1963.01.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39η

Τετάρτη 30 Ἰανουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἡ βουλευτὶς κ. Ε. Μπενᾶ ζητεῖ δεκαήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μπριλλάκης ζητεῖ δεκαήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Τούμπας καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239) 1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239) 1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ματθαιουδάκης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239) 1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 122553 π.ἔ.)10.1.1963 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπαγεωργίου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 138368 π. ἔ.)15.1.1963 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 το Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 128161 π.ἔ.)15.1.1963 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πετραλιᾶ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 410)15. 1.1963 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φιλιππίδη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργίου Κωνσταντινίδη, ἀποστράτου ἀξιωματικοῦ, καταγγέλλοντος κακομεταχείρισιν τῶν διαιτωμένων τοῦ Γηροκομείου Ἀθηνῶν παρὰ τῶν ὀργάνων τῆς διοικήσεως καὶ αἰτουμένου λῆψιν μέτρων προστασίας των. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἑνώσεως Συνταξιούχων ΙΚΑ Ἡρακλείου, Συνδέσμου Σερβιτόρων Ἡρακλείου, Σωματείου Ἁλιεργατῶν Ἡρακλείου, Σωματείου Ἁμαξοκαρραγωγέων Ἡρακλείου, Σωματείου Ὑποδηματεργατῶν Ἡρακλείου καὶ Ἑνώσεως Πτυχιούχων Πρακτικῶν Μηχανικῶν καὶ Θερμαστῶν Ν. Ἡρακλείου, διαμαρτυρομένων διὰ καθυστέρησιν ψηφίσεως ἐργατικοῦ Νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου Κρήτης, διαμαρτυρομένου, διότι τὸ μέτρον καταβολῆς ἐξόδων μεταφορᾶς σουλτανίνας ἐκ Κρήτης εἰς Πελοπόννησον δὲν ἐφηρμόσθη ἐπὶ ἄλλης περιπτώσεως μεταφορᾶς σουλτανίνας ἐκ Σητείας καὶ Ἡρακλείου καὶ αἰτουμένου γενικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐκδοροσφαγέων Ἡρακλείου Κρήτης, δι’ οὗ διαμαρτύρεται διὰ τὴν καθυστέρησιν ψηφίσεως τοῦ συζητουμένου ἐργατικοῦ Νομοσχεδίου καὶ αἰτεῖται τὴν ταχεῖαν ἐπιψήφισιν τούτου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀνωτάτης Διοικήσεως ὀργανώσεως Συνταξιούχων Δημ. Ὑπαλλήλων, αἰτουμένης τὴν ἵδρυσιν Ταμείου Συντάξεων τῶν Πολιτικῶν Συνταξιούχων, τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ ὑπὸ τοῦ Ν. 1502)50 καθιερουμένου μισθολογίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργίου Κωνσταντινίδη ἀποστράτου ἀξιωματικοῦ καταγγέλλοντος κακομεταχείρισιν τῶν διαιτωμένων τοῦ Γηροκομείου Ἀθηνῶν παρὰ τῶν ὀργάνων τῆς διοικήσεως καὶ αἰτουμένου λῆψιν μέτρων προστασίας των. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίας Κυριακῆς Παραμυθιᾶς αἰτουμένου ἀποκατάστασιν ὁδικῆς συγκοινωνίας τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς διακοπείσης λόγῳ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἡρακλείου Κρήτης διαμαρτυρομένου διὰ τὴν καθυστέρησιν ἐπιψηφίσεως τοῦ Ἐργατικοῦ Νομοσχεδίου καὶ αἰτουμένου τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τούτου. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Ὑπαλλήλων Τραπεζῶν Ἑλλάδος καὶ Ἐμπορικῆς αἰτουμένων διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ συζητουμένου εἰς τὴν Βουλὴν Ἐργατικοῦ Νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Α. Μπασιάκος, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Κέντρων Λεβαδείας καὶ Θηβῶν αἰτουμένων ταχεῖαν ἐπιψήφισιν τοῦ συζητουμένου ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος καὶ Προλιμένος Πειραιῶς αἰτουμένης τὴν αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου τῶν μονίμων λιμενεργατῶν κατὰ 10 δραχμ. ἐπὶ ἀντιπαροχῇ αὐξήσεως τῆς ἀποδόσεως εἰς τόννους. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπαγγελματιῶν, βιοτεχνῶν Ἄρτης, ζητούντων ταχεῖαν ὑπερψήφισιν τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείου ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10743)16.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 630 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1) Ὅτι ἅπαντες οἱ ὁπωσδήποτε χρησιμοποιούμενοι ὡς ἠλεκτροδηγοὶ ἁμαξοστοιχιῶν Ε.Η.Σ. κέκτηνται εἰδικοῦ πτυχίου, ἐκδοθέντος κατὰ τὰς νομίμους διατυπώσεις καὶ ἐπιτρέποντος τὴν ὁδήγησιν ἠλεκτροκινήτων ἁμαξοστοιχιῶν. 2) Ὅτι ἀπευθύνεται ἐρώτημα εἰς τὸν καθ’ ὑμᾶς Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Κράτους ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῆς ἐνδιαμέσου ἀναπαύσεως, ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος δὲ τούτου, καθ’ ἅ ἐπληροφόρησε τηλεφωνικῶς τὴν καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ὁ ἁρμόδιος Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου ὑμῶν κ. Χαλκιᾶς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 912)5.11.1962 γνωμοτεύσεως αὐτοῦ ἀπεφάνθη ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ ἡμίωρος ἀνάπαυσις ἐφαρμόζεται ἀπὸ μακροῦ χρόνου, δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι ἀπετέλεσε συνήθειαν καὶ ὅτι συνεπῶς τὸ προσωπικὸν ἔχει δίκαιον, δὲν ἐγένετο ὅμως εἰσέτι ἀποδεκτὴ ἡ γνωμάτευσις αὕτη παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν ἐπειδὴ ἀναμένεται τὸ πόρισμα τῆς μελέτης τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς καταρτισθείσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16650)20.9.62 ἀποφάσεως αὐτοῦ, διὰ τὴν ἐξέτασιν ἁπάντων τῶν ζητημάτων τοῦ προσωπικοῦ ἐν οἷς καὶ ἡ ὡριαία ἀνάπαυσις, μετὰ τὸ πόρισμα τῆς ὁποίας θὰ προβῆτε εἰς τὰς ἀναγκαίας ἐνεργείας. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, τὸ ὅλον θέμα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ὑμῶν καὶ παρακαλοῦμεν ὅθεν ὅπως παράσχητε εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων τὴν κατὰ νόμον ἀπάντησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Παπαπολίτη καὶ Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15370)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1143)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Παπαπολίτη καὶ Ν. Ζορμπᾶ ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Τραπέζης (πρώην) Ἐθνικῆς παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ σχετικοῦ νόμου συνδέεται πρωτίστως μὲ ἀδυναμίαν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ καλύψῃ τὰς ἐκ τοῦ διαχωρισμοῦ ἐπιβαρύνσεις, τοῦθ’ ὅπερ καὶ ἐξετάζεται ἐὰν συντρέχῃ. Ἀνεξαρτήτως πάντως τούτου ἐνεκρίθη κατ’ ἀρχὴν ἡ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Τραπέζης (πρώην) Ἐθνικῆς εἰσφορὰ δι’ ἕκαστον τῶν ἐτῶν 1962–63, ὡς κάτωθι:

Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14429)10.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1051) 1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ὁρίου ἡλικίας ὁδηγῶν αὐτοκινήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως λόγῳ γήρατος τῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ἐρρυθμίσθη ἤδη διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 4197)1961 κατὰ τρόπον ὅλως ἐξαιρετικὸν καὶ εὐνοοῦντα τούτους, λόγῳ ἀκριβῶς τῶν ἰδιομορφιῶν τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ἐν τῇ ἀσκήσει αὐτοῦ. Οὕτω, ἐνῷ εἰς τὸν γενικὸν ἀσφαλιστικὸν φορέα, τὸ ΙΚΑ, ἰσχύει βασικῶς ὡς ὅριον ἡλικίας τὸ 65ον, προκειμένου περὶ τῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ὡρίσθη κατὰ σοβαρὰν παρέκκλισιν ἀπὸ τὰς ὀρθοδόξους ἀσφαλιστικὰς ἀρχάς, ὡς ὅριον ἡλικίας ἀπὸ τοῦ ὁποίου θεμελιοῦται τὸ δικαίωμα συντάξεως γήρατος τὸ 55ον ἔτος ἡλικίας, αὐξανόμενον προοδευτικῶς ἀπὸ τοῦ 1964 ἀνὰ διετίαν, διὰ νὰ φθάσῃ ὁριστικῶς ἀπὸ τοῦ 1970 τὸ 60όν. Κατὰ ταῦτα τὸ θέμα ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν λόγῳ γήρατος τῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ἔχει ρυθμισθῆ κατὰ τὰς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἐκτιθεμένας ἀπόψεις. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὅτι ἡ προβλεπομένη συνταξιοδότησις μὲ ὅριον ἡλικίας μεγαλύτερον τοῦ 60οῦ ἔτους ἀποτελεῖ εὐεργέτημα διὰ τοὺς ὁδηγούς, διότι παρέχει εἰς τούτους τὴν εὐχέρειαν συνταξιοδοτήσεως μὲ χρονικὰς προϋποθέσεις ὀλιγωτέρας ἐκείνων, αἵτινες ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν συνταξιοδότησιν ἀπὸ τοῦ 60οῦ ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Μπακοπούλου, Κ. Μητσοτάκη, Γ. Μαύρου καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14283)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 993)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Μπακοπούλου, Κ. Μητσοτάκη, Γ. Μαύρου καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι τὰ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν συντάξεων τοῦ ΙΚΑ τῶν ἀπονεμηθεισῶν πρὸ τοῦ Ν. Δ. 4104)1960 ἀντιμετωπίζονται διὰ τοῦ καταρτισθέντος σχετικοῦ Β. Δ)τος ὅπερ ὑποστὰν τὴν κατὰ νόμον ἐπεξεργασίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀκολουθεῖ τὴν περαιτέρω διαδικασίαν πρὸς δημοσίευσιν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ζαπάρτα καὶ Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14420)1962 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1041)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ζαπάρτα καὶ Μ. Παπακωνσταντίνου, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξαιρέσεως ἐκ τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΤΕΒΕ τῶν κατὰ κύριον ἐπάγγελμα γεωργῶν τῶν παρεχόντων παρέργως διαφόρους ἐπαγγελματικὰς ἐργασίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, τὰ ἀκόλουθα: Συμφώνως πρὸς τὰς συνδεδυασμένας διατάξεις τοῦ ἄρθρου 22 παρ. 8 τοῦ Ν. 4169)1961 καὶ ἐδ. εʹ τῆς παρ. τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἰδίου νόμου, ἀπὸ τῆς 1ης Ἰουλίου 1962, οἱ ἐπὶ ἡμερομισθίῳ ἢ μισθῷ εἰς εἶδος ἢ εἰς χρῆμα κατὰ κύριον ἐπάγγελμα ἀπασχολούμενοι εἰς γεωργικὰς ἐκμεταλλεύσεις ἢ ζωοκομικὰς τοιαύτας διακόπτουν αὐτοδικαίως τὴν παρὰ τῷ ΙΚΑ ἢ τῷ ΤΕΒΕ ἀσφάλισιν, ὑπαγόμενοι ἐφεξῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ο.Γ.Α. Ὡς πρὸς τοὺς λοιπούς, ἐκ τῶν περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις ἀγρότας τὸ θέμα τῆς ἐξαιρέσεώς των ἐκ τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΤΕΒΕ, ἐτέθη ἤδη ὑπὸ ἐξέτασιν συνεπείᾳ ἀμφισβητήσεως ἐνδιαφερομένων προσώπων, πλὴν δὲν κατέστη εἰσέτι δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις τρόπου ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος, λόγῳ τεραστίων δυσχερειῶν σχέσιν ἐχουσῶν πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ ἀνειλημμένας ἤδη ἐκτεταμένας ὑποχρεώσεις πρὸς συνταξιούχους του τῆς κατηγορίας ταύτης καὶ πρὸς τὰς βασίμους προσδοκίας μεγάλων ὁμάδων ἠσφαλισμένων τοῦ ΤΕΒΕ διὰ προσεχῆ συνταξιοδότησίν των. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τῶν ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ ὑποβαλλομένων μηνύσεων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ΤΕΒΕ, ὡς καὶ πᾶς ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των, ἔχει ἀνάγκην οἰκονομικῶν μέσων τὰ ὁποῖα ἀντλεῖ κατὰ κύριον λόγον ἐκ τῶν εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων. Κατὰ ταῦτα ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν ἀλλὰ καὶ ἀνάγκην ὅπως ἐπιδιώκουν τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐσόδων των, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν θὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ καταβολὴ τῶν συντάξεων καὶ ἡ ἐκπλήρωσις τῶν ὑποχρεώσεών των ἐν γένει εἰς τοὺς ἐκ τούτων ὑπερήλικας. Πάντως ἔχουν δοθῆ ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τοῦ ΤΕΒΕ εἰς τὰς κατὰ τόπους περιφερειακὰ ὄργανα ἐντολαὶ ὅπως ἡ ποινικὴ δίωξις ἀσκεῖται μόνον κατὰ τῶν ἐκ συστήματος δυστροπούντων ἠσφαλισμένων καὶ κατὰ τῶν ἀρνουμένων τὴν ἐγγραφήν των εἰς τὸ Ταμεῖον καὶ ἀφοῦ προηγουμένως κληθῶσιν ἐγγράφως νὰ καταβάλωσι τὰς παρ’ αὐτῶν ὀφειλομένας μηνιαίας εἰσφοράς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14048)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 974)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀρβανιτάκι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ εἰς τὰς περιοχὰς τῶν Κοινοτήτων Ἀμαρύνθου καὶ Ἐρετρείας, αἵτινες εὑρίσκονται εἰς σημαντικὴν ἀπόστασιν ἀπὸ τοῦ πλησιεστέρου ἀσφαλιστικοῦ κέντρου τούτου (Ὑποκατάστημα Χαλκίδος) ἀπασχολεῖ τόσον τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ΙΚΑ ὅσον καὶ ἡμᾶς. Πάντως τὸ αἴτημα τοῦτο θέλει ἐξετασθῆ προσεχῶς κατὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου θέματος τοῦ ἀφορῶντος τὸν διαχωρισμὸν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ περιοχαὶ αὗται τυγχάνουν ἀγροτικαί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 7287)5736)9.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 77)2. 6.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ κλπ. περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Διοίκησις Χωρ)κῆς Καβάλας, ἐπῆλθε συμφωνία μεταξὺ τῆς ἐπιχειρήσεως Μεταλλείων Χονδροδήμου καὶ τῶν ἐργατῶν αὐτῆς, καθ’ ἣν ἐξεχωρήθη εἰς τὸ οἰκεῖον Σωματεῖον ἀπαίτησις τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιχειρήσεως ἐπὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἐξ ἧς θέλουσι καταβληθῆ τὰ ὀφειλόμενα εἰς τοὺς ἐργάτας ἡμερομίσθια διευθετηθέντος οὕτω τοῦ ζητήματος. Σημειωτέον, πάντως, ὅτι διὰ τὴν καθυστέρησιν ὀφειλομένων ἡμερομισθίων παρὰ τῆς ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεως ὑπεβλήθησαν κατὰ τῶν ὑπευθύνων εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλεπάλληλοι μηνύσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἐν συνεχεία πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 94586)13344 ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13182)62 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 858 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Μπενᾶ, σχετικῶς μὲ διαμαρτυρίας τοῦ Σωματείου ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων Πειραιῶς δι’ ἐφαρμοζομένην ὡς ἰσχυρίζονται ἀντεργατικὴν τακτικὴν ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τοῦ 5ου ΚΤΕΛ Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὡς ἀνέφερε τῇ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίᾳ, κατόπιν παραγγελίας αὐτῆς ἡ ἐρευνήσασα τὰς καταγγελίας ἁρμοδία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Πειραιῶς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2550)62 ἀναφορᾶς της, δὲν διεπιστώθησαν ἐνέργειαι ἀντισυνδικαλιστικαὶ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ὑπαλλήλου τοῦ 5ου ΚΤΕΛ Πειραιῶς Ε. Σταματίου, ἀλλ’ ἁπλῶς οὗτος παρεῖχε διευκρινίσεις καὶ διασαφηνίσεις σχετικῶς μὲ τὴν ὑποβολὴν δηλώσεων ἀρνήσεως καταβολῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων. Ἐπὶ τῇ δηλώσει δὲ τοῦ ὑπαλλήλου τούτου ἐπὶ τιθεμένων ἐρωτημάτων ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ὅτι δὲν πρόκειται περὶ κρατήσεως ὁλοκλήρου τοῦ ἡμερομισθίου ὑπὲρ τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων ἀλλ’ ἡμίσεος ἡμερομισθίου ἀνειδικεύτου ἐργάτου ἢ ἐργατρίας ἔνιοι τούτων ἀπέσυραν τὰς ἀρνητικάς των δηλώσεις κατὰ τρόπον θεαματικόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταγγελλομένην ἀνάμιξιν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἡ διερευνήσασα ὡς ἄνω ἁρμοδία Ἐπιθεώρησις δὲν διεπίστωσε τοιαύτην ἀνάμιξιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12018)2.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 755 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 270)19.10.62 ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Ἀγγειοπλαστῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ ψηφίσματος τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1. Τὰ κατώτατα ὅρια ἀμοιβῆς κλπ. ὅροι ἐργασίας τῶν ἐργατῶν ἀγγειοπλαστικῆς ἁπάσης τῆς χώρας καθορίζονται ἀνέκαθεν δι’ ἰδιαιτέρας, διὰ τὸν κλάδον τοῦτον, ἐθνικῆς ὁμοιοεπαγγελματικῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, συναπτομένης, ἀπὸ ἐργατικῆς πλευρᾶς, παρὰ τῆς «Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Κεραμοποιῶν, Πλινθοποιῶν καὶ Ἀγγειοπλαστῶν Ἑλλάδος», ἥτις καὶ ἀνεκίνησεν, ἐσχάτως, τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου 3239)55 διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς ὑφισταμένης συλλογικῆς συμβάσεως. 2. Ἡ ἀμφισβήτησις περὶ τῆς ἐκπροσωπευτικῆς ἱκανότητος τῆς ἀνωτέρω Ὁμοσπονδίας, διὰ τὴν ὑπογραφὴν συλλογικῆς συμβάσεως ἢ προσφυγὴν εἰς τὴν διαιτησίαν, διὰ τὰ ἐπαγγελματικὰ ζητήματα τῶν ἀγγειοπλαστῶν, ἀποτελεῖ ζήτημα κρινόμενον ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ ἁρμοδίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ προαναφερομένου νόμου προβλεπομένην διαδικασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15348)29.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 21.12.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τσαρουχᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔκτακτον ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων Καπνεργατῶν τῆς Καβάλας καὶ Ἐλευθερουπόλεως καὶ τὴν χορήγησιν πιστώσεων, ἐκ κεφαλαίων τοῦ ΟΑΑΑ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν χωματουργικῶν ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν τῶν ἀνέργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: 1) Κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 156)11.12.62 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἐνεκρίθη ἡ ἐκ κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας διάθεσις ποσοῦ δραχ. 22.000.000 διὰ τὴν ἔκτακτον ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν τῆς χώρας ἐξεδόθησαν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 98567)15.12.1962 καὶ 101453)29.12.62 ἡμέτεραι ἀποφάσεις, δι’ ὧν προεβλέφθησαν λίαν εὐνοϊκαὶ προϋποθέσεις διὰ τὴν τοιαύτην ἐπιδότησιν, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς χορηγήσεως οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἐξ ἐπαγγέλματος ἀνέργων καπνεργατῶν κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον τῆς ἀνεργίας των. 2) Πρὸς καταπολέμησιν τῆς παρατηρουμένης εἰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας ἀνεργίας, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον θέλει ἐφαρμόσει, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 155)11.12.62 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ κατὰ τὸ ἀρξάμενον ἔτος 1963 πρόγραμμα χρηματοδοτήσεως, ἐκ κεφαλαίων τοῦ ΟΑΑΑ ἔργων κοινῆς ὠφελείας πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων εἰς ὅ θὰ συμπεριληφθῇ ἀσφαλῶς ἐκ τῶν πρώτων ὁ Δῆμος Καβάλας, ὡς τοῦτο συνέβη καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1962, χρηματοδοτηθέντος τούτου διὰ τοῦ σημαντικοῦ κονδυλίου τῶν 7.000.000 δραχ., θὰ ληφθῇ δὲ μέριμνα διὰ τὴν ἀπασχόλησιν τῶν ἀνέργων καὶ εἰς τὸν Δῆμον Ἐλευθερουπόλεως. Εἰς τὰ περὶ οὗ ὁ λόγος ἔργα θὰ ἀπασχοληθοῦν ἄνεργοι τῶν οἰκείων περιφερειῶν καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κλάδου ἐκείνου ὅστις παρουσιάζει ηὐξημένην ἀνεργίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Τσόχα. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 73566)6041)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 469 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου κλπ., δι’ ἧς καταγγέλλονται παραβάσεις τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἁμαξωμάτων τῆς «ΒΙΑΜΑΞ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας. 1) Ὅτι δὲν χρησιμοποιοῦνται ἀνήλικοι διὰ τὴν μεταφορὰν βαρέων ἀντικειμένων. Ἡ ἀνωτέρω ἐπιχείρησις διὰ τὰς τοιαύτας ἐργασίας διαθέτει ἐνηλίκους ἐργάτας. 2) Ὅτι δὲν χρησιμοποιοῦνται ἀνήλικοι εἰς νυκτερινὴν ἐργασίαν, οὐδὲ ὑφίσταται νυκτερινὴ ὁμὰς ἐργασίας (10 μ.μ. ἕως 6 π.μ.) εἰς τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο. 3) Ὅτι οὐδεὶς μαθητευόμενος ἀπελύθη λόγῳ ἐνηλικιώσεώς του, τοὐναντίον δὲ οἱ παρὰ τῇ ἀνωτέρω ἐπιχειρήσει ἀπασχολούμενοι μαθητευόμενοι ἅμα τῇ συμπληρώσει τῶν νομίμων προϋποθέσεων (ἡλικίας καὶ προϋπηρεσίας) λαμβάνουν τὸ νόμιμον ἡμερομίσθιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου καὶ Γ. Στεργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 15350)29.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1159 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου καὶ Γ. Στεργίου σχετικῶς μὲ παραβάσεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου Ἀθαν. Λελανίκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ἅτινα ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας, διαπιστωθέντα ἐκ τῶν διενεργηθέντων ὑπ’ αὐτῆς ἐλέγχων. Διαπιστωθείσης παραβάσεως τὴν 13.12.1962 τῶν χρονικῶν ὁρίων ἐργασίας εἰς τὸ ἐργοτάξιον κατασκευῆς οἰκημάτων εἰς Ἅγιον Ἰωάννην Καρρέα, ἐνηργήθησαν τὰ νόμιμα κατὰ τῶν παραβατῶν. Ἐξ ἄλλου κατὰ τὴν 15.12. 1962 ἡμέραν Σάββατον δὲν διεπιστώθη μὲν παράβασις τῆς ἑξαώρου ἐργασίας τῶν ἐργαζομένων εἰς οἰκοδομικὰς ἐργασίας, πλὴν ὅμως διενηργεῖτο ἡ πληρωμὴ τῶν ἡμερομισθίων μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ νομίμου ὡραρίου ἐργασίας καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐγένετο σύστασις, ὅπως εἰς τὸ ἑξῆς ἡ καταβολὴ τῶν ἡμερομισθίων λαμβάνει χώραν ἐντὸς τοῦ ὡραρίου τούτου, πλὴν τῶν ἐν τῷ νόμῳ ἐξαιρέσεων. Διὰ τὴν μὴ ἐπικόλλησιν τῶν ἐνσήμων ἐπελήφθη ἁρμοδίως τὸ Ὑποκατάστημα Ι.Κ.Α. Παγκρατίου. Ἐν τέλει γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ὡς ἄνω ἐργασίαι διεκόπησαν τὴν 22.12.62 μὴ ἀνευρισκομένων τῶν ὑπευθύνων ἐργολάβων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14421)10.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1042)62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῶν ἐγκατεστημένων εἰς τὰς πόλεις τῆς Δ. Γερμανίας Μόναχον, Φραγκφούρτην, Στουτγάρδην, Ἀμβοῦργον, Κολωνίαν καὶ Ντύσσεντορφ Ἑλληνικῶν κλιμακίων, παρ’ ἑκάστου τῶν ὁποίων ἐλέγχεται ὅλη ἡ εἰς αὐτὰ ὑπαγομένη περιοχή, παρακολουθοῦνται αἱ συνθῆκαι διαβιώσεως καὶ ἐργασίας τῶν εἰς Γερμανίαν ἀπασχολουμένων Ἑλλήνων ἐργατῶν, ἐν συνεργασίᾳ δὲ μετὰ τῶν ἁρμοδίων Γερμανικῶν ἀρχῶν ρυθμίζεται πᾶν σχετικὸν αἴτημα. Εἰς Βέλγιον ἔχουσι τοποθετηθῆ τρεῖς Κοινωνικοὶ λειτουργοί, οἵτινες παρακολουθοῦν τοὺς ὅρους ἐργασίας καὶ τὰς συνθήκας διαβιώσεως τῶν εἰς τὴν χώραν ταύτην ἐργαζομένων Ἑλλήνων ἐργατῶν, ἐγένοντο δὲ ὑφ’ ἡμῶν αἱ δέουσαι ἐνέργειαι, ὥστε ὁ ἀριθμὸς τούτων αὐξηθῇ εἰς πέντε. Πέραν τούτων ἐτοποθετήθη ἤδη εἰς τὴν παρὰ τῇ ἐν Βόννῃ Ἑλληνικῇ Βασιλικῇ Πρεσβείᾳ Ἐργατικὸς Σύμβουλος πρὸς συντονισμὸν τοῦ ὅλου ἔργου τῶν Ἑλληνικῶν Ὑπηρεσιῶν. Διὰ τῶν συναφθεισῶν ἤδη διμερῶν Συμβάσεων Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας μετὰ τοῦ Βελγίου (Ν. Δ. 3870)1958 ΦΕΚ 179)29.10.1958) ἐξασφαλίζεται ἴση ἀσφαλιστικὴ μεταχείρισις τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν πρὸς τοὺς ἀλλοδαποὺς συναδέλφους των, καὶ ἡ συνέχισις τῆς ἀσφαλιστικῆς των προστασίας εἰς ἀμφοτέρας τὰς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14277)6.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 986 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοὺς ἐν Βελγίῳ Ἕλληνας ἐργαζομένους ὑφίσταται Ἑλληνοβελγικὴ Συμφωνία κυρωθεῖσα διὰ τοῦ Ν. 4121 ΦΕΚ 169)9.10.60, ὡς ἐπίσης καὶ Ἑλληνοβελγικὴ Σύμβασις Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας κυρωθεῖσα διὰ τοῦ Ν.

Δ. 3870)1958 (ΦΕΚ 179)29.10.58).

Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω οὐδόλως εὐσταθοῦν τὰ διατυπούμενα περὶ δῆθεν παραλείψεως τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ὅρων ἐργασίας, τῶν εἰς Βέλγιον ἐργαζομένων Ἑλλήνων ἀνθρακωρύχων, ἐνῷ κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ἀνωτέρω συμφωνιῶν ὑπογράφεται δι’ ἕκαστον Ἕλληνα ἐργάτην ἀτομικὴ σύμβασις ἐργασίας διαγράφουσα λεπτομερῶς τὰ τῆς ἀμοιβῆς καὶ λοιπῶν συνθηκῶν καὶ ὅρων ἐργασίας τούτων. Πέραν τούτων, εἰς Βέλγιον ὑπηρετοῦν ἤδη τρεῖς Κοινωνικοὶ λειτουργοὶ οἵτινες παρακολουθοῦν τοὺς ὅρους ἐργασίας καὶ τὰς συνθήκας διαβιώσεως τῶν εἰς Βέλγιον ἐργαζομένων Ἑλλήνων ἐργατῶν, ἐγένοντο δὲ αἱ δέουσαι ἐνέργειαι οὕτως ὥστε νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τούτων εἰς πέντε. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν θάνατον τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου Στρατῆ Μελᾶ γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 21 τῆς Ἑλληνοβελγικῆς Συμβάσεως Κοινωνικῆς ἀσφαλείας, πᾶν ἐργατικὸν ἀτύχημα ἐπισυμβὰν εἰς Ἕλληνα ἐργαζόμενον ἐν Βελγίῳ συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου προεκλήθη ἢ ἦτο τοιαύτης φύσεως ὥστε νὰ προκαλέσῃ τὸν θάνατον ἢ τὴν διαρκῆ ἀναπηρίαν ὁλικὴν ἢ μερικὴν δέον νὰ ἀνακοινοῦται ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου ἢ τῶν ἁρμοδίων ὀργανισμῶν εἰς τὰς τοπικὰς Ἑλληνικὰς Προξενικὰς Ἀρχάς. Συμφώνως πρὸς τὴν ἀνωτέρω διάταξιν τὸ ἐπισυμβὰν εἰς τὸν Στρατῆν Μελᾶν ἀτύχημα, ἐδηλώθη εἰς τὸ ἐν CHARLEROI (Βέλγιον) Προξενεῖόν μας, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7684)8.11.62 τηλεγραφήματός του πρὸς τὸ ΙΚΑ ᾐτήσατο στοιχεῖα ὑπαγωγῆς εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀνωτέρω. Ἡ Διοίκησις τοῦ ΙΚΑ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 97013)13.11. 62 ἐγγράφου της ἐζήτησε τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα παρὰ τοῦ ὑποκαταστήματος ΙΚΑ Ναούσης. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3782)15.11.62 ἀναφορᾶς του πρὸς τὴν Διοίκησιν ΙΚΑ τὸ ὑποκατάστημα Ναούσης διεβίβασε τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα ἤτοι, ὅτι ὁ ἀνωτέρω ἀπὸ 1.5.57 μέχρι 31.10.57 εἶχε πραγματοποιήσει συνολικῶς 31 ἡμέρας ἐργασίας. Τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα παρέσχεν ἡ Διοίκησις τοῦ ΙΚΑ, πρὸς τὸ ἀνωτέρω Προξενεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 100402) 6.12.62 τηλεγραφήματός της. Τέλος περὶ τῶν συνθηκῶν αἵτινες προεκάλεσαν τὸν θάνατον τοῦ ἀνωτέρω ᾐτησάμεθα στοιχεῖα παρὰ τοῦ ἐν CHARLEROI Προξενείου μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13876)30.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις οἴκοι ἢ εἰς ἰατρεῖα δὲν παρέχεται ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ οὔτε εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα οὔτε εἰς τὰς ἀγροτικὰς περιοχάς. 2) Νοσοκομειακῆς περιθάλψεως κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81)1962 Β. Διατάγματος δικαιοῦνται ἅπαντες οἱ ἠσφαλισμένοι καὶ οἱ συνταξιοῦχοι ὡς καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν καὶ ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις εἴτε οὗτοι τυγχάνουσιν ἐγκατεστημένοι εἰς ἀστικὰ κέντρα εἴτε εἰς ἀγροτικὰς περιοχάς. 3) Δὲν παρέχεται νοσοκομειακὴ περίθαλψις ἐπὶ φυματιώσεως πνευμόνων καὶ ψυχικῶν νοσημάτων. Σημειοῦται ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Ὀργανισμὸς μόλις πρὸ πενταμήνου ἐπεξέτεινε τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων καὶ ἤδη εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς ταύτης μελετᾶται δὲ παρὰ τῆς ἁρμοδίας διοικήσεως αὐτοῦ ἡ τροποποίησις βασικῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81)

62 Β.Δ.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου, Ε. Μπενᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 970)29.11.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου, Ε. Μπενᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14044)3.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ ἐξαίρεσιν τῶν θηλέων ὑπαλλήλων τῆς Ἰονικῆς–Λαϊκῆς Τραπέζης ἐκ τῆς χορηγήσεως στεγαστικῶν δανείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ διεύθυνσις τῆς Ἰονικῆς–Λαϊκῆς Τραπέζης, ἡ σειρὰ προτεραιότητος τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος δανείων, χορηγουμένων ἐξ ἰδίων διαθεσίμων τῆς Τραπέζης, καθορίζεται ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῆς Τραπέζης, κατὰ περίπτωσιν, μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων τῆς τῶν συγκεντρούντων τὰς ἀπαιτουμένας προϋποθέσεις. Κατὰ τὴν γνώμην δὲ τῆς Τραπέζης «τὸ γεγονὸς ὅτι ἀρχικῶς ἐξητάσθησαν καὶ ἱκανοποιήθησαν αἱ ὑποβληθεῖσαι αἰτήσεις ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἄρρενος προσωπικοῦ, συγκεντροῦντος τὰς ἀπαιτουμένας προϋποθέσεις καὶ ἔχοντος, κατὰ τὴν κρίσιν της, ἀμεσωτέραν ἀνάγκην στεγάσεως τῶν οἰκογενειῶν του, δὲν ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν ἢ διάκρισιν τινά, δεδομένου μάλιστα ὅτι ἐν συνεχείᾳ ἱκανοποιήθησαν κατὰ σειρὰν καὶ αἱ λοιπαὶ στεγαστικαὶ ἀνάγκαι τοῦ προσωπικοῦ της». Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14148)5.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 1.12.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου κλπ. (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 985) ἐν σχέσει μὲ τὴν γενομένην, βάσει τῆς ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 90205)5783)19.11.62 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ ἡμῶν, περικοπὴν τῆς ὑπὸ τοῦ Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου Πειραιῶς καθορισθείσης αὐξήσεως τῆς χώρας, εἰς ἐνίας εἰδικότητας τεχνιτῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αὕτη ἀπηγορεύθη ἐκ τῆς ἀνάγκης καθορισμοῦ τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐν λόγῳ ἐργαζομένων εἰς τὰ ἐνδεδειγμένα ἐπίπεδα, πρὸς τὸν σκοπὸν ἀποτροπῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς βασικοῦ εἴδους διατροφῆς καὶ γενικώτερον τοῦ κόστους ζωῆς τῶν λαϊκῶν ἰδίᾳ τάξεων. Ἐξ ἄλλου, παρὰ τὴν γενομένην περικοπὴν ηὐξήθησαν σημαντικῶς τὰ κατώτατα ὅρια ἡμερομισθίων τῶν ἀνωτέρω μισθῶν, μέχρι ποσοστοῦ 10% ἐν σχέσει μὲ τὰ προϊσχύοντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14273)6.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς ἀπὸ 1.12.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἠλιοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Ε. Μπενᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν διάθεσιν τοῦ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 178)61 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐγκριθέντος ἐκ κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεων Ἀνεργίας, κονδυλίου τῶν (100.000.000 δραχ.) δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων κοινῆς ὠφελείας πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων περιόδου 1961–62, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἀποκλειστικὸς γνώμων διὰ τὴν κατανομὴν τοῦ προρρηθέντος ποσοῦ τῶν 100.000.000 δραχ. εἰς τοὺς ἀνὰ τὴν χώραν φορεῖς ὑπῆρξεν ὁ ἐν αὐτοῖς ὑφιστάμενος ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων. Αἱ περιοχαὶ δὲ αἵτινες ἐχρηματοδοτήθησαν εἶναι τῷ ὄντι ἐκεῖναι, εἰς ἃς ἐμφανίζεται περισσότερον διογκωμένη ἡ ἀνεργία. Σκοπὸς ἐξ ἄλλου τῆς ἀπὸ τριετίας ἐφαρμογῆς προγράμματος χρηματοδοτήσεως κοινωφελῶν ἔργων, ἐκ κεφαλαίων τοῦ εἰρημένου Ὀργανισμοῦ, εἶναι ἡ καταπολέμησις τοῦ προβλήματος τῆς ἀνεργίας καὶ δὴ ὅπου ἐμφανίζεται ὑπὸ τὴν ὀξυτέραν αὐτοῦ μορφὴν διὰ τῆς δημιουργίας εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως πρὸς ἀπορρόφησιν ἀνέργων. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συμπεριληφθοῦν οἱ ἐν περιλήψει Δῆμοι καὶ Κοινότητες τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς πλὴν τοῦ Δήμου Νικαίας χρηματοδοτηθέντος διὰ ποσοῦ δραχ. 500.000 εἰς τὸ πρόγραμμα χρηματοδοτήσεως τοῦ λήξαντος ἔτους 1962. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14047)11484)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 973)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν ἐν τῷ κατατεθέντι ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω κ. βουλευτοῦ ὑπομνήματι τῶν Συνταξιούχων ΙΚΑ–ΤΕΑΜΚ αἰτημάτων. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ στοιχ. Αʹ αἰτήματος θίγοντος διάφορα σημεῖα τοῦ θέματος τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν συντάξεων τοῦ Ι.Κ.Α., ὅτι ἔχομεν προωθήσει ἤδη τὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου θέματος καὶ ὅτι τὸ καταρτισθὲν σχετικὸν Β.Δ. ὑποστὰν τὴν κατὰ νόμον ἐπεξεργασίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀκολουθεῖ τὴν περαιτέρω διαδικασίαν πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ στοιχ. Βʹ αἰτήματος ἀφορῶντος τὸ ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. χορηγούμενον ἐπίδομα ἀναπροσαρμογῆς, ὅτι ἡ αἰτουμένη ρύθμισις ἐφαρμόζεται ἤδη (ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. διὰ τοὺς τυχόντας τοῦ ἐπιδόματος πρὸ τοῦ Ν.Δ. 4104)1961). Τροποποίησις τοῦ Ν. Δ. 4104)1961 ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ στοιχ. Δʹ αἰτήματος, περὶ ἐπαναφορᾶς τοῦ δικαιώματος χορηγήσεως τοῦ περὶ οὗ τούτου εἰδικοῦ ἐπιδόματος, δὲν καθίσταται δυνατὴ διότι θὰ προεκάλει ἀνατροπὴν τῶν ὑπολογισμῶν ἐφ’ ὧν ἐβασίσθησαν αἱ διὰ τοῦ Ν.Δ. 4104)1961 γενόμεναι ρυθμίσεις. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ στοιχ. Εʹ αἰτήματος ὅτι διὰ τοῦ Ν.Δ. 4104)1961 ἐλήφθησαν μέτρα ὥστε ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον νὰ μὴ τίθεται θέμα ἐπιβαρύνσεως τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 459)10.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1209 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ Ν.Δ. 4193)61 ἐλήφθη μέριμνα τακτοποιήσεως τοῦ ἐκτάκτου Προσωπικοῦ τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν Ν.Π.Δ.Δ. ἁρμοδιότητος τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου. Εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄνω Ν. Διατάγματος ὑπάγεται τὸ ὑπηρετοῦν μὴ τακτικὸν προσωπικόν, τὸ καλύπτον διαρκοῦς φύσεως ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας σχετιζομένας, μὲ τὴν ἄσκησιν ἐργασιῶν διοικητικῆς λειτουργείας (Γραφείου γραμματέως, λογιστοῦ, διαχειριστοῦ, ἀρχειοφύλακος, ἀποθηκαρίου, μεταφραστοῦ γραφέως, δακτυλογράφου, κλητῆρος, τηλεφωνητοῦ, ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου κ.λ.π.). Τὸ μὴ τακτικὸν Ὑγειονομικὸν Προσωπικὸν τοῦ Ι.Κ.Α., ὡς μὴ ἀσκοῦν ἐργασίαν περιλαμβανομένην εἰς τὴν ὑπὸ τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἐν λόγῳ Ν.Δ. ὁριζομένην ἔννοιαν διοικητικῆς λειτουργίας, δὲν ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄνω Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Πρὸς τακτοποίησιν ὅμως καὶ τῆς κατηγορίας ταύτης τοῦ ἐκτάκτου Προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α., τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον ἐμερίμνησεν ἤδη σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 642)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν 1219) 1963 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Τραπέζης (πρώην) Ἐθνικῆς, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ σχετικοῦ νόμου συνδέεται πρωτίστως μὲ ἀδυναμίαν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ καλύψῃ τὰς ἐκ τοῦ διαχωρισμοῦ ἐπιβαρύνσεις του ὅπερ καὶ ἐξετάζεται ἐὰν συντρέχῃ. Ἀνεξαρτήτως πάντως τούτου ἐνεκρίθη κατ’ ἀρχὴν ἡ ἐνίσχυσις τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Τραπέζης (πρώην) Ἐθνικῆς, καθορισθείσης τῆς εἰσφορᾶς τῶν Τραπεζῶν δι’ ἕκαστον τῶν ἐτῶν τῆς διετίας 1962–1963 ὡς ἀκολούθως:

2) Ἡ ὕπαρξις, δι’ ὡρισμένας τῶν Τραπεζῶν, ἰδίων Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, ὑφισταμένη παλαιόθεν, ὀφείλεται εἰς ἱστορικοὺς λόγους, ὡς ἐκ τῆς βαθμιαίας εἰσαγωγῆς τοῦ θεσμοῦ ἐν τῇ χώρᾳ. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ ἁπλούστευσις τῆς ὀργανώσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως διὰ τῆς μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν ἀποτελεῖ βασικὴν ἐπιδίωξιν τῆς Κυβερνήσεως μὲ εὐνοϊκὰ μέχρι τοῦδε ἀποτελέσματα. Οὕτω, πέραν τῆς ἐν ἔτει 1952 γενομένης συγχωνεύσεως εἰς τὸ Ι.Κ.Α. τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Τραπέζης Χίου, συνεχωνεύθησαν εἰς ἑνιαῖον ὀργανισμὸν τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Προσωπικοῦ Λαϊκῆς Τραπέζης καὶ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ Ἰονικῆς Τραπέζης (Υ.

Α. 61035)1961).

Ἤδη ἐτέθη ὑπὸ ἐξέτασιν ἡ συγχώνευσις εἰς τὸ Ταμεῖον Αὐτασφαλείας Προσωπικοῦ Ἐθνικῆς Τραπέζης, τοῦ Κλάδου Προνοίας τοῦ Προσωπικοῦ τῆς τ. Τραπέζης Ἀθηνῶν, ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου ἐπετεύχθη εὐθυγράμμισις τῆς νομοθεσίας τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Τραπέζης (πρώην) Ἐθνικῆς πρὸς τὸν σκοπὸν προλειάνσεως τοῦ ἐδάφους συγχωνεύσεως τῶν δύο τούτων Ταμείων εἰς ἑνιαῖον Ὀργανισμόν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ σημειοῦμεν ὅτι ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ γενικωτέρου προγράμματος ἁπλουστεύσεως τῆς ὀργανώσεως Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ παρὰ τὰς μεγάλας δυσχερείας τὰς ὁποίας προκαλεῖ τὸ γεγονὸς τῆς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν λειτουργίας τῶν θεσμῶν ἐπετεύχθη ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων συγχωνεύσεων Ταμείων. α) Ἡ συγχώνευσις εἰς τὸ Ι.Κ.Α. δέκα τριῶν (13) Ταμείων ἢ Κλάδων Ἀσφαλίσεως εἰδικῶν κατηγοριῶν μισθωτῶν. β) Ἡ ἔνταξις ὀκτὼ (8) Ταμείων ἢ Κλάδων Συντάξεων Σιδηροδρομικῶν εἰς τὰ Δίκτυα Σ.Ε.Κ. καὶ Σ.Π.Α.Π. γ) Ἡ ἑνοποίησις εἰς ἑνιαῖον Ὀργανισμὸν ἑπτὰ (7) Ταμείων ἢ Κλάδων Προνοίας Σιδηροδρομικῶν. δ) Ἡ συγχώνευσις εἰς ἑνιαῖον Ὀργανισμὸν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν καὶ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν–Μακαρονοτεχνιτῶν. 3) Αἱ εἰς τοὺς ἐξερχομένους τῆς ὑπηρεσίας ὑπαλλήλους τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς, Ἑλλάδος καὶ Κτηματικῆς χορηγούμεναι συντάξεις διέπονται ὑπὸ ὁμοίων διατάξεων, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς προϋποθέσεις καὶ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ ποσοῦ τῶν συντάξεων. Εἰδικώτερον, αἱ συντάξεις ὁρίζονται διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἄνω Τραπεζῶν εἰς 2% δι’ ἕκαστον συντάξιμον ἔτος μέχρι καὶ τοῦ 40οῦ συνταξιοδοτικοῦ ἔτους συμπεριλαμβανομένου, πέραν τοῦ ὁποίου, συμπληρουμένου τοῦ ἀνωτάτου ἐπὶ τῶν συνταξίμων ἀποδοχῶν ποσοστοῦ οὐδεμία αὔξησις ἐπέρχεται. 4) Αἱ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἄνω Τραπεζῶν ἐφ’ ἅπαξ παροχαὶ αἱ χορηγούμεναι ὑπὸ τοῦ Ταμείου Αὐτασφαλείας Προσωπικοῦ Τραπέζης (πρώην) Ἐθνικῆς καὶ τοῦ Ταμείου Αὐτασφαλείας Προσωπικοῦ Τραπέζης Ἑλλάδος, διέπονται ὑπὸ ὁμοίων διατάξεων καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον ὑπολογισμοῦ τούτων. Εἰδικώτερον, αἱ οἰκεῖαι διατάξεις ὁρίζουν ὅτι τὸ ἐφ’ ἅπαξ βοήθημα τὸ χορηγούμενον ὑπὸ τῶν ἄνω Ταμείων Αὐτασφαλείας εἰς τοὺς παρ’ αὐτοῖς ἠσφαλισμένους ὑπαλλήλους ὑπολογίζεται ὡς κάτωθι: α) Διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπολύτου ἀνικανότητος πρὸς ἐργασίαν μετὰ διετῆ ὑπηρεσίαν, ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ ἀναπηρίας τοῦ ἀποχωροῦντος, μὴ δυναμένη νὰ ὑπερβῇ 275 ἑκατοστὰ τῶν ἐτησίων ἀποδοχῶν. β) Διὰ τὴν περίπτωσιν ἀποχωρήσεως μετὰ 15ετῆ ὑπηρεσίαν λόγῳ συμπληρώσεως ὁρίου ἡλικίας ἢ λόγῳ ἀπολύσεως διὰ κατάργησιν θέσεως ἢ ἄλλην ὑπηρεσιακὴν αἰτίαν εἰς 100 ἑκατοστὰ τῶν ἐτησίων ἀποδοχῶν τοῦ ἀποχωροῦντος μέλους. Τὰ ἑκατοστὰ ταῦτα αὐξάνονται κατὰ 8 μὲν μονάδας δι’ ἕκαστον πέραν τοῦ 15ου ἔτους ὑπηρεσίας, κατὰ 5 δὲ μονάδας δι’ ἕκαστον πέραν τοῦ 25ου ἔτους ὑπηρεσίας. Πάντως ἡ ἀποζημίωσις δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ ἐν συνόλῳ τὰ 255 ἑκατοστὰ τῶν εἰρημένων ἀποδοχῶν. γ) Διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ μετὰ 15ετῆ ὑπηρεσίαν ἑκουσίως ἀποχωροῦντος εἰς 80 ἑκατοστὰ τῶν ἐτησίων ἀποδοχῶν. Τὰ ἑκατοστὰ ταῦτα αὐξάνονται κατὰ 10 μὲν μονάδας δι’ ἕκαστον πέραν τοῦ 15ου ἔτους ὑπηρεσίας, κατὰ 5 δὲ μονάδας δι’ ἕκαστον πέραν τοῦ 25ου ἔτους ὑπηρεσίας. Πάντως ἡ ἀποζημίωσις δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ ἐν συνόλῳ τὰ 255 ἑκατοστὰ τῶν εἰρημένων ἀποδοχῶν. δ) Διὰ τὴν περίπτωσιν θανάτου μετὰ διετῆ ὑπηρεσίαν εἰς 85 ἑκατοστὰ τῶν ἐτησίων ἀποδοχῶν τοῦ θανόντος. Τὰ ποσοστὰ ταῦτα αὐξάνονται κατὰ 8 μονάδας δι’ ἕκαστον πέραν τοῦ 20οῦ ἔτους ὑπηρεσίας, τῆς ἀποζημιώσεως μὴ δυναμένης νὰ ὑπερβῇ ἐν συνόλῳ τὰ 275 ἑκατοστὰ τῶν εἰρημένων ἀποδοχῶν. Οὐδεμία ἀποζημίωσις δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰ 150 ἑκατοστὰ ἐκείνης, ἥτις θὰ παρείχετο ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας εἰς Τμηματάρχην Αʹ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. ε) Αἱ ὑπὸ τῶν ἄνω Ταμείων Αὐτασφαλείας χορηγούμεναι ἐφ’ ἅπαξ καταβολαὶ καταβάλλονται ἐκ τῶν ἐσόδων τῶν Ταμείων, τὰ ὁποῖα προέρχονται βασικῶς ἀπὸ εἰσφορὰς τῶν ἠσφαλισμένων ἐκ 4.5% τῶν ἀποδοχῶν των καὶ ἐξ ἰσοπόσου συνεισφορᾶς τῶν Τραπεζῶν. στ) Αἱ ὑπὸ τῶν ἄνω Ταμείων Συντάξεων χορηγούμεναι συντάξεις δὲν εἶναι ἰσότιμοι πρὸς τὰς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἢ τῶν ὑπαλλήλων ἑτέρων ἐπιχειρήσεων, διότι τὸ διέπον τὰ Ταμεῖα ταῦτα συνταξιοδοτικὸν καθεστὼς εἶναι διάφορον ἐκείνου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἢ τοῦ Ι.Κ.Α. ἢ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων εἰς ἃ ὑπάγονται οἱ ὑπάλληλοι τῶν ἑτέρων ἐπιχειρήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 454)10.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1204)5.1.63 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἐν σχέσει μὲ στοιχεῖα ἀφορῶντα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ παρὰ τῷ Ο. Α.Α.Α. Λογαριασμοῦ Στρατεύσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς νομίμως δικαιοῦχος ἐφεδρικοῦ ἐπιδόματος ἐστερήθη τούτου ὡς πρὸς τὰ διὰ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης αἰτούμενα στοιχεῖα, ἐζητήθησαν ἤδη ταῦτα παρὰ τοῦ ὡς εἴρηται Ὀργανισμοῦ ἅμα δὲ τῇ λήψει ταύτης θέλομεν ἐνημερώσει ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βγενοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1091)19.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 1304)62 τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βγενοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Τ.Ε.Β.Ε., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀσθενείας τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, συμφωνούντων καὶ τούτων, ἀπεφασίσθη ὅπως ἐπεκταθῇ βαθμιαίως, πρὸς ἀποφυγὴν ἀποτόμου μεγάλης ἐπιβαρύνσεως αὐτῶν. Οὕτω, ἀπεφασίσθη ὅπως κατ’ ἀρχὴν εἰσαχθῇ ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν. Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ ἔτους 1955 τὸ πρῶτον οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης ἔτυχον νοσοκομειακῆς περιθάλψεως παρὰ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. Ἐν συνεχεία τὸν Αὔγουστον τοῦ ἔτους 1957 ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις ἐπεξετάθη εἰς ἅπαντας τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ συνταξιούχους τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1962, ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας, σύζυγον καὶ τέκνα, ὅλων τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ἄνευ οὐδεμιᾶς συμμετοχῆς αὐτῶν εἰς τὰ ἔξοδα νοσηλείας (Β.Δ. 81)1962). Ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίας διευρύνεται ἡ παροχὴ τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ ἐπὶ νοσημάτων διὰ τὰ ὁποῖα πρότερον δὲν ἐχορηγεῖτο περίθαλψις. Ὅθεν μετὰ τὸ Β.Δ. 81)62 τὸ αἴτημα τῆς καθολικῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ἱκανοποιεῖται πλήρως. Ὡς πρὸς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τὸ Τ.Ε. Β.Ε. δὲν παρέχει εἰσέτι τοιαύτην εἰς τούτους. Τὸ θέμα ὅμως τοῦτο ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ Ταμείου, θὰ δύναται δέ, νὰ μελετηθῇ πλήρως μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς κατὰ τὰ ἄνω ἐπεκτάσεως τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἡ ὁποία εἰρήσθω ἐν παρόδῳ θὰ περιλάβῃ περίπου 90.000 πρόσωπα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόεδρος. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, κ. Μπουρνιᾶς, μὲ εἰδοποίησεν ὅτι λόγῳ ἀδιαθεσίας του ἦτο ἀδύνατον νὰ προσέλθῃ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν διὰ νὰ συζητηθοῦν αἱ ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου του. Δι’ αὐτό, νὰ δοθῇ τὸ 10λεπτον εἰς τὸν κ. Ἐφραιμίδην, διὰ νὰ εἰσηγηθῇ τὴν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν ἔχει καταθέσει ἡ

Ε.Δ.Α.

§7Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰσηγούμενος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν πρότασιν Νόμου, τὴν ὁποίαν ἔσχε τὴν τιμὴν ἡ παράταξίς μας νὰ καταθέσῃ, δὲν πρόκειται νὰ μακρηγορήσω, διότι ὁ Κανονισμὸς τάσσει τὸ 10λεπτον καὶ διότι τὸ θέμα εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν καὶ διεθνῆ κοινὴν γνώμην. Πρόκειται περὶ τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως τῶν 1200 πολιτικῶν κρατουμένων, ἁπάντων ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Αἱ αἰτίαι καὶ αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐτελέσθησαν τὰ ἀποδοθέντα εἰς αὐτοὺς ἀδικήματα, καθὼς καὶ ἡ βαρυτάτη ἀτμόσφαιρα τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ὁποίας ἐκρίθησαν καὶ κατεδικάσθησαν οἱ πολιτικοὶ κρατούμενοι, εἶναι λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέδρασαν διὰ νὰ κρίνουν ὅπως ἔκριναν καὶ οἱ Δικασταὶ καὶ οἱ Ἔνορκοι. Ἡ κοινὴ γνώμη τὸ γνωρίζει καὶ τὸ ἔχει σημειώσει. Ταῦτα, κ. βουλευταί, νομίζομεν ὅτι ἀποτελοῦν τὸ πρῶτον βασικὸν ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς κατατεθείσης προτάσεώς μας. Ἤδη, ὅμως, κ. βουλευταί, οἱ πολιτικοὶ κρατούμενοι ἐξέτισαν ἄλλοι 16 καὶ ἄλλοι 19 ἔτη ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης ποινῆς. Ἡ μεταχείρισις αὐτή, πρωτοφανὴς εἰς τὰ παρ’ ἡμῖν ἰσχύοντα δὲν ἔχει τὸ προηγούμενόν της οὔτε καὶ δι’ αὐτοὺς τοὺς καταδίκους τοῦ Κ.Π.Δ. Τοῦτο ἐνισχύει τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτάσεώς μας καὶ ἀπὸ τῆς ἑξῆς ἀπόψεως. Καθ’ ὅλην τὴν μεστὴν ἀνωμαλιῶν ἐξέλιξιν τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου, ἡ Πολιτεία, οὐχὶ διὰ τῆς ἁπλῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀμνηστίας ἐτερμάτισεν ἀναλόγους καταστάσεις. Ἂς σημειωθῇ ἐν προκειμένῳ, οὐχὶ βέβαια πρὸς συσχετισμόν, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις τῆς Ε.Ρ.Ε., ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον, νὰ ἀμνηστεύσουν καὶ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς ἐγκληματίας πολέμου. Ἡ λύσις τοῦ προβλήματος τῶν πολιτικῶν κρατουμένων διὰ τῆς ἀμνηστείας, τὸ γνωρίζουν καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ βουλευταί, δὲν ἀποτελεῖ αἴτημα μόνον τῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ τῶν οἰκογενειῶν των ἢ μιᾶς κομματικῆς παρατάξεως. Κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν, συνιστᾶ προϋπόθεσιν διὰ τὴν διεύρυνσιν καὶ τὴν σταθεροποίησιν τῆς ὁμαλότητος, δι’ αὐτὸ δὲ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν θέλησιν τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ, ἔχει υἱοθετηθῆ ἀπὸ ἐπιφανεῖς παράγοντας τῆς κοινωνικῆς καὶ πολιτικῆς ζωῆς, τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, διακηρύσσεται δὲ καὶ ὑπὸ τῶν κομμάτων, ἰδίᾳ κατὰ τὰς ἐκλογὰς ὡς προγραμματικόν των σημεῖον. Διὰ τοὺς προαναφερθέντας λόγους, νομίζομεν, ὅτι τὸ θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡ πρότασίς μας, εἶναι ὑπερώριμον πρὸς λύσιν. Περαιτέρω, κ. βουλευταί, καὶ μέχρις ὅτου Κυβέρνησις καὶ Βουλὴ ἐπιλαμβανόμεναι τοῦ θέματος τῶν ἀναφερθεισῶν ἀπόψεων ἐπιλύσουν τοῦτο, διὰ τῆς γενικῆς ἀμνηστίας, διὰ τὴν ἄμεσον ἀποδοχὴν τῆς προτάσεώς μας, ὀφείλομεν νὰ ἐπισημάνωμεν καὶ τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὸ τελευταῖον δίμηνον, ἀπέθανον εἰς τὰς φυλακὰς 4 πολιτικοὶ κρατούμενοι, οἱ Βάσκος Γρηγόριος, Βλάχος Ἰωάννης, Νικολόπουλος Λύσσανδρος καὶ Κολλάρος Βασίλειος καὶ προχθὲς ὑπὸ τραγικὰς συνθήκας ἀπέθανε καὶ πέμπτος ὁ Ἐρυθριάδης Γεώργιος. Πολλοὶ ἄλλοι ἐκ τῶν πολιτικῶν κρατουμένων εὑρίσκονται πρὸ ἀμέσου ἀναλόγου κινδύνου. Ἡ κατάστασις αὐτὴ εἶναι ἀπότοκος τῆς μακροχρονίου στερήσεως τοῦ πολυτίμου ἀγαθοῦ τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας καὶ τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως εἰς τὰς φυλακάς. Στερήσεις, ἀπαγορεύσεις, περιορισμοί, ἔλλειψις ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ πιέσεις πρὸς ἀποκήρυξιν τῶν πολιτικῶν των φρονημάτων κλπ. Πάντα ταῦτα, ἐκλόνισαν καὶ κατέστρεψαν ἀνεπανορθώτως τὴν ὑγείαν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων. Περὶ τῆς τραγικῆς αὐτῆς καταστάσεως τῶν πολιτικῶν κρατουμένων, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, κατέχουν ἐπίσημα καὶ ἔγκυρα στοιχεῖα ἐπὶ τῇ βάσει ἰατρικῶν γνωματεύσεων. Δὲν ἐπαρκεῖ ὁ χρόνος διὰ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὰς ἐκθέσεις αὐτὰς διὰ τὴν φρικαλέαν ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας, κατάστασιν τῶν κρατουμένων. Γίνεται ὅμως ἐνδεικτικῶς μνεία αὐτῶν εἰς τὴν παροῦσαν εἰσήγησίν μας διὰ νὰ ὑπογραμμίσωμεν τὴν ἠθικὴν καὶ πολιτικὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τὸ χρέος ὅπως διὰ λόγους ἀνθρωπιστικοὺς πλέον τερματισθῇ ἡ ἀπαράδεκτος κατάστασις. Ἡ πρότασίς μας, κ. βουλευταί, τῆς ὁποίας τὴν ἔγκρισιν εἰσηγούμεθα, σκοπὸν ἔχει τὴν λύσιν τοῦ ἐκτεθέντος προβλήματος τῶν 1200 πολιτικῶν κρατουμένων. Δι’ αὐτό, νομίζομεν, ὅτι ἀποτελεῖ εὐκαιρίαν, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ νὰ ἀρθοῦν ὑπεράνω οἱωνδήποτε κριτηρίων μισαλλοδοξίας, ἐκδικήσεως καὶ πολιτικῆς σκοπιμότητος καὶ νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν πρότασίν μας. Αἱ ἐκθέσεις, τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ὑπομνήματα τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης, ἐπιβάλλουν διὰ λόγους ἀνθρωπιστικοὺς τὴν ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῶν ὑψηλῶν ἀρετῶν τοῦ λαοῦ μας, νὰ ἀποθνήσκουν ἐντὸς 2 μηνῶν 5 πολιτικοὶ κρατούμενοι εἰς τὰς φυλακάς. Ὁ ἀνθρωπισμὸς ἐπιβάλλει τὴν ἄμεσον λύσιν τοῦ προβλήματος. Ἡ πρότασίς μας, κ. βουλευταί, κατὰ τὰς κυρίας διατάξεις της, ἔχει ὡς ἑξῆς:

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΝΟΜΟΥ

«Περὶ ἀπολύσεως καταδίκων ὑπὸ ὅρον» Ἄρθρον 1. Κατάδικοι κρατούμενοι εἰς τὰς φυλακὰς καταδικασθέντες βάσει τοῦ ποινικοῦ νόμου ἢ ἄλλων εἰδικῶν ποινικῶν νόμων ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς μέχρι σήμερον, δι’ ἀδικήματα πάσης φύσεως σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν ἐσωτερικὴν ἀναταραχὴν καὶ τὰς συνεπείᾳ αὐτῆς ἐπανειλημμένας ἐνόπλους συγκρούσεις ὡς καὶ διὰ παραβάσεις προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ Γʹ Ψηφίσματος τοῦ Α.Ν. 509 τῆς Σ. Π. 19)1945 τοῦ Α.Ν. 353)45 τῆς Σ.Π. 6)45, ὡς αὕτη μετερρυθμίσθη μεταγενεστέρως τοῦ Α.Ν. 375)36 καὶ παντὸς ἄλλου ἐκτάκτου νόμου Ψηφίσματος ἢ Συντακτικῆς Πράξεως ἀπολύονται τῶν φυλακῶν ἐφ’ ὅσον ἐξέτισαν τὴν ποινήν των ἐπὶ δεκαετίαν, ὑπολογιζομένης καὶ τῆς προφυλακίσεώς των, ἢ ἐὰν παρῆλθεν δεκαετία ἀπὸ τῆς καταδίκης των, δὲν ἐκτελεῖται ἡ τοιαύτη καταδικαστικὴ ἀπόφασις. Ἐκκρεμεῖς τυχὸν ὑποθέσεις διὰ τ’ ἀνωτέρω ἀδικήματα μὴ ἐκδικασθεῖσαι, τίθενται εἰς τὸ Ἀρχεῖον, παραγραφομένης τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς. Ἄρθρον 2. Αἱ παντὸς εἴδους παρεπόμεναι ποιναί, στερήσεις καὶ ἐκπτώσεις ἐκ τῶν καταδικῶν τούτων, τοιαῦται, δέ, ὡς καὶ πειθαρχικαὶ ποιναὶ ἐπιβληθεῖσαι διὰ διοικητικῶν πράξεων διὰ τ’ ἀνωτέρω ἀδικήματα ἢ συναφῆ αἴτια εἰς βάρος τῶν καταδίκων ἢ συγγενῶν τούτων, αἴρονται αὐτοδικαίως, μηδεμιᾶς διατηρουμένης συνεπείας. Ἄρθρον 3. Τῆς ἀπολύσεως ἐπιμελεῖται ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ τόπου τῆς κρατήσεως. Ἀντιρρήσεις περὶ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος δικάζονται ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω πρὸς ὑμᾶς, κ. βουλευταί, ὡρισμένας ἐξηγήσεις. Ἐν πρώτοις σᾶς κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι σπανίως κατὰ τὴν δεκαετῆ ὑπηρεσίαν μου πρὸς τὸ Σῶμα καὶ τὸν Κοινοβουλευτισμόν, εὑρέθην εἰς τόσον στενόχωρον θέσιν, ὡς σήμερον. Ἔλαβον γνῶσιν, ὅτι διενεμήθη ἔγγραφον ἀφορῶν ἕνα βουλευτήν, δὲν ἔχει σημασίαν ποῖον βουλευτὴν καὶ ποίας παρατάξεως. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ εἶναι ἀξιοκατάκριτος. Ὅταν παρέλαβον, ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, εὑρῆκα τὸ σύστημα αὐτό, τὸ νὰ διανέμεται δηλ. διὰ τοῦ Γραφείου Ἐντύπων, ὅ,τιδήποτε παρεδίδετο εἰς αὐτό, ἰσχῦον ἀπὸ δεκαετηρίδων, ἴσως καὶ ἀπὸ τῆς συστάσεως τῆς Βουλῆς. Εἰς τὴν ἀρχὴν δὲν τὸ εἶχα προσέξει, ὕστερα, ὅμως, ὅταν τὸ ἀντελήφθην, εἶπον ὅτι ἦτο ἄτοπον καὶ ἐνέκλειε κινδύνους, ἔδωσα δὲ αὐστηροτάτας διαταγὰς καὶ εἰς τὸν πρῶτον Γενικὸν Γραμματέα κ. Κεφαλογιάννην καὶ εἰς τὸν δεύτερον κ. Καρότσην, νὰ παύσῃ τοῦτο. Φαίνεται, ὅμως ὅτι ἐδῶ ἐπικρατεῖ ἕνα σύστημα ὑπαλληλοκρατίας, μὲ τὴν προσπάθειαν ἐνίων ὑπαλλήλων νὰ εἶναι πρὸς ὅλους εὐάρεστοι, ἀδιαφοροῦντες ἐὰν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐκθέσουν τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ὅταν ἀνέλαβεν ὁ νῦν Γενικὸς Γραμματεύς, λόγῳ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἀνέλαβε τὰ καθήκοντά του, διότι ὁ προκάτοχός του κ. Κορότσης ἐπολιτεύθη καὶ ἐξελέγη βουλευτής, δὲν τοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία συνεργασίας καὶ κατατοπίσεώς του ἀπὸ τὸν ἀποχωρήσαντα προκάτοχόν του. Ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐντύπων, ἡ ὁποία θέλει νὰ εἶναι εὐάρεστος πρὸς πάντας ἀνεξαιρέτως, προσεκόμιζεν εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα ὅ,τι παρεδίδετο εἰς αὐτὴν καὶ ἐνέκρινεν ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, ὅ,τι κατὰ τὴν κρίσιν του ἦτο διανεμητέον. Κακῶς βεβαίως, ἀλλὰ ἀκραδάντως πιστεύω, δὲν εἶχε λάβει γνῶσιν τῆς διαταγῆς μου πρὸς τοὺς δύο προκατόχους του Γενικοὺς Γραμματεῖς κ.κ. Κεφαλογιάννην καὶ Καρότσην. Ἐπὶ πλέον σᾶς λέγω, ὅτι δὲν παραλαμβάνω ἐγὼ ὁλόκληρον τὸν ἀτομικὸν φάκελλον... Μοῦ φέρουν εἰς τὸ Γραφεῖον μου, μόνον τὰ πρακτικὰ καὶ τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἐὰν παρελάμβανον ὁλόκληρον τὸν φάκελλον, θὰ περιέπιπτεν εἰς τὴν ἀντίληψίν μου τὸ πρᾶγμα. Προσεκομίσθη ἓν ἔντυπον εἰς τὸν κ. Κρῖκον, ἦτο ἡ ἔκθεσις Μπράουν. Ὁ κ. Κρῖκος ἐνόμισεν, ὅτι ἠδύνατο, κατὰ τὰ ἀνέκαθεν ἐφαρμοζόμενα, νὰ διανεμηθῇ ἡ ἔκθεσις αὐτή. Φαίνεται ὅμως ὅτι μαζὶ μὲ τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν διενεμήθη καὶ τὸ ἄλλο ἐπίμεμπτον ἔγγραφον, τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς διανομῆς ἐντύπων μὴ ἀντιληφθείσης, ὅτι εἰς τὸ κείμενον τῆς ἀνακοινώσεως τῆς ἀναφερομένης εἰς τὴν ἔκθεσιν Μπράουν, παρεισέφρησε καὶ ἡ ἐπίμεμπτος ἀνακοίνωσις, θεωρησάσης δὲ ταύτην ὡς τμῆμα τῆς ἀνακοινώσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. σχετικῶς μὲ τὴν ἔκθεσιν Μπράουν. Ἡ Βουλή, κύριοι, δὲν εἶναι ταχυδρομεῖον, καὶ ὁσάκις ἐγεννήθη ζήτημα ὁμοίας φύσεως προηγουμένως, ἀπήντησα ὅτι πλὴν τῶν ἄλλων παραβιάζεται καὶ ὁ Ποινικὸς Νόμος, ἡ γνωστὴ διάταξις περὶ ταχυδρομείων, καὶ ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡμεῖς νὰ διανέμωμεν ἔγγραφα. Ὅ,τι ἔγγραφον θέλει κανεὶς νὰ διανεμηθῇ πρὸς τοὺς βουλευτάς, δὲν ἔχει παρὰ νὰ τὸ θέσῃ ἐντὸς φακέλλου καὶ ἐπικολλήσῃ γραμματόσημον μιᾶς δραχμῆς καὶ τὸ ταχυδρομεῖον τῆς Βουλῆς θὰ τὸ ἔφερεν ἀμέσως πρὸς τοὺς παραλήπτας. Οὕτω θὰ ἀπηλλάσσετο οἱασδήποτε εὐλόγου διαβολῆς ἡ ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς. Κύριοι βουλευταί, θεωρῶ γενναῖον ἐκ μέρους μου νὰ ζητήσω συγγνώμην ἀπὸ τὸ Σῶμα δι’ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγένετο καὶ νὰ ἐκφράσω καὶ τὴν λύπην μου πρὸς τὸν κ. Δημητρᾶτον, διότι ὑπῆρξε τὸ θῦμα, ἐν ἀγνοίᾳ μου, μιᾶς μεταβατικῆς καταστάσεως. Διέταξα ἀμέσως νὰ γίνουν ἀνακρίσεις διὰ νὰ ἴδω πῶς καὶ διατὶ διενεμήθη τὸ ἔγγραφον αὐτό. Ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ γνωρίζητε, κύριοι συνάδελφοι, ὡς ὑπηρεσία εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ διοικηθῇ, λόγῳ τοῦ ἰδιοτύπου τῆς φύσεώς της. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὸν κ. Κρῖκον, ἐγένετο εἰσήγησις, παρὰ τῆς ὑπηρεσίας· ἐνόμισεν ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ, μετὰ ἔλεγχον, αὐτὸ καὶ δι’ αὐτὸ ἐγένετο ἡ διανομή. Εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω, μεθ’ ὅλα ὅσα σᾶς εἶπον, πόση εἶναι ἡ στενοχώρεια μου. Θέλω ἐπίσης νὰ προσθέσω, ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς κ. Κρῖκος, εἶναι καὶ αὐτὸς θῦμα τῆς ἀταξίας αὐτῆς, τὸν περιβάλλω δὲ διὰ τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης μου, ἐκτιμήσεως καὶ συμπαθείας, τὴν ὁποίαν, νομίζω, ὅτι καὶ ὅλον τὸ Σῶμα τρέφει πρὸς αὐτόν.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§10Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ἐπεθύμουν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Προεδρείου ἐπὶ τοῦ διανεμηθέντος ἐγγράφου τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὴν κριτικὴν της ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως Μπράουν τὴν ὁποίαν κατέθεσα εἰς τὴν Βουλήν. Εἰς τὴν παρ. 9 τοῦ ἐγγράφου της ἀναφέρει φράσεις ὑβριστικὰς καὶ δι’ ἐμέ, καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον νομίζω ὅτι καὶ τὸ ἔγγραφον τοῦτο δὲν ἔπρεπε νὰ διανεμηθῇ διὰ τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτὰ ἐκ Χίου, ἐγὼ εἶπον, ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι ταχυδρομεῖον, ἡ Βουλὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ λογοκρισίαν. Ὅστις θέλει νὰ στείλῃ εἰς τοὺς κ. βουλευτὰς κἄτι, ἠμπορεῖ νὰ τὸ βάλῃ εἰς φάκελλον καὶ νὰ τὸ ἀποστείλῃ ταχυδρομικῶς. Εἶναι καὶ ἀνόητον, διὰ μίαν οἰκονομίαν 3 δραχ., νὰ μὴ ἀποστέλλεται διὰ τοῦ ταχυδρομείου. Διότι, ἄλλωστε ὑπάρχει καὶ νόμος, ἀπαγορεύων τὴν μεταφορὰν ἐπιστολῶν ἄνευ γραμματοσήμου, τὸν ὁποῖον δὲν δύναται νὰ παραβιάζῃ ἡ Νομοθετικὴ Ἐξουσία τοῦ Κράτους. Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Δημητρᾶτος, δύναται νὰ ὁμιλήσῃ.

§12Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑφιστάμενον προσωπικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ Προεδρείου διὰ τῆς ἐκφράσεως λύπης πρὸς τὸ Σῶμα, τὴν ὁποίαν, ἄλλωστε, ἐξεδηλώσατε καὶ κατὰ τὴν μεσημβρινήν μας συνάντησιν, εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν. Ἂς ἴδωμεν τί συνέβη. Συνημμένως μὲ τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τῆς Βουλῆς διωχετεύθη εἰς τὰ μέλη τοῦ Σώματος ἕνα λιβελλογράφημα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἐναντίον μου ἐξ ἀφορμῆς τῶν θέσεων ποὺ ὑπεστήριξα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Τὸ λιβελλογράφημα αὐτό, προϊὸν νοσηρότητος καὶ ἠθικῆς καταπτώσεως, ἀποδεικνύει ὅτι οἱ τιτλοῦχοι τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. εἶναι ἀδίστακτοι προκειμένου νὰ ἐπιτύχουν ἀφ’ ἑνὸς τὸν στραγγαλισμὸν τῶν ἀντιπροσωπευτικῶν δικαιωμάτων σωματείων καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν καὶ δι’ αὐτὸ μετέρχονται θεμιτὰ καὶ ἀθέμιτα μέσα. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον διωχετεύθη τὸ ἔντυπον αὐτὸ εἰς τὰς χεῖρας τῶν συναδέλφων, γεγονός, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως προκαλεῖ καὶ τὴν ἰδικήν σας ἀγανάκτησιν, διότι δὲν ἐπιθυμῶ, δὲν περνάει ἀπὸ τὴν σκέψιν μου πῶς εἶναι δυνατὸν ὑμεῖς, Πρόεδρος κύρους μὲ μίαν παράδοσιν καὶ ἱστορίαν, νὰ ἐδέχεσθο ποτὲ μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν. Πάντως, ἡ ἀρχὴ τῆς εὐθύτητος μοῦ ἐπιβάλλει, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ προηγούμενον, τὴν ἔκφρασιν λύπης πρὸς τὸ Σῶμα νὰ τὴν χαρακτηρίσω ὡς μίαν ὁμόφωνον, ἑρμηνευτικῶς δηλαδὴ νὰ τὴν χαρακτηρίσω, ὅτι περικλείει τὴν ἔννοιαν ὁμοφώνου ἀποφάσεως τοῦ Σώματος, διὰ τῆς ὁποίας καταδικάζονται καὶ θὰ καταδικάζωνται πάντοτε τοιαῦται ἀσχημίαι. (Χειροκροτήματα).

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§14Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ, ἔχει δύο ἀπόψεις, τὴν ἄποψιν τῆς εὐθύνης τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς. Τὴν εὐθύνην τοῦ Προεδρείου τὴν ἀντιμετωπίζομεν—καὶ ὅταν μεταχειρίζωμαι πληθυντικὸν πρόσωπον ἐκφράζω προσωπικάς μου γνώμας, ὄχι τοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω—τὴν ἀντιμετωπίζομεν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ρητοῦ. «Τὸ σφάλλεσθαι ἀνθρώπινον, τὸ ἐμμένειν διαβολικόν». Καὶ μετὰ χαρᾶς ἤκουσα ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναγνωρίζητε, ὅτι ἦτο σφάλμα καὶ ἀκόμη περισσότερον, ἀνδρικῶς, ὅπως εἴπατε, νὰ ἐκφράσητε τὴν λύπην σας πρὸς τὸ Σῶμα διὰ τὸ ἄτοπον, τὸ ὁποῖον ἐγένετο. Ἑπομένως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου δὲν θὰ ἐμμείνω, ἀλλὰ μοῦ δίδει ἀφορμὴν νὰ τονίσω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἐπὶ τῇ βάσει καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου εἴπομεν, ὅτι ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ὑπὸ τὴν σημερινήν της διεύθυνσιν ἔχει πολὺ ἐκτραπῆ τῆς ἀποστολῆς της. Ἀπόδειξις καὶ τὸ θλιβερὸν αὐτὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον διένειμε πρὸς τοὺς βουλευτάς, ἀδιαφόρως τοῦ τρόπου τῆς διανομῆς. Μὲ ποῖον δικαίωμα ἐπικρίνει λόγους, τοὺς ὁποίους οἱ βουλευταὶ ἐξέφερον, καθ’ ὃ ἔχουν δικαίωμα ἐκ τοῦ Συντάγματος, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ συζητήσεως ἑνὸς νομοσχεδίου καὶ κατὰ τρόπον τόσον ἀνοίκειον ὅσον πιθανὸν νὰ εἶναι τις συνηθισμένος εἰς ἰδιωτικάς του ἐκφράσεις, νὰ μεταχειρίζηται, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ τὰς μεταχειρίζηται κρίνων τὴν ἐνέργειαν βουλευτοῦ ἐν τῇ ἀσκήσει τῶν βουλευτικῶν του καθηκόντων. Εἶναι καὶ τοῦτο νομίζω τοὐλάχιστον κατ’ ἐμὲ ἕνα στοιχεῖον κρίσεως καὶ περαιτέρω κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα τὸ νομοσχέδιον θέλει νὰ παραδώσῃ εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ εἰς τὸν ἀρχηγὸν αὐτῆς. Συμμερίζομαι ἐν τέλει ἀπολύτως τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου τοῦ κ. Δημητράτου, ὅτι σύσσωμος ἡ Βουλὴ ἀποδοκιμάζει τὸν τρόπον ἐνεργείας τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τὸ ὕφος καὶ τὰς λέξεις, τὰς ὁποίας ἐπέτρεψε εἰς ἑαυτὸν ὁ ἐκπροσωπῶν τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. νὰ μεταχειρισθῇ εἰς βάρος ἑνὸς συναδέλφου.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§16Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω πρακτικὰ θέματα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας. Εἶμαι εὐχαριστημένος, ὅτι ὁμόθυμος ἦτο ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς, κατόπιν τῶν δηλώσεών σας, ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ θὰ ἔλεγε κανεὶς ὅτι τὸ θέμα ἐτελείωσε. Δι’ ἐμὲ ὅμως τὸν μὴ νομικὸν δὲν ἐτελείωσε τὸ θέμα ἀκόμη. Σεῖς ὁ ἴδιος πρὸ ὀλίγου εἴπατε, ὅτι ἡ διανομὴ τῶν ἐντύπων χωρὶς τὸ ταχυδρομεῖον εἶναι ποινικὴ παράβασις. Καὶ ἐρωτῶ τὸ Σῶμα, θὰ διωχθοῦν οἱ παραβάτες τοῦ ποινικοῦ νόμου, ναὶ ἢ ὄχι;

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα Εἰσαγγελέως. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§18Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ποὺ ἐτέθη κατ’ ἀρχήν, νομίζομεν ὅτι μὲ τὴν ἀπάντησιν τοῦ Προεδρείου μᾶλλον ὁδηγεῖται πρὸς τὴν λύσιν του, ἐφ’ ὅσον τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν λύπην του ἐξέφρασε καὶ μέτρα ἐξήγγειλεν, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν ἐπανάληψιν τῆς αὐτῆς ἀσχημίας. Νομίζομεν ὅμως, ὅτι πρέπει ἐν προκειμένῳ νὰ ὑπογραμμισθῇ τὸ ἑξῆς: Τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον διωχέτευσεν ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., τὸ περιεχόμενον, ἡ μέθοδος, τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθη, διὰ νὰ σπιλώσῃ ἕνα βουλευτὴν—καὶ δὲν ἔχει σημασίαν ἐν προκειμένῳ ἐὰν πρόκειται περὶ συναδέλφου τῆς Συμπολιτεύσεως—ἀποδεικνύει ἀκριβῶς τοῦ ποῖαι εἶναι αἱ μέθοδοι, τὰς ὁποίας μετεχειρίζεται, ὅταν πρόκειται νὰ ὑπερασπίσῃ ὅλα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν ἠθικὴν βάσιν. Τοῦτο τὸ ὑπογραμμίζομεν, κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ἐκφράσωμεν ταὐτοχρόνως καὶ τὴν θλῖψιν μας, ὅτι ἀτυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἐπεκαλέσθη κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ τόσον ἀποφασιστικῶς ἀφορῶντος τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ὡς μοναδικὸν μάρτυρά της τὸν κ. Φώτην Μακρῆν. Καὶ ἐπειδὴ πρέπει νὰ τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, θέτω ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δεκάδες ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐπιδώσουν, ἐκπρόσωποι ὀργανώσεων, ὑπομνήματα εἰς τοὺς κ. Ὑπουργούς, εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ ἐνδεχομένως καὶ εἰς τὰς αἰθούσας τῶν κομμάτων, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὴν Βουλήν, ἀδυνατοῦν νὰ προσέλθουν διότι παρεμποδίζονται. Ἐκφράζομεν τὴν ὑπόνοιαν ὅτι καὶ τοῦτο γίνεται διότι ἴσως ἔχει παρεμβληθῆ ὁ κ. Μακρῆς, διὰ νὰ ἀποδεικνύῃ ὅτι δῆθεν ἡ ἐργατικὴ τάξις εἶναι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐκεῖνος προδοτικῶς κηρύσσεται ὑπὲρ τοῦ νομοθετήματος.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ἔχει τὸν λόγον.

§20Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξε τὸ πρῶτον τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ συναδέλφου κ. Βασιλάτου ἤγειρε τὸ ζήτημα, δηλῶ ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὴν δήλωσίν σας καὶ ἡσυχάζομεν μετὰ τὴν ἀπόφασίν σας νὰ ἀσκηθῇ εἰς τὸ μέλλον αὐστηρότατος ἔλεγχος εἰς τὴν διανομὴν ξένων πρὸς τὴν ὕλην τῆς Βουλῆς ἐντύπων. Μὲ τὰς μεθόδους τῶν ἄλλων, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῇ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§22Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, εἶναι εὐτυχής, διότι προέβητε εἰς αὐτὴν τὴν ἀνακοίνωσιν ἀπόψε, θεωρεῖ δὲ ταύτην τὴν πρᾶξιν πράγματι ἀνταποκρινομένην εἰς τὸ ὑψηλὸν κῦρος τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς. Ἀνεγνωρίσατε σφάλμα τὸ ὁποῖον δὲν σᾶς βαρύνει, φυσικὰ προσωπικῶς, ἀλλ’ εἶσθε ὁ ὑπεύθυνος διὰ πᾶν ὅ,τι συμβαίνει εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ γενικῶς εἰς τὸ κτίριον, καθ’ ὅ μέτρον τὸ κτίριον ἀποτελεῖ συνάρτησιν τῆς ζωῆς τοῦ Κοινοβουλίου. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ἐνέργειά σας αὕτη ἰδιαιτέρως σᾶς τιμᾷ. Νομίζω, ὅτι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἐκτὸς τοῦ κ. Καψάλη, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον, ἐξέφυγον κάπως ἀπὸ τὸ θέμα. Δὲν ἐκλήθημεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐξετάσωμεν τὸ περιεχόμενον. Δὲν ἐπιδοκιμάζω διόλου τὸ περιεχόμενον καὶ βεβαιῶ περὶ αὐτοῦ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Δημητρᾶτον. Ἀλλὰ δὲν ἐτίθετο τοιοῦτον ζήτημα καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Δημητρᾶτος, ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς τοὐλάχιστον, ἔσφαλλεν ἀναμίξας τὰ δύο θέματα. Ὁ κ. Πρόεδρος ἐζήτησε συγγνώμην ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἔπρεπε νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν δήλωσίν του καὶ εἰς αὐτὴν τὴν γενναιόφρονα χειρονομίαν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη. Πρόκειται περὶ ἐπιβεβλημένης, βέβαια γενναιοφροσύνης, δὲν ἦτο γενναιοφροσύνη, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν ἄνευ ἠθικῶν συνεπειῶν νὰ παραλειφθῇ—ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶχε καὶ εἰς τὰς διατυπώσεις του μίαν ψυχικὴν ἔξαρσιν καὶ κατέληξεν εἰς ὡρισμένας ὁμολογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦτο ἀναγκαῖον ὁπωσδήποτε νὰ γίνουν. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ συνδυασθοῦν τὰ δύο πράγματα. Δὲν συμμερίζομαι ποτὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς βιαίας ἐπιθέσεις, ὅπως εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον διενεμήθη. Ἀλλ’ ἐδῶ ἐτίθετο ζήτημα οὐχὶ περιεχομένου τοῦ κειμένου, ἀλλὰ τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον διενεμήθη.

§23Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τὸν τρόπον αὐτὸν ἐχαρακτήρισα.

§24Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Βεβαίως. Θὰ ἤθελα ὅμως ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο: Ὅτι ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὁ ἀγαπητός μου φίλος κ. Μπακόπουλος ἀνέπτυξεν, ὅτι δὲν δικαιοῦται κανεὶς νὰ κρίνῃ, ἐκτὸς τῆς αἰθούσης εὑρισκόμενος, τὰ ὑφ’ ἡμῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀναπτυσσόμενα, δὲν εἶναι, νομίζω, ἄποψις ὀρθή. Μὴ ἐπηρεάζεσθε ἀπὸ τὸ κείμενον αὐτό. Μὴ ἐπηρεάζεσθε ἀπὸ τὴν ἀντίθεσίν σας καὶ ἀπὸ τὴν ψυχικὴν ἀπόστασιν πρὸς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα συνέταξαν τὸ κείμενον. Τὸ θέμα εἶναι θέμα ἀρχῆς. Ὅλοι δικαιοῦνται νὰ μᾶς κρίνουν καὶ πᾶς τις ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς δικαιοῦται νὰ διατυπώσῃ ἓν κείμενον, νὰ τὸ τυπώσῃ καὶ νὰ τὸ στείλῃ διὰ τοῦ ταχυδρομείου εἰς ὅσους θέλει.

§25Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπεστήριξα τὴν ἄποψιν δογματικῶς, ἀλλ’ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ὑβριστικὸν κείμενον.

§26Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὅπως τὸ διευκρινίζετε αὐτὴν τὴν στιγμήν...

§27Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶπον.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἴπατε ὅτι δὲν πρέπει νὰ κρίνωνται οἱ βουλευταὶ διὰ τὰ ἔργα καὶ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ διατυπώνουν. Πρῶτον, κρινόμεθα συνεχῶς. Μεθ’ ἑκάστην ὁμιλίαν μας κρινόμεθα ὑπὸ τοῦ τύπου. Καὶ ὄχι μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐφημερίδας, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐφημερίδας, δικαιοῦνται νὰ μᾶς κρίνουν. Διατὶ μόνον ὁ δημοσιογράφος δικαιοῦται νὰ μᾶς κρίνῃ καὶ οὐχὶ ἕνας Πρόεδρος Ἐργατικοῦ Κέντρου; Διατὶ ἕνας συνάδελφός μας ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ δικαιοῦται νὰ μᾶς κρίνῃ ἢ ἕνας δημοσιογράφος καὶ οὐχὶ ἕνας οἱοσδήποτε πολίτης τῆς μικροτέρας πόλεως ἢ τοῦ μικροτέρου χωρίου τῆς Ἑλλάδος; Ἑπομένως, ἦτο ἀναγκαία ἡ διευκρίνισις εἰς τὴν ὁποίαν προέβητε. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ἐπιμείνω: Πᾶς τις δικαιοῦται νὰ μᾶς κρίνῃ, ὄχι μόνον κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν καλεῖται νὰ ψηφίσῃ, ἀλλὰ ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν. Ὅπως σεῖς, ὡς Ἀντιπολίτευσις, κάθε ἡμέραν μᾶς κρίνετε ἐδῶ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν τὸ διπλοῦν βάρος νὰ εἴμεθα καὶ Ὑπουργοὶ καὶ βουλευταί, ἔτσι καὶ σᾶς ὅλους δικαιοῦται νὰ σᾶς κρίνῃ πᾶς πολίτης. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ θεωρήσωμεν, μετὰ τὴν δήλωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὡς τερματισθὲν τὸ θέμα, διότι, πράγματι, ἡ δήλωσίς του, —ὄχι ἁπλῆ δήλωσις ἀλλ’ αἴτησις συγγνώμης εἰς τὴν ὁποίαν προέβη— ἔπρεπε ἐκ μέρους ὅλων μας νὰ θεωρηθῇ ἐπαρκεστάτη καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ προσλάβῃ ἡ μετὰ τὰς γενομένας του δηλώσεις συζήτησις αὐτὴν τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν προσέλαβε.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ Ν. 3239)1955 περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις. Κύριοι βουλευταί, πρὶν ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ἀρβανιτάκις, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι ἡ σημερινὴ συνεδρίασις εἶναι ἡ ὀγδόη καὶ δὲν κατωρθώθη ἀκόμη νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν.

§30ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει τὸ τέταρτον.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει τὸ τέταρτον, ἀλλ’ εἶναι ἡ ὀγδόη συνεδρίασις. Νομίζω, ὅτι ὁ ρυθμὸς αὐτός, ὅπως καὶ ὁ ρυθμὸς τοῦ ἐλέγχου, ὅπου καὶ ἐκεῖ διετέθησαν ὀκτὼ συνεδριάσεις διὰ τὸ ζήτημα τοῦ διϋλιστηρίου, νομίζω, ὅτι εἶναι ἕνας ρυθμὸς τόσον βραδύς, ὥστε νὰ προκαλῇ ἀπογοήτευσιν. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, νὰ καλέσω ἀμφοτέρας τὰς πτέρυγας εἰς μίαν συνεργασίαν οὕτως, ὥστε καὶ οἱ δύο σκοποὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπομεν ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ, δηλαδὴ καὶ ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ νομοθετικὴ ἐργασία, νὰ πραγματοποιοῦνται. Διότι εἶναι πράγματι θλιβερὸν μία ἐπερώτησις νὰ κρατῇ ἐπὶ ὀκτὼ συνεδριάσεις, χωρὶς νὰ τελειώσῃ, καὶ ἕν νομοσχέδιον ἐπὶ ἄλλας ὀκτὼ συνεδριάσεις, χωρὶς νὰ ψηφίζεται οὔτε κατ’ ἀρχήν. Ἐγὼ θὰ ἤθελα —γενικώτερον βεβαίως τὸ περιλαμβάνω εἰς τὸ σχέδιον τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ θὰ ἤθελα, ἂν εἶναι δυνατόν, διὰ νὰ ἔχῃ πρακτικὴν ἐφαρμογὴν τὸ πρᾶγμα, διὰ τὸ μέλλον τοὐλάχιστον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἐκκρεμῆ θέματα, ἀπευθύνομαι εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων ἢ τοὺς ἀναπληρωτὰς αὐτῶν— νὰ ὁρίζουν ἀπὸ δύο ἕως τρεῖς ρήτορας εἰς ἕκαστον νομοσχέδιον, νὰ συζητῆται, νὰ ἀναπτύσσεται καὶ νὰ ψηφίζεται. Διότι ὁ ρυθμὸς αὐτὸς προϋποθέτει 20 ἢ 25 συνεδριάσεις, δηλαδὴ ὁλόκληρον τὴν σύνοδον δι’ ἕν νομοσχέδιον, δημιουργεῖ προβλήματα περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὅν δύναται νὰ ἐργασθῇ ἡ Βουλὴ αὐτή. Θὰ παρακαλέσω, ἑπομένως, —κάμνω ἔκκλησιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν κομμάτων διότι δὲν εἶναι οἱ Ἀρχηγοὶ ἐδῶ— ὅπως, εἰ δυνατόν, συντομευθοῦν αἱ ἀγορεύσεις καὶ τὸ νομοσχέδιον ψηφισθῇ εἰς 3–4 συνεδριάσεις. Εἶναι ἀδύνατον νὰ προχωρήσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ὁ Κοινοβουλευτισμὸς πράγματι κινδυνεύει. Καὶ κινδυνεύει ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους, οἱ ὁποῖοι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸν κρατῶμεν ὑψηλά.

§32Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τὶ γίνεται ὁ νέος Κανονισμός;

§33Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπ’ αὐτοῦ θὰ συμφωνήσωμεν μαζί σας, ἀλλὰ σήμερον, ὑπὸ τὰς ὑφισταμένας συνθήκας, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ κανὲν ἄλλο μέτρον, πλὴν τοῦ ἐπιβληθέντος τετάρτου, καὶ θὰ ἐξαντληθῇ κατ’ ἀνάγκην ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων. Ὁμιλεῖτε περὶ μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν. Αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν Κανονισμόν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον τὸν φέρετε. Ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀντιδράσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ ἢ θὰ ἔχωμεν ἀντιρρήσεις. Βέβαια, παραπονεῖσθε ὅτι παρατηροῦνται αὐτὰ τὰ φαινόμενα, ἐπερωτήσεις νὰ διαρκοῦν ἐπὶ 7 καὶ 8 συνεδριάσεις. Θέλετε νὰ σᾶς ὑπενθυμίσωμεν ἀπὸ τὴν προηγουμένην Βουλὴν ἐπερώτησιν διαρκέσασαν ἐπὶ 15 συνεδριάσεις; Καὶ οὐδεμία ἐπέμβασις ἐγένετο. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρέπει νὰ κρίνετε μὲ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Βέβαια, ἐὰν θέλετε, θὰ φέρετε τὸν Κανονισμὸν καὶ αὐτὸ ἀφορᾶ τὸ μέλλον. Σήμερον ὡς ἔχουν τὰ πράγματα, θὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν διαγράφει ὁ Κανονισμός. Θὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων μὲ τὸ τέταρτον, τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθη. Ὀφείλω ὅμως, νὰ παρατηρήσω, ὅτι καὶ τὸ νομοσχέδιον εἶναι σπουδαιότατον, ὡς προχθὲς εἶχε τὴν εὐκαιρία νὰ παρατηρήσῃ καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Μπακόπουλος, ἅπτεται περίπου ὅλων τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὅλων τῶν θεμάτων τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας θὰ ἔπρεπε νὰ παρασχεθῇ μία ἄνεσις μεγαλυτέρα εἰς τοὺς ρήτορας, νὰ μὴ ἐπιβληθῇ ἀμέσως τὸ τέταρτον, διότι αὐτὸ θὰ διηυκόλυνεν ἐπὶ πλέον καὶ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄλλως ἐσκέφθησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως. Ἤδη, μοιραίως θὰ ὑποστῶμεν καὶ αὐτοῦ, τοῦ βεβιασμένου κατ’ ἐμέ, μέτρου, τὸ ὁποῖον προώρως ἐλήφθη, τὰς συνεπείας. Δηλαδὴ ὁ κατάλογος θὰ ἐξαντληθῇ καὶ θὰ ὁμιλήσουν ὅσοι ἔχουν νὰ ὁμιλήσουν, διότι ἐπαναλαμβάνω, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅσον καὶ ἡ ἐπερώτησις εἶναι σπουδαιοτάτη, ἀφορᾷ ὅλον τὸν ἐργατικὸν καὶ τὸν κοινωνικὸν τομέα.

§34Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσα ὑποστηρίζετε εἶναι ὀρθὰ καὶ συμμεριζόμεθα ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ βοηθήσωμεν, ὥστε αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς νὰ γίνωνται μὲ γοργότερον ρυθμόν. Ἀλλὰ ἡ βραδύτης δὲν βαρύνει τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα κατετέθησαν μελετημένα καὶ ἄρτια ἐψηφίσθησαν ἄνευ συζητήσεως. Ὅταν ὅμως ἔρχωνται ἐξαμβλώματα ὡς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀντιδράσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ὅταν τὸ πρῶτον εἰσήχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον καὶ μετὰ 3ήμερον συζήτησιν, ὁ Ὑπουργὸς κατέθεσεν 13 τροπολογίας, ὁ Εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας 23 καὶ πλείστας ἄλλας οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως. Δὲν πρέπει λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ αἰτιᾶται τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς νὰ καταθέτουν μελετημένα νομοσχέδια. Μὲ τὴν καθιέρωσιν τοῦ τετάρτου καταδυναστεύεται ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἐγὼ δὲν εἶχα πρόθεσιν νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἀλλὰ μετὰ τὴν 2ωρον ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως θὰ τὸ πράξω, διότι ἐλάχιστα εἶπε περὶ τοῦ νομοσχεδίου, κυρίως δὲ ἠσχολήθη μὲ τὴν 7ετῆ ἐργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§35Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Τὸ Κόμμα μας, διὰ τῶν ὁμιλητῶν, οὐδέποτε κάμνει κακὴν χρῆσιν τοῦ βήματος, ἀλλὰ τοὐναντίον πάντοτε συντελεῖ εἰς τὴν οὐσιαστικὴν βελτίωσιν τῶν σχεδίων νομοθετημάτων καὶ συνεπῶς δὲν ἐδικαιοῦτο ὁ κ. Πρόεδρος νὰ κάμῃ πρὸς αὐτὸ οἱανδήποτε σύστασιν ἵνα μὴ καταρρίπτεται τὸ γόητρον τῆς Βουλῆς ἐκ τῶν μακρηγοριῶν. Ἀλλὰ ἡ παράτασις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἐκ τῆς ἐξόχου σοβαρότητός του, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ρυθμίζει 5 διάφορα αὐτοτελῆ θέματα τῆς ἐργατικῆς ἀσφαλιστικῆς καὶ κοινωνικῆς νομοθεσίας. Ὅταν ἀρχικῶς κατετέθη τὸ παρὸν σχέδιον ὑπὸ μορφὴν σχεδίου Ν.Δ. εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, περιεῖχεν ἐλάχιστα ἄρθρα, ἤδη ὅμως, προσετέθησαν πλεῖστα ἄλλα, τὰ ὁποῖα μάλιστα εἶναι τόσον ἀντεργατικά, ὥστε προεκάλεσαν τὴν ἐξέγερσιν τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου φθάσαντος μέχρις ἀπεργιῶν καὶ ἄλλων ἐκδηλώσεων. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ψηφίσῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἄνευ ἐξονυχιστικῆς συζητήσεως καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Ἡ καλυτέρα λύσις καὶ ἀσχέτως τῶν βελτιώσεων ποὺ ὑπεσχέθη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν—πρᾶγμα ποὺ εἶναι δυσχερέστατον, ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰς γενικὰς γραμμὰς—θὰ ἦτο νὰ ἀποσύρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ φέρῃ ἕτερον μελετημένον καὶ περιέχον μόνον τὰς ἐπιβεβλημένας φιλεργατικὰς διατάξεις οὐχὶ δὲ τὸ ἄθροισμα τῶν ἀντεργατικῶν καὶ εὐνοιοκρατικῶν διατάξεων ποὺ περιέχει.

§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αὐτονόητον εἶναι ὅτι πᾶσα Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι συνδεδεμένα μὲ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν—καὶ ὅλα φυσικὰ εἶναι συνδεδεμένα μὲ τὴν πορείαν τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως—εἴτε χαρακτηρίζονται ὡς τὰ ἐχαρακτήρισεν ὁ κ. Βασιλᾶτος, εἴτε ὄχι, φυσικὸν εἶναι νὰ ἐπιθυμῇ τὸ ταχύτερον νὰ ἐπιψηφίζωνται, διὰ νὰ καταστοῦν νόμοι τοῦ κράτους καὶ νὰ ἐφαρμοσθοῦν. Τὸ ἀντίστροφον, τὸ νὰ ἐπιθυμῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ μὴ ψηφισθοῦν, εἶναι μέχρις ἑνὸς σημείου ἐπίσης ψυχολογικῶς καὶ πολιτικῶς νοητὸν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι διαφωνοῦσα ἡ Ἀντιπολίτευσις πρὸς τὸ περιεχόμενον, ἐφ’ ὅσον διαφωνεῖ καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, δυστυχῶς, ἡ Ἀντιπολίτευσις διαφωνεῖ πρὸς πᾶν σχεδὸν νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς πᾶσαν πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως, πρέπει νὰ ἐπιδιώξῃ εἰ δυνατὸν νὰ ἀποτρέψῃ τὴν ἐπιψήφισιν.

§37Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπέρασαν νομοσχέδια χωρὶς συζήτησιν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε.

§39Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Σχεδόν, εἶπον. Φυσικὸν λοιπὸν εἶναι μέχρις ἑνὸς ὁρίου καὶ αὐτὸ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὡς εἶπον, τὴν ψυχολογικὴν καὶ τὴν πολιτικήν, οὐχὶ ὅμως καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς συνταγματικῆς τάξεως. Ψυχικῶς καὶ πολιτικῶς ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ἡ στάσις ἐκείνου, ὁ ὁποῖος διαφωνεῖ πρὸς μίαν πρότασιν νόμου, εἶναι στάσις ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ καταστήσῃ ἀδύνατον τὴν ἐπιψήφισίν της, ἐπιθυμεῖ νὰ μὴ γίνῃ νόμος τοῦ κράτους ἡ πρότασις αὐτή, διότι διαφωνεῖ, διότι ἔχει πολιτικήν, ἰδεολογικὴν ἢ οἱασδήποτε μορφῆς διαφωνίαν. Τὸ Σύνταγμα ὅμως μᾶς ἔχει καλέσει ἐδῶ καὶ μᾶς ἔχει ὁρίσει διὰ νὰ νομοθετῶμεν, ὄχι διὰ νὰ ματαιοῦμεν τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Πρέπει λοιπόν, μεταξὺ αὐτῆς τῆς ψυχολογικῆς καὶ πολιτικῆς ἀνάγκης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς ἐπιταγῆς τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον μᾶς καλεῖ νὰ νομοθετοῦμεν, νὰ ὑπάρξῃ μία μέση λύσις, μία μέση ὁδός. Θεμιτὴ εἶναι ἡ προσπάθεια τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ματαιώσῃ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ματαιώσῃ τὴν Κυβέρνησιν, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος προβλεπομένη μέθοδος ματαιώσεως,—δὲν τὸ λέγει ρητῶς, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τοῦ Συντάγματος—νὰ μᾶς πείσῃ νὰ ἀποσύρωμεν ἕνα νομοσχέδιον......

§40Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἢ νὰ μεταρρυθμίσωμεν.

§41Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ ἔλθω ἀμέσως καὶ εἰς αὐτό. Εἶναι προσπάθεια ἐποικοδομητικὴ αὐτή, τὴν ὁποίαν ἐπιχειρῶ. Δὲν θέλω νὰ ἀντιδικήσω. Θέλω νὰ εὕρω μίαν ὁδόν, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ συμβαδίσωμεν, ὄχι βεβαίως καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ταυτότητος ἀντιλήψεων, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐναρμονίσεως τῶν ἐν τῇ Βουλῇ ἐνεργειῶν μας. Ὅταν παρὰ τὴν ἐπίθεσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπὶ ἓξ καὶ ἑπτὰ ἡμέρας, δὲν ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν μετεπείσθη, διότι δὲν κατώρθωσε ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ πείσῃ διὰ τῶν ἐπιχειρημάτων της τὴν Κυβέρνησιν ἢ διότι δὲν εἶναι ἱκανὴ ἡ Κυβέρνησις νὰ πεισθῇ—πάρτε το, ὅπως θέλετε—πρέπει, ἀφοῦ ἔγιναν 6 ἡμερῶν ἀντιδράσεις νὰ φθάσῃ καὶ ἡ ὥρα, διὰ νὰ ψηφισθῇ. Δὲν εἶναι νοητὸν ἡ ἐπιθυμία ἡ φυσικὴ τῆς διαφωνούσης πρὸς ἕνα νομοσχέδιον Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ μὴ ψηφισθῇ κἄτι, νὰ μεταβληθῇ εἰς σύστημα, τὸ ὁποῖον νὰ καταστήσῃ διὰ λόγους διαδικασίας, παρατεινομένων τῶν συζητήσεων, ἐγγραφομένων πολλῶν, ἀδύνατον τὴν ἐπιψήφισιν. Δικαιολογεῖται ἡ προσπάθεια δι’ ὅλων τῶν μέσων, διὰ ἐπιχειρημάτων, ἀγορεύσεων ἀξιολόγων—καὶ ἦσαν ἀξιόλογοι αἱ ἀγορεύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο—ἡ προσπάθεια νὰ ἀποσύρῃ ἡ Κυβέρνησις ἕνα νομοσχέδιον. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως σᾶς λέγει ὅτι δὲν θεωρεῖ τὰ ἐπιχειρήματά σας ἐπαρκῆ, διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς τοιαύτην ἀπόφασιν. Θεωρεῖ ὅμως ἡ Κυβέρνησις τὰ ἐπιχειρήματα πολλῶν κυρίων ἐπαρκῆ, διὰ νὰ ἐξετάσῃ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ δυνατὸν ἢ τὸ ὀρθὸν ὡρισμένων τροποποιήσεων. Καὶ τὸ εἶπον εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς μου τῆς προχθεσινῆς. Ὁ κ. Βασιλᾶτος ἐνόμισε πάλιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ ἀγόρευσίς μου ἀφεώρα ὀλίγον τὸ νομοσχέδιον καὶ περισσότερον τὴν ἐργατικὴν πολιτικήν. Θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ διαβάσῃ τὰ κείμενα τῶν ἀγορεύσεων τῶν συναδέλφων του ἐν τῇ Βουλῇ, τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἠσχολήθησαν καὶ μὲ τὴν γενικὴν ἐργατικὴν πολιτικὴν καὶ πολὺ ὀλιγώτερον μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἠθέλατε δηλαδὴ ὁ κ. Στεφανίδης νὰ ὡμίλει ἐπὶ ὥρας διὰ τὴν ἐργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἀπαντήσῃ; Ἠθέλατε νὰ ἐπιτρέπεται εἰς τὸν κ. Στεφανίδη ἢ τὸν κ. Τσιριμῶκο νὰ μεταβάλλουν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, εἰς συζήτησιν ἐπὶ ἐπερωτήσεως, καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἀπαντήσῃ; Ἔ, ὄχι, κ. Βασιλᾶτε, νομίζω ὅτι κάμνετε λάθος. Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀντιπολίτευσις μετατρέπει τὴν συζήτησιν ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, εἰς συζήτησιν ἐπὶ ἐπερωτήσεως, ἔχει καθῆκον ἡ Κυβέρνησις, ἔναντι τοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ νὰ ἀπαντήσῃ. Καὶ ἀπήντησε καὶ διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας καὶ δι’ ἐμοῦ. Πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω ὅτι, καθ’ ἣν ὥραν ἀνῆλθον προχθὲς εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὁμιλήσω, δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι, ἀμέσως, μετά, οἱ κ.κ. συνάδελφοι θὰ διετύπωνον τὴν πρότασιν περὶ χρονικοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων ἐπὶ 0,15′ λεπτὰ ἢ ὅτι μετὰ τὴν διατύπωσιν τῆς προτάσεως ταύτης, θὰ ἐτίθετο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀμέσως, ἡ πρότασις αὕτη. Ἀλλά, ὡς εἶπον καὶ κατὰ τὴν περασμένην Δευτέραν σχεδὸν ὅλα τὰ σχετικὰ μὲ τὸ νομοσχέδιον θέματα συνεζητήθησαν καὶ μόνον ὁ κ. Βασιλᾶτος εἶπεν ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα πρὸς συζήτησιν. Ἀλλά, τί ἀπομένει, κ. συνάδελφε; Ἀπομένει ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, κ. Στεφανόπουλε καὶ ἀξιότιμε φίλε κ. Μπακόπουλε, τὸ πρακτικὸν μέρος. Ποῖον εἶναι τὸ πρακτικὸν μέρος; Νὰ ἴδωμεν εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα ἄρθρα, τί πρέπει νὰ κάμωμεν, συνεργαζόμενοι εἰς τοῦτο. Ἠκούσαμεν ὅλας τὰς ἀπόψεις. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅσα πρόκειται νὰ λεχθοῦν, θὰ ἀποτελέσουν, περίπου, ταὐτολογίαν. Ἠμπορεῖ εἰς τὰς διατυπώσεις νὰ διαφέρουν, διότι πᾶς Ἕλλην κατ’ ἐξοχήν, πᾶς Ἕλλην βουλευτής, ἔχει ἰδικόν του τρόπον τοῦ ἐκφράζεσθαι. Οὐσιαστικὴ προσθήκη, εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν, εἶμαι βέβαιος κύριοι, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ. Τοῦτο τὸ εἶπαν καὶ πρὸ δύο ἡμερῶν. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἔχει αὐτὴν τὴν διάθεσιν τῆς συνεργασίας ἐπὶ τοῦ πεδίου τοῦ πρακτικοῦ, διατὶ νὰ μὴ προχωρήσωμεν; Διότι ὅταν συζητῶμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς κάμνομεν θεωρίαν, ἐνῷ ὅταν συζητῶμεν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, κάμνομεν πρακτικὴν ἐνέργειαν. Ἂς πᾶμε λοιπόν, εἰς τὸ πρακτικὸν μέρος. Ἐὰν δὲν θέλετε ἀπόψε νὰ γίνῃ αὐτό, δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς φέρω ἀντίρρησιν, ἀλλὰ σκεφθῆτε μήπως εἶναι ὀρθότερον, εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν νὰ ἀρχίσωμεν τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας — ἐὰν εἶναι δυνατὸν θὰ εὑρίσκωμαι καὶ ἐγώ, ἐὰν βεβαίως δὲν κωλύομαι ἀπὸ ἄλλας ἀπασχολήσεις — θὰ εἶναι διατεθειμένος, ἐφ’ ὅσον κρίνει ἡ Κυβέρνησις μίαν τροπολογίαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, νὰ τὴν ἀποδεχθῇ, ἢ ἀκόμη ἐφ’ ὅσον θὰ κρίνῃ ἐπιβεβλημένην καὶ ὀρθὴν τὴν διαγραφὴν καὶ ἄρθρου τινός, θὰ τὸ πράξῃ καὶ τοῦτο. Ἄρθρα ὡς εἶναι τὸ ἄρθρον 27, αὐτὸ ἐλέγομεν πρὸ ὀλίγου ἰδιαιτέρως μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, θὰ ἴδωμεν καὶ πάλιν ἐὰν εἶναι καλῶς διατυπωμένα ἢ πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν. Κύριοι, αὐτὴ ἡ διάθεσις τῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχει, προκειμένου περὶ τῶν κοινωνικῶς τόσον λεπτῶν ἐργατικῶν ζητημάτων, ἐὰν θέλετε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἂν ἀντιθέτως, ἐπιθυμῆτε ἁπλῶς νὰ κάμετε ἐπιθέσεις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, λέγοντες μάλιστα ὅτι κακῶς κάμνει ἡ Κυβέρνησις ἀπαντῶσα εἰς τὰς ἐπιθέσεις, ἐὰν μὲ ἄλλας λέξεις ἐπιθυμῆτε ἁπλῶς θεωρητικὴν καὶ πολιτικὴν συζήτησιν, δικαίωμά σας καὶ αὐτό. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἐμποδίσω. Ἀλλὰ τότε μὴ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι προσπαθεῖτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ συμβάλλετε εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς τὴν πρόοδον τῆς ἐπιλύσεως τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων.

§42Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν καί, κατ’ ἀκολουθίαν τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ. Εἶναι δικαίωμά της. Ἡμεῖς εἴμεθα Ἀντιπολίτευσις καὶ ὅταν ἔχωμεν ἐνώπιόν μας τοιαύτης σοβαρότητος νομοσχέδια γενικώτερον καὶ εἰδικώτερον νομοσχέδια ὡς τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν, ἔχομεν ὑποχρέωσιν, ὄχι νὰ ἀποβλέπωμεν εἰς τὴν ματαίωσιν τῆς ἐπιψηφίσεώς των, ἀλλὰ εἰς τὴν βελτίωσιν καὶ πρὸ παντὸς τὴν μεταρρύθμισιν τῶν νομοσχεδίων. Κύριε Πρόεδρε, ἔπρεπε νὰ ἀντιληφθῇ, νομίζω, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ποῦ ὑπάρχει τὸ βασικὸν σφάλμα. Νομίζω ὅτι εἶναι μᾶλλον νομοτεχνικόν. Ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας καὶ ζητεῖ πλήρη ἀναμόρφωσιν. Θίγει ὅλα τὰ θέματα τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, εἰς τὸν συνδικαλισμόν, καὶ τὰ ἐμφανίζει ὑπὸ μορφήν, «τροποποιήσεως τινῶν διατάξεων». Ὁ καθεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ φέρῃ, ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ὁρμαθὸν τροπολογιῶν; Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι τοιοῦτον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ γενικῶς τὴν ἐργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ὑπὸ τοιαύτην μορφήν. Ἦτο ἑπόμενον νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινε. Εἰς τὴν ἀρχὴν ἐλάχιστα ἄρθρα, μετὰ ὅμως ταῦτα διπλασιάζονται, τριπλασιάζονται, δεκαπλασιάζονται. Αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος, τὸν ὁποῖον ὀφείλω νὰ ἐπισημάνω ἰδιαιτέρως πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔρχωνται ἐνώπιον ἡμῶν νομοσχέδια μὲ ἄρθρα συνδεόμενα κατὰ ἕνα τρόπον ἀσπόνδυλον μεταξὺ των. Ἔπρεπε τὸ κάθε ἕνα ἐξ αὐτῶν νὰ ἐμφανισθῇ κατὰ τρόπον συνεπτυγμένον, σαφῆ καὶ ὀργανικόν. Τότε θὰ ἐπροχωρούσαμεν κατὰ τρόπον διαφορετικόν, εἰς τὴν συζήτησιν. Τώρα, ἔχομεν πλέον τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, νὰ ὁμιλήσωμεν ὡς Ἀντιπολίτευσις, ὄχι μόνον διὰ νὰ μεταπείσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι μόνον διὰ νὰ βελτιώσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλέον, διὰ νὰ διαφωτίσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Ἡ ἀναταραχὴ ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, μᾶς ἐπιβάλλει ὡς καθῆκον, νὰ τονίσωμεν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ποιὰ εἶναι τὰ βασικὰ σφάλματα τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τρόπον ὥστε νὰ μεταπείσωμεν τὴν Κυβέρνησιν. Βλέπομεν εὐτυχῶς, ὅτι ὡς βασικὰ θέματα, ἐμφανίζονται καὶ τροπολογίαι τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως. Ὑπάρχουν πολλὰ ἐπίμαχα ἄρθρα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ χαράσσῃ τὴν πολιτικήν της, ὑφ’ ἣν μορφὴν ἐπιζητεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐν προκειμένῳ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ἐκτελοῦμεν τὸ καθῆκον μας τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἓν νομοσχέδιον τοιαύτης σημασίας ἐμφανίζεται ὡς ἐμφανίζεται καὶ θὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθηκοντός μας, ὡς Ἀντιπολίτευσις, ἐλέγχοντας τὴν Κυβέρνησιν καὶ διαφωτίζοντας τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν, ἂς ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας, τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ ὕπαρξις πλείστων ὅσων τροπολογιῶν τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῇ κομματικὴ πειθαρχία εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους διατάξεις καὶ τροπολογίας. Ἐὰν τοῦτο πράξῃ ἡ Κυβέρνησις, τότε θὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὸ ὅτι πραγματικῶς ἐπιθυμεῖ νὰ συμπράξῃ μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἰς τὴν κατάρτισιν ἑνὸς νομοσχεδίου ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν· τὴν ἐμφάνισιν αὐτοῦ καὶ τὴν ψήφισίν του ὑπὸ τοῦ Σώματος. Ἂν ἀντιθέτως ἰσχύσῃ ἡ πειθαρχία ἐν προκειμένῳ ἡ κομματική, τότε βεβαίως δὲν μᾶς ἀπομένει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ κάμωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνομεν καὶ νὰ συνεχίσωμεν τὸν ἀγῶνα μας μέχρις ὅτου ἐπικρατήσουν ὀρθότεραι σκέψεις. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου).

§43Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν διευκρίνησιν ἐπὶ τῶν ὅσων, ἐπικαλούμενος ἐμέ, εἶπεν ὁ κ. Βασιλᾶτος. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ συζητοῦμεν σήμερον τὸ ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τελοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν της ἐργατικὸν νομοσχέδιον περὶ συλλογικῶν συμβάσεων. Δὲν συζητοῦμεν τὸ σχέδιον Ν.Δ. τὸ ὁποῖον εἶχε εἰσαχθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐπὶ τοῦ τελοῦντος ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἐργατικοῦ νομοσχεδίου δὲν ἔκαμα καμμίαν τροπολογίαν. Δικαίωμα ἔχω, εἰς οἱανδήποτε παράταξιν νὰ ἀνήκω νὰ κάμω τροπολογίας. Δὲν ἔκαμα ὅμως μέχρι στιγμῆς. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ὑποβάλω τὰς τροπολογίας ἐκείνας αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν κρίσιν μου, ἐπιβάλλεται νὰ κατατεθοῦν.

§44Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως παρεξήγησε τὴν ἔννοιαν τῶν ὑπ’ ἐμοῦ λεχθέντων. Δὲν ἦτο δυνατὸν ἐγὼ ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, νὰ ἔχῃ τὴν ἀξίωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴν ἀπαντήσῃ, ὅταν μάλιστα σφοδρότατα βάλλεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ἴσως εἶναι δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπαντήσῃ, πρέπει νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ἔχομεν καὶ ἡμεῖς δικαίωμα νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου μάλιστα εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ Ὑπουργοῦ λεχθέντα καὶ ὑποστηριχθέντα. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, προεξοφλῶν καὶ τὴν γνώμην τῆς πλειοψηφίας, διότι ὅπως γνωρίζετε θὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ μᾶς εἶπεν ὅτι σχεδὸν ματαιοπονοῦμε, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς τὰς ἀπόψεις της. Ἡμεῖς ἐχόμεθα στερρῶς τῆς ἐλπίδος ὅτι διαφωτίζουμε τὴν Βουλὴν καὶ ὑποδεικνύοντας τὰ δεινὰ τὰ ὁποῖα ἀπειλοῦνται κατὰ τῆς ὑπαλληλικῆς τάξεως εἶναι πιθανὸν νὰ μεταπεισθῇ ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἐμμένομεν εἰς τὴν ἀρχὴν ταύτην, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶ ὅτι ἰδίως ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ποτὲ δεχθῆ τὸ θεώρημα, οὐ μὲ πείσῃς κἂν μὲ πείσῃς. Πιστεύω, ὅτι εἶναι μακρὰν τῶν δοξασιῶν του αὐτὸ τὸ ἀπαράδεκτον θεώρημα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις ἔχει τὸν λόγον.

§46Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ οἱ ἐργάται εἶναι τὸ ἰσχυρότερον δυναμικὸν ὑλικὸν τῆς χώρας μας, θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις καὶ Ἀντιπολίτευσις νὰ τὸ περιβάλλωμεν μὲ περισσοτέραν στοργὴν καὶ ἀγάπην, διότι ἰδιαιτέρως τώρα ποὺ συνεδέθημεν μὲ τὴν ΕΟΚ οἱ ἐργάται θὰ παίξουν τὸν σπουδαιότερον ρόλον εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ σταθοῦμε εἰς τὴν ΕΟΚ, διότι τυχὸν ἀποτυχία, θὰ εἶναι εἰς βάρος αὐτοῦ τούτου τοῦ Ἔθνους. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἔφερε ἕνα νομοσχέδιον, διὰ τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ὅτι εἶναι πολὺ φιλεργατικόν. Ἡμεῖς ἰσχυριζόμεθα ὅτι εἶναι ἀντεργατικὸν καὶ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς πράγματι νὰ ἀνακαλύψῃ, ἂν εἶναι φιλεργατικὸν ἢ ἀντεργατικόν. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ παίζομεν μὲ τὰ λόγια. Εἶναι τόσον μπερδεμένα τὰ πράγματα ποὺ οὔτε καὶ οἱ νομικοὶ ἀκόμη ἐὰν θελήσουν νὰ βγάλουν συμπέρασμα δὲν θὰ καταλάβουν τί λέγει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι θὰ ἴδουν κατατιθεμένας τροπολογίας τροποποιούσας ἐπίσης κατατιθεμένας τοιαύτας. Δι’ αὐτὸ ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον νὰ εἶναι σαφὲς διὰ νὰ γνωρίζουν οἱ ἐργάται ἐὰν τοὺς ὠφελῇ ἢ τοὺς βλάπτῃ. Θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἐξήγησις εἰς τὸ θέμα αὐτό, διότι κατὰ τὴν Κυβέρνησιν τὸ νομοσχέδιον εἶναι φιλεργατικόν, ἀλλὰ καθ’ ἡμᾶς τὸ νομοσχέδιον εἶναι φιλεργατικὸν διὰ τοὺς φίλους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐρωτῶ, πότε ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ἔδειξε φιλεργατικὴν πολιτικὴν καθ’ ὅλην τὴν 7ετίαν ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν; Τὰ πράγματα δείχνουν τὸ ἀντίθετον ἀπ’ ὅ,τι ὑποστηρίζει ἡ Κυβέρνησις. Εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν βελτιώνεται ἡ θέσις τῶν μεταλλωρύχων οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ λάβουν σύνταξιν πρέπει νὰ ἔχουν συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε εἶναι τόσον ἀνθυγιεινὸν καὶ ἐπικίνδυνον τὸ ἐπάγγελμα αὐτό, ὅπου τὸ 10% τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ μεταλλωρυχεῖα προλαμβάνουν νὰ λάβουν σύνταξιν διότι οἱ ἄλλοι ἀποθνήσκουν. Ἡ ΔΕΗ προκειμένου νὰ προσλάβῃ ἐργάτας, τοὺς προσλαμβάνει κάτω τῶν 35 ἐτῶν, διότι πιστεύει ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν οἱ μεγαλύτεροι νὰ ἐργασθοῦν στὶς στοές, ὑποχρεοῦνται ὅμως ἀσθενεῖς — διότι ὅλοι οἱ μεταλλωρύχοι εἶναι ἀσθενεῖς — νὰ ἐργάζωνται εἰς τὰ 65 ὅταν εἶναι ράκη καὶ ἐρείπια, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ δύνανται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ συμπληρώσουν συντάξιμα ἔτη. Ἐγὼ θὰ προέτεινα ὅτι νὰ μὴ ἐγένετο ποτὲ Ὑπουργὸς Ἐργασίας κανείς, ἐὰν δὲν ἐργασθῆ προηγουμένως ὡς μεταλλωρύχος διὰ ν’ ἀντιληφθῇ τί θὰ πῆ νὰ ἐργάζεται ὑπὸ τὸν ἥλιον καὶ ν’ ἀναπνέῃς ἐφ’ ὅρου ζωῆς τὰ δηλητηριώδη ἀέρια τῶν στοῶν. Τὸ νομοθέτημα ἀναφέρεται καὶ εἰς τὸ ΤΕΒΕ. Εἶναι γνωστὸν κ. συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὰ χωριὰ ὅλοι οἱ μικροεπαγγελματίαι εἶναι χρεωμένοι, διότι δὲν δύνανται νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸ ΤΕΒΕ. Κατὰ συνέπειαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οὔτε σύνταξιν θὰ λάβουν, οὔτε καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν ἔχουν, διότι διὰ νὰ πᾶνε εἰς τοὺς ἰατροὺς πρέπει νὰ διανύσουν ἀπόστασιν 4, 5 καὶ 6 ὡρῶν. Πάντα ταῦτα ἀποδεικνύουν ὅτι καμμία πρόνοια δὲν λαμβάνεται καὶ καμμία στοργὴ δὲν ἐπιδεικνύεται διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Φυλακίζονται συνεχῶς οἱ μικροεπαγγελματίαι τῶν χωρίων καὶ αὐξάνουν τὰ χρέη τὰ ὁποῖα ἐπὶ πλέον ἐπιβαρύνονται μὲ 50%–100%. Τί θὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι;

§47Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, μὲ αὐτὴν τὴν πρακτικὴν κουβέντα ποὺ εἴπατε ὡς ἰατρός, ἀσχολεῖται πράγματι ἡ Κυβέρνησις.

§48Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ στοργὴ τῆς Κυβερνήσεως δι’ αὐτοὺς τοὺς μικροεπαγγελματίας τῆς χώρας ἐξεδηλώθη μὲ μεγαλυτέραν δυσμένειαν εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν ὁπότε συνεζητεῖτο νομοσχέδιον περὶ ἀγροτικῶν συντάξεων καὶ τοὺς ἔκοψε σύνταξιν ὡς δῆθεν ἠσφαλισμένους εἰς τὸ

ΤΕΒΕ.

§49Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τῆς λεγομένης προαιρετικῆς εἰσφορᾶς. Αὐτὴ ἡ εἰσφορὰ ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸ νομοθέτημα μοῦ κάνει ἐντύπωσιν, διότι ἐνῷ λέγεται ὅτι εἶναι προαιρετική, εἰς τὴν πραγματικότητα ὅμως εἶναι ὑποχρεωτική. Διότι ὅταν κανεὶς κάμῃ δήλωσιν ὅτι δὲν θὰ καταβάλῃ τὴν εἰσφορὰν αὐτήν, πρέπει νὰ πάῃ εἰς τὸ ἐργατικὸν κέντρον νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν αὐτὴν καὶ ἐκεῖ τὸν περιστοιχίζουν 5–10 καὶ τὸν ἐρωτοῦν, διατὶ δὲν θέλει νὰ καταβάλῃ τὴν εἰσφορὰν αὐτήν, εἰς ποῖον Ἀστυνομικὸν Τμῆμα κάθεται, κλπ. Συνεπῶς ἐξ ὅλων αὐτῶν ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν εἶναι προαιρετικὴ ἡ εἰσφορά, ἀλλὰ ὑποχρεωτική. Κύριοι βουλευταί, ἂς μὴ αὐταπατώμεθα. Ὁ σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἀνδρώσῃ καὶ νὰ τονώσῃ τὴν ἡγεσίαν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἐὰν πράγματι ἡ Συνομοσπονδία ἦτο ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν θὰ εἶχε δίκαιον. Ἀλλά, δυστυχῶς, εἶναι ἀντίθετος πρὸς τοὺς ἐργαζομένους καὶ τοῦτο ἀπεδείχθη κατὰ τὰς γενομένας ἀπεργίας, ὅπου ἐτάχθη ἀντίθετος πρὸς αὐτάς, ὅπως ἐπίσης ἐτάχθη ἀντίθετος πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἀγροτικῶν Συνεταιρισμῶν. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, ἡ ἡγεσία τῶν ἐργατῶν ἦτο εἰς τὸ ὕψος της ἀπὸ ἀπόψεως ἤθους, τότε ἴσως νὰ ἔλεγε κανεὶς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει νὰ φτιάξῃ ἕνα ὀργανισμὸν τίμιον. Εἰς τὴν ἡγεσίαν τῶν ἐργατῶν εἶναι ἄνθρωποι στερούμενοι ὄχι μόνον ἤθους, ἀλλὰ καὶ ἐντιμότητος διότι ὁ ἀναπληρωτὴς τοῦ Γεν. Γραμματέως Πατσατζῆς δὲν εἶναι μόνον ὡς τὸν ἐχαρακτήρισαν κλέπτης, ἀλλὰ ἐδήλωσε καὶ ὁ ἴδιος φεύγων ἀπὸ τὸ κατάστημα τοῦ Σγούρδα — διότι συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν Σγούρδα κλέπτων — ὅτι εἶναι κλέπτης, ὅτι ἔκλεψε καὶ ὑπέγραψεν ἐπιστολὴν εἰς τὴν ὁποίαν δηλώνει ὅτι συνελήφθη κλέπτων ἐνώπιον τοῦ προσωπικοῦ. Ὅταν δηλώνῃ κανεὶς ὅτι εἶναι κλέπτης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διευθύνῃ τοὺς ἐργαζομένους. Αὐτός, κ. συνάδελφοι, εἶναι ὁ δεύτερος εἰς τὴν ἱεραρχίαν τῆς ἡγεσίας τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Εἶναι δυνατὸν ποτὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνισχύσῃ καὶ νὰ τονώσῃ τὴν ἐργατικὴν ἡγεσίαν ὅταν ὁ δεύτερος ἄνθρωπος μέσα εἰς αὐτὴν εἶναι ἐκεῖνος περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ὡμίλησα; Εἶναι δυνατὸν ἕνας κοινὸς κλέπτης νὰ ὑπερασπίσῃ τὰ συμφέροντα τῶν ἐργατῶν; Γιατὶ λοιπὸν ἐνισχύετε τοιαύτην ἡγεσίαν; Ὁ πρῶτος. Ἐδῶ ὑπάρχει ἡ ἐφημερὶς «Νίκη» ποὺ γράφει εἰς τὰς 6 Δεκεμβρίου, ὅτι ὁ κ. Μακρῆς διατηρεῖ ἄνδρον ληστῶν. Οὐδεμία καταγγελία ἐγένετο ἐναντίον τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς δι’ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν. Αὐτὸς λοιπόν, εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐργατῶν; Καλά, αὐτός, τέλος πάντων, δὲν κατήγγειλεν τὴν ἐφημερίδα διὰ νὰ ἐξακριβωθῇ ἡ ἀλήθεια τῆς κατηγορίας. Ἀλλὰ ὁ ἄλλος, ποὺ ἔκλεψε καὶ ποὺ παρεδέχθη ὁ ἴδιος διὰ τῆς ὑπογραφῆς του τὴν κλοπήν, ἔπρεπε νὰ εἶναι δεύτερος εἰς τὴν ΓΣΕΕ; Λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἡ ΓΣΕΕ θὰ πάρῃ τὸ ὑπόλοιπον ἀπὸ τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν τῶν ὠργανωμένων ἐργατῶν. Ἐδῶ ὅμως, ὑπάρχουν χιλιάδες ἀνοργάνωτοι ἐργάται. Καὶ αὐτοί, θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ νὰ πληρώσουν, ὅπως πληρώνουν τὴν εἰσφορὰν εἰς τὰ σχολεῖα οἱ μαθηταί, ἐνῷ δὲν εἶναι ὑποχρεωτική. Τολμᾷ ὅμως κανεὶς μαθητὴς νὰ μὴ τὴν πληρώσῃ; Τὸ ἴδιον θὰ συμβῇ καὶ μὲ τοὺς ἐργάτας. Θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πληρώσουν, διότι ἄλλως, τί λόγον ἔχουν νὰ κάμουν ἀρνητικὴν δήλωσιν; Θὰ πληρώσουν λοιπόν, διότι ἄλλως δὲν θὰ πάρουν σπίτι ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, διότι θὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς μὴ ἐθνικόφρονες. Αὐτὸ δὲ εἶναι ἀπάνθρωπον νὰ ὑποχρεώνωμεν ἕνα ἐργάτη νὰ πληρώνῃ καὶ στὸ τέλος νὰ μὴ δυνηθῇ νὰ πάρῃ σπίτι, διότι θὰ ἔχῃ χαρακτηρισθῆ ὡς μὴ ἐθνικόφρων. Τὰ Σωματεῖα, λοιπόν, καὶ αἱ Ὁμοσπονδίαι θὰ λάβουν τόσον τοῖς ἑκατόν, ἀπὸ τοὺς ἐργάτας ποὺ εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ Σωματεῖα ἢ Ὁμοσπονδίας. Ἡ ΓΣΕΕ θὰ λάβῃ τὸ ὑπόλοιπον 5% καὶ ὅσα ἄλλα εἰσπράξῃ ἀπὸ τοὺς ἀνοργανώτους ἐργάτας, γι’ αὐτὸ δὲν καθορίζεται εἰς 5% ἀλλὰ λέγει τὸ ὑπόλοιπον, ἀνερχόμενον εἰς δεκάδας ἑκατομμύρια. Κύριοι βουλευταί, ὁ κομμουνισμός, δὲν θὰ νικηθῇ μὲ αὐτὰ τὰ μέτρα. Μόνον εὐθέως θὰ νικηθῇ, διὰ τῆς λήψεως μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ βελτιώνουν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἐργαζομένων. Μᾶς λέγουν, ὅτι οἱ ἐργάται περνοῦν καλύτερα ἀπὸ ὅ,τι περνοῦσαν τὸ 1950, ποὺ κυβερνοῦσαν τὰ Κόμματα τοῦ Κέντρου. Τότε, τὸ Κέντρον παρέλαβε μίαν Ἑλλάδα πτῶμα, ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν ἀνωμαλίαν, καὶ εἶχον ξοδευθῆ 3 δὶς δολλάρια, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς καὶ τὴν ἔναρξιν τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας καὶ ἐτέθησαν τότε τὰ θεμέλια. Δὲν πρέπει, ἑπομένως, νὰ γίνεται σύγκρισις μὲ τὴν περίοδον ἐκείνην. Σύγκρισιν πρέπει νὰ κάμετε μὲ τοὺς ἐργάτας τοῦ Βελγίου, Γαλλίας καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν τῆς Εὐρώπης, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται διπλασίως καὶ τριπλασίως ἀπὸ τοὺς ἰδικούς μας ἐργάτας. Παρουσιάζονται ἐδῶ μὲ διάφορα στατιστικὰ στοιχεῖα, καὶ μᾶς λέγουν, ὅτι ὁ τιμάριθμος ηὐξήθη κατὰ 1%, φερ’ εἰπεῖν, κατὰ τὴν περίοδον αʹ, ἐνῷ ἡ νοικοκυρὰ γνωρίζει ὅτι τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ διὰ τὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας της, ηὐξήθησαν κατὰ 20%. Κύριοι, πένονται πράγματι οἱ ἐργάται. Πέστετό τους καθαρά. Ἐπειδὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀνασυγκροτηθῇ ἡ χώρα, κάμετε ὑπομονὴν καὶ μία μέρα θὰ βελτιωθῇ ἡ ζωή σας. Ἀντ’ αὐτοῦ, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ λέγει, ὅτι κατὰ τὴν 7ετίαν ποὺ κυβερνᾷ ἔκαμε καὶ ἔκαμε διάφορα ἔργα διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ἐργατῶν καὶ ἀγροτῶν, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα ἠσχολήθη μόνον μὲ ἔργα βιτρίνας. Καὶ εἰσερχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, γυμνοὶ καὶ ἀνέτοιμοι. Ἡ σάκχαρις ἔρχεται εἰς τὸν Πειραιᾶ μὲ 2.5 δρχ. καὶ εἰς τὸ ἐργοστάσιον τὸ ἰδικόν μας ἔχει κόστος 6,5 δρχ. Καὶ ἔρχεται ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ μᾶς λέγει, ὅτι εἶναι εὐλογία Θεοῦ ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐργάται ἀνασυγκροτοῦν ξένας οἰκονομίας. Ὄχι, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὸ εἶναι κατάρα, διότι φεύγουν ἀπὸ τὸν τόπον τὰ νειᾶτα καὶ οὐδέποτε θὰ ἀνασυγκροτηθῇ ἡ οἰκονομία τῆς χώρας μας, διότι θὰ στερηθῇ τοῦ δυναμικοῦ ὑλικοῦ. Εἶναι ντροπὴ νὰ ποτίζῃ ὁ ἱδρώτας ὁ ἑλληνικὸς ξένα χώματα καὶ νὰ κινοῦν ξένα ἐργοστάσια ἑλληνικὰ χέρια. Ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ἔφθασεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἴπῃ, ὅτι περάσαμεν ἀκόμη καὶ τὴν Ἀμερικὴν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Δηλαδή, εἶπεν, ὅτι ὅταν ἕνας Ἀμερικανὸς ἀγρότης ἔχῃ 1.000 πρόβατα καὶ τὰ κάμει 1.500 ηὔξησε τὸ ἐθνικόν του εἰσόδημα κατὰ 50%. Ἐνῷ ὁ Ἕλλην ἀγρότης ποὺ ἔχει ἕνα πρόβατον, τὰ ἔκαμε δύο. Ἄρα, ηὔξησε τὸ εἰσόδημά του κατὰ 100%. Περάσαμε, λοιπόν, τοὺς Ἀμερικανούς. Τέτοιες, λοιπόν, αὐξήσεις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἔχομεν. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχε τὸ ἑξῆς: Δύναται νὰ ἐπαίρεται μόνον, διότι ὁ πλούσιος εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔγινε πλουσιώτερος καὶ ὁ πτωχὸς πτωχότερος.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου ἔχει τὸν λόγον.

§51Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἕνας ἀνίδεος εἶχε μπροστὰ του τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ποὺ ἀποτελεῖ συμπίλημα νόμων, ἀναφερομένων εἰς βασικοὺς τομεῖς τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, θὰ ἠμποροῦσε νὰ σκεφθῇ διατὶ ἡ Κυβέρνησις μᾶς ἔφερε τοῦτο τὸ συμπίλημα νόμων. Ἡμεῖς, ὅμως, γνωρίζομεν, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ κυβερνητικὸν σύστημα, μὲ σκοπόν, πρῶτον, νὰ δυσκολεύσῃ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ τὸ Σῶμα διότι θίγει ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας καὶ οὕτω θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρεισφρήσουν διατάξεις τὰς ὁποίας δὲν θὰ ἀντελαμβανόμεθα. Ἀλλὰ περισσότερον τὸ ἔκαμε διὰ νὰ φέρῃ συσκότισιν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ἐξωτερικὸν μὲ τὰ 46 ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἐπέτυχεν; Εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἐπέτυχεν ἀντιθέτως νὰ προκαλέσῃ τεράστιον σάλον, ὅμοιον τοῦ ὁποίου δὲν ἐγνώρισεν ὁ τόπος ἀπὸ δεκαετηρίδων καὶ ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς θὰ ἐξακολουθήσῃ μέχρις ὅτου ματαιωθῇ ἡ ἐφαρμογή του. Ὁ σάλος αὐτός, λόγῳ ἀντιθέσεως τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τῆς ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως, μᾶς ἀπαλλάσσει νὰ φέρωμεν ὡρισμένα ἐπιχειρήματα ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Διότι αἱ ἐργατοϋπαλληλικαὶ τάξεις μὲ τὰ ὑπομνήματά των καὶ τὰς διαμαρτυρίας των, ἔθεσαν ὑπ’ ὄψει τῶν ἁρμοδίων εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας, τὰ ἐπιχειρήματα ἐναντίον τοῦ σχεδίου νόμου. Ἀλλὰ ἐπέτυχεν ἢ θὰ πετύχῃ συσκότισιν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ὄχι, διότι οἱ μεγάλοι διεθνεῖς ὀργανισμοί, ὅπως τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας καὶ αἱ Διεθνεῖς συνδικαλιστικαὶ ὀργανώσεις ἔχουν καὶ ὑπηρεσίας πληροφοροῦνται καὶ ἀπὸ τοὺς θιγομένους καὶ ἀπὸ τὸν Τύπον καὶ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ ἀκόμη τῆς Βουλῆς περὶ τίνος πρόκειται. Καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν τοὺς τρόπους καὶ τὰς μεθόδους δι’ ὧν περιγράφεται μία Διεθνὴς Σύμβασις. Καὶ ἀκόμη γνωρίζουν ὅτι εἰς τὰ πλαίσια Ἀστυνομικοῦ Κράτους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐλεύθερος συνδικαλισμὸς καὶ αἱ ἄλλαι συνδικαλιστικαὶ ἐργασίαι καὶ ἄνευ αὐτῶν οὔτε ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία τηρεῖται οὔτε οἱ ἐργάται εἶναι εἰς θέσιν νὰ διεκδικήσουν καὶ τὰ στοιχειώδη δικαιώματά των. Τὰ ξέρει ὅλα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις. Ἀκόμη γνωρίζει ὅτι ἐκτὸς τῶν κατὰ τοῦ σχεδίου νόμου ἀπεργιῶν, ἀπεργεῖ σήμερον ὁ μεγαλύτερος δημοσιοϋπαλληλικὸς κλάδος τῶν Ἐκπαιδευτικῶν, λόγῳ τῆς ἀντιϋπαλληλικῆς πολιτικῆς ποὺ ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις. Ὁ δημοσιοϋπαλληλικὸς αὐτὸς κλάδος ἦτο ὡς τὰ τελευταῖα κατὰ πλειοψηφίαν φιλικὸς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἰς τὸν κλάδον αὐτὸν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη διωρίσθησαν κατὰ κανόνα φίλοι τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι δὲ καὶ συντηρητικός. Ὅμως ὁ κλάδος αὐτὸς κατῆλθεν εἰς ἀπεργίαν ἀφοῦ ἐπερίμενε ματαίως ἐμπαιζόμενος ἐπὶ δύο ἔτη διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐπιβίωσίν του, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἀνθρωπίνην ἀξιοπρέπειάν του. Ὁ κλάδος αὐτὸς ἔχει μαζί του ὅλους τοὺς ὑγιῶς σκεπτομένους Ἕλληνας. Οἱ καθηγηταὶ καὶ οἱ διδάσκαλοι εἰς τὸν ἀγῶνα ποὺ διεξάγουν ἔχουν τὴν συμπαράστασιν τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διότι αἰσθάνονται τὴν εὐθύνην των ἀπέναντι τῶν καθηγητῶν καὶ διδασκάλων εἰς τοὺς ὁποίους ἐμπιστεύονται τὴν ἀγωγὴν καὶ τὴν μόρφωσιν τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας. Καὶ τώρα εἰσέρχομαι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Κύριοι βουλευταί, αἱ Διεθνεῖς Συμβάσεις ἀφ’ ἧς ἐκυρώθησαν ἀποτελοῦν ἐσωτερικὸν δίκαιον, τμῆμα τῆς ἐσωτερικῆς νομοθεσίας. Συνεπῶς ὅλοι οἱ νόμοι οἱ ὁποῖοι περιλαμβάνουν ἐν μέρει ἢ ἐν συνόλῳ διατάξεις ἀντιθέτους πρὸς τὰς Διεθνεῖς Συμβάσεις, δὲν ἰσχύουν. Ἡ Κυβέρνησις ἐν τούτοις ἀποσιωπᾷ τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἐλέχθη ἤδη ὅτι ὑπάρχει σειρὰ τοιούτων νόμων, ὁλόκληρος κατάλογος. Ἐξ ἄλλου εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ Διεθνεῖς Συμβάσεις Ἐργασίας, ἔχουν ἐπηυξημένην ἰσχὺν νόμου. Μάλιστα εἰς ὡρισμένα κράτη ἔχουν ἐπηυξημένην ἰσχὺν καὶ ἐπὶ τῶν ἀντιθέτων διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Τὰ Σκανδιναυϊκὰ κράτη καὶ ἄλλα ἔχουν π.χ. δεχθῆ τὴν ἄποψιν τῆς ἐπηυξημένης ἰσχύος ἀκόμη καὶ ἀπέναντι τοῦ Συντάγματος, σχετικῶς μὲ τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι καὶ τῆς ἀπεργίας, τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἄλλα Δυτικὰ Κράτη, παρακάμπτουν εἰς τὴν πρᾶξιν τὴν ἀντίθεσιν αὐτήν. Αὐτὸ δὲ ἔχει πράξει καὶ ἡ χώρα μας ἐφ’ ὅσον ἔχει εἰς τὴν πρᾶξιν δεχθῆ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Συνεπῶς δὲν νομίζω πὼς μπορεῖ νὰ λαμβάνῃ κατασταλτικὰ μέτρα ἐναντίον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων μὴ πληρώνουσα τοὺς μισθούς των, μέτρα τὰ ὁποῖα καταργοῦν τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τοῦ συνεταιρίζεσθαι καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, τὰ ὁποῖα ἔχει ἤδη ἐν τῇ πράξει ἀναγνωρίσει. Εἶναι ἐξ ἄλλου γνωστὸν ὅτι τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Συντάγματος ὁμιλεῖ περὶ ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ Σύνταγμα δίδει τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας αὐτομάτως ὅπως προνοοῦν ἀξιόλογοι νομομαθεῖς δίδει καὶ τὸ δικαίωμα τῆς διακοπῆς τῆς ἐργασίας. Δυστυχῶς ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἠγνόησε καὶ τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος. Κύριοι συνάδελφοι αἱ δύο Διεθνεῖς Συμβάσεις, ἡ 87 καὶ ἡ 98, βασίζονται εἰς βασικὰς ἀρχὰς καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι σαφέσταται. Βασίζονται εἰς τὴν ἐλευθερίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῶν διαπραγματεύσεων μεταξὺ ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν. Καὶ αἱ δύο Συμβάσεις ἀποκλείουν τὴν ἀνάμιξιν τῆς Διοικήσεως. Τὸ κείμενον τῶν διεθνῶν συλλογικῶν συμβάσεων εἶναι σαφέστατον καὶ οὐδεμία ἀμφιβολία ὑπάρχει ὅτι καὶ αἱ δύο Διεθνεῖς Συμβάσεις ἀποβλέπουν εἰς τὴν προστασίαν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Ἐπίσης καὶ ἡ Διεθνὴς Ἐργατικὴ νομοθεσία στηρίζεται εἰς τὴν ἀρχὴν ὅτι πάντοτε ὀφείλει νὰ ἐξελίσσεται ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων καὶ ὄχι ἐναντίον των. Αὕτη εἶναι ἡ βασικὴ ἀρχὴ τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἀντὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν προστασίαν τῶν ἐργαζομένων διὰ νομοθετικῶν μέτρων, περιγράφει τὰς Διεθνεῖς συμβάσεις καὶ καταργεῖ κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων. Καὶ τώρα ὡς πρὸς τὸν ἀσφαλιστικὸν τομέα. Ὡς πρὸς αὐτὸν καὶ εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα ἰσχύει ἡ ἀρχὴ τῆς διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς ἐργαζομένους. Ἀφήνει εἰς τοὺς ἐργαζομένους τὸ δικαίωμα νὰ ρυθμίζουν τὰ τοῦ οἴκου των δι’ ἀντιπροσώπων των ἀπ’ εὐθείας παρ’ αὐτῶν ἐκλεγομένων. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ παρεμβαίνει καὶ διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἐπιδιώκει νὰ ἀναθέσῃ τὴν διοίκησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων εἰς ἀντιπροσώπους ὁριζομένους ἀπὸ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. παρὰ τὴν ἀντίθεσιν τῆς πλειοψηφίας τῶν ἐργαζομένων. Ἔτσι ἡ πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀντίθετος καὶ πρὸς τὸ ἀσφαλιστικὸν δίκαιον. Εἶπον ἤδη ὅτι ἡ Κυβέρνησις περιγράφει διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου τὰς δύο Διεθνεῖς Συμβάσεις ὡς πρὸς τὸν τρόπον διαμορφώσεως τῶν συλλογικῶν συμβάσεων εἰσάγει τὴν ἐπέμβασιν τῆς Διοικήσεως. Συνιστᾶ ἕνα μόνον διαιτητικὸν δικαστήριον τοῦ ὁποίου ἡ σύνθεσις ὡς γίνεται θὰ εἶναι ὑποχείριος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ ἐκδίδῃ συνεπῶς ἀντεργατικὰς ἀποφάσεις διὰ νὰ ἐπιβάλλῃ τὰς θελήσεις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν συμπίεσιν καὶ καθήλωσιν τῶν μισθῶν. Ἀντίστοιχος περιγραφὴ γίνεται καὶ εἰς τὴν Διεθνῆ Σύμβασιν διὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει διαφόρους τρόπους, διὰ νὰ ἐφαρμόζῃ εἰς οἱονδήποτε τομέα τῆς ἐργατικῆς ζωῆς τὰς θελήσεις της. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καταργεῖ τὸν ἐλεύθερον συνδικαλισμὸν 1) διότι εἰσάγει τὴν εἰσφορὰν ὑπὲρ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. τὴν ὁποίαν καθιστᾶ προνομιακὸν συνδικαλιστικὸν ὀργανισμὸν εἰς βάρος ὅλων τῶν ἄλλων, 2) διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀκόμη παρεχώρησεν ὡς εἶπε «τὸ δικαίωμά του» τὸ νὰ διορίζῃ αὐτὸς ἀντιπροσώπους εἰς ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, παρεχώρησε λέγω τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ ἡ δευτέρα αὐτὴ παραχώρησις πρὸς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. βάλλει ἀμέσως ἐναντίον τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ καὶ εἰς τὰ δύο θέματα λόγῳ τοῦ χρονικοῦ περιορισμοῦ ἀλλὰ καὶ διότι νομίζω ὅτι ἐλέχθησαν τόσα ἐναντίον καὶ τῶν δύο θεμάτων καὶ τόσον πελώριος εἶναι ὁ δημιουργηθεὶς σάλος, ὥστε νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ διαγράψῃ τὰς σχετικὰς διατάξεις σεβόμενος τὴν ἀγανάκτησιν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ἐπὶ τῶν σημείων τούτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς λοιπὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ὑπάρχουν ἐλάχιστα σημεῖα καλὰ ἀλλὰ αἱ περισσότεραι διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἶναι ἀντεργατικαί. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀσφαλιστικὸν τομέα ἡ Κυβέρνησις οὔτε ἐκράτησεν, οὔτε κρατεῖ ἑνιαίαν γραμμήν. Γρονθοκοποῦνται αἱ τακτικαί της ὅσον ἀφορᾷ τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα. Εἰς ἄλλα βάζει μαζὶ ἐργοδότας καὶ ἐργάτας, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ τυχὸν κοινωνικοὶ πόροι ἐθεσπίσθησαν μόνον χάριν τῶν ἐργατῶν, εἰς ἄλλα τοποθετεῖ νέους κλάδους ποὺ δὲν ἐπιθυμοῦν οἱ ἐργαζόμενοι ἐνῷ ἀρνεῖται εἰς ἄλλα νὰ ἐντάξῃ σχετικοὺς κλάδους παραγωγῆς ποὺ ἐπιθυμοῦν οἱ ἠσφαλισμένοι. Εἰς ἄλλον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν ὁρίζει ἐπαγγελματικὸν κλάδον καὶ εἰς ἄλλον ὄχι. Ἐπίσης δὲν ρυθμίζει καλῶς τὴν ἐξίσωσιν παροχῶν καὶ ἀντιπαροχῶν καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἀδικεῖ τὰς γυναῖκας.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κυρία Σβώλου, τελειώνετε. Παρῆλθον 20 λεπτά. Παραβιάζετε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν Κανονισμὸν καὶ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν.

§53Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι τόσον μέγα, ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ λεχθοῦν ὅλα ὅσα πρέπει, ἔστω καὶ στοιχειωδῶς, ἐντὸς τοῦ τετάρτου. Ἐπίσης, δὲν ἐξασφαλίζεται εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἡ ἀντιστοιχία παροχῶν καὶ ἀντιπαροχῶν. Αἱ γυναῖκες π.χ. πληρώνουν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν ἀναπηρίας, γήρατος καὶ θανάτου. Ὅμως καλύπτονται μόνον διὰ τὰς δύο πρώτας περιπτώσεις. Εἰς περίπτωσιν θανάτου των οἱ δικαιοδόχοι των δὲν λαμβάνουν σύνταξιν ἐὰν ζῇ ὁ πατὴρ παρὰ μόνον στὴν περίπτωσιν ἐξωγάμων τέκνων. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα. Πληρώνουν τὴν ἀνάλογον εἰσφορὰν χωρὶς νὰ παίρνουν ἐπίδομα διὰ τὰ παιδιά των, διότι ὁ πατέρας θεωρεῖται ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας, ἔστω καὶ ἂν ἀπολαμβάνῃ μικροτέρας ἀμοιβῆς τῆς μητέρας ἐκ τῆς ἐργασίας του. Ἀπὸ στοιχεῖα τοῦ ΙΚΑ, τὰ ὁποῖα ἔχω (ἀπὸ μελέτην τοῦ Ἐμπ. καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν τοῦ 1958), ἐκ τῶν ἀρρένων συνταξιούχων τὰ 68% τῶν λόγῳ γήρατος συνταξιούχων καὶ τὰ 53% τῶν λόγῳ ἀναπηρίας παίρνουν οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα ἀπὸ τὰς γυναῖκας συνταξιούχους μόνον τὸ 1%, διὰ τὸ γῆρας καὶ 4% δι’ ἀναπηρίαν. Ἐπίσης στεροῦνται τῆς ἀσφαλίσεως γήρατος οἱ νέοι ἐργαζόμενοι. Παρὰ τὰς διεθνεῖς συμβάσεις καὶ παρὰ τοὺς νόμους ἐργάζονται 177.000 ἄρρενα παιδιὰ καὶ 60.000 θήλεα, καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ εἰς τὰς πόλεις. Ἐφ’ ὅσον δέχεσθε νὰ ἐργάζωνται ἀνήλικοι 10–14 ἐτῶν παρὰ τὰς Δ. Συμβάσεις καὶ τοὺς νόμους, ἔχετε ὑποχρέωσιν τοὺς ἄνω τῶν 14 ἐτῶν νέους νὰ τοὺς ἀσφαλίζετε, ἐφ’ ὅσον μέχρι τοῦ 19ου οἱ ἄρρενες καὶ 17ου αἱ γυναῖκες ἔχουν ἤδη ἐργασθῆ 5 καὶ 4 ἔτη, καὶ ὄχι μόνον διὰ τὰ ἀτυχήματα καὶ τὴν ἀσθένειαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν σύνταξιν γήρατος. Διότι δὲν ἀποκλείεται νὰ ἀποθάνουν καὶ εἰς τὴν ἡλικίαν 25 καὶ 30 ἐτῶν καὶ νὰ ἀφήσουν γυναῖκα καὶ παιδιὰ ἀνήλικα ἀπροστάτευτα, ἐνῷ ἡ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν 14 χρόνων ἐργασία θὰ ἔδινε δικαίωμα συντάξεως στὰς δικαιοδόχους των. Ἀκόμη ἐξαιροῦνται πάσης ἀσφαλίσεως οἱ μαθηταὶ τεχνῖται τῶν σχολῶν μαθητείας τῶν σχολῶν τοῦ Ν. Δ. 3971)59 ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ μαθητεία. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον. Τέλος ἐξαιροῦνται τῆς ἀσφαλίσεως ἑκατοντάδες χιλιάδων γυναικῶν, αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται κατ’ οἶκον διὰ λογαριασμὸν ἐργοδότου. Αἱ γυναῖκες αὐταὶ ζοῦν καὶ ἐργάζονται ὑπὸ συνθήκας ἀπανθρώπους. Ὑπάρχει ἐπίσης μία κατηγορία ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰ Βασιλικὰ Κτήματα, εἰς τὸ Βασιλικὸν Ἵδρυμα ὡς καὶ εἰς εὐαγῆ Ἱδρύματα ποὺ ἐξαιροῦνται διὰ νόμου. Ὅμως ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος, διότι φέρει εἰς τὴν δύσκολον αὐτὴν θέσιν τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα, δεχομένη, ὅτι ὁ πρῶτος μεταξὺ ἴσων πολίτης κατὰ τὸ Πολίτευμά μας ἀπαλλάσσεται τῶν καθηκόντων του πρὸς τοὺς παρ’ αὐτῷ ἐργαζομένους ὡς πρὸς τὴν Κοιν. Ἀσφάλισιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ εὐαγῆ Ἱδρύματα, ὡς π.χ. τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρὸν κλπ. ἂν στεροῦνται πόρων, τὸ Κράτος ὤφειλε νὰ τοὺς συμπληρώσῃ, ὥστε ἡ κοινωνικὴ λειτουργία των νὰ μὴ ἀσκῆται εἰς βάρος τῶν εἰς αὐτὰ ἐργαζομένων. Ὀφείλω ἐπίσης νὰ θίξω τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας. Ὑπάρχουν σκληρὰ ἐπαγγέλματα, ὅπως τὸ ἐπάγγελμα τοῦ μεταλλωρύχου. Ὅμως ὡρισμένοι τοὐλάχιστον μεταλλωρύχοι, ὅπως π.χ. στὰ Πάλιουρα Εὐβοίας δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι κατὰ τῆς ἀνεργίας, ἐνῷ γνωρίζετε ὅτι οἱ μεταλλωρύχοι αὐτοὶ ἐργάζονται ἐποχιακῶς, ἐνῷ ἀσφαλίζονται ἄλλοι ἐργάται μὴ θιγόμενοι τόσον ἐκ τῆς ἀνεργίας. Ἐὰν ἡ πληροφορία μου αὐτὴ εἶναι ἀκριβὴς θὰ πρέπει οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἀσφαλίζωνται καὶ κατὰ τῆς ἀνεργίας. Ἐπίσης νομίζω, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπεκταθῇ ἡ χορήγησις ἐπιδόματος ἀνεργίας καὶ εἰς τοὺς ἀνέργους τῆς Β. Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερα εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Τελειώνοντας, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἔθεσε εἰς τὸ παθητικόν της ἕνα ἀκόμη τίτλον ὡς Κυβερνήσεως ἀντεργατικῆς. Τοῦτο ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν ἐξέγερσιν τῶν χιλιάδων ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἀντιτίθενται εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, ἀπὸ τὴν ἀπεργίαν τῶν χιλιάδων διδασκάλων, οἱ ὁποῖοι πένονται καὶ οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν νὰ κατέλθουν εἰς ἀπεργίαν. Ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι μὲ τὰς λύσεις αἱ ὁποῖαι δίδονται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ μὲ τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κάμψῃ τὸν ἀγῶνα τῶν ἐργαζομένων. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα νὰ κάμψῃ τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν νὰ ἀγωνίζωνται καὶ μὲ θυσίας διὰ τὰ δικαιώματά των.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸν τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§55Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁμιλῶν ἐνώπιον τοῦ Σώματος κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν, ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον εἰς τὴν μακρὰν ἀγόρευσίν του νὰ ἐξάρῃ τὴν φιλεργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἀπορίαν του, διὰ τὴν ἀντίθετον στάσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔναντι τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ εἰδικώτερον τὴν ἀντίθετον στάσιν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, πράγματι πιστεύει εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζει. Ἐὰν αὐτὸ συμβαίνει εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι διὰ τῶν ὅσων λέγει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀποδεικνύεται ὅτι εὑρίσκεται μακρὰν τῆς πραγματικότητος. Ἐὰν τὰ ὑποστηρίζῃ λόγῳ ἀξιώματός του καὶ τῆς θέσεώς του, διὰ λόγους πολιτικῆς εὐθύνης καὶ ἀλληλεγγύης μιᾶς ἄκρως ἀντεργατικῆς καὶ ἀντιλαϊκῆς πολιτικῆς, τὸ πρᾶγμα διαφέρει. Κύριοι συνάδελφοι, φροντίζω — καὶ πρέπει νὰ φροντίζωμεν ὅλοι — νὰ εἶμαι κατὰ τὸ δυνατὸν πάντοτε ἀντικειμενικὸς καὶ νὰ μὴ ἐπηρεάζομαι εἰς τὰς ἀπόψεις μου ἀπὸ στενὰ κομματικὰ κριτήρια. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος, δι’ ἕνα τόσον βασικὸν νομοσχέδιον ποὺ ἀφορᾷ τὸν ἐργατοϋπαλληλικὸν κόσμον τῆς χώρας, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τοὺς ἀγρότας ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας, νὰ ἐκδηλώσω τὴν ἄκρως ἀντίθεσίν μου πρὸς τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις. Λυποῦμαι διότι αἱ συζητήσεις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην λόγῳ τῆς γενικωτέρας πολιτικῆς καταστάσεως καὶ τοῦ χάσματος τὸ ὁποῖον ὑφίσταται μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ πολιτικὸς κόσμος δὲν κατορθώνει νὰ ἐπιτελέσῃ δημιουργικὸν ἔργον. Ἀλλὰ ἡ εὐθύνη ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ βαρύνει τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν ἡ ὁποία ἐνδιαφέρεται κατὰ ποῖον τρόπον θὰ κατορθώσῃ νὰ διατηρηθῇ εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ δυνηθῇ νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀντιδημοκρατικὴν καὶ ἀντιλαϊκὴν πολιτικήν της, ἥτις εὑρίσκεται ἐντελῶς ἀντίθετος πρὸς τὸ λαϊκὸν αἴσθημα. Ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ κρατηθῇ εἰς τὴν ἐξουσίαν ἀκολουθεῖ πολιτικὴν ἡ ὁποία ἐξασφαλίζει τὴν ὑποστήριξιν τοῦ κεφαλαίου καὶ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν συγκροτημάτων κατὰ πρῶτον λόγον, καὶ κατὰ δεύτερον λόγον νὰ ἐλέγχῃ τὸν στρατόν, τὰ σώματα ἀσφαλείας, τὴν διοίκησιν καὶ τὰς μεγάλας ὀργανώσεις τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς της αὐτῆς εἶναι νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν ἐργατικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Καταβάλλει συνεπῶς προσπαθείας νὰ δημιουργήσῃ κομματικὰς ὀργανώσεις, ἵνα ἔχῃ ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν της τὰς ὀργανώσεις αὐτὰς καὶ νὰ πιέζῃ τὴν ἐργατικὴν τάξιν οὕτως ὥστε νὰ παρεμποδίζῃ τὸν ἀγῶνα της διὰ τὴν προβολὴν τῶν ἐπαγγελματικῶν της ζητημάτων, διὰ νὰ παρεμποδίζῃ τὰς οἰκονομικάς της διεκδικήσεις. Καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πράγματι ἔρχεται νὰ πιστοποιήσῃ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁμιλῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀνεφέρθη πέραν ὡρισμένων θεωρητικῶν ἀρχῶν εἰς μερικὰ συγκεκριμένα πράγματα. Εἰδικώτερον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνεφέρθη εἰς τὸ εἰσόδημα τοῦ ἐργάτου καὶ εἶπεν ὅτι ὁ ἐργατοϋπαλληλικὸς κόσμος σήμερον πληρώνεται καλύτερον παρὰ εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι σχετικόν. Ἡ πραγματικότης εἶναι ἀλλοία, διότι αἱ ἀμοιβαὶ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων παντοῦ εἰς ὅλον τὸν κόσμον κρίνονται ἀναλόγως πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς καὶ πρὸς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος τῆς ἐργασίας. Ἀπὸ μίαν ἔρευναν τὴν ὁποίαν κάμνει ἡ κρατικὴ ὑπηρεσία τῆς στατιστικῆς καὶ ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς ἰδιαίτερον τόμον κατὰ τὸ 1958, κατὰ τὸ 1959 καὶ κατὰ τὸ 1960, ἀπὸ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἀπὸ ἔρευναν εἰς 5859 ἐργαστήρια μεταποιήσεως καὶ βιομηχανίας προκύπτει ὅτι κατὰ τὴν τριετίαν αὐτήν, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα, ὅτι ἡ προστιθεμένη ἀξία ἀνὰ ἀπασχολούμενον ἐργάτην εἰς τὴν παραγωγὴν ηὐξήθη εἰς 14, 11, καὶ 26%. Αὐτὸ ὀφείλεται ἀκριβῶς εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος τοῦ ἐργαζομένου, τοῦ ἀπασχολουμένου, ἐνῶ εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον προσθέτει ἡ ἐργασία τοῦ ἐργαζομένου εἰς τὴν παραγωγὴν μας τὴν ἐθνικήν, ἐν τούτοις ἡ μέση ἐτησία ἀμοιβὴ ἐργασίας τῶν ἡμερομισθίων δὲν παρακολουθεῖ αὐτὴν τὴν αὔξησιν παραγωγικότητος. Ἐπιβάλλεται μαζὶ μὲ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος, τῆς ὁποίας βασικὸς συντελεστὴς εἶναι ὁ ἐργατοϋπάλληλος, νὰ ἀκολουθοῦν καὶ αἱ ἀμοιβαὶ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Ἔχομεν αὔξησιν 26% τῆς ἀποδόσεώς των ἐνῷ αἱ ἀμοιβαί των κατὰ τὰ στατιστικὰ αὐτὰ στοιχεῖα ηὐξήθησαν κατὰ 14%. Εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν ἐνῷ ἔχομεν αὔξησιν 30% τῆς παραγωγικότητος τῶν ἐπιχειρήσεων, ἐν τούτοις αἱ ἀμοιβαὶ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ηὐξήθησαν κατὰ 11% καὶ αὐτὰ εἶναι στοιχεῖα ἀπὸ ἐπίσημον πηγὴν ἡ ὁποία τοὐλάχιστον διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡμεῖς δικαιούμεθα νὰ ἔχωμεν ἀντιρρήσεις καὶ ἐπιφυλάξεις διὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον καταρτίζονται οἱ ἐθνικοὶ λογαριασμοὶ ἀπὸ τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ ἡ πηγὴ τὴν ὁποίαν χρησιμοποιοῦμεν εἶναι καθαρῶς κυβερνητική, εἶναι καθαρῶς κρατικὴ καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ. Καὶ ἐνῷ αὐταὶ εἶναι αἱ ἀμοιβαὶ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς μεγάλην ἀπόστασιν ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητός των κατὰ μίαν ἔκθεσιν, τὴν τελευταίαν τοῦ συνδέσμου τῶν Ἑλλήνων Βιομηχάνων, παρουσιάζουν ὅτι τὰ κέρδη τῶν βιομηχάνων τὸ 1958 εἰς ποσοστὸν τῶν ἰδίων κεφαλαίων των ἦτο 5,6%, διὰ νὰ φθάσῃ τὸ 1960 εἰς 11%, δηλαδὴ ἐδιπλασιάσθησαν τὰ κέρδη τῶν βιομηχάνων, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἀμοιβαὶ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων δὲν ἠκολούθουν τὴν παραγωγικότητα καὶ τὴν γενικωτέραν αὔξησιν τῆς βιομηχανικῆς μας δραστηριότητος. Αὐτὰ εἶναι ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὴν ἐτησίαν βιομηχανικὴν ἔρευναν τῆς ὑπηρεσίας στατιστικῆς. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὕστερα ἀπὸ αὐτὰ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπικαλεῖται καὶ νὰ λέγῃ ὅτι ηὐξήσαμεν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἀκριβῶς ὑποστηρίζομεν ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὄχι μόνον εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μέγας μάρτυς τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ κρατεῖ τὰ βάρη τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς, ἀλλὰ καὶ ὁ ἐργάτης καὶ ὁ ὑπάλληλος καὶ γενικώτερον αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις εὑρίσκονται εἰς μίαν κατάστασιν δευτέρας κατηγορίας Ἑλλήνων πολιτῶν; Τὰ προβλήματά των δὲν ἀντιμετωπίζονται μὲ τὴν πρέπουσαν σημασίαν καὶ στοργήν, διότι ἡ Κυβέρνησις, ἐπαναλαμβάνω, κατὰ πρῶτον λόγον ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ τὰ ἔχῃ καλὰ καὶ νὰ συνεργάζεται καὶ νὰ ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὸ μεγάλο κεφάλαιον. Δὲν ἔχει σημασίαν ὅτι τὰ οἰκονομικὰ συγκροτήματα πολλὲς φορὲς συμπλέκονται καὶ εἴμεθα θεαταὶ τὸν τελευταῖον χρόνον τῆς συγκρούσεως τῶν μεγάλων συμφερόντων καὶ τῶν τράστ, ποὺ δημιουργοῦνται εἰς τὸν τόπον μας. Πολλάκις ἐνῷ εἰς ἀδιέξοδον εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις, προσπαθοῦσα νὰ ἱκανοποιῇ ὅλους, εὑρίσκει καὶ τὸν τρόπον νὰ ἔχῃ καὶ τὴν ὑποστήριξίν των καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην των. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτων ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνεφέρθη εἰς τὴν μετανάστευσιν. Δὲν ἔχομεν χρόνον διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν αὐτὸ τὸ θέμα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω καθῆκον νὰ εἴπω καὶ ποὺ εἶπα ὅταν ὡμίλησα διὰ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, εἶναι ὅτι μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν θὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα σημεῖον νὰ φεύγουν περισσότεροι Ἕλληνες ἀπὸ τὴν αὔξησιν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν τοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὸν τόπον μας. Ἤδη, κατὰ τὸ 1962 ἠγγίσαμεν τὰ ὅρια τῆς αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἐὰν τοὺς τελευταίους μῆνας δὲν ἐλαμβάνοντο μέτρα ἀνασταλτικὰ τῆς μεταναστεύσεως θὰ εἶχον φθάσει ἴσως τοὺς 100 καὶ 120 χιλιάδας μετανάστας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ αὔξησις τοῦ πληθυσμοῦ ἀνέρχεται εἰς 85.000 καὶ ἡ αὔξησις αὐτὴ θὰ πάρῃ τὴν κατιοῦσαν ἐφ’ ὅσον αἱ νέαι ἡλικίαι θὰ φεύγουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, διότι αὐτοὶ εἶναι καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ Ἑλλὰς μετὰ 15 καὶ 20 χρόνια θὰ εἶναι μία χώρα 5, 6, ἢ 7 ἑκατομμυρίων τὸ πολύ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ γειτονικαὶ χῶραι θὰ διπλασιάσουν τὸν πληθυσμόν των. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη ἐθνικὴ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει μία πολιτικὴ παράταξις, ἡ ὁποία εἰς κάθε της βῆμα θεωρεῖ πρέπον νὰ κάνῃ ἐπίκλησιν τῆς μεγάλης της ἐθνικοφροσύνης. Νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ ἐθνικὸν θέμα πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὁμιλῇ πρέπει νὰ λαμβάνῃ μέτρα διὰ νὰ δημιουργήσῃ ἀπασχόλησιν καὶ νὰ κρατήσῃ τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν εἰς τὸν τόπον μας. Ἀλλὰ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνέφερε καὶ ἄλλα παραδείγματα τῆς κοινωνικῆς καὶ φιλεργατικῆς πολιτικῆς. Ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι ζῶ τὸ μεγάλο δρᾶμα τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου εἰς τὸν τόπον μας. Οἱ καπνεργάται δὲν εἶναι μία τυχαία τάξις ἀνθρώπων. Οἱ καπνεργάται, οἱ ὁποῖοι ἀνήρχοντο εἰς τὸ 1958–1959 εἰς 40.000 ἐπὶ πολλὰς δεκαετηρίδας κατεῖχον τὴν πρώτην θέσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἀπόψεως ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, ἦσαν οἱ πρῶτοι εἰς τὴν σειρὰν τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος, οἱ καπνεργάται αὐτοὶ ὕστερα ἀπὸ τὴν τεχνολογικὴν ἐξέλιξιν καὶ τὴν ἐκβιομηχάνησιν τῆς ἐπεξεργασίας τῶν καπνῶν κατὰ 60 ἕως 80% εἰς τὰ δύο ἕως τρία χρόνια ἔχασαν τὴν ἐργασίαν των, χιλιάδες εἶναι ἄνεργοι καὶ ἄλλαι χιλιάδες ποὺ ἐργάζονται πραγματοποιοῦν 30 ἢ 40 ἡμερομίσθια. Εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου ποὺ ἔχομεν μίαν τεχνολογικὴν ἐξέλιξιν ὅπου ὀφείλομεν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, αἱ Κυβερνήσεις λαμβάνουν ταυτοχρόνως μέτρα προστασίας αὐτῶν τῶν ἀσθενεστέρων κοινωνικῶν τάξεων καὶ λαμβάνουν ταυτοχρόνως μέριμναν διὰ τὸν ἐπαγγελματικὸν των προσανατολισμόν. Ἡ Κυβέρνησις κανένα μέτρον δὲν ἔλαβε διὰ τὸν καπνεργατικὸν κόσμον, ποὺ ἐπαναλαμβάνω, εἶναι μία ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας ἐργατικὰς δυνάμεις εἰς τὸν τόπον μας, καὶ ἐβύθισε τὸν κόσμον αὐτὸν εἰς τὴν δυστυχίαν, ἀλλὰ καὶ τὰ καπνικὰ κέντρα καὶ αἱ πόλεις, αἱ ὁποῖαι ἄλλοτε ἀνθοῦσαν, χάρις εἰς αὐτὴν τὴν ἐπεξεργασίαν, σήμερον εὑρίσκονται εἰς μαρασμὸν καὶ ἀντιμετωπίζουν τεραστίαν κρίσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ φιλεργατικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἀνεφέρθη εἰς συγκεκριμένας πράξεις. Ἂς μὴ ὁμιλήσωμεν διὰ τοὺς μεταλλωρύχους, διὰ τοὺς ὁποίους ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος, ὁ κ. Στεφανίδης, εἰς τὸν ὁποῖον πράγματι, πολλὰ χρεωστοῦμεν, πράγματι, διὰ τὴν πάντοτε ἐμπεριστατωμένην καὶ μελετημένην καὶ ἐξαιρετικὴν εἰσήγησίν του, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὡμίλησε κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν καὶ μᾶς ἀνέπτυξε τὸ δρᾶμα τῶν μεταλλωρύχων, χωρὶς νὰ κατορθώσῃ νὰ πείσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ἀντίστοιχα μέτρα. Καὶ ὁ κ. Ἀρβανιτάκις σήμερον ἐπανῆλθε, νομίζω, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, ὥστε εἶναι περιττὸν νὰ ἀναπτύξω ἐγὼ περαιτέρω τὸ θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ περιορισθῶ εἰς αὐτὰ τὰ ὀλίγα καὶ τώρα θὰ ἔλθω εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου. Διερωτᾶται ἡ Κυβέρνησις......

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ συντομεύσητε, κ. συνάδελφε, διότι, ἤδη, ἐκαλύψατε τὸ τέταρτον.

§57Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἄλλοι ὡμίλησαν ἡμίσειαν ὥραν καὶ ἐμὲ μὲ σταματᾶτε εἰς 15 λεπτά; Εἶμαι ἐκ τῶν πρώτων νὰ ὁμιλήσω καὶ λόγοι ἀνώτεροι δὲν μοῦ ἐπέτρεψαν νὰ ὁμιλήσω καὶ ἔχασα τὴν σειράν μου. Αὐτὸ εἶναι ἄδικος μεταχείρισις.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς διέκοψα, διότι τώρα λέγετε ὅτι εἰσέρχεσθε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ σᾶς ὑπενθύμισα ὅτι παρῆλθεν ἡ ὥρα.

§59Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι, ὡμίλησαν ἐπὶ δίωρον. Σᾶς εἶπον ὅτι ἤμην ἐκ τῶν πρώτων ὁμιλητῶν, ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθην νὰ ὁμιλήσω.

§60Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶσθε ἐν ἀδίκῳ. Τὸ τέταρτον ἀκόμη δὲν παρῆλθε.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω μίαν ἐξήγησιν. Δὲν ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον νὰ κατέλθῃ τοῦ βήματος. Ὅταν εἶπεν ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, τοῦ ὑπέμνησα, ὅτι τελειώνει τὸ τέταρτόν σας. Εἶναι ζήτημα αὐτό, διὰ νὰ κάμωμεν διακοπήν; Ἂν θέλετε ψυχραιμίαν ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ψυχραιμία καὶ ἀπὸ τὸ βῆμα.

§62Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι θὰ περικόψω τὴν ὁμιλίαν μου εἰς τὸ τρίτον. Τὸ εἴχομεν συζητήσει μὲ τὸ Προεδρεῖον. Καὶ λυποῦμαι διότι ὁ κ. Θανόπουλος ἐγκατέλειψε τὴν ἕδραν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον ἀπὸ οἱονδήποτε καὶ ἂν ἐκπροσωπῆται, ἐφαρμόζει τὸν Κανονισμόν. Κανεὶς δὲν ὡμίλησεν ἡμίσειαν ὥραν. Ἐγὼ δέ, σᾶς ἐπιτρέπω νὰ συνεχίσετε ἐπ’ ὀλίγον ἀκόμη. Τί ἄλλο θέλετε;

§64Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ πολλοὶ συνάδελφοι ἠμπορεῖ νὰ διερωτῶνται καὶ νὰ λέγουν. Διατὶ αὐτὴ ἡ ἀντίδρασις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου; Τὶ συμβαίνει ἐδῶ πέρα; Εἶναι τόσον ἀθώα ἡ κυβερνητικὴ παράταξις, ὥστε νὰ μὴ γνωρίζῃ τὶ συμβαίνει; Ἢ νομίζετε ὅτι ἡμεῖς δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσωμεν τὴν ἐξέλιξιν τῶν πραγμάτων καὶ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει; Διατὶ βάλλομεν ἐναντίον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.; Εἶναι δυνατὸν πολιτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὴν προοδευτικὴν μερίδα τοῦ Ἔθνους, νὰ καταπολεμᾷ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε.; Εἶναι ποτὲ αὐτὸ δυνατόν; Ἐδῶ τὰ πράγματα εἶναι καθαρά. Εἶναι γνωστὰ καὶ τὰ ἠξεύρομεν. Δὲν ἠξεύρομεν ὅλες τὶς λεπτομέρειες, τὶς ὁποῖες θὰ ἠξεύρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἀλλὰ ἠξεύρομεν καὶ ἡμεῖς μερικά. Καὶ γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. πρὸ 2–3 ἐτῶν ἤσκει μίαν σφοδρὰν πολεμικὴν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, εὑρίσκετο εἰς ρῆξιν μὲ τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ ὅπως εἶπεν εἰς τὴν εἰσήγησίν του ὁ κ. Κατσιάμπας, πολλοὶ Ὑπουργοὶ ἐφρόντισαν νὰ τὸν ἐκτοπίσουν. Καὶ διεμαρτυρήθη ὁ κ. Δημητρᾶτος τότε. Εἴχομεν καὶ ἄλλας ἐκδηλώσεις αὐτοῦ τοῦ πράγματος. Ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας ἐδῶ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξεφώνει ὁ Πρόεδρος τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., τὰ ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα ὡμιλοῦσαν περὶ ἐκρηκτικῆς καταστάσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐγκληματεῖ, ὅτι ὁ κ. Δημητρᾶτος, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, θέλουν νὰ τὸν ἐξοντώσουν, ὅτι ὑφίσταται ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἐκβιασμοὺς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀπὸ τὸ 1960 ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀπεστέρησε τῶν πόρων της τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὴ ἔχῃ νὰ ἀγοράσῃ γραφικὴν ὕλην καὶ νὰ μὴ δύναται νὰ πληρώσῃ τὸ νερὸ καὶ τὸ φῶς τῶν γραφείων της. Ἐπίσης, ὅτι τὸ προσωπικὸν παραμένει ἀπλήρωτον ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1960. Αὐτὰ ἔλεγεν ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., προσωπικῶς, ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ἀλλὰ ἄφηνε ἕνα παράθυρον συνεννοήσεως καὶ συνεργασίας μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἡ συνεννόησις, τελικῶς, ἐπῆλθε. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς καρπὸς αὐτῆς τῆς συνεννοήσεως. Γίνεται κανεὶς δυσάρεστος ὅταν λέγῃ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ’ αὐτὸ μᾶς εἶναι ἀδιάφορον. Γνωρίζομεν, κ. βουλευταί, εἰς τὸν τόπον μας πρόσωπα καὶ πράγματα. Ἐδῶ ἔγινε μία συναλλαγή. Ἔμενε χωρὶς φῶς καὶ χωρὶς νερὸ ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., ἐπιέσθη, καὶ εἰς τὸ τέλος ὑπέκυψε. Καὶ ἔρχεται σήμερον ὁ νέος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀφοῦ τὴν ἔχει ἀχρηστεύσει τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., διότι ἂν ἦτο χρήσιμος ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ἦτο δυνατὸν ἡμεῖς, πολιτευόμενοι, νὰ παίρνωμεν αὐτὴν τὴν θέσιν ἐναντίον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.; Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔμεινε τίποτε ἀπὸ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., εἶναι Ὑπηρεσία Κρατική, εἶναι Ὑπηρεσία ὑποχειρία τῆς Κυβερνήσεως, —καθαρὰ πράγματα— οἱ ἐκπρόσωποί της εἰς τὰ διαιτητικὰ δικαστήρια καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ὀργανισμοὺς εἶναι πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ χειραγωγοῦνται καὶ θὰ κατευθύνωνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἁπλῶς μόνον τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐργασίας εἰς τὸ δικαστήριον, ἔχει καὶ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Γ. Σ.Ε.Ε. Ἐλέγχεται ἐξ ὁλοκλήρου. Διότι τοὺς ἄφησε πρὸ ἑνὸς ἔτους χωρὶς φῶς, χωρὶς νερὸ καὶ τώρα τοὺς τὰ δίδει ὅλα, ἀφοῦ τοὺς καθιστᾶ πειθήνιον ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι τοὺς δίδομεν δύναμιν καὶ θὰ στραφοῦν ἐναντίον μας. Θὰ στραφοῦν ἐναντίον σας, ὅταν ὅλαι αὐταὶ αἱ παροχαὶ καταργηθοῦν καὶ μείνει πάλιν ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. χωρὶς φῶς καὶ νερό. Διότι, δυστυχῶς, αὐτὰ συμβαίνουν εἰς τὸν τόπον μας, ὅταν ὑπάρχῃ ἀστυνομικὸν καὶ κομματικὸν Κράτος. Διότι ὑπάρχουν μερικὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς, ὅπου δέχονται νὰ παίξουν αὐτὸν τὸν ρόλον. Καὶ ὑπάρχει συνδικαλιστικὸν τμῆμα εἰς τὴν Ἀσφάλειαν, ὅπου ἀνεβάζουν καὶ κατεβάζουν τὶς διοικήσεις τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων. Πῶς εἶναι δυνατόν, ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους, ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. νὰ ἀλλάξῃ πορείαν; Τὶ ἔκαμε πρὸ ὀλίγου ἡ Κυβέρνησις; Πρὸ διετίας εἶχε εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης, τὸν κ. Θεοδώρου καὶ μίαν μερίδα ἐργατῶν καὶ συνηλλάσσετο μαζί τους. Ἦτο εἰς τὸ περιθώριον τότε ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. Αὔριον, ἂν ἀλλάξῃ ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. πορείαν θὰ ξαναφέρῃ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν Σωματεῖα καὶ θὰ τοὺς εἴπῃ ἐλᾶτε, οἱ ἄλλοι διαμαρτύρονται ἐναντίον σας, σεῖς δὲν ἀντιπροσωπεύετε τίποτε, σᾶς καταργοῦμεν καὶ τὴν εἰσφορὰν καὶ τὰ πάντα, δὲν σᾶς δίδομεν δικαιώματα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διαμαρτυρόμεθα, ὅτι ἡ σύνθεσις τῶν διαιτητικῶν δικαστηρίων εἶναι ἀπολύτως ἐξηρτημένη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Εἰς τὰ διαιτητικὰ δικαστήρια δὲν προσφεύγει μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Εἶναι δὲ εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐλέγχει τὴν πλειοψηφίαν των νὰ βγάλῃ ἀποφάσεις ἐν ὀνόματι τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, ἀντίθετα πρὸς τὰς ἀπόψεις τῶν ἐργατῶν. Ἕν ἄλλο θέμα μεγάλο, διὰ νὰ συμπυκνώσω τὴν ὁμιλίαν μου, εἶναι ὅτι καταργοῦνται τὰ 5 δευτεροβάθμια διαιτητικὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἐδῶ ἐλέχθη ὅτι πρέπει νὰ πᾶμε εἰς τὴν ἀποκέντρωσιν κλπ. καὶ ἐνῷ εἰς τὴν ἐπαρχίαν εἴχομεν 5 δικαστήρια, τώρα ἔχομεν ἕνα. Καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀκόμη, ὅπου εἶναι πρωτεύουσα τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἕνα μέγιστον ἀστικὸν καὶ βιομηχανικὸν κέντρον, οὔτε κἂν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δὲν ἐπετράπη νὰ ὑπάρχῃ δευτεροβάθμιον διαιτητικὸν δικαστήριον. Τί εἶναι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Δὲν εἶναι μία πολιτική, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς χαρακτηρίζομεν ὡς ἀντιλαϊκὴν καὶ ἀντεργατικὴν καὶ στρεφομένην ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος; Διότι αἱ ἐπιχειρήσεις τῶν Ἀθηνῶν ἐπιδέχονται τὸν συναγωνισμὸν τῶν ἐπιχειρήσεων τῆς ἐπαρχίας. Αὐτὸς εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι χρήζουν ἰδιαιτέρας ἀναπτύξεως. Καὶ ἐδῶ ἡ Κυβέρνησις ὁμιλεῖ περὶ ἐνισχύσεως τῆς ἐπαρχίας, εἰς τὴν πρᾶξιν ἐφαρμόζει μίαν πολιτικὴν ἐναντίον τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐπαρχίας καὶ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῆς πολιτικῆς της εἶναι ἡ διόγκωσις τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Ἀθηνῶν. Ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, νομιμοποιεῖται ἡ περίφημος εἰσφορὰ ὑπὲρ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ μέλη τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν θὰ τὰ ὑποδεικνύῃ ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. Διατί; Διότι εἶναι παράρτημα τῆς Κυβερνήσεως, ὑπηρεσία τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ αὐτὸ τὸ λέγω ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος. Λυπούμεθα διὰ τὸ κατάντημα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Εἰς αὐτὸν τὸν τόπον ἐκεῖ καταντοῦν οἱ ἄνθρωποι, ποὺ πολιτεύονται ὡς ἔχουν πολιτευθῆ. Θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν καὶ ἄλλα, ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἔχει περιληφθῆ καὶ μία διάταξις διὰ τὸ ΤΕΒΕ. Ἰδοὺ μία διάταξις, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐπιδοκιμάζομεν. Διότι ἀφορᾶ 200 χιλ. ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας, αὐτὴν τὴν μεγάλην μικροαστικὴν τάξιν τῆς χώρας μας, ἡ ὁποία εἶχεν ἐγκαταληφθῆ τελείως. Καὶ ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον κατακρίνομεν τὴν Κυβέρνησιν εἶναι ὅτι οἱ πόροι, τοὺς ὁποίους δίδει εἰς τὸ ΤΕΒΕ δὲν εἶναι ἀρκετοί, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα τῶν συντάξεων. Ὄχι μόνον συμφωνοῦμεν, ἀλλὰ ὑπερθεματίζομεν καὶ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν διότι ἔπρεπε νὰ φέρῃ ἕνα εἰδικὸν νομοσχέδιον, περισσότερον μελετημένον, διὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν οἱ πόροι διὰ μίαν σύνταξιν ὑποφερτήν. Δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὴν ἀπεργίαν τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἡ ὁποία συγκινεῖ τὸ πανελλήνιον. Εἶναι καὶ αὐτὴ μία ἐκδήλωσις τῆς στάσεως τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τῶν ἐργαζομένων, τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τῶν ἐκπαιδευτικῶν, εἰς τοὺς ὁποίους βασίζομεν τὴν μόρφωσιν καὶ τὸ μέλλον τῆς νεολαίας καὶ δι’ αὐτῆς τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ ἔρχομαι εἰς τοὺς Τραπεζιτικοὺς ὑπαλλήλους. Σήμερον ὅλοι οἱ Τραπεζιτικοί, 100%, ἀπήργησαν. Ὅλαι αἱ Τράπεζαι εἶναι κλεισταί. Δὲν βλέπετε τὴν πραγματικότητα; Δὲν βλέπετε ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι ἀποδοκιμάζουν καὶ ἀποκηρύσσουν καὶ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τὴν Κυβέρνησιν; Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀδύνατος ὁ διάλογος, εἶναι ἀδύνατον νὰ πείσωμεν μίαν Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας γνωρίζομεν ὅτι ἡ μόνη της σκέψις εἶναι νὰ κατακρατήσῃ τὴν ἐξουσίαν μὲ πᾶσαν θυσίαν. Ἐὰν βέβαια ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ εἰδικώτερον ἡ Ε.Κ. δὲν μετέρχεται εἰς τὸν ἀγῶνα της ἕνα μέσον περισσότερον ὀξύ, τὸ πράττει μόνον καὶ μόνον διὰ λόγους πατριωτισμοῦ καὶ διὰ τὴν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους. Ἡ κατάστασις αὐτὴ εἶναι ἀνυπόφορος. Ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ προχωρήσῃ. Ἡ συμπεριφορά σας ἀπέναντι τῶν μεγάλων Ἑλληνικῶν στρωμάτων εἴτε ἐργατῶν, εἴτε ὑπαλλήλων, εἴτε ἀγροτῶν εἶναι ἀπαράδεκτος. Διότι τοὺς ἐμποδίζετε νὰ ὀργανώνωνται, καὶ νὰ ἐκφράζωνται. Ἐστερήθησαν τῶν λαϊκῶν ἐλευθεριῶν καὶ χρησιμοποιεῖτε τὰ ὄργανα τῆς ἀστυνομίας, τὰ Σώματα ἀσφαλείας ἐναντίον πάσης λαϊκῆς ἐκδηλώσεως. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ κατάστασις δὲν ἠμπορεῖ νὰ προχωρήσῃ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, οἱ ἐργαζόμενοι, οἱ ὁποῖοι βλέπουν καθαρὰ πόσον ἀντιλαϊκὴ καὶ ἀντεργατικὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως θὰ συναγάγουν τὰ συμπεράσματά τους καὶ θὰ ὁδηγήσουν πολὺ συντόμως τὸν τόπον αὐτὸν εἰς μίαν νέαν λεωφόρον, ὅπου πράγματι θὰ ὑπάρχουν ἐλευθερίαι, ὅπου πράγματι θὰ ὑπάρχῃ Δημοκρατία, ὅπου πράγματι θὰ ὑπάρχῃ κοινωνικὴ δικαιοσύνη. (Χειροκροτήματα).

§65Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον.

§66Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μὴ παραπονῆσθε διὰ τὴν παράτασιν, ἐὰν εἰς κάθε ρήτορα ἀπαντᾶτε. Θὰ ἀπαντήσῃ πάλιν ὁ κ. Μπαλτατζῆς.

§67Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ ἀπάντησις, διότι τὴν ἀγόρευσίν του ὁ κ. συνάδελφος ἐτελείωσε μὲ προσωπικὴν ἀποστροφὴν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Καίτοι ὁ συνάδελφος κ. Μπαλτατζῆς καὶ εἰς τὴν ἀποστροφήν του ἀκόμη διεκρίνετο διὰ τὴν ἀντίφασιν τῶν ὅσων εἶπε, διότι ἐνῷ ἰσχυρίσθη ὅτι ἡ ἐθνικὴ Ἀντιπολίτευσις ἀπὸ λόγους ἐκτιμήσεως ἐθνικῆς εὐθύνης δὲν ὠθεῖ εἰς περαιτέρω ἐκδηλώσεις τὸν ἀγῶνα της, ἐν τούτοις ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς προέτρεψε τὸ σύνολον τοῦ λαοῦ εἰς ἐκδηλώσεις κάθε ἄλλο παρὰ διακρινομένας ἀπὸ αὐτὴν τὴν εὐθύνην διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν κ.λ.π. Αὐτὸ καὶ μόνον χαρακτηρίζει τὴν σκέψιν καὶ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Μπαλτατζῆς ἀντιμετωπίζει κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον κρίνομεν. Ἀναμφισβητήτως ὁ κ. Μπαλτατζῆς δὲν πιστεύει ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου χαλκεύονται δεσμὰ ὑπὲρ ὡρισμένης συνδικαλιστικῆς μερίδος. Καὶ δὲν τὸ πιστεύει, διότι ἐὰν τὸ ἐπίστευε δὲν θὰ ἔλεγε τὰ ὅσα ἀνέφερε διὰ τὸ παρελθὸν συγκρίνοντάς το μὲ τὸ παρόν. Εἶπεν ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐστέρησε τῶν οἰκονομικῶν μέσων τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. ἐνῷ σήμερον διὰ τῶν ὅσων ἐγένοντο διὰ τὴν κάλυψιν τῶν οἰκονομικῶν της ἀναγκῶν δὲν θὰ ἔχῃ ἀνάγκην ἡ οἱαδήποτε ἡγεσία τῶν σωματείων τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων, Ὁμοσπονδιῶν καὶ τῆς Συνομοσπονδίας νὰ καταφύγῃ εἰς τὸν οἱονδήποτε Ὑπουργόν, ἀλλὰ ἀπ’ εὐθείας ἐκ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐργαζομένων ἔχει ἐξασφαλίσει τὰ ἀναγκαῖα διὰ τὴν δρᾶσιν της οἰκονομικὰ μέσα. Παρέλειψα νὰ σημειώσω τοῦτο, ὅτι ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἐπέτρεψεν εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν νὰ συνομολογήσῃ διὰ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων τοῦ Ἰουνίου τὴν ἐπαγγελματικὴν εἰσφοράν, ἐθεσπίσθη συμφωνούσης ὁλοκλήρου τῆς ἐν τῇ τότε Βουλῇ Ἀντιπολιτεύσεως, ἀντιλέγοντος μόνον τοῦ κ. Γονῆ. Ὅλοι οἱ ἄλλοι συνεφώνησαν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἀνεξαρτησία εἰς τὸν συνδικαλισμόν, νὰ τοῦ δοθοῦν τὰ μέσα τῆς ζωῆς του καὶ ἐγένετο ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Ν. 3239. Ἀναμφισβητήτως τὰ γνωρίζει ὅλα αὐτὰ ὁ κ. Μπαλτατζῆς. Ἐν τούτοις ὅμως παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν του καὶ παρὰ τὴν διαπίστωσιν ὅτι δὲν δύναται νὰ ἔχῃ διάλογον μὲ τὴν Κυβέρνησιν τὰ ἀνέφερε μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἐντυπωσιάσῃ ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἐπιθυμεῖ νὰ ἐντυπωσιάσῃ καὶ παρασύρῃ εἰς τὴν προτροπὴν ποὺ τοὺς ἐκμεταλλεύονται. Συγκεκριμένως, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν τραπεζιτικῶν δὲν εἶπεν ὁ κ. Μπαλτατζῆς τί τοὺς ἀφαιροῦνται. Διότι οἱ σήμερον ἀπεργήσαντες τραπεζιτικοὶ ὑποδεικνύουν τοὺς ἐκπροσώπους των εἰς τὰ ἀσφαλιστικά των ταμεῖα, χωρὶς δέσμευσιν τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ ἐπιλέγῃ αὐτοὺς ἐκ τῶν ὑποδεικνυομένων. Αὐτό, τὸ ἀνέφερον κατ’ ἐπανάληψιν. Ἔχει δὲ κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ πίναξ τῶν Ταμείων, διὰ τὰ ὁποῖα ἐνῷ σήμερον προβάλλονται διαμαρτυρίαι, δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα αὐτό, καὶ δὲν διεμαρτύροντο ὅταν δὲν τὸ εἶχον, διὰ νὰ τὰ ἐπιτύχουν, ἀλλὰ διαμαρτύρονται σήμερον, ποὺ δίδονται εἰς τὴν

Γ.Σ.Ε.Ε.

§68Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὑπῆρχεν ἔθιμον καὶ τὸ ἔθιμον εἶναι ἀνώτερον τοῦ νόμου.

§69Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αἱ ὑφιστάμεναι διατάξεις δὲν τὸ ἐπέβαλον αὐτό. Τὸ ἔθιμον τὸ ὁποῖον ἀναφέρατε δὲν προκύπτει ἀπὸ πουθενὰ ὅτι ἦτο καθιερωμένον. Ὑπάρχουν πλεῖστα παραδείγματα ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει, ὅτι τὸ ἔθιμον αὐτὸ ὄχι μόνον δὲν ἐνεκρίθη ποτέ, ἀλλὰ ἀντιθέτως παρεποιήθη. Δὲν εἶμαι πρόχειρος σήμερον ἐὰν θέλετε ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχετε αὐτὰ τὰ στοιχεῖα.

§70Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Νὰ μᾶς φέρετε καὶ διὰ τοὺς τραπεζιτικοὺς ὑπαλλήλους ἐὰν ποτέ, οἱοσδήποτε Ὑπουργός, εἰς ὁποιανδήποτε περίοδον δὲν ἐσεβάσθη τὸ ἔθιμον αὐτό.

§71Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εὐχαρίστως, τὴν ὅλην κατάστασιν ἡ ὁποία ἑκάστοτε ἐκράτησεν κατὰ τὸν διορισμὸν τῶν ἐκπροσώπων εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, ὅπως καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου περίοδον νὰ τὴν θέσωμεν ὑπὸ συζήτησιν. Κύριοι συνάδελφοι, κατηγορεῖται τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἔχει ποικιλίαν διατάξεων καὶ ἐλλείπει ὀργανικὴ μεταξὺ των σύνδεσις. Ἐτονίσθη κατ’ ἐπανάληψιν ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει αὐτὴν τὴν ἀδυναμίαν, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς τὸν βραδύτατον ρυθμὸν καὶ τὸν τρόπον καὶ μόνον καθ’ ὅν ἀσκεῖται τελευταίως ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία. Ὅταν ἐπὶ ὀκτὼ συνεδριάσεις ἀνελύσαμεν τὴν ἀρχὴν ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐνῷ ἔχει τὴν ποικιλίαν τῶν διατάξεων τὴν ὁποίαν ἐπεσήμανον σχεδὸν ὅλοι οἱ ὁμιληταί, ἐν τούτοις οὐδεὶς τούτων περιωρίσθη εἰς τὴν ἀνάπτυξιν αὐτῆς τῆς δῆθεν ἀδυναμίας τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλ’ ὅλοι καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ σήμερον ἠναλώθησαν εἰς ἄλλα ξένα πρὸς τὸ νομοσχέδιον θέματα καὶ δὴ τὴν δῆθεν ἀντεργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Γεγονὸς ἀναμφισβήτητον εἶναι ὅτι πλεῖστοι τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὸ ἔχουν διακηρύξει ὅτι μοναδικὸς σκοπός των εἶναι ἡ παρεμπόδισις τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου......

§72Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὄχι τοῦ νομοσχεδίου, ὡρισμένων ἀντιδημοκρατικῶν διατάξεων.

§73Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁ Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος ἔκαμε μίαν ἐξαίρεσιν ὁμιλῶν τὴν Δευτέραν ὡς πρὸς δύο μόνον περιπτώσεις ἤτοι τὸ δίκαιον τῶν συλλογικῶν διαφορῶν καὶ τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας, καὶ ὁ κ. Μπαλτατζῆς ἀπόψε ὡς πρὸς μίαν μόνον διάταξιν. Ἀλλ’ ὁ κ. Στεφανόπουλος προσέθεσεν ὅτι διαφωνεῖ ὡς πρὸς τὴν μέθοδον μὲ τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖται ἡ θέσπισις αὐτῶν τῶν διατάξεων. Ἐνῷ, λοιπόν, ἡ Ἀντιπολίτευσις διεκήρυξε τὴν ἀπόλυτον ἀντίθεσίν της, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰς ἀγορεύσεις ἡ ἀντίθεσίς της συγκεντροῦται εἰς ἕνα καὶ μόνον, εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ ἀγαπητὸς κ. Μπακόπουλος ἐπιγραμματικῶς ἀνέφερεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως εἰς τὴν «ἀπομακρυνοποίησιν» ὡς εἶπε τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Αὐτὸς εἶναι ὁ μοναδικὸς ὁδηγὸς τῆς μέχρι σήμερον θέσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐκεῖνο πάντως τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἐπισημανθῇ ὡς διάθεσις ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι ἡ ἀντίθεσις πρὸς τὴν ἡγεσίαν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ἀπομακρύνσεώς της. Ἐν συνεχείᾳ δὲ πρὸς μετριασμὸν αὐτῆς τῆς ἀρχικῆς ἐντυπώσεως ἡ ἀπόλυτος ὅμως ἐκδήλωσις ἀντιθέσεως πρὸς ὅλας τὰς ἀοριστολόγους διατάξεις αἱ ὁποῖαι δῆθεν κατοχυρώνουν τὴν θέσιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Εἶπον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον ὅτι ἡ μοναδικὴ διάταξις διὰ τὴν ὁποίαν εὐσταθοῦν τὰ λεγόμενα ὡς πρὸς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι ἡ διάταξις, ἥτις παρέχει εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. δικαιώματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχε εἰς αὐτὴν τὴν ἔκτασιν αὕτη εἶναι ἐκείνη διὰ τῆς ὁποίας τῆς ἀνατίθεται ἡ ὑπόδειξις ἐκπροσώπων εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ἀλλ’ ἐπὶ αὐτῆς εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι δέχομαι καὶ νὰ τὴν συζητήσω καὶ νὰ τὴν διαμορφώσω κατὰ τρόπον ἐποικοδομητικὸν καὶ διὰ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ διὰ τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως, ἐν τῷ συνόλῳ του ἀντιμετωπίζει πληθώραν προβλημάτων βασικῆς διὰ τὴν ἐργατοϋπαλληλικὴν τάξιν σημασίας καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὸ νομοσχέδιον θὰ πρέπει, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον τὰς διατάξεις αὐτὰς ἢ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν προοδευτικώτερον τὸ σύστημα τῆς ἐπιλύσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἢ ἀποκαθιστοῦν πλήρη καὶ ἀνεμπόδιστον ἐλευθερίαν εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις νὰ τύχῃ καὶ τῆς ἰδικῆς σας ἐπιδοκιμασίας, ἢ τοὐλάχιστον νὰ μὴ συγκεντρώνῃ τὴν ἀνενδοίαστον ἀντίθεσίν σας.

§74Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι πρώτη φορά, καθ’ ἣν ὁ κ. Ὑπουργὸς μεταχειρίζεται λέξιν, τὴν ὁποίαν εἶπα διὰ νὰ ὑποστηρίξω ὅτι ἡ Ε.Κ. ἀγωνίζεται διὰ νὰ φύγῃ ἕνα πρόσωπον ἀπὸ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Ὅλοι οἱ ἀγορηταὶ τῆς Ε.Κ. τὸ εἶπον καθαρά, ὅτι διὰ τοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖον ἡγεῖται τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει καὶ ἐπέτυχε νὰ τὴν ὑποδουλώσῃ. Καὶ ὅταν λέγωμεν, θέλομεν ἀπομάκρυνσιν, σημαίνει ὅτι θέλομεν μακρυὰ τὸ κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε ἀπὸ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Μακρυὰ ὁ Στάλιν ἀπὸ τὴν Γ.

Σ.Ε.Ε

§75Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διὰ νὰ εἴπω δύο λέξεις.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει θέμα Κανονισμοῦ. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἐζήτησε τὸν λόγον καὶ ὡμίλησε ἐκ μέρους τῆς παρατάξεώς σας ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὡς εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς παρερμήνευσε μίαν δήλωσίν του.

§77Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κατὰ παγίαν ἀρχήν, ἀνεγνωρίσθη, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὅταν ὑπάρχῃ ἀντίλογος μεταξὺ βουλευτοῦ καὶ Ὑπουργοῦ, ἐπιτρέπεται καὶ εἰς τὸν βουλευτὴν νὰ ἀνταπαντήσῃ δι’ ὀλίγων.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν καθιερώθη τοιαύτη ἀρχή. Μόνον κατ’ ἐξαίρεσιν.

§79Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπέστη σύγχυσιν καὶ εἶπεν ὅτι δὲν γνωρίζει διὰ ποῖον λόγον, εἶπα τὰ ὅσα εἶπα. Προφανῶς ἠνωχλήθη ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματά μου, ἀλλὰ ἡ ἀπάντησίς του ἦτο πενιχρά. Ἐγώ, ὡμίλησα διὰ τὸν ἀγῶνα τοῦ Κέντρου, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξακολουθήσῃ ἀνένδοτος καὶ προσέθεσα, ὅτι ἐὰν δὲν ὀξύνεται περισσότερον, τοῦτο ὀφείλεται εἰς πατριωτικοὺς λόγους. Ἄλλο ὅμως, ὁ ἀγὼν ὁ ὀξύτερος τῆς Ε.Κ. καὶ ἄλλο τὸ δικαίωμα καὶ ἡ ὑποχρέωσις τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων, νὰ διαμαρτύρωνται διὰ τὰ προβλήματά των. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς τραπεζιτικούς, οὗτοι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀνέκαθεν ὑπεδείκνυαν τοὺς ἀντιπροσώπους των εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ διωρίζοντο αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Τώρα, τὸ δικαίωμα αὐτὸ δίδεται εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ ἡ ἀπάντησις ὑπαλλήλων τῆς ὑψηλῆς στάθμης τῶν τραπεζιτικῶν πρέπει νὰ εἶναι διδακτικὴ διὰ τὴν Κυβέρνησιν.

§80Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁμιλῶν περὶ τῆς θεσπίσεως τῆς ἐργατικῆς εἰσφορᾶς διὰ τοῦ Νόμου 3239, εἶπεν, ὅτι ἡ θέσπισις ἐγένετο μὲ τὴν συμφωνίαν τοῦ συνόλου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ παράταξίς μας οὐδέποτε συνεφώνησε καὶ κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην δὲν ἀντιπροσωπεύετο εἰς τὴν Βουλήν.

§81Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὡμίλησα διὰ τὸ 1955 καὶ εἶπον ὅτι συνεφώνησαν ὅλαι αἱ ὑφιστάμεναι ἐν τῇ τότε Βουλῇ πλευραὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀντιλέγοντος μόνον ἑνός, τοῦ κ. Γονῆ.

§82Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τὴν ἐποχὴν αὐτὴν δὲν ὑπῆρχεν ἡ

Ε.Δ.Α.

§83Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἐχρειάζετο νὰ κάμω αὐτὴν τὴν διαστολήν, διότι δὲν ξεύρω πόσοι τυχὸν ἐξ ἡμῶν ἀνήκοντες σήμερον εἰς τὴν παράταξίν σας μετεῖχον τότε εἰς τὴν Βουλὴν ἐκείνην.

§84Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν μετεῖχε κανείς.

§85Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὡς Ε.Δ.Α. ὄχι, πάντως ἐγὼ ἀνέφερον ὅτι ὑπῆρξεν τότε ὁμοφωνία. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Μπαλτατζῆν. Ἰσχυρίσθη ὅτι ἔκαμον σύγχυσιν τῶν ὅσων εἶπεν. Ἀντιθέτως ἡ σύγχυσις ὑπάρχει εἰς τὰ λεγόμενα ὑπὸ τοῦ κ. Μπαλτατζῆ. Ὅταν ὁμίλουν διὰ τοὺς τραπεζιτικοὺς εἶπον τοῦτο, ὅτι οὐδὲν τοὺς στερῶ ἢ τοὺς ἀφαιρῶ ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχουν καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅτι τὴν σχετικὴν μὲ τὸ παραχωρούμενον εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. δικαίωμα ὅτι ἐὰν μὲ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν εἶναι ἐξυπηρετικὴ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καὶ τῶν συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιμείνω εἰς αὐτὴν ὡς ἔχει, ἀλλὰ θὰ τὴν διαμορφώσω κατὰ τὸ πρέπον. Πῶς λοιπόν, ὁ κ. Μπαλτατζῆς μετὰ ἀπὸ αὐτὰ λέγει τὰ ἀντίθετα; Ποῖος ἔχει κάμει σύγχυσιν, ἐγὼ ἢ ὁ κ. Μπαλτατζῆς; Ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι δὲν πρόκειται περὶ συγχύσεως, ἀλλὰ ἠθελημένης ἐκφράσεως πρὸς ἐνίσχυσιν, ὡς εἶπον τῆς ἀντιπολιτευτικῆς προσπαθείας.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§87Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ὁ κ. Γ. Λούλης ἔχει τὸν λόγον. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι θὰ ἐφαρμοσθῇ, ὄχι μόνον δι’ ὑμᾶς ἀλλὰ δι’ ὅλους τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις ὑπὸ τοῦ Σώματος τῆς καθιερώσεως τοῦ τετάρτου δι’ ἕκαστον ἀγορητήν.

§89Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει ἐντὸς τοῦ τετάρτου νὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ διακοπαὶ τὰς ὁποίας θὰ κάμῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν θὰ πρέπει αἱ διακοπαὶ αὐταὶ νὰ γίνουν εἰς βάρος μου.

§90Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τόσους ἀγορητὰς οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ὅτι δικαιοῦμαι καὶ ἐγὼ νὰ ἀπαντῶ ὅταν μάλιστα ταλαιπωρῆται ἡ ἀλήθεια...

§91Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔθεσεν ἐνώπιον ἡμῶν ἓν ἀπὸ τὰ βασικώτερα κοινωνικὰ προβλήματα τῆς ἐποχῆς μας, τὸ πρόβλημα τῆς ἠθικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀξιολογήσεως τῆς ἐργασίας καὶ τοῦ ρόλου καὶ τῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν σύγχρονον οἰκονομίαν καὶ κοινωνίαν. Κατὰ τὸ παρελθὸν τὸ Κεφάλαιον ἐθεωρεῖτο ὡς ὁ κύριος παράγων τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας, ἀντιθέτως δὲ ὁ ἐργάτης ἕνα ὄργανον τῆς παραγωγικῆς διαδικασίας δευτερεῦον, τοῦ ὁποίου ἡ τύχη ἦτο ἀδιάφορος διὰ τὸ κράτος καὶ πλήρως ἐξηρτημένη ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τὸν ἐργοδότην. Οὐσία ἦτο ἕνα ἐμπόρευμα στερούμενον τῆς ἀνθρωπίνης ἰδιότητός του. Μὲ τὴν πάροδον ὅμως, τοῦ χρόνου ὁ ἐργαζόμενος κόσμος συνειδητοποιεῖ συνεχῶς τὸν ρόλον, τὸν ὁποῖον διεδραμάτιζεν εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ συσπειρούμενος γύρω ἀπὸ τὰς ὀργανώσεις του, τὴν συγκρότησιν τῶν ὁποίων διευκολύνουν αἱ Συνταγματικαὶ ἐλευθερίαι, ἐπέτυχε νὰ ἀναγνωρισθοῦν εὐρύτερον καὶ ἡ συμβολή του εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ ἡ δικαιοτέρα ἀμοιβή του καὶ ὅροι καὶ συνθῆκαι ἐργασίας προσηρμοσμέναι εἰς τὰς γενικωτέρας συνθήκας διαβιώσεως. Οἱ μακροὶ αὐτοὶ ἀγῶνες τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ὑποβοηθούμενοι ἀπὸ τὰς νεωτέρας οἰκονομικὰς καὶ κοινωνικὰς ἀντιλήψεις, ἀπὸ τὰς ἀκραίας λύσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἠναγκάζοντο νὰ προσφύγουν οἱ ἐργαζόμενοι, ἀπὸ τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα τῶν τελευταίων ἐτῶν, ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀνάγκην τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ συμπαράστασις τῶν ἐργαζομένων ἐκρίθη ἀπαραίτητος, ἐπέβαλον ὥστε νὰ ἀναγνωρισθῇ εἰς τὸν παράγοντα ἐργασία, ἡ ἀνήκουσα εἰς αὐτὴν θέσις, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν δικαιοτέραν συμμετοχὴν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τῶν οἰκείων χωρῶν. Καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε εἰς τὰς προηγμένας Δημοκρατίας, ἡ οἰκονομικὴ πρόοδος νὰ ἔχῃ συνδεθῆ ἀρρήκτως καὶ νὰ συμπορεύεται μὲ τὴν ἀμοιβὴν τῆς ἐργασίας, προϊὸν τῆς ὁποίας εἶναι ἡ εὐημερία τῶν συγχρόνων κρατῶν, ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ σταθερότης, τὸ ἀνώτερον ἐπίπεδον ἠθικοῦ, πνευματικοῦ καὶ ὑλικοῦ πολιτισμοῦ, τοῦ ὁποίου οἱ πάντες δύνανται νὰ συμμεθέξουν ἐν σχετικῇ ἀναλογίᾳ. Καὶ ἐρωτᾶται ἤδη, εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ χώρα μας ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης; Ἡ Κυβέρνησις μὴ δυναμένη νὰ ἀρνηθῇ τὸ μέγα χάσμα μεταξὺ ἡμῶν καὶ ἐκείνων, προβάλλει τὰς γενομένας πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν παροχὰς κατὰ τὴν 7ετῆ διακυβέρνησίν της ὡς προσπάθειάν της νὰ γεφυρώσῃ ἐν μέρει τὸ χάσμα τοῦτο καὶ ὡς ἐλπίδα καλλιτερεύσεως διὰ τὸ μέλλον. Δὲν ὑπάρχει χρόνος διὰ τὴν λεπτομερῆ ἀνάλυσιν τῶν στοιχείων της. Ἀλλ’ ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ νὰ ὑπερηφανεύεται διὰ τὰς γενομένας κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἑπταετίαν αὐξήσεις, ἕν εἶναι τὸ βέβαιον, ὅτι τὸ ὕψος τῶν σημερινῶν ἀμοιβῶν πολὺ ἀπέχει ἀπὸ τὸ νὰ καλύπτῃ τὰς στοιχειωδεστέρας ἀνάγκας τῶν ἐργαζομένων καὶ πολὺ περισσότερον ὅτι αἱ αὐξήσεις αὗται εὑρίσκονται ἐν συναρτήσει πρὸς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Καὶ ἀποτελεῖ θλιβερὰν διαπίστωσιν διὰ τὰς ἀντιλήψεις τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὀξυτέρου κοινωνικοῦ προβλήματος τῆς χώρας, ὁ κομπασμὸς αὐτῆς διὰ τὰς 1100 ἐργατικὰς κατοικίας κατ’ ἔτος καὶ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας μὲ τὰ 500.000 ἡμερομίσθια κατ’ ἔτος, τὰ ὁποῖα ἀντιστοιχοῦν εἰς ἕν ἡμερομίσθιον κατ’ ἄτομον ἐτησίως. Τῆς αὐτῆς ἀξίας εἶναι καὶ τὰ λοιπὰ στοιχεῖα τῆς κοινωνικῆς της πολιτικῆς, τῆς ὁποίας ἕνα εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα: Ὑποαπασχόλησις, ἀνεργία, μετανάστευσις, ἀμοιβαὶ ἀνεπαρκεῖς καὶ γενικὴ ἀγανάκτησις καὶ ξεσήκωμα τῶν ἐργαζομένων πάσης τάξεως, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐξαθλίωσίν των. Δὲν βλέπει ἆρα γε τοῦτο ἡ Κυβέρνησις; Ἀλλ’ ἰδοὺ ἡ αἰτιολογία της: Προχωροῦμεν μετὰ συνέσεως εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Φοβούμεθα τὴν πρόωρον αὔξησιν τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος, ὑπῆρξεν ἡ εἰλικρινής, ἀλλὰ καὶ ἐπιγραμματικὴ δήλωσις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἰδοὺ τὸ γενικώτερον πνεῦμα ἀπὸ τὸ ὁποῖον διέπεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ της προγράμματος. Αἰχμάλωτος εἰς ἀπηρχαιωμένας οἰκονομικὰς ἀντιλήψεις, δεσμία τῶν συντηρητικῶν στοιχείων, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται πολιτικῶς, ξένη πρὸς τὴν σύγχρονον οἰκονομικὴν σκέψιν καὶ πεῖραν, θεωρεῖ τὰ αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων διὰ μίαν δικαιοτέραν ἀμοιβὴν ὡς ἀνασχετικὸν παράγοντα τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Δὲν ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἄνευ τῆς συνειδητῆς, τῆς ὁμοθύμου συμπαραστάσεως τῶν ἐργαζομένων, ἡ ὁποία μόνον μὲ τὴν συμετοχὴν τούτων εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐκ τῆς ἐργασίας των εἰσοδήματος δύναται νὰ παρασχεθῇ, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας. Καθήλωσις τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἐργαζομένων εἶναι ἡ σημαία τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τοῦτο ἐπιδιώκει διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου. Ἐξαναγκασθεῖσα ἡ Κυβέρνησις, ὅπως προσχωρήσῃ εἰς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 87 καὶ 98 διεθνεῖς συμβάσεις ἐργασίας, προσπαθεῖ νὰ περιγράψῃ ταύτας διὰ τῶν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διατάξεων. Συγκεκριμένως, ἡ Κυβέρνησις, ἐπιφυλάσσει οὐσία δι’ ἑαυτὴν τὸ δικαίωμα τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας. Διότι μὲ τὴν ἐξουσίαν, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας ὅπως ἀναπέμπουν τὰς πάσης φύσεως συλλογικὰς συμβάσεις εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Δ.Δ. καὶ μὲ τὴν σύνθεσιν τούτου, ποῖος δύναται νὰ ἀμφιβάλῃ ὅτι ἡ ἀπόφασις δὲν θὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως; Μὲ ποῖον πνεῦμα σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνασκήσῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο ἀρκεῖ νὰ ἐπισημανθῇ τὸ γεγονός, ὅτι καὶ ἐν περιπτώσει συμφωνίας ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων καὶ πάλιν ἡ Κυβέρνησις διατηρεῖ τὸ δικαίωμα νὰ ἀνατρέπῃ τὴν συμφωνίαν. Πρὸς στήριξιν τῆς διατάξεως ταύτης, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐδήλωσεν, ὅτι πᾶσα αὔξησις μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων ἔχει ἀντιστοίχως ἐπιπτώσεις ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου καὶ τοιουτοτρόπως αὕτη, ἀπορροφᾶται σὺν τῷ χρόνῳ ἀπὸ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου. Ἡ τοιαύτη ὅμως ἀντίληψις, ἡ ὁποία ἐν τῇ οὐσίᾳ σημαίνει τὴν ἐπ’ ἄπειρον καθήλωσιν εἰς τὸ σημερινὸν σημεῖον τῶν ἀμοιβῶν τῶν ἐργαζομένων καὶ ἀντεπιστημονικὴ εἶναι καὶ ἀντίθετος πρὸς τὰ πράγματα. Διότι μὲ τὴν αὐτοματοποίησιν τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν μείωσιν τοῦ συντελεστοῦ τῆς ἐργασίας εἰς τὸ κόστος αὐτῆς κατὰ μικρὸν μόνον ποσοστὸν ἐπηρεάζεται ἐκ τῶν ἐργατικῶν ὁ τιμάριθμος καὶ συνεπῶς κατὰ τὸ ποσοστὸν τοῦτο καὶ μόνον ἀπορροφᾶται τμῆμα τῆς παρεχομένης εἰς τὸν ἐργαζόμενον αὐξήσεως. Τοῦτο ἀκριβῶς εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς τεχνικῆς προόδου, τῆς ὁποίας εἶναι κύριος συντελεστὴς καὶ ὁ ἐργαζόμενος, γεγονὸς τὸ ὁποῖον καὶ καθιερώνει τὸ ἀναμφισβήτητον δικαίωμά του συμμετοχῆς εἰς τὰ ἐκ τῆς προόδου ταύτης ἀγαθά, τὴν ὁποίαν ἐν τούτοις ἀρνεῖται σήμερον ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς ἐργαζομένας τάξεις. Καὶ δὲν ἀντιλαμβάνεται αὕτη, ὅτι πέραν μιᾶς κοινωνικῆς ἀδικίας γίνεται ταὐτοχρόνως ἡ αἰτία τῆς ἐπιβραδύνσεως τοῦ βιομηχανικοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς χώρας, ὁ ὁποῖος ἂν παραμένῃ ἐν πολλοῖς πεπαλαιωμένος, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰ ἐκ τῶν μικρῶν ἡμερομισθίων περιθώρια τῆς βιομηχανίας. Προκύπτει ἀναμφισβήτητον τὸ συμπέρασμα ὅτι εἶναι καὶ οἰκονομικῶς καὶ ἠθικῶς ἀπαράδεκτος ἡ καθήλωσις μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τὴν ὁποίαν θεσπίζει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου της. Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἀνετώτερον τοῦ σκοποῦ της τούτου, ἡ Κυβέρνησις, προσπαθεῖ νὰ καθυποτάξῃ τὰς διαμαρτυρίας τῆς ἐργατικῆς τάξεως διὰ τῆς ἐκτροπῆς τοῦ συνδικαλισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ μόνον ὅπλον τῶν ἐργαζομένων διὰ τὴν προβολὴν τῶν αἰτημάτων των εἰς ὀργάνωσιν συνδικαλιστικὴν ὑπηρετοῦσαν ὄχι τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἀλλὰ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐπιδιώκει νὰ ἐπιτύχῃ τοῦτο διὰ τῆς οἰκονομικῆς ἐξαρτήσεως τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων ἀπὸ τὴν εὔνοιαν τοῦ κράτους μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι πάντοτε θὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν ρευσταὶ συνειδήσεις καὶ ἄτομα τὰ ὁποῖα θὰ δεχθοῦν νὰ γίνουν ὄργανα τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Καταγγέλλω τὴν προσπάθειαν ταύτην τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως δι’ οἰκονομικῶν εὐνοιῶν ἐκτρέψῃ τὸ τίμιον συνδικαλιστικὸν κίνημα ἀπὸ τὸν ἀνήκοντα εἰς αὐτὸ ρόλον τῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν πραγματικῶν ἐργατικῶν συμφερόντων εἰς ὑπονομευτὴν τούτων. Ἂν ἡ Κυβέρνησις, ἐπιθυμῇ πράγματι νὰ βοηθήσῃ τὸν ἐλεύθερον συνδικαλισμόν, ἂς καταστήσῃ πραγματικῶς προαιρετικὴν τὴν εἰσφορὰν διὰ θετικῆς δηλώσεως τῶν ἐργαζομένων ὅτι ἀποδέχονται ταύτην καὶ ἂς θεσπίσῃ, ὅτι αὕτη θὰ περιέρχεται εἰς τὰς πρωτοβαθμίους ἐργατικὰς ὀργανώσεις κατὰ πρῶτον λόγον. Διὰ νὰ ἐνισχύσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν Συνδικαλιστικὸν Ὀργανισμὸν πρὸς τὸν ὁποῖον παρέχει τὴν εὔνοιάν της, ἀπαλλοτριώνει φυσικὰ καὶ ἀπαράγραπτα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων ὅπως ἐλέγχουν καὶ ἐπιβλέπουν τοὺς Ὀργανισμοὺς Ἀσφαλίσεώς των δι’ ἐκπροσώπων τῆς ἐκλογῆς των καὶ τὸ καθῆκον τοῦτο τὸ ἀναθέτει εἰς τὴν εὐνοουμένην της Γ.Σ. Ε.Ε. Ὑπάρχει ἠθικὴ δέσμευσις. Ἐπιχειρεῖ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐντάξῃ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα τῶν ἐργαζομένων καὶ τοὺς ἐργοδότας, καὶ τοῦτο βεβαίως θὰ γίνῃ μόνον διὰ τὰ εὔρωστα οἰκονομικῶς Ταμεῖα μὲ τὸν σκοπόν, νὰ ἐλέγχῃ ταῦτα δι’ ἀντιπροσώπων προσκειμένων εἰς ταύτην. Καὶ ἐρωτᾶται ἤδη μὲ ποῖον ἠθικὸν δικαίωμα ἐπιχειρεῖ ἡ Κυβέρνησις τοιαύτης ἐκτάσεως μεταβολὴν εἰς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν μεγάλην ἐλπίδα παντὸς ἐργαζομένου μὲ παραγκωνισμὸν τούτων ἐκ τῆς διοικήσεώς των καὶ ἀναθέτει εἰς ξένα πρὸς αὐτοὺς πρόσωπα τὴν διοίκησίν των; Ἡ ἀπάντησις εἶναι μία: Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ θέσῃ ὑπὸ τὴν κηδεμονίαν της ἢ τῶν ὀργάνων της τὸν ἔλεγχον οἱουδήποτε ὀργανισμοῦ συνδεομένου μὲ τοὺς ἐργαζομένους καὶ εἰς τοῦτο δὲν ὀρρωδεῖ πρὸ οὐδενὸς μέσου. Εἰς τὰς κατηγορίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως περὶ προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως ὅπως καθυποτάξῃ τὸν ἐλεύθερον συνδικαλισμόν, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη καὶ διὰ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ὅτι δὲν ἐπεμβαίνει εἰς τὰς Ὀργανώσεις σωματείων καὶ ὅτι ταῦτα εἶναι ἐλεύθερα νὰ ἐκλέγουν τὰς διοικήσεις των. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐλευθερία σκέψεως καὶ ἐλευθερία ἐνεργείας εἰς τοὺς ἐργαζομένους διὰ τὴν ἀνάδειξιν τῆς ἡγεσίας των, ὅταν ὑπεράνω τούτων στέκεται ἡ ἀπειλὴ τοῦ περιφήμου νόμου περὶ πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων δι’ οἱονδήποτε μὴ δεδηλωμένον ὀπαδὸν τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως; Εἶναι ἄπειραι αἱ περιπτώσεις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου τούτου εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ καὶ ἡ ἁπλῆ ὕπαρξις τῆς ἀπειλῆς ὅτι ὁ ἐργαζόμενος δύναται νὰ στερηθῇ τῆς ἐργασίας του λόγῳ φρονημάτων, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοῦτον τὴν ἐλευθέραν ἔκφρασιν τῶν σκέψεών του. Ὅταν ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. δύναται νομοτύπως νὰ διαγράφῃ τῆς δυνάμεώς της, οἱοδήποτε σωματεῖον ἀντιτιθέμενον εἰς ταύτην, πῶς δύναται νὰ δηλώνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὅτι αὕτη ἐκπροσωπεῖ τὴν γνησίαν θέλησιν τῶν ἐργαζομένων; Καὶ ὅμως ἡ Κυβέρνησις ὑπέγραψε σύμβασιν καὶ ἐδεσμεύθη διεθνῶς νὰ ἀφήσῃ ἐλεύθερον τὸν Συνδικαλισμόν. Ἰδοὺ ἐν συντόμῳ καὶ μὲ ποῖα μέσα ἡ Κυβέρνησις ἐπιχειρεῖ νὰ καταπνίξῃ τὰς διαμαρτυρίας καὶ τὰ αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων δι’ ἕνα καλύτερον μέλλον. Ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχῃ. Ἡ φυσιολογικὴ πορεία τῶν πραγμάτων ὁδηγεῖ ἀναγκαίως τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ἄνοδον τῶν ἐργαζομένων τάξεων καὶ ματαίως προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀνάσχεσιν ἑνὸς ρεύματος, τὸ ὁποῖον μοιραίως θὰ βοηθήσῃ πρὸς τὰ πρόσσω καὶ θὰ παραδώσῃ τὸ πεπαλαιωμένον ἀναχρονιστικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον αὕτη ἐκπροσωπεῖ. Τὴν θέσιν του θὰ καταλάβῃ ἡ νέα Δημοκρατία οἰκονομική, πολιτικὴ καὶ κοινωνική. Καὶ ὁ ἀγὼν διὰ ταύτην θὰ εἶναι ἀνένδοτος καὶ ἐκ μέρους τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ὑγιῶς σκεπτομένων Ἑλλήνων καὶ ἐκ μέρους μας. Τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν δίδομεν μὲ ἀπόλυτον συνείδησιν τοῦ περιεχομένου της εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ θὰ τὴν τηρήσωμεν μὲ εὐλάβειαν, διότι εἶναι ἱερὰ ὅπως καὶ ὁ μόχθος καὶ αἱ ἐλπίδες τῶν ἐργαζομένων.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως καὶ διενεργείας ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἐπ’ αὐτῆς. (Ἀναγινώσκει τὴν πρότασιν). Τὸ Προεδρεῖον ὑποχρεοῦται νὰ κάμῃ μίαν ἔκκλησιν πρὸς τοὺς συναδέλφους καὶ νὰ προχωρήσωμεν ὀλίγον.

§93Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ κάμωμεν μίαν συμφωνίαν, δηλαδὴ νὰ τελειώσωμεν εἰς τὰς 11.30′.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§95Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καλύτερον νὰ εἴπωμεν ὅτι θὰ ὁμιλήσουν ἀκόμη 4 ἀγορηταὶ καὶ ἀκολούθως νὰ τελειώσωμεν.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσόχας ἔχει τὸν λόγον ὅστις διαγράφεται. Ὁ κ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον ὅστις διαγράφεται. Ὁ κ. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§97Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, θεμελιώδης νόμος τῆς πολιτείας τῶν ἀρχαίων Συρακουσῶν ἐπέβαλεν ὅπως ὁ εἰσηγούμενος νόμος, προσέρχεται εἰς τὴν Βουλὴν περιβεβλημένος βρόγχον εἰς τὸν λαιμόν. Καὶ ἐὰν ὁ νόμος τὸν ὁποῖον εἰσηγῆτο ἐψηφίζετο, ἐπευφημεῖτο, ἐὰν ὅμως ἀπερρίπτετο ὁ εἰσηγηθεὶς τὸν νόμον ἀνήρχετο εἰς τὴν ἀγχόνην. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, τὰ σύγχρονα Συντάγματα προέβλεπον τὴν ἰδίαν διαδικασίαν, δὲν θὰ ἐτόλμα βεβαίως ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὴν εἰσήγησιν τοῦ κρινομένου νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι νέον. Μᾶς εἶναι γνώριμον ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Εἶχε προσαχθῆ κατὰ τὴν τελευτὴν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξ ἀπίνης, καὶ εἶχεν ἐκψυχήσει τότε κατὰ τὴν κατακραυγὴν τοῦ θέρους. Εἶναι συνεπῶς νομοσχέδιον–βρυκόλαξ. Ἀλλὰ ὁ βρυκόλαξ δὲν εἶναι ἔντιμος. Ἔχει μεταμφιεσθῆ καὶ ἔχει καταστῆ ὑπερδιπλάσιος. Μὲ σκόπιμον προσθήκην καὶ μερικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν πράγματι κοινωνικὴν σημασίαν. Ἠκολουθήθη εἰς τὴν περίπτωσίν του, διὰ νὰ καταστῇ ἀποδέξιμον, ἡ γνωστὴ μέθοδος τοῦ κακοῦ κρεοπώλου, ὁ ὁποῖος εἰς τὸν σωρὸν τῶν κοκκάλων παρενθέτει καὶ μερικὰ τεμάχια κρέατος, διὰ νὰ καταστῇ ἡ προμήθεια βρώσιμος. Ἐν τῷ μεταξὺ καὶ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ θέματος, ἐτέθησαν εἰς ἐνέργειαν ὁλοκληρωτικαὶ μέθοδοι. Δέσμαι λεκτικῶς ὁμοιοτύπων τηλεγραφημάτων, τῶν καθοδηγουμένων σωματείων, ὑπενθυμίζουν ἀπὸ ἡμερῶν εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, τὸ χρέος τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, διότι συμβαίνει, ὅπως διατυπώνεται εἰς αὐτὰ τὰ τηλεγραφήματα, νὰ ἀφορᾷ τὴν σωτηρίαν τοῦ ἐργαζομένου Ἔθνους. Εἶναι ὡσὰν νὰ συγκροτοῦν τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν ἄτομα ὑπναλέα, μὴ ἔχοντα συνείδησιν τῆς ἀποστολῆς των, μὴ γνωρίζοντα οὔτε γραφὴν οὔτε ἀνάγνωσιν καὶ ἔχοντα ἀνάγκην ἀφυπνίσεως καὶ ἐνημερώσεως ἐπὶ τῆς σημασίας τῶν νομοσχεδίων. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει θέμα ἐνημερώσεως. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι φαινομενικῶς κάνιστρον ἀνθέων, ἐὰν θέλετε χρυσανθέμων, ὑπὸ τὰ ὁποῖα κρύπτονται αἱ ἰοβόλοι ἀσπίδες ποὺ θὰ ἀπεργασθοῦν τὸν ἀργὸν θάνατον τῶν ἐργαζομένων. Μὲ τὴν συζήτησιν ποὺ ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κατάκειται ἤδη διάτρητον τὸ ἔνοχον νομοσχέδιον. Καὶ διότι, παρὰ τὴν κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν, ἔχει περιέλθει εἰς στάδιον κρίσιμον, ἐκρίθη σκόπιμον νὰ τεθῇ ὑπὸ σταθεροτέραν προστασίαν, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀναλυθεὶς εἰς θεωρητικὴν ἐποπτείαν τοῦ ὅλου κοινωνικοῦ θέματος, εἶπε, πρῶτον, ὅτι παρεξηγήθη τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου. Εἶπεν ὅτι ἡ ἐργατικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως καὶ πάσης Κυβερνήσεως, μειονεκτεῖ διότι ἐργάτης καὶ ὑπάλληλος ἀσκοῦν μειονεκτικὴν ἐργασίαν. Ἡ ἄποψις ἀφορᾷ προφανῶς σύγχρονον ἔκδοσιν περὶ τῆς βαναυσότητος τῆς ἀνθρωπίνης ἐργασίας καὶ ἀποτελεῖ πάντως δεινὴν μείωσιν τῆς ἱερωτέρας ἀνθρωπίνης προσφορᾶς. Ἐπεκαλέσθη ἐν συνεχείᾳ καὶ κατὰ τὸ σύνηθες, ἀριθμοὺς αὐξήσεων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ΕΡΕ, χωρὶς ὅμως καὶ πάλιν τὴν σύγκρισιν τῶν τιμαριθμικῶν βιοτικῶν ὅρων. Εἶπεν ὅτι ἡ ἀνεργία καὶ ἡ ὑποαπασχόλησις βαίνει ὁλονὲν μειουμένη. Καὶ μὰ τοὺς θεούς, βαίνει ἀσφαλῶς μειουμένη, ἀφοῦ ἡ κατάληψις θέσεως ὁδοκαθαριστοῦ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως θεωρεῖται ὑψηλὴ εὔνοια τῆς τύχης. ... Ὡμίλησε περὶ μεταναστεύσεως καὶ ἔπλεξεν «Ἐκπατρισμοῦ Ἐγκώμιον», ἐπικαλεσθεὶς τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ μετανάστευσις ἀφορᾷ προαιώνιον διάθεσιν τῶν Ἑλλήνων. Ναί, ἀλλά, ἄλλο εἶναι, ἀξιότιμε κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἡ παλαιὰ μετανάστευσις, ἡ ὁποία ἀφεώρα ἀναζήτησιν τύχης καὶ ἄλλο ἡ μετανάστευσις τῶν ἡμερῶν σας, ἡ ὁποία ἀφορᾷ διαφυγὴν ἀπὸ τὴν λιμοκτονίαν, ἀφορᾷ ἐπιλογὴν μεταξὺ ἐξ ἀσιτίας θανάτου καὶ ἐπιβιώσεως. Ἀνεφέρθη κατόπιν εἰς τὸ μέγα ἐπίτευγμα τῶν ἐργατικῶν ὑποτροφιῶν, τῶν 1300 ὑποτροφιῶν, τῶν 1200 δραχμῶν μηνιαίως, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὴν οὐσίαν ἐπίτευγμα τὸ ὁποῖον θὰ κατωρθοῦτο ἀπὸ μικρὸν ὅμιλον μεμονωμένων παλαιῶν εὐεργετῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔφθαναν ἐν τούτοις ποτὲ εἰς τὸ ὕψος τῆς ἰδικῆς σας ἐπάρσεως, διὰ τὸ ἐπίτευγμα. Ὡμίλησεν ἐν συνεχείᾳ περὶ τῆς Ἐργατικῆς κατοικίας. Καὶ τέλος, περὶ τῆς σημειουμένης συνεχοῦς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Κατὰ τὴν λογικὴν αὐτήν, ἡ ὁποία προβάλλεται μὲ τόσην προκλητικότητα, ὁ λέων τοῦ μύθου, ὁ ὁποῖος κατεσπάραξε τὸν ὄνον, θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ καυχᾶται εἰς τὸν ἀπομένοντα συνεταῖρον του καὶ μὲ τὸν ἰδικόν σας τόνον διὰ τὴν σημειωθεῖσαν «αὔξησιν» τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἐν ὀλίγοις, ὁμιλῶν ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν προβλημάτων τοῦ ἐργαζομένου Ἔθνους, ὡμίλησε μὲ διάθεσιν καὶ περιωπὴν ἐντομολόγου, παρακολουθοῦντος ἀπὸ καθέδρας τὴν βιολογικὴν ἐξέλιξιν τοῦ κόσμου τῶν ἐντόμων. Πλευρίζων, τελικῶς, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν οὐσίαν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἰσχυρίσθη ὅτι ἡ καθιερουμένη διαιτησία ἀποτελεῖ ἐγγύησιν, δεδομένου ὅτι ἐκ τῶν 6 μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, δύο θὰ εἶναι ἀντιπρόσωποι τῶν ἐργατῶν, δύο τῶν ἐργοδοτῶν, εἷς ἀνώτερος δημόσιος ὑπάλληλος καὶ ὁ Πρόεδρος, Ἀρεοπαγίτης ἢ Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας κ. Κατσιάμπαν, θὰ κατέχωνται ἀπὸ ὑψηλὴν νομικὴν συνείδησιν. Ποῖος δικαιοῦται νὰ θέσῃ ἐν ἀμφιβόλῳ τὸ ὕψος τῆς νομικῆς συνειδήσεως τῶν ἀνωτάτων δικαστικῶν; Καὶ αὐτὸ ἦτο θέμα νὰ ἐπισημανθῇ, ὅτι ὁ ἀνώτατος δικαστικὸς θὰ διαθέτῃ ἐν προκειμένῳ νομικὴν συνείδησιν; Τὸ θέμα, κ. βουλευταί, δὲν εἶναι αἱ νομικαὶ γνώσεις τοῦ ἀνωτάτου δικαστικοῦ. Ἀπομεμονωμένος, ὅπως θὰ εἶναι μεταξὺ τῶν ἐκπροσώπων τῶν τάξεων καὶ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου, ἐνῷ θὰ βοηθήσῃ εἰς ἔκδοσιν εὐεργετικῆς διαιτητικῆς ἀποφάσεως ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, ὅταν ὁ δημόσιος λειτουργός, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου, τοῦ ὑπομιμνήσκῃ ὅτι ἀναβιβάζων τὴν ἀντιμισθίαν τοῦ ἐργαζομένου προκαλεῖ βεβαιότητα πληθωρισμοῦ, θὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην νὰ θέσῃ ἐν κινδύνῳ ἕνα ἔθνος, τὸ ὁποῖον κατώρθωσε νὰ ζήσῃ ἐπὶ 3000 χρόνια; Καὶ ὅταν ὑπάρξῃ ὁ ὑπαινιγμὸς αὐτὸς τῆς συνειδήσεως, εἶναι δεδομένον ὅτι οὐδεὶς ἢ μᾶλλον ὀλίγοι θὰ ὑπάρξουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ διστάσουν εἰς τὴν ἐναντίωσιν κατὰ τῶν ἐργαζομένων. Κύριοι βουλευταί, καταλήγων ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὤφειλεν νὰ προκαλέσῃ τὰ χειροκροτήματα ὅλων τῶν εὐγενῶς σκεπτομένων Ἑλλήνων, εἶναι μία νέα ἔκδοσις τῶν ἀνθρώπων καταγωγῆς ἐξ ἡρώων καὶ Θεῶν. Ἡμεῖς δὲν πρόκειται νὰ χειροκροτήσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Οὔτε ἡμεῖς οὔτε τὸ ἐργαζόμενον Ἔθνος, ἐφ’ ὅσον εἶναι εἰς τὴν συνείδησίν μας δεδομένου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κρίνεται ἀποβλέπει εἰς τὸν ἐξανδραποδισμὸν τῶν ἐργαζομένων. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἐκάλεσαν τὴν Ἕνωσιν Κέντρου εἰς συνεργασίαν πρὸς τελείωσιν τοῦ νομοθετήματος. Ὁμιλῶν ἐπὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου, ὡς εἶχεν προηγουμένως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως καὶ κατερχόμενος τοῦ βήματος εἶχεν εἴπει: Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως μᾶς καλεῖ νὰ συνεργήσωμεν εἰς τὴν νέαν αὐτὴν συνωμοσίαν κατὰ τοῦ ἐργαζομένου Ἔθνους. Ἀρνούμεθα. Κατερχόμενος καὶ τώρα ἀπὸ τὸ βῆμα ἐν τῇ ἐπανόδῳ τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἔχει τροπολογηθῆ, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἀρνεῖται τὴν συμμετοχὴν της εἰς τὴν ζητουμένην συνέργειαν, εἰς τὴν ζητουμένην συνωμοσίαν κατὰ τῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας. Ἀρνούμεθα τὴν συνέργειαν, διότι ἡ μοῖρα τῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας ἐμπίπτει εἰς τὸ κέντρον τῆς περιοχῆς τοῦ ἀνεπηρεάστου, τοῦ ἀνενδότου ἀγῶνος τὸν ὁποῖον διεξάγει, ἡ ἐλπὶς τοῦ Ἔθνους ἡ Ἕνωσις Κέντρου. Καὶ θὰ διεξάγωμεν τὸν ἀγῶνα αὐτόν, τὸν καθολικὸν ἀγῶνα τῆς Δημοκρατίας, καὶ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης μέχρι τῶν ἐσχάτων συνεπειῶν, μέχρι τῆς τελικῆς νίκης. (Χειροκροτήματα).

§98Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸ γεγονός, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μετὰ 6 ἡμέρας κοινοβουλευτικῶν συζητήσεων εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰς τελευταίας ἐφεδρείας, τὸν εὐφραδέστατον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἀπόδειξις, ὅτι συναισθάνεται ὅτι οἱ σκοποὶ τοῦ δῆθεν φιλεργατικοῦ νομοσχεδίου ἀπεκαλύφθησαν. Καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπησχολήθη διὰ μακρῶν διὰ νὰ ἐξάρῃ τὴν φιλεργατικὴν πολιτικὴν τῶν Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ ἐπὶ μίαν 7ετίαν καὶ τοῦ χρονικοῦ διαστήματος κατὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἐκεῖνος κατεπολέμει μίαν ἐξ αὐτῶν τῶν Κυβερνήσεων καὶ νὰ μᾶς τονίσῃ, ὅτι ἡ εὐημερία ποὺ κατακλύζει τὴν χώραν, εἶναι εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ὅπως ἐλέχθη κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἡ φυγὴ τῶν Ἑλληνοπαίδων πρὸς τὰ ἀνθρακωρυχεῖα, δέον νὰ θεωρῆται ὡς εὔνοια τῆς τύχης καὶ ἡ εὐημερία εἶναι τόση, διότι ἔφθασεν τὸ ἡμερομίσθιον εἰς τὰς 57 δραχμάς. Ἀλλ’ ἐλησμόνησεν ὅμως νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι τὸ λάδι, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ ἐξήγαγεν πρὸ 2ετίας πρὸς 11 δρχ. τὸ κιλόν, τὸ ἔφθασεν ἡ ἰδία Κυβέρνησις σήμερον εἰς τὰς 26. Καὶ καθ’ ὅλην τὴν μακρὰν διάρκειαν τῶν ἀπαντήσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, δὲν ἠδυνήθην νὰ λάβω μίαν ἀπάντησιν ποία αὔξησις τῶν μισθῶν τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων ἐδόθη, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπερβαίνουν τὰς 2000 δρχ. Διότι ἐξ ὅσων γνωρίζω — ἐγὼ κάθε ἄλλο παρὰ ἀναμιγνύομαι εἰς τὰ ἐργατικὰ ζητήματα καὶ οὐδέποτε ἐνεφανίσθην καὶ πρὸ τοῦ ἐργατοδίκου — ἐπὶ μίαν 7ετίαν ἔχουν μείνει στάσιμοι οἱ μισθοὶ τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπερβαίνουν τὰς 2000 μηνιαίως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας μᾶς κατηγόρησεν ὅτι ἐκωλυσιεργήσαμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως. Ἐπιστρέφοντες τὸ φιλοφρόνημα, τὸν κατηγοροῦμεν, ὅπως τοσάκις ἐλέγχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἀπεπειράθη νύκτωρ νὰ ἐπιβάλῃ ἕνα νομοσχέδιον ἀντεργατικόν. Καὶ πρέπει νὰ εἶναι εὐγνώμων εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀνήκοντες εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διότι ἀντιταχθέντες καὶ τότε εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον περιεῖχεν τόσας ἀντεργατικὰς διατάξεις περιεσώσαμεν καὶ τὸ ἰδικόν του γόητρον. Διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περιεῖχεν τοιαύτας ἀντιφασκούσας διατάξεις καὶ ἀντεργατικὰς ἐν πολλοῖς, ὥστε ὅταν τὸ ἐχαρακτήρισα, ἀντιλέγων πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὡς ἐξάμβλωμα εἶχα δίκαιον. Καὶ ἀπόδειξις τρανὴ εἶναι ὅτι ἠναγκάσθη ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς μετὰ τριῶν ἡμερῶν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου του νὰ καταθέσῃ τὰς τροπολογίας 11 τὸν ἀριθμόν, τὴν 6)11)62, διὰ τῶν ὁποίων προσεπάθει νὰ τὸ ἀναμορφώσῃ, ἐνῷ κυριολεκτικὰ τὸ διασκευάζει καὶ τὸ καθιστᾷ ἀγνώριστον. Ποίαν ἄλλην ἀπόδειξιν θέλετε νὰ προσκομίσωμεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ἦτο ἀμελέστατον καὶ ὅτι μετὰ προχειρότητος καὶ περισσῆς ἐπιπολαιότητος εἶχεν συνταχθῆ; Καὶ ὅμως ὑπῆρχεν ἡ ἀξίωσις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ τὸ ψηφίσῃ ἀσυζητητί, καὶ συνεχῶς προβάλλεται τὸ παράπονον διότι ἀντιλέγομεν. Εἶναι λυπηρόν, κ. συνάδελφοι, διότι προκειμένου περὶ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου ὑπάρχει τόση διαφωνία μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων. Θὰ ἔπρεπε ἐπὶ τοιούτου νομοσχεδίου νὰ ὑπάρχῃ ὁμοφωνία. Θὰ ἔπρεπε ὅλοι ἡμεῖς νὰ δείχνωμεν τὴν στοργήν μας ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν, καὶ τῶν ὑπαλλήλων, διότι αἱ δύο αὐταὶ τάξεις μαζὶ μὲ τοὺς ἀγρότας ἀποτελοῦν τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ αἱ Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ προσπαθοῦν νὰ ὑποτάξουν τὰς ἐργατοϋπαλληλικὰς τάξεις διὰ διαφόρων διατάξεων καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ἡ ὁποία ἀναφέρει ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ κατάργησις τοῦ ἄρθρου 20 διότι ἐξησφαλίσθη ἡ Νομισματικὴ σταθερότης. Δηλαδὴ ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι μέχρι σήμερον ἴσχυε τὸ ἀνελεύθερον καθεστὼς τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ νόμου 3239)55. Καὶ πῶς τὸ ἀντεργατικὸν αὐτὸ ἄρθρον τὸ εἶχεν ἐν ἰσχύϊ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ μίαν 6ετίαν; Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται ὅτι ἀπὸ τὸ 1955 ἐξησφάλισε τὴν νομισματικὴν σταθερότητα, δὲν εὑρίσκεται ὅμως ἐντὸς τῆς πραγματικότητος ὑποστηρίζουσα ταῦτα, διότι τὴν νομισματικὴν σταθερότητα ἐξησφάλισεν ἡ ἀναπροσαρμογὴ τοῦ 1953, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ Ὑπουργίας τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν κ. Σπύρου Μαρκεζίνη. Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι σήμερον καταργεῖ τὸ ἄρθρον 20, διότι ἐξησφαλίσθη ἡ νομισματικὴ σταθερότης τῆς χώρας. Διατὶ ἀφοῦ τότε ἐξησφαλίσθη, ἀπὸ 8ετίας περίπου ἡ νομισματικὴ σταθερότης διετήρησε τὸ ἄρθρον αὐτό; Δημιουργεῖται σήμερον τεχνηέντως νέον ὄργανον τὸ ὁποῖον μὲ τὰ λαμβανόμενα μέτρα θὰ εἶναι ὑποχείριον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, θὰ ἐκτελῇ τὰς ἐντολὰς τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ παραλλήλως ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτοῦ θὰ καλύπτῃ τὰς εὐθύνας της, τὰς ὁποίας ἐπεμβαίνουσα βαναύσως διὰ τοῦ ἄρθρου 20 δὲν ἠδύνατο νὰ ἀποκρύπτῃ. Ὅτι τοῦτο εἶναι ἀληθὲς προκύπτει ἀπὸ τὴν συγκρότησιν αὐτοῦ τοῦ νέου ὀργάνου, δηλαδὴ τοῦ ἀνωτάτου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. Τὸ Δικαστήριον αὐτὸ λέγει τὸ νομοσχέδιον θὰ εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ παρόντων τεσσάρων μελῶν δηλαδὴ καὶ μόνον τῶν τριῶν ὑπηρεσιακῶν μελῶν καὶ τὸν Πρόεδρον. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, ἠθέλατε νὰ δημιουργήσητε ἕνα ὄργανον μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια θὰ ἔπρεπε νὰ συγκροτήσητε τὸ Δικαστήριον αὐτὸ μὲ ἕνα ἀρεοπαγίτην ἢ σύμβουλον Ἐπικρατείας, δύο ἐφέτας, ἕνα ἐκπρόσωπον τῶν ἐργοδοτῶν, ἕνα τῶν ἐργατῶν καὶ ἕνα ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὥστε ἡ πλειοψηφία ἀποτελουμένη ἀπὸ ἀνεξαρτήτους ἰσοβίους Δικαστὰς νὰ κατοχυρώνῃ πλήρως τὰ ζωτικὰ συμφέροντα τῆς ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως, ἔστω καὶ ἂν συνεδριάζῃ διὰ τὴν ἀπαρτίαν τῶν 4 μελῶν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι οἱ τρεῖς θὰ εἶναι πάντοτε οἱ τακτικοὶ Δικασταί. Ἀλλὰ ὅπως τὸ συγκροτεῖτε σήμερον, ὁ κ. Ὑπουργέ, καὶ μὲ τὴν ἀπαρτίαν μάλιστα τῶν 4 μελῶν θὰ ἐπιτυγχάνεται πάντοτε ἡ πλειοψηφία του νὰ εἶναι ὑπὸ τὴν ἰδικήν σας ἐξάρτησιν. Τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τὰ δύο μέλη θὰ τὰ διορίζῃ ἡ ΓΣΕΕ, μὲ τὴν ὁποίαν βεβαίως δὲν θέλω νὰ ἀνοίξω μέτωπον αὐτὴν τὴν ἑσπέραν, ἀλλὰ ἡ ὁποία συμμαχεῖ μαζί σας καὶ συνεργάζεται τόσον στενῶς, ὥστε βασίμως πιστεύομεν ὅτι αὕτη τὰς ἰδικάς σας ἐντολὰς θὰ ἐκπληροῖ. Προτιμότερον, ὅθεν εἶναι, ἀντὶ νὰ δημιουργῆτε ἕνα Δικαστήριον τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι τυφλὸν ὄργανόν σας καὶ θὰ ἀποτελῇ ὕβριν πρὸς τὴν ἔννοιαν τοῦ Δικαίου, νὰ παραμείνῃ ἐν ἰσχύϊ τὸ ἄρθρον 20. Βάσει τοῦ ἄρθρου 20 ἂν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσκήσῃ τὸ ΒΕΤΟ θὰ ἔχῃ τὰς πολιτικὰς της εὐθύνας καὶ θὰ δυνάμεθα νὰ τὴν ἐλέγξωμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐνῷ ρυθμίζουσα τὰς τύχας τῶν ἐργατοϋπαλλήλων διὰ τοῦ Δικαστηρίου ὑποχειρίου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ μᾶς στερήσητε καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐλέγχου, διότι θὰ ἐπικαλῆσθε τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς τρίτης τῶν ἐξουσιῶν τῆς ἑλληνικῆς δικαιοσύνης, ἐνῷ θὰ πρόκειται περὶ παρῳδίας. Ἐπιβάλλεται, ὅθεν, κ. Ὑπουργέ, ἐάν, ὡς ἰσχυρίζεσθε, ἀποβλέπετε εἰλικρινῶς εἰς τὴν ἐλευθέραν κατάρτισιν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων νὰ συγκροτήσητε Δικαστήριον ἀληθῶς ἀνεξάρτητον. Ἄλλως ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίζω ὅτι ἀποβλέπετε εἰς τὴν ὑποδούλωσιν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ κινήματος, ὅπως ἔπραξε καὶ ὁ ἀγαπητὸς φίλος κ. Κασιμάτης μὲ τὰ ἀνώτατα πνευματικὰ ἱδρύματα. Ἐκεῖ ὅμως ὅπου μᾶς εὑρίσκετε ἐν μεγάλῃ ἀντιθέσει εἶναι τὸ ἄρθρον 27, διότι καταλύετε δι’ αὐτοῦ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῶν Σωματείων καὶ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον, ὅπως ἔχει α) θὰ παρέχεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας εὐρυτάτη ἐξουσία ὅπως διὰ Β.Δ. καταργῇ, τροποποιῇ, μεταβάλλῃ καὶ θεσπίζῃ πάσας σχεδὸν τὰς καταστατικὰς διατάξεις τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἄνευ τῆς συμφώνου γνώμης τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων αὐτῶν καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τὰς καταστατικὰς διατάξεις τοῦ Ἐπικουρικοῦ των Ταμείου καὶ β) θὰ καθιερωθῇ ὡς μόνη ἁρμοδία ἡ ΓΣΕΕ διὰ τὴν ὑπόδειξιν τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Ταμείων, δυναμένη τοὐτέστιν νὰ ὁρίζῃ ὡς ἐκπροσώπους των πρόσωπα, μὴ ἠσφαλισμένα εἰς τὸ Ταμεῖον των, ἅτινα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνουν ἀποφάσεις ἐπὶ ζωτικῶν των θεμάτων ἐρήμην τῶν ἠσφαλισμένων μέχρι καὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς διαλύσεως τοῦ Ταμείου ἢ τῆς συγχωνεύσεώς του εἰς ἕτερον Ὀργανισμόν. Δηλαδὴ κατ’ οὐσίαν, ὑποτάσσονται τὰ Ταμεῖα εἰς τὴν ΓΣΕΕ, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν δύναμίν της. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, κ.κ. συνάδελφοι, τοῦτο θὰ εἶναι πλῆγμα θανάσιμον κατὰ τῶν Σωματείων καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν πικρίαν θὰ καταλάβῃ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θὰ βλέπουν, ὅτι τὸν ἱδρῶτα των καὶ τὸν μόχθον των τὸν διαχειρίζονται πρόσωπα ξένα καὶ ἄσχετα πρὸς τὴν ἐπαγγελματικήν των οἰκογένειαν. Ἀπαράδεκτος εἶναι ἐπίσης ἡ διάταξις 4 τῆς παραγρ. 6 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου 27. Διότι ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου ἂν τὸν ψηφίσητε, διὰ μὲν τὰ καταστατικὰ ποὺ δὲν προβλέπουν τρόπον ἐκλογῆς τῶν μελῶν τῆς Διοικήσεως ἀπὸ τοῦδε, οὗτοι θὰ διορίζωνται ὑπὸ τῆς ΓΣΕΕ καὶ τῶν Ἐπιμελητηρίων διὰ δὲ ἐκεῖνα ποὺ προβλέπουν αἱρετοὺς ἐκ μέρους τῶν μισθωτῶν τὸ αὐτὸ θὰ ἰσχύσῃ. Διότι βάσει τοῦ κεφαλαίου Γʹ διὰ διατάγματος θὰ τροποποιηθοῦν τὰ καταστατικά. Ὑπάρχει μάλιστα βάσιμος πληροφορία, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ καταργήσῃ πᾶσαν διάταξιν τῶν καταστατικῶν περὶ συνθέσεως τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων καὶ θὰ γίνεται πλέον ὅσα ἀναγράφει ἡ παράγραφος 6 ἀφοῦ δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον διάταξις περὶ αἱρετῆς Διοικήσεως. Ἐπίσης, σημαντικὸν ζήτημα γεννᾶται ἐκ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ κεφαλαίου Ε, δι’ οὗ θὰ δύναται νὰ καταργῇ ἀναδρομικῶς τὴν ἀνεγνωρισμένην συντάξιμον προϋπηρεσίαν τῶν μισθωτῶν παρ’ ἄλλῳ ἐργοδότη. Καθὼς βλέπετε, κ.κ. συνάδελφοι, πλήρης ἀναστάτωσις θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὰ ταμεῖα καὶ πλήρης ἡ ἀντίθεσις τῶν διατάξεων τούτων πρὸς τὰς διεθνεῖς συμβάσεις. Καλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀναμορφώσῃ τὸ νομοσχέδιόν του. Τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, ὅσαι ἄλλαι διατάξεις εἶναι φιλεργατικαὶ θὰ τὰς ὑποστηρίξῃ, ἐξαιρουμένης βεβαίως τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς. Ἐπὶ τῶν ἄρθρων ὅμως 4 καὶ 27, θὰ ἐπιμείνωμεν ἀνενδότως. Συνέβη κατὰ τὸ 1954, ὅτε καὶ πάλιν ἤμην βουλευτὴς καὶ ἕνας ἄλλος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐξ ἀπίνης κατήργησε τὸν νόμον 118 νὰ ὑψώσω τὸ ἀνάστημά μου καὶ μαζὶ μὲ τὸν τότε συνάδελφον κ. Μπακόλαν νὰ ἀναγκάσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπαναφέρῃ τὸν νόμον 118. Λογίζομαι εὐτυχὴς καὶ ὑπερήφανος, διότι πάλιν ἡ τύχη μὲ ηὐνόησε νὰ ἀγωνισθῶ τὸν ὡραῖον αὐτὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν, καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος Α. Μητακίδης).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§100Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ μέχρι σήμερον ὁμιληταὶ ἔδωσαν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸ ὅτι διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς συναγωνιστικότητος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας δημιουργοῦνται προϋποθέσεις διὰ τῶν νομοσχεδίων εἰς βάρος τῶν ἀμοιβῶν τῶν ἐργαζομένων καὶ ἐκεῖ ἐνετόπισαν κυρίως τὰς κρίσεις των οὗτοι. Νομίζω ὅμως ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἐπιδιώκονται ἀκόμα πιὸ βαθύτεροι σκοποὶ καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις ὅλων μας νὰ ἀποκαλύψωμεν αὐτούς. Εἶναι πικρὰ ἡ ἀλήθεια, ἀλλὰ πρέπει νὰ λεχθῇ. Ὅλα τὰ εἰσαγόμενα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν σχέδια νόμων μέχρι σήμερον ἀποβλέπουν πῶς θὰ ἐξυπηρετήσουν ὡρισμένους σκοποὺς ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, σήμερον γίνονται ἀνακατατάξεις οἰκονομικαί, κοινωνικαὶ καὶ πολιτικαὶ εἰς διεθνῆ καὶ Εὐρωπαϊκὴν κλίμακα. Μέσα εἰς αὐτὰς τὰς ἀνακατατάξεις ἀκριβῶς πρέπει νὰ τοποθετηθῇ διὰ νὰ κριθῇ γενικὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ κατὰ τὰς κατ’ ἄρθρον συζητήσεις εἶχα τὴν τιμὴν ἄλλοτε νὰ σᾶς διαβάσω ἀπόσπασμα λόγου τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας τοῦ Χίτλερ DARRE, ὁ ὁποῖος εἶχεν εἰπῆ τὸ 1938 «ὅτι καρδιὰ τῆς Εὐρώπης θὰ εἶναι ἡ Γερμανία, ἡ ὁποία θὰ κρατήσῃ τὴ βαρειὰ βιομηχανία, καὶ ἡ λοιπὴ Εὐρώπη θὰ κρατήσῃ τὴ γεωργική της ἄρθρωσι καὶ μερικὰς ἀγροτικὰς βιομηχανίας». Σήμερα μετὰ τὴν σύστασιν τῆς Ε.Ο.Κ. ἡ Γερμανία ποὺ λέγεται ἐπὶ τὸ εὐηχότερον Εὐρώπη θέλει νὰ κρατήσῃ εἰς χεῖρας της ἀκριβῶς ὅ,τι ζητοῦσε ὁ DARRE. Ἔχει ἀνάγκην ἄρα ἐργατῶν διὰ νὰ ἐπανδρώσῃ αὐτὰς τὰς βιομηχανίας. Καὶ ἐρωτᾶται. Ποῦ θὰ εὕρῃ αὐτοὺς τοὺς ἐργάτας; Θὰ τοὺς εὕρῃ ἀπὸ τὴν περιφέρειαν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου νομίζω ὅτι αὐτὸ ἐπιδιώκεται. Ἡ ἐνίσχυσις δι’ ἐργατῶν φθηνῶν τῆς ἐλαφρᾶς καὶ βαρείας βιομηχανίας τῆς Εὐρώπης. Ἐπίσης κατὰ τὸ μεταβατικὸν διάστημα ποὺ προβλέπει ἡ σύμβασις μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., δημιουργοῦνται προϋποθέσεις ὑπερκερδῶν λόγῳ τῶν ἰσχυρῶν δασμολογικῶν τειχῶν, ποὺ ἔχει ἡ Ἑλλὰς διὰ τὰς δημιουργουμένας μεγάλας ξένας ἐπιχειρήσεις. Καὶ αὐταὶ θέλουν φθηνὰς ἐργατικὰς δυνάμεις. Διὰ τὴν ἐπιτυχίαν ἀκριβῶς τῶν ἐργατικῶν αὐτῶν δυνάμεων ἔχει καταστρωθῆ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται νὰ ἐφαρμόσῃ. Ἡ μέθοδος εἶναι κλασσική. Μὲ τὴν συμπίεσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ μὲ τὴν καθήλωσιν τῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν οἱ Ἕλληνες ἐργάται καὶ ὑπάλληλοι ὑποχρεοῦνται ἢ νὰ ἀναζητήσουν τύχην εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τοιουτοτρόπως θὰ ἐνισχύσουν τὰς ἐλαφρὰς καὶ βαρείας βιομηχανίας τῆς Εὐρώπης ἢ νὰ ἐργάζωνται ἐδῶ ἀντὶ πινακίου φακῆς. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον αὐτοὺς τοὺς σκοποὺς ἐξυπηρετεῖ εἰς τὸ βάθος. Διὰ νὰ ἐκτιμήσετε τὰ γενόμενα θὰ ἀναφερθῶ εἰς λόγον βουλευτοῦ, ὁ ὁποῖος συμμετέχει καὶ τῆς σημερινῆς Βουλῆς. (Ἴδε πρακτικὰ Βουλῆς 1958) 13–6, σελ. 107). «Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει τοῦτο τὸ ἰδιάζον, ὅτι εἶναι μὲν ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ὑποανάπτυκτος, εἶναι ὅμως, ἀπὸ ἀπόψεως πνευματικῆς, ἀνεπτυγμένος». Καὶ τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον τίθεται εἶναι τὸ ἑξῆς καὶ εἰς αὐτὸ καλεῖται νὰ ἀπαντήσῃ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, αὐτὴ καὶ οἱαδήποτε: Εἶναι δυνατὸν καὶ ἡ Δημοκρατία νὰ ἐπιτρέψῃ συσσώρευσιν ἐκείνων τῶν ἐπενδύσεων, τῶν ἀπαιτουμένων καὶ ἑπομένως τὸν περιορισμὸν τῆς καταναλώσεως διὰ νὰ μπορέσῃ νὰ προχωρήσῃ ἡ Χώρα πρὸς τὴν οἰκονομικήν της ἀνάπτυξιν; Ναί, ἢ ὄχι;» Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ περικοπὴ εἶναι ἀποκαλυπτικὴ τοῦ βάθους τοῦ σχεδίου. Ὁ ἄνω ὁμιλητὴς ποὺ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸν κ. Παπαληγούραν ὑποστηρίζει ὅτι μόνον μὲ δικτατορίαν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθοῦν ἀποτελέσματα ἱκανοποιητικά. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ διεθνὲς κλῖμα δὲν ἐπιτρέπει σήμερα τὴν ἐγκαθίδρυσιν δικτατοριῶν, ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἀντεργατικῶν διατάξεων τὰς ὁποίας εἰσάγει διὰ τοῦ Νομοσχεδίου, ἐπιδιώκει τὴν ὑποδούλωσιν τῶν συνδικαλιστικῶν σωματείων καὶ δι’ αὐτῶν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦτο δυνατὸν διεκδικοῦντες τὰ δικαιώματά των νὰ ἀντετάσσοντο σθεναρῶς στὶς ἐπιδιώξεις τῆς Κυβερνήσεως ποὺ εἶναι ἡ προστασία τοῦ ξένου καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ κεφαλαίου καὶ ἡ ὑποδούλωσις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων εἰς τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν. Διὰ τὸν σκοπὸν δὲ αὐτὸν ἐπεστρατεύθη ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, ὁ ὁποῖος ὡς προερχόμενος ἀπὸ τὰς ὑπαλληλικὰς τάξεις ἔχει σοβαρὰν ἐμπειρίαν περὶ τὰς παρομοίας ὑποθέσεις. Τὸ θέμα τοῦτο ὅμως, δὲν ἀφορᾷ μόνον τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα, ἀφορᾷ καὶ τὰ ἐπαγγελματικὰ καὶ τὰ ἐπιστημονικὰ σωματεῖα. Ἡ ὑποταγὴ τῶν σωματείων ἀποτελεῖ πρόγραμμα τῶν κρυπτοδικτατορικῶν κυβερνήσεων καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ἀρχίσει πρὸ πολλοῦ. Τὸ ἀστυνομικὸν Κράτος ἐπιβάλλει παντοῦ τὰς θελήσεις του. Ὁ ἐλεύθερος συνδικαλισμὸς ἔχει καταργηθῆ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς κυβερνήσεως. Ὁ μακαρίτης Ἀδαμόπουλος, ὁ κατὰ τὰ ἄλλα ἄξιος σεβασμοῦ, ὑπεχρεώθη νὰ ἐκστρατεύσῃ ἐπανειλημμένως εἰς τὴν ὕπαιθρον διὰ νὰ ὑποτάξῃ τὰ σωματεῖα τῶν γεωπόνων, διότι ταῦτα, ἐκτὸς τῶν συνδικαλιστικῶν των διεκδικήσεων, ἠσχολοῦντο καὶ μὲ τὴν ὑποστήριξιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὰ αἰτήματά των καὶ μὲ τὴν ἐφαρμοζομένην ἀγροτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἤρχοντο ἀντίθετα συχνάκις μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Οὕτω μπορεῖ ἀφόβως νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι ἡ Κυβέρνησις παραδίδει τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα εἰς τὴν ΓΣΕΕ, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει μικρὰν μερίδα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Ἡ μεγάλη μᾶζα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ἀγνοεῖ τὴν ΓΣΕΕ. Ἀπόδειξιν δὲ τούτου ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἐργατικὴ τάξις εὑρίσκεται ἐπὶ ποδὸς σήμερα ἀποδοκιμάζουσα τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ τὴν ΓΣΕΕ ἡ ὁποία μετὰ τὰς παραχωρήσεις ποὺ τῆς ἐγένοντο εὑρίσκει ὀψίμως τὸ νομοσχέδιον ὡς φιλεργατικόν. Αἱ παραχωρήσεις πρὸς τὴν ΓΣΕΕ ἐκτὸς τῆς μερίδος τοῦ λέοντος, ποὺ δίδονται ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν ἀφοροῦν τὸν διορισμὸν ἀντιπροσώπων ὑπὸ τῆς ΓΣΕΕ εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ τὰ Διαιτητικὰ δικαστήρια, καὶ τὴν ἀναγνώρισίν της ὡς τῆς πλέον ἀντιπροσωπευτικῆς ἐργατικῆς ὀργανώσεως, παρὰ τὴν ἀπομόνωσίν της ἀπὸ τὴν μᾶζαν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων καὶ τῶν Ἐργατικῶν Ἑστιῶν. Ἄν ἡ Κυβέρνησις ἔχει κόκκον καλῆς θελήσεως, ὡς ἰσχυρίζεται, ἄς ἀποφασίσῃ τὴν παραχώρησιν ὁλοκλήρου τῆς εἰσφορᾶς εἰς τὰ Σωματεῖα καὶ συνδικάτα τῆς βάσεως, ἵνα ταῦτα ἐνισχύσουν τὰς 2ου, 3ου βαθμοῦ ὀργανώσεις καὶ τότε θὰ ἴδῃ ποῖα ποσὰ θὰ φθάσουν στὴν ΓΣΕΕ διὰ τὰς ὑπηρεσίας της. Ἀσφαλῶς μηδέν. Νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν ΕΟΚ ἡ Κυβέρνησις ἐπιβάλλεται νὰ ἀλλάξῃ πλήρως νοοτροπίαν καὶ ἐργατικὴν πολιτικήν. Ἡ ἀντιμετώπισις τῶν προβλημάτων ποὺ ἀνακύπτουν μετὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν ΕΟΚ εἶναι ἀδύνατος χωρὶς τὴν συνεργασίαν τῶν παραγωγικῶν καὶ ἐργατικῶν τάξεων καὶ τῶν εἰδικῶν καὶ δὴ τῶν ὀργανισμῶν διὰ τῶν ἐκλεκτῶν των ἀντιπροσώπων μὲ τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ προσέξῃ τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους καὶ νὰ μὴ λαμβάνῃ συνεχῶς μέτρα τὰ ὁποῖα θίγουν τὰ κεκτημένα δικαιώματα αὐτῶν. Κατόπιν, ὅπως διὰ τοὺς βιομηχάνους καὶ ἐμπόρους ἠγωνίσθη ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου νὰ δημιουργήσῃ κίνητρα, τὸ ἴδιον χρειάζεται νὰ γίνῃ καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ ὑπαλλήλους καὶ τοὺς εἰδικούς, ἂν θέλωμεν νὰ ἀποδώσουν τὸ μέγιστον ποὺ μποροῦν. Δυστυχῶς ὅμως ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἔχει παρόμοιον πρόγραμμα λόγῳ τῆς ἐξαρτήσεώς της καὶ διὰ τοῦτο ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους ὀξεῖαν ἡ ὁποία δικαιολογεῖ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἐργάτας ποὺ διεκδικοῦν τὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς των. Συνεπῶς ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου πρέπει νὰ ἀλλάξῃ πνεῦμα ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἐργατῶν. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως δώσῃ τὸ σύνολον τῆς εἰσφορᾶς εἰς τὰ συνδικάτα ἵνα αὐτὰ διανείμουν ταύτην εἰς τὰς δευτεροβαθμίους καὶ τριτοβαθμίους ὀργανώσεις τῶν ἐργαζομένων. Ἡ πρότασις αὕτη εἶναι μία ὀρθὴ τροπολογία, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐξετάσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐπίσης φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν κίνητρα εἰς τὴν ἐργατοϋπαλληλικὴν τάξιν διὰ νὰ ἀποδώσῃ αὕτη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀποδώσῃ. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις δημιουργῇ κίνητρα διὰ τοὺς βιομηχάνους, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δημιουργήσῃ καὶ κίνητρα διὰ τοὺς ἐργαζομένους, ὥστε οὗτοι νὰ ἀποδώσουν τὸ καλύτερον δυνατόν. Νομίζω ὅτι ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργαζομένων πρέπει ἐκ βάθρων νὰ ἀναθεωρήσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ τότε ὅλοι μας θὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν ψήφισίν του, διότι ὅλοι μας ἀναγνωρίζομεν τὸ τί προσφέρει ἡ ἐργατοϋπαλληλικὴ τάξις εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἀκολούθως ἐκφωνουμένων τῶν ὀνομάτων τῶν ἐγγεγραμμένων ὅπως ὁμιλήσουν κ.κ. Γεωργίου, Κωστῆ καὶ Βενέτη, οἵτινες ἀπουσιάζοντες διαγράφονται.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§102Κ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν πενομένην καὶ ἀναξιοπαθοῦσαν ἐργατοϋπαλληλικὴν τάξιν, ἡ ὁποία προσφέρει ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν καὶ τὴν πρόοδον τοῦ τόπου. Καθ’ ἡμᾶς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον οὐδὲν οὐσιαστικὸν ἐργατικὸν θέμα ἐπιλύει, ἀπὸ τὰ πολλὰ φλέγοντα καὶ κατεπείγοντα θέματα, τὰ ὁποῖα πιέζουν καθ’ ἡμέραν, ὁλοὲν καὶ ἐντονώτερον, τὸ ἐργατικὸν σύνολον. Δὲν ἀποτελεῖ ὑπερβολὴν τὸ γεγονὸς διαπιστούμενον ἄλλως τε, ἀπὸ τὴν καθημερινὴν ζέουσαν πραγματικότητα, ὅτι σήμερον ἰσχύει εἰς τὴν πατρίδα μας ὁ «ὀρειχάλκινος νόμος τοῦ Λασσάλ», βάσει τοῦ ὁποίου καθορίζονται τὰ ἡμερομίσθια καὶ οἱ μισθοὶ τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἀνάλογα μὲ τὰς σημερινὰς ἀνάγκας, οἱ ἐργατοϋπάλληλοι ἀμείβονται σύμφωνα μὲ τὸν νόμον αὐτὸν τοῦ παρελθόντος αἰῶνος. Ἀμείβονται τόσον, ὅσον ἀρκεῖ διὰ νὰ ἀναπληρώσουν τὰς δυνάμεις των καὶ νὰ συνεχίσουν ἐφ’ ὅρου ζωῆς ἐργαζόμενοι ὑπὸ καταθλιπτικὰς συνθήκας. Ὑπὸ συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν στίγμα διὰ τὸν σύγχρονον πολιτισμὸν τῆς ἀνθρωπότητος. Διότι, εἰς 1.000.000 ἀνέρχονται περίπου οἱ ἄνεργοι καὶ ὑποαπασχολούμενοι εἰς τὴν χώραν μας, θλιβερὸν γεγονὸς τὸ ὁποῖον διεπιστώθη κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἀπὸ τοὺς ξένους εἰδικοὺς καὶ ἐμπειρογνώμονας. Ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἀπασχολοῦνται, διαβιοῦν ὑπὸ τὸ ἄγχος καὶ τὴν ἀγωνίαν τῶν στερήσεων, συνεπεία τῶν ἡμερομισθίων καὶ τῶν συντάξεων πείνης καὶ μονίμου ἐξαθλιώσεως. Αἰσθάνονται δὲ οἱ ἐργατοϋπάλληλοι τῆς χώρας πικρίαν, διότι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, ηὐξημένον ἤδη χάρις εἰς τὸν ἱδρῶτα καὶ τὸ αἷμα των, κατανέμεται ἀνίσως, πάντοτε εἰς βάρος τῶν πολλῶν καὶ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ὀλίγων, τῶν κακῶν ὀλίγων, οἱ ὁποῖοι καταδυναστεύουν τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων. Κύριοι βουλευταί, σήμερον δὲν ὑπάρχει ἐργατικὴ κοινωνικὴ πολιτικὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Κι’ ἂν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀναφέρῃ εἰς τὰ χαρτιά της καὶ τοὺς λόγους, πράττει τοῦτο διὰ νὰ φαίνεται τὶ ἐπιψαύει ἐπὶ τῆς ὀδυνηρᾶς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος. Μὲ τοὺς λόγους καὶ τὰ τυπικὰ νομοσχέδια, ὡς τὸ παρόν, οὐδὲν ἀλλάσσει. Τὰ ἐργατικὰ θέματα εἶναι ἐθνικὰ θέματα. Μὲ τὴν σύνδεσίν μας δὲ εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα, θὰ εἶναι μαύρη ἡ μοῖρα μας, ἂν ταῦτα δὲν εὕρουν ἀπὸ τοῦδε, ἱκανοποιητικὴν τὴν λύσιν των. Διότι, μὲ τὸν τρόπον ποὺ σκέπτεται καὶ τὴν τακτικὴν ποὺ ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις, κινδυνεύομεν, νὰ περιέλθωμεν ἀπὸ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἡ πρόοδος μιᾶς συγχρόνου χώρας, καθορίζεται ἀπὸ τὴν ἰσχύουσαν ἐργατικὴν νομοθεσίαν αὐτῆς. Ὅσον εὐρυτέρα, ριζοσπαστικωτέρα καὶ ὑγιεστέρα εἶναι ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία μιᾶς χώρας, τόσον καὶ ὑψηλότερα ἵσταται αὕτη εἰς τὴν πυραμίδα τῶν προηγμένων λαῶν. Τὸ θέμα δὲ τῆς περιφήμου ΓΣΕΕ, ποὺ αὐτοκαλεῖται ὡς ἡ ἡγεσία τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος, εἶναι φλέγον καὶ πρέπει ἐγκαίρως καὶ χωρὶς κομματικὰ κριτήρια νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν. Διότι, καθ’ ἡμᾶς, τὸ ἐργατικὸν κίνημα εἰς χεῖρας τῆς ΓΣΕΕ, ἔχει πρὸ πολλοῦ καταδικασθῆ εἰς μαρασμὸν καὶ ἀνυπαρξίαν, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἀπετέλει τὴν πανίσχυρον κοινωνικὴν δύναμιν, τὴν ρωμαλεοτέραν καὶ ὑγιεστέραν ἐθνικὴν πραγματικότητα εἰς τὴν Πατρίδα μας. Ἀπογοητευτικὸν σύμπτωμα τῆς πλήρους χρεωκοπίας τῆς λεγομένης «ἡγεσίας» τοῦ κινήματος, ἀποτελεῖ καὶ ἡ ἀπόλυτη ἀπογύμνωσις καὶ ἀπομόνωσίς της ἀπὸ τὴν ἀτελείωτην στρατιὰν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τῆς χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, Εἰς τὰς ἐργατικὰς συνελεύσεις καὶ τὰ Συνέδρια, ἐπὶ ἑκατοντάδων χιλιάδων ἐγγεγραμένων, ἐμφανίζονται κατ’ ἀραιὰ χρονικὰ διαστήματα, μερικαὶ δεκάδες μελῶν. Εἶναι τόση ἡ ἀπογοήτευσις καὶ ἡ ἀδιαφορία καὶ ἡ ἀηδία τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν, τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς χώρας, ὥστε, ἀμυνόμενοι ὅλοι, κατεδίκασαν εἰς πλήρη περιφρόνησιν καὶ ἐγκατάλειψιν τὴν «ἡγεσίαν», τῆς ὁποίας αἱ ἀηδιαστικαὶ ἐκδηλώσεις κατήντησαν τὸ Ἐργατικὸν Κίνημα, ἀπὸ πόλον ἕλξεως καὶ συμπαθειῶν, ἀσπόνδυλον ὀργανισμόν, χωρὶς ἐνδιαφέρον ἀπὸ τὸν ὑπερήφανον λαόν μας. Αἱ διαπιστώσεις μας αὐταί, ἀντικειμενικαὶ ἐξ ὁλοκλήρου, ἠμποροῦν νὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεων διὰ τὴν οὐσιαστικὴν βελτίωσιν τῶν βιοτικῶν συνθηκῶν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Καὶ τοῦτο, πιστεύομεν ἡμεῖς, θὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς συμμετοχῆς τῶν μισθωτῶν εἰς τὰ κέρδη τῶν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων. Εἰς χώρας προηγμένας οἰκονομικῶς, ὅπως εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ἔχει καθιερωθῆ ὁ θεσμὸς αὐτὸς πρὸ δεκάδων ἐτῶν. Οὕτω αἱ ἑταιρεῖαι, ποὺ διανέμουν μέρος τῶν κερδῶν των εἰς τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον ἐργάζεται διὰ λογαριασμόν των, πληθύνονται ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς. Κατὰ τὸ διαρρεῦσαν οἰκονομικὸν ἔτος, ὑπῆρχον 34.000 τοιαῦται ἑταιρεῖαι εἰς Ἀμερικήν, ἔναντι τῶν 9.000, ποὺ ὑπῆρχον τὸ 1950. Ὁλοζώντανον παράδειγμα ἑταιρείας, ἡ ὁποία μοιράζει τὰ κέρδη αὐτῆς εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους της, ἤδη ἀπὸ τοῦ 1912, εἶναι ἡ Ἤστμαν Κόντακ. Τὸ παρελθὸν ἔτος ἔδωκεν εἰς τοὺς 46.000 ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους της τὸ 49ον μέρισμά της, ἤτοι, 51.000.000 δολλάρια. Ἐπίσης, ἡ Ἑταιρεία Σάραμαν Ἀλουμίνιουμ, μοιράζει τὰ 33% τῶν κερδῶν αὐτῆς εἰς τοὺς ἐργαζομένους. Ἕν μέρος τοῦ μερίσματος αὐτοῦ χορηγεῖται εἰς τὸ τέλος ἑκάστου ἔτους εἰς χρῆμα ρευστὸν καὶ τὸ ὑπόλοιπον διατίθεται δι’ ἐνίσχυσιν τῆς συντάξεως καὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων της. Ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἔχει καθιερωθῆ καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας σχεδὸν φιλελευθέρας καὶ Δημοκρατουμένας χώρας, ὡς εἰς τὴν Ἀγγλίαν, Γαλλίαν, Βέλγιον, Ὁλλανδίαν, Σουηδίαν, Δ. Γερμανίαν καὶ ἀλλαχοῦ. Λίαν ἀποδοτικὰ δὲ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, διότι ὁ ρόλος τῆς ἐργατικῆς τάξεως εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῶν χωρῶν αὐτῶν εἶναι σημαντικός, ὅπως ἀκριβῶς καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἰδίᾳ μεταπολεμικῶς. Καθ’ ἡμέραν δὲ ἡ ἐργατικὴ συμβολὴ διὰ τὴν οἰκονομικὴν μας ἀνάπτυξιν, καθίσταται ἐντονωτέρα καὶ περισσότερον ἔκδηλος. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς διοικήσεις τῶν ἐπιχειρήσεων, ἀκριβῶς διὰ τὴν καλυτέραν καὶ πλέον εὔρυθμον λειτουργίαν των, διὰ νὰ ἀποδίδουν ἀκόμη περισσότερον διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἑνότητος τῶν ἐργαζομένων, ἡ ὁποία καὶ μόνον συντείνει εἰς τὴν κοινωνικὴν γαλήνην καὶ ἡσυχίαν. Μὲ τὴν συνεργασίαν, τὴν καλὴν θέλησιν καὶ τὸν ἀμοιβαῖον σεβασμὸν τῶν δικαιωμάτων ὅλων τῶν παραγωγικῶς ἐργαζομένων, ἡ ἐπιτυχία εἰς ὅλας τὰς συλλογικάς μας ἐκδηλώσεις, ἡ ὁποία ἐπιτυχία εἶναι τόσον ἀναγκαία, ἤδη μὲ τὴν σύνδεσίν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, θὰ εἶναι ἐξησφαλισμένη. Σημειοῦμεν τοῦτο μόνον, ὅτι εἰς τὴν Σουηδίαν τὰ ἴδια τὰ συνδικᾶτα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, ἐζήτησαν τὴν μείωσιν τῶν ἡμερομισθίων των, ὅταν διεπιστώθη ἡ πτῶσις τοῦ τιμαρίθμου. Οἱ ἁρμόδιοι ἔχουν καθῆκον ἐπιτακτικὸν νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν χώραν μας, διὰ νὰ συγχρονισθῶμεν τοὐλάχιστον εἰς ἕνα καίριον τομέα τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς. Ἰδιαιτέρως ἐπιθυμῶ, κ. βουλευταί, νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι τὸ ὀλιγώτερον αὐθαίρετος ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον, βάσει τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ἐπιχειρεῖται ὁ στραγγαλισμὸς τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν ὑπαλλήλων τῶν τριῶν μεγάλων Τραπεζῶν, Ἑλλάδος, Ἐθνικῆς καὶ Ἀγροτικῆς καὶ ὅλων τῶν ἐργατῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ταμεῖον συντάξεων, τὸ ταμεῖον ὑγείας καὶ τὸ τοιοῦτον τῆς ἐπικουρικῆς των ἀσφαλίσεως. Οἱ ἐκπρόσωποί των, πάντοτε ἐκ τῆς τάξεως τῶν ἠσφαλισμένων, ἢ εἶναι αἱρετοί, ἢ διορίζονται ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἐκ τῶν προτεινομένων ὑπὸ αὐτῶν τούτων τῶν ἠσφαλισμένων. Ἤδη βάσει τοῦ ἄρθρου 27, οἱ ἐκπρόσωποί των εἰς τὴν Διοίκησιν τῶν ἰδικῶν των ταμείων, θὰ ἐπιλέγωνται οὐχὶ παρὰ τῶν ἠσφαλισμένων, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν ὡς εἶναι φυσικὸν καὶ λογικόν, πρόσωπα καὶ πράγματα, τοὺς ἱκανωτέρους συναδέλφους των, ἀλλὰ ὑπὸ τῆς ΓΣΕΕ. Ἂν ὅμως, τελικῶς ψηφισθῇ καὶ τὸ ἄρθρον 27, θὰ ἀποτελῇ κατάφωρον ἀδικίαν κατὰ τῶν τραπεζιτικῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι καὶ ἀνέλαβον, ὡς προειδοποίησιν ἐντονώτατον ἀγῶνα κατὰ τῆς ἀδικίας αὐτῆς. Ἡμεῖς τασσόμεθα μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν τραπεζιτικῶν ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι ὑπαγορεύονται ὑπὸ τοῦ δικαίου καὶ τῆς λογικῆς. Κύριοι βουλευταί, ἐκαυχήθη κατ’ ἐπανάληψιν ἡ Κυβέρνησις καὶ μὲ στόμφον ἐπαναλαμβάνει μὲ τὰ φερέφωνά της, τὸ ραδιόφωνον καὶ τὰ ἔντυπά της, τὰ ὁποῖα εἰς πολυτελεῖς ἐκδόσεις κυκλοφορεῖ συχνότατα, ὅτι τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀνέρχεται εἰς 335 δολλάρια, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα εἶναι πολὺ μικρότερον. Κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν ἐμπειρογνωμόνων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπεσκέφθησαν τὴν χώραν μας τὸ 1959, τὸ κατὰ κεφαλὴν ἐτήσιον εἰσόδημα τοῦ Ἕλληνος ἀνέρχεται διὰ μὲν τὰς πεδινὰς περιφερείας εἰς 150 δολλάρια, διὰ δὲ τὰς ὀρεινὰς εἰς 80 δολλάρια μόνον. Αὐτὸ δυστυχῶς εἶναι καὶ τὸ πραγματικὸν κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἰς τὴν χώραν μας, ἂν μὴ χαμηλότερον. Ἐνῷ τοῦ Βέλγου ἀνέρχεται εἰς 1.000 δολλάρια, τοῦ Γερμανοῦ εἰς 1.220, τοῦ Γάλλου εἰς 1.230 καὶ τοῦ Ἀμερικανοῦ ἄνω τῶν 2.000 δολλαρίων. Δι’ ἡμᾶς καὶ αὐτὸ τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα τῶν 335 δολλαρίων, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ ἰσχυρισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἦτο ἱκανοποιητικόν, ἂν ἴσχυε διὰ τοὺς Εὐρυτάνας ἂν ὄχι κατ’ ἄτομον ἔστω καὶ κατὰ οἰκογένειαν. Αὐτὴ εἶναι δυστυχῶς, ἡ τραγικὴ πραγματικότης εἰς τὴν Εὐρυτανίαν, ἀληθῶς δυσπερίγραπτη. Μόνον ἀνεργία, ὑποαπασχόλησις, μετανάστευσις, φτώχεια, πεῖνα, χρέη, καὶ μαρασμός. Κύριοι βουλευταί, πιστεύομεν, ὅτι μόνον μὲ τὴν παγίαν θέσπισιν ἐργατικῆς νομοθεσίας, πρὸς οὐσιαστικὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τῆς χώρας, θὰ ἔχωμεν τὴν ὑπερηφάνειαν καὶ τὴν ἱκανοποίησιν νὰ ὁμιλῶμεν ὅτι ὁ τόπος εἰσῆλθεν εἰς τὸ φωτεινὸν δρόμον τῶν ἐθνικῶν ἐξάρσεων καὶ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§104ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.50′ μ.μ.)