1963.01.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 35η

Πέμπτη 24 Ἰανουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Α.Β.Υ. ὁ Διάδοχος τοῦ Θρόνου Κωνσταντῖνος, ἐμνηστεύθη μετὰ τῆς Βασιλόπαιδος Ἄννης–Μαρίας, θυγατρὸς τοῦ Βασιλέως τῆς Δανίας. Τὸ εὐτυχὲς αὐτὸ γεγονὸς πλημμυρίζει χαρὰν τὰς ψυχὰς τῶν Ἑλλήνων, οἵτινες βλέπουν εἰς τὸν δεσμὸν αὐτὸν τὴν κραταίωσιν καὶ συνέχισιν τῆς Δυναστείας. Πέποιθα, ὅτι ἐκφράζω τὰ αἰσθήματα ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος ὑπὲρ τῆς εὐτυχίας τῶν Βασιλικῶν βλαστῶν καὶ διεβίβασα ἤδη τὰς εὐχὰς τῆς Βουλῆς πρὸς τοὺς εὐτυχεῖς ὑψηλοὺς νεομνηστευθέντας. (Χειροκροτήματα). Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Δημητρᾶτος, Α. Βογιατζῆς, Γ. Σαμαρᾶς καὶ Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, Κ. Ἀποσκίτης, Ν. Κοντογιαννόπουλος καὶ Α. Σχινᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σαμαρᾶς, Α. Δημητρᾶτος καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κιτσίκης, Α. Γιάννου καὶ Γ. Στεργίου, καταθέτουσιν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένου αὔξησιν τοῦ διὰ τὴν Παιδείαν κονδυλίου κατὰ 15%. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων καὶ Ἀποστράτων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, αἰτουμένων ὡς σύνταξιν τὰ 80% τῶν ἐν ὑπηρεσίᾳ συναδέλφων των. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἄρτης, αἰτουμένου ψήφισιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει τηλεγραφήματα τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων Πύργου, Κρεσταίνων, Ἑνώσεως Χειριστῶν Τεχνικῶν Ἔργων Ἠλείας, αἰτούντων ἄμεσον ψήφισιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων καὶ Ἠσφαλισμένων Σιδηροδρομικῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης τροποποίησιν ἄρθρου 28 νόμου 3395)1955. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχας, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Στεργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Χαλυβουργῶν περιφερείας Μεγαρίδος, αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γ. Ἐφαπλωματᾶ, Α. Ζησοπούλου κλπ., Βορειοελλαδιτῶν, γονέων καὶ κηδεμόνων σπουδαστῶν ἐξωτερικοῦ, αἰτουμένων τροποποίησιν τῶν σχετικῶν στρατολογικῶν διατάξεων ἐπὶ τῷ τέλει περατώσεως τῶν σπουδῶν των. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων Βʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένου ἱκανοποίησιν αἰτημάτων δημοδιδασκάλων. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Α. Γκελεστάθης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Εὐπαλίου, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων διευθετήσεως τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου Μανδήλου πρὸς ἀποφυγὴν πλημμυρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ξάνθης κ. Α. Μπαλτατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συν)σμοῦ Στυλίδος, αἰτουμένου τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν συνεπεία θεομηνιῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς ἐλαιοπαραγωγούς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν τοῦ 1912–13 Μεσσηνίας καὶ Λακωνίας, αἰτουμένων τὴν παροχὴν ἀγροτικῆς συντάξεως. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἰωαννίνων, αἰτουμένου ὑπερψήφισιν συζητουμένου ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑποκαταστήματος Ἐθν. Τραπέζης Ἑλλάδος Ἀλεξ)λεως, αἰτουμένων τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Πατέρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10362)13.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Πατέρα ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ δρομολογημένη γραμμὴ Χίου–Μυτιλήνης ἐξυπηρετεῖται δι’ ἑνὸς πλοίου καθ’ ἑκάστην πλὴν Κυριακῆς. Παρὰ ταῦτα ἡ ὑπηρεσία μας προέβη κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰς δεούσας συστάσεις πρὸς τοὺς ἀκτοπλοϊκοὺς ἐφοπλιστὰς διὰ τὴν ἔτι περαιτέρω πύκνωσιν τῶν δρομολογίων τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς, ὅμως τὰ ὑφιστάμενα ἀκτοπλοϊκὰ πλοῖα δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐκτελουμένων σήμερον δρομολογίων. Τοιαύτη εὐχέρεια θὰ παρουσιασθῇ κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1964 ὅτε θὰ ἔχουν διατεθῆ εἰς τὰς συγκοινωνίας τὰ ναυπηγούμενα ἐν Ἰταλίᾳ νέα ἀκτοπλοϊκὰ–ὀχηματαγωγὰ πλοῖα. Ἐλπίζομεν πάντως ὅτι κατὰ τὴν προσεχῆ περίοδον ἡ γραμμὴ θὰ βελτιωθῇ σημαντικῶς διὰ τῆς δρομολογήσεως καλλιτέρων πλοίων ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων πλοιοκτητῶν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8621)17.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ δρομολογιακὴ γραμμὴ Χίου– Μυτιλήνης ἐξυπηρετεῖται δι’ ἑνὸς πλοίου καθ’ ἑκάστην πλὴν Κυριακῆς. Παρὰ ταῦτα ἡ ὑπηρεσία μας προέβη κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰς δεούσας συστάσεις πρὸς τοὺς ἀκτοπλοϊκοὺς ἐφοπλιστὰς διὰ τὴν ἔτι περαιτέρω πύκνωσιν τῶν δρομολογίων τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς πλὴν ὅμως τὰ ὑφιστάμενα ἀκτοπλοϊκὰ πλοῖα δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐκτελουμένων σήμερον δρομολογίων. Τοιαύτη εὐχέρεια θὰ παρουσιασθῇ κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1964, ὅτε θὰ ἔχουν διατεθῆ εἰς τὰς συγκοινωνίας τὰ ναυπηγούμενα ἐν Ἰταλίᾳ νέα ἀκτοπλοϊκὰ ὀχηματαγωγὰ πλοῖα. Ἐλπίζομεν, πάντως, ὅτι κατὰ τὴν προσεχῆ θερινὴν περίοδον ἡ γραμμὴ θὰ βελτιωθῇ σημαντικῶς διὰ τῆς δρομολογήσεως καλυτέρων πλοίων ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων πλοιοκτητῶν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Θ. Παππᾶ. 1. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 10826)26.9.62 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Θ. Παππᾶ ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπαγορεύσεως ἐκτελέσεως δρομολογίων ὑπὸ τοῦ π)κ «Εὐαγγελίστρια» νηολ. Σάμου 480 δρομολογημένου εἰς τὴν γραμμὴν Καρλοβασίου– Καλλιθέας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἀπόφασις αὕτη τῆς ὑπηρεσίας ἐλήφθη διὰ λόγους ἀσφαλείας τῶν ἐπιβαινόντων καὶ κατόπιν διαπιστώσεως σοβαρῶν ἐλλείψεων εἰς τὸ ναυτιλιακὸν ἐξαρτισμὸν καὶ μέσα διασώσεως τοῦ ἐν λόγῳ πετρελαιοκινήτου. 2. Εἰς τὸν πλοιοκτήτην τοῦ ἐν λόγῳ σκάφους ἐχορηγήθη ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας εὔλογος προθεσμία πρὸς συμπλήρωσιν τῶν διαπιστωθεισῶν ἐλλείψεων, πλὴν ὅμως οὗτος δὲν συνεμορφώθη δι’ ὃ καὶ τῷ ἐπεβλήθη διοικητικὸν πρόστιμον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10138)15.9.62 ἀποφάσεως τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐμπορικῶν Πλοίων. 3. Ἡ συνέχισις τῶν δρομολογίων τοῦ ὡς ἄνω σκάφους ἄνευ συμμορφώσεως πρὸς τὰς γενομένας ὑποδείξεις δὲν καθίσταται δυνατή, ἐφ’ ὅσον αὗται ἀφοροῦν τὴν ἀσφάλειαν ἐπιβατῶν καὶ πληρώματος καὶ δὴ ἐν ὄψει τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν τῆς χειμερινῆς περιόδου. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 16.8.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ὑμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 431 καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9646)20.8.1962, ὑμετέρου ἐγγράφου. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, παρὰ τὴν προβλεπομένην σοβαρὰν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν, διὰ τὴν πληρεστέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν εἰς ἐπαρχίας καὶ εἰς περιοχὰς ἔνθα λειτουργοῦν Παραρτήματα τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου, διαμενόντων ναυτικῶν, ὡς ἐν προκειμένῳ ἡ νῆσος Χίος, προέβημεν εἰς τὴν σύνταξιν σχεδίου Β. Δ)τος διὰ τοῦ ὁποίου, συμπληρουμένης τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 19 Β. Δ. 83)1962 (ΦΕΚ 23Αʹ) παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Ο. Ν. ὅπως συμβάλλεται μετὰ ἰδιωτικῶν κλινικῶν ἢ ἰδιωτικῶν ἰατρῶν εἰδικότητος, ὁσάκις δὲν λειτουργοῦν ἐξωτερικὰ ἰατρεῖα τῆς ὡρισμένης εἰδικότητος εἰς τὰ τυχὸν λειτουργοῦντα ἐν τῇ περιοχῇ Κρατικὰ ἢ Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα ἢ ἕτερα εὐαγῆ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα. 2. Τὸ ἀνωτέρω σχέδιον Β. Δ)τος τυχὸν τῆς κατὰ νόμον ἐπεξεργασίας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας πρόκειται συντόμως νὰ δημοσιευθῇ καὶ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 189)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Τὰ δρομολογημένα πορθμεῖα εἶναι ἐφωδιασμένα δι’ ἐγκαταστάσεως ἀσυρμάτου τηλεφώνου. 2. Ἔνια τούτων λόγῳ τῆς βραχύτητος τῶν ἐκτελουμένων πλόων των ἐντὸς προησπισμένων θαλασσίων περιοχῶν, ἐξῃρέθησαν προσωρινῶς τῆς ὑποχρεώσεως ἐγκαταστάσεως ἀσυρμάτου τηλεφώνου, ἐφ’ ὅσον δὲν συντρέχουν εἰδικοὶ λόγοι ἀσφαλείας. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ὑμέτερον ὑπ’ ἀριθ. 7631)6157)21.6.62 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 13.6.1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 4202)1961 «περὶ διατηρήσεως τῶν ἐκ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως δικαιωμάτων εἰς περιπτώσεις μεταβολῆς ἀσφαλιστικοῦ φορέως» (ΦΕΚ 175 Α) ἐπὶ τοῦ ΝΑΤ καὶ τῶν παρ’ αὐτοῦ συνταξιοδοτουμένων, οὐδόλως μετέβαλε τὸ πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ. ὑφιστάμενον συνταξιοδοτικὸν καθεστὼς τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ εἰς τὸ ΝΑΤ. 2. Τόσον παρ’ ἡμῖν ὅσον καὶ εἰς τὰ πλεῖστα τῶν ναυτικῶν κρατῶν, ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ναυτικῶν ἐνεργεῖται μέσῳ αὐτοτελῶν ἀσφαλιστικῶν φορέων λόγῳ τοῦ ἰδιοτύπου τοῦ ναυτικοῦ ἐπαγγέλματος συνεπεία τοῦ ὁποίου ὁ χρόνος ὑπαγωγῆς τοῦ ναυτικοῦ εἰς ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸς τῆς ξηρᾶς νὰ θεωρῆται συντάξιμος χρόνος διὰ τὸ ΝΑΤ καὶ ἀντιστρόφως. 3. Ἡ διάταξις τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 4202)1961 ἐτέθη κατόπιν μακρῶν συζητήσεων μετὰ τῶν ἁρμοδίων παραγόντων τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, οἵτινες τελικῶς ἀπεδέχθησαν τὴν ὀρθότητα ταύτης καὶ εἰσηγήθησαν οὕτω εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. 4. Ἐν περιπτώσει ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 4202)1961 καὶ ἐπὶ τῶν ναυτικῶν θὰ ἀνετρέποντο αἱ ἀσφαλιστικαὶ ἀρχαὶ τῆς παρὰ τῷ ΝΑΤ ἀσφαλίσεως καὶ θὰ ἐκλονίζοντο ἐπικινδύνως αἱ οἰκονομικαὶ βάσεις αὐτοῦ. Εἰδικώτερον: α) Ὁ καθορισμὸς τοῦ ἀσφαλίστρου εἰς τὸ ΝΑΤ (Νόμος 3170)1955 ΦΕΚ 76 Αʹ) καὶ αἱ βάσει τούτου παροχαὶ ἐγένοντο βάσει ἀναλογιστικῶν μελετῶν στηριζομένων εἰς στατιστικὰ δεδομένα καὶ λοιπὰ στοιχεῖα τελείως διάφορα ἀπὸ τὰ ἰσχύοντα εἰς ἀσφαλίσεις ξηρᾶς, δεδομένου ὅτι ἐκ τῶν ναυτικῶν ποσοστὸν περίπου 35% μόνον λαμβάνει τελικῶς σύνταξιν. β) Ἡ ἀσφαλιστικὴ νομοθεσία τοῦ ΙΚΑ καὶ ἑτέρων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν τῶν ἐργατῶν ξηρᾶς εἶναι εἰς πλεῖστα σημεῖα διάφορος τῆς ἰσχυούσης εἰς τὸ ΝΑΤ. Οὕτω τὸ ἐλάχιστον ὅριον ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν ἐν τῇ ναυτικῇ ἐργασίᾳ εἶναι 50 ἐτῶν ἤτοι κατὰ 15 ἔτη κατώτερον τοῦ ἰσχύοντος συνήθως εἰς τὴν ξηράν. γ) Εἰς τὰς ἐργασίας ξηρᾶς συνυπολογίζονται πρὸς σύνταξιν οἱ χρόνοι ἀνεργίας, ἀναγνωρίζεται ὡς ἀσφαλιστικὸς κίνδυνος ἡ ἐπαγγελματικὴ νόσος αἱ δὲ παροχαὶ καθορίζονται λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν οἰκογενειακῶν βαρῶν, ἐνῷ ἀντιθέτως εἰς τὸ ΝΑΤ οὔτε ἡ ἀνεργία ὑπολογίζεται, οὔτε ἡ ἐπαγγελματικὴ νόσος ὑφίσταται, αἱ δὲ παροχαὶ ἐξαρτῶνται μόνον ἐκ τοῦ ὕψους τῶν εἰσφορῶν καὶ τοῦ συνταξίμου χρόνου. δ) Τὸ βάσει ἀναλογιστικῶν μελετῶν καθορισθὲν ἀσφάλιστρον ἐν τῇ ναυτικῇ ἐργασίᾳ (7½% διὰ τὸν ναυτικὸν πλέον 8½% διὰ τὸν ἐφοπλιστὴν ἤτοι 16% καλῦπτον οὐ μόνον τὰς ἀνάγκας τοῦ κλάδου συντάξεως ἀλλὰ καὶ τὰς τοιαύτας τῶν κλάδων ἀσθενείας καὶ ἀνεργίας τῶν ναυτικῶν εἶναι λίαν χαμηλὸν ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἰσχῦον εἰς τὸ ΙΚΑ ἔνθα μόνον διὰ τὸν κλάδον ἀσθενείας τὸ ἀσφάλιστρον ἀνέρχεται εἰς 9½%. Συνεπῶς ἐνῷ τὸ ΝΑΤ εἰσπράττει βάσει τοῦ ὡς ἄνω χαμηλοῦ ἀσφαλίστρου μικρὰς εἰσφορὰς θὰ καλῆται ἑκάστοτε νὰ συμμετέχῃ εἰς ὑψηλὰς συντάξεις, ἀπονεμομένας ὑπὸ ἑτέρου ἀσφαλιστικοῦ φορέως βάσει τυχὸν ὑψηλῆς κλίμακος μισθῶν. ε) Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Ν. Δ. 4202 καὶ εἰς τοὺς ναυτικοὺς θὰ προεκάλει ἄνισον μεταχείρισιν τῶν πράγματι ναυτικῶν ἔναντι συναδέλφων των, οἵτινες ἐγκαταλείποντες τὸ ναυτικὸν ἐπάγγελμα καὶ ἀσχολούμενοι εἰς ἐργασίας ξηρᾶς θὰ ἐπανήρχοντο ἐπ’ ὀλίγον μόνον χρόνον εἰς τὴν θάλασσαν, ἵνα ἀπολαύσωσι τῶν εὐμενεστέρων συνταξιοδοτικῶν διατάξεων τοῦ ΝΑΤ. Ἀλλὰ καὶ τὴν ἀθρόαν εἴσοδον εἰς τὸ ναυτικὸν ἐπάγγελμα θὰ διευκολύνῃ ὁ ὡς ἄνω νόμος, εἰς βάρος τῶν κατ’ ἐπάγγελμα ναυτικῶν, τῶν κεκτημένων συνταξίμους χρόνους εἰς ἐργασίας ξηρᾶς, ἵνα οὕτω ἐπωφεληθῶσι τῶν εὐμενεστέρων συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ὑπὲρ τῶν ναυτικῶν. 5. Παρὰ τ’ ἀνωτέρω, τὸ θέμα μελετᾶται πρὸς ἀποτροπὴν ἀνεπιεικῶν λύσεων διὰ τοὺς ναυτικούς, σημειοῦμεν ὅμως ὅτι ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας ναυτιλιακῆς κρίσεως καὶ ἀνεργίας δὲν εἶναι δυνατὸν πρὸς τὸ παρὸν νὰ εἰσηγηθῶμεν οἱανδήποτε οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ναυτικῶν ἢ ἐφοπλιστῶν ὑπὸ μορφὴν αὐξήσεως τοῦ ἀσφαλίστρου, διότι τοῦτο θὰ εἶχε γενικωτέρας καταστρεπτικὰς οἰκονομικῶς καὶ ψυχολογικῶς, ἐπιπτώσεις εἰς τὴν ἐθνικήν μας Ναυτιλίαν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα. 1. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 9232)4.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 27.7.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Θ. Δεσύλλα ἐπὶ τοῦ θέματος ἀποκαταστάσεως ὁμαλῆς καὶ κανονικῆς λειτουργίας τοῦ Πορθμείου Ρίου–Ἀντιρρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὴν γραμμὴν ταύτην εἶναι ἤδη δρομολογημένα 5 π)θ, ἐξ ὧν τὸ τελευταῖον ἐδρομολογήθη κατὰ τὸν Αὔγουστον 1962. 2. Παρὰ τῇ Ὑπηρεσίᾳ ἐκκρεμεῖ αἴτησις καὶ 6ου π)θ οὗτινος ἡ δρομολόγησις θὰ πραγματοποιηθῇ ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ, ὅτι τὰ ὑπάρχοντα π)θ δὲν ἐπαρκῶσι πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς κινήσεως. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9331)7.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ σχετικῶς μὲ τὴν πύκνωσιν τῶν δρομολογίων ἀκτοπλοϊκῶν πλοίων γραμμῆς Χίου–Μυτιλήνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ δρομολογιακὴ γραμμὴ Χίου–Μυτιλήνης ἐξυπηρετεῖται δι’ ἑνὸς πλοίου καθ’ ἑκάστην πλὴν Κυριακῆς. Παρὰ ταῦτα, ἡ Ὑπηρεσία μας προέβη κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰς δεούσας συστάσεις πρὸς τοὺς ἀκτοπλοϊκοὺς ἐφοπλιστάς, διὰ τὴν ἔτι περαιτέρω πύκνωσιν τῶν δρομολογίων τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς, πλὴν ὅμως τὰ ὑφιστάμενα ἀκτοπλοϊκὰ πλοῖα δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐκτελουμένων σήμερον δρομολογίων. Τοιαύτη εὐχέρεια θὰ παρουσιασθῇ κατὰ τὸ θέρος 1964 ὅτε θὰ ἔχουν διατεθῇ εἰς τὰς συγκοινωνίας τὰ ναυπηγούμενα ἐν Ἰταλίᾳ νέα ἀκτοπλοϊκὰ–ὀχηματαγωγὰ πλοῖα. Ἐλπίζομεν πάντως, ὅτι κατὰ τὴν προσεχῆ θερινὴν περίοδον ἡ γραμμὴ θὰ βελτιωθῇ σημαντικῶς διὰ τῆς δρομολογήσεως καλυτέρων πλοίων ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων πλοιοκτητῶν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

θʹ) Ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. 1. Ὑμέτερον 7008)5448)1.6.62, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 23.5.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἐνημερώσαμεν ἤδη ὑμᾶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 32523)409)18.5.62 ἐγγράφου μας, οὗτινος, ἀντίγραφον καὶ ἐπισυνάπτομεν. 2. Πλέον τῶν ἀνωτέρω καὶ εἰς συμπλήρωσιν τῶν ἐν παρ. 3 αὐτοῦ ἀναγραφομένων προσθέτομεν ὅτι ἡ ἐν λόγῳ συγγραφικὴ ἐργασία δὲν ἐκρίθη κατάλληλος πρὸς αὐτουσίαν δημοσίευσιν, λόγῳ τοῦ ἐπισήμου ὕφους εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι αὕτη διατυπωμένη, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῶν ἀπαιτηθησομένων μεγάλων σχετικῶς δαπανῶν, ἃς συνεπήγετο ἡ ἐκτύπωσις μακροσκελοῦς κειμένου. 3. Κατόπιν τούτου τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΝΑΤ ἤχθη εἰς μεταγενεστέραν ἀπόφασιν ὅπως ἀναθέσῃ τὴν περαιτέρω ἐπεξεργασίαν καὶ ἐπιμέλειαν τῆς τοιαύτης συγγραφῆς εἰς κατάλληλον πρόσωπον, ἤτοι εἰς δημοσιογράφον — λογοτέχνην, ἵνα τὸ κείμενον καταστῇ περισσότερον καταληπτόν, πρόσφορον καὶ κατάλληλον διὰ τὸ εὐρύτερον κοινόν. Ἐπίσης ἐλήφθη μέριμνα περιστολῆς τῆς δαπάνης διὰ συμπτύξεως τῆς ὕλης. 4. Ἡ ἐργασία αὕτη δέον νὰ παραδοθῇ ἑτοίμη πρὸς ἐκτύπωσιν ἐντὸς ἑξαμήνου τὸ βραδύτερον. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 32523)409. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 18.5.1962 Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Θέμα: «Δημοσίευσις Ἱστορίας 100ετίας ΝΑΤ». Ὑμέτερον 4898)3262)2.4.62, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 29.8.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ συγγραφικὴ ἐργασία τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἱστορίας, πρὸ διετίας περίπου ἀνετέθη ὑπὸ τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΝΑΤ ἐξ ἀνωτάτων ἐ.ἀ. Ἀξιωματικῶν τοῦ Δ.Σ. Ἐπιτροπήν, ἥτις ἤρξατο τὸ ἔργον της ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1959. 2. Τὸ ἔργον τοῦτο, ὡς ἦτο φυσικὸν δὲν ἦτο καὶ πολὺ εὐχερὲς καθόσον ἡ κατὰ τὰ ἀνωτέρω συντακτικὴ Ἐπιτροπὴ ἦτο ὑποχρεωμένη ν’ ἀναζητήσῃ τὰς ἀναγκαίας πηγάς, στοιχεῖα καὶ ἐν γένει πληροφορίας, ἐξ οὗ θὰ ᾐρύετο τὸ διὰ τὴν ἐργασίαν της ἀναγκαιοῦν ὑλικόν, ἐκ τοῦ ἀρχείου τοῦ ΝΑΤ, ἐκ Δημοσίων Βιβλιοθηκῶν, ἐκ τῶν ἀρχείων τοῦ Κράτους κλπ. 3. Πρῶτον στάδιον τῆς ὡς προεξετέθη ἐργασίας ἡ ἐπεξεργασία τοῦ ὑλικοῦ συνετελέσθη καὶ ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον ὑπέβαλε τὸ δοκίμιον τῆς ἐργασίας της, ὅπερ ὑφίσταται νῦν τὴν ἀπαραίτητον ἐπεξεργασίαν καὶ τελικὴν ἀναμόρφωσιν, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἐκδοθησομένη ἐργασία νὰ ἐπιτύχῃ τοῦ προορισμοῦ της. Ἡ δημοσίευσις τῆς ἐν λόγῳ ἱστορίας, δὲν ἦτο καθ’ ἡμᾶς ἀπαραίτητον νὰ συμπέσῃ μὲ τὰς λοιπὰς τῆς 100ετηρίδος τοῦ ΝΑΤ ἑορταστικὰς ἐκδηλώσεις. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω, ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἱστορικὴ ἐργασία, ἐλπίζομεν λίαν συντόμως νὰ δημοσιευθῇ.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπὸ 26.7.1962 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ, ἥτις διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 94421)3588 ἀπὸ 22.12.1961 ἀποφάσεώς μας ἔχει συγκροτηθῆ ἐπιτροπή, ἥτις ἀναθεωρεῖ τὸ πρόγραμμα τῆς ἐξεταζομένης ὕλης τῶν μαθημάτων κατὰ τὰς ἐξετάσεις πρὸς ἀπόκτησιν διπλώματος πλοιάρχου Ε.Ν. πάσης τάξεως. Εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐπιτροπὴν μετέχουν πλὴν τῶν ὑπηρεσιακῶν προσώπων καὶ ἐκπρόσωποι πλοιάρχων Ε.Ν. ὡς καὶ ἐπιστήμονες ἀνεγνωρισμένου κύρους εἰς τὸ τομέα τῆς ναυτιλίας, οὕτως ὥστε ἀναμένεται ὅτι αἱ προτάσεις αὐτῆς θὰ εἶναι ἀπὸ πάσης πλευρᾶς πλήρεις. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Θ. Παππᾶ, Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7284)9.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Θ. Παππᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀγορὰν ἐκπαιδευτικοῦ πλοίου διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν Δημοσίων Σχολῶν Ε.Ν., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Ἡ προθεσμία ὑποβολῆς προσφορῶν διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐν λόγῳ πλοίου ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὅρων τῆς δημοσιευθείσης τὸν Νοέμβριον 1961 ἀνακοινώσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν Δημοσ. Σχολῶν Ε.Ν. ἔληξε τὴν 14.12.61. Συνεπῶς οἱ ὅροι τῆς ἐν λόγῳ ἀνακοινώσεως —διακηρύξεως δὲν εἶχον ἰσχὺν διὰ τὰς ὑποβληθείσας προσφορὰς κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τρέχοντος ἔτους. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἀμφότεραι αἱ περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις προσφοραὶ ἐξητάσθησαν λεπτομερῶς ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου, ὁμοῦ μετὰ ἄλλων τινῶν προσφορῶν ὑποβληθεισῶν κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο, μέχρι σήμερον πάντως οὐδεμία ἐκ τῶν ὡς ἄνω προσφορῶν ἐγένετο τελικῶς δεκτὴ καὶ δὲν ἀπεφασίσθη ἡ ἀγορὰ σκάφους τινὸς ἐκ τῶν ἀνωτέρω εἴτε λόγῳ τοῦ ἀσυμφόρου τῶν τιμῶν εἴτε λόγῳ ἀκαταλληλότητος τῶν προσφερθέντων σκαφῶν. 2. Παρακαλοῦμεν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐνώπιον τῶν ἀνωτέρω δυσχερειῶν καὶ ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις τοῦ πλέον καταλλήλου πλοίου διὰ τὸν περὶ οὗ πρόκειται σκοπὸν ἐν συνδυασμῷ πρὸς συμφέρουσαν τιμὴν ἀγορᾶς αὐτοῦ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῶν Σχολῶν προέβη εἰς τὴν διεύρυνσιν τῶν ὅρων τῆς περυσινῆς ἀνακοινώσεως. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νέων τούτων ὅρων γίνονται ἤδη δεκταὶ προσφοραὶ αἵτινες μελετῶνται προκειμένου νὰ ληφθῇ ὁριστικὴ ἀπόφασις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πᾶσα ἀπόφασις ἐν προκειμένῳ τοῦ Δ. Συμβουλίου τῶν Σχολῶν θὰ τύχῃ τῆς κατὰ νόμον ἐγκρίσεως ἡμῶν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 16 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 25.9.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη κλπ. καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 597, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι χρησιμοποίησιν τοῦ ὑπὸ τοῦ ἐφοπλιστοῦ κ. Ἀναστασίου δωρηθέντος εἰς τὸν Οἶκον Ναύτου (Ο. Ν.) μικροβιολογικοῦ ἐργαστηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Κατ’ ἀρχὴν ἡ ἀξία τῶν δωρηθέντων μηχανημάτων καὶ ὀργάνων τοῦ μικροβιολογικοῦ ἐργαστηρίου δὲν ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 20.000 δολλαρίων, ἀλλ’ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 3.000 δολλαρίων ἐκ τῶν ὁποίων κατεβλήθησαν καὶ οἱ δασμοὶ εἰσαγωγῆς. Σημειωτέον ὅτι μὲ τὰ δωρηθέντα μηχανήματα δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ πλήρης λειτουργία τοῦ ἐργαστηρίου, καθ’ ὅσον ταῦτα μερικῶς μόνον συμπληρώνουν τὰς ἀνάγκας αὐτοῦ. 2) Ἐπίσης ἡ παραλαβὴ τῶν περὶ ὧν πρόκειται ὀργάνων ἐγένετο τὸν Αὔγουστον τοῦ ἔτους 1958 καὶ οὐχὶ ἀπὸ ἑξαετίας. 3) Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἀπὸ τῆς δωρεᾶς μέχρι σήμερον ἔχει διαρρεύσει ἀρκετὸς χρόνος. Ἀπὸ τῶν πρώτων ἐν τούτοις μηνῶν ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων μας μεταξὺ τῶν ἄλλων θεμάτων ἐπελήφθημεν καὶ αὐτοῦ καὶ ἐδώσαμεν ἐντολὴν τακτοποιήσεως ἥτις καὶ εὑρίσκεται ἐν ἐξελίξει. 4) Αἱ ἀντικειμενικαὶ δυσχέρειαι αἵτινες ὑφίσταντο διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ θέματος ἦσαν αἱ ἑξῆς: α) Ἡ ἔλλειψις καταλλήλου καὶ ἐπαρκοῦς χώρου καὶ ἡ ἀνάγκη ὡς ἐκ τούτου ἀνεγέρσεως τετάρτου ὀρόφου ἐπὶ τοῦ ἤδη κτιρίου τοῦ Ο. Ν. Ἡ ἀνέγερσις, τοῦ ὀρόφου τούτου προϋποθέτει καὶ πιστώσεις καὶ ἐγκρίσεις διαφόρων ὑπηρεσιῶν. Ἐπὶ τοῦ τελευταίου τούτου σημείου τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἔχει ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις ἀναγομένας εἰς τὸ πολεοδομικὸν σχέδιον. β) Ἡ ἀντίδρασις τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀπαιτουμένων ἰατρῶν μικροβιολόγων, τούτου ἀπειλοῦντος τοὺς ἰατροὺς μὲ πειθαρχικὰς διώξεις εἰς περίπτωσιν συνάψεως ἐργασίας μετὰ τοῦ Ο.Ν. γ) Πέραν τῶν ὡς ἄνω δυσχερειῶν ἡ Διοικητικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Οἴκου Ναύτου (Δ.Ε.Ο.Ν.), ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ συλλογικὸν διοικητικὸν καὶ ὑπεύθυνον ὄργανον τοῦ Ο. Ν. εἶχε καὶ διατηρεῖ ἐπιφυλάξεις ἐπὶ τῆς σκοπιμότητος καὶ ἐπὶ τοῦ οἰκονομικῶς συμφέροντος τῆς λειτουργίας τοιούτου τμήματος. Αἱ ἐπιφυλάξεις αὗται βασίζονται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ αἱ δαπάναι ἐγκαταστάσεως καὶ λειτουργίας τοῦ δωρηθέντος μικροβιολογικοῦ ἐργαστηρίου θὰ ἐπεβάρυνον ὑπερβολικῶς τὸν Ο. Ν. ἡ ἐντεῦθεν ὠφέλεια διὰ τοὺς τελοῦντας ὑπὸ ὑγειονομικὴν περίθαλψιν ναυτικοὺς δὲν θὰ ἦτο πρακτικῶς πλέον ἀποτελεσματικὴ ἀπὸ τὴν παρεχομένην σήμερον μὲ τὸ ἰσχῦον σύστημα τῆς συνάψεως συμβάσεως μετὰ ἰδιωτῶν μικροβιολόγων. 5) Βάσει τῶν ἀνωτέρω αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἀσκοῦντος ὡς γνωστὸν ἐποπτείαν μόνον ἐπὶ τοῦ Οἴκου Ναύτου, ἦσαν διστακτικαὶ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ μικροβιολογικοῦ ἐργαστηρίου παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ εὐγενὴς δωρεὰ τοῦ ἐφοπλιστοῦ κ. Ἀναστασίου ἐδημιούργει μίαν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν. 6) Ἡμεῖς προσωπικῶς πιστεύοντες εἰς τὴν σκοπιμότητα τῆς λειτουργίας ἑνὸς μικροβιολογικοῦ τμήματος εἰς τὸν Ο. Ν. καὶ τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς δωρεᾶς καὶ ἐνθαρρύνσεως οὕτω τοῦ δωρητικοῦ πνεύματος καὶ ἄλλων ἐφοπλιστῶν, ἐδώσαμεν ἐντολήν, καθ’ ἃ ἐλέχθη, ἐπιλύσεως τοῦ θέματος κατὰ τὰ ἀνωτέρω, παρὰ τὰς ὑφισταμένας ἀντικειμενικὰς δυσχερείας καὶ δικαιολογημένας ἀντιθέτους ἀπόψεις. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν δὲ τῶν οἰκονομικῶν ἐπιπτώσεων ἐξεύρομεν λύσιν διὰ τῆς διατηρήσεως τῆς ὑφισταμένης καὶ νῦν ἐπιβαρύνσεως τῶν περιθαλπομένων ναυτικῶν (δραχ. 7 κατ’ ἐξέτασιν). 7) Ἤδη ἡ ὑπηρεσία κινεῖται πρὸς ἐνοικίασιν ἑτέρου καταλλήλου οἰκήματος καὶ προμήθειαν τῶν ἀπαιτουμένων συμπληρωματικῶν ὀργάνων. Ἐπίσης ἐνεργοῦμεν διὰ τὴν λῆψιν τῆς ἀπαιτουμένης ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τὴν πρόσληψιν τῶν ἀπαιτουμένων ἰατρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. 1. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 418 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 63986)9019)11.8.62 ἀποφάσεως Υ.Ε.Ν. προεκηρύχθη διαγωνισμὸς διὰ τὴν κατάταξιν καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος δέκα Λιμενικῶν Δοκίμων. 2. Τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν στελεχῶν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος καὶ τῆς λήψεως γενικωτέρων μέτρων βελτιώσεως αὐτοῦ εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 447 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐν ὄψει τῆς ληγούσης περὶ τὰ τέλη τοῦ τρέχοντος μηνὸς Σεπτεμβρίου θητείας του ὁ νῦν Ἀρχηγὸς–Γεν. Διευθυντὴς τοῦ Λ. Σ. ἔχει θέσει ἀπὸ καιροῦ εἰς τὴν διάθεσίν μας τὴν παραίτησίν του. Ἡ Κυβέρνησις θέλει προβῆ εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῆς θέσεως ταύτης ἐν καιρῷ τῷ δέοντι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9947)31.8.62 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 27.8.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι δυνάμει τῆς ἰσχυούσης ὑπ’ ἀριθ. 28)55 Ἀστυνομικῆς διατάξεως περὶ λιμένος Μεθάνων οἱ ἐκεῖ λεμβοῦχοι εἰσπράττουν λεμβουχικὰ δικαιώματα μόνον εἰς περιπτώσεις χρησιμοποιήσεως τῶν λέμβων των διὰ τὴν ἀποεπιβίβασιν τῶν ἐπιβατῶν. Ἐπειδὴ ὅμως ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὰ πλοῖα πλευρίζουν, οἱ λεμβοῦχοι ἐκτελοῦσι χρέη ἀχθοφόρου καὶ εἰσπράττουν ἀχθοφορικὰ δικαιώματα καὶ μόνον κατὰ τὴν ἀναχώρησιν τῶν ἐπιβατῶν. Ἀπαλλάσσονται τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς ἀχθοφορικῶν δικαιωμάτων οἱ ἐπιβάται οἱ μὴ κομίζοντες ἀποσκευὰς ἢ κομίζοντες ἀλλὰ δυνάμενοι νὰ μεταφέρωσι ταύτας μόνοι των εἰς μίαν ἁπλῆν διαδρομήν. Οὐδέποτε ἐπετράπη ἀμοιβὴ τῶν λεμβούχων Μεθάνων κατὰ παρέκκλισιν τῶν ὡς ἄνω διατάξεων, αἵτινες ἀναλόγως ἐφαρμόζονται καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς λιμένας τοῦ Κράτους. Ὡς πρὸς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν λεμβούχων οἵτινες ἀπώλεσαν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τὴν ἐργασίαν των συνεπεία παρεμβολῆς τῶν πλοίων, τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον κατήρτισε σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀπὸ καιροῦ διαβιβάσει εἰς τὸν Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων πρὸς περαιτέρω προώθησίν του, λόγῳ ἁρμοδιότητος. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. 1. Ἐπὶ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 404 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι αἱ εἰς τὸ ἐν Φιλαδελφείᾳ τῶν Η.Π.Α. ἐκδιδόμενον ὑπὸ ὁμάδος ἀσφαλιστικῶν ἑταιρειῶν περιοδικὸν «ΛΙΜΕΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» δημοσιευθεῖσαι πληροφορίαι περὶ κλοπῶν ἐν τῷ λιμένι τοῦ Πειραιῶς, δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. 2. Ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν τοῦ Λιμένος Πειραιῶς λαμβάνονται τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα διὰ τὴν πρόληψιν κλοπῶν καὶ ζημιῶν μὲ ἀποτέλεσμα τὸ ποσοστὸν τούτων νὰ εἶναι μικρότερον ἀπὸ κάθε ἄλλον λιμένα τοῦ κόσμου, αἱ δὲ κλοπαὶ ἀσήμαντοι ἀφορῶσαι κυρίως εἴδη μικρᾶς ἀξίας. 3. Λεπτομερὴς ἀπάντησις εἰς τὸ δημοσίευμα τοῦ ἀνωτέρω περιοδικοῦ ἐδόθη ὑπὸ τοῦ Ο.Λ.Π. δημοσιευθεῖσα εἰς τὸν Τύπον. 4. Ἀντίγραφον τῆς ἀπαντήσεως ταύτης ἀποστέλλομεν συνημμένως πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

«ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ» ΤΗΣ 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1962

ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

(Ἡ δυσφήμησις τοῦ Λιμένος) Ἀξιότιμε κ. Διευθυντά, Εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 288 τεῦχος τοῦ ἐγκρίτου περιοδικοῦ σας δημοσιεύεται σχόλιον ὑπὸ τὸν τίτλον «Δυσφήμησις τοῦ Λιμένος Πειραιῶς», εἰς τὸ ὁποῖον περιέχονται διάφοροι δυσμενεῖς πληροφορίαι καὶ κρίσεις περὶ τοῦ λιμένος μας ληφθεῖσαι ὡς ἀναφέρεται ἀπὸ τὴν 6ην ἔκδοσιν τῆς ἐπιθεωρήσεως «Λιμένες τοῦ Κόσμου» τῆς Ἀσφαλιστικῆς Ἑταιρείας Βορείου Ἀμερικῆς. Ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἔκδοσις ἐκυκλοφόρησε πρὸ ἑνὸς περίπου ἔτους, ἤτοι κατὰ Σεπτέμβριον τοῦ 1961 ἐπειδὴ ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος κατεχώρησε τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα σχετικὴν ἀνταπόκρισιν ἀπεσταλμένου της, ἐλάχιστα ἀντικειμενικὴν καὶ ἡ Ἀθηναϊκὴ ἐφημερὶς «Ἐλευθερία» (πρὸς ἣν ἤδη ἀπηντήσαμεν, κατατοπίζοντες αὐτὴν καταλλήλως) καὶ ἐκ τῆς ὁποίας πιθανώτατα ἠντλήσατε τὰς μὴ ἀπεικονιζούσας τὴν ἀλήθειαν τῶν πραγμάτων πληροφορίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς ἀφορῶντα ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὰ πράγματι δημοσιευθέντα εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν περιοδικὸν σχόλια, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν εἰς τὸν Λιμένα Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος τόσον εἰς μηχανικὰ μέσα καὶ λοιπὰς εὐκολίας ὅσον καὶ εἰς τὴν ταχύτητα μεθ’ ἧς διεξάγονται αἱ φορτοεκφορτωτικαὶ ἐργασίαι του, εἰς τὴν ἀσφάλειαν τῆς ἐναποθηκεύσεως τῶν ἐμπορευμάτων, τὸ χαμηλὸν κόστος, δύναται ἀφόβως νὰ συγκριθῇ μὲ τοὺς καλύτερον ὠργανωμένους λιμένας τοῦ κόσμου. Οὕτω ἡ ἀλήθεια ἔχει ὡς ἑξῆς: α) Ὅσον ἀφορᾷ τὰ δημοσιευθέντα. Κατὰ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1961 τὸ περιοδικὸν «Λιμένες τοῦ Κόσμου» ἐκδιδόμενον ἐν Φιλαδελφείᾳ ὑπὸ ὁμάδος Ἀσφαλιστικῶν Ἑταιρειῶν ἀνέγραψεν, ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς ἐργάζεται ἱκανοποιητικῶς, διαθέτει τὰ ἀπαραίτητα μηχανήματα, ἔχει ἱκανὴν ἐργατικὴν δύναμιν καὶ προβαίνει εἰς συνεχεῖς βελτιώσεις τῶν ἐγκαταστάσεών του. Ἐν συνεχείᾳ ἀναγράφει, ὅτι σημειοῦνται ζημίαι εἰς τὰ ἐμπορεύματα κατὰ τὴν περίοδον τῶν βροχῶν, λόγῳ τῆς παραμονῆς εἰς τὴν ὕπαιθρον ὡρισμένων ἐξ αὐτῶν, ἅτινα καὶ ἀναφέρει ὀνομαστικῶς (καυστικὴ σόδα καὶ λιπαντικὰ ἔλαια ἐντὸς σιδηρῶν βαρελίων, σίδηρος, χάλυψ κλπ. προϊόντα εἰς χῦμα) καὶ ὅτι αὐξάνονται αἱ κλοπαὶ εἰς τὰ ἐμπορεύματα λόγῳ ἐλλείψεως εὐθύνης τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν. Τὸ περιοδικὸν τοῦτο ἀσχολεῖται εἰδικῶς μὲ τὰς κλοπὰς τῶν ἐμπορευμάτων, διότι ἐκδίδεται παρ’ ἀσφαλιστικῶν ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι καὶ ἀποζημιώνουν τοὺς παραλήπτας τῶν ἐμπορευμάτων διὰ τυχὸν κλοπὰς ἢ ζημίας. Σχόλια ὅμως ἐπὶ τῶν παρατηρουμένων κλοπῶν καὶ ζημιῶν διατυπώνει εἰς βάρος ὅλων τῶν λιμένων τοῦ κόσμου τινὰ τῶν ὁποίων εἰς ἐξαιρετικῶς δριμὺ ὕφος ἴσως διὰ νὰ δικαιολογῇ τὰ εἰσπραττόμενα ὑψηλὰ ἀσφάλιστρα. Τέλος τὸ Ἀμερικανικὸν περιοδικὸν δὲν ἀναγράφει, ὡς ἀνακριβῶς δημοσιεύεται, ὅτι «καθυστερεῖ ἡ ἐκφόρτωσις τῶν πλοίων, φθάνουσα μέχρι 45 ἡμερῶν, ἀλλὰ ἡ παραλαβὴ τῶν φορτίων» τονίζει δέ, «ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τραπεζιτικὰς κλπ. διατυπώσεις». β) Ὅσον ἀφορᾶ τὴν κατάστασιν τοῦ λιμένος. 1) Τὸ ποσοστὸν γενικῶς τῶν κλοπῶν καὶ ζημιῶν εἰς τὸν λιμένα μας εἶναι μικρότερον ἀπὸ κάθε ἄλλον λιμένα τοῦ κόσμου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον γνωστοποιοῦμεν καὶ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ ἐν λόγῳ περιοδικὸν μολονότι τόσον καθυστερημένως ἐλάβομεν γνῶσιν τῶν παρ’ αὐτοῦ ἀναγραφέντων. Οὕτω εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς αἱ μὲν κλοπαὶ εἶναι ἀσήμαντοι μὴ ὑπερβαίνουσαι τὸ 1% τοῦ συνόλου τῶν ἀπωλειῶν ἐμπορευμάτων καὶ κυρίως εἴδη μικρᾶς ἀξίας (κονσέρβες σαρδελλῶν, μεταχειρισμένος ἱματισμὸς κλπ.) αἱ δὲ ζημίαι περιωρισμέναι καὶ διαρκῶς μειούμεναι, καίτοι ἡ κίνησις τοῦ λιμένος μας αὐξάνεται ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος. 2) Εἶναι ἀναληθὴς ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι σημειοῦνται σημαντικαὶ ζημίαι εἰς τὰ ἐν ὑπαίθρῳ ἀποθηκευόμενα ἐμπορεύματα κατὰ τὰς βροχερὰς ἡμέρας. Εἶναι τοιαῦτα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ληφθῆ διὰ τὴν προφύλαξιν τῶν ἐμπορευμάτων, ὥστε αἱ ζημίαι ἐκ βροχῶν εἰς ἐμπορεύματα ἀποθηκευόμενα ἐν ὑπαίθρῳ λόγῳ τῆς στενότητος τῶν χώρων τοῦ λιμένος, νὰ ἔχῃ ἐκλείψει τελείως. Τὰ εἰς ὑπαίθριον χῶρον ἀναγκαστικῶς ἀποθηκευόμενα ἐμπορεύματα, τοποθετοῦνται ἐπὶ ὑποβάθρων καὶ καλύπτονται καλῶς μὲ ἀδιάβροχα καὶ παρακολουθοῦνται ὑπὸ εἰδικευμένου προσωπικοῦ. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 16 Αὐγούστου 1962

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΚΕΛΑΪΔΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 21.7.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ὑμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 306 καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8965)27.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 18 Β.Δ. 83)1962 (ΦΕΚ 23 Αʹ) σύστασις Παραρτήματος τοῦ Οἴκου Ναύτου ἐπιτρέπεται μόνον εἰς ἐπιλιμένια κέντρα εἰς τὴν περιοχὴν τῶν ὁποίων διαμένουν τοὐλάχιστον 300 οἰκογένειαι ναυτικῶν δικαιουμένων προστασίας ἐκ τοῦ Οἴκου Ναύτου. 2. Ὁ ἀριθμὸς τῶν διαμενόντων εἰς τὴν περιοχὴν Λαυρίου ναυτικῶν πόρρω ἀπέχει τοῦ ἀνωτέρω καθορισθέντος κατωτάτου ὁρίου δικαιούχων προστασίας συνεπῶς δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἡ σύστασις Παραρτήματος Ο. Ν. εἰς Λαύριον. 3. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Οἴκου Ναύτου εὑρίσκεται ἤδη εἰς συνεννοήσεις μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας διὰ τὴν παροχὴν περιθάλψεως εἰς ναυτικοὺς διαμένοντας εἰς περιοχὰς ἔνθα δὲν λειτουργοῦν κλιμάκια αὐτοῦ μέσῳ τῶν ἀγροτικῶν Ἰατρείων. Ἐλπίζομεν δέ, ὅτι μέχρι τέλους τοῦ τρέχοντος ἔτους θὰ ἔχουν ληφθῆ αἱ δέουσαι ἀποφάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 9.6.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ὑμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 101 καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7622)6148)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 2 παρ. 2 τοῦ ἐν ἰσχύϊ Κανονισμοῦ λειτουργίας τῶν Παιδικῶν Ἐξοχῶν τοῦ Οἴκου Ναύτου (ΦΕΚ 176 Βʹ)1958), εἰς ταύτας μετέχουν καὶ τὰ τέκνα τῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας διαμενόντων ναυτικῶν κατὰ ποσοστὸν 10%, διότι ἐκρίθη ὅτι τὰ τέκνα τῶν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης διαμενόντων ναυτικῶν, λόγῳ τοῦ μεμολυσμένου τῆς ἀτμοσφαίρας, ἔχουν μεγαλυτέραν ἀνάγκην παραθερισμοῦ. 2. Σημειωτέον ὅτι μέχρι σήμερον, οὐδέποτε ἐκαλύφθη τὸ ὡς ἄνω ποσοστὸν (10%) συμμετοχῆς ἐκ τῶν αἰτήσεων τῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας διαμενόντων ναυτικῶν, ὥστε ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία νὰ ἀντιμετωπίσῃ θέμα αὐξήσεως τοῦ ποσοστοῦ τούτου. 3. Εἰδικώτερον, τὰ τέκνα τῶν ἐν Χίῳ διαμενόντων ναυτικῶν μετέχουσι κατ’ ἔτος τῶν εἰς θέσιν ΤΡΥΠΑΤΕ Παιδικῶν κατασκηνώσεων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, εἰς μικρὸν πάντως ἀριθμόν, λόγῳ προτιμήσεως τῶν τέκνων ἀπόρων οἰκογενειῶν. 4. Λόγῳ τοῦ περιωρισμένου τῶν πιστώσεων δὲν ἀντιμετωπίζεται, πρὸς τὸ παρὸν τοὐλάχιστον, θέμα λειτουργίας κατασκηνώσεων, δαπάναις τοῦ Οἴκου Ναύτου, εἰς τὰς ἐπαρχίας. 5. Ὡς πρὸς τὸ ἐπίδομα λουτροθεραπείας γνωρίζομεν, ὅτι τοῦτο χορηγεῖται καὶ εἰς τοὺς ἐν ἐπαρχίαις διαμένοντας ναυτικούς, μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς Ἀνωτάτης Ναυτικῆς Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς (ἄρθρ. 13 παρ. 3 Κανονισμοῦ Ὑγ. Ὑπηρεσίας Ο. Ν. ΦΕΚ 66 Βʹ)1952), ἡ ὁποία ἑδρεύει εἰς τὸ κέντρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 14287)11682)6.12.61 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 3.12.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἀπὸ μακροῦ χρόνου τὰ συνταξιοδοτικῆς φύσεως αἰτήματα τῶν Δωδεκανησίων ναυτικῶν ἀπασχολοῦν ἰδιαιτέρως τόσον ἡμᾶς, ὅσον καὶ τὸ ΝΑΤ καὶ τὸ Διοικητικὸν αὐτοῦ Συμβούλιον, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ δυνατοῦ τρόπου τῆς ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ἱκανοποιήσεως αὐτῶν. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει πορισμάτων ἐξαχθέντων ἐξ εἰδικῆς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐνεργηθείσης ἀναλογιστικῆς μελέτης εἰς τὸ καταρτισθὲν ἤδη σχέδιον νόμου «περὶ ΝΑΤ» περιελήφθη σχετικὴ διάταξις προβλέπουσα τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν Δωδεκανησίων. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 31 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13559)27.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 891 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τὴν ἐπικοινωνίαν μετὰ τῶν ποντοπόρων ἐμπορικῶν πλοίων, λειτουργοῦσιν εἰς τὸ Παράκτιον Κέντρον Ραδιοεπικοινωνίας τοῦ ΟΤΕ 4 ἰσχυροὶ πομποὶ ραδιοτηλεγραφίας βραχέων κυμάτων (συνολικῆς ἰσχύος 20 κιλοβάτ) καὶ εἷς πομπὸς ραδιοτηλεφωνίας βραχέων κυμάτων ἰσχύος 10 KW. Διὰ τῶν πομπῶν τούτων οἵτινες ἐκπέμπουσιν ἐπὶ τῶν ζωνῶν συχνοτήτων 6, 8, 12 καὶ 17 μεγακύκλων, εἶναι δυνατὴ διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς προσφόρου ἑκάστοτε, ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν διαδόσεως, ζώνης συχνοτήτων ἡ ἐπικοινωνία μετὰ τῶν ἐμπορικῶν πλοίων εἰς οἱασδήποτε ἀποστάσεις. Διὰ τούτων ἐπιτυγχάνονται 640 ἐπαφαὶ μετὰ ποντοπόρων πλοίων κατὰ μέσον ὅρον ἡμερησίως καὶ ἀνταλλάσσονται 400 περίπου ραδιοτηλεγραφήματα. Οἱ πομποὶ βραχέων κυμάτων αὐξανόμενοι ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ἐπαρκεῖς, μὴ ὑπολειπόμενοι τῶν παρακτίων σταθμῶν ἄλλων χωρῶν εἰς ἀριθμὸν καὶ ἰσχύν, συνεχὴς δὲ προσπάθεια καταβάλλεται διὰ περαιτέρω ἐπαύξησιν. 1. Διὰ τὴν εἰδησεογραφικὴν ἐνημέρωσιν καὶ ἐπικοινωνίαν μετὰ τῶν ναυτικῶν καὶ ἀποδήμων, διατίθεται ὑπὸ τοῦ Ε.Ι.Ρ. πομπὸς βραχέων κυμάτων μικρᾶς ἰσχύος. Βεβαίως ὁ πομπὸς οὗτος δὲν εἶναι ἐπαρκής, ἀπὸ ἀπόψεως ἰσχύος νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἐνημέρωσιν τῶν ἀποδήμων, καταρτίζεται ὅμως πρόγραμμα προμηθείας καὶ ἐγκαταστάσεως πομπῶν βραχέων μεγάλης ἰσχύος ἱκανοῦ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν πράγματι ἐθνικὴν καὶ σοβαρὰν ταύτην ἀποστολήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13157)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 827 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου, κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερομένου θέματος, τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος: Ἡ ὑπεραστικὴ ἀνταπόκρισις ἐξυπηρετεῖται διά: 3 τηλεφ. κυκλωμάτων Ναυπάκτου–Πατρῶν 2 τηλεφ. κυκλωμάτων Ναυπάκτου–Ἀθηνῶν. 1 τηλεφ. κύκλωμα Ναυπάκτου–Μεσολογγίου. 2 τηλεφ. κυκλωμάτων Ναυπάκτου–Ἀμφίσσης. Μελετᾶται ἡ ἐγκατάστασις ἑνὸς εἰσέτι τηλεφ. κυκλώματος μετὰ Μεσολογγίου ὡς καὶ ἑνὸς φερεσύχνου συστήματος τῶν 12 συγκοινωνιῶν μετὰ Πατρῶν. Τὰ ὑπάρχοντα κυκλώματα εἶναι ἐπαρκῆ διὰ τὴν ὑφισταμένην σήμερον τηλεφ. ἀνταπόκρισιν ἥτις διεξάγεται μετ’ ἀπολύτου ἐνημερότητος καὶ ἄνευ καθυστερήσεως. Ἐξ ἄλλου εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Ναυπακτίας λειτουργοῦσι τὰ κάτωθι Γραφεῖα ἐκτελοῦντα Τηλεπ)κὴν Ὑπηρεσίαν 2 Τηλεπ)κὰ Κέντρα (Ναυπάκτου, Πλατάνου, Ναυπακτίας). 2 Ταχ. Γραφεῖα Γʹ τάξεως (Ἄνω Χώρας καὶ Κλεπᾶς). 2 Τηλεπ)κὰ Πρακτορεῖα (Ἀντιρρίου καὶ Ἀραχώβης Ναυπακτίας). 98 Κοινοτικὰ Τηλεφωνεῖα ἐγκατεστημένα εἰς ἰσαρίθμους Κοινότητας καὶ συνοικισμούς. Ἀπομένουσι πρὸς σύνδεσιν 13 εἰσέτι συνοικισμοὶ ἐξ ὧν ὁ εἷς περιλαμβάνεται εἰς τὸ ὑπὸ ἐκτέλεσιν πρόγραμμα τοῦ τρέχοντος ἔτους, πέντε ἔχουσι περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ προσεχοῦς ἔτους οἱ δὲ ὑπόλοιποι ἑπτὰ συνοικισμοί, πληθυσμοῦ κάτω τῶν 100 κατοίκων, θὰ περιληφθοῦν εἰς μεταγενέστερα προγράμματα. Μέχρι τῆς συνδέσεών των οἱ ὀλίγοι αὐτοὶ συνοικισμοὶ ἐξυπηρετοῦνται μέσῳ τῶν τηλεφ. Γραφείων τῶν Κοινοτήτων εἰς ἃς ὑπάγονται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13159)10775 ἀπὸ 20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 829)6.11.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ ἐν γένει Τηλεπικοινωνιακαὶ ἐγκαταστάσεις τοῦ ΟΤΕ τοῦ Νομοῦ Ἀργολίδος ἐπιβλέπονται καὶ συντηροῦνται μερίμνῃ τοῦ Τεχνικοῦ Τμήματος ΟΤΕ Κορίνθου. Ἡ σύστασις ἰδιαιτέρου Τεχνικοῦ Τμήματος διὰ τὸν Νομὸν Ἀργολίδος δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας ἐπιτηρήσεως τῶν τηλεπικοινωνιακῶν δικτύων καὶ ἐγκαταστάσεων, αἱ ὁποῖαι ἀντιμετωπίζονται εἰς εὐρυτέρας τοῦ Νομοῦ περιφερείας. Τοῦτο ἄλλωστε συμβαίνει εἰς πάσας τὰς περιοχὰς τῶν 20 τεχνικῶν Τμημάτων τοῦ ΟΤΕ εἰς τὴν περιφέρειαν ἑκάστου τῶν ὁποίων ὑπάγονται περιοχαὶ 2–5 Νομῶν, ἀναλόγως τῆς σπουδαιότητος καὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν ἐγκαταστάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7847)26.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 141 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Οἱ ΣΕΚ ἠγόρασαν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1057)17. 3.1951 συμβάσεως ἐκ τοῦ Ἰταλικοῦ Οἴκου BPEDA εἰς ὃν κατεκυρώθη ἡ προμήθεια κατόπιν τῆς ἀπὸ 17.1.51 διενεργηθείσης διεθνοῦς δημοπρασίας 20 ἀτμάμαξας εἰς τὴν τιμὴν τῶν δολλαρίων 111.400 ἀνὰ μονάδα ἄνευ ἀνταλλακτικῶν καὶ δολλαρίων 133.000 ἀνὰ μονάδα μετ’ ἀνταλλακτικῶν, ἤτοι ἔναντι συνολικῆς ἀξίας δολλαρίων 2.664.000 ἔναντι Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων. 2. Αἱ ἀτμάμαξαι εἰσήχθησαν τμηματικῶς ἀπὸ τοῦ τέλους τοῦ ἔτους 1953 μέχρι τέλους περίπου τοῦ ἔτους 1954. 3. Κατὰ τὴν κυκλοφορίαν των παρουσιάσθησαν διάφοροι βλάβαι καὶ δὴ ἐπὶ τῶν λεβήτων αὐτῶν καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου 1956 ἐτέθησαν ἐκτὸς κυκλοφορίας. Τὰς ἐν λόγῳ βλάβας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1083)56 νέας συμβάσεως ἀνέλαβεν ὅπως τακτοποιήσῃ ὁ προμηθευτὴς Οἶκος BREDA. Ἡ ὡς ἄνω σύμβασις ἐξετελέσθη ἐμπροθέσμως καὶ αἱ ἀτμάμαξαι ἔκτοτε κυκλοφοροῦσι συνεχῶς μὲ τινὰς ἑκάστοτε μικροανωμαλίας, αἵτινες ἐξέλιπον διὰ τῆς ἄρσεως τῶν προκαλούντων ταύτας αἰτίων. 4. Ἅπασαι αἱ ἐπισκευαὶ ἐγένοντο εἴτε εἰς βάρος τοῦ προμηθευτοῦ εἴτε δαπάναις τῶν ΣΕΚ ἔναντι ὅμως τῶν ὁποίων ἐγένοντο ἐν συνεχείᾳ ἰσόποσοι καταπτώσεις ἐπὶ τῶν ὑπὸ τοῦ Οἴκου κατατεθειμένων ἐγγυήσεων. Τὸ σύνολον τῆς δαπάνης τῶν ἐπισκευῶν ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 310.362 δολλαρίων. 5. Αἱ ἐν λόγῳ ἀτμάμαξαι εἶναι ἅπασαι κυκλοφορήσιμοι. Ἐπὶ τούτοις σημειοῦμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐν λόγῳ προμηθείας συνεζητήθη διὰ μακρῶν ἐν τῇ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος προβλεπομένῃ Εἰδικῇ Ἐπιτροπῇ τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἑνοποιήσεως τῶν Σιδηροδρόμων τοῦ Κράτους (Ἴδε πρακτικὰ τῆς ἀπὸ 28.8.62 συνεδριάσεως αὐτῆς εἰς σελ. 2, 6, 7, 8, 13, 16 καὶ 17 ὡς καὶ τῆς ἀπὸ 30.8.62 συνεδριάσεως εἰς σελ. 15, 16 καὶ 17). Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10709)25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 553 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Ἡ Νομαρχία Κοζάνης δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20514)4. 6.62 ἀποφάσεώς της ἐχορήγησεν ἄδειαν κυκλοφορίας φορτηγοῦ αὐτοκινήτου ἰδιωτικῆς χρήσεως εἰς τὸν Ἰωάννην Νταρλαγιάννην υἱὸν τῆς Πηνελόπης Νταρλαγιάννη ὡς ἐκμεταλλευτοῦ λατομείου εἰς Σέρβια Κοζάνης. Ἡ ἐν λόγῳ ἀπόφασις τῆς Νομαρχίας Κοζάνης ἀνεκλήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34455)15.6.62 νέας ἀποφάσεως ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ὁ Ἰωάννης Νταρλαγιάννης δὲν ἠδύνατο νὰ ἀσκῇ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκμεταλλευτοῦ λατομείου (ἐμπόρου) ὡς ἄγων τὸ 17ον ἔτος τῆς ἡλικίας του ἄρθρον 2 τοῦ Ἐμπορικοῦ Νόμου καὶ CKI 1681 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος. Τὸ στοιχεῖον τῆς ἡλικίας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῇ ἐκ τῶν ἐν τῷ φακέλλῳ δικαιολογητικῶν ὥστε νὰ μὴ χορηγηθῇ ἐξ ὑπαρχῆς ἡ αἰτουμένη ἄδεια καθ’ ὅτι τὸ σχετικὸν ὑπ’ ἀριθ. 508)60 Β.Δ)μα προβλέπει στοιχεῖα φορολογικοῦ περιεχομένου καὶ οὐχὶ ληξιαρχικὴν πρᾶξιν γεννήσεως τῶν αἰτούντων. Ἡ Νομαρχία Κοζάνης μετὰ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20514)4.6.62 ἀποφάσεώς της ὡς πρὸς τὸν υἱὸν Ἰωάννην Νταρλαγιάννην ἐχορήγησεν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 39318)26.7.62 ἀποφάσεώς της κατόπιν ὑποβολῆς τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ 508)60 Β. Δ)τος δικαιολογητικῶν, ἄδειαν κυκλοφορίας φορτηγοῦ αὐτ)του ἰδιωτικῆς χρήσεως εἰς τὴν Πηνελόπην Νταρλαγιάννην (μητρὸς τοῦ Ἰωάννου Νταρλαγιάννη), ὡς ἐκμεταλλευτρίας λατομείου βάσει τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ 508)60 Β.Δ)τος παρεχομένης εὐχερείας λόγῳ τοῦ εἴδους τῆς ἐπιχειρήσεως ἐκμ)σις λατομείου καὶ τοῦ ὄγκου καὶ τοῦ εὐτελοῦς τῶν μεταφερομένων εἰδῶν, καὶ χρόνου ἐνάρξεως τῆς ἐπιχειρήσεως τὴν 26.6.1962. Κατὰ τῆς ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 39318)26.7.62 ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Κοζάνης, δι’ ἧς ἐχορηγήθη ἄδεια εἰς τὴν Πηνελόπην Νταρλαγιάννην ἠσκήθη προσφυγὴ ὑπὸ τῶν αὐτοκινητιστῶν Κοζάνης Κων)νον Α. Παπαναστασίου καὶ Νικολάου Μπελίδου. Ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω προσφυγῆς τῶν αὐτοκινητιστῶν αἱ ἀπόψεις τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας διατυποῦνται ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 253242)62 ἀποφάσει ἡμῶν καθ’ ἣν ἀπορρίπτεται ἡ προσφυγὴ τῶν αὐτοκινητιστῶν κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 39318) 26.7.62 ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Κοζάνης, καθ’ ὅτι ἡ χορήγησις ταύτης ἐδόθη παρὰ τῆς Νομαρχίας Κοζάνης βάσει τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ 508)60 Β.Δ)τος παρεχομένης εὐχερείας λόγῳ τοῦ εἴδους τῆς ἐπιχειρήσεως. Γενικώτερον, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀνακλήσεως τῆς σχετικῆς πράξεως τοῦ Νομάρχου Κοζάνης διὰ τὸν υἱὸν Ἰωάννην Νταρλαγιάννην λόγῳ τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι ὁ υἱὸς Ἰωάννης Νταρλαγιάννης δύναται νὰ ἀσκῇ ἐμπορίαν ἐφ’ ὅσον ἄγει τὸ 18ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Τὸ ὅτι ὁ σύζυγος τῆς Πηνελόπης Νταρλαγιάννη τυγχάνει ἢ οὐ κάτοχος φορτηγοῦ αὐτοκινήτου Δημοσίας χρήσεως δὲν δύναται νὰ ἀσκήσῃ ἐπιρροὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς χορηγήσεως τῆς ἀδείας καθ’ ὅτι ἡ γυνὴ δύναται κατὰ τὸν ἐμπορικὸν Νόμον νὰ ἀσκῇ χωριστὴν ἐμπορίαν τῇ συναινέσῃ τοῦ συζύγου της. Ἐφ’ ὅσον ἡ ὕπαρξις ἐκμ)σεως τοῦ λατομείου προϋποθέτει τὴν ἐξ ὑπαρχῆς χρῆσιν αὐτοκινήτου δηλονότι καὶ ἐπὶ ἐπιχειρήσεως μὴ πληρούσης τὰς προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ 508)60 Β.Δ)τος, ἤτοι διετῆ ἄσκησιν τῆς ἐπιχειρήσεως ἡ χορηγηθεῖσα εἰς τὴν Πηνελόπην Νταρλαγιάννην ἄδεια κυκλοφορίας φορτηγοῦ Ι.Χ. δὲν ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴν ἐξαίρεσιν ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ προμνησθέντος Β.Δ)τος, καθ’ ὅτι ἡ ἀρχὴ αὕτη ἐφαρμόζεται παρὰ τῆς Νομαρχίας Κοζάνης διὰ πάσας τὰς λατομικὰς ἐπιχειρήσεις δι’ ἅς τὸ μεταφορικὸν μέσον θεωρεῖται ἀπαραίτητον ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ λατομείου. Κατὰ συνέπειαν ἡ περίπτωσις τῆς Πηνελόπης Νταρλαγιάννη δὲν ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴν ἐξαίρεσιν χορηγήσεως ἀδείας κυκλοφορίας φορτηγοῦ αὐτοκινήτου διὰ τὴν λατομικὴν της ἐπιχείρησιν ἀλλὰ ἐφαρμόζεται τοῦτο δι’ ὅλας τὰς λατομικὰς ἐπιχειρήσεις δι’ οὕς λόγους ἀναφέραμεν καὶ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 253242)62 ἀπόφασιν ἡμῶν δι’ ἧς ἀπορρίπτεται ἡ προσφυγὴ τῶν αὐτοκινητιστῶν κατὰ τῆς πράξεως τοῦ Νομάρχου λόγῳ μὴ παραβάσεως Νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Γεν. Δ)νσις Μεταφορῶν Δ)νσις Ἐμπορ. καὶ Δ)θνῶν Μεταφορῶν Τμῆμα Ἐμπορ)κῶν Μεταφορῶν Γραφεῖον Α–Φ.Ι.Χ. Ἐπείγουσα προθεσμία Ἀριθ. πρωτ. 253242)62 Συνημμένα Φάκελλος Κοινοποίησις 1) Ἰδιαίτερον Γρ. κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 10858)20.10.62 ἐγγράφου μετὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11669)9667)19.10.62 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς εἰς διπλοῦν. 2) Νομαρχίαν Κοζάνης ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 59690)1962 ἐγγράφου της μετὰ τοῦ σχετικοῦ φακέλλου. 3) Κων)νον Παπαναστασίου, Νικόλαον Μπελίδην, Σέρβια–Κοζάνης.

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει: 1. Τὴν ἐμπρόθεσμον προσφυγὴν τῶν Κων)νου Α. Παπαναστασίου καὶ Νικολάου Μπελίδου αὐτοκινητιστῶν κατοίκων Σερβίων Κοζάνης κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 39318)14.8. 62 ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Κοζάνης διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 59690)10.3.62 ἐγγράφου της. 2. Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 39318)14.8.62 ἀπόφασιν τῆς Νομαρχίας Κοζάνης δι’ ἧς ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις ἀδείας κυκλοφορίας φορτηγοῦ αὐτ)του ἰδιωτικῆς χρήσεως ὠφελ. φορτίου (3½ τόννων) διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Λατομείου της εἰς Σέρβια Κοζάνης. 3. Τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 508)60 Β.Δ)τος «περὶ καθορισμοῦ προϋποθέσεων καὶ ὅρων χορηγήσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτ)των ἰδιωτικῆς χρήσεως. 4. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ προσβαλλομένη ὑπ’ ἀριθ. 39318)26. 7.1962 ἀπόφασις τῆς Νομαρχίας Κοζάνης ἐξεδόθη βάσει τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ὡς ἄνω Β.Δ)τος παρεχομένης εὐχερείας λόγῳ τοῦ εἴδους τῆς ἐπιχειρήσεως (ἐκμετάλλευσις λατομείου) τοῦ ὄγκου καὶ τοῦ εὐτελοῦς τῶν μεταφερομένων εἰδῶν πρᾶγμα ὅπερ μετὰ τὴν τοιαύτην ἐκτίμησιν τοῦ κ. Νομάρχου δὲν συνιστᾷ παράβασιν νόμου δι’ ἣν καὶ μόνον χωρεῖ ἀπόφασις ἡμῶν. Ἰδόντες τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 3200)55 «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Ἀπορρίπτομεν τὴν ἀπὸ 12.11.1962 προσφυγὴν τοῦ Κων)του Παπαναστασίου καὶ Νικολάου Μπελίδου καθ’ ὅτι οὐδεμία παράβασις νόμου ἐγένετο ἐν τῇ προσβαλλομένῃ ἀποφάσει τῆς ὡς ἄνω Νομαρχίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11464)15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 663 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ συνοικισμοῦ Πλατάνια Ἀργολίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡ Νομαρχία Ἀργολίδος, ἡ ὁδὸς Ἀλέας–Πλατανίων–Ἄργους δὲν παρέχει εἰσέτι ἀσφάλειαν βατότητος διὰ κυκλοφορίαν αὐτοκινήτου, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἡμιδιανοίκτου εἰσέτι κοινοτικῆς ὁδοῦ μικροῦ πλάτους, μήκους 7 χιλιομέτρων περίπου, ἐξ ὧν μῆκος 2½ χιλιομέτρων διέρχεται ἐντὸς τοῦ Νομοῦ Κορινθίας, μὲ κατεύθυνσιν πρὸς τὴν Κοινότητα Γαλατᾶ Κορινθίας, μέσῳ τῆς ὁποίας καὶ θὰ διέλθῃ. Τὸ τμῆμα δὲ τοῦτο τῆς ὁδοῦ παρουσιάζει καὶ τὰς μεγαλυτέρας δυσχερείας εἰς τὴν κυκλοφορίαν ὀχημάτων, καθ’ ὅσον καὶ τεχνικὰ ἔργα ἀπαιτοῦνται νὰ ἐκτελεσθῶσι καὶ ἀποζημιώσεις νὰ καταβληθῶσι λόγῳ ἀπαλλοτριώσεων ἰδιωτικῶν κτημάτων πρὸς διεύρυνσιν τοῦ πλάτους τῆς περὶ ἧς πρόκειται ὁδοῦ. Ἐλπίζεται, κατὰ τὴν ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας, ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς ἔτους τῇ συμβολῇ τῆς Κοινότητος Ἁγ. Νικολάου Ἐπαρχίας Ἄργους εἰς ἣν ὑπάγεται ὁ συνοικισμὸς Πλατάνια καὶ τῆς Κοινότητος Γαλατᾶ τοῦ Νομοῦ Κορινθίας νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ βατότης τῆς ὡς ἄνω ὁδοῦ, ὁπότε καὶ μόνον νὰ ἐξυπηρετηθῶσι συγκοινωνιακῶς οἱ κάτοικοι τοῦ συνοικισμοῦ τούτου διὰ τοῦ ἐκτελοῦντος τὴν συγκοινωνίαν Ἀλέας–Ἄργους αὐτοκινήτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10725)25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 569 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερομένων θεμάτων τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος: 1) Ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν.Δ. 3990) 59 ἐκρίθησαν ἐντακτέοι διὰ τῆς ἀπὸ 20.3.62 ἀποφάσεώς της 18 εἰσπράκτορες πλὴν ὅμως τὸ 26ον Κ.Τ.Ε.Λ. Πιερίας δὲν προέβη εἰσέτι εἰς τὴν ἔνταξιν αὐτῶν. 2) Παρὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Νόμου 2119)52, τινὲς ἐκ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Λεωφορείων δὲν μισθοδοτοῦνται ὑπὸ τοῦ 26ου Κ.Τ.Ε.Λ., ἀλλὰ ὑπὸ τῶν λεωφορειούχων. 3) Δι’ ἀμφοτέρας τὰς ὡς ἄνω περιπτώσεις (1 καὶ 2), ἡ Νομαρχία ἐνήργησε διὰ τὴν λῆψιν κατὰ τοῦ ἐν λόγῳ Κ. Τ.Ε.Λ. τῶν προσηκόντων πειθαρχικῶν μέτρων. 4) Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Νομαρχία, ἀπὸ 1.9.62 οἱ εἰσπράκτορες λαμβάνουν διὰ τῶν μισθοδοτικῶν καταστάσεων τοῦ 26ου Κ.Τ.Ε.Λ. μηνιαίως δραχ. 1413 καὶ μετ’ ἀφαίρεσιν τῶν νομίμων κρατήσεων δραχ. 1263. Δὲν ἐξηκριβώθη ἐὰν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν λεωφορείων ἐξαναγκάζουν τοὺς εἰσπράκτορας νὰ ἐπιστρέψουν μέρος τῶν ἀποδοχῶν των. Πάντως διετάχθη ἡ Νομαρχία νὰ ἐξακριβώσῃ καὶ νὰ ἀναφέρῃ ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω καταγγελλομένων περιπτώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ Βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9770)23.8.62 ἐγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 439 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, περὶ ἀνωμαλιῶν εἰς τὴν ἀνάθεσιν τῆς μεταφορᾶς τεύτλων διὰ τὸ ἐν Λαρίσῃ ἐργοστάσιον ζακχάρεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως καὶ ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 45655)17.11.62 σχετικὴν ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Λαρίσης, ἐπιληφθείσης, λόγῳ ἁρμοδιότητος, τοῦ θέματος τούτου. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109)1962 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκδοθείσης τῇ προτάσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἐνεκρίθη ὅπως αἱ ἐν ἄρθρῳ 7 τοῦ Ν. 2816)1954 ἀναφερόμεναι μεταφοραὶ πραγμάτων ἢ προϊόντων καὶ γεωργικῶν ἐφοδίων τῶν ἀγροτῶν, διεξάγωνται καὶ διὰ μὴ ἰδιοκτήτων γεωργικῶν ἑλκυστήρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΛΑΡΙΣΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 45655. Ἐν Λαρίσῃ τῇ 17 Νοεμβρίου 1962 Περὶ τῆς ἀνατεθείσης ἐργασίας μεταφορᾶς σακχαροτεύτλων. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9761 ἐ.ἔ. ὑμετέρας διαταγῆς «περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἐπιδηλουμένου ἀντικειμένου», λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν συναφῶς τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐργασίας μεταφορᾶς τῶν σακχαροτεύτλων ἐκ τοῦ τόπου τῆς παραγωγῆς, εἰς τὸ ἐν Λαρίσῃ ἐργοστάσιον Σακχάρεως, ὑπὸ τῆς «Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Σακχάρεως Α.Ε.», προεκηρύχθη τακτικὸς μειοδοτικὸς διαγωνισμός, ὅστις καὶ διεξήχθη εἰς τὰ ἐν Θεσσαλονίκῃ Κεντρικὰ Γραφεῖα αὐτῆς, τὴν 28ην παρελθόντος Ἰουνίου. Εἰς τὸν ἐν λόγῳ μειοδοτικὸν διαγωνισμὸν προσῆλθον καὶ ἔλαβον μέρος: α) Ἡ Κοινοπραξία Μεταφορῶν Λαρίσης τῶν Ι. Ζώη, Ι. Γκαρσίδη, Α. Μπέη, Β. Σαβαρᾶ, Π. Ἀναγνώστου καὶ Α. Πιτσιάβα. β) Τὸ Γραφεῖον Μεταφορῶν Γ. Πολυμέρη καὶ τὰ Ἡνωμένα Γραφεῖα Μεταφορῶν «ΑΤΛΑΣ» Ο.Ε. γ) Τὸ Γραφεῖον Μεταφορῶν Β. Κοροβέση. δ) Αἱ Γενικαὶ Μεταφοραὶ Ι. Πίνιου, καὶ ε) Τὸ Γραφεῖον Μεταφορῶν Ι. Κομνηνοῦ. Τὴν ἑπομένην τῆς διενεργείας τοῦ διαγωνισμοῦ, τοὐτέστιν τὴν 29ην Ἰουνίου, ὡς προεβλέπετο ὑπὸ τῶν ὅρων τῆς σχετικῆς διακηρύξεως, ἐπεδόθησαν εἰς τὴν οἰκείαν ἐπὶ τοῦ διαγωνισμοῦ Ἐπιτροπὴν διάφοροι ἀντιπροσφοραί. Μεταξὺ τῶν ἐπιδοσάντων σχετικὴν ἀντιπροσφορὰν συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ Κοινοπραξία Μεταφορῶν Λαρίσης, εἰς ἣν καὶ ἀνετέθη ἡ μεταφορὰ τῶν σακχαροτεύτλων τῶν τομέων Δ, Ζ, Ι καὶ ΣΤ ἀντὶ 1,395 δραχμῶν κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διὰ φορτηγῶν αὐτοκινήτων καὶ δραχ. 1,60 κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον, δι’ ἑλκυστήρων. Κατόπιν τούτου καὶ ἐπειδὴ ἡ ὡς ἄνω μειοδότρια Κοινοπραξία Μεταφορῶν Λαρίσης, οὐδὲν ἐξεδήλωσεν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς μεταφορᾶς σακχαροτεύτλων καὶ τῶν τομέων Α, Β, καὶ Γ ἡ μεταφορὰ αὕτη ἀνετέθη εἰς τὸ Γραφεῖον Μεταφορῶν «ΑΤΛΑΣ» — Πολυμέρη μὲ ἱκανοποιητικωτέρας καὶ συμφεροτέρας διὰ τὴν Βιομηχανίαν Σακχάρεως τιμὰς ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς τοιαύτας τὰς προσφερθείσας ὑπὸ τοῦ Γραφείου Μεταφορῶν Μ. Κοροβέση, τοὐτέστιν ἀντὶ 1,39 δραχ. κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον διὰ φορτηγῶν αὐτοκινήτων καὶ 1,60 κατὰ χιλιομετρικὸν τόννον δι’ ἑλκυστήρων. Ἐπὶ τούτοις ἡ προσφορὰ τοῦ Γραφείου Μεταφορῶν Μ. Κοροβέση ἀπεκλείσθη καὶ διὰ τὸν λόγον ὅτι τοῦτο ἀνελάμβανε τὴν ἐργασίαν ταύτην ὑπὸ τοὺς κάτωθι ἀσυμφόρους διὰ τὴν ὡς ἄνω Α. Ε. ὅρους: α) διότι διὰ τὴν μεταφορὰν σακχαροτεύτλων δι’ αὐτοκινήτων διερχομένων διὰ διοδίων ἐζήτει προσαύξησιν ἐκ δρχ. 12 κατὰ τόννον. β) διότι διὰ πᾶσαν καθυστέρησιν φορτώσεως αὐτοκινήτου ὠφελίμου φορτίου μέχρι 10 τόννων πλέον 1½ ὥρας οὐδεμίαν ἀνελάμβανεν εὐθύνην διὰ τὴν παράδοσιν τῆς ὑπὸ τῆς διακηρύξεως προβλεπομένης ποσότητος. γ) διότι τὴν ἐργασίαν ταύτην ἀνελάμβανεν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς φορτώσεως τῶν αὐτοκινήτων ἐπὶ δημοσίας ὁδοῦ ἢ ἐπὶ ἀποδεδειγμένως βατῆς τοιαύτης, καὶ δ) διότι ἡ προσφορὰ αὕτη ἴσχυε δι’ ἁπάσας τὰς μεταφορὰς καὶ οὐχὶ διὰ μέρος μόνον ἐξ αὐτῶν. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω λόγων τὸ ὡς ἄνω γραφεῖον Μεταφορῶν Μ. Κοροβέση, ἀπεκλείσθη καὶ διότι ἡ γενικὴ ἐντύπωσις ἦτο, ὅτι τὸ γραφεῖον τοῦτο δὲ θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του, δεδομένου ὅτι στερεῖται καταλλήλου καὶ ἱκανοῦ ἀριθμοῦ αὐτοκινήτων διὰ τὴν ἀνάληψιν καὶ ἀποτελεσματικὴν διεκπεραίωσιν τῆς ἐργασίας ταύτης. Ἄλλωστε ὡς προκύπτει καὶ ἐκ τοῦ ἄρθρου 25 τῆς οἰκείας διακηρύξεως ἡ Βιομηχανία Σακχάρεως δὲν ὑπεχρεοῦτο εἰς τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐργασίας ταύτης εἰς τὸν ἀναδειχθησόμενον μειοδότην. Πάντως ἡ ἀνάθεσις τῆς ἐργασίας ταύτης εἰς τὸ Γραφεῖον Μεταφορῶν Γ. Πολυμέρη, ὀφείλεται καὶ εἰς τὴν καλὴν αὐτοῦ συνεργασίαν μετὰ τῆς Ε.Β.Σ. κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰς μεταφορὰς τῶν τεύτλων τῶν περιοχῶν Κατερίνης καὶ Λιτοχώρου αὗται διενηργήθησαν σιδηροδρομικῶς καὶ κατὰ συνέπειαν οὐδὲν ζήτημα ἀνέκυψεν. Ἐπὶ τοῦ ἑτέρου τῶν θεμάτων, ἤγουν τῆς μεταφορᾶς τεύτλων διὰ γεωργικῶν ἑλκυστήρων, ἐπ’ αὐτοῦ ἀναφέρομεν ὅτι ὡς διεπιστώσαμεν πράγματι τὸ γραφεῖον Μεταφορῶν ΑΤΛΑΣ διὰ δημοσιεύματός του πρὸς τὸν τοπικὸν τύπον, ἐκάλει τοὺς κατόχους γεωργικῶν ἑλκυστήρων τοὺς ἐπιθυμοῦντας ἵνα μεταφέρωσι τεῦτλα εἰς τὸ Ἐργοστάσιον Σακχάρεως ὅπως συμβληθῶσι μετ’ αὐτοῦ συντάσσοντες εἰδικὸν συμφωνητικόν. Ἐκ μέρους τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Λαρίσης ἐγένοντο αἱ δέουσαι συστάσεις πρὸς τὸ ὡς ἄνω Γραφεῖον Μεταφορῶν εἰς ὃ ὡς καὶ πρότερον ἀνεφέρθη ἀνετέθη ἡ μεταφορὰ σακχαροτεύτλων τῶν τομέων Α, Β καὶ Γ, ὅπως τοῦτο ἀποφύγῃ τὸ τοιοῦτον διότι τυγχάνει νόμῳ ἀνεπίτρεπτος ἡ μεταφορὰ ἀγαθῶν ἐπὶ κομίστρῳ δι’ ἑλκυστήρων. Εἰς τὰς συστάσεις αὐτὰς τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας ἐδηλώθη ὑπὸ τοῦ Γραφείου Μεταφορῶν ΑΤΛΑΣ, ὅτι τὸ τοιοῦτον ὀφείλεται εἰς ὑπογραφεῖσαν μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Σακχάρεως συμφωνίας δυνάμει τῆς ὁποίας αὕτη δηλαδὴ ἡ Ε.Β.Σ. λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος ἔστω καὶ κατὰ ἐκ τῶν ὑστέρων ἔγκρισιν τῶν ἁρμοδίων Δημοσίων Ἀρχῶν. Παρὰ ταῦτα ὑπὸ τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Λαρίσης ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς μεταφορᾶς τεύτλων δι’ ἑλκυστήρων, διὰ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τῆς Υ.Ε.Φ.Α., προέβη εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν μεταφορέων τεύτλων δι’ ἑλκυστήρων καὶ εἰς τὴν σύνταξιν σχετικῶν ἐκθέσεων παραβάσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὀφειλομένας ἐπὶ τῶν κομίστρων κρατήσεις τῶν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων 2512)53, 3839)58 καὶ 4045)60 ὡς καὶ τὸ ὀφειλόμενον χαρτόσημον 0,5% καὶ εἰσφορὰν ἐπὶ τοῦ χαρτοσήμου 10% ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α., αὗται θὰ κατεβάλοντο εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον Λαρίσης ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω Γραφείων Μεταφορῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δελτίων φορτώσεως καὶ ἡμερομισθίων καταστάσεων μεταφορᾶς, δεδομένου μάλιστα, ὅτι αἱ κρατήσεις αὗται ὡς καὶ τὸ χαρτόσημον παρακρατοῦνται ἐκ τῶν ποσῶν τῶν κομίστρων τῶν καταβαλλομένων εἰς τοὺς μεταφορεῖς. Ἤδη ὑπὸ τοῦ Γραφείου Μεταφορῶν ΑΤΛΑΣ καὶ Γ. Πολυμέρη κατεβλήθησαν τὴν 10ην Ὀκτωβρίου 1962 αἱ ἀναλογοῦσαι κρατήσεις καὶ τὸ τέλος χαρτοσήμου ἐπὶ τῶν ποσῶν τῶν κομίστρων τῶν καταβληθέντων εἰς τοὺς κατόχους τῶν γεωργικῶν ἑλκυστήρων διὰ τὸν μῆνα Αὔγουστον ἐ.ἔ. ἀνερχομένων εἰς δρχ. 376.272, τῶν κρατήσεων ἐκ δρχ. 11.289 τῶν τελῶν χαρτοσήμου ἐκ δρχ. 1881 καὶ τῆς ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α. ἐκ δρχ. 188 σχετικῆς εἰσφορᾶς. Ἐπίσης ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω μεταφορέων κατεβλήθησαν καὶ μάλιστα πρὸ τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας καταβολῆς, τοὐτέστιν τὴν 27ην Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. αἱ ἀναλογοῦσαι κρατήσεις καὶ τὰ τέλη χαρτοσήμου ἐπὶ τῶν κομίστρων τῶν καταβληθέντων εἰς τοὺς κατόχους γεωργικῶν ἑλκυστήρων τῶν μηνῶν Σεπτεμβρίου καὶ Ὀκτωβρίου (προθεσμία καταβολῆς 10.10.1962 καὶ 10.12.1962) ἀνερχομένων εἰς τὸ ποσὸν τῶν 527.998 δραχμῶν, τῶν κρατήσεων ἐκ δρχ. 15.540, τῶν τελῶν χαρτοσήμου ἐκ δρχ. 2693 καὶ τῆς ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α. σχετικῆς εἰσφορᾶς ἐκ δραχ. 264, διὰ τὸν μῆνα Σεπτέμβριον καὶ δρχ. 93.295 τῶν σχετικῶν κρατήσεων ἐκ δρχ. 2820, τῶν τελῶν χαρτοσήμου ἐκ δρχ. 470 σὺν τοῦ ἐκ δρχ. 47 ποσοῦ δι’ εἰσφορὰν ὑπὲρ Ο.Γ.Α. διὰ τὸν μῆνα Ὀκτώβριον ἐ.ἔ. μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ ὁποίου ἔπαυσε καὶ ἡ μεταφορὰ τεύτλων δι’ ἑλκυστήρων. Πάντως ἡ Οἰκονομικὴ Ἐφορία Λαρίσης μετὰ τὸ πέρας τῆς ὅλης ἐργασίας τῆς μεταφορᾶς ἐκ τῶν ὑπὸ τοῦ Ἐργοστασίου Σακχάρεως τηρουμένων βιβλίων θέλει συγκεντρώσει ἅπαντα τὰ στοιχεῖα τὰ ἀφορῶντα τὰ καταβληθέντα κόμιστρα εἰς τοὺς ὡς ἄνω μεταφορεῖς ἐπὶ τῇ βάσει δὲ αὐτῶν θὰ ὑποχρεωθῶσιν οὗτοι εἰς τὴν καταβολὴν τυχὸν ὀφειλομένων κρατήσεων, τελῶν, χαρτοσήμου, καὶ εἰσφορῶν πέραν τῶν καταβληθέντων τοιούτων. Ἐπὶ πλέον ἀναφέρομεν ὅτι οἱ ἐν λόγῳ ἐργολάβοι διὰ τὰ κέρδη, ἅτινα θὰ ἀποκομίσουν ἐκ τῆς ἐργασίας ταύτης, θὰ φορολογηθῶσι καὶ διὰ τὸ εἰσόδημα τοῦτο συμφώνως τῷ νομοθετικῷ διατάγματι 3323)55 περὶ φορολογίας εἰσοδήματος. Συνημμένως ὑποβάλλομεν ὑμῖν καὶ τὰ κάτωθι δικαιολογητικὰ καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. 1) Ἕν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 16.6.62 προκηρύξεως μειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ μεταφορᾶς τεύτλων Θεσσαλίας τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Σακχάρεως Α. Ε. 2) Ἕν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 29.6.62 ἀντιπροσφορᾶς τοῦ Μιχαὴλ Κοροβέση. 3) Ἕν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 29.6.62 ἀντιπροσφορᾶς τῆς Κοινοπραξίας Μεταφορῶν Λαρίσης Ι. Ζώη, Ι. Γκαρσίδη κλπ. 4) Ἕν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 6.7.62 ἀντιπροσφορᾶς τοῦ Γραφείου Μεταφορῶν ΑΤΛΑΣ–Πολυμέρη. 5) Ἕν ἀντίγραφον τοῦ ἀπὸ 19.7.62 συμφωνητικοῦ μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Σακχάρεως καὶ τῶν μεταφορέων Ἀχιλλέως Μπέη καὶ Β. Σαμαρᾶ, καὶ 6) Ἕν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 17.7.62 συμβάσεως μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Σακχάρεως καὶ τοῦ Γ. Πολυμέρη καὶ Ἀβραὰμ Θωμαΐδη ἐκπροσωπούντων τὸ Γραφεῖον Μεταφορῶν ΑΤΛΑΣ Ο.Ε.

Ὁ Νομάρχης Λαρίσης

ΑΡ. ΚΑΚΟΥΡΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14293)6.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1009 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν τοποθέτησιν προϊσταμένου εἰς τὸ Ταχ. Γραφεῖον Αἰγινίου– Πιερίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἡ τοποθέτησις ὑπαλλήλου Αʹ κατηγορίας παρὰ τῷ ὡς ἄνω Ταχ. Γραφείῳ ἐπὶ τοῦ παρόντος, δὲν εἶναι ἐφικτή, καθ’ ὅσον ἡ ταχυδρομικὴ ὑπηρεσία ἀντιμετωπίζει μεγάλην ἔλλειψιν προσωπικοῦ γενικῶς καὶ ἰδίᾳ τῆς κατηγορίας ταύτης, συνεπεία τῆς ὁποίας ὑπὲρ 100 Ταχ. Γραφεῖα, μεταξὺ τῶν ὁποίων τὰ πλεῖστα μείζονος κινήσεως τῆς τοῦ ἀνωτέρω, παραμένουν ἄνευ προϊσταμένου καὶ προσωπικοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον ἔχον ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀνάγκην ἐπανδρώσεως ἁπάντων τῶν συνεστημένων Ταχ. Γραφείων διὰ προσωπικοῦ (ἐλλείπουν 800 μονάδες) ἔχει προέλθει εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Οἰκονομικῶν διὰ τὴν αὔξησιν τῆς ὀργανικῆς συνθέσεως τοῦ προσωπικοῦ. Ἐφ’ ὅσον τελικῶς αἱ ἐνέργειαι αὗται εὐοδωθῶσι, θὰ καταστῇ ἐφικτὴ ἡ ἐπάνδρωσις τοῦ Ταχ. Γραφείου Αἰγινίου καὶ τῶν λοιπῶν. Πάντως, ἐπὶ τοῦ παρόντος, πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν, ἀπὸ ταχυδρομικῆς πλευρᾶς, τῶν κατοίκων τῆς ὡς ἄνω κωμοπόλεως, ἀνετέθησαν εἰς τὸν διανομέα ἅπασαι αἱ διαχειριστικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Γραφείου, αἵτινες καὶ διεξάγονται ἤδη ἱκανοποιητικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13555)27.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 882 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 11701) 5.12.62 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Νομαρχίαν Τρικάλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 39904)6.12.62 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Τρικάλων. Αἱ περισσότεραι τῶν ὀρεινῶν ὁδῶν διηνοίχθησαν κατὰ τὸ πλεῖστον τμῆμα αὐτῶν τὴν τελευταίαν πενταετίαν καὶ οὕτω κατόπιν σοβαρωτάτης προσπαθείας ἐπετεύχθη ὅπως ἅπαντα σχεδὸν τὰ ὀρεινὰ χωρία τοῦ Νομοῦ, πλὴν ἐλαχίστων μικρῶν καὶ λίαν ἀπομεμακρυσμένων νὰ ἔχωσι συνδεθῇ ὁδικῶς καὶ ἐπικοινωνῶσι δι’ αὐτοκινήτου μὲ τὰ ἀστικὰ κέντρα. Οὐδεμία διακοπὴ λεωφορειακῆς συγκοινωνίας διὰ λεωφορείων τοῦ ΚΤΕΛ ἐγένετο, παρὰ τὰς τελευταίας πλημμύρας καὶ χιονοπτώσεις, καθ’ ὅσον ἐλήφθησαν καὶ λαμβάνονται τὰ κατάλληλα μέτρα πρὸς συνεχῆ διατήρησιν ταύτης. Μόνον εἰς τὰ τμήματα ἐκεῖνα τῶν ὀρεινῶν ὁδῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι ἡμιτελῆ καὶ εὑρίσκονται εἰσέτι εἰς τὸ στάδιον τῆς διανοίξεως (δὲν ἔχωσι προχωρήσει αἱ ἐργασίαι ὁδοστρωσίας, κατασκευῆς τεχνικῶν ἔργων κλπ.), ἐξυπηρετούμενα δὲ οὐχὶ διὰ λεωφορειακῆς, ἀλλὰ διὰ φορτοεπιβατικῆς συγκοινωνίας καθ’ ἑκάστην χειμερινὴν περίοδον ὑφίσταται, ὡς εἶναι φυσικὸν σχετικὴ δυσχέρεια εἰς τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν, λόγῳ συνήθων καταπτώσεων χωμάτων, ἀνωμαλιῶν καταστρώματος, ἐλλείψεως τεχνικῶν ἔργων κλπ. Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν εἶναι ἐν ἰσχύϊ εἴκοσι δύο (22) ἄδειαι ἐκτελέσεως φορτοεπιβατικῆς συγκοινωνίας ἐπὶ ἀγόνων γραμμῶν τοῦ Νομοῦ. Καθ’ ἑκάστην χειμερινὴν περίοδον, ὡς καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος (ὅτε μάλιστα ἀπὸ διμήνου περίπου συνεχεῖς βροχαὶ ἐσημειώθησαν καὶ ἤδη ἡ ὀρεινὴ περιοχὴ εἶναι κεκαλυμμένη διὰ χιόνων), ἐπὶ τμημάτων ἡμιτελῶν ὀρεινῶν ὁδῶν γίνεται περιορισμός τις εἰς τὰς συγκοινωνίας τῶν φορτοεπιβατικῶν καὶ εἰς τὰ πλέον ἀπομεμακρυσμένα καὶ ὀρεινὰ χωρία διὰ λόγους ἀσφαλείας. Συνεχῶς καταβάλλεται προσπάθεια ἄρσεως τῶν παρουσιαζομένων δυσχερειῶν καὶ ἀποκαταστάσεως τῆς συγκοινωνίας καὶ κατὰ τὴν χειμερινὴν εἰσέτι περίοδον, ὅπου τοῦτο καθίσταται ἐφικτὸν καὶ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν ὑπαρχουσῶν πιστώσεων, πρὸς συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ὀρεινοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Νομοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Διὰ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 998)3. 12.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου καὶ συναποστελλομένης ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τίθεται θέμα συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Ἑλληνικοῦ–Κρύας Βρύσης μετὰ τοῦ Ἄργους, εἴτε ὑπὸ τῶν λεωφορείων τοῦ 7ου ΚΤΕΛ Νομοῦ Ἀργολίδος, ἢ ἐν ἀδυναμίᾳ τούτου, διὰ τῆς χορηγήσεως ὑφ’ ὑμῶν προσωρινῆς ἀδείας ἐκτελέσεως ἐπιβατικῆς συγκοινωνίας ὑπὸ φορτοεπιβατικοῦ αὐτοκινήτου κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 191629)5.10.55 κανονιστικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω παρακαλοῦμεν, ὅπως λόγῳ ἁρμοδιότητος λάβητε τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα συμφώνως τοῖς κεκανονισμένοις. Ἀποτέλεσμα τῶν ὑμετέρων ἐνεργειῶν, ἀναφέρητε ἐπειγόντως προκειμένου νὰ ἐνημερώσωμεν τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13553)27.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 880 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 11702)5. 12.62 ἐγγράφου μας πρὸς τὸν Νομάρχην Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 57752)10.12.62 ἀναφορὰν τῆς ἐν λόγῳ Νομαρχίας δι’ ἧς παρέχονται πληροφορίαι ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΛΑΡΙΣΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 57752. Ἐν Λαρίσῃ τῇ 10 Δεκεμβρίου 1962 Πρὸς Γενικὴν Διεύθυνσιν Διοικήσεως Τμῆμα Διοικητικῆς Ἀποκεντρώσεως Ἀθήνας Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 136949)3.12.62 Διαταγῆς ὑμῶν δι’ ἧς διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀντικατάστασιν ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς καταστραφείσης γεφύρας Νέας Σμύρνης καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συγκοινωνίας διὰ τῆς πέραν τῆς γεφύρας Ἐθνικῆς ὁδοῦ νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: α) Ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα διὰ τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης πρὸς τὸν σκοπὸν κατασκευῆς νέας γεφύρας. β) Διετέθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὸ ἀπαιτούμενον ὑλικὸν γεφυροκατασκευῆς Μπέλεϋ καὶ ἤρξαντο αἱ ἐργασίαι τῶν ἀπαιτουμένων προσβάσεων παρὰ τῆς Διευθύνσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν Ν. Λαρίσης διὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ ὑπὸ τοῦ Στρατοῦ τοποθέτησιν τῆς ἀνωτέρω γεφυροκατασκευῆς. γ) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τῆς πέραν τῆς γεφύρας συνοικίας Νέας Σμύρνης ἐδρομολογήθησαν ἀστικὰ λεωφορεῖα τρὶς τῆς ἡμέρας διὰ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ, ἐπὶ πλέον τῶν ἐκτελούντων τὴν συγκοινωνίαν λεωφορείων γραμμῆς Φιλιππουπόλεως–Νέας Σμύρνης. Πάντως οἱ κάτοικοι τῆς πέραν τῆς γεφύρας συνοικίας Νέας Σμύρνης χρησιμοποιοῦν τὰ ἀστικὰ λεωφορεῖα τῆς γραμμῆς Φιλιππουπόλεως–Νέας Σμύρνης μέχρι τῆς γεφύρας, διανύοντες πεζῇ τὴν μέχρι τοῦ τέρματος ἐναπομένουσαν ἀπόστασιν ὡς ἐπίσης καὶ τὰ ἕτερα ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη ἀστικὰ λεωφορεῖα, τὰ διερχόμενα τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ ἅτινα διανύουσι μεγαλυτέραν τῆς τακτικῆς ἀπόστασιν, πλέον τῶν 3 χιλιομέτρων ἄνευ οἰκονομικῆς τινος ἐπιβαρύνσεως τοῦ κεκανονισμένου εἰσιτηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1962 Ὁ ἀναπληρωτὴς Νομάρχου

Διευθυντὴς

Π. ΜΠΑΡΚΟΥΤΣΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κατσώτα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11369)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 650 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κατσώτα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τῆς καταβολῆς εἰς τὸν Ἰωάννην Ντόκον ἀναδρομικῆς διαφορᾶς λόγῳ ἀναπροσαρμογῆς τῆς συντάξεών του, ἐβράδυνεν ἐν ἀναμονῇ ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐπὶ ἐγγράφων τῶν Σ.Ε.Κ., δι’ ὧν ἐτέθη τὸ ὅλον ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων τοῦ Προσωπικοῦ τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρείας Κλιναμαξῶν, ἀπὸ ἀπόψεως διαθέσεως σχετικῶν πιστώσεων κλπ. Ἤδη, κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 244467)27.9.62 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐδόθησαν ὁδηγίαι εἰς τοὺς Σ.Ε.Κ., τὸ ὡς ἄνω θέμα ἐρρυθμίσθη καταβληθέντος εἰς τὸν ἐν λόγῳ συνταξιοῦχον τοῦ ἀνήκοντος αὐτῷ ποσοῦ ἐκ τῆς ἀνωτέρω αἰτίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14288)6.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 998 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Ἑλληνικοῦ–Κρύας Βρύσης μετὰ τοῦ Ἄργους, ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 11982)12.12. 62 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Νομαρχίαν Ἀργολίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 27984)15.12.62 ἀναφορὰν τῆς ἐν λόγῳ Νομαρχίας, δι’ ἧς παρέχονται πληροφορίαι ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ

Ἀριθ. πρωτ. 27984. Ἐν Ναυπλίῳ τῇ 15.12.1962 ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ: Περὶ συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ τῶν συνοικισμῶν Ἑλληνικοῦ καὶ Κρύας Βρύσης Κοινότητος Κρυονερίου μὲ τὴν πόλιν τοῦ Ἄργους.

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Εἰς Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11982)12.12.1962 ὑμετέρας διαταγῆς ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῶν συνοικισμῶν Κρύας Βρύσης καὶ Ἑλληνικοῦ τῆς Κοινότητος Κρυονερίου Ἐπαρχίας Ἄργους μὲ τὴν πόλιν τοῦ Ἄργους λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: Α) Ὅσον ἀφορᾶ τὴν δι’ αὐτοκινήτου συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Κρύας Βρύσης τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος μὲ τὴν πόλιν τοῦ Ἄργους, δὲν καθίσταται αὕτη δυνατὴ καθ’ ὅσον, ὡς ἔχει διαπιστωθῆ ὑπὸ τῆς παρ’ ἡμῖν Δ)νσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν ἡ ὁδὸς Ἄργους Κρύας Βρύσης (χιλιομ. 25), λόγῳ τῆς στενότητος τοῦ καταστρώματός της δὲν παρέχει ἀσφάλειαν βατότητος διὰ τὴν κυκλοφορίαν φορτηγῶν αὐτοκινήτων καὶ λεωφορείων. Β) Ὡς πρὸς τὴν συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Ἑλληνικοῦ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω Κοινότητος μὲ τὴν πόλιν τοῦ Ἄργους, ἡ ὑφισταμένη ὁδὸς (χιλιόμ. 10) εἶναι εἰς κατάστασιν ἐπιτρέπουσαν τὴν κυκλοφορίαν μόνον φορτηγῶν ὀχημάτων εἰς οἱανδήποτε ἐποχὴν καὶ οὐχὶ λεωφορείων, ὡς διεπιστώθη καὶ διὰ προσφάτου ἐπιτοπίου μεταβάσεως τοῦ παρ’ ἡμῖν Δ)τοῦ Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν. Προκειμένου δὲ νὰ ἀνατεθῇ προσωρινῶς ἡ ἐκτέλεσις τῆς συγκοινωνίας δι’ αὐτοκινήτου ἀντὶ πληρωμῆς κομίστρου κατ’ ἐπιβάτην τοῦ συνοικισμοῦ τούτου μὲ τὴν πόλιν τοῦ Ἄργους, ἐγένετο προκήρυξις ἡμῶν ἀπὸ 24.11.1961 συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 191629)1955 ὑμετέρας κανονιστικῆς ἀποφάσεως, πλὴν ὅμως ἀπέβη αὕτη ἄνευ ἀποτελέσματος. Ἐν συνεχείᾳ προέβημεν καὶ αὖθις εἰς τὴν ἔκδοσιν καὶ νέας προκηρύξεως (ἀριθ. 27875 τῆς 13.12.1962) διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῆς δι’ αὐτοκινήτου συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ ὡς εἴρηται συνοικισμοῦ μὲ τὴν πόλιν τοῦ Ἄργους κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς προμνησθείσης ὑμετέρας κανονιστικῆς ἀποφάσεως. Ἤδη, ἡ Νομαρχία τελεῖ ἐν ἀναμονῇ ὑποβολῆς ἐκ μέρους ἐνδιαφερομένων σχετικῶν αἰτήσεων, ἵνα χωρήσῃ εἰς τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἐπιβατικῆς συγκοινωνίας τοῦ συνοικισμοῦ Ἑλληνικοῦ τῆς Κοινότητος Κρυονερίου μετὰ τῆς πόλεως τοῦ Ἄργους. Ὁ Νομάρχης καὶ ἀ.α.

Ὁ Διευθυντὴς

ΔΗΜ. ΜΠΕΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14536)11.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1058 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τῶν πειθαρχικῶν ποινῶν εἰς ὁδηγοὺς καὶ ἰδιοκτήτας αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως ἅτινα σταθμεύουν ἀντικανονικῶς, ἐνεργεῖται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν.Δ. 4990)59, καθ’ ἃς δύνανται οἱ Διευθυνταὶ Ἀστυνομικῶν Δ)νσεων καὶ οἱ Διοικηταὶ Δ)νσεων καὶ Ὑποδιοικηταὶ Χωροφυλακῆς, μετὰ πρότασιν τῆς ἁρμοδίας κατὰ τόπον ὑπηρεσίας τροχαίας κινήσεως, νὰ ἀφαιρῶσι διὰ χρονικὸν διάστημα μέχρι πέντε ἡμερῶν, ἀσχέτως τῶν ποινικῶν κυρώσεων: α) Τὴν ἄδειαν ὁδηγοῦ τῶν αὐτοκινήτων καὶ παντὸς ἐν γένει τροχοφόρου. β) Τὴν ἄδειαν κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων καὶ παντὸς ἐν γένει τροχοφόρου ἰδιωτικῆς χρήσεως. Πάντως τὸ θέμα ὁλόκληρον τυγχάνει ἤδη νομοθετικῆς ἐπεξεργασίας, προκειμένου νὰ ἀποφασισθῇ ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσῃ ἢ οὔ ἡ σήμερον ἐπιτρεπομένη μίσθωσις αὐτοκινήτων Ι. Χ. εἰς τρίτα πρόσωπα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14950)18.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1116 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἐν σχέσει μὲ τὸν ὑποβιβασμὸν καὶ τὴν μετάθεσιν ἐξ Ἀθηνῶν τοῦ ὑπαλλήλου τῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου Εὐαγγέλου Τσουφάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Εἰς τὸν ὡς ἄνω ὑπάλληλον, παραπεμφθέντα ἐνώπιον τοῦ κατὰ νόμον ἁρμοδίου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου διὰ σοβαρὰ πειθαρχικὰ παραπτώματα, ἐπεβλήθη δι’ ὁμοφώνου ἀποφάσεως τοῦ τελευταίου ἡ πειθαρχικὴ ποινὴ τοῦ ὑποβιβασμοῦ του εἰς τὸν ἀμέσως κατώτερον τοῦ ὃν κατέχει οὗτος βαθμόν. 2) Ἡ ὡς ἄνω ἀπόφασις τοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου δὲν ἐξετελέσθη, λόγῳ τῆς προσφυγῆς τούτου ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐν ἀναμονῇ ἐκδικάσεως τῆς ἐν λόγῳ προσφυγῆς καὶ ἐκδόσεως ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου τῆς χώρας. 3) Λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ἐκ τοῦ ἀνωτέρου λόγου μὴ ἐκτελέσεως τῆς ἐπιβληθείσης ποινῆς εἰς τὸν παρεκτραπέντα ὑπάλληλον καὶ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς πειθαρχίας τοῦ λοιποῦ προσωπικοῦ τῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας ὑπείκων εἰς σχετικὴν εἰσήγησιν τοῦ Ἀρχηγοῦ Υ.Π.Α. κ. Δούκα ἐδέχθην πρότασιν αὐτοῦ περὶ μεταθέσεως τοῦ εἰρημένου ὑπαλλήλου εἰς Θεσσαλονίκην λαβὼν ὑπ’ ὄψει καὶ τὸ γεγονός, ὅτι οὗτος ἀπὸ τοῦ ἔτους 1948 ὅτε προσελήφθη εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν δὲν ὑπηρέτησε μέχρι σήμερον ἐκτὸς Ἀθηνῶν. Πάντως τὸ ὅλον θέμα τῆς μεταθέσεως τοῦ ὡς ἄνω ὑπαλλήλου ἐπανεξετάζεται ἤδη ὑπηρεσιακῶς ἐν ἀναμονῇ καὶ τῆς ἐπὶ τῆς προσφυγῆς αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐκδοθησομένης ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14670)12.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1074 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν θέσιν τοῦ νεομισθωθέντος οἰκήματος πρὸς στέγασιν τῶν Ταχυδρομικῶν Ὑπηρεσιῶν Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ μίσθωσις τοῦ ἐν Κερκύρᾳ οἰκήματος ἔνθα ἐστεγάζοντο αἱ Ταχυδρομικαὶ Ὑπηρεσίαι ἔληξε τὴν 24.6.62 οὖσα ἐλευθέρα μίσθωσις κατὰ παράβασιν προϋφισταμένης συμβάσεως. 2) Ἐπειδὴ ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἐν λόγῳ οἰκήματος δὲν ἀπεδέχετο τὴν ἐν αὐτῷ περαιτέρω παραμονὴν τῆς Ὑπηρεσίας, ἀπειλῶν ἅμα μὲ τὴν ἔξωσίν της, ἐκινήθη ἡ κατὰ νόμον διαδικασία μισθώσεως νέου οἰκήματος πρὸς στέγασιν τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας. 3) Κατὰ τὰς γενομένας ἔκτοτε ἐν Κερκύρᾳ ἐπαναληπτικὰς δημοπρασίας, προσεφέρθησαν συνολικῶς τρία οἰκήματα ἐπιλεγέντος τελικῶς παρὰ τῆς ἐν προκειμένῳ ἁρμοδίας Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς στεγάσεως Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν Κερκύρας τοῦ ἐκ τῶν προσφερθέντων κριθέντος ὁμοφώνως ὡς τοῦ πλέον καταλλήλου ὅπερ καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐμισθώθη μερίμνῃ τῆς οἰκείας Νομαρχίας Κερκύρας. Πάντως ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν στοιχείων προκύπτει ὅτι τὸ νεομισθωθὲν οἴκημα εἶναι ἰσόγειον, κεῖται παραπλεύρως τοῦ κτιρίου τοῦ Ο.Τ.Ε. ἐγγύτατα τῆς ἀρτηριακῆς ἐμπορικῆς ζώνης καὶ ἐλάχιστα μόνον μέτρα ἀπὸ τοῦ χώρου εἰς ὃν θὰ ἀνεγερθῇ τὸ Διοικητήριον τῆς πόλεως εἰς τὸ ὁποῖον προβλέπεται καὶ ἡ ἐν καιρῷ μεταστέγασις (ἐγκατάστασις) τῆς Ταχυδρομικῆς Διευθύνσεως Κερκύρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14422)10.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1044 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν παράτασιν τῆς λειτουργίας τῶν Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων μέχρι τῆς 8 ἑσπερινῆς ὥρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ λειτουργία τῶν Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν τοιαύτην τῶν ἐπιβλεπόντων ταῦτα Τηλεπικοινωνιακῶν Κέντρων καὶ Γραφείων. Κατὰ συνέπειαν εἰς τὰς περιπτώσεις, καθ’ ἅς τὰ Γραφεῖα ἐπιβλέψεως εἶναι Ταχ. Γραφεῖα Γʹ τάξεως ἢ Τηλεπικοινωνιακὰ Κέντρα Αʹ καὶ Εʹ τάξεως λειτουργοῦντα μέχρι τῆς 18ης ὥρας, ἡ παράτασις τῆς λειτουργίας τῶν ὑπ’ αὐτῶν προβλεπομένων Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων πέραν τῆς ὥρας ταύτης εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἀνέφικτος. Εἰς τὰς λοιπὰς περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας τὰ Γραφεῖα, ἐπιβλέψεως τῶν Τηλεφωνείων λειτουργοῦσιν πέραν τῆς 18ης ὥρας, αἱ ὁποῖαι ὅμως εἶναι καὶ αἱ ὀλιγώτεραι, ἡ λειτουργία τῶν Τηλεφωνείων πέραν τῆς 18ης ὥρας εἶναι δυνατή, προσκρούει ὅμως αὕτη εἰς τὴν ἀπροθυμίαν τῶν διευθυνόντων νὰ δεχθοῦν τὴν παράτασιν, ἐνῷ ἐξ ἄλλου εἶναι δυσχερὴς ἡ ἐξεύρεσις καταλλήλων προσώπων διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῆς διευθύνσεως τῶν Τηλεφωνείων, δεχομένων τοιαύτην συμβατικὴν ὑποχρέωσιν. Ἐπὶ παραδείγματι ἐκ τῶν 50 Τηλεφωνείων τοῦ Νομοῦ Πιερίας μόνον τὰ 26 ἐδέχθησαν νὰ παρατείνουν τὴν λειτουργίαν των πέραν τῆς 18ης ὥρας ἐνῷ τὰ ὑπόλοιπα 33 ἠρνήθησαν. Τέλος, γνωρίζομεν ὅτι τὸ ζήτημα τῆς συνεχοῦς λειτουργίας τῶν Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων, ὡς ἐπίσης καὶ τῆς τοιαύτης τῶν μικρῶν Τηλεπικοινωνιακῶν Κέντρων καὶ Γραφείων, δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἄλλως εἰ μὴ διὰ τῆς βαθμιαίας ἐπεκτάσεως τῆς αὐτομάτου Τηλεφωνίας καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 150)4.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1187 ἐρώτησις καὶ 117 αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης ἐλήφθη σειρὰ μέτρων διὰ τῶν ὁποίων ἐπῆλθεν αἰσθητὴ βελτίωσις ταύτης μὴ δυναμένη νὰ ἀμφισβητηθῇ παρ’ οὐδενὸς καλῆς πίστεως συζητητοῦ. Κατὰ τὸ διαρρεῦσαν ἔτος ἐτέθησαν εἰς κυκλοφορίαν 145 καινουργῆ λεωφορεῖα τῆς Α.Σ.Π.Α., διὰ τῶν ὁποίων κατέστη δυνατὴ ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δρομολογίων τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν– Πειραιῶς κατὰ 6.000 διαδρομὰς ἡμερησίως, ἀναμένονται δὲ ἕτερα 75 νέα λεωφορεῖα τῆς Α.Σ.Π.Α. διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐνισχυθῶσιν ἅπασαι αἱ χρῄζουσαι ἐνισχύσεως λεωφορειακαὶ γραμμαὶ τῆς ὑπ’ ὄψει περιοχῆς. Ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη θὰ προστεθοῦν καὶ ἕτερα λεωφορεῖα. Πέραν τῶν λαμβανομένων μέτρων διὰ τὴν κάλυψιν τῶν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης, παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου μελετᾶται ἡ ἐγκατάστασις μετρὸ διὰ τὴν κατὰ τρόπον ἀποφασιστικὸν ἀντιμετώπισιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος ταύτης. Ἐπὶ τούτοις φρονοῦμεν ὅτι τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα τῆς Πρωτευούσης εἶναι κυρίως κυκλοφοριακόν, δεδομένου ὅτι τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῶν Ἀθηνῶν προωρισμένον νὰ ἐξυπηρετήσῃ μίαν πόλιν πληθυσμοῦ 300.000 κατοίκων, ἐξυπηρετεῖ νῦν πληθυσμὸν 2.000.000 περίπου κατοίκων, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκαλῆται κυκλοφοριακὴ συμφόρησις νὰ ἐπιβραδύνεται ἡ διεξαγωγὴ τῶν συγκοινωνιῶν καὶ νὰ δημιουργοῦνται ἀνωμαλίαι εἰς τὰς συγκοινωνίας. 2. Πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς σχετικῆς μὲ τὴν κάθοδον τῶν ἐπιβατῶν τῶν ἀστικῶν λεωφορείων ἐκ τῆς ἐμπροσθίας θύρας αὐτῶν, δι’ ἧς σκοπεῖται ἡ ἄρσις τῆς μέχρις ἐσχάτων παρατηρουμένης ἀναρχίας εἰς τὰς ἀστικὰς συγκοινωνίας τῆς Πρωτευούσης, ἐξεδόθη ἑτέρα διαταγὴ ἡμῶν πρὸς τὰ Κ.Τ.Ε.Λ. τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, περὶ μὴ παραλαβῆς ὑπεραρίθμων ἐπιβατῶν, ταὐτοχρόνως δὲ ἐνετάλησαν αἱ Ἀστυνομικαὶ Δ)νσεις Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Ἀνωτέρα Πρωτευούσης ὅπως δι’ ὀργάνων των παρακολουθήσουν καὶ ἐλέγξουν αὐστηρότατα τὴν συμμόρφωσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν λεωφορείων πρὸς τὴν ὡς ἄνω ἀπαγορευτικὴν διαταγὴν ἡμῶν, οὕτως ὥστε νὰ ἐπιτυγχάνεται ἡ ὁμαλὴ ἐκ τῆς ἐμπροσθίας θύρας τῶν λεωφορείων κάθοδος τῶν ἐπιβατῶν. 3. Διὰ τὸν ἔλεγχον τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν Κ.Τ.Ε.Λ. τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς συνεστήθη δι’ ἡμετέρας ἀποφάσεως εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Παρέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, κ. Λ. Ζώρα, εἰς ἣν μετέχουν, ἐκτὸς τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων, ἀντιπρόσωποι ἐξ ὅλων τῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων τῆς Πρωτευούσης ἥτις ἐπεράτωσεν ἤδη τὰς ἐργασίας της καὶ ἀναμένομεν τὴν ὑποβολὴν τοῦ πορίσματός της διὰ τὸν περαιτέρω χειρισμὸν τοῦ θέματος. 4. Ἐν τῇ ἀπὸ 16)17 Ὀκτωβρίου 1925 Συμβάσει μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Πάουερ δὲν ὑφίσταται διάταξις περὶ ἐλέγχου τῶν κερδῶν τῶν ὑπὸ τῶν ἀναδόχων ἱδρυθεισῶν ἑταιρειῶν ΗΕΜ, ΕΗΣ καὶ τέως ΗΕΑΠ ὑπὸ ὁρκωτῶν λογιστῶν. Τὸ ἄρθρον 20 τῆς ἐν λόγῳ συμβάσεως καθορίζει ἁπλῶς τὰ ἀνώτατα ὅρια, ἅτινα δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ ἡ ἐτησία μέση τιμὴ κομίστρου ἐπὶ τῶν Τροχιοδρόμων, λεωφορείων καὶ τοῦ Ἠλεκτρικοῦ Σιδηροδρόμου. Εἰδικῶς διὰ τοὺς Ε. Η.Σ. ἐκ τοῦ γενομένου ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἡμῶν σχετικοῦ ἐλέγχου διεπιστώθη, ὅτι ἡ μέση τιμὴ κομίστρου τοῦ Ἠλεκτρικοῦ Σιδηροδρόμου διὰ τὸ ἔτος 1961 εὑρίσκεται κάτω τοῦ συμβατικοῦ ὁρίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μέσην τιμὴν κομίστρου τῆς Η.Ε.Μ. διὰ τὸ ἔτος 1961 ἐκ τῶν ὑποβληθέντων στοιχείων προκύπτει ὅτι αὕτη εὑρίσκεται κάτω τοῦ συμβατικοῦ ὁρίου, πλὴν ὅμως δὲν ἐγένετο εἰσέτι ἔλεγχος τῶν ἐν λόγῳ στοιχείων παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐπιτρεπόμενον ἀριθμὸν ἐπιβατῶν ἐφ’ ἑκάστου ὀχήματος τὸ ἄρθρον 47 τοῦ κανονισμοῦ ἐλέγχου καὶ ἀσφαλείας, τοῦ ἐκδοθέντος δυνάμει τοῦ ἄρθρου 46 τῆς προειρημένης συμβάσεως, ὁρίζει τὸν κατὰ τετραγωνικὸν μέτρον μέγιστον ἀριθμὸν ὀρθίων ἐπιβατῶν εἰς ἓξ εἰς τὰ Σιδηροδρομικὰ καὶ εἰς τὰ Ταχυδρομικὰ ὀχήματα. Βάσει τούτου καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θέσεων καθημένων ὁρίζεται δι’ ἕκαστον ὄχημα ὁ ἐπιτρεπόμενος ἀριθμὸς ἐπιβατῶν. Ἡ παρατηρουμένη ἐνίοτε ὑπέρβασις τοῦ ὡς ἄνω ἀριθμοῦ ὀφείλεται εἰς τὸ ἐπιβατικὸν κοινόν, ὅπερ δὲν ὑπακούει εἰς τὰς σχετικὰς συστάσεις τῶν ὑπαλλήλων, ὁ δὲ ἔλεγχος ταύτης ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς. 5. Δελτία Ἐλευθέρας Κυκλοφορίας ἐπὶ τῶν λεωφορείων ἐδόθησαν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου καὶ τοῦ Ο.Ε.Α.Σ. μόνον εἰς πρόσωπα δικαιούμενα βάσει τῶν διατάξεων τῆς ἰσχυούσης Νομοθεσίας (Ν. 2071)52, 2119)52, Ν.Δ. 2512) 53, Ν.Δ. 2954)54 Ν. 3221)55 καὶ Ν.Δ. 3397)55). Πέραν τῶν ἀνωτέρω οὐδὲν δελτίον Ἐλευθέρας Κυκλοφορίας ἐξεδόθη παρ’ ἡμῶν οὔτε καὶ ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν Λεωφορειούχων διὰ τὴν ἔκδοσιν τοιούτων δελτίων. 6. Ἀντιμετωπίζεται ἡ μετακίνησις τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων ὧν συγγενεῖς εἶναι κάτοχοι αὐτοκινήτων Δημοσίας Χρήσεως συμφώνως καὶ πρὸς ἐκφρασθεῖσαν ὑπόδειξιν τοῦ διενεργήσαντος τὴν διοικητικὴν ἐξέτασιν Ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν κ. Θ. Χατζίσκου. Πρὸς τοῦτο ὅμως ἀπαιτεῖται ἐνίσχυσις τοῦ Ὑπουργείου διὰ τεχνικοῦ προσωπικοῦ διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ ὁποίου ἔχομεν ζητήσει τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Συνημμένως κατατίθεται ὁ αἰτηθεὶς φάκελλος περιέχων στοιχεῖα ὡς τὸ συνημμένον πρωτόκολλον παραδόσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 223)7.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1200 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ μετὰ ψηφίσματος τῆς παναυτοκινητιστικῆς συγκεντρώσεως 17.12.62, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν μελέτην τῶν ἐν τῷ ὡς ἄνω ψηφίσματι ἀναφερομένων θεμάτων συνεκροτήθη δι’ ἀποφάσεώς μου Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Βοηθοῦ Γενικοῦ Δ)ντοῦ κ. Α. Λεμπέση. Ἤδη τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ ὑποβολῆς τοῦ σχετικοῦ πορίσματος τῆς ὡς ἄνω Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 226)7.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1103 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων θεμάτων τῶν Ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων προβληθέντων κατὰ τὸ τελευταῖον συνέδριον ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ κριθέντα ὡς δεκτικὰ ἱκανοποιήσεως θέματα ἐπιλύονται διὰ τοῦ καταρτισθέντος καὶ προωθουμένου Νομοσχεδίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 643)14.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1220 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: α) Τὸ ἐκ 30 δραχμῶν τέλος δι’ ἕκαστον ἀναχωροῦντα ἐκ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπιβάτην ἐπεβλήθη δυνάμει τοῦ Ν. 4062)60. β) Σκοπὸς τοῦ τέλους τούτου εἶναι κατὰ νόμον ἀποκλειστικῶς ἡ συντήρησις καὶ βελτίωσις τῶν ἐν γένει ἐγκαταστάσεων τῶν Ἀερολιμένων καὶ Ἀεροδρομίων τῆς χώρας, πρὸς πληρεστέραν λειτουργίαν τούτων καὶ ἐξυπηρέτησιν τῶν ταξειδευόντων ἐπιβατῶν–τουριστῶν. γ) Τὸ τέλος τοῦτο ἔχει ἐπιβληθῆ καὶ εἰσπράττεται εἰς τοὺς πλείστους ἀλλοδαποὺς Ἀερολιμένας. (Ἀγγλία, Γαλλία, Ἰταλία, Ἑλβετία κ.λ.π.). δ) Εἶναι ἀνταποδοτικὸν τέλος, διότι τὸ προϊὸν αὐτοῦ διατίθεται ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν πλέον ἄνετον καὶ πολιτισμένην ἐξυπηρέτησιν τῶν ἰδίων ἐπιβατῶν. ε) Τὸ ἄνω τέλος ἀποτελεῖ ἔσοδον τοῦ Δημοσίου καὶ διατίθεται κατὰ τὰς ἰσχυούσας γενικὰς διατάξεις. στ) Ἡ ὑπηρεσία πολιτικῆς ἀεροπορίας εἶναι δημοσία πολιτικὴ ὑπηρεσία λειτουργοῦσα ὡς ἰδία ὑπηρεσία ἀπὸ τοῦ ἔτους 1931, συσταθεῖσα δυνάμει τοῦ Νόμου 5100)31. Αὕτη ἀποτελεῖ μίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Τὸ προσωπικὸν αὐτῆς ἀποτελεῖται ἐκ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἡ μισθοδοσία τούτων ὡς γενικώτερον καὶ ἡ λειτουργία τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας βαρύνει τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. ζ) Ἡ εἴσπραξις τοῦ τέλους τούτου ἐνεργεῖται κατόπιν κρατικῆς ἐντολῆς, ἄνευ προμηθείας, ὑπὸ τῶν ξένων ἀεροπορικῶν ἑταιρειῶν καὶ τῆς ἐθνικῆς ἑταιρείας διὰ τοὺς ἀντιστοίχους διακινουμένους πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπιβάτας, ἀποδιδόμενον εὐθέως καὶ ἀμέσως εἰς τὸ Δημόσιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 456)10.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1206 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν τοποθέτησιν προϊσταμένου εἰς τὸ Ταχ. Γραφεῖον Μηλιανῶν Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπάνδρωσις τοῦ ὡς εἴρηται Γραφείου διὰ προϊσταμένου, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης ἐλλείψεως προσωπικοῦ Αʹ κατηγορίας ἐξ ἧς αἰτίας πλεῖστα Ταχ. Γραφεῖα, ἐν οἷς τοιαῦτα μείζονος κινήσεως καὶ ἀκριτικῶν περιοχῶν, στεροῦνται ὡσαύτως προϊσταμένου. Πάντως καταβάλλονται σύντονοι προσπάθειαι παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Οἰκονομικῶν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων καὶ εὐθὺς ὡς τελεσφορήσωσι θὰ ληφθῇ μέριμνα πληρώσεως καὶ τῆς κενῆς θέσεως τοῦ ὡς ἄνω Ταχ. Γραφείου. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν ἀνωτέρω, προστίθεται ὅτι ὁ παρὰ τῷ Ταχ. Γραφείῳ Μηλιανῶν ὑπηρετῶν καὶ διευθύνων ἤδη τοῦτο διανομεύς, τυγχάνει ἐγγράμματος καὶ διεξάγονται ὑπὸ τούτου ἅπασαι αἱ διαχειριστικαὶ ὑπηρεσίαι, ὡς θὰ διεξήγοντο καὶ ὑπὸ προϊσταμένου ὑπαλλήλου Αʹ κατηγορίας, δι’ ὃ καὶ οὐδὲν παράπονον διετυπώθη μέχρι σήμερον, ἐξ οὗ τεκμαίρεται καὶ ἡ ἐν γένει ὁμαλὴ λειτουργία τοῦ Γραφείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

§5Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ καταχωρηθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν συνδικαλιστῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπογράφουν τὰ ἀνακοινωθέντα τηλεγραφήματα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τινῶν α) τοῦ νόμου 3239)55 περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ κ. Δ. Ντάγγας ἔχει τὸν λόγον.

§7Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀντικατοπτρίζει τὰς γενικὰς κατευθύνσεις τῆς Κυβερνήσεως ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὑπ’ αὐτῆς ἀκολουθουμένην ἐργατικὴν πολιτικήν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον δὲν εἶναι ἔργον μόνον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, διότι τοῦτο ἐκφράζει τὰς οὐσιαστικὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰς φέρει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ τοῦ νομοσχεδίου πρὸς ψήφισιν. Ἡ ὅλη ἑπομένως εὐθύνη τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι τῆς Κυβερνήσεως, τὴν πολιτικὴν τῆς ὁποίας καλεῖται νὰ ἐφαρμόσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται ἡ ἐναρμόνισις τῆς οἰκονομικῆς καὶ νομισματικῆς πολιτικῆς ἐν σχέσει μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., ἀλλὰ τοῦτο δημιουργεῖ καθεστὼς ἀπαράδεκτον διὰ τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων. Διότι καλοῦνται καὶ πάλιν οἱ ἐργαζόμενοι μόνον νὰ πληρώσουν τὰ σπασμένα τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἡ ὅλη ὑφὴ καὶ διατύπωσις τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου εὐνοοῦν τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν, τὰ συμφέροντα τῆς ὁποίας ἐκφράζει ἡ Κυβέρνησις εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Δύο εἶναι αἱ βασικαὶ γραμμαὶ τοῦ νομοσχεδίου. Πρώτη, ἡ καθήλωσις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, δηλαδὴ ἡ καθήλωσις τῶν μισθῶν πείνης καὶ τῶν ἡμερομισθίων αὐτοκτονίας τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ σημερινὰ ὅρια. Ὑπεστηρίχθη ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀναμορφώνεται ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία διὰ τῆς παρεμβάσεως τοῦ Κράτους πρὸς καθορισμὸν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Τὸ καθεστὼς ὅμως τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται εἶναι χειρότερον τοῦ νόμου 3239)1955 καὶ κατακριτέον. Ἡ ἑκάστοτε πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ ἐπιπίπτῃ ἐπὶ ὅλων καὶ ὄχι εἰς βάρος μόνον τῶν ἐργαζομένων, διότι ἄλλως οἱ ἐργαζόμενοι ἀδικοῦνται καὶ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καθίσταται ἐκδήλως ἀντεργατική. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου προβλέπεται ἡ κατάργησις 6 διαιτητικῶν δικαστηρίων μὲ μοναδικὸν σκοπὸν νὰ ἐναρμονίσουν τὰς ἀποφάσεις τῶν διαιτητικῶν δικαστηρίων πρὸς τὴν ἑκάστοτε οἰκονομικὴν πολιτικήν. Τοῦτο ἠδύνατο νὰ ἐπιτευχθῇ οὐχὶ διὰ τῆς καταργήσεως τῶν 6 διαιτητικῶν δικαστηρίων, ἀλλὰ διὰ τῆς ἱδρύσεως ἑνὸς ἀνωτάτου διαιτητικοῦ δικαστηρίου διὰ τὴν ὁμοιόμορφον διατύπωσιν τῶν διαφόρων διαιτητικῶν ἀποφάσεων. Διότι εἶναι ὡς νὰ θέλωμεν νὰ καταργήσωμεν τὰ Ἐφετεῖα τὰ ὁποῖα ἑρμηνεύουν τοὺς νόμους διαφοροτρόπως καὶ νὰ ἔχωμεν ἕνα δικαστήριον διὰ τὴν ὁμοιόμορφον ἐφαρμογὴν τῶν νόμων. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου φαίνεται τὸ μένος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν κατάπνιξιν τῆς φωνῆς τῶν ἀδικουμένων ἐργαζομένων. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου συνιστᾶται ἕνα δευτεροβάθμιον διαιτητικὸν δικαστήριον παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας. Τοῦτο μοῦ ἐνθυμίζει τὸ νομοθέτημα τῆς κατοχῆς 1291)42 διὰ τοῦ ὁποίου εἶχεν ἱδρυθῆ διαιτητικὸν δικαστήριον εἰς τὴν ἕδραν τοῦ οἰκείου ὀργανισμοῦ καὶ ὅταν συνεζητήθη μία ὑπόθεσις εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ὁ τότε Πρόεδρος κ. Πουλίτσας εἶπεν ὅτι δὲν ἦτο ἐπιτυχὴς ἡ ἵδρυσις τοιούτου δικαστηρίου ἐντὸς τοῦ ὀργανισμοῦ τούτου. Ἐλέχθη τοῦτο ἀπὸ ἕναν ἀνώτερον δικαστικόν. Τώρα ἀναλογιζόμεθα τί θὰ συνέβαινε μὲ ἕνα δικαστήριον ἑδρεῦον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπάρξῃ διάφορος γνώμη ἀπὸ τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργοῦ, ἢ γενικώτερον τῆς Κυβερνήσεως. Καλύτερον, κ. συνάδελφοι, θὰ ἦτο νὰ καταργηθοῦν ὅλα τὰ δικαστήρια καὶ νὰ ἀναλάβῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν εὐθύνην τῆς κρίσεως. Δευτέρα: Ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὴν ἐξουθένωσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἀναλαμβάνει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναμορφώνῃ τὰς ἑκάστοτε διοικήσεις τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, ὅλοι οἱ προλαλήσαντες βουλευταί, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνεσκολόπισαν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας διὰ τῶν διατάξεων αὐτοῦ δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ καταβάλλῃ μίαν προσπάθειαν ἀνασκολοπίσεως τῶν διοικήσεων τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων. Πρᾶγμα ἀπαράδεκτον δι’ ἡμᾶς. Ἡ σύμφωνος γνώμη τῶν διοικήσεων τούτων ἐν προκειμένῳ, θὰ ἦτο ἀπαραίτητος, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας διεπνέετο ἀπὸ πνεῦμα ἐλευθέρας διοικήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων. Κύριοι βουλευταί, βασικὴ ἀρχὴ διὰ μίαν Κυβέρνησιν, ὅταν ἀναλαμβάνῃ τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας, εἶναι νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸν δείκτην ἀνεργίας. Καὶ ἂν ὁ δείκτης δείχνῃ ὅτι ἡ ἀνεργία ἐμειώθη, τότε δύναται νὰ ἐπαίρεται, ὅτι ἐξετέλεσεν ἔργον ἀξιόλογον. Ἐὰν τοὐναντίον, αὐξάνῃ ἡ ἀνεργία, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ ὅτι ἐπέτυχεν εἰς τὸ ἔργον της. Τελευταίως, εὑρέθη μία μέθοδος περιορισμοῦ τῆς ἀνεργίας, διὰ τῆς μεταναστεύσεως τῶν νέων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὅταν, κ. βουλευταί, τὰ νιᾶτα φεύγουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, μίαν κατάληξιν θὰ ἔχωμεν. Θὰ ἀλλάξῃ ὁ χαρακτὴρ τῆς ζωῆς εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Διότι ὁ τόπος θὰ ἐρημωθῇ. Ἐὰν συνεχισθῇ τὸ κῦμα τῶν μεταναστεύσεων, πολὺ γρήγορα θὰ ἀντιμετωπίσωμεν θέμα ἐρημώσεως τῆς χώρας ἀπὸ τοὺς νέους ποὺ θὰ μοιάζῃ μὲ γενοκτονίαν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ βρῇ δουλειά εἰς τοὺς νέους, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸ μέλλον τῆς χώρας μας. Ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπισημάνωμεν τὸ μέγα αὐτὸ γεγονὸς ποὺ δημιουργεῖ κινδύνους διὰ τὸ Ἔθνος καὶ τὴν φυλήν μας. Ἐὰν οἱ νέοι ποὺ μεταναστεύουν μείνουν διὰ παντὸς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ θὰ κάμῃ τὴν Ἑλλάδα ἔρημον ἀπὸ Ἕλληνας καὶ ἀντὶ νὰ φοβούμεθα ἄλλας ἐπιπτώσεις, θὰ ἔχωμεν ἤδη δημιουργήσει τὰς προϋποθέσεις τῆς βραδείας ἴσως ἀλλ’ ἀσφαλοῦς ἀλλοιώσεως τοῦ ἐθνικοῦ μας χαρακτῆρος, διὰ τῆς φυγῆς τῶν νέων μας εἰς ξένας χώρας. Αἱ ὡς ἄνω δύο κεντρικαὶ κυβερνητικαὶ κατευθύνσεις τείνουν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὅπερ παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ ζητῇ τὴν τροποποίησιν, συμπλήρωσιν καὶ κατάργησιν κάθε συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, τῆς ὁποίας αἱ διατάξεις δὲν θὰ εἶναι σύμφωνοι μὲ τὴν ἑκάστοτε οἰκονομικὴν ἢ νομισματικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καθὼς καὶ μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀναμορφώσεως τῶν διοικήσεων τῶν διαφόρων κλαδικῶν ὀργανισμῶν ἀσφαλίσεως ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας χωρὶς σύμφωνον γνώμην τῶν ἀμέσως ἐνδιαφερομένων ὀργανισμῶν τούτων, οἱ ὁποῖοι ἔτσι χάνουν τὴν αὐτοτέλειάν των ἐπὶ ζημίᾳ τῶν ἠσφαλισμένων. Ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὑποδουλώσῃ τοὺς ἐργαζομένους καὶ τοὺς ὀργανισμούς των εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., εἶναι φανερὰ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἐργατῶν εἰς τοὺς κλαδικοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ἐνῷ αἱ διάφοροι ἐργοδοτικαὶ ὀργανώσεις διατηροῦν τὰ δικαιώματά των νὰ ὑποδεικνύουν μόνοι των τοὺς ἐκπροσώπους των, ὅπου ὁ νόμος μέχρι σήμερον τοὺς παρέχει τὴν δυνατότητα νὰ πράττουν τοῦτο χωρὶς παρέμβασιν τοῦ Ὑπουργοῦ. Καὶ φθάνει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ ἔχῃ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τὸ δικαίωμα νὰ ὑπαγάγῃ εἰς τὴν ἐπικουρικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἠσφαλισμένων ἐργατῶν καὶ τοὺς ἐργοδότας των, ὅπως προβλέπεται νὰ γίνῃ εἰς τὸ Ἐπικουρικὸν Ταμεῖον Ἐργατῶν Μετάλλου καὶ εἰς ἄλλα ταμεῖα ἐπικουρικά, περίπτωσις ἀπαράδεκτος καὶ ὄχι ἠθικῶς ἐπιτρεπτή. Μὲ πρόσχημα ἐπίσης τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγικῆς τῶν προϊόντων προσπαθείας ἐξαιρεῖ ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν τοὺς μαθητευομένους, τοὺς σπουδαστὰς ἐργαζομένους καὶ τοὺς κάτω τῶν 19 ἐτῶν καὶ ἔτι περαιτέρω νὰ μειώνῃ τὰ ἀσφάλιστρα εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις πρὸς ὄφελος τῶν ἐπιχειρήσεων. Ἐπὶ πλέον σχεδιάζεται ἡ ἀπαλλαγὴ μέρους τῶν ἐργατῶν μετάλλου ἐκ τῆς ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως, γενομένης ἀρχῆς ἀπὸ τὴν ἐπιχείρησιν «Ἰζόλα», ὡς καταγγέλλει ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Μετάλλου. Κύριοι βουλευταί, ὁσηνδήποτε καλὴν διάθεσιν καὶ ἂν ἔχωμεν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει εἰς κάθε ἕναν ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἡ ἐλαχίστη συμπόνια πρὸς τοὺς πτωχοὺς ἐργαζομένους, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἀνεξαρτήτως ἀντιπολιτευτικῆς ἢ μὴ διαθέσεως, νὰ διακηρύξωμεν ἔχοντες ὡς γνώμονα τὸ αἴσθημα τῆς κοινωνικῆς ἀνθρωπίνης ἀλληλεγγύης καὶ μόνον νὰ διακηρύξωμεν εὐθέως καὶ τιμίως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει βασικὰς ἀντεργατικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν. Διὰ τοῦτο προτείνομεν νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ γίνῃ ἡ δέουσα κάθαρσις τούτων βάσει τῶν γενομένων ἐδῶ συζητήσεων. Ἄλλωστε ἡ κατάθεσις σωρείας τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι κατέστησαν ἤδη τὸ νομοσχέδιον διάτρητον, βεβαιοῖ τῆς ἀντεργατικότητος τούτου τὸ ἀληθές.

§8Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε, ὅτι μὲ τὴν συμπίεσιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις, θέλει νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ κεφάλαιον καὶ τοιουτοτρόπως τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐργάται δὲν εἶναι μόνοι τους καί, ὅτι θὰ ταχθοῦν ἀλληλέγγυοι πρὸς αὐτοὺς τὰ διεθνῆ συνδικᾶτα, τὰ συνδικᾶτα τῶν χωρῶν τῆς Ε.Ο.Κ. Οἱ Ἕλληνες ἐργάται δὲν εἶναι μόνοι τους, καὶ πλανᾶται ἡ Κυβέρνησις ἐὰν νομίζῃ ὅτι οἱ ἐργάται θὰ ἀνεχθοῦν τὰ ἀντεργατικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει.

§9Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπισφράγισις τῆς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ὑποδούλωσιν τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ εἰς τὰς ἐπιδιώξεις της, εἶναι καὶ ἡ τόσον ἀποκρουστικὴ ἐνίσχυσις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. διὰ τῆς ἐργατικῆς εἰσφορᾶς καταβαλλομένης παρὰ τὴν θέλησιν τῶν ἐργαζομένων. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἥτις ἐπιδιώκει τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι πένονται καὶ μοχθοῦν, εἶναι αὐτόχρημα Κυβέρνησις τῆς στυγνῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας ὑπὸ τὸ πέλμα τῆς ὁποίας σύρει τοὺς ἐργαζομένους. Διερωτῶμαι δὲ πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν εἰς τὰ μικρά του χρόνια πτωχὸς ὑπάλληλος, ἐλησμόνησε τὴν προέλευσίν του καὶ προτείνει τοιαῦτα μέτρα βλάπτοντα τοὺς ἐργαζομένους ἡ ἀγανάκτησις τῶν ὁποίων ἐγκυμονεῖ κινδύνους διὰ τὴν ὁμαλότητα τῆς χώρας καὶ διὰ τὸ κοινωνικὸν καθεστώς. Μόνον ἐχθροὶ τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος θὰ ἐδικαιολογοῦντο νὰ προτείνουν τοιαῦτα μέτρα εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων οἱ ὁποῖοι ἐργαζόμενοι ἔχουν τὸ ἀναφαίρετον δικαίωμα νὰ ζήσουν μὲ ἐπάρκειαν καὶ ἀξιοπρέπειαν καὶ ὄχι πεινῶντες καὶ γυμνητεύοντες. Δι’ ὅλους τοὺς ἀνωτέρω λόγους στοιχειώδους κοινωνικῆς δικαιοσύνης ἡ ὁποία καὶ εἰς τὴν χώραν μας πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἐπιβληθῇ καὶ νὰ ἐπικρατήσῃ, ἀρνούμεθα καὶ ἀποκρούομεν τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ὡς κατ’ ἐξοχὴν ἀντεργατικοῦ ἐν ὀνόματι τῆς ἀνθρωπίνης ἀλληλεγγύης καὶ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης).

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§11Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ διεκδικήσεις τῶν ἐργαζομένων τάξεων καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι ἑκάστοτε προβάλλουν ὑπὸ τὴν μορφὴν αἰτημάτων καὶ ἀπαιτοῦν λύσεις, καθὼς καὶ κηρύγματα ἀξιῶν, ὅπως τὰ περὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, συνθέτουν τὸ Ἑλληνικὸν κοινωνικὸν πρόβλημα, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὁποίου ἐνδιαφέρονται κυρίως τὰ συνδικᾶτα, τὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ ἡ Κυβέρνησις. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐσημειώθη σημαντικὴ πρόοδος. Καὶ ἀσφαλῶς ἡ πρόοδος αὐτὴ θὰ ἦτο σημαντικωτέρα, ἐὰν δὲν ἐμεσολάβει ἡ κομμουνιστικὴ ἀνταρσία, ἡ ὁποία ἀτυχῶς εἰς τὰ ἐκ τοῦ πολέμου τόσα δεινὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, προσέθεσε καὶ ἄλλα, καὶ ἡ ὁποία ἐπὶ πλέον, συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ καθυστερήσῃ ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀμείλικτη ἱστορικὴ ἀλήθεια. Παρὰ ταῦτα ὅμως, διὰ τῆς ἐφαρμογῆς ἑνὸς συστήματος συλλογικοῦ δικαίου, ἔστω καὶ μὴ ἀνταποκρινομένου πλήρως εἰς τοὺς πόθους τῶν μισθωτῶν, ἐπῆλθε βελτίωσις τῶν πραγμάτων. Διὰ τῆς προστασίας τῶν πολεμιστῶν καὶ θυμάτων πολέμου ἐκ τοῦ κινδύνου τῆς ἀπολύσεως. Διὰ τῆς δημιουργίας εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως πρὸς μείωσιν τῆς ἀνεργίας διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Συνεπῶς διὰ τὴν ὑφισταμένην ἀνεργίαν, ἐγένετο ἀπὸ πλευρᾶς κοινωνικῆς καὶ πολιτικῆς ὅ,τι ἠδύνατο νὰ γίνῃ διὰ τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν Σχολῶν Τεχνικῆς Μαθητείας πρὸς προώθησιν τῆς ἐπαγγελματικῆς εἰδικεύσεως ἐργαζομένων. Ἀλλὰ πρόοδος ἐσημειώθη καὶ εἰς τὸν ἀσφαλιστικὸν τομέα. Διὰ τῆς ἀσφαλιστικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ Ι.Κ.Α. ἀπεσοβήθησαν οἱ ἀπειλοῦντες αὐτὸ ἄμεσοι κίνδυνοι, ἐξησφαλίσθη ἡ συνταξιοδότησις τῶν τροχιοδρομικῶν, τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐργαζομένων, διηυρύνθη ὁ κύκλος τῶν ἠσφαλισμένων, διὰ τῆς προστασίας τῶν οἰκιακῶν βοηθῶν καὶ τῶν ἐργαζομένων εἰς συναφεῖς ἐργασίας καὶ γενικώτερον ἐβελτιώθησαν αἱ παροχαὶ πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους. Διὰ τῆς ἀναδιοργανώσεως πλείστων ταμείων κλαδικῆς καὶ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως ἐβελτιώθησαν αἱ συντάξεις τῶν ἠθοποιῶν καὶ καλλιτεχνῶν, τῶν ἐργατῶν δομικῶν καὶ ξυλουργικῶν ἐργασιῶν, τῶν αὐτοκινητιστῶν, τῶν ἐργατοτεχνιτῶν μετάλλου καὶ τῶν ἐμποροϋπαλλήλων, ὑπὲρ τῶν ὁποίων συνεστήθη καὶ ἐλειτούργησε κλάδος Προνοίας. Διὰ τῆς διαδοχικῆς ἀσφαλίσεως, εἰς περίπτωσιν ἀλλαγῆς ἀσφαλιστικοῦ φορέως, ἀνεγνωρίσθησαν συνταξιοδοτικὰ δικαιώματα εἰς δεκάδες χιλιάδων βιοτεχνῶν, ἐπαγγελματιῶν, μικρεμπόρων καὶ ἐν γένει βιοπαλαιστῶν. Πρόκειται περὶ ἐκείνων ποὺ εἶχον διακόψει, λόγῳ ἐπαγγελματικῆς ἢ ταξικῆς ἐναλλαγῆς τὴν ἀσφάλισίν των. Διὰ τῆς λειτουργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων προσέλαβε καθολικότητα ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις καὶ διὰ τοῦ θεσμοῦ τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, τῶν συντηρούντων ἀνήλικα τέκνα μισθωτῶν καὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Διανεμητικοῦ Λογαριασμοῦ των, ἀνεγνωρίσθη ἐμπράκτως ἡ ἀρχὴ τῆς δικαιοτέρας κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἰδιαιτέρα φροντὶς κατεβλήθη, τοὐλάχιστον ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου ὡς Ὑπουργοῦ, διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῶν ἐπαγγελματικῶν σωματείων, διὰ κυρώσεως διεθνῶν συμβάσεων, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀφορῶσα τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἐγγύησιν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ρυθμοῦ κανονικῆς ζωῆς εἰς τὰ Ἑλληνικὰ συνδικᾶτα. Ἡ εὐθυγράμμισις τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους πρὸς τὴν σύμβασιν αὐτήν, εἶναι πλέον ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβεβλημένη καὶ ἡ ἐκ ταύτης ἐκτροπὴ εἶναι ἐπικίνδυνος καὶ ἐπιζημία. Ἀνεφέρθην εἰς τὴν σύμβασιν, διότι ἐδώσαμεν ἰδιαιτέραν προσοχὴν καὶ φροντίδα, προκειμένου νὰ ἀπαλλάξωμεν τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα πάσης ἐμμέσου ἢ ἀμέσου ἐπιδράσεως, τόσον ἐκ μέρους τῆς διοικήσεως ὅσον καὶ ἐκ μέρους ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ μέσα μιᾶς περιόδου ἀνωμαλιῶν. Ὁ κύριος ἀντικειμενικὸς σκοπός, πρὸς τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποβλέπωμεν, εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς ἐργατικῆς ἀφυπνίσεως καὶ ἡ ὕπαρξις ἐλευθέρου ἀντιπροσωπευτικοῦ συνδικαλισμοῦ. Καὶ συνδικαλισμὸν αὐτόνομον, ἀληθινόν, ἀντιπροσωπευτικόν, ἐγγυᾶται μόνον τὸ ὁμοιοεπαγγελματικόν, τὸ πρωτοβάθμιον σωματεῖον τὸ ὁποῖον ἀπαρτίζεται ἀπὸ φυσικὰ μέλη καὶ στηρίζεται εἰς τὸ σταθερὸν ἔδαφος τῆς ἐργασίας καὶ τῆς δημιουργίας. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἐπιθυμῶ νὰ διατυπώσω πλήρη ἀντίθεσιν εἰς βασικὸν σημεῖον τοῦ νομοσχεδίου. Πρόκειται περὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς. Μέχρι σήμερον λόγῳ τῆς ἀνωμάλου περιόδου, τῶν ἐκτάκτων ἀναγκῶν τῆς χώρας, ἐχρησιμοποιοῦντο καὶ μέσα ἀνάλογα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν κινδύνων. Ἤδη, τὰ πράγματα ἔχουσι μεταβληθῆ καὶ ἐλευθέρως δύναται, ὁ πᾶς τίς, νὰ ὑποστηρίζῃ τὰ δικαιώματά του. Ὑπάρχει πλήρης ἐλευθερία. Ἐν ὀνόματι αὐτῆς τῆς ἐλευθερίας, ἡ διεθνὴς σύμβασις δίδει προσθέτους ἐγγυήσεις. Αὐτὰς τὰς ἐγγυήσεις πρέπει, ὄχι μόνον νὰ τὰς ἀποδεχθῶμεν, ἀλλὰ καὶ νὰ τὰς ὑποβοηθήσωμεν, διὰ τὴν προσαρμογὴν τῆς Νομοθεσίας μας. Αὐτὸ τὸ πνεῦμα πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ καὶ εἰς τὴν Χώραν μας. Ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ προεκάλεσε ἀναταραχὴν ἄνευ προηγουμένου εἰς τοὺς κόλπους τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι αὐτὰ τὰ χρήματα τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ἐδίδοντο εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν. Βεβαίως. Αὐτὸ εἶναι γνωστόν. Ἀλλὰ ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία, εἶναι ὀργανισμὸς Δημοσίου Δικαίου, εἶναι τὸ Κράτος. Εἶναι ἑπομένως ξένη πρὸς τὴν ἐλευθέραν σωματειακὴν ὀργάνωσιν. Ἡ εἰσφορά, λοιπόν, τῆς «Ἐργατικῆς Ἑστίας» ἐμειώθη εἰς τὸ ἥμισυ, ὄχι ὅμως ὡς θὰ ἔπρεπεν, ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Ἔχομεν τρεῖς βαθμοὺς συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων: Ὁ πρῶτος βαθμὸς εἰς τὴν συνδικαλιστικὴν ἱεραρχίαν εἶναι τὸ Σωματεῖον τῆς βάσεως. Συγκροτούμενον τὸ Σωματεῖον ἀπὸ φυσικὰ πρόσωπα αὐτοδιοικεῖται, διὰ τῆς Γεν. Συνελεύσεως τῶν μελῶν του, διὰ τῆς ὁποίας καὶ ἀσκεῖται ὁ ἔλεγχος. Ἡ δικαιοδοσία του ἐπεκτείνεται εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῶν σκοπῶν του, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐκπροσώπων του εἰς τὰ Συμβούλια τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας ἢ τῆς κυρίας καὶ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως τῶν μελῶν του. Ἡ τοιαύτη ἐκπροσώπησις εἶναι πάντοτε πηγαία καὶ ἀναμφισβήτητος. Ὁ δεύτερος βαθμὸς εἶναι ἡ Ὁμοσπονδία τοῦ κλάδου, συγκροτουμένη ἀπὸ τὰ ὁμοιοεπαγγελματικὰ ἢ τὰ συναφῆ Σωματεῖα τῆς χώρας καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα, συγκροτούμενα ἀπὸ διάφορα ἐπαγγελματικὰ Σωματεῖα τῆς πόλεως ἢ τῆς περιοχῆς. Αἱ Γεν. Συνελεύσεις ἀμφοτέρων τῶν δευτεροβαθμίων αὐτῶν ὀργανώσεων, ὁμοσπονδιῶν καὶ Κέντρων, ἀπαρτίζονται ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν πρωτοβαθμίων Σωματείων καὶ ὑπ’ αὐτῶν ἀσκεῖται ὁ ἔλεγχος καὶ συντελεῖται ἡ ἑκάστοτε ἐκπροσώπησις εἰς τὰ Κλαδικὰ ἢ Τοπικὰ Συμβούλια τῆς Διοικήσεως καὶ τῆς Ἀσφαλίσεως. Ἡ Συνομοσπονδία εἶναι τρίτου βαθμοῦ ὀργάνωσις καὶ ἀποτελεῖ τὴν πυραμίδα εἰς τὴν συνδικαλιστικὴν ἱεραρχίαν. Εἰς αὐτὴν ἀνήκουν ἢ καταλήγουν ὁμόσπονδοι ὀργανώσεις ἢ τοπικαὶ Ἑνώσεις Σωματείων, αἱ ὁποῖαι μὲ στήριγμα τὰ Σωματεῖα τῆς Βάσεως, καὶ τὴν συμμετοχήν των εἰς τὰ συλλογικὰ ὄργανα τῆς Διοικήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως, ἐκφράζουν τὴν ἑνότητα τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος διὰ τὴν ἐπίτευξιν συγκεκριμένου οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ προγράμματος ἐπιδιώξεων καὶ ἀσκοῦν ἐπ’ αὐτῆς τὸν ἔλεγχον. Τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν μεταφέρομεν ἀπὸ τὴν «Ἐργατικὴν Ἑστίαν» εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τὰ τμήματά της. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἐργάται, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀκολουθοῦν τὴν Συνομοσπονδίαν, θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πληρώσουν συνδρομὴν ἐκεῖ ὅπου δὲν ἀνήκουν........

§12Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἢ καὶ ἀντιτίθενται.

§13Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἢ καὶ ἀντιτίθενται. Ὀρθῶς. Ἡ καθιέρωσις ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων ὑπὲρ ὡρισμένης συνδικαλιστικῆς ὁμάδος, ἀνεξαρτήτως ἐὰν οὗτοι εἶναι ὀπαδοί, ἐὰν ἀνήκουν ἢ ὄχι εἰς φιλικὰς πρὸς αὐτὴν ὀργανώσεις, ἐὰν εἶναι στοιχειωδῶς συνδικαλισμένοι ἢ ὄχι, ἀποτελεῖ παράβασιν διεθνῶν συμβάσεων καὶ σαφῆ ἀντίθεσιν πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ. Αἱ παραβάσεις καὶ ἀντιθέσεις αὗται, θεμελιώδους σημασίας διὰ τὸ δημοκρατικὸν πολίτευμα μιᾶς χώρας καὶ τὴν αὐτοδύναμον λειτουργίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ, ἀφ’ ἑνὸς ἀπομονώνουν καὶ ἐντὸς τῆς χώρας μας, ἀλλὰ καὶ διεθνῶς τὸ ἐργατικὸν κίνημα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δημιουργοῦν εἰς βάρος τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν μας σχόλια καὶ μάλιστα καλόπιστα, τὰ ὁποῖα, ἐκμεταλλευόμενοι οἱ ἐχθροὶ τῆς γαλήνης τοῦ τόπου, διασύρουν τὸ ἐν τῇ χώρᾳ μας κρατοῦν πολίτευμα. Εἶναι γνωστὴ ἡ διακήρυξις τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν διὰ τῆς ὁποίας «οὐδεὶς δύναται νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ συμμετάσχῃ εἰς σωματεῖα». Καὶ εἶναι ἄνευ σημασίας ἡ τυχὸν παρατήρησις ὅτι ὁ ἐργατοϋπάλληλος δύναται ν’ ἀρνηθῇ τὴν καταβολὴν τῆς ἐν λόγῳ εἰσφορᾶς, τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν δὲν δύναται νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ εἶναι μέλος τῆς προαναφερθείσης σωματειακῆς ὀργανώσεως. Πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι περισσότερα εἶναι τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἑνώνουν τοὺς ἐργάτας καὶ ὀλιγώτερα ἐκεῖνα ποὺ τοὺς χωρίζουν. Ἡ παροχὴ προνομίων οἰκονομικῶν, ἰδίως δὲ πρὸς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., μὴ πληροῦσα κοινωνικήν τινα ἀνάγκην δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ δημόσιον αἴσθημα, ὅπως κατεφάνη ἄλλως τε ἐκ τῆς ἄνευ προηγουμένου ἀντιδράσεως τοῦ πλήθους τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Ἐπὶ πλέον, ὅμως ἡ θέσπισις τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ἄνευ προηγουμένης ἀποφάσεως τῆς Γεν. Συνελεύσεως τῶν οἰκείων Σωματείων, ἀποτελεῖ πλήρη περιφρόνησιν τῶν ἀρχῶν τῆς νομίμου λειτουργίας των. Κατάργησις τῶν δικαιωμάτων τῶν πρωτοβαθμίων καὶ τῶν δευτεροβαθμίων ὀργανώσεων σημαίνει κήρυξιν πολέμου κατὰ τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος καὶ τῆς πηγαίας αὐτῶν ἐκπροσωπήσεως. Σημειώνω, σχετικῶς, ὅτι καὶ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου στρέφεται κατὰ τοῦ Σωματείου, δηλαδὴ κατὰ τῆς πρωτοβαθμίου ὀργανώσεως. Ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία, εἶχε κανόνας ἰσότητος πρὸς τὰ Σωματεῖα. Αὐτὴ ἡ ἰσότης σήμερον καταργεῖται. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ὅμως ποὺ ἀποκόπτομεν τὰς πρωτοβαθμίους καὶ τὰς δευτεροβαθμίους ὀργανώσεις, τί ἀπομένει; Ἀπομένει ἡ τριτοβάθμιος. Ἡ τρίτη δηλαδὴ Συνομοσπονδία, ὑπέγραψε μίαν συλλογικὴν σύμβασιν, διὰ τῆς ὁποίας εἶπεν, ὅτι αὐτοὶ οἱ πόροι θὰ διοχετεύωνται πρὸς αὐτὴν καὶ τὰ τμήματά της. Ἐπειδὴ ὅμως ἀντελήφθη ὅτι πρόκειται νὰ ἐκδηλωθῇ ἀντίδρασις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, εἶπεν ὅτι οὗτοι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ καταθέσουν ἀρνητικὴν δήλωσιν. Τοῦτο ὅμως συγκρούεται, ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, μὲ τὸ ἄρθρον 20 τῆς διακηρύξεως «περὶ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων». Ἡ διάταξις εἶναι σαφής. Καὶ ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς ὑποχρεοῦται νὰ ἀνήκῃ εἰς Σωματεῖον εἶναι ἑπόμενον, ὅσοι δὲν ἀνήκουν εἰς Σωματεῖα, νὰ μὴ ὑποχρεοῦνται εἰς ἀρνητικὰς δηλώσεις. Ἡ ἀρνητικὴ δήλωσις, κ.κ. βουλευταί, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἔφερεν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν ὅλο αὐτὸ τὸ κῦμα τῶν ἀντιδράσεων. Πλέον τῶν 100.000 ἐργαζομένων εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ ἀντετάχθησαν κατὰ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐκινήθησαν εἰς τὴν ἐνέργειά των αὐτὴν ἐξ ἰδεολογικῆς ἀντιθέσεως πρὸς τὴν Διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., οὔτε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ὅλοι ἀριστεροί. Εἰλικρινῶς, λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, εὑρισκόμενος εἰς τὴν ἀνάγκην, λόγῳ ἀρχῶν, νὰ ἔλθω εἰς ἀντίθεσιν μὲ ὑμᾶς, διὰ νὰ ὑπερασπισθῶ τὴν ὑπόθεσιν τῶν ἐργαζομένων. Δὲν ἔπρεπε νὰ δημιουργηθῇ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Οἱ ἐργαζόμενοι τίποτε δὲν ἐζήτησαν. Βεβαίως, ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., θεωρεῖται ἡ μᾶλλον ἀντιπροσωπευτική, τριτοβάθμιος ὀργάνωσις. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν τὸ ἄρθρον 2 τῆς ὑπογραφείσης ἐθνικῆς συλλογικῆς συμβάσεως, τὸ ἀφορῶν τὴν συνδικαλιστικὴν εἰσφορὰν καλύπτεται ἀπὸ τὸ κῦρος αὐτῆς τῆς ἀντιπροσωπευτικότητος. Θέλω, κ. Ὑπουργέ, μίαν ἀπάντησιν. Ἐπιθυμῶ νὰ μὲ πληροφορήσητε, ἐὰν τὸ ἀντιπροσωπευτικὸν δικαίωμα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἐξικνεῖται μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ὑπογράφῃ ἐθνικὴν συλλογικὴν σύμβασιν δι’ ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων.

§14Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑπάρχουν διατάξεις αἱ ὁποῖαι καθορίζουν πῶς ἐκπροσωποῦνται αἱ ὀργανώσεις. Ποῦ εἰδικῶς στρέφεται ἡ ἐρώτησίς σας, διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὁμολογῶ ὅτι σᾶς παρακολουθῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ προσπαθῶ νὰ ἴδω ποία εἶναι ἡ συγκεκριμένη ἐρώτησις. Κάμνετε συγκεκριμένην τὴν ἐρώτησίν σας διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ὁ νόμος 3239 καθορίζει τὸν τρόπον τῆς ἐκπροσωπήσεως διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, σεῖς διετελέσατε ἐπὶ μακρὸν Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ τὸν συμβουλευθῆτε. Εἶμαι πρόθυμος πάντως εἰς πᾶσαν ἀπορίαν σας νὰ ἀπαντήσω.

§15Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἡ ἀπορία μου εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς συγκεκριμένον σημεῖον. Διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 ποὺ ἀφορᾷ τὴν συνδικαλιστικὴν εἰσφορὰν καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἔχει συμβληθῆ, ὑπογράφει ἡ διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἐὰν αὐτὴ ἡ διάταξις ἦτο δυνατὸν νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὴν ἐθνικὴν συλλογικὴν σύμβασιν ἢ ὄχι.

§16Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ λέγει τὸ ἄρθρον 22 τοῦ νόμου 3239. Δὲν δύναμαι ν’ ἀντιληφθῶ διατὶ μὲ ἐρωτᾶτε ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀβιάστως προκύπτουν ἀπὸ διατάξεις τοῦ νόμου. Ὁ νόμος ἀναφέρει τί εἶναι δυνατὸν νὰ καλύπτεται διὰ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, ἐὰν δὲ συνεβουλεύεσθο τὸν νόμον, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ μὲ ἐρωτήσητε. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσφοράν, τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ νόμου 3239, ἀνέφερα κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως διώξεως ἐναντίον μου ὅλας τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ ἀπέδειξα, ὅτι τὸ σύνολον τῶν κομμάτων εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εὑρέθη σύμφωνον, ὅτι ἡ εἰσφορὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ὡς δικαίωμα εἰς τὰς ὀργανώσεις καὶ νὰ συνομολογῆται ὑποχρεωτικῶς δι’ ὅλους μὲ δικαίωμα ἀρνήσεως τῆς καταβολῆς της μόνον παρὰ τῶν μελῶν τῶν ὀργανώσεων, οὐχὶ δὲ καὶ τῶν μὴ συνδικαλισμένων. Ἡ συλλογικὴ σύμβασις, τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῶν συνδικαλισμένων μόνον ἐργατῶν νὰ ἀρνηθοῦν τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς, τὸ ἐπεξέτεινε πολὺ πέραν τῶν ὁρίων τοῦ νόμου, παρασχοῦσα τοῦτο εἰς πάντα ἐργαζόμενον εἴτε συνδικαλισμένον εἴτε μή. Αὐτὴ εἶναι ἡ βελτίωσις ἡ ἐπελθοῦσα διὰ τῆς ὑπουργικῆς συμβάσεως ἐν σχέσει πρὸς τὸν νόμον ἀπὸ πλευρᾶς ἀρνητικῆς δηλώσεως. Αὐτὴ ἡ βελτίωσις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία κατέστησε τὴν εἰσφορὰν μὲ πολὺ περισσοτέραν ἔμφασιν προαιρετικήν. Αὐτὰ ὅλα ἐλέχθησαν. Ἐθεώρησα σκόπιμον νὰ μὴ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ νομοσχεδίου μὲ τὰ ὅμοια θέματα. Ἄλλωστε εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, οὐδεμία διάταξις ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσφορὰν καὶ εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐπιβολῆς της. Μοῦ προξενεῖ δὲ ἐντύπωσιν πῶς σεῖς, τόσον πεπειραμένος εἰς αὐτὰ τὰ θέματα ὑποπίπτετε εἰς τὸ λάθος αὐτό.

§17Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ θὰ ἴδωμεν, ἐν συνεχείᾳ, ἐὰν κάμνω ἐγὼ λάθος ἢ κἄποιος ἄλλος. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ὑπογράψῃ σύμβασιν μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου 2. Συνεπῶς, ἡ ἐθνικὴ συλλογικὴ σύμβασις καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ σκέλος τῆς εἰσφορᾶς πάσχει. Ἀκοῦστε, κύριοι συνάδελφοι, πόθεν προκύπτει, αὐτό. Τὸ ἄρθρον 22 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Γ.Σ. Ε.Ε. λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ Διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. δύναται νὰ συνάπτῃ συλλογικὰς συμβάσεις πρὸς εἴσπραξιν... ἐὰν εἶναι εἰδικῶς πρὸς τοῦτο ἐξουσιοδοτημένη». Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑπεγράφη ἡ ἐθνικὴ συλλογικὴ σύμβασις καὶ ἐτέθη ἡ διάταξις περὶ εἰσφορᾶς χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἡ εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις τῶν δευτεροβαθμίων ὀργανώσεων. Καὶ δὲν ἀντετάχθησαν μόνον αἱ δευτεροβάθμιοι ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι διάκεινται κἄπως συμπαθῶς πρὸς τὴν ἀριστεράν. Ἐὰν ἐρευνήσητε, κύριοι βουλευταί, τὸν φάκελλον, θὰ ἴδητε, ὅτι οὐδεμία ὀργάνωσις ἔχει ἀποστείλει ἔγγραφον ἀποδεικνῦον τὴν πρὸς τοῦτο συγκατάθεσίν της.

§18Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἴσως καὶ νὰ γνωρίζητε. Τὸ 14ον Πανεργατικὸν Συνέδριον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῆς Συνομοσπονδίας, δηλαδή, τὸ κυρίαρχον Σῶμα, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον μετέσχον ὅλαι αἱ ὀργανώσεις αἱ ἀνήκουσαι εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν, ἔχει λάβει ἀπόφασιν περὶ καθιερώσεως εἰσφορᾶς διὰ συλλογικῆς συμβάσεως. Αὐτὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ 14ου Πανεργατικοῦ Συνεδρίου τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1961, καλύπτει, ἀναμφισβητήτως, αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἀναφέρετε. Δὲν καθορίζει τὸν τρόπον τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τὸ Καταστατικόν. Τὸ Καταστατικὸν θέλει σύμφωνον γνώμην τῶν δυνάμεων τῆς Συνομοσπονδίας, αὐτὴ δὲ ἐξεδηλώθη διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς ὁλότητος τῶν μελῶν τοῦ συνεδρίου τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1961.

§19Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ ποὺ ὑποστηρίζετε, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ ἄρθρον 22 τοῦ Καταστατικοῦ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Δὲν καλύπτει τὴν ρητὴν ἐν προκειμένῳ διάταξιν. Θὰ ἦτο ὅλως διάφορον, ἐὰν ἐλαμβάνετο ἀπόφασις τροποποιήσεως τοῦ καταστατικοῦ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ὑπὸ τοῦ Ἐργατικοῦ Συνεδρίου καὶ ἐφ’ ὅσον εἰς αὐτὸ θὰ ἐξεπροσωποῦντο ὅλαι αἱ ὀργανώσεις. Ἀλλὰ ὑπάρχει ρητὴ διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας «ἡ διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. δύναται νὰ συνάπτῃ συλλογικὰς συμβάσεις πρὸς εἴσπραξιν καὶ καταβολὴν εἰς ταύτην τῶν μηνιαίων ὡς ἄνω συνδρομῶν ὡς καὶ τοῦ μέχρις ἑνὸς κατ’ ἔτος ἡμερομισθίου καθὼς καὶ τῶν μηνιαίων συνδρομῶν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων πρὸς τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα καὶ τὰς Ὁμοσπονδίας, εἰδικῶς πρὸς τοῦτο ἐξουσιοδοτουμένας παρ’ αὐτῆς». Ἀπαιτεῖται, συνεπῶς, εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις διὰ τὴν σύναψιν συλλογικῆς συμβάσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς εἰσπράξεως εἰδικῆς εἰσφορᾶς. Χωρὶς τὴν εἰδικὴν αὐτὴν ἐξουσιοδότησιν τῶν δευτεροβαθμίων ὀργανώσεων, ὅπως τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων Θεσσαλονίκης, Καβάλας, Βεροίας κλπ., ἀνεξαρτήτως ἂν ταῦτα μετέσχον ἢ ὄχι τοῦ ἐργατικοῦ συνεδρίου, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπογραφῇ συλλογικὴ σύμβασις μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, δεσμεύουσα ταύτας. Αὐτὴ ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν εὐθυγράμμισιν ὅλων τῶν τάσεων τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος. Ὅπως γνωρίζετε, ὁ τόπος ἐπέρασεν ἀπὸ μίαν μεγάλην δοκιμασίαν. Ἡ ἄκρα ἀριστερά, βεβαίως, εἰς τὰ ἐργατικὰ συνδικάτα εἶναι περιωρισμένη, ὑπάρχουν ὅμως σωρεῖαι διαφόρων ἄλλων τάσεων. Ὅλαι αὐταὶ αἱ πολυάριθμοι τάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκδηλώνονται εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα, μὲ τὸ θέμα τώρα τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, εὐθυγραμμίζονται. Ὡς πληροφοροῦμαι, τὸ Σάββατον πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ, εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας, μία δίωρος στάσις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης. Εἰς τὴν στάσιν αὐτὴν πληροφοροῦμαι, ὅτι θὰ μετάσχῃ τὸ σύνολον τῶν ἐργατοϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης. Καὶ διερωτῶμαι διατὶ ἔγινεν αὐτὴ ἡ εὐθυγράμμισις; Μέχρι τοῦδε κατέβαλε τὴν συνδρομήν του ὁ ἐργαζόμενος εἰς τὸ Σωματεῖον καὶ δι’ αὐτοῦ εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν του ἢ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ εἰς περίπτωσιν μεγαλυτέρας οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἀπεφάσιζε σχετικῶς ἡ Γενικὴ Συνέλευσις. Ἤδη ἀνατρέπομεν τὰ καθιερωμένα καὶ καταστρέφομεν τὴν παράδοσιν. Ὡς νὰ μὴ ἀρκοῦσε ἡ πρόκλησις τῆς ἀναγκαστικῆς αὐτῆς εἰσφορᾶς, καταργεῖται καὶ τὸ δικαίωμα τῶν πρωτοβαθμίων καὶ τῶν δευτεροβαθμίων ὀργανώσεων, δηλαδὴ τῶν Σωματείων καὶ Ὁμοσπονδιῶν ἢ Κέντρων, νὰ ἀντιπροσωπεύουν τὰ μέλη των εἰς τὰ διάφορα Συμβούλια τῆς Διοικήσεως καὶ τῆς ἀσφαλίσεως. Ἀλλὰ τὰ ἐργατοϋπαλληλικὰ Σωματεῖα εἶναι αὐτόνομα. Ἔχουν Διοικήσεις. Ἔχουν συνελεύσεις καὶ διεκδικοῦν αὐτὸ τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ σεβασθῇ ἡ Πολιτεία. Ἡ ἐποπτεύουσα ἀρχή, δηλαδὴ τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ πολὺ ποὺ θὰ ἠδύνατο νὰ κάμῃ, εἶναι ἡ ἐπιλογὴ τοῦ προσώπου μεταξὺ ἐκείνων ποὺ θὰ ἐπρότειναν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἔρχεται ἡ Πολιτεία καὶ λέγει: Ὄχι, δὲν θὰ ἔχετε σεῖς τὸ δικαίωμα τῆς ὑποδείξεως τῶν ἀντιπροσώπων σας, ἀλλὰ ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. Τὸ Ἐργατυπαλληλικὸν Κέντρον Θεσ)κης, διὰ μιᾶς τηλεγραφικῆς ἐκκλήσεώς του πρὸς ἐμέ, τὴν ὁποίαν καταθέτω, ζητεῖ τὴν ἐξίσωσιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν ἱστορίαν του καὶ μὲ τοὺς ἀγῶνας του, δηλαδὴ τὴν κοινωνικὴν μεταρρύθμισιν καὶ τὴν βελτίωσιν τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς τῶν λαϊκῶν μαζῶν. Τὰ αὐτὰ ὑπερασπίζουν καὶ τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα Καβάλας, Κομοτινῆς, Κιλκίς, Βεροίας κλπ., καθὼς καὶ αἱ Ὁμοσπονδίαι Μηχανικῶν, Ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ Αὐτοκινήτων, Ἐργατῶν Δέρματος, Τραπεζιτικῶν Ὑπαλλήλων καὶ ἄλλαι. Ἀπὸ τοῦ 1833, ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ν.Α.Τ., τὸ δικαίωμα τῆς ὑποδείξεως τῶν ἀντιπροσώπων ἀνήκει εἰς τὰς ὀργανώσεις τοῦ ἐπαγγελματικοῦ κλάδου. Ἔκτοτε τὸ καθεστὼς αὐτὸ παρέμεινε σεβαστόν. Ἐν τῷ μεταξύ, βεβαίως, παρεισέφρησαν διατάξεις εἰς τὴν νομοθεσίαν, κατὰ τὰς ὁποίας παρεσχέθη διὰ περιπτώσεις τινάς, ὅπως τοὺς ἀντιπροσώπους των τοὺς ὁρίζει ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. Αὐτὸ ὅμως, πρέπει νὰ καταργηθῇ. Ὅπου ὑπάρχει ὀργάνωσις πρωτοβάθμιος, ἢ δευτεροβάθμιος, αὐτὴ πρέπει νὰ φέρῃ τὴν εὐθύνην τῆς ἀντιπροσωπεύσεως τῶν συμφερόντων τῶν μελῶν της. Ἡ ὑπόδειξις τῶν ἀντιπροσώπων ἐκ μέρους τῆς Γ.Σ. Ε.Ε., διὰ τοῦ παραγκωνισμοῦ τῆς ὁμοιοεπαγγελματικῆς Ὁμοσπονδίας, καὶ τοῦ Σωματείου τῆς βάσεως, ἐνθυμίζει καθεστὼς ἰσχῦσαν ἐπὶ τουρκοκρατίας. Τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα ἔχουν τὰ μέλη των, τὰς συνελεύσεις των, τὰ συμβούλιά των καὶ μέσα ἀπ’ αὐτὰ ἀνεπήδησαν ἰδέες καὶ ἀπεκτήθησαν δικαιώματα, τὰ ὁποῖα οὐδεὶς δύναται νὰ ἀγνοήσῃ. Πῶς θὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῆς ἐκπροσωπήσεως ἀπὸ τὰς πρωτοβαθμίους καὶ δευτεροβαθμίους ὀργανώσεις; Ὁ ὀρθὸς δρόμος ὁδηγεῖ εἰς τὸν σεβασμὸν τῆς αὐτονομίας τῶν Σωματείων, εἰς τὸν σεβασμὸν τοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ των δικαιώματος. Ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., ὡς τριτοβάθμιος ὀργάνωσις καὶ ἐφ’ ὅσον διατηρῇ τὴν ἐκπροσωπευτικήν της ὑπόστασιν, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ἁρμοδιότητας ἐπὶ γενικωτάτων θεμάτων. Ὅταν τὸ 1948 μὲ ἀνέτρεψεν ἡ τότε Κυβέρνησις μὲ εἰδικὸν νόμον, ἀπὸ τὴν ἡγεσίαν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἔπαυσα νὰ ἀναμιγνύωμαι εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα, δηλώσας τότε, ὅτι εὔχομαι ἡ πατρίς μου νὰ μὴ χρειασθῇ τὰς ὑπηρεσίας μου καὶ τὸ ἐργατικὸν κίνημα νὰ προοδεύσῃ καὶ νὰ καταστῇ ἄξιον τῆς μεγάλης κοινωνικῆς του ἀποστολῆς. Ἀτυχῶς, ὅμως, θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα σήμερον δὲν εἶναι εἰς τὸ ὑψηλὸν ἐκεῖνο σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εὑρίσκεται. Ἡ ἀπὸ μακροῦ ὑφισταμένη κρίσις εἰς αὐτό, παρουσιαζομένη ὑπὸ μορφὴν ὀξυτάτων ἀντιθέσεων καὶ ἐσωτερικῶν διχονοιῶν, διαγραφῶν καὶ παντοίων ἄλλων ἐκδηλώσεων, ἰδίως τῶν Σωματείων τῆς βάσεως κατὰ τῆς ἡγεσίας τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., παρουσιάζεται ἐντονωτέρα καὶ ἔχει προσλάβει πανελλήνιον ἔκφρασιν. Ἀλλὰ ὁ Ἑλληνικὸς συνδικαλισμὸς ἀπὸ αὐτὴν τὴν κρίσιν ἠμπορεῖ καὶ πρέπει νὰ ἐξέλθῃ. Καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, ἡ ὁποία δημιουργεῖ θέσιν ἑνότητος, θὰ πρέπει νὰ τείνουν ὅλαι αἱ προσπάθειαι τῶν ἀγωνιστῶν τῶν συνδικάτων. Ἐὰν ἐπιθυμοῦμεν ἕνα ἐλεύθερον καὶ ἀνεξάρτητον συνδικαλιστικὸν κίνημα, θὰ ἔπρεπε νὰ σταματήσῃ κάθε ἐξωσυνδικαλιστικὴ ἀνάμιξις εἰς αὐτά. Παύσατε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, νὰ χορηγῆτε οἰκονομικὰ μέσα. Μὲ τὴν ἀναγκαστικὴν εἰσφορὰν δὲν προάγεται ὁ συνδικαλισμός. Ἀφήσατε τὰ μέσα αὐτὰ νὰ τὰ ἀντλοῦν τὰ Σωματεῖα ἀπὸ τὰ μέλη των. Δὲν πρέπει νὰ αὐταπατώμεθα. Ἡ εἴσοδος τῆς χώρας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. δημιουργεῖ ἀνάγκας συγχρονισμοῦ καὶ προσαρμογῆς πρὸς τὰς μεθόδους καὶ ἀντιλήψεις ποὺ ἐπικρατοῦν ἐντὸς αὐτῆς. Καὶ ὁ συγχρονισμὸς θὰ πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὰ διάφορα Σωματεῖα, ἀπὸ τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ σωστὴ θέσις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα πάντοτε καὶ ὑποστηρίζω καὶ σήμερον. Κύριοι συνάδελφοι, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἶπον, ὅτι αἱ διεκδικήσεις τῶν ἐργαζομένων τάξεων, αἱ ὁποῖαι προβάλλουν καὶ ἀπαιτοῦν λύσεις, συνθέτουν τὸ κοινωνικόν μας πρόβλημα, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ λάβῃ πρωτεύουσαν θέσιν ὁ συνδικαλισμός, ἐὰν θέλωμεν σοβαρῶς νὰ ἐπιτύχῃ ἡ προσπάθεια τῆς οἰκονομικῆς ἀνόδου τοῦ τόπου. Ἐὰν ὅλα αὐτὰ δὲν τὰ πραγματοποιήσωμεν, χάνομεν τὸ ἐργατικὸν κίνημα. Καὶ τὸ χάνομεν, ὄχι ἀπὸ τὴν πολιτικὴν σκοπιάν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν κοινωνικήν, λόγῳ τῶν παρεμβάσεων καὶ τῶν ἀντιθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξεδηλώθησαν τὸν τελευταῖον καιρόν. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, παλαιός μου συνεργάτης, θὰ ἐπιζητήσῃ ὑπευθύνως τὴν ἀναθεώρησιν βασικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ ἡ κατάργησις τοῦ ἄρθρου 2 τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς των, νὰ διακηρύξῃ, ὅτι αἱ ὀργανώσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξουσιοδότησαν νὰ ὑπογραφῇ ἡ σχετικὴ σύμβασις, εἶναι ἐλεύθεραι νὰ ἀκολουθήσουν τὸ δρόμον, τὸν ὁποῖον τοὺς ὑπαγορεύει τὸ καταστατικόν των καὶ τὰ οἰκονομικά των. Θὰ πρέπει ἐπίσης ν’ ἀναγνωρισθῇ ἡ ὑπευθυνότης τῆς ἐκπροσωπήσεως. Πρέπει ἡ ἀντιπροσώπευσις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων νὰ εἶναι πηγαία καὶ ἀναμφισβήτητος. Ὅπου ὑπάρχουν Πρωτοβάθμια Διαιτητικὰ Δικαστήρια θὰ πρέπει νὰ ἀντιπροσωπεύωνται οἱ ἐργάται τοῦ κλάδου, τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὰ δευτεροβάθμια καὶ τριτοβάθμια. Δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπεμβαίνωμεν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῶν συνδικάτων. Ἐὰν αὐτὸ γίνῃ, τὰ παράπονα τῶν ἐργατῶν θὰ σταματήσουν. Διότι τὰ αἰτήματά των θὰ συζητοῦνται ὅπως τὰ καταστατικά των ὁρίζουν καὶ θὰ κρίνωνται εἰς τὰς συνελεύσεις τῶν Σωματείων των, εἰς τὰς συνελεύσεις τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ὀργανώσεων. Κύριοι βουλευταί, χθὲς ὁ διακεκριμένος συνάδελφος κ. Τσιριμῶκος, ὁμιλῶν ὑπεστήριξεν, ὅτι εἰς τὴν παράταξίν του εἶναι αἱ προοδευτικαὶ δυνάμεις. Ἐφ’ ὅσον τὸ λέγει καὶ ἀσφαλῶς τὸ πιστεύει ὁ κ. Τσιριμῶκος, θὰ εἶναι ἔτσι. Ἀλλὰ ἀρνοῦμαι τὴν ἄποψιν τῆς ὀπισθοδρομικότητος, διὰ τὴν παράταξιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, καὶ ἡ ὁποία, συνέδεσε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, τὴν προσπάθειάν της μὲ κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις μεγάλης σπουδαιότητος. Καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου, φανερὸν εἶναι, ὅτι ὑπάρχουν προοδευτικαὶ δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι ἀντιμετωπίζουν καὶ προάγουν τὰ αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τῆς χώρας ἐμπνέεται ἀπὸ τὰς αὐτὰς προοδευτικὰς κοινωνικὰς ἀντιλήψεις, τὰς ὁποίας ὁ κ. Τσιριμῶκος ὑπεστήριξεν κατὰ τὴν χθεσινὴν ὁμιλίαν καὶ δι’ αὐτὸ εὑρίσκεται εἰς τὸν δρόμον χειραφετήσεως καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀσκῇ δημιουργικὴν κριτικὴν καὶ νὰ ἐλέγχῃ τὰς πράξεις ὅλων μας. Δὲν πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ τίθενται φραγμοὶ εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας. Πρέπει νὰ παραμείνουν σεβασταὶ αἱ διεθνεῖς συμβάσεις. Νὰ διατὶ κατερχόμενος τοῦ βήματος, ἀπευθύνω ἔκκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς σκέψεις, αἱ ὁποῖαι τὸν ὡδήγησαν εἰς τὴν δημιουργίαν εἰδικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔθεσαν τὸ Ἑλληνικὸν ἐργατικὸν κίνημα εἰς μίαν γραμμὴν ἀμύνης, εἰς μίαν γραμμὴν ἀντιθέσεως τρομακτικῆς ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐπὶ κεφαλῆς μιᾶς ἄλλης ὀργανώσεως. Καὶ δικαίωμα αὐτῶν, τὸ ὁποῖον διακηρύσσουν, εἶναι τοῦτο, κύριοι, ἡμεῖς ἔχομεν τοὺς ἐργάτας μας, τὰ μέλη τῶν Σωματείων μας. Ἄς μᾶς κρίνουν. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ποὺ ὑπάρχει συνδικαλισμὸς μέχρι σήμερον ἔχομεν αὐτὰ τὰ δικαιώματα. Αὐτὰ τὰ δικαιώματα τὰ ἔχομεν μέχρι σήμερον, ἀφήσατέ τα. Ἄν ἡμεῖς θέλωμεν κἄτι ἀπὸ τὴν διοίκησιν, θὰ ἔλθωμεν καὶ θὰ εὕρωμεν τὴν διοίκησιν. Ἄν οἱ τραπεζιτικοὶ ὑπάλληλοι ἢ οἱ ὑπάλληλοι τῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων ἢ τοῦ Καλυκοποιείου θελήσουν κἄτι διὰ τὴν ἀσφαλιστικήν τους ὀργάνωσιν, θὰ πᾶνε οἱ ἴδιοι νὰ εὕρουν τὴν διοίκησιν ἢ τὴν δευτεροβάθμιον ὀργάνωσιν. Ἄς μὴ προχωρήσωμεν ἡμεῖς μέχρι τοῦ σημείου νὰ τοὺς εἴπωμεν ἡμεῖς, κύριοι, σᾶς παίρνομεν τὰ χρήματα εἴτε ἀνήκετε, εἴτε δὲν ἀνήκετε εἰς οἱανδήποτε συνδικαλιστικὴν ὁμάδα. Τὰ δίδομεν εἰς μίαν συνδικαλιστικὴν ὁμάδα καὶ ἐπὶ πλέον σᾶς παίρνομεν καὶ τὸ ἀντιπροσωπευτικὸν δικαίωμα, τὸ δίδομεν καὶ αὐτὸ εἰς μίαν συνδικαλιστικὴν ὁμάδα. Ἐν ὀνόματι τῶν κινδύνων ποὺ ἀντιπροσωπεύει αὐτὴ ἡ ἐνέργεια, ζητῶ νὰ κατανοηθῇ τοῦτο: Ὅτι ὑπεράνω τῶν κομμάτων, ὑπεράνω τῆς οἱασδήποτε πολιτικῆς θέσεως, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἵσταται τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἡ ζωὴ τῆς ὁποίας εἶναι συνυφασμένη μὲ τὸν παραγωγικὸν καὶ οἰκονομικὸν μηχανισμὸν τῆς χώρας, εἶναι συνυφασμένη μὲ τὰς ἐπιτεύξεις, τὰς ὁποίας προσδοκᾷ ἀπὸ τὴν συμμετοχὴν τῆς χώρας εἰς τὴν Οἰκονομικὴν Εὐρωπαϊκὴν Συνεργασίαν. Ἄν θέλετε, κύριε Ὑπουργέ, ἀκούσατέ με, θέλω δὲ νὰ πιστεύω, ὅτι θὰ μὲ ἀκούσετε, θέλω δὲ νὰ πιστεύω, ὅτι θὰ δεχθῆτε τελικῶς τὰς μεταρρυθμίσεις ἐκείνων τῶν διατάξεων, ποὺ προεκάλεσαν τὸν κοινωνικὸν σάλον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§20Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἰδοὺ ἡ ἀλήθεια.

§21Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Δημητρᾶτος ὡμίλησε περὶ προοδευτικῶν καὶ ἀντιδραστικῶν δυνάμεων. Εἶπεν, ὅτι, ἀναμφιβόλως, ὑπάρχουν καὶ εἰς τὴν παράταξιν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἡ ὅλη ὅμως ἀνάλυσις καὶ τοποθέτησις τοῦ θέματος, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν, ἀποδεικνύει, ὅτι ὑπάρχουν προοδευτικαὶ δυνάμεις, τὰς ὁποίας ἐκπροσωπεῖ ὁ κ. Δημητρᾶτος. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἡ ἄλλη πλευρά, ποὺ κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐκπροσωπεῖ ἀντιδραστικὰς ἀντιλήψεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόρροια τῆς κριτικῆς, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ὁ κ. Δημητρᾶτος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε. Κ.).

§22Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχουν προοδευτικαὶ δυνάμεις, θὰ φανοῦν εἰς τὰς ὀνομαστικὰς ψηφοφορίας.

§23Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε Πρόεδρε, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι μία προσωπική σας γνώμη, τὴν ὁποίαν ἐσχηματίσατε σεῖς κατὰ τὴν κρίσιν σας αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ ὅσα ἠκούσατε κατὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Δημητράτου. Καθὼς ἤκουσα, ἐκρίνατε ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Δημητρᾶτος. Δὲν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν σας καθόλου οὔτε τὴν παρέμβασιν, τὴν ἰδικήν μου, οὔτε καὶ τὰ ὅσα ἔχω ἐκθέσει ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κατὰ τὴν διακοπὴν ἠθέλησα νὰ κατατοπίσω τὸν κ. Δημητρᾶτον, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνέβη μὲ τὰς συλλογικὰς συμβάσεις, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνομολόγησιν τῆς εἰσφορᾶς, εἶναι αὐτὸ πού, ὅπως ἔχω εἴπει, προβλέπεται ἀπὸ τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3239 καὶ τὸ ὁποῖον ἐθεώρησεν ὀρθὸν καὶ πρέπον ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος, μὲ τὸ σύνολον τῶν προοδευτικῶν δυνάμεων ποὺ περιλαμβάνει, καθ’ ὃν χρόνον παρεδέχθη, κύριε Πρόεδρε, τὴν σχετικὴν διάταξιν. Διότι ἂν θελήσωμεν, κύριε Πρόεδρε, νὰ πάρωμεν τοὺς ὁμιλητὰς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὸ σύνολον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τὰ πλέον προοδευτικὰ στοιχεῖα τούτου, συνεφώνησαν εἰς τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑπάρξουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸν συνδικαλισμόν, χωρὶς παρέμβασιν κυβερνητικήν, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν συνδικαλιστικήν του δρᾶσιν καὶ τὰς ἐπαγγελματικάς του ἐπιδιώξεις. Αὐτὴν τὴν ἐπιδίωξιν τοῦ συνόλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, προοδευτικῶν καὶ μή, τοῦ ἔτους 1955 ἐπραγματοποίησαν αἱ δύο συλλογικαὶ συμβάσεις τοῦ Ἰουνίου, δι’ ὧν συνωμολογήθη ἡ εἰσφορὰ καὶ ἡ κυρουμένη πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Δι’ αὐτῶν παρέχονται ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸν συνδικαλισμόν, ἄνευ κυβερνητικῆς παρεμβάσεως, τὰ οἰκονομικὰ μέσα, ὧν πράγματι ἔχει ἀνάγκην διὰ νὰ ζήσῃ. Δεύτερον, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκπροσώπησιν εἰς τὰς ὀργανώσεις, κατ’ ἐπανάληψιν ἐτόνισα, ὅτι ὁ νόμος μεταβάλλει τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει καὶ τὸ μεταβάλλει ἐπὶ τὸ προοδευτικώτερον, διότι ἀναγνωρίζει δικαίωμα εἰς τὴν τριτοβάθμιον ἐκπροσωπευτικὴν ὀργάνωσιν τῶν μισθωτῶν, ὅπως ὑποδείξῃ τοὺς ἐκπροσώπους εἰς τὰ κεντρικὰ ὄργανα διοικήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν τῶν ἐξαρτωμένων ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ καθιεροῖ δέσμευσιν καὶ ὑποχρέωσιν τῆς διοικήσεως (τοῦ Ὑπουργοῦ) νὰ διορίσῃ ἐξ αὐτῶν καὶ μόνον, ἐνῷ μέχρι σήμερον ὁ Ὑπουργὸς διώριζε τούτους κατὰ τὴν κρίσιν του. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν δευτεροβαθμίων ὀργανώσεων εἰς τὰ τοπικὰ συλλογικὰ ὄργανα, οὐδεὶς τὴν ἐμποδίζει, διότι ὡς εἶναι γνωστὸν καὶ ὡς ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος, τοὺς ἐκπροσώπους τοὺς ὑποδεικνύουν αἱ δευτεροβάθμιοι ἢ πρωτοβάθμιοι, ἀναλόγως τῆς περιπτώσεως, ὀργανώσεις, διότι ἡ συγκρότησις τῶν ὀργάνων τούτων ἀνήκει εἰς τοὺς Νομάρχας καὶ ὄχι εἰς τὸν Ὑπουργόν, οὗτινος περιστέλλεται τὸ δικαίωμα. Μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὸ δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας νὰ διορίζῃ εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς γίνεται τροποποίησις καὶ ἐκχωρεῖται τὸ δικαίωμα ὑποδείξεως μὲ περιορισμὸν τοῦ Ὑπουργοῦ εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν. Κατὰ τοῦτο, συνεπῶς, καλύπτονται καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον θετικὸν καὶ ἀπολύτως συγκεκριμένον ὅλαι αἱ ἐκδηλωθεῖσαι ἀνησυχίαι καὶ τὸ προοδευτικὸν πνεῦμα τοῦ κ. Δημητράτου. Κατ’ αὐτὰ συνεπῶς τὰ σημεῖα καὶ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ ἑτέρα κυβερνητικὴ πλευρὰ ποὺ εἴπατε, ἡ ἀποδεχομένη αὐτό, κἄθε ἄλλο παρὰ στερεῖται προοδευτικοῦ πνεύματος καὶ ἐκ τούτου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κατηγορηθῇ ἀπὸ τὸν κ. Δημητρᾶτον ὡς ἀντιδραστική, διότι αἱ διατάξεις, τὰς ὁποίας περιέχει τὸ νομοσχέδιον, κἄθε ἄλλο παρὰ καθιστοῦν δυσμενεστέραν τὴν θέσιν τῶν ἐργαζομένων ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑφισταμένης σήμερον καταστάσεως ἀπὸ ἀπόψεως ἰσχύοντος δικαίου συλλογικοῦ ἢ μή. Ἀντιθέτως, ἀναγνωρίζουν καὶ παρέχουν πλεῖστα ὅσα δικαιώματα εἰς τοὺς μισθωτοὺς καὶ τοὺς νομίμους ἐκπροσώπους τούτων.

§24Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπήν, διότι προφανῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπηυθύνετο πρὸς ἐμὲ καὶ ἐμμέσως πρὸς τὸν κ. Δημητρᾶτον. Ἐν πρώτοις πρέπει νὰ δηλώσω, ὅτι καὶ ἐγὼ ἄλλοτε ὑπεστήριξα τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν, μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι οὐδέποτε ὑπεστήριξα τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς μονοπώλιον μιᾶς οἱασδήποτε Συνομοσπονδίας. Δι’ αὐτὸ ὑπεστήριζα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ κατανέμεται ἡ εἰσφορὰ αὐτή, ἡ ὑποχρεωτική, μεταξὺ τῶν διαφόρων ὁμοσπονδιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐνδεχομένως θὰ ὑπάρχουν, διότι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ πλήρης ἐλευθερία ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Ἀντιθέτως διὰ τοῦ νομοσχεδίου του ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ ὑποχρεωτικὴν σήμερον τὴν μονοπώλησιν τοῦ κινήματος τοῦ ἐργατικοῦ εἰς χεῖρας τῆς ὑφισταμένης Γ.Σ.Ε.Ε. Θὰ ἦτο εὐχὴ ὅλων μας ἐὰν μία καὶ μόνη Γενικὴ Συν)δία ὑπῆρχε. Τοῦτο ὅμως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ οὔτε διὰ τοῦ νόμου, οὔτε διὰ τῆς Διοικήσεως. Αὐτὸ εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ κύρους, τῆς ἐπιβολῆς, τὴν ὁποίαν ἡ Διοίκησις τῆς Γεν. Συνομοσπονδίας θὰ ἀσκήσῃ ἐπὶ τῶν ἐργατῶν. Ἀλλὰ καί, πέραν αὐτοῦ, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἄλλοτε ὑπεστήριζον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν, ἦτο ἰδέα προσωπική μου. Ἔρχεται ὅμως κατόπιν ἡ διεθνὴς σύμβασις, ἡ ὁποία μᾶς ἀναγκάζει πλέον νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Συνεπῶς ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ κατόπιν τῆς ὑφισταμένης διεθνοῦς συμβάσεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ. Ἐκεῖνο ὅμως πού, ἐπὶ πλέον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ εἶναι τοῦτο, ἡ μονοπώλησις ἀπὸ μέρους μιᾶς οἱασδήποτε Ὀργανώσεως τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος εἰς τὸν τύπον. Καὶ εἰς αὐτὸ ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τοῦτο δὲ εἶναι ἀντιδραστικὸν καὶ ὀλιγώτερον προοδευτικόν, ὡς ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Δημητρᾶτος. Πέραν αὐτοῦ, διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν, ἐρωτῶ: Εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν νὰ δημιουργηθῇ αὔριον μία π.χ. Χριστιανικὴ Συνομοσπονδία; Θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν παρεμποδίσῃ κανείς; Καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε ὅλοι νὰ εὐχώμεθα νὰ ὑπάρχῃ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς μία ὀργάνωσις, συνυφασμένη μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποκαλοῦμεν βάσιν τοῦ πολιτισμοῦ μας καὶ τὸ ὁποῖον ἀναγνωρίζει καὶ τὸ Σύνταγμα; Αὐτὸ ἀπὸ τοῦδε καταδικάζεται εἰς ἀνυπαρξίαν καὶ ἐξαφάνισιν ἐὰν ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ἐκπροσώπησις, ἑπομένως, πρέπει νὰ ἀρχίζῃ ἀπὸ τὴν βάσιν, ἡ ὁποία εἶναι τὰ συνδικᾶτα καὶ κατόπιν αἱ δευτεροβάθμιοι Ὀργανώσεις. Ὅταν ἀγνοοῦμεν τὰ συνδικᾶτα, κατ’ ἀνάγκην ἀποκόπτομεν τὴν ρίζαν. Κύριε Ὑπουργέ, ἴσως θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία —μὲ ἠναγκάσατε νὰ ὁμιλήσω— νὰ λάβω τὸν λόγον μετὰ ταῦτα. Ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο, ἐὰν τὸ κίνημα τὸ ἐργατικὸν ἢ οἱονδήποτε συνδικαλιστικὸν δὲν ἔχῃ τὰς ρίζας, τὰς βάσεις εἰς τὸ ἔδαφος, τὸ ἐργατικὸν συνδικᾶτον, ἡ ὁμοσπονδία αὐτὴ καταλήγει νὰ εἶναι κατ’ ὄνομα. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἔλθῃ τὸ Κράτος διὰ νόμου, διὰ τῆς μεθόδου τῶν χρηματικῶν μέσων, διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἐσόδων καὶ τῶν πόρων, νὰ θελήσῃ νὰ μονοπωλήσῃ ὅτι οἱαδήποτε ὁμοσπονδία —δὲν θέλω νὰ δεχθῶ ὅτι ἡ σημερινὴ ὡς ἐτόνισεν ὁ κ. Δημητρᾶτος, ἀποτελεῖ μειοψηφίαν ἢ δὲν ἐκπροσωπεῖ ὅ,τι δήποτε εἰς τὸν ἐργατικὸν κόσμον, δὲν ἰσχυρίζομαι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, δὲν ἔχω ἀκόμη καὶ τὰς ἀποδείξεις— δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ καταστήσῃ αἰωνίαν καὶ ὑποχρεωτικὴν τὴν ἀρχὴν ὀργανώσεως εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἡ ἐλευθερία τοῦ συνδικαλισμοῦ εἶναι ἀκριβῶς ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει καὶ ἡ διεθνὴς σύμβασις εἰς τὴν ὁποίαν προσεχωρήσαμεν. Ἐξαρτώμεθα πλέον ἀπὸ τὸν διεθνῆ συνδικαλισμὸν ἢ μᾶλλον ἀπὸ τὴν διοίκησιν τῶν ἐλευθέρων σωματείων, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται. Θὰ ἴδωμεν εἰς τὶ κακὸν θὰ ὁδηγήσῃ ὅταν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον συνειδητοποιήσωμεν ὅτι εἰσήλθομεν πραγματικῶς εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ ὅτι πρέπει νὰ συμμορφωθῶμεν πρὸς ὡρισμένας διατάξεις ἢ ὡρισμένους θεσμούς, τοὺς ὁποίους προϋποθέτει ἡ ἀγορὰ αὐτή, χάριν ἀκριβῶς τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ μέλλοντος τοῦ τόπου αὐτοῦ.

§25Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος, κ. Στεφανόπουλος, ἀνέφερεν ἐν ἀρχῇ ὅτι ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ περιέρχεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. ἀλλὰ νὰ κατανέμεται μεταξὺ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν καὶ τῶν δευτεροβαθμίων καὶ πρωτοβαθμίων ὀργανώσεων. Ἐπειδὴ ἴσως λόγῳ τοῦ χρόνου, ὁ ὁποῖος ἔχει μεσολαβήσει πιθανῶς σᾶς διαφεύγει, κ. Πρόεδρε, πῶς ἀκριβῶς ἔχει ἡ διάταξις, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς τὴν ὑπενθυμίσω. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 22 ρητῶς ἐπιτάσσει τὴν ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ εἰσπράττοντος Ὀργανισμοῦ καὶ τῆς Τραπέζης κατανομὴν τῆς εἰσφορᾶς κατὰ τὰ ἑξῆς ποσοστά: Κατὰ τὰ 7)20 εἰς τὰ ἐργατικὰ κέντρα, κατὰ τὰ 4)20 εἰς τὰς ὁμοσπονδίας, κατὰ τὰ ἕτερα 4)20 εἰς τὰ Σωματεῖα καὶ κατὰ τὸ ὑπόλοιπον εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., σύνολον 20)20.

§26Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τῶν μὴ συνδικαλισμένων τὶ γίνεται;

§27Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας τὴν διάταξιν, δὲν θὰ ἐλέγατε ἀσφαλῶς τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, κύριε Πρόεδρε. Ἡ διάταξις τοῦ 3239, εἰς τὴν ὁποίαν ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος ὡς εἶπον εὑρέθη σύμφωνος τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δηλαδὴ τὸ 1955 — ἐγὼ δὲν εἶχον τὴν τιμὴν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ συγκαταλέγωμαι μεταξὺ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀνῆκον εἰς τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν οἰκογένειαν ἀκόμη— ὥριζεν ὅτι δικαίωμα νὰ ὑποβάλουν τὴν ἀρνητικὴν δήλωσιν εἶχον μόνον οἱ μισθωτοὶ οἱ ἀποτελοῦντες μέλη τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων. Δεδομένου ὅτι ἡ συνομολόγησις τῆς εἰσφορᾶς κατελάμβανε τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων, διότι προεβλέπετο νὰ γίνῃ δι’ ἐθνικῆς συλλογικῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3239 ἔχει ἐφαρμογὴν ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐργαζομένων, ὁ νόμος περιώριζεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα μόνον εἰς τοὺς συνδικαλισμένους ἤτοι τοὺς ἀνήκοντας εἰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις τῶν μισθωτῶν. Οἱ ἀνοργάνωτοι κατὰ τὴν ρητὴν τοῦ νόμου διάταξιν καὶ κατὰ τὴν ἐκπεφρασμένην ἐν τῇ Βουλῇ σαφῶς καὶ ρητῶς γνώμην δὲν εἶχον δικαίωμα νὰ ἀρνηθοῦν τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἄρθρ. 22 τοῦ νόμου 3239. Ἡ συλλογικὴ σύμβασις τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1962 πολὺ πλέον προοδευτικὴ καὶ φιλελευθέρα τῆς διατάξεως ταύτης παρέχει τὸ δικαίωμα τῆς ὑποβολῆς ἀρνητικῆς δηλώσεως εἰς πάντα ἐργαζόμενον, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἀνήκῃ ἢ ὄχι εἰς ἐπαγγελματικὴν ὀργάνωσιν, δηλαδὴ καὶ εἰς τὸν ἀνοργάνωτον ὅστις δὲν εἶχε αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Καὶ παρέσχε τὸ δικαίωμα αὐτό, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ ἀντίθεσις οὔτε πρὸς τὰς προοδευτικὰς καὶ φιλελευθέρας ἀρχὰς οὔτε πρὸς διακήρυξιν τινὰ διεθνοῦς ὀργανώσεως ἢ καὶ πρὸς τὴν διεθνῆ σύμβασιν, τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, ἡ ὁποία καταδικάζει τὸν ὑποχρεωτικὸν συνδικαλισμόν. Πᾶς ἐργαζόμενος ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ ἀνήκῃ εἰς μίαν ὀργάνωσιν ἢ ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ πληρώσῃ τὴν εἰσφοράν, ἔχει δικαίωμα νὰ ἀρνηθῇ τοῦτο. Αὐτὸ τοῦ τὸ παρέσχεν ἡ Συλλογικὴ σύμβασις, δὲν τὸ εἶχεν ἡ ἰσχύουσα διάταξις τοῦ 3239. Συνεπῶς, δεδομένου, ὅτι ἡ εἰσφορὰ κατανέμεται μεταξὺ καὶ τῶν πρώτου βαθμοῦ ὀργανώσεων, διότι ἕως σήμερον βάσει τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων ἐνισχύοντο οἰκονομικῶς ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν κατὰ τὸ 99,9% αἱ δευτεροβάθμιοι καὶ τριτοβάθμιοι μόνον ὀργανώσεις, μὲ τὴν συνομολόγησιν τῆς εἰσφορᾶς φθάνομεν εἰς τὴν βάσιν, δηλαδὴ καλύπτομεν αὐτὸ ποὺ θέλετε καὶ σεῖς καὶ ὁ κ. Δημητρᾶτος καὶ οὕτω γινόμεθα πολὺ προοδευτικώτεροι ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἕως σήμερον ὑπῆρχε. Διότι παρέχομεν ἀπ’ εὐθείας καὶ εἰς τὸ Σωματεῖον, τὴν πρωτοβάθμιον δηλαδὴ ὀργάνωσιν, τὰ μέσα νὰ κινηθῇ καὶ νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην του, ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας ἢ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, διότι παύει νὰ ἐξαρτᾶται οἰκονομικῶς ἀπὸ αὐτούς. Ἀλλὰ πλέον αὐτῶν πρέπει νὰ τονίσω ὅτι διὰ τοῦ νόμου οὐδὲν ἄλλο πλὴν τῆς κυρώσεως τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δι’ ἧς ἐμειώθη ἡ πρὸς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν εἰσφορά, ἀπὸ ἓν ἡμερομίσθιον εἰς ἥμισυ, γίνεται ἢ θεσπίζεται ὅσον ἀφορᾶ τὴν συνδικαλιστικὴν εἰσφορὰν καὶ οὐδεμία ἄλλη καθ’ οἱονδήποτε τρόπον δέσμευσις κατὰ τῶν πρωτοβαθμίων, δευτεροβαθμίων ἢ τριτοβαθμίων ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων τῶν μισθωτῶν ἀπαγγέλεται διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον συζητῶμεν. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν βεβαίως αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω πρὸς ὑμᾶς, ἀποτελοῦν, ὡς εἴπατε, ἔμμεσον ἀπάντησιν εἰς τὸν παλαιὸν προϊστάμενον Ὑπουργὸν καὶ ἀγαπητὸν φίλον καὶ συνάδελφον κ. Δημητρᾶτον, διότι ταῦτα ἀναφέρονται εἰς πραγματικὰ περιστατικὰ καὶ γεγονότα, βεβαιούμενα ἀπὸ κείμενα καὶ στοιχεῖα κατὰ τρόπον θετικὸν καὶ ἀναντίρρητον καὶ συνεπῶς ὡς ἀλήθεια καὶ πραγματικότης στρέφονται κατὰ παντὸς ἰσχυριζομένου τὰ ἀντίθετα.

§28Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ ἀντελήφθη ἡ Βουλή, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ ἐλευθερία νὰ κάμῃ ἢ νὰ μὴ κάμῃ τίποτε. Ὑπάρχει ἐλευθερία μόνον νὰ μὴ κάμῃ. Αὐτὸ τὸ τέχνασμα εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπιβάλλει νὰ καταγγείλωμεν ὅτι περιγράφετε εἰς τὴν διεθνῆ σύμβασιν. Ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς περιγραφῆς, νομίζω, δὲν ἐπιτρέπεται σήμερον εἰς ἕν Ἔθνος σὰν τὴν Ἑλλάδα. Κάμνετε περιγραφὴν τῆς συμβάσεως μὲ αὐτὸ τὸ τέχνασμα. Εἶμαι ἐλεύθερος νὰ προσχωρήσω ἢ ὄχι; Ὄχι εἶσθε ἐλεύθερος νὰ μὴ προσχωρήσετε. Ἐκεῖ ἔχετε τὴν ἐλευθερίαν νὰ δηλώσετε ὅτι δὲν δέχεσθε ἢ ὅτι ἀποκρούετε. Ἡ ἔννοια τῆς διεθνοῦς συμβάσεως εἶναι: Θέλω νὰ ἔχω τὴν ἐλευθερίαν καὶ νὰ συμμετέχω. Συνεπῶς περιγράφετε αὐτὴν μετὰ τεχνάσματος, δι’ αὐτὸ σᾶς καταγγέλλομεν.

§29Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν αὐτὸ ἀποτελῇ τέχνασμα, ἐγὼ δὲν συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν, διότι διεθνῶς εἶναι παραδεδεγμένη ἡ ἀρχὴ αὐτῆς τῆς δεσμευτικῆς συνομολογήσεως εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῶν ὀργανώσεων τῶν μισθωτῶν, εἰς τὸ τέχνασμα αὐτό, παρ’ ὅλον, ὅτι δὲν τὸ θεωρῶ τέχνασμα, ὁ ὑποφαινόμενος δὲν συμμετέχει καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, διότι δὲν μετεῖχεν τὴν Βουλῆς τότε, ἐνῷ ἀντιθέτως, ὅλοι ὑμεῖς, οἱ ὁποῖοι σήμερον τὸ χαρακτηρίζετε ὡς τέχνασμα, ἔχετε θετικῶς συμπράξει εἰς τὴν καθιέρωσίν του καὶ διὰ θετικῶν σας ἐνεργειῶν εἴχατε ἀναγνωρίσει ὡς ἐπιβαλλόμενον μέτρον.

§30Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἀπαντῶμεν, ὅτι τότε δὲν ὑπῆρχε διεθνὴς σύμβασις.

§31Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀναμφισβητήτως ὑπῆρχε. Καὶ ὑπῆρχεν ὄχι μόνον τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας καὶ αἱ διεθνεῖς συνδικαλιστικαὶ ὀργανώσεις, ἀλλὰ καὶ ὁ Ο.Η.Ε. καὶ αἱ διακηρύξεις αὐτοῦ ὡς πρὸς τὰ δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου κλπ. κλπ.

§32Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι ρητή.

§33Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἠξεύρετε τὸν σεβασμὸν ποὺ ἔχω πρὸς ὑμᾶς πλὴν τῶν ἄλλων καὶ ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν προσωπικὴν φιλίαν, μὲ τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μὲ περιβάλλετε καὶ δὲν μοῦ εἶναι καθόλου εὐχάριστον νὰ ἔρχωμαι εἰς ἀντίθεσιν μὲ ὑμᾶς διὰ πράγματα τόσον ἐμφανῶς γνωστὰ καὶ ὡμολογημένα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ αἱ διατάξεις καὶ αἱ διακηρύξεις τοῦ ΟΗΕ καὶ αἱ διεθνεῖς συμβάσεις τοῦ παρελθόντος, ὑπῆρχον, καὶ ἡ διακήρυξις, βεβαιωθῆτε, τοῦ νόμου 3239, συμπορεύεται ἀπολύτως καὶ πρὸς τὴν διεθνῆ σύμβασιν καὶ τὰς διακηρύξεις τοῦ ΟΗΕ καὶ ὅλας γενικῶς τὰς διακηρύξεις τῶν ἐλευθέρων συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου. Κατὰ τοῦτο ὁ ἔλεγχος τῶν διατάξεων τοῦ σχεδίου Ν.Δ., ὡς ἀντιστρατευομένου δῆθεν αὐτὰ ὅλα, κάθε ἄλλο παρὰ ἀκριβὴς εἶναι καὶ κάθε ἄλλο παρὰ τέχνασμα εἶναι οὔτε χάλκευσιν δεσμεύσεων εἰς βάρος τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων τῶν μισθωτῶν ἐπιδιώκει. Διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν, ἐὰν αὐτὸ πράγματι μᾶς ἐνδιαφέρει, ἀποδίδεται πραγματικὴ καὶ πλήρης καὶ ὡλοκληρωμένη ἐλευθερία εἰς τοὺς συνδικαλιστὰς καὶ ὀργανώσεις εἰς ἃς μετέχουν καὶ ἐκπροσωποῦν. Τὸ πιστεύω αὐτὸ καὶ τὸ διακηρύσσω, διότι διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν ἱστορίαν μας τοὺς δίδονται τὰ μέσα νὰ κινηθοῦν χωρὶς κυβερνητικὰς ἐξαρτήσεις καὶ παρεμβάσεις διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ διασφαλίσουν καὶ πραγματοποιήσουν τὰς ἐπαγγελματικὰς ἐπιδιώξεις τῶν μελῶν των.

§34Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πέραν τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἤκουσεν ἡ Βουλὴ κατόπιν τῆς συζητήσεως μεταξὺ τοῦ κ. Στεφανοπούλου καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, προκύπτει καὶ ἕτερον θέμα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεφέρθη εἰς τὴν εἰσφοράν, ἀλλὰ ἔδωσε στοιχεῖα μὴ ἀνταποκρινόμενα εἰς τὴν πραγματικότητα, διότι σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 22 τοῦ νόμου 3239 ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ κατανέμεται ὡς ἑξῆς: 1) Ὑπὲρ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου τὰ 7)20 τῆς εἰσφορᾶς. 2) Ὑπὲρ τῆς Κλαδικῆς Ὁμοσπονδίας, τὰ 4)20 τῆς εἰσφορᾶς. 3) Ὑπὲρ τοῦ Σωματείου τὰ 4)20 τῆς εἰσφορᾶς. 4) Ὑπὲρ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τὸ «ἀπομένον ὑπόλοιπον τῶν εἰσπραττομένων». Τὸ ὅτι εἰς τὸν νόμον δὲν καθορίζεται τὸ ὑπὲρ τῆς Ὁμοσπονδίας ποσοστόν, ἀλλὰ ἀναγράφεται ἡ φράσις «τὸ ἀπομένον ὑπόλοιπον τῶν εἰσπραττομένων» ἔγινε διὰ τοὺς ἑξῆς σατανικοὺς λόγους καὶ σκοπούς: 1) Διότι εἰς εἰσφορὰν ὑπόκεινται ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι, ἀνεξάρτητα ἐὰν εἶναι ἢ ὄχι ὠργανωμένοι εἰς Σωματεῖον. Αἱ ὀργανώσεις ὅμως (Σωματεῖα–Κέντρα–Ὁμοσπονδίαι) δικαιοῦνται νὰ εἰσπράξουν τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον προβλέπει ὁ νόμος μόνον διὰ τὰ οἰκονομικῶς ἐν τάξει μέλη των καὶ ὄχι ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸν ἐπαγγελματικόν τους κλάδον. «Τὸ ἀπομένον ὑπόλοιπον τῶν εἰσπραττομένων», θὰ τὸ πάρῃ ἡ Συνομοσπονδία, ὅπως ἔγινε καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ὅτε ἴσχυαν αἱ ἴδιαι διατάξεις τοῦ νόμου. Διότι συμφώνως μὲ τὰς συμβάσεις αἱ ὀργανώσεις (Σωματεῖα–Κέντρα–Ὁμοσπονδίαι) ἐφ’ ὅσον δὲν ἀποτελοῦν τμήματα τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ εἰσπράξουν τὸ ποσοστὸν τῆς εἰσφορᾶς. Ὅλην τὴν εἰσφοράν, τόσον τῶν ὠργανωμένων, ὅσον καὶ τῶν μὴ ὠργανωμένων θὰ τὴν εἰσπράξῃ ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία. Συνεπῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔδωσε ἀκριβῆ στοιχεῖα, ἀλλὰ ἔδωσε ἀπατηλὴν εἰκόνα πρὸς τὴν Βουλήν.

§35Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Λυποῦμαι ποὺ θὰ τὸ εἴπω, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε, κύριε Ἐφραιμίδη, εἶναι ἀνακριβές. Θὰ σᾶς διαβάσω τὴν διάταξιν τοῦ νόμου καὶ θὰ σᾶς δώσω καὶ ἀπάντησιν, διὰ τὰς ὀργανώσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Ὁ νόμος λέγει τὰ ἑξῆς: 2. Ἡ οὕτω συνομολογουμένη εἰσφορὰ κατανέμεται ὡς ἑξῆς: α) Ὑπὲρ τοῦ τοπικοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου ποσοστὸν ἐξ 7)20 τῆς εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτοῦ εἰσπραττομένης εἰσφορᾶς. β) Ὑπὲρ τῶν Ὁμοσπονδιῶν ποσοστὸν ἐκ 4)20 τῆς εἰσπραττομένης ἐκ τῶν μισθῶν τοῦ κλάδου ἑκάστης εἰσφορᾶς. γ) Ὑπὲρ τῶν Σωματείων τῶν μισθωτῶν ποσοστὸν ἐκ 4)20 τῆς εἰσπραττομένης εἰσφορᾶς ἐκ τῶν μισθωτῶν τῆς κατηγορίας τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπεῖ, καὶ δ) ὑπὲρ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος τὸ ἀπομένον ὑπόλοιπον τῶν εἰσπραττομένων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ λοιπόν, τὰς ὀργανώσεις μέλη τῆς Γ.Σ. Ε.Ε., ἡ κατανομὴ τῶν ποσοστῶν γίνεται ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι συνεισέφερον εἰς τὸν παρὰ τῇ Τραπέζῃ εἰδικὸν λογαριασμὸν τῆς εἰσφορᾶς. Αὐτὸ λέγει ὁ νόμος. Τὴν δὲ ἐκκαθάρισιν τὴν ἔχει ἀπ’ εὐθείας ὁ εἰσπράττων ὀργανισμὸς καὶ ἡ Τράπεζα. Συνεπῶς καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾶ τὰς ὀργανώσεις μέλη, τὰς ἀνηκούσας εἰς τὴν Γ.Σ. Ε.Ε., οὐδὲν ζήτημα γεννᾶται, διότι εἰσφορὰ ἀποδίδεται ὑπὸ τῆς Τραπέζης, βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι κατέβαλον τὴν εἰσφοράν. Καθ’ ὅσον δὲ ἀφορᾶ τὰς Ὀργανώσεις, μὴ μέλη τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., αὗται ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ὑποδείξουν εἰς τὰ μέλη των, νὰ ἀρνηθοῦν τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τὰς ὀργανώσεις μέλη της καὶ νὰ τὰ δώσουν εἰς αὐτὴν ἢ τὶ ἄλλο. Ἀπέκτησαν δὲ τὴν δυνατότητα αὐτὴν μὲ τὴν συλλογικὴν σύμβασιν, διότι, ὡς εἶπον, μὲ τὸν νόμον ἦτο ἀμφίβολον ἐὰν τὸ εἶχον. Διότι, ὡς ἀνέφερα, ἡ σχετικὴ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως διάταξις εἶναι εὐνοϊκωτέρα διὰ τοὺς ἐργαζομένους ἀπὸ ὅ,τι εἶναι αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ νόμου 3239. Κατὰ τοῦτο, συνεπῶς, ὑμεῖς δι’ ὅσων εἴπατε παρεπλανήσατε τὸ Σῶμα, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πραγματικότητα τῆς κατανομῆς τῆς εἰσφορᾶς.

§36Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διατὶ λέγει τὸ ὑπόλοιπον καὶ δὲν λέγει τὰ 5)20;

§37Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἔκφρασις εἶναι. Σεῖς ἴσως νὰ ἤσασθε τὸ 1955 μέλος τῆς Βουλῆς δὲν τὸ ἐνθυμοῦμαι.

§38Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Βεβαίως.

§39Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σεῖς τότε τὸ ἐζητήσατε καὶ τὸν ἐψηφήσατε ὁμοφώνως. Τὶ ἤλλαξεν ἀπὸ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1962 διὰ νὰ μεταβάλλετε γνώμην; Μήπως ἐπειδὴ θεωρῆτε, ὅτι ὁ κ. Μακρῆς μετέβαλε πολιτικὴν ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως;

§40Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ φέρετε τοὺς πίνακας κατανομῆς τῶν ποσοστῶν εἰς τὴν Βουλήν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Α. Γιάννου, ἔχει τὸν λόγον.

§42Α. ΓΙΑΝΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, διεκδικεῖ τὸν τίτλον νομοσχεδίου ἀνταποκρινομένου εἰς τὴν προσαρμογὴν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας μας πρὸς τὰς διατάξεις τῶν διεθνῶν συμβάσεων 87 καὶ 88. Παρήλασαν ἤδη ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων καὶ ἐκ τῆς ὁμιλίας των ἀπεκαλύφθη τί ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις ἐναντίον τῶν ἐργατοϋπαλλήλων διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Δὲν ἤθελα νὰ ἐπεκταθῶ πέραν τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, ἀλλὰ ἡ παρέμβασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μὲ ὑποχρεώνει νὰ ὑπογραμμίσω ὡρισμένα σημεῖα. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὰς σοβαρὰς ἐπικρίσεις ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τὰς ἀντιδράσεις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ὁλοκλήρου τῆς χώρας —ἐκτὸς βεβαίως τῆς συμπαραστάσεως τῆς ΓΣΕΕ— ἐπιμένει εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑποστηρίξῃ τοῦτο μὲ τὸ πραγματικόν του νόημα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ὁμιλίαν του ἠγνόησε τὰς ἐπικρίσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ τὴν διατήρησιν τῆς ἰσχύος ἀντεργατικῶν νόμων καὶ ψηφισμάτων, ἀπεσιώπησε τὴν διατήρησιν τοῦ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων. Ἐπίσης δὲν εἶπε λέξιν ἐπὶ τῆς ἀπιθάνου πρακτικῆς τῆς μὴ παραχωρήσεως τῶν κληρουμένων ἐργατικῶν κατοικιῶν εἰς τοὺς δικαιούχους, μὴ κομιστὰς πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων, χωρὶς τοὐλάχιστον νὰ ἔχῃ θεσπισθῆ ἡ ἀνάλογος διατύπωσις τῆς προσκομίσεως πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων, διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν σχετικῶν κρατήσεων ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Στεγάσεως Ἐργατοϋπαλλήλων. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου διαβάζομεν: «Οὕτω ἐπιτυγχάνεται ὁ συγχρονισμὸς τῆς περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων νομοθεσίας ἡμῶν πρὸς τὰς διεθνῶς κρατούσας ἀντιλήψεις περὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ συνεταιρίζεσθαι, δεδομένου, ὅτι διεθνῶς ἔχει γίνει ἤδη παραδεκτόν, ὅτι βασικὴ ἀρχὴ τῆς ἐλευθερίας τοῦ συνδικαλισμοῦ εἶναι τὸ δικαίωμα τῶν συνδικαλισμένων νὰ ὀργανώσουν ἐλευθέρως καὶ ἄνευ παρεμβάσεώς τινος τοῦ Κράτους, τὰ τῆς διαχειρίσεως καὶ δράσεως αὐτῶν, ὡς καὶ νὰ καταστρώνουν ἐλευθέρως τὸ πρόγραμμα τῆς ἐνεργείας των». Εἶναι ἐξοργιστικὴ διὰ τὴν ἀπύθμενον εἰρωνείαν της πρὸς τοὺς ἐργάτας, ἡ διατύπωσις τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ὅταν ὑπάρχουν, ἀναπτύσσωνται καὶ δραστηριοποιοῦνται συνεχῶς περισσότερον τὰ «συνδικαλισμένα» τμήματα τῆς Ἀσφαλείας εἰς ὅλας τὰς ἐργατοπόλεις. Εἰς τὴν Ἀστυνομίαν γίνεται εἰδίκευσις παρακολουθήσεως τῶν συνδικάτων καὶ ἡ Ἀστυνομία παρακολουθεῖ ἀγρύπτως κάθε κίνησιν τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν. Γνωρίζομεν, ὅτι οἱ ἀστυνομικοὶ εἰδικεύονται διὰ τὴν παρακολούθησιν διαρρηκτῶν, παραχαρακτῶν καὶ λοιπῶν κακοποιῶν στοιχείων. Ὅμως τί νόημα ἔχει ἡ ἐκπαίδευσις τῶν ἀστυνομικῶν εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα; Παρὰ τὴν ἀστυνόμευσιν τῶν συνδικάτων, οἱ ἀστυνομικοὶ παρεμβαίνουν εἰς τὰ Σωματεῖα τῶν ἐργατῶν, παρακολουθοῦν τὰς συνελεύσεις τῶν ἐργατικῶν Σωματείων καὶ παρίστανται ὡς μάρτυρες κατηγορίας εἰς τὰς ἐναντίον τῶν ἐργατῶν δίκας. Διακηρύσσουν δέ, ὅτι ἀνήκουν εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν τμῆμα τῆς ἀσφαλείας. Ἡ ἰσχὺς τῶν ὑπ’ ἀριθ. 87 καὶ 98 διεθνῶν συμβάσεων μὲ τὴν συνύπαρξιν τῶν ἀντεργατικῶν νόμων καὶ ψηφισμάτων καὶ συνδικαλιστικῶν τμημάτων Ἀσφαλείας, θυμίζει πολὺ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπεχειρήθη τὸ παρελθὸν θέρος μὲ τὴν ἐπιψήφισιν ὑπὸ τὴν πανελλήνιον κατακραυγὴν τοῦ νομοσχεδίου περὶ δῆθεν καταργήσεως ἐκτάκτων μέτρων, ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ χαλκεύσεως νέων δεσμῶν εἰς τὰς συνταγματικὰς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν, τοῦ τύπου κλπ. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐλλειμματικοῦ εἰσοδήματος τῶν ἐργατικῶν οἰκογενειῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει νὰ χρησιμοποιῇ ὄχι τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἀλλὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα βελτιωμένα παρουσίασεν ὁ κ. Μακρῆς εἰς τὸ 14ον συνέδριον. Ἐν τούτοις, τὸ ἔλλειμμα τῆς ἐργατικῆς οἰκογενείας εἶναι πραγματικότης. Δὲν προβαίνω εἰς ἀνάλυσιν, διότι ἐγένετο ἀπὸ προλαλήσαντας συναδέλφους. Λέγω, ὅμως, ὅτι ἔχομεν ὑποβάλει σχετικὰς ἐρωτήσεις καὶ ἔχουν δημοσιευθῆ τὰ σχετικὰ στοιχεῖα τῆς στατιστικῆς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. εἰς τὸν τύπον τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1961. Τὸ ἔλλειμμα τῆς ἐργατικῆς οἰκογενείας εἶναι μία δραματικὴ πραγματικότης καθημερινή. Ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν αἱ ἐργατικαὶ οἰκογένειαι καταναλίσκουν ὀλιγώτερον λάδι, λιγώτερη ζάχαρι, λιγώτερα καύσιμα. Κατὰ τοὺς 4 τελευταίους μῆνας, ἐνῷ δὲν ἐδόθη καμμία αὔξησις εἰς τοὺς ἐργαζομένους, ὅλα τὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης ἔχουν ἀκριβήνει καὶ αἱ τιμαὶ των τμηματικῶς ὁλονὲν καὶ ἀνέρχονται, ἐνῷ ἡ ἐργατικὴ οἰκογένεια ἔχει συνεχῶς τὸ ἴδιον εἰσόδημα. Δι’ αὐτὸ ὑπῆρξεν ἀτυχής, ἄστοχος καὶ ἀνευλαβὴς ἡ διατύπωσις συναδέλφου τῆς συμπολιτεύσεως περὶ πιθανῆς συνωμοσίας ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν κατὰ τοῦ εὐρυτέρου καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Ὑπάρχει μία μόνιμος συνωμοσία, εἰς τὴν ὁποίαν συγκλίνει ἡ ἀπληστία τῆς ὀλιγαρχίας καὶ φυσικὰ ἐκεῖθεν ἡ δραστηριότης τῶν συνδικαλιστικῶν τμημάτων τῆς Ἀσφαλείας καὶ τῶν ἡγετῶν τύπου Μακρῆ, Λυκιαρδοπούλου καὶ ἄλλων. Αἱ ἀνεπαρκεῖς αὐξήσεις δὲν εἶναι οὔτε παραχώρησις τῶν ἐργοδοτῶν, οὔτε ἔκφρασις τῆς φιλεργατικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι καρπὸς σκληρῶν ἀγώνων τῶν ἐργαζομένων, ἀγώνων οἱ ὁποῖοι στοιχίζουν θυσίας εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, συλλήψεις, κακοποιήσεις, ἀπολύσεις, ἐκτοπίσεις, δίκας καὶ καταδίκας καὶ εἰς αὐτὰς τὰς δίκας ἐμφανίζονται μάρτυρες κατηγορίας οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ τμήματα τῆς Ἀσφαλείας. Πάντα ταῦτα στοιχειώνουν τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως νὰ διατηρήσῃ καὶ νὰ κατοχυρώσῃ τὰς προϋποθέσεις καθηλώσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ὥστε ἡ πίεσις τοῦ κόστους παραγωγῆς νὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς ἐργαζομένης τάξεως, μετὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Εἶναι βέβαια θέμα τῶν ἐργαζομένων πῶς θὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ἐναντίον των προθέσεις. Ὁ ἀγωνιστικὸς τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον παρακολουθοῦνται ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν αἱ συζητήσεις τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὑπογραμμίζει, ὅτι ἡ πραγματοποίησις αὐτῶν τῶν προθέσεων ἔχει καὶ ἄλλο σκέλος ἀποφασιστικῆς σημασίας. Τὸ σκέλος αὐτό, εἶναι ἡ ἀντίστασις τῶν ἐργαζομένων στὸ νὰ μὴ εἶναι αὐτοὶ ποὺ θὰ σηκώσουν τὸ βάρος τῶν θυσιῶν τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Κ.Ε.Α., περὶ τῶν ὁποίων ἐπανειλημμένως ὡμίλησεν ἡ Κυβέρνησις. Τὴν ἰδίαν ἀφετηρίαν, τῆς πιέσεως δηλαδὴ τοῦ κόστους εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων, ἔχει καὶ ἡ ἐπιχειρουμένη παροχὴ εὐρυτάτης δικαιοδοσίας ἐπὶ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Διατείνεται ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι τὰς ἁρμοδιότητας αὐτὰς τὰς εἶχεν ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Διότι δὲν ὑπῆρχε καθολικότης ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 59, ἀλλὰ καὶ διότι ὑπάρχουν Ταμεῖα τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται βάσει εἰδικῶν νόμων ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ των. Ὑπάρχουν τὰ Ἐπικουρικὰ Ταμεῖα τῶν Τραπεζῶν, διοικούμενα ἀπὸ αἱρετὰ συμβούλια, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαρτήσεως ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ Ταμεῖα Συντάξεως τῶν Τραπεζῶν ὑποδεικνύονται ἀπὸ τὰς πρωτοβαθμίους ὀργανώσεις των καὶ τυπικῶς διορίζονται ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Τὰ κλαδικὰ αὐτὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα εἰς ὅλους τοὺς κλάδους ἀσφαλίσεως ἀντεπεκρίθησαν μέχρι τοῦδε κατὰ τὸν πληρέστερον τρόπον εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν ἠσφαλισμένων. Τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς παραχωρήσεις τοῦ Κράτους ἢ τῶν Τραπεζῶν, ὀφείλεται εἰς τοὺς ἀγῶνας τῶν ἠσφαλισμένων καὶ εἰς τὴν τιμίαν διαχείρισιν ποὺ ἐπέδειξαν οἱ ἐκπρόσωποί των. Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα παράδειγμα καταχρήσεως εἰς τὰ ταμεῖα αὐτὰ τύπου κ. Κασιμάτη τοῦ Ταμείου Τυπογράφων κλπ., ἀντιθέτως μάλιστα ἂν δὲν ἐπεβάλλετο ἡ δέσμευσις τῶν χρημάτων των εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος μὲ 4%, θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ καταλλήλων ἐπενδύσεων, νὰ ἔδιδον μεγαλυτέρας παροχὰς εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους. Ἡ παροχὴ εὐρυτάτων δικαιοδοσιῶν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, τῆς παραγράφου 1, ἐπιχειρεῖται νὰ λάβῃ περισσότερον συγκεκριμένην μορφὴν εἰς τὰς ἑπομένας παραγράφους, προφανῶς διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ πιθανότητες προσβολῆς τῆς διατάξεως, λόγῳ εὐρύτητος, ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἐν τούτοις ὅμως ἡ ἀπαρίθμησις καὶ μόνον τῶν παρεχομένων ἁρμοδιοτήτων ἀποδεικνύει τί θὰ συμβῇ εἰς βάρος τῶν ἠσφαλισμένων μὲ τὰς ἐξουσιοδοτήσεις ποὺ παρέχονται εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διεύρυνσις ἠσφαλισμένων, ἀσφάλισις ἐργοδοτῶν εἰς τὰ ἐπικουρικὰ ταμεῖα τῶν ἐργαζομένων, ἐπέκτασις τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑπ. Ἐργασίας εἰς τὰ μέχρι τοῦδε διοικούμενα ὑπὸ αἱρετῶν διοικήσεων, ἐπικουρικὰ ταμεῖα. Εἰς τὴν διοίκησιν τῶν ταμείων θὰ τοποθετοῦνται τὰ ὑποδεικνυόμενα πρόσωπα ὑπὸ τῆς ΓΣΕΕ καὶ ὄχι ἀπὸ τὰς πρωτοβαθμίους ὀργανώσεις τῶν ἐργαζομένων. Ὡς πρὸς τὴν μεταβίβασιν ἁρμοδιοτήτων εἰς τὸν κ. Μακρῆν δὲν θὰ ἐπιμείνω, διότι τυπικῶς μόνον εἶχεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰς ἁρμοδιότητας αὐτὰς. Πάντως αἴτημα τῶν ἐργαζομένων εἶναι νὰ διοικοῦν οἱ ἴδιοι τὰ ταμεῖα των καὶ νὰ ὑποδεικνύουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἐκπροσώπους των. Εἰς τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνονται διατάξεις τινὲς ρυθμίζουσαι προβλήματα διὰ τὴν λύσιν τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσηγηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς αὐτοτελὲς νομοσχέδιον. Περιελήφθησαν εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον διὰ νὰ καλύψουν ὡρισμένας προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἐπιμένομεν, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀποσύρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ ἀντ’ αὐτοῦ νὰ φέρῃ ἕν ἄλλο σχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀποκαθίσταται πραγματικὴ ἐλευθερία κατὰ τὴν συνομολόγησιν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας καὶ θὰ ἐξασφαλίζεται ὁ ἐλεύθερος συνδικαλισμός. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§44Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὄχι μόνον ἀπαρτία δὲν ὑπάρχει, ἀλλ’ οὔτε ὁ στοιχειώδης ἀριθμὸς βουλευτῶν ἐνώπιον τοῦ ὁποίου θὰ ἠδύνατό τις νὰ ὁμιλήσῃ.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀκόμη νὰ ὁμιλήσουν 30 καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ συνεχίσωμεν τὴν συνεδρίασιν τοὐλάχιστον ἐπὶ μίαν ὥραν ἀκόμη. Παρὰ ταῦτα, συνάδελφοι τοῦ Κέντρου ὑπέβαλον ἔνστασιν ἀπαρτίας. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ ἀποσύρουν τὴν ἔνστασιν καὶ νὰ συνεχίσωμεν τὴν συνεδρίασιν ἐπὶ μίαν ἀκόμη ὥραν.

§46Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, νὰ ψηφίζωνται νομοσχέδια παρόντων 25 βουλευτῶν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι 25. Εἶναι 40 καὶ πλέον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπαρτία δὲν ὑπάρχει καὶ ἐὰν ἐπιμείνετε θὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Παρακαλῶ ὅμως νὰ ἀποσύρετε τὴν πρότασιν.

§48Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ νομοθετικὴ πρωτοβουλία ἀνήκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ἠδύνατο αὕτη ἂν ἤθελε νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς ΕΡΕ νὰ παρίστανται κατὰ τὰς συνεδριάσεις νομοθετικῆς ἐργασίας. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ συνεδριάζῃ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ἀποφασίζῃ ἐπὶ κρισίμων θεμάτων μὲ τὴν παρουσίαν ἐλαχίστων βουλευτῶν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.10′ μ.μ.)