότι σήμερον ἡ Καλαμάτα ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ ἀεροπλάνα, ἀπὸ πλοῖα, ἀπὸ σιδηρόδρομον καὶ ἀπὸ αὐτοκίνητα. Ἑπομένως, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολος ἡ κατάστασις τῆς Καλαμάτας ἀπὸ πλευρᾶς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως.

§8Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἀπάντησίς σας δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ. Ὁ λιμὴν τῆς Καλαμάτας δὲν ἐξυπηρετεῖ ἐπιβατικὴν κίνησιν. Ὅπως ξεύρετε, ἡ Μεσσηνία ἔχει ἐξαγώγιμα προϊόντα. Καὶ ἡ ἀεροπορία δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐμπορευμάτων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Γεωργίου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν κατάστασιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας διὰ τοὺς ταξιδεύοντας τοῦ στενοῦ τῶν Τεμπῶν κλπ.

§10Τ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶναι γνωστόν, κατὰ τὴν διάνοιξιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Θεσσαλονίκης καὶ εἰς τὸ στενὸν τῶν Τεμπῶν, ἐγένοντο μεγίστης ἐκτάσεως ἐκβραχιονισμοὶ καὶ κατὰ τὸν χειμῶνα 1960–61 ἐσημειώθη πτῶσις ὀγκολίθων οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν μέγιστον κίνδυνον εἰς τὰ διερχόμενα αὐτοκίνητα καὶ τοὺς ἐπιβάτας αὐτῶν. Τὸ ἴδιον ἐπανελήφθη καὶ κατὰ τὸν χειμῶνα τοῦ 1962. Διερχόμενος ξένος εἰδικὸς ἐκ τοῦ στενοῦ τῶν Τεμπῶν, ἐδημοσίευσεν, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ὁδοῦ καὶ διὰ τὰ αὐτοκίνητα καὶ διὰ τοὺς ταξιδεύοντας. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν θὰ διατεθοῦν πιστώσεις διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ὁδοῦ καὶ τῶν διερχομένων αὐτοκινήτων.

§11Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἐκ τῆς πτώσεως ὀγκολίθων εἰς τὸ στενὸν τῶν Τεμπῶν, ἐδημιουργήθη κίνδυνος διὰ τὰ αὐτοκίνητα καὶ τοὺς ταξιδεύοντας. Ὁ κίνδυνος ὅμως αὐτὸς ἐκ τῆς πτώσεως τῶν ὀγκολίθων δὲν ἐδημιουργήθη μόνον εἰς τὸ στενὸν τῶν Τεμπῶν ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν Μπράλον καὶ εἰς τὸν δρόμον Ἰωαννίνων–Λαρίσης. Αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, εἰσηγήθησαν τὴν διάθεσιν ὡρισμένης δαπάνης διὰ τὴν ἐκτέλεσιν προστατευτικῶν ἔργων. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, πῶς ἔχει τὸ θέμα καὶ ἂν πράγματι διετέθησαν αἱ σχετικαὶ πιστώσεις.

§12Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κατὰ τὴν διάνοιξιν τμημάτων ὁδῶν διὰ μέσου βράχου, παρουσιάζεται πολλάκις τὸ φαινόμενον νὰ πίπτουν λίθοι ἐπὶ τοῦ καταστρώματος τῆς ὁδοῦ. Ἡ ὑπηρεσία ἐπισημαίνει τοὺς ὀγκολίθους ὅσων ἔχει διαταραχθῆ ἡ ἰσορροπία τοὺς ἀπαγγιστρώνει καὶ τοὺς κατακερματίζει. Τὸ φαινόμενον αὐτὸ τῆς πτώσεως ὀγκολίθων παρουσιάσθη εἰς ἀρκετὰ ἔντονον βαθμὸν καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Θεσσαλονίκης εἰς τὸ στενὸν τῶν Τεμπῶν. Κατὰ τὸν ἀνωτέρω τρόπον ἀντεμετωπίσθη ἡ κατάστασις ἐπὶ μίαν τετραετίαν εἰς τὸ στενὸν τῶν Τεμπῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς κυκλοφορίας. Μέχρι σήμερον τὰ ἀποτελέσματα εἶναι ἱκανοποιητικά. Ἀνάλογα μέτρα λαμβάνονται καὶ διὰ παρομοίας περιπτώσεις ἐπὶ ἄλλων ὁδῶν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας συντηρήσεως τῶν ὁδῶν αὐτῶν. Διὰ τὴν ὁδὸν Τεμπῶν εἶχεν ὑποβληθῆ μία ἔκθεσις, ὅτι ἀπαιτοῦνται ὡρισμένα ἔργα τῶν ὁποίων ἡ δαπάνη ἀνέρχεται εἰς 800 χιλιάδας δραχμάς. Ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν εἰδικὴν ὑπηρεσίαν συντηρήσεως ὁδῶν καὶ ἐδόθη καὶ ἡ σχετικὴ πίστωσις, διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἔργων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα μειώνουν τὰς πιθανότητας πτώσεως τῶν ὀγκολίθων ἐπὶ τῆς ὁδοῦ. Εἰδικῶς διὰ τὸ τμῆμα Τραγόπετρα τῆς ὁδοῦ Ἰωαννίνων, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τόσον αὐτὸ ὅσον καὶ ὁλόκληρος ἡ ὁδὸς Ἰωαννίνων–Τρικάλων, ἐτέθη ὑπὸ ἀνακατασκευὴν καὶ θὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ δυνατὰ μέτρα διὰ τὴν μείωσιν τῶν κινδύνων ἐκ τῆς πτώσεως ὀγκολίθων ἐκ τῶν παρὰ τῆς ὁδοῦ κλιτύων.

§13Τ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, πότε διετέθη ἡ πίστωσις; Ἐδόθησαν ὁδηγίαι διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς ὁδοῦ;

§14Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἡ πίστωσις ἐχορηγήθη ἤδη καὶ ἐδόθησαν αἱ σχετικαὶ ὁδηγίαι.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Γεωργίου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν πιστώσεως πρὸς κατασκευὴν γεφύρας ἐπὶ χειμάρρου Τιταρησίου, περιοχῆς Κοινότητος Δαμασίου–Λαρίσης.

§16Τ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀριστερὰ τῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Ἐλασσόνος καὶ τοῦ Τιταρησίου χειμάρρου κατερχομένου ἐξ Ἐλασσόνος, ὑπάρχει ἡ κωμόπολις Δαμασίου. Ἡ κωμόπολις αὐτὴ εἶναι ἐντελῶς ἀποκεκομμένη καὶ ἀπὸ τὴν Λάρισαν καὶ ἀπὸ τὸν Τύρναβον καὶ ἀπὸ τὴν Ἐλασσόνα, διότι οἱ κάτοικοί της δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κυκλοφοροῦν, διότι μεσολαβεῖ ὁ Τιταρήσιος χείμαρρος. Οἱ κάτοικοι διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὴν ἀπέναντι διερχομένην δημοσίαν ὁδόν, ὁπόθεν διέρχονται τὰ αὐτοκίνητα Λαρίσης–Ἐλασσόνος, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ διαβοῦν πεζῇ ἢ διὰ κάρρου τὸν χείμαρρον. Εἶναι λυπηρόν, διότι μέχρι σήμερον, 17 ἔτη ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως, δὲν ἔχει γίνει οὐδεμία μελέτη διὰ τὴν κατασκευὴν γεφύρας διὰ νὰ διασχίζουν οἱ κάτοικοι τὸν χείμαρρον. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις διὰ τὴν κατασκευὴν μιᾶς γεφύρας, παρακαλῶ νὰ γίνῃ τοποθέτησις μιᾶς στρατιωτικῆς διὰ νὰ ἐξυπηρετοῦνται οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς διὰ νὰ φθάνουν εἰς Τύρναβον καὶ Λάρισαν.

§17Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Πράγματι, οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Δαμασίου, δὲν ἐξυπηρετοῦνται ἱκανοποιητικῶς ἀπὸ συγκοινωνιακῆς πλευρᾶς, δεδομένου, ὅτι ἡ πλησιεστέρα γέφυρα ἀπέχει ἐκ τοῦ χωρίου τρισήμισυ χιλ. μέτρα. Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, ἔχει ἐπισημάνει τὴν ἀνάγκην αὐτὴν καὶ ἔχει προβῆ εἰς τὴν μελέτην τῆς ἀναγκαιούσης γεφύρας, τὸ μῆκος τῆς ὁποίας ἀνέρχεται εἰς 140 μέτρα ὁ δὲ προϋπολογισμὸς δαπάνης εἰς τεσσαράμισυ ἑκατ. δραχμῶν. Ἐκτός, ὅμως, τοῦ ὕψους τῆς δαπάνης, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται, ἐσημειώθη καὶ μία ἄλλη ἐμπλοκὴ ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς γεφύρας. Ἀναπτύσσεται εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην μία μελέτη ἀξιοποιήσεώς της ἀπὸ γεωργικῆς πλευρᾶς. Ἡ ἀρχικὴ μελέτη προβλέπει τὴν ἐνδεχομένην ἀνάγκην κατασκευῆς φράγματος ἐπὶ τοῦ Τιταρησίου εἰς τὸ ὕψος τοῦ χωρίου Δαμασίου. Ἂν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ὁριστικοποιηθῇ, τότε ἡ ἀνάγκη κατασκευῆς γεφύρας εἶναι περιττή. Συνεπῶς, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναμένωμεν τὰ ἀποτελέσματα τῆς μελέτης τῶν ἀσχολουμένων εἰς τὸ θέμα. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς διαπιστωθῇ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ φράγμα, τότε θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν δυνατότητα ἐντάξεως τῆς γεφύρας εἰς τὸ πρόγραμμα κατασκευῆς γεφυρῶν.

§18Τ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐκ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δυστυχῶς, οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Δαμασίου δὲν πρέπει νὰ ἀναμένουν τὴν κατασκευὴν γεφύρας. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀναφέρεται εἰς τὴν κατασκευὴν φράγματος, τὸν πληροφορῶ, ὅτι οἱ κάτοικοι εἶναι ἀντίθετοι εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ φράγματος. Καὶ μέχρι σήμερον οὐδεμία ἐσημειώθη πρόοδος διὰ τὴν γεωργικὴν ἀξιοποίησιν τῆς περιοχῆς. Εἶναι γνωστὸν δέ, ὅτι ὁ ποταμὸς ἔχει προκαλέσει ζημίας εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν τῆς Βλαχόγιαννης καὶ τοῦ Δαμασίου, διότι καταστρέφει τὴν παραγωγήν. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς μελέτης πρὸς γεωργικὴν ἀξιοποίησιν τῆς περιοχῆς, θὰ ἀπαιτήσῃ μακρὸν χρόνον, διότι μέχρι σήμερον οὐδεμία πρόοδος ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔχει γίνει καὶ τὸ μόνον ἄμεσον αἴτημα τῶν κατοίκων, ποὺ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ εἶναι ἡ τοποθέτησις γεφύρας διὰ τὴν εὔκολον καὶ ἄνευ ταλαιπωριῶν μετακίνησίν των καὶ τὸν ἐγκιβωτισμὸν τοῦ Τιταρησίου.

§19Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τόσον ὁ ἐνδεχόμενος ἐγκιβωτισμός, τὸν ὁποῖον ἐσυζητήσατε καὶ τὰ ἄλλα ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ γίνουν εἰς τὴν περιοχήν, ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τῆς μελέτης, τὰ ὁποῖα συνεχίζονται μολονότι εἶναι ὀλίγον πολύπλοκος ἡ μελέτη καὶ ἑπόμενον εἶναι νὰ μὴ τὰ ἔχωμεν ἐντὸς τοῦ χρόνου, ὅπου ἐπιθυμοῦμεν. Ἂν γίνῃ τὸ φράγμα εἰς τὴν περιοχήν, ἡ κατασκευὴ τῆς γεφύρας θὰ συνεπήγετο τὴν καταστροφήν της, ἂν ἦτο εἰς τὸ ἄνω μέρος τοῦ φράγματος ἢ τὴν ἀχρήστευσίν της ἂν ἦτο εἰς τὸ κάτω μέρος. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ εἴμεθα ἐπιφυλακτικοί, ὡς πρὸς τὴν πρόοδον.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Θ. Παππᾶ καὶ Μ. Σβώλου, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθοῦν σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς πλημμελοῦς κατασκευῆς τοῦ λιμενοβραχίονος τῆς Τήνου, ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§21Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ἔτους καὶ πλέον καὶ συγκεκριμένως τὴν 26.2.1962, κατεθέσαμεν μίαν ἐρώτησιν σχετικῶς μὲ τὴν καταστροφὴν τῶν ἔργων τοῦ λιμένος Τήνου, ποὺ συνετελέσθη τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἡ ἐρώτησίς μας ἐκείνη δὲν συνεζητήθη καθ’ ὅλην τὴν λήξασαν Αʹ Σύνοδον καὶ ἐπανεγράφη. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ὅπως ἔκτοτε ἔχομεν ζητήσει, ποία εἶναι ἡ ἔκτασις τῶν ζημιῶν τῶν λιμενικῶν ἔργων τοῦ λιμένος Τήνου, διὰ τὰ ὁποῖα τόσα χρήματα ἐδαπανήθησαν, τί ἐστοίχισαν ἡ κατασκευὴ τοῦ ἔργου καὶ αἱ μετέπειτα ἐπισκευαί του, ἐὰν διετυπώθησαν ἀντιρρήσεις κατὰ τὴν παραλαβὴν τοῦ ἔργου ὑπὸ μελῶν τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου καὶ ποῖαι, ἐὰν διενηργήθη αὐτοψία ὑπὸ μηχανικοῦ τοῦ Δημοσίου, ἂν ὁ ἐνεργήσας τὴν αὐτοψίαν ταύτην εἶχεν ἐπιβλέψει κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ἢ συμμετέσχε τῆς Ἐπιτροπῆς παραλαβῆς κλπ., καὶ τέλος ποῖα μέτρα καὶ ποῖαι κυρώσεις ἐπεβλήθησαν κατὰ τῶν ὑπευθύνων τῆς πλημμελοῦς κατασκευῆς τῶν ἔργων αὐτῶν, ἐξ ἧς αἱ ζημίαι. Σημειοῦμεν, ἤδη, ὅτι, ὡς ἐπληροφορήθημεν, καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν ἡμέραν τῶν ἐγκαινίων ἐσημειώθη μικρὰ καθίζησις καὶ θὰ ἔπρεπεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος νὰ συναχθῇ τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ ἔργον ἦτο πλημμελῶς κατασκευασμένον καὶ νὰ ληφθοῦν ἔκτοτε τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα. Ἀναμένομεν μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν σχετικῶς, ὡς καὶ ἂν ἐπεβλήθησαν κυρώσεις ἐναντίον τῶν ὑπευθύνων, διότι τὸ λεγόμενον, ὅτι ἡ μεγάλη τρικυμία τοῦ Φεβρουαρίου 1962 ἦτο ἡ αἰτία τῆς καταστροφῆς τῶν ἔργων, δὲν εἶναι σοβαρά, ἐν ὄψει τῶν προλεχθέντων.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§23Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ προσθέσω δύο λέξεις εἰς ὅσα ἐξέθεσεν ὁ συνάδελφος κ. Εὐαγγελίδης. Τὸ ὅτι αἱ ζημίαι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δύο φορὰς ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς κατασκευῆς τοῦ λιμενοβραχίονος, ὀφείλονται εἰς κακὴν ἐξ ἀρχῆς κατασκευὴν τοῦ ἔργου καὶ ὄχι εἰς τὴν σφοδρὰν θαλασσοταραχήν, ὡς θέλουν νὰ ἐμφανίσουν οἱ ἁρμόδιοι πρὸς συγκάλυψιν τῶν εὐθυνῶν, ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ ἐξωτερικὸς πεπαλαιωμένος, ἀπὸ 100ετίας ὑπάρχων, ἐξ ὀγκολίθων, λιμενοβραχίων, ἤνθεξεν εἰς τὴν κακοκαιρίαν, παρὰ τὸ ὅτι ὑπέστη οὗτος τὴν ὁρμὴν τῶν κυμάτων, ἐνῷ ὑπέστη τεραστίας ζημίας ὁ νεοκατασκευασθεὶς λιμενοβραχίων, ὁ ὁποῖος—εἰρήσθω ἐν παρόδῳ—εἶναι ἐσωτερικὸς καὶ κατεσκευάσθη προσφάτως. Διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων αὐτῶν ἐδαπανήθησαν τεράστια ποσά, χωρὶς ἐν τούτοις νὰ ἐκτελεσθῇ ἔργον ἄρτιον, ἀλλὰ ἐλαττωματικόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων.

§25Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1962 ἐσημειώθη πραγματικῶς μία πολὺ μεγάλη θαλασσοταραχὴ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Τήνου καὶ ἐπροκλήθησαν ὡρισμέναι ζημίαι. Αἱ ζημίαι αὐταὶ ἀνάγονται εἰς 16 περίπου μέτρα ἐπὶ τῆς κατασκευασθείσης εἰς τὸν παλαιὸν μῶλον ἐσωτερικῆς κρηπιδώσεως τῶν 170 μέτρων, εἰς ὡρισμένας καθιζήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, εἰς δύο ρήγματα δέκα καὶ δεκαπέντε ἑκατοστῶν ἑκάστου εἰς τὸν ἐξωτερικὸν μῶλον καὶ εἰς μίαν ἐλαφρὰν μετατόπισιν τοῦ ἀκρομωλίου. Τὰ ἔργα ἔγιναν τὸ 1953–54. Ἡ συνολικὴ δαπάνη ὅλων τῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα εἶχον γίνει ἐκεῖ ἀνήρχετο εἰς 2.500.000 δραχμῶν, αἱ δὲ ζημίαι αἱ ὁποῖαι προεκλήθησαν ὑπολογίζονται εἰς 300.000 δραχμάς. Πράγματι, κατὰ τὴν παραλαβὴν τῶν ἔργων, ἐσημειώθη ἀμφισβήτησις ἐπὶ τῆς καταλληλότητος τῶν χρησιμοποιηθέντων ὑλικῶν, ἰδίως τῶν βυθοκορημάτων. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐρεύνης, ἡ ὁποία συνεκροτήθη μετὰ τὰς ζημίας καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ συνεστήθη ἀπὸ πρόσωπα μὴ συνδεόμενα τὸ παράπαν μὲ τὴν κατασκευὴν ἢ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν ἔργων, εἷς μάλιστα Ἐπιθεωρητὴς δημοσίων ἔργων ἐκλήθη εἰδικῶς ἀπὸ τὴν Κοζάνην, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν παρακολούθησιν καὶ ἐπίβλεψιν τῶν ἔργων αὐτῶν, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐρεύνης, λέγω, ἐξήτασε εἰδικῶς τὴν περίπτωσιν καὶ ἀπεφάνθη ὅτι αἱ ζημίαι, αἱ ὁποῖαι εἶχον σημειωθῆ δὲν ὠφείλοντο εἰς πλημμελῆ κατασκευὴν τῶν ἔργων, ἀλλ’ εἰς τὰς καιρικὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἦσαν πρωτοφανεῖς διὰ τὴν περιοχήν, δεδομένου ὅτι καὶ οἱ γηραιότεροι κάτοικοι τῆς Τήνου δὲν ἐνθυμοῦνται ἄλλας παρεμφερεῖς τοιαύτας. Ἐδημιουργήθη ἕνας ἐντονώτατος καὶ ὑψηλὸς κυματισμὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποδίδει τὴν βασικὴν αἰτίαν τῶν προκληθεισῶν ζημιῶν. Βεβαίως δὲν εἶχον κατασκευασθῆ ὅλα τὰ ἔργα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπῃτοῦντο διὰ τὴν πλήρη ἀσφάλειαν τοῦ λιμένος καὶ τῶν ὁποίων ὁ προϋπολογισμὸς ἀνήρχετο εἰς 17.000.000. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐρεύνης μελετᾶ τὸ θέμα τῶν εὐθυνῶν ἐπὶ μακρὸν καὶ ὡς σᾶς εἶπον, δὲν ἀποδίδει εἰς οὐδένα εὐθύνην, δεδομένου ὅτι, ὡς ὑποστηρίζει, αἱ ζημίαι ὀφείλονται εἰς ἀνωτέραν βίαν. Τόσον ἡ ἀποκατάστασις τῶν ζημιῶν, ὅσον καὶ ἡ ἐνίσχυσις τοῦ προσθέτου μώλου, νομίζω ὅτι θὰ ἔχουν πλήρως ἀποπερατωθῆ πρὸ τοῦ θέρους.

§26Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν δὲν ἔκαμα λάθος, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ ἔργων ἀξίας 250 ἑκατομμυρίων. Ἂν δὲν πρόκειται περὶ λάθους, τοῦτο εἶναι καταπληκτικόν.

§27Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὄχι, κ. συνάδελφε, 2½ ἑκατομ.

§28Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἂν καὶ ὁ ἀριθμὸς δὲν θὰ μοῦ ἔκαμε ἐντύπωσιν, διότι ὅλα τὰ μέχρι τοῦδε ἐκτελεσθέντα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ ἔργα, τεραστίας παρουσιάζουν ὑπερβάσεις. Ἄλλωστε τὸ ἔργον τοῦτο κατεσκευάσθη ἐπὶ Ὑπουργίας εἰς τὰ Δημόσια ἔργα, τοῦ σημερινοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι τινὰ ἔργα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, παρουσιάζουν καὶ κακοτέχνους κατασκευὰς καὶ μεγάλας ὑπερβάσεις. Μοῦ ἔκαμε, ἐπίσης, ἐντύπωσιν, τὸ ἀναφερθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι αἱ ζημίαι, κατὰ τὴν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπήν, ὀφείλοντο εἰς τὴν θαλασσοταραχήν, ὅταν ἀνεφέρθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Παππᾶν, ὅτι ὁ παλαιὸς λιμενοβραχίων ὁ κατασκευασθεὶς πρὸ 100ετίας, μολονότι εὑρισκόμενος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ νέου καὶ συνεπῶς εὐθέως ὑποκείμενος εἰς τὴν θαλασσοταραχήν, οὐδὲν ἔπαθεν, ἀλλ’ ἄντεξε, καὶ ἐν τούτοις ὑπέστη ζημίας ὁ νεοκατασκευασθεὶς ἐσωτερικὸς λιμενοβραχίων. Ἐκεῖνο δέ, τὸ ὁποῖον ἔχω ἐν τέλει νὰ τονίσω, εἶναι ὅτι ἡ δοθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀπάντησις, δὲν μᾶς ἱκανοποίησε καὶ ὀφείλομεν νὰ κατατάξωμεν καὶ τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς περιόδου 1953–54, εἰς τὰ τόσα ἄλλα κακότεχνα καὶ σπάταλα ἔργα τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ τῶν προκατόχων αὐτῆς Κυβερνήσεων τῆς δεξιᾶς, ὧν προήδρευεν ἢ εἰς ἅς, ἐν πάσῃ περιπτώσει, μετεῖχεν ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§29Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέφερεν ὅτι ἡ δαπάνη ἀποκαταστάσεως τῶν ζημιῶν, ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 300.000. Δὲν διηυκρίνισεν, ὅμως, τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐδαπανήθη δι’ ἀποκατάστασιν ζημιῶν προκληθέντων πρὸ 2ετίας. Ἀλλ’ ὅπως βλέπω ἀπὸ τοπικὴν ἐφημερίδα τῆς Νήσου, τὴν 19.8.62 ἀνεδείχθη τελευταῖος μειοδότης διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν ζημιῶν ὁ Κων. Δράκος, ἐργολάβος, ἀντὶ τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμ. 1.108.400. Βεβαίως, εἰς αὐτὸ τὸ ποσὸν περιλαμβάνεται καὶ ἡ κατασκευὴ νέου συμπληρωματικοῦ ἔργου ἐπιστηρίξεως τοῦ κακοτέχνου λιμενοβραχίονος, ὅπερ ὅμως συμπληρωματικὸν ἔργον δὲν θὰ ἐχρειάζετο ἂν ἡ κατασκευὴ τοῦ λιμενοβραχίονος δὲν ἦτο ἐξ ἀρχῆς πλημμελής. Ἄρα δὲν διετέθη διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν ζημιῶν τὸ ποσὸν τῶν 300.000 δρχ., ἀλλὰ ποσὸν κατὰ πολὺ μεγαλύτερον, δηλαδὴ 1.108.400 δραχμάς. Ἐπίσης, δὲν μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, πότε παρελήφθη καὶ πότε ἀκριβῶς ἐπερατώθη τὸ ἔργον. Ὡσαύτως, δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς μέχρι σήμερον δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν οἱ ὑπεύθυνοι αὐτοῦ τοῦ κακοτέχνου ἔργου καὶ νὰ καταλογισθοῦν αἱ εὐθῦναι καὶ νὰ ἐπιβληθῶσιν αἱ δέουσαι κυρώσεις, ἀφοῦ μάλιστα, καθ’ ἃς ἔχομεν πληροφορίας, διετυπώθησαν ἀντιρρήσεις καὶ ἐπιφυλάξεις ἐκ μέρους μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς παραλαβῆς τοῦ ἔργου.

§30Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν). Ὅσον ἀφορᾶ τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας ἀνέφερον, ὁ ἀριθμὸς εἶναι ἀκριβής. Εἶναι 300.000 δραχμαί. Ἡ ἐργολαβία ποὺ ἀνέλαβε τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν ἀνέλαβεν καὶ ἕνα πρόσθετον ἔργον, τὸ ὁποῖον εἶχε προϋπολογισθῆ εἰς 900.000 δραχμάς. Τὸ ἔργον αὐτὸ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ μώλου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβω ὑπ’ ὄψει μου τὰς αἰτιάσεις, ὡς αὗται ἀνεφέρθησαν. Εἶμαι, ὅμως, ὑποχρεωμένος νὰ λάβω ὑπ’ ὄψει μου τὰς ἐκθέσεις δύο Ἐπιθεωρητῶν, οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται ἀδιάβλητοι καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν καταλογίζουν εἰς οὐδένα εὐθύνας. Ἀποφεύγω, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς ἄλλας γενικὰς κατηγορίας περὶ τοῦ τρόπου ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, περὶ κακοτεχνίας κλπ., δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς. Εἶναι γνωστὸν πλέον εἰς ὅλους, ὅτι τὰ ἔργα αὐτὰ ἀποτελοῦν δι’ ὡρισμένους ἐξ ὑμῶν κάρφος εἰς τὸν ὀφθαλμόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρῆλθε τὸ ἡμίωρον καὶ νομίζω ὅτι ἐπῆλθεν ἡ ὥρα νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων. Προηγουμένως ὅμως θὰ ζητήσω ἀπὸ ὑμᾶς τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν καὶ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς προχθεσινῆς. Ἐξ αἰτίας τῆς ἐπικυρώσεως τῶν πρακτικῶν τῆς προχθεσινῆς συνεδριάσεως, ἀλλὰ καὶ διορθώσεων εἰς τὰ πρακτικὰ μιᾶς ἄλλης προηγουμένης τῆς 15)3 ἐγεννήθη ἕνα προσωπικὸν θέμα μεταξὺ τῶν συναδέλφων κ. Σιώζου καὶ τοῦ κ. Παπασταύρου. Καλὸν εἶναι πρὶν ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὴν συζήτησιν τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ θέματος. Ἀπευθύνομαι πρὸς ὅλους τοὺς κ.κ. συναδέλφους καὶ ποιοῦμαι ἔκκλησιν. Τὸ θέμα εἶναι προσωπικόν, ἔχει τὴν εὐαισθησίαν του. Φυσικὸν εἶναι —ἔτσι εἶναι ὁ ἄνθρωπος— νὰ δημιουργοῦνται ὀξύτητες. Θὰ παρακαλέσω ὅλους καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἔχουν δικαίωμα νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, τὸν κ. Σιῶζον καὶ τὸν κ. Παπασταύρου νὰ βοηθήσωσι τὸ Προεδρεῖον νὰ τηρήσῃ τὴν ἐν λόγῳ συζήτησιν εἰς τὰ ὅρια τῆς ἐπιβαλλομένης εὐπρεπείας. Θὰ τηρήσω αὐστηρότατα τὸν Κανονισμὸν διὰ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ θὰ θελήσουν νὰ ἀναμιχθοῦν εἰς τὴν συζήτησιν. Διότι εἶναι καιρὸς νὰ ἀντιληφθῶμεν ὅλοι ὅτι πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῶμεν νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ κλονισθεῖσα, τὸ λέγω μὲ λύπην μου, ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸ Κοινοβούλιον, ἀπὸ μέρους τῆς Κοινῆς Γνώμης, μὲ ὅσα ἀναγράφονται εἰς τὸν τύπον καθημερινῶς, διὰ τὸν τρόπον καθ’ ὃν διεξάγονται ἐν τῇ Βουλῇ αἱ συζητήσεις. Νὰ καθορίσωμεν κατ’ ἀρχὰς μίαν δικονομίαν διὰ τὴν κανονικὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως. Ὑπάρχει μομφὴ διὰ τὴν ἀκρίβειαν τῶν πρακτικῶν τῆς 13.3 ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Σιώζου. Κατηγορεῖ δηλαδὴ ὁ κ. Σιῶζος ὅτι ἔν τινι μέτρῳ καὶ εἰς ὡρισμένα σημεῖα ἠλλοιώθησαν τὰ πρακτικὰ διὰ προσθήκης ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Παπασταύρου. Ἑπομένως τὸ πρῶτον θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Σιῶζον πρὸς ὃν ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησίν μου νὰ προσέχῃ εἰς τὰς ἐκφράσεις του καὶ νὰ μὴ ἐξέρχεται τῶν ὁρίων τοῦ Κανονισμοῦ τὸν ὁποῖον καίτοι νέος τὸν γνωρίζει καλῶς καὶ ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ ὑβρίζῃ καὶ ἀπρεπῶς νὰ ἐκφράζεται πρὸς τὸν συνάδελφόν του. Βεβαίως ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναφερθῇ εἰς γεγονότα καὶ ἔγγραφα. Ἐπίσης τὴν ἰδίαν σύστασιν θὰ κάμω ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρὰ τοῦ κ. Παπασταύρου.

§32Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πλευρὰ ἡ ἰδική μας, εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ἔκκλησιν τὴν ὁποίαν ἐκάματε, ὅτι ἡ συζήτησις πρέπει νὰ διεξαχθῇ μὲ εὐπρέπειαν ὡς ἁρμόζει εἰς ἕνα Κοινοβούλιον. Βεβαίως ἡ ὑπεράσπισις τῆς προσωπικῆς ἐντιμότητος κάθε συναδέλφου εἶναι δικαίωμά του καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ὅπως αὐτὸς νομίζει, ἀλλὰ πάντως ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς εὐπρεπείας. Ἡ ἐπιθυμία μας εἶναι νὰ μὴ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπαναληφθοῦν ἀτοπήματα, οὔτε κἂν τὴν Βουλὴν ἐξυψώνουν, ἀλλὰ τοὐναντίον εἶναι εἰς βάρος τοῦ Κοινοβουλίου. Ἐλπίζω ὅτι ἡ ἔκκλησίς σας θὰ εὕρῃ ἀπήχησιν εἰς τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ λάβουν τὸν λόγον.

§33Κ. ΣΙΩΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἀπὸ τὴν προχθεσινήν μου στάσιν εἰς τὴν Βουλήν, καίτοι εἶμαι νέος βουλευτὴς καὶ ἄδικον ἐπίθεσιν ὑπέστην ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι πιθανῶς δὲν ἐγνώριζον τὸ ὅλον θέμα, πιστεύω νὰ ἀποδεικνύεται πλήρως, ὅτι ὁσάκις τοὐλάχιστον ἐγὼ ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, πάντοτε δεικνύω σεμνότητα. Εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Ὅπως καὶ προχθὲς σᾶς εἶπον, εἰς τὸν χῶρον αὐτὸν εἰσῆλθον μὲ σεμνότητα καὶ εὐπρέπειαν. Εἰσῆλθον περισσότερον διὰ νὰ διδαχθῶ, διότι εἶμαι νέος βουλευτής. Εἰς τὰ θέματα, τὰ προσωπικά, δὲν ἔδωσα, νομίζω, ποτὲ ἀφορμήν, διότι πιστεύω ὅτι τὰ προσωπικὰ θέματα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν τοὐλάχιστον μὲ τὰς ἀρχὰς τῶν νέων βουλευτῶν. Εἰλικρινῶς, ἀναγνωρίζω προσωπικῶς, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀσκεῖ τὰ βουλευτικά του καθήκοντα κατὰ τρόπον συμβάλλοντα εἰς τὴν ἀνύψωσιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ μας ἐπιπέδου.

§34Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Διατί τοὺς περισσοτέρους;

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ λείπουν τὰ σχόλια, διότι ἀπὸ αὐτὰ ἀρχίζουν καὶ δημιουργοῦνται τὰ προσωπικὰ ζητήματα.

§36Κ. ΣΙΩΖΟΣ. Πρέπει ὅμως νὰ γίνῃ παραδεκτόν, ὅτι ὑπάρχει καὶ μία ἔστω μικρὰ μερὶς συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἴσως νὰ εἶναι καὶ ἐπισημασμένοι ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία κατέχεται ἀπὸ ἕνα ἀδικαιολόγητον πολιτικὸν πάθος καὶ μετέρχεται μεθόδους, ποὺ δημιουργοῦν ψευδεῖς ἐντυπώσεις εἰς βάρος ὑπολήψεων συναδέλφων ἱσταμένων ὑψηλά. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὀργιζώμεθα, ὅταν ἀκούωμεν συναδέλφους, ποὺ μετέρχονται αὐτῶν τῶν μεθόδων. Τὸ θέμα τὸ προσωπικὸν ἐξεκίνησεν ὅταν πράγματι ὠργίσθην εἰς μίαν στιγμὴν καὶ διέκοψα τὸν κ. Παπασταύρου, ὁ ὁποῖος μὲ τὰς μεθόδους ποὺ γνωρίζει, προσεπάθησε νὰ διαστρεβλώσῃ τὰ πράγματα καὶ νὰ μειώσῃ τὸ κῦρος καὶ τὸ γόητρον προσώπων, τὰ ὁποῖα θεωρεῖ ὅτι ἀντιστρατεύονται εἰς τὰ πολιτικά του συμφέροντα. Εἰς μίαν στιγμὴν πράγματι, ποὺ ἀμφισβητοῦσε τὴν δρᾶσιν ἐξαιρετικοῦ συναδέλφου ἐπὶ κατοχῆς, διέκοψα τὸν κ. Παπασταύρου καὶ τὸν ἠρώτησα νὰ μᾶς εἴπῃ περὶ τῆς ἰδικῆς του δράσεως κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην. Ἐν συνεχεία πάλιν τὸν ξαναδιέκοψα καὶ τὸν ἠρώτησα, ἐὰν ὁ ἴδιος ἔχῃ εἰς τὸ ὄνομα τῆς συζύγου του καὶ τῆς πρώτης ἐξαδέλφης του ἀρτοποιεῖον. Ἦσαν ἀρκετοὶ συνάδελφοι καὶ ἤκουσαν τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσεν. Εἶπεν ὄχι καὶ διὰ τὸ ἕνα καὶ διὰ τὸ ἄλλο. Ἐκάθησα καὶ εἶπον ὅτι θὰ προσκομίσω τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη. Ἔχω εἰς χεῖρας μου, διότι ἐζήτησα καὶ ἔλαβον γνῶσιν, τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν τὰ ὁποῖα καὶ σᾶς ἀναγινώσκω. «Χ. Παπασταύρου. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ἔχω δύο χαρακτηριστικὰ νὰ ἐπισημάνω. Δὲν συνειργάσθην οὔτε μὲ Γερμανούς, οὔτε μὲ Ἰταλούς, οὔτε μὲ τὸ Ε.Α.Μ. Ἐγὼ συνέστησα μίαν ἑταιρείαν Ἠπειρωτικήν. Κ. Σιῶζος. Σπίτια εἰς τὴν κατοχὴν ἀγόρασες δύο; Χ. Παπασταύρου. Οὔτε ἕνα. Ἐπώλησα προικῷον τοῦ Πειραιῶς τὸ 1941 καὶ δὲν ἠμπόρεσα νὰ τὸ ἀντικαταστήσω. Κ. Σιῶζος. Ἠγόρασες. Κατὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς 15.3.63 δὲν παρέστην εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως. Ἀνέγνωσα μετ’ ἐκπλήξεως εἰς τὰ πρακτικὰ ἐκεῖνα φράσεις ὁλοκλήρους, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον λεχθῆ ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον καὶ ἐδημιουργεῖτο σχετικῶς προσωπικὸν θέμα. (Ἀναγινώσκω). Κ. Σιῶζος. Ἀγοράσατε κατὰ τὴν κατοχὴν δύο σπίτια. Χ. Παπασταύρου. Ψεύδεσθε, κ. συνάδελφε, διότι ἕνα ἀκίνητον εἶχον ὡς προικῷον εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ τὸ ἐπώλησα διὰ νὰ ζήσω εἰς τὴν κατοχήν. Μὲ τὰ χρήματα ποὺ ἐπῆρα ἠγόρασα τρόφιμα καὶ μὲ τὰ ὑπόλοιπα, ἐπειδὴ δὲν εὕρισκα ἐδῶ ἀκίνητον, ἠγόρασα δι’ ἀντιπροσώπου εἰς τὰ Ἰωάννινα. Ἐάν, κ. συνάδελφε, δὲν φέρετε τὰ ἀκριβῆ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὅσων ἰσχυρίζεσθε, δὲν εἶσθε ἔντιμος ἄνθρωπος. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ μοῦ ἐγεννοῦσεν ἕνα προσωπικὸν ζήτημα καὶ ἔπρεπε νὰ φέρω τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἕνας βουλευτὴς νὰ μένῃ μὲ τὴν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς συναδέλφους του ὅτι ἐπιδιώκει νὰ δυσφημήσῃ συναδέλφους καὶ μάλιστα τῆς 30ετίας ἐν τῷ χώρῳ αὐτῷ, ὡς ὁ κ. Παπασταύρου. Πρὶν σᾶς καταθέσω τὰ στοιχεῖα θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ παραβάλω τὴν δευτέραν ἐρώτησιν σχετικῶς μὲ τὰ ἀρτοποιεῖα. Κ. Σιῶζος. Ἀρτοποιεῖον ἔχετε εἰς τὸ ὄνομα τῆς συζύγου σας. Χ. Παπασταύρου. Ὄχι δὲν ἔχω τίποτε ἀπὸ αὐτά». Ὅπως θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς 27ης θὰ ἴδητε ὅτι ἐκεῖ παρεδέχθη ὅτι ἔχει ἀρτοποιεῖον ὁ κ. Παπασταύρου καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἠξεύρω διὰ ποῖον λόγον ἠρνήθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην νὰ ὁμολογήσῃ διὰ τῆς διορθώσεως αὐτῆς τῶν πρακτικῶν τὰ ὡμολόγησε. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς καταθέσω τὰ στοιχεῖα αὐτά, διότι πράγματι δὲν θέλω νὰ χαρακτηρισθῶ ὅτι ἐπεδίωξα νὰ δυσφημήσω τὸν συνάδελφον κ. Παπασταύρου. Τί εἶπον εἰς τὸν κ. Παπασταύρου; Ἁπλᾶ πράγματα, ποὺ νομίζω κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς 27ης, ἀκολουθῶν τὴν προσφιλῆ του τακτικήν, ἔκαμεν ὅτι διεμαρτυρήθη, ἐπεδόθη εἰς προσωπικὴν ἐπίθεσιν, ἐδημιούργησε μίαν τεχνητὴν ὀξύτητα, καλυπτόμενος καὶ ἀπὸ διαμαρτυρίας συναδέλφων τοῦ Κόμματός του, οἱ ὁποῖοι πιστεύω δὲν ἐγνώριζον τὴν ἱστορίαν τοῦ θέματος καὶ μέσα εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν αὐτήν, μὲ ὅρκους περὶ τῆς ἐντιμότητος καὶ προσεπάθησε νὰ δικαιολογήσῃ ἐκεῖνα, ποὺ τότε δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ ὁμολογήσῃ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἦταν τίποτε τὸ σπουδαῖον, διατί τότε ἠρνήθη εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 15ης Μαρτίου; Διότι ἐὰν τὰ ὡμολογοῦσεν, ἴσως ἡ σημερινὴ καὶ προχθεσινὴ συζήτησις θὰ ἦτο περιττή. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ σᾶς ἐκθέσω καὶ ἐγὼ πῶς ἔχουν τὰ πράγματα, θὰ σᾶς καταθέσω καὶ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα καὶ τὴν κρίσιν θὰ τὴν κάνετε σεῖς. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ὁ κ. Παπασταύρου, κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς τὸ 1942 ἠγόρασε μίαν οἰκίαν εἰς τὰ Ἰωάννινα, δύο ὀρόφων ἢ μᾶλλον τριῶν ὀρόφων διότι ἔχει μεγάλο ὑπόγειον οἰκόπεδον 5 στρεμμάτων, εἰς τὴν ὁποίαν ἐστεγάζετο ἄλλοτε ἡ Ἀνωτέρα Διοίκησις Χωροφυλακῆς Ἠπείρου. Ἔχω τὸ ἐπίσημον συμβόλαιον ἀριθ. 10.245, ἀγοραπωλησία οἰκίας δραχ. 8.000.000, πωλητὴς Βικτωρία χήρα Κ. Σακελλαρίδου............................ Ἀριθμὸς 10.245 Ἀγοραπωλησία οἰκίας δραχ. 8.000.000. Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν δεκάτην (10ην) τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου, ἔτους χιλιοστοῦ ἐννεακοσιοστοῦ τεσσαρακοστοῦ δευτέρου (1942) ἡμέραν Σάββατον καὶ ἐν τῇ ἐπὶ τῆς Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας 9, κατοικίᾳ τοῦ κ. Ἀριστείδου Βρέκοση, ἰδιοκτησίας Ἰωάννου Ἀλητζόγλου, ἔνθα κληθεὶς μετέβην πρὸς σύνταξιν τοῦ παρόντος ἐνώπιον ἐμοῦ τοῦ Συμβολαιογράφου καὶ κατοίκου Ἀθηνῶν Κωνσταντίνου Περικλέους Ἐξάρχου, ἑδρεύοντος ἐνταῦθα, παρουσίᾳ καὶ τῶν μαρτύρων Ἀθανασίου Γεωργίου Κουνδούρου ἀρτοποιοῦ καὶ Ἀριστείδου Ἀλκιβιάδου Βρέκοση, δικηγόρου, ἀμφοτέρων κατοίκων Ἀθηνῶν γνωστῶν μοι πολιτῶν Ἑλλήνων ἐνηλίκων καὶ μὴ ἐξαιρετέων ἐνεφανίσθησαν οἱ γνωστοί μου καὶ μὴ ἐξαιρετέοι ἀφ’ ἑνὸς μὲν οἱ κ.κ.: 1) Βικτωρία χήρα Κωνσταντίνου Σακελλαρίδου, τὸ γένος Λέοντος Μελᾶ, οἰκοδέσποινα κτλ., 2) Δημήτριος Κωνσταντίνου Σακελλαρίδης, βιομήχανος κτλ., 3) Ὄλγα χήρα Γεωργίου Κωνστ. Σακελλαρίδη, τὸ γένος Δημητρίου Κοκκινάκη οἰκοδέσποινα κτλ....................... καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὁ κ. Χρῆστος Βασιλείου Παπασταῦρος, δικηγόρος, κάτοικος Ἀθηνῶν (ὁδὸς Πειραιῶς ἀριθ. 27) οἵτινες ἐδήλωσάν μοι καὶ συνωμολόγησαν τὰ ἑξῆς: Οἱ πρῶτοι συμβαλλόμενοι ἐδήλωσαν ὅτι ἀπὸ κοινοῦ καὶ ἐξ ἀδιαιρέτου ἔχουσιν εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν καὶ ἀδιαφιλονείκητον αὐτῶν κυριότητα, νομὴν καὶ κατοχήν των ἓν ἀκίνητον κτῆμα, ἤτοι μίαν διώροφον οἰκίαν μεθ’ ὑπογείου, μετὰ τῶν παραρτημάτων, προσαυξημάτων καὶ παρακολουθημάτων αὐτῆς μετὰ τοῦ οἰκοπέδου αὐτῆς, τοῦ ἐν αὐτῇ φρέατος καὶ δένδρων καὶ λοιπῆς ἐν γένει περιοχῆς τῆς ἐκτάσεως πέντε στρεμμάτων ἢ ὅσης ἐκτάσεως εἶναι, κείμενον ἐν Ἰωαννίνοις, ἐντὸς τοῦ σχεδίου τῆς πόλεως, τῆς περιφερείας τοῦ Δήμου Ἰωαννιτῶν κατὰ τὴν θέσιν «Ἀρχιμανδρεῖον» καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Τσακάλωφ καὶ συνορευόμενον ἀνατολικῶς μὲ τὴν ὁδὸν Τσακάλωφ, δυτικῶς μὲ ἰδιοκτησίαν Ράδου, ἀρκτικῶς μὲ ἰδιοκτησίαν Φουρτουνοπούλου καὶ Ἐκκλησίαν, δυτικῶς καὶ μεσημβρινῶς μὲ ἰδιοκτησίαν Θωμᾶ Βούρου, ἀνῆκεν δὲ καὶ περιῆλθεν εἰς αὐτοὺς τὸ ἀνωτέρω ἀκίνητον κτῆμα ὡς ἑξῆς:.............................. Ταῦτα συνομολογησάντων καὶ συναποδεξαμένων τῶν συμβαλλομένων συνετάχθη τῇ αἰτήσει των τὸ παρὸν ἐπὶ ὀκτὼ (8) φύλλων χαρτοσήμου, ἀνεγνώσθη νομίμως καὶ βεβαιωθὲν ὑπὸ πάντων ὑπεγράφη ὑφ’ ὅλων καὶ ἐμοῦ. Οἱ Μάρτυρες Α. Γ. Κούνδουρος Α. Α. Βρέκοσης Ο. Γ. Σακελλαρίδου Ε. Σ. Μπαρμπάτη Σ. Κ. Βανακλιώτης Χ. Β. Παπασταῦρος Οἱ Συμβαλλόμενοι Β. Κ. Σακελλαρίδου Δ. Κ. Σακελλαρίδης Ὁ Συμβολαιογράφος (Τ.Σ.) Κ. Π. Ἔξαρχος Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ἀθῆναι τῇ 28 Μαρτίου 1963 Ὁ Συμβολαιογράφος Ἀθηνῶν (ὑπογραφὴ) Αὐτοπροσώπως ὁ κ. Παπασταύρου παρέστη κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ συμβολαίου αὐτοῦ. Τὸ καταθέτω καὶ παρακαλῶ ὅπως καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἐπηκολούθησεν ὅπως ἠξεύρετε ὁ σωτήριος νόμος 1323 καὶ ἀνετράπη ἡ ἀγοραπωλησία αὐτὴ καὶ τὸ ἐπέστρεψεν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας. Καταθέτω ἐπίσης τὰ συμβόλαια ὑπ’ ἀριθ. 16762, συμβιβαστικὸν ἀκυρώσεως κατοχικῆς ἀγοραπωλησίας ἐπὶ ἐπιστροφῇ δραχ. 27.120.000 καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 17.382, ἀφορῶν συμβιβασμὸν Α.Ν. 1323)49 δραχ. 500(;) τὸ ὁποῖον εἶναι συμπληρωματικὸν καὶ ἀναφέρεται εἰς τὸ προηγούμενον. 30 ἑκατομμύρια περίπου δηλαδὴ καὶ τὰ δύο. Ἤτοι............................. Ὅπως διαπιστώνεται δηλαδή, ἡ ἀγοραπωλησία ἔγινε κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην καὶ δὲν ἠξεύρω διὰ ποῖον λόγον δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ τὸ ὁμολογήσῃ ὁ κ. συνάδελφος. Σημασίαν δὲν ἔχει τόσον ἡ ἀγορὰ αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, ἀλλὰ ἡ ποιότης τῆς ἀγορᾶς. Διότι ἠγόρασε μίαν οἰκίαν, ἡ ὁποία εἶχε πωληθῆ εἰς ἕτερον, εἰς τὸν Ἀναστάσιον Πιτούλην βάσει τοῦ συμβολαίου 304)2.6.1942.

§37Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Καί τί ἤξευρα ἐγώ;

§38Κ. ΣΙΩΖΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, θὰ λάβετε τὸν λόγον νὰ ἀπαντήσετε μετά.

§40Κ. ΣΙΩΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως σᾶς ἐξήγησα, τὸ ἴδιον μέγαρον, διότι δὲν πρόκειται περὶ οἰκίας, ποὺ ἐὰν σήμερον τὸ εἶχεν ὁ κ. Παπασταύρου θὰ ἤξιζε 4.000 λίρας, ἐπωλήθη εἰς τὸν Α. Πιτούλην καὶ ξαναεπωλήθη, καίτοι εἶχεν ὑπογραφῆ τὸ προσύμφωνον, εἰς τὸν κ. Παπασταύρου. Ὁ κ. Παπασταύρου δι’ αἰτήσεώς του, κατέφυγε τότε εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον διὰ τὴν ἐξάλειψιν ἀγοραστοῦ, διότι ἐν τῷ μεταξὺ, βάσει ἀποφάσεως προεδρικῆς τοῦ Πρωτοδικείου Ἰωαννίνων, ἐπετράπη ἡ ἐγγραφὴ ὑποθήκης εἰς τὸν κ. Πιτούλην. (Ἀριθ. ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Ἰωαννίνων 224)1943). Ποίας ποιότητος ἦτο ἡ ἀγορὰ αὐτὴ τὸ μαρτυρεῖ τὸ Δικαστήριον τῶν Ἰωαννίνων· ἐγὼ δὲν θὰ κάμω χαρακτηρισμούς, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἀπόφασιν. ............................. Ἐπειδὴ κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Δικαστηρίου ὁ αἰτῶν Χ. Παπασταύρου ἠγόρασε τὴν ἐφ’ ἧς αἱ προσημειώσεις οἰκίαν παρὰ τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ παρεμβαινόντων Βικτωρίας Κ. Σακελλαρίδου κλπ., τελῶν ἐν γνώσει ὅτι οὗτοι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 304)2.6.1942 προσυμφώνου τοῦ Συμβολαιογράφου Πειραιῶς Στ. Αὐγεροπούλου εἶχον ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως πωλήσωσι τὴν ἐν λόγῳ οἰκίαν πρὸς τὸν καθ’ οὗ ἡ αἴτησις Α. Πιτούλην. Ἡ τοιαύτη γνῶσις τοῦ αἰτοῦντος συνάγεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι τρεῖς περίπου μῆνας πρὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ ἀγορᾶς τῆς οἰκίας εἶχεν ἐγγραφῆ ἐπ’ αὐτῆς ὑπὲρ τοῦ Α. Πιτούλη δυνάμει τοῦ εἰρημένου προσυμφώνου ὑποθήκη, διὰ 3.400.000, δὲν δύναται δὲ νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι ὑπάρχει τις σήμερον—καὶ δὴ δικηγόρος, ὡς ὁ αἰτῶν—ὅστις νὰ προβαίνῃ εἰς ἀγορὰν οἱουδήποτε ἀκινήτου, χωρὶς νὰ ἔχῃ προηγουμένως ἐξακριβώσει ἐκ τῶν σχετικῶν βιβλίων, ἐὰν τὸ ἀκίνητον, ὅπερ πρόκειται νὰ ἀγοράσῃ, εἶναι βεβαρημένον δι’ ὑποθήκης κλπ. Ἀρκοῦντος δ’ ἐντεῦθεν, πιθανολογεῖται καὶ ἡ ὕπαρξις δόλου παρὰ τε τῷ ἀγοραστῇ αἰτοῦντι καὶ τοῖς πωληταῖς ὅπως ἐλαττωθῇ ἡ κεκτημένη αὐτῶν περιουσία καὶ περιγραφῶσιν οὕτω τὰ δικαιώματα τοῦ Α. Πιτούλη κατευθυνόμενα ἐπὶ τὴν μεταβίβασιν αὐτῷ τῆς οἰκίας ἤ, ἐν ἀδυναμίᾳ, τὴν καταβολὴν τῆς ἀξίας της (ἄρθρον 881 Π. Δ.) ὑπερβαινούσης τὰ εἴκοσιν ἑκατομμύρια δραχμῶν. Συντρεχόντων ὅθεν κατὰ τὴν ἐκ τῶν ἐνόντων κρίσιν τοῦ Δικαστηρίου, τῶν ὅρων τῆς Παυλιανῆς Ἀγωγῆς κατὰ τοῦ αἰτοῦντος, ὀρθῶς ἐχορηγήθησαν εἰς τὸν Α. Πιτούλην αἱ ἄδειαι προσημειώσεως, οὐδένα δὲ λόγον εὑρίσκει τὸ Δικαστήριον, ὅπως ἀνακαλέσῃ τὰς σχετικὰς προεδρικὰς ἀποφάσεις. ............................ Διὰ ταῦτα, ἀπορρίπτει τὴν ὑπὸ κρίσιν αἴτησιν καὶ καταδικάζει τὸν αἰτοῦντα εἰς τὴν δικαστικὴν δαπάνην τοῦ καθ’ οὗ ἐκ δραχμῶν ὀκτὼ χιλιάδων. Ἐκρίθη, ἀπεφασίσθη ἐν Ἰωαννίνοις τῇ 13ῃ Ἰουνίου 1943 ἔτους, ἐδημοσιεύθη δ’ αὐτόθι τῇ 26ῃ ἰδίου μηνὸς καὶ ἔτους.

Ὁ Πρόεδρος

ΝΙΚ. ΛΕΜΠΙΔΑΚΗΣ

Ὁ Γραμματεὺς

Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ἐν Ἰωαννίνοις τῇ 18 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπογραμματεὺς Πρωτοδικῶν

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΑΜΠΑΣΙΚΑΣ

Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Παπασταύρου, ὅτι ἐπώλησε κατὰ τὴν κατοχὴν προικῷον. Πράγματι, ἐπώλησεν ἕνα προικῷον, ἕνα οἰκόπεδον μὲ ὡρισμένα κτίσματα, ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὸ Συμβόλαιον 8869)41. Μὲ τὰ χρήματα αὐτά, εἶπεν, ἠγόρασε τρόφιμα καὶ μὲ τὰ ὑπόλοιπα ἠγόρασεν ἕνα σπίτι, ἕνα μέγαρον δηλαδή, εἰς τὰ Ἰωάννινα. Αὐτὸ ὅμως, κ. Πρόεδρε, ἔγινεν εἰς τὰ 1941. Ἡ ἀγορὰ τοῦ μεγάλου οἰκήματος ἔγινε τὸ 1942. Ἐμεσολάβησεν ἕνας χρόνος. Μᾶς ἀνέφερεν, ὅτι ἐπώλησε τὴν οἰκίαν ἐκείνην διὰ νὰ ἀγοράσῃ τρόφιμα. Γνωρίζετε, ὅτι μία οἰκία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν ἀγορὰν τροφίμων τὴν ἐποχὴν ἐκείνην πέραν μιᾶς ἑβδομάδος. Ἔπρεπε κανεὶς νὰ πωλῇ μίαν οἰκίαν κάθε ἑβδομάδα διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐξασφαλίζῃ τὰ ἀπαιτούμενα τρόφιμα. Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι ἀληθὲς εἶναι, ὅτι ὁ συνδυασμὸς τῶν δύο ἀγοραπωλησιῶν ποὺ ἔκαμε δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν. Καὶ ὅπως βλέπετε, ὁ πρῶτος μου χαρακτηρισμός, ὅτι ἠγόρασεν ἐπὶ κατοχῆς οἰκίαν, δὲν ἦτο ψευδής, ὅπως ἀνέφερον ἀρκετοὶ συνάδελφοι. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα. Ἠρώτησα τὸν κ. Παπασταύρου ἐὰν ἔχῃ εἰς τὸ ὄνομα τῆς συζύγου του καὶ τῆς ἐξαδέλφης του ἀρτοποιεῖον. Μοῦ ἀπήντησεν, ὅπως ἐδιαβάσατε εἰς τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά, «ὄχι, δὲν ἔχω τίποτε ἀπὸ αὐτά». Καὶ πάλιν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς 27.3.63 τὸ ὡμολόγησε καὶ αὐτό. Βέβαια, τὸ ὁμολόγησεν, ὅπως ἐξήγησαν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου, εἰς μίαν στιγμὴν ἐντάσεως, ὀξύτητος τεχνικῆς, τὴν ὁποίαν ἴσως —ἐγὼ προσωπικῶς τὸ πιστεύω— ὁ ἴδιος ὁ κ. Παπασταύρου ἐδημιούργησε διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ δικαιολογήσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ ὁμολογήσῃ κατὰ τὴν 15ην Μαρτίου. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἀντίγραφον συμβολαίου, ὑπ’ ἀριθ. 9623 ἀγοραπωλησίας ½ —καὶ ὄχι μέρους, ὡς εἶπεν— ἐξ ἀδιαιρέτου ἀρτοποιητικῆς ἀδείας δραχμῶν 10.000, καταθέτω τὸ ἀντίγραφον αὐτὸ καὶ παρακαλῶ, ὅπως καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἀριθμὸς 9623. Ἀγοραπωλησία ἑνὸς δευτέρου (½) ἐξ ἀδιαιρέτου Ἀρτοποιητικῆς ἀδείας δρχ. 10.000. Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν δεκάτην ὀγδόην (18) τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου τοῦ χιλιοστοῦ ἐννεακοσιοστοῦ πεντηκοστοῦ ἑβδόμου (1957) ἔτους ἡμέραν Τετάρτην καὶ ἐν τῷ Συμβολαιογραφείῳ μου κειμένῳ ἐνταῦθα καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Κιάφας ἀριθ. 3α ἰδιοκτησίας Χάϊδως Γαλλιάκη, ἐνώπιον ἐμοῦ τοῦ Συμβολαιογράφου καὶ κατοίκου Ἀθηνῶν Χρήστου Σπυρίδωνος Καρζῆ ἑδρεύοντος ἐνταῦθα, ἐπὶ παρουσίᾳ καὶ τῶν κάτωθι προσυπογεγραμμένων δύο μαρτύρων, πολιτῶν Ἑλλήνων ἐνηλίκων, γνωστῶν μοι καὶ μὴ ἐξαιρετέων ὑπὸ τοῦ νόμου κ.κ. Ἀντωνίου Πέτρου Κεραμιτζῆ, θυρωροῦ καὶ Δημητρίου Πέτρου Λύσσαρη, ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου, κατοίκων Ἀθηνῶν, ἐνεφανίσθησαν οἱ γνωστοί μοι καὶ μὴ ἐξαιρετέοι ἀφ’ ἑνὸς ἡ κ. Μαρία σύζυγος Παναγιώτου Παπασταύρου τοῦ γένους Χαραλάμπους Πλόκα, ἀρτοποιός, κάτοικος Αἰγάλεω τῶν Ἀθηνῶν, ὁδὸς Περιστερίδου ἀριθμὸς 1, ἀφ’ ἑτέρου ἡ κ. Ματίνα σύζυγος Χρ. Παπασταύρου, τὸ γένος Χρήστου Σίμου, οἰκοκυρά, κάτοικος Ἀθηνῶν, ὁδὸς Πειραιῶς ἀριθ. 27, καὶ ἐκ τρίτου ὁ Παναγιώτης Ματθαίου Παπασταύρου ἀρτεργάτης, κάτοικος Αἰγάλεω τῶν Ἀθηνῶν, ὁδὸς Περιστερίδου ἀριθ. 1, αἵτινες ᾐτήσαντο τὴν σύνταξιν τοῦ παρόντος δι’ οὗ ἐδήλωσαν καὶ συνωμολόγησαν τὰ ἑξῆς: Ἡ πρώτη τῶν συμβαλλομένων Μαρία σύζυγος Παναγιώτου Παπασταύρου ἐδήλωσεν, ὅτι ἔχει εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν αὐτῆς κυριότητα καὶ ἀδιαφιλονίκητον διὰ κατοχὴν καὶ νομήν της τὴν ὑπ’ ἀριθ. 166Α τῆς 22 Δεκεμβρίου 1956 ἄδειαν ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ἀρτοποιείου εἰς τὸν συνοικισμὸν «Νταμαράκια» Αἰγάλεω τῶν Ἀθηνῶν, ἐπὶ οἰκοπέδου κειμένου εἰς τὴν συμβολὴν τῶν ὁδῶν Δημοσθένους καὶ Φρειδερίκης. Ὅτι τὸ ἓν δεύτερον (½) ἐξ ἀδιαιρέτου τῆς ἀνωτέρω ἀναφερομένης καὶ περιγραφομένης ἀρτοποιητικῆς ἀδείας ὑπ’ ἀριθ. 166Α τῆς 22 Δεκεμβρίου 1956, μετὰ πάντων τῶν δικαιωμάτων τῶν προσωπικῶν καὶ πραγματικῶν καὶ τῶν συναφῶν τούτοις ἀγωγῶν καὶ ἐνστάσεων, ὡς καὶ τῶν περὶ νομῆς παραγγελμάτων της καὶ τῶν διεκδικητικῶν ἀγωγῶν της ἡ διαληφθεῖσα ἰδιοκτήτρια Μαρία σύζυγος Παναγιώτου Παπασταύρου εἰς ἐκτέλεσιν καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9388 τῆς 18 Ἰουλίου 1957 προσυμφώνου συμβολαίου μου, πωλεῖ σήμερον διὰ τοῦ παρόντος, παραχωρεῖ, μεταβιβάζει, καὶ παραδίδει πρὸς τὴν ἐξ ἑτέρου ὧδε συμβαλλομένην Ματίναν σύζυγον Χρήστου Παπασταύρου καὶ ἀντὶ τοῦ μεταξύ των συμφωνηθέντος τιμήματος τῶν δραχμῶν δέκα χιλιάδων (10.000) ἃς ἁπάσας ἔλαβεν ἡ πωλήτρια παρὰ τῆς ἀγοραστρίας εἰς μετρητὰ μετρηθείσας αὐτῇ κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 9388 προσυμφώνου συμβολαίου μου. Καὶ οὕτω ἡ μὲν Μαρία σύζυγος Παναγιώτου Παπασταύρου ἀποξενοῦται καὶ ἀπεκδύεται ἀπὸ παντὸς ἐν γένει δικαιώματός της, καὶ τίτλου κυριότητος, νομῆς καὶ κατοχῆς ἐπὶ τοῦ πωλουμένου ἑνὸς δευτέρου (½) ἐξ ἀδιαιρέτου τῆς ἀνωτέρω ἀναφερομένης καὶ περιγραφομένης ἀρτοποιητικῆς ἀδείας, ἀποκαθιστᾷ δὲ διὰ τοῦ παρόντος τὴν ἀγοράστριαν Ματίναν σύζυγον Χρήστου Παπασταύρου τελείαν κυρίαν, νομέα καὶ κάτοχον αὐτῆς δικαιουμένην ἐφ’ ἑξῆς ὅπως διακατέχῃ, νέμηται καὶ διαθέτῃ αὐτὴν ἐλευθέρως ὡς βούλεται καὶ κατὰ πλῆρες ἰδιοκτησίας δικαίωμα. Ἐδήλωσεν προσέτι ἡ αὐτὴ πωλήτρια, ὅτι ἐγγυᾶται καὶ ὑπόσχεται τὸ πωλούμενον ἓν δεύτερον (½) ἐξ ἀδιαιρέτου τῆς ἀνωτέρω ἀρτοποιητικῆς ἀδείας ἐλεύθερον παντὸς ἐν γένει βάρους χρέους, ἐνεχυριάσεως, κατασχέσεως, φιλονικείας καὶ διενέξεως, προικώου καὶ κληρονομικοῦ δικαίου, φόρων οἱωνδήποτε δημοσίων καὶ δημοτικῶν καὶ παντὸς ἐλαττώματος κατὰ τὸν ἰσχύοντα Ἀστικὸν Κώδικα καὶ ὅτι παραιτεῖται καὶ παντὸς ἐν γένει δικαιώματός της ἀγωγῆς ἢ ἐνστάσεως προσβολῆς ἢ διαρρήξεως τοῦ παρόντος δι’ οἱονδήποτε τυπικόν, οὐσιαστικὸν καὶ νομικὸν λόγον καὶ αἰτίαν, ὡς καὶ πάσης ἀγωγῆς τῆς ἀπορρεούσης ἐκ τοῦ ἄρθρου 179 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος. Ἡ δὲ ἐξ ἑτέρου συμβαλλομένη Ματίνα σύζυγος Χρήστου Παπασταύρου ἐδήλωσεν ὅτι ἀποδέχεται τὴν εἰς αὐτὴν γενομένην πώλησιν καὶ μεταβίβασιν τοῦ ἑνὸς δευτέρου (½) ἐξ ἀδιαιρέτου τῆς ἀνωτέρω ἀναφερομένης καὶ περιγραφομένης ὑπ’ ἀριθ. 166Α τῆς 22 Δεκεμβρίου 1956 ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ἀρτοποιοῦ, δι’ ἧς λειτουργεῖ τὸ ἐν Αἰγάλεῳ καὶ ἐπὶ τῆς λεωφόρου Βασιλίσσης Φρειδερίκης καὶ ὁδοῦ Δημοσθένους ἀρτοποιεῖον, τὴν ὁποίαν παρέλαβεν εἰς τὴν κυριότητα, νομὴν καὶ κατοχήν της κατέβαλεν εἰς τὴν πωλήτριαν τὸ συμφωνηθὲν τίμημα τῶν δραχμῶν δέκα χιλιάδων (10.000) καθ’ ὃν ἀνωτέρω ἐρρήθη τρόπον καὶ συνομολογεῖ καὶ ἀποδέχεται καὶ πάντα τὰ ἀνωτέρω ἐκτεθέντα. Ὁ ἐκ τρίτου συμβαλλόμενος Παναγιώτης Ματθαίου Παπασταύρου, ἐδήλωσεν, ὅτι ἔλαβεν γνῶσιν τῆς ἀνωτέρω γενομένης ὑπὸ τῆς συζύγου του Μαρίας Παναγιώτου Παπασταύρου πωλήσεως τοῦ ἑνὸς δευτέρου (½) ἐξ ἀδιαιρέτου τῆς ὡς ἄνω ἀρτοποιητικῆς ἀδείας καὶ ὅτι συναινεῖ καὶ ἀποδέχεται εἰς πάντα τὰ ἄνω ἐκτεθέντα, παραιτεῖται δὲ καὶ παντὸς οἱουδήποτε δικαιώματός του, ἀγωγῆς ἢ ἐνστάσεως περὶ προσβολῆς ἢ διαρρήξεως τοῦ παρόντος δι’ οἱονδήποτε τυπικόν, οὐσιαστικὸν ἢ νομικὸν λόγον καὶ αἰτίαν. Ἐν τέλει ἅπαντες οἱ συμβαλλόμενοι ἐδήλωσαν, ὅτι παραγγέλλουσι πάντα ἁρμόδιον δικαστικὸν κλητῆρα ὅπως ἀντίγραφον τοῦ παρόντος ἐπιδώσῃ νομίμως πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἀρτοποιῶν Ἑλλάδος. Γίνεται μνεία, ὅτι ἡ παροῦσα σύμβασις ἀγοραπωλησίας ἐπετράπη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 224374) 16589 τῆς 27 Αὐγούστου 1957 ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἐπισυναπτομένης ὧδε ἐν κεκυρωμένῳ ἀντιγράφῳ. Τὰ τέλη καὶ δικαιώματα τοῦ παρόντος ὡς καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν κατεβλήθησαν κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 9388 προσυμφώνου συμβολαίου μου, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἐν αὐτῷ συνημμένων οἰκείων γραμματίων. Ταῦτα τῶν συμβαλλομένων συνομολογησάντων καὶ συναποδεξαμένων συνετάγη τῇ αἰτήσει των τὸ παρὸν ἐπὶ τριῶν φύλλων χάρτου μετὰ προστεθέντων περιθωρίων ἀφεθέντων τῇ συναινέσει των, δι’ ὃ εἰσεπράχθησαν διὰ τέλη καὶ δικαιώματά μου δραχμαὶ ἑκατὸν πέντε (105) καὶ ὅπερ ἀναγνωσθὲν εὐκρινῶς καὶ μεγαλοφώνως εἰς ἐπήκοον πάντων τούτων καὶ τῶν μαρτύρων καὶ βεβαιωθὲν νομίμως ὑπογράφεται παρὰ πάντων καὶ ἐμοῦ εἴς τε τὸ περιθώριον ἑκάστου τῶν προηγουμένων φύλλων καὶ ὡς ἕπεται. Οἱ συμβαλλόμενοι Μαρία σύζυγος Παναγιώτου Παπασταύρου Ματίνα σύζυγος Χρήστου Παπασταύρου Παναγιώτης Ματθαίου Παπασταύρου Οἱ μάρτυρες Ἀντώνιος Π. Κεραμιτζῆς, Δημήτριος Π. Λύσσαρης Ὁ Συμβολαιογράφος (Τ.Σ.) Χρῆστος Σπ. Καρζῆς.

§41Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τί ἔχω νὰ καταθέσω διὰ σᾶς.

§42Ι. ΙΝΤΖΕΣ......

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Χωρὶς νὰ τὸ θέλετε. Δὲν λέγω, ὅτι τὸ ἐκάματε ἐκ προθέσεως. Πάντως, χωρὶς νὰ προσέξητε, ἀνησυχήσατε ἐμὲ προσωπικῶς.

§44Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Οὐδέποτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συνέβησαν τοιαῦτα πράγματα.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δυστυχῶς κατηντήσαμεν ἔτσι. Καὶ εἴμεθα ὑπεύθυνοι δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἂς τὸ σκεφθῶμεν αὐτὸ καὶ ἂς συνέλθωμεν ὅσον εἶναι καιρός.

§46Κ. ΣΙΩΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀγορὰ αὐτὴ ἔγινε καθ’ ὃν χρόνον ὁ συνάδελφος κ. Παπασταύρου, ἦτο βουλευτής. Ἡ ἄδεια ἐξεδόθη εἰς τὸ ὄνομα τῆς πρώτης του ἐξαδέλφης, ἐννοῶ συζύγου τοῦ πρώτου του ἐξαδέλφου καὶ μετ’ ὀλίγον χρόνον ἐπωλήθη εἰς τὴν σύζυγόν του ἀντὶ 10.000 δραχμῶν. Εἰς μίαν στιγμὴν τοῦ λόγου του ὁ κ. Παπασταύρου, τὴν 27ην Μαρτίου, προσπαθῶν νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀγορὰν αὐτήν, εἶπε τὰ ἑξῆς: «Ἐπίσης ὁ κ. συνάδελφος ἀνεφέρθη εἰς τὴν ἄδειαν ἀρτοποιείου. Ἀριθμὸς 16.767. Συμβιβαστικὴ ἀκύρωσις κατοχικῆς ἀγοραπωλησίας ἐπὶ ἐπιστροφῇ Δραχ. 27.120.000. Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν δευτέραν (2αν) τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου ἔτους χιλιοστοῦ ἐννεακοσιοστοῦ πεντηκοστοῦ (1950) ἡμέραν Σάββατον καὶ ἐν τῷ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἐμμ. Μπενάκη ὑπ’ ἀριθ. 8 Γραφείῳ μου, ἰδιοκτησίας Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐνώπιον ἐμοῦ τοῦ συμβολαιογράφου καὶ κατοίκου Ἀθηνῶν Κωνσταντίνου Περικλέους Ἐξάρχου, ἑδρεύοντος ἐνταῦθα καὶ τῶν μαρτύρων Ἀντωνίου Λάμπρου Ἀντώνογλου, δικηγόρου καὶ Γεωργίου Νικολάου Ξάνθη, φοιτητοῦ κατοίκων Ἀθηνῶν, γνωστῶν μοι πολιτῶν Ἑλλήνων, ἐνηλίκων καὶ μὴ ἐξαιρετέων, ἐνεφανίσθησαν οἱ γνωστοί μοι καὶ μὴ ἐξαιρετέοι ἀφ’ ἑνὸς μὲν οἱ κ.κ. 1) Δημήτριος Κωνσταντίνου Σακελλαρίδης, βιομήχανος, κάτοικος Πειραιῶς (ὁδὸς Κεφαλληνίας 7) κάτοχος τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 2429)45 ταὐτότητος τοῦ Ηʹ Ἀστυν. Τμήματος Πειραιῶς......................... ........................... Ταῦτα συνομολογησάντων καὶ συναποδεξαμένων τῶν συμβαλλομένων εἰς πίστωσιν συνετάγη τῇ αἰτήσει των τὸ παρὸν ἐπὶ ἓξ φύλλων χάρτου, ἀτελῶς, διὰ δικαιώματα τοῦ ὁποίου εἰσεπράχθησαν δραχμαὶ (405.000) τετρακόσιαι πέντε χιλιάδες ἀνεγνώσθη νομίμως, ὑπομνησθεισῶν τοῖς συμβαλλομένοις καὶ τῶν διατάξεων τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος περὶ μεταγραφῆς, καὶ βεβαιωθὲν ὑπεγράφη ὑφ’ ὅλων καὶ ἐμοῦ. Οἱ Μάρτυρες Α. Λ. Ἀντώνογλου, Γ. Ν. Ξάνθης Οἱ Συμβαλλόμενοι Δ. Κ. Σακελλαρίδης, Ο. Γ. Σακελλαρίδη, Ε.Σ. Μπαρμπάτης, Κ. Γ. Σακελλαρίδης, Σ. Κ. Βανακλιώτης, Χ. Β. Παπασταύρου. Ὁ Συμβολαιογράφος (Τ. Σ.) Κ. Π. Ἔξαρχος Ἀκριβὲς ἀντίγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1963 Ὁ Συμβολαιογράφος Ἀθηνῶν Κωνστ. Περ. Ἔξαρχος Ἀριθμὸς 17382. Συμβιβασμὸς Α.Ν. 1323)49 Δραχ. 500.000 Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν δεκάτην ὀγδόην τοῦ μηνὸς Μαΐου, ἔτους χιλιοστοῦ ἐννεακοσιοστοῦ πεντηκοστοῦ πρώτου (1951) ἡμέραν Παρασκευὴν καὶ ἐν τῷ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἐμμ. Μπενάκη ὑπ’ ἀριθ. 8 Γραφείῳ μου, ἰδιοκτησίας Εὐσταθίας Γ. Πολογιώργη, ἐνώπιον ἐμοῦ τοῦ Συμβολαιογράφου καὶ κατοίκου Ἀθηνῶν Κωνσταντίνου Περικλέους Ἐξάρχου, ἑδρεύοντος ἐνταῦθα καὶ τῶν μαρτύρων Ἀντωνίου Λάμπρου Ἀντώνογλου δικηγόρου καὶ Γεωργίου Νικολάου Ξάνθη Φοιτητοῦ Νομικῆς κατοίκων Ἀθηνῶν γνωστῶν μοι πολιτῶν Ἑλλήνων, ἐνηλίκων καὶ μὴ ἐξαιρετέων, ἐνεφανίσθησαν οἱ γνωστοί μοι καὶ μὴ ἐξαιρετέοι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ κ. Ὄλγα χήρα Γεωργίου Κων. Σακελλαρίδη τὸ γένος Δημητρίου Κοκκινίκη οἰκοδέσποινα ἀνεπάγγελτος κάτοικος Ἀθηνῶν (ὁδὸς Ἰθάκης 79)................................ ...................................... Ταῦτα συνομολογησάντων καὶ συναποδεξαμένων τῶν συμβαλλομένων εἰς πίστωσιν συνετάγη τῇ αἰτήσει των τὸ παρὸν ἐπὶ ἓξ φύλλων χάρτου ἀτελῶς διὰ δικαιώματα τοῦ ὁποίου εἰσεπράχθησαν δραχμαὶ τεσσαράκοντα ὀκτὼ χιλιάδες (48.000) ἀνεγνώσθη νομίμως, ὑπομνησθεισῶν καὶ τῶν περὶ μεταγραφῆς διατάξεων τοῦ ἀστικοῦ Κώδικος περὶ μεταγραφῆς καὶ βεβαιωθὲν ὑπεγράφη ὑφ’ ὅλων καὶ ἐμοῦ. Οἱ Μάρτυρες Α. Λ. Ἀντώνογλου Γ. Ν. Ξάνθης Οἱ Συμβαλλόμενοι Ο. Γ. Σακελλαρίδη Χ. Β. Παπασταύρου Ὁ Συμβολαιογράφος (Τ. Σ.) Κ. Π. Ἔξαρχος Ὅ,τι ἀκριβὲς ἀντίγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1963 Ὁ Συμβολαιογράφος Ἀθηνῶν (Ὑπογραφὴ) Δὲν ἠξεύρω διατὶ τὰ ἀναφέρει αὐτὰ ὁ κ. Παπασταύρου. Διότι προκειμένου περὶ τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἀρτοποιείου, μόνον χρήματα δὲν χρειάζονται. Διότι ἔγινε μία ἀγοραπωλησία ἡμισείας ἀδείας ἀντὶ 10.000 δραχμῶν. Ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι σήμερον καὶ τότε κατὰ τὸ 1957–58 ἡ ἄδεια ἀρτοποιείου τιμᾶται πέραν τῶν 1.000 λιρῶν. Δὲν ἠξεύρω διατὶ ἡ πρώτη ἐξαδέλφη τοῦ κ. Παπασταύρου ἠθέλησε νὰ τοῦ τὴν πωλήσῃ ἀντὶ 10.000 δραχμῶν. Πέραν ὅμως τούτου γεννᾶται τὸ ἑξῆς θέμα, ἐὰν εἶναι δυνατόν, σύζυγος κυρίου βουλευτοῦ εἰς ἕν ἐπάγγελμα κατωχυρωμένον νὰ φέρεται ὡς ἀρτοποιός. Διότι μὲ τὴν ἰδίαν λογικὴν θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶναι κυρία λεωφορειοῦχος κλπ. Νομίζω, ὅτι μὲ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σᾶς κατέθεσα, ἀποδεικνύονται ἀληθεῖς ὅλοι οἱ ἰσχυρισμοί μου καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ προχωρήσω περισσότερον, ἐκτὸς ἐὰν κριθῇ σκόπιμον νὰ διαφωτίσω περισσότερον τὴν Βουλὴν, γύρω ἀπὸ τὴν προσωπικότητα τοῦ συναδέλφου μου, κ. Χ. Παπασταύρου.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Παπασταύρου. Ἔχω τὴν γνώμην, προσωπική μου ἀντίληψις εἶναι καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν εἴπω......

§48Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συστάσεις δὲν θέλω.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συστάσεις δὲν θέλετε; Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ εἴπητε αὐτό. Βλέπετε, ὅτι ἀρχίζετε ἀμέσως νὰ παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ δέχεσθε συστάσεις ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἐκτὸς ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιβάλετε τὰς ἀπόψεις σας ἐδῶ καὶ νὰ διευθύνητε σεῖς τὴν συζήτησιν. Κάμνετε λάθος, κύριε Παπασταύρου. Ἄς κρίνουν οἱ κύριοι συνάδελφοι τὴν στάσιν σας. Ἀμέσως ἀρχίζετε νὰ προκαλῆτε ἐμὲ πρῶτα, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπρόλαβα νὰ εἴπω τίποτε. Δὲν ἠκούσατε τί ἤθελον νὰ εἴπω.

§50Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. ...... (Στραφεὶς ἀπὸ τοῦ βήματος πρὸς τὸ Προεδρεῖον δὲν ἠκούσθη).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναμείνατε. Δὲν μὲ ἠκούσατε. Ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι —προσωπική μου ἀντίληψις εἶναι— ὁ κ. Σιῶζος ἀγορεύων δὲν παρεβίασε τὸν Κανονισμόν. Ἀνεφέρθη εἰς γεγονότα καὶ μάλιστα μὲ κἄποιαν σεμνότητα καὶ μὲ εὐπρέπειαν γλώσσης. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Παπασταύρου νὰ τὸν μιμηθῇ. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω καθ’ ὃ ἔχω δικαίωμα.

§52Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Σᾶς ἐνόμιζον ἐφυέστερον ἀπ’ ὅ,τι μοῦ δίδετε τώρα τὴν ἐντύπωσιν νὰ νομίζω. Διότι, ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ἤθελε νὰ περιορισθῇ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς εὐπρεπείας, τὴν ὁποίαν εἰς ἐμὲ συνιστᾶτε, ὠφείλατε νὰ τοῦ εἴπητε νὰ ἐντοπισθῇ εἰς τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θίγουν τὸν δημόσιον βίον μου καὶ οὐχὶ τὸν ἰδιωτικόν μου βίον. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ κάμετε, κύριε Πρόεδρε. Τὸν ἀφήσατε, ἐξετράπη καὶ εἰς τὸ τέλος ἔκαμε τὴν ἐπιφύλαξίν του καὶ ἔρχεσθε ἐκ προοιμίου νὰ εἴπητε εἰς ἐμέ: «Πρέπει νὰ τηρήσετε κἄποιαν εὐπρέπειαν». Δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ μοῦ τὸ εἴπητε, κύριε Πρόεδρε, διότι ἔχω 30 χρόνια εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λησμονεῖτε, ὅτι ἡ σημερινὴ συζήτησις ἔχει μίαν συνέχειαν. Ποίαν συνέχειαν; Ὅτι ἐγεννήθη ἡ ἀμφιβολία εἰς δύο προηγουμένας συνεδριάσεις, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον αὐτά, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίσθη ὁ κ. συνάδελφος εἰς βάρος σας ἦσαν ἀληθῆ, διότι ὡς εἴπετε σεῖς, ἐὰν δὲν ἔφερεν τὰς ἀποδείξεις θὰ ἐχαρακτηρίζετο ὡς ἀνέντιμος. Ἰδοὺ τὸ προσωπικὸν θέμα. Ἐὰν τὸ πρῶτον ἐγεννᾶτο τὸ θέμα, μὴ ἀμφιβάλλετε, ὅτι θὰ ἔκαμνα τὸ καθῆκον μου, ὡς νομίζω, ὅτι κάμνω πάντοτε ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς. Αὐτὸ ἦτο τὸ προσωπικόν σας θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγεννήθη ἡ ἀνάγκη τῆς σημερινῆς συζητήσεως. Πῶς ἠθέλατε νὰ τοῦ ἀπαγορεύσω νὰ ἐπιχειρήσῃ ἀπόδειξιν, δι’ ἐγγράφων, αὐτῶν, τῶν ὁποίων σεῖς ἠρνήθητε τὴν ἀλήθειαν;

§54Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὸν συνάδελφόν σας, τὸν κ. Μίχαν, ὁ ὁποῖος δὲν ἠξεύρω κατὰ ποῖον τρόπον, ἀνεξήγητον, ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ ἐπικυρώσεως τῶν πρακτικῶν τῆς 26ης Μαρτίου, ἐπέτρεψεν εἰς τὸν κ. συνάδελφον νὰ ἀναφερθῇ εἰς τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς 15ης Μαρτίου, ἐνῷ ἐν τῷ μεταξὺ ἐνεφιλοχώρησαν 8 ὁλόκληροι συνεδριάσεις καὶ ἦτο παρὼν ὁ νεαρὸς συνάδελφος ἐξ Ἄρτης καὶ ἠδύνατο, ἐὰν εἶχε λόγον πράγματι σοβαρόν, νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ὅσα διετυπώθησαν εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς ὅσα εἶπον ἀπὸ τὸ ὕψος ἐκεῖνο τῆς αἰθούσης, διότι εὑρισκόμην ἐκεῖ ἐπάνω καὶ τὰ ὁποῖα ἐν πολλοῖς ἔχουν διαγραφῆ, δὲν ἠξεύρω κατὰ ποίαν ἐντολήν. Ἔχουν βέβαια ἐντολὴν καὶ οἱ στενογράφοι νὰ γράφουν, ὅτι, λόγῳ τοῦ θορύβου, δὲν ἀκούονται τὰ ὅσα λέγονται. Καὶ τοῦτο σημειώνεται μάλιστα εἰς τὰ πρακτικὰ κατ’ ἐπανάληψιν. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον, τὰ περισσότερα, δὲν περιελήφθησαν εἰς τὰ πρακτικά, λόγῳ τοῦ θορύβου, ὁ ὁποῖος ἔγινε. Δὲν σημειοῦνται κατ’ ἐντολὴν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγουν βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἔχω καὶ ἐγὼ τὰς πληροφορίας μου. Ὁ κ. συνάδελφος, εἶπεν, ὅτι ἐγὼ εἰς τὰ πρακτικὰ διετύπωσα ὅ,τι δὲν εἶχον εἴπει. Θέτω ὑπ’ ὄψει σας —διότι χθὲς ἐπεκυρώσατε τὰ πρακτικὰ τὰ ἀφορῶντα εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος— τὰ ὅσα διετυπώθησαν εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 27ης Μαρτίου. Ἰδοὺ τί λέγουν οἱ πρακτικογράφοι σας, τί λέγουν εἰς τὰ πρακτικὰ των τῆς 27ης καὶ τί γράφουν τὰ ἐπίσημα πρακτικά σας. Εἰς τὴν πρώτην σελίδα τὰ πρακτικὰ λέγουν τὰ ἑξῆς: «Πρόεδρος. Ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐπικύρωσιν...... (ἀναγινώσκει τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ)...... ἀνέντιμος ἄνθρωπος». Δὲν εἶπον μόνον «ἀνέντιμος ἄνθρωπος» ἀλλὰ καὶ ἄλλας βαρυτέρας φράσεις, τὰς ὁποίας δὲν ἤκουσαν, ὅπως γράφουν, οἱ πρακτικογράφοι. Καὶ ἦτο ἑπόμενον νὰ τὰς εἴπω, διότι ἀνεπτύσσοντο κακοήθεις πληροφορίαι, αἱ ὁποῖαι μὲ ἔκαμον νὰ ἐξαναστῶ καὶ νὰ τὰς ἐκστομίσω. Ἀκούσατε τί γράφουν τὰ πρακτικά σας καὶ τί λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι δὲν διώρθωσε τὰ πρακτικὰ αὐτά. «Κ. Σιῶζος. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ γίνῃ παραβολὴ...... (ἀναγινώσκει)...... εἶχε σπίτια εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ τὰ ἐπώλησεν». Παραβάλατε, κ. Πρόεδρε, αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ πρακτικογράφοι καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνεπλήρωσεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ πέστε μου ποῖος λέγει τὴν ἀλήθειαν. Οἱ πρακτικογράφοι ἢ ὁ κ. συνάδελφος, ἐκτὸς ἐὰν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον, δὲν διετυπώθησαν ἀπὸ τοὺς πρακτικογράφους, διότι δὲν τὰ προλαμβάνουν. Διώρθωσε τὴν ἀγόρευσίν του, λησμονῶν καὶ τὸν κ. Βασιλᾶτον καὶ διὰ τὸ Μιλάνον καὶ ὅλα τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ὁμιλοῦν κατὰ τρόπον διάφορον ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ ὡμίλησεν. Περαιτέρω, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν σελίδα 7 τῶν πρακτικῶν γράφει ὁλόκληρα κατεβατὰ περὶ ἀριθμῶν κλπ., ἐνῷ εἰς τὴν σελίδα 3 τῶν πρακτικῶν γράφονται τὰ ἑξῆς: «Ὁ κ. συνάδελφος ἐζήτησε..... (ἀναγινώσκει)..... νὰ κατατεθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ οἱονδήποτε στοιχεῖον». Αὐτὰ εἶναι τελείως διάφορα ἀπὸ τὰ ἐπίσημα πρακτικά. Κυττάξτε τί λέγει: Ἔχει ὁλόκληρη ἀγόρευσιν μὲ ἀριθμούς, ποὺ δὲν ἐλέχθησαν καὶ συνεπληρώθησαν ἀπὸ τὸν κ. Σιῶζον. Ἀναφέρεται εἰς ἐξαδέλφους καὶ ἐξαδέλφας καὶ δὲν ἠξεύρω εἰς ποίους ἄλλους, διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὴν ἀγόρευσίν του τὴν γνησίαν, τὴν ἀποτυπωθεῖσαν πλήρως ἀπὸ τοὺς πρακτικογράφους καὶ ἔρχεται κατόπιν νὰ ἐλέγξῃ διορθώσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμε καὶ μάλιστα μὲ διαγραφὰς βαρυτάτων φράσεων, τὰς ὁποίας διετύπωσα ἐναντίον του καὶ μὲ συμπλήρωσιν τῶν πρακτικῶν εἰς μικρὸν ποσοστόν. Αὐτά, κ. Πρόεδρε, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν πρακτικῶν. Ἐτέθη ἐδῶ καὶ ἄλλοτε τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ μάλιστα ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ δίωρον κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ ὅταν ὑπεστήριξα, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ τεθῇ μαγνητόφωνον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διὰ νὰ διατυποῦνται πλήρως, ὅλαι αἱ λέξεις καὶ αἱ φράσεις τῶν ἀγορεύσεων τῶν κ.κ. συναδέλφων. Αὐτό, ὅμως, τὸ ἀποφεύγετε, δὲν τὸ υἱοθετεῖτε. Ἀποφεύγετε δηλαδὴ νὰ ἐγκαταστήσετε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μαγνητόφωνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποδίδουν, πλήρως, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγονται ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλέχθη κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι τεχνικῶς δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἐγένοντο δοκιμαί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀπέδωσαν τίποτε.

§56Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. ...... (Δὲν ἠκούσθη).

§57Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νὰ γράφωνται, κ. συνάδελφε, καὶ οἱ κουταμάρες, διὰ νὰ βλέπουν οἱ συμπολῖται μας ἐὰν λέγωμεν τίποτε τὸ ἀξιόλογον ἢ κουταμάρες. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὸ θέμα, διότι θέλω κατὰ συνείδησιν νὰ κρίνετε ποῦ εὑρίσκεται τὸ δίκαιον καὶ ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἤρξατο χειρῶν ἀδίκων. Διὰ νὰ σᾶς δώσω πιστὴν εἰκόνα τῶν ὅσων διημείφθησαν κατὰ τὸ ἐπεισόδιον αὐτό, ἀναφέρομαι εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ ὁποῖα τηροῦνται. Ἀπαντῶν ὁ κ. Ἀβέρωφ εἰς τὸν κ. Βασιλᾶτον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀφορώσης εἰς ἕνα ὑποπρόξενον, ὑπάλληλον τοῦ Ἑλληνικοῦ Προξενείου Μιλάνου, εἶπεν εἰς μίαν στιγμήν: «Ὁ κ. Βασιλᾶτος διετύπωσε... (ἀναγινώσκει)...... ...... ἠξίωσε παρ’ ἐμοῦ κλπ.». Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ διέκοψα τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ ἀναφέρεται εἰς ἕνα ἀξιωματικὸν ὅπως εἶναι ὁ Παπαγεωργίου, ὅστις ὑπῆρξεν ἥρως τοῦ πολέμου τοῦ 1940 καὶ εἷς ἐκ τῶν καλυτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ. Καὶ πράγματι αὐτὸ συνέβαινε καὶ τὸ ἤξευρεν ὁ κ. Ἀβέρωφ, διότι ὡς ἀναφέρεται κατωτέρω τὸν εἶδεν ὁ Παπαγεωργίου εἰς τὴν Ρώμην. Καὶ ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον ὁ κ. Ἀβέρωφ.....(Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἐξέρχεσθε, κ. συνάδελφε, ἀπὸ τὸ θέμα.

§59Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ ἐγὼ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ προσωπικὸν θέμα διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις. Ἡμεῖς, τοὐλάχιστον εἴμεθα ἔκπληκτοι, διότι ἐγένετο συζήτησις περὶ τοῦ ἰδιωτικοῦ σας βίου. Ἀπαντήσατε μόνον εἰς αὐτὸ καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι σᾶς φθάνει. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, προσωπική μου γνώμη εἶναι, ὅτι τὰ πάρα πάνω βλάπτουν τὸ θέμα σας.

§60Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μὲ συγχωρῆτε, κ. συνάδελφε. Δὲν πρόκειται νὰ στραφῶ κατὰ τοῦ κ. Ἀβέρωφ, οὔτε νὰ ὁμιλήσω ἐναντίον του. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα τῆς συζητήσεως. Ἀλλὰ θέλω νὰ ξεκινήσω ἀπὸ τὸ σημεῖον ἀπὸ τὸ ὁποῖον προῆλθε τὸ θέμα καὶ ποία ἦτο ἡ ἀφορμὴ τοῦ χθεσινοῦ καὶ προχθεσινοῦ ἐπεισοδίου.

§61Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐνδιαφέρει.

§62Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἰς τὸν κ. Ἀβέρωφ εἶπον, ὅτι πρόκειται περὶ ἀρίστου ἀξιωματικοῦ.

§63Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τόσον τὸ χειρότερον διὰ τὸν κ. Σιώζον.

§64Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ συζήτησις ἀφεώρα τὸν ἀξιωματικὸν Παπαγεωργίου ὁ ὁποῖος ἦτο ἄριστος καὶ εἶχεν βραβευθῆ πολλάκις. Ὁ κ. Ἀβέρωφ μὲ διέκοψεν ἐπανειλημμένως καὶ τότε ἐδημιουργήθη μεταξύ μας ἕνας ἀντίλογος. Ἔρχεται ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ἀβέρωφ καὶ δίδει ἀπάντησιν, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὸ προσωπικὸν ζήτημα. Λέγει ὁ κ. Ἀβέρωφ: «.....(ἀναγινώσκει)............». (Φωναὶ — θόρυβος).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλοι ἐνοχλοῦνται ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν σας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι κανονική. Εἶσθε δέσμιος τοῦ πάθους σας πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ἀβέρωφ.

§66Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἀναφέρομαι εἰς πραγματικὰ περιστατικά. Ἐὰν δὲν δώσω τὴν εἰκόνα τῆς πηγῆς ἀπὸ ὅπου ἐδημιουργήθη τὸ ἐπεισόδιον, πῶς θὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν τί συνέβη; Ἐγὼ εἶπον, ὅτι δὲν εἶχον προσωπικὰ ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ὁ κ. Σιῶζος ἐπέμεινε νὰ λέγῃ τὰ ἑξῆς: «......(ἀναγινώσκει)..................» Καὶ ἔδωσα ἐπ’ αὐτοῦ τὴν ἀπάντησιν.

§67Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Νὰ μᾶς ἀπαντήσητε ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων κατηγοριῶν.

§68Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ ἔλθω εἰς τὸ θέμα. (Φωναί, θόρυβος).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν τάξιν πάντα παρεκτρεπόμενον καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ διακόπτετε.

§70Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Καὶ εἶπον εἰς τὸν κ. συνάδελφον: Ὄχι. Λέγετε ψέματα καὶ εἶπον καὶ βαρυτέρας ἐκφράσεις. Εἶπον συγκεκριμένως τὰ ἑξῆς: «......(ἀναγινώσκει)........». Καὶ ἀπήντησα ὅτι δὲν ἔχω τίποτα. Οὔτε ἐπιχειρήσεις, οὔτε ἄλλο τι. Διὰ τὸ ζήτημα τοῦ φούρνου ὑπάρχει μισὴ ἄδεια. Εἶπον ἀκόμη εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν διστάζω καὶ σᾶς προκαλῶ ἐὰν θέλετε νὰ συσταθῇ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὴν πολιτείαν καὶ τὴν ἰδικήν μου καὶ τοῦ κ. Ζιώζου, καὶ τοῦ κ. Ἀβέρωφ.

§71Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Τί σχέσιν ἔχουν αὐτά;

§72Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Περὶ τῶν πρακτικῶν ὁμιλῶ.

§73Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει Προεδρεῖον;

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπετε, ὅτι προσπαθῶ νὰ τηρήσω τὴν συζήτησιν εἰς τὰ πλαίσια τῆς εὐπρεπείας.

§75Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Οἱ κ. συνάδελφοι, φαίνεται, ὅτι δὲν ἠννόησαν τὸ κείμενον τοῦ σημερινοῦ θέματος. Τὸ κείμενον αὐτὸ εἶναι τὰ πρακτικὰ καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἀναπτύσσω τὰς ἀπόψεις μου, ἀφοῦ ἤδη ἐπετράπη εἰς τὸν κ. Σιῶζον νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰς ἰδιωτικάς μου ὑποθέσεις. Ἀνεφέρθην εἰς τὰ πρακτικά, διὰ νὰ δικαιολογήσω ποῦ εἶναι ἡ προσθήκη ἡ ὁποία μετέβαλε ταῦτα. Ἀνεγνώσατε τὸ κείμενον, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι πέραν, τῶν ἁπλῶν, φραστικῶν διορθώσεων, οὐδὲν ἀπολύτως προσετέθη. Καὶ ταῦτα ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ κείμενα τῆς ὁμιλίας του τὰ ὁποῖα μετέβαλε τελείως ὁ κ. Σιῶζος. Δὲν θέλω, κύριοι, νὰ σᾶς κουράσω πολύ, διότι βλέπω, ὅτι θέλετε νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις αὐτή, διότι ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, δὲν τοῦ προσάπτουν τιμὴν καὶ εὐπρέπειαν. Ἐὰν ὑπῆρχε καὶ ἕνα στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀφεώρα τὸν δημόσιον βίον μου, θὰ ἦτο ἐπαινετὴ ἡ πρᾶξις του, καίτοι ἡ πολεμική του δὲν προέρχεται ἐξ ἰδίας αὐτοῦ πρωτοβουλίας, ἀλλὰ ἐνήργησεν ὡς ὄργανον ἑτέρων παραγόντων, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἐπέβαλον νὰ εἴπῃ τὰ ὅσα εἶπεν. Γνωρίζουν ὅμως οἱ πάντες καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτα τὸ μεμπτὸν εἰς βάρος μου. Διεφύλαξα ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ τὸ ἠθικὸν μου μέρος καὶ αὐτὸ προβάλλω ὡς κεφάλαιον. Θὰ ἠδυνάμην νὰ κάμω καὶ ἐγὼ χρήματα καὶ περιουσίαν καὶ ὅμως διαμένω μὲ ἐνοίκιον καὶ μὲ ἐνοίκιον ἔχω γραφεῖον. Καὶ τώρα εἰς τὴν ἄδειαν τοῦ ἀρτοποιείου, ἀπὸ τὴν ὁποίαν λαμβάνω ἕνα μίσθωμα 3000 δραχμῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ περιουσιακόν μου στοιχεῖον 35ετοῦς δικηγορίας. Ἐγνώριζε πολὺ καλὰ ὁ κ. Σιῶζος πὼς ἔχει τὸ θέμα, διότι δὲν εἶχε πάρει ἀκόμη τὸ πτυχίον τῆς Παντείου καὶ ἤρχετο εἰς τὸ γραφεῖον μου καὶ ἐστρατωνίζετο. Ἐγνώριζε πῶς ἔχει καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ φέρῃ θέμα ἰδιωτικῆς φύσεως ὅπως τὸ ἔφερε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Μὲ ἠρώτησε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ὁ κ. συνάδελφος κατὰ τὴν συνεδρίασιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ πρῶτον συνεζητήθη τὸ θέμα, τὶ ἔκαμα κατὰ τὴν κατοχήν. Τοὺς ἀπήντησα ὅτι ἔκαμα ὅ,τι μοῦ ἐπέτρεπον αἱ δυνάμεις μου. Μὲ δύο μικρὰ παιδιὰ ποὺ εἶχον βεβαίως δὲν ἠμποροῦσα νὰ ἀναμιχθῶ εἰς ἀγῶνας τόσον ἡρωϊκούς, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τόσοι ἄλλοι ποὺ ἐπαίρονται δι’ ἐθνικὴν δρᾶσιν. Ἔκαμα ὅ,τι ἠμποροῦσα. Μέσα εἰς ἐκείνην τὴν συμφορὰν εἶχον ἔλθη εἰς τὴν Ἤπειρον διὰ νὰ βοηθήσω τοὺς συμπατριώτας μου. Κατὰ σύμπτωσιν εὑρῆκα μίαν προκήρυξιν τοῦ 1943 ποὺ ἔκαμε τότε μία μεγάλη Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἤμουν μέλος καὶ ἐγὼ καὶ ὁ πατήρ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν Ἀν. Ἀβέρωφ. Τὴν προκήρυξιν αὐτὴν τὴν ὑπογράφουν «Β. Καραπᾶνος Ὑπουργὸς Προνοίας, Β. Βέλας καθηγητὴς Πανεπιστημίου, Κ. Πανταζῆς καθηγητὴς Πολυτεχνείου, Γ. Μιχαηλίδης ὑφηγητής, Σ. Χασιώτης πρώην Γερουσιαστής, Ν. Γεωργιάδης Δ)τὴς Τραπέζης Πειραιῶς, Χρ. Παπασταύρου, δικηγόρος, Ε. Χαϋδάνος, Γ. Τσαμίχας ἰατροί, Σούρλας καθηγητής, Κ. Μάνζιος Φαρμακέμπορος κλπ.... (ἀναγινώσκει)...». Ὅλοι οἱ σημαίνοντες Ἠπειρῶται μεταξὺ τῶν ὁποίων ἤμην χωμένος καὶ ἐγὼ ὁ Ἠπειρωτάκος... Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ, ὅπως ἐκθέτει ἡ Πανηπειρωτικὴ Ἀδελφότης, εἶχε σκοπὸν νὰ συγκεντρώνῃ ὅ,τι ἠμποροῦσε διὰ νὰ προστατεύσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐξόριστοι φυγάδες ἀπὸ τοὺς Ἰταλοὺς καὶ εἶχον ἔλθη εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἶχον ἀνάγκην βοηθείας διὰ παλινόστησιν. Ἐπὶ τρία ὁλόκληρα χρόνια ἐκάμομεν μίαν προσπάθειαν ἐθνικήν. Τόσαι ἦσαν αἱ δυνάμεις μας. Δὲν ἦσαν μεγάλαι ὅπως τοῦ κ. Σιώζου καὶ τοῦ κ. Ἀβέρωφ. Πάντως δὲν ἔκαμα ἐκεῖνο ποὺ ἔκαμαν ἄλλοι. Οὔτε μὲ τοὺς Γερμανούς, οὔτε μὲ τοὺς Ἰταλοὺς οὔτε μὲ τὸ ΕΑΜ συνειργάσθην. Ὅπως εἶπον ἐστάθην μὲ τὸ κεφάλι ὑψηλά. Καὶ τὴν ἐντολὴν ἡ ὁποία μοῦ ἐδόθη ἀπὸ τὰς Ἠπειρωτικὰς ὀργανώσεις τὴν ἐπετέλεσα ὡς ἕνας ἄριστος Ἕλλην. Εἰς τὶ ἠμπορεῖ νὰ μὲ κατηγορήσῃ ὁ κ. συνάδελφος. Εἶπεν ὅτι ἠγόρασα ἕνα σπίτι καὶ τὸ εἶπε μὲ κακότητα καὶ κακοβουλίαν. Ὡς εἶπον προχθὲς ἐπώλησα ἕνα σπίτι προικῶον εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ μὲ τὰ χρήματα αὐτὰ ἠγόρασα τρόφιμα διὰ τὴν οἰκογένειάν μου. Ἐπειδὴ τὰ χρήματα τότε καθημερινῶς ἔχαναν τὴν ἀξίαν των, ἀνεζήτησα νὰ ἀνεύρω ἕνα σπίτι εἰς ὅλας τὰς συνοικίας διὰ νὰ βάλω μέσα τὰ παιδιά μου. Δὲν εὑρῆκα καὶ ἀναγκάσθηκα τότε ἐδῶ διὰ τοῦ ἀντιπροσώπου τὸν ὁποῖον εἶχον οἱ ἐξ Ἰωαννίνων πωληταί, νὰ ἀγοράσω τότε ἕνα σπίτι ἀξίας 8 ἑκατομ. τὰ ὁποῖα εἰς τὴν οὐσίαν δὲν ἦσαν οὔτε 100 λίρες.

§76Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴχατε τότε καμμίαν διαχείρισιν, καμμίαν ἐξουσίαν;

§77Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὄχι.

§78Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴχατε ὡρισμένα χρήματα καὶ ἀγοράσατε ἕνα σπίτι. Αὐτὸ θὰ τὸ ἔκαμε ὁ καθένας. Ποῖον εἶναι τὸ μεμπτόν;

§79Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Χρήματα δὲν εἶχον. Διὰ ν’ ἀνταπεξέλθω εἰς τὰ ἔξοδά μου ἐζήτησα τὸν Ἀπρίλιον 1941 ποὺ ἀπελύθην ἀπὸ στρατιώτης καὶ ἐπῆρα δάνειον ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Νομικῶν. Τὸ 1941 δὲ ὑπῆρχον δικηγορικαὶ ἐργασίαι. Τὸ 1942 καὶ 1943, ἀρχίσαμε καὶ πάλιν νὰ ἐργαζώμεθα.

§80Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συνειργάσθης μὲ τοὺς Γερμανοὺς καὶ ἐπῆρες χρήματα;

§81Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὄχι.

§82Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Τὸ ὅτι εἶχες ὡρισμένα χρήματα καὶ ἐπῆρες ἕνα σπίτι δὲν εἶναι ἐπιλήψιμον. Μακάρι νὰ εἶχα καὶ ἐγὼ ν’ ἀγοράσω δύο σπίτια. Ἡ ἀγορὰ τῶν σπιτιῶν δὲν εἶναι ἐπιλήψιμος. Τὸ πόθεν ἔσχες, διὰ νὰ ἀγοράσῃς, τοιοῦτόν τι δὲν ἐτόλμησαν νὰ σοῦ εἴπουν.

§83Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐφρόντισα, κ. Μπακόπουλε, καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ προφυλαχθῶ, διότι παρηκολουθούμεθα ἀπὸ ὅλας τὰς ὀργανώσεις αἱ ὁποῖαι τότε ἀνέπτυξαν κἄποιαν δρᾶσιν καὶ ἤθελαν νὰ μάθουν ποία ἡ πολιτεία τῶν πολιτευομένων. Δὲν ἤθελα νὰ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ὅταν ὑπέφερεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐγὼ ἐπῆγα ν’ ἀγοράσω ἀκίνητα. Δὲν εἶχον ἄλλως τε τὴν δυνατότητα. Μετὰ τὴν κατοχὴν εὑρέθηκα πτωχός. Μετέσχον εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946 καὶ τὰς ἔχασα, διότι δὲν εἶχα 10.000 δραχ. διὰ νὰ κάμω προεκλογικὸν ἀγῶνα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὁ κ. Σιῶζος ἤρχετο ἐδῶ καὶ ἔλεγε ὅτι ἠξεύρετε ὁ κ. Παπασταύρου ἠγόρασε αὐτὸ τὸ σπίτι καὶ τὸ ἠγόρασε κατὰ τρόπον ἐπιλήψιμον θὰ εἶχεν ἕνα δικαίωμα νὰ μὲ κατακρίνῃ. Καὶ δὲν εἶπεν ἁπλῶς ὅτι ἠγόρασεν ἕνα σπίτι, εἶπεν ὅτι ἠγόρασα ἕνα μέγαρον, τὸ εἶπε καὶ εἰς τὴν πρώτην ἀγόρευσιν καὶ ἐδιάβασε μίαν ἀπόφασιν τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Ἰωαννίνων, ἡ ὁποία λέγει ὅτι ἐγὼ ἔπρεπε νὰ γνωρίζω ὅτι ὑπῆρχε προσύμφωνον. Πῶς ἦτο δυνατὸν τὸ 1942, ὅταν δὲν ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ βγῇ ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι του νὰ γνωρίζῃ τὶ γίνεται εἰς τὰ Ἰωάννινα. Καὶ εἶπεν ὅτι δολίως τὸ ἠγόρασα διότι ἐγνώριζα ὅτι ἦτο ὑποθηκευμένον. Ἐὰν ὑπῆρχον ὅλα αὐτὰ πῶς τὸ μετέγραψα; Τὰ εἶπεν ὅλα αὐτὰ διὰ νὰ μὲ διαβάλῃ ὅτι ἐγὼ ἔζησα μέσα εἰς σκάνδαλα κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπέφερεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ὁ κ. συνάδελφος ἀνεφέρθη καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀδείας. Τὸ ἱστορικὸν ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἐδόθη μία ἄδεια εἰς μίαν ἐξαδέλφην μου ἀλλὰ εἰς ποίαν ἐποχήν; Τὸ 1957. Ἡ ἄδεια ἐδόθη εἰς ἕνα στενὸ τὸ ὁποῖον δὲν τῆς ἐπέτρεπε νὰ κάμῃ τὸ κτίριον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ τῆς ἐπέτρεπε ν’ ἀναπτύξῃ τὴν ἐπιχείρησίν της. Καὶ ἐπειδὴ εἰς ἀπόστασιν 200 μέτρων εἶχεν ἀγοράσει ἡ γυναῖκα μου ἕν οἰκόπεδον 45.000 δραχ. καὶ ἕν ἄλλο ὁ ἐξάδελφός μου τοὺς εἴπομεν νὰ τοὺς δώσωμεν τὸ ½ τοῦ οἰκοπέδου καὶ νὰ μᾶς δώσουν αὐτοὶ τὸ ½ τῆς ἀδείας. Ἐγένετο ἕνας συμψηφισμὸς τῶν ἑκατέρωθεν ἀξιώσεων καὶ ἐπραγματοποιήθη αὐτὴ ἡ ἐπὶ πιστώσει ἀνοικοδόμησις, διότι μέχρι τὸ 1961 ποὺ ἐπώλησα ἕνα κτῆμα ποὺ εἶχα εἰς τὶς Φιλιάτες, μέχρις ἐκείνης τῆς ἐποχῆς τὸ χρεωστοῦσα. Καὶ ἔρχεται καὶ τὰ λέγει ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐξακριβώσει πῶς ἔχει ἡ ἀλήθεια. Ἠθέλησε νὰ κρίνῃ ἐμένα ὁ ὁποῖος ἀπὸ ἀπόψεως τιμιότητος καὶ ἠθικῆς εἶμαι ἕνας γίγας ἀπέναντί του. Μὲ συγχωρεῖτε ποὺ ἀποτολμῶ διὰ πρώτην φορὰν νὰ περιαυτολογήσω. Ἀλλὰ μὲ ἠνάγκασε ὁ τρόπος ὁ κακόβουλος ὁ κάκιστος τρόπος τοῦ κ. Σιώζου. Διότι δὲν εἶχε οὔτε τὸ ἦθος, οὔτε τὴν εἰλικρινῆ πρόθεσιν νὰ καταγγείλῃ πράγματα τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν δημόσιον βίον, ἢ μὲ τὴν ἰδιότητά μου ὡς βουλευτοῦ. Καὶ ἔφερεν κἄτι περιστατικὰ τὰ ὁποῖα τὸν ὑποτιμοῦν καὶ τὸν ὑποβιβάζουν εἰς τὴν συνείδησιν καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κατ’ ἀνάγκην τὸν ἔχουν φίλον. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν θέλετε νὰ μάθετε, ἐπειδὴ εἶσθε νέος ἀκόμη βουλευτής, ἐὰν θέλετε νὰ διδαχθῆτε περὶ ἠθικῆς καὶ ἐντιμότητος, πρέπει νὰ πληροφορηθῆτε ὅτι τοιούτου εἴδους θέματα θὰ πρέπει πρῶτον νὰ τὰ ἐλέγχετε καὶ ὕστερα νὰ τὰ φέρετε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Θὰ ἠμποροῦσα ἀπόψε νὰ προκαλέσω σκάνδαλον εἰς βάρος σας, ἀλλὰ δὲν τὸ κάμνω διὰ νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι εἶμαι ἐριστικός. Μὲ χαρακτηρίζουν ἐριστικὸν ἐπειδὴ καταθέτω ὡρισμένας ἐπερωτήσεις καὶ ἐπειδὴ εἶμαι αὐστηρὸς εἰς τὸν ἔλεγχόν μου. Ἐὰν ἀσκῶ ἔλεγχον δριμὺν καὶ αὐστηρὸν εἶναι διότι ἔχει ἐγκαταλειφθῆ ὁ τόπος μου. Τίποτε δὲν ἔγινεν εἰς τὴν Ἤπειρον. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἐνδιαφέρεται ὁ κ. Σιῶζος ἤθελε νὰ κάμῃ ἔργα εἰς τὴν Ἤπειρον, θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὰ κάμῃ, ὥστε νὰ μὴ μᾶς δίδῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀσκῶμεν ἔλεγχον ἀπόψε. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἔχει ἐγκαταλείψει τὴν Ἤπειρον.

§84Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἡ Ἤπειρος, κ. Πρόεδρε, ὑπερηφανεύεται διότι... (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἐπερώτησιν τὴν ἀφορῶσαν τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος τῶν κ.κ. Ταλιαδούρη καὶ Ἀγγελούση. Ὁ κ. Κ. Ταλιαδούρης ἔχει τὸν λόγον. Πρὸ τούτου παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων 27ης καὶ 28ης Μαρτίου τ. ἔ.

§86Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν;

§88Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω τοῦτο: Καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπηυθύνετο πρὸς τὸν κ. Λυκουρέζον προχθὲς καὶ τοῦ ἔθετε τὸ ἐρώτημα ἐὰν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἰς τὸ Βερολῖνον εἶχεν ἀκούσει ὅτι ἔζη καὶ ἐφοίτα δι’ ὑποτροφίας καὶ πρὶν ἀκόμη ὁ κ. Βασιλᾶτος ἐκφράσει τὴν χαράν του, ἐγὼ προσωπικῶς εἶπον, ὅτι πράγματι δὲν ἐγνώριζον τοιοῦτόν τι. Καὶ ἑπομένως ὅσα ἔλεγεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἦσαν ἀληθῆ. Καὶ ὁ κ. Βασιλᾶτος ἐξέφρασεν τὴν χαράν του.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων 27ης καὶ 28ης Μαρτίου ἐ.ἔ.

§90Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Μανέντη.

§92Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον πρὶν ἢ οἱ κ.κ. Ταλιαδούρης καὶ Ἀγγελούσης ἀναπτύξουν τὴν ἐπερώτησίν των, διότι εἰς τὰς δύο προηγουμένας συνεδριάσεις, χωρὶς νὰ ἔχω εἰδοποιηθῆ ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς ἀπουσίασα καὶ κατηγορήθην ὅτι φυγομαχῶ. Ἡ κατηγορία αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος δι’ ἐμέ. Εὐχαριστῶ βεβαίως τὸν ἐκλεκτὸν συνάδελφον, κ. Πρωτοπαπαδάκην, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἦτο ἀδύνατον νὰ ἔλθω διότι ἤμουν ἀπησχολημένος. Ὄχι, κύριοι, δὲν ἤμην καθόλου ἀπησχολημένος καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθω. Ἀλλ’ ἐνθυμεῖσθε, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐγένετο συμφωνία εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, κ. Ροδοπούλου καὶ παρουσίᾳ σας ὡρίσθη ἡμέρα συζητήσεως ἡ Παρασκευή. Καὶ ἀνελάβατε σεῖς τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἰδοποιήσητε τὸν κ. Ταλιαδούρην. Δράττομαι συνεπῶς τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω εἰς τὸν σεβαστόν, κ. Μπακόπουλον, ὁ ὁποῖος κάνει μαθήματα ἀγωγῆς νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν συμπεριφοράν, τὴν ἄνανδρον τοῦ κ. Ταλιαδούρη, ὁ ὁποῖος γνωρίζει, ὅτι ἐγὼ δὲν ἐφυγομάχησα. Καὶ μὲ ἐχαρακτήρισεν ὡς φυγομαχοῦντα. Ἐπωφελήθη δὲ τῆς ἀπουσίας μου διὰ νὰ κάμῃ κρίσεις ἐπὶ τῆς δράσεώς μου, ὡς Ὑπουργοῦ, καὶ εἶπεν ὅτι εἶμαι Ὑπουργὸς τῶν ἑορτῶν καὶ τῶν πανηγύρεων. Κρίσεις περὶ τῆς ἱκανότητός μου καὶ τῆς δράσεώς μου, δὲν ἐπιτρέπω νὰ κάμῃ ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος εἶναι γεμᾶτος ἀπὸ ἐμπάθειαν. Τὴν δρᾶσιν μου δὲ καὶ τὴν ἱκανότητά μου, γνωρίζει ὁλόκληρος ὁ λαὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν φυγομαχίαν, γνωρίζει ὁ κ. Ταλλιαδούρης, ὅτι οὐδέποτε ἐφυγομάχησα. Συνηντήθημεν εἰς τόσους ἀγῶνας καὶ τὸ γνωρίζει καλῶς. Συνεπῶς αἱ κατηγορίαι ἐναντίον μου διὰ περιφρόνησιν καὶ τῆς Βουλῆς καὶ διὰ φυγομαχίαν, εἶναι κατηγορίαι αἱ ὁποῖαι χαρακτηρίζουν μόνον καὶ μόνον τὸν ἄνδρα. Ἐπιφυλάσσομαι διὰ τὸν ἕτερον ἐκ τῶν κ. συναδέλφων, ὅταν θὰ λάβω τὸν λόγον νὰ ἀπαντήσω, πληροφορῶν αὐτὸν ἀπὸ τοῦδε ὅτι θὰ μετανοήσῃ πλήρως τὴν ἑσπέραν αὐτὴν εἰς τὴν Βουλήν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ καὶ τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἐκτεθειμένον θὰ ἤθελα νὰ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων τῷ νόμῳ προτετιμημένων, διότι δυστυχῶς εὑρισκόμεθα ἀκόμη εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ἐπερωτήσεων, ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ὑπῆρξεν μία συμφωνία μεταξὺ ὅλων τῶν Κομμάτων, Κυβερνήσεως καὶ Κομμάτων, νὰ συσσυζητηθοῦν αἱ ἐπερωτήσεις Καρδαμάκη, αἱ ὁποῖαι καὶ ἀνεξαρτήτως σειρᾶς συνεζητήθησαν. Μετὰ ἤρχισεν ἡ συζήτησις τῶν ἐπερωτήσεων κατὰ σειράν. Ἐπειδὴ δὲ εἶχε σειρὰν μία ἐπερώτησις τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, εἴπομεν νὰ συσσυζητηθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι ἐπερωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν... Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ παρεβιάσθη ἡ σειρὰ κατὰ μίαν μόνον ἐπερώτησιν. Ἐν συνεχεία συνεζητήθησαν αἱ ἐπερωτήσεις, αἱ ἀφορῶσαι τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κ. Βασιλάτου, ἡ ἀφορῶσα τὸν Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἀπὸ πλευρᾶς τοῦ κ. Ρουχωτᾶ, δηλαδὴ 256 ἀριθμὸς ἐγγραφῆς εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς ἐπερωτήσεως κ. Βασιλάτου, 284 τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, 322 τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος.

§94Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Προτασσομένη.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλαι εἶναι προτασσόμεναι. Κατ’ ἐπανάληψιν εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξηγήσω πρὸς τὸν κ. Ταλιαδούρην, ὅτι δυστυχῶς εἶναι πολλαὶ αἱ προτετιμημέναι καὶ δὲν ἦλθεν ἀκόμη ἡ σειρὰ τῆς ἐπερωτήσεώς του. Καὶ εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ταλιαδούρην, ὅτι τὴν Παρασκευὴν εἶναι πράγματι ἡ σειρὰ τῆς ἐπερωτήσεώς του. Καὶ ἐγὼ εἰδοποίησα τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, τὸν κ. Μανέντην, νὰ εἶναι ἐδῶ διὰ νὰ συζητηθῇ. Ἑπομένως νομίζω ὅτι ὑπῆρξεν ἄδικος ὁ κ. Ταλιαδούρης ἐναντίον τοῦ Προεδρείου, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ σειρὰ τῆς ἐπερωτήσεως.

§96Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω θέσιν εἰς τὴν ἐπερώτησιν. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν γνώμην μου ἐπὶ τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῶν συναδέλφων μου κ. Ταλιαδούρη ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, ἐὰν ἡ συμπεριφορά του εἶναι συμπεριφορὰ ἀνάνδρου μοῦ ἐπιβάλλει μίαν ἀπάντησιν. Δὲν γνωρίζω, διὰ ποῖον λόγον, ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος μοῦ ἔκαμεν τὴν τιμὴν αὐτήν...

§97Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἀπὸ ἐκτίμησιν, κ. Μπακόπουλε.

§98Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. ... νὰ μοῦ προσδώσῃ τὴν ἰδιότητα τοῦ κήνσορος ἐν τῇ Βουλῇ ἐπὶ προσωπικῶν θεμάτων. Τοιαύτην ἰδιότητα οὔτε ἔχω οὔτε ἐπεδίωξα ποτέ, οὔτε πρόκειται νὰ ἔχω. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ εἴπω δὲν δέχομαι τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ κ. Ταλιαδούρη ὡς ἀνάνδρου ἐν προκειμένῳ.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρᾶξις ἐχαρακτηρίσθη οὕτω, ὄχι τοῦ προσώπου.

§100Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, ὡς ἐκδήλωσις πολιτικῆς ἀνανδρίας. Κύριε Πρόεδρε, δὲν τὸ δέχομαι ὄχι διότι ἀνήκομεν εἰς τὸ ἴδιον κόμμα. Πρὸ ὀλίγου παρέστητε μάρτυς ὅτι παρεκάλεσα τὸν ἐκλεκτὸν συνάδελφον κ. Παπασταύρου νὰ μὴ ἐξέλθῃ τοῦ θέματος. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι τακτικὸς «θαμὼν» τῆς αἰθούσης ταύτης.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἐπιβεβαιοῖ καὶ τὸ Προεδρεῖον.

§102Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω ὅμως νὰ δηλώσω ὅτι ὁ κ. Ταλιαδούρης ἐπανειλημμένως παρεπονέθη πρὸς τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐπανειλημμένως παρεκάλεσε ὅπως συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησίς του. Ὁ φίλος μου κ. Μανέντης παρεπονέθη ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν τὸν εἰδοποίησε. Δέχομαι ἀπολύτως τὴν διαβεβαίωσίν του καὶ ἐξ ἄλλου δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ προβῶ εἰς ἔλεγχον. Ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Ταλιαδούρης ἐπανειλημμένως παρεπονέθη πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς διὰ τὴν ἀπουσίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος καὶ παρεκάλεσεν ἐπανειλημμένως τὸ Προεδρεῖον νὰ τὸν εἰδοποιήσῃ. Κατὰ συνέπειαν δὲν δέχομαι ὅτι τὸ αἴτημα τοῦ κ. Ταλιαδούρη ἀποτελεῖ πολιτικὴν ἀνανδρίαν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶχε σειρὰν ἡ ἐπερώτησίς του, ἐπαναλαμβάνω καὶ εἰδοποιήθη περὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος ὁ κ. Ταλιαδούρης. Ἐὰν εἴχομεν παραβιάσει τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων τότε θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐλεγχθῶμεν.

§104Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος. Τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς ἀποστέλλονται καὶ εἰς Β. Ἑλλάδα καὶ θὰ ἔλαβε γνῶσιν ὁ κ. Ὑπουργός. Δέχομαι ἑπομένως τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ καὶ ἡ κατηγορία τῆς πολιτικῆς ἀνανδρίας κατὰ τοῦ συναδέλφου κ. Ταλιαδούρη.

§105Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ παράσχω μίαν ἐξήγησιν, διὰ ποῖον λόγον εἶπον ὅτι πρόκειται περὶ πράξεως πολιτικῆς ἀνανδρίας. Πρῶτον ὁ κ. Ταλιαδούρης ἐγνώριζε καλῶς ὅτι δὲν εἶχον εἰδοποιηθῆ. Δεύτερον, ἐπωφελήθη τῆς ἀπουσίας μου διὰ νὰ μοῦ ἀπευθύνῃ κατὰ τρόπον ἀνέντιμον τὰς ὕβρεις τὰς ὁποίας μοῦ ἀπηύθυνε. Καὶ ἀπηυθύνθην πρὸς ὑμᾶς, κύριε Μπακόπουλε, διότι μόλις πρὸ ὀλίγου εἴχατε κάμει συστάσεις περὶ εὐπρεπείας. Ἐὰν εἴχατε διαβάσει τὰ πρακτικὰ νομίζω ὅτι θὰ ἐδικαιολογούσατε τὴν φράσιν τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνα. Ὅσα δι’ ἐμὲ εἶπεν ὁ κ. Ταλιαδούρης ὀφείλονται ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἐμπάθειαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατέχεται καὶ δύνανται νὰ χαρακτηρισθοῦν αἱ πράξεις αἱ ὁποῖαι δὲν προδίδουν ἀνδροπρέπειαν.

§106Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Θὰ μετανοήσετε.

§107Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργ. Βορ. Ἑλλάδος). Θὰ ἴδωμεν ποῖος θὰ μετανοήσῃ.

§108Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ κύριον θέμα τῆς ἐπερωτήσεώς μου θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ πῶς ἀντιλαμβάνεται ἕκαστος τὴν λέξιν αὐτὴν τῆς ἀνανδρίας, πῶς τὴν ἀντιλαμβάνεται ὁ κ. Ὑπουργός, πῶς ἐγὼ καὶ πῶς θὰ τὴν ἀντιληφθῇ ἡ Βουλή. Εἶχε πᾶσαν εὐχέρειαν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν συζήτησιν ἀπὸ μακροῦ χρόνου, ἐφ’ ὅσον εἶχε γνῶσιν τοῦ πράγματος καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπανειλημμένως εἶχε προβῆ εἰς δηλώσεις ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἐν τούτοις ἐνεφανίσθη σήμερον διὰ νὰ μὲ ἐλέγξῃ, διότι ἐνῷ αὐτὸς ἐν ὕπνῳ εὑρίσκετο, ἐπωφελήθην ἀνάνδρως νὰ ἐπιτεθῶ κατ’ αὐτοῦ. Κύριοι βουλευταί, ἀμφότεροι ἔχομεν μίαν ἱστορίαν καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Ποῖος διεκρίθη ἐπ’ ἀνδρείᾳ καὶ ποῖος ἐπὶ ἀνανδρίᾳ εἶναι γνωστόν. Ἔχει δίκαιον νὰ ὁμιλῇ περὶ ἀνδρείας. Τὴν ἀνδρείαν ὅμως ἐγὼ δὲν τὴν ἐδιδάχθην εἰς τὴν ΕΟΝ, οὔτε μέσῳ τῶν τριῶν πρώτων τοῦ Ε.Α.Μ. —Ε.Λ.Α.Σ., Κοζάνης. Πῶς εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν νὰ παραβληθῇ ἡ ἰδική μου ἀνδρεία μὲ τὴν ἰδικήν του; Ἐπὶ μῆνας μᾶς ἔχει ταλαιπωρήσει ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐν τούτοις ἠνωχλήθη, διότι διεμαρτυρήθημεν ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ εἰς μακροχρόνιον ἱστορίαν. Ἡ πρώτη ἐπερώτησίς μας κατετέθη τὸν Νοέμβριον. Μετὰ πόσους μῆνας ἤθελεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ τί ἀπέγινε μὲ τὸ δημόσιον χρῆμα; Μᾶς εἶπεν ἀνάνδρους. Τοῦ ἐπιστρέφομεν τὸν τίτλον μαζὶ μὲ τὰ παράσημα τῆς ΕΟΝ καὶ τὰ παράσημα τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχει λεχθῆ ὅτι ἀκρογωνιαῖος λίθος τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος εἶναι ἡ ἄσκησις τοῦ ἐλέγχου ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Διὰ νὰ εἶναι ὅμως δημιουργικὸς καὶ νὰ ἀποδίδῃ τοὺς ἀναμενομένους καρποὺς ὁ ἔλεγχος εἶναι ἀπαραίτητον οἱ πρὸς οὓς ἀπευθύνεται νὰ κατέχωνται ἀπὸ αἴσθημα εὐθύνης, ἠθικῆς εὐθιξίας ἀλλὰ καὶ αἰδοῦς. Ἂν ταῦτα δὲν συνυπάρχουσιν εἰς κωμῳδίαν καταλήγει ὁ ἔλεγχος καὶ παρῳδίαν Δημοκρατίας τὸ πολίτευμά μας. Εὔχομαι οἱ φόβοι μου αὐτοὶ νὰ διαψευσθῶσιν. Τὴν 12ην Δεκεμβρίου κατεθέσαμεν τὴν ἑξῆς ἐπερώτησιν, προτασσομένην δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ «....ὅπως ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ..... (ἀναγινώσκει) ......». Τὴν ἑπομένην τῆς καταθέσεως τῆς ἐπερωτήσεως, ὁ κ. Ὑπουργὸς προέβη εἰς ἀνακοινώσεις εἰς τὸν τύπον. «...... (ἀναγινώσκει) ......». Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησις κατετέθη τὴν 12ην Δεκεμβρίου. Μετρήσατε τοὺς μῆνας. Κεφάλαιον 1. Διάφορα ἔξοδα. Σύνολον 6.147. Κεφάλαιον 2. Ἐκδηλώσεις πόλεων Β. Ἑλλάδος. Σύνολον 368.000 δραχ. Κεφάλαιον 3. Βασίλειος Χατζηκυριακοῦ. Σύνολον 20.000 δραχ. Κεφάλαιον 4. Ἀφίσσες καὶ βραβεῖα. Σύνολον 71.000 δραχ. Κεφάλαιον 5. Λεύκωμα. Σύνολον 569.580 δραχ. Κεφάλαιον 6. Ἐκτυπώσεις. Σύνολον 23.925 δραχ. Κεφάλαιον 7. Στέγασις προσκληθέντων. Σύνολον 10.000 δραχ. Κεφάλαιον 8. Ὁμιλίαι, διαλέξεις. Σύνολον 20.500 δραχ. Κεφάλαιον 9. Πυροτεχνήματα. Σύνολον 100.400 δραχ. Κεφάλαιον 10. Ἀλέξανδρος Λέτσας. Σύνολον 340.000 δραχ. Κεφάλαιον 11. Κινηματογράφησις. Σύνολον 180.000 δραχ. Κεφάλαιον 12. Ἀθλητικοὶ Σύλλογοι. Σύνολον 191.040 δραχ. Κεφάλαιον 13. Ἄνθη, δεξιώσεως. Σύνολον 88.562 δραχ. Κεφάλαιον 14. Ἀμοιβαὶ καλλιτεχνῶν–Διακοσμήσεις. Σύνολον 717.810 δραχ. Κεφάλαιον 15. Καλλιτεχνικαὶ ἐκδηλώσεις. Σύνολον 466.500 δραχ. Κεφάλαιον 16. Ἔκθεσις ζωγραφικῆς — βιβλίου. Σύνολον 106.195 δραχ. Ἤτοι, σύνολον δαπάνης 3.280.059 δραχ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης). Ἀπέναντι τῆς ἀξιώσεως αὐτῆς διὰ τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων μας ὁ κύριος Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος δὲν κατέθεσε τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα. Δὲν γνωρίζω πῶς διαχειρίζεται τὸ δημόσιον χρῆμα ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος. Τὸ μόνον ποὺ γνωρίζω εἶναι, ὅτι ἔπρεπε νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὰς διατάξεις περὶ δημοσίων ὑπολόγων. Θὰ ἀναμένωμεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ νὰ δώσωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν δέουσαν ἀπάντησιν.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀγγελούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§110Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπληροφορήθην, ὅτι ἐν ἀπουσίᾳ μου ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι θὰ μετανοήσω πικρῶς, διότι ὑπέβαλα τὴν σχετικὴν ἐπερώτησιν. Ἀπορῶ διὰ ποῖον λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ἐξεστόμισε τὴν βαρεῖαν αὐτὴν φράσιν διὰ τὸ πρόσωπόν μου, διότι οὐδὲν προσωπικὸν θέμα μᾶς ἀπασχολεῖ, ἐκτὸς ἐὰν ἐχολώθη, διότι ἐν ἀσκήσει τῶν δικαιωμάτων ποὺ μοῦ παρέχει τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς ὡς βουλευτοῦ, ἠθέλησα νὰ ἐλέγξω τὸν κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος. Πρὸς διευκόλυνσιν, κ. Πρόεδρε, τῆς συζητήσεως θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν ὅσων εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Ταλιαδούρης καὶ μετὰ νὰ ὁμιλήσω ἐγώ.

§111Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε Ἀγγελούση, εἶσθε ὁ δεύτερος ἐπερωτῶν καὶ πρέπει νὰ ὁμιλήσητε καὶ σεῖς καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἀπαντήσω ἐγώ.

§112Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ ἑορτάσῃ ἕνα χαρμόσυνον γεγονὸς τὸ ὁποῖον πρὸ 50ετίας εἶχε πλημμυρίσει μὲ ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν τὴν Ἑλληνικὴν ψυχήν. Τὸ γεγονὸς τοῦτο, ἦτο ἡ ἐπέτειος τῶν νικηφόρων Βαλκανικῶν ἀγώνων. Τὸν πανηγυρισμὸν αὐτὸν εὐφροσύνως τὸν ἀπεδέχθη ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§113Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἠγνοήθη ὅμως καὶ δὲν ἀνεφέρθη τὸ ὄνομα τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου.

§114Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε Μπρεδήμα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αὐτὸ ποὺ λέγετε εἶναι ψευδέστατον. Ὄχι μόνον ἀνεφέρθη τὸ ὄνομα τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἀλλὰ εἰς τὸν πανηγυρικὸν τόμον ὁ ὁποῖος θὰ κυκλοφορήσῃ καὶ θὰ διανεμηθῇ καὶ εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτὰς ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, εἰς τὸν τόμον αὐτὸν θὰ ἴδητε, ὅτι ὄχι μόνον ἀναφέρεται τὸ ὄνομα τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἀλλὰ περιέχεται εἰς τοῦτον καὶ ὁλοσέλιδος φωτογραφία του. Εἰς δὲ τὰς γενομένας ὁμιλίας ἀνεφέρθη τὸ ὄνομα τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶπον, ὅτι εἶναι ψευδὴς ὁ ἰσχυρισμός σας.

§115Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δὲν γνωρίζω τὶ ἔγινεν εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἀλλὰ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Κρήτην, ἠγνοήθη ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος.

§116Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἑορτασμοῦ τῆς 50ετηρίδος τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων ἡ ὁποία ἐλήφθη 10 μῆνας πρὸ τῆς ἡμέρας τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων, ἤρξατο προπαρασκευὴ τοῦ προγράμματος τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων. Εἴχομεν τότε τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο νὰ ἐκφωνηθοῦν καὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποσταλῆ εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, εἴχομεν λέγω τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς τὸ διάγραμμα τῶν λόγων αὐτῶν δὲν ἀνεφέρετο τὸ ὄνομα τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Ὁ λόγος αὐτὸς μᾶς ἀνησύχησε, διότι ἢ εἰς τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο νὰ ἐκφωνηθοῦν θὰ ἀνεφέροντο μόνον γεγονότα ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο νὰ ἀναφερθοῦν ὀνόματα, δὲν ἐδικαιολογεῖτο δι’ ἡμᾶς νὰ μὴ ἀναφερθῇ ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ κύριος συντελεστὴς τοῦ μεγαλουργήματος τοῦ νικηφόρου ἀποτελέσματος τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων. Κατόπιν τούτου, ἠναγκάσθημεν μετὰ τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἐκ Σερρῶν κ. Νικολάου Ἰντζέ, νὰ προβῶμεν εἰς παραστάσεις παρὰ τῷ κ. Νομάρχῃ Σερρῶν καὶ ὁ κ. Νομάρχης ὄντως ἔλαβεν ὅλα τὰ μέτρα τὰ ἀπαιτούμενα ἐκ τῆς περιστάσεως καὶ εἰς τὸν Νομόν μας, κατὰ τὰς πανηγυρικὰς ἐκδηλώσεις ἀνεφέρθη μὲ τὸν ὀφειλόμενον σεβασμὸν εἰς τὸ ὄνομα ἐκείνου, ὅστις ὑπῆρξεν ὁ πραγματικὸς ἐλευθερωτὴς τῶν ἐδαφῶν ἐκείνων. Ὅλα αὐτὰ τὰ περιστατικὰ μᾶς ἐνέβαλον εἰς σκέψεις μήπως τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ τὰς πανηγυρικὰς ἐκδηλώσεις δὲν διετέθησαν ἀποκλειστικῶς πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἀλλὰ συνεδυάσθησαν μὲ προσπορισμὸν κομματικῆς ὠφελείας χωρὶς μὲ τοῦτο νὰ θελήσω νὰ θίξω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος. Καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι εὐχαριστημένος ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ συνεργασθέντες, διότι τοὺς παρείχετο ἡ εὐκαιρία νὰ παρουσιάσουν τὸν καθρέπτην τῆς διαχειρίσεώς των. Ἀσκοῦντες τὸ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος παρεχόμενον δικαίωμα, κατεθέσαμεν ἐρώτησιν καὶ εἰς τὴν ἐρώτησίν μας ἀπάντησις δὲν ἐδόθη.

§117Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Πῶς δὲν ἐδόθη;

§118Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Μάλιστα, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἐτύχομεν ἀπαντήσεως, ὡς ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς ὁρίζει, ἀλλὰ τὴν ἑπομένην εἶδον τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος μακραὶ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, αἱ ὁποῖαι ἀνεφέροντο εἰς τὴν ἐρώτησίν μας, καὶ δι’ ὧν ἐτόνιζεν, ὅτι ἔχει τὴν διάθεσίν μας ἅπαντα τὰ στοιχεῖα τῆς διαχειρίσεως. Καὶ ἐνῷ ἀνεμέναμεν νὰ συγκεντρωθοῦν τὰ στοιχεῖα τῆς διαχειρίσεως διὰ νὰ τύχωμεν ἀπαντήσεως παρῆλθε μήνας καὶ ἐλάβομεν μίαν ἀπάντησιν, ὅτι διετέθησαν τὰ κονδύλια καὶ ὅτι τὰ δικαιολογητικὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κατατεθοῦν πρὸ τῆς 31ης Δεκεμβρίου. Ἐδέχθημεν, ὅτι ἦτο ἀρκετὸν τὸ χρονικὸν διάστημα ἑνὸς διμήνου διὰ τὴν συγκέντρωσιν καὶ ὑποβολὴν τῶν δικαιολογητικῶν καὶ ἀνεμένομεν. Παρῆλθεν ὅμως τὸ δίμηνον καὶ δὲν ἐτύχομεν ἀπαντήσεως. Τότε κατεθέσαμεν ἐπερώτησιν ὡς καὶ αἴτησιν σχετικὴν μὲ τὴν ὑποβολὴν τῶν δικαιολογητικῶν. Τὰ δικαιολογητικὰ ὅμως καὶ πάλιν δὲν κατετέθησαν, ὡς ὁρίζουν οἱ νόμοι. Κατετέθησαν δηλαδή, ἁπλαῖ ἀποδείξεις ἀνθρώπων λαβόντων ἄλλος 500 χιλιάδες, ἄλλος 200 χιλιάδες καὶ ἄλλος 40 χιλιάδες χωρὶς νὰ κατατεθοῦν αἱ ἐπὶ μέρους ἀποδείξεις καὶ νὰ διευκρινίζηται ἀναλυτικῶς ἡ διάθεσις τῶν ποσῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν ἀποδείξεις τοῦ λήπτορος, ὅστις νὰ ἀναφέρῃ τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως τῶν ποσῶν αὐτῶν. Τὸ μεγαλύτερον κονδύλιον εἶναι τὸ διατεθὲν διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ πανηγυρικοῦ λευκώματος, τὸ ὁποῖον ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν εἶδεν ἀκόμη τὸ φῶς τῆς ἡμέρας καὶ δεύτερον τὸ κονδύλιον τὸ διατεθὲν διὰ τὰς διακοσμήσεις. Πέραν τούτου, ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ νὰ κατανείμῃ τὴν ἐργασίαν αὐτήν, συνεκρότησε διαφόρους Ἐπιτροπάς. Εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς αὐτάς, περιέλαβε πρόσωπα ἔντιμα καὶ εὐυπόληπτα. Περιέλαβεν ὅμως καὶ πρόσωπον καταδικασθὲν εἰς 15 ἔτη πρόσκαιρα δεσμὰ ἐπὶ δοσιλογισμῷ.

§119Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ποῖον πρόσωπον ὑπονοεῖτε;

§120Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Θέλετε νὰ τὸ κατονομάσω; Πρόκειται περὶ τοῦ Ἀλεξάνδρου Ὡρολογᾶ, τὸν ὁποῖον σᾶς βεβαιῶ οὔτε κατ’ ὄψιν γνωρίζω. Θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζητε, κύριε Ὑπουργέ, τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ὡρίσατε εἰς τὴν ἐκδοτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ἐκδόσεως τοῦ Πανηγυρικοῦ Λευκώματος. Ὁ Ἀλέξανδρος Ὡρολογᾶς κατεδικάσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 216)1945 ἀποφάσεως τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου Δοσιλόγων εἰς 15 ἔτη πρόσκαιρα δεσμά, δι’ οἰκονομικὴν συνεργασίαν κατὰ τὴν κατοχὴν μετὰ τοῦ ἐχθροῦ.

§121Σ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐάν, κύριε συνάδελφε, δὲν γνωρίζητε ἂν εἶναι τὸ αὐτὸ πρόσωπον ἢ πρόκειται περὶ συνωνυμίας, πρέπει πρῶτα νὰ διευκρινήσητε τοῦτο.

§122Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἰδίου προσώπου, ὡς μὲ πληροφορεῖ ὁ συνάδελφος κ. Ταλιαδούρης καὶ καταλαβαίνετε ποίαν ἀξίαν θὰ ἔχῃ τὸ λεύκωμα αὐτὸ ὅταν εἰς τὴν Συντακτικὴν Ἐπιτροπὴν του μετέχῃ τέτοιο πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἔχει τοιοῦτον παρελθὸν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκδιώξῃ πὺξ–λὰξ ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος.

§123Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε συνάδελφε, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι οὐδέποτε εἶδον εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐκδόσεως Λευκώματος τὸ πρόσωπον αὐτὸ τὸ ὁποῖον οὔτε καὶ γνωρίζω, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ τολμήσῃ κανεὶς νὰ μὲ κατηγορήσῃ, ὅτι εὐνοῶ τοὺς δοσιλόγους.

§124Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Βιάζεσθε, κύριε Ὑπουργέ. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς κατηγορήσωμεν δι’ αὐτό.

§125Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, λέγει, ὅτι δὲν γνωρίζει τὸ πρόσωπον αὐτό. Μήπως δὲν ἔλαβε γνῶσιν τοῦ περιεχομένου τοῦ λευκώματος, εἰς τὸ ὁποῖον παραπλεύρως τῆς ὑπογραφῆς του ἔχει τεθῆ καὶ ἡ ὑπογραφὴ τοῦ ἐν λόγῳ προσώπου, τὸ ὁποῖον ἐγκωμιάζει τὰ ἔργα καὶ τὰς ἡμέρας τῆς παρούσης Κυβερνήσεως.

§126Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε συνάδελφε, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ποτὲ δὲν εἶδα τὸ πρόσωπον αὐτό.

§127Α. ΛΙΑΚΟΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρθη, κύριε Πρόεδρε, τὸ ὄνομα τοῦ Ὡρολογᾶ, γνωρίζω, ὅτι πρόκειται περὶ ἀτόμου καταγομένου ἐκ Β. Ἠπείρου, ἐκδίδοντος ἐφημερίδα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἐπ’ ὀνόματι Τσούκα. Ὁ Ὡρολογᾶς ὅμως, γνωρίζω, ὅτι συνειργάσθη μὲ τὰς ὁμάδας ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, συνειργάσθη καὶ μὲ Ἀλβανοὺς ἰθύνοντας, οἱ ὁποῖοι συνεφώνησαν ὅπως ἡ Β. Ἤπειρος μετὰ τὸν πόλεμον ἑνωθῆ μετὰ τῆς Ἑλλάδος, προσφέρας ἐθνικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα.

§128Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἐπιτρέπω, κύριε Πρόεδρε, διακοπὰς, ἀλλὰ ὄχι καὶ νὰ ὑβρίζεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη, μὲ ἀπόφασιν τῆς ὁποίας ἔχει καταδικασθῆ ὁ Ὡρολογᾶς. Νομίζω, ὅτι αἱ ἑορταστικαὶ ἐκδηλώσεις, θὰ ἔπρεπε κυρίως καὶ πρωτίστως νὰ λαμβάνουν χώραν δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῶν ὀνείρων τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τὰ ἱστορικὰ γεγονότα λέγουν, ὅτι πρωτεργάτης τῆς πραγματοποιήσεως τῶν ἐθνικῶν αὐτῶν πόθων ἦτο ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἀλλὰ εἰς τὸ λεύκωμα οὐδὲν ἀναφέρεται περὶ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, τοῦ ἐθνάρχου καὶ δημιουργοῦ τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος.

§129Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἀναφέρεται εἰς ἄρθρον τοῦ κ. Λέτσα.

§130Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Οὐδὲν ἀναφέρεται, παρὰ δειλά, δειλά, ὑπάρχει εἰς κάποιαν γωνίαν τοῦ λευκώματος μία φωτογραφία τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Ἀλλὰ μὲ ἔκπληξιν εἶδα, κ. Ὑπουργέ, κάτωθι ἀπὸ τὴν φωτογραφίαν σας ἕνα ἄρθρον σας, τὸ ὁποῖον περιορίζεται νὰ ἐξάρῃ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐπετέλεσαν αἱ μετὰ τὸ 1952 Κυβερνήσεις. Εἰς τὸ λεύκωμα αὐτό, ποὺ θὰ κοσμήσῃ τὰς βιβλιοθήκας καὶ θὰ ἀναγινώσκουν αἱ μέλλουσαι γενεαὶ διὰ νὰ ἴδουν τί ἐπετέλεσαν οἱ πρόγονοί των, μὲ ποῖον δικαίωμα σεῖς δὲν ἀναφέρετε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν τὸν νικηφόρον Ἑλληνικὸν στρατόν, καὶ εἰς τὰς τάξεις τῶν ὁποίων σεῖς ἐμαθητεύσατε καὶ ἀναγράφετε τὰ ἐπιτεύγματα τῶν μετὰ τὸ 1955 Κυβερνήσεων; Πεντηκονταετηρὶς σημαίνει ἑορταί, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν χώραν διὰ νὰ ἑορτάσουν γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν πρὸ 50 ἐτῶν, καὶ ὄχι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνέβησαν μετὰ τὸ 1955.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ἔχει ἐκτραπῆ. Σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, ἡ συζήτησις, προκειμένου περὶ ἐπερωτήσεως, περιωρίζετο εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα, τὸ ὁποῖον θίγει αὕτη. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, λοιπόν, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα τῆς ἐπερωτήσεως διὰ νὰ μὴ ἀναγκασθῶ νὰ σᾶς διακόψω.

§132Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ ρήτωρ εἶναι ἐντὸς τῶν στενωτάτων ὁρίων τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐλέγχει τὸν Ὑπουργὸν Βορ. Ἑλλάδος, πῶς διεχειρίσθη τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ τὴν ἔξαρσιν ἐθνικῶν γεγονότων, ἐνῷ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βορ. Ἑλλάδος τὰ διέθεσε πρὸς ἔξαρσιν ἔργων Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας ὁ ἴδιος μετέχει καὶ τῆς ὁποίας ὁ Πρόεδρος ὅταν ἔλαβον χώραν τὰ ἐθνικὰ γεγονότα ἦτο νήπιον. Χρήματα, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ δίδονται πρὸς ἑορτασμὸν ἐθνικῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν πρὸ 50ετίας, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ διατίθενται πρὸς ἔξαρσιν κυβερνητικῶν πράξεων, Κυβερνήσεως τῆς ὁποίας ὁ ἴδιος μετέχει. Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸν ἔσχατον λόγον.

§133Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὁ κ. Μπακόπουλος, κρίνει κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν ἀνέγνωσε. Λυποῦμαι, διότι δὲν ἔχω ἐδῶ τὸν τόμον τοῦ λευκώματος εἰς τὸν ὁποῖον περιλαμβάνεται τὸ ἄρθρον μου. Τὸ ἄρθρον ἔχει τὸν τίτλον «Τί ἔκαμεν ἡ Ἑλλὰς τὰ 50 χρόνια ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως Θεσσαλονίκης». Καὶ ἀναφέρω ἐκεῖ, ὅτι ἡ Ἑλλὰς κατώρθωσε νὰ ἐπιτελέσῃ ἆθλον μέγαν, ὅπως εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῶν προσφύγων ποὺ ἦτο ἔργον καὶ ἰδικόν σας, καθὼς καὶ ἄλλα ἐπιτεύγματα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς περιοχῆς. Τοῦτο, διὰ νὰ δείξωμεν εἰς τοὺς ξένους, ὅτι δὲν ἐκάμαμεν μόνον πόλεμον ἀπελευθερώσεως ἀλλὰ καὶ δημιουργίας ἔργων. Κύριοι συνάδελφοι, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἔχει ἐπιτελέσει ὁ κ. Καραμανλῆς, εἶναι τεραστίας σημασίας καὶ τὰ βλέπει ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, ἔχετε τὴν φήμην, ἀλλὰ καὶ εἶσθε πράγματι, ἔγκριτος νομομαθής. Ἐν προκειμένῳ ὅμως τὸ Προεδρεῖον, ἔχει διάφορον μὲ ὑμᾶς γνώμην. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ ἐπερωτώμενος Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος διὰ τῆς θέσεως ἣν λαμβάνει ἀπαντῶν εἰς τὰ σημεῖα τοῦ λόγου τοῦ ρήτορος, ἅτινα κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Προεδρείου ἐκφεύγουν τοῦ θέματος τῆς ἐπερωτήσεως, ἀφήνει νὰ νοηθῇ, ὅτι δέχεται εὐρυτέραν συζήτησιν, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ κάμω τὴν σχετικὴν παραχώρησιν, ὑπὸ τὸν ὅρον βεβαίως, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ κατάχρησις λόγου.

§135Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ ἄρθρου, διότι δὲν τὸ ἀνέγνωσα. Ἐγὼ ἔφερα ἀντιρρήσεις εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Προέδρου, ὅτι ὁ ρήτωρ δὲν εἶναι ἐντὸς τοῦ θέματος. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὁ ρήτωρ ἐλέγχει τὸν κ. Ὑπουργόν, πῶς διετέθησαν τὰ χρήματα. Ἐὰν τὰ ὅσα καταγγέλλει εἶναι ἀληθῆ, ὑποστηρίζω, ὅτι εἶναι ἐντὸς τῶν περιθωρίων τὰ ὁποῖα θίγει ἡ ἐπερώτησις.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι διαφωνῶ μαζί σας. Ὁ Κανονισμὸς εἶναι ρητός. Εἰς τὸ ἄρθρον 51 ὁρίζει, ὅτι ἡ συζήτησις περιορίζεται ἐπὶ τοῦ ὡρισμένου τῆς ἐπερωτήσεως θέματος, ἀπαγορευομένης τῆς συζητήσεως ἐπὶ παντὸς ἄλλου θέματος, εἴτε ὁμοίου, εἴτε συναφοῦς ὁπωσδήποτε πρὸς τὸ θέμα περὶ οὗ ἡ ἐπερώτησις. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ ἰδική σας ἄποψις, τότε ἐξ ἀφορμῆς τῆς συζητήσεως οἱασδήποτε ἐπερωτήσεως θὰ κατελήγομεν εἰς ἀτέρμονας συζητήσεις. Δὲν εἶναι νοητόν, συζητουμένης ἐπερωτήσεως δι’ ἧς ἀσκεῖται ἔλεγχος διὰ τὴν γενομένην ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος διαχείρισιν δημοσίων χρημάτων, ἐπὶ τῷ ἑορτασμῷ τῆς πεντηκονταετηρίδος τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Θεσσαλονίκης νὰ ἀναπτύσσεται ἐν ἐκτάσει ἡ πολιτικὴ ἱστορία τῆς Ἑλλάδος τῆς τελευταίας πεντηκονταετίας. Πάντως κάμνω τὴν παραχώρησιν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ποὺ διετύπωσα προηγουμένως καὶ παρακαλῶ τὸν ἐπερωτῶντα νὰ εἶναι σύντομος διὰ νὰ μὴ ἀναγκασθῶ νὰ τὸν διακόψω.

§137Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Πέραν τούτου ἐνομίσαμεν σκόπιμον νὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν ἐκ τῶν χρημάτων τούτων διετέθησαν καὶ δι’ ἄλλους Νομούς, διὰ νὰ συμμετάσχουν καὶ αὐτοὶ εἰς τὰς ἑορτάς, ὡς μετέσχον καὶ εἰς τοὺς ἀπελευθερωτικοὺς πολέμους. Ὑπῆρξεν ὅμως μία διάκρισις εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ποσῶν αὐτῶν κατὰ Νομούς. Δὲν πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἴμεθα ἄγγελοι καὶ δὲν θὰ κάμωμεν κἄτι ἕκαστος ὑπὲρ τῆς ἰδικῆς του περιφερείας. Ἀλλὰ εἰς περιπτώσεις ἐθνικῶν γεγονότων αὐτὸ τὸ μικροκομματικὸν πνεῦμα πρέπει νὰ λείψῃ. Καὶ θὰ πρέπει τὰ ποσὰ νὰ διατίθενται μὲ πλήρη ἀντικειμενικότητα. Παρὰ ταῦτα, ἡ ἀρχὴ αὐτὴ δὲν ἐτηρήθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Οὕτω ὑπὲρ τῆς Κοζάνης διετέθη ποσὸν 100.000 δραχμῶν. Διὰ τὸν Νομὸν Σερρῶν 50.000 δραχ. Παρόμοια καὶ μικρότερα ποσὰ διετέθησαν διὰ τοὺς ἄλλους Νομούς. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἡ Κοζάνη ἔλαβεν 100% περισσότερα ἀπὸ τοὺς ἄλλους Νομούς. Ἐδῶ ἔγκειται τὸ παράπονον καὶ ὁ ἔλεγχος. Νὰ τὸ παράπονον τῶν λαϊκῶν τάξεων ποὺ εἶναι καὶ δεδικαιολογημένον. Πέραν τούτου ἐζητήσαμεν λεπτομερεστέρας πληροφορίας διὰ νὰ ἴδωμεν τὰ κατ’ ἰδίαν πλέον ἄλλα κονδύλια ποῦ διετέθησαν καὶ μεταξὺ ἄλλων φυσικὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα κονδύλιον δι’ ἕνα γεῦμα. Τὰ γεύματα ἀπαραίτητα εἶναι, διότι συνήθως αἱ ἑορταὶ λαμβάνουν καὶ ἕνα χαρακτῆρα πανηγυρικόν, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ μετάσχουν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἄλλων τάξεων διὰ νὰ χαροῦν καὶ αὐτοὶ τὴν μεγάλην χαράν, τὴν ὁποίαν δίδει ἕνα τέτοιο ἐθνικὸν γεγονὸς καὶ νὰ μεταλαμπαδεύσουν καὶ τὸν ἐνθουσιασμόν των εἰς τὰς τάξεις, ἀπὸ τὰς ὁποίας προέρχονται, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεάς. Ἀλλὰ ὅταν ἡ Ἑλλὰς διέρχεται κρίσιν, ὅταν πανταχόθεν ἀπὸ τὰ χωριὰ ἔρχονται, σεῖς βεβαίως δὲν τὸ πιστεύετε, ἡμεῖς ὅμως τὸ πιστεύομεν, ἔρχονται κραυγαὶ ἀπελπισίας, ἀγανακτοῦν τρομερὰ ὅταν βλέπουν τὸ περιεχόμενον τοῦ γεύματος αὐτοῦ. Θὰ σᾶς τὸ ἀναγνώσω σὲ λίγο καὶ θὰ κρίνητε καὶ σεῖς, κ. συνάδελφοι, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι καὶ οἱ συνδαιτημόνες, οἱ ὁποῖοι μετέχουν εἰς τὸ γεῦμα αὐτό, θὰ ἦσαν πολὺ περισσότερον εὐχαριστημένοι, μετέχοντες καὶ αὐτοὶ τῆς δυστυχίας καὶ τῆς πενίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν ὁποίαν σήμερον διέρχεται, θὰ ἦσαν περισσότερον εὐχαριστημένοι εἰς ἕνα λιτὸν γεῦμα, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει τὰ κάτωθι: Λαυράκια δραχ. 5.600.

§138Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Σᾶς παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε.

§139Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, λυποῦμαι, ἀλλὰ σᾶς παρακαλῶ μὴ διακόπτετε τὸν ρήτορα ἐφ’ ὅσον δὲν δέχεται διακοπάς.

§141Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Διὰ λαυράκια δραχ. 5.600. Νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ λαυρακίου εἶναι 45 δραχ. τὸ κιλόν. Γαρίδες δραχ. 4.500, 90 κιλὰ δηλαδή.

§142Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Μὰ εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά, κύριε Πρόεδρε;

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βενέτη, σᾶς παρακαλῶ.

§144Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κύριε Βενέτη, σεῖς ποὺ διετελέσατε ἀνώτερος ἀξιωματικὸς καὶ εἶσθε συνηθισμένος εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα, ἠμπορεῖ νὰ μὴ σᾶς κάμουν ἐντύπωσιν, ἀλλὰ γνωρίζω ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ἐπρόδωσες, τὸν ἀείμνηστον Πλαστήραν, ποὺ ἔτρωγε καραβάναν. Ἀφήσατε τὴν συζήτησιν. Καὶ προχωρῶ: φροῦτα θαλάσσης.

§145Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βενέτη, ἐὰν διατείνεσθε ὅτι ὑπάρχει θέμα προσωπικόν, θὰ ἀναμείνητε νὰ τελειώσῃ ὁ ρήτωρ καὶ θὰ δοθῇ ἡ δέουσα λύσις.

§147Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κοτόπουλα ζελὲ δρχ. 5.600, μοσχάρια ζελὲ 5.000, χοιρίδια ψητὰ 2.800, βολοβὰν 3.200, σαλάτες διάφορες 2.400, ποικιλία τυριῶν 1.600, κροκέττες πουλιῶν 1.500 κλπ. κλπ. Αὐτὰ εἶναι ἀρκετὰ διὰ νὰ ἀνοίξουν τὴν ὄρεξιν. Πηγαίνομεν τώρα εἰς τὰ ποτά: Οὐΐσκυ δρχ. 2.200, κρασὶ Ἄττικα 1.600, σαμπάνιες 3.000, τυροπιττάκια 2.000, σόδες 500, κἄτι ἄλλα 6.000 κλπ. Νομίζω, ὅτι οἱ μετασχόντες εἰς τὸ γεῦμα θὰ ἦσαν ἀπολύτως εὐχαριστημένοι ἐὰν ἔλλειπαν αὐτά. Νομίζω ὅτι εἰς τοιαύτας στιγμὰς αἱ ἑορταστικαὶ ἐκδηλώσεις δὲν ἐκδηλώνονται μὲ τέτοια φαγοπότια. Οἱ Ἕλληνες εἶναι λεβέντες, περισσότερον εὐχαριστοῦνται μὲ τὰ ἁγνὰ ἔθιμά μας, μὲ τὰς ἁγνὰς παραδόσεις μας, μὲ τὴν Ἑλληνικὴ κουζίνα, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ περιωρισμένη εἰς αὐτὰς τὰς περιπτώσεις παρὰ μὲ τὴν πολυτέλειαν αὐτήν, ἡ ὁποία εὐλόγως δημιουργεῖ τὸ παράπονον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐκεῖνο τὸ βράδυ δὲν εἴχανε νὰ φᾶνε καὶ ἐν τούτοις μετεῖχον, ἔστω καὶ νηστικοί, εἰς τὰς ἐκδηλώσεις αὐτάς, δηλαδὴ οἱ Ἕλληνες τῆς ὑπαίθρου. Ἐρωτῶμεν ὅμως διὰ νὰ καλύψωμεν καὶ τὴν περιέργειάν σας δι’ ἐρωτήσεώς μας τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν Βορ. Ἑλλάδος νὰ εἴπῃ ποῖοι καὶ πόσοι ἦσαν οἱ συνδαιτημόνες. Μᾶς εἶπεν ὅτι ἦσαν περίπου 700, ἔτσι λέγει ἡ ἀπάντησις, καὶ ὅτι μεταξὺ τῶν 700 ἦσαν ὁ Βασιλεὺς καὶ τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς οἰκογενείας, πρώην Ὑπουργοί, οἱ βουλευταὶ τῆς περιοχῆς, ἐνδεχομένως διότι δὲν τὸ ἐπρόσεξα αὐτό, ἐκπρόσωποι ὀργανώσεων, σωματείων κλπ. καὶ τελικῶς ἡμεῖς ἐζητήσαμεν ὀνομαστικὸν κατάλογον, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁσάκις γίνονται τέτοια γεύματα ὁπωσδήποτε κρατεῖται καὶ ὁ κατάλογος. Καὶ ἐπήραμεν τὴν ἑξῆς καταπληκτικὴν ἀπάντησιν. Ἀφοῦ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἀναφέρομεν καὶ ἀφοῦ ρητῶς κατονομάζει ἀρχικῶς ποῖοι μετεῖχον τοῦ γεύματος, Βασιλικὴ οἰκογένεια, Ὑπουργοί, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κλπ., γνωστὰ πρόσωπα τῶν ὁποίων τὴν ταυτότητα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ κανείς, τελικῶς μᾶς λέγει: «Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ζητούμενον ὀνομαστικὸν κατάλογον, ἐφ’ ὅσον οἱ κ.κ. συνάδελφοι συνηθίζουν νὰ παραδίδουν εἰς τὰς ἐφημερίδας τὰς ἀπαντήσεις ἡμῶν», τὴν ἀπάντησιν δὲν τὴν παρεδώσαμεν ποτέ.

§148Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Πάντοτε.

§149Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ὄχι, ποτέ, τὰς ἀπαντήσεις σεῖς τὰς δίδετε, καὶ λέγετε εἰς τὴν ἀπάντησίν σας ὅτι «ἀρνούμεθα νὰ καταθέσωμεν τὸν κατάλογον καίτοι εὑρίσκεται εἰς τὸ ἀρχεῖον μας, σεβόμενοι τοὺς τιμήσαντας τὴν δεξίωσιν αὐτήν, ἐπιφυλασσόμενοι νὰ τὸν καταθέσωμεν εἰς τὴν Βουλήν, ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἤθελε ζητηθῆ ὑπὸ τῆς Βουλῆς». Καὶ ἐρωτᾶται, ἐὰν ἐπικαλεῖσθε λόγους ἁβροφροσύνης, διότι ἀναφέρετε τὰ ὑψηλὰ ἱστάμενα πρόσωπα. Ἀλλά, ποῦ εἶναι ἡ ἁβροφροσύνη ὅταν εἰς τὴν πρώτην ἀπάντησιν ἀναφέρονται τὰ ὑψηλὰ πρόσωπα, ἅτινα συμμετέσχον τοῦ γεύματος; Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν κειμένων νόμων δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐμποδίζεται ἀπὸ τὴν ἁβροφροσύνην, καὶ θὰ ἔπρεπεν ὁ αἰτηθεὶς κατάλογος νὰ κατατεθῇ. Ὁ συντάκτης τοῦ ἐγγράφου, ὁ ὁποῖος καλύπτεται μὲ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἠκολούθησε τακτικὴν ἀπαράδεκτον. Δὲν ἐπιτρέπεται ὁ οἱοσδήποτε ἀπευθυνόμενος εἰς βουλευτὰς νὰ δίδῃ αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, οἵτινες μᾶς ἠνάγκασαν νὰ φέρωμεν τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἀσκήσωμεν ἔλεγχον. Προσωπικῶς οὐδὲν μὲ χωρίζει ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, πολιτικῶς ἐπίσης κἄποτε τίποτε δὲν μᾶς ἐχώριζεν καὶ μᾶς ἦτο προσφιλής, διότι μᾶς ἐνεθουσίαζε μὲ τὰ ποιήματά του διὰ τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον. Σήμερον δὲν μᾶς ἐπηρεάζει ἡ πολιτικὴ ἀντίθεσις καὶ θέλομεν νὰ τὸν βοηθήσωμεν εἰς τὸ ἔργον του διὰ τῆς ἀσκήσεως καλοπίστου ἐλέγχου, ὁ ὁποῖος συμβάλλει εἰς τὴν δημιουργίαν ὁμαλοῦ πολιτικοῦ βίου, τοῦ ὁποίου τόσην ἀνάγκην ἔχει ἡ χώρα μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§150Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸν Νομὸν Κοζάνης διετέθησαν 100.000 δραχ. διὰ τὰς ἑορτάς. Πόσα διετέθησαν εἰς τὸν Νομὸν Κιλκίς, ὁ ὁποῖος ἔχει ἔνδοξον ἱστορίαν καὶ πόσον ἐστοίχισεν ἡ ἁψίς, ἡ στηθεῖσα εἰς τὴν Πλατεῖαν Ι. Μεταξᾶ;

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βενέτης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§152Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ ὅτι ἀπὸ τὸν κ. Ἀγγελούση δὲν ἀνέμενον αὐτοὺς τοὺς χαρακτηρισμούς, διότι καὶ τὴν ἱστορίαν μου καὶ τὸ ἔργον μου γνωρίζει. Πάντως μοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω μερικὰ πράγματα. Ὁμολογῶ, ὅτι καὶ σήμερον ἐὰν ἤμουν εἰς τὴν παράταξιν ἐκείνην πάλιν θὰ ἔφευγα, διότι μὲ τὴν στάσιν της ἔχει φέρει τὴν Βουλὴν εἰς τὸ κατάντημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀντικρύζομεν καθημερινῶς τὸ ὁποῖον δὲν τὸ εἴχομεν ἴδει κατὰ τὸ παρελθὸν οὔτε ἡμεῖς, οὔτε οἱ πρόγονοί μας. Ἐφθάσαμεν ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ μὴ ὁμιλοῦμεν ὡσὰν νὰ μὴ ὑπάρχουν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ θέματα, διότι ἡ ἐξαλλωσύνη ὅλων τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔχει δημιουργήσει ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ μίαν κατάστασιν, ὅπως ἀπόψε διὰ τὴν ὁποίαν ὁμολογῶ αἰσχύνομαι ὡς βουλευτής.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ προσωπικὸν θέμα.

§154Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βενέτη. Κατανοῶ τὴν ἀγανάκτησίν σας. Πράγματι ὡρισμένοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, συνεχῶς παραβαίνουν τὸν Κανονισμὸν καὶ διὰ τῶν ἀστόχων διακοπῶν των, προκαλοῦν τοὺς συναδέλφους των τῆς Συμπολιτεύσεως. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ τοὺς μιμηθῆτε καὶ σεῖς. Ἀφήσατε εἰς αὐτοὺς τὸ θλιβερὸν αὐτὸ προνόμιον.

§156Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριοι συνάδελφοι, τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον ἡ Βόρειος Ἑλλὰς καί, ἰδιαιτέρως, ἡ πρωτεύουσά της, ἡ Θεσ)νίκη, ἑώρταζε τὰ 50χρονα ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεώς της. Ἡ Κυβέρνησις, ἀποδίδουσα ὅλως ἰδιαιτέραν σημασίαν ὅπως ὁ ἑορτασμὸς αὐτὸς διὰ λόγους καθαρῶς ἐθνικοὺς προβληθῇ καὶ γίνει ὅσον τὸ δυνατὸν λαμπρότερος, διέθεσε 3½ ἑκατομμύρια δραχμῶν πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Παρ’ ὅλον ὅτι τὰ χρήματα εἶχον τεθῆ εἰς τὴν διάθεσίν μου, ἐν τούτοις ἐπροκάλεσα ὁ ἴδιος, κ. συνάδελφοι, τὴν ἑξῆς, ὑπὸ ἡμερομηνίαν 31 Μαΐου 1962, ἀπόφασιν τῶν δύο Ὑπουργῶν, Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν: «Ἐγκρίνομεν τὴν διάθεσιν πιστώσεως δραχμῶν 3.500.000 καὶ τὴν ἔκδοσιν ἰσοπόσου χρηματικοῦ ἐντάλματος ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Χρ. Στ. Παγκάλου, Ἐφόρου Οἰκον. Ἐφορίας Αὐτοκινήτων...(ἀναγινώσκει)...». Πέραν αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου ὅπως μὴ ἐπωμισθῶ μόνος τὸ βάρος καὶ τοῦ προγραμματισμοῦ τῶν ἑορτῶν καὶ τῶν δαπανῶν αὐτῶν. Ἐφ’ ᾧ καὶ κατήρτισα Ἐπιτροπήν, δώσας ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸ νὰ ἀποτελεσθῇ αὕτη ἀπὸ πρόσωπα ὄχι μόνον ἀνεπίληπτα, ἀλλὰ καὶ τὰ ὁποῖα νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθοῦν ὅτι ἀνήκουν εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. ἀποκλειστικῶς. Οὕτως ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπετελέσθη ἀπὸ τοὺς: Ἀντιπρόεδρος, ὁ Δήμαρχος Θεσ)νίκης κ. Παπαηλιάκης, ὅστις εἶναι γνωστὸν ὑποθέτω εἰς ὅλους σας ὅτι δὲν εἶναι φίλος τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ μέλη, ὁ στρατηγὸς Διοικητὴς Γʹ Σ.Σ. κ. Τζανετῆς, ὁ Πρύτανις τοῦ Πενεπιστημίου κ. Κορωναῖος, ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑταιρείας Μακεδονικῶν Σπουδῶν κ. Κυριακίδης...(ἀναγινώσκει)...». Πέραν τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς τῆς συντονιστικῆς ἀπεφασίσαμεν ὅπως καταμερισθῇ ἡ ἐργασία εἰς ἄλλας Ἐπιτροπάς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς κουράσω, διὰ νὰ σᾶς ἀναγνώσω, ἐὰν ἐπιθυμῆτε, τὰ ὀνόματα τῶν μετασχόντων τῶν Ἐπιτροπῶν αὐτῶν. Αἱ Ἐπιτροπαὶ αὐταὶ ἦσαν: Ἐπιτροπὴ προγραμματισμοῦ, ἐκδηλώσεων Ἐνόπλων Δυνάμεων, πνευματικῶν ἐκδηλώσεων, καλλιτεχνικῶν ἐκδηλώσεων, Ἀθλητικῶν ἐκδηλώσεων, ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων, ἐκδόσεων καὶ οἰκονομικὴ ἐπιτροπή. Ἐὰν σᾶς ἀναγνώσω τὰ ὀνόματα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν θὰ ἴδητε ὅτι εἶναι ἄνθρωποι, κατέχοντες ἀξιολόγους θέσεις εἰς ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα καὶ εἰς διαφόρους ἀνωτάτας διοικητικὰς θέσεις. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ταλιαδούρης μετὰ τὴν νέαν ἀποστολὴν δικαιολογητικῶν —θὰ ἐξηγήσω διατὶ καθυστέρησεν ἡ κατάθεσις τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων— δὲν θὰ ἔχῃ τὴν αὐτὴν ἐντύπωσιν. Ὁ κ. Ταλιαδούρης ἐμνημόνευσεν ὅτι εἰς τὸν κ. Πανόπουλον ἐδόθησαν 100.000 δρχ. διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς χορωδίας. Ὁ κ. Πανόπουλος εἶναι Δ)ντὴς τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος ἀξιόπιστον καὶ ἔντιμον πρόσωπον. Οὗτος μὲ μίαν δικαιολογημένην καθυστέρησιν ἔδωσε τὰ αἰτούμενα παρὰ τῶν κυρίων συναδέλφων δικαιολογητικά. Ἐπίσης ἀνέφερεν ὅτι ἐδόθησαν 10.000 δρχ. εἰς τὸν κ. Χατζηκυριακοῦ. Ταῦτα τοῦ ἐχορηγήθησαν κατόπιν ἐγκρίσεως ἐπὶ ἀποδόσει λογαριασμοῦ. Ἐστὶ δὲ Βασίλειος Χατζηκυριακοῦ Δ)ντὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Θεσ)νίκης. Ἀπὸ αὐτὰς τὰς δύο παρατηρήσεις εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνετε, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ πόσον τὴν διαχείρισιν καὶ ἐν γένει τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἑορταστικοῦ αὐτοῦ προγράμματος ἐνεπιστεύθημεν εἰς χεῖρας ἐντίμους καὶ ἀπολύτως ἀξιοπίστους. Ἐξεκινήσαμεν μὲ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν ἐντὸς τῶν στενῶν ὁρίων τοῦ χρηματικοῦ αὐτοῦ ποσοῦ. Διότι τὸ ποσὸν τῶν 3.500 χιλ., προκειμένου νὰ γίνῃ μία λαμπροτάτη ἑορταστικὴ ἐκδήλωσις, ἀνάλογος τοῦ ἱστορικοῦ αὐτοῦ γεγονότος, ἦτο μικρόν. Ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος, κ. Παπαδόπουλος, πόσον ἐκόστισεν ἡ ἁψὶς ἐκείνη ἡ μεγαλοπρεπής, τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, ἡ ὁποία εἶχε στηθῆ εἰς τὴν Πλατείαν Βαρδαρίου. Διὰ νὰ προσδοθῇ μία λαμπρότης ἡ διακόσμησις ἦτο κἄτι τὸ ἀπαραίτητον. Καὶ νομίζω ὅτι ἐδικαιοῦτο καὶ ἡ Θεσσαλονίκη, ἡ Πρωτεύουσα τῆς Β. Ἑλλάδος ἕναν ἑορτασμὸν κἄπως πλέον συνήθην, δεδομένου, ὡς γνωρίζετε, ἔχει καθιερωθῆ ἡ Ἐθνικὴ ἑορτὴ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου, νὰ γίνηται κατ’ ἔτος εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Κύριοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς κουράσω. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὰ ὅσα εἶπον ἔχουν πείσει πάντα καλόπιστον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅτι ὑπῆρξε πράγματι μία διαχείρισις ἄψογος τοῦ δημοσίου χρήματος. Ὡς πρὸς τὸ λεύκωμα, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ὑπελόγιζον νὰ καθυστερήσῃ τόσον πολύ, οὔτε κἂν νὰ κοστίσῃ τόσον πολύ. Ἀλλὰ πράγματι ἡ ἔκδοσις αὐτὴ ἡ ἀναμνηστικὴ πέραν τοῦ ὅτι θὰ μείνῃ εἰς τὰς ἰδικάς μας βιβλιοθήκας, θὰ γίνῃ καὶ εἰς τὰς τῶν ἐπερχομένων γενεῶν. Καὶ ἂς μὴ λησμονῶμεν ὅτι τὸ λεύκωμα αὐτὸ εἰς 2.000 ἀντίτυπα θὰ δοθῇ δωρεὰν εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτάς, κυρίους Ὑπουργούς, πρώην Ἀρχηγοὺς καὶ νῦν Ἀρχηγοὺς Κομμάτων, εἰς ὅλας τὰς βιβλιοθήκας, εἰς τοὺς Δήμους, τὰς Κοινότητας καὶ εἰς τὰς Ἀκαδημίας. Τοῦτο ἐξετυπώθη εἰς 8.000 ἀντίτυπα καὶ ἡ τιμὴ πωλήσεως ὑπὸ τῶν βιβλιοπωλείων ὡρίσθη 500 δρχ. Καὶ ἐλπίζομεν βασίμως ὅτι τὸ διατεθὲν ποσὸν διὰ τὸν ἀναμνηστικὸν αὐτὸν τόμον θὰ καλυφθῇ ἀπολύτως ἀπὸ ὡρισμένας πωλήσεις. Διότι ὅλοι γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν 1.000 βιβλιόφιλοι, οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουν οἱονδήποτε βιβλίον ἐκδίδεται.

§157ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖον ποσὸν διετέθη διὰ τὴν ἐκτύπωσιν τῶν 8.000 ἀντιτύπων;

§158Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Περὶ τὸ 1 ἑκατομμύριον.

§159Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Εἶσθε πνευματικὸς ἄνθρωπος καὶ σᾶς τὸ ἀναγνωρίζομεν αὐτό. Εἶσθε εὐχαριστημένος ἀπὸ τὸ ποιὸν τῆς ὕλης τοῦ περὶ οὗ πρόκειται λευκώματος; Εἶναι ἀντάξιον τῆς μεγάλης αὐτῆς ἑορταστικῆς ἑορτῆς; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§160Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἔχω τὸν ἀνδρισμὸν νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐγένετο ἕνα λάθος. Ἀναγνωρίζω ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο, ἀπὸ ἀπόψεως καλλιτεχνικῆς καὶ αἰσθητικῆς τελειότερον, ἐὰν ἀνεθέταμεν τὴν ἐργασίαν αὐτὴν εἰς ἕναν οἶκον τῶν Ἀθηνῶν. Ἐπεκράτησεν ὅμως ἡ γνώμη εἰς τὴν Στατιστικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι θὰ ἦτο ἄδικον νὰ μὴ δοθῇ ἡ ἐκτύπωσις τοῦ ἔργου αὐτοῦ εἰς οἶκον τῆς Θεσσαλονίκης. Καί, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ταλιαδούρην, λέγω ὅτι βεβαίως ἐγένετο διαγωνισμὸς μὲ τελευταῖον μειοδότην τὸν κ. Σφακιανάκην, ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ μόνος παρέχων τὰ ἐχέγγυα μιᾶς καλῆς ἐκτυπώσεως. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴμεθα εὐχαριστημένοι, διότι ἡ κριτικὴ εἰς τοιαύτας καλλιτεχνικὰς ἐκδόσεις εἶναι πολὺ εὔκολος, ἀλλὰ ἡ ἐμφάνισις εἶναι κἄτι τὸ ἐξαιρετικὰ δύσκολον. Τὴν ἐμφάνισιν τὴν ἐνεπιστεύθημεν εἰς ἕνα ἄνδρα, ὁ ὁποῖος φημίζεται, εἰς τὸν Ἀλέξανδρον Λέτσαν. Καὶ δὲν νομίζω νὰ θέλῃ νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ταλιαδούρης ὅτι ἐγένετο καμμία εὔνοια εἰς τὸν Α. Λέτσαν, ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστὸν ὅτι εἶναι φίλος τοῦ Κέντρου καὶ ὁ ὁποῖος μάλιστα ὄχι ἁπλῶς ἕνα ἄρθρον, εἰς τὸ ὁποῖον τονίζει ἰδιαιτέρως τὴν δρᾶσιν τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ἔχει ὁλόκληρην σελίδα διὰ τὴν βαλκανικὴν διάσκεψιν τοῦ ἀειμνήστου Παπαναστασίου. Ἐπίσης ἀναφέρει τὸν σημερινὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κέντρου, τὸν κ. Παπανδρέου. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργον τοῦ κ. Ἀλεξ. Λέτσα. Εἰς ποῖον ἄλλον ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἐργασία αὐτή;

§161Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Βεβαίως ἡ γνώμη μας διὰ τὸν κ. Λέτσαν εἶναι γνωστὴ καὶ δὲν πρόκειται νὰ θίξωμεν τὸν κ. Λέτσαν, διότι ὁ ἔλεγχος δὲν ἀφορᾷ τὸν κ. Λέτσαν. Ἀλλὰ ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι ὅσα ἐτράβηξεν ὁ κ. Λέτσας, διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐγκριθῇ ἡ δημοσίευσις τοῦ ἄρθρου του, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὸν Ε. Βενιζέλον, ὅσα ἐτράβηξε, προσεγγίζουν τὴν Ὀδύσσειαν. Καὶ αὐτὰ τὰ ἐτράβηξε καὶ ἀπὸ σᾶς καὶ ἀπὸ τὸν κ. Κανελλόπουλον καὶ ἀπὸ τὸν κ. Μακρῆν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Καραμανλῆν. Αὐτὰ εἶναι ἀδιάψευστα, δεδομένου καὶ ὁ κ. Μόδης ἔγραψεν εἰδικῶς εἰς τὸ «Ἐλεύθερον Βῆμα» διὰ τὴν λογοκρισίαν, προκειμένου νὰ καταχωρηθῇ αὐτὸ τὸ ἄρθρον εἰς τὸ λεύκωμα.

§162Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Πάντως κατεχωρήθη. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία.

§163Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἀναγνωρίζετε ὅτι ἐγένετο λογοκρισία.

§164Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Νὰ σᾶς εἴπω, κύριε Ἰντζέ. Λογοκρισίαν κάμνω εἰς ὅλους, διότι ἐγὼ ἔχω τὴν εὐθύνην. Δὲν ἠμποροῦσα νὰ μὴ κάμω λογοκρισίαν. Διότι ὅλων αἱ ἐκτοξεύσεις θὰ ἦσαν ἐναντίον μου, ὡς εἶναι σήμερον, ἐὰν ἄφηνα οἱονδήποτε μέσα εἰς τὸν τόμον αὐτὸν νὰ δημοσιεύσῃ ὅ,τι θέλει.

§165Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. ...... (Δὲν ἠκούσθη).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§167Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος). Ἐὰν ἐπὶ παραδείγματι, ἕνας ἐξαίρετος καὶ καλὸς λόγιος ἔγραφεν ἕνα ἄρθρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔβλαπτε τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, ἔστω καὶ ἱστορικῶς ἀκριβὲς καὶ λογοτεχνικῶς ἄρτιον τὴν εὐθύνην ποιὸς θὰ τὴν εἶχεν; Ἐγώ. Ὅλα λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ φοβῆται κανείς. Τὸ ἄρθρον τοῦ κ. Λέτσα ὑπέστη μόνον ἐλαχίστην βελτίωσιν.

§168Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ὁμολογία.

§169Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος). Εἶπον ὅτι πάντοτε μὲ διακρίνει ὁ ἀνδρισμός. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον δυστυχῶς δημιουργεῖ εἰς ἐμὲ μεγάλην πικρίαν, διότι ἀπὸ τὸν κ. Κ. Ταλιαδούρην, ὁ ὁποῖος εἶναι πολὺ πιθανὸν νὰ τρέφῃ ἐναντίον μου ἕνα προσωπικὸν μῖσος δικαιολογημένον ἢ ἀδικαιολόγητον ἢ μίαν προσωπικὴν ἀντιπάθειαν, δὲν ἀνέμενον τακτικὴν τοιαύτην ὥστε νὰ προσπαθῇ πράγματι νὰ ἐκμεταλλευθῇ καὶ τὸ θέμα τοῦτο κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἀπέτυχεν ὅπως μὲ δυσφημήσῃ εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα. Ἰδοὺ αἴφνης τὸ περίφημον μενοῦ τῆς ἑσπερίδος, ὅπως τὸ ἐδημοσίευσεν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Θεσσαλονίκης μὲ ἕνα ὑπέρτιτλον «περὶ Λουκουλείου γεύματος» καὶ ἀσυγχωρήτου σπατάλης. Ἀφήνω ὅτι ἔδωσε τροφὴν εἰς ὡρισμένας ἐφημερίδας διὰ εἰρωνικὰ σχόλια. Ὅπως ἀνεγνώρισε καὶ ὁ κ. Ἀγγελούσης τὸ μενοῦ μὲ ψάρια, κοτόπουλα κλπ., παρουσιάζεται βεβαίως ὡς ἕνα πλούσιον γεῦμα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω τὸν ἀριθμόν. Εἰς τὸ γεῦμα αὐτὸ παρεκάθησαν περὶ τὰ 700 πρόσωπα. Εἶχον σταλῆ προσκλήσεις πρὸς 800 πρόσωπα μεταξὺ τῶν ὁποίων τὰ 50 ἦσαν τοῦ Κέντρου, ἤτοι ἀρχηγοὶ καὶ προσωπικότητες. Ἄλλο ζήτημα ἐὰν δὲν μᾶς ἐτίμησαν ὅλοι διὰ μιᾶς ἀπαντήσεως εὐχαριστηρίου τοὐλάχιστον πλὴν τοῦ κ. Σ. Βενιζέλου καὶ τοῦ κ. Μαρκεζίνη, καθὼς καὶ τοῦ κ. Ἀγγελούση οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐτίμησαν διὰ ἐπιστολῆς των ὅτι δὲν θὰ ἔλθουν. Οἱ κύριοι τοὺς ὁποίους ἀνέφερον προηγουμένως μᾶς ἀπέστειλαν τηλεγράφημα διὰ τοῦ ὁποίου ἐκφράζουν τὴν λύπην των διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθουν εἰς τὴν δεξίωσιν. Ἐκ τῶν ἄλλων ὅμως τῶν προσκεκλημένων οὐδεὶς μᾶς εἰδοποίησεν ὅτι δὲν θὰ ἔλθῃ. Εἴμεθα ὅμως ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα μας, διότι πιθανὸν νὰ ἤρχοντο μερικοὶ ἐξ αὐτῶν, δηλαδὴ εἶχε ληφθῆ φροντίς, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία στοιχειώδης ἐπάρκεια ἐδεσμάτων καὶ διὰ τοὺς 50 οἱ ὁποῖοι ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθουν. Κύριοι συνάδελφοι, καυχῶμαι ὅτι ἡ ἑσπερὶς ἐκείνη ὑπῆρξε μία ἐκ τῶν πλέον οἰκονομικῶν δεξιώσεων ποὺ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν. Ἡ ἑσπερὶς αὐτὴ ἐκόστισεν 77.000 δραχ. Παρέστην εἰς δεξιώσεις ποὺ εἶχον δώσει ἡ Σοβιετικὴ καθὼς καὶ ἡ Γιουγκοσλαυϊκὴ Πρεσβεία καὶ ἦσαν ἀπείρως πλουσιώτεραι εἰς ἐδέσματα.

§170Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιτρέψατέ μου μίαν διακοπήν. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διατελέσω Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὴν θλῖψιν μου διὰ τὴν κατάπτωσιν τῆς συζητήσεως μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ὀφείλω νὰ πληροφορήσω ὑμᾶς, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ πρώτη δεξίωσις ἡ ὁποία ἔγινεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τῆς 28ης Ὀκτωβρίου εἰς τὸ Κυβερνεῖον, ἐστοίχισεν 110.000 δρχ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐντροπὴ νὰ γίνεται συζήτησις τοιαύτη καὶ θὰ εἶχον τὴν ἀπαίτησιν, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ ὑμᾶς νὰ περιφρονήσετε τὸ τὶ λέγεται καὶ νὰ ἀπαξιώσετε νὰ δώσητε ἀπάντησιν εἰς μίαν τοιαύτην θλιβερὰν συζήτησιν. Θὰ ἔπρεπε νὰ αἰσχύνωνται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κάμνουν αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν.

§171Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, κατόπιν τῶν ὅσων ἀνέφερεν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, διότι ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, κατήντησεν ἀπόψε νὰ γίνῃ ὁ κήνσωρ τῆς ἠθικῆς καὶ ποῖος ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει εἰσιτήριον ἐνταῦθα μὲ 48 εἰδῶν ψηφοδέλτια αὐτὸς ὁ ἀναιδέστατος..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§172Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§173Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§174Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, τόσον ὑμεῖς, ὅσον καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ βήματος κ. Ὑπουργός, ὅπως, ἐπειδὴ μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ταλιαδούρην καὶ εἰς ὅλους ἅπαξ διὰ παντὸς ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ταλιαδούρης περὶ δῆθεν σημαδεμένων ψηφοδελτίων, τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν εἰς διάφορα ἐκλογικὰ τμήματα. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτὸ ὑπῆρξε πανηγυρική. Ἀπέρριψε τὴν ἔνστασιν, διότι ὁμιλεῖ ἐπὶ συνόλου 14.000 ψηφοδελτίων εὑρέθησαν ἐλάχιστα «περίφημα ψηφοδέλτια». Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχω εὐθύνην ἐγὼ ἐὰν οἱ φίλοι μου ἐχρησιμοποίησαν λευκὰ ψηφοδέλτια. Ἑπομένως δὲν βλέπω ποὺ εἶναι τὸ μεμπτὸν εἰς τὴν περίφημον αὐτὴν ὑπόθεσιν τῶν ψηφοδελτίων καὶ δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω ποὺ εἶναι ἡ μομφὴ ἐναντίον μου. Ὑπῆρξαν 30 ψηφοδέλτια φίλων μου, τὰ ὁποῖα ἦσαν λευκά. Μὲ γειά τους μὲ χαρά τους. Ὑπάρχει ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία εἶναι ἐμπεριστατωμένη καὶ πανηγυρικῶς ἀπορρίπτει τὴν ἔνστασιν καὶ λέγει ὅτι ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν δὲν ἔλαβον χώραν. Ἑπομένως δὲν ὑπῆρξε οὔτε νοθεία οὔτε βία. Αὐτά, κ. Πρόεδρε, τὰ λέγω ἅπαξ διὰ παντός.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις ἤρχισε νὰ ἐκτρέπεται τῶν φυσικῶν της ὁρίων. Ἡ ἀνάμιξις πολλῶν συναδέλφων εἰς τὴν συζήτησιν μεταξὺ τῶν ἐπὶ τοῦ βήματος κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῶν ἄλλων κ.κ. συναδέλφων δημιουργεῖ μίαν θλιβερὰν ἐντύπωσιν. Ἐπαναλαμβάνω τὴν σύστασίν μου. Σᾶς γνωρίζω ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν θὰ εἶναι σύμφωνον εἰς διακοπὰς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§176Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν γνωρίζω ἐὰν μὲ τὰς 77.000 δραχ. αἱ ὁποῖαι ἐξωδεύθησαν κατὰ τὸν πλέον οἰκονομικὸν τρόπον κατὰ τὴν δεξίωσιν ἐκείνην, ἦτο δυνατὸν νὰ σωθῇ ἡ ἀγροτικὴ Ἑλλάς. Πάντως ἡ Θεσσαλονίκη δὲν ἦτο δυνατὸν ἑορτάζουσα τὰ 50χρονά της νὰ μὴ δώσῃ αὐτὴν τὴν ἑσπερίδα καὶ μάλιστα μὲ μίαν καινοτομίαν μου κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκάλεσαν ὄχι ἁπλῶς τὰ λεγόμενα μέλη τῆς καλῆς κοινωνίας, ἀλλὰ ἐκπροσώπους τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον λάβει μέρος εἰς τὸν πόλεμον τοῦ 1912, διὰ τοὺς ὁποίους ἔπρεπεν ὅπως δήποτε κατὰ κἄποιον τρόπον σὰν ἄνθρωποι φιλόξενοι νὰ τοὺς περιποιηθῶμεν. Πέραν αὐτῶν τῶν κυρίων, εἰς τὴν δεξίωσιν καὶ τὴν ἑσπερίδα παρέστησαν καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων τῆς πόλεως τοῦ λιμένος, παρέστησαν κοινοτάρχαι, δήμαρχοι, ἐκπρόσωποι τῶν πολεμιστῶν καὶ τραυματιῶν. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, εἰς τὸ ὁποῖον ὁμολογῶ ὅτι ἀπήντησα κατὰ τρόπον κἄπως σκαιόν. Μοῦ ἐζητήθη νὰ καταθέσω τὰ ὀνόματα ἐκείνων οἱ ὁποῖοι παρέστησαν εἰς τὴν δεξίωσιν. Νομίζω ὅτι εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ζητεῖται νὰ κατατεθοῦν τὰ ὀνόματα ἐκείνων οἱ ὁποῖοι παρέστησαν καὶ ἐτίμησαν μίαν δεξίωσιν. Δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι ἂν τὸ Σῶμα θέλῃ, θὰ ἀναγνώσω τὰ ὀνόματα. Εἶχον δὲ ἐπιφυλάξεις, διότι ἴσως νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ φιγουράρουν τὰ ὀνόματά τους εἰς τὴν «Μακεδονίαν» τῆς Θεσσαλονίκης ὅτι ἔλαβον μέρος εἰς τὸ δῆθεν Λουκούλειον αὐτὸ δεῖπνον.

§177Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ζητοῦμεν κατάθεσιν. Ἀφήσατε αὐτὸ τὸ θέμα διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ κύριον θέμα τῆς ἐπερωτήσεως.

§178Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος). Θὰ ἰδῆτε ποῦ ἀπέβλεπεν ὁ κ. Ἀγγελούσης. Ὁ κ. Ἀγγελούσης ἤθελε νὰ ἴδῃ ἐὰν εἰς τὸ γεῦμα εἶχον καλέσει τὴν κόρην μου.

§179Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς διαβεβαιῶ ἐπὶ τῷ λόγῳ τῆς τιμῆς μου.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Ἔχετε δικαίωμα νὰ δευτερολογήσετε.

§181Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος). Σᾶς ἐρωτῶ, ὅταν ἐκάματε τὴν ἄλλην ἐρώτησιν διὰ τὸ γεῦμα ποὺ παρετέθη κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν πρὸς τιμὴν τοῦ Τούρκου Βαλῆ καὶ τοῦ Δημάρχου τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τὸ ὁποῖον ἐστοίχισε 2.900 δραχ., σᾶς ἐρωτῶ, ὅταν ἐζητήσατε τὸν κατάλογον ἐκείνων ποὺ παρευρέθησαν εἰς τί ἀπεβλέψατε; Ἀπεβλέψατε, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, νὰ σᾶς δώσω τὸν κατάλογον καὶ νὰ μὲ κατηγορήσετε, διότι προσεκάλεσα τὴν μονάκριβήν μου κόρην, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν Θεσσαλονίκην.

§182Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Σᾶς διαβεβαιῶ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὄχι· δι’ ἄλλο πρόσωπον ἐπρόκειτο.

§183Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ ξεκαθαρίσωμεν ὡρισμένους λογαριασμούς, τοὺς ὁποίους ἔχομεν. Κατεθέσατε καὶ ἄλλην ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ταλιαδούρης δὲν ὑπέγραψε καὶ αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμήν του· δὲν ἠξεύρω ποιὸς σᾶς ἔβαλε τὴν ἰδέαν...

§184Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Δὲν θέλω τιμητικὴν ἀναγνώρισιν ἀπὸ σᾶς.

§185Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Σᾶς ἐρωτῶ, ὅταν ἐκάματε τὴν ἐρώτησιν καὶ ἐκάματε ἐπανειλημμένας δημοσιεύσεις εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς Θεσσαλονίκης, διατί κρατῶ εἰς τὸ Κυβερνεῖον, εἰς τὸ δι’ ἐμὲ προοριζόμενον διαμέρισμα, τὴν κόρην μου καὶ τὰς δύο ἐγγονάς μου, σᾶς ἀπήντησα ὅτι ὁ γαμβρός μου εἶναι ἐγκατεστημένος εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἔχει καὶ σπίτι δικό του, ἀλλὰ ἐγώ, ἐπειδὴ ἔχω μίαν ἀδυναμίαν εἰς τὴν μονάκριβον κόρην μου καὶ τὰς ἐγγονάς μου, τὰς κρατῶ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν εἰς τὸ Κυβερνεῖον νὰ κοιμῶνται καὶ νὰ συντρώγω μαζὶ των. Βλέπετε μέχρι ποίου σημείου φθάνετε, προσπαθῶντας νὰ μὲ δυσφημήσετε.

§186ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς Συμπολιτεύσεως). Αἶσχος, Αἶσχος.

§187Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐξῄρεσα τὸν κ. Ταλιαδούρην ἀπ’ αὐτὴν τὴν μικρότητα. Ὁ κ. Ἀγγελούσης δὲν ἠρκέσθη εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν, ἀλλὰ εἶπεν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βορ. Ἑλλάδος, δὲν ἔχει τὸ θάρρος νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὅτι φυγομαχεῖ.

§188Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων, νὰ τὰς φέρετε πρὸς συζήτησιν καὶ τότε θὰ σᾶς ἀπαντήσωμεν. Φέρετε τοὺς λογαριασμοὺς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ ἂν κάθεται ὁ γαμβρός σας εἰς σπίτι ξεχωριστό, δὲν εἶναι ὥρα νὰ τὸ συζητήσωμεν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§189Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὁ κ. Ἀγγελούσης ἔκαμεν εἰς τὴν ἀρχὴν ἕνα ὑπαινιγμόν.

§190Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Σᾶς διαβεβαιῶ, πέφτετε ἔξω. Ἡ ἐρώτησις δὲν ἀποβλέπει νὰ μειώσῃ σᾶς. Ἀποβλέπει εἰς ἄλλον σκοπόν. Φέρτε την νὰ τὴν συζητήσωμεν.

§191Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐρωτῶ πάντα εὑρισκόμενον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἂν ἀνήκῃ. Ἐὰν ἐτύγχανε νὰ μεταβῇ εἰς Θεσσαλονίκην ὡς Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸν ἀποχωρίσετε ἀπὸ τὴν οἰκογένειάν του, ἀπὸ τὰ παιδιά του;

§192Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ποιὸς τὸ λέγει αὐτό;

§193Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Σεῖς. Εἴπατε ὅτι ξεχωρίσατε ἀπὸ τὸν δρόμον ἐσώρρουχα μικροῦ παιδιοῦ ἁπλωμένα.

§194Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ὄχι δά. Ἢ ἐσκεμμένως, κ. Ὑπουργέ, τὰ παρανοεῖτε ἢ προσπαθεῖτε νὰ δημιουργήσετε ἐντυπώσεις. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§195Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Εἰς τὴν «Μακεδονίαν» τὰ δημοσιεύετε καὶ προσπαθεῖτε νὰ μὲ μειώσετε εἰς τὸ κοινὸν Βορ. Ἑλλάδος καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ματαιοπονεῖτε.

§196Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Διὰ τὴν ἐκλογικήν σας περιφέρειαν συνεννοηθεῖτε μὲ τὸν κ. Ταλιαδούρην.

§197Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Σεῖς τὸν συνεπικουρεῖτε.

§198Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Εἰς ὅσα ἀναφέρατε προηγουμένως, θὰ πάρετε ἀπάντησιν.

§199Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἀνέμενον τὴν ὥραν αὐτήν, διὰ νὰ διελευκανθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα. Ἐπεθύμουν αὐτὴν τὴν συζήτησιν καὶ δὲν φυγομαχῶ, ὅπως ἠθελήσατε νὰ μὲ κατηγορήσητε. Ἡ συζήτησις αὐτὴ θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος σας. Ἐγὼ δὲν καταφεύγω εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅπως κάμνετε σεῖς, διὰ νὰ δυσφημήσετε τὸν πολιτικόν σας ἀντίπαλον. Θέλω αἱ συζητήσεις νὰ γίνωνται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ τὰς συζητῶμεν ἐνώπιος ἐνωπίῳ καὶ ὄχι νὰ παρακαλῶμεν τὰς ἐφημερίδας διὰ νὰ δημοσιεύσουν ἐναντίον τῶν πολιτικῶν μας ἀντιπάλων, ὅπως κάμνετε σεῖς. Εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κοζάνης ἐγράψατε τὸ σκάνδαλον τῆς κ. Μανέντη, περὶ παρατάσεως τῆς μισθώσεως τῆς οἰκίας της.

§200Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ κατετέθη ἐρώτησις καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα του. Διατί τόσον προώρως φέρετε τὸ ζήτημα, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκάματε πέντε ἀνανεώσεις σιωπηρὰς τῆς μισθώσεως τοῦ ἀκινήτου τῆς συζύγου σας καὶ ἐδέησεν ἡ ἰδική μου ἐρώτησις νὰ προκαλέσῃ τὴν χθεσινὴν δημοπρασίαν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Ζητεῖτε τὸν λόγον δι’ αὐτό;

§201Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Αὐτὰ εἶναι τὰ μεγάλα σκάνδαλα μὲ τὰ ὁποῖα προσπαθεῖτε νὰ δυσφημῆτε τοὺς πολιτικούς σας ἀντιπάλους. Ἔγινεν ἡ δημοπρασία χθὲς καὶ ἰδοὺ τὰ ἀποτελέσματα. Ἡ τελευταία προσφορὰ εἶναι δυόμισυ χιλιάδες, ἔναντι 1.700 ποὺ ἀνανέωνε ὁ ὀργανισμὸς καπνοῦ.

§202Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Μᾶς εἶναι ἀδιάφορον αὐτό. Πάντως δημοπρασία ἐγένετο.

§203Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Καὶ ποῦ εὑρήκατε ὅτι εἶναι σκάνδαλον; Εἶναι μία σιωπηρὰ ἀναμίσθωσις ἡ ὁποία συνήθως γίνεται. Ἰδοὺ τὸ μέγα σκάνδαλον τῶν 1.700 δραχμῶν μηνιαίως.

§204Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Εἴδατε πουθενὰ νὰ ἀναφέρωμεν τὴν λέξιν σκάνδαλον; Μὴ μεταχειρίζεσθε φράσεις καὶ λέξεις τὰς ὁποίας δὲν ἐχρησιμοποιήσαμεν ἐκτὸς ἐὰν σεῖς τὸ ἀναγνωρίζετε ὡς σκάνδαλον. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν νὰ σᾶς προστατεύσωμεν. Δι’ αὐτὸ μέσα εἰς τὴν ἐρώτησιν ἀναφέρομεν ὅτι δέον διὰ δημοπρασίας νὰ γίνῃ μίσθωσις, διὰ νὰ μὴ διαδίδωνται εἰς βάρος πολιτικῶν προσώπων μύρια ὅσα. Σᾶς προεφυλάξαμεν.

§205Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Σᾶς εἶμαι καθυποχρεωμένος διὰ τὴν προφύλαξιν ποὺ μοῦ ἐκάματε.

§206Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἐπίσης σᾶς εἶμαι ὑποχρεωμένος.

§207Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Αὐτὰ τὰ ἀνέφερον, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποία εἶναι ἡ προσπάθεια ἀμφοτέρων τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ψάχνουν νὰ εὕρουν κἄτι διὰ νὰ τὰ βάλουν ἐναντίον μου.

§208Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἐπὶ τῆς οὐσίας θὰ μᾶς πῆτε τίποτε; Καὶ τὰ δικαιολογητικὰ θὰ τὰ προσκομίσητε ἢ ὄχι; Ἐκεῖ ἔγκειται τὸ ζήτημα. Θ’ ἀποδώσητε λογαριασμὸν διὰ τὴν διαχείρισιν τοῦ χρήματος τοῦ λαοῦ, διότι δὲν εἶσθε ἀνεξέλεγκτος.

§209Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Βεβαίως θὰ σᾶς εἴπω. Προχθὲς μὲ κατηγορούσατε ὅτι φυγομαχῶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἤμην ἀπών. Πρὸς τὸν κ. Ἀγγελούσην ἐπιδεικνύω μίαν μεγαλοψυχίαν. Δὲν θὰ εἴπω ποίαν, διότι ἡ πτέρυξ αὐτή, ἐσυνήθισε νὰ ἔχῃ σεβασμὸν πρὸς τὸ ἀξίωμα τοῦ βουλευτοῦ. Ὑπαινίχθην κἄτι. Δὲν θὰ τὸ κάμω.

§210Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Νὰ τὸ κάμετε.

§211Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐπιμένετε;

§212Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἐπιμένω.

§213Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Καλύτερα νὰ μὴ ἐπιμένετε. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ ὅλων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ κ. Ταλιαδούρης ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδόσεως λογαριασμῶν, ὑπῆρξε μία καθυστέρησις, ἡ ὁποία δὲν ὀφείλεται ὅμως εἰς τὴν ἀσθενῆ μου σάρκα, τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθη ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἡ ὁποία σὰρξ δὲν εἶναι τόσον ἀσθενής, ἀλλὰ ὀφείλεται, κύριοι συνάδελφοι, πρὸ παντὸς εἰς τὸ ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἤλεγξε τοὺς διαφόρους λογαριασμοὺς μὲ τὴν γνωστὴν σκληρότητα καὶ ἐπιμονὴν δὲν ἦτο δυνατὸν ἐγκαίρως νὰ τακτοποιήσῃ ὅλους τοὺς λογαριασμούς. Μέχρι χθὲς ἀκόμη εἴχαμε νὰ πληρώσωμε ὡρισμένους λογαριασμοὺς εἰς τὰ τυπογραφεῖα κλπ. καὶ συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδοθοῦν ὅλα ὅσα ἐζήτησεν ὁ κ. Ταλιαδούρης. Πάντως τὸν πληροφορῶ ὑπευθύνως ὅτι ἐκεῖνα τὰ δικαιολογητικά, τὰ ὁποῖα ἐζήτησε καὶ τὰ ὁποῖα ἐλλείπουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκονται εἰς τοὺς φακέλλους τῶν δημοσίων ὑπολόγων καὶ ἐλεγκτῶν. Συγκεκριμένως ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐζήτησεν ὁ Χατζηκυριάκου ὑπάρχουν ὅλα τὰ δικαιολογητικά: «....... ......................... (ἀναγινώσκει)...». Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν τῶν κονδυλίων, τῶν ἄλλων πόλεων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσωμεν λεπτομερῆ λογαριασμόν, τί ἔκαμε π.χ. ὁ Δῆμος Κοζάνης ἢ τῶν Γρεβενῶν, διότι αὐτὰ εἰσάγονται ὡς δημόσια ἔσοδα καὶ γίνεται νομίμως ἡ ἀπόδοσις τῶν λογαριασμῶν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι τίποτε δὲν ὑπάρχει ποὺ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὸν λεπτομερῆ ἔλεγχον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Κατηγορήθην, ὅτι ἐμερολήπτησα καὶ ἔδωσα μεγαλυτέραν ἐνίσχυσιν διὰ τὸν ἑορτασμὸν εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἐδόθη περισσότερον ἕνα ποσὸν 30.000, εἰς τὸν Νομὸν αὐτόν, ὀφείλεται εἰς τὸν ἑξῆς λόγον. Ἡ πρώτη κωμόπολις, ἡ ὁποία ἀπηλευθερώθη μετὰ τὴν Ἐλασσόνα, ἦσαν τὰ Σέρβια. Δὲν ἔπρεπε, κ. συνάδελφοι, νὰ γίνῃ ἐκεῖ ἕνας ἑορτασμός; Ἐδώσαμεν πρὸς τοῦτο 10.000 δραχμάς. Ἐπίσης ἐδώσαμε εἰς τὴν Κοζάνην, εἰς τὰ Γρεβενὰ καὶ εἰς τὴν Σιάτιστα, ἡ ὁποία μόνη της ἀπετίναξε τὰ δεσμὰ τῆς σκλαβιᾶς. Ἐὰν δὲ συνέβη νὰ μὴ δώσωμεν ἐνίσχυσιν εἰς ὡρισμένας πόλεις τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, τοῦτο συνέβη διότι τὰ 50 ἔτη τῆς ἀπελευθερώσεως συνεπληροῦντο ἀργότερον. Συνεπῶς, δὲν εὐσταθεῖ ἡ κατηγορία, ὅτι ηὐνόησα περισσότερον τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν. Συνεχίζω, κύριοι βουλευταί, τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου, τὸν ὁποῖον ἐζήτησεν ὁ κ. Ταλιαδούρης: «Κ. Πολυζωΐδης.... (ἀναγινώσκει)...». Ἀπομένει, κ. βουλευταί, ἀκόμη χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀποδώσει λογαριασμόν, ὁ διευθυντὴς τῆς Ἐθνικῆς Πινακοθήκης κ. Καλλιγᾶς, ὁ ὁποῖος δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀποδώσῃ τὸν λογαριασμόν, λόγῳ ἀπουσίας του εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθῇ μομφὴ κατὰ τοῦ κ. Καλλιγᾶ, διότι καθυστερεῖ νὰ ἀποδώσῃ λογαριασμόν. Βλέπετε, λοιπόν, κατόπιν ὅλων αὐτῶν ὅτι ἐντὸς τοῦ Δεκεμβρίου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συγκεντρωθοῦν ὅλα τὰ δικαιολογητικὰ τῶν δαπανῶν αὐτῶν. Γνωρίζετε δὲ καλλίτερον ἐμοῦ, ποῖος εἶναι ὁ κ. Καλλιγᾶς.

§214Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Οὐδεὶς τὸν ἔθιξε. Διατί τὸ ἀνεφέρατε αὐτό;

§215Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Πῶς νὰ δικαιολογήσω τὴν ἔλλειψιν τῶν δικαιολογητικῶν τοῦ κ. Καλλιγᾶ; Διότι, τότε διατί μὲ ἐγκαλέσατε; Ἀποδεικνύω ὅτι δὲν ὑπῆρξε πρόθεσις πρὸς ἀποσιώπησιν. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ταλιαδούρης εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας του, θέλοντας νὰ ἀντιπαραβάλῃ τὴν ἰδικήν μου ἀνδρείαν πρὸς τὴν ἰδικήν του, μοῦ εἶπεν ὅτι ἤμην εἰς τὴν Ε.Ο.Ν. καὶ ὅτι ἤμην ἐπίσης μέλος τῆς τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ε.Α.Μ. Κοζάνης. Εἰς τὴν Ε.Ο.Ν. δὲν ἤμην νέος γιὰ νὰ πάω. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος διότι τὸ ἐτόνισεν ὁ κ. Ταλιαδούρης νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα, ἐπὶ τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν. Ὅταν, κ. βουλευταί, ὁ κατακτητὴς εἶχε κατακτήσει τὴν Ἑλλάδα, αἱ ἀνήσυχοι ψυχαὶ τῶν ἀνδρείων, δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ δοκιμάσουν ἓν αἴσθημα κἄποιας δράσεως. Τότε εἰς τὴν Κοζάνην ἤρχισε μία κίνησις τῇ συμμετοχῇ ὡρισμένων ἀξιωματικῶν καὶ ὡρισμένων πολιτῶν. Δὲν ὑπῆρχε ἀκόμη Ε.Α.Μ. Τότε ἦτο μία ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγράφησαν καὶ αἱ ἡρωϊκαὶ σελίδες τῆς Σιατίστης. Καὶ εἶμαι ὑπερήφανος διότι ἔλαβα μέρος. Δὲν εἶχον ξεκαθαρίσει ἀκόμη τὰ πράγματα ποῖοι εἶναι κομμουνισταί. Ὁ δὲ ὑποφαινόμενος, δὲν εἶχον περάσει 10 ἡμέραι ἀπὸ τὴν μάχην τῆς Σιατίστης ποὺ συνελήφθην ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, ἐνεκλείσθην εἰς τὴν φυλακήν, εἰς τὸ 510, καὶ ἐμαρτύρησα. Ἐβγῆκα ἀπὸ τὴν φυλακὴν ἐκείνην καὶ κατεδικάσθην εἰς 2½ χρόνια ἐξορίαν εἰς Θεσσαλονίκην, ὅπου ὑπέφερα τὰ πάνδεινα. Κύριοι, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐντροπὴ διὰ κανένα, εἰς ὥρας κατὰ τὰς ὁποίας ἡ ψυχὴ ἐζήτει μίαν δρᾶσιν ἐναντίον τῶν κατακτητῶν, νὰ μὴ διστάσῃ νὰ τανύσῃ καὶ τὰ πτερὰ τῆς ἰδικῆς του ψυχῆς. Καὶ ἡ ἐθνική μου δρᾶσις μετέπειτα εἶναι γνωστή. Σᾶς πληροφορῶ δὲ ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντίστασις μοῦ ἀπένειμε καὶ μετάλλιον. Ἡ δρᾶσις μου καὶ ὡς ὁμιλητοῦ καὶ ὡς συγγραφέως καὶ ἡ ὑπηρεσία μου εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ὑπῆρξε πάντοτε μία δρᾶσις, ἡ ὁποία ἔτυχε ἐπιδοκιμασίας καὶ διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐσκέφθη κανεὶς ποτὲ νὰ μεμφθῇ. Συνεπῶς αἱ κατηγορίαι σας καὶ αἱ εἰρωνεῖαι περὶ ἀνδρείας, κάθε ἄλλο παρὰ μὲ ὑποτιμοῦν.

§216Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἦσαν ἀπάντησις εἰς ὅσα σεῖς μοῦ εἴπατε.

§217Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐγὼ σᾶς κατηγόρησα, ὅτι ὅταν δὲν ἤμην ἐδῶ ἐκάματε μίαν ἐπίθεσιν, ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι καὶ σᾶς ἐκ τῶν ὑστέρων δὲν σᾶς ηὐχαρίστησε. Διότι ἐγνωρίζατε πολὺ καλά, ὅτι εἶχε συμφωνηθῆ νὰ γίνῃ σήμερον ἡ συζήτησις.

§218Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Καμμία συμφωνία δὲν ἐγένετο. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν γνωρίζω μὲ ποῖον συνεφώνησε.

§219Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Εὐτυχῶς ποὺ εὑρέθη ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος, κ. Πρωτοπαπαδάκης, καὶ ὑπερημύνθη ἑνὸς ἀπόντος συναδέλφου του, τὸν ὁποῖον ἐξυβρίσατε, ὅτι περιφρονεῖ τὸ Σῶμα καὶ εἶναι Ὑπουργὸς μόνον διὰ τὰ πανηγύρια.

§220Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Αἱ πράξεις σας τὸ ἀπέδειξαν.

§221Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Αἱ πράξεις μου ἀπέδειξαν ὅτι δὲν εἶμαι Ὑπουργὸς διὰ τὰ πανηγύρια!

§222Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἐὰν θέλετε καὶ ἐπ’ αὐτοῦ συζητῶμεν.

§223Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Σεῖς ἔχετε παραγνωρίσει, λόγῳ τῆς προσωπικῆς ἐμπαθείας σας, τὸν ρόλον ποὺ ἔπαιξε τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος κατὰ τὴν πρωτοφανῆ ἐφετεινὴν αὐτὴν δοκιμασίαν, τοῦ χειμῶνος, ποὺ ὑπέστη ἡ Βόρειος Ἑλλάς. Καὶ προκαλῶ τὸν κ. Ἰντζέν, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ εἴπῃ ἐὰν ὑπὸ μαινομένην θύελλαν καὶ ὑπὸ πολικὸν ψῦχος καὶ μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς μου ἐπῆγα εἰς τὰς Σέρρας μὲ τὸ ἐπιτελεῖον μου διὰ νὰ ἀποτρέψωμεν μίαν καταστροφήν, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὴν ὑγείαν μας, ὅταν σεῖς, κ. Ταλιαδούρη, νομίζω ὅτι ἦσθο εἰς τὴν θαλπωρὴν τῶν Ἀθηνῶν.

§224Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἐγὼ ἤμην εἰς τὰς Σέρρας καὶ ἐφύγατε ἀμέσως.

§225Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐπὶ 40 ἡμέρας ἔδειξε τὸ Κράτος ἐπάνω εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἐκπροσωπούμενον ἀπὸ ἐμένα καὶ τοὺς ἐπιτελεῖς μου τὴν στοργὴν καὶ τὴν συμπαράστασίν του πρὸς τοὺς χειμαζομένους, τόσο βαρειὰ πολίτας κατὰ τρόπον ἄνευ προηγουμένου.

§226Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Νύκτα ἤλθατε καὶ νύκτα ἐφύγατε.

§227Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Τὰ γνωρίζει ὅλα αὐτὰ ὁ κ. Ταλιαδούρης καὶ γνωρίζει ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχῃ ἁρμοδιότητας πολλάς, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος ὡς ἐκπροσωποῦν τὴν Κυβέρνησιν ἔχει πράγματι, κ. Ταλιαδούρη, ἀρκετὰ ὑψηλὴν ἀποστολήν. Δὲν ἔχετε, λοιπόν, κ. Ταλιαδούρη, τὸ δικαίωμα νὰ χαρακτηρίσετε ὅτι ἐγὼ εἶμαι Ὑπουργὸς μόνον διὰ τὰ πανηγύρια καὶ αὐτὸ προδίδει τὴν ἐντὸς τῆς ψυχῆς σας ἐμπάθειαν καὶ τὸ μῖσος τὸ προσωπικὸν ποὺ ἔχετε. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἐπιτρέπεται εἰς πολιτικοὺς ἄνδρας. Ἠμπορεῖτε νὰ μὲ μισῆτε διὰ τὸν αʹ ἢ τὸν βʹ λόγον, ἐγὼ ἠμπορεῖ νὰ σᾶς συμπαθῶ διότι μοῦ εἶσθε εὐχάριστος, εἴτε αὐτὸ σᾶς κάμνει γοῦστο, εἴτε ὄχι. Ἀλλὰ ὡς πολιτικὸς ἄνδρας, κ. Ταλιαδούρη, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα ὁρμώμενος ἀπὸ μίαν ἐμπάθειαν νὰ κρίνετε ἕνα Ὑπουργόν. Θὰ τὸν κρίνετε ἐξ ὅλης τῆς δράσεώς του. Καὶ γνωρίζετε ὅτι ἐπανειλημμένως καὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἐκλογικὴν περιφέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν πολιτευόμεθα καὶ τώρα ὅπου ἐδοκιμάσθη ἡ περιφέρεια αὐτή, μὴ φειδόμενος κόπων παρὰ τὴν ἡλικίαν μου καὶ ἀσθενὴς ὢν ἔσπευσα ἐκεῖ ὅπου ἀπῄτει τὸ καθῆκον μου.

§228Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀναμφισβητήτως, ὑπέστητε μίαν ταλαιπωρίαν καὶ ἤλθατε ἐπὶ τόπου. Αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμήν σας καὶ τὸ ἀναγνωρίζομεν. Δὲν ἔχετε ὅμως κανένα δικαίωμα νὰ ἀμφισβητήσητε τὸ ἔντονον καὶ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον τοῦ συναδέλφου κ. Ἀγγελούση, ὁ ὁποῖος πράγματι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς θυελλώδους θεομηνίας ἦτο εἰς τὴν πόλιν τῶν Σερρῶν καὶ ὑπέφερε μαζὶ μὲ τὸν πληθυσμόν. Ταῦτα πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας.

§229Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορείου Ἑλλάδος). Ὅταν ξεύρει ὅτι καθήμεθα μέχρι τὰς 2 μετὰ τὰ μεσάνυκτα εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς Νομαρχίας, ὅτι πηγαίναμεν εἰς τὸ στενὸ τοῦ Ροῦπελ καὶ εἰς τὴν γέφυραν τὴν παγωμένην τοῦ Στρυμῶνος, ἠμποροῦσε ὁ κ. Ἀγγελούσης, ἀφήνοντας τέλος πάντων αὐτὴν τὴν ἀνένδοτον γραμμήν, τοῦ νὰ μὴ μᾶς πλησιάζετε, ἠμποροῦσε εἰς μίαν τόσον δραματικὴν ὥραν, τὴν ὁποίαν ἐπέρασεν ἡ πεδιὰς τῶν Σερρῶν νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Νομαρχίαν νὰ μᾶς εἴπῃ μίαν καλησπέραν. Συνεπῶς εὑρίσκομαι ἐν δικαίῳ, ὅταν λέγω, ὅτι ὁ κ. Ἀγγελούσης δὲν εὑρίσκετο ἐκεῖ.

§230Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Μόλις ἐπληροφορήθην ὅτι ἤλθατε, ἔσπευσα εἰς τὴν Νομαρχίαν, ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Νομάρχου, κατὰ ὥραν 10.30′ καὶ δὲν ἦσθο ἐκεῖ. Ἐγὼ ἕως τὰς 4 τὸ πρωῒ ἤμουν ἐκεῖ ἀγωνιζόμενος.

§231Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ δεχθῶ. Δὲν σᾶς εἶδα ὅμως. Δὲν ἦλθα ἐδῶ νὰ ἐλέγξω ἐὰν ἤλθατε. Ἐγὼ ἠθέλησα νὰ παρατηρήσω τὸν συνάδελφον κ. Ταλιαδούρην, διότι ἁπλούστατα κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον, ὅπως σᾶς εἶπον, ἕνα συνάδελφόν του τῆς ἰδίας ἐκλογικῆς περιφερείας τὸν κρίνει ὡς Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶναι κατάλληλος διὰ τὸ πανηγύρια.

§232Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Τὸ εἶπα διατί......

§233Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐνθυμοῦμαι εἰλικρινῶς, κύριε συνάδελφε, ἡμέρας κατὰ τὰς ὁποίας διεξηγάγομεν εἰς ἰδίους συνδυασμοὺς κοινοὺς ἀγῶνας. Εἰς ἄλλους συνδυασμοὺς ὑπήρξαμεν ἀντίπαλοι. Σᾶς ἀναγνωρίζω καὶ σᾶς ἀνεγνώρισα πάντοτε ὅτι εἶσθε ἕνα φαινόμενον ἐργατικότητος, ὅπως ἐπίσης εἶναι γνωστὸν ὅτι εἶσθε πράγματι ἕνα φαινόμενον ἐμπαθείας καὶ μίσους.

§234Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ζητήσατε τὴν ἀφορμὴν εἰς τὴν ψυχήν σας.

§235Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐγὼ δὲν ἐσυνήθισα νὰ μισῶ. Μοῦ ἀρέσουν οἱ ἀγῶνες, ἀλλ’ οὐδέποτε ἐμίσησα. Ἐσεῖς, ἀπὸ τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν, μοῦ ἐκόψατε ἐπιδεικτικὰ τὴν καλημέρα. Θὰ ζήσωμεν καὶ χωρὶς τὴν καλημέρα σας. Λοιπὸν ἀφήσατέ με νὰ ξεκαθαρίσω ἕνα παλαιὸν λογαριασμὸν μὲ τὸν κ. Ταλιαδούρην. Ἐὰν ὁ κ. Ταλιαδούρης διατηρεῖ ἕνα μῖσος ἐναντίον μου διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ. Ἐπερνοῦσα ἀπὸ τὸ χωρίον Νεάπολις τῆς Κοζάνης, ὅπου ἕνας ἐκ τῶν ὑποψηφίων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ὁμιλῶν μᾶς ὕβριζεν ἀποκαλῶντας μας Μεντερέδες, λέγων, ὅτι ὅταν βγοῦν θὰ μᾶς ὁδηγήσουν εἰς τὰς ἀγχόνας καὶ θὰ μᾶς ὁδηγήσουν, εἰς τὴν νῆσον τῶν Σκύλων. Ὁμολογῶ ὅτι ἐθύμωσα πολύ. Ὅταν μετ’ ὀλίγον ὡμίλησα ἐγὼ εἶπον μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω, διότι εἶναι πιθανὸν νὰ ἐκληφθῇ ὅτι θέλει νὰ προσβάλῃ κανέναν. Ἐγὼ ποὺ εἶναι γνωστὸν καὶ ξεύρει ὁ κ. Ταλιαδούρης πόσες φορὲς τὸν ἐμάλωνα διὰ νὰ μὴ ὑβρίζῃ, ἐχρησιμοποίησα φράσιν, ἡ ὁποία ἀπάδει πρὸς τὰς φράσεις τὰς κομψάς, τὰς ὁποίας μεταχειρίζομαι πάντοτε. Ἡ φράσις αὐτὴ ἔκαμε τὸν κ. Ταλιαδούρη νὰ μοῦ κόψῃ τὴν καλημέρα, καὶ νὰ ὀμώσῃ ὅπως εἶπεν εἰς τὸν κ. Ἀηδονᾶ, ὅτι θὰ μὲ μισῇ αἰωνίως. Ἀπεκάλυψα μίαν πτυχήν, ἀπὸ ποῦ ἔχει ὁρμηθῆ ὁλόκληρος ἡ ἱστορία τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ ποὺ γίνεται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἀπὸ τοὺς δύο συναδέλφους. Εἰλικρινῶς, σᾶς λέγω, λυποῦμαι διότι πολὺ πιθανὸν καὶ ἀπόψε νὰ μετεχειρίσθην φράσεις εἰς τόνον ἐπιθετικὸν τὸν ὁποῖον δὲν ἐπιθυμῶ νὰ μεταχειρίζωμαι. Οἱ παλαιότεροι κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐνθυμοῦνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν γνωρίζουν πόσον πάντοτε ἤμην προσεκτικὸς εἰς τὰς ἐκφράσεις μου καὶ μὲ πόσην εὐγένειαν ὁμιλῶ πάντοτε. Ὁμολογῶ ὅτι τότε εἰς τὴν Νεάπολιν ἐχρησιμοποίησα μίαν φράσιν, ἡ ὁποία, ἦτο ἀτυχὴς καὶ βαρεῖα. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ σᾶς κουράσω περισσότερον διότι νομίζω ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ. Θὰ εἶμαι πρόθυμος νὰ ἀπαντήσω εἰς οἱανδήποτε ἐρώτησιν ἐὰν τοῦτο κριθῇ ἀπαραίτητον. Κατέρχομαι τοῦ βήματος ἔχων ἥσυχον τὴν συνείδησίν μου ὅτι ὁ ἑορτασμὸς τῆς 26ης Ὀκτωβρίου διὰ τὰ 50χρονα τῆς Θεσσαλονίκης διεξήχθη κατὰ τρόπον ἀντάξιον καὶ τοῦ γεγονότος καὶ τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς πόλεως. Καὶ πράγματι ἦτο ἕνας λαμπρὸς ἑορτασμὸς παρὰ τὰς μικροατελείας. Ὑπῆρξεν ἕνας μεγαλειώδης 4ήμερος ἑορτασμὸς τὸν ὁποῖον πρὸ πάντων ἐλάμπρυνεν ἡ παρέλασις τῶν ἐνδόξων Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς χώρας. Δράττομαι δὲ τῆς εὐκαιρίας νὰ εὐχαριστήσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος μὲ προθυμίαν καὶ μὲ ἀντίληψιν τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ὅλοι ἔχομεν, διὰ νὰ δώσωμεν τὴν αἴγλην ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Πρωτεύουσαν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας, λέγω, νὰ εὐχαριστήσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ τὴν πολύτιμον συμβολήν του. Κύριοι, ὅσοι εἴδατε τὴν παρέλασιν αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν μία ἰδιαιτέρα αἴγλη ἐδόθη μὲ τὴν παρουσίαν τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας καὶ τῶν Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν ἡμεδαπῶν καὶ ξένων, δὲν θὰ ξεχάσητε τὰς ἡμέρας ἐκείνας. Κύριοι, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἐπείσθητε ὅτι ἡ διαχείρισις τοῦ δημοσίου χρήματος ὑπῆρξε μία διαχείρισις ἔντιμος καὶ ἄψογος. Αἱ μικροπαραλείψεις διαφόρων ἐγγράφων καὶ ἴσως ἡ μικρὴ καθυστέρησις δὲν ὠφείλοντο εἰς περιφρόνησιν πρὸς τὴν Βουλήν, καὶ πρὸς ὑμᾶς, κ. συνάδελφοι, ἀλλὰ εἰς τὴν φυσικὴν καθυστέρησιν λόγῳ τοῦ πολυπλόκου συστήματος καὶ τῆς ὅλης ἐργασίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτελείωσα. (Χειροκροτήματα).

§236Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν στιγμὴν αὐτήν, μοὶ προσεκομίσθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 28 φύλλον Δελτίου Τύπου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ὅτι: «Ὁ κ. Ταλιαδούρης ἐπωφελήθη τῆς ἀπουσίας μου διὰ νὰ μοῦ ἀπευθύνῃ κατὰ τρόπον ἀνέντιμον τὰς ὕβρεις, τὰς ὁποίας μοῦ ἀπηύθυνεν»...

§237Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Δὲν εἶπον «ἀνέντιμον», ἀλλὰ κατὰ τρόπον ἄνανδρον.

§238Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, αἱ ἐφημερίδες θὰ δημοσιεύσουν τὴν λέξιν «ἀνέντιμον», παρακαλῶ νὰ δώσητε τὴν ἐντολὴν νὰ διορθωθῇ ἡ λέξις αὐτή.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ δοθῇ ἐντολὴ διορθώσεως τῆς λέξεως.

§240Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Μετὰ τὴν διόρθωσιν καὶ τὴν διασαφήνησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξηγηθῶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ τὴν προσωπικὴν ἐμπάθειαν, ὅπως τὴν ἀπεκάλεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ποὺ ἔχω πρὸς τοῦτον. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τοῦ κ. Μανέντη ἠγωνίσθημεν ὡς συνυποψήφιοι εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, κατὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἀνῆκεν οὗτος εἰς τὸ Κόμμα μας καὶ κατὰ ἐποχήν, ἀκόμη, ποὺ ποιήματα ἔγραφε διὰ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Μὲ συμπάθειαν καὶ ἐκτίμησιν τὸν περιέβαλον, ὄχι κατὰ τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν εἴμεθα συνυποψήφιοι, ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα, ὅταν ἀπεχώρησε τοῦ Κόμματός μας. Ἀλλά, ὁ κ. Μανέντης, κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον ἐξεστόμισε φράσιν πρωτάκουστον, ἡ ὁποία μὲ ἔθιξε βαθύτατα, σεβόμενος δὲ οὗτος τὴν Βουλήν, δὲν τὴν ἀνέφερεν, ἐπειδὴ εἶναι φράσις ἡ ὁποία δὲν ἀναφέρεται, οὔτε καὶ εἰς τὸ τελευταῖον καταγώγιον. Δὲν θὰ τὴν ἀναφέρω καὶ ἐγώ, διότι σέβομαι τὴν Βουλήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς κατελόγισεν ἐμπάθειαν. Νομίζω, ὅτι ὅταν ὑβρισθῆτε, ὡς ὑβρίσθημεν ἡμεῖς ἐκ μέρους τοῦ κ. Μανέντη, θὰ δικαιολογήσητε πλήρως τὴν ἐμπάθειαν, ἡ ὁποία μᾶς κατέχει διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Αἱ πράξεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, εἶναι αὐταί, αἱ ὁποῖαι ἐδημιούργησαν τὴν ἐμπάθειαν ἐναντίον τοῦ προσώπου του. Καὶ ἐρχόμεθα, τώρα, εἰς τοὺς λογαριασμούς. Θὰ ἀναφέρω στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπικυρώνουν τὴν κατηγορίαν μας ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ κεφάλαιον 2, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει, ὅτι διετέθησαν 368.000 εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Εἰς ἓν ἔγγραφόν του, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τῆς 26ης Μαρτίου, λέγει, ὅτι αἱ ἀποσταλεῖσαι ἐνισχύσεις εἰσήχθησαν ὡς ἔκτακτον ἔσοδον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ὅτι ὁ ἔλεγχος τῶν δικαιολογητικῶν δαπάνης, θὰ γίνῃ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἐλέγχου περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Εἰς τὰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἐκοινοποίησεν εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». Αἱ καταστάσεις, ὅμως, αὐταί, ἐλλείπουν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς παραπέμπει εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Δὲν μᾶς λέγει πότε θὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος τῶν δαπανηθέντων χρημάτων ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Ἀλλὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ τὸν ἑορτασμόν, δὲν ἐξεπλήρωσαν τὸν σκοπόν των. Ἐξεδόθησαν ἐφημερίδες, καὶ εἰς τὴν πρώτην σελίδα εἶχον τὴν φωτογραφίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος μὲ κολακευτικὰ σχόλια ὑπὲρ τοῦ προσώπου του. Ἐξεδόθησαν ἀπὸ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας λευκώματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνέφερον τὴν ἱστορίαν τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων, ἀλλὰ ἀνέφερον τὸ γενεαλογικὸν δένδρον τοῦ Δημάρχου ἢ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Ἐνῷ ἡμεῖς ἐζητήσαμεν στοιχεῖα διὰ νὰ ἐλέγξωμεν ποῦ καὶ πῶς ἐδαπανήθησαν τὰ χρήματα αὐτά, ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς παρέπεμψεν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ ἀντιλαμβάνεσθε πόσος χρόνος θὰ παρέλθῃ διὰ νὰ σταλοῦν τὰ δικαιολογητικὰ αὐτὰ εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον διὰ νὰ δυνηθῶμεν καὶ ἡμεῖς νὰ λάβωμεν γνῶσιν. Καὶ ἔρχομαι τώρα, εἰς τὸ κεφάλαιον 5, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι διετέθησαν 500.000 δραχμαὶ διὰ τὴν ἀγορὰν χάρτου. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10792 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, προβλέπεται ἡ κατ’ εὐθεῖαν προμήθεια χάρτου ἀπὸ τὸν κ. Λαδόπουλον καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀναφέρεται ἡ καταβολὴ τοῦ ποσοῦ τῶν 500.000 δραχμῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν μᾶς ἐξήγησε πῶς ἐδόθη ἄνευ δημοπρασίας ἡ προμήθεια τοῦ χάρτου. Ἐπίσης, εἰς τὸ κεφάλαιον 5 ἀναγράφεται ἡ προκαταβολή, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὸν τυπογράφον κ. Σφακιανάκην, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε τὴν ἐκτύπωσιν ὡρισμένων ἐντύπων. Ἀλλά, καὶ ἡ ἐκτύπωσις τῶν διαφόρων ἐντύπων ἐδόθη εἰς τὸν τυπογράφον Σφακιανάκην ἄνευ διαγωνισμοῦ. Δὲν γνωρίζω τί συνδέει τὸν κ. Ὑπουργὸν μὲ τὸν τυπογράφον αὐτὸν καὶ τοῦ ἔδωσε τὴν ἐκτύπωσιν τῶν ἐντύπων ἄνευ διαγωνισμοῦ. Καὶ ἀπὸ τὸν λογαριασμὸν αὐτὸν ἐλλείπουν ὡρισμένα πιστοποιητικά. Ἐπίσης, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17645)30.1.62 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος ἐγκρίνεται ἡ ἀπ’ εὐθείας προμήθεια χάρτου λευκώματος ἀπὸ Β. Ρεβεζίκαν καὶ Γ. Ἀντωνόπουλον μέχρις 8.000 χιλιογράμμων καὶ πρὸς 18,60 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἡ νέα προμήθεια ἀπὸ τὸν Ρεβεζίκαν πρὸς 18,60 εἶναι μικροτέρα κατὰ 2,30 ἀπὸ Λαδόπουλον. Καὶ δι’ αὐτὴν τὴν προμήθειαν ἐλλείπουν τὰ πιστοποιητικὰ καὶ τὸ πρακτικὸν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλά, ἔγινε λόγος καὶ περὶ λευκώματος. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ διανεμηθῇ τὸ λεύκωμα αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν. Ἴσως ὡρισμένοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων νὰ τὸ δεχθοῦν καὶ ἄλλοι νὰ μὴ τὸ δεχθοῦν. Θὰ μοῦ δοθῇ εὐκαιρία νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ λεύκωμα αὐτὸ μετὰ τὴν διανομήν του. Τὸ ἔργον αὐτό, τὸ λεύκωμα αὐτό, θὰ ἀποτελέσῃ μνημεῖον κολακείας καὶ μνημεῖον δημαγωγίας ἄνευ προηγουμένου. Εἰς τὰς πρώτας ἑπτὰ σελίδας τοῦ λευκώματος παρατίθενται 7 φωτογραφίαι Μεγαλειοτήτων μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ Βασιλέως Ἀλεξάνδρου, τοῦ ὁποίου ὅμως τὸ ὄνομα εἰς πρόσφατον μνημόσυνον παρελείφθη. Φαίνεται, ὅτι καὶ οἱ Βασιλεῖς κἄποτε δὲν εἶναι ἀρεστοὶ καὶ δὲν τυγχάνουν εὐνοίας.

§241Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος). Διατί, κύριε συνάδελφε, ἀνεφέρατε τὰς φωτογραφίας αὐτὰς καὶ δὲν ἀνεφέρατε τὴν ὁλοσέλιδον φωτογραφίαν τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου;

§242Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Τὴν ἀνέφερα. Ἀλλὰ καὶ τοῦ κ. Καραμανλῆ ἡ φωτογραφία φιγουράρει, ὡσὰν νὰ μὴ ὑπῆρξαν καὶ νὰ μὴ ἐκυβέρνησαν τὴν Ἑλλάδα ἄλλοι Πρωθυπουργοί. Ἔπειτα φιγουράρει ἡ φωτογραφία τοῦ κ. Μανέντη, ὁ ὁποῖος γράφει καὶ ὡραῖα ποιήματα.

§243Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος). Σεῖς δὲν γράφετε, διότι δὲν ἠμπορεῖτε. Διὰ νὰ γράψῃ κανεὶς χρειάζεται μόρφωσις.

§244Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Μανέντης, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατυμπανίζῃ κἄθε τόσον καὶ λιγάκι τὰ προσόντα του. Σχετικῶς ἕνας μέγας Γάλλος φιλόσοφος, λέγει, ὅτι ἐπιστήμη χωρὶς συνείδησιν δὲν εἶναι ἐπιστήμη. Γράφει, λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, διὰ τὸν σημερινὸν Πρωθυπουργὸν τὰ ἀκόλουθα: Ἐγένετο συζήτησις διὰ τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον κατεχώρησεν εἰς τὸ λεύκωμα ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος. Ἀφοῦ ἐτοποθέτησεν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ἄρθρου του μίαν παραμεγέθη φωτογραφίαν μεταξὺ ἄλλων γράφει τὰ ἑξῆς: «Οὕτω ἡ νέα εἰρηνικὴ περίοδος ἀρχίζει ἀπὸ τὸ 1950. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ ἂν ἀκόμη εἶχον ἐκτελεσθῆ ἢ εἶχον ἀρχίσει ἢ εἶχον προγραμματισθῆ ὡρισμένα μεγάλα ἔργα κατὰ τὴν προαναφερθεῖσαν καταστροφικὴν δεκαετίαν τοῦ 1940–50 ἢ ἐγκατελείφθησαν ἢ κατεστράφησαν ὑπὸ τῶν εἰσβολέων καὶ τῶν ἐχθρῶν. Ὁ δημιουργικὸς ἄνεμος, ὁ ὁποῖος ἤλλαξε τὴν ὄψιν τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ποὺ ὁ Κων. Καραμανλῆς ἀνέλαβε τὸ 1952 ἐπὶ Κυβερνήσεως Παπάγου τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων καὶ ἀπὸ τὰς 5 Ὀκτωβρίου 1955 τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας. Δὲν ἐδίστασα νὰ γράψω ὁ ἴδιος εἰς τὸν ἀναμνηστικὸν αὐτὸν τόμον τὸ ἔργον ποὺ ἔχει ἐπιτελεσθῆ τὴν χρονικὴν αὐτὴν περίοδον. Διότι πιστεύω, ὅτι ὁ λαὸς πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὴν ἀλήθειαν, ἰδίως εἰς μίαν ἐποχήν, ὅπου διαστρεβλοῦται πᾶν δημιουργικὸν ἐπίτευγμα. Οἱ ἀριθμοὶ νομίζω πὼς δὲν ἐπιδέχονται ἀμφισβήτησιν καὶ ἀκόμη πιστεύω, ὅτι ὁ παρὼν ἀναμνηστικὸς τόμος δὲν θὰ διαβασθῇ μόνον ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς κάπως ἐπηρεασμένους ἀπὸ τὴν ἔξαψιν τῶν πολιτικῶν παθῶν τῆς ἐποχῆς μας. Ὁ τόμος αὐτὸς θὰ διαβασθῇ καὶ ἀπὸ τοὺς αὐριανοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ σκύψουν μὲ θαυμασμὸν ἐπάνω εἰς τὸ ἐκπληκτικὸν ἔργον τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ». Ἀλλά, πέραν τούτων, ὅλων αὐτῶν, μέσα εἰς τὰς σελίδας τοῦ λευκώματος τῆς πανελληνίου ἐκτάσεως, εἶδα καὶ τὰς φωτογραφίας τοῦ συνταγματάρχου κ. Καμουτσῆ, διοικητοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Καὶ γεννᾶται εὐλόγως τὸ ἐρώτημα τί προσέφερεν ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Βορείου Ἑλλάδος; Ἐπίσης τὴν φωτογραφίαν τοῦ κ. Μανουσοπούλου, Νομάρχου Θεσσαλονίκης. Αὐτὸς μάλιστα ἔχει προσφέρει πολλὰ εἰς τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε. Τοῦ Στρατηγοῦ κ. Τζανετῆ, γενναίου ἀξιωματικοῦ, ὅστις ὅμως δὲν συνετέλεσεν εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Τέλος, φιγουράρει καὶ ἡ φωτογραφία τοῦ νεαροῦ κ. Χολέβα, βοηθοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τί ἔκαμεν ὁ κ. Χολέβας διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Μακεδονίας; Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅσοι ἐξ ὑμῶν τύχει νὰ ἴδητε τὸ λεύκωμα αὐτὸ θὰ λυπηθῆτε. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ σύνταξις τοῦ λευκώματος ἀνετέθη εἰς τὸν Λέτσαν. Ἀλλὰ εἰς τὶ ὠφελεῖ τοῦτο ἀφοῦ ἐπέρασαν κλειδωνιὰ εἰς τὸ στόμα τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ; Ἐν συνεχείᾳ ἀναφέρει ἡ διαχείρισις ὅτι διετέθησαν 100 χιλ. δραχμαὶ διὰ καῦσιν πυροτεχνημάτων. Ἐδόθησαν ὅμως 18 χιλ. ὀλιγώτερα. Διατί ἐδόθησαν ὀλιγώτερα χρήματα; Φαίνεται ὅτι ἐφαρμόζεται νεολογιστικὴ μέθοδος. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ 13ον κεφάλαιον. Κονδύλιον 340 χιλ. δραχμῶν κλπ. Ὅπως βλέπετε, ὁ λογαριασμὸς εἰς ποῖον διετέθησαν τὰ χρήματα, κατετέθη, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠθέλησε νὰ μᾶς παρουσιάσῃ τὸν λογαριασμὸν... (ἀναγινώσκει) ...». Τὸ ἐὰν τὰ διεχειρίσθη ὁ κ. Λέτσας αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν. Διατὶ δὲν φθάνουν μέχρι τῆς Βουλῆς; Ποῖος τὰ κατακρατεῖ. Ἀναγινώσκει ἐγκριτικὸν ἔγγραφον παραγωγῆς κινηματογραφικῆς ταινίας ἡ ὁποία ἀνετέθη εἰς τὸν σκηνοθέτην Κούνδουρον ἀξίας 200 χιλ. δρχ. Οὐδεμία ἐξήγησις δίδεται διατὶ ἐνῷ ἦσαν ἐγκεκριμέναι 206 χιλ. τοῦ ἐδόθησαν 180 χιλιάδες. Ὑπάρχει ἄλλο κονδύλιον 97 χιλ. δρχ. κλπ. (ἀναγινώσκει). Μᾶς ἔστειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀναδιφήσωμεν τὰ ἀρχεῖα τῶν ἀθλητικῶν σωματείων. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ 14 κεφάλαιον ἐκ δραχμῶν 700 χιλ. Ὁ κ. Ἴκαρος Κανελλόπουλος ἔκαμε τὴν προσφορὰν τὴν 25.9.62 καὶ αὐθημερὸν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10881 ἐγκριτικῆς ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀνετέθη εἰς αὐτόν.

§245ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ τὰ ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος.

§246Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἀδημονῆτε, αὐτὸ εἶναι θέμα ἰδικό σας. Ἐδῶ γίνεται ἔλεγχος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀπέφυγε νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις ὁ κ. Ὑπουργός. Κεφάλαιον 15ον. Ἀναφέρεται ὅτι: Ὁ κ. Πανόπουλος ὡς Διευθυντὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, αἰσθανόμενος τὴν εὐθύνην ἀποδώσεως λογαριασμοῦ, ἀπέστειλεν λογαριασμόν. Διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ὑπέβαλε τὰ δικαιολογητικά; Ὁ κ. Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος διὰ τὸ καταβληθὲν ποσὸν τῶν 150 δρχ. διὰ τὸ Κρατικὸν Θέατρον μᾶς λέγει ὅτι τοῦτο εἰσήχθη εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦ Θεάτρου δι’ ὡρισμένον σκοπόν. Αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία εἶναι ἀνεξέλεγκτος; Δὲν πρέπει νὰ ἀναφέρῃ πῶς διετέθησαν τὰ χρήματα αὐτά; Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπὶ τῆς οὐσίας οὐδὲν ἀνέφερεν. Θὰ ἀναμείνωμεν τὰ κονδύλια καὶ τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ ἴδωμεν πῶς διετέθησαν τὰ χρήματα.

§247Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος). Ὁ κ. Ταλιαδούρης φαίνεται ὅτι δὲν μὲ παρηκολούθησε ὅταν ὡμίλουν. Ἄν δὲν ἀνέφερον ἕνα ἕκαστον τῶν κονδυλίων εἶναι διότι ἑτοιμάζονται οἱ λογαριασμοὶ καὶ ἐν καιρῷ θὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσίν του. Λέγει ὅτι τὸ Κρατικὸν Θέατρον δὲν ἀπέδωσεν λογαριασμόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπεφασίσθη ὁμοφώνως νὰ δοθῇ μία ἔκτακτος ἐνίσχυσις εἰς τὸ Ἐθνικὸν Θέατρον διὰ νὰ παρουσιάσῃ τὸ ἔργον τοῦ Σικελιανοῦ Σίβυλα. Τὸ Κρατικὸν Θέατρον ὡς Κρατικὸς ὀργανισμὸς ἐλέγχεται κατ’ ἔτος. Συνεπῶς θὰ ἐλεγχθῇ σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους περὶ τοῦ τρόπου διαθέσεως τοῦ ποσοῦ. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον θὰ ἐλεγχθοῦν καὶ οἱ Δῆμοι. Ἐγὼ ἐφρόντισα νὰ παρακολουθήσω ἐὰν τὰ χρήματα διετέθησαν διὰ τοὺς σκοποὺς διὰ τοὺς ὁποίους ἐδόθησαν. Δὲν εὐσταθοῦν ἑπομένως τὰ ἐπιχειρήματα διὰ τὰς κατηγορίας αὐτάς. Ἐὰν ὑπάρχῃ μία καθυστέρησις αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς εἰς τὸ ὅτι δὲν ἀπεδόθησαν ἀκόμη ἀπὸ ὅλους λεπτομερεῖς λογαριασμοί. Πάντως δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ κονδύλια ἐλήφθησαν ὅλα τὰ κατάλληλα μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἐξησφάλιζον τὴν καλὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ τὴν καλὴν διαχείρισιν. Αὐτὸς ἦτο ὁ σκοπός. Ἀλλὰ τὸ ὅτι οἱ Δῆμοι διέπονται ἀπὸ ὡρισμένην νομοθεσίαν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δώσουν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον λογαριασμὸν καὶ δὲν φαντάζομαι νὰ μὴν ἔχετε ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ νὰ ἔχετε περισσοτέραν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Δήμου. Εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν εὐσταθοῦν τὰ ἐπιχειρήματά σας διὰ νὰ στηρίξετε τὴν κατηγορίαν. Ἐὰν ὑπάρχῃ καθυστέρησις δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προσδιορισθῇ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἡ οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει ἀρκετοὺς φακέλλους ἑτοίμους καὶ πρέπει νὰ γίνῃ μία φωτοτυπία διὰ νὰ τὰ καταθέσωμεν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀποκλείεται νὰ καταθέσωμεν τὰ πρωτότυπα. Συνεπῶς εἶναι μοιραῖον νὰ ὑπάρξῃ μία καθυστέρησις. Τὶ πταίω ἐγώ; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀμφισβητῆται εἶναι ὅτι δι’ ὅλα τὰ κονδύλια μικρὰ καὶ μεγάλα ἐλήφθησαν ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἐξησφάλιζον τὴν καλὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ μίαν καλὴν διαχείρισιν τοῦ χρήματος τοῦ Δημοσίου. Βεβαίως εἴχατε δικαίωμα νὰ ζητήσετε τὸν ἔλεγχον, ἀλλὰ ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ σᾶς νὰ ἀναγνωρίσετε ὅτι ἦτο φυσικὸν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καταθέσωμεν ὅλους αὐτοὺς τοὺς λογαριασμοὺς εἰς τὰ ὅρια τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν πιστεύω νὰ ἔχετε ἔλλειψιν ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπολόγους πρὸς τοὺς ὁποίους ἡ πολιτεία ἔχει ἐμπιστοσύνην δι’ ἑκατονταπλάσια ποσά. Ἡ μόνη κατηγορία εἶναι τῆς βραδύτητος ἡ ὁποία δὲν ὀφείλεται οὔτε εἰς ἐμὲ οὔτε εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ εἰς φυσικὴν ἐπιβράδυνσιν αὐτῆς ταύτης τῆς ἐργασίας. Αἱ ἀποδείξεις εἶναι πάρα πολλαὶ ποὺ μὲ τρομάζουν ἀκόμη ὅταν τὶς κυττάζω. Ἐκάματε ἕνα ἐλαφρὸν ὑπαινιγμὸν μὲ πολὺ λεπτότητα, διατὶ ἀνετέθη εἰς τὸν Οἶκον Ἴκαρον τὸν ὁποῖον δὲν ἐγνώριζα οὔτε ἐξ ὄψεως, ἡ διακόσμησις καὶ ἡ ὀργάνωσις τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων. Ἦτο δύσκολον ἔργον ἡ διακόσμησις καὶ ἔπρεπε νὰ τὴν προσέξωμεν ἀπὸ ἀπόψεως αἰσθητικῆς καὶ δι’ αὐτὸ ἀνετέθη εἰς διαπρεπεῖς σκηνοθέτας ὅπως ὁ Μουζενίδης καὶ Βακαλὼ κλπ. οἱ ὁποῖοι ἐπαρουσίασαν τὶς μακέττες τῶν διακοσμήσεων ποὺ ἐκρίθησαν ἀπὸ μίαν καλλιτεχνικὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως καλαισθητικῆς ἀλλὰ καὶ οἰκονομικῆς. Ἐκλήθησαν διάφοροι Οἶκοι νὰ λάβουν μέρος ἀλλὰ οὐδεὶς ἐδέχετο λόγω τοῦ περιωρισμένου χρονικοῦ διαστήματος. Κατόπιν ὡρισμένων παζαρεμάτων κατέληξεν ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ἀνατεθῇ ἡ διακόσμησις εἰς τὸν Ἴκαρον ὑπὸ αὐστηρότατον ἔλεγχον. Πιστεύω κύριοι ὅτι τόσον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅσον καὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἔχω μίαν φήμην τιμίου ἀνδρός. Δὲν νομίζω ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι εἶχον πρόθεσιν νὰ μὲ θίξουν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ κεφαλαίου, ἀλλὰ καὶ ἡ κατηγορία διὰ σπατάλην τοῦ δημοσίου χρήματος εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἡ κατηγορία ἡ διατυπωθεῖσα πανηγυρικοθεατρικῶς διὰ σπατάλην κατὰ τὴν ἑσπερίδα τῶν 800 ἀνδρῶν καὶ 50 σωφὲρ κατέρρευσε ἀφ’ ἧς στιγμῆς διαπρεπὴς συνάδελφος εἶχε τὸ θάρρος νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι εἰς προηγουμένην δεξίωσιν μὲ ὀλιγώτερα πρόσωπα ἐξοδεύθησαν περισσότερα. Καὶ εἰς τὸ σπίτι σας ἐὰν ἐκάματε μίαν δεξίωσιν δὲν θὰ ἐστοίχιζεν κατ’ ἄτομον ὀλιγώτερον τῶν 100 δραχμῶν κατ’ ἄτομον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσίν σας ὅτι τὸ θέμα θὰ παραμείνῃ ἀνοικτόν, σᾶς λέγω ὅτι οἱ λογαριασμοὶ αὐτοὶ θὰ συμπληρωθοῦν καὶ θὰ ἔλθουν, διότι θέλομεν καὶ ἡμεῖς νὰ συμπληρωθοῦν.

§248Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ μακρηγορήσω. Μίαν διευκρίνησιν ἤθελον. Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ διὰ τὰ 10–12 κονδύλια τὰ ὁποῖα ἀνέφερον δὲν ἀπήντησεν οὔτε καὶ δικαιολογητικὰ προσεκόμισεν καὶ ἐδῶ ἔγκειται ἡ διαφορά μας.

§249Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος). Καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν θέλετε νὰ κάμετε εὐθηνὴν κατηγορίαν, λέγοντες, ὅτι ὅλα τὰ κονδύλια ἀπὸ τοὺς λογαριασμοὺς ἐκείνους θὰ λάβουν τὰς ἀποδείξεις ὅταν θὰ ἔλθουν οἱ λογαριασμοὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῆς οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς.

§250Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, γεννᾶται ἕνα ἐρώτημα. Βεβαίως, ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ ἐλέγξῃ τὰς δαπάνας γενικῶς, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μετατραπῇ εἰς ἐλεγκτήριον δαπανῶν. Ἠμπορεῖ νὰ ζητήσῃ ἡ Βουλὴ ἕνα ἀπολογισμόν. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχολῆται μὲ τὸν ἔλεγχον δικαιολογητικῶν; Ὑπάρχουν ὄργανα τοῦ Κράτους, τῶν ὁποίων προορισμὸς εἶναι νὰ ἐλέγχουν ἀκριβῶς τὰ δικαιολογητικά. Ὡς πρὸς τὴν σκοπιμότητα τῶν δαπανῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις, ἀλλὰ ὡς πρὸς τὴν ἀκρίβειαν τῶν δαπανῶν, εἶναι ἁρμοδία ἡ Βουλή;

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 322 ἐπερωτήσεως διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν στοιχείων «... (ἀναγινώσκει)...». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 323.

§252Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὥρα εἶναι προχωρημένη. Χθὲς τὸ βράδυ, ἡ συνεδρίασις ἐτελείωσεν τὴν 2αν πρωϊνήν. Καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἡ ὥρα εἶναι 1.30′. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὴν Τρίτην.

§253Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρόθεσίς μου εἶναι νὰ ἐξοικονομῆται ὁ χρόνος τῶν συνεδριάσεων τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου. Τὸ εἶπον καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, ὅτι ἐπανειλημμένως ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει παραπονεθῆ ὅτι ἀναλίσκεται ὁ χρόνος, χωρὶς νὰ προκύπτουν καὶ καρποὶ ἀπὸ τὸν ἔλεγχον. Ζητῶ, λοιπόν, καὶ δι’ αὐτὸ ἐκαθίσαμεν μέχρις αὐτῆς τῆς ὥρας, νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτή. Θὰ εἴμεθα σύντομοι, τὸ κατ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον. Θὰ παρακαλέσω καὶ τὸν κ. Βασιλᾶτον νὰ εἶναι καὶ ἐκεῖνος σύντομος διὰ νὰ τελειώσωμεν.

§254Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐὰν παραπονῆται, παραπονεῖται διότι δὲν συντείνει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία νὰ προτάσσωνται ἐκεῖναι αἱ ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν θέματα, τὰ ὁποῖα ἡ Ἀντιπολίτευσις νομίζει ὅτι πρέπει νὰ φέρῃ τὸ ταχύτερον πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Μία ἐπερώτησις, ὅπως ἡ ἐπικειμένη πρὸς συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐκκρεμεῖ ἀπὸ μηνῶν, ἐὰν λόγῳ τοῦ προκεχωρημένου τῆς ὥρας πρόκειται νὰ ἀναβληθῇ διὰ δύο ἡμέρας, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι θέμα νὰ ἀποτελῇ ἀντικείμενον συζητήσεως.

§255Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐὰν συζητηθῇ ἀπόψε ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Βασιλάτου, ἡ συνεδρίασις τῆς Τρίτης δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ δι’ ἄλλην ἐπερώτησιν. Ἐὰν ἀναλώσωμεν καὶ τὴν συνεδρίασιν τῆς Τρίτης δι’ αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν, ἄλλαι σοβαρώτεραι ἐπερωτήσεις τὰς ὁποίας θέλει νὰ συζητήσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν.

§256Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐνθυμεῖσθε ὅτι τὴν Τετάρτην εἴχομεν μαζὶ ἐπερώτησιν καὶ ἐτελειώσαμεν ἀργά. Χθὲς πάλιν ἦτο τὸ θέμα τῆς Δικαιοσύνης ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦσα νὰ ἀπουσιάσω οὔτε στιγμήν. Καὶ ἐμείναμεν μέχρι τῆς 2ας πρωϊνῆς. Σήμερον ἦλθον ἀπὸ τὰς 7, διότι δὲν ἐφανταζόμην ὅτι θὰ ἐπιμηκύνετο τόσον ἡ συζήτησις. Ἐγὼ δηλῶ πλήρη ἀδυναμίαν καὶ κάματον μεγάλον. Εἶμαι ἀσθενὴς καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ σταθῶ.

§257Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Βασιλᾶτος λέγει, ὅτι δὲν εἶναι πολὺ καλὰ εἰς τὴν ὑγείαν του εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Θὰ παρακαλέσω τότε ἡ ἐπερώτησις νὰ μὴ συζητηθῇ τὴν Τρίτην, ἀλλὰ τὴν Παρασκευήν.

§258Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ παράπονα ὡρισμένων πτερύγων διὰ τὴν μὴ πρόταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ἀνάγονται εἰς ἄλλο θέμα. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν πρέπει νὰ ὑπομνήσω, ὅτι ἅπασαι αἱ συζητούμεναι ἐπερωτήσεις, εἶναι ἀκόμη νόμῳ προτετιμημέναι. Δηλαδὴ ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ προτάσσονται πάσης ἄλλης. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα, οὔτε τῆς πλειοψηφίας, οὔτε τοῦ Προεδρείου διατὶ δὲν συζητοῦνται ἄλλαι ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν γνώμην σας εἶναι οὐσιαστικώτεραι.

§260Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον ἦσαν εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ μᾶς ὑποδείξῃ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ συζητοῦνται αἱ ἐπερωτήσεις.

§261Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Βεβαίως δὲν πρέπει νὰ κακοφαίνεται εἰς τὸν κ. Λυκουρέζον, ὅτι ἔχω καὶ ἐγὼ τὰς ἀντιλήψεις μου περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐλέγχου.

§262Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Καὶ ἡμεῖς ἔχομεν τὸν ἰδικόν μας.

§263Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Σᾶς συμβουλεύω νὰ ἀκολουθήσητε τὴν ἰδικήν μου συμβουλήν.

§264Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἰδικόν μας.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§266ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. (Ὥρα 0.40′ π.μ.)