1963.01.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 26η

Παρασκευὴ 11 Ἰανουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Φαρμάκης ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120871) 10.12.1962 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Παπαδάκη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§4Σ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι, δὲν πρόκειται περὶ ἐμοῦ. Πρὸ δύο ἡμερῶν, εἰδοποιηθεὶς ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς, ὅτι ζητεῖται ἡ ἄρσις τῆς βουλευτικῆς μου ἀσυλίας παρὰ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως διὰ παράβασιν τοῦ ὑγειονομικοῦ Κανονισμοῦ, ἐπεσκέφθην ἀμέσως τὸν Προϊστάμενον τῆς Εἰσαγγελίας κ. Χατζῖκον, διαμαρτυρόμενος, ὅτι δὲν μὲ ἀφορᾷ καὶ ἀποδεικνύων τοῦτο διὰ σχετικῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἐπρόλαβα νὰ συγκεντρώσω. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς ἐδέχθη μὲν νὰ δώσῃ ἐντολὴν πρὸς τὸν Πταισματοδίκην διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τούτων, δὲν ἐδέχθη ὅμως, νὰ ἀποστείλῃ ἔγγραφον ἀμέσως πρὸς τὴν Βουλήν, δεδομένου, ὅτι ἐντὸς δύο ἡμερῶν θὰ ἀνεγινώσκετο τὸ ὄνομά μου. Εἶναι λυπηρὸν διὰ πταισματικὴν παράβασιν τοῦ ὑγειονομικοῦ Κανονισμοῦ —ἡ ὁποία μάλιστα οὐδόλως μὲ ἀφορᾷ— νὰ ἐκφωνοῦνται τὰ ὀνόματά μας καὶ νὰ ζητῆται ἡ ἄρσις τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας μας.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Α. Ταλιαδοῦρος (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου), Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Σ. Θεοτόκης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν ἀρτοποιείων, μεταφορᾶς τῶν ἀρτοποιητικῶν ἀδειῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶν μὲ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ ἀρτοποιητικοῦ ἐπαγγέλματος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς, Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης καὶ Γ. Μεταξᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων καὶ Νηπιαγωγῶν Πατρῶν, αἰτουμένων αὔξησιν τοῦ ἐπιδόματος κατὰ 700 δραχμὰς ἀνεξαρτήτως βαθμοῦ, ἑνοποίησιν βαθμῶν τμηματαρχῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Γεωργίου Ρίου, αἰτουμένου τακτοποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τῶν φραγμάτων χειμάρρων Σελέμνου καὶ Χαράδρων καὶ ἐπιδότησιν τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος διὰ δραχμῶν 50.000 πρὸς ἀποκατάστασιν καταστραφέντος ὁδικοῦ δικτύου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀποφοίτων καὶ Σπουδαστῶν Δημοσίας Τεχνικῆς Σχολῆς Ἐργοδηγῶν Τεχνικῶν Βοηθῶν «Ο ΘΑ-ΛΗΣ» Πατρῶν, αἰτουμένου καθορισμὸν δικαιωμάτων ἀποφοίτων τῶν ἐν λόγῳ Σχολῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται δι’ ἐγκατάλειψιν ὑπὸ τοῦ Κράτους πλημμυροπαθῶν κατοίκων πεδινῶν χωρίων τέως Δήμου Φύλλου Νομοῦ Καρδίτσης κλπ. Οἱ βουλευταὶ Λασηθίου κ.κ. Μ. Χλουβεράκης καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν Οἰνοποιητικοῦ Συν)σμοῦ Μαρωνίας, αἰτουμένου χορήγησιν ἐλαιολάδου ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων καὶ ἀναστολὴν χρεῶν λόγῳ καταστροφῆς παραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Ν. Τσόχας, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται δι’ ἀνάρμοστον πρὸς αὐτὸν συμπεριφορὰν Ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου Σούρπης. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Παντοπωλῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν Τ.

Ε.Β.Ε.

Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεργίου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Α. Γιάννου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένου ἀπόλυσιν πολιτικῶν κρατουμένων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Τσόχας, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται δι’ ἀπόλυσιν 30 ἐργατοϋπαλλήλων Βυρσοδεψίας Βαλτζῆ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Αὐγερόπουλος, Σ. Ἡλιόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀποκλειομένων τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως παραπηγματούχων προσφύγων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτουμένων παραχώρησιν στέγης ἐξ ἑνὸς δωματίου καὶ μιᾶς κουζίνας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Τσαρουχᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Σερβίων Κοζάνης, αἰτουμένων ἀπόλυσιν πολιτικοῦ κρατουμένου Βαλεντίου Μανουσαρίδη. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Α. Φωστηρίδης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην μεταφορὰν Ὑπηρεσιῶν Ἐγγειοβελτιωτικῶν Ἔργων Νομοῦ Δράμας εἰς Καβάλαν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σητείας Κρήτης, αἰτουμένου ματαίωσιν μελετωμένης ἐκποιήσεως κτημάτων Μονῆς Τοπλοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σητείας Κρήτης, αἰτουμένου ρύθμισιν ἀγροτικῶν χρεῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Ναυπλίῳ ἑδρεύοντος Σωματείου Ξενοδόχων Ὕπνου καὶ Φαγητοῦ, αἰτουμένου ἔνταξιν τῆς πόλεως Ναυπλίου εἰς κατηγορίαν πόλεων θερινῆς διαμονῆς. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολεμιστῶν Πειραιῶς νόμου 751)1836, αἰτουμένης ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 4185) 61 ἐπὶ τῷ τέλει τοποθετήσεως ἀνέργων πολεμιστῶν εἰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις καὶ ὀργανισμούς. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης κατάθεσιν νομοσχεδίου περὶ οἰκονομικῆς ὀργανώσεως τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου, τροποποίησιν τῶν παραγρ. 1 καὶ 4 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Διατάγματος 4246)62 πρὸς διασφάλισιν τοῦ μεταφορικοῦ ἔργου τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων Δ.Χ. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος Ἀρχιτεκτόνων, Πολιτικῶν Μηχανικῶν καὶ Πολιτικῶν Ὑπομηχανικῶν Πειραιῶς, αἰτουμένης κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Α.Ν. 508)37 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κάτω Χωρίου Ἱεραπέτρας κλπ., αἰτουμένου διανομὴν τροφίμων, ἐκτέλεσιν ἔργων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Μπριλλάκης, Α. Γιάννου, Σ. Ἡλιόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων Νοσοκομείου «Ἅγιος Παῦλος», αἰτουμένων ἀπόλυσιν ἁπάντων τῶν πολιτικῶν κρατουμένων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων ἀναγνώρισιν τοῦ χρόνου συνταξιοδοτήσεως καὶ ἐπιδοτήσεως λόγῳ ἀναπηρίας ὡς χρόνου διανυθέντος ἐν τῇ ἀσφαλίσει τοῦ κλάδου συντάξεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἡλιόπουλος, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Λαμπράκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Σταυρούλας Ζυγούρη, αἰτουμένης ἀπόλυσιν τοῦ εἰς Φυλακὰς Ἁλικαρνασσοῦ κρατουμένου υἱοῦ της. Ἀπαντήσεις τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 90β αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων καὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, σχετικῶς πρὸς τὰς ὁδοὺς Μοναστηρίου καὶ Λαγκαδᾶ Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ἀνακατασκευὴ τῶν ὁδῶν Μοναστηρίου καὶ Λαγκαδᾶ Θεσσαλονίκης εἶναι καθαρῶς Δημοτικὰ ἔργα. Ἡ μελέτη, διοίκησις καὶ ἐπίβλεψις τῶν ἔργων τούτων διέπονται ἐκ τῶν περὶ ἐκτελέσεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἔργων κειμένων διατάξεων, ἡ δὲ ἀνάμιξις τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων εἰς τὰ ἔργα ταῦτα περιωρίσθη εἰς τὴν ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας προβλεπομένην θεώρησιν τῶν ὑπὸ τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης καὶ τῶν τεχνικῶν τούτου ὑπηρεσιῶν συνταχθεισῶν μελετῶν πρὸ τῆς δημοπρατήσεως καὶ ἀναθέσεως τῶν ἔργων εἰς ἐργολάβους. 2. Αἰτήσει τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης καὶ μετὰ τὰς ἐμφανισθείσας φθορὰς γίνονται δειγματοληψίαι παρὰ τοῦ Κεντρικοῦ Ἐργαστηρίου Ὁδοποιΐας τοῦ Ὑπουργείου τούτου σχετικαὶ πρὸς τὰς φυσικὰς καὶ μηχανικὰς ἰδιότητας τῶν χρησιμοποιηθέντων ὑλικῶν ὡς καὶ πρὸς τὸν τρόπον ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, ἵνα βάσει τῶν δειγματοληψιῶν τούτων ἐξαχθῇ πόρισμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης ἁρμόδιον, ὅπως ἀποφασίσῃ σχετικῶς καὶ ὃν ἄλλωστε ἐναπόκειται ὁ καταλογισμὸς τῶν εὐθυνῶν καὶ ἡ ἐπιβολὴ κυρώσεων. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω θέματος ἐπελήφθη ἤδη ἡ εἰσαγγελικὴ ἀρχή. 3. Οἱ φάκελλοι τῶν ἐργολαβιῶν καὶ τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, ἀνήκουν εἰς τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης. Λόγῳ τῆς ὡς ἄνω περιωρισμένης ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, δὲν ἐσχηματίσθη φάκελλος παρ’ ὑπηρεσιῶν ἐξαρτωμένων ἢ ἐλεγχομένων παρὰ τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12993)16.11.62 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 841 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Κιλκὶς κ. Δ. Παπαδοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν κατάληψιν κτημάτων πρὸς διάνοιξιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10 ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Κιλκὶς–Πορροΐων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Κιλκίς, πρὸ τῆς διανοίξεως τῆς ὁδοῦ καὶ ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ κατασκευὴ ταύτης, οἱ ἰδιοκτῆται προθύμως προσέφερον πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον τὰς ἀναγκαιούσας ἐδαφικὰς ζώνας τῶν κτημάτων των. Τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια ἐξ ἄλλου ἀνέλαβον τὴν παραχώρησιν εἰς τοὺς ζημιουμένους ἰδιοκτήτας ἀναλόγων ἐκτάσεων ἐκ τῶν κοινοχρήστων. Κατόπιν τῆς συμφωνίας ταύτης, κατωρθώθη ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἔργου παρὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Διὰ τὴν ζημίαν τῆς ἠρτημένης ἐσοδείας καὶ τὴν μὴ καλλιέργειαν μέχρι τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν καταληφθεισῶν ἐκτάσεων, κατεβλήθησαν ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Κιλκὶς τὰ συμβιβαστικῶς μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων καθορισθέντα ποσά, τακτοποιηθέντος καὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. 1) Ἡ ὁδὸς Πορταριᾶς–Ζαγορᾶς περιλαμβάνεται μὲν μεταξὺ τῶν ὁδῶν ὧν τὰς ἀνάγκας ἐξετάζει τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὴν ἐν καιρῷ ἱκανοποίησίν των, τοῦτο ὅμως, πρὸς τὸ παρόν, δὲν καθίσταται δυνατόν, διότι αἱ οἰκονομικαὶ καὶ τεχνικαὶ ἱκανότητες τῆς χώρας ἐξαντλοῦνται εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ πενταετοῦς προγράμματος ἀναπτύξεως. 2) Πάντως, διὰ τῶν τακτικῶς χορηγουμένων πιστώσεων στοιχειώδους συντηρήσεως εἰς τὸν κ. Δ.Τ. Υ.Ν. Μαγνησίας καὶ εἰδικῶν τοιούτων καταβάλλεται προσπάθεια, ὥστε ἐκτελουμένων τῶν πλέον ἀπαραιτήτων ἔργων νὰ καθίσταται ἐφικτὴ ἡ βατότης τῆς περὶ ἧς πρόκειται ὁδοῦ Πορταριᾶς–Ζαγορᾶς. 3) Εἰδικώτερον τὸ τμῆμα Ζαγορᾶς–Χορευτοῦ μήκους 8,5 χιλιομέτρων ἀνεκαινίσθη ἐσχάτως. 4) Πέραν τῶν διὰ στοιχειώδη συντήρησιν ἐθνικῶν ὁδῶν Νομοῦ Μαγνησίας διατεθεισῶν πιστώσεων κατὰ τὸ ἔτος 1962, διὰ τὸ κύκλωμα Πηλίου διετέθησαν δρχ. 4.500.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 845 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Αἱ σημειωθεῖσαι πλημμύραι, κατὰ τὴν 26.9.62 εἰς τὴν περιοχὴν Πλατυκάμπου κ.λ.π. τοῦ τμήματος δηλ. τῆς Θεσσαλικῆς πεδιάδος τῆς φερομένης ὡς περιοχῆς Πλατυκάμπου καὶ Παρακαρλίου περιοχῆς ὀφείλονται εἰς τὰς ἀσυνήθους ἐντάσεως καὶ διαρκείας βροχοπτώσεις ὑπερπεντηκονταετοῦς συχνότητος. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὰς ἀσυνήθεις ταύτας περιπτώσεις τὰ ἀποχετευτικὰ καὶ ἀντιπλημμυρικὰ ἐν γένει, ἔργα, ὑπολογιζόμενα ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον διὰ τὰς συνήθους συχνότητος πλημμυρικὰς παροχάς, δὲν δύνανται ν’ ἀνταποκριθῶσι. Ἐν προκειμένῳ ἀφορμὴν τῶν σημειωθεισῶν κατακλύσεων ἀπετέλεσαν ἡ ρῆξις τοῦ ἀναχώματος τῶν συλλεκτήρων 1–1 καὶ 1–3, κατασκευασθέντος τοῦ μὲν συλλεκτῆρος 1.1 προπολεμικῶς τοῦ δὲ 1.3 τοιούτου πρὸ 15ετίας ὑπὸ τῆς ἑταιρείας

ΒΟΟΤ.

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι δὲν ὑφίσταται θέμα πλημμελῶς συντεταγμένων καὶ ἀλληλοσυγκρουομένων μελετῶν, ὡς διατείνονται οἱ ἐρωτῶντες βουλευταί, ἀλλ’ ἁπλῶς περὶ ἀσυνήθων φθορῶν προϋπαρχόντων ἔργων. 2. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπουμένην πρότασιν διαπλατύνσεως τῆς ἀποχετευτικῆς τάφρου ἀπὸ Χάλκης μέχρι Πηνειοῦ, προφανῶς τοῦ Συλλεκτῆρος Ι.1 καὶ Ι.3, πληροφοροῦμεν, ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἐπελήφθη ἀμέσως τοῦ θέματος τούτου, διετάχθη δὲ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου ὑπὸ τῶν Μ.Ο.Μ.Α. χορηγηθείσης τῆς σχετικῆς πιστώσεως. 3. Ὡς πρὸς τὴν ἀδρευτικὴν διώρυγα ἀπὸ Πηνειοῦ μέχρι Γλαύκης, ἥτις κατὰ τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτὰς θὰ ἔδει νὰ κατασκευασθῇ μὲ πρόβλεψιν ἐνισχύσεως εἰς ἔκτακτον ἀνάγκην τοῦ ἀποχετευτικοῦ συστήματος τῆς περιοχῆς, παρατηρεῖται, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ διῶρυξ κατεσκευάσθη διὰ καθαρῶς ἀδρευτικοὺς σκοποὺς καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κατασκευασθῇ ταὐτοχρόνως πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς ἀποχετεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 654)5.10.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Τὸ ἔργον Κάρλας εἰς τὴν περιοχὴν τῶν ὡς ἄνω χωρίων, ἐξετελέσθη πρὸ διετίας ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἀποστραγγιστικὸν δίκτυον. Δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ κατασκευὴ ἀρδευτικοῦ δικτύου καθ’ ὅτι δὲν συνετάγη ἡ μελέτη ἀρδεύσεως. Διὰ τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης, ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν ἀποτελεῖ ἡ ἐκκένωσις καὶ ἀποξήρανσις τῆς λίμνης, ἵνα ληφθοῦν δείγματα ἐδάφους καὶ κατασκευασθῇ τὸ ἀνάχωμα τῆς τεχνητῆς λίμνης ἀποθηκεύσεως, τὰ ὕδατα τῆς ὁποίας θὰ ἀρδεύσουν τὴν ὅλην περιοχήν. 2. Ἡ προμελέτη συνετάγη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ τοῦ ἰδιώτου μηχανικοῦ κ. Παπαδάκη καὶ ἀφεώρα τὰς βασικὰς γραμμὰς τῆς ἀξιοποιήσεως περιοχῆς 200.000 στρεμμάτων. 3. Ἡ ὁριστικὴ μελέτη συντάσσεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων διὰ τοῦ μηχανικοῦ κ. Νικ. Νικολαΐδη εὑρισκομένη ἤδη ἐν ἀναπτύξει. Σημειοῦται ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητον καὶ ὑποχρεωτικὸν ὅπως ἡ ὁριστικὴ μελέτη συνταχθῇ ἀπὸ τὸν μηχανικόν, ὅστις ἐπεμελήθη τῆς συντάξεως τῆς προμελέτης, πολλῷ δὲ μᾶλλον εἰς τὴν ὑπ’ ὄψιν περίπτωσιν ὅπου ὁ μηχανικὸς κ. Παπαδάκης, τυγχάνει ὑπερῆλιξ ἀποσυρθεὶς πρὸ 12ετίας καὶ πλέον ἀπὸ τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν ὡς συνταξιοῦχος. 4. Ἀντιθέτως πρὸς τὸ ἐρώτημα εἰς τὸ μέρος ὅπου ἔλαβον πράγματι χώραν ζημίαι, ἔχει κατασκευασθῇ στραγγιστικὸν δίκτυον. Αἱ ζημίαι προεκλήθησαν ἀνεξαρτήτως τῶν ἔργων Κάρλας λόγῳ ὑπερχειλίσεως τῶν ὑδάτων ἐκ τῶν συλλεκτήρων Ι1 καὶ Ι3, οἵτινες κατεσκευάσθησαν προπολεμικῶς, κυρίως λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς ἐντάσεως βροχοπτώσεων, ἥτις εἶχε νὰ ἀναφανῇ ἀπὸ 50ετίας καὶ πλέον. 5. Ὁ χείμαρρος Γκουσμπασανιώτης ἐπεξετάθη πρὸ διετίας καὶ ἐγένοντο ἔργα συντηρήσεως εἰς τοὺς ὡς ἄνω συλλεκτῆρας τὸ 1958 καὶ 1962, συνολικῆς δαπάνης 485.190 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 301)19.7.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, περὶ τῆς ἐν θέματι ὁδοῦ, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8960)27. 7.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐν λόγῳ ὁδὸς εἶναι ἐπαρχιακὴ καὶ διὰ τὴν διάνοιξιν αὐτῆς νόμῳ εἶναι ἁρμόδιον τὸ Νομ. Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον ὅμως ἐν τῷ μέτρῳ τῶν οἰκονομικῶν του δυνατοτήτων ἀντιμετωπίζει τὰς ἀνάγκας τοῦ ὑφισταμένου ὁδικοῦ δικτύου τῆς ἁρμοδιότητός του. Πρὸς τὸ παρὸν πρόγραμμα ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας ἐνισχυόμενον καὶ ἐκ Κρατικῶν πιστώσεων δὲν ὑφίσταται ἕτερον, πλὴν τοῦ ἐγκεκριμένου 5ετοῦς τοιούτου τοῦ ἐκτελουμένου ὑπὸ τῶν Μ.Ο.Μ.Α. καταρτισθέντος βάσει προτάσεων τῶν Νομαρχιακῶν Ταμείων, εἰς τὸ ὁποῖον περιελήφθησαν αἱ κάτωθι ὁδοί: 1) Ταυρωνίτου–Παλαιοχώρας. 2) Χανίων Πρασὲ–Ροδοβάνι. 3) Ἀνωπόλεως–Χ. Σφακίων–Ροδάκινον. 4) Παλαιοχώρα–Βούτσας καὶ 5) Ροδοβοῦνι–Σουγιά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5ῃ Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 824)9.7.62 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 206 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ἐκτάσεως, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ εἶναι ἡ ἔκτασις ἡ περικλειομένη μεταξὺ τῆς ἐν σχήματι πετάλου παλαιᾶς κοίτης τοῦ Ἕβρου καὶ τῆς διανοιχθείσης ὑφ’ ἡμῶν εὐθυγραμμίσεως αὐτοῦ εἰς τὴν περιοχὴν Πέπλου καὶ εἰς τὴν ὁποίαν δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ὁλοκλήρωσις τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῆς μελέτης τῆς Ἑταιρείας HARGA λόγῳ μὴ ἐγκαίρου συμμορφώσεως τῶν Τούρκων πρὸς τὰς ὑφισταμένας συμφωνίας ἐκτελέσεως τῶν ἑκατέρωθεν ἔργων. Τὸ ὑπόλοιπον μέρος τῆς ἐκτάσεως ἀφορᾷ ἐκτάσεις εὑρισκομένας μεταξὺ τῶν κυρίων ἀντιπλημμυρικῶν ἀναχωμάτων τοῦ Ἕβρου καὶ τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ. Συνεπῶς, τὸ σύνολον τῶν ἐκτάσεων τούτων εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς κοίτης πλημμυρῶν τοῦ ποταμοῦ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προστατευθῇ ἀπὸ πλημμύρας εἰ μὴ μόνον μερικῶς διὰ τῶν κατασκευασθέντων προσωρινῶν ὑπερβλήτων ἀναχωμάτων, ἅτινα θὰ συμπληρωθῶσι καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 805)1.11.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Λ. Κύρκου περὶ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου Νήσου Κεφαλληνίας, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12520)7.11.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον ἀναγνωρίζει τὴν ἔκτασιν καὶ τὸ ἐπεῖγον τῶν ἀναγκῶν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου Νήσου Κεφαλληνίας, ἀλλὰ τὸ πρόβλημα εἶναι γενικώτερον καὶ ἀφορᾶ ὁλόκληρον τὸ δίκτυον τῆς χώρας, τοῦ ὁποίου αἱ ἀνάγκαι εἶναι δυσαναλόγως μεγάλαι ὡς πρὸς τὰς οἰκονομικὰς καὶ τεχνικὰς δυνατότητας τῆς χώρας καὶ διὰ τοῦτο ἀντιμετωπίζονται σταδιακῶς διὰ διαδοχικῶν προγραμμάτων καὶ συνεχῶς ἐκτεινομένης προσπαθείας. Ἐπὶ τοῦ παρόντος προκειμένου περὶ ἐπαρχιακῶν ὁδῶν εὑρίσκεται ἐν ἐκτελέσει τὸ 5ετὲς πρόγραμμα τῶν Μ.Ο.Μ.Α. εἰς τὸ ὁποῖον περιλαμβάνεται ἡ ὁδὸς Ἀργοστολίου–Σινιόρι–Φισκάρδον τῆς νήσου Κεφαλληνίας ἐκτελεσθεισῶν μέχρι σήμερον ἐργασιῶν ἡμιδιανοίξεως ἐπὶ μήκους 16,5 χλμ. Αἱ ἐργασίαι θὰ συνεχισθοῦν καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1963. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 10920) 8.10.62, 11347)11.10.62 καὶ 11482)16.10.62 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κεντρικὴ Ἐμπορικὴ ἀρτηρία τοῦ Πειραιῶς ἡ ἐκτεινομένη εἰς τὴν περιοχὴν τῶν ὁδῶν Καποδιστρίου–Τσαμαδοῦ–Ναυαρίνου καὶ Ἀκτῆς Ποσειδῶνος, οὖσα ἀνέκαθεν ἀπὸ τῆς διαμορφώσεώς της χαμηλὴ καὶ μὲ μικρὰν κλίσιν, συντελεῖ μὲ ἑκάστην ἐντατικὴν βροχὴν εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν ὀμβρίων ὑδάτων, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ παραλάβῃ ἀμέσως τὸ ὑφιστάμενον ἐκεῖ παλαιὸν δημοτικὸν δίκτυον. Ὁ Ὀργανισμὸς Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια προτεραιότητος, προγραμματίζει κατ’ ἔτος ἐντὸς τῆς δυναμικότητος αὐτοῦ σειρὰν ὁριστικῶν βασικῶν ἔργων, ὅπου ἐλλείπουσιν ἢ ὅπου τὰ ὑπάρχοντα παλαιὰ δίκτυα εἶναι τελείως ἀνεπαρκῆ καὶ χρήζουν ἀντικαταστάσεως. Εἶναι ὅμως φανερὸν ὅτι αἱ ἀπὸ πεντηκονταετίας ἀνεπαρκῶς ἀντιμετωπιζόμεναι τεράστιαι ἀνάγκαι τῆς ὅλης περιοχῆς Πρωτευούσης διὰ τὴν συμπλήρωσιν καὶ κατασκευὴν νέων δικτύων ἀποχετεύσεως, δὲν δύνανται νὰ ἱκανοποιηθῶσιν εἰς σύντομον χρονικὸν διάστημα. Κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν εἰς τμῆμα τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς κατεσκευάσθησαν ἔργα τινὰ ἀποχετεύσεως ἀκαθάρτων, ἐλπίζομεν δέ, ὅτι λίαν προσεχῶς θὰ κατασκευασθοῦν μερικῆς ἐκτάσεως ἔργα εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ροῆς τῶν ὀμβρίων ὑδάτων πρὸς τὴν θάλασσαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9338)7.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 384 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος (1961) δαπάναις τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Σκοπέλου, ἐγένετο ἡ συμπλήρωσις τῆς κατασκευῆς τῆς μικρᾶς ἀποβάθρας Ἀλοννήσου, πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἀπὸ θαλάσσης τῶν ἀναγκῶν τῆς Νήσου. Ἤδη, ὁ αἰτούμενος πρὸς κατασκευὴν νέος λιμενοβραχίων θὰ ἀπαιτήσῃ δυσαναλόγως μεγάλην δαπάνην ἔναντι τῆς ἐξυπηρετήσεως ἣν θὰ προσφέρῃ καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου δὲν κρίνεται ἐπιτρεπτὴ ἡ διάθεσις τοιαύτης πιστώσεως, οὔτε καὶ εἶναι δυνατὴ λόγῳ ἐλλείψεως πιστώσεων διὰ λιμενικὰ ἔργα κατὰ τὸ παρὸν ἔτος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ὁδοποιΐας, γνωρίζονται τὰ κάτωθι: 1) Εἰς τὴν Ἀλόννησον ἐπὶ τοῦ παρόντος οὐδὲν αὐτοκίνητον κυκλοφορεῖ καὶ 2) αἱ μεταξὺ τῶν συνοικισμῶν Ἀλοννήσου, Πατητῆρι καὶ Βότση καὶ μέχρι Παραλίας ἀποστάσεις εἶναι μικραὶ μὴ ὑπερβαίνουσαι τὰ 1.500 μέτρα καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ὑφίσταται σοβαρὸν καὶ ἐπεῖγον θέμα κατασκευῆς ὁδῶν καὶ κυκλοφορίας αὐτοκινήτων διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ὑφίστανται εὐνοϊκαὶ συνθῆκαι ἐκμεταλλεύσεως, ἐκ τοῦ λόγου τούτου δὲ καὶ δὲν προεβλέφθη ἐπαρχιακὴ ὁδὸς ἐπὶ τῆς Νήσου διὰ τοῦ Β. Δ)τος τῆς 6.2.56 «περὶ καθορισμοῦ τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 3155) 1955 «περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν». Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: Τὰ ἔργα τῆς περιοχῆς Ἄρδα, ὡς εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστὸν ἀποτελοῦν συνέχειαν καὶ ὁλοκλήρωσιν τῶν κατασκευαζομένων βασικῶν ἔργων τῆς περιοχῆς Ἕβρου. Ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἡμῶν ἀκολουθεῖται μία σειρὰ προτάξεως τῶν ἔργων τῶν κυρίων ποταμῶν καὶ κατόπιν τῶν παραποτάμων αὐτῶν ὡς καὶ φυσικῶς καὶ τεχνικῶς ἀπαραίτητον. Χωρὶς νὰ παρίδωμεν τὴν ἀναγκαιότητα, ἐθνικὴν καὶ οἰκονομικὴν τῆς ἀναπτύξεως τῆς κοιλάδος τοῦ Ἄρδα, τὰ ἔργα ταῦτα δὲν καθίστανται ὥριμα πρὸς ἐκτέλεσιν πρὸ τῆς ὁλοκληρώσεως τῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου, διὰ τῶν ὁποίων ἐπροστατεύθησαν 250.000 στρέμματα καὶ ἀποδίδονται εἰς καλλιέργειαν 100.000 στρέμματα νέων ἐκτάσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐργασίας κατασκευῆς τῆς γέφυρας Ἄρδα γνωρίζονται τὰ κάτωθι: Μεγάλαι δυσχέρειαι καὶ δὴ μὴ δυνόμεναι ἐκ τῶν προτέρων νὰ προβλεφθῶσιν, ἀνέκυψαν κατὰ τὴν θεμελίωσιν τῶν βάθρων λόγῳ μὴ συναντήσεως σταθεροῦ καὶ συνεκτικοῦ ἐδάφους. Ἤδη αἱ ἐργασίαι θεμελιώσεως τῶν βάθρων ἔληξαν, ὡσαύτως ἐπερατώθη καὶ ἡ κατασκευὴ τῶν βάθρων. Ἤδη ἐνεργεῖται δοκιμαστικὴ φόρτισις ἐπὶ τῶν βάθρων, ἡ ὁποία καὶ εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι. Ἐν συνεχείᾳ θ’ ἀκολουθήσῃ ἡ κατασκευὴ τῶν φορέων τῆς γεφύρας, μὲ ταχὺν ρυθμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 751)6.6.62 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 19 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκ τῶν στοιχείων τῆς ἐγκριθείσης προμελέτης ἔργων ἀξιοποιήσεως περιοχῆς Ἐρυθροποτάμου προκύπτει ὅτι τὰ ἐν λόγῳ ἔργα εἶναι βεβαίως ἀξιόλογα, πλὴν ὅμως ὅτι ἡ ἀποδοτικότης τῶν ἔργων αὐτῶν ἐν σχέσει μὲ τὴν δαπάνην κατασκευῆς των ἐμφανίζεται μειωμένη ἐν συγκρίσει μὲ ἔργα ἄλλων περιοχῶν τῶν ὁποίων ἡ ἐκτέλεσις ἔχει ἤδη προγραμματισθῆ. Συνεπῶς, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, δὲν καθίσταται δυνατὸς ὁ προγραμματισμὸς τῶν ἔργων αὐτῶν τῶν ὁποίων ἄλλωστε ἀπαραίτητος προϋπόθεσις εἶναι ἡ σύνταξις καὶ τῆς ὁριστικῆς μελέτης αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7029)5469)1.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 35 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς ἐκπονουμένην καὶ ἤδη περατουμένην προμελέτην ἔργων ἀξιοποιήσεως 300.000 στρεμμάτων Πεδιάδος Σερρῶν, ἐμελετήθησαν ἅπαντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἀντιπλημμυρικῆς προστασίας τῆς ὑπὸ μελέτην περιοχῆς, ἐν ᾗ καὶ τὰ πεδινότερα τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων ἀγροκτημάτων Βαμβακοφύτου, Παλαιοκάστρου καὶ Μελινικιτσίου. Διὰ τὴν ἐν λόγῳ ἀντιπλημμυρικὴν προστασίαν προβλέπεται ἡ διευθέτησις τῆς πεδινῆς κοίτης τῶν χειμάρρων καὶ ἡ κατασκευὴ συλλεκτηρίων τάφρων. Διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων τούτων δέον νὰ προηγηθῇ ἡ ὁριστικὴ μελέτη, ἥτις προβλέπεται νὰ ἐκπονηθῇ μετὰ τὸν ἔλεγχον καὶ ἔγκρισιν τῆς ἤδη περατουμένης προμελέτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντιπλημμυρικὴν προστασίαν τῶν ἔναντι τῆς προμελετωμένης περιοχῆς κειμένων ἀγροκτημάτων, ἀπαιτεῖται ἡ μελέτη καὶ ἐκτέλεσις ὀρεινῶν ὑδροδυναμικῶν ἔργων εἰς τὸν ἄνω ροῦν τῶν ἐκεῖ ὑπαρχόντων χειμάρρων, ἥτις τυγχάνει ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9730 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 482 ἐ. ἔ. ἐρώτησιν τοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου σχετικὴν μὲ τὴν κατασκευὴν προστατευτικῶν ἔργων ἐπὶ τοῦ Ἀλφειοῦ εἰς περιοχὴν Κοινότητος Μοιράκας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ προστασία τῆς περιοχῆς Ἀρχαιοτήτων Ὀλυμπίας–Μοιράκας καὶ Μακρυσίων ἔχει πρὸ πολλοῦ ἐπισύρει τὸ ἐδιαφέρον τῆς ὑπηρεσίας. Ἤδη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1960 διετέθη διὰ τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν πίστωσις ἐν συνόλῳ δρχ. ἑνὸς ἑκατομμυρίου διακοσίων ὀγδοήκοντα χιλιάδων (1.280.000) καὶ δὴ: α) Ποσὸν δρχ. ὀκτακοσίων χιλιάδων (800.000) διὰ τὴν προστασίαν τῆς περιοχῆς ἀρχαιοτήτων Ὀλυμπίας. β) Ποσὸν δρχ. διακοσίων ὀγδοήκοντα χιλιάδων (280. 000) διὰ τὴν προστασίαν περιοχῆς Μοιράκα καὶ γ) Ποσὸν δρχ. διακοσίων χιλιάδων (200.000) διὰ τὴν προστασίαν περιοχῆς Κοινότ. Μακρυσίων. Λόγῳ ἐξαντλήσεως τῶν διατεθεισῶν κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν πιστώσεων ἕνεκεν τῶν πολλῶν ἀναγκῶν καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν δὲν ὑπάρχει δυνατότης συμπληρώσεως τῆς προστασίας τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 135)14.6.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, σχετικῶς μὲ τὴν δημιουργίαν δευτέρας ὁδικῆς ἀρτηρίας Ἡγουμενίστης–Μενίνας–Πρεβέζης–Ἄρτης συντομωτέρας τῆς τοιαύτης δι’ Ἰωαννίνων τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7644)21. 6.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν θεωρεῖ σκόπιμον τὴν δημιουργίαν δύο ὁδικῶν ἀρτηριῶν ἀπὸ Ἡγουμενίτσαν πρὸς Ἄρταν, προεκρίθη δὲ ἡ κατασκευὴ τῆς μέσῳ Ἰωαννίνων ὁδοῦ ὡς ὁδικῆς ἀρτηρίας καθ’ ὅσον τὰ Ἰωάννινα εἶναι κύριος συγκοινωνιακὸς κόμβος, πρωτεύουσα τῆς Ἠπείρου καὶ σπουδαῖον τουριστικὸν κέντρον. Ἐπὶ πλέον ἡ ὁδὸς Ἡγουμενίτσης–Ἰωαννίνων–Ἀντιρρίου ἔχει χαρακτηρισθῆ διεθνὴς ὁδικὴ ἀρτηρία διὰ τῆς διεθνοῦς δηλώσεως τῆς Γενεύης τοῦ 1950 μὲ συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βογιατζῆ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9948)31.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 475 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βογιατζῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ περὶ οὗ αὕτη σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Κλάδου Ὑγείας παρὰ τῷ Ταμείῳ Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημ. Ἔργων, ἔχομεν ἀποστείλει εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α21303)7.3.62 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τελικὴν ἔγκρισιν καὶ ἐν συνεχείᾳ προώθησίν του πρὸς ψήφισιν, πλὴν λόγῳ διαφωνιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἐπὶ ὡρισμένων σημείων τοῦ νομοσχεδίου, παρεπέμφθη τοῦτο εἰς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν παρ’ ᾗ καὶ ἐκκρεμεῖ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7620 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 49 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, σχετικῆς μὲ τὴν αἰτουμένην ἄδειαν ἀνεγέρσεως οἰκοδομῆς ὑπὸ τοῦ Ἀλφ. Μάλβιτς εἰς Αἴγιναν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὁ Ἀλφρ. Μάλβιτς εἶναι ἰδιοκτήτης ἑνὸς οἰκοπέδου εἰς θέσιν Κολώνα Αἰγίνης ὅπερ οἰκόπεδον κεῖται ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς ἀγούσης ἀπὸ Αἰγίνης εἰς Σουβάλαν. Ἡ ἐν λόγῳ περιοχὴ στερεῖται μὲν ἐγκεκριμένου ρυμοτομικοῦ σχεδίου, ἀλλ’ ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς κατωκημένη καὶ ὁ οἰκισμὸς ὡς νομίμως ὑφιστάμενος βάσει τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 26024)23.3.1962 ἐγγράφου τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς. Ἐπὶ τῶν περιοχῶν τούτων ἐπιτρέπεται ἡ ἀνέγερσις οἰκοδομῶν κατόπιν ἀδείας τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς καὶ ὑπὸ τοὺς ἰσχύοντας δι’ ἑκάστην περίπτωσιν ὅρους. Ὡσαύτως ἡ θέσις αὕτη τῆς Αἰγίνης, ἔχει χαρακτηρισθῆ μὲν ὡς Δημόσιον τουριστικὸν κτῆμα διὰ τοῦ ἀπὸ 724)1961 Β. Δ)τος, πλὴν ὅμως δὲν δύναται ν’ ἀπαγορευθῇ ἡ δόμησις ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ ἰδιωτικῶν κτημάτων ἀλλ’ ἀπαιτεῖται μόνον ἡ θεώρησις τῶν σχεδίων τῶν ἀνεγειρομένων οἰκοδομῶν ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. Ἐν προκειμένῳ ὁ Ε.Ο.Τ. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 37768)23. 6.1962 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Γραφεῖον Πολεοδομίας Πειραιῶς γνωρίζει, ὅτι ἐγκρίνει τὴν ἀνέγερσιν τῆς οἰκοδομῆς, ἐπίσης δὲ καὶ ἡ Προεδρία τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2115)17.2.1962 ἐγγράφου της πρὸς τὸν Ἐπιμελητὴν Ἀρχαιοτήτων, ἐνέκρινε τὴν κατασκευὴν ταύτην. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἡ ἔκδοσις τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος οἰκοδομῆς ἀδείας τυγχάνει σύννομος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 210)29.6.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς γνωστόν, ἡ ἄρδευσις τῆς πρὸς ἀξιοποίησιν Παρακαρλίου περιοχῆς διασφαλίζεται δι’ ἀποθηκεύσεως τῆς ἀναγκαιούσης ποσότητος ὕδατος εἰς ὑδατοδεξαμενὴν σχηματιζομένην εἰς τμῆμα τῆς τέως λίμνης Κάρλας διὰ κατασκευῆς ἑνὸς ἀναχώματος στηριζομένου εἰς τὰς ἑκατέρωθεν φυσικὰς ἐξάρσεις. Ἡ μελέτη καὶ ἡ κατασκευὴ τοῦ ἀναχώματος τούτου προϋποθέτει πλήρη ἔρευναν ἐδαφοτεχνικὴν τοῦ ἐδάφους ἐφ’ οὗ τοῦτο θὰ ἑδρασθῇ, τοῦθ’ ὅπερ ἀπαιτεῖ τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς ζώνης ἐρεύνης τοῦ ὕδατος. Συνεπῶς διατήρησις ὕδατος, ἦτο μόνον δυνατὴ εἴς τινα σημεῖα τῆς λίμνης ἅτινα ὑπέκειντο ὑψομετρικῶς τῆς ζώνης ἑδράσεως τοῦ ἀναχώματος καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἐν πάσῃ περιπτώσει λόγῳ τῆς μορφολογίας τῆς λεκάνης, τὸ βάθος τοῦ ὕδατος θὰ ἦτο ὁπωσδήποτε μικρόν. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου, συντρεχουσῶν καὶ τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν (ξηρᾶς ἐαρινῆς περιόδου καὶ ὑψηλῶν θερμοκρασιῶν), αἵτινες ἐπεκράτησαν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς θερινῆς περιόδου, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ διατήρησις ἐν τῇ λίμνῃ ὕδατος εἰς ἐπαρκὲς βάθος, ὅσον ἀπαιτεῖται διὰ τὴν διαβίωσιν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν ἰχθύων. Ἤδη, ἐκτελοῦνται εἰς τὴν περιοχὴν ἑδράσεως τοῦ ἀναχώματος γεωτρήσεις πρὸς περαιτέρω ἐδαφοτεχνικὴν μελέτην ὁλοκληρουμένης δὲ τῆς ὁριστικῆς μελέτης τοῦ ἔργου τούτου θέλει προταχθῆ ἡ κατασκευή του, ὁπότε εἰς τὴν σχηματισθησομένην νέαν λίμνην θὰ δημιουργηθῶσιν ἐκ νέου εὐνοϊκαὶ συνθῆκαι πρὸς καλλιέργειαν καταλλήλου εἴδους ἰχθύων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7187)5569)5.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 54 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Ἡ μελέτη τῆς περιοχῆς Πεθελινοῦ–Σερρῶν, εἶναι δυνατὴ μόνον ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν μελέτην διευθετήσεως τοῦ κάτω ροῦ τοῦ ποταμοῦ Στρυμόνος, τοῦτο δὲ διότι ἡ ἐκτέλεσις ἔργων ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ὑπ’ ὄψει περιοχὴν τυγχάνει οἰκονομικῶς λίαν ἀσύμφορος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς μικρᾶς ἐκτάσεως (7.000 στρ.) καὶ τῆς ἀντιστοίχου μεγάλης ἐπιπτώσεως δαπάνης ἐκ τοῦ ἀντλιοστασίου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ λόγῳ τῶν δυσχερεστάτων συνθηκῶν θεμελιώσεως αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Ε. Σακελλάρη καὶ Μ. Σβώλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 78)2.6.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Ε. Σακελλάρη καὶ Μ. Σβώλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7288)9.6. 62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Κυβέρνησις ἐπέλυσε πᾶν δυνάμενον νὰ ἱκανοποιηθῇ ζήτημα τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἀνωνύμου Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων διὰ τοῦ ἐκδοθέντος Β.Δ. 62)62 «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κανονισμοῦ Προσωπικοῦ τῆς Ἀνωνύμου Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων τῶν πόλεων Ἀθηνῶν Πειραιῶς καὶ Περιχώρων» (ΦΕΚ 17Α)62). Κατὰ τοῦ Διατάγματος τούτου ὑπέβαλεν ἡ Ἀνώνυμος Ἑταιρεία Ὑδάτων αἴτησιν ἀκυρώσεως ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅπερ ἀνέστειλε τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐν λόγῳ Διατάγματος μέχρι τῆς 30.6.62 συζητῆσαν ἤδη τὴν 21.6.62 σχετικὴν αἴτησιν. Τὰ γεγονότα ταῦτα ἤτοι ἡ ὑποβολὴ αἰτήσεως ἀκυρώσεως ἀπὸ μέρους τῆς Ἑταιρείας ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ παρὰ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας χορήγησις ἀναστολῆς ἐκτελέσεως τοῦ σχετικοῦ διατάγματος ἔδωσαν ἀφορμὴν εἰς τὰς προσφάτους ἀπεργίας τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἑταιρείας. Οὐδεμία πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἀπάμβλυνσιν τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας ἀπεδείχθη ἐν προκειμένῳ ἀλλ’ αἱ ἀπεργίαι αὗται ἔθιγον ζωτικώτατον διὰ τὴν περιοχὴν πρωτευούσης τομέα, τείνουσαι νὰ ἀποστερήσουν τοῦ ὕδατος ἑκατοντάδας χιλιάδας κατοίκων. Ἡ ἀνάγκη προστασίας τοῦ ἑτέρου τούτου συμφέροντος, ὡδήγησεν εἰς τὴν λῆψιν τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου ἐπιτρεπομένων ἐν προκειμένῳ μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως ἐν σχέσει πρὸς τὸ κατατεθὲν σχέδιον Ν.Δ. διὰ τὴν ἐπιβολὴν εἰδικοῦ προσθέτου τέλους κυκλοφορίας ὀχημάτων ἐπὶ τῶν ἀρτηριῶν Ἀθηνῶν– Κορίνθου καὶ Ἀθηνῶν–Λαμίας, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7285)1962 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Α) Διὰ τῶν ἐπιβληθέντων δυνάμει τοῦ Ν.Δ. 3905)1959 εἰδικῶν τελῶν κυκλοφορίας ὀχημάτων (διόδια) ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Τεμπῶν–Κατερίνης καὶ διὰ τῆς γεφύρας Εὐρίπου, εἰσεπράχθησαν κατὰ τὰ ἔτη 1959, 1960 καὶ 1961 τὰ κάτωθι ποσὰ εἰς χιλιάδας δραχμῶν:

Συμφώνως πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἔκθεσιν τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Δημ. Λογιστηρίου κατὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ Ν.Δ. 3905)1959 τὸ ἔσοδον τῆς ἐν λόγῳ εἰδικῆς φορολογίας, προεβλέφθη περὶ τὸ ποσὸν τῶν 15.000.000 δρχ. ἐτησίως μὲ προοπτικὴν αὐξήσεως αὐτοῦ. Ἀντίστοιχοι δαπάναι πραγματοποιήσεως τῶν ὡς ἀνωτέρω ἑκ. δρχ. 37.035.000 εἰσπράξεων ἐγένοντο κατὰ τὴν ἐν λόγῳ τριετίαν 1959–1961 αἱ ἑξῆς: 1) Διὰ πάσης φύσεως δαπάνης εἰσπράξεως διοδίων καὶ λειτουργίας σταθμῶν Ἐλέγχου

2)

Β) Τὸ διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ὑπὸ ψήφισιν Ν.Δ. θεσπιζόμενον ὡς ἐπιβαλλόμενον πρόσθετον εἰδικὸν τέλος κυκλοφορίας, προβλέπεται νὰ εἰσπράττεται εἴτε διὰ δημοπρατήσεως, εἴτε διὰ προσωπικοῦ προσλαμβανομένου ἐπὶ συμβάσει, κατ’ ἀναλογίαν τῶν ἐν ἄρθροις 1, 3 καὶ 6 (παρ. 1) τοῦ Ν.Δ. 3905)1959 ὁριζομένων. Τὸ δημιουργούμενον οὕτω, ἔσοδον προβλέπεται ν’ ἀνέλθῃ εἰς δρχ. 24.000.000 ἐτησίως μετὰ προοπτικῆς αὐξήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς δαπάνας εἰσπράξεως τοῦ ἐσόδου τούτου, αὗται ἀναμένονται ν’ ἀνέλθουν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 1.000.000 δραχμῶν ἐτησίως δι’ ἑκατέραν τῶν ὑπ’ ὄψιν ὁδῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7005)5445)1.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν προσωρινὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐντὸς τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου Πόλεως ἀκινήτου τῆς συνοικίας Ν. Κόσμος ὑφίσταται κοινόχρηστος κρουνὸς εἰς τὴν διασταύρωσιν τῶν ὁδῶν Βλαχοθανάση καὶ Γκιώνη, ἤτοι εἰς ἀπόστασιν μικροτέραν τῶν 100 μέτρων, ἀπὸ τὴν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ὑποδεικνυομένην θέσιν μὴ δικαιολογουμένης τῆς τοποθετήσεως καὶ ἑτέρου τοιούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14294)6.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις σχετικὴ μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως εἰς τὰς περιοχὰς Κ. Χαλάνδρι, Τούφα καὶ Πατοῦσα τοῦ Δήμου Χαλανδρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς τὰ ἀκόλουθα: Ὁ τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῆς ὑδρεύσεως τῶν στερουμένων τοιαύτης περιοχῶν προβλέπεται καὶ ρυθμίζεται ὑπὸ τῆς παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Α.Ν. 1380) 1938, συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ συμπλήρωσις τοῦ δικτύου διανομῆς ὕδατος καὶ τῶν συναφῶν ἔργων καὶ ἐγκαταστάσεων ἐκτελεῖται ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας ὑδάτων δαπάναις ὅμως τῶν ἐνδιαφερομένων Δήμων. Κοινοτήτων, Συνεταιρισμῶν ἢ καὶ ἀτόμων. Παραλλήλως πρὸς τὰς κατὰ τὸν ἀνωτέρω τρόπον ἐπεκτάσεις τοῦ δικτύου διανομῆς ἐκτελοῦνται ὑπὸ τῆς ἑταιρείας ὑδάτων καὶ τοιαῦται δαπάναι τῶν ἐσόδων ἐκμεταλλεύσεως τῆς ὑδρεύσεως, αἵτινες ὅμως δὲν δύνανται νὰ καλύψουν ταὐτοχρόνως ὅλας τὰς ἀνάγκας τῶν πεντήκοντα περίπου Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης, καὶ ὡς ἐκ τούτου κλιμακοῦνται εἰς προγράμματα, βάσει τῶν ὑφισταμένων δι’ ἑκάστην περιοχὴν τεχνικοοικονομικῶν δυνατοτήτων. Πρὸς τούτοις πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι διὰ τῶν μέχρι τοῦδε ἐκτελεσθέντων προγραμμάτων ἐτοποθετήθησαν εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Δήμου Χαλανδρίου 8.000 μ.μ. ἀγωγῶν χωρὶς εἰς ταῦτα νὰ περιλαμβάνεται καὶ ὁ ἀγωγὸς τῆς Λεωφόρου Κηφισίας μήκους 2.800 μ., ὅστις ἐξυπηρετεῖ καὶ τὰς ἀνάγκας ὑδρεύσεως τοῦ Δήμου Χαλανδρίου, προβλέπεται δὲ διὰ τοῦ ὑπὸ μελέτην 7ου προγράμματος ἡ τοποθέτησις ἑτέρων 1.000 μ.μ. περίπου. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι ἡ ἐν γένει περιοχὴ τοῦ Δήμου Χαλανδρίου ἔτυχε μέχρι τοῦδε ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Εἰδικώτερον, ἡ δυνατότης ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν τῶν συνοικιῶν Κ. Χαλανδρίου, Πατούσας καὶ Τούφας θέλει ἐξετασθῆ εἰς μελλοντικὰ προγράμματα, ἀναλόγως τῶν τότε τεχνικοοικονομικῶν προϋποθέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου καὶ Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14043)3.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 969)29.11. 1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου καὶ Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων δὲν ἔχει ἁρμοδιότητά τινα ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν πληττομένων ἐκ τῆς ἀπαλλοτριώσεως πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἐνεργειακῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου, περὶ ὧν ἡ ὡς ἄνω ἐρώτησις. Ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας (Διεύθυνσις Ἐποικισμοῦ). Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη. Ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τῆς Κοινοπραξίας τῶν Ἑταιρειῶν ΕΥΠΑΛΙΝΟΣ —ΕΤΕΜ, εἰς ἣν ἀνετέθη, βάσει συμβάσεως, ἡ ἐκπόνησις προμελέτης ἔργων ἀξιοποιήσεως τῶν ἐκτὸς τῶν περιοχῶν Ταυρωποῦ, Μάτι Τυρνάβου, Πλατυκάμπου, Τσάγεζι καὶ Παρακαρλίου περιοχῆς τμημάτων τῆς πεδιάδος Θεσσαλίας, ἐμελετήθη ἐν προκαταρκτικῇ ἐκθέσει ἡ ἄρδευσις συνολικῆς ἐκτάσεως 2.000.000 στρεμμάτων περίπου, τοῦ ἀναγκαίου ὕδατος προβλεπομένου νὰ ἐξασφαλισθῇ δι’ ἑπτὰ ἐν ὅλῳ μεγάλων φραγμάτων πρὸς δημιουργίαν τεχνητῶν λιμνῶν ἐπὶ ἰσαρίθμων ποταμῶν. Ἡ Ὑπηρεσία προέκρινε κατ’ ἀρχὴν ὡς οἰκονομοτεχνικῶς εὐσταθοῦντα τὰ ἐπὶ τῶν ποταμῶν Πηνειοῦ, Ἐνιπέως καὶ Σοφαδίτου, προτεινόμενα φράγματα, ἀνέφερε δὲ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν ἰδίαν κοινοπραξίαν, ὅπως διενεργήσῃ γεωλογικὰς ἐρεύνας εἰς τὰς θέσεις τῶν ὡς ἄνω τριῶν φραγμάτων, ἐπὶ σκοπῷ διαπιστώσεως τῶν παρουσιαζομένων συνθηκῶν θεμελιώσεως τούτων. Αἱ ἐν λόγῳ ἐρευνητικαὶ ἐργασίαι ἐπερατώθησαν, τὰ ἀποτελέσματα δὲ τούτων ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τοῦ Ἰνστιτούτου Γεωλογίας καὶ Ἐρευνῶν Ὑπεδάφους πρὸς γνωμάτευσιν. Ἤδη, προκειμένου νὰ ἐνεργήσωμεν περαιτέρω, τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐν λόγῳ γνωματεύσεως τοῦ Ι.Γ.Ε.Υ. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι πρόκειται περὶ λίαν μεγάλων ἔργων σημαντικωτάτης δαπάνης ἀπαιτούντων πολλάς, μακροχρονίους καὶ λεπτολόγους ἐρεύνας. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν, ὅτι σημειοῦται ἀδικαιολόγητος καθυστέρησις εἰς τὴν ἐκπόνησιν τῆς προκειμένης μελέτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 203)27.6.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου, περὶ ἐγκαταλείψεως τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας ἀπὸ ἀπόψεως ὁδοποιΐας καὶ ἀναβολῆς ἐξαγγελθέντος ἔργου κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Κυπαρισσίας–Τσακώνας, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8110)3.7.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ Κυπαρισσίας–Τσακώνας, βασικοῦ ὁδικοῦ ἔργου διὰ τὸν νομὸν Μεσσηνίας ἤρξατο ἀπὸ Σεπτεμβρίου ἐνεστῶτος ἔτους διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως δύο ἐργολαβιῶν εἰς τὰ τμήματα Καλὸ Νερὸ–Κοπανάκι καὶ Κοπανάκι–Τσακώνα. 2) Τὸ θέμα τῆς ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας οὐδόλως παρημελήθη ἐν συγκρίσει πρὸς ἑτέρους νομούς, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν κατωτέρω παρατιθεμένων στοιχείων πιστώσεων, ἐὰν βεβαίως ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ὅτι προσφάτως μόνον ἐγένετο ἔναρξις χρηματοδοτήσεως τμημάτων τοῦ βασικοῦ ὁδικοῦ δικτύου ἐν τῷ νομῷ (Καλὸ Νερὸ–Κοπανάκι–Τσακώνα), διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὁποίου λόγῳ προτεραιότητος διετέθησαν εἰς ἕτερα διαμερίσματα τῆς χώρας σημαντικὰ κεφάλαια. Διατεθεῖσαι πιστώσεις κατὰ τὴν περίοδον 1955–62 εἰς ἑκατομμύρια δραχμ.

Παρὰ τὴν ἱκανοποιητικὴν ἐν συγκρίσει πρὸς πλείστους νομοὺς τοῦ Κράτους, χρηματοδότησιν τῶν ἔργων ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, ἀναγνωρίζεται ὅτι, αἱ ἀνάγκαι τοῦ δικτύου παραμένουν μεγάλαι καὶ ἐπιτακτικαί, ἀλλ’ ἡ ἄμεσος ἀντιμετώπισις αὐτῶν ὑπερβαίνει τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τῆς παρούσης περιόδου καθ’ ἣν χρηματοδοτεῖται κατὰ προτεραιότητα ἡ κατασκευὴ καὶ ἀνακαίνισις τῶν βασικῶν ἐθνικῶν ὁδικῶν ἀρτηριῶν. 3) Σημειοῦται, ὅτι μερίμνῃ τοῦ Ν.Τ. ἀνακαινίζονται αἱ ὁδοί: α) Ριζομύλου–Κορώνης. Μέχρι σήμερον ἐγένετο ἀσφαλτόστρωσις 16 χλμ. διὰ δαπάνης 2.700.000 δραχμ. καὶ ὑπολείπονται πρὸς ἀσφαλτόστρωσιν 6 χλμ. β) Μεσσήνης–Ἀριστομένους. Ἐγένετο ἀνακαίνισις καὶ ἀσφαλτόστρωσις 10 χλμ., ἀντὶ δαπάνης 3.000.000. γ) Καλαμάτας–Καρδαμύλης. Ἐγένετο ἀσφαλτόστρωσις 14 χλμ. καὶ ἐδαπανήθησαν 3.500.000 δραχμ. δ) Παραλιακὴ Καλαμάτας, Ἀνακαίνισις μετ’ ἀσφαλτοστρώσεως μήκους 3 χλμ. διὰ κατασκευῆς καὶ μεγάλων τεχνικῶν δαπανηθέντος ποσοῦ 3.500.000 δραχμ. Ἐπίσης ἐξετελέσθη ὁδοστρωσία ἐπὶ μήκους 2 χιλιομ. τῆς ὁδοῦ Μεσσηνίας Μούκας διὰ δαπάνης 250.000 δραχμ. καὶ διάνοιξις τοῦ τμήματος Χάνια Τουλούπα–Ἁγ. Ἀπόστολοι 6 χλμ. διὰ δαπάνης 400.000 δραχμ. Κατὰ τὰ λοιπὰ ὑπὸ τοῦ Ν.Τ. κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐξησφαλίσθη διὰ συστηματικῆς συντηρήσεως ἡ συνεχὴς καθ’ ὅλον τὸ ἔτος ἀσφαλὴς κυκλοφορία ἐπὶ δικτύου 300 χλμ. ἐκ τῶν κυριωτέρων ἐπαρχ. ὁδῶν τοῦ νομοῦ. Τέλος, εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας (πρόγραμμα Μ.Ο.Μ.Α.) συμπεριλαμβάνονται αἱ ὁδοί: α) Καλαμάτας–Καρδαμύλης–Ἀρεοπόλεως. β) Μεσσήνης–Ἀβραμίου–Κυπαρισσίας καὶ γ) Λογγὰ–Καλλιθέας. Εἰς τὴν πρώτην ἐκ τῶν ἀνωτέρω ὁδῶν ἐξετελέσθησαν ἤδη αἱ ὑπὸ τοῦ προγράμματος προβλεπόμεναι ἐργασίαι διανοίξεως καὶ τεχνικῶν ἔργων ἐπὶ μήκους 12 χιλιομ. καὶ συνετελέσθη ἡ προμήθεια τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν ὁδοστρωσίαν ὑλικῶν πραγματοποιηθησομένην κατὰ τὸ 1963. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κζʹ) Ἐπὶ Ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Φωτήλα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 806)1.11.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Φωτήλα, περὶ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου ὀρεινῆς Μάνης, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1252)7.11.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένη περιοχὴ χωρίων Προαστίου, Σαϊδόνας, Μηλέας, Τσέργιας κλπ., θὰ ἐξυπηρετηθῇ ὑπὸ τῶν προβλεπομένων ὑπ’ ἀριθ. 2, 34 καὶ 37 ἐπαρχιακῶν ὁδῶν διὰ τμήματα, τῶν ὁποίων ἔχουν ἤδη περαιωθῇ αἱ σχετικαὶ μελέται, μερίμνῃ τοῦ Νομομηχανικοῦ. Ἐπὶ τοῦ παρόντος, δὲν προβλέπεται προγραμματισμός, λόγῳ τοῦ περιωρισμένου τῶν πόρων τοῦ Ταμείου τούτου καὶ διότι προηγεῖται ἡ κατασκευὴ ἑτέρων ἐπαρχιακῶν ὁδῶν τοῦ Νομοῦ μείζονος προτεραιότητος. Ὡς γνωστόν, τὸ πρόβλημα τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, εἶναι ἀνάλογον πρὸς τὸ ὁδικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, δηλαδὴ λόγῳ τῆς ἐκτάσεως τοῦ δικτύου καὶ τοῦ μεγέθους τῶν ἀναγκῶν, ὡς διεμορφώθησαν μεταπολεμικῶς, αὗται ὑπερβαίνουν τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἐντὸς μιᾶς περιόδου, ἀλλὰ εἰς περισσοτέρας τοιαύτας διὰ διαδοχικῶν προγραμμάτων σταδιακῶς καὶ κατόπιν ἱεραρχήσεως τῶν ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1020)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14367)8.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἀφορώσης βελτίωσιν βατότητος τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Παραμυθιᾶς–Πρεβέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν ἐν λόγῳ ὁδόν, ἐχορηγήθησαν κατὰ τὴν οἰκονομικὴν χρῆσιν 1962, αἱ κατωτέρω πιστώσεις: Διὰ τὸ ἐντὸς ὁρίων Νομοῦ Πρεβέζης τμῆμα τῆς ὁδοῦ: 1) Δραχμαὶ 500.000, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 25702) 8.7.62 διαταγῆς, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐργασιῶν ὁδοστρωσίας καὶ βελτιώσεως τῆς βατότητος. 2) Δραχμαὶ 300.000, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 41325) 29.21.1962 διαταγῆς, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν ἀποκαταστάσεως διακοπείσης συγκοινωνίας λόγῳ βροχοπτώσεων. 3) Δραχμαὶ 300.000, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 1696) 19.1.1962 διαταγῆς, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν στοιχειώδους συντηρήσεως τῆς ὁδοῦ. Διὰ τὸ ἐντὸς ὁρίων Νομοῦ Θεσπρωτίας τμῆμα τῆς ὁδοῦ: 1) Δραχμαὶ 800.000, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 3149)2.2.62 διαταγῆς, διὰ τὴν εἰδικὴν συντήρησιν τῆς ὁδοῦ. 2) Δραχμαὶ 200.000, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 34455)5.10. 1962 διαταγῆς, διὰ τὴν συνέχισιν τῆς εἰδικῆς συντηρήσεως τῆς ὁδοῦ. 3) Δραχμαὶ 200.000, ἐκ τῆς χορηγηθείσης πιστώσεως στοιχειώδους συντηρήσεως ἐθνικοῦ δικτύου τοῦ Νομοῦ, εἰδικῶς διὰ τὸ τμῆμα τῆς ὁδοῦ παρὰ τὸ Νεοχώριον. Ἤτοι, ἐν συνόλῳ διετέθησαν διὰ τὴν ὑπ’ ὄψει ὁδὸν 2.300.000 δραχμαί. Τὸ ποσὸν τοῦτο, δέον νὰ θεωρηθῇ ἱκανοποιητικόν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει: 1) Ὅτι ἡ ὁδὸς λόγῳ σειρᾶς ἐπείγοντος δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει πρόγραμμα ἀνακαινίσεως ὁδῶν. 2) Ὅτι συντηρεῖται τακτικῶς καθ’ ἕκαστον ἔτος. 3) Ὅτι πλὴν τῶν ἐργασιῶν συντηρήσεως, ἐκτελοῦνται καὶ ἐργασίαι τμηματικῆς ἀνακαινίσεως τοῦ ὁδοστρώματος τῆς ὁδοῦ, καὶ 4) ὅτι διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τῶν τελευταίων βροχοπτώσεων ζημιῶν τῆς ὁδοῦ, ἐχορηγήθη ἀμέσως τὸ σύνολον τῆς ὑπὸ τοῦ κ. Διευθυντοῦ Τ. Υ. Νομοῦ Πρεβέζης αἰτηθείσης πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 464 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9037 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἀφορώσης παραλλαγὴν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Κοζάνης (παραλλαγὴ Σαρανταπόρου), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ παραλλαγὴ αὕτη συνολικοῦ μήκους 32.600 μ. ἔχει ἀναληφθῆ ὑπὸ τοῦ Στρατοῦ καὶ προωθεῖται μὲ ρυθμὸν ἀνάλογον πρὸς τὰς ὑφισταμένας ὀργανωτικὰς καὶ οἰκονομικὰς δυνατότητας, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ Στρατὸς ἐκτελεῖ παραλλήλως εὐρὺ πρόγραμμα ἔργων καθ’ ὅλην τὴν Χώραν. Αἱ μεγάλαι ἐγκάρσιαι κλίσεις τῶν ἐδαφῶν ἐφ’ ὧν ἑλίσσεται ἡ παραλλαγή, ἀπήτησαν τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων ἔργων ἐκχωμάτων καὶ ἐπιχωμάτων, κατέστησαν δὲ τὸ ἔργον τῶν χωματισμῶν λίαν δυσχερὲς καὶ τεχνικῶς ἀδύνατον νὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς τῶν συνήθων χρονικῶν ὁρίων. Λόγῳ τῆς μορφολογίας τοῦ ἐδάφους καὶ τοῦ μεγάλου ὕψους τῶν ἐπιχώσεων, τὰ τεχνικὰ ἔργα ἀποχετεύσεων ἐξικνοῦνται εἰς μῆκος πολὺ μεγαλύτερον τῶν συνήθων κατασκευῶν, μὲ συνέπειαν νὰ παρακωλύεται ἡ πρόοδος τοῦ ἔργου. Πάντως μέχρι σήμερον ἐξετελέσθησαν αἱ χωματουργικαὶ ἐργασίαι κατὰ μέγα μέρος, τὰ τεχνικὰ ἔργα σχεδὸν κατὰ τὸ πλεῖστον καὶ ἤρξαντο αἱ ἐργασίαι κατασκευῆς ὑποβάσεων. Ἡ περαίωσις προβλέπεται ἐντὸς τοῦ ἔτους 1963, τὸ δὲ διατεθὲν διὰ τὴν περάτωσιν τῆς ὁδοῦ ποσὸν ἀνέρχεται εἰς 53.970.000 δραχμάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15133)21.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐὰν θὰ ληφθῶσι μέτρα προστασίας τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΚΟΜΔΕ εἰς περίπτωσιν διαλύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν προκειμένῳ θέλουσι ληφθῆ τὰ ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας προβλεπόμενα μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπασιάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14942)12250)18.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, σχετικὴ μὲ τὴν ἁλιείαν εἰς τὰς λίμνας Ὑλίκης καὶ Παραλίμνης περιοχῆς Θηβῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς τὰ ἀκόλουθα: Συνεπείᾳ τῆς κατασκευῆς τοῦ Ἀντλιοστασίου Μουρικίου καὶ τῶν συναφῶν ἔργων διὰ τὴν ἄντλησιν τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Ὑλίκης πρὸς ὕδρευσιν τῆς Πρωτευούσης, διεκόπη ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου τοῦ ἔτους 1958 ἡ μέχρι τότε διενεργουμένη εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην ἁλιεία ὑπὸ εὐαρίθμων ἁλιέων κατοίκων περιοχῆς Θηβῶν. Ἐν συνεχείᾳ καὶ ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1961, ἡ Ἀνώνυμος Ἑλληνικὴ Ἑταιρεία Ὑδάτων, ἥτις ἔχει ἀναλάβει διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου τὴν λειτουργίαν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῶν ἔργων ὑδρεύσεως ἐξ Ὑλίκης, ἐζήτησε τὴν ἀπαγόρευσιν προσεγγίσεως καὶ παραμονῆς τῶν ἁλιευτικῶν πλοιαρίων εἰς ἀπόστασιν ἑνὸς χιλιομέτρου ἀπὸ τοῦ πύργου ὑδροληψίας. Ἐκτὸς τῆς ὡς ἄνω ἀπαγορευθείσης μικρᾶς περιοχῆς, ἡ ὑπόλοιπος ἔκτασις τῆς λίμνης Ὑλίκης, ὡς καὶ ὁλόκληρος ἡ ἔκτασις τῆς Παραλίμνης ἐξακολουθοῦσι νὰ παραμένωσιν ἐλεύθεραι πρὸς ἁλιείαν. Ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὸν σημαντικὸν ὑποβιβασμὸν τῆς στάθμης τῆς Ὑλίκης καὶ κατ’ ἀκολουθίαν τῆς Παραλίμνης, οὗτος ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν σημειωθεῖσαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἀνομβρίαν (ἐξαιρέσει τοῦ ἐφετεινοῦ βροχεροῦ χειμῶνος) καὶ ὀλιγώτερον εἰς τὴν ἄντλησιν τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Πρωτευούσης καὶ τὴν ἄρδευσιν τοῦ Κωπαϊδικοῦ πεδίου ποσοτήτων ὕδατος. Πάντως καὶ εἰς τὸ μέλλον αἱ ὑπερχειλίσεις τῆς λίμνης Ὑλίκης πρὸς τροφοδότησιν τῆς Παραλίμνης προβλέπονται σημαντικῶς ἠλαττωμέναι. Ἔχομεν τὴν γνώμην, κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων, ὅτι ἡ ἁλιεία εἰς τὰς δύο λίμνας δὲν παρακωλύεται οὐσιωδῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13199)20.11.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 871)17.11.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν διάψευσιν τῶν ἀναγραφομένων δημοσιευμάτων περὶ ὑπερβάσεων καὶ ἐλαττωματικότητος τῆς νέας ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Κορίνθου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 15.11.1962 ἀνακοινώσεως τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διὰ τῆς ὁποίας ἐγένετο διάψευσις τῶν ἀνωτέρω ἀνακριβειῶν δημοσιευμάτων. Ἡ ἐν λόγῳ ἀνακοίνωσις ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας «Καθημερινή», «Τὸ Βῆμα», «Ἐθνικὸς Κῆρυξ», «Μεσημβρινή» τῆς 16.11.1962. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Ἐξ ἀφορμῆς δημοσιευθέντων εἴς τινας ἐφημερίδας σχολίων περὶ τῆς νέας ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Κορίνθου, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀνακοινοῖ τὰ κάτωθι: 1. Δὲν διεπιστώθησαν κακοτεχνίαι. Ἡ συμπλήρωσις τοῦ ἀσφαλτικοῦ τάπητος κυκλοφορίας προβλέπεται νὰ συντελεσθῇ μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1963. 2. Δὲν ὑπάρχουν ὑπερβάσεις δαπανῶν. Κατὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ 5ετοῦς προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, ἐν ἔτει 1950, προεβλέφθη διὰ τὸ ἐν λόγῳ ἔργον δαπάνη 300.000.000 δραχμῶν βάσει προεκτιμήσεως δι’ ὁδὸν ἑνὸς καταστρώματος πλάτους 14 μέτρων, μὴ περιλαμβάνουσα ἀποζημιώσεις ἀπαλλοτριώσεων ὡς μὴ καταβαλλομένας τότε παρὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων. 3. Αἱ συνταχθεῖσαι ἔκτοτε μελέται, ἀπέδειξαν τὴν ἀνάγκην τῆς ἀπὸ τοῦδε κατασκευῆς ὡρισμένων τμημάτων τῆς ὁδοῦ μετὰ διπλοῦ καταστρώματος καὶ κατασκευῆς ἀνισοπέδων κόμβων καὶ λοιπῶν ἔργων πρὸς ἀπομόνωσιν τῆς νέας ὁδοῦ ἐκ τῆς τοπικῆς κυκλοφορίας. Βάσει τῶν μελετῶν τούτων κατασκευάζονται τὰ ἔργα ἐντὸς τῶν ἐγκριθέντων προϋπολογισμῶν, οἵτινες μάλιστα κατόπιν αἰτήσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 5ην παρελθόντος Μαΐου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962 λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βασιλάτου καὶ Ε. Δενδρινοῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1008)3.12.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βασιλάτου καὶ Ε. Δενδρινοῦ, περὶ τῆς κακῆς καταστάσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς νήσου Κεφαλληνίας καὶ τῆς ἀνάγκης βελτιώσεως αὐτοῦ ὡς σημαντικοῦ παράγοντος διὰ τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν καὶ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς νήσου τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14292)6.12.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἀναγνωρίζει τὴν σημασίαν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς νήσου Κεφαλληνίας (ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ προφανῶς ἐπαρχιακὰς ὁδοὺς διότι ὑπάρχει μόνον μία ἐθνικὴ ὁδὸς 23 χιλιομ.) ὡς σημαντικοῦ παράγοντος διὰ τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν αὐτῆς, ἀλλὰ τὸ θέμα συνάπτεται πρὸς τὸ ὅλον ὁδικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον, διότι ὑπερβαίνει τὰς οἰκονομικὰς καὶ τεχνικὰς ἀκόμη δυνατότητας τῆς χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ εἰς βραχεῖαν χρονικὴν περίοδον ἀλλὰ διὰ διαδοχικῶν προγραμμάτων σταδιακῶς καὶ κατόπιν αὐστηρᾶς ἱεραρχήσεως τῶν ἀναγκῶν. Ὡς ἐκ τοῦ λόγου τούτου, τὸ Ὑπουργεῖον κατὰ τὴν παροῦσαν περίοδον καθ’ ἣν χρηματοδοτεῖται κατὰ προτεραιότητα τὸ ἐν ἐκτελέσει ἐγκεκριμένον 5ετὲς πρόγραμμα ἐθνικῆς ὁδοποιΐας, τὸ περιλαμβάνον κυρίως τὴν κατασκευὴν ἐθνικῶν ὁδικῶν ἀρτηριῶν, δὲν διαθέτει περιθώρια πιστώσεων διὰ τὴν χρηματοδότησιν ἑτέρων ὁδικῶν προγραμμάτων, πέραν τῆς κεκανονισμένης ἐτησίας ἀρωγῆς πρὸς τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα καὶ τῶν πιστώσεων τοῦ εἰδικοῦ 5ετοῦς προγράμματος ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας τῶν ΜΟΜΑ. Τὸ τελευταῖον τοῦτο διὰ τὴν Κεφαλληνίαν περιλαμβάνει τὴν ὁδὸν Ἀργοστολίου Σινιόρι–Φισκάρδου δι’ ἣν προβλέπει ἐργασίας διαπλατύνσεως ἐπὶ μήκους 50 χιλιομ. καὶ ἀσφαλτικὰς ἐργασίας 1 χιλιομ. Ἐκ τούτων ἐξετελέσθησαν ἤδη 16 χιλιομ. διαπλατύνσεως, προβλέπεται δὲ ἡ ἀποπεράτωσις αὐτῶν κατὰ τὸ ἔτος 1963. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀναφερομένης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἱκανοποίησιν ἐπαγγελματικῶν αἰτημάτων τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀστικῶν Λεωφορείων Πειραιῶς.

§8Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τοῦ 1958 ὅτε ὑπεγράφη σχετικὴ σύμβασις τὸ προσωπικὸν τῶν Ἀστικῶν Λεωφορείων Πειραιῶς ἐλάμβανεν ἐπίδομα διὰ 3 τέκνα του καὶ μέχρις ἡλικίας 18 ἐτῶν καὶ ἄνευ οἱασδήποτε εἰσφορᾶς τῶν ἐργαζομένων, εἰ μὴ μόνον τοῦ ἐργοδότου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τελευταίως ἐξέδωκεν ἀπόφασιν δυνάμει τῆς ὁποίας τὸ προσωπικὸν τοῦ 5ου ΚΤΕΛ θὰ ὑπήγετο εἰς διανεμητικὸν λογαριασμὸν διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν τέκνων του. Δυνάμει τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς θὰ ἐπιδοτοῦντο δύο μόνον τέκνα καὶ μέχρις ἡλικίας 14 ἐτῶν προβλέπεται δὲ καὶ εἰσφορὰ τῶν ἐργαζομένων. Διὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας οἱ ἐργαζόμενοι διεμαρτυρήθησαν καὶ διαμαρτύρονται. Κατόπιν τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ἐργαζομένων κατεθέσαμεν σχετικὴν ἐρώτησιν διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος ἀποφάσεως, ἡ ὁποία εἶναι παράνομος, διότι καταργεῖ ὡρισμένα δικαιώματα προβλεπόμενα ὑπὸ τῆς συμβάσεως. Εἶναι δὲ ἀκόμη καὶ ἄδικος, δεδομένου, ὅτι οἱ ἐργοδόται εἶχον δεχθῆ, ἐγγράφως μάλιστα, ὅτι αὐτοὶ θὰ καταβάλλουν τὴν εἰσφορὰν διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν τέκνων τῶν ἐργαζομένων. Θὰ ἤθελα νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ποῖοι λόγοι ἐπέβαλον τὴν ἔκδοσιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν σχετικὴν σύμβασιν, ποία εἶναι ἡ γνώμη τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ὅπου παρεπέμφθη ἡ ἀπόφασις καὶ πῶς ἔχει ὑπ’ ὄψιν του νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα περαιτέρω.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§10Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς ἔχει δοθῆ ἔγγραφος ἀπάντησις ἀπὸ τὰς 20 Σεπτεμβρίου 1962 μαζὶ δὲ μὲ τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν διεβιβάσθησαν καὶ τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα ἐν οἷς καὶ ἀντίγραφα τῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, τῆς ὑπουργικῆς ἀποφάσεως κλπ. Ὅπως καὶ εἰς τὴν ἀπάντησιν ἐκείνην ἐλέχθη, ὑπήχθησαν εἰς τὸν λογαριασμὸν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων ὅσοι ἐκ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΚΤΕΛ συντηροῦν μέχρι δύο τέκνα. Διότι διὰ τοὺς συντηροῦντας πλέον τῶν δύο τέκνων ἐξακολουθεῖ διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ οἰκογενειακοῦ ἐπιδόματος ἡ ὑποχρέωσις τοῦ ἐργοδότου, δεδομένου, ὅτι ὁ λογαριασμὸς οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων παρέχει ἐπίδομα μόνον εἰς τοὺς συντηροῦντας μέχρι δύο τέκνων. Ἐπίσης, προκειμένου περὶ θηλέων ὅπου ταῦτα δικαιοῦνται μέχρι τῆς ἡλικίας 20 ἐτῶν, ἐπίσης ἐξακολουθεῖ νὰ βαρύνεται ὁ ἐργοδότης καὶ μὲ τὴν καταβολὴν τοῦ οἰκογενειακοῦ ἐπιδόματος. Κατὰ τοῦτο δὲν ἐδημιουργήθη εἰς βάρος τοῦ μισθωτοῦ δυσμενεστέρα μεταχείρισις, ὡς ἐλέχθη. Τοῦτο εἶναι ἀληθὲς καὶ ἐπιβεβαιοῦται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι μεταγενεστέρως καὶ μετὰ τὴν διαφορὰν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἀπό τινας πρὸς στιγμὴν οἱ ἴδιοι μισθωτοὶ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας εἰς κοινὴν σύσκεψιν μὲ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ λογαριασμοῦ οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, ἀπεδέχθησαν τὴν ρύθμισιν αὐτὴν ὡς ὀρθὴν καὶ ἀπεδέχθησαν, ὅτι δὲν ὑφίσταται εἰς βάρος των διαφορά τις. Ἀπὸ τὸ παράδειγμα ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔγγραφον ἀπάντησιν, προκύπτει ἀκριβῶς, ὅτι ὁ μισθωτὸς ποὺ λαμβάνει τὸ οἰκογενειακὸν ἐπίδομα ἀπὸ τὸν λογαριασμὸν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων ἔχει καλυτέραν μεταχείρισιν ἔστω καὶ μικρὰν ἔναντι τῆς καταβολῆς τούτου ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου. Αὐτὸ ἀκριβῶς προβλέπεται καὶ παρὰ τοῦ νόμου τοῦ συστήσαντος τὸν λογαριασμὸν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων. Προβλέπεται δηλαδή, ὅτι εἰς ἃς περιπτώσεις διὰ τὸν μισθωτὸν τὸν δικαιούμενον οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων προκύπτει περίπτωσις εὐνοϊκωτέρα διὰ τῆς καταβολῆς αὐτῶν ἀπὸ τὸν λογαριασμόν, νὰ ὑπάγηται οὗτος δι’ Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως εἰς τὸν λογαριασμόν. Κατὰ τοῦτο συνεπῶς δὲν προκύπτει οὔτε περίπτωσις παρανόμου ἐνεργείας, οὔτε περίπτωσις καλυτέρας μεταχειρίσεως τοῦ ἐργοδότου ἀφοῦ οὗτος δὲν ἀπαλλάσσεται οὐσιαστικῶς τῆς εὐθύνης τοῦ οἰκογενειακοῦ ἐπιδόματος, διότι ἢ καταβάλλει οὗτος εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τὴν προβλεπομένην εἰσφορὰν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων ὁσάκις ταῦτα καταβάλλονται ἀπὸ τὸν λογαριασμὸν ἢ καταβάλλει καὶ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα ἀπ’ εὐθείας ὁ ἴδιος εἰς τοὺς μισθωτούς του, ὁπότε ἀπαλλάσσεται τῆς καταβολῆς τῆς εἰσφορᾶς εἰς τὸν λογαριασμόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Στεργίου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐπὶ καταγγελίας τῶν Σωματείων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Ἀθηνῶν διὰ τὴν ἀντισυνδικαλιστικὴν τακτικὴν τοῦ Βʹ

ΚΤΕΛ.

§12Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει καταστῆ σύνηθες φαινόμενον ἡ παρεμπόδισις τῆς συνδικαλιστικῆς δράσεως. Αἱ συνδικαλιστικαὶ ὀργανώσεις τῶν Σωματείων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Ἀθηνῶν διεμαρτυρήθησαν δι’ ὡρισμένας παρεμβάσεις, κατὰ τὴν συνδικαλιστικὴν αὐτῶν δρᾶσιν, τῆς Διοικήσεως τοῦ Βʹ ΚΤΕΛ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξέδωσε σχετικὴν διαταγὴν διὰ τὰ καταγγελλόμενα, ἀλλὰ δὲν ἐλάβομεν γνῶσιν ποῖον ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα ἐκ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§13Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν διεπιστώθη οὐδεμία συγκεκριμένη παράβασις, οὔτε ἐξ ἄλλου ὑπῆρχε καὶ συγκεκριμένη καταγγελία. Δὲν προέκυψε δηλαδὴ τί τὸ συγκεκριμένον διὰ τὸ 2ον ΚΤΕΛ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρεμπόδισιν παρ’ αὐτοῦ τῆς συνδικαλιστικῆς δράσεως τοῦ προσωπικοῦ. Ὁ ἐπόπτης, ὅστις ἐνήργησε τὸν ἔλεγχον δὲν ἀνέφερεν, ὅτι διεπίστωσε παράβασιν. Ἐξ αὐτοῦ ἠρκέσθην εἰς τὴν πρώτην ἀπάντησιν ποὺ ἔδωσα χωρὶς νὰ ἐπανέλθω, διότι δὲν ἔχω κανένα στοιχεῖον. Ἐὰν ὑμεῖς ἔχητε τί τὸ συγκεκριμένον νὰ ἀναφέρητε παρακαλῶ, νὰ μοὶ τὸ εἴπητε, ἵνα τὸ ἐρευνήσω, διότι ὡς εἶπον ἡ καταγγελία ἐκείνη δὲν περιεῖχε τί τὸ συγκεκριμένον.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσι σχετικῶς μὲ ἐπισυμβὰν θανατηφόρον ἀτύχημα εἰς ἐργάτην τῆς Ἑλληνικῆς Χαλυβουργίας, λόγῳ ἐλλείψεως προστατευτικῶν μέτρων, ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§15Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν καταθέσει ἓν ὑπόμνημα τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑλληνικῆς Χαλυβουργίας Μεγάρων ἀναφερομένου εἰς τὸ ἐπισυμβὰν ἀτύχημα εἰς τὴν Χαλυβουργίαν ἐξ ἠλεκτροπληξίας, ἡ ὁποία εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὸν θάνατον ἑνὸς ἐργάτου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι ἔστειλε τοὺς ἐπιθεωρητὰς ἐργασίας καὶ εἶδον, ὅτι πράγματι συνέβη αὐτὸ τὸ γεγονός, καὶ παρέπεμψε τὸ θέμα εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Ἐρωτᾶται: ποῖα μέτρα ἔλαβε περαιτέρω ὁ κ. Ὑπουργός. Ἡ ἐρώτησίς μας ἀναφέρεται καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν παρίσταται, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ἐὰν πραγματικῶς ἔχῃ διαπιστώσει, ὅτι ὑπῆρχε παράβασις νὰ ἐλέγξῃ διὰ τῶν ὀργάνων του ἐὰν ἔχουν ληφθῆ τὰ ἐντελῶς ἀπαραίτητα μέτρα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ ζωὴ τῶν ἐργαζομένων εἰς τοιαῦτα τμήματα.

§16Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὅπως εἶναι γνωστὸν, ἐπὶ ἐργατικῶν ἀτυχημάτων ἐπιλαμβάνονται αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργ. Ἐργασίας καὶ διὰ τῶν τεχνικῶν Ἐπιθεωρητῶν ἐλέγχει τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ἔλαβε χώραν τὸ ἀτύχημα. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐνήργησε τὴν σχετικὴν ἔρευναν καὶ ὑπέβαλε τὴν ἔκθεσίν του ὁ τεχνικὸς Ἐπιθεωρητὴς Κ. Μιχαλόπουλος, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρει πῶς ἔλαβε χώραν τὸ ἀτύχημα. Περαιτέρω ἀναφέρει, ὅτι ὁ ἐργαζόμενος ἵστατο εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο καὶ ἐξ ἀπροσεξίας ἀκούμπησε τὸ χέρι του εἰς τὸν σωλῆνα ὅστις εἶχεν ἔλθει εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰ ἠλεκτροφόρα σύρματα, ἐξ αὐτοῦ ὑπέστη τὸ ἀτύχημα. Καταλογίζει δὲ τὴν εὐθύνην εἰς τὴν ἐπιχείρησιν καὶ εἰς τὴν ΔΕΗ, διότι ἐνῷ ἐχρησιμοποίουν τὸν χῶρον ἐκεῖνον δὲν εἶχον λάβει μείζονα προστατευτικὰ μέτρα. Δι’ αὐτῶν πιστοποιεῖται τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Ὑπουργείου ἵνα κατοχυρώσῃ εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς τοὺς παθόντας. Διότι διὰ τῆς ἐκθέσεως ταύτης οἱ ὑποστάντες τὸ ἀτύχημα δύνανται νὰ ἐπιδιώξουν ὄχι μόνον τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ ἐπιχειρηματίου ἀλλὰ καὶ τὴν ἀποζημίωσίν των. Ἀποτελέσματα ἐκ τῶν δικῶν δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, διότι αἱ δικαστικαὶ ἀποφάσεις ἐπ’ αὐτῶν τῶν περιπτώσεων δὲν κοινοποιοῦνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§17Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὰς βαρείας αὐτὰς βιομηχανίας θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ γίνεται συχνάκις ἔλεγχος ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων σας, ὥστε νὰ λαμβάνωνται ὅλα τὰ μέτρα διὰ τὴν ζωὴν τῶν ἐργαζομένων.

§18Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐν προκειμένῳ εἶχον ληφθῆ μέτρα ἀσφαλείας ἀπὸ τὴν ἐπιχείρησιν ὅπως δὲ ἀνέφερεν ὁ Ἐπιθεωρητὴς δὲν ἀποκλείεται νὰ ὀφείλεται καὶ εἰς τυχαῖον συμβάν. Διότι λέγει «καθ’ ὃν χρόνον συνωμίλει ἀκούμπησε τὸ ἓν ἄκρον..... (ἀναγινώσκει) ......». Δὲν ἀναφέρει, ὅτι δὲν εἶχον ληφθῆ παντελῶς μέτρα ἀσφαλείας. Λέγει, ὅτι ἔδει νὰ ἦσαν περισσότερα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ δευτέρου Διϋλιστηρίου πετρελαίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§20Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε ὑμεῖς καὶ ἡ Βουλὴ νὰ καταθέσω ἕνα πίνακα ὡρισμένων ὑπολογισμῶν ὅστις ἔχει ὡς ἀκολούθως:

ΠΙΝΑΞ

τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου ἐν συγκρίσει μὲ τὰ κέρδη ἐξ εἰσαγωγῶν.

Κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἰσχυρίσθη, ὅτι ἐκ τῆς διαχειρίσεως τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου καὶ κατ’ ἐπέκτασιν τοῦ ἐτυμολογικοῦ σχήματος ἐκ τῆς μελλούσης διαχειρίσεως τοῦ διϋλιστηρίου ὑπὸ τοῦ ὁμίλου ΠΑΠΠΑΣ–ΕΣΣΟ πρόκειται νὰ προκύψουν ὑπὲρ τῶν ἀναδόχων ὑπέρογκα, ἰλιγγιώδη κέρδη. Ὁ κ. Μητσοτάκης εἶχεν ἰσχυρισθῆ, ὅτι τὰ κέρδη ταῦτα θὰ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 80 ἑκατομ. δολλαρίων διὰ τὸ δεύτερον Διϋλιστήριον καὶ διὰ μίαν δεκαετῆ περίοδον, ὁ δὲ κ. Κιτσίκης δὲν ὑστέρησεν εἰς ἐπικρίσεις τοῦ αὐτοῦ εἴδους. Θὰ κάμω μερικοὺς ἁπλοῦς, ἁπλουστάτους καὶ καταληπτοὺς εἰς πάντας ἀριθμητικοὺς ὑπολογισμούς. Πρῶτος ὑπολογισμός. Τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου διαθέτει τὸ σύνολον τῆς ἐτησίας παραγωγῆς του, ἀντὶ 45 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας διαθέτει τὰ προϊόντα του, εἶναι περίπου αἱ λεγόμεναι τιμαὶ LOW OFF PLATS, ἐπίσημοι τιμαὶ τῶν δελτίων. Ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ποσὸν τῶν 45 ἑκατ. δολλαρίων, τὸ ὁποῖον εἰσπράττει συνολικῶς τὸ διϋλιστήριον εἰς τὴν πύλην του, ἐπιστρέφει, ἕν ὡρισμένον ποσόν. Ἐπιστρέφει ἔναντι τακτικοῦ καὶ ἐκτάκτου μισθώματος 10.971.000 δολλάρια. Καὶ πέραν αὐτοῦ ἔναντι φόρων 0,5 ἑκατ. δολλάρια. Σύνολον ἐπιστροφῶν πρὸς τὸ Δημόσιον 11,4 ἑκατ. δολλάρια. Ἀπομένει διαφορὰ 45 μεῖον 11,4 τὰ ὁποῖα ἐπιστρέφονται εἰς τὸ Δημόσιον, ἴσον 33,6 ἑκατ. δολλάρια. Ἄν, κύριοι βουλευταί, εἰς αὐτὴν τὴν διαφορὰν προστεθοῦν 2,2 ἑκατ. δολλάρια, ποσὸν ἴσον πρὸς τὴν μὲ συντελεστὴν 10% ἀπόσβεσιν τῶν διατεθέντων πρὸς κατασκευὴν τοῦ διϋλιστηρίου κεφαλαίων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου προκύπτει ὁ ἀριθμὸς 35,8 ἑκατ. δολλάρια. Τί σημαίνουν αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπον εἰς τὴν ἁπλοελληνικήν; Σημαίνουν, ὅτι ἂν τὸ Δημόσιον δὲν ἤθελε νὰ εἰσπράττῃ ἀπὸ τὰ πετρελαιοειδῆ τίποτε ἄλλο εἰμὴ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ διατεθέντων κεφαλαίων, τότε τὸ σύνολον τῶν ἐτησίως παραγομένων ὑπὸ τοῦ διϋλιστηρίου προϊόντων, θὰ διετίθεντο κατὰ τὴν σύμβασιν ἀντὶ τοῦ ποσοῦ 35,8 ἑκατ. δολλαρίων. Αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν 35,8 ἑκατ. δολλαρίων —παρακαλῶ αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν νὰ τὸν συγκρατήσητε— εἶναι τὸ σύνολον τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων, τὰ ὁποῖα εἰσπράττουν ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας οἱ ἀνάδοχοι τοῦ διϋλιστηρίου, ἀφοῦ, ὅπως σᾶς εἶπον πρίν, εἰσπράττουν 45 ἑκατ. δολλάρια, ἀλλὰ ἐπιστρέφουν τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον, καὶ λογαριάζω μέσα εἰς τὸ ποσὸν τῶν 35,8 ἑκατ. δολλαρίων καὶ τὴν ἀπόσβεσιν.

§21Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Αἱ μεταφοραί;

§22Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Βεβαίως καὶ αἱ μεταφοραὶ συμπεριλαμβάνονται. Εἶπον, ὅτι τὰ προϊόντα αὐτὰ διατίθενται ὑπὸ τοῦ διϋλιστηρίου εἰς τὴν πύλην τοῦ διϋλιστηρίου, ἀντὶ 45 ἑκατ. δολλαρίων. Ἂν ἀπὸ τὰ 45 ἀφαιρέσωμεν τὰ 11,4 καὶ προσθέσωμεν ὅπως εἶναι δίκαιον τὸ 2,2 προκύπτει ὁ ἀριθμὸς 35,8. Αὐτὰ εἶναι τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα συνολικῶς εἰσπράττουν οἱ ἀνάδοχοι τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου. Ἄν, τώρα, ἀντὶ πάντων τούτων, τὸ Δημόσιον εἰσῆγεν μονοπωλιακῶς καὶ ἐνήργει διεθνῆ διαγωνισμὸν ὅλα τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα παράγει τὸ διϋλιστήριον, τί τιμὰς θὰ ἐπετύγχανε; Θὰ προέκυπτεν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἔκπτωσις ἔναντι τῶν 45 ἑκατ. ἴση πρὸς 7.877.000 δολλάρια, καὶ διὰ νὰ στρογγυλεύσωμεν, ἂς εἴπωμεν, ἔκπτωσιν ἴσην πρὸς 8 ἑκατ. δολλάρια. Ἄρα 45 μεῖον 8, ἴσον 37 ἑκατ. δολλάρια. Ἄν, λοιπόν, ἠκολουθεῖτο ἡ λύσις τὴν ὁποίαν μᾶς εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ἂν ἡμεῖς ἐπωφελούμεθα αὐτῶν τῶν φανταστικῶν τιμῶν εὐκαιρίας, θὰ μᾶς ἐστοίχιζε τὸ σύνολον τῶν προϊόντων ποὺ παράγει τὸ διϋλιστήριον 37 ἑκατ. Τώρα, τὸ ἴδιον σύνολον, μᾶς στοιχίζει 35,8 ἑκατ. δολλάρια. Ἡ συμβατικὴ λύσις, ἡ στοιχίζουσα 35,8 ἑκατ. δολλάρια, εἶναι, λοιπόν, εὐνοϊκωτέρα καὶ αὐτῆς τῆς ἀπιθάνου ὄντως λύσεως...

§23Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διὰ ποῖον ἔτος ὁμιλεῖτε;

§24Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Διὰ τὸ 1963, μὲ ὑπολογισμοὺς τρέχοντας.

§25Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Οἱ ὑπολογισμοὶ διὰ τὸ 1963 δὲν ἔχουν γίνει ἀκόμη. Δὲν γνωρίζετε τί θὰ στοιχίσουν τὰ προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου τὸ 1963. Διὰ τὸ 1962 ἔχετε ἀπολογισμόν. Διατὶ πᾶτε εἰς τὸ 1963;

§26Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶναι σοβαρὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε;

§27Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νομίζω, ναί.

§28Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Ἐπῆρα τὸ πρόγραμμα τοῦ 1963 καὶ ἔκαμα καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν τοὺς ἰδίους ὑπολογισμούς, οὐδὲ ἠδυνάμην νὰ κάμω ἄλλους. Ἐπῆρα τὸ πρόγραμμα τοῦ 1963, διότι αὐτὸ προσεγγίζει περισσότερον πρὸς τὴν πραγματικότητα. Διότι ἔχουν ἤδη καθορισθῆ αἱ τιμαὶ τοῦ πρώτου τριμήνου τοῦ 1963 καὶ διότι ἔλαβον τὰς διεθνεῖς τιμὰς εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τῶν ἐμπορικῶν τιμῶν καὶ ἔκαμα πολλαπλασιασμούς. Ἡ διαφορὰ διὰ τὸ 1962 θὰ εἶναι τάξεως ἐλαχίστης. Ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς καταθέσω καὶ τὸν πίνακα διὰ τὸ 1962. Δὲν ὑπάρχει καμμία διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο πινάκων, οὔτε ὑπάρχει τί τὸ ἀβέβαιον. Οἱ ὑπολογισμοὶ θὰ γίνουν διὰ τὰς αὐτὰς ποσότητας καὶ μὲ τὰς αὐτὰς τιμὰς καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις. Ποῦ, λοιπόν, ὑπάρχει αὐτὴ ἡ περίφημος διαφορὰ τῶν κερδῶν; Καταθέτω τὸν πίνακα, ὁ ὁποῖος παρακαλῶ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Εἰς τὸν πίνακα περιλαμβάνονται, ὅπως θὰ ἴδητε, ὅλα τὰ προϊόντα καὶ αἱ τιμαὶ τῶν προϊόντων ἔχουν ὑπολογισθῆ εἴτε βάσει διεθνῶν διαγωνισμῶν (ταῦτα διὰ τὰ περισσότερα ἐκ τῶν προϊόντων καὶ δὴ τῶν προσφατοτέρων διεθνῶν διαγωνισμῶν), εἴτε βάσει ἄλλων στοιχείων ἀδιαφιλονικήτων. Δὲν περιλαμβάνονται δύο–τρία ἐντελῶς δευτερευούσης σημασίας προϊόντα, διότι δι’ αὐτὰ δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐξεύρω ἀντικειμενικῶς δυναμένας νὰ ὑποστηριχθοῦν ἐμπορικὰς τιμάς, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα ἐὰν περιελαμβάνοντο θὰ ἐβελτίωνον ὑπὲρ τῆς ἀπόψεώς μου τὸ ἀποτέλεσμα. Κατατίθεται ὁ πίναξ. Δεύτερος ὑπολογισμὸς —κατὰ τὰ στοιχεῖα τῆς Κοινοπραξίας Ἄνθρακος καὶ Χάλυβος— καὶ καθ’ ὅλα τὰ συγκεντρωθέντα ἐκ ποικιλωτάτων πηγῶν στοιχεῖα, αἱ ἐπιτυγχανόμεναι ἐπὶ τῶν τιμῶν Πόστεντ ἐκπτώσεις, κυμαίνονται μεταξὺ 15 καὶ 20% εἰς τὰς χώρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος.

§29Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον ὁμιλεῖτε;

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε τὸν κ. Ὑπουργόν.

§31Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί, ἀλλ’ ἡ γενομένη διακοπὴ εἶναι εὐτυχής. Αἱ ἐκπτώσεις αἱ ὁποῖαι σημειοῦνται καὶ διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ διὰ τὰ ἕτοιμα προϊόντα εἶναι τῆς αὐτῆς τάξεως. Καὶ εἶναι καὶ διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ διὰ τὰ ἕτοιμα προϊόντα μεταξὺ 15% καὶ 20%. Αὐταὶ αἱ ἐκπτώσεις ὅμως δὲν χορηγοῦνται γενικῶς καὶ πρὸς πάντα καταναλωτήν, διὰ τὴν ἀνάγκην, ὅμως, τῆς συζητήσεως ἐγὼ θὰ δεχθῶ, ὅτι χορηγοῦνται πρὸς πάντα καταναλωτήν. Ἐὰν μειώσω τὸν ἀριθμὸν 45.000.000, πρῶτον μὲν κατὰ 20%, προκύπτει ὁ ἀριθμὸς 36.000.000 καὶ ἐὰν μειώσω τὸν ἴδιον ἀριθμὸν 45.000.000 κατὰ 15%, προκύπτει ὁ ἀριθμὸς 38,2 ἑκατομμύρια. Ἀμφότεραι αἱ τιμαὶ εἶναι μεγαλύτεραι τοῦ 35,8, δηλαδὴ τοῦ εἰσπραττομένου ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου. Ποῦ γίνεται, λοιπόν, εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος ἐκμετάλλευσις;

§32Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ζημιώνεται, δηλαδή, ὁ ἀνάδοχος;

§33Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ζημιώνεται ὁ ἀνάδοχος, διότι τὸ Δημόσιον συνεβλήθη μετὰ τοῦ ἀναδόχου καὶ τοῦ ἔδωσε προνόμιον, ἔναντι τοῦ ὁποίου ὁ ἀνάδοχος τοῦ δίδει μίαν μέσην τιμήν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπολύτως διεθνῶς συναγωνιστική. Τρίτος ὑπολογισμός. Ἐάν, ἀντὶ νὰ προμηθευώμεθα ἀργὸν πετρέλαιον, ὡς πράττομεν τοῦτο ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἢ καὶ ὑπὸ τὰς αὐριανὰς συνθήκας ἀπὸ τὸν κ. Πάππαν καὶ τὴν ESSO, ἐὰν ἀντὶ νὰ προμηθευώμεθα τὸ ἀργὸν πετρέλαιον κατὰ τὸ σήμερον ἰσχῦον σύστημα ἢ κατὰ τὸ μέλλον νὰ ἰσχύσῃ βάσει τῆς συζητουμένης βάσεως, ἂν λέγω, προμηθευώμεθα μόνον Ρωσικὸν πετρέλαιον —καὶ μάλιστα εἰς τὴν τιμὴν τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ τοῦ τελευταίου— τὸ σύνολον τοῦ ἀναγκαιοῦντος διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν προϊόντων τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου ἀργοῦ πετρελαίου θὰ ἀνήρχετο εἰς 28 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐὰν προσετίθεντο ὡς ἔξοδα διϋλίσεως καὶ λοιπὰ ἔξοδα τὰ ἀπολογιστικῶς διεπεπιστωμένα, ἐπαναλαμβάνω, τὰ ἀπολογιστικῶς διαπεπιστωμένα, ἤτοι 4.000.000 δολλαρίων καὶ ἡ ἀπόσβεσις 2,2, φθάνομεν εἰς ἕνα ἀριθμὸν 34,2 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ὁ ὁποῖος, ὑποθέτω ὅτι εἶναι τῆς αὐτῆς τάξεως μεγέθους μὲ τὸν ἀριθμόν, περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν, ὥστε καὶ μὲ αὐτὴν τὴν παραδοχὴν καταλήγομεν πάλιν εἰς τὸ συμπέρασμα τὸ ἴδιον. Τέταρτος ὑπολογισμὸς καὶ τελευταῖος. Τὸ διϋλιστήριον Πάππας — ESSO κατὰ τὸ ἔτος 1970, ὁπότε δὲν θὰ διαθέτει ἀκόμη τὸ σύνολον τῆς δυναμικότητός του πρὸς τὸ ἐσωτερικόν, θὰ ἀποφέρῃ μετὰ φόρων καὶ λοιπῶν ἐσόδων κατὰ τοὺς ἐξόχως συντηρητικοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Ἐπιτροπῆς 9,1 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐπαναλαμβάνω καὶ μετὰ τῶν λοιπῶν ἐσόδων. Ἐὰν προστεθοῦν τὰ 2,4 τῆς ἀποσβέσεως (διότι τὸ διϋλιστήριον εἶναι κατά τι μεγαλύτερον τοῦ κρατικοῦ), φθάνομεν εἰς τὸν ἀριθμὸν 11,5, ὁ ὁποῖος εἶναι πάλιν ἀπολύτως συγκρίσιμος πρὸς τὸν ἀντίστοιχον ἀριθμὸν 11 τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου, διὰ τὴν αὐτὴν περίπου ποσότητα. Βεβαίως, ὁ τελευταῖος ὑπολογισμὸς στηρίζεται ἐπὶ μείζονος ἀριθμοῦ προϋποθέσεων καὶ κατ’ ἀνάγκην δύναται νὰ παρουσιάσῃ ἀποκλίσεις τινάς. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὁ ἀριθμός, καὶ τὸ πιστεύει ὅλη ἡ Ἐπιτροπή, εἶναι ὑπεράγαν συντηρητικός. Διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συζητήσεως, ὅμως, τὸν δέχομαι. Τί σᾶς ἀπέδειξα; Σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι εἴτε ἔπαιρνε κανεὶς μόνον Ρωσικὸν πετρέλαιον, εἴτε ἔπαιρνε κανεὶς μόνον ἐμπορικὰς τιμάς, εἴτε ἔπαιρνε κανεὶς τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι δίδονται ἀπὸ τὸ δελτίον τῆς κοινοπραξίας ἄνθρακος καὶ χάλυβος, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ εἰς τὴν διάθεσίν μας στοιχεῖα καταλήγει εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ σύστημα καὶ τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου καὶ κατ’ ἐπέκτασιν καὶ τοῦ ἑτέρου διϋλιστηρίου, εἶναι συστήματα ἀπολύτως καὶ διεθνῶς συναγωνιστικά. Ποῦ παρενεβλήθη σόφισμα; Τὸ σόφισμα παρενεβλήθη εἰς τοῦτο. Ὅπως σᾶς εἶπα, εἰς τὴν πύλην τοῦ διϋλιστηρίου διατιμῶνται τὰ προϊόντα εἰς τιμὰς LOW OFF PLATS καὶ τὸ σύνολον τῆς ἀξίας των ἀνέρχεται εἰς 45.000.000 δολλάρια. Καὶ εἶπεν ὀρθῶς ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι ὑπάρχει κἄποια διαφορά, τὴν ὁποίαν πληρώνει ἡ κατανάλωσις. Βεβαίως ὑπάρχει κἄποια διαφορά, τὴν ὁποίαν πληρώνει ἡ κατανάλωσις, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν διαφοράν, τὴν ὁποίαν πληρώνει ἡ κατανάλωσις, δὲν τὴν πληρώνει εἰς τοὺς ἀναδόχους, οὔτε εἰς τὴν περίπτωσιν Πάππα, οὔτε εἰς τὴν περίπτωσιν διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου, τὴν πληρώνει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, παριστάμενον καὶ καθήμενον, καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων. Εἶναι ἄλλο θέμα, ἐὰν αὐτὴ εἶναι καλὴ ἢ κακὴ πολιτική. Δὲν συζητοῦμεν περὶ αὐτοῦ. Συζητοῦμεν περὶ τοῦ ἐὰν πραγματοποιῇ ὑπέρογκα κέρδη ὁ ἀνάδοχος, ἀφοῦ ὁ ἀνάδοχος εἰσπράττει 45.000.000 δολλάρια καὶ ἐπιστρέφει τὰ 11.000.000. Βεβαίως πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὴν διαφορὰν κατὰ τὰ 2,2 τῆς ἀποσβέσεως, ὁπότε προκύπτει ἕνας ἐντελῶς ἄλλος ἀριθμός, ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν 45.000.000. καὶ δὴ ὁ ἀριθμὸς 35,8, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνεφέρθην πρίν. Καὶ τώρα τὸ σόφισμα. Καμμίαν ἔκπτωσιν δὲν κάμνει ὁ ἀνάδοχος ἀπὸ τὰς τιμὰς κόστους, διότι τὰ παίρνει λέγει ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν καὶ εἶχε τὴν ἀξίωσιν φαίνεται ὁ κ. Μητσοτάκης, εἴτε ὁ κ. Κιτσίκης, νὰ μᾶς δίδῃ 11.000.000 ὀλιγώτερα ἀπὸ τὰς τιμὰς κόστους, ἢ διὰ τὴν ἀκρίβειαν κἄποιον μικρότερον ἀριθμὸν καὶ ἐπὶ πλέον νὰ μᾶς δίδῃ ἄλλα 8.000.000 ἐκπτώσεις. Ἐπὶ ποίου ἀριθμοῦ θὰ μᾶς ἔδιδε τὰ 8.000.000 ἐκπτώσεις; Ἐὰν ἀπὸ τὸν τελευταῖον ἀριθμὸν 35.000.000 ἀφαιρέσω τὰ 8.000.000, ἐὰν δηλαδὴ ἀφαιρέσω 8.000.000 ἀπὸ τὸν τελευταῖον ἀριθμόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐφθάσαμεν ὅτι εἶναι τὰ πραγματικὰ ἔσοδα τοῦ ἀναδόχου, μένουν 27.000.000. Σᾶς εἶπα πρίν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τοῦ Ρωσικοῦ, εἶναι 28.000.000 καὶ λέγεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, μετὰ σοβαρότητος, ὅτι τὸ Ρωσικὸν ἀργὸν πετρέλαιον εἰς τιμὰς διαγωνισμοῦ εἶναι κατὰ 1.000.000 ἀκριβώτερον ἀπὸ τὰ ἕτοιμα προϊόντα τῆς διϋλίσεως. Δηλαδή, θὰ μᾶς κάμνουν δωρεὰν τὴν διΰλισιν, ἡ ὁποία εἶναι τέσσαρα κόμμα κάτι ἑκατομμύρια, δωρεὰν καὶ τὴν ἀπόσβεσιν καὶ τὰς Κυριακὰς καὶ θὰ μᾶς δίδουν καὶ εἰς τὸ καφενεῖον καφέ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύῃ κανείς, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προκόψῃ ὁ τόπος αὐτός, ὅταν ἀναλύωνται μὲ τόσην ἔλλειψιν ἀντικειμενικότητος οἱ ἀριθμοί; Σᾶς ἀπέδειξα μὲ στοιχεῖα συντριπτικά, ὅτι καὶ ἡ λύσις τοῦ παλαιοῦ διϋλιστηρίου καὶ ἡ λύσις τοῦ νέου διϋλιστηρίου, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις τῶν ἀναγκαίων ἀποσβέσεων, εἶναι ἀπολύτως, διεθνῶς συναγωνιστικαὶ καὶ εἶναι ἑπομένως ἀνακριβεῖς ἅπαντες οἱ ἰσχυρισμοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πέραν τούτου, ἰσχύει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον κατὰ τὴν προχθεσινήν μου ἀγόρευσιν, ὅτι ἐδῶ διεξήχθη ἕνας ὀξύτατος ἀνταγωνισμός, κύριοι συνάδελφοι. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπῆρχον περιθώρια 80 ἑκατ. δολλαρίων καὶ νὰ μὴ ἤρχετο κανεὶς ἐκ τῶν μεγάλων, τῶν παγκοσμίων ἑταιρειῶν, ὁ ὁποῖος νὰ προσέφερε μὲ 40 ἑκατ. καὶ νὰ ἐδημιουργοῦσε τέτοια συντριπτικὰ ἀποτελέσματα, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ σταθῇ τίποτε; Διατὶ δὲν ἦλθαν; Διατὶ δὲν τοὺς ἔφθανον κέρδη 40 ἑκατ. δολλάρια καὶ ἤθελον, καλὰ καὶ σώνει, τὰ 80 ἑκατομμύρια; Δὲν ὑπῆρχον μεταξὺ ὅλων τῶν ἑταιρειῶν πετρελαιοειδῶν τοῦ κόσμου ὀλιγαρκέστεροι; Ἀλλὰ ἂν πάντα ταῦτα συνέβαινον καὶ ἂν ἔπρεπε νὰ ὑποστῇ μείωσιν κατὰ 4 δολλάρια ἡ τιμὴ POSTED PRICES, δυνάμει τοῦ ἀργοῦ, ποῦ θὰ κατελήγαμεν; Ἤδη, ὁ βάσει τῆς συμβάσεως Πάππας—ESSO διδόμενος ναῦλος, ὑποτιμᾷ τὸ ἄθροισμα ναύλου τιμῆς F.O.B. κατὰ 1 δολλάριον περίπου, διὰ τὴν ἀκρίβειαν κατὰ 1,03. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ἐξοικονομηθοῦν 3 δολλάρια κατὰ τόννον ἀργοῦ. Εἶπεν ὅμως, νομίζω καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Μητσοτάκης, καὶ τὰ στοιχεῖα του ἂν τὰ ἠννόησα, συμπίπτουν ἐν μέρει πρὸς τὰ στοιχεῖα τὰ παγκοσμίως γνωστά, ὅτι τὸ ἥμισυ τῶν ΡΟ-STED PRICES λαμβάνουν οἱ ἐμίραι. Ἀπὸ τὸ 13 ποὺ εἶναι τὰ POSTED PRICES τοῦ ἀργοῦ, λαμβάνουν, λοιπόν, οἱ ἐμίραι τὰ 6,5 καὶ μένουν ἄλλα 6,5. Ἀπὸ αὐτὰ τὰ 6,5 εἶχε τὴν ἀξίωσιν......

§34Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ κόστος εἶναι τὸ ἥμισυ, διὰ νὰ σᾶς διευκολύνω.

§35Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, εἶχε τὴν ἀξίωσιν τὸ ἥμισυ νὰ δοθῇ εἰς ἡμᾶς. Δηλαδή, νὰ γίνωμεν τοὐλάχιστον κατὰ τὸ ἥμισυ, διὰ τὴν ἀκρίβειαν κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ κάτι, ἐμίραι. Καὶ ἂν θεωρῆται φυσικόν......

§36Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τί νὰ κάμωμεν;

§37Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μὲ συγχωρεῖτε πάρα πολύ......

§38Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἅμα τελειώσητε, ἐπειδὴ ἀποκλειστικῶς εἰς ἐμὲ ἀπαντᾶτε, ἐπὶ πέντε λεπτὰ παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος, διὰ νὰ ἀπαντήσω ἐκ τῆς θέσεώς μου.

§39Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μὲ συγχωρεῖτε πάρα πολύ. Ἔκαμα ὑπολογισμοὺς καθ’ ὅλας τὰς δυνατὰς ἐκδοχὰς καὶ ἐπῆρα ὅσον ἠδυνάμην, ἀντικειμενικώτερα στοιχεῖα. Καὶ εἴδατε, ὅτι ὅλοι οἱ ὑπολογισμοὶ συγκλίνουν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ κανεὶς ἐπὶ τεσσάρων βάσεων ὑπολογισμοὺς καὶ νὰ καταλήγῃ εἰς τὸν αὐτὸν ἀριθμόν, λαμβάνων καὶ τὰς τέσσαρας βάσεις καὶ τοῦτο νὰ ὀφείλεται εἰς διαβολικὴν σύμπτωσιν. Δὲν ὀφείλεται εἰς σύμπτωσιν, κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλεται εἰς τὸν διεθνῆ συναγωνισμόν. Αἱ τιμαὶ εἶναι ἀπολύτως συναγωνιστικαί. Καὶ μίαν μικρὰν καὶ τελικὴν παρατήρησιν καὶ σιωπῶ. Εἰς ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὑπολογισμούς, ἐλησμονήθη μία μικρὰ καὶ ἀσήμαντος λεπτομέρεια. Ἀπεκτήσαμεν, φαίνεται, τέτοιο μεγαλεῖον, ὥστε τὸ σύνολον τῶν ἄλλων, τῶν ἐκτὸς τοῦ διϋλιστηρίου ἐπενδύσεων, τὸ ἐλησμονήσαμεν. Καὶ δὲν ἐλησμονήσαμεν μόνον τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων καθ’ ἑαυτάς, ἀλλ’ ἀκόμη καὶ τὰ ταπεινά, ποταπὰ καὶ περιφρονητέα ἐκ τῶν ἐπενδύσεων τούτων καθαρῶς δημοσιονομικὰ ἔσοδα. Τόσον πολὺ κατελήφθημεν ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ πνεύματος, ποὺ τὰ ἐξέχασα καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος. Καί, τελειώνων, σᾶς τὰ ὑπενθυμίζω. Ἡ ἐπένδυσις αὐτὴ δὲν ἀφορᾷ μόνον εἰς τὸ διϋλιστήριον, περὶ τοῦ ὁποίου, νομίζω, σᾶς ἀπέδειξα γεωμετρικῶς, ὅτι θὰ λειτουργήσῃ μὲ τιμὰς διεθνῶς συναγωνιστικάς. Πέραν αὐτοῦ, ἡ ἐπένδυσις αὐτὴ ἀφορᾷ 86 ἑκατ. δολλάρια βιομηχανικῶν ἐπενδύσεων ὑψίστης σημασίας, αἱ ὁποῖαι θὰ παράγουν καὶ αἱ ὁποῖαι παράγουσαι θὰ φορολογοῦνται. Διότι ἠρκέσθην, κύριοι συνάδελφοι, σήμερον εἰς παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς συμβάσεως ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. (Χειροκροτήματα).

§40Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε,......

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, θὰ δώσετε ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἀμέσως;

§42Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσητε. Ἔχει καθιερωθῆ καὶ ἔχει γίνει γενικῶς δεκτόν......

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠξεύρετε, ὅτι ἐγένετο μία συμφωνία. Δὲν εἶναι σωστὴ ἡ τακτικὴ αὐτή.

§44Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μὲ ἀφήσετε νὰ εἴπω ὅ,τι θέλω; Μὴ ἐκνευρίζεσθε καὶ σεῖς, ὅπως ἡ Κυβέρνησις. Ἔχει καθιερωθῆ, ὅτι ὁσάκις ἀπαντᾷ Ὑπουργὸς ἐπὶ στοιχείων, δύναται ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἔχει δώσει τὰ στοιχεῖα καὶ ἔχει προκαλέσει τὴν συζήτησιν, νὰ ἀνταπαντήσῃ δι’ ἐλαχίστων. Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι ὁ κ. Μαῦρος, ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, θὰ ἀπαντήσῃ διεξοδικῶς. Ἐπειδὴ ὅμως, μὲ ἐπεκαλέσθη δεκάκις ὁ κ. Ὑπουργός, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὀλίγας φράσεις ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ τὸ ἀρνηθῆτε τὸ δικαίωμα αὐτό.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο μία συμφωνία μεταξὺ ὅλων τῶν πτερύγων καὶ ὑπάρχει μία σειρὰ ἐγγραφῆς τῶν ρητόρων. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Προεδρεῖον νὰ δεχθῇ ἀλλαγὴν τῆς σειρᾶς αὐτῆς. Νὰ κρατήσετε, κ. Μητσοτάκη, τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ σᾶς ἐνδιαφέρουν. Δὲν ἐννοῶ νὰ παραβιάσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὸν Κανονισμόν. Εἶναι θέμα τάξεως τῆς συζητήσεως. Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ἔχει τὸν λόγον.

§46Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε; Ἔχει καθορισθῆ ἀναμφισβητήτως σειρά. Παρεβιάσθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Βέβαια, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ λαμβάνῃ τὸν λόγον ὅποτε θέλῃ. Ὅταν ὅμως, ἀναφέρεται εἰς στοιχεῖα καί, συγκεκριμένως, εἰς ἕνα βουλευτὴν καὶ ὅταν ἡ ἀπάντησις αὐτοῦ θὰ εἶναι διαρκείας ὀλίγων λεπτῶν, νομίζω, ὅτι ἄδικα χάνομεν τόσην ὥραν δι’ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει λυθῆ κατὰ τρόπον πάγιον εἰς τὴν Βουλήν. Συνεπῶς, παρακαλῶ νὰ δώσετε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἐντὸς ὀλίγου θὰ τελειώσῃ καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐνημερωθῶμεν καὶ θὰ κατατοπισθῶμεν καὶ ἡμεῖς. Δὲν εἶναι μονόλογος ἐδῶ, εἶναι διάλογος, κ. Πρόεδρε, καὶ τὸ θέμα εἶναι τεχνικόν, σύνθετον καὶ σπουδαῖον. Ἀφήσατε, λοιπόν, νὰ μᾶς κατατοπίσουν.

§47Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Δὲν βλάπτει, τοὐναντίον προάγει τὴν συζήτησιν, ἐὰν ὁ κ. Μητσοτάκης δι’ ὀλίγων δώσῃ μίαν ἀπάντησιν. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν παραβιάσωμεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον τὸν Κανονισμόν, θὰ ὑπάρξουν περιπτώσεις ποὺ θὰ διατυπωθοῦν πολλὰ παράπονα. Διάλογος δὲν σημαίνει νὰ δοθῇ ἀμέσως ἡ ἀπάντησις, ἀλλὰ νὰ κρατηθοῦν ὑπὸ σημείωσιν τὰ στοιχεῖα καὶ νὰ δοθῇ ἀργότερον ἡ ἀπάντησις. Ἔχομεν ἐδῶ ἕνα κατάλογον 20 ἐγγεγραμμένων. Πῶς εἶναι δυνατόν, ὅταν ὁμιλῇ ὁ Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἔχει δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ ὅποτε θέλῃ καὶ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀγόρευσιν ἑνὸς προλαλήσαντος, νὰ λέγῃ αὐτός, ὅτι θὰ ἀπαντήσῃ ἀμέσως εἰς τὸν Ὑπουργόν; Θὰ σᾶς παρακαλέσω, συνεπῶς, κ. Μητσοτάκη, νὰ μὴ ἐπιμείνετε. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑπεύθυνον διὰ τὴν τήρησιν τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον.

§49Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μοῦ ἀφαιρέσητε τὸν λόγον.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ἔχει τὸν λόγον. Προηγουμένως ὅμως ἐζήτησεν ὁ κ. Μαῦρος δι’ αἰτήσεώς του τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τοῦ τὸν δίδω.

§51Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δι’ αἰτήσεως ὑπογεγραμμένης ὑπὸ τοῦ κ. Καψάλη καὶ ἐμοῦ. Πρὶν ὅμως εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ, διὰ τὸ ὁποῖον ἐζήτησα τὸν λόγον, θὰ ἤθελα νὰ θίξω τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ δικαίωμα τοῦ κ. Μητσοτάκη νὰ ἀπαντήσῃ ἀπὸ τῆς θέσεώς του δι’ ὀλίγων εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Τὸ θέμα δὲν ἐδημιουργήθη σήμερον τὸ πρῶτον, ἐδημιουργήθη καὶ τὴν 10ην Δεκεμβρίου π. ἔ. καὶ ἐλύθη. Ἐπικαλοῦμαι δὲ καὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην ἠμφισβητήθησαν ἀριθμοὶ καὶ ἐζητήθη νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἀπάντησις δι’ ἄλλην ἡμέραν. Λαμβάνων τὸν λόγον ὁ κ. Κανελλόπουλος, εἶπεν, ὅτι τὸ γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ δὲν ἐπιτρέπει μὲν τὴν ἄμεσον ἀπάντησιν, ἀλλὰ στοιχειώδης ἠθικὴ τάξις ἐπιβάλλει τὸ νὰ δοθῇ ἄμεσος ἀπάντησις. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δώσητε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν αἴτησιν ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Καψάλη διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ θέματος Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κατέθεσε σήμερον ὡρισμένα ἔγγραφα καὶ ὡμίλησεν ἐπὶ τούτων. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ ἀποστενογραφηθῇ καὶ θὰ δοθῇ εἰς τὸν Τύπον αὐτουσία. Καὶ ἐνῷ ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ δοθῇ αὐτουσία, ἡ ὁμιλία ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Καψάλη θὰ κυκλοφορήσῃ ἐν περιλήψει. Ἐρωτῶ, ποῖον γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ποῖος ἠθικὸς κανὼν ἐπιβάλλει τοῦτο;

§52Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀρχίζω ἀπὸ τὸ δεύτερον θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη ὁ κ. Μαῦρος. Εἶπεν, ὅτι διαπράττεται καὶ δεύτερον σκάνδαλον ἴσον πρὸς τὸ σκάνδαλον τοῦ διϋλιστηρίου, διότι ὁ ἰδικός μου λόγος πρόκειται νὰ ἀποστενογραφηθῇ. Ὅταν ὁ κ. Μαῦρος ἦτο Ὑπουργός, ἀπεστενογραφεῖτο ὁ ἰδικός του λόγος καὶ δὲν ἀπεστενογραφεῖτο ὁ ἰδικός μου. Ταῦτα συμβαίνουν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς ἀπὸ 50ετίας. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα ἐὰν δυνάμεθα καὶ πρέπει ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, συζητουμένου τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ τὸ μεταβάλωμεν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν, δυστυχῶς, δὲν εἴμεθα νέοι βουλευταί. Γνωρίζομεν, ὅτι τὸ ἔθιμον αὐτὸ ἰσχύει καὶ κρατεῖ ἀπὸ 50ετίας. Καὶ ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν ὅλαι αἱ ἀγορεύσεις, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ στενογραφοῦνται. Δεύτερον, θὰ ἤθελον νὰ ἐπιτραπῇ, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην νὰ ὁμιλήσῃ, δι’ ὀλίγων, ἐφ’ ὅσον πρόκειται καὶ μόνον νὰ ἀναφερθῇ εἰς ἀριθμοὺς καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν ἐδήλωσε, καὶ ὑποθέτω καὶ διὰ λογαριασμὸν βεβαίως καὶ τοῦ κ. Καψάλη, ὅτι δὲν ἔχει ἀντίρρησιν.

§53Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Νὰ μὴ ἐπακολουθήσῃ δευτερολογία ἰδική σας, κύριε Ὑπουργέ.

§54Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι πάρα πολύ, δὲν γνωρίζω τί θὰ εἴπῃ ὁ κ. Μητσοτάκης. Θὰ προσπαθήσω καὶ ἐγὼ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην διὰ βραχέων. Δὲν πρόκειται νὰ καταργήσωμεν τὸν Κανονισμόν. Ἡ Κυβέρνησις ἐπερωτᾶται καὶ ἐπερωτωμένη θὰ ἀπαντήσῃ. Καὶ κατὰ τὸν Κανονισμόν, μετὰ κάθε λόγον, δύναται νὰ ὑπάρξῃ, ἐὰν χρειάζεται, ὁ ἀντίλογος.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ χθὲς ἔγινε εὐρεῖα συζήτησις σχετικῶς μὲ τὴν ἀποστενογράφησιν τῶν ὁμιλιῶν. Τὸ Προεδρεῖον ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, δηλοῖ ἀδυναμίαν παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν του νὰ ἀποστενογραφοῦνται ὅλαι αἱ ἀγορεύσεις ἀμέσως. Καὶ ἡ ἀδυναμία αὐτὴ προκύπτει, διότι τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν τῆς Βουλῆς εἶναι ἀνεπαρκές. Ὑπάρχει, ὅμως, τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος, ὅστις ἐτονίσθη καὶ χθές, νὰ ψηφίσωμεν τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς εἰς μίαν ἢ δύο συνεδριάσεις, ὁ ὁποῖος διὰ διατάξεως λύει τὸ θέμα. Ἐπὶ τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Μαῦρος, περὶ διακρίσεων, δὲν γνωρίζω, ὅτι δὲν ἀποστενογραφοῦνται μόνον αἱ ὁμιλίαι τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν κ.κ. Ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ δώσω κατ’ ἐξαίρεσιν τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχῃ ἀντιρρήσεις εἰς τοῦτο τὸ Προοδευτικὸν Κόμμα, τὸ ὁποῖον ἔχει σειρὰν καὶ τὸ ζητεῖ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλὰ τοῦτο ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θὰ ἀποτελέσῃ προηγούμενον, ὥστε εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, ὅταν ὁ Ὑπουργὸς ἀναφέρεται εἰς παρατηρήσεις βουλευτοῦ, νὰ ἐγείρεται οὗτος καὶ νὰ ζητῇ τὸν λόγον νὰ ἀπαντήσῃ ἀμέσως.

§56Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἴκοσι πέντε λεπτὰ ἀπησχολήσατε, κ. Πρόεδρε, τὸ Σῶμα διὰ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον. Ἐγὼ θὰ τὸ ἀπασχολήσω πέντε λεπτὰ διὰ νὰ δώσω μίαν οὐσιαστικὴν ἀπάντησιν εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Πρῶτον, πρέπει νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐχρειάσθη νὰ ἀφήσῃ νὰ παρέλθουν 3 ἡμέραι διὰ νὰ διαπιστώσῃ ποῦ ἀκριβῶς κεῖται ἡ οὐσία τοῦ θέματος. Ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα καὶ δίδων τὸν ἀριθμὸν τῶν 4 δολλαρίων, περιθωρίου διὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, ἀνέμενα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔδιδεν ἀμέσως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀποφασιστικοῦ ἀριθμοῦ ἀπάντησιν. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ἔστω καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων, τὸ ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις καὶ προσπαθεῖ νὰ καλύψῃ τὴν μίαν πλευρὰν αὐτοῦ. Ἀλλὰ δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐχρειάζετο νὰ προσέλθῃ εἰς τόσον περιπλόκους μεθόδους, ὥστε κατὰ τέσσαρας μεθόδους, καθ’ ἃς μᾶς εἶπεν, νὰ ἐπιβεβαιώσῃ ἕνα συμπέρασμα. Φοβοῦμαι, κ. Πρόεδρε καὶ κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ περιπλέκει τὰ πράγματα εἰς σημεῖον, ὥστε νὰ καταστήσῃ ἀδύνατον καὶ εἰς τὸ Σῶμα καὶ εἰς πάντα ἄνθρωπον, νὰ ἀντιληφθῇ ποῦ κεῖται ἡ οὐσία τοῦ θέματος. Ἐγὼ κάμνω κἄτι πολὺ ἁπλούστερον, κἄτι ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω οἱ πάντες ἠμποροῦν νὰ συμφωνήσουν, ὅτι ἀποτελεῖ τὴν ἀφετηρίαν τῆς ἐρευνήσεως τοῦ θέματος. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, τὸ ἀργὸν πετρέλαιον τὸ πωλῇ ὁ ἀνάδοχος 4 δολλάρια πάρα πάνω ἀπ’ ὅ,τι στοιχίζει, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι 4 δολλάρια κατὰ τόννον κερδίζει ὁ ἀνάδοχος ἐκ προοιμίων καὶ ὅτι εἰς αὐτὸ πρέπει νὰ προστεθῇ τὸ βιομηχανικὸν κέρδος, ἀπὸ τὴν περαιτέρω ἐπεξεργασίαν. Τί τοὺς χρειαζόμεθα τοὺς 4 συνδυασμούς, διὰ νὰ ἐμπλέξωμεν τὰ πράγματα καὶ νὰ μὴ καταλαβαίνωμεν ποῦ εὑρισκόμεθα; Τὸ θέμα εἶναι αὐτὴ ἡ POSTED PRICES, πόσα δολλάρια εἶναι ἀκριβωτέρα ἡ τιμὴ ποὺ πραγματοποιεῖται εἰς τὴν ἀγοράν. Ἐπειδὴ ἀνέφερα τοὺς ἐμίρηδες, θέλω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι πράγματι οἱ ἐμίρηδες παίρνουν τὸ 50%, τὸ ἥμισυ τοῦ ὑπολοίπου, τὸ 25%, εἶναι τὸ κόστος ἐξορύξεως μὲ τὸ σύνηθες κέρδος τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τὸ ὁποῖον εὐλόγως δὲν εἶναι πολὺ μεγάλον καὶ τὸ ὑπόλοιπον τέταρτον 25% εἶναι τὸ περιθώριον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ δι’ ἐκπτώσεις. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ἂν δύναται νὰ φέρῃ ἀντίθετα στοιχεῖα. Εἶναι ἀποδεδειγμένον πλήρως, ὅτι τὸ ὀλιγώτερον 4 δολλάρια ἀκριβώτερα ἀγοράζομεν τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, ἀπ’ ὅ,τι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν. Ἐὰν δὲ προσθέσετε καὶ τὴν ἐπιβάρυνσιν ἀπὸ τοὺς ναύλους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὄντως καλύτεροι (τὸ εἶπον πρῶτος) ἀπὸ ὅ,τι οἱ ναῦλοι τῆς πρώτης συμβάσεως, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε καὶ αὐτοὶ εἶναι ἀπαράδεκτοι, ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι δεσμεύουν τὸ Κράτος διὰ χρόνια πολλὰ καὶ δημιουργοῦν, καθ’ ἃ λέγουν τὰ «Ναυτικὰ Χρονικά», οἱ ἄνθρωποι τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ἄνθρωποι οἱ ἰδικοί σας, περιθώρια ἀθεμίτων κερδῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἐὰν λέγω, εἰς τὰς διαφορὰς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου προσθέσετε καὶ ἕνα ἀκόμη περιθώριον κέρδους ἀπὸ τοὺς ναύλους, ἔχετε τοὐλάχιστον τὰ 4 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἐὰν ὑπολογίσητε 2.000.000 τόννους μέσην κατανάλωσιν ἀργοῦ πετρελαίου διὰ τὴν προσεχῆ 10ετίαν ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον, εἶναι δυναμικότητος 2.500.000 τόννων, ὑπολογίζω ἀπὸ τὴν μέσην κατανάλωσιν, καὶ ὑποθέτω, ὅτι θὰ συμφωνήσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς αὐτὸ τοὐλάχιστον, πέφτωμεν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 80.000.000 δολλαρίων καθαρῶν κερδῶν. Ἕνα τὸ κρατούμενον, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ξεκινοῦν ὁ κ. Τὸμ Πάππας, ἡ ΕΣΣΟ ἢ δὲν ἠξεύρω ποῖος ἄλλος. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸς εἶναι ὁ ἀποφασιστικὸς ἀριθμός. Ἄλλωστε ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν καὶ μίαν ἄλλην βάσιν, ἡ ὁποία εἶναι ἐπίσης ἀντιληπτὴ καὶ θέλει νὰ σταθῇ εἰς βάσιν, τὴν ὁποίαν οἱ πάντες ἀντιλαμβανόμεθα. Ἡ ΕΣΣΟ, κύριε Πρόεδρε, ἔχει ἕνα διϋλιστήριον εἰς τὴν Ἰταλίαν, ὅπου δὲν προστατεύεται ἀπὸ καμμίαν σύμβασιν, ὅπου δὲν προμηθεύει μονοπωλιακῶς εἰς ὑψηλὰς τιμὰς τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ ὅπου τὰ προϊόντα πωλοῦνται εἰς τιμὰς διεθνεῖς. Εἰς τὴν Αὐγούσταν τῆς Ἰταλίας ὑπάρχει διϋλιστήριον τῆς ΕΣΣΟ, διότι ἐκεῖ ἠμπορεῖ νὰ πωλήσῃ μαζοὺτ πρὸς 11 δολλάρια, ἐνῷ ἐδῶ θὰ πωλῇ πρὸς 17 δολλάρια. Αὐτὰ τὰ 5 δολλάρια τὰ παραπάνω, εἶναι ἢ δὲν εἶναι τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον κατὰ κύριον λόγον ἑδράζεται εἰς αὐτὴν τὴν ἀπαράδεκτον τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ἡ ὁποία εἶναι καθαρῶς θεωρητικὴ καὶ πουθενὰ εἰς τὸν κόσμον δὲν ἰσχύει. Αὐτὸ δημιουργεῖ καὶ τὰ τεράστια περιθώρια τοῦ κέρδους. Ἐκεῖ, κύριε Πρόεδρε, ἔγκειται ἡ οὐσία τοῦ θέματος καὶ ἐκεῖ ἂν δύναται ἡ Κυβέρνησις ἂς δώσῃ ἀπάντησιν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὅλα τὰ ὑπόλοιπα, ἁπλῶς προκαλοῦν σύγχυσιν, σύγχυσιν, ἡ ὁποία ὅμως, δὲν μεταβάλλει τὰ πράγματα, διότι ὑποθέτω, ὅτι οἱ πάντες συνεννοούμεθα καὶ κἄτι καταλαβαίνομεν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡμεῖς.

§57Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Μητσοτάκη στηρίζεται εἰς ἕνα οἱονεὶ ἀξιωματικὸν συλλογισμὸν καὶ εἰς μίαν παραδοχήν. Τὸ ἀξιωματικῶς προβληθὲν εἶναι, ὅτι ὁ ἀριθμὸς 2.000.000, πολλαπλασιαζόμενος ἐπὶ τὸν ἀριθμὸν 4, δίδει 8.000.000. Τοῦτο εἶναι ἀδιαφιλονίκητον. Ἡ παραδοχὴ διαφιλονικεῖται, στασιάζεται. Ποῦ εὑρῆκεν ὁ κ. Μητσοτάκης τὰ 4 δολλάρια; Ἐάν, βεβαίως, ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διαφορὰ αὐτῶν τῶν 4 δολλαρίων καί, ἐὰν ὑποτεθῇ —βαρύνομαι νὰ κάμω τὴν ἀνάλυσιν, διότι δὲν εἶναι ὁ μέσος ὅρος τῆς καταναλώσεως 2.000.000, ἀλλὰ δὲν ἔχει ἀξίαν— καὶ ἐὰν γίνῃ παραδεκτόν, ὅτι 2.000.000 τόννοι εἶναι ἡ κατανάλωσις, τότε ὄντως ὑπάρχει αὐτὸ τὸ κέρδος. Πῶς κάμνει τοὺς συλλογισμούς του ὁ κ. Μητσοτάκης; Παίρνει τὰ POSTED PRI-CES καὶ παίρνει τὴν διαφοράν, ἔστω μὲ τὴν τιμὴν τῆς Αὐγούστας. Θὰ ὁμιλήσω εἰδικῶς καὶ περὶ τῆς τιμῆς τῆς Αὐγούστας. Τὰ POSTED PRICES εἶναι αἱ τιμαί, εἰς τὴν πύλην τοῦ διϋλιστηρίου. Ἀλλὰ εἶναι αἱ τιμαὶ εἰς τὴν πύλην τοῦ διϋλιστηρίου ὄχι ἔτσι, ὅπως τὸ νομίζει ὁ κ. Μητσοτάκης. Διότι τὸ διϋλιστήριον δίδει εἰς τὸ Δημόσιον 11.000.000 ἀφοῦ εἰσπράξει αὐτὰς τὰς τιμάς. Ἑπομένως, πρέπει νὰ κάμῃ ἕνα ὑπολογισμὸν ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ νὰ εὕρῃ —καὶ τὸν ἔκαμα αὐτὸν τὸν ὑπολογισμὸν καὶ κατέθεσα καὶ τὸν πίνακα— πόσον ἀναλογεῖ αὐτὴ ἡ ἔκπτωσις τῶν 11.000.000 ἢ ὅσων καὶ ἂν εἶναι —εἶναι κἄτι ὀλιγώτερον— ἐπὶ ἑκάστου προϊόντος. Ἐξηγήθην σαφῶς; Εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπητε, ὅτι λογαριάζετε τὰ ἔσοδα τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ἑπομένως τὰ κέρδη ἐπὶ τῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι εἰσπράττονται εἰς τὴν πύλην τοῦ διϋλιστηρίου ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου; Τὰ 11.000.000 δὲν τὰ εἰσπράττει ὁ ἀνάδοχος, ἀλλὰ τὰ εἰσπράττει τὸ Δημόσιον. Ὁ ἀνάδοχος τί πορίζεται εἰς τὴν πύλην τοῦ διϋλιστηρίου; POSTED PRICES μεῖον 11.000.000 διὰ τὸ σύνολον τῶν προϊόντων. Λαμβανομένων δὲ ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν ἀποσβέσεων, τὸ ἀκριβὲς εἶναι 9.000.000 περίπου. Ἀνεφέρθη ὁ κ. Μητσοτάκης εἰς τὴν τιμὴν τῆς Αὐγούστας. Ἐγὼ τὴν ἀκριβῆ τιμὴν τῆς Αὐγούστας δὲν τὴν γνωρίζω, ὅπως δὲν τὴν γνωρίζει καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης. Ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι τὸ BUNKERING, ὁ ἀνεφοδιασμὸς τῶν ὠκεανοπόρων πλοίων, ὁ ὁποῖος γίνεται ὑπὸ ὀξύτατον συναγωνισμὸν εἰς τὴν ἀνοικτὴν θάλασσαν, ὀξύτατον συναγωνισμὸν μεταξὺ τῶν ἑταιρειῶν, μεταξὺ Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως, μεταξὺ τοῦ σύμπαντος κόσμου, δίδει μαζούτ, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, τῶν 3,500″ κἄτι μεταξὺ 13 καὶ 13,5 δολλάρια. Ἐν τούτοις, εἰς τοὺς ὑπολογισμούς, τοὺς ὁποίους σᾶς κατέθεσα, εἶμαι βασιλικώτερος τῶν BUNKERING καὶ δὲν ἔβαλα τὸ μαζούτ, ὡς θὰ ἐδικαιούμην νὰ τὸ βάλω, εἰς αὐτὴν τὴν τιμήν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ διεθνὴς τιμὴ τοῦ μαζοὺτ ὑπὸ ὀξύτατον, ὡς σᾶς εἶπα, συναγωνισμόν, ἀλλὰ εἰς τοὺς ὑπολογισμούς, τοὺς ὁποίους σᾶς ἔδωσα καὶ οἱ ὁποῖοι δίδουν αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθην, ἔβαλα τὸ μαζοὺτ 12,063. Ὑπέθεσα, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ προμηθευθῶμεν μαζοὺτ διὰ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ εὐθηνότερα ἀπὸ ὅ,τι τὸ προμηθεύονται τὰ ὠκεανοπόρα πλοῖα ἐδῶ εἰς τὴν γειτονιὰ ὑπὸ τὸν ὀξύτατον συναγωνισμόν. Τὸ λάθος τοῦ κ. Μητσοτάκη εἶναι ἁπλοῦν. Ἔκαμε τὸν λογαριασμὸν τῶν 4 ἢ 14 ἢ 44 δολλαρίων ἐπὶ τῶν POSTED PRICES καὶ λησμονεῖ ὅτι οὔτε ὁ ἀνάδοχος τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου οὔτε ὁ Πάππας, οὔτε κανεὶς πρόκειται νὰ εἰσπράξουν POSTED PRICES, ἀλλὰ πρόκειται νὰ εἰσπράξουν ΡΟ-STED PRICES μεῖον κἄτι. Καὶ αὐτὴ ἡ μικρὰ λεπτομέρεια, τὸ κἄτι ἐν προκειμένῳ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 9, 10, 11 ἑκατ. δολλαρίων. Ὁ κ. Μητσοτάκης ὑπολογίζει ἐπὶ τοῦ προϊόντος ἀξίαν 45 ἑκατ., αὐτὸ τὸ ἐλησμόνησε καὶ δι’ αὐτὸ ἔφθασε εἰς ἐσφαλμένα συμπεράσματα.

§58Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντήσητε εἰς ἕνα ἐρώτημα διευκρινιστικὸν τῶν ὅσων εἴπατε;

§59Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Βεβαίως.

§60Η. ΗΛΙΟΥ. Εἴπατε ὅτι ἐνῷ τὸ συνολικὸν τίμημα τοῦ ἀκαθάρτου προϊόντος τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου εἶναι περίπου 45.000.000, τὸ πραγματικὸν εἶναι 36.000.000.

§61Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). 35.800.000.

§62Η. ΗΛΙΟΥ. Διότι τὰ ὑπόλοιπα ἐπιστρέφονται, τὸ μὲν ὡς φόρος περίπου 2.000.000 δολλάρια...

§63Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Οἱ φόροι εἶναι 0,5.

§64Η. ΗΛΙΟΥ. .... Τὸ δὲ ὡς ἄμεσον καὶ ἔμμεσον μίσθωμα τὰ ὑπόλοιπα 9. Ὁ ἀνάδοχος τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου δὲν ἔχει νὰ ἐπιστρέψῃ μίσθωμα εἰς τὸ Δημόσιον;

§65Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἔχει νὰ ἐπιστρέψῃ καὶ ἀνεφέρθην εἰς τὸν ἀνάδοχον τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου καὶ σᾶς εἶπον διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου: Πρῶτος ὑπολογισμός, δεύτερος ὑπολογισμός, τρίτος ὑπολογισμός, τέταρτος ὑπολογισμός, διότι ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ Πάππας καὶ μέχρι ποίου σημείου παραλληλίζεται πρὸς τοὺς προηγουμένους ὑπολογισμοὺς ἐὰν ἔχητε τὴν καλωσύνην διαβάστε ἀκριβῶς τὸ τὶ εἶπον καὶ θὰ ἴδητε ὅτι ἔχω εἰδικῶς καταθέσει στοιχεῖα καὶ βγαίνει ὅτι διὰ τὸ 1970 οἱ ὑπολογισμοὶ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀναβιβάζουν τὰ ἔσοδα ταῦτα, εἰς ἀριθμὸν τῆς ἰδίας τάξεως, μὲ προϋποθέσεις δυσμενεῖς διὰ τὰς POSTED PRICES, τῆς τάξεως τῶν 10.000.000 ἢ 11.000.000 δολλαρίων. Ἑπομένως, καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην θὰ τὸ ἀφαιρέσητε. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ κανεὶς κέρδη ἐπὶ ἑνὸς πράγματος, τὸ ὁποῖον δὲν εἰσπράττεται.

§66Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἡ μελέτη τοῦ κειμένου τῆς συμβάσεως καὶ αἱ δηλώσεις αἱ ὁποῖαι συνώδευαν τὴν ἀναγγελίαν τῆς ὑπογραφῆς της μὲ ἔκαμαν νὰ ἔχω σοβαρὰς ἀμφιβολίας περὶ τοῦ ἂν ἡ Κυβέρνησις ὀρθῶς διεχειρίσθη τὸ μέγα τοῦτο θέμα καὶ νὰ ἐπισημάνω ἀσθενῆ καὶ ἀβέβαια σημεῖα. Τὰ σημεῖα αὐτά, αἱ ἀδυναμίαι καὶ οἱ κίνδυνοι, δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι κλονίζουν τὸν κύριον σκοπὸν τῆς συμβάσεως. Αἱ ἀνησυχίαι αὗται ἐπετείνοντο, ὅσον ἤρχοντο περισσότερα στοιχεῖα εἰς τὴν δημοσιότητα. Ὀφείλω δὲ νὰ εἴπω, ὅτι ἀπεκορυφώθησαν μετὰ τὴν προχθεσινὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡ ἀγόρευσίς του παρὰ τὰ ἔντονα ρητορικὰ σχήματα τὰ ὁποῖα περιεῖχον ἐλάχιστα νέα στοιχεῖα, προσεκόμισεν εἰς ὅσα ὑπῆρχον ἐκ τῶν προηγουμένων δηλώσεων, καὶ ἐπιτείνει ἀπολύτως τὸ αἴσθημα, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ περιέχει πράγματι ἐπικίνδυνα σημεῖα. Ἴσως τὸ μόνον ἐντυπωσιακὸν σημεῖον ἀπὸ τὴν προχθεσινήν του ἀγόρευσιν νὰ ὑπῆρξεν ἡ ἀναγγελία τῆς νέας ἐγγυήσεως τῶν 50.000.000 δολλαρίων ἡ ὁποία δὲν προεβλέπετο ἀπὸ τὴν σύμβασιν.

§67Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶχε λεχθῆ καὶ προηγουμένως. Περιέχεται εἰς τὴν σύμβασιν.

§68Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν περιέχεται εἰς τὴν σύμβασιν.

§69Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε. Θὰ τὰ ἀκούσητε ὅλα. Εἶπον ὅτι τὸ μόνον ἐντυπωσιακὸν σημεῖον εἶναι ἡ ἀναγγελία τῆς ἐγγυήσεως τῶν 50 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ τοῦ πολλαπλασιασμοῦ 5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἐπὶ 10 ἔτη, ἡ ὁποία δὲν προεβλέπετο εἰς τὴν σύμβασιν, καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ὁμιλήσω ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά. Διατὶ μετεχειρίσθην τὸν ὅρον «ἐντυπωσιακόν»; Διότι πράγματι, κ. βουλευταί, ἡ ἐγγύησις αὐτὴ τῶν 50 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, εἶναι ἄνευ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου. Δὲν προσθέτει τίποτε. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι μία ἐγγύησις HONORIS CAUSA. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι καλύτερον διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι εἶναι ἔτσι ὅπως τὸ λέγω. Διότι σκεφθῆτε νὰ ἔχῃ πράγματι οὐσιαστικὸν περιεχόμενον καὶ νὰ μὴν ἔχει προβλεφθῆ εἰς τὴν σύμβασιν. Νὰ ἔχῃ δηλαδὴ ὑπογραφῆ ἡ σύμβασις ἄνευ ρητῆς συνομολογήσεως τῆς παροχῆς αὐτῆς τῆς ἐγγυήσεως καὶ νὰ ἔλθῃ ἐκ τῶν ὑστέρων ὁ ἀνάδοχος νὰ παράσχῃ τὴν ἐγγύησιν αὐτήν, εἴτε διότι μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τὴν ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις, εἴτε ἀπὸ ἰδικήν του πρωτοβουλίαν. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν τελευταίαν αὐτὴν περίπτωσιν θὰ εἴχαμεν νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ἐὰν ἡ σύμβασις ἀπέκτησεν τὴν πρόσθετον αὐτὴν ἐγγύησιν, τὴν ἀπέκτησεν ὄχι χάρις εἰς τὴν ἐπαγρύπνησιν τῶν ὑπευθύνων πολιτικῶν τῆς χώρας, τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, τῶν εὐθυνομένων διὰ τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ χάρις εἰς τὴν γενναιοδωρίαν τοῦ ἀναδόχου. Εὐτυχῶς, σᾶς εἶπον καὶ πρίν, δὲν συμβαίνει αὐτό. Ἁπλῶς ἡ ἐγγύησις τῶν 50 ἑκατομμυρίων, ὅπως θὰ σᾶς ἀναπτύξω βραδύτερον ὅταν ἔλθῃ τὸ σχετικὸν κεφάλαιον εἶναι ἄνευ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου. Κύριοι βουλευταί, πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτή, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς ἐπενδύσεις τοῦ διϋλιστηρίου, τῆς ἀμμωνίας, τοῦ χαλυβουργείου καὶ τῶν πετροχημικῶν βιομηχανιῶν, ἔπρεπε ἀπαραιτήτως νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ κυρωθῇ διὰ νόμου. Ἄλλοι συνάδελφοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ συνάδελφος, κ. Λυκουρέζος, μὲ τὸν ὁποῖον συνυπεγράψαμεν τὴν κατατεθεῖσαν ἐπερώτησιν, θὰ σᾶς ἀναπτύξουν περαιτέρω τὰ νομικὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα δικαιολογοῦν τὴν ἄποψιν αὐτήν. Ἐγὼ θὰ περιορισθῶ εἰς μερικὰς οὐσιαστικὰς παρατηρήσεις. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος). Ὅταν ἠρωτήθη ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως, ἐὰν θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, εἶπεν ὅτι δὲν θὰ ἔλθῃ, διότι συνωμολογήθη βάσει τοῦ νόμου περὶ ἐπενδύσεων καὶ προστασίας τῶν ξένων κεφαλαίων, τοῦ 2687)53. Καὶ προσέθεσεν: «Ἡ τακτικὴ τῆς κυρώσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς κάθε συμβάσεως θὰ ἐδυσχέρανε τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας. Πάντως, ἡ Κυβέρνησις θὰ παράσχῃ κάθε στοιχεῖον εἰς τὴν Βουλὴν ἐφ’ ὅσον κατατεθῇ σχετικὴ ἐπερώτησις». Καὶ ἐδῶ εἶναι ἡ πρώτη πλάνη, κατὰ τὴν γνώμην μου, κ. Ὑπουργέ. Διότι ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς οἱασδήποτε ἐπενδύσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ξένων κεφαλαίων. Ἐδῶ εἴτε μικραὶ εἴτε μεγάλαι εἶναι αἱ μονάδες διὰ τὰς ὁποίας ἕνας τρίτος ἰδιώτης ζητεῖ τὴν ἄδειαν νὰ κάμῃ μίαν ἐπένδυσιν εἰς τὴν χώραν, εἴτε μικρὰ εἴτε μεγάλη εἶναι ἡ ἐπένδυσις, ἐφ’ ὅσον γίνεται ὡς μία ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία δὲν ζητεῖ τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ Κράτος παρὰ μόνον τὰς συνήθεις ἀδείας καὶ ἐγκρίσεις ποὺ παρέχονται βάσει τοῦ νόμου περὶ ἐπενδύσεων ξένων κεφαλαίων ἔχει καλῶς. Ὅταν ὅμως διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς τὸ Κράτος ἔρχεται νὰ παραχωρήσῃ ἕνα μονοπωλιακὸν δικαίωμα διϋλίσεως τοῦ πετρελαίου, διότι μονοπώλιον εἶναι, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῶ πῶς ἀρκεῖ μόνον διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἡ διαδικασία τοῦ νόμου περὶ προστασίας καὶ ἐπενδύσεως ξένων κεφαλαίων. Ἐὰν εἰς αὐτὰ ποὺ εἶπον, δηλαδὴ τὴν παραχώρησιν τοῦ δικαιώματος διϋλίσεως τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου προσθέσετε, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως παρέχονται καὶ μονοπωλιακὰ προνόμια εἰς τὰς ἐπενδύσεις ποὺ περιλαμβάνονται εἰς τὴν σύμβασιν, ὅπως π.χ. ἡ ἀπαγόρευσις χορηγήσεως ἀδείας ἱδρύσεως χαλυβουργείου ἢ ἐργοστασίων ἀμμωνίας ἢ καὶ χημικῶν προϊόντων, τότε, κ. συνάδελφοι, ἔχομεν προσθέτους λόγους διὰ τοὺς ὁποίους, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ διστάσῃ νὰ φέρῃ τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλήν. Διότι τί περισσότερον ἔπρεπε νὰ παραχωρήσῃ εἰς κἄποιον μὲ τὸν ὁποῖον συμβάλλεται ἀπὸ αὐτὰ τὰ εἰδικὰ προνόμια, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα προηγουμένως; Ἐν τούτοις, ἔχομεν καὶ μίαν ἄλλην ἐκδήλωσιν αὐτοῦ τοῦ περιέργου πνεύματος, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ τὰ κάνωμεν ὅλα καὶ δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ πηγαίνωμεν εἰς τὴν Βουλήν. Ὅταν μία κυβερνητικὴ ἐφημερὶς ἐδημοσίευσεν τὴν εἴδησιν, ὅτι ἡ ΕΣΣΟ ἠξίωσεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔλθῃ ἡ σύμβασις εἰς τὴν Βουλήν, πάλιν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, προέβη εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη πανομοιότυπος εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς 9ης Δεκεμβρίου. «Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ἡ ἑταιρεία ΕΣΣΟ ἔθεσεν ὡς προϋπόθεσιν τῆς παρὰ ταύτης χρηματοδοτήσεως τοῦ βιομηχανικοῦ συγκροτήματος Βορείου Ἑλλάδος τὴν ἐπικύρωσιν τῆς συμβάσεως διὰ νόμου. Οὔτε καὶ ἂν ἐτίθετο τοιοῦτος ὅρος, θὰ ἐγένετο ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως δεκτός». Δηλαδή, ἄπαγε τῆς βλασφημίας εἰς τὴν Βουλήν; Ποτέ. Καὶ ἂν αὐτοὶ οἱ χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ κατὰ τὴν σύμβασιν πρόκειται νὰ ἐπενδύσουν 120 ἑκατομμύρια δολλάρια, νομίζουν, ὅτι τὸ νὰ περιβληθῇ ἡ σύμβασίς των μὲ τὸ κῦρος τῆς ἐγκρίσεως τῆς Βουλῆς, νὰ κυρωθῇ διὰ νόμου, ὅτι αὐτὸ πιθανὸν νὰ ἀποτελῇ δι’ αὐτοὺς μίαν μεγαλυτέραν κατοχύρωσιν, τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ τοὺς ἔλεγε αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει ἐδῶ; Ὅτι: Ὄχι, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ τὴν πάει εἰς τὴν Βουλήν; Θὰ ἄφηνε, δηλαδή, ὅλην αὐτὴν τὴν σύμβασιν μὲ τὰς ὀγκώδεις —ὅπως λέγει— ἐπενδύσεις καὶ μὲ τὸ συγκρότημα τὸ βιομηχανικὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ ματαιωθῇ ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ μὴ ἔλθῃ ἡ σύμβασις νὰ κυρωθῇ εἰς τὴν Βουλήν; Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ τὸ σχολιάσω, λέγω μόνον, ὅτι δι’ ἐμὲ παρομοία δήλωσις εἶναι τοὐλάχιστον ἀκατανόητος. Θὰ ἀρκεσθῶ νὰ βγάλω ἕνα συμπέρασμα καὶ νὰ εἴπω, ὅτι ἀποκομίζω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ φέρῃ τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἀφήσῃ νὰ γίνῃ ἐξονυχιστικὴ συζήτησις, ὅπως θὰ ἐγένετο εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς κυρώσεώς της διὰ νόμου. Διότι φοβεῖται, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον εἰς μίαν τοιαύτην λεπτομερῆ συζήτησιν, θὰ περνοῦσε ἡ σύμβασις ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅπου 20–30 μέλη τοῦ Κοινοβουλίου κάπως περισσότερον ἐνήμερα τῶν θεμάτων τῶν ἐπενδύσεων, θὰ ἠμποροῦσαν νὰ μελετήσουν τὰ ἄρθρα καὶ θὰ ἐγίνετο μία ἐξονύχισις τῆς ὅλης συζητήσεως. Φοβεῖται, λοιπόν, ὅτι εἰς μίαν τοιαύτην ἐξονυχιστικὴν συζήτησιν, θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ σύμβασις νὰ μὴ ἐξέλθῃ ἄτρωτος, ὅπως συνέβη προσφάτως μὲ ἄλλην σύμβασιν, ἡ ὁποία ἦλθεν εἰς τὴν Βουλήν. Συνεζητήθη καὶ ὑπέστη οὐσιώδεις μεταβολὰς ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς. Ἐπίσης, ἴσως νὰ φρονῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ὑπὸ μορφὴν ἐπερωτήσεως διεξαγωγὴ τῆς σχετικῆς συζητήσεως, νὰ τῆς παρέχῃ ὡρισμένα πλεονεκτήματα. Πρῶτον, ὅτι τελειώνει ἡ ὑπόθεσις μὲ μερικὰς ἀγορεύσεις τῶν ἐγγεγραμμένων, μὲ μερικὰς ἀπαντητικὰς ἀγορεύσεις τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως —τὰ ἄλλα μέλη τῆς Βουλῆς δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀναμιχθοῦν εἰς τὴν συζήτησιν— καὶ εἰς τὸ κάτω–κάτω τῆς γραφῆς, μία ἐπερώτησις ἔχει πάντοτε τὴν μορφὴν μιᾶς ἐπικρίσεως καὶ ἐπιτρέπει εὐκολώτερον εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑπολογίζῃ μὲ κάποιαν μεγαλυτέραν ἄνεσιν εἰς τὴν ὑποστήριξιν ὁλοκλήρου τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι τόσον εὔκολον νὰ γίνῃ εἰς μίαν ἀντικειμενικὴν συζήτησιν νομοθετικοῦ περιεχομένου. Τὸ θέμα, ἐν τούτοις, εἶναι τόσον μέγα, ὥστε πρέπει νὰ κριθῇ μὲ ἀπόλυτον ἀντικειμενικότητα χωρὶς δεσμεύσεις καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν πῶς θὰ ἠδύνατο νὰ χυθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον φῶς, ἂν ὑπάρχουν ὑπερβολικὰ περιθώρια ἢ ἄλλαι ἀδυναμίαι νὰ ἐξευρεθῇ κἄποιος τρόπος διορθώσεως ἢ ἂν εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἐξαχθοῦν γενικώτερα συμπεράσματα, νὰ γίνουν αὐτὰ τὰ συμπεράσματα συνειδητά. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ προσπαθήσω ὅσον τὸ δυνατὸν ἀντικειμενικώτερον νὰ σᾶς ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου καὶ νὰ δικαιολογήσω τὰ ὅσα εἶπον ἐν προοιμίῳ. Θὰ ἀρχίσω μὲ μίαν σύντομον ἀνάλυσιν τοῦ τί ἀντιπροσωπεύει τὸ διϋλιστήριον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ τὴν βάσιν τῆς συμβάσεως. Ἡ κατανάλωσις τῶν ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὴν χώραν μας βαίνει διαρκῶς αὐξανομένη. Πέραν τῆς παραγωγῆς τοῦ λειτουργοῦντος ἤδη κρατικοῦ διϋλιστηρίου, τὸ ὁποῖον σημειώσατε, ὅτι ἔχει φθάσει ἤδη, πλησιάζει νὰ φθάσῃ εἰς τὸ MAXIMUM τῆς παραγωγῆς του, θὰ χρειασθῶμεν διὰ τὸ 1963 περίπου 600–650 χιλιάδας τόννους πετρελαιοειδῶν, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τὰ φέρωμεν ἕτοιμα διὰ νὰ καλύψωμεν τὰς ἀνάγκας τῆς ἀγορᾶς. Ἄν λάβετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡ ἐτησία αὔξησις εἶναι γύρω εἰς τὰς 200–250 χιλιάδας τόννους, τότε καὶ ἂν πρόκειται νὰ ἀποκτήσωμεν ἕνα νέον διϋλιστήριον μετὰ 4 ἔτη, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην αἱ ἀκάλυπτοι ἀνάγκαι τῆς χώρας εἰς πετρελαιοειδῆ θὰ κυμαίνωνται εἰς 1.400.000–1.600.000 τόννους. Ἐπαναλαμβάνω, τὸ προβλεπόμενον ἔλλειμμα διὰ τὸ 1963 εἶναι 650.000 τόννοι, ἡ ἐτησία αὔξησις εἶναι 200–250 χιλιάδας, συνεπῶς, εἰς τὸ τέλος τοῦ 1966, ὅπου ἡ σύμβασις προβλέπει, ὅτι ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ εἶναι ἕτοιμον τὸ νέον διϋλιστήριον, ἡ χώρα θὰ ἀντιμετωπίζῃ ἕνα ἐτήσιον ἔλλειμμα πετρελαιοειδῶν κυμαινόμενον μεταξὺ 1.400.000 –1.600.000 τόννων. Ἐπιμένω καὶ ἐπαναλαμβάνω τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, διότι νομίζω, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἄποψις, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ ἀπὸ τοῦδε τὸ θέμα τοῦ διϋλιστηρίου. Καὶ ἡ ἐπαναληφθεῖσα προχθὲς δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὰ πρακτικά, ἡ ὁποία λέγει: «Ὡς γνωρίζετε, κ. βουλευταί, αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔχει βεβαίως ἀνάγκην ὁ τόπος δευτέρου διϋλιστηρίου 1.500.000 τόννων, πολὺ περισσότερον, 2.500.000 τόννων», νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβής. Διότι θὰ ἦτο ἀκριβὴς ἐὰν ἐπρόκειτο διὰ μαγείας νὰ ἀποκτήσωμεν διϋλιστήριον ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν ἢ ὀλίγων μηνῶν, τότε βεβαίως δὲν χρειαζόμεθα, ἀλλὰ ἀρχίζοντας τώρα νὰ κάνωμεν ἕνα διϋλιστήριον θὰ εὑρεθῶμεν τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ εἶναι ἕτοιμον νὰ ἔχωμεν ἕνα ἔλλειμμα ἴσως καὶ ὑπερβαῖνον τὸ 1.500.000 τόννους. Νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔχει δίκαιον. Προχωρῶ εἰς τὰ οἰκονομικὰ ὀφέλη τοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον. Λέγω οἰκονομικά, διότι τὸ ἀντιλαμβάνεσθε ὅλοι, ὑπάρχουν καὶ συναλλαγματικὰ ὀφέλη, δηλαδή, ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἀντὶ νὰ ἀγοράζωμεν τὰ πετρελαιοειδῆ, ὅπως τὰ ἠγοράζαμεν πρὶν ἀποκτήσωμεν τὸ διϋλιστήριον, ἕτοιμα, ἔχομεν τώρα τὸ διϋλιστήριον καὶ φέρομεν τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ μόνον προκύπτει διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, ὄχι διὰ τὸ Δημόσιον μία συναλλαγματικὴ ὠφέλεια ἀνερχομένη περίπου εἰς 13 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐτησίως. Ἄς ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ Δημοσίου, αὐτὸ τὸ ἀνέφερον παρεμπιπτόντως. Τὰ ἔσοδα τοῦ Δημοσίου διὰ τὸ ἔτος 1962, δὲν γνωρίζω ἂν εἶναι οἱ πίνακες ποὺ κατέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός......

§70Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶναι τὸ πρόγραμμα τοῦ 1963.

§71Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν, διότι καὶ οἱ ἀριθμοὶ ποὺ πρόκειται νὰ ἀναφέρω θὰ ἀποτελέσουν βάσιν διὰ συμπεράσματα καὶ συγκρίσεις. Αὐτοὶ καθ’ ἑαυτοὶ οἱ ἀριθμοὶ δὲν ἔχουν καμμίαν ἰδιαιτέραν σημασίαν. Λοιπόν, τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου ἀνῆλθον εἰς 11.000.000 δολλάρια περίπου, διὰ τὸ ἔτος 1962. Ἐξ αὐτῶν, τὰ ¾, δηλαδή, ἄνω τῶν 8.000.000 δολλαρίων προέρχονται ἀπὸ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Δημοσίου κατὰ 90,5% εἰς τὰ ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ διϋλιστηρίου βιομηχανικὰ κέρδη. Τὰ κέρδη αὐτὰ ἐξαρτῶνται, φυσικά, ἀπὸ τὰς τιμὰς πωλήσεως, τὰς ὁποίας καθορίζει τὸ Κράτος εἰς τὸ διϋλιστήριον, ὄχι τὰς τιμὰς τελικῆς πωλήσεως εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἀλλὰ τὰς τιμὰς πωλήσεως εἰς τὴν ἔξοδον τοῦ διϋλιστηρίου. Συνεπῶς, τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι μία μορφὴ φορολογίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, προσθέτου φορολογίας, καὶ λέγω «προσθέτου», διότι ὅλοι σας γνωρίζετε, ὅτι πέραν αὐτῶν τῶν 8 ἑκατ. δολλαρίων, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα, ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο μεγάλο ποσὸν ποὺ προέρχεται ἀπὸ τοὺς δασμοὺς καὶ τοὺς φόρους καταναλώσεως ἐπὶ τῶν καυσίμων. Ὅλως ἐνδεικτικῶς σᾶς λέγω, ὅτι τὰ κέρδη αὐτὰ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1963 θὰ ἀνέλθουν περίπου εἰς 65 ἑκατ. δολλάρια καὶ τὰ ὁποῖα προστίθενται εἰς τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων τοῦ διϋλιστηρίου, ὅπως προστίθενται κατόπιν καὶ τὰ κέρδη τῶν μεσαζόντων, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὰς τελικὰς τιμὰς πωλήσεως εἰς τοὺς καταναλωτάς. Καὶ θὰ σᾶς δώσω ἕνα μικρὸ παράδειγμα. Ἕνα γαλόνι βενζίνης τιμολογούμενον ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον μὲ 3,40 δραχ. καὶ τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει μέσα καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ Κράτους, τὰ ὁποῖα ἀπεκάλεσα πρόσθετον φορολογίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, φορολογεῖται μὲ ἄλλας 13 δραχ. διαφόρους ἄλλας φορολογίας καὶ μὲ τὰς ἄλλας δὲ ἐπιβαρύνσεις πωλεῖται εἰς τιμὴν 20 δραχμῶν. Ἐγὼ θὰ ἀφήσω ἐντελῶς εἰς τὴν ἄκρην αὐτὰς τὰς ἐπιβαρύνσεις εἴτε ἐκ τῶν δασμῶν, εἴτε ἐκ τῶν φόρων, εἴτε ἐκ τῶν μεταφορῶν, εἴτε ἐκ τῶν προμηθειῶν καὶ θὰ ἐπανέλθω εἰς τὰς ἐπιβαρύνσεις ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἐσημείωσα πρὸ ὀλίγου, τῶν 8 ἑκατ. δολλαρίων, διὰ τὰ ὁποῖα εἶπον, ὅτι εἶναι μία πλαγία φορολογία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐπάνω εἰς τὰς διαπιστώσεις αὐτάς, νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν δύο παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη εἶναι, ὅτι ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἔχει χαράξει ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ εἰς τὸ θέμα τῆς τιμολογήσεως τῶν καυσίμων, ἔστω καὶ εἰς αὐτὸ τὸ πρῶτον στάδιον, μέχρι τῆς ἐξόδου ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον, εἶναι τελείως ἀντίθετος πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἐὰν θέλωμεν νὰ βοηθήσωμεν τὴν οἰκονομίαν μας πρέπει τὰ καύσιμα νὰ τὰ διαθέτωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν εὐθηνότερα εἰς τοὺς παραγωγικούς μας κλάδους, διὰ τὴν γεωργίαν, διὰ τὴν βιομηχανίαν καὶ διὰ τὰς μεταφοράς. Νομίζω, ὅτι ἡ σκέψις, ὅτι τὸ διϋλιστήριον ἀποτελεῖ μίαν καλὴν εὐκαιρίαν διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ, χωρὶς νὰ συλλογιζώμεθα τὸν ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, νομίζω, ὅτι εἶναι μία σκέψις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ καταδικασθῇ. Ἔχω τονίσει καὶ ἄλλοτε καὶ τὸ ἐπανέλαβον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι ἀφ’ ἧς ἤρχισε τὸ διϋλιστήριον νὰ λειτουργῇ κατέστη σχεδὸν ἀδύνατος ἡ ἐξαγωγὴ Ἑλληνικῶν τσιμέντων, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἀπεκλείσθη ἡ δυνατότης ἀγορᾶς εὐθηνοῦ μαζούτ, τὸ ὁποῖον αἱ βιομηχανίαι τῶν ἄλλων χωρῶν ἔχουν εἰς τὴν διάθεσίν των, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐξαγωγάς των. Τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν ἀπὸ μακροῦ ἀγωνίζεται διὰ νὰ καταστῇ κοινὴ συνείδησις καὶ νὰ συγκινηθῇ ἐπὶ τέλους καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ἀκολουθηθῇ συνειδητὴ πολιτικὴ περιορισμοῦ τοῦ κόστους τῶν καυσίμων εἰς ὅλα τὰ στάδια. Τὸ πρῶτον στάδιον εἶναι τὸ τῆς παραγωγῆς. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ τὰ ἄλλα κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως συμφωνοῦν εἰς τὴν γραμμὴν αὐτήν, διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς παραγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Ἡ δευτέρα παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ποὺ σᾶς ἀνέφερον τῶν 8 ἑκατ. δολλαρίων εἶναι, ὅτι διὰ τῆς πολιτικῆς τῶν ὑψηλῶν τιμολογήσεων, διογκώνομεν τεχνητῶς τὰ δῆθεν δικαιώματα τοῦ Δημοσίου καὶ ἐμφανίζομεν ὡς ἀντιπαροχήν, ἐκείνων μὲ τοὺς ὁποίους συμβαλλόμεθα, τὴν διαφορὰν αὐτὴν τῶν ἐσόδων τοῦ διϋλιστηρίου, ἡ ὁποία προκύπτει ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι καθωρίσθησαν ὑψηλαὶ τιμαὶ πωλήσεως τῶν καυσίμων. Δηλαδή, ἐὰν αὔριον ἡ Κυβέρνησις ἡ Ἑλληνικὴ ἀποφασίσῃ νὰ περιορίσῃ τὴν τιμὴν τῶν καυσίμων, τότε τὸ πρῶτον ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον θὰ ὑπάρξῃ θὰ εἶναι, ὅτι ὄχι μόνον εἰς τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, ποὺ τέλος πάντων τοῦτο εἶναι φυσικόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ διϋλιστήριον τὸ δεύτερον, τῆς συμβάσεως τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν, ὁλόκληρος ἡ διαφορὰ αὐτὴ τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς θὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀποκαλοῦμεν δικαιώματα τοῦ Δημοσίου. Τὸ πρᾶγμα ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν καὶ παρακαλῶ πολὺ νὰ τὸ προσέξητε, διότι ὅταν θὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν στάθμισιν τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων, θὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τῆς διαπιστώσεως αὐτῆς. Σᾶς ἀνέφερα πρὸ ὀλίγου, ὅτι τὰ ἔσοδα τοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὸ Κρατικὸν Διϋλιστήριον ἀνῆλθον εἰς 11 ἑκατ. δολλ. διὰ τὸ λῆξαν ἔτος. Σᾶς ὡμίλησα διὰ τὰ 8. Ἀπομένουν τὰ ἄλλα 3. Αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ τὰς ἐκπτώσεις ποὺ ἐπιτυγχάνει τὸ Κράτος ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου βάσει τῆς Συμβάσεως καὶ ὅπου περιλαμβάνεται καὶ ἡ ὠφέλεια ἀπὸ τὸ 30% ποὺ δικαιοῦται τὸ ἴδιον νὰ παραδίδῃ πρὸς διΰλισιν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔχω καὶ ἕνα ἐκκρεμῆ λογαριασμὸν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ θέλω νὰ τὸν λύσωμεν. Εἴπαμε, κ. Ὑπουργέ, «ἀπορῶ, κ. βουλευταί, πῶς ὁ κ. Καψάλης ποὺ εἶναι τόσον ἐμβριθὴς δὲν ἐπρόσεξε...» (ἀναγιγνώσκει), ἀναφέρεσθε εἰς τὸ ὅτι ὁ ἄλλος ὅμιλος ἑταιρειῶν δίδει τὸ 30% μέχρι τοῦ 1968. Τὸ παράπονόν μου εἶναι, ὅτι ἐνῷ ἀλληλογραφῆτε μαζί μου δὲν διαβάζετε τὶ σᾶς γράφω. Εἰς τὴν «Καθημερινὴν» τῆς 7 Δεκεμβρίου, ἀνεφέρθην σαφῶς καὶ συνέκρινα μὲ τὸ τί γίνεται μὲ τὸ ἰσχῦον καθεστὼς τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου.

§72Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔμεινα μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐκάματε τὴν σύγκρισιν. Τὸ ἁμάρτημα δὲν εἶναι θανάσιμον.

§73Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἀποκαταστήσετε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ θελήσετε νὰ ἀποσύρετε τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς ἀπερισκέπτου ἐμβριθείας.

§74Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀμέσως, κ. συνάδελφε.

§75Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἀπὸ ὅσα ἕως τώρα σᾶς ἐξέθεσα προκύπτει σαφῶς ὅτι τὸ μέγα ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐπένδυσιν τοῦ διϋλιστηρίου δὲν ὀφείλεται εἰς τὰ βιομηχανικά του κέρδη, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ καθορισμοῦ χαμηλοτέρων τιμῶν πωλήσεως νὰ περιορισθοῦν εἰς τὸ ἐλάχιστον, ἀλλὰ εἰς κάτι ἄλλο. Καὶ αὐτὸ τὸ κάτι ἄλλο εἶναι αὐτὸ ποὺ ἐπεσήμανεν ἤδη ὁ συνάδελφος, κ. Μητσοτάκης. Εἶναι τὰ μεγάλα περιθώρια τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τὰ ὁποῖα κυμαίνονται περὶ τὰ 4 ἢ καὶ 5 δολλάρια κατὰ τόννο, δηλαδὴ διὰ τὰ 20 ἑκατομμύρια τόννους τῆς πρώτης 10ετίας δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν ποσὸν 80 ἢ ἀκόμη καὶ 100 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ὅτι τὰ περιθώρια αὐτὰ κυμαίνονται περὶ τὰ 4 δολλάρια κατὰ τόννον καὶ ἄν ἔχω κάποιαν ἀμφιβολίαν εἶναι μήπως εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα συμφώνως πρὸς τὰς τιμὰς ποὺ ἀκούονται.

§76Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποῦ ἀκούονται, κ. συνάδελφε;

§77Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὴ σᾶς μένῃ καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἐὰν εἴχατε ζητήσει τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς καλοῦ διϋλιστηρίου καὶ καλὰς τιμάς, θὰ εἴχατε καὶ ἀπειρίαν προσφορῶν. Ὅμως οὐδεὶς εὐκόλως ἐμπλέκεται εἰς ἐπιχειρήσεις ἀμφιβόλου ἀποτελέσματος. Κύριοι βουλευταί, εἶναι περιττὸν νὰ σημειώσω, ὅτι τὰ κέρδη αὐτὰ πραγματοποιοῦνται ἔξω τῆς Ἑλλάδος. Αὐτό, κ. συνάδελφοι, εἶναι τὸ κύριον περιεχόμενον καὶ ὁ κύριος ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ ἀναλαμβάνοντος τὸ διϋλιστήριον. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς, κ. βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετώπισε τὴν ἀνάγκην τῆς προσθήκης τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου, ἡ ὁποία κατὰ τὴν γνώμην μου ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀμέσως, ἡ Κυβέρνησις ἠμποροῦσε νὰ ἀκολουθήσῃ δύο δρόμους. Ὁ πρῶτος δρόμος θὰ ἦτο νὰ ἀπομονώσῃ τὸ διϋλιστήριον, νὰ προκηρύξῃ τότε ἕνα διεθνῆ διαγωνισμὸν μεταξὺ τῶν μεγάλων ἑταιρειῶν καὶ νὰ εἰπῇ ὅτι σκοπὸς μου εἶναι νὰ εὕρω ἐκεῖνον τὸν ἀνάδοχον, ὁ ὁποῖος θὰ μοῦ δώσῃ τὴν μεγαλυτέραν διαφορὰν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Κύριοι συνάδελφοι, τώρα ποὺ ὁμιλοῦμεν διὰ τὸ διϋλιστήριον θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, ὅτι ἀπὸ τὰς προσφορὰς ὅλας ποὺ ὑπεβλήθησαν ἂν κριθοῦν ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς καὶ μόνον τοῦ διϋλιστηρίου καμμία δὲν εἶναι ἱκανοποιητική, καὶ τῶν δύο ὁμίλων τῶν μεγάλων εἶναι δυσμενεῖς. Καὶ ἀκόμη τῆς Κοντινετὰλ ἡ ὁποία ἔρχεται εὐνοϊκωτέρα ἀπὸ τὰς ἄλλας δύο, ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τιμὰς αἱ ὁποῖαι ἐκχωροῦνται, αἱ τιμαὶ πρώτης ὕλης εἰς ἄλλα διϋλιστήρια.

§78Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ποῦ ἐκχωροῦνται;

§79Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Νὰ μὴ σᾶς μένῃ καμμία ἀμφιβολία, ὅτι τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ ἐζητούσατε ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον μόνον καὶ μόνον αὐτό, νὰ σᾶς κάμνῃ ἕνα καλὸν διϋλιστήριον μὲ τὴν καλλιτέραν δυνατὴν τιμήν, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ εἴχετε ἀπειρίαν καὶ σωρείαν προσφορῶν. Καὶ τότε θὰ ἦτο πράγματι δυνατόν, διότι δὲν ἐζητούσατε ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἄλλους νὰ ἀναλάβουν ἐπικινδύνους ἢ ἀμφιβόλους ἐπενδύσεις, ἀμφιβόλων ἀποτελεσμάτων τὰ ὁποῖα αὐτοὶ ἔπρεπε νὰ προεξωφλήσουν μέσα εἰς τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους σᾶς δίδουν, διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ διϋλιστηρίου. Κύριε Ὑπουργέ, θέλω νὰ γίνω σαφής. Μὴ νομίσετε ἀπὸ αὐτὴν θέρμην εἰς τὴν ὁποίαν μὲ παρέσυρε ἡ διακοπή σας καὶ μὲ τὴν ὁποίαν ἐκθέτω τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὅτι θεωρῶ καλλιτέραν τὴν λύσιν τῆς ἀπομονώσεως τοῦ διϋλιστηρίου. Ἁπλῶς θὰ ἐκθέσω ἀντικειμενικῶς τοὺς δύο δρόμους μὲ τοὺς ὁποίους νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν σύναψιν ἐπωφελοῦς συμβάσεως. Λέγω λοιπόν, ὅτι ἂν εἶχεν ἀπομονώσῃ τὸ διϋλιστήριον κατὰ τὴν γνώμην μου—ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠμπορεῖ νὰ διαφωνῇ—θὰ εἶχον ἐπιτευχθῇ ὁπωσδήποτε πολὺ καλλίτεροι ὅροι προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ συνεπῶς λειτουργία τοῦ διϋλιστηρίου μὲ τὸ ἑξῆς θετικὸν διὰ τὸν τόπον ἀποτέλεσμα: Θὰ ἐλέγομεν, ὅτι προσφέρομεν εἰς τὸν λαόν μας μίαν ὑπηρεσίαν, διότι τοῦ ἐξασφαλίζομεν τὴν εὐθηνοτέραν πρώτην ὕλην διὰ τὴν παραγωγήν, δηλαδὴ ὅσον τὸ δυνατὸν εὐθυνότερα καύσιμα. Δὲν μοῦ διαφεύγει ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις αὐταὶ δὲν εἶναι καθόλου εὔκολες, καὶ οὔτε νομίζω ὅτι εἶναι εὔκολον, ὅταν ἀναφέρωμεν αὐτὲς τὶς διαφορὲς τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον νὰ βγάζωμεν καὶ τὸ συμπέρασμα, ὅτι θὰ ἦτο πάρα πολὺ εὔκολον καὶ νὰ τὶς ἐπιτύχωμεν, ἐξ ὁλοκλήρου δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅταν συλλογισθῆτε κ. συνάδελφοι, ὅτι αὐτὲς οἱ μεγάλες ἑταιρεῖες τῶν πετρελαίων εἰς ἕνα ἁπλοῦν μεσίτην, ὁ ὁποῖος τοὺς φέρνει ἕνα συμβόλαιον διὰ κατανάλωσιν ἐπὶ ὡρισμένην σειρὰν ἐτῶν μιᾶς ποσότητος πετρελαίων δίδουν προμηθείας αἱ ὁποῖαι ἴσως καὶ νὰ ὑπερβαίνουν τὸ ἕνα δολλάριον κατὰ τόννον....

§80Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Καὶ ὁ Πάππας μεσίτης δὲν εἶναι;

§81Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ κάνω αὐτὴν τὴν σύγκρισιν. Ἂν ἐρωτήσετε τοὺς ἰδίους θὰ σᾶς εἴπουν, ὅτι οἱ ἑταιρεῖες αὐτὲς παρέχουν μεσιτείας, αἱ ὁποῖαι ὑπερβαίνουν καὶ τὸ ἕνα δολλάριον κατὰ τόννον. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὅταν θὰ ἐνετόπιζεν ἡ Κυβέρνησις τὴν διαπραγμάτευσίν της μόνον εἰς τὸ θέμα τοῦ διϋλιστηρίου, δέν εἶναι καθόλου ἀπίθανον νὰ ἐπετύγχανε πολὺ εὐνοϊκωτέρους ὅρους. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία μέθοδος καὶ ἡ μία πλευρά. Βεβαίως, ὑπάρχει τώρα ὁ δεύτερος δρόμος, τὸν ὁποῖον καὶ ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ δεδομένου ὅτι μὲ τὴν πρόοδον τῆς νεωτέρας τεχνικῆς, τὰ διϋλιστήρια ἀρχίζουν νὰ ἀποβαίνουν πυρῆνες καὶ ἀφετηρία καὶ ἄλλων κλάδων βασικῆς βιομηχανίας καὶ ὅτι ἐνδείκνυται πολλὲς φορὲς ὁ συσχετισμὸς τῶν βασικῶν αὐτῶν βιομηχανιῶν μὲ τὸ διϋλιστήριον, ὥστε τὰ διάφορα προϊόντα νὰ ἠμποροῦν νὰ κατασκευάζωνται μὲ χαμηλὸν κόστος, ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἠμπορεῖ μὲ τὸ νέον διϋλιστήριον νὰ συνδυάσῃ καὶ μερικὰς ἄλλας βιομηχανίας, παραιτουμένη ὡρισμένων εὐεργετημάτων καὶ πλεονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξησφάλιζον ἂν παρεχώρει τὸ διϋλιστήριον μόνον του. Ἐκχωροῦν λοιπὸν ἕνα μέρος ἀπὸ αὐτὰ τὰ πλεονεκτήματα εἰς τὸν ἀνάδοχον ἐν γνώσει του, διατί; Διότι θὰ ἔλθῃ νὰ ἀναλάβῃ βασικὰς ἐπενδύσεις παραλλήλους, μερικαὶ τῶν ὁποίων ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ εἶναι ἀποδοτικαί, ἄλλαι ὅμως θὰ εἶναι ὠφέλιμοι. Βεβαίως, καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ κάμνω τὴν παρατήρησιν ὅτι ἡ χώρα μας εὑρέθη κἄπως ἀπαράσκευος, διότι τοιαύτας ἀποφάσεις συνδυασμοῦ μεγάλων βιομηχανιῶν, ἠμποροῦν νὰ λάβουν χῶραι αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἕνα σαφὲς οἰκονομικὸν πρόγραμμα ἀναπτύξεως, γνωρίζουν τί θέλουν, γνωρίζουν ποῦ ὑπάρχει τὸ κενὸν καὶ βαδίζουν ἐπάνω εἰς αὐτὸ τὸ πρόγραμμα. Ἐδῶ φοβοῦμαι ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ αὐτοσχεδιασμοῦ καὶ τῶν προχείρων λύσεων καὶ τῶν προχείρων ἀποφάσεων, ἡ ὁποία μᾶς ταλαιπωρεῖ καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις φέρει βαρυτάτην εὐθύνην, νομίζω λέγω, ὅτι αὐτὴ ἡ τακτικὴ δὲν ἐπιτρέπει εὐκόλους ἀποφάσεις ἐπὶ τόσον σοβαρῶν θεμάτων εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ προσθέσω καὶ κάτι ἄλλο χωρὶς νὰ θίξω κανένα, ὅτι δὲν εἶμαι βέβαιος ὅτι ἔχομεν ἐπαρκῆ ἐπιτελεῖα καὶ τεχνικὰ καὶ ἐπιστημονικά, τὰ ὁποῖα πράγματι νὰ ἠμποροῦν ταχύτατα νὰ μᾶς βοηθήσουν καὶ νὰ μᾶς συμβουλεύσουν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, θέλω νὰ παρατηρήσω ὅτι, ἂν κατ’ ἀρχὴν θεωρηθῇ ὅτι ἦτο ὀρθὴ ἡ συσχέτισις μὲ τὰς παραλλήλους βιομηχανίας καὶ ὅτι ἔπρεπε πράγματι ἀντὶ νὰ ἀκολουθηθῇ ὁ ἄλλος δρόμος, ἔπρεπε πράγματι νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἐξασφάλισις παραλλήλων ἐπενδύσεων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀναφέρω τὰς δυσκολίας περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα καὶ αἱ ὁποῖαι πράγματι καθιστοῦν τὴν ὅλην διαπραγμάτευσιν τῆς συμβάσεως δυσχερῆ. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ τελικόν μου συμπέρασμα, νομίζω ὅτι εἰς τὴν σύναψιν, εἰς τὴν διαπραγμάτευσιν αὐτῆς τῆς συμβάσεως ἐχρειάζετο ἰδιαιτέρα προσοχή, προσοχὴ καὶ ὄχι σπουδή. Ἔτσι, μεταξὺ ἐκείνων τῶν οἴκων, οἱ ὁποῖοι εἶχον παρουσιασθῆ καὶ ἔλαβον μέρος, ἡ Κυβέρνησις καὶ πρὸ πάντων, οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ ἔπρεπε νὰ ἐπιτείνουν, νὰ ἐξονυχίσουν κάθε λεπτομέρειαν, νὰ ἀφήσουν τὸν ἀνοικτὸν διαγωνισμὸν νὰ δώσῃ τὰ ἀποτελέσματά του, νὰ ἐλέγξουν καὶ νὰ ξαναελέγξουν τὰς προτάσεις καὶ τὰ πορίσματα, νὰ συζητήσουν τὰς βελτιώσεις ποὺ τοὺς γίνονται, ὥστε ὅταν θὰ ἔφθανον εἰς ἕνα σημεῖον, νὰ εἶχον τοὐλάχιστον τὴν συνείδησιν ἥσυχον ὅτι δὲν ἔκαμνον τίποτε τὸ βεβιασμένον καὶ ὅτι ἐξεμεταλλεύθησαν ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας ὅσον ἦτο δυνατὸν καλλίτερον τὰς γενομένας προτάσεις καὶ ἐξήντλησαν κάθε δυνατότητα βελτιώσεως τῶν ὅρων κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις. Ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ἀφορῶν τὴν κριτικὴν τῆς συμβάσεως. Εἴδομεν, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν κράτος εἶχεν ὡς κύριον σκοπὸν νὰ ἐπιτύχῃ τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις. Διὰ νὰ τὰς ἐπιτύχῃ ἐπέρασε νὰ δώσῃ τὴν ἐπένδυσιν τοῦ διϋλιστηρίου, ἡ ὁποία πράγματι παρεῖχε εἰς τοὺς προμηθευτὰς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τὸ μεγάλο οἰκονομικὸν πλεονέκτημα, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 100 ἑκατομ. δολλάρια, ποὺ λέγω ἐγὼ ἢ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 80 ἢ νὰ εἶναι 90, ἀλλὰ πάντως εἶναι διὰ τὴν πρώτην καὶ μόνον δεκαετίαν ἕνα πολὺ σημαντικὸν ποσόν. Προκειμένου λοιπὸν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις, χάριν τῶν ὁποίων προέβαινεν εἰς αὐτὴν τὴν σοβαρωτάτην παραχώρησιν, μὲ ποῖον συνεβλήθη; Εἰς τὰς κυβερνητικὰς ἀνακοινώσεις καὶ εἰς τὰς ἐκθέσεις τῆς ἐπιτροπῆς γίνεται λόγος περὶ τοῦ ὁμίλου Πάππα—ESSO–Κέλογκ. Ἡ σύμβασις ἔχει ὑπογραφῆ μὲ τὸν ἰδιώτην κ. Πάππαν. Ἡ Κέλογκ ἔχει ἐξαφανισθῆ, δὲν ἀναφέρεται πουθενὰ πάντως ἡ ESSO ἔρχεται ὡς ἕνα προσάρτημα τῆς συμβάσεως καὶ λέγει ὡρισμένα πράγματα, ἔλαβον γνῶσιν τῶν τάδε ὅρων. Ἡ μόνη ὑποχρέωσις ποὺ ἀναλαμβάνει εἶναι νὰ δίδῃ συμβουλὰς καὶ τεχνικὴν βοήθειαν δι’ ὡρισμένας ἐκ τῶν ἐπενδύσεων καὶ πράγματι δέχεται νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς προμηθείας καὶ τῆς μεταφορᾶς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ ἐπὶ πλέον τὴν ἐξαγωγήν. Αὐτὸ δείχνει, ὅτι διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους δὲν γνωρίζω, ἡ ΕΣΣΟ δὲν εἶναι ἀντιβαλλομένη τοῦ Ἑλληνικοῦ δημοσίου.

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατί;

§83Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δὲν γνωρίζω, θὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ἐὰν βεβαίως ἡ ESSO, μία ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας ἑταιρείας τοῦ κόσμου, συνεβάλλετο ἀπ’ εὐθείας μὲ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον, τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο τελείως διάφορον. Δὲν ξεύρω ἐὰν θὰ ἤθελε νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ χαλυβουργεῖα ἢ δι’ ἄλλα πράγματα, ἀλλὰ πάντως θὰ ἠδύνατο ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, συνάπτουσα μίαν σύμβασιν δι’ ἐπενδύσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἀποδίδει τόσην βασικὴν σημασίαν, νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἔναντί της ἔχει ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος οἱανδήποτε ὑποχρέωσιν καὶ ἐὰν ἀναλάβῃ θὰ ἔχῃ τὸν τρόπον νὰ τὰ βγάλῃ πέρα. Τώρα λοιπὸν καμμίαν νομικὴν δέσμευσιν δὲν ἔχει ἡ ESSO ἀπέναντί μας, ἡ συνεργασία μας εἶναι μὲ τὸν κ. Τὸμ Πάππας. Ἀνακύπτει μοιραίως τὸ ἐρώτημα, διατὶ ἡ Κυβέρνησις, ἀποδώσασα τόσην σημασίαν εἰς τὰς ἐπενδύσεις αὐτάς, δὲν ἐπροτίμησε νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο νὰ εἶναι οἱ τεχνικοὶ φορεῖς τῶν ἐπενδύσεων, νὰ γνωρίζῃ δηλαδὴ ὅτι, ἐὰν ζητῇ ἕνα χαλυβουργεῖον, τὸ ζητεῖ ἀπὸ κἄποιον, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ κάμῃ. Ἐὰν ζητῶ ἕνα ἄλλο ἐργοστάσιον χημικὸν ἢ ἐργοστάσιον ἀμμωνίας, τὸ ζητῶ ἀπὸ κάποιον, ὁ ὁποῖος ἔχει εἰδικότητα εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Πῶς ἐπέλεξεν ἕνα ἄνθρωπον, ἐγὼ δὲν ἔχω τίποτε μὲ τὸν ἄνθρωπον, ἀκούω, ὅτι εἶναι ἕνας ἀξιόλογος Ἕλλην ἐργαζόμενος εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἐπιχειρηματίας μὲ πλουσίαν κοινωνικὴν δρᾶσιν κ.λ.π., ἀλλὰ πάντως ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι οὔτε εἰδικὸς εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν διϋλιστηρίων οὔτε εἰδικὸς εἰς τὰ χαλυβουργεῖα, οὔτε εἰδικὸς εἰς τὰ πετροχημικά, οὔτε εἰς τὴν ἀμμωνίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ παίζῃ τὸν ρόλον ἑνὸς ἐνδιαμέσου, ὁ ὁποῖος κάποιαν στιγμὴν θὰ ἀποχωρήσῃ ἀφοῦ ἔχει ἐκπληρώσει τὸν προορισμόν του. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ προχθές, ὅτι ξέρετε, ὅτι αὐτὸς ἀποτελεῖ τὸν κεντρικὸν πυρῆνα, περὶ τὸν ὁποῖον θὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις αὐτῶν τῶν κεφαλαίων ὁμολογῶν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀντιληφθῶ καὶ νὰ τὸ συμμερισθῶ. Ἐὰν ἦτο πράγματι ὁ κ. Πάππας καμμία φυσιογνωμία διεθνοῦς ὁλκῆς ἀπὸ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι κινοῦν ὁλοκλήρους κλάδους βιομηχανιῶν ἢ κανένας Κροὺπ κ.λ.π., νὰ εἴπω μάλιστα, ἀλλὰ πῶς θὰ ἀποβῇ πόλος ἕλξεως ὁ κ. Πάππας, μὴ ἔχων καμμίαν εἰδικότητα ἄλλην παρὰ ἐνδεχομένως μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι παρουσιάζεται ὡς ἀνεπίσημος ἐκπρόσωπος τῆς ἄλφα ἢ τῆς βῆτα μεγάλης ἑταιρείας. Δὲν νομίζω δὲ ὅτι, ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν ἔχει σημασίαν τί εἶναι, κύριοι, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὁτιδήποτε, ἀρκεῖ πίσω ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν νὰ ὑπάρχουν ἰσχυρὰ συγκροτήματα καὶ ἰσχυραὶ οἰκονομικαὶ ἐγγυήσεις. Λέγω δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν ἀντιληφθῶ αὐτὴν τὴν ἄποψιν, διότι τί εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ κάνῃ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν νὰ τραβήξῃ ἐπάνω του τὰ μεγάλα συγκροτήματα καὶ τὰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι οἱ τελικοὶ φορεῖς τῶν ἐπενδύσεων. Μήπως ἆραγε ἡ σύμβασις, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπογράψει μὲ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον; Τότε ἔχω δίκαιον ὑποστηρίζων, ὅτι ἔργα τοιαύτης βασικῆς σημασίας διὰ τὸν τόπον δὲν τὰ κάνει κανεὶς μὲ ἕνα, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει μόνος του τίποτε νὰ προσφέρῃ εἰ μὴ μόνον νὰ τρέξῃ νὰ ἀνεύρῃ τοὺς τυχὸν ἐνδιαφερομένους. Προσπαθεῖ νὰ ἐξεύρῃ τοὺς οἴκους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εἰδικότητα, ἔχουν τὸ διεθνὲς κῦρος καὶ εἶναι εἰς θέσιν πράγματι νὰ ἀναλάβουν νὰ κτίσουν καὶ νὰ λειτουργήσουν αὐτὰ τὰ ἐργοστάσια. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἠμποροῦσε ἴσως ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐδοκίμασα νὰ κάμω τοιαῦτα πράγματα, ἀλλὰ δὲν παρουσιάσθη κανείς. Ἐν τούτοις εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις εἶχε κάποιαν ἐπιλογήν, διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὰς προτάσεις Πάππα εἶχε καὶ τὰς προτάσεις ἑνὸς ἄλλου ὁμίλου, ὁ ὁποῖος ἦτο πραγματικὸς ὅμιλος ἀπαρτιζόμενος ἀπὸ δύο ἕως τρεῖς μεγάλας ἑταιρείας πετρελαίου, τὴν BP, τὴν SOCONY, τὴν SHELL εἶχε τὴν συνεργασίαν τοῦ οἴκου SHNEIDER διὰ τὴν παραγωγὴν χάλυβος καὶ ξεύρετε ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς μεγάλου παλαιοῦ εὐρωπαϊκοῦ οἴκου εἰδικοῦ εἰς τὰ θέματα αὐτά, εἶχε τὴν συνεργασίαν τῆς Ὑδροκάρμπον, τῆς ἑταιρείας ἡ ὁποία κατεσκεύασε τὸ πρῶτον κρατικὸν Διϋλιστήριον, εἶχε τὴν συνεργασίαν τοῦ κ. Ὠνάση καὶ ἐπὶ πλέον, διότι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ σᾶς ἀνέφερα ἐνεφανίζοντο καὶ συνεβάλλοντο ἀπ’ εὐθείας μὲ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον, θὰ ἔβαζαν τὰς ὑπογραφὰς καὶ μάλιστα ἀλληλεγγύως. Δηλαδὴ διὰ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶχον συμφωνηθῇ θὰ ἦσαν ὅλοι ἀλληλέγγυοι καὶ ἐπὶ πλέον θὰ προσετίθετο μία εἰδικὴ ἀμερικανικὴ ἑταιρεία, αὐτὴν ποὺ ἀποκαλοῦμεν I.D.I. διὰ νὰ κάμῃ μίαν ἐγκατάστασιν ἀμμωνίας. Τώρα δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κύρους, τῆς σοβαρότητος καὶ τῆς θετικότητος, ἡ ὁποία πηγάζει ἀπὸ τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὴν εἰδικότητα τῶν ἑταιρειῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἀναθέτει ἕνα ἔργον, δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία ὅτι ὁ δεύτερος αὐτὸς ὅμιλος ἀμφισβητήτως ὑπερέχει. Χάριν ποίου ὠφελήματος προετίμησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ συμβληθῇ μὲ ἕνα ἐνδιάμεσον, ἀντὶ τῆς ἀπ’ εὐθείας συναλλαγῆς μὲ ἐκείνους ποὺ πρόκειται νὰ εἶναι οἱ τελικοὶ φορεῖς τῶν ἔργων: Δὲν ἔχω τίποτε μὲ τὸν ἀνάδοχον. Φαίνεται ὅτι εἶναι ἀξιόλογος κύριος, ἐπιχειρηματίας μὲ πλουσίαν κοινωνικὴν δρᾶσιν ἐν Ἀμερικῇ, ἀλλὰ δὲν φαίνεται νὰ ἔχῃ σχέσιν ἢ εἰδικότητα συναφῆ μὲ τὰς προτεινομένας ἐπενδύσεις. Συνεπῶς, ὁ ρόλος του εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν δὲν παύει νὰ ἔχῃ χαρακτῆρα μεσολαβητοῦ. Τώρα, ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι προκειμένου νὰ ὑπογράψῃ μιᾶς τοιαύτης ἐκτάσεως σύμβασιν, ἡ ἰδιότης τοῦ ἀναδόχου τὸν ἀφίνει ἀδιάφορον, ἀρκεῖ οὗτος νὰ παρουσιάσῃ ἐπαρκεῖς χρηματικὰς ἐγγυήσεις, εἶναι κατὰ τὴν ἰδικήν μου λογικὴν καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου πεῖραν ἀπαράδεκτος καὶ ἐπικίνδυνος. Ἄς ἴδωμεν λοιπὸν ποῖα εἶναι τὰ σημεῖα χάριν τῶν ὁποίων ἔστερξεν ἡ Κυβέρνησις νὰ συμβληθῇ μὲ ἕνα ἁπλοῦν ἰδιώτην. Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐξαγγέλλων τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως, εἶπεν ἐπὶ λέξει: «Ἡ μεταξὺ τῶν δύο προτάσεων πρόκρισις ἐστηρίχθη καὶ εἰς τὸ ὅτι τὰ οἰκονομικὰ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἀποτελέσματα τῆς πρώτης ἐξ αὐτῶν εἶναι εὐνοϊκώτερα, κυρίως ὅμως εἰς τὸ ὅτι αἱ ἐπενδύσεις τοῦ πρώτου ὁμίλου (δηλαδὴ Πάππα) ὑπερέχουν ποσοτικῶς, ἰδιαίτερα δὲ καὶ ποιοτικῶς» (25.11.1962) Ἄς ἔλθωμεν λοιπὸν εἰς τὴν ἐγγυτέραν ἐξέτασιν τοῦ εἴδους καὶ τοῦ ὕψους τῶν ἐπενδύσεων ποὺ ὑπῆρξε καὶ ὁ ἀποφασιστικὸς παράγων τῆς ἐπιλογῆς. Καὶ ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων. Αἱ ἐπενδύσεις κατὰ τὴν ὑπογραφεῖσαν σύμβασιν διεμορφώθησαν τελικῶς εἰς τὸ ὕψος τῶν 110 ἑκατομ. δολλαρίων.

Πρὶν σᾶς ἀναφέρω τὰς ἀντιστοίχους ἐπενδύσεις τοῦ ἑτέρου ὁμίλου, εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμω μίαν βασικὴν παρατήρησιν, ἡ ὁποία ἰσχύει δι’ ὅλας τὰς συγκρίσεις, εἰς τὰς ὁποίας μοιραίως ἀγόμεθα μεταξὺ δύο προτάσεων. Ἡ παρατήρησις εἶναι ὅτι οὐδεὶς γνωρίζει—πολὺ φοβοῦμαι δὲ οὔτε ὁ ἴδιος ὁ ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς—ποία θὰ ἦτο ἡ τελικὴ μορφὴ τῶν προτάσεων τοῦ δευτέρου ὁμίλου. Καὶ τοῦτο ἁπλούστατα, διότι πολὺ πρὸ τοῦ τέρματος τῶν διαπραγματεύσεων, τὸ Ὑπουργεῖον διέκοψε πᾶσαν ἐπαφὴν καὶ συνεννόησιν μὲ τοὺς τοῦ δευτέρου ὁμίλου. Αὐτοὶ βομβαρδίζουν μονομερῶς τὸ Ὑπουργεῖον μὲ ἐπιστολὰς καὶ τηλεγραφήματα, προβαίνουν εἰς βελτιώσεις καὶ συμπληρωματικὰς προτάσεις καὶ δὲν καλοῦνται οὔτε νὰ τὰς διευκρινίσουν. Τοῦτο φαίνεται περίεργον καὶ ὁμολογῶ δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἐστερήθη τοῦ κυριωτέρου πλεονεκτήματος τοῦ ἀνοικτοῦ διαγωνισμοῦ, δηλαδὴ τοῦ συναγωνισμοῦ μεταξὺ τῶν δύο ὁμίλων, ὁ ὁποῖος παρ’ ὅσα μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἦτο πολὺ ἀποδοτικώτερος ἐὰν διεξήγετο πρὸς ἀμφοτέρας τὰς κατευθύνσεις. Ἡ τακτική, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη δίδει μᾶλλον τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπάρχει μία εἰλημένη ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν καμμία βελτίωσις καὶ παραχώρησις τῶν ἄλλων συναγωνιζομένων δύναται νὰ μεταβάλῃ. Ἔναντι λοιπόν, τῶν 110 ἑκ. δολλαρίων τῆς προτάσεως Πάππα, αἱ ἐπενδύσεις τοῦ ἄλλου ὁμίλου τελικῶς ἀνῆλθον εἰς 80 ἑκ. δολλάρια. Φοβοῦμαι, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ διαφορὰ τῶν 30 ἑκ. δολλαρίων εἶναι θεωρητική, διότι κἄθε προσεκτικὸς μελετητὴς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἐνῷ τὰ 80 ἑκατομ. θὰ ἠδύναντο νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἀπολύτως ἐξησφαλισμένα καὶ λόγῳ τῆς σοβαρότητος καὶ τῆς εἰδικότητος τῶν συμβαλλομένων οἴκων, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι, τὰ μὲν 60 ἐξ αὐτῶν ἦσαν κατωχυρωμένα μὲ τὴν δρακόντειαν ὄντως κύρωσιν τῆς ἀπωλείας τοῦ διϋλιστηρίου, τὰ δὲ ὑπόλοιπα 20 ἦσαν ὀργανικῶς, συνδεδεμένα, δι’ ἀμοιβαίων μάλιστα ἐγγυήσεων μὲ τὰς ἄλλας ἐπενδύσεις, τὸ αὐτὸ δὲν δύναται ἀτυχῶς νὰ δεχθῇ διὰ τὰ 110 τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως, διότι διὰ τὰ 49 ἑκατ. δολλάρια τοῦ χαλυβουργείου εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ θέσωμεν, ἂν μὴ τὶ ἄλλο, ἕνα μεγάλο ἐρωτηματικόν. Μπορεῖ νὰ γίνῃ, ἀλλὰ μπορεῖ καὶ νὰ μὴ γίνῃ. Εἴδατε ὅτι ὁ κυριώτερος παρασκηνιακὸς ἐνδιαφερόμενος, ἡ Ε.Σ.Σ.Ο. ἐπιδεικτικῶς τὸ ἀγνοεῖ καὶ τὸ ἐξαιρεῖ. Σἂν νὰ λέγῃ. Δὲν ἐννοῶ νὰ ἔχω καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ χαλυβουργεῖον. Ὅταν θὰ ἐξετάσωμεν τὰς λοιπὰς ἐγγυήσεις καὶ διαλυτικὰς αἱρέσεις, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἀπὸ μὲν τὰς διαλυτικὰς αἱρέσεις ρητῶς ἐξαιρεῖται—διατὶ ἄραγε—ἀπὸ δὲ τὰς ἄλλας χρηματικὰς ἐγγυήσεις, δὲν ἀπομένει παρὰ ἡ ἐγγύησις τῶν 500.000 δολλαρίων, ἡ ὁποία ἐπιστρέφεται ἅμα τῇ καταθέσει τοῦ θεμελίου λίθου, καθὼς καὶ ἡ δέσμευσις 12,5 ἑκατομ. δολλαρίων τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου τῆς Ἑταιρείας διὰ τὸν χάλυβα. Τὶ ἀπομένει, λοιπόν, ὡς κεφάλαιον, διὰ τὸ χαλυβουργεῖον; Ἀπομένει ἡ δέσμευσις τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου. Διότι αὐτὸ εἶναι ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν πρέπει νὰ γίνῃ, διότι ἂν δὲν γίνῃ, ἂν δηλαδὴ δὲν ἔλθῃ ὁλόκληρον τὸ μετοχικὸν κεφάλαιον καὶ τὸ κεφάλαιον αὐτὸ εἶναι 12,5 ἑκατ. δολλάρια, τότε ἡ σύμβασις δὲν... προχωρεῖ. Ἀλλ’ ἐγώ, κ. συνάδελφοι, θὰ ὑποστηρίξω ἐν συνεχεία, ὅτι αὐτὴ ἡ δέσμευσις δὲν εἶναι καθόλου κατοχυρωτική. Ἀλλὰ τώρα σᾶς λέγω τοῦτο: Ὅτι καὶ ἂν δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἁπλῆς δεσμεύσεως, καὶ ἂν ἐπρόκειτο ἀκόμη αὐτὰ τὰ 12.500 ἑκατ. νὰ κατέπιπτον, λόγω ποινικῆς ρήτρας ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ὕστερα ἀπὸ ὅσα εἴπομεν προηγουμένως, ἔχετε καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ὑπάρχει τὸ ἑξῆς ἐνδεχόμενον; Προκειμένου νὰ κριθῇ, ὅτι ἕνα χαλυβουργεῖον διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἐχρειάζοντο 49 ἑκατ. ἐπενδύσεων, θὰ ἐκινδύνευε νὰ μὴν εἶναι ἀποδοτικόν, ὅτι θὰ ἐδίσταζεν ὁ ἀνάδοχος, ὁ καρπούμενος τὰ ὠφέλη τῆς συμβάσεως, περὶ τῆς ὁποίας ἐν συνεχείᾳ ὡμιλήσαμεν, ἀκόμη καὶ νὰ χάσῃ 12.500 ἑκατ. δολ. παρὰ νὰ ἐμπλακῇ εἰς μίαν ἐπένδυσιν 49 ἑκατομμυρίων ἢ οἱ σύμβουλοί του καὶ οἱ λογαριασμοί του καὶ ἡ ἔκθεσίς του λέγουν, ὅτι διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ σταθῇ ἕνα τοιοῦτον χαλυβουργεῖον πρέπει νὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρας δυναμικότητος ἢ δὲν ξεύρω διὰ ποῖον ἄλλον λόγον; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. βουλευταί, μεταξὺ ἑνὸς χαλυβουργείου ποὺ θὰ ἐκόστιζεν 49 ἑκατ. καὶ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι βέβαιον ἂν θὰ γίνῃ καὶ ἑνὸς χαλυβουργείου ποὺ θὰ ἐκόστιζεν 30 καὶ τὸ ὁποῖον, μετὰ βεβαιότητος θὰ ἐγίνετο, ποῖον εἶναι τὸ μεγαλύτερον; Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ δεύτερον. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ εἴπω καὶ νὰ ἀποκαλέσω ὀνομαστικὸν ὕψος τῶν ἐπενδύσεων. Ἐκτός, ὅμως, ἀπὸ τὸ χαλυβουργεῖον, ἔχομεν ἀκόμη μίαν ἄλλην ἐπένδυσιν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔλεγον γεννῶνται ἄλλου εἴδους ἐρωτήματα. Ἐκεῖ θὰ συμφωνήσω εὔκολα μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι, πράγματι, αἱ πετροχημικαὶ βιομηχανίαι, ἀπὸ ἀπόψεως ἐγγυήσεων ποὺ προβλέπονται εἰς τὴν σύμβασιν, εἶναι πλήρως κατωχυρωμέναι. Ἄν καὶ ἡ χρηματικὴ ἐγγύησις, ἡ ὁποία καταπίπτει ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου διὰ κάθε ἔτος καθυστερήσεως, εὐκόλως καλύπτεται ἀπὸ τὰ κέρδη τοῦ διϋλιστηρίου, ὑπάρχει ἐπὶ πλέον καὶ ἡ διαλυτικὴ αἵρεσις, καὶ τέλος πάντων, δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι εἴμεθα κατοχυρωμένοι. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ἔχω ἄλλου εἴδους ἐρωτηματικά. Καὶ τὰ ἐρωτηματικὰ αὐτὰ εἶναι τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζεται εἰς τὴν σύμβασιν τὸ θέμα αὐτὸ δίδει σαφῆ ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ ἀνάδοχος δὲν ἔχει ἀκόμη ἀποφασίσει τὶ πρόκειται νὰ κάμῃ. Δὲν ξεύρω ἂν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν ἔλαβον, ὅτι πράγματι πρόκειται ἐντὸς ἑνὸς διαστήματος 6 ἢ 9 μηνῶν νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν σκέψεις καὶ ἀποφάσεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Δεύτερον, ἐνῷ βλέπετε, ὅτι εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς Κρίσεως τονίζεται, ὅτι ἡ πρότασις αὐτοῦ τοῦ Πάππας ἀποβλέπει εἰς τὴν ἵδρυσιν μονάδων διὰ τὴν παραγωγὴν προϊόντων, μὴ παραγομένων σήμερον εἰς τὴν χώραν, μὲ κύριον σκοπὸν τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, ἐνῷ λοιπόν, πρόκειται νὰ γίνουν βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ὡς κύριον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν θὰ ἔχουν τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, διατυποῦνται ἐκ μέρους ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κἄποιαν πεῖραν τὴν Ἑλληνικῆς πραγματικότητος, πολλαί, ἂν μή τι ἄλλο, ἐπιφυλάξεις καὶ ἀμφιβολίαι περὶ τοῦ ἂν εἰς ἕνα σύντομον χρονικὸν διάστημα 4–5 ἐτῶν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ νὰ στηρίξῃ ἀξίας λόγου τοιαύτας βιομηχανίας. Φαίνεται, ἄλλωστε, καὶ ἀπὸ τὰ πρακτικά, ὅτι ἀκόμη, διότι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ νόμου 2687, κατὰ πάντα ἁρμόδιον μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξέφρασε σοβαρὰς ἀμφιβολίας καὶ λέγει, μὰ θὰ ἠμποροῦμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ καταστήσωμεν βιώσιμον τοιαύτην βιομηχανίαν; Καὶ ἐκεῖ τοῦ ἐλέχθη, φυσικά, ὅτι δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ σᾶς ἐρωτῶμεν, διότι δι’ αὐτὸ εἴμεθα βέβαιοι, ἔχομεν λάβει ὅλας τὰς ἐγγυήσεις μας κ.λ.π. Πέραν αὐτοῦ, εἶναι ἐνδεικτικὸν καὶ τῶν ἀμφιβολιῶν ποὺ ἔχει ὁ ἴδιος ὁ ἀνάδοχος, τὸ ὅτι ἐζήτησε νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν σύμβασιν ἕνας ὅρος, τὸν ὁποῖον θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ χαρακτηρίσωμεν τοὐλάχιστον ὡς πρωτότυπον, ὁ ὅρος δηλαδὴ ποὺ λέγει, ὅτι ἂν ἔλθῃ ἕνας τρίτος καὶ κάμῃ μίαν τοιαύτην ἐπένδυσιν, τότε ἡ ἐπένδυσις αὐτή, θὰ συνυπολογίζεται, λέγει ὁ Πάππας, εἰς τὰς ἰδικάς του ὑποχρεώσεις. Καὶ ἐπειδή, φυσικά, δὲν ἠμπορεῖ ὁ κάθε ἕνας νὰ πάρῃ ἄδειαν, ἡ ἄδεια εἰς τὸν τρίτον θὰ δοθῇ τρόπον τινὰ τῇ συναινέσει ἢ καὶ τῇ μεσολαβήσει τοῦ ἀναδόχου. Καὶ αὐτὸ δείχνει, ὅτι ὁ ἴδιος ὁ ἀνάδοχος κυττάζει νὰ πιαστῇ ἀπὸ ὅπου ἠμπορεῖ, διότι αἰσθάνεται, ὅτι ὑπάρχει μία ἀδυναμία. Τὴν ἀδυναμίαν αὐτὴν τὴν αἰσθάνεται καὶ ἡ Κυβέρνησις, διότι ὅλη αὐτὴ ἡ ὁμοβροντία τῶν ἐγγυήσεων, ποὺ σᾶς εἶπον προηγουμένως, δείχνει, ὅτι πλανᾶται κἄποια ἀμφιβολία ἐπάνω ἀπὸ τὰ πετροχημικά. Ἀλλὰ περισσότερον ἀπὸ ὅλα, διότι εἰς τὸ θεωρητικὸν θὰ σᾶς ἔλεγον, ὅτι συμφωνῶ μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι πράγματι ἐὰν εἰς μίαν χώραν ἠμπορῇ νὰ ἀναπτυχθοῦν βιομηχανίαι πετροχημικῶν προϊόντων, αὗται αἱ βιομηχανίαι γίνονται ἀφετηρίαι ἄλλων βιομηχανικῶν ἀναπτύξεων παράλληλα, καὶ δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι ἕνα πρᾶγμα πολὺ χρήσιμον. Ἀλλὰ ἡ ἀμφιβολία εἶναι ἂν πράγματι, ὅπως ἔχει ἡ κατάστασις σήμερον ἢ ὅπως πρόκειται νὰ ἔχῃ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἐτῶν ἠμποροῦν νὰ γίνουν τοιαῦται ἐπενδύσεις ὑπὸ αὐτὴν τὴν μορφήν. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν θὰ γίνουν καθόλου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι μὲ τὴν πορείαν τῆς οἰκονομίας, γενικῶς, θὰ παρουσιασθῇ ὁ ἕνας ἐδῶ, ὁ ἄλλος ἐκεῖ ἐπιχειρηματίας. Καὶ δὲν ἀποκλείεται μὲ τὴν σύμβασιν μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι νὰ ἐνδιαφερθοῦν νὰ ἔλθουν νὰ ἴδουν τὶ γίνεται. Ἀλλὰ μὲ αὐτὸ τὸ πρόβλημα ποὺ ἀπεκάλεσα στήλην ἐγκυκλοπαιδικοῦ λεξικοῦ ὅλα αὐτά, ἐπαναλαμβάνω, γεννοῦν μίαν μεγάλην ἀμφιβολίαν. Ἡ δὲ χαριστικὴ βολὴ δίδεται, ἐπίσης, ἀπὸ ἕν ἄρθρον τῆς συμβάσεως. Δηλαδὴ ἀπὸ τὴν εὐχέρειαν τὴν ὁποίαν χορηγοῦμεν εἰς τὸ ἄρθρον 23, ὅταν λέγωμεν κάτω ἀπὸ τὸ ἄρθρον τῶν διαλυτικῶν αἱρέσεων ὅτι ἂν δὲν ἤθελεν ἐκτελέσει ἐμπροθέσμως ὅλας του τὰς ὑποχρεώσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐπενδύσεων, τότε θὰ παύσῃ ἡ ἰσχὺς τῆς παρούσης συμβάσεως, ὡς πρὸς ἁπάσας τὰς ἐν τῇ παραγράφῳ ταύτῃ ἐπενδύσεις ἢ θὰ παρέχεται εὔλογος πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῶν ἐπενδύσεων τούτων προθεσμία δι’ ἀποφάσεως τοῦ ἄρθρου 26 τῆς παρούσης διαιτητικοῦ δικαστηρίου κρίνοντος κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παρούσης συμβάσεως τοῦ ἐκδοθησομένου Β.Δ.». «... (ἀναγινώσκει)...». Θέλει νὰ εἴπῃ, ὅτι βεβαίως ἡ διαιτησία εἶναι Ἑλληνική, ἀλλὰ ἐὰν ὁ ἀνάδοχος κατορθώσῃ νὰ παρουσιάσῃ στοιχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ἡ ἄλφα, ἢ ἡ βῆτα βιομηχανία πετροχημικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὀργανωθῇ κατὰ τρόπον βιώσιμον ἐν Ἑλλάδι, σᾶς ἐρωτῶ ἐγώ, ἐὰν δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ μίαν παράτασιν 1–2–3 ἐτῶν.

§84Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ξεύρετε καμμίαν διαιτησίαν, τὴν ὁποίαν νὰ ἐκέρδισε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον;

§85Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἠμπορεῖ ἴσως ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ σᾶς εἴπῃ, ὅτι αὐταὶ αἱ διαιτησίαι τοῦ παρελθόντος....

§86Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπειδὴ ἐπιτρέψατε διακοπὴν εἰς τὸν κ. Μαῦρον, θὰ ἀπαντήσω, τοὐλάχιστον εἰς αὐτό. Τὶ νὰ ξεύρω; Ξεύρω, ὅτι ἐπιδιαιτητὴς εἶναι ὁ ὑπὸ τοῦ Ἀρείου Πάγου ὁριζόμενος. Τὶ ἄλλο νὰ βάλωμε;

§87Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ὡμίλησα περὶ διαιτησίας, δὲν ὑπηνίχθην, ὅτι οἱ ἄνθρωποι ποὺ θὰ κρίνουν εἰς τὴν διαιτησίαν, θὰ εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι εὔκολον νὰ βγάλουν ἐσφαλμένας ἀποφάσεις. Κάθε ἄλλο. Λέγω, ὅτι ἐὰν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἔχει δίκαιον, μὲ τὰ στοιχεῖα ποὺ θὰ παρουσιάσῃ, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἠμπορέσῃ ἡ διαιτησία νὰ τοῦ ἀρνηθῇ τὴν παράτασιν τῆς συμβάσεως; Διὰ τὸ ὅτι ὑπάρχει Ἑλληνικὴ διαιτησία, χαίρω ἰδιαιτέρως καὶ εἶμαι ὑπερήφανος δι’ αὐτό, ὅτι δὲν παρίσταται ἀνάγκη προσφυγῆς εἰς ξένους διαιτητάς, ἀλλὰ δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν ἀπολύτως κατοχύρωσιν, διότι καὶ οἱ διαιτηταὶ εἶναι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου σας. Ὅταν λοιπόν, τὰ μὲν 49 ἑκατομμύρια τοῦ χαλυβουργείου τίθενται ὑπὸ τὸ γνωστὸν ἐρωτηματικὸν νὰ ἀκολουθοῦν καὶ αὐταὶ αἱ ἀμφιβολίαι τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέπτυξα διὰ τὰ πετροχημικά, τότε, ἐρωτῶ, εἶναι πράγματι οὐσιαστική, εἶναι πράγματι οὐσιώδης, ἀνταποκρίνεται δηλ. εἰς τὴν πραγματικότητα αὐτὴ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν 110 ἑκατομμυρίων καὶ τῶν 80; Καὶ ἔπρεπε τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων, μὲ αὐτὴν τὴν ἀμφιβολίαν, νὰ παίξῃ τόσον ρόλον; Ἐγὼ νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὅταν μία Κυβέρνησις ὑπογράφῃ μίαν τοιαύτην σύμβασιν καὶ μάλιστα εἰς μίαν περίοδον τόσον εὐαίσθητον διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, εἰς μίαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ παράγων χρόνος ἔχει τεραστίαν σημασίαν, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρῇ ἀφήνοντας ἀμφιβολίας καὶ ἐρωτηματικά. Θὰ ἔπρεπε μὲ κάθε τρόπον νὰ ἔχῃ φροντίσει, ὥστε αἱ ἀμφιβολίαι καὶ τὰ ἐρωτηματικὰ νὰ ἔχουν ἐξαλειφθῇ. Τώρα, ἐὰν ἔλθωμεν εἰς τὸ ποιὸν τῶν ἐπενδύσεων, ἐδῶ, ἀπὸ ὅ,τι ἀντελήφθην καὶ ἀπὸ τὰς ἐκθέσεις τῶν Ἐπιτροπῶν, ἡ ὅλη κρίσις ἔγινε, ἀφ’ ἑνὸς μὲν μεταξὺ τῆς προτάσεως τῶν πετροχημικῶν τοῦ ὁμίλου Πάππας καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν τῆς προτάσεως τῆς μεγαλυτέρας μονάδος ἐξαγωγῆς ἀμμωνίας καὶ οὐρίας, τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον τῶν πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συμβάσεως, ὁ Ὅμιλος τῶν Ἑταιρειῶν, δηλ. συγκεκριμένως ἡ Ἀμερικανικὴ Ἑταιρεία I.D.I. εἶχεν ὑποβάλει. Ἡ τελευταία αὐτὴ πρότασις ἀνεφέρετο εἰς τὰς ἐπενδύσεις ἑνὸς μεγάλου ἐργοστασίου παραγωγῆς 300.000 τόννων ἀμμωνίας, κυρίως δι’ ἐξαγωγῶν, ταὐτοχρόνως δὲ ἠγγυᾶτο καὶ μίαν τιμὴν 44 δολλαρίων κατὰ τόννον ἀμμωνίας διὰ τὸ ἐσωτερικόν.

§88Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ θὰ ἠμποροῦσε καὶ νὰ πέσῃ μὲ διαπραγματεύσεις.

§89Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δὲν ἀποκλείεται. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔχω νὰ ἐκφράσω μίαν ἀπορίαν. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὁμιλῶν προχθὲς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐκράτησε μίαν ἀδικαιολόγητον ἀοριστίαν. Εἶπεν: Πράγματι, ὁ Ὅμιλος Ὠνάση, διὰ τῆς προσκομίσεως ἑνὸς τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον κατέθεσεν καὶ τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ αὐτὴ Ἑταιρεία δέχεται νὰ αὐξήσῃ τὰς ἐπενδύσεις εἰς 20 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ συμπεραίνει, ὅτι θὰ ἔχωμε τόσας κατ’ ἔτος ἐξαγωγάς. Αὐτὸ τὸ στοιχεῖον θεωρεῖται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι εἶναι ἐπικρατέστερον τοῦ στοιχείου τῆς ἐγγυήσεως τῶν 11 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, σὺν ὅλα τὰ κέρδη τοῦ διϋλιστηρίου ἐπὶ μίαν 10ετίαν διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν πετροχημικῶν. Καὶ αὐτὸ λέγεται ἀντικειμενικὴ κρίσις. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ τῆς Ἑταιρείας, τὸ ὁποῖον σᾶς προσεκόμισεν ὁ Ὅμιλος τὴν 13 Νοεμβρίου, περιλαμβάνει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ ὑπογράψωμεν δεκαετὲς συμβόλαιον μὲ ἐπαρκεῖς ἐγγυήσεις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ὅλης τῆς διαθεσίμου πρὸς ἐξαγωγὴν ἀμμωνίας καὶ οὐρίας ἐκ τῶν προταθεισῶν ἐγκαταστάσεων. Τοῦτο ἀντιπροσωπεύει μίαν συνολικὴν ἀξίαν 150 περίπου ἑκατ. δολλαρίων διὰ τὴν δεκαετῆ περίοδον. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, εἰς αὐτὸ τὸ τηλεγράφημα, ποίαν συνέχειαν ἔδωσε ὁ κ. Ὑπουργός; Τὶ ἔκαμε διὰ νὰ διευκρινίσῃ τὶ ἐγγυήσεις θὰ τοῦ ἔδιδον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἰσχυριζόμενοι, ὅτι εἶναι ἕτοιμοι νὰ κάμουν συμβόλαια; Ὑπάρχει καμμία συνέχεια; Καὶ πρόκειται περὶ μιᾶς ἐξαγωγῆς σημαντικωτάτης, διότι δὲν εἶναι εὔκολον διὰ τὴν ἰδικήν μας οἰκονομίαν νὰ ἐλπίζῃ 10– 15.000.000 δολλάρια εἰσαγωγῶν ἀπὸ τὸν ἕνα χρόνον εἰς τὸν ἄλλον. Καὶ ἀναλαμβάνω αὐτὸ τὸ ἐργοστάσιον νὰ τὸ κατασκευάσω ἐντὸς 3ετίας, δηλ. ἀμέσως, παραλλήλως πρὸς τὸ διϋλιστήριον. Σημειώσατε, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἐζητοῦντο, οὔτε ἀπαγορεύσεις ἱδρύσεως ἄλλων βιομηχανιῶν εἰς τὴν πρότασιν τοῦ τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέφερον, ἀλλὰ οὔτε μειώσεις ποσοστῶν φορολογίας, ὅπως ἐν προκειμένῳ. Ἡ Κυβέρνησις δέ, μεταξὺ τῶν δύο προτάσεων, ἐπροτίμησε τὰ πετροχημικά. Εἶπεν, ὅτι ἔχουσα σύμφωνον καὶ τὴν γνώμην τῶν Ἐπιτροπῶν, ὅτι βεβαίως τὰ πετροχημικὰ εἶναι μία πλέον ἐνδιαφέρουσα ἐγκατάστασις, ἔχει κατοχυρωθῆ μὲ τὰς ἐγγυήσεις καὶ ἑπομένως δὲν δίδει συνέχειαν εἰς τὴν πρότασιν τῆς ἀμμωνίας. Κατ’ ἐμὲ ὅμως ὑπῆρξεν αὐτὸ ἕνα λάθος, διότι τὰ πετροχημικὰ ἔχουν καὶ μακρὰν προθεσμίαν καὶ ὅλας τὰς οὐσιαστικὰς ἀδυναμίας, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐγγυήσεων, μὲ τὰς ὁποίας προστατεύονται. Εὔχομαι νὰ διαψευσθῶ, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἦτο καλύτερον νὰ εἶχεν ἀκολουθήσει ἡ Κυβέρνησις τὸ λαϊκὸν ρητόν, κάλλιο 5 καὶ στὸ χέρι, παρὰ 10 καὶ καρτέρει. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ θέμα τῶν ἐγγυήσεων. Ἐκεῖ ἔχει γίνει κἄτι, τὸ ὁποῖον εἶναι παράδοξον. Εὐθὺς μόλις ἤρχισαν αἱ διαπραγματεύσεις, εἶχε κριθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ καλυτέρα κατοχύρωσις διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ὅλων ἐπενδύσεων θὰ ἦτο νὰ εἴπωμεν, ὅτι, ἐὰν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας δὲν ἐπραγματοποιοῦντο αἱ παράλληλοι ἐπενδύσεις, θὰ ἐπεστρέφετο εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος τὸ διϋλιστήριον. Εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἐγγυήσεων ἀξίζει νὰ σᾶς διαβάσω μίαν μικρὰν περικοπήν. «Ἡ Ἐπιτροπὴ θεωροῦσα, ὅτι ἡ παρεχομένη διὰ τὴν ἵδρυσιν.... (ἀναγινώσκει)...». Τὸν ὅρον αὐτὸν ὁ δεύτερος ὅμιλος τὸν ἐδέχθη. Ἀντιθέτως ὁ ἀνάδοχος μετὰ τοῦ ὁποίου συνεβλήθημεν, ἠρνήθη νὰ δεχθῇ τὸν ὅρον τοῦτον. Ἡ ἄρνησίς του δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο, παρὰ ὅτι δὲν ἦτο βέβαιος διὰ τὴν πραγματοποίησιν ὡρισμένων τοὐλάχιστον ἐπενδύσεων. Τοῦτο δὲ δὲν εἶναι παράδοξον. Παράδοξον εἶναι, ὅτι ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸν μόνον ὅρον ποὺ πραγματικὰ τὴν διησφάλιζεν. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς ὁ κ. Ὑπουργός, τὴν ἀνάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος, ἔπαθε δύο πράγματα: Τὸ πρῶτον εἶναι ὅτι, ἐν τῇ προσπαθείᾳ νὰ ἐφεύρῃ νέας μορφὰς κατοχυρώσεως τοῦ Κράτους διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων, κατέληξεν εἰς αὐτὸ τὸ περιπεπλεγμένον σύστημα, εἰς αὐτὸ τὸ πλέγμα τῶν ἐγγυήσεων, ὅπως εὐχαριστεῖται νὰ τὸ ἀποκαλῇ καὶ εἰς τὰ δίκτυα τοῦ ὁποίου ἐνεπλάκη ὁ ἴδιος, μὴ γνωρίζων εἰς τὸ τέλος τὶ ἐγγυήσεις ζητεῖ καὶ τὶ ἐγγυήσεις λαμβάνει. Διότι, κ. συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ περίφημος ἐγγύησις τῶν 5.000.000 δολλαρίων πού, πολλαπλασιαζομένη ἐπὶ 10, γίνεται 50 ἑκατομμύρια μὲ τὴν ὁποίαν προσεπάθησε νὰ ἐντυπωσιάσῃ τὴν Βουλήν, προεξοφλῶν ἀφέλειαν ἐκ μέρους ὅλων μας, τὶ τὴν ἤθελε, τὶ τοῦ ἐχρειάζετο; Διὰ νὰ τὸν βεβαιώσῃ, ὅτι ὁ ἀνάδοχος ἢ ἡ ΕΣΣΟ δὲν πρόκειται νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ τεράστιον πλεονέκτημα τοῦ διϋλιστηρίου; Καὶ ἂν πράγματι ἔφθαναν καὶ ὁ Πάππας καὶ ἡ ΕΣΣΟ νὰ παραφρονήσουν ταὐτοχρόνως καὶ νὰ μὴ καταβάλλουν τὰ ὀφειλόμενα δικαιώματα πρὸς τὸ Δημόσιον, τὰ ὁποῖα ὅπως εἴπαμεν ἀποτελοῦν ψιχία ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ κέρδη τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, εἶχεν ἀνάγκην μιᾶς τοιαύτης προσθέτου ἐγγυήσεως, ὅταν θὰ τοῦ ἔφθανον ὄχι κἂν αἱ διατάξεις τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ καὶ μόνον οἱ πανάρχαιοι κανόνες τοῦ κοινοῦ δικαίου, διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἄμεσον κατάσχεσιν τοῦ διϋλιστηρίου; Αὐτὰ ὅλα ἐὰν παρεφρόνουν καὶ οἱ δύο μαζί. Νὰ διατὶ ἀπεκάλεσα τὴν ἐγγύησιν αὐτὴν ἄνευ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου. Τὸ δεύτερον πάθημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὑπῆρξεν ἡ διαφήμισις μιᾶς νέας σκληρᾶς κυρώσεως ἀγνώστου φαίνεται μέχρι τοῦδε εἰς τὸ δίκαιον, ὑφ’ οἵαν μορφὴν τοὐλάχιστον ὁ ἴδιος μὲ τόσην γλαφυρότητα τὴν ἐκθειάζει τῆς μεταβολῆς τοὐτέστι τῶν παραγωγικῶν ἔργων εἰς μνημεῖα. Καὶ ἀγωνίζεται νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς ἐργασίας μεγάλων βασικῶν βιομηχανικῶν μονάδων εἶναι πρᾶγμα εὐχερέστατον ποὺ δὲν δημιουργεῖ καμμίαν ἀξίαν λόγου ἀνωμαλίαν, καὶ ὅτι ἀποτελεῖ ἰδεώδη τρόπον κατοχυρώσεως τοῦ Κράτους καὶ ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἔχῃ πάντοτε τὴν δύναμιν νὰ τὴν ἐπιβάλλῃ. Εἶπεν ἐπίσης, ὅτι συγκρινομένη μὲ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ διϋλιστηρίου, εἶναι καλυτέρα, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐπιστροφῆς, τὸ Κράτος θὰ πρέπει νὰ πληρώσῃ τὴν ἀξίαν τοῦ διϋλιστηρίου. Ἡ δήλωσίς του δὲν ἔχει ἀνάγκην σοβαρᾶς ἀντικρούσεως, διότι φαίνεται, ὅτι λησμονεῖ ὅτι, ἐπιστροφὴ τοῦ διϋλιστηρίου σημαίνει τὴν ἀφαίρεσιν ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον τοῦ κυρίου ἀντικειμένου καὶ τοῦ κυρίου πλεονεκτήματος τῆς συμβάσεως. Καὶ σημαίνει ἐπίσης ἀδιατάρακτον συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν. Αὐταὶ εἶναι αἱ γενικαί μου παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἐγγυήσεων. Τώρα εἰδικώτερον αἱ μὲν χρηματικαὶ σχεδὸν ἐξαφανίζονται μὲ τὴν ἔναρξιν τῶν ἄλλων ἔργων (πλὴν πετροχημικῶν) καὶ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διϋλιστηρίου. Ἀπομένει μόνον ποσὸν 500 χιλιάδων δολλαρίων διὰ τὰς πετροχημικὰς ἐπενδύσεις μαζὶ μὲ τὴν ἑτέραν τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου, ἡ ὁποία ἐν περιπτώσει καταπτώσεώς της θὰ ἀνανεοῦται αὐτομάτως ἐπὶ 11 ἔτη. Οἴκοθεν νοεῖται ὅτι, εἰς ἣν περίπτωσιν ὁ ἀνάδοχος ἐπικαλούμενος, ὅτι δὲν συμφέρει ἢ δὲν δικαιολογεῖται, λόγῳ ἀνεπαρκοῦς ζητήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς, ἡ ἵδρυσις ἐργοστασίου πετροχημικῶν, δικαιωθῇ ἀπὸ τὴν διαιτησίαν τοῦ ἄρθρου 23, ὅλαι αὐταὶ αἱ ποινικαὶ ρῆτραι ἀτονοῦν, δι’ ὅ διάστημα ἐπιτύχῃ οὗτος παράτασιν τῶν προθεσμιῶν. Ὡς πρὸς τὰς διαλυτικὰς αἱρέσεις, δύο εἶναι αἱ βασικαὶ παρατηρήσεις: 1) Ὅτι ἐξαιρεῖται ρητῶς τὸ χαλυβουργεῖον καὶ 2) ὅτι καὶ ἐδῶ ἰσχύει καὶ διὰ τὰς λοιπὰς ἐπενδύσεις ἡ διὰ τῆς διαιτησίας τοῦ ἄρθρου 23 δυνατότης παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν πραγματοποιήσεως τῶν ἐπενδύσεων, ἡ ὁποία φυσικὰ ἀναστέλλει τὴν λύσιν τῆς συμβάσεως. Χρειάζεται ὅμως νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ χαλυβουργεῖον. Δι’ αὐτό, ἐκτὸς τῆς ἐγγυήσεως τῶν 500.000 δολ. τὰ ὁποῖα ἐπιστρέφονται, ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς κατασκευῆς του, δὲν ὑπάρχει ἄλλη τις συνέπεια διὰ τὸν ἀνάδοχον ἐν περιπτώσει μὴ προόδου ἢ μὴ συμπληρώσεως τῆς ἐπενδύσεως παρὰ ἡ εἰς δεσμευμένον λογαριασμὸν παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος παραμονὴ τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου. Ἔχω ἐκφράσει ἤδη τὴν ἄποψιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ σύμβασις δὲν προβλέπει ρητῶς τὴν εἰς κἄποιον χρονικὸν σημεῖον, ἔστω καὶ ἀπώτερον, ὁριστικὴν κατάπτωσιν τοῦ δεσμευμένου ποσοῦ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου, εἰς περίπτωσιν μὴ πραγματοποιήσεως τοῦ χαλυβουργείου, τὸ ποσὸν αὐτὸ κἄποιαν ἡμέρα θὰ ἐπιστραφῇ εἰς τὸν δικαιοῦχον ἢ κατόπιν διαπραγματεύσεων θὰ χρησιμοποιηθῇ δι’ ἄλλην τινὰ ἐπένδυσιν ἔξω τῶν προβλέψεων τῆς παρούσης συμβάσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι πρόκειται περὶ δεσμεύσεως εἰς τὸ διηνεκές, τοῦ ὑπενθυμίζω, ὅτι ὁ ὅρος ΑΝΤ ΠΕΡΠΕΤΟΥΜ εἶναι ἄγνωστος εἰς τὴν τραπεζιτικὴν γλῶσσαν.

§90Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι, ὡς πρὸς τὰς καταθέσεις. Ὑπάρχουν καταθέσεις εἰς τὴν Ἑλβετίαν 100 ἐτῶν καὶ πλέον.

§91Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Εἶναι περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω αὐτὸ ποὺ εἶπον προηγουμένως, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη προεβλέπετο ρητῶς ἡ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου κατάπτωσις τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, ἀκόμη καὶ τότε δὲν θὰ ὑπῆρχε πλήρης κατοχύρωσις τῆς ἐπενδύσεως, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἀπώλειά του θὰ ἀπετέλει μικρὰν ζημίαν ἐν σχέσει πρὸς τὰ μεγάλα κέρδη τὰ ἐκ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου προερχόμενα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ἀρχικήν μου διαπίστωσιν. Ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ ὅρου τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ διϋλιστηρίου, δηλ. τῆς ἀποτελεσματικωτέρας καὶ ἁπλουστέρας κατοχυρώσεως διὰ τὴν διενέργειαν τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων, ἀποτελεῖ, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἕν ἀπὸ τὰ βαρύτερα σφάλματα κατὰ τὸν χειρισμὸν τοῦ ὅλου θέματος. Καὶ θὰ ἦτο προτιμότερον, νὰ εἴχομεν ἀρκεσθῆ εἰς μικρότερον ὕψος παραλλήλων ἐπενδύσεων, ἀλλὰ νὰ ἔχωμεν τὴν ἀπόλυτον βεβαιότητα, ὅτι θὰ ἐκτελεσθοῦν, ὅτι θὰ ἐκτελεσθοῦν συντόμως, (ὄχι 7 καὶ 10 ἐτῶν) καὶ ὅτι θὰ εἶναι εἰς τὸ ὑψηλότερον δυνατὸν βαθμὸν ἀποδοτικαὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Καὶ τοῦτο ἀτυχῶς δὲν συμβαίνει μὲ τὸ περίφημον πλέγμα καὶ μὲ τὴν θεωρίαν τῶν ἐργοστασίων μνημείων. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπηρέασαν τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου, καὶ τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, μετὰ τὰς μεταγενεστέρως γενομένας βελτιώσεις ὑπὸ τοῦ ὁμίλου τῶν Ἑταιρειῶν εἶναι ἀνώτερα μὲ τὴν λύσιν Πάππας κατὰ 1,5 ἑκατ. δολλ. διὰ τὸ ἔτος 1965 καὶ κατὰ 835 χιλ. δολλ. διὰ τὸ ἔτος 1970. Πρὶν ἀναφερθῶ εἰς τοὺς κατατεθέντας πρὸ ἐλαχίστων ἡμερῶν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πίνακας, θὰ κάμω τρεῖς γενικωτέρας παρατηρήσεις. Πρῶτον, ὅτι, ὅπως ἤδη ἐτόνισα, τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου, εἶναι στενώτατα συνυφασμένα μὲ τὰς τιμὰς πωλήσεως. Πᾶσα μείωσις τιμῶν διὰ λόγους γενικωτέρου συμφέροντος θὰ τὰ μειώσῃ οὐσιωδῶς. Δεύτερον: Βάσει τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως, πᾶσα μείωσις τῶν κερδῶν τοῦ βʹ διϋλιστηρίου προερχομένη εἴτε ἐκ πτώσεως τῶν διεθνῶν τιμῶν τῶν προϊόντων, εἴτε ἐκ μεταβολῆς τῆς συνθέσεως τῆς παραγωγῆς, ἰδίᾳ κατὰ τὴν πέραν τοῦ 1968 περίοδον, βαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ συνεπῶς δύναται νὰ ἀνατρέψῃ τελείως τὴν σημερινὴν εἰκόνα τοῦ ὑπολογισμοῦ τῶν δικαιωμάτων. Τρίτον: Καὶ αὐτὴ ἡ ἐπιτροπὴ τονίζει τὴν δυσχέρειαν τοῦ ἀκριβοῦς ὑπολογισμοῦ, λόγῳ ἀσταθείας πλήθους παραγόντων, οἱ ὁποῖοι τὰ προσδιορίζουν. Ἔρχομαι τώρα εἰς τοὺς κατατεθέντας πίνακας. Οἱ πίνακες αὐτοὶ δὲν εἶναι εὔκολον νὰ μελετηθοῦν καὶ νὰ ἐλεγχθοῦν ἀπὸ οἱονδήποτε καὶ μάλιστα ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν, διότι περιέχουν σωρείαν τεχνικῶν καὶ ἐπιστημονικῶν στοιχείων καὶ ὑπολογισμῶν. Χωρὶς τὴν βοήθειαν εἰδικῶν εἶναι δύσκολον νὰ καταλήξῃ κανεὶς εἰς ἀσφαλῆ συμπεράσματα. Ἐπιπροσθέτως εἰς ὅ,τι μὲ ἀφορᾷ καὶ διὰ τὰς παρατηρήσεις ποὺ θὰ διατυπώσω ἐν συνεχείᾳ, ἔχω πλῆρες τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης τὴν ὥραν ποὺ πρόκειται νὰ ἀμφισβητήσω τὴν ἀκρίβειαν ἐγγράφων, κατατεθέντων ἐπισήμως ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὴν Βουλήν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐδόθησαν τοιαῦται ὁδηγίαι, νὰ διατάξῃ ἄμεσον ἔλεγχον καὶ νὰ ἐνημερωθῇ ἐπὶ τῶν στοιχείων ποὺ θὰ ἀναφέρω, ὥστε, ἐὰν μὲν ἔχω δίκαιον νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀναγκαίαν διόρθωσιν τῶν πινάκων, ἐὰν δὲ ἔχω ἄδικον νὰ μᾶς δηλώσῃ, ὅτι αἱ ἀνησυχίαι μας εἶναι ἀδικαιολόγητοι.

§92Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Προφανῶς ἐκ λάθους θὰ εἴπατε, ὅτι ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὴν τεχνικὴν ἐπιτροπὴν οἱανδήποτε μέθοδον ὑπολογισμοῦ. Αὕτη ἐπελέγη ὑπὸ τῶν εἰδικωτέρων τεχνικῶν, ἀνωτάτων διοικητικῶν στελεχῶν καὶ ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν Ἀμερικανὸν σύμβουλον, τὸν ὁποῖον ἔχομεν διὰ τὸ διϋλιστήριον.

§93Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Χαίρω διὰ τὴν δήλωσίν σας καὶ δὲν ἤθελον νὰ σᾶς ἀποδώσω τοιαύτην πρόθεσιν. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Τὰ στοιχεῖα ποὺ θὰ ἀναφέρω εἶναι τρία. Κατὰ σύμπτωσιν δὲ καὶ τὰ τρία δίδουν σημαντικὰς διαφορὰς ὑπὲρ τῆς λύσεως Πάππας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Τὸ πρῶτον περιέχεται εἰς τὸν πίνακα Νο 5 καὶ ἀφορᾷ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου μὲ τὴν λύσιν Πάππας, δηλαδὴ ΕΣΣΟ διὰ τὸ ἔτος 1970. Εἰς τὸν πίνακα λοιπὸν αὐτὸν καὶ εἰς τὴν στήλην τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου περιλαμβάνεται μία ποσότης καυσίμων διὰ ἀεριωθούμενα 107 χιλ. τόννων, προοριζομένων διὰ παραδόσεις ΤΡΑΝΖΙΤΟ εἰς τὰ σκάφη τῶν διεθνῶν γραμμῶν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν οὔτε μὲ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, οὔτε μὲ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον. Συμπεραίνω, ὅτι πρόκειται περὶ λάθους, διότι ὁ ἐφοδιασμὸς αὐτός, μὴ ἔχων καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ Κράτος, εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ ὁμίλου τῶν ἑταιρειῶν κατὰ 80%, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, καὶ αἱ ὁποῖαι εἰσάγουν αὐτὰ τὰ καύσιμα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ στοιχείου προκύπτει διαφορὰ ὑπὲρ τοῦ Πάππας κατ’ ἐλάχιστον ὅριον ἐξ 850 χιλ. δολ. Τὸ δεύτερον στοιχεῖον ἀφορᾷ τὸ ἔτος 1965 καὶ συγκεκριμένως τὴν ποσότητα ἀργοῦ πετρελαίου ποὺ τὸ Κράτος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προμηθευθῇ. Αὐτὴ ἡ ποσότης, ἐνῷ διὰ τὴν λύσιν Πάππας (πίναξ ἀριθ. 5) ὀρθῶς ὑπολογίζεται εἰς 450 χιλ. τόννους, ἀντιθέτως, διὰ τὴν λύσιν τοῦ ὁμίλου τῶν ἑταιρειῶν (πίναξ ΙΙ) παραδόξως ὑποβιβάζεται εἰς 193 χιλ. τόννους, μὲ συνέπειαν τὸ Δημόσιον νὰ μὴ κάμῃ πλήρη χρῆσιν τοῦ δικαιώματός του εἰσαγωγῆς τοῦ 30% τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ἐκ τοῦ στοιχείου τούτου προκύπτει μία διαφορὰ ὑπὲρ τῆς λύσεως Πάππας 250–400 χιλ. δολ. Τὸ τρίτον στοιχεῖον περιέχεται καὶ πάλιν εἰς τὸν πίνακα ΙΙ καὶ ἀφορᾷ καὶ τὸ ἔτος 1965 καὶ τὸ ἔτος 1970. Ἐκεῖ λοιπόν, κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου, ὑπολογίζεται τὸ ἀναμενόμενον ὄφελος κατὰ τόννον ἀπὸ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον δημοσίου εἰς 2,35 δολ. Ἡ πραγματικὴ ὅμως διαφορά, βάσει προσφάτων προσφορῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον ἀνέρχεται εἰς 4 δολ. Ἐντεῦθεν προκύπτει μία μείωσις τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου, εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ὁμίλου τῶν ἑταιρειῶν, ἐκ 425 χιλ. δολ. διὰ τὸ 1965 καὶ 850 χιλ. δολ. διὰ τὸ 1970. Ἡ δὲ μείωσις αὐτὴ ἐκδηλοῦται μονομερῶς, διότι ὁ Πάππας, ὡς γνωστόν, δὲν χορηγεῖ τὸ 30%. Ἐὰν αὐταὶ αἱ παρατηρήσεις μου ἀποδειχθοῦν ἀκριβεῖς, ἐν μέρει ἢ ἐν ὅλῳ, ἀφ’ ἑνὸς μὲν θέτουν ὑπὸ ἀμφιβολίαν τὴν ὅλην ἀκρίβειαν τῶν πινάκων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καὶ μόνον αὐτοὶ ἀνατρέπουν τοὺς ἀριθμοὺς ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη ἡ τελικὴ κρίσις τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὸν παράγοντα τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων. Εἶναι καιρὸς νὰ συμπεράνω, περιοριζόμενος εἰς τὰ βασικώτερα θέματα προσεπάθησα νὰ ὑπογραμμίσω, τὰ ἀσθενῆ σημεῖα καὶ τοὺς κινδύνους τῆς συμβάσεως, καθὼς καὶ τὰ διαπραχθέντα κατὰ τὴν γνώμην μου, σφάλματα χειρισμοῦ μέχρι τῆς ὑπογραφῆς της. Διὰ τῆς συμβάσεως παρεχωρήσαμεν ἕνα μονοπωλιακὸν δικαίωμα ἐξασφαλίζον σημαντικώτατα κέρδη εἰς τὸν ἀνάδοχον ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν. Παρῃτήθημεν καὶ τοῦ σημερινοῦ δικαιώματός μας νὰ εἰσάγωμεν τὸ 30% τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Καὶ ὅλα αὐτὰ διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἄλλων βιομηχανικῶν ἐπενδύσεων. Καὶ τώρα ποὺ ὑπεγράψαμεν, δὲν εἴμεθα βέβαιοι ἂν θὰ γίνῃ τὸ χαλυβουργεῖον, οὔτε ποῖος θὰ τὸ κατασκευάσῃ. Δὲν γνωρίζομεν ἂν θὰ ἱδρυθοῦν μετὰ μίαν ἑπταετίαν ἢ καὶ βραδύτερον αἱ βιομηχανίαι τῶν πετροχημικῶν, οὔτε ἂν ἡ ἀμμωνία ποὺ θὰ παραχθῇ θὰ ἔχῃ πράγματι κόστος εὐνοϊκὸν διὰ τὴν γεωργικήν μας παραγωγήν. Δὲν εὔχομαι νὰ ἀποδειχθῶ μάντις ἀληθής, ἀλλ’ ἂν ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν σύμβασιν πραγματοποιηθῇ μόνον τὸ διϋλιστήριον καὶ ἕν ἐργοστάσιον ἀκριβῆς ἀμμωνίας —ὅπως πολὺ φοβοῦμαι— τότε ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης. Ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ Ὑπουργοί, ποὺ τὴν διεπραγματεύθησαν καὶ τὴν ὑπέγραψαν, θὰ βαρύνωνται μὲ τὴν εὐθύνην μιᾶς ἀσυγγνώστου ἀπερισκεψίας, ὅτι ὄχι μόνον παρέδωσαν ἕνα σπάνιον ἀντάλλαγμα ἄνευ ἀντιπαροχῆς ποὺ ἤλπισαν καὶ ὤφειλαν νὰ ἐξασφαλίσουν διὰ τὴν χώραν των, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ νὰ δεχθοῦν πολυετῆ ἀπαγόρευσιν ἱδρύσεως ἐπιχειρήσεων εἰς τοὺς κλάδους τῆς ἀμμωνίας, τῆς χαλυβουργίας καὶ τῶν Χημικῶν Βιομηχανιῶν, ἐπεβράδυναν καὶ παρημπόδισαν τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα).

§94Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Καψάλης εἶπε κατὰ βάσιν κἄτι τὸ ἀντιφατικὸν πρὸς ἕτερον ἰσχυρισμόν του. Εἶπε δηλαδή, ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι ἔχουν ἔντονον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, λόγῳ τῶν μεγάλων, τῶν ηὐξημένων κερδῶν. Εἶπεν ἀκόμη, ὅτι ἐὰν ἐγένετο διαγωνισμὸς θὰ ἐπετυγχάνοντο τιμαὶ χαμηλότεραι, μὲ ἐκπτώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν ἴσαι μὲ ἐκείνας τὰς ἐκπτώσεις ποὺ ἀκούονται. Ἐδῶ περὶ αὐτῶν τῶν κοινῶν, κ. συνάδελφοι, συμβαίνει τοῦτο: Κόσμον ἀκούω καὶ κόσμον δὲν βλέπω. Ποῖαι εἶναι αὐταὶ αἱ τιμαί; Ἀκούομεν. Ποῦ ἠκούσθησαν αὐταὶ αἱ τιμαί; Ἀσφαλῶς εἰς τὴν φαντασίαν ὡρισμένων ἐκ τῶν συναδέλφων. Διότι ἐγὼ προσεκόμισα στοιχεῖα. Καὶ ἀντὶ νὰ μοῦ ἀπαντήσητε μὲ στοιχεῖα, λέγετε, ὅτι ἀκούονται τιμαί. Ἀλλὰ ἐὰν ἀκούωνται, κ. συνάδελφε, τέτοιαι τιμαί, πῶς εἶναι δυνατόν, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι γίνεται αὐτὸς ὁ ὀξύτατος ἀνταγωνισμὸς μεταξὺ παμμεγίστων ἑταιρειῶν, ὅταν ὁ δεύτερος ὅμιλος, εἰς τὸν ὁποῖον μετέχει μεγίστη ἑταιρία, ἐγνώριζε πλέον τὰς προτάσεις τοῦ ἄλλου ὁμίλου καὶ ἐν γνώσει τῶν προτάσεων τοῦ ἄλλου ὁμίλου μοὶ ἀπηύθυνεν 19 ἐπιστολάς, πῶς εἶναι δυνατόν, ἐὰν εἶχε περιθώριον 80 ἑκατ. δολλαρίων ἢ 40 ἑκατ. ἢ 20 ἑκατ. ἢ 10 ἑκατ. ἢ 5 ἑκατ. ἢ 1 ἑκατ. δολλαρίων, νὰ μοῦ γράφῃ ἐπιστολὰς μηδὲν περιεχούσας καὶ νὰ μοῦ γράφῃ ἕνα καὶ ἁπλούστατον, ὅτι τὸ 80 τὸ κάνω 79 ἢ 1 ἑκατ. καὶ νὰ ἐτελείωναν τὰ πάντα; Κατήντησεν ἐδῶ πέρα νὰ ὁμιλῶμεν περὶ μιᾶς βάτου, ἡ ὁποία ἀντιστρόφως πρὸς τὴν βιβλικὴν καίεται καὶ δὲν φλέγεται. Δύο λέξεις διὰ τὰς ἐγγυήσεις. Ἂς συγκρίνωμεν τὰς ἐγγυήσεις τὰς μὲν πρὸς τὰς ἐγγυήσεις τὰς δέ. Ἠκούσατε τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος κ. συνάδελφον. Θὰ ἐμείνατε μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐὰν κατὰ τὴν δευτέραν πρότασιν οἱαδήποτε ἐκ τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων δὲν ἐξετελεῖτο, ὅτι θὰ εἴχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγοράσωμεν τὸ διϋλιστήριον, διότι ἔτσι μᾶς εἶπεν ὁ κ. Καψάλης. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι προκύπτει ἐκ τῶν κατατεθέντων φακέλλων, ὅτι ἡ μόνη ἐπένδυσις, ἡ ὁποία εἶναι διὰ ταύτης τῆς ρήτρας ἠγγυημένη, εἶναι ἡ ἐπένδυσις τοῦ μικροῦ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς προτάσεως Ὠνάση χαλυβουργείου 26 ἑκατ. δολλαρίων καὶ φυσικὰ ἡ μικρὰ μονὰς ἡ ἀπαραίτητος διὰ τὴν παραγωγὴν ἀερίου συνθέσεως, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ λειτουργήσῃ τὸ χαλυβουργεῖον, δὲν εἶναι ἠγγυημένη ἡ τόσον ὑμνηθεῖσα ἀμμωνία, ὥστε νὰ δεχθῶ διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συζητήσεως, ὅτι ἔχω ἠγγυημένας ἀπολύτως ἐκτὸς τοῦ διϋλιστηρίου, τὴν ἐπένδυσιν ἑνὸς χαλυβουργείου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ παράγῃ μορφοσίδηρον καὶ ἐν μέρει σίδηρον διὰ μπετόν, 26 ἑκατ. δολλαρίων καὶ φυσικὰ τὴν ἀναγκαιοῦσαν πρόσθετον μικρὰν ἐπένδυσιν διὰ τὸ ἀέριον συνθέσεως. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Αὐτὴ εἶναι ἡ ἠγγυημένη διὰ τῆς ἐγγυήσεως παράλληλος ἐπένδυσις. Αὐτὴ καὶ μόνη. Καὶ ἐρωτῶ: Ποία ἐγγύησις, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἀσφαλεστέρα; Ἡ ἐγγύησις ἡ συνισταμένη εἰς τὸ ὅτι κἄποιος κατέθεσεν εἰς μίαν Τράπεζαν. Ἐγὼ λέγω, δεσμευμένον εἰς τὸ διηνεκὲς ἕνα ποσὸν 12,5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἢ μία ἐγγύησις, ἡ ὁποία προκύπτει ἀπὸ τὸ ὅτι ἐλήφθη μία ἐπιστολὴ οὐδένα δεσμεύουσα, καὶ ἡ ὁποία πράγματι παρεδόθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ; Καὶ τὶ λέγει; Ἡ ἑταιρεία ΑΒΑ, θὰ κάμῃ μία μονάδα ἀμμωνίας, ἡ ὁποία εἶναι περίλαμπρος, ἐξαγωγικῶς κ.ο.κ. Αὐτὴ ἀποτελεῖ εἰς τὰ ὄμματα οἱουδήποτε ἐξ ἡμῶν ἐγγύησιν δυναμένην νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν κατάθεσιν 12 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἔστω καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφὴν εἰς μίαν Τράπεζαν. Τόσον πλέον θεωρεῖτε, ὅτι τὰ ἑκατομμύρια δολλάρια κυκλοφοροῦν εἰς τὸν δρόμον, ὥστε ἀξίζουν τόσον, ὅσον ἀξίζει ἡ ταχυδρόμησις αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς; Ἡ Α.Β.Α., δὲ ὑποθέτω ἐπειδὴ ὡμίλησεν περὶ μαζοχισμοῦ ὁ κ. Καψάλης θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ περὶ ἄλλης φύσεως ὁμαλώτερα φροϋδικὰ αἰσθήματα, δὲν νομίζω ἡ Α.Β.Α., φιλικὴ οὖσα, νὰ ἐρωτεύθη τὸν κ. Καψάλη. Ἐὰν πρόκειται νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἐπένδυσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ τὴν πραγματοποιήσῃ ὑπὸ τοὺς ἰδίους ὅρους καὶ μὲ τὸν ἕτερον ὅμιλον. Ἐπειδὴ ἀντηλλάξαμεν ἐπιστολάς, ὁ κ. Καψάλης ἔχει ἤδη δεχθῆ, νομίζω εἰς μίαν ἐκ τῶν ἐπιστολῶν του, ὅτι ὄντως ἐκ τῆς συμβάσεως προκύπτει ρήτρα, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἀνάδοχος ἐὰν ὑπάρξῃ ἑτέρα μονὰς ἀμμωνίας ἐξαγωγικὴ νὰ τῆς χορηγήσῃ τὴν πρώτην ὕλην. Δὲν θέλω καθόλου νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην. Ὑπάρχει μεγαλυτέρα πιθανότης νὰ ἔχῃ ἡ Α.Β.Α. μὲ τὴν λύσιν τὴν προηγουμένην, ἀπ’ ὅ,τι ὑπάρχει νὰ γίνῃ ἡ ἀμμωνία μὲ τὴν λύσιν τὴν παροῦσαν... Μὲ τὴν διαφορὰν ἐδῶ ὑπάρχει ἡ ἐγγύησις τῶν 12,5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, διὰ νὰ γίνῃ κάτι τὸ πολὺ μεγαλύτερον, ἡ ἐπένδυσις τοῦ χαλυβουργείου ἐξ 99 ἑκατομμυρίων δολλαρίων συνολικῶς.

§95Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐζητήσατε ἐγγύησιν ἀπὸ τὴν

Α.Β.Α.;

§96Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε ἡ περὶ ἀμμωνίας πρότασις λογικῶς ἔχει ὑποβληθῆ εἰς τὰς βασικὰς προτάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐτέλουν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὄχι μόνον ἐζήτησεν ἐγγύησιν, ἀλλὰ ἠγωνίσθη διὰ νὰ πάρῃ καὶ ἀπὸ τοὺς μὲν καὶ τοὺς δὲ τὴν μεγίστην δυνατὴν ἐγγύησιν. Αἱ τελικαὶ προτάσεις, πρὶν ἡ ηὐξημένη πρότασις τῆς Α.Β.Α. περιεῖχεν τὴν ὑπόσχεσιν περὶ ἱδρύσεως βιομηχανικῆς μονάδος ἄνευ ἑτέρου, ἄνευ ἄλλης ἐγγυήσεως. Ἐδίδετο ἁπλῶς οἱονεὶ ὁ λόγος τῶν παρισταμένων καὶ διεξήχθη ὡρισμένη ἐμπορικὴ ἀλληλογραφία, οὐδὲν νομικὸν δικαίωμα ὑπὲρ οὐδενὸς τίκτουσα. Καὶ ἐρωτῶ. Ἡ ἐπένδυσις αὐτή, ἡ ὑποψηφία σας φαίνεται πλέον ἀσφαλὴς ἀπὸ τὴν ἐπένδυσιν, ἡ ὁποία εἶναι ἠγγυημένη μὲ μίαν δεσμευμένην κατάθεσιν ἐκ 12 ἑκατομμυρίων δολλαρίων; Εἶπεν ὁ κ. Καψάλης, ὅτι ἐνδέχεται, ὅτι μετὰ μίαν 10ετίαν κἄποιος διάδοχός μου νὰ συνεννοηθῇ καὶ νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέραν αὐτὴν τὴν κατάθεσιν, ἢ νὰ συμφωνήσῃ περὶ τοῦ ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπενδυθῇ, οὐχὶ εἰς σιδηροβιομηχανίαν, ἀλλὰ εἰς ἄλλην τινὰ βιομηχανίαν... Πράγματι τὰ ἐνδεχόμενα ταῦτα δὲν δύναμαι νὰ ἀποκλείσω. Ἐγὼ ἐκεῖνο ποὺ δύναμαι νὰ πράξω, εἶναι νὰ δώσω ἕν ὅπλον εἰς τὸν διάδοχόν μου. Νομίζω, ὅτι τὸ ὅπλον τῆς καταθέσεως τῶν 12,5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων εἰς δεσμευμένον λογαριασμόν, εἶναι ὅπλον κολοσσιαῖον, μὴ δυνάμενον πάντως νὰ συγκριθῇ πρὸς τὴν ἐγγύησιν τῆς ἀμμωνίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθη ὁ κ. Καψάλης καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀνύπαρκτη. Ἐχάσαμεν, κύριοι, εἰλικρινῶς τὴν αἴσθησιν τῆς λογικῆς. Ποῦ εἴδατε νὰ παρέχεται ὡς μορφὴ ἐγγυήσεως ἡ κατάθεσις 12,5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων εἰς δεσμευμένον λογαριασμόν, καὶ αὐτὸ νὰ θεωρῆται ἀπὸ τὸν κ. Καψάλην ἴσον τῷ μηδενί; Εἶπεν ὁ κ. Καψάλης, ὅτι αἱ ἐγγυήσεις βέβαια διὰ τὰ πετροχημικὰ εἶναι ὄντως φοβεραί. Διότι καὶ ἡ διαλυτικὴ αἵρεσις τὰ προστατεύει καὶ 11 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐγγύησις ὑπάρχει. Καὶ πέραν αὐτοῦ τὰ κέρδη τοῦ διϋλιστηρίου ὅσα καὶ ἐὰν εἶναι πηγαίνουν εἰς τὸ Δημόσιον καὶ δὲν πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐπένδυσις αὐτή. Καὶ εἶπεν, ὅτι ἐπειδὴ ἡ ἐγγύησις εἶναι πλέον ἢ δρακόντειος, τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀμφιβολίας ἢ τοῦτο σημαίνει κἄτι τὸ μυστηριῶδες. Εἶναι πολὺ περίεργος ἡ ἐκδοχή του. Ἡ Κυβέρνησις, πράγματι, ἐπειδὴ ἡ ἵδρυσις πετροχημικῆς βιομηχανίας εἰς τὴν Ἑλλάδα καθ’ ὅλους τοὺς εἰδικούς, ἀγαπητέ μοι συνάδελφε, τοὺς ὁποίους καὶ σεῖς καὶ ἐγὼ συμβουλευόμεθα, εἶναι βασικωτάτης σημασίας, ἐπεχείρησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ πάρῃ ὅσας ἐγγυήσεις τῆς ἔδιδον. Καὶ θὰ ἀπαντήσω πάλιν εἰς τὸ λεχθὲν περὶ μαζοχισμοῦ τῆς ΕΣΣΟ. Βεβαίως, δὲν δέχομαι, ὅτι ἡ ΕΣΣΟ ἔδωσε τὰς ἐγγυήσεις αὐτὰς εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε. Τὰς ἔδωσεν ἐπειδὴ ἐπιέσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὰς δώσῃ. Καὶ, ὄντως, αἱ ἐγγυήσεις αὗται διὰ μίαν ἑταιρείαν τοῦ τεραστίου ὄγκου τῆς ΕΣΣΟ, εἶναι ἐγγυήσεις αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ παρασχεθοῦν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ἠδύναντο εὐχερῶς νὰ παρασχεθοῦν ἀπὸ πολλὰς ἄλλας ἑταιρείας εἰς τὸν μάταιον αὐτὸν κόσμον. Ἂς ἴδωμεν, λοιπόν, μετὰ τὴν λύσιν αὐτήν, τί ἔγινε. Ἐγὼ θεωρῶ ἐκ τῶν ἐπενδύσεων τοῦ προκριθέντος ὁμίλου, τὰ μὲν 61 ἑκατομμύρια, δηλαδὴ ἅπαντα πλὴν τοῦ διϋλιστηρίου, ὡς ἠγγυημένα εἰς τὸν ὑπέρτατον βαθμὸν καὶ νομίζω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ αἴθουσα τὸ θεωρεῖ οὕτω καὶ ἂς παύσωμεν νὰ συζητῶμεν περαιτέρω. Τὰ δὲ 49 ἑκατομμύρια ὡς ἠγγυημένα διὰ μιᾶς καταθέσεως 12 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ τί εἶναι ἠγγυημένα; Τὰ 26 σὺν 30. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ὑπάρχουν ἐπιστολαί. Μὰ ὑπάρχει, λοιπόν, σύγκρισις; Ὡς πρὸς τὰ σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθη ὁ κ. Καψάλης, διὰ τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, θὰ σᾶς ἀπαντήσω τὴν προσεχῆ φοράν, διότι εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ γνωρίζω κἄθε στοιχεῖον ἐκ τῶν πινάκων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι τόμοι ὁλόκληροι. Ἡ πρώτη μου ἀντίδρασις διὰ τὴν τρίτην σας παρατήρησιν εἶναι ἡ ἑξῆς — καὶ σᾶς τὴν λέγω διὰ τοῦ πλεονάσματος τῆς καρδίας μου. Ἡ διαφορὰ ὀρθῶς ἐτέθη 2,35 διότι ἦτο 4. Ἐπετεύχθη ἅπαξ καὶ μόνον καὶ ὑπὸ συνθήκας ἐντελῶς ἐξαιρετικάς, δὲν ὑπάρχει δὲ καμμία οὐδαμόθεν γνώμη, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτὴ πρόκειται νὰ ἐπαναληφθῇ. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν λεπτομερειῶν. Συμπεραίνων, ἤθελα νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς — θὰ ἔχω δὲ τὴν εὐκαιρίαν ἀφοῦ ἀκούσω ὅλους νὰ τὰ συνοψίσω. Νομίζω, ὅτι ὡς πρὸς μὲν τὸ θέμα τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων, οἱ κύριοι συνάδελφοι κάμνουν σύγχυσιν μεταξὺ τῶν τιμῶν CIF, τὰς ὁποίας κατακρίνουν καὶ τῶν τιμῶν CO-STED PRICES 9, 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, περὶ ὧν καὶ πρόκειται. Δευτέρα παρατήρησις.....

§97Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τί σύγχυσιν ἐκάμομεν, κ. Ὑπουργέ;

§98Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακαλῶ. Ἐκάματε σύγχυσιν, ἐκάματε, κ. Μητσοτάκη, λάθος.

§99Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῖος ἔκαμε λάθος, κ. Ὑπουργέ; Ὅταν ἀγοράζετε τὸ ἀργὸν πετρέλαιον 4 δολλάρια πάρα πάνω, αὐτὰ τὰ 4 δολλάρια εἶναι κέρδος. Ὅταν τὴν πρώτην ὕλην ἠμπορεῖτε νὰ τὴν πάρετε εὐθηνότερα καὶ δὲν τὴν παίρνετε, αὐτὸ εἶναι κέρδος.

§100Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Μητσοτάκη, δέχομαι νὰ μὲ διακόπτετε, ἀλλὰ ὄχι μὲ κραυγάς. Ὁ ἀριθμὸς 4, σᾶς εἶπον, εἶναι προϊὸν τῆς φαντασίας σας. Οἱ ἀριθμοί, οἱ προκύπτοντες, εἶναι οἱ ἀκόλουθοι: Σεῖς λέγετε, ὅτι ἡ διαφορὰ τοῦ κόστους PRICES, μὲ τὰς τιμάς, τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιτύχῃ τις εἶναι 4 δολλάρια. Καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι κάμνετε λάθος μέγα. Διότι οὐδείς, οὔτε ὁ ἴδιος ὁ ἀνάδοχος τοῦ διϋλιστηρίου, οὔτε ὁ Ὅμιλος Πάππας, οὔτε ὁ ἕτερος Ὅμιλος, ἐπρότεινον ποτὲ τὸ κόστος PRICES. Αὐτὸ εἶναι μία βάσις ὑπολογισμοῦ. Σᾶς εἶπον, ὅτι διὰ τὴν ὕλην μόνον τοῦ διϋλιστηρίου, ὅταν ἐξάγονται τὰ προϊόντα, τιμολογοῦνται καὶ πληρώνεται μὲ κόστος PRICES, ἀμέσως ὅμως ὁ ἀνάδοχος ἕνα μέγα μέρος τῆς τιμῆς πηγαίνει καὶ τὸ ἐπιστρέφει εἰς τὸ Δημόσιον. Ἑπομένως, ὁ ἀνάδοχος δὲν κοστολογεῖ τὰ προϊόντα του εἰς κόστος PRICES, ἀλλὰ κοστολογεῖ τὰ προϊόντα του εἰς 45 ἑκατομμύρια, ὅση εἶναι ἡ ἀξία τῶν προϊόντων αὑτῶν. Εἰς κόστος PRICES, μεῖον τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον μετὰ τὰς ἀποσβέσεις ἐπιστρέφει εἰς τὸ Δημόσιον. Καὶ σᾶς ἔκαμα καὶ 4 ἄλλους ὑπολογισμούς, οἱ ὁποῖοι, ἐὰν δὲν ἦσαν ἀκριβεῖς, δὲν θὰ συνέκλινον......

§101Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἅμα τελειώσετε, θέλετε μίαν ἤρεμον διακοπήν;

§102Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι. Συγκλίνουν λοιπὸν καὶ αἱ τέσσαρες, ὃ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον, ὅτι ἔγινε πλήρης σύγχυσις καὶ ὁμιλοῦμεν ὁ κἄθε ἕνας περὶ ἄλλων πραγμάτων. Δὲν ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ τιμαί. Καὶ δὲν ὑπάρχουν τὰ 4.000.000 τῆς διαφορᾶς.

§103Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ ἐνοχληθῆτε, νὰ ἐρωτήσω κἄτι. Κύριε Ὑπουργέ, μετεχειρίσθητε δύο διαφορετικὰ ἐπιχειρήματα. Ὡμιλήσατε περὶ συγχύσεως. Ἡμεῖς ἐδώσαμεν ἕνα ἀριθμόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου βλέπω συμπίπτει καὶ ὁ κ. Καψάλης —συμπίπτουν ὅλαι αἱ ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως— καὶ δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχῃ δευτέρα γνώμη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὅτι δηλαδή, ἡ διαφορὰ τῆς θεωρητικῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν παίρνετε ὡς βάσιν, ἀπὸ τὴν πραγματικὴν τιμὴν εἶναι 4 δολλάρια. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἐὰν ἔχετε νὰ ἀντείπητε καὶ νὰ φέρετε στοιχεῖα, πρέπει νὰ τὸ πράξετε, διότι ἡμεῖς ἐπιμένομεν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι τὸ ἕνα θέμα. Διατὶ συγχύζετε τὸ θέμα αὐτό, μὲ τὸ ἄλλο θέμα τῶν τιμῶν, εἰς τὰς ὁποίας πωλεῖ τὸ διϋλιστήριον; Ἡ ἄποψίς μας εἶναι, ὅτι, ὅπως ὁ κ. Νιάρχος διὰ τὸ διϋλιστήριον, ὅταν πληρώνῃ τὸν ναῦλον πάρα πάνω 3 δολλάρια, σημαίνει, ὅτι ἔχει κέρδος 3 δολλάρια, ἔτσι καὶ ὁ κ. Πάππας, ὅταν πληρώνῃ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον 4 δολλάρια πάρα πάνω εἶναι τὸ κέρδος 4. Τί σχέσιν ἔχει ἡ τιμὴν μὲ τὴν ὁποίαν πωλεῖ τὸ ἐμπόρευμα; Αὐτὴ ἀποτελεῖ διαφορετικὴν βάσιν συγκρίσεως. Ἐγὼ σᾶς τὴν ἐπρότεινον καὶ αὐτὴν ὡς δευτέραν βάσιν. Ἢ θὰ πρέπει νὰ πᾶτε εἰς τὰς τιμὰς AUGUSTA, ἢ θὰ πᾶτε εἰς τὴν δευτέραν αὐτὴν βάσιν. Ποῦ τὴν βλέπετε τὴν σύγχυσιν;

§104Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην. Ἀρχίζω ἀπὸ τὴν δευτέραν μέθοδον ἐκτιμήσεως. Εἰς τὴν δευτέραν μέθοδον ἐκτιμήσεως, πάλιν ἐπιβάλλεται ἀξιωματικῶς μία τιμή, τῆς Αὐγούστας, τὴν ὁποίαν, οὔτε σεῖς γνωρίζετε, οὔτε καὶ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ φέρετε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἔστω καὶ ἕνα ἔγγραφον στοιχεῖον. Διότι τότε ἐγὼ λέγω, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς Αὐγούστα δὲν εἶναι αὐτὴ ποὺ λέγετε σεῖς, ἀλλὰ τὸ διπλάσιον. Εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῇ βάσει μυθευμάτων νὰ γίνωνται κρίσεις, ὅταν ἐγὼ σᾶς φέρω στοιχεῖα ἔγγραφα καὶ δὴ τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, τὰ στοιχεῖα διεθνῶν διαγωνισμῶν. Δεύτερον, τὰ στοιχεῖα τοῦ BUNKERING, εἰς τὸ ὁποῖον γνωρίζετε, ὅτι γίνεται σκληρότατος συναγωνισμός, μεταξὺ Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως καὶ μεταξὺ τῶν διαφόρων δυτικῶν ἑταιρειῶν ἀφ’ ἑτέρου. Βεβαίως, ὑπάρχουν μεταξὺ τοῦ κόστους PRICES τῶν ἑτοίμων προϊόντων καὶ τῶν τιμῶν εἰς τὰς ὁποίας πράγματι τὰ προϊόντα ταῦτα διατίθενται εἰς τὰς Δυτικὰς χώρας. Νὰ τὰς ὑπολογίσωμεν. Σεῖς αὐθαιρέτως λέγετε, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶναι τόση, χωρὶς νὰ προσάγετε κανένα, μὰ κανένα στοιχεῖον. Ἐγὼ ἀντιθέτως, λέγω, ὅτι τὴν διαφορὰν αὐτὴν τὴν ὑπολογίζω εἰς ὅσα ἀκριβῶς κατέθεσα ἐν τῷ πίνακι, οἱ δὲ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι προκύπτουν ἐκ σειρᾶς διενεργηθέντων διεθνῶν διαγωνισμῶν. Εἶναι δὲ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δυσμενέστεροι ἀπὸ πάντα ἄλλον ἀριθμόν, εὑρισκόμενον εἰς οἱονδήποτε διεθνὲς περιοδικὸν καὶ ἀναφερόμενον, ὄχι εἰς τὰς θεωρητικάς, ἀλλὰ εἰς τὰς πραγματικὰς τιμάς, εἰς τὰς ὁποίας κοστολογοῦνται τὰ πετρελαιοειδῆ. Νὰ ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ. Τί θὰ πῇ, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι πασίγνωστον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν —τὸ εἶπεν καὶ ὁ κ. Καψάλης— ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ κόστους PRICES τοῦ ἀργοῦ καὶ τῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατό τις νὰ ἐπιτύχῃ, εἶναι 4 δολλάρια; Τί θὰ πῇ αὐτό;

§105Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅτι ἡ Ἰταλία ἠγόρασε πετρέλαιον μὲ 9 δολλάρια.

§106Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Γνωρίζομεν, ὅτι ἕως ἐκεῖ εἶσθε ἄριστος, ὅτι 13 μεῖον 4 μᾶς κάμνει 9. Κύριε Μητσοτάκη, θὰ σᾶς παρακαλέσω. Δὲν εἶναι τρόπος αὐτὸς νὰ κάμνετε διακοπάς. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον κάμνετε τὰς διακοπάς, ἀποδεικνύει ἁπλούστατα, ὅτι ἔχετε ἐμπλακῆ εἰς κἄποιον ἀδιέξοδον. Διότι σᾶς ζητῶ νὰ δώσετε ἕνα στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποδεικνύῃ αὐτὸ τὸ 4 ποὺ εἴπατε, διὰ τὰς τιμὰς τῆς AUGUSTAS, ποὺ μᾶς ἀναφέρατε. Ἐγώ, ἀντὶ νὰ σᾶς ἀναφέρω τιμὰς AUGUSTAS, ἢ τὸ 4, σᾶς λέγω τί περιέχει ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐνεργειακῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινοπραξίας Ἄνθρωπος καὶ Χάλυψ, ἡ ὁποία λέγετε, μάλιστα, ὅτι ἔχει ὠτοριτὲ μεγαλυτέραν ἀπὸ ὅσην ἔχετε —θὰ μὲ συγχωρέσετε— σεῖς καὶ ὁ Καψάλης καὶ οἱ δύο ἀθροιζόμενοι. Καὶ λέγει ἡ ἔκθεσις αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω ἐγὼ καὶ ὄχι αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε σεῖς. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ ἔρχεσθε ἐδῶ καὶ νὰ κατασκευάζετε συλλογισμούς, οἱ ὁποῖοι στηρίζονται ἐπὶ ἀναποδείκτων ἀποδείξεων, ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἀριθμὸς 4, τὸν ὁποῖον οὐδαμοῦ εἴδατε γραμμένον καὶ ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι τιμαί, μυθικαί, ὅταν ὑπάρχουν συγκεκριμέναι τιμαί, εἰς τὰς ὁποίας ἀναφερόμεθα. Τούτων δοθέντων, ἂς τελειώνῃ ἡ ὑπόθεσις αὐτή.

§107Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν καταλάβαμε τίποτε ὅμως.

§108Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ ἐπειδὴ δὲν καταλάβατε, θὰ σᾶς εἴπω τοῦτο. Ὅτι ἡ διαφορά μας μετὰ τοῦ κ. Μητσοτάκη εἶναι, ὅτι ὅλος ὁ συλλογισμὸς τοῦ κ. Μητσοτάκη εἶναι τοῦτο: Ἐὰν παραδεχθῇ κανείς, ὅτι ὑπάρχει ἕνα 4, τὸ ὁποῖον εἶναι διαφορὰ τιμῆς καὶ ἐὰν παραδεχθῇ κανείς, ὅτι ὑπάρχουν 2 ἑκατομμύρια τόννοι, ἔχομεν 2 Χ 4, μᾶς κάμουν 8 ἑκατομμύρια. Δὲν θέλει ὅμως ὁ κ. Μητσοτάκης νὰ μᾶς ὑποδείξῃ, ποῦ εὑρῆκε αὐτὸ τὸ 4. Διότι ἐὰν ἀντὶ 4 εἶναι 1, τότε ἔχομεν αὐτομάτως 2 Χ 1, δηλαδή, 2 ἑκατομμύρια. Ὡς πρὸς τὴν περίπτωσιν τοῦ Ρωσικοῦ πετρελαίου, συμβαίνουν ἐκεῖνα, ποὺ σᾶς εἶπον προηγουμένως.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καψάλη, θέλετε νὰ κάμετε μίαν διευκρίνισιν;

§110Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀνεφέρθητε εἰς τὸ θέμα τῆς ἀμμωνίας, μήπως τὴν ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα τὸ τηλεγράφημα, δὲν τὸ ἠκούσατε; Προχθὲς εἰς τὴν ὁμιλίαν σας ἀνεφέρθητε εἰς μίαν ἐπιστολὴν καὶ κατόπιν ἀνεφέρθητε εἰς ἕνα τηλεγράφημα καὶ εἴπατε τώρα μᾶς ἔφεραν κἄποιο τηλεγράφημα διὰ τοῦ ὁποίου ἡ I.D.I. κ.λ.π., ἐδιάβασα λοιπὸν τὸ κείμενον τοῦ τηλεγραφήματος, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι ἢ εἴχετε βγῆ ἔξω ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἢ δὲν τὸ ἐπροσέξατε, ὅπου σᾶς δίδει μίαν ἀπάντησιν, εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε. Εἴμεθα ἕτοιμοι, νὰ ὑπογράψωμεν 10ετὲς συμβόλαιον μὲ ἐπαρκεῖς ἐγγυήσεις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ὅλης τῆς διαθεσίμου πρὸς ἐξαγωγὴν ἀμμωνίας.

§111Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Λοιπόν;

§112Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐρωτῶ λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, τὶ συνέχειαν ἐδώσατε εἰς τὸ τηλεγράφημα εἰς τὸ ὁποῖον σᾶς λέγουν ὅτι κάνουν αὐτὴν τὴν πρότασιν; Τοὺς ἐζητήσατε νὰ σᾶς εἴπουν τὶ ἐγγυήσεις προσφέρουν; Δύο, πέντε, δέκα ἑκατομμύρια δολλάρια, καὶ σᾶς εἶναι τόσον ἀδιάφορος ἡ ἐξαγωγὴ 15 ἑκατομ. δολλαρίων; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον θέμα. Τὸ δεύτερον θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω ὅτι ὑπάρχει μία παρανόησις. Ὅταν ἐγὼ καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης εἴπομεν, ὅτι εἰς τὰς τιμὰς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, εἰς αὐτὰς τὰς τιμὰς ποὺ ἠκούσαμεν 13–14 ἀναλόγως, ὑπάρχει πάντοτε διὰ τὰς ἑταιρείας τὰς μεγάλας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἰδίας πετρελαιοπηγὰς ἕνα περιθώριον μεγάλο, τὸ ὁποῖον πῶς θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξωμεν; Ἀποδεικνύονται τὰ περιθώρια τὰ ὁποῖα ἔχει ἕνας βιομήχανος εἰς τὴν παραγωγὴν τῶν προϊόντων του...

§113Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Σεῖς τὸ λέγετε ἐν τῇ ἐμπορικῇ σας σοφίᾳ;

§114Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐγὼ τὰ λέγω, ἀφίστε με νὰ τελειώσω. Εἶπον τὸ ἑξῆς, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη διαφορὰ μὲ τὸ νὰ κάνωμεν μίαν ἐκτίμησιν τῶν περιθωρίων τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, ὅταν παραδίδεται ἀπὸ τὰς μεγάλας ἑταιρείας καὶ ὑπάρχει μεγάλη διαφορὰ ὅταν κάνωμεν σύγκρισιν μὲ τὸ... μὲ τὸ τὶ τιμὲς θὰ ἐπιτύχωμεν ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἐκεῖ. Αὐτὸ τὸ σημεῖο ἐπιθυμῶ νὰ διευκρινήσω. Τώρα ὅσον ἀφορᾷ τὰ 4 δολλάρια, τὰ ὁποῖα τελικῶς ἀνέφερον εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Ἡ διαφορὰ αὐτὴ ὑπάρχει καὶ ὑπάρχουν χαρτιὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας.

§115Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀνεφέρθητε εἰς τὰ 4 τοῦ ἀργοῦ.

§116Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἔχετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας προσφορὰς τῆς CONTINENTAL.

§117Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, τώρα ὁμιλῶμεν περὶ τοῦ ἀργοῦ, μετὰ θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ διὰ τὰ ἄλλα. Εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι ὄντως ὑπάρχουν περιθώρια διὰ τοὺς κατόχους τῶν μεγάλων πετρελαιοπηγῶν καὶ ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ COSTED PRICES, τοῦ ἀργοῦ εἶναι μία τιμὴ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐνεργοῦνται ἐκπτώσεις, καὶ εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Καψάλης, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ γνωρίζῃ τὰ ἐσωτερικὰ ἐπακριβῶς μιᾶς μεγάλης ἑταιρείας, ἐκεῖνο ποὺ δύναται νὰ γνωρίζῃ τις, δὲν εἶναι τὰ ἐσωτερικὰ μιᾶς μεγάλης ἑταιρείας, εἶναι πὼς ἐξ ἀντικειμένου διαμορφοῦνται αἱ τιμαὶ ἑνὸς προϊόντος, ἀδιάφορον τὸ τὶ συμβαίνει εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Α ἢ τῆς Β ἑταιρείας καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι πρόβλημα, δὲν εἶναι ἂν οἱ Ἐμίρηδες κερδίζουν 6 δολλάρια, διότι ὄντως φαίνεται ὅτι οἱ Ἐμίρηδες κερδίζουν 6 δολλάρια καὶ οὐδεμία ἀνθρωπίνη δύναμις δύναται νὰ τοὺς κάνῃ νὰ κερδίζουν ὀλιγώτερα, καὶ τὰ κερδίζουν ἐν πολλοῖς ἀδικαιολογήτως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ πρόβλημα, τὸ πρόβλημα εἶναι εἰς ποίαν τιμὴν πράγματι καὶ αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ ἀντικειμενικόν, κ. Καψάλη, προμηθεύονται τὰ προϊόντα καὶ τὰ ἕτοιμα καὶ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον αἱ διάφοραι χῶραι καὶ συγκεκριμένως αἱ χῶραι τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης μὲ τὰς ὁποίας ἡμεῖς πρέπει συνεχῶς νὰ κάνωμεν σύγκρισιν. Καὶ σᾶς εἶπον ὅτι γράφει ἡ AUTO-RITE, ὅτι καὶ διὰ τὰς τιμὰς τοῦ ἀργοῦ καὶ διὰ τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων, πρέπει νὰ δεχθῇ κανεὶς ὅτι σημειοῦνται ἐκπτώσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι τῆς τάξεως, αἱ ὁποῖαι κυμαίνονται μεταξὺ 15–20%. Αὐτὰ λέγει ἡ ἔκθεσις περὶ τῆς ἐνεργειακῆς καταστάσεως τῆς Εὐρώπης τῆς AUTORITE. Ἀλλὰ αὐτὸ δέν εἶναι τὸ μοναδικὸν στοιχεῖον, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἠμποροῦμεν νὰ ξεκινήσωμεν. Ἄν μοῦ εἴχετε κάνει τὴν τιμὴν νὰ προσέξητε εἰς τὴν ἀρχὴν ποὺ ὡμίλησα, δὲν θὰ ἐκοπιάζετε τόσον πολὺ διὰ νὰ συνεννοηθῶμεν. Διότι πέραν αὐτοῦ, ἐγὼ δὲν ἀνεφέρθην μόνον εἰς τὰς ὁμαλὰς τιμάς, εἰς τὰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι ἐπιτυγχάνονται, ὅταν ὑπάρχουν μακροπρόθεσμοι συμβάσεις, ἐγὼ ἀνεφέρθην καὶ τὰς ἐξαιρετικὰς τιμάς, εἰς τὰς τιμὰς τῶν διαφόρων διαγωνισμῶν καὶ ἐπῆρα διαφόρους διαγωνισμούς, ὅσους ἠδυνάμην καὶ ἐπῆρα ἀποτελέσματα συναγωνιστικῶν προσφορῶν, ἐκεῖ ποὺ δὲν εἶχα διαγωνισμοὺς εἰς διαφόρους ἄλλας χώρας καὶ ἔκαμα ὡρισμένην σύγκρισιν καὶ κατέθεσα τοὺς σχετικοὺς ἀριθμοὺς καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω αὔριον νὰ τοὺς διαβάσετε μὲ προσοχήν. Καὶ σᾶς εἶπον ὅτι οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἐδέχθημεν, εἶναι τόσον διὰ τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις αὐστηροί, ὥστε ἐνῷ τὸ μαζούτ —ὅλοι μποροῦμε νὰ πᾶμε εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ νὰ τὸ διαπιστώσωμεν, ἢ εἰς τὸ Ναυαρῖνον, ὅπου γίνεται BANKERY—ἐνῷ τὸ μαζούτ, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀντικείμενον πειρατίας, ἑνὸς συναγωνισμοῦ φοβεροῦ, μεταξὺ τῶν ἑταιρειῶν, ἐνῷ τὸ μαζοὺτ εἰς αὐτὴν τὴν περιοχὴν αὐτὴν τὴν ὥρα τιμᾶται 13–13,5, ἐγὼ τὸ ὑπολογίζω 12,06. Τὶ ἄλλο θέλετε νὰ κάνω; Ἐπειδή, λοιπόν, δὲν δυνάμεθα νὰ ἠξεύρωμεν τὰς μυστικὰς σχέσεις τὰς ὑφισταμένας μεταξὺ ἐμίρηδων καὶ ἑταίρων, τὰ ἔξοδα τῶν μεγάλων ἑταιρειῶν, τὸ κόστος, τὰ συνήθη κέρδη τῶν μεγάλων ἑταιρειῶν, ἐπέλεξα ἐντελῶς ἄλλην μέθοδον σταθμίσεως καὶ συγκρίσεως καὶ εἶπον — θὰ σᾶς παρακαλέσω, σᾶς ἱκετεύω νὰ μὲ προσέξητε, διότι ἔχω τὴν ἀξίωσιν σεῖς νὰ τὸ καταλάβητε. Βγαίνετε, κύριε Καψάλη, ἀπὸ αὐτὸ τὸ διϋλιστήριον — καὶ περίπου τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα δημιουργεῖ καὶ ἡ σύμβασις Πάππας καὶ ἡ σύμβασις Ὠνάση, τὰ αὐτὰ περίπου ἀποτελέσματα δημιουργοῦν καὶ αἱ τρεῖς ἐκδοχαὶ— βγαίνει σήμερον ἕνα σύνολον προϊόντων. Αὐτὰ τὰ προϊόντα ἀποτιμώμενα εἰς COSTED PRICES κατὰ τὴν σύμβασιν Πάππας δίδουν 45 ἑκατομμύρια δολλάρια. Δὲν εἰσπράττει ὅμως ὁ ἀνάδοχος 45.000.000 δολλάρια, διότι ἀπὸ αὐτὰ τὰ 45.000.000 ἀπολογιστικῶς σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐπιστρέφει ἕνα ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι τῆς τάξεως τῶν 11.000.000. 45.000.000 μεῖον 11.000.000 ἔχομεν 34.000.000. Ἐὰν προσθέσῃ εἰς τὰ 34.000.000 τὸ 2,2 ποὺ εἶναι ἡ ὁμαλὴ ἀπόσβεσις, γίνονται 36,2. Ἡ πραγματική, λοιπόν, τιμή, τὸ κόστος, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ τὰ παίρνῃ τὰ καύσιμα ἡ Ἑλληνικὴ κατανάλωσις καὶ τὸ Δημόσιον δὲν παίρνει τίποτε ἀπὸ αὐτὴν τὴν δουλειά, παρὰ μόνον τὰς ἀποσβέσεις τῶν ἐπενδύσεων. Παίρνω πάλιν τὰ ἴδια αὐτὰ προϊόντα ποσοτικῶς καὶ ποιοτικῶς καὶ τὰ μετρῶ πλέον διὰ δευτέραν φορὰν μὲ ἐμπορικὰς τιμάς, δηλαδή, μὲ τιμὰς τῶν τελευταίων διαγωνισμῶν καὶ βγάζω, ὅτι τὸ 45.000.000–7.000.000 ἦτο 38.000.000. Τρίτην φορὰν παίρνω τὴν COSTED PRICES καὶ κάμνω μείωσιν 15% καὶ 20% καὶ εὑρίσκω 38 περίπου τὴν μίαν φορὰν καὶ 36 τὴν ἄλλην, Ὅλοι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ βλέπετε, ὅτι συγκλίνουν, εἶναι περίπου οἱ ἀριθμοὶ 36, 35, 34. Ἔκαμα τοὺς ἰδίους ὑπολογισμοὺς μὲ τὸ πραγματικὸν κόστος τοῦ Ρωσικοῦ πετρελαίου καὶ βγαίνει, κατὰ σύμπτωσιν ὁ ἴδιος ἀριθμός. Τί σημαίνουν ὅλα αὐτά, κ. Καψάλη; Σημαίνουν, ὅτι ὑπάρχει ἕνα διεθνὲς κόστος, τὸ ὁποῖον ἐξ ἀντικειμένου εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προκύπτει εἰς τὴν πύλην τῶν διϋλιστηρίων, ἀφοῦ ἀφαιρεθοῦν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τὸ διϋλιστήριον ἐπιστρέφει εἰς τὸ Δημόσιον καὶ τὰ ὁποῖα κατ’ οὐσίαν τὰ πληρώνει ὁ λαὸς καὶ ἀφοῦ προστεθοῦν τὰ 2.000.000 δολλάρια ποὺ εἶναι αἱ ἀποσβέσεις. Νομίζω, κ. Καψάλη, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ διϋλιστηρίου ὅλων τῶν προτάσεων εἶναι κατὰ προσέγγισιν. Εἶναι τιμαὶ ἀπολύτως συναγωνιστικαὶ διεθνῶς καὶ δι’ αὐτὸ τὰς θέλω. Ἁπλῶς θεωρῶ τὴν προκριθεῖσαν πρότασιν καλυτέραν τῶν ἄλλων καὶ δι’ αὐτὸ τὴν προτείνω.

§118Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς λυπήσω. Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε, ὁμολογῶ, ὅτι μετὰ δυσκολίας τὰ παρηκολούθησα. Δὲν θέλω νὰ ἀρνηθῶ καὶ νὰ ἀνατρέψω τὰς μεθόδους ὑπολογισμῶν σας. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι σωστοί. Θέλω νὰ συμφωνήσητε μαζί μας εἰς ἕνα βασικὸν θέμα, ὅτι οἱ προμηθευταὶ ἀργοῦ πετρελαίου ἔχουν μεγάλα περιθώρια, τὰ περιθώρια ποὺ ἀνεφέραμεν.

§119Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Οὐδεὶς τὸ ἀρνεῖται.

§120Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰς προσφορὰς ποὺ λέγετε, φέρετε μερικὰς διὰ νὰ δικαιολογήσητε τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῶν COST PRICES καὶ τῶν τιμῶν ποὺ ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιτύχετε. Ἔχετε τοιαύτας προσφορὰς μεγάλων ἑταιρειῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας; Ἔχετε καὶ θὰ σᾶς τὰς καταθέσω, ἀλλὰ εἶναι ὀρθότερον νὰ τὰς καταθέσετε σεῖς. Παρακαλῶ νὰ σημειώσετε τὰ ἑξῆς: 10 καὶ 15 Αὐγούστου ἔχετε μίαν προσφορὰν τῆς μεγάλης Ἀμερικανικῆς ἑταιρείας CONDINENTAL δι’ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ ἔχετε ἄλλην μίαν Γαλλικὴν ὀργάνωσιν πετρελαίου. Ἀπὸ ἐκεῖ βγάζετε τὶς διαφορές, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἡ διαφορὰ εἶναι 3,5 καὶ 4 δολλάρια. Πῶς νὰ τὸ κάμωμεν;

§121Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐλπίζω, ὅτι σᾶς ἀπέδειξα καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ παρακολουθήσετε μὲ καλὴν πίστιν. Βεβαίως ὑπάρχει κἄποια διαφορὰ εἰς τὸ ἀργόν. Ἐγὼ ἐκουράσθην νὰ λέγω, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ μὲ τὰ 15 καὶ 45 μεῖον 11 ἢ μεῖον 9.

§122Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τί τὰ θέλομεν αὐτά;

§123Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ὑπάρχει πουθενά, οὔτε εἰς αὐτὴν τὴν σύμβασιν, οὔτε εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου, ἡ ὁποία οὐσιαστικῶς νὰ στηρίζεται τελικῶς εἰς τὴν τιμὴν COST PRI-CES. Ἑπομένως, δὲν πρέπει νὰ κυττάξωμεν, τὶ εἶναι τὸ COST PRICES, ἀλλὰ τὶ εἶναι τὸ COST PRICES πλὴν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον προβλέπει ἡ σύμβασις. Χρειάζονται πιὸ πολλὰ μαθηματικά, διὰ νὰ τὸ καταλάβῃ κανείς.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§125Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§127Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἀπόψε ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ἤθελον ἁπλῶς νὰ σημειώσω, ὅτι ἐπετεύχθη μία οὐσιώδης πρόοδος. Διότι τώρα πλέον ἐγκαταλείπονται οἱ περίπλοκοι συλλογισμοὶ καὶ συνενούμεθα εἰς τὴν ἀρχήν, ἐὰν τὸ 4 δολλάριο, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς εἴπομεν, ἀποδεικνύεται ἢ ὄχι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ ἔχῃ πολὺ συντόμως, ἐν τῇ πορείᾳ τῆς συζητήσεως, τὴν εὐχαρίστησιν νὰ διαπιστώσῃ, ὅτι ἀποδεικνύεται πλήρως καὶ εἶναι ὀλίγον καὶ τότε θὰ εἴπῃ ὁ ἴδιος, τί ἀξίαν ἔχει ἡ σύμβασις τοῦ Πάππας.

§128Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πράγματι καταπληκτικὸς ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ἐπιμένετε νὰ συζητῶμεν ἀπόψε. Θὰ πρέπει νὰ ἀποδείξητε δύο τινά, κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ εἶναι ἀκριβὴς ὁ ὑπολογισμός, τὸν ὁποῖον κάμνετε. Πρῶτον εἶναι αὐτὸ καὶ τὸ δεύτερον, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἀποδείξητε, θὰ εἶναι, ὅτι μὲ τὴν μέθοδον, τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν ἐδῶ, δημιουργοῦνται διαφοραὶ τόσαι καὶ ποῖαι. Διότι κάμνετε λάθος, ἐὰν πιστεύητε, ὅτι κοστολογεῖται ἐδῶ εἴτε τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, εἴτε τὰ ἕτοιμα προϊόντα εἰς POSTED PRICES. Σᾶς κάμνω τὴν χάριν καὶ δὲν κοστολογῶ τὰ POSTED PRICES καὶ ἑπομένως θὰ πρέπει νὰ εὕρωμεν τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῆς ἰδικῆς σας τιμῆς, ἀποδεικνυομένης, καὶ τῆς διαφορᾶς, τῆς προκυπτούσης ἐκ τῆς συμβάσεως, ὑπολογιζομένης. Τί νὰ κάμωμεν; Διότι δὲν ὑπάρχει τιμὴ POST PRICE πουθενά.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Γ. Μαῦρος.

§130Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Μαῦρος, ὀλίγον πρὶν κατέλθῃ ὁ κ. Καψάλης ἀπὸ τὸ βῆμα, ἐπεκοινώνησε μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας καὶ τὸν ἠρώτησεν, ἐὰν δέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προηγηθῇ ὁ κ. Μαῦρος καὶ ἀπήντησεν ὄχι, διότι θὰ ὁμιλήσῃ. Κατόπιν τούτου, καλῇ τῇ πίστει, ἀπεχώρησεν ὁ κ. Μαῦρος.

§131Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ἀλλά, ἀσφαλῶς, δὲν θὰ θέλητε νὰ ὁμιλήσω τώρα.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν καλὴν πίστιν, οὔτε τοῦ κ. Μαύρου, οὔτε κανενὸς ἄλλου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐρήμην τοῦ Προεδρείου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ συζήτησις. Τὸ Προεδρεῖον ἔχει ἐγγεγραμμένους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ἐμεσολάβησεν ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§133Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ἐζήτησα τὸν λόγον. Ὁ κ. Ἠλιόπουλος ἐζήτησε.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν γεννᾶται θέμα, διότι ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, τῶν κ.κ. Γ. Μαύρου, Σ. Κωστοπούλου, Χ. Ρουχωτᾶ, Α. Ἀντωνίου, Δ. Παπαμιχαλοπούλου, Ι. Διαμαντοπούλου, Π. Κατσώτα, Ν. Ζορμπᾶ, Δ. Κωστῆ κλπ. Ὀφείλει, ἐν τούτοις, νὰ δηλώσῃ τὸ Προεδρεῖον, ὅτι λυπεῖται, διότι εἰς ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, συζητουμένης σοβαρωτάτης ἐπερωτήσεως τῇ ἐπιμονῇ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παρισταμένων πέντε Ὑπουργῶν καὶ μὲ παρόντας 80 βουλευτὰς καὶ ὅταν ἡ Ἀντιπολίτευσις διαθέτει 120 βουλευτάς, νὰ λύηται ἡ Συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας κατόπιν ἐνστάσεως, ὑποβαλλομένης ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 11.20′ μ.μ.).