1963.03.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 62α

Πέμπτη 7 Μαρτίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σακελλαρόπουλος, ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Βρυξέλλαις ὑπογραφέντος τὴν 1ην Ἰουλίου 1955, πρωτοκόλλου τροποποιήσεως τῆς συμβάσεως περὶ ὀνοματολογίας πρὸς κατάταξιν τῶν ἐμπορευμάτων εἰς τὰ τελωνειακὰ Δασμολόγια». Οἱ κ.κ. Δ. Βρανόπουλος (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν), Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Σ. Θεοτόκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν, ἀφορώντων εἰς τὰς δι’ αὐτοκινήτων μεταφοράς». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκδόσεως ὁμολογιῶν, πρὸς ἐξόφλησιν ὀφειλομένων τόκων εἰς δολλάρια Η. Π. Α. προπολεμικῶν ὁμολογιακῶν κρατικῶν δανείων, κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 131)19.10.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Β. Δ. τῆς 14.11.1956 «περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἰσολογισμῶν τῶν Ἀνων. Ἑταιρειῶν», τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46652)2997 τῆς 3.12.56 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου καὶ τοῦ Β. Δ. τῆς 14.9.1957, «περὶ προσαρμογῆς τῶν ἰσολογισμῶν τῶν ἑταιρειῶν μὲ κεφάλαιον εἰς ξένον νόμισμα». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πλυτᾶς, Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, Ι. Βαρβιτσιώτης, Ν. Ἔξαρχος, Χ. Γραμματίδης, Ι. Γιαννόπουλος, Ι. Κοντοβράκης, Ν. Φαρμάκης, Κ. Βοβολίνης, Ε. Σαββόπουλος, Δ. Ἰωάννου, Γ. Βιτούλιας, Α. Κοκκέβης καὶ Δ. Γόντικας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἐπαρχιακοῦ Τύπου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀναφερομένων εἰς τὸν Τύπον καὶ τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Τύπου καὶ Πληροφοριῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Χατζηγάκης, Θ. Δούκας καὶ Χ. Μπουγᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 173)62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαρρυθμίσεως τοῦ ἐφ’ ἅπαξ προσθέτου εἰδικοῦ τέλους τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως τὸ πρῶτον τιθεμένων εἰς κυκλοφορίαν ἐν Ἑλλάδι». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Σπεντζάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀνδριτσαίνης, αἰτουμένου ταχεῖαν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Κρεσταίνων–Ἀνδριτσαίνης. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Συνδέσμων Ἀρτοποιῶν Ὑπαίθρου κλπ. Μεσσηνίας, αἰτουμένων ὅπως τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν ἀρτοποιείων ἐπεκταθῇ καὶ εἰς ἀρτοποιοὺς κάτω τῶν 3.000 κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ν. Κολέτσα, Α. Κολέτσα κλπ. κτηνοτρόφων μελῶν Γ. Π. Συν)σμοῦ Σωχοῦ, διαμαρτυρομένων κατὰ ὑφισταμένης ἀσυμφόρου διατάξεως ἐν τῷ καταστατικῷ τοῦ ἐν λόγῳ Συν)σμοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ λῆψιν μέτρων δι’ ἄμεσον περίθαλψιν κατοίκων ὀρεινῆς περιοχῆς Νομοῦ Καρδίτσης πληγέντων ἐκ κατολισθήσεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Δ. Κελτεμλίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Α. Τσαχαλίνα, Ἀβραὰμ Τηγανᾶ κλπ., κατοίκων πόλεως Κατερίνης, αἰτουμένων ἀπελευθέρωσιν πολιτικῶν κρατουμένων. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Χ. Τσαντούλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κιτροπαραγωγῶν Ἁγίας–Πάργας, αἰτούντων τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων κατόπιν τῆς καταστροφῆς των ἐκ τοῦ παγετοῦ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀγροτικοῦ Συλλόγου Σοφάδων—περιχώρων, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων δι’ ἀποτελεσματικὸν ἀγορανομικὸν ἔλεγχον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἠλεκτροτεχνιτῶν Πειραιῶς, διαμαρτυρομένης δι’ ἀπόλυσιν 36 μελῶν της ἐκ τοῦ Ἐργοστασίου Λιπασμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Θ. Γιαννόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ υἱοθέτησιν πορισμάτων ἀγροτικῆς συσκέψεως Λαρίσης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Κύρκος καὶ Κ. Χιωτάκης, διὰ τηλεγραφήματός των, αἰτοῦσι λῆψιν μέτρων ἀμέσου προστασίας κατοίκων χωρίου Χριστὸς Μαλλῶν Ἱεραπέτρας πληγέντων ἐκ κατολισθήσεων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Σπεντζάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Κεραμιδιὰ–Ἠλείας, αἰτουμένης τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν ἀρωγῶν πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν πυροπαθῶν θυμάτων τῶν στρατευμάτων κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κ. Στεργίου, Π. Χουλιάρα κλπ., γεωργῶν, κατοίκων Κοινότητος Ἀνέζης–Ἄρτης, αἰτουμένων λῆψιν μέτρων προστασίας των, λόγῳ καταστροφῆς παραγωγῆς των, συνεπείᾳ τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Α. Φράγκος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος κλπ., αἰτουμένων ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Η. Παπαηλιοῦ, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μυγδαλιᾶς, αἰτουμένου ὅπως ἡ Δ.Ε.Η. δι’ ἰδίων δαπανῶν ὑδρεύσῃ τοὺς Συνοικισμοὺς Παληοπύργου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν παραγωγῶν τριφυλλίου, κατοίκων Λαγονῶν, αἰτουμένων πριμοδότησιν τριφυλλίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Θ. Γιαννόπουλος καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀμφίσσης, διαμαρτυρομένης διὰ γενομένην κατάργησιν Ν.Δ. 11)25.5.62 περὶ ἐλέγχου τοῦ ἐμπορίου ἐλαιῶν–Ἀμφίσσης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Οἰκοδόμων καὶ Ἐργατῶν Μπετὸν–Ἀρμὲ Ἄρτης, αἰτουμένων ἔκτακτον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀνέργων μελῶν των. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Πετραίας, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων προστασίας πληγέντων ἐκ παγετοῦ φρουτοπαραγωγῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Θ. Γιαννόπουλος καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σιαχάρα, Ε. Λιλιοπούλου κλπ. ὀρυζοκαλλιεργητῶν Πύργου–Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τιμωρίαν ὑπευθύνων διὰ καθυστέρησιν ὑδροδοτήσεως ἐκ τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων περιοχῆς Πύργου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου δημοδιδασκάλων Καρύστου, αἰτουμένου ἐπίλυσιν τῶν μισθολογικῶν καὶ βαθμολογικῶν αἰτημάτων των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Θ. Γιαννόπουλος, Γ. Τσαρουχᾶς, Ε. Σακελλάρης, Γ. Στεργίου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Π. Φυρινίδη, Προέδρου Ἀγροτικοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης κλπ., αἰτουμένων ὑψηλοτέρας τιμὰς καπνῶν, καθιέρωσιν τιμῆς ἀσφαλείας αὐτῶν κλπ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2273)6.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1456 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, περὶ τοῦ ὑπὸ μετάθεσιν κατολισθαίνοντος οἰκισμοῦ Κορακάδων Κοινότητος Βασιλατίκων–Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ἐπιτοπίου ἐρεύνης τῶν κατολισθήσεων τοῦ ἐδάφους εἰς τὸν συνοικισμὸν Κορακιάδων τῆς Κοινότητος Βασιλατίκων–Κερκύρας, τόσον παρὰ γεωλόγου, ὅσον καὶ παρ’ εἰδικῆς τοπικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπεφασίσθη ἡ μεταφορὰ καὶ ἀνοικοδόμησις τοῦ συνοικισμοῦ τούτου εἰς τὴν νέαν θέσιν ὑπὸ τὴν τοπωνυμίαν «Πετρητὴ» ἐκδοθείσης ἐν προκειμένῳ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 2506)5202)26.3.60 ἀποφάσεως ἡμῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ κατόπιν ὑποβληθεισῶν παραπόνων καὶ διαμαρτυριῶν ἐκ μέρους ἰδιοκτητῶν τῆς ὑπὸ ἀπαλλοτρίωσιν ἐκτάσεως, ὅτι διὰ τῆς οἰκοπεδοποιήσεως ταύτης θὰ καταστραφοῦν γόνιμοι ἐκτάσεις καλυπτόμεναι ὑπὸ διαφόρων καλλιεργειῶν καὶ ἐλαιοδένδρων πρὸς γενικωτέραν βλάβην τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ θέσις αὕτη εἶναι τουριστικῶς ἀξιοποιήσιμος, διετάχθη ἡ ἐπανεξέτασις τοῦ θέματος καθορισμοῦ τῆς ὁριστικῆς θέσεως ἀνοικοδομήσεως τοῦ Συνοικισμοῦ Κορακάδων. Ἐπὶ τῆς ἐπανεξετάσεως ταύτης συνεφώνησε τόσον ὁ κ. Νομάρχης, ὅσον καὶ ὁ Δ)ντὴς Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ Κερκύρας ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι κατὰ τὴν προσωπικήν των γνώμην, οἱ δημιουργηθέντες πρὸ ἑξαετίας ἐκ τῆς κατολισθήσεως φόβοι, δὲν ὑφίστανται πλέον σήμερον. Ἐπειδὴ ἐκρίθη σκόπιμον, ὅπως τόσον ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ἢ μὴ μεταφορᾶς τοῦ συνοικισμοῦ τούτου εἰς νέαν θέσιν ὅσον καὶ ἐπὶ τῆς δυνατότητος ἀνευρέσεως ἑτέρας καταλλήλου τοποθεσίας διὰ τὴν μεταφορὰν καὶ ἀνοικοδόμησίν του, διενεργηθῇ συμπληρωματικὴ ἐξέτασις ὑπὸ γεωλόγου ἐζητήθη ἡ μεταβίβασις τούτου, καταβληθείσης ἤδη ὑφ’ ἡμῶν τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης. Πλὴν ὅμως μέχρι σήμερον λόγῳ φόρτου ἐργασίας δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ εἰσέτι ἡ μεταβίβασις τοῦ ἐν λόγῳ γεωλόγου ταύτης πραγματοποιηθησομένης κατὰ τὰς πληροφορίας μας ἐντὸς τοῦ τρέχοντος μηνός. Κατὰ συνέπειαν εὐθὺς ὡς ὁλοκληρωθῇ ἡ σχετικὴ ἔρευνα θέλομεν ἀποφασίσει σχετικῶς. Προσφάτως διετέθη εἰς τὸν Νομὸν Κερκύρας πίστωσις 1.000.000 δραχ. διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν στεγαστικῶν προγραμμάτων. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Στεγάσεως τοῦ Νομοῦ Κερκύρας, διέθεσε ποσὸν 700.000 δραχ. διὰ τὴν στέγασιν σεισμοπαθῶν τὸ ὑπόλοιπον δὲ ποσὸν τῶν 300.000 δραχ. ἐκρατήθη, ἵνα διατεθῇ εἰς τὸν συνοικισμὸν Κορακιάδων, ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ἀποφασισθῆ ἡ μετακίνησίς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2396)7.2.63 καὶ 2278)6. 2.63 ὑμετέρων ἐγγράφων διαβιβασθεισῶν ὑμῖν ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 1461 καὶ 1480 τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ περὶ τῶν σημειωθεισῶν εἰς πλεῖστα ὀρεινὰ χωρία τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης ἐπικινδύνων κατολισθήσεων τοῦ ἐδάφους κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 καὶ μέχρι σήμερον ἐσημειώθησαν κατολισθήσεις ἐδαφῶν εἰς διαφόρους οἰκισμοὺς τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ἡ ἡμετέρα δὲ ὑπηρεσία ἐπελήφθη τῆς ἐξετάσεως ἁπασῶν τῶν περιπτώσεων τούτων καὶ ἔδωσεν ἐγκαίρως τὰς ἀπαιτουμένας ὁδηγίας διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν των. Κατόπιν ἐξετάσεως τῶν οἰκισμῶν τούτων παρ’ εἰδικῆς τοπικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ γεωλόγου, ἐπροτάθη δι’ ἄλλους μὲν ἐξ αὐτῶν ἡ μετακίνησις τῶν ὑπὸ τῆς κατολισθήσεως τοῦ ἐδάφους ἀπειλουμένων οἰκογενειῶν εἰς ἀσφαλεῖς τοποθεσίας ἐντὸς τοῦ Κοινοτικοῦ των χώρου, δι’ ἄλλους δὲ ἐξ αὐτῶν εἰς ἑτέρας τοποθεσίας ἐκτὸς τοῦ Κοινοτικοῦ χώρου. Δι’ οὓς οἰκισμοὺς ἐπροτάθη ἡ μετακίνησις οἰκογενειῶν ἐντὸς τοῦ Κοινοτικοῦ χώρου ἐξεδόθη ρυθμιστικὴ ἀπόφασις προκειμένου μετὰ ταῦτα νὰ ἐπακολουθήσῃ τὸ στάδιον τοῦ προγραμματισμοῦ διὰ τὴν προοδευτικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος χορηγήσεως στεγαστικῶν δανείων ἀναλόγως τῶν τιθεμένων ἑκάστοτε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον σχετικῶν πιστώσεων εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Στεγάσεως. Διὰ τοὺς ὑπολοίπους ὅμως οἰκισμοὺς δι’ οὓς ἐπροτάθη μετακίνησις ἐκτὸς τοῦ Κοινοτικοῦ των χώρου, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ στεγαστικὴ ἀποκατάστασις τῶν ὑπὸ μετακίνησιν οἰκογενειῶν, διότι τοῦτο προϋποθέτει τὴν ἐξασφάλισιν καλλιεργησίμων ἐκτάσεων πρὸς ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν τῶν οἰκογενειῶν τούτων. Διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος τούτου, τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Γεωργίας, μελετᾷ τὴν λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος ὡς καὶ τῆς ἀνεπαρκείας γεωργικῶν κλήρων. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 1461)2.2.63 ἐρωτήσει διαλαμβανομένους οἰκισμούς, γνωρίζομεν ὑμῖν συγκεκριμένως τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὸν οἰκισμὸν Βαθυλάκου ἐξετάζεται ἡ δυνατότης μεταφορᾶς του ἐντὸς τοῦ Κοινοτικοῦ χώρου καὶ εἰς τοποθεσίας ὑποδειχθείσας ὑπὸ γεωλόγου, καθ’ ὅσον ἡ προταθεῖσα ἀρχικῶς τοποθεσία «Φτέρη» δὲν ἐκρίθη κατάλληλος πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Διὰ τὸν οἰκισμὸν Καρυᾶ (Τρίξολον), ἐνεκρίθη ἡ μετακίνησις τῶν ὑπὸ τῆς κατολισθήσεως πληγεισῶν ἢ ἀπειλουμένων κατοικιῶν ὡς καὶ ἡ χορήγησις εἰς τὰς μετακινουμένας οἰκογενείας στεγαστικῶν δανείων ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ἐξασφαλίσεως ἰδιοκτήτου οἰκοπέδου εἰς τὰς καθορισθείσας ἀσφαλεῖς νέας θέσεις καὶ ὑπαγωγῆς τοῦ οἰκισμοῦ τούτου εἰς στεγαστικὸν πρόγραμμα τοῦ Νομοῦ. Εἰς τὸν ἐπίσης κατολισθήσαντα οἰκισμὸν Βραγγιανὰ τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Στεγάσεως τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, διέθεσε τὸ ποσὸν τῶν 140.000 δραχμῶν διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς τὰς ὑπὸ μετακίνησιν οἰκογενείας τούτου. Ἡ ἐξετάσασα ἐν ἔτει 1956 εἰδικὴ τοπικὴ Ἐπιτροπὴ τὸν οἰκισμὸν Λεοντίτου, ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν συντρέχει λόγος μεταφορᾶς τούτου καθ’ ὅτι δὲν παρετηρήθησαν ζημίαι εἰς οἰκήματα. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἔλαβον χώραν νέαι κατολισθήσεις καὶ ἐπροξενήθησαν ζημίαι εἰς οἰκήματα τοῦ ὡς ἄνω οἰκισμοῦ θὰ δοθῇ ἐντολὴ ἐπανεξετάσεως τούτου. Ἐπειδὴ διὰ τὸν κατολισθήσαντα οἰκισμὸν Μαράθου ἐπροτάθη μετακίνησις τούτου ἐκτὸς τοῦ Κοινοτικοῦ του χώρου, ἡ στεγαστικὴ ἀποκατάστασις τῶν οἰκογενειῶν τοῦ εἰρημένου οἰκισμοῦ θὰ πραγματοποιηθῇ μετὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐξασφάλισιν ἐκτάσεως πρὸς ἀγροτικήν των ἀποκατάστασιν. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὸν οἰκισμὸν Παθρωτοῦ, τὸ Ὑπουργεῖον τὸ πρῶτον λαμβάνει γνῶσιν περὶ τῶν λαμβανουσῶν χώραν κατολισθήσεων εἰς τὸν οἰκισμὸν τοῦτον καὶ κατὰ συνέπειαν θέλομεν δώσει ὁδηγίας διὰ τὴν ἐξέτασιν καὶ τοῦ οἰκισμοῦ τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1708)1201)30.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1370 τοῦ βιβλίου ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ λειτουργία συγχρόνου νοσοκομείου ἀπαιτεῖ, ὡς γνωστόν, εἰδικὰς κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις καὶ κυρίως εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ χειρουργεῖα, ἐργαστήρια κλπ. καί, ὡς ἐκ τούτου, ἀποφεύγεται ἡ χρησιμοποίησις οἱουδήποτε κτιρίου, ἡ κατάλληλος διαρρύθμισις τοῦ ὁποίου ἐξ ἄλλου ἀπαιτεῖ σημαντικὰς δαπάνας, μὴ ὑπολειπομένας τῶν ἀναγκαίων, διὰ τὴν ἀνέγερσιν εἰδικῶν νοσοκομειακῶν κτιρίων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μετατραπῇ τὸ προτεινόμενον κτίριον εἰς νοσοκομεῖον καὶ μάλιστα μεγάλης δυνάμεως κλινῶν. Ἐξ ἄλλου, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἐξασφαλίζεται ἐπάρκεια κλινῶν, τόσον διὰ τῆς ἐπικειμένης λειτουργίας νέας πτέρυγος τοῦ νοσοκομείου Α.Χ.Ε.Π.Α., ὅσον καὶ διὰ τῆς προσεχοῦς λειτουργίας τοῦ «Θεαγενείου» νοσοκομείου ὡς ἀντικαρκινικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1349 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1519)26.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία, πληροφορηθεῖσα ἐκ τῶν ἐφημερίδων τὰς γενομένας καταθέσεις εἰς τὴν δίκην τῆς Ἑταιρείας «Τεχνικὴ» σχετικῶς μὲ τὴν δωροληψίαν 50.000 δραχμῶν ὑπὸ ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἐζήτησε διὰ τηλεγραφικῆς διαταγῆς τὴν ἀποστολὴν παρὰ τῆς Εἰσαγγελίας Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης τῶν πρακτικῶν τῆς ὡς ἄνω δίκης. Ἤδη, μετὰ τὴν ἀποστολὴν τῶν ἐν λόγῳ πρακτικῶν, ἐξ ὧν προκύπτει ὅτι πράγματι κατετέθησαν τὰ ἀνωτέρω εἰς βάρος τέως ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἤρξατο ἡ διεξαγωγὴ τακτικῆς διοικητικῆς ἀνακρίσεως, προκειμένου νὰ προέλθωμεν εἰς τὴν ἐνέργειαν τῶν νομίμων. Κατὰ τοῦ ἐν λόγῳ τέως ὑπαλλήλου εἶχεν ἄλλωστε διαταχθῆ ἀπὸ μακροῦ ἤδη χρόνου διοικητικὸς ἔλεγχος, ἐξ ἄλλου περιστατικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2286)1576)6.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1469)2.2.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ χορηγήσεως στεγαστικοῦ δανείου εἰς τὸν πλημμυροπαθῆ Ζήσην Ἀραπῆν, κάτοικον Διδυμοτείχου–Ἕβρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἰδίου ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ὑποβληθείσης ἀπ’ εὐθείας ἡμῖν, ἐγένετο ἤδη ἐνέργεια εἰς τὸν Νομάρχην Ἕβρου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ4γ)959) 532)1963 ἡμετέρου ἐγγράφου, συναποστελλομένου ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2838)1975)13.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ κατατεθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 1536 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν δηλητηριάσεων τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἐκ τῆς χρησιμοποιήσεως εἰς τὴν γεωργίαν ἐπικινδύνων γεωργικῶν φαρμάκων (παραθείου, SISTOX κλπ.), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ τρόπος χρησιμοποιήσεως καὶ διαθέσεως γεωργικῶν φαρμάκων εἶναι θέμα ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Γεωργίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας, εἶχε μέχρι τὸ ἔτος 1958 τὸν ἔλεγχον μόνον τῶν οἰκιακῶν ἐντομοκτόνων, ἀλλὰ καὶ ταῦτα ὑπήχθησαν ἤδη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐν τούτοις τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς Δημοσίας ὑγείας ἠσχολήθη ἐπανειλημμένως μὲ τὸ σοβαρὸν τοῦτο θέμα, συνέστησε δὲ ἐπιτροπὰς ἐξ εἰδικῶν πρὸς μελέτην τούτου. Ἐπίσης εἰσήγαγε τὸ θέμα ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου (Α.Υ.Σ.), ὅπερ ἀπεφάνθη διὰ τῶν ἀποφάσεών του τῆς 30.1.52 καὶ 15.2.56 περὶ τῶν καταλλήλων μέτρων καὶ τοῦ τρόπου προφυλάξεως τοῦ κοινοῦ ἐκ τῶν γεωργικῶν φαρμάκων. Τελευταίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ειγ)13768)12.1.63 Δ)γῆς τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν ἐκοινοποιήθη εἰς ἅπαντα τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1243) 5.12.62 νεωτέρα ἀπόφασις τοῦ (Α.Υ.Σ.), δι’ ἧς παρέχονται λεπτομερεῖς ἐκλαϊκευτικαὶ ὁδηγίαι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ κινδύνου ἐκ τῆς χρήσεως γεωργικῶν φαρμάκων καὶ συνιστᾶται ἡ εὐρεῖα διάδοσις τούτων, πρόκειται δὲ αἱ ὁδηγίαι αὗται νὰ ἐκτυπωθοῦν καὶ εἰς εἰδικὸν φυλλάδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1899)1329)31.1.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1407)29.1.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, περὶ χορηγήσεως στεγαστικῆς συνδρομῆς εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατόπιν ἡμετέρων ἐνεργειῶν ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ διὰ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν ὑποστάντων ζημίας εἰς τὰς οἰκίας των κατοίκων τοῦ Νομοῦ Λαρίσης σχετικὴ πίστωσις, ἀναμένεται δὲ ἡ ὑπογραφὴ τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος σχετικῆς συμβάσεως, ἵνα ἐν συνεχείᾳ ἀκολουθήσῃ ἡ δανειοδότησις τῶν κριθησομένων κατὰ νόμον δικαιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπαρότση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2930)2091)14.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1542)12.2.63 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπαρότση διὰ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων θεμάτων τῆς νήσου Ἴου, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος, προστασίας τῆς δημοσίας ὑγείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ Κοινότης Ἴου ἔτυχε δωρεὰν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως α) κατὰ τὸ ἔτος 1959 πρὸς ἐξυγίανσιν ἑλώδους περιοχῆς, 30.000 δρχ. καὶ δι’ ὕδρευσιν τοῦ Ὅρμου Ἴου 85.000 δρχ. β) Κατὰ τὸ ἔτος 1960 διὰ τὴν κατασκευὴν κοινοτικῶν ἀποχωρητηρίων 45.000 δρχ. καὶ γ) κατὰ τὸ ἔτος 1961 πρὸς ἐξυγίανσιν τῆς αὐτῆς ἑλώδους περιοχῆς 40.000. Τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Κυκλάδων θέλει εἰσηγηθῆ εἰς τὸ οἰκεῖον Νομαρχιακὸν Ταμεῖον ὅπως συμπεριληφθῇ εἰς τὸ σχετικὸν πρόγραμμα αὐτοῦ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ χορήγησις ἀναλόγου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὴν Ἴον, διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς παρὰ τὸν ξενῶνα ἑλώδους περιοχῆς, ἡ πλήρης ἐξάλειψις τῆς ὁποίας παρουσιάζει τεχνικὰς δυσχερείας. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὅτι ἐκ τῶν λοιπῶν θεμάτων, τῶν ἀναφερομένων ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει, οὐδὲν τυγχάνει τῆς ἁρμοδιότητος ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἐπὶ ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν Ἡρακλείου 22 χωρία ἐξυπηρετοῦνται ὑπὸ ἑνὸς καὶ μόνου ἰατροῦ, καθόσον: 1) Εἰς τὴν κωμόπολιν Μοιρῶν λειτουργεῖ Ὑγειονομικὸς Σταθμὸς εἰς ὅν ὑπηρετοῦν δύο ἰατροί, 2) εἰς τὸ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον Σίββα Πυργιωτίσσης ὑπηρετεῖ ὁ ἰατρὸς κ. Καπελλάκης, 3) εἰς τὴν Κοινότητα Ἁγίων Δέκα λειτουργεῖ Κοινοτικὸν ἰατρεῖον εἰς ὅ ὑπηρέτει μέχρι τὴν 13.1.63 ὁ ἰατρὸς Νικ. Σεβαστάκης, ὅστις ἀπεβίωσεν αἰφνιδίως συνεπεία αὐτοκινητιστικοῦ δυστυχήματος, ἀμέσως δὲ ἐτοποθετήθη ὁ ἰατρὸς κ. Μελετάκης. Σχετικὴ ἀπάντησις ἐδόθη καὶ εἰς τοπικὴν Ἐφημερίδα ἐπὶ δημοσιεύματός της, ἐκ μέρους τοῦ ἐκεῖσε Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, ἥτις καὶ ἐδημοσιεύθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2740)1923)12.2.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1523)9.2.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου περὶ στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν πολεμοπαθῶν τοῦ οἰκισμοῦ Κάρπη–Παιονίας τοῦ Νομοῦ Κιλκίς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958, συνεπεία τῆς ἐπιβληθείσης ἐκ τῶν πραγμάτων καταστάσεως ἀνάγκης, συνισταμένης εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως σεισμοπαθῶν, πλημμυροπαθῶν καὶ ἄλλων κατηγοριῶν θεομηνιοπλήκτων, ὡς καὶ παραπηγματούχων παλαιῶν προσφύγων, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ διάθεσις πιστώσεων διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ προγράμματος στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν μὴ εἰσέτι ἀποκατασταθέντων πολεμοπαθῶν τῆς χώρας μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνονται ὡς γράφεται καὶ οἱ πολεμοπαθεῖς τοῦ οἰκισμοῦ Κάρπη Παιονίας τοῦ Νομοῦ Κιλκίς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1898)1328)31.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1406 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, τὸ ποσὸν τῶν δύο ἑκατομμυρίων (2.000.000) δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς νέας πτέρυγος 250 κλινῶν τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Α.Χ.Ε.Π.Α. Θεσσαλονίκης εἶναι ἐπὶ πλέον τοῦ ἀρχικῶς προβλεφθέντος, παρὰ τούτων θέλει ἐξευρεθῆ καὶ τὸ ποσὸν τοῦτο διὰ τὴν ταχεῖαν ἀποπεράτωσιν τῆς πτέρυγος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἐν συνεχεία τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8150)Ε.153)29.1.63 ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1295)23.1. 63 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1332)19.1. 63 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, μελετᾶται ἤδη τὸ θέμα τῆς ἀπ’ εὐθείας συμβάσεως αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρῶν, τόσον τῆς περιοχῆς Ἀφρατίου, ὅσον καὶ τῶν λοιπῶν περιοχῶν ἔνθα λειτουργοῦν μεταλλευτικαὶ καὶ λατομικαὶ ἐπιχειρήσεις, οὕτως ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως διὰ τὰς παροχὰς τοῦ Κλάδου ἀσθενείας καὶ μητρότητος εἰς χρῆμα εἰς τὰ ἐν λόγῳ πρόσωπα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2410)1675)27.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1494)1963 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡλιοπούλου, Μπενᾶ κλπ. περὶ διακοπῆς τῆς ἐξ ἀσφαλίστρων προμηθείας εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Ὑποκαταστημάτων Σωκράτους καὶ Συντάγματος τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης καὶ τοιαύτης εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ Τμήματος Ἀλληλογραφίας τοῦ Κεντρικοῦ Καταστήματος τῆς Ἰονικῆς καὶ Λαϊκῆς Τραπέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκ τοῦ ἐλέγχου, ὃν διενήργησεν ὑπάλληλος τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν διεπιστώθησαν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἀνωτέρω προμήθεια καταβάλλεται οὐχὶ ὑπὸ τῶν Διοικήσεων τῶν προαναφερομένων δύο Τραπεζῶν Ἐμπορικῆς καὶ Ἰονικῆς, ἀλλὰ εἰς μὲν τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ὑποκαταστημάτων Σωκράτους καὶ Συντάγματος τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης ὑπὸ τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀσφαλειῶν ὁ «Φοῖνιξ», εἰς δὲ τὸ προσωπικὸν τοῦ Τμήματος Ἀλληλογραφίας τοῦ Κεντρικοῦ Καταστήματος τῆς Ἰονικῆς καὶ Λαϊκῆς Τραπέζης καταβάλλεται ὑπὸ τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀσφαλειῶν ἡ «Ἰονική». Εἰς τὸν διενεργήσαντα τὸν σχετικὸν ἔλεγχον ὑπάλληλον ἡμῶν ὁ Διευθυντὴς τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀσφαλειῶν ὁ «Φοῖνιξ» παρέσχε τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι οὐδεμία ὀφειλὴ προμηθείας ἐξ ἀσφαλίστρων ὑφίσταται πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ὑποκαταστημάτων Σωκράτους καὶ Συντάγματος τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διότι αὗται κατεβλήθησαν εἰς τοὺς δικαιούχους. Εἰς τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω ὑπάλληλον ἡμῶν ὁ Διευθυντὴς τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀσφαλειῶν ἡ «Ἰονικὴ» παρέσχε τὴν πληροφορίαν ὅτι εἰς ἐνίους ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Τμήματος Ἀλληλογραφίας τοῦ Κεντρικοῦ Καταστήματος τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης δὲν κατεβλήθη προμήθεια ἐξ ἀσφαλίστρων ἐπὶ ἓν τρίμηνον τοῦ παρελθόντος ἔτους 1962, διότι οἱ περὶ ὧν ὑπάλληλοι κατὰ τὸ τρίμηνον τοῦτο κατ’ οὐδὲν ἐμεσολάβησαν ἐν τῇ καταρτίσει συμβάσεων ἀσφαλίσεως τρίτων μετὰ τῆς εἰρημένης Ἀσφαλιστικῆς Ἑταιρείας, ἔλαβον ὅμως οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι προμηθείας ἐξ ἀσφαλίστρων εἰς χρόνον μεταγενέστερον τοῦ 3μήνου τούτου, διότι ἔκτοτε ἐμεσολάβησαν εἰς τὴν κατάρτισιν τοιούτων συμβάσεων. Κατὰ συνέπειαν ὡς ἐκ τούτου καὶ τῶν προϋποθέσεων χορηγήσεως τῆς ὡς ἄνω προμηθείας ἐξ ἀσφαλίστρων ἡ ἀξίωσις τῶν ὑπαλλήλων ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ προμηθείας δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἐργατικὴ διαφορὰ ἀναγομένη εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3126)1963 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1546)1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διακοπὴν τῆς ἀσφαλίσεως, παρὰ τῷ ΤΕΒΕ τῶν μικροεπαγγελματιῶν Λέσβου τῶν ἀσκούντων ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τὸ ἐπάγγελμα εἰς χωρία μὲ μικρὸν ἀριθμὸν κατοίκων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀπησχόλησε ἤδη τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῶν Ὑπουργείων Ἐργασίας καὶ Γεωργίας, τοῦ Ὀργανισμοῦ Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος, πλὴν ὅμως ἡ ρύθμισίς του προσέκρουσεν εἰς σοβαρὰς δυσχερείας. Αἱ δυσχέρειαι αὗται ὀφείλονται κυρίως εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἐκ τῆς ὑπερεικοσαετοῦς λειτουργίας τοῦ θεσμοῦ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ ΤΕΒΕ ἁπάντων τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῆς χώρας, ἐδημιουργήθησαν σοβαρώταται ὑποχρεώσεις τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου ἐκ τῆς παροχῆς συντάξεως εἰς σημαντικὸν ἀριθμὸν μικροεπαγγελματιῶν τῆς ὑπαίθρου ἡ ἐκπλήρωσις τῶν ὁποίων καθίσταται ἀνέφικτος μετὰ τὴν στέρησιν τῶν ὑπὲρ τοῦ ΤΕΒΕ πόρων τῶν προερχομένων ἐκ τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν τῶν περὶ ὧν πρόκειται μικροεπαγγελματιῶν ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ διακοπὴ τῆς συνταξιοδοτήσεως τούτων, ἥτις θὰ ἔδει νὰ ἐπακολουθήσῃ λογικῶς τὴν διακοπὴν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ὁμοχωρίων των θὰ ἐδημιούργει κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν θέμα διὰ τὸ

ΤΕΒΕ.

Πάντως, τὸ ὅλον θέμα ἀπασχολεῖ ἡμᾶς καὶ διεξάγονται συνεννοήσεις μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἡμῶν καὶ τοῦ ΟΓΑ διὰ τὴν ρύθμισίν του κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον δι’ ἅπαντας τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3127)62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1547)1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ἐπὶ παραπόνων τῶν ἐπαγγελματιῶν διὰ τὰ ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ λαμβανόμενα μέτρα διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν πρὸς τοῦτο ὀφειλῶν των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ΤΕΒΕ καὶ πᾶς ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των, ἔχει ἀνάγκην οἰκονομικῶν μέσων τὰ ὁποῖα ἀντλεῖ κατὰ κύριον λόγον ἐκ τῶν εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων του. Κατὰ ταῦτα ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ἀλλὰ καὶ ἀνάγκην ὅπως ἐπιδιώκουν τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐσόδων των, ἄνευ τῆς ὁποίας καθίσταται δυνατὴ ἡ καταβολὴ τῶν συντάξεων καὶ ἡ ἐκπλήρωσις τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν ἀνωτέρω κατ’ ἐπανάληψιν παρεσχέθησαν διευκολύνσεις πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ ΤΕ ΒΕ διὰ τὴν καταβολὴν τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν των κατὰ δόσεις, ἡ τελευταία δὲ παρασχεθεῖσα εἰς αὐτοὺς διευκόλυνσις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 641)62 Β.Δ. προβλέπει τὴν καταβολὴν τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν ἀπὸ 1.1.39 μέχρις 31.12.61 ἤτοι τοιούτων εἴκοσι τριῶν (23) ὁλοκλήρων ἐτῶν εἰς πέντε (5) ἐτησίας δόσεις καταβαλλομένας καὶ τμηματικῶς ἐντὸς τοῦ ἔτους καθ’ ὃ αὗται εἶναι καταβλητέαι. Εὐνόητον κατόπιν τούτων τυγχάνει ὅτι τὰ παράπονα τῶν αἰτούντων δὲν εἶναι βάσιμα καὶ ὅτι περαιτέρω διευκολύνσεις δύναται νὰ δημιουργήσουν κινδύνους διὰ τὴν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν τοῦ Ταμείου. Πάντως ἔχουν δοθῆ ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τοῦ ΤΕΒΕ εἰς τὰ κατὰ τόπους περιφερειακὰ ὄργανα ἐντολαὶ ὅπως ἡ ποινικὴ δίωξις ἀσκεῖται μόνον κατὰ τῶν ἐκ συστήματος δυστροπούντων ἠσφαλισμένων καὶ κατὰ τῶν ἀρνουμένων τὴν ἐγγραφήν των εἰς τὸ Ταμεῖον καὶ ἀφοῦ προηγουμένως κληθῶσιν ἐγγράφως νὰ καταβάλωσι τὰς παρ’ αὐτῶν ὀφειλομένας μηνιαίας εἰσφοράς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2836)13.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1534 ἀπὸ 11.2. 63 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι προκειμένου νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ἀπάντησίς μας εἶναι ἀπαραίτητον νὰ προσδιορισθῇ ἀπὸ τὸν ἐρωτῶντα μεταξὺ ποίων ἀκριβῶς κειμένων διεπίστωσε τὴν ἀναφερομένην ἀντίφασιν. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει πλὴν τοῦ ὅτι εἶναι ἀδύνατος ἡ ἀπάντησις παρουσιάζεται προχειρολόγος καὶ ἡ γενομένη διατύπωσις τῆς ἐρωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2713)12.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1502 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, περὶ αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν ἰατρῶν τοῦ ΙΚΑ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον κατηρτίσθη ἤδη τὸ σχέδιον Β.Δ. προβλέπον τὴν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἰατρῶν τοῦ Ι.Κ.Α. εὐθὺς ὡς ὁλοκληρωθῇ ἡ ὑπογραφή του θέλει σταλῆ πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 3262)20.2.63 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1582 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, περὶ τῆς βαθμολογικῆς ἐξελίξεως τοῦ προσ)κοῦ τοῦ Ι.Κ.Α. κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18806)633)26.2.63 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐζητήθησαν σχετικὰ στοιχεῖα, μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν ὁποίων θέλομεν γνωρίσει ὑμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3523)23.2.63 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τοῦ διὰ τούτου διαβιβασθέντος ἡμῖν ἀντιγράφου τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1618 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὰ ληφθέντα ἢ ληπτέα μέτρα πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν ἐργατῶν φορτ)τῶν λιμένος Ἁγίας Εὐφημίας Κεφαλληνίας, οἵτινες ὡς ἀναφέρεται παραμένουν ἄνεργοι μετὰ τὴν δρομολόγησιν τοῦ πορθμείου τῆς γραμμῆς Πατρῶν–Σάμης Κεφαλληνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὸν λιμένα Ἁγίας Εὐφημίας Κεφαλληνίας, δὲν ἰσχύουν αἱ περὶ φορτοεκφορτώσεων κείμεναι διατάξεις λόγῳ τῆς μικρᾶς ἐμπορευματικῆς κινήσεως αὐτοῦ, τῆς φορτοεκφορτωτικῆς ἐργασίας διεξαγομένης ἐλευθέρως. Συνεπῶς, ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἡ λῆψις μέτρων ἀποζημιώσεως μὴ κατωχυρωμένων φορτοεκφορτωτῶν οἵτινες ἀσχολοῦνται ἐλευθέρως εἰς τὰς φορτοεκφορτωτικὰς ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ι. Παπαδημητρίου, Λ. Κύρκου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3516)2512)23.2. 63 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 170) 1631)22.2.63 ἐρωτήσεως καὶ αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ι. Παπαδημητρίου, Λ. Κύρκου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη καὶ καθ’ ὃ μέρος αὕτη ἀφορᾶ τοὺς ὑπὸ τοῦ Γραφείου Ὑποδοχῆς Αἰγυπτιωτῶν τοποθετηθέντας εἰς ἐργασίαν ὁμογενεῖς ἐξ Αἰγύπτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 23082)3088)14.4.61 καὶ 170)15)3. 1.62 διαταγῶν μας πρὸς τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας Ρούφ, Περιστερίου, Νικαίας, Κερατσινίου καὶ Ν. Φαλήρου ἐδόθησαν ἐντολαὶ ὅπως καταβληθῇ ἐπὶ μέρους των ἰδιαιτέρα προσπάθεια διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀπελαθέντων ἐξ Αἰγύπτου ὁμογενῶν. Πέραν τούτου, εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 13319)2198)22.2.62 ἡμετέραν ἀπόφασιν, περὶ καθορισμοῦ σειρᾶς προτεραιότητος τοποθετήσεως ἀνέργων μέσῳ τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας, ὁρίζεται ὅτι οἱ ἐξ Αἰγύπτου ὁμογενεῖς θὰ προτιμῶνται κατὰ τὴν τοποθέτησιν μετὰ τῶν ἐπιδοτουμένων ἀνέργων. Καθ’ ἅ μᾶς ἀνέφερεν ὁ δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17201) 2724)26.2.62 διαταγῆς ἡμῶν τοποθετηθεὶς εἰς τὸ Κέντρον ὑποδοχῆς τῶν ἐξ Αἰγύπτου ἀφικνουμένων ὁμογενῶν ὑπάλληλος τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας Πειραιῶς, εἰς τὸ ἐν λόγῳ Κέντρον προσῆλθον καὶ ἐνεγράφησαν δι’ ἐργασίαν 638 ὁμογενεῖς ἐξ Αἰγύπτου. Ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τούτου οἱ 253 ἦσαν ἡλικίας ἄνω τῶν 45 ἐτῶν. Ἐκ τῶν ἐγγραφέντων ἐτοποθετήθησαν εἰς ἐργασίας ἀναλόγους πρὸς τὰ προσόντα των μέσῳ τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας Πειραιῶς, Καλλιθέας, Κερατσινίου, Νικαίας καὶ Ν. Φαλήρου 110 ὁμογενεῖς, ὑπὸ δὲ τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας Ἀθηνῶν 450 τοιοῦτοι. Ὡσαύτως, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς ὅτι ἐκ τῶν ἄνω ἐγγραφέντων μετεκινήθησαν δι’ ἐργασίαν εἰς τὸν Εὐρωπαϊκὸν χῶρον, μερίμνῃ τῶν ἁρμοδίων ἡμῶν ὑπηρεσιῶν 48. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1721)30.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Καθ’ ἅ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος, ἡ πόλις τῆς Ἐλασσόνος ἔχει τέσσαρας ἰδιωτικὰς κλινικὰς μὲ συνολικὴν δύναμιν 18 κλινῶν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον δὲν ὑφίσταται. Κατὰ ταῦτα ἡ ἵδρυσις γραφείου ἀσθενείας τοῦ ΤΕΒΕ εἰς Ἐλασσόνα, θὰ δημιουργήσῃ σοβαρὰ διοικητικὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα εἰς πολλὰς περιπτώσεις, θὰ εἶναι μεγαλύτερα αὐτῶν τούτων τῶν νοσηλείων, τὰ ὁποῖα θὰ πρόκειται νὰ πραγματοποιοῦνται μηνιαίως εἰς τὰς ὡς ἄνω κλινικὰς λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι, ἐπὶ σοβαρῶν νοσημάτων ἐχόντων ἀνάγκην νοσοκομειακῆς περιθάλψεως οἱ πάσχοντες καταφεύγουσιν εἰς μεγαλύτερα κέντρα. Ἡ προκειμένη περίπτωσις παρουσιάζεται καὶ εἰς ἄλλας πόλεις, ὅπου ὑπάρχουσι μικραὶ ἰδιωτικαὶ κλινικαὶ καὶ ὅπου, διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους, δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἵδρυσις γραφείων ἀσθενείας, πρὸς ἐξυπηρέτησιν δὲ τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ ΤΕΒΕ οἱ ὁποῖοι ἐπὶ ἐκτάκτων περιστατικῶν προσφεύγουσι διὰ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν εἰς τὰς κλινικὰς τῶν πόλεων τούτων, εἰς τὸ Β.Δ. 81)1962 (ἄρθρ. 5 παρ. 9) περιελήφθη διάταξις βάσει τῆς ὁποίας καὶ ἐπὶ τῶν περιστατικῶν τούτων καταβάλλονται τὰ νοσήλεια ἄνευ ὑπάρξεως γραφείου ἀσθενείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1285)23.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9521)ΦΥΑΑ)12.2.63 ἐγγράφου τοῦ Ἱδρύματος Κοιν. Ἀσφαλίσεων ἐδόθη ἐντολὴ πρὸς τὸ Ὑποκατάστημα αὐτοῦ τῆς Κοζάνης ὅπως συλλέξῃ καὶ ὑποβάλῃ τὰ ἀπαραίτητα πρὸς μόρφωσιν γνώμης στοιχεῖα ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ἱδρύματος εἰς τὴν περιοχὴν Γρεβενῶν συμφώνως πρὸς τὰς δοθείσας ἤδη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 68735)6.8.61 γεν. ἐγγράφου του ὁδηγίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ ἐπίσης τὸ ἑξῆς ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης:

«ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 23614. Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22309 ἐγγράφου ἡμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 591)26.2.63 νεωτέραν ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Λασηθίου ἐν σχέσει πρὸς διατυπωθεῖσαν ἀνυπόστατον αἰτίασιν περὶ ἀπωλείας ποινικῆς δικογραφίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΛΑΣΗΘΙΟΥ

Ἀριθ. Πρωτ. 591 Πρὸς Τὸ Σὸν Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Γενικὴν Δ)νσιν Δ)σεως Δ)σύνης Δ)νσιν Αʹ. Τμῆμα 1ον Ἀθήνας Λαμβάνω τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19910 τῆς 22.2.1963 ὑμετέρας πληροφορίας, ν’ ἀναφέρω ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀφορῶσα τὸν Στυλιανὸν Κούνδουρον, Ὑφυπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ποινικὴ δικογραφία ἐπὶ οἰκονομικῇ συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἀρχῶν Κατοχῆς καὶ Ἐθνικῇ ἀναξιότητι, οὐδέποτε εἶχεν ἐξαφανισθῆ ἐκ τῶν ἀρχείων τοῦ πρωτοδικείου Λασηθίου. Ἐν Νεαπόλει τῇ 26ῃ Φεβρουαρίου 1963 Εὐπειθέστατος

Ὁ Εἰσαγγελεὺς Λασηθίου

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΟΣΑΝΤΖΗΣ»

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 167)15.12.1962 καὶ 20)24.1.1963 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας».

§8Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου μὲ δύο τροπολογίας. Μίαν ἀφορῶσαν εἰς τὸν τρόπον ἐγγραφῆς εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους ἐκλογέων ἐγγεγραμμένων εἰς ἄλλον Δῆμον ἢ Κοινότητα, καὶ ἑτέραν ἀναφερομένην εἰς τὴν διὰ πληρεξουσίου ἐκπροσώπησιν τῶν ἐκλογέων κατὰ τὴν θεώρησιν τῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων, ὄχι μόνον τῶν ἀσθενῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀπόντων, τὰς ὁποίας καὶ θὰ διατυπώσω, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 167)15.12.62 καὶ 20)24.1.1963 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Διατάξεων τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνομολογήσεως λαχειοφόρου ἐσωτερικοῦ δανείου οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως δρχ. 1.500.000.000 ἐξοφλουμένου χρεωλυτικῶς ὑπὲρ τὸ ἄρτιον». Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§11Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἶμαι εἰσηγητής, θὰ παρεκάλουν νὰ πῶ δύο λέξεις. Κατὰ τὴν εἰσήγησιν εἶχον παρατηρήσει, καὶ δὲν μοῦ ἐδόθη ἀπάντησις, ἂν εἰς τὰ 1.150.000.000 τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων συμπεριλαμβάνονται καὶ τὰ 700.000.000 τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. ἢ ὄχι.

§12Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι.

§13Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὄχι λέγετε τώρα, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἔχετε ὡς ἔσοδόν του 700.000.000. Δεύτερον, ἔχετε κονδύλιον 300.000.000 δολλαρίων ποὺ ἐχορήγησεν ἡ Ἀμερικανικὴ Βοήθεια εἰς κοινόχρηστα εἴδη τοῦ Στρατοῦ. Θὰ τὰ πάρετε ἐφέτος; Ποῦ τὰ ἀναγράφετε; Καὶ ἂν δὲν σᾶς δοθοῦν, ἔχετε ὑπολογίσει ἀπὸ ποῦ θὰ δοθοῦν; Αὐτὸ τὸ κονδύλιον δὲν ἀναφέρεται. Ὑπάρχει πουθενά; Τρίτον, εἰς τὸν λογαριασμὸν Κονσόρτσιουμ τῶν 100 ἑκατομμυρίων δολλαρίων συμπεριλαμβάνονται τὰ 300.000 ἑκατομμύρια δολλαρίων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας; Διότι ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι θὰ τὰ δώσῃ μέσῳ Κονσόρτσιουμ. Τέταρτον, ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῶν Κρατικῶν Ἐπενδύσεων ἀναγράφεται ὅτι θὰ λάβωμεν ὡς δάνειον 750 ἑκατομμύρια. Εἰς τὴν ἔκθεσιν Κόχραν ἀναφέρονται μόνον 450 ἑκατομμύρια. Εἶναι 450 ἢ εἶναι 750 καὶ εἰς αὐτὰ περιλαμβάνονται τὰ 240 ἑκατομμύρια τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων, δηλ. Δ.Ε.Η. κλπ.; Τέλος, διὰ τὸ δάνειον ἀπὸ τὸ Κονσόρτσιουμ εἶχον τεθῆ ὡρισμένοι ὅροι· ἔγιναν δεκτοὶ οἱ ὅροι; Διότι δὲν ἀναφέρεται πουθενά. Καὶ ἐν τέλει ἐρωτᾶται: διατὶ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου ἔκαμεν ἕνας Τραπεζιτικὸς ὑπάλληλος, ὁ ὑποδιοικητὴς κ. Γαλάνης, καὶ ὄχι οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, τὸ ὁποῖον διαθέτει κατὰ πολὺ ἀνωτέρους καὶ ἱκανωτέρους ὑπαλλήλους ἀπὸ τὸν κ. Γαλάνην.

§14Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν γενικὴν διάρθρωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐπενδύσεων, δὲν ἔχω νὰ δώσω ἀπάντησιν, διότι εἶναι ἐκτὸς τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν σύναψιν ἑνὸς δανείου ἀποκλειστικῶς δι’ ἐπενδύσεις. Εἶναι ἐξειδικευμένον τὸ θέμα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ἐντελῶς ἄσχετον μὲ τὸ θέμα τοῦ Κονσόρτσιουμ καὶ τῶν ἄλλων δανείων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μορφὴν τῆς συνεχιζομένης Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Σάμου, δὲν ἠθέλησε νὰ προσέξῃ τὴν εἰσήγησίν μου ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐὰν τὸ ἔπραττε, θὰ ἔβλεπε ἐκεῖ, εἰς τὸ κεφάλαιον περὶ ἀμυντικῶν δαπανῶν, ὅτι ἐπανειλημμένως ἐξήγησα ὅτι, ἀσχέτως τῶν προβλέψεων τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐξακολουθεῖ ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια εἰς εἶδος καὶ εἰς κοινόχρηστα εἴδη καὶ ἀνέρχεται, διὰ τὴν ἐφετεινὴν χρῆσιν, εἰς πολλὰς δεκάδας ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰδικὴν βοήθειαν τοῦ ΝΑΤΟ, πάλιν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, δὲν ἠθέλησε νὰ προσέξῃ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ τὴν παρουσίασιν αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἐὰν τὸ ἐπρόσεχε, θὰ ἔβλεπεν ὅτι τὸ ἰσόποσον τῶν 705 ἑκατ. ἀναγράφεται τόσον εἰς τὸ ἀποθεματικόν, ὅπως ἀναγράφεται ἐπίσης καὶ εἰς τὰς δαπάνας. Ἐγένετο δὲ τοῦτο, διότι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν βαθμιαίαν ἀπορρόφησιν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὴν συλλογικὴν βοήθειαν τῶν χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ, εἰς τὴν ἀμυντικὴν προσπάθειαν τῆς χώρας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἐρώτημά του, ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἄσχετον τὸ δάνειον τῶν 1.500 ἑκατ. μὲ τὴν συμβολὴν τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων. Ἡ διάρθρωσις τοῦ προϋπολογισμοῦ προβλέπει τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δημοσίου χρέους γενικῶς. Πέραν δὲ τῆς ἐξυπηρετήσεως ταύτης, ἔρχεται καὶ ἡ συμβολὴ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων τῆς τάξεως τῶν 150 ἑκατ. διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1963. Ἀσχέτως δὲ πρὸς αὐτό, εἶναι τὸ δάνειον τῶν 1500 ἑκατ. ὡς ἐσωτερικὸς πόρος διὰ τὴν πρόσθετον συμβολὴν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων. Πρόσθετος ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι, ἐὰν εἶχεν προσέξει ὁ κ. συνάδελφος, τὸ σκέλος τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐπενδύσεων θὰ ἔβλεπεν ἀναγραφόμενον, τόσον τὸ κονδύλιον τῶν 1150 ἑκατ. ὅσον καὶ τὸ κονδύλιον τῶν 1.500 ἑκατ., ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν σύνθετον, ἐσωτερικοῦ δανεισμοῦ 2.000 ἑκατ., διότι 1.500 ἑκατ. εἶναι τὸ δάνειον καὶ 500 ἑκατ. ἐξ ἄλλων ἐσωτερικῶν πηγῶν. Καὶ μίαν πρόσθετον ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ δώσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι πλανᾶται πλάνην πρώτου μεγέθους, ἐὰν πιστεύῃ ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατηρτίσθη ἀπὸ τεχνικόν τινα Σύμβουλον μου. Τὰ νομοσχέδια καταρτίζονται μόνον ἀπὸ τοὺς ὑπηρεσιακοὺς παράγοντας, ἐν προκειμένῳ δέ, συνειργάσθη καὶ ὁ Ὑποδιοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ ἁρμόδιοι τῆς Δ)νσεως τοῦ Δημοσίου χρέους τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προσωπικήν μου κατεύθυνσιν καὶ ἐποπτείαν καί, συνεπῶς, οὐδεὶς ἄλλος εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὸ νομοσχέδιον, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐκτὸς ἀπὸ ἐμέ.

§15Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν πλανῶμαι καθόλου, κ. Ὑπουργέ. Ὅταν ὡμίλησα ὡς εἰσηγητὴς καὶ ἀνέφερον τὸ θέμα αὐτό, δὲν εἴπατε τίποτε. Ὁλόκληρος ὁ τύπος, ὡς εἶναι γνωστόν, ἀνέφερεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον διετυπώθη ἀπὸ τὸν Ὑποδιοικητὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπαλλήλους τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§16Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, δύο παρατηρήσεις ἔχω νὰ κάμω. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησίν μου, ὅτι ὅταν ὡμίλησεν ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, δὲν τοῦ ἀπήντησα, τὸν πληροφορῶ καὶ τὸν κ. συνάδελφον καὶ πάντα ἄλλον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι, θεωρῶ ὅτι ἐκπληρώνω πλήρως τὰ καθήκοντά μου, ὅταν, ὡς Ὑπουργὸς ὑπεύθυνος, ἐπιλέγω ἐγὼ καὶ οὐδεὶς ἄλλος τόσον τὸν χρόνον ὅσον καὶ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ διατυπώσω τὰς ἀντιλήψεις μου ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σημεῖον, ὅτι ἀνεγράφη εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ παρακολουθῶ τὰ ὅσα γράφουν αἱ ἐφημερίδες. Πιστεύω ὅτι ἡ δήλωσίς μου περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον, ὄχι μόνον τοῦτο τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ ὅλα τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἐμφανίζονται ἐνώπιον τοῦ Σώματος, καταρτίζονται, εἶναι πλέον ἢ ἐπαρκὴς διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἄποψιν ὅτι ἐγὼ λέγω τὴν ἀλήθειαν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2, 3, 4, 5, 6 καὶ 7). Δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς Βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συνομολογήσεως Λαχειοφόρου Ἐσωτερικοῦ Δανείου Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως δραχμῶν 1.500.000.000 ἐξοφλουμένου χρεωλυτικῶς ὑπὲρ τὸ ἄρτιον». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κατατάξεως εἰς τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς τοῦ υἱοῦ τοῦ Βασιλόπαιδος Χριστοφόρου, Μιχαὴλ». Ἀπόντων τῶν εἰσηγητῶν, τόσον τῆς πλειοψηφίας κ. Βενέτη, ὅσον καὶ τῆς μειοψηφίας κ. Τούμπα, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης.

§22Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζομεν ἡμεῖς, ὅτι γενικῶς δὲν πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὰς συνηθείας τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ ἀποδέχεται ἢ νὰ ἀπορρίπτῃ τὰ νομοσχέδια ἄνευ συζητήσεως. Βεβαίως, ἐξαρτᾶται εἰς ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν ἡ ἔκτασις τῆς συζητήσεως ἀναλόγως τοῦ θέματος, ἀλλὰ κατὰ βάσιν πρέπει νὰ ἰσχύῃ ὁ κανών, ὅτι ἀσυζητητὶ οὔτε ἀπορρίπτει, οὔτε ἀποδέχεται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Εἰδικώτερον ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ λόγῳ τοῦ εἴδους τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα προσάγει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἡ Κυβέρνησις, ὁ κανὼν οὗτος πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται ἐπὶ τὸ αὐστηρότερον. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ συζητουμένου νομοθετήματος ἐπιχειρεῖται ἡ μονιμοποίησις ἑνὸς ἐφέδρου ἀνθυπιλάρχου. Ἀνακύπτουν ὅμως θέματα, θέματα τὰ ὁποῖα συνάπτονται μὲ τὸ Δημοκρατικόν μας πολίτευμα, μὲ τὸν Στρατὸν καὶ μὲ τὴν ὀδυνηρὰν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀποκομίσει ἀπὸ τὸ παρελθόν, ἀλλὰ καὶ μὲ τοὺς κινδύνους ποὺ παρουσιάζονται διὰ τὸ μέλλον. Ποῖος εἶναι αὐτὸς ὁ ἔφεδρος, πῶς εἶναι ἔφεδρος ἀξιωματικός, ποῦ ὑπηρετεῖ, εἶχε τὰ κατὰ νόμον προσόντα διὰ νὰ γίνῃ ἔφεδρος Ἀξιωματικός; Ἀπὸ ποίαν σχολὴν ἀπεφοίτησεν; Περὶ αὐτῶν ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις οὐδὲν ἀναφέρει καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον οὐδὲν νὰ γνωρίζουν τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἶναι πιθανὸν παρατύπως νὰ εἶναι τὸ πρόσωπον περὶ οὗ ὁ λόγος ἔφεδρος ἀξιωματικός. Ἀλλὰ αὐτόν, τὸν ἄγνωστον, διὰ ποίους λόγους ἔφεδρον ἀξιωματικόν, τὸ νομοθέτημα ἐπιχειρεῖ νὰ τὸν μεταφέρῃ εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ μονίμου ἀξιωματικοῦ. Ἰδοὺ τὶ ἰσχύει κατὰ τὴν κειμένην παγίαν νομοθεσίαν μας καὶ εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις. Τὸ Ν.Δ. 123)30.9.46 «περὶ μονιμοποιήσεως ἐφέδρων ἀξιωματικῶν κλπ» λέγει εἰς τὸ ἄρθρον 1. 1. Ἔφεδροι Ἀνθυπολοχαγοὶ καὶ Ὑπολοχαγοὶ Ὅπλων καὶ Σωμάτων μετασχόντες τῶν ἐκστρατειῶν τοῦ λήξαντος πολέμου καὶ ἀνήκοντες εἰς τὸ στέλεχος τῶν Ἀξιωματικῶν τῆς Ἐφεδρείας, ἐγγραφόμενοι δὲ εἰς πίνακα μονιμοποιηθησομένων κατὰ τὰ ἀνωτέρω ὁριζόμενα, δύνανται νὰ μονιμοποιηθῶσιν ἂν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ λήξαντος πολέμου διεκρίθησαν δι’ ὑπέροχον ἀνδρείαν καὶ ἐξαίρετον στρατιωτικὴν ἀρετὴν ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς μάχης, ἐπεδείξαντο ἐπιμέλειαν ἐξαιρετικήν, διοικητικὴν ἱκανότητα καὶ κατοχὴν στρατιωτικῶν προσόντων ἐν γένει, ἰδίως δὲ Στρατιωτικοῦ χαρακτῆρος, καὶ ἂν παρέχουσι τὴν ἐγγύησιν, ὅτι μονιμοποιούμενοι θὰ ἀνταποκριθῶσι πλήρως εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ ἀξιωματικοῦ». Κατὰ τὸ ἄρθρον αὐτὸ γίνεται, κατ’ ἀπόκλισιν, μονιμοποίησις ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ἐνῷ κατὰ κανόνα οἱ μόνιμοι ἀξιωματικοὶ προέρχονται ἀπὸ τὰς παραγωγικὰς Σχολάς. Τίθεται τὸ ἐρώτημα, ἐὰν τὸ πρόσωπον περὶ οὗ τὸ νομοθέτημα, ἐξῆλθε παραγωγικῆς τινος Σχολῆς, ἢ ὑπάγεται εἰς καμμίαν ἀπὸ τὰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, τοῦ ἄρθρου 1. Ἐὰν συνέβαινε μία ἐκ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις θὰ ἔσπευδε νὰ τὸ ἀναφέρῃ. Κατὰ συνέπειαν συνάγω ὅτι ὁ Μιχαὴλ τοῦ Χριστοφόρου οὔτε ἀπὸ παραγωγικὴν σχολὴν ἐξῆλθεν, οὔτε ὑπάγεται εἰς τὰς περιπτώσεις τοῦ ἄρθρου 1. Λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, «ἡ Α.Β.Υ. ὁ Πρίγκηψ Μιχαὴλ τοῦ Χριστοφόρου......(ἀναγινώσκει)...». Ἡ μόνη ἑπομένως αἰτιολογία διὰ τὴν ὁποίαν προτείνεται ἡ μονιμοποίησις εἶναι ἡ ἔκφρασις τῆς ἐπιθυμίας τοῦ Μιχαὴλ τοῦ Χριστοφόρου. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ μένῃ καμμία ἀμφιβολία συνεχίζει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις: «Ἀνταποκρινόμενοι εἰς τὴν ἐπιθυμίαν ταύτην...(ἀναγινώσκει)...». Ἑπομένως ἄλλος λόγος τῆς μονιμοποιήσεως πέραν τῆς ἐκφρασθείσης ἐπιθυμίας δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν εἰς ὡρισμένα ἐρωτήματα. Αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία του εἶναι ὑπεράνω τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων καὶ ἐπιτρέπει τὴν μονιμοποίησιν, ἡ ὁποία δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὸν νόμον; Καὶ ἡ ἀνταπόκρισις εἰς αὐτὴν τὴν ἐπιθυμίαν, ὑπεράνω τῆς κειμένης νομοθεσίας δὲν σημαίνει τὴν διάπραξιν μιᾶς παρανομίας, ἡ ὁποία εἶναι ἔτι ἀποκρουστικωτέρα διότι ἐνέχει τὸ στοιχεῖον τῆς περιποιήσεως κολακείας πρὸς τὸ πρόσωπον αὐτό; Τὸ θέμα, κ. βουλευταί, ἔχει καὶ συνεπείας διότι δημιουργεῖ ζητήματα περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ ἐν λόγῳ ἔφεδρος ἀξιωματικὸς θὰ ἐξελιχθῇ, δημιουργεῖ θέματα ἐπετηρίδος, θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τὴν πειθαρχίαν, τὴν γαλήνην καὶ τὴν ἑνότητα τοῦ Στρατεύματος. Κατὰ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ Διατάγματος 123, οἱ ἐξ ἐφέδρων μονιμοποιούμενοι ἐντάσσονται καὶ ἐξελίσσονται ὡς ἑξῆς: Οἱ δυνάμει τοῦ παρόντος νόμου εἰς τὸν ἐνεργὸν Στρατὸν καταταχθησόμενοι ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ τάσσονται ὡς πρὸς τε τὴν γενικὴν καὶ καθ’ Ὅπλον ἢ Σῶμα σειρὰν ἀρχαιότητος εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν κατὰ τὴν 1ην Δεκεμβρίου 1945 ὁμοιοβάθμων των τοῦ ἐνεργοῦ Στρατοῦ. Τί λέγει ὅμως τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα: «Τὴν ἀρχαιότητα ἐξελίξεως...(ἀναγινώσκει)...». Ἑπομένως καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ θὰ ἔχωμεν μίαν ἐξαιρετικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ ρυθμίζεται διὰ Διαταγμάτων. Ἀλλά, κ. βουλευταί, διατὶ αὐτὴ ἡ μονιμοποίησις καὶ μάλιστα εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ, ὅταν ἡ Βουλὴ ἐνθυμῆται ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἀλλεπάλληλοι σφαγιαστικοὶ νόμοι ἐψηφίσθησαν μὲ τὸ ἐπιχείρημα τῆς ἀποσυμφορήσεως. Διατί ἐνῷ προκειμένου περὶ τῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα ὑπηρετοῦν ὡς μόνιμοι ἀξιωματικοί, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας καὶ ἔχουν τὰ προβλεπόμενα προσόντα, ὁμιλοῦμεν περὶ συμφορήσεως, ἡ συμφόρησις αὕτη εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν λησμονεῖται; Θὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς περιπτώσεως. Τὸ θέμα ὅμως δὲν εἶναι ποσοτικόν, εἶναι θέμα ποιοτικόν, εἶναι θέμα ἠθικόν. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἀποσυμφόρησις 700 ἀξιωματικῶν καὶ μονιμοποιοῦμεν ἐν τῷ μεταξὺ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οὔτε τὰ τυπικά, οὔτε τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα. Θέλω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ συμπεράνω ὅτι, ἡ μονιμοποίησις αὐτὴ δὲν εἶναι ἐν τάξει ἀπὸ ἀπόψεως τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἀλλὰ ἀκόμη ὅτι παραμένει ἀμφίβολον, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον, τὸ πρόσωπον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, εἶναι καλὸς ἔφεδρος ἀξιωματικός. Ἐξηγοῦμαι: Θέλω νὰ εἴπω δηλαδή, ἐὰν τὸ πρόσωπον αὐτό, περὶ οὗ τὸ νομοθέτημα, ἔχει τὰ προσόντα νὰ εἶναι ἔφεδρος ἀξιωματικός. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν πρὸς στιγμὴν θελήσῃ κανεὶς νὰ παρίδῃ αὐτὰ τὰ νομοτυπικῆς τάξεως ἐπιχειρήματα, καὶ νὰ θέσῃ τὸ ἐρώτημα: Πιθανὸν κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν καὶ τοὺς κανόνας, νὰ μὴ ἐλήφθη μέριμνα διὰ ἐξαιρετικάς τινας περιπτώσεις, νὰ μὴ ἔχῃ ὑπάρξει πρόβλεψις δι’ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς μονιμοποιήσεις. Ἀλλὰ παρὰ ταῦτα πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ μονιμοποίησις, διότι ὑπάρχουν λόγοι οὐσιαστικοί· ποῖοι ὅμως μπορεῖ νὰ εἶναι αὐτοὶ οἱ οὐσιαστικοὶ λόγοι; Ὑπάρχει καμμία χρησιμότης, καμμία ἀνάγκη ἡ ὁποία πληροῦται διὰ τῆς μονιμοποιήσεως τοῦ περὶ οὗ τὸ νομοθέτημα πρίγκηπος, ὑπάρχει καμμία σκοπιμότης; Ἐὰν ἐρωτήσω ὅτι αὐτὴ ἡ μονιμοποίησις γίνεται διὰ λόγους ἱκανοποιήσεως τοῦ προσώπου τούτου, ὥστε νὰ δύναται οὗτος νὰ φέρῃ τὴν στολὴν καὶ τὰ διάσημα τοῦ μονίμου ἀξιωματικοῦ, νομίζω, ὅτι αἱ τοιαῦται ματαιοδοξίαι εἶναι παρωχημένης ἐποχῆς. Ἐὰν δὲν εἶναι τοῦτο, μήπως ἐπιδιώκεται ἡ μονιμοποίησις μόνον καὶ μόνον ἐπειδὴ ἡ Βασιλικὴ χορηγία ἀποκλείεται Συνταγματικῶς, δὲν προβλέπεται διὰ τὸν Πρίγκηπα αὐτόν, οὔτε δι’ ἄλλα μέλη τῆς Βασιλικῆς οἰκογενείας, πλὴν τοῦ Βασιλέως καὶ τοῦ Διαδόχου, ἵνα καρπωθῇ οὗτος κατὰ περιγραφὴν τοῦ Συντάγματος μισθὸν–ἀποζημίωσιν, ἀνερχομένην εἰς δεκάδας χιλιάδας δραχμὰς κατ’ ἔτος; Ὑποθέτω πρὸς στιγμὴν, κ. βουλευταί, ὅτι τίποτε ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω δὲν ἐπιδιώκεται. Πάντως, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἐνώπιόν μας αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἕνα νομοθέτημα περὶ μονιμοποιήσεως τοῦ Μιχαήλ. Ἀλλά, θέλω νὰ θέσω τὸ ἐρώτημα. Μήπως εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἀποπείρας ἢ ἀπαρχῆς εἰσόδου πριγκήπων εἰς τὰ μόνιμα στελέχη τοῦ στρατεύματος; Τὸ πρᾶγμα ἔχει σημασίαν, διότι ὑπάρχει ἤδη παράλληλον φαινόμενον μὲ τὸν Πρίγκηπα Πέτρον. Ὁ πρίγκηψ Πέτρος ἐμφανίζεται ὅτι ἡγεῖται τοῦ ἐφεδροπολεμιστικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι περίεργον πῶς ἀπὸ τὰς δεκάδας, ἑκατοντάδας χιλιάδων ἐφέδρων ἀξιωματικῶν μας καὶ τῶν ἁπλῶν Ἑλλήνων ἀγωνιστῶν νὰ ἔχῃ ἐπιλεγῆ, νὰ μὴ ὑπάρχῃ τίς, νὰ μὴ ἔχῃ ἐπιλεγῆ λέγω μὲ τὴν ἐλευθέραν ψῆφον πολεμιστῶν εἷς νὰ τοὺς ἀντιπροσωπεύῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ ἐμφανίζεται ὡς ἀντιπρόσωπος αὐτῶν εἰς ἅπαντα τὰ ἐφεδροπολεμιστικὰ συνέδρια τοῦ κόσμου ὁ πρίγκηψ Πέτρος. Εὑρισκόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, ἐνώπιον τοῦ φαινομένου εἰσόδου προσώπων τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας εἰς τὸ στράτευμα. Παράλληλοι ἐκδηλώσεις πρὸς μονιμοποίησιν τοῦ Μιχαὴλ, προπαγανδιστικαὶ ἀποστολαὶ τοῦ Πέτρου. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἶναι χρήσιμον νὰ ὑπενθυμίσωμεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ λησμονήσωμεν τὰ μαθήματα τοῦ παρελθόντος. Κύριοι βουλευταί, τὸ πρᾶγμα ἔχει μίαν ἱστορίαν, καὶ ἡ ἀπόπειρα ἡ σημερινὴ ἀποδεικνύει ὅτι γίνεται προσπάθεια νὰ τραβηχθῇ ὁ τόπος πολλὰς δεκαετηρίδας πίσω, καὶ γίνεται ἐν συνεχείᾳ, προσπάθεια νὰ διαβληθῇ καὶ ἡ Βουλή, αὐτό, ἐν ἔτει 1963, δὲν ἠμπορεῖ νὰ σκεφθῇ τις ὅπως ἐσκέπτοντο βουλευταὶ τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς τοῦ ἔτους 1911 καὶ παλαιότερον. Θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς ὡρισμένα, λεχθέντα ἐπὶ ἀναλόγων θεμάτων ἀπὸ βουλευτὰς παλαιῶν περιόδων. Εἰς τὴν Βʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλήν, τὴν 6ην Ἰουνίου 1911, συνεζητεῖτο ἐπερώτησις διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ στρατεύματος ἀξιωματικῶν ὑπὸ τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ Γουδί. Ὁ δὲ βουλευτὴς Κοντογούρης ἐπὶ τοῦ προκειμένου λέγει τὰ ἑξῆς: «Δὲν κατηργήθη ἡ Γενικὴ Διοίκησις διὰ προσωπικά, οὐδὲ οἱ πρίγκηπες ἀπεμακρύνθησαν τοῦ στρατεύματος διὰ προσωπικά. Ἂν κατηργήθη ἡ Γενικὴ Διοίκησις καὶ ἂν ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τοῦ Στρατεύματος οἱ πρίγκηπες ταῦτα ἐγένοντο ἕνεκα τῆς ἀπολύτου καὶ ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων. Νόμος ἄσκοπος, νόμος γενόμενος, ἐν στιγμῇ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ τότε κυβερνῶντες τὴν χώραν ἐνόμισαν ὅτι ἔπρεπε νὰ περιποιηθῶσι τὸ Στέμμα, ἐπέτρεψεν εἰς τοὺς Βασιλόπαιδας νὰ προάγωνται κατ’ ἐκλογὴν ἀπὸ βαθμοῦ εἰς βαθμὸν εἰς τρόπον ὥστε, πρὶν ἢ ὁ συμμαθητὴς τοῦ ἑκάστοτε πρίγκηπος κοινὸς ἀξιωματικὸς προφθάσῃ νὰ λάβῃ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπολοχαγοῦ, νὰ εἶναι ὁ πρίγκηψ Συνταγματάρχης. Καὶ εἴδομεν τὸ θέαμα, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς παρεδόθη εἰς χεῖρας τῶν πριγκήπων. Καὶ εἴδομεν ὅτι τὸ Ναυτικὸν εὑρίσκετο ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ πρίγκηπος Γεωργίου, ὅτι ὁ Στρατὸς εὑρίσκετο ὑπὸ τὴν ὑπεύθυνον ἀρχηγίαν τοῦ Διαδόχου, ὅτι τὸ πυροβολικὸν εὑρίσκετο ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ πρίγκηπος Νικαλάου, ὅτι τὸ ἱππικὸν μετ’ ὀλίγους μῆνας θὰ ἐπρόκειτο νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ πρίγκηπος Ἀνδρέου, ὅτι τὸ πεζικὸν μετὰ μίαν τὸ πολὺ δεκαετίαν θὰ ἐτίθετο ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ πρίγκηπος Χριστοφόρου. Ἔχοντες οἱ πρίγκηπες τὸ δικαίωμα νὰ προάγωνται ἀπὸ βαθμοῦ εἰς βαθμὸν θὰ ἔφθανον, ἔφθασαν ἤδη νὰ εἶναι Συνταγματάρχαι καὶ ἀρχαιότεροι τῶν ὁμοιοβάθμων των. Τί θὰ προέκυπτεν ἐκ τούτου; Ὅτι τὰ τέσσαρα Σώματα τοῦ Στρατοῦ τῆς ξηρᾶς καὶ ὁ στόλος θὰ εὑρίσκοντο ὑπὸ τὴν ἀπολυταρχικὴν δύναμιν νὰ εἴπω διεύθυνσιν τῶν Βασιλοπαίδων. Λέγω ἀπολυταρχικὴν διότι δυστυχῶς τὰ πολιτικὰ ἤθη ἡμῶν καὶ αἱ μέθοδοι ὑπὸ τὰς ὁποίας γνωρίζομεν ἐπαρκῶς δὲν ἦσαν ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔδιδον τὸ σθένος καὶ τὴν ψυχὴν εἰς ἕνα κυβερνήτην, εἰς ἕνα Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, εἰς ἕνα ἀρχηγὸν οἱονδήποτε, ἀρχαιότερον δὲ τοῦ πρίγκηπος νὰ τιμωρήσῃ καὶ νὰ πατάξῃ οἱονδήποτε πιθανῶς γενόμενον πταῖσμα αὐτοῦ. Οἱ πρίγκηπες ἦσαν ἀλάθητοι οἱ πρίγκηπες ἦσαν αὐθεντίαι, οἱ πρίγκηπες ἦσαν σοφοί, οἱ πρίγκηπες ἦσαν οἱ τελειότεροι, οἱ ἐπαρκέστεροι, οἱ σοφώτεροι πάντων τῶν ἀξιωματικῶν. Καὶ ἐβλέπομεν θέαμα ἐντελῶς ἀντίθετον πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον βλέπομεν σήμερον, ἐν ἀγνοίᾳ τελούμενον καὶ αὐτῶν πολλάκις τῶν Βασιλοπαίδων, ἐβλέπομεν τὸ θέαμα συντάγματος πορευομένου ἐπὶ ἡμίσειαν μόνον ὥραν καὶ τοῦτο διότι παρίστατο εἰς τὸ σύνταγμα ἐκεῖνο Πρίγκηψ, ἐβλέπομεν σύνταγμα ἐν ἀγωνίᾳ ἀναζητοῦν νὰ εὕρῃ σκιάν, παρατεῖνον τῆς ὥραν τῆς διακοπῆς τῶν γυμνασίων, ἐπ’ ἄπειρον, ἐκτελοῦν πάντα ταῦτα διότι ὁ συνταγματάρχης ἢ ὁ διοικητὴς τοῦ ἀποσπάσματος ἐκείνου ἔπρεπε νὰ φανῇ εὐχάριστος πρὸς τὸν πρίγκηπα, ὁ ὁποῖος ἄλλως θὰ ὑπεβάλλετο εἰς τοὺς κόπους τῆς πορείας καὶ τοῦ καύσωνος». Κύριοι βουλευταί, τὸν Ἰούλιον τοῦ 1911, πάλιν συζήτησις εἰς τὴν Βʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ Διαδόχου Κωνσταντίνου εἰς τὸ στράτευμα μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, ὁ βουλευτὴς Λακωνίας Κουλουμβάκης ἀντετάχθη εἰπὼν τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς Λακωνίας Μιχαλέας μὲ ἀνάλογα ἐπιχειρήματα ἀντιτίθεται εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη ἱστορικῆς φύσεως μαρτυρία ἀπὸ πρόσωπον τὸ ὁποῖον διεκρίθη ὅτι εἶχε μίαν δύναμιν κρίσεως. Πρόκειται περὶ τοῦ Καραθοδωρῆ, ὁ ὁποῖος νομίζω ὅτι συμβαίνει νὰ ἔχῃ μίαν συγγένειαν μὲ τὸν κ. Ροδόπουλον, Πρόεδρον Βουλῆς, ὅπως ἀναφέρεται εἰς βιογραφικὸν λεξικόν, τὸ ὁποῖον ἐπιμελεῖται ὁ συνάδελφος κ. Βοβολίνης, ὁ Καραθοδωρῆς πρὸ τοῦ 1897 καὶ ἀμέσως μετά, εἰς ἐπιστολήν του γράφει: «Ἰδοὺ δέ, διὰ νὰ τελειώσω, πῶς βλέπομεν τὰ περὶ τῆς Αὐλῆς. Δὲν εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ Βασιλεὺς δύναται καὶ πρέπει νὰ μείνῃ ἐπὶ τοῦ θρόνου. Ἄν ὅμως τὰ πράγματα δὲν ἀλλάξουν μορφήν, εἶναι ἀπαραίτητον ὁ Νικόλαος καὶ ὁ Γεώργιος νὰ δώσουν τὴν παραίτησίν των ὡς ἀξιωματικοί, ὁ δὲ διάδοχος νὰ μὴ πάρῃ πλέον ἐνεργοῦσαν (ἐνεργὸν) θέσιν εἰς τὸ ἐπιτελεῖον. Καὶ τέλος, ὅταν ποτὲ ἀνοιχθῇ (προκύψῃ) τὸ ζήτημα τῆς διαδοχῆς τοῦ θρόνου, νὰ ἀφήσῃ αὐτὴν εἰς τὸν υἱόν του (τὸν τότε ἐπίδοξον διάδοχον καὶ κατόπιν Βασιλέα Γεώργιον Βʹ) καὶ ἴσως αὐτὸς (ὁ τότε διάδοχος καὶ εἶτα Βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ΙΒʹ) νὰ πάρῃ τὴν ἀντιβασιλείαν, ἕως ὅτου γίνῃ τὸ παιδί του ἐνῆλιξ. Ἡ μόνη, ἥτις ἐκράτησεν ὅλας τὰς συμπαθείας καὶ τὴν ὁποίαν μόνον ἐμνημόνευον εἰς τὰς ἐκκλησίας, εἶναι ἡ καϋμένη (ἡ σύζυγος τοῦ τότε διαδόχου καὶ εἶτα βασίλισσα) Σοφία, τὴν ὁποίαν πολὺ λυποῦμαι. Ἴσως ὅμως ὁ καιρός, καὶ πράγματα εἰσέτι ἄγνωστα, ἀλλάξουν τὸ ζήτημα, καὶ εἴθε τότε, ὅσα λέγω ἀνωτέρω νὰ μὴ ἀναγκασθοῦν νὰ γίνουν. Ἕνα πρᾶγμα εἶναι ὅμως ἀπαραίτητον νὰ ἀπομακρύνῃ (ὁ Βασιλεὺς) τὴν CAMARILLA ἐκείνην, ἥτις ἐμποδίζει τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν νὰ φέρωνται μετ’ ἀνεξαρτησίας (... ...). Ἐκεῖνοι (οἱ ἀποτελοῦντες τὴν κατὰ τὸν Καραθοδωρῆ «CAMARILLA») διεξάγουν τὰ συμφέροντα τοῦ Ἔθνους πρὸς τοὺς ἰδίους αὐτῶν σκοπούς. Εἶχον δίκαιον οἱ Βασιλεῖς ἡμῶν νὰ μὴ διαλέξουν τοὺς πέριξ αὐτῶν μεταξὺ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, εἶχον (ὅμως) ἄδικον νὰ μὴ διαλέξουν καλυτέρους τῶν σημερινῶν, οἵτινες, καθὼς φαίνεται ἀπέδειξαν, ὅτι δὲν εἶναι ἱκανοὶ διὰ τὰς θέσεις των». Ὥστε, κύριοι βουλευταί, αὐτὴ ἡ ἐκ τοῦ παρελθόντος πεῖρα ἀποτελεῖ ὀδυνηρὸν δίδαγμα διὰ πᾶσαν ἀπόπειραν ἀναμίξεως μελῶν τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας εἰς τὴν τάξιν τῶν μονίμων στελεχῶν τοῦ στρατεύματος. Πέραν, ὅμως τούτου, ποῖος δὲν ἐνθυμεῖται τὴν ἐντροπὴν τῶν συμβάντων κατὰ τὴν δύσκολον περίοδον τοῦ 1897, ποῖος δὲν ἐνθυμεῖται τὴν περίοδον τοῦ 1922 μὲ τὸν Πρίγκηπα Ἀνδρέαν, ὡς Διοικητὴν τοῦ Βʹ Σώματος Στρατοῦ; Ἀνήκομεν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν γενεὰν τῶν Ἑλλήνων, ἡ ὁποία ἐπλήρωσε βαρύτατα μὲ τὴν γνωστὴν καταστροφὴν τοῦ 1922, εἶναι δὲ γνωστὸν ποῖον ρόλον διεδραμάτισαν τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προήρχοντο ἀπὸ τὸ περιβάλλον τοῦ Μιχαὴλ καὶ εἶχον ἀναμιχθῆ ἐνεργῶς εἰς τὰ στρατιωτικά μας πράγματα. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἔτος 1940 παρόμοια πράγματα συνέβησαν μὲ τὸν Πρίγκηπα Πέτρον. Δὲν ἐπιθυμῶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ εἴπω περισσότερα. Προσθέτω μόνον, ὅτι ὕστερα ἀπὸ αὐτὰ τὰ διδάγματα δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀποτολμᾶται ἡ μονιμοποίησις μελῶν τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας, ὡς ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ. Ἀλλά, καὶ περαιτέρω. Ἐφ’ ὅσον, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχουν τὰ ἀνάλογα προσόντα, τὶ ἄλλο ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἀπὸ μίαν ἀπόπειραν τακτοποιήσεως ὡρισμένων μελῶν τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας, ὡς ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ; Ἀλλά, τότε μήπως σπεύδομεν εἰς μίαν χώραν ἀνέργων, νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἕν εἶδος ἀποζημιώσεως δι’ ὡρισμένους ἐκλεκτούς; Καὶ ἐρωτῶ: Μήπως θὰ ἦτο καλύτερον διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς κοινωνικῆς, τῆς ἐπαγγελματικῆς των παραστάσεως καὶ τῆς ἀποζημιώσεώς των, νὰ ὑπῆρχον ἄλλου εἴδους προτιμήσεις καὶ ἄλλου εἴδους ἐπιδόσεις; Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν σημερινὴν μεταβατικὴν περίοδον διὰ τὰ καθεστῶτα θὰ ἦτο συμφερώτερον διὰ τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας νὰ εἶχον προτίμησιν πρὸς καλλιτεχνικὰς ἢ ἐπιστημονικὰς ἐπιδόσεις, καὶ οὐχὶ πρὸς τὸν Στρατὸν μὲ τὰς γνωστὰς εἰς ὅλους περιπετείας. Λέγεται, π.χ., ὅτι εἰς τὴν αὐλὴν προσέχονται πολὺ τὰ θέματα περὶ τὴν μελέτην σχετικῶς μὲ τὰ πυρηνικά, ἰδοὺ στάδιον ἐπιδόσεως λαμπρόν, εἰς τὴν πλέον σύγχρονον ἐπιστήμην. Καὶ ἤδη, κύριοι βουλευταί, θέλω νὰ εἰσέλθω καὶ εἰς μίαν ἄλλην περιοχὴν τοῦ θέματος. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ὁμιλεῖ περὶ τῆς Α.Β.Υ. Πρίγκηπος Μιχαὴλ τοῦ Χριστοφόρου. Καὶ ἐρωτᾶται, εἶναι ὁ Μιχαὴλ Πρίγκηψ καὶ Βασιλικὴ Ὑψηλότης; Βεβαίως εἰς τὰς ἰδιωτικάς του κοινωνικὰς θέσεις, δύναταί τις νὰ αὐτοαποκαλῆται καὶ νὰ προσαγορεύεται ὡς Πρίγκηψ καὶ Βασιλικὴ Ὑψηλότης. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν π.χ. ἔχει κληρονομήσει καὶ τὴν προσωνυμίαν Τοσίτσας, ἡ ὁποία συμπληρώνεται μὲ τὸν τίτλον τοῦ Βαρώνου. Εἰς τὰς ἰδιωτικάς του σχέσεις, ὁ κ. Ἀβέρωφ, δύναται νὰ ἀποκαλῆται Βαρῶνος, καὶ τοῦτο οὐδεμίαν σημασίαν θὰ εἶχε διὰ τὴν αἴθουσαν ταύτην. Ἐάν, ὅμως, ὁ κ. Ἀβέρωφ, ὑπέγραφεν ἕνα νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ὡς Βαρῶνος Τοσίτσας, Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, τὸ πρᾶγμα αὐτὸ θὰ ἦτο ἀπαράδεκτον διὰ τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, λοιπόν, πρόκειται νὰ ψηφίσωμεν ἕνα μόνον, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ Μιχαὴλ ἀναφέρεται ὡς Πρίγκηψ καὶ Βασιλικὴ Ὑψηλότης. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν πῶς ἔχει τὸ θέμα αὐτό. Κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὴν ἑρμηνείαν ποὺ ἔχουν δώσει οἱ ἑρμηνευταί, οὐδέποτε κατὰ τὸ ἄρθρον 3 παράγραφος 4 ἀπονέμονται τίτλοι εὐγενείας καὶ διακρίσεις εἰς οἱονδήποτε Ἕλληνα. Τὸ αὐτὸ ὑπῆρχε καὶ εἰς τὰ Συντάγματα τοῦ 1864 καὶ τοῦ 1911. Ἕνα Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Κωνσταντῖνος εἶχεν ἀναγνωρισθῆ ὡς Δοὺξ ἐθεωρήθη ἀντισυνταγματικόν. Καθ’ ὅλους τοὺς ἑρμηνευτὰς τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου τίτλοι εὐγενείας καὶ διακρίσεις εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἀναγνωρίζονται. Ὁμόφωνος περὶ τούτου εἶναι ἡ γνώμη καὶ τῶν Σαριπόλων καὶ τοῦ Ἀλεξάνδρου Σβώλου. (Σβώλου, Τόμος 1, σελὶς 236). Τὸ ὅτι τὸ θέμα ἔχει οὕτω, προκύπτει καὶ ἀπὸ τοὺς ψηφισθέντας μέχρι σήμερον νόμους, τοὺς σχετικοὺς μὲ τὰ θέματα αὐτά. Οὐδαμοῦ ἀναφέρεται εἰς τοὺς διαφόρους νόμους ἡ ἀναγνώρισις τῶν μελῶν τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας ὡς Πριγκήπων, ἀλλ’ ἁπλῶς μνημονεύονται ὡς Βασιλόπαιδες. Εἰς τὸν νόμον π.χ. ΑΨΙʹ τῆς 19ης Μαρτίου 1889 γίνεται λόγος περὶ τῆς προικοδοτήσεως τῆς Βασιλόπαιδος Ὄλγας. Δὲν γίνεται λόγος περὶ Πριγκηπίσσης. Ἐπίσης, εἰς τὸν νόμον ΒΨΛΖʹ τῆς 16.12.1896 γίνεται λόγος περὶ προικοδοτήσεως τῆς Βασιλόπαιδος Μαρίας καὶ οὐχὶ περὶ Πριγκηπίσσης Μαρίας. Ἐπίσης, εἰς τὸν νόμον τῆς 8 Ὀκτωβρίου 1909 γίνεται λόγος περὶ τῶν Βασιλοπαίδων. Οὔτε λέξις ὑπάρχει περὶ Πριγκήπων. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ αὐτοῦ νόμου ἀναφέρεται «Ἡ σειρὰ ἀρχαιότητος τῶν Βασιλοπαίδων ἀξιωματικῶν». Εἰς τὸ Β.Δ. τῆς 8ης Νοεμβρίου 1888. «Ἡ Α.Β.Υ. ὁ Διάδοχος καὶ οἱ Βασιλόπαιδες κατατασσόμενοι εἰς τὸν στρατὸν κτλ.». Προκειμένου περὶ διαδόχου, προτάσσει, «ἡ Α.Β.Υ. ὁ Διάδοχος». Προκειμένου δὲ περὶ τῶν λοιπῶν ἀδελφῶν του λέγει «Βασιλόπαιδες». Ὡς τίτλοι τῆς Βασιλικῆς οἰκογενείας παραδεκτοὶ κατὰ τὸ Σύνταγμα ἀναφέρονται μόνον οἱ ἑξῆς: Βασιλεύς, Βασίλισσα, Διάδοχος, Βασιλομήτωρ. Καὶ ἐπειδὴ ἀνεφέρθη καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως, εἶπον, ὅτι γίνεται ἓν εἶδος περιγραφῆς τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος —κατὰ τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος οὐδεὶς ἐκ τῆς Βασιλικῆς οἰκογενείας δύναται νὰ διορισθῇ Ὑπουργὸς— χορηγία ὑπάρχει μόνον διὰ τὸν Βασιλέα καὶ τὸν Διάδοχον οὐχὶ καὶ διὰ τοὺς Βασιλόπαιδας. Δὲν λέγω διὰ τοὺς ἄλλους πρίγκηπας. Οἱ Βασιλόπαιδες δὲν ἔχουν ἐπιχορηγήσεις ἐκ τοῦ Δημοσίου ταμείου (Σαρίπολος τόμος 3ος Σελὶς 196). Ὥστε, κ. βουλευταί, καὶ ἀπὸ συνταγματικῆς ἀπόψεως τὸ νομοθέτημα δὲν εἶναι ἐν τάξει. Δὲν ἠμπορεῖ καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναγράφεται εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ὁ τίτλος «πρίγκηψ», ὁ ὁποῖος εἶναι ἄγνωστος καὶ ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι οὐδεὶς τίτλος εὐγενείας ἢ διακρίσεως ἀπονέμεται ἢ ἀναγνωρίζεται. Εἶναι σαφέστατα τὰ πράγματα. Τώρα πῶς παρὰ ταῦτα τὸ νομοθέτημα ἔχει τὴν ἐξοργιστικὴν αὐτὴν διατύπωσιν εἶναι θέμα ποὺ ἀνήκει εἰς τὰς εὐθύνας καὶ εἰς τὰ σχέδια τῆς Κυβερνήσεως. Θέλω νὰ ὑπενθυμίσω ὅμως εἰς τὴν Βουλὴν χθεσινὸν περιστατικὸν τῆς συζητήσεως. Ὁ συνάδελφος κ. Εὐαγγελίδης ἀνέγνωσεν ἀπάντησιν ὡρισμένης ὑπηρεσίας πρὸς Ἕλληνα ἐργαζόμενον, ὁ ὁποῖος διετύπωσεν τὸ παράπονον, ὅτι ἀφοῦ πληρώνει τὴν εἰσφορὰν διὰ τὴν ἐργατικὴν κατοικίαν, ἀφοῦ μὲ ηὐνόησεν ἡ τύχη νὰ κληρωθῶ διὰ νὰ πάρω σπίτι, διατὶ δὲν μοῦ τὸ δίδετε; Ἀπαντᾷ ἡ ὑπηρεσία. «Ὁ ἰσχύων νόμος λέγει ὅτι ἐξαιρεῖσαι διότι δὲν ἔχεις πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων». Καὶ ὑπῆρξαν συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι εἶπαν. Βεβαίως, τὶ θέλετε νὰ κάμῃ ἡ ὑπηρεσία; Ὑπάρχει νόμος. Καὶ ἀφοῦ ὑπάρχει νόμος δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸν παραβιάσῃ. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἐδῶ ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος δὲν ὑπάρχει; Πῶς ἀφοῦ ὑπάρχει κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου γίνεται ἀπόπειρα κἄποιος ἔφεδρος ἀξιωματικὸς νὰ μονιμοποιηθῇ καὶ πῶς κατὰ παράβασιν ρητῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος προσαγορεύεται εἰς ἐπίσημον κείμενον, τὸ ὁποῖον προσάγεται ἐνώπιον τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας ὡς πρίγκηψ; Ἐδῶ ποῦ εἶναι ἡ εὐαισθησία σας διὰ τὴν νομιμότητα;

§23Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Νόμον δὲν συζητοῦμεν;

§24Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐβγάλατε ἕνα νόμον καὶ λέγετε καταργοῦμεν τὸ Σύνταγμα. Κύριοι βουλευταὶ τὸ πρᾶγμα ἔχει προϊστορίαν. Ὑπῆρξεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶναι ὑπεύθυνος σύμβουλος τοῦ Βασιλέως, καὶ ὅσα ὁ Βασιλεὺς λέγει ἢ πράττει θεωροῦνται, ὅτι εἶναι ὑπὸ τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. Γνωρίζει ἡ Βουλὴ καὶ ἔγινεν συζήτησις καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸν τύπον καὶ νομίζω καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ὁ Βασιλεὺς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς ἀξιωματικοὺς εἶπεν τὴν γνωστὴν ἐκείνην διατύπωσιν. «Ἡμᾶς ἔχει ἑνώσει ὁ Θεός. Μοῦ ἀνήκετε καὶ σᾶς ἀνήκω». Αὐτό, κ. συνάδελφοι, ὡς καὶ ἡ ἀπόπειρα διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος νὰ παραβιασθοῦν αἱ πῦλαι τῶν νομίμων στελεχῶν τοῦ στρατεύματος καὶ νὰ γίνῃ εἰσδοχὴ πριγκήπων ἀποδεικνύουν μίαν πορείαν πρὸς ἀπολυταρχικὰς τάσεις. Καὶ συνδέεται τὸ θέμα, κ. βουλευταί, μὲ τὴν ἀπόπειραν τῆς Κυβερνήσεως νὰ μεταρρυθμίσῃ τὸ Σύνταγμα. Προσέξατε. Μεταξὺ τῶν ἄλλων θὰ ὑπάρξουν ἀριστίνδην βουλευταί. Ἐδῶ ἔχομεν ἀριστίνδην μονίμους ἀξιωματικούς. Τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἅπαξ καὶ ἀρχίσῃ δὲν θὰ ἔχῃ ἴσως εὔκολον τρόπον νὰ τερματίσῃ. Θαυμάσιον, ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν ἀριστίνδην δικαστάς, ἀριστίνδην Ὑπουργοὺς καὶ ἕπεται συνέχεια ὑπ’ ἕνα πλέον καθεστὼς ἀποχαλινώσεως. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα πρὶν τερματίσω, ἐπειδὴ εἶναι ἀναμφίβολον, ὅτι ἀπὸ Συνταγματικῆς ἀπόψεως διεπράχθη παρανομία, ἀσχήμια, πρόκλησις, νὰ ἐρωτήσω τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, εἰδικώτερον τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος, ὁ ὁποῖος δὲν ἀφήνει νὰ χαθῇ εὐκαιρία, διὰ νὰ ὑπενθυμίσῃ καὶ τὴν πεῖραν ποὺ ἔχει καὶ τὸν σεβασμόν του πρὸς τὸ Σύνταγμα, μὲ ποῖον δικαίωμα, μὲ ποίαν ἔλλειψιν εὐαισθησίας ἀνέγραψε εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὰ περὶ Α.Β. Υ. Πρίγκηπος Μιχαὴλ τοῦ Χριστοφόρου καὶ μὲ ποίαν ἐπίσης ἔλλειψιν στοιχειώδους εὐαισθησίας ἀπέστειλεν τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, καὶ ἠθέλησεν μάλιστα κατὰ τὰς προηγηθείσας ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας νὰ ψηφισθῇ ἄνευ συζητήσεως, ὅπως θὰ τὸ ἤθελε καὶ ἀπόψε ἐὰν ἦτο παρών. Κύριοι βουλευταί, φαίνεται ὅτι ἀρχίζει νὰ διαφαίνεται καὶ ἐκ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ ἀφήσῃ τίποτε ὄρθιον, οὔτε ἀπὸ τὰς παραδόσεις οὔτε ἀπὸ τὴν νομιμότητα, οὔτε ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει πλημμυρίσει τὸν λαὸν ἀπὸ ἀγανάκτησιν. Μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θέλει νὰ πλημμυρίσῃ καὶ τὴν ψυχήν του μὲ αἰσθήματα ἀηδίας.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§26Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ προλαλήσας κ. Ἐφραιμίδης, μᾶς ἀπησχόλησε ἐπὶ μακρὸν καὶ μὲ τὴν ἱστορίαν τῶν βασιλοπαίδων εἰς τὸν Στρατόν. Ἡμεῖς οἱ ἰατροί, ὅταν ἐξετάζωμεν ἕνα ὑγιᾶ διὰ νὰ προσληφθῇ κἄπου, ἐρευνῶμεν μόνον τὴν παροῦσαν του ὑγιεινὴν κατάστασιν. Ὅταν ὅμως ἐξετάζωμεν ἕνα ἀσθενῆ, παίρνομεν τὸ ἱστορικόν του, τὸν ἐξετάζομεν καὶ συνιστῶμεν τὴν δέουσαν θεραπείαν. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης ἀνέπτυξε τὸ ἱστορικὸν κατὰ τὴν ἰδικήν του ἀντίληψιν. Κατ’ ἐμέ, τὸ ἱστορικὸν δὲν εἶναι ὅπως τὸ ἀνέφερεν ὁ προλαλήσας, ἔχει καὶ περιόδους ὑγιεινῆς ἀποδόσεως. Διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἐφραιμίδην, ὅτι ποτὲ δὲν ὀνομάζονται ἀξιωματικοὶ χωρὶς νὰ φοιτήσουν εἰς Σχολὰς Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν, διότι γνωρίζω καλῶς, ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν πολλάκις, ἁπλοῖ στρατιῶται, χωρὶς νὰ φοιτήσουν εἰς Σχολάς, ὠνομάσθησαν Ἔφεδροι Ἀξιωματικοὶ καὶ ἐπετέλεσαν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον των, ἐν εἰρήνῃ καὶ πολέμῳ καὶ κατοχῇ. Κύριοι βουλευταί, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ ἐξάδελφος τοῦ προσώπου, δι’ ὅν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, σύζυγος τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἀγγλίας Φίλιππος, Ἄγγλος σήμερον ὑπήκοος, ἠρνήθη τὴν Ἑλληνικήν του καταγωγήν, καθ’ ἣν στιγμὴν σήμερον οἱ νέοι τρέπονται πρὸς μπίζνες ἢ λόγῳ τῆς ἐξαθλιώσεως ἐγκαταλείπουν τὴν πατρίδα των, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Στέμμα βάλλεται πανταχόθεν διὰ σφάλματα τῆς Κυβερνήσεως ἢ τοῦ περιβάλλοντός του, δι’ ἐμὲ ἀποτελεῖ πλήρη ἱκανοποίησιν, τὸ ὅτι ὁ Μιχαὴλ θέλει νὰ ἐνταχθῇ εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις τῆς χώρας μας καὶ νὰ ἐργασθῇ ὑπὲρ αὐτῶν. Ὁμολογῶ, ὅτι ὅταν ἐδιάβασα τὸ σχέδιον νόμου, εἰς ὅ ἀναφέρεται ὅτι προτείνεται, διότι οὗτος ἐξεδήλωσε τὴν ἐπιθυμίαν του, διηρωτήθην, πόσοι ἆραγε Ἕλληνες νέοι, ἐξαιρετικῆς μορφώσεως καὶ ἤθους, ἐπιθυμοῦν νὰ ὀνομασθοῦν ἀξιωματικοὶ καὶ νὰ ὑπηρετήσουν τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, καὶ δὲν τὸ κατορθώνουν. Ἠναγκάσθην, πρὶν λάβω τὸν λόγον, νὰ ἀναγνώσω τὸ Σύνταγμα. Εἰς τὸ ἄρθρον 3, παράγραφος 2, εἶδον: «Μόνον πολῖται Ἕλληνες εἶναι δεκτοὶ εἰς ὅλας τὰς δημοσίας λειτουργίας, πλὴν τῶν δι’ εἰδικῶν νόμων εἰσαγομένων ἐξαιρέσεων» καὶ εἶπα, συνταγματικῶς, ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ εἰσηγηθῇ. Εἰς τὸ ἄρθρον 24, ἀναγράφεται: «Οὐδεμία πρότασις νόμου ἢ τροπολογία ἢ προσθήκη ἐπαγομένη εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου.... πρὸς μισθοδοσίαν ἢ σύνταξιν ἢ ἐν γένει ὄφελος προσώπου προέρχεται ἐκ τῆς Βουλῆς».

§27Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Μοῦ ἐπιτρέπετε κ. Διαμαντόπουλε;

§28Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§29Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Συντάγματος ἔχει ἄλλο νόημα. Δὲν προέρχεται ἡ πρότασις ἐκ πρωτοβουλίας τῆς Βουλῆς, τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν ψηφίζεται καὶ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Τὴν πρωτοβουλίαν ἔχει εἰς τὰς περιπτώσεις τοῦ ἄρθρου 24 ἡ Κυβέρνησις καὶ ψηφίζεται ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§30Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σεῖς οἱ νομικοὶ μὲ τὰς λέξεις διαστρεβλώνετε τὴν οὐσίαν. Ἐγὼ συζητῶ ὄχι νομοτύπως ἀλλὰ οὐσιαστικῶς. Ὅταν ὡρκίσθην νὰ τηρήσω τὸ Σύνταγμα, ἠννόουν νὰ τὸ τηρήσω ὡς ἐγὼ τὸ αἰσθάνομαι, τὸ ἀντιλαμβάνομαι καὶ ὑποχρεοῦμαι νὰ τὸ τηρήσω ἀπὸ ἐνδεχομένης ἰδιαιτέρας στερήσεως τῆς εἰς αὐτὸ περιεχομένης ἐλευθερίας ὑπὲρ τοῦ πολίτου. Ἐπανέρχομαι τελευτῶν νὰ συστήσω τὴν θεραπείαν. Κατ’ ἐμὲ τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ τροποποιηθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον, ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας, νὰ ὑποβάλουν καὶ ἄλλοι Ἕλληνες πολῖται, ἔχοντες ἶσα προσόντα μὲ τὸν ἀναφερόμενον υἱὸν βασιλόπαιδος, αἰτήσεις ἵνα ἐνταχθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τοὺς μονίμους ἀξιωματικοὺς χωρὶς νὰ μειωθῇ ἡ ἀξία τοῦ Στρατεύματος. Ἄς τηρηθῇ ἡ ἰσότης τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον.

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὸ σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρχεται ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§34Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἔπρεπε εἰς μίαν Βασιλευομένην Δημοκρατίαν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ προκαλέσῃ τόσην συζήτησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ κ. Ἐφραιμίδης ὑπῆρξεν ἀπολύτως συνεπὴς πρὸς τὴν βασικὴν γραμμὴν τοῦ Κόμματός του καὶ ἐξεδήλωσε τὰ αἰσθήματα καὶ τὰς διαθέσεις ποὺ γνωρίζομεν ὅτι ἔχει ἀπέναντι τῆς Βασιλικῆς οἰκογενείας. Δὲν μᾶς κάμνει λοιπὸν ἐντύπωσιν ἡ τοποθέτησίς του. Εἶπεν ὅμως μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀποκατασταθοῦν. Θὰ τὰ ἀναφέρω μὲ τὴν σειρὰν ποὺ τὰ εἶπεν. Τὸ πρῶτον σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔκαμε λάθος ὁ κ. Ἐφραιμίδης εἶναι ὅτι ὡμίλησε περὶ ἀποσυμφορήσεως 1700 ἀξιωματικῶν, ἐνῷ ἀπεχώρησαν ἐκ τοῦ Στρατοῦ 500 ἀξιωματικοὶ οἰκειοθελῶς. Ὡμίλησε περὶ χορηγίας πρὸς τὸν Πρίγκηπα Μιχαὴλ. Εἶναι ἀνακριβὴς καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ὁμιλεῖ περὶ τοῦ μισθοῦ τῶν 37.000 ἐτησίως, ὅπως εἶναι καὶ ὁ μισθὸς τοῦ Ἀνθυπολοχαγοῦ. Ὡμίλησε περὶ τοῦ ὅτι ὁ Πρίγκηψ Πέτρος ἐκπροσωπεῖ τοὺς πολεμιστὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ἐφραιμίδης καὶ ἡ Βουλή, ὅτι ὁ Πρίγκηψ Πέτρος ἐξελέγη διὰ ψηφοφορίας Πρόεδρος τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του αὐτὴν ἐκπροσωπεῖ φυσικὰ τοὺς ἐφέδρους Ἀξιωματικοὺς τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Αὐταὶ εἶναι αἱ βασικαὶ ἀνακρίβειαι. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἱστορίαν, θὰ πρέπει νὰ τὴν μελετήσῃ καλλίτερα ὁ κ. Ἐφραιμίδης καὶ πρὸ πάντων νὰ ἀναμείνῃ καὶ τὴν ἔκδοσιν τῶν συγγραμμάτων, τὰ ὁποῖα ἐκδίδονται συνεχῶς ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν τῆς ἱστορίας τοῦ Στρατοῦ, ὅπου γίνεται ἀντικειμενικὴ ἐξέτασις ὅλων τῶν περιστατικῶν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ μορφώσῃ καὶ ὀρθὴν γνώμην. Αὐτὰ ποὺ εἶπε περὶ τοῦ τίτλου πρίγκηπος κλπ., νομίζω, ὅτι δὲν χρήζουν ἀπαντήσεως καὶ ὑποθέτω ὅτι συμφωνοῦν ὅλοι οἱ κ. συνάδελφοι. Ἐπιθυμῶ, ὅμως, καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, νὰ δώσω μερικὰς πληροφορίας περὶ τοῦ πῶς εὑρίσκεται ὁ Πρίγκηψ Μιχαὴλ εἰς τὸ Στράτευμα σήμερον. Εἶναι γνωσταὶ αἱ ἀναστατώσεις εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ 1940, αἱ ὁποῖαι ἠνάγκασαν πολλὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας νὰ ἐγκατασταθοῦν δι’ ἓν χρονικὸν διάστημα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὁ Πρίγκηψ Μιχαὴλ ἐγεννήθη εἰς τὴν Ρώμην καὶ ἡ ληξιαρχικὴ πρᾶξις γεννήσεως ἔλαβε χώραν, σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον, εἰς τὴν Πρεσβείαν τῆς Ρώμης. Ἔχει σπουδάσει πολιτικὰς ἐπιστήμας. Ὅταν ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ ὑπηρετήσῃ ἡ κλάσις του, προσῆλθε καὶ κατετάγη ὡς ἁπλοῦς στρατιώτης. Ἐπελέγη κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν ὡς ὑποψήφιος ἔφεδρος ἀξιωματικὸς ἐξῆλθε τῆς Σχολῆς Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν, ὅπως κάθε ἄλλος Ἕλλην πολίτης, ὑπηρέτησεν ὡς ἔφεδρος Ἀξιωματικός, ὡς ΔΕΑ μάλιστα, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς θητείας του καὶ λόγῳ ἀγάπης πρὸς τὸν Στρατὸν ἐζήτησε νὰ παραμείνῃ καὶ ἀνακατετάγη ὡς ἔφεδρος ἀνθυπίλαρχος, ὅπως ἔχουν ἀνακαταταγῆ καὶ πολλοὶ ἄλλοι Ἕλληνες. Διατί γίνεται αὐτὸς ὁ νόμος; Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀποτελεῖ παράδοσιν τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας, τὰ ἄρρενα μέλη αὐτῆς νὰ κατατάσσωνται εἰς τὸν Στρατὸν καὶ δὲν βλέπω διατὶ δὲν θὰ τηρήσωμεν τὴν ὡραίαν αὐτὴν παράδοσιν, ἡ ὁποία συνδέει περισσότερον ἀκόμη τὰς ἐνόπλους δυνάμεις μὲ τὴν Βασιλικὴν Οἰκογένειαν ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Ἔθνους. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ θέματα τῆς τοποθετήσεως καὶ ἐξελίξεως, εἶναι προφανὲς ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἐξαιρετικῆς περιπτώσεως, κατ’ ἀνάγκην καὶ αὐτὴ θὰ ρυθμισθῇ κατὰ τρόπον ἐξαιρετικόν. Δὲν βλέπω λοιπὸν τὸν λόγον διατὶ νὰ γίνῃ τόση συζήτησις. Ὁ κ. Διαμαντόπουλος ἀνέφερε περὶ τοῦ Φιλίππου τῆς Ἀγγλίας. Δὲν εἶναι ἰδικόν μας θέμα. Θὰ ἦτο πολὺ μεγάλη ἀπαίτησις νὰ ζητοῦμεν ὁ σύζυγος τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἀγγλίας νὰ μὴ εἶναι Ἄγγλος, καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν γνωρίζομεν τὶ ἀκριβῶς εἶπε...

§35Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐνεθυμήθη νὰ εἴπῃ ὅτι ἦτο Ἕλλην.

§36Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ δικαίωμα νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ ἐπιθυμία καὶ ἄλλων Ἑλλήνων πολιτῶν πεσόντων ἐν πολέμῳ καὶ παιδιῶν ἀναπήρων τοῦ πολέμου, αὐτὸ γίνεται βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ὅπως γνωρίζετε, ὑπάρχει προτίμησις εἰς τὰς Σχολάς. Αὐτοὶ εἰσέρχονται εἰς τὰς Σχολὰς πέραν τοῦ κανονικοῦ ἀριθμοῦ.

§37Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, ὅπως θὰ γίνῃ ἐδῶ.

§38Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἴπατε τὴν γνώμην σας. Λέγω τὴν ἰδικήν μου. Νομίζω, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον εἶναι πραγματικῶς ὑπηρεσιακὸν καὶ θὰ ἔπρεπε τοιαύτης μεταχειρήσεως νὰ τύχῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ νὰ γίνῃ δεκτὸν ἄνευ συζητήσεως. Δικαίωμα τῶν βουλευτῶν εἶναι νὰ τὸ συζητήσουν. Δὲν πιστεύω νὰ εὑρίσκωμαι ἐν διαφωνίᾳ, ὄχι μόνον μὲ τὴν κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, διότι ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς λέγει ταῦτα: Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων «Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ συνελθοῦσα καὶ ἐπεξεργασθεῖσα τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου, ἀκούσασα τῶν εἰσηγητῶν κ.κ. Κ. Βενέτη καὶ Ι. Τούμπα, εὗρε τοῦτο καλῶς ἔχον καὶ προτείνει τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐπιψήφισίν του εἰς μόνην συζήτησιν ὡς ὑπηρεσιακοῦ καὶ ἐπείγοντος». Ὑποθέτω, λοιπόν, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἦλθεν ἐν τῷ μεταξὺ ὁ κ. Τούμπας, ὑποθέτω, λοιπόν, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου καὶ οὕτω ἀντελήφθην καὶ τὸν κ. Στεφανόπουλον προηγουμένως, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου εἶναι σύμφωνος μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Δὲν γνωρίζω τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν. Φαντάζομαι ὅτι καὶ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν εἶναι ἐπίσης σύμφωνον. Συνεπῶς διατί γίνεται ἡ συζήτησις; Ἡ διαφωνία τῆς ΕΔΑ εἶναι κἄτι τὸ φυσιολογικόν, κύριοι βουλευταί, δὲν ἀνέμενα ποτὲ νὰ συμφωνήσῃ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπρεδῆμας ἔχει τὸν λόγον.

§40Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν λίαν διαφωτιστικὴν ὁμιλίαν τοῦ συναδέλφου κ. Ἐφραιμίδη, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ καταπονήσω τὸ Σῶμα μὲ ἐπανάληψιν τῶν ἐπιχειρημάτων, ἅτινα συνηγοροῦν εἰς τὴν αὐθωρεὶ ἀπόρριψιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐξοργιστικοῦ νομοσχεδίου. Συνεπῶς θὰ περιορισθῶ εἰς τὴν διατύπωσιν δύο σκέψεων ὑπὸ τύπον ἐρωτημάτων πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ὤφειλε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν πρὸς τὴν Βουλήν. Πρῶτον, ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως παράσχῃ τὴν ρητὴν καὶ κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσιν πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος ὅτι δὲν θὰ ἐπαναληφθῇ καὶ ἀπὸ τὸν Μιχαὴλ τοῦ Χριστοφόρου, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ Πρίγκηψ τοῦ Ἐδιμβούργου Ἀνδρέας, ὁ ὁποῖος διετυμπάνισεν εἰς τὸν παγκόσμιον Τύπον ὅτι δὲν εἶναι Ἕλλην. Ἀντιλαμβάνεσθε ἐὰν ἤθελε συμβῇ τοῦτο, ποῖον ὀδυνηρὸν ἀντίκτυπον θὰ εἶχεν εἰς τὴν εὐαισθησίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι θὰ πρόκειται περὶ ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ φέρῃ Ἑλληνικὰς ἐπωμίδας καὶ τὸ στῆθος του θὰ εἶναι κατάφορτον ἀπὸ ποικιλώνυμα παράσημα ἀνυπάρκτου ἀνδρείας. Καὶ δεύτερον, ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπανέλαβε τὰ περὶ Βασιλικῆς παραδόσεως καὶ εὐγενείας, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ποῦ ἐγεννήθη ὁ πρίγκηψ Μιχαὴλ, διότι δὲν γνωρίζω νὰ ἔχῃ τὸ αὐτὸ προνόμιον μὲ τὸν Ἀνδρέαν τοῦ Ἐδιμβούργου, ὁ ὁποῖος τοὐλάχιστον ἐγεννήθη μίαν νύκτα εἰς τὰ Ἀνάκτορα τοῦ Μὸν Ρεπὸ τῆς Κερκύρας. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, λέγω, διὰ ποῖον οὐσιαστικὸν λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὀνομάζει αὐτὸν τὸν ἀλλοδαπὸν πολίτην μόνιμον ἀξιωματικὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅλοι οἱ Βασιλόπαιδες, μὲ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν τὸν Κωνσταντῖνον κατὰ τὸ 1912, ἐτρέποντο πανικόβλητοι εἰς φυγὴν πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ ἐχθροῦ. Ὁ Νικόλαος τὸ 1897 ἔστρεψε τὰ νῶτα πρὸς τὰ Τουρκικὰ στρατεύματα καὶ ὁ Ἀνδρέας ὑπῆρξεν ὁ κυριώτερος ὑπεύθυνος τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, καταδικασθεὶς εἰς θάνατον ὑπὸ Ἑλληνικοῦ δικαστηρίου καὶ κακῶς μὴ ἐκτελεσθείς, λόγῳ ἐπιρροῆς τῶν ξένων Αὐλῶν.

§41Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. (Εἰς ἔντονον ὕφος). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἐπιτρέπετε εἰς τὸν ὑπάλληλον τῶν Ἰταλῶν κατὰ τὴν κατοχὴν νὰ διατυπώνῃ τοιαύτας ἀνεπιτρέπτους φράσεις.

§42Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μοῦ εἶναι δυσάρεστον νὰ μὲ ὑβρίζῃ ὁ κ. Μυριδάκης καὶ τὰς μοναδικάς του αὐτὰς ἐν τῇ Βουλῇ ἀγορεύσεις συνισταμένας εἰς ὕβρεις καὶ μόνον, θὰ τὰς συγκεντρώσω διὰ νὰ τὰς ἀποθανατήσω ἐν καιρῷ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ἐξηγήσῃ πῶς συμβαίνει οἱ ἀλλοδαποὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δὲν αἰσθάνονται ὑπερήφανοι, διότι εἶναι Ἕλληνες, νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, νὰ ἀμείβωνται πλουσιοπάροχα καὶ νὰ φορτώνωνται μὲ παράσημα ἀνυπάρκτου ἀνδρείας.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§44Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ ἀσχολεῖται μὲ λῆψιν τοιαύτης μορφῆς ἐξαιρετικῶν μέτρων. Ἔπρεπε ὅμως ἡ Κυβέρνησις νὰ χειρισθῇ τὸ θέμα μὲ σεβασμὸν πρὸς τοὺς θεσμοὺς τῆς Πολιτείας καὶ μὲ προσοχήν. Ἀντὶ τούτου διετύπωσε τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ σχεδίου νόμου μὲ πνεῦμα δουλικόν. Θὰ ἤρκει νὰ ἔλεγεν ἐν τῇ ἐκθέσει, κρίνοντες ἀπαραίτητον τὴν παραμονὴν εἰς τὸ Στράτευμα τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ἀξιωματικοῦ, εἰσηγούμεθα τὴν λῆψιν τῶν κάτωθι μέτρων κλπ. Ὅταν ὅμως ἀντὶ τούτου λέγῃ ὅτι «ἀνταποκρινόμενοι εἰς τὴν ἐπιθυμίαν Του», δὲν ἀντιλαμβάνεται, ὅτι διὰ τῆς φράσεως αὐτῆς θίγεται καὶ τὸ Στράτευμα καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἐκτίθεται ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων; Ἐκ τῆς διατυπώσεως ἐξ ἄλλου τοῦ μόνου ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου ἠγνοήθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαγορεύεται ἡ ἀναγνώρισις τίτλων εὐγενείας εἰς τοὺς Ἕλληνας πολίτας. Ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα εἰς ἐναρμόνισιν μὲ τὰ αἰσθήματα τοῦ λαοῦ καὶ τῆς Βουλῆς καὶ πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου ἡ λέξις «πρίγκηψ» καὶ ἀντὶ ταύτης νὰ διατυπωθῇ «τοῦ υἱοῦ τοῦ Βασιλόπαιδος Χριστοφόρου». Ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ μέτρου, νομίζομεν, ὅτι ἕνας Ἀξιωματικὸς παραπάνω ἢ παρακάτω δὲν βλάπτει τὸ Στράτευμα, θὰ πρέπει ὅμως νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ἀξιωματικὸς εἶναι «ἐκτὸς ἀριθμῶν» καὶ δὲν πρόκειται διὰ τῆς μονιμοποιήσεώς του νὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἐξέλιξιν οἱουδήποτε ἄλλου ἀξιωματικοῦ.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§46Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ δευτερολογήσω, διότι εἰς ὅσα ἐξέθεσα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἀπέφυγε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργός. Τὸ πράττω ὅμως, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς προέβη εἰς ὡρισμένους χαρακτηρισμοὺς ἐπὶ τῶν ὁποίων εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ ἀπάντησις. Εἶπεν, ὅτι αἱ ἀπόψεις ποὺ ἐξέθεσα ἐπὶ τοῦ Νομοθετήματος δὲν ἀπηχοῦν παρὰ τὰς διαθέσεις τῆς ΕΔΑ ἀπέναντι τοῦ θεσμοῦ. Ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι τὰς ἀπόψεις μας ἡμεῖς τὰς διατυπώνομεν πάντοτε κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ ἀπερίφραστον ἀποβλέπουν δὲ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὑπεστηρίξαμεν, λοιπόν, ὅτι καὶ κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ κατὰ τὴν ἱστορικὴν παράδοσιν πρόκειται περὶ μέτρου παρανόμου καὶ ἀντισυνταγματικοῦ καὶ ἀσυμφόρου διὰ τὸν Ἑλληνικὸν Στρατόν. Ἀλλά, ποῖαι εἶναι αἱ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας διατυπώνει ἡ Κυβέρνησις; Δὲν θέλει παρὰ νὰ φαίνεται κόλαξ καὶ Ἡρακλῆς τοῦ Στέμματος καὶ μὲ τὴν τακτικὴν αὐτὴν φθείρει τὸν θεσμὸν καὶ τὸν ὑποβιβάζει εἰς τὸ κατάντημα, εἰς τὸ ὁποῖον τὸν φέρει τὸ νομοσχέδιον. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου εἶπον ἀνακριβείας. Ἢ δὲν ἀντελήφθη τὶ εἶπον, ἢ ἠθέλησε νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἀπάντησιν. Ὑπεστήριξεν, ὅτι εἶναι ἀκριβές, ὅτι ὁ Πρίγκηψ Πέτρος ἐξελέγη ὑπὸ τῆς οἰκείας ὀργανώσεως, ὡς Πρόεδρος τῶν Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν. Πρόκειται ὄχι περὶ Προέδρου, ἀλλὰ περὶ ἐπιτίμου Προέδρου.

§47Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε συνάδελφε, ἔγινε ψηφοφορία καὶ ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος ἐξελέγη Πρόεδρος τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν.

§48Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶναι ἐπίτιμος Πρόεδρος καὶ ὁ ἐπίτιμος Πρόεδρος δὲν ἐκφράζει τὰς σκέψεις καὶ τὰς κατευθύνσεις μιᾶς ὀργανώσεως οὔτε προβαίνει εἰς δηλώσεις, ὡς ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἀπαντῶν εἰς Ἀμερικανοὺς δημοσιογράφους ὅταν τὸν ἠρώτησαν πῶς αἰσθάνεται ὅταν εὑρίσκεται εἰς ἐπαφὴν μὲ Ἰταλοὺς καὶ Γερμανοὺς Ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι κατέκτησαν τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀπήντησε δεικνύων τὰ παράσημά του ὅτι τὰ ἔχει χάριν αὐτῶν ὅπως καὶ αὐτοὶ τὰ ἔχουν χάριν ἐκείνου. Ἐὰν δηλαδὴ ἐπωφεληθεὶς ὁ κ. Πέτρος τοῦ Βʹ Παγκοσμίου Πολέμου καὶ περιδιαβάζων εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ ραδιουργῶν, ὡς ἐραδιούργησε, καὶ ἔχων παρασημοφορηθῆ ὅπως εἶπε, τί ἀντιπροσωπεύει; Κατηγορήθη διὰ πολλαπλᾶς ραδιουργίας εἰς βάρος ὅλων τῶν παρατάξεων καὶ αὐτῆς ἀκόμη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας. Ἐὰν τὰ παράσημα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν, ὅπως εἶπεν, ὅτι τὰ ἔλαβον καὶ τὰ ΕΣ ΕΣ, τότε θαυμάσατε τὸν συμψηφισμόν, μὲ ἐκείνους, μὲ τοὺς κατακτητὰς ποὺ ἐρήμαξαν τὴν Ἑλλάδα, θαυμάσατε αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἐξελέγη ὅπως ὑποστηρίζεται ἀπὸ ψήφους Ἑλλήνων πολεμιστῶν. Ἂν εἶναι δυνατόν! Ἰδοὺ τὸ ἀκριβὲς κείμενον τοῦ δημοσιεύματος, κ. βουλευταί: Ὁ Πρίγκηψ Πέτρος εἰς τὸν Λευκὸν Οἶκον. Γερμανοὶ καὶ Ἰταλοί. Οὐάσιγκτων, 28. (Ἰδ. Ὑπηρ.). — Ἀντιπροσωπεία ἐξ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν τῶν Κρατῶν–μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ, ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ πρίγκηπος Πέτρου τῆς Ἑλλάδος, ἔγινε χθὲς δεκτὴ ὑπὸ τοῦ Προέδρου Κέννεντυ. Μετὰ τὴν συνάντησιν εἰς τὸν Λευκὸν Οἶκον, ὁ πρίγκηψ Πέτρος ἠρωτήθη «πῶς τὰ πάει τόσον καλὰ» μὲ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Γερμανίας καὶ Ἰταλίας, μετὰ τὴν πρὸ 20ετίας Κατοχὴν τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ τῶν χωρῶν αὐτῶν. Ὁ πρίγκηψ, δεικνύων τὰς τρεῖς σειρὰς ἀπὸ τὰ διάσημα τῶν παρασήμων εἰς τὴν στολήν του, ἀπήντησεν: «Ἔλαβον τὰς τιμητικὰς διακρίσεις των χάρις εἰς ὑμᾶς καὶ ἐλάβομεν τὰς ἰδικάς μας χάρις εἰς αὐτούς. Τοῦτο ἀρκεῖ διὰ νὰ μᾶς κάμῃ καλοὺς φίλους». Ἀλλ’ ἐπειδὴ παρενέβησαν καὶ συνάδελφοι τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἦτο παρῳδία ἐκλογῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ὑπὸ τὴν Διεύθυνσιν καὶ κατεύθυνσιν τῆς γνωστῆς ὑπηρεσίας 5Β τοῦ Ἐπιτελείου. Διότι, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ τελευταίου νόμου κατὰ παράβασιν τοῦ Συντάγματος καὶ τῆς κειμένης Νομοθεσίας περὶ Σωματείων, αἱ παλαιοπολεμιστικαὶ Ὀργανώσεις μὲ ἀπαραδέκτους μεθόδους ἐτέθησαν ὑπὸ ἔλεγχον, διὰ νὰ γίνουν κομματικαὶ ὀργανώσεις. Εἶναι θλιβερὰ τὰ ἔργα τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς, διὰ τὴν ὁποίαν πολλὰ ἐλέχθησαν· εἶναι γνωστὴ ἡ δρᾶσις τοῦ Μοραβίτσα, τοῦ Ξανθοπούλου, τοῦ Δρακοπούλου καὶ ἄλλων παραγόντων της· ἀνεφέρθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ δὲν ἐδόθη ἀπάντησις. Ἐλέχθη ὅτι εἴμεθα ἀνακριβεῖς δι’ ὅσα εἴπομεν περὶ χορηγίας εἰς τὸν πρίγκηπα Μιχαὴλ. Εἶπα ὅτι, ἐπειδὴ τὸ Σύνταγμα ἀποκλείει τὴν χορηγίαν, κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, διὰ τῆς μονιμοποιήσεως τοῦ πρίγκηπος Μιχαὴλ, θὰ ἔχῃ οὗτος ὡρισμένας δεκάδας χιλιάδας δραχμῶν ἐτησίως ὡς μισθόν, καὶ οὕτω παραγράφεται ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει καὶ τὴν χορηγίαν καὶ τὰς ἐπιχορηγήσεις ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου εἰς μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας. Ἑπομένως, δὲν ἤμην ἀνακριβής· ἀνακριβῶς ἴσως ἀντελήφθη ἢ ἠθέλησε νὰ ἀποδώσῃ τὰ ὑπ’ ἐμοῦ λεχθέντα ὁ κ. Ὑπουργός. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι καὶ ἄλλοι Ἔφεδροι ἀνακατατάσσονται ὡς μόνιμοι Ἀξιωματικοί. Ἀλλά, δύο τρόποι μονιμοποιήσεως ὑπάρχουν. Ὁ ἕνας εἶναι ἡ προέλευσις, ἀπὸ τὰς παραγωγικὰς Σχολὰς Μονίμων Στελεχῶν καὶ ὁ ἄλλος εἶναι βάσει τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ)τος 123. Καὶ ἠρώτησα ἐὰν ὁ πρίγκηψ Μιχαὴλ ἐμπίπτει εἰς μίαν τῶν διατάξεων αὐτῶν διὰ νὰ γίνῃ μόνιμος ἀξιωματικός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀπήντησε. Δικαιούμεθα λοιπὸν νὰ καταγγείλωμεν ὅτι ἡ μόνη δικαιολογία του εἶναι ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔκθεσιν, ὅτι ὁ Μιχαὴλ ἐξέφρασε τὴν ἐπιθυμίαν του. Ἄλλο προσὸν δὲν ἔχει. Ἐπίσης, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχει παράδοσις ὅπως μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας ἐντάσσωνται εἰς τὸν στρατὸν καὶ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Τὸ μόνον τμῆμα, τὸ ὁποῖον περιεσώθη ἐκ τῆς παραδόσεως αὐτῆς ἀκινδύνως σχετικῶς διὰ τὸ Ἔθνος εἶναι ὅτι ὁ Βασιλεὺς ἀναγνωρίζεται συμβολικῶς Ἀρχηγὸς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ὁ Διάδοχος λαμβάνει στρατιωτικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ ὡρισμένους τίτλους τιμητικούς. Τοῦτο ὅμως δὲν ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς ἄλλους Βασιλόπαιδας ἢ τὰ παιδιὰ τῶν Βασιλοπαίδων ὅπως εἶναι ὁ κ. Μιχαὴλ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς οὐδὲν ἀπήντησεν ἐπὶ τῆς σαφοῦς κατηγορίας μας ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου του ἀναγνωρίζεται τίτλος εὐγενείας εἰς τὸν Μιχαὴλ. Δὲν χρειάζετε, εἶπεν ἀπάντησις! Ἀλλὰ τὸ Σύνταγμα, κύριε Πρωτοπαπαδάκη, ἀπαγορεύει τὴν ἀπονομὴν τοῦ τίτλου τοῦ Πρίγκηπος. Θέλετε, λοιπὸν νὰ χορηγηθῇ ὁ τίτλος αὐτὸς πρὶν ἀκόμη γίνουν αἱ ἀπολυταρχικαὶ— φασιστικαὶ συνταγματικαὶ μεταρρυθμίσεις, τὰς ὁποίας ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις; Μήπως, ἐπειδὴ ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἡ μεταρρυθμιστική σας προσπάθεια ἀποτυγχάνει ἤδη, σπεύδετε καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἐφαρμόσετε τὸ περιεχόμενόν του;

§49Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ τελευταῖον, ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ἐφραιμίδης, ὅτι διὰ τῆς κατατάξεως τοῦ πρίγκηπος Μιχαὴλ εἰς τὸν στρατὸν κινδυνεύει τὸ Σύνταγμα καὶ ἡ Δημοκρατία, ἐχρειάζετο νὰ λεχθῇ, διὰ νὰ νοστιμεύσῃ ὀλίγον ἡ συνεδρίασις. Εἶπεν ὁ κ. Ἐφραιμίδης ἐπίσης, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰσάγει τὸ νομοσχέδιον παίζουσα τὸν ρόλον τοῦ Ἡρακλέους τοῦ Στέμματος. Ἀλλ’ ὅπως εἶπον προηγουμένως, καὶ δι’ αὐτὸ παρεκάλεσα τὸν κ. Τούμπαν νὰ μείνῃ, δὲν ξεύρω ἂν εἶναι ἐδῶ, δὲν ὑπάρχει κανένα Κόμμα, πλὴν τῆς ΕΔΑ, τὸ ὁποῖον νὰ ἀντιτίθεται εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν προκειμένῳ, ἂν ὑπάρχουν Ἡρακλεῖς τοῦ Στέμματος, εἶναι ὅλοι, πλὴν τῆς ΕΔΑ. Εἰς τὸ θέμα τοῦ τίτλου, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν τόσην σημασίαν. Ἂν ἡ Βουλὴ προτιμᾷ τὸν τίτλον τοῦ υἱοῦ τοῦ Βασιλόπαιδος, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Καμμίαν σημασίαν δὲν πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν εἰς αὐτό.

§50Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Νὰ λείπουν αὐτοὶ οἱ τίτλοι, εἶναι ἀντισυνταγματικοί. Πῶς θὰ τὸ ψηφίσωμεν; Ὁ τίτλος δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναγράφεται οὔτε κἂν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Τί ἐνοχλεῖ νὰ εἴπωμεν ὁ Μιχαὴλ, ὁ υἱὸς τοῦ Βασιλόπαιδος Χριστοφόρου.

§51Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶπον ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν καὶ τοῦτο, διότι δὲν ἀποδίδω εἰς τὴν λέξιν «πρίγκηψ» τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἀποδίδει ἡ ΕΔΑ. Δὲν μεταβάλλονται τὰ πράγματα, ἂν ἡ διατύπωσις τοῦ νόμου γίνῃ ὡς ἑξῆς: «... καὶ καταστάντος ἐν γένει τοῦ υἱοῦ τοῦ Βασιλόπαιδος Χριστοφόρου Μιχαὴλ, νῦν ἐφέδρου ἀνθυπιλάρχου». Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὸ διατυπώσωμεν οὕτω. Δὲν ἀποδίδω καμμίαν σημασίαν εἰς τὴν λέξιν, τὴν πρότασιν τοῦ κ. Βασιλάτου τὴν δέχομαι, ἂν τὴν θέλῃ ὡς πρότασίν του. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸν κ. Μπρεδήμα, ὑποθέτω ὅτι συμφωνοῦμεν ὅλοι, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τοῦ ἀπαντήσω.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης ἔχει τὸν λόγον.

§53Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καίτοι εἶναι καταφανὴς ἡ προσπάθεια ὡρισμένων ρητόρων διὰ νὰ χλευάσουν ὡρισμένα σύμβολα, ἀκόμη καὶ τὸν Βασιλικὸν θεσμόν, πρέπει νὰ σημειωθῇ τὶ λέγει τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος: «Τίτλοι εὐγενείας δὲν ἀπονέμονται». Ὡς διδάσκουν συνταγματολόγοι, πρόκειται κυρίως εἰπεῖν, περὶ στερήσεως δικαιώματος τοῦ Βασιλέως, ὅστις εἰς ἄλλα Συντάγματα ἠδύνατο νὰ ἀπονείμῃ τίτλους συνοδευομένους ἀπὸ προνόμοια καὶ εἰς παρωχημένας ἐποχὰς καὶ οἰκονομικοῦ περιεχομένου. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τούτου οἱ τίτλοι ὅπου ἀπονέμονται, ἀπονέμονται διὰ Β. Διατάγματος καὶ καθ’ ὡρισμένην διαδικασίαν. Ἡ λέξις, ὅμως, πρίγκηψ δὲν εἶναι τίτλος, ἀλλὰ εἶναι προσωνυμία προσήκουσα εἰς ὡρισμένα πρόσωπα, ὡς ἐκ τῆς καταγωγῆς των. Ὅλοι οἱ γνωρίζοντες τὴν Ἑλληνικήν, γνωρίζουν ὅτι, πρίγκηψ λέγεται ὁ υἱὸς τοῦ Βασιλέως, ὡς καὶ πᾶς ἔχων Βασιλικὴν τὴν καταγωγήν. Ἑπομένως, πρόκειται οὐχὶ περὶ τίτλου, ἀλλὰ περὶ προσωνυμίας λόγῳ καταγωγῆς ἐκτὸς ἐὰν καὶ τὸ γεγονὸς τοῦτο ἐνοχλεῖ ὡρισμένους ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων.

§54Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἐνοχλεῖ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ἀλλὰ θὰ ἐνοχλήσῃ τοὺς συναδέλφους του ἐν τῷ Στρατῷ, τοὺς ἀνθυπολοχαγούς, ὑπολοχαγοὺς κλπ.

§55Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνοχλοῦνται Ἕλληνες ἀξιωματικοί, διότι θὰ ἀποκαλῆται εἷς συνάδελφός τους πρίγκηψ, σημασίαν ἔχει τό ὅτι τίτλος εὐγενείας ὑπὸ τὴν νομικὴν ἔννοιαν, δὲν ὑφίσταται ἐν προκειμένῳ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑποστηριχθὲν ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Ζορμπᾶ περὶ ὑπεραρίθμων κλπ., ἀπορῶ πὼς διέφυγε τῆς προσοχῆς του ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ὁμοφώνως δὲ διδάσκεται, ὅτι τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς οἰκογενείας δύνανται νὰ διορισθοῦν εἰς πᾶσαν δημοσίαν θέσιν, μὲ ἐξαίρεσιν, ὅτι δὲν δύνανται νὰ γίνουν ὑπουργοί. Καὶ ἐρωτῶ: Ἐὰν δι’ οἱονδήποτε λόγον ἡ Νομοθετικὴ Ἐξουσία ἀπεφάσιζε νὰ τοποθετήσῃ εἰς τὸν Στρατὸν ἢ εἰς οἱανδήποτε θέσιν τὸν οἱονδήποτε πολίτην, δὲν θὰ ἦτο Συνταγματικὴ ἡ πρᾶξις αὕτη; Διατί δὲν δύναται νὰ πράξῃ τὸ αὐτὸ διὰ τὸν πρίγκηπα; Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἔγινεν ἀπὸ ὡρισμένης τοὐλάχιστον πλευρᾶς, ἐγένετο μὲ μοναδικὸν σκοπὸν τὴν προσβολὴν καὶ τὸν χλευασμὸν ὡρισμένων συμβόλων.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λούλης ἔχει τὸν λόγον.

§57Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐμέ, εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτος ἡ χρῆσις τίτλων, οἱ ὁποῖοι δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸ Σύνταγμα. Αἱ ἑρμηνεῖαι τοῦ κ. Γιαννούση, εἶναι ἑρμηνεῖαι ἀπωτάτου παρελθόντος, ἄνευ οὐδενὸς ἐρείσματος σήμερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἡ κειμένη νομοθεσία εἶναι ἐκείνη, ἥτις καθορίζει τὰ προσόντα τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, προκειμένου οὗτοι νὰ εἰσέλθουν ὡς μόνιμοι εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ. Εἶναι δὲ κανὼν ἀπαράβατος, ὅτι οἱ νόμοι ἔχουν ἴσην ἐφαρμογήν, ἀνεξαιρέτως, δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας. Δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀπὸ ἡμᾶς καμμία ἀντίρρησις διὰ τὴν εἴσοδον τοῦ πρίγκηπος εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Στρατόν, ἐὰν οὗτος διέθετε τὰ νόμιμα προσόντα. Ἀλλὰ διὰ νὰ καταφεύγῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς εἰδικὸν νόμον, προφανὲς εἶναι, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ πρίγκηψ δὲν συγκεντρώνει τὰ προσόντα αὐτά. Σήμερον, τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων Ἀξιωματικῶν ἀποτελεῖται ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὀφείλουν νὰ ἔχουν βασικὰ προσόντα, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς συγχρόνους στρατιωτικὰς ἀνάγκας. Πῶς, λοιπόν, θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ Στράτευμα τὸ ἐν λόγῳ πρόσωπον, ἐφ’ ὅσον στερεῖται τῶν βασικῶν τούτων προϋποθέσεων; Ἀφ’ ἑτέρου, εἶναι δυνατὸν νὰ βασισθῇ κανείς, ὅτι ὁ πρίγκηψ Μιχαὴλ, ὡς ἀναφέρεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, μονιμοποιούμενος καὶ ἀνελισσόμενος εἰς τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα, θὰ κριθῇ βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων, δεδομένου τοῦ γεγονότος ὅτι οὗτος συνδέεται διὰ στενῶν συγγενικῶν δεσμῶν μετὰ τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας; Καὶ ἐὰν φθάσῃ ἀνελισσόμενος εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ Στρατάρχου μὲ εὐνοίας, δύνασθε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ὑπολογίσετε τοὺς ἐθνικοὺς κινδύνους εἰς μίαν κακὴν ὥραν τῆς Πατρίδος μας; Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ πρότασις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν ἀτυχὴς καὶ πιθανῶς νὰ ἀποβῇ καὶ ἐπικίνδυνος διὰ τὸ Ἔθνος.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§59Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐθεώρησε τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἐνοχλητικήν. Καὶ εὐκαιρίαν ἀπετέλεσεν, ὡς λέγει, ἡ ἀναδρομὴ εἰς τὴν συζήτησιν περὶ Δημοκρατίας κλπ., διὰ νὰ «νοστιμεύσῃ», κατὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἡ συζήτησις. Ἐν τούτοις, ἡ ἐξέλιξις τῆς συζητήσεως δὲν ἀπέδειξεν αὐτό, ἀλλ’ ἐντελῶς τὸ ἀντίθετον. Ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠναγκάσθη, κατὰ τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως, νὰ ἐπιφέρῃ σημαντικὴν διόρθωσιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν σεβασμοῦ πρὸς τὸ Σύνταγμα, ποὺ δὲν τὴν ἔδειξεν ἡ Κυβέρνησις ὅταν συνέτασσε καὶ ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον. Δεύτερον, διὰ τοῦ σχεδίου νόμου, κύριοι συνάδελφοι, δημιουργοῦνται δύο ζητήματα: 1) Διατὶ χρειάζεται κατάταξις εἰς τὸν Στρατὸν ἑνὸς Βασιλόπαιδος καὶ 2) πῶς καὶ ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις γίνεται. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, ἐδόθη διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ἡ ἀπαράδεκτος ἐξήγησις, ὅτι γίνεται, διότι τὸ ἠθέλησε, καὶ μόνο διότι τὸ ἠθέλησεν ὁ πρίγκηψ καὶ διότι ἡ Κυβέρνησις ὑπήκουσε καὶ καλεῖται νὰ ὑπακούσῃ καὶ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ πρίγκηπος. Τώρα, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀναγκάζεται νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν: ὅτι εἶναι χρήσιμον καὶ ἐθνικὸν νὰ εἰσέρχωνται τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας εἰς τὸν Στρατόν. Εἶναι μία ἐξήγησις. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθέν, ἐὰν τὰ Κόμματα εἶναι σύμφωνα, πρέπει νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι εἰς τὴν Βουλὴν δὲν ψηφίζουν τὰ Κόμματα, ἀλλὰ οἱ βουλευταί, πλήν, βεβαίως, τοῦ κ. Λύχνου, ὅστις τώρα θορυβεῖ, ἀποδεικνύων ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχῃ γνώμην διάφορον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§60Γ. ΛΥΧΝΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς καταστήσω γνωστόν, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ πρὸς τοὺς κυρίους πρακτικογράφους, νὰ μὴ ἀναγράφουν εἰς τὰ πρακτικὰ διακοπάς, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἄνευ τῆς συναινέσεως τοῦ Προεδρείου.

§62Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Περαιτέρω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, διατί τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας πρέπει νὰ κατατάσσωνται εἰς τὸν Στρατόν, κατὰ τρόπον μάλιστα ἐξαιρετικόν; Ἡ ἐπίκλησις τοῦ ἄρθρου 3, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Γιαννούσης, ἐπιτάσσει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον καὶ δὲν συμπορεύεται πρὸς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Διότι, οὐδεὶς Ἕλλην, μὴ ἔχων τὰ ὑπὸ τοῦ Νόμου προβλεπόμενα προσόντα, θὰ κατετάσσετο ὡς μόνιμον στέλεχος εἰς τὸν Στρατόν. Ἔχομεν, λοιπόν, μίαν προνομίαν, πλήττουσαν τὴν ἰσότητα ἐνώπιον τοῦ νόμου, ποὺ ἐπιτάσσει τὸ Σύνταγμα. Ἐδῶ ζητεῖτε κατὰ παράβασιν τῶν κειμένων διατάξεων καὶ εἰς ἀντίθεσιν τῶν συνταγματικῶν διατάξεων περὶ ἰσότητος τῶν πολιτῶν, καλεῖτε τὸν Μιχαὴλ εἰς τὸν στρατόν. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἐκδίωξιν τῶν 700 ἀξιωματικῶν. Διότι, πράγματι οἱ 700 ἀξιωματικοὶ βάσει τοῦ ἁμαρτωλοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσατε ἐξεδιώχθησαν ἀπὸ τὸ στράτευμα, καὶ δὲν ἐξῆλθον ἑκουσίως. Ὁ τέως Ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΣ Στρατηγὸς Σειραδάκης κατέθεσεν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου ὅτι μετὰ τὴν παράτασιν τῆς θητείας του δι’ ἓν ἔτος, ἐκλήθη πρὸ τῆς λήξεως αὐτοῦ νὰ παραιτηθῇ, κατὰ τὸν νόμον αὐτὸν περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου καὶ ὅταν ἠρνήθη τοῦτο τὸν ἀπεστρατεύσατε. Ὅταν ἀπομακρύνωνται ἀξιωματικοὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, ὅταν σφαγιάζωνται – διότι ἐσφαγιάσθησαν οἱ 700 ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ — ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μᾶς λέγει νὰ κρίνωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου μὲ ἀντικειμενικότητα. Ὅταν εἰς τὸν στρατὸν ἔχει δημιουργηθῆ ἀφόρητος κατάστασις μὲ τὰ διάφορα μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξωμεν ἡμεῖς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ δημιουργήσουν ἀντιδράσεις εἰς τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν; Καὶ τώρα πῶς προβλέπεται ἡ κατάταξις. Εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν ὑπάρχει θετικὴ διάταξις, κανὼν δικαίου, ἡ ὁποία θὰ ρυθμίζῃ τὰ διάφορα σχετικὰ θέματα. Τί λέγει τὸ σχέδιον νόμου; (Ἀναγινώσκει). Ζητεῖται νὰ ἐξουσιοδοτηθῇ ὁ Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ ὅ,τι θέλει, χωρὶς νὰ βάλῃ κανένα πλαίσιον ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ κινηθῇ. Ὡς ἔχει διατυπωθῆ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δύναται νὰ κάνῃ ὅ,τι θέλει, ἀκόμη δὲ νὰ προαγάγῃ τὸν Μιχαὴλ καὶ εἰς στρατηγόν. Ἐπίσης εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἀναφέρεται ὅτι..... (ἀναγινώσκει). Ὑπάρχει περίπτωσις νὰ ἀρνηθῇ ὁ Μιχαὴλ τὸν μισθὸν τοῦ βαθμοῦ, τὸν ὁποῖον φέρει; Τί σημαίνει ἡ φράσις «ἐὰν θελήσῃ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἀπονομὴν τοῦ βαθμοῦ»; Ἐδῶ ἢ τὰ ὁμιλῶμεν σοβαρὰ ἢ τὰ συζητῶμεν τὰ νομοθετήματα σοβαρά, ἢ θὰ παίζωμεν. Εἶναι, λοιπὸν δεδομένον ὅτι ὁ πρίγκηψ Μιχαὴλ ἔχει τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπιλάρχου. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ μονιμοποιηθῇ εἰς τὸν βαθμὸν αὐτόν, εἶναι γνωστὸν ποῖον μισθὸν θὰ λάβῃ. Ἑπομένως ἐὰν πρόκειται...

§63Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Τὸ λέγει ὁ νόμος τὶ θὰ λάβῃ, ἠμπορεῖ νὰ παραιτηθῇ.

§64Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν σημαίνει τίποτε, εἶναι μία δωρεὰ πρὸς τὸ Δημόσιον. Αὐτὸ σημαίνει καὶ ἐὰν θὰ δεχθῇ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπιλάρχου. Καὶ ἐρωτῶ εὐθέως, μὲ ποῖον βαθμὸν πρόκειται νὰ μονιμοποιηθῇ; Τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει τίποτε.

§65Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶναι προφανὲς αὐτό. Ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ σᾶς διακόψω διὰ νὰ σᾶς δώσω τώρα τὴν ἀπάντησιν. Μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπιλάρχου θὰ καταταγῇ. Τοῦτο ἐγὼ θεωρῶ προφανές. Εἴπατε προηγουμένως, ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην, ὅτι ὁ κ. Σειραδάκης ἐπιέσθη νὰ ἀποχωρήσῃ τοῦ στρατεύματος.

§66Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔτσι κατετέθη εἰς τὸ δικαστήριον, ὅτι ἐκλήθη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ὑποβάλῃ τὴν παραίτησίν του κατὰ τὸν νόμον περὶ ἐθελουσίας ἀπομακρύνσεως τῶν 700 ἀξιωματικῶν. Ἠρνήθη, λέγει ὁ κ. Σειραδάκης, καὶ τότε μὲ ἔθεσαν εἰς ἀποστρατείαν διὰ διατάγματος. Ἔτσι κατετέθη, καὶ αὐτὰ ἐγράφησαν εἰς τὰ πρακτικά.

§67Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κἄποιον λάθος κάμετε, ἢ δὲν ἔχει ἀποδοθῆ ἡ κατάθεσίς του καλῶς, διότι ὁ κ. Σειραδάκης κατελαμβάνετο ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας τὸ προηγούμενον ἔτος καὶ διὰ εἰδικοῦ νόμου παρετάθη τὸ ὅριον ἡλικίας του ἐπὶ ἓν ἔτος καὶ ὅταν ἔφθασε καὶ τὸ δεύτερον ὅριον ἡλικίας, τότε ἀπεχώρησε τοῦ στρατεύματος. Συνεπῶς, κἄτι λάθος ὑπάρχει εἰς τὴν διατύπωσίν σας.

§68Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πράγματι παρετάθη ἡ θητεία τοῦ κ. Σειραδάκη. Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ λήξῃ τὸ ἔτος τῆς παρατάσεως, ἐκλήθη κατὰ μῆνα Αὔγουστον ἢ Σεπτέμβριον, πρὸ τῆς λήξεως δηλ., τὸν Δεκέμβριον ἔληγεν, ἐκλήθη, τὸν Αὔγουστον ἢ Σεπτέμβριον νὰ παραιτηθῇ καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτοῦ τοῦ πράγματος τώρα λαμβάνομεν γνῶσιν, τότε θεωροῦμεν ὅτι ἁπλῶς ἀπεμακρύνθη, διότι πράγματι ἀπεμακρύνθη πρὶν λήξῃ ὁ χρόνος τῆς παρατάσεως τῆς θητείας του, τρεῖς μῆνας πρὸ τῆς λήξεως τῆς θητείας του. Καὶ ἔγινε συζήτησις εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν κατ’ ἐπανάληψιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι οὗτος ἀπεμακρύνθη πρὸ τῆς λήξεως τῆς θητείας του τῆς ἐκ παρατάσεως θητείας του, καὶ ἔγινε συζήτησις κατ’ ἐπανάληψιν ἐδῶ περὶ αὐτῆς τῆς ἀπομακρύνσεως καὶ ἔγινεν ἡ ἀπομάκρυνσις διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Καρδαμάκης, ὁ μέγας κ. Καρδαμάκης, εἰς τὸ ΓΕΣ. Καὶ ἐλέχθη ὅτι ἡ θητεία τοῦ κ. Σειραδάκη παρετάθη ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὰ προσόντα ὁ κ. Καρδαμάκης νὰ γίνῃ ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΣ καὶ μόλις ἀπέκτησε τὰ προσόντα καὶ πρὶν λήξει ἡ θητεία τοῦ κ. Σειραράκη τὸν ἀπομακρύνετε.

§69ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι ἀπεχώρησε ὁ κ. Σειραδάκης τὸν Αὔγουστον, ἀλλὰ τέλος Νοεμβρίου. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀκριβές.

§70Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως πρὸ τοῦ Δεκεμβρίου καὶ πρὸ τῆς λήξεως τῆς θητείας του.

§71ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐὰν ὑποβάλλεται ἀπὸ τοὺς καταλαμβανομένους ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας αἴτησις ἀποστρατείας ὀλίγον πρὸ τοῦ χρονικοῦ σημείου, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπέρχεται τὸ ὅριον ἡλικίας, τοῦτο γίνεται διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἁπλῶς ἡ διαδικασία τῆς ἀντικαταστάσεως. Δὲν ἀντελήφθητε καλῶς τὰ πράγματα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο ὅτι δῆθεν παρετάθη τὸ ὅριον ἡλικίας τοῦ στρατηγοῦ Σειραδάκη, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ προσόντα ὁ στρατηγὸς Καρδαμάκης, ἐπ’ αὐτοῦ ἀπήντησα κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀπασχολήσω σήμερον τὴν Βουλὴν ἐπ’ αὐτοῦ.

§72Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ ἐκ τῆς συζητήσεως προκύψαντα εἶναι στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀναλόγως τῶν πηγῶν εἶναι ἀπολύτως βεβαιωμένα ἢ μὴ βεβαιωμένα. Αὐτά, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ὀψιγενῶς, εἶναι ἀπὸ τὰς καταθέσεις τῶν ἰδίων τῶν στρατηγῶν εἰς τὴν δίκην τῆς «Ἐλευθερίας». Συνεπῶς ἢ ἐκεῖνοι λέγουν ψέματα ἢ κἄτι ἄλλο συμβαίνει. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ τοῦ διατάγματος, ἡ δήλωσις μὲν ἡ ὁποία νομίζω ὅτι θὰ λέγῃ ὅτι θὰ μονιμοποιηθῇ μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπιλάρχου, εἶναι ἀρκετὴ ὡς πρὸς αὐτό.

§73ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ κἄτι ἀκόμη ποὺ δὲν ἐζητήσατε. Ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θὰ προάγεται ὁ πρίγκηψ Μιχαὴλ εἰς τοὺς ἀνωτέρους βαθμοὺς εἰς χρόνον βραχύτερον τοῦ προβλεπομένου ἀπὸ τὸν νόμον περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν.

§74Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν αὐτὰ πράγματι ἔτσι τὰ ἐσκέφθητε ὁμολογῶ ὅτι ἡ ὑπηρεσία σᾶς παρεπλάνησεν ἢ ὅταν φέρετε νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλὴν δὲν σκέπτεσθε σοβαρῶς τὶ φέρετε. Διότι αὐτὸ ποὺ εἴπατε εἶναι ἐπίσης σοβαρόν.

§75ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶναι αὐτονόητον.

§76Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι λέγετε ὅτι θὰ ρυθμίζωνται διὰ διατάγματος τὰ πάντα. Ἑπομένως ἠμπορούσατε διὰ τοῦ διατάγματος, ἐὰν ἴσχυεν ὁ νόμος αὐτός, διότι εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν θὰ ἰσχύσῃ, δὲν εἶναι κἂν νόμος, πλαίσιον εἶναι μία ἐξουσιοδότησις ἐν λευκῷ, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν σας, ἀλλὰ ἠμπορούσατε νὰ εἴπητε ἀπὸ τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ ὁ πρίγκηψ Μιχαὴλ προάγεται εἰς στρατηγόν. Αὐτὰ εἶναι στοιχειώδη.

§77ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Αὐτὸ οὐδέποτε θὰ τὸ ἔλεγα ἐγώ. Ἐὰν ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν σκέψιν σας, δὲν σημαίνει ὅτι θὰ τὸ κάμω ἐγώ. Ἐὰν θὰ εἶσθε σεῖς ἱκανὸς νὰ τὸ κάμετε αὐτό, εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις, ἀλλὰ δὲν εἶναι λογικὸν νὰ δεχθῶ ὅτι ἕνα διάταγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδοθῇ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου, ἠμπορεῖ νὰ λέγῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§78Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ τὸ κάμῃ ἕνας ἄλλος Ὑπουργός.

§79ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶναι ὑποθέσεις αὐταί, ποὺ δὲν ἔχουν τὴν θέσιν των.

§80Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ νομοθετήματα δὲν γίνονται διὰ νὰ ἐφαρμόζωνται ἀπὸ τὴν καλὴν ἢ ἀπὸ τὴν κακὴν διάθεσιν ἐκείνων ποὺ θὰ τὰ ἐφαρμόσουν. Ἢ περιέχουν διατάξεις ποὺ δὲν ἐφαρμόζονται ἢ περιέχουν διατάξεις ποὺ ἐφαρμόζονται, ἀλλὰ ὄχι διὰ νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὴν καλὴν ἢ τὴν κακὴν πίστιν ἐκείνου ποὺ θὰ τὰς ἐφαρμόσῃ. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε, ὅτι ἦτο δυνατὸν μόνον εἰς τὴν φαντασίαν σας θὰ ἠμποροῦσε νὰ περάσῃ ὅτι ἐγὼ θὰ τὸ ἔκαμα. Τὸ θέμα εἶναι τί ἐξουσιοδότησιν ζητεῖτε νὰ λάβετε ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ αὐτὴν τὴν ἐξουσιοδότησιν σᾶς δίδει τὸ νομοθέτημα διὰ νὰ κάμετε ὅ,τι θέλετε. Αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό, πρέπει νὰ ἀλλάξῃ καὶ ἡ ὅλη διατύπωσις τοῦ διατάγματος.

§81ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὰς δηλώσεις μου ὅτι θὰ καταταγῇ ὁ πρίγκηψ Μιχαὴλ ὡς ἀνθυπίλαρχος καὶ ὅτι ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θὰ προάγεται εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμὸν εἰς χρόνον βραχύτερον τοῦ προβλεπομένου ἀπὸ τὸν νόμον, νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ πλέον νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ τὰ ἐθεώρησα αὐτονόητα καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐτέθησαν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ὁ κ. Ἡλιόπουλος δὲν τὰ ἐκατάλαβε καὶ δι’ αὐτὸ ἔδωσα τὴν ἐξήγησιν σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐξουσιοδοτήσεως ποὺ παρέχεται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον. Ὑποθέτω ὅτι καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς αὐτὴν τὴν ἔννοιαν δίδει, διότι ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ πᾶσα ἐξουσιοδότησις ἐὰν ἐφαρμοσθῇ κατὰ τρόπον παράλογον, ὅσον στενὰ καὶ ἐὰν εἶναι διατυπωμένη εἰς τὸν νόμον, ἠμπορεῖ νὰ ἀγάγῃ εἰς παράδοξα.

§82Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι αὐτονόητα, ἀλλὰ οὔτε νοητά, εἶναι αὐτά, τὰ ὁποῖα περιέχει τὸ πλαίσιον τοῦ κειμένου ποὺ ἔχει τὸ νομοσχέδιον.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Παπαγεωργίου.

§84Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς μὲ τὴν θέσιν τοῦ πρίγκηπος Πέτρου εἰς τὰς τάξεις τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν ἔχω νὰ σημειώσω τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸν πρίγκηπα πρὸ ἔτους ἀπενεμήθη ὁ τίτλος τοῦ ἐπιτίμου Προέδρου τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν ὑπὸ τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Ἀθηνῶν σύμφωνα μὲ τὸ καταστατικόν της. Μετὰ ταῦτα ὁ πρίγκηψ ἐνεγράφη ὡς τακτικὸν μέλος τῆς ΠΕΕΑΑ. Κατόπιν ἔγινεν ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, εἰς τὴν ὁποίαν μετέσχεν ὁ πρίγκηψ ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ὁμοσπονδίας ἐφέδρων ἀξιωματικῶν Νοτίου Ἑλλάδος. Κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον κατηρτίσθη ἡ Διοίκησις τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ὡς τριτοβάθμιος Ὀργάνωσις, κατὰ τὴν Συνέλευσιν δ’ αὐτῆς ἐξελέγη ὁ πρίγκηψ ὡς τακτικὸς Πρόεδρός της. Ὑπὸ τὴν ἰδιότητα αὐτήν, τοῦ Προέδρου τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ἀντιπροσωπεύει ὁ πρίγκηψ Πέτρος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς εἰς τὰ διάφορα συνέδρια καὶ τὰς ἄλλας ἐκδηλώσεις.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μελᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§86Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐθν. Ἀμύνης Ὑπουργὸς ἔκρινε τὴν διεξαχθεῖσαν ἐπὶ τῆς ἀντισυνταγματικῆς διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου του συζήτησιν περίπου ὡς συζήτησιν σχολαστικῶν. Τοῦτο συνέβη εἴτε ἀπὸ ἄγνοιαν τοῦ θέματος, εἴτε ἀπὸ ἀδιαφορίαν. Τελικῶς, ὅμως, μετὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος, προέβη οἱονεὶ εἰς παραχώρησιν καὶ ἀπεδέχθη διάφορον διατύπωσιν κατὰ παραχώρησιν. Παραχώρησις ἐπὶ συνταγματικοῦ θέματος εἶναι ἀπαράδεκτος. Ὑποχώρησις ἔναντι τοῦ Συντάγματος εἶναι παραδεκτή. Πέραν ὅμως τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθν. Ἀμύνης, ἐγκρατὴς νομικὸς τῆς πλειοψηφίας ἐτοποθέτησε τὸ θέμα ἀπὸ συνταγματικῆς ἀπόψεως καὶ ὑπεστήριξεν ὅτι ὁ τίτλος τοῦ πρίγκηπος δὲν ἀποτελεῖ τίτλον εὐγενείας, ἀλλὰ προσωνυμίαν. Ἐλησμόνησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος θεμελιώδη προσταγὴν τοῦ Συντάγματος. Τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος προστάζει: Οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι ἐνώπιον τοῦ νόμου. Καὶ ὁ ὑποστηρίζων ὅτι τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς μας Οἰκογενείας δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν μεγάλην κοινότητα τῶν Ἑλλήνων, ἴσων κατὰ τὸ Σύνταγμα, προβαίνει εἰς ἀπαράδεκτον διαχείρισιν τοῦ θέματος. Καθ’ ἡμᾶς, καὶ τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς μας Οἰκογενείας ἀνήκουν ἀνενδοιάστως εἰς τὸ σύνολον τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἴσοι ἐνώπιον τῶν νόμων. Τόσον δὲ εἶναι ἀπαρεξήγητος καὶ ἀπαρερμήνευτος ἡ προσταγὴ τῶν τελευταίων μας Συνταγμάτων, ὥστε οἱ νομομαθεῖς καὶ οἱ διαχειριζόμενοι τὰ συνταγματικὰ θέματα τῆς χώρας μετὰ πλείστης προσοχῆς, προέβησαν εἰς ὅλα τὰ σχετικὰ νομοθετήματα εἰς τὴν ἀποφυγὴν τοῦ ὅρου «πρίγκηψ», χρησιμοποιήσαντες τὸν διακριτικὸν ὅρον τοῦ «Βασιλόπαιδος». Τοῦτο συνέβη ὄχι μόνον εἰς τὰ κείμενα τοῦ 20οῦ αἰῶνος, ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὰ τὰ νομοθετικὰ κείμενα τοῦ 19ου αἰῶνος. Κατὰ τὸν ὀργανικὸν Χάρτην τῆς Πατρίδος μας, κατὰ τὸ Σύνταγμα τῆς Βασιλευομένης Δημοκρατίας μας, εἷς μόνον τίτλος ἀναγνωρίζεται, ὁ ὑψηλός, ὁ ἀνυπέρβλητος τίτλος τοῦ Ἕλληνος πολίτου. Αὐτὸν τὸν ὑψηλὸν καὶ ἀνυπέρβλητον τίτλον δικαιοῦνται νὰ διεκδικήσουν εἰς τὸν ἑλληνικὸν χῶρον καὶ οἱ ἁπλοῖ πολῖται καὶ τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας. Ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθν. Ἀμύνης, κατὰ τὰ ἀπολύτως σύμφωνα πρὸς τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τῶν Συνταγμάτων μας διορθοῦντες τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου σας καὶ ἀλλάσσοντες τὸν ὅρον «πρίγκηψ», διὰ τοῦ ὅρου «Βασιλόπαις», δὲν προβαίνετε εἰς παραχώρησιν πρὸς ἰδιοτροπίας μελῶν τῆς Βουλῆς, προβαίνετε εἰς ὑποχώρησιν ἀπέναντι τοῦ Συντάγματος, ἀπέναντι ρητῶν κελευσμάτων τοῦ Συντάγματος καὶ προσαρμόζεσθε εἰς τὴν προσταγὴν αὐτοῦ.

§87Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶπον ὅτι θὰ διωρθωθῇ εἰς «τοῦ υἱοῦ Βασιλόπαιδος».

§88Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εὑρισκόμενοι ἐδῶ διὰ νὰ προασπίσωμεν τὸ Σύνταγμα καὶ τὰς διατάξεις του, ὑπερασπίζομεν τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἡ ὁποία προεκλήθη κατὰ τὴν συζήτησιν, ἀσχέτως πρὸς τὰς ἄλλας πλευρὰς τοῦ νομοσχεδίου σας.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§90Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Ἀμύνης ἀπαντῶν εἰς ἐμὲ ἐτόνισεν ὅτι προτιμῶνται τὰ τέκνα τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν ἀξιωματικῶν διὰ τὴν εἴσοδον εἰς τὰς Στρατιωτικὰς Σχολάς. Αὐτὸ μοῦ ἦτο γνωστὸν καὶ οὐδεὶς Ἕλλην ἔχει ἀντίρρησιν μεταξὺ ἴσων προσόντων νὰ ἐπιλέγωνται τὰ τέκνα τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν ἀναπήρων πολέμου. Ὅλοι ἀσφαλῶς οἱ Ἕλληνες εἶναι σύμφωνοι ἐπ’ αὐτοῦ. Τὰ ὅσα ὅμως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἠλιόπουλον, νομίζω ὅτι σαφῶς θὰ πρέπει νὰ τονισθῇ ὅτι ἀποτελοῦν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν ἢ νὰ τροποποιηθῇ σχετικῶς τὸ σχέδιον νόμου, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται ὅτι ἡ προαγωγή του θὰ γίνεται εἰς τὰ ἴδια χρονικὰ ὅρια, ὅπως καὶ διὰ τοὺς λοιποὺς συναδέλφους του. Αὐτὴ εἶναι ἡ προσωπική μου ἀντίληψις καὶ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ ἀπαντήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε περαιτέρω νὰ προχωρήσω, ἐφ’ ὅσον ἔγινε συζήτησις καὶ διὰ τὸν πρίγκηπα Πέτρον, διὰ νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι χρειάζονται καὶ ἔχουν ἀξίαν διὰ τὴν προστασίαν τοῦ Ἔθνους αἱ στρατιωτικαὶ δυνάμεις, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπιστήμονες δὲν ὑστεροῦν εἰς τὴν ἐξέλιξιν καὶ τὴν πρόοδον τοῦ Ἔθνους μας. Καὶ ἐρωτῶ εὐθέως τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν: Διατὶ ἱκανοποιεῖται ἡ ἐπιθυμία Του — μὲ κεφαλαῖον τὸ Του, ὡς ἐτονίσθη, τοῦ Μιχαὴλ καὶ διατὶ νὰ μὴ ἱκανοποιηθῇ ὄχι μόνον ἡ ἐπιθυμία τοῦ ἐπίσης υἱοῦ βασιλόπαιδος Πέτρου, ἀλλὰ τοῦ ἐπιστημονικοῦ κόσμου τῆς χώρας, ὥστε νὰ τὸν θέσουν εἰς τὴν κενὴν ἕδραν τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ἀνθρωπολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, δεδομένου ὅτι εἶναι ὁ καλλίτερος ἀνθρωπολόγος ποὺ ὑπάρχει ἐν Ἑλλάδι, ὅπως ἔχει εἴπει καὶ ὁ ἀπελθὼν καθηγητὴς Κούμαρης; Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὑπάρχει ἀντίδρασις πρὸς τοῦτο ἀντὶ νὰ δοθῇ εἰς τὸν Πέτρον ἡ εὐκαιρία συνεχίσεως τῆς προαγωγῆς τοῦ κλάδου τῆς ἀνθρωπολογίας εἰς τὸν τόπον μας; Εἶναι ἐρωτήματα ποὺ θέτομεν καὶ εἰς τὸν ἑαυτόν μας καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀναμένομεν ἀπάντησιν. Τελικῶς ὅμως θὰ ἤθελον καὶ κἄτι ἄλλο νὰ εἴπω ἐγώ, ὁ μὴ συνταγματολόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἠθέλησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ δώσῃ μαθήματα, σχετικῶς μὲ τὸ Σύνταγμα. Εἶπον διάφοροι συνταγματολόγοι καὶ νομικοί, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι ἐνώπιον τοῦ νόμου. Ὑπάρχει ὅμως μία ἐξαίρεσις, τὴν ὁποίαν δὲν ἔλαβον ὑπ’ ὄψει των οἱ νομικοὶ καὶ οἱ συνταγματολόγοι, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος οὐδένα μέλος τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας δύναται νὰ γίνῃ Ὑπουργός. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ὄχι μόνον εἶναι ἴσοι, ἀλλὰ ἔχουν καὶ περιορισμοὺς ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, διὰ νὰ προλάβῃ δεινὰ εἰς τὸν τόπον.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μανιαδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§92Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤμην παρών, ὅταν ὡμίλησαν ὡρισμένοι ρήτορες τῆς Ἀριστερᾶς, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον συστηματικὴν καὶ ἄμεσον ἢ ἔμμεσον κατασυκοφάντησιν παντὸς μέλους τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας. Ἀναμφισβητήτως αὐτοὶ ἀγνοοῦν καὶ τὰ πρόσωπα καὶ τὴν ἱστορίαν ἑκάστου Πρίγκηπος καὶ κάνουν ἁπλῶς πολιτικὴν τῆς ἰδεολογίας, τὴν ὁποίαν πιστεύουν. Δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ἐγὼ ὀλίγα λόγια δι’ ὅσους Πρίγκηπας ἀνεφέρθησαν ἀπόψε ἐδῶ, καὶ ἀρχίζω ἀπὸ τὸν Πρίγκηπα Πέτρον, ὁ ὁποῖος εἰς τὸν πόλεμον τοῦ 1940–41 ἔδωσεν τὸ παρὼν καὶ ἐχρησιμοποιήθη ὡς Ἔφεδρος Ἀξιωματικὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, ὡς Σύνδεσμος μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατηγείου καὶ τοῦ Ἀγγλικοῦ τοιούτου. Αἱ προσφερθεῖσαι ὑπ’ αὐτοῦ ὑπηρεσίαι εἶναι ἀνεκτίμητοι, καὶ οὐδέποτε ἐζήτησεν οὐδεμίαν παροχήν. Ἐπεσκέφθη ἐπανειλημμένως κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940–41 μὲ Ἄγγλους ἀξιωματικοὺς τὸ Ἀλβανικὸν Μέτωπον καὶ ἔφθασε μέχρι τῶν προφυλακῶν διὰ νὰ δείξῃ εἰς τοὺς Ἄγγλους πόσων πραγμάτων ἀνάγκην εἶχεν ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς καὶ μὲ πόσας ἐλλείψεις ἀντιμετώπιζε τὴν Ἰταλικὴν Αὐτοκρατορίαν. Ὠφείλομεν εἰς τὸν Πρίγκηπα Πέτρον τὴν λύσιν πολλῶν προβλημάτων ἐφοδιασμοῦ μας ἐκ μέρους τῶν Ἄγγλων. Ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ὁ Πρίγκηψ Πέτρος ἀνεχώρησε τὴν 27 Ἀπριλίου 1941, ὅταν δηλαδὴ οἱ Γερμανοὶ εἰσήρχοντο εἰς τὰς Ἀθήνας, καὶ ἀπεχώρησε μαζὺ μὲ τὸν Ἀρχιστράτηγον Οὐίλσωνα, τὸν Ναύαρχον Τὲρλ (φονευθέντα εἰς τὸ Τομπροὺκ) καὶ τὸν Στρατηγὸν Χέϋγουντ, διὰ νὰ μεταβῇ εἰς Κρήτην, νὰ προσφέρῃ καὶ ἐκεῖ τὰς ὑπηρεσίας του καὶ ἐν συνεχεία εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, ὅπου εἰργάσθη ὅσον ἠδύνατο μέσα εἰς τὴν χαώδη ἐκείνην κατάστασιν. Ὁ Πρίγκηψ Πέτρος εἶναι ἀνθρωπολόγος ἐπιστήμων διεθνοῦς κύρους καὶ τιμᾶ τὴν Ἑλληνικήν του καταγωγήν, τὴν ὁποίαν οὐδέποτε ἠρνήθη, ἀλλὰ τοὐναντίον τὴν προέβαλεν ὡς εὔσημον. Ἠρεύνησε τὴν Ἄπω Ἀνατολὴν μέχρι Θιβὲτ καὶ Ἰνδιῶν καὶ ἠκολούθησεν ἐν πολλοῖς διὰ νὰ μελετήσῃ τὰ ἴχνη τῆς πορείας τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, διὰ νὰ παραδώσῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν φυλήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν παγκόσμιον συνείδησιν τὰ ἐκ τῆς μελέτης του αὐτὰ πορίσματα, ἑνὸς Ἕλληνος Βασιλέως. Πρὸς τὸν Πρίγκηπα αὐτὸν ἡ δικαιοσύνη ἀπαιτεῖ νὰ τηρῶμεν ὅλοι μας περισσότερον σεβασμόν. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸν Πρίγκηπα Ἀνδρέα. Καὶ ὁ Πρίγκηψ Ἀνδρέας ἔδωκε τὸ παρὸν εἰς τὴν μεγάλην ἐξόρμησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ πρὸς τὸν Σαγγάριον, καὶ τὴν μοναδικὴν ἐκείνην δοκιμασίαν τοῦ Στρατοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους. Ἡ πολιτικὴ σκοπιμότης ἐπέβαλεν τότε νὰ περάσῃ ἀπὸ στρατοδικεῖον καὶ ὁ Πρίγκηψ Ἀνδρέας μὲ προκαθωρισμένον σκοπόν. Ἔχω εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς δυσπιστοῦντος ἰδιόχειρον ἐπιστολὴν τοῦ ἀειμνήστου Παγκάλου, ὡς Προέδρου τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ ὁποῖος ἔγραφεν εἰς τὸν ἀφέντην του, ὅτι παρέπεμψεν εἰς τὸ στρατοδικεῖον τὴν πρώτην σειρὰν τῶν κατηγορουμένων, οἱ ὁποῖοι θὰ καταδικασθοῦν καὶ θὰ ἐκτελεσθοῦν καὶ ὅτι ἐν συνεχεία ἑτοιμάζει καὶ τὴν παραπομπὴν τοῦ Πρίγκηπος Ἀνδρέου. Ἀλλ’ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, κ. συνάδελφοι, ἠκούσθησαν κατηγορίαι καὶ κατὰ τοῦ Πρίγκηπος Φιλίππου, τοῦ συζύγου τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἀγγλίας, ὅτι δῆθεν ὁ Φίλιππος ἐρωτηθεὶς εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι Ἕλλην, ἀλλ’ ὅτι εἶναι Ἄγγλος. Ὀρθῶς, κύριοι συνάδελφοι, ὁ Πρίγκηψ Φίλιππος ἀπήντησεν, ὅτι εἶναι Ἄγγλος, ἀλλὰ Ἑλληνικῆς καταγωγῆς. Τί ἠθέλατε, νὰ εἶναι Ἕλλην ὑπήκοος; Πῶς θὰ ἐγένετο σύζυγος τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἀγγλίας; Τὸ ὅτι ὁ Πρίγκηψ Φίλιππος εἶναι Ἑλληνικῆς καταγωγῆς καὶ ἀνήκει εἰς τὸν Βασιλεύοντα Οἶκον, ἔχομεν τὴν πλήρη τούτου ἀπόδειξιν, ὅτι διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ νυμφευθῇ τὴν τότε Πριγκήπισσαν τῆς Ἀγγλίας Ἐλισσάβετ, ἦτο ἀπαραίτητος ἡ συγκατάθεσις τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Οἴκου τοῦ Βασιλέως τῆς Ἑλλάδος, ἀειμνήστου Γεωργίου τοῦ Βʹ, ἡ ὁποία καὶ ἐδόθη. Ἔρχομαι τώρα δι’ ὀλίγων καὶ εἰς τὸν υἱὸν τοῦ Βασιλόπαιδος Χριστοφόρου, διὰ τὸν υἱὸν τοῦ ὁποίου, τὸν Πρίγκηπα Μιχαὴλ, συζητεῖται ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Πρίγκηψ Χριστόφορος ὑπῆρξε ἀπὸ τοὺς εὐπρεπεστέρους Ἕλληνας καὶ ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους ἔχω γνωρίσει. Ὄταν μετὰ μακρὰν ἐξορίαν ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, μοῦ ἐδήλωσε μὲ συγκίνησιν μέχρι δακρύων, ὅτι εἶναι καταθλιπτικὴ ἡ ζωὴ ἑνὸς ἀνθρώπου χωρὶς πατρίδα καὶ χωρὶς διαβατήριον, ὅπως ἦτο αὐτός. Ἠσθάνετο καθ’ ὅλην τὴν ἐξορίαν του τόσην θλῖψιν καὶ τόσην νοσταλγίαν, ὥστε ἔχει ἀπόφασιν νὰ μὴ ξαναφύγῃ ποτὲ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι θὰ μείνῃ ἐδῶ διὰ νὰ ἀποθάνῃ. Δὲν δικαιούμεθα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς τὸν Πρίγκηπα Μιχαὴλ, τὸν υἱὸν τοῦ Πρίγκηπος Χριστοφόρου, νὰ φέρῃ τὴν στολὴν τοῦ Ἕλληνος ἀξιωματικοῦ, διότι περὶ αὐτοῦ καὶ μόνον πρόκειται.

§93Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ὁσάκις συζητοῦνται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ζητήματα συνδεόμενα μὲ μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας θὰ πρέπει κ. Πρόεδρε, νὰ λαμβάνεται πρόνοια ὥστε ταῦτα νὰ ἔρχωνται μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν ὥστε νὰ μὴ δίδεται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία λαμβάνει μέτρα εὐνοίας ὑπὲρ τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας καὶ τῶν συγγενῶν των. Λέγω δὲ τοῦτο διότι κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν ἔχουν δημιουργηθῆ πολλὰ τοιαῦτα θέματα τὰ ὁποῖα οὔτε ὑπὲρ τῶν Βασιλέων εἶναι οὔτε ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους. Θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξετάζῃ καλύτερον τὰ ζητήματα καὶ νὰ ὑπολογίσῃ εἰς τὰς ἀντιδράσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπροκαλοῦντο ὄχι μόνον εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν λαὸν καὶ πρὸ πάντων εἰς τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν. Δὲν εἶμαι ἀξιωματικὸς ἀλλὰ γνωρίζω ὅτι ἡ ἱεραρχία εἰς τὸν στρατὸν εἶναι σεβαστὴ παρ’ ὅλων καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ δὲν δέχονται νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις κλονισμοῦ τῆς εἰς τὸ Σῶμα των πυραμίδος. Πολὺ περισσότερον δὲν δέχονται νὰ ρυθμισθοῦν διαφοροτρόπως ἐκ τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων ἡ φοίτησις εἰς τὰς σχολάς, ἡ χορήγησις διπλωμάτων καὶ ἐν γένει αὐτὸ ποὺ λέγεται κατάστασις τοῦ Ἕλληνος ἀξιωματικοῦ. Βεβαίως θὰ ἤθελον νὰ ἀποδεχθῶ τὰς γενομένας δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ ποῖος μᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι αὔριον ἕνας ἄλλος Ὑπουργὸς δὲν θὰ λάβῃ ἀντίθετον θέσιν τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ δὲν θὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν ταύτην κατὰ τρόπον διάφορον;

§94Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Αἱ δηλώσεις μου ἰσχύουν ὡς ἑρμηνευτικαὶ δηλώσεις. Ἑπομένως δεσμεύουν πάντας.

§95Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Χαίρω διὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ὅτι, ἐὰν διεγράφοντο ὅλα αὐτὰ καὶ ἐτίθετο «κατὰ τὰ λοιπὰ ἐφαρμοζομένων τῶν σχετικῶν νόμων», τὶ θὰ ἐπείραζεν; Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἂς σκεφθῶμεν κἄπως ἀνώτερα καὶ ἂς μὴ παίρνωμεν τὰ πράγματα, πάντοτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ πείσματος. Φαίνεται, ὅτι ὁ πρίγκηψ Μιχαὴλ δὲν ἔχει τὰ τυπικὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖ τὸ Ν.Δ. 123, διότι δὲν ἔχει στράτευσιν εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω.

§96Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ἦτο δυνατόν, λόγῳ τῆς ἡλικίας του.

§97Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Καὶ αὐτὸς εἶναι ἴσως, ὁ μόνος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον γίνεται καὶ τὸ εἰδικὸν νομοθέτημα. Ἀλλά, ὁ σκοπὸς οὗτος ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς πρώτης παραγράφου, ἤτοι: «Διὰ Β.Δ., προτάσει τοῦ... (ἀναγινώσκει)...».

§98Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Προσέξατε. Δὲν λέγω «κατὰ παρέκκλισιν», λέγω «καὶ κατὰ παρέκκλισιν ἔτι». Ὅπως τὸ λέγητε σεῖς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι τότε θὰ πρέπει νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων.

§99Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ὄχι. Οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ κατατάσσονται.

§100ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἰσχύει. Ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ὑπάρχει πλέον.

§101Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ἐμονιμοποιήθησαν τὸ 1947 ἐπῆγαν εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων.

§102Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἠναλώθη ὁ νόμος ἐκεῖνος. Δὲν ὑπάρχει τώρα.

§103Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐμονιμοποιήθησαν τὸ 1947 ἐπῆγαν εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων.

§104Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁ νόμος ἐκεῖνος ἐτελείωσε. Δὲν ὑπάρχει πλέον.

§105Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Τότε ἡ ἑρμηνευτική σας δήλωσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἀξίαν.

§106Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διατί;

§107Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Διότι θὰ ἐφαρμοσθῶσιν αὐταὶ αἱ διατάξεις.

§108ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐγώ, δὲν εἶπον αὐτό. Ἐγὼ εἶπον δύο τινά, τὰ ὁποῖα ἰσχύουν ὡς ἑρμηνευτικὴ δήλωσις: Ὅτι θὰ καταταγῇ ὡς ἀνθυπίλαρχος καὶ ὅτι δὲν θὰ καταταγῇ ὡς ἀνθυπίλαρχος καὶ ὅτι δὲν θὰ προάγεται εἰς ἀνώτερον βαθμὸν ἐὰν ἑκάστοτε δὲν ἔχῃ συμπληρώσει τὸν χρόνον, τὸν ὁποῖον ὁρίζει ὁ νόμος περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν. Τὸ θέμα τῆς ἐκπαιδεύσεως εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμισθῇ διὰ τοῦ Διατάγματος.

§109Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν ταύτην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι διὰ τὴν πλευράν μας τὸ θέμα ἔληξε.

§110Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀπεφάσισε τὴν ἔγκρισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ὁ κ. Τούμπας, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐξέφρασεν ἰδικάς του ἀπόψεις. Ἡ Ε.Κ. εἰς τὰς συσκέψεις της, δὲν ἐνέκρινε τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Τὸ θέμα τῆς κατατάξεως τῶν πριγκήπων εἰς τὸν Στρατόν, ἔχει λήξει διὰ τὴν Ἑλλάδα ἤδη ἀπὸ δεκαετιῶν, καὶ κακῶς ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ποὺ ἀνεκίνησε σήμερον μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τοιαῦτα θέματα. Σήμερον τὸ Στέμμα ταλαιπωρεῖται, ἐξ αἰτίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ πολλὰ ἄλλα πράγματα καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ προστεθοῦν καὶ αὐτὰ τὰ ζητήματα. Θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ μελετήσῃ καλύτερον τὰ ζητήματα καὶ οὐχὶ μὲ τόσον ἐπιπόλαιον τρόπον νὰ φέρῃ διατάξεις, τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος ἐδέχθη νὰ τροποποιήσῃ μετὰ τὰς γενομένας ὑφ’ ἡμῶν παρατηρήσεις.

§111Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπερώτησιν κάμετε;

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ρουσσόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§113Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δημιουργῆτε ζητήματα διὰ τὸ Στέμμα ἐκ τοῦ μὴ ὄντος. Ἐγώ, δὲν εἶμαι ἱκανὸς νὰ ὑποστηρίξω τὸν βασιλικὸν θεσμόν, διότι θεωρῶ πάντοτε τὸ Στέμμα, ὅτι εἶναι ὑπὸ παρατήρησιν. Νομίζω ὅμως, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φέρετε εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδια, τόσον ἀψυχολόγητα. Τέλος, ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ βουλευτοῦ, ἑρμηνεύων τὸ Σύνταγμα, νομίζω, ὅτι ὁ νόμος αὐτός, καὶ ἂν ψηφισθῇ, δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ, ὡς ἀντισυνταγματικός. Τὸ Σύνταγμα, κύριε Πρόεδρε, ἀπαγορεύει τὴν ἀναγνώρισιν προνομιῶν καὶ προνομία εἶναι ἡ εἴσοδος τοῦ Μιχαὴλ εἰς τὸν Στρατόν, κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων. Δὲν δικαιούμεθα, λοιπόν, νὰ ψηφίσωμεν τὸν νόμον αὐτόν, ὡς ἀντιβαίνοντα πρὸς τὸ Σύνταγμα. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, μὲ αὐτὰς τὰς ὀδυνηρὰς σκέψεις, διὰ τὸν ἀμελέτητον τρόπον ποὺ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰσήγαγε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν. Ὅταν ἔξω ὁ κόσμος ὑποφέρει, δὲν θὰ πρέπει κατὰ τρόπον προνομιακὸν νὰ φερώμεθα ἔναντι ὡρισμένων ἀτόμων. Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν αἰσθάνεται τὸν κίνδυνον καὶ δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ λάβωμεν μέτρα ἐναντίον του.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§115Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν μου περὶ ἀπαλείψεως τῆς λέξεως «πρίγκηψ» καὶ ἀντικαταστάσεως τῆς λέξεως ταύτης διὰ τῶν λέξεων «τοῦ υἱοῦ τοῦ Βασιλόπαιδος Χριστοφόρου» Πιστεύω, ὅτι θὰ συμφωνήσῃ καὶ εἰς τὴν ἄλλην παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, παρ’ ὅλα ὅσα εἶπεν ὁ κ. Γιαννούσης. Πρέπει δηλαδὴ νὰ ὁρισθῇ εἰς τὸν νόμον ἢ νὰ περιληφθῇ ἑρμηνευτική του δήλωσις εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι εἰς τὸ ἐκδοθησόμενον Διάταγμα θὰ ὁρισθῇ ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς οὗτος θὰ εἶναι ἐκτὸς ἀριθμῶν, ἐν τῇ ἐπετηρίδι. Ὁ κ. Γιαννούσης ἀρνούμενος τὴν πρότασίν μου ταύτην εἶπεν πρὸς ἐμέ: Ἀπορῶ πῶς δὲν ἐπροσέξατε τὸ σχετικὸν ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι ἔναντι τῶν νόμων. Ἐρωτῶ, καὶ ἐγὼ τὸν κ. Γιαννούσην: Πῶς δὲν ἐπρόσεξε τὴν διατύπωσιν τοῦ μόνου ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὸ ὁποῖον ὁρίζεται ὅτι «κατὰ παρέκκλισιν τῶν γενικῶν διατάξεων θὰ ὑπηρετῇ ἐν τῷ Στρατεύματι ὁ Ἀξιωματικὸς οὗτος». Αὐτὸ σημαίνει ὅτι τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος, μὲ τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως ταύτης τοῦ νομοσχεδίου παραβιάζεται. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ βλάψῃ οὔτε τοὺς σκοποὺς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, οὔτε τὸν στρατὸν ἐὰν περιλάβωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον σχετικὴν διάταξιν, εἴτε ἐὰν θὰ περιληφθῇ ἡ ἑρμηνευτική σας δήλωσις ὅτι εἰς τὸ σχετικὸν διάταγμα, θὰ περιληφθῇ διάταξις καθ’ ἥν ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς θὰ εἶναι «ἐκτὸς ἀριθμῶν». Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι θὰ προάγεται ὅταν θὰ συμπληρώνῃ τὰ ἔτη ὑπηρεσίας πρὸς προαγωγὴν εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ ἀξιωματικὸς δὲν προάγεται μόνον μὲ τὰ ἔτη ὑπηρεσίας. Προάγεται καὶ βάσει ἄλλων προσόντων καὶ κρίσεων, εἴτε διότι ἐφοίτησεν εἰς εἰδικὴν Σχολὴν εἴτε διότι κρίνεται προακτέος κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν κλπ. Αὐτὰ ὅλα παραλείπονται διὰ τὸν εἰδικὸν αὐτὸν ἀξιωματικόν, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου, θὰ ἐφαρμοσθοῦν ἐξαιρετικὰ μέτρα. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐπρότεινα νὰ τεθῇ ἐκτὸς τῶν «ὀργανικῶν ἀριθμῶν» ἵνα μὴ παρεμποδίζῃ τὴν σταδιοδρομίαν τῶν ἄλλων ἀξιωματικῶν ποὺ θὰ προάγωνται βάσει τῶν κειμένων νόμων καὶ μὲ τὰ γενικὰ προσόντα καὶ κριτήρια.

§116Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ προαγωγὴ δὲν θὰ γίνῃ πρὸ τῆς συμπληρώσεως τῶν προβλεπομένων ἐτῶν ὑπηρεσίας ποὺ ἀπαιτοῦνται δι’ αὐτήν.

§117Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐξαιρετικῆς περιπτώσεως καὶ ἐφ’ ὅσον γίνεται εἰδικὴ προνομιακὴ μεταχείρισις, νομίζω, ὅτι ἡ πρότασίς μου ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ δεκτή.

§118Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πῶς ἐξηγεῖτε σεῖς, κ. Ζορμπᾶ, τὸ ὅτι εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἀναφέρεται δαπάνη ἴση πρὸς τὸν ἐτήσιον μισθὸν τοῦ μονίμου Ἀνθυπολοχαγοῦ; Δὲν σημαίνει τοῦτο, ὅτι ὑπάρχει πρόθεσις δημιουργίας μιᾶς ἐπὶ πλέον θέσεως μονίμου ἀξιωματικοῦ; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄλλη μεταχείρισις;

§119Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καίτοι διευθύνετε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐπὶ πολλὰ ἔτη, καὶ τώρα καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, λυποῦμαι ποὺ θὰ εἴπω, ὅτι δὲν γνωρίζετε εἰσέτι καλῶς τὰ τοῦ Στρατοῦ. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι τόσον εἰς τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς, ὅσον καὶ εἰς τὰ ἄλλα Σώματα, ὑπάρχει κατάστασις ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι «ἐκτὸς ἀριθμῶν». Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ὁ ἀξιωματικὸς οὗτος φθάσῃ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Συνταγματάρχου π.χ. καὶ προκύψῃ θέμα προαγωγῆς ἐκ τῶν ὁμοιοβάθμων του ἀξιωματικῶν ἑνὸς μόνον εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ταξιάρχου καὶ προαχθεὶς οὗτος, ὁ μὴ ἔχων τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα (κρίσεις Συμβουλίων κλπ.), τὶ θὰ συμβῇ μὲ τοὺς ἄλλους νεωτέρους του ἀξιωματικούς; Δὲν θὰ δυσφορήσουν; Δὲν ἀντιλαμβάνεσθε τοὺς ψυχολογικοὺς ἀντικτύπους ποὺ θὰ ἔχῃ ἡ διάταξις αὐτὴ διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Ὅπλου τῶν ἀξιωματικῶν τούτου; Διατὶ δὲν θέλετε νὰ τοὺς προλάβωμεν, θέτοντες τὸν ἀξιωματικὸν τοῦτον ἐκτὸς τῶν ὀργανικῶν ἀριθμῶν, ἵνα μὴ παρεμποδίζῃ οὐδενὸς ἀξιωματικοῦ τὴν σταδιοδρομίαν καὶ οὐδένα νὰ βλάψῃ ἢ δυσαρεστήσῃ; Διατὶ δὲν ἀντιλαμβάνεσθε τὴν σημασίαν τῆς προτάσεώς μου, ὡς πρὸς τὴν ἐν τῷ Στρατῷ τάξιν;

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§121Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ τὸ Προεδρεῖον κατ’ ἐπανάληψιν, καὶ συνάδελφοι, ἰδίως τῆς Συμπολιτεύσεως, διετύπωσαν τὴν ἄποψιν, ὅτι ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου δὲν ἔπρεπε κἂν νὰ γίνῃ συζήτησις, ὅτι εἶναι τοῦτο ἁπλῶς τυπικὸν καὶ ὑπηρεσιακόν. Θέλω νὰ ἐρωτήσω τοὺς κ. συναδέλφους τὸ ἑξῆς: Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ εἰς τὸ στάδιον εἰς τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη καὶ τροποποιήσεις καὶ προέβη εἰς ἑρμηνευτικὰς δηλώσεις. Τοῦτο δὲν ἀποδεικνύει ἡ συζήτησις πόσον καὶ χρήσιμος καὶ ἀναγκαία ἦτο; Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι αὐταὶ αἱ τροποποιήσεις καὶ αἱ ἑρμηνευτικαὶ δηλώσεις ἀναφέρονται εἰς θέματα ἐντελῶς τυπικὰ καὶ λεπτομερειακὰ καὶ δὲν θίγουν οὐδόλως τὸ βασικὸν θέμα. Ἡ ἀπάντησις θὰ δοθῇ διὰ τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ καθεστὼς τοῦ παρελθόντος;

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, διατὶ ἐπανέρχεσθε ἐπὶ τῶν ὅσων εἴπατε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς; Τώρα εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 1. Παρακαλῶ περιορισθῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 1.

§123Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔπρεπε νὰ μὲ διακόψητε. Εὑρίσκομαι ἀκριβῶς εἰς τὸ ἄρθρον 1 καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐκθέτω τὰς ἀπόψεις μου. Ἀλλὰ ἐρωτῶ· ὅταν ὡμίλησεν ὁ κ. Μανιαδάκης, κ. Πρόεδρε, περὶ τοῦ πρίγκηπος Πέτρου καὶ περὶ τῆς πορείας τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, μήπως εὑρίσκετο εἰς τὸ ἄρθρον 1; Ἐπαναλαμβάνω, κ. Πρόεδρε, ὅτι πέραν τῶν τυπικῶν τροπολογιῶν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ οὐσιῶδες θέμα παρέμεινε καὶ συνίσταται εἰς τοῦτο. Πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ συμβάντα κατὰ τὸ παρελθόν; Πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ καθεστὼς τῶν πριγκήπων ἀξιωματικῶν; Διότι πολλὰ ἐστοίχισεν εἰς τὴν χώραν ἡ εἴσοδος μελῶν τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας εἰς τὸν στρατόν. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν τροποποίησιν ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ μὲ τὴν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν λύεται τὸ θέμα. Διότι ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν περίοδον ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας εἰσέρχονται καὶ γίνονται μόνιμα στελέχη τοῦ στρατοῦ. Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ἢ νὰ φαντάζεταί τις ὅτι αἱ τροποποιήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο καὶ ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ ἐφαρμοσθοῦν καλῶς; Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ἀρκετόν. Διότι καὶ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι θὰ ἔχωμεν καλόπιστον ἐφαρμογὴν καὶ θὰ φαίνεται αὐτὴ πάντοτε, εἶναι βέβαιον, ὅταν πρίγκηπες μόνιμοι ἀξιωματικοὶ θὰ προάγωνται κλπ. θὰ σχολιάζεται ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος, ὡς περίπτωσις εὐνοίας. Πέριξ αὐτῶν τῶν περιπτώσεων θὰ δημιουργηθοῦν ἑστίαι διαλυτικαὶ τῆς πειθαρχίας καὶ τῆς ἑνότητος τοῦ Στρατεύματος. Ἔγινε, κ. Πρόεδρε, καὶ μία προσπάθεια νὰ μᾶς ἀποδοθῇ προσωπικὴ ἐμπάθεια κατὰ προσώπων. Ἀστόχησαν οἱ ἐπιχειρήσαντες τοῦτο. Διότι ἡμᾶς δὲν ἐνδιαφέρουν τὰ πρόσωπα. Ἐνδιαφέρουν τὰ συντελούμενα εἰς βάρος τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ πολιτεύματος. Ἐὰν ὁ κ. Πέτρος, διέπραξεν ἐπανάληψιν τῆς πορείας τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου, εἶναι καλὸς τουρίστας ἢ καλὸς ὁδοιπόρος. Τοῦτο ὅμως δὲν ἀποτελεῖ προσὸν διὰ νὰ ἀντιπροσωπεύσῃ τοὺς Ἕλληνας πολεμιστάς. Ἐὰν ἐξ ἄλλου εἶναι καλὸς ἐπιστήμων—ἀνθρωπολόγος ὡς πληροφοροῦμαι— καὶ τοῦτο εἶναι ἄσχετον μὲ τὸν στρατόν. Ἂς τ’ ἀφήσωμεν λοιπὸν αὐτά· δὲν εἶναι εὔκολος ἡ συγκάλυψις τῆς ἐπιτελουμένης παρανομίας καὶ ἀσχημίας.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§125Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Κόμμα μας ἐξεδηλώθη διὰ τοῦ κ. Ἐφραιμίδη ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἐπιμένωμεν ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς κακοῦ νόμου, νόμου ὁ ὁποῖος καὶ τὸ Σύνταγμα παραβιάζει καὶ ζητήματα εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ. Ἐπειδὴ ἡ πλειοψηφία τὸ ἐψήφισε, θὰ προσπαθήσωμεν αὐτὸν τὸν κακὸν νόμον μὲ τὰς παρατηρήσεις μας νὰ τὸν βελτιώσωμεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη ὡρισμένας ὑποχωρήσεις, ἔκαμε τὴν ὑποχώρησιν διὰ τὸ θέμα τοῦ τίτλου τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἔκαμε τὴν ὑποχώρησιν ὅτι ἡ εὐρύτης αὐτῆς τῆς ἐξουσιοδοτήσεως δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ἐν τῇ ὁλότητί της, ἀλλὰ περιωρισμένως. Ἀλλά, ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ θέμα δὲν λύεται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη νὰ δηλώσῃ, ὅτι αἱ προαγωγαὶ τοῦ ἐν λόγῳ προσώπου θὰ γίνωνται οὐχὶ ἐνωρίτερον τοῦ ἀπαιτουμένου χρόνου. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι αἱ προαγωγαὶ τῶν ἀξιωματικῶν γίνονται ὅταν ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις, καὶ ἔχουν τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ, ὅτι αἱ προαγωγαὶ θὰ γίνωνται βάσει τῶν κειμένων διατάξεων, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται εὔλογα παράπονα ἄλλων ἀξιωματικῶν. Πρέπει συνεπῶς νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον ὑπὸ τὸ ἑξῆς πνεῦμα. Νὰ χωρισθῇ τὸ θέμα κατατάξεως ἀπὸ τὴν περαιτέρω σταδιοδρομίαν του. Δι’ αὐτὸ ἡ διάταξις πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...». Μόνον οὕτω φεύγομεν ἀπὸ τὴν παράβασιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ νὰ τεθῇ ἐκτὸς ἀριθμοῦ, διότι προχωροῦμεν εἰς τὴν ὁδὸν τῆς παραβιάσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος περὶ ἰσότητος.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§127Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ φίλτατος κ. Μανιαδάκης ἠθέλησε νὰ ὑπερασπίσῃ τοὺς πρίγκηπας. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀσχοληθῶ εὐρύτερον μὲ τὸ θέμα αὐτό. Εἰδικῶς, ὅμως, διὰ τὸν πρίγκηπα Φίλιππον ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο. Θεωροῦσεν ὑποτιμητικὸν νὰ εἶναι Ἕλλην, ὄχι τώρα, ποὺ ὑπανδρεύθη τὴν Βασίλισσαν τῆς Ἀγγλίας καὶ ἔγινεν Ἄγγλος ὑπήκοος, ἀλλὰ καὶ πρίν. Ἐπεσκέφθη, ὡς πρίγκηψ τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ ἠθέλησεν ὁ Πατριάρχης νὰ τοῦ κάμῃ ὑποδοχήν, εἰς τὸ Πατριαρχεῖον. Ἠρνήθη νὰ ἐπισκεφθῇ τὸ Πατριαρχεῖον, διότι, ὡς εἶπε, δὲν ἦτο οὔτε Ἕλλην, οὔτε ὀρθόδοξος. Ἐγώ, ὡς Ἕλλην βουλευτὴς καὶ Ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, αἰσθάνομαι ἐντροπήν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νομοσχέδιον, ποὺ ἔλεγεν, ὅτι «ὑψηλῇ ἐπιθυμίᾳ Του», γίνεται αὐτό. Ποῖος εἶναι αὐτὸς ὁ κύριος ποὺ ἐκφράζει τὴν ὑψηλὴν ἐπιθυμίαν Του πρὸς τοὺς Ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ Ἀθανάσιος Διάκος: «Ἐγὼ γραικὸς γεννήθηκα, γραικὸς καὶ θὰ πεθάνω», πρέπει νὰ ἀλλάξῃ καὶ νὰ λέμε: «Ἐγὼ ραγιᾶς γεννήθηκα, ραγιᾶς καὶ θὰ πεθάνω». Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν ἐδῶ μέσα νὰ λέγεται «ὑψηλῇ ἐπιθυμίᾳ Του» ὑπεβλήθη τὸ παρὸν νομοθέτημα. Ἐὰν αὔριον εἶναι ἐπιθυμία Του νὰ γίνῃ Ἀρχιστράτηγος τοῦ Στρατοῦ, τὶ θὰ κάμνετε; Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν θὰ ἐπιθυμοῦσα νὰ προσέξητε νὰ μὴ παρεμβληθῇ ὁ πρίγκηψ εἰς τοὺς ἄλλους ἀξιωματικούς, ἀλλὰ νὰ πάρῃ μίαν σειρὰν καὶ νὰ προάγεται ὅπως ὅλοι οἱ ἀξιωματικοί. Διότι πολλοὶ ἀξιωματικοὶ δὲν προάγονται ἀνὰ 3ετίαν, ἀλλὰ παραμένουν περισσότερα ἔτη εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἔγινε μία σύγκρουσις τοῦ αὐτοκινήτου τοῦ πρίγκηπος εἰς τὴν Κηφισσιὰν ἐγράφη, ὅτι μετέβη ὁ ὑπασπιστής του νὰ κανονίσῃ τὸ ζήτημα. Θὰ ἔχωμεν καὶ ἐδῶ ὑπασπιστὰς κλπ. ὁ Συνταγματάρχης θὰ παρουσιάζεται εἰς τὸν Ἀνθυπίλαρχον;

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρου καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κατατάξεως εἰς τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς τοῦ υἱοῦ τοῦ Βασιλόπαιδος ΧΡΙΣΤΟΦΟ-ΡΟΥ Μιχαὴλ». Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ ὅπως ἐξουσιοδοτήσητε τὸ Προεδρεῖον, ἵνα ἐπικυρώσῃ ὑπ’ εὐθύνην του τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως μέχρι τοῦ σημείου τῆς ψηφίσεως τοῦ σχεδίου νόμου περὶ λαχειοφόρου δανείου οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως 1.500.000.000.

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, παρεδέχθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§133ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφορὰς ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.10′ μ.μ.)