1963.01.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

Παρασκευὴ 25 Ἰανουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων ΛΓʹ)22.1.1963 καὶ ΛΔʹ)23.1.1963.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων ΛΓʹ) 22.1.63 καὶ ΛΔʹ) 23.1.63. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος καὶ Ν. Ἀθανασίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βενέτης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν Ἐργασίας κλπ. β) τῆς νομοθεσίας περὶ Ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς Ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως Νομοθεσίας». Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ιʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14787)12145)14.12.61 ἐγγράφου ὑμῶν ὑπ’ ἀριθ. 1091 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χιωτάκη καὶ Κύρκου ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3679)3.12.1962 ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χανίων, περὶ τῆς ἀνάγκης ἐπισκευῆς τῶν ἀποθηκῶν τοῦ Τελωνείου Χανίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδία ὑπηρεσία προέβη εἰς τὴν διάθεσιν ποσοῦ δραχμῶν 20.000 ἐκ τῆς πιστώσεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1962 διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν, προσωρινῶς, τῶν μὴ ἐπιδεχομένων ἀναβολὴν ἐργασιῶν ἐπισκευῆς τῶν ἀνωτέρω ἀποθηκῶν. Ἡ ριζικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τῆς ἐπισκευῆς τῶν ἐν λόγῳ ἀποθηκῶν κατὰ τὸν ὑποδεικνυόμενον ὑπὸ τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Νομαρχίας Χανίων τρόπον διὰ τῆς διαθέσεως ποσοῦ δραχμῶν 225.000 θέλει ἐπιδιωχθῇ κατὰ τὸ ἀρξάμενον οἰκονομικὸν ἔτος καὶ ἐντὸς τοῦ περιθωρίου τῆς ἐγγραφησομένης εἰς τὸν προϋπολογισμὸν οἰκείας πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14427)10.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν βιβλίου ἐρωτήσεων 1049 καταχωρηθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, δι’ ἧς ἐρωτῶνται οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν ἐὰν θὰ ἀπαλλάξωσι τῶν προστίμων τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῶν χωρίων Νέα Ἔφεσος, Καλλιθέα, Κορινὸς κ.ἄ. τοῦ Νομοῦ Πιερίας οἵτινες προέβησαν κατὰ τὸ ἔτος 1960 εἰς παράνομον καλλιέργειαν καπνοῦ ἐπὶ ἀκαταλλήλων ἐδαφῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τῆς κειμένης περὶ καπνοῦ νομοθεσίας ἀπαγορεύεται ἡ καπνοκαλλιέργεια εἰς ἐδάφη χαρακτηρισθέντα, κατὰ τὴν νόμιμον διαδικασίαν, ὡς ἀκατάλληλα πρὸς τοῦτο. Κατὰ τῶν παραβατῶν τῶν ὡς ἄνω διατάξεων ἐπιβάλλεται διοικητικὸν πρόστιμον μέχρι χιλίων δραχ. κατὰ στρέμμα, συγχρόνως δὲ προβλέπεται ἡ ἐκρίζωσις καὶ καταστροφὴ τῶν ἐπὶ ἀκαταλλήλων ἐδαφῶν ἀνακαλυπτομένων καπνοφυτειῶν. Εἰς ἃς περιπτώσεις δὲν πραγματοποιεῖται ἐγκαίρως ἐκρίζωσις, δὲν χορηγοῦνται ἄδειαι κατοχῆς, οὐδὲ ἐπιτρέπεται ἡ ἐμπορία τῶν καπνῶν τῶν συγκομιζομένων ἐκ τοιούτων παρανόμων καλλιεργειῶν. Εἰδικῶς προκειμένου δὲ διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδειῶν 1959 καὶ 1960 τὰ προερχόμενα ἐκ καλλιεργειῶν ἐπὶ ἀκαταλλήλων ἐδαφῶν, ἐνεκρίθη, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 154)11.5.61 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, ἡ ἔκδοσις τῶν οἰκείων ἀδειῶν κατοχῆς καὶ ἐπετράπη ἡ βάσει τούτων ἐμπορία αὐτῶν, ὑπὸ τὴν ρητὴν ὅμως ἐπιφύλαξιν τῆς ἐπιβολῆς τῶν νομίμων κυρώσεων κατὰ τῶν παραβατῶν. Ἡ διὰ τῆς πράξεως συνεπῶς ταύτης παρασχεθεῖσα δυνατότης νομιμοποιήσεως τῆς κατοχῆς καὶ ἐμπορίας τῶν καπνῶν τούτων εἶναι τελείως ἄσχετος πρὸς τὴν διοικητικὴν δίωξιν τῶν παραβατῶν τὴν ὁποίαν μάλιστα ρητῶς ἐπιτάσσει ἡ πρᾶξις αὕτη. Εἰς τὴν ἐν προκειμένῳ περίπτωσιν ἡ ὑπὸ τοῦ Ἐφόρου Καπνοῦ Πιερίας ἔκδοσις καταλογιστικῶν πράξεων εἰς βάρος τῶν ὡς εἴρηται παραγωγῶν τυγχάνει ἀπολύτως ὀρθὴ καὶ νόμιμος καθόσον οἱ ὑπ’ αὐτῶν καλλιεργηθέντες κατὰ τὸ ἔτος 1960 ἀγροὶ εὑρίσκοντο ἐντὸς τῆς ἀπηγορευμένης ζώνης, ὡς τοῦτο διεπιστώθη νομοτύπως κατὰ τὸν διενεργηθέντα σχετικὸν ἔλεγχον τῶν καπνοφυτειῶν. Ἡ χορήγησις ἐξ ἄλλου ἀδειῶν ἀτελῶς εἰς τοὺς παραβάτας παραγωγοὺς καὶ ἡ βάσει τούτων διάθεσις τῶν καπνῶν των εἰς τὸ ἐμπόριον, δυνάμει τῆς προαναφερθείσης πράξεως τῆς Κ.Ε.Κ. δὲν συνιστᾷ, κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐκτεθέντα, λόγον ἄρσεως τῶν βάσει τοῦ Νόμου ἐπιβληθέντα κατ’ αὐτῶν προστίμων. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐδικαιοῦντο μόνον νὰ προσφύγωσιν ἐνώπιον τοῦ ἐν Ἀθήναις Διοικητικοῦ Δικαστηρίου Φορολογικῶν Παραβάσεων, τὸ ὁποῖον ἦτο τότε ἁρμόδιον, ὅπως μεταρρυθμίσῃ ἢ καὶ ἐξαφανίσῃ τὰς καταλογιστικὰς πράξεις τοῦ Ἐφόρου Καπνοῦ. Ἐφ’ ὅσον ὅμως αἱ ὑποβληθεῖσαι ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου τούτου προσφυγαὶ ἀπερρίφθησαν ἤδη, καθ’ ἃ εἰς τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν ἀναφέρεται οὐδὲν τακτικὸν ἔνδικον μέσον χωρεῖ πλέον κατὰ τῶν πράξεων τούτων καὶ συνεπῶς δὲν ὑφίσταται ἐκ τοῦ νόμου εὐχέρεια ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν προστίμων τῶν περὶ ὧν πρόκειται καπνοπαραγωγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12527)10222)7.11.1962 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 812 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ὑπὸ τῶν γεωπόνων, κτηνιάτρων, ζωοτεχνῶν καὶ ἐδαφολόγων ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 2366)1953 ἀπαγορεύεται ἡ χορήγησις ἀπαλλαγῆς δασμῶν καὶ φόρου κύκλου ἐργασιῶν καὶ παντὸς ἑτέρου φόρου, τέλους ἢ δικαιώματος ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ τρίτων δι’ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα καύσιμα καὶ λιπαντικὰ καταργουμένης πάσης ὑφισταμένης ἀντιθέτου γενικῆς ἢ εἰδικῆς διατάξεως. Ἡ ἀπαγόρευσις αὕτη ἰσχύει καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ Δημόσιον. Ἐξαίρεσις τῆς ἀνωτέρω ἀπαγορεύσεως ὑφίσταται μόνον ὑπὲρ ὡρισμένων προσώπων ρητῶς κατονομαζομένων ἐν τῷ ἄρθρῳ τούτῳ. Ἐπέκτασις τοῦ εὐεργετήματος τούτου τῆς ἀτελοῦς δηλονότι εἰσαγωγῆς αὐτοκινήτων καὶ εἰς ἕτερα πρόσωπα δὲν κρίνεται δικαιολογημένη ἐν ὄψει μάλιστα τῆς μελετωμένης καταργήσεως ἢ περιορισμοῦ εἰς τὸ ἐλάχιστον τῶν ὑφισταμένων δασμολογικῶν ἐν γένει ἀπαλλαγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11483) 15.10.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 684 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἀναφορικῶς μὲ τὸ αἴτημα τῆς Ἀνωτάτης Διοικήσεως Ὀργανώσεων Συνταξιούχων Δημοσίων Ὑπαλλήλων περὶ τροποποιήσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας πρὸς βελτίωσιν τῶν παρεχομένων συντάξεων κλπ. νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μετὰ τῶν ἄλλων αἰτημάτων θέλωσι ἐξετασθῆ ἐν καιρῷ καὶ τὰ ἐν τῷ ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Ἀνωτάτης Διοικήσεως Ὀργανώσεων Συνταξιούχων ὑποβληθέντι ἡμῖν ὑπομνήματί των αἰτήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη, Α. Φωτήλα. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 808 ἐ.ἔ. τῶν κ.κ. βουλευτῶν Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Φωτήλα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 41117)1402 τῆς 22.11.1962 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὰ ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορηγηθέντα στεγαστικὰ δάνεια εἰς σεισμοπλήκτους κλπ. παθόντας ἐκ θεομηνιῶν κατοίκους τῶν ἐν θέματι χωρίων τῆς Μεσσηνίας, ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τῶν ὑπ’ ἀριθ. 56 καὶ 127 ἐ.ἔ. πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐφ’ ὅσον ταῦτα ἐχορηγήθησαν πρὸ τῆς 23.5.1962 ἡμερομηνίας ἐνάρξεως ἰσχύος τῆς ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 55)1962 ΠΥΣ. Εἰς τὴν ἀνωτέρω ρύθμισιν τέλος ὑπάγονται καὶ τὰ μετὰ τὴν 23.5.1962 χορηγηθέντα δάνεια ἐφ’ ὅσον ὅμως ταῦτα ἐχορηγήθησαν ἐκ κεφαλαίων τοῦ Δημοσίου δυνάμει τῶν ἐν τῇ προμνησθείσῃ ΠΥΣ ἀναφερομένων συμβάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καμβύση. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καμβύση, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11359)11.10.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὰ ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορηγηθέντα στεγαστικὰ δάνεια εἰς σεισμοπλήκτους τῆς ἐπαρχίας Πυλίας Νομοῦ Μεσσηνίας, ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τῶν ὑπ’ ἀριθ. 55 καὶ 127 ἐ.ἔ. πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐφ’ ὅσον ταῦτα ἐχορηγήθησαν πρὸ τῆς 23.5.1962, ἡμερομηνίας ἐνάρξεως ἰσχύος τῆς ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 55)

1962 ΠΥΣ.

Εἰς τὴν ἀνωτέρω ρύθμισιν τέλος ὑπάγονται καὶ τὰ μετὰ τὴν 23.5.62 χορηγηθέντα δάνεια ἐφ’ ὅσον ὅμως ταῦτα ἐχορηγήθησαν ἐκ κεφαλαίων τοῦ Δημοσίου δυνάμει τῶν ἐν τῇ προμνησθείσῃ ΠΥΣ ἀναφερομένων συμβάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 45983) ΕΝ 1001)21.12.62 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὑπ’ ἀριθ. 1095 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν περιοχὴν Νομοῦ Κοζάνης ἀπηλλοτριώθησαν, κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα, πλεῖσται ἐκτάσεις πρὸς ἐξυπηρέτησιν σκοποῦ δημοσίας ὠφελείας. Ἔνιοι ἐκ τῶν ὡς ἄνω ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων ἐγένοντο ὑπὲρ καὶ δαπάναις τοῦ Δημοσίου, ἔνιοι δὲ ὑπὲρ καὶ δαπάναις διαφόρων Νομικῶν Προσώπων (ΛΙΠΤΟΛ.

ΔΕΗ).

Ἐλλείψει συγκεκριμένων στοιχείων, περιοριζόμεθα διά τινας καὶ δὴ τὰς σοβαρωτέρας ὑπὲρ καὶ δαπάναις τοῦ Δημοσίου κηρυχθείσας ἀπαλλοτριώσεις, δι’ ἃς ἐπεραιώθη ἡ διαδικασία καθορισμοῦ τιμῆς μονάδος ἀποζημιώσεως καὶ ἀναγνωρίσεως δικαιούχων καὶ κατεβλήθη ἡ σχετικὴ ἀποζημίωσις. Οὕτω: 1) Διὰ τὴν κηρυχθεῖσαν δυνάμει τοῦ ἀπὸ 8.2.55 (Φ.Ε. Κ. 55)55 τ. Αʹ) Β. Δ)τος ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν ὑπὲρ τῶν Σ.Ε.Κ. (γρμ. Ἀμυνταίου–Πτολεμαΐδος–Κοζάνης, θιγέντες κάτοικοι χωρίου Δρεπάνου) ἐδόθη ἐντολὴ καταβολῆς τῆς σχετικῆς ἀποζημιώσεως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ν. 10135)9165)1.3.62 ἐγγράφου μας. 2) Διὰ τὴν κηρυχθεῖσαν δυνάμει τοῦ ἀπὸ 3.10.59 Β. Διατάγματος ἀπαλλοτρίωσιν πρὸς κατασκευὴν τοῦ Κρατικοῦ Ἐργοστασίου Ἀζωτούχων Λιπασμάτων εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Στενῶν Κοζάνης κατεβλήθη ἡ ἀποζημίωσις κατὰ τὸ ἔτος 1961. 3) Διὰ τὴν κηρυχθεῖσαν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 126)60 (Φ.Ε.Κ. 116)60 τ. Δʹ) πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ χώρου κατασκευῆς τοῦ Κρατικοῦ Ἐργοστασίου Ἀζωτούχων Λιπασμάτων, ἐδόθη ἐντολὴ καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Α.10372)1039)25.4.62, Ε.8667)1475) 5.6.62, Κ.9415)1581)16.6.62 καὶ Α.6961)728)19.9.62 ἐγγράφων μας διὰ συνολικὸν ποσὸν δραχ. 4.286.000. 4) Διὰ τὴν κηρυχθεῖσαν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α. 28684) 7783)20.10.61 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως (Φ.Ε.Κ. 132)61, τ. Δʹ) ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν πρὸς ὕδρευσιν τοῦ Κρατικοῦ Ἐργοστασίου Ἀζωτούχων Λιπασμάτων τῆς ὁποίας ἐπεραιώθη ἤδη ἡ διαδικασία καθορισμοῦ τιμῆς μονάδος καὶ ἀναγνωρίσεως δικαιούχων, διεβιβάσθησαν ἅπαντα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα ὑφ’ ἡμῶν πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐλέγχου Κατασκευῆς Κρατικοῦ Ἐργοστασίου Ἀζωτούχων Λιπασμάτων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Σ.11790)3165)30.11.62 ἐγγράφου μας πρὸς ἐκκαθάρισιν καὶ πληρωμὴν τῶν δικαιούχων. Ὡς πρὸς τὰς κηρυχθείσας ὅμως ἀπαλλοτριώσεις ὑπὲρ καὶ δαπάναις τῶν Νομικῶν Προσώπων ΛΙΠΤΟΛ καὶ ΔΕΗ, δὲν δυνάμεθα νὰ παράσχωμεν πληροφορίας, διότι ἡ διαδικασία πρὸς καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν βαρυνομένων μὲ τὴν δαπάνην ἐπιχειρήσεων ὡς καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων δικαιούχων οὐδὲν δὲ προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν ὑπαρχόντων σχετικῶν φακέλλων διὰ τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15374 ὑμετέρας διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὄντως τὸ Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον Παλαιοκαρυᾶς τοῦ Νομοῦ Τρικάλων στερεῖται ἰατροῦ. Διὰ τὴν μέχρις ἐξευρέσεως ἰατροῦ ἐξυπηρέτησιν τῆς περιοχῆς Παλαιοκαρυᾶς διετάχθη ὁ ἰατρὸς τοῦ Κοινοτικοῦ Ἰατρείου Στουρναρεΐκων ἐπὶ τῇ καταβολῇ αὐτῷ προσθέτων ὁδοιπορικῶν ἐξόδων διὰ τῆς ὑπ’ ἀρ. Ε5)5535)1962 δ)γῆς, ὅπως ἐπισκέπτεται τακτικῶς μὲν ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος ἐκτάκτως δὲ ὁσάκις ἤθελεν κληθῆ τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Παλαιοκαρυᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14426)11829)62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1048)6.12.62 ἐρωτήσεως τοῦ ἐν θέματι βουλευτοῦ περὶ τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ τῆς παροχῆς στεγαστικῆς συνδρομῆς εἰς τοὺς σεισμοπαθεῖς Ἀργολίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ στεγαστικὴ ἀποκατάστασις τῶν στερουμένων στέγης πολιτῶν καὶ μὴ δυναμένων ἐξ ἰδίων μέσων νὰ ἀποκτήσουν τοιαύτην, εἶναι ζήτημα ἐφαρμογῆς προγράμματος λαϊκῆς κατοικίας. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958 καὶ ἐντεῦθεν, συνεπεία τῆς ἐπιβληθείσης ἐκ τῶν πραγμάτων καταστάσεως ἀνάγκης, συνισταμένης εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπαθῶν, πλημμυροπαθῶν καὶ ἄλλων κατηγοριῶν θεομηνιοπλήκτων, ὡς καὶ παραπηγματούχων παλαιῶν προσφύγων, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ διάθεσις πιστώσεων διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ ἀνωτέρω προγράμματος. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς παροχῆς στεγαστικῆς συνδρομῆς εἰς τοὺς σεισμοπαθεῖς τοῦ Νομοῦ Ἀργολίδος, γνωρίζομεν, ὅτι κατόπιν ἡμετέρων ἐνεργειῶν ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ σχετικὴ πίστωσις, ἀναμένεται δὲ ἡ ὑπογραφὴ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος σχετικῆς συμβάσεως, ἵνα ἐν συνεχείᾳ ἐπακολουθήσῃ ἡ δανειοδότησις τῶν κριθησομένων κατὰ νόμον δικαιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Λαμπράκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Λαμπράκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1122 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὴν Κοινότητα Νεαπόλεως Βοΐου τοῦ Νομοῦ Κοζάνης ἔχει ἱδρυθῆ καὶ λειτουργεῖ ἀπὸ ἐτῶν Ὑγειονομικὸς Σταθμὸς δυνάμεως ἓξ (6) κλινῶν, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν Ὑγειονομικῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τῆς ὁμωνύμου Κοινότητος ὡς καὶ τῶν κατοίκων τῶν ὁμόρων Κοινοτήτων. Εἰς τὸν ἐν λόγῳ Ὑγειονομικὸν Σταθμὸν ὑπηρετεῖ εἷς ἰατρός, μία μαῖα καὶ δύο βοηθητικοὶ ὑπάλληλοι. Ὁ ἰατρὸς τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ τούτου κ. Βιτανιώτης, παρῃτήθη πρὸ τῆς λήξεως τῆς συμβάσεως καὶ ἀπεχώρησε τοῦ Σταθμοῦ τὴν 10 Δεκεμβρίου 1962. Τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Κοζάνης ἐξ οὗ ἐξαρτᾶται ὁ ἀνωτέρω Ὑγειον. Σταθμός, εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ ὡς ἄνω ἰατροῦ προεκήρυξεν τὴν θέσιν· ἀπὸ δὲ τῆς προκηρύξεως ὑπεβλήθη εἰς τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Κοζάνης μέχρι σήμερον αἴτησις ἑνὸς μόνον ἐνδιαφερομένου ἰατροῦ. Πρὸς τὸ παρὸν καὶ μέχρι τοῦ διορισμοῦ ἑτέρου ἰατροῦ ὁ Ὑγειον. Σταθμὸς Νεαπόλεως Βοΐου ἐξυπηρετεῖται παρὰ τοῦ ἰατροῦ τοῦ Ὑγειον. Σταθμοῦ Τσοτυλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15129)12366)21.12.1962 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1129)18.12.62 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Νέας Κίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ὑφίσταται θέμα ὑδρεύσεως τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος καθ’ ὅσον αὕτη ὑδρεύεται ἐκ Κοινοτικῆς γεωτρήσεως λειτουργούσης καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ 24ώρου, τὸ ὕδωρ δὲ ταύτης εἶναι κατάλληλον πρὸς ὕδρευσιν καὶ δὲν παρουσίασεν οὐδόλως μέχρι τοῦδε σημεῖα ὑφαλμυρώσεως. Ὑφαλμύρωσιν ὑπέστησαν ἰδιωτικὰ φρέατα εἰς τὸν παραλιακὸν τομέα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα ἀρδεύσεως δὲν τυγχάνει τοῦτο τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11356)11.10.62 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 637 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τσαπάρα, σχετικῶς πρὸς τὴν ἀποχέτευσιν τοῦ Σανατορίου Ἀσβεστοχωρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἔργον τῆς ἐπικαλύψεως τοῦ διερχομένου διὰ μέσου τῶν Κοινοτήτων Ἐξοχῆς καὶ Ἀσβεστοχωρίου, ἔχει ἤδη περιληφθῆ εἰς τὸ τριετὲς πρόγραμμα Κοιν. Ἔργων 1962– 1964. Ὡσαύτως ἡ Κοινότης Ἀσβεστοχωρίου ἐνεργεῖ διὰ τὴν σύναψιν παρὰ τοῦ Τ.Π. καὶ Δ. δανείου δεδομένου ὅτι ἐντὸς τοῦ χειμάρρου ἀποχετεύονται καὶ τὰ πάσης φύσεως ἀκάθαρτα ὕδατα τῶν παρὰ ταῖς ὄχθαις αὐτοῦ εὑρισκομένων οἰκιῶν τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λύματα τοῦ Σανατορίου Ἀσβεστοχωρίου γνωρίζομεν, ὅτι πρὶν ταῦτα διοχετευθοῦν ἐντὸς τοῦ χειμάρρου ὑφίστανται βιολογικὸν καθαρισμὸν (Δεξαμεναὶ IMHOFF ἀμμοδιϋλιστήρια). Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη. Εἰς ἀπάντησιν ὑπ’ ἀριθ. 13568)11100)27.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 900 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ι. Εἶναι ἀναντίρρητον ὅτι, διὰ τῶν Νοσοκομείων τῆς Πρωτευούσης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁλόκληρος ὁ πληθυσμὸς τῆς χώρας, ἔστω καὶ ἐὰν αὐξηθῇ περαιτέρω ὁ ἀριθμὸς τῶν κλινῶν καὶ τῶν Νοσοκομείων ταύτης. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον τὸ Ὑπουργεῖον ἐμερίμνησεν ὥστε νὰ δημιουργηθῇ ὁ ἀναγκαῖος ἀριθμὸς περιφερειακῶν Νοσοκομείων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ πληθυσμοῦ. Τὰ Ἐπαρχιακὰ ταῦτα Νοσοκομεῖα κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀπέκτησαν συγχρονισμένα κτίρια, ἐξωπλίσθησαν καὶ ἐπλαισιώθησαν κατὰ τρόπον ὥστε νὰ δύνανται νὰ ἐξυπηρετοῦν τὰς νοσηλευτικὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας των. Ἀπόδειξιν τούτου ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὰ πλεῖστα τῶν περιφερειακῶν Νοσοκομείων ἐνεργοῦνται μεγάλαι χειρουργικαὶ ἐπεμβάσεις καὶ νοσηλεύονται σοβαρώταται παθολογικαὶ περιπτώσεις, μὲ ἔκβασιν ἀπολύτου ἐπιτυχίας, ἀφοῦ ἡ θνησιμότης δὲν ὑπερβαίνει τὸ 1%. Συνεπῶς ἡ τάσις τῆς ἀθρόας προσελεύσεως ἀσθενῶν ἐκ τῆς ὑπαίθρου χώρας, πρὸς νοσηλείαν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα τῆς Πρωτευούσης, ἔδει νὰ ἀνακοπῇ διὰ τὰς περιπτώσεις ἐκείνας αἱ ὁποῖαι δύνανται εὐχερῶς καὶ ἀποτελεσματικῶς νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Νοσοκομείων, ὡς εἶναι κυρίως αἱ κῆλαι, σκωληκοειδίτιδες, ἀμυγδαλεκτομαὶ καὶ συνήθεις παθολογικαὶ περιπτώσεις. Τοιουτοτρόπως ἐξεδόθη σχετικὴ ἐγκύκλιος ἡ ὁποία, κατὰ πρῶτον λόγον ἀπέβλεψεν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ὠφέλειαν τῶν ἀσθενῶν καὶ κατὰ δεύτερον εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς τῶν διαφόρων ἐπαρχιακῶν Νοσοκομείων. Καὶ ἀπέβλεψε τὸ μέτρον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ ὠφέλειαν τῶν ἀσθενῶν, διότι ἀποφεύγονται: α) Ἡ ταλαιπωρία τῆς προσελεύσεως καὶ ἀναμονῆς τῶν ἀσθενῶν ἐν Ἀθήναις διὰ τὴν ἐξεύρεσιν κλίνης πρὸς εἰσαγωγὴν καὶ ἡ ἄσκοπος σοβαρὰ οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνσις τούτων. β) Ἡ δημιουργία τεχνητῆς ἐλλείψεως τῶν κλινῶν τῶν Νοσοκομείων τῆς Πρωτευούσης καὶ ἡ καθυστέρησις εἰσαγωγῆς καὶ νοσηλείας ἐν αὐτοῖς τῶν βαρέων περιπτώσεων. γ) Ἡ ἐπιβράδυνσις τῆς εἰσαγωγῆς πρὸς νοσηλείαν των καὶ συνεπῶς τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ὑγείας των καὶ τῆς ἐπιδόσεώς των εἰς τὰ ἰδιωτικά των ἔργα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔχει δυσμενῆ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἰδιωτικῆς καὶ τῆς ὅλης Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐπίσης τὸ μέτρον ἀπέβλεψεν εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς τῶν Νοσοκομείων, διότι ἐὰν κατὰ τὸ παρελθὸν ἐδικαιολογεῖτο μειωμένη ἐμπιστοσύνη τοῦ κοινοῦ πρὸς τὰ ἐπαρχιακὰ Νοσοκομεῖα, ἕνεκα τῶν περιωρισμένων ὑγειονομικῶν μέσων, τὰ ὁποῖα ταῦτα διέθετον καὶ τῆς μὴ ἐπαρκοῦς πλαισιώσεώς των, σήμερον τοῦτο δὲν εὐσταθεῖ καθ’ ὅσον οἱ λόγοι οὗτοι ἐξέλιπον. Συνεπῶς εἶναι ἀπαράδεκτον ἡ κάλυψις τῶν κλινῶν τῶν Νοσοκομείων τούτων νὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὸ 76% καὶ νὰ παραμένῃ ἱκανὸν ποσοστὸν κλινῶν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀντιοικονομικὴν λειτουργίαν τῶν Νοσοκομείων, ἐνῷ ἐξ ἀντιθέτου συνωστίζονται οἱ ἀσθενεῖς τῶν ἐπαρχιῶν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα τῆς Πρωτευούσης διὰ νὰ ἐξεύρουν κλίνην πρὸς νοσηλείαν διὰ τὰς περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι εὐχερέστατα καὶ οὐσιαστικὰ δύνανται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ὑπὸ τῶν Νοσοκομείων τῆς περιφερείας των. Τούτων οὕτως ἐχόντων, ἀνεμέναμεν, ὅτι ἡ προσπάθεια αὕτη τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἀνακόψῃ τὴν τάσιν τῆς ἀθρόας προσελκύσεως τῶν ἀσθενῶν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα τῆς Πρωτευούσης, θὰ εὕρισκε τὴν δέουσαν κατανόησιν καὶ θετικῶς θὰ ἐβοηθεῖτο παρ’ ὅλων τῶν δυναμένων νὰ συμβάλλωσιν εἰς τὴν ἐπιτυχίαν αὐτῆς καὶ εἰλικρινῶς λυπούμεθα, διότι συναντᾷ ἄρνησιν, ὅταν μάλιστα τὸ ἐν λόγῳ μέτρον ἐθεωρήθη ἀναγκαῖον καὶ τὸ πρῶτον ἐφηρμόσθη τὸ ἔτος 1952, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 405 ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου, ὅτε τὰ ἐπαρχιακὰ Νοσοκομεῖα δὲν εὑρίσκοντο εἰς τὸ λειτουργικὸν ἐπίπεδον εἰς ὃ σήμερον εἶναι, λόγῳ τῶν σημειωθεισῶν ἔκτοτε σημαντικῶν προόδων τόσον εἰς τὴν κτιριακὴν ἀνασυγκρότησιν αὐτῶν, ὅσον καὶ εἰς τὸν ἐξοπλισμὸν καὶ τὴν διὰ προσωπικοῦ πλαισίωσιν τούτων. ΙΙ. Ἡ παροχὴ τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ἄνευ πιστοποιητικοῦ ἀπορίας θὰ ἀρχίσῃ προσεχῶς, ἐξ ἄλλου εἰς τοῦτο ἀποβλέπει ἡ ἐνεργουμένη διανομὴ τῶν σχετικῶν βιβλιαρίων εἰς τοὺς ἀγρότας, ὥστε ἡ ἀντικατάστασις τοῦ πιστοποιητικοῦ ἀπορίας διὰ τῶν βιβλιαρίων νὰ γίνῃ καθολικὴ ἀπὸ ὡρισμένης ἡμερομηνίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως παρὰ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν περίθαλψιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Κατὰ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου γʹ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Β. Δ)τος 665)62 δικαιοῦνται περιθάλψεως καὶ τὰ θετὰ τέκνα τῶν ὑπαλλήλων. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ «τοῦ ὑπαλλήλου» συμπεριλαμβάνονται καὶ αἱ θήλεις ὑπάλληλοι καὶ συνεπῶς τυγχάνουν περιθάλψεως καὶ τὰ θετὰ τέκνα τῶν γυναικῶν ὑπαλλήλων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν σύζυγον τῆς θήλεως ὑπαλλήλου καὶ οὗτος προστατεύεται ἂν εἶναι ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι εἶναι καὶ ἄπορος. Ἡ Κυβέρνησις ἐκδηλοῦσα τὸ ἐνδιαφέρον αὐτῆς πρὸς τὰ κρατικὰ ὄργανα — ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ἐν συντάξει — ἐβελτίωσεν οὐσιωδῶς τὸν τομέα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Οὕτω τὸ πρῶτον διὰ τοῦ νόμου 3920)58 παρεσχέθη δικαίωμα περιθάλψεως εἰς τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους, ἥτις διὰ τοῦ Ν. Δ. 3975)59 ἐπεξετάθη καὶ εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς συνταξιούχους ἀκολούθως δὲ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1961 καὶ εἰς τὰς συζύγους ἢ χήρας τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων διὰ τοῦ νόμου 4140)61. Καθωρίσθησαν μακρὰ ὅρια νοσηλείας διὰ τοὺς πάσχοντας ἐκ νόσων ἀπαιτουσῶν μακροχρόνιον θεραπείαν, ὡς εἶναι ἡ φυματίωσις, νευροψυχικαὶ νόσοι καὶ καρκίνος. Παρεσχέθη δικαίωμα νοσοκομειακῆς νοσηλείας εἰς τὰ ἀνήλικα τέκνα τὰ φοιτῶντα εἰς ἀνωτέρας σχολὰς τῆς ἡμεδαπῆς τὸ πρῶτον δὲ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1959 ἐλήφθη πρόνοια νοσηλείας καὶ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ εἰς περιπτώσεις καθ’ ἃς δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἡ ἐν Ἑλλάδι νοσηλεία, τοῦ Δημοσίου ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐπιβαρυνθέντος οὐσιωδῶς. Ἐν τῇ μερίμνῃ της ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων θέλει μελετήσει καὶ πᾶν ἕτερον μέτρον βελτιώσεως τῆς περιθάλψεως καὶ θέλει λάβει ὑπ’ ὄψει καὶ τὰς ὑποδείξεις τῶν ὑπογραφόντων τὴν ἐρώτησιν κ. κ. βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12434)10159)6.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 801)30.10. 1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, περὶ τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπαθῶν τοῦ Νομοῦ Ἀργολίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατόπιν ἡμετέρων ἐνεργειῶν, ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ σχετικὴ πίστωσις διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς τοὺς ἀνωτέρω σεισμοπαθεῖς, ἀναμένεται δὲ ἡ ὑπογραφὴ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων τῆς σχετικῆς συμβάσεως, ἵνα ἐν συνεχείᾳ ἐπακολουθήσῃ ἡ δανειοδότησις τῶν κριθησομένων δικαιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13156)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 826 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ σχετικῶς μὲ συνταξιοδότησιν τῶν ὑπερηλίκων Δωδεκανησίων Ὑγειονομικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀρ. ΠΕ4δ 15975)16.11.62 ἡμετέρου ἐγγράφου, οὗτινος ἀντίγραφον συναποστέλλομεν, παρεσχέθησαν ὑμῖν σχετικαὶ πληροφορίαι ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΚΟΙΝ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Ἀριθ. ΠΕ4δ 15975 Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12114)31.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 763 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχει προβλεφθῆ σχετικὴ διάταξις ρυθμίζουσα ἐπὶ τῷ εὐνοϊκώτερον τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεων τῶν ὑπερηλίκων Δωδεκανησίων Ὑγειονομικῶν εἰς τὸ πρῶτον νομοσχέδιον ὅπερ θὰ ψηφισθῇ ἐν τῇ Βουλῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11676)19.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 709 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, σχετικῶς μὲ πρόσληψιν ἰατρῶν Οὐρολόγων ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς διεπιστώσαμεν κατόπιν ἀλληλογραφίας μετὰ τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, ὁ ἰατρὸς Οὐρολόγος ὃν ἀναφέρει ὁ ἐρωτῶν βουλευτής, φέρεται ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν ἀνωτέρω Σύλλογον, ὅταν δὲ κατέλαβε τὴν θέσιν τοῦ ΙΚΑ Πειραιῶς εἰς πρωϊνὸν ὡράριον, ὁ ἕτερος ἰατρὸς ὁ διεκδικῶν τὴν θέσιν ταύτην ἐδήλωσεν εἰς ΙΚΑ Πειραιῶς, ὅτι δὲν διέθετε πρωϊνὸν ὡράριον, ἀλλὰ ἀπογευματινὸν τὸ ὁποῖον σήμερον ἔχει ὁ ἐν λόγῳ ἰατρός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12112)9929)31.10.62 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 761)62 ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἀφορῶν τὴν περίθαλψιν τῶν κωφαλάλων παίδων ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ καὶ τῶν λοιπῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς τὰ ἑξῆς: Μεταξὺ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Προστασίας Κωφαλάλων καὶ τοῦ ΙΚΑ, εἶχε, κατὰ τὸ ἔτος 1957 συναφθῆ σύμβασις δυνάμει τῆς ὁποίας τὸ ΙΚΑ ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν ν’ ἀποστέλλῃ πρὸς ἐκπαίδευσιν εἰς τὰς σχολὰς τοῦ Ἱδρύματος τὰ κωφάλαλα τέκνα τῶν ἠσφαλισμένων εἰς αὐτό, καταβάλλον τὴν σχετικὴν δαπάνην ἀνερχομένην εἰς 1.000 δρχ. μηνιαίως διὰ τοὺς ἐσωτερικοὺς καὶ 400 δρχ. διὰ τοὺς ἐξωτερικούς. Ἡ σύμβασις αὕτη κατηγγέλθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 123613) 4.4.60 διαγραφῆς τοῦ Διοικητοῦ τοῦ ΙΚΑ κ. Καποδίστρια καὶ ἔπαυσεν ἰσχύουσα διὰ τὸ μέλλον. Διὰ τοὺς ἑτέρους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, ὡς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν (ΤΑΑΜ), τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ ΔΕΗ)ΠΑΠ, τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ ΟΤΕ καὶ ὁ Οἶκος τοῦ Ναύτου, ἰσχύουν συμβάσεις ἀπεριορίστου χρόνου. Ἤδη διὰ τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος Ν. Δ. 4277)12.11. 1962, καθίσταται ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸ ΙΚΑ καὶ τοὺς λοιποὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἡ περίθαλψις ἠσφαλισμένων κωφαλάλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11479)9445)15.10.62 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 679) 6.10.62 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Περιβλέπτου Μαγνησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Συνεπείᾳ τῶν σεισμῶν τοῦ ἔτους 1957 προεκλήθη διαφυγὴ καὶ ἀπώλεια τῶν ὑδάτων τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως τοῦ χωρίου «Κοκκίνα» Κοινότητος Περιβλέπτου. Ἐγένοντο ἐνέργειαι συγκεντρώσεως ἐπιφανειακῶν ὑδάτων πλὴν ὅμως ἡ ἐξασφαλισθεῖσα ποσότης ἦτο ἀνεπαρκής. Ἐπηκολούθησεν ἀνόρυξις φρέατος ἄνευ ἀποτελέσματος. Ἤδη ἐκτελεῖται ἑτέρα γεώτρησις εἰς θέσιν ὑποδειχθεῖσαν ὑπὸ γεωλόγων, εἰς βάθος δὲ 78 μέτρων διαπιστοῦται ὕπαρξις ὑδροφόρου στρώματος πλὴν ὅμως ἡ ἀπόδοσις δὲν δύναται νὰ ἐκτιμηθῇ, διότι αἱ ἐργασίαι συνεχίζονται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11477)9443)15.10.62 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 677) 6.10.62 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Εὐξεινουπόλεως Μαγνησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος περιελήφθη τὸ ἔργον ἀξιοποιήσεως ἡμιαρτεσιανοῦ φρέατος εἰς τὸ πρόγραμμα Μεγαλυτέρων Κοινωφελῶν Ἔργων ἔτους 1961 προϋπολογισμοῦ δαπάνης 340.000 δραχ. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν διετέθη δάνειον 270.000 δραχ. κατὰ συμβολὴν τῶν ἐνδιαφερομένων ἐξ 70.000 δραχ. Τὸ ἔργον ἀπεπερατώθη ἤδη ἀπό τινων μηνῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν γεωτρήσεων πρὸς ἄρδευσιν γνωρίζομεν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο δὲν τυγχάνει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11749)9733)22.10.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων παρὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 63 βιβλίου αἰτήσεων ἀναφορικῶς μὲ τὴν πειθαρχικὴν δίωξιν τοῦ ἰατροῦ κ. Β. Τσίκου τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν ἐπὶ ἐπιστροφῇ φάκελλον, ἐν τῷ ὁποίῳ περιέχονται τὰ ἑξῆς αἰτηθέντα στοιχεῖα: 1) Πρακτικὰ τῶν ἀπὸ 3.11.1958 καὶ 10.7.1959 συνεδριάσεων τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου. 2) Τὴν ἀπὸ 6.5.61 ἔκθεσιν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ κ. Β. Δερδεμέζη. 3) Τὴν ἀπὸ 28.8.61 ἔκθεσιν τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ κ. Κ. Δόλγερα. 4) Τὰς ἀπὸ 10.7.61 καὶ 30.8.61 ἐκθέσεις τῶν Ἐπιθεωρητῶν κ. κ. Π. Πυλαρινοῦ καὶ Μ. Φράγκου, καὶ 5) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 52)17.5.61 ἀναφορὰν Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Ἄρτης. Συναφῶς γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ μὲν Διευθυντὴς τῆς Παθολογικῆς Κλινικῆς τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος, Ἰατρὸς κ. Β. Τσῖκος, ἐτιμωρήθη ὑπὸ τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου τοῦ Νοσοκομείου, διὰ στερήσεως προστίμου τῶν ἀποδοχῶν αὑτοῦ τριάκοντα (30) ἡμερῶν, ὁ δὲ Διοικητικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ἱδρύματος παρεπέμφθη εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13554)11086)27.11.62 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 881)17.11.62 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Γ. Λαμπράκη, διὰ τὴν κατασκευὴν νέων Σφαγείων ἐκτὸς τῆς πόλεως Λαρίσης καὶ προστασίαν τῆς Δημοσίας Ὑγείας ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν ἐντὸς τῆς πόλεως τοιούτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ Δῆμος Λαρίσης ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὴν ἁρμοδίαν Κτηνιατρικὴν Ὑπηρεσίαν, μελετᾷ τὴν ἀνέγερσιν νέων Σφαγείων εἰς οἰκόπεδον πλησίον τοῦ ἐργοστασίου Σακχάρεως (ἐκτὸς τῆς πόλεως), τὸ θέμα δὲ τῆς ἀνεγέρσεως τούτων δὲν τυγχάνει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Διὰ τὴν τήρησιν καθαριότητος ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν Σφαγείων ἐντὸς τῆς πόλεως καὶ μέχρι τῆς ἀπομακρύνσεώς των ἐκτὸς αὐτῆς, λαμβάνονται παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν σχετικὰ μέτρα, προσωρινοῦ χαρακτῆρος πρὸς προστασίαν τῆς Δημοσίας Ὑγείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Α. Φωτήλα, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12522)10217)7.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 807 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Α. Φωτήλα, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, φέρομεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι δὶς τοῦ ἔτους γίνονται διανομαὶ εἰς τοὺς ἀπόρους τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς χώρας. Συνεπῶς, καὶ οἱ ἄποροι κάτοικοι τῆς περιοχῆς τῆς Μάνης θὰ συμπεριληφθῶσιν εἰς τὰς διανομὰς ταύτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13876)11358)30.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 943 βιβλ. ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν ἐπαγγελματιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὰ κατὰ τόπους Ἀγροτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα, ὡς καὶ οἱ Ὑγειονομικοὶ Σταθμοί, παρέχουν ἀνοικτὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των, ἐφ’ ὅσον οὗτοι καταβάλλουν εἰσφορὰν εἰς τὸν ΟΓΑ, ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι ἠσφαλισμένοι καὶ εἰς ἕτερον Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, ὅστις ὅμως δὲν παρέχει εἰς αὐτοὺς ἀνοικτὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13875)11357)30.11.62 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 942)27.11.62 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Σέσκλου Μαγνησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀνωτέρω Κοινότης ὑδρεύετο ἐκ τῆς τοπικῆς πηγῆς δυτικῶς τοῦ χωρίου ἐκ δύο Κοινοτικῶν φρεάτων. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958 ἤρχισεν ἡ κατασκευὴ Κοινοτικοῦ ὑδραγωγείου τοῦ ὁποίου ἡ ὑδροδότησις προεβλέπετο ἐκ τῆς ἀνωτέρω πηγῆς τῆς ὁποίας ἡ παροχὴ ἦτο σταθερὰ ἀπὸ μακροῦ καὶ ὑπερεπαρκὴς διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν κατοίκων, πλὴν ὅμως αὕτη ἐμειώθη σημαντικῶς συνεπεία τῶν σεισμῶν. Κατόπιν τούτου ἐπεσκέφθη τὴν Κοινότητα Σέσκλου γεωλόγος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, κατόπιν προτάσεως τῆς ἁρμοδίας Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας καὶ ἀπεφασίσθη ἡ ἐκτέλεσις γεωτρήσεως ἐνταχθείσης τῆς Κοινότητος ταύτης εἰς τὸ σχετικὸν πρόγραμμα. Διὰ τῆς ἐκθέσεως τοῦ ὡς ἄνω γεωλόγου θεωρεῖται πιθανὴ ἡ αὐτόματος ἀποκατάστασις τῆς παροχῆς τῆς ἀνωτέρω πηγῆς πλὴν ὅμως ὑποδεικνύεται πρὸς λύσιν τοῦ προβλήματος τῆς ὑδρεύσεως λόγω τῆς φύσεως τοῦ ἐδάφους τῆς περιοχῆς. 1) Ἐκβάθυνσις τοῦ φρέατος τοῦ εὑρισκομένου πλησίον τῆς ἐκκλησίας τοῦ Ἁγίου Ταξιάρχου (10–18 μέτρα βάθος). 2) Καλλιέργεια τῆς πηγῆς Βανδίκης διὰ στοᾶς, καὶ 3) Ἀνόρυξις τάφρου εἰς τὴν ἐπαφὴν τῶν πετρωμάτων ἀλλουβίων εἰς τὴν θέσιν τῆς πηγῆς ἵνα διαπιστωθῇ μήπως ὑπάρχῃ διαφυγὴ ὕδατος μέσω τῶν ἀποθέσεων αὐτῶν. Ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν θέλουσι χορηγηθῆ αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις πρὸς ὁριστικὴν λύσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος ἐφ’ ὅσον αὕτη ἤθελεν ἀποφασίσει τὴν κατασκευὴν τῶν σχετικῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13402)10890)23.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 887 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Διὰ τὸ προσωπικὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει, δεδομένου, ὅτι τοῦτο συνδέεται μετὰ τοῦ Ἱδρύματος, διὰ σχέσεως ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου καὶ συνεπῶς ἡ ἐπίλυσις τῶν αἰτημάτων του ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 2. Τὸ προσωπικὸν τῶν νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Δημοσίου Δικαίου, ὡς εἶναι τὰ Νοσοκομεῖα, Μαιευτήριον «Ἀλεξάνδρα», «Ἱπποκράτειον», «Βασιλεὺς Παῦλος» (τέως Λαϊκόν), Γενικὸν Κρατικὸν Ἀθηνῶν κλπ. ὑπαγόμενα εἰς τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα, τυγχάνουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, ἧς τυγχάνουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, δεδομένου ὅτι ἀπολαμβάνουν τῶν αὐτῶν προνομίων καὶ δικαιωμάτων, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Α. Ν. 965)37 καὶ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ. 2592)53. Εἰδικῶς διὰ τοὺς ἐκτάκτους καὶ ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους τῶν Ἱδρυμάτων τούτων, ἰσχύει ὅ,τι ἐφαρμόζεται καὶ διὰ τοὺς ἐκτάκτους καὶ ἡμερομισθίους τοῦ Δημοσίου μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι εἰς τοὺς νοσοκομειακοὺς ὑπαλλήλους παρέχεται ἐπὶ πλέον τροφὴ καὶ κατοικία. 3. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ αἴτημα τῆς μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν Νοσοκομείων, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 4193)61, τὸ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου τούτου καταρτισθὲν Β. Διάταγμα ἔχει ἀποσταλῆ, ἤδη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ νὰ ὑπογραφῇ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. 4. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας, τῶν Βενιανάκη, Βασιλειάδη καὶ Χατζηδάκη, οἱ μὲν Βενιανάκης καὶ Χατζηδάκης, ἀπελύθησαν οὐχὶ λόγῳ τῆς συνδικαλιστικῆς των στάσεως, ἀλλὰ διότι τὸ Δ. Σ. τοῦ Μαιευτηρίου «Ἀλεξάνδρα» εἰς ὃ ὑπηρέτουν, ἔκρινεν ὡς μὴ εὐδόκιμον τὴν ἐν τῷ Ἱδρύματι προϋπηρεσίαν των καὶ δὲν προέβη εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῆς ἑξαμήνου θητείας των. Ὡσαύτως ὁ Βασιλειάδης, κατώτερος ὑπάλληλος τοῦ Νοσοκομείου Παίδων «Ἁγία Σοφία», ἀπελύθη τῆς ὑπηρεσίας, λόγῳ ἀνικανότητος, λαβὼν τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένην ἀποζημίωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13564 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πράγματι ἐν τῷ Νομῷ Καρδίτσης παραμένουν κενὰ ἰατρῶν πολλὰ εἰς ὀρεινὰ ἰατρεῖα. Πρὸς τοῦτο τόσον ὑπὸ τοῦ Ν.Σ.Υ.Α. τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης ὅσον καὶ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καταβάλλεται πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια ἐξευρέσεως ἰατρῶν διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἀνωτέρω ἰατρείων καὶ τὴν παροχὴν ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τὸν πληθυσμὸν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήαις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14785)12143)14.12. 62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1089)12.12.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου, δι’ ἧς οὗτος ζητεῖ πληροφορίας περὶ τῶν εἰς τὸ Τμῆμα λοιμωδῶν νόσων τοῦ Νοσ. Παίδων «Ἁγία Σοφία» ὑπηρετουσῶν ἀδελφῶν νοσοκόμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κατωτέρω: Εἰς τὸ ἀνωτέρω Νοσοκομεῖον συνολικῆς δυνάμεως 370 κλινῶν ὑπηρετοῦσιν ἐν ὅλῳ 92 ἀδελφαὶ νοσοκόμοι βοηθούμεναι καὶ ὑπὸ 57 ἐκπαιδευομένων μαθητριῶν. Τοὐτέστιν ἡ ἀναλογία τῶν μὲν ἀδελφῶν νοσοκόμων πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν κλινῶν (ἀσθενῶν) εἶναι μία πρὸς τέσσαρας, ἡ δὲ ἀναλογία τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ νοσοκόμων καὶ μαθητριῶν κατέρχεται κάτω τῶν 13. Κατὰ συνέπειαν ὑπάρχει ἐπάρκεια νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τμῆμα λοιμωδῶν νόσων τοῦ αὐτοῦ Νοσοκομείου τοῦ ὁποίου ὁ ἀριθμὸς τῶν κλινῶν ἀνέρχεται εἰς 60, ὑπηρετοῦσιν ἐν αὐτῷ 17 ἀδελφαὶ κατανεμόμεναι εἰς τρεῖς ὁμάδας. Μόνον ἡ νυκτερινὴ ὁμὰς ἀποτελεῖται ἐκ τριῶν ἀδελφῶν αἱ δὲ ὑπόλοιποι ὁμάδες ἀποτελοῦνται ἀπὸ 11–6 ἀδελφὰς ἀναλόγως τῶν νοσηλευτικῶν ἀναγκῶν. Συνεστήθη ἡ ἐνίσχυσις τῆς νυκτερινῆς ὁμάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14036)62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 962)62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου περὶ καταστροφῆς, συνεπείᾳ ἀντικανονικοῦ ραντίσματος τῆς παραγωγῆς λεμονίων τῆς περιφερείας Ν. Ἐπιδαύρου–Ναυπλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὸ θέμα δὲν ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων δι’ εἰδῶν διατροφῆς, γνωρίζομεν ὅτι τοῦτο δὲν μᾶς ἐζητήθη οὔτε παρὰ τῆς ἁρμοδίας Νομαρχίας, οὔτε παρὰ τοῦ οἰκείου Κέντρου Κ. Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14042)62 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 986)62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, περὶ καταστροφῆς συνεπείᾳ συνεχῶν βροχῶν, τῆς παραγωγῆς φυστικιῶν, εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀποκορώνου τοῦ Ν. Χανίων Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θέμα δὲν ἐμπίπτει εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων δι’ εἰδῶν διατροφῆς γνωρίζομεν, ὅτι τοῦτο δὲν μᾶς ἐζητήθη οὔτε παρὰ τῆς ἁρμοδίας Νομαρχίας, οὔτε παρὰ τοῦ οἰκείου Κέντρου Κοιν. Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14123)4.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 935 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ σχετικῶς μὲ διανομὰς τροφίμων εἰς τὴν περιοχὴν Δυτικῆς Θεσσαλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι λαμβάνουν χώραν τακτικαὶ διανομαὶ μέσῳ τῶν Μητροπόλεων εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς καὶ ἔκτακτοι μέσῳ τῶν Κέντρων Κοιν. Προνοίας εἰς ἀναξιοπαθεῖς (τυφλούς, ἀποθεραπευθέντας, φυματικοὺς κλπ.) ἀναλόγως τῶν ἀφικνουμένων ἑκάστοτε φορτίων ἐκ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς. Εἰς ἐκτάκτους περιπτώσεις, ὅπως ὁ ἀποκλεισμὸς λόγῳ χιονοπτώσεως κατόπιν σχετικῶν ἀναφορῶν τῶν οἰκείων Νομαρχιῶν ἢ Δ)ντῶν Κέντρων Κοιν. Προνοίας ἀποστέλλονται τρόφιμα μέσῳ τῆς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐμπορίου Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Διαθέσεως Γεωργικῶν Πλεονασμάτων ΗΠΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14303)11698)6.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1016 βιβλίου ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι θὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια διὰ τὴν ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐν θέματι ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14376)8.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1029 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου σχετικῶς μὲ τὴν ἀτέλειαν τῶν αὐτοκινήτων τῶν ὀδοντιάτρων τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς ἰσχυούσας σήμερον διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3487)55 (ἄρθρον 15 παρ. 8 καὶ 9) «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν» τοῦ τέλους ἀδείας κυκλοφορίας καὶ φορολογίας αὐτοκινήτων ἀπαλλάσσονται τὰ ἰδιόκτητα ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα τῶν ἰατρῶν τῶν ὑπηρετούντων εἰς Ἀγροτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα κατὰ τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων αὐτῶν, ὡς καὶ τῶν ἰατρῶν τῶν μονίμως ἐγκατεστημένων ἐπαγγελματικῶς εἰς κωμοπόλεις καὶ χωρία πραγματικοῦ πληθυσμοῦ οὐχὶ ἀνωτέρου τῶν 4.000 κατοίκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11628)18.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 715)62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν αὐτῇ θιγόμενον θέμα τῶν κατοίκων τοῦ Συν)σμοῦ Ἰμαρὲτ–Σερρῶν δὲν ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου μας, ἀλλὰ εἰς τὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Πάντως ὡς καὶ παλαιότερον σᾶς ἐπληροφορήσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 495)61)25.1.61 ἐγγράφου μας ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη τὸ προαναφερθὲν θέμα ἔχει ὡς ἀκολούθως: Εἰς τὴν θέσιν Χαράδρα Ἰμαρέτ–Σερρῶν ἐστεγάσθησαν πρὸ τοῦ 1940–46 οἰκογένειαι, αἵτινες ἀνήγειρον αὐθαιρέτως ἰσαρίθμους οἰκίας ἐπὶ οἰκοπέδων ἀνταλλαξίμων ἐκποιηθέντων προπολεμικῶς παρὰ τοῦ Δήμου Σερρῶν. Ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν τὸ Γραφεῖον Δ.Α.Π. Σερρῶν τὸ καταβλητέον τίμημα διὰ τὴν ὁριστικὴν παραχώρησιν τῶν ἐν λόγῳ οἰκοπέδων, καθωρίσθη βάσει εἰδικῆς εὐεργετικῆς διατάξεως τοῦ Ν. 3713)57 εἰς τὰ 30% ἐπὶ τῆς ἀρχικῶς ἐκτιμηθείσης ἀξίας αὐτῶν, κυμαινόμενον μεταξὺ 2.000 ἕως 5.000 δραχ. καὶ καταβληθησόμενον ἐντὸς 10 ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1063 βιβλίον ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὴν Κοινότητα Νεαπόλεως Βοΐου τοῦ Νομοῦ Κοζάνης ἔχει ἱδρυθῆ καὶ λειτουργεῖ ἀπὸ ἐτῶν Ὑγειονομικὸς Σταθμός, δυνάμεως ἓξ (6) κλινῶν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ὑγειονομικῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τῆς ὁμωνύμου Κοινότητος, ὡς καὶ τῶν κατοίκων τῶν ὁμόρων Κοινοτήτων. Εἰς τὸν ἐν λόγῳ Ὑγειονομικὸν Σταθμὸν ὑπηρέτει εἷς ἰατρός, μία μαῖα καὶ δύο βοηθητικοὶ ὑπάλληλοι. Ὁ ἰατρὸς τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ τούτου, κ. Βιτανιώτης παρῃτήθη πρὸ τῆς λήξεως τῆς συμβάσεως καὶ ἀπεχώρησε τοῦ Σταθμοῦ τὴν 10.11.62. Τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Κοζάνης, ἐξ οὗ ἐξαρτᾶται ὁ ἀνωτέρω Ὑγειονομικὸς Σταθμός, εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ ὡς ἄνω ἰατροῦ, προεκήρυξεν τὴν θέσιν, ἀπὸ δὲ τῆς προκηρύξεως ὑπεβλήθη εἰς τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Κοζάνης μέχρι σήμερον αἴτησις ἑνὸς μόνον ἐνδιαφερομένου ἰατροῦ. Πρὸς τὸ παρὸν καὶ μέχρι τοῦ διορισμοῦ ἑτέρου ἰατροῦ, ὁ Ὑγειονομικὸς Σταθμὸς Νεαπόλεως Βοΐου ἐξυπηρετεῖται παρὰ τοῦ ἰατροῦ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ Τσοτυλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Θ. Γιαννοπούλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15011)12284)10.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Θ. Γιαννοπούλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Λ. Κύρκου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1123 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὰ κατὰ τόπους Ἀγροτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα, ὡς καὶ οἱ Ὑγειονομικοὶ Σταθμοί, παρέχουν ἀνοικτὴν Ὑγειονομικὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον οὗτοι καταβάλλουν εἰσφορὰν εἰς τὸν Ο.Γ.Α., ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι ἠσφαλισμένοι καὶ εἰς ἕτερον Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, ὅστις ὅμως δὲν παρέχει εἰς αὐτοὺς ἀνοικτὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15128)12365)21.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν κατατεθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 1128 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου περὶ χορηγήσεως ἀδείας λειτουργίας προσωρινῶν τυροκομείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας ἔχον ὑπ’ ὄψει του τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ τὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα διὰ τὴν Ὑγιεινὴν Τυροκόμησιν, ἐξέδωκε τὴν ἀπὸ 18. 8.54 Ὑγειον. Διάταξιν «περὶ ὅρων ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας Τυροκομείων κλπ.», δι’ ἧς καθορίζονται ὡρισμένοι ὅροι ὑγιεινῆς διὰ τὴν παρασκευὴν τοῦ τυροῦ. Ἡ Ὑγειονομικὴ αὕτη διάταξις μέχρι σήμερον δὲν ἐφηρμόσθη καθ’ ὅσον κατ’ ἔτος χορηγεῖται ἀναστολὴ ταύτης, ἵνα οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐκσυγχρονίσωσι προοδευτικῶς τὰ τυροκομεῖα των. Δυστυχῶς ὅμως ἡ πρόοδος αὕτη τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν τυροκομείων κατὰ τὴν διαρρεύσασαν 8ετίαν ὑπῆρξε βραδυτάτη. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας ὡς ὑπεύθυνον διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς Δημ. Ὑγείας καὶ τὴν προφύλαξιν τοῦ κοινοῦ ἀπὸ τὰς διὰ τοῦ γάλακτος καὶ τοῦ τυροῦ μεταδιδομένας νόσους (τῦφος, δυσεντερία, φυματίωσις, ὀστρακιά, διφθερῖτις, μελιταῖος πυρετὸς κλπ.) ὡς καὶ τὰς κατ’ ἔτος παρουσιαζομένας δηλητηριάσεις ἐκ τυροῦ καὶ τῆς δυσφημήσεως ἣν ὑφίσταται ἡ χώρα ἐκ τῶν ἀνωτέρω λόγων, ἀπεφάσισεν, ὅπως μὴ ἐπιτρέψῃ πλέον τὴν τυροκόμησιν ὑπὸ ἀνθυγιεινὰς συνθήκας. Λίαν δὲ ἐνωρὶς ἀπὸ τοῦ Μαρτίου ἐ. ἔ. εἰδοποιήσαμεν τοὺς τυροπαραγωγοὺς καὶ τυρεμπόρους διὰ τῶν οἰκείων Ὑγειονομικῶν Κέντρων (ἀριθ. Ε1γ)3007)20.3.62 ἐγκ. 253 Δ)γῆς) ὅτι κατὰ τὴν προσεχῆ τυροκομικὴν περίοδον 1962–1963, δὲν θὰ ἐπιτραπῇ ἡ λειτουργία τῶν προσωρινῶν τυροκομείων, ὥστε νὰ ἔχωσι χρονικὸν διάστημα εἰς τὴν διάθεσίν των διὰ τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τῶν τυροκομείων ἢ τὴν ἵδρυσιν νέων τοιούτων καὶ ἵνα μὴ προβῶσιν εἰς προαγοράν, ὡς εἴθισται τοῦ γάλακτος. Μέχρι τῶν μέσων Νοεμβρίου π.ἔ. οὐδεμία ἀντίδρασις παρετηρήθη ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων, κατὰ τὰς ἀρχὰς ὅμως Δεκεμβρίου π.ἔ. ἤρχισαν νὰ καταφθάνωσι τηλεγραφήματα τούτων περὶ παρατάσεως τῆς λειτουργίας τῶν προσωρινῶν τυροκομείων, προβάλλοντες τοὺς γνωστοὺς λόγους ἢ τὴν ἀνεπάρκειαν τοῦ χρόνου, ὡς τοῦτο συμβαίνει κατ’ ἔτος. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας ἐν γνώσει ὅτι οἱ προβαλλόμενοι λόγοι ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων δὲν εὐσταθοῦν ἐξέδωκε ἐκ νέου τὴν ὑπ’ ἀριθ. Ε1γ)13438)21.12.62 ἀπόφασιν δι’ ἧς ἐπετράπη ἡ χορήγησις προσωρινῶν ἀδειῶν λειτουργίας Τυροκομείων ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, μολονότι ἐκ τῆς τοιαύτης παρατάσεως δημιουργοῦνται εὔλογα παράπονα ἀπὸ τοὺς συμμορφωθέντας πρὸς τὴν Ὑγειον. Διάταξιν οἵτινες ἵδρυσαν μόνιμα Ὑγιεινὰ Τυροκομεῖα, ἀνερχόμενα ἤδη εἰς ἱκανὸν ἀριθμόν. Διὰ τῆς ἀπὸ 18.8.54 Ὑγειον. Διατάξεως δὲν δημιουργοῦνται μονοπώλια ἐπεξεργασίας γάλακτος πρὸς τυροκόμησιν, οὔτε ἀπαιτοῦνται μεγάλαι οἰκοδομαί, καθ’ ὅσον διὰ τὰ τυροκομεῖα Αʹ τάξεως ἀπαιτεῖται ἐμβαδὸν 100 τ.μ. διὰ δὲ τὰ Βʹ τάξεως δὲν καθορίζεται ἐμβαδόν. Ἤδη διὰ τῆς συνδέσεως τῆς χώρας ἡμῶν μετὰ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἐπιβάλλεται ὁ ἐκσυγχρονισμὸς τῶν τυροκομείων καὶ ἡ ἐφαρμογὴ μεθόδων τυροκομίσεως μὲ τὰ σημερινὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα, ἵνα καταστῶσι καὶ οἱ Ἑλληνικοὶ τυροὶ συναγωνίσιμοι καὶ δεκτοὶ εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ἐπὶ πλέον τὸ Κράτος παρέχει πᾶσαν δυνατὴν οἰκονομικὴν βοήθειαν εἰς ἐκείνους οἵτινες θέλουν νὰ βελτιώσωσι τὰς ἐγκαταστάσεις τῶν ἐπιχειρήσεών των. Ἐλπίζομεν, ὅτι καὶ ὑμεῖς θὰ συμβάλλητε ἵνα ἡ παράτασις αὕτη εἶναι τελευταία ὥστε νὰ ἀπαλλαγῇ ἡ χώρα ἡμῶν ἐκ τῆς τοιαύτης ἀθλιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15343)29.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1152 βιβλ. ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὰ δημοσιευθέντα ἄρθρα, κατὰ τὰς ἡμερομηνίας 18,20.12.62, εἰς τὴν Ἐφημερίδα «Βῆμα», ὑπὸ τοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Β. Βαλαώρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ γενικῶς τὴν ὑγιεινὴν τῆς χώρας: Κατ’ ἀρχὴν ὁ ἀρθρογράφος, ἴσως διότι ἀπουσίαζεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπὶ μακρὰ ἔτη, δὲν εἶναι προφανῶς ἐνήμερος, τῆς σημερινῆς ὑγιειονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας καὶ τῶν σημειωθεισῶν προόδων κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν, διότι ἄλλως θὰ ἐγνώριζε τὴν γενομένην μεταβολὴν εἰς τὸν τομέα τῆς Ὑγείας καὶ θὰ ἐπῄνει τὴν ἀναπτυχθεῖσαν δραστηριότητα τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας, ὡς ἔπραξαν καὶ πράττουν διεθνοῦς φήμης ξένοι ἐμπειρογνώμονες καὶ εἰδικοί, συχνὰ ἐπισκεπτόμενοι τὴν χώραν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκφράζονται μόνον εὐφήμως περὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ὑγειονομικῆς Ὀργανώσεως καὶ τῆς καλῆς λειτουργίας τῶν Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν, ἀλλὰ καὶ ἐπιθυμοῦν τὴν ἀποστολὴν ἐξ ἄλλων χωρῶν ὑποτρόφων πρὸς μετεκπαίδευσιν ἐνταῦθα καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν Πειραματικὴν Ὑγειονομικὴν Μονάδα Θεσσαλίας τῆς Π.Ο.Υ. καὶ εἰς τοὺς Πειραματικοὺς Σταθμοὺς Ἑλονοσίας, ὡς λειτουργοῦντας προτύπως. Καὶ ἰδοὺ στοιχεῖα τινά, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν τὴν συντελεσθεῖσαν πρόοδον καὶ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀρθρογράφον. 1) Τὸ ὅτι ἐγένετο προσπάθεια ὁλοκληρώσεως τῆς νοσοκομειακῆς πολιτικῆς τοῦτο τιμᾶ τὸ Ὑπουργεῖον, διότι καὶ ἀρκεταὶ νοσοκομειακαὶ κλῖναι δὲν ὑπῆρχον κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν ἦσαν ὑποτυπώδη, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ πλεῖστοι τῶν ἐχόντων ἀνάγκην νοσηλείας ἀσθενῶν νὰ συσσωρεύωνται εἰς Ἀθήνας καὶ νὰ μὴ καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις κλίνης, ἐνῷ σήμερον μὲ τὴν κτιριακὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ ἀναδιοργάνωσιν τῶν νοσοκομείων καὶ τὴν πλαισίωσιν τῶν Ἐπαρχιῶν διὰ καταλλήλου προσωπικοῦ, τὸ σοβαρὸν τοῦτο πρόβλημα ἠμβλύνθη. 2) Εἰς τὸν τομέα τῆς προλήψεως, δι’ ὃν κυρίως ἐγράφησαν τὰ ἄρθρα, συνετελέσθη σημαντικωτάτη ἐργασία μὲ σύστημα καὶ πρόγραμμα εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ὑγιεινῆς ὅσον οὐδέποτε ἄλλοτε εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου. Συγκεκριμένως: α) Τὴν Γενικὴν Δ)νσιν Ὑγιεινῆς, πλαισιώνουν Δ)νσεις μὲ ἀρίστους ἐπιτελεῖς ἐπιστήμονας, ἐκπαιδευθέντας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἀσχολουμένους μὲ τὴν πρόληψιν. β) Τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα, διευθύνονται ὑπὸ ὑγειονολόγων ἰατρῶν καὶ ἀσκοῦν τὴν προληπτικὴν ἰατρικὴν καὶ ὑγιεινὴν εἰς τὴν περιφέρειάν των καὶ δὲν εἶναι, ὡς ἐκ τούτου ἀκριβὲς ὅτι, ταῦτα ἐστερήθησαν τοῦ κυρίου σκοποῦ των, ὡς Κέντρα προλήψεως. Ἕκαστον Ὑγειονομικὸν Κέντρον ἐνισχύθη πρὸς τοῦτο τελευταίως δι’ εἰδικευμένου προσωπικοῦ, ἤτοι δι’ ἑνὸς ἰατροῦ ὡς βοηθοῦ Νομιάτρου ἐκπαιδευθησομένου εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν καὶ δι’ ἱκανοῦ ἀριθμοῦ ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως καὶ ἐπισκεπτριῶν ἀδελφῶν, γ) Οἱ ἰατροὶ τῶν ἱδρυθέντων καὶ λειτουργούντων 115 Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν καὶ 1200 Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀσκοῦν ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρεωτικῶς ἐκτὸς τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ πρόληψιν, καθιστάμενοι φορεῖς τῶν νέων μεθόδων προλήψεως καὶ εἰς τὰ πλέον ἀπομεμακρυσμένα σημεῖα τῆς Ἐπικρατείας. Οἱ ἰατροὶ οὗτοι πέραν τῶν σχετικῶν μὲ τὴν πρόληψιν κατευθυντηρίων ἐγκυκλίων καὶ ὁδηγιῶν, τὰς ὁποίας λαμβάνουν ἐκ τοῦ Ὑπουργείου μετεκπαιδεύονται ἐπὶ ἕνα μῆνα εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν καὶ ἐπὶ ἕνα εἰσέτι μῆνα εἰς τὴν Σχολὴν Ἀγροτικῆς Ὑγιεινῆς Φαρσάλων τῆς Π. Ο.Υ. ἀποκλειστικῶς εἰς τὰ θέματα Δημοσίας Ὑγιεινῆς. Πάντα ταῦτα, ἀποδεικνύουν ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἐλησμονήθη ὁ τομεὺς τῆς προλήψεως, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ ἀρθρογράφος, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐκτεταμένην δραστηριότητα τὴν ὁποίαν οὐδέποτε ἄλλοτε ἐγνώρισεν ἡ Ἑλλὰς καὶ οὐδεμία σύγκρισις δύναται νὰ γίνῃ μὲ τὴν πρὸ τριακονταετίας ἀναφερομένην κατάστασιν, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως ὅσον καὶ ἐπιτελεσθεισῶν προόδων εἰς τὸν τομέα τῆς Δημοσίας Ὑγείας. Καὶ ἰδοὺ μερικὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἐπιβεβαιοῦν τὰ ἀνωτέρω: α) Μὲ τὸ ἐφαρμοζόμενον σύστημα τῆς δηλώσεως τῶν λοιμωδῶν νοσημάτων, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως ταχύτητος, ὅσον καὶ ἐνημερότητος εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίζωμεν τὴν 10ην πρωϊνὴν ἑκάστης ἡμέρας, τὶ συμβαίνει καὶ εἰς τὸ τελευταῖον σημεῖον τῆς χώρας, ἐπακολουθεῖ δὲ τὸ 15θήμερον κανονικὸν δελτίον. β) Αἱ νόσοι καθάρσεως, παρὰ τὴν γεωγραφικὴν θέσιν τῆς χώρας, εἶναι ἄγνωστοι παρ’ ἡμῖν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, χάρις εἰς τὰ λαμβανόμενα μέτρα ἐλέγχου διὰ τῶν Ὑγειονομείων καὶ Ἀεροϋγειονομείων. γ) Ἡ ἑλονοσία πρὸ τοῦ πολέμου ἠρίθμει ἐν Ἑλλάδι 1. 500.0000 κρούσματα καὶ 5.000–10.000 θανάτους ἐτησίως. Τὸ 1962 ἠρίθμησε 13 κρούσματα καὶ οὐδένα θάνατον. δ) Ἡ λύσσα τὸ 1950, 50 θανάτους, τὸ 1962, 1 θάνατος. ε) Ὁ τυφοειδὴς πυρετὸς πρὸ τοῦ 1950, 5.000 κρούσματα, τὸ 1962, 1.250 κρούσματα. Ἐξυγιαντικὰ ἔργα εἰς Κοινότητας κάτω τῶν 3.000 κατοίκων ἐκτελεσθέντα μόνον μέσῳ τῶν προγραμμάτων ἡμῶν κατὰ τὰ ἔτη.

ἀποχωρητήρια ἐπὶ 958 Κοινοτήτων. στ) Ἡ λέπρα μὲ τὴν ἀπαισίαν παλαιὰν εἰκόνα τῆς Σπιναλόγκας ἔχασε τὴν παλαιὰν ὀξύτητά της ἐκ τῶν 1.400 δὲ δεδηλωμένων Χανσενικῶν οἱ 800 ἔχουν ἐξέλθει τοῦ Λεπροκομείου καὶ διαβιοῦν ὁμαλῶς ἐν μέσῳ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου παρακολουθούμενοι καὶ ἐπιδοτούμενοι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. ζ) Τὸ τράχωμα προπολεμικῶς 8,85% ἐπὶ συνόλου ἐξετασθέντων ὀφθαλμιόντων 1961 0,5%. η) Τὰ ἀφροδίσια διὰ τὰ ὁποῖα πρὸς στιγμὴν ἐπιστεύθη, ὅτι χάρις εἰς τὴν δι’ ἀντιβιωτικῶν θεραπείαν, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξαλειφθοῦν πλήρως, παρουσιάζουν ἐκ νέου ἄνοδον καὶ ἔχουν ληφθῆ διὰ τὴν καταπολέμησίν των νεώτερα μέτρα, ψηφισθέντος μάλιστα ἐσχάτως πρὸς τοῦτο, εἰδικοῦ νόμου. θ) Διὰ τὴν φυματίωσιν ἐξεδόθη εἰδικὴ νομοθεσία προβλέπουσα τὴν ἵδρυσιν Ἀντιφυματικῶν Ἰατρείων καὶ τὴν λῆψιν συμπληρωματικῶν μέτρων, ἐκτὸς τῶν ἤδη ἐφαρμοζομένων τῆς ἀνιχνεύσεως θεραπείας καὶ τοῦ ἐμβολιασμοῦ διὰ B. G. G. ι) Εἰς τὸν τομέα τῆς παιδικῆς προστασίας, ἐφαρμόζονται σύγχρονα προγράμματα προλήψεως διὰ τῆς ἱδρύσεως σταθμῶν μητρότητος, βρεφικῶν καὶ παιδικῶν σταθμῶν κλπ. καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν καὶ εἶναι ἀξιοσημείωτον τὸ γεγονὸς τῆς βαθμιαίας πτώσεως τῆς βρεφικῆς θνησιμότητος ἀπὸ 133,5% τοῦ ἔτους 1961 εἰς 39,9% σήμερον. ια) Αἱ τροφικαὶ δηλητηριάσεις, χάρις εἰς τὴν προοδευτικὴν ἐφαρμογὴν τῶν Ὑγειονομικῶν διατάξεων, ἔχασαν τὴν παλαιὰν σημασίαν των. ιβ) Διὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἐμβολιασμῶν ἔνιοι τῶν ὁποίων κατέστησαν ὑποχρεωτικοί, καταρτίζονται προγράμματα τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζονται συστηματικὰ μὲ τὰς συγχρόνους ἀντιλήψεις. Οὕτως π.χ. κατὰ τὸ ἔτος 1961 μόνον ὑπὸ τῶν ὑγειονομικῶν μας ὑπηρεσιῶν, ἐνεβολιάσθησαν δωρεὰν διὰ δαμαλίδος 217.554 ἄτομα δι’ ἀντιδιφθεριτικοῦ καὶ ἀντιτετανικοῦ 272.717 δι’ ἀντιτυφικοῦ 128.988 δι’ ἀντιλυσσικοῦ 10.898, δι’ ἀντιπολιομυελιτικοῦ 202.327 κλπ. κατὰ δὲ τὸ ἔτος 1962 μέχρι 10.12.1962 διὰ δαμαλίδος 2.553.786 δι’ ἀντιδιφθεριτικοῦ 273.057 καὶ διὰ ἀντιπολιομυελιτικοῦ 179.464. Μεγάλα δὲ ποσὰ διατίθενται διὰ τὴν προμήθειαν καὶ παρασκευὴν ἐμβολίων. Διὰ τὴν διφθερίτιδα καὶ πολιομυελίτιδα καταβάλλεται ἰδιαιτέρα προσπάθεια καταπολεμήσεώς των καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι χάρις εἰς τὸν ἐνεργούμενον ἐμβολιασμὸν θὰ ἐκριζωθοῦν αἱ νόσοι αὗται ἐντὸς τῆς προσεχοῦς 5ετίας. ιγ) Ἐκτὸς τῶν λοιμωδῶν νοσημάτων, τὰ ὁποῖα σταθερῶς ὑποχωροῦν λόγῳ τῶν λαμβανομένων ἀποτελεσματικῶν μέτρων, καὶ διὰ τὰ χρόνια καὶ τὰ ἄλλα νοσήματα, ἅτινα παρουσιάζουν παγκοσμίως αὔξησιν ἔχουν καταρτισθῆ προγράμματα πρὸς ἀντιμετώπισίν των. Ἐπιτροπαὶ ἐξ εἰδικῶν ἐκπονοῦν μελέτας καὶ ἐργάζονται πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ὁ χῶρος δυστυχῶς δὲν ἐπιτρέπει ἐνταῦθα τὴν περιγραφὴν καὶ ἀπαρίθμησιν τῶν προγραμμάτων καὶ τῶν μέτρων. Δύναται ὅπως πᾶς τις τῶν ἐνδιαφερομένων νὰ λάβῃ γνῶσιν τούτων ἐκ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου ἐπὶ θεμάτων Ψυχικῆς Ὑγιεινῆς, ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος, μολύνσεως τῆς ἀτμοσφαίρας ἀναδιοργανώσεως τοῦ Ὑγειονομικοῦ Ἐργαστηρίου, τῶν ἰαματικῶν πηγῶν καὶ ὑδροθεραπευτηρίων. Ἐπὶ πλέον ἐκδίδονται συνεχῶς ποικίλαι Ὑγειονομικαὶ διατάξεις, ἀποβλέπουσαι εἰς τὴν προστασίαν τῆς δημοσίας ὑγείας, ἤδη δὲ ἐπίκειται ἡ ἔκδοσις τοῦ νέου Ὑγειονομικοῦ Κανονισμοῦ. ιδ) Ἡ Ὑγειονομικὴ διαφώτισις κατώρθωσε νὰ ἐνισχύσῃ ἀρκούντως τὴν ἐκτέλεσιν τῶν προγραμμάτων προλήψεων καὶ νὰ ἀνυψώσῃ τὸ ὑγειονομικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀτόμου καὶ τῆς οἰκογενείας. Τὰ ὑγειονομικὰ κέντρα ἐφωδιάσθησαν ἕκαστον διὰ κινηματογραφικῶν συγκροτημάτων, ἐκπαιδευθέντος εἰδικοῦ προσωπικοῦ πρὸς διενέργειαν κινηματογραφικῶν προβολῶν, διὰ τῶν ὁποίων ἐνημεροῦται τὸ κοινὸν ἐπὶ θεμάτων δημοσίας ὑγείας. Οὕτω κατὰ τὸ ἔτος 1961 ἐνηργήθησαν 779 κινηματογραφικαὶ προβολαί, τὰς ὁποίας παρηκολούθησαν 263.800 κάτοικοι. Ἐπίσης ἐνηργήθησαν πλεῖσται ραδιοφωνικαὶ ἐκπομπαὶ ὑπὸ τῶν ραδιοφωνικῶν σταθμῶν καὶ ἐγένοντο κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος 24.830 διαφωτιστικαὶ ὁμιλίαι ὑπὸ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρῶν. Ἀσφαλῶς, ὁ ἀρθρογράφος θὰ αἰσθανθῇ λύπην δι’ ὅσα ἔγραψεν, ὅταν πληροφορηθῇ τὰ τόσα ἐπιτεύγματα τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας εἰς τὸν τομέα τῆς δημοσίας ὑγείας, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Τὰ περὶ ἑνοποιήσεως τῶν Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν σχέδια δὲν εἶναι νέα καὶ πολλάκις ἐπεχειρήθη ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν. Οὐδεὶς δὲ ἀρνεῖται, ὅτι οἱ Ὑγειονολόγοι ἰατροὶ εἶναι οἱ φύσει καὶ θέσει ἁρμόδιοι διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν προγραμμάτων προλήψεως. Πρῶτοι ἡμεῖς χειροκροτοῦμεν τὴν παρουσίαν των καὶ ἐπιδιώκομεν τὴν οἰκονομικὴν καὶ ἠθικὴν ἀνύψωσίν των. Πάντως τὸ ἔργον τῆς δημοσίας ὑγείας λόγῳ τῆς συνεχοῦς ἐξελίξεως τῶν μέτρων προστασίας αὐτῆς, δὲν θεωρεῖται λῆξαν καὶ διὰ τοῦτο προγραμματίζονται νέα μέτρα καὶ μέθοδοι, βάσει τῶν συγχρόνων ἀντιλήψεων, διὰ τὴν περαιτέρω πρόοδον καὶ προαγωγὴν ταύτης. Τέλος ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ συμμετοχὴν εἰς τὸ Α.Υ.Σ. τοῦ Καθηγητοῦ τῆς ἕδρας τῆς Ὑγιεινῆς τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὅταν κατὰ τὰ ἔτη 1935–36 ἐγένετο ἡ ἀνασύνθεσις τοῦ Α.Υ.Σ. εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν δὲν ὑπῆρχεν ἕδρα Ὑγιεινῆς. Διὰ τοῦτο ὡρίσθη ὁ καθηγητὴς τῆς ἐπιδημιολογίας τῆς Ὑγειον. Σχολῆς Ἀθηνῶν ὁ κ. Γ. Ἀλιβιζᾶτος. Τὸ ἔτος 1938 ὅτε συνεστήθη ἡ ἕδρα Ὑγιεινῆς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν τὴν ἕδραν ταύτην κατέλαβεν ὁ αὐτὸς καθηγητὴς τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς καὶ συνεπῶς δὲν παρέστη ἀνάγκη τροποποιήσεως τῆς σχετικῆς νομοθεσίας. Ἤδη μετὰ τὴν ἀποχώρησιν ἐκ τῆς καθηγεσίας τοῦ κ. Ἀλιβιζάτου θέλομεν προβῆ εἰς πρώτην εὐκαιρίαν, εἰς τὴν τροποποίησιν τῆς νομοθεσίας, ὥστε τοῦ Α.Υ.Σ. νὰ μετέχῃ καὶ ὁ νέος καθηγητὴς τῆς ἕδρας τῆς Ὑγιεινῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ὁ κ. Γ. Στεργίου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀναφερομένης εἰς τὴν τιμὴν καὶ διάθεσιν τῶν ὑγραερίων.

§6Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τελευταίως, ὡς εἶναι γνωστόν, τὰ ὑγραέρια, ἔχουν καταλάβει ἕνα ἀρκετὰ σεβαστὸν ποσὸν εἰς τὸν οἰκογενειακὸν προϋπολογισμόν, ἰδίως τῶν λαϊκῶν τάξεων. Κατ’ ἐπανάληψιν, ὅμως, οἱ καταναλωταὶ διεμαρτυρήθησαν, ὅτι αἱ τιμαὶ εἶναι πολὺ ὑψηλαὶ εἰς τὴν ἀγοράν, ἐν σχέσει μὲ τὴν παραγωγήν. Πράγματι, ἐνῷ εἰς τὸ ἐργοστάσιον Ἀσπροπύργου τὰ ὑγραέρια διατίθενται μὲ τιμὴν 2,25 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον καὶ ἡ φιάλη τῶν 10 χιλιογράμμων δραχμὰς 22,50 εἰς τὴν κατανάλωσιν φθάνει τὰς δραχμὰς 150. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν εἰς τὶ ὀφείλεται αὐτὴ ἡ μεγάλη διαφορὰ τῆς τιμῆς.

§7Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἡ ἐρώτησις ἔρχεται πρὸς συζήτησιν μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν πρώτων μέτρων μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν ὑγρῶν καυσίμων, κατόπιν τῆς ὑποσχέσεως, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς τιμῆς τῶν ὑγραερίων, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶναι τρεῖς οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι συντελοῦν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῆς τιμῆς. Δὲν εἶναι μόνον ἡ τιμὴ τοῦ ἐργοστασίου, ἀλλὰ εἶναι οἱ δασμοὶ καὶ οἱ φόροι καὶ τὸ κέρδος τοῦ ἐμπορίου. Διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν μείωσιν τῶν τριῶν αὐτῶν παραγόντων, ἐπεφορτήσθη καὶ μελετᾷ τὸ θέμα ὁ Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου καὶ διὰ νὰ ἐφαρμόσωμεν σταδιακὴν μείωσιν τῆς τιμῆς. Διότι πιστεύομεν, ὅτι εἶναι σοβαρὸν τὸ ζήτημα καὶ ἡ προσπάθειά μας τείνει εἰς τὴν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως τῶν ὑγραερίων, γεγονός, τὸ ὁποῖον θὰ καταστήσῃ δυνατὴν τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν ὑγραερίων, ἥτις θὰ ἔχῃ ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς ἐν γένει οἰκονομίας τῆς χώρας.

§8Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, κάποτε θὰ πρέπει νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ μελέτη, διότι ὅπως διαπιστώνεται καὶ ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπάρχει μεγίστη διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς ἐργοστασίου καὶ τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ κατὰ συνέπειαν αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ἐνδιαφερομένων εἶναι δικαιολογημέναι.

§9Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχομεν κατ’ ἔτος ηὐξημένην κατανάλωσιν ἀπὸ 15 τόννους ἐφθάσαμεν εἰς 20 καὶ σκοπός μας εἶναι νὰ φθάσωμεν τοὺς 50 τόννους ἐτησίως, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖοι θὰ καταναλίσκουν τὸ πολιτισμένον καύσιμον, διαφυλασσομένου τοῦ δασικοῦ πλούτου τῆς χώρας.

§10Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κ. Πρόεδρε, τοποθετεῖ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν ὑγραερίων, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἰς τὴν ἐπιβολὴν φόρων καὶ τελῶν ἐπ’ αὐτῶν. Ἐὰν τοῦτο συμβαίνει θὰ παρεκάλουν νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς πῶς ἐξηγεῖται πρὶν ἢ δημιουργηθῇ τὸ ἐργοστάσιον Ἀσπροπύργου νὰ ἔχωμεν μικροτέρας τιμὰς εἰς τὴν ἀγοράν. Πῶς ἐξηγεῖται τὸ ὅτι ὅταν ἐπραγματοποιούσαμεν εἰσαγωγὴν ὑγραερίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ αἱ τιμαὶ εἰς τὴν κατανάλωσιν νὰ ἦσαν μικρότεραι παρ’ ὅσον αἱ μετὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ ἐργοστασίου Ἀσπροπύργου.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀναφερομένης εἰς αἰτήματα τῶν σμυριδεργατῶν Νάξου.

§12Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ γνωρίζῃ τὰς δυσμενεῖς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζονται οἱ σμυριδεργάται τῆς νήσου Νάξου, οἱ ὁποῖοι συνδέονται μὲ τὸ Κράτος μὲ μίαν ἰδιότυπον σχέσιν. Ἐργάζονται, ἀπὸ ἀπόψεως ἐργαλείων καὶ μέσων ὑπὸ συνθήκας πρωτογόνου καταστάσεως, ἤτοι μὲ κασμάδες καὶ μὲ τὰ χέρια ἐξορύσσουν τὸ μετάλλευμα καὶ ἡ ἀπόδοσις, ὡς εἶναι ἑπόμενον εἶναι ἐλαχίστη. Ἕνεκα τούτου, ἐργαζόμενοι ἐπὶ ἕν ὁλόκληρον μεταλλευτικὸν ἔτος, ποὺ διαρκεῖ 6 μῆνας, ἔχουν ἕνα ἐλάχιστον εἰσόδημα 3–4.000 δραχμῶν ἐτησίως. Στεροῦνται τῶν συγχρόνων μέσων ἐξορύξεως καὶ μεταφορᾶς (κομπρεσέρ, ντεκοβίλ). Ἐπίσης εἶναι ἀναγκαία ἡ παρουσία ἑνὸς μεταλλειολόγου ἐκεῖ διὰ τὴν εὔκολον ἐξεύρεσιν φλεβῶν τοῦ μεταλλεύματος. Εἰς τὸ παρελθόν, τὸ Κράτος, ὅταν δὲν εὕρισκον, παρὰ τὰς προσπαθείας καὶ τὴν ἐργασίαν των μετάλλευμα, ἔδιδε εἰς αὐτοὺς μίαν ἀποζημίωσιν σχετικήν, ἥτις ὅμως ἤδη κατηργήθη. Ἐπίσης, οἱ διάφοροι κρατικοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ἐντεταλμένοι διὰ τὴν προμήθειαν εἰς αὐτοὺς ἐκρηκτικῶν ὑλῶν, ἐσχάτως ἀμελοῦν τὴν ἔγκαιρον χορήγησιν καὶ οὕτω οἱ ἐργάται ἀναγκάζονται νὰ καταφεύγουν εἰς τὸ ἐμπόριον, τὸ ὁποῖον τοὺς ἐκμεταλλεύεται. Τόσον πενιχρὰ εἶναι ἡ ἀμοιβή των, ὥστε ἀναγκάζονται νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ ἐπάγγελμά των. Ἐνῷ πρὸ ἐτῶν ἦσαν 1.200 ἐργάται, σήμερον ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἔχει περιορισθῆ εἰς τοὺς 500 μόνον. Θέτομεν ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὰ αἰτήματα τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος ἐργατῶν καὶ τὸν παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσῃ ταῦτα καὶ ἰδίᾳ τὸ βασικὸν τούτων, τῆς παροχῆς τῶν μέσων ἐξορύξεως.

§13Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν εἶναι ἀληθές, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν ἔγιναν πολλὰ ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν σμύριδος. Καὶ δάνεια τοὺς ἐχορηγήθησαν καὶ μέσα μηχανικά, ἐργαλεῖα καὶ μηχανήματα ἐξορύξεως καὶ μεταφορᾶς τῆς σμύριδος. Ταῦτα πάντα γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος, πρό τινος δὲ ποὺ μετέβησαν 3 Ὑπουργοὶ εἰς τὴν νῆσον Σύρον, οὐδὲν παράπονον μᾶς ἀνεφέρθη ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ἀπορῶ μάλιστα, διότι, ταῦτα πάντα ἀνέγραφα εἰς τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἀπέστειλα ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἰς τὸν κ. συνάδελφον καὶ ἐν τῇ ὁποίᾳ ἀναφέρω λεπτομερῶς τὶ ἔχει παρασχεθῆ εἰς τοὺς ἐν λόγῳ ἐργάτας μὲ ζημίαν τοῦ Δημοσίου, τὸ ὁποῖον διατηρεῖ τὴν ἐκμετάλλευσιν ὄχι διὰ νὰ πραγματοποιῇ κέρδη, ἀλλὰ χάριν τοῦ κοινωνικοῦ λόγου. Ἐὰν οἱ νησιῶται, δι’ οἱονδήποτε προσωπικόν των λόγον φεύγουν ἢ ναυτολογοῦνται εἰς τὰ φορτηγὰ πλοῖα, αὐτὸ εἶναι ἕνας ἄλλος λόγος. Οἱ σμυριδεργάται, ὅμως, ἔτυχον τῆς ἀπολύτου ἐνισχύσεως τῆς Κυβερνήσεως.

§14Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς πληροφορήσητε, κ. Ὑπουργέ, πότε ἀκριβῶς ἐδόθησαν αὐτὰ τὰ μέσα καὶ τὶ συγκεκριμένως ἐπράξατε ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν αὐτῶν;

§15Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν πρόκειται περὶ ἰδιαιτέρας ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως. Πρόκειται περὶ πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἡ ὁποία συνεχίζεται ἄνευ διακοπῆς σταθερῶς καὶ ὁμοιομόρφως.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ.

§17Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐθὺς μετὰ τὴν παρὰ τῆς ΔΕΗ ἐξαγορὰν τῆς ΗΕΑΠ, δι’ ἐρωτήσεώς μου ἀπὸ 12.12.1960 εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, εἶχον ζητήσει παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας δύο τινά: 1) Ἐὰν θὰ συνεχισθῇ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους ὡς μέχρι τοῦδε ἡ ἀσφάλισις τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν ΔΕΗ καὶ 2) ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ εἴσοδος εἰς τὸ Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον νέου προσωπικοῦ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους ἀσφαλίσεως, διότι ἄλλως τοῦτο διὰ τῆς συνεχοῦς ἐξόδου τοῦ ὑπάρχοντος προσωπικοῦ θὰ εὑρεθῇ ταχέως εἰς ἀδυναμίαν ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεών του, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ εἴσοδος καὶ τοῦ ὑπηρετοῦντος εἰς τὴν ΔΕΗ προσωπικοῦ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους εἰς τὸ Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον τοῦ τέως προσωπικοῦ τῆς ΗΕΑΠ. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου ταύτης, ὁ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Ὑπουργὸς μοὶ ἐγνώρισεν, ὅτι τὸ πρῶτον σκέλος τῆς ἐρωτήσεώς μου ἐρυθμίσθη πλήρως διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος, τὸ ἀφορῶν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ λοιποῦ προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας μοὶ ἐγνώρισεν ὅτι καταρτίζεται ἀναλογιστικὴ μελέτη μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ὁποίας θὰ ληφθῇ σχετικὴ ἀπόφασις. Ἐπειδὴ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης παρῆλθον 2 περίπου ἔτη καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐνεφυλλοχώρησεν ἡ ἀνακοίνωσις τοῦ κ. Καλλίνσκη εἰς τὸν Τύπον, διὰ τῆς ὁποίας ἐδηλοῦτο —πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἀπεργίας τῶν μηχανικῶν— ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν μηχανικῶν ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ ἐξόχως σοβαροῦ τούτου θέματος καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον, ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Ὑπουργόν, ὅπως μοὶ γνωρίσῃ τὰς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου προθέσεις καὶ ἐνεργείας του.

§18Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος εἶναι καὶ μέγα καὶ σύνθετον, καὶ τούτου ἕνεκεν ἡ καθυστέρησις ἀπησχόλησε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ τὴν ΔΕΗ. Ἤδη ἐφθάσαμεν εἰς τὸ τέρμα. Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ λάβωμεν τὴν ὁριστικὴν μελέτην τοῦ κ. Τσουκάτου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἔχει ἤδη δοθῆ ἱκανοποιητικὴ λύσις εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν μηχανικῶν — ἱδρύθη προσωρινὸς λογαριασμὸς καὶ καθωρίσθη τετράμηνον διὰ τὴν ὁριστικὴν ἐπίλυσιν. Τὸ θέμα εἶναι μέγα, ἐξετάζεται ἀπὸ ὅλας του τὰς πλευρᾶς, διότι αἱ ἐπιπτώσεις του εἶναι μεγάλαι, ἀλλὰ πρόθεσίς μας εἶναι ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἑνιαίως καὶ νὰ δημιουργήσωμεν εἰ δυνατὸν ἑνιαῖον φορέα δι’ ἅπαν τὸ προσωπικόν.

§19Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Χαίρω, διότι βλέπω, ὅτι ὁ κ. ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Ὑπουργὸς ἔχει πλήρη κατανόησιν καὶ ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς ἀντιμετωπίζει ὡς ἑνιαῖον τὸ ὅλον ζήτημα καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν πρόκειται νὰ ἔχωμεν διαχωρισμὸν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ὑπαλλήλων.

§20Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἡ τάσις μας εἶναι αὐτή, ἀλλὰ θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν ἀναλογιστικὴν μελέτην.

§21Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν θὰ εἶναι ποτὲ δυνατὸν εἰς μίαν ἐπιχείρησιν νὰ ἀποδώσῃ τὸ προσωπικὸν ὅταν ὑπάρχῃ διαχωρισμὸς ἀσφαλίσεως μεταξὺ τοῦ ἰδίου προσωπικοῦ τῆς αὐτῆς ἑταιρείας. Πρέπει νὰ ἀνευρεθῇ μία λύσις, ἡ ὁποία θὰ ἐξομοιώσῃ τὸ προσωπικόν, διότι ἄλλως ὁ διαχωρισμὸς αὐτὸς θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς ἐπιχειρήσεως.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρώτησις κατετέθη ἀπὸ τὸν κ. Ἀλλαμανῆν, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν ἀναγράφει τὸ ὄνομά του δὲν διαγράφεται, ἀλλὰ ἀναβάλλεται. Πρόκειται περὶ λάθους τοῦ τυπογραφείου. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διά τινα λόγον δὲν ἐπεξετάθη ὁ ἠλεκτροφωτισμὸς εἰς τὸν Συνοικισμὸν Θέρετρον– Νέας Μάκρης Ἀττικῆς.

§23Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ δικό μου θέμα δὲν εἶναι οὔτε μέγα, οὔτε σύνθετον. Διαμαρτυρόμεθα διότι εἰς τὸν Συνοικισμὸν Θέρετρον τῆς Νέας Μάκρης δὲν ἐπεξετάθη ὁ ἠλεκτροφωτισμός.

§24Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Πρόκειται περὶ ἐξ ἴσου σοβαροῦ θέματος, κ. συνάδελφε. Δὲν ἀφορᾷ τὰ 25 σπίτια τοῦ Θερέτρου, ἀλλὰ τὴν πολιτικὴν ἠλεκτροδοτήσεως τῆς ΔΕΗ. Ὅπως γνωρίζετε ἡ ἠλεκτροδότησις γίνεται κατόπιν μελέτης καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ΔΕΗ νὰ δώσῃ ρεῦμα εἰς περιοχάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι παθητικαί. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περιοχὴν ὁ δείκτης ἀποδοτικότητος εἶναι 1 πρὸς 12 καὶ ἀπῃτήθη ἡ καταβολὴ ὡρισμένου ποσοῦ ἐκ μέρους τῆς Κοινότητος καὶ προσωπικὴ ἐργασία. Διὰ τὰ 25 ὅμως σπίτια τοῦ Θερέτρου, ὁ δείκτης ἀποδοτικότητος εἶναι 1 πρὸς 53, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει δαπάνην 185.000 καὶ ἔσοδον 3.000 ἐτησίως.

§25Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν συμφωνῶ, διότι καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχουν περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἀποδοτικαὶ καὶ ἐν τούτοις παρέχεται ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Ἡ συγκεκριμένη μάλιστα περιοχὴ εἶναι τουριστικὴ καὶ αὐτὸς εἶναι ἕνας ἐπὶ πλέον λόγος διὰ νὰ ἠλεκτροδοτηθῇ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τὶ πρόκειται τοὐλάχιστον νὰ συμβῇ εἰς τὸ μέλλον.

§26Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ γίνῃ κατανοητόν. Εἰς τὴν ἱεράρχισιν προτιμῶνται πρῶτον αἱ περιοχαί, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι παθητικαί. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ ἄλλως. Κατ’ ἀνάγκην θὰ προτιμηθοῦν αὐταὶ αἱ περιοχαὶ καὶ ἐν συνεχείᾳ αἱ ἄλλαι, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ἡ ΔΕΗ θὰ εὑρεθῇ εἰς πλήρη ἀδυναμίαν νὰ ἐκτελέσῃ τὸ πρόγραμμά της.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὸ διϋλιστήριον πετρελαίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§28Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἡ μέχρι σήμερον διεξαχθεῖσα συζήτησις, ἔφθασε πλέον εἰς σημεῖον ἐπιτρεπτόν, ἐπὶ βασικῶν τινων θεμάτων, νὰ συναχθοῦν ὁριστικὰ συμπεράσματα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω σήμερον, ἐπὶ τριῶν κυρίως θεμάτων: Πρῶτον, περὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς συμβάσεως καὶ εἰδικώτερον τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ τὸ πράξω τοῦτο, διὰ τελευταίαν φοράν. Δεύτερον, διὰ τὰς ἐγγυήσεις καὶ διὰ τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἱκανότητος τοῦ ἀναδόχου. Τῆς ἱκανότητος τῆς οἰκονομικῆς καὶ τῆς ἱκανότητος τῆς τεχνικῆς αὐτοῦ, νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἀνατιθέμενον εἰς αὐτὸν διὰ τῆς συμβάσεως ἔργον. Καὶ τρίτον, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ θέμα τοῦ νομικοῦ κύρους τῆς καταρτισθείσης συμβάσεως, εἰς τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν ἀνεφέρθη ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μεσσηνίας συνάδελφος, κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς. Εἶναι βέβαιον, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς συμβάσεως, ἐν σχέσει, εἰδικῶς, πρὸς τὸ διϋλιστήριον, παρουσιάζει μεγάλας δυσχερείας. Δὲν προσφέρεται ἡ αἴθουσα αὐτὴ εἰς τεχνικὰς συζητήσεις. Εἶναι δὲ βέβαιον, ὅτι εἶναι ἰδιότυπος καὶ περιπλοκώτατος ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον διεθνῶς διεξάγεται ἡ ἐμπορία τῶν πετρελαίων. Ἀντικειμενικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος προϋποθέτει κατ’ ἀνάγκην σειρὰν περιπλόκων συλλογισμῶν καὶ ὑπολογισμῶν καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ παρατηρήσω, ὅτι αὐτῆς ἀκριβῶς τῆς περιπλοκῆς, ἐπεχείρησε τὴν ἐκμετάλλευσιν ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἐπειδὴ ἀκριβῶς τὸ θέμα εἶναι περίπλοκον τεχνικῶς καὶ δυσχερές, ἡ Ἀντιπολίτευσις παρέστησεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πράγματα ψευδῆ ὡς ἀληθῆ. Εἶπε κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνακριβὲς καὶ ἀναπόδεικτον, ἀλλὰ κάτι τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἶναι εὔληπτον. Διότι ποία ὑπῆρξε, κ. συνάδελφοι, ἡ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς συμβάσεως τοῦ διϋλιστηρίου, κριτικὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; Ἡ κριτικὴ δύναται νὰ συνοψισθῇ εἰς τοῦτο: Ἰσχυρίσθη ἡ Ἀντιπολίτευσις, χωρὶς νὰ προσφέρῃ περὶ τούτου ἀποδείξεις, ὅτι εἶναι ἐφικτὴ πέραν τῆς ἐπιτευχθείσης ἐκπτώσεως, ἐπιτυχία προσθέτου ἐκπτώσεως ἐκ τεσσάρων δολλαρίων κατὰ τόννον. Ἐὰν δεχθῇ κανεὶς τὴν θέσιν τούτην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τότε ὄντως, ἐπειδὴ ἡ δυναμικότης τοῦ διϋλιστηρίου εἶναι περίπου δύο ἑκατομμυρίων τόννων, προκύπτει διὰ πολλαπλασιασμοῦ, ὅτι τὰ ἐτήσια κέρδη, ἢ ὑπερκέρδη τοῦ ἀναδόχου, ἀνέρχονται εἰς 8 ἑκατομμύρια δολλαρίων καὶ διὰ τὴν δεκαετίαν εἰς 80 ἑκατομ. δολλαρίων. Νομίζω, ὅτι ἀντέκρουσα τοὺς συλλογισμοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νομίζω, ὅτι ἀπέδειξα ὅτι πέραν τῆς ἐκπτώσεως, κ. βουλευταί, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐπετύχομεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἄλλη ἔκπτωσις. Καὶ εἶναι μὲν βέβαιον, ὅτι περιπλόκους συλλογισμοὺς δὲν δύναται νὰ παρακολουθήσῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ κοινὴ γνώμη. Νομίζω ὅμως, ὅτι δὲν ὑπάρχει Ἕλλην τόσον μωρός, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ δυνηθῇ νὰ κάμῃ τὸν ἀκόλουθον συλλογισμὸν τὸν ὁποῖον θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ προτείνω. Ἔγιναν, κ. βουλευταί, καθ’ ὅλους τοὺς κανόνας δύο διεθνεῖς διαγωνισμοί, διὰ τὸ πρῶτον Κρατικὸν Διϋλιστήριον, διὰ τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου.

§29Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Πότε; Τὸ 1957;

§30Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μάλιστα, πρὸ πέντε ἐτῶν. Ἔγιναν λοιπὸν τότε δύο διεθνεῖς διαγωνισμοί. Εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανεὶς ὅτι ὑπῆρχον, κ. συνάδελφοι, περιθώρια 80 ἑκατομ. δολλαρίων; Ἀλλὰ παρὰ ταῦτα δὲν ἐνεφανίσθη οὐδεμία ἑταιρεία ἀπὸ ὅλας τὰς ἑταιρείας τοῦ κόσμου, ἡ ὁποία διὰ νὰ συναγωνισθῇ τὰς ἄλλας νὰ ἐδέχετο νὰ κερδίσῃ μόνον 79 ἑκατομ. δολλαρίων; Ἀλλὰ ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι ὑπερέβαλεν ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ὅτι δὲν ἦσαν 80 ἑκατομ. δολλαρίων τὰ περιθώρια, ἀλλὰ τὰ περιθώρια ἦσαν 60 ἑκατομ. δολλαρίων. Μὰ πάλιν δὲν εὑρέθη ἑταιρεία ἡ ὁποία νὰ δεχθῇ νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἔργον ἀρκουμένη εἰς 59 ἑκατομ. δολλάρια; Μὰ δὲν εὑρέθη ἑταιρεία ἐπὶ τέλους, ἡ ὁποία ἐὰν ὑπετίθετο, ὅτι τὰ περιθώρια ἦσαν 20 ἑκατομ. δολλάρια νὰ ἀρκεσθῇ εἰς 19 ἑκατομ. δολλαρίων; Τί συνέβη τέλος πάντως, κατὰ τὸν διαγωνισμὸν ἐκεῖνον; Εἶχον συμφωνήσει ὅλαι αἱ ἑταιρεῖαι τοῦ κόσμου νὰ πάρουν ἢ 80 ἑκατομ. δολλαρίων κέρδη, ὑπερκέρδη, ἢ τίποτε; Καὶ δὲν εὑρέθη καμμία ἑταιρεία ἀπὸ τὰς ἄλλας εἰς ὅλον τὸν κόσμον ἡ ὁποία νὰ ἀρκεσθῇ εἰς μικρότερον κέρδος; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζωνται πάντα ταῦτα μετὰ σοβαρότητος; Ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν φάσιν τῆς ἐπὶ ἔτη προπαρασκευῆς τῶν διαπραγματεύσεων τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως, ἔλαβον γνῶσιν ὅλαι αἱ ἑταιρεῖαι τοῦ κόσμου τοὐλάχιστον, αἱ μεγάλαι τοῦ θέματος. Ἐν τούτοις, ὅσαι προσέφεραν, διετύπωσαν προσφοράς, τῶν ὁποίων τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ἦσαν, ἀπὸ ἀπόψεως τάξεως, ἀπὸ ἀπόψεως μεγέθους, ἰσοδύναμα περίπου πρὸς τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως, εἴτε πρὸς τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τῶν δύο προηγουμένων διαγωνισμῶν τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἐπὶ πλέον, μετὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν πρόκρισιν τοῦ ὁμίλου Πάπας καὶ κατὰ τὸ μεσολαβῆσαν μέχρι τῆς καταρτίσεως τοῦ ὁριστικοῦ κειμένου τῆς συμβάσεως διάστημα τοῦ 1,5 περίπου μηνός, ὁ ἕτερος ὅμιλος ἐν γνώσει τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς προκριθείσης λύσεως ἀντιπροσέφερε καὶ δὲν ἔκαμε μίαν ἀντιπροσφοράν, ἔγραψε 19 ἐπιστολὰς ἐκ τῶν ὁποίων αἱ περισσότεραι ἀποβλέπουν εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν ἀρχικῶν των προτάσεων, αἱ ὁποῖαι περίπου καὶ αἱ 19 δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἀντιπροσφοραί. Καὶ πάλιν ἐρωτῶ, ἐὰν ὑπῆρχον περιθώρια 80 ἑκατομμυρίων ἢ ἔστω 20 ἑκατομ. ἢ 10 ἑκατομ. δολλαρίων, ἢ ὅσον μικρότερα καὶ ἐὰν θέλετε δὲν θὰ προσέφερε τὴν ἐσχάτην ὥραν, τοῦ ὑψίστου συναγωνισμοῦ, ὁ δεύτερος ὅμιλος ὄχι τὰ ἑκατομμύρια δολλάρια, τὰ ὁποῖα ὠνειρεύθησαν οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ ἕνα σὲντς τὸν τόννον καὶ ὄχι 4 δολλάρια τὸν τόννον περισσότερα. Ἔπρεπε νὰ μᾶς γράψῃ αὐτὰς τὰς ἐπιστολάς, τὰς ὁποίας κατέθεσα; Διατὶ δὲν ἔστειλε μίαν καὶ μόνην ἐπιστολήν, ἡ ὁποία νὰ ἔλεγε, ὅτι ἐκεῖ ποὺ ὁ ἄλλος δίδει 55 σὲντς ἐγὼ δίδω 56 καὶ ἐκεῖ ποὺ ἄλλος δίδει 60 σὲντς ἐγὼ δίδω 61 σὲντς; Μὲ αὐτὴν τὴν διαφορὰν τοῦ ἑνὸς σὲντς κατὰ τόννον, τοῦ 1)100 τοῦ δολλαρίου κατὰ τόννον καὶ ὄχι τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον τὰ ὁποῖα ὀνειρεύεται ἡ Ἀντιπολίτευσις, θὰ ἐδημιούργει ὑπὲρ αὑτοῦ ἀντικειμενικῶς καὶ αὐταποδείκτως εὐνοϊκώτερον ἀποτέλεσμα. Διατὶ δὲν τὸ ἔπραξε; Ὁ δεύτερος ὅμιλος δὲν ἀποτελεῖται ἀπὸ γυμνασιόπαιδας. Εἰς τὸν δεύτερον ὅμιλον συμμετέχουν δύο ἐκ τῶν μεγαλυτέρων ἑταιρειῶν τοῦ κόσμου ἡ BP καὶ ἡ SOCONY. Δὲν ἤθελε ἡ ΒΡ καὶ ἡ SOCONY νὰ συμβιβασθοῦν μὲ 79 ἑκατ. δολλάρια ἢ μὲ 59 ἢ 39 ἢ 9 ἢ 5; Καὶ ἤθελε καλὰ καὶ σώνει ἢ νὰ πάρῃ 80 ἑκατομ. δολλάρια ἢ νὰ μὴ πάρῃ τίποτε; Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύῃ κανεὶς ὅτι προκληθέντος συναγωνισμοῦ ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας καὶ ὑπάρχοντος περιθωρίου, τὸ περιθώριον τοῦτο, δὲν θὰ εὑρίσκετο κανεὶς νὰ τὸ ἐκμεταλλευθῇ.

§31Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Σᾶς τὸ ἔκαμε ἡ Κοντινεντὰλ μὲ 4 δολλάρια πάρα κάτω.

§32Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πρῶτον δὲν εἶναι σωστὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμετε, νὰ μὲ διακόπτετε. Ἀλλὰ πολὺ εὐχαρίστως ἀφοῦ κάμετε διακοπὴν νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ὁ κ. συνάδελφος, εἶπεν, ὅτι ἔκαμε προσφορὰν ἡ Κοντινεντάλ. Ὁ κ. Καψάλης εἶναι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐμελέτησαν τοὺς φακέλλους καὶ γνωρίζει τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τῆς Κοντινεντὰλ κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ γνωρίζει ὅτι μολονότι ἡ προσφορὰ τῆς Κοντινεντὰλ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων ὡς ἀναφέρει καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὸ κυβερνητικὸν ἀνακοινωθέν, εἶναι κατά τι καλλιτέρα τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς προκριθείσης λύσεως, δὲν ἐστέρξαμεν εἰς τὴν λύσιν τῆς Κοντινεντάλ, διότι ἡ διαφορὰ εἶναι τόσον μικρὰ κατὰ τὴν κρίσιν καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὅλων ἡμῶν, ὥστε πράγματι νὰ μὴ ἀξίζῃ τὸν κόπον νὰ χάσῃ κανεὶς μίαν ἐπένδυσιν παράλληλον 85 ἑκατομ. δολλαρίων διὰ νὰ ἔχῃ μίαν διαφορὰν οἰκονομικὴν εἰς τὰ ἀποτελέσματα τῆς διϋλίσεως, ἡ ὁποία ὑπερκαλύπτεται ἀπὸ μόνην τὴν φορολογίαν τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων, χωρὶς νὰ ὑπολογίσωμεν καὶ τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα καὶ τὰ κοινωνικά, τὰς ὁποίας θὰ προσκομίσῃ ἡ ἵδρυσις βιομηχανιῶν ἀξίας 85 ἑκατομμ. δολλαρίων. Ἀλλὰ ὁ κ. Μαῦρος π.χ. προσεκόμισε καὶ γλαῦκα εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του περιφέρειαν τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἶπεν ὡς ἐὰν ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξῃ τις καὶ τὰ ἀντίθετα καὶ ὡς ἐὰν εἶχεν ὑποστηρίξει τὰ ἀντίθετα καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐσημειώθη εἰς τὸν κόσμον τῶν πετρελαίων μία ἐπανάστασις καὶ αἱ ἐπίσημοι τιμαὶ τοῦ δελτίου, αἱ τιμαὶ LOW OF PLATS δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὸ διαμορφωθὲν πράγματι ἐπίπεδον τῶν διεθνῶν τιμῶν. Καὶ ἡ μὲν διαπίστωσις τοῦ κ. Μαύρου εἶναι ἀπολύτως ἀληθής, τὸ θέμα ὅμως εἶναι ποῖον εἶναι τὸ ἐπίπεδον τὸ σημερινόν, τῶν διεθνῶν τιμῶν; Εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Μαῦρος; Εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγομεν ἡμεῖς; Ὁ κ. Μαῦρος εἶπεν ὅτι ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ δελτίου, ἀπὸ τὰς ἐπισήμους τιμὰς LOW OF PLATS, ἐσημειώθη ἕνεκα δύο κυρίως λόγων. Ὁ πρῶτος λόγος εἶναι ὁ συναγωνισμὸς τῶν ρωσικῶν πετρελαίων, τῶν ἀνατολικῶν πετρελαίων, καὶ δεύτερον ἡ ἐπανάστασις, ἡ ὁποία ἐσημειώθη μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ δυτικοῦ κόσμου ἀπὸ ἕνα ἔξοχον πράγματι ἐπιχειρηματίαν, τὸν Ματτέϊ. Ἐλησμόνησεν, ὅμως ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἡ ἐπιχείρησις Ματτέϊ, ἡ ΕΝΙ, μετέσχε τοῦ τελευταίου διαγωνισμοῦ, ὑπέβαλε προσφορὰς καὶ σᾶς ἀνέφερον τὰ ἀποτελέσματα τὰ οἰκονομικὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ ἡρωϊκοῦ κατὰ τὸν κ. Μαῦρον καὶ καθ’ ὅλους μας καὶ κατ’ ἐμέ, Ματτέϊ. Ὁ Ματτέϊ πρὶν ἀποβιώσει ὑπέβαλε διὰ τοῦ ἐκπροσώπου του, τὸν ὁποῖον εἰδικῶς ἀπέστειλεν ἐξ Ἰταλίας, πρότασιν, ἡ ὁποία κρίνεται ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ ὁποία ἐδημιούργησε κατὰ τὴν Ἐπιτροπήν, τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε καὶ τὰ ὁποῖα οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα εἶναι χειρότερα τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων ὄχι μόνον τῆς προκριθείσης προτάσεως, ἀλλὰ τῆς δευτέρας προτάσεως Ὠνάση. Ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε τύποις δύο, οὐσίᾳ τρεῖς διεθνεῖς διαγωνισμοὺς μὲ τὰ γνωστὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀπὸ πού, ἐκ μεταφυσικῆς πηγῆς ἠρύσθησαν τὴν πληροφορίαν περὶ τῶν 4 δολλαρίων; Καὶ περὶ τῶν 4 δολλαρίων ἐκτὸς τῶν παρ’ ἡμῶν ἐπιτευχθέντων; Ποῖος ἔδωσεν εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους αὐτὸν τὸν ἀποκαλυπτικὸν ἀριθμόν; Ἐδῶ διενεργήθησαν τρεῖς οὐσίᾳ διεθνεῖς διαγωνισμοὶ εἰς τοὺς ὁποίους μετέσχον οἱ μεγαλύτεροι οἶκοι τοῦ κόσμου. Εἰς τὴν τελευταίαν φάσιν, ἐπαναλαμβάνω τοῦ διαγωνισμοῦ πρὸ τῆς ὑπογραφῆς, τῆς προκειμένης συμβάσεως, εὑρέθησαν εἰς ὀξύτατον ἀνταγωνισμὸν ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰν ὁ ὅμιλος Πάπας—ESSO, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰν ἡ BP καὶ ἡ SOCONY. Ὑπῆρχον αὐτὰ τὰ τεράστια περιθώρια καὶ τὰ περιεφρόνησαν ὅλοι; Δὲν νομίζω, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει εἷς βουλευτὴς ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ παρακολουθήσῃ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους καὶ ἄλλοι συνάδελφοί μου καὶ ἐγὼ ἐκάμαμε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ ὑποβάλαμε καὶ ἐγγράφως καὶ ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχει μεταπεισθῇ. Θὰ ἐπαναλάβω ἀπόψε τὴν περίληψιν μόνον τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ὑπολογισμῶν. Τὸ Κρατικὸν διϋλιστήριον διαθέτει τὸ σύνολον τῶν παραγομένων ὑπ’ αὐτοῦ προϊόντων ἀντὶ 45.000.000 δολλ. Ἐξ αὐτῶν ἐπιστρέφει ὑπὸ διαφόρους μορφὰς 11,4 εἰς τὸ Δημόσιον. Ἂν εἰς τὴν διαφορὰν ταύτην προστεθοῦν 2,2 ἑκατ. δολλ. τῆς ἀποσβέσεως, προκύπτει ὁ ἀριθμὸς 35,8 ἑκατ. δολ. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἂν τὸ Δημόσιον δὲν ἤθελε ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον τοῦ Ἀσπροπύργου νὰ κερδίζῃ, θὰ ἠδύνατο νὰ διαθέτῃ τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα διέθετε μέχρι χθὲς ἀντὶ 45.000.000 δολ. ἀντὶ 35,8 ἑκατομ. δολλ. Ἂν ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ Δημόσιον αὐτὴν τὴν διαδικασίαν, εἰσῆγε διὰ διεθνῶν διαγωνισμῶν τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα παράγει τὸ διϋλιστήριον καὶ τὰ ὁποῖα ὅπως σᾶς εἶπον στοιχίζουν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἰσπράττει ὁ ἀνάδοχος δηλ. 35,8 ἑκατομ. δολ. ἂν τὰ εἰσῆγεν αὐτὰ κατόπιν διεθνῶν διαγωνισμῶν, τότε θὰ ἐπήρχετο ὡς ἀποτέλεσμα κόστος 37 ἑκατομ. δολ. ἀντὶ 35,8. Ὥστε καὶ ἂν ἀκόμη τὰ ἐφέραμε διὰ διεθνῶν συναγωνισμῶν εἰς ἐμπορικὰς τιμάς, τὰ ἴδια προϊόντα, πάλιν θὰ μᾶς ἐστοίχιζαν ἀκριβώτερα ἀπὸ ὅ,τι μᾶς στοιχίζουν ἀπὸ τὸ πρῶτον διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου. Οὐδὲ δύναται νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἀφελὴς ἀντίρρησις, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὰς ἐμπορικὰς τιμὰς τῶν εἰσαγωγῶν, πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ ὁ ναῦλος. Διότι γνωρίζουν καὶ τὰ μικρὰ παιδιά, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν εἰσαγωγῶν, δὲν εἶναι συνήθεις τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας προσφέρουν τὰ διάφορα διϋλιστήρια τῆς Εὐρώπης, εἶναι εἰδικαὶ ἐξαγωγικαὶ τιμαί, ἀφορῶσαι τὰ πλεονάσματα τῶν διϋλιστηρίων καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὅλα τὰ διϋλιστήρια τοῦ κόσμου, καὶ τὰ διϋλιστήρια τῆς Ἰταλίας, εἰς ἄλλας τιμὰς πωλοῦν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τὰ εἴδη τῆς παραγωγῆς των καὶ εἰς ἄλλας τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ πλεονάσματά των. Ὥστε μὲ διεθνεῖς ἐμπορικὰς τιμὰς 37.000.000, διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου 35.000.000. Ποῦ εἶναι τὰ περιθώρια τῶν κερδῶν τῶν 80.000.000 δολ.; Ἀλλὰ ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα τῆς Κοινοπραξίας Ἄνθρακος, καὶ Χάλυβος, τὰ ὁποῖα ἔσχον ἐπίσης τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναφέρω κατὰ τὴν ἐπίσημον ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινότητος. Αἱ ἐπιτυγχανόμεναι οὕτω ἐπὶ τοῦ ἀργοῦ, ὅσον καὶ ἐπὶ τῶν ἑτοίμων προϊόντων ἐκπτώσεις εἰς τὰς χώρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος, κυμαίνονται ἔναντι τῶν τιμῶν LOW OF PLATS, μεταξὺ 15 καὶ 20%. Ἂν ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὰ 45.000.000, ποὺ εἶναι αἱ τιμαὶ LOW OF PLATS, τὸ 20%, ἔχομεν 36.000.000, ἅμα ἀφαιρέσωμεν τὸ 15% ἔχομεν 38.000.000. Καὶ οἱ δύο ἀριθμοὶ εἶναι μικρότεροι, ἰδίως ὁ δεύτερος, ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν 35,8 εἰς τὸν ὁποῖον ἐμεῖς ποριζόμεθα ἀπὸ τὸ πρῶτον διϋλιστήριον τὰ καύσιμα. Ὁ ἴδιος ὁ κ. Μαῦρος, χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ, ἐκ λάθους ἐπεβεβαίωσεν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα. Διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβολόγος δὲν τὰ ἐπεβεβαίωσε, ἀλλ’ ἔδωσε στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀπὸ τῆς ἰδικῆς του ἀπόψεως κρινόμενα εἶναι χειρότερα. Διότι τί εἶπεν. Εἶπε καὶ προσήγαγε πομπωδῶς μίαν ἔκθεσιν τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου μιᾶς ἐκ τῶν μεγαλυτέρων ἑταιρειῶν, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς τῆς BP, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικ. Συμβουλίου τῆς μεγάλης ταύτης ἑταιρείας ἀνέφερε πρὸς τοὺς μετόχους τὰ ἑξῆς: Δὲν εἶναι ἀκριβές, λέγει, ὅτι στοιχίζει εἰς τὴν ἑταιρείαν μας τὸ ἀργὸν πετρέλαιον μόνον αὐτὸ τὸ περίφημον 50% τὸ ὁποῖον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δίδωμεν εἰς τὰς παραγούσας χώρας, δηλαδὴ εἰς τοὺς Ἐμίρηδες, στοιχίζει κἄτι πάρα πάνω καὶ αὐτὸ τὸ κἄτι πάρα πάνω εἶναι τόσον, ὥστε νὰ ἀπομένῃ, εἰς τὰς ἑταιρείας 30–40%. Καὶ αὐτὸ μὲ τὸν στόμφον του ὁ κ. Μαῦρος τὸ ἐθεώρησεν ὡς ἐπιχείρημα ἐναντίον τῆς ἀπόψεώς μας. Τί σημαίνει αὐτὸ τὸ 30%, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀπομένει; Ἐὰν τοὺς ἀπομένει 30% σημαίνει ὅτι κάμνει ἔκπτωσιν 20% ἀφοῦ τὸ ἄλλο 50% τὸ παίρνει ὁ Ἐμίρης. Ἐὰν ἀπομένει 40% σημαίνει ὅτι κάμνει ἔκπτωσιν 10%, ἀφοῦ τὸ ἄλλο 50% τὸ παίρνει ὁ Ἐμίρης. Ὁ κ. Μαῦρος δηλ. εἶπεν, ὅτι ἡ ἔκπτωσις κυμαίνεται μεταξὺ 10–20% καὶ εἶπεν, ὅτι ἡ ἔκπτωσις εἶναι μεγαλειτέρα καὶ κυμαίνεται μεταξὺ 15–20%. Ἀλλὰ ἁπλῶς ὁ κ. Μαῦρος τὸ εἶπε χωρὶς νὰ κάμῃ τὸν μαθηματικὸν ὑπολογισμόν. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἀντὶ νὰ προμηθευώμεθα πετρελαιοειδῆ ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον, ἢ ἀπὸ τὸν νέον ἀνάδοχον τὸν ΠΑΠΑΣ–ESSO προμηθευόμεθα μόνον Ρωσικὰ πετρελαιοειδῆ καὶ μάλιστα εἰς τιμὰς διεθνοῦς συναγωνισμοῦ, ἡ ἀξία τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τοῦ ἀπαιτουμένου διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἰδίων προϊόντων, τὰ ὁποῖα σήμερον κοστολογοῦμεν εἰς τὸ διϋλιστήριον EXFACTORY 35,8 ἑκατ. δολ. ἡ ἀξία αὐτοῦ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου θὰ ἀνήρχετο εἰς 28 ἑκ. δολλ. Ἐὰν προστεθοῦν καὶ τὰ ἔξοδα διϋλίσεως καὶ ἀποσβέσεως φθάνομεν περίπου εἰς 35 ἑκατομ. δολλάρια.

§33Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Πληρώνεται εἰς συνάλλαγμα ἢ μὲ ἀνταλλαγάς;

§34Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι Σχολαρχεῖον καὶ γνωρίζει ἡ Βουλὴ ὅτι αἱ ἀνταλλαγαὶ μὲ τὸ συνάλλαγμα δὲν ἔχουν οὐσιώδη διαφοράν. Θὰ τὸ ἐξηγήσω ἐν συνεχείᾳ...

§35Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διὰ νὰ ἰδῆτε ὅτι δὲν εἶναι Σχολαρχεῖον ἡ Βουλή, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀσκῇ ἔλεγχον....

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε τὸν κ. Ὑπουργόν.

§37Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Λέγει ἀνακριβῆ πράγματα ..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ὅταν τὸ πετρέλαιον τὸ δίδει 10 δολλάρια τὸν τόννον εἰς τὴν Ἰαπωνίαν (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, δὲν εἶναι τακτικὴ αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε. Εἶσθε ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσετε.

§39Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θὰ ἴδωμεν πόσον ἐδόθη εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι εἶναι ἀνακριβῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς (θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη.....

§41Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μὲ θίγει καὶ νὰ θίγῃ τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι θέλουν ν’ ἀντιληφθοῦν ποῖον εἶναι τὸ θέμα (θόρυβος —κωδωνοκρουσίαι).

§42Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἀνέφερεν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἀποτελέσματα σειρᾶς διεθνῶν διαγωνισμῶν βάσει τῶν ὁποίων προμηθευόμεθα ἀργὸν πετρέλαιον καὶ ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ κατέθεσε τὰ σχετικὰ ἔγγραφα καὶ ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἐπαναλαμβάνει ὅτι ἡ ἀξία τοῦ ἀναγκαιοῦντος ἀργοῦ πετρελαίου διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν σήμερον παραγομένων πετρελαιοειδῶν ὑπὸ τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, ἐὰν τὸ ἐπρομηθευώμεθα ἀπὸ τὴν Ρωσίαν θὰ ἀνήρχετο εἰς 28 ἑκ. δολλάρια καὶ κατόπιν διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Καὶ εἶπα ὅτι ἐὰν προστεθοῦν αἱ ἀποσβέσεις τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ἐὰν προστεθοῦν ἀκόμη καὶ τὰ ἔξοδα τῆς διϋλίσεως, φθάνομεν εἰς ἕνα ἀριθμὸν τῆς τάξεως τῶν 35.000.000 δολλαρίων. Καὶ ἐρωτῶ πάλιν, ποῦ εἶναι τὰ ἰλιγγιώδη περιθώρια; Ἀλλὰ ἐὰν ὑπῆρχον αὐτὰ τὰ ἰλιγγιώδη περιθώρια καὶ ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τὰ 35.000.000 δολλάρια ποὺ στοιχίζουν σήμερον πράγματι τὰ ἕτοιμα προϊόντα, νὰ ἀφαιρέσωμεν τὰ 8.000.000 δολλάρια, ποὺ θέλει ἡ Ἀντιπολίτευσις, θὰ ἐφθάναμεν εἰς ἕνα ἀριθμὸν 27.000.000 δολλαρίων. Αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς εἶναι αὐτόχρημα κωμικός, διότι ἐὰν ἦτο ἀληθής, ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τοῦτο θὰ ἐσήμαινε τὸ ἑξῆς ἁπλοῦν: Θὰ ἐσήμαινεν ὅτι ἡ τιμὴ τῶν ἑτοίμων προϊόντων εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ εἶναι μικροτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς πρώτης ὕλης καὶ μάλιστα τῆς πρώτης ὕλης τὴν ὁποίαν θὰ προμηθευώμεθα ἀπὸ τὴν Ρωσίαν κατόπιν διεθνῶν διαγωνισμῶν; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω μὲ περαιτέρω ὑπολογισμοὺς καὶ ὁ ὑπολογισμὸς ὁ σχετικὸς μὲ τὸ διϋλιστήριον Πάπας ὁ γενόμενος ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ὁδηγεῖ εἰς ἀποτελέσματα τῆς ἰδίας τάξεως μεγέθους. Πῶς συμβαίνει νὰ συγκλίνουν ὅλοι οἱ ὑπολογισμοὶ πρὸς αὐτὸν τὸν ἴδιον τὸν μαγικὸν ἀριθμόν, νὰ συγκλίνουν ὅλοι οἱ ὑπολογισμοὶ πρὸς τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν κατὰ τοὺς δύο διεθνεῖς διαγωνισμοὺς καὶ τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα κατ’ ἀρχήν, συζητουμένης τῆς παρούσης συμβάσεως, τῆς ὑπὸ κρίσιν, ἐπετεύχθησαν προκειμένου καὶ περὶ τοῦ ὁμίλου Πάπας καὶ περὶ τοῦ ὁμίλου Ὠνάση, πῶς συμβαίνει αὐτό; Κύριοι συνάδελφοι, τὸ κόστος τῶν ἑτοίμων προϊόντων προκύπτει, εἶναι ἄθροισμα, τριῶν παραγόντων, τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τῶν ναύλων, καὶ τῶν ἐξόδων τῆς διϋλίσεως. Εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ ἐπιτύχῃ μίαν ὡρισμένην ἔκπτωσιν; Ἐὰν ἐπιτύχῃ πολὺ μεγάλην ἔκπτωσιν ἐπὶ τοῦ ἀργοῦ, αὐτονοήτως δὲν θὰ ἐπιτύχῃ καὶ πολὺ μεγάλην ἔκπτωσιν καὶ ἐπὶ τῶν ναύλων ἢ καὶ ἀντιστρόφως, ἐὰν ἐπιτύχῃ πολὺ μεγάλην ἔκπτωσιν ἐπὶ τῶν ναύλων, δὲν θὰ ἐπιτύχῃ πολὺ μεγάλην ἔκπτωσιν ἐπὶ τοῦ ἀργοῦ. Σημασίαν ἔχει τὸ ἄθροισμα τῶν ἐκπτώσεων. Ἀπέδειξα διὰ παραδειγμάτων ὅτι ὅλοι οἱ συμμετασχόντες εἰς τοὺς δύο πρώτους διαγωνισμούς, ἀλλὰ καὶ ὅλαι αἱ ἑταιρεῖαι αἱ προσελθοῦσαι πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς παρούσης συμβάσεως ἔδωσαν προσφοράς, αἱ ὁποῖαι διακρίνονται μεταξύ των οὐσιωδῶς, ἐὰν ἀπομονώσῃ κανεὶς ἓν ἐκ τῶν στοιχείων αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι ὅμως συμπίπτουν εἰς ἀριθμοὺς τοῦ αὐτοῦ περίπου μεγέθους, ἐὰν ἀθροίσῃ κανεὶς καὶ τὰ τρία συγκροτοῦντα τὸ κόστος τῶν ἑτοίμων προϊόντων μεγέθους, χρειάζεται πολὺς νοῦς διὰ νὰ τὸ ἐννοήσῃ κανεὶς αὐτό; Βεβαίως, δὲν χρειάζεται νοῦς, χρειάζεται ἁπλῶς ὀλίγη ἐπιμέλεια, τὴν ὁποίαν πολλοὶ συνάδελφοι ἔχουν, ἀλλὰ χρειάζεται καὶ κάποια ἀντικειμενικότης, τὴν ὁποίαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν συνηθίζομεν νὰ ἐπιδεικνύωμεν. Καὶ ἡ ἔλλειψις αὐτῆς τῆς ἀντικειμενικότητας κάμει τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ μονολογῇ κατ’ οὐσίαν καὶ νὰ ἐπαναλαμβάνῃ αὐτὸν τὸν μηδὲν σημαίνοντα ἀριθμὸν τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον. Διότι, ἐάν, κ. συνάδελφοι, ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς σημαίνῃ συνολικὴν ἔκπτωσιν ἔναντι τῶν τιμῶν LOW OF PLATT'S τῶν ἑτοίμων προϊόντων, ἡμεῖς ἔχομεν ἐπιτύχει ἤδη μεγαλυτέραν ἔκπτωσιν τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων. Ἐὰν σημαίνῃ ὅτι ἡ ἔκπτωσις τῶν 4 δολλαρίων πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὴν ἤδη παρ’ ἡμῶν ἐπιτευχθεῖσαν ἔκπτωσιν, ἔ τότε, ἀγαπητοί μου φίλοι καταλήγομεν εἰς αὐτὰ τὰ ἀντιφατικὰ καὶ παράλογα ἀποτελέσματα, εἰς τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπα, ὅτι θὰ κατέληγε προεκτεινομένη ἡ σκέψις τοῦ κ. Μητσοτάκη ἢ συναγομένων τῶν συμπερασμάτων ἐπὶ τῶν σκέψεων, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. Μαῦρος. Ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ περίφημον θέμα τῶν ἐγγυήσεων. Θὰ ἀκολουθήσω ἄλλην ὁδόν, δὲν θὰ ἀναλύσω τὰς ἐγγυήσεις, ἀλλὰ θὰ σᾶς εἴπω τί θὰ πάθῃ σήμερον ὁ ἀνάδοχος ἐὰν ἀποφασίσῃ, ἀπὸ σήμερον καὶ πέραν νὰ μὴ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἐὰν σήμερον ὁ ἀνάδοχος ἀθετήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του, θὰ χάσῃ μίαν ἐγγύησιν καλῆς ἐκτελέσεως ἐκ 3.000.000 δολλαρίων καὶ τὴν ἐγγύησιν τῶν 11.000.000 δολλαρίων τῶν πετροχημικῶν· σύνολον 14 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἐὰν δὲν ἀθετήσῃ τὴν ὑποχρέωσίν του, ἀλλὰ τὴν ἀθετήσει μετὰ τρεῖς μῆνας, τότε, κύριοι συνάδελφοι, θὰ χάσῃ αὐτὰ τὰ 14.000.000 δολλάρια ποὺ σᾶς εἶπα, σὺν τὰ δεσμευμένα εἰς τὸ διηνεκὲς —καὶ θὰ συζητήσωμεν ποία εἶναι ἡ ἔννοια τῆς εἰς τὸ διηνεκὲς δεσμεύσεως—7.000.000 δολλάρια, ἤτοι ἐν συνόλῳ 21.000.000 δολλάρια. Ἀλλά, τὶ θὰ συμβῇ ἐὰν μετὰ ἕξ μῆνας ὁ ἀνάδοχος ἀποφασίσῃ νὰ ἀθετήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του; Τότε ὁ ἀνάδοχος θὰ ἔχῃ κατατεθειμένα 11.000.000 δολλάρια διὰ τὰ πετροχημικά, 3.000.000 δολ. ἐγγύησιν καλῆς ἐκτελέσεως καὶ 27.000.000 δολλάρια, εἴτε κατάθεσις, εἴτε δέσμευσις, δι’ ἀνεκκλήτου ἐντολῆς, ἤτοι σύνολον 41.000.000 δολλάρια, εἴτε θὰ χάσῃ, εἴτε θὰ ἔχῃ δεσμευμένα εἰς τὸ διηνεκὲς μετὰ ἕξ μῆνας. Ἀλλά, τί θὰ γίνῃ ἀφοῦ ἐκτελέσῃ ὁ ἀνάδοχος τὸ διϋλιστήριον καὶ πρὶν ἐκτελέσει τὰς ἄλλας του ὑποχρεώσεις; Νὰ σᾶς τὸ εἴπω καὶ αὐτό: Τότε θὰ ἔχῃ 11.000.000 δολ. δεσμευμένα διὰ τὰ πετροχημικά, 1.000.000 δολλάρια θὰ τοῦ ἀπομείνῃ ὡς ἐγγύησις καλῆς ἐκτελέσεως ἢ ἑνάμισυ ἑκατομμύριον, καὶ 27.000.000 δολ. τὸ μετοχικὸν κεφάλαιον σύνολον 39.000.000 δολλάρια. Καὶ θὰ διατρέχῃ τὸν κίνδυνον νὰ ἴδῃ τὸ διϋλιστήριόν του μεταβαλλόμενον εἰς μνημεῖον καὶ θὰ ὁμιλήσω καὶ περὶ τοῦ μνημείου παρακατιών. Ἀλλά, τί θὰ γίνῃ ἐὰν ἐκτελέσῃ τὸ διϋλιστήριον, πραγματοποιήσῃ, τὴν ἀμμωνίαν, πραγματοποιήσῃ τὰ πετροχημικά, ἀλλὰ δὲν πραγματοποιήσῃ ἀκόμη τὴν χαλυβουργίαν; Τότε ὁ ἀνάδοχος ὄντως θὰ ἔχῃ, ὡς κύρωσιν, τὴν δέσμευσιν 12.000.000 δολλαρίων εἰς μίαν Τράπεζαν —καὶ θὰ ἴδωμεν ποία εἶναι ἡ ἔννοια αὐτῆς τῆς δεσμεύσεως— θὰ τὰ ἔχῃ δεσμευμένα αὐτὰ τὰ χρήματα μέχρις ὅτου ἀποφασίσῃ νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ χαλυβουργεῖον. Αὐταὶ αἱ δεσμεύσεις, αὐταὶ αἱ ἐγγυήσεις, κύριοι βουλευταί, σᾶς φαίνονται μικραί; Εἶπον, ἂν σήμερον ἀθετήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του, χάνει μετρητὰ 14 ἑκατ. δολλάρια. Ἐὰν μετὰ τρεῖς μῆνας, χάνει αὐτὰ τὰ 14 καὶ τοῦ εἶναι δεσμευμένα ἄλλα 7 ἑκατ. δολλάρια (ὄχι βότσαλα), 21 ἑκατομμύρια. Μετὰ 6 μῆνας, ἂν ἀθετήσῃ, χάνει τὰ 14 ὁπωσδήποτε καὶ πλέον τὰ δεσμευμένα γίνονται 27 ἑκατ. δολλάρια (ὄχι βότσαλα). Θέλετε νὰ ἐξακολουθήσω; Ἀλλ’ ἡ βασικὴ ἐγγύησις, πέραν τῶν χρηματικῶν ἐγγυήσεων εἶναι, ὄντως, ἡ διαλυτικὴ αἵρεσις, ὑπὸ τὴν ὁποίαν τελεῖ ἡ ὅλη σύμβασις καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ ἐμβαθύνωμεν εἰς τὴν διαλυτικὴν ταύτην αἵρεσιν. Ὁρίζει ἡ σύμβασις —ἄρθρα 23 καὶ 22— ὅτι ἂν ὁ ἀνάδοχος δὲν πραγματοποιήσῃ ἐν τῷ συνόλῳ ἐπένδυσιν 61 ἑκ. δολλαρίων ἐντὸς τῶν προβλεπομένων προθεσμιῶν καὶ ἂν δὲν καταθέσῃ, προσθέτως, 12 ἑκατ. δολλάρια διὰ τὸ χαλυβουργεῖον, ἑπομένως 61 καὶ 12 ἴσον 73, ἂν δὲν πράξῃ ταῦτα ὁ ἀνάδοχος, τότε ἡ ὅλη σύμβασις παύει ὑπάρχουσα. Ἡ βασικὴ αὐτὴ ἐγγύησις, ἡ ὁποία εἶναι ἐγγύησις, πέραν τῶν παρασχεθεισῶν τραπεζικῶν ἐγγυήσεων, ἐθεωρήθη. ὅτι εἶναι δυσεφάρμοστος καὶ τὸ προβληθὲν ἐπιχείρημα εἶναι τοῦτο: Ὅτι ἂν κατασκευάσῃ τὸ διϋλιστήριον καὶ δὲν κατασκευάσῃ τίποτε ἄλλο, δὲν θὰ μποροῦμε νὰ τοῦ μεταβάλωμεν μολονότι, θὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα, τὸ διϋλιστήριον εἰς μνημεῖον, διότι δυσκόλως κανεὶς κλείει μίαν βιομηχανίαν ἱδρυμένην. Νομίζω ὅτι τὸ ἐπιχείρημα δὲν εὐσταθεῖ καὶ δὲν εὐσταθεῖ διὰ πλείστους λόγους. Πρῶτον, διότι τὸ διϋλιστήριον μόνον δὲν εἶναι βιομηχανία, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἀπασχολήσῃ πολὺ προσωπικόν, 400, 500, 600 ἐργάτας. Θὰ ὑποστῇ ἕνα Κράτος ἐκβιασμὸν διὰ 600 ἐργάτας, ὅταν θὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας του αὐτὸ τὸ τεράστιον ὅπλον, ὅταν θὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας του τὴν δύναμιν νὰ πιέσῃ τὸν μὴ συμμορφούμενον πρὸς τὰς διατάξεις, τῆς συμβάσεως νὰ προχωρήσῃ εἰς μίαν ἐπένδυσιν 85 ἑκατ. δολλαρίων; Θὰ διστάσωμεν νὰ τὸ κάμωμεν; Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει κἂν λόγος νὰ φθάσωμεν εἰς αὐτὰ τὰ ἄκρα, διότι ὁ ἀνάδοχος νὰ εἶσθε βέβαιοι, εἰς ἕνα ἀνταγωνισμὸν μὲ τὸ Κράτος, εἰς τὸν ὁποῖον αὐτὸς θὰ ἔχῃ ἄδικον καὶ τὸ Κράτος δίκαιον, θὰ ἀναγκασθῇ νὰ καμφθῇ πολὺ πρίν. Τὸ Κράτος θὰ δύναται, ἁπλούστατα, νὰ δώσῃ ἄδειαν ἱδρύσεως καὶ ἄλλου διϋλιστηρίου καὶ ἄλλων παρεμφερῶν βιομηχανιῶν. Τὸ Κράτος θὰ δύναται, ἁπλούστατα νὰ ἐπιτρέψῃ ἐλευθέρως τὴν εἰσαγωγὴν τῶν προϊόντων καὶ ταὐτοχρόνως ὁ ἀνάδοχος, ἐκτὸς αὐτῶν τῶν κινδύνων, τοὺς ὁποίους σᾶς ἐμνημόνευσα, θὰ ἔχῃ καὶ τὰς ποινάς, εἰς τὰς ὁποίας ἀνεφέρθην πρίν, 11 ἑκατ. δολλάρια τοὐλάχιστον διὰ τὰ πετροχημικὰ καὶ νὰ πληρώσῃ καὶ ὅλα τὰ κέρδη τοῦ διϋλιστηρίου, ἂν δὲν κατασκευάσῃ πετροχημικά. Εἶπεν, ὁ κ. Λυκουρέζος, ὅτι ἡ ἐγγύησις τὴν ὁποίαν παρέχει ὁ ὅμιλος Πάπας ἀφορᾷ εἰς 61 ἑκατ. δολλάρια καὶ ἡ ἐγγύησις, τὴν ὁποίαν παρέχει ὁ ἄλλος ὅμιλος, ὁ ὅμιλος Ὠνάση–Β.Ρ. κλπ. εἰς 60 ἑκατ. δολλάρια. Δὲν νομίζω ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ κ. Λυκουρέζου εἶναι ἀκριβεῖς, ἀλλὰ θὰ τοὺς δεχθῶ διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συζητήσεως. Θὰ δεχθῶ, δηλαδή, διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συζητήσεως, ὅτι καὶ ὁ ἄλλος ὅμιλος παρέχει πλήρεις ἐγγυήσεις διὰ τὴν πραγματοποίησιν ἐπενδύσεων 60 ἑκατ. δολλαρίων καὶ ὅτι ὁ ὅμιλος Πάπας παρέχει ἐγγύησιν ἀπόλυτον, ἀδιαφιλονίκητον, διὰ τὰ 61 ἑκατ. δολλάρια. Τὶ θὰ γίνῃ, ὅμως, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν; Ὁ μὲν ὅμιλος Ὠνάση, δὲν προσφέρει ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν καμμίαν ἐγγύησιν, ὁ δὲ ὅμιλος Πάπας προσφέρει, ὡς ἐγγύησιν αὐτὴν τὴν κατάθεσιν τῶν 12 ἑκατ. δολλαρίων, ἡ ὁποία κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν εἶναι λεπτομέρεια, εἰς μίαν Τράπεζαν, κατάθεσιν ἡ ὁποία δὲν θὰ δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ, παρὰ μόνον διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ χαλυβουργείου. Ὁ κ. Λυκουρέζος ἠμφισβήτησε τὸ νομικὸν ἔρεισμα αὐτῆς τῆς καταθέσεως εἰς τὸ διηνεκές, ὡς τὴν ἀπεκάλεσε, καὶ εἶπεν, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν δίκαιον δὲν γνωρίζει καταθέσεις εἰς τὸ διηνεκές. Ἐδῶ, κ. συνάδελφοι, δὲν πρόκειται περὶ καταθέσεως, ἡ ὁποία ὡς ἐκ τοῦ σκοποῦ της εἶναι κατάθεσις εἰς τὸ διηνεκές. Ἀντιθέτως, ὁ σκοπὸς τῆς καταθέσεως αὐτῆς εἶναι νὰ καταναλωθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον διὰ τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους προβλέπει ἡ σύμβασις. Τὶ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζει τὸ Ἑλληνικὸν δίκαιον; Ἐγὼ θὰ θέσω ἓν ἁπλούστατον νομικὸν πρόβλημα εἰς τὸν κ. Λυκουρέζον καὶ θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ μὲ θεωρήσῃ πελάτην του. Ἔχω, κ. συνάδελφε ἐκ Μεσσηνίας, ἂς ὑποθέσωμεν, ἕν οἰκόπεδον καὶ συνάπτω ἕν ἐργολαβικόν, κατὰ τὰς συνήθεις διατάξεις τοῦ ΚΗ Ψηφίσματος, μὲ ἕνα ἐργολάβον. Δὲν ἔχω ὅμως ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν ἐργολάβον καὶ τοῦ λέγω: Θὰ καταθέσῃς 500.000 δραχ. εἰς τὴν Τράπεζαν Ἐμπορικῆς Πίστεως μὲ τὴν ἀνέκκλητον ἐντολὴν ἡ Τράπεζα ἀπὸ αὐτὰς τὰς 500.000 δραχ. νὰ πληρώνῃ μόνον κατασκευαστικοὺς λογαριασμούς. Αὐτὴ ἡ σύμβασις εἶναι κατὰ τὸ Ἑλληνικὸν δίκαιον, ἄκυρος;

§43Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Λόγῳ ἀοριστίας.

§44Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τώρα θὰ δῆτε ἂν εἶναι ἄκυρος λόγῳ ἀοριστίας. Ἡ σύμβασις ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἄκυρος λόγῳ ἀοριστίας, ἀλλ’ εἶναι ἐγκυροτάτη. Εἶναι δὲ συνηθεστάτη, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσω, εἰς τὰς συναλλαγάς. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσω, κ. συνάδελφε, ὅτι τοιούτου εἴδους καταθέσεις ἢ ἀναλόγου τύπου ὑπάρχουν κατὰ ἑκατοντάδας εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Ὑπάρχουν καταθέσεις, αἱ ὁποῖαι κατετέθησαν καὶ τῶν ὁποίων ἡ ἀνάληψις ἐπετρέπετο ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους. Οἱ ὅροι αὐτοὶ δὲν ἐπληρώθησαν. Καὶ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ὑπάρχει πληθώρα τοιούτων καταθέσεων ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ 19ου αἰῶνος, ἑκατοντάκις ἐξηνεμισμένων, ἀλλὰ νομικῶς ὑπαρκτῶν.

§45Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε κ. Ὑπουργέ, μίαν διακοπήν;

§46Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι, κ. Λυκουρέζο. Θὰ σᾶς παρακαλέσω εἰς τὸ τέλος.

§47Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Πάντως ἐπισημαίνω τὸ γεγονός, ὅτι ἐγὼ σᾶς ἐπέτρεψα διακοπὰς καὶ σεῖς δὲν τὰς ἐπιτρέπετε.

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἂν ἠθέλατε νὰ δεχθῶ διακοπὰς μόνον ἀπὸ σᾶς, θὰ ἦτο εὐχερὲς νὰ τὸ ἐπιτρέψω. Ἀλλ’ ἄν, κατόπιν αὐτοῦ, ὅλη ἡ αἴθουσα μοῦ ζητήσει διακοπάς, τότε τὶ θὰ κάμω κ. Λυκουρέζο; Πάντως εὑρίσκομαι εἰς τὴν διάθεσίν σας, νὰ κάμωμεν συζήτησιν μετὰ ταῦτα.

§49Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἠθέλησα νὰ σᾶς διακόψω ἀφ’ ἑνὸς διότι σᾶς τὸ ἐπέτρεψα καὶ ἐγώ, ἀφ’ ἑτέρου, διότι μοῦ ἐκάματε μίαν ἐρώτησιν ὡς πελάτης καί, ἐπειδὴ συνηθίζω νὰ ἀπαντῶ ἀμέσως εἰς τοὺς πελάτας μου, ἠθέλησα νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν. Ἐφ’ ὅσον δὲν δέχεσθε, ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὸ τέλος.

§50Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐὰν ἀπαντᾶτε ἀμέσως εἰς τοὺς πελάτας σας, νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν κάμετε πάντοτε καλά, διότι οἱ δικηγόροι δὲν πρέπει πάντοτε νὰ ἀπαντοῦν ἀμέσως εἰς τοὺς πελάτας των. Νομίζω, ὅτι κακῶς πράττετε, ἐὰν τοῦτο πράττετε.

§51Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὀρθῶς. Ὅταν ὅμως εἶναι τόσον ἁπλᾶ τὰ ἐρωτήματα εἶναι ἄμεσοι καὶ ἁπλαῖ αἱ ἀπαντήσεις.

§52Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι πάρα πολύ.

§53Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ σύμβασις....

§54Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ σύμβασις εἶναι ἀπολύτως ὡρισμένη. Ἡ σύμβασις λέγει ὅτι θὰ καταθέσῃς 12 ἑκ. δολλ. εἰς μίαν Τράπεζαν καὶ αὐτὰ τὰ 12 ἑκατ. δολλ. θὰ δύνασαι νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃς δι’ ὡρισμένον σκοπόν, δύνασαι ἐλευθέρως νὰ τὰ κινήσῃς ἀπὸ τῆς καταθέσεώς των, δι’ αὐτὸν τὸν ὡρισμένον, σαφέστατα καθωρισμένον σκοπὸν τῆς συμβάσεως. Ποῦ εἶναι ἡ ἀοριστία; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ μετὰ σοβαρότητος, ὅτι μία οἱαδήποτε ἀνώνυμος ἑταιρεία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγγυηθῇ μίαν ὑποχρέωσίν της πρὸς μίαν ἄλλην ἀνώνυμον ἑταιρείαν π.χ. ἢ πρὸς τὸ Δημόσιον, λέγουσα, ὅτι ἐγὼ παρακαταθέτω ἕνα ποσὸν αʹ, διὰ νὰ σοῦ ἀποδείξω ὅτι θὰ ἐκτελέσω αὐτὴν τὴν ἐργολαβίαν, ὅτι θὰ ἐκτελέσω αὐτὸ τὸ ἔργον καὶ ἀπὸ τὸ ποσὸν τῆς παρακαταθήκης θὰ πληρώνωνται οἱ κατασκευαστικοὶ λογαριασμοί; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ μετὰ σοβαρότητος, ὅτι τοιαύτη σύμβασις εἶναι ἄκυρος, ὅταν ὑπάρχουν —ἐπαναλαμβάνω— ἑκατοντάδες καὶ χιλιάδες τοιούτων καταθέσεων εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων; Ἐλέχθη ἀκόμη τὶ εἶναι ὁ κ. Πάπας. Ὁ κ. Πάπας, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι κατὰ τὴν κρίσιν μου, τρία τινά. Πρῶτον, εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος προσέφερεν αὐτὰς τὰς ἐγγυήσεις, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα, δεύτερον εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πραγματοποιεῖ, ἀπὸ ἀπόψεως κεφαλαίου, βεβαίως, τὴν μεγαλυτέραν ἐπένδυσιν, ἡ ὁποία ποτὲ ἔγινεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ὁ ὁποῖος ἐγγυᾶται τὴν κατάθεσιν τῶν 27 ἑκ. δολλ. τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου καὶ τρίτον εἶναι ἕνας διακεκριμένος πολίτης τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ὁ ὁποῖος ἐνεφανίσθη περιστοιχιζόμενος ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ὁποίους περιστοιχίζεται παρέχων αὐτὰς τὰς ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας παρέσχεν. Ὑπάρχει λόγος νὰ τὸν ὑβρίσωμεν; Διατὶ ἐνεφανίσθη ὁ κ. Πάπας καὶ ὄχι ἡ ΕΣΣΟ; Εἰς αὐτὸ εἰδικῶς τὸ ἐρώτημα ἀρνοῦμαι νὰ ἀπαντήσω, διότι δὲν δύναμαι καὶ δὲν ἠρεύνησα καὶ καθῆκον μου ἦτο νὰ μὴ ἐρευνήσω. Διότι εἰς τὴν ἐλευθέραν οἰκονομίαν τὸ Κράτος δὲν ὑπεισέρχεται καὶ δὲν πρέπει νὰ ὑπεισέρχεται εἰς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον συνεκροτήθησαν τὰ κεφάλαια καὶ μάλιστα προερχόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀρκεῖ νὰ λάβῃ τὰς ἀπαιτουμένας ἐγγυήσεις, ὅτι πάντα τὰ κεφάλαια ταῦτα θὰ ἔλθουν εἰς τὴν χώραν. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἐπρόκειτο προκειμένου περὶ κεφαλαίων, ἐρχομένων εἰδικῶς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, νὰ ἐνδιαφερώμεθα διὰ τὴν προέλευσιν τῶν χρημάτων. Ἡμεῖς πρέπει νὰ ἐνδιαφερώμεθα διὰ δύο πράγματα. Πρῶτον, ἐὰν τὰ χρήματα ταῦτα θὰ ἔλθουν καὶ εἶναι βέβαιον ἐν προκειμένῳ ὅτι θὰ ἔλθουν, διότι παρεσχέθησαν αὐταὶ αἱ ἐγγυήσεις καὶ δεύτερον, προκειμένου περὶ βιομηχανικῶν ἐπενδύσεων, πρέπει νὰ εἴμεθα ἐπὶ πλέον βέβαιοι, ὅτι ὑπάρχει κἄποιος, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἐκτελέσῃ αὐτὸ τὸ τεράστιον ἔργον. Ποῖος εἶναι αὐτὸς ὁ κἄποιος; Ὁ τεχνικὸς σύμβουλος; Τὸ δηλώνει ἡ σύμβασις ποῖος εἶναι. Ἀλλὰ δὲν τὸ δηλώνει μόνον ἡ σύμβασις. Τὸ δηλώνουν τὰ πράγματα, κύριοι βουλευταί. Ποῖα εἶναι τὰ πράγματα; Τὰ πράγματα εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν κόσμον φυσικὸν πρόσωπον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρῃ ἐγγυήσεις τοιούτου μεγέθους τραπεζικάς. Καὶ εἶναι ἔκδηλον, ἑπομένως, ὅτι κἄποιος θὰ τοὺς προσφέρῃ. Καὶ εἶναι βέβαιον ποῖος εἶναι ὁ ἄλλος καὶ ποίας τάξεως μεγέθους πρέπει νὰ εἶναι αὐτός. Αὐτὸς ὁ ἕνας εἶναι ἡ ΕΣΣΟ, δι’ ὅλας τὰς ἐπενδύσεις, πλὴν τοῦ χαλυβουργείου. Ἀλλὰ προκειμένου καὶ περὶ τοῦ χαλυβουργείου, ἡ ΕΣΣΟ εἶναι, φαίνεται, ἀρκούντως βεβαία, διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἔργου, ὥστε νὰ δέχεται νὰ εἶναι ἠρτημένη ἡ ἰσχὺς τῆς ὅλης συμβάσεως ἀπὸ τὴν κατάθεσιν μετοχικοῦ κεφαλαίου 12 ἑκ. δολλ. διὰ τὸ χαλυβουργεῖον. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶπον ἀρκετὰ διὰ τὰς ἐγγυήσεις. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τοῦ νομικοῦ κύρους τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως. Εἶναι τὸ ἀνιαρώτερον μέρος, ὡς ἐτόνισεν ὁ κ. Λυκουρέζος, ὁ ὁποῖος ὄντως ἔκαμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ λεπτομερῆ καὶ ἐμπεριστατωμένην ἀγόρευσιν καὶ ὄντως εἶμαι ὑποχρεωμένος εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Λυκουρέζου λεπτομερῶς καὶ ἐμπεριστατωμένως νὰ ἀπαντήσω, ἂν ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, τοὐλάχιστον διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία ἐπὶ τοῦ κύρους τοῦ τυπικοῦ τοῦ νομικοῦ τῆς παρούσης συμβάσεως. Θὰ ἐπιχειρήσω, ἔχων ἐνώπιόν μου τὰ πρακτικά, νὰ ἀνατρέψω τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο τὰ νομικὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Λυκουρέζου. Πρῶτον, εἶπεν ὁ κ. Λυκουρέζος, ὅτι διὰ τοῦ κυρωτικοῦ νόμου 3834 τῆς συμβάσεως τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου ἐθεσπίσθη νόμῳ μονοπώλιον ἀργοῦ πετρελαίου καὶ ὅτι αὐτὸ τὸ μονοπώλιον τῷ νόμῳ θεσπισθὲν δὲν δύναται ἄλλως παρὰ μόνον διὰ νόμου νὰ καταργηθῇ. Καὶ ἐὰν μὲν ὁ Ν. 3834 ἐθέσπιζε τοιοῦτον μονοπώλιον ἢ ἐὰν ἔστω καὶ ἡ σύμβασις ἡ κυρωθεῖσα δι’ αὐτοῦ τοῦ νόμου ἐθέσπιζε τοιοῦτον μονοπώλιον, ὁ κ. Λυκουρέζος θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ δίκαιον. Τοιοῦτόν τι πρᾶγμα ὅμως, δὲν συμβαίνει. Διότι καὶ ἡ σύμβασις καὶ ὁ νόμος παρέχουν δικαιώματα ὑποχρεωτικῆς διαθέσεως ἔναντι μισθώματος τῶν προϊόντων τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν. Αἱ πέραν τῆς παραγωγικῆς δυναμικότητος τοῦ διϋλιστηρίου ποσότητες καὶ κατὰ τὸν Ν. 3834 καὶ καθ’ οἱανδήποτε κειμένην διάταξιν καλύπτονται δι’ εἰσαγωγῶν ἐνεργουμένων ὡς ἐνεργοῦνται αἱ συνήθεις εἰσαγωγαί. Τὶ θὰ εἴπῃ ἐνεργουμένων ὡς ἐνεργοῦνται αἱ συνήθεις εἰσαγωγαί; Ὅλαι αἱ εἰσαγωγαὶ ἐνεργοῦνται καθ’ ὡρισμένους νόμους καὶ οἱ νόμοι αὐτοὶ ἐπιτρέπουν συνήθως —καὶ ἐπιτρέπουν εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν πετρελαίων—νὰ ἀποφασίζῃ ἑκάστοτε ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἢ Κυβέρνησις, ἐὰν θέλῃ ἡ ἰδία νὰ προμηθεύεται διὰ διαγωνισμοῦ ἢ ἄλλως πως τὸ ἀργὸν πετρέλαιον νὰ ἐπιτρέψῃ νὰ τὸ εἰσαγάγουν ἰδιῶται, ἑταιρεῖαι. Τόσον τοῦτο εἶναι ἀληθές, ποὺ ὁ συνάδελφός μου κ. Δερτιλῆς θὰ ἐνθυμῆτε, ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι πετρελαιοειδῶν —ἐπικαλοῦμαι τὸν Ν. 3834— εἶπον, ὅτι τὰς πέραν τῆς δυναμικότητος τοῦ διϋλιστηρίου ποσότητας θὰ τὰς φέρωμεν ἡμεῖς εἰς τὴν χώραν καὶ ὄχι τὸ Κράτος διὰ διαγωνισμοῦ. Τὸ Κράτος τὰ φέρει διὰ διαγωνισμοῦ, διότι ἔτσι θέλει, ὡς δύναται νὰ φέρῃ καὶ σάκχαριν, χωρὶς τοῦτο νὰ σημαίνῃ, ὅτι ὑπάρχει μονοπώλιον σακχάρεως ἢ πετρελαίων. Κατὰ τοὺς κειμένους νόμους, ἡ Κυβέρνησις ἔχει δικαίωμα νὰ φέρῃ τὸ πετρέλαιον τὸ μετὰ τὴν κάλυψιν τῆς παραγωγικῆς δυναμικότητος τοῦ πρώτου κρατικοῦ διϋλιστηρίου, καθ’ ὃν τρόπον βούλεται. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς κειμένης νομοθεσίας μονοπώλιον, οὐδὲ ὑπῆρξεν ἐν Ἑλλάδι τοιοῦτόν τι μονοπώλιον ποτέ. Ὁ κ. Λυκουρέζος προσέθεσε καὶ ἄλλα ἐπιχειρήματα. Εἶπεν, ὅτι ἔγινεν ἐκχώρησις ἀδείας πρὸς ἵδρυσιν ἐπιχειρήσεως κοινῆς ὠφελείας ἢ παραχωρήσεως ἀσκήσεως δημοσίας ὑπηρεσίας ἢ ἀσκήσεως λειτουργίας κοινῆς χρήσεως ὑπὸ ὅρους, οἱ ὁποῖοι δεσμεύουν καὶ τρίτους καὶ ἑπομένως θὰ ἔπρεπε ἡ παραχώρησις αὐτὴ νὰ γίνῃ διὰ νόμου. Νομίζω, ὅτι πρῶτον, πρέπει νὰ γίνῃ μία διάκρισις μεταξὺ δύο διαφόρων ἐννοιῶν. Ἄλλο εἶναι ἡ παραχώρησις ἀσκήσεως δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ ἄλλο εἶναι ἡ παραχώρησις ἀσκήσεως ἔργου κοινῆς ὠφελείας. Καὶ ἡ μὲν παραχώρησις δημοσίας ὑπηρεσίας πράγματι προϋποθέτει πάντοτε νόμον. Ἀλλὰ ἐρωτῶ: Ἀπὸ πότε εἶναι μεταξὺ τῶν σκοπῶν τοῦ Κράτους, τῶν καταστατικῶν, ἀπὸ πότε εἶναι αὐτονοήτως δημοσία ὑπηρεσία ἡ διανομὴ πετρελαιοειδῶν, ἀπὸ πότε καὶ εἰς ποίας χώρας τῆς Ὑφηλίου, παρὰ εἰς τὰς τῶν κομμουνιστικῶν ἢ τῶν σοσιαλιστικῶν; Ὥστε περὶ ἀσκήσεως Δημοσίας Ὑπηρεσίας, προδήλως, δὲν πρόκειται. Ἡ ἔννοια τῆς ἐπιχειρήσεως κοινῆς ὠφελείας, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἔννοια, ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ νομικοῦ χαρακτηρισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἑκάστοτε τὰ δικαστήρια, λαμβάνοντα ὑπ’ ὄψει δεδομένα πραγματικὰ περιστατικά, ἐνεργοῦν. Ἐπιχειρήσεις Κοινῆς Ὠφελείας ἀποκαλοῦνται ἐκεῖναι αἱ ἐπιχειρήσεις, τὰς ὁποίας εἰδικὸς νόμος ἀναγορεύει ὡς τοιαύτας. Οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ μία ἐπιχείρησις ὡς ἐπιχείρησις κοινῆς ὠφελείας, διότι, φέρ’ εἰπεῖν, τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα παράγει εἶναι εὐρείας καταναλώσεως. Ὅταν τοῦτο συνέβαινε θὰ ἔπρεπεν οἱ μῦλοι καὶ τὰ ἀρτοποιεῖα νὰ εἶναι ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας. Οὔτε ἀκόμη ἠμπορεῖ νὰ εἶναι κριτήριον, ὅτι θεωρεῖται ἐπιχείρησις κοινῆς ὠφελείας ἐκείνη ἡ ὁποία παράγει βασικὰς πρώτας ὕλας. Διότι τότε τὰ ἀνθρακωρυχεῖα, θὰ ἐχαρακτηρίζοντο, αὐτομάτως, ὡς ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας. Πότε εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐθεωρήθη ἡ ἐπιχείρησις πετρελαιοειδῶν παρά τινος νόμου καί τινος δικαστηρίου, ὡς ἄσκησις ἐπιχειρήσεως κοινῆς ὠφελείας; Μά, ἕως πρὸ 5–6 ἐτῶν, ἡ ἐμπορία τῶν πετρελαιοειδῶν, ἠσκεῖτο ἀπὸ 5–6 ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὴν ἄδειαν ἐγκαταστάσεως ἐν Ἑλλάδι καθὼς καὶ τὴν ἄδειαν τῆς προμηθείας τῆς εἰσαγωγῆς πετρελαίων. Ἀφ’ ἧς ἔγινε τὸ Διϋλιστήριον, τὸ ἰσχῦον νομικὸν καθεστὼς ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ νόμου 3834. Ἀπὸ πότε εἰς τὴν Ἑλλάδα, παρά τινος νόμου, παρά τινος δικαστηρίου, χαρακτηρίζεται ἡ διΰλισις πετρελαίου ὡς ἄσκησις ἐπιχειρήσεως κοινῆς ὠφελείας; Ἀπὸ ποτέ. Ἀντιθέτως ἡ πρακτικὴ ἀποδεικνύει τὸ ἀντίθετον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος. Ὁ τρίτος ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Λυκουρέζου, συνίσταται εἰς τοῦτο. Λέγει: Ἠδυνάμεθα μὲν νομίμως νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἐπανεξαγωγὴν τῶν ἱδρυτικῶν, ὡς εἶπε κεφαλαίων, ἀλλὰ ὄχι καὶ τῶν δανειακῶν κεφαλαίων. Ὑποθέτω, ὅτι τὸ «ἱδρυτικὸν» θὰ εἶναι λάθος, ἴσως, τοῦ τυπογραφείου. Θὰ ἐννοούσατε τὸ μετοχικὸν κεφάλαιον. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο πλανᾶται ὁ κ. συνάδελφος. Διότι ὁ νόμος 2687 «περὶ εἰσαγωγῶν ξένων κεφαλαίων», ὁρίζει ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, καὶ ἐν ἄρθρῳ 14, τὰ ἑξῆς: «Κατόπιν πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δύναται νὰ χωρήσῃ παρέκκλισις ἀπὸ τῶν παραγράφων 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 5». Ἐξεδόθη, λοιπόν, αὐτὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἂς ἴδωμεν τώρα τί λέγουν αἱ παράγραφοι 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 5. Ἡ μὲν παράγραφος πρώτη, ὡς δύναται νὰ διαπιστώσῃ πᾶς τις ἀναγινώσκων τὸν νόμον, ὁμιλεῖ περὶ κεφαλαίων, γενικῶς καὶ οὐδεμίαν ποιεῖται διάκρισιν, μεταξὺ μετοχικῶν καὶ δανειακῶν κεφαλαίων.

§55Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1.

§56Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακαλῶ πάρα πολὺ μὴ διακόπτετε. Ὁ συντάκτης τοῦ νόμου εἶναι ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγός σας. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε προχείρως ἐκ μέρους τῆς ἰδικῆς του αὐθεντίας.

§57Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος. Κωδωνοκρουσίαι).

§58Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, εἶναι τρόπος συζητήσεως αὐτός; Τὴν ὥραν ποὺ κάμνω μίαν ἀνάλυσιν νομικὴν νὰ μὲ ἐρωτᾶτε νὰ σᾶς εἴπω τὶ λέγει τὸ ἄρθρον 1; Περιμένετε. Ἐὰν θέλετε θὰ σᾶς εἴπω τὶ λέγει. Ὁλόκληρος λοιπόν, ὁ νόμος ἐκεῖ ὅπου ὁμιλεῖ περὶ κεφαλαίων ὁμιλεῖ γενικῶς περὶ κεφαλαίων, εἴτε μετοχικῶν εἴτε δανειακῶν. Ἔτσι ἐφηρμόσθη ὁ νόμος, ὑπουργοῦντος καὶ τοῦ κ. Καψάλη, ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου καὶ τοῦ ἰδίου. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 5, ὅμως, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφισβήτησις. Ἡ παράγραφος 1 ὁμιλεῖ περὶ ὅλων τῶν κεφαλαίων καὶ λέγει: «Ἡ ἐξαγωγὴ συναλλάγματος, διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ κεφαλαίου, δὲν δύναται νὰ ὑπερβαίνῃ ἐτησίως τὸ 10% τοῦ εἰσαχθέντος κεφαλαίου». Αὐτὸ θὰ πῇ ὅτι, ἐὰν θέλῃ τις, εἴτε νὰ ἀποσβέσῃ μετοχικὸν κεφάλαιον — ἱδρυτικὸν κεφάλαιον ἐνδεχομένως — εἴτε θέλει νὰ ἀποπληρώσῃ χρέος, ὡς πρὸς τὸ χρεωλύσιον ἰσχύει ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 1. Ἡ δευτέρα παράγραφος κάμνει διάκρισιν μεταξὺ μετοχικῶν καὶ δανειακῶν κεφαλαίων. Διατί; Διότι θεσπίζει διάφορον ποσοστὸν ὑπηρεσίας, τῶν κερδῶν καὶ διάφορον ποσοστὸν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν τόκων. Καὶ λέγει ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ κερδῶν μόνον κατὰ 12%, τόκων δὲ κατὰ 10%. Ἀλλά, ὡς νὰ μὴ ἔφθανεν ἡ λογικὴ ἑρμηνεία, τὸ αὐτὸ προκύπτει καὶ ἐκ τῆς ἁπλῆς ἀναγνώσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 5 ὅπου ὁρίζονται τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἐξαγωγὴ συναλλάγματος διὰ τὴν καταβολὴν τόκων ἢ κερδῶν ἐπίσης, δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ 12% τοῦ εἰσαχθέντος κεφαλαίου προκειμένου ἐκ κερδῶν, τὰ 10% προκειμένου περὶ τόκων καὶ ἐπὶ κεφαλαίου προερχομένου ἐκ δανείου». Τὸ ἀποκαλεῖ ἐκ δανείου προερχόμενον κεφάλαιον. Πῶς ἀλλοιῶς νὰ τὸ ἀποκαλέσῃ; Ὁ μηχανισμὸς τοῦ ἄρθρου 5 εἶναι σαφής. Εἰς τὴν παρ. 1 γίνεται λόγος περὶ αὐτοῦ τούτου τοῦ κεφαλαίου, εἴτε μετοχικοῦ, εἴτε δανειακοῦ καὶ ἀντιστοίχως περὶ τῆς ἀποσβέσεως ἢ τοῦ χρεωλυσίου, εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, γίνεται λόγος περὶ τῶν κερδῶν τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου καὶ περὶ τῶν τόκων τοῦ δανειακοῦ κεφαλαίου. Περαιτέρω, τὸ ἄρθρον 14, ὁρίζει, ὅτι ἐπιτρέπεται παρέκκλισις ἀπὸ τῶν παραγράφων τούτων 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 5. Ὥστε, καταπίπτει καὶ τοῦτο τὸ τυπικὸν ἐπιχείρημα τοῦ κ. Λυκουρέζου. Παρεμπιπτόντως ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσηνίας εἶπεν, ὅτι πάσχει καὶ αὐτὴ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ χαρακτηρίσασα τὰς ἐπενδύσεις ὡς ἰδιαζούσης σημασίας καὶ τοῦτο ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ὁ συντάξας τὴν πρᾶξιν γραμματεὺς ἀναφέρει, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ περιγράφων τὰς διαφόρους προσφοράς, ὡμίλησεν οὐχὶ περὶ τοῦ Πάπα ὡς ἀναδόχου, ἀλλὰ περὶ τοῦ ὁμίλου Πάπα εἰς μίαν περίπτωσιν καὶ περὶ ὁμίλου Πάπα– ΕΣΣΟ εἰς ἄλλην. Τὸ πρακτικὸν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ σχετικόν, δὲν εἶναι ἀναιρετήριον. Σημασίαν ἔχει νὰ ὑπάρξῃ οὐσιαστικὴ καὶ ὄχι τυπικὴ ἀκριβολογία.

§59Η. ΗΛΙΟΥ. Ποῖον δὲν εἶναι ἀναιρετήριον;

§60Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ πρακτικὸν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Οὐδὲ ἡ ἔκφρασις ὅμιλος Πάπα ἢ ὅμιλος Πάπα–ΕΣΣΟ εἶναι νομική. Δὲν ὑπάρχουν νομικῶς ὅμιλοι. Εἶναι ἁπλούστατα περιγραφὴ ἑνὸς πραγματικοῦ περιστατικοῦ. Καὶ τὸ περιστατικὸν εἶναι ὄντως πραγματικόν, διότι καὶ Πάπας ὑπάρχει καὶ οὕτως ἔπρεπε νὰ παραστήσῃ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὸ καὶ ἀληθές, ὅτι δὲν εἶναι μόνος του, ἀλλὰ ἔχει ὅμιλον, χωρὶς νὰ προσδιορίζεται ἡ ἀκριβὴς σχέσις μεταξὺ τῶν μετεχόντων τοῦ ὁμίλου. Τὸ ὅτι κἄποια σχέσις ὑπάρχει καὶ μὲ τὴν ΕΣΣΟ, αὐτὸ προκύπτει, ὄχι μόνον οὐσιαστικῶς ἐκ τῆς παροχῆς τῶν ἐγγυήσεων, ἀλλὰ καὶ τυπικῶς ἐκ τοῦ προσαρτήματος τῆς συμβάσεως ἐκ τῆς ὁποίας ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ ΕΣΣΟ ἀναλαμβάνει καὶ τεχνικὰς εὐθύνας συναποτελοῦσα οὕτω μετὰ τοῦ κ. Πάπα ὅμιλον. Τί λέγει ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τῆς ὁποίας ὁ χαρακτὴρ εἶναι διαπιστωτικὸς τοῦ συμφέροντος τῆς ἐπενδύσεως ἐξ ἀντικειμένου; Λέγει ἡ ἀπόφασις, ὅτι ὄντως, κρίνομεν, ὅτι μία ἐπένδυσις 110 ἑκατομ. δολλαρίων, εἶναι ἰδιαζούσης σημασίας διὰ τὸν τόπον. Ὥστε, δὲν πάσχει καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ μειονεκτήματος, τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν τὸ ἀνέφερεν ὡς νομικὸν μειονέκτημα ὑπὸ τὴν αὐστηρὰν ἔννοιαν καὶ αὐτὸς ὁ κ. Λυκουρέζος. Ἀλλὰ τέταρτος ἰσχυρισμός του, εἶναι ὁ ἑξῆς: Λέγει, ὁ κ. Λυκουρέζος, ὅτι ἐπιτρέπομεν κακῶς τὴν ἐπανεπένδυσιν τῶν κερδῶν τῶν ἐπιχειρήσεων, ἀορίστως εἰς οἱανδήποτε βιομηχανίαν, χωρὶς δηλαδὴ νὰ ἀναφέρωμεν αὐτὰς τὰς βιομηχανίας εἰς τὰς ὁποίας ἐπιτρέπομεν τὴν ἐπανεπένδυσιν. Καὶ αὐτό, δὲν εἶναι ἀκριβές. Τὸ ἄρθρον 5 παρ. 3 τοῦ νόμου 2687, λέγει, ὅτι «διὰ τῆς ἐγκριτικῆς πράξεως, δύνανται νὰ θεωρηθῶσιν ὡς κεφάλαια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὸ σύνολον ἢ τὸ μέρος τῶν πραγματοποιουμένων κερδῶν καὶ κεφαλαίων ἐξωτερικοῦ, ἐφ’ ὅσον τὰ κέρδη ταῦτα ἐπανεπενδύωνται εἰς τὴν ἐπιχείρησιν ἐξ ἧς προῆλθον ἢ καὶ εἰς ἑτέραν ἐπιχείρησιν προβλεπομένην ἐν τῇ ἐγκριτικῇ πράξει». Ἐφ’ ὅσον δὲν προβλέπει ἡ ἐγκριτικὴ πρᾶξις ἑτέραν ἐπιχείρησιν, ἐφαρμόζεται ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος κατισχύει ἐκ τῆς συμβάσεως καὶ τῆς πράξεως καὶ ἑπομένως ἡ ἐπανεπένδυσις μὴ προσδιοριζομένη ἐν τῇ συμβάσει σημαίνει τὴν κατὰ νόμον ἐπανεπένδυσιν μόνον εἰς τὰς βιομηχανίας ἐξ ὧν προέρχονται τὰ κέρδη, ὡς ὁρίζει τὸ ἄρθρον 5 παρ. 3 τοῦ νόμου 2687. Θὰ ἠδύνατο ὄντως ἐν τῇ ἐγκριτικῇ πράξει νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐπανεπένδυσις εἰς ἄλλας βιομηχανίας, ἀλλὰ τότε αὗται ἔπρεπε ν’ ἀναφερθοῦν. Ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ ἄρθρου 5, προκύπτει ὅτι ἐπιτρέπεται ἐπανεπένδυσις ἐφ’ ὅσον θέλει γίνῃ εἰδικῶς εἰς τὴν βιομηχανίαν ἐξ ἧς θὰ προέλθουν τὰ κέρδη. Ὑπάρχει καὶ πέμπτον ἐπιχείρημα εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἀνεφέρθη ὁ κ. Λυκουρέζος ἀλλά, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη ὑπὸ ἄλλων ἀγορητῶν. Εἶναι ἴσως τὸ μόνον νομικὸν ἐπιχείρημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπέμειναν διάφοροι ἀγορηταὶ διαφόρων ἀποχρώσεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ ἐπιχείρημα κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραχωρηθῇ ἀποκλειστικότης προνομίου ἄνευ νόμου. Καὶ περὶ μὲν τοῦ οὐσιαστικοῦ θέματος δὲν θὰ ὁμιλήσω διότι ὁ κ. Μαῦρος εἶπεν ὅτι παρεχωρήθησαν προνόμια καὶ μονοπώλια καὶ ἄδεια μονοπωλιακῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἀμμωνίας, τοῦ σιδήρου καὶ ἄλλων, εἰς τὸ διηνεκὲς καὶ ἀπεδείχθη ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι διαρκείας τριῶν, τεσσάρων ἐτῶν, ἢ καὶ ὀλίγον μεγαλυτέρας διαρκείας, δὲν ὁμιλῶ περὶ τοῦ θέματος τῆς οὐσίας ἀλλὰ περιορίζομαι εἰς τὸ νομικὸν μέρος. Διὰ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας 139)54, 493)58, 754)59, 980)59, 217)60 ἀποφανθέντος ἐν ὁλομελείᾳ ἐγένετο δεκτὸν ὅτι «τὸ Ν. Δ. 2687)53 ρυθμίζον κατὰ συνταγματικὴν ἐπιταγὴν τὸν θεσμὸν τῶν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων κεφαλαίων παρέχει εὐρυτάτην ἐξουσίαν ὡς πρὸς τὸν δι’ ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ἢ Βασιλικοῦ Διατάγματος καθορισμὸν τῶν κατὰ παρέκκλισιν ἀπὸ τῶν κειμένων διατάξεων, ὅρων οἵτινες θὰ διέπωσιν ὡς ἐξ ἀντικειμένου δίκαιον τὸ εἰσαγόμενον κεφάλαιον». Ἀλλὰ εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀποκλειστικότητος θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἄλλο κείμενον ἔχον οὕτω: «Ἡ παροχὴ τῆς ἀποκλειστικότητος εἰς τὸν εἰσαγωγέα κεφαλαίων εἰς ὡρισμένον χρόνον, λόγον ἔχοντα προφανῶς τὴν ἀποφυγὴν ἀνταγωνισμοῦ μεταξὺ ὁμοειδῶν ἐπιχειρήσεων εὑρίσκει νόμιμον ἔρεισμα εἰς τὸ ἄρθρον 13 παρ. 2 τοῦ Ν. Δ)τος 2687 περίπτωσις θʹ (πᾶς ἄλλος ὅρος ἐξυπηρετῶν τοὺς σκοποὺς τοῦ παρόντος ἄρθρου). Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ἐπιτρέπεται ἡ συνομολόγησις τοῦ ὅρου τῆς ἀποκλειστικότητος, ἀπαραιτήτου διὰ τὴν σταθερὰν ἐγκατάστασιν τῆς προαγούσης τοὺς σκοποὺς τοῦ Ν. Δ. 2687 ἐπιχειρήσεως». Ποῖος τὰ εἶπεν αὐτά; Ὁ ἀείμνηστος δάσκαλος πολλῶν ἐξ ἡμῶν, Α. Σβῶλος. Ἀλλὰ ὁ κ. Λυκουρέζος, εἶναι ἀληθὲς ὅτι δὲν προέβη εἰς τὴν διατύπωσιν τοιούτων νομικῶν ἐπιχειρημάτων. Ἰσχυρίσθη ἄλλο τι· ὅτι ἐκ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 4256)62 καὶ ἐξ ἄλλων διατάξεων συνάγεται ὅτι δύναται μὲν νὰ χορηγηθῇ προνόμιον ἀποκλειστικότητος, ἀλλὰ τότε πρέπει νὰ ἀναφέρεται ρητῶς ἡ βιομηχανία δι’ ἣν χορηγεῖται ἡ ἀποκλειστικότης αὕτη. Καὶ εἶπον ἐπὶ λέξει, ὅτι τοὐλάχιστον ἡ περὶ πετροχημικῶν διάταξις ἀναφερομένη εἰς 24 εἴδη εἶναι τόσον ἀόριστος, ὥστε δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐμπίπτουσα εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 4256. Ἡ προκειμένη σύμβασις, κύριοι, στηρίζεται καὶ εἰς τὸν 4256 καὶ εἰς τὸν 4171 καὶ τὸν 2687. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι αὐτὴν τὴν λεπτολόγον διατύπωσιν, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ καθορισθῇ μία ἢ δύο βιομηχανίαι, ἀλλὰ ἀπαγορεύεται νομικῶς νὰ ὁρισθοῦν 29 ἢ 39. Ὁ δυνάμενος νὰ δώσῃ ἀποκλειστικότητα διὰ μίαν βιομηχανίαν, δύναται νὰ δώσῃ καὶ διὰ 29. Εἶναι πρωτότυπος νομικὴ θεωρία, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἁρμόδιος ὁ Ὑπουργός, ὁ ὑπογράφων τὴν σύμβασιν νὰ χορηγήσῃ ἀποκλειστικότητα, ἕως ἐκεῖ ποὺ θεωρεῖ ὁ οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν, ὅτι πρέπει νὰ τὴν χορηγῇ. Ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, πρέπει νὰ παρατηρηθῇ τὸ ἑξῆς: Ὅτι αἱ 29 βιομηχανίαι, δὲν εἶναι μία τυχαία ἀπαρίθμησις βιομηχανιῶν. Ἀποτελοῦν ὀργανικὸν σύνολον καὶ εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν θὰ ἐξηγήσω διατὶ αἱ 29 βιομηχανίαι καὶ ἂν ἀκόμη πραγματοποιηθοῦν ὅλαι, δὲν πρόκειται νὰ δώσουν ζωὴν εἰς 29 χωριστὰ ἐργοστάσια, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὰ 29 πετροχημικὰ δύνανται συνδυαζόμενα ἀνὰ 3–4 νὰ ἀποτελέσουν μονάδας, ἐδόθη ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν ἀνάδοχον, διὰ λόγους τεχνικούς, νὰ προβῇ εἰς ἐκείνους τοὺς συνδυασμούς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποδεικνύωνται σκοπιμώτεροι, λυσιτελέστεροι καὶ ἐμπορικώτεροι. Πάντως ὁπωσδήποτε, ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ τοῦ κ. Λυκουρέζου δὲν εὐσταθεῖ. Ἄλλη νομικὴ παρατήρησις συνίσταται εἰς τοῦτο. Εἶπεν, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ τῶν μετοχῶν, ἀλλ’ ὅτι αὕτη ἀντίκειται εὐθέως εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ προστασίας ἐθνικοῦ νομίσματος. Σᾶς ἀνέγνωσα πρὸ ὀλίγου σκέψεις, εἰλημμένας ἀπὸ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἄλλας τοῦ ἀειμνήστου Σβώλου, καθ’ ἃς ἡ ἐξουσιοδότησις, ἡ παρεχομένη εἰς τὸν Νόμον 2681, εἶναι εὐρυτάτη, ἐξικνουμένη μέχρι καὶ τῆς δυνατότητος τῆς θεσπίσεως ὅρων κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων. Οὔτε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχε νόημα ἄλλως ὁ νόμος 2681, ὁ κατὰ Συνταγματικὴν ἐπιταγὴν ἐκδοθείς. Ὡς δὲ λέγει ὁ Α. Σβῶλος, ὁ ἐκδίδων τὸ Διάταγμα εἶναι ἐλεύθερος νὰ λάβῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα τοῦ εἶναι ἀπαραίτητα διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸν σκοπὸν ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη τὸ Β. Διάταγμα καὶ ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἐθεσπίσθη καὶ αὐτὴ ἡ Συνταγματικὴ ἀρχή. Τὸ δὲ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δὲν κάμνει καμμίαν διάκρισιν μεταξὺ ὡρισμένων διατάξεων τοῦ δικαίου, ἀπὸ τὰς ὁποίας δύναται νὰ γίνῃ παρέκκλισις καὶ ὡρισμένων διατάξεων τοῦ δικαίου, ἀπὸ τὰς ὁποίας δὲν δύναται νὰ παρεκκλίνῃ τὸ Διάταγμα, τὸ ἐκδιδόμενον βάσει τοῦ Νόμου 2681. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Ἀλλ’ ἀκόμη ὁλόκληρον τὸ διάταγμα 2687 ἐξ ὁρισμοῦ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας ἀντιτίθεται εἰς τὸν νόμον περὶ προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Εἶναι λοιπὸν καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου ἡ λῆψις τοιούτων μέτρων, ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, δὲν εἶναι ἁπλῶς εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου, εὐσταθεῖ καὶ τύποις εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου ἡ διατύπωσις τοιούτου ὅρου καὶ εὐσταθεῖ ὄχι μόνον καθ’ ἡμᾶς ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀντικειμενικωτέραν του αὐτὴν ἄποψιν. Τοιαῦται διατάξεις περιλαμβάνονται εἰς πλείστας ὅσας συμβάσεις καὶ εἶναι παγία πρακτικὴ τοῦ Ὑπουργείου. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἑβδόμη νομικὴ παρατήρησις τοῦ κ. Λυκουρέζου. Περιλαμβάνεται ὄντως διάταξις ἐν τῇ συμβάσει κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ μετοχαὶ τοῦ διϋλιστηρίου θὰ μεταβιβάζωνται μόνον κατόπιν ὡρισμένης ἐγκρίσεως παρεχομένης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ λέγει ὁ κ. Λυκουρέζος, πῶς ἐθέσατε εἰς τὸν ἀνάδοχον τοιαύτην διάταξιν, ἐπὶ ποίας διατάξεως τοῦ νόμου ἐστηρίζεσθε; Ὁ νόμος 4171 δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ συμβάλλεται διὰ νὰ κάμῃ ἐπενδύσεις· ὑπάρχει σύμβασις κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θ’ ἀναλαμβάνουν ἀμφότερα τὰ μέρη ὡρισμένας ὑποχρεώσεις καὶ δὲν θὰ δίδωνται ὑπὸ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ὑπὲρ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν ὡρισμένα δικαιώματα; Ἐὰν αἱ ὑποχρεώσεις καὶ τὰ δικαιώματα προβλέπωνται ἀπὸ τὸν νόμον διατὶ νὰ γίνεται σύμβασις; Ἀλλὰ ὑπάρχει ρητὴ διάταξις τοῦ νόμου 4171, εἰς τὸ ἄρθρον 4 νομίζω, γίνεται μία βασικὴ διάκρισις καὶ λέγει ὁ νόμος ὁ ἴδιος ὅτι τὸ μὲν Δημόσιον δὲν δύναται νὰ τὸ ὑποχρεοῖ ὁ Ὑπουργὸς ἀπαραιτήτως καὶ εἰς πάσας τὰς περιπτώσεις τὸν ἀντισυμβαλλόμενον ὅμως ἰδιώτην βεβαίως δύναται νὰ τὸν ὑποχρεοῖ. Ἀλλοίμονον ἐὰν δὲν ἠδύνατο. Πῶς θὰ πραγματοποιήσωμεν τότε διὰ τοῦ Νόμου 4171, κύριοι συνάδελφοι, ἐπενδύσεις; Διότι καὶ ἡ ἐγκριτικὴ πρᾶξις, ἀλλὰ καὶ ἡ σύμβασις ἔχουν χαρακτῆρα κομματικόν. Ἡ ἐγκριτικὴ πρᾶξις, διότι ἔχει ἀνάγκην ἀποδοχῆς καὶ ἡ σύμβασις, διότι αὐτονοήτως ἔχει χαρακτῆρα συμβατικόν. Ὁ ἀντισυμβαλλόμενος μὲ τὸ Δημόσιον θέλει καὶ ἐπαναλαμβάνει τὰς ὑποχρεώσεις αὐτάς. Καὶ ἐγὼ δικαιοῦμαι, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος 4171 μοῦ δίδει τὴν γενικὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ συνάπτω σύμβασιν, διὰ νὰ πραγματοποιῶ ἐπενδύσεις, βεβαίως δικαιοῦμαι νὰ ἐπιβάλλω ὑποχρεώσεις εἰς τὸν ἀνάδοχον, οἵας ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τοῦ ἐπιβάλω. Μεταξὺ τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔκρινα ὅτι ἠδυνάμην νὰ τοῦ ἐπιβάλω, καὶ ἔπρεπε νὰ τοῦ ἐπιβάλω, εἶναι καὶ ἡ ὑποχρέωσίς του νὰ μεταβιβάζῃ τὰς μετοχὰς τοῦ διϋλιστηρίου εἰδικῶς μόνον κατόπιν ἀδείας τῆς Κυβερνήσεως. Ὥστε καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, νομίζω, δὲν στέκει. Ὑπάρχει καὶ 8η νομικὴ ἀντίρρησις τοῦ κ. Λυκουρέζου. Ἰσχυρίζεται ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι καθιεροῦται μονοπώλιον ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως. Εἴπομεν πρὶν περὶ τοῦ μονοπωλίου τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Τώρα λέγομεν περὶ τοῦ μονοπωλίου διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως. Δὲν θ’ ἀναφερθῶ, κύριοι, εἰς ὡρισμένας εἰδικὰς διατάξεις τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ εἰς τὴν γενικὴν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ τῆς συμβάσεως, ἐπετράπη εἰς τὸν ἀνάδοχον νὰ καλύπτῃ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως, αἵτινες δὲν καλύπτονται ὑπὸ τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου καὶ διὰ τὴν δυναμικότητα τοῦ δευτέρου ὑπὸ ἵδρυσιν διϋλιστηρίου. Ἀπὸ τῆς ἀρχῆς μάλιστα ταύτης, τῆς ἐντελῶς περιωρισμένης, ἐξῃρέθησαν καὶ πέντε περιπτώσεις, ὅπου ἐπετράπη ἡ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἢ ὑπὸ ἄλλων εἰσαγωγὴ πετρελαιοειδῶν. Ἀλλὰ τὴν λεπτομέρειαν αὐτὴν τὴν παραλείπω. Νομικῶς δὲν καθιεροῦται ἀπολύτως κανένα μονοπώλιον. Δίδεται μίαν ἄδεια ἱδρύσεως ἑνὸς δευτέρου διϋλιστηρίου καὶ καθ’ ἃ σᾶς εἶπον, δικαιοῦται τὸ Κράτος εἴτε νὰ κάμῃ εἰσαγωγήν, εἴτε νὰ δώσῃ ἄδειαν ἱδρύσεως διϋλιστηρίου εἴτε ὅ,τι ἄλλο θέλει. Τὰ πάντα δικαιοῦται νὰ κάμῃ τὸ Κράτος κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις. Ἄρα δικαιοῦται νὰ τὸ κάμῃ καὶ ὁ Ὑπουργὸς διὰ συμβάσεως, βάσει τοῦ Νόμου 4171. Λέγει ὅμως ὁ κ. Λυκουρέζος, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀντιστρατεύεται τὸ ἄρθρον 31 τῆς συνθήκης τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα. Λάθος καὶ ἐκεῖ. Λάθος διὰ δύο λόγους: Πρῶτον, διότι ἐν αὐτῇ ταύτῃ τῇ συμβάσει περιλαμβάνεται διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν, πρὸς ἐκπλήρωσιν ὑποχρεώσεων προκυπτουσῶν ἐκ τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς Ε.Ο.Κ., δυνάμεθα νὰ ἐπιτρέψωμεν καὶ μάλιστα νὰ ἐπιτρέψωμεν ἀπεριορίστως πᾶσαν εἰσαγωγήν. Περιλαμβάνεται πράγματι τοιαύτη ρητὴ διάταξις εἰς τὴν συζητουμένην σύμβασιν. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, τὸ ἄρθρον 31 τῆς συμβάσεως συνδέσεως τῶν Ἀθηνῶν, δὲν δύναται νὰ ἐρευνηθῇ ἀνεξαρτήτως τῆς συμβάσεως τῆς Ρώμης. Θὰ γνωρίζῃ καὶ ὁ συνάδελφος ἐκ Μεσσηνίας καὶ οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν, ὅτι κατὰ τὴν συνθήκην τῆς Ρώμης, δὲν ἔχει ἐπιβληθῆ αὐτόματος ἐλευθερία κυκλοφορίας εἰς τὰ πετρελαιοειδῆ, αὐτόματος ἐλευθερία ἱδρύσεως βιομηχανίας ἢ ἐμπορίου τῶν σχετικῶν προϊόντων. Θὰ γνωρίζητε ἐπὶ πλέον, ὅτι δὲν ἔχει κἂν χαραχθῆ ἐπὶ τῶν πετρελαιοειδῶν κοινὴ πολιτικὴ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς Ἀγορᾶς τῶν ἕξ μέχρι τῆς σήμερον. Κατὰ μείζονα λόγον, ἀφοῦ οἱ ἓξ μεταξὺ των δὲν ἔχουν ἀκόμη δεσμευθῆ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἀπὸ τοῦδε δεσμευμένοι. Θὰ μοῦ ἀντείπητε ὅτι κάποτε θὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη κοινὴ πολιτική. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τοῦτο ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ μεγίστη ἐπιτυχία τῆς Κυβερνήσεως. Μάλιστα κάποτε θὰ ὑπάρξῃ κοινοτικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τῶν πετρελαιοειδῶν καὶ θὰ ὑπαχθῇ τὸ διϋλιστήριον εἰς τοὺς γενικοὺς κανονισμούς, οἱ ὁποῖοι θὰ διέπουν τὴν Κοινότητα. Ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξύ, τί θὰ ἔχῃ συμβῆ; Ἐν τῷ μεταξύ, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἔχῃ συμβῆ ἡ ἑξῆς μικρὰ λεπτομέρεια: Ὅτι ἐπωφελούμεθα τῆς μεταβατικῆς περιόδου καὶ ἐπιτυγχάνομεν ἐπενδύσεις παραλλήλους 85 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ταῦτα ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Ὑπάρχει ἕνα τελευταῖον ἐπιχείρημα νομικὸν τοῦ κ. Λυκουρέζου, τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἴδιος νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἀνεπίδεκτον ἐκτιμήσεως. Διότι συλλήβδην, λέγει ὅτι δὲν στηρίζονται ἐπὶ βάσεως νομικῆς τὰ ἄρθρα 6, 7, 9, 10, 11 καὶ 13 τῆς συμβάσεως. Τὰ μὲν ἄρθρα 6 καὶ 7 ἁπλῶς ἀναφέρουν μίαν μέθοδον βάσει τῆς ὁποίας γίνεται ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ μισθώματος ἂν θέλετε ἢ τοῦ τιμήματος ἢ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον θὰ δίδῃ ὁ ἀνάδοχος εἰς τὸ Δημόσιον. Διὰ νὰ γίνῃ ἕνας ὑπολογισμὸς λαμβάνονται πράγματι ὡρισμέναι θεωρητικαὶ προϋποθέσεις. Δὲν φαντάζομαι νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύῃ ὁ κ. Λυκουρέζος ὅτι ἐπιτρέπεται μὲν ἡ συνομολόγησις συμβάσεως κατὰ τὸν ν. 4171, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται ἡ συνομολόγησις τιμήματος. Διὰ νὰ συνομολογηθῇ τὸ τίμημα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ θεσπισθοῦν ὡρισμένα κριτήρια, βάσει τῶν ὁποίων θὰ συνομολογηθῇ τὸ τίμημα. Συνωμολογήθησαν λοιπὸν τὰ κριτήρια ταῦτα. Διὰ τοῦ ἄρθρου 9 τί γίνεται; Ἐπιβάλλεται μία ὑποχρέωσις εἰς τὸν ἀνάδοχον νὰ παρέχῃ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις πρώτην ὕλην εἰς ἄλλας βιομηχανίας. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 9, ἰσχύουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον πρὶν καὶ βάσει τῶν ὁποίων βεβαίως δύναμαι — ἀφοῦ δύναμαι νὰ ὑπογράφω σύμβασιν — νὰ ἐπιβάλλω καὶ ὑποχρεώσεις εἰς τὸν ἀνάδοχον. Διότι τί ἄλλο δύναμαι τότε; Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸ ἄρθρον 11 κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἀνάδοχος ἀναλαμβάνει μίαν ὑποχρέωσιν ἐξαγωγῆς 200 χιλ. τόννων ὑπὸ ὡρισμένας ἐπίσης προϋποθέσεις. Τέλος, τὸ ἄρθρον 13 περιέχει μίαν ρήτραν ἀναθεωρήσεως τῆς συμβάσεως. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέπεται νὰ ὑπογράψω σύμβασιν καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέπεται νὰ ὑπογράψω ρήτραν περὶ ἀναθεωρήσεως. Ἄλλωστε, ὡς πρὸς τὰ ἄρθρα αὐτὰ ἰσχύει ἡ γενικὴ παρατήρησις, ἡ ἀδιαφιλονίκητος κατὰ τὴν γνώμη μου, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Δημόσιον δικαιοῦται νὰ ἐπιβάλῃ, συμβαλλόμενον, κατὰ τὸν νόμον 4171, οἱανδήποτε ὑποχρέωσιν εἰς τὸν ἀνάδοχον, ἐφόσον ὁ ἀνάδοχος ἀποδεχθῇ τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην καὶ ἐφόσον ἡ ὑποχρέωσις τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει τὸ Δημόσιον εἰς τὸν ἀνάδοχον δὲν ἀντίκειται εἰς βασικὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου, εἴτε εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, εἴτε εἰς τὴν πολιτειακὴν τάξιν, εἴτε εἰς ἄλλο τι. Ἐδῶ δὲν φαντάζομαι νὰ ἀντίκειται εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη τὸ νὰ δίδῃ ἀέριον ὁ ἀνάδοχος εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἀμμωνίας ἢ τὸ νὰ ὑποχρεοῦται νὰ ἐξάγῃ 200 χιλ. τόννους πετρελαιοειδῶν; Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ὁ κ. Λυκουρέζος ἔσφαλε. Τί προκύπτει ἐξ ὅλων αὐτῶν, κ. συνάδελφοι; Νομίζω ὅτι προκύπτουν πολλὰ μαθήματα, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω πολιτικὰ μαθήματα. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται μία διαπραγμάτευσις συμβάσεως, ὅπως ἔγινε διαπραγμάτευσις τῆς συμβάσεως ταύτης, νὰ μετέχουν εἰς τὴν διαπραγμάτευσιν ταύτην, νὰ διεξαγάγουν τὴν διαπραγμάτευσιν ταύτην, 5 ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοί, ἐγνωσμένου ἤθους, ἐγνωσμένης εἰδικότητος, οἱ εἰδικώτεροι τῶν ἐν Ἑλλάδι, κατὰ τεκμήριον νὰ κατατίθενται οἱ σχετικοὶ λογαριασμοὶ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ ἔρχεται ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ νὰ παρατηρῇ: Ἐκάματε λάθος 80 ἑκατομμ. δολλάρια; Αὐτοὶ οἱ πέντε καὶ ὁ Ἀμερικανὸς Σύμβουλος εἶναι τρελλοὶ ἢ εἶναι ἀπατεῶνες; Εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφοι, νὰ τὰ ὑποστηρίζωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα; Καὶ εἶναι δυνατόν, ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία μόνη ἔχει τὰς εὐθύνας, νὰ μὴ ἤλεγξε μὲ ὅλους τοὺς δυνατοὺς ἐλέγχους τὰ ἀποτελέσματα; Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν καὶ τοῦτο, κ. συνάδελφοι, νὰ ὑπάρχῃ, τὸ ἐπαναλαμβάνω διὰ τελευταίαν φοράν, αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῶν 80 ἑκατομμ. δολλαρίων ἢ ἔστω τῶν 20 ἑκατομμ., νὰ κάμνουν ὑπερβολὴν οἱ κύριοι, τὴν ὁποίαν νὰ τοὺς συγχωρήσω, ἢ ἔστω τῶν 10 ἑκατομμ. καὶ νὰ τὸ ἔχουν ἀντιληφθῇ οἱ κύριοι ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ 80 ἢ ἔστω καὶ 1 ἑκατομμ. δολλαρίων καὶ εἰδικῶς νὰ τὸ ἔχῃ ἀντιληφθῇ ὁ κ. Μαῦρος, ὁ ὁποῖος ἐδιάβασεν ἐκεῖνο τὸ βιβλίον, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπέδειξεν ἐδῶ πέρα ὡς τὸ εὐαγγέλιον τῆς σοφίας περὶ τὰ πετρελαιοειδῆ καὶ αὐτοῦ τοῦ περιστατικοῦ νὰ μὴ ἐπῆραν εἴδησιν ὅλαι αἱ Ἑταιρεῖαι πετρελαιοειδῶν τοῦ κόσμου, διότι προδήλως δὲν θὰ εἶχον ἀναγνώσει τὸ βιβλίον τοῦ κ. Μαύρου; Μὰ εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά; Ἐπίσης, νομίζετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναληφθῇ, κύριοι ἡ ἠθικὴ καὶ τεχνικὴ εὐθύνη ἀπὸ τὸν Ἀντιπρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, τοῦ καταρτισμοῦ μιᾶς συμβάσεως, τοιαύτης συμβάσεως, ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ; Ὅλοι, κ. συνάδελφοι, ὑποκείμεθα εἰς σφάλματα. Καὶ βεβαίως δὲν ἐπικαλοῦμαι τὸ ἀλάθητον τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους. Ἰσχυρίζομαι ὅμως ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους νὰ περιπέσῃ εἰς 100 νομικὰ ἁμαρτήματα τοῦ μεγέθους τοῦ ἐπισημανθέντος ὑπὸ τοῦ κ. Λυκουρέζου. Αὐτὸ εἶναι ἄκρως ἀπίθανον πρᾶγμα. Ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἐπικαλοῦμαι καθόλου τὴν μαρτυρίαν, ἢ τὴν αὐθεντίαν διὰ τὰ νομικὰ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ὅπως δὲν ἐπικαλοῦμαι οὔτε τὴν τεχνικήν, οὔτε τὴν ἠθικὴν μαρτυρίαν τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ δικαιολογήσω τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τῆς κρίσεως. Αὐτὰ τὰ ἀνέφερα διὰ νὰ ἀποδείξω πόσον ἀπίθανα εἶναι ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἡ Ἀντιπολίτευσις ἰσχυρίζεται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Τὴν εὐθύνην βεβαίως τὴν φέρει καὶ ὑπερηφανεύεται διότι τὴν φέρει, ἡ Κυβέρνησις μόνη. Εἶναι ἀληθές, κ. συνάδελφοι, ὅτι διὰ τὸν ἀνάδοχον, τὸ οὐσιωδέστερον στοιχεῖον τῆς ἐπενδύσεως εἶναι βεβαίως τὸ διϋλιστήριον, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν εἶναι βεβαίως πολὺ οὐσιωδέστεραι αἱ ὑπολειπόμεναι ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι ἀνέρχονται εἰς τὸ σεβαστὸν κατ’ ἐμὲ ποσὸν τῶν 85 ἑκατομ. δολλαρίων. Περὶ αὐτῶν τῶν ἐπενδύσεων, οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν κ. συναδέλφων ὡμίλησαν μετὰ μεγάλης περιφρονήσεως. Διότι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ αἱ δεκάδες τῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἐξηυτελίσθησαν καὶ τὰ οἰκονομικὰ καὶ τὰ τεχνικὰ ἐπιχειρήματα ὑπέστησαν μείωσιν κεφαλικήν. Διὰ ποίους λόγους, κ. συνάδελφοι, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐνεφάνισε περὶ τὸ θέμα τοιαύτην ὀξύτητα; Ἐγώ, νομίζω, διὰ δύο λόγους. Ὁ ἕνας εἶναι ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον κατανοῶ περισσότερον καὶ τὸν ὁποῖον ἂς μοῦ συγχωρήσῃ καὶ ἐμὲ μὲ τὴν σειράν της ἡ Ἀντιπολίτευσις, συγχωρῶ, καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ὁ δημαγωγικός. Λέγει ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὑπάρχουν ὑπερκέρδη 80 ἑκατομμ. δολλαρίων. Τὸ ποσὸν εἶναι ἀφορολόγητον, τὸ λέγομεν λοιπόν. Τὸ ποσὸν εἶναι ἀφορολόγητον. Ὑπάρχει καὶ κάτι βαθύτερον, νομίζω. Ὑπάρχει εἰς ὡρισμένην μερίδα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μία βασικὴ δυσπιστία εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας καὶ εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς ἐπιτεύξεως σπουδαίων κοινωνικῶν σκοπῶν διὰ τῆς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως καὶ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Καὶ ἡ μὲν ἀριστερὰ δικαιοῦται νὰ ἔχῃ τοιαύτην δυσπιστίαν, διότι καταστατικῶς καὶ ἐξ ὁρισμοῦ εἶναι τοποθετημένη οὕτως. Οἱ ἄλλοι, κύριοι, ὅμως, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, πῶς συμβιβάζουν αὐτὴν των τὴν στάσιν μὲ τὴν παρουσίαν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν; Πῶς εἶναι δυνατόν, φερ’ εἰπεῖν, νὰ συμβιβασθῇ πρὸς τὴν ἐν τῇ Ἀγορᾷ παρουσίαν μας, ἡ παρουσία τοῦ κ. Μαύρου, κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτὰς τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις, ἐγὼ δὲν ὁμιλῶ περὶ τοῦ διϋλιστηρίου, ποῖος θὰ τὰς ἐλέγξῃ ἀπὸ ἀπόψεως κόστους; Μέγα θέμα πράγματι. Ποῖος θὰ τὶς ἐλέγξῃ; Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐλέγχει τὰς ἐπενδύσεις εἰς ὅλας τὰς οἰκονομίας, τὰς ἐλευθέρας οἰκονομίας. Αἱ φορολογικαὶ ἀρχαὶ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Ποῖος ἄλλος νὰ τὰς ἐλέγξῃ; Αὐτὴ ἡ δυσπιστία ὅτι θὰ γίνῃ ἀμέσως ἀποτίμησις ἐντελῶς ἐσφαλμένη τῶν ἐπενδύσεων. Καὶ διὰ ποῖον σκοπὸν νὰ γίνῃ; Ὁ μόνος σκοπός, τὸν ὁποῖον βλέπω εἶναι νὰ ἀποφύγουν κἄποιο ποσὸν φορολογίας. Καὶ ὁ ἄλλος σκοπὸς τὸν ὁποῖον βλέπω εἶναι νὰ ἐπιτραποῦν ἐξαγωγαὶ συναλλάγματος εἰς περισσότερον ὄγκον ἢ νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἡ ἐπένδυσις συνετελέσθη πρὶν ἔχῃ ἐκπληρωθῆ ἀπὸ ἀπόψεως ποσοῦ. Ὅσον δυνάμεθα, κύριοι συνάδελφοι, θὰ τὸ ἐλέγξωμεν. Τί εἰσηγεῖται ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ μερὶς ἐκείνη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία ρίπτει τοιούτου εἴδους συνθήματα; Τί εἰσηγεῖται; Νὰ μὴ γίνῃ καμμία ἐπένδυσις εἰς τὴν Ἑλλάδα; Νὰ τὰς ἐλέγξῃ ἄλλος τις, ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν; Καὶ κατὰ ποίαν διαδικασίαν, ἐφ’ ὅσον θὰ τὸ ἐπιτρέψουν αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ τρεῖς παράλληλοι ἐπενδύσεις εἶναι ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις, ὅσον ἠμποροῦμεν ὀλιγώτερον θὰ τὰς ἐλέγξωμεν. Καὶ θὰ τὰς ἐλέγξωμεν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἐκείνης ποὺ ἐλέγχονται αἱ ἐπιχειρήσεις εἰς ὅλα τὰ κράτη τοῦ κόσμου. Διότι ἐὰν ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὴν ἀντίθετον ἀρχὴν θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ ὅτι δὲν θὰ γίνῃ καμμία φοροδιαφυγὴ καὶ καμμία ἐξαγωγὴ συναλλάγματος, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχουν κέρδη. Καὶ πῶς θὰ ἠμπορῇ τότε νὰ ὑπάρξῃ φοροδιαφυγή; Ἐλέχθη ἀκόμη καὶ τοῦτο τὸ πρωτοφανές. Ὅτι τὰς ἀδείας τὰς σχετικὰς τὰς περιάγει ἀνὰ τὴν ὑφήλιον διὰ νὰ τὰς πωλήσῃ ὁ κ. Πάπας. Διὰ νὰ τὰς πωλήσῃ, διατί; Πρὸς ποῖον; Καὶ τὰς ἀπωλήτους ἀδείας, ἔχει ἐγγυηθῆ διὰ τῶν δεκάδων ἑκατομμυρίων δολλαρίων, τὰς ὁποίας ἤδη σᾶς ἀνέφερον. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις τοιούτων ἐπιχειρημάτων ἔχει οἱανδήποτε ἔννοιαν. Δὲν ἐπηρεάζει, κ. συνάδελφοι, τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἔχει ὁριστικῶς ἀντιληφθῆ, κ. βουλευταὶ—καὶ εἶναι δυσάρεστον— ὅτι μερὶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως λαμβάνει μίαν καθαρῶς, ἔναντι τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων, ἀρνητικὴν θέσιν. Ἀρνεῖται τὰ πάντα χωρὶς ἐπιχειρήματα καὶ μία μερὶς λαμβάνει καὶ ἔναντι τῶν πολιτικῶν προβλημάτων θέσιν μηδενιστικὴν καὶ ἐπικίνδυνον. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι μὲ τὴν ἐπένδυσιν αὐτὴν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ ἡ ὄψις τῆς Μακεδονίας καὶ μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν μὲ σταθερότητα ἀκολουθοῦμεν πρόκειται σιγὰ–σιγὰ ἡ Θεσ)νίκη νὰ γίνῃ τὸ Μιλᾶνον τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ γίνῃ εἰς πεῖσμα ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἀρνοῦνται τὰ ἔργα καὶ οἱ ὁποῖοι ἀρκοῦνται εἰς τοὺς λόγους. Τὸ ὅτι τὴν πολιτικὴν αὐτὴν δὲν τὴν πιστεύει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς —αὐτὴν τὴν ἀρνητικὴν καὶ μηδενιστικὴν πολιτικὴν— προκύπτει καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἁπλοῦ περιστατικοῦ. Συνέπεσε, κύριοι συνάδελφοι, πρὸ 5–6 ἐτῶν νὰ ὑπογράψω τὴν σύμβασιν περὶ κατασκευῆς τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου καὶ μετὰ 6 ἔτη συνέπεσε πάλιν νὰ εὑρίσκωμαι εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν καὶ νὰ ὑπογράψω τὴν σύμβασιν τὴν σχετικὴν μὲ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον. Δὲν σᾶς ξενίζει, κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, αὐτὸ τὸ περιστατικόν; Καὶ τὸ ὁποῖον νομίζω νὰ μὴ εἶναι τυχαῖον; Καὶ δὲν φοβεῖσθε ὅτι ἐὰν ἐξακολουθήσετε ὄντες ἀρνηταὶ καὶ εἴς τινας περιπτώσεις μηδενισταὶ ὅτι κινδυνεύετε νὰ μὲ ἴδητε ὑπογράφοντα καὶ τὸ 3 καὶ τὸ 4 καὶ ἐὰν ζήσωμεν καὶ τὸ 8ον διϋλιστήριον. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ εἶχε ζητήσει τὸν λόγον.

§62Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω διὰ βραχέων ὀλίγα εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἶπε ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ.

§63Η. ΗΛΙΟΥ. Διαμαρτύρομαι...

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ διαμαρτύρεσθε ἐφ’ ὅσον εἰς ὑμᾶς θέλω νὰ δώσω τὸν λόγον. Ὁ κ. Ἠλιοῦ μοῦ ἐζήτησε τὸν λόγον ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἀριστερᾶς, παρακαλῶ τὸν κ. Λυκουρέζο νὰ τὸ δεχθῇ.

§65Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Κανονισμοῦ ὁρίζει ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων καὶ οἱ ἀναπληροῦντες αὐτοὺς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν θεσπισμένων κοινοβουλευτικῶς, λαμβάνουν τὸν λόγον ὁσάκις τὸν ζητήσουν ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον. Συνεπῶς καλοῦνται πρῶτοι οἱ Ὑπουργοί. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει κανενὸς εἴδους ἱεράρχησιν. Πρὸ δύο ἡμερῶν ἐπεσκέφθην τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ ἐδήλωσα ὅτι ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματός μας καὶ ὡς ἀναπληρῶν αὐτὸν πρόκειται νὰ λάβω τὸν λόγον.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§67Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀναπτυσσομένων ἐρωτήσεων, ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος, μὲ ἐκάλεσε καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐζήτησε τὸν λόγον δι’ ἕνα τέταρτον. Νομίζω, ὅτι ἐγένετο παρερμηνεία τοῦ ἄρθρου 20, διότι ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἐπειδὴ ἐγγράφεται ἕνας Ὑπουργὸς ἢ ἕνας Ἀρχηγὸς κόμματος ἢ ἐκπρόσωπος κόμματος, ἠμπορεῖ ἀλληλοδιαδόχως νὰ ζητῇ ὁ Ὑπουργὸς τὸν λόγον; Τότε ματαιοῦται ἡ δυνατότης τῶν κομμάτων διὰ τῶν ἐκπροσώπων των νὰ ἐκφράσουν γνώμην ἀμέσως. Ὁπωσδήποτε ἐγένετο αὐτὸ τὸ ἄτοπον, διότι μοῦ ἐζητήθη ὡς δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ ἐκ τοῦ κανονισμοῦ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ ἓν τέταρτον καὶ ὡς πρὸς τὸ τρίτον μέρος τῆς ὁμιλίας του περὶ νομικῶν θεμάτων εἶπε τί τὸ νέον, ἀλλὰ ἐπὶ μίαν ὥραν καὶ τριάκοντα λεπτὰ ἀπησχόλησεν τὴν Βουλὴν ἐπαναλαμβάνων ἐπὶ λέξει ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶχε εἴπει εἰς τὰς τρεῖς προηγουμένας ἐπὶ τοῦ θέματος ἀγορεύσεις του. Τώρα ὁ συνάδελφος κ. Λυκουρέζος, βεβαίως ἐπικαλεῖται ἕνα προηγούμενον καὶ δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θ’ ἀρνηθῇ ἐφ’ ὅσον τοῦ ἐδόθη ἀπάντησις νὰ δώσῃ διὰ συντόμου ἐξηγήσεις. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται νὰ ἐξελιχθῇ εἰς ἕνα διάλογον συζητήσεως καὶ ἐὰν δευτερολογήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζω ὅτι ὑπάρχει μία καταστρατήγησις καὶ τοῦ γράμματος καὶ τοῦ πνεύματος τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ παραδεκτὴ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὰ ὅσα εἴπατε καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. Λυκουρέζον κεχωρισμένως, ἀλλὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ σύνολον.

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀρνοῦμαι νὰ ἐφαρμόσητε εἰς βάρος μου τὸν κανονισμόν. Ἐὰν κρίνω ἐγὼ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπαντήσω δὲν θὰ ἀπαντήσω, ἐὰν κρίνω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαντήσω, θὰ ἀπαντήσω, ἐγὼ θὰ τὸ κρίνω αὐτό. Λυποῦμαι, δὲν σᾶς χαρίζω τὸ ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ καὶ θὰ κάμω χρῆσιν τῶν δικαιωμάτων μου. Εἶμαι ἐδῶ διὰ νὰ γίνῃ διάλογος καὶ ὁ διάλογος γίνετε μεταξὺ τοῦ ἐπερωτωμένου Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ ἐπερωτῶντος. Ἐγὼ εἶμαι Ὑπουργὸς καὶ ἐγὼ θὰ κρίνω πότε ὀφείλω νὰ δώσω ἀπάντησιν.

§70Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί προσωπικὸν θέμα ὑπάρχει;

§72Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κ. Πρόεδρε.

§73Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω πρόθεσιν νὰ καθυστερήσω τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς Ἀριστερᾶς νὰ ὁμιλήσῃ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεφέρθη εἰς τὴν ὁμιλίαν μου ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσω καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι σύντομος, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ γίνω ἀφορμὴ νὰ καθυστερήσῃ ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ἠλιοῦ, καθὼς ταύτης τοῦ κ. Βασιλάτου καὶ ἄλλων ἀξιοτίμων συναδέλφων. Παρακαλῶ ὅταν θὰ τελειώσῃ τὸ προσωπικὸ ζήτημα νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπαντήσω.

§74Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ εἶπεν ὅτι ἐὰν τὴν παραγωγὴν τοῦ πρώτου Διϋλιστηρίου, τοῦ Κρατικοῦ ἐπρόκειτο νὰ τὴν ἀγοράσωμεν ἀπὸ τὴν Ρωσίαν θὰ ἐπληρώναμεν 28 ἑκατομμύρια δολλάρια. Διακόπτων τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὸν ἠρώτησα ἐὰν κάμνῃ τὸν ὑπολογισμόν του αὐτὸν εἰς συνάλλαγμα, ἢ εἰς τιμὰς μὲ ἀνταλλαγὴν γεωργικῶν προϊόντων ἰδικῶν μας. Ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι, ὅταν πληρώνεται τὸ πετρέλαιον εἰς συνάλλαγμα εἶναι 10 δολλάρια κατὰ τόννον. Ὅταν πληρώνεται ὅμως δι’ ἀνταλλαγῆς γεωργικῶν προϊόντων εἶναι 13 δολλάρια κατὰ τόνον. Πέραν αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁμιλῶν εἶπεν ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμέ, ὅτι ἐδῶ δὲν εἶναι Σχολαρχεῖον. Διὰ τῆς φράσεως αὐτῆς, κ. Πρόεδρε, ἐγὼ προσωπικῶς ἐθίγην καὶ δι’ αὐτό, μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ σᾶς ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, διαπιστῶ ὅτι πράγματι ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα καὶ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ ὅπως μετὰ τὴν ὁμιλίαν σᾶς δώσει τὴν δέουσαν ἐξήγησιν.

§76Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον διαπιστώνετε καὶ ὑμεῖς ὅτι ὑπάρχει πράγματι προσωπικὸν θέμα, νομίζω ὅτι δύναμαι νὰ προχωρήσω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ προσωπικοῦ θέματος. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δυνατὸν νὰ εἶναι ὁ καλύτερος οἰκονομολόγος τῆς ΕΡΕ ἢ καὶ ὁ καλύτερος οἰκονομολόγος τῆς Ἑλλάδος. Δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ὁμιλῇ καὶ νὰ ἀντικρούῃ ἀπόψεις καὶ ἐπιχειρήματα καθ’ οἱονδήποτε τρόπον. Ἀλλὰ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ κατὰ τοιοῦτον ἀπαράδεκτον τρόπον μεταχειριζόμενος ἐκφράσεις μὴ ἐπιτρεπομένας εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐκφράζεται, ὡς ἐξεφράσθη, ὅταν ἐγὼ τοῦ ἔκαμα μίαν διακοπήν, ἡ ὁποία μάλιστα δὲν ἦτο ἐκτὸς τοῦ συζητουμένου θέματος. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ λύπης μου κάμνω αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, διότι ἀπὸ τότε ποὺ εὑρίσκομαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν αἰσθάνομαι ἰδιαιτέραν ἀγάπην καὶ συμπάθειαν πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ μοῦ ἔκαμε ἐντύπωσιν ἡ φρασεολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἡ ὁποία δι’ ἐμὲ ἀποτελεῖ προσβολήν. Λυποῦμαι διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μὲ ἐξύβρισεν.

§77Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, δὲν ἀντιλαμβάνομαι πῶς ἐξύβρισα τὸν κ. συνάδελφον, τὸν ὁποῖον πράγματι ἰδιαιτέρως συμπαθῶ καὶ νὰ τοῦ εἶπον, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι Σχολαρχεῖον. Καὶ τοῦτο εἶναι ἀκριβές. Ἐπὶ πλέον, ἐγώ, ὅτι συμπαθῶ καὶ τὰ Σχολαρχεῖα, καὶ ἐξαιρέτως τὰ σέβομαι, διότι πράγματι τὰ παλαιὰ Σχολαρχεῖα ἀπέδιδον κἄτι. Τρίτον, καμμίαν προσωπικὴν αἰχμὴν δὲν εἶχε ἡ παρατήρησίς μου αὐτή, ἐναντίον τοῦ κ. συναδέλφου. Καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἀδίκως διαμαρτύρεται καὶ ἀδίκως νομίζει, ὅτι ἀναφέρεται ὡς εἶπεν, ἡ ἀθῳοτάτη φράσις δυνατὸν νὰ ἐκστομισθῇ ὁπουδήποτε. Πέραν αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι ἤθελον νὰ κάμω μίαν γενικὴν ἐξ αὐτῆς τῆς μικρᾶς ὑποθέσεως παρατήρησιν. Σεῖς ἀνέρχεσθε εἰς τὸ βῆμα καὶ λέγετε «ἐξευτελίσατε τὴν Ἑλλάδα» καὶ θεωρεῖτε, ὅτι δὲν εἶναι ὕβρις καὶ πρέπει νὰ τὰ ὑφιστάμεθα. Ἀνεβαίνετε καὶ λέγετε ὅ,τι σᾶς κατέβη... (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). ...Ἔχετε καὶ σεῖς τὸ δικαίωμα νὰ μεταχειρίζεσθε τοιούτου εἴδους ἐκφράσεις καὶ ὀργίζεσθε, ὅταν δὲ ἐγὼ μὲ διάθεσιν φιλοπαίγμονα εἶπον αὐτὸ τὸ ἀθῳότατον, καὶ εἰς οὐδένα ἀπευθυνόμην ἐξ ὑμῶν, τὸ ὁποῖον δύναται εἰς οἱονδήποτε κύκλον προσώπων νὰ λεχθῇ, χωρὶς νὰ παρεξηγηθῇ. Ἐὰν πράγματι σᾶς ἐλύπησα, λυποῦμαι ἀπείρως.

§78Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποχρεωτικῶς θὰ εἶμαι συντομώτατος, διότι ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν θέλω νὰ γίνω ἀφορμὴ καθυστερήσεως τῶν ἀξιοτίμων κυρίων ρητόρων, οἱ ὁποῖοι ἕπονται καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἐκπροσώπου τῆς ΕΔΑ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀπήντησεν ἐπὶ πολλῶν σημείων τῆς ἀγορεύσεώς μου καὶ ἐλπίζω νὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ τοῦ ἀπαντήσω κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως. Σήμερον θὰ περιορισθῶ νὰ δώσω ὡρισμένας μόνον ἀπαντήσεις ἐπὶ ὡρισμένων νομικῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἔθιξεν. Πρῶτον, εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι ὡμίλησα ἐγὼ περὶ μονοπωλίου ἀργοῦ πετρελαίου. Δὲν μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἀναγνώσῃ μετὰ προσοχῆς τὴν ἀγόρευσίν μου εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ δὲν μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν ἐπίσης νὰ παρακολουθήσῃ μετὰ προσοχῆς τὴν ὁμιλίαν μου. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ μονοπωλίου ἀργοῦ πετρελαίου τὸ ὁποῖον τάχα καθιερώνει τὸ Ν.Δ. 3834, τὸ ὁποῖον ἐκύρωσε τὴν σύμβασιν μὲ τὸν ἀνάδοχον ἐκμεταλλεύσεως τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, ἀλλὰ περὶ μονοπωλίου διϋλίσεως τοῦ πετρελαίου. Τὸ λέγω σαφῶς καὶ δὲν φαντάζομαι νὰ ἀρνῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι διὰ τοῦ 3834 καθιεροῦται μονοπώλιον διϋλίσεως τοῦ πετρελαίου. Ἐὰν σήμερον κατεσκευάζετο ἓν ἄλλο διϋλιστήριον ἀσφαλῶς δὲν θὰ εἶχε δικαίωμα νὰ διϋλίζῃ πετρέλαιον. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ τὸ χορηγούμενον ἤδη μονοπώλιον εἶναι ἀναμφισβήτητον, διότι ὅταν λέγετε ὅτι διὰ τὰς πέραν τῶν ὑπὸ τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου καλυπτομένων ἀναγκῶν ἔχει τὸ μονοπώλιον διϋλίσεως καὶ προμηθείας ὁ ἀνάδοχος, τί ἄλλο κάμνετε παρὰ νὰ καθιερώνετε μονοπώλιον διὰ τὸ πέραν τοῦ ποσοῦ ἐκείνου τὸ ὁποῖον διϋλίζει τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον; Ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι ὅτι — ἀναφέρω ὑποθετικοὺς ἀριθμοὺς — ἐὰν ἡ κατανάλωσις ἔχῃ ἀνάγκην 2 ἑκατομμυρίων τόννων πετρελαίου ἐτησίως καὶ ἡ δυναμικότης τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου εἶναι π.χ. 1 ἑκατομμύριον, δύνασθε ὑπάρχοντος τοῦ διϋλιστηρίου Θεσ)νίκης νὰ εἰσάγητε προϊόντα διὰ τὰς ἀνάγκας τὰς πέραν τοῦ ἑνὸς ἑκατομ. τόννων ἢ ὑποχρεοῦται ἡ κατανάλωσις ἢ νὰ προμηθεύεται προϊόντα πέραν τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης; Ὅταν λοιπὸν ὑποχρεοῦται ἡ κατανάλωσις καὶ δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ εἰσαγάγετε προϊόντα ἐκτὸς 10% διὰ νὰ καλύψητε τὰς ἀνάγκας καταναλώσεως, τότε ἀναμφισβητήτως καθιερώνετε ἕνα μονοπώλιον, τὸ ὁποῖον μάλιστα κατοχυρώνεται καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην τὴν ἐξαιρετικὴν ποὺ ἠμπορεῖ τὸ Κράτος εἰς ὡρισμένας ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις καὶ δι’ ὡρισμένους λόγους νὰ εἰσαγάγῃ προϊόντα καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἀκόμη ποὺ ἤθελεν εὑρεθῆ πετρέλαιον εἰς τὴν ἡμεδαπήν. Καὶ εἰς τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις λαμβάνεται πρόνοια ὑπὲρ τοῦ μονοπωλίου. Ἐγὼ δὲν συνεζήτησα τὴν σκοπιμότητα τῆς παραχωρήσεως, ἀλλὰ τὴν νομικὴν ἐγκυρότητα διασπάσεως τοῦ κρατικοῦ μονοπωλίου καὶ τῆς δημιουργίας νέου μονοπωλίου ἄνευ νόμου. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ εἶναι νομικῶς ἀνίσχυροι ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπικυροῦνται νομοθετικῶς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸν χαρακτηρισμὸν ὡς λειτουργίας κοινῆς χρήσεως καὶ ὠφελείας καὶ ἀνέτρεξεν εἰς παλαιότερα παραδείγματα. Θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι τὰ κριτήρια τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας ὡς καὶ τῶν λειτουργιῶν κοινῆς χρήσεως, καὶ κοινῆς ὠφελείας εἶναι τελείως διάφορα τώρα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἴσχυον πρὸ 20 καὶ 30 ἐτῶν. Σήμερον ἀναμφισβητήτως ἡ παραχώρησις, τὴν ὁποίαν κάμνετε πρὸς τὸν ἀνάδοχον εἶναι παραχώρησις λειτουργίας κοινῆς χρήσεως καὶ ὠφελείας. Καὶ ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς συμβάσεως ἐπιβάλλονται ὑποχρεώσεις εἰς τρίτους μὴ συμβαλλομένους, δηλαδὴ τοὺς χρησιμοποιήσαντας τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ἀναδόχου, ἀναμφισβητήτως θὰ ἔδει ἡ σύμβασις καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νὰ ἔχῃ κυρωθῆ διὰ νόμου. Ὡμίλησε διὰ μακρῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ διὰ νὰ ἀποδείξῃ ὅτι δὲν εἶχα δίκαιον, ὑποστηρίξας ὅτι ἡ χορηγηθεῖσα εὐχέρεια ὅπως ἐξοφλοῦνται τὰ δανειακὰ κεφάλαια κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τῶν παρ. 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 2687 ἔδει νὰ ἔχῃ κυρωθῆ διὰ νόμου καὶ ἐπεκαλέσθη τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν. 2687. Ἀπαντῶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι μᾶς ἀνέγνωσε τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 14 ἀλλὰ ὄχι ὁλόκληρον. Διότι ἀκριβῶς ἐπὶ τῆς συνεχείας τῆς φράσεως ἐστήριξα τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω πρὸς τὸ Σῶμα. Λέγει ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 14 «Ἐπίσης παρέκκλισις ἐκ τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 5 δύναται νὰ ἐπιτραπῇ ἐν τῇ ἐγκριτικῇ πράξει εἰς περιπτώσεις ἐπιχειρήσεων — ἐδῶ εἶναι τὸ κρίσιμον σημεῖον — συνιστωμένων διὰ κεφαλαίων ἐξωτερικοῦ» καὶ ἐφ’ ὅσον κρίνεται ὡς ἰδιαζούσης σημασίας. Ἐγώ, δὲν ἠμφισβήτησα τὸ δικαίωμα νὰ γίνεται παρέκκλισις διὰ τὰ δάνεια ἀπὸ τρίτους, ἀλλὰ μόνον ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ δανείων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀποτελέσουν τὰ κεφάλαια τῶν ἐπιχειρήσεων, ὄχι ὅταν πρόκειται περὶ δανείων πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις. Οὕτως ἔχει ἑρμηνευθῆ καθ’ ὅσον γνωρίζω ὁ νόμος καὶ οὕτως ἐφηρμόσθη, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ. Συνεπῶς ὅσα ὑπεστηρίξατε περὶ τοῦ 10% τῶν τόκων ποὺ ἐπιτρέπεται νὰ ἐξάγεται ἐτησίως περὶ τοῦ 12% τῶν κερδῶν, περὶ τοῦ 10% τῶν κεφαλαίων, περὶ τοῦ 20% τῶν δανείων, περὶ ὅλων αὐτῶν δὲν ὑπάρχει καμμία διαφωνία καὶ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, διαφωνία ὑπάρχει εἰς τοῦτο: Ὅτι παρέκκλισις ἀπὸ τῶν διατάξεων τῶν παραγράφων 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 5, ἐπιτρέπεται κατὰ τὸ ἄρθρον 14 διὰ δανειακὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα εἶναι συστατικὰ τῶν ἐπιχειρήσεων. Περαιτέρω ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μοῦ εἶπεν ὅτι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν εἶναι ἀναιρετήριον. Βεβαίως δὲν εἶναι ἀναιρετήριον, δὲν σᾶς εἶπε κανεὶς ὅτι εἶναι ἀναιρετήριον. Ἐκ τοῦ γεγονότος ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι ἀναιρετήριον ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν ἠμπορεῖ τὸν Πάπας νὰ τὸν λέγητε «ὅμιλον». Καὶ κατὰ τὴν πρόοδον τῆς εἰσηγήσεώς σας νὰ τὸν μεταμορφώνετε εἰς ὅμιλον Πάπας–ΕΣΣΟ. Πάντως ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε ὅτι ὁ ὅμιλος «Πάπας–ΕΣΣΟ» θὰ ἐκτελέσῃ καὶ τὰς τέσσαρας ἐπενδύσεις μηδὲ τοῦ χαλυβουργείου ἐξαιρουμένου καὶ νὰ λέγετε ὅτι ὁ ὅμιλος «Πάπας–ΕΣΣΟ» θὰ καταθέσῃ τὰ προβλεπόμενα κεφάλαια, μηδὲ τῶν κεφαλαίων διὰ τὴν ἑταιρείαν χαλυβουργείου ἐξαιρουμένου, διότι ἀπὸ τὴν ΕΣΣΟ δὲν ἔχετε καμμίαν ἀνειλημμένην ὑποχρέωσιν. Ἡ ΕΣΣΟ δὲν συνεβλήθη μαζί σας οὔτε ὑποχρέωσιν ἀνέλαβε πέραν τοῦ ὅτι εἰς τὸ προσάρτημα τῆς συμβάσεως δηλοῖ ὅτι ἀνέλαβε τὴν βαρυτάτην, ὑποχρέωσιν προμηθείας ἀργοῦ πετρελαίου ἐπὶ 10ετίαν, ὅτι ἔλαβε μόνον γνῶσιν τῶν ὅρων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ διϋλιστήριον, εἰς τὴν ἀμμωνίαν καὶ τὰ πετροχημικά, ἠγνόησε δὲ τὸ χαλυβουργεῖον ἐπὶ πλέον δὲ ὅτι θὰ παρέχῃ καὶ τὰς τεχνικὰς συμβουλάς της. Καὶ ὅταν εἰσηγῆσθε οὕτω εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον λέγει ὅτι ὁ ὅμιλος «Πάπας– ΕΣΣΟ» θὰ ἐκτελέσῃ καὶ τὰς 4 ἐπενδύσεις καὶ ὁ ὅμιλος «Πάπας–ΕΣΣΟ» ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταθέσῃ τὰ κεφάλαια διὰ τὰς 4 Ἑταιρείας, εἶχον δίκαιον λέγων ὅτι τοὐλάχιστον, διὰ νὰ μὴ εἴπω τίποτε ἄλλο, μετὰ ἄκρας προχειρότητος ἐγένετο ἡ εἰσήγησις καὶ συνετάγη ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Περαιτέρω, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὡμίλησε διὰ τὴν ἐξαγωγὴν μετοχῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐξεπλάγη. Πῶς, λέγει, εἶναι παγία πρακτική; Δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι παγία πρακτική. Σᾶς ἀπαντῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι καὶ παγία πρακτικὴ ἐὰν εἶναι κακῶς εἶναι. Καὶ παράνομος εἶναι ἡ πρακτικὴ αὐτή, διότι ὁ νόμος 2687, οὐδαμοῦ δίδει τοιοῦτον δικαίωμα καὶ ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ νόμου 2687, νόμου ηὐξημένης τυπικῆς δυνάμεως, καλὸν εἶναι ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ λεχθῇ ὅτι ὁ νόμος 2687 καθ’ ὃ μέτρον ἐμερίμνησε διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων κεφαλαίων καὶ διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς ἐπιστροφῆς εἰς συνάλλαγμα τῶν κεφαλαίων, κατὰ τὸ αὐτὸ μέτρον ἐπρονόησε καὶ διὰ τὴν διασφάλισιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ δημοσίου. Ἀπόδειξις αὐτοῦ εἶναι ὅτι ἐνῷ εἰς ὅλα τὰ ἄρθρα τοῦ νόμου θὰ συναντήσητε πλείστας ὅσας διατάξεις προστατευτικὰς τῶν εἰσαγομένων κεφαλαίων καὶ προστατευτικὰς τῆς ἐγγυήσεως, ὅτι θὰ ἐξαχθοῦν εἰς συνάλλαγμα τὰ εἰσαχθέντα κεφάλαια, μόνον εἰς δύο ἄρθρα, εἰς τὸ ἄρθρον 8 καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 14 θὰ ἴδητε ὅτι καθορίζονται ὡρισμέναι παραχωρήσεις προνομιακαί, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ δίδωνται ὑπὲρ τῶν εἰσαγωγέων τῶν ξένων κεφαλαίων. Συνεπῶς οὐδεμία ἐκ τοῦ νόμου ἐξουσιοδότησις ὑπάρχει διὰ νὰ τροποποιηθῇ ὁ νόμος περὶ προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Καὶ ὅπως σᾶς εἶπον ὁμιλῶν πρὸ ἡμερῶν, δυνατὸν νὰ ἦτο σκόπιμον νὰ ἐπιτραποῦν αἱ ἐξαγωγαί, ἀλλὰ ὀφείλετε νὰ κατοχυρώσητε τοῦτο διὰ νόμου, διότι ἄλλως ἀπαιτεῖται ἄδεια τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰσαγωγὴ τῆς ἀξίας τῶν μετοχῶν εἰς ἀντίστοιχον συνάλλαγμα εἰς τὴν χώραν. Ὡμιλήσατε καὶ περὶ τῆς μεταβιβάσεως τῶν μετοχῶν ἐν τῇ ἡμεδαπῇ καὶ μοῦ εἴπατε: Πῶς εἶναι δυνατὸν ἀφοῦ ὁ νόμος 4171 μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ συνάπτω συμβάσεις καὶ νὰ ἐπιβάλω ὑποχρεώσεις, ἀμφισβητεῖτε τὸ κῦρος τῶν ἐπιβαλλομένων ὑποχρεώσεων, ὅταν αἱ ὑποχρεώσεις αὐταί, κ. Ὑπουργέ, ἐπιβάλλονται ἐκτὸς τῶν κειμένων νόμων, αἱ ὑποχρεώσεις αὐταὶ εἶναι ἄνευ νομικῆς ἀξίας.

§79Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶναι ἐκ τῆς συμβάσεως.

§80Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἡ σύμβασις δὲν εἶναι νόμος. Ἀπόδειξις δέ, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ὁ νόμος 4171, τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθητε ὅτι σᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ κάμετε συμβάσεις ρητῶς καθορίζει, καίτοι ἠδύνατο νὰ μὴ τὸ λέγῃ κἂν «ἐντὸς τῶν διατάξεων τῶν κειμένων νόμων», σᾶς τὸ λέγει ρητῶς...

§81Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Διαβάσατε τὶ λέγει.

§82Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Νὰ σᾶς τὸ διαβάσω: «Τὸ Δημόσιον δύναται νὰ ἀναλαμβάνῃ ὑποχρεώσεις, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νόμου καὶ τῶν κειμένων ἑκάστοτε λοιπῶν διατάξεων». Συνεπῶς ἡ ἐξουσιοδότησις νὰ συνάπτῃ τὸ δημόσιον συμβάσεις οὐδαμοῦ δίδει τὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ θέτετε κανόνας δικαίου διὰ τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν συνάπτετε, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐκτὸς ἐὰν ἡ κεκτημένη ταχύτης τοῦ νὰ τίθενται κανόνες δικαίου διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου σᾶς ὡδήγησεν εἰς τὴν σκέψιν: Ἀφοῦ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, γιατί ὄχι καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ! Θὰ θέτω καὶ ἐγὼ κανόνας δικαίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἐξήγησις. Ἐχαρακτηρίσατε, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὡς ἀνεπίδεκτον ἐκτιμήσεως τὸν ἰσχυρισμόν μου, ὅτι ἔδει νὰ τύχουν νομοθετικῆς ἐπικυρώσεως αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 9, 10, 11 καὶ 13. Καὶ διερωτήθητε διατί; Διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον, μὲ πολλὴν συντομίαν. Διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν καθορίζεται ἡ τιμὴ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ὡς καὶ τοῦ ἡμικατεργασμένου καὶ τοῦ ἀναμορφουμένου καὶ τῶν ναύλων. Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 6 διὰ τὴν ὁποίαν διηρωτήθητε, διατὶ τὴν ἐπεκαλέσθην καὶ τοῦ ἄρθρου 7, προσδιορίζονται τὸ δικαίωμα διϋλίσεως καὶ ὁ τρόπος ὑπολογισμοῦ τοῦ δικαιώματος τοῦ δημοσίου. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, (ἐν συντομίᾳ ἐπαναλαμβάνω), ὅλαι αὐταὶ αἱ διατάξεις ρυθμίζουν τὰ στοιχεῖα καὶ συνιστοῦν τοὺς κανόνας βάσει τῶν ὁποίων διαμορφώνεται τὸ ἔσοδον τοῦ δημοσίου, ὑποχρέωσιν εἴχατε νὰ ζητήσητε τὴν νομοθετικὴν ἐπικύρωσιν, διὰ νὰ κατοχυρώσητε τὰ ἔσοδα τοῦ δημοσίου καὶ τὴν διασφάλισιν τῶν διὰ τῶν ἐπιβαλλομένων μέσων εἰσπράξεως αὐτῶν. Ἀλλά, εἶπε περαιτέρω ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀπορεῖ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κατὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δίκαιον δεσμευμένη κατάθεσις εἰς τὸ διηνεκὲς καὶ πῶς ἐὰν μὲ ἐρωτήσῃ ἕνα πελάτης τί θὰ τοῦ ἀπαντήσω. Καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι σπεύδω νὰ τοῦ δώσω τὴν ἀπάντησιν ὄχι διότι ἐπιπολαίως ἀπαντῶ εἰς τοὺς πελάτας μου, ἀλλὰ εἶναι τόσον ἁπλῆ ἡ ἐρώτησις ὥστε νὰ εἶναι ἁπλουστάτη ἡ ἀπάντησις. Εἴπατε μήπως δὲν ἐπιτρέπεται ἀνεγειρομένης μιᾶς οἰκοδομῆς νὰ κατατεθοῦν 500.000 εἰς τὴν Τράπεζαν μὲ τὸν ρητὸν ὅρον ὅτι ὁ ἐργολάβος θὰ ἀντλῇ κεφάλαια ἐκεῖθεν διὰ νὰ κατασκευάζῃ τὴν οἰκοδομήν; Καὶ σᾶς ἀπαντῶ. Ἐπιτρέπεται. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐὰν ἐπιτρέπεται αὐτὴ ἡ σύμβασις, ἀλλὰ τοῦτο: Ὅταν βεβαιωθῇ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀνεγερθῇ ἡ οἰκοδομὴ τὶ γίνονται αἱ 500.000; Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα καὶ ἐκεῖ εἶναι τὸ ἐρώτημα.

§83Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὶ γίνονται;

§84Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Αὐτὸ θὰ μοῦ τὸ εἴπητε σεῖς. Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα. Καὶ μοῦ ἀπαντᾶτε σεῖς ὅτι μένουν εἰς τὸ διηνεκὲς δεσμευμένες. Ποιός σᾶς τὸ εἶπε αὐτό; Διὰ νὰ μείνουν δεσμευμέναι θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἔλεγεν ἡ σύμβασις. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν τὸ λέγει οὔτε τὸ Διάταγμα οὔτε ἡ Σύμβασις. Μίαν δέσμευσιν ἔχετε ἔγκυρον, τὴν δέσμευσιν νὰ ἐπανεξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι ἡ διάταξις αὐτὴ ὑπάρχει εἰς τὸ Διάταγμα. Ἀλλὰ ἔχετε συνομολογήσει δέσμευσιν εἰς τὸ διηνεκές, τὴν ὁποίαν νὰ ὁρίζῃ τὸ Διάταγμα; Ἠμπορεῖτε νὰ δεσμεύετε ἑκατομμύρια δολλάρια χωρὶς ρητὴν διάταξιν νόμου ἢ τοῦ διατάγματος τοῦ ἐκδοθέντος κατ’ ἐξουσιοδότησιν, ἢ τῆς Συμβάσεως; Ἐπεκαλέσθητε καὶ τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Ἐπετρέπετο νὰ τὸ ἐπικαλεσθῆτε σεῖς αὐτό; Αἱ καταθέσεις τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων εἶναι καταθέσεις αἱ ὁποῖαι γίνονται κατὰ τὰς ρητὰς διατάξεις τοῦ νόμου καὶ διάφοροι καταθέσεις αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ 19ου αἰῶνος ὅπως εἴπατε ὑφίστανται, αἱ ὁποῖαι φυσικὰ ἐξηνεμίσθησαν εἶναι καταθέσεις διὰ δημόσια ἔργα, ἐγγυήσεις δημοσίων ἔργων, κληροδοτημάτων κλπ. Τὶ σχέσιν ἔχουν αἱ καταθέσεις τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων αἱ ὁποῖαι κατατίθενται δυνάμει τοῦ νόμου καὶ τὶ σχέσιν ἔχει μία κατάθεσις εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, ὅπου τυχὸν ρητὸς ὅρος συμβάσεώς τινος τὴν καθορίζει μὲ τὴν παροῦσαν σύμβασιν, μὲ τὸν παρόντα ὅρον, σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Τράπεζα ἀφοῦ περάσουν τὰ 4 ἔτη τῆς προθεσμίας τότε μόνον θὰ δικαιοῦται βάσει τῆς ἀνεκκλήτου ἐντολῆς νὰ ἀναλάβῃ τὸ ὑπόλοιπον τὸ ὑφιστάμενον καὶ τότε θὰ τὸ κρατήσῃ δεσμευμένον. Καὶ ἐνῷ αὐτὸ πρόκειται νὰ γίνῃ μετὰ τέσσαρα χρόνια διὰ τὸ ὑπόλοιπον τὸ ὁποῖον θὰ εὕρῃ εἰς τὴν ξένην Τράπεζαν βάσει τῆς ἀνεκκλήτου ἐντολῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ὑπογράψῃ, σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ ἐγγυήσεως 12 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, τὰ ὁποῖα τάχα τὰ ἔχετε εἰς τὴν τσέπην σας.

§85Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὸ θὰ γίνῃ μετὰ 6 μῆνας.

§86Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Θὰ κατατεθοῦν ὑπὸ τὴν μορφὴν ἀνεκκλήτου πιστώσεως καὶ σᾶς εἶπα. Ἐφ’ ὅσον δὲν προνοήσατε διὰ τῆς Συμβάσεως, σᾶς συμβουλεύω νὰ προνοήσετε τώρα, νὰ τεθῇ εἰς τὴν σύμβασιν τῆς ἀνεκκλήτου πιστώσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁ ὅρος τῆς ἀποκλειστικότητος διότι ἄλλως θὰ δύναται ἡ ἑταιρεία νὰ ἀναλαμβάνῃ τὰ κεφάλαια, ἄνευ ἐλέγχου ἰδικοῦ σας. Ἡ ἀνέκκλητος ἐντολή, ἡ ὁποία δίδεται πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος λέγει, ὅτι μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 4 παράγραφος 1, δηλαδὴ μετὰ 4 ἔτη τὸ ὑπόλοιπον θὰ τὸ μεταφέρῃ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ τὸ ἔχῃ δεσμευμένον. Καὶ αὐτὴν τὴν φράσιν τὴν μεταφράζετε σεῖς ὅτι ἀποτελεῖ ὅρον δεσμευμένης καταθέσεως εἰς τὸ διηνεκές. Τότε ἡμεῖς δὲν γνωρίζομεν ἀνάγνωσιν καὶ γραφήν, διότι τοιοῦτον πρᾶγμα δὲν τὸ λέγει ἡ σύμβασις, ἀνεξαρτήτως ἂν τὸ ἐπιτρέπῃ ἢ ὄχι τὸ δίκαιον. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἔχω καὶ ἄλλα νὰ προσθέσω εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπειδὴ ὅμως αἰσθάνομαι ὅτι κάμνω κατάχρησιν τῆς εὐχερείας τὴν ὁποίαν μοῦ ἐδώσατε νὰ ἀπαντήσω σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ ἐγγράψητε διὰ νὰ δευτερολογήσω μὲ τὴν σειράν μου ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμή. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα τοῦτο περαίνων νὰ εἴπω, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμὰς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ἐλησμόνησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὅσα εἶπον ἀναφέρονται καὶ βασίζονται εἰς ὅσα ὁ ἴδιος κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 15 Ἰανουαρίου παρεδέχθη καὶ δὲν ἔχει παρὰ νὰ διαβάσῃ τὶ εἶπεν ὁ ἴδιος εἰς τὰς 15 Ἰανουαρίου καὶ τὶ εἶπον ἐγὼ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ὅσον ἀφορᾷ, τέλος, τὴν ἔκπληξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος διὰ διαφόρων ἀρνητικῶν σκέψεων καὶ ἐπιχειρημάτων ἠθέλησε νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ἔχει καλῶς ἡ σύμβασις, μᾶς εἶπε πῶς φαντάζεσθε ὅτι ἐπλανήθησαν τόσοι κρατικοὶ λειτουργοὶ καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ ἔκαμε μίαν σύμβασιν μὴ συμφέρουσαν. Κύριε Ὑπουργέ, κατ’ οὐδένα λόγον αὐτὰ ἀποτελοῦν ἐπιχειρήματα, ἀλλὰ ἰδιαίτερα δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰ προβάλετε σεῖς μετὰ τὸ πάθημα τῆς συμβάσεως μὲ τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἑταιρείαν. Διεπραγματεύθητε προσωπικῶς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καὶ ἐφέρατε ἐδῶ τὸ σχέδιον τῆς συμβάσεως κατόπιν τριετῶν διαπραγματεύσεων καὶ ἐδῶ μετὰ τὴν συζήτησιν προέβητε εἰς οὐσιωδεστάτας τροπολογίας, προτάσει μάλιστα κυβερνητικῶν βουλευτῶν. Ὅταν, λοιπόν, ἔχετε ἕνα τοιοῦτον πάθημα εἰς τὸ παθητικόν σας δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε μὲ τὸν στόμφον μὲ τὸν ὁποῖον ὡμιλήσατε περαίνοντας τὴν ἀγόρευσίν σας. Τέλος, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο πρὸς γνῶσιν καὶ συμμόρφωσιν τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅτι ὁ νόμος 2687 εἶναι νόμος ηὐξημένης τυπικῆς δυνάμεως καὶ ὅ,τι ὑποχρεώσεις ἀναλαμβάνονται ὅ,τι παραχωρήσεις γίνονται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν διατάξεων τοῦ νόμου αὐτοῦ ἔχουν τὴν συνταγματικὴν προστασίαν. Αἱ συμβάσεις ὅμως αἱ ὁποῖαι γίνονται βάσει τοῦ νόμου 4171 καὶ αἱ συμβάσεις ποὺ γίνονται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 4256 δὲν ἔχουν καμμίαν συνταγματικὴν προστασίαν. Καὶ ἡ αὐθεντικὴ ἑρμηνεία, ἡ ἐπιχειρουμένη διὰ τοῦ νόμου 4256 τοῦ νόμου 2687 εἶναι ἀντισυνταγματική, διότι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ αὐθεντικὴ ἑρμηνεία διὰ νόμου κοινοῦ, νόμου μὲ ηὐξημένην τυπικὴν δύναμιν. Ἀλλὰ αὐτὰ καὶ ἄλλα τινὰ θὰ τὰ εἴπωμεν ὅταν θὰ δευτερολογήσω.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§88Η. ΗΛΙΟΥ. Σήμερον, κύριοι, ὕστερα ἀπὸ τὰς ὁμιλίας ἓξ εἰδικῶν ἀγορητῶν τῶν κομμάτων, ὕστερα ἀπὸ τὰς ἐνδιαφερούσας συντόμους ὁμιλίας τῶν λοιπῶν συναδέλφων ἀγορητῶν καὶ ὕστερα ἀπὸ ἓξ κυβερνητικὰς ἀπαντήσεις καὶ τέσσαρας ἀγορεύσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἀνὰ μίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας καὶ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Συντονισμοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἤδη ὥριμον τὸ θέμα διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συναγωγὴν πολιτικῶν συμπερασμάτων ἐκ τῆς συζητήσεως. Δυστυχῶς αὐτὸ δὲν ἐπετεύχθη. Καὶ κατὰ τοῦτο ἐγκαλῶ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς καὶ κυρίως τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι κατέβαλεν ἐπιμελῆ καὶ πείσμονα φροντίδα νὰ συγκαλύψῃ καὶ νὰ συσκοτίσῃ τὰ ὑλικὰ δεδομένα τῆς ὑποθέσεως νὰ μὴ χυθῇ φῶς εἰς τὴν ὑπόθεσιν, εἰς ἕνα θέμα ἐκ τῆς φύσεώς του πολύπλοκον, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς διακινήσεως πετρελαιοειδῶν, ἐνῷ τὰ πράγματα ἀντικειμενικὰ εἶναι ὑπαρκτὰ διὰ νὰ μὴ ἀφήσουν νὰ σχηματίσῃ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν ἰδέαν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ σχηματίσουν περὶ τῆς συζητουμένης συμβάσεως. Ἡ παραπλάνησις, ἡ συσκότισις ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ἀναφέρεται εἰς 4 κυρίως σημεῖα. Εἰς τὴν φύσιν τῆς συμβάσεως, 2) εἰς τὰς τιμάς, 3) εἰς τὴν φύσιν τῆς ἐπενδύσεως καὶ 4) εἰς τὸ πῶς ἐδημιουργήθησαν αἱ προϋποθέσεις ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διαγωνισμὸς ἐπὶ ἴσοις ὅροις μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐνδιαφερομένων. Ἐν πρώτοις παραπλάνησις ὡς πρὸς τὴν φύσιν τῆς συμβάσεως. Ἦλθον καὶ μᾶς εἶπον καὶ θριαμβολογοῦν, ὅτι ἔχομεν μίαν πελωρίαν σύμβασιν ἐπενδύσεως. Λάθος. Ἔχομεν μίαν πελωρίαν σύμβασιν προμηθείας, δεσμευόμεθα νὰ ἀποκτήσωμεν ἀπὸ ἕνα πωλητήν, ἀποκλειομένου νὰ ἀγοράσωμεν ἀπὸ ἀλλοῦ 20–25 ἑκατομμύρια τόννους πετρελαίου διὰ τὴν προσεχῆ 10ετίαν. Καὶ ἐπειδὴ ἡ σύμβασις εἶναι εἰς τὸ διηνεκές, δὲν τερματίζεται τὴν 10ετίαν, αὐτὸ ὀφείλομεν νὰ τὸ διευκρινήσωμεν, 6 μῆνας πρὸ τῆς λήξεως τῆς συμβάσεως θὰ γίνῃ διαπραγμάτευσις, λέγει τὸ ἄρθρον 13, νέας συμφωνίας πρὸς προσαρμογὴν εἰς τὰς τότε συνθήκας διατηρουμένης πάντως τῆς οἰκονομικῆς ἰσορροπίας τῆς παρούσης συμβάσεως καὶ οἱαδήποτε διαφωνία παρακωλύουσα τὴν σύναψιν συμφωνίας θὰ λύεται διὰ διαιτησίας. Δηλαδὴ προβλέπεται ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἡ παρακώλυσις, δὲν ἐπιτρέπεται ἡ παρακώλυσις, ἐὰν ὑπάρξῃ διαφωνία θὰ λύεται διὰ διαιτησίας, ἀλλὰ ἡ σύμβασις ἀναγκαίως θὰ παρατείνεται καὶ θὰ παρατείνεται ἡ προμήθεια 2 ἑκατ. τόννων ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ τὴν ΕΣΣΟ εἰς τὸ Κράτος. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ φύσις τῆς συμβάσεως καὶ μόνον τὸ οἰκονομικὸν μέγεθος ἐὰν ὑποθέσωμεν θὰ πραγματοποιηθοῦν ὅλαι αἱ ἐπενδύσεις καὶ ὄχι μόνον τοῦ διϋλιστηρίου ποὺ εἶναι μία ἀναγκαία προϋπόθεσις διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς πωλήσεως αὐτοῦ τοῦ μυθώδους ποσοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀμμωνίας καὶ τῶν πετροχημικῶν ποὺ εἶναι πιθανώτατον νὰ ἐκτελεσθοῦν, ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι θὰ ἐκτελεσθῇ καὶ ἡ σύμβασις διὰ τὸ χαλυβουργεῖον διὰ τὸ ὁποῖον πιστεύω ὅτι δὲν θὰ ἐκτελεσθῇ, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἐκτελοῦνται ὅλα καὶ ὅτι κοστίζουν πράγματι 110 ἑκατ. δολλάρια πάλιν ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ μέγεθος τῆς προμηθείας, ἡ ὁποία εἶναι 400 ἑκατ. δολλάρια, τὸ προέχον καὶ τὸ κύριον εἶναι ἡ σύμβασις ἀγορᾶς διὰ τῆς ὁποίας δεσμευόμεθα νὰ ἀγοράζωμεν τοῖς μετρητοῖς καὶ ὑπὸ ὡρισμένας τιμὰς ἀναγραφομένας εἰς τὸ πλὰτς ὄϊλγκραμ 2 ἕως 2,5 ἑκατ. τόννους πετρελαίου κατ’ ἔτος εἰς τὸ διηνεκὲς δηλ. 40 ἕως 50 ἑκατ. δολλάρια ἐμπόρευμα κάθε χρόνο εἰς τὸ διηνεκὲς ἀπὸ τὴν ΕΣΣΟ. Δηλαδὴ ἠμπορεῖ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι τὸ ἀντικείμενον τῆς συμβάσεως δὲν εἶναι μόνον 400 ἢ 500 ἑκατ. δολλάρια διὰ τὰ 10 χρόνια, ἀλλὰ 1000 ἢ 2000 ἑκατ. ἀναλόγως τῆς διαρκείας τῆς συμβάσεως, διότι ὅποιος μπλέξῃ μὲ τὴν ΕΣΣΟ δύσκολα ξεμπλέκει καὶ εἶναι φυσικὸν ὅτι θὰ χρειασθοῦν ριζικαὶ καὶ ἐπαναστατικαὶ μεταβολαὶ διὰ νὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὴν χώραν μας. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ διϋλιστήριον, ἡ ἀμμωνία καὶ τὰ πετροχημικὰ εἶναι ἕνα προπέτασμα καπνοῦ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ αὐτὴ ἡ πελωρία προμήθεια. Ὅταν τὸ πρῶτον ἔτος τοῦ αἰῶνος μας ἔγινεν ἐπὶ Αὐτοκρατορικῆς Κίνας ἡ ἐκστρατεία τῶν Μπόερς, δὲν ἔγινε μόνον διὰ νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τοὺς Κινέζους νὰ καταναλίσκουν ὄπιον, ἀλλὰ διὰ νὰ καταναλίσκουν καὶ πετρέλαιον καὶ τότε ἐστάλησαν ὑλικοὶ καὶ πνευματικοὶ χωροφύλακες, τὰ ἀγήματα καὶ οἱ ἱεραπόστολοι καὶ ἐναυλώθησαν ὅλα τὰ διαθέσιμα φορτηγὰ πλοῖα διὰ νὰ σταλοῦν ἑκατομμύρια λάμπες πετρελαίου ποὺ διενεμήθησαν εἰς τὴν Κίναν μὲ ἕνα ἀντίτυπον τῆς Βίβλου δωρεὰν ὅπως διενεμήθησαν ἄλλα ἑκατομ. λάμπες πετρελαίου εἰς τὰς Ἰνδίας διὰ τὸν αὐτὸν σκοπόν. Ἐδῶ δὲν ἔχομεν δωρεὰν διανομήν, ἔχομεν ἕνα 3% τῆς συμβάσεως ἀγοραπωλησίας ἀργοῦ πετρελαίου διατιθέμενον διὰ νὰ γίνουν καὶ ἄλλα παρακολουθηματικὰ πράγματα μὲ τὸ ἀζημίωτον. Ποῖος ἐπλήρωσε τὶς λάμπες πετρελαίου; Τὸ Τρὰστ–Ροκφέλλερ, τοῦ ὁποίου ὁ κύριος καὶ μεγαλύτερος ἀπόγονος εἶναι ἡ STANDARD OIL COM-PANY OF NEW JERSEY ἡ μεγαλυτέρα εἰς κεφάλαια καὶ ἐπενδύσεις ἑταιρεία τοῦ κόσμου μὲ κεφάλαια 10,5 δισεκατομμύρια δολλάρια καὶ μὲ κέρδη 780 ἑκατομ. δολ. τὸ ἔτος. Ὑπάρχουν εἰς τὸν κόσμον πελώρια ἀποθέματα ἀργοῦ πετρελαίου, ἤδη προσετέθη καὶ ἡ Λιβύη καὶ ἡ Σαχάρα τὴν τελευταίαν διετίαν. Ἐὰν τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν διέλυσε τὸ 1911 τὸ TRAST ROKFELLER τὸ ὁποῖον εἶχε μονοπωλήσει τὸ πετρέλαιον καὶ ἐν τῇ Ἀμερικῇ, ἡ ὁποία τότε ἦτο ἡ μόνη παραγωγὸς χώρα ἀνὰ τὴν ὑφήλιον πετρελαίου, ἤδη ἀπὸ τοῦ 1928 συνησπίσθησαν ὅλαι αἱ ἑταιρεῖαι παραγωγῆς πετρελαίου εἰς ἕνα διεθνὲς καρτὲλ ποὺ ἤλεγχε μέχρι πρό τινος τὰ 90% τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς. Αἱ ἑπτὰ αὗται πελώριαι ἑταιρεῖαι εἶναι ἡ STANDARD OIL COMPA-NY OF NEW JERSEY, δηλαδὴ ἡ ESSO, ἡ SHELL, ἡ ΓΚΟΛΦ τοῦ τρὰστ Μέλλον, ἡ Τέξας, ἡ Καλλιφόρνια, ἡ Ἀγγλοϊράνιαν ἤδη «Β.Ρ.» καὶ ἡ SOCONY. Αὐταὶ αἱ ἑταιρεῖαι ἤδη ἀπὸ τοῦ 1928 ἐπέβαλον διὰ τῆς συμφωνίας ἡ ὁποία συνήφθη διανομὴν τῆς ἀγορᾶς τοῦ κόσμου εἰς πετρέλαιον. Συνεφώνησαν ἐπὶ 7 σημείων εἰς τὴν σύστασιν ἑνὸς καρτὲλ τοῦ ὁποίου κύριον καὶ πρῶτον σημεῖον ἦτο ἡ παγιοποίησις τοῦ ποσοστοῦ τοῦ ὄγκου συμμετοχῆς των εἰς τὸ διεθνὲς ἐμπόριον. Ἐκεῖ εὑρίσκεται ἡ ἐξήγησις ἑνὸς ἐντυπωσιακοῦ καὶ μαζὶ ἀφελοῦς ἐπιχειρήματος ποὺ προβάλλει κάθε τόσον ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐν τούτοις ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του στοιχεῖα καὶ παρασιωπᾷ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ πραγματικὰ δεδομένα τῆς ὑποθέσεως — καὶ θὰ τοῦ τὰ θέσω ὑπ’ ὄψει διότι εἶναι δημόσια στοιχεῖα. Λέγει, ἐὰν ὑπῆρχε συμφέρον ἐὰν ὑπῆρχον τοιαῦτα περιθώρια δὲν θὰ ἔτρεχαν οἱ ἄλλες ἑταιρεῖες; Ὄχι διότι ἡ κάθε μία δι’ ὅσον ποσοστὸν πέραν τοῦ συμφωνηθέντος ἀπὸ τὸ 28 καὶ ἀποτελοῦντος τὸν καταστατικὸν χάρτην τοῦ διεθνοῦς KARTEL τοῦ πετρελαίου, δι’ ὅσον ποσοστὸν πέραν τοῦ ἀναλογοῦντος εἰς αὐτὰς πωλήσουν, ἀναγκάζονται νὰ πληρώνουν ἀποζημίωσιν εἰς τὰς ἄλλας μετόχους ἑταιρείας. Καὶ ἔτσι μετέχει εἰς τὸ 12,8% τῆς παγκοσμίου διακινήσεως ἡ STANDARD OIL OF NEW JERSEY καὶ κατὰ 12,2% ἡ SHELL ROYAL DUTCH καὶ κατὰ μικρότερον ποσοστὸν οἱ ὑπόλοιπες. Δεύτερον, συνεφώνησαν καὶ ἐπέτυχαν μέχρι τοῦ τέλους τοῦ Βʹ παγκοσμίου πολέμου οἱ ἑταιρεῖες αὐτὲς νὰ ἐπιβάλλουν παγκοσμίως ἕνα σύστημα τιμῶν τὸ ὁποῖον πράγματι ἀνεγράφετο τότε εἰς μίαν Ναυτεμπορικὴν ἐφημερίδα τοῦ Κλίβελαντ, τὸ PLATT'S OIL GRAMM. Αὐταὶ αἱ τιμαὶ ἔχουν μείνει ἀπολύτως πλασματικαὶ καὶ ὑποθετικαὶ καὶ αἱ τιμαὶ αἱ πραγματοποιούμεναι εἶναι πολὺ κατώτεραι, ὡς θὰ τὸ ἀποδείξω. Αἱ τιμαὶ ἐκεῖναι ἐξακολουθοῦν νὰ δημοσιεύωνται διὰ νὰ χρησιμεύουν ὡς βάσις ὑπολογισμοῦ μεταξὺ τῶν ἑπτὰ μεγάλων ἑταιρειῶν, ἐὰν συμβῇ ἡ μία νὰ ὑπερβῇ καὶ ἡ ἄλλη νὰ ὑπολειφθῇ τοῦ μεριδίου ποὺ προσδιώρισαν δι’ ἑκάστην κατὰ τὴν σύστασιν τοῦ KARTEL. Κύριοι συνάδελφοι, σήμερον αἱ διεθνεῖς τιμαὶ εἶναι πολὺ κατώτεραι τοῦ PLATT'S OILGRAMM. Ἀπὸ τὸ 53 ἕως σήμερον ἔχουν μικρὰς διακυμάνσεις, καὶ εἶναι γενικῶς ἀπὸ τότε τῆς τάξεως τῶν 14 δολλαρίων κατὰ τόννον, εἰς τὰς ἑταιρείας.

§89Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). «Δὲν ἠκούσθη».

§90Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔλθητε σὲ λίγο εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τῶν δημοσίων. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἂν θέλετε νὰ κάμετε ἐν τῇ διαχειρίσει τόσον μυθώδους ποσοῦ, ἐπίδειξιν ἀδιαφορίας εἰς τὴν μάθησιν καὶ τὴν γνῶσιν τοῦ ζητήματος, δείχνετε ἀσυγχώρητον ἐπιπολαιότητα καὶ νὰ μὲ συγχωρῆτε. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει μὲ τόσην περιφρόνησιν νὰ ἀγνοῆτε τὰ δεδομένα τὰ ἐπιστημονικὰ ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Συνεχίζω ὅτι καὶ τὰ νέα ἀνακαλυφθέντα κοιτάσματα καὶ τῆς Λιβύης καὶ τῆς Σαχάρας ἔχουν ὡς κόστος περίπου αὐτὸ τοῦ Περσικοῦ κόλπου, δηλαδὴ περίπου 10 νέα φράγκα κατὰ τόννον, δύο δολλάρια κατὰ τόννον. Ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ εὑρέθη τὸ πετρέλαιον εἶναι μία πηγὴ καὶ τρέχει νεράκι καὶ πωλεῖται μὲ τὸ βαρέλι ἀλλὰ δὲν κοστίζει παρὰ τὰς ἀποσβέσεις, δεδομένου δὲ ὅτι ὑπάρχουν φρέατα μὲ ἀπόδοσιν ἐτησίαν ἑνὸς ἑκατομμυρίου τόννων ἢ 500 χιλιάδων, καταλαμβάνετε ὅτι αὐτοὶ οἱ ὑπολογισμοὶ περὶ τοῦ κόστους, ποὺ εἶναι δεδομένα τῆς ἐπιστήμης, εἶναι ἀναμφισβήτητοι. Καθιέρωσαν, λοιπόν, τὰς τιμὰς PLA-TT'S OILGRAMM ὅταν ἠμποροῦσαν, ἀλλὰ κάποτε ἔφθασαν εἰς τὸ νὰ ἐμφανισθοῦν νέοι διεκδικηταὶ εἰς τὸν παγκόσμιον στῖβον, ἡ Ἰταλικὴ ENI (ΜΑΤΕΪ), ἡ Γαλλία ἡ ὁποία μετετράπη εἰς μεγάλην πετρελαιοπαραγωγικὴν δύναμιν καὶ αὐτὴ καὶ ἰδίως τὰ Σοβιετικὰ πετρέλαια. Ἀναγκάζονται ἀπὸ τότε νὰ ἐφαρμόζουν πολιτικὴν σοβαρῶν καὶ μεγάλων ἐκπτώσεων. Αἱ τιμαὶ PLATT'S OIL-GRAMM μένουν τιμαὶ φανταστικαί, πλασματικαί. Ἀλλὰ πῶς πραγματοποιοῦνται αὐτὰ τὰ μυθώδη κέρδη; Ὅσον τὸ πετρέλαιον εὑρίσκεται μέσα εἰς τὴν γῆν ἢ μέσα εἰς ἀποθήκας, δὲν ἀποθηκεύται δὲ ἐπὶ μακρόν, τὰ κέρδη δὲν πραγματοποιοῦνται. Μοναδικὴ προϋπόθεσις διὰ νὰ πραγματοποιήσουν αὐτὰ τὰ κέρδη εἶναι ἡ ἐξεύρεσις ἀγορῶν, ἡ πρόκλησις καταναλώσεως. Διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, δὲν διστάζουν ἐμπρὸς εἰς κανένα μέσον, ὑποκινοῦν πολέμους, ὅλη ἡ ἀναταραχὴ μεταξὺ τῶν δύο πολέμων εἰς τὴν Μ. Ἀνατολήν, ὅλαι αἱ δικτατορίαι τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς καὶ τὰ κινήματα, σχετικὰ μὲ τὸ πετρέλαιον ἦσαν. Ἡ ἐπέμβασις εἰς τὸν Λίβανον, Ἰράκ, ἡ ἐπιχείρησις εἰς τὸ Σουέζ, σχετικὰ μὲ τὸ πετρέλαιον ἦσαν. Ἐπεμβαίνουν πρὸς ἐπιβολὴν κυβερνήσεων ὑποχειρίων, πρὸς ἀνατροπὴν Κυβερνήσεων ἐθνικῶν (Μωσαντέκ), δολοφονοῦν (Ματέϊ) σχηματίζουν ἰδιωτικοὺς στρατοὺς καὶ ὑποστηρίζονται ἀπὸ τὰς κυβερνήσεις των. Εἶναι γνωστὸν τὸ δόγμα, τὸ ὁποῖον μνημονεύει ὁ ἤδη Κυβερνήτης τῆς Ν. Ὑόρκης, ὁ Νέλσων Ροκφέλλερ, εἰς ὑπόμνημά του πρὸς τὸν Ἀϊζενχάουερ. (Ὅ,τι συμφέρει εἰς τὴν Στάνταρ Ὄϊλ, συμφέρει καὶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας). Προϋπόθεσις, λοιπόν, διὰ νὰ πραγματοποιήσουν τὰ κέρδη των εἶναι νὰ ἐξασφαλίσουν ἀγοράς. Καὶ εἶναι χαρακτηριστικὸν ὅτι μέσα εἰς τὴν ἀναπροσαρμογήν, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν ἡ ἐμφάνισις τῆς Γαλλίας, Ἰταλίας καὶ ἰδίως τῶν Σοβιετικῶν πετρελαίων καὶ ὁ ἀνταγωνισμός, διὰ πρώτην φορὰν ἡ Στάνταρ Ὄϊλ βάζει τὸ χέρι της εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἕως τώρα εἴχομεν ἀφεθῆ ὡς ἕνα κοκκαλάκι εἰς μικροτέρας ἑταιρείας, πολὺ μικροτέρας, τὴν Σόκονυ καὶ τὴν Β.Ρ. Τώρα διὰ πρώτην φορὰν ἔρχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔρχεται καθ’ ὅλους τοὺς τύπους, ἡ Στάνταρ Ὄϊλ, ἡ ὁποία ἐργάζεται μὲ 300 θυγατέρες (φιλιὰλ) ἑταιρείας. Μία ἀπὸ αὐτὰς εἶναι καὶ ἡ ESSO HEL-LENIC προπομπὸς τῆς ESSO INTERNATIONAL. Ἡ ESSO HELLENIC ἱδρύθη μὲ σκοπὸν νὰ δεσμεύσῃ τὰ τυχὸν ὑπάρχοντα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ὑπέδαφος ἀποθέματα, ὄχι διὰ νὰ ἀνακαλύψῃ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἐπίκεντρον τῆς πλέον πλουτοπαραγωγικῆς περιοχῆς τοῦ κόσμου, μεταξὺ Ρουμανίας, Βακούμ, Μ. Ἀνατολῆς, Λιβύης, Σαχάρας, Ἰταλίας. Εἶναι δὲ βέβαιον, ὅτι ἔχομεν πετρέλαιον εἰς τὸ ὑπέδαφός μας, εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ ἔχωμεν. Εἰς τὴν Ἀλβανίαν εὑρίσκεται, εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν εὑρίσκεται καὶ κάμνουν ἐξαγωγάς, εἰς τὴν Βουλγαρίαν, παντοῦ εὑρέθη. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν συμφέρει νὰ εὑρεθῇ. Ἀφήσατε καὶ θὰ ἴδωμεν ἐν τέλει ποία μεταχείρισις ἐπεφυλάχθη εἰς τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, ἂν παρ’ ἐλπίδα ἤθελεν ἀνακαλυφθῇ τὸ Ἑλληνικῆς προελεύσεως. Ἐγώ, λοιπόν, ὅταν λέγω ὅτι ἐδῶ δὲν συζητοῦμεν μίαν σύμβασιν ἐπενδύσεων, ἀλλὰ κατὰ κύριον λόγον προμηθείας, τῶν 500 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ τῶν 110 ἑκατομμ. δολλαρίων ἐπενδύσεων καὶ ἐπὶ τῆς πρώτης τηρεῖται σιγὴ συστηματική, διερωτῶμαι, διὰ νὰ γίνῃ ἕν διϋλιστήριον πετρελαίου ποία λογικὴ οἰκονομική, ποῖοι ἐμπορικοὶ ὑπολογισμοί, ποία οἰκονομικὴ ἀρχὴ ὑπαγορεύει συγχρόνως μὲ τὴν κατασκευὴν τοῦ διϋλιστηρίου νὰ δεσμευθῶμεν ἐσαεὶ διὰ τὴν ἀγορὰν ἐπὶ 20 χρόνια ἀπὸ μίαν ὡρισμένην πηγὴν καὶ εἰς ὡρισμένας τιμὰς πλασματικὰς καὶ ἐν γνώσει τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ τιμαὶ ἦσαν πλασματικαί; Βεβαίως τίποτε δὲν μᾶς ἐξηνάγκασε νὰ συνδυάσωμεν τὴν σύμβασιν προμηθείας μὲ τὰς λεγομένας ἐπενδύσεις. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ κλειδὶ τῆς συμβάσεως, τὸ ἐπιμελῶς ἀποκρυβέν. Μὲ τὴν μονοπώλησιν αὐτῆς τῆς προμηθείας πετρελαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχομεν πρῶτα–πρῶτα τὴν ἀπεμπόλησιν ἑνὸς πελωρίου κινήτρου διὰ τὸ ἐξωτερικόν μας ἐμπόριον, διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν ἐξαγωγὰς ἐὰν δὲν τὰς προσφέρωμεν ὡς δόλωμα εἰς τὰς εἰσαγωγάς, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν πρὸς ἡμᾶς καὶ δεύτερον, ἀπεμπολοῦμεν τὴν δυνατότητα τῆς συμπιέσεως τοῦ παραγωγικοῦ κόστους ἀπαραιτήτου διὰ τὴν συναγωνιστικότητα τῆς οἰκονομίας διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Δεύτερον πεδίον συσκοτίσεως εἶναι αἱ τιμαί. Ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ μεγίστη συσκότισις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ προέτεινε τέσαρας τρόπους ὑπολογισμοῦ, οὐδένα σαφῆ καὶ καθαρόν. Διὰ τὸν πρῶτον τρόπον τὸν συνδεδεμένον μὲ τὸν γνωστὸν πίνακα, θὰ ἐπανέλθω ἐν συνεχείᾳ. Δεύτερος τρόπος ὑπολογισμοῦ εἶναι ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς δελτίου πληροφοριῶν τῆς Κοινοπραξίας Ἄνθρακος καὶ Χάλυβος. Τὸν τσαμένο κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ! Ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶδε ποτὲ πετρέλαια, ἢ δὲν ἠγόρασε ποτέ, δὲν συνηλλάγη ποτέ, δὲν εἶχε ποτὲ ἐκπτώσεις, δὲν ἔγινεν οὐδεὶς διαγωνισμὸς καὶ διὰ νὰ πληροφορηθῇ περὶ αὐτοῦ τοῦ καινούργιου πράγματος παίρνει τὶς πληροφορίες του ἀπὸ ἕνα δελτίον τῆς Κοινοπραξίας Ἄνθρακος καὶ Χάλυβος καὶ λέγει, αἱ ἐκπτώσεις θὰ εἶναι ἢ 15 ἢ 20 τοῖς ἑκατόν. Ἐὰν λογαριάσωμεν πρὸς 15 εἶναι τόσα καὶ ἂν λογαριάσωμεν πρὸς 20 εἶναι τόσα. Δὲν ἐπρομηθεύθη ποτὲ ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ ἐκπτώσει; Εἶναι πράγματι ἁγία ἡ ἀφέλεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ποὺ προΐσταται τοῦ οἰκονομικοῦ τομέως, ἐὰν δὲν ἠξεύρῃ πόσον ἠγοράσαμεν ἡμεῖς χθές, προχθές, πέρυσι, προπέρυσιν εἰς τιμὰς διεθνῶς ἐπιτευξίμους κάτω τῶν πλασματικῶν τιμῶν καὶ ποίας ἐκπτώσεις ἐπετύχομεν καὶ ἀναγκάζεται νὰ στηρίξῃ τοὺς ὑπολογισμούς του εἰς τὰς πληροφορίας τοῦ δελτίου. Πρῶτα–πρῶτα ἔχομεν κατατεθειμένους εἰς τὴν Βουλὴν πίνακας, τοὺς ὁποίους παρέσχε τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Κατετέθησαν εἰς τὴν ΟΘʹ Συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 8ης Ἀπριλίου 1959 ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Κιτσίκη. Βέβαια εἰς ἐκείνην τὴν περίοδον, τὴν ὁποίαν εἰς τὴν κορῶνα τῆς ἀγορεύσεώς του δὲν προσυπελόγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἦτο ἀντιπολιτευόμενος. Τὶ λέγουν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα; Ἰδού, κύριοι βουλευταί: Οἱ ΣΕΚ, μεταξὺ 1953–58 ἠγόραζον μὲ διαγωνισμούς, ποσότητας μαζοὺτ ἐπιτυγχάνοντες τὰς ἑξῆς ἐκπτώσεις: Ἔναντι τιμῶν πλὰτς πλέον ναύλου 19–22 δολλαρίων κατὰ τόννον, ἐπετύγχανον τιμὰς τσὶφ 12,40–13,90 κατὰ τόννον, δηλαδὴ 35–40% ἔκπτωσιν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ντῆζελ μεταξὺ 29,42–30,57 κατὰ τόννον, ἔναντι 36,39 πλὰτς ὄϊλ γκρὰμ βενζίνην μεταξὺ 30,80– 31,99 ἔναντι 43,17, καύσιμα ἀεριωθουμένων 24,80– 26,20 ἔναντι 37,47. Ἡ ΗΕΑΠ εἰς προμηθείας 100–200 χιλιάδων τόννων διὰ κάθε ἑξάμηνον παραγγελίαν της ἐπετύγχανε τιμὰς μεταξὺ 12,08–16,61 ἔναντι 19–22.

§91Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀκριβὰ εἶναι αὐτά, κατὰ τοὺς ἰδικούς μου ὑπολογισμούς.

§92Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Κιτσίκης, τότε, ὑπολογίζει, ὅτι, φυσικά, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι καταναλίσκουν μικροποσότητας διὰ τὸ καλοριφέρ των, διὰ τὴν βενζίνην τοῦ αὐτοκινήτου των ἢ καὶ τοῦ ἀναπτῆρος των, δὲν ἠμποροῦν νὰ προκαλοῦν διαγωνισμούς, ἀλλὰ μόνον τὸ Δημόσιον καὶ τὰ μεγάλα νομικὰ πρόσωπα, ὡς ἡ Ἠλεκτρικὴ Ἑταιρεία, ἡ ΔΕΗ, οἱ ΣΕΚ κλπ., καὶ ὅτι μόνον διὰ τὸ ἥμισυ ἑπομένως τῶν εἰσαγομένων καυσίμων ἐγίνοντο διαγωνισμοὶ καὶ αἱ διαφοραὶ μεταξὺ τῶν δεδηλωμένων τιμῶν καὶ τῶν τιμῶν ἐλευθέρου διαγωνισμοῦ ἦσαν 5.000.000 δολλάρια τὸν χρόνον. Ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, ὁ ὁποῖος κατὰ τοῦτο ἦτο εἰλικρινέστερος τοῦ σημερινοῦ διαδόχου του, ἀναγνωρίζει τὴν διαφορὰν καὶ λέγει ὅτι κακῶς τὴν ὑπελόγισεν εἰς 5.000.000 δολλάρια, ἐνῷ κατ’ ἀκριβέστερον ὑπολογισμὸν εἶναι 3.000.000 δολλάρια. Αὐτά, κύριοι βουλευταί, ἔχουν ἀναγραφῆ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ΟΘʹ συνεδριάσεως τῆς 8.4. 1959, σελίδα 11. Κατόπιν, προχθές, ὁ κ. Ἠλιόπουλος, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπιμελῶς ἀπέφυγαν ν’ ἀπαντήσουν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἔδωσε συγκεκριμένα πραγματικὰ γεγονότα, ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει προβλέψεων ποῖον εἶναι τὸ πρόγραμμα τοῦ 63 καὶ ποῖον εἶναι τὸ πρόγραμμα τοῦ 70, ἀλλὰ συγκεκριμένα τὶ συνέβη τὸ 1961 καὶ τὶ τὸ 1962. Κατέθεσεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος τὸ ἔγγραφον 14.667, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ἀπαντῶν εἰς ἐρώτησίν μας, ἰσχυρίσθη ὅτι εἰσήχθησαν εἰς τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον τόσοι τόννοι μὲ μέσον κόστος 20,9 κατὰ τόννον ἀργοῦ πετρελαίου. Καὶ ἔρχεται ἡ ΚΟΝΤΙΝΕΝΤΑΛ καὶ λέγει ὅτι σᾶς προσφέρομεν μὲ 1,95 τὸ βαρέλι, δηλαδὴ 14,37 ἀντὶ 20,9. Οὐδεμία ἀπάντησις ἐπὶ τῶν πραγματικῶν δεδομένων, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ τὶ μᾶς πληροφορεῖ τὸ δελτίον ἄνθρακος — χάλυβος. Ὕστερα ἔρχονται αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ λέγουν, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυσχερὴς ἡ ἐξεύρεσις ἑτέρων πηγῶν χρηματοδοτήσεως ἑνὸς τοιούτου ἔργου, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσιζε νὰ ἐκτελέσῃ τοῦτο διὰ λογαριασμὸν τοῦ δημοσίου καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην δὲν θὰ ἦτο δυσχερὲς νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἔκπτωσιν ἀργοῦ πετρελαίου ὑπὸ ἐξ ἴσου ἰδίους ὅρους. Δηλαδὴ ἐπαναλαμβάνει καὶ βεβαιώνει ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ὅτι ἠμπορούσαμεν νὰ κάμωμεν τὴν προμήθειαν ὄχι πρὸς 20,9, ἀλλὰ πρὸς 14,37, αὐτὸ δὲν εἶναι 15 καὶ 20 τοῖς ἑκατόν. Τὸ 20 μὲ 14,37, εἶναι κἄποια διαφορὰ τῆς τάξεως τῶν 30%, εἶναι κἄποια διαφορὰ 6 δολλαρίων. Κατόπιν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου μᾶς δίδει στοιχεῖα διὰ τοὺς διαγωνισμοὺς ποὺ ἐκάματε τὸ 1961 καὶ 1962 καὶ λέγει ὅτι ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἐδίδετο τὸ μαζοὺτ ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον πρὸς 16,25 ἐπρομηθεύθημεν διὰ διαγωνισμοῦ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον πρὸς 10,90 καὶ ἀπὸ τὴν Τουρκίαν πρὸς 11. Αὐτὰ εἶναι, ὡς εἶπον, στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου. Ἔρχεται δὲ τελικῶς ὁ διευθύνων σύμβουλος τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου ὁ κ. Καραπάνος καὶ λέγει, πρὸς Θεοῦ, μὴ σταματήσητε τὶς ἀνταλλαγὲς καὶ προμήθειες Σοβιετικοῦ πετρελαίου, διότι καὶ ἤδη ἔχομεν συμφέρον, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἐπὶ πλέον δυνατὸν ἐὰν πληρώσωμεν μετρητοῖς νὰ ἔχωμεν μίαν περαιτέρω ἔκπτωσιν 3 δολλαρίων. Ἔχομεν, ὡς δεδομένα ὅσα κατήγγειλον ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ὁ κ. Τσάτσος διὰ τὴν ἄνοδον τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων κατὰ 4%, πρᾶγμα ποὺ καταστρέφει τὴν διεθνῆ ἀνταγωνιστικότητα τῆς Ἑλληνικῆς τσιμεντοπαραγωγῆς, καὶ τὸ προχθεσινὸν Φαϊνάνσιας Τάϊμς, ποὺ ὑπολογίζει τὴν σύνθεσιν κόστους ἑνὸς γαλονίου καυσίμων, ἡ ὁποία συνίσταται ἀπὸ 4 πέννες ἀξία ἀργοῦ πετρελαίου καὶ 2 πέννες ναῦλον, (δι’ ἡμᾶς ἡ ἀπόστασις ἀπὸ Περσικοῦ κόλπου εἶναι ἡ μισή, ἤτοι κατὰ 5 πέννες τὸ γαλόνι, τὸ ὁποῖον σημαίνει 5 ἀγγλικὲς λίρες τὸν τόννον. (Ὁ τόννος ἀποτελεῖται ἀπὸ 237 γαλόνια), δηλαδὴ σύνολον κἄτι ὀλιγώτερον ἀπὸ 14,5 δολλάρια. Τώρα μᾶς ἔκαμε ἕνα ἄλλον τρόπον ὑπολογισμοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Μᾶς εἶπεν ὅτι ἐὰν τὸ σύνολον ἀργοῦ πετρελαίου τὸ ἐπαίρναμεν ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν θὰ ἐκόστιζε 28 ἑκατομ. δολλ. καὶ πλέον διΰλισις κλπ. 34, ἤτοι σχεδὸν τὸ ἴδιον. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, ποῦ τὰ ηὕρατε αὐτά; Ἐν γνώσει παρέχετε εἰς τὴν Βουλὴν ψευδῆ στοιχεῖα ὡς ἀληθῆ. Ἐδῶ ἐπίσης εὑρῆκε καὶ ἓν ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ὑπαινίχθη ἁπλῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ τὸ ὁποῖον τὸ ἔχαψε καὶ τὸ ἀνέπτυξε ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ προχθές, ὅτι αὐτοὶ οἱ διαγωνισμοὶ καὶ οἱ τιμὲς τοῦ 1960 καὶ τοῦ 1961 εἶναι τιμὲς ὑπὸ τὰς δυσμενεστέρας συνθήκας, ἐνῷ τώρα ἔχουν ἀλλέως τὰ πράγματα. Εἶναι ἀλλέως τὰ πράγματα, ἀλλὰ εἶναι χειρότερα διὰ σᾶς. Ὅταν προΐστασθε τῶν οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ λέγετε, ὅτι ἐβελτιώθησαν αἱ συνθῆκαι, διατὶ τότε πᾶτε νὰ παραπλανήσητε. Εὐτυχῶς τὸ Κράτος κἄτι κάνει ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως. Ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς κάμομεν τὸ καθῆκον μας, τὰ μελετῶμεν. Κάθε μῆνα μᾶς στέλνει διὰ τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας τὸ μηνιαῖον στατιστικὸν δελτίον ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Ἰδοὺ τὰ σχετικὰ φύλλα. α) Δεκεμβρίου 1960. Σύνοδον εἰσαγωγῶν 1960 ἀργοῦ πετρελαίου 1, 657, 534 τόννοι ἀξίας 961,483.000 δραχμῶν. Ἀπὸ αὐτά, Σοβιετικὰ 454,683 τόννοι ἀξίας 222 ἑκ. δραχ., δηλαδὴ 490 ὁ τόννος. Ἰρὰν 1.203.000 τόννοι ἀξίας 739 ἑκ. δραχμ., δηλαδὴ 615 ὁ τόννος, διαφορὰ 125 δραχμ., δηλαδὴ 4,20 δολλ. ὁ τόννος. β) Δεκεμβρίου 1960. Σύνολον εἰσαγωγῶν 1961 ἀργοῦ πετρελαίου 1.601.903 τόννοι ἀξίας 940.033 δραχ. Ἀπὸ αὐτά, 347 χιλ. τόννοι Σοβιετικὰ ἀξίας 158 ἑκ. δραχ., ἤτοι κατὰ τόννον 456 δραχ. 816 χιλ. τόν. Ἰρὰν ἀξίας 513 ἑκ. δραχ., ἤτοι κατὰ τόννον 625 δραχμ. καὶ 438 χιλ. τόν. Σαουδικῆς Ἀραβίας ἀξίας 269 ἑκ. δραχ., ἤτοι κατὰ τόννον 615 δραχ., δηλαδὴ διαφορὰ 5,30–5,60 δολλ. κατὰ τόννον. γ) Αὐγούστου 1962. Ἔχει τὰ μέχρι τοῦδε γνωστὰ ἀποτελέσματα δηλ. τοῦ 8μήνου Ἰανουαρίου–Αὐγούστου 1962. Σύνολον εἰσαγωγῶν 436 χιλ. τόννοι ἀξίας 240 ἑκ. δραχ. Ἀπ’ αὐτὰ 183 χιλ. τόννοι Σοβιετικοῦ ἀξίας 85 ἑκ. δραχ., δηλ. κατὰ τόννον 462 δραχ. 33 χιλ. τον. Ἰρὰν ἀξίας 20 ἑκ. δρχ., δηλ. κατὰ τόννον 616 καὶ 220 χιλ. τόν. Σαουδ. Ἀραβίας ἀξίας 135 ἑκατ. δρχ., ἤτοι κατὰ τόννον 705 δραχ. Ἐδῶ φθάνομεν εἰς διαφορὰν 8 δολλαρίων τὸν τόννον.

§93Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Νὰ σᾶς κάμω μίαν διακοπήν.

§94Η. ΗΛΙΟΥ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Αὐτὰ εἶναι στοιχεῖα ἰδικά σας. Ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ καταργήσητε τὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν ὅπως ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, κατήργησε τὸν Τιμάριθμον. Ἔκαμα δὲ τὸν ἑξῆς ὑπολογισμόν. Ἐὰν τὸ σύνολον τοῦ πετρελαίου τὸ ἠγοράζαμεν ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν κατὰ τὸ 1960 θὰ ἐπληρώναμεν 149 ἑκατ. ὀλιγώτερον, τὸ 1961 209 ἑκατ. ὀλιγώτερον. Δηλαδὴ εἰς τοὺς 32 μῆνας θὰ εἴχωμεν διαφορὰν 397 ἑκατομ. Ἐὰν δὲ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ ὅσα ἀνέφερα καὶ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Καραπάνον, δηλαδὴ ἐὰν ἐπληρώναμεν μετρητοῖς θὰ εἴχομεν καλυτέραν τιμὴν ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν κατὰ 3 δολλ. ποὺ σημαίνει ἐπὶ 3 ἑκατομ. 700 χιλ. τόννων πετρελαίου, ἄλλα 11 ἑκατομ. δολλ. οἰκονομία. Τὰ 3 αὐτὰ δολλάρια πληρώνομεν τρόπον τινα ὡς ἐπιδότησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας, ἐφαρμόζοντες τὸ σύστημα ἀνταλλαγῶν. Ἀντιστρόφως, ἐὰν τὰ παίρναμε ὅλα ἀπὸ τὸ Ἰρὰν καὶ τὴν Σαουδικὴν Ἀραβίαν θὰ εἴχωμεν τὰς ἑξῆς διαφορὰς εἰς βάρος μας: Διὰ τὸ 1960 θὰ ἐπληρώναμεν ἄλλα 58 ἑκ. δραχμ., διὰ τὸ 1961 ἄλλα 53 καὶ διὰ τὸ 1962 (ὀκτάμηνον) ἄλλα 61, ἤτοι συνολικῶς 172 ἑκ. δραχ. ἢ 5,7 ἑκατομ. δολλάρια. Δηλαδὴ 8 κατὰ τόννον, καὶ δεσμευόμεθα νὰ τὰ ἀγοράζωμεν ἀπὸ τὴν ΕΣΣΟ εἰς τὸ διηνεκὲς μὲ αὐτὴν τὴν πελωρίαν διαφοράν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ διὰ νὰ φέρουν εἰς ἀντίκρουσιν ἐπιχειρήματα εἶπον ὅτι οἱ ἐμίρηδες παίρνουν τὰ μισά. Ἐὰν καὶ ἡμεῖς πάρωμεν τὰ μισὰ τῶν μισῶν, τὶ θὰ γίνωμεν, κατὰ τὸ ἥμισυ ἐμίρηδες; Αὐτὰ κύριοι εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει νὰ λέγωνται καὶ δὲν θὰ θελήσω νὰ τὰ χαρακτηρίσω. Διότι πρῶτον εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τοὺς ἐμίρηδες οὐδεὶς ἔχει ἐγγυηθῆ τιμὰς πλάτς. Μόνον ἡμεῖς ἐγγυόμεθα τοιαύτας τιμὰς εἰς τὸν κ. Πάπας. Οἱ ἐμίρηδες παίρνουν τὸ μερίδιόν των ἐπὶ τῶν πραγματοποιουμένων κερδῶν. Ἑπομένως αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα δὲν τὰ πιστεύει κανείς. Ἐὰν νομίζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ θὰ τὰ πιστεύσῃ ὁ λαός, φαίνεται ὅτι πιστεύει ὅτι ὁ λαὸς ἔχει φθάσει ἐκεῖ ποὺ εἶναι οἱ ὑπήκοοι τῶν ἐμίρηδων. Ὅταν κύριοι ἔχετε αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὰς προμηθείας πετρελαίου τὰς ὁποίας δίδει ἡ ἐθνικὴ στατιστικὴ ὑπηρεσία, διατὶ ἀναζητᾶτε ὑποθετικοὺς λογαριασμούς; Διατὶ δὲν δίδετε εἰς τὸν λαὸν τὰ πράγματα τὰ ἐπαληθευμένα ἀπὸ τὴν πραγματικότητα; Μόνον διὰ συσκότισιν τῶν πραγμάτων μπορεῖ νὰ δίδωνται αὐτοὶ οἱ ὑποθετικοὶ λογαριασμοί, ὅταν ἔχωμεν τὰ ἀποτελέσματα ποὺ σᾶς ἀνέγνωσα καὶ ὅταν ἔχωμεν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀνταλλαγῶν μας μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Ἀλλά, κάνοντας αὐτοὺς τοὺς ὑπολογισμοὺς ποὺ κάμνουν, τὶ νὰ δεχθῶμεν, ὅτι δὲν γνωρίζουν πῶς ἔχουν τὰ πράγματα, ὅτι δὲν ξέρουν τὶ τοὺς γίνεται; Ἄν αὐτὸ τοὺς ἀποδώσουμε, θὰ εἶναι ἡ ἐπιεικεστέρα ἐκδοχή. Λοιπόν, ἔχομεν μίαν σύμβασιν ἀορίστου διαρκείας προμηθείας ἐπιβαρύνουσα τὴν οἰκονομίαν μας ὑπερμέτρως. Μεταξὺ τῶν τεσσάρων μεθόδων, ὁ κ. Ὑπουργὸς χρησιμοποιεῖ ὡς πρώτην μίαν ἄλλην μέθοδον τοῦ γνωστοῦ πίνακος ὁ ὁποῖος δίδει ἐσφαλμένα ποσά. Ὑπάρχει ἕνα σκόπιμον μπέρδεμα. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἰς τὸ διϋλιστήριον παίρνομε μὲ τιμὰς πλὰτς εἰς τὴν πύλην εἰσόδου. Ὅτι πωλοῦμεν ἀντιστοίχως ἕτοιμα προϊόντα, ὅτι παίρνομεν ἐπιστροφὰς ὑπὸ μορφὴν μισθωμάτων γύρω στὰ 9 ἑκατομμύρια δολλάρια, καὶ περίπου φθάνομεν εἰς τιμὰς καταναλώσεως ὡσὰν νὰ εἰσάγωμεν τὰ ἕτοιμα προϊόντα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Τὰ 37 ἑκατομμύρια βάσει τῶν προμηθειῶν αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἀπὸ τὸ 53–62 καὶ τὰς προμηθείας αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μὲ προχείρους διαγωνισμούς, θὰ ἦσαν πολὺ κατώτερα. Δὲν εἶναι 37 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ πολὺ λιγώτερα. Δυστυχῶς κύριοι, ἡ νέα σύμβασις Πάπας διαιωνίζει τὸ ἀνώμαλον καθεστὼς τὸ ὁποῖον καθιερώθη ὡς πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου. Πρέπει νὰ δεχθῶμεν ὅτι εἶναι τελείως ἀνώμαλον καθεστώς, ἀντίθετον πρὸς τὰ χρηστὰ ἤθη, ἡ ὑπερτιμολόγησις αὐτὴ καὶ ὕστερα ἡ ἐπιστροφή, εἶναι μία μέθοδος ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς ἀθεμίτους σκοπούς. Τὰ ἐμφανιζόμενα κέρδη εἰς τὰ Κρατικὰ Διϋλιστήρια δὲν τὰ δίδει ἡ ἐπιχείρησις, ἀλλὰ ἡ διατίμησις, ἡ ἀγορανομία εἰς βάρος τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Εἶναι ταμιευτικὸς μήπως ὁ σκοπὸς αὐτός; Δὲν θὰ συμφωνοῦσα οὔτε εἰς αὐτό. Διότι ἡ ἐκβιομηχάνισις σημαίνει βέβαια δημιουργίαν ἀνταγωνιστικότητος. Ἀφ’ ὅτου κύριοι κάμαμεν διϋλιστήρια, ἔχομεν ηὐξημένας τὰς τιμὰς πετρελαίου. Ἀπὸ τότε ποὺ κάμαμεν ἐργοστάσια σακχάρεως, ηὐξήθη ἡ τιμὴ τῆς σακχάρεως κλπ. κλπ. Ὁ ταμιευτικὸς σκοπὸς ἐπιτυγχάνεται διὰ τῶν φόρων καταναλώσεως οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπερβολικοί. Μὴ μπερδεύουμε τὰ πράγματα. Πρὸ τοῦ 1955 ὑπῆρχεν ἕνας δασμὸς ἐπὶ τῶν πετρελαιοειδῶν, ὁ ὁποῖος ἔκτοτε, μὲ τὰς ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν σεισμῶν φορολογίας, σχεδὸν ἐμηδενίσθη (168 δραχ. τὸν τόννον στὴν βενζίνη καὶ 24 δραχ. τὸν τόννον στὰ πετρέλαια) καὶ ἀντικατεστάθη μὲ φόρον καταναλώσεως εἰς 3000 δραχ. τὸν τόννον διὰ τὴν βενζίνην, 700 διὰ τὸ ντῆζελ καὶ 250 διὰ τὸ μαζοὺτ ποὺ ὡρίσθη. Τὸ 1960 μὲ τὸν νόμον 4045 ἐγένετο περαιτέρω διαρρύθμισις. Ηὐξήθη ὁ φόρος τῆς βενζίνης καὶ νάφθης καὶ ἐγένετο μία μεθόδευσις ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀνταγωνισμὸς τοῦ διϋλιστηρίου δι’ εἰσαγωγῶν, δηλ. ὁ φόρος καταναλώσεως ἔγινε διὰ τὴν βενζίνην 4491 τὸν τόννον μεῖον τιμῆς EX FACTORY διϋλιστηρίου, διὰ δὲ τὴν βενζίνην 2020 τὸν τόννον μεῖον ἐπίσης τιμῆς EX FACTORY διὰ δὲ τὰ εἰσαγόμενα ἕτοιμα προϊόντα μεῖον τιμῆς CIF ἐφ’ ὅσον εἶναι ἴση ἢ μικροτέρα τῆς τιμῆς διαθέσεως τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου. Συνεπῶς, ὅταν θέλουν φόρους τοὺς παίρνουν ἀνέτως. Διατὶ λοιπὸν αὐτὴ ἡ ὑπερτιμολόγησις; Εἶναι μία μέθοδος συγκαλύψεως διὰ νὰ νομιμοποιοῦν ἄνομα κέρδη τῆς ἐπιχειρήσεως διϋλιστηρίου. Ὁ κ. Παπαληγούρας συγχέει δύο πράγματα. Τὰς τιμὰς πετρελαίου μὲ τὰς τιμὰς ἑτοίμων προϊόντων. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἔλθουν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ οἱονδήποτε διϋλιστήριον, σημαίνει ὅτι πῆγε πρῶτα εἰς τὸ διϋλιστήριον τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, ὑπέστη διΰλισιν, δαπάνας διϋλίσεως, ἀποσβέσεων κλπ. καὶ ἀπ’ ἐκεῖ ξαναφορτώθηκε καὶ μᾶς ἐστάλη. Δηλαδὴ ὑπάρχουν δύο ναῦλοι. Ναῦλον πληρώνει τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ πληρώνει καὶ δεύτερον ναῦλον τὸ ἕτοιμον προϊόν. Ὑπάρχουν συνεπῶς δύο ναῦλοι καὶ δὲν ἠμποροῦμε νὰ εἴμεθα ἱκανοποιημένοι ὅταν, μὲ τὰς ἐπιστροφὰς εἰς τὸ Δημόσιον κερδῶν τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου φθάνωμεν εἰς τιμὰς ἴσας ἐνῷ ἐμεῖς πληρώνομεν μόνον μίαν φορὰν ναῦλον. Ποῖος ἀποκερδαίνει τὴν διαφορὰν τοῦ δευτέρου ναύλου; Οἱ ἐπιχειρηματίαι τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Εἶπεν ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ σύμβασις ὅπου τὸ Δημόσιον θὰ ἐξησφάλιζε συμμετοχὴν εἰς τὰ κέρδη κατὰ 90,5% καὶ συγχρόνως ἐκπτώσεις 4 ἢ 5 δολλαρίων; Δηλαδή, διὰ νὰ παρουσιάζεται ὅτι παίρνομε κέρδη, τοῦ δίδομεν μίαν ὑπερτίμησιν. Ἀλλὰ ἔτσι εἶναι; Τὰ παίρνετε πίσω ὕστερα; Ὄχι. Ὑπὸ τὴν ἐπίφασιν λογιστικῶν μόνον κερδῶν, ὑπάρχει ζημία τοῦ Δημοσίου, ὑπάρχουν χαριστικαὶ παροχαὶ εἰς τοὺς ἀναδόχους τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Τὸ Κράτος, λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, παίρνει πίσω 9 ἑκατ. δολλάρια ἀπὸ τὴν ὑπερτιμολόγησιν. Ναί, ἀλλὰ τὸ Κράτος ὡς στρατός, ὡς ἀεροπορία, ὡς ναυτικόν, ὡς κρατικὰ αὐτοκίνητα, ὡς θέρμανσις κρατικῶν καταστημάτων, ὡς νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου ΔΕΗ, ΣΕΚ, ὡς μονοπώλια φωτιστικοῦ πετρελαίου Νέων Χωρῶν, εἶναι ὁ καταναλωτὴς τοῦ μισοῦ τοὐλάχιστον προϊόντος τοῦ διϋλιστηρίου. Δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ λέγομεν, ὅτι βαρύνει τὴν κατανάλωσιν καὶ παίρνει 9 ἑκατ. καὶ δὲν ὑπάρχει διαφορὰ τιμῶν μεταξὺ τῶν τιμῶν ἐλευθέρου ἀνταγωνισμοῦ, καλύπτει τὸ ὅτι ὑποχρεώνω τὸν ἑαυτόν μου, ἐγὼ τὸ Κράτος, ὑπὲρ τοῦ Νιάρχου, ὑπὲρ τῆς ΣΟΚΟΝΥ, νὰ ἀγοράζω εἰς ὑπερτιμολογημένας τιμὰς διϋλιστηρίου. Καὶ αὐτὸ κύριοι, τὸ ἐξασφαλίζει καὶ ἡ νέα σύμβασις ἡ συζητουμένη διὰ τοῦ ἄρθρου 6 παράγραφος 6: «Τὸ δημόσιον θὰ ἀγοράζῃ ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον εἰς τὰς ὡς ἄνω τιμάς». Ὁ τρίτος σκοπός, ὁ σκανδαλωδέστερος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἐπισημανθῇ καὶ δὲν ἐπεσημάνθη ἕως τώρα, ἀπὸ τοὺς περιέργους ὑπολογισμοὺς ὅτι ἐπιτρέπω νὰ χρεώσῃς ἀκριβώτερα τὴν πρώτην ὕλην καὶ νὰ μοῦ τὴν δώσῃς πίσω εἶναι ἡ λαθρεμπορία συναλλάγματος. Πληρώνομεν εἰς συνάλλαγμα μὲ τιμὰς ΠΛΑΤΣ ΟΪΛ ΓΚΡΑΜ, μὲ τιμὲς φουσκωμένες. Καὶ αὐτὸ ἐπίσης ἐξασφαλίζεται μὲ τὴν νέαν σύμβασιν, ἡ ὁποία διὰ τοῦ ἄρθρου 21 παράγραφος 1, ἐπιβάλλει εἰς τὴν Τράπεζαν νὰ παρέχῃ ἐλεύθερον συνάλλαγμα, διὰ τὴν ἀξίαν ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τιμὰς ΠΛΑΤΣ ΟΪΛ ΓΚΡΑΜ. Καὶ ἄρθρον 7 παράγραφος 1: Εἰς περίπτωσιν ποὺ θὰ ὑπάρχῃ ἐπιστροφὴ 55 ἢ 60 σέντς, ὁρίζεται ὅτι τὰ δικαιώματα ταῦτα θὰ εἰσπράττωνται εἰς δραχμάς. Δηλαδή, θὰ πληρώνωμεν πέραν τῆς ἀξίας εἰς δολλάρια καὶ τὸ ΡΕΣΤΟΥΡΝΟ ἐὰν ΡΕΣΤΟΥΡΝΟ ὑπάρχει θὰ τὸ εἰσπράττωμεν εἰς δραχμάς. Αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς προστασίας τοῦ συναλλάγματος. Ἕνα τελευταῖον σημεῖον τῆς συσκοτίσεως, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὸ ὅτι δὲν ἔγινε διαγωνισμὸς καὶ αἱ δικαιολογίαι τὰς ὁποίας εὗρεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ οἱ συνάδελφοί του, διότι δὲν ἔγινε διαγωνισμός. Εἶναι φυσικόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν θέλω νὰ ἀγοράσω 100 δράμια καφέ, μία γραβάτα ἕνα ἰδιωτικὸν αὐτοκίνητον καὶ μία ὀκᾶ λάδι καὶ δὲν ἀποτανθῶ εἰς 4 εἰδικοὺς ἐμπόρους, ἀλλὰ εἰς ἕνα πέμπτον ὀργανωτὴν κοκορομαχιῶν δὲν χρειάζεται μυαλὸ νὰ καταλάβω τὰ οἰκονομικὰ τούτου ἀποτελέσματα. Ἀλλὰ ἤθελε τάχα τοῦτο συγκεκριμένως ἡ Κυβέρνησις; Ἤθελεν ἀμμωνίαν, χαλυβουργεῖον καὶ διϋλιστήριον; Ὄχι, μᾶς λέγει ὁ κ. Παπαληγούρας: «Ἡ Κυβέρνησις, ὅπως σᾶς εἶπον, δὲν ἀπέβλεπεν εἰς τὴν παροῦσαν φάσιν νὰ ἱδρύσῃ ἕτερον διϋλιστήριον. Ἀπέβλεπεν εἰς τὰς ἄλλας ἐπενδύσεις ἐκ παραλλήλου πρὸς τὸ διϋλιστήριον. Λογικῶς οἱ δυνατοὶ συνδυασμοὶ εἶναι ἄπειροι, εἶναι πάντως τόσον πολυάριθμοι, ὥστε θὰ ἐχρειάζοντο 9 ἠλεκτρονικοὶ ἐγκέφαλοι διὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ διὰ νὰ τοὺς καταγράψουν. Τί ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὸ Δημόσιον, νὰ ἀποκλείσῃ ἐκ προοιμίων κάποιον συνδυασμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο ἐξόχως ἐνδιαφέρων διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν; Νὰ προκηρύξῃ διαγωνισμὸν καὶ νὰ εἴπῃ τί; Καλὸν νὰ κάμετε ἐπενδύσεις;». Καὶ εἰς τὰς 15 Ἰανουαρίου λέγει: «Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐνδιαφέρον εἰς τὴν προκειμένην ἐπένδυσιν, ἀπὸ ἀπόψεως Ἑλλάδος, δὲν εἶναι τὸ διϋλιστήριον, εἶναι τὸ ὑπόλοιπον μέρος τοῦ βιομηχανικοῦ καὶ παραγωγικοῦ συγκροτήματος, τὸ ὁποῖον εἶναι πρωτοφανὲς διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ οὐσία τῆς λύσεως ἔγκειται εἰς τοῦτο, ὅτι ὑπάρχει μία ἐφευρεθεῖσα, μὲ συγχωρεῖται διὰ τὴν λέξιν, ἕνας ἐφευρεθεὶς ἐπιχειρηματικὸς συνδυασμός, συνδυασμὸς μεταξὺ τοῦ διϋλιστηρίου καὶ τῶν ἄλλων ἐπιχειρηματικῶν μονάδων. Ἡ δυνατότης τοιούτων συνδυασμῶν, ἡ βελτίωσις τῶν προσφορῶν εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ περιληφθοῦν εἰς οἱανδήποτε διακήρυξιν. Τί νὰ διακηρύξωμεν; Ζητοῦμεν νὰ γίνῃ διϋλιστήριον μὲ ὅτι δήποτε; Νὰ περιγράψωμεν τί θέλομεν; Ἐὰν κάμαμε τοῦτο θὰ ἀπεκλείαμεν ἐνδεχομένως τὸν καλύτερον ἐπιχειρηματικὸν συνδυασμόν. Ἡμεῖς δὲν θέλομεν καλὰ καὶ σώνει νὰ γίνῃ ὑψιμανεία ἢ χαλυβουργεῖον, θέλαμε νὰ γίνῃ μία μεγάλη παραγωγικὴ ἐπένδυσις εἰς τὸν τόπον». Αὐτὴ εἶναι μία λαμπρὰ μέθοδος ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, διὰ τὴν ὁποίαν ἀξίζει συγχαρητήρια ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν θέλομεν τίποτε τὸ συγκεκριμένον. Δὲν ξέρομεν τί θέλομεν. Δὲν ἔχομεν ἱεράρχησιν ἑνὸς προγράμματος, δὲν ἔχομεν καταστρώσει ἕνα πρόγραμμα. Ἂς γίνῃ ὅ,τι θέλει, νὰ εἶναι μόνον μεγάλου μεγέθους. Μὲ τὸ σύστημα αὐτὸ ἠμπορεῖ, ἴσως, νὰ γίνῃ κἄποια ἐπιχείρησις, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ κἄποια βιομηχανία, ἐκβιομηχάνισις ὅμως ἄνευ ἱεραρχήσεως καὶ προγράμματος, δηλαδὴ πολύπλευρος καὶ ἁρμονικὴ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ ἐξασφάλισις πλήρους ἀπασχολήσεως δὲν γίνεται. Καὶ τἄχα, τώρα, διὰ νὰ τὸ ἐπιτύχῃ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔκαμε μίαν «ἐφεύρεσιν». Ἄκου ἐφεύρεσις. Ἐφεῦρε λέγει, ἕναν ἐπιχειρηματικὸν συνδυασμόν. Νὰ σὲ συγχωρῇ, ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς μίαν ἐκ τῶν 4 ἀγορεύσεών του ἐπεκαλέσθη τὸν Μπερτόδουλον, ἴσως ὑπάρχουν πολλαὶ ὑψηλόταται πανουργίαι εἰς τὴν συζητουμένην σύμβασιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἐπεκαλέσθη εἰς τὴν ἀγόρευσίν του τὸν Καραγκιόζην, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ χρησιμοποιήσω καὶ ἐγὼ τὸ ἴδιο ράφι τῆς βιβλιοθήκης καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸν Ναστραδὶν Χότζα καὶ νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι αὐτὸ ποὺ λέγει ἐφεύρεσιν, ὅτι ἐφευρέθη ἕνας ἐπιχειρηματικὸς συνδυασμός, δὲν εἶναι τίποτε τὸ καινούργιο, εἶναι μία πολὺ παλαιὰ καὶ πολὺ γνωστὴ μέθοδος τοῦ Ναστραδὶν Χότζα, ὁ ὁποῖος ἐπώλει τὸ ἄλογόν του 2 γρόσια, ἀλλὰ μὲ τὸν ἐπιχειρηματικὸν συνδυασμὸν καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ τὸ ἀγοράσῃ μόνον ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐδέχετο νὰ ἀγοράσῃ καὶ τὸν κόκκορά του 1.000 γρόσια. Δὲν ἠθέλαμεν, λέγει, νὰ κάμωμεν οὔτε ἀμμωνίαν, οὔτε πετροχημικά. Ἠθέλαμεν κἄτι νὰ γίνῃ μὲ πολλὰ λεπτά. Αὐτὴ δὲ εἶναι ἡ δικαιολογία ὅτι δὲν ἔγινε διαγωνισμός. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι πρῶτον εὑρέθη ὁ ἀνάδοχος καὶ ἔπειτα ἔγιναν ὅλα τὰ ἄλλα. Καὶ τέλος ὑπάρχει καὶ μία τελευταία συσκότησις ὡς πρὸς τὴν φύσιν τῆς ἐπικειμένης ἐπενδύσεως. Ἐν τῇ ἀφελείᾳ του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας εἶπεν, κύριοι ἔρχονται λεπτά, 110 ἑκατ. δολλάρια. Ἐδῶ παιδευτήκαμε 2 καὶ 3 χρόνια καὶ παζαρεύαμε μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. διὰ 125 ἑκατ. δολλάρια. Τώρα μὲ μίαν ὑπογραφὴν σὲ 2–3 ἡμέρες μᾶς ἔρχονται 110 ἑκατ. δολλάρια. Εἰσροὴ κεφαλαίων! Κύριοι, ἐκροὴ καὶ μάλιστα ἐπικίνδυνος θὰ ὑπάρξῃ καὶ εἰς ρυθμὸν ταχύτατον καὶ εἰς ποσὸν ποὺ θὰ δημιουργήσῃ κινδύνους τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος. Ὕστερα ὅμως ἀπὸ ὅσα σχετικῶς ἀνέπτυξαν ἰδίως οἱ συνάδελφοι κ. κ. Ἠλιόπουλος καὶ Λυκουρέζος, ἐγὼ αὐτοπεριορίζομαι ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ σημεῖον καὶ δὲν θὰ ἐπεκταθῶ. Ὡς πρὸς τὴν εἰσροὴν ὅμως τῶν 110 ἑκατ. δολλαρίων προσέξατε. Ἀπὸ τὴν ἐπένδυσιν τῶν 110 ἑκατ. τὸ ¼ αὐτῆς, τὰ 27 ἑκατ. δολλάρια, θὰ εἶναι τὰ κεφάλαια τῶν 4 ἐπιχειρήσεων. Ἀπὸ τὸ ¼ τοῦ ὅλου τὸ ¼ πάλιν δηλαδὴ τὸ 1)16 τοῦ ὅλου, 6.875.000 θὰ κατατεθοῦν καὶ δὲν δύνανται νὰ ἀποτελοῦνται ἀπὸ σήματα, διπλώματα εὑρεσιτεχνίας, τεχνικὰς μεθόδους κλπ. Τὰ ὑπόλοιπα 103 δύνανται... Τώρα τί θὰ παράσχῃ ἡ Ε.Σ.Σ.Ο. Τὸ λέγει εἰς τὰς δηλώσεις ποὺ μᾶς ἔφερε θριαμβευτικὰ ὁ ἀφελὴς κύριος Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, τὰς δηλώσεις τῆς ΣΟΚΟΝΥ τῆς Νέας Ὑερσέης, ὅτι θὰ παράσχῃ τεχνικὴν διεύθυνσιν καὶ τεχνικὰς μεθόδους καὶ φυσικὰ θὰ μᾶς κάμῃ τὴν μεγάλην χάριν νὰ πουλάῃ καὶ πετρέλαιον εἰς τιμὰς πλάτς. Τί εἶπεν ὁ κ. Κέλλογκ. Θὰ δώσῃ τὴν πατέντα καὶ τὰς τεχνικὰς μεθόδους. Ὅτι ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα ὑπάρχει διπλῆ πρόνοια εἰς τὴν σύμβασιν. Πρῶτον, τὸ ἄρθρον 19 ἐδάφιον βʹ, προνοεῖ ὅτι μέχρι τοῦ 1980—ἀλήθεια, ἀπὸ ποῦ βγαίνει αὐτὸ τὸ 1980 διὰ μίαν 10ετοῦς διαρκείας σύμβασιν;—μέχρι τοῦ 1980 θὰ ἔχωμεν ὑποχρέωσιν νὰ παρέχωμεν ἐλεύθερον συνάλλαγμα διὰ πατέντα, διὰ μυαλὸ ποὺ θὰ μᾶς πουλοῦν. Δεύτερον, ὑπάρχει κάτι πολὺ πονηρότερον καὶ καμουφλαρισμένον. Τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Διατάγματος λέγει ὅτι ἐπὶ τῶν τεχνικῶν μεθόδων, σημάτων καὶ ἐφευρέσεων, ἐφαρμόζεται τὸ ἄρθρον 3 παρ. 5 τοῦ νόμου 2648)53 κυροῦντος σύμβασιν μεταξὺ ΗΠΑ καὶ Ἑλλάδος. Εἰς τί ἀφορᾷ ἡ σύμβασις αὐτή; Ἀφορᾷ εἰς τὰ πλοῖα καὶ εἰς τὰ ἀεροσκάφη τὰ ὁποῖα πρὸς ἀποφυγὴν διπλῆς φορολογίας, φορολογοῦνται εἰς τὸν τόπον τῆς ἐθνικότητός των. Αὐτὸ θὰ γίνεται καὶ διὰ τὰς ἐφευρέσεις διὰ νὰ μὴ πληρώνῃ καὶ φόρον ἀπὸ τὴν πατέντα καὶ τὰ διπλώματα. Ὥστε νὰ μὴ περιμένωμεν πάρα πολλὰ δολλάρια, μηχανὲς καὶ ἐγκαταστάσεις. Μυαλὸ θὰ μᾶς πουλήσουν, σήματα θὰ μᾶς πουλήσουν. Καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανένας τρόπος νὰ τοὺς εἴπωμεν ὅτι δὲν ἐξετέλεσαν τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἔχομεν τὸ προηγούμενον ἀπὸ τὴν κατασκευὴν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου, ὅπου τὰ προϋπολογισθέντα 12.000.000 δολλάρια ἔφθασαν εἰς 24 ἑκατ. μὲ τοὺς τόκους. Ἐξ αὐτῶν τὰ 8 ἑκατ. ἐπῆγαν εἰς μεθόδους καὶ τεχνικὴν διεύθυνσιν. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Χίλτον, συνέβη τὸ ἴδιον, ὅπου τὰ ἑκατομμύρια τῆς συμμετοχῆς Χίλτον ἐκφράζουν τὸ δικαίωμα τῆς χρήσεως τοῦ ὀνόματος Χίλτον καὶ τὸ μυαλὸ διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς μεθόδου διοικήσεως ξενοδοχείων. Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ εἰσροή. Καὶ ἡ ἐκροὴ θὰ ἀρχίσῃ μὲ ρυθμὸν 20% ἐτησίως καὶ μὲ τόκους ὑπερόγκους καὶ μερίσματα ὑπέρογκα. Δὲν θέλω νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα μὲ ὡρισμένας παρατηρήσεις περὶ ναύλων. Τοῦτο λέγω μόνον, ὅτι ἐπίσης ἡ σύμβασις ποὺ ἀναφέρεται ὡς σύμβασις ἐπενδύσεων, εἶναι πελωρία σύμβασις χρονοναυλώσεως διὰ 25.000.000 τόννων. Καὶ μᾶς ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας συγκρίσεις μὲ ναυλώσεις 10.000 τόννων καὶ 18.000 τόννων. Εἶναι ὡσὰν νὰ συγκρίνωμεν τὴν ἀξίαν μὲ τὴν ὁποίαν ἕνας μεγάλος οἶκος ἐδῶ προμηθεύεται ἀπὸ τὸ Παρίσι 120 χιλιάδας δωδεκάδων γραβάτες μὲ τὴν ἀξίαν μιᾶς γραβάτας ποὺ θὰ προμηθευθῇ ἕνας πελάτης. Εἶναι ἀπαράδεκτα αὐτὰ εἰς ἐποχὴν τεχνολογικῶν μεταβολῶν, ὅπου ἤδη γίνεται καὶ ἤρχισε νὰ δοκιμάζεται ἡ μέθοδος τῆς μεταφορᾶς μὲ πλαστικοὺς ἀσκοὺς περιεκτικότητος 50.000 τόννων ἀργοῦ πετρελαίου συρομένους ἀπὸ μικρὰ ρυμουλκά. Τὸ νὰ δεσμευώμεθα διὰ δέκα χρόνια μὲ τοὺς ὅρους αὐτούς, εἶναι καταπληκτικόν. Καὶ ἐν τούτοις ἔγινε. Ἂς προχωρήσωμεν ἤδη εἰς μίαν σύντομον συναγωγὴν τῶν πολιτικῶν συμπερασμάτων. Βεβαίως καὶ τότε ποὺ αἱ συμβάσεις, κύριοι συνάδελφοι, ἤρχοντο εἰς τὴν Βουλὴν μία κακῶς νοουμένη κομματικὴ πειθαρχία, ἔκαμεν, ὥστε, μὲ τιμητικὴν ἐξαίρεσιν εἰς περίπτωσιν τῆς συμβάσεως Ὠνάση, νὰ ψηφίζονται, ἀλλὰ ἀνεπτύσσοντο τοὐλάχιστον τὰ μειονεκτήματα καὶ κατηγγέλλοντο ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐτίθεντο καὶ φραγμοὶ εἰς ὅσον μέτρον ἦτο τοῦτο δυνατόν. Καὶ αὐτὸ ἠτόνησε καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸν νόμον 4171 ποὺ ἐξουσιοδοτεῖ νὰ γίνωνται αἱ συμβάσεις αὐταὶ ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ καὶ νὰ ἔρχωνται μόνον κατόπιν ἐπερωτήσεως κατὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου. Φυσικὰ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δυστυχῶς ἔχει γίνει σαφές, ὅτι τὸ λεγόμενον κυρίαρχον Σῶμα, τὸ ἐκφράζον τὴν λαϊκὴν κυριαρχίαν, ἔχει περιπέσει εἰς θέσιν ἑνὸς ἁπλοῦ πρωτοκολλητοῦ τῶν δημοσίων ὑποθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἀποφασίζονται ἀλλοῦ. Αἱ μὲν πολιτικαὶ εἰς τὰ παρασκήνια, εἰς τὴν Αὐλήν, εἰς τὰ δημοσιογραφικὰ συγκροτήματα, εἰς τὰς ξένας Πρεσβείας, αἱ δὲ οἰκονομικαὶ εἰς τοὺς προθαλάμους τῶν Τραπεζῶν καὶ τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων, εἰς τοὺς προθαλάμους ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ δικαστηρίῳ κραδαίνουν βαλίτζες καὶ καθυβρίζουν τὸν πολιτικὸν κόσμον, μέσα εἰς θαλαμηγοὺς πολυτελεῖς καὶ εἰς ὥρας συμποσίων καὶ εὐωχίας. Τώρα ὁ νόμος 4171 ἐπιτρέπει τὴν ἀπ’ εὐθείας συνομολόγησιν συμβάσεων, ἐπέτυχε τὴν ἀποξένωσιν τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὰς τύχας του καὶ τὰς ἐθνικὰς πλουτοπαραγωγικὰς πηγάς. Ἑπομένως τὸ πρῶτον πολιτικὸν συμπέρασμα εἶναι ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ καταργηθῇ ὁ νόμος 4171 καὶ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ἁρμοδιότης τῆς κυρώσεως συμβάσεων αὐτοῦ τοῦ εἴδους. Ἕνα δεύτερον συμπέρασμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Κάμνομεν ἑλληνικὸν διϋλιστήριον διὰ νὰ ἀποδεσμευθῶμεν ἀπὸ τὴν κυριαρχίαν τῶν ξένων μονοπωλίων προμηθείας ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τῶν προϊόντων του. Καὶ ἐλλείψει ἐθνικῆς ἐπὶ τοῦ πετρελαίου πολιτικῆς δὲν ἐδημιουργήσαμεν, δὲν ἐμορφώσαμεν τὸ τεχνικὸν ἐκεῖνο προσωπικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὸ θέσῃ εἰς λειτουργίαν καὶ ἔχομεν ἐθνικὸν διϋλιστήριον καὶ τὸ ἀνεθέσαμεν εἰς τὴν ΣΟΚΟΝΥ, εἰς ἕνα ἀπὸ τοὺς μονοπωλητὰς ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ ἀπαλλαγῶμεν. Εἶναι τοῦτο καταπληκτικόν. Ἤδη μὲ τὸ σύστημα τῆς ἐκχωρήσεως εἰς τὸν Πάπα τείνει νὰ διαιωνισθῇ ὁ ἀντεθνικὸς αὐτὸς τρόπος τῆς λειτουργίας τοῦ διϋλιστηρίου. Τρίτον συμπέρασμα εἶναι ὅτι, ἐπιβάλλεται ἡ ἀνατροπὴ τῆς παρούσης συμβάσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἀκόμα περισσότερον εἰς τόνον ἱερᾶς ἀγανακτήσεως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας εἶπεν ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τοποθέτησιν δυναμίτιδος ὑπὸ τὰ θεμέλια τῆς ἀνοικοδομήσεως. Ἂς μὴ ὁμιλῶμεν μὲ τὸν τρόπον αὐτόν. Τὸ δικαίωμα τῶν λαῶν νὰ αὐτοδιαθέτουν τοὺς φυσικούς των πόρους καὶ τὰς παραγωγικάς των πηγάς, εἶναι σήμερον καὶ θεωρεῖται διεθνῶς ἰσότιμον μὲ τὴν ἐθνικὴν αὐτοδιάθεσιν. Ἔχει ἀναγνωρισθῇ μὲ τὴν πρᾶξιν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Ο.Η.Ε. τῆς 21.12.52, ἡ ὁποία ὑπογραμμίζει, ὅτι τὸ δικαίωμα τῶν λαῶν νὰ ἐκμεταλλεύωνται ἐλευθέρως τὰ πλούτη των καὶ τοὺς φυσικούς των πόρους, εἶναι σύμφωνον πρὸς τὴν κυριαρχίαν των καὶ σύμφωνον πρὸς τοὺς σκοποὺς καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ Χάρτου τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ὁ δὲ Νομικὸς Σύμβουλος τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας, ὁ Ἀμερικανὸς δικηγόρος Χέντριξ, ὁ ὁποῖος κατὰ σύμπτωσιν πρὶν γίνῃ Νομικὸς Σύμβουλος τῆς Σαουδαραβίας ἦτο ὑπάλληλος δύο θυγατέρων ἑταιρειῶν τῆς ΕΣΣΟ, λέγει ὅτι «ὁ λόγος ὑπάρξεως τῶν κυβερνήσεων, ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν λαῶν των ἀπαιτεῖ εἴς τινας περιπτώσεις νὰ ἀπελευθερώνωνται αἱ κυβερνήσεις ἀπὸ τὰς συμβατικάς των δεσμεύσεις ἢ νὰ τοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς ἀγνοοῦν. Τὸ γενικὸν συμφέρον τῆς κανονικῆς λειτουργίας τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας δὲν πρέπει νὰ διακινδυνεύεται χάριν τοῦ ἰδιωτικοῦ συμφέροντος τοῦ παραχωρησιούχου συμβαλλομένου». Αὐτὰ τὰ πράγματα πρέπει νὰ τὰ καταλαβαίνετε, εἶναι καὶ θεμιτὰ καὶ γενικῶς παραδεκτὰ καὶ ἂς ξέρῃ ὁ ἀνάδοχος ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις οὔτε δυναμιτισμόν, οὔτε ἀλλοκότους πράξεις ἀπειλεῖ, ἀλλὰ μίαν ἄσκησιν ἑνὸς δικαιώματος γενικῶς καὶ διεθνῶς ἀνεγνωρισμένου. Ἕνα τελευταῖον συμπέρασμα: Καταλήγομεν εἰς τὸ ὑψηλότερον τοῦ κόσμου ἐπίπεδον τιμῆς καυσίμων. Ἄλλο φόρος ἐπὶ τῶν καταναλωτῶν πολυτελῶν ἀγαθῶν λ.χ. βενζίνης διὰ τὰ ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα καὶ ἄλλο καύσιμα διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν καὶ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Τὰ πετρέλαιά μας βεβαίως δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ δώσουν εἰς αὐτὰς ἀνταγωνιστικότητα ἐὰν χαρίζωμεν ὅσα χαρίζομεν εἰς τὴν ESSO καὶ εἰς τὸν Πάπας. Ἐδῶ εἶναι οἱ δυναμιτισταί, κάτω ἀπὸ τὰ θεμέλια τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας. Ἔγινε αὐτὸ καὶ μόνον, ἀπὸ τὴν ματαιουμένην ἐξαγωγὴν τσιμέντων, ἔχομεν ἀπώλειαν 2½ ἑκατ. δολλαρίων ἐτησίως. Ἀντίστοιχος εἶναι ἡ ὑποαπασχόλησις. Ἀντίστοιχον τὸ στένεμα τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς. Ἀποτελεῖ ἑπομένως κυνικὴν εἰρωνίαν τὸ νὰ λέγῃ ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὅτι ἐπετεύχθησαν μὲ τὴν παροῦσαν σύμβασιν τοῦ Διϋλιστηρίου ὑπὲρ τῆς καταναλώσεως συμφέροντες ὅροι ὑπὸ συνθήκας σκληροτάτου ἀνταγωνισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ποὺ κόπτεται διὰ τὸ πῶς θὰ γίνῃ ἡ οἰκονομία μας ἀνταγωνιστικὴ φαίνεται ὅτι κατέχεται ἀπὸ ἀπεριόριστον ἀδιαφορίαν δι’ ἕνα ἀπὸ τοὺς βασικοὺς παράγοντας κόστους. Ὁ Ματτέϊ ποὺ ὕψωσε τὸ ἀνάστημά του κατὰ τῶν Διεθνῶν Καρτὲλ πετρελαίου, προμηθευθεὶς ρωσικὰ πετρέλαια τοῖς μετρητοῖς μὲ 9 δολλάρια τὸν τόννον δι’ αὐτὸ ἄλλωστε καὶ ἐδολοφονήθη, διεκήρυξεν ὅτι ἡ σημερινὴ οἰκονομικὴ ἄνθισις τῆς Ἰταλίας, τὸ λεγόμενον Ἰταλικὸν θαῦμα ὀφείλεται εἰς τὴν δυνατότητα ποὺ μὲ τὰ ρηξικέλευθα μέτρα του ἐξησφάλισε διὰ τὴν προμήθειαν εὐθηνοῦ πετρελαίου καὶ ἡ Ἰταλία ἀντὶ νὰ ἐξάγῃ ἐργάτας, σήμερον, κάμνει ἐξαγωγὴν ἐνσωματωμένης εἰς τὰ προϊόντα ἐργασίας. Παραλείπω χάριν συντομίας, διότι ἐπέρασε ἀρκετὰ ἡ ὥρα καὶ κατέχω ἀπὸ πολλοῦ τὸ βῆμα, ὅσας σκέψεις εἶχον νὰ ὑποβάλω διὰ τὴν ἔλλειψιν προνοίας εἰς περίπτωσιν τυχὸν ἀνευρέσεως πετρελαίων εἰς τὴν χώραν μας. Τότε, θὰ ἀποκλείεται νὰ χρησιμοποιῆται πρὸς διύλισιν δι’ ἐξαγωγὰς καὶ ὁ ἀνάδοχος ποὺ μᾶς πωλεῖ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον εἰς τιμὰς Πλὰτς Ὄϊλ Γκρὰμ θ’ ἀγοράζῃ τὸ Ἑλληνικὸν ἀργὸν πετρέλαιον εἰς τιμὰς διεθνοῦς ἀνταγωνισμοῦ. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ καταλήξω εἰς τοῦτο. Καὶ μὲ τὴν περίπτωσιν τῆς συμβάσεως τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου ἐπαληθεύεται ἡ τακτική, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐκβιομηχάνισιν, ἀλλ’ ἀποβλέπει εἰς τὴν δημιουργίαν εὐκαιριῶν ἐπικερδῶν συνδυασμῶν διὰ διαφόρους ἐπιτηδείους μὲ τίμημα τὴν ὑποδούλωσιν τῆς χώρας εἰς μίαν δρᾶκα μονοπωλητῶν καὶ νεοδημιουργουμένων χρυσοκανθάρων. Τὰ ἴδια μὲ τὴν Λάρυμνα, τὰ ἴδια μὲ τὸ ἄζωτον, τὴν σάκχαρι, παντοῦ μεσάζοντες. Τὸ μυθῶδες ὕψος τῶν κερδῶν τῆς συμβάσεως Πάπας, ἡ χρησιμοποίησις παρενθέτων προσώπων ἀσχέτων πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις—ἀεριτζήδων—τὰ ὅσα περὶ τῆς συμβάσεως καὶ τῶν ἀναμιχθέντων προσώπων λέγονται, ὀνόματα ποὺ ἀναφέρονται μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, οἱ καταγγελίες τοῦ βουλευτοῦ Γρηγορίου, διὰ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐδόθη ἡ ἐγγύησις, καταγγελία, τὴν ὁποίαν πιθανολογεῖ ἡ αὔξησις ἐδῶ πρωτοχρονιάτικα εἰς τὰς 2 Ἰανουαρίου τῶν δύο Ἀντιπροέδρων τῆς 4ης κατὰ μέγεθος Τραπέζης τοῦ κόσμου διὰ νὰ δώσουν τὰς ἐγγυήσεις—γραμματοκομισταὶ ἦσαν—καὶ ἦλθον ἐδῶ νὰ φέρουν τὸ ἔγγραφον τῆς ἐγγυήσεως, ἢ μήπως ἐχρειάζετο κἄποια συνεννόησις μὲ τὴν ἔχουσαν κατατιθεμένα τὰ συναλλαγματικά της ἀποθέματα κατὰ μέγα μέρος παρὰ τῇ Μανιφάκτσορι Τραπέζῃ Ἑλλάδος; Αὐτὴ ἡ καταγγελία πάντως τοῦ βουλευτοῦ Γρηγορίου, ἀλλὰ ἰδίως ἡ πείσμων καὶ ἐναντίον τοῦ στοιχειώδους αὐτοσεβασμοῦ ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ τρέφουν, ἀπόκρυψις καὶ διαστροφὴ τῆς ἀληθείας ἀπὸ τοὺς τρεῖς Ὑπουργούς, πείθουν ὅτι συζητεῖται ὄχι μόνον ἡ πλέον ἀσύμφορος, ἀλλὰ καὶ ἡ πλέον ρυπαρὰ καὶ κακοήθης σύμβασις ἀπὸ ὅσας ἐγνώρισε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Καὶ ἦτο ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν περάσει ἀπὸ τὴν 7ετίαν τῆς σήψεως αὐτῆς, τὴν 7ετίαν τῆς ἀποθεώσεως τοῦ «ἀτσίδα» καὶ τοῦ «ἀετονύχη» τῆς ἀναδείξεως τῶν ὑψηλῶν εὐνοιῶν πρὸς χρυσοκανθάρους διὰ νὰ καταστῇ δυνατόν, ὥστε ἕλληνες πολιτικοὶ ἄνδρες, ἕλληνες ὑπουργοὶ νὰ τολμήσουν νὰ ἐμφανισθοῦν ἀπὸ τὸ Βῆμα αὐτὸ διὰ νὰ εἴπουν, ὅτι σεμνύνονται δι’ αὐτὸ τὸ «αἶσχος».

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§96Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως;

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§100Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ ὥρα εἶναι ἀρκετὰ προκεχωρημένη καὶ οἱ ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἔχουν καταπονηθῆ καὶ πρέπει κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, δὲν ἔχετε δίκαιον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακόπτωμεν πάντοτε τὴν αὐτὴν περίπου ὥραν καὶ νὰ συνεχίζεται ἡ συζήτησις αὐτῆς τῆς ἐπερωτήσεως ἐπ’ ἀόριστον. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τελειώσωμεν κάποτε.

§102Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Πράγματι, κ. Πρόεδρε, καὶ τὸ Σῶμα ἔχει καταπονηθῆ καὶ ἡ ὥρα ἔχει παρέλθει, δι’ αὐτὸ φρονῶ καὶ ἐγώ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν. Ἐξ ἄλλου καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ αὔριον τὴν πρωΐαν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του.

§103Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κύριε Λυκουρέζο, μὲ συγκινεῖ ἰδιαιτέρως τὸ ἐνδιαφέρον σας, ἀλλὰ πρέπει τέλος πάντων νὰ τελειώνωμεν μὲ αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακόπτωμεν τόσον ἐνωρὶς τὰς συνεδριάσεις καὶ νὰ παρατείνεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ Διϋλιστηρίου.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Προεδρεῖον ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι ἡ συνεδρίασις πρέπει νὰ συνεχισθῇ. Ἐξ ἄλλου εἶναι ἡμέρα Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου. Αἱ ἡμέραι δὲ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου ἀνήκουν ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐὰν θέλετε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν ὑποβάλλετε ἔνστασιν ἀπαρτίας. Πάντως τὸ Προεδρεῖον ἐπιμένει ὅπως συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§105Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κύριοι συνάδελφοι, δικαίωμά σας εἶναι νὰ θέλετε τὴν παράτασιν τῆς συζητήσεως. Πάντως ἡμᾶς δὲν μᾶς πειράζει ἐὰν ἡ συζήτησις τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως συνεχισθῇ ἐπὶ ἑκατὸν καὶ τριακοσίας εἰσέτι συνεδριάσεις.

§106Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Δεδομένου ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ρητόρων εἶναι περιωρισμένος καὶ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔχει καθιερωθῇ καὶ ὁ περιορισμὸς τοῦ λόγου εἰς τὸ τέταρτον τῆς ὥρας, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπιμένετε εἰς τὴν συνέχισιν τῆς συνεδριάσεως.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυκουρέζο, τὸ τέταρτον ἔχει καθιερωθῇ ἀπὸ χθὲς καὶ ἐν τούτοις λόγῳ τῆς παρεμβολῆς τῶν Ὑπουργῶν, ἡ συζήτησις συνεχίζεται χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀκόμη περαιωθῆ. Πάντως θὰ παρεκάλουν ὅπως μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὸ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν. Ἐξ ἄλλου, ἐπαναλαμβάνω, ἔλεγχος εἶναι καὶ ἂν θέλετε νὰ συνεχισθῇ ὁ ἔλεγχος νὰ προχωρήσωμεν, ἐὰν ὄχι ὑποβάλλατε ἔνστασιν ἀπαρτίας διὰ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν. Κύριε Θεοχαρίδη, σᾶς παρακαλῶ νὰ ὁμιλήσητε ἀπόψε, διότι ἐὰν συνεχίσωμεν μὲ αὐτὸν τὸν ρυθμόν, δηλαδὴ νὰ λύωμεν τὴν συνεδρίασιν τὴν 11ην μ.μ., δὲν θὰ τελειώσωμεν οὔτε τὴν ἐρχομένην Τρίτην.

§108Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι παρίστανται ἐλάχιστοι βουλευταὶ καὶ θὰ πρέπει νὰ διακόψωμεν, ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐπιμένετε θὰ ὁμιλήσω. Κύριοι βουλευταί, βέβαια δεδικαιολογημένως θὰ ἔπρεπε νὰ αἰσθάνωμαι ἱκανοποίησιν διὰ τὴν παροῦσαν σύμβασιν, διότι αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται νὰ ἱδρυθοῦν δι’ αὐτῆς, θὰ γίνουν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ οὕτω ἡ Βόρειος Ἑλλὰς θὰ γίνῃ τὸ Μιλᾶνον τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν ἔκφρασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Πιστεύω εἰλικρινῶς, ὅτι ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ εἶχε ἀνακηρυχθῆ βιομηχανικὴ περιοχὴ ἡ Βόρειος Ἑλλάς. Διατί ἐχρειάσθη 7 χρόνια διὰ νὰ τὸ ἀναγνωρίσῃ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις; Ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ὁ Πάπας διὰ νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐκεῖ ἔπρεπε νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ βιομηχανικὸν σύμπλεγμα; Δύναμαι νὰ εἴπω, κύριοι βουλευταί, ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου θεωρεῖ ὡς βιομηχανικὴν περιοχὴν ἀπολύτου προτεραιότητος τὴν Βόρειον Ἑλλάδα διὰ λόγους ἐθνικούς, οἰκονομικούς, καὶ διὰ λόγους πληθυσμιακούς, διότι ἀπ’ ἐκεῖ φεύγουν οἱ περισσότεροι νέοι διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Μόνον ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν περιφέρειαν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ἀνεχώρησαν 9.000 νέοι διὰ τὴν Γερμανίαν καὶ τὸ Βέλγιον. Πρέπει λοιπὸν νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ἀλλὰ ἐὰν μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὁ λαὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος πρέπει νὰ κληθῇ νὰ ἀπαλλοτριώσῃ δικαιώματά του πρέπει νὰ ἀνεχθῇ αὐτὴν τὴν ἐκμεταλλευτικὴν σύμβασιν, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον διὰ τὸν λαὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν ἐδῶ μίαν σύμβασιν, ἀλλὰ ἀπὸ μίαν σύμβασιν δίδομεν καὶ παίρνομεν. Ἐδῶ ἐνδιαφερόμενοι εἶναι τρεῖς. Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ὁ καταναλωτὴς λαὸς καὶ ὁ Πάπας. Ἂς ἴδωμεν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον τί παίρνει. Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀπὸ τὴν σύμβασιν θὰ ἐλάμβανε 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον καὶ ἐπὶ πλέον θὰ γίνουν ἐπενδύσεις, ἐκτὸς τοῦ διϋλιστηρίου, 85 ἑκατομμυρίων δολλαρίων δι’ ἄλλας βιομηχανίας. Δὲν κατάλαβα διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔβαλε τὸν ὅρον τῶν 55 σὲντς ἀφοῦ εἶχε προαποφασίσει τὴν μείωσιν τῶν καυσίμων. Τὸν Νοέμβριον καταρτίζεται ἡ σύμβασις καὶ θέτουν τὸν ὅρον τῶν 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον. Ἡ Κυβέρνησις ὡς ἔχει ὑποσχεθῆ, προβαίνει εἰς τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ μαζούτ. Μετὰ ὅμως ἀπὸ τὴν μείωσιν, φοβοῦμαι, ὅτι τὰ 55 σὲντς φθάνουν εἰς τὴν ἐξαφάνισιν. Κατ’ ἄλλους μὲν τὰ 55 σὲντς θὰ ἐξαφανισθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου. Κατ’ ἄλλους θὰ μειωθοῦν εἰς 25. Ἐγὼ δέχομαι, ὅτι θὰ γίνουν 25 σέντς. Δικαιοῦμαι νὰ κάμω καὶ ἐγὼ ἕνα λογαριασμὸν ὅπως ἔκανε τόσους λογαριασμοὺς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἰδοὺ διατὶ ἐξανεμίζεται ἡ τιμὴ τῶν 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον μετὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων. Κατὰ τὴν σύμβασιν, ὅταν μειοῦνται αἱ τιμαὶ τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου θὰ μειοῦνται ἀναλόγως καὶ τὰ 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον τὰ ὁποῖα ὑποχρεοῦνται νὰ πληρώνῃ ὁ ἀνάδοχος πρὸς τὸ Δημόσιον. Ἡ τιμὴ μαζοὺτ 1500 ἐμειώθη κατὰ 165 δραχ., ἤτοι κατὰ 5,50 δολλ. καὶ τοῦ μαζοὺτ τῶν 3500″ κατὰ 225 δρχ., ἤτοι 7,50 δολλ., ὁ μέσος ὅρος εἶναι 6,50 δολλ. κατὰ τόννον μαζούτ. Εἰς τὸ χρονικὸν διάστημα 1967–70 θὰ πωλῇ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον, λόγω τῆς συμβάσεως ἐτησίως 300.000 τόννους μὲ μειωμένην τιμὴν κατὰ 6,50 δολλ. Συνολικῶς θὰ πωλήσῃ 2 ἑκατομμύρια τόννους. Κατόπιν αὐτοῦ λόγω τῆς μειώσεως τῶν τιμῶν τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ ἀναδόχου καταβολῆς 55 σὲντς πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον κατὰ βαρέλιον ἐξανεμίζεται τελείως ἢ μειοῦται εἰς 25 σὲντς κατὰ βαρέλιον. Δὲν γνωρίζω πόσα θὰ ἐλαμβάνωμεν ἐὰν δὲν ἐγένετο ἡ μείωσις τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων. Ἀλλὰ ὁ κ. Μποῦτος ἠθέλησε νὰ ἀποφύγῃ νὰ εἰσέλθῃ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα καὶ μᾶς εἶπεν ὅτι ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσητε τὴν σύμβασιν ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς οἰκονομίας. Θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσητε ἂν πρέπει νὰ γίνουν αὐταὶ αἱ ἐπενδύσεις. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀντελήφθη ὅτι ἡ ἀχίλλειος πτέρνα τῆς συμβάσεως εἶναι τὸ διϋλιστήριον καὶ ἀπέφυγε νὰ ἀσχοληθῇ μὲ αὐτὸ καὶ ἠσχολήθη μὲ τὰς λοιπὰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἱδρυθοῦν ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ ὁ κόσμος μετὰ μεγάλης δυσπιστίας ἀποβλέπει πρὸς αὐτὰς τὰς βιομηχανίας, διότι ἱδρύσαμεν διϋλιστήριον πετρελαίου καὶ τὰ καύσιμα τὰ παίρνει ὁ λαὸς ἀκριβώτερα. Δὲν εἴχομεν ἐργοστάσιον ζακχάρεως, ἱδρύσαμεν τοιοῦτον καὶ ἡ ζάκχαρις ἔγινε ἀκριβώτερη. Πολὺ φοβεῖται ὁ κόσμος μήπως καὶ τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα θὰ διαθέτουν αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἱδρυθοῦν ὑπὸ τοῦ διαδόχου, τὰ ἀγοράζει εἰς ὑψηλοτέρας τιμὰς ἀπὸ ὅ,τι τὰ ἀγοράζει σήμερον. Κύριοι βουλευταί, τὰ 85 ἑκατομμύρια δὲν πρόκειται νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Θὰ ἔλθῃ τὸ ¼ τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου. Πέραν αὐτοῦ, τὰ ὑπόλοιπα θὰ ἔλθουν ὡς μηχανήματα. Θὰ ἀποδειχθῇ ὅμως ὅταν ἔλθουν, ἐὰν αὐτὰ εἶναι ὠφέλιμα εἰς τὸν τόπον. Τὸ βέβαιον ὅμως εἶναι ὅτι δὲν θὰ εἰσαχθοῦν 85 ἑκατομ. δολλάρια εἰς ρευστόν. Θὰ ἐξέλθῃ ὅμως συνάλλαγμα ὑπὸ τὴν μορφὴν διπλωμάτων εὑρεσιτεχνίας, προμηθειῶν 20–30% κ.λ.π. Κύριοι βουλευταί, ξεκινῶ ἀπὸ τὸ ἑξῆς. Αἱ λοιπαὶ βιομηχανίαι θὰ εἶναι θυγατέραι τῆς βιομηχανίας τοῦ διϋλιστηρίου, θὰ λειτουργοῦν μὲ προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου ἢ μὲ ὑποπροϊόντα αὐτοῦ. Θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἡμᾶς μᾶς στοιχίζει τὸ πετρέλαιον 20% ἀκριβώτερον.

§109Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ποῖος σᾶς τὸ εἶπεν αὐτό;

§110Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Σεῖς καὶ θὰ τὸ ἀναγνώσω κ. Ὑπουργὲ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς 11 Ἰανουαρίου. Εἴπατε: «κατὰ τὰ στοιχεῖα τῆς κοινοπραξίας ἄνθρακος καὶ καθ’ ὅλα τὰ συγκεντρωθέντα ἐκ ποικιλωτάτων πηγῶν, οἱ ἐπιτυγχανόμεναι, ἐπὶ τῶν τιμῶν πότσεντ, ἐκπτώσεις κυμαίνονται μεταξὺ 15–20% εἰς τὰς χώρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος».

§111Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον ὁμιλεῖτε;

§112Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Αἱ ἐκπτώσεις αἱ ὁποῖαι σημειοῦνται καὶ διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ διὰ τὰ ἕτοιμα προϊόντα εἶναι τῆς αὐτῆς τάξεως. Καὶ εἶναι διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ διὰ τὰ ἕτοιμα προϊόντα μεταξὺ 15 καὶ 20%».

§113Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, 50άκις εἶπον, ὅτι αἱ ἐκπτώσεις ποὺ ἡμεῖς ἀπολαμβάνομεν εἶναι πολὺ καλύτεραι.

§114Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν προχθὲς σᾶς ἔκαμον μίαν χρήσιμον διακοπήν, ἠρνήθητε τὴν ἀπάντησιν. Σᾶς διέκοψα διὰ νὰ σᾶς ἐρωτήσω ἐὰν ἦτο ἀληθὴς ἡ πληροφορία ὅτι ἡ συσταθεῖσα ἐπιτροπὴ εἶχε συντάξει πρακτικὸν ὑπὲρ ἄλλης ἑταιρείας καὶ μετὰ ὀλίγας ἡμέρας ἐτροποποίησε τὸ πρακτικὸν αὐτὸ ὑπὲρ τοῦ κ. Τὸμ Πάπας. Συμφέρον σας ἦτο νὰ ἀπαντήσῃ ἐὰν ἦτο ἀληθὴς ἡ πληροφορία. Ἀλλὰ σεῖς ἠρνήθητε τὴν ἀπάντησιν. Παρακαλῶ ὅπως μὴ μὲ διακόπτετε. Ἔλεγον κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἔχομεν 20% ἀκριβώτερον πετρέλαιον. Φυσικὴ συνέπεια νὰ ἔχωμεν καὶ ἀκριβὰ ὑποπροϊόντα. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς θὰ συναγωνισθοῦν τὰ παραγόμενα ὑπὸ τοῦ βʹ διϋλιστηρίου ὑποπροϊόντα μὲ τὰ ξένα προϊόντα. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θέλω νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοῦ εἴπῃ, αὐτὴ ἡ περιβόητος ἀμμωνία τὴν ὁποίαν θὰ παράγῃ τὸ βʹ διϋλιστήριον, θὰ δύναται νὰ πωληθῇ εἰς τὴν Ἰταλίαν ὅπου ἐκεῖ λειτουργοῦν καὶ διϋλιστήρια καὶ ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα παράγουν ἀμμωνίαν; Ὅταν ἡ παραγομένη ἀμμωνία ἀπὸ τὸ βʹ διϋλιστήριον δὲν εἶναι συναγωνιστικὴ πῶς θὰ πωληθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Καὶ ὅταν μετὰ 8 ἢ 9 ἔτη καταργηθοῦν οἱ δασμοὶ καὶ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ Ἰταλικὴ ἀμμωνία ἡ ὁποία θὰ εἶναι εὐθηνότερη καὶ καλύτερη, ἐρωτᾶται, τί θὰ γίνῃ ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ πῶς θὰ παράγουν αὐτὰ τὰ ἰδικά μας ἐργοστάσια; Δυστυχῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ θὰ γίνουν μνημεῖα. Δὲν ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὸν κ. Πάπας, ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ἐκ μέρους τινὸς τὸ ἐρώτημα, τί σᾶς ἐνδιαφέρει, ὁ κ. Πάπας θὰ χάσῃ τὰ χρήματά του. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι δὲν ἐνδιαφέρομαι διὰ τὸν κ. Πάπας, ἐνδιαφέρομαι διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἐνδιαφέρομαι διὰ τὰ βιομηχανικὰ συγκροτήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἱδρυθοῦν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ ἐνδεχομένως θὰ ἀχρηστευθοῦν ὡς μὴ διεθνῶς συναγωνιστικά. Καὶ δὲν ἐνδιαφέρομαι διὰ τὸν κ. Πάπας, διότι ὁ κ. Πάπας θὰ βγάλῃ τὰ χρήματά του ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον μόνον. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπόδειξις ὅτι ἡ σύμβασις δὲν εἶναι ἀδιάβλητος εἶναι ἡ συνεχὴς ἄνοδος ἐπὶ τοῦ βήματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ (τρὶς μέχρι σήμερον) ὁ ὁποῖος μετὰ πείσματος καὶ μὲ μακρὰς ἀγορεύσεις ἠθέλησε νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι ἀδιάβλητος. Ἀλλὰ εἰς ποῖον σημεῖον τῆς συμβάσεως δὲν ὑπάρχει τὸ διαβλητόν. Μᾶς λέγει ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ χορηγήσῃ εἰς οἱονδήποτε ἄδειαν μετὰ τετραετίαν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον θὰ παράγῃ τὰ αὐτὰ προϊόντα μὲ τὸ βʹ διϋλιστήριον, ἀλλὰ μόνον δι’ ἐξαγωγήν, διότι τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν θὰ τὴν καλύπτῃ τὸ βʹ διϋλιστήριον. Ἐδῶ τίθεται τὸ ἐρώτημα, ἡ Κυβέρνησις βάσει τῆς συμβάσεως θὰ χορηγήσῃ ἄδειαν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου παραγωγῆς τῶν αὐτῶν προϊόντων μὲ τὸ βʹ διϋλιστήριον καὶ μόνον δι’ ἐξαγωγήν, μετὰ τρία ἔτη, δὲν θὰ ἀπαιτηθοῦν καὶ 4 ἔτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ λειτουργίαν τοῦ νέου ἐργοστασίου; Ἤτοι σύνολον 7 ἔτη. Συνεπῶς, ὁ κ. Πάπας ἐπὶ 7–8 ἔτη θὰ λυμαίνεται τὸν τόπον. Ὁ κ. Πάπας ὄπισθέν του ἔχει οἰκονομικὰ συγκροτήματα, θὰ ἔλεγον ἀκόμη καὶ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν. Οὐδεὶς ἀποκλείει ἐν καιρῷ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις νὰ θελήσῃ νὰ προστατεύσῃ τὴν ESSO καὶ τὸν κ. Πάπας. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω ἕνα πρόχειρον παράδειγμα, τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς τὸ εἴπω. Πρὸ μηνῶν ἀνέγνωσα εἰς ἐφημερίδας ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἀπόφασιν νὰ ἀλλάξῃ τὸν τύπον τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων μὲ μικροτέρας ἱπποδυνάμεως διὰ λόγους οἰκονομίας. Τὴν ἑπομένην ἀνέγνωσα καὶ πάλιν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς ἀντιπρόσωπος ἐπεσκέφθη τὸν Ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν καὶ τοῦ ἐπέστησε τὴν προσοχήν. Σκοπὸς τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Ἀμερικανοῦ ἀντιπροσώπου ἦτο τὸ νὰ προστατεύσῃ Ἀμερικανικὰς ἑταιρείας παραγωγῆς αὐτοκινήτων. Καὶ ἐρωτῶ, ἀποκλείεται τὸ ἴδιον νὰ συμβῇ μὲ τὸν κ. Τὸμ Πάπας καὶ μὲ τὴν ESSO, δηλαδὴ νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῆς Ἀμερικανικῆς προστασίας; Κύριοι βουλευταί, φοβοῦμαι ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ εἶναι ἀντιοικονομικὴ καὶ οὔτε ὑπὸ τὸν κρατικὸν ἔλεγχον νὰ λειτουργήσῃ δὲν θὰ ἦτο συμφέρουσα, διότι θὰ ὑποχρεοῦτο ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς νὰ καταβάλῃ τὸ ἔλλειμμα τῆς βιομηχανίας αὐτῆς. Ἀλλὰ καὶ ἂν θέλαμεν ἡ βιομηχανία αὐτὴ νὰ περιέλθῃ εἰς τὸ κράτος διὰ νὰ λειτουργήσῃ ὡς κρατικὴ ἐπιχείρησις δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα αὐτό, βάσει τῆς συμβάσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κρινομένη σύμβασις ἐκτὸς τῶν ἄλλων παραχωρήσεων ποὺ κάμει εἰς τὸν κ. Πάπας καὶ τὴν ESSO, καθηλώνει τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον εἰς τὴν παραγωγὴν τῶν 2.000.000 τόννων. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις αὐξάνεται ἐτησίως εἰς 200.000 τόννους. Εἰς μίαν 10ετίαν ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου θὰ ἔφθανε ἐπὶ πλέον εἰς 2.000.000 τόννους. Δυστυχῶς καθηλώνεται ἡ παραγωγὴ τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου διὰ νὰ ἐπωφεληθῇ ὁ κ. Πάπας. Διότι βάσει τῆς συμβάσεως, τὴν αὐξάνουσαν κατανάλωσιν θὰ καλύπτῃ τὸ βʹ διϋλιστήριον καὶ ὄχι τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον. Ἐδῶ εἶναι τὸ ψητόν. Πρώτη παροχὴ ποὺ δίδεται εἰς τὸν κ. Πάπας εἶναι ὅτι καθηλώνομεν τὴν παραγωγὴν τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου εἰς 2.000.000 τόννους κατ’ ἀνώτατον ὅριον. Δευτέρα παραχώρησις ἡ μὴ χορήγησις ἀδείας ἱδρύσεως ἐργοστασίου πετροχημικῶν προϊόντων εἰς τρίτους καὶ ἡ τρίτη ἡ ἀποκλειστικὴ προμήθεια 2.500.000 τόννων πετρελαιοειδῶν ἐτησίως ἐπὶ μίαν 10ετίαν. Καὶ μόνον αὐτὸ τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα ἀποτελεῖ σκάνδαλον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θέλει νὰ μάθῃ πῶς βγαίνουν τὰ 65 ἑκατ. δολλάρια ἐντὸς 10ετίας. Κατ’ ἔτος θὰ προμηθεύῃ 2,500 ἑκατ. τόννους ἐπὶ 10 ἔτη ἔχομεν 25 ἑκ. τόννους χρεωμένους μὲ 13 δολλ. τὸν τόννον ὡς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἠθέλησεν, ἔχομεν σύνολον ἀξίας 325 ἑκατ. δολλάρια. Τὸ 20% αὐτῶν τῶν 325 ἑκατομμ. δολλαρίων, ποὺ εἶναι ποσοστὸν ἀκριβείας, ἀνέρχεται εἰς 65 ἑκατομμ. δολλάρια. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ρωσικὸν πετρέλαιον, πόσον μᾶς κοστίζει τοῖς μετρητοῖς εἰς συνάλλαγμα, ὁ κ. Ὑπουργὸς εὐφυῶς φερόμενος δὲν ἠθέλησε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν διακοπήν μου. Ἔχω ἤδη τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα καὶ ἀναγινώσκω: «Ἡ Ρωσία ἐπώλησεν εἰς τὸν ἐλεύθερον κόσμον 13.284.000 μετ. τόννους πρὸς 10,10 δολλάρια, εἰς τὴν ἐλευθέραν Εὐρώπην 8.999.000 τόννους πρὸς 10,15 δολλάρια, εἰς χώρας τοῦ παραπετάσματος 10.103.000 τόννους πρὸς 18,50 δολλάρια, εἰς τὴν Ἰταλίαν 5.513.800 τόννους πρὸς 9,53 δολλάρια καὶ τέλος εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ ἀνταλλαγὴν γεωργικῶν προϊόντων 486.500 τόννους πρὸς 13.50 δολλάρια». Ὅπως βλέπετε, ἡ Ἑλλὰς πληρώνει τὸ ρωσικὸν πετρέλαιον, λόγῳ τῆς ἀνταλλαγῆς, μὲ 13½ δολλάρια τὸν τόννον, ὅταν ἡ Ἰαπωνία καὶ αἱ ἄλλαι χῶραι ποὺ τὸ πληρώνουν μὲ δολλάρια τὸ παίρνουν ἀπὸ τὴν Ρωσίαν μὲ 10 δολλάρια τὸν τόννον. Καὶ ἐρωτῶ: Πόσον θὰ τὸ ἔπαιρνεν ἡ Ἑλλὰς ἐὰν τὸ πλήρωνεν εἰς συνάλλαγμα; Ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ὅλα τὰ νούμερα, τὰ ὁποῖα ἔδωσε, δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἀλήθειαν. Διότι ἔχω νὰ εἴπω καὶ τὸ ἑξῆς: Εἶναι ἀληθὲς ἢ ὄχι, ὅτι ἓν ἑκατομμύριον τόννοι μαζοὺτ προμηθεύονται οἱ Ἕλληνες ἰδιοκτῆται ποντοπόρων πλοίων ἀπὸ ἰδιώτας προμηθευτάς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰς πύλας τῶν διϋλιστηρίων τῆς Ρωσίας, τῆς Τουρκίας, τῆς Αἰγύπτου, τοῦ Περσικοῦ κόλπου καὶ τῆς Ἰταλίας τὸ πληρώνουν πρὸς 9,5 ἕως 10 δολλάρια τὸν τόννον; Ὑπευθύνως λέγω ὅτι τὰ τιμολόγια αὐτῶν τῶν πωλήσεων ὑπάρχουν καὶ εἰς τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον καὶ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Εἰς ἐμὲ καὶ τοὺς βουλευτὰς δὲν δίδονται, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς δύναται νὰ τὰ λάβῃ τὰ ἐν λόγῳ τιμολόγια. Καὶ θὰ τοῦ εἶμαι εὐγνώμων, ἂν τὴν προσεχῆ Τρίτην δυνηθῇ νὰ φέρῃ καὶ νὰ ἐπιδείξῃ εἰς τὴν Βουλὴν τιμολόγια μὲ τιμὰς διαφορετικὰς ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἀνέφερα. Ἄν φέρῃ μὲ διαφόρους τιμάς, ἀνωτέρας, θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τῆς συμβάσεως, ἀνεξαρτήτως τῆς στάσεως τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω. Ἀλλὰ δὲν θὰ τολμήσῃ. Ὅταν, ἑπομένως, δυνάμεθα νὰ ἀγοράσωμεν πληρώνοντες εἰς δολλάρια, ὅπως γίνεται εἰς τὰς πύλας τῶν διϋλιστηρίων ποὺ ἀνέφερα, πρὸς 9,5 ἕως 10 δολλάρια τὸν τόννον καὶ ἡ τιμὴ ἥτις καθωρίσθη διὰ τῆς συμβάσεως εἶναι 13,3 δολλάρια, ἰδοὺ ἀπὸ ποὺ προκύπτει ἡ διαφορὰ τῶν 4 δολλαρίων. Διατὶ λοιπὸν ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διαφορά; Εἶναι σκανδαλώδης, κύριοι συνάδελφοι, ἡ σύμβασις, διότι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δίδει καὶ δὲν παίρνει τίποτε ἐξ αὐτῆς. Περαιτέρω, ὡς πρὸς τοὺς ναύλους, ἄφησε καὶ παρῆλθεν ἡ προθεσμία τοῦ ἑνὸς μηνός, χωρὶς νὰ καθορίσῃ ποῖον ναῦλον θέλει. Τὸν LOW PLATT'S, μεῖον 43%, ἢ τὸν τρέχοντα ναῦλον. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὁ τρέχων ναῦλος εἶναι μικρότερος, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἄφησε νὰ χαθῇ ἡ προθεσμία διὰ νὰ κερδίσῃ τὸ χαϊδεμένο της παιδί, ὁ Τ. Πάπας. Ἡ πέμπτη παραχώρησις τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν ἀνάδοχον, εἶναι ἡ ἑξῆς: Μέχρι σήμερον, διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἰς πετρελαιοειδῆ, εἰσήγοντο ὑπὸ τοῦ κράτους 400 χιλιάδες τόννοι ἕτοιμα προϊόντα καὶ ἐπωλοῦντο εἰς τὰς τιμὰς τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς των, καθ’ ἡμᾶς, εἶναι 40%, κατὰ τὴν Κυβέρνησιν 20% μεγαλυτέρα. Αὐτὴν τὴν διαφορὰν ἐφεξῆς θὰ τὴν κερδίζῃ ὁ Τ. Πάπας, ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει νὰ συμπληρώσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως μέχρι 2 ἑκατ. τόννων. Εἶναι ἑπομένως χειροπιαστὸς ὁ χαρισμός. Ὅταν τὰ προϊόντα τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου πωλοῦνται ἀκριβά, τὸ κέρδος αὐτὸ περιέχεται εἰς τὸ Δημόσιον, ἐνῷ ἐν προκειμένῳ δίδομεν αὐτὸ τὸ κέρδος εἰς τὸν Τὸμ Πάπας. Αὐτὸ εἶναι τρομερόν. Ὁ Τὸμ Πάπας, διεθνοῦς κύρους ἐπιχειρηματίας, ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ κάμῃ μίαν καλὴ δουλειά. Πράγματι ἔκαμε καλὴν τοποθέτησιν τῶν χρημάτων του. Ἐξησφάλισε μὲ τὴν σύμβασιν 65–70 ἑκατ. ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ὡς πρὸς τὰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις θὰ δώσῃ 12,5 ἑκατ. ἀργότερον ἐγγύησιν. Δέν τὸν ἐνδιαφέρουν αἱ ἄλλαι ἐπιχειρήσεις, ἐφ’ ὅσον ἐξησφάλισε τὸ μέγα κέρδος ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον, δὲν τὸν ἐνδιαφέρει καὶ ἂν χάσῃ καὶ τὴν ἐγγύησιν, πρᾶγμα ποὺ δὲν πιστεύω, διότι ἔχει ἰσχυροὺς προστάτας. Ὁ κ. Ὑπουργός, μὲ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ὡμίλησε καὶ ἀνέγνωσε στοιχεῖα, κατέδειξε, ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν βουλευτῶν κατ’ αὐτὸν δὲν ἀντιλαμβάνονται τὴν πραγματικότητα, στερούμενοι τῆς στοιχειώδους νοημοσύνης. Καὶ μόνον ἐλάχιστοι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν πραγματικότητα. Ἐγὼ ποὺ κατὰ τὴν κρίσιν του ἀνήκω εἰς τὴν πλευρὰν τῶν πολλῶν μαζὶ μὲ τὰ 8.400.000 Ἑλλήνων, λέγω αὐτό, φοβοῦμαι ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἀπάτη.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τελειώνετε.

§116Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ δικαιολογήσω τὸν βαρὺν χαρακτηρισμὸν διατὶ μετέτρεψεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸν συλλογισμὸν ὅτι ἐπιστρέφει ἡ ἑταιρία ΣΟ-ΚΟΝΥ τὸ 20% θὰ εἴπω ὅτι ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον τῆς Τουρκίας παίρνομε τὰ καύσιμα 30 ἑκατομμύρια δραχμάς. Ἐὰν εἰς αὐτὰ ὑπολογίσωμεν τὸ 20% ἔχομεν διαφορὰν 6 ἑκατομμύρια. Ποῖος παίρνει αὐτὰ τὰ 6 ἑκατομμύρια; Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ παρακαλοῦσα νὰ ἀφήσῃ τὰς εἰρωνείας καὶ νὰ εἶναι σεμνός. Θὰ ἤθελα ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι ὁ Νιάρχος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ μονοπώλιον τῆς μεταφορᾶς τῶν πετρελαίων τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου λαμβάνει ὡς ναῦλον 2,5 δολλάρια κατὰ τόννον, ἐνῷ διὰ τὰς ἰδιωτικὰς μεταφορὰς λαμβάνει 1,60 δολλάρια τὸν τόννον. Πῶς θὰ εἶναι εὐθηνὰ λοιπὸν τὰ καύσιμα; Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησε ἐσφαλμένην πολιτικὴν εἰς τὸ θέμα τῶν πετρελαιοειδῶν. Ὤφειλε τὰ πετρελαιοειδῆ νὰ τὰ εἶχε ὡς σοβαρὸν ὅπλον καὶ νὰ διαπραγματευθῇ μὲ ὅλα τὰ κράτη καὶ μὲ ἐκεῖνα τοῦ παραπετάσματος καὶ θὰ εἶχε πολλὰ νὰ ὠφεληθῇ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία. Διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, παραδιδόμεθα εἰς μονοπώλιον καὶ ἀκόμη χάνομεν καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ 30% τὸ ὁποῖον εἴχομεν δι’ ἀνταλλαγὰς ἑσπεριδοειδῶν. Καὶ ἐρωτᾶται τί θὰ γίνουν τὰ ἰδικά μας προϊόντα, τὰ ὁποῖα ὡς ἐκ τούτου ἔχουν κόστος μεγαλύτερον; Κύριοι βουλευταί, ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἂς μὴ τρομάζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις τί θὰ γίνῃ ἐὰν θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ Ε.Κ. καὶ ἀνατρέψῃ τοιούτου εἴδους συμβάσεις. Ἡ Ε.Κ. ἐὰν θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἀρχὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δι’ αὐτῆς τῆς συμβάσεως διὰ τῆς ὁποίας ἠθέλησε ἡ Κυβέρσις τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ δεσμεύσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ δικαίως καὶ οὐδεὶς θὰ μᾶς κατηγορήσῃ ἂν ἀνατρέψωμεν τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἡ ὁποία δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς σκάνδαλον πρώτης γραμμῆς.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§118ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.20′ π.μ.)