1963.01.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 31η

Παρασκευὴ 18 Ἰανουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, περὶ τοῦ τρόπου ἐκτελέσεως τῶν Πανεπιστημιακῶν ἔργων καὶ περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ δανεισμοῦ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ χορηγήσεως δανείων ὑπὸ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διατάξεων καὶ περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67)1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Κατσιάμπας, Γ. Σταμάτης, Χ. Ἀθανίτης, Α. Τριανταφύλλου καὶ Θ. Κονίτσας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Λαμπρινάκος, Δ. Καρατζένης, Θ. Κονίτσας, Γ. Μεταξᾶς, Π. Βαρδινογιάννης, Ε. Κοθρῆς καὶ Π. Κατσώτας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Περρωτῆς, Γ. Βολουδάκης, Σ. Παπαδάκης, Η. Παπαηλιοῦ καὶ Χ. Ἀθανίτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης, Σ. Ἠλιόπουλος, Ε. Μπενᾶ, Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου, Ι. Εὐαγγελίδης, Δ. Κελτεμλίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἐν Λαρίσῃ ὑποκαταστημάτων Τραπεζῶν Ἑλλάδος, Ἐθνικῆς κλπ., διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 349219) 62)12.1.63 ἐγγράφου του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικὴν Κτηματικὴν διὰ τὴν χορήγησιν δανείων πρὸς τοὺς κατοίκους τοῦ κατολισθήσαντος οἰκισμοῦ Κουνινᾶς Αἰγιαλείας. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν ὑπαλλήλων ὑποκαταστημάτων Τραπέζης Ἐμπορικῆς καὶ Ἰονικῆς–Λαϊκῆς, αἰτουμένων τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ συζητουμένου ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Ταξιθετῶν θεάτρων, κινηματογράφων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, αἰτουμένης ὅπως καθιερωθῇ ἀμοιβὴ ἀνερχομένη εἰς 0,50 διὰ τὰ θεάματα κινηματογράφων καὶ ἡ δραχμὴ διὰ τὰ θεάματα θεάτρων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Χανσενικῶν, αἰτουμένων κατάργησιν τοῦ Ν. Δ. 3369)1955 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διδασκαλικῆς Ὁμοσπονδίας Ἑλλάδος, αἰτουμένης χορήγησιν ἐπιδόματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐπαγγελματίου ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου Ἐμμ. Ἀποκουράστου, αἰτουμένου ὅπως τῷ χορηγηθῇ ἄδεια κυκλοφορίας ἐπιβατικοῦ αὐτοκινήτου Δ.Χ. διὰ τὴν πόλιν τῆς Ρόδου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ὁδηγῶν καὶ βοηθῶν ὑπαλλήλων αὐτοκινήτων Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ περιφερείας, αἰτουμένου ἔγκρισιν τοποθετήσεως ἀριθμοῦ καινουργῶν αὐτοκινήτων λεωφορείων καὶ ταξί, πρὸς ἐξυπηρέτησιν ὑπεραστικῆς συγκοινωνίας ἐν τῷ Νομῷ Ἕβρου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου, Γ. Λαμπράκης καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός των, διαμαρτύρονται διὰ τὸν ὑπὸ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πατρῶν ἀποκλεισμὸν πλημμυροπαθῶν ἐργατῶν ἐκ τοῦ χορηγηθέντος βοηθήματος, ὡς ὑπαγόμενοι εἰς τὴν δύναμιν τοῦ ἐν λόγῳ Κέντρου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανθεσσαλικοῦ Ἀμπελουργικοῦ Συνεδρίου Τυρνάβου, αἰτουμένου τροποποίησιν διατάξεων περὶ στεμφυλοπνεύματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Μετάλλου, διαμαρτυρομένης διὰ μέτρα ἅτινα ἐθεσπίσθησαν ἢ πρόκειται νὰ θεσπισθῶσιν εἰς βάρος Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἐργατῶν μετάλλου. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: I) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1111)13.12.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: 1) Ἡ ἀνάθεσις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐν θέματι ἰαματικῶν πηγῶν εἰς τὸν ἀνάδοχον Δημ. Μανώλην, ἐπετεύχθη κατόπιν δημοσίου διαγωνισμοῦ, διεξαχθέντος νομοτύπως καὶ μετὰ δημοσίευσιν εἰς τὰς ἐφημερίδας Ἀθηνῶν καὶ Λαμίας, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8274)5.6.1961 διακηρύξεως. Τὸ Δ. Σ. τοῦ Ε.Ο.Τ., κατὰ τὴν 35ην συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 20.7.1951, κατεκύρωσε τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ διαγωνισμοῦ ὁμοφώνως. Δὲν ὑφίσταται, ἑπομένως, θέμα ἐνεργείας τινὸς διὰ τὴν τοιαύτην πρᾶξιν τοῦ Ε.Ο.Τ. 2) Ἡ ἀναμόρφωσις τῆς συμβάσεως ταύτης, ὡς καὶ ὅλων τῶν συμβάσεων ἰαματικῶν πηγῶν (πλὴν μιᾶς), δὲν ἐγένετο «μυστικῶς», ἀλλὰ βάσει τοῦ νόμου 2804)1954, παρ’ Ἐπιτροπῆς ὁριζομένης ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου καὶ ἀποτελουμένης ἐξ ἑνὸς Συμβούλου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὡς Προέδρου, ἑνὸς Παρέδρου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἑνὸς Παρέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἑνὸς Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἑνὸς ἐκπροσώπου–ἀνωτάτου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἑνὸς ἐκπροσώπου–ἀνωτάτου ὑπαλλήλου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ τοῦ ἁρμοδίου Διευθυντοῦ. Δὲν ὑφίσταται, ἑπομένως, οὔτε «μυστικὴ» ἀναμόρφωσις, οὔτε «εἰδική», διὰ τὴν ἐν προκειμένῳ ἰαματικὴν πηγήν. 3) Δὲν ἐχορηγήθησαν «δωρεὰν» χρήματα τοῦ Ε.Ο.Τ. εἰς τὸν Δημ. Μανώλην, δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων μὴ ἐκτελεσθέντων. Προφανῶς, θὰ πρόκειται περὶ καταβολῆς εἰς τὸν ἀνάδοχον τοῦτον ποσοῦ δραχμῶν 192.712, ἀντιπροσωπεύοντος μέρος ἀξίας ἔργων ἐκτελεσθέντων παρ’ αὐτοῦ πρὸ τοῦ 1954, πέραν τῶν συμβατικῶν του ὑποχρεώσεων καὶ ἅτινα ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἰαματικὴν πηγήν, καταβληθείσης αὐτῷ τῆς ἀξίας των ταύτης τὴν 31.7.1961, βάσει τοῦ νόμου 4086)1960 καὶ μετὰ τὴν ἐκπλήρωσιν ἁπασῶν τῶν νομίμων προϋποθέσεων πρὸς τοῦτο. 4) Ὁ Δημ. Μανώλης, ὡς ἀνάδοχος τῆς ἰαματικῆς πηγῆς καὶ συμφώνως τῷ Ν. Δ. 3430)1955 ἀριθ. 11, ἐδανείσθη παρὰ τοῦ Τ.Π.Δ. ποσὸν δραχ. 5.185.000 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν συμβατικῶν του ὑποχρεώσεων. Τὰ δάνεια ταῦτα χορηγοῦνται παρὰ τοῦ Τ.Π.Δ. κατὰ τὰς εἰδικὰς διατάξεις τοῦ νόμου τούτου καὶ ὑπὸ τὰς ἐν αὐτῷ ἀναγραφομένας ἐγγυήσεις. Ὁ Ε.Ο.Τ. δὲν ἔχει πληροφορίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐν λόγῳ ἀνάδοχος εἶναι σήμερον ὑπερήμερος τῶν πρὸς τὸ Τ.Π.Δ. ὑποχρεώσεών του. 5) Τὸ ποινικὸν μητρῷον τοῦ Δημ. Μανώλη κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς δημοπρασίας μισθώσεως κατὰ Ἰούνιον 1951 (ἀριθ. 1387)15.6.51), παρουσιάζει τοῦτον βεβαρημένον μὲ ἕνδεκα καταδίκας, μὴ ἐμπιπτούσας εἰς τὰ ἄρθρα 22 καὶ 23 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, ὡς προέβλεπεν, ἐπὶ ποινῇ ἀποκλεισμοῦ, τὸ ἄρθρον 2 παρ. βʹ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8274 σχετικῆς διακηρύξεως τοῦ Ε.Ο.Τ. Ἐγένετο, ἑπομένως, δεκτὸς εἰς τὸν διαγωνισμὸν καὶ κατεκυρώθη εἰς τὸ ἴδιον τὸ ἀποτέλεσμα καὶ διότι ἦτο πλειοδότης καὶ διότι οἱ ἕτεροι δύο συμμετασχόντες εἰς τὸν διαγωνισμὸν εἶχον ὁμοίως βεβαρημένον ποινικὸν μητρῷον. Κατὰ τ’ ἀνωτέρω, δὲν εἶναι ἀληθῆ, ὅτι ἦτο βεβαρημένος μὲ 127 καταδίκας, ἐν ᾗ καὶ ἡ τῆς πλαστογραφίας. 6) Ἀπὸ τῆς θέσεως ἐν ἰσχύϊ τῶν εἰδικῶν πρὸς τοῦτο διατάξεων τοῦ Ν. 4086)1960 (ἤτοι ἀπὸ 1.1.1962) ἡ ἐποπτεία καὶ πᾶσα ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἁρμοδιότης ἐπὶ τῶν ἰαματικῶν πηγῶν τοπικῆς σημασίας (ὡς Ι. Π. Θερμοπυλῶν), ἔχει μεταφερθῆ ἐκ τοῦ Ε.Ο.Τ. εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, ἀσκουμένη παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Νομάρχου καὶ τοῦ οἰκείου Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Κατὰ ταῦτα, ἐπὶ τῆς τελευταίας ἐρωτήσεως, δὲν εἶναι ἁρμόδιος ὁ Ε.Ο.Τ., μὴ ἔχων οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὰς ἰαματικὰς πηγὰς τοπικῆς σημασίας ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ λήγοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Μαύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15390)31.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Μαύρου, ὑπ’ ἀριθ. 1179, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ ἐργολάβος τοῦ ξενοδοχείου Πάρνηθος ἐπραγματοποίησεν ὑπέρογκα κέρδη καὶ δὴ ὑπερβαίνοντα τὸ ποσοστὸν 100%, λόγῳ ὑψηλῆς ἐκτιμήσεως τῶν ἄνευ διαγωνισμοῦ ἐκτελεσθεισῶν καθ’ ὑπέρβασιν ἐργασιῶν. Ἅπασαι αἱ κατ’ ἐπέκτασιν τῶν ἀρχικῶν ἐργολαβιῶν ἀνατεθεῖσαι εἰς τὸν ἐργολάβον ἐργασίαι, ὑπήχθησαν εἰς τοὺς ὅρους τῶν ἐργολαβιῶν καὶ ἐπληρώθησαν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν τῶν ἐπιτευχθεισῶν κατὰ τοὺς προηγηθέντας δημοσίους διαγωνισμούς. Αἱ δὲ νέαι ἐργασίαι, δι’ ἃς δὲν ὑπῆρχον τιμαὶ εἰς τὰ τιμολόγια τῶν ἐργολαβιῶν, ἐπληρώθησαν ἅπασαι ἐπὶ τῇ βάσει τιμῶν συντεθεισῶν κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τῶν συγγραφῶν τῶν ἐργολαβιῶν καταστᾶσαι καὶ αὗται συμβατικαί. Ὁ κανονισμὸς τῶν τιμῶν τούτων ἐγένετο κατὰ τὰ παγίως διὰ πάσας τὰς ἐργολαβίας τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ τοῦ Κράτους ἐφαρμοζόμενα, ἤτοι: α) Διὰ χρησιμοποιήσεως ὁμοειδῶν, ἀναλόγων ἢ παραγώγων πρὸς τὰς τιμὰς τῆς ἐργολαβίας. β) Διὰ συνθέσεις νέων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμαριθμικῶν διαπιστώσεων τῆς Ὑπηρεσίας Δημοσίων Ἔργων καὶ τῆς ἐπισήμου ἀναλύσεως τιμῶν (Α.Τ.Ο.Ε.) ἥτις ἰσχύει δι’ ἅπαντα τὰ δημόσια ἔργα τοῦ Κράτους καὶ γ) Προκειμένου περὶ ἐργασιῶν μὴ προβλεπομένων ὑπὸ τῆς ἀναλύσεως τιμῶν (καὶ τῶν ὁποίων ἐν προκειμένῳ τὸ ὕψος δὲν ὑπερέβη τὸ 15% τοῦ συνόλου τῆς δαπάνης τοῦ ἔργου) διὰ τιμῶν ἐκ παρακολουθήσεως, κανονιζομένων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τρεχουσῶν τιμῶν τῆς ἀγορᾶς. Εἰς πάσας τὰς περιπτώσεις ἐφηρμόσθη ἔκπτωσις 10% ὡς καθωρίζετο ἐκ τῶν προτέρων διὰ τῶν συγγραφῶν. Ἡ ἔκπτωσις αὕτη δέον νὰ θεωρῆται ἀπολύτως ἱκανοποιητική, δεδομένων τῶν δυσμενῶν συνθηκῶν, ὑφ’ ἃς θὰ ἐξετελεῖτο τὸ ἔργον καὶ τῆς ὑψηλῆς ποιοτικῆς στάθμης αὐτοῦ. Ἡ εἰς τὸν αὐτὸν ἐργολάβον ἀνάθεσις τῆς ἐκτελέσεως τῶν νέων ἐργασιῶν δι’ ἐπεκτάσεως τῆς ἐργολαβίας ἐκρίθη ἀπολύτως συμφέρουσα διὰ τὸν ὀργανισμόν, καθ’ ὅσον ὁ ἐργολάβος οὗτος ἔχων ἐγκατεστημένον ἐργοτάξιον ἐν Πάρνηθι ἠδύνατο νὰ ἀναλάβῃ ταύτας ὑπὸ ὅρους εὐνοϊκωτέρους διὰ τὸν ὀργανισμὸν ἀπὸ παντὸς ἄλλου ἐργολάβου, συγχρόνως δὲ καὶ σκόπιμος, διότι ἡ ταυτόχρονος παρουσία ἐν τῷ αὐτῷ ἔργῳ πλειόνων ἐργολάβων θὰ ἐπροξένει ἀνωμαλίας καὶ σύγχυσιν λόγῳ ἀδυναμίας διαχωρισμοῦ τῶν ἐργασιῶν καὶ ἄλλων λόγων. Ἡ ὑπὸ τοῦ ἐργολάβου ἐκτέλεσις τῶν νέων ἐργασιῶν ἦτο, κατὰ τὴν σύμβασιν, ὑποχρεωτικὴ διὰ τοῦτον ὡς πρὸς τὸ μέρος αὐτῶν δι’ οὗ ἡ συνολικὴ δαπάνη ηὐξάνετο μέχρι 50%. Διὰ τὸ πέραν τούτου μέρος τῶν ἐργασιῶν ἀπῃτεῖτο συναίνεσις αὐτοῦ, ἥτις καὶ ἐδόθη. Ἅπασαι αἱ νέαι τιμαὶ ἠλέγχθησαν περὶ περισσῆς σχολαστικότητος τόσον ὑπὸ τῶν ὀργάνων Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου τοῦ Ε.Ο.Τ., ὅσον καὶ παρὰ τῆς Τεχνικῆς Γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἥτις ἐν προκειμένῳ ἔλαβεν εἰδικὴν ἐντολὴν νὰ μὴ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτουμένην ἁπλῆν θεώρησιν, ἀλλὰ νὰ ἐλέγξῃ τὰς νέας τιμὰς μίαν πρὸς μίαν, ὡς καὶ ἔπραξεν. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ κτιριακὸς ὄγκος τοῦ ὑπὸ τοῦ ἐργολάβου κατασκευασθέντος ξενοδοχείου (ἄνευ τῆς πτέρυγος) ἀνέρχεται εἰς 53.500 κυβικὰ μέτρα. Ἡ εἰς τὸν ὄγκον τοῦτον ἀντιστοιχοῦσα δαπάνη ἀνέρχεται εἰς δραχ. 57.260.368, ἤτοι τὸ ἀνὰ κυβικὸν μέτρον κόστος κατασκευῆς ἀνέρχεται εἰς 1.070 δραχμάς. Τὸ κόστος τοῦτο ἀντιστοιχεῖ περίπου πρὸς τὸ κόστος πολυτελοῦς πολυκατοικίας κτιζομένης ἐν Ἀθήναις εἶναι δὲ πάντως μικρότερον τοῦ κόστους παρομοίων ἰδιωτικῶν ξενοδοχειακῶν κατασκευῶν, παρ’ ὅλον, ὅτι αἱ τελευταῖαι αὗται εἶναι ξενοδοχεῖα πόλεων καὶ συνεπῶς δι’ αὐτὰ δὲν ἀντιμετωπίζονται δαπανηρόταται μεταφοραί, εἰδικαὶ κλιματολογικαὶ συνθῆκαι ψύχους καὶ βροχοπτώσεων καὶ ἀνέμου, ἀπαιτοῦσαι εἰδικὰς κατασκευὰς καὶ ἔργα προστασίας πρὸς ἀντιμετώπισίν των, ἔτι δὲ καὶ ἐκτεταμέναι ἐργασίαι διαμορφώσεως προσόψεων καὶ περιβάλλοντος χώρου, ὡς συνέβη διὰ τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος, τὸ ὁποῖον ἐπεβαρύνθη μὲ κολυμβητικὴν δεξαμενήν, βεράντας, προσπελάσεις, τοίχους ἀντιστηρίξεως, διαμορφώσεις κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15131 ἀπὸ 22.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1131 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ ἐν Ἄργει Παναργειακοῦ Ποδοσφαιρικοῦ Ὁμίλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Παναργειακὸς Α.Ο.Π.Π. Ἄργους. Κατὰ τὴν κρατήσασαν, ἀποφάσει τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἀθλητισμοῦ, γενικὴν ἀρχήν, ἡ Γενικὴ Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ δὲν διαθέτει πιστώσεις δι’ ἔξοδα διοικήσεως καὶ λειτουργίας τῶν διαφόρων ἀθλητικῶν σωματείων καὶ συνεπῶς διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐνισχυθῇ ὁ ὡς ἄνω Ὅμιλος. Ὁ Παναργειακὸς Ἄργους ὑπέβαλεν εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν Ἀθλητισμοῦ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 82)20.5.62 αἴτησιν περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεώς του διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ ἐπὶ μισθώσει γυμναστηρίου του. Ἡ μελέτη αὕτη ἐνεκρίθη παρὰ τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6593) 2.8.62 ἐγγράφου αὐτῆς, ἐτέθη δὲ ἡ ὅλη ὑπόθεσις ὑπ’ ὄψει τοῦ Συμβουλίου Ἀθλητισμοῦ. Τὸ Συμβούλιον Ἀθλητισμοῦ δὲν ἀπεφάσισεν εἰσέτι τὴν οἰκονομικήν του ἐνίσχυσιν, λόγῳ ἐξαντλήσεως τῶν ὑφισταμένων πιστώσεων, τὸ ὅλον δὲ θέμα παραμένει ὑπ’ ὄψει τοῦ Σ.Α. πρὸς ἐξέτασιν διὰ τὸ ἔτος 1963 ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ ὑπὸ ἔγκρισιν τελοῦντος προϋπολογισμοῦ τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ. Ὁ ἐν λόγῳ Ὅμιλος ἐνισχύθη οἰκονομικῶς παρὰ τῆς Γ.Γ.Ρ.Α. τὸ 1958 διὰ 2.000 δραχ. πρὸς ἐπιβράβευσίν του καὶ τὸ 1960 διὰ 10.000 δραχ. διὰ τὴν ἰσοπέδωσιν καὶ βελτίωσιν τοῦ γηπέδου του. 2) Ἐθνικὸν Γυμναστήριον Ἄργους. Τοῦτο ἱδρύθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 137680)3.12.56 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Παρὰ τοῦ Δήμου Ἄργους ἐπροτάθη ἡ δι’ ἀπαλλοτριώσεως ἀπόκτησις χώρου 59.000 μ2, ἥτις καὶ ἐπραγματοποιήθη, δημοσιευθεῖσα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 169)1960 Δʹ Φ.Ε.Κ. Κατὰ τὴν πρωτόδικον ἀπόφασιν ἡ δαπάνη τῆς ἀπαλλοτριώσεως θὰ ἀνέλθῃ εἰς δραχμὰς 700.000 περίπου. Ἤδη ἡ Ἐφορεία τοῦ Γυμναστηρίου τούτου ἔχει εἰς χεῖρας της τὰ ἑξῆς χρηματικὰ ποσά: αʹ) Δραχ. 100.000 ἐκ προϊόντος ἀγῶνος Χρ. Θεοφίλου (Τζὴμ Λόντου 1953). βʹ) Δραχ. 50.000 ἐξ ἐπιχορηγήσεως Γ.Γ.Ρ.Α. ἐν ἔτει 1960. γʹ) Δραχ. 200.000 ἐξ ἐνισχύσεως τοῦ Δήμου Ἄργους ἐν ἔτει 1962 καὶ δʹ) Δραχ. 175.000 ἐξ ἐπιχορηγήσεως ἐπίσης τῆς Γ.Γ. Ρ.Α. ἐν ἔτει 1962. Ἤτοι σύνολον δραχ. 525.000 περίπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Μαύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15389)31.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Μαύρου ὑπ’ ἀριθ. 1178, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι ὄντως εἰς τὸν ἐργολάβον κατασκευῆς τοῦ ξενοδοχείου Πάρνηθος κατεβλήθη ποσὸν δραχ. 1.896.000 διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν δι’ ὑπερωριακῆς, νυκτερινῆς καὶ κατὰ τὰς Κυριακὰς ἀπασχολήσεως τοῦ προσωπικοῦ του. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐργασιῶν ἐγένετο κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3135 ἐντολῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ τῆς 30 Ἰανουαρίου 1961, δι’ ἧς διετάχθη ἡ ἐπίσπευσις τῶν ἐργασιῶν τοῦ ξενοδοχείου ἐπὶ σκοπῷ ἀποπερατώσεως αὐτοῦ μέχρι τῆς 31 Μαΐου 1961. Τὸ μέτρον τῆς δι’ ὑπερωριακῆς ἀπασχολήσεως τοῦ προσωπικοῦ ἐπισπεύσεως τῶν ἐργασιῶν ἐκρίθη παρὰ τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπαραίτητον καθ’ ὅσον, λόγῳ προσθήκης νέων ἐργασιῶν, πέραν τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεων τοῦ ἐργολάβου, δὲν καθίστατο δυνατὴ ἡ ἔγκαιρος ἀποπεράτωσις τοῦ ξενοδοχείου μὲ τὸν κανονικὸν ρυθμὸν ἐργασίας. Αἱ νέαι ἐργασίαι συνίσταντο κυρίως εἰς τὴν καθ’ ὕψος προσθήκην, ἐνταχθεῖσαν λόγῳ τεχνικῆς ἀνάγκης εἰς τὴν ἀρχικὴν ἐργολαβίαν, εἰς ἐπαυξήσεις τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ κυρίως κτιρίου λόγῳ προσθήκης τῆς πτέρυγος (ἐκτελεσθείσης κατόπιν διαγωνισμοῦ δι’ ἰδιαιτέρας ἐργολαβίας) καὶ εἰς προσθήκας καὶ βελτιώσεις ὑποδειχθείσας ὑπὸ τῶν Ἑλβετῶν ἀναδόχων τοῦ ξενοδοχείου. Ἡ εἰς τὸν αὐτὸν ἐργολάβον ἀνάθεσις τῆς ἐκτελέσεως τῶν προσθέτων τούτων ἐργασιῶν εἶχεν ἐγκριθῆ διὰ πράξεων τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἀπὸ 8 Αὐγούστου 1960. Αἱ ἐργασίαι αὗται ὑπήχθησαν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 17 τῆς Εἰδικῆς Συγγραφῆς Ὑποχρεώσεων καὶ τοῦ ἄρθρου 9 τῆς Γενικῆς τοιαύτης, δι’ ὧν προβλέπονται τὰ τοῦ καθορισμοῦ νέων τιμῶν ἐν περιπτώσει αὐξήσεως, περιορισμοῦ ἢ τροποποιήσεως τῶν συμβατικῶν ἐργασιῶν, μετὰ συναίνεσιν τοῦ ἐργολάβου, δεδομένου, ὅτι αἱ νέαι ἐργασίαι ἔκειντο ἐκτὸς τῶν ὑποχρεώσεών του. Εἰς τὴν περὶ ὑπερωριακῶν, πάντως, ἐντολὴν περιελήφθησαν μόνον ἐργασίαι, τὰς ὁποίας ἐπέβαλεν ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, τῆς ὁποίας ἡ κάλυψις δι’ ἐνισχύσεως τῶν ἐργοταξίων κατὰ τὰς τακτικὰς ὥρας ἐργασίας ἐτύγχανε τεχνικῶς ἀνέφικτος. Ἡ καταβολὴ τῆς δαπάνης τῶν καθ’ ὑπερωρίαν, ὡς ἄνω, ἐργασιῶν ἐγένετο διὰ πρωτοκόλλου νέων τιμῶν μονάδος συνταχθέντος κατὰ τὸ προμνησθὲν ἄρθρον 9 τῆς Γενικῆς Συγγραφῆς ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπὶ τῇ βάσει καταστάσεων συνταχθεισῶν συμφώνως πρὸς τὸν οἰκεῖον πίνακα τιμαριθμικῆς διαπιστώσεως βασικῶν τιμῶν ἡμερομισθίων καὶ ὑλικῶν τὸν κοινῶς δι’ ἅπαντα τὰ δημόσια ἔργα ἰσχύοντα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν περὶ καθορισμοῦ τῶν ἀμοιβῶν τῶν πέραν τῶν κεκανονισμένων ἀνωτάτων ὁρίων ἐργασίας ἀπασχολουμένων μισθωτῶν γενικῶν διατάξεων (Ν.Δ. 4020)1959 κλπ.). Ὁ καθορισμὸς δηλαδὴ τοῦ καταβληθέντος ποσοῦ ἔγινε κατὰ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως καὶ συμφώνως τῷ νόμῳ. Τὸ ὡς ἄνω πρωτόκολλον ἐνεκρίθη, μετὰ σύμφωνον εἰσήγησιν πάντων τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ε.Ο.Τ., παρὰ τῆς Τεχνικῆς Γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 6 τοῦ Ν.Δ. 4109)1960. Ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης, εἰς ἣν μετέχουν ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς Δημοσίων Ἔργων καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος, ὑπῆρξεν ὁμόφωνος. Ἡ δαπάνη περιελήφθη εἰς τὸν 6ον Συγκριτικὸν Πίνακα ἐργασιῶν ἐγκριθέντα ὑπὸ μὲν τῆς Τεχνικῆς Ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 20 Ἰουλίου 1962 ὑπὸ δὲ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ε.Ο.Τ. κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 2 Αὐγούστου 1962. Σημειοῦμεν ἐνταῦθα, ὅτι ἡ διὰ τῆς ἐκτελέσεως τῆς ὑπερωριακῆς ἐργασίας προκληθεῖσα δαπάνη, ὡς ἀνωτέρω, ἔκειτο ἐντὸς τῶν περιθωρίων τῆς διὰ τὸ ἔργον ἐγκριθείσης πιστώσεως (ἀπόφασις Δ. Σ. Ε.Ο.Τ. 962)6.10.60 καὶ πρᾶξις Ὑπουργοῦ ὑπ’ ἀριθ. 59117)30.11.60). Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐπίσπευσις τῆς ἀποπερατώσεως καὶ θέσεως ἐν λειτουργίᾳ τοῦ ξενοδοχείου ἀπεφασίσθη τῇ ἐγκρίσει ἡμῶν, ὡς ἐποπτευούσης ἀρχῆς, κριθεῖσα ἀπαραίτητος διὰ λόγους γενικωτέρου συμφέροντος τῆς τουριστικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ὑπενθυμίζομεν, ὅτι ὁλόκληρος ὁ φάκελλος κατασκευῆς τοῦ ξενοδοχείου Πάρνηθος, κατατεθεὶς εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἔλεγχον τὴν 16ην Μαρτίου 1961 μετ’ αἴτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Πρίφτη, Ἐφραιμίδη, Δεσποτοπούλου, Καπνίση καὶ Ἡλιοπούλου, παρέμεινεν εἰς τὴν Βουλὴν μέχρι τοῦ Ἰουλίου 1961. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15341)12504 ἀπὸ 29.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1150 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ τῶν μεταδιδομένων ὑπὸ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ Ἀθηνῶν ἀστυνομικῶν διηγημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐζητήσαμεν διευκρινίσεις ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω ἐκπομπῶν, τὰ κάτωθι: 1) Κατ’ ἀρχήν, δὲν ὑπάρχει σήμερον εἰς τὸν κόσμον Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς καὶ Σταθμὸς Τηλεοράσεως, ἀπὸ τὸν ὁποῖον νὰ μὴ μεταδίδωνται ἀστυνομικὰ ἔργα, ἀστυνομικαὶ ἱστορίαι καὶ ἀστυνομικὰ σκέτς. Εἶναι πλέον γνωστόν, ὅτι πολλὰ τῶν ἀστυνομικῶν βιβλίων, τῶν περιπετειωδῶν ταινιῶν καὶ τῶν ἀστυνομικῶν σκὲτς δὲν συγγράφονται μόνον δι’ ἐμπορικοὺς καὶ ψυχαγωγικοὺς σκοπούς, ἀλλὰ καὶ διὰ σκοποὺς παιδαγωγικοὺς καὶ κοινωνικούς. Ἡ Ἀμερικὴ σήμερον, ἐν τῇ προσπαθείᾳ, ὅπως συγκρατήσῃ τὸ κῦμα τῆς διαφθορᾶς τῆς νεολαίας, πολὺ σοβαρώτερον τοῦ, εἰς μικρὰν κλίμακα ἢ ἀνύπαρκτον σχεδὸν ἐν Ἑλλάδι, δαπανᾷ μεγάλα ποσὰ διὰ τὴν παραγωγὴν ἀστυνομικῶν καὶ περιπετειωδῶν ταινιῶν κινηματογράφου καὶ τηλεοράσεως. Εἰς τὰς ταινίας καὶ τὰ προγράμματα ταῦτα, τὰ πρόσωπα τῶν κακοποιῶν εἶναι πάντοτε ἀντιπαθητικά, ἐνῷ ὁ ντέτεκτιβ παριστάνεται δαιμόνιος, πανίσχυρος, πανέξυπνος καὶ ὁ δικαστὴς σεβάσμιος, ἀγαθός, δίκαιος καὶ ἀδέκαστος. Ἡ δικαιοσύνη ἐπιβάλλεται καὶ οἱ παρανομήσαντες τιμωροῦνται. Ἐπίσημοι στατιστικαὶ ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ ὡς ἄνω προσπάθεια ὑπῆρξε λίαν ἐπιτυχής. Παρόμοιαι προσπάθειαι γίνονται καὶ εἰς Γαλλίαν, Ἰταλίαν, Γερμανίαν καὶ Ρωσίαν. Εἰς τὰς περισσοτέρας δὲ τῶν χωρῶν τούτων παραγωγὸς εἶναι μία εἰδικὴ ὑπηρεσία τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν τοῦ Κράτους. Συνεπῶς, τὸ θέμα ἔγκειται εἰς τὸ ἂν τὸ ἔγκλημα, ἡ κλοπὴ καὶ ἡ κάθε κακὴ πρᾶξις ἐπιβραβεύεται ἢ μένει ἀτιμώρητος, ἢ ὑπάρχει ὁ κολασμὸς καὶ ὁ παραδειγματισμός. 2) Εἰς τὰς μεταδιδομένας ὑπὸ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ Ἀθηνῶν «Ἀστυνομικὰς ἱστορίας» ὁλόκληρον τὸ βάρος δίδεται εἰς τὴν ἀνακάλυψιν τοῦ ἐγκλήματος ἢ τῆς κλοπῆς, εἰς τὸν τρόπον τῆς διεξαγωγῆς τῆς ἀνακρίσεως καὶ ὄχι εἰς τὴν περιγραφὴν τῶν ἐγκλημάτων καὶ τῶν ἀνηθίκων πράξεων, αἱ ὁποῖαι λαμβάνονται ὡς δεδομένον, ἵνα κινηθῇ ὁ νόμος καὶ ἐπιβληθῇ ἡ ποινή. Αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ εἰς πλείστας περιπτώσεις συνεχάρησαν τοὺς παραγωγοὺς τῶν «ἀστυνομικῶν ἱστοριῶν», διότι μέσῳ αὐτῶν προβάλλεται τὸ ἔργον των, ὁ τρόπος ἐνεργείας τῶν ὀργάνων των καθὼς καὶ ὅλαι αἱ σύγχρονοι μέθοδοι, τὰς ὁποίας ἐκεῖναι ἐφαρμόζουν. Εἰς τὴν οὐσίαν αἱ «ἀστυνομικαὶ ἱστορίαι» ἀποτελοῦν «ἀστυνομικὰ προβλήματα» (κουΐζ) εἰς τὰ ὁποῖα ὁ ἀκροατὴς παρακολουθῶν τὴν ἐκπομπὴν προσπαθεῖ νὰ ἀνεύρῃ τὴν ἀνέλπιστον λύσιν καὶ τὸ σκοτεινὸν ἐκεῖνο σημεῖον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὁδηγεῖται πάντοτε ὁ «εὐφυὴς» ἀστυνομικὸς ἢ ἀνακριτὴς διὰ νὰ ἀνακαλύψῃ τὸν δράστην. Εἰς τὰς «ἀστυνομικὰς ἱστορίας», εἰς ἃς πάντοτε ἀνακαλύπτεται τελικῶς καὶ τιμωρεῖται ὁ ἔνοχος, περιγράφεται κατὰ τρόπον ἔμμεσον ἡ συνεχὴς ἐπαγρύπνησις τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν καὶ σύλληψιν παντὸς εἴδους κακοποιῶν, τῶν ὁποίων αἱ πανοῦργοι πολλάκις μέθοδοι οὐδὲν ἀποτέλεσμα ἔχουν. Ἡ δικαιοσύνη ὡς συμπέρασμα κἄθε ἐκπομπῆς θριαμβεύει, εἰς τρόπον ὥστε κἄθε ἀδικοπραγία νὰ στηλιτεύεται καὶ νὰ κολάζεται, ἵνα προσφέρηται ὡς παράδειγμα εἰς ὅσους ἐκ τῶν νεαρῶν τυχὸν ἀκροατῶν ρέπουν εἰς παρανόμους πράξεις. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ σειρὰ τῶν ἐκπομπῶν τούτων ἔχει σκοπὸν νὰ κάμῃ τοὺς νέους ν’ ἀπογοητευθοῦν ἀκούοντας τὰ δεινά, τὰ ὁποῖα ὑφίστανται οἱ παρανομοῦντες παρακολουθῶντας τὴν ἀγωνίαν τῆς διώξεώς των καὶ ἀναλογιζόμενοι τὴν τιμωρίαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν οὐδέποτε καὶ οὐδεὶς παρανομῶν διαφεύγει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 149)82)4.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1186 ἐρώτησις καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 116 αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου περὶ τῆς ἐκπομπῆς «Ἠχογραφημένον 1962» κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν κατόπιν γενομένης ἐρεύνης τὰ κάτωθι: 1) Ἐπὶ τῆς ἐκπομπῆς «Ἠχογραφημένον 1962». Ἡ ἐκπομπὴ αὕτη μεταδίδεται ἀπὸ ἑξαετίας ὑπὸ τὴν αὑτὴν πάντοτε μορφήν, ὑφ’ ἣν μετεδόθη καὶ τὴν 31.12.1962, χωρὶς ποτὲ νὰ προκαλέσῃ ἐπίκρισίν τινα. Αὕτη ἀποτελεῖται ἐξ ἐπιλογῆς ἀποσπασμάτων τῶν κυριωτέρων ἠχοληψιῶν, ἃς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας ἐπραγματοποίησε καὶ μετέδωσε κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος, τόσον ἐπὶ ἐσωτερικῶν, ὅσον καὶ ἐπὶ ἐξωτερικῶν γεγονότων. Ἡ ἐπιλογὴ αὕτη γίνεται παρ’ ὁλοκλήρου συνεργείου εἰδικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ε.Ι.Ρ. μετὰ πάσης προσοχῆς καὶ ἐπιμελείας. Οὐδέποτε διὰ τῆς ἐν λόγῳ ἐκπομπῆς προεβλήθησαν κομματικαὶ ἐπιδιώξεις, ἀλλὰ πάντοτε προεβλήθη μεταξὺ ἄλλων γεγονότων καὶ ἡ κρατικὴ δραστηριότης ἢ τὰ κρατικὰ ἐπιτεύγματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθοῦν λόγοι ἐκφωνούμενοι ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἢ τῶν μελῶν αὐτῆς, καθ’ ὅτι τοῦτο θὰ ἀπετέλει οὐσιώδη παράλειψιν καὶ πλαστογραφίαν τῆς πραγματικότητος. Οὐδὲν κομματικὸν κείμενον μετεδόθη, οὔτε κατὰ τὴν ἐκπομπὴν τῆς 31.12.62, οὔτε πρότερον κατὰ τὴν ἐτησίαν μετάδοσιν τῆς ἐκπομπῆς ταύτης. Τὸ ὅτι δὲ ἡ ἐκπομπὴ αὕτη ἀπετέλει ἐρανισμὸν ἐκ προγενεστέρων μεταδόσεων σαφῶς ἐξηγεῖται ἐν ἀρχῇ, ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τῶν σχετικῶν κειμένων, οὕτως ὥστε ἀποτελεῖ ἀβάσιμον καὶ ἀστήρικτον αἴτημα ἡ ἀξίωσις μεταδόσεως μὴ πραγματοποιηθεισῶν ἠχοληψιῶν. Εἰδικώτερον, δέον νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἐκπομπὴ περιέλαβεν ἠχοληψίας ἀπὸ ἑπτὰ γεγονότα ἐθνικῆς φύσεως, ἀπὸ 13 γεγονότα ἀναφερόμενα εἰς σημαντικὰ ἐσωτερικὰ γεγονότα κρατικῆς δραστηριότητος καὶ ἀπὸ δεκατρία γεγονότα ἐξωτερικοῦ καὶ διεθνοῦς σημασίας. Τὸ ὅτι οὐδ’ αὐτὸς ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτὴς γνωρίζει ἐπακριβῶς τὸν τίτλον τῆς ἐκπομπῆς, τὴν ὁποίαν ἀναφέρει ὡς «Εἰκονογραφημένον 1962», ἀντὶ τοῦ ὀρθοῦ «Ἠχογραφημένον 1962», πείθει ἢ ὅτι ὁ ἴδιος δὲν ἤκουσε τὴν ἐκπομπὴν στηριχθεὶς εἰς πληροφορίας τρίτων, ἢ ὅτι δὲν παρηκολούθησεν αὐτὴν ἐπακριβῶς. 2) Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται, ὅτι ἅπασαι αἱ διατυπωθεῖσαι ἐν προκειμένῳ κατηγορίαι τυγχάνουν ἀπολύτως ἀβάσιμοι καὶ στηρίζονται εἰς ἐσφαλμένην ἀντίληψιν τῶν πραγμάτων. Τόσον ἡ ἐκπομπὴ τὸ «Ἠχογραφημένον 1962», ὅσον καὶ ἅπασαι αἱ λοιπαὶ ἐκπομπαὶ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ μεταδίδουν μόνον ὁμιλίας, πληροφορίας ἢ σχόλια ἀναφερόμενα εἰς τὴν κρατικὴν δραστηριότητα καὶ οὐδέποτε ἀποβλέπουν εἰς τὴν προώθησιν κομματικῶν ἐπιδιώξεων. Περαιτέρω σημειοῦμεν, ὅτι παρὰ τοὺς ἀντιθέτους ἰσχυρισμοὺς τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ, ἐπὶ συνόλου 33 γεγονότων, περιλαμβανομένων εἰς τὴν ἐπίμαχον ἐκπομπήν, μόνον εἰς τέσσαρας λόγους Ὑπουργῶν γίνεται ἀναφορὰ εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἦτο ἄλλωστε ἐπιβεβλημένον λόγῳ τῆς ἐνεργοῦ πρωτοβουλίας τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ διὰ τὴν προώθησιν τῶν μνημονευομένων γεγονότων ἢ ἔργων. Ἐν τέλει, τονίζομεν, ὅτι ὁ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀναφερόμενος ἰσχυρισμός, τυγχάνει ἀβάσιμος, καθ’ ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἐν τῷ παρόντι ἐγγράφῳ ἐκτεθέντων καὶ ἐκ τῶν κατατιθεμένων κειμένων τῆς ἐν λόγῳ ἐκπομπῆς, οὔτε διαστρέβλωσις τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος ἐπῆλθεν ἐκ τῶν μεταδοθέντων κειμένων, οὔτε ἡ χώρα μας ἐξετέθη εἰς τὰ ὄμματα ξένων καὶ οὔτε τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας κατέστη κομματικὸν ὄργανον. 3) Συμφώνως τῇ αἰτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ, ὑποβάλλομεν συνημμένως πρὸς κατάθεσιν τὰ κάτωθι ἔγγραφα: 1) Ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1131)8.1.63 ἐγγράφου τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας. 2) Ἀντίγραφον τοῦ γενικοῦ διαγράμματος, προλόγου καὶ τῶν συνδετικῶν κειμένων τῆς μεταδοθείσης τὴν 31.12.62 ἐκπομπῆς «Ἠχογραφημένον 1962». 3) Ἀντίγραφον ἁπασῶν τῶν μεταδοθεισῶν ἐν τῇ ἐκπομπῇ προγενεστέρων ἠχοληψιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10024)1.9.62 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 433 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου περὶ τῆς φοιτητικῆς ἑστίας ἀρρένων Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ἅτινα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν παρὰ τοῦ Βασιλικοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος. α) Εἰς τὴν Φ.Ε.Α.Θ., γίνονται δεκτοὶ ὡς οἰκότροφοι, σπουδασταὶ τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν ἢ Μέσων Τεχνικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι τέκνα δημοσίων ὑπαλλήλων ὑπηρετούντων εἰς τὴν ἐπαρχίαν. β) Ἐπειδὴ αἱ αἰτήσεις εἰσδοχῆς σπουδαστῶν τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας εἰς τὴν Φ.Ε.Α.Θ. ὑπῆρξαν μέχρι σήμερον κατὰ πολὺ ὀλιγώτεραι τοῦ διαθεσίμου χώρου (ὑπῆρχον μονόκλινα δωμάτια 352, ὑποβληθεῖσαι αἰτήσεις 126) ἀπεφασίσθη ὅπως γίνουν δεκτοὶ ὡς οἰκότροφοι κατὰ σειρὰν προτεραιότητος καὶ σπουδασταὶ τῶν κατηγοριῶν ὧν αἱ οἰκογένειαι διαμένουν ἐκτὸς περιοχῆς Θεσσαλονίκης. (1) Τέκνα συνταξιούχων δημοσίων ὑπαλλήλων. (2) Τέκνα ὑπαλλήλων νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου ὡς ὑπαλλήλων Σ.Ε.Κ., Τ.Υ.Δ.Κ., Κρατικῶν Νοσοκομείων, Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων κ.λ.π., ἐξομοιουμένων διὰ νόμου πρὸς τοὺς Δημοσίους. γ) Τὸ σύνολον τῆς δαπάνης τοῦ κτιρίου ὁμοῦ μετὰ τῆς ἀξίας τῶν οἰκοπέδων καὶ τοῦ ἐξοπλισμοῦ, ὑπολογίζεται ν’ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 38.000.000 δρχ. περίπου. δ) Τὸ οἰκόπεδον, ἀποτελούμενον ἀπὸ δέκα μικρότερα τοιαῦτα συνολικοῦ ἐμβαδοῦ 6.803,60 μ2 ἠγοράσθη ἀπὸ ἰδιώτας, καταβληθέντος ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος ποσοῦ ἐκ 2.692.150 δραχ. ε) Ὡς Διευθυντὴς τῆς Φ.Ε.Α.Θ. ἔχει ὁρισθῆ ὁ κ. Β. Μάρδας, ὑπάλληλος τοῦ Ἱδρύματος ἀπὸ τῆς 25.8.1952, ὅστις δὲν ὑπῆρξε στρατιωτικὸς οὐδὲ λαμβάνει σύνταξιν ἢ μισθὸν ἐξ ἑτέρων ταμείων. Πληροφοριακῶς γνωρίζεται ὅτι τὸ κτίριον δύναται νὰ φιλοξενήσῃ 382 ἄτομα καὶ περιλαμβάνει 342 μονόκλινα φοιτητικὰ δωμάτια καὶ 24 δωμάτια ξενῶνος μὲ 40 κλίνας ὡς καὶ ἑστιατόριον, μαγειρεῖον, καφεζαχαροπλαστεῖον, αἴθουσαν θεάτρου–τελετῶν, βιβλιοθήκην, αἰθούσας διδασκαλίας ξένων γλωσσῶν καὶ γενικώτερον τοὺς ἀναγκαιούντας διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν καὶ ἄνετον διαμονὴν τῶν 352 οἰκοτρόφων φοιτητῶν. Συνολικὸς ὄγκος κτιρίου 60.000 μ3. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13175)10791)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 851 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κ.λ.π. μετὰ τῆς συνημμένης ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. 463)29.10.62 διαμαρτυρίας τῆς Μηχανουργικῆς Ἑνώσεως Ἀθηνῶν–Περιχώρων ὁ «Προμηθεύς», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι συμφώνως πρὸς ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν ἀναφορὰν τῆς οἰκείας ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας, ὅπως δι’ ὀργάνου της προέβη εἰς σχετικὸν ἔλεγχον εἰς τὸ ἐργοστάσιον Τσανίσογλου κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ἀνωτέρω διαμαρτυρίας. Τὰ καταβαλλόμενα ἡμερομίσθια εἰς τοὺς ἐν τῷ ἐργοστασίῳ τούτῳ ἐργαζομένους εἶναι σύμφωνα πρὸς τὴν οἰκείαν συλλογικὴν σύμβασιν ἐργασίας βάσει τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας ἥν ἕκαστος ἔχει εἰς τὸ ἐργοστάσιον καὶ τοῦ παρ’ ἑκάστου προσκομισθέντος πιστοποιητικοῦ προϋπηρεσίας. Εἰς τὸ ἐν λόγῳ ἐργοστάσιον ἔχουν πραγματοποιηθῆ ὑπερωρίαι βάσει σχετικῆς ἀδείας καὶ ἄνευ τοιαύτης δι’ ἃς ἔχει καταβληθῆ ἡ ἀναλογοῦσα ἀντιμισθία προσηυξημένη κατὰ 50%. Κατὰ τῶν ὑπευθύνων ἔχουν ὑποβληθῆ κατὰ τοὺς 5 τελευταίους μῆνας 4 μηνύσεις τρεῖς διὰ παράβασιν 8ώρου καὶ μία διὰ τὴν μὴ καταβολὴν τοῦ νομίμου ἡμερομισθίου εἴς τινας τῶν ἐργαζομένων. Ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. μέχρι τῆς 28.11.62 ἀπελύθησαν 37 ἄτομα καὶ προσελήφθησαν 68. Ἐκ τῶν ἀπολυθέντων οἱ πλεῖστοι εἶχον προσληφθῆ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος καὶ ἀπελύθησαν διὰ διαφόρους αἰτίας καὶ δὴ λόγῳ ἀκαταλληλότητος καὶ οὐδεὶς διὰ συνδικαλιστικὴν δρᾶσιν ὡς ἐδήλωσεν ἡ διεύθυνσις τῆς ἐπιχειρήσεως. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 441)6.9.62 ὑπομνήματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω ὀργανώσεως διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10379)25.9.62 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐγένετο ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 88206)6323)12. 11.1962 ἡμετέρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6967)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1168)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸ Ι.Κ.Α. τῶν γουνεργατῶν Καστοριᾶς, Σιατίστης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ρυθμίζεται, ὡς πρὸς τοὺς γουνεργάτας Καστοριᾶς, διὰ τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ κατατεθέντος ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων», α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος τῶν γουνεργατῶν Σιατίστης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην δὲν ἐπεξετάθη εἰσέτι ἡ ἀσφάλισις τοῦ Ι.Κ.Α., λόγῳ τῶν ποικίλων καὶ σοβαρῶν τεχνικῆς φύσεως δυσχερειῶν, ἃς ἐμφανίζει ἡ τοιαύτη ἐπέκτασις, ἀναγομένων εἰς τὴν δυνατότητα τῆς οὐσιαστικῆς κατὰ τρόπον ἄρτιον πραγματώσεως τῆς ἀσφαλίσεως, ἰδίᾳ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὡς εἰκός, ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ι.Κ.Α. μόνον εἰς τοὺς γουνεργάτας τῆς περιοχῆς ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Σακελλάρη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς τὴν ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9953)31.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Σακελλάρη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐν σχέσει πρὸς τὸ σημεῖον τὸ ἀφορῶν τυχὸν ὑποχρεώσεις πρὸς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ὅτι δὲν ἐπεξετάθη μέχρι σήμερον εἰς Πολυδένδρι Ἁγυιᾶς ἡ ἀσφαλιστικὴ περιοχὴ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13561)11093)27.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 893 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Παππᾶ κ.λ.π. ἐν σχέσει μὲ γενομένας ἀπολύσεις ὑπὸ τῆς ἑταιρείας Μεταλλείων Σερίφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ὡς εἴρηται ἑταιρεία προέβη κατὰ τοὺς τρεῖς τελευταίους μῆνας εἰς τὴν ἀπόλυσιν 180 ἐργατοτεχνιτῶν. Εἰς αὐτοὺς κατεβλήθησαν ἅπαντα τὰ δεδουλευμένα ἡμερομίσθια καὶ ἡ νόμιμος ἀποζημίωσις, λόγῳ ἀπολύσεως. Αἱ ἀπολύσεις ἐγένοντο καθ’ ἃ ἐδηλώθη ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων τῆς ἐπιχειρήσεως, λόγῳ μειώσεως τῶν ἐργασιῶν της, διότι τὰ μετὰ τῶν οἴκων ἐξωτερικοῦ συμβόλαια, εἰς οὓς διετίθετο τὸ μετάλλευμα, ἔληξαν καὶ δὲν ὑπάρχουν ἐνδείξεις ἀνανεώσεως τούτων. Ἤδη εἰς τὰς ἐν λόγῳ ἐγκαταστάσεις ἀπασχολοῦνται 150 περίπου, εἰς αὐτοὺς καθυστερεῖται ἡ καταβολὴ τῶν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων μηνὸς Νοεμβρίου ἐ.ἔ., ἅτινα θὰ καταβληθῶσι μέχρι τῆς 15.12.62. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 83707)Ε)2641)30.10. 62 ἡμέτερον ἔγγραφον καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11676)19.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 94710)15.10.62 ἀναφορᾶς του, παρὰ τῷ Ὑποκαταστήματι Ι.Κ.Α. Πειραιῶς ὑπηρετοῦν οἱ κάτωθι Ἰατροὶ οὐρολόγοι: 1) Θεόδωρος Κατσαφάδος. 2) Παναγιώτης Γιαννόπουλος, 3) Δημήτριος Χαλιάσος καὶ 4) Χαράλαμπος Παπακώστας. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω οἱ Γιαννόπουλος Παναγιώτης καὶ Χαλιάσος Δημήτριος τυγχάνουσι μέλη τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν. Οὗτοι προσελήφθησαν ὁ μὲν πρῶτος τὴν 14. 5.57, ὁ δὲ δεύτερος τὴν 15.5.58 ὡς μοναδικοὶ ὑποψήφιοι ἐπὶ δημοσιευθεισῶν προκηρύξεων, διὰ τὴν πρόσληψιν Ἰατρῶν οὐρολόγων παρὰ τῷ ὡς ἄνω Ὑποκαταστήματι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13560)27.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 892)20.11. 62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, περὶ ἐπανδρώσεως τῆς ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας Τρικάλων καὶ ἐν ᾗ ἀναφέρεται, ὅτι ἐπὶ παρομοίας ἐρωτήσεως τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1960, ὁ Ὑπουργὸς παρέσχε τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι διὰ καταρτιζομένου νέου Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου λαμβάνεται πρόνοια προσλήψεως νέου προσωπικοῦ εἰς τὸ Σῶμα ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Δυστυχῶς μέχρι τοῦδε δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ προωθηθῇ ἰδιαιτέρως ὀργανισμὸς ἀφορῶν τὸ Σ.Ε.Ε. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 868)30.12.60 Β.Δ. περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐγένετο ἡ διάρθρωσις τῶν ὑπηρεσιῶν δι’ ἧς προβλέπεται ἐπιθεώρησις ἐργασίας γʹ τάξεως καὶ εἰς τὸν Νομὸν Τρικάλων, πλὴν πρόσληψις προσωπικοῦ δὲν ἐγένετο ἐλλείψει πιστώσεων. Ἤδη, καθήκοντα Ἐπόπτου ἐργασίας εἰς Τρίκαλα ἀσκεῖ ὁ προϊστάμενος τοῦ γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας, κατόπιν ἡμετέρας διαταγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν τε καὶ τῷ Ὑπουργείῳ Συγκοινωνιῶν ὑπ’ ἀριθ. 503)3.9.52 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κ.λ.π. ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Πέραν τῆς δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, συσταθείσης Ἐπιτροπῆς, εἰς ἥν μετέχει καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου, διὰ τὴν μελέτην τῶν εἰς τὴν κοινὴν ἁρμοδιότητα τοῦ προαναφερομένου Ὑπουργείου καὶ ἡμῶν ἐμπιπτόντων αἰτημάτων τοῦ ἐν λόγῳ προσωπικοῦ, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐπελήφθη καὶ ἐπιλαμβάνεται πάντοτε τῆς ἐξετάσεως τῶν αἰτημάτων τοῦ προσωπικοῦ τούτου ἀφορώντων εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ συνθηκῶν ἐργασίας αὐτοῦ, καταβάλλεται δὲ συνεχὴς προσπάθεια διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποίησίν των ἐντὸς βεβαίως τῶν πλαισίων τῆς κειμένης νομοθεσίας καὶ τῶν δυνατοτήτων τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα περὶ καταβολῆς διαφορᾶς ἀποδοχῶν συνεπεία τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1654)62 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας γνωρίζομεν, ὅτι μέρος μὲν τῆς ἐν λόγῳ διαφορᾶς δι’ ὅ δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτησις κατεβλήθη ἤδη, διὰ δὲ τὸ ὑπόλοιπον ἀνεπέμφθη ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ ἁρμόδιον Διαιτητικὸν Δικαστήριον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13402)10809)23.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 887)19. 11.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ ὁμοίου ὑπομνήματος ὑποβληθέντος ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Σωματείου Κατωτέρου Προσωπικοῦ Νοσοκομείων ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ ἐν προκειμένῳ συναρμοδίου Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας νὰ γνωρίσῃ ἡμῖν τὰς ἐπ’ αὐτοῦ σχετικὰς ἀπόψεις καὶ ἐνεργείας του διὰ τὴν ἀπὸ κοινοῦ ἀντιμετώπισιν τῶν ἐν αὐτῷ περιλαμβανομένων αἰτημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13168)10784)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 844 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου κλπ. σχετικῶς μὲ τὰς ὥρας ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐργοστασίων συσκευασίας σταφίδος Κιάτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ὡς ἀνέφερεν ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Κορίνθου κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς τρεχούσης σταφιδικῆς περιόδου, τὰ ὡς εἴρηται ἐργοστάσια, ἀντιμετωπίζοντα ἔλλειψιν ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ ἐργατῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐπειγουσῶν παραγγελιῶν προοριζομένων διὰ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μέχρι ἐξευρέσεως καὶ μεταφορᾶς ἐργατῶν ἐξ ἄλλων περιοχῶν, ἀπησχόλησαν τὸ προσωπικόν των ἐπί τινας ἡμέρας, πέραν τοῦ νομίμου ὡραρίου ἐπὶ τῇ καταβολῇ τῆς νομίμου ἀποζημιώσεως. Εὐθύς, ὅμως ὡς ἐπληροφορήθη τοῦτο ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας, ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς οἰκείας Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς προέβη εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας καὶ ἔκτοτε τηρεῖται τὸ νόμιμον ὡράριον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 870 ἀπὸ 16 Νοεμβρίου 1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13198)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ τίμημα τῶν παραχωρηθεισῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν δὲν καθωρίσθη εἰς 90.000, ἀλλὰ βάσει τῶν διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 126)62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ μὲν κόστος κατασκευῆς καθορίζεται εἰς ποσὸν κατώτερον τοῦ πραγματικοῦ κατὰ 10–19% ἀναλόγως τῆς μικρᾶς ἢ μεγάλης ἐκπτώσεως ἥτις ἐπετεύχθη τὴν διὰ δημοσίων διαγωνισμῶν δημοπράτησιν τῆς ἀνεγέρσεως αὐτῶν, εἰς βάρος τῶν κεφαλαίων στεγάσεως τοῦ Ο.Ε.Κ., ἡ δὲ ἀξία τοῦ οἰκοπέδου εἰς τὴν ἀναλογοῦσαν εἰς τὸ ἀτομικόν, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς ἀξίας τοῦ τμήματος ἐκ τοῦ συνολικοῦ οἰκοπέδου, τοῦ διατεθέντος (τμήματος) διὰ κοινοχρήστους καὶ κοινωφελεῖς χώρους. Οὕτως, ἡ ἀξία ἐξοφλήσεως τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν θὰ εἶναι σημαντικῶς μικροτέρα τῆς πραγματικῆς, ἥτις ἦτο ἡ δυνατὴ μικροτέρα ἐπιτευχθεῖσα διὰ τῶν ἐργολαβιῶν κατὰ τὴν διὰ τῶν δημοσίων διαγωνισμῶν δημοπράτησιν τῆς κατασκευῆς αὐτῶν. Ἡ ἀξίωσις τοῦ Συλλόγου τῶν οἰκιστῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν, ὅπως τὸ τίμημα ἑκάστης ἐργατικῆς κατοικίας καθορίζεται εἰς δραχ. 36.000, εἶναι ἀδικαιολόγητος καὶ διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ δὲ αὕτη θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ πραγματικοῦ κόστους ἑκάστης κατοικίας ἔκπτωσις μεγαλυτέρα καὶ τοῦ 50% τοῦ κόστους ἀπὸ τὴν καθοριζομένην διὰ τῆς προαναφερθείσης πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰς βάρος τῶν Κεφαλαίων Στεγάσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐρτικῆς Κατοικίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ γίνῃ δεκτὸν ἐν ὄψει τῶν ὅσων οἱ στεγαζόμενοι μὲ τὸν μακρότερον χρόνον ὑπηρεσίας καὶ τὸν ὑψηλότερον μισθὸν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσφέρωσι καὶ τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Ο.Ε.Κ. ἀπέναντι καὶ τῶν λοιπῶν δικαιούχων, τῶν μὴ τυχόντων εἰσέτι ἐργατικῆς κατοικίας καὶ δεομένων ἐπίσης στεγάσεως. Ὡς πρὸς τὰς δεούσας ἐξοφλήσεις, αὗται καθορίζονται εἰς 360 ἀτόκους, ἐκ τῶν ὁποίων μάλιστα αἱ πρῶται 60 καθωρίσθησαν εἰς δραχ. 150 μηνιαίως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Α. Γιάννου, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13176)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 852 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ διενεργηθέντος ἐλέγχου τὴν 7.11.62, εἰς τὰ Ὑποκαταστήματα Μακρυγιάννη καὶ ὁδοῦ Καραγεώργη Σερβίας τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διεπιστώθη πράγματι ὑπέρβασις τοῦ νομίμου ὡραρίου ἐργασίας ἐνίων ὑπαλλήλων τούτων, καὶ κατὰ τῶν ὑπευθύνων Διευθυντῶν ἐλήφθησαν τὰ νόμιμα μέτρα. Ἐν συνεχείᾳ, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 83284)7040)15.11.62 διαταγῆς τῆς Γενικῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας διετάχθησαν αἱ Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας τῆς περιοχῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ὅπως ἐλέγξουν ἅπαντα τὰ ἐν τῇ περιφερείᾳ των Ὑποκαταστήματα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὡς καὶ τῶν λοιπῶν Τραπεζῶν, τόσον διὰ τὴν πιστὴν τήρησιν τοῦ ὡραρίου ἐργασίας, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 539)45 «περὶ χορηγήσεως κατ’ ἔτος εἰς τοὺς μισθωτοὺς ἀδειῶν μετ’ ἀποδοχῶν», λαμβάνουσι πᾶν νόμιμον μέτρον διὰ τὰς τυχὸν διαπιστουμένας παραβάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βγενοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13404)23.11.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 19.11.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Τ. Βγενοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν λειτουργοῦντος ἐργοστασίου χυμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, εὐθὺς ὡς ἔλαβε γνῶσιν τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου, ἐξ ἀναφορῶν τῶν ἐνδιαφερομένων ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων, ἀπέστειλε τὸ ὑπ’ ἀριθ. 82831)11754)29.10.62 ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, δι’ οὗ ἐζητεῖτο ἡ λῆψις τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 84714) 12049)3.11.1962 διαταγὴν πρὸς τὸ Γραφεῖον Εὑρέσεως Ἐργασίας Πατρῶν, περὶ ἀπορροφήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ ὡς εἴρηται ἐργοστασίου ἀπολυθέντων εἰς ὁμοειδεῖς ἐργασίας, ἢ ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν ἦτο δυνατὸν εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ἐργασίαν, πρὸς συντήρησιν τῶν πολυμελῶν οἰκογενειῶν των. Συνημμένως διαβιβάζομεν ὑμῖν ἀντίγραφα τῶν ἄνω ἐγγράφων μας, ἵνα εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 698 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11496)15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ κτίριον τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας ἐν Βόλῳ, εἰς τὸ ὁποῖον στεγάζεται τὸ ὁμώνυμον Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον, δὲν εὑρίσκεται εἰς οἵαν κατάστασιν περιγράφεται ἐν τῇ ἐρωτήσει, τοὐλάχιστον ἀπὸ ἀπόψεως στερεότητος. Πάντως, διὰ τὴν ἄνετον καὶ κατάλληλον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐμφανίσεως στέγασιν τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων τῆς πόλεως τοῦ Βόλου ἐμελετήθη ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας ἡ ἀνέγερσις νέου κτιρίου. Ἐπειδὴ ὅμως, τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Βόλου ἐζήτησεν, ὅπως τὸ νέον κτίριον ἀνεγερθῇ εἰς κεντρικὸν σημεῖον τῆς πόλεως καὶ οὐχὶ ἐπὶ τοῦ διατιθεμένου ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας οἰκοπέδου αὐτῆς, ὡς κειμένου μακρὰν τοῦ κέντρου τῆς πόλεως, προεκηρύχθη ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας διαγωνισμὸς διὰ τὴν ἀγορὰν κεντρικοῦ οἰκοπέδου, κατόπιν τῆς ὁποίας θὰ ἐξεποιεῖτο τὸ ἀνῆκον εἰς αὐτήν. Μὴ προσφερθέντος οὐδενὸς καταλλήλου κεντρικοῦ οἰκοπέδου, τὸ θέμα ἐπανεξετάζεται ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας ἐν συνδυασμῷ πρὸς διατεθησομένας πιστώσεις, διὰ τὸ οἰκοδομικὸν πρόγραμμα αὐτῆς τοῦ ἔτους 1963. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11476)15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 676 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, σχετικῶς μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ ποσοῦ τῶν χορηγηθέντων παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας δανείων αὐτοστεγάσεως εἰς ἐργατοϋπαλλήλους Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24514)2836)10.4. 62 ἀποφάσεως ἡμῶν ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις συμπληρωματικοῦ δανείου ἐκ δραχ. 10.000–20.000 εἰς τοὺς ἀνωτέρω, εἰς τρόπον ὥστε τὸ παρ’ αὐτῶν ληφθὲν δάνειον θὰ ἀνέλθῃ εἰς δραχ. 60.000, τουτέστιν εἰς τὸ ἀνώτατον ποσόν, ὅπερ χορηγεῖται παρὰ τοῦ Ο.Ε.Κ. διὰ στεγαστικὴν συνδρομήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 706 ἀπὸ 10.10.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, μετὰ τοῦ σὺν αὐτῇ ὑπομνήματος τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Ἐργατοϋπαλλήλων διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11673)19.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἀπὸ τὴν ἱστορικὴν προέλευσίν της, τὴν δύναμιν τῶν ἀνηκουσῶν εἰς αὐτὴν ὀργανώσεων καὶ τὴν ἐν γένει δρᾶσιν της προκύπτει, ὅτι ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τύποις καὶ οὐσίᾳ εἶναι ἡ μᾶλλον ἀντιπροσωπευτικὴ ὀργάνωσις τρίτου βαθμοῦ τῶν ἐργαζομένων, ἐκ τοῦ λόγου δὲ τούτου εἶναι ἡ μόνη τριβάθμιος ὀργάνωσις, ἥτις παρίστατο ὡς ἐκπρόσωπος τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς δημοσίας ἀρχάς, τὰς ἐκπροσωπευτικὰς ὀργανώσεις τῶν λοιπῶν τάξεων, τοὺς κρατικοὺς καὶ ἰδιωτικοὺς ὀργανισμοὺς κλπ., ὅπου δηλαδή, ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας καὶ τῆς κοινωνικῆς ὀργανώσεως ἀπαιτεῖται συμμετοχὴ ἢ ἐκπροσώπησις τοῦ συνόλου τῶν ἐργαζομένων, αὕτη δὲ συμβάλλεται καὶ συνομολογεῖ μετὰ τῶν ἐργοδοτῶν τὰς ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων συμβάσεις, διὰ τῶν ὁποίων δημιουργοῦνται δικαιώματα ὑπὲρ αὐτῶν, ἅτινα ἐπικαλεῖται ἐν τῇ ἀσκήσει των, τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας, ἀνεξαρτήτως τῆς ἐγγραφῆς ἢ μὴ αὐτῶν ὡς μελῶν οἱασδήποτε ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως. Δὲν ἀποτελεῖ, ἑπομένως, εὔνοιαν πρὸς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. ἡ ἀναγνώρισις τῆς θέσεως αὐτῆς ἐν τῇ κοινωνικῇ ὀργανώσει ἀλλ’ ἀναγνώρισιν μιᾶς πραγματικότητος, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει ἡ δύναμις τῶν εἰς αὐτὴν ὠργανωμένων ἐργαζομένων καὶ ἡ κοινὴ συνείδησις καὶ ἐκείνων, οἵτινες καίτοι δὲν εἶναι ὠργανωμένοι εἰς αὐτήν, εἴτε ἀπὸ ἀμέλειαν εἴτε ἀπὸ ραθυμίαν, ἐν τούτοις, ἀναγνωρίζουν ταύτην ὡς ἐκπρόσωπον τῆς τάξεώς των, καὶ φορέα τῶν ἐπαγγελματικῶν των ἐπιδιώξεων. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν συνδρομὴν τῶν ἐργαζομένων ὑπὲρ τῶν ἐπαγγελματικῶν αὐτῶν ὀργανώσεων, νομίζομεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀμφισβητῆται, ὅτι ἄνευ ταύτης οὐδεὶς Ὀργανισμὸς δύναται νὰ λειτουργήσῃ καὶ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν σκοπὸν αὐτοῦ, οὐδὲ ν’ ἀμφισβητῆται ἡ ὑποχρέωσις διὰ τὴν καταβολὴν τοιαύτης. Παρέχεται ἐν τούτοις ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς μὴ ἀνήκοντας εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., εἴτε ἀνήκοντας εἰς ἄλλην ὀργάνωσιν, ὅπως ἀρνηθοῦν τὴν καταβολὴν συνδρομῆς ὑπὲρ αὐτῆς. Δὲν δύναται, ὅμως, νὰ γίνῃ δεκτόν, ὅπως ἐπιμερίζεται ἡ συνδρομὴ μεταξὺ πλειόνων ὁμοειδῶν ὀργανώσεων, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὰ συμφωνηθέντα διὰ τῶν Γενικῶν Ἐθνικῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων αὕτη καταβάλλεται ὑπὲρ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τῶν Τμημάτων αὐτῆς καὶ μόνον ὑπὲρ αὐτῆς θὰ δεχθοῦν τὴν καταβολήν της οἱ ἐργαζόμενοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΤΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 13886)30.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 953 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου περὶ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρ. Ἀσφαλίσεως τῶν Ἐκπροσώπων καὶ Ὑπαλλήλων τῶν Ἐργατικῶν καὶ Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς τὰ κάτωθι, ἅτινα προκύπτουν ἐκ τοῦ τηρουμένου παρὰ τῇ ἁρμοδίᾳ ὑπηρεσίᾳ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου ἀτομικοῦ φακέλλου τούτου. 1) Ὁ ἐν λόγῳ ὑπηρέτησεν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1937 μέχρι τοῦ ἔτους 1941, ὡς Διευθυντὴς τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ναυτικῶν Πρακτόρων καὶ Ὑπαλλήλων. 2) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1517)1943 ἀποφάσεως τοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐργασίας (Φ.Ε.Κ. 163)1943 τεῦχος ΠΝΠΔΔ), οὗτος διωρίσθη ὡς Διευθυντὴς τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως τῶν Ὑπαλλήλων τῶν Ἐργατικῶν Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων. 3) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)1945 Συντακτικῆς Πράξεως, οὗτος ἀπελύθη καὶ ἐπανῆλθεν ὡς Διευθυντὴς εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ναυτικῶν Πρακτόρων. 4) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18473 ὑπὸ χρονολογίαν 24 Αὐγούστου 1945 Πράξεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας (Φ.Ε.Κ. 52)45 τεῦχος ΠΝΠΔΔ), οὗτος ἐπαναδιωρίσθη ὡς Διευθυντὴς τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐκπροσώπων καὶ Ὑπαλλήλων τῶν Ἐργατικῶν καὶ Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων, εἰς θέσιν εἰς ἣν καὶ ὑπηρετεῖ μέχρι σήμερον. 5) Ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῶν προσόντων ὁ ἐν λόγῳ Διευθυντὴς τυγχάνει τελειόφοιτος Μέσης Ἐμπορικῆς Σχολῆς. 6) Ὡς πρὸς τὴν συνταξιοδότησιν τούτου ἐκ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἐκπροσώπων καὶ Ὑπαλλήλων τῶν Ἐργατικῶν Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Διευθυντὴς τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου τυγχάνει Ἐπικουρικῶς ἠσφαλισμένος εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦτο, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του, τοῦ ὑπαλλήλου αὐτοῦ, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ μόνιμοι ὑπάλληλοι τοῦ Ταμείου. Ἐκ τῆς ἰδιότητός του ταύτης θὰ τύχῃ ἐπικουρικῆς συντάξεως ἐκ τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου καὶ οὐχὶ ὡς διαλαμβάνεται ἐν τῇ ἐρωτήσει ὡς ἐργατικὸν στέλεχος. Ἐπὶ τούτοις σημειοῦμεν, ὅτι τοιαύτην ἐπικουρικὴν ἀσφάλισιν εἶχεν οὗτος καὶ ὡς διεθυντὴς τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ναυτικῶν Πρακτόρων καὶ Ὑπαλλήλων, οὗτινος ἐτύγχανεν ἀπὸ τοῦ 1937 Διευθυντὴς αὐτοῦ, πρὸ τῆς τοποθετήσεώς του εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἐκπροσώπων, ὅτε ἀπώλεσεν οὗτος λόγῳ τῆς τοιαύτης μεταθέσεώς του, τὴν Ἐπικουρικὴν ταύτην ἀσφάλισίν του παρὰ τῷ ΤΑΝΠΥ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9952)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Τραπέζης (πρώην) Ἐθνικῆς παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ σχετικοῦ νόμου συνδέεται πρωτίστως μὲ ἀδυναμίαν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, νὰ καλύψῃ τὰς ἐκ τοῦ διαχωρισμοῦ ἐπιβαρύνσεις τοῦθ’ ὅπερ καὶ ἐξετάζεται ἐὰν συντρέχῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10268)11.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 500)62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐπανασυνδέσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων τοῦ Προσωπικοῦ τῶν Τραπεζῶν Ἑλλάδος, Ἐθνικῆς καὶ Κτηματικῆς, ἅτινα διεχωρίσθησαν δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2656)53, συσχετίζεται πρὸς τὸ ὑπὸ μελέτην γενικώτερον θέμα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 952 ἀπὸ 27.11.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13885)30.11.62 ἐγγράφου ὑμῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὡς καὶ ἐν τῇ Βουλῇ κατὰ τὴν ΙΓʹ συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 4.12.62 ἐξεθέσαμεν ἡ συνομολογηθεῖσα διὰ τῶν δύο Γενικῶν Ἐθνικῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων Ἐργασίας ἀπὸ 1.6.62 εἰσφορὰ τῶν ἐργαζομένων ὑπὲρ τῶν συνδικαλιστικῶν των Ὀργανώσεων, προορίζεται διὰ τὴν λειτουργίαν ἐκτὸς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ 2500 Σωματείων, 60 ἐργατικῶν κέντρων, 50 ὁμοσπονδιῶν καὶ πληθώρας ἄλλης ἐργατικῶν Ὀργανώσεων, ἡ δὲ κατανομὴ τοῦ ἐξ αὐτῆς ἐσόδου θέλει ἐνεργηθῇ ὑπὸ τοῦ εἰσπράττοντος Ὀργανισμοῦ, μεταξὺ αὐτῶν συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Ν. 3239) 55. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχει εἰς τὰ τῆς διαθέσεως τῶν συνδρομῶν τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων. Αὗται λαμβάνουν ἀπ’ εὐθείας τὰ ἐκ τῆς εἰσφορᾶς χρήματα καὶ τὰ διαχειρίζονται κατὰ τὰ ὑπὸ τῶν καταστατικῶν των καὶ τῶν Γενικῶν Συνελεύσεων τῶν μελῶν ὁριζόμενα. Ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τῆς κυρώσεως διὰ τῶν Ν. Διαταγμάτων 4204)61 καὶ 4205)61 τῶν διεθνῶν Συμβάσεων ὑπ’ ἀριθ. 87 καὶ 98 καὶ διὰ τοῦ κατατεθέντος σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας», δι’ οὗ προσαρμόζεται ἡ περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων νομοθεσία πρὸς τὰς διατάξεις τῆς διεθνοῦς Συμβάσεως περὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, ἀπέδειξεν ὅτι ἐπιθυμεῖ ὅπως ἀποκατασταθῇ πλήρης συνδικαλιστικὴ ἐλευθερία, ἥτις ἐκ διαφόρων λόγων, εἶχεν διαταραχθῆ εἰς τὴν χώρας μας. Ὑπὸ τὸ καθεστὼς τοῦτο τῆς πλήρους συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας δύνανται οἱ ἐργαζόμενοι, εἰς τὰς Γενικὰς Συνελεύσεις τῶν Ὀργανώσεών των, νὰ ἐλέγχουν καὶ νὰ ἐκλέγουν τοὺς ἐκπροσώπους των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14030)11467)3.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 931)24.11. 62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, περὶ τῶν ἀγροτοεργατῶν τῶν ἐποχιακῶς ἀπασχολουμένων εἰς τὰς περιοχὰς Βεροίας κλπ. εἰς τὸν ἁλωνισμὸν σιτηρῶν, εἰς τὴν καλλιέργειαν καὶ συλλογὴν βάμβακος κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῶν εἰρημένων προσώπων, ὅτι συμφώνως πρὸς τὴν παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 42 τοῦ Ν. 3239)1955 αἱ διατάξεις περὶ κατωτάτων ὁρίων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων δὲν ἔχουσιν ἐφαρμογὴν ἐπὶ τῆς ρυθμίσεως τῶν ὅρων συνθηκῶν καὶ ἀμοιβῆς ἐργασίας τῶν ἀμέσως εἰς τὴν καλλιέργειαν γεωργικῶν προϊόντων ἢ εἰς τὴν κτηνοτροφίαν ἀπασχολουμένων μισθωτῶν, πλὴν τῶν ὑπηρετούντων εἰς γεωργικὰς καὶ κτηνοτροφικὰς ἐργασίας, ἀσκουμένας παρ’ Ἐμπορικῶν Ἑταιρειῶν ἢ τοῦ Δημοσίου ἢ Ν.Π.Δ.Δ. ἢ ἐφ’ ὅσον αἱ σχέσεις τούτων διέπονται ἤδη ὑπὸ συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, διαιτητικῶν ἀποφάσεων, ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ἢ ἄλλων σχετικῶν πράξεων ἢ ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ι.Κ.Α. ἀνεξαρτήτως τῆς μορφῆς ὑφ’ ἣν ἀσκεῖται ἡ ἐκμετάλλευσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14279)6.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Ε. Σαββοπούλου ἀφορῶσα τὸν πολεμιστὴν κ. Ἠλίαν Ἰωαννίδην, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν ἀτομικοῦ φακέλλου τοῦ ἐν λόγῳ πολεμιστοῦ οὗτος ὑπέβαλε τὴν 17.7.62 αἴτησιν καὶ πιστοποιητικὰ ἵνα τύχῃ προστασίας διοριζόμενος εἴς τινα ὑπηρεσίαν. Τὸ ΚΣΠΑ τῇ εἰσηγήσει τῆς ὑπηρεσίας καὶ εἰς ἀναγνώρισιν τῶν πρὸς τὴν Πατρίδα ὑπηρεσιῶν του ἐτοποθέτησε τοῦτον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ὡς ἐργατοτεχνίτην ἱκανοποιῆσαν τὴν ἐκφρασθεῖσαν ἐπιθυμίαν του. Λόγῳ ὅμως τῆς ἡλικίας του καὶ τῆς ἀμφισβητουμένης ὑπὸ τῆς Τραπέζης ὑποχρεώσεως τῆς προσλήψεως αὐτοῦ ὡς πολεμιστοῦ, ἡ Τράπεζα δὲν τὸν προσέλαβε, κατόπιν δὲ τῆς ἀπὸ 19.10.62 αἰτήσεως τοῦ ἐνδιαφερομένου ἀνεκλήθη ἐκ ταύτης παρὰ τοῦ

ΚΣΠΑ.

Ἐπειδὴ οὗτος κατὰ ὑπεύθυνον δήλωσίν του κατέχει γραμματικὰς γνώσεις τῆς ΣΤʹ Δημοτικοῦ Σχολείου καὶ ὡς ἐδήλωσε προφορικῶς εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἡμῶν ὑπηρεσίαν τυγχάνει κουρεὺς τὸ ἐπαγγελμά του ἐπροτάθη ὅπως διορισθῇ εἰς κουρεῖον κομμωτήριον ἐκ τῶν μεγαλυτέρων ἐν Ἀθήναις. Τὴν θέσιν ταύτην ἠρνήθη κατηγορηματικῶς ἐπιθυμῶν ὅπως διορισθῇ ὡς φύλαξ ἢ ὑπηρέτης ἢ εἰς τὸ προσωπικὸν φρουρήσεως Τραπεζῶν ἢ μεγάλων Ὀργανισμῶν, θέσεις ὅμως τοιαύτης φύσεως δὲν ὑπῆρξαν κεναὶ μέχρι σήμερον, ἵνα τοποθετηθῇ. Ὡς ὑπάλληλον δὲν δύναται νὰ τὸν τοποθετήσῃ τὸ ΚΣΠΑ, διότι στερεῖται τῶν γραμματικῶν ἐκείνων γνώσεων (ἀπολυτήριον Γυμνασίου) τῶν ὅλως ἀπαραιτήτων διὰ τὸν ἔγκυρον αὐτοῦ διορισμὸν εἴς τινα ἐπιχείρησιν ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπαλλήλου. Ἐπίσης τοῦ ἐπροτάθησαν παρὰ τῆς ὑπηρεσίας διάφοροι θέσεις ἐργάτου θεωρούμεναι ὡς ἀνάλογοι μὲ τὰς ἱκανότητάς του καὶ ἔγινε μάλιστα καὶ προσπάθεια διορισμοῦ του εἰς τὴν ἐπιχείρησιν EBEKEK WELLA HELAS καλλυντικῶν καὶ εἰδῶν κομμωτηρίων τὰς ὁποίας οὗτος δὲν ἀπεδέχθη, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνωτέρω ἐπιχείρησις ἐζήτησε τὴν ἀνάκλησίν του, ὡς μὴ ὑποχρεωμένη νὰ τὸν προσλάβῃ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐργατ)του κλπ. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἀναλόγως μὲ τὰς ὑπαρχούσας σήμερον δυνατότητας δύναται νὰ τοποθετήσῃ τοῦτον εἴς τινα ἐργασίαν ἀναλόγως τῶν προσόντων του δὲν δύναται ὅμως νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἰδιαιτέραν αὐτοῦ ἐπιθυμίαν ὅπως διορισθῇ εἰς τὸ προσωπικὸν φρουρήσεως τῶν Τραπεζῶν ἢ μεγάλων Ὀργανισμῶν, διότι στερεῖται τῆς τοιαύτης εὐχερείας ἐκ τῶν νόμων. Τοῦτο δὲ διότι τὰ ἁρμόδια Συμβούλια διορίζουν τοὺς πολεμιστὰς κατὰ νόμον ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐργατοτεχνίτου ἢ τοῦ ὑπαλλήλου ἢ τοῦ Ὑπουργείου. Δικαίωμα δὲ τοῦ ἐργοδότου εἶναι νὰ τοποθετήσῃ ἐν συνεχείᾳ τὸν πολεμιστὴν εἰς ἀνάλογον μὲ τὰ σωματικὰ καὶ πνευματικὰ αὐτοῦ προσόντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Λαμπράκη, Ε. Σακελλάρη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13873)11355)30.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 940 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου κλπ., καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 61246)5407)28.8.62 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τῶν Δ)ντῶν Ὑπ)των τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τῶν πόλεων Δράμας, Σερρῶν, Ἐλασσόνος, Καρδίτσης καὶ Κατερίνης ἔχουν ὑποβληθῆ μηνύσεις διὰ παραβάσεις τῶν διατάξεων τῆς κειμένης ἐργατικῆς νομοθεσίας, ὡς ἀνέφερον ἡμῖν αἱ οἰκεῖαι Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας καὶ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαί. Εἰς τὰ Ὑποκ)τα Λαγκαδᾶ τῆς Νιγρίτης δὲν διεπιστώθησαν παραβάσεις καθ’ ἅ ἀνέφερον ἡμῖν αἱ οἰκεῖαι Ὑποδιευθύνσεις Χωροφυλακῆς. Ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερομένων παραβάσεων τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας καὶ ὑπὸ τῶν Ὑποκαταστημάτων τῆς ἰδίας Τραπέζης ἑτέρων πόλεων, ἐνετάλησαν αἱ οἰκεῖαι Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας ὡς καὶ αἱ οἰκεῖαι Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ τῶν πόλεων εἰς ἃς δὲν ἑδρεύει Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας, ὅπως ἐξετάσουν τὸ βάσιμον τῶν καταγγελλομένων καὶ λάβουν τὰ νόμιμα μέτρα κατὰ τῶν ὑπευθύνων Διευθυντῶν. Ἐπὶ τούτοις, σημειοῦμεν, ὅτι αἱ κατὰ τόπους Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας, οἴκοθεν ἀλλὰ καὶ κατόπιν καταγγελιῶν ἀτόμων ἢ ὀργανώσεων μισθωτῶν, ἐλέγχουν τοὺς πάσης φύσεως τόπους ἐργασίας, ἐν οἷς καὶ τὰς Τραπέζας, καὶ διὰ πᾶσαν διαπιστουμένην παράβασιν λαμβάνουν τὰ νόμιμα μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13963)11440)3.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 90)979 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου κλπ., σχετικῶς μὲ παραβάσεις τοῦ κινηματογράφου «ΡΙΒΟΛΙ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς κειμένης ἐργατικῆς νομοθεσίας, τὰ ὄργανα τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, οἴκοθεν ἀλλὰ καὶ κατόπιν καταγγελιῶν, ἐλέγχουν τοὺς πάσης φύσεως τόπους ἐργασίας, ἐν οἷς καὶ τοὺς κινηματογράφους καὶ διὰ πᾶσαν διαπιστουμένην παράβασιν λαμβάνουν τὰ νόμιμα μέτρα. Εἰδικῶς, ὁ κινηματογράφος «ΡΙΒΟΛΙ», λόγῳ τῶν σημειουμένων καθ’ ὑποτροπὴν παραβάσεων, ἐλέγχεται συνεχῶς καὶ ἐξακολουθητικῶς καὶ ὁσάκις διαπιστοῦται παράβασις λαμβάνονται τὰ νόμιμα μέτρα. Ἀναλυτικώτερον, κατὰ τοῦ ὑπευθύνου Διευθυντοῦ, ἔχουν ὑποβληθῆ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ὀκτὼ μηνύσεις, ἤτοι 5 δι’ ἐλλιπῆ σύνθεσιν τοῦ προσωπικοῦ θαλάμου προβολῆς, 2 διὰ παράβασιν τῶν ὡρῶν ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ καὶ μία διὰ παράβασιν τῶν περὶ ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14304)11699)6.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1017 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πρὸς ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας τῶν σταφιδοσυσκευαστῶν Πύργου καὶ Κατακώλου, τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον προέβη ἤδη εἰς τὰς ἀκολούθους ἐνεργείας: 1) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 92966)13124)6.12.62 ἐγγράφου, διεβίβασε τὸ ἀπὸ 22.11.62 ὑπόμνημα τῶν Σωματείων σταφιδοσυσκευαστῶν Πύργου καὶ Κατακώλου, πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας, τελεῖ δὲ ἐν ἀναμονῇ τῶν ἀπόψεων τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ ἐπὶ τῆς δυνατότητος ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος περὶ ἐκτάκτου ἐπιδοτήσεως τῶν ἀνέργων μελῶν αὐτῶν, βάσει τῶν διατάξεων τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν.Δ. 2961)54. 2) Καταρτίζει, ὡς ἄλλωστε ἀπὸ ἐτῶν εἴθισται, ἀπόφασιν περὶ παροχῆς ἐκτάκτου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς Χριστουγέννων 1962 καὶ Νέου Ἔτους 1963, βοηθήματος εἰς τοὺς ἀνέργους τῆς χώρας, δι’ ἧς θὰ τύχουν τούτου, ἐφ’ ὅσον πληροῦν τὰς σχετικὰς προϋποθέσεις καὶ οἱ ἄνεργοι σταφιδοσυσκευασταὶ Πύργου καὶ Κατακώλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13182)10798)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 858 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Μπενᾶ καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ αἰτήματος περὶ καταβολῆς οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων εἰς εἰσπράκτορας τοῦ 5ου ΚΤΕΛ Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: Πέραν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 73417)10418)20.9.62 ἡμετέρου ἐγγράφου, δοθείσης ἀπαντήσεως ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10040)3.9.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 35)501 παρομοία ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 84717)12046)3.11.62 πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου ἡμῶν, ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10478)1993)28.9.62 ὑμετέρου, διαβιβάσαντος ἡμῖν συναφὲς ψήφισμα συγκεντρώσεως τῶν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων Πειραιῶς, κατατεθὲν ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν ἀναλύσει ὑμῖν τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν ἐπιτευχθέντα ἀποτελέσματα. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 95431)8158 ἐ.ἔ. ἡμετέρας διαταγῆς πρὸς τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας Πειραιῶς, ἐδόθη ἐντολή, ὅπως ἐξετάσῃ τὰ καταγγελλόμενα καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν πῶς ἔχει τὸ ἐν λόγῳ ζήτημα, εὐθὺς δὲ μετὰ τὴν ἀπάντησιν ταύτης θέλομεν γνωρίσει ὑμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14127)11570)4.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 981 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐπὶ τοῦ πρώτου αἰτήματος τῆς παροχῆς εἰς τοὺς ἀνέργους μεταλλωρύχους Λιμεναρίων Θάσου, ἐκτάκτου βοηθήματος ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων 1962 καὶ Νέου ἔτους 1963, ὅτι, ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδία ὑπηρεσία εὑρίσκεται ἐν τῷ σταδίῳ προεργασίας καταρτίσεως τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως ἡμῶν περὶ χορηγήσεως τοῦ ὡς ἄνω βοηθήματος εἰς τοὺς ἀνέργους γενικῶς, ἐν οἷς καὶ οἱ μεταλλωρύχοι, ὡς ἄλλωστε εἴθισται νὰ παρέχηται τοῦτο κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. 2) Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον αἴτημα, τῆς λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τῶν μεταλλείων Θάσου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι παρομοίας αἰτήσεις διαφόρων Σωματείων μεταλλωρύχων, ἔχομεν διαβιβάσει πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ὡς ἁρμόδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Στεργίου καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14274)6.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 982)1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου κλπ., περὶ διακοπῆς τῶν καταβαλλομένων ἀσφαλίστρων εἴς τινα ὑποκαταστήματα τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία τοιαύτη ἀναφορὰ ἢ καταγγελία ὑπεβλήθη ἡμῖν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων. Παρὰ ταῦτα, ἐκ τοῦ ἐλέγχου ὃν διενήργησεν ὑπάλληλος τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας προέκυψεν, ὅτι τὰ ἀσφάλιστρα ταῦτα κατεβάλλοντο καὶ συνεπῶς ἡ διακοπὴ τῆς καταβολῆς των ἐγένετο παρὰ τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀσφαλειῶν Ἑλλάδος ὁ ΦΟΙΝΙΞ, καὶ οὐχὶ παρὰ τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης, ἀποτελοῦν δὲ προμήθειαν καταβαλλομένην εἰς τοὺς ἐν λόγῳ ὑπαλλήλους διὰ τὴν μεσολάβησιν τούτων ἐν τῇ καταρτίσει συμβάσεως ἀσφαλίσεων τρίτων μετὰ τῆς εἰρημένης ἀσφαλιστικῆς ἑταιρείας. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι πιθανὸν ὡς ἐκ τοῦ τρόπου καὶ τῶν προϋποθέσεων ὑφ’ ὃν χορηγεῖται ἡ ἀξίωσις τῶν ὑπαλλήλων ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ προμηθείας, νὰ μὴ δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἐργατικὴ διαφορά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13887 τῆς 30.11.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 954 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ἀνεξαρτήτως τῆς ἀναληθείας τῆς ἐρωτήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ κ. Στεφ. Λώλου ὡς ἰδιαιτέρου μου γραμματέως, θεωρῶ, ὅτι τὸ περιεχόμενον ταύτης εἶναι ἐκτὸς τῶν ἐν τῷ Κανονισμῷ τῆς Βουλῆς διαγραφομένων διὰ τῆς ἐρωτήσεως ὁρίων καί, συνεπῶς, θεωρῶ, ὅτι οὐδεμίαν ἐπὶ ταύτῃ ὀφείλω ἀπάντησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ν. Τσόχα καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14786)14.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1090) 12.12.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ν. Τσόχα καὶ Ι. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ ἀπολύσεις ἐργατοτεχνιτῶν ὑπὸ τῆς Ἐπιχειρήσεως τῶν Λιγνιτωρυχείων Ραφίνας καὶ καθυστέρησιν καταβολῆς δεδουλευμένων ἀποδοχῶν εἰς τὸ προσωπικόν της, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας: 1) Τὴν 5.12.62 ἡ ὡς ἄνω Ἐπιχείρησις προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόλυσιν 29 ἐργατοτεχνιτῶν, ἰσχυριζομένη οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου, τὴν 13ην τοῦ ἰδίου μηνός, 13 ἐργατοτεχνῖται κατῆλθον εἰς 24ωρον ἀπεργίαν, μετατραπεῖσαν τὴν 14ην εἰς ἀπεργίαν πείνης, λυθεῖσαν, ἤδη, κατόπιν τῆς δηλώσεως τῆς Ἐπιχειρήσεως, ὅτι δὲν θὰ προβῇ εἰς ἄλλας ἀπολύσεις. 2) Ἐπίσης, εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν ὠφείλετο ἡ καθυστέρησις καταβολῆς τῶν δεδουλευμένων ἀποδοχῶν τοῦ Αου 15θημέρου τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου π.ἔ., καταβληθέντος ἤδη τούτου τὴν 27ην τοῦ ἰδίου μηνός. Αἱ μετέπειτα δεδουλευμέναι ἀποδοχαὶ κατεβλήθησαν τὴν καθωρισμένην ἡμέραν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15136)12373)21.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ὑπ’ ἀριθ. 1136)1962) τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, δὲν ὑφίσταται θέμα γενικὸν μὴ χορηγήσεως λόγῳ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας, εἰς τοὺς συνταξιούχους τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, τοῦ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 96201)Υ.858)1962 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας προβλεπομένου δώρου ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν Χριστουγέννων 1962 καὶ Νέου Ἔτους 1963. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 12.12.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μαγνησίας, κ. Ι. Γκλαβάνη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 45984)Ε.Ν. 1000)21.12.62 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας ἐν τῇ περιοχῇ Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Καθ’ ὅσον ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 178)61 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἐγκρίσεως διαθέσεως κονδυλίων ἐκ κεφαλαίων τοῦ Ο.Α.Α.Α. διὰ τὴν ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων» ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11822)2051)62 ἀπόφασις ἡμῶν, περὶ χρηματοδοτήσεως διαφόρων Δήμων, Κοινοτήτων καὶ λοιπῶν φορέων τῆς χώρας, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν διαφόρων κοινωφελῶν ἔργων μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ χρηματοδότησις τῶν Δήμων Βόλου διὰ ποσοῦ δραχμ. (4.250.000) καὶ Νέας Ἰωνίας Βόλου διὰ ποσοῦ δραχμ. (3.750.000), ἐν συνόλῳ δὲ διὰ τὸν Νομὸν Μαγνησίας διετέθη ποσὸν δραχ. 7.475.000. Σημειωτέον δέ, ὅτι ἐν ὄψει ἐφαρμογῆς νεωτέρας πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ χρηματοδοτήσεως ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων», θὰ συνεχισθῇ ἡ χορήγησις ἀναλόγως πιστώσεων εἰς περιοχὰς μαστιζομένας ὑπὸ τῆς ἀνεργίας. Πέραν τῆς ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας χορηγουμένης τακτικῆς ἐπιδοτήσεως εἰς τοὺς ἑκάστοτε καθισταμένους ἀνέργους τῆς περιοχῆς Βόλου, κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων 1962 καὶ Νέου Ἔτους 1963 ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις δι’ ὧν κατεβλήθη ἔκτακτος οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις εἰς ἅπαντας τοὺς ἐν πραγματικῇ ἀνεργίᾳ τελοῦντας μισθωτούς, ἐν οἷς καὶ οἱ ἄνεργοι περιοχῆς Βόλου, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν κατὰ τὰς ἑορτὰς ηὐξημένων ἀναγκῶν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 1.6.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 48398)Β.816)15.11.62 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας μετὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7274)5724)62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 196)46 «περὶ ἐπιβολῆς ἀναγκαστικῆς εἰσφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ ΤΕΒΕ πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν τῆς Ἑλλάδος, τὸ 50% τῆς ἐπιβαλλομένης εἰσφορᾶς ἀποδίδεται ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω ὀργανώσεως εἰς τὰς ὑφισταμένας καὶ λειτουργούσας ἐπαγγελματοβιοτεχνικὰς ὀργανώσεις κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ ὡς ἄνω νόμου καὶ ἀνηκούσας εἰς τὴν δύναμίν της. Ἡ παραπονουμένη ὀργάνωσις ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Σύνδεσμος Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν περιφερείας Παραμυθιᾶς», ὡς ἀνέφερεν ὑμῖν ἡ Γεν. Συνομοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν ἱδρύθη τὸ ἔτος 1955 καὶ συνεπῶς κατὰ νόμον δὲν δικαιοῦται ἀπ’ εὐθείας ποσοστοῦ ἐκ τῆς εἰσπραττομένης ἐν τῇ περιφερείᾳ της εἰσφορᾶς. Παρὰ ταῦτα ὅμως ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία ἐκκινοῦσα ἐκ τῆς σκοπιμότητος τοῦ νόμου, συνέστησεν εἰς τὸν Ἐπαγγελματικὸν Σύνδεσμον Ἡγουμενίτσης εἰς ὃν περιῆλθον αἱ ἐκ τοῦ πόρου εἰσπράξεις τῆς περιφερείας Παραμυθιᾶς ὅπως ἀποδώσῃ ταύτας εἰς τὴν οἰκείαν ἐπαγγελματικὴν ὀργάνωσιν Παραμυθιᾶς. Ὡς δὲ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία εἰς τὴν ἐν λόγῳ ὀργάνωσιν κατεβλήθησαν διὰ τὸ ἔτος 1959 δραχ. 2.000 καὶ ὑπολείπονται πρὸς ἀπόδοσιν αἱ εἰσπράξεις τῶν ἐτῶν 1960 καὶ 1961, δι’ ἃς ἐγένοντο παρὰ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας αἱ δέουσαι συστάσεις πρὸς ἀπόδοσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἡ. Ἡλιοῦ, Θ. Γιαννοπούλου, Λ. Κύρκου, Θ. Παππᾶ, Δ. Κελτεμλίδη, Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13173)10789)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 849 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. Ἡ. Ἡλιοῦ κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Οὐδόλως ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀλήθειαν ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι αἱ διεθνεῖς τιμαὶ τοῦ ἐλαιολάδου προβάλλονται ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς βάρος τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἀντιθέτως αἱ τιμαὶ συγκεντρώσεως ὁρίζονται ἀνεξαρτήτως τοῦ ὕψους τῶν διεθνῶν ἐπιπέδων μὲ γνώμονα πάντοτε τὴν δικαίαν ἀμοιβὴν τῶν παραγωγῶν τοῦ εἴδους. Ἀπόδειξιν τούτου ἀποτελεῖ ἡ συγκέντρωσις τῶν 33.147.000 χιλ)μων ἐλαιολάδου κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἐλαιοκομικὴν περίοδον 1961–62, καθ’ ἣν ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως ὡρίσθη εἰς 16,50 δραχ. βάσει ἐλαϊκῆς ὀξύτητος 5% ἔναντι ἀντιστοίχου τιμῆς ἐν τῇ διεθνεῖ ἀγορᾷ 520 δολλαρίων ΗΠΑ διὰ τὸ ραφινὲ ἐλαιόλαδον FOB Ἱσπανικὸν λιμένα (βαρέλι καινουργές), ἥτις ἐπέτρεπε τὴν διαμόρφωσιν τῆς παραγωγικῆς τιμῆς εἰς τὸ ἐπίπεδον μόνον τῶν 11,80 δραχμῶν περίπου κατὰ χιλιόγραμμον. Ἡ σημερινὴ διεθνὴς τιμὴ ἐλαιολάδου ραφινὲ εἶναι ἐκτάκτως ὑψηλὴ καὶ ἐντελῶς ἀσυνήθης, δὲν δύναται δὲ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως, ὡς τοῦτο δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἐλαιοκομικὴν περίοδον. 2. Οὔσης ἐξησφαλισμένης τῆς τιμῆς τῶν 16,50 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον βάσει 5% δι’ ἅπαντας τοὺς παραγωγούς, οἵτινες δύνανται νὰ προσφέρουν τὸ ἐλαιόλαδόν των εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἄνευ ποσοτικοῦ περιορισμοῦ, οὐδεμίαν δυσμενῆ ἐπίδρασιν δύναται νὰ ἔχῃ ἐπ’ αὐτῶν ἡ ἐνδεχομένη εἰσαγωγὴ σπορελαίων, δι’ ἧς θέλει ἀντιμετωπισθῆ ἡ εἰς λιπαρὰ ἐπάρκεια τῆς Χώρας πρὸς ὄφελος καὶ προστασίαν τῆς καταναλώσεως, διὰ τῆς διαμορφώσεως λογικῶν τιμῶν εἰς τὰ διάφορα καταναλωτικὰ κέντρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 264)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ν. Ζορμπᾶ, περὶ ἱκανοποιήσεως αἰτημάτων τῶν ἀρτοποιῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ καταρτισθέντος ἤδη καὶ προωθουμένου πρὸς ψήφισιν σχετικοῦ νομοσχεδίου ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν ἀρτοποιείων μεταφορᾶς τῶν ἀρτοποιητικῶν ἀδειῶν κλπ. ἀντιμετωπίζονται πλεῖστα ζητήματα ἀναγόμενα εἰς τὸ ἀρτοποιητικὸν ἐπάγγελμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 3.11.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12772)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 θεμάτων τῆς ἐρωτήσεως ἐμπιπτόντων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου: Κατὰ τὸ συνελθὸν προσφάτως Ἐπαγγελματοβιοτεχνικὸν Συνέδριον κατὰ τὸ ὁποῖον ἐθίγη παρὰ διαφόρων ὁμιλητῶν καὶ τὸ θέμα τῶν δυσμενῶν ἐπιπτώσεων ἐπὶ τῆς Ἐπαγγελματοβιοτεχνικῆς τάξεως ἐκ τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς Ε.Ο.Κ., ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐδήλωσεν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζομεν καὶ ἡμεῖς ὅτι, ἡ Ἐπαγγελματικὴ τάξις θὰ προσπορισθῇ οἰκονομικὰ ὀφέλη ἐκ τῆς συνδέσεως, δοθέντος, ὅτι θὰ ἀνέλθῃ καὶ θὰ διευρυνθῇ ὁ κύκλος τῶν ἐργασιῶν της, συνεπείᾳ τῆς διακινήσεως μεγαλυτέρων ποσοτήτων ἀγαθῶν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συστάσεως συνεταιρισμῶν τῶν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν κατὰ κλάδους, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον κατὰ τὸ παρελθὸν ὑπέδειξε τοῦτο πρὸς τὰς ἐν λόγῳ τάξεις, ἐπαναληφθὲν καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ κατὰ τὸ προσφάτως συνελθὸν Ἐπαγγελματοβιοτεχνικὸν Συνέδριον, καθ’ ὅσον πιστεύεται ὅτι διὰ τοῦ τρόπου τούτου δύναται ν’ ἀποκτηθῇ ἐπαρκὴς ἐπιφάνεια διὰ τὴν παροχὴν τῶν ὑπὸ τῶν Τραπεζῶν ἐγγυήσεων πρὸς χορήγησιν τοῦ δανείου. Τέλος ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἱδρύσεως Ὑποκαταστήματος Τραπέζης ἐν Κερατσινίῳ, τοῦτο ἐξαρτᾶται κυρίως ἐκ τοῦ ἐνδιαφέροντος τὸ ὁποῖον προκαλεῖ ἡ ἐμπορικὴ κίνησις τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας, ἐκτιμωμένης παρὰ τῶν Ἐμπορικῶν Τραπεζῶν, κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν καὶ ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ἐγκριθῆ ἡ ἵδρυσις ὑπὸ τῆς νόμῳ ἁρμοδίας πρὸς τοῦτο Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12427)10152)6.11.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 794 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 ἔχει ἐπιτραπῆ εἰς τοὺς παραγωγοὺς τοῦ καπνικοῦ διαμερίσματος Ἀνατολικῆς Μακεδονίας–Θράκης καὶ ἡ εἰς σειρὰ παστάλι ἐπεξεργασία καπνοῦ. Κατὰ τὰ δεδομένα τῆς παρακολουθήσεως ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Κ. ποσοστὸν ἀνερχόμενον εἰς 40% τῆς συνολικῆς παραγωγῆς τοῦ ἐν λόγῳ καπνικοῦ διαμερίσματος, συσκευάζεται εἰς σειρὰν παστάλι. Εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα καὶ τὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ ὑπεβλήθη παρὰ τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας αἴτημα περὶ τῆς ἐξ ὁλοκλήρου ὑποχρεωτικῆς καθιερώσεως τῆς ἐπεξεργασίας τῶν καπνῶν τοῦ ἐν λόγῳ διαμερίσματος εἰς σειρὰν παστάλι πλὴν ὅμως τὸ αἴτημα τοῦτο δὲν ἐγένετο ἀποδεκτὸν καὶ ἀφέθη πρωτοβουλία εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ ἐπεξεργάζωνται τὰ καπνὰ κατὰ τὸν τρόπον, ὃν κρίνουν οὗτοι συμφερώτερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12526)10221)7.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 811) 62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα ἐπαναφορᾶς τοῦ καταργηθέντος δασμοῦ ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καθ’ ὅσον ἔχει τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν καὶ προφορικῶς ἀνεπτύξαμεν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ βάμβακος διευκολύνει τὴν ἐξαγωγὴν αὐτοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τῆς ἐξισορροπήσεως τῶν τιμῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ καὶ διαμορφώσεως διεθνῶς συναγωνιστικῶν τιμῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος. Ἐπιδίωξις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς βάμβακος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἐξαγωγὴ τῆς πλεοναζούσης ποσότητος αὐτοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἥτις σημειωτέον ἀνέρχεται εἰς τὰ ⅔ τῆς ἐπιδιώξεως ταύτης παρίσταται κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως, ἀνάγκη διατηρήσεως τοῦ καθιερωθέντος διὰ τοῦ Ν.Δ. 4233)62 καθεστῶτος τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βάμβακος ὁσάκις ἔχουν ἀνάγκην αἱ βιομηχανίαι βάμβακος. 2) Ἡ κατὰ τὴν τρέχουσαν ἐξαγωγικὴν περίοδον μείωσις τῶν τιμῶν συσπόρου βάμβακος ἐν τῇ ἐσωτερικῇ ἀγορᾷ ἐν συγκρίσει μὲ τὴν περυσινὴν ἐξαγωγικὴν περίοδον εἶναι συνέπεια τῆς μειώσεως τῶν τιμῶν ἐκκοκκισμένου βάμβακος ἐν τῇ διεθνεῖ ἀγορᾷ, ἰδιαιτέρως δὲ τῶν μεσογειακῶν παραγωγικῶν χώρων. 3) Ὁ ἐν Ἑλλάδι παραγόμενος βάμβαξ κατὰ τὸ μέγιστον ποσοστὸν αὐτοῦ ἔχει μῆκος ἰνὸς 25–29 χιλιοστὰ καὶ ὡς ἐκ τούτου καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας εἰς μακρόϊνον βάμβακα (μήκους ἰνὸς ἀπὸ 30–40 χιλιοστὰ) ἀπαραιτήτου διὰ τὴν κατασκευὴν λεπτῶν νημάτων, νημάτων μὲ εἰδικὰς ἀπαιτήσεις καὶ ἀντοχήν, νημάτων διὰ τὴν κατασκευὴν κλωστῶν ραφῆς, νημάτων διὰ τὴν καλτσοποιΐαν κλπ. ὡς καὶ τοιούτων διὰ τὴν παραγωγὴν λεπτῶν ὑφασμάτων (ποπλινῶν κλπ.). Αἱ κατ’ ἔτος εἰσαγωγαὶ μακροΐνου βάμβακος ἀνέρχονται εἰς 400– 500 τόννους προελεύσεως Αἰγύπτου. Σημειοῦμεν ὅτι πρὸ τῆς ἐν Ἑλλάδι διαδόσεως τῆς καλλιεργείας τῆς ποικιλίας βάμβακος Ἄκαλα, αἱ εἰσαγωγαὶ τῆς χώρας εἰς βάμβακα μακρόϊνον ἀνήρχοντο εἰς 2.500–3.000 τόννους. Ἤδη, αὗται περιωρίσθησαν εἰς 400–500 τόννους καὶ μόνον διὰ μὴ παραγόμενον τοιοῦτον ἐν τῇ χώρᾳ. 4) Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐρωτήσεως, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸν βαμβακόσπορον, ἀπήντησεν ὑμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 21 Ἰουνίου 1962 καὶ ὑπ’ ἀρ. 178 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν Ὑποκαταστήματος Τραπέζης εἰς Αἴγιναν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἔχομεν ἀπαντήσει ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12052)448, 12429)466 τῆς 31.3.62 πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου μας, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 29.1.1962 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 320 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι αἱ Τράπεζαι Ἐθνικὴ καὶ Ἐμπορίου πρὸς ἃς ἀπηυθύνθημεν ἐγνώρισαν ἡμῖν σχετικῶς τὰ ἑξῆς: Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων Αἰγίνης ἐγκατέστησεν ἀνταπόκρισιν, παρέχουσα οὕτω ὑπηρεσίας διὰ πλείστους κλάδους Τραπεζιτικῶν Ἐργασιῶν, διὰ τοὺς ἀπομένοντας δὲ κλάδους παρέχει τὰς ὑπηρεσίας της διὰ τοῦ ἐν Πειραιεῖ Ὑποκαταστήματός της. Ὁ κύκλος τῶν Τραπεζιτικῶν ἐργασιῶν ἐν Αἰγίνῃ, ὡς ἀναφέρει αὕτη, δὲν δύναται ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ δικαιολογήσῃ λειτουργίαν Ὑποκαταστήματος, τοῦτο δὲ ἀποτελεῖ καὶ προϋπόθεσιν παροχῆς τῆς ἀπαιτουμένης ἀδείας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Ἐμπορικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς νήσου ταύτης συνέστησεν ἀπὸ ἔτους εἰς τὴν Ἰονικὴν Λαϊκὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, μεθ’ ἧς στενῶς συνδέεται, τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεως πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν λῆψιν τῆς ἀπαιτουμένης ἀδείας πρὸς ἵδρυσιν Ὑποκαταστήματος, ἥτις Τράπεζα καὶ ὑπέβαλε ταύτην, πλὴν ὅμως δὲν ἐνεκρίθη εἰσέτι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 27.7.1962 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 334 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς κάτωθι πληροφορίας: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4147 τοῦ 1961 νόμου ἐκυρώθη ἡ ὑπογραφεῖσα Εὐρωπαϊκὴ Σύμβασις περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως ἔναντι ἀστικῆς εὐθύνης ἀφορώσης αὐτοκίνητα ὀχήματα. Αὕτη, ὅμως, δὲν ἔτυχεν εἰσέτι κυρώσεως παρ’ ἁπάντων τῶν ἐν ταύτῃ συμβαλλομένων μερῶν. Ἐν συνεχείᾳ, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς χρησιμότητος καὶ τῆς ἐπιβαλλομένης ἀναγκαιότητος τοῦ θεσμοῦ, τὸ ὅλον θέμα τῆς τοιαύτης ἀσφαλίσεως μελετᾶται μετὰ τῆς προσηκούσης σπουδαιότητος, τὸ ἀποτέλεσμα δὲ τῆς μελέτης ταύτης θέλει διατυπωθῇ εἰς νομοθέτημα, ὑποβληθησόμενον προσεχῶς εἰς τὴν Βουλήν, προσδοκωμένης ἐν τῷ μεταξὺ τῆς κυρώσεως τῆς ὡς ἄνω συμβάσεως καὶ παρὰ τῶν ὑπολειπομένων μερῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Α. Φωτήλα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8755)20.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 19.7.62 ὑπ’ ἀριθ. 299 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Α. Φωτήλα, ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς ρητίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐξαγωγὴ ρητίνης ἀπαγορεύεται ἀπὸ μακροῦ χρόνου καὶ δὲν ἐνδείκνυται σήμερον ἡ ἐξαγωγή της, καθ’ ὅσον ὑφίσταται κίνδυνος ἀναστολῆς τῆς δραστηριότητος τῶν πλήρως ἐκσυγχρονισμένων Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν παραγωγῆς τῶν ἐγχωρίων βιομηχανικῶν ρητινικῶν προϊόντων, ὡς κολοφωνίου καὶ τερεβινθελαίου, δι’ ἃ καταβάλλονται συνεχῶς προσπάθειαι διευκολύνσεως τῆς ἐξαγωγῆς των εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς καὶ τῶν ὁποίων αἱ τιμαὶ διαμορφώνονται μὲ τὰς διεθνεῖς τοιαύτας. Πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ρητινικῶν προϊόντων εἰς τὰς συμβάσεις διμερῶν κλῆριγκ δὲν ὑφίσταται πλέον ποσοτικὸς περιορισμὸς CONTINGENT ἐπιτρεπομένης τῆς ἐξαγωγῆς των ἐλευθέρως. Πάντως τὸ ὅλον θέμα τῆς ρητίνης μελετᾶται ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας θέλουσι δὲ ληφθῆ συντόνως τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν σταθεροποίησιν τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 22 Ὀκτωβρίου 1962 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 757 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ ἐν σχέσει μὲ τὴν ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος Τραπέζης εἰς τὴν Λέρον ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι προέβημεν εἰς τὴν δέουσαν προκαταρκτικὴν ἐνέργειαν πρὸς τὰς Τραπέζας Ἐθνικὴν καὶ Ἐμπορικήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12533)10228)17.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 818 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, περὶ ἐξαγομένων λεμονίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου παρακολουθεῖται πάντοτε μετὰ πολλοῦ ἐνδιαφέροντος τὸ θέμα τῆς τοποθετήσεως τῶν Ἑλληνικῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ ἰδίᾳ τῶν λεμονίων εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς καὶ λαμβάνονται ἑκάστοτε τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν προώθησιν καὶ διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς των καὶ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν διαθέσεως ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς ὅσον ἔνεστιν ὑψηλότερα ἐπίπεδα. Εἰδικώτερον: Εἰς τὰς συμφωνίας διμερῶν συναλλαγῶν ἐπετεύχθη αὔξησις τῶν ποσοστώσεων πρὸς ἐξαγωγὴν ἑσπεριδοειδῶν, ἐν οἷς καὶ λεμονίων. Ἐδόθησαν ἐγκαίρως ἐντολαὶ πρὸς τὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὑπηρετοῦντα κρατικὰ ὄργανα ὅπως καταβάλλουν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῶν, εἰς τὰς χώρας εἰς ἃς ὑπηρετοῦν, εἰσαγωγῶν λεμονίων καὶ προέλθουν εἰς τοὺς καταλλήλους πρὸς τοῦτο συνδυασμούς. Διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος τούτου καὶ τῆς προσαρμογῆς αὐτοῦ εἰς τὰς προτιμήσεις τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς ἀπεφασίσθη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ καταλληλοτέρας καὶ εὐθηνοτέρας ξυλείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὴν ἀρτιωτέραν συσκευασίαν τῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ τὴν καταλληλοτέραν των ἐμφάνισιν. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν μείωσιν τῶν ἀρχικῶν τιμῶν διαθέσεως, αὕτη ἦτο συνέπεια τῆς εἰς τὰς καταναλωτικὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ πτώσεως τῶν τιμῶν, λόγῳ προσφορᾶς ηὐξημένων εἰς τιμὰς αἰσθητῶς κατωτέρας τῶν προσφερομένων Ἑλληνικῶν διότι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων εἶναι καὶ πλησιέστεραι πρὸς τὰ κέντρα καταναλώσεως ἀπὸ ἡμᾶς. Αἱ τιμαὶ ἀγορᾶς τῶν λεμονίων ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς (εἰς τὸ κτῆμα των) ἐκυμάνθησαν κατὰ μὲν τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον 3,20–2,80 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον, κατὰ δὲ τὸ ἀπὸ 1–15 Νοεμβρίου χρονικὸν διάστημα 2.30–2 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον, ἤτοι ἀντιστοίχως κατὰ τόννον 96–84 δολλάρια καὶ 69–60 δολλάρια (ἀξία 900 χιλ)μων καθαροῦ βάρους ἐξαγομένου τόννου), εἰς ἃ δέον νὰ προστεθοῦν τὰ μέχρι φορτώσεως ἐπὶ ἀτμοπλοίου ἔξοδα τοῦ ἐξαγωγέως. Κατὰ τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον ἐπετεύχθη μέση τιμὴ ἐξαγωγῆς, κατὰ τὰ παρὰ τῶν Τελωνείων ἐξαγωγῆς παρασχεθέντα στοιχεῖα 146–140 δολλάρια κατὰ τόννον, μὲ σύνολον ἐξαγωγῆς 4.701 τόννον κατὰ δὲ τὸ ἀπὸ 1–15 Νοεμβρίου χρονικὸν διάστημα 116 δολλάρια κατὰ τόννον, μὲ σύνολον ἐξαγωγῆς 1.865 τόννους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13188)10804)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν «περὶ τῆς προσωρινῆς ἀπαγορεύσεως μετατροπῆς πετρομύλων εἰς κυλινδρομύλους», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης, ὅτι ἡ ἔγκρισις ἀδειῶν μετατροπῆς πετρομύλων εἰς κυλ)λους, συνεξετάζεται ἀφ’ ἑνὸς μὲ τὸ ὑφιστάμενον δυναμικὸν τῶν λειτουργούντων ἀλευρομύλων, ὅπερ πολλαπλασίως καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως ἀφ’ ἑτέρου μὲ τὸ ἀνακῦψαν πρόβλημα ἀντιμετωπίσεως τῆς λαθραλέσεως, τοὐτέστι τῆς παρανόμου ἐμπορίας ἀλεύρων ὑπὸ τῶν ἐκσυγχρονισμένων ἐπ’ ἀλεστικῷ δικαιώματι ἐργαζομένων ἀλευρομύλων, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας σημαντικαὶ ζημίαι προκαλοῦνται εἰς τοὺς παραγωγούς, τὴν κατανάλωσιν καὶ τὸ Δημόσιον. Τὸ ἐν λόγῳ θέμα ἔχει τεθῆ ἐνώπιον τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην καὶ λῆψιν σχετικῶν ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βγενοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13489)10971)26.11.62 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 911 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βγενοπούλου περὶ ἐξαγομένων λεμονίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου παρακολουθεῖται πάντοτε μετὰ πολλοῦ ἐνδιαφέροντος τὸ θέμα τῆς τοποθετήσεως τῶν Ἑλληνικῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ ἰδίᾳ τῶν λεμονίων εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς καὶ λαμβάνονται ἑκάστοτε τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν προώθησιν καὶ διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς των καὶ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν διαθέσεων ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς ὅσον ἔνεστιν ὑψηλότερα ἐπίπεδα. Εἰδικώτερον: Εἰς τὰς συμφωνίας διμερῶν συναλλαγῶν ἐπετεύχθη αὔξησις τῶν ποσοστώσεων πρὸς ἐξαγωγὴν ἑσπεριδοειδῶν, ἐν οἷς καὶ λεμονίων. Ἐδόθησαν ἐγκαίρως ἐντολαὶ πρὸς τὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὑπηρετοῦντα κρατικὰ ὄργανα ὅπως καταβάλουν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῶν, εἰς τὰς χώρας εἰς ἃς ὑπηρετοῦν, εἰσαγωγῶν λεμονίων καὶ προέλθουν εἰς τοὺς καταλλήλους πρὸς τοῦτο συνδυασμούς. Διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος τούτου καὶ τῆς προσαρμογῆς αὐτοῦ εἰς τὰς προτιμήσεις τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς ἀπεφασίσθη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ καταλληλοτέρας καὶ εὐθηνοτέρας ξυλείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὴν ἀρτιωτέραν συσκευασίαν τῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ τὴν καταλληλοτέραν ἐμφάνισίν των. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν μείωσιν τῶν ἀρχικῶν τιμῶν διαθέσεως αὕτη ἦτο συνέπεια τῆς εἰς τὰς καταναλωτικὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, πτώσεως τῶν τιμῶν λόγῳ προσφορᾶς ηὐξημένων ποσοτήτων ὑπὸ τῶν ἀνταγωνιστριῶν χωρῶν, αἵτινες προσφέρουν τὸ προϊόν των εἰς τιμὰς αἰσθητῶς κατωτέρας τῶν προσφερομένων Ἑλληνικῶν, διότι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, εἶναι καὶ πλησιέστερα πρὸς τὰ κέντρα καταναλώσεως ἀπὸ ἡμᾶς. Αἱ τιμαὶ ἀγορᾶς τῶν λεμονίων ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς (εἰς τὸ κτῆμα των) ἐκυμάνθησαν κατὰ μὲν τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον 3.20–2.80 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον, κατὰ δὲ τὸ ἀπὸ 1–15 Νοεμβρίου χρονικὸν διάστημα 2.30–2 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον, ἤτοι ἀντιστοίχως κατὰ τόννον 96–84 δολλάρια καὶ 69–60 δολλάρια (ἀξία 900 χιλιογράμμων καθαροῦ βάρους ἐξαγομένου τόννου) εἰς ἃ δέον νὰ προστεθοῦν τὰ μέχρι φορτώσεως ἐπὶ τοῦ ἀτμοπλοίου ἔξοδα τοῦ ἐξαγωγέως. Κατὰ τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον ἐπετεύχθη μέση τιμὴ ἐξαγωγῆς, κατὰ τὰ παρὰ τῶν Τελωνείων ἐξαγωγῆς παρασχεθέντα στοιχεῖα 146–140 δολλάρια κατὰ τόννον, μὲ σύνολον ἐξαγωγῆς 4.701 τόννους, κατὰ δὲ τὸ ἀπὸ 1–15 Νοεμβρίου χρονικὸν διάστημα 116 δολλάρια κατὰ τόννον, μὲ σύνολον ἐξαγωγῆς 1.865 τόννους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14123)11566)4.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 935 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν ἀπόρων τῆς ὀρεινῆς περιοχῆς Δυτικῆς Θεσσαλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον ἐμερίμνησεν ὅπως οἱ ἄποροι κάτοικοι τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς Δυτικῆς Θεσσαλίας, ἐνισχυθῶσι κατὰ τὴν τρέχουσαν χειμερινὴν περίοδον διὰ τῆς δωρεὰν χορηγήσεως εἰς τούτους ἀλεύρων καὶ φυτικοῦ λίπους καὶ εἰς ἀναλογίαν 12 χιλιογράμμων ἀλεύρων καὶ ἑνὸς κυτίου φυτικοῦ λίπους, βάρους 1.360 χιλ. ἑκάστου, κατ’ ἄτομον. Διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀπεστάλησαν ἐν συνόλῳ 999.000 χιλ)μα ἀλεύρων καὶ 113.000 χιλ)μα φυτικοῦ λίπους. 2) Αἱ ἀνωτέρω ποσότητες τροφίμων, διὰ τὴν πρόληψιν τῆς περιπτώσεως τυχὸν ἀποκλεισμοῦ τῶν Κοινοτήτων ἐκ τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν, ἤρχισαν προωθούμεναι ἐντεῦθεν ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου, τῆς τελευταίας ἀποστολῆς ἐνεργηθείσης τὴν 15ην Νοεμβρίου ἐ.ἔ. 3) Ἀπὸ τὸ Κέντρον Τυροπούλου προωθήθησαν πρὸς χωρία Μεζίλου, Φουντωτοῦ, Λεοντίτου, Σπυρέλου, Κουμπαριανὰ κλπ. 45 τόννοι κριθῆς καὶ 25 τόννοι ἀραβοσίτου καὶ καταβάλλονται προσπάθειαι ἐφοδιασμοῦ ἀνωτέρω κέντρου καὶ δι’ ἑτέρας ποσότητος ἀραβοσίτου ἐκ τοῦ κριθέντος φορτίου ὡς καὶ διὰ κριθῆς. Ἤδη προωθήθη ποσότης 40 τόννων ἀραβοσίτου εἰς Καρδίτσαν καὶ προβλέπεται ὅπως προωθηθοῦν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ καὶ ἕτεροι 560 τόνν. ἀραβοσίτου ὡς καὶ 250 τόνν. κριθῆς ἐκ τῆς νήσου Πάρου πρὸς κάλυψιν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν κτηνοτροφίας. 4) Μερίμνῃ ἡμῶν ἱδρύθησαν παρὰ τῆς ΑΤΕ καὶ ἐλειτούργησαν τὰ ἑξῆς Κέντρα: α) Βραγγιανῶν, β) Ἀγορασιᾶς, γ) Τυρολόγου, δ) Φουντωτό, ε) Ρεντίνας καὶ στ) Παλαμᾶ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14034)11471)3.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 959)62 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ληφθέντος ὑπ’ ὄψει τοῦ ὕψους τῆς ἐν τῷ Νομῷ Κερκύρας παραγομένης ποσότητος ἐλαιολάδου, ἀπεφασίσθη ἡ ἐπαύξησις τοῦ εἰς Κέρκυραν ὑφισταμένου ἀποθηκευτικοῦ χώρου διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως προσθέτου ἀποθηκευτικῆς μονάδος μεταλλικῶν λυομένων ἐλαιοδεξαμενῶν προελεύσεως Η.Π.Α. καὶ χωρητικότητος 1100 Μ.Τ. ἐλαιολάδου. Διὰ τῆς προθεσμίας ταύτης θέλουν ἐξυπηρετηθῆ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ τοῦ Νομοῦ, εἰς τὴν προστασίαν τῶν ὁποίων ἀποβλέπει τὸ ἔργον. Γνωστοῦ ὄντος τοῦ παρενιαυσίου τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ἐξ οὗ αἱ ἐλαιοδεξαμεναὶ πέραν τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀναγκῶν τῆς συγκεντρώσεως καθίστανται ἐν ταὐτῷ καὶ Ἀποθηκευτικὰ Κέντρα πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως ὡς καὶ τῆς ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, καὶ λαμβανομένων ἐξ ἄλλου ὑπ’ ὄψει τῶν περὶ τὴν διαχείρισιν τοῦ ἐναποθηκευομένου ἐλαιολάδου ἀνακυπτόντων ὀργανωτικῶν καὶ λοιπῶν προβλημάτων, καθίσταται φανερόν, ὅτι ἡ θέσις τῶν ἐγκατασταθησομένων μεταλλικῶν ἐλαιοδεξαμενῶν εὑρίσκεται εἰς Κέρκυραν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Βασματζίδη καὶ Κ. Μητσοτάκη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14686)12019)12.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1081)11.12.62 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν Χ. Βασματζίδη καὶ Κ. Μητσοτάκη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διαρκούσης τῆς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐνεργηθείσης συγκεντρώσεως ἐλαιολάδου κατὰ τὴν λήξασαν περίοδον 1961– 62 καὶ μετὰ τὴν πλήρωσιν τοῦ ἐκ 17.000 Μ.Τ. περίπου ὑφισταμένου ἐν Ἑλλάδι συστηματικοῦ ἀποθηκευτικοῦ χώρου τόσον ἡ Ἐλαιουργική, ὅσον καὶ αἱ Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συν)σμῶν δὲν προσέφερον ἐλλείψει τοιούτων ἑτέρας δεξαμενάς. Τὸ Ὑπουργεῖον ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον συνέχισιν τῆς συγκεντρώσεως ἐπὶ τῷ σκοπῷ προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ ἵνα μὴ διακοπῇ αὕτη ἐξ αἰτίας ἐλλείψεως ἀποθηκευτικοῦ χώρου, προῆλθεν ἐκτάκτως κατ’ ἀνάγκην εἰς τὴν μίσθωσιν οἰνοδεξαμενῶν εἰς ἃς μετὰ προηγουμένην μετασκευὴν ἐναποθήκευσε τὸ ἐλαιόλαδον ὅπερ τελικῶς ἀνῆλθεν εἰς 33.000 τόννους. 2) Ἡ ἀπὸ τῆς τρεχούσης περιόδου ἐφαρμογὴ ἑνὸς σταθεροῦ προγράμματος ἐλαϊκῆς πολιτικῆς καθιστᾷ ἀναγκαίαν τὴν ὁπωσδήποτε αὔξησιν τοῦ ὑφισταμένου ἀνεπαρκοῦς ἀποθηκευτικοῦ χώρου. Τούτου ἕνεκεν ἀπεφασίσθη ἡ προμήθεια καὶ ἐγκατάστασις μεταλλικῶν ἐλαιοδεξαμενῶν προελεύσεως Η.Π.Α. διὰ κεφαλαίων τῆς δωρεὰν Ἀμερικανικῆς Βοηθείας συνολικῆς πραγματικῆς χωρητικότητος 23.000 περίπου μετρικῶν τόννων. 3) Ὡς σαφῶς ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, αἱ ὑπὸ προμήθειαν ἐλαιοδεξαμεναὶ ἕνα καὶ μόνον σκοπὸν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν ἐπαύξησιν δηλονότι τοῦ ὑφισταμένου ἀνεπαρκοῦς ἀποθηκευτικοῦ χώρου, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν τε ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ τῆς καταναλώσεως καὶ τὴν διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἀπρόσκοπτον ἄσκησιν τῆς ἐλαϊκῆς πολιτικῆς. Συνεπῶς οὐδεμία ἀπολύτως τροποποίησις ἢ μεταβολὴ ἐπέρχεται εἰς τὴν μέχρι τοῦδε πολιτικὴν ἔναντι τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ἀλλ’ ἀντιθέτως διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν ὑπὸ προμήθειαν ἐλαιοδεξαμενῶν ἐνισχύεται ἔτι περισσότερον ἡ πρὸς αὐτοὺς παρεχομένη προστασία διότι ἡ ἐπαύξησις τοῦ ἀποθηκευτικοῦ χώρου ἐπιβάλλεται ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς ἑνὸς σταθεροῦ προγράμματος ἐλαϊκῆς πολιτικῆς διὰ τῆς συγκεντρώσεως μεγάλων ποσοτήτων ἐλαιολάδου ὁπότε δὲν θὰ ὑφίσταται θέμα προτεραιότητος εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἐλαιοδεξαμενῶν. Ἡ περιωρισμένης κατὰ τὸ παρελθὸν ἐκτάσεως, κρατικὴ συγκέντρωσις δὲν ἐπέτρεψε τὴν χρησιμοποίησιν οὐδὲ τῶν ὑφισταμένων δεξαμενῶν χωρητικότητος 18.000 τόννων ἐξ ὧν 9.000 ἀνηγέρθησαν διὰ δανείων τοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις καὶ διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὁποίων δὲν κατεβλήθησαν μέχρι σήμερον αἱ ὀφειλόμεναι δόσεις ὡς γνωστόν. Κατὰ συνέπειαν ἐκ στοργῆς κυρίως καὶ ἐνδιαφέροντος πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ τὰς ἐκπροσωπούσας τούτους συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις ἐκινήθη ἡ Κυβέρνησις καὶ μὲ αὐτὰς πάντοτε τὰς διαθέσεις θέλει ἀντιμετωπίζει ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ ἀνωτέρω προγράμματος καὶ τὸ θέμα τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν συνεταιριστικῶν δεξαμενῶν καὶ πᾶν ἄλλο αἴτημα τούτων. Πρὸς τούτοις σημειοῦμεν ὅτι ἐκ τῆς ἀνεγέρσεως τῶν δεξαμενῶν ἐν τῇ διαχειρίσει τοῦ ἐλαιολάδου δὲν προκαλοῦνται πρόσθετοι δαπάναι ἀλλ’ ἀντιθέτως περιορισμὸς τῶν ὑφισταμένων ἤδη καθ’ ὅσον μετὰ 4ετίαν περίπου, ὅτε θὰ ἔχῃ ἀποσβεσθῆ ἡ ἀξία τῶν δεξαμενῶν ἐκ τῆς διακοπῆς τῆς καταβολῆς κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο ἀποθηκεύτρων εἰς ἰδιώτας οἰνοδεξαμενῶν θὰ χρησιμοποιοῦνται περαιτέρω αὗται ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιβαρύνσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βγενοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13490)10972)62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 912 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Βγενοπούλου περὶ αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ γάλακτος τυροκομίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένη τιμὴ διατιμήσεως πρὸς δραχ. 3,60 κατὰ KG γάλακτος τυροκομίας εἶναι κατωτάτη τιμὴ ἀσφαλείας, δυναμένων τῶν παραγωγῶν νὰ ἀπαιτήσωσι μεγαλυτέραν τιμήν, πρᾶγμα ὅπερ καὶ ἐν τῇ πραγματικότητι συμβαίνει. Οὕτω κατὰ τὴν λήξασαν τυροκομικὴν περίοδον ἡ τιμὴ τοῦ γάλακτος εἰς τὸν κτηνοτρόφον ἐκυμάνθη, καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, ἀπὸ 4–4,60 δραχ. κατὰ KG ἀναλόγως ποιότητος, ποσότητος καὶ ἀποστάσεων μεταφορᾶς. Αἱ τιμαὶ αὗται, κρίνονται ἱκανοποιητικαὶ διὰ τοὺς παραγωγούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βγενοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 889 ἐρώτησιν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐν τῇ διεξαγωγῇ τοῦ ἐμπορίου εἶναι κατ’ ἀρχὴν θεμιτὴ καὶ ἔγκειται εἰς τὴν φύσιν αὐτοῦ ἡ ἄσκησίς του κατὰ τρόπον ἐνέχοντα ἀνταγωνισμὸν τῶν ἄλλων ἐμπόρων πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ του, ὅστις συνίσταται εἰς τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ἐπωφελεστέραν χρησιμοποίησιν τῶν διατιθεμένων οἰκονομικῶν μέσων καὶ μεθόδων πρὸς παραγωγὴν ἀξιολογωτέρου οἰκονομικοῦ ἀποτελέσματος. Ἐν τῇ προσπαθείᾳ δὲ ταύτῃ ὁ ἔμπορος εἶναι ἐλεύθερος νὰ χρησιμοποιῇ ὅσα καὶ οἷα μέσα, μεθόδους καὶ συστήματα ἐργασίας αὐτὸς προκρίνει, ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον ὅμως προϋπόθεσιν ὅτι πάντα ταῦτα δὲν ἀντιβαίνουσιν εἰς τὰς γενικῶς παραδεδεγμένας ἀρχὰς τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς καλῆς πίστεως, ὑφ’ ὧν δέον νὰ διέπωνται αἱ ἐμπορικαὶ σχέσεις. Ἐφαρμογὴν τῶν ὡς ἄνω ἀποτελοῦσι τὰ διὰ τοῦ Ν. 146) 1914 «περὶ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ» θεσπισθέντα κατὰ πάσης ἀνταγωνιστικῆς μεθόδου κατασταλτικὰ μέτρα διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως διὰ μὲν τοῦ ἄρθρου 1 πάσης κατὰ τὰς ἐμπορικὰς καὶ βιομηχανικὰς συναλλαγὰς γενομένης πράξεως ἀντικειμένης εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, διὰ δὲ τῶν ἑπομένων ἄρθρων ἐνδεικτικῶς τῶν μᾶλλον ἐπικινδύνων μορφῶν ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ. Διὰ τὴν παράλειψιν τῶν ὡς ἄνω πράξεων, ἀποζημίωσιν, ποινικὴν καταδίκην ὡς καὶ λῆψιν προσωρινῶν μέτρων ἁρμόδια καθίστανται, κατὰ τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω νόμον, τὰ τακτικὰ δικαστήρια εἰς ἃ δύναται νὰ προσφύγῃ πᾶς βλαπτόμενος. Δὲν ἀποκλείεται τὸ ἐν Πάτραις ἐργοστάσιον ζυμῶν νὰ μὴ ἠδυνήθη νὰ ἀντιστῇ εἰς τὸν συναγωνισμὸν ὁμοειδοῦς ἐργοστασίου καὶ νὰ ἐξηναγκάσθη εἰς συνεργασίαν καὶ συγχώνευσιν ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας ὑπῆρξεν ἡ μὴ λειτουργία τούτου καὶ ἡ ἐντεῦθεν ἀπόλυσις τοῦ προσωπικοῦ, ἀλλὰ τοῦτο δὲν συνιστᾷ ἀθέμιτον ἀνταγωνισμόν, δι’ ὃν ἄλλωστε τὸ δικαίωμα ἐγκλήσεως ἐδόθη ὑπὸ τοῦ νόμου εἰς τὸ ὑποστὰν τοῦτον ἐργοστάσιον καὶ οὐδαμῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὅπερ ἐν τούτοις λαμβάνει σημείωσιν καὶ θὰ φέρῃ τοῦτο εἰς τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδιωτέρων Ὑπουργῶν Ἐργασίας καὶ Βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Λιδωρίκη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14029)11466)3.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 930 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Λιδωρίκη ἐν σχέσει μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ ἀπὸ 11.5.1926 Ν. Διατάγματος «περὶ ἐλέγχου τοῦ ἐμπορίου τῶν ἐλαιῶν Ἀμφίσσης–Σαλώνων» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἤχθημεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ εἰσηγηθῶμεν τὴν κατάργησιν αὐτοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4231)15.6.62 Ν.Δ. «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: 1) Ἡ μακροχρόνιος ἐφαρμογὴ τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1962 Ν. Διατάγματος προεκάλεσεν ἔκτοτε τὰς συνεχεῖς διαμαρτυρίας τῆς πλειονότητος τῶν ἐνδιαφερομένων ἐμπορικῶν καὶ παραγωγικῶν ὀργανώσεων, αἵτινες προέβαλλον παγίως τὸ αἴτημα τῆς καταργήσεως τοῦ ἐν λόγῳ διατάγματος. 2) Αἱ διατάξεις τοῦ Διατάγματος τούτου ἐθεωρήθησαν γενικῶς ὡς ἀναχρονιστικαὶ καὶ ὡς παρακωλύουσαι τὴν ὁμαλὴν καὶ ἀπρόσκοπτον διακίνησιν τῶν πρὸς ἐξαγωγὴν βρωσίμων ἐλαιῶν. 3) Διὰ τῆς καταργήσεως τῆς ὑφισταμένης μέχρι τοῦδε προστασίας ἀποσκοπεῖται διὰ τοῦ συναγωνισμοῦ μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν αἵτινες παράγουν τὴν ἰδίαν ποικιλίαν ἐλαιῶν, βελτίωσις τῆς ποιότητος τῶν βρωσίμων ἐλαιῶν διὰ τῆς καλυτερεύσεως τῶν ὅρων συλλογῆς καὶ χωρικῆς ἐπεξεργασίας αὐτῶν. Οὕτω θὰ καθίσταται εὐχερὴς ἡ ἐπιλογή, ὑπὸ τῶν ἐμπόρων τῶν καλλιτέρων ποιοτήτων μὲ ἀποτέλεσμα τὴν προσφορὰν τόσον, εἰς τὸ ἐσωτερικῶν ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καλυτέρων ποιοτήτων. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ ἐν λόγῳ Διατάγματος δὲν εἶχε δυσμενῆ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς πορείας τῶν ἐξαγωγῶν ἐλαιῶν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν δεδομένου, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν αἱ τιμαὶ αὐτῶν παρουσιάζονται ηὐξημέναι, ἀφ’ ἑτέρου δὲ αἱ ἐξαγωγαὶ ἀπὸ Ἰανουαρίου–Ὀκτωβρίου 1962 ἀνῆλθον εἰς 14.812 τόννους ἀπὸ δὲ τοῦ Ἰουλίου, ἀφ’ ἧς ἐθεσπίσθη ἡ ἐν λόγῳ κατάργησις, μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου 1962 ἀνῆλθεν εἰς 5.258 τόννους, αἱ ἐξαγωγαὶ δὲ τῶν ἀντιστοίχων χρονικῶν διαστημάτων τοῦ ἔτους 1961 ἀνῆλθον εἰς 9.067 καὶ 3.892 τόννους. Ἐπὶ πλέον διὰ τοῦ ἐν λόγῳ μέτρου παρεσχέθη πρόσθετος ἀπασχόλησις εἰς τὸν πληθυσμὸν τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ ἤθελα νὰ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ διευκολυνθοῦν οἱ δύο κύριοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως πρακτικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τύπου, ἐὰν θέλετε, λέγω, διὰ τελευταίαν φορὰν ἀπόψε νὰ εἰσέλθωμεν ἀμέσως εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Ἔλεγχος εἶναι καὶ ὁ ἕνας καὶ ὁ ἄλλος.

§4Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι σύμφωνος ἀπολύτως, μόνον θὰ παρακαλοῦσα τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν τάξιν τὰ πράγματα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς δώσω ἀμέσως τὴν ἀπάντησιν. Μοιραίως θὰ ἐπανέλθουν, διότι σύμφωνα μὲ τὴν πρότασιν τοῦ ἀρχηγοῦ σας, μετὰ τὰς ἀγορεύσεις ἓξ ἐπερωτώντων, δύο ἐξ ἑνὸς ἑκάστου κόμματος, ὅπως ξεύρετε, κατά τινα τρόπον οὐσιαστικὸν καὶ οὐχὶ τυπικὸν ἀκόμη, διότι τυπικῶς θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ διαδικασία, ἔχει ἐπιβληθῆ τὸ τέταρτον. Συνεπῶς θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ κάμνωμεν καὶ τοὺς δύο ἐλέγχους, ἀλλὰ ἐπειδὴ τώρα πρόκειται νὰ ἐκφράσουν τὰς γνώμας τῶν κομμάτων καὶ ὁ κ. Ἠλιόπουλος καὶ ὁ κ. Λυκουρέζος, διὰ νὰ τελειώσουν ἀπόψε καὶ οἱ δύο, πρέπει εἰς ὥρας «δυνατὰς» νὰ ὁμιλήσουν οἱ κύριοι συνάδελφοι.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ ἐπερώτησις ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ διϋλιστηρίου πετρελαίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἔχει τὸν λόγον.

§6Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἡ διευκόλυνσις γίνεται διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας καὶ ὄχι διὰ τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ὁμιλήσῃ κάτω τῆς ὥρας.

§8Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διεξαχθεῖσα κατὰ τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων διὰ τὴν σύμβασιν τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου ἀπέδειξεν, ὅτι ὅλαι αἱ κατηγορίαι, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται ἡ ἐλάττωσις καὶ ἡ δυσφήμησις τοῦ κολοσσιαίου πράγματι αὐτοῦ ἔργου, εἶναι καὶ ἀνυπόστατοι καὶ ἀβάσιμοι καὶ αὐθαίρετοι. Τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσεκόμισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὑπῆρξαν συντριπτικὰ διὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῶν ἐπερωτώντων, οἱ ὁποῖοι κατέπεσαν ὁ ἕνας μετὰ τὸν ἄλλον καὶ τὸ μόνον ποὺ ἀπέμεινε, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀπὸ τὴν μακρὰν συζήτησιν, εἶναι, ὅτι ὄχι ἡ σύμβασις, ἀλλὰ ἡ ἐπίθεσις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐχαλκεύθη εἰς τὸ σκότος. Ἡ σύμβασις κατηρτίσθη καὶ ὑπεγράφη ὕστερα ἀπὸ μακρὰν καὶ ἐξαντλητικὴν προεργασίαν εἰς τὸ φῶς τῆς ἡμέρας, εἰς τὸ πολὺ καὶ τὸ ἄπλετον φῶς τῆς ἡμέρας καὶ πιστεύομεν, ὅτι δι’ αὐτὸ θὰ εἶναι καὶ μεγάλη ἡ ἀκτινοβολία, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἀμέσως μὲν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης, ἐμμέσως δὲ εἰς τὴν οἰκονομίαν ὅλης τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, ἀπεδέχθη, ὅπως γνωρίζετε, τὴν σύμβασιν, κατόπιν ὑπευθύνου καὶ ἠτιολογημένης εἰσηγήσεως ἐπιτροπῆς, ἀποτελεσθείσης ἀπὸ ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργούς, κύρους, πείρας καὶ ἠθικοῦ ἀναστήματος, ἀναμφισβητήτου. Συνεπῶς, πρόκειται περὶ συμβάσεως τόσον ἀψόγου, τόσον σπουδαίας, τόσον ἐνδιαφερούσης, τόσον ἀδιαβλήτου, ὥστε εἶναι ἄξιον ἀπορίας πῶς γίνεται ἐπὶ τόσας ἡμέρας συζήτησις καὶ διατυποῦνται ἐπιφυλάξεις ἐπὶ τοῦ περιεχομένου μιᾶς τοιαύτης συμβάσεως. Δὲν ἐπιθυμῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα ἐπεκαλέσθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Αἱ παρεμβάσεις του ὑπῆρξαν λίαν ἐπιτυχεῖς, ὥστε πλήρης, σαφής, εὐθεῖα καὶ τετράγωνος νὰ εἶναι ἡ τοποθέτησις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα. Αἰσθάνομαι, ὅμως, τὴν ἀνάγκην, ὡς συνυπογράψας τὴν σύμβασιν Ὑπουργός, νὰ ἐκθέσω καὶ ἰδικάς μου ἀπόψεις ἐπὶ ὡρισμένων κατηγοριῶν ἀστηρίκτων, αὐθαιρέτων καὶ ἀβασανίστων, ἐπὶ τῶν ὁποίων οἱ ἐπερωτῶντες στηρίζουν ἀκόμη ἐλπίδας δημιουργίας συγχύσεως καὶ ἀμφιβολιῶν εἰς τὸν λαόν. Καὶ ἀρχίζω ἀπὸ τὸν πρωτοφανῆ καὶ ἀνεύθυνον ἰσχυρισμὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τάχα ἡμεῖς ἀφήσαμεν εἰς τὸν ἀνάδοχον κέρδη ἐκ 4 δολλαρίων κατὰ τόννον ἀργοῦ πετρελαίου, δηλαδὴ κέρδη 8 ἑκατομ. ἐτησίως, τὰ ὁποῖα θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐξασφαλίσωμεν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου καὶ ὅτι ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πράξεως καὶ συνέπεια εἶναι τὸ ὅτι ἡ κατανάλωσις πληρώνει, δῆθεν, ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ηὐξημένην τιμὴν διὰ τὰ ὑγρὰ καύσιμα. Κύριοι βουλευταί, γύρω ἀπὸ τὸν ἰσχυρισμὸν αὐτὸν διεξήχθη μακρὰ συζήτησις καὶ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν ἡ Κυβέρνησις νὰ καταθέσῃ ἐπίσημα στοιχεῖα καὶ ἀριθμοὺς καὶ νὰ ἀποδείξῃ ποῖοι εἶναι οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι συνθέτουν τὸ κέρδος εἰς τὴν ἐμπορίαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν προέκυψε τοῦτο, ὅτι εἰς τὸ θέμα τῶν κερδῶν τοῦ ἐπιχειρηματίου, ἐκ τοῦ διϋλιστηρίου δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀποδείξῃ τίποτε ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον ἀργοῦ πετρελαίου, ὁ ὁποῖος ἐπενοήθη ἢ ἠκούσθη ἢ ἐγένετο γνωστὸς ἔμεινεν ἀναπόδεικτος καὶ ἔκθετος, κύριοι συνάδελφοι. Ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτήν, λοιπόν, προέκυψεν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τῶν κερδῶν τοῦ ἀναδόχου καὶ τῆς τιμῆς τῶν ὑγρῶν καυσίμων, εἶπε πράγματα ἀντιφατικά, ἀνακριβῆ καὶ ἀνεπίτρεπτα. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Τοῦ ἰσχυρισμοῦ, ὅτι ὁ ὅμιλος Πάπας — ESSO θὰ πραγματοποιήσῃ ὑπέρογκα κέρδη ὅπως σᾶς εἶπον, δὲν προσήχθη καμμία ἀπόδειξις καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προσαχθῇ ἀπόδειξις, περὶ τοῦ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο δυνατὸν ἐκ τῆς συμβάσεως νὰ ἔχῃ τὴν ἔκπτωσιν τῶν 4 δολλ., τὴν δυνατότητα χαμηλοτέρου ναύλου καὶ τὸ 91% τῶν κερδῶν τοῦ διϋλιστηρίου. Οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐπερωτώντων ἠδυνήθη νὰ ἀποδείξῃ τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ σύμβασις, ἀπὸ τὴν ὁποίαν τὸ Δημόσιον θὰ ἐξησφάλιζε καὶ ἔκπτωσιν καὶ μάλιστα τῆς τάξεως τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον ἀργοῦ πετρελαίου καὶ χαμηλοὺς ναύλους, περὶ τῶν ὁποίων θὰ σᾶς εἴπω ἐν συνεχείᾳ, καὶ τὸ 91% τῶν κερδῶν τοῦ διϋλιστηρίου. Ἐὰν ὑποστηρίζουν τοιοῦτόν τι οἱ ἐπερωτῶντες καὶ ἰδίᾳ οἱ ὑποστηρίξαντες τὴν ἔκπτωσιν τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον ἀργοῦ πετρελαίου, εὑρίσκονται ἐκτὸς πάσης πραγματικότητος. Πέραν ὅμως τῆς ἀρνητικῆς αὐτῆς ἀποδείξεως, κ. βουλευταί, ἡ ἀνακρίβεια τοῦ ἰσχυρισμοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀποδεικνύεται καὶ θετικῶς. Καὶ ἀποδεικνύεται θετικῶς ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι διενηργήσαμεν δύο διεθνεῖς διαγωνισμούς διὰ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, χωρὶς νὰ ἐπιτύχωμεν τοιαύτην ἔκπτωσιν. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ ἔκπτωσις τῶν 4 δολλαρίων εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, θὰ εἶχε παραχωρηθῆ. Διηγωνίσθησαν ὅλαι αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι διὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ πρώτου κρατικοῦ διϋλιστηρίου καί, ἐν τούτοις, δὲν ἔχομεν τοιαύτην παραχώρησιν, ὅπως δὲν ἔχομεν, κ. συνάδελφοι, τοιαύτην παραχώρησιν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ νέου διϋλιστηρίου. Ὁ τόσον σκληρῶς συναγωνισθεὶς πρὸς τὸν ὅμιλον Πάπας — ESSO ὅμιλος τῆς Ὑδροκαρμπὸν–Ὠνάση, δὲν ἐπρότεινε οὔτε 4, οὔτε 3, οὔτε δύο, οὔτε ἕνα δολλάριον ὡς ἔκπτωσιν ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, οἱ δὲ δύο ἄλλοι ὅμιλοι, οἱ ὁποῖοι ἐπρότειναν, ὅπως ὁ Ματτέϊ, 2,25 δολλάρια καὶ κἄτι περισσότερον ὁ ἄλλος ὅμιλος, τῆς Κοντινεντάλ, προσέφερον μὲν αὐτὴν τὴν ἔκπτωσιν, ἀλλὰ οἱ λοιποί των ὅροι ἦσαν ἐκ τοῦ λόγου τούτου πολὺ χειρότεροι καὶ δι’ αὐτὸ ἐκρίθησαν ὡς ἀσύμφοροι ἀπὸ τὴν ἐπιτροπήν. Ἐρωτῶ, κ. συνάδελφοι, πάντα καλῆς πίστεως ἀκροατὴν νὰ μοῦ εἴπῃ τί σημαίνει τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἀλληλογραφῶν, ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τόσον πολύ, διὰ 19 ἐπιστολῶν, μὲ τὴν ἐπιτροπὴν μέχρι τῆς παραμονῆς τῆς καταρτίσεως τῆς συμβάσεως, μέχρι καὶ τῆς 5 Νοεμβρίου 1962, τί σημαίνει, λέγω, τὸ γεγονός, ὅτι εἰς καμμίαν ἀπὸ τὰς ἐπιστολὰς αὐτὰς δὲν ἐπρότεινε τὴν ἔκπτωσιν, ἐνῷ ἂν ἠδύνατο νὰ τὴν προτείνῃ θὰ τὴν ἐπρότεινε διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐργασίαν, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ διϋλιστηρίου; Δὲν τὴν ἐπρότεινε, λοιπόν, διότι εἶναι μῦθος ἡ ὑπόθεσις τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον ἀργοῦ πετρελαίου, κ. συνάδελφοι. Ἄλλως θὰ εἴχομεν ἀνατροπὴν τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων ὑπὲρ τοῦ δευτέρου ὁμίλου, ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς καὶ θὰ ἐπετύγχανε τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου. Τὸ γεγονός, λοιπόν, αὐτὸ σημαίνει, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι μῦθος ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τῆς ἐκπτώσεως τῶν 4 δολλαρίων ἢ πάντως, ὅτι δὲν συμβιβάζεται, δὲν συνοδοιπορεῖ μὲ τοὺς λοιποὺς ὅρους καί, πρὸ πάντων, μὲ τὴν ἀνάληψιν κερδῶν 91% ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ διϋλιστηρίου. Δὲν ὑπῆρξε λοιπὸν οὔτε εἰς τοὺς δύο πρώτους διαγωνισμοὺς τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου οὔτε εἰς τὸν οἱονεὶ διαγωνισμὸν τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου πρότασις ἐκπτώσεως τῆς τάξεως τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον ἀργοῦ πετρελαίου. Τί ὤφειλε λοιπὸν νὰ κάμῃ ἡ Ἐπιτροπή, κύριοι συνάδελφοι; Ὤφειλε νὰ ἐξετάσῃ τὰς προτάσεις, βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα περιεῖχον. Βάσει τοῦ ὄγκου, τοῦ ὕψους τῶν ἐπενδύσεων, τοῦ εἴδους αὐτῶν καὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων. Εἰδικῶς, ὡς πρὸς τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, ἐκ τῶν κατατεθέντων ἀναλυτικῶν πινάκων ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἀπεδείχθη ἡ ὑπεροχὴ τῆς προτάσεως τοῦ ὁμίλου Πάπας — ESSO. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐπαναλάβω αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς, διότι δὲν πρέπει νὰ μείνῃ καμμία ἀμφιβολία ὅσον ἀφορᾷ τὴν προτίμησιν τοῦ ὁμίλου Πάπας — ESSO. Εἰς τὸν πρῶτον πίνακα τῆς Ἐπιτροπῆς, βάσει τῆς ἐκθέσεώς της τῆς 8.9.62, προκύπτουν τὰ ἑξῆς ἀποτελέσματα διὰ τὸ ἔτος 1965:

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΞ

ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ HRI ΚΑΙ ESSO–ΠΑΠΑΣ

(Βάσει ἐκθέσεως Ἐπιτροπῆς ἀπὸ 8–9–62)

ΕΤΟΣ 1965

ΕΤΟΣ 1970

Ὥστε διὰ τὸ ἔτος 1965 εἶναι συμφερωτέρα ἡ πρότασις Ε.Σ.Σ.Ο.—Πάπας. Διὰ τὸ 1970 οἱ ἀριθμοὶ κατὰ τὴν πρώτην—λέγω—ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι οἱ ἑξῆς: «Κρατικὸν διϋλιστήριον...... (ἀναγινώσκει)......». Κατὰ τὸ 1970 τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τοῦ συνδυασμοῦ τῆς προτάσεως CONTINENTAL μὲ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον ἔδιδον μεγαλύτερα ἔσοδα εἰς τὸ Δημόσιον. Τὸ διατὶ δὲν ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις αὐτὴ ἀναφέρεται ἀναλυτικῶς εἰς τὴν ἔκθεσιν, διότι οἱ λοιποὶ ὅροι ἦσαν ἐντελῶς ἀσύμφοροι. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν δευτέραν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὸ δεύτερον κείμενόν της, τὴν ἀναφορὰν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ μετὰ τὴν βελτίωσιν τῶν προτάσεων. Αὐξάνει πλέον καὶ ἡ δυναμικότης τοῦ διϋλιστηρίου τοῦ μὲν κρατικοῦ 2.100 χιλ. τόνν. τοῦ Πάπας καὶ ὁμίλου Ὠνάση 2.500 χιλ. τόννοι. Ἔσοδα τοῦ ὁμίλου Πάπας καὶ κρατικοῦ διὰ τὸ 1965 20.304.000 δολλ., διὰ τὸ 1970 24.813.000 δολλ., τοῦ ὁμίλου Ὠνάση βάσει τῶν μεταγενεστέρων βελτιώσεων, εἰς τὰς ὁποίας προσθέτω καὶ 334 χιλ. δολλ. τοῦ λάθους τῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον ἀπεδείχθη μετὰ τὴν παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Καψάλη, ἔχομεν 19.145.000 διὰ τὸ 1965 καὶ διὰ τὸ 1970 23.978.000 ἔναντι 20.300.000 καὶ 24.813.000 τοῦ ὁμίλου Πάπας. Ἀποδεικνύεται, λοιπόν, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ μεγαλυτέρου ὕψους καὶ τοῦ εἴδους τῶν ἐπενδύσεων καὶ τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ἦσαν ἀπολύτως ὑπὲρ τῆς προτάσεως τῆς προκριθείσης, τοῦ ὁμίλου Πάπας–Ὠνάση. Εἰς τὰ ἔσοδα αὐτὰ δὲν περιλαμβάνονται τὰ ὅσα κερδίζει τὸ Κράτος ἐκ δασμῶν. Τώρα, πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς τιμῆς τῶν ἑτοίμων προϊόντων. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, κατεβλήθη προσπάθεια καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτό, νὰ γίνῃ σύγχυσις, νὰ δημιουργηθοῦν ἀμφιβολίαι καὶ νὰ γίνῃ πιστευτὸν ἀπὸ τὸν λαόν, ὅτι ἐὰν πληρώνωνται ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν ὑψηλότεραι τιμαὶ δι’ ὡρισμένα τῶν ἑτοίμων προϊόντων, ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ ὠφελεῖται ὁ ἀνάδοχος καὶ ὄχι τὸ Δημόσιον. Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, ἀπεδείχθη ἀνακριβέστατον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ διὰ 4 ὑπολογισμῶν ἀκριβεστάτων, τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη, ἀπέδειξεν, ὅτι τὰ πραγματικὰ ἔσοδα τοῦ ἀναδόχου ἐκ τοῦ διϋλιστηρίου εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα στηρίζονται εἰς τὰς διεθνεῖς καὶ οὐχὶ εἰς ὑψηλοτέρας τιμάς. Καὶ θὰ ἀναφερθῶ πάλιν εἰς τὸ κύριον παράδειγμα καὶ τὸν κύριον ἀριθμόν. 45 ἑκατ. δολλ. εἶναι ἡ ἀξία τῆς ἐτησίας παραγωγῆς τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν τὸ 11,4 ἑκατ. τῶν πάσης φύσεως δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου, ἔχομεν ὑπόλοιπον 33,6 ἑκατ. δολλάρια. Προστίθενται καὶ τὰ 2,2 ἑκατ. τῆς ἀποσβέσεως καὶ ἔχομεν 35,8 ἑκατ., τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ πραγματικὸν ἔσοδον τοῦ ἀναδόχου ἐκ τοῦ συνόλου τῆς ἐτησίας παραγωγῆς τοῦ διϋλιστηρίου. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν τώρα τὴν ἀξίαν τῶν προϊόντων μὲ τὰς διεθνεῖς τιμάς, μὲ τὸ 15– 20% τῆς μειώσεως τῆς κοινοπραξίας χάλυβος καὶ ἄνθρακος ἢ μὲ οἱονδήποτε ἄλλον ὑπολογισμόν, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἔχετε τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι τὰ εἰσαγόμενα, ἐὰν θὰ ἐπρόκειτο νὰ εἰσαχθῇ ὁλόκληρος ἡ ποσότης τῆς ἐτησίας παραγωγῆς τοῦ κρατικοῦ μας διϋλιστηρίου, θὰ ἦσαν τῆς αὐτῆς τάξεως ἢ καὶ κάπως εἰς ὑψηλοτέρας τιμάς. Ὥστε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπολαμβάνει ὁ ἀνάδοχος, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ὡς τιμὴ διεθνὴς εἰς τὴν ἀγοράν. Αὐτά, τὰ ὁποῖα ἰσχύουν διὰ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, ἀνάλογα ἰσχύουν καὶ διὰ τὸ νέον διϋλιστήριον. Συνεπῶς, τὸ γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου καὶ τοῦ κρατικοῦ καὶ αὔριον τοῦ νέου, διατιμῶνται εἰς τιμὰς Λόου–Πλὰτς δὲν παρέχει οὐδεμίαν ἀπόδειξιν, ὅτι ἀποκερδαίνει ἐκ τοῦ λόγου τούτου τί πλέον τῶν διεθνῶν τιμῶν ὁ ἀνάδοχος. Ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ κουράζωμαι, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ πείσω τοὺς ἀμφιβάλλοντας, τὸν κ. Μαῦρον καὶ τὸν κ. Μητσοτάκην ἰδιαιτέρως, οἱ ὁποῖοι ἐπέμειναν ἐπ’ αὐτοῦ; Ἂς διαβάσουν τὴν χθεσινὴν «Αὐγήν». Τὸ ὄργανον τῆς Ε.Δ.Α., κύριοι συνάδελφοι, ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ εἴπῃ τὴν ἀλήθειαν μίαν φορὰν καὶ ἀναγράφον......

§9Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ ὄργανον τῆς Ε.Δ.Α. λέγει πάντοτε τὴν ἀλήθειαν.

§10Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας)... καὶ ἀναγράφον τὴν εἴδησιν τῶν νέων εὐεργετικῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς οἰκονομίας, τονίζει καὶ εἰς τοὺς τίτλους καὶ εἰς τὸ κείμενον τῆς εἰδήσεως, ὅτι παρὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ μαζοὺτ ἀπομένουν τεράστια κέρδη εἰς τὸ Δημόσιον. Εἰς τὸ Δημόσιον εἶπε τὸ ὄργανον τῆς Ε.Δ.Α., ὄχι εἰς τὸν ἀνάδοχον. Περὶ τοῦ Δημοσίου λοιπὸν καὶ οὐχὶ τοῦ ἀναδόχου πρόκειται. Συμπέρασμα: Ἀνακριβὴς καὶ ἀναπόδεκτος ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἀπὸ τὴν σύμβασιν ποὺ ὑπεγράψαμεν, πραγματοποιεῖ ὑπέρογκα κέρδη ὁ ἀνάδοχος. Μῦθος ἡ ἐκδοχὴ τῶν τεσσάρων δολλαρίων κατὰ τόννον, ἀλλὰ καὶ ἀληθὴς ὑποτιθεμένη δὲν ἀποδεικνύει, ὅτι θὰ προσετίθετο εἰς τὰ λοιπὰ ὠφελήματα τοῦ Δημοσίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ τις, ὅτι εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τῆς συμβάσεως Πάπας–Ε.Σ.Σ.Ο., ὅταν πραγματοποιοῦμεν ὡς εἶναι βέβαιον τὸ 91% τῶν κερδῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ τοιαύτη ἔκπτωσις καὶ αὐτὴ θὰ προσετίθετο εἰς τὰ ὀφέλη τοῦ Δημοσίου. Ἀπεδείχθη ἐκ τῆς ἀπορρίψεως τῆς προτάσεως Ματτέϊ-CONTINENTAL, ὅτι καὶ ὅταν προσφέρεται ἡ ἔκπτωσις αὐτὴ ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὰ λοιπὰ ὠφελήματα, τὰ ὁποῖα παρέχονται. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἕνας ἐπιχειρηματίας, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπενδύσῃ εἰς μίαν χώραν τὰ κεφάλαιά του, θὰ προτιμήσῃ τὴν χώραν ἐκείνην, ὅταν ὑπάρχουν οἱ ἐπιμένοντες, ὅτι καὶ τὰ μονὰ καὶ τὰ ζυγὰ πρέπει νὰ εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς τῶν συμβαλλομένων, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ Καραγκιόζη. Τοιαύτη ἀξίωσις εἶναι καὶ ἠθικῶς καὶ πολιτικῶς καὶ λογικῶς ἀπαράδεκτος, ὅπως καὶ λογικῶς ἀπαράδεκτος ὑπῆρξεν καὶ ἡ προχθεσινὴ ὁμιλία τοῦ συναδέλφου κ. Μαύρου. Δὲν ἀναγνωρίζομεν, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸν κ. Μαῦρον, οὔτε εἰς οὐδένα ἄλλον τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ περὶ ξεπουλήματος τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν παράταξιν, ἡ ὁποία ἐπὶ ἑπταετίαν ἔχει τίτλους εἰς τὸ ἐνεργητικόν της καὶ ἐξόχους ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἀνάπλασιν τοῦ τόπου αὐτοῦ. Εἰς ἄλλους ἀνήκει ὁ θλιβερὸς ὅρος τοῦ ξεπουλήματος καὶ τῆς ὑπονομεύσεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, εἰς ἐκείνους τῶν ὁποίων ἡ στάσις εἰς ὅλα τὰ θέματα ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν τοῦ πνεύματος μηδενισμοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξεν «ὁ ἀνένδοτος ἀγών». Προφητικαὶ ὑπῆρξαν αἱ ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τῆς 29 Δεκεμβρίου παρελθόντος ἔτους, ἐπὶ τοῦ κρισίμου τούτου θέματος. Θὰ τὰς ὑπενθυμίσω εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν διὰ νὰ κρίνῃ, πόσον δίκαιον εἶχεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας εἰς τὴν ἐκτίμησίν του περὶ τοῦ ὑπονομευτικοῦ ἔργου, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιδίδεται ἐσχάτως τμῆμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἔλεγεν εἰς τὰς ἀνακοινώσεις του ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως (ἀναγινώσκει): «Οἱ κίνδυνοι ἐκ τῆς Δημοκρατίας: Δι’ ὅσων ἐξέθεσα ἀνωτέρω, ἔδωσα, ὡς ὑπεύθυνος Κυβερνήτης τῆς χώρας, μίαν ἀκριβῆ εἰκόνα τῆς καταστάσεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ὡς καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς προσπαθείας, τὴν ὁποίαν κατέβαλε καὶ καταβάλλει ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὴν εἰκόνα ὅμως αὐτήν, ἡ ὁποία δικαιολογεῖ ἀπολύτως τὴν ἱκανοποίησιν δι’ ὅσα ἐπετελέσαμεν, ἀλλὰ καὶ αἰσιοδοξίαν διὰ τὸ μέλλον, προσπαθεῖ νὰ παραμορφώσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἀποτυχοῦσα εἰς τὴν τακτικὴν τῶν ἀπειλῶν καὶ ἐκβιάσεων, προσέδωκεν ἤδη εἰς τὸν ἀγῶνα της τὴν μορφὴν τῆς ὑπονομεύσεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Πρὸς τοῦτο, καταβάλλει συστηματικὴν προσπάθειαν παραπλανήσεως τοῦ λαοῦ ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πραγματικότητος τῆς χώρας. Ἐνθαρρύνει τὰ πλέον παράλογα αἰτήματα, διὰ νὰ θέσῃ τὴν Κυβέρνησιν πρὸ τοῦ διλήμματος ἢ νὰ τὰ ἱκανοποιήσῃ, καὶ ὁδηγήσῃ τὴν χώραν εἰς τὴν χρεωκοπίαν, ἢ νὰ τὰ ἀποκρούσῃ καὶ νὰ γίνῃ δυσάρεστος. Ἀντιδρᾷ, μέχρι διαβολῆς, κατὰ παντὸς κυβερνητικοῦ μέτρου ἀποβλέποντος εἰς τὴν ἐξυγίανσιν καὶ τὴν πρόοδον τῆς οἰκονομίας. Καὶ πράττει ὅλα αὐτά, μὲ μοναδικὸν σκοπὸν νὰ δυσχεράνῃ τὸ ἔργον καὶ τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως». Ἰδού, ποῦ εἶναι τὸ ξεπούλημα, κ. συνάδελφοι. Ἰδοὺ ποία παράταξις πρέπει νὰ κατηγορηθῇ διὰ ξεπούλημα. Δὲν παρῆλθον ἔκτοτε οὔτε τρεῖς ἑβδομάδες. Πρὶν ἀλέκτωρ, δηλαδή, φωνήσῃ, ἦλθεν ἡ φωνὴ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, διὰ νὰ βεβαιώσῃ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές. Θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, ἐν συνεχείᾳ, κύριοι συνάδελφοι, μὲ εἰδικά τινα θέματα, τὰ ὁποῖα ἔθιξαν οἱ ὁμιληταί: 1) Θέμα ναύλων: Ἐλέχθη, ὅτι δῆθεν, ὁ ἐπιχειρηματίας θὰ ἔχῃ μεγάλα κέρδη, ἀπὸ τοὺς ὑψηλοὺς ναύλους ποὺ ἐπέτυχε. Εἶναι δὲ ὑψηλοὶ ναῦλοι, τὸ INTA SCALE, μεῖον 43,7% τὸ ὁποῖον συνεφωνήθη. Διὰ τοὺς ναύλους ἀνεγνώσθη σχόλιον τῶν «ΝΑΥΤΙ-ΚΩΝ ΧΡΟΝΙΚΩΝ» τῆς 1ης Δεκεμβρίου παρελθόντος ἔτους καὶ οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἑκατομμύρια δολλαρίων θὰ κερδίσῃ ὁ ἐπιχειρηματίας ἀπὸ τὴν διαφορὰν τῶν ναύλων. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζω τὸ δημοσίευμα καὶ δὲν ἀδικῶ τὴν κρίσιν τοῦ ναυτιλιακοῦ περιοδικοῦ, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ διὰ τὴν περίπτωσιν μεγάλης πτώσεως τῶν ναύλων. Βεβαίως, ἦτο δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ πτῶσις τῶν ναύλων καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις ἐπεφύλαξεν εἰς ἑαυτὴν τὸ δικαίωμα, ἀντὶ τῆς λύσεως τοῦ ναύλου INTA-SCALE 43,7%, νὰ προτιμήσῃ τοὺς τρέχοντας διεθνεῖς ναύλους. Τὴν 5ην Ἰανουαρίου 1963, ὅτε ἔληγεν ἡ προθεσμία ἀσκήσεως τοῦ δικαιώματος τούτου, κ. συνάδελφοι, ἄλλαι ἦσαν αἱ συνθῆκαι τῆς ναυλαγορᾶς. Οἱ ναῦλοι εἶχον ἀνατιμηθῆ καὶ ἐὰν ἑπομένως ἐκάμναμεν χρῆσιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ, θὰ ἐγενόμεθα πρόξενοι ζημίας τοῦ Δημοσίου.

§11Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐὰν ξαναπέσουν οἱ ναῦλοι;

§12Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Συνεπῶς, δὲν εὐσταθεῖ ὁ περὶ ναύλων ἰσχυρισμός, διότι εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὰ θέματα αὐτὰ κ.κ. συναδέλφους, ὅτι τὸ 43,7% μεῖον εἶναι χαμηλὸς ναῦλος. Οἱ ναῦλοι κρίσεως εἶναι ἀπὸ τὸ 40% μέχρι τὸ 55% μεῖον τῆς INTA-SCALE. Ἰδοὺ τώρα ἡ ἀπόδειξις: Ἔγγραφον τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ χρονολογίαν 14.1. 1963, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΝ

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀριθ. πρωτ. 156 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας Ἀθήνας Ἐπὶ σημερινοῦ ὑμῶν ἐρωτήματος, σχετικοῦ πρὸς ναυλοτιμάριθμον μεταφορᾶς ἀργοῦ πετρελαίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς δείκνυται ἐκ τῶν τηρουμένων παρὰ τῷ Ναυτικῷ Ἐπιμελητηρίῳ τῆς Ἑλλάδος στατιστικῶν στοιχείων, ὁ ναῦλος μεταφορᾶς ἀργοῦ πετρελαίου κατὰ τὴν τελευταίαν ἑβδομάδα τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 1962 ἦτο 40% κάτω τῆς INTASCALE, δηλονότι τῆς διεθνοῦς κλίμακος ναύλων πετρελαίων, ὅστις θεωρεῖται χαμηλὸς ναῦλος κρίσεως. Κατ’ ἀκολουθίαν, ναῦλος καθοριζόμενος εἰς 43,7% μεῖον τῆς INTASCALE δέον νὰ θεωρηθῇ ὡς λίαν συμφέρων, δεδομένου, ὅτι περαιτέρω ὑποτίμησις τῶν ναύλων δὲν εἶναι λογικὸν νὰ ἀναμένεται. Συνομολόγησις ναύλου εἰς 43,7% μεῖον τοῦ INTA-SCALE διὰ σχετικῶς μακρὰν περίοδον εἶναι σήμερον πρᾶξις φρονήσεως λόγῳ τῶν σημερινῶν χαμηλῶν ναύλων. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 14ῃ Ἰανουαρίου 1963 Μετὰ τιμῆς

Ὁ Πρόεδρος

ΑΝΤ. ΔΗΜΑΔΗΣ

Αὐτὰ ἐγένοντο εἰς τὰς 14 Ἰανουαρίου ἐ. ἔ.

§13Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ποῖος τὸ ὑπογράφει;

§14Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Τὸ ὑπογράφει ὁ Πρόεδρος κ. Α. Δημάδης. Καὶ σήμερον 18ην Ἰανουαρίου, διότι ἀκριβῶς γνωρίζομεν τὰς μεταβολὰς τῶν ναύλων, ἐζητήσαμεν νέαν βεβαίωσιν ἀπὸ τὸ Ναυτικὸν Ἐπιμελητήριον, τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀμέσως.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΝ

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 18ῃ Ἰανουαρίου 1963 Ἀριθ. πρωτ. 195. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας Ἀθήνας Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἀπὸ 14ης τρέχοντος ὑπ’ ἀριθ. 156 ἡμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν τοὺς κατὰ τὴν τελευταίαν ἑβδομάδα τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου 1962 ναύλους μεταφορᾶς ἀργοῦ πετρελαίου, γνωρίζομεν ὑμῖν καὶ τοὺς ἐκ ληφθέντων νεωτέρων στοιχείων πραγματοποιηθέντας ναύλους κατὰ τὸ τέλος τῆς ἀπελθούσης ἑβδομάδος οἵτινες ἦσαν κατὰ 35% κάτω τῆς INTASCALE, δηλονότι τῆς διεθνοῦς κλίμακος ναύλων πετρελαίου. Μετὰ τιμῆς

Ὁ Πρόεδρος

ΑΝΤ. ΔΗΜΑΔΗΣ

Καὶ ἡ «Ναυτεμπορικὴ» εἰς τὸ σημερινόν της φύλλον, ἀφοῦ ἀναφέρεται εἰς ὁλόκληρον τὸ θέμα καὶ ἀναφέρει ὀνομαστικῶς διαφόρους ναυλώσεις μεταφορᾶς ἀργοῦ πετρελαίου, καταλήγει διὰ τῶν ἑξῆς: «Ἐκ τῆς διπλῆς αὐτῆς συγκρίσεως πρὸς τὸ ὄπτιμουμ τοῦ Ματτέϊ καὶ πρὸς τὰς προσφάτους ναυλώσεις, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ «ἄφρα» συνάγεται, ὅτι τὸ Δημόσιον, ἐξασφαλῖσαν ναῦλον INTASCALE μεῖον 43,7%, ἐσημείωσε πρωτοφανῆ ἐπιτυχίαν, τὴν ὁποίαν καὶ αἰσθανόμεθα τὸ καθῆκον νὰ ἐξάρωμεν ἀπὸ τοῦδε καὶ νὰ τὴν ἐγγράψωμεν εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον ἡ «Ναυτεμπορικὴ» ἔθεσεν ἤδη ζήτημα ναύλων ἀπὸ πολλοῦ, ἐπιστήσασα τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων ἐπὶ τοῦ ζωτικωτάτου αὐτοῦ θέματος». Τὸ κείμενον τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Ἡ συνεχιζομένη συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς συμβάσεως Πάπας διὰ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον καὶ τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις, πολὺ φοβούμεθα, ὅτι ἐλάχιστα θὰ διαφωτίσῃ τὸ εὐρὺ κοινόν, τὸ μὴ ἔχον γνώσεις ἐπὶ τῆς πετρελαϊκῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία, ἄλλωστε, εἶναι πελωρία καὶ πολυδαίδαλος. Ἐν ἀναμονῇ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως ὁπότε καὶ θὰ ἐπιχειρηθῇ μία τοποθέτησις καὶ ἁπλούστευσις τῆς συμβάσεως, κρίνομεν ἀναγκαῖον νὰ ἐξάρωμεν ἕνα σημεῖον εἰδικῶς τῆς συμβάσεως. Πρόκειται περὶ τῆς δηλώσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ διαρκούσης τῆς συζητήσεως κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Τρίτην, 15ην τρέχοντος μηνός. Πράγματι, ὁ κ. Παπαληγούρας ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Μαῦρον, εἶπεν ὅτι ἐνῷ ὁ Ἰταλὸς ἐπιχειρηματίας Ματτέϊ, ὁ ὁποῖος ἐνδιεφέρθη διὰ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον καὶ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Μαῦρος ἐπεκαλέσθη ὡς αὐθεντίαν κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του, εἶχε γνωματεύσει ὅτι τὸ μέγιστον τὸ ὁποῖον δύναταί τις νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τοὺς διεθνεῖς διαγωνισμοὺς εἶναι, διὰ μὲν τὸ ἀργὸν πετρέλαιον ἔκπτωσις 2,25 δολ. κατὰ τόννον, ἐπὶ δὲ τῶν ναύλων INTASCALE ἔκπτωσις 35%, ἔναντι τούτων, εἶπεν ὁ κ. Παπαληγούρας, ὁ ἀνάδοχος τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου ἐδεσμεύθη ὅπως μεταφέρῃ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον μὲ ναῦλον INTASCALE μεῖον 43,7% καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν δεκαετίαν. Ἡ δήλωσις αὕτη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἰσοδυναμεῖ μὲ ἐξαίρετον ἐπιτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως εἰδικῶς ὡς πρὸς τοὺς ναύλους. Διότι καὶ κατὰ 18,7 μονάδας κατώτερος εἶναι ὁ ναῦλος ἀπὸ τὸ ἐπίπεδον τὸ ὁποῖον ὁ πολὺς Ματτέϊ εἶχε χαρακτηρίσει ὡς ἄριστον καὶ μέγιστον δυνατόν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς τρεχούσας ναυλώσεις, αἱ ὁποῖαι θεωρεῖται, ὅτι κατὰ τὴν πρόσφατον περίοδον ὑπεχώρησαν εἰς τὰ κατώτατα ὅριά των. Οὕτω διὰ ταξίδια ἀρχόμενα ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς Φεβρουαρίου ἐκλείσθη τὸ «Μίνα» ἀπὸ Περσικὸν Κόλπον δι’ Ἡνωμένον Βασίλειον–Κόντινεντ εἰς τὰ 37,5% μεῖον INTASCALE. Τὸ «Βέρμιον» διὰ τὸν αὐτὸν περίπου χρόνον καὶ διὰ τὸ ἴδιον δρομολόγιον καὶ τὴν αὐτὴν ποσότητα (30.000 τόν. ἀργοῦ πετρελαίου) 35% κάτω INTASCALE. Τὸ «Θόρσοϋ» διὰ 15.000 τόν. ἀργοῦ ἀπὸ Περσικοῦ Κόλπου εἰς Ἡν. Βασίλειον ἢ Σκανδιναυϊκὰς χώρας, 30 Ἰανουαρίου–10 Φεβρουαρίου μὲ ναῦλον INTASCALE μεῖον 33,75%. Τὸ «Ὄλυμπικ Γουάϊντ» ἀπὸ Περσικὸν Κόλπον δι’ Ἡν. Βασίλειον–Κόντινεντ –Σκανδιναυΐα μὲ 20.500 τόν. ἀργοῦ πετρελαίου, 15–25 Ἰανουαρίου, 33,75% κάτω τῆς INTASCALE. Τὸ «OLYMBIC WIND», ἀπὸ Περσικὸν Κόλπον δι’ Ἡν. Βασίλειον–Κόντινεντ–Σκανδιναυΐα μὲ 20.500 τόν. ἀκαθάρτου πετρελαίου, 15–25 Ἰανουαρίου, 33¾% κάτω τῆς INTASCALE ὀψιὸν εἰς Ἰαπωνίαν ἐκφόρτωσις 31¼% κάτω τῆς INTASCALE (ESSO LONDON). Τὸ «Μιρέλλα ντ’ Ἀμίκο», ἀπὸ Σίντερ διὰ Κόντινεντ μὲ 30.000 τόν. ἀργοῦ, τέσσαρα συνεχῆ ταξίδια ἀρχόμενα 18 Ἰανουαρίου, δύο ταξίδια 32½% κάτω τῆς INTASCALE, δύο ταξίδια 35% κάτω τῆς INTASCALE. Τὸ «Τζουανίτα», ἀπὸ Περσικὸν Κόλπον δι’ Ἰταλίαν μὲ 15.000 τόν., δύο συνεχῆ ταξίδια ἀρχόμενα 14 Ἰανουαρίου, 32½% κάτω τῆς INTASCALE. Τὸ «Πάϊκον», ἀπὸ Καραϊβικὴν δι’ Ἡν. Βασίλειον–Κόντινεντ μὲ 39.000 τόν. 8 Φεβρουαρίου 35% κάτω τῆς INTASCALE, ὀψιὸν εἰς Μεσογειακοὺς λιμένας ἐκφ)σις 40% κάτω τῆς INTASCALE (ESSO). Τὸ «Πάρνης» ἀπὸ Καραϊβικὴν δι’ Ἡν. Βασίλειον–Κόντινεντ μὲ 39.000 τόνν., 30 Ἰανουαρίου, 35% κάτω τῆς INTA-SCALE, ὀψιὸν εἰς Μεσογειακοὺς λιμένας ἐκφόρτωσις 40% κάτω τῆς INTASCALE. Πέραν τῶν ἀνωτέρω δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι οἱ ναῦλοι «ἄφρα» καθωρίσθησαν διὰ τὸν Δεκέμβριον 1962 εἰς 14,5% μεῖον τῆς INTASCALE διὰ μικρὰ σκάφη καὶ 21,5% διὰ μεγάλα. Ἐκ τῆς διπλῆς αὐτῆς συγκρίσεως — πρὸς τὸ ὄπτιμουμ τοῦ Ματτέϊ καὶ πρὸς τὰς προσφάτους ναυλώσεις, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ «ἄφρα» — συνάγεται, ὅτι τὸ Δημόσιον, ἐξασφαλῖσαν ναῦλον INTASCALE μεῖον 43,7%, ἐσημείωσε πρωτοφανῆ ἐπιτυχίαν, τὴν ὁποίαν καὶ αἰσθανόμεθα τὸ καθῆκον νὰ ἐξάρωμεν ἀπὸ τοῦδε καὶ νὰ τὴν ἐγγράψωμεν εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ «Ναυτεμπορικὴ» ἔθεσεν ἤδη ζήτημα ναύλων ἀπὸ πολλοῦ, ἐπιστήσασα τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων ἐπὶ τοῦ ζωτικωτάτου αὐτοῦ θέματος». Πρόκειται περὶ ἐπιτυχίας τῆς Κυβερνήσεως.

§15Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πόσα ἐπῆρε διὰ νὰ τὰ γράψῃ;

§16Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντῶ εἰς τοιούτου εἴδους διακοπάς.

§17Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἐπικαλεῖσθε πιστοποιητικὰ ὑφισταμένων σας ἀρχῶν...

§18Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις. Τὸ Ναυτικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος εἶναι αὐτοτελὲς νομικὸν πρόσωπον καὶ ὄχι ὑφισταμένη ἀρχή.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. συναδέλφους νὰ μὴ διακόπτουν διὰ νὰ ἔχῃ μίαν συνέχειαν ὁ λόγος του...

§20Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἄνθρακες λοιπόν, ὁ θησαυρὸς τοῦ ἐπιχειρήματος τῶν μεγάλων κερδῶν ἐπὶ τῶν ναύλων, τὸ ὁποῖον προέβαλεν ἡ Ἀντιπολίτευσις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως τὴν ὁποίαν ὤφειλα νὰ δώσω. Ὁ κ. Καψάλης, ὁ ὁποῖος γνωρίζω πόσον προσέχει πάντοτε τὰ κείμενα, ἰσχυρίσθη, ὅτι ἔμειναν ἀναπάντητοι αἱ συμπληρωματικαὶ προτάσεις τοῦ κ. ΚΕΙΤΗ εἰς τὰς διαφόρους βελτιώσεις. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει τὸ πρᾶγμα οὕτω. Διότι ἀπὸ τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον κατετέθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν προκύπτει τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ εἰς τὰς προαναφερθείσας ἀρχικὰς ἐπιστολὰς τοῦ κ. KEITH δὲν περιείχοντο ἀναλυτικὰ στοιχεῖα τῶν ὑπολογισμῶν του, οὐδὲ τῶν προϋποθέσεων ἃς ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προαναφερθέντων οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 39692)31.10.62 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἐζητήθησαν παρ’ αὐτοῦ τὰ ὡς ἀνωτέρω ἐλλείποντα στοιχεῖα, ἅτινα καὶ ὑπέβαλεν οὗτος διὰ τῶν ἀπὸ 2)11, 3)11 καὶ 5)11) 62 συμπληρωματικῶν ἐπιστολῶν του καὶ τῶν συνημμένων εἰς μίαν ἐξ αὐτῶν τριῶν οἰκονομικῶν πινάκων. Ὥστε, κ. συνάδελφοι, βλέπετε, ὅτι ὑπῆρξε διάλογος καὶ μὲ τὸν δεύτερον ὅμιλον καὶ ἐξακολουθεῖ μέχρι τῶν παραμονῶν τῆς καταρτίσεως τῆς συμβάσεως. Ἐὰν μετὰ τὰ νεώτερα στοιχεῖα ἐκρίθη ἡ πρότασίς του ὡς ἀσύμφορος, ὡς χειροτέρα τῆς προτάσεως τῆς ἄλλης, δὲν νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις συνέχειαν.

§21Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἀνεφέρθην εἰς κείμενα εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἐδόθη καμμία συνέχεια ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§22Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. ..... ἀπεστάλησαν καὶ δὲν ἐδόθη καμμία ἀπάντησις.

§23Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐδόθη ἀπάντησις, ὅταν ἔπρεπε νὰ δοθῇ. Ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπε πολλὰ παράδοξα μεταξὺ τῶν ὁποίων τὸ περισσότερον παράδοξον εἶναι, ὅτι ἀνησυχεῖ μήπως ὁ Πάπας μετὰ ἀπὸ ὀλίγον χρόνον μεταβιβάσει τὰς μετοχάς του εἰς τὴν ΕΣΣΟ καὶ τότε ἡ ΕΣΣΟ δὲν θὰ ἔχῃ τὰς ὑποχρεώσεις. Διερωτῶμαι τὶ εἴδους ἀνησυχία εἶναι αὐτὴ καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ πάντες ὑποστηρίζετε, ὅτι καλύτερον ἦτο νὰ ἦτο συμβεβλημένη ἡ ΕΣΣΟ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς. Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Μητσοτάκης δὲν ἐπρόσεξε τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 παράγρ. 2 τῆς συμβάσεως, καίτοι τὴν ἐπεκαλέσθη. Διότι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις περιέλαβεν αὐτὴν τὴν διάταξιν τὸ ἔκαμε ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὸν σκοπὸν νὰ γνωρίζῃ ποῖος εἶναι ὁ ἐκμεταλλευόμενος ἑκάστοτε τὸ διϋλιστήριον. Ἀλλὰ τὸ ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ διϋλιστηρίου ὑποχρεωτικῶς θὰ γίνεται ἀπὸ Ἀνώνυμον Ἑταιρείαν ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ ἀρχικοῦ ἐπιχειρηματίου δὲν ἠμφισβητήθη ἀπὸ κανένα. Εἶναι σαφές, προκύπτει ἀπὸ τὴν σύμβασιν καὶ ἐξασφαλίζεται ἀπὸ τὰς ἐγγυήσεις. Καὶ διερωτῶμαι διατὶ ἐλέχθη αὐτό; Ἐὰν μεταβιβασθοῦν αἱ μετοχαὶ ὑπόχρεως καὶ δικαιοῦχος εἶναι μόνον ἡ Ἀνώνυμος Ἑταιρεία. Καὶ ἐπειδή, κ. συνάδελφοι, ἐγένετο πολὺς λόγος περὶ τῆς ΕΣΣΟ καὶ ἐξεφράσθησαν φόβοι, ἀνησυχίαι καὶ ἀμφιβολίαι περὶ τῆς συμμετοχῆς της θὰ καταθέσω μίαν ἀνακοίνωσιν τῆς STAN-DARD OIL COMPANY (NEW JERSEY) τῆς 23ης Νοεμβρίου 1962. «Συμετοχὴ τῆς JERSEY STANDARD εἰς βιομηχανικὸν συγκρότημα διϋλιστηρίου Ἀμμωνίας καὶ Πετροχημικῶν ἐν Ἑλλάδι. Ἡ STANDARD OIL COMPANY (NEW JERSEY) θὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἀπαιτηθησομένου κεφαλαίου διὰ τὴν κατασκευὴν διϋλιστηρίου, ἐργοστασίου Ἀμμωνίας καὶ Πετροχημικῶν εἰς Βόρειον Ἑλλάδα. Αἱ ἀνωτέρω βιομηχανίαι ἀποτελοῦν μέρος τοῦ σχεδίου βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς Θεσσαλονίκης, δαπάνης 110 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ὅπερ ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἡ JERSEY STANDARD ἀνέλαβε τὴν παροχὴν τεχνικῶν καὶ διοικητικῶν ὑπηρεσιῶν διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ βιομηχανικοῦ συγκροτήματος ὡς καὶ τὴν ἐκπαίδευσιν Ἑλληνικοῦ προσωπικοῦ. Ἡ JERSEY θὰ προμηθεύῃ ἐπίσης τὸ ἀπαιτούμενον ἀργὸν πετρέλαιον καὶ ἕτερα εἴδη πετρελαιοειδῶν διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν μονάδων τοῦ βιομηχανικοῦ συγκροτήματος καὶ ἐγγυᾶται ἐξαγωγὰς μέχρι 200.000 τόννων ἐτησίως. Τὸ διϋλιστήριον θὰ ἔχῃ δυναμικότητα διϋλίσεως 2.500.000 τόν. ἐτησίως, τὸ ἐργοστάσιον ἀμμωνίας 105.000 τόν. ἐτησίως. Ἡ ἐπένδυσις εἰς πετροχημικὰς βιομηχανίας ἔχει προγραμματισθῆ ὕψους 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Μετὰ τῶν ἀνωτέρω βιομηχανικῶν μονάδων θὰ συνδυασθῇ ἐργοστάσιον χάλυβος δυναμικότητος 255.000 τόννων. Ἡ JERSEY STANDARD δὲν συμμετέχει εἰς τὸ τελευταῖον τοῦτο ἐργοστάσιον». Αἱ διαπραγματεύσεις μετὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰς ἀνωτέρω βιομηχανίας διεξήχθησαν ὑπὸ τοῦ κ. THOMAS PAPAS ἐπιχειρηματίου ἐκ Βοστώνης. Ἡ ESSO INTERNATIONAL INC., ἀδελφὴ ἑταιρεία τῆς JERSEY STANDARD διὰ τὴν παγκόσμιον ἐμπορίαν, ἀνέλαβεν νὰ παράσχῃ εἰς τὸν κ. PAPAS τεχνικὴν βοήθειαν διὰ τὰς ἀνωτέρω ἐπενδύσεις. Ὑπολογίζεται, ὅτι αἱ τεχνικαὶ μελέται θὰ ἀρχίσουν ἀμέσως ἐπὶ τῇ προβλέψει θέσεως τοῦ διϋλιστηρίου εἰς λειτουργίαν κατὰ τὸ ἔτος 1965. Τὸ ἐργοστάσιον ἀμμωνίας, ὅπερ θὰ προμηθεύῃ τὴν πρώτην ὕλην διὰ τὴν παραγωγὴν λιπασμάτων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν γεωργίαν καὶ τὰ ἐργοστάσια πετροχημικῶν θὰ κατασκευασθῶσιν ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ. Ἡ πραγματοποίησις τοῦ ἀνωτέρω σχεδίου βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως Θεσσαλονίκης θὰ συμβάλῃ οὐσιωδῶς εἰς τὴν μελλοντικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς τὴν ἐξοικονόμησιν συναλλάγματος. Ἔχει δημοσιευθῆ καὶ εἰς τὸ PLATT'S OIL GRAM τῆς 28ης Νοεμβρίου 1962. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐνόμισεν ὅτι, ἔπρεπε νὰ καταθέσῃ καὶ τὴν ἀνακοίνωσιν ταύτην ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, διότι ἐπίστευε, ὅτι δὲν θὰ ἀμφισβητηθοῦν καὶ τὰ ἀναμφισβήτητα μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπίσης μίαν ἄλλην παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω εἰς ἕνα φόβον τοῦ κ. Καψάλη, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ ἐπιχειρηματίας στηριζόμενος εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 23 παράγρ. 2 καὶ ἀποδεικνύων εἰς τὴν διαιτησίαν, ὅτι δὲν εἶναι συμφέρουσα ἡ ἐγκατάστασις τῆς Α ἢ Β παραλλήλου βιομηχανίας νὰ ἐπιτύχῃ τὴν μακρὰν παράτασιν ἢ ματαίωσιν. Νομίζω, ὅτι σφάλλει ὁ κ. συνάδελφος καὶ σφάλλει, διότι ἐὰν εἶχε τοιοῦτον δικαίωμα ἀνατροπῆς τῆς συμβάσεως ἡ διαιτησία, ἀλλοίμονον εἰς τὰς συμβάσεις.

§24Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τὸ ἄρθρον;

§25Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν λέγει τέτοιο πρᾶγμα καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω, ἀλλοίμονον εἰς τὰς συμβάσεις. Πρόκειται περὶ ἀναγνωρίσεως εὐλόγου προθεσμίας ἐν ἀναιτίῳ ἀδυναμίᾳ τοῦ ἀναδόχου νὰ ἐκτελέσῃ τὰς ὑποχρεώσεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνῃ τὸ δικαστήριον, ἢ οἱ διαιτηταὶ τὴν σκοπιμότητα τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἔχει συμφωνηθῆ. Τέτοιο πρᾶγμα δὲν λέγει τὸ ἄρθρον. Ἄλλως τε ἡ διάταξις καταλήγει ὡς ἑξῆς ... (ἀναγινώσκει) ...». Κρίνοντας καὶ ἐν ὄψει τοῦ διὰ τῆς παρούσης συμβάσεως καὶ τοῦ ἀνωτέρω Β. Δ. ἐπιδιωκομένου σκοποῦ τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ συνόλου τῶν ἀνωτέρω ἐπενδύσεων. Ὥστε θὰ εἶχε ἐν ὄψει τὸν σκοπὸν καὶ ὁ σκοπὸς εἶναι ἡ πραγματοποίησις, ὄχι ἡ μὴ πραγματοποίησις τοῦ ἔργου. Εἶναι λοιπὸν γεγονὸς καὶ γεγονὸς μέγα, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πραγματοποίησις τῆς ἐπενδύσεως. Ἡ βεβαιότης, ἡ νομικὴ καὶ οὐσιαστικὴ ἀσφάλεια τῆς πραγματοποιήσεως τῆς ἐπενδύσεως τῶν 110 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ τοῦ σχεδίου ἐκβιομηχανοποιήσεως τῆς Θεσσαλονίκης περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ἀνέγνωσα, ὅτι γίνεται λόγος καὶ πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ. Διὰ νὰ ἐκτιμήσητε, κ. συνάδελφοι, περὶ ποίου κολοσσιαίου ἔργου πρόκειται θὰ σᾶς εἴπω τοῦτο μόνον. Ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν, οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τὸ Κράτος καὶ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἀπὸ τὰς 6 χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἐπὶ τῇ εἰσόδῳ μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν, λέγω, οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν 125 ἑκατομμ. δολλαρίων καταβλητέων ἐντὸς πενταετίας ἐχρειάσθησαν διαπραγματεύσεις δύο ἐτῶν. Καὶ ἐχαιρετίσθη τότε τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀπὸ ὅλους μας πλὴν τῆς Ε.Δ.Α. Καὶ σήμερον ὁμιλοῦμεν, ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἀστείου τινὸς γεγονότος, περὶ μιᾶς ἐπενδύσεως 110 ἑκατομμυρίων, καὶ τὴν ὑποτιμῶμεν, ἐνῷ εἶναι εὐλογία τοῦ Θεοῦ καὶ μέγα γεγονός, κολοσσιαῖον γεγονός, καὶ εὐλόγως τὴν ἐχαιρέτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, καὶ εὐλόγως τὴν χαιρετᾷ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁλόκληρος ἡ παράταξις τῆς Ε.Ρ.Ε. Διότι δι’ αὐτῆς ἐπιδιώκομεν πολλαπλοῦς σκοπούς. Ἐπιδιώκομεν, κ. συνάδελφοι, πρῶτον τὴν ἀνάπτυξιν χημικῆς βιομηχανίας διεθνῶς συναγωνιστικῆς. Ὑπάρχουν ὅλα τὰ στοιχεῖα, διὰ νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι διὰ τῆς βιομηχανίας τῶν πετροχημικῶν θὰ ὑπάρξῃ μία ἐπανάστασις εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς χημικῆς βιομηχανίας. Ἐπιδιώκομεν ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰς προϋποθέσεις μειώσεως τοῦ κόστους τῶν φωσφορικῶν λιπασμάτων, καὶ νὰ προσφέρωμεν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς ἀγρότας. Καὶ ἐπιδιώκομεν τέλος τὴν ἵδρυσιν μεγάλης μονάδος σιδηροβιομηχανίας πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν συνεχῶς αὐξανομένων ἀναγκῶν τῆς χώρας καὶ τὴν πραγματοποίησιν ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐξαγωγῶν. Ἔχω κ. βουλευταί, πλῆθος στοιχείων, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι πέραν τῆς συμβάσεως ὑπάρχουν ἄλλοι παράγοντες, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀφήνουν ἀμφιβολίαν, ὅτι θὰ γίνουν αἱ παράλληλοι βιομηχανίαι. Καὶ πέραν αὐτῶν καὶ τὸ συμφέρον τοῦ ἐπιχειρηματίου. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ παρὰ μόνον, διὰ τὸ χαλυβουργεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγένετο καὶ περισσότερος λόγος ὡς ἐκ τοῦ ὅτι ὑπεστηρίχθη ὅτι διὰ τῆς μὴ ἀναλήψεως εὐθυνῶν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὑπὸ τῆς ΕΣΣΟ ἐνδεχομένως νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ πραγματοποίησίς του. Κύριοι βουλευταί, σᾶς εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ σᾶς ἀνέλυσεν περὶ ποίας δρακοντείας πράγματι ἐγγυήσεως προεβλέψαμεν ὅσον ἀφορᾷ τὸ χαλυβουργεῖον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζεται, ὅτι εἶναι ποτὲ λογικὸν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι θὰ ἀφήσῃ νὰ ἀπολεσθῇ μία δεσμευμένη κατάθεσις 12.250.000 δολλαρίων ὁ ἐπιχειρηματίας, διὰ νὰ μὴ πραγματοποιήσῃ μίαν ἐπένδυσιν ὑπὲρ τῆς ὁποίας τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς εἴπω συνηγοροῦν ἀπολύτως. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐν Ἑλλάδι κατανάλωσις χαλυβουργικῶν προϊόντων, ἐκπεφρασμένων εἰς πετρώματα χάλυβος, ἀλλὰ καὶ ἡ πρόβλεψις διὰ τὸ μέλλον βάσει στοιχείων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, τοῦ Ο.Β.Α., τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Εὐρωπαϊκῆς Συνεργασίας, ἔχει ὡς ἑξῆς: Τὸ 1960 426.000 τόννοι. Τὸ 1961 512.000 τόννοι. Τὸ 1964 πρόβλεψις 650.000 τόννοι. Τὸ 1966 780.000 τόννοι. Καὶ τὸ 1969 900.000 τόννοι. Καὶ ποῖαι εἶναι αἱ δυνατότητες τῆς χώρας καὶ σήμερον καὶ εἰς τὰ ἀμέσως προσεχῆ ἔτη; Τὸ μάξιμουμ, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, θὰ εἶναι συμπεριλαμβανομένων τῶν δύο ὑψικαμίνων τῆς Χαλυβουργικῆς, τῆς Ἑλληνικῆς Χαλυβουργίας καὶ τῆς Λαρύμνης, 650.000 τόννοι. Ἐπομένως μέχρι τῶν 990.000 τόννων ὑπάρχει ἡ βεβαιότης ἀπορροφήσεως τῆς παραγωγῆς ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν καὶ ἡ δυνατότης ἐξαγωγῶν. Ἄλλην σημασίαν ποὺ ἔχει ἡ βιομηχανία αὐτὴ εἶναι ἡ παραγωγὴ πλατέων προϊόντων ψυχρᾶς ἐξελάσεως, τὰ ὁποῖα σήμερον δὲν παράγονται εἰς τὴν χώραν καὶ τῶν ὁποίων ἡ εἰσαγωγὴ καὶ τῆς θερμῆς ἐξελάσεως ἀνῆλθεν εἰς 110.000 τόννους, καὶ προβλέπεται, ὅτι θὰ φθάσῃ τὸ 1970 εἰς 222.000 τόννους. Ποῖον εἶναι τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον δαπανῶμεν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν μὴ παραγομένων ἐδῶ εἰς τὴν χώραν μας προϊόντων τῆς βιομηχανίας αὐτῆς. Εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, διὰ μὲν τὸ 1960 13.300.000 δολλάρια, διὰ δὲ τὸ 1961 16.200.000 δολλάρια. Σᾶς εἶπον τὸν ρυθμὸν τῆς αὐξήσεως τῶν ἀναγκῶν μας. Σκεφθῆτε πόσον θὰ εἶναι τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξοικονομῇ ἡ χώρα ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἕτερος λόγος, τὸν ὁποῖον ὀφείλω νὰ σᾶς ἀναπτύξω. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι δὲν διαθέτομεν μεταλλεύματα καὶ ὅτι δι’ αὐτὸ προέβλεψεν ὁ ἐπιχειρηματίας τὴν σχετικὴν διάταξιν δικαιώματος εἰσαγωγῆς. Τοιαῦται διατάξεις πληροφορῶ τὴν Βουλήν, εἰς ὅλας τὰς χώρας ὅταν γίνωνται βιομηχανίαι τοῦ εἴδους αὐτοῦ, περιλαμβάνονται πάντοτε ὡς ἀσφάλεια διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς βιομηχανίας. Ἀλλ’ εἰς τὴν χώραν μας ἔχομεν μετάλλευμα. Ἔχομεν τὰ μεταλλεῖα τῆς Θάσου, τῶν ὁποίων τὰ ἀποθέματα εἶναι ὑπὲρ τὰ δέκα ἑκατομμύρια τόννων καὶ τὰ μεταλλεῖα Σερίφου, Κρήτης καὶ Λαυρίου. Βεβαίως, ὑποστηρίζεται καὶ ἐν αὐτῷ ὁ ἰσχυρισμὸς εἶναι ἀληθής, ὅτι ποιοτικῶς δὲν προσφέρονται διὰ χρησιμοποίησιν. Ἀλλὰ γίνεται καὶ προσπάθεια ἐμπλουτισμοῦ τῶν μεταλλευμάτων αὐτῶν. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, διότι τὸ θέμα εἶναι ἐνδιαφέρον, ὅτι ἔχουν ἤδη ἐκτελεσθῆ εἰς τὴν χώραν ἐπιτυχεῖς δοκιμαὶ ἐμπλουτισμοῦ καὶ καθάρσεως τῶν σιδηρομεταλλευμάτων Θάσου διὰ συνθετικῆς μεθόδου. Ἡ δοκιμὴ ἐπέτυχε καὶ προσφέρεται ὁ ἐκτελέσας τὰ πειράματα Οἶκος νὰ ἀνεγείρῃ ἐγκαταστάσεις ἀξίας τριῶν ἑκατομμυρίων περίπου δολλαρίων, ἐγγυώμενος τὴν κανονικὴν λειτουργίαν αὐτῶν ὡς καὶ τὴν παραγωγὴν ἀρίστης ποιότητος σιδηρομεταλλευμάτων ὑπὲρ τοὺς 125 χιλιάδας τόννους. Ἰδοὺ διατί, ὅπως σᾶς εἶπον, ὄχι μόνον τὰ συμφέροντα τοῦ ἐπιχειρηματίου ἀλλὰ καὶ ἄλλοι παράγοντες καὶ τὸ συμφέρον τῆς χώρας, εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων καὶ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς βιομηχανίας τοῦ χαλυβουργείου. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη ἐπίκρισις καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν καταχωρήσω ὁλόκληρον— καὶ ὑπεστηρίχθη, ὅτι ὄχι ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ὑπονομεύει τὴν προσπάθειαν τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας. Ὑπεστηρίχθη καὶ ἐγράφη, νομίζω, τοῦτο καὶ εἰς μίαν τῶν ἐπερωτήσεων. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργήσει αὐτὴν τὴν σύγχυσιν καὶ αὐτὰς τὰς ἀμφιβολίας γύρω ἀπὸ τὸ μεγαλύτερον ἔργον τῆς ἐκβιομηχανίσεως; Εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἢ ἡ Ἀντιπολίτευσις; Ἰδοὺ διατὶ ἐπιθυμῶ νὰ μὴ παρέλθῃ ἐν σιγῇ καὶ τὸ θέμα τοῦτο. Ἡ Κυβέρνησις παρεμποδίζει τὴν ἐκβιομηχάνισιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας ἢ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διαδίδουν, ὅτι ὅταν θὰ ἔλθουν εἰς τὴν ἐξουσίαν θὰ ἀναθεωρήσουν τὰς συμβάσεις τὰς ὁποίας ὑπογράφει ἡ Κυβέρνησις; Καὶ ὅσον μέν, κύριοι βουλευταί, τὸ πρᾶγμα περιωρίζετο εἰς τὰς διαδόσεις καὶ τὰς φήμας δὲν εἶχε μεγάλην σημασίαν. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διεκηρύχθη ἀπὸ τὸν πρῶτον ὁμιλητὴν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου τοιαύτη ἀπειλή, ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ καταγγείλωμεν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς ὑπονομεύσεως τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ τῆς δημιουργίας φοβίας εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ κάμουν ἐπενδύσεις εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Προσεπάθησεν ὁ κ. Μαῦρος εἰς τὴν προχθεσινήν του ὁμιλίαν νὰ ἀναιρέσῃ κάπως τὴν ἀπειλήν, συναισθανόμενος τὰς συνεπείας της. Ἀλλὰ παρὰ τὰς ἀναιρέσεις ὑπάρχει καὶ τὴν θεωροῦμεν ὡς πολιτικὴν δυναμίτιδος, ἡ ὁποία τίθεται εἰς τὰ θεμέλια τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, οἱ ἐμπνευσταὶ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, ἔχουν εὐθύνας ὄχι μόνον ἀπέναντι τῆς σημερινῆς γενεᾶς, ἀλλὰ καὶ ἀπέναντι τῶν γενεῶν τοῦ μέλλοντος, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ τοὺς συγχωρήσουν τὸ ὅτι ὅταν τὰ Ἀφρικανικὰ Κράτη καὶ οἱ ἔγχρωμοι ὅλης τῆς ὑφηλίου ἐπιτυγχάνουν τὴν οἰκονομικὴν των ἀνάπτυξιν, αὐτοὶ προτάσσουν τὸ Κόμμα καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ Κόμματος, κάμνουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς διακηρύξεις, τὰς ὁποίας ἠκούσαμεν προχθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Κύριοι βουλευταί, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ οἱανδήποτε γνώμην ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ τὸν ἐπιχειρηματίαν ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε τὸ δεύτερον διϋλιστήριον, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ οἱανδήποτε γνώμην παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὅπως ἀκούω καὶ ἄξιος εἶναι καὶ ὑπηρεσίας προσέφερεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τὸ μόνον του ἁμάρτημα εἰς τὸ ὁποῖον ὑπέπεσεν εἶναι τὸ ὅτι ἐπέτυχε διὰ καταλλήλων συνδυασμῶν, νὰ δημιουργήσῃ τὰς προϋποθέσεις πραγματοποιήσεως μιᾶς τόσον σπουδαίας συμβάσεως. Ἔχει δικαίωμα ἀκόμη ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ τὸν θεωρῇ καὶ ἀφερέγγυον, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀπέδειξε διὰ τῶν κατατεθεισῶν ἐγγυήσεων, ὅτι καὶ φερέγγυος εἶναι καὶ ὅτι συνεργάζεται μετὰ τῆς ΕΣΣΟ. Δὲν εἶναι ὅμως δικαίωμά της νὰ λέγῃ, ὅτι ἡ σύμβασις τὴν ὁποίαν ὑπογράφει ἡ νόμιμος Κυβέρνησις τῆς χώρας «δὲν δεσμεύει τὴν χώραν καὶ ὅτι ὁ κ. Πάπας καὶ ὅσοι νομίζουν, ὅτι δύνανται μαζί του νὰ συμβληθοῦν, ἂς ἀναλάβουν αὐτὸν τὸν κίνδυνον». Αὐτά, κύριοι, τὰ συνθήματα θέτουν ἐπαναλαμβάνω δυναμίτιδα εἰς τὰ θεμέλια τῆς χώρας καὶ παρεμποδίζουν τὴν οἰκονομικήν της ἀνάπτυξιν. Τὸ περίεργον εἶναι, ὅτι ρίπτονται ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰς πᾶσαν οἰκονομικὴν συζήτησιν, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, θρηνοῦν διὰ τὴν ὑποαπασχόλησιν, τὴν ἀνεργίαν, τὴν μετανάστευσιν, τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας. Ἰδοὺ ἕνα μέγα ἔργον ποὺ γίνεται εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Διατὶ τὸ ὑπονομεύετε; Διατὶ δὲν ἀφήνετε νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ τόσον ἐπιτυχὴς δραστηριότης, εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦτο τῆς Κυβερνήσεως; Κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅσοι παρασύρεσθε ἀπὸ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν σκεφθῆτε τὰς συνεπείας της καὶ συνέλθετε. Σᾶς ἀπεδείξαμεν, ὅτι ἡ κρινομένη σύμβασις εἶναι μία σύμβασις ἄψογος καὶ ἐπωφελής, ὅτι εἶναι σύμβασις σπουδαία, ἡ ὁποία θέτει τὰς βάσεις τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, καὶ ἀποτελεῖ προσφορὰν διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Διατὶ ἐπιμένετε εἰς τὴν πλάνην καὶ διατὶ δὲν ἀναθεωρεῖτε τὴν στάσιν σας, ἀναγνωρίζοντες, ὅτι εἰς τὸ θέμα τοῦτο ὑπάρχει μεγάλη ὠφέλεια διὰ τὴν χώραν καὶ βεβαιότης, ὅτι θὰ προχωρήσῃ ἡ ἐκβιομηχάνισις; Ἡ Κυβέρνησις, συνεπὴς πρὸς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας, προσφέρει εἰς τὴν χώραν μίαν ἐπένδυσιν 3 δισ. 300 ἑκ. δολλ. καὶ τὴν βεβαιότητα τῆς πραγματοποιήσεως 3 ἀποδεδειγμένως σπουδαίων βιομηχανιῶν. Τὸ ἔργον αὐτό, θὰ ἀποτελέσῃ μίαν ἀπὸ τὰς σπουδαίας δημιουργίας τῶν Κυβερνήσεων τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ παρὰ πᾶσαν ἀντίδρασίν σας, τὸ ἔργον θὰ γίνῃ καὶ ἡ τιμὴ θὰ ἀνήκῃ ὁλόκληρος εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε., ἡ ὁποία παρέχει εἰς τὸν λαὸν καὶ τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ κάμουν ἐπενδύσεις εἰς τὴν χώραν, τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχοῦν ἀπὸ καμμίαν ἀπειλὴν οὐδενός, διότι ὑπεράνω ἀπὸ τὰ Κόμματα καὶ τὰ ἄτομα, εἶναι ἡ τιμή, τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ Νόμοι τοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§27Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ μὲ ὑποχρεώσῃ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. Ὑπουργὸς τῆς βιομηχανίας, νὰ δώσω οἱανδήποτε ἀπάντησιν εἰς ὅσα ἐπεκαλέσθη, διότι ἐπέτυχεν μὲν μίαν ἀγόρευσιν ρητορικῶς ἀρτίαν ἀλλὰ στοιχεῖον νέον, οὐδὲν ἀπολύτως προσεκόμισεν. Ἐπεκαλέσθη μόνον ἐκεῖνο ποὺ ἐπανέλαβεν ἐπανειλημμένως ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται ὑπερήφανος, διότι ὑπέγραψε μίαν σύμβασιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ μεγαλύτερον ἔργον καθ’ ὅλην τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος. Θεωρεῖ, φαίνεται, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἐκτελεῖται ἕνα μέρος τοῦ προγράμματός της, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Ὅταν αἱ βιομηχανίαι αὐταί, περὶ τῶν ὁποίων προβλέπει ἡ σύμβασις, προβλέπονται εἰς τὸ Κυβερνητικὸν πρόγραμμα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ ὅταν ἑπομένως ἐκτελῆται ἕνα μέρος τοῦ προγράμματός της, δὲν δύναται παρὰ νὰ τὴν κάμῃ τοῦτο ὑπερήφανον. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν αἱ βιομηχανίαι αὗται, εἶναι ἐξ αὐτῶν, διὰ τὰς ὁποίας, ἀπησχολήθη ποτὲ σοβαρῶς ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι αὐταὶ ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ἔχει προβλέψει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις; Ἀλλὰ πρῶτον, δι’ ἐμέ, τὸ διϋλιστήριον, εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἐνδιαφέρει. Τὸ δέχεται, διότι ἀποτελεῖ δόλωμα διὰ τοὺς προσερχομένους νὰ ἐκτελέσουν τὰ ἄλλα ἔργα. Ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ σιδηροβιομηχανία μεταξὺ τῶν ἐπενδύσεων τῆς συμβάσεως. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, καὶ ἀπόψε, ὅτι αὐτὴ ἡ βιομηχανία εἶναι σοβαρωτάτη, διότι προβλέπει ἕνα ἔλλειμμα προϊόντων χαλυβουργίας διὰ τὸ προσεχὲς μέλλον, τὸ ὁποῖον ἡ χώρα δὲν εἶναι ἄλλως δυνατὸν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ παρὰ ἱδρύουσα ἀναλόγους βιομηχανίας. Ἐν τούτοις καὶ ἐδῶ δὲν ὑπάρχει κανένας εἱρμὸς οὔτε εἰς τὰς σκέψεις, οὔτε εἰς τὰ ἔργα καὶ τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως. Πρὸ δύο περίπου ἐτῶν εἶχε ζητηθῆ ἀπὸ Ἕλληνας ἡ ἵδρυσις μιᾶς χαλυβουργίας εἰς τὴν χώραν, αὐτὴ ἡ ὁποία γίνεται τώρα. Ἡ ὑψικάμινος τῆς Χαλυβουργίας Ἀγγελοπούλου καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀπορρίψει τὴν αἴτησιν. Καὶ ὅταν, δημιουργηθέντος σκανδάλου πλέον διὰ τὴν ἄρνησιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀπεφάσισε τὴν χορήγησιν, δὲν τοῦ ἔδωκε τὴν δυναμικότητα τὴν ὁποίαν εἶχε ζητήσει, μὲ ἴδια μάλιστα κεφάλαια ἡ ἐπιχείρησις ἐκείνη. Καὶ περιώρισεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἥμισυ τὴν δυναμικότητα τῆς χαλυβουργίας ἐκείνης, διὰ νὰ τὴν αὐξήσῃ μετὰ ἕνα χρόνο καὶ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ὕψος τὸ ὁποῖον ἐζήτει. Ποῦ εἶναι λοιπὸν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς χαλυβουργίας, ὥστε νὰ ἐπαίρηται αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἐπέτυχε ἕνα μεγάλον ἔργον; Οὔτε τὸ εἶχε προβλέψει, οὔτε τὸ ἤθελε, τὸ ἀπέκρουε καὶ ὅταν προσεφέρετο. Ἄρα δὲν εἶναι μέσα εἰς τὰς προβλέψεις, ἄρα ἐὰν τὸ δέχεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ δέχεται διότι τὸ θέλει ὁ ἀνάδοχος. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν βιομηχανίαν τῆς ἀμμωνίας. Ἤδη ὑπάρχουν τρεῖς ἢ τέσσαρες ἄδειες διὰ τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν ἀμμωνίας καὶ ὑπάρχει πρὸ παντὸς τὸ κρατικὸν ἐργοστάσιον λιπασμάτων τῆς Πτολεμαΐδος. Τὶ ἔκαμε διὰ τὴν πολιτικὴν τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας λιπασμάτων; Αὐτὸ τὸ φοβερὸν σκάνδαλον τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται μὲ τὸ ἐργοστάσιον τῆς Πτολεμαΐδος, ἔχει καταδικάσει ἀπολύτως καὶ ἐξ ὁλοκλήρου τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Διότι ὅπως ἤδη κατηγγέλθη, εἶναι ἀδύνατον νὰ λειτουργήσῃ αὐτὴ ἡ βιομηχανία διὰ τὴν ὁποίαν ἐνῷ εἶχε προβλέψεις μὲ αὐτὴν τὴν προφητικήν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, διορατικότητα, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἶχε δηλώσει εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι θὰ στοιχίσῃ 38 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἔχει ἤδη στοιχίσει 60 ἑκατομμύρια δολλάρια χωρὶς νὰ εἶναι σήμερον δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ, διότι ἔκαμαν μίαν στέρναν διὰ τὸ νερὸ καὶ τὸ νερὸ δὲν ὑπάρχει, διαρρέει. Ἀλλὰ πέραν τούτου, κατὰ ποῖον τρόπον σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ προϊόντα αὐτῆς τῆς βιομηχανίας, ἡ ὁποία θὰ ἱδρυθῇ, δυνάμει αὐτῆς τῆς συμβάσεως, θὰ χρησιμοποιηθοῦν ἀπὸ τὸ Κρατικὸν ἐργοστάσιον. Ἀφοῦ τὸ Κρατικὸν ἐργοστάσιον πρόκειται νὰ παρασκευάζῃ τὴν ἀπαιτουμένην ἀμμωνίαν διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν λιπασμάτων, ποία εἶναι ἡ ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ προσφέρῃ ἡ νεοϊδρυθησομένη βιομηχανία ἀμμωνίας; Τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὰς ἄλλας βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν εἰς τὴν ὑπάρχουσαν βιομηχανίαν λιπασμάτων. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν βιομηχανίαν τῶν πετροχημικῶν. Κύριοι βουλευταί, τί εἶναι ἡ βιομηχανία τῶν πετροχημικῶν; Ἐὰν ἰδῇ κανεὶς τὴν σύμβασιν, θὰ πρέπει νὰ θεωρήσῃ ὅτι ἀπὸ τὰ 29 ἀναγραφόμενα ρητῶς προϊόντα, ἡ ἀνάδοχος ἐπιχείρησις, ἠμπορεῖ νὰ ἱδρύσῃ μίαν, δύο, τρεῖς βιομηχανίας καὶ νὰ κάμῃ ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι ὅμως νὰ μὴ ἔχουν κανένα ἐνδιαφέρον διὰ τὴν οἰκονομίαν. Ἢ ἠμπορεῖ νὰ τοποθετήσῃ ὡρισμένα κεφάλαια μὲ τὸ νὰ ἐξαγοράσῃ ὑπαρχούσας ἀναλόγους βιομηχανίας. Ὑπάρχουν βιομηχανίαι προϊόντων νάϋλον, οἷαι προβλέπονται ἐδῶ. Ὅταν ἐξαγοράσῃ μίαν ἀπὸ τὰς βιομηχανίας αὐτὰς μὲ συνδυασμοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν ἀποκλείονται ἀπὸ τὴν σύμβασιν, εἰς διπλασίαν καὶ τριπλασίαν τιμὴν ἀπὸ ὅ,τι ἔχουν, θὰ ἔχῃ κάμει μίαν ἐπένδυσιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶναι ἐπένδυσις. Καὶ ἐὰν κάμῃ μίαν βιομηχανίαν βινυλίου, ἢ ἑξανίου, ἢ πολυβουταδιενίου κ.λ.π. ἀπὸ αὐτὰ ποὺ γράφει ἡ σύμβασις, κατὰ τί θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν οἰκονομίαν; Διατί εἶναι τόσον σοβαραὶ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν οἰκονομίαν; Πρόκειται ἀναμφισβητήτως περὶ μιᾶς περιπετείας εἰς τὴν ὁποίαν εἰσάγει ἡ Κυβέρνησις τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μὲ αὐτὴν τὴν σύμβασιν, τοὐλάχιστον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόβλεψιν, ποὺ ἀποτελεῖ καὶ βάσιν διὰ τὰ ἐπιχειρήματα τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἱδρυθοῦν ἄλλαι, συμπληρωματικαὶ ἢ παράλληλοι πρὸς τὸ Διϋλιστήριον βιομηχανίαι, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω: Ἐπαγγελλομένη ἡ Κυβέρνησις ὅτι προβαίνει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας, διατὶ ἀγνοεῖ στοιχειωδῶς βασικοὺς ὅρους διὰ τὴν ἀνάπτυξιν οἱασδήποτε οἰκονομίας; Πρῶτον, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποβλέψῃ ἡ Κυβέρνησις, ὡς πᾶς σωστὸς ἄνθρωπος, εἰς τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ χρησιμοποιοῦν πρώτας ὕλας Ἑλληνικάς, μέταλλα π.χ. καὶ ἄλλα ὀρυκτὰ ὥστε νὰ ἁπλοποιηθῇ ὁ ἐγχώριος πλοῦτος καὶ δεύτερον, θὰ ἔπρεπε νὰ προβλέψῃ εἰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι θὰ καταστήσουν συναγωνιστικὰς τὰς τιμὰς τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα θὰ παραχθοῦν ἀπὸ τὰς βιομηχανίας αὐτάς. Ἐνῷ εἰς τὴν συγκεκριμένην σύμβασιν παραβιάζεται καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο. Διότι μὲ τὴν σιδηρουργίαν προβλέπεται ὅτι δικαιοῦται ὁ ἀνάδοχος νὰ εἰσάγῃ ὅλα τὰ μεταλλεύματα, ἀκόμη καὶ τὰ παληοσίδερα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ποῦ εἶναι ἡ στοιχειώδης προνοητικότης τῆς συμβάσεως καὶ ποῦ εἶναι ἡ στοιχειώδης μέριμνά της διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας; Ὅταν δὲν προβλέπῃ νὰ ἀξιοποιήσῃ τοὐλάχιστον προϊόντα, πρώτας ὕλας Ἑλληνικάς; Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμάς: Ὅταν μὲ τὴν σύμβασιν τοῦ Διϋλιστηρίου μονιμοποιῇ τὰς ὑψηλὰς τιμὰς εἰς τὰ καύσιμα, εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῇ περὶ ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας; Ὅταν δι’ αὐτὸ τὸ βασικὸν στοιχεῖον διὰ τὴν σύνθεσιν τῶν τιμῶν δὲν δεικνύῃ ἐνδιαφέρον; Ἀντιθέτως, κάνει ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλείσῃ καὶ διὰ τὸ μέλλον τὴν ὕπαρξιν δυνατοτήτων χαμηλῶν τιμῶν ὑγρῶν καυσίμων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς πραγματοποιήσεως συναγωνιστικῶν τιμῶν. Καὶ εἶναι ἀνάγκη χαρακτηριστικῶς νὰ σᾶς διαβάσω μίαν σκέψιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἔκρινε τὰς προσφορὰς διὰ τὴν σύμβασιν αὐτὴν διὰ νὰ ἰδῆτε μέχρι ποίου σημείου παραγνωρίζεται αὐτὸ τὸ οὐσιῶδες στοιχεῖον τῆς πραγματοποιήσεως χαμηλοῦ κόστους τῶν προϊόντων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας. Λέγει ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς: Τὸ θέμα τοῦ ὕψους τῶν ναύλων, ἐπηρεάζει μόνον τὰ ἔσοδα τῆς φορολογίας τῶν κερδῶν, εἰς ὅσα λοιπὸν αἱ ἄλλαι καταβολαὶ πρὸς τὸ Δημόσιον εἶναι σταθεραί, ἀνεξαρτήτως πρὸς τὸ ὕψος τῶν ἄλλων... Τὸ Δημόσιον, δηλαδή, ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν φορολογίαν καὶ ἑπομένως ἐὰν εἶναι ὑψηλοὶ οἱ ναῦλοι, τὸ Δημόσιον δὲν ζημιώνεται ἀπὸ τὰ κέρδη. Δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν τιμήν, οὔτε τὸ ὕψος τῶν ναύλων θὰ ἔχῃ ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος, ἀλλὰ ἀρκεῖ ὅτι ἐξασφαλίζει 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα δὲν ἐνδιαφέρει ὁ ὑψηλὸς ναῦλος. Αὐτὴ εἶναι ἡ νοοτροπία τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ὑπάρξῃ δυνατότης νὰ πεισθῇ κανεὶς περὶ τοῦ πνεύματος καὶ τοῦ κλίματος ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν νὰ λεχθῇ ὅτι διαγωνισμὸς δὲν ὑπάρχει. Αὐτὴ ἡ μέθοδος τῆς ἀναθέσεως ἔργων μὲ διεξαγωγὴν αὐτῆς τῆς φενάκης διαγωνισμοῦ, δεικνύει ἀντιθέτως ὅτι γίνεται προσπάθεια συστηματικῶς νὰ ὑπάρξῃ κατοχύρωσις διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν ἀνάδοχον, ὅτι τάχα ἡ σύμβασις εἶναι ἀποτέλεσμα ἀνταγωνισμοῦ, διὰ νὰ κοροϊδέψωμεν ὅλους τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι μετέχουν τοῦ διαγωνισμοῦ καὶ διὰ νὰ ἀνατεθῇ τελικὰ τὸ ἔργον εἰς ἐκεῖνον ποὺ ἔχει ἐκ τῶν προτέρων προσδιορίσει ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὴ ἡ μέθοδος εἶναι ἐκείνη ποὺ ἐφηρμόσθη καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Μᾶς ἐνθυμίζει τὴν ὑπόθεσιν τῶν σπίρτων, τὴν ὁποίαν ἔζησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Διηγωνίσθησαν πολλοί. Ὑπῆρχαν προσφοραὶ πολὺ καλύτεραι ἀπὸ ἐκείνας ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐδόθη ἡ σύμβασις εἰς τὸν σήμερον ἀνάδοχον, πολὺ εὐθηνότεραι κατὰ 30%. Ἐματαιώθη τελικῶς ὁ διαγωνισμὸς καὶ ἔγινε μία κωμωδία νέου διαγωνισμοῦ. Ἔπειτα ἀνετέθη ὁριστικῶς εἰς τὸν Οἰκονόμου. Τὸ ἴδιον περίπου γίνεται καὶ ἐδῶ. Βάσις διὰ τὸν διαγωνισμὸν δὲν ὑπάρχει. Ἡ Κυβέρνησις δὲν λέγει τί θέλει νὰ κάμῃ. Ἑπομένως ὅ,τι θέλει ὁ κάθε ἕνας ἠμπορεῖ νὰ προσφέρῃ. Μὲ ποίαν βάσιν λοιπόν, μὲ ποῖα ἀνόμοια στοιχεῖα προσφορῶν θὰ κάμετε τὸν διαγωνισμόν; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν προσφοραί, οἱ ὁποῖαι νὰ περιβάλουν τὰ πάντα, διότι δὲν ὑπάρχει θέμα διαγωνισμοῦ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ὡρισμέναι ἐνέργειαι ἐπὶ τῶν ὁποίων, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δοθοῦν ἐξηγήσεις. Συνεστήθη ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ μία Ἐπιτροπή, διὰ νὰ κρίνῃ τὰς προσφοράς. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ὅτι πρόκειται περὶ προσώπων, περὶ Ἐπιτροπῆς ἐκ προσώπων μεγάλου κύρους καὶ ἀδιαβλήτου ἠθικοῦ ἀναστήματος. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, ἀλλὰ νὰ ἴδωμεν πῶς ἐγένετο. Πρῶτον ὑπάρχει μία ἔκθεσις εἰς τὴν ὁποίαν λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐβασίσθη διὰ νὰ δώσῃ τὴν σύμβασιν. Ἡ ἔκθεσις αὐτὴ δὲν ἀναφέρεται πουθενὰ εἰς τὴν σύμβασιν. Ἐνῷ περιελήφθησαν ἄλλα στοιχεῖα, δὲν λέγεται τίποτα περὶ τῆς ἐκθέσεως. Δεύτερον, τὸ περίεργον. Ὑπὸ τὴν ἔκθεσιν ὑπάρχει ἡμερομηνία 8 Σεπτεμβρίου 1962, ὅτε προφανῶς ὑπεγράφη αὕτη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλὰ εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν τῆς 8)9)1962 ἀναφέρεται ὅτι ὑπεβλήθησαν προτάσεις ὑπὸ τοῦ κ. Πάπας εἰς τὰς 11 Σεπτεμβρίου, 12 Σεπτεμβρίου, 18 Σεπτεμβρίου καὶ ἡ τελευταία 27 Σεπτεμβρίου, ὥρα 22.30′ μ.μ. Ὅτι ὑπεβλήθησαν ἐπίσης προτάσεις καὶ ἀπὸ τὴν CONTINENTAL εἰς τὰς 11 Ὀκτωβρίου καὶ τὰς 12 Ὀκτωβρίου τηλεγραφικῶς. Διερωτᾶται λοιπὸν κανείς, πῶς εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της αὐτὰς τὰς μετεγενεστέρας προσφορὰς εἰς τὰς 8 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐπιτροπή, ὅταν ὑπέγραφε, ὅταν κατήρτιζε τὴν ἀπόφασιν καὶ τὴν ἔκθεσίν της; Πῶς ἀναφέρεται εἰς στοιχεῖα μεταγενέστερα; Ἡ Ἔκθεσις μὲ προβλέψεις ἔγινε; Ἐπειδὴ εἶναι τῆς μόδας αὐτὰ ὅλα, μὲ προβλέψεις ἔγινε καὶ μὲ προβλέψεις ἔλαβεν ἀπόφασιν ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπή. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§28Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς διατὶ εἶναι ἀπών;

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ὁ Ὑπουργὸς Βιομηχανίας καὶ ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ εἶναι παρόντες.

§30Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρουσιάζεται ἐπίσης τὸ φαινόμενον, νὰ ἔχῃ καθιερωθῆ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν κράτος ὡς ἐπίσημος γλῶσσα ἡ Ἀγγλική, διότι ὅλα τὰ ἔγγραφα εἶναι εἰς τὴν Ἀγγλικήν. Καὶ καλοῦνται οἱ ἀνώτατοι ὑπάλληλοι τοῦ κράτους νὰ ἀποφανθοῦν ἐπὶ προσφορῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι γραμμέναι εἰς τὴν Ἀγγλικήν. Καὶ ἀκόμη, ὅταν ἐκρίθη σκόπιμος ἡ κατάθεσίς των εἰς τὴν Βουλήν, δὲν ἐκρίθη ὅτι ἔπρεπε νὰ κατατεθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν ἑλληνιστί, ἀλλὰ ἀγγλιστί. Θέλω λοιπὸν νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν πράγματι ἔχῃ καθιερωθῆ ὡς ἐπίσημος γλῶσσα δευτέρα τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους ἡ Ἀγγλική. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα οὐσιαστικὸν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ αὐτὸ τὸ περιστατικόν. Ὑπάρχει μία ἐπιστολὴ τῆς Ὑδροκαρμπὸν εἰς τὸν φάκελλον, τὴν ὁποίαν ὑπογράφει ὁ κ. Καραπᾶνος καὶ διαμαρτύρεται, διότι μετεφράσθη μία φράσις τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἕλληνος Καραπάνου—εἶναι εἰς τὴν Ἀγγλικὴν καὶ αὐτὴ—καὶ κακῶς ἀπεδόθη καὶ ἐὰν ἐζήτουν τὴν ὀρθὴν ἑρμηνείαν αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς του, θὰ ἔβλεπον, ὅτι οὐδέποτε ὑπῆρξε μία πρότασις ἐκ μέρους του καὶ τὸν ἀποκλείουν, διότι λέγει ἄλλα. Ἀποδεικνύεται λοιπόν, ὅτι οἱ προσερχόμενοι εἰς τὸν διαγωνισμὸν διαμαρτύρονται, ὅτι ἡ κρίσις γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει κειμένων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἑρμηνεύσουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ τὰ κρίνουν. Ἀκόμα ὑπάρχουν ὅλα τὰ φύλλα ἐλέγχου τοῦ Διϋλιστηρίου, τὰ ὁποῖα γίνονται ἀπὸ κρατικὰς ὑπηρεσίας, εἶναι γραμμένα εἰς τὴν Ἀγγλικήν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὅτι ἐκεῖ μετέσχεν κάποιο ἀμερικανικὸ συμβούλιον. Διερωτῶμαι, διατί γράφονται εἰς τὴν Ἀγγλικὴν καὶ ὄχι εἰς τὴν Ἑλληνικήν, ἐφ’ ὅσον ζῶμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁμιλοῦμεν καὶ γράφομεν τὴν Ἑλληνικήν, ὡς ἐπίσημον γλῶσσαν τοῦ κράτους, ναὶ ἢ ὄχι; Καὶ τὸ τελευταῖον τὸ περίεργον, τὸ περιεργότερον, διὰ τὴν σύμβασιν. Εἶπεν προχθὲς ὁ κ. Μαῦρος, ὡρισμένας χαρακτηριστικὰς ἀνωμαλίας τῆς ὑποβολῆς τῆς τελευταίας προτάσεως. Ἡ σύμβασις ἀναφέρει τὴν πρότασιν Πάπας τῆς 14)11)1962, βάσει τῆς ὁποίας ἔγινεν ἡ σύμβασις. Αἱ προτάσεις αὗται ὅμως οὔτε ἐτέθησαν κἂν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐξήτασεν αὐτήν. Δὲν ἀναφέρονται πουθενὰ εἰς τὴν ἔκθεσιν, οὔτε κατετέθησαν μεταξὺ τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἐζητήσαμε νὰ κατατεθοῦν. Τί εἶναι λοιπὸν ἡ πρότασις; Τί περιέχει ἡ πρότασις; Πρὸς ποῖον ὑπεβλήθη; Ἄγνωστον. Καὶ διερωτᾶται κανείς. Πράγματι εἶναι θέμα ἁπλῶς σκίτσου τοῦ Δημητριάδη, ἐδῶ ὁ Πάπας, ἐκεῖ ὁ Πάπας, ποῦ εἶναι ἡ πρότασις τοῦ Πάπας, τὴν ὁποίαν ἀναφέρει ὡς βάσιν διὰ τὴν ὑπογραφήν της; Δὲν ὑπάρχει πουθενά. Ἔλεγον λοιπόν, ὅτι εἶναι συμπτωματικὴ ἡ δραστηριότης, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ὑπογραφὴν αὐτῆς τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν οὔτε προέβλεψεν, οὔτε ἐπρογραμμάτισεν, οὔτε ἱεράρχησε, ἀλλὰ τὴν ἐδέχθη. Εἶπε προχθὲς ὁ κύριος Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ «ἔχομεν εἰσέλθει εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συνεννοηθῶμεν». Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Παπαληγούρα: Ὅταν ὑπέγραφε αὐτὴν τὴν σύμβασιν, εἶχεν ὑπ’ ὄψει του τὴν σύμβασιν περὶ συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς Ε.Ο.Κ.; Εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του, ὅταν ὑπέγραφε τὴν σύμβαλιν αὐτὴν τοῦ Πάπας, ὅτι εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 31 τῆς συμφωνίας Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει μονοπώλια; Θὰ ἔλεγεν ἴσως ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ προεβλέψαμεν καὶ ὅτι ἐὰν χάσῃ ὁ ἀνάδοχος θὰ τοῦ δώσωμεν ἄλλα ἀνταλλάγματα, διότι τὸ γνωρίζει ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοῦ δοθοῦν μονοπώλια. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ περιεχόμενον αὐτῆς τῆς περιφήμου συμβάσεως. Τίθεται τὸ ἐρώτημα ποῖος εἶναι ὁ ἀνάδοχος, διὰ τῶν ἐπενδύσεων, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται ἀπὸ τὴν σύμβασιν; Εἰς τὸ πρακτικὸν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 2687 δύο τῶν μελῶν αὐτῆς ὑπεραμύνονται τῆς ἀναθέσεως εἰς τὸν Πάπας τῆς συμβάσεως βασιζομένης, ἐπικαλούμενοι ὡς συμβαλλόμενον τὴν ΕΣΣΟ ὡς ἕνα κολοσσόν, ὁ ὁποῖος παρέχει ἐγγύησιν πραγματοποιήσεως τῶν ἐπενδύσεων ποὺ θὰ πραγματοποιηθοῦν. Εἰς τὴν σύμβασιν αὐτήν, φαίνεται καθαρά, ὅτι ἡ ΕΣ-ΣΟ δὲν συμβάλλεται, καὶ εἶναι τοὐλάχιστον περιφρόνησις πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ ἔρχεται σήμερον ὁ Ὑπουργὸς καὶ νὰ ὁμιλῇ περὶ ἀνακοινώσεως εἰς τὰς ἐφημερίδας, τῆς ΕΣΣΟ, ὅτι θὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὰς ἐπενδύσεις. Μὰ εἶναι σοβαρὸν νὰ λέγεται, ὅτι δὲν ἠθέλησε νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν, δὲν ἀναλαμβάνει ὑποχρέωσιν, ἀλλὰ δημοσιεύει δηλώσεις εἰς τὴν ἐφημερίδα καὶ αὐτὸ τὸ θεωρεῖ ἡ Κυβέρνησις ὡς δεσμευτικὸν τῆς ESSO; Πρέπει νὰ αἰσθάνεσθε ἐντροπὴν δι’ αὐτὸ τὸ κατάντημα ποὺ περιῆλθε ἡ χώρα.

§31Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐὰν δὲν εἶσαι Ὑπουργὸς τῆς Ε.

Ρ.Ε.

§32Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μόνος συμβαλλόμενος εἶναι ὁ Πάπας διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ ὁποίου δὲν δύναμαι νὰ εἴπω τι διότι δὲν τὸν γνωρίζω, λέγουν ὅτι ἔχει πολλὰς σχέσεις καὶ ὑψηλὰς ἀλλὰ αὐτὸ δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει τώρα. Ἐλέχθη, ὅτι εἶναι μεσάζων. Διαφωνῶ, δὲν πρόκειται οὔτε κἂν περὶ μεσάζοντος, δὲν τοῦ ἀναθέτει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναζητήσῃ ἐπιχειρηματίαν διὰ νὰ συμβληθῇ ἡ Κυβέρνησις. Ὁ Πάπας εἶναι πλασιὲ τῆς συμβάσεως, τοῦ τὴν παρεχώρησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τώρα τρέχει εἰς τοὺς διαφόρους ἐπιχειρηματίας νὰ τοποθετήσῃ αὐτὴν τὴν σύμβασιν.

§33Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ γίνῃ ἡσυχία, διότι πέριξ τοῦ Προέδρου τοῦ Σώματος ἔχει μεταφερθῆ τὸ καφενεῖον καὶ γίνονται συζητήσεις ἐν σχέσει μὲ τὸ πετρέλαιον....

§34Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρέδωσεν εἰς τὸν Πάπας μίαν σύμβασιν διὰ νὰ τὴν πλασάρῃ ὅπου, ὅπως καὶ ὅτε νομίζει οὗτος. Εἰς τὸ ἄρθρον 7 παρ. 7 τοῦ Β.Δ. λέγεται «προκειμένου περὶ τῶν πετροχημικῶν δύναται νὰ συστήσῃ ἑταιρείας ὁποτεδήποτε, νὰ τὰς ἀναθέσῃ εἰς ὑπαρχούσας, νὰ μετάσχῃ ἢ ὄχι ὁ ἴδιος». Ποῦ ὑπάρχει ὑποχρέωσις ἢ εὐθύνη ὅταν τοῦ δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ μετέχῃ ἢ νὰ μὴ μετέχῃ εἰς τὰς ἑταιρείας ποὺ θὰ συστήσῃ καὶ διερωτῶμαι ποῦ εἶναι αἱ εὐθῦναι, αἱ ἐγγυήσεις, περὶ τῶν ὁποίων τόσον μᾶς ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ; Ἀλλὰ θὰ εἴπω καί τινα διὰ τὰς περιφήμους ἐγγυήσεις ὄχι διότι τὰς θεωρῶ ὅτι εἶναι σημαντικὸν στοιχεῖον τῆς συμβάσεως, ἥτις εἶναι κατὰ βάσιν ἀπαράδεκτος καὶ δυσμενὴς διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Ἑπομένως, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν ὑπῆρχαν ἢ ὄχι ἐγγυήσεις, μάλιστα θὰ ἔλεγον, ἂς μὴ ὑπῆρχον ἐγγυήσεις διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκαταλειφθῇ τὸ διϋλιστήριον καὶ νὰ φύγῃ ὁ πλασιέ. Ὡμίλησαν περὶ πλέγματος ἐγγυήσεως, περὶ ἁλύσου ἐγγυήσεων, περὶ τῆς βαναυσοτέρας ἐγγυήσεως, ἡ ὁποία ἐζητήθη ποτὲ ἀπὸ ἐπιχειρηματίαν καὶ ὅτι ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εὐδοκιμήσῃ ἡ σύμβασις αὐτή. Ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι κατετέθη μία ἐγγύησις ὑπὸ μιᾶς τῶν μεγαλυτέρων Τραπεζῶν τοῦ κόσμου —τῆς τετάρτης κατὰ σειρὰν τοῦ κόσμου—καὶ ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ Μανιφάκτουρερ Ἄνοβερ Τρουῒτ Κόμπανυ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ δύο ἐρωτημάτων: Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἔχει καταθέσει διαθέσιμά της εἰς συνάλλαγμα εἰς τὴν Τράπεζαν αὐτὴν ναὶ ἢ ὄχι; Δεύτερον, μήπως διὰ νὰ δώσῃ ἡ Τράπεζα αὐτὴ τὰς ἐγγυήσεις της περὶ τοῦ Πάπας ὑπῆρξεν ἐντεῦθεν ἀντεγγύησις; Ἐπ’ αὐτῶν τῶν δύο κρισίμων ἐρωτημάτων εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ μία ἀπάντησις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν δηλαδὴ ἡ Τράπεζά μας ἔχῃ καταθέσει διαθέσιμά της εἰς τὴν Μανιφάκτουρερ καὶ ἡ ὁποία τὰ δανείζει εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. καὶ ἄλλους ὀργανισμοὺς μὲ 6% καὶ ἐὰν ὑπῆρξεν ἀντεγγύησις διὰ τὴν χορήγησιν αὐτῆς τῆς ἐγγυήσεως ὑπὲρ τοῦ Πάπας ἐντεῦθεν.

§35Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δηλαδὴ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἐγγυᾶται.

§36Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θέτω τὸ ἐρώτημα νὰ μᾶς δώσῃ τὴν πληροφορίαν ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ ποία εἶναι ἡ ἐγγύησις; Τρία ἑκατομμύρια ἐντὸς μηνός, τὰ ὁποῖα καὶ κατετέθησαν, ἀλλὰ αὐτὰ θὰ ἀναληφθοῦν. Τὸ 1,5 ἑκατομμ. εὐθὺς ὡς γίνῃ τὸ Διϋλιστήριον. Τὸ Διϋλιστήριον θὰ γίνῃ ὅμως διότι εἶναι τὸ ψητό. Ἑπομένως τὸ 1,5 ἑκατομμ. θὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν μέσην ὡς ἐγγύησις, καὶ μένει τὸ ἄλλο 1,5 ἑκατομμύριον. Αἱ 500.000 δολλάρια θὰ ἐπιστραφοῦν ἅμα τῇ ἐνάρξει ἀνεγέρσεως τοῦ ἐργοστασίου ἀμμωνίας καὶ αἱ ἄλλαι 500.000 ἅμα τῇ ἐνάρξει τοῦ ἐργοστασίου χάλυβος. Ἠμπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ τί σημαίνει ὁ ὅρος, «ἅμα τῇ ἐνάρξει ἀνεγέρσεως τοῦ ἐργοστασίου»; Δηλαδὴ ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ σφαγῇ ὁ κόκκορας ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει ἔναρξις; Ἀναμφιβόλως ναί. Καὶ ἑπομένως θὰ πάρουν τὰς 500.000 δολλάρια χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ τίποτε συγκεκριμένον διὰ τὰς ἐπενδύσεις καὶ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου καὶ μένουν μόνον αἱ 500.000 δολλάρια ἀπὸ τὰ 3 ἑκατομμύρια. Ἡ ἀναμενομένη ἐγγύησις τοῦ 1 ἑκατομμυρίου κατ’ ἔτος, αὐτὴ εἶναι μία οὐσιαστικὴ ἐγγύησις, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ καταπέσῃ ὑπὲρ τοῦ κράτους, ἐὰν πράγματι, οἱ ἀνάδοχοι δὲν ἐκτελέσουν τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἀνέλαβον εἰς τὴν 10ετίαν, εἶναι 10 ἢ 11 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἐὰν δὲν πραγματοποιηθοῦν αἱ συμβάσεις αὐταὶ θὰ καταπέσουν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Διὰ τὰ 5,5 ἑκατομμύρια ποὺ χωρὶς νὰ προβλέπωνται ἀπὸ τὴν σύμβασιν, λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ἠγγυήθη ἡ Τράπεζα ἡ Ἀμερικανικὴ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου, νομίζω ὅτι εἶναι κωμικὸν καὶ νὰ συζητοῦμεν. Ἀπορῶ πῶς τὴν ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις, διότι πράγματι τὴν κοροϊδεύουν, ὅταν εἶναι βέβαιον ὅτι ὑπάρχουν τὰ προϊόντα τοῦ Διϋλιστηρίου, τὸ ἐργοστάσιον τοῦ Διϋλιστηρίου, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν πλήρη ἐγγύησιν διὰ τὸ Δημόσιον. Διατὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ ἐγγύησις Τραπέζης; Πρόκειται περὶ κοροϊδίας καὶ ἐπειδὴ δὲν δέχομαι ὅτι αὐτοκοροϊδεύεται ἡ Κυβέρνησις, τὸ ἔκαμε διὰ νὰ ἐμφανίσῃ, ὅτι ἔχει ἐπιφάνειαν ἐγγυήσεων μεγάλη καὶ ἐνῷ εἰς τὴν οὐσίαν δὲν ἔχει καμμίαν ἄλλην ἐγγύησιν διὰ τὰς ἄλλας ἐπενδύσεις. Ἀλλά, αὐτὰ τὰ 11 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὰ μόνα τὰ ὁποῖα ἀπομένουν πρὸς ἐγγύησιν εἶναι πράγματι ἐξασφάλισις; Διότι ἐὰν λειτουργήσῃ τὸ διϋλιστήριον καὶ δὲν ὁλοκληρωθοῦν αἱ λοιπαὶ ἐπενδύσεις σὲ 3, 4, 6 χρόνια ὅσος εἶναι ὁ χρόνος ἐντὸς τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ γίνουν αἱ λοιπαὶ ἐπενδύσεις θὰ ἔχῃ ἤδη κερδίσει καὶ θὰ κερδίζῃ ὁ ἀνάδοχος ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον πολὺ περισσότερα αὐτῆς τῆς ἐγγυήσεως τοῦ 1 ἑκατομμυρίου δολλαρίων κατ’ ἔτος, θὰ ἔχῃ κερδίσει ὁλόκληρον τὸ ἐπενδυθὲν κεφάλαιον τοῦ διϋλιστηρίου, θὰ ἔχῃ σημαντικὰ ἐπὶ πλέον κέρδη, καὶ θὰ σᾶς ἀποχαιρετήσῃ καὶ θὰ φύγῃ. Ἐκτὸς τούτου ἔχει καὶ ἄλλον δρόμον ἐκ τῆς συμβάσεως διὰ νὰ ἀποφύγῃ πᾶσαν κύρωσιν προσφεύγων εἰς τὴν διαιτησίαν διὰ παράτασιν τῶν προθεσμιῶν, ὥστε νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου. Ἀλλὰ λέγει ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐὰν δὲν ἐκτελέσῃ τὰ καθαρὰ κέρδη ἐκ τῆς διϋλίσεως θὰ περιέλθουν εἰς τὸ Δημόσιον. Ἐπ’ αὐτοῦ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπισημάνω τοῦτο: Εἰς τὴν σύμβασιν προβλέπεται, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσῃ ὁ ἀνάδοχος παράτασιν τῶν προθεσμιῶν διὰ τὰς ἄλλας ἐπενδύσεις μὲ βάσιν τὰς ἀρχὰς τῆς καλῆς πίστεως, τὰς διατάξεις τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος κ.ο.κ. καὶ θέτω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Ἐὰν ὁ κ. Πάπας ἱδρύσῃ τὸ διϋλιστήριον μαζὶ μὲ μίαν παρέαν ποὺ ἐνδιαφέρεται μὲ τὴν ΕΣΣΟ ἢ ἄλλων καὶ πωλήσῃ κατὰ τὰ λοιπὰ τὴν σύμβασιν μεταβιβάζων ἢ πωλῶν τὰ ἐκ τῆς συμβάσεως δικαιώματά του εἰς τὸν οἱονδήποτε νὰ ἱδρύσῃ τὰς ἄλλας βιομηχανίας καὶ λαμβάνει ὅλας τὰς ἐγγυήσεις ἔναντι αὐτῶν ποὺ προβλέπει ἡ σύμβασις καὶ οἱ τρίτοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ συστήσουν μίαν ἄλλην ἑταιρείαν, δὲν ἱδρύουν τὰς βιομηχανίας. Θὰ ἔλθῃ τὸ Δημόσιον νὰ εἴπῃ εἰς τὸν Πάπας, ὅτι παίρνει τὰ κέρδη τοῦ διϋλιστηρίου, ἢ διακόπτει τὴν λειτουργίαν του. Δικαιοῦται τότε ὁ Πάπας νὰ εἴπῃ, τὶ πταίω ἐγώ, ἐὰν ὁ τρίτος εἰς τὸν ὁποῖον κατὰ δικαίωμα ἔδωκα τὴν σύμβασιν αὐτὴν π.χ. διὰ τὸ χαλυβουργεῖον, ἔλαβον ὅλας τὰς ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας ἦτο δυνατὸν νὰ λάβω, δὲν ἐξετέλεσεν ὅμως ὁ τρίτος τὰς ὑποχρεώσεις του, διατὶ πρὸς ἐμέ; Δὲν ἔλαβον ὅλα τὰ μέτρα μου; Δὲν ἔχω καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἑταιρείαν αὐτήν, πέραν τοῦ ὅτι μετεβίβασα τὰ δικαιώματά μου. Τελῶ ἑπομένως ἐν καλῇ πίστει. Δώσατέ μου τὸν χρόνον νὰ ἀνεύρω ἄλλον ἐπιχειρηματίαν, κηρύσσων ἔκπτωτον τὸν πρῶτον. Τὶ νομίζετε τότε, δὲν θὰ δώσῃ τὴν παράτασιν τῶν προθεσμιῶν ἡ διαιτησία; Πῶς θὰ καταδικάσῃ τὸ διϋλιστήριον νὰ πληρώσῃ τὴν ἀποζημίωσιν; Εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ἀφήνει ἔκθετον αὐτὴν τὴν ἐγγύησιν ἐκ τῶν κερδῶν τοῦ διϋλιστηρίου. Ἐὰν δοθῇ αὐτὴ ἡ παράτασις ποὺ θὰ δοθῇ θὰ ἐξαντλήσῃ ὁ ἀνάδοχος τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου ἐπὶ μίαν 10ετίαν θὰ ἀποκομίσῃ τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα θέλει καὶ θὰ φύγῃ. Αὐτὸ τὸ περὶ δεσμεύσεως τῶν κατατεθειμένων κεφαλαίων εἶναι ἐντελῶς κωμικόν, ὅτι τάχα τὰ κεφάλαια θὰ δεσμευθοῦν αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ κατατεθοῦν μέχρις ὅτου ἐκτελεσθοῦν ὅλαι αἱ ἐπενδύσεις. Διότι περιέχει ἡ σύμβασις τοιαύτας διατάξεις περὶ τῶν κεφαλαίων ποὺ μόνον ἄνθρωπος μὴ διαθέτων οὔτε τὴν ἐλαχίστην διάθεσιν νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπογράψῃ. Διότι λέγει, ὅτι δύνανται νὰ συνυπολογισθοῦν ὡς κεφάλαιον τὰ μηχανήματα τὰ ὁποῖα θὰ εἰσφέρῃ ὁ ἀνάδοχος διὰ κατασκευὴν μιᾶς βιομηχανίας, θὰ ὑπολογισθῇ ἡ ἀξία τῶν ἐφευρέσεων, ἡ ἀξία τῶν σημάτων καὶ τῶν μελετῶν αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν. Ἐὰν ἔλθῃ μὲ τὴν σύστασιν τῆς ἑταιρείας καὶ τὴν σύνταξιν τοῦ καταστατικοῦ τῆς Α. Ε., ἡ ὁποία θὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐπένδυσιν καὶ εἴπῃ εἰς τὸ καταστατικόν, ὅτι ἐγὼ ἀπὸ τὸ κεφάλαιον τῶν 21 ἑκατομμυρίων θὰ προσφέρω 20 ἑκατομμύρια εἰς μηχανήματα, εἰς σήματα καὶ ἐφευρέσεις καὶ μελέτας κ.ο.κ. δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσῃ ἐγγυήσεις διὰ ἀνοίγματος πιστώσεων, ἀφοῦ τὸ κεφάλαιον θὰ ἔχῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, καλυφθῆ, ἄνευ βεβαίως θετικοῦ περιεχομένου. Ἠμπορεῖ δὲ νὰ γίνῃ αὐτό, ἀφοῦ θὰ ὑπάρχῃ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἡ ὑπόλοιπος ἐπένδυσις, τῶν 80 ἑκατομμυρίων δολλ. ποὺ θὰ καλυφθῇ διὰ δανείων. Ἀλλὰ διὰ τὴν τακτοποίησίν του ἀπὸ ἀπόψεως κεφαλαίων καὶ ἀπὸ ἀπόψεως προθεσμιῶν, εἶναι ἀρκετὴ δήλωσίς του περὶ εἰσφορᾶς κεφαλαίου εἰς μηχανήματα, ἐφευρέσεις, σήματα κ.λ.π. εἰς τὸ καταστατικὸν τῆς ἑταιρείας, ἡ ἀξία τῶν ὁποίων κατὰ ρητὴν διάταξιν καλύπτει τὸ ἄνοιγμα πιστώσεως Τραπέζης. Διότι θεωρεῖται ὅτι ὑπάρχει ἡ εἰσφορὰ διὰ τῆς συνομολογήσεως σχετικῆς ὑποχρεώσεως εἰς τὸ καταστατικόν. Δὲν λέγει ἡ σύμβασις, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τῶν μηχανημάτων θὰ φέρῃ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς μειώσεως, ἀλλὰ ἁπλῶς ἡ εἰσφορά. Ἰδίως δέ, προκειμένου περὶ ἀξίας σημάτων, ἐφευρέσεων κ.λ.π. δὲν ὑπάρχει θέμα εἰσαγωγῆς, ἀρκεῖ ἁπλῆ δήλωσις καὶ συμφωνία εἰς τὸ ἑταιρικόν. Αὐτὸ τὸ θέμα τοῦ κεφαλαίου λοιπόν, εἶναι ἐντελῶς ἀστεῖον, ὅτι ἀποτελεῖ ἐγγύησιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐπενδύσεων. Καὶ εἰσέρχομαι εἰς τὸ μοιραῖον θέμα τοῦ διϋλιστηρίου, μοιραῖον διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν διότι πράγματι, αὐτὴ ἡ ἀπονιά, ἡ ὁποία δεικνύεται εἰς βάρος τῆς οἰκονομίας τοῦ βασανισμένου αὐτοῦ λαοῦ ποὺ ζῇ εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, βγάζει καθένα ἔξω ἀπὸ πᾶσαν ἀνοχήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σκεφθῇ κανεὶς πῶς ἠμπορεῖ μία Κυβέρνησις μὲ τόσην ἁπλοχεριά, μὲ τόσην ἀπονιὰ νὰ σκορπίζῃ τὰ χρήματα τῶν πτωχῶν βιοπαλαιστῶν, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν τὴν βενζίνην, σκοτώνονται κάθε ἡμέραν εἰς αὐτοὺς τοὺς δρόμους, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, καὶ πληρώνουν πανάκριβα τὰ καύσιμα καὶ τὰ ἄλλα Ἑλληνικὰ προϊόντα, μὲ αὐτὴν τὴν εὐκολία νὰ σκορπίζῃ τὰ ἑκατομμύρια τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι πρόκειται περὶ μοιραίας ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Λέγει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ λέγει καὶ ἡ Ἐπιτροπή, ὁ Πάπας διὰ τὸ διϋλιστήριον μόνον ἐνδιαφέρεται. Αὐτό, κύριοι βουλευταί, δὲν ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ σκεφθῇ, ὅτι διὰ νὰ ἐνδιαφέρεται τόσον πολὺ καὶ μόνον δι’ αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἔχει μεγάλα συμφέροντα; Καὶ αὐτὸ τὸ ἀναγνωρίζει ἡ Ἐπιτροπή, τὸ χρησιμοποιοῦμεν ἡμεῖς αὐτὸ τὸ ἐνδιαφέρον διὰ νὰ τοῦ ἐπιβάλωμεν τάχα, νὰ κάμῃ τὰς ἄλλας βιομηχανίας. Ἡ ἀναγνώρισις καὶ ἡ ὁμολογία αὐτὴν δεικνύει, ὅτι πράγματι ἐκεῖ ὑπάρχει τὸ ψητό, δι’ αὐτὸ ἐνδιαφέρεται ὁ ἀνάδοχος. Τὶ περιέχει ἡ σύμβασις; Τοῦ παρέχει πρῶτον τὸ μονοπώλιον. Τὶ σημαίνει αὐτό, εἰς τὴν πρᾶξιν, τὶ θὰ συμβῇ; Τὸ Κράτος ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τοῦ ἐξασφαλίσῃ τὴν κάλυψιν διὰ τῶν προϊόντων του τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς, πέραν τῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα παράγει τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον. Δηλαδή, εἰς τὴν πρᾶξιν σημαίνει ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέπωνται εἰσαγωγαὶ ὁμοίων προϊόντων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν, παρὰ ἐὰν ἐξαντληθῇ τὸ ποσόν, ποὺ παράγει τὸ διϋλιστήριον καὶ ἐξαντληθῇ καὶ ἡ ποσότης τῶν δύο ἑκατομμυρίων τόννων, τὰ ὁποῖα θὰ παράγῃ ὁ ἀνάδοχος. Αὐτὴ εἶναι ὑποχρέωσις, τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνει τὸ Κράτος. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἡ πρακτικὴ πλέον εἰς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς ρήτρας σημαίνει —διότι πάρα κάτω ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι διατάξεις ποὺ τὸ προβλέπουν— ὅτι αὐτὸς ὁ ἀνάδοχος δικαιοῦται νὰ ἱδρύσῃ πρατήρια καὶ δικαιοῦται, διὰ τὴν διευκόλυνσιν τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, νὰ δίδῃ πρὸς πώλησιν τὰ προϊόντα του εἰς ἄλλας ἑταιρείας πωλήσεως ὑγρῶν καυσίμων. Τὶ θὰ συμβῇ λοιπὸν μὲ αὐτὰ τὰ δύο παράλληλα μονοπώλια, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν; Θὰ πωλῇ τὸ Κρατικὸν διϋλιστήριον τὰ προϊόντα του καὶ συγχρόνως καὶ παραλλήλως θὰ πωλῇ καὶ τὸ νέον διϋλιστήριον. Ἐὰν συμβῇ ὅμως εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους μὲ μίαν ἰδιάζουσαν δραστηριότητα νὰ ἔχῃ πωλήσει δύο (2) ἑκατομμύρια τόννους ὁ Πάπας καὶ ἡ κατανάλωσις ἐν τῷ συνόλῳ της εἶναι 2.500.000 τόννοι, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον θὰ ἔχῃ πωλήσει μόνον 500.000 τόννους. Ἡ ὑπόλοιπος παραγωγὴ θὰ μείνῃ νεκρά, ἀπώλητος. Ποῦ εἶναι ἡ προστασία τοῦ Κρατικοῦ διϋλιστηρίου; Πῶς ἔχει περιορίσει, δηλαδὴ τὸν ἀνάδοχον ἡ σύμβασις, ὥστε νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν διάθεσιν καὶ τὴν κατανάλωσιν τῶν προϊόντων τῶν παραγομένων ἀπὸ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον πρῶτον καὶ μετὰ τοῦτο νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν ἀνάδοχον τὴν πώλησιν; Καμμίαν πρόβλεψιν δὲν ἔχει εἰς τὴν σύμβασιν, διότι ἡ ὑποχρέωσίς του εἶναι νὰ ἐφοδιάζῃ τὴν ἀγορὰν μὲ τὰ καύσιμα αὐτὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ καλύπτῃ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον; Ὑποχρέωσις μόνον. Ἀλλὰ πέραν αὐτῆς τὸ δικαίωμά του εἶναι πλῆρες νὰ διαθέτῃ ἐλευθέρως τὰ προϊόντα του. Μὲ τὸ ἄρθρον 12 καὶ μὲ τὸ ἄρθρον 6 παράγρ. 6 τῆς συμβάσεως προβλέπεται, ὅτι ἔχει δικαίωμα διανομῆς καὶ ἐμπορίας πετρελαιοειδῶν καὶ δι’ ἰδίων πρατηρίων καὶ διὰ διαθέσεως εἰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις διανομῆς καὶ ἐμπορίας χάριν ἀνταγωνισμοῦ. Μὲ τὸ ἄρθρον 12, ἔχει δικαίωμα διανομῆς καὶ ἐμπορίας πετρελαιοειδῶν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἱδρύσεως τῶν ἀπαιτουμένων ἐγκαταστάσεων. Ἑπομένως ὑπάρχει πλήρης ἐλευθερία νὰ πωλῇ τὰ προϊόντα του. Θὰ ἔχῃ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον ἕνα ἀνταγωνιστήν, τὸ Δημόσιον δὲν θὰ δικαιοῦται νὰ κάμῃ εἰσαγωγὰς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, θὰ δύναται εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν αὐτὸν νὰ πωλήσῃ ὅλα τὰ ἰδικά του προϊόντα καὶ νὰ παραμείνουν ἀπώλητα τὰ προϊόντα τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ δύνανται νὰ ἀπορροφηθοῦν τὰ προϊόντα καὶ τῶν δύο ἐργοστασίων. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸ μονοπώλιον ἔχει παράσχει τὸ Κράτος πρὸς τὸν Πάπας. Βεβαίως, ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 10 τῆς συμβάσεως τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου ἡ πρόβλεψις, ὅτι δὲν ἐπιτρέπονται εἰσαγωγαὶ ἢ ἡ ἀνάθεσις εἰς ἄλλην ἐπιχείρησιν παραγωγῆς ὁμοίων προϊόντων πέραν τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ καλύψῃ τὸ Κρατικὸν Διϋλιστήριον καὶ ἑπομένως εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν σύμβασιν ἐκείνην αἱ διατάξεις τῆς νέας συμβάσεως, καὶ ἑπομένως δὲν ἰσχύουν αἱ τελευταῖαι αὗται κατὰ τὸ ἄρθρον 10 αὐτῆς. Λέγει ὅμως εἰς τὸ ἄρθρον 10 ἡ σύμβασις ἡ ὑπογραφεῖσα, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ διατάξεις τῆς παρούσης συμβάσεως εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν σύμβασιν τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, καὶ ἐφ’ ὅσον ἤθελε νομίμως καὶ τελεσιδίκως διαπιστωθῆ ἡ προκύπτουσα σύγκρουσις, τὰ συμβαλλόμενα μέρη θέλουσιν ἐπαναδιαπραγματευθῆ τὰς ἐκ τοῦ λόγου τούτου μὴ ἰσχυούσας διατάξεις τῆς παρούσης συμβάσεως πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως διαφυλαχθῇ ἡ ὅλη οἰκονομία καὶ τὸ πνεῦμα τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἑπομένως, ἐὰν τὸ Κρατικὸν Διϋλιστήριον προβάλῃ αὐτὴν τὴν ἀντίστασιν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε κύριοι, νὰ πωλῆτε ἐὰν δὲν ἐξαντλήσω ἐγὼ τὰ ἰδικά μου προϊόντα καὶ δικαιοῦται ἐκ τῆς συμβάσεως, ὁ ἀνάδοχος τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου νὰ ἀντισταθῇ εἰς τὴν πώλησιν προϊόντων, ἐὰν δὲν ἐξασφαλισθῇ ἡ πώλησις τῶν προϊόντων του θὰ χρειασθῇ νὰ ἀναθεωρηθῇ ἡ νέα σύμβασις. Ποία θὰ εἶναι ὅμως ἡ διαφύλαξις τῆς ὅλης οἰκονομίας καὶ τοῦ πνεύματος τῆς παρούσης συμβάσεως, τὶ θὰ εἰπῆτε τότε εἰς τὸ νέον διϋλιστήριον, πηγαίνετε νὰ πωλήσετε εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Διατὶ δὲν τὸ λέτε τώρα ἀφοῦ ξεύρετε, ὅτι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ δέσμευσις ἀπὸ τὸ Κρατικὸν Διϋλιστήριον. Τὸ ὅτι δὲν τὸ λέτε σημαίνει, ὅτι ἀφοῦ τοῦ δίδετε τὴν εὐχέρειαν μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν νὰ ἱδρύσῃ πρατήρια καὶ νὰ συμβληθῇ μὲ ἄλλας ἐπιχειρήσεις καυσίμων προϊόντων, ἀφοῦ τοῦ δίδετε τὴν εὐχέρειαν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτοῦ τοῦ ἐμπορίου ὅλων τῶν προϊόντων του, δὲν δύνασθε νὰ τοῦ εἰπῆτε τώρα νὰ σταματήσῃ. Θὰ χρειασθῇ καὶ ἐδῶ νὰ τὸν ἀποζημιώσητε καὶ θὰ ἐξαγοράσητε ἐνδεχομένως κάθε ἐγκατάστασιν, τὴν ὁποίαν θὰ κάνῃ. Τὶ εἴδους σύμβασις εἶναι αὐτὴ καὶ ποία περιφρούρησις γίνεται τῆς κρατικῆς περιουσίας; Διότι τὸ 1968 λήγει ἡ σύμβασις μὲ τοὺς μισθωτὰς τοῦ διϋλιστηρίου καὶ θὰ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου. Ποῦ εἶναι ἡ προστασία τῶν κρατικῶν συμφερόντων διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς; Ἐγεννήθη ζήτημα τῆς διαρκείας τῆς συμβάσεως καὶ γίνεται συζήτησις πάντα περὶ 10 ἐτῶν. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι τὸ περιεχόμενον τῆς συμβάσεως δὲν ἀφήνει καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι χρονικῶς ἡ σύμβασις αὐτὴ ἐκτείνεται εἰς τὸ διηνεκές, διότι εἰς τὸ ἄρθρον 13 παράγραφος 2 τῆς συμβάσεως λέγεται «ἕξ μῆνας πρὸ τῆς λήξεως τῆς ἐν ἄρθρῳ 5, παράγραφος 7 τῆς παρούσης συμβάσεως προβλεπομένης δεκαετίας», — εἶναι ἡ δεκαετία τοῦ προνομίου, — «οἱ συμβαλλόμενοι θὰ διαπραγματευθοῦν νέαν συμφωνίαν ἀφορῶσαν εἰς τοὺς ὅρους τῆς λειτουργίας καὶ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ διϋλιστηρίου τῆς Θεσσαλονίκης ἐπὶ σκοπῷ προσαρμογῆς τῆς παρούσης συμβάσεως πρὸς τὰς τότε ἐπικρατούσας συνθήκας διατηρουμένης πάντως τῆς οἰκονομικῆς ἰσορροπίας τῆς παρούσης συμβάσεως». Δηλαδὴ μὲ βάσιν αὐτὰ τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τῆς συμβάσεως αὐτῆς, θὰ ὑποχρεωθῇ τὸ Δημόσιον νὰ διαπραγματευθῇ νέαν σύμβασιν. Ἐλέχθη ὅτι, ἐὰν δὲν εἶναι συμφέροντες οἱ ὅροι, θὰ προσφύγῃ τὸ Κράτος εἰς τὴν διαιτησίαν καὶ ἡ διαιτησία ἠμπορεῖ νὰ ἀποφασίσῃ. Εἶναι λάθος, διότι ἡ διαιτησία δὲν πρόκειται νὰ ἀποφασίσῃ περὶ τοῦ ἐὰν θὰ διατηρηθῇ ἢ ὄχι ἡ σύμβασις. Διότι, λέγει, ἡ σύμβασις: «Οἱαδήποτε διαφωνία μεταξὺ τῶν συμβαλλομένων παρακωλύουσα τὴν σύναψιν τῆς συμφωνίας θὰ λύεται ὑπὸ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 26 διαιτησίας». Ἡ διαφωνία θὰ λύεται, ἡ διαφορὰ θὰ ρυθμίζεται ὄχι τὸ ἐὰν θὰ γίνῃ ἢ ὄχι ἡ σύμβασις. Ἡ σύμβασις θὰ γίνῃ, ἡ παράτασις θὰ δοθῇ, ἐὰν ὑπάρχουν διαφωνίαι, τὴν ρύθμισιν τῶν διαφωνιῶν θὰ λύσῃ τὸ διαιτητικὸν δικαστήριον, τὸ ὁποῖον προβλέπεται ἐκ τῆς συμβάσεως. Ἔχομεν, λοιπόν, ἀναμφισβητήτως, μίαν σύμβασιν εἰς τὸ διηνεκές. Καί, ἑπομένως, δι’ ὅσα κέρδη ὁμιλοῦμεν περὶ μιᾶς δεκαετίας πρέπει νὰ τὰ ὑπολογίζωμεν ἐπὶ τὰ ἔτη τῆς ζωῆς ἑνὸς ἐργοστασίου διϋλίσεως, ὅσα εἶναι. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης.

§37Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἢ πρέπει νὰ ἀχρηστευθῇ ἐκ νέων ἐφευρέσεων.

§38Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τοὺς οἰκονομικοὺς ὅρους τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ διϋλιστηρίου. Κύριοι βουλευταί, ἔγινε πολὺ συζήτησις καὶ μακρὰ ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν οἰκονομικῶν ὅρων διὰ τὸ Διϋλιστήριον, διότι διὰ τὰς ἄλλας βιομηχανίας δὲν συζητῶ, δὲν ὑπάρχει ἐνδιαφέρον, διότι δὲν θὰ ὑπάρξουν. Ἐπὶ δύο θεμάτων, νομίζω ὑπάρχει γενικὴ συμφωνία, ὅτι αἱ τιμαί, τόσον διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ὅσον καὶ τῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα θὰ παραχθοῦν ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον, εἶναι ἀντίστοιχοι πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, μὲ μίαν διαφοράν, ἡ ὁποία προβλέπεται, ὡς πρὸς τοὺς ναύλους, ἡ ὁποία εἶναι ἐλαχίστη. Δηλαδή, τελικῶς ἡ βάσις διὰ τὰς τιμὰς εἶναι ἡ ἰδία, διότι καὶ εἰς τὸ νέον Διϋλιστήριον μὲ τὰς τιμὰς LOW OF PLATS εἶναι τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, μὲ τὰς τιμὰς EX FACTORY εἶναι τὰ παραγόμενα προϊόντα. Ἡ ἰδία βάσις διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς προβλέπεται καὶ εἰς τὴν σύμβασιν αὐτήν. Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει γενικὴ συμφωνία. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἐρευνᾶται, πλέον τὸ θέμα ποῖα εἶναι τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, μὲ τὴν βάσιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐτέθη, ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμάς, προκειμένου περὶ αὐτοῦ τοῦ διϋλιστηρίου. Τὸ κακὸν εἶναι ὅτι καὶ ἐδῶ εἰς τὴν συζήτησιν, ὅπως ἔγινεν εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν σύμβασιν, δὲν ὑπάρχει μία βάσις συζητήσεως. Εἰς τὴν σύμβασιν, εἶπον, ὅτι δὲν ὑπῆρξε καμμία πρόσκλησις τῆς Κυβερνήσεως διὰ συγκεκριμένας ἐπενδύσεις. Περίπου τὸ ἴδιον ἔγινε ἐδῶ. Δὲν ὑπάρχει ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἡ διάθεσις νὰ τοποθετήσῃ τὴν συζήτησιν περὶ τῆς διερευνήσεως τῶν τιμῶν, τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως, εἰς μίαν βάσιν κοινὴν σταθεράν. Ὅταν ἱδρύθη τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον ἐγένετο καὶ τότε μακρὰ συζήτησις περὶ τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα θὰ προέλθουν ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ καὶ ὅλοι ἀνετρέξαμεν εἰς ξένα περιοδικά, εἰς ἑλληνικὰ γραπτά, οἱ εἰδικοὶ προσπαθοῦσαν καὶ μόνοι των νὰ ὑπολογίσουν καὶ νὰ συμπεράνουν, νὰ συναγάγουν ποῖα περίπου θὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα ἐπὶ τῇ βάσει τῆς συμβάσεως ἐκείνης. Εὐλόγως, διότι δὲν ὑπῆρχε τίποτε τὸ συγκεκριμένον, τίποτε τὸ γνωστόν, δὲν ὑπῆρχεν ἡ πεῖρα. Ἀλλὰ εἶναι ἐπιτετραμμένον σήμερον, ὅταν ἀπὸ 4 χρόνια πρὶν ἔχωμεν ἤδη ἐργοστάσιον ἐγκατεστημένον καὶ λειτουργοῦν καὶ παράγον τὰ ἴδια προϊόντα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ παράγῃ καὶ τὸ ὑπὸ ἵδρυσιν, εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ συζητοῦμεν ἐπὶ θεωρητικῆς, τελείως, βάσεως, ὅταν ἔχωμεν δεδομένα πλέον ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τοῦ κρατικοῦ Διϋλιστηρίου περὶ τῶν τιμῶν, περὶ τῶν προμηθεισῶν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ἀποτελέσουν τὴν συγκεκριμένην βάσιν μιᾶς συζητήσεως; Καὶ τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις; Ἔφερεν ὁ κ. Παπαληγούρας ἕνα πίνακα ποὺ ἔχει τὰς τιμὰς διαθέσεως τῶν προϊόντων, τὰς τιμὰς EX FACTORY διὰ τὸ κρατικὸν Διϋλιστήριον. Καὶ εἰς μίαν ἄλλην στήλην τὰς τιμὰς τῶν αὐτῶν προϊόντων ἂν εἰσήγοντο ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἐπὶ τῇ βάσει δεδομένων εἰσαγωγῶν, τὰς ὁποίας ἔχει ὑπ’ ὄψει του. Καὶ ἐπιδιώκει ἀπὸ αὐτὴν τὴν σύγκρισιν νὰ βρῇ εἰς ποίας τιμὰς θὰ ἐπωλοῦντο εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς ποίας εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν τὰ προϊόντα. Καὶ ἀφαιροῦνται ἀπὸ τὴν ἀξίαν, τοῦ συνόλου τῶν προϊόντων τοῦ κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, ὅσα παίρνει τὸ Δημόσιον, τὰ ὁποῖα ἁπλῶς ἐπιβαρύνουν τὰς τιμὰς καταναλώσεως καταλήγει περίπου εἰς τὸ ὅτι θὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὸ ἴδιον ὕψος καὶ ἂν ἐφέρναμεν τὰ προϊόντα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλὰ καὶ αὐτὰ μὲ ποίαν βάσιν τὰ ἔκρινεν ἡ Κυβέρνησις; Μὲ προβλέψεις διὰ τὸ 1963. Ὁ πίναξ ποὺ κατέθεσεν εἶναι τὸ πρόγραμμα διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ 1963. Ἂν πράγματι ἐξ ἀπροσεξίας ἔκαμεν αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, βεβαίως θὰ τοῦ καταλογίσῃ κανείς, ἁπλῶς ἀμέλειαν, διότι ἠμποροῦσε νὰ τὸ ἀποφύγῃ. Ἂν ὅμως τὸ ἔκαμε σκοπίμως, καὶ τὸ φοβοῦμαι αὐτό, διὰ νὰ συσκοτίσῃ τὰ πράγματα, εἶναι ἀπαράδεκτος αὐτὴ ἡ τακτικὴ τοῦ συσκοτίσματος, ἡ ὁποία γίνεται πάντοτε ὁσάκις πρόκειται νὰ διερευνηθῇ ἓν κρίσιμον θέμα. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, ὅταν ἔχῃ δεδομένα, ὅταν ἔχῃ ἰσολογισμοὺς τοῦ κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, ὅταν ἔχῃ τιμολόγια τοῦ κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῇ καὶ νὰ ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν νὰ συζητήσῃ ἐπὶ προβλέψεων, θεωρητικῶν, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχει αὐτὰ τὰ δεδομένα, τὰ συγκεκριμένα: Διότι μόνον εἰς αὐτὰ τὰ δεδομένα, μόνον εἰς τὸν ἰσολογισμόν, μόνον εἰς τὰ τιμολόγια θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ ἀπὸ μέρους ἐκείνων ποὺ λαμβάνουν μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, κἄποιος ἔλεγχος. Καὶ μόνον αὐτὰ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν βάσιν διὰ μίαν συζήτησιν. Μᾶς ἐφέρατε ἕνα πίνακα — διατὶ νὰ τὸν δεχθῶ ὡς ἀληθῆ; Προβλέψεις κάμνει. Καί, μάλιστα, ἔχετε τὴν ἀξίωσιν νὰ δεχθῶ συζήτησιν ἐπὶ προβλέψεων μιᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἔχει οὔτε ἓν προηγούμενον ὅπου αἱ προβλέψεις της νὰ ἐπηλήθευσαν προκειμένου περὶ οἰκονομικῶν θεμάτων. Ἀνέφερα καὶ προηγουμένως τὸ περίφημον ἐργοστάσιον τοῦ ἀζώτου. Διεκήρυξεν ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας, ὁ προφητικῶς ὁμιλῶν, ὅπως λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὅτι θὰ στοιχίσῃ 38 ἑκατομμύρια δολλάρια — οὔτε ἕνα παραπάνω. Ἔχει ἤδη φθάσει τὰ 60 καὶ δὲν λειτουργεῖ! Πῶς, λοιπόν, θέλετε νὰ δεχθῶ τὰς προβλέψεις σας; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν βάσιν συζητήσεως αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ προβλέψεις; Καὶ πῶς ζητεῖτε νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ προβλέψεων, ὅταν ὑπάρχουν δεδομένα; Διατὶ ἀποφεύγετε νὰ κάμετε τὴν συζήτησιν αὐτὴν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπαρχόντων δεδομένων, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰσολογισμῶν καὶ τῶν τιμολογίων; Αὐτὸ ἀκριβῶς ἀποδεικνύει τὴν προσπάθειαν συσκοτισμοῦ τοῦ ὅλου συζητουμένου θέματος — προσπάθειαν, ἡ ὁποία τείνει νὰ ἀποκρύψῃ ἕνα ἔγκλημα πράγματι, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἰδού, κ. βουλευταί, τὸ ἔγκλημα, διότι ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω καὶ θὰ συζητήσω πλέον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Ἰσολογισμοῦ τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, ἐπὶ τῇ βάσει ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα τὰ Ὑπουργεῖα Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορίου ἔχουν καταθέσει εἰς τὴν Βουλὴν εἰς χρόνον ἀνύποπτον. Δὲν θὰ τὰ ἔχουν ἴσως ὑπ’ ὄψει των οἱ κ. Ὑπουργοί, θὰ τὰ ἀκούσουν ὅμως.

§39Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἑλληνικὰ εἶναι γραμμένα;

§40Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ εἶναι ἑλληνικά. Λέγει λοιπόν, ὁ Ἰσολογισμὸς τῆς Α. Ε. Ἑλληνικὰ Διϋλιστήρια τοῦ 1961 — καὶ παρέχεται ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν ἀριθμῶν μία βάσις διὰ νὰ συζητήσωμεν καὶ συνεννοηθῶμεν — λέγει ὁ Ἰσολογισμός: «Παρελήφθη τὸ 1961 ἀργὸν πετρέλαιον πρὸς διΰλισιν μετρικοὶ τόννοι 1.827.000. Ὑπῆρχεν ἀπόθεμα ἀπὸ τὴν προηγουμένην χρῆσιν 97.000». Τὸ σύνολον αὐτοῦ — λέγω τὸ σύνολον, διότι δὲν φαίνεται καθαρὰ ἀπὸ τὸν Ἰσολογισμόν. Ὁ Ἰσολογισμὸς λέγει «ἀργὸν πετρέλαιον παραληφθὲν πρὸς διΰλισιν» δὲν φαίνεται ἂν εἶναι τὸ παραληφθὲν κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ἢ τὸ σύνολον, τὸ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἐργοστασίου ἀργὸν πετρέλαιον. Ἐγὼ παίρνω ὅλον τὸ ἀργὸν πετρέλαιον ποὺ ὑπῆρχε εἰς τὸ ἐργοστάσιον τὸ 1961. Εἶναι, λοιπόν, τὸ σύνολον 1.924.000 τόννοι. Καὶ ἀναφέρεται ἐπίσης εἰς τὸν ἰσολογισμὸν ἡ ἀξία τοῦ ἀργοῦ αὐτοῦ πετρελαίου, δραχμαὶ 1.154.591.000, ἤτοι δολλάρια 38.486.000. Μὲ αὐτὴν τὴν ἀξίαν αὐτῆς τῆς ποσότητος προκύπτει ὅτι τὸ ἀργὸν πετρέλαιον εἰς τὸν ἰσολογισμὸν τοῦ διϋλιστηρίου χρεώνεται 600 δραχμὰς τὸν τόννον δηλαδὴ 20 δολλάρια τὸν τόννον. Αὐτὰ προκύπτουν ἀπὸ τὸν ἰσολογισμόν. Τώρα, τὸ διϋλισθὲν εἶναι 1.809.000 τόννοι. Ἡ ἀξία εἶναι 1.078.550.000, ἤτοι δολλάρια 36.000.000, ἤτοι τιμὴ δολ. 19.86 κατὰ τόννον. Ἐδῶ ὑπάρχει μία διαφορὰ περίπου 14 σέντς. Δὲν ἠξεύρω ἀπὸ ποῦ προέρχεται. Πάντως καὶ διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον τὸ διϋλισθὲν βάσει τῆς ἀξίας καὶ τῆς ποσότητος ποὺ σημειοῦται ἐν τῷ ἰσολογισμῷ προκύπτει, ὅτι ἡ τιμὴ κατὰ τόννον εἶναι 20 δολλάρια. Ἀμφισβητεῖται ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἔσπευσε νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ ἀλχημικὰ προϊόντα τῶν ὑπὸ ἵδρυσιν χημικῶν βιομηχανιῶν διότι πράγματι ἀλχημείαν κάμνει μὲ τοὺς ἀριθμοὺς ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι τὸ ἀργὸν πετρέλαιον τοῦ διϋλιστηρίου χρεώνεται μὲ 18,5 ἢ 18,35, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς πόσον εἶπεν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐνῷ ἀπὸ τὸν ἰσολογισμόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ξεφύγῃ, διότι εἶναι λογιστικὸν ἰσοζύγιον, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Διϋλιστηρίου εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ Ἰσολογισμοῦ εἰσήγησίν του ὁμιλεῖ περὶ χρεώσεως τιμῶν ἀργοῦ πετρελαίου 18.5. Ἔπρεπε νὰ τὸ εἴπῃ, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ κυβερνητικὴ ἄποψις. Πρέπει νὰ ἀποκαλύψῃ εἰς ποίαν πραγματικὴν τιμὴν χρεώνει τὸ ἀργὸν πετρέλαιον εἰς τὸ ἐργοστάσιον. Ἐν τούτοις, προκύπτει ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς ἀναμφισβητήτως ὅτι ἡ τιμὴ χρεώσεως τοῦ ἀργοῦ CIF εἶναι 20 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ τιμὴ χρεώσεως τῶν 20 δολλαρίων τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ἐπιβεβαιοῦται καὶ ἀπὸ μίαν σειρὰν ἄλλων στοιχείων, καὶ ἐπ’ αὐτῶν θὰ παραπέμψω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζῃ καὶ ἐὰν δὲν τὸ ἐγνώριζεν ἔπρεπε νὰ τὸ ζητήσῃ. Ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἀπευθυνόμενον πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων. Εἶναι τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14667)22.2.61, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι κατὰ τὰ ἔτη 1959 καὶ 1960 εἰσήχθη ὑπὸ τῆς ἑταιρείας Σόκονυ εἰς τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον πρὸς ἐπεξεργασίαν ποσότης ἀργοῦ πετρελαίου 2.782.000 τόννοι. Ἡ ἀξία τοῦ εἰσαχθέντος ἀργοῦ πετρελαίου ἀνήρχετο εἰς τὸ ποσὸν τῶν 1.746.460.769. Ἀντιστοιχεῖ ἑπομένως τιμὴ 627 δραχμὰς κατὰ τόννον, ἤτοι 20.9 δολλάρια. Αὐτὴ εἶναι ἡ πλήρης ἐπιβεβαίωσις τῶν στοιχείων, ποὺ προκύπτουν, ὡς εἶπον, ἀπὸ τὸν Ἰσολογισμὸν τοῦ Διϋλιστηρίου καὶ γίνεται εἰς χρόνον ἀνύποπτον μὲ ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, διότι βεβαίως δὲν προεβλέπετο ὑπ’ αὐτοῦ ὅτι θὰ ἔλθῃ ὁ Πάπας εἰς τὸ τέλος τοῦ 1962. Ἔδωσε λοιπόν, τὰ πραγματικὰ στοιχεῖα τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Ἂς ἐρωτήσῃ, λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὸν συνάδελφόν του Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, διὰ νὰ λάβῃ πληροφορίας, ἀφοῦ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ κάμῃ ἔλεγχον εἰς τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, διὰ νὰ τὸ διακριβώσῃ ἐπὶ τῇ βάσει ποίων τιμῶν ἐγένετο ἡ χρέωσις τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο στοιχεῖον ἐπικουρικόν, τὸ ὁποῖον ἴσως βεβαιοῖ αὐτὴν τὴν τιμήν. Εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ διϋλιστηρίου προβλέπεται ὡς βασικὴ τιμὴ ΤΣΙΦ ἀργοῦ πετρελαίου, κατὰ βαρέλιον, 2.65 δολλάρια. Ἤτοι 2,65 ἐπὶ 7,37 (ὅσα βαρέλια ἔχει ὁ τόννος) τιμὴ κατὰ τόννον δολλάρια 19,53. Εἶναι ἐγγύτατα εἰς τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν πράγματι χρεώνεται τὸ ἀργὸν πετρέλαιον εἰς τὸ διϋλιστήριον. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ πλέον καμμία ἀμφιβολία περὶ τοῦ ποία εἶναι ἡ τιμὴ χρεώσεως τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, ὅταν ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα τῆς ἑταιρείας, ποὺ τὸ ἐκμεταλλεύεται καὶ ἀπὸ τὰ ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ ἀπὸ τὴν σύμβασιν προκύπτει, ὅτι χρεοῦται 20 δολλάρια τὸν τόννον; Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ συζήτησις, ἡ ἀνεπίτρεπτος συζήτησις μὲ ἀλχημείαν ἀριθμῶν, ποὺ προέρχονται ἀπὸ προβλέψεις, ποὺ κάμνετε διὰ τὸ 1975, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Βιομηχανίας, ὅταν ἔχωμεν πλήρη καὶ ἐπίσημα τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἠμποροῦμεν νὰ κρίνωμεν; Καὶ δὲν ἀποτελεῖ ἡ τακτική σας μίαν προσπάθειαν συσκοτισμοῦ καὶ δὲν ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν μιᾶς ἐνόχου προσπαθείας, ἡ ὁποία γίνεται ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀποκρύψῃ τὴν ἀλήθειαν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν; Καὶ ὅταν αὐτὰ εἶναι τὰ δεδομένα, πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ αὐτὸν τὸν στόμφον νὰ καταγγέλλῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὅτι παραβιάζει τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια καὶ ὅτι, δὲν ἀφήνει νὰ ἐπιδιώξῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν πρόοδον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Ποῦ τὰ λέγετε αὐτά, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Βιομηχανίας. Ποῦ πηγαίνει αὐτὴ ἡ τακτική, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε; Αὐτά, ὡς πρὸς τὴν χρέωσιν εἰς τὸ Διϋλιστήριον τοῦ εἰσαγομένου ἀργοῦ πετρελαίου. Εἶναι ἀνάγκη, ὅμως, νὰ γίνῃ μία σύγκρισις αὐτῆς τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου πρὸς τὴν ἀληθῆ τιμήν του εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Διότι πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ θέμα εἶναι τὸ κρίσιμον σημεῖον τῆς συμβάσεως. Τό, ἐὰν εἰς τὰς τιμὰς πωλήσεως ὑπάρχῃ αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο τὸ ὕψος δὲν ἔχει ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς σημασίαν, διότι μπορεῖ νὰ εἴπῃ τὸ Δημόσιον ὅτι θὰ βάλω 500% καὶ ἀντὶ 20, νὰ τὸ πωλῶ 60, διότι πρέπει νὰ εἰσπράξω, ἢ νὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀπὸ τὸν καταναλωτήν. Σημασίαν ἔχει νὰ διακριβωθῇ αὐτὸς ὁ παράγων, ὁ συντελεστὴς ὁ κρίσιμος, ὁ βασικός, τῆς τιμῆς τοῦ κόστους τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐργοστάσιον, ποὺ εἶναι ἡ πρώτη ὕλη, ποὺ εἶναι τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη, νὰ ἴδωμεν, αὐτὸ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, εἰς ποίαν τιμὴν πράγματι ἀποκτᾶται ἀπὸ τὸν προμηθευτήν μας SOCONY, ὥστε νὰ δικαιολογῆται ἡ τιμὴ ποὺ χρεώνεται εἰς τὸ ἐργοστάσιον. Διότι, ἐὰν ἐκεῖ ὑπάρχῃ διάστασις μεγάλη, πράγματι πρόκειται περὶ κλοπῆς, πράγματι πρόκειται περὶ ἐκχωρήσεως τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου μας, εἰς ὄφελος ὡρισμένων ἀνθρώπων καὶ εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως. Διότι, ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ ἐκεῖ ὑψηλὴ ἐκμετάλλευσις καὶ ἀποκόμισις κερδῶν εἶναι μία ἀπὸ τὰς βασικὰς αἰτίας, διὰ τὰς ὁποίας τὰ καύσιμα εἶναι ἀκριβὰ εἰς τὴν ἀγοράν. Ἴδομεν λοιπόν, μὲ ποίαν ἀληθῆ τιμὴν γίνεται ἡ ἀγορὰ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Καί, ἐὰν εἶχε τὴν διάθεσιν νὰ τὴν εὕρῃ, διότι δὲν μπορῶ νὰ ὑποθέσω ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ εὕρῃ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ δὲν θέλει, θὰ μποροῦσε νὰ τὴν εὕρῃ ἀπὸ τὸ ἴδιον τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθην, τὸ 14667 τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ τὸ ὁποῖον λέγει ἐν συνεχείᾳ....

§41Η. ΗΛΙΟΥ. Μὰ αὐτὰ τὰ ὑπέγραψε ὁ Ζησάκης. Αὐτὰ δὲν πιάνονται.

§42Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. ... ὅτι προσεκόμισε τὸ Δημόσιον πρὸς διΰλισιν εἰς τὸ διϋλιστήριον ἐξ εἰσαγωγῶν του (τὸ 30% κατὰ τὴν σύμβασιν) τόννους ἀργοῦ πετρελαίου 685.932 ἀξίας δρχ. 341.314.671,70 κατὰ τὰ ἔτη 1959 καὶ 1960. Μὲ βάσιν αὐτὸ δεδομένον τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, τὸ ὁποῖον εἰσήγαγε τὸ κράτος στοιχίζει τσὶφ 497 δραχ. κατὰ τόννον, δηλαδή, 16,6 δολλάρια καὶ μάλιστα μὲ ἀνταλλαγὰς προϊόντων, ὅπου ἡ διαπραγμάτευσις εἶναι δυσκολωτέρα. Δηλαδή, ἔχομεν μίαν διαφορὰν μεταξὺ τῆς 16,60 καὶ τῆς τιμῆς ποὺ χρεώνει ἡ Σόκονυ εἰς τὸ διϋλιστήριον 4,30 δολλ. κατὰ τόννον. Δεύτερον, ὑπάρχει ἡ πρότασις CONTINENTAL εἰς τὸν γενόμενον διαγωνισμὸν σχετικῶς μὲ τὴν ἐπικρινομένην σύμβασιν. Ἡ CONTINENTAL κυρίως ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ διϋλιστήριον καὶ μόνον, προσφέρει δι’ ἕνα ἐργοστάσιον ἀμμωνίας μικρᾶς ἀποδόσεως, μικρᾶς παραγωγῆς. Ἀποβλέπει λοιπὸν νὰ ἐξασφαλίσῃ ὅριον κερδῶν ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον. Συνεπῶς τὴν προσφορὰν ποὺ ἔκαμε τὴν ἔκαμε κυρίως διὰ τὸ διϋλιστήριον, ἀποβλέπουσα ἐξ αὐτοῦ μόνον νὰ ὠφεληθῇ ὑπὲρ πάντα ἄλλον. Δηλαδὴ αἱ προσφοραί της θὰ πρέπει νὰ ἀποτελοῦν τὴν ἀνωτέραν τιμὴν ὡς βάσιν προσφορῶν. Τί λέγει λοιπόν; Σᾶς προσφέρομεν τὸ ἀργὸν πετρέλαιον τσὶφ Πειραιᾶ μὲ δολλάρια 1,95 κατὰ βαρέλιον. Συνεπῶς ἔχομεν 14,37 κατὰ τόννον καὶ μάλιστα λέγει ὅτι ἐὰν κάμῃ τὸ κράτος ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον προσφέρομαι νὰ τὸ κατασκευάσω μὲ πληρωμὴν εἰς ἑλληνικὰ ἀγροτικὰ προϊόντα, δέχομαι νὰ δίδω τὰ πρῶτα 5 χρόνια μὲ 14,37 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἔχομεν λοιπόν, μεταξὺ τῆς προσφορᾶς αὐτῆς καὶ τῆς τιμῆς χρεώσεως τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τὸ διϋλιστήριον μίαν διαφορὰ 6,53 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καταδικάζει, κατακεραυνώνει ἀπολύτως πάντα ἰσχυρισμὸν τῆς Κυβερνήσεως ὡς καὶ τὴν τακτικὴν αὐτῆς πρὸς διαστροφὴν καὶ συσκότισιν τῆς ἀληθείας, εἶναι μία σκέψις, ἡ ὁποία διατυπώνεται εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς κρίσεως τῶν προσφορῶν τοῦ διαγωνισμοῦ ἐξ ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν καὶ καθηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου, προσώπων καθ’ ὅλα ἐντίμων, ἤθους κ.λ.π., ὡς εἶπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Πρόκειται περὶ τῶν κ.κ. Λαμπρούκου, Προέδρου, Σταυροπούλου, Σακελλαρίου, Σαμαρᾶ καὶ Βακράτσα. Λέγουν λοιπόν, εἰς τὴν ἔκθεσιν τὴν ἀναφερομένην εἰς τὴν προσφορὰν τῆς CONTINENTAL πρὸς κατασκευὴν διϋλιστηρίου διὰ λογαριασμὸν τοῦ κράτους ὅτι «δὲν θὰ ἦτο δυσχερὴς ἡ ἐξεύρεσις ἑτέρων πηγῶν χρηματοδοτήσεως ἑνὸς τοιούτου ἔργου, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσιζε νὰ ἐκτελέσῃ τοῦτο διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, δὲν θὰ ἦτο ἐπίσης δυσχερὲς νὰ ἐπιτύχῃ τὴν προμήθειαν ἀργοῦ πετρελαίου (καὶ ὑπ’ αὐτῆς τῆς CONTI NENTAL) ὑπὸ ἐξ ἴσου συμφέροντας ὅρους». Οἱ διευθυνταί, δηλαδή, τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ διακηρύσσουν εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν ὅτι εἶναι δυνατή, εὐχερὴς ἡ ἀπόκτησις ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τοὺς συμφέροντας ὅρους, ποὺ τὸ προσφέρει ἡ CONTINENTAL, δηλαδή, εἰς τὴν τιμὴν τῶν 14.87 δολλαρίων τσὶφ Πειραιᾶ. Καὶ ἐρωτῶ: Ἀπὸ τὴν στιγμὴν αὐτὴν καὶ πέραν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ὑπάρχει μία ἀπέραντος ἐκχώρησις ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ ἀναδόχου, ὅταν τὸ ἴδιον τὸ κράτος, τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ διακηρύσσῃ ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκ μέρους του προμήθεια ἀργοῦ πετρελαίου μὲ τὴν τιμὴν τῶν 14,87; Εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ λέγετε: «Ποῦ εὑρήκατε αὐτὸ τὸ 4 δολλ. καὶ αὐτὸ τὸ 2 δολλ.; Πέστε μου ἕνα στοιχεῖον, ὅπως ἐπὶ ἡμέρας λέγει ὁ κ. Παπαληγούρας; Ἰδού, κύριε Ὑπουργέ, τὰ στοιχεῖα, σᾶς τὰ δίδουν οἱ συνεργάται σας, οἱ ἐκ τῶν δεξιῶν οἱ ὁποῖοι τὰ γράφουν εἰς τὴν ἔκθεσίν των. Καὶ ἔχετε μὲ βάσιν αὐτὴν τὴν τιμὴν μίαν διαφορὰν ἀργοῦ πετρελαίου 6,53 δολλ. κατὰ τόννον, ἀπὸ ἐκείνη ποὺ σᾶς χρεώνει ἡ Σόκονυ καὶ ὁ Νιάρχος. Καὶ ἔχετε τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ποὺ μαρτυροῦν διαφορὰν δολλαρίων 4,30 κατὰ τόννον μὲ τὰς ἔναντι ἀνταλλαγῶν εἰσαγωγάς. Ἀλλὰ εἰς τὸν περίφημον αὐτὸν ἐλλειπέστατον φάκελλον εἰς τὴν Ἀγγλικὴν τοῦ διαγωνισμοῦ, ὑπάρχει καὶ ἄλλο ἔγγραφον τῆς HYDROCARBON, τοῦ διευθύνοντος συμβούλου τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, κ. Καραπάνου, εἰς τὸ ὁποῖον οὗτος λέγει, ὅτι ἡ χειροτέρα λύσις εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν (τοῦ PAPPAS) εἶναι ἡ ἀπώλεια τοῦ δικαιώματος τοῦ Δημοσίου νὰ εἰσάγῃ ἀργὸν πετρέλαιον ἐπ’ ἀνταλλαγῇ προϊόντων, ὅταν μάλιστα ἡ τιμή του δύναται νὰ εἶναι μικροτέρα κατὰ 3 δολλάρια ἀκόμη, ἐὰν ἡ πληρωμὴ γίνῃ εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Δηλαδὴ πέραν τῆς τιμῆς ποὺ ἐπιτυγχάνετε μὲ τὴν ἀνταλλαγὴν προϊόντων, ἐὰν κάμετε διαπραγματεύσεις διὰ πληρωμὴν εἰς συνάλλαγμα θὰ ἔχετε ἐπιτύχει μίαν ἔκπτωσιν 3 δολλαρίων κατὰ τόννον. Ἑπομένως, εἰς τὰ 4,30 προσθέσατε ἄλλα 3, διὰ νὰ φθάσετε εἰς τὰ 7,30 δολλάρια κατὰ τόννον. Αὐτὰ τὰ λέγει ποῖος; τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, τὸ ὁποῖον ἐπωφελεῖται ἀπὸ τὸν ἰσχύοντα τρόπον τῆς ρυθμίσεως τῶν τιμῶν καὶ τῆς ρυθμίσεως τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων διὰ τῆς συμβάσεως. Καὶ πέραν αὐτῶν, ὑπάρχουν οἱ διαγωνισμοὶ τοῦ Δημοσίου κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη καὶ τώρα, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει μία διαφορὰ τιμῶν 30% εὐθηνοτέρων τῶν τιμῶν εἰς τὰς ὁποίας μᾶς χρεώνει τὸ διϋλιστήριον. Ἐὰν δὲ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἀπὸ τὰς τιμὰς αὐτὰς τὸ 15% ἀντιστοιχεῖ εἰς τὰ κέρδη τοῦ Δημοσίου, ἀπομένει πάντοτε μία διαφορὰ 15%.

§43Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ διαγωνισμῶν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐπροσέξατε, ὅτι ἀνέφερον, ὅτι τὸν παρελθόντα Αὔγουστον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἐζήτησε προσφοράς, διὰ νὰ διαπιστώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ποὺ θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ προμηθευόμενον ἐλευθέρως τὰς ποσότητας αὐτὰς εἰς τὸν διαγωνισμὸν αὐτόν. Εἰς τὸν διαγωνισμὸν αὐτόν, τοῦ ὁποίου τὰ ἀποτελέσματα διεβιβάσθησαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ἀκριβῶς ἐπ’ αὐτῶν τῶν προσφορῶν ἀνεφέρθην ὅταν εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ προσφοραί, προκύπτει μία διαφορὰ τοὐλάχιστον 4 δολλαρίων ἀπὸ οἴκους σοβαρούς. Εἷς ἐξ αὐτῶν, εἶναι ἡ CONTINENTAL καὶ ὁ ἄλλος ὁ ἐπίσημος Κρατικὸς Ὀργανισμὸς Πετρελαίου.

§44Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ἔχει τύχει ἐνδελεχοῦς ἐξετάσεως καὶ ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐκ μέρους τῶν ὑπευθύνων Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν τὰς ἀπόψεις των. Ὁ κ. Καψάλης δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λησμονῇ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν παρεδέχθη, ὅτι ὑπῆρξε περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν μία ἐκ τῶν ἑταιρειῶν, ἡ ὁποία ἔκαμε προσφορὰν διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου, προσέφερε μίαν μικρὰν ποσότητα μὲ 4 δολλάρια ὀλιγώτερον τῆς τιμῆς «φὸμπ» ἀπὸ τὸ «Λόου Πλάτς». Ὑπάρχει τὸ ἐπιχείρημα διατί ἡ ἑταιρεία αὐτὴ δὲν ἐπωφελήθη τῆς διαφορᾶς τοῦ «Λόου Πλὰτς» μὲ μίαν ἔκπτωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ κάμωμεν ἑνὸς δολλαρίου κατὰ τόννον διὰ νὰ θέσῃ τὴν ἀνταγωνίστριαν ἢ τὸ ἀνταγωνιστικὸν γκροὺπ εἰς μίαν δύσκολον θέσιν. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ τὸ ἀντεπιχείρημα, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ ἐνδιέφερε τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν τὸ σύνολον τοῦ λογαριασμοῦ αὐτοῦ δὲν ἔκαμε αὐτὴν τὴν προσφοράν. Ἐπίσης, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ὅταν μᾶς λέγετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν ἔκπτωσιν 6,75, ἢ 7,6 κατὰ τόννον ἀργοῦ πετρελαίου ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι αὐτὸ θὰ τὸ προμηθευώμεθα ἀπὸ μίαν ἑταιρείαν ἐγκατεστημένην εἰς τὸν χῶρον τῆς Μέσης Ἀνατολῆς τί θὰ ἀπέμενεν εἰς αὐτήν, ἐὰν ἀπὸ τὴν τιμὴν τῶν 13 δολλαρίων φὸμπ Ἐλευσῖνα–Πειραιᾶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀφαιρούσαμεν τὰ 6,75, τὰ ὁποῖα παίρνουν οἱ ἐμίρηδες καὶ οἱ σεΐχηδες τῶν Ἀραβικῶν χωρῶν σὺν τὴν ἔκπτωσιν τῶν 7,60, τὴν ὁποίαν θὰ ἦτο δυνατὸν ἡμεῖς νὰ ἐπιτύχωμεν; Δηλαδή, θὰ ἔπρεπεν ἡ ἑταιρεία νὰ μᾶς δίδῃ ἀπὸ πάνω ἄλλο ἕνα δολλάριον κατὰ τόννον ἀργοῦ πετρελαίου.

§45Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Φὸμπ εἰς τὰς πετρελαιοπηγάς.

§46Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Ἔχετε δίκαιον, κ. Βασιλᾶτο. Ἔκαμα ἕνα λάθος, τὸ ὁποῖον ὁμολογῶ, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ τόσον κρίσιμον. Τὸ ἐπὶ πλέον ποσὸν ἀναφέρεται εἰς τοὺς ναύλους.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Βασιλᾶτο, μὴ διακόπτετε ἄνευ ἀδείας, οὔτε τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτορος, οὔτε τοῦ Προέδρου. Ὁ κ. Ἠλιόπουλος ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ τελειώσῃ πρὸ τῆς δεκάτης. Πρόκειται δὲ νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ κ. Λυκουρέζος. Ὅταν ὅμως γίνωνται διακοπαὶ καὶ μάλιστα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παρατείνεται ἡ ἀγόρευσις. Κύριε Βασιλᾶτε, δὲν σᾶς ἐπιτρέπω διακοπάς. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§48Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπισπεύδετε τὴν συζήτησιν.

§49Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἐπιχειρῶν μίαν ἀπάντησιν ἐπεκαλέσθη δύο σημεῖα: Πρῶτον, ἐὰν ἦτο τόσον εὐθηνὸν τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, δὲν θὰ ἤρχοντο οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν, νὰ τὸν ἀνταγωνισθοῦν. Δεύτερον, εἶναι δυνατὸν μία ἑταιρεία, ἡ ὁποία ἀγοράζει εἰς αὐτὴν τὴν τιμὴν πετρέλαια νὰ μᾶς κάμῃ ἔκπτωσιν 7,5 καὶ νὰ καταστραφῇ διὰ νὰ προσφέρουν εἰς ἡμᾶς εὐθηνὸν πετρέλαιον; Κύριε Ὑπουργέ, βεβαίως, ὁ συνάδελφός σας ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ εἰς μίαν ἀποστροφὴν εἶπεν, ὅτι πράγματι ζοῦμεν εἰς χώραν Κάφρων. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι δὲν ὁμιλεῖτε εἰς ἀφελεῖς. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι πολὺ ἔξυπνος καὶ δὲν δύναται νὰ ἀκούῃ καὶ νὰ δέχεται αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας δίδετε. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, κ. Ὑπουργέ, νὰ προστατεύσω ἐγὼ τὴν πτωχὴν CONTINENTAL. Ἂς κάμῃ αὐτὴ τὸν λογαριασμόν της. Τὴν ἔκαμε τὴν προσφοράν. Ἀλλὰ ἀντὶ νὰ ἀπαντᾶτε εἰς ἐμὲ στρέψατε καλύτερον πρὸς τοὺς συνεργάτας σας νὰ σᾶς πληροφορήσουν, βάσει ποίων στοιχείων γράφουν εἰς τὴν ἔκθεσίν των, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ Δημόσιον νὰ πραγματοποιήσῃ αὐτὴν τὴν τιμὴν τῶν 14,35 κατὰ τόννον, ἀργοῦ πετρελαίου, τσὶφ Πειραιᾶ. Συνεννοηθεῖτε μὲ τοὺς συνεργάτας σας καὶ μὴ πιάνεσθε ἀπὸ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐκθέτουν. Ἐρωτήσατε τὸν κ. ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Ὑπουργόν, ἐὰν εἶναι ἀληθῆ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔδωσε εἰς τὴν Βουλὴν ἢ μᾶς ἐξέχασε. Δηλαδή, ὅτι ἐνῷ τὸ πετρέλαιον χρεώνεται μὲ 20,90 εἰς τὸ διϋλιστήριον, ἐνῷ τὸ πετρέλαιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγει τὸ Δημόσιον μὲ ἀνταλλαγὰς ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ἢ ἀπὸ τὴν Ρουμανίαν ἢ ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν χρεώνεται μὲ 16,60 δολλάρια, δηλαδή, μία διαφορὰ τιμῆς 4,30. Ἔτσι μᾶς εἶπεν ὁ συνάδελφός σας ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας. Ἐρωτήσατέ τον ἐὰν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔδωσεν εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι ἀληθῆ ἢ ὄχι. Ἐὰν δὲ εἶναι ἀληθῆ, μὴ ὁμιλεῖτε. Σᾶς ὠφελεῖ τοῦτο περισσότερον, διότι εἶσθε ἐκτεθειμένος.

§50Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Δὲν ἐπεχείρησα νὰ προστατεύσω τὰ συμφέροντα οὐδεμιᾶς ἑταιρείας. Ἁπλῶς προσεπάθησα νὰ ἀποδείξω τὸ παράλογον τῶν συλλογισμῶν σας, διότι ἄγεσθε εἰς συμπέρασμα μὴ λογικόν, ὅταν ἔρχεσθε καὶ ὁμιλῆτε περὶ 7,5 δολλαρίων ἐκπτώσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπολαύσωμεν. Θὰ ἤθελον δὲ διὰ νὰ τοποθετήσωμεν τὰ πράγματα ἐκεῖ ποὺ πρέπει, διότι συνάγετε αὐτὸ τὸ συμπέρασμα, ἀναφέρεσθε εἰς πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι παρεσχέθησαν εἰς τὸ «Βῆμα» ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, νὰ μοῦ εἴπητε περὶ ποίας προσφορᾶς πρόκειται καὶ ἀπὸ ποίαν χρονολογίαν. Διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναφέρεσθε εἰς μίαν ἐποχὴν πρὸ τοῦ 1959. Πιστεύω δέ, ὅτι τὰ στοιχεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ἀναφέρεσθε, ἀνάγονται εἰς χρόνον πρὸ τοῦ 1959 καὶ κατὰ τῶν στοιχείων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἰσχύουν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἄγεσθε εἰς ἐσφαλμένας σκέψεις.

§51Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω κἄτι: Θὰ τὸ εἴπω, διότι εἶσθε νεώτερος, ἔστω καὶ ἂν εἶσθε Ὑπουργός: Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ παραλογισμῶν θὰ πρέπει νὰ σᾶς τὸ ἐπιτρέψουν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπικαλοῦμαι, ὥστε βασίμως κἄπως νὰ κάμετε αὐτὴν τὴν παρακεκινδυνευμένην κρίσιν περὶ παραλογισμῶν. Ἐὰν ἀναφερόμουν ὅμως εἰς ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου σας καὶ εἰς ἔκθεσιν τοῦ Ὑπουργείου σας, ὅταν δηλαδή, πρόκειται περὶ ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἔχετε εἰς τὸν φάκελλόν σας, δὲν δικαιοῦσθε νὰ ὁμιλῆτε περὶ παραλογισμῶν. Διότι θὰ σᾶς ἐπαναλάβω, ὅτι ὄχι μόνον ἐκτίθεσθε, ἀλλὰ ὑποδεικνύετε καὶ ἐπιτείνετε αὐτὴν τὴν ἀπαράδεκτον τακτικὴν τῆς ἐξαπατήσεως καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ χρησιμοποιῆτε τοιαύτας φράσεις.

§53Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιτρέπω καμμίαν διακοπήν. Μὲ τὴν προσπάθειαν ποὺ καταβάλλετε ἐπιχειρεῖτε νὰ ἐξαπατήσετε τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Διότι ὅταν ἐπικαλούμεθα ἔγγραφα ἰδικά σας ἕνα ἐκ τῶν δύο δικαιοῦσθε νὰ κάμετε, ἢ νὰ τὰ ἀρνηθῆτε καὶ νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι μᾶς ἐγελάσατε, μᾶς ἐδώσατε ψεύτικα ἔγγραφα, ἢ νὰ τὰ ἀποδεχθῆτε καὶ νὰ σιωπήσητε. Δὲν ἠμπορεῖτε ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ κάμετε τὴν συζήτησιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε, διότι ἐὰν ὑπάρχῃ παραλογισμός, εἶναι παραλογισμὸς τῶν φακέλλων ποὺ μᾶς ἀποστέλλετε, εἶναι παραλογισμὸς τῶν φακέλλων ποὺ ἔχετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας. Παραλογισμὸς εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον σας καὶ ἡ Κυβέρνησίς σας. Καὶ διὰ νὰ τελειώνωμεν μὲ αὐτὸ τὸ θέμα......

§54Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν......

§55Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία βάσις συνεννοήσεως. Δὲν ἔχετε διάθεσιν συζητήσεως, ὅταν σᾶς ἐπικαλούμεθα ἔγγραφα ἰδικά σας καὶ μᾶς λέγετε, ὅτι εἶναι παραλογισμός. Εἶναι περίεργον, πράγματι, κ. Ὑπουργέ, διατὶ δὲν θέλετε νὰ τὰ ἀντιληφθῆτε. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς τὴν σελίδα 40 τῆς ἐκθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν Γενικοὶ Διευθυνταί, Γενικοὶ Γραμματεῖς, Διευθυνταὶ τοῦ Ὑπουργείου καὶ Καθηγηταὶ τοῦ Πολυτεχνείου, λέγεται, ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει ἐκάμναμε διϋλιστήριον δὲν θὰ ἦτο δυσχερὲς νὰ ἐπιτύχωμεν προμήθειαν ἀργοῦ πετρελαίου καὶ ὑπ’ αὐτῆς ἀκόμη τῆς CONTINEN-TAL ὑπὸ ὅρους ἐξ ἴσου συμφέροντας. Αὐτὰ λέγει ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου σας. Καὶ σεῖς ἐρωτᾶτε: Μά, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν τόσην ἔκπτωσιν; Τὴν ἔχετε τὴν προσφορὰν καὶ τὸ ἴδιον τὸ Ὑπουργεῖον λέγει, ὅτι ἠμπορεῖ αὐτὴν τὴν τιμὴν νὰ τὴν πραγματοποιήσῃ. Αὐτὰ λέγει τὸ Ὑπουργεῖον σας. Εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ συζητῶμεν ἐπ’ αὐτοῦ; Παραιτηθῆτε τῆς συζητήσεως. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ συζητῆτε. Σᾶς ἔχει καταδικάσει ἡ ὑπηρεσία σας. Σᾶς ἔχουν καταδικάσει τὰ ἰδικά σας ἔγγραφα καὶ ἰδικά σας στοιχεῖα.

§56Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ ἔγγραφον τὸ γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός;

§57Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἀναγνωρίζει.

§58Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Πρῶτον ἐὰν τὸ γνωρίζῃ καὶ κατόπιν ἐὰν τὸ ἀναγνωρίζῃ.

§59Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Τὸ γνωρίζω.

§60Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ὁ πίναξ, τὸν ὁποῖον κατέθεσε προχθὲς ὁ κ. Παπαληγούρας, ποὺ ἀποδεικνύει ἐπίσης, ὅτι αὐταὶ εἶναι περίπου αἱ τιμαὶ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Διότι ἐκεῖ ἔχει μίαν στήλην τῶν ἑτοίμων προϊόντων τῶν εἰσαγομένων ἐλευθέρως. Προβλέπει λοιπόν, μίαν ποσότητα προϊόντων 1.500.000 τόννων ἀξίας συνολικῆς 31.500.000 δυλλαρίων. Εἰς τὴν ἀξίαν αὐτὴν περιλαμβάνονται τὰ κέρδη τῆς ἐπιχειρήσεως, τὰ ἔξοδα τῆς διοικήσεως κλπ. Μεταφέρω λοιπὸν αὐτὰ τὰ δεδομένα εἰς τὸν ἰσολογισμὸν τῆς ἑταιρείας τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ἀφαιρῶ ἀπὸ ἐκεῖ τὰ κέρδη τοῦ Δημοσίου, διότι ὅλα τὰ ἄλλα κέρδη τῆς ἐπιχειρήσεως, μισθοί, ὑποτίθεται, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν καὶ διὰ τὰς ἑταιρείας ποὺ θὰ εἰσάγουν τὰ προϊόντα ἀπ’ ἔξω. Ἀφαιροῦμεν τὰ 5.500.000 δολλ. καὶ φθάνομεν εἰς τὰ 26.500.000 δολλ. Εἰς αὐτὰ πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν ἕνα κονδύλιον, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν ἰσολογισμὸν τοῦ διϋλιστηρίου, τὸ κονδύλιον τῶν ἀποσβέσεων, διότι τὸ διϋλιστήριον εἶναι κρατικόν, δὲν κάμνει ἀποσβέσεις. Τὸ ἐδέχθη ἄλλως τε ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου. Θὰ πρέπει νὰ ἀφαιρέσωμεν 2 ἑκατομμύρια δολλ. δαπάνην ἀποσβέσεων. Ἑπομένως, ἐὰν ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τὴν ἀξίαν τῶν ἑτοίμων προϊόντων θὰ φθάσωμεν εἰς τὰ 23.000.000 δολλ. Ὁπότε φθάνομεν τὴν τιμὴν κατὰ τόννον ἀργοῦ πετρελαίου εἰς 15,16 δολλάρια. Αὐτὴ εἶναι, λοιπόν, ἡ πραγματικότης ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμήν. Ἀλλὰ ὑπάρχει ἀκόμη ἕνα τελευταῖον στοιχεῖον. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ ἐπικαλεσθῶ αὐτοὺς τοὺς διαγωνισμούς, τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Καψάλης, ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ διϋλιστηρίου προκύπτει, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ μαζοὺτ EXFA-CTORY κατὰ τὸ 1961 εἶναι 16,76 καὶ τὸ 1962 16,25 καὶ κατὰ τὰ ἔτη αὐτὰ ἔγινεν ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ τοῦ αὐτοῦ προϊόντος ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Κατὰ τοὺς διαγωνισμοὺς τοῦ 1961 προσέφερεν ἡ Αἴγυπτος 15 δολλ., ἡ Τουρκία 17 δολλ. Αὐτὰ εἶναι ἀπὸ σημείωμα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ζητήσατέ το ἀπὸ τὸν συνάδελφόν σας κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Τὸ 1962 τιμαὶ διϋλιστηρίου 16,25 μαζούτ. Ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ κατὰ τὸ ἔτος 1962 Αἴγυπτος 10,9 δολλ. ἀντὶ τῶν 16,25, Τουρκία 19,90 ἀντὶ τῶν 16,25. «...... (ἀναγινώσκει)......». Ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμὰς τοῦ Κρατικοῦ Λογιστηρίου τῆς Ἑταιρείας Κρατικῶν Διϋλιστηρίων, ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου περὶ τῶν τιμῶν ποὺ ἐπραγματοποιήθησαν εἰς τοὺς διαγωνισμούς, πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι αἱ προσφοραὶ αὐταί, ποὺ ἐγένοντο εἰς τοὺς τρεῖς αὐτοὺς διαγωνισμοὺς καλύπτουν μεγάλας ποσότητας, διότι προσφέρονται πολλαὶ Ἑταιρεῖαι καὶ πολλαὶ ἐπιχειρήσεις ἐνδιαφερόμεναι διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν προϊόντων. Ἴσως ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι καλύπτεται τὸ ἥμισυ ἢ τὸ ⅓ τῆς ὅλης παραγωγῆς τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου. Προσφέρονται εἰς τιμὰς 30% χαμηλοτέρας μαζοὺτ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι πραγματοποιοῦνται ἀπὸ τὸ Κρατικὸν Διϋλιστήριον. Καί, ἐὰν ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου ἀφαιρέσητε τὴν ἐπιβάρυνσιν, ἡ ὁποία ἀναλογεῖ εἰς τὰ κέρδη τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία δὲν ἐπιβαρύνει τοὺς ξένους ἀνταγωνιστάς, ἡ ὁποία φθάνει εἰς τὸ 15% περίπου τῆς συνολικῆς ἀξίας τῶν προϊόντων αὐτῶν, μεῖον μιᾶς ἄλλης 15% ἀκριβώτερα τὰ προϊόντα τοῦ Διϋλιστηρίου ἀπὸ τὰ εἰσαγόμενα.

§61Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἕνα μικρὸ λάθος κάμνετε. Ἀπὸ τὸ 16,25%, θὰ κάμω ἕνα πολὺ γυναικεῖον λογαριασμόν, δὲν θὰ σᾶς κάμω ἄλλην διακοπήν, διὰ νὰ ἴδῃ ἡ Βουλὴ τὴν τάξιν τῶν ἀνακριβειῶν, ἀπὸ τὸ 16,25% πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ, θὰ κάμω ἕνα πολὺ χονδρικὸν ὑπολογισμόν, ἡ ἀναλογία περίπου 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων τοῦ μαζούτ. Ἐὰν θέλετε νὰ κάμνωμεν τὴν ἀναγωγὴν βάσει τοῦ ὅτι παράγει τὸ Διϋλιστήριον 10 ἑκατομμύρια τόννους, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀκριβὲς καὶ θέλετε νὰ τὴν κάμετε τὴν ἀναλογίαν κατ’ ἰσομοιρίαν, θὰ πρέπει νὰ μειώσητε τὸ 16,25% μόνον ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας κατὰ 5 δολλάρια. 16,25 δολλάρια, μεῖον 5 δολλάρια θὰ εὕρητε πόσον κάμνουν. Σᾶς ἀφίνω νὰ κάμετε τὴν ἀφαίρεσιν.

§62Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τί εἶναι αὐτό; Δὲν τὸ ἀντελήφθην.

§63Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν πειράζει, ὅλοι οἱ ἄλλοι τὸ ἀντελήφθησαν. Ἀλλά, διὰ νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε καὶ σεῖς θὰ τὸ ἐπαναλάβω. Ἡ τιμὴ 16,25 δολλάρια εἶναι ἑτοίμου προϊόντος μαζοὺτ EXFACTORT. Πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἡ ἐπιπίπτουσα ἀναλογία τῶν 10.000.000 δολλ. ποὺ πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸ 1.000.000 δολλάρια ποὺ εἰσπράττει τὸ Κράτος. Διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν ἀναλογίαν χονδρικῶς, ἐὰν ἐλέγαμεν ὅτι τὸ διϋλιστήριον εἰσήγαγεν 2 ἑκατ. τόνν., διὰ νὰ κάμωμεν στρυγγυλοὺς λογαριασμούς, πρὸς πέντε δολλ., ἔχομεν 10 ἑκατομμύρια δολλάρια.

§64Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἀναγωγὴ δὲν γίνεται κατ’ ἰσομοιρίαν.

§65Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Χονδρικῶς ἡ παραγωγὴ εἶναι 1650, ἑπομένως τὸ ὅτι εἶπον 2 ἑκ. εἶναι εἰς βάρος μου. Θὰ ἐπιπέσουν δὲ κατ’ ἰσομοιρίαν. Ἐὰν θέλετε νὰ μὴ ἐπιπέσουν κατ’ ἰσομοιρίαν, τότε θὰ κάμετε τοὺς λογαριασμούς, βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα κατέθεσα εἰς τὴν Βουλήν.

§66Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ 15%.

§67Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ 15%, τὸ 20% ἐξαρτᾶται ποῦ θὰ τὸ πᾶτε. Τὸ 45 ἔχει ἀξίαν 20% ἐπὶ τῶν 9 ἑκατ. καὶ εἶναι ἑπομένως 20% καὶ κἄτι ἐπὶ τῶν 10 ἑκατ. εἶναι ἔτσι ἢ ὄχι;

§68Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Συνεπῶς τὴν γυναικείαν βάσιν τὴν ἀφίνομεν.

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀφοῦ ἐπιμένετε θὰ πάρωμεν ἀντὶ τῆς γυναικείας τὴν ἀνδρικὴν βάσιν. Ἀνδρικοὶ εἶναι οἱ πίνακες ποὺ κατέθεσα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§70Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτόν, χρησιμοποιεῖ ὁ κ. συνάδελφος.

§71Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι. Ὁ κ. συνάδελφος ἠμφεσβήτησε τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ ἠθέλησε νὰ κάμῃ μίαν οὐχὶ ἀνακριβῆ ἐμφάνισιν τοῦ θέματος. Πολὺ καλυτέραν σύγκρισιν ἔκαμε σήμερον ἡ «Αὐγή», ἡ ὁποία μέμφεται τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ μεμφομένη τὴν Κυβέρνησιν, γράφει τὶ τὸ ἀληθές. Λέγει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐμείωσε τὴν τιμὴν τοῦ μαζοὺτ καὶ τὴν ἔφθασεν 11 καὶ παρὰ ταῦτα εἰσπράττει ὑπερκέρδη ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον 220 ἑκ. δραχ. Ἡ «Αὐγὴ» ἔχει δίκαιον. Ἐκάμαμε τὴν μείωσιν εἰς 11 δολ. ποὺ εἶναι ἡ χαμηλοτέρα διεθνὴς τιμὴ καὶ ὑπάρχουν κέρδη 220 ἑκατ. δραχ. Ὑπάρχει ἐδῶ κανεὶς ποὺ νὰ μὴ γνωρίζῃ πῶς γίνεται ἡ κατανομὴ αὐτή; Κάθε διϋλιστήριον κάνει μίαν ἔκπτωσιν εἰς ἐκεῖνο τὸ προϊὸν ποὺ κατὰ σύμπτωσιν τοῦ περισσεύει. Ἐὰν τοῦ περισσεύῃ τὸ μαζούτ, τὸ προσφέρει χαμηλότερον εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Παρὰ ταῦτα, δημιουργοῦνται διεθνεῖς τιμαί, αἱ ὁποῖαι κυμαίνονται μεταξὺ τοῦ 15–20% εἰς τὴν καλυτέραν περίπτωσιν, ἀπὸ ἀπόψεως μέσης στάθμης κάτω τῶν τιμῶν DE FACTOR, ἐφ’ ὅσον ἐξ αὐτῶν κάμνετε τὴν ἀφαίρεσιν τῶν κερδῶν, ἢ ὑπερκερδῶν τοῦ Δημοσίου. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι φιλολογία. Ὅλοι οἱ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἀνεφέρθησαν, εἶναι ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι κυμαίνονται κάτω τοῦ LOW PLATT'S.

§72Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεχείρησε νὰ διαστρεβλώσῃ τὰ πράγματα. Εἶπεν, ὅτι ἔκαμα μίαν ἐμφάνισιν τοῦ θέματος καὶ κατέληξα εἰς τὸ 16,25. Αὐτὸ εἶναι ἀνακριβέστατον. Αὐτὸ ὑπῆρξε τὸ τελευταῖον ἐκ τῶν ἐπιχειρημάτων μου, διὰ νὰ ἀποδείξω ποία εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πίνακας τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη, εἶπον ὅτι δὲν δέχομαι νὰ συζητήσω ἐπὶ τῆς ἀλχημείας τῶν ἀριθμῶν ποὺ ἀναφέρονται εἰς αὐτούς, διότι εἶναι πίνακες προβλέψεων τοῦ 1963 καὶ εἶπον ὅτι διὰ τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ, δὲν δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ προβλέψεων, διότι πάντοτε ἔπεσεν ἔξω ἐπὶ τοιούτων θεμάτων. Δὲν δύναται ἑπομένως νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως ὁ πίναξ ποὺ κατετέθη. Εἶναι μέσον συσκοτισμοῦ καὶ τίποτε ἄλλο.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ σᾶς περιορίσω τὸν λόγον. Δὲν ἔχω οὔτε τὸ δικαίωμα ἀλλὰ οὔτε καὶ τὴν πρόθεσιν. Νομίζω ὅμως ὅτι εἴχατε ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τελειώσητε τὴν ὁμιλίαν σας ἐντὸς μιᾶς καὶ ἡμισείας ὥρας. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν νὰ συντομεύσητε.

§74Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τώρα εἰς τὸ 16 καὶ 25. Εἴπατε ὅτι πρέπει νὰ ἀφαιρεθοῦν τὰ 10 ἑκατομμύρια τοῦ Δημοσίου. Πρῶτον δὲν εἶναι 10 ἑκατομμύρια. Διότι τὰ 2, 1: 2 ἑκατομμύρια τοῦ Δημοσίου ἀφαιροῦνται ἀπὸ κάπου ἀλλοῦ. Δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα πραγματοποιεῖ τὸ Διϋλιστήριον. Τὰ κέρδη ποὺ πραγματοποιεῖ καὶ ποὺ ἐμφανίζονται εἰς τὰ 45 ἑκατομύρια δολλάρια ἀξίας προϊόντων παραγομένων ἐν τῷ συνόλῳ των ἔχουν μέσα τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς ἀπὸ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Τὰ κέρδη εἶναι ἀπὸ τὴν τιμὴν τσὶφ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ πέραν αὐτοῦ. Ἐπομένως αὐτὴ ἡ συμμετοχὴ τοῦ Δημοσίου ποὺ πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἐδῶ εἶναι ἐκείνη ποὺ λαμβάνει ἀπὸ τὰ κέρδη, ἀπὸ τὸν ἰσολογισμὸν τοῦ Διϋλιστηρίου. Εἶναι τὰ 15% τῆς εἰσπράξεως καὶ αὐτὸ τὸ ἀφῄρεσα. Καὶ σᾶς εἶπα ὅτι τὸ ἀπὸ 30% ποὺ εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς μιᾶς τιμῆς καὶ τῆς ἄλλης ἀφαιρῶ τὰ 15, καὶ μένει ἡ διαφορὰ 15. Θέλετε νὰ παραιτηθῶ τῶν στοιχείων αὐτῶν παραιτοῦμαι. Τὰ ἐπεκαλέσθην ἁπλῶς διὰ νὰ ἐνισχύσω τὸ τελευταῖον ἐπιχείρημα καὶ τὴν βάσιν, τὴν ὁποίαν ἔθεσα ἀπὸ τὴν ὁποίαν προκύπτει κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον, ὅτι προκειμένου περὶ ἀποκτήσεως ἀργοῦ πετρελαίου δι’ ἀνταλλαγῶν, ἡ τιμὴ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τσὶφ εἶναι 16,40 δολλάρια, ἐνῷ ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν χρεώνεται τὸ πετρέλαιον εἰς τὸ ἐργοστάσιον εἶναι 20,90. Ἔχομεν, λοιπόν, προκειμένου περὶ ἀργοῦ πετρελαίου ἐξ ἀνταλλαγῶν, μίαν διαφορὰν 4,30.

§75Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποῖος τὴν κερδίζει;

§76Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ βγάλω τὸ συμπέρασμα. Δεύτερον, προκειμένου περὶ ἀργοῦ πετρελαίου ἀποκτωμένου διὰ συναλλάγματος ἐπεκαλέσθην ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τοὺς φακέλλους σας, τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἡ τιμή, τὴν ὁποίαν προσφέρει ἡ Κοντινένταλ εἶναι 1,99 τσὶφ Πειραιᾶ καὶ ἡ ὁποία λέγει ὅτι τὴν τιμὴν αὐτὴν ἠμποροῦμεν καὶ ἡμεῖς νὰ τὴν πραγματοποιήσωμεν. Ἐὰν τὸ λέγῃ διὰ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν προσφορὰν τῆς Κοντινένταλ εἶναι ἄλλο θέμα. Αὐτὸ δὲν τὸ δέχομαι. Λέγει, λοιπόν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ τὴν πραγματοποιήσῃ. Ἔχομεν, λοιπόν, τὰ 14,75 δολλάρια ἀπὸ τὴν προσφορὰν τῆς Κοντινένταλ καθαρὰ καὶ ξάστερα. Ἔχομεν ἐπίσης τὸ ἄλλο στοιχεῖον, τὸ ἐπίσης ἀναμφισβήτητον ἀπὸ ἔγγραφα ἰδικά σας, ἀπὸ τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει τοῦ διευθύνοντος συμβούλου τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου. Τί ἄλλο θέλετε νὰ ἐπικαλεσθῶ διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἐκεῖνο, ποὺ ὑποστηρίζετε εἶναι ἀστεῖον. Ὅταν τὸ ἴδιον τὸ Διϋλιστήριον, ὁ ἐπιχειρηματίας τοῦ Διϋλιστηρίου, ποὺ ἔχει συμφέρον νὰ ἀποκαλύψῃ τὴν πραγματικὴν τιμήν, σᾶς λέγει εἰς μίαν ἐκ τῶν πολλῶν ἐπιστολῶν ποὺ σᾶς ἀπηύθυνεν, ὅτι εἶναι λάθος ἐὰν δὲν διατηρήσητε τὸ δικαίωμα ἀποκτήσεως ἀργοῦ πετρελαίου δι’ Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ ὅτι ἐὰν αὐτὴν τὴν ἀγορὰν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τὴν κάμνετε δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος θὰ κερδίσετε ἀκόμη 3 δολλάρια κατὰ τόννον; Ὅταν κερδίζετε 4,6 ἀπὸ τὴν τιμὴν μὲ ἀνταλλαγὴν προϊόντων καὶ προσθέσητε 3 γίνονται 7,6. Εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν περὶ τῶν ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους παρατάσετε ἀναζητῶντας νὰ εὕρητε λύσιν εἰς τὴν τιμὴν τῆς πωλήσεως τῶν προϊόντων, ἐνῷ ἡ καρδία τοῦ θέματος δὲν εἶναι ἐκεῖ; Δὲν εἶναι ζήτημα τὸ πόσον πωλεῖται τὸ πετρέλαιον, τὰ προϊόντα τὰ πετρελαιοειδῆ εἰς τὴν ἀγοράν. Δὲν εἶναι τὸ θέμα ἐκεῖ. Τὸ θέμα εἶναι πόσος εἶναι ὁ βασικὸς παράγων τῆς τιμῆς τοῦ πετρελαίου, ἡ τιμὴ δηλαδὴ τῆς πρώτης ὕλης τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ ἂν εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς γίνεται ἢ ὄχι πραγματοποίησις τεραστίων ἀπαραδέκτων κερδῶν. Ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἐχρησιμοποίησα καὶ τοὺς ὁποίους πιστεύω ὅτι ἐστήριξα διὰ στοιχείων, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ χέρια τῆς Κυβερνήσεως προκύπτει πλέον ὅτι πράγματι...

§77Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Ὑφυπ. Συντονισμοῦ). (Διακόπτει μὴ ἀκουσθείς).

§78Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ κατέχετε τὸ θέμα; Ἐὰν δὲν τὸ κατέχετε μὴ μπαίνετε εἰς τὴν συζήτησιν, διότι ἐπιβαρύνετε τὸ ἑαυτόν σας. Σᾶς κατηγοροῦν αἱ ὑπηρεσίαι σας. Εἶσθε κατηγορούμενος καὶ μόνη διέξοδος ὑπάρχει νὰ ἠμπορέσητε νὰ ξεφύγετε ἀπὸ τὴν συζήτησιν. Δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀντίκρουσις τῶν ἐπιχειρημάτων ποὺ προβάλλονται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Καὶ μὲ ὅσα καὶ ἂν ρητορικὰ σχήματα ἐπιχειρεῖ ὁ κ. Μπουρνιᾶς νὰ κατακερματίσῃ τὴν συζήτησιν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν ἀκλόνητον πραγματικότητα, τὴν ὁποίαν, ἔχετε θεμελιώσει μὲ ἰδικά σας ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα λέγουν ὅτι μὲ τὴν σύμβασιν αὐτὴν δίδετε εἰς τὸν κ. Πάπας ἐπὶ 2 ἑκατομμυρίων τόννων 5 δολλάρια μέσον ὅρον διαφορὰν τιμῆς ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ ἐκείνην ποὺ ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἀποκτήσῃ καὶ ἀπὸ ἐκείνην ποὺ πράγματι θὰ τὴν ἐχρέωνε διὰ τὴν ἑλληνικὴν κατανάλωσιν, διὰ τοὺς κάφρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Θὰ κερδίζῃ 10 ἑκατομμύρια δολλάρια κατ’ ἔτος. Οὔτε ἕνα ὀλιγώτερον. Ἐὰν ἐπιμένετε, θὰ σᾶς θέσω πρὸ τῶν εὐθυνῶν σας καὶ πρὸ ἑνὸς διλήμματος. Δεχθῆτε νὰ γίνῃ μία ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν πραγμάτων. Εἶναι τὸ πλέον τίμιον. Ἐὰν ἔχετε δίκαιον θὰ ἀποδειχθῇ καὶ θὰ λάμψῃ. Ἐὰν ἔχετε ἄδικον θὰ ὑποστῆτε τὰς συνεπείας. Διότι ἐκάματε μίαν σύμβασιν πραγματικοῦ ξεπουλήματος. Πολὺ ὀρθῶς ἐλέχθη ὅτι ξεπουλᾶτε τὸ Δημόσιον. Δεχθῆτε τὴν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Ἰδοὺ ἡ Ρόδος, ἰδοὺ καὶ τὸ πήδημα. Δεχθῆτε τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν ἐξεταστικήν, ἡ ὁποία νὰ διερευνήσῃ τοὺς φακέλλους, τοὺς ὁποίους κρατᾶτε κλειστούς. Ἔπρεπε νὰ ἔχετε καταθέσει ὅλα τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ μὴ συζητᾶτε ἐπὶ προβλέψεων διὰ τὸ 1963. Ἔπρεπε νὰ ἔχετε καταθέσει ὅλα τὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀποδειχθῇ πράγματι ποῦ ὑπάρχει τὸ δίκαιον. Ἔχει ἀναμφισβητήτως κερδίσει 10 ἑκατομμύρια δολλάρια κατ’ ἔτος. Αὐτὴ εἶναι ἡ σύμβασις, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις.

§79Η. ΗΛΙΟΥ. Πλέον τῶν συνήθων κερδῶν ποὺ ἔχουν ὅλαι αἱ ἄλλαι ἑταιρεῖαι.

§80Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Καὶ ὁμιλοῦμεν κατόπιν αὐτοῦ περὶ ἐγγυήσεως. Ἔχει ἀνάγκην δηλαδὴ ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Διϋλιστηρίου καὶ νὰ καθήσῃ 10 χρόνια καὶ θὰ εἰσπράξῃ 100 ἑκατομμύρια δολλάρια νὰ τοῦ βάλῃ ὁ κ. Παπαληγούρας τὸ ἕνα ἑκατομμύριον ποινικὴ ρήτρα ἢ νὰ τοῦ δεσμεύσῃ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα θὰ καταθέσῃ διὰ τὴν ἑταιρείαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἱδρύσῃ ποτὲ καὶ διὰ νὰ ἐμπλέξῃ ἐνδεχομένως τὸ Δημόσιον καὶ εἰς ἄλλα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἀπὸ τὴν διατύπωσιν τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Καὶ ἐπειδὴ ἦλθεν ἡ συζήτησις, ἐδῶ ποὺ τὰ λέγομεν, τὰ ἴδια περίπου ποσὰ κερδίζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἡ Σόκονυ. Διότι πράγματι τὸ κέρδος προκύπτει ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπολογισμῶν ποὺ γίνονται διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ Διϋλιστηρίου. Ἑπομένως αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῶν 10 ἑκατομμ. δολλαρίων κατ’ ἔτος δὲν εἶναι δέκα διότι εἶναι ὀλιγωτέρα ἡ κατανάλωσις εἶναι 1.600.000 τόννοι περίπου ἀργοῦ πετρελαίου, δηλαδὴ εἶναι περίπου 4 ἑκατ. καθαρὸν κέρδος τὸ ὁποῖον πραγματοποιεῖ ἡ SOCONY. Καὶ θὰ εἴπῃ ἴσως ἡ Κυβέρνησις ὅτι πέραν αὐτῶν παίρνει καὶ ἕνα φόρον ποὺ θὰ πάρῃ τὸ Δημόσιον καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ τὸ θίξῃ, διότι μένει ἐκτεθειμένος καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς σοβαροῦ θέματος σχετικοῦ μὲ τὴν φορολογίαν τῶν πετρελαιοειδῶν. Ὅτε κατὰ Μάϊον τοῦ 1962 εἶχον θίξει τὸ θέμα τῆς εὐθύνης διὰ τὴν διαφυγὴν τῶν κερδῶν τοῦ Διϋλιστηρίου ἀπὸ τὸν κ. Νιάρχον, ὁ ὁποῖος εἶχε δηλώσει 11 χιλιάδες εἰσόδημα καὶ μετεβίβασε τὰς μετοχὰς εἰς ἄλλην ἑταιρείαν ποὺ δὲν εἶχε κέρδη, ὥστε τὰ κέρδη τοῦ Διϋλιστηρίου νὰ μὴ φορολογηθοῦν, ἀνεφέρθην εἰς ἕνα ἔγγραφον τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τὸ ὁποῖον ἔλεγεν, ὅτι πράγματι ὑπάρχει σοβαρὸν ζήτημα, σοβαρὰ ἀνωμαλία σχετικῶς μὲ τὴν μεταβίβασιν αὐτῶν τῶν μετοχῶν καὶ τὴν φορολογίαν τῶν κερδῶν τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ τὰς μετοχὰς αὐτὰς καὶ πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ περαιτέρω. Εἶπον λοιπὸν τότε, τὸ ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ Μάϊον τοῦ 1962, πρὸ 9μήνου, ὅτι ὑπάρχει μία ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία κάμνει ἔλεγχον εἰς τὸ Διϋλιστήριον. Καὶ τὸν ἠρώτησα μήπως πρόκειται περὶ αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία κάμνει αὐτὸν τὸν ἔλεγχον; Καὶ ἀπήντησεν ὄχι ἔλεγχον δι’ αὐτὸ τὸ θέμα. Τὸ ἀνέφερον πρὸ 5μήνου ὅτε ἐγίνετο μία ἄλλη συζήτησις διὰ τὰ πετρελαιοειδῆ ἐδῶ, ὅταν τὴν τελευταίαν στιγμὴν μᾶς ἔφερον ὡς τροπολογίαν ἕνα πλῆρες νομοσχέδιον διὰ τὰ πετρελαιοειδῆ, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν τότε: Μοῦ λέγετε ἕνα θέμα ποὺ δὲν τὸ ξεύρω. Θὰ τὸ ἴδω. Ἐρωτῶ λοιπόν. Τὸ εἶδε; Τί ἔγινε μὲ τὴν φορολογίαν τοῦ Νιάρχου; Τί ἔγινε μὲ τὴν ἀνώμαλον αὐτὴν μεταβίβασιν τῶν μετοχῶν ἐν μιᾷ νυκτὶ ἢ μᾶλλον ἐν μιᾷ ὥρᾳ; Ἔγινε ὅλη ἐκείνη ἡ διαδικασία τῆς μεταβιβάσεως ἠρευνήθη τὸ θέμα ἢ ὄχι; Ἢ διότι πρόκειται περὶ κάποιων τῶν μεγιστάνων δὲν ὑπάρχει;

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§82Η. ΗΛΙΟΥ. Τί σᾶς ἐνοχλεῖ, κ. Πρόεδρε;

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν οὔτε ἐπὶ παρομοίου θέματος γίνεται συζήτησις. Ἀφήσατε τὸ Προεδρεῖον νὰ κάμῃ τὴν δουλειά του. Διότι ἐὰν ἀρχίσωμεν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς συζητήσεως νὰ συζητῶμεν ὅλα τὰ θέματα δὲν θὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις αὐτή.

§84Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὴν ἐπιχειρηματολογίαν του θὰ τὴν κανονίσῃ ὁ ρήτωρ.

§85Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔθιξα τὸ θέμα τῆς φορολογίας αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ Διϋλιστηρίου καὶ λέγω ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως φορολογίας εἶναι ἁμαρτωλὴ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις διότι ἔγιναν ἤδη κομπίνες καὶ ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ γίνουν αὐτὲς οἱ κομπίνες. Διότι ὑπάρχουν 42 ἑταιρεῖαι ποὺ ἠμποροῦν νὰ γίνουν μὲ αὐτὴν τὴν σύμβασιν, εἰς τὰς ὁποίας ἠμπορεῖ νὰ κατανεμηθοῦν αὐταὶ αἱ μετοχαὶ εἰς ξένους βέβαια, διότι μόνον εἰς ξένους ἐπετράπη νὰ μεταβιβασθοῦν ὅλαι αἱ μετοχαὶ τοῦ Διϋλιστηρίου χωρὶς νὰ πληρώνουν οὔτε μίαν δραχμὴν φόρον. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ τελευταῖον θέμα, τὰ κέρδη ἐπὶ τοῦ συναλλάγματος. Εἶχεν εἴπει προχθὲς ὁ κ. Μαῦρος, ὅτι ἀπὸ τὸ Διϋλιστήριον ἐπιχειρεῖται μία ἀπάτη ἐμφανίσεως κερδῶν συναλλάγματος ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τῶν πετρελαιοειδῶν. Ὅτι δηλαδὴ πραγματοποιεῖ περίπου εἰσαγωγὴν 13½ ἑκ. δολλαρίων συναλλάγματος ἡ χώρα ἀπὸ τὴν διαχείρισιν αὑτῶν τῶν πετρελαιοειδῶν. Καὶ ὑπεστήριξεν ὁ κ. Μαῦρος, ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε. Συνάλλαγμα δὲν κερδίζει τίποτε τὸ Κράτος. Ἰδοὺ τὶ λέγουν οἱ ἰσολογισμοὶ τοῦ Διϋλιστηρίου: Τὸ 1961 τόννοι 1.924.000. Εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Διϋλιστηρίου, ἀπὸ αὐτὸ 445 χιλιάδες εἶναι ρωσικὸν πετρέλαιον, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει θέμα συναλλάγματος. Μένουν 1.479.000 τόννοι ἀργοῦ πετρελαίου εἰσαγομένου ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Μὲ βάσιν τὴν ἀξίαν αὐτοῦ τοῦ πετρελαίου, ἡ ὁποία σημειώνεται εἰς τὸν ἰσολογισμὸν αὐτῆς τῆς ἑταιρείας ἡ ἀξία αὐτοῦ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου 887.600.000 δραχμαὶ δηλαδὴ 29.586.000 δολλάρια. Αὐτὰ ἐξάγονται διὰ νὰ ἀγορασθῇ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον ποὺ θὰ διϋλισθῇ εἰς τὸ Διϋλιστήριόν μας. Τί θὰ συνέβαινεν ἐὰν ὅλα τὰ προϊόντα ποὺ παράγει τὸ Κρατικὸν Διϋλιστήριον τὰ εἰσαγάγωμεν ἕτοιμα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν; Διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἴσου ποσοῦ ἑτοίμων προϊόντων σύμφωνα μὲ τὸν πίνακα—τώρα θὰ τὸν ἀναγνωρίσω, κ. Ὑπουργέ, τοῦ Συντονισμοῦ, τὸν πίνακά σας—σύμφωνα μὲ τὸν πίνακα ποὺ ἔχει καταθέσει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ τὴν εἰσαγωγὴν 1.500.000 τόννων ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα....

§86Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἑτοίμων προϊόντων.

§87Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, ἑτοίμων προϊόντων. Διὰ τὴν εἰσαγωγὴν 1.500.000 τόννων ἀξίας 30.645 δολλ. Ἑπομένως τὰ ἴδια ἕτοιμα προϊόντα διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τῶν ὁποίων ἐξάγομεν συνάλλαγμα 29.586.000 δολλάρια ἠμπορεῖ νὰ εἰσαχθοῦν ἕτοιμα μὲ πληρωμὴν συναλλάγματος 30.645.000 δολλαρίων. Ἑπομένως μὲ βάσιν τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ δίδει τὸ ἴδιον τὸ Διϋλιστήριον κερδίζομεν 1.000.000 δολλάρια. Αὐτὴ εἶναι ἡ συναλλαγματικὴ ὠφέλεια ἀπὸ τὴν διαχείρισιν κατὰ τὸ ἔτος 1961. Ἐὰν λοιπὸν αὐτὸ δύναται νὰ λεχθῇ ὠφέλεια εἶναι ἄλλο θέμα. Τὸ ἴδιον θὰ συμβῇ βεβαίως καὶ μὲ τὸν ἀνάδοχον τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἀλλὰ ἡ σύμβασις αὐτὴ περιέχει μερικὰς ἄλλας διατάξεις. Τὰ μὲν κεφάλαια, τὸ πιθανώτερον εἶναι, ὅτι δὲν θὰ εἰσαχθοῦν, θὰ εἰσαχθοῦν εἰς μηχανήματα, σοφίας, σχέδια καὶ ἐφευρέσεις κλπ. καὶ ἑπομένως συνάλλαγμα δὲν θὰ εἰσαχθῇ, θὰ γίνουν δάνεια ἔπειτα διὰ τὰ κεφάλαια κινήσεως, τὰ ὁποῖα καὶ πάλιν θὰ ἐξαχθοῦν. Ἐκ τῆς κινήσεως δηλαδὴ ὠφέλεια συναλλαγματικὴ ἀρνητικῶς θὰ προκύψῃ. Δὲν θὰ δαπανήσωμεν διὰ νὰ κάμωμεν αὐτὰς τὰς ἐγκαταστάσεις ἀλλὰ ἀπὸ τὸ πρῶτον ἔτος θὰ ἀρχίσῃ ἐξυπηρέτησις κεφαλαίου μετοχικοῦ 27 ἑκατ. μὲ 10% κατ’ ἔτος ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας: «...(ἀναγινώσκει)...». Σύνολον ἐτησίας ἐξαγωγῆς συναλλάγματος διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ δοθῇ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος 28 ἑκατ. κατ’ ἔτος. Ὀφείλει δηλαδὴ ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος νὰ παραχωρῇ εἰς τοὺς ἀναδόχους διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν μεγαλειωδῶν αὐτῶν ἐπενδύσεων τὰς ὁποίας πραγματοποιεῖ ἡ Κυβέρνησις ὑπερηφανευομένη διὰ τὸ ἔργον της, 28 ἑκατ. δολλάρια κατ’ ἔτος. Καὶ μαζὶ μὲ τοὺς κινδύνους ποὺ δημιουργεῖ διὰ τὴν σταθερότητα τὴν συναλλαγματικὴν τῆς χώρας, διότι δημιουργεῖ καὶ θὰ δημιουργηθοῦν πολλὰ προβλήματα μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τοὺς διαγωνισμούς, μαζὶ μὲ αὐτοὺς καὶ μὲ τὴν παραχώρησιν 10 ἑκατ. τὸν χρόνον ἔτσι σὰν ρεγάλο εἰς τὸν πλασιὲ ποὺ ἐδιάλεξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ τοῦ παραχωρήσῃ μίαν σύμβασιν. Ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι πράγματι ἀγωνίζεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν προκοπὴν τοῦ τόπου; Πρόκειται, κύριοι βουλευταί, πράγματι περὶ μιᾶς ἀπὸ τὰς χειροτέρας συμβάσεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ποτὲ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀνάλογος εἶναι βεβαίως μὲ ἐκείνην τοῦ ἀλουμινίου. Ἀλλὰ ἡ ἔκτασις αὐτῆς εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα. Ἐκεῖ τοὐλάχιστον δὲν ἠμποροῦμε νὰ προσδιορίσωμεν τί κέρδη δίδομεν εἰς τὸν ἐπιχειρηματίαν. Ἐκεῖ ἐὰν ὑπάρχουν κέρδη θὰ τὰ πραγματοποιήσῃ μὲ τὴν πώλησιν τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀσύδοτος ἀπὸ φορολογίαν κλπ. Ἐδῶ ὅμως ὑποχρεώνομεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ πληρώνῃ τὴν κατανάλωσιν τῶν πετρελαιοειδῶν εἰς ὑψηλὰς τιμάς, 30% περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὰ ἀγοράσῃ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ πλουτίσωμεν τὸν ἀνάδοχον ἢ ἐκεῖνον ποὺ θὰ τὸν ὑποκαταστήσῃ, τὸν προικοδοτοῦμεν μὲ 10 ἑκατ. δολλάρια. Εἶναι δυνατὸν κύριοι βουλευταί, νὰ δεχθῇ κανεὶς ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις ποῖον εἶναι τὸ μέγεθος τοῦ σκανδάλου τὸ ὁποῖον περιέχεται εἰς αὐτὴν τὴν σύμβασιν; Καὶ διερωτᾶται κανείς: Διατί προχωρεῖ εἰς τὴν σύναψιν αὐτῆς τῆς συμβάσεως; Αὐτὸ τὸ διατὶ τοὐλάχιστον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀπαντήσῃ. Ψιθυρίζεται εἰς τοὺς δρόμους. Ψιθυρίζεται εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδειχθῇ δυστυχῶς. Ὑπάρχει ἕνα διατί. Διατί παραδίδετε τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας εἰς ἕνα κύριον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι κἂν ἐπιχειρηματίας; Διατί τὸν κάμνετε πλασιὲ ἐπενδύσεων τὰς ὁποίας καὶ σεῖς λέγετε, ὅτι δὲν ἐφαντάσθη ἡ χώρα μας ποτέ; Διατὶ πρὸ παντὸς δεσμεύετε τὴν χώραν εἰς χρόνον ἀπεριόριστον εἰς τὸ διηνεκὲς μὲ μίαν σύμβασιν ἡ ὁποία ἐνῷ τῆς ἀπαγορεύει νὰ ἐφαρμόσῃ πολιτικὴν χαμηλῶν τιμῶν διὰ τὰ καύσιμα, πρᾶγμα ποὺ θὰ ἔχῃ γενικωτέρας ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας, ἐξ ἄλλου κάμνετε ἐκχωρήσεις κερδῶν φοβεράς, ὑπὲρ αὐτῶν εἰς τοὺς ὁποίους δίδετε τὴν σύμβασιν. Ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας περὶ τῶν μαύρων τῆς Ἀφρικῆς, οἱ ὁποῖοι σήμερον ἀγωνίζονται διὰ νὰ ἀναπτύξουν τὴν βιομηχανίαν εἰς τὸν τόπον των. Καὶ πράγματι αὐτὴ ἡ ὑπόμνησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας μᾶς δημιουργεῖ ἀρκετὰς θλιβερὰς σκέψεις. Ἐὰν πράγματι οἱ μαῦροι ἐξύπνησαν, ἐὰν πράγματι οἱ μαῦροι ἀνατρέπουν τοὺς οἰκονομικοὺς αὐθέντας των καὶ προσπαθοῦν νὰ ἀποκτήσουν οἰκονομικὴν ἐλευθερίαν, πῶς εἶναι ἐπιτρεπτὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ δέχεται τώρα ποὺ οἱ ἄλλοι ἀγωνίζονται διὰ τὴν ἐλευθερίαν των, καὶ τὴν πραγματοποιοῦν, ἡ Ἑλλὰς νὰ ὑποδουλώνεται κατ’ αὐτὸν τὸν ἀπαράδεκτον καὶ σκανδαλώδη τρόπον εἰς τοὺς ξένους.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ἔχει τὸν λόγον.

§89Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ διακόψωμεν. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν....

§90Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος πράγματι ἀπουσίασε πολὺ ἐπικαίρως ἐπὶ κρισίμων θεμάτων, ἦτο παρὼν τοὐλάχιστον ὅταν τοῦ ἀπηυθύνθη μία ἐρώτησις καὶ τοῦ ἐζητήθη συγκεκριμένη πληροφορία.

§91Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Νὰ ὑποβάλετε ἐπερώτησιν.

§92Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ὑποβάλομεν ἐπερώτησιν, διότι σχετίζεται ἀπολύτως μὲ τὸ θέμα. Ἐρωτῶμεν ἐὰν διὰ τὰς ἐγγυήσεις τῆς ΜΑΝΙΦΑΚΤΟΡΥΣ, ὑπάρχουν ἀντεγγυήσεις ἐντεῦθεν. Ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος καταθέτει τὸ ὅλον ἢ μέρος τοῦ συναλλαγματικοῦ της ἀποθέματος; Ἐτέθη σαφῶς τὸ ἐρώτημα. Ὑπάρχουν ἢ ὄχι ἀντεγγυήσεις;

§93Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἀπαντήσω. Δὲν ἀντελήφθην, ὅτι ἀνεφέρεσθε εἰς αὐτὸ τὸ θέμα. Εἶμαι πρόθυμος νὰ σᾶς παράσχω πᾶσαν διευκρίνισιν. Καὶ παρέχω τὴν διευκρίνισιν, ὅτι βεβαίως δὲν ὑπάρχουν ἀντεγγυήσεις. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία Ἑλληνικὴ ἀντεγγύησις. Ὑπάρχει ἁπλῶς ἐγγύησις τῆς ΜΑΝΙΦΑΚΤΟ-ΡΥΣ. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Τράπεζα Ἑλλάδας ἔχει συναλλαγματικὰ ἀποθέματα καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ τὰ ἔχῃ εἰς ὅλας τὰς Τραπέζας τοῦ κόσμου, δὲν ἀνατρέπει αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον. Καὶ τὰ συναλλαγματικά της ἀποθέματα, ὅποτε θέλει τὰ μεταφέρει ἀπὸ τῆς μιᾶς Τραπέζης εἰς τὴν ἄλλην. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχῃ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα. Ἔχει συναλλαγματικὰ ἀποθέματα εἰς ὅλας τὰς Τραπέζας καὶ εἰς τὰς μεγάλας Ἀμερικανικὰς Τραπέζας καὶ εἴς τινας Βρεταννικάς. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι αἱ Τράπεζαι αὐταὶ ἠμποροῦν νὰ χορηγήσουν πρὸς ἕνα τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς Ἑλλάδος. Οὔτε τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὑπεύθυνον διὰ τὸ τί θὰ κάμῃ ὁ ἰδιώτης.

§94Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν ἀντεγγύησις.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Λυκουρέζο.

§96Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντως, πρέπει νὰ τονισθῇ ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραπονῆσθε κατὰ τοῦ Προεδρείου, ὅτι δὲν προσπαθεῖ νὰ διευκολύνῃ τὸ ἔργον τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Εἶναι ἀλλεπάλληλοι αἱ συνεδριάσεις κατὰ τὰς ὁποίας τῇ αἰτήσει ἢ τῇ ἀπροθυμίᾳ ὑμῶν λύεται ἡ συνεδρίασις. Εἴμεθα, λοιπόν, σύμφωνοι νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν;

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.10′ μ.μ.).