1963.01.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 24η

Τετάρτη 9 Ἰανουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Κύρκος, ζητεῖ τὴν χορήγησιν 15θημέρου ἀδείας ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκης, Σ. Ἠλιόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου, Κ. Χιωτάκης, Γ. Λαμπράκης, Γ. Τσαρουχᾶς, Γ. Στεργίου, Β. Ἐφραιμίδης, Α. Γιάννου, Λ. Κύρκος, Ν. Κιτσίκης, Ν. Τσόχας, Γ. Αὐγερόπουλος, Ε. Μπενᾶ, Μ. Σβώλου, Ε. Σακελλάρης καὶ Θ. Παππᾶς καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, προτάσεις νόμων: 1) Περὶ καταργήσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 4234)1962 «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων τὴν ἀσφάλισιν τῆς χώρας» καὶ 2) περὶ καταργήσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4242)1962 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως φορολογικῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λαυρεντίδης, Γ. Παπαγεωργίου, Ε. Πιπῖνος, Α. Δεληγιαννίδης, Ν. Ἀθανασίου, Δ. Ἰωάννου, Χ. Ἑρμείδης, Α. Βογιατζῆς, Χ. Ζησιάδης καὶ Ν. Τσίμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11. 1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Ἀποσκίτης καὶ Α. Σχινᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ Νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ἀπαντήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου, Ε. Σακελλάρη, Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12429 ἀπὸ 6.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἐν αὐτῇ διαλαμβανομένους ἰσχυρισμοὺς τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν. 1. Περίπτωσις Χρήστου Γεωργίου, κατοίκου Ἀθηνῶν. Οὗτος τὰς πρωϊνὰς ὥρας τῆς 9.10.1962, κατελήφθη ἐνταῦθα παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων, διασπείρων προκηρύξεις, ἐπειδὴ δέ, δὲν ἦτο ἄλλως δυνατὴ ἡ ἐξακρίβωσις τῆς ταυτότητός του, ὡδηγήθη εἰς τὸ ΚΑʹ Παράρτημα Ἀσφαλείας, πρὸς ἐξακρίβωσιν ταύτης, μεθ’ ὅ ἀφέθη ἐλεύθερος. Κατ’ αὐτοῦ ὑπεβλήθη μήνυσις ἐπὶ παραβάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41)1951 Ἀστυνομικῆς Διατάξεως «περὶ μέτρων ὑγιεινῆς καὶ καθαριότητος». 2. Περίπτωσις Γεωργίου Γεραγόρη, κατοίκου Τρικάλων. Ὁ ἐν λόγῳ τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας τῆς 10ης Ὀκτωβρίου ἐ. ἔτους ὑπεβλήθη εἰς ἔλεγχον περιπολούντων Ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἐν τῇ πόλει Τρικάλων, θεωρηθεὶς ὡς ὕποπτος κλοπῆς ποδηλάτου, ὅταν δὲ διεπιστώθη, ὅτι τὸ ποδήλατον ἀνῆκεν εἰς τὸν ἴδιον, ἀφέθη ἀνενόχλητος, ἀφοῦ τῷ συνεστήθη ὅπως ἐφοδιασθῇ διὰ τῆς ἀπαιτουμένης Ἀστυνομικῆς ἀδείας, ἧς ἐστερεῖτο. 3. Περίπτωσις Ἰωάννου Θεοδωρακοπούλου, κατοίκου Ἀθηνῶν. Οὗτος συνελήφθη ὡς ταραξίας παρὰ τὴν Ἀκρόπολιν τὴν 12.10.1962, ἡμέραν ἑορτασμοῦ τῆς ἀπελευθερώσεως Ἀθηνῶν ἀπὸ τοὺς κατακτητάς, καθ’ ἥν ὡς γνωστὸν ὠργανωμένα κομμουνιστικὰ στοιχεῖα, ἐπεχείρησαν νὰ διαταράξωσι τὴν ἱερότητα τῆς τελετῆς. Ὁδηγηθεὶς εἰς τὸ Βʹ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα, ἀφέθη ἀκολούθως ἐλεύθερος, ἀφοῦ διεκριβώθη ἡ ταὐτότης του καὶ τῷ ἀπηυθύνθησαν σχετικαὶ συστάσεις. 4. Περίπτωσις Θωμᾶ Μουζακίτη, κατοίκου Ἀθηνῶν. Εἰς τοῦτον κληθέντα εἰς τὸ ΙΘʹ Παράρτημα Ἀσφαλείας, ἀπηυθύνθησαν ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Παραρτήματος συστάσεις, ὅπως παύσῃ τοῦ λοιποῦ ν’ ἀπειλῇ τὸν ἰδιώτην Γεώργιον Καραντζᾶν, ὑποβαλόντα ἐκ τοῦ λόγου τούτου καὶ μήνυσιν ἐναντίον του. Τὰ λοιπὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα περὶ ἐκτοξευθεισῶν ἀπειλῶν ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Παραρτήματος, κατὰ τοῦ διαμαρτυρομένου Μουζακίτη, δὲν ἐπεβεβαιώθησαν καὶ 5. Περίπτωσις Ἐλευθερίου Λουβαράκη, κατοίκου Ἁγίων Ἀναργύρων–Ἀττικῆς. Καὶ εἰς τοῦτον, κληθέντα εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Ἁγίων Ἀναργύρων, ἀπηυθύνθησαν συστάσεις, ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Τμήματος Ὑπομοιράρχου, ὅπως παύσῃ πρὸς ἀποφυγὴν τῶν συνεπειῶν τοῦ νόμου, νὰ ἐξυβρίζῃ τὸν ἐργάτην Παναγιώτην Καρυστινάκην. Πάντα τὰ λοιπὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα περὶ ἀπειλῶν τοῦ ἐν λόγῳ Λουβαράκη ὑπὸ Ἀστυν. ὀργάνων κ.λ.π. δὲν ἐπεβεβαιώθησαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Κύρκου, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ι. Διαμαντοπούλου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13750)29.11.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Α. Κύρκου, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Λαμπράκη καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13883)30.11. 62 ὁμοίου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Ἡ παραγωγὸς τῆς Ἑλληνικῆς ταινίας «ΟΥΡΑΝΟΣ» Δρακάκη Βασιλεία, χωρὶς ν’ ἀναμείνῃ τὴν ὑπὸ τῆς Ἀστυν. Δ)νσεως Ἀθηνῶν ἔκδοσιν ἀδείας τοιχοκολλήσεως διαφημίσεως τῆς Ἑλληνικῆς ταινίας «ΟΥΡΑΝΟΣ» ὡς ἡ ὑπ’ ἀρ. 73) 1953 Ἀστυνομικὴ Διάταξις τῆς Δ)νσεως Ἀθηνῶν προβλέπει, προέβη εἰς τὴν τοιχοκόλλησιν τῶν ἐν λόγῳ διαφημίσεων. Κατόπιν τούτου ἐκλήθη ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος παραγωγὸς ὑπὸ τῆς Ἀστυν. Δ)νσεως Ἀθηνῶν καὶ τῇ ὑπεδείχθη ὅπως ἀπομακρύνῃ τὰς ἄνευ ἀδείας ἐνεργηθείσας τοιχοκολλήσεις διαφημίσεων. 2. Οὐδεὶς τῶν ἀστυνομικῶν ἠσχολήθη μὲ τὴν ἀπάλειψιν διαφημίσεων τῆς ἐν λόγῳ παραγωγοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10282) 8388 ἀπὸ 11.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐπιβληθείσας διοικητικὰς κυρώσεις κατὰ τοῦ καταδικασθέντος ὑπὸ τῶν Δικαστηρίων Ὑπομοιράρχου Ντούμα Γεωργίου, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὸ θέμα τοῦ διοικητικοῦ ἐλέγχου τοῦ ἐν λόγῳ Ἀξ)κοῦ, ἔκριναν, κατὰ τοὺς κειμένους Κανονισμοὺς τοῦ Σώματος τῆς Ε. Β. Χωρ)κῆς, αἱ προϊστάμεναι τούτου ὑπηρεσίαι, αἱ δὲ ληφθεῖσαι ἀποφάσεις θεωροῦνται ἐμπιστευτικῆς φύσεως καὶ μὴ ἀνακοινώσιμοι. Τὸ θέμα τῆς μετακινήσεως τῶν Ἀξ)κῶν ἀντιμετωπίζεται βάσει γενικωτέρων κριτηρίων καὶ ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11105) 9165 ἀπὸ 5.10.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐπὶ τῆς καταγγελίας τοῦ ἰδιώτου Δημητρᾶ Σταματίου καὶ βάσει ταύτης ἐνεργεῖται σχετικὴ προκαταρκτικὴ ἐξέτασις ἐκ μέρους τῶν οἰκείων Δικαστικῶν Ἀρχῶν. Ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης θέλομεν ἐπιληφθῆ μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ πορίσματος τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11629) 9582 ἀπὸ 18.10.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, τὸ θέμα τῆς ἐγκρίσεως προσλήψεως καπνεργατῶν πρὸς ἐργασίαν ἀνήκει κατὰ τὸ ἄρθρον 9 τοῦ Ν. 2348)1953 εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ὑπὸ τούτου προβλεπομένης Ἐπιτροπῆς, ἥτις, καθ’ ἑκάστην περίοδον καπνεργασίας καὶ ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων ἀπορροφήσεων ἀνέργων καπνεργατῶν εἰς Καβάλαν, ἀποφασίζει μὲ γνώμονα πάντοτε τὴν ἱκανοποίησιν ὅσον τὸ δυνατὸν μείζονος ἀριθμοῦ, ἔστω καὶ διὰ περιωρισμένον χρόνον. Βεβαίως, κατὰ τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν καὶ ἐν ὄψει τῶν περιωρισμένων δυνατοτήτων ἀπορροφήσεως ὁλοκλήρου τοῦ καπνεργατικοῦ δυναμικοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ὅλαι αἱ ἀπαιτήσεις εἰς τὸ ἀκέραιον, τοῦτο ὅμως δὲν δύναται νὰ ἐκληφθῇ καὶ ὡς ἐνέχον πολιτικὰ ἐλατήρια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Φωτήλα. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11448)9414 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 628 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Φωτήλα, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης παρὰ τοῦ Διοικητοῦ Χωροφυλακῆς Γυθείου διοικητικῆς ἐξετάσεως, τὰ καταγγελλόμενα κατὰ τοῦ Σταθμάρχου Λαγείας ἀπεδείχθησαν ἀνακριβῆ. Πάντως τῆς ὑποθέσεως ἔχει ἐπιληφθῆ ἡ Δικαστικὴ Ἀρχὴ κατόπιν μηνύσεως τοῦ παραπονεθέντος πρὸς τοὺς ἄνω κ. κ. βουλευτὰς ἰδιώτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Μπριλλάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13166) 10782 ἀπὸ 20.11.62 ὑμετέρου σχετικοῦ, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι: Οὐδενὸς νομίμου πολιτικοῦ κόμματος τὰ γραφεῖα ἢ οἱ ὀπαδοὶ παρακολουθοῦνται. 2. Τὸ ἀναφερόμενον περιστατικόν, καθ’ ὅ ἐθεάθησαν ἐν τῇ κεντρικῇ ὁδῷ Ἀριστείδου, ἔνθα τὰς Γραφεῖα τῆς ΕΔΑ 2 ἀστυνομικὰ ὄργανα, δὲν σημαίνει οὐδὲ δύναται νὰ ἐκληφθῇ, ὅτι ταῦτα παρηκολούθουν τὰ Γραφεῖα ἢ τοὺς ὀπαδοὺς τῆς ΕΔΑ, γνωστοῦ ὄντος ὅτι, ἡ Ἀστυνομία ἀσχολεῖται μὲ πληθὺν θεμάτων καὶ ἐπικινδύνων εἰς τὴν Δημοσίαν καὶ Ἐθνικὴν Ἀσφάλειαν προσώπων, τὰ ὁποῖα φυσικὸν εἶναι νὰ μὴν ἀπολείπουν καὶ ἐκ τῆς κεντρικωτάτης καὶ πολυσυχνάστου ταύτης περιοχῆς τῆς Πρωτευούσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9776) 7874 ἀπὸ 23.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἀναφερομένη ἐρώτησις, περὶ κακοποιήσεως τοῦ ἰδιώτου Σαχινίδη Ἠλία ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας Κιλκίς, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ τούτου δὲν ἐπιβεβαιοῦνται. Τὸ ἀληθὲς ἐν προκειμένῳ εἶναι, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ἄγνωστος καὶ θεωρηθεὶς ὕποπτος ὑπὸ περιπολοῦντος Ἀστυν. ὀργάνου, ὑπεβλήθη τὴν 4.8.1962 εἰς ἔλεγχον ταὐτότητός του. Οὗτος ἀρνηθεὶς νὰ δηλώσῃ ταύτην ὡδηγήθη ἐνώπιον τοῦ Διοικητοῦ Ἀσφαλείας Κιλκίς, παρὰ τοῦ ὁποίου καὶ ἀφέθη ἐλεύθερος μετὰ τὴν διαπίστωσιν ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5461)62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1020 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ, περὶ τοῦ κόστους καὶ παραβολῆς ἐκτελεσθέντων δύο ἔργων εἰς τὴν Κοινότητα Κάμπου–Τήνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Κυκλάδων νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ μὲν ἔργου «Βελτίωσις βατότητος ὁδοῦ Κάμπου–Ἁγ. Ρωμανοῦ» ἐδαπανήθη ποσὸν 90.000 δρχ. τοῦ δὲ ἔργου «Ὕδρευσις Κοινότητος Κάμπου Τήνου» ποσὸν 32.355,40 δραχμῶν. Ἡ ἀξία τῶν ὡς ἄνω ἔργων συμφώνως πρὸς τὸν ἀπολογισμὸν τῆς ἐπιτροπῆς παραλαβῆς, ἀνέρχεται ἀντιστοίχως εἰς 93.394,50 καὶ 42.849,30 δραχμάς. Ἡ καθυστέρησις τῆς παραλαβῆς τῶν ὡς ἄνω ἔργων, ὑπὸ τῆς συσταθείσης ἐπιτροπῆς παραλαβῆς, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι, ὁ ἐπιβλέψας τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν μηχανικὸς τῆς Τ.Υ.Δ.Κ. παρῃτήθη ἐκ τῆς ὑπηρεσίας χωρὶς νὰ συντάξῃ τὰ πρωτόκολλα ἀφανῶν ἐργασιῶν καὶ τὰς τελικὰς ἐπιμετρήσεις τῶν ἔργων τούτων. Οὕτω ἡ παραλαβὴ κατέστη λίαν δυσχερής, καθ’ ὅσον ἡ ἐπιτροπὴ ἔπρεπε νὰ συγκεντρώσῃ στοιχεῖα καὶ νὰ συντάξῃ τὰς τελικὰς ἐπιμετρήσεις ἔργων ἐκτελεσθέντων πρὸ πολλοῦ, ἄνευ τῆς συνδρομῆς τοῦ ἐπιβλέψαντος μηχανικοῦ. Ἡ ἐπιτροπὴ παραλαβῆς διεπίστωσεν ὅτι, τὸ ἔργον τῆς ὑδρεύσεως ἐξετελέσθη ἀτέχνως καὶ δή, ὅτι ἡ ὑδατοδεξαμενὴ παρουσιάζει μικρὰν διαρροὴν ὕδατος. Διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὑδατοδεξαμενῆς ἀπαιτεῖται δαπάνη 3.000 δραχμῶν. Ἐπίσης ἡ ἐπιτροπὴ παραλαβῆς παρετήρησεν, ὅτι τὸ σκυρόδεμα κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ πρὸς Ἅγ. Ρωμανὸν κατεσκευάσθη ἀτέχνως, δὲν ἀποτελεῖ ὅμως τοῦτο οὐσιαστικὸν μειονέκτημα τῆς ὁδοῦ, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ βελτιώσεως βατότητος, διὰ τὴν ὁποίαν ἡ δαπάνη τοῦ σκυροδέματος ἀνέρχεται μόνον εἰς ποσοστὸν 10% τῆς ὅλης δαπάνης τοῦ ἔργου (8.890) δρχ. ἡ δὲ ζημία ἐκ τῆς τοιαύτης κατασκευῆς δὲν δύναται νὰ εἶναι μεγαλυτέρα τῶν 3.000 δραχμῶν. Ἡ ζημία αὕτη ὑπερκαλύπτεται ἀπὸ τὰς ἐκτελεσθείσας ἐργασίας, πλέον τῆς ἐγκεκριμένης πιστώσεως, ἀξίας 3.394 δρχ. Αἱ ἀνωτέρω ἀτέλειαι ὀφείλονται εἰς τὴν ἀπειρίαν τοῦ ἐκτελέσαντος τὰ ἔργα Προέδρου τῆς Κοινότητος, δὲν δύναται ὅμως νὰ κατηγορηθῇ οὗτος δι’ ἀμέλειαν ἢ κακὴν διαχείρησιν τῶν πιστώσεων, διότι ἡ ἀξία τῶν ἐκτελεσθέντων ἔργων εἶναι μεγαλυτέρα τῆς ὑπὸ τῆς Κοινότητος καταβληθείσης δαπάνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13172)10788)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 848) 13.11.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακώβου Διαμαντοπούλου διὰ τὴν μὴ πειθαρχικὴν δίωξιν τοῦ Νομάρχου Βοιωτίας κ. Ἀντωνίου Σταυροπούλου, περὶ τὸν χειρισμὸν τῆς ὑποθέσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἑλικῶνος Βοιωτίας Λουκᾶ Καλιαντάση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατὰ τοῦ εἰρημένου Νομάρχου ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος, περὶ τὸν χειρισμὸν τῆς ὑποθέσεως τοῦ ἀνωτέρω Προέδρου, ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη ἐπὶ ἀπάτῃ εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, τὸ δὲ Συμβούλιον Πλημμελειοδικῶν Λεβαδείας, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 59)1962 βουλεύματος αὐτοῦ, ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς παραπομπῆς εἰς δίκην τοῦ μηνυθέντος Νομάρχου. Τὸ Συμβούλιον, ὅμως, τῶν ἐν Ἀθήναις Ἐφετῶν ἐπὶ ἀσκηθείσης ἐφέσεως κατὰ τοῦ ἀνωτέρω παραπεμπτικοῦ βουλεύματος ἀπεφάνθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 295)7.4.62 ὁμοίου βουλεύματος, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ κατηγορία κατὰ τοῦ εἰρημένου Νομάρχου μὴ δεχθὲν συνδρομὴν δόλου ἀλλ’ ὅτι ὑπέπεσεν εἰς τὰς παραβάσεις συγγνωστῆς νομικῆς πλάνης. Κατόπιν τοῦ ἀνωτέρω ἀπαλλακτικοῦ βουλεύματος καὶ ἐν ἐκτιμήσει τῆς ὅλης μέχρι τοῦδε πολιτείας τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Νομάρχου, δὲν ἐκρίθη ἀναγκαία ἡ πειθαρχικὴ δίωξις αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12417)10142)6.11.62 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 53773)21.11.62 ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Λαρίσης εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 784)29.101962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σακελλάρη κ.λ.π. καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 53773 Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ἀθήνας Θέμα: Σφαγεῖα Ἐλασσόνος. Εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α.Π. 12955 τῆς 12.11. 1962 ὑμετέρας Διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2417)62 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 784 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σακελλάρη κλπ. λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν Ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ γενικὴ κατάστασις τῶν σφαγείων Ἐλασσόνος εἶναι πολὺ παλαιὰ — ἀπὸ τοῦ 1912 — κατὰ καιροὺς καὶ ἰδίως κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, τῇ ὑποδείξει τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ἡ Κοινότης προέβη εἰς μικρὰς βελτιώσεις τῶν κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων καὶ τοῦ ἐξοπλισμοῦ των. 2) Ἡ γενικὴ κατάστασις τῶν σφαγείων Ἐλασσόνος εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ θεωροῦνται παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν ὡς ἀκατάλληλα, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως κτιριακῶν κλπ. ἐγκαταστάσεων, ὅσον καὶ διότι ταῦτα εὑρίσκονται ἐντὸς κατωκημένης περιοχῆς καὶ δὴ ἐγγύτατα δημοτικοῦ σχολείου. 3) Ἡ Κοινότης Ἐλασσόνος κατόπιν τῶν συνεχῶν ὀχλήσεων τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀνεγέρσεως νέων σφαγείων. Ἐπειδὴ ἡ δαπάνη τῆς ἀνεγέρσεως εἶναι μεγάλη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδοτηθῇ ἐκ τῶν Μ.Κ.Ε. δυνάμει, τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11280)ΥΝΤ914)19.3.62 ἀποφάσεως Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. 4) Πάντως ὑπὸ τῶν καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν διενεργεῖται τακτικὸς ἔλεγχος τῆς ὅλης καταστάσεως τῶν σφαγείων καὶ λαμβάνονται τὰ προσήκοντα μέτρα προστασίας τῆς δημοσίας ὑγείας. Ἐν Λαρίσῃ τῇ 21 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Νομάρχης Λαρίσης

ΑΡ. ΚΑΚΟΥΡΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βοβολίνη. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14269)11664 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 975 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βοβολίνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λαμψάκου 7, οἴκημα εἰς ὅ ἐγκατεστάθη ἡ Διοίκησις Μεταγωγῶν Ἀθηνῶν ἐξευρέθη καὶ ἐμισθώθη παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. 2) Ὡς ἤδη ἐρρυθμίσθη τὸ θέμα διακινήσεως τῶν κρατουμένων ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, αὕτη θὰ γίνεται ἀπ’ εὐθείας εἰς τὰς φυλακὰς ἢ τὰ δικαστήρια καὶ εἰς τὸ οἴκημα δὲν θὰ παραμένωσι κρατούμενοι ἐκτὸς ἐξαιρετικῶν καὶ σπανίων περιπτώσεων. 3) Τὸ μισθωθὲν οἴκημα οὐδόλως κεῖται εἰς Κεντρικὸν σημεῖον καὶ ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς Πρεσβείας χωρίζεται ὑπὸ τῆς Λεωφόρου Βασ. Σοφίας καὶ ἑνὸς ἔτι οἰκοδομικοῦ τετραγώνου. 4) Τοῦτο θὰ χρησιμοποιῆται διὰ γραφεῖα καὶ διαμονὴ τῶν ἀνδρῶν καὶ δὲν θὰ διαφέρῃ ἀπὸ ἕν οἱονδήποτε Ἀστυνομικὸν Κατάστημα. Κατὰ συνέπειαν οὔτε θέαμα θλιβερὸν θὰ παρέχῃ, οὔτε ἀνεπανορθώτους ψυχικὰς βλάβας εἰς τοὺς ἀνηλίκους θὰ ἐπιφέρῃ, οὔτε εἰς ὑλικὰς ζημίας τῶν περιοίκων θὰ συντελέσῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Παπαδάκη καὶ Ν. Ἀθανασίου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14373)11774 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1026 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Παπαδάκη καὶ Α. Ἀθανασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς τηρήσεως ἐν ὑπηρεσίᾳ τῶν καταλαμβανομένων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἀξιωματικῶν ἄνευ δικαιώματος πλήρους συντάξεως μελετᾶται ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Δεκεμβρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14368)11767 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1021 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι μελετᾶται ἡ μείωσις τοῦ ὁρίου ἡλικίας καθ’ ὅ ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις ἀδείας γάμου εἰς τοὺς χωροφύλακας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14027)11464 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 928 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Λόγῳ τῆς φύσεως τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων τὸ ὅριον ἡλικίας τούτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὰ διὰ τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους ἰσχύοντα ὅρια. Ἐπίσης δὲν κρίνεται σκόπιμος ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἰσχυούσης διὰ τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους διατάξεως περὶ τηρήσεως τούτων ἐν ὑπηρεσίᾳ ὡς ὑπεραρίθμων μέχρι συμπληρώσεως πλήρους συντάξεως καθ’ ὅσον διὰ μὲν τοὺς Ἀνθυπαστυνόμους καὶ κατωτέρους παρέχονται 10.50 διὰ δὲ τοὺς λοιποὺς τὰ ὅρια ἡλικίας εἶναι τοιαῦτα ὥστε μόνον ἕνα μικρὸν ποσοστὸν τούτων δὲν καλύπτει πλήρη σύνταξιν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ἐγκαίρου κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα. Διὰ τὸ Πυροσβεστικὸν Σῶμα ἔχει ληφθῇ Νομοθετικὴ μέριμνα (Ν.Δ. 4023)59) τηρήσεως ἐν ὑπηρεσίᾳ μόνον τῶν καταλαμβανομένων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ μὴ συμπληρούντων τριακονταετῆ μέχρι συμπληρώσεως ταύτης καὶ οὐχὶ συμπληρώσεως πλήρους συντάξεως. Τοὐναντίον διὰ τὴν Χωροφυλακήν, τὰ ὅρια ἡλικίας τῶν ὁπλιτῶν καὶ κατωτέρων ἀξιωματικῶν εἶναι μειωμένα κατὰ 3 ἔτη ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ ὅρια τῶν ὁμοιοβάθμων των Ἀστυν. Πόλεων καὶ Πυροσβεστικοῦ Σώματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13547) 11079 ἀπὸ 27.11.1962 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπασταύρου, σχετικὴ μὲ καταγγελίαν τοῦ ἐκ Γεροπλατάνου Ἰωαννίνων ἰδιώτου Γεωργίου Οἰκονόμου εἰς βάρος Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐκ γενομένης ἐρεύνης ὑπὸ τοῦ Ἀνωτέρου Διοικητοῦ Χωροφυλακῆς Ἠπείρου καὶ ἐκ συναφῶν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως δημοσιευμάτων προέκυψαν τὰ ἑξῆς: 1. Ἡ ἐκ μέρους τοῦ Γεωργίου Οἰκονόμου, κατοίκου Γεροπλατάνου–Ἰωαννίνων γενομένη καταγγελία, κατὰ τοῦ Ἀνθ)ρχου προσωρινοῦ Διοικητοῦ τῆς Ὑπ)σεως Χωρ)κῆς Παγωνίου, καθ’ ἣν οὗτος «συνέστησεν αὐτῷ ν’ ἀποκηρύξῃ ὅλα τὰ ἀντιπολιτευόμενα τὴν Κυβέρνησιν Κόμματα», ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἄνευ περιεχομένου, ἐλέγχεται καὶ ὡς ὑποβολιμιαία, κακόβουλος καὶ φανταστική. Διότι ὁ ἐπικαλούμενος ἰσχυρισμός, πρῶτον οὐδὲν νόημα ἐνέχει ἀπὸ πλευρᾶς οὐσίας καὶ δεύτερον παρ’ οὐδενὸς ἐπιβεβαιοῦται. Πλέον τούτου τὸ κακόβουλον καὶ ἀνακριβὲς τοῦ ἰσχυρισμοῦ του καταρρίπτεται ἀφ’ ἑαυτοῦ, καθ’ ὅσον ὁ καταγγέλλων ἀντιφάσκων βασικῶς πρὸς ἑαυτόν, ἐνῷ εἰς τὴν πρὸς τὴν Νομαρχιακὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ε.Κ. Ἰωαννίνων ἀπευθυνθεῖσαν ἔγγραφον καταγγελίαν του ἰσχυρίζεται, ὅτι τὸ καταγγελλόμενον περιστατικὸν ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν ἐνώπιον τοῦ Διοικητοῦ Ὑ. Πωγωνίου πρόσκλησίν του καὶ ἐμφάνισίν του εἰς Δελβινάκιον (ἕδραν τῆς Ὑποδιοικήσεως), ἀντιθέτως κατὰ τὴν ἐνώπιον τοῦ Συν)ρχου Α.Δ.Χ. Ἠπείρου ἐμφάνισίν του καὶ ἐξέτασίν του, γενομένην μετὰ τὴν κατάθεσιν τῆς ἐρωτήσεως, ἀνέφερεν ὅτι τὸ καταγγελθὲν περιστατικὸν ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν εἰς Γεροπλάτανον συνάντησιν αὐτοῦ μετὰ τοῦ ἀξιωματικοῦ. Τὸ γεγονὸς ἐξ ἄλλου, ὅτι ὁ καθ’ οὗ ἡ καταγγελία Ἀξιωματικός, 4 ὁλοκλήρους ἡμέρας (ἤτοι τὴν 25.11.1962) πρὸ τῆς καταγγελίας τοῦ Γ. Οἰκονόμου εἰς τὴν Ν.Ε. τῆς Ε.Κ. Ἰωαννίνων, ἀνέφερεν καὶ εἰσηγήθη ἁρμοδίως τὴν εὐμενῆ διαχείρισιν τῆς ὑποθέσεως ἀποδημίας τοῦ ἀδελφοῦ του Ἀλεξάνδρου Οἰκονόμου, προσεπιμαρτυρεῖ, ὅτι ὁ Ἀξ)κὸς οὗτος, ἐνήργησε μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης διακριτικότητος καὶ εὐθυκρισίας, μακρὰν πάσης προκαταλήψεως καὶ ἀνεπηρεάστως. 2. Ἡ καταγγελία ἐξ ἑτέρου, τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ, κατὰ τοῦ Ἀντ)ρχου Δ)τοῦ Δ)σεως Χωρ)κῆς Ἰωαννίνων, προσωρινῶς ἀναπληροῦντος τὸν Α.Δ.Χ. Ἠπείρου, κατὰ τὸν χρόνον τελέσεως τῆς ἀναφερομένης πράξεως καθ’ ἥν οὗτος «ὑπὸ τὸ κράτος φοβίας ὑπεχρέωσε τὸν Γεώργιον Οἰκονόμου νὰ ὑπογράψῃ διάψευσιν» τῆς προαναφερθείσης καταγγελίας του κατὰ τοῦ Ἀνθ)ρχου, χαρακτηρίζοντος ἅμα τὴν ἐνέργειαν ταύτην τοῦ Ἀξ)κοῦ ὡς ἀνήθικον καὶ ἐπίμεμπτον, καταπίπτει ἀφ’ ἑαυτῆς ὡς σαθρὰ καὶ ἀνακριβής. Διότι πρῶτον, ὁ ἴδιος ὁ καταγγείλας Γ. Οἰκονόμου ἐξετασθεὶς παρὰ τοῦ Α.Δ.Χ. Ἠπείρου ἀνέφερεν, ὅτι οὐδέποτε ἠπειλήθη ἢ τῷ ἐζητήθη παρομοία ἐπιστολὴ διαψεύσεως ἐκ μέρους τοῦ καταγγελλομένου Ἀνωτέρου Ἀξ)κοῦ, ἢ ἔδωσε τοιαύτην. Καὶ δεύτερον, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Ν.Ε. τῆς Ε.Κ. Ἰωαννίνων κ. Νίκου εἰς δημοσιευθεῖσαν ἐπιστολήν του εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐθνικὸς Ἀγὼν» Ἰωαννίνων τῆς 21.11.62 ὑπὸ τὸν τίτλον «Χάριν τῆς ἀληθείας», «μία διευκρίνησις» ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων ὅτι: «1. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ κ. Οἰκονόμου κατέθεσεν ὁπουδήποτε νεωτέραν ἐπιστολὴν διαψεύδουσαν ἢ ἀνακαλοῦσαν τὴν πρώτην» καὶ «2. Ἡ μετὰ τοῦ ἀναπληροῦντος τὸν Ἀνώτερον Διοικητὴν Χωρ)κὴν Ἠπείρου, Διοικητοῦ Δ)σεως Χωρ)κῆς Ἰωαννίνων, συνομιλία του, δὲν εἶχε τὴν ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἔννοιαν». 3. Πάντα ταῦτα, ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὰ προηγηθέντα καὶ ἐπακολουθήσαντα τὴν κατάθεσιν τῆς ἐρωτήσεως δημοσιεύματα τοῦ Τύπου, ὡς καὶ πρὸ παντὸς αἱ ἀγωνιώδεις προσπάθειαι ἀνασκευῆς τῶν καταγγελθέντων καὶ δημοσιευθέντων, ἀποδεικνύουν πόσον κακόβουλος καὶ φανταστικὴ ὑπῆρξεν ἡ ἐξυφανθεῖσα κατὰ τῶν ἐν λόγῳ Ἀξιωματικῶν κατηγορία. Καὶ ἀποδεικνύεται ἀκόμη πόσον ἄδικος καὶ ἀψυχολόγητος ὑπῆρξεν ἡ κατὰ τῶν Ἀξ)κῶν τούτων κατηγορία ἡ ὁποία υἱοθετήθη ἀβασανίστως διὰ λόγους πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἐνῷ ἀπ’ ἀρχῆς διεφαίνετο ὅτι αὕτη ἦτο φανταστική, ὡς καὶ εἰς τὴν ἀπὸ 17.11.1962 πρώτην ἀνακοίνωσίν μου ἀνεκοίνωσα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14290)11685 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1001 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης μελετᾶται ἡ ρύθμισις καὶ τοῦ θέματος παραμονῆς ἐν ὑπηρεσίᾳ τῶν καταλαμβανομένων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἀξιωματικῶν ἄνευ δικαιώματος πλήρους συντάξεως καὶ τὸ θέμα τοῦ ἐπιδόματος παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13182 ἀπὸ 20.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις, κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐξ ἀφορμῆς τηλεγραφικῆς διαμαρτυρίας τοῦ Σωματείου Ὁδηγῶν καὶ Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Πειραιῶς νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: Ἡ κατὰ σύστημα διατύπωσις ἀορίστων καταγγελιῶν κατὰ τῶν ἀρχῶν Ἀσφαλείας ἐκ μέρους τοῦ ἐν λόγῳ Σωματείου, ἀποτελεῖ συνήθη μέθοδον καὶ τακτικὴν αὐτοῦ, πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων καὶ προκαλεῖ ἀδυναμίαν διερευνήσεως τούτων, λόγῳ τῆς τοιαύτης ἀοριστίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14119) 11562 ἀπὸ 4.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: Δὲν ὑφίσταται παρ’ ἡμῖν φάκελλος τῆς μνημονευομένης ὀργανώσεως «Πανελλήνιος Ἐθνικὴ Σταυροφορία» καὶ συνεπῶς οὔτε σχετικὰ ἔγγραφα πρὸς κατάθεσιν ὑπάρχουν. Κατὰ τὰς πληροφορίας μας, Σωματεῖον ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω ἐπωνυμίαν, λειτουργεῖ δυνάμει καταστατικοῦ, ἐγκριθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 15255)1961 ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, πλὴν οὐδεμίαν σχέσιν εἶχεν ἢ ἔχει μὲ τὰς Ἀρχὰς Ἀσφαλείας, αἵτινες διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τῆς ἀποστολῆς των εἶναι αὐτάρκεις καὶ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἀνέχονται συμπαράλληλον ἀνάμιξιν παρ’ οὐδεμιᾶς ὀργανώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λούλη, Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Κ. Μητσοτάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14271 ἀπὸ 6.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: Ἡ παρὰ τὴν γενομένην διάψευσιν, συστηματικῶς ἀναδημοσιευομένη εἴδησις καθ’ ἣν δὲν ὑφίσταται δῆθεν εἰς Βόλον τὸ ἀπαιτούμενον νομιμόφρον ἐργατικὸν δυναμικόν, διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἱδρυθησομένων Βιομηχανιῶν, εἶναι καὶ ὑποβολιμαία καὶ καταφώρως ἀνακριβής. Καθ’ ὅσον παρ’ οὐδεμιᾶς ἁρμοδίας ἀρχῆς παρεσχέθη παρομοία πληροφορία, οὐδὲ ἦτο δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ, διότι εὐτυχῶς διὰ τὸν τόπον καὶ ἀτυχῶς διὰ τοὺς χαλκεύοντας τοιαύτας εἰδήσεις, ἡ πραγματικότης εἶναι ὅλως διάφορος τῆς ἐπιχειρουμένης νὰ ἐμφανισθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ ὑπ’ ἀριθ. 14298)11993 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1011 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημοπούλου περὶ μετατροπῆς τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Αἰγινίου εἰς Ἀστυνομικὸν Τμῆμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι παρὰ τῶν καθ’ ἱεραρχίαν ὑπηρεσιῶν, αἵτινες καὶ εἶναι ἁρμόδιοι νὰ ἐκτιμήσωσι τὰς ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας καὶ τελικῶς νὰ ὑποβάλωσι προτάσεις, δὲν ἔχει ὑποβληθῆ πρότασις προαγωγῆς τοῦ Σ.Χ. Αἰγινίου εἰς Ἀστυνομικὸν Τμῆμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14046)11483 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 972 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τοὺς ἐνωμοτάρχας παρέχεται ἡ εὐχέρεια συμμετοχῆς εἰς προαγωγικὰς διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ ἐξετάσεις κατὰ διετίαν, ὁ δὲ καταρτιζόμενος πίναξ ἐπιτυχίας εἶναι διετοῦς ἰσχύος. Ἤδη, κατὰ τὴν ἀνασύνταξιν τοῦ Κώδικος Χωροφυλακῆς μελετᾶται ἡ περίπτωσις καταρτισμοῦ ἐκτὸς τοῦ δι’ ἐξετάσεων πίνακος καὶ δευτέρου κατ’ ἀρχαιότητα, αἱ δὲ προαγωγαὶ νὰ ἐνεργῶνται κατ’ ἀναλογίαν ἐξ ἀμφοτέρων τῶν πινάκων. Καθορισμὸς ἑνιαίων τῶν θέσεων ἀνθυπασπιστῶν καὶ ἐνωμοταρχῶν δὲν κρίνεται ὑπηρεσιακῶς σύμφορος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως, ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 697 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη περὶ ἀποπερατώσεως τοῦ ἔργου ἱδρύσεως τῆς Κοινότητος Περιβολακίου καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως τάχιστα γνωρίσητε ἡμῖν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας πρὸς ὅ ἀπευθύνεται ἡ ἐρώτησις, τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ὑμετέρας ἀπόψεις καὶ ἐνεργείας. Ἐπίσης παρακαλοῦμεν, ὅπως ἐξετάσητε ἐὰν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀποπεράτωσις τοῦ ἔργου διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 150.000 δραχμῶν ἀνωτάτου ὁρίου δανείου τοῦ ἄρθρου 67 τοῦ Ν. Διατάγματος 3033)1954 καὶ ἐν καταφατικῇ περιπτώσει, ὑποδείξητε εἰς τὴν Κοινότητα τὰς ἐνεργείας εἰς ἅς πρέπει νὰ προβῇ, ἵνα τύχῃ δανείου ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου, ἐν ὄψει καὶ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Ν. Διατάγματος 2460) 1962. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1962 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Σ. ΔΕΛΗΝΙΚΟΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14946)12254 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1111 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅσον ἀφορᾶ τὴν παράγραφον 6 τῆς ἄνω ἐρωτήσεως, ἥτις ἀφορᾷ τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ὅτι οἱ ἄνδρες τοῦ Σ.Χ. Θερμοπυλῶν ἐκτελοῦσι τὴν ὑπηρεσίαν των συμφώνως πρὸς τοὺς νόμους, κανονισμοὺς καὶ διαταγὰς τῶν προϊσταμένων μὴ ἐπηρεαζόμενοι κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν ταύτης παρὰ τρίτων. Ἡ δύναμις τοῦ Σταθμοῦ ἐξ ἑνὸς ἐνωμοτάρχου καὶ δύο χωροφυλάκων ὑπηρετεῖ εἰς τὸν Σταθμὸν τοῦτον, ὁ μὲν ἐνωμοτάρχης ἀπὸ 10.10.1962, οἱ δὲ χωροφύλακες ἀπὸ τοῦ ἔτους 1961. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13553)11088) 27.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 880) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἄνω κ.κ. βουλευταὶ ἐπὶ τῶν κάτωθι, ἅτινα ἐγνώρισεν ἡ Νομαρχία Λαρίσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57752)10.12.1962 ἀναφορᾶς της. Ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα διὰ τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης πρὸς τὸν σκοπὸν κατασκευῆς νέας γεφύρας Νέας Σμύρνης. Διετέθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὸ ἀπαιτούμενον ὑλικὸν γεφυροσκευῆς Μπέλεϋ καὶ ἤρξαντο αἱ ἐργασίαι τῶν ἀπαιτουμένων παραβάσεων παρὰ τῆς Διευθύνσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν Νομοῦ Λαρίσης διὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ ὑπὸ τοῦ Στρατοῦ τοποθέτησιν τῆς ἀνωτέρω γεφυροσκευῆς. Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τῆς πέραν τῆς γεφύρας συνοικίας Νέας Σμύρνης ἐδρομολογήθησαν ἀστικὰ λεωφορεῖα τρὶς τῆς ἡμέρας, διὰ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ, ἐπὶ πλέον τῶν ἐκτελούντων τὴν συγκοινωνίαν λεωφορείων γραμμῆς Φιλιππουπόλεως–Νέας Σμύρνης. Πάντες οἱ κάτοικοι τῆς πέραν τῆς γεφύρας συνοικίας Νέας Σμύρνης, χρησιμοποιοῦν τὰ ἀστικὰ λεωφορεῖα γραμμῆς Φιλιππουπόλεως–Νέας Σμύρνης, μέχρι τῆς γεφύρας διανύοντες πεζῇ τὴν μέχρι τέρματος ἐναπομένουσαν ἀπόστασιν ὡς ἐπίσης καὶ τὰ ἕτερα ἀστικὰ λεωφορεῖα, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη τὰ ἀνερχόμενα διὰ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 239)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, περὶ κατασκευῆς καὶ ἀνακαινίσεως τῆς ὁδοῦ τῆς συνδεούσης τὰ Φάρσαλα μὲ τὰ χωρία Βασιλῆ Μεγάλου Εὐϊδρίου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ Τοπικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐγγείων Βελτιώσεων ἐγένετο γενικὴ συντήρησις τοῦ τμήματος τῆς ὡς ἄνω ὁδοῦ ἀπὸ τοῦ Βασιλῆ ἕως τὸ Εὐΐδριον. Ἐν συνεχεία ἀπὸ τὸ Εὐΐδριον ἕως τὸν Λόφον, ἔγινεν ἀμμοχαλικόστρωσις, διὰ πιστώσεων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Λαρίσης, χορηγηθεισῶν εἰς τὴν Κοινότητα Εὐϊδρίου. Τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα, ἀπὸ Λόφου μέχρι Πολυνερίου, προβλέπεται νὰ ἐκτελεσθῇ ἐλλείψει πιστώσεων κατὰ τὸ ἐρχόμενον οἰκονομικὸν ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 47720)17.12.1962 ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Μαγνησίας, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 942 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13875)11359 30.11. 1962 ἐγγράφου σας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 47720. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτῶν ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐπίλυσιν προβλημάτων τῆς Κοινότητος Σεσκούλου. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13530)1.12.62 ὑμετέρας διαταγῆς, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: Ι. Ὕδρευσις. Αἱ ἀνάγκαι ὑδρεύσεως τῶν κατοίκων τῆς ἐν περιλήψει Κοινότητος ἐξυπηρετοῦντο παλαιότερον ἐπαρκῶς ἐκ πηγῶν κειμένων δυτικῶς ταύτης. Ἀπὸ τοῦ Μαρτίου ὅμως 1957, ὅτε ἐσημειώθησαν οἱ καταστρεπτικοὶ σεισμοὶ ἡ ὕδρευσις εἰς τὴν ἀνωτέρω Κοινότητα εἶναι πλημμελής. Ἐπανειλημμένως ἐγένοντο ἔρευναι διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ἀφθόνου ὕδατος εἴτε διὰ γεωτρήσεων, εἴτε διὰ πηγαίων ὑδάτων ὑπὸ γεωλόγων, μὲ τὴν διαπίστωσιν ὑπ’ αὐτῶν ὅτι πρόκειται περὶ περιοχῆς πτωχῆς ὑδρολογικῶς. Παρὰ ταῦτα, ἡ Νομαρχία δὲν ἔπαυσεν ἐκδηλοῦσα συνεχῶς τὸ ἐνδιαφέρον της διὰ τὴν εὐνοϊκὴν ἐπίλυσιν τοῦ ἐν λόγῳ προβλήματος ὑδρεύσεως. Ἤδη γεωλόγος τῆς Ὑπηρεσίας Ἐγγείων Βελτιώσεων ἀσχολεῖται μὲ τὸ θέμα τοῦτο. ΙΙ. Ὁδοποιΐα. Ἡ Κοινότης συνδέεται μετὰ τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Βόλου–Λαρίσης δι’ ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ μήκους 4 περίπου χιλιομέτρων εὑρισκομένης εἰς ἀρίστην κατάστασιν. Οὐδέποτε διεκόπη, οὔτε πρόκειται νὰ διακοπῇ ἡ συγκοινωνία μετὰ τοῦ Βόλου, ἐξυπηρετουμένη διὰ λεωφορείων τοῦ 29ου Κ.Τ.Ε.Λ. ΙΙΙ Διδακτήριον. Συνεπείᾳ τῶν σεισμῶν τοῦ Μαρτίου τοῦ 1957, κατέρρευσε τὸ παλαιὸν διδακτήριον τοῦ δημοτικοῦ σχολείου. Μετὰ τοὺς σεισμοὺς ἀνηγέρθη καινουργὲς κτίριον Νηπιαγωγείου, διθέσιον, ἐν τῷ ὁποίῳ ὡς καὶ εἰς πρόχειρον ξύλινον στέγαστρον συστεγάζεται καὶ τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον. Πάντως τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως νέου διδακτηρίου θὰ εἶχε ρυθμισθῆ ἀπὸ μακροῦ, ἐὰν τὸ κριθὲν ὡς κατάλληλον οἰκόπεδον ἰδιοκτησίας τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς, παρεχωρεῖτο ὑπ’ αὐτῆς εἰς τὸ Δημόσιον. Ἤδη ἔχομεν ἐπιληφθῆ καὶ προσωπικῶς τῆς διευθετήσεως τῆς μεταξὺ τῆς Κοινότητος καὶ Ἐκκλησίας διαφορᾶς. Ἐν Βόλῳ τῇ 17 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Νομάρχης

Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14540)11909)11.12.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 335)19.12.62 ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Κοζάνης, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1062)10. 12)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 335. Ἐκτέλεσις τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α.Π. 13799)12.12.62 διαταγῆς. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1062 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μ. Παπακωνσταντίνου. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἐν περιλήψει ἀναφερομένης διαταγῆς ὑμῶν καὶ σὺν τῇ ὑποβολῇ τῆς διαβιβασθείσης μοι διὰ ταύτης ἀλληλογραφίας, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κατωτέρω: 1) Ἡ Κοινότης Τριγωνικοῦ, ὡς καὶ αὐτοπροσώπως διεπιστώσαμεν δοκιμάζεται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ὑπὸ χειμάρρου (οὐχὶ χάνδακος) ὅστις διέρχεται διὰ τοῦ χαμηλοτέρου σημείου τοῦ οἰκισμοῦ, ἔνθα καὶ ἡ πλατεῖα αὐτοῦ καὶ ἐπιφέρει ζημίας εἰς τὰ ἐκεῖ εὑρισκόμενα κτίσματα, οἰκίας καὶ ἀποθήκας τῶν κατοίκων. Δὲν εἶναι ὅμως ἀληθὲς ὅτι, παρεσύρθησαν οἰκίαι καὶ ἀποθῆκαι, ἁπλῶς εἰσῆλθον ἐν αὐταῖς τὰ ὕδατα τοῦ πλημμυρίσαντος χειμάρρου. 2) Ἡ Νομαρχία ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματος τῶν Μ.Κ.Ε. ὑπέδειξεν εἰς τὴν Κοινότητα ὅπως αἰτήσῃ ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου Ἡ Κοινότης δὲν ἀπεδέχθη τὴν λύσιν ταύτην καὶ ἐζήτει ἐπιμόνως, ὅπως τὸ ἔργον ἐκτελεσθῇ δαπάναις τοῦ Κράτους. 3) Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ Κοινότης ὑπέβαλε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 471)3.9.62 ἀναφορὰν αὐτῆς καὶ ᾐτήσατο τὴν λῆψιν ἐκτάκτων μέτρων. Ἡ ἀναφορὰ διεβιβάσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Τ 8724)4.10.62 διαταγῆς ἡμῶν εἰς τὴν ΥΕΒ Δυτικῆς Μακεδονίας, ἥτις δι’ ἐπιτοπίου μεταβάσεως ὑπαλλήλου ἐμελέτησε τὸ ἔργον καὶ ἀνέφερεν ἡμῖν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 6228) 12.10.62 καὶ 7106)12.11.62 ἀναφορῶν αὐτῆς καὶ ὑπέδειξε τὴν κατασκευὴν φράγματος ἐκτροπῆς τοῦ χειμάρρου μετὰ νέας κοίτης μήκους 1.000 μ. συνολικῆς δαπάνης 500.000 περίπου δραχμῶν καὶ ἀνέφερεν ἐπὶ πλέον, ὅτι, τὸ ἔργον δὲν ἐπροτάθη πρὸς χρηματοδότησιν κατὰ τὸ ἔτος 1963 καὶ 4) Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, διετάξαμεν τὴν παρ’ ἡμῖν Τ.Υ.Δ.Κ., ὅπως συντάξῃ τὴν ὁριστικὴν μελέτην τοῦ ἔργου καὶ ἐνταχθῇ αὐτὸ κατὰ προτεραιότητα εἰς τὸ πρόγραμμα Κοινωφελῶν Ἔργων τοῦ οἰκ. ἔτους 1963. Ἐπὶ τούτοις ἀναφέρομεν, ὅτι, ἡ Κοινότης αὕτη ἐνισχύθη διὰ τῶν κατωτέρω χρηματικῶν ποσῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἑξῆς ἔργων: α) Τῆς κατασκευῆς τῆς ἁμαξιτῆς ὁδοῦ τῆς συνδεούσης τὴν Κοινότητα μετὰ τῆς κατασκευαζομένης νέας Ἐθνικῆς ὁδοῦ Κοζάνης–Λαρίσης, διὰ ποσοῦ τῶν 30.000 δραχμῶν ὑπὸ τοῦ Προγράμματος Πρόνοια Ἐργασίας, β) τῆς κατασκευῆς ἀρδευτικοῦ διὰ δανείου 25.000 δραχμῶν καὶ χαριστικῆς ἐπιχορηγήσεως 25.000 δραχμῶν καὶ γ) τῆς ἀνακατασκευῆς τοῦ ὑδραγωγείου διὰ δανείου 80.000 καὶ χαριστικῆς ἐπιχορηγήσεως 50.000 δραχμῶν. Ἐν Κοζάνῃ τῇ 19 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Νομάρχης

Π. ΓΑΡΕΦΗΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12.206)1.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 772 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ, περὶ διανοίξεως τῆς ἀγροτικῆς ὁδοῦ πρὸς Κολυμβάτηραν, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ κ. Νομάρχου Λέσβου νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Κοινότης Τρύγονος, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958 ᾐτήσατο τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου διανοίξεως τῆς ὁδοῦ πρὸς Κολυμβάτηρα καὶ ἐπανῆλθεν ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τούτου καὶ κατὰ τὰ ἔτη 1959 καὶ 1960. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ δαπάνη ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου τούτου θὰ ὑπερέβαινε τὸ ποσὸν τοῦ 1.000.000 δραχμῶν, δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις αὐτοῦ διὰ τοῦ προγράμματος Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων, διὰ τοῦ ὁποίου ἐξετελοῦντο ἔργα προϋπολογισμοῦ μέχρι 200.000 δραχμῶν. Κατὰ τὸ ἔτος 1962, ὅτι ἐπετράπη ἡ ἐκτέλεσις ἔργων τοῦ προγράμματος Κοινωφελῶν Ἔργων ἀξίας μέχρις 1.500.000. Τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον ἀπεφάσισε τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου ἔχουσα πρὸς τοῦτο σύμφωνον τὴν γνώμην τοῦ Κοινοτ. Συμβουλίου καὶ τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας καὶ συνέταξε τὴν σχετικὴν μελέτην αὐτοῦ δι’ ἰδιώτου μηχανικοῦ, δαπάναις τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Πέραν τούτου οὐδεμία ἐνέργεια ἐγένετο, οὔτε ὑπεβλήθη αἴτημα εἰς τὴν Νομαρχίαν διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς ὁδοῦ, ἥτις θὰ ἀρχίσῃ νὰ ἐκτελῆται, μετὰ τὴν συγκατάθεσιν τῶν θιγομένων ἐκ τῆς διελεύσεως τῆς ὁδοῦ ἢ τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν δι’ αὐτῆς καταληφθησομένων κτημάτων. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰς προξενηθησομένας ζημίας εἰς τὰ δένδρα ἐκ τῆς διελεύσεως τῆς ὁδοῦ γνωρίζομεν, ὅτι αὗται ἐντοπίζονται εἰς 2.502 ἐλαιόδενδρα καὶ οὐχὶ εἰς 6.000 τοιαῦτα, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀναφέρεται, καὶ εἰς 180 περίπου ἕτερα δένδρα, (ἀχλαδέαι, συκέαι, πεῦκα κλπ.). Ἡ ἀγροτικὴ περιοχή, ἣν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἡ ἐν λόγῳ ὁδός, συμφώνως πρὸς τὴν συνταχθεῖσαν γεωργοοικονομικὴν μελέτην, εἶναι παραγωγικότητος 1.500.000 ὀκάδων ἐλαιῶν ἐτησίως καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιοῦνται αἱ μεταφορικαὶ ἀνάγκαι αὐτῆς διὰ τῆς ὑπαρχούσης ἀτραποῦ. Πλὴν τῆς ἐξυπηρετουμένης, ἀγροτικῆς περιοχῆς, διὰ τῆς διανοίξεως τῆς ὁδοῦ θὰ ἐξυπηρετοῦνται καὶ αἱ μονίμως διαμένουσαι εἰς τὸν συνοικισμὸν Μηλεῶν 20 περίπου οἰκογένειαι καὶ κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας ἕτεραι 200 παραθερίζουσαι. Ἡ ἀντίδρασις, κατὰ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου, μελῶν τινῶν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Τρύγονα, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ὁδὸς θὰ διέλθῃ ἀπὸ τὰ κτήματα αὐτῶν, ἢ εἰς πιέσεις ἑτέρων θιγομένων συνδημοτῶν των. Ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένη ἀναστολὴ προσπαθείας βιαίας διανοίξεως τῆς ὁδοῦ, ἀφορᾷ εἰς διαταγὴν τοῦ Εἰσαγγελέως πρὸς τὴν Ὑποδιοίκησιν Χωροφυλακῆς Πλωμαρίου, διὰ τὸν ἰδιώτην μηχανικόν, ὅστις ἀνέλαβε τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης καὶ ἥτις διαταγὴ μετὰ διήμερον ἀνεκλήθη ἀπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως, διότι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Διατάγματος 3979)1959 ὁ νομεὺς ἢ κάτοχος κτημάτων, τῶν ὁποίων ἐπιζητεῖται ἡ ἀπαλλοτρίωσις, ὑποχρεοῦται ὅπως ἐπιτρέπῃ τὴν ἐπὶ τούτων ἐκτέλεσιν τῶν ἀπαραιτήτων προκαταρκτικῶν ἐργασιῶν, πρὸς καταμέτρησιν καὶ σύνταξιν τῶν διαγραμμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14305) 11700 ἀπὸ 6.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, εἰς τοὺς προσελθόντας κατὰ τὴν 15.11.62 εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς Ὑποδιευθύνσεως Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας Θεσσαλονίκης φοιτητὰς τοῦ Πανεπιστημίου, ὑπεμνήσθησαν οἱ ὑφιστάμενοι κίνδυνοι τῆς ἐθνικόφρονος Φοιτητικῆς Νεολαίας, ἐκ τῆς ἐνταθείσης προσπαθείας τῶν κομμουνιστῶν νὰ διεισδύσουν καὶ νὰ διαβρώσουν ταύτην. Οἱ πέραν τούτων ἰσχυρισμοὶ καὶ ἰδίᾳ οἱ τοιοῦτοι περὶ τῆς ὑπαινισσομένης οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν φοιτητικῶν ὀργανώσεων, στεροῦνται βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ὁ κ. Γ. Στεργίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀναφερομένης εἰς τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Νοσοκομείου Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ.

§6Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ κατώτερον προσωπικὸν τοῦ νοσοκομείου Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ ἀντιμετωπίζον τὴν ἀκατανόητον καὶ πείσμονα ἄρνησιν τῆς διοικήσεως τοῦ νοσοκομείου εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων του, ἠναγκάσθη, τὸν παρελθόντα Αὔγουστον, νὰ κατέλθῃ εἰς ἀπεργίαν, ἡ ὁποία ἐξειλίχθη εἰς ἀπεργίαν πείνης. Οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὸ ἐν λόγῳ νοσοκομεῖον, ἐζήτησαν τὴν καταβολὴν τῶν δεδουλευμένων ἀποδοχῶν των τῶν ἀπὸ πολλῶν μηνῶν κατακρατουμένων καὶ τὴν καταβολὴν τῆς νομίμου προσθέτου ἀμοιβῆς των διὰ τὴν νυκτερινὴν ἐργασίαν καὶ τὴν ἐργασίαν των κατὰ τὰς ἐξαιρεσίμους ἡμέρας. Ἡ διοίκησις τοῦ νοσοκομείου ἐπέμενεν εἰς τὴν ἄρνησίν της. Πέραν αὐτοῦ, οἱ ἐργαζόμενοι ἐκινήθησαν διὰ τῶν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς συνδικαλιστικῆς των ὀργανώσεως καὶ ἐζήτησαν τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἁρμοδίων. Ἀποτέλεσμα τούτου ὑπῆρξεν νὰ ἀπολυθῇ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς ὀργανώσεώς των καὶ ἄλλοι δύο. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς εἰργάζετο ἐπὶ 8ετίαν εἰς τὸ Μαιευτήριον «Ἀλεξάνδρα» καὶ οὐδέποτε ἐθεωρήθη, ὅτι δὲν ἐξετέλει καλῶς τὰς ὑποχρεώσεις του. Ὅτε ἀνεμίχθη εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν συναδέλφων του καὶ ἐζήτησε τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων των, τότε εὑρέθη, ὅτι δὲν ἦτο ἀποδοτικὸς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του. Ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας εἰς ποίας ἐνεργείας προῆλθεν πρὸς προστασίαν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸ Νοσοκομεῖον τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§8Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ νοσοκομεῖον τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ ἔχει ἴδιον κανονισμὸν διὰ παλαιᾶς δὲ διατάξεως νόμου ἐξῃρέθη τῶν γενικῶν διατάξεων τῶν ἰσχυουσῶν διὰ τοὺς λοιποὺς ἐργαζομένους. Εὑρίσκομαι εἰς συνεννοήσεις μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ μὲ τὸ ἐν λόγῳ ἵδρυμα διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων αὐτῶν, ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθοῦν δυσχέρειαι εἰς τὸ νοσοκομεῖον, τοῦ ὁποίου τὰ οἰκονομικά, ὡς τοὐλάχιστον ἀναφέρουν οἱ ὑπεύθυνοι, δὲν χαρακτηρίζει εὐρωστία.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Στεργίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἑτέρας ἐρωτήσεώς του ἀναφερομένης εἰς τὰς συνθήκας ἐργασίας εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἁμαξωμάτων τῆς «ΒΙΑΜΑΞ».

§10Γ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διοίκησις τῆς ἐπιχειρήσεως ἁμαξωμάτων «ΒΙΑΜΑΞ» ἐφαρμόζει ἕνα καθεστὼς καταπιέσεως τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸ ἐν λόγῳ ἐργοστάσιον. Κατ’ ἐπανάληψιν ἀνεφέρθη ὑπὸ τῶν ἐργαζομένων, ὅτι ἡ διοίκησις τοῦ ἐργοστασίου παραβιάζει τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν. Συγκεκριμένως τὸν παρελθόντα Ἰούνιον ἀνεφέρθη, ὅτι ἡ «ΒΙΑΜΑΞ» ἰσχυρίσθη, ὅτι ὡρισμένον προσωπικὸν δὲν ἔχει ἐπαρκεῖς τεχνικὰς γνώσεις καὶ τὸ ἀπέλυσε. Συνέβη οἱ ἀπολυθέντες νὰ εἶναι οἱ ἐπικεφαλῆς τῆς συνδικαλιστικῆς ὀργανώσεως τῶν ἐργαζομένων εἰς αὐτό. Ἐκ τῶν πρώτων ἀπελύθησαν ὁ πρόεδρος τῆς ὀργανώσεως. Πέραν αὐτῶν, παρὰ τὴν ρητὴν διάταξιν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, ἡ «ΒΙΑΜΑΞ» χρησιμοποιεῖ ἀνηλίκους διὰ τὴν ἐκτέλεσιν νυκτερινῆς βάρδιας. Τὸ προσωπικὸν πιέζεται διὰ τὴν παροχὴν ἐξοντωτικῆς ἀποδόσεως. Οἱ ἐργαζόμενοι ἐζήτησαν τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἀπολυθέντων συναδέλφων των, τὴν διασφάλισιν τοῦ δικαιώματος τοῦ συνδικαλίζεσθαι, τὴν κατάπαυσιν τῶν πιέσεων καὶ τὴν ἐπιβολὴν τῶν νομίμων κυρώσεων εἰς τὴν παρανομοῦσαν ἐπιχείρησιν. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ μᾶς εἴπῃ, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ποία προστασία παρεσχέθη ἀπὸ τὴν πολιτείαν εἰς τοὺς περὶ ὧν ὁ λόγος ἐργαζομένους καὶ ἐὰν ἐπελήφθη τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων των.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§12Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πέραν τῶν καταγγελθεισῶν παραβάσεων τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ παράβασιν συνεχῆ τοῦ συνεταιρίζεσθαι, τὸ ὁποῖον προστατεύεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ τὴν Διεθνῆ Σύμβασιν ὑπ’ ἀριθ. 97, εἰς τὴν ἑταιρείαν «ΒΙΑΜΑΞ» ἐγένετο χρησιμοποίησις ἀνηλίκων διὰ τὴν μεταφορὰν βαρέων ἀντικειμένων. Ἐχρησιμοποιήθησαν ἀκόμη ἀνήλικοι διὰ νυκτερινὰς βάρδιας. Μάλιστα, ὅταν εἷς ἀνήλικος ἐνηλικιωθεὶς ἐζήτησε τὴν ἐπὶ πλέον ἀποζημίωσίν του, ἀπελύθη. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ λαμβάνουν χώραν τοιαῦται παραβάσεις καὶ νὰ μὴ διώκωνται οἱ ὑπεύθυνοι. Ἐρωτᾶται ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς γνωρίζει τὴν κατάστασιν, εἰς ποίας ἐνεργείας προέβη διὰ τὴν βελτίωσίν της;

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§14Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ Ἑταιρεία «ΒΙΑΜΑΞ» διέπεται ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν. Δὲν εἶναι δὲ ἀληθὲς τὸ ὑποστηριχθέν, ὅτι χρησιμοποιεῖ νυκτερινὴν βάρδιαν, δηλαδὴ ὅτι ἀπὸ τῆς 10ης νυκτερινῆς μέχρι τῆς 6ης πρωϊνῆς ἔχει ἰδίαν ὁμάδα ἐργασίας. Κατόπιν αὐτοῦ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν ἀνήλικοι εἰς τὴν νυκτερινὴν ἐργασίαν. Οὔτε ἐπίσης, ὡς αἱ Ὑπηρεσίαι μοὶ ἀνέφερον, ἐχρησιμοποιήθησαν ἀνήλικοι διὰ τὴν μεταφορὰν βαρέων ἀντικειμένων, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἐργασίας χρησιμοποιοῦνται ἐνήλικες. Πέραν αὐτῶν, καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ παράλειψιν δῆθεν ἐφαρμογῆς τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, οἱ ἐργαζόμενοι εἰς μὲν τὰς περιπτώσεις καταχρήσεως δικαιώματος παρὰ τοῦ ἐργοδότου προστατεύονται ἀπὸ τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, εἰς δὲ τὰς περιπτώσεις τῶν ἀπολύσεων τῶν συνδικαλιστῶν οὗτοι προστατεύονται ἀπὸ τὸν Νόμον 1803. Ἀλλὰ τὰ θέματα ταῦτα, διαδικαστικῶς ἀνήκουν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθοῦν μὲ συζητήσεις ὡς ἡ παροῦσα ἢ μὲ οἱανδήποτε ἄλλην διαδικασίαν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ.

§15Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Αἱ διαδοχικαὶ καὶ σαφεῖς καταγγελίαι, ὅσον ἀφορᾷ ὅλα τὰ θέματα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν «ΒΙΑΜΑΞ» τὰ ὁποῖα ἀνεφέραμεν, συνδικαλιστικῶς ἐγένοντο ἀπὸ 4 Ὀργανώσεις: τὴν Μηχανουργικὴν Ἕνωσιν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, τὴν Ἕνωσιν Ἐργατοϋπαλλήλων Ἁμαξωμάτων καὶ τὰ Σωματεῖα Ὁδηγῶν–Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Ἀθηνῶν καὶ Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Ταξὶ Ἀθηνῶν —Πειραιῶς. Δὲν νομίζω, ὅτι δύνανται νὰ διαψευσθοῦν αἱ ὀργανώσεις αὐταὶ αἱ ὁποῖαι γνωρίζουν τὰ πράγματα καλύτερον ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐργαζομένους.

§16Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς ἔδωσα τὴν κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει νυκτερινὴ ἐργασία εἰς τὴν «ΒΙΑΜΑΞ». Ὅσα αἱ Ὀργανώσεις αὐταὶ καὶ ἂν καταγγέλλουν, δὲν πρόκειται νὰ πείσουν κανένα.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐπείγεται, ἐπιτρέπετε, ἂν καὶ δὲν παρῆλθεν εἰσέτι τὸ ἡμίωρον, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας;

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§19Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐξαιρετικῶς δι’ ἀπόψε.

§20Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, ἐπὶ τῶν χθεσινῶν πρακτικῶν.....

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπεκυρώθησαν ἀκόμη, τώρα διενεμήθησαν. Δὲν ἐζήτησα τὴν ἐπικύρωσίν των ἀκόμη, διότι δὲν τὰ ἐμελέτησαν οἱ βουλευταί.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Εἷς ἅπαξ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως ζητημάτων τινῶν προκυψάντων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς νομοθεσίας τῆς ἀφορώσης εἰς τὴν ρύθμισιν τῆς τύχης τῶν τέως Γερμανικῶν ἐν Ἑλλάδι περιουσιῶν». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Α. Καλαντζάκος ἀπουσιάζει. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§22Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἡ πλειοψηφία ἔχει καταργήσει τοὺς εἰσηγητὰς της σχεδὸν κατὰ κανόνα. Πάντοτε τὸν παραβιάζει.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, διατὶ θέλετε νὰ θίξετε 180 συναδέλφους; Ἐγὼ ἂν καὶ ἀνήκω εἰς τὸ Κόμμα αὐτό, ἐν τούτοις ὡς Πρόεδρος ὅλου τοῦ Σώματος δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἐκφρασθῇ αὐτὴ ἡ μομφὴ οὔτε καὶ δι’ ἄλλην πτέρυγα.

§24Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἡ μομφὴ εἶναι κατὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι κατὰ τῶν συναδέλφων.

§26Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Τὴν Κυβέρνησιν κατηγοροῦμεν καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος καὶ ἀπέναντι τοῦ λαοῦ καὶ ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους.

§27Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν ἔχομεν πρὸς τοὺς εἰσηγητὰς τῆς μειοψηφίας.

§28Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος μὲ ἐτίμησεν μὲ τὴν τόσον ὡραίαν αὐτὴν φράσιν, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου ἐξεστόμισεν. Ὁ σεβασμὸς καὶ ἡ ἀγάπη εἶναι τῆς αὐτῆς δυνάμεως καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας. Κύριοι βουλευταί, ἔχομεν ἐνώπιόν μας ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, ὡς ἐμφανίζεται, εἶναι τελείως τυπικόν. Δηλαδή, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου παρατείνεται μία προθεσμία, ἡ ὁποία εἶχε θεσπισθῆ μὲ τὸ Ν.Δ. 2412)54 καὶ διὰ τοῦ ὁποίου Ν.Δ. ἐρρυθμίζοντο ὡρισμένα θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν τακτοποίησιν ὡρισμένων περιουσιακῶν στοιχείων εὑρισκομένων ἐν Ἑλλάδι καὶ ἀνηκόντων εἰς Γερμανοὺς ὑπηκόους. Διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀποδεικνύει διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου τὴν ἀνωτερότητα, ἡ ὁποία, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ χρησιμοποιήσω μίαν ἰδιόρρυθμον φράσιν, τὴν ἀνωτερότητα ἡ ὁποία μαστίζει τὴν Ἑλληνικὴν φυλὴν εἰς τὰς σχέσεις της μὲ τοὺς ξένους. Ἀποδεικνύει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα ἀνώτεροι ἐκ παραδόσεως, ἐκ τοῦ κλίματος τῆς χώρας μας, ἐκ τῆς ψυχοσυνθέσεώς μας καὶ προσφέρομεν χωρὶς ἀνταλλάγματα, δυστυχῶς. Καὶ ἐνῷ, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἐτέθη παρ’ ἐμοῦ θέμα ἀπὸ μακρὰς σειρὰς ἐτῶν διὰ τὰς Γερμανικὰς ὀφειλὰς πρὸς τὴν Ἑλλάδα σημαντικῶν χρηματικῶν ποσῶν, δυστυχῶς μάχομαι μόνος, ἀντιμετωπίζων τὴν ἀντίδρασιν τῶν συναδέλφων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν, ὅτι ἡ Ἑλλάς, χωρὶς τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Γερμανίας, εἶναι χαμένη. Καί, δι’ ὀλίγων, ὀφείλω νὰ ἐξηγήσω τὰς ὀφειλὰς αὐτάς. Τὰ ποσὰ αὐτὰ εἶναι τριῶν εἰδῶν. Πρῶτον, εἶναι τὰ ὀφειλόμενα ἐκ τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου καὶ μὴ ἐκκαθαρισθέντα εἰσέτι. Δεύτερον, τὰ ὀφειλόμενα ἀπὸ ἁρπαγάς, τὰς ὁποίας διενήργησαν αἱ ἀρχαὶ καὶ αἱ δυνάμεις τῆς κατοχῆς τοῦ Χίτλερ καὶ τρίτον, ἀπὸ κατασχέσεις ἐμπορευμάτων πληρωμένων ἐν Γερμανίᾳ καὶ μὴ παραδοθέντων. Ὅπως θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ παλαιότεροι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ὅταν πρὸ 7ετίας, τὸ πρῶτον ἔθιξα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ τὸ θέμα τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεων ἐκ μέρους τῆς Γερμανίας, ἐθεωρήθην ὡς μὴ ἁπτόμενος τῆς πραγματικότητος. Καὶ ἔπρεπε νὰ παρέλθῃ ἕνα ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ ἀποδειχθῇ τὸ ρητὸν τοῦ Πινδάρου «ἀνδρῶν δικαίων χρόνος σωτὴρ ἄριστος», πόσον εἶναι ὀρθόν. Τὰ πράγματα μὲ ἐδικαίωσαν καὶ μάλιστα διὰ τοῦ στόματος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ μάλιστα εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν δὲν ἀνῆκον εἰς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν. Ὡς Ἕλλην βουλευτής, εἶμαι ὑπερήφανος, διότι θέμα θεωρούμενον ὡς χάρτινος πύργος τότε, ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων φέουδον, τὸ ὁποῖον μάλιστα ἤδη ἡ Πατρὶς νέμεται. Ὀφείλω ὅμως, ὡς δίκαιος ἀνήρ, νὰ τονίσω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ τὴν κατανόησιν, μετὰ τὴν ἐπιμονήν μου, καὶ τὴν συμβολὴν τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, οἵτινες ἐφρόντισαν μὲ κάθε τρόπον νὰ μᾶς βοηθήσουν εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἔργου μας. Καὶ οὕτω ἐπετύχαμεν πρῶτον τὴν ἀποζημίωσιν ὡς πρὸς τοὺς ὁμήρους ἀπὸ μέρους τῆς Γερμανίας. Δεύτερον, τὴν εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων ὑπὸ τῆς Αὐστριακῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὸν Αʹ Παγκόσμιον Πόλεμον καὶ ἤδη, ὡς πληροφοροῦμαι, ἔχομεν καὶ εὐοιώνους ἐνδείξεις ὅσον ἀφορᾷ χρέη ἀπὸ τὸν Αʹ Παγκόσμιον Πόλεμον ἀπὸ τῆς Οὐγγρικῆς πλευρᾶς. Οὕτω ἡ Ἑλλάς, κατόπιν ἐντόνων ἀγώνων πράγματι εἰσέπραξεν ἀπὸ Γερμανικῆς πλευρᾶς ἀρκετὰ χρήματα. Πέραν τῶν ἀποζημιώσεων τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ, ἤδη εὑρίσκονται ἐν ὁδῷ 4.000.000 μάρκα δι’ ἀποζημίωσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ καπνεμπόρων. Πρό τινων δὲ ἐτῶν ἐχορηγήθησαν 900.000 μάρκα εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ βιομηχάνους ρητίνης, πέραν τῶν ἐκκρεμούντων κονδυλίων δι’ ἐκείνους, τοὺς ὑποστάντας ζημίας καὶ ἁρπαγὰς εἰς ἔργα τέχνης. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ διὰ τῶν προσπαθειῶν μου αὐτῶν φαίνομαι ἀπὸ ἐτῶν ὡς ἀντιδικῶν μὲ τὴν Γερμανίαν, ὀφείλω καὶ ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν δήλωσιν, ὅτι οὐδεμίαν διάθεσιν ἢ πρόθεσιν ἀντιδικίας μὲ τὴν Ὁμόσπονδον Γερμανικὴν Δημοκρατίαν ἔχω. Ἀντεδίκησα ἐξ ἀρχῆς καὶ μέχρι τέλους μὲ τὴν Γερμανίαν τοῦ Χίτλερ. Ἀντιθέτως, ἔχω κάθε διάθεσιν καὶ εἶμαι φύσει καὶ θέσει φίλος τῆς Δημοκρατικῆς Δυτικῆς Γερμανίας. Εἰς ἐπίρρωσιν μάλιστα τῶν ἀνωτέρω, συμπεριελήφθην ὡς μέλος εἰς τὸν ὑπὸ ἵδρυσιν Ἑλληνο–Γερμανικὸν Κοινοβουλευτικὸν Σύνδεσμον. Ἀλλά, διὰ νὰ εἴμεθα καλοὶ φίλοι, ὡς γνωστόν, πρέπει νὰ ἔχωμεν κανονίσει καὶ καλῶς τοὺς λογαριασμούς μας. Εἰδικώτερον, πρέπει νὰ ἐκκαθαρισθοῦν οἱ λογαριασμοί μας μετὰ τῆς Γερμανίας, οἱ ἀφορῶντες εἰς τὸν Βʹ Παγκόσμιον Πόλεμον. Τοῦτο ὅμως, δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν ἡ Γερμανία ὀφείλῃ εἰς τὴν πτωχὴν Ἑλλάδα καὶ ἐκ τοῦ Αʹ ἀκόμη Παγκοσμίου Πολέμου. Ὡς γνωστόν, μετὰ τὸν Αʹ Παγκόσμιον Πόλεμον, διὰ τῆς Συνθήκης τῶν Βερσαλλιῶν, συνεκροτήθη μία Ἑλληνογερμανικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία, μεταξὺ τῶν ἄλλων, καθώρισε καὶ τὰς πρὸς τὴν Ἑλλάδα ὀφειλὰς τῆς Γερμανίας, αἵτινες ὅμως δὲν ἐξοφλήθησαν καὶ δὲν ἐξωφλήθησαν, διότι παρενέβη ἡ Κυβέρνησις τοῦ, ἀπαισίᾳ τῇ μνήμῃ, Χίτλερ. Πρέπει ὅμως νὰ ἀπορῇ κανείς, πῶς ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Ἀντενάουερ δὲν ἐξοφλεῖ τὴν ἐξ ἑπτὰ ἑκατομμυρίων μάρκων ὀφειλὴν ἐκ τοῦ Αʹ Παγκοσμίου Πολέμου τῆς κραταιᾶς Γερμανίας πρὸς τὴν πτωχὴν Ἑλλάδα. Φαίνεται, ὅτι λησμονεῖ ὁ κ. Ἀντενάουερ, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ πραγματικὴ φιλία ἂν δὲν ὑπάρξουν ἐκκαθαρισμένοι λογαριασμοί. Ἔρχομαι, λοιπόν, νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπως ἐντείνῃ τὰς προσπαθείας του πρὸς ἐξόφλησιν τῶν ἐκ τοῦ Αʹ Παγκοσμίου Πολέμου ὀφειλῶν τῆς Γερμανίας. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν, κ. συνάδελφοι, σχεδίου νόμου, παραχωρεῖται ποσὸν 200.000 δολλαρίων ὑπὸ τῆς πτωχῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν Γερμανίαν χαριστικῶς. Ἐὰν συγκρίνωμεν τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τῶν δύο χωρῶν, τὸ ἀνωτέρω κονδύλιον εἶναι διὰ τὸν μέγιστον προϋπολογισμὸν τῆς Γερμανίας, ἐν σχέσει μὲ τὸν ἰδικόν μας, κάτω τοῦ μηδενός. Δι’ ἡμᾶς ὅμως, ἀποτελεῖ σοβαρὸν ποσόν. Ἐν προκειμένῳ θὰ ἤθελον νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὴν λήξασαν τὴν 1.5.59 προθεσμίαν διὰ τὰς ἀποζημιώσεις τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων τῶν διωχθέντων ὑπὸ τῶν Ναζί, λόγῳ τῶν ἀντιθέσεών των πρὸς αὐτούς. Διότι ἐνῷ ἐλάβομεν ἀποζημίωσιν διὰ τοὺς παθόντας ἢ ἐκτελεσθέντας ὑπὸ τῶν Γερμανῶν Ναζί, δὲν νοεῖται διατὶ δὲν πρέπει νὰ προσπαθήσωμεν, ὅπως ἀποζημιωθῶσιν καὶ οἱ ὑπὸ τούτων διὰ τὸν αὐτὸν λόγον οἰκονομικῶς διωχθέντες καὶ ὑποστάντες ζημίας. Ἄλλη προθεσμία, ἡ ὁποία ἔληξε τὸ 1958, εἶναι ἡ προθεσμία, ἡ ὁποία ἀναφέρεται ἀπὸ τὴν σύμβασιν τοῦ Λονδίνου καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ ἐξωτερικὰ Γερμανικὰ χρέη. Ἤδη, κ. Ὑπουργέ, παραχωρεῖτε —καὶ καλῶς πράττετε, διότι ἀποδεικνύεται διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες εἴμεθα ἀνώτεροι χρημάτων, διότι δὲν θεωρούμεθα διανοητικῶς ξεπεσμένοι— παραχωροῦντες ὅμως, πρέπει νὰ ζητήσωμεν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ ἀνταλλάγματα. Πρέπει νὰ ὑπενθυμίσωμεν εἰς τοὺς Γερμανούς, ὅτι ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες πράττομεν τὸ πᾶν διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς εἰς τὰς ὑποχρεώσεις μας. Ἡ νέα Γερμανία ὅμως, δὲν θὰ ἔπρεπε τὰ ἐγκλήματα τῶν πρώην γειτόνων της κἄπως νὰ τὰ ἀπαλύνῃ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Τελειώνω, κ. συνάδελφοι, μὲ μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν μοῦ εἶπεν εἷς ἀνώτατος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Γερμανίας, ὁ ὁποῖος παρουσίᾳ τοῦ ἀνταποκριτοῦ τῆς «Ἐλευθερίας» κ. Β. Μαθιοπούλου, διότι δὲν κρατῶ μνημόνιον καὶ θέλω μάρτυρας κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐπισήμων συνομιλιῶν τὰς ὁποίας ἑκάστοτε διεξάγω, μοῦ εἶπεν, «κ. Σαββόπουλε, ἡμεῖς ἔχομεν κἄθε λόγον νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὴν Ἑλλάδα καὶ ἠθικῶς καὶ διὰ λόγους οὐσίας, διότι θέλομεν νὰ προλάβωμεν τὴν ἀνακατάληψιν τῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου ἀπὸ τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν. Ζητήσατέ μας καὶ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ θὰ γίνῃ». Μὲ τὰς σκέψεις αὐτὰς τοῦ ἀνωτάτου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, κατέρχομαι τοῦ βήματος, τερματίζων τὴν ἀγόρευσίν μου ἐπὶ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. (Χειροκροτήματα).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§30Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§31Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴς τινας σημερινὰς κυβερνητικὰς ἐφημερίδας ἐδημοσιεύθη ἡ πληροφορία, ὅτι μετὰ τὴν χθεσινήν μου ὁμιλίαν μετέβαλον τὸ κείμενον τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν καὶ εἰδικώτερον, ὅτι διέγραψα μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν πράγματι εἶχον εἴπει, ὅτι δηλαδή, ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν θὰ θεωρήσῃ ἰσχύουσαν τὴν σύμβασιν περὶ διϋλιστηρίου καὶ δὲν θὰ τὴν ἐφαρμόσῃ, ὅταν θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἡ κυβερνητικὴ ἐφημερίς, ἡ ὁποία ἐδημοσίευσεν αὐτὴν τὴν δῆθεν πληροφορίαν, προσέθεσε καὶ τὰ ἰδικά της σχόλια καὶ ἔπλασε ὁλόκληρον μῦθον περὶ διαφορῶν γνωμῶν, περὶ ἀνενδότων καὶ ἐνδοτικῶν καὶ ἐθεώρησεν καλὸν νὰ κάμῃ τὴν ἰδικήν της πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν, στηριζομένη εἰς γεγονός, τὸ ὁποῖον καθ’ ἑαυτὸ ἦτο ἀνακριβές. Δὲν εἶναι εἰς τὴν συνήθειάν μου νὰ κρίνω τὸν Τύπον καὶ δὲν διατυπώνω κανένα παράπονον ἐναντίον τῆς ἐφημερίδος. Ὑποθέτω, ὅτι κἄποτε αἱ κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες θὰ ἀντιληφθοῦν μόναι των, ὅτι ἑαυτὰς προσβάλλουν καὶ τὴν νοημοσύνην τῶν ἀναγνωστῶν των, ἐπαναλαμβάνουσαι στερεοτύπως μύθους, οἱ ὁποῖοι διαψεύδονται ἀπὸ τὰ πράγματα. Τὸ θέμα ὅμως, ὅσον ἀφορᾷ ἡμᾶς καὶ τὸ Σῶμα, δὲν εἶναι ἐκεῖ, τὸ θέμα εὑρίσκεται εἰς τὸ ὅτι πράγματι ἐδόθη ἡ ἀφορμὴ εἰς τὰς ἐφημερίδας νὰ κάμουν αὐτὸ τὸ ἀθέλητον, θέλω νὰ ἐλπίζω, λάθος. Τὸ θέμα, κ. Πρόεδρε, εἶναι καὶ πάλιν θέμα ἀποδόσεως διὰ τῶν πρακτικῶν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐδῶ μέσα λέγομεν. Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν χθὲς δὶς ἀπὸ τοῦ βήματος τὴν μίαν φορὰν καὶ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου τὴν δευτέραν, νὰ ἐπισημάνω πρὸς τὸ Προεδρεῖον τὴν εἰδικὴν εὐθύνην, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐν ὄψει τῆς συζητήσεως ἑνὸς τοιούτου περιπλόκου θέματος, νὰ ἀποδοθοῦν αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἐλέγομεν εἰς τὰ πρακτικά, τόσον εἰς τὸ Δελτίον Τύπου, ὅσον καὶ εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκυκλοφόρουν σήμερον. Τὸ Προεδρεῖον οὐδὲν ἔπραξεν διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ δικαιότατον αὐτὸ αἴτημα. Οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς, ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω, ἐξετέλεσαν πληρέστατα τὸ καθῆκον των, ἀλλὰ ἐπὶ τοιούτου θέματος μία τόσον μακρὰ ἀγόρευσις, ὅσον ἦτο ἑκάστη ἐκ τῶν ἰδικῶν μας ὁμιλητῶν, τόσον τοῦ κ. Κιτσίκη, ὅσον καὶ ἐμοῦ, βρίθουσα στοιχείων, ἐπιχειρημάτων, συλλογισμῶν, ἦτο γνωστόν, ὅτι ἦτο παντελῶς ἀδύνατον νὰ ἀποδοθῇ μὲ οἱανδήποτε καλὴν θέλησιν καὶ τοῦ καλυτέρου ταχυγράφου τοῦ κόσμου. Ἐγὼ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ταχυγραφήσω ὁ ἴδιος τὴν ἰδικήν μου ἀγόρευσιν, θὰ εὑρισκόμην εἰς ἀδυναμίαν νὰ τὴν ἀποδώσω. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κ. Πρόεδρε, νὰ καταγγείλω τὴν τακτικὴν τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς, τὸ ὁποῖον σκοπίμως ἐμποδίζει νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ καταστοῦν δημόσιον κτῆμα αἱ ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ γνωρίζομεν, ὅτι εἶναι κομματικὸν τὸ Προεδρεῖον, ἀλλὰ δὲν νομίζομεν, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον προσφέρει καλὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει. Ἡμεῖς ἠθελήσαμεν νὰ κάμωμεν μίαν δημοσίαν συζήτησιν ἐπὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου θέματος, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Λυποῦμαι ποὺ θὰ εἴπω ὡς Ἕλλην βουλευτής, ὅτι αἰσθάνομαι ἐντροπήν, διότι εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον διαπιστώνω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθοῦν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγομεν καὶ διεθνῶς διασύρεται τὸ κῦρος τῆς χώρας. Ἐπανειλημμένως τὸ θέμα ἦλθε πρὸς συζήτησιν. Ἡ ἄποψις διὰ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος εἶναι γνωστή. Δὲν δύναται νὰ κάνῃ διακρίσεις. Χθές, κύριε Πρόεδρε, ὡμίλησεν Ὑπουργὸς καὶ δύο βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Αὐτὴν τὴν διάκρισιν μεταξὺ Ὑπουργοῦ καὶ τῶν δύο βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσως ποῦ τὴν εἶδε γραμμένην καὶ πῶς τὴν θεωρεῖ δεδομένην ὁ κ. Πρόεδρος; Ἄλλωστε ἡ ἄποψίς μας δὲν εἶναι, ὅτι ἐπὶ ἑκάστης περιπτώσεως πρέπει νὰ γίνεται διάκρισις ἢ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀποδίδωνται ἐστενογραφημένα τὰ πρακτικά, ἀλλὰ ἡ κοινὴ γνώμη τοῦ Σώματος, καὶ ἐπικαλοῦμαι εἰς τοῦτο τὴν ἄποψιν ὅλων τῶν συναδέλφων, ἰδιαίτατα τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος, ἠμπορεῖ νὰ προσδιορισθῇ πότε εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποδίδωνται αὐτὰ τὰ ὁποῖα οἱ βουλευταὶ λέγουν ἐστενογραφημένα. Δὲν δέχομαι καὶ εἶχα τὴν εὐκαιρίαν καὶ ἄλλοτε νὰ τὸ εἴπω, ὅτι ἀποτελεῖ θέμα παρασκηνιακῶν διαπραγματεύσεων, οὔτε καὶ εὐκαιρίαν ἐπιδείξεως προσωπικῆς εὐνοίας τοῦ Προέδρου τοῦ Σώματος τὸ νὰ ἀποδοθῇ πλήρως μία ἀγόρευσις. Προσωπικῶς δὲν ἐπρόκειτο ποτέ μου νὰ τὸ ζητήσω οὔτε καὶ νὰ τὸ δεχθῶ, ἐὰν ἀποτελῇ ρουσφέτι τοῦ Προεδρείου. Ἀλλὰ δικαιοῦμαι νὰ ἀπαιτήσω ὡς Ἕλλην βουλευτὴς νὰ μὴ συμβαίνουν αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν σήμερα διὰ νὰ μᾶς ζητοῦν, μάλιστα, τὰ ρέστα τὴν ἑπομένην αἱ κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες, ἐπικαλούμεναι, καλοπίστως ἐνδεχομένως, ἀνακριβείας, αἱ ὁποῖαι προκύπτουν ἀπὸ τὸ Δελτίον Τύπου τῆς Βουλῆς. Καὶ διὰ νὰ τερματίσω, θέτω καὶ πάλιν τὸ θέμα: Εἰς ὅ,τι μὲ ἀφορᾷ τὸ θέμα εἶναι τερματισθέν, ἡ συζήτησις ὅμως θὰ συνεχισθῇ περὶ διϋλιστηρίου, θὰ ὁμιλήσουν ἄλλοι συνάδελφοι καὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τῶν ἄλλων κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀκριβῶς, ἐπειδὴ πλέον δὲν μὲ ἀφορᾷ, νομίζω, ὅτι ἔχω χρέος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Προεδρείου εἰς τὸ ὅτι ὅσαι ἀγορεύσεις γίνουν ἐν συνεχεία, τοὐλάχιστον ἀπὸ τοὺς βασικοὺς ὁμιλητὰς τῶν κομμάτων, πρέπει νὰ ἀποδοθοῦν ἐστενογραφημέναι, ἄλλως κοροϊδεύομεν ἑαυτοὺς καὶ καταβιβάζομεν τὸ ἐπίπεδον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ζητῶ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις τοῦ Σώματος, ὅτι ἐφεξῆς αἱ συζητήσεις τοῦ διϋλιστηρίου θὰ ἀποδοθοῦν κατὰ τρόπον ἐστενογραφημένον, ἄλλως εἶναι ματαία ἡ συζήτησις καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων δὲν δύναται νὰ συζητήσῃ ἕνα θέμα τεχνικόν, περίπλοκον, πλὴν ὅμως οὐσιωδῶς ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη καὶ κ. συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος πρῶτον, νὰ ἀποκρούσω τὴν κατηγορίαν, ὅτι τὸ Προεδρεῖον εἶναι κομματικὸν εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν συζητήσεων. Τὸ Προεδρεῖον ἐν ὄψει ὅλων τῶν δυσκολιῶν προσπαθεῖ νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει εἰς αὐτὸ καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς καὶ καμμία διάκρισις δὲν γίνεται. Πρέπει νὰ βεβαιωθῆτε, ὅτι ὑπάρχει μία ἀδυναμία τοῦ εἰδικοῦ προσωπικοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ καὶ δι’ αὐτὸ ἀπροσώπως καὶ ἀκομματίστως ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον, ὅτι μόνον οἱ λόγοι τῶν Ὑπουργῶν καὶ οἱ λόγοι τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων θὰ ἀποστενογραφοῦνται ἀμέσως. Ἐὰν ζητηθῇ νὰ ἀποστενογραφοῦνται οἱ λόγοι ὅλων τῶν ὁμιλούντων, σεῖς οἱ ἴδιοι θὰ παραπονεθῆτε, διότι δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν τὸ εἰδικὸν προσωπικὸν νὰ σᾶς δώσῃ τὰ γραπτὰ διὰ νὰ τὰ θεωρήσετε, ὅπως συνήθως γίνεται. Ἡ οἰκονομία αὐτὴ δημιουργεῖ αὐτὰς τὰς παρεξηγήσεις. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι ἐγένετο παρεξήγησις, ἀλλὰ εἰς τὰ πρακτικὰ διατυποῦται ἀκριβῶς ὁ λόγος του, διότι ὑπ’ εὐθύνην του χθὲς τὸ Προεδρεῖον ἔδωσεν ἐντολὴν καὶ ἐγένετο ἡ ἀποστενογράφησις τοῦ τελευταίου σημείου τοῦ λόγου τοῦ κ. Μητσοτάκη. Βλέπετε, κ. Μητσοτάκη, ὅτι καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς συμπεριφορᾶς τὸ Προεδρεῖον δὲν εἶναι κομματικόν, κάμνει τὸ καθῆκον του ὅσον ἠμπορεῖ καὶ ὅσον εἶναι δυνατὸν καὶ θὰ τὸ κάνῃ ἐὰν ὅλοι θελήσετε νὰ τὸ βοηθήσετε. Βεβαιωθῆτε, ὅτι καὶ σήμερον εἰδικῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα αὐτὸ διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι δικαιολογημένον καὶ ἐπιθυμία τοῦ Προεδρείου εἶναι νὰ γίνεται γενικῶς ἡ ἀποστενογράφησις τῶν λεγομένων. Μάλιστα συνεζητήθη νὰ γίνῃ μία εἰδικὴ συνεδρίασις, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ γίνῃ ἡ ἀπόπειρα τῆς ἀποστενογραφήσεως ἀμέσως τῶν ὁμιλιῶν ὅλων τῶν ὁμιλούντων διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἱκανοποιήσῃ τὸ εἰδικὸν αὐτὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον σήμερον διαθέτει ἡ Βουλή. Αὐτὰς τὰς ἐξηγήσεις εἰλικρινῶς καὶ τιμίως ἠθέλησε νὰ δώσῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ θὰ προσπαθήσῃ ὅσον θὰ εἶναι δυνατόν, νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν κ.κ. βουλευτῶν.

§33Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε εὐκαιρία νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ δίδωμεν τὴν εἰκόνα, ὅτι εἴμεθα βουλευταὶ ἄλφα καὶ βῆτα κατηγορίας. Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, μοῦ ἐδόθη τότε ἡ εὐκαιρία νὰ ὑποδείξω, ὅτι τὸ μαγνητόφωνον εἶναι τὸ ἐνδεδειγμένον νὰ λύσῃ αὐτὸ τὸ ἐπίμαχον θέμα. Δὲν ἠμποροῦμεν, βεβαίως, νὰ κατηγορήσωμεν τὸ Προεδρεῖον, διότι δὲν ἐπαρκεῖ, πολὺ περισσότερον τὸ φιλότιμον προσωπικόν, τὸ ὁποῖον κάμνει τὸ πᾶν, ἀλλὰ προβάλλει τὸ ἐρώτημα καὶ ἡ μεγάλη ἀπορία διατὶ δὲν ἐδοκιμάσθη τὸ μαγνητόφωνον.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔγινεν ἡ δοκιμή.

§35Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων τὸ μαγνητόφωνον ἀποδίδει καὶ δὲν ἐπιτρέπονται καὶ διορθώσεις ποὺ πολλάκις φθάνουν καὶ μέχρι πλαστογραφίας. Διατὶ δὲν ἐδοκιμάσθη τὸ μαγνητόφωνον, τὸ ὁποῖον ἐνισχυόμενον ἀπὸ εἰδικευμένον προσωπικόν, χωρὶς βεβαίως τὸ παράπαν οἱ ἐργαζόμενοι σήμερον νὰ στερηθῶσι τῆς θέσεώς των, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διορθώσῃ τὴν κατάστασιν. Ἔχω δὲ διαβεβαίωσιν καὶ ἀπὸ τὸ συνεργεῖον τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ὅτι ἀναλαμβάνει ὑπ’ εὐθύνην του παραχρῆμα νὰ ἀπομαγνητοφωνῇ καὶ νὰ ἀποδίδῃ πλήρως τὸ κείμενον. Διατὶ δὲν τὸ δοκιμάζομεν, κ. Πρόεδρε; Παρακαλῶ ταῦτα νὰ ληφθοῦν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει διότι εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτό, τὸ ὁποῖον συμβαίνει ἐν τῇ Ἑλληνικῇ Βουλῇ, ὡς εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης. Δὲν εἶναι ἀνεκτὸν νὰ εἴμεθα βουλευταὶ ἄλφα καὶ βῆτα κατηγορίας καὶ ὁ οἱοσδήποτε, ὁ ὁποῖος εἶναι Ὑπουργός, νὰ ἀπολαμβάνῃ ὅλων αὐτῶν τῶν προνομίων, διακόπτων πολλὲς φορὲς καὶ λέγων δύο λέξεις, ἡ ἀγόρευσίς του νὰ καταλαμβάνῃ μίαν σελίδα καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι δύο ὥρας εἰς τὸ βῆμα νὰ καταλαμβάνῃ πρακτικὰ δύο σελίδων. Ἐὰν ἡμεῖς ἐδῶ δὲν ἀντιμετωπίζωμεν τὴν ἴσην μεταχείρισιν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ φροντίζωμεν διὰ τὴν ἀπονομὴν τοῦ δικαίου;

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ εἶσθε διατεθειμένοι νὰ ἐπικυρώσωμεν τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως;

§37Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς εἰς ὅσα εἶπα, διετυπώθηκαν ἐλλείψεις, ἔγιναν παραλείψεις καὶ ἠλλοιώθησαν κατὰ τινα τρόπον εἰς τὴν διατύπωσιν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ δώσητε σημείωμα νὰ γίνουν αἱ σχετικαὶ διορθώσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπικύρωσιν ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§41Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀφορᾷ τὴν ρύθμισιν τῆς τύχης τῶν περιουσιῶν τῶν ἐν Ἑλλάδι Γερμανῶν ὑπηκόων. Αὐταὶ εἶχον τεθῆ ὑπὸ μεσεγγύησιν κατὰ τὴν ἔκρηξιν τοῦ τελευταίου παγκοσμίου πολέμου. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι καὶ ἡ ρύθμισις αὐτὴ εἶναι εὐνοϊκωτέρα ἀπὸ τὰς προηγουμένας. Αἱ περιουσίαι αὐταὶ ὡς ἀκίνητα, ὡς ἐπιχειρήσεις κλπ., ἰδιοκτησίας εἴτε ἰδιωτῶν, εἴτε τοῦ Γερμανικοῦ Κράτους, ἀπετέλεσαν τὸ ὑλικὸν μέρος τοῦ προγεφυρώματος μέσα εἰς τὸ ὁποῖον οἱ Γερμανοὶ ἔδρασαν πρὸ καὶ κατὰ τὸν πόλεμον ὡς πέμπτη φάλαγξ. Βεβαίως, σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς περίοδον εἰρήνης καὶ πρέπει νὰ εὕρωμεν τρόπον διὰ νὰ ἀποκατασταθοῦν αἱ καλύτεραι σχέσεις μὲ ὅλα τὰ Κράτη. Πρέπει τὰ ὑπολείμματα τῶν ἐκ τοῦ πολέμου διενέξεων νὰ ἐξαλειφθοῦν. Αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ κατεύθυνσις τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας. Πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων. Ἀλλὰ θέτομεν μίαν προϋπόθεσιν. Τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἀμοιβαιότητος. Ἀτυχῶς ὅμως, εἰς τοὺς διακανονισμοὺς τῶν μετὰ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας διαφορῶν μας, δὲν ὑπάρχει ὁ ὅρος τῆς ἀμοιβαιότητος. Ἀντιθέτως, μετὰ τῆς Γερμανίας τὰ πάντα ρυθμίζονται εἰς βάρος τῶν Ἑλληνικῶν συμφερόντων. Περὶ τούτου θὰ ἀναφερθῶ συγκεκριμένως εἰς τὴν συνέχειαν τῆς ὁμιλίας μου. Ἤδη νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ μίαν ἐπιγραμματικὴν ἐνημέρωσιν τοῦ ὅλου θέματος. Διότι τοῦτο θὰ βοηθήσῃ καὶ τοὺς κ. συναδέλφους καὶ τὴν κοινὴν γνώμην νὰ σχηματίσουν μίαν ἀντίληψιν πῶς ἡ Κυβέρνησις ρυθμίζει τὰ θέματά μας μὲ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. Εἶναι γνωστόν, λοιπόν, ὅτι ἅμα τῇ ἐκρήξει τοῦ πολέμου, αἱ περιουσίαι αὗται ἐτέθησαν ὑπὸ μεσεγγύησιν, βάσει τοῦ νόμου 2636)40. Ἐν συνεχείᾳ, εἰς τὸ ἄρθρον 6 τῶν συμφωνιῶν τῶν Παρισίων (1944) ὡρίσθη, ὅτι αἱ περιουσίαι αὗται ἠδύναντο νὰ ρευστοποιηθοῦν ἐντὸς προθεσμίας 5 ἐτῶν. Ἡ δὲ ἀξία των θὰ συνεψηφίζετο μὲ τμῆμα τῶν ἐπανορθώσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιδικασθοῦν κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς εἰρήνης. Δὲν ἐγένετο ἡ ρευστοποίησις αὐτὴ ἐντὸς τῆς προθεσμίας καὶ ἐπηκολούθησεν ὁ νόμος 1530 τοῦ 1950, διὰ τοῦ ὁποίου αἱ ρευστοποιηθεῖσαι περιουσίαι περιῆλθον εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Δημοσίου. Μετὰ ταῦτα, ἐπηκολούθησεν εἰς τὸ Ν.Δ. 2912 τοῦ 1954 εἰς ἐκτέλεσιν συμφωνιῶν μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν περὶ ἀποδόσεως τῶν περιουσιῶν εἰς τοὺς Γερμανοὺς ὑπηκόους. Προεβλέφθη τότε ὡς ἐπιχείρημα διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν περιουσιῶν αὐτῶν εἰς τοὺς Γερμανοὺς ὑπηκόους, ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς Δυτικὴν Γερμανίαν. Πρέπει νὰ διευκρινισθῇ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν ὑπῆρξεν πρόσχημα. Πάντοτε τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιόν μας μετὰ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας ὑπῆρξεν παθητικὸν εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος καὶ κάθε ἡμέρα γίνεται παθητικώτερον. Συνεπῶς, τὸ βασικὸν ἐπιχείρημα τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν ἦτο εὐσταθές. Ἐπηκολούθησεν ὁ Ν. 3309)55. Ὁ νόμος αὐτὸς ὑπῆρξεν ἀποτέλεσμα διαπραγματεύσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐν Ἀθήναις καὶ αἱ ὁποῖαι κατέληξαν εἰς τὴν ἀποκληθεῖσαν συμφωνίαν Ἔρχαρτ–Παπαληγούρα. Βάσει τῆς συμφωνίας αὐτῆς, ἐγένετο ἡ ἑξῆς ρύθμισις. Πρῶτον, παρατείνονται αἱ προθεσμίαι διὰ τὴν παράδοσιν τῶν περιουσιῶν εἰς τοὺς Γερμανοὺς ὑπηκόους. Δεύτερον, πέραν τῆς ἀποδόσεως τῶν περιουσιῶν, δίδεται εἰς τοὺς Γερμανοὺς δικαιούχους τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγοράσουν τὰς περιουσίας των καὶ τρίτον, ἡ φορολογικὴ μεταχείρισις τῶν Γερμανῶν ὑπηκόων ἐγένετο ἴση μὲ τοὺς Ἕλληνας ὑπηκόους. Τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν. Διότι, ὅπως θὰ ἐνθυμῆται ἡ Βουλή, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ, ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας καὶ ἄλλοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐζήτησαν, ὅπως ἡ μεταχείρισις τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ γίνῃ ἴση πρὸς ἐκείνην τῶν Γερμανῶν θυμάτων τοῦ Χιτλερισμοῦ, βάσει τοῦ ὑπάρχοντος ἐσωτερικοῦ Γερμανικοῦ νόμου. Ἐκεῖ, αὐτὴ ἡ μεταχείρισις τῶν Γερμανῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ, δὲν υἱοθετήθη οὔτε ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, οὔτε τὸ διεξεδίκησεν ἀπὸ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. Ἐδῶ, προκειμένου περὶ Γερμανῶν ὑπηκόων, προκειμένου περὶ περιουσίας τῶν θανόντων, ἡ Κυβέρνησις ἀβασανίστως καὶ ἀμέσως ἐδέχθη μὲ τὸν νόμον 3309)1955 τὴν ἴσην φορολογικὴν μεταχείρισιν τῶν Γερμανῶν ὑπηκόων μὲ τοὺς Ἕλληνας. Ἀπὸ τὴν ρύθμισιν αὐτὴν τοῦ τελευταίου νόμου, ἕνα ποσὸν συναλλάγματος 250.000 δολλαρίων διέρρεε διὰ τὴν ἐξαγωγὴν μερίσματος, τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξηγοράζοντο πλέον, ἐγερμανοποιοῦντο καὶ ἑπομένως ἀντὶ νὰ ἔχωμεν βελτίωσιν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν οἰκονομικῶν ἐμπορικῶν σχέσεών μας μὲ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, ἔχομεν ἐπὶ πλέον καὶ αὐτὴν τὴν ἐπιβάρυνσιν. Τέλος, ἔρχεται τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου. Δι’ αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ρύθμισις γίνεται ἀκόμη εὐνοϊκωτέρα. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι ἡ σχετικὴ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου λέγει, ὅτι οἱ εὐνοϊκοὶ ὅροι, τοὺς ὁποίους εἶχον ἐξασφαλίσει οἱ προηγούμενοι νόμοι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ εὐεργετήσουν τὸ σύνολον τῶν Γερμανῶν δικαιούχων, δι’ αὐτὸ ἔρχεται ὁ νόμος αὐτός. Εἶναι χαρακτηριστικὸν ὅμως, ὅτι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ὁμολογεῖ, ὅτι ὑπῆρχον εὐνοϊκώτεροι ὅροι καὶ μὲ τὸ προηγούμενον καθεστὼς καὶ εἰς τὸ καθεστὼς αὐτὸ προστίθενται καὶ νέα προνόμια καὶ νέαι εὔνοιαι. Διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου παρατείνονται διὰ τρίτην φορὰν αἱ προθεσμίαι, διότι ὑπῆρχον ὡρισμένοι Γερμανοὶ ὑπήκοοι, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὰς ἀλλεπαλλήλους παρατάσεις δι’ ἀγνώστους εἰς ἡμᾶς λόγους δὲν ἐπωφελήθησαν τῶν εὐεργετημάτων τῶν προηγουμένων νομοθετικῶν διατάξεων, δι’ αὐτὸ παρατείνονται πάλιν αἱ προθεσμίαι διὰ νὰ ἐπωφεληθοῦν καὶ τοῦτο ἔχει σημασίαν. Τὰ θύματα τοῦ ναζισμοῦ, βάσει τῆς τελευταίας νομοθετικῆς ρυθμίσεως, ἔπρεπεν ἐντὸς ὡρισμένων προθεσμιῶν νὰ ὑποβάλουν τὰς σχετικὰς αἰτήσεις των κλπ., ὑπῆρχεν ὅμως ἕνας ἀριθμὸς θυμάτων, ὁ ὁποῖος ἐντὸς τῶν τασσομένων προθεσμιῶν δὲν ἐπρόφθασε νὰ διεκδικήσῃ τὰ δικαιώματά του καὶ ἐπὶ ἕν ἔτος τώρα αὐτὰ τὰ θύματα, ἐνῷ ζητοῦν ἐπιμόνως μίαν παράτασιν τῶν προθεσμιῶν, εὑρίσκονται πρὸ συστηματικῆς ἀρνήσεως ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἀρνεῖται αὐτὴν τὴν παράτασιν τῶν προθεσμιῶν διὰ νὰ ἔχουν δικαίωμα τὰ θύματα αὐτὰ νὰ ὑποβάλουν τὰ σχετικὰ δικαιολογητικά, ὥστε νὰ τύχουν τῆς ἀποζημιώσεως. Πάλιν γίνεται, δηλαδή, μία ἄνισος, μία ἀπάνθρωπος μεταχείρισις. Ὁ Γερμανὸς δικαιοῦχος, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ διάστημα δεκαετίας εἶχεν εὐνοϊκωτέρους ὅρους νὰ διεκδικήσῃ, νὰ ἐξαγοράσῃ, νὰ πάρῃ τὴν περιουσίαν του κλπ., δὲν ἐπωφελήθη, τοῦ δίδονται μετὰ 10 ἔτη νέαι παρατάσεις προθεσμιῶν, ὁ Ἕλλην, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν θῦμα τοῦ Ναζισμοῦ διὰ τὴν δρᾶσιν τῶν Χιτλερικῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ζητεῖ μίαν μικρὰν παράτασιν τῶν προθεσμιῶν διὰ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὴν ἀποζημίωσίν του καὶ εὑρίσκεται πρὸ αὐτῆς τῆς συστηματικῆς ἀρνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τῆς παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν, τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου δίδει καὶ νέα προνόμια εἰς τοὺς Γερμανοὺς δικαιούχους, ἀπαλλάσσει τὰς ἀποδιδομένας ἢ ἐξαγορασθησομένας περιουσίας φόρων, τελῶν ἢ δαπανῶν σχετικῶν πρὸς τὴν διαχείρισιν ἢ τὴν μεταβίβασιν τούτων εἰς τοὺς δικαιούχους, ἄρθρον 5 τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Μετά, δηλαδή, τὸν προηγούμενον νόμον, ὁ ὁποῖος ἐπέβαλε τὴν ἴσην μεταχείρισιν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τοῦ Γερμανοῦ ὑπηκόου πρὸς τὸν Ἕλληνα, ἔρχεται τὸ ἄρθρον 5 τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου καὶ δημιουργεῖ κατάστασιν ἀνισότητος ὑπὲρ τοῦ Γερμανοῦ ὑπηκόου, ὁ ὁποῖος ἀπαλλάσσεται ὅλων αὐτῶν τῶν φόρων, τῶν τελῶν καὶ τῶν δαπανῶν. Πρόκειται, δηλαδή, περὶ ἱκανοποιήσεως καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῶν ἀξιώσεων, τῶν ἐπιταγῶν, τὰς ὁποίας ἑκάστοτε προβάλλουν οἱ Δυτικογερμανοὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ὅτι, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ ἐπιταγῶν, ὅτι τὰ συζητούμενα νομοσχέδια τύποις καταρτίζονται ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς ὑπηρεσίας, οὐσία δὲ ὑπαγορεύονται ἀπὸ πλευρᾶς Δυτικογερμανικῆς, προκύπτει καὶ ἀπὸ τὸ ἑξῆς στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον θέτω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Εἰς τὰς 24–29 Ἰουνίου 1962 γίνονται αἱ γνωσταὶ συνομιλίαι Ἔρχαρτ–Παπαληγούρα, αἱ ὁποῖαι καταλήγουν εἰς ἕνα πρωτόκολλον, τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν Τύπον. Κατὰ τὸ σημεῖον 3 τοῦ πρωτοκόλλου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐπιστροφὴν μικρῶν γερμανικῶν περιουσιῶν, διατυπώνονται ὡς ἑξῆς τὰ πράγματα: «Ἀπὸ Γερμανικῆς πλευρᾶς ἐξετέθησαν τὰ ἀκόλουθα ἀναφορικῶς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐπιστροφῆς τῶν Γερμανικῶν μικρῶν περιουσιῶν, ρηματικὴ διακοίνωσις τῆς Ἑλληνικῆς Πρεσβείας ἐν Βόννῃ. Ἐξεφράσθη ἡ ἐπιθυμία, ὅπως τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐπιστροφῆς τῶν Γερμανικῶν περιουσιῶν τροποποιηθῇ, οὕτως ὥστε νὰ ἰσχύῃ ὡς βάσις διὰ τὴν διατήρησιν τῶν περιουσιῶν..... (ἀναγινώσκει).....». Καθορίζει, δηλαδή, εἰς τὸ πρωτόκολλον καὶ τὴν οὐσίαν τῶν νομοθετικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι θὰ συζητηθοῦν, ἀλλὰ καὶ τὴν διαδικασίαν καὶ τὸν χρόνον ταχείας καὶ μάλιστα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως συζητήσεως αὐτῶν. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου λέγει ὅτι: ἐκ τῶν προτεινομένων διατάξεων προκαλεῖται α) μείωσις τῆς περιουσίας τοῦ Δημοσίου, ἴση πρὸς τὴν ἀξίαν τῶν δωρεὰν ἀποδοθησομένων ἀκινήτων, ἥτις κατὰ τὰς παρασχεθείσας ἡμῖν πληροφορίας ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν δὲν δύναται νὰ προσδιορισθῇ ἐκ τῶν προτέρων. Δηλαδὴ ἡ Βουλὴ συζητεῖ καὶ θὰ ψηφίσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ δὲν γνωρίζει ποία ἡ ζημία ποὺ θὰ ὑποστῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ὁ συνάδελφος κ. Σαββόπουλος εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὴν Εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ ζημία τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου θὰ ἀνέλθῃ κατ’ ἀνώτατον ὅριον εἰς 200 χιλιάδας δολλάρια. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ὡς ἁρμόδιον καὶ ὑπεύθυνον ὄργανον δὲν προσδιορίζει ἐπακριβῶς τὴν ζημίαν ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι ἡ ζημία τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, θὰ ἀνέλθῃ κατ’ ἀνώτατον ὅριον εἰς 200 χιλιάδας δολλ. Θὰ ἔπρεπε τὸ Γεν. Λογιστήριον νὰ ἔχῃ προβῇ εἰς ἀπογραφὴν τῶν περιουσιῶν καὶ βάσει τῆς ἀπογραφῆς αὐτῆς νὰ μᾶς ἔδιδεν ἐπακριβῶς τὴν ζημίαν ποὺ θὰ ὑποστῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα δὲν εἶναι τυπικόν. Δὲν συζητεῖται κατὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Βουλήν. Τὴν 20ὴν Μαρτίου τοῦ 1962 κατετέθη σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον περιεῖχε τὰς ἰδίας διατάξεις μὲ τὸ συζητούμενον ἤδη. Ἅμα τῇ καταθέσει εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ σχεδίου νόμου ἡ ἰδική μας παράταξις ἀπηύθυνε ἐπιστολὴν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἀνέφερεν ὅτι βάσει τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος, ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου θὰ ἔπρεπε νὰ προσδιορίζῃ ἐπακριβῶς τὴν ζημίαν ποὺ θὰ ὑποστῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἐν συνεχείᾳ, τὸ ἴδιον σχέδιον νόμου κατετέθη τὴν 26ην Ἰουνίου τοῦ 1962 εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ὡς σχέδιον Ν.Δ. Καὶ πάλιν ἡ ἰδική μας παράταξις ἀπηύθυνεν ἐπιστολὴν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἐφιστοῦσε τὴν προσοχὴν τοῦ Προεδρείου διὰ τὸν καθορισμὸν εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ἐπακριβῶς τῆς ζημίας ποὺ θὰ ὑποστῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἐπὶ τῆς ἐπιστολῆς μας αὐτῆς ἐλήφθη μία ἀπάντησις ἀλλὰ τὸ Γεν. Λογιστήριον δὲν προσδιώρισε ἐπακριβῶς τὴν ζημίαν ποὺ θὰ ὑποστῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Καὶ ἐρωτᾶται: Διὰ ποῖον λόγον ἀποφεύγει τὸ Γεν. Λογιστήριον νὰ καθορίσῃ ἐπακριβῶς τὴν ζημίαν. Διατὶ δὲν προέβη εἰς ἀπογραφὴν τῶν Γερμανικῶν περιουσιῶν διὰ νὰ ἔχῃ πλήρη στοιχεῖα καὶ νὰ καθορίσῃ ἐπακριβῶς τὴν ζημίαν διὰ νὰ γνωρίζωμεν καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ψηφίζομεν ποίαν ζημίαν θὰ ὑποστῇ τὸ Δημόσιον καὶ πῶς διατίθεται ἡ περιουσία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Νομίζω, ὅτι τὸ Γεν. Λογιστήριον, ὄχι ἀπὸ ἀδυναμίαν συγκεντρώσεως στοιχείων ἀποφεύγει νὰ καθορίσῃ τὴν ζημίαν, ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι ὑπάρχει κριτήριον σκοπιμότητος.

§42Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπὸ τὴν κειμένην Νομοθεσίαν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπιβάλλεται νὰ διερευνήσῃ τὴν ἀξίαν τῶν ἐπιστρεπτέων περιουσιακῶν στοιχείων. Ἐὰν δὲν καθορισθῇ ἡ ἀξία δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐπιστραφοῦν.

§43Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Βεβαίως, κ. συνάδελφε, ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας τελικῶς κατὰ τὴν ἀπόδοσιν ἢ τὴν ἐξαγοράν, θὰ διερευνηθῇ ἡ ἀξία τῶν ἀποδιδομένων περιουσιῶν. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει τὸν ἐκ τῶν προτέρων προϋπολογισμὸν των σκοπίμως. Διὰ νὰ βοηθήσῃ καὶ πάλιν τοὺς Δυτικογερμανούς, δηλαδὴ ἀποκρύπτει τὴν ἀξίαν τῶν ἀποδιδομένων περιουσιῶν διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἐπιδίωξις ἀνταπαιτήσεων ἐκ μέρους τῶν Ἑλλήνων δικαιούχων. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς πρέπει νὰ συμφωνήσουν διὰ τὸν καθορισμὸν ἐκ μέρους τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τῆς ζημίας ποὺ θὰ ὑποστῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ στοιχεῖα διὰ νὰ γνωρίζῃ τί ψηφίζει. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης). Θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὴν ἑξῆς περίπτωσιν. Οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰς γερμανικὰς ἐπιχειρήσεις μὲ τὴν ἔκρηξιν τοῦ πολέμου, περιῆλθον εἰς κατάστασιν ὡς ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται καταγγελία τῆς συμβάσεως καὶ εἶχον δικαίωμα ἀποζημιώσεως βάσει τοῦ Νόμου 2112. Κατὰ τὸ 1957, ὑπὸ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν Θηβαίου, κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν νομοθέτημα περὶ καταργήσεως τῶν εἰδικῶν Ἐπιτροπῶν τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὰς γερμανικὰς περιουσίας καὶ περὶ ἀποζημιώσεως τοῦ προσωπικοῦ περὶ τοῦ ὁποίου προηγουμένως ὡμίλησα, ἀλλὰ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ οὐδέποτε ἦλθεν πρὸς συζήτησιν καὶ ἔκτοτε ἐξηφανίσθη. Καὶ αὐτὴ ἡ περίπτωσις, ἀλλὰ καὶ τὸ ὅλον θέμα, κύριοι βουλευταί, θέτει ἀφ’ ἑαυτοῦ ὡρισμένα γενικώτερα ἐρωτήματα. Εὑρισκόμεθα πρὸ διαρκοῦς προβολῆς ἀξιώσεων ἀπὸ πλευρᾶς Γερμανικῆς ποὺ ἔχει ὡς ἀντιστοιχίαν τὴν ἄνευ ὅρων ὑποταγὴν ἀπὸ πλευρᾶς Ἑλληνικῆς. Δὲν θέλω νὰ ἀπαριθμίσω ὅλας τὰς ἀπαιτήσεις ποὺ ὑπάρχουν ἀπὸ Ἑλληνικῆς πλευρᾶς, ἀλλὰ θὰ περιορισθῶ εἰς ὡρισμένας ὑψίστης σπουδαιότητος, τῶν ὁποίων τὸ ὕψος εἶναι 165 ἑκατ. δολλάρια. Πρόκειται περὶ τῶν δανείων τὰ ὁποῖα οἱ Γερμανοὶ καὶ οἱ Ἰταλοὶ ἔλαβον ὑπὸ μορφὴν τραπεζιτικῶν πιστώσεων ἀπὸ τὸ πιστωτικὸν Ἵδρυμα τῆς χώρας. Οἱ ἴδιοι δὲ οἱ κατακτηταὶ εἰς τὴν συμφωνίαν τῆς Ρώμης τοῦ Μαρτίου τοῦ 1942, ἀνεγνώριζαν, ὅτι ὁ τρόπος ρυθμίσεως καὶ ἐξοφλήσεως τῶν δανείων αὐτῶν θὰ γίνῃ ἀργότερον, καὶ εἰς περίπτωσιν ἀκόμη, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἦσαν νικηταί. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη χώρα ἥτις κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον νὰ ἔχῃ ὑποστῆ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἀφαίμαξιν, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐχρηματοδότησεν τὴν Γερμανικὴν ἐκστρατείαν εἰς τὴν Βόρειον Ἀφρικήν. Θέλω νὰ παρατηρήσω ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι ὑπῆρξεν καὶ ἀρχὴ ἐκτελέσεως, ὅτε ἐπὶ Ὑπουργίας Σβώλου, εἰσεπράχθη μικρὸν ποσὸν εἰς χρυσᾶς λίρας. Περαιτέρω, κατὰ τὴν διάσκεψιν τῶν Παρισίων τὸ 1945, ὁ Ἕλλην ἀντιπρόσωπος ἐδήλωσεν, ὅτι τὰ ποσὰ αὐτὰ εἶναι ἄσχετα πρὸς τὰς πολεμικὰς ἐπανορθώσεις καὶ ἡ διάσκεψις —οὐδεὶς τῶν παρισταμένων διετύπωσεν ἀντίρρησίν τινα— τὸ ἐδέχθη. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ κατὰ τὴν ὑπογραφὴν συνθήκης εἰρήνης μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας, ὅτε ὁ Ἕλλην ἀντιπρόσωπος ἀναφερόμενος ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἀξιώσεων τῆς Ἑλλάδος, εἶπεν, ὅτι δὲν συμπεριλαμβάνονται εἰς τὰς ἄλλας ἀξιώσεις μας, διότι πρόκειται περὶ προκαταβολῶν τὰς ὁποίας ἡ Ἰταλία ὀφείλει νὰ ἐπιστρέψῃ βάσει τῆς συμφωνίας τῆς Ρώμης τοῦ Μαρτίου τοῦ 1942. Τώρα πῶς ἐλησμονήθη ἡ ἀπαίτησις αὐτὴ καὶ ἐξηφανίσθη ἀπὸ τὰ αἰτήματα τῶν ἀλλεπαλλήλων Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ, ποῖαι δυνάμεις ἐπέβαλον σιωπὴν περὶ τὸ θέμα, ὁ καθεὶς δύναται νὰ μαντεύσῃ. Ἀλλ’ ἀκόμη δὲν ἔκρινε σκόπιμον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὡς τραπεζιτικὸν ὀργανισμόν, νὰ προβάλλῃ τὸ αἴτημα. Παρὰ ταῦτα ἐν ὀνόματι τῆς καλῆς πίστεως, ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ρυθμίσῃ τὸ προπολεμικὸν δημόσιον χρέος διὰ νὰ ὑποστῇ τεραστίαν ἐπιβάρυνσιν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Αὐτὴ ἡ καλὴ πίστις ὅμως λειτουργεῖ μονοπλεύρως. Ὅταν πρόκειται περὶ ἀπαιτήσεως τῆς Ἑλλάδος λησμονεῖται, ἐνῷ ὅταν πρόκειται περὶ ὀφειλῶν τῆς Ἑλλάδος ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐπικαλεῖται κατὰ κόρον. Καὶ διὰ νὰ μὴ μακρυγορήσω θὰ ἐπικαλεσθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπόψεις ἐπιστήμονος κατ’ ἐξοχὴν ἀσχοληθέντος μὲ αὐτὰ τὰ ζητήματα, τοῦ καθηγητοῦ κ. Ἀγγελοπούλου. Εἰς τὸ «Βῆμα» τῆς 14 Νοεμβρίου 1962 δημοσιεύεται τὸ ἑξῆς ἄρθρον τοῦ κ. καθηγητοῦ, «... (ἀναγινώσκει)...». Τὸ πρᾶγμα, κ. βουλευταί, ἔχει ἀπόλυτον σύνδεσιν μὲ τὸ συζητούμενον θέμα, διότι εἶναι ἀποκαλυπτικὸν τῆς ἐπικρατούσης εἰς τὴν Κυβέρνησιν νοοτροπίας. Ἰδού, τώρα, πῶς ἀπαντᾶ εἰς τὴν δήλωσιν ταύτην τοῦ καθηγητοῦ κ. Ἀγγελοπούλου ὁ πλέον ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως ὁ κ. Παπαληγούρας. «... (ἀναγινώσκει)...». Ἐνθυμεῖσθε, κ. βουλευταί, ὅτι ὅταν ἀνέγνωσα τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ἀγγελοπούλου δὲν ἠκούσατε, ὅτι ὁ κ. καθηγητὴς προέτεινε συμψηφισμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου Χρέους πρὸς πολεμικὰς ἐπανορθώσεις. Πρόκειται, δηλαδή, καὶ περὶ παραποιήσεως τῶν δηλώσεων τοῦ κ. καθηγητοῦ. Φυσικά, ὑπάρχει καὶ ἀνταπάντησις τοῦ κ. Ἀγγελοπούλου, ἡ ὁποία δημοσιεύεται εἰς τὸ «Βῆμα» τῆς 18 Δεκεμβρίου 1962 καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......».

§44Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἐπῆραν, κ. συνάδελφε, οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος 165 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ὀφείλουν συνεπῶς δολλάρια ἢ ἄλλο νόμισμα, τὸ ὁποῖον ἐξηνεμίσθη ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ κ. καθηγητοῦ, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε;

§45Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ διακοπή σας εἶναι χρήσιμος, διότι πρέπει αὐτὰ τὰ θέματα νὰ διευκρινισθοῦν. Ὅτι πρόκειται περὶ 165 ἑκατομμυρίων δολλαρίων δὲν γεννᾶται ζήτημα. Εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀναβιβάζουν τὰ δάνεια ἐκεῖνα οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ θέματα αὐτὰ καὶ ὑπολογίσαντες τὴν τότε ἀξίαν τῆς δραχμῆς ἐν σχέσει μὲ τὸ συνάλλαγμα, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἀγαθά. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ὡμιλήσατε καὶ περὶ νομίσματος, τὸ ὁποῖον ἐξηνεμίσθη ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ κ. Ἀγγελοπούλου, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διευκρινίσωμεν καὶ αὐτὸ τὸ θέμα. Αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν 165 ἑκατομμυρίων δολλαρίων προορίζετο διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν μικροκαταθετῶν καὶ τῶν ὁμολογιούχων τοῦ προπολεμικοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Εἰς τούτους ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῆς ἀναγγελθείσης ρυθμίσεως τοῦ Δημοσίου χρέους, δίδει μόνον τὸ 50% τῆς προπολεμικῆς ἀξίας, ἐνῷ εἰς ὁμολογιούχους τοῦ ἐξωτερικοῦ ὁλόκληρον τὴν ἀξίαν. Καὶ ἰδοὺ τώρα πόθεν προκύπτει, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 165 ἑκατομμυρίων δολλαρίων προορίζετο διὰ τοὺς μικροκαταθέτας καὶ τοὺς ὁμολογιούχους τοῦ ἐσωτερικοῦ Δημοσίου χρέους. Ὡς γνωστόν, τὸ 1944 ἐξεδόθη ὁ νόμος 18, τὸ περιεχόμενον τοῦ ὁποίου πάντες γνωρίζομεν. Ταὐτοχρόνως ὅμως, συνετάγη καὶ νομοσχέδιον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην περὶ φορολογίας τῶν ὠφεληθέντων ἐκ τοῦ πληθυσμοῦ, αἱ εἰσπράξεις τῆς ὁποίας θὰ διετίθεντο διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ζημιωθέντων ἐκ τοῦ πληθωρισμοῦ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, προεβλέπετο ὡς πρόσθετον ἔσοδον διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ζημιωθέντων ἐκ τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ τὸ ποσὸν τῶν πιστώσεων, τὸ ὁποῖον ἔλαβον οἱ κατακτηταί, δηλαδή, τὰ 165 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους δὲν ἐπρόλαβε νὰ θέσῃ εἰς ἰσχὺν τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Τὸ 1950 ἦτο μέλος τῆς Βουλῆς καὶ ὁ ἀείμνηστος Σβῶλος, ὁ ὁποῖος τότε κατέθεσε πρότασιν νόμου μὲ τὸ ἀνωτέρω περιεχόμενον, εἰς τὴν ὁποίαν ὡς πρόσθετον ἔσοδον προβλέπει καὶ τὰ 165 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡ πρότασις ἐκείνη δὲν ἐψηφίσθη καὶ παραμένει ἐκκρεμής. Συνεπῶς, κ. συνάδελφε, ὅσα ὑπηνίχθητε δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα.

§46Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως, ὁ κ. Λύχνος, δὲν θέλει νὰ μᾶς δώσουν οἱ κατακτηταὶ τὰ 165 ἑκατομμύρια δολλάρια;

§47Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Βεβαίως τὰ θέλω. Ἀλλὰ ἐὰν δύνασθε περᾶστε νὰ τὰ πάρετε.

§48Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ μακρυγορήσω, ἀλλὰ ὀφείλω εἰς τὸ τέρμα τῆς ὁμιλίας μου νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι προκειμένου περὶ ρυθμίσεως τοιούτων θεμάτων, ὅπως εἶναι ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τῶν γερμανικῶν περιουσιῶν, ἡ ὁποία ἐπιχειρεῖται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι δὲν εἶναι ζήτημα, ἐὰν θὰ ψηφίσῃ τις ἢ ὄχι. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι ὑπολείμματα διενέξεων καὶ διαφορῶν τοῦ πολέμου, εἶναι χρήσιμον χάριν τῆς ὑποθέσεως τῆς εἰρήνης νὰ εὕρουν τὴν λύσιν των. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως ὑπάρχει εἰδικὴ ἀντίθεσις ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ ρύθμισις αὐτὴ γίνεται μονοπλεύρως καὶ δὲν ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις τῆς ἀμοιβαιότητος μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἀπεμπολοῦνται συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δι’ αὐτὸ νομίζομεν, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ διαφωνία μεταξὺ τῶν παρατάξεων. Ὅ,τι δὲν συμφέρει εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ παραταξιακὰ κριτήρια. Νομίζομεν, ὅτι ἐπὶ τοιούτων θεμάτων Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις, Ἐθνικὴ Ἀντιπολίτευσις καὶ «μὴ Ἐθνικὴ» εἶναι δυνατόν, προκειμένου περὶ τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶναι ἀνάγκη, νὰ συμφωνήσουν καὶ νὰ ὑποστηρίξουν τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὡς ἱερὰς καὶ ἀπαραβιάστους. Τὰ θέματα αὐτὰ δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ κομματικὰ κριτήρια. Βεβαίως γίνεται μία ἐπίθεσις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ δι’ αὐτῆς παρέχεται ὑποστήριξις εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία πέραν τῶν ἄλλων ἐπιχειρημάτων θὰ ἔχῃ καὶ πρόσθετον ἐπιχείρημα διὰ τὴν ἀπαίτησιν τῶν 165 ἑκατομ. δολλαρίων. Θὰ δύναται νὰ ἐπικαλῆται, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπαιτοῦν τὴν ἱκανοποίησιν τῆς ἐπιστροφῆς τῶν 165 ἑκ. δολ. Ἐὰν τὸ καθεστὼς τοῦ Ἀντενάουερ θέλῃ νὰ ἔχῃ καλὰς σχέσεις μὲ τὴν Ἑλλάδα ἰδοὺ στάδιον, νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του, ὥστε εἰς τὰς σχέσεις τῶν δύο χωρῶν νὰ μὴ ὑπάρχουν σπέρματα ἐκ τοῦ μίσους καὶ τῶν εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος ἀδικιῶν. Ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν θὰ ψηφίσῃ κανείς. ἀλλὰ ἐπιμένομεν εἰς τὸ αἴτημα τῶν 165 ἑκατομ. δολλαρίων, διότι εἶναι ἕνα δάνειον πρὸς πλουσίους καὶ πρέπει νὰ εἰσπραχθῇ διὰ νὰ ὑπάρχουν καλαὶ σχέσεις μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν καὶ προπαντὸς νὰ ὑπάρχῃ καὶ ὁ ὅρος τῆς ἀμοιβαιότητος.

§49Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι κατ’ ἀρχὴν παράδοσις διὰ μίαν πτέρυγα καὶ ἴσως καὶ διὰ μερικοὺς ἄλλους συναδέλφους, ὅποτε συζητεῖται νομοσχέδιον ἀφορῶν τὰς σχέσεις τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Γερμανίαν, νὰ ἐγείρωνται ὅλα τὰ θέματα τὰ ἐκκρεμῆ μὲ τὴν Γερμανίαν καὶ τὰ πλέον ἀπίθανα ἀκόμη. Καὶ ἐπειδὴ ἀπεδείχθη, ὅτι ἐνοχλεῖ τὸν κ. Ἐφραιμίδην ἡ λέξις «δημαγωγία», θὰ τὴν ἀντικαταστήσω μὲ μίαν ἄλλην λέξιν, μὲ τὴν λέξιν «ἐκμετάλλευσις».

§50Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Εἶναι χειροτέρα ἡ λέξις «ἐκμετάλλευσις».

§51Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Πάντως ἐπὶ τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἐγείρονται, ἐπειδὴ πολλὲς φορὲς ἔγινεν ἐκμετάλλευσις αὐτῶν, ἐδώσαμεν λεπτομερεῖς ἀπαντήσεις καὶ ἐξηγήσαμεν ποία εἶναι ἡ θέσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ποία εἶναι ἡ οὐσία τῶν θεμάτων αὐτῶν. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀπαντήσω καὶ πάλιν, εἴτε εἰς τὸν κ. Ἐφραιμίδην, εἴτε εἰς τοὺς ρήτορας, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπακολουθήσουν καὶ οἱ ὁποῖοι πολλὰ ὑπόσχονται νὰ εἴπουν. Αἰσθάνομαι ὅμως τὴν ἀνάγκην νὰ ἀνασκευάσω μερικὰ σημεῖα, διὰ τῶν ὁποίων ὁ κ. Ἐφραιμίδης προσεπάθησε νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις. Ἀπέφυγε σήμερον τὴν συζήτησιν, τὴν ὁποίαν ἄλλοτε ἤγειρε, περὶ τῶν ἐν γένει ἀποζημιώσεων, τὰς ὁποίας ἔχομεν νὰ λαμβάνωμεν ἀπὸ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν καὶ τὰς ὁποίας κακῶς δὲν παίρνομεν καὶ δὲν ἔχομεν τὸ θάρρος νὰ διεκδικήσωμεν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος Δ. Θανόπουλος). Ἐπ’ αὐτοῦ ἐπέρασεν ἴσως διότι ἐνεθυμήθη τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἐδώσαμεν εἰς ἄλλην συζήτησιν. Δηλαδή, ὅτι δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς κατηγορίας τῶν ἀποζημιώσεων κάμνομεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνουν ὅλαι αἱ συμμαχικαὶ χῶραι. Παίρνομεν ὡρισμένα, καὶ εἰς αὐτὸ ἴσως ἔχομεν τὸ προβάδισμα ἔναντι τῶν ὅλων συμμαχικῶν χωρῶν, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα, δὲν ἔχομεν τὴν δύναμιν νὰ πάρωμεν περισσότερα, ἀναμένοντες τὴν ὁριστικὴν συνθήκην εἰρήνης, ὁπότε κατὰ τὰ συμβατικῶς θεσπισθέντα θὰ ρυθμισθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα. Ἀπέφυγε λοιπὸν τὴν παλαιὰν κατηγορίαν καὶ ἐσταμάτησεν εἰς τὸ ζήτημα τῶν πιστώσεων, τὰς ὁποίας ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀνερχομένας εἰς 165 ἑκατ. δολλαρίων, καὶ τὰς ὁποίας ἐδώσαμεν πρὸς τὴν Γερμανίαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἀπαντήσω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι τόσον λεπτόν, ὥστε δὲν θὰ ἤμην διατεθειμένος, ὅσον καὶ ἐὰν ἐξαπέλυσεν ἐπιδεξίως τοὺς μύδρους τοῦ δυναμισμοῦ του ἐναντίον τῆς δῆθεν ἀδυνάμου Κυβερνήσεως, νὰ τὸ συζητήσω δημοσίᾳ, διὰ νὰ μὴ παραβλάψω ἐνδεχομένας δυνατότητας ἐγέρσεως τοῦ θέματος. Θὰ περιορισθῶ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι σοβαραὶ δυσκολίαι, τὰς ὁποίας εὐχαρίστως καὶ εἰς αὐτὸν ἀκόμη, ἐννοῶ, λέγων καὶ εἰς αὐτὸν ἀκόμη, καὶ εἰς τὴν παράταξίν του ἀκόμη, εἶμαι διατεθειμένος, ὅπως καὶ εἰς πάντα ἄλλον συνάδελφον νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ γραφεῖον μου, διὰ νὰ γνωρίζουν διατὶ πρὸς τὸ παρὸν δὲν ἐγείρεται αὐτὸ τὸ θέμα. Μία ἄλλη συγκεκριμένη παρατήρησις, ἐπὶ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ εἴπω δύο λέξεις, διὰ νὰ μὴ μείνουν αἱ ἐντυπώσεις, τὰς ὁποίας προσεπάθησε νὰ δημιουργήσῃ, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ δημόσιον χρέος. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης μᾶς εἶπεν, ὅτι ἀνεγνωρίσαμεν ὁλόκληρον τὸ ὀνομαστικὸν κεφάλαιον τοῦ χρέους καὶ ἐλησμόνησεν τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἀπεδείχθη, ὅτι ἐκεῖ ἀκριβῶς ἦτο ἡ ἐπιδεξιότης τοῦ χειρισμοῦ. Δηλαδὴ εἰς τὸ ὅτι ἐνῷ ὄντως ἔγινεν ἀναγνώρισις ὁλοκλήρου τοῦ ὀνομαστικοῦ κεφαλαίου καὶ αὐτὸ ἀπεκατέστησε τὴν πίστιν τῆς χώρας, εἰς τὴν πραγματικότητα κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς διεθνῶν ὀργανισμῶν, ἀναγνωρίζεται κάτω τοῦ 48% τοῦ ὀνομαστικοῦ κεφαλαίου. Ἀπόδειξιν δὲ τούτου, κύριοι, προσκομίζω, τὸ ὅτι εἰς τὸ Χρηματιστήριον τῆς Νέας Ὑόρκης, δηλαδὴ εἰς τὸ Χρηματιστήριον τῆς χώρας εἰς τὴν ὁποίαν ἔγινε πλέον ἡ ρύθμισις τῶν Ἑλληνικῶν χρεογράφων, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατοῦν αἱ πλέον πρόσφατοι πληροφορίαι, εὑρίσκονται γύρω εἰς τὸ 35% τῆς ὀνομαστικῆς ἀξίας, ἐνῷ κατὰ τὴν θεωρίαν σας θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκωντο γύρω εἰς τὸ 100%; Αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν ἐπιδεξιότητα τοῦ χειρισμοῦ καὶ τῆς διαπραγματεύσεως καὶ ἀποδεικνύει, οὐχὶ πρὸς Θεοῦ, τὴν δημαγωγίαν, τὴν ἐκμετάλλευσιν ποὺ κάμνει καὶ πάλιν ὁ κ. Ἐφραιμίδης. Μία ἄλλη, λυποῦμαι νὰ εἴπω, διότι τὸν κ. Ἐφραιμίδην καὶ τὸν συμπαθῶ καὶ τὸν ἐκτιμῶ, φοβερὰ ἐκμετάλλευσις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἦτο ἡ ἀνάγνωσις τοῦ πρωτοκόλλου τῶν κ.κ. Παπαληγούρα–Ἔρχαρτ. Ἀποτελεῖ, εἶπε φοβερὸν πρᾶγμα τὸ νὰ λέγῃ τὸ πρωτόκολλον, ὅτι ἀπὸ Γερμανικῆς πλευρᾶς «ἐξεφράσθη ἡ ἐπιθυμία» νὰ γίνῃ τοῦτο ἢ νὰ γίνῃ ἐκεῖνο. Τὸ «ἐξεφράσθη ἡ ἐπιθυμία» τὸ διώρθωσεν ἄλλωστε ἐπὶ δημοσιευομένου κειμένου καὶ τὸ ἔκαμεν «ἀνάγνωθι διαταγὴν ἢ ἐπιταγήν». Τοιαύτας ἀνέσεις ὁ κ. Ἐφραιμίδης παίρνει καὶ ἄλλας πολλάς. Ἀλλὰ προσεπάθησε νὰ τὸ παρουσιάσῃ— τὴν διορθωμένην ἢ μὴ φράσιν— ὡς κἄτι τὸ φοβερὸν καὶ τὸ μειωτικόν. Εἰς τὰς σχέσεις, κύριοι, τῶν ἐλευθέρων χωρῶν δὲν ἐκφράζονται ἐπιταγαὶ ἢ καὶ ὑπαινιγμοὶ ἁπλῶς, ὥστε ἀμέσως νὰ ἐφαρμόζωνται. Ἐκφράζονται ἑκατέρωθεν ἐπιθυμίαι καὶ ἐὰν ὁ ἄλλος θέλῃ τὰς ἀποδέχεται. Καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας ἐξέφρασε δὶς ἐν Γερμανίᾳ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ πάρῃ δάνειον 150 ἑκατομ. δολλάρια χαμηλότοκον καὶ μὲ μακροχρόνιον ἀπόσβεσιν καὶ ἡ Γερμανικὴ πλευρὰ τὸ ἀπεδέχθη. Καὶ δὲν ἐθίγη ἡ Γερμανικὴ πλευρά, διότι ἐξεφράσαμεν τὴν ἐπιθυμίαν. Ἀλλά, ὁ κ. Ἐφραιμίδης ἐκλαμβάνει συχνὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὡς πολὺ ἀφελῆ, σχεδὸν ὡς ἀνόητον. Δι’ αὐτὸ καὶ δὲν ἔχει ἄλλωστε τὰ πολιτικὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα θὰ ἀνέμενε νὰ ἔχῃ μὲ τὴν ἐφυΐαν του. Καὶ δείγματα αὐτῆς τῆς πλάνης περὶ τῆς νοημοσύνης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἠθέλησε νὰ δώσῃ σήμερον. Ἕνα δὲ ἐξ αὐτῶν εἶναι, ὅτι προσεπάθησεν νὰ παρουσιάσῃ ὡς φοβερόν, τὸ ὅτι ἐξεφράσθη, ἡ ἐπιθυμία ἀπὸ Γερμανικῆς πλευρᾶς καὶ ἡμεῖς ἀνταπεκρίθημεν. Καὶ εἰς τί ἀνταπεκρίθημεν, κύριοι, θὰ τὸ εἴπω ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, διὰ νὰ ἔχητε σαφῆ ἀντίληψιν, ποῖον εἶναι τὸ ἀντικείμενον ἐπὶ τοῦ ὁποίου γίνεται τόση ἐκμετάλλευσις. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης ἐξαπέλυσε καὶ ἐκεῖ τοὺς μύδρους του διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν λέγει τὸ Γενικὸν Λογιστήριον τί ποσὸν πρόκειται νὰ ἀφορᾷ τὸ νομοθέτημα. Ὄντως δὲν τὸ λέγει, διότι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ὅταν κάμνῃ μίαν ἔκθεσιν πρέπει νὰ δύναται νὰ δώσῃ ἀπολύτως ἀκριβεῖς ἀριθμούς. Ἀλλὰ θὰ σᾶς δώσω ἐγὼ σχετικῶς ἀκριβεῖς ἀριθμοὺς προκύπτοντας ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας μας. Καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δύνανται νὰ εἶναι ἀκριβεῖς ὡς πρὸς τὸ μέγιστον, ἀλλὰ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει δύνανται νὰ εἶναι ἀκριβεῖς ὡς πρὸς τὸ τί θὰ ἀφορᾷ ἡ ἐπιστροφὴ μικρῶν περιουσιῶν τὴν ὁποίαν θὰ κάμωμεν. Ἀπὸ τὴν ἔρευναν τὴν ὁποίαν ἔχομεν κάμει τῶν καταλόγων τῶν μεσεγγυημένων περιουσιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ δικαιοῦνται νὰ ζητηθοῦν, προκύπτει, ὅτι αὗται θὰ ἀνέλθουν τὸ πολὺ εἰς 23. Δεδομένου, ὅτι θέτομεν ὅριον 10 χιλ. δολλαρίων εἰς τὸ μέγεθος ἑκάστης περιουσίας, σημαίνει, ὅτι τὸ μέγιστον τῆς συνολικῆς ἐπιστροφῆς δύναται νὰ ἀνέλθῃ εἰς 230 χιλ. δολλάρια. Δὲν θεωρῶ τὰς Ἑλληνικὰς ὑπηρεσίας ἐν παντὶ καὶ πάντοτε ἀναμαρτήτους καὶ θὰ ἔλεγον ὅτι δὲν θὰ ἀπέκλειον τὸ 23 νὰ εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα 25. Ἀποκλείω νὰ εἶναι 30, διότι ἠρευνήθησαν ὅλοι οἱ παλαιοὶ φάκελλοι τῶν δεσμευμένων περιουσιῶν. Δὲν δύναμαι ἐπίσης νὰ εἴπω, ὅτι θὰ παρουσιασθοῦν ἅπαντες οἱ 23 δικαιοῦχοι. Ἐφόσον δύο φορὰς ἠδύναντο νὰ παρουσιασθοῦν καὶ τώρα δίδομεν μίαν τελευταίαν προθεσμίαν 4 μηνῶν, εἶναι πολὺ λογικόν, θὰ ἔλεγον εἶναι πολὺ πιθανόν, ἀρκεταὶ ἀπὸ αὐτὰς τὰς 23, διὰ πλείστους λόγους, νὰ μὴ παρουσιασθοῦν. Ὥστε, ἐν πάσῃ περιπτώσει συζητῶμεν διὰ 230 χιλ. δολλάρια Γερμανικῶν περιουσιῶν, τὰς ὁποίας ὄντως δεχόμεθα νὰ ἐπιστρέψωμεν, διότι νομίζομεν, ὅτι αἱ καλαὶ σχέσεις μὲ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν καὶ ὁ ὄγκος τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων μας καὶ ἡ παλαιότερον ἀναληφθεῖσα ὑποχρέωσις τῆς ἐπιστροφῆς, συνδυαζομένη μὲ τὴν ἀπώλειαν τῆς προθεσμίας, μᾶς ἐπιβάλλει νὰ παρατείνωμεν τὴν προθεσμίαν αὐτήν. Καὶ ὁλόκληρος ἡ ἐκμετάλλευσις ἡ ὁποία γίνεται δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ τὰ ἐγκλήματα τῶν Ναζὶ καὶ τὸ δημόσιον χρέος, ὅλα αὐτὰ ἐγείρονται εἰς αὐτὴν τὴν συζήτησιν καὶ θεμελιοῦνται ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος περὶ ἐπιστροφῆς κατὰ μέγιστον ὅριον τῶν 230 χιλ. δολλαρίων. Ἔστω τοῦτο πρὸς ἀπόδειξιν τῆς μεγάλης σοβαρότητος μὲ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ἐφραιμίδης συζητεῖ τὰ πράγματα, προσπαθῶν καὶ εἰς τοιούτου οἰκονομικοῦ περιεχομένου θέματα νὰ δώσῃ τόσην βαρύτητα, ὥστε μέσα εἰς αὐτὰ νὰ χωροῦν ὅλαι αἱ οἰκονομικαὶ καὶ πολιτικαὶ σχέσεις μὲ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. (Χειροκροτήματα).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς.

§53Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠνωχλήθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν διότι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔρχεται ἐνώπιον τοῦ Σώματος νομοσχέδιον ἀφορῶν εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν οἰκονομικῶν σχέσεων τῆς χώρας μας μετὰ τῆς Γερμανίας, ἡ Ἀντιπολίτευσις συνηθίζει νὰ ἐνθυμῆται ὅλας τὰς οἰκονομικὰς διαφορὰς αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπελύθησαν εἰσέτι καὶ νὰ ζητῇ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Γερμανικοῦ Κράτους, ἐνῶ κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν θὰ ὤφειλεν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ὑποστηρίζῃ ὅλα ὅσα ἡ Ἑλλὰς ἀναλαμβάνει νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν Γερμανικὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ σιωπᾷ δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡ Γερμανία ὀφείλει εἰς τὴν χώραν μας. Κύριε Πρόεδρε, ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, οὔτε τὰ συμφέροντα τῆς χώρας ἐξυπηρετεῖ ἀλλ’ οὔτε ὀρθὴ καὶ βάσιμος εἶναι, διότι, ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ καὶ νὰ ἐνθυμῆται ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος ὑπέστη πρωτοφανῆ καὶ ἀπρόκλητον ἐπίθεσιν, ἐσφάδασεν ὑπὸ τὴν μπότα τοῦ κατακτητοῦ, ἔμεινεν δίχως ἄρτον καὶ ὑπέφερε τὰ πάνδεινα. Ἡ γενεὰ ἡ ὁποία τὰ ὑπέστη ἐξακολουθεῖ νὰ ζῇ καὶ νὰ ἐνθυμῆται καλῶς. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ γενεὰ αὐτὴ ζῇ θὰ τὰ ὑπενθυμίζῃ πάντοτε ἐπιτελοῦσα οὕτω καθῆκον ἀπέναντι τῆς ἱστορίας τοῦ Ἔθνους. Ἀποτελεῖ χρέος διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἐνθυμῆται πάντοτε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ χαράσσῃ γραμμὰς ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ μία πολιτικὴ ρυθμίσεως τῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὰς τέως ἐχθρικὰς καὶ σήμερον φιλικὰς χώρας. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἐνόχλησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν οὐδόλως εἶναι βάσιμος. Ἔψεξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τὴν Ἀντιπολίτευσιν διότι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀνεμόχλευσεν τὸ ὅλον θέμα τῶν οἰκονομικῶν σχέσεων μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας καὶ δὴ ἐκείνων τοῦ παρελθόντος, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ἑνὸς νομοθετήματος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἐν ὅλῳ 23 περιπτώσεις καὶ καλύπτει ὀφειλὴν ἀνερχομένην μόλις εἰς τὸ ποσὸν τῶν 230.000 δολλαρίων. Ἡ δήλωσις ὅμως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ὁ καθορισμὸς τοῦ ποσοῦ τῆς ἐπιβαρύνσεως εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἔρχεται μόλις σήμερον εἰς φῶς ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου οὐδαμοῦ ἀναφέρει τὶ ἐπὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως, ἡ ὁποία ἤθελεν πορκύψει συνεπείᾳ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἡ Βουλὴ ἀφέθη εἰς τὸ σκότος ἵνα ἐρευνήσῃ καὶ μαντεύσῃ τὸ ποσὸν τῆς ἐπιβαρύνσεως. Ἦτο ἐν τούτοις δυνατὸν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ εἰς τοὺς ὑπογράφοντας τὸ νομοσχέδιον Ὑπουργοὺς καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον τοῦ Κράτους νὰ τὸ προσδιορίσουν οὕτως ὥστε ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ ὅτι πρόκειται περὶ νομοσχεδίου ἀφορῶντος εἰς τὴν ρύθμισιν χρέους Ἑλληνικοῦ 230.000 δολλαρίων. Πῶς εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δὴ μὲ ποσὸν τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο μέχρι τοῦδε προσδιωρισμένον, νὰ ἔχῃ τὴν ἀξίωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ μὴ ζητήσῃ καὶ νὰ μάθῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὰς λεπτομερείας ἐπὶ τοῦ θέματος; Ἐὰν ἐκ τῶν προτέρων εἶχε καθορισθῆ τὸ ποσὸν καὶ εἶχε δηλωθῆ ὅτι ἐπρόκειτο περὶ 23 περιπτώσεων, ἀναμφισβητήτως τὸ θέμα θὰ ἐκρίνετο ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μὲ πνεῦμα ἀνωτερότητος. Ἐφ’ ὅσον ὅμως προχείρως συνετάγη τὸ νομοθέτημα, εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ἐκτὸς πραγματικότητος ὅταν παραπονῆται διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους δικαιοῦται νὰ γνωρίζῃ τὶ ἀκριβῶς πρόκειται νὰ ψηφίσῃ. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐπεξέτεινε τὰ παράπονά του εἰπὼν ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ἐπιδιώκει νὰ ἀναφέρεται εἰς τὰς σχέσεις μας μὲ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. Ἔχομεν χρέος, ὅμως, κ. Πρόεδρε, νὰ πράττωμεν αὐτὸ τὸ καθῆκον καὶ νὰ ὑπενθυμίζωμεν πάντοτε πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὰς ὑφισταμένας διαφορὰς μεταξὺ τῆς χώρας μας καὶ τῆς Γερμανίας. Ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ συγχαρῶ τὴν Ὁμόσπονδον Γερμανικὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν μέθοδον τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ κατὰ τὴν ρύθμισιν τῶν οἰκονομικῶν σχέσεων μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τὴν προάσπισιν τῶν Γερμανικῶν συμφερόντων. Θὰ ἤθελα καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ ἔπραττε τὸ αὐτὸ καὶ μὲ τὴν αὐτὴν ἐπιμέλειαν καὶ σωφροσύνην νὰ ὑπεστήριζε τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡμεῖς αἰσθανόμεθα ὅτι ἔχομεν καθῆκον νὰ ὑπενθυμίζωμεν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν τὰ ἐκκρεμῆ θέματα τὰ ὁποῖα ἀπὸ μακροῦ ὑφίστανται καὶ μὲ τὴν Γερμανίαν καὶ μὲ τὴν Αὐστρίαν καὶ μὲ τὴν Αἴγυπτον, ὅπου τὸ Ἑλληνικὸν στοιχεῖον δεινῶς πάσχει. Καὶ πράττομεν τοῦτο, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ ὑπενθυμίζωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἔχει καθῆκον νὰ ὑποστηρίζῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Λαοῦ μας μὲ τὴν αὐτὴν μέθοδον καὶ ἐπιμέλειαν τὴν ὁποίαν οἱ Γερμανοὶ μέχρι τοῦδε ἐπέδειξαν προκειμένου περὶ τῶν ἰδικῶν των συμφερόντων, ὥστε νὰ ὁδηγούμεθα εἰς καλὰ ἀποτελέσματα. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ἐλευθεριότητα ὁσάκις πρόκειται νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ξένους καὶ ἐξ ἑτέρου ἔχει τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁσάκις πρόκειται νὰ διεκδικήσῃ τι διὰ τὴν Ἑλλάδα, νὰ ἀποτρέπῃ τὴν συζήτησιν, ἵνα μὴ διαταράξῃ τὰς σχέσεις μὲ φιλικὰς χώρας. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡμεῖς θὰ πράττωμεν πάντοτε αὐτὸ τὸ καθῆκον, ὥστε νὰ δημιουργήσωμεν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τὴν παράδοσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ διεκδικῇ μετὰ σθένους τὰ δικαιώματα τοῦ Λαοῦ μας καὶ νὰ μὴ φοβῆται νὰ προβαίνῃ εἰς αὐτὰς τὰς διεκδικήσεις. Ὅταν ἀναιτίως ὑπέστημεν ἐπίθεσιν ἀπὸ τὴν φασιστικὴν Ἰταλίαν καὶ τὴν ναζιστικὴν Γερμανίαν, τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Γερμανίας ἦτο εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Μᾶς ὠφείλοντο πιστώσεις, μᾶς ὠφείλοντο ἀξίαι προϊόντων ἐξαχθέντων εἰς Γερμανίαν αἱ ὁποῖαι ἐσβέσθησαν. Ὅταν οἱ Γερμανοὶ ἦλθον ἐδῶ ὡς κατακτηταὶ ἔλαβον τὸ ἀναφερθὲν δάνειον τῶν 165.000.000 δολλαρίων, διὰ τὸ ὁποῖον οὐδεμία δικαιολογία ὑπάρχει ὅπως τὴν ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησιν χαρακτηρίσωμεν ὡς ἀπόρρητον, ὅπως θέλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, διότι ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς δανείου αἵματος ἀπὸ ἕνα λαὸν σπαρασσόμενον, πεινῶντα καὶ ἀποθνήσκοντα. Καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ὑπενθυμίζωμεν τὴν διεκδίκησιν τῆς ἐξοφλήσεως τοῦ δανείου αὐτοῦ ἔναντι τῆς Γερμανίας, ὅταν ἡ ἰδία ἡττημένη Γερμανία μᾶς ὑπενθυμίζει ὀφειλὰς ἐκ τῶν Γερμανικῶν περιουσιῶν, τὰς ὁποίας ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίμως κατελάβομεν. Εὑρισκόμεθα, λοιπόν, εἰς τοιαύτην εὐημερίαν ὥστε νὰ μὴ ζητῶμεν ὅ,τι μᾶς ὀφείλουν; Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει τὸ χρέος τῆς Γερμανίας πρὸς τοὺς καπνεμπόρους διὰ τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα ἔλαβον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Ἡ Κυβέρνησις ὑπόσχεται ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα, ἀλλὰ οὐδὲν μέχρι τοῦδε μέτρον ἔλαβε. Καὶ οἱ καπνέμποροι ἀγωνιῶντες ἀναμένουν τὴν ρύθμισιν τοῦ προβλήματος τούτου. Πέραν τούτων, ἀνεφέρθη ἤδη ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Σαββόπουλον καὶ Ἐφραιμίδην, ὅτι ὑπάρχει μία παλαιὰ ὀφειλὴ τοῦ Γερμανικοῦ Κράτους πρὸς Ἕλληνας ὑπηκόους, χρονολογουμένη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Αʹ παγκοσμίου πολέμου, καὶ ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις δὲν καταβάλλει καμμίαν προσπάθειαν ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλῶν αὐτῶν, οὔτε καὶ ἐπωφελεῖται τῆς παρουσιασθείσης μὲ τὴν συζητουμένην περίπτωσιν εὐκαιρίας, νὰ προβῇ εἰς τὸν διακανονισμὸν αὐτῆς τῆς ὀφειλῆς καὶ πράξασα οὕτω ἡ Κυβέρνησις δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ γίνηται λόγος περὶ τῶν ὀφειλῶν τοῦ Γερμανικοῦ Κράτους πρὸς τὴν χώραν μας. Ἰδού διατί, κύριοι συνάδελφοι, δὲν συμφωνοῦμεν μὲ ὅσα ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ καλλιεργήσωμεν τὰς καλυτέρας σχέσεις μὲ τὴν Ὁμόσπονδον Γερμανικὴν Δημοκρατίαν καὶ δὲν ἀρνούμεθα τὸν πρωτεύοντα ρόλον, τὸν ὁποῖον παίζει τὸ Γερμανικὸν Ἔθνος εἰς τὴ Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα εἰς ἣν μετέχομεν. Θέλομεν ὅμως, πλήρη ἐκκαθάρισιν ὅλων τῶν οἰκονομικῶν διαφορῶν μας μὲ τὴν χώραν αὐτήν, διὰ νὰ μὴ μείνῃ καμμία ὑπόνοια εἰς οὐδένα Ἕλληνα πολίτην, ὅτι τὸ Γερμανικὸν κράτος μᾶς ἐκμεταλλεύεται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀντὶ νὰ ἐνοχλῆται, ἐκ τῆς συζητήσεως, ὀφείλει νὰ βασίσῃ τὴν πολιτικήν του ἐπ’ αὐτῆς τῆς γραμμῆς. Ἄλλως, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸν κατηγορήσωμεν, ὅτι δὲν διαχειρίζεται ἐπαρκῶς πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Λαοῦ μας τὰ συμφέροντά του. Ταῦτα, ὅσον ἀφορᾶ τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως, νὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ σχέσιν ἔχοντος μὲ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν θυμάτων τοῦ Γερμανικοῦ Ναζισμοῦ. Ἔχει πρὸ μηνῶν ἐκδοθῆ μία πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δι’ ἧς παρετείνετο ἡ προθεσμία ὑποβολῆς αἰτήσεων πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ. Ἡ πρᾶξις ὅμως αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν ἐκυρώθη διὰ νόμου εἰσέτι. Καὶ ἄλλα μὲν ἐκ τῶν Πρωτοδικείων τῆς χώρας τὴν ἐφαρμόζουν, ἐνῶ ἄλλα δὲν θέλουν νὰ τὴν ἐφαρμόσουν, διότι δὲν ἔχει κυρωθῆ νομοθετικῶς. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου θὰ πρέπει νὰ κυρωθῇ καὶ ἡ πρᾶξις αὐτή, συγχρόνως δὲ νὰ ληφθῇ μέριμνα, ὥστε δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκ διαφόρων λόγων δὲν ὑπέβαλον αἰτήσεις ἀποζημιώσεως, νὰ δοθῇ μικρὰ παράτασις, θὰ ἔλεγα 15ήμερος προθεσμία, πρὸς ὑποβολὴν τῶν αἰτήσεών των, διὰ νὰ κλείσῃ τὸ θέμα τοῦτο. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἂν παραλλήλως δὲν κυρώσωμεν καὶ τὴν ὡς ἄνω πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μὲ τὴν προταθεῖσαν μικρὰν παράτασιν τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς καὶ τῶν ὑπολειφθεισῶν τῶν δικαιούχων ἀποζημιώσεως ἐκ τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ.

§54Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ὀλιγόλεπτον ὁμιλίαν μου προηγουμένως ἔθεσα ἕνα ἐρώτημα εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀφορῶν εἰδικῶς τὰς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰς μὴ εἰσπραχθείσας ἀπαιτήσεις Ἑλλήνων ὑπηκόων ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Αʹ Παγκοσμίου Πολέμου. Ἤδη αἱ ἀπαιτήσεις Ἑλλήνων ὑπηκόων ἐκ τοῦ Αʹ Παγκοσμίου Πολέμου ἀναφορικῶς μὲ τὴν Αὐστρίαν, ἐτακτοποιήθησαν, τακτοποιοῦνται δὲ καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τῆς Οὐγγαρίας. Μένει λοιπὸν νὰ γνωρίζωμεν τὶ γίνεται μὲ τὰς ὀφειλὰς ἐκ τοῦ Αʹ Παγκοσμίου Πολέμου τῆς Ὁμοσπόνδου Γερμανικῆς Δημοκρατίας, ἥτις εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία δὲν ἐρρύθμισε τὸ χρέος της.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§56Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς συζητήσεις καὶ συμφωνίας μεταξὺ τῶν δύο Κυβερνήσεων, δηλαδὴ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ τῆς Γερμανικῆς, ἀναφέρεται τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν παράτασιν τῶν προθεσμιῶν δι’ ἀναζήτησιν τῶν ἐν Ἑλλάδι Γερμανικῶν περιουσιῶν ποὺ ἀπῄτησεν ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις. Τὸ περιεχόμενον αὐτῶν τῶν συζητήσεων καὶ διαπραγματεύσεων, τὰς ὁποίας διεξήγαγον ἀπὸ 8ετίας αἱ Κυβερνήσεις Καραμανλῆ, οὐδέποτε ἠδυνήθη νὰ διερευνήσῃ καὶ πληροφορηθῇ ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κοινὴ Γνώμη, διότι πάντοτε ἐδίδετο ἡ στερεότυπος ἀπάντησις ὅτι, ὅλα αὐτὰ τὰ προτεινόμενα πρὸς ἔκφρασιν αὐτῶν τῶν συζητήσεων μέτρα ὠφείλοντο εἰς τὴν ἀνάγκην καλλιεργείας στενῶν σχέσεων καὶ φιλίας μὲ τὴν Ὁμόσπονδον Γερμανικὴν Δημοκρατίαν, καὶ ὅλα περιεῖχον παραχωρήσεις μόνον πρὸς αὐτήν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι αἱ ἐλεύθεραι χῶραι πρέπει νὰ καλλιεργοῦν τὰς σχέσεις των καὶ νὰ ἐκφράζωνται ἐλευθέρως αἱ ἐπιθυμίαι των. Εἶμαι σύμφωνος. Βεβαίως αἱ ἐλεύθεραι χῶραι καὶ ἐλευθέρως πρέπει νὰ ἐκφράζουν τὰς ἀπόψεις των, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀξιώσεις των νὰ διεκδικοῦν εὐθαρσῶς ἔναντι ἀλλήλων. Ἀλλ’ αὐτὸ προϋποθέτει καὶ ἐλευθέρας ἐθνικὰς Κυβερνήσεις. Ἐλευθέρα χώρα εἶναι καὶ ἡ Ἑλλάς, ἀλλὰ δὲν ἔχει ἀποκτήσει δυστυχῶς ἐλευθέρας Κυβερνήσεις. Εἰδικῶς αἱ Κυβερνήσεις Καραμανλῆ διαπραγματεύονται πάντοτε μὲ τοὺς ξένους καὶ ἰδιαιτέρως μὲ τοὺς Γερμανούς, ὡς Κυβερνήσεις ὑποτελεῖς. Ὡς ὑποανάπτυκτοι Κυβερνήσεις προβαίνουν εἰς συζητήσεις ἀφορώσας τὸν ἐλεύθερον πράγματι Ἑλληνικὸν Λαόν. Δὲν θὰ θελήσω νὰ εἰσέλθω εἰς θέματα τὰ ὁποῖα συνεζήτησεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ ἀπησχόλησαν πολλάκις τὴν Βουλὴν καὶ τὰ ὁποῖα ἅπτονται ἠθικῶν καὶ ἐθνικῶν ζητημάτων. Διότι ἐπὶ τοιούτων θεμάτων θὰ ἠδύναντο νὰ ἐκδηλωθοῦν διαφοραὶ ἀντιλήψεων καὶ ἐκτιμήσεων οὐσιώδεις. Προκειμένου ὅμως περὶ οἰκονομικῶν θεμάτων, δὲν ὑπάρχουν συναισθηματισμοί, δὲν ὑπάρχουν ἐκτιμήσεις ἠθικῆς τάξεως. Ὑπάρχουν ἢ ὄχι δικαιώματα, ἀξιώσεις καὶ ὑποχρεώσεις προσδιωρισμέναι εἰς ἀριθμούς. Ἀλλ’ ἐδῶ ἐνῷ δικαιώματα ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἀπεμπολοῦνται ἢ ἐγκαταλείπονται, ἐκδηλοῦται ἀπόλυτος προθυμία διὰ παραχωρήσεις, ἐν πολλοῖς ἢ ἐξ ὁλοκλήρου ἀδικαιολογήτους καὶ ἀβασίμους. Ὅταν οὕτω ἔχουν τὰ πράγματα, ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ δὲν εἶναι ἐλευθέρα Κυβέρνησις, ἀλλὰ Κυβέρνησις ὑπηρετοῦσα ξένας Κυβερνήσεις, ξένα συμφέροντα. Διερωτῶμαι, κ. συνάδελφοι, σχετικῶς μὲ τὸ νομοσχέδιον. ὑπάρχει περίπτωσις, ὅπου νὰ ἔλαβον χώραν τόσαι παρατάσεις προθεσμίας εἰς διαδικασίας πρὸς ἱκανοποίησιν ἀπαιτήσεων Ἑλλήνων πολιτῶν; Εἰς τὴν ἀναφερθεῖσαν περίπτωσιν ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ ἐτάχθη μία προθεσμία ἑξάμηνος νομίζω, διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν δικαιολογητικῶν ἀποζημιώσεως. Ἡ προθεσμία ἔληξε, πολλοὶ δικαιοῦχοι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ὑποβάλουν τὰ δικαιολογητικά των καὶ χάνουν τὰ δικαιώματά των, χωρὶς ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ διὰ παράτασιν τῆς προθεσμίας. Θὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἐντελῶς μεροληπτικὴ μεταχείρισις τῶν Γερμανῶν, διότι τὸ ἠξίωσαν. Εἶχε παλαιότερον, νομίζω, κατὰ τὸ 1950, προβλεφθῆ ἡ χορήγησις ἐπιδομάτων καὶ συντάξεων εἰς θύματα τῆς κατοχῆς Ἕλληνας πολίτας καὶ εἶχε ταχθῆ ὡρισμένη προθεσμία διὰ τὴν ὑποβολὴν δικαιολογητικῶν. Ἐδόθησαν δύο παρατάσεις ἐπὶ δύο ἔτη, καὶ ἔκτοτε ἔπαυσεν ἡ χορήγησις, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι χιλιάδες θυμάτων ἔχασαν τὰς προθεσμίας. Καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη νὰ δώσῃ νέαν προθεσμίαν. Ἀκόμη εἰς τὴν περίπτωσιν ἀκυρώσεως τῶν ἀγοραπωλησιῶν κατοχῆς, αἱ προθεσμίαι τοῦ νόμου τοῦ 1949 παρετάθησαν νομίζω ἐπὶ μίαν διετίαν καὶ ἔκτοτε δὲν ἐδόθησαν ἄλλαι παρατάσεις, παρ’ ὅ,τι πολλοὶ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀσκήσουν τὰ δικαιώματά των. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ δὲν ἐσκέφθη ὅλας αὐτὰς τὰς κατηγορίας. Διότι ἦσαν Ἕλληνες πολίται οἱ ζημιωθέντες. Ἐρωτῶ, λοιπόν, τὶ συνέβη, κύριε Ὑπουργέ, τῶν Ἐξωτερικῶν, ὥστε μετὰ 8 ἔτη νὰ ἐνθυμηθῆτε ὅτι ὑπάρχουν 23 Γερμανοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἤσκησαν τὸ δικαίωμα ἀνακτήσεως τῶν δημευθεισῶν κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην ἐχθρικῶν περιουσιῶν ἐν Ἑλλάδι. Διατὶ μετὰ 8ετίαν ἔρχεσθε νὰ παρατείνετε τὰς προθεσμίας; Διατὶ αὐτοὶ οἱ κύριοι, οἱ ἐλάχιστοι εἰς ἀριθμόν, δὲν ἔσπευσαν νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος τὸ ὁποῖον παρεῖχεν εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ὁ νόμος; Καὶ πῶς τοὺς ἀνεκαλύψατε τώρα αὐτούς, πῶς τοὺς ἀνεῦρεν καὶ ἀξιοῖ νὰ τοὺς προστατεύσῃ ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις; Ὑποπτεύομαι καὶ ἐρωτῶ, μήπως αὐτοὶ εἶναι μεταξὺ τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐτόλμων νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα φοβούμενοι τὸν Ἕλληνα Εἰσαγγελέα, διότι ἐκκρεμοῦσαν ἐντάλματα ἐναντίον των δι’ ἐγκλήματα πολέμου, τοὺς ὁποίους ἠμνηστεύσατε ἐν Ἑλλάδι καὶ τοὺς παραπέμψατε εἰς τὰ Γερμανικὰ Δικαστήρια καὶ τώρα ἔρχεσθε νὰ τοὺς ἱκανοποιήσετε ἐπιστρέφοντες καὶ τὰς ἀνόμους περιουσίας των;

§57ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀσφαλῶς θὰ εἶναι καὶ ὁ Μέρτεν.

§58Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Μέρτεν, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν διότι διὰ τοὺς καταδικασθέντας προβλέπεται, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐπιστροφὴ τῶν τυχὸν δημευθεισῶν περιουσιῶν των. Ἀλλὰ τοῦτο διατὶ νὰ ἰσχύῃ μόνον διὰ τοὺς καταδικασθέντας καὶ ὄχι δι’ ὅλους τοὺς διωκομένους ἐγκληματίας πολέμου οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ νὰ καταδικασθοῦν ἀπὸ τὰ γερμανικὰ δικαστήρια; Διατὶ εἰς αὐτοὺς θὰ ἐπιστρέψετε τὰ ἀκίνητά των εἰς τὴν Ἑλλάδα; Μήπως αὐτοὶ δὲν εἶναι ἐγκληματίαι; Μήπως αὐτοὶ δὲν ἐλεηλάτησαν Ἑλληνικὰς περιουσίας, δὲν ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὸν θάνατον τόσων καὶ τόσων χιλιάδων Ἑλλήνων πατριωτῶν; Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως δικαιολογία, καμμία ἠθικὴ βάσις εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Καὶ διερωτῶμαι πῶς ἐσκέφθη ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ διὰ τοὺς 23 αὐτοὺς ὑπηκόους της διαβήματα πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ζητῇ νὰ ἐπιστραφοῦν αἱ δημευθεῖσαι αὐτῶν περιουσίαι ἐν Ἑλλάδι; Ποῖοι εἶναι τέλος πάντων αὐτοὶ οἱ 23 κύριοι;

§59Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω δίδοντάς σας ἕνα παράδειγμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ κάτι τὸ ὁποῖον εἴπατε πρὸ ὀλίγου, ὅτι δηλαδὴ ἡμεῖς δὲν διεκδικοῦμεν καμμίαν ἀπαίτησιν τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐζημιώθησαν. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τὴν συνθήκην εἰρήνης ἐδικαιούμεθα νὰ διεκδικῶμεν....

§60Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον ὅτι δὲν διεκδικοῦμεν, δὲν ἔφθασα ἀκόμη ἐκεῖ.

§61Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Εἴπατε περὶ Κυβερνήσεως ὑποτελείας κ.λ.π., τὰ γνωστὰ συνθήματα καὶ εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ ἀφήσετε κατὰ μέρος τὰ ἐθνικὰ καὶ ἠθικὰ ζητήματα, διότι αὐτὰ εἶναι μονοπωλημένα διὰ τὴν παράταξίν σας καὶ δὲν δέχεσθε κἂν νὰ τὰ συζητήσητε. Σᾶς ἀφήνομεν εἰς τὴν πλάνην σας. Ἀλλὰ θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Εἴπατε διὰ πολλῶν καὶ ἀμέσων καὶ ἐμμέσων φράσεων περὶ μὴ διεκδικήσεως καὶ περὶ ὑποτελείας. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, μία διάταξις τῆς Συνθήκης Εἰρήνης κατὰ τὴν ὁποίαν δύνανται αἱ συμμαχικαὶ χῶραι νὰ διεκδικήσουν ἀποζημίωσιν διὰ ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα ἀπήχθησαν ἐξ Ἑλλάδος, εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ πολέμου, ἐπὶ τῇ εἰσβολῇ καὶ τὰ ὁποῖα εἰς τὸ τέλος τοῦ πολέμου δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν ἐν Γερμανίᾳ καὶ νὰ ἐξειδικευθοῦν, νὰ ἐλατομηκυνθοῦν ἀπὸ ἀπόψεως ἰδιοκτήτου: Διὰ καπνά, τὰ ὁποῖα ἀφηρέθησαν κατὰ τὴν εἰσβολὴν καὶ τὰ ὁποῖα ὑποτίθεται ὅτι ἐξατομικεύθημεν, ὑπεγράψαμε πρὸ ὀλίγων μηνῶν μίαν συμφωνίαν δι’ ἀποζημίωσιν 4.800.000 δολλαρίων. Καὶ ὅταν ἡμεῖς οἱ ἄβουλοι καὶ κατὰ ξένην ἐπιταγὴν ἐνεργοῦντες, κατωρθώσαμε μετὰ πενταετίαν φοβεροῦ πολέμου ἐν Γερμανίᾳ ὅπου κατεστράφησαν τὰ πάντα, νὰ ἀνεύρωμεν καὶ νὰ ἐξειδικεύσωμεν καπνοδέματα ἀξίας 4.800.000 δολλαρίων, δὲν εἶναι πάρα πολὺ περίεργον, πῶς δεχόμεθα νὰ ἐπιστραφοῦν περιουσίαι ἀξίας 230.000 δολλαρίων; Αὐτὸ εἰς ἀπόδειξιν τῆς σοβαρότητος μὲ τὴν ὁποίαν συζητεῖτε καὶ τῆς ἐλλείψεως συνθημάτων ἀπὸ τὴν ἀγόρευσίν σας. Ἀλλὰ ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε θὰ προσκομίσω καὶ μίαν βεβαίωσιν διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον συζητεῖ ὁ κ. Ἐφραιμίδης. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης εἶπεν ὅτι ἡ ὑποχρέωσις τῶν 165 ἑκατομμυρίων ἀνεγνωρίσθησαν ἀπὸ τὴν συνδιάσκεψιν Εἰρήνης, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ κ. Σμπαρούνη. Ἡ πραγματικότης εἶναι ὅτι ὑπῆρξε μία δήλωσις τοῦ κ. Σμπαρούνη καὶ ἐγράφη εἰς τὰ πρακτικὰ «... Γαλλιστί...» δηλ. «τὸ Συμβούλιον, ἡ Ἐπιτροπὴ βεβαίως καταχωρεῖ, σημειώνει αὐτὴν τὴν δήλωσιν». Αὐτὸ εἶναι τὸ νομικὸν δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη, εἰς ἀναγνώρισιν, ὁ κ. Ἐφραιμίδης.

§62Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶπον, δὲν ὑπῆρξε ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς δηλώσεως.

§63Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουρ. Ἐξωτερικῶν). Ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὴν συνδιάσκεψιν.

§64Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶπον ὅτι ἔχει προβλεφθῆ διεθνῶς, ἀνεφέρθην εἰς τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Σμπαρούνη καὶ εἶπον ὅτι ἐνῶ εὑρίσκοντο ἀντιπρόσωποι διαφόρων χωρῶν, δὲν ὑπῆρξεν ἀντίρρησις καὶ κατεχωρήθη αὐτὴ εἰς τὰ πρακτικά.

§65Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουρ. Ἐξωτερικῶν). Κατεχωρήθη ἐσημειώθη εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ δήλωσις, θὰ ἠδυνάμην νὰ σᾶς ἀποκλείσω ἐντελῶς, ἀλλὰ δὲν τὸ κάμνω διὰ νὰ μὴ ἀδυνατίσω τὸ θέμα, διότι διεκδικῶ αὐτὴν τὴν ἀπαίτησιν. Ὅταν θὰ ἔλθετε εἰς τὸ γραφεῖον μου θὰ σᾶς ἐξηγήσω τὰς νομικὰς δυσχερείας αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν.

§66Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνόμιζα ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν θὰ ἔδιδε κάποιαν ἀπάντησιν εἰς ἐκεῖνο τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ὅταν διεκόπην ὑπ’ αὐτοῦ ἐπραγματευόμην. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐνόμισεν ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ παρακάμψῃ μεταφέρων τὴν συζήτησιν καὶ ἰσχυριζόμενος ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ἀποκαλουμένη ἀπὸ ἡμᾶς Κυβέρνησις ὑποτελείας τολμᾷ νὰ διεκδικῇ δικαιώματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη τὴν περίπτωσιν τῶν καπνῶν. Ἀκριβῶς ἐν λεπτομερείαις, τὸ θέμα δὲν γνωρίζω. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σχετικῶς γνωρίζω εἶναι ὅτι τὰ καπνά, περὶ τῶν ὁποίων γίνεται λόγος ἐληστεύθησαν ὑπὸ τῶν Γερμανῶν. Πρόκειται περὶ ληστείας σὰν ἐκείνην ποὺ ἔκαμαν εἰς τοὺς Ἑβραίους τῆς Θεσσαλονίκης, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀφῄρεσαν τὰς περιουσίας, ἀφοῦ ἔστειλαν τοὺς ἰδίους εἰς τὰ φρικτὰ Γερμανικὰ κρεματόρια. Ἁπλῶς μετ’ ὀλίγον τὸ προϊὸν τῆς ληστείας αὐτῆς ἀνεκαλύφθη, καὶ ἀνεζητήθη. Εἶναι αὐτὸ ἔργον Κυβερνητικῆς δραστηριότητος μήπως;

§67Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὰ τὰ 4.800 ἑκ. δολλάρια θὰ τὰ διανείμητε εἰς τοὺς καπνεμπόρους, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὴν ληστείαν αὐτὴν ἢ θὰ τὰ διαθέσετε ἀλλοῦ;

§68Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουρ. Ἐξωτερικῶν). Διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ ἔλθῃ νόμος εἰς τὴν Βουλήν.

§69Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θὰ τὰ δώσετε εἰς ὅλους τοὺς καπνεμπόρους, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὴν ληστείαν; Μήπως τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἔχει διάφορον γνώμην;

§70Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀκατανόητον διατὶ ἔρχεται αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ποὺ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἔχει καμμίαν δικαιολογίαν, καμμίαν ἠθικὴν βάσιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ νὰ ἀποδυναμώσῃ τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει αὐτὴ ἡ ἀνεξήγητος παραχώρησις πρὸς ὡρισμένους Γερμανούς, εἶπεν, ὅτι εἶναι ἀστεῖον τὸ ποσόν, διότι πρόκειται μόνον περὶ 230 χιλιάδων δολλαρίων. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ λέγῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι εἶναι ἀσήμαντον τὸ ποσὸν αὐτῶν τῶν ὀλίγων ἑκατομμυρίων δραχμῶν τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ λάβουν οἱ ὀλίγοι Γερμανοὶ ὅταν δὲν συγκινεῖται, ὥστε νὰ δώσῃ παράτασιν προθεσμίας— ἔστω ἑνὸς μηνὸς —εἰς χιλιάδες Ἑλληνικὰ θύματα τῶν Γερμανῶν, οἱ ὁποῖοι — διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον δὲν κατώρθωσαν νὰ ὑποβάλουν τὰ σχετικὰ δικαιολογητικὰ διὰ τὴν ἀποζημίωσίν των. Φαίνεται ὅμως, ὅτι οἱ κ. Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ εἰς τὴν μέθην τοῦ χοροῦ τῶν ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα μὲ τόσην ἁπλοχεριὰ διαχειρίζονται εἰς βάρος τοῦ αἵματος καὶ τοῦ ἱδρῶτος τοῦ λαοῦ, δὲν δίνουν καμμίαν ἀξίαν εἰς 6 ψωροεκατομμύρια δραχμάς. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι ὁπωσδήποτε ἐκεῖ. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι προσφέρεσθε νὰ ἐξασφαλίσητε μίαν ἀπαίτησιν τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ Γερμανοὶ ἐξ αἰτίας τοῦ πολέμου, ὅταν εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπάρχουν ἀντιστοίχως ἀπαιτήσεις ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος καὶ ὡς Κράτους καὶ ὡς Ἑλλήνων πολιτῶν ἀπέναντι τῶν Γερμανῶν. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν ἐλευθέραν Ἑλληνικὴν πολιτικὴν καὶ νὰ ἀπαιτήσῃ ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς συμμάχους τώρα τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των, ὡς κατακτητῶν. Ὅταν φύγῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, ὅμως, θὰ ὑπάρξουν Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν τὸ θάρρος καὶ τὸ αἴσθημα τῆς ὑπερηφανείας καὶ τῆς εὐθύνης νὰ διαπραγματευθοῦν καὶ νὰ ζητήσουν τὰ δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ἑλλάδος ὡς Κράτους, ὁπότε, καὶ μόνον τότε, θὰ ὑπάρξῃ ζήτημα ἐπιστροφῆς καὶ τῶν κατασχεθεισῶν περιουσιῶν. Πῶς δικαιολογεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ σπεύδῃ εἰς ἀπόδοσιν αὐτῶν, ὅταν δὲν τολμᾷ νὰ διεκδικήσῃ ἀντίστοιχα Ἑλληνικὰ δικαιώματα. Ἐφιστῶ ὅμως τὴν προσοχήν σας καὶ σὲ κἄτι ἄλλο. Ἐπρόσεξα μίαν λεπτομέρειαν εἰς τὰς τελευταίας γραμμὰς τοῦ κειμένου αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Πράγματι, εἶναι ἐκπληκτικόν, πῶς ἡ Κυβέρνησις, πῶς οἱ ἁρμόδιοι κ.κ. Ὑπουργοί, ὁσάκις φέρνουν εἰς τὴν Βουλὴν νομοθέτημα δὲν προσέχουν ὡρισμένας διατυπώσεις ποὺ ἐκθέτουν τὴν ὑπόστασιν τοῦ νομοσχεδίου. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν τὸ ἐπρόσεξε. Ἰδοὺ τὶ λέγεται εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου: Ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ «προκαλεῖται α).... καὶ β) μείωσις τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ Δημοσίου, ἐν ᾗ περιπτώσει τὸ τίμημα τῶν ἐξαγορασθησομένων περιουσιῶν ἤθελε τελικῶς ὁρισθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰς ποσὸν κάτω τῆς ἀντικειμενικῆς ἀξίας αὐτῶν...». Διότι προβλέπει πράγματι τὸ νομοσχέδιον μίαν δευτεροβάθμιον κρίσιν ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἐὰν ὑπάρξουν παράπονα, ὅτι ἡ ἀξία τοῦ ἀκινήτου τοῦ ἐξαγορασθησομένου προσδιωρίσθη ὑψηλή. Καὶ πηγαίνει τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον τελικῶς ἀποφαίνεται περὶ τῆς μικροτέρας τυχὸν ἀξίας. Καὶ λέγει τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ὅτι θὰ προκύψῃ ζημία ἐὰν μὲ τὴν κρίσιν αὐτὴν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἤθελε καθορισθῆ τίμημα κατώτερον τῆς ἀντικειμενικῆς ἀξίας τοῦ ἀκινήτου, ἡ ὁποία εἶναι ἡ πραγματικὴ ἀξία καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ πρέπει νὰ χαρίσῃ ἀπὸ τὴν ἀξίαν αὐτήν. Πῶς τολμᾶτε νὰ τὸ φέρετε αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἐδῶ μὲ αὐτὴν τὴν κρίσιν κρατικῆς ὑπηρεσίας, ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἐκπλήσσει. Ζήτημα ἰδικόν σας εἶναι. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἐξεπλάγη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν διότι, συζητουμένου αὐτοῦ τοῦ ἄνευ περιεχομένου σημαντικοῦ οἰκονομικοῦ νομοσχεδίου, ἐνεφανίσαμεν τὰς ἀξιώσεις μας ἔναντι τοῦ Γερμανικοῦ Κράτους. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, πάντοτε ὁσάκις προέκυψαν ζητήματα ρυθμίσεως σχέσεων οἰκονομικῶν ἐτέθησαν τὰ ζητήματα καὶ τῶν ἀπαιτήσεων τῆς δυστυχοῦς χώρας μας, ἡ ὁποία εἶχεν αὐτὴν τὴν τύχην νὰ διαχειρίζωνται τὰς πάσης φύσεως ὑποθέσεις της καὶ τὰς οἰκονομικὰς καὶ τὰς ἐθνικὰς ἀκόμη, νὰ τὰς χειρίζωνται Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι πράγματι δὲν εἶχον τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἐκπροσωποῦν καὶ ἐκφράζουν τὴν θέλησιν ἑνὸς ὑπερηφάνου λαοῦ, ὁ ὁποῖος πράγματι αἰσθάνεται καὶ ὑπερηφάνειαν καὶ ἐλευθερίαν εἰς τὴν προβολήν του ἔναντι τῶν ξένων, διότι πράγματι ἡ ἱστορία αὐτοῦ τοῦ λαοῦ τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι ὑπερήφανος καὶ νὰ ἔχῃ ἀξίωσιν νὰ τὸν σέβωνται ὅλοι οἱ ξένοι, εἴτε φίλοι εἴτε ἐχθροί. Ἀφοῦ εἶχε τὴν τύχην τὰ ζητήματά του νὰ τὰ διαπραγματεύωνται κυβερνήσεις ὡς αὐταὶ αἱ ὁποῖαι διεπραγματεύθησαν τὰς οἰκονομικὰς τοὐλάχιστον σχέσεις κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν, φυσικὸν εἶναι νὰ γίνεται συζήτησις περὶ τῶν ἀξιώσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν διὰ νὰ ὑπάρξουν τοὐλάχιστον μέσα εἰς τὴν Βουλὴν ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν εἰς τὰ παρασκήνια τῶν συζητήσεων, διότι περὶ παρασκηνίων πρόκειται, τὰ ὁποῖα διεξάγει ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία οὐδέποτε συνεζήτησεν ἐθνικὰ εἴτε οἰκονομικὰ θέματα ἐνδιαφέροντα τὴν χώραν αὐτήν, τὰ συνεζήτησεν εἰς τὸ φῶς τῆς πλήρους γνώσεως, εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀντίληψιν καὶ γνώμην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ σήμερον ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε. μὴ ὁμιλῆτε δι’ αὐτὸ τὸ χρέος, διότι κἄποιοι κρυφοὶ λόγοι ὑπάρχουν, οἱ ὁποῖοι θὰ βλαβοῦν ἐὰν κάμωμεν δημοσίαν συζήτησιν. Ὄχι, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ζητήματα ἀναγόμενα εἰς δικαιώματα καθαγιασμένα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν ἠμπορεῖ καὶ δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κανεὶς δισταγμὸς νὰ ἐμφανισθοῦν καὶ νὰ συζητηθοῦν, εἰς ἄπλετον φῶς καὶ μὲ πλήρη ἄνεσιν μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑποχρεοῦνται νὰ ἱκανοποιήσουν τὰς ἀξιώσεις αὐτάς, καθ’ ὅν τρόπον καὶ ἐκεῖνοι μὲ μίαν ὠμότητα, ἡ ὁποία πολλάκις ἔφθασεν εἰς βαναυσότητα, διεκδικοῦν εἴτε νομίζουν, ὅτι ἔχουν δικαιώματα ἔναντι τῶν Ἑλλήνων, διότι πράγματι βάναυσος ὑπῆρξεν ἡ μεταχείρισις αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζονται ὡς δανεισταὶ τῆς Ἑλλάδος, ὡς κομισταὶ τῶν ὁμολογιῶν τοῦ Ἐθνικοῦ προπολεμικοῦ δημοσίου χρέους. Βαναυσότητα ἐπέδειξαν, βάζοντες τὴν θηλειὰ εἰς τὸν λαιμὸν τῆς Ἑλλάδος καὶ μέσῳ λογαριασμῶν ἐπισήμων συζητοῦν, ὅτι ἐὰν δὲν πληρώσετε τὸ δημόσιον χρέος δὲν θὰ πάρετε οὔτε μίαν πεντάραν. Τὶ εἶναι αὐτό; Εἶναι φιλικὴ καὶ διπλωματικὴ μεταχείρισις, ἡ ὁποία ἁρμόζει εἰς ἐλευθέρας χώρας; Ἐν τούτοις ἐκεῖνοι διεξεδίκησαν τὰ δικαιώματά των καὶ προθυμοποιεῖσθε νὰ πληρώσετε εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον χρέος, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ὑπῆρχεν ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ εὕρισκεν ἠθικὴν τὴν ἀξίωσιν τοῦ οἱουδήποτε νὰ ζητήσῃ ὅπως πληρωθῇ εἰς τὸ ἀκέραιον αὐτὸ τὸ δημόσιον χρέος. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἔδωσε μίαν παράδοξον ἐξήγησιν, πράγματι παράδοξον, ὅτι δὲν ἐπληρώσαμεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ δημόσιον χρέος καὶ ἀπόδειξις, ὅτι τὰ χρεόγραφα εἰς τὸ χρηματιστήριον τῆς Ἀμερικῆς ἔχουν 38% τῆς ὀνομαστικῆς των ἀξίας. Ἀλλὰ ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐσωτερικὴ ἀξία ἑκάστης ὁμολογίας δημοσίου χρέους δὲν ἀνταποκρίνεται σήμερον πρὸς τὴν ὀνομαστικὴν ἀξίαν τῆς ὁμολογίας, δηλαδὴ 100 δολλάρια, μία ὁμολογία σήμερον δὲν ἔχει τὴν ἀξίαν ποὺ εἶχον τὰ 100 δολλάρια προπολεμικῶς, ὅταν συνωμολογήθη τὸ χρέος, προκειμένου περὶ σημερινῆς συναλλαγῆς εἰς τὸ χρηματιστήριον, τὸ ὁποῖον εἶναι συναλλαγὴ αὐτῆς τῆς στιγμῆς. Ἡ συναλλαγὴ ἡ σημερινὴ σημαίνει 100 δολλάρια σημερινά, ἡ ὁμολογία τῶν 100 δολλαρίων ἔχει 100 δολλάρια. Ὅταν πωληθῇ εἰς τὸ χρηματιστήριον σήμερον μία ὁμολογία 100 δολλαρίων παλαιῶν, σήμερον, ἐὰν πωληθῇ 100 δολλάρια θὰ εἰσπράξῃ 100 δολλάρια ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον, διότι εἰς τὸ σύνολον ἀναγνωρίζεται ἡ ἀξία των. Ποῦ εἶναι ἡ μείωσις τῆς ἀξίας; Ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἀγοράσῃ σήμερον τὴν ὁμολογίαν αὐτήν, θὰ τὴν ἐξαργυρώσῃ μὲ 100 δολλάρια. Ποῦ εἶναι ὁ λόγος τῆς μειωμένης ἀξίας εἰς τὸ χρηματιστήριον τῆς Νέας Ὑόρκης;

§71Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Σᾶς βεβαιώνω, ὅτι εἶναι ἄνω ποταμῶν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέτε. Ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ καταντήσῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἄξιον συζητήσεως ὅλων τῶν πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος.

§72Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελα αὐτὸ τό, ἄνω ποταμῶν, νὰ τὸ ἐξηγήσητε, διότι πράγματι καὶ ἀφελὴς καὶ ἄνω ποταμῶν εἶναι ἡ διακοπή σας.

§73Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Νὰ τὸ ἐξηγήσω διότι βλέπω καὶ διαπρεπῆ οἰκονομολόγον εἰς τὴν πτέρυγά σας, ὁ ὁποῖος σᾶς ὑποστηρίζει καὶ δὲν κατανοεῖ καὶ αὐτὸς τίποτε.

§74Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Βεβαίως θὰ τὰ εἴπωμεν.

§75Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ὑπόσχεται πολλὰ ἡ ἀγόρευσίς σας. Ἐδῶ, κ. συνάδελφε, ἔγιναν ὑπολογισμοὶ διεθνῶν ὀργανισμῶν ἐπ’ αὐτοῦ. Ὅπως γνωρίζετε κατὰ τὴν συμφωνίαν γίνεται ἡ ἀπόσβεσις τῶν ὁμολογιῶν διὰ τῆς ἐξαγορᾶς εἰς τὸ χρηματιστήριον διατιθεμένου ½% ἐτησίως τὸ ὁποῖον ½% θὰ διατίθεται διὰ τὴν ἀγορὰν ὁμολογιῶν εἰς τὸ χρηματιστήριον. Αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς ἀποσβέσεως φέρει τὴν τοιαύτην ὑποτίμησιν τῶν χρεογράφων. Οὐδεὶς πράγματι ἔχει τὴν εὐχέρειαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν εἴπατε, δηλαδὴ νὰ ἔλθῃ μὲ μίαν ὁμολογίαν 100 δολλαρίων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ εἴπῃ, δῶσε μου 100 δολλάρια. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνεβλήθη νὰ δεχθῇ εἶναι νὰ περιμένῃ εἰς τὸ χρηματιστήριον πότε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις μὲ τὸ ½% θὰ ἀγοράσῃ τὸ χρεόγραφόν του. Αὐτὸ φέρει μίαν ὑποτίμησιν, ὥστε κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς διεθνῶν ὀργανισμῶν ἡ ἀπόσβεσις, κατὰ μέσον ὅρον, διότι εἰς τὴν ἀρχὴν θὰ εἶναι χαμηλότερα, νὰ φθάνῃ εἰς ποσοστὸν μεταξὺ 45 καὶ 48%. Καὶ ἰδοὺ διατὶ εἰς τὸ χρηματιστήριον εἶναι τόσον χαμηλὰ τὰ χρεόγραφα, μολονότι ἀνεγνωρίσαμεν οὕτως ὁλόκληρον τὴν ὀνομαστικὴν ἀξίαν. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε εἶναι ἀπολύτως ἄνω ποταμῶν, ἔστω καὶ ἂν τὰ ὑποστηρίζῃ γνωστὸς διεθνολόγος καὶ οἰκονομολόγος ἀπὸ τὰ ἑδώλια τῆς αἰθούσης.

§76Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι μὲ ὅσα εἶπεν ἐπεβεβαίωσεν αὐτὸ ποὺ λέγω. Εἶχεν εἴπει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἐφραιμίδην, ὅτι τὸ λεγόμενον, ὅτι ἀναγνωρίζομεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ κεφάλαιον τῶν εἰς ξένον νόμισμα χρεῶν δὲν εἶναι ἀληθές, διότι εἰς τὴν οὐσίαν δὲν πρόκειται περὶ πληρωμῆς ὁλοκλήρου τοῦ κεφαλαίου καὶ ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι αἱ ὁμολογίαι ἔχουν πέσει εἰς τὸ 35% εἰς τὰ χρηματιστήρια. Ἡ ἐξήγησις ὅμως, ποὺ δίδετε τώρα εἶναι ὀρθή. Λέτε, ὅτι δὲν μπορεῖ ὁ κάτοχος μιᾶς ὁμολογίας νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ εἰσπράξῃ, ὅταν θελήσῃ τὴν ὀνομαστικὴν ἀξίαν της. Βεβαίως ὑπάρχουν προθεσμίαι καὶ δὲν καταβάλλονται τόκοι ἱκανοποιητικοί. Δι’ αὐτὸ ἡ χρηματιστηριακὴ ἀξία εἶναι χαμηλή. Δὲν ἀγοράζει κανεὶς ὁμολογίας εἰς τὴν ὀνομαστικὴν των ἀξίαν, ὅταν δὲν ἔχῃ εἰσόδημα. Τὸ κεφάλαιον ὅμως θὰ πληρωθῇ εἰς τὸ ἀκέραιον. Ἡ Ἑλλὰς θὰ πληρώσῃ μέχρι τοῦ τελευταίου δολλαρίου τὴν ἀξίαν τῶν ὁμολογιῶν. Ὁλόκληρον τὸ κεφάλαιον. Ὅλα τὰ ἄλλα, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἄνω ποταμῶν πράγματι.

§77Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Εἶσθε σεῖς περισσότερον σοφὸς ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους ὁμολογιούχους ποὺ δέχονται τὴν λύσιν αὐτήν;

§78Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ Ἄγγλοι εἶναι σοφώτεροι, διότι γνωρίζουν, ὅτι ἔχουν νὰ διαπραγματευθοῦν μὲ τὸν κ. Παπαληγούραν καὶ τὸν κ. Ἀβέρωφ καὶ ὅσα ζητήσουν θὰ τὰ πάρουν.

§79Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δηλαδὴ θὰ πάρουν περισσότερα ἀπὸ τὸ κεφάλαιον;

§80Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξ ἄλλου τὶ θὰ κάμετε, κ. Ὑπουργέ, ὅταν ἔλθῃ ἡ ρύθμισις τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ χρέους. Ὅταν ἔλθουν οἱ Εὐρωπαῖοι ὁμολογιοῦχοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων, καὶ οἱ Γερμανοί, οἱ ὁποῖοι ἐλήστευσαν τὰ χρεόγραφα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Χρηματιστήριον κατὰ τὴν κατοχήν, θὰ τὰ πληρώσετε εἰς τὸ ἄρτιον;

§81Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ποῦ τὸ ξέρετε, ὅτι τὰ ἐλήστευσαν;

§82Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκούσατέ το ἀφοῦ τὸ θέλετε. Ὁ Ἰωάννης Ράλλης ὑπεχρέωσε τὰς κατόχους χρεογράφων Τραπέζης νὰ πωλήσουν τὰ χρεόγραφα εἰς χρυσὸν διὰ νὰ συγκρατηθῇ τάχα ἡ δραχμή!!! Αὐτὰ τὰ χρεόγραφα τὰ ἠγόρασαν τότε οἱ Γερμανοί, κατ’ ἐντολὴν τῶν ὁποίων ἄλλως τε ἐξέδωκεν αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν ἡ Γερμανο–Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ ἐπωλήθησαν τὰ χρεόγραφα. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ὑπεχρεώθη τότε καὶ ἐπώλησε χρεόγραφα εἰς ξένον νόμισμα ἀξίας περίπου 9 ἑκ. δολλαρίων. Ἰδοὺ τὶ πρόκειται νὰ πληρώσετε. Ἀλλὰ ὑπάρχουν τώρα καὶ Ἕλληνες καρχαρίαι καὶ Ἕλληνο–ξένοι κάτοχοι ὁμολογιῶν εἰς ξένον νόμισμα. Τὸ 55% τοῦ συνόλου τῶν ὁμολογιῶν αὐτῶν ἔχουν εἰσαχθῆ καὶ ἔχουν σφραγισθῆ ἐν Ἑλλάδι μέσα εἰς ἕνα σατανικὸ παιχνίδι, ποὺ τὸ διευκόλυνεν ἡ ὅλη διαχείρισις τοῦ δημοσίου προπολεμικοῦ χρέους ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἐρωτῶ, μὲ ποίαν ἠθικήν, μὲ ποῖον δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις θὰ πληρώσῃ τοὺς καρχαρίας αὐτοὺς καθ’ ἥν στιγμὴν ἔσβησαν αἱ καταθέσεις Ταμιευτηρίου τῶν ὑπηρετριῶν καὶ τὰ δικαιώματα ἐκ τῶν ὁμολογιῶν τῶν προσφύγων ἐκ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας; Μὲ ποῖον δικαίωμα θὰ πληρώσετε αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας καρχαρίας τοὺς συναλλασσομένους καὶ μὲ τοὺς ξένους, καὶ θὰ ἀγνοήσετε τοὺς κατόχους τοῦ ἀναγκαστικοῦ δανείου τοῦ 1922 καὶ τῶν ἄλλων ἐσωτερικῶν δανείων; Θὰ ἀναφερθῶ τώρα εἰς τὴν ἀπαίτησιν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὰ 160 ἑκατομμύρια δολλάρια ὀφειλῆς τῶν Γερμανῶν καὶ τὰ 65 ἑκατομμύρια τῶν Ἰταλῶν, τὰ ὁποῖα συνδέονται ἀπολύτως μὲ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἀφοροῦν ἀντιστοίχους ἀπαιτήσεις. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ αὐτὴν τὴν ἀπαίτησιν τῆς Ἑλλάδος. Εἰς Ρώμην τὸ 1942 ὑπεγράφη ἡ συμφωνία μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τοῦ Τσολάκογλου καὶ τῆς Γερμανικῆς καὶ τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως διὰ τῆς ὁποίας ἀνεγνώριζον αὗται καὶ τὴν ὑποχρέωσιν δι’ ὅσα μετρητὰ εἰς δραχμὰς ἔλαβον ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἐκτὸς τῆς δαπάνης διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ στρατοῦ κατοχῆς, ἀναγόμενα εἰς συνάλλαγμα νὰ τὰ ἐπιστρέψουν ἅμα τῇ λήξει τοῦ πολέμου. Ἡ Ἑλλὰς διὰ τῆς καταβολῆς τῶν μετρητῶν ἐχορήγησεν δάνειον, ἀναγκαστικὸν βεβαίως, πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς κατοχῆς καὶ τὸ δάνειον αὐτὸ εἶναι ὑποχρεωμέναι αἱ Κυβερνήσεις τῆς Ἰταλίας καὶ τῆς Γερμανίας νὰ τὸ ἐπιστρέψουν. Καὶ ὅταν ἔληξεν ὁ πόλεμος προεβλήθη αὐτὴ ἡ ἀπαίτησις ἀπὸ τὴν τότε μὴ Κοινοβουλευτικήν, ἀλλὰ πράγματι Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν σχετικὴν μὲ τὰς ἐπανορθώσεις διάσκεψιν τῶν Παρισίων τὸ 1945. Λέγει ὁ κ. Ἀβέρωφ, ὅτι ἁπλῶς ἀνεγράφη ὡς δήλωσις εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Συνελεύσεως τοῦ Ο.Η.Ε. Ἀλλά, ὅταν προεβλήθη καὶ κατεχωρήθη ὡς δήλωσις αὐτὴ ἡ ἀπαίτησις χωρὶς νὰ προβληθῇ ἀντίρρησίς της παρὰ τῶν Γερμανο–Ἰταλῶν, καὶ ὅταν ὑπάρχῃ ἡ συμφωνία τῆς Ρώμης τοῦ 1942, ποία ἀμφιβολία δύναται νὰ ὑπάρξῃ περὶ τοῦ ὑπαρκτοῦ αὐτῶν τῶν ἀπαιτήσεων; Ὁ κ. Λύχνος ἀμφισβητεῖ τὰ 160 ἑκατ. δολλάρια. Αἱ χορηγηθεῖσαι δραχμαὶ εἰς τὰς ἀρχὰς κατοχῆς ἀντεπροσώπευον μίαν ἀξίαν βάσει τῆς τιμῆς τῆς χρυσῆς λίρας κατὰ τὴν ἐποχὴν ἑκάστης τῶν καταβολῶν. Αἱ χορηγηθεῖσαι εἰς τὰς ἀρχὰς κατοχῆς δραχμαί, ἀνταπεκρίνοντο εἰς μίαν πραγματικὴν ἐσωτερικὴν ἀξίαν. Μὲ τὰς δραχμὰς αὐτάς, αἱ Ἀρχαὶ κατοχῆς ἠγόρασαν Ἑλληνικὰ προϊόντα. Μὲ βάσιν αὐτὴν τὴν ἀξίαν, μὲ ἀναγωγήν της εἰς λίρας χρυσᾶς καθωρίσθη τὸ ὕψος τῆς ἀπαιτήσεως τῆς Ἑλλάδος.

§83Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Λύχνος θέλει νὰ δώσῃ ἐπιχειρήματα εἰς τοὺς Γερμανοὺς καὶ Ἰταλοὺς νὰ πληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των μὲ πληθωρικὰς δραχμάς.

§84Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπαίτησις αὐτὴ τῆς Ἑλλάδος ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἀπὸ διεθνεῖς πράξεις. Ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τοὺς ὀφειλέτας, ὅταν ἦσαν πανίσχυροι κατακτηταί. Ὑπάρχει συνεπῶς ἀκλόνητος καὶ ἀναμφισβήτητος ἡ βάσις διὰ τὴν διεκδίκησίν της. Ἀλλὰ περαιτέρω ὑπάρχει καὶ ἕνα τεράστιον ἠθικὸν καὶ οὐσιαστικὸν ἐπιχείρημα διὰ τὴν Ἑλλάδα, πρὸς διεκδίκησιν αὐτῆς τῆς ἀπαιτήσεως. Διότι μὲ τὸν δανεισμὸν αὐτὸν πρὸς τὰς ἀρχὰς κατοχῆς μὲ τὸν ὁποῖον ἐξεβίαζον καθημερινῶς οἱ κατακτηταὶ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἐθρυμματίσθη ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία. Βασικὴ αἰτία τῆς ἐκμηδενίσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ νομίσματος καὶ τῆς κονιορτοποιήσεως τῆς οἰκονομίας της ἦτο ὁ δανεισμὸς αὐτός. Εἰς οὐδεμίαν ὑπὸ κατοχὴν χώραν συνέβη, ὅ,τι συνέβη εἰς τὴν χώραν μας. Οὐδεμία ἄλλη χώρα ὑπὸ κατοχὴν ἐδάνεισε τὸν κατακτητήν, οὐδεμία χώρα ἐδοκίμασε αὐτὸν τὸν ἄμετρον νομισματικὸν πληθωρισμόν. Αὐτὸ τὸ πλεονέκτημα πρὸς διεκδίκησιν ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος τῶν ἀξιώσεών της οὐδεὶς δύναται νὰ τὸ ἀνατρέψῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν συνεπῶς νὰ ὑπάρχουν λόγοι οἱ ὁποῖοι νὰ δεσμεύουν ἢ νὰ δημιουργοῦν κίνδυνον διὰ τὴν Ἑλλάδα, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαίτησιν αὐτήν, ὥστε νὰ χρειάζωνται διπλωματικοὶ χειρισμοὶ περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀβέρωφ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διεκδικῶμεν τὴν ἀκλόνητον αὐτὴν ἀπαίτησιν, διὰ νὰ μὴ στενοχωρήσωμεν τοὺς συμμάχους μας ἢ φίλους μας Γερμανούς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν ὁμιλεῖ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου διὰ νὰ μὴ ζημιώσῃ τὸ θέμα. Καὶ ὅταν ὑπάρχουν ἀναμφίβολοι νομικῶς, οὐσιαστικῶς καὶ ἠθικῶς αὐταὶ αἱ ἀπαιτήσεις τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι ἠθικὸν οὔτε εὐπρεπές, προσβάλλει τὴν χώραν μας νὰ συζητῶμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Θὰ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἀσυγκρίτως μεγαλύτεραι ἀπαιτήσεις τῆς Ἑλλάδος ἐξ ἐπανορθώσεων καὶ δανείων καὶ ὅταν ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἀπαιτήσεις αὐταί, τότε εἶναι δυνατὴ ἡ συζήτησις καὶ ἡ ψήφισις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Σεβομένη ἡ Κυβέρνησις καὶ προστατεύουσα τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ἀπαιτήσεις τῆς Ἑλλάδος, ὑποχρεοῦται νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Δὲν εἶναι ἐπεῖγον τὸ θέμα τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν 23 Γερμανῶν. Μὴ ξεχνῶμεν ἐπὶ τέλους, ὅτι οἱ Γερμανοὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἔκαψαν, διήρπασαν, ἐλήστευσαν ἔθυσαν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἂς ἱκανοποιηθῇ πρῶτα ἡ Ἑλλὰς καὶ μετὰ ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν Γερμανῶν. Τὸ θέμα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ πλήρη συναίσθησιν μεγαλυτέρας εὐθύνης.

§85Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνάδελφε, κ. Λύχνο, οἱ Γερμανοὶ καὶ Ἰταλοὶ κατακτηταὶ εἰς τὰς ἀρχὰς ἐφήρμοσαν τὴν ἀναγκαστικὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων μας ὡς μέσον προμηθείας εἰδῶν ἀπαραιτήτων εἰς τὸν ἐν Ἑλλάδι καὶ τὰς ὁμόρους χώρας στρατόν των. Ἀλλά, ὅταν ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις ἐδυνάμωσε, δὲν ἐπέτρεψεν εἰς τοὺς Γερμανοὺς τὴν συνέχισιν τῆς ἀναγκαστικῆς συγκεντρώσεως τῶν προϊόντων μας. Τότε οἱ Γερμανοὶ ἐφήρμοσαν ἄλλο σύστημα, ἐφήρμοσαν τὸν μαυραγοριτισμὸν καὶ τοὺς μαυραγορίτας καὶ ἠγόραζον παρ’ αὐτῶν ἐμπορεύματα καὶ δι’ αὐτῶν ἐμπορεύματα καὶ διὰ τὸν στρατόν των, ἀλλὰ καὶ δι’ ἐμπορίαν καὶ ἐκμετάλλευσιν καὶ τῶν Ἑλλήνων καταναλωτῶν παρὰ ἀξιωματούχων. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὰ ἀποσυρόμενα χρήματα ἐχρησιμοποιοῦντο ἄμεσα δι’ ἀγορὰν ἐμπορευμάτων δὲν ἦσαν πληθωρικὰ ἀλλὰ ἀξίαι αἱ ὁποῖαι εἶχον πραγματικὴν ἀξίαν, διότι ἀπετιμοῦντο εἰς λίρας.

§86Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ καθησυχάσω τὸν κ. Λύχνον τὸν πληροφορῶ, ὅτι κατὰ τὸ 1941 τὸ κυκλοφοροῦν χαρτονόμισμα ἀνήρχετο εἰς 48 δισεκ. δραχμάς. Τὰ 30 δισεκ. ἀπὸ αὐτὰ τὰ πῆραν οἱ Γερμανοὶ καὶ οἱ Ἰταλοί. Τὸ 1944 τὸ εἰς κυκλοφορίαν χαρτονόμισμα ἀνήρχετο εἰς πεντάκις ἑκατομ. ἀπὸ αὐτὰ οἱ Γερμανοὶ εἶχον λάβει τὰ 3 τετράκις ἑκατομμ. ἔτσι ἐμηδενίσθη τὸ ταμεῖον.

§87Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὑπήρξατε, κ. συνάδελφε, νομικὸς σύμβουλος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Τὶ ὑπολογισμοὺς συνεβουλεύσατε εἰς τὴν Τράπεζαν νὰ κάμῃ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ μετὰ τὴν κατοχήν;

§88Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω ποίους ὑπολογισμοὺς ἔκαμεν ἡ Τράπεζα, ἄλλοι εἶχον τὴν εὐθύνην. Ἐπειδὴ ὅμως ἐθίξατε τὸ θέμα σᾶς λέγω, ὅτι γνωρίζω, ὅτι κατεληστεύθη ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, οἱ ὁποῖοι ἀφῄρεσαν χρεόγραφα εἰς χρυσὸν ἀξίας 9 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Καὶ δὲν θὰ ἔμενε τίποτε εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον ἐὰν τὸ προσωπικὸν της μεταξὺ τοῦ ὁποίου καὶ ἐγὼ ὡς ἔσχατος δὲν ἐκάμνομεν ἔντονον διάβημα πρὸς τὸν τότε Διοικητὴν τὸν Γ. Μερκούρην, πρὸς τὸν ὁποῖον ἐδηλώσαμεν, ὅτι θὰ ἐμποδίσῃ τὸ προσωπικὸν καὶ διὰ τῆς βίας νὰ πωληθοῦν ἄλλα χρεόγραφα καὶ ἐὰν δὲν ἀφῃρεῖτο τὸ κλειδὶ τῶν χρεογράφων ἀπὸ τὸν Διευθυντήν. Ὡς πρὸς τὰς δραχμάς, ποὺ ἦταν ὑπόθεσις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διεξεδικήσαμεν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ὡς προσωπικὸν τῆς Ἐθνικῆς δι’ ἐντόνων διαβημάτων Ἐπιτροπῆς αὐτοῦ εἰς τὴν ὁποίαν συμμετεῖχεν καὶ ὁ σημερινὸς ὑποδιοικητὴς κ. Ἰω. Παρασκευόπουλος, τὸ ἀναφέρω πρὸς τιμήν του, ἠξιώσαμεν καὶ ἐπετύχομεν νὰ χρηματοδοτήσωμεν διὰ χαρτονομίσματος, ὥστε νὰ μὴ παραδίδῃ ἡ Τράπεζα τὰς σάρκας της εἰς τοὺς κατακτητάς, καὶ τὸ ἐπετύχομεν, παρὰ τὴν ἄρνησιν τοῦ τότε διοικητοῦ της Χατζηκυριάκου, δηλοῦντος, ὅτι τὸ μέγιστον μέρος τοῦ ἐκτυπουμένου χαρτονομίσματος κατὰ πρῶτον, ἔπαιρναν οἱ Γερμανοὶ καὶ οἱ τσολιάδες καὶ κατόπιν οἱ ἄλλοι. Αὐτὰς τὰς συμβουλὰς καὶ αὐτὰς τὰς ὑπηρεσίας προσεφέραμεν εἰς τὴν Τράπεζαν.

§89Α. ΓΙΑΝΝΟΥ. Ὁ ὑπολογισμὸς τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν οἱ Γερμανοί, πέραν τῶν ἐξόδων κατοχῆς, ἔγινε τὸ 1945 καὶ εἰς δραχμὰς καὶ εἰς λίρας καὶ εἰς δολλάρια. Ἀλλὰ πέραν τῆς ληστεύσεως τοῦ Ἐθνικοῦ πλούτου, τὰ νομισματοκοπτεῖα δὲν ἐπαρκοῦσαν νὰ ἐκδίδουν χαρτονόμισμα δι’ ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, δὲν ἠμποροῦσεν, ὅμως νὰ γίνῃ ἐκ τῆς προηγουμένης ὁ ὑπολογισμὸς τὶ ἔπρεπε νὰ πάρουν οἱ ἐπιχειρήσεις, διότι θὰ ἐγνωρίζαμεν τὶ ἐπερίσσευεν ἀφοῦ πρῶτον ἔπαιρναν οἱ Γερμανοί, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι καὶ ἐκ τῶν ποσῶν ποὺ ἐλάμβανον ὑφιστάμεθα τὴν φθορὰν τοῦ πληθωρισμοῦ.

§90Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Τὶ σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὸ θέμα: καὶ διατὶ ἐπιμένετε νὰ ταλαιπωρῆτε τὸ Σῶμα;

§91Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδένα συνάδελφον ἤκουσα νὰ ἔκαμε πληρεξούσιον, τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν διὰ νὰ δηλώσῃ, ὅτι αἰσθάνεται κόπωσιν, ὥστε νὰ ἀναλάβῃ νὰ τὸν ἀπαλλάξῃ. Οὐδεμίαν κατάχρησιν κάμνομεν καὶ ἐὰν ἐνοχλῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἶναι θέμα ἀτομικόν του. Λυπούμεθα, ὅτι τὸν ἐνοχλοῦμεν, ἀλλὰ ἂς ἔκαμνεν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ κάμῃ διὰ νὰ τὸν χειροκροτήσωμεν.

§92Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ὁ Θεὸς νὰ μὲ φυλάξῃ νὰ δεχθῶ χειροκροτήματα ἀπὸ σᾶς.

§93Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν κάμνομεν δημαγωγίαν, ὡς λέγει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀναπτύσσομεν ἀπόψεις καὶ ἐπιχειρήματα ἀπολύτως βάσιμα, τὰ ὁποῖα μὲ εὐχαρίστησιν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκούῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, διότι ἀποτελοῦν ὅπλον εἰς χεῖρας ἐκείνου, ὁ ὁποῖος πράγματι θὰ ἤθελε νὰ ὑπηρετήσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐνοχλεῖται λόγῳ τῆς ἰδικῆς μας δῆθεν δημαγωγίας, ἀλλὰ φοβεῖται μήπως τὰ λεγόμενά μας ἐνοχλήσουν τοὺς ὑποχρέους πρὸς τοὺς ὁποίους δὲν ἔχει τὸ σθένος νὰ διαπραγματευθῇ καὶ νὰ συζητήσῃ ἐλευθέρως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τοὺς ὁποίους εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ λιβανίζῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική των. Αὐτὴ ἡ μοῖρα τῆς χώρας. Ἡ χώρα δὲν ἔχει Κυβέρνησιν ἰδικήν της.

§94Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὸ πεῖσμα μὲ τὸ ὁποῖον ἐδημαγώγησεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος μὲ ἀπαλλάσσει πάσης ἀπαντήσεως.

§95Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφῆστε τα αὐτά, δὲν περνᾶνε πιά. Ἀφῆστε τὶς δημαγωγίες, δὲν περνοῦν κ. Ὑπουργέ. Ὅσον καὶ ἂν φωνάζετε, τὰ ἔργα σας ὁμιλοῦν. Ὁ Μακάριος κοντεύει νὰ πεταχθῇ εἰς τὴν θάλασσαν, ὅ,τι νὰ κάμετε δὲν ἠμπορεῖτε νὰ σώσετε τίποτε. Μόνον συμφορὲς ἐδημιουργήσατε.

§96Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἔχετε ἀπολέσει κάθε αἴσθημα πραγματικότητος καὶ δὲν ἀντιλαμβάνεσθε ποῦ περιέρχεσθε. Δὲν γνωρίζετε τὴν ἀνυποληψίαν τὴν ὁποίαν σᾶς ἔχει ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§97Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ θὰ τὸ ἴδωμεν. Κάμετε ἐλευθέρας ἐκλογὰς καὶ θὰ τὸ ἴδωμεν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§99Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον ποὺ συζητοῦμεν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ διὰ νὰ λάβῃ τις τὸν λόγον πρέπει νὰ εἶναι διεθνολόγος. Ἀλλὰ ἐγώ, δὲν εἶμαι διεθνολόγος οὔτε Αʹ, οὔτε Βʹ, οὔτε Γʹ κατηγορίας, λόγῳ δὲ ἡλικίας δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ γίνω οὔτε Γʹ κατηγορίας διεθνολόγος. Οὔτε διαπρεπής, ὡς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, οὔτε τῆς περιωπῆς τούτου. Πάντως, ἐὰν ἤμην Δʹ ἢ Εʹ κατηγορίας διεθνολόγος καὶ διηύθυνα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος, θὰ ἐχειριζόμην τὸ Κυπριακὸν θέμα μὲ ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν καὶ ἀξιοπρέπειαν καὶ δὲν θὰ ἔθετα τὴν ὑπογραφήν μου κάτω ἀπὸ τὴν ἐπαίσχυντον συμφωνίαν τῆς Ζυρίχης.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ νὰ μὴ προβαίνητε εἰς προσωπικὰς ἐπιθέσεις καὶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα.

§101Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μοὶ ἐγένετο ἕνας ὑπαινιγμὸς καὶ ἀπαντῶ, ὅτι ἐὰν ἤμην διεθνολόγος Δʹ ἢ Εʹ κατηγορίας καὶ διηύθυνα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος δὲν θὰ ὑπέγραφα οὔτε τὰς ἐπαισχύντους διὰ τὸ Κυπριακὸν συμφωνίας, οὔτε τὸ σύμφωνον τοῦ Πόποβιτς μὲ τὸ ὁποῖον ἔμεινεν ἀνοικτὸν ἕνα μεγάλο θέμα ποὺ πλήττει τὴν Μακεδονίαν καὶ ὀφείλεται αὐτὸ εἰς ἐπιπολαιότητα τῶν χειρισθέντων τὸ ἐθνικόν μας τοῦτο θέμα. Θὰ ὁμιλήσω ὡς νομικὸς μὲ δίπλωμα τοῦ Πανεπιστημίου τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἄδειαν τοῦ δικηγορεῖν καὶ μὲ πεῖραν 35ετοῦς δικηγορίας, ἀλλὰ καὶ 30ετοῦς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ πολιτικῆς δραστηριότητος, ἡ ὁποία ἔχει σχέσιν μὲ νομοσχέδια. Δι’ ὅ θὰ περιορισθῶ εἰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου μόνον, δεδομένου, ὅτι τὰ ἐκτὸς αὐτοῦ θέματα ἐξήντλησαν οἱ πρὸ ἐμοῦ συνάδελφοι. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἔχει τρία σκέλη. Τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, τὰς διατάξεις τοῦ σχεδίου καὶ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν παίρνει τις ἐπιχειρήματα διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰ σαθρὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος κυριολεκτικῶς συνετρίβη ἀπόψε ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, σχετικῶς μὲ τὰ θέματα διακανονισμοῦ τῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας διαφορῶν μας. Ἀναγράφονται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τὰ ἑξῆς: «Ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις διετύπωσεν αἴτημα ἐπανεξετάσεως κλπ.......». Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα εἰς πάντα ἔχοντα στοιχειώδη λογικὴν ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις ὑπέβαλε τοιοῦτον αἴτημα καὶ δὲν ἀναγράφει πόσοι εἶναι οἱ δικαιοῦχοι καὶ τὶ δικαιοῦνται; Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις πῶς ἀπήντησεν ἐφ’ ὅσον δὲν γνωρίζει πόσοι εἶναι οἱ Γερμανοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ τύχουν αὐτῶν τῶν ἀποζημιώσεων τοῦ νομοσχεδίου καὶ ποῖον ἀκριβῶς εἶναι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ δικαιωθοῦν. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι εὗρε τὰ στοιχεῖα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοῇ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μάλιστα τὸ Γεν. Λογιστήριον εἰς τὸ ὁποῖον ἀνάγονται τὰ θέματα τῶν μεσεγγυήσεων, ἀποζημιώσεων πληρωμῶν κλπ.; Καὶ μᾶς εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι πρόκειται περὶ 23 Γερμανῶν. Πῶς νὰ πιστέψωμεν, ὅμως, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅταν οὐδέποτε ἔχῃ εἴπει μέχρι τοῦδε τὴν ἀλήθειαν, εἰς τρόπον ὥστε καὶ αἱ ἐφημερίδες νὰ γράφουν πάντοτε ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν λέγει τὴν ἀλήθειαν, οὔτε εἰς τὴν Βουλὴν οὔτε ἐκτὸς τῆς Βουλῆς. Ποῖα στοιχεῖα προσήγαγεν, ὅτι εἶναι 23 οἱ δικαιοῦχοι; Γεννᾶται ἀκόμη τὸ ἐρώτημα, διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἔσπευσε νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῶν 23 αὐτῶν Γερμανῶν, καθ’ ἥν στιγμὴν ἡ Γερμανία δὲν κατέβαλε τὰς πολεμικὰς ἀποζημιώσεις τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ὅταν μάλιστα ταύτας κατέβαλεν ἡ μικρὰ Αὐστρία καὶ ὅταν ἀκόμη ὠφελήθη ἀπὸ δανεισμὸν ἀναγκαστικὸν τῆς κατοχῆς καὶ ὀφείλει εἰς τὴν Ἑλλάδα 160 ἑκατομ. δολλάρια; Δὲν ἐσκέφθη, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἀξιώσεις ἀπὸ Ἑλληνικῆς πλευρᾶς, ὅτι οἱ Γερμανοὶ κατέστρεψαν τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν θὰ πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ζητοῦν καὶ τὰ 260.000 δολλάρια, ὅταν μάλιστα εὐημεροῦν εἰς ὃ σημεῖον εὐημεροῦν, ὥστε νὰ ἀναγκαζώμεθα ἡμεῖς μὲ τὴν εὐημερίαν τῆς Κυβερνήσεώς σας ποὺ ἐρήμωσε τὴν Ἑλλάδα, νὰ ἀποστέλλωμεν τὰ Ἑλληνόπουλα, ὡς ἐργάτας νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὰ ἐργοστάσιά της διὰ νὰ μᾶς στείλουν μικροεμβάσματα συντηρήσεως; Αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, κ. συνάδελφοι, φαίνονται τυπικαί. Καὶ πράγματι εἶναι τυπικαί, διότι ἀφοροῦν παράτασιν προθεσμίας. Τὸ οὐσιαστικὸν μέρος εἶναι μόνον ὁ παρὰς τὸν ὁποῖον θὰ εἰσπράξουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, δὲν θὰ πρέπει νὰ λησμονήσητε, ὅτι οἱ Γερμανοὶ δὲν ὡλοκλήρωσαν ἀκόμη τὴν καταβολὴν τῆς μικρᾶς ἀποζημιώσεως τῆς προοριζομένης διὰ τὰ θύματα πολέμου. Ἀπὸ ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων μάρκων, ποὺ ἀνεβιβάζοντο αἱ ζημίαι μας ἐδέχθητε μόνον 115 ἑκατ. μάρκα, διὰ νὰ δώσητε ψιχία εἰς τὰ θύματα πολέμου, τὰ ὁποῖα καθυστεροῦνται ἀκόμη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν δικαιούχων. Δὲν θὰ ἔχῃ ἠθικὸν περιεχόμενον τὸ νομοσχέδιόν σας ἐὰν δὲν περιλάβητε διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία ὑποβολῆς αἰτήσεως καὶ δι’ ἐκείνους ἐκ τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐπρόλαβον νὰ ὑποβάλουν τὴν αἴτησίν των ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν τοῦ νόμου 4178. Ἀκόμη ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι μεταξὺ τῶν ζημιωθέντων ἀπὸ τὴν κατοχὴν καὶ τὸν πόλεμον εἶναι καὶ οἱ βομβόπληκτοι, διὰ τοὺς ὁποίους, κ. Ὑπουργέ, οὐδὲν ἐνδιαφέρον ἐδείξατε παρὰ τὰς ὀχλήσεις των τόσον ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα, τὴν Πρέβεζαν, τὰς Πάτρας, τὸν Πειραιᾶ, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν Κέρκυραν τοῦ κ. Λύχνου, ὁ ὁποῖος σιωπᾶ, καὶ οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἄστεγοι ἀπὸ 20 ἐτῶν. Ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα θὰ πρέπει νὰ ρυθμισθοῦν περιλαμβανομένης σχετικῆς διατάξεως εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἐὰν θέλητε, κ. Ὑπουργέ, ἐπαναλαμβάνω, νὰ δώσητε εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας κἄποιον ἠθικὸν περιεχόμενον. Διαφορετικὰ θὰ ψηφίσῃ ἡ παράταξίς σας τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ θὰ μείνητε μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι χαρίζετε ποσὰ πρὸς ἐξυπηρέτησιν διπλωματικῶν σας ἐμφανίσεων.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δεκτόν, κατ’ ἀρχήν, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον;

§103Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχήν, διότι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Ἄλλως τε εἴμεθα πλειοψηφία καὶ ἂν τὸ θέσετε εἰς ψηφοφορίαν θὰ καταψηφισθῇ. Δι’ αὐτὸ νὰ λυθῇ ἡ Συνέλευσις καὶ νὰ ψηφισθῇ αὔριον τὸ νομοσχέδιον.

§104Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν λυθῇ ἡ συνεδρίασις παρακαλῶ, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ φέρῃ τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας διὰ τὰ θύματα τοῦ Ναζισμοῦ, νὰ τὴν ἐνσωματώσωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§105Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπουρ. Ἐξωτερικῶν). Θὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ αὔριον νὰ συζητηθῇ τὸ ἐργατικὸν νομοσχέδιον καὶ τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα νὰ ψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§106Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπὸ μίαν, ὅμως, προϋπόθεσιν, ὅτι αὐτὸ δὲν θὰ ἀποτελέσῃ παγίαν τακτικήν. Δηλαδὴ νὰ διακόπτεται ἡ συζήτησις ἑνὸς νομοσχεδίου καὶ νὰ παρεμβάλληται ἄλλο. Διότι τὸ ἐργατικὸν νομοσχέδιον εἶναι σοβαρὸν καὶ πρέπει ἡ συζήτησίς του νὰ εἶναι συνεχής.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἔλθωμεν εἰς μίαν συμφωνίαν. Αὔριον θὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν Δευτέραν νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ ἐργατικοῦ διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.15′ μ.μ.)