1963.01.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 23η

Τρίτη 8 Ἰανουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντοβράκης καὶ Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ Ν. 3239)55 περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας, β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ζυγοῦ–Καβάλας, διαμαρτυρομένου, διότι τὸ Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος στερεῖται ἀπὸ διμήνου ἰατροῦ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Σπουδαστῶν Τεχνικῆς Σχολῆς ἐργοδηγῶν Καβάλας, αἰτουμένης ἀναγνώρισιν τῆς ἐν λόγῳ Σχολῆς ὑπὸ τῶν Ὑπουργείων Βιομηχανίας καὶ Δημ. Ἔργων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ν. Καβάλας, αἰτουμένου μείωσιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ ὁρίου ἡλικίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Νομοῦ Σερρῶν, αἰτουμένης λῆψιν μέτρων ἀναμορφώσεως τῆς Παιδείας καὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμας, διὰ τηλεγραφήματός του παραπονεῖται, διότι ἡ κατοικία του καὶ αἱ κινήσεις του, παρακολουθοῦνται παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Συνοικισμοῦ 40 Μαρτύρων πόλεως Σερρῶν, αἰτουμένων τὴν τοποθέτησιν ἀκραίου διακλαδωτῆρος εἰς διασταύρωσιν ὁδῶν Μ. Μπότσαρη–Βαλτετσίου πόλεως Σερρῶν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τηλεφώνων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κιτσίκης, Α. Γιάννου καὶ Γ. Στεργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐπαγγελματιῶν–Βιοτεχνῶν «Ἁγίου Σωτῆρος» τῆς Συνοικίας Πλάκας–Ἀθηνῶν, αἰτουμένου κρατικὴν χρηματοδότησιν δι’ ὀργάνωσιν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων καθ’ ὅλην τὴν περίοδον τῶν Ἀπόκρεω εἰς περιοχὴν Παλιᾶς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Τσαρουχᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Λογιστῶν, τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων καὶ Συνδέσμου Ἀρτεργατῶν Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων αὔξησιν τοῦ χορηγουμένου διὰ τὴν Παιδείαν κονδυλίου τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ 15%. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ρεθύμνης, αἰτουμένων κατάργησιν τῆς ἐπιβληθείσης εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α., καθότι καταβάλλουν ἤδη ἀσφάλιστρα εἰς τὸ Τ.Ε. Β.Ε., ἐνῷ δὲν δικαιοῦνται ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν μικροεπαγγελματιῶν κατοίκων περιοχῆς Ἄνω Μεσσηνίας, αἰτούντων τὴν ἀπαλλαγήν των ἐκ τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. καὶ ὑπαγωγὴν των εἰς τὴν ἀσφάλισιν μόνον τοῦ Ο.Γ.Α. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 119780) 10.12.62 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120218) 10.12.1962 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσ)νίκης μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κελτεμλίδη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132530) 13.12.1962 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Μπρεδήμα καὶ Ε. Μπακλατζῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν).

§3Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἀνακοινώσητε πρὸς τὴν Βουλήν, διὰ ποῖον ἀδίκημα ζητεῖται ἡ ἄρσις τῆς βουλευτικῆς μου ἀσυλίας.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ μοῦ κάμνει τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἐκλέγῃ Πρόεδρον αὐτῆς, οὐδέποτε ἀναφέρω τὰ ἀδικήματα καὶ τοῦτο χάριν τοῦ γοήτρου τοῦ Σώματος. Εἶναι ἀληθές, ὅτι παλαιότερον ἀνεφέροντο, ἀφ’ ἧς ὅμως ἐζητήθη δίωξις βουλευτοῦ κατηγορουμένου ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ, διότι ἀπώλεσε τὸ σημείωμα καταγραφῆς τοῦ αὐτοκινήτου του δι’ ἐν περιπτώσει πολέμου ἐπίταξίν του, δὲν ἐθεώρησα πρέπον νὰ δημιουργοῦμεν ψευδεῖς ἐντυπώσεις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην εἰς βάρος τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους. Καὶ ἡ Βουλὴ ἐπεκρότησε τὴν τακτικὴν αὐτήν, τὴν ὁποίαν καὶ δὲν πρόκειται νὰ μεταβάλῃ.

§5Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Εἶμαι σύμφωνος καὶ εἶσθε ἄξιος συγχαρητηρίων δι’ αὐτὴν τὴν τακτικὴν ποὺ τηρεῖτε. Ὅταν ὅμως, ὁ ἐνδιαφερόμενος βουλευτὴς παρακαλῇ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ τοῦ ἀνακοινώσῃ διὰ ποῖον ἀδίκημα ζητεῖται ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας, νομίζω, ὅτι ὀφείλετε νὰ ἀνταποκριθῆτε εἰς τὴν παράκλησίν του.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοίνωσις γίνεται, ὄχι συζήτησις. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τὸ θέλετε, σᾶς λέγω, ὅτι τὸ ἀδίκημα εἶναι: «Προσβολὴ τοῦ προσώπου τῆς Α. Μ. τῆς Βασιλίσσης».

§7Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἐπισπευθῇ ἡ προβλεπομένη σχετικὴ διαδικασία καὶ ἔλθη τὸ ταχύτερον τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ εἰς τοὺς Δήμους Σπάτων, Κορωπίου κλπ.

§9Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀπευθύνεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας καὶ ἀφορᾶ τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ι.Κ.Α. τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Ἀττικῆς. Κατ’ ἐμέ, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἠσφαλισμένων εἶναι ὑπεραρκετός, ὥστε νὰ τύχουν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ τί μέτρα ἔχει ὑπ’ ὄψει του νὰ λάβῃ.

§10Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπέκτασις τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς ὅλην τὴν χώραν βασικῶς ἐνδιαφέρει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Πλὴν ὅμως, μετὰ τὴν σύστασιν τοῦ Ο.Γ.Α., ἐδημιουργήθησαν ὡρισμένα προβλήματα οἰκονομικὰ καὶ τεχνικά. Τὸ Ι.Κ.Α., κατόπιν εἰδικῆς ἐντολῆς μου, ἐρευνᾶ τὸ θέμα καὶ ὁσάκις παρουσιάζεται περίπτωσις ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως ἐπὶ ἀξιολόγου ἀριθμοῦ προσώπων, ἐπεκτείνονται αἱ διατάξεις. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὰς Κοινότητας Σπάτων, Κορωπίου κλπ., τὸ Ι.Κ.Α., ὡς μοὶ ἀνέφερεν, ἔχει ζητήσει στοιχεῖα ἀπὸ τὰς Κοινότητας καὶ εὐθὺς ὡς θὰ δοθοῦν θὰ τὰς ἐπεξεργασθῇ καὶ θὰ ἀποφασίσῃ.

§11Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ τὸν παρακαλέσω, εἶναι νὰ ἐπιταχύνῃ, διότι πράγματι διαμαρτύρονται οἱ κάτοικοι αὐτοί.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἱκανοποίησιν αἰτήματος τῶν Χίων ἐπιχειρηματιῶν.

§13Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατέθεσα σχετικὸν τηλεγράφημα διὰ τὸ αἴτημα τοῦτο καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀπάντησις νὰ τὴν ἀνακοινώσῃ.

§14Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἐρώτησίν σας...

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κατέθεσα καὶ τὸ τηλεγράφημα διὰ τοῦ ὁποίου παραπονοῦνται οἱ ἐπιχειρηματίαι Χίου διὰ τὴν ὑπέρμετρον ἐπιβάρυνσίν των ὑπὸ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν.

§16Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἰς ὅλους τοὺς ὀργανισμοὺς καταβάλλονται ἀσφάλιστρα. Σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. καὶ τῶν ἐπαγγελματοβιομηχάνων τὸ ζήτημα ἔχει ρυθμισθῆ διὰ διατάγματος.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Στεργίου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἱκανοποίησιν αἰτήματος βυρσοδεψεργατῶν Ἀθηνῶν κλπ.

§18Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ εἶναι ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Βιομηχανίας.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς ὅλην τὴν χώραν κλπ.

§20Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς ἀρχὰς Ἀπριλίου 1962 εἴχομεν ὑποβάλει ἐρώτησιν διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, διατὶ περιώρισε τὸ Ι.Κ.Α. τὰς ἀσφαλίσεις μόνον ἐντὸς τῆς πόλεως Πρεβέζης καὶ δὴ τῆς εὑρισκομένης ἐντὸς τῆς ὑπαρχούσης τάφρου, ἐνῷ εἰς ἐγγυτάτην ἀπόστασιν, ἔξω αὐτῆς, ὑπάρχουν ἐργοστάσια καὶ τόποι ἐργασίας, τῶν ὁποίων οἱ ἐργαζόμενοι δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Πέραν τούτου, ἡ ἐρώτησίς μας ἀφεώρα τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς ὅλον τὸν Νομὸν Πρεβέζης καὶ εἰς ὅλην τὴν χώραν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι ἡ ἐπέκτασις γίνεται μόνον ἀφοῦ γίνουν μελέται τῶν βασικῶν προϋποθέσεων, ποὺ ὑπάρχουν καὶ ἐὰν κριθῇ ἐπαρκὴς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργαζομένων καὶ κατὰ περιοχάς. Ἡ ἀπάντησις αὐτὴ δὲν ἐθεωρήθη ἐπαρκὴς καὶ διὰ τοῦτο ὑπεβάλαμεν τὴν δευτέραν ἐρώτησίν μας. Διότι, νομίζομεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις λειτουργοῦν ἀπὸ τριακονταετίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθῇ σήμερον ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι δὲν ἔχουν γίνει μελέται. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, ἐξακολουθεῖ τὴν ἀντεργατικήν της πολιτικήν, καὶ ὄχι μόνον δὲν ἐβοήθησε οἰκονομικῶς τὸ Ι.Κ.Α., ὡς εἶχε ὑποχρέωσιν, ἐκ τοῦ ἀρχικοῦ νόμου καὶ ὡς γίνεται εἰς ὅλα τὰ Κράτη, ἀλλὰ καὶ δὲν ἀπέδωσε τὸ δάνειον ποὺ εἶχε λάβει προπολεμικῶς ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α., καὶ ἐπὶ πλέον ἐφόρτωσεν εἰς τοὺς ὤμους του χρεωκοπημένα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα κατεβαράθρωσαν τὰ οἰκονομικά του. Ὅταν δὲ τὸ ὡδήγησε εἰς τὸ χεῖλος τῆς χρεωκοπίας, ἔλαβε νομοθετικὰ μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων ἐφόρτωσε ὅλα τὰ βάρη τῆς ἐξυγιάνσεως εἰς τοὺς ἐργαζομένους, ὅπως μὲ τὸν νόμον 4104, ἀποτέλεσμα, τοῦ ὁποίου ἦτο ἡ μείωσις τῶν συνταξιούχων καὶ ὁ ἀποκλεισμὸς πολλῶν ἐργαζομένων ἀπὸ τὸ δικαίωμα τοῦτο μὲ τὴν σκλήρυνσιν τῶν προϋποθέσεων συντάξεως. Νομίζομεν, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ πράξῃ καὶ τὸ Κράτος τὸ καθῆκον του, καὶ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις οἱ ἐργαζόμενοι ὅλης τῆς χώρας. Δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ ἀναβάλῃ. Αὐτὸ εἶναι ἀνεπίτρεπτον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κυρία Σβώλου, ἐρώτησιν κάμνετε, ἀλλὰ σεῖς ἀναπτύσσετε πρόγραμμα.

§22Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι πολὺ σοβαρόν. Ἐρωτῶ, συνεπῶς, τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν αὐτὴν ἀντεργατικὴν πολιτικήν, παρὰ τοὺς ἀντιθέτους ἰσχυρισμούς της.

§23Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δυστυχῶς ὑπάρχουν ἀνασφάλιστοι ὄχι μόνον εἰς περιοχὰς μακρὰν τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς περιοχὰς πέριξ τῶν Ἀθηνῶν, ὅπως εἶπε προηγουμένως ὁ κ. Διαμαντόπουλος. Αἱ δικαιολογίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εὐσταθοῦν. Νομίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τόσα ἔτη θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε μελετήσει τὸ θέμα καὶ νὰ εἶχεν ἐπεκτείνει τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις εἰς ὅλας τὰς περιοχάς, εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχουν ἐργαζόμενοι ὥστε σήμερον νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀνασφάλιστοι.

§24Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§25Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅλον, ὅτι μὲ ὅσα ἐλέχθησαν, κἄθε ἄλλο παρὰ περὶ ἀναπτύξεως ἐρωτήσεως ἐπρόκειτο, διότι οὐσιαστικῶς ἠσκήθη ἔλεγχος κοινοβουλευτικὸς ἐπὶ τῆς λειτουργίας καὶ τῆς δράσεως τοῦ Ι.Κ.Α., ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅσον ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ι.Κ.Α., τὰς βάσεις ἔχει θέσει ὁ νόμος 6298. Ὁ νόμος αὐτὸς καὶ οἱ συμπληρώσαντες τοῦτον προέβλεψαν τὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τμηματικῶς. Βάσει αὐτῆς τῆς λειτουργικῆς διαδικασίας ἔναντι τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ 1952, ἔχομεν σήμερον διπλάσιον σχεδὸν ἀριθμόν. Ὡς ὅμως ἐν ἀρχῇ, εἰς ἄλλην ἐρώτησιν εἶπον, ἀφ’ ὅτου συνεστήθη ὁ Ο.Γ.Α. καὶ ἐκάλυψε τὴν ἀσφάλισιν τῶν γεωργικῶν περιοχῶν, ἐδημιουργήθησαν διὰ τὸ Ι.Κ.Α. ἄλλαι συνθῆκαι ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως τούτου καὶ εἰς περιοχὰς μὴ καθαρῶς βιομηχανικάς. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς, τὸ Ι.Κ.Α. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ τὴν ἀσφάλισιν εἰς ὅλην τὴν χώραν. Πάντως, καὶ κατὰ κανόνα σχεδόν, τὸ τμῆμα, τὸ ὁποῖον δὲν καλύπτεται ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τοὺς λοιποὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, καλύπτεται ἀπὸ τὸν Ο.Γ.Α.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐξάλειψιν τῆς ἀντιασφαλιστικῆς συμπεριφορᾶς τοῦ Ι.Κ.Α. Ρόδου κλπ.

§27Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολλὰ λέγονται καὶ πολλὰ παράπονα διατυπώνονται ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὴν Ρόδον. Συγκεκριμένως, κατηγγέλθησαν περιστατικά, κατὰ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη φειδὼ εἰς τὴν χορήγησιν φαρμάκων καὶ πολὺ μεγαλυτέρα εἰς τὴν παροχὴν ἀκριβῶν φαρμάκων. Ἐν συνεχείᾳ ἀναφέρομεν, ὅτι ἀπελύθη ἰατρός, ὁ ὁποῖος ἀνέγραφεν ἀπὸ τὰ ἀκριβὰ φάρμακα. Πέραν τούτου, κατηγγέλθη μία ἀντιασφαλιστικὴ καὶ ἀντεργατικὴ συμπεριφορὰ τοῦ Ι.Κ.Α. Ρόδου πρὸς τοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ἐταλαιπωροῦντο ἐπὶ ὁλοκλήρους ἡμέρας διὰ νὰ τύχουν ἰατρικῆς περιθάλψεως. Ἀκόμη εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ρόδου δὲν ἐδέχοντο τὴν ἀναγραφὴν φαρμάκων καὶ τὴν ἐξόφλησιν λογαριασμῶν ἀπὸ ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν εἰς τὸ Ι.Κ.Α., τὴν στιγμὴν δὲ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἰατροὶ τοῦ Ι. Κ.Α. δὲν εὑρίσκοντο εἰς τὰς θέσεις των, διότι δὲν συνεπληροῦντο αἱ ὧραι τοῦ 24ώρου. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν καλύπτει τὸ Ι.Κ.Α. τὰς ἀνάγκας, οἱ ἀσθενεῖς προσέρχονται εἰς ἰδιώτας καὶ τὸ Ι.Κ.Α. δὲν ἀναγνωρίζει τὰς δαπάνας αὐτὰς τῶν ἰδιωτῶν. Ἐπιθεωρητὴς ὁ ὁποῖος ἀπεστάλη ἐκεῖ διὰ νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα, δὲν ἐδέχθη τὰ ἔγγραφα καὶ συγκεκριμένα παράπονα τῶν ἐργατῶν, συνεπείᾳ δὲ ὅλων τούτων, ἐδημιουργήθη σάλος, ἀπελύθη ἰατρὸς διὰ τὴν ἀναγραφὴν τῶν φαρμάκων καὶ μία διαδήλωσις ἀγανακτήσεως ἀπὸ μέρους τῶν γυναικῶν ἐγένετο εἰς Ρόδον. Κατόπιν ὅλων τούτων, ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν τελῇ ἐν γνώσει ὅλων αὐτῶν τῶν καταγγελλομένων, ποῖα μέτρα προτίθεται νὰ λάβῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν ὁμαλὴν καὶ εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Ι.Κ.Α. Ρόδου, ὥστε νὰ ἐκλείψῃ ἡ ἀντιασφαλιστικὴ συμπεριφορὰ αὐτοῦ καὶ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον οἱ ἠσφαλισμένοι.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§29Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται, ὅταν οἱ ἰατροὶ τοῦ Ι.Κ.Α. ἐγγράφουν φάρμακα κατά τι ἀκριβώτερα......

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περὶ Ρόδου εἶναι ἡ ἐρώτησις.

§31Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Μάλιστα, ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ τὸ θέμα, εἶναι ἕνα πολὺ μεγάλο θέμα καὶ τὸ γνωρίζει ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ὅτι ἀφορᾷ ὅλους τοὺς ἠσφαλισμένους τῆς χώρας. Τοῦτο εἶναι καὶ οἰκονομικῶς καὶ κοινωνικῶς ἐπιζήμιον, διότι ἐὰν δὲν δοθοῦν τὰ φάρμακα ποὺ χρειάζονται, τὸ Ι.Κ.Α. θὰ ἐξοδεύσῃ περισσότερα χρήματα, κοινωνικῶς ἐπιζήμιον εἶναι, διότι ὄχι μόνον κατεξευτελίζει τὴν ἔννοιαν τοῦ ἰατροῦ, ὁ ὁποῖος κάμνει ἕνα κοινωνικὸν λειτούργημα καὶ ἔρχεται εἰς ἀντιδικίαν πρὸς τὸν κόσμον. Αὐτὰ γίνονται καθημερινῶς καὶ θὰ τὰ ἔχητε ἀκούσει καὶ θὰ τὰ γνωρίζῃ ὅλη ἡ Βουλή. Συνεπῶς, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς πῶς εἶναι δυνατὸν καὶ ποῖα μέτρα θὰ λάβῃ διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§32Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν εἶναι ἀνακριβές, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. δὲν χορηγεῖ ἀκριβὰ φάρμακα, εἶναι ἀνακριβέστατον. Τὸ Ι.Κ.Α. χορηγεῖ παντὸς εἴδους φάρμακον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναγκαῖον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὑγείας τῶν ἠσφαλισμένων του. Αὐτὸ συνάγεται καὶ ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν οὔτε μία καταγγελία αὐτῆς τῆς μορφῆς εἰς τοὺς 14 περίπου μῆνας ποὺ ἔχω τὴν εὐθύνην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς Ρόδου, καθ’ ἃ μὲ ἐβεβαίωσεν δι’ ἀναφορᾶς του τὸ Ι.Κ.Α., μετὰ προηγούμενον εἰδικὸν ἔλεγχον ὡς πρὸς τὸ ζήτημα, οὐδὲν ἄλλο ἐγεννήθη, πλὴν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη μὲ τὸν ἀπολυθέντα ἰατρὸν Μακρῆν, ὁ ὁποῖος ἄλλως τε προέτρεψεν καὶ ὡρισμένας ἠσφαλισμένας ἢ συζύγους ἠσφαλισμένων νὰ ὀργανώσουν τὴν γνωστὴν ἐκδήλωσιν ποὺ ἔγινεν εἰς τὴν Ρόδον ὀλίγον χρόνον πρότερον. Ὁ κ. Μακρῆς, δηλαδή, κατὰ τὴν ἀναφοράν, τὴν ὁποίαν ἔχω τοῦ Ι.Κ.Α., ὑπέπεσεν εἰς πειθαρχικὰ παραπτώματα καὶ συνεπεία τούτου ἀπελύθη. Ὑπεκίνησε δὲ τὴν ἐκδήλωσιν ἐκείνην διὰ νὰ καλύψῃ τὰ πειθαρχικά του αὐτὰ παραπτώματα. Τὸ ὑποκατάστημα τῆς Ρόδου παρέχει πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, διαθέτει δὲ κατὰ μῆνα διὰ φάρμακα 130.000 δραχμάς, δηλαδή, περίπου 1.500.000 ἐτησίως. Πλέον τῆς περιπτώσεως αὐτῆς τοῦ ἰατροῦ Μακρῆ, συγκεκριμένον ἕτερον παράπονον ὅσον ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν τοῦ ὑποκαταστήματος Ι.Κ.Α. τῆς Ρόδου ἀπὸ οὐδένα ἠσφαλισμένον ἔχω.

§33Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δίδονται καὶ τὰ ἀκριβώτερα φάρμακα, νομίζω, ὅτι δὲν καλύπτει τὸ θέμα, διότι εἶναι γνωστὸν τί συμβαίνει εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα.

§34Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πῶς σᾶς εἶναι γνωστὸν αὐτό; Ποῖος εἶναι ὁ συγκεκριμένος, ὁ εἷς, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀνάγκην φαρμάκου καὶ δὲν τοῦ ἐδόθη; Χωρὶς νὰ λέγωμεν συγκεκριμένως εἰς ποῖον ἐστέρησε τὸ Ι.Κ.Α. φάρμακα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ ὁποῖα σεῖς λέγετε τώρα, διότι εἶναι ἀνακριβῆ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, καὶ ἐν προκειμένῳ θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κ.κ. Ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 14ης Δεκεμβρίου 1962 ἐλήφθη ἀπόφασις, ὅπως συζητηθῇ σήμερον ἡ ἐπερώτησις περὶ διϋλιστηρίων. Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὑπῆρχον ἐγγεγραμμέναι εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 257 τῶν κ.κ. Ζίγδη, Μητσοτάκη καὶ Μαύρου προτασσομένη δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων. Ἐπίσης, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 285 τῶν κ.κ. Καψάλη καὶ Λυκουρέζου ἐπὶ τῆς οὐσίας, μὴ προτασσομένη, τοῦ κ. Βασιλάτου, ἐπὶ τῆς οὐσίας, τῶν κ.κ. Κιτσίκη, Ἠλιοπούλου, Ἐφραιμίδη, Σακελλάρη, ἐπὶ τῆς οὐσίας, τὴν δὲ 14ην κατετέθη πάλιν ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν κ.κ. Ζορμπᾶ, Γρηγορίου καὶ Θεοχαρίδη. Ἐν τῷ μεταξὺ κατετέθησαν ὡρισμένα ἔγγραφα καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ, ὅτι καὶ ἡ προτασσομένη ἐπερώτησις τῶν κ.κ. Ζίγδη, Μητσοτάκη καὶ Μαύρου ἔπαυσε νὰ εἶναι τοιαύτη καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐπερώτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας. Δεδομένου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε δεχθῆ τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων περὶ τῶν διϋλιστηρίων, φυσικὰ σήμερον θὰ γίνῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας συζήτησις αὐτῶν. Προηγεῖται βεβαίως ὡς ἐπερώτησις οὐσίας ἡ τῶν κ.κ. Καψάλη καὶ Λυκουρέζου, ἀλλὰ μολονότι προτασσομένη βάσει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ ἡ τῶν κ.κ. Μητσοτάκη, Ζίγδη καὶ Μαύρου, εἶναι φυσικὸν νὰ συζητηθῇ καὶ αὐτὴ ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἄλλως δὲν θὰ εἶχε πλέον νόημα. Ἄρα, θὰ συζητηθῇ πρώτη αὐτή. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὰς 20 Δεκεμβρίου ἐνέγραψε καὶ ὁ κ. Τούμπας ἐπερώτησιν, εἰς τὰς 20 Δεκεμβρίου ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, εἰς τὰς 2 Ἰανουαρίου ὁ κ. Κοθρῆς καὶ εἰς τὰς 3 Ἰανουαρίου οἱ κ.κ. Εὐαγγελίδης, Παπαδημητρίου, Παππᾶς κλπ. Ἐπερωτήσεις ἐγγεγραμμέναι εἰς Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ ἀφορῶσαι τὸ 2ον διϋλιστήριον: Ἀριθ.

Η. Δ.

Θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι ἐπερωτήσεις κατατιθέμεναι μετὰ τὴν λῆψιν ἀποφάσεως διὰ τὴν κατὰ πρόταξιν συζήτησιν μιᾶς ἐπερωτήσεως, νομίζω, ὅτι εἶναι —χωρὶς νὰ θέλω νὰ δημιουργήσω προσωπικὸν ζήτημα— μία περιγραφὴ τοῦ Κανονισμοῦ, διότι ἡ ἀπόφασις ἐλήφθη ἐπὶ τῶν ἐκκρεμουσῶν ἐπερωτήσεων καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ μὴ ἀφορᾷ τὰς μετὰ ταῦτα κατατεθειμένας, διότι τότε πλέον καταλήγομεν εἰς γενίκευσιν τοῦ θέματος. Καὶ ἐν προκειμένῳ μέν, ἔστω καὶ κατὰ παρέκκλισιν τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ συζητηθοῦν ὅλαι αἱ μέχρι τῆς στιγμῆς κατατεθειμέναι. Ὀφείλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν ὅμως, ὅτι ἐὰν σήμερον γίνεται μία ἐξαίρεσις, δὲν σημαίνει, ὅτι τοῦτο δύναται νὰ ἐπαναλαμβάνεται, διότι μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ὑπάρχουν ἄλλαι ἕξ προτασσόμεναι τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως ἀναφερόμεναι εἰς ἄλλα θέματα ἐξ ἴσου σοβαρά. Συνεπῶς, ἐὰν ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις κατ’ ἐξαίρεσιν τὴν ἐπὶ τῆς οὐσίας συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ Διϋλιστηρίου, δὲν δύναται τοῦτο νὰ ἀποτελέσῃ προηγούμενον, ὅτι μία προτασσομένη κατὰ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ ἐπερώτησις δύναται νὰ συζητῆται καὶ οὐσίᾳ. Οὐδὲ θὰ δεχθῇ τὸ Προεδρεῖον τὴν ἐπανάληψιν τοῦ ἀτόπου αὐτοῦ, ὅπερ, οὕτως εἰπεῖν, κατέστη ἀναγκαῖον ἐκ τῆς ὑπάρξεως προτετιμημένης καὶ ἐπὶ οὐσίας ἐπερωτήσεως διὰ τὸ αὐτὸ θέμα καὶ ἐκ τῆς εὐθιξίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ δεχθῇ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἅμα τῇ ἐνάρξει τῶν ἐργασιῶν. Συνεπῶς, συμφωνοῦμεν, ὅτι ὅλαι αἱ ἐπερωτήσεις θὰ συζητηθοῦν ἐναλλάξ, ἤτοι θὰ λαμβάνῃ τὸν λόγον εἷς ἐξ ἑκάστης ἐπερωτήσεως. Ἐγὼ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ στερήσω τοῦ λόγου καὶ τὸν κ. Κοθρῆν καὶ τὸν κ. Τούμπαν, κάμνω ὅμως τὴν δήλωσιν, ὅτι εἰς τὸ μέλλον δὲν θὰ δεχθῶ μετὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν προτάξεως νὰ κατατίθενται νέαι ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ συζητῶνται. Τώρα, ἔρχεται τὸ θέμα τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὰς ἑπτὰ ἐπερωτήσεις. Εἶναι 10 ἐπερωτήσεις καὶ 20 ἐγγεγραμμένοι βουλευταί. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ μὲ 20 ἐγγεγραμμένους, ὅπως ἐκκινεῖ, θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὸν Φεβρουάριον. Καὶ ἐὰν λάβῃ τὴν αὐτὴν τύχην καὶ ἡ ἑπομένη ἐπερώτησις ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν θεμάτων καὶ τῆς ἡγεσίας τοῦ στρατοῦ, τότε θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ Πάσχα μὲ δύο ἐπερωτήσεις. Δηλαδή, θὰ ἔχωμεν ἐπερωτήσεις τοῦ γενικοῦ τύπου περὶ ἐπαρχιῶν τουρισμοῦ κλπ. Δι’ αὐτό, κάμνω μίαν πρότασιν εἰς τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρισθοῦν δύο ρήτορες ἀπὸ κάθε κόμμα, νὰ ἀπαντήσῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὥστε ἐντὸς δύο συνεδριάσεων νὰ τελειώσουν αἱ ἐπερωτήσεις αὐταί. Δὲν γνωρίζω ἂν τὸ θέλετε αὐτό. Ἄλλως, θὰ προχωρήσωμεν. Βεβαίως, θὰ ὁμιλήσῃ εἷς ἐξ ἑκάστου Κόμματος, ἀλλὰ μὲ 20 ἐπερωτῶντας, ἡ ἐπερώτησις γενικεύεται. Δὲν εἶναι ἐπερώτησις αὐτή. Δὲν εἶναι ἔλεγχος αὐτός. Καὶ ἐπισημαίνω τὸν κίνδυνον αὐτόν, ὅτι δὲν ἀσκεῖται κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἕκαστος ἂς ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του. Ἐγώ, ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, εἶπον τὰς ἀπόψεις μου καὶ ὑπέδειξα τὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ.

§36Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ τὸ θεωρῶ βάσιμον. Καὶ ἄλλοτε, ἐπανειλημμένως, συζητοῦντες ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, αὐτὸ ὑπεστηρίξαμεν. Νομίζομεν, ὅτι θὰ ἦτο, ἴσως μία μέση λύσις νὰ ὁρίσωμεν ἀπεριόριστον χρόνον διὰ τοὺς δύο πρώτους ὁμιλητὰς ἐξ ἑκάστου κόμματος καὶ νὰ ὁρισθῇ, κατόπιν, τὸ τέταρτον, μὲ τὸ ὁποῖον νὰ τελειώνωμεν ἐντὸς ὀλίγων συνεδριάσεων. Πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ ὁ ταχὺς τερματισμός. Δέχομαι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἕνωσιν τοῦ Κέντρου νὰ ὁρίζεται ὡς μέγιστος χρόνος τρεῖς ἡμέραι ἐπερωτήσεως, ὁπότε, ὁριστικῶς, τερματίζεται ἡ συζήτησις.

§37Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ δικονομηθῇ τὸ πρᾶγμα, ὥστε νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸν Φεβρουάριον καὶ νὰ ἐξαντληθῇ ὁ ἔλεγχος εἰς τὴν τρέχουσαν σύνοδον μὲ 2–3 ἐπερωτήσεις. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ οὔτε ἡ πρότασίς σας, οὔτε ὡς διετυπώθη ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Κέντρου. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου διεκδικεῖ ἀπεριόριστον χρόνον διὰ τοὺς πρώτους δύο ὁμιλητάς.

§38Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἑκάστου Κόμματος.

§39Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, μὲ συγχωρεῖτε. Σᾶς ἀπέδωσα κάτι τι, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο εἰς τὴν σκέψιν σας. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα. Νομίζω, ὅτι ἕξ ἀγορηταὶ ἀπὸ τὰ τρία κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξουν τὸ θέμα, ὥστε οἱ ὑπόλοιποι ἐντὸς τετάρτου νὰ ἠμπορέσουν νὰ συμπληρώσουν, ἐνδεχομένως, μὲ οὐσιώδη ἐπιχειρήματα.

§40Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ παράδοσιν, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, συμμετέχει εἰς τὰς συζητήσεις οὐσιαστικῶς μὲ ἐντεταλμένους ρήτορας, καὶ κατὰ συνέπειαν, τὸ θέμα τῶν δύο ἢ τριῶν ρητόρων δὲν τὸ εὑρίσκει ἀντίθετον καὶ συμφωνεῖ μὲ ὅσα οἱ ἄλλοι ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀποδέχονται. Ἤθελα μόνον νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς, ὡς πρὸς τὴν δικονομίαν. Ὅτι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ συζητηθῇ ἡ οὐσία τοῦ ζητήματος, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν δικαιοῦται νὰ ὁμιλήσῃ πρῶτον, διότι ἔχει καταθέσει τὴν πρώτην ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἐν τούτοις, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἐπιμένομεν, ὑπὸ μίαν, ὅμως, διευκρίνισιν. Ὅτι θὰ ὁμιλήσουν ἐναλλάξ, ἕνας ἀπὸ κάθε κόμμα, κατὰ σειρὰν ἀριθμητικῆς τάξεως. Εἷς ἐκ τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου, εἷς ἐκ τῆς ἀριστερᾶς καὶ εἷς ἐκ τῶν Προοδευτικῶν. Ὄχι νὰ ἐξαντλοῦνται οἱ ρήτορες τοῦ Κέντρου, κατόπιν τῆς ἀριστερᾶς καὶ κατόπιν ἡμεῖς. Φυσικά, ἡ Κυβέρνησις εἶναι δυνατὸν νὰ παρεμβαίνῃ, ὁπότε θέλει. Κάμνομεν τὴν παραχώρησιν καὶ δεχόμεθα τὴν λύσιν, ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω προϋπόθεσιν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλπίζω ὅτι κατὰ βάσιν, ἔχομεν ὅλοι τὴν διάθεσιν νὰ τελειώνωμεν τὸ ταχύτερον. Ἡ ἐξέλιξις τῆς συζητήσεως θὰ καθορίσῃ, πλέον, τὴν γραμμήν, ἡ ὁποία θὰ τηρηθῇ. Ὁ πρῶτος ἀγορητὴς εἶναι ὁ κ. Ζίγδης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπὼν καὶ συνεπῶς διαγράφεται. Ἐν συνεχείᾳ εἶναι ὁ κ. Μητσοτάκης. Ὁρίστε, κ. Μητσοτάκη.

§42Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὑπομνήσῃ, μόλις πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ ἐπερώτησίς σας, ἡ ὁποία ἔρχεται πρώτη εἰς τὴν σειρὰν τῆς συζητήσεως, προτάσσεται, δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, διότι ἀναφέρεται εἰς τὴν μὴ κατάθεσιν αἰτηθέντων ἐγγράφων καὶ λοιπῶν στοιχείων, ἀναφερομένων εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ διϋλιστηρίου. Θεωρῶ ἀναγκαῖον εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ἀρχίσω νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου. Διότι εἶναι ἄκρως χαρακτηριστικὸν τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ὁ χειρισμὸς τοῦ ὅλου θέματος τῆς μεγάλης αὐτῆς συμβάσεως. Ἦτο γνωστὸν ἀπὸ μακροῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετώπιζε τὴν ἵδρυσιν δευτέρου διϋλιστηρίου, εἰς τὴν χώραν, ὅπως, ἐπίσης, ἦτο γνωστόν, ὅτι τὴν δημιουργίαν δευτέρου διϋλιστηρίου συνεδύαζε μὲ τὴν πραγματοποίησιν ἄλλων ἐπενδύσεων, τὰς ὁποίας ἔκρινε συμφερούσας διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἦτο ἐπίσης, γνωστὸν καὶ ἀνεγράφετο εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον, ὅτι βάσει αὐτῆς τῆς δεδηλωμένης προθέσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ὅμως εἰς οὐδεμίαν μέχρι τότε στιγμὴν εἶχε λάβει δημοσίαν ἔκφρασιν, δὲν ὑπῆρξε δηλαδὴ ποτὲ ἐπίσημος διακήρυξις ἢ ἐπίσημος προκήρυξις διαγωνισμοῦ, βάσει πάντως αὐτῆς τῆς γνωστῆς προθέσεως τῆς Κυβερνήσεως, διάφοροι ἑταιρεῖαι εἶχον προσέλθει καὶ εἶχον ὑποβάλει προτάσεις. Ἤδη κατὰ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους ἀνεγράφετο εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον, ὅτι ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπὸ τῆς 3 Αὐγούστου εἶχε συγκροτήσει, εἶχεν ἐπιληφθῆ τῆς κρίσεως προσφορῶν, αἱ ὁποῖαι, κατ’ αὐτὸν τὸν ἄτοπον τρόπον εἶχον ὑποβληθῆ. Ἐπίσης δὲ ἀνεγράφοντο πληροφορίαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἦτο ἑτοίμη νὰ λάβῃ ἀπόφασιν καὶ ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ εἶχε προέλθει εἰς σχετικὰς εἰσηγήσεις. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κ. συνάδελφοι, τὴν 20ην Ὀκτωβρίου 1962, ὑπεβλήθη ἐκ μέρους μας, ἐκ μέρους μου καὶ λοιπῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, αἴτησις, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητήσαμεν τὴν κατάθεσιν ὅλων τῶν σχετικῶν στοιχείων. Ἡ χρονικὴ στιγμὴ ἦτο κρίσιμος, ἦτο ὅμως ἀκόμη καιρός, διότι ἀπόφασις δὲν εἶχε ληφθῆ. Πρόθεσίς μας ἦτο νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα εἰς δημοσίαν συζήτησιν, νὰ καταστοῦν ἀπὸ τότε ἐγκαίρως δημόσια τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα, οὕτως ἢ ἄλλως, κατέστησαν σήμερον δημόσια, ὥστε νὰ δυνηθῇ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη νὰ ἐνημερωθῇ καὶ δημόσιος ἔλεγχος νὰ ἀσκηθῇ, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀποτελεσματικῶς, νὰ προστατευθοῦν τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου. Εἶναι, κ. συνάδελφοι, χαρακτηριστικόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη, παρὰ τὴν ρητὴν ἐπιταγὴν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι κατ’ οὐδεμίαν ἔννοιαν εἶναι δυνατὸν τὰ στοιχεῖα αὐτὰ νὰ θεωρηθοῦν ἀπόρρητα, ἠρνήθη νὰ καταθέσῃ τὰ στοιχεῖα. Ἠκούσθη ὡς ἐπιχείρημα, ὅτι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τῆς εἶναι χρήσιμα, διότι συνεχίζετο ἀκόμη ἡ διαπραγμάτευσις, ἡ ἐπεξεργασία τῶν στοιχείων. Τοῦτο, κύριοι, δὲν ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα. Μὲ τὰ σημερινὰ μέσα τῆς φωτοτυπίας καὶ ἡ χρησιμοποίησις εἶναι δυνατὴ ἐντὸς ἑνὸς τετάρτου ἂν μᾶς ἔθετεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν διάθεσίν μας τὸν φάκελλον νὰ εἴχαμε πάρει ὅσας φωτοκόπιας χρειαζόμεθα καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπερίσπαστος μὲ τὰ πρωτότυπα θὰ ἠδύνατο νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον της. Κατὰ συνέπειαν, γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη ἐξ ἄλλων λόγων νὰ καταθέσῃ ἐγκαίρως τὰ στοιχεῖα καὶ νὰ καταστήσῃ τὴν σχετικὴν συζήτησιν δημοσίαν. Μετὰ τὴν ἄρνησιν τῆς Κυβερνήσεως ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν αἴτησίν μας τῆς 20ῆς Ὀκτωβρίου π. ἔτους, εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην τὴν 20ὴν Νοεμβρίου, ἕνα μῆνα δηλαδή, ἀργότερον, ὅτε πλέον δὲν ὑπῆρχε πλέον δεδηλωμένη πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ οὐσιαστικῶς εἰς τὸν τύπον εἶχεν ἤδη ἀναγραφῆ ὡς κυβερνητικὴ ἀπόφασις αὐτό, τὸ ὁποῖον τὴν ἑπομένην ἡμέραν, μίαν ἡμέραν μετὰ ἀπετέλεσε τὴν σύμβασιν. Νὰ μεταβάλωμεν τὴν ἐρώτησίν μας εἰς ἐπερώτησιν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν στοιχείων καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ τότε δὲν κατετέθησαν. Ὑπεγράφη ἡ σύμβασις μὲ τὸν κ. Τὸμ Πάππας, ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον, καθ’ ὅσον γνωρίζω, μὲ πολλὰς ἄλλας πληροφορίας δημοσιογραφικάς, ἀνευθύνους βέβαια, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχεν ἡ ὑπεύθυνος πηγή. Καὶ μόνον ἀρκετὰς ἡμέρας μετά, ὅταν ἐπηκολούθησαν καὶ ἄλλαι καταθέσεις τῶν ἐγγράφων, κατέθεσεν ἡ Κυβέρνησις καὶ οὐχὶ πλήρη τὸν σχετικὸν φάκελλον. Δὲν τὸν κατέθεσε πλήρη, διότι ἀπὸ τὸν φάκελλον αὐτὸν ἔλλειψαν στοιχεῖα καὶ εἰδικώτερον ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἦσαν κρίσιμα, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ γίνῃ σύγκρισις τῶν προσφορῶν. Ἔλλειψεν εἰδικώτερον ἕνα κρίσιμον στοιχεῖον τοῦ συσχετισμοῦ τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τῶν διαφόρων προσφορῶν, τὸ ὁποῖον ἐζήτησα διὰ νεωτέρας αἰτήσεώς μου, ἡ ὁποία εἶχε περίπου τὴν αὐτὴν τύχην ἀπὸ ἀπόψεως καθυστερήσεως, διότι τὰ τελικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι κρίσιμα ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσίν μου μόλις χθὲς τὸ πρωΐ. Δηλαδὴ μέχρις τῆς στιγμῆς ποὺ ὁμιλῶ ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσίν μου ἐπὶ χρονικὸν διάστημα κατά τι μεγαλύτερον τῶν 24 ὡρῶν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ σύμβασις αὕτη ὑπεγράφη, ὅτι ἡ διαπραγμάτευσίς της καὶ ἡ πορεία της ἔγινεν εἰς τὸ σκότος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκοπίμως ἀπέφυγε οἱανδήποτε δημοσιότητα καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον φέρει ὄχι τοὺς ἐνδιαφερομένους, οἱ ὁποῖοι δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν, ἀλλὰ τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐνώπιον τετελεσμένων γεγονότων. Ἐπίσης εἶναι βέβαιον, ὅτι διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως αὐτῆς δὲν προηγήθη κανεὶς διεθνὴς διαγωνισμός. Δὲν γνωρίζω ἀπὸ ποῦ ὡρισμέναι ἐνδιαφερόμεναι ἑταιρεῖαι ἢ ὅμιλος ἐνδιαφερομένων ἑταιρειῶν, ἔλαβον γνῶσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ κάμῃ δεύτερον διϋλιστήριον καὶ ὅτι τὴν κατασκευήν του τὴν συνδέει μὲ παραλλήλους ἐπενδύσεις, χρησίμους διὰ τὴν χώραν. Βέβαιον εἶναι πάντως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς οὐδεμίαν χρονικὴν στιγμὴν προέβη εἰς οἱανδήποτε διακήρυξιν καθ’ ὅσον τοὐλάχιστον ἐγὼ γνωρίζω —καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἐὰν εἰς τίποτε λέγω ἀνακριβείας, νὰ μὲ διορθώσῃ— καὶ τὸ χειρότερον ἀπὸ ὅλα ποτὲ εἰς οὐδεμίαν στιγμὴν δὲν ἐδήλωσε τὶ ἐπὶ τέλους ἐπιθυμεῖ. Θέλει διϋλιστήριον δεύτερον 1 ἑκ. τόννων, θέλει 1 δισεκ. τόννων, θέλει 2.500 ἑκ. τόννων, ὡς τελικῶς προέκρινεν; Ποίας παραλλήλους ἐπενδύσεις ἐπιθυμεῖ; Ποῦ ρίπτει τὸ βάρος της; Ποῦ ἀποδίδει ἰδιαιτέραν σημασίαν; Οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς τὰ τυφλὰ ὑπέβαλον προτάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐν πολλοῖς δὲν ἦσαν οὐδαμῶς μεταξὺ των συγκρίσιμοι. Ἐφθάσαμεν εἰς τὴν κρίσιμον περίοδον περίπου τοῦ Ὀκτωβρίου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνεφανίσθη ἡ ἀσύγκριτος σπουδὴ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ τερματίσῃ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν τῆς συμβάσεως τοῦ διϋλιστηρίου. Τότε περίπου αἱ συμβάσεις αὐταὶ ἐπῆραν μίαν συγκεκριμένην μορφήν. Ὑπῆρξαν ἀντιπροσφοραί, ἐν τῇ ἐννοίᾳ νεωτέρων, βελτιωμένων προτάσεων ἢ συμπληρωματικαὶ τῶν προτάσεων τὰς ὁποίας ὄντως ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη. Ὑπάρχει μία προθεσμία κατὰ τὴν ὁποίαν περίπου τὴν μεσημβρίαν μίαν ἡμέραν τοῦ Ὀκτωβρίου μὲ διαφορὰν χρόνου 30 λεπτῶν ἐλήφθησαν αἱ τελικαὶ προτάσεις μεταξὺ τῶν δύο κυριωτέρων ὁμίλων, οἱ ὁποῖοι διηγωνίσθησαν. Καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις, ὅταν περίπου εἶχε δημιουργηθῆ μία ἀτμοσφαίρα, ὅταν εἶχον δημιουργηθῆ συνθῆκες διεθνοῦς συναγωνισμοῦ, ἀντὶ νὰ διακηρύξῃ τότε τὶ θέλει καὶ νὰ φθάσῃ ἔστω εἰς τὴν τελικὴν φάσιν, εἰς μίαν μορφὴν ἐπείγοντος ἐπὶ τέλους νόμου, ἀντὶ νὰ πράξῃ τοῦτο πληροφορούμεθα ἀπὸ τὸν τύπον, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἐργάζεται νυχθημερὸν εἰς τὰ γραφεῖα τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, διὰ νὰ βγάλῃ ἀποτελέσματα περίπλοκα, ἀριθμοὺς δεδομένους, πληροφορούμεθα ἀπὸ τὸν τύπον, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέκρινε τὴν πρότασιν τοῦ κ. Τὸμ Πάππας καὶ τελικῶς, ὅτι χωρὶς κανένα διαγωνισμόν, χωρὶς νὰ ἀξιοποιήσῃ ἔστω αὐτὸν τὸν μειωμένον συναγωνισμόν, ποὺ προεκλήθη ἀπὸ τὴν ἄτοπον ὑποβολὴν προσφορῶν καὶ ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν τὸν στοιχειώδη ποὺ ἐδημιουργήθη προχωρεῖ εἰς τὴν τελικήν της ἀπόφασιν καὶ εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, τοῦτο ἔχει μεγίστην σημασίαν, διότι μόνον ἔτσι ἐὰν ἐγένετο ὁ χειρισμὸς ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπογραφῇ σύμβασις, οἵα ἡ ὑπογραφεῖσα ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μία σύμβασις ἀποικιακῆς μορφῆς, τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς καὶ ἡ χώρα θὰ πληρώνῃ ἐπὶ ἔτη πολλά. Καὶ μόνον ἔτσι ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀκόμη θολὴ ἀτμόσφαιρα καὶ ἀμφιβολία ἐπὶ πολλῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται καὶ εἰς τὴν προσφοράν, ἡ ὁποία ἔγινε καὶ εἰς τὸ ὅλον θέμα. Διότι ἡ προσφορὰ μεταξὺ τῶν δὲν εἶναι συγκρίσιμος, διότι διαφόρους μεθόδους ὑπολογισμοῦ ὅποιος ἐνόμιζε καὶ ὅποιος ἤθελεν ἠκολούθει, διότι διάφορα παραλλήλως ἐπρότεινεν ὁ κάθε ἕνας καὶ κανεὶς δὲν εἶπε τὶ ἐπὶ τέλους ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ἀναγκαῖον καὶ τὶ θέτει ὡς προϋπόθεσιν. Καὶ ἔτσι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐφθάσαμεν εἰς τὴν χειροτέραν δυνατὴν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον ἡ χώρα ἐγνώρισεν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δημιουργεῖται σύγχυσις περὶ τὸ θέμα, ἡ ὁποία εἶναι φυσικὴ ἐν ὄψει τῶν ὅσων προηγήθησαν καὶ ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος, ὅτι δὲν ὑπῆρξε περιθώριον συγκρίσεως καὶ συναγωνισμοῦ. Νομίζομεν, κύριοι, ἡμεῖς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι μὲ τὴν σύμβασιν τοῦ ἀλουμινίου εἴχομεν φθάσει εἰς τὸ ἄκρον ἄωτον τοῦ κακοῦ. Λυποῦμαι διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω, ὅτι δυστυχῶς ἡ παροῦσα σύμβασις ὑπερβάλλει καὶ τὴν τοῦ ἀλουμινίου καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ζημίας τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Καὶ θὰ ἐξηγήσω ἀμέσως διατί. Κύριοι συνάδελφοι, ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ θίξω ἕνα βασικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται ἀπὸ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀντεμετώπισε τὸ πρόβλημα. Ἡ ἄποψις, ἡ ὑποστηριχθεῖσα δημοσίᾳ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ὑποθέτω ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ θελήσῃ νὰ ἐμμείνῃ εἶναι ὅτι βεβαίως ἡ χώρα ἔχει ἀνάγκην δευτέρου διϋλιστηρίου. Βεβαίως τὸ δεύτερον διϋλιστήριον εἶναι μία ὑπόθεσις ἐνδιαφέρουσα καὶ προσοδοφόρος διὰ τὰς μεγάλας ἑταιρείας πετρελαίων τοῦ κόσμου, αἱ ὁποῖαι φυσικὸν εἶναι νὰ ἐνδιαφερθοῦν. Ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησεν —ὡς ἐγὼ νομίζω πρόθεσίν της— νὰ χρησιμοποιήσῃ ὡς δόλωμα τρόπον τινὰ τὸ διϋλιστήριον, ὡς ἀντιπαροχήν, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ νὰ δημιουργηθοῦν χρήσιμοι παραλλήλως ἐπενδύσεις εἰς τὴν χώραν. Τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ εἶναι ἐὰν μία τοιαύτη διατύπωσις, μία τοιαύτη θέσις εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παραδεκτὴ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ βασικὴ αὐτὴ τοποθέτησις τῆς Κυβερνήσεως μᾶς εὑρίσκει βασικῶς ἀντιθέτους. Βεβαίως ὅλοι μας θέλομεν τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας καὶ νομίζομεν, ὅτι εἶναι χρήσιμον νὰ δημιουργήσωμεν συμφερούσας βιομηχανίας εἰς τὴν χώραν. Ἡ σύνδεσις ὅμως ἄλλων ἐπενδύσεων μὲ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον μίαν ἔννοιαν μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ, ὅτι μία καλὴ ἐπιχείρησις συνδυάζεται μὲ ἄλλας καὶ κατὰ συνέπειαν δημιουργοῦμεν ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ εἶναι διεθνῶς συναγωνιστικαὶ δὲν θὰ εἶναι οἰκονομικῶς βιώσιμοι. Ὅ,τι δηλαδὴ συνέβη εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀλουμινίου, ὅπου ἐπωλήσαμεν εἰς τὸν Πεσινὲ εἰς ἀπιθάνως χαμηλὰς τιμὰς τὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν καὶ ὅπου οὐσιαστικῶς ἡ οἰκονομία τῆς χώρας διὰ τῆς ἀκριβοῦς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ποὺ ἐπλήρωνεν, ἐπεδότησε τὴν ἐπιχείρησιν τοῦ ἀλουμινίου, τὸ ἴδιον περίπου, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, ἐπαναλαμβάνεται σήμερον. Θὰ διατηρήσωμεν ὑψηλὸν κόστος ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὴν χώραν, καὶ θὰ ἀποδείξω, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον νὰ ἔχῃ ηὐξημένα κέρδη καὶ οὕτω ὁ Τὸμ Πάππας νὰ κάμῃ τὸν οἰκονομικόν του συνδυασμόν, ὁ ὁποῖος θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ δημιουργήσῃ τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις, τὰς ὁποίας ὑπεσχέθη, ἐὰν φυσικὰ πρόκειται νὰ τὰς δημιουργήσῃ. Λησμονεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ χώρα μας εἰσῆλθεν εἰς τὴν Ε. Κ.Α., λησμονεῖ ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι τοὐλάχιστον μέσα εἰς τὸν εὐρύτερον εὐρωπαϊκὸν χῶρον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἄνευ προστασίας τὰς βιομηχανίας τῶν ἄλλων πολὺ περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς προηγμένων χωρῶν τῆς Ε.Κ.Α. καὶ λησμονεῖ, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ κανένα κέρδος διὰ τὴν χώραν ἡ δημιουργία μιᾶς βιομηχανίας, ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶναι ἐνδεχομένως οἰκονομικῶς βιώσιμος καὶ δὲν θὰ εἶναι διεθνῶς συναγωνιστική. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι περισσότερον σαφής, ἡ προσωπική μου ἐντύπωσις εἶναι, ὅτι χαλυβδουργεῖον δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ποτέ, ὡς τὸ προτεινόμενον ὑπὸ τοῦ κ. Παπαληγούρα, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἕνα χαλυβδουργεῖον καὶ νὰ ἐπενδυθοῦν 49 ἑκ. δολλ. θεωρητικῶς, διότι ἀπὸ αὐτὰ τὰ 49 ἑκ. δολλ. ἠμπορεῖ νὰ ἐπενδυθοῦν 30 καὶ τὰ 19 νὰ ἀποτελέσουν προμηθείας καὶ κέρδη μεσαζόντων, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη πρόκειται νὰ διατεθοῦν 49 ἑκ. δολλ., ἐφ’ ὅσον προϋπόθεσις τίθεται ὅτι δὲν θὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ Ἑλληνικὸν σιδηρομετάλλευμα, ἀλλὰ νὰ εἰσάγεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐὰν αὐτὴ ἡ βιομηχανία δὲν εἶναι διεθνῶς συναγωνιστική, ἀλλὰ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νὰ δίδῃ τὰ εὐγενέστερα προϊόντα εἰς τιμὰς χαμηλὰς ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς, θὰ ἔχωμεν δέσμιον τὴν Ἑλλάδα. Θὰ ἐνθυμῆσθε τὶ μᾶς ἔλεγε πρὸ 3 μηνῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ ἔχωμεν μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία τὶ θὰ ὠφελήσῃ; Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἀντιλαμβάνομαι. Κατὰ συνέπειαν ἡ πρώτη παρατήρησις εἶναι, ὅτι αὐτὴ ἡ σύμβασις οὕτω γενομένη εἶναι βασικῶς ἀπαράδεκτος. Ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶχεν ἄλλους τρόπους καὶ ἄλλας μεθόδους νὰ χρησιμοποιήσῃ, διὰ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὰς δυνατότητας, τὰς ὁποίας τὸ δεύτερον διϋλιστήριον τῆς προσφέρει, ἐὰν ἐνόμιζεν ὅτι ἔπρεπε νὰ τὰς ἐκμεταλλευθῇ. Ἡ ἰδική μας ἀντίληψις εἶναι πάντως, ὅτι ἀπὸ τὴν σημερινὴν ἀπαράδεκτον κατάστασιν τῶν ὑψηλοτάτων τιμῶν τῶν ὑγρῶν καυσίμων, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν εἰς τὴν χώραν πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ ἀπομακρυνθῶμεν, πρέπει νὰ πέσωμεν εἰς τὰ ἐπίπεδα τῶν διεθνῶν τιμῶν ἢ πάντως ἀπὸ τὰ ἐπίπεδα τῶν τιμῶν τῆς Ε.Κ.Α. Διότι μόνον ἐὰν εἰς τὰ ὑγρὰ καύσιμα, ἐὰν εἰς τὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν, ἐὰν γενικώτερον εἰς τὴν ἐνέργειαν πραγματοποιηθῇ τοῦτο, τότε μόνον δημιουργοῦνται προϋποθέσεις διὰ νὰ ἀνθέξῃ ἡ Ἑλλὰς εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν καὶ διὰ νὰ καταστῇ ἡ οἰκονομία μας διεθνῶς συναγωνιστική. Περὶ τῆς ὑπερμέτρως ὑψηλῆς τιμῆς τῶν καυσίμων εἰς τὴν χώραν δὲν ὁμιλοῦμεν μόνον ἡμεῖς. Ὁμιλοῦν ὅλαι αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τῆς χώρας, ὁμιλεῖ καὶ ἡ Κυβέρνησις. Περὶ τὰ τέλη τοῦ λήξαντος ἔτους ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν ἐπισήμως ἐνώπιον τοῦ Σώματος νὰ δηλώσῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν ὑγρῶν καυσίμων. Καὶ τὶ σημαίνει ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς τιμῆς τῶν ὑγρῶν καυσίμων διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν καὶ εἰδικώτερον διὰ τὰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας. Ὑποθέτω οἱ πάντες τὸ γνωρίζουν. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος καθηγητής, κ. Κιτσίκης, ὁμιλῶν πρὸ καιροῦ εἰς τὴν Βουλὴν ὑπενθύμισε τὶ ἔγραφεν εἰς τὴν ἐτησίαν ἔκθεσιν τοῦ 1961 ἡ μεγάλη βιομηχανία τσιμέντων «Τιτὰν» περὶ τοῦ κόστους τοῦ μαζοὺτ καὶ ἐτόνιζεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι τσιμέντων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν μίαν ἀπὸ τὰς πλέον ἀνθούσας βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι περίπου διεθνῶς συναγωνιστικαί, νὰ ἀνθέξουν εἰς τὸν διεθνῆ συναγωνισμόν, διότι πληρώνουν τὸ μαζοὺτ οὐσιωδῶς ἀκριβώτερον ἀπ’ ὅ,τι τὸ πληρώνουν ὅλαι αἱ συναγωνίστριαι ἑταιρεῖαι παραγωγῆς τσιμέντων τῶν ἄλλων χωρῶν. Εἶναι κατὰ συνέπειαν δεδομένον, ὅτι ἡ χώρα μας πρέπει νὰ προχωρήσῃ εἰς μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν ὑγρῶν καυσίμων καὶ τὴν μείωσιν αὐτὴν τὴν ἔχει ὑποσχεθεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Τώρα διατὶ ἔχομεν ἀκριβὰς τιμὰς ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὴν Ἑλλάδα; Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ μία σύντομος ἱστορικὴ ἀναδρομή, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπενθυμίσω τὴν ἱστορίαν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου καὶ τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἔκτοτε ἠκολουθήθη. Ἐπὶ πολλὰ ἔτη ὑπεστηρίζετο εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἐνδιαφερομένας ἑταιρείας κακῶς ἡ ἄποψις, ὅτι δὲν πρέπει καὶ δὲν συμφέρει εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν νὰ γίνῃ διϋλιστήριον πετρελαίου. Τὴν ἐποχὴν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐπεκράτησεν ὀρθῶς ἡ ἀντίθετος ἄποψις καὶ ὀρθῶς κατὰ τὴν ἰδικήν μου πεποίθησιν ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ κατασκευάσῃ κρατικὸν διϋλιστήριον. Τὸ κρατικὸν αὐτὸ διϋλιστήριον μετ’ ἀρκετὰς περιπετείας καὶ δυσχερείας κατεσκευάσθη καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ γνωστὴ σύμβασις τοῦ 1958, ἡ ὁποία ἔδωσε τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτοῦ εἰς ἰδιωτικὸν ὅμιλον, ἐκράτησεν ὅμως ὑπὲρ αὐτοῦ τὸ Κράτος τὸ μέγιστον ποσοστὸν τῶν κερδῶν, τὸ 90 περίπου τοῖς ἑκατὸν ἀπὸ τὴν βιομηχανικὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου. Τὴν πρώτην σύμβασιν τοῦ διϋλιστηρίου πληρώνει σήμερον ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία καὶ τὴν πληρώνει ἐν ἀναφορᾷ πρὸς τὰς ὑψηλὰς τιμάς, περὶ τῶν ὁποίων προηγουμένως ὡμίλησα. Διότι τὸ πρῶτον διϋλιστήριον τεχνικῶς μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι ἀνταπεκρίθη πρὸς τὰς προσδοκίας καὶ ἀπετέλεσε μίαν ἐπιτυχίαν ἐπενδύσεων. Οἰκονομικῶς ὅμως ἐν ὄψει τῆς συμβάσεως τῆς λειτουργίας του, ὡς ὑπεγράφη, ἐδημιούργησε τὰς προϋποθέσεις τεραστίων, ἀδικαιολογήτων ἀθεμίτων κερδῶν ὑπὲρ ἰδιωτῶν καὶ εἶχεν ὡς ἄμεσον συνέπειαν νὰ κρατήσῃ τὰς τιμὰς τῶν ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὰ ἀπαράδεκτα ὑψηλὰ σήμερον ἐπίπεδα. Ἐὰν κάμῃ κανείς, μὲ ὅλην τὴν ἀντικειμενικότητα μίαν ἀναδρομὴν εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ παρατηρήσῃ, ὅτι τὸ βασικὸν μειονέκτημα τοῦ διϋλιστηρίου ἐκείνου, ἦτο, ὅτι ἔθεσεν ὡς προϋπόθεσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεώς του τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τὰς ἐπισήμους ὑψηλὰς τιμάς, ὅπως ἀναφέρωνται εἰς τὸν ἐπίσημον δείκτην τῶν τιμῶν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ διότι ἐπέβαλε παραλλήλως τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου μὲ ἀπαραδέκτους ὑψηλοὺς ναύλους πρὸς ὄφελος ἰδιωτῶν ἐπιχειρηματιῶν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, αἱ τιμαὶ τοῦ διϋλιστηρίου ὡς διεμορφώθησαν ἦσαν τιμαὶ καὶ αὐταὶ λόου–πλὰτς, ὡς ἔχει καθιερωθῆ διεθνῶς νὰ λέγεται, δηλαδὴ τιμαί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνταποκρίνονται οὔτε συσχετίζονται πρὸς τὰς ἀληθεῖς τιμὰς τῆς ἀγορᾶς, ὡς τὰς δημιουργεῖ ὁ συναγωνισμός, τιμάς, αἱ ὁποῖαι ἄφηναν τὰ τεράστια περιθώρια τῶν κερδῶν τῶν 300 περίπου ἑκατομμ., τὰ ὁποῖα ἐμφανίζει τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον ὡς ἐτήσια κέρδη, πέραν τοῦ ἀπαραδέκτως ὑψηλοῦ κέρδους, τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ ἑταιρεία, ἡ ὁποία προμηθεύει τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ ὁ ἰδιώτης ἐφοπλιστής, ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει τὴν μεταφορὰν του. Καὶ βεβαίως, οὐδεὶς ψόγος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς τὴν σύμβασιν αὐτὴν διὰ τὸ κέρδος αὐτό, δοθέντος, ὅτι τὰ κέρδη, ὅπως ἀνέφερον, πηγαίνουν κατὰ 90% εἰς τὸ Δημόσιον, ἀπομένει ὅμως ἕνα 10% τῶν κερδῶν, τὸ ὁποῖον κατὰ θεωρίαν μὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ κέρδος, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ φορολογίαν ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, ἐπὶ τῆς ὁποίας μετέχει κατὰ 10% ἕνας ἰδιώτης καὶ παραμένει τὸ ἀπαράδεκτον γεγονός, ὅτι φθάνομεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τιμὰς ὑγρῶν καυσίμων, οὐσιωδῶς ἀνωτέρων ἀπὸ τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ εἰδικῶς εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νὰ δώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὡρισμένας πληροφορίας διὰ τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν σήμερον διὰ τὰ ὑγρὰ καύσιμα. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι αἱ τιμαὶ αὐταὶ εἶναι καθαρῶς θεωρητικαί, ὅτι ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς τιμὰς LAUPLATZ, ὅτι προέρχονται ἀπὸ ἀκριβώτερον ἀργὸν πετρέλαιον, τὸ ὁποῖον πληρώνομεν εἰς τὴν θεωρητικὴν τιμὴν τοῦ Μεξικοῦ. Πάντως, αἱ τιμαὶ αὗται περίπου εἶναι αἱ ἑξῆς: Προκειμένου περὶ βενζίνης ἔχομεν δύο κατηγορίας, τῆς κανονικῆς καὶ τῆς πρώτης ποιότητος. Ἡ πρώτη ποιότης ἀντὶ 26 «...... (ἀναγινώσκει) ......». Αὐταί, κ. συνάδελφοι, εἶναι αἱ διαφοραὶ τῶν τιμῶν καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ διερωτᾶται κανείς, ἂν μὲ αὐτὰς τὰς τιμὰς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία καὶ εἰδικώτερον ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ θέματος μέχρι σήμερον. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ παρελθόντος, εἶχε κάνει μίαν σωστὴν βασικὴν τοποθέτησιν, δεχθεῖσα, ὅτι τὸ διϋλιστήριον πρέπει νὰ εἶναι κρατικόν. Ἀλλὰ ἔκανε μίαν κακὴν σύμβασιν ἐκμεταλλεύσεως τοῦ διϋλιστηρίου, ἡ ὁποία καὶ ὑπέρμετρα μονοπωλιακὰ κέρδη ἐδημιούργησε καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ὡδήγησεν εἰς αὐτὰς τὰς ἐξωφρενικὰς τιμάς. Ἦτο ὅμως δεδομένον, ὅτι ἤγγιζεν ὁ χρόνος τῆς ἐκπνοῆς τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ἡ σύμβασις ἔληγε τὸ 1968 περίπου, δηλαδή, μετὰ 5 χρόνια ἀπὸ σήμερον. Τὸ ἥμισυ τοῦ βίου τῆς συμβάσεως ἔχει παρέλθει καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζουσα πράγματι ηὐξημένας ἀνάγκας πετρελαιοειδῶν, ἐγνώριζεν, ὅτι τὸ 1958, θὰ ἔληγε ἡ κακὴ αὐτὴ σύμβασις καὶ τὸ διϋλιστήριον ὡς ἐπιτυχὴς τεχνικὴ βιομηχανικὴ μονάς, θὰ ἤρχετο εἰς τὴν διάθεσίν της ἐλεύθερον, ἀδέσμευτον, κρατικόν. Τὴν στιγμὴν λοιπὸν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἠδύνατο νὰ λυτρωθῇ ἀπὸ τὰ δεσμά, τὰ ὁποῖα εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας εἶχον ἐπιβληθῆ καὶ προσέβλεπε μὲ πιθανότητα ἐπιτυχίας εἰς τὴν ριζικὴν μεταβολὴν τῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν θὰ ἔπαυε νὰ ἔχῃ ὡς ἀντικείμενον ἀποικιακῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ τὰ ὑγρὰ καύσιμα θὰ ἔρριπτε εἰς συναγωνιστικὰ ἐπίπεδα, δεσμεύεται διὰ νέας συμβάσεως μετὰ ἰδιώτου, ἡ ὁποία εἶναι πολλάκις καὶ χειροτέρα ἀπὸ τὴν προηγουμένην, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ὑπέρμετρα μονοπωλιακὰ κέρδη καὶ ταὐτοχρόνως, ματαιώνει καὶ εἰς τὸ μέλλον οἱανδήποτε δυνατότητα ἀσκήσεως ὑγιοῦς πολιτικῆς ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὴν Ἑλλάδα, τοὐλάχιστον διὰ τὴν δεκαετίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀρχίσῃ μετὰ 3 χρόνια ἀπὸ σήμερον, ὁπότε ὑποτίθεται, ὅτι τὸ νέον διϋλιστήριον θὰ ἔχῃ ἀποπερατωθῆ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰσερχόμεθα ταὐτοχρόνως εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον διαρκῶς λησμονοῦμεν, εἶναι ὅμως κἄτι τὸ ὁποῖον εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, θὰ ἔχῃ ἀφεύκτους καὶ οὐσιαστικὰς συνεπείας εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομίας μας. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅταν θὰ ὁμιλήσῃ, νὰ μᾶς εἴπῃ τὰς ἀπόψεις του, κατὰ πόσον ὁ νέος αὐτὸς περιορισμός, ἡ νέα αὐτὴ δέσμευσις τῆς χώρας διὰ μίαν περίοδον 13 περίπου ἐτῶν, ἡ δέσμευσις αὐτοῦ τοῦ εἴδους, ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι 13 ἔτη τοὐλάχιστον ὑποτίθεται, χωρὶς ρητῶς νὰ λέγεται, θὰ ὑπάρχῃ εἴτε πλήρης ἀπαγόρευσις, εἴτε περιορισμός, ὅπερ ὁ σχετικῶς ἀναφερόμενος τοῦ 15%, εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἑτοίμων προϊόντων πετρελαιοειδῶν, συμπορεύεται πρὸς τὴν σύμβασιν τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, εἴτε ἔτσι εἴτε ἀλλέως ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις, βέβαιον εἶναι, ὅτι, κατὰ τὴν ἰδικήν μας πεποίθησιν, σήμερον ἡ χώρα εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ κάμῃ δύο εἰδῶν πολιτικήν, ἔναντι τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προβλήματος τῶν ὑγρῶν καυσίμων. Ἡ μία πολιτική, τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατο νὰ κάμῃ, θὰ ἦτο ἐπὶ τῇ λήξει τῆς συμβάσεως τῆς πρώτης, ἡ ὁποία εἶναι δεσμευτικὴ διὰ τὴν χώραν, νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρα τὰ ὑγρὰ καύσιμα εἰς τὴν χώραν διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ἑτοίμων ὑγρῶν καυσίμων καὶ νὰ διαμορφώσῃ τὰς τιμὰς ὑγρῶν καυσίμων εἰς διεθνῆ ἐπίπεδα καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ παραλλήλως εἰς οἱονδήποτε βουλόμενον νὰ ἔλθῃ νὰ ἐγκαταστήσῃ διϋλιστήριον. Νὰ κάμῃ, δηλαδή, κ. συνάδελφοι, περίπου αὐτό, τὸ ὁποῖον μὲ τόσην ἐπιτυχίαν ἔκαμε ἡ Ἰταλία, ἡ ὁποία μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Ματέϊ ὑπῆρξεν ἡ πρώτη ἀπόδειξις, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ καὶ ἡ ἄλλη πολιτικὴ πλέον τῆς ὑποδουλώσεως εἰς τὸ τρὰστ τῶν πετρελαίων. Τότε κἄθε ἑταιρεία, ἦτο δυνατὸν νὰ ἱδρύσῃ διϋλιστήριον, ἦτο δυνατὸν νὰ πωλῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικὸν τὰ προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου της, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπεδότει ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία οὐδένα ἰδιώτην, καὶ πρὸ παντός, δὲν θὰ ἐπλήρωνε τεράστια μονοπωλιακὰ κέρδη εἰς ἰδιώτην, ὅπως συμβαίνει σήμερον. Ἡ δευτέρα πολιτική, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἡ ἐμπρέπουσα, ἦτο ἐφ’ ὅσον τὸ διϋλιστήριον ἐγένετο κρατικόν, εἴτε νὰ ἐπεξετείναμεν τὸ νῦν ὑπάρχον, εἴτε νὰ δημιουργήσωμεν τὸ δεύτερον διϋλιστήριον, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς γίνεται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, καὶ νὰ εἶναι καὶ τὰ δύο διϋλιστήρια κρατικὰ καὶ νὰ ἔχωμεν ἐλευθερίαν ἀγορᾶς εἰς τὰς καλυτέρας τιμὰς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου χρησιμοποιοῦντες καὶ τὰ ἑκάστοτε εὐθηνότερα μεταφορικὰ μέσα, καὶ νὰ πωλῶμεν τὰ Ἑλληνικὰ καύσιμα εἰς τὸν ταλαίπωρον Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν πράγματι πρέπει νὰ πωλῶνται καὶ εἰς τὴν ὁποίαν τὰ ἀγοράζουν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς γῆς ἢ τοὐλάχιστον τῆς Εὐρώπης. Ἀντὶ τούτου, ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἠξεύρω ἐν ὀνόματι ποίας ἀρχῆς, ἴσως μᾶς εἴπῃ ἐν ὀνόματι τῆς ἀρχῆς τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, προέκρινεν, ὄχι τὴν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν, ἡ ὁποία θὰ εἶχε κἄποιον νόημα, ἀλλὰ προέκρινε τὴν συνέχισιν, ὑπὸ χειροτέρους ὅρους ἑνὸς καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον ἤδη δοκιμασθὲν εἰς τὴν πρᾶξιν, ἔπρεπε νὰ μᾶς ἔχῃ ὁδηγήσει εἰς σκέψεις πολλάς. Κύριοι συνάδελφοι, χαρακτηριστικὰ τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ὑπεγράφη εἶναι τὰ ἑξῆς. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θέλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν. Προσπαθῶ, ὅσον μοῦ εἶναι δυνατόν, νὰ καταστήσω τὸ θέμα ἀπολύτως σαφές. Τὸ θέμα εἶναι τεχνικὸν καὶ περίπλοκον, θὰ προσπαθήσω νὰ μὴ μπῶ εἰς πολλὰς λεπτομερείας. Θὰ δώσω βασικοὺς ἀριθμοὺς καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἐὰν διαφωνῇ εἰς τοὺς βασικοὺς αὐτοὺς ἀριθμούς, εἰς τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν πληροφοροῦμαι, ἀμέσως μετὰ θὰ δώσῃ, νὰ ἐπιδιώξῃ νὰ τοὺς ἀμφισβητήσῃ, διὰ νὰ καταλήξῃ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς ὡρισμένα ἀδιαμφισβήτητα συμπεράσματα. Λέγω, λοιπόν, κύριοι, ὅτι βασικὰ χαρακτηριστικὰ τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ὑπεγράφη, εἶναι τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ὅτι ἡ προμήθεια τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου γίνεται δι’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς δεκαετίας ἀπὸ ἰδιωτικὴν ἑταιρείαν —δὲν μπαίνω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀπὸ ποίαν— καὶ εἰς τιμὰς ὑψηλάς, αἱ ὁποῖαι ὁρίζονται ἀπὸ τὸν δείκτην περὶ τοῦ ὁποίου προηγουμένως ὡμίλησα καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι βέβαιον, ὅτι εἶναι οὐσιωδῶς ὑψηλότεραι ἀπὸ τὰς τρεχούσας τιμάς, αἱ ὁποῖαι ἐπιτυγχάνονται εἰς τὴν ἀγοράν. Εἶναι, δηλαδή, ἐπανάληψις ἐν τούτῳ τῆς προηγουμένης συμβάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, τὸ ψητὸν τῆς ὅλης ὑποθέσεως εἶναι αὐτό, εἶναι ἡ προμήθεια τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου μονοπωλιακῶς, διδομένης εἰς μίαν παραγωγικὴν ἑταιρείαν. Ἡ ἑταιρεία ESSO, διὰ νὰ εἴμεθα σαφεῖς, πρὸς τὴν ὁποίαν δίδεται αὐτὸ τὸ προνόμιον, εἶναι ἀναντιρρήτως ἡ μεγαλυτέρα ἑταιρεία πετρελαιοειδῶν εἰς τὸν κόσμον, ἡ μεγαλυτέρα Ἀμερικανικὴ ἑταιρεία μὲ τεράστιον κατατεθειμένον μετοχικὸν κεφάλαιον. Εἶναι ἡ ἑταιρεία, ἡ ὁποία ἐλέγχει τὸ ⅙ τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς ἀργοῦ πετρελαίου. Ἔχει ὅμως καὶ αὐτὴ τὸ ἴδιον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἔχουν ὅλαι αἱ παραγωγικαὶ ἑταιρεῖαι τοῦ κόσμου, διαθέσεως τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ γίνῃ καὶ μία προσθήκη. Ἐὰν τὸ 1950 ἢ τὸ 1952 ἢ τὸ 1955, ἂν θέλετε, ὑπῆρχε μία ἀμφισβήτησις ὡς πρὸς τὴν ἐξέλιξιν τοῦ προβλήματος τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, σήμερον δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος νὰ ἀμφισβητῇ τὴν βασικὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου διαρκῶς καὶ περισσότερον αὐξάνει, ὅτι διαρκῶς καὶ νέαι πηγαὶ πετρελαίου μπαίνουν εἰς ἐνέργειαν ἰδιαίτατα εἰς τὸν γειτονικὸν πρὸς τὴν Ἑλλάδα χῶρον. Ἀναφέρω χαρακτηριστικῶς, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ Ἀραβικὰ Κράτη καὶ τὰ Κράτη τῆς Ἐγγὺς Ἀνατολῆς, τὴν Λιβύην, τὴν Σαχάραν καὶ τόσας ἄλλας πετρελαιοπηγάς. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐπάρκεια τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ὑπάρχει πλήρης καὶ θὰ ὑπάρξῃ μεγαλυτέρα εἰς τὸ μέλλον. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ὅλαι αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι ἀντιμετωπίζουν πρόβλημα διαθέσεως τῶν ἀποθεμάτων των, πρόβλημα τὸ ὁποῖον ἀφεύκτως ὁδηγεῖ εἰς πτῶσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου διεθνῶς. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι εἰς τὰς συμβάσεις ποὺ ἔχουν κάμει μὲ τοὺς ἐμίρηδες τῆς Ἀραβίας αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι πετρελαίου, ὁ αἰώνιος καυγᾶς εἶναι, ὅτι οἱ ἐμίρηδες, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν τὸ ½% τοῦ ἐξορυσσομένου προϊόντος, ζητοῦν νὰ αὐξάνεται διαρκῶς ἡ ἄντλησις τοῦ πετρελαίου, ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι πετρελαίων ἀρνοῦνται, διότι δὲν ἔχουν τί νὰ τὸ κάμουν, διότι δὲν ἔχουν διεξόδους καὶ διότι τὸ ἀργὸν πετρέλαιον δὲν ἀποθηκεύεται. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι βέβαιον, ὅτι διὰ τὴν προσεχῆ 10ετίαν, ἐὰν ζητῆτε νὰ κάμωμεν μίαν ἀριθμητικὴν πρόβλεψιν, πρέπει νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι μόνον ἡ ἐπὶ πλέον ἐπιβάρυνσις ἀπὸ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον εἰς τὴν ἐπίσημον τιμήν, τὴν ὁποίαν λαμβάνομεν καὶ τώρα ὡς βάσιν, πρέπει, κατὰ τοὺς ἰδικούς μας τοὐλάχιστον ὑπολογισμούς, νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀνερχομένη εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 3–4 δολλαρίων κατὰ τόννον. Καὶ ἐπίσης, πρέπει νὰ προστεθῇ, ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς προϋποθέσεων μεταφορᾶς, ναὶ μὲν ἡ σύμβασις, ἡ ὁποία ὑπεγράφη εἶναι καλυτέρα ἀπὸ τὴν παλαιὰν σύμβασιν τῆς SO-CONY–Νιάρχου, πρέπει ὅμως νὰ γίνῃ παραδεκτόν, ὅτι ἡ δέσμευσις, καθ’ ὃν τρόπον ἀνελήφθη, δὲν εἶναι ὠφέλιμος διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, ὅπως ἄλλωστε ἀπὸ πολλὰς πλευράς, οὐχὶ φίλας πρὸς ἡμᾶς, ἐτονίσθη εἰς τὸ πρόσφατον παρελθόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ναῦλα, ἡ σύμβασις προβλέπει, ὅτι θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει δύο δεῖκται κατ’ ἐπιλογὴν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἢ ἐνδεχομένως, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον διατηρεῖ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τὸ δικαίωμα, ὅπως ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς ἰσχύος τῆς συμβάσεως, δηλώσῃ ἐγγράφως πρὸς τὸν ἐπιχειρηματίαν, πρὸς τὸν κ. TOM PAPPAS, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἀνωτέρω τρόπου καθορισμοῦ τῶν ναύλων, θὰ ἐφαρμόζωνται οἱ ἑκάστοτε κατὰ τὸν χρόνον τῆς ναυλώσεως εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τρέχοντες ναῦλοι διὰ μεγάλα φορτία εἰς τὸν ὑπὸ τοῦ ἐπιχειρηματίου ἐκλεγέντα τρόπον ναυλώσεως. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, δοθέντος, ὅτι διέρρευσεν ὁ μήν, ὁ ὁποῖος προεβλέπετο, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε χρῆσιν τοῦ δικαιώματος τούτου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, οὕτως ἢ ἄλλως, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι χρήσιμον νὰ σᾶς ἀναγνώσω, ὄχι γενομένην ἀπὸ ἐμὲ ἢ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ μίαν κριτικὴν ἑνὸς κατ’ ἐξοχὴν ἁρμοδίου καὶ εἰδικοῦ ὀργάνου, τῶν «Ναυτικῶν Χρονικῶν», τὸ ὁποῖον ὅπως καλῶς γνωρίζετε, ἐκδίδεται ἀπὸ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ φίλα προσκείμενος πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀντιθέτως δὲ πολλοὺς δεσμοὺς ἔχει μὲ τὴν κυβερνῶσαν σήμερον παράταξιν, νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἁπλῶς μίαν φράσιν ἀπὸ μίαν σκληρὰν κριτικήν, τὴν ὁποίαν κάμνει, εἰς τὴν ὁποίαν λέγει, ὅτι θὰ ἀπετέλει, καὶ παρακαλῶ αὐτὰ νὰ γράφωνται, ὅπως ἐπίσης θὰ παρεκάλουν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, τὸν κ. Πρόεδρον, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι ἄκρως εἰδικόν, ἐὰν θὰ εἶχε τὴν καλωσύνην, νὰ ἐγκρίνῃ ἡ ὅλη ἀγόρευσίς μου νὰ καταχωρηθῇ ἐστενογραφημένη εἰς τὰ πρακτικά, λέγουν, λοιπόν, τὰ «Ναυτικὰ Χρονικὰ» εἰς τὸ φύλλον τῆς 1.12.62, σχολιάζοντας αὐτὸ τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσα τῆς συμβάσεως, ὅτι ὁ τοιοῦτος ὑπολογισμὸς θὰ ἀπετέλει ἀθέμιτον πλουτισμόν, καὶ τὸ ὑπογραμμίζει, τῆς ESSO καὶ τοῦ ἀναδόχου, ἀφ’ ἑτέρου αὐτὸς ἀναλαμβάνει καὶ τὴν ἀποκλειστικὴν μεταφορὰν τῶν φορτίων. Καὶ προσθέτει, ὅτι ἡ δευτέρα παράγραφος, διὰ τὴν ὁποίαν προηγουμένως ἠρώτησα ἐὰν ἰσχύῃ, ἀφοῦ ὁ μὴν συνεπληρώθη, καθορίζει τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου, κατὰ τρόπον ὀρθότατον, ἀλλὰ δὲν κρίνει καὶ αὐτὰ ἱκανοποιητικά. Καὶ λέγει, ὅτι εἰς πολλὰ ἑκατομμύρια δολλάρια θὰ ἀνέρχεται ἡ ὑπὲρ τῆς ESSO διαφορὰ τῶν ναύλων, ἐὰν ὁ δείκτης αὐτῆς τῆς σάφρας γίνῃ τελικῶς παραδεκτὸς ἀπὸ τὸ Δημόσιον. «Προειδοποιοῦμεν τοὺς ἁρμοδίους», λέγει, «ἐπ’ αὐτοῦ. Αἱ στῆλαι αὐταὶ κἄτι γνωρίζουν», καὶ ὄντως κἄτι γνωρίζουν. Χάριν ἑπομένως δίδομεν καὶ ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰν μὲ αὐτὴν τὴν διαφορὰν πρὸς ὄφελος τῆς ESSO, τῆς Χ ἑταιρείας, δὲν ἔχει σημασίαν αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὸ ἔκαμα, μὲ αὐτὴν τὴν εἰκονικήν, τὴν θεωρητικὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν πωλεῖ πρὸς τὸ διϋλιστήριον τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Καὶ ἔχομεν ἐπιπροσθέτως μίαν δευτέραν διαφορὰν ἀπὸ τὸν ναῦλον. Αἱ δύο αὐταὶ διαφοραί, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ οἱανδήποτε ἀντικειμενικὴν ἐκτίμησιν, πρέπει νὰ εἶναι τὸ ὀλιγώτερον τῆς τάξεως τῶν 4 δολλαρίων κατὰ τόννον. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι εἰς μίαν 10ετίαν ποὺ θὰ ἰσχύῃ ἡ σύμβασις καὶ ἐὰν ὑπολογίσωμεν μίαν μέσην κατανάλωσιν ἀργοῦ πετρελαίου 2 ἑκατομμυρίων τόννων, ποὺ ὑποθέτω εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχομεν 8 ἑκατομμύρια, μόνον ἀπὸ τὴν πηγὴν αὐτήν, δολλάρια κέρδη τὸν χρόνον, ἔχομεν εἰς τὴν 10ετίαν 80 ἑκατομμύρια δολλάρια. Καὶ ἐὰν προσθέσωμεν τὸ βιομηχανικὸν κέρδος, περὶ τοῦ ὁποίου ἀμέσως μετὰ θὰ ὁμιλήσω, ἐὰν προσθέσωμεν τὸ ἀθέμιτον κέρδος, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἰδικήν μου προσωπικὴν πεποίθησιν εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὰς λοιπὰς ἐπενδύσεις ἐὰν πραγματοποιηθοῦν ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ὑποχρέωσις, ὑπερτιμήσεις τῶν ἐπενδύσεων ποὺ θὰ γίνουν, θὰ διαπιστώσωμεν ἀμέσως, ὅτι εἰς τὸν κ. Πάππας χαρίζομεν περίπου τὸ ποσόν, τοὐλάχιστον μᾶλλον θὰ ἔλεγον τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀναλαμβάνει μεγαλοψύχως νὰ ἐπενδύσῃ διὰ ἕνα ἰδικόν του, ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Εἶπον προηγουμένως, κύριοι, ὅτι θὰ κάνω μίαν ἀνάλυσιν περὶ τοῦ βιομηχανικοῦ κέρδους εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι τὸ σύστημα προσδιορισμοῦ τοῦ βιομηχανικοῦ κέρδους, τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖται εἶναι ἐξόχως περίπλοκον. Διότι ὑπολογίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν, ὅπως διαμορφώνωνται. Καὶ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀπὸ τὴν σύμβασιν προσδιορίζονται μὲ βάσιν τὰς σήμερον ἰσχυούσας ὑψηλὰς τιμάς, καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ πέσουν κάτω ἀπὸ τὸ ἐπίπεδον τῶν κρατικῶν τιμῶν τοῦ Ἀσπροπύργου. Ὡς βάσις τοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ βιομηχανικοῦ κέρδους λαμβάνεται ἡ σημερινὴ τιμή. Καὶ ὑπάρχει μία ἐπιστροφὴ πρὸς τὸ Δημόσιον, ἡ ὁποία εἶναι τῆς τάξεως μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα τῶν 55 σέντς διὰ τὰ τρία πρῶτα χρόνια κατὰ βαρέλιον καὶ τῶν 60 σέντς διὰ τὰ ἐν συνεχείᾳ ἔτη μέχρι τῆς λήξεως τῆς συμβάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν αἱ τιμαὶ πέσουν καὶ θεωρῶ βέβαιον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὰς σημερινὰς τιμὰς δὲν θὰ τὰς κρατήσῃ, διότι ἄλλωστε εἰς τοῦτο ἔχει δεσμευθῆ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βαστάξῃ ἐπὶ πολὺ αὐτὴ ἡ παραφώνησις τῶν ἐξωφρενικῶν τιμῶν περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα προηγουμένως. Ὑπάρχει μία ρήτρα, εἰς τὴν σύμβασιν, ρήτρα περίεργος, ὅτι ὅσα σέντς πέσουν αἱ τιμαὶ κατὰ βαρέλιον, αἱ τιμαὶ διαθέσεως, τόσον θὰ μειοῦται τὸ ρεστοῦρι, τὰ ἔξοδα διϋλίσεως, τὰ ὁποῖα πληρώνει πρὸς τὸ Δημόσιον ἡ ἀνάδοχος ἑταιρεία. Δηλαδή, ἐὰν ἔχωμεν μίαν πτῶσιν περὶ τὰ 10% ἢ 12% τὸ Δημόσιον δὲν θὰ εἰσπράττῃ τίποτε, καὶ τὸ κέρδος, ὅποιον ἀπομείνει θὰ εἶναι εἰς τὸν ἀνάδοχον. Δὲν θέλω νὰ σᾶς δώσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀριθμούς. Ἀλλὰ πάντως δὲν νομίζω νὰ ὑπάρξῃ κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ ἀμφισβητῇ, ὅτι ὑπάρχει βιομηχανικὸν κέρδος, ἐν ὄψει αὐτῶν τῶν προϋποθέσεων περὶ τῶν ὁποίων πρὸ ὀλίγου ὡμίλησα, ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ ἀνάδοχος κατορθώνει νὰ ἐξασφαλισθῇ μὲ σταθερὰ δεδομένα καὶ οἱαδήποτε ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα μεταβολὴ τῶν δεδομένων εἴτε τῆς πωλήσεως τῶν τιμῶν προϊόντων εἴτε τῆς προμηθείας ἀργοῦ πετρελαίου, πίπτει εἰς βάρος τοῦ ποσοστοῦ ποὺ θὰ εἰσπράττῃ τὸ Δημόσιον. Ἄλλωστε ἀπόδειξις, ὅτι ὑπάρχει βιομηχανικὸν κέρδος, εἶναι ὅτι ὁ ἀνάδοχος ἐδέχθη τελικῶς εἰς τὴν τελικὴ μορφὴ τῆς συμβάσεως νὰ ἀσφαλίσῃ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἕνα ὡρισμένον ποσόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προστεθῇ, ὅτι ὑπολογίζεται πρὸ τῆς φορολογίας, εἰς τὴν ὁποίαν οὕτως ἢ ἄλλως ὑπάγεται τὸ διϋλιστήριον. Καὶ κατὰ συνέπειαν πρέπει τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 2.000.000, τὸ ὁποῖον ἀσφαλίζει ὡς ἔσοδον τοῦ Δημοσίου νὰ μειωθῇ κατὰ τὸ 40% τῆς φορολογίας. Αὐτά, κ. συνάδελφοι, εἶναι τὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἀπολαμβάνει ὁ ἀνάδοχος, ὁ ἰδιώτης ἀνάδοχος. Καὶ ἔναντι αὐτῶν τῶν πλεονεκτημάτων, ὅπως προηγουμένως εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ εἴπω, ἀναλαμβάνει παραλλήλους ἐπενδύσεις καὶ βιομηχανιῶν. Ἀσχέτως, κύριοι, τῆς βασικῆς ἀντιθέσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει, ὡς πρὸς τὸ ἐὰν, ὅπως προηγουμένως διὰ μακροῦ ἀνέπτυξα, καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω, ἡ σύμβασις εἶναι οἰκονομικῶς ἐπιτετραμμένη, ἀσχέτως παντελῶς τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη τὴν ἀντίθετον ἄποψιν καὶ ἐπροχώρησεν. Τὸ ἐρώτημα γεννᾶται. Αἱ παράλληλοι αὐταὶ ἐπενδύσεις τὰς ὁποίας ἀναλαμβάνει νὰ κάμῃ ὁ ἀνάδοχος ποῖαι εἶναι, ποίαν σημασίαν ἔχουν διὰ τὴν οἰκονομίαν μας καὶ πῶς ἀσφαλίζονται. Εἰς τὸ πῶς ἀσφαλίζονται θὰ πάω ἀμέσως μετά. Θὰ κάμω μίαν σύντομον ἀνάλυσιν προηγουμένως ποῖαι εἶναι αὐταὶ αἱ παράλληλοι ἐπενδύσεις. Ἡ πρώτη παράλληλος ἐπένδυσις, κ. συνάδελφοι, τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν ὁ ἀνάδοχος νὰ κάμῃ εἶναι μία μονὰς παραγωγικῆς ἀμμωνίας δυναμικότητος 105 τόννων ἀμμωνίας τὸ ἔτος. Ἡ δευτέρα εἶναι μία μονὰς πετροχημικῶν, ἡ ὁποία δὲν προσδιορίζεται καθόλου, οὔτε κατὰ προσέγγισιν, καὶ τῆς ὁποίας ἁπλῶς ἀναφέρεται τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων (25.000. 000). Καὶ ἡ τρίτη, εἶναι τὸ χαλυβουργεῖον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ χωριστὸν κεφάλαιον — καὶ θὰ ἔλθω εἰς αὐτὸ ἀργότερον. Ἡ πρώτη ἐπένδυσις — ἐπιστροφὴ εἰς τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἐχάραξα—εἶναι ἡ ἀμμωνία. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ οἰκονομία μας ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ μονάδας ἀμμωνίας. Τὸ πρόβλημα εἶναι πῶς ἐντάσσεται—καὶ θὰ ἤμην πολὺ περίεργος νὰ ἀκούσω τὴν κυβερνητικὴν ἄποψιν—ἡ μονὰς αὐτὴ τῆς ἀμμωνίας τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ κατασκευάσωμεν, μέσα εἰς τὸ ὅλον πρόγραμμα τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας καὶ εἰς ποίαν τιμὴν θὰ πωλῇ τὴν ἀμμωνίαν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν πρώτην ὕλην διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν λιπασμάτων. Τουλάχιστον, καθ’ ὅσον γνωρίζω, σήμερον ὑπάρχει ὑπὸ κατασκευὴν τὸ ἐργοστάσιον τῆς Πτολεμαΐδος καὶ ἔχουν λάβει ἄδειαν, ἐὰν καλῶς εἶμαι πληροφορημένος, διὰ τὴν παρασκευὴν μονάδος ἀμμωνίας καὶ τὰ δύο μεγάλα συγκροτήματα τὰ τραπεζιτικά, τῆς Ἐθνικῆς καὶ τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀναλάβει νὰ κατασκευάσουν ἐργοστάσιον παραγωγῆς φωσφορικῶν λιπασμάτων. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἐὰν μετὰ τὰς δύο αὐτὰς ἀδείας ποὺ ἐχορηγήθησαν καὶ τὰς τρεῖς αὐτὰς μονάδας ποὺ πρόκειται νὰ κατασκευασθοῦν, χρειάζεται ἡ οἰκονομία μας καὶ ἄλλην ἀμμωνίαν. Μήπως τυχόν, μετὰ τὴν δημιουργίαν τῆς μονάδος αὐτῆς, δὲν θὰ χρειασθῇ αἱ Τράπεζαι νὰ κάμουν μονάδα ἀμμωνίας. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει, ἀξίαν ἔχει νὰ πληροφορηθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἡ μονὰς αὐτὴ ἡ ὁποία θὰ λειτουργήσῃ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ διϋλιστήριον, εἰς ποίαν τιμὴν θὰ πωλῇ τὴν ἀμμωνίαν πρὸς τὰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι θὰ κατασκευάζουν τὰ λιπάσματα. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος, καίτοι θὰ ἐπανέλθω ἀργότερον ἐπ’ αὐτοῦ προβαίνων εἰς μίαν γενικὴν σύγκρισιν, νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὑπῆρξε καὶ μία ἄλλη πρότασις ἑτέρου ὁμίλου, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔκαμε μίαν λίαν ἐνδιαφέρουσαν πρότασιν κατασκευῆς ἀπὸ μίαν μεγάλην διεθνῆ ἑταιρείαν, τὴν Α.Β.Α., ἡ ὁποία ἀναντιρρήτως ἔχει εἰδικότητα, μιᾶς μεγάλης μονάδος ἀμμωνίας τῆς τάξεως τῶν 300 χιλ. τόννων ἐτησίως, τῆς ὁποίας τὴν κατανάλωσιν ἔχει εἰς τὸ σύνολον ἐγγυηθῆ πέραν τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς καὶ ἡ ὁποία ἔχει προσφερθῆ νὰ ἀναλάβῃ τὴν δέσμευσιν νὰ πωλῇ τὴν ἀμμωνίαν πρὸς 44 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἡ τιμή, κύριοι, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ πωληθῇ ἡ ἀμμωνία, εἶναι ἀπόλυτος ἀξία, διὰ τὸν προσδιορισμὸν τοῦ κόστους τῶν λιπασμάτων καὶ δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἡ πληροφορία ἡ ὁποία μέχρις ἐμοῦ ἔφθασε καὶ ἀκριβῶς εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἐναπόκειται νὰ τὰ βεβαιώσῃ, ἢ νὰ τὰ διαψεύσῃ. Πάντως μοῦ ἐλέχθη, ὅτι ὁ κ. Πάππας προσέφερε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τὴν ἀμμωνίαν κατὰ 20% δολλάρια ἀκριβώτερα ἀπὸ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν ὁ ἄλλος ὅμιλος ἐξησφάλιζε, τιμὴν ἡ ὁποία τελικῶς θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν λιπασμάτων, ἐὰν αὕτη πραγματοποιηθῇ. Καὶ πρέπει ἐπίσης νὰ προστεθῇ, ὅτι ἡ πρότασις Πάππας ἐν προκειμένῳ, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀμμωνίαν συνδυάζεται μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς δημιουργίας δι’ ὡρισμένα τοὐλάχιστον ἔτη, οἱασδήποτε ἄλλης μορφῆς βιομηχανίας, καὶ μὲ συμβατικὴν ἀναγνώρισιν μειώσεως τῆς φορολογίας, τὴν ὁποίαν ὀφείλει κατὰ τοὺς Ἑλληνικοὺς νόμους νὰ πληρώνῃ. Ὁ δεύτερος κλάδος τῆς βιομηχανίας εἶναι, κ. συνάδελφοι, τὰ λεγόμενα πετροχημικά. Εἰς τὴν σύμβασιν περιλαμβάνεται μία ἀτελείωτος σειρὰ 29 βιομηχανιῶν, τὰς ὁποίας κατ’ ἐπιλογὴν δύναται νὰ ἱδρύσῃ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ὀλίγον ἀσύνηθες, ἀνάδοχοι νὰ ἔρχωνται, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι ἔχουν μελετήσει τὰς ἀνάγκας καὶ τὰς δυνατότητας τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, διὰ νὰ προτείνουν μὲ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως 29 δυνατότητας. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ καὶ ὅποιες ἄλλες τυχὸν τῇ πορείᾳ ἤθελον διαπιστώσει. Εἶναι βέβαιον κατὰ συνέπειαν, κ. βουλευταί, ὁ κ. Τὸμ Πάππας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν γνωρίζουν—δὲν θέλω νὰ εἴπω ἐὰν θὰ κάμουν ἐπενδύσεις, ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι δὲν γνωρίζουν, ἐὰν θὰ τὰ κάμουν, διὰ νὰ μὴ εἴπω, ὅτι γνωρίζουν, ὅτι δὲν θὰ τὰ κάμουν—τὶ πρόκειται νὰ κάμουν καὶ δι’ αὐτὸ ἡ προστασία τῆς συμβάσεως ἡ ηὐξημένη καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν προθεσμίαν, εἶναι 72 μηνῶν, δηλ. 6 ἐτῶν. Καὶ τέλος, κύριοι, ὡς πρὸς τὸ χαλυβουργεῖον θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἡ μεξικανικὴ μέθοδος, ἡ ὁποία προεκρίθη καὶ διὰ τὴν ὁποίαν προσεπάθησα νὰ ἀρυσθῶ ὅσας ἠδυνήθην ἀπὸ διαφόρους πηγὰς πληροφορίας, εἶναι παντελῶς ἄγνωστος, τοὐλάχιστον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν εὑρῆκα κανένα Ἕλληνα τεχνικόν, ὁ ὁποῖος νὰ γνωρίζῃ αὐτὴν τὴν περίφημον μεξικανικὴν μέθοδον. Ἤκουσα, ὅτι εἰς τὸ Μεξικόν, ὅπου λειτουργεῖ παρόμοιον χαλυβουργεῖον, προστατεύεται ἀπὸ ὑψηλοὺς εἰσαγωγικοὺς δασμοὺς καὶ ἑπομένως καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς ἀγορᾶς. Προσωπικῶς λοιπόν, πάρα πολὺ ἀμφιβάλλω, ἂν ἡ ἐπένδυσις αὐτὴ θὰ γίνῃ. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εἶναι διεθνῶς συναγωνιστικὴ καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, ἐὰν πρόκειται νὰ μὴ εἶναι διεθνῶς συναγωνιστική, εἶναι ἀπαράδεκτος, δοθέντος, ὅτι τὸ σύνολον τοῦ σιδηρομεταλλεύματος θὰ εἰσάγεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δυνάμεθα νὰ ἀναμένωμεν ὠφελήματα διὰ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Αὐταί, κ. συνάδελφοι, εἶναι αἱ παράλληλοι ἐπενδύσεις, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη καὶ ἔναντι τῶν ὁποίων ἔδωσε αὐτὰ τὰ τεράστια πλεονεκτήματα εἰς τὸ διϋλιστήριον τῆς ΕΣΣΟ. Πολλαὶ συζητήσεις ἔγιναν, ὡς πρὸς τὰς ἐγγυήσεις. Καλά. Ὑπάρχει ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς βασικῶς ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ σύμβασις εἰς τὴν βάσιν της εἶναι ἀπαράδεκτος, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται τὸ διϋλιστήριον νὰ εἶναι ἰδιωτικόν, καὶ ὅτι εἶναι ἀπερίγραπτον σφάλμα νὰ συνδέεται μὲ ἄλλας ἐπενδύσεις, διότι ἔτσι ἐπιδέχεται ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία παθητικὰς βιομηχανίας. Ἀλλὰ ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι προεκρίθη ἡ ἀντίθετος γραμμή, ὅτι καλῶς ἐγένετο ἐπιλογὴ —ποὺ δὲν ἔγινε, διότι διεθνὴς διαγωνισμὸς κανεὶς δὲν ἔγινε— ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι καλῶς ἔγινεν ἡ ἀθλία αὐτὴ σύμβασις τοῦ κ. Τὸμ Πάππας, εἶναι τοὐλάχιστον βέβαιον, ὅτι αὐταὶ αἱ ἐπενδύσεις θὰ πραγματοποιηθῶσι; Ἀναγκάζομαι κύριοι νὰ ἐπιμείνω κἄπως περισσότερον εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διότι πράγματι ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὅπως τοὐλάχιστον δημοσιογραφικῶς ἐπληροφορήθην, ἀπέδωσε σημασίαν καὶ ὑπερηφάνως ἐκαυχήθη, ὅτι ἐπέτυχε ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι τὴν Κυβέρνησιν καὶ αὐτὸν τὸν ἴδιον ἱκανοποιοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ σταθμίσῃ κανεὶς τὰς ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται πρέπει νὰ μὴ ξεχνᾷ ποτὲ τὴν βασικὴν ἰδιομορφίαν τῆς συμβάσεως. Ἔχομεν μίαν ἀποδοτικὴν ἐπιχείρησιν. Μίαν —ὅπως λέγουν— γαλοπούλαν. Ἔτσι ὀνομάζονται μεταξὺ τῶν ἑταιρειῶν Ν. Ὑόρκης, αἱ ἑταιρεῖαι αἱ ὁποῖαι ζητοῦν προμήθειαν ἀπὸ τὴν ΕΣΣΟ. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι μόνον, ἂν θὰ γίνῃ τὸ διϋλιστήριον πετρελαίου. Τὸ διϋλιστήριον βεβαίως θὰ γίνῃ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, διότι μόνον ἔτσι θὰ πωλῇ ἡ ΕΣΣΟ τὸ πετρέλαιόν της. Προσωπικῶς δὲν ἀμφιβάλλω ἂν θὰ γίνῃ ἡ μονὰς τῆς ἀμμωνίας, ἀφοῦ ἐφθάσαμεν νὰ τῆς δώσωμεν μονοπώλιον καὶ νὰ ἀπαγορεύσωμε ἐπὶ τῇ εἰσόδῳ μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν τὴν δημιουργίαν ἄλλων βιομηχανιῶν αὐτοῦ τοῦ εἴδους. Ἀμφιβάλλω, ἐὰν θὰ γίνῃ ἡ βιομηχανία πετροχημικῶν καὶ πρὸ παντὸς τὸ χαλυβουργεῖον. Πρέπει δὲ νὰ εἴπωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, ὅτι ἡ ἑτέρα πρότασις τοῦ Ὁμίλου τῆς Ὑδροκαρμπὸν Ὠνάση κ.λ.π. εἰς τὸ σημεῖον τῶν ἐγγυήσεων ἔκαμε μίαν πειστικὴν πρότασιν. Ἡ βάσις τῶν ἐγγυήσεων ἦτο ἡ ἑξῆς: Ἐὰν δὲν ἐκτελέσουν τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις, δέχομαι νὰ παραλάβῃ τὸ Κράτος τὸ διϋλιστήριον, τὴν ἀγελάδα ποὺ προσφέρεται πρὸς ἄρμεγμα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ νὰ τὴν συντηρήσῃ, χωρὶς τὰς παροχάς. Ὁ κ. Πάππας, καθ’ ὅσον πληροφοροῦμαι πεισμόνως καὶ ἐπιμόνως ἠρνήθη καὶ νὰ ἀποδεχθῇ τὸν αὐτὸν ὅρον, νὰ δώσῃ δηλαδὴ πίσω τὸ διϋλιστήριον, τὸ ὁποῖον νὰ τοῦ πληρώσῃ τὸ Κράτος καὶ νὰ φύγῃ, ἐὰν δὲν κάμῃ τὰς παραλλήλους βιομηχανίας. Αὐτὸ μέχρι τέλους ὁ κ. Πάππας τὸ ἠρνήθη. Εἶναι βέβαιον. Ὅπως ἐπίσης εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ κ. Πάππας ἠρνήθη νὰ ἀποδεχθῇ οἱανδήποτε σύνδεσιν ἄμεσον τοῦ χαλυβουργείου μὲ τοὺς λοιποὺς κλάδους τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἱδρύονται. Τὸ χαλυβουργεῖον τὸ ἀπεχώρισε. Καὶ ἐδέχθη νὰ δώσῃ κεχωρισμένως ἐγγυήσεις. Διὰ τὸ χαλυβουργεῖον δίδει δεσμευμένην κατάθεσιν 12 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν κατασκευὴν χαλυβουργείου τῆς τάξεως τῶν 49 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἐὰν ὁ κ. Πάππας, δὲν κατασκευάσῃ τὸ χαλυβουργεῖον, ἡ δεσμευμένη αὐτὴ κατάθεσις θὰ μείνῃ δεσμευμένη δι’ 1–2–10 χρόνια. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ δώσῃ τὴν ἑρμηνεία, ὅτι ἡ δέσμευσις θὰ εἶναι εἰς τὸ διηνεκές, καίτοι δὲν νοεῖται τραπεζικῶς δέσμευσις αἰώνιος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὶ θὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις; Τὸ πολὺ–πολὺ θὰ τὸν ὑποχρεώσῃ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ 12 ἑκατομμύρια δολλάρια εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ἐπένδυσιν τῆς προτιμήσεώς του. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἐγγύησις δι’ ἐμέ, ὅπως δίδεται, δεσμευμένων καταθέσεων, ἡ ὁποία δὲν συνοδεύεται ἀπὸ καμμίαν ποινικὴν ρήτραν, δὲν εἶναι ἱκανοποιητική. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω περισσότερον εἰς τὸ ἄρθρον 22, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ τῶν ἐγγυήσεων. Λέγει, ὅτι θὰ κατατεθοῦν 3 ἑκ. δολ.... (ἀναγινώσκει)...». Προσθέτει, ὅμως τὸ ἄρθρον, ὅτι ἀπὸ τὰ 3 ἑκ. δολ. τὸ ἓν ἑκ. δολ. θὰ περιορίζεται ἐπὶ τῇ ἐνάρξει τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ἄλλα 500 χιλ. δολ. ἐπὶ τῇ ἀποπερατώσει αὐτοῦ. Εἴπαμε ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι κουτὸς ὁ κ. Πάππας νὰ μὴ κάμῃ τὸ διϋλιστήριον. Μένουν ἔτσι 1.500.000 δολλ. Ἀφαιρουμένων δὲ 500 χιλ. δολ. ἀκόμη διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ἀμμωνίας μένει ἓν ἑκατ. δολ. Ἐν συνεχείᾳ δίδουν ἕν ἑκ. δολ. τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελῇ ποινικὴν ρήτραν καὶ θὰ ἐγγυᾶται..... (ἀναγινώσκει)... καὶ ἓν ἑκατ. δολ. ἐτησίως ἐὰν δὲν ἐκτελέσῃ τὰς ἐπενδύσεις διὰ τὰ πετροχημικά, κατὰ τὸν ρυθμὸν ποὺ ἀναφέρεται. Ἐπ’ αὐτοῦ, πολλὰ θὰ ἠδύνατο νὰ πῇ κανείς, ἰδίως ἐὰν ἀνατρέξῃ εἰς τὴν πρώτην ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι κρίνεται μεταβαλλόμενος ὁ ρυθμὸς αὐτός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πέραν τῶν ὅσων ἀναφέρει ἡ σύμβασις, φαίνεται, ὅτι κατὰ τὰ 4 ἔτη θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν γίνει ἐπενδύσεις 8330 ἑκ. δολ. μέχρι δὲ τοῦ 8ου ἔτους 25 ἑκ. δολ. Δηλαδή, ἐὰν δὲν κάμῃ τίποτε ὁ κ. Πάππας, θὰ ὑποχρεοῦται κατὰ τὰ 10 ἔτη τῆς συμβάσεως νὰ πληρώνῃ 10 ἑκ. δολ. καὶ νὰ ἀποδώσῃ καὶ τὰ κέρδη ἐκ τοῦ διϋλιστηρίου. Ὅταν ὁμιλῶμεν δὲ περὶ κερδῶν ἐννοοῦμεν τὰ βιομηχανικὰ κέρδη. Ἐπιπροσθέτως, ἡ παροῦσα σύμβασις τελεῖ ὑπὸ τὴν διαλυτικὴν αἵρεσιν, ὅτι ἐὰν ἐκτὸς τῶν προθεσμιῶν δὲν γίνουν καὶ αἱ ἄλλαι ἐπενδύσεις ἐν τῷ συνόλῳ των —καὶ ἐδῶ δὲν περιλαμβάνεται καὶ τὸ χαλυβουργεῖον, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε ἡ ΕΣΣΟ ἀγνοεῖ— τότε θὰ παύσῃ ἡ ἰσχὺς τῆς παρούσης συμβάσεως, ὡς πρὸς ἁπάσας τὰς ἐπενδύσεις αὐτάς, ἢ θὰ παρέχεται ἀνάλογος προθεσμία κατὰ τὴν κρίσιν διαιτητικῆς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Δηλαδὴ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐὰν ἐκτελέσῃ μόνον τὸ διϋλιστήριον καὶ τὴν ἀμμωνίαν καὶ ἀρνηθῇ νὰ ἐκτελέσῃ τὴν βιομηχανίαν τῶν πετροχημικῶν, θὰ ἐμφανισθῇ ὁ κ. Πάππας διὰ νὰ εἴπῃ ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία δὲν ἀντέχει εἰς πετροχημικά, ἄποψις ἡ ὁποία ἰσχυρῶς ὑπεστηρίχθη καὶ ἡ ὁποία ἀπὸ ὡρισμένα στοιχεῖα φαίνεται, ὅτι ὑπεστηρίχθη καὶ ἀπὸ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς τῶν μακροπροθέσμων ἐπενδύσεων, ἡ ὑπηρεσία τὶ θὰ κάμῃ; Ἐνδεχομένως θὰ τοῦ δώσῃ προθεσμίαν, ἐὰν δὲν τοῦ δώσῃ προθεσμίαν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὶ θὰ πράξῃ, θὰ τοῦ σταματήσῃ τὸ διϋλιστήριον διὰ νὰ εὑρεθῇ μίαν ἡμέραν ἐνώπιον προβλημάτων τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν, ἐνώπιον προβλημάτων ρυθμοῦ κινήσεως τῆς οἰκονομίας; Κατὰ τὴν ἰδικήν μου πεποίθησιν νομίζω ὄχι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κατὰ μίαν συζήτησιν τὴν ὁποίαν εἶχεν μετὰ τοῦ κ. Καψάλη, εἶπεν ὅτι τὸ κράτος εἶναι ἰσχυρὸν καὶ δύναται νὰ πράξῃ ὅ,τι θέλει. Ἐὰν τὸ κράτος εἶναι ἰσχυρὸν ἕνα πρᾶγμα ἔπρεπε νὰ πράξῃ νὰ ὑποχρεώσῃ τὸν κ. Πάππας ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, θὰ παραχωρήσῃ τὸ διϋλιστήριον καὶ θὰ φύγῃ. Ἐὰν τώρα δὲν λειτουργήσῃ ἐνδεχομένως τὸ διϋλιστήριον θὰ φέρῃ πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον τὴν δυσκολίαν ὅτι εἶναι ἴσως δυσχερὴς ἡ δημιουργία πετροχημικῶν προϊόντων εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ δώσῃ μίαν μέσην συμβιβαστικὴν λύσιν. Ὅταν λοιπόν, κ. συνάδελφοι, —διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τοὺς μεγάλους ἀριθμοὺς— ἀπὸ τὴν σύμβασιν αὐτὴν 100 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὸ μέγιστον μονοπωλιακὸν κέρδος εἰς δολλάρια, δίδονται εἰς τὸν ἀνάδοχον διὰ νὰ κάμῃ ἐπενδύσεις μικροτέρου ὕψους αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι ἰδικαί του, ὁ ἀνάδοχος μὴ ἐκτελῶν οὐδεμίαν ἐπένδυσιν πρόκειται νὰ χάσῃ τὸ πολὺ τὸ ¼ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κερδίσῃ, ὅταν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δὲν λαμβάνῃ τὴν μόνην ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ, δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ ἀποτελεῖ ἕνα θλιβερὸν φαινόμενον συμβάσεως, τὴν ὁποίαν μόνον χώρα ὑποανάπτυκτος, χώρα Κάφρων θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπογράψῃ, σύμβασις ἡ ὁποία δίδει εἰς ἰδιώτας ἀπαράδεκτα μονοπώλια καὶ κέρδη εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἔγινε πολὺς λόγος περὶ τοῦ προσώπου τοῦ ἀναδόχου. Οὐδεὶς ψόγος διὰ τὸν Τὸμ Πάππας. Εἶναι ἕνας ἀξιόλογος ἐπιχειρηματίας ἐν Ἀμερικῇ Ἑλληνο– Ἀμερικανός. Ἐνδεχομένως ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ὑποχρεώσεις ἔναντί του διὰ τὸ παρελθόν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει πρόκειται περὶ ἰδιώτου ἐπιχειρηματίου. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἐν προκειμένῳ εἶχε νὰ ἐπιλέξῃ. Ὑπῆρχεν ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἕνας σοβαρὸς ὅμιλος ἐπιχειρηματιῶν καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο ἕνας ἰδιώτης ἐπιχειρηματίας, ὁ ὁποῖος ἐνεφανίζετο ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΣΣΟ. Τὴν γνώμην περὶ τῆς ΕΣΣΟ τὴν ἔχομεν εἴπει. Ἡ ὑπογραφὴ τῆς ΕΣΣΟ, ὡς πρὸς τὴν σοβαρότητα τῆς ἐκτελέσεως τῆς Συμβάσεως ἀπετέλει ἐγγύησιν. Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον συνεβλήθη μὲ τὸν κ. Τὸμ Πάππας, ὑπὸ ὅρους βαρυτέρους. Ὁ κ. Τὸμ Πάππας ἔχει πιθανῶς πίσω του τὴν ΕΣΣΟ, ἔχει πιθανῶς καὶ ἄλλους οἰκονομικοὺς παράγοντες, δὲν γνωρίζω ποίους, ὑπογράφει ὅμως ὁ κ. Τὸμ Πάππας. Ἐάν, ὃ μὴ γένοιτο, ἄνθρωποι εἴμεθα ὅλοι, νὰ ἔχῃ ὑγείαν, τὴν ἑπομένην ἔπεσε θῦμα δυστυχήματος, ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχε ὑπογράψει σύμβασιν καὶ αἱ ἐπενδύσεις τῶν 110 ἑκατ. δὲν εἶχον γίνει. Καὶ διατί ἀφοῦ ἡ ΕΣΣΟ, λέγει ἡ Κυβέρνησις, εἶναι πίσω ἀπὸ τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἡ ΕΣΣΟ δὲν ὑπογράφει; Πρέπει εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀντισυμβαλλομένη δὲν εἶναι ἡ ΕΣΣΟ, ἡ ΕΣΣΟ ἁπλῶς ὑπογράφει ἕνα προσάρτημα, ὅπως λέγεται, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παρέχῃ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἰσχύος τῆς συμβάσεως, τὰς τεχνικὰς καὶ διοικητικὰς ὑπηρεσίας καὶ τὰς μεθόδους βιομηχανοποιήσεως αἵτινες ἤθελον ἀπαιτηθῆ ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατάρτισιν τῶν σχεδίων ἀνεγέρσεως καὶ λειτουργίας τοῦ διϋλιστηρίου τῶν ἐργοστασίων ἀμμωνίας καὶ πετροχημικῶν, νὰ διοχετεύῃ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν τὰ προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξαχθοῦν μέχρι 200 ἑκατ. μετρικῶν τόννων καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ χρησιμοποιῶνται διὰ τὰς ἄλλας βιομηχανίας καὶ τέλος ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προμηθεύσῃ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Βαρεῖα καὶ ὀδυνηρὰ ὑποχρέωσις διὰ τὴν ΕΣΣΟ. Διὰ τὸ χαλυβουργεῖον οὐδεὶς γνωρίζει, εἰς τὴν σύμβασιν δὲν μετέχει, δὲν εἶναι ἀντισυμβαλλομένη. Ἐπληροφορήθην, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΣΣΟ παρίστατο εἰς ὅλας τὰς διαπραγματεύσεις, ὅτι ὁ κ. Τὸμ Πάππας ὑπῆρχεν εἰς ὡρισμένας φάσεις τοὐλάχιστον βωβὸν πρόσωπον, ὅτι ὡμίλει ἡ ΕΣΣΟ ἐξ ὀνόματός του. Ποῖος ὁ λόγος, κύριοι, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ ΕΣΣΟ δὲν ὑπέγραψε καὶ πῶς ἐδέχθη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ δεσμευθῇ διὰ μιᾶς τοιαύτης συμβάσεως μὲ αὐτὰς τὰς ἀμφιβολίας καὶ τὰς ἀβεβαιότητας ποὺ δημιουργοῦνται, νὰ δεσμευθῇ μόνον μὲ τὴν ὑπογραφὴν ἑνὸς ἰδιώτου, ὁσονδήποτε ἀξιολόγου; Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἐξομολογηθῶ, ὅτι ἐπεχείρησα νὰ συζητήσω τὸ θέμα μὲ πάντα δυνάμενον νὰ μὲ διαφωτίσῃ. Εἶναι ἕνα αἴνιγμα, ἕνας γρῖφος. Ἠθέλησα νὰ ἀναζητήσω λύσιν. Εἶμαι περίεργος νὰ ἀκούσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὑποθέτω πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἐξήγησιν, διατὶ ἡ ΕΣΣΟ δὲν μετέχει. Μοὶ ἐδόθησαν διάφοροι ἐξηγήσεις ἀνεπίσημοι, ὑποθέσεις, εἰκαστολογίαι. Δὲν θέλω νὰ τὰς μεταφέρω ἕως ἐδῶ. Δι’ ἐμὲ ἡ πιθανωτέρα ἑρμηνεία, ἡ ὁποία δύναται νὰ σταθῇ εἶναι ὅτι ἡ ΕΣΣΟ δὲν ἀναλαμβάνει νὰ θέση τὴν ὑπογραφήν της κάτω ἀπὸ μίαν τοιαύτην σύμβασιν ὅσον ἀφορᾶ τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις. Εἶναι ἡ πρώτη ἑταιρεία τοῦ κόσμου, δὲν θέλει νὰ εὑρεθῇ ἐκτεθειμένη καὶ νὰ ἔχῃ ὑπογράψει μίαν σύμβασιν, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως αὔριον δὲν θὰ ἐκτελεσθῇ καὶ ἂν δὲν ἐκτελεσθῇ ἡ σύμβασις, οὐδεὶς δύναται νὰ στραφῇ κατὰ τῆς ΕΣΣΟ. Ἡ ΕΣΣΟ τὸ πολὺ–πολὺ ἔδωσε τὴν ἐγγύησιν εἰς τὸν Τὸμ Πάππας. Ἀλλὰ τὴν ὑπογραφήν της, ἡ ὁποία ἠθικῶς θὰ τὴν ἐδέσμευε, δὲν τὴν ἔθεσε κάτω ἀπὸ τὴν σύμβασιν. Καὶ συνεπῶς τὸ πιθανώτερον εἶναι τοῦτο νὰ συνέβη. Ὑπῆρξε μία ἄλλη ἄποψις, ὅτι ἡ ΕΣΣΟ καὶ Τὸμ Πάππας ἢ ἐνδιαφερόμενα πρόσωπα ἀπὸ τὰ ἀνώτατα κλιμάκια τῆς ΕΣΣΟ εὑρίσκονται εἰς ἰδιωτικὰς σχέσεις καὶ συναλλαγὰς μὲ τὸν Τὸμ Πάππας πρὸς ἴδιον ἀτομικὸν ὄφελος. Καὶ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ τὸ πιστεύσω. Διότι διὰ μίαν τοιαύτην ὑπόθεσιν ἐὰν δὲν σταθῶμεν εἰς τὴν μία μεριά, θὰ πᾶμε καὶ πρὸς τὴν ἄλλη μεριά. Πάντως ἀπομένει βέβαιον, ὅτι ἡ ΕΣΣΟ δὲν ἀποτελεῖ συμβεβλημένην ἑταιρείαν. Ἀπομένει βέβαιον, ὅτι ὁ Τὸμ Πάππας ὑπέγραψε ὡς μεσίτης τρόπον τινά, ὡς μεσάζων αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως καὶ ἀπομένει βέβαιον, ὅτι ἐὰν ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ πάῃ ἄσχημα δὲν ὑπάρχει ὑποχρέωσις καμμιᾶς μεγάλης ἑταιρείας, ἡ ὁποία νὰ μᾶς καλύπτῃ πέραν τῆς ὑπογραφῆς τοῦ κ. Τὸμ Πάππας καὶ πέραν τῶν συγκεκριμένων ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν ἡ ΕΣΣΟ. Πρέπει, ἀκόμη, κύριοι, νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μου πρόβλεψιν, ὁ κ. Τὸμ Πάππας θὰ φύγῃ πολὺ γρήγορα ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἦτο ἕνας οἰκονομικὸς συνδυασμὸς ἐνδεχομένως ἐπιτυχής. Ἅμα γίνῃ τὸ διϋλιστήριον θὰ πωλήσῃ τὰς μετοχάς του πιθανώτατα εἰς τὴν ΕΣΣΟ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας εἰς τὸ ὅτι ἡ σύμβασις ἐπιτρέπει τὴν μεταβίβασιν τῶν μετοχῶν ἐξαιρετικῶς. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἐδάφ. 2 ἀναγράφει «Μετοχαὶ τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Διϋλιστηρίου Θεσσαλονίκης εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβιβάζωνται πρὸς ὑπηκόους τῶν χωρῶν, ἐκ τῶν ὁποίων πραγματοποιεῖται ἡ ἐπένδυσις ἢ παρὰ τούτων συνιστώμενα ἢ συσταθησόμενα νομικὰ πρόσωπα, κατόπιν ἐγγράφου ἐγκρίσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας. Ἄρνησις τῆς ἐγκρίσεως δέον νὰ εἶναι δικαιολογημένη». Αὔριον θὰ ἐμφανισθῇ ὁ κ. Πάππας καὶ θὰ εἴπῃ, ὅτι ἐπιθυμῶ νὰ πωλήσω τὰς μετοχάς μου εἰς τὴν ΕΣΣΟ. Ποῖος καὶ μὲ ποίαν δικαιολογίαν δὲν θὰ τοῦ τὸ ἐπιτρέψῃ; Θὰ πωλήσῃ τὰς μετοχάς του, θὰ πάρῃ ὁ ἄνθρωπος τὸ κέρδος του τὸ ἐπιχειρηματικὸν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν καὶ θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις του. Ἡ ΕΣΣΟ θὰ εἶναι ἐγκατεστημένη μὲ πλήρη δικαιώματα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν διϋλιστήριον χωρὶς καμμίαν ὑποχρέωσιν καὶ θὰ ἀναζητῶμεν τὸν κ. Τὸμ Πάππας, διὰ νὰ τὸν καταστήσωμεν ἠθικῶς ὑπεύθυνον, ἐὰν αἱ ὑπόλοιποι ἐπενδύσεις δὲν γίνουν καὶ ἡ Ἑλλὰς θὰ βλέπῃ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ διέξοδον ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ὑπάρχει δέ, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πληροφορία, βάσιμος καθ’ ὅλα, ὅτι ἀνάλογον ἐπιχείρησιν ἔκαμεν ὁ κ. Τὸμ Πάππας εἰς Ἅγιον Δομήνικον, ὅπου ἵδρυσε διϋλιστήριον, τὸ ὁποῖον ἐν συνεχείᾳ μετεβίβασεν εἰς τὴν ΕΣΣΟ καὶ αὐτὸ προδικάζει ὡς πιθανότητα, τὸ τὶ θὰ γίνῃ περίπου καὶ ἐδῶ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτερμάτισα ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου. Συνοψίζων, λέγω, ὅτι ἡ σύμβασις, οἵα ὑπεγράφη, εἶναι μία σύμβασις, ἡ ὁποία πράγματι ἐπιβάλλει ἀπαραδέκτους δεσμεύσεις διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Εἶναι σύμβασις, τὴν ὁποίαν ἐπὶ πολλὰ χρόνια θὰ πληρώνῃ ὁ τόπος. Εἶναι σύμβασις, ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ δυσμενεστάτας προϋποθέσεις διὰ τὴν εἴσοδον τῆς χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Εἶναι σύμβασις, ἡ ὁποία ἐδόθη μὲ κριτήριον τὴν προσωπικὴν προτίμησιν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν Α ἢ πρὸς τὸν Β. Εἶναι σύμβασις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παραδεκτὴ καί, πρὸ παντός, πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι εἶναι σύμβασις, ἡ ὁποία συνήφθη κατὰ τρόπον μυστικόν, χωρὶς δημοσιότητα. Εἶναι σύμβασις, ἡ ὁποία δὲν ἦλθεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, εἶναι σύμβασις, ἡ ὁποία δὲν ἦλθε πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς νομικὴν ἀνάπτυξιν, θὰ σημειώσω ὅμως καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπακολουθήσουν, θὰ ἐξαντλήσουν τὸ θέμα, ὅτι, κατὰ τὴν ἰδικήν μου νομικὴν πεποίθησιν, εἶναι βέβαιον, ὅτι τόσον τὸ διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη, ὅσον καὶ ἡ σύμβασις, ἡ ὁποία ὑπεγράφη, κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ οἰκείου νόμου, ὑπερβαίνουν τὴν ἐξουσιοδότησιν τοῦ νόμου καὶ ἐκ τούτου δὲν ἔχουν νομικὴν ἰσχύν. Ἀλλὰ καί, ἐὰν ἀκόμη ὑποτεθῇ ὅτι, κατὰ εὐρεῖαν ἑρμηνείαν ἤθελεν ἔχει νομικὴν ἰσχύν, εἶναι βέβαιον, ὅτι τέτοια σύμβασις, ὅπως ἤδη ἐλέχθη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ δεσμεύουσα διὰ τὸ μέλλον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὴν Ἑλλάδα, ὡς Κράτος. Θὰ σᾶς ἀναφέρω δὲ καὶ τοῦτο τὸ χαρακτηριστικόν. Μοῦ ἐλέχθη καὶ ὑποθέτω, ὅτι εἶναι ἀκριβές, δύναται, ἄλλωστε ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς πληροφορήσῃ περὶ τούτου, ὅτι ἡ σύμβασις, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Τὸμ Πάππας ἐπέτυχε νὰ ὑπογράψῃ εἰς τὴν χώραν μας, ἐθεωρήθη, ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν, τόσον ἐντυπωσιακὸν γεγονός, ὥστε τὸ περιοδικόν, τὸ διεθνές, τὸ ὁποῖον ἀναγράφει τὰς τιμάς, τὸ BLATT OIL-GRAMM, ἐφρόντισε τὸ εἰδικὸν παράρτημα τὸ ὁποῖον ἐξέδοσε, νὰ τὸ στείλῃ εἰς ὅλους τοὺς συνδρομητάς του, διότι ἐνόμισεν, ὅτι πρέπει νὰ λάβουν γνῶσιν τῶν ἀσυνήθων τιμῶν, τὰς ὁποίας ὁ κ. Τὸμ Πάππας ἐπέτυχεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ συμβάσεως, ἡ ὁποία κατ’ οὐδεμίαν ἔννοιαν δύναται νὰ γίνῃ παραδεκτή. Πρόκειται περὶ συμβάσεως, ἡ ὁποία ἔχει τυπικῶς, στενῶς, νομικὰς ἀτελείας καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ψηφίζεται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, πρόκειται περὶ συμβάσεως, ἡ ὁποία χαλκεύει δεσμὰ καὶ καθιστᾷ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀντικείμενον ἀποικιακῆς ἐκμεταλλεύσεως. Πρόκειται περὶ συμβάσεως, ἡ ὁποία, καθ’ ἅ ἤδη ἐδηλώθη ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, δὲν ἀποτελεῖ δέσμευσιν διὰ τὴν χώραν. Ὁ κ. Πάππας καὶ ὅσοι νομίζουν, ὅτι ἠμποροῦν μαζὶ του νὰ συμβληθοῦν ἄς ἀναλάβουν αὐτὸν τὸν κίνδυνον. Ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τονίσωμεν καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐνώπιον παντὸς ἑτέρου τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπόψεις μας. (Χειροκροτήματα).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§44Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι βουλευταί, θὰ συμφωνήσω ἐπὶ ἑνὸς βασικοῦ σημείου μὲ τὸν κ. Μητσοτάκη. Ὄντως μόνον εἰς χώραν κάφρων, ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπογραφῇ σύμβασις, οἵα ἡ ὑπὸ κρίσιν καὶ συζήτησιν καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἀπὸ μερίδα τοῦ τύπου ἡ ἀντίδρασις, ἡ ὁποία ἐσημειώθη καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἐκ μέρους μερίδος τοὐλάχιστον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ ἀντίδρασις ἡ ὁποία ἐσημειώθη. Ἡ προκειμένη ἐπένδυσις εἶναι μεγαλυτέρα ἀσυγκρίτως πάσης ποτὲ ἐν Ἑλλάδι ἐπιχειρηθείσης κρινομένη ἀκόμη καὶ μὲ τὸ μέτρον τῶν πλέον ἀνεπτυγμένων Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν. Εἶναι τεραστία καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ἕνεκα τοῦ ὁποίου βεβαίως, τὸ «πλὰτς οϊλγκρὰμ» καὶ ὅλα τὰ περιοδικὰ ἐπληροφόρησαν τοὺς ἐνδιαφερομένους περὶ τὰ πετρέλαια, ὅτι ὁ ὅμιλος Πάππας–ΕΣΣΟ πραγματοποιεῖ τοιαύτην κολοσσιαίαν διεθνοῦς σημασίας ἐπένδυσιν εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Ἡ σημασία ὅμως τῆς ἐπενδύσεως, κ. συνάδελφοι, δὲν ἔγκειται μόνον εἰς τὸν ὄγκον τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν πραγματοποίησίν της κεφαλαίων ἐξ 110 ἑκατομ. δολλαρίων. Ἡ σημασία της, ἔγκειται πολὺ περισσότερον, εἰς τὸ ὅτι πρόκειται νὰ σημάνῃ σταθμόν, σταθμὸν ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἐξέλιξιν τῆς χώρας γενικῶς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ἱστορίαν τῆς Μακεδονίας εἰδικώτερον καὶ τοῦτο διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Θὰ ἀποτελέσῃ τὸ θεμέλιον καὶ τὴν πρακτικὴν προϋπόθεσιν τῆς ἀναπτύξεως μεγάλης καὶ διεθνῶς συναγωνιστικῆς χημικῆς βιομηχανίας ἐν Ἑλλάδι, ὅπως θὰ ἐπιχειρήσω νὰ σᾶς ἀποδείξω. Δεύτερον, διὰ τῆς παραγωγῆς πλατέων προϊόντων ἐκ χάλυβος καὶ γνωρίζετε, ὅτι προϊόντα ἐκ χάλυβος, πλατέα, εἰς ἀξιόλογον ἔκτασιν, δὲν παράγονται ἐν τῇ χώρα. Θὰ πληρώσῃ, λοιπόν, διὰ τῆς παραγωγῆς πλατέων προϊόντων ἐκ χάλυβος ψυχρᾶς ἐξελάσεως μίαν ἀνάγκην ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, ὅρον τῆς περαιτέρω ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας. Τρίτον, συγκεντρουμένη εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, μετὰ μάλιστα τὰ ἐργοστάσια τῶν λιπασμάτων, θὰ ἐνισχύσῃ ἀποτόμως καὶ ἰλιγγιωδῶς τὸ μέχρι τοῦδε πενιχρόν, ἐξαιρέσει τῆς Πτολεμαΐδος, βιομηχανικὸν δυναμικὸν τῆς περιοχῆς. Ἡ ἐπένδυσις ἀντιστοιχεῖ εἰς τὸ 17% τοῦ ὑφισταμένου σήμερον ἐν Ἑλλάδι βιομηχανικοῦ δυναμικοῦ καὶ προϋποθέτει τὴν συγκέντρωσιν κεφαλαίων ὑπερβαινόντων τὰ 50% τῶν ἀπαιτηθέντων διὰ τὴν συγκρότησιν τοῦ συνόλου σχεδὸν τῆς Ἑλληνικῆς ἰδιωτικῆς βιομηχανίας κεφαλαίων. Αὐτὰ εἶναι μία τάξις τοῦ μεγέθους τῆς ἐπενδύσεως. Τὸ βιομηχανικὸν συγκρότημα θὰ μεταβάλλῃ ἄρδην τὴν ὅλην διάρθρωσιν τῆς Μακεδονίας, ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς μιᾶς ὥρας εἰς τὴν ἄλλην θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐκβιομηχανίσεώς της εἰς κλίμακα Εὐρωπαϊκήν. Αὐτά, μόνον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ ὄγκου καὶ τῆς ποιότητος τῶν ἐπενδύσεων, ἡ περίπτωσις τοῦ βιομηχανικοῦ συγκροτήματος Βορείου Ἑλλάδος εἶναι καταπληκτικῶς διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον εὐνοϊκά. Ἐζητήσαμε καὶ ἐλάβομεν πρωτοφανεῖς ὄντως ἐξασφαλίσεις καὶ ἐγγυήσεις διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐπενδύσεων καὶ διὰ τὴν τήρησιν γενικώτερον τῶν ὑπὸ τῆς συμβάσεως προβλεπομένων. Θὰ ἀναφερθῶ ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου λεπτομερῶς. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν θὰ σᾶς ἀναφέρω παρὰ τοῦτο καὶ μόνον. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν κατετέθη τὸ πρῶτον πλέγμα τῶν ἐγγυήσεων. Εἶναι παράδοξος καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἡ στάσις, ἡ ὁποία ἐτηρήθη ἐκ μέρους μερίδος τοῦ ἀντιπολιτευομένου τύπου, ὅπως ἤρχισεν ἡ ἐναντίον τῆς συμβάσεως κριτική, πρὶν ἀκόμη γνωσθῆ, πρὶν ἀναγνωσθῆ ἡ σύμβασις, διότι εἴμεθα φαίνεται ἀπὸ ἀπόψεως τινός, χώρα κάφρων, ἔτσι ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἰς τὴν ἀρχὴν μὲν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δοθῇ ἡ ἐξ 1 ἑκατομμ. δολλαρ. ἐγγύησις, ἡ ἀπαιτουμένη. Κατόπιν ὅτι τὸ θέμα ἦτο ἐὰν ἡ ἐγγύησις εἶναι 1 ἢ 10 ἑκατομμ. καὶ ὅτι ὑπεχωρήσαμεν εἰς τὸν κ. Πάππαν. Οἱ κύριοι, ποὺ ἀκοῦν τὴν κριτικὴν, δὲν ἀνέγνωσαν κἂν τὴν σύμβασιν διὰ νὰ ἴδουν τὶ λέγει περὶ αὐτῆς τῆς ἐγγυήσεως. Καὶ ἰδοὺ τὶ λέγει καὶ ἰδοὺ τὶ ἐλάβομεν. Ὑπάρχει πρῶτον μία ἐγγύησις καλῆς ἐκτελέσεως ἐκ 3 ἑκατομ. δολλ., ἡ ὁποία βεβαίως, ὅπως ὅλαι αἱ ἐγγυήσεις καλῆς ἐκτελέσεως βαίνουν φθίνουσαι καὶ θὰ ἰδοῦμε ἀπὸ πότε φθίνει. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ἐδόθη εἰδικὴ ἐγγύησις διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ συνόλου τῆς ἐπενδύσεως εἰς πετρελαιοχημικὰ ἀνερχομένη εἰς 1 ἑκατομμύριον δολλάρια καὶ ἔτσι διὰ 11 ἔτη, δηλαδή, ἐδόθη ἐγγύησις 11 ἑκατομμυρίων δολλαρίων διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην. Πέραν αὐτῆς, ἐδόθη ἐγγύησις διὰ 10 ἔτη, 5 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐτησίως, διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς πληρωμῆς τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου, δηλαδή, ἄλλα 50 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἑπομένως, οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δίδουν ἄθροισμα 64 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡ πρώτη ἐγγύησις, ἡ καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν, ὄχι πολὺ σημαντική, προϋποθέτει, ὅτι κἄποια Τράπεζα ἐδέχθη νὰ δώσῃ τὴν ὑπογραφήν της καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ πραγματοποιηθοῦν τὰ πετρελαιοχημικά, ἄλλως θὰ πληρώσῃ 11 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ὅτι θὰ ἐκπληρωθοῦν αἱ ἔναντι τοῦ Δημοσίου ὑποχρεώσεις ἐκ τῶν πετρελαιοειδῶν, ἄλλως θὰ πληρώσῃ 50 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἠρωτήθην τὶ εἶναι ὁ κ. Πάππας, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὁ καστανᾶς τῆς συνοικίας μου ἐὰν ἐμφανισθῇ μὲ τὴν ἅλυσσον τῶν ἐγγυήσεων, μὲ τὴν ὁποίαν ἐνεφανίσθη ὁ κ. Πάππας, συνοδευόμενος ἀπὸ τὴν ESSO, ἐὰν ἐμφανισθῇ μὲ ἐγγυητικὰς ἐπιστολὰς τῆς τετάρτης Τραπέζης τοῦ κόσμου, θὰ μετεβάλλετο ἀπὸ καστανᾶς εἰς μέγιστον ἐπιχειρηματίαν. Ἀλλὰ ὁ κ. Πάππας, κύριοι, δὲν εἶναι καστανᾶς, εἶναι διακεκριμένος ὄντως πολίτης τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, Ἑλληνικῆς καταγωγῆς καὶ δὲν εἶναι μεσάζων, ἐκτὸς ἐὰν ἡ λέξις μεσάζων σημαίνῃ ὅτι περὶ κάποιον ἄνθρωπον πράγματι θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ συγκέντρωσις τῶν τεραστίων κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα τεράστια κεφάλαια βεβαίως, κύριοι συνάδελφοι, θὰ προέλθουν ἀπὸ πλείονας πηγάς. Δὲν ἰσχυρίσθη ὁ κ. Πάππας ὅτι ἔχει ἀποταμιεύσει εἰς τὸ ταμιευτήριον τῆς Νέας Ὑόρκης 110 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ὅτι αὐτὴν τὴν ἀποταμίευσιν θὰ τὴν φέρῃ ἐδῶ διὰ νὰ τὴν ἐπενδύσῃ. Μένω κατάπληκτος, κύριοι βουλευταί, πῶς αἰσθανόμεθα ὅτι ἐκτελοῦμεν ἀπέναντι τῆς χώρας αὐτῆς τὸ καθῆκον μας, ὅταν ἀσκοῦμεν τοιούτου εἴδους κριτικὴν κατὰ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν προσφέρουν μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον. Μοῦ εἶναι παγερῶτατα ἀδιάφορον διὰ ποῖον λόγον, ὅτε ἐνεφανίσθη αὐτὴ αὕτη ἡ ΕΣΣΟ ἐφ’ ὅσον, ὅπως θὰ ἀποδείξω περαιτέρω, παρεσχέθησαν ἐκεῖναι αἱ ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας θὰ σᾶς εἴπω, ὅμοιαι τῶν ὁποίων ὄχι μόνον δὲν ἔχουν ποτὲ παρασχεθῆ εἰς τὴν χώραν ταύτην εἰς ἀπολύτους ἀριθμούς, ἀλλὰ οὔτε συγκριτικῶς καὶ ποσοστιαίως ποτὲ παρεσχέθησαν. Θὰ σᾶς ἐκμυστηρευθῶ μάλιστα, ὅτι οἱ ἀντιπρόεδροι τῆς Τραπέζης αὐτῆς παμμεγίστως τῆς Ἀμερικανικῆς, οἱ ὁποῖοι ἦλθον ἐν Ἀθήναις διὰ νὰ παράσχουν τὴν 2αν Ἰανουαρίου τὴν ἀπαιτουμένη πρᾶξιν καὶ ἐπαναλαμβάνω ὄχι σημαντικωτέραν ἐγγύησιν ἐχαρακτήρισαν τὸν τύπον καὶ τὴν μορφὴν τῶν ἐγγυήσεων ὡς πρωτοφανεῖς, διότι ὄντως ἡ Τράπεζα μᾶς ἔδωσεν ἐγγυήσεις εἰς ἣν μορφὴν αὗται δίδονται ἐν Ἀμερικῇ, ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων διὰ τὸ πρῶτον ἔτος διὰ τὰ πετροχημικὰ πέντε ἑκατομμυρίων δολλαρίων διὰ τὰ πετρέλαια καὶ ἰδικήν της ὑποσχετικὴν ἐπιστολὴν περὶ τῆς ἀνανεώσεως αὐτῶν τῶν ἐπιστολῶν κατ’ ἔτος ἕως 10 ἔτη εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, ἕως 11 ἔτη, εἰς τὴν τρίτην περίπτωσιν. Ἀλλὰ πέραν τούτου, κύριοι βουλευταί, ὑπὸ συνθήκας σκληροτάτου συναγωνισμοῦ ἐπετεύχθησαν εἰδικῶς καὶ διὰ τὸ τμῆμα τοῦ διϋλιστηρίου ἐξαιρετικῶς συμφέροντες διὰ τὸ Δημόσιον ἢ τὴν κατανάλωσιν οἰκονομικοὶ ὅροι. Ἐδῶ ὁ συναγωνισμὸς ὑπῆρξε μέχρι καὶ τῆς τελευταίας ὥρας μεταξὺ δύο τεραστίων ὁμίλων, ὄπισθεν τοῦ ἑνὸς ἵστατο ἡ ΕΣΣΟ, ὄπισθεν τοῦ ἄλλου ἵσταντο ἄλλα δύο παμμεγίστης σημασίας ἑταιρεῖαι καὶ ἔγινε συναγωνισμὸς ἀπίθανος, κύριοι βουλευταί, καὶ μέσα εἰς αὐτὴν τὴν ἀτμόσφαιραν τοῦ συναγωνισμοῦ προέκυψαν αἱ προτάσεις αἱ ὑπὸ κρίσιν. Οἱ ὅροι τῆς συμβάσεως εἶναι καὶ καθ’ ἑαυτὰς κρινόμενοι ἀλλὰ καὶ ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς ὅρους τῶν ἄλλων προσφορῶν ἄκρως ἱκανοποιητικοί.

§45Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐὰν συνετάχθη πρακτικὸν ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν...

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, δὲν διακόπτει κανείς, τὶ εἶναι αὐτά; Καταπληκτικὸν εἶναι αὐτό, ἄνευ ἀδείας τοῦ Προέδρου νὰ διακόπτετε τὸν κ. Ὑπουργόν.

§47Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μὲ ἠρώτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ τοῦ ἔκαμα μίαν ἐρώτησιν.

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) Θὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, νὰ μὴ γίνῃ καμμία διακοπή.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, δὲν ὑπάρχει θέμα.

§50Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θέμα τεράστιον ὑπάρχει, κ. Πρόεδρε, ἐπωμίζονται τὸν τόπον δι’ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ λέγετε ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα; Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Θανόπουλος.

§51Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, εἶναι εὐτύχημα, ὅτι δὲν σᾶς ἀκούουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν οἱ ψηφοφόροι σας εἰς τὴν Μακεδονίαν, διότι ἐὰν σᾶς ἤκουον δὲν θὰ ἐπερνούσατε καλά.

§52Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ θὰ περάσω πολὺ καλά, ἐσεῖς πῶς θὰ περάσετε.

§53Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριοι βουλευταί, μέχρις ὅτου σημειωθῇ ἡ ἀντίδρασις, ἡ ὁποία ἐσημειώθη, εἶχον ἁπλῶς τὴν συναίσθησιν ὅτι μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους μου εἰργάσθημεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐξετελέσαμεν τὸ καθῆκον μας μετά τινος ἐπιτυχίας καὶ εἶχον μίαν σχετικὴν ἱκανοποίησιν. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κ. βουλευταί, αἰσθάνομαι, διότι ἐσημειώθη αὐτὴ ἡ ἀντίδρασις, ὑπερήφανος διότι εἶμαι μέλος μιᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀναλαμβάνει τοιαύτας εὐθύνας (χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς). Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος μετὰ βαθείας μου θλίψεως νὰ πληροφορήσω τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ἀκριβῶς, ἐπειδὴ ἔχομεν τὸ θάρρος τῆς ἀναλήψεως τοιούτων εὐθυνῶν, ὅτι ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἐργαζόμεθα διὰ νὰ συγκροτήσωμεν τοιαῦτα ἔργα ἐνῷ ἐκεῖνοι ἀρνοῦνται καὶ αὐτὰ τὰ ἔργα καὶ κάθε ἔργον, δι’ αὐτὸ ἐν ὀνόματι τῶν διαπραττομένων δῆθεν σκανδάλων θὰ πολλαπλασιάσωμεν, κ. βουλευταί, καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἀκμὴν τῆς Μακεδονίας καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Ὁ λαὸς θέλει ἔργα καὶ ὄχι λόγους ρητορικούς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς). Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν περιοχὴν τῶν συμβατικῶν κειμένων, τῶν οἰκονομικῶν ἐκτιμήσεων, τῶν ἀριθμῶν. Προτίθεμαι νὰ ἀποδείξω κατὰ σειρὰν τὰ ἑξῆς: ὅτι αἱ προσφερόμεναι ὑπὸ τοῦ ὁμίλου Πάππα ἐγγυήσεις καὶ ἀσφάλειαι διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐπενδύσεων εἶναι ὄντως πρωτοφανεῖς καὶ εἰδικώτερον ἰσχυρότεραι ἀσυγκρίτως τῶν προσφερθεισῶν ὑπὸ ὅλων τῶν ἄλλων ὁμίλων. Δεύτερον, ὅτι τὰ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ τῆς καταναλώσεως οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα εἰδικῶς τοῦ διϋλιστηρίου εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ὁμίλου Πάππα ὑπερέχουν κατά τι τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ ὁμίλου Ὑδροκάρμπον–Ὠνάση, ὑστεροῦν ὀλίγον τῶν Ἀντιστοίχων ἀποτελεσμάτων τῆς CONTINEN-TAL, ἡ ὁποία ὅμως CONTINENTAL ὑστερεῖ πάλιν καὶ αὐτὴ μὲ τὴν σειράν της ἔναντι ἀμφοτέρων τῶν ὁμίλων ἀπὸ πάσης ἄλλης ἀπόψεως. Τρίτον, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως ἐπενδύσεων ὑπερέχει ποσοτικῶς ἀσυζητητί, ἀλλὰ καὶ ποιοτικῶς ἡ προκριθεῖσα λύσις. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὰς ἐγγυήσεις. Ὑπάρχει μία ἐγγύησις συνήθως καλῆς ἐκτελέσεως. Ἡ τῆς προτάσεως Πάππα 3 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ἡ ἄλλη 2 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἀμφότεραι αἱ ἐγγυήσεις αὐταὶ φθίνουν, ὅπως εἴθισται μὲ τὰς ἐγγυήσεις καλῆς ἐκτελέσεως. Θὰ ἴδωμεν ὅμως, τί πρὶν φθαρῇ ἡ ἐγγύησις πρόκειται νὰ ἔχῃ συμβῆ ἐν τῷ μεταξύ, διότι ἰσχυρίζομαι, ὅτι ἅπαξ καὶ παρασχεθοῦν αἱ πρῶται ἐγγυήσεις εἶναι πλέον ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ ξεφύγῃ ὁ ὅμιλος ἀπὸ τὸ πλέγμα τῶν ἀσφαλειῶν καὶ τῶν ἐγγυήσεων τῶν προβλεπομένων ἐν τῇ συμβάσει, χωρὶς καταθλιπτικὰς οἰκονομικὰς ζημίας. Ἐδόθη καὶ ἡ ἐγγύησις τῆς καταβολῆς τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου ὑπὸ τὴν μορφὴν ποὺ σᾶς εἶπον, 5 ἑκατ. δολλαρίων ἐτησίως, ἀνανεωμένη ἐπὶ 10 ἔτη, ἐδόθη ἐγγύησις διὰ τὰ πετροχημικὰ 1 ἑκατ. δολλαρίων ἐπὶ 11 ἔτη καὶ ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν τὸ τέταρτον ἔτος νὰ ἔχῃ ἐπενδύσει τὸ 80% τῶν 8,3, κατόπιν τῶν 16,6 καὶ τὸ ἕκτον τῶν 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ποὺ εἶναι τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων διὰ τὰ πετροχημικά. Πέραν τῶν ἐγγυήσεων αὐτῶν, ἅπαντα τὰ κέρδη τοῦ διϋλιστηρίου περιέρχονται εἰς τὸ Δημόσιον, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχῃ πραγματοποιηθῆ τὸ ὑπὸ τῆς συμβάσεως προβλεπόμενον ὕψος ἐπενδύσεων τῶν πετροχημικῶν καὶ ὅπως λέγει ἡ Ἐπιτροπὴ —εἰς τὸ πρακτικόν της— τοῦτο σημαίνει, ὅτι διὰ τὰ πετροχημικὰ ποὺ εἶναι ἐπενδύσεις 25 ἑκατ. δολλαρίων, παρέχονται 15 ἑκατ. ἐγγυήσεις μὲ γυναικεῖον λογαριασμόν. Ἐντὸς μηνὸς λοιπόν, συμβαίνουν αὐτά. Ἐντὸς 90 ἡμερῶν πρόκειται νὰ συμβοῦν τὰ ἀκόλουθα: Πρόκειται νὰ κατατεθῇ τὸ ¼ τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου καὶ τῶν 4 ἑταιρειῶν παρ’ Ἑλληνικῇ Τραπέζῃ, καὶ εἶναι αὐτὸ 7 ἑκατ. δολλάρια ἢ διὰ τὴν ἀκρίβειαν 6,9 ἑκατ. δολλάρια. Ὅπως ξεύρετε, τὸ συγκρότημα θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ τέσσερας μονάδας, ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον, ἀπὸ τὴν μονάδα τῆς ἀμμωνίας, ἀπὸ τὸ σύμπλεγμα τῶν πετροχημικῶν καὶ τέταρτον ἀπὸ τὸ χαλυβουργεῖον. Τὸ μετοχικὸν κεφάλαιον εἶναι ἴσον πρὸς τὸ τέταρτον τῆς ἀξίας τῆς ὅλης ἐπενδύσεως, τὸ τέταρτον τῶν 110 ἑκατ. δολλ. Σᾶς εἶπον ὅτι τὸ τέταρτον τοῦ τετάρτου, ἤτοι 7 ἑκατ. δολλ. θὰ κατατεθοῦν ἐντὸς 90 ἡμερῶν. Ἄν δὲν κατατεθοῦν, δὲν ὑπάρχει σύμβασις. Ὄχι ὅμως, μόνον δὲν ὑπάρχει σύμβασις, ἀλλὰ καταπίπτουν τὰ τρία ἑκατ. τὰ προηγούμενα ἐν τῷ ἅμα. Αὐτὰ θὰ συμβοῦν ἐντὸς 90 ἡμερῶν. Ἐντὸς ἑξαμήνου θὰ συσταθοῦν αἱ 4 ἑταιρεῖαι. Μετὰ τὴν σύστασιν τῶν ἑταιρειῶν καὶ ἐντὸς 15 ἡμερῶν θὰ ἀνοιγοῦν ἀνέκκλητοι πιστώσεις ἐκ μέρους Τραπέζης τοῦ Ἐξωτερικοῦ τῆς ἀρεσκείας τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τῶν ὁποίων θὰ συμπληροῦται τὸ μετοχικὸν κεφάλαιον καί, ταὐτοχρόνως, αἱ τέσσαρες ἑταιρεῖαι θὰ δώσουν ἀνέκκλητον ἐντολὴν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ δύναται νὰ ἀναλαμβάνῃ οἱονδήποτε ποσὸν ἐκ τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου τῶν 27 ἑκατομ. περίπου δολλαρίων. Τόσον θὰ εἶναι τὸ σύνολον. Τὸ ¼ θὰ ἔχῃ κατατεθῆ. Τὰ ¾ θὰ ἔλθουν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἀνεκκλήτων πιστώσεων. Θὰ δύναται νὰ ἀναλαμβάνῃ οἱονδήποτε ποσὸν ποὺ δὲν θὰ χρησιμοποιηθῇ ὑπὸ τῶν Ἑταιρειῶν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ τὸ τοποθετῇ δεσμευμένον εἰς Τράπεζαν Ἑλληνικὴν τῆς ἀρεσκείας της ἐφ’ ὅσον παρέλθῃ ἡ προθεσμία ἀποπερατώσεως ἑκάστου ἐκ τῶν ἔργων, διὰ τὰ ὁποῖα προορίζεται τὸ κεφάλαιον. Ἄν χρησιμοποιηθῇ, ἔστω καὶ ἕνα δολλάριον ἀπὸ αὐτὰ τὰ 27 ἑκατ. δολλάρια, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι κατὰ τὸ ¼ κατατεθειμένα ἐντὸς 90 ἡμερῶν καὶ τὰ ¾ χορηγούμενα ὑπὸ μορφὴν πιστώσεων ἀνεκκλήτων, ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἂν καὶ ἕν δολλάριον χρησιμοποιηθῇ ἀπὸ κάθε μίαν ἑταιρείαν, χωριστά, πρὸς σκοπὸν ἀλλότριον, ἢ ἂν ἔστω καὶ ἕν δολλάριον τῆς Ἑταιρείας, φερ’ εἰπεῖν τοῦ χαλυβουργείου, χρησιμοποιηθῇ διὰ τὰ πετροχημικά, ὁλόκληρος ἡ σύμβασις παύει νὰ ὑφίσταται. Ὥστε, τὶ σημαίνει κύριοι συνάδελφοι, ὅλο αὐτὸ τὸ πλέγμα, τὸ τεράστιο, τῶν ἐγγυήσεων, τὸ πλέγμα αὐτὸ τῶν τεραστίων ἐγγυήσεων σημαίνει πρῶτον, ὅτι ἂν δὲν πραγματοποιηθοῦν ἐν τῷ συνόλῳ των 61 ἑκατομ. δολλάρια ἐπενδύσεις, ὅσον εἶναι τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων εἰς διϋλιστήριον, ἀμμωνίαν, πετροχημικά, ἐπέρχονται ὅλαι αἱ δυσμενεῖς συνέπειαι, τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερα πρίν, π.χ. ἂν δὲν γίνουν τὰ πετροχημικὰ χάνει 15 ἑκατ. δολλάρια μέσα εἰς τὴν περίοδον τὴν ἀντίστοιχον τὴν 10ετῆ ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἠγγυήθη ἡ Τράπεζα. Ἀλλά, πέραν τούτου, τὸ διϋλιστήριον μεταβάλλεται εἰς μνημεῖον. Ἐλέχθη ὅτι ἡ γαλοπούλα διὰ νὰ χρησιμοποιήσω τὴν ἔκφρασιν τοῦ ἄρτι κατελθόντος ἀπὸ τὸ βῆμα, εἶναι τὸ διϋλιστήριον. Δὲν εἶναι βέβαια τὸ διϋλιστήριον, ὡς ἔργον τέχνης. Εἶναι τὸ διϋλιστήριον, ἐφ’ ὅσον τοῦτο λειτουργεῖ. Εἶναι τὸ διϋλιστήριον, ἐφ’ ὅσον τοῦ ἐπιτρέπομεν νὰ εἰσάγῃ προϊόντα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, νὰ τὰ διανέμῃ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν κ.ο.κ. Ἄν λοιπόν, δὲν πραγματοποιήσῃ τὰ 61 ἑκατ. θὰ ἴδωμεν τὶ πρόκειται νὰ συμβῇ. Διότι ἐφοβήθη ὁ κ. Καψάλης καὶ ἐπανέλαβε τὸν φόβον του καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης, καὶ τὶ εἶπεν εἰς τὴν οὐσίαν. Εἶναι τόσον σπουδαῖα τὰ οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐπιφέρῃ ἡ ἐπένδυσις αὐτή, ὥστε δὲν θὰ τολμήσωμεν νὰ τὴν σταματήσωμεν. Νὰ σταματήσωμεν τί; Νὰ τὰ πάρωμεν ἕνα, ἕνα. Τὸ μὲν διϋλιστήριο—φαντάζομαι ὅτι εἶναι ἡ θέσις ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως—δὲν πρόκειται νὰ σταματήσῃ, εἶναι καὶ ἡ ἰδική μου θέσις, ὄχι δι’ οὕς λόγος φρονεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἴσως ἄλλοτε ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξηγήσω. Διατὶ νὰ φοβηθῶ ὅμως, νὰ σταματήσω τὸ διϋλιστήριον; Διότι τὸ διϋλιστήριον θὰ ἀπασχολῇ 300 ἐργάτας; Θὰ ἔχω πρόβλημα ἐφοδιασμοῦ. Ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπεν, ὅτι οὐδὲν ἁπλούστερον τοῦ νὰ ἐφοδιάσῃ τὴν χώραν καὶ μάλιστα μὲ τιμὰς εὐκαιρίας. Τὶ θὰ ἔχω νὰ φοβηθῶ; Διότι θὰ μοῦ δημιουργηθῇ ἀνεργία διὰ 300 ἀνθρώπους, ὅσοι θὰ εἶναι περίπου οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὸ διϋλιστήριον θὰ ὑποστῇ ἐκβιασμὸν καὶ δὲν θὰ ὑποστῇ ἐκβιασμὸν αὐτός, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ ἐπενδύσει 61, κατ’ ἐμὲ 110 ἑκατ. δολλ. Διότι ἐλογαριάσατε πόσος εἶναι ὁ τόκος μιᾶς ὥρας διὰ 110 ἑκατ. δολλ.; Καὶ εἶναι κουβέντα αὐτή, ὅτι ἐπειδὴ τὸ Δημόσιον ἐπιβάλλει τόσον αὐστηρὰς κυρώσεις, ὥστε φοβῆται ἡ Ἀντιπολίτευσις, μήπως τρομάξωμεν καὶ δὲν τὴν ἐφαρμόσωμεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐγγύησις; Ὑπῆρξε ποτὲ εἰς οἱανδήποτε χώραν τοῦ κόσμου βαναυσοτέρα ἐγγύησις αὐτῆς; Καὶ ἐὰν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ πράξω τὸ μεῖζον, νὰ μὴ ἀφήσω τὸ διϋλιστήριον νὰ λειτουργῇ ἢ νὰ μὴ τὸ ἀφήσω νὰ διανέμῃ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἢ νὰ μὴ δίδω τὸ συνάλλαγμα, δὲν δύναμαι νὰ πράξω πολλὰ τούτων ἐλάσσονα, τὰ ὁποῖα νὰ πράξω εὑρισκόμενος ἔναντι μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ καὶ ἡ ὁποία θὰ εὑρίσκεται ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας; Ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἐλέγχω ἐγὼ τὴν κατάστασιν καὶ ὅτι δὲν τὴν ἐλέγχει κἄποιος ἐν ὀνόματι τοῦ γεγονότος, ὅτι ἀπασχολεῖ 300 ἐργάτας εἰς τὸ διϋλιστήριον; Διότι δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσῃ περισσοτέρους. Ἐλέχθη ὅτι ἡ προσφερομένη λύσις ὑπὸ τοῦ ἑτέρου ὁμίλου εἶναι ἡ καλυτέρα, ἀπὸ ἀπόψεως ἐγγυήσεων. Διατί; Διότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δικαιοῦται τὸ Κράτος νὰ τοῦ ἐξαγοράσῃ τὸ διϋλιστήριον μὲ ἕνα δάνειον, τὸ ὁποῖον θὰ χορηγήσῃ ὁ ἴδιος ὁ ἐπιχειρηματίας πρὸς 6% πρὸς τὸ Δημόσιον. Εἶναι σοβαρὸν νὰ λέγεται, ὅτι εἶναι προτιμότερον διὰ τὸ Κράτος νὰ πληρώσῃ παρὰ νὰ μὴ πληρώσῃ; Ἐγὼ δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι ἡ προταθεῖσα ἐγγύησις ὑπὸ τοῦ ἑτέρου ὁμίλου δὲν εἶναι καὶ ἡ σοβαρά. Εἶναι σοβαρωτάτη. Ἰσχυρίζομαι ὅμως, ὅτι ἡ παρασχεθεῖσα ἐγγύησις ὑπὸ τοῦ ὁμίλου, ὑφ’ οὗ ἡ παροῦσα σύμβασις, συνδυαζομένη μὲ ὅλας τὰς ἄλλας ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερον, νομίζω, ὅτι ἡ ἐγγύησις τοῦ παρόντος ὁμίλου εἶναι ἀπείρως σημαντικωτέρα. Θὰ παρεκάλουν τὴν Ἀντιπολίτευσιν —εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦτο καὶ εἰς τὴν παρατήρησιν δὲν θὰ δώσω ἀπάντησιν σήμερον, θὰ δώσω ἄλλοτε— νὰ ἐξετάσῃ ἄρα γε ἀναλαμβάνει καὶ διὰ ποίου ἐγγράφου —ἐγὼ ἔχω καταθέσει ὅλα τὰ ἔγγραφα— ὁ ὅμιλος Ὠνάση HTDROCARBON νὰ ἐκτελέσῃ ὅλας τὰς ἐπενδύσεις τὰς ὁποίας ὑπόσχεται καὶ ἀναλαμβάνων τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην ἐγγυᾶται δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου. Διότι ἐγὼ ἔχω τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι ὁ ὅμιλος Ὠνάση ἐγγυᾶται μόνον διὰ μίαν ἐπένδυσιν 26 ἑκατ. δολλαρίων, δηλαδὴ διὰ τὸ Χαλυβουργεῖον. Ἡ ἐπένδυσις δὲ αὕτη, ὁπωσδήποτε καὶ ἂν πάρετε τὰ πράγματα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι μικροτέρα τῆς ἐπενδύσεως τῶν 61 ἑκατ. δολλαρίων. Ἔχω ἀκόμη νὰ σᾶς εἴπω τὶ γίνεται μὲ τὸ Χαλυβουργεῖον. Πράγματι ἡ ΕΣΣΟ εὐθέως δὲν φαίνεται νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ χαλυβουργεῖον. Φαίνεται ὅμως, ἡ ΕΣΣΟ εἴτε ἄλλος ὅμιλος, εἶναι διατεθειμένοι νὰ διαθέσουν διὰ νὰ γίνῃ τὸ Χαλυβουργεῖον, ὁλόκληρον τὸ μετοχικὸν κεφάλαιον τῶν 12 ἑκατ. δολλαρίων. Διότι ἐὰν δὲν τὸ καταθέσουν καὶ τὸ χρησιμοποιήσουν ἐμπροθέσμως τὸ κεφάλαιον αὐτὸ θὰ δεσμευθῇ παρὰ Τραπέζης τῆς ἐκλογῆς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ διηνεκές. Ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχῃ κἄποιος, ὁ ὁποῖος θὰ ἰσχυρισθῇ — σχεδὸν τὸ ἰσχυρίσθη ὁ κ. Μητσοτάκης — ὅτι δὲν ὑπάρχει ὡραιότερον πρᾶγμα εἰς τὸν μάταιον αὐτὸν κόσμον ἀπὸ τὸ νὰ ἔχῃς δολλάρια εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 12 ἑκατομμύρια καὶ νὰ τὰ φέρῃς νὰ τὰ δεσμεύσῃς ἐδῶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι κἄποια κυβέρνησις θὰ συμφωνήσῃ μαζί σου καὶ θὰ σοῦ ἐπιτρέψῃ τὰ 12 αὐτὰ ἑκατομμύρια δολλάρια νὰ μὴ τὰ κάμῃς Χαλυβουργεῖον, ἀλλὰ κονικλοτροφεῖον. Ἐγὼ φαντάζομαι, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πολλοὶ τοιοῦτοι ὑποψήφιοι ἐπιχειρηματίαι καὶ θεωρῶ, ὅτι διὰ μίαν ἐπένδυσιν 49 ἑκατ. δολλαρίων ποὺ εἶναι τὸ χαλυβουργεῖον ἡ παροχὴ αὐτῆς τῆς ἐγγυήσεως ὑπὸ τὴν πρωτοφανῆ μορφὴν τῆς ἀναλήψεως ὑποχρεώσεων προικοδοσίας τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ Χαλυβουργείου διὰ τῆς χορηγήσεως τοῦ συνόλου τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου, ἡ πρωτοφανὴς μορφὴ τῆς ἐγγυήσεως εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου πλέον ἢ ἱκανοποιητική. Θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν συνέβη πουθενὰ εἴτε ἐν Ἑλλάδι εἴτε καὶ ἀλλαχοῦ νὰ παρασχεθῇ τοιαύτης μορφῆς ἐγγύησις ἢ ἀναλόγου μορφῆς ἐγγύησις 12 ἑκατομ. δολλαρίων, διὰ μίαν ἐπένδυσιν 49 ἑκατομμυρίων. Ἠξεύρετε σεῖς καμμίαν ἄλλην χώραν εἰς τὴν ὁποίαν τοῦτο νὰ συνέβη ἢ καμμίαν ἄλλην περίπτωσιν εἴτε παρ’ ἡμῖν εἴτε ἐν Εὐρώπῃ; Ἔρχομαι εἰς τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα καὶ θὰ εἶμαι σύντομος, διότι ὄντως τὸ πρόβλημα εἶναι τεχνικόν. Ἰσχυρίζομαι, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ὀξύτερος συναγωνισμός. Πρῶτον μὲν διότι ὅλοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐγνώριζαν τὴν ὑπόθεσιν. Ὑπάρχει, κ. βουλευταί, ἀμφιβολία, ὅτι ὅταν συνεζητεῖτο ἐπὶ 2 ἔτη καὶ ὅταν ἔλαβον γνῶσιν αὐτοῦ τοῦ προγράμματος οἱ ἐδῶ ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν μεγάλων ἑταιρειῶν ἔλαβον γνῶσιν ἐπανειλημμένως, ὡς προκύπτει, ἐξ ἐγγράφων κατατεθέντων ἐν τῷ φακέλλῳ, εἶναι δυνατόν, λέγω, ἐὰν ἡ ὑπόθεσις ἔχῃ τοιαῦτα περιθώρια ὡς φαίνεται νὰ νομίζῃ ὁ κ. Μητσοτάκης, νὰ μὴ ἐσημειοῦτο μεταξὺ τῶν ἑταιριῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπεθύμουν νὰ λάβουν μέρος εἰς ἕνα τοιοῦτον διαγωνισμὸν εἰς ἕνα τοιοῦτον, ἀγῶνα, εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ κανείς, ὅτι δὲν θὰ προσήρχοντο καὶ αὐτοί; Καὶ δὲν προσῆλθον μόνον, ἀλλὰ μέχρι τῆς τελευταίας ὥρας συνηγωνίζοντο ἄλλαι ἑταιρεῖαι τῆς ὁλκῆς τῶν μετεχουσῶν μετὰ τῆς ΥΔΡΟΚΑΡΜΠΟΝ καὶ τοῦ ὁμίλου Ὠνάση, ἑταιρεῖαι αὐτῆς τῆς ὁλκῆς, ἐν γνώσει πλέον τῶν προτάσεων τοῦ ὁμίλου Πάππας, ὑπέβαλον τὰς ἰδικάς των προτάσεις καὶ αἱ προτάσεις αὐταὶ κριθεῖσαι καὶ συγκριθεῖσαι ἀπὸ Ἐπιτροπὴν ἐξ ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν ἐθεωρήθησαν, ὅτι εἶναι κατώτεραι τῶν προτάσεων τοῦ ὁμίλου Πάππας. Καὶ κατὰ μὲν τὸν ἀρχικὸν χρόνον τῆς κρίσεως ἡ πρότασις Πάππας θὰ ἔδιδεν ἕνα ἀριθμὸν 17,1 ἑκατ., ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ὅλον σύστημα προμηθείας πετρελαίου, τὸ 1965 ἡ ἑτέρα δὲ πρότασις 14,8 ἢ κατ’ ἐπιεικεστέραν ἐκδοχὴν κατὰ 15,6 διὰ τὸ αὐτὸ ἔτος. Διὰ δὲ τὸ ἔτος 1970, ὁ μὲν Πάππας 19,9, ὁ δὲ Ὠνάσης 19,2. Μετά, ὅμως, τὴν ἀρχικὴν κρίσιν ὑπεβλήθησαν, ὑπὸ μορφὴν 19 ἐπιστολῶν παραπόνων τοῦ ἑτέρου ὁμίλου, βελτιωμέναι προτάσεις ἐκ μέρους αὐτοῦ. Ὅταν ἐλήφθησαν αἱ προτάσεις αὐταί, ἡ Κυβέρνησις διέταξε τὴν ἐπιτροπὴν κρίσεως νὰ κρίνῃ καὶ νὰ συγκρίνῃ τὰς βελτιωμένας προτάσεις τοῦ δευτέρου ὁμίλου, πρῶτον, μὲ τὰς ἀρχικὰς προτάσεις τοῦ ὁμίλου Πάππας καί, δεύτερον, τὰς βελτιωμένας προτάσεις τοῦ ὁμίλου Ὠνάση, μὲ τὰς βελτιωμένας προτάσεις τοῦ ὁμίλου Πάππας. Καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις, θὰ καταθέσω τοὺς πίνακας διὰ νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰ Πρακτικά, καὶ εἰς τὰς δύο προτάσεις ὑπάρχει ὑπεροχὴ ὑπὲρ τῶν προκριθεισῶν προτάσεων. Ἐν τούτοις, οἱ παραπονεθέντες ἰσχυρίζονται, ὅτι ἔχουν ὑπὲρ αὐτῶν μία διαφορὰν 4–5 ἑκατ. κατ’ ἔτος. Πῶς συμβαίνει νὰ φθάνουν μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου; Θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰ παραδείγματα τῶν συλλογισμῶν, τῶν περιεχομένων εἰς τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα ἔχουν καταθέσει. Ὅπως εἶναι φυσικὸν ἡ Ἐπιτροπὴ κρίσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν γνωρίζουν ἐπακριβῶς ποία θὰ εἶναι ἡ κατανάλωσις τὸ 1965 καὶ τὸ 1970. Καταλήγει, ὅμως, βάσει στοιχείων εἰς ὡρισμένας παραδοχάς, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν εἰς τὴν ποσότητα καὶ τὴν κατανομὴν κατ’ εἶδος τῶν διαφόρων προϊόντων πετρελαίου. Ἀμφότεραι, καὶ ἡ ποσότης καὶ ἡ κατανομὴ κατ’ εἶδος, διότι ὑπάρχουν εἴδη συμφερώτερα καὶ εἴδη ὀλιγώτερον συμφέροντα, ἀμφότεραι φυσικὸν εἶναι νὰ δημιουργοῦν διάφορα ἀποτελέσματα. Πῶς σκέπτονται οἱ παραπονούμενοι; Δὲν ἐρευνοῦν τὰς παραδοχὰς τῆς Ἐπιτροπῆς, ἴσως, ἐπειδὴ δὲν τὰς γνωρίζουν καὶ κάνουν μίαν ἰδικήν των αὐθαίρετον παραδοχήν. Ὅτι θὰ καταναλωθῇ τόση ποσότης τὸ 1965 καὶ τόση τὸ 1970. Ἀλλ’ ὅταν κάνῃ τίς αὐτὴν τὴν παραδοχήν, θὰ πρέπει νὰ τὴν κάμῃ καὶ διὰ τὸν ἄλλον. Διότι δὲν φαντάζομαι νὰ ἐξαρτᾶται τὸ μέγεθος τῆς καταναλώσεως μὲ τὸ ἐὰν θὰ πάρῃ τὸ διϋλιστήριον ὁ Πάππας ἢ ἡ ΥΔΡΟΚΑΡΜΠΟΝ. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ σοφίσματος δημιουργεῖται ἡ πρώτη διαφορά. Παίρνουν ἕνα αὐθαίρετον ποσὸν καταναλώσεως καὶ λαμβάνουν τὸ νούμερο, τὸ δημοσιευθὲν εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ κάνουν τὴν σύγκρισιν. Ὑποθέτω, ὅτι ἡ σύγκρισις αὐτὴ —καὶ οἱ τοῖχοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ ἀντιλαμβάνονται— δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Δεύτερον, ὑποτιμοῦν ἢ ὑπερτιμοῦν ὡρισμένα στοιχεῖα αὐθαιρέτως, στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προκύπτουν καὶ ἐκ τῶν διεθνῶν τιμῶν. Τρίτον, εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν μὲν τοῦ ὁμίλου Πάππας τὰ κύρια ἔσοδα τοῦ Δημοσίου προέρχονται ἐκ τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει τὸ Δημόσιον. Ἀντιστρόφως, εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ὁμίλου ΥΔΡΟΚΑΡΜΠΟΝ, τὰ κύρια ἔσοδα τοῦ Δημοσίου προέρχονται ἐκ τῆς φορολογίας. Εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι «ἡ παχειὰ ἀγελὰς εἶναι τὸ διϋλιστήριον». Τοῦτο, ὑποθέτω, τὸ ἐγνώριζεν ὁ δεύτερος ὅμιλος καὶ δι’ αὐτὸ εἰσῆγε τὴν ἑξῆς ἀρχὴν εἰς τὴν πρότασίν του: Λέγει, ὅτι ὅλαι αἱ ἐπενδύσεις, ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις θὰ φορολογοῦνται ἑνιαίως. Δηλαδή, ἐὰν ἔχῃ κέρδος τὸ Διϋλιστήριον, θὰ δικαιοῦται νὰ συμψηφίζῃ ἐνδεχομένας ζημίας τῶν ἄλλων ἐπιχειρήσεων. Καὶ ὅπως εἶπον, προκειμένου περὶ αὐτῆς τῆς χρήσεως, ἔχει σημασίαν μεγάλην ἡ πρότασις Ὠνάση, ἀλλὰ συμβαίνει καὶ ἄλλο παράδοξον. Λέγει, ὅτι μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα μετὰ τὸ 1968, ὁ δεύτερος ὅμιλος, νὰ προμηθεύωμεν εἰς τὸ διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης τὰ 30% τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἔναντι, ὅμως, αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος λέγει, ὅτι θὰ προμηθεύω καὶ ἐγὼ ἀντιστοίχως προϊόντα εἰς τὸ ἰδικόν σας διϋλιστήριον. Ἀπορῶ, κύριοι βουλευταί, πῶς ὁ κ. Καψάλης, τόσον εὐρυμαθὴς περὶ τὰ ἐμπορικὰ θέματα, καὶ δὲν τὸ λέγω τοῦτο μὲ πρόθεσιν νὰ τὸν ὑποτιμήσω, ἀπορῶ πῶς δὲν τὸ παρετήρησεν αὐτό. Τί μᾶς δίδει; Δίδει δικαίωμα εἰς ξένον ἀχυρῶνα καὶ μάλιστα εἰς τὸν ἰδικόν μας ἀχυρῶνα, διότι τὸ διϋλιστήριον μετὰ τὸ 1968 εἶναι γνωστὸν ὅτι θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ Κράτος. Ἔχει σημασίαν, ὅμως, τοῦτο ἀπὸ ἀπόψεως κοστολογήσεως. Ἐδῶ συμβαίνει κἄτι τὸ ἰδιαζόντως χαρίεν. Ὅταν ἐκεῖνος πρόκειται νὰ προμηθεύσῃ ὑπὲρ ἡμῶν τὸ 30% λέγει, ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ μίαν ἔκπτωσιν 3 δολλαρίων. Ὅταν ἡμεῖς θὰ προμηθεύωμεν τὸ 30%, τότε θὰ πρέπει νὰ ἐπιτύχωμεν 4 δολλάρια ἔκπτωσιν κάτω τῶν διεθνῶν τιμῶν. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν σας, διὰ νὰ σᾶς δώσω τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους, ἄλλωστε, γνωρίζετε καὶ θὰ εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν σας νὰ κάμωμεν τοὺς πολλαπλασιασμούς, ὅταν προχωρήσῃ ἡ συζήτησις. Θέλω μόνον νὰ ἐρωτήσω, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν ὅλα αὐτὰ τὰ καταπληκτικά, τὰ ὁποῖα εἴπατε ἀπὸ ἀπόψεως περιθωρίων κερδῶν; Τὸ θέμα ἦτο γνωστὸν καὶ τὸ ἐγνώριζον ὅλαι αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι τοῦ κόσμου, διότι δὲν ἔχει σημασίαν, ὅτι ἐὰν δὲν τὸ ἐγνώριζον οἱ ἔμποροι τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος ἐν Κορίνθῳ, διότι δὲν ἐπρόκειτο οὗτοι νὰ μετάσχουν εἰς ἕνα διαγωνισμὸν διὰ τοιαύτας ἐπενδύσεις, ἐφ’ ὅσον οἱ πάντες τὸ ἐγνώριζον, πῶς συνέβη νὰ μὴ ἐμφανισθοῦν ἄλλοι; Ἢ μᾶλλον ἔλαβε, διότι ἔλαβεν, ὅπως σᾶς εἶπον, ἀρκετά, ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα αὐτοῦ τοῦ ὀξυτάτου ἀνταγωνισμοῦ ὑπῆρξεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπα καὶ δὲν ὑπῆρξεν καλλίτερον. Ἐπενδύσεις, ἀρχικῶς —καὶ ὅταν λέγω ἀρχικῶς, ἐννοῶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως τῶν προσφορῶν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς— αἱ ἐπενδύσεις τοῦ ἑνὸς ὁμίλου, τοῦ προκριθέντος, ἀνέρχονται εἰς 100 ἑκατ. δολλαρίων, τοῦ ἄλλου δέ, τοῦ δευτέρου ὁμίλου, εἰς 68 ἑκατ. δολλαρίων ἐν τῷ συνόλῳ. Μεταγενεστέρως, αἱ ἐπενδύσεις τοῦ προκριθέντος ὁμίλου ἀνῆλθον εἰς 110 ἑκατ. δολλάρια, τοῦ ἑτέρου ὁμίλου εἰς 78 ἑκατ. δολλάρια. Εἶναι πράγματι περίεργον, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ὁποία εἶναι τόσον δύσπιστος ὅταν τῆς προσφέρωνται διὰ τῆς συμβάσεως ἐγγυήσεις πρωτοφανεῖς εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Εὐρώπης, ἐκ δεκάδων ἑκατομμυρίων δολλαρίων, δὲν εἶναι δύσπιστος, ὅταν ἀναγινώσκῃ κατατεθεῖσαν ἐπιστολὴν τῆς Ἑταιρείας Αἴ Ντὶ Αἴ, ἑταιρείας παραγούσης ἀμμωνίαν καὶ ἡ ὁποία δὲν λέγει τίποτε ἄλλο παρὰ ὅτι μάλιστα θὰ προμηθεύωμαι ἀπὸ ἐσένα πρώτην ὕλην, διὰ νὰ κάνω μίαν ἐπένδυσιν ἀμμωνίας καὶ θὰ χρησιμοποιήσω τὴν πρώτην ὕλην αὐτήν. Τί ἄλλη ἐγγύησις, πλὴν αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς, ὑπάρχει εἰς τὸν φάκελλον; Θέλετε, μάλιστα, νὰ σᾶς εἴπω καὶ κἄτι; Ἀρχικῶς προεβλέπετο εἰς τὴν πρότασιν, εἰς τὴν πρώτην φάσιν, μονὰς ἀμμωνίας 8 ἑκατ. δολλαρίων. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσῃ κανεὶς ἴσως μερικὰ ἄλλα ἑκατ. δολλαρίων, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ μονὰς ἀμμωνίας, αὐτῆς μάλιστα τῆς δυναμικότητος, μὲ αὐτὸ τὸ ποσόν. Ἀλλὰ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἐβελτίωσε τὴν πρότασίν της. Πράγματι ὁ Ὅμιλος Ὑδροκάρμπον–Ὠνάση, διὰ τῆς προσκομίσεως ἑνὸς τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον κατέθεσε καὶ τὸ ὁποῖον ἔλεγεν, ὅτι ἡ Ι.Δ.Ι. τὴν ἐπένδυσιν δέχεται νὰ τὴν αὐξήσῃ εἰς 20 ἑκατ. καὶ συμπεραίνει, ὅτι θὰ ἔχωμεν τόσας κατ’ ἔτος ἐξαγωγάς. Αὐτὸ τὸ στοιχεῖον θεωρεῖται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι εἶναι ἐπικρατέστερον, π.χ., τοῦ στοιχείου τῆς ἐγγυήσεως 11 ἑκατ. δολλαρίων, σὺν ὅλα τὰ κέρδη τοῦ διϋλιστηρίου ἐπὶ μίαν 10ετίαν, διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν πετροχημικῶν. Καὶ αὐτὸ λέγεται ἀντικειμενικὴ κρίσις. Εἶναι δυνατὸν νὰ προκόψῃ ὁ τόπος, μὲ τόσην ἔλλειψιν ἀντικειμενικότητος ἐκ μέρους σας; Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς κουράσω καὶ θὰ ὁμιλήσω τὴν Παρασκευὴν ἢ τὴν ἄλλην Τρίτην καὶ θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν σημασίαν τῶν ἐπενδύσεων, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ πραγματοποιηθοῦν. Παρακαλῶ νὰ σκεφθῆτε, ἐξαιρέσει τῆς Κλωστοϋφαντουργίας καὶ ἐξαιρέσει μερικῶν ἄλλων μεγάλων βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι στηρίζονται εἰς πρώτην ὕλην τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της ἡ Ἑλλάς, τί ἄλλου εἴδους μεγάλη βιομηχανία ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, χωρὶς νὰ στηρίζεται εἰς σημαντικὸν βαθμὸν ἐπὶ βασικῶν χημικῶν μεγάλων βιομηχανιῶν; Εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι εἶναι ἥκιστα σοβαρὸν νὰ περιέχηται ἐν τῇ συμβάσει ἕνας τεράστιος πίναξ πετροχημικῶν καὶ νὰ δίδηται τὸ δικαίωμα ἐξ αὐτῶν τῶν πετροχημικῶν βιομηχανιῶν νὰ ἐπιλέξῃ ὁ ἀνάδοχος ὡρισμένας. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Μητσοτάκης πλανᾶται, διότι δὲν ἀντιλαμβάνεται πόσον σύνθετον εἶναι τὸ πρόβλημα. Πρῶτον, διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ οἱανδήποτε ἐξ αὐτῶν, εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἀνάδοχος νὰ δημιουργήσῃ καὶ νὰ δημιουργήσῃ εἰς μέγεθος ὄπτιμουμ βιομηχανίαν Ἐθελενίου, Προπιλενίου καὶ ἄλλων προϊόντων τῆς δι’ ἀτμοῦ διασπάσεως τῆς νάφθης, αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν βάσιν τῶν πετροχημικῶν. Αὐτὸ ἐὰν δὲν τὸ κάμῃ δὲν ἠμπορεῖ νὰ πραγματοποιήσῃ τὰς ὑπολοίπους ἐπενδύσεις. Τί λέγει, ἀντιστοίχως, ἡ ἑτέρα πρότασις; Ἡ ἑτέρα πρότασις λέγει, ὅτι ἐὰν ὑπάρξῃ κἄποτε εἰς τὴν Ἑλλάδα ζήτησις 8 χιλιάδων τόννων αἰθυλενίου, τότε θὰ κάμω καὶ ἐγώ, μετὰ 3ετίαν, μίαν μικρὰν μονάδα αἰθυλενίου ἀντίστοιχον. Ἡ μικρά, ὅμως, μονὰς τοῦ αἰθυλενίου δὲν θὰ ἦτο διεθνῶς συναγωνιστική. Ἀντιθέτως, εἰς τὴν πρότασιν Πάππας ἡ ἐπένδυσις εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα, δὲν εἶναι ἐπένδυσις ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν ἄλλην, 4 ἑκατ. δολλαρίων, ἀλλὰ εἶναι ἐπένδυσις 25 ἑκατ. δολλαρίων, θὰ παραχθοῦν δὲ αἱ βασικαὶ πρῶται ὗλαι, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζονται αἱ ἄλλαι βιομηχανίαι ἢ αἱ πλεῖσται ἐκ τῶν ἄλλων βιομηχανιῶν, αἱ ἀναφερόμεναι ἐν τῷ καταλόγῳ. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, ἡ ἐπένδυσις αὐτὴ θὰ καταστήσῃ δυνατὴν καὶ θὰ συμπληρώσῃ τὴν ἐπένδυσιν τῆς καυστικῆς σόδας. Κύριοι βουλευταί, ὡς γνωρίζετε, μέχρι σήμερον δὲν ἐπετεύχθη εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ κατασκευὴ ἐργοστασίου καυστικῆς σόδας καὶ δι’ ἄλλους λόγους, ἀλλὰ πρὸ πάντων διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Διότι δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ διάθεσις ἑνὸς προϊόντος προκύπτοντος κατὰ τὴν διαδικασίαν παραγωγῆς τῆς καυστικῆς σόδας, ποὺ εἶναι τὸ χλώριον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξόχως δηλητηριῶδες προϊὸν καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ διατεθῇ. Καὶ προβλέπει, πολὺ ὀρθῶς, ἡ σύμβασις ἡ προκειμένη, τὸν συνδυασμόν της μὲ τὴν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν δημιουργίαν καυστικῆς σόδας καὶ χλωρίου ἐν Ἑλλάδι. Καὶ εἰς τὸν κατάλογον τῶν πετροχημικῶν εἰς τὴν πρώτην σελίδα, ὑπάρχει σωρεία ὅλη προϊόντων τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦν τὴν σύμπραξιν αὐτῶν τῶν ἄλλων μονάδων, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν ἀνεξαρτήτως αὐτῆς τῆς ἐπενδύσεως ὑπὸ ἄλλων ὁμίλων καὶ εἰδικῶς τὸν ὅμιλον τοῦ κ. Νεύρου, συνεργαζόμενον ἐπίσης μὲ μεγάλας Ἀμερικανικὰς Ἑταιρείας. Δὲν θέλω νὰ προβῶ περισσότερον εἰς τεχνικὴν ἀνάλυσιν, θὰ ἀναγκασθῶ ἴσως νὰ τὸ πράξω εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν, ἀλλὰ εἶναι χαρακτηριστικὸν ὅτι πλὴν τῆς ὑπεροχῆς ὡς πρὸς τὰ πετροχημικὰ καὶ τὸ Χαλυβουργεῖον τὸ προβλεπόμενον ἐν τῇ συμβάσει δὲν συγκρίνεται μὲ τὸ Χαλυβουργεῖον τοῦ ἑτέρου ὁμίλου. Ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπεν ὅτι ἀπορεῖ καὶ ἐξίσταται διότι ἐδέχθημεν νὰ συζητήσωμεν περὶ ἑνὸς χαλυβουργείου ὅμοιον τοῦ ὁποίου δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνον εἰς τὸ Μεξικόν. Ἐλησμόνησεν ὁ κ. συνάδελφος ὅτι ἡ μέθοδος τῆς ἀναγωγῆς σιδηρομεταλλευμάτων δι’ ἀερίων συνθέσεως ἀντὶ τῆς κοινῆς μεθόδου ἀναγωγῆς ποὺ γίνεται διὰ τῶν ὑψικαμίνων μὲ κόκ, εἶναι μέθοδος προσφάτως ἐντελῶς ἐφευρεθεῖσα. Καὶ πράγματι λειτουργοῦν δύο μονάδες τοιαύτης φύσεως εἰς τὸ Μεξικόν. Μονάδες, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχεδιασθῆ καὶ κατασκευασθῆ ἀπὸ τὴν Μεξικανικὴν ἑταιρείαν καὶ ἀπὸ τὴν παγκοσμίου φήμης ἑταιρείαν ΚΕΛΟΓΚ, τὴν ὁποίαν ὑποθέτω ὅτι ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν γνωρίζετε ὅτι εἶναι μία ἐκ τῶν 3, 4 μεγαλυτέρων ἑταιρειῶν τοῦ εἴδους αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον. Ἀντιθέτως ἡ πρότασις ἡ ἑτέρα περὶ κατασκευῆς χαλυβουργείου πολὺ μικροτέρου, τὸ ὁποῖον ἔχει δοκιμασθῆ, καθὼς ἐγὼ τοὐλάχιστον γνωρίζω μόνον πειραματικῶς ὑπὸ μεγάλου ἀληθῶς οἴκου τοῦ οἴκου SCHNEIDER νομίζω, ἀλλὰ δὲν ἔχει ὑποστῆ τὴν δοκιμασίαν τῆς βιομηχανικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ὥστε καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως χωλαίνει ἡ σύγκρισις. Κύριοι συνάδελφοι, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν ἡ ἐπένδυσις πρόκειται νὰ μεταβάλῃ ὄχι μόνον τὴν μορφὴν τῆς Μακεδονίας, ποὺ τὸ θεωρῶ αὐτονόητον, ἀλλ’ ἡ ἐπένδυσις αὐτὴ πρόκειται νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς δύο σημαντικωτάτους βιομηχανικοὺς τομεῖς νὰ ἐπιτελέσῃ ἅλματα προόδου. Θὰ ἠμπορέσῃ νὰ δημιουργήσῃ ἐπὶ διεθνοῦς συναγωνιστικῆς βάσεως μεγάλας χημικὰς βιομηχανίας. Ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν φυσικὰ ἀέρια, πράγματι δὲν ἠμποροῦμεν ἀπὸ πουθενὰ ἀλλοῦ νὰ κάμωμεν χημικὴν βιομηχανίαν παρὰ μόνον ἀπὸ τὰ πετρέλαια. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ ἕτερος λόγος, κ. βουλευταί, ἕνεκα τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ οὐδὲ κἄν σκέψις περὶ ἱδρύσεως καὶ τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Οὔτε σκέψις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι ἀξίαν αὐτὴ ἡ ἐπένδυσις ἔχει, ἐπειδὴ τὸ διϋλιστήριον εἶναι συνδυασμένον πρὸς τὰς ἄλλας βιομηχανίας. Εἶναι συνδυασμένη οὕτω σωρεία διϋλιστηρίων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ ἄλλας βιομηχανίας εἴτε πετροχημικάς, εἴτε εἰδικῶς παραγωγῆς ἀμμωνίας, εἴτε εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν Μεξικανικήν, τὸ χαλυβουργεῖον. Φαντάζεσθε, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἱδρυθῇ κρατικὸν διϋλιστήριον καὶ νὰ ὑποθέσωμεν ὅτι θὰ συμφωνηθῇ ἡ χορήγησις εἰς τὰς διαφόρους αὐτὰς ἐπιμέρους βιομηχανίας τῆς πρώτης των ὕλης ὑπὸ τῶν διαχειριζομένων τὸ διϋλιστήριον τμηματαρχῶν; Ξεύρετε κανένα μέρος τοῦ κόσμου, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ συνεδυάσθησαν τοιούτου εἴδους ἐπενδύσεις, τῶν ὁποίων ἡ πρωτοτυπία συνίσταται ἀκριβῶς εἰς τὸν συνδυασμὸν αὐτόν, κ. βουλευταί, καὶ ὅπου τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐπενδύσεως αὐτῆς νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ Κράτος; Καὶ σεῖς πιστεύετε ὅτι θὰ ἤρχοντο τὰ Ἀμερικανικὰ κεφάλαια ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας καὶ προϋποθέσεις νὰ ἐπενδυθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα; Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλος λόγος ἕνεκα τοῦ ὁποίου τὸ διϋλιστήριον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ κάμῃ τὸ Δημόσιον. Ὡς γνωρίζετε, κ. βουλευταί, αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔχει βεβαίως ἀνάγκην ὁ τόπος δευτέρου διϋλιστηρίου δυναμικότητος 1½ ἑκατομμυρίων τόννων καὶ ἀκόμη ὀλιγώτερον 2½ ἑκατομμυρίων τόννων. Τὸ διϋλιστήριον, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λειτουργήσῃ ἔστω καὶ ἂν εἶναι μόνον 1½ ἑκατομμυρίου τόννων, θὰ ἔπρεπε νὰ ἠμπορῇ νὰ πραγματοποιῇ ἐξαγωγάς. Καὶ γνωρίζετε πόσον δύσκολον εἶναι νὰ πραγματοποιήσῃ κανεὶς ἐξαγωγὰς ἑτοίμων προϊόντων εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν τῆς Μεσογείου, ὅπου ὑπάρχουν πολλὰ διϋλιστήρια. Πῶς θὰ πραγματοποιήσῃ αὐτὰς τὰς ἐξαγωγὰς τὸ Κράτος; Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ τρίτος λόγος, ἡ σύμβασις ἀκριβῶς τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης τὴν ἐπικαλούμεθα ὅλοι, τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Δημιουργεῖται μία προοπτική, ἡ ὁποία καταστατικῶς διαγράφεται ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν συνθήκην τῆς Ρώμης. Καὶ βάσει τῆς προοπτικῆς καὶ τῆς ἀρχῆς ταύτης πρόκειται νὰ καταργηθῇ κάθε εἴδους μονοπώλιον. Καὶ πρόκειται τὰ πάντα νὰ στηριχθοῦν εἰς τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἀλλὰ ἠρώτησε καὶ τοῦτο τὸ παράδοξον ὁ κ. Μητσοτάκης. Τὶ πρόκειται νὰ συμβῇ ἐὰν ἡ Ἑλλὰς ὑποχρεωθῇ μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς νὰ ἀπελευθερώσῃ πλήρως τὰ πετρελαιοειδῆ; Δηλαδή, νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσαγωγὴν πετρελαιοειδῶν καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἵδρυσιν καὶ ἑτέρων διϋλιστηρίων. Διατὶ μὲ ἐρωτᾶτε καὶ δὲν ἀναγιγνώσκετε τὴν σύμβασιν; Ἁπλούστατα τίποτε δὲν πρόκειται νὰ συμβῇ. Θὰ ἔχῃ ἐν τῷ μεταξὺ κατασκευάσει καὶ ἄλλας ἐπενδύσεις ὁ ἀνάδοχος καὶ βεβαίως θὰ ὑπόκειται καὶ αὐτὸς εἰς τοὺς γενικοὺς νόμους τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ θὰ εἶναι ἐλευθέρα ἐνδεχομένως ἡ ἵδρυσις ἑτέρου διϋλιστηρίου ἢ ἡ εἰσαγωγὴ πετρελαιοειδῶν, ἐὰν τοῦτο τελικῶς ἀποφασίσῃ ἡ Κοινὴ Ἀγορά. Εἶναι βέβαιον ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ὡρισμένα οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα δυσμενῆ ἐνδεχομένως ἄμεσα ἢ ἔμμεσα, δὲν ἠξεύρω ποία θὰ εἶναι ἡ πολιτική, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθηθῇ τελικῶς ἀπὸ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ τῆς καταναλώσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διασφαλίζεται πλήρως ἐν τῇ συμβάσει δι’ εἰδικῆς διατάξεως ἡ περίπτωσις τῆς ρυθμίσεως τῶν θεμάτων τῶν πετρελαιοειδῶν ὑπὸ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ἀλλὰ ἡ παρατήρησις αὐτή, κ. συνάδελφοι, μοῦ ὑπενθυμίζει κάτι ἄλλο, ὅτι ἀντιθέτως, αἱ ἄλλαι προτάσεις δὲν δέχονται τοιούτου εἴδους λύσεις καὶ λέγουν ὅτι ὅταν θὰ γίνουν αὐτὰ τότε πλέον θὰ γίνῃ μία πλήρης ἀνασυζήτησις τῆς συμβάσεως καὶ τῶν παροχῶν πρὸς τὸ Δημόσιον. Ἀλλὰ διατὶ δὲν ἔγινε διαγωνισμός; Τὸ ἐρώτημα εἶναι νομίζω, ἀφελές, κ. βουλευταί, καὶ ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι πῶς εἶναι δυνατὸν μετὰ σοβαρότητος νὰ τίθεται. Ἡ Κυβέρνησις ὅπως σᾶς εἶπον δὲν ἀπέβλεπεν εἰς τὴν παροῦσαν φάσιν νὰ ἱδρύσῃ ἕτερον διϋλιστήριον. Ἀπέβλεπεν εἰς τὰς ἄλλας ἐπενδύσεις ἐκ παραλλήλου πρὸς τὸ διϋλιστήριον. Εἶναι ἀνακριβές, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ διϋλιστήριον πρόκειται νὰ ἐπιδοτήσῃ τὰς ἄλλας μονάδας. Τοῦτο ἀπαγορεύεται διὰ ρητῆς διατάξεως τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ καὶ νὰ ἀναγνώσητε πρὶν μοῦ κάμετε κριτικήν. Ἀλλὰ τὸ διϋλιστήριον ἀποτελεῖ οὐσιαστικῶς τεχνικὴν προϋπόθεσιν τῆς λειτουργίας τῶν ἄλλων μονάδων. Ἐδέχθημεν, κ. τὴν ἵδρυσιν τοιαύτης μονάδος, διότι ἦτο συνδυασμένη πρὸς ἄλλας ἐξόχως ἐνδιαφερούσας ἐπενδύσεις καὶ διότι δὲν διακινδυνεύομεν τίποτε. Διότι ἀπὸ τὴν ὑπερπαραγωγὴν τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου δὲν κινδυνεύομεν ἡμεῖς, ἀλλὰ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ὑπερπαραγάγῃ καὶ θὰ ὑποχρεωθῇ, μὲ τὴν εὐχήν μας, νὰ ἐξαγάγῃ. Τὸ Δημόσιον συνεπῶς, δὲν δύναται ἐκ τῶν προτέρων νὰ προσδιορίσῃ ἐπακριβῶς τοὺς συνδυασμοὺς τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων. Λογικῶς οἱ δυνατοὶ συνδυασμοὶ εἶναι ἄπειροι, εἶναι πάντως τόσον πολυάριθμοι ὥστε θὰ ἐχρειάζοντο 9 ἠλεκτρονικοὶ ἐγκέφαλοι διὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ διὰ νὰ τοὺς καταγράψουν. Τὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὸ δημόσιον, νὰ ἀποκλείσῃ ἐκ προνομίων κἄποιον συνδυασμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο ἐξόχως ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν; Νὰ προκηρύξῃ διαγωνισμὸν καὶ νὰ εἴπῃ τί; Καλῶ νὰ κάμετε ἐπενδύσεις; Τὸ εἶπε καὶ τὸ γνωρίζουν ἅπαντες οἱ ἐνδιαφερόμενοι περὶ τὰ πετρελαιοειδῆ εἰς μεγάλην κλίμακα, διότι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἅπαντες μετροῦνται εἰς τὰ δάκτυλα τῶν δύο χειρῶν παγκοσμίως. Ὑπάρχει τὶς ἔστω καὶ εἷς ὁ ὁποῖος ἠδύνατο νὰ λάβῃ μέρος εἰς αὐτὸ τὸ ἀγώνισμα καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἔλαβε μέρος ἐξ ἀγνοίας ἢ ἐξ οἱασδήποτε ἄλλης αἰτίας; Ποῖος; Ἐκτὸς ὅμως τῆς τυπικῆς αὐτῆς παραλείψεως τῆς προκηρύξεως ἡ ὁποία δι’ οὓς λόγους σᾶς ἐξέθεσα εἶναι ἀστεῖον καὶ νὰ λεχθῇ, ὅτι ἠδύνατο νὰ γίνῃ, ὅλαι αἱ ἄλλαι ἠθικαὶ καὶ οὐσιαστικαὶ ἐγγυήσεις τοῦ διαγωνισμοῦ ἐτηρήθησαν ἀπαρεγκλήτως, καὶ ἐπιτροπὴ ὑπηρεσιακὴ ἐξ ἀδιαβλήτων ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν ὑπῆρξεν, ἐκείνη ἡ ὁποία ἔκρινε τὰς προσφοράς. Καὶ φυσικὰ βεβαίως ἡ Κυβέρνησις τελικῶς ὑπὸ ἰδίαν της εὐθύνην ἀπεφάσισε. Οὐδὲ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Καὶ συναγωνισμὸς ὀξύτατος ὑπῆρξε. Καὶ θὰ εἴπω καὶ κάτι ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι: Ἐὰν ἐγένετο διαγωνισμὸς θὰ εἴχομεν ἁπλούστατα φέρ’ εἰπεῖν τὰς 4, 5 προσφοράς, αἱ ὁποῖαι ἀρχικῶς ὑπεβλήθησαν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ὁμίλων οἱ ὁποῖοι ἐνδιεφέρθησαν διὰ τὰς ἐπενδύσεις ταύτας. Αἱ προσφοραὶ αὐταὶ ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι δὲν δύνανται νὰ συγκριθοῦν μὲ τὰς προσφορὰς ὡς αὗται διεμορφώθησαν κατόπιν ἀγῶνος (ὁ ὁποῖος διήρκεσεν 7, 8 μῆνας περίπου), τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ βελτιώσῃ τὴν προσφορὰν τοῦ πρώτου καὶ διὰ νὰ βελτιώσῃ τὴν προσφορὰν τοῦ ἄλλου. Ἐβελτιώθησαν περίπου ὅλαι αἱ προσφοραὶ καὶ πάντως αἱ δύο κυριώτεραι καταπληκτικά, κύριοι συνάδελφοι, καὶ δὲν ἔχετε παρὰ νὰ συγκρίνητε τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα σᾶς κατέθεσα διὰ νὰ ἴδητε τὶ λέγουν εἰς τὴν ἀρχὴν οἱ ἴδιοι κύριοι καὶ τὶ λέγουν οἱ ἴδιοι κύριοι μετὰ τὴν διαδικασίαν τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἠκολουθήσαμεν εἰς τὸ τέλος. Παροξυσμὸς συναγωνισμοῦ ὑπῆρξεν. Ὑπάρχει μείζων αὐτοῦ τοῦ παροξυσμοῦ τοῦ συναγωνισμοῦ ἀπὸ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐκδηλοῦται εἰς τὸ ἄγχος τοῦ δευτέρου τοῦ παραπονουμένου ὁμίλου, ὁ ὁποῖος μέσα σὲ ἕνα μῆνα, μετὰ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, στέλλει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ 19 ἐπιστολὰς διὰ τῶν ὁποίων συνεχῶς βελτιώνει τὴν πρότασίν του; Ὅπως σᾶς εἶπον αἱ 19 αὗται ἐπιστολαὶ μολονότι ὑπεβλήθησαν καθ’ ὃν τρόπον σᾶς εἶπον ὅτι ὑπεβλήθησαν, ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψει καὶ ἐγένετο δεόντως ἡ σύγκρισις. Τὸ προέχον στοιχεῖον κ. συνάδελφοι εἰς αὐτὴν τὴν ἐπένδυσιν ἀπὸ ἀπόψεως ἰδικοῦ μας ἐνδιαφέροντος, δὲν εἶναι βεβαίως τὸ διϋλιστήριον, εἶναι ὅλαι αἱ ἄλλαι μονάδες. Ἄν μᾶς ἐζητοῦντο δι’ αὐτὰς τὰς ἄλλας μονάδας ἄδειαι, θὰ τὰς ἐχορηγούσαμεν, μέχρι μὲν τῶν ἡμερῶν τῆς παρελθούσης Κυβερνήσεως, ἄνευ οἱασδήποτε ἐγγυήσεως, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, θὰ ἐζητούσαμεν μίαν μικρὰν ἐγγύησιν. Ποῦ τὸ εἴδατε γραμμένο νὰ ζητηθοῦν καὶ νὰ ἐπιτευχθοῦν αὐταὶ αἱ τεράστιαι ἐγγυήσεις αἱ ὁποῖαι ἐπετεύχθησαν; Καὶ δὲν μοῦ λέγετε, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτολμηθῇ εἰς διεθνῆ διακήρυξιν τὸ σύστημα τῶν ἐγγυήσεων τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον ἡμῶν κ. συνάδελφοι; Καὶ σᾶς ἐξηγοῦμαι καὶ τοῦτο τὸ σύστημα τῶν ἐγγυήσεων εἶναι τόσον πρωτάκουστον, εἶναι τόσον πρωτοφανὲς καὶ βαρὺ διὰ τοὺς ὑπογράψαντας, ὥστε ἡ ὕπαρξις μιᾶς ἑταιρίας τοῦ μεγέθους τῆς ΕΣΣΟ, δηλαδὴ τῆς πρώτης ἑταιρείας, ὄχι πετρελαιοειδῶν, ἀλλὰ τῆς πρώτης ἐπιχειρήσεως τοῦ κόσμου ἀπὸ ἀπόψεως καὶ κατατεθειμένων κεφαλαίων καὶ κινήσεως ἐτησίως... Μόνον ἡ ὕπαρξις αὐτῆς τῆς κολοσσιαίας ἑταιρείας, τῆς Ε.Σ.Σ.Ο. καὶ ἡ συνεργασία τῆς Τραπέζης Μανιφατιστουρέρς, ἡ ὁποία εἶναι ἡ τετάρτη Τράπεζα τοῦ κόσμου, κατέστησε δυνατὴν τὴν παροχὴν αὐτῶν τῶν ἀσυλλήπτων ἐγγυήσεων. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσοι ἀπὸ σᾶς ἔχετε ἀσχοληθῆ εἴτε θεωρητικῶς εἴτε πρακτικῶς μὲ οἰκονομικὰ καὶ μὲ ἐμπορικὰ ζητήματα, ἔχετε τὴν καλωσύνην, ἡ ἰδέα μοῦ ἔρχεται αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ κάμετε αὐτὸν τὸν πρόχειρον ὑπολογισμὸν καὶ νὰ ἴδητε πόσον στοιχίζει τραπεζικῶς, ἔστω καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν, αὐτὴ ἡ παροχὴ τῶν ἐγγυήσεων; Καὶ ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ εἴπητε ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ καὶ ἐντιμότητι, ἐὰν φρονῆτε, ὅτι ἡ Τράπεζα αὐτὴ θὰ ἔστελλε τὴν ὑποσχετικὴν ἐπιστολὴν καὶ τὰς ἄλλας ἐγγυητικὰς ἐπιστολὰς περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα, ἐὰν δὲν ἦτο ἀπολύτως ἐξησφαλισμένη; Ὥστε ὅλαι καὶ ἠθικαὶ καὶ πραγματικαὶ ἐγγυήσεις τοῦ διαγωνισμοῦ ὑπάρχουν. Ὅλοι οἱ ὅροι διὰ μίαν ἀδιάβλητον διαδικασίαν ἐτηρήθησαν. Τὸ μόνον δὲ τὸ ὁποῖον δὲν ἔγινεν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Νὰ γίνῃ μία προκήρυξις ἡ ὁποία θὰ εἶχεν 11 χιλ. διαζευκτικὰ ἐνδεχόμενα, δηλαδὴ νὰ κάμετε ἐκεῖνο ἢ νὰ κάμετε τὸ ἄλλο. Εἶπεν ἀκόμη ὁ ἀξιότιμος κ. Μητσοτάκης, ὅτι ἡ σύμβασις ἐγένετο ὑπὸ τὸ σκότος καὶ ἀπόδειξις καταπληκτικὴ εἶναι ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διαπραγματεύσεων ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ καταθέσῃ τοὺς φακέλλους καὶ ἐκείνη δὲν τοὺς κατέθεσε. Δηλῶ 100 φοράς, ὅτι δὲν διανοοῦμαι νὰ καταθέσω φακέλλους πρὸ τοῦ πέρατος οἱασδήποτε διαπραγματεύσεως. Δὲν παρεφρόνησα. Εἶναι ποτὲ δυνατόν, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ ὁ τόπος αὐτὸς βιομηχανίαν, νὰ ὑπογράψωμεν συμβάσεις μὲ τὸν νόμον 4171 καὶ τὸν νόμον 2687 κατὰ ἑκατοντάδας; Εἶναι δυνατὸν αὐταὶ αἱ συμβάσεις πρὶν συναρμολογηθοῦν καὶ πρὶν γίνῃ ἡ γνωμοδότησις ἐπ’ αὐτῶν, νὰ ἔρχωνται ἐδῶ πρὸς συζήτησιν καὶ νὰ λέγῃ ὁ εἷς τὸ κοντὸ περὶ τοῦ Πάππα καὶ τὸ μακρὺ περὶ τῆς Ὑδροκάρμπον καὶ νὰ πιστεύωμεν οὕτω ὅτι θὰ πραγματοποιηθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπενδύσεις; Ξεύρετε, κύριοι συνάδελφοι, τὶ συνέβη καὶ ἐπραγματοποιήθησαν εἰς τὸ Βέλγιον ἢ εἰς τὴν Ὁλλανδίαν αἱ κολοσσιαῖαι ἐκεῖναι ἐπενδύσεις; Ἀναφέρομαι εἰδικώτερον εἰς τὴν δευτέραν, τὴν Ὁλλανδίαν, τῆς ὁποίας ἐντὸς πέντε ἐτῶν μετεβλήθη τελείως ἡ μορφὴ τῆς χώρας. Νὰ σᾶς εἴπω τὶ ἔγινεν; Ἡ Ὁλλανδικὴ Κυβέρνησις, σώφρων οὖσα ἐπῆρεν ἕνα κύριον ὀνόματι Βινσέμιους. Αὐτὸς ὁ κύριος μὲ τὴν ὑπογραφήν του ἐδέσμευσε στρατιωτικάς, πολιτικάς, νομισματικὰς ἀρχάς, δηλαδὴ τὰ πάντα καὶ αὐτὸς ὁ κύριος ὑπέγραψεν 600 ἀδείας διὰ νὰ γίνουν, ἐπιχειρήσεις μέσα εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Ἀλλοίμονον ἐὰν πιστεύετε, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀποκτήσῃ ἡ χώρα αὐτὴ ἐπενδύσεις εἰς μεγάλην κλίμακα καὶ νὰ ἔρχωνται αἱ ἐπενδύσεις αὐταὶ καὶ νὰ συζητῶνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν. Ὅταν ὁ λαὸς ἐμπιστεύεται μίαν Κυβέρνησιν, τὴν ἐμπιστεύεται διὰ νὰ κυβερνᾷ τὸν τόπον του. Καὶ τὸ πρῶτον ἔργον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως εἶναι νὰ δημιουργήσῃ τὰς προϋποθέσεις ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας. Δι’ αὐτὸ ψηφίζει ὁ λαὸς τὴν Κυβέρνησίν του. Βεβαίως δίδει τὸ δικαίωμα ὁ λαὸς εἰς τὰς Ἀντιπολιτεύσεις, καὶ σέβομαι βαθύτατα τὸ δικαίωμα αὐτό, νὰ ζητοῦν νὰ ἐλέγχουν τὰς Κυβερνήσεις. Νὰ μᾶς ἐλέγξητε. Ἀφ’ οὗ ὅμως ἐπιτελεσθῇ τὸ ἔργον θὰ μᾶς ἐλέγξητε. Αὐτὴ εἶναι ἡ δουλειά σας πρὸς τὸ παρόν. Λυποῦμαι πάρα πολὺ διὰ μίαν περίεργον διατύπωσιν, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Μητσοτάκης ἐτελείωσεν τὸν λόγον του. Λυποῦμαι βαθύτατα. Εἶπεν, ὁ κ. Μητσοτάκης ὅτι ἐν τῇ μεγαλοπρεπείᾳ της ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐρχομένη εἰς τὴν ἀρχήν, δὲν πρόκειται νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν παροῦσαν σύμβασιν. Λυποῦμαι. Θὰ ἀρκεσθῶ νὰ ἐκλάβω τὴν φράσιν ὡς ἁπλῆν φράσιν. Διότι ἐὰν τὴν ἐξελάμβανα σοβαρῶς, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμω σχόλια, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἤθελα νὰ κάμω ἀπὸ τοῦ Βήματος αὐτοῦ. Διότι θὰ ἔπρεπε, κ. συνάδελφοι νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον ὑμῶν πόσαι θὰ ἦσαν αἱ συνέπειαι τῆς ἀξιώσεως τῆς ἐφαρμογῆς μιᾶς τοιαύτης ἀρχῆς. Ἐάν, δηλαδή, ἀποδεχώμεθα ὅτι οἱ ἑκάστοτε ἀντιπολιτευταί, ὅταν θὰ ἔρχωνται εἰς τὴν ἐξουσίαν, θὰ ἀκυρώνουν τὰς πράξεις τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Καὶ ἐὰν ποτὲ δύναται νὰ διανοηθῇ τις ὅτι μέσα εἰς αὐτὸ τὸ καθεστὼς τῆς πολιτικῆς ἀταξίας εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνάπτυξις οἰκονομικὴ τῆς χώρας. Ἡ φράσις αὐτή, ἐὰν ἐλέχθη ὡς φράσις, ἂς παρέλθῃ καὶ ἂς λησμονηθῇ. Ἐὰν ἡ φράσις αὐτή, ὅπως ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, εἶχε νόημα, τότε, κ. συνάδελφοι, ἡ φράσις αὐτὴ πρέπει νὰ καταγγελθῇ ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ τὴν καταγγέλλω. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§54Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε μίαν διακοπήν. Παρακαλῶ ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τοὐλάχιστον νὰ μποῦν αἱ ἀγορεύσεις ἐστενογραφημέναι. Εἶναι ἀδύνατον ἕνα τοιοῦτον θέμα νὰ ἀποδοθῇ καὶ μὲ τὰς καλυτέρας δυνατὰς διαθέσεις τῶν πρακτικογράφων. Ἔκαμα μίαν πρόχειρον διόρθωσιν διὰ τοῦ τύπου. Δὲν τὸ ζητῶ διὰ τὸν τύπον, ἀλλὰ τοὐλάχιστον διὰ τὰ πρακτικά. Νομίζω τὸ Προεδρεῖον ἔχει χρέος νὰ διατάξῃ νὰ μποῦν ἐστενογραφημέναι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσῃ ἡ κοινὴ γνώμη κατ’ ἄλλον τρόπον τί λέγετε ἐδῶ.

§55Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Καὶ ἡμεῖς συνηγοροῦμεν ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς.

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν διὰ 5 λεπτὰ κ. Πρόεδρε.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά.

(Ὥρα 10.45′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 10.50′ μ.μ.)

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης ἔχει τὸν λόγον.

§59Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατυπώνω τὴν παράκλησιν, νὰ διακόψωμεν, δεδομένου ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει καταπονηθῆ καὶ ἐλάχιστοι συνάδελφοι παρίστανται.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδοὺ οἱ συνάδελφοι ἔρχονται. Οἱ κ. Ὑπουργοὶ εἶναι παρόντες καὶ οἱ δύο.

§61ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ. Δὲν ἔχομεν ἀπαρτίαν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι σωστὸν ἀπὸ πλευρᾶς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ λέγεται νὰ διακόψωμεν; Ὁρίστε κ. Κιτσίκη ἔχετε τὸν λόγον.

§63Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Ἐγὼ παραιτοῦμαι.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης ἔχει τὸν λόγον.

§65Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Παρεχωρήσαμεν τὴν θέσιν μας. Ἡ σειρά μας εἶναι νὰ ὁμιλήσωμεν μετὰ τὸν κ. Κιτσίκην. Ἐννοῶ νὰ μείνωμεν ἐδῶ μέχρι τὰς 1 τὸ πρωΐ. Μάλιστα. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐθαίρετος μεταβολὴ σειρᾶς συζητήσεων. Εἰς τοιοῦτον τρόπον συζητήσεως ἀρνούμεθα νὰ συμμετάσχωμεν. Κύριε Πρόεδρε, ὑπενθυμίζω ὅτι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως ἐδηλώσαμεν ὅτι προβαίνομεν εἰς παραχώρησιν διότι ἐδικαιούμεθα οἱ Προοδευτικοὶ νὰ ὁμιλήσωμεν πρῶτοι διότι εἴχομεν κάμει οὐσιαστικὴν ἐπερώτησιν, ἐνῷ τὰ ἄλλα Κόμματα εἶχον κάμει ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς μὴ καταθέσεως ἐγγράφων. Ἀφοῦ ὅμως κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα αἱ ἐπερωτήσεις ἐκείνων ἀπέβησαν ἄνευ περιεχομένου. Ἐν τούτοις ἐν τῷ συμβιβαστικῷ πνεύματι τὸ ὁποῖον μᾶς διακρίνει, ἐδέχθημεν τὴν παραχώρησιν αὐτήν. Δηλαδὴ νὰ ὁμιλήσουν διαδοχικῶς οἱ ρήτορες τῶν κομμάτων κατ’ ἀριθμητικὴν δύναμιν παραμείναντες ἐδῶ. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸς αὐτὸς ὁ τρόπος τῆς εἰς βάρος μας συνεχίσεως τῆς συζητήσεως. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις μεθαύριον καὶ ἂς διαρκέσῃ καὶ μέχρι τὸν Μάρτιον.

§66Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντον.). Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν ἔχει δίκαιον, διότι τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν εἶχε τύποις τοὐλάχιστον τὸ προβάδισμα ὡς ἐπερωτῆσαν πρῶτον ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ παρῃτήθη αὐτῆς τῆς τυπικῆς προτεραιότητος. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Κιτσίκην νὰ θελήσῃ νὰ ὁμιλήσῃ τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον καὶ διακεκριμένα μέλη τοῦ Κοινοβουλίου καὶ μάλιστα καὶ Ἀρχηγοὶ Κομμάτων παρίστανται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι παροῦσα. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερώσωμεν τὴν ἀρχὴν νὰ λύωμεν τὴν συνεδρίασιν εἰς τὰς 10.50′.

§67Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ πρὸ ὀλίγου προσεπάθησε νὰ ἐξάρῃ τὴν σημασίαν τῆς συμβάσεως καὶ νὰ καταπλήξῃ τὴν κοινὴν γνώμην μὲ τὸ μεγαλειῶδες συγκρότημα τῶν βιομηχανιῶν αἱ ὁποῖαι θὰ ἱδρυθοῦν εἰς Μακεδονίαν. Καὶ ἐζήτησεν ἀκόμη νὰ ἐντυπωσιάσῃ τὴν κοινὴν γνώμην μὲ τὸ μέγεθος τῶν ἐπενδύσεων αὐτῶν αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνέλθουν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 110 ἑκατομ. δολλαρίων, προπαντὸς δὲ νὰ παρουσιάσῃ ὡς πρωτοφανεῖς τὰς ἐγγυήσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ ἐγκατάστασις τῶν βιομηχανιῶν αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν βάσει τῆς συμβάσεως αὐτῆς πρόκειται νὰ μεταβάλλουν τὴν Μακεδονίαν καὶ νὰ τὴν διαμορφώσουν εἰς κέντρον βιομηχανικὸν ἀντάξιον ἑνὸς τῶν μεγαλυτέρων Εὐρωπαϊκῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, νομίζει ὅτι διὰ τῶν Ἀμερικανικῶν κεφαλαίων, θὰ ἔχωμεν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ ὄχι οἰκονομικὴν ὑποδούλωσιν αὐτῆς, ὡς ἰσχυριζόμεθα ἡμεῖς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς δηλώσεις του τὰς ὁποίας ἔκαμε τὸν Νοέμβριον εἰς τὸ τύπον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ὑπογραφῆς τῆς προκειμένης συμβάσεως, ἐξεδήλωσε τὴν κατάπληξίν του διὰ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων τῆς Ἀμερικῆς διὰ βιομηχανικὰς ἐπενδύσεις εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐχαρακτήρισε τὸ ἐνδιαφέρον τῆς ΕΣΣΟ τῆς μεγαλυτέρας ἑταιρείας πετρελαίων τοῦ κόσμου ὡς αὔξησιν ἐμπιστοσύνης διὰ τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας, ἐνῷ εἰς οὐδεμίαν, καθὼς θὰ ἴδωμεν, οἰκονομικὴν σχέσιν θὰ ἔλθῃ μὲ τὴν Ἑλλάδα. Αἱ ἑταιρεῖαι πετρελαίων τῆς Ἀμερικῆς εἶναι ἀπόγονοι τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων ΡΟΚΦΕΛΛΕΡ. Εἶπον ὅτι ἡ παράδοσις τοῦ Ἑλληνικοῦ χώρου εἰς τὴν ΕΣΣΟ καὶ τὸ Ἀμερικανικὸν κεφάλαιον διὰ τὴν ἐγκατάστασιν βιομηχανιῶν δυνατὸν νὰ σημάνῃ τὴν οἰκονομικὴν ὑποδούλωσιν τῆς χώρας μας μὲ μεγίστας πολιτικὰς συνεπείας. Τοιοῦτον κίνδυνον ἐπηρεασμοῦ τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων διέτρεξαν καὶ αἱ ΗΠΑ εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ αἰῶνος ὁπότε διέσπασαν τὸ συγκρότημα ΡΟΚΦΕΛΛΕΡ εἰς πολλὰς ἑταιρείας κατόπιν ἀποφάσεως, τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου, ἀπηγορεύσαντος τὴν δημιουργίαν Τρὰστ ἐντὸς τῆς Ἀμερικῆς. Τὸ τρὰστ ὅμως αὐτὸ ὑπάρχει ἐκτὸς τῆς Ἀμερικῆς. Διαχειρίζεται τὴν τεραστίαν οἰκονομικὴν ὑπόθεσιν τῶν πετρελαίων ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου. Τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχουν αἱ ἑταιρεῖαι τῶν πετρελαίων διὰ τὴν Ἀμερικὴν διεκήρυξε καὶ αὐτὸς ὁ Ἀϊζενχάουερ ὁ ὁποῖος εἶχεν εἴπει «ὅ,τι συμφέρει εἰς τὴν ΣΟΚΟΝΥ συμφέρει καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὰς δηλώσεις του πρὸς τὸν τύπον εἶπεν, ὅτι αἱ προτάσεις τοῦ κ. Τὸμ Πάππας ἀποδεικνύουν τὴν ἐμπιστοσύνην τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ κόσμος αὐτὸς πρὸς τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας. Καθὼς εἶπον, τίποτε δὲν ἀποδεικνύει ἡ ἐγκατάστασις τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν. Οὐδεμίαν οἰκονομικὴν σχέσιν δημιουργεῖ μὲ τὴν χώραν μας. Χρησιμοποιεῖ ἁπλῶς τὸν Ἑλληνικὸν χῶρον καὶ ἐκμεταλλεύεται τὴν ἀσυδοσίαν τὴν ὁποίαν παρέχει εἰς τοὺς ξένους ἡ ξενόδουλος Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Ἡ ἀσυδοσία καὶ τὸ ἐθνικὸν ἐργατικὸν δυναμικὸν καλεῖ τὸ ξένον κεφάλαιον, καὶ ὄχι ἡ ἐμπιστοσύνη εἰς τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας. Ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς ποὺ ἔκρινε τὰς προτάσεις καὶ ἀπὸ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως, προκύπτει ὅτι ἀπορρίπτονται τὰ Ἑλληνικὰ σιδηρομεταλλεύματα καὶ αἱ Ἑλληνικαὶ πρῶται ὗλαι ὡς ἀκατάλληλοι. Οὐδεὶς ὅρος τῆς συμβάσεως προβλέπει τὴν χρησιμοποίησιν τῶν Ἑλληνικῶν πρώτων ὑλῶν ἢ καθορίζει τὰς τιμὰς μὲ τὰς ὁποίας τυχὸν χρησιμοποιηθησόμεναι πρῶται ὗλαι θ’ ἀγορασθοῦν ὑπὸ τῶν ξένων βιομηχανιῶν. Ἀλλὰ τοιαύτη ἐγκατάστασις ἀσυδότων ξένων ἑταιρειῶν δεχομένων τὰς Ἑλληνικὰς πρώτας ὕλας δὲν σημαίνει ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας. Ἐκβιομηχάνισις σημαίνει ἀξιοποίησις τοῦ Ἑλληνικοῦ ὀρυκτοῦ πλούτου, μετουσίωσίς του διὰ τῆς τεχνικῆς καὶ τῶν Ἑλληνικῶν χειρῶν εἰς ἕτοιμα βιομηχανικὰ εἴδη. Ὁ κ. Τὸμ Πάππας, διὰ τῆς συμβάσεως ζητεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ κάποια Μεξικανικὴ μέθοδος, ἡ ὁποία καθὼς λέγει ἡ Ἐπιτροπὴ ἔχει ἀνάγκην σιδηρομεταλλευμάτων μεγάλης περιεκτικότητος εἰς σίδηρον ποὺ δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐζήτησα τὴν γνώμην εἰδικῶν μεταλλουργῶν, ἐπιστημόνων καὶ βιομηχάνων, καὶ οὐδεὶς γνωρίζει τὴν μέθοδον αὐτήν. Ἡ ἀξίωσις νὰ ἐφαρμοσθῇ ἄγνωστος εἰς ἡμᾶς μέθοδος εἶναι ἀπαράδεκτος, ὕστερα ἀπὸ τὴν οἰκτρὰν πεῖραν τοῦ μεταλλείου Λαρύμνης, τὸ ὁποῖον ἔχει νεκρωθῆ. Θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν μέθοδοι εὐρείας ἐφαρμογῆς, ἀλλὰ πρὸ παντὸς μέθοδοι κατάλληλοι διὰ τὰ Ἑλληνικὰ σιδηρομεταλλεύματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακινδυνεύσωμεν τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας μας μὲ ἀγνώστους μεθόδους διὰ ξένα μεταλλεύματα. Ἡ μόνη μέθοδος, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ εἶναι ἡ ἐπιτυγχάνουσα τὴν ἀξιοποίησιν τῶν Ἑλληνικῶν μεταλλευμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκλεκτὰ καὶ ἀπολύτως ἐκμεταλλεύσιμα. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει μέγα μεταλλευτικὸν πλοῦτον καὶ μάλιστα μεταλλεύματα μεγάλης βιομηχανικῆς ἀξίας. Ἂν ἀνοίξῃ κανεὶς τὸν μεταλλευτικὸν χάρτην τῆς Ἑλλάδος θὰ μείνῃ κατάπληκτος διὰ τὴν ποικιλίαν, τὴν ἐκλεκτικότητα καὶ τὰς ποιότητας τῶν μεταλλευμάτων ποὺ ἐγκλείει τὸ Ἑλληνικὸν ὑπέδαφος. Ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν Ἑλληνικῶν σιδηρομεταλλευμάτων. Οὐδὲν οἰκονομικὸν συμφέρον θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν ἄγνωστον εἰς ἡμᾶς Μεξικανικὴν μέθοδον, τὴν χρησιμοποιοῦσαν ξένα μεταλλεύματα, ἡ ὁποία συμπεριελήφθη εἰς τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως. Ἐπιμένω καὶ ἐπαναλαμβάνω ἀνενδότως, διότι θεωρῶ θεμελιώδη τὴν ἀξίωσιν, ἡ ὁποία εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἐγκαταστάσεως οἱασδήποτε βιομηχανίας πρέπει νὰ παρορᾶται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὡμίλησε πομπωδῶς περὶ ἐξαγωγῶν τῶν προϊόντων τῶν ἱδρυομένων βιομηχανιῶν. Ἀλλὰ ποῖα εἶναι τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα; Τὰ τοῦ διϋλιστηρίου πιθανώτατα, διότι ἀνήκουν εἰς τὴν ΕΣΣΟ. Ἀλλὰ ἐκ τῶν ἐξαγωγῶν της δὲν θὰ προκύψῃ συναλλαγματικὸν συμφέρον διὰ τὴν χώραν μας. Ἡ ἐξαγωγὴ χάλυβος καθίσταται ἀνέφικτος, διότι ὑπάρχει ἡ κοινοπραξία χάλυβος καὶ ἄνθρακος, ἡ ὁποία ἀποκλείει τὰς ἐξαγωγὰς ἐφ’ ὅσον δὲν ἀνήκομεν εἰς τὴν κοινοπραξίαν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον προεκρίθησαν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Χαλυβουργίαν, τὴν Χαλυβουργικὴν καὶ τὴν ὑπ’ ὄψει σύμβασιν, μικραὶ μονάδες. Αἱ μικραὶ μονάδες ὅμως, προορίζονται μόνον διὰ τὴν Ἑλληνικὴν κατανάλωσιν. Αἱ μικραὶ μονάδες εἶναι ἀντιοικονομικαί. Μεγάλαι μονάδες εἶναι ἀδύνατον νὰ ἱδρυθοῦν, διότι δὲν ἔχομεν ἐπαρκῆ κατανάλωσιν. Ἡ μικροτέρα ἀνταγωνιστικὴ μονὰς εἶναι τῆς τάξεως τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου τόννων παραγωγῆς χυτοχάλυβος. Ἐσχάτως ἀπεφασίσθη ἡ ἵδρυσις παρὰ τὰ Σκόπια τῆς Γιουγκοσλαβίας ὑψικαμίνου ἑνὸς ἑκατομμυρίου τόννων. Ἔχω ἐνώπιόν μου τὸ METAL BULLETIN τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου 1962, τὸ ὁποῖον δίδει τὰς τιμὰς χάλυβος τῆς κοινοπραξίας. Ἀναγράφει πωλήσεις ἐντὸς τῆς κοινοπραξίας MERCHANT BARS, Γερμανία 434 μάρκα, ἤτοι 110 δολλάρια ὁ τόννος, REINFORCING ROUNDS, Γερμανία 422 μάρκα, ἤτοι 106 δολλάρια. Διὰ τρίτας χώρας (ἐκτὸς τῆς κοινοπραξίας) καὶ τὰ αὐτὰ εἴδη ἀντιστοίχως 80 καὶ 71 δολλάρια ὁ τόννος. Ἤτοι ἐκπίπτονται αἱ τιμαὶ κατὰ 30% περίπου διὰ πωλήσεις εἰς χώρας ἐκτὸς τῆς κοινοπραξίας. Ἀσκεῖται φοβερὸν ντάπιγκ. Τὰ Ἑλληνικὰ ἐργοστάσια πωλοῦν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν πρὸς 125 δολλάρια τὸν τόννον. Ἐὰν αἱ μικραὶ Ἑλληνικαὶ μονάδες εἰσέλθουν εἰς τὴν κοινοπραξίαν χάλυβος καὶ ἄνθρακος, θὰ εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ ἀνταγωνισθοῦν τὰς μεγάλας μονάδας τῆς κοινοπραξίας. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, βιομηχανία χάλυβος καὶ χυτοσιδήρου δὲν συμφέρει, ἐφ’ ὅσον δὲν γίνῃ ἡ ἵδρυσις μεγάλων μονάδων τῆς τάξεως τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου τόννων ποὺ θὰ ἐκκαμινεύσῃ ὅμως, Ἑλληνικὰ μεταλλεύματα. Ἡ ὑπογραφεῖσα σύμβασις ἀναφέρει, ὡς προεῖπον, τὴν ἐφαρμογὴν ἀγνώστου εἰς ἡμᾶς μεθόδου. Ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀποτυχίαν τῆς μεθόδου RENN, ἄγνωστος εἰς ἡμᾶς μέθοδος, διεκδικοῦσα πρωτοτυπίαν, ἐφηρμόσθη καὶ εἰς τὸ μεταλλεῖον Λαρύμνης. Ἀποτέλεσμα δὲ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀγνώστου μεθόδου ἦτο τὸ μεταλλεῖον Λαρύμνης νὰ νεκρωθῇ. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ μᾶς εἴπῃ τί γίνεται μὲ τὸ μεταλλεῖον Λαρύμνης. Ὁ κ. Μποδοσάκης, ποὺ τὸ δεσμεύει ἀπὸ ἐτῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ κηρυχθῇ ἔκπτωτος πρὸ πολλῶν ἐτῶν, ἀλλὰ συνεχῶς παρατείνεται ἡ σύμβασίς του. Ἡ σύμβασις Τὸμ Πάππας ἔχει τὸ ἑξῆς μόνον κοινὸν χαρακτηριστικόν, μὲ τὰ λοιπὰ μεγάλα ἔργα ποὺ γίνονται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ χαρακτηριστικόν, ὅτι εἶναι ἀμελέτητος. Οὐδεμία ἔνδειξις ὑπάρχει, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι ἀποτέλεσμα κἄποιας ἔστω καὶ στοιχειώδους μελέτης. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ἀμελέτητος ἀπὸ ἀπόψεως Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀναδόχου. Αὐτὸ μὲ πείθει, ὅτι ὁ κ. Τὸμ Πάππας εἶναι μεσάζων, ὁ ὁποῖος ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐκχωρήσῃ τὴν σύμβασιν αὐτὴν ὑπὸ καλοὺς δι’ αὐτὸν ὅρους. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα μᾶς εἶπεν ὁ κ. Παπαληγούρας περὶ πετροχημικῶν εἶναι λόγια, τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤκουσε καὶ δι’ αὐτό, τὰ λέγει, πλὴν ὅμως, περὶ αὐτῶν οὐδεμία ὑποχρέωσις ὑφίσταται εἰς τὴν σύμβασιν διὰ τὸν Τὸμ Πάππας. Ἡ Βουλὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ συζητῇ ἐπὶ κειμένων. Κύριοι βουλευταί, πρόγραμμα ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας δὲν ὑπάρχει. Τὸ πενταετὲς ἀπέθανεν εἰς βρεφικὴν ἡλικίαν. Συμπτωματικὰς ἐπικινδύνους ἐμπνεύσεις ἔχομεν καὶ ὡς τοιαύτη θὰ πρέπει νὰ ἐκληφθῇ καὶ ἡ παροῦσα σύμβασις. Προδιαγραφαί, π.χ., δὲν ὑπάρχουν. Κἄτι λέγει τὸ ἄρθρον 8 διὰ τὰ προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου, ἀλλὰ εἶναι ἀνεπαρκές. Ἂς λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὶ συμβαίνει μὲ τὰ καυσαέρια, ποὺ ὀφείλονται εἰς κακὴν ποιότητα τοῦ πετρελαίου ποὺ παρέχει τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον. Διὰ τὰ λοιπὰ εἴδη οὐδεμία προδιαγραφὴ ὑπάρχει. Εἰδικώτερον, ὅλως ἀσαφῆ εἶναι τὰ ἀφορῶντα τὴν βιομηχανίαν τοῦ χάλυβος καὶ τῆς ἀμμωνίας. Τὸ ἐργοστάσιον ἀμμωνίας θὰ ἔχῃ δυναμικότητα 105.000 τόννων ἀνύδρου ἀμμωνίας. Δὲν θὰ τροφοδοτῇ ὅμως τὸ ἐργοστάσιον τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων καὶ τότε θὰ ἔχωμεν τὸ φαινόμενον νὰ ἔχωμεν εὐθηνὴν ἀμμωνίαν εἰς τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο καὶ πολὺ ἀκριβοτέραν τοῦ ἐργοστασίου τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων. Καὶ τὸ ἐργοστάσιον ἐκεῖνο ἐξηγγέλθη πομπωδῶς ὡς τεράστιον, μεγαλειῶδες, προωρισμένον νὰ μεταβάλλῃ τὴν Μακεδονίαν εἰς βιομηχανικὸν κέντρον. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, κ. βουλευταί, τὴν ἀξίαν τῶν λόγων τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ, σᾶς παραπέμπω εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, ὅταν συνεζητεῖτο ἡ σύμβασις διὰ τὸ ἐργοστάσιον τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων. Ὁ κ. Καραμανλῆς εἰς τὸν Τύπον καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, ἔλεγεν, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον θὰ στοιχίσῃ 38 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ θὰ ἀποσβεσθῇ μέχρι τοῦ ἔτους 1968 ἐκ τῶν κερδῶν του. Ἠγέρθην τότε καὶ ἔλαβε χώραν ὀξεῖα διαμάχη μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, διότι ὑπεστήριζα ὡς δαπάνην 60 ἑκατομμύρια δολλάρια. Χθές, κ. βουλευταί, μετέβην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ἐζήτησα πληροφορίας περὶ τῆς πορείας τοῦ ἐργοστασίου ἀζωτούχων λιπασμάτων. Ἰδοὺ ποία ἦτο ἡ ἀπάντησις. Τὸ ἐργοστάσιον θὰ στοιχίσῃ 60 ἑκατομμύρια δολλάρια, ὅσα δηλαδὴ προέβλεπον ἐγώ, δηλαδή, θὰ σημειώσῃ ὑπέρβασιν 58% καὶ θὰ τελειώσῃ εἰς τὸ τέλος τοῦ 1963, ἐνῷ εἶχε προγραμματισθῆ διὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1962, ἀσφαλῶς ὅμως, δὲν θὰ περατωθῇ πρὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ 1964. Φυσικά, εἶναι ἀδύνατον τὸ ἐργοστάσιον μὲ δαπάνην 60 ἑκατομμυρίων δολλαρίων νὰ ἀποσβεσθῇ μέχρι τοῦ ἔτους 1968, δηλαδή, ἐντὸς 4 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας του. Θὰ ἀναγκασθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ, ὅπως ἡ δαπάνη τῶν 60 ἑκατομμυρίων δολλαρίων βαρύνῃ ὁριστικῶς τὸ Δημόσιον, ὅπως ἐγὼ ἐπρότεινα. Ὅταν, κ. βουλευταί, ἔχωμεν αὐτὰ τὰ δεδομένα, θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα λίαν ἐπιφυλακτικοὶ εἰς τὰς δηλώσεις καὶ τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς συμβαίνει εἰς τὰς προβλέψεις μου περὶ τῆς δαπάνης τῶν διαφόρων ἔργων νὰ ἔχω πάντοτε δίκαιον. Εἶπον διὰ τὴν Ὁμόνοιαν, ὅτι θὰ στοιχίσῃ 54 ἑκατομμύρια δραχμὰς καὶ τὸ εἶπον δύο ἔτη προτοῦ τὸ ἀναγνωρίσῃ ὁ κ. Γκίκας. Καὶ πράγματι ἀντὶ 6 ποὺ προεβλέπετο ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων κ. Γ. Ράλλην, νὰ στοιχίσῃ, ἐστοίχισε πολὺ περισσότερα καὶ ἀπὸ τὰ 54. Διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν Ἀθηνῶν προεβλέποντο 70 ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ 40 ἑκατομμύρια κυβικὰ ὕδατος καὶ 110 ἑκατομμύρια διὰ 100 ἑκατομμύρια κυβικὰ ὕδατος ἐτησίας εἰσροῆς εἰς τὴν λίμνην Μαραθῶνος. Σήμερον, ὡς προέβλεπον ἐγώ, ἐδαπανήσαμεν 200 ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ τὰ 40 ἑκατομμύρια κυβικὰ ὕδατος καὶ θὰ ὑπερβῶμεν τὰ 280 ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ τὰ 100 ἑκατομμύρια κυβικὰ ὕδατος. Διὰ τὸ ἐργοστάσιον ἀζωτούχων λιπασμάτων 38 ἑκατομμύρια δολλαρίων ἔλεγεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὑπεστήριζε μετὰ πείσματος. 60 ἐγώ. Καὶ ἐπέμενα εἰς τοὺς ἀριθμούς μου ἀνενδότως, δυστυχῶς δέ, ἐδικαιώθην. Καὶ ἐρωτῶ, μὲ ποῖα στοιχεῖα ἐγὼ συμβαίνει πάντοτε νὰ ἔχω δίκαιον, πῶς μόνον μὲ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐξάγω ἐκ τῶν ἑκάστοτε συμβάσεων, καταλήγω εἰς ἀκριβέστερα συμπεράσματα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ποὺ διαθέτει πολυτελὲς ἐπιτελεῖον τεχνικῶν; Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις περιφρονεῖ τὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα. Ἡ Κυβέρνησις παραμορφώνει τὴν ἀλήθειαν τῶν ἀριθμῶν, ἐνδιαφέρεται μόνον διὰ τὰς προκαλουμένας ἐντυπώσεις καὶ τὸ κομματικόν της συμφέρον. Ἔκαμα αὐτὴν τὴν παρέκβασιν, διότι τὸ ἐργοστάσιον τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων εὑρίσκεται εἰς τὸν κύκλον τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς ἱδρυομένης βιομηχανικῆς μονάδος διϋλιστηρίου, ἀλλὰ καὶ διότι μᾶς δίδει βάσιν νὰ ἐκτιμήσωμεν τὴν ἀξίαν τῶν ἐξαγγελιῶν τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰς ὁποίας ὁ λαὸς πλέον δὲν πιστεύει. Ἀλλά, ἂς ἔλθω εἰς τὴν σύμβασιν. Δὲν πρόκειται νὰ κάμω σύγκρισιν μεταξὺ τῶν ὑποβληθεισῶν προτάσεων, διότι τὰς θεωρῶ ὅλας κακὰς καὶ ἀπορριπτέας, ἀφοῦ κατ’ οὐδὲν συντελοῦν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν καὶ ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας. Φρονῶ, ὅτι ἀποδοχὴ τοιούτων προτάσεων, ὄχι μόνον δὲν προάγει, ἀλλ’ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκβιομηχανίσεως, ἰδίᾳ ὅταν ἀγνοοῦμεν τὸν ἐθνικὸν ὀρυκτὸν πλοῦτον. Εἶναι ἀληθὴς ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι τὸ κύριον ἐνδιαφέρον τοῦ Πάππας συγκεντροῦται εἰς τὸ διϋλιστήριον καὶ πρέπει νὰ κρίνωμεν περὶ αὐτοῦ λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψει τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου. Καὶ αἱ δύο συμβάσεις προβλέπουν τὰ αὐτά, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τὴν ἐνέργειαν τῶν μεταφορῶν. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ 1ου διϋλιστηρίου τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ἔχει ἡ Σόκονυ, τὰς μεταφοράς, ὁ Νιάρχος, εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ 2ου διϋλιστηρίου πετρέλαιον καὶ μεταφορὰς προμηθεύει καὶ διενεργεῖ ἡ ΕΣΣΟ. Διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν τιμῶν, σημειοῦμεν, ὅτι κατὰ τὴν ὑπηρεσίαν «διεθνεῖς τιμαὶ CIF Πειραιᾶ» εἶναι αἱ τιμαί, αἵτινες σχηματίζονται κατὰ ὑπολογισμούς, οἵτινες ἔχουν ὡς βάσιν διὰ μὲν τὴν ἀξίαν FOB, τὰς «δεδηλωμένας» τιμὰς τῆς RAS TANURA εἰς τὸν Περσικὸν Κόλπον, διὰ δὲ τὸν ναῦλον τὸ Δελτίον AFRA (AVERAGE FREIGHT RATE ASSEGNEMENT. Δελτίον μέσων τιμῶν μεταφορῶν). Καὶ διὰ μὲν τὸ Δελτίον AFRA γνωρίζομεν, ὅτι αἱ τιμαί του εἶναι συνήθως κατὰ 30% ὑψηλότεραι τῶν τρεχουσῶν τιμῶν, εἰς ἃς θὰ ἠδυνάμεθα νὰ προναυλώσωμεν ἀπὸ τοῦδε τὰ ἀναγκαιοῦντα μεγάλα δεξαμενόπλοια. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ Δελτία «δεδηλωμένων τιμῶν» FOB τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ταῦτα ἀναφέρουν τὰς ἀνωτάτας καὶ οὐχὶ τὰς κατωτάτας τιμάς, δηλαδή, ἀναφέρουν τὰς δεδηλωμένας τιμὰς προσφορᾶς ἐμπορεύματος. Αἱ καλούμεναι «κατώταται» τιμαὶ τῶν δελτίων αὐτῶν δὲν εἶναι αἱ πράγματι κατώτεραι, ἀλλὰ εἶναι ἡ ἀνωτάτη τιμὴ ἑνὸς ἢ πλειόνων φορτωτῶν τοῦ αὐτοῦ λιμένος. Ἡ μόνη διαφορὰ εἶναι, ὅτι διὰ τῆς πρώτης συμβάσεως ἔχει τὸ δικαίωμα τὸ Δημόσιον νὰ δίδῃ τὸ 30% τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἰς χαμηλὰς τιμάς, ὅπως καὶ ἔπραξε προμηθευθὲν τοῦτο ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν δι’ ἀνταλλαγῶν, ὅπερ δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὴν σημερινὴν σύμβασιν. Αἱ τιμαὶ τῶν πετρελαιοειδῶν, τῶν εἰσαγομένων εἰς Ἑλλάδα ἐξ Ἰταλίας, Γαλλίας, Ρουμανίας, Ρωσίας καὶ αὐτοῦ τοῦ Περσικοῦ Κόλπου, ἦσαν ἀπὸ τοῦ 1952–53 (ὅτε διελύθη ἡ κοινοπραξία τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου) καὶ εἶναι μέχρι σήμερον πολὺ χαμηλότεραι τῶν τιμῶν τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου. Τοῦτο προκύπτει ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων ἑκατοντάδος διαγωνισμῶν διενεργηθέντων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διὰ τὰς ἀνάγκας Στρατοῦ, Ναυτικοῦ, Ἀεροπορίας, Μονοπωλίων, Σ.Ε.Κ., Σ.Π.Α.Π. κλπ., ἐκ τῶν διαγωνισμῶν τῆς Δ.Ε.Η. καὶ ἄλλων μεγάλων καταναλωτῶν. Ἡ λειτουργία τοῦ Ἑλληνικοῦ διϋλιστηρίου ἔπρεπε νὰ εἶχε προβλεφθῆ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ δίδῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν τὰ καύσιμα εἰς τὰς τιμάς, τὰς σταθερῶς ἀπὸ τοῦ 1953 πραγματοποιουμένας εἰς τὴν Μεσόγειον. Αἱ εἰσαγόμεναι ποσότητες μὲ μικρὰς τιμὰς κατόπιν διαγωνισμῶν, ἦσαν μέχρι τοῦ 1960 ἀνώτεραι τῶν 650.000 τόννων, περίπου 40–50% τῶν καταναλισκομένων καὶ αἱ ἐκπτώσεις τῶν μεγάλων καταναλωτῶν ἀνήρχοντο εἰς ποσὸν ὑπερβαῖνον τὰ 5.000.000 δολλάρια ἐτησίως, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 2.500.000 δολλάρια ὠφελεῖται τὸ Δημόσιον. Διὰ τῆς ἐκμισθώσεως τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου, προσεδέθημεν μέχρι τοῦ 1968 εἰς τὸ σύστημα τιμῶν τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου, διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ εἰς τὰ ναῦλα AFRA διὰ τὴν μεταφορὰν αὐτοῦ. Οὕτως, εἰς μίαν ἐποχὴν τόσον ταχείας μεταβολῆς, εἰς μίαν ἐποχὴν τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἀγορᾶς πετρελαίου, ἀπεφασίσαμεν τὴν ἀκινητοποίησίν μας διὰ μίαν ὁλόκληρον δεκαετίαν, ὅταν αἱ μεταβολαί, αἱ ὁποῖαι συνέβησαν εἰς τὸν Εὐρωπαϊκὸν χῶρον, ἐχρειάσθησαν μικρότερον τῆς ἑξαετίας διάστημα. Εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ἰσχυρισμῶν μου, ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς 23 Φεβρουαρίου 1962 ὁ ἰσολογισμὸς τῆς Α.Ε. «Ἑλληνικὰ Διϋλιστήρια Πετρελαίου» διὰ τὸ ἔτος 1961. Συμφώνως πρὸς αὐτόν: Τὸ Δημόσιον εἰσέπραξεν:

ἢ 6 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐνῷ χάριν τοῦ Διϋλιστηρίου ὑπεχρεώθησαν, ὅπως ἀνέφερα, νὰ εἰσφέρουν, πληρώνοντες τὰ πετρελαιοειδῆ μὲ βασικὴν τιμὴν LOP καὶ AFRA, ἀντὶ τῶν τιμῶν τῶν ἐπιτυγχανομένων εἰς διαγωνισμούς, οἱ καταναλωταὶ βενζίνης (Δημόσιον καὶ ἰδιῶται), οἱ καταναλωταὶ JP4 (τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Ἀεροπορίας), οἱ ἀγορασταὶ φωτιστικοῦ πετρελαίου (κυρίως τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν–Διαχ. Μονοπωλίων), οἱ καταναλωταὶ Ντῆζελ (Δημόσιον καὶ ἰδιῶται), ἡ Ἠλεκτρικὴ Ἀθηνῶν Πειραιῶς μὲ ἀντίστοιχον ἐπιβάρυνσιν τοῦ ρεύματος, ἡ ἑταιρεία «Τιτάν», οἱ ἐφοπλισταὶ ἀκτοπλοϊκῶν σκαφῶν, οἱ λοιποὶ καταναλωταὶ μαζοὺτ (φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα, βιομηχανίαι, Δημόσιαι ὑπηρεσίαι), οἱ καταναλωταὶ ἀσφάλτου, (κυρίως Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ Δῆμοι). Εἰς τὴν ἔκθεσιν μιᾶς ἐκ τῶν μεγάλων τσιμεντοβιομηχανιῶν (Ἔκθεσις τῆς Α.Ε. Τσιμέντων «Ὁ Τιτὰν» πρὸς τὴν συγκροτηθεῖσαν τὴν 25ην Μαΐου 1960 τακτικὴν γενικὴν συνέλευσιν τῶν μετόχων της) ἀναγράφεται: «Αἱ ἐξαγωγαὶ θὰ ἦσαν ἔτι περαιτέρω ηὐξημέναι ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ἐγίνετο δεκτὸν τὸ αἴτημα τῶν Ἑλληνικῶν ἑταιρειῶν καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καθώριζε διὰ τὰς ἐξαγωγὰς τιμὴν πωλήσεως τοῦ μαζοὺτ τῶν Ἑλληνικῶν Διϋλιστηρίων εἰς διεθνῆ ἐπίπεδα καὶ οὐχὶ εἰς ηὐξημένας τιμάς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιφέρει αὔξησιν τοῦ κόστους παραγωγῆς τῶν τσιμέντων κατὰ ἕνα δολλάριον περίπου κατὰ τόννον. Οὕτως, ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία λόγῳ τοῦ ὑψηλοτέρου ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης κόστους παραγωγῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθῇ τὴν Εὐρωπαϊκὴν τσιμεντοβιομηχανίαν». «Ἡ Ἑλληνικὴ τσιμεντοβιομηχανία, ἀναγράφεται εἰς τὴν ἰδίαν σελίδα τῆς ἐκθέσεως, συμμετασχοῦσα κατὰ μῆνα Δεκέμβριον π.ἔ. ἑνὸς διεθνοῦς διαγωνισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Πακιστὰν προμηθείας 70 χιλιάδων τόννων, ἀπώλεσε ταύτην μὲ διαφορὰν τιμῆς ἑνὸς δολλαρίου κατὰ τόννον, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς προσφερθείσας τιμὰς ἄλλων ξένων ἐργοστασίων, ὅση ἡ διαφορὰ ἐκ τῆς ἐπιβαρύνσεως λόγῳ διαφορᾶς τιμῆς μαζούτ». Ἀφοῦ ἀναφέρει, ὅτι τὰ διαβήματα παρὰ τῇ Κυβερνήσει πρὸς καθορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ μαζοὺτ εἰς διεθνῆ ἐπίπεδα ἔμειναν ἄκαρπα, ἡ ἔκθεσις συνεχίζει μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας «ἡ Ἑλληνικὴ τσιμεντοβιομηχανία ἔχουσα δυνατότητα ἐξαγωγῶν εἰς διαφόρους χώρας 200 χιλιάδων περίπου τόννων τσιμέντων, θὰ ἀναγκασθῇ, συνεπείᾳ μεγάλης ζημίας, νὰ διακόψῃ ἐντελῶς ταύτας. Διακοπὴ δὲ ἐξαγωγῆς 200 χιλιάδων τόννων τσιμέντων σημαίνει, προσθέτει, ἀπώλειαν συναλλάγματος 2,1 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Πλὴν τῆς ἀπωλείας αὐτῆς συναλλάγματος ἡ Ἑλληνικὴ τσιμεντοβιομηχανία θὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ μερικὴν ὑποαπασχόλησιν». Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως τοῦ 1ου διϋλιστηρίου εἰς τὴν Βουλὴν, ὑπελόγισα εἰς 5.360.000 δολλάρια, δηλαδή, εἰς 160.000.000 δραχμάς, τὸ σύνολον τῶν ἐκπτώσεων, ἃς ἐπιτυγχάνουν οἱ μεγάλοι καταναλωταὶ εἰς τοιούτους διαγωνισμούς. Ἐπομένως, τὰ κέρδη τοῦ Δημοσίου πραγματικῶς εἶναι, περίπου, ἴσα πρὸς 0. Ἄν ἐμφανίζεται, ὅτι ὑπάρχουν, τοῦτο εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς χορηγήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν εἰς τοὺς μεγάλους καταναλωτάς, μεταξὺ τῶν ὁποίων μέγιστος εἶναι τὸ Δημόσιον, εἰς τιμὰς κατὰ 30– 40% ἀνωτέρας ἐκείνων, ποὺ ἐπραγματοποιοῦντο πρὶν κατασκευασθῇ τὸ διϋλιστήριον. Καὶ ὅμως, ἔχει δημιουργηθῆ ἡ καθολικὴ ἐντύπωσις, ὅτι τὸ διϋλιστήριον εἶναι πακτωλός. Εἶναι πακτωλός, ἀλλὰ μόνον διὰ τοὺς τρεῖς ἑταίρους Σόκονυ, Νιάρχον καὶ HYDRO-CARBON. Πράγματι, ὁ αὐτὸς Ἰσολογισμὸς τῶν Διϋλιστηρίων 1961

Ἤτοι ἐτήσιον καθαρὸν κέρδος 35% ἐπὶ τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου, ποὺ εἶναι καὶ αὐτὸ ἀποτέλεσμα τῶν ὑψηλῶν τιμῶν τῶν προϊόντων διὰ τοὺς μεγάλους καταναλωτάς, ἐνῷ οἱ τρεῖς ἑταῖροι ἔχουν ἐξασφαλίσει χωριστὰ τεράστια ἐπὶ πλέον κέρδη ἐκ τῆς προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τῶν μεταφορῶν καὶ τῆς τεχνικῆς διευθύνσεως. Οἱ κ.κ. Α. Τσάτσος, Πρόεδρος τῆς Γενικῆς Ἑταιρείας Τσιμέντων καὶ Λ. Κανελλόπουλος, Πρόεδρος τῆς Ἑταιρείας Τσιμέντων Τιτὰν εἰς τὰς συνελεύσεις τῶν Ἑταιρειῶν των, εἶπον: Οἱ λόγοι εἶναι τοῦ τελευταίου. «Τὸ πετρέλαιον, πωλεῖται ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ Κρατικὰ Διϋλιστήρια μὲ 19 δολλάρια κατὰ τόννον, ὅταν προσφέρεται διεθνῶς καὶ ἀγοράζεται ἀπὸ τὰς ξένας τσιμεντοβιομηχανίας εἰς τιμὴν 12–13 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἐπὶ τῆς μέσης τιμῆς διαθέσεως τοῦ τσιμέντου κατὰ τὸ 1960 τὸ μαζοὺτ καὶ ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια, ἀπερρόφησαν τὸ 33,71%». Τὸ διϋλιστήριον, δὲν ἐπήρκεσε διὰ τὴν τροφοδότησιν τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς κατὰ τὸ 1961 καὶ εἰσήχθησαν 650.000 τόννοι, μὲ ἀνάλογα ἀποτελέσματα, δηλαδή, πολὺ μικροτέρας τιμὰς ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ διϋλιστηρίου. Ἑπομένως, τὸ διατυμπανιζόμενον κέρδος τῶν 6 ἑκατομμυρίων δολλαρίων δὲν εἶναι κέρδος, ἀλλὰ φορολογία. Εἰς τὸ δεύτερον διϋλιστήριον δὲν ὑπάρχει φυσικὰ τὸ ποσὸν τῶν 6 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ περιέρχονται εἰς τὸν ἀνάδοχον. Ἀντ’ αὐτῶν, ὑπάρχει ἡ ἐπιστροφὴ τῶν 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον. Τὰ κέρδη εἶναι ἀνώτερα, διότι λείπει ἡ συμμετοχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ὑποχρεοῦνται αἱ Ἑλληνικαὶ ἐπιχειρήσεις νὰ ἀγοράζουν πετρέλαιον εἰς αὐτὰς τὰς ἐξωφρενικὰς τιμάς. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι 10ετοῦς διαρκείας. Αὐτό, δὲν εἶναι ἀκριβές, ἀλλ’ ὑπάρχει δικαίωμα ἀναθεωρήσεως. Ἑπομένως, τὸ μὲν πρῶτον διϋλιστήριον τὸ 1968 θὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Κράτος, ἡ ἑταιρεία ὅμως τῆς συμβάσεως Πάππας θὰ παραμείνῃ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπορροφήσῃ ἴσως καὶ τὸ πρῶτον διϋλιστήριον. Κύριοι βουλευταί, εὑρισκόμεθα καὶ πάλιν πρὸ τῆς ἀνάγκης νὰ ζητήσωμεν τὴν ἀκύρωσιν τῆς συμβάσεως μὲ τὴν πρώτην εὐκαιρίαν, διότι ἀποτελεῖ τεραστίαν ἐπιβάρυνσιν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἶναι θλιβερόν, διότι ὁ ὁμιλῶν, ὑπῆρξεν διαπρύσιος κῆρυξ τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας καὶ ὡς πρύτανις τοῦ Πολυτεχνείου τὸ 1943 εἰς τὸν καιρὸν τῆς κατοχῆς, εἶχα τονίσει εἰς τὸν πρυτανικόν μου λόγον, ὅτι τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας ἐναπόκειται εἰς τὴν ἐκβιομηχάνισιν. Δυστυχῶς, ἡ ἐκβιομηχάνισις τῆς Ἑλλάδος κατεβαραθρώθη καὶ δὲν ἀποτελεῖ παρὰ ἕνα ὡραῖον ὄνειρον ποὺ διελύθη. Δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ σωθῇ ἡ Ἑλλὰς εἰ μὴ μόνον ἐὰν ἀποχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.05′ π.μ.)