1962.12.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 22α

Σάββατον 15 Δεκεμβρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 11.15′ π.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μπακατσέλος, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955, «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας» κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955, «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας» κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας Ἀρτοποιῶν Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς τάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Βενιζελείου Νοσοκομείου Ἡρακλείου Κρήτης, αἰτουμένων τὴν παροχὴν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Κεραμοπλινθοποιῶν καὶ Ἀγγειοπλαστῶν Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ξάνθης κ. Θ. Δούκας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Νομοῦ Ξάνθης, αἰτουμένου χορήγησιν ἐπιδόματος πρὸς κάλυψιν ὑφισταμένης μισθολογικῆς διαφορᾶς καὶ ἴσην μεταχείρισιν πρὸς τοὺς ἄλλους δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Βώλακος Δράμας, αἰτουμένων ἀπαλλαγὴν καταβολῆς μισθωμάτων ἀγροκτημάτων Δημοσίου. Οἱ βουλευταὶ Λέσβου κ.κ. Γ. Βιτούλιας, Κ. Μακρῆς καὶ Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτουσι ὑπόμνημα τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 4242) 1962 περὶ τιμολογίων λιανικῆς πωλήσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶς καὶ Ι. Παπαδημητρίου, διὰ τηλεγραφήματός των, αἰτοῦσι μεταφορὰν δημοτικοῦ σχολείου χωρίου Μαριῶν Θάσου εἰς ἄλλο κατάλληλον οἴκημα. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Φιλιατρῶν–Μεσσηνίας μετὰ πράξεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, αἰτουμένου τὴν ἐπέκτασιν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς ἀπὸ Κυπαρισσίας εἰς Φιλιατρὰ μέχρι Πύλου. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Σ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐκ Μορφίου Θεσπρωτίας Ἰωάννου Ζάχου, αἰτουμένου, ὅπως παρασχεθῇ εἰς τὸ χωρίον Μόρφι Κρατικὴ Πρόνοια προσωρινῆς στεγάσεως, διότι λόγῳ τῶν σημειουμένων ἀπὸ τὴν 28.11.1962 τοπικῶν σεισμῶν διερράγησαν κλπ. αἱ οἰκίαι καὶ οἱ κάτοικοι παραμένουν ἐν μέσῳ χειμῶνι εἰς τὸ ὕπαιθρον. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Σεισμοπλήκτων Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἄμεσον καὶ πλήρη διαγραφὴν ἀρωγῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Πωλιουδάκης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Οἰκιστῶν Ἐργατικῶν κατοικιῶν Ἐργατοϋπαλλήλων Νομοῦ Ἡρακλείου, αἰτουμένων τὴν εἰς μικρὰς δόσεις ἐξόφλησιν τῶν εἰς αὐτοὺς παραχωρηθεισῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν, καθὼς καὶ τὴν ἐκτίμησιν αὐτῶν εἰς μικρότερον ποσὸν τοῦ ὁρισθέντος. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Σ. Εὐστρατιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Φρεατοτεχνιτῶν Βόλου, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν, λόγῳ στερήσεως τῆς ἐργασίας των ἕνεκεν τῶν τεχνολογικῶν ἐξελίξεων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν Σπουδαστῶν Μέσων Τεχνικῶν Δημοσίων καὶ Ἰδιωτικῶν Σχολῶν ἐργοδηγῶν τεχνικῶν βοηθῶν οἰκοδόμων καὶ Δημοσίων Ἔργων Ν.Δ. 1097)1942, αἰτουμένων ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α.97)28.5.62 ἐγκυκλίου Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἐργατικῶν Κατοικιῶν Ἀγρινίου «Ἡ Ἁγία Παρασκευή», αἰτουμένου λογικὴν περιστολὴν ἀξίας ἑκάστης οἰκίας καὶ καθορισμὸν λογικῶν μηνιαίων δόσεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μαῦρος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χρ. Καρδασοπούλου, πολιτικοῦ συνταξιούχου, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων ἄρθρου 27 Ν.Δ. 4242)62 καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Ε. Δενδρινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Νομοῦ Κεφαλληνίας, αἰτουμένου σύστασιν ταμείου μισθοδοσίας κοινοτικῶν ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Ε. Δενδρινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου Ληξουρίου, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πληγέντων καταστηματαρχῶν κλπ. λόγῳ ὑπερεκχειλίσεως ὑδάτων τοῦ χειμάρρου τοῦ διασχίζοντος τὴν ἐν λόγῳ πόλιν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ Λοχαγοῦ Γιαπουτζίδου Εὐσταθίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐκ τοῦ δώρου γενομένην κράτησιν ποσοστοῦ 20%. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Ε. Δενδρινός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Κεφαλληνίας, αἰτουμένης ἀνέγερσιν σιταποθήκης χωρητικότητος 600 τόννων εἰς Ληξούριον. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ν. Ρετσιάνη, Α. Σιταρᾶ κλπ., Ἐπιτροπῆς ἀπολεσάντων τρακτὲρ κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940, αἰτουμένων κρατικὴν ἀποζημίωσιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Βρυσοπούλα Παραμυθιᾶς, αἰτουμένων ἐνίσχυσιν οἰκονομικὴν διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ δρόμου των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ὁμοσπονδίας Πωλητῶν Πετρελαιοειδῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν ποσοστοῦ κέρδους ἐπὶ λιανικῆς πωλήσεως πετρελαιοειδῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημητρίου Πάπιτσα, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν εἰς βάρος τῆς ἰδιοκτήτου οἰκίας του ἐφαρμογὴν τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου τῆς πόλεως Κοζάνης. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐθνικῆς Ὁμοσπονδίας Πετρελαιοειδῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης τὴν μὴ ἔκδοσιν νέων ἀδειῶν λειτουργίας πρατηρίων πωλήσεως ὑγρῶν καυσίμων. Ἀπαντήσεις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8738)20.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐδώσαμεν ἤδη, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 874)30.3.62 ἐγγράφου μας, ἐντολὴν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὅπως παράσχῃ τὰς ἀναγκαίας πιστωτικὰς διευκολύνσεις εἰς τοὺς σοβαρῶς ζημιωθέντας ἐκ τῶν ἀνεμοθυελλῶν τῆς 15ης καὶ 22ας Μαρτίου ἐ.ἔ. καλλιεργητὰς Δωδεκανήσου, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνονται καὶ οἱ παραγωγοὶ Καλύμνου, καὶ χορηγήσῃ νέας πιστωτικὰς ἐνισχύσεις πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν μας καὶ συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φωτήλα, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5197)3898)16.4.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 983) 11.4.1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φωτήλα, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59367)1619)24.3.62 τηλ)κῆς δ)γῆς μας διετάξαμεν τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Μεσσηνίας νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν καὶ ἐκτίμησιν τῶν προξενηθεισῶν εἰς τὰς καλλιεργείας πρωΐμων ζημιῶν ἐκ τῆς ἀνεμοθυέλλης καὶ νὰ παράσχῃ τὴν ἀναγκαίαν συμπαράστασίν της εἰς τοὺς πληγέντας διὰ τὴν ἐπανασπορὰν τῶν καταστραφεισῶν καλλιεργειῶν. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 66528)6248)29. 3.62 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ἐδώσαμεν ἐκ παραλλήλου ἐντολήν, ὅπως χορηγήσῃ εἰς αὐτοὺς τὰς ἀναγκαίας πιστωτικὰς διευκολύνσεις καὶ ἐνισχύσεις. Ἡ Δ)νσις Γεωργίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2249)2.4.62 ἀναφορᾶς της, ὑπέβαλεν ἡμῖν ὀνομαστικὰς καταστάσεις τῶν προξενηθεισῶν κατὰ καλλιέργειαν καὶ καλλιεργητὰς ζημιῶν, συνταχθεισῶν ὑπὸ τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς ἐκ τοῦ γεωπόνου τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Μεσσηνίας, τοῦ γεωπόνου τῆς Α.Τ.Ε. καὶ τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Καλαμῶν. Ἐκ τῶν καταστάσεων τούτων προκύπτει, ὅτι οἱ πληγέντες καλλιεργηταὶ ἀνέρχονται ἐν συνόλῳ εἰς 127, ἐξ ὧν μόνον τῶν 28 τὸ συνολικὸν ἐτήσιον ἐκχρηματιζόμενον εἰσόδημα ἐμειώθη κατὰ ποσοστὸν ἀνώτερον τῶν 40% λόγῳ τῶν ἐκ τῆς ἀνεμοθυέλλης ζημιῶν. Ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν ἡ Α.Τ.Ε. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 38436) 11.5.62 ἐγγράφου αὐτῆς καὶ βάσει τῶν συνταχθέντων ὡς ἀνωτέρω πινάκων, ἀντίγραφα τῶν ὁποίων ἐδόθησαν εἰς τὰ οἰκεῖα Ὑποκαταστήματα, ἐπρογραμματίσθησαν εὐθὺς ἀμέσως αἱ προβλεπόμεναι, διὰ παρεμφερεῖς περιπτώσεις, ἐνέργειαι, αἵτινες καὶ συνίστανται: α) Εἰς τὴν ἐπανενίσχυσιν τῶν εἰς σοβαρὸν ποσοστὸν πληγέντων, διὰ τὴν ἐπανασπορὰν τῶν πληγεισῶν ἐκτάσεων ἢ τὴν διενέργειαν ἑτέρων ἐπικαίρων καλλιεργειῶν, καὶ β) Εἰς τὴν ἀναστολὴν παντὸς μέτρου κατὰ τῶν εἰς σοβαρὸν ποσοστὸν ἐπίσης πληγέντων ὀφειλετῶν καὶ τὴν παράτασιν τακτοποιήσεως τῶν ὀφειλομένων μέχρι τῶν προσεχῶν αὐτῶν εἰσοδημάτων, ἐξ ὧν καὶ πάλιν θὰ πληρώσουν ἀνάλογον μέρος τῶν χρεῶν των, βάσει τῆς διαπιστωθείσης τότε δυναμικότητος αὐτῶν πρὸς πληρωμήν. Πέραν τούτων, διὰ τοὺς ὀφειλέτας τῆς ἐν λόγῳ κατηγορίας, βάσει τῶν παγίως ἰσχυόντων, τὰ Ὑποκαταστήματα δὲν πρόκειται νὰ βαρύνουν τὰς συναφεῖς ὀφειλὰς των μὲ τόκους ὑπερημερίας. Ἐξ ἄλλου, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 136642)2599)23.3.62 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας καὶ ἔχοντας ἀνάγκην καλλιεργείας τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας 36 χιλιόγραμμα σίτου διατροφῆς κατ’ ἄτομον μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. ἐπὶ πιστώσει πρὸς 2,70 δραχμὰς κατὰ χιλιόγραμμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11100)9160)5.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν καὶ εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Ἐμπορίου καὶ Βορείου Ἑλλάδος ἡ ὑπ’ ἀριθ. 617)29.9.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐν σχέσει μὲ θέματα ἀπασχολοῦντα τὴν Κοινότητα Πύργου (Χαλάστρας) τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Τιμαὶ βάμβακος: Αἱ τιμαὶ τοῦ ἐγχωρίου βάμβακος ἀπὸ ἐτῶν διαμορφοῦνται ἐλευθέρως βάσει τῶν τοιούτων τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς διὰ τὴν ὑποστήριξιν δὲ τῶν τιμῶν τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς ἐλήφθησαν τὰ κατωτέρω μέτρα: α) Χορηγοῦνται εἰς τοὺς καλλιεργητὰς μέσῳ τῆς Κ.Υ. Δ.Ε.Π. ἢ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐκκοκκισμένου βάμβακος, τὸ ὕψος τῶν ὁποίων καθωρίσθη εἰς ποσοστὸν 85% τῆς τιμῆς, ἥτις προκύπτει ἐξ ἀναγωγῆς διὰ τὸν ἐγχώριον βάμβακα κατὰ ποιότητας διὰ τὸν παραγωγόν, βάσει τῶν τιμῶν τοῦ πωλουμένου CIF Εὐρωπαϊκοὺς λιμένας βάμβακος Βορείου ἢ Νοτίου Ἀμερικῆς. β) Ἐχρηματοδοτήθη ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. διὰ ποσοῦ 30 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἵνα προβαίνῃ εἰς ἀγορὰν ἀπὸ τοὺς καλλιεργητὰς εἰς ὁριστικὴν τιμήν, μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο δύναται νὰ αὐξηθῇ, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. θ’ ἀπήτουν τοῦτο. Ἐπιπροσθέτως, ἀπὸ ὡρισμένας περιοχὰς λειτουργούσας ὡς σποροπαραγωγικὰ κέντρα, ἐνεργεῖται συγκέντρωσις βάμβακος διὰ τὸν διαχωρισμὸν καταλλήλου βαμβακοσπόρου καὶ πρὸς τοῦτο ἐχρηματοδοτήθη ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. διὰ ποσοῦ 100 ἑκατομμυρίων. Τέλος, καταβάλλεται εἰς τοὺς καλλιεργητὰς ἐπιδότησις ἐπὶ τῆς καλλιεργουμένης διὰ βάμβακος ἐκτάσεως, ἐκ 50 δραχμῶν κατὰ στρέμμα ξηρικῆς καὶ 80 δραχμῶν ποτιστικῆς καλλιεργείας, συνιστῶσα κατὰ μέσον ὅρον διὰ τὸ τρέχον ἔτος τίμημα 0,60 δραχ. περίπου συμπληρωματικῶς κατὰ χιλιόγραμμον συσπόρου βάμβακος, ἡ ἐπιδότησις δὲ αὕτη διὰ τὴν καλλιέργειαν τοῦ ἑπομένου ἔτους ηὐξήθη εἰς δραχ. 70 καὶ 100 ἀντιστοίχως. 2) Τιμαὶ ὀρύζης. Διὰ τὴν προστασίαν τῶν τιμῶν ὀρύζης ἐσοδείας 1962, ἀπεφασίσθη συγκέντρωσις τοῦ προϊόντος λογαριασμῷ τοῦ Δημοσίου εἰς ποσότητα 7.000 τόννων ἀποφλοιωμένης ἢ ἀντιστοίχου ἀναποφλοιώτου μὲ τὰς κάτωθι τιμάς: 1. AMERICANO No A: α) Ἀποφλοιωμένη δραχ. 5.50 κατὰ χιλιόγραμμον. β) Ἀναποφλοίωτος δραχ. 3.50 κατὰ χιλιόγραμμον. 2. KAROLINA: Ἀποφλοιωμένη δραχ. 7.50 κατὰ χιλιόγραμμον. β) Ἀναποφλοίωτος δραχ. 4.20 κατὰ χιλιόγραμμον. Αἱ ὡς ἄνω τιμαὶ θεωροῦνται ὡς ἱκανοποιητικαὶ διὰ τοὺς παραγωγούς. 3) Ἀρδευτικὰ ἔργα: Ἡ κατασκευὴ τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων περιοχῆς Ἀδένδρου προχωρεῖ κανονικῶς, οὐδόλως δὲ εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμὸς περὶ ἀνεπαρκείας τῶν ἔργων τούτων. Αἱ παρατηρηθεῖσαι ζημίαι εἰς μικρὸν τμῆμα τοῦ κεντρικοῦ ἀγωγοῦ ἀποκατεστάθησαν ἐγκαίρως μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, οὕτως ὥστε νὰ μὴ παρεμποδισθῇ ἡ ἄρδευσις ὡς ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ αἰτίου. Σημειοῦται, ὅτι κατὰ τὴν ἀρδευτικὴν περίοδον 1962, εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου Βραχιᾶς–Κυμίνων– Ἀδένδρου ἠρδεύθησαν δι’ ἀντλήσεως ἐκ διωρύγων καὶ τάφρων 22.000 στρ. συνολικῶς ἔναντι 5.900 στρεμ. τὰ ὁποῖα εἶχον ἀρδευθῆ κατὰ τὸ 1961 ἐκ τοῦ παλαιοῦ δικτύου. Ὡς πρὸς τὴν κατασκευὴν τοῦ δικτύου Χαλάστρας πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι αἱ εἰδικαὶ συνθῆκαι τῆς περιοχῆς δημιουργοῦν ὡρισμένας δυσχερείας εἰς τὴν προώθησιν τῶν ἔργων καὶ συγκεκριμένως, ἡ ἀνάγκη ὑποβιβασμοῦ τῆς ὑπογείου στάθμης δι’ ἀντλήσεως, ἡ ὕπαρξις καὶ λειτουργία παλαιῶν ὀρυζώνων ἐντὸς τῆς περιοχῆς καὶ ἡ ἀνάγκη κατασκευῆς παρακτίου ἀναχώματος πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων εἰς τὴν χαμηλὴν περιοχήν. Ἤδη διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως προχείρων ἀντλιοστασίων κατέστη δυνατὴ ἡ ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν τοῦ τμήματος 30.000 στρεμμ. περίπου, τὸ ὁποῖον προβλέπεται νὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῆ καὶ νὰ δύναται νὰ ἀρδευθῇ μέχρι τῆς ἐαρινῆς περιόδου 1963. Διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἔργων εἰς τμῆμα τῆς χαμηλοτέρας περιοχῆς ἐξ 25 ἕως 30.000 στρεμ., τὸ ὁποῖον θὰ ὁλοκληρωθῇ καὶ ἀρδευθῆ μέχρι τῆς ἀνοίξεως 1964, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ διακοπὴ τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας κατὰ τὴν προσεχῆ περίοδον. Οὕτω ἡ προσωρινὴ ἀπαγόρευσις τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας ὑπαγορεύεται ἐκ τῆς ἀνάγκης κατασκευῆς τῶν ὁριστικῶν ἔργων τῆς περιοχῆς, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν πλήρη καὶ κανονικὴν ἄρδευσιν 50–60.000 στρεμ. καὶ τὴν πραγματικὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἐδαφῶν, τὰ ὁποῖα ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, τυγχάνουν παθογενῆ. Πρὸς τούτοις πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι λαμβάνονται ὅλα τὰ μέτρα ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ Γεωργίας, οὕτως ὥστε κατὰ τὴν περίοδον 1964 νὰ ἔχουν ὁλοκληρωθῆ τὰ ἔργα καὶ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ εἰς εὐρεῖαν κλίμακα ἐπανάληψις τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας. 4) Μέτρα τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν χρεῶν. Τὸ χωρίον Πύργος (Χαλάστρα) περιλαμβάνεται ἐν τῇ εὐρυτέρᾳ περιοχῇ, ἥτις ἀποκαλεῖται περιοχὴ Πύργου καὶ εἰς ἥν περιλαμβάνονται καὶ τὰ χωρία Κύμινα, Μάλγαρα καὶ Ἀνατολικόν. Ἡ ἐν λόγῳ περιοχὴ ἐνέχει ζωτικὴν σημασίαν διὰ τὸ Ὑποκατάστημα Α.Τ.Ε. Θεσσαλονίκης ἀπὸ παραγωγικῆς πλευρᾶς λόγῳ τῆς ἀσκουμένης ὀρυζοκαλλιεργείας καὶ βαμβακοκαλλιεργείας ὑπὸ μορφὴν κυρίας καλλιεργείας. Οἱ μετὰ τῆς Τραπέζης συναλλασσόμενοι πιστοῦχοι τῶν ἀνωτέρω 4 χωρίων ἀνέρχονται εἰς 2.313 καὶ οἱ μὴ πιστοῦχοι ὀφειλέται πρὸς τοὺς Ὀργανισμοὺς Ἐγγείων Βελτιώσεων καὶ τὸ Δημόσιον εἰς 1755. Δυστυχῶς ὅμως δὲν παρατηρεῖται προθυμία ἐκπληρώσεως παρὰ τούτων τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὑποχρεώσεών των, καὶ οὕτω ὑπεχρεώθη τὸ Ὑποκατάστημα εἰς τὴν λῆψιν μέτρων κατὰ ἐλαχίστων ἔναντι τοῦ συνόλου ὀφειλετῶν. Ὡς πρὸς τὴν παροχὴν διευκολύνσεων, ἡ Α.Τ.Ε. παγίως ἤδη ἐφαρμόζει πολιτικὴν παροχῆς διευκολύνσεων εἰς τοὺς καλοπίστους μόνον ὀφειλέτας. Σημειωτέον τέλος, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ Ὑποκατάστημα, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐπανενισχύσεως τῶν ὑποχρέων διὰ τὴν συνέχισιν τῶν καλλιεργητικῶν των προσπαθειῶν καὶ τὴν παροχὴν διευκολύνσεων εἰς τοὺς ὑποστάντας ἀποδεδειγμένως ζημίας, ἐπιδεικνύει τὴν ἐπιβαλλομένην κατανόησιν καὶ ἀντιμετωπίζει τὰς συναφεῖς περιπτώσεις μετὰ πάσης εὐρύτητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11474)9440)15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ ἀπεστάλη δι’ ἡμᾶς καὶ τοὺς κ.κ. Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως, Ἐμπορίου καὶ Βορείου Ἑλλάδος ἡ 673)6.10. 62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσαπάρα, σχετικῶς μὲ τὰ θέματα τιμῶν, σποροπαραγωγῆς καὶ ἀπορροφήσεως τῆς παραγωγῆς βάμβακος τρέχοντος ἔτους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κατωτέρω: 1) Τιμαὶ βάμβακος. Ἀπὸ ἐτῶν καὶ εἰδικώτερον ἀφ’ ἧς ὁ βάμβαξ ἀπέβη ἕν ἐκ τῶν κυριωτέρων ἐξαγωγίμων προϊόντων, αἱ τιμαὶ τούτου διαμορφοῦνται ἐλευθέρως βάσει τῶν τοιούτων τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς. Διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῶν τιμῶν τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς ἐλήφθησαν τὰ ἀκόλουθα μέτρα: α) Χορηγοῦνται εἰς τοὺς καλλιεργητὰς μέσῳ τῆς Κ.Υ. Δ.Ε.Π. ἢ τῶν Γεωργ. Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐκκοκκισμένου βάμβακος τὸ ὕψος τῶν ὁποίων καθωρίσθη εἰς ποσοστὸν 85% τῆς τιμῆς, ἥτις προκύπτει ἐξ ἀναγωγῆς διὰ τὸν ἐγχώριον βάμβακα κατὰ ποιότητας διὰ τὸν παραγωγὸν βάσει τῶν τιμῶν τοῦ πωλουμένου CIF εἰς εὐρωπαϊκοὺς λιμένας βάμβακος Βορείου ἢ Νοτίου Ἀμερικῆς. β) Ἐχρηματοδοτήθη ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. διὰ ποσοῦ 30 ἑκατομμυρ. δραχ. ἵνα προβαίνῃ εἰς ἀγορὰν ἀπὸ τοὺς καλλιεργητὰς βάμβακος εἰς ὁριστικὴν τιμήν. Ἐξ ἄλλου κατεβλήθη ἤδη εἰς τοὺς καλλιεργητὰς ἐπιδότησις ἐπὶ τῆς καλλιεργουμένης διὰ βάμβακος ἐκτάσεως ἐκ 50 δραχμ. κατὰ στρέμμα ξηρικῆς καὶ 80 δραχμ. ποτιστικῆς καλ)γείας, συνιστῶσα κατὰ μέσον ὅρον διὰ τὸ τρέχον ἔτος συμπληρωματικὸν τίμημα 0,60 δραχμ. περίπου κατὰ χιλ)μον συσπόρου βάμβακος. Ἡ ἐπιδότησις αὕτη διὰ τὴν καλλιέργειαν ἑπομένου ἔτους ηὐξήθη ἀντιστοίχως εἰς 70 καὶ 100 δραχμ. Αἱ τιμαὶ διὰ τὰς καλὰς ποιότητας συσπόρου βάμβακος, συγκομισθέντος πρὸ τῶν βροχῶν καὶ καλύπτοντος τὸ 60% περίπου τῆς παραγωγῆς, κυμαίνονται ἐπὶ τοῦ παρόντος μεταξὺ 7–7,20 δραχ. κατὰ χιλ)μον ὡς καὶ κατὰ τὴν ἀντίστοιχον περυσινὴν περίοδον. Ὑπάρχουν βεβαίως καὶ χαμηλότεραι τιμαί, ἀντιστοιχοῦσαι εἰς κατωτέρας ποιότητας βάμβακος λόγῳ τῶν βροχῶν, ἀλλὰ ἡ ὕπαρξις τοιούτων ποιοτήτων δὲν λείπει ποτέ, μόνον ὅτι ἐφέτος αἱ βροχοπτώσεις ἦσαν περισσότεραι τῶν συνήθων. 2) Ἀπορρόφησις τῆς παραγωγῆς. Ἡ ἀπορρόφησις τῆς παραγωγῆς βάμβακος τρέχοντος ἔτους ἐκ τῶν παραγωγῶν προβλέπεται νὰ ἐξελιχθῇ κανονικῶς, δεδομένου, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον κινεῖται ἱκανοποιητικῶς ἡ ἐξαγωγὴ τούτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Συγκεκριμένως αἱ μέχρι τοῦδε πράξεις πωλήσεως βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατὰ στοιχεῖα τοῦ Ὀργανισμοῦ βάμβακος, καλύπτουν ποσότητα 27.000 τόννων περίπου, ὅριον εἰς ὃ καὶ κατὰ τὴν ἀντίστοιχον περίοδον τοῦ παρελθόντος ἔτους εἶχεν ἀνέλθει ἡ ἐξαγωγή μας. 3) Σποροπαραγωγὴ βάμβακος. Ἐκ τῶν λειτουργούντων σποροπαραγωγικῶν κέντρων βάμβακος, ὁριζομένων κατ’ ἔτος δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν, συγκεντροῦται ὑπὸ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. σύσπορος βάμβαξ εἰς ὅρια δυνάμενα νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἀναγκαίαν ποσότητα βαμβακοσπόρου σπορᾶς. Ἐὰν παρελαμβάνετο ἅπασα ἡ παραγωγὴ τῶν σποροπαραγωγικῶν κέντρων, ἀνεξαρτήτως ἀναγκῶν, θὰ ἐπεβαρύνετο σημαντικῶς ἡ τιμὴ διαθέσεως τοῦ βαμβακοσπόρου. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι οἱ καλ)ταὶ τῶν ὡς ἄνω κέντρων εἰς οὐδεμίαν πρόσθετον ἐπιβάρυνσιν ὑπόκεινται ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς λοιποὺς καλλιεργητάς, ἐνῷ ἀντιθέτως ὠφελοῦνται ἐκ τῆς ἀγορᾶς μέρους τοῦ βαμβακοσπόρου των ὑπὸ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰς τιμὴν ἀνωτέραν κατὰ τὸ διπλάσιον περίπου τῆς βαμβακοσπόρου βιομηχανίας. Ἐπιπροσθέτως καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν εἰς χεῖρας των ἀπομενουσῶν ποσοτήτων βάμβακος ἐπεκτείνεται ἡ συνήθης προστασία, ἤτοι χορήγησις δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἢ ἀγορὰ ὑπὸ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰς ὁριστικὰς τιμάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. 1. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 166)19.6.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7871)26.6.62 ἐγγράφου ὑμῶν, σχετικῶς μὲ τὴν παρατηρουμένην καθυστέρησιν εἰς τὴν ἀποστράγγισιν τοῦ τέως ἕλους Κορώνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν πλημμελῆ συντήρησιν τοῦ ἐκτελεσθέντος μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἀποξηραντικοῦ ἔργου, δι’ ἣν ὑπεύθυνος τυγχάνει ὁ οἰκεῖος Τ.Ο.Ε.Β. καὶ ἰδίως εἰς τὴν μὴ ἔγκαιρον ἀποκοπὴν τῆς ἀναπτυσσομένης ἐντὸς τῶν ἀποστραγγιστικῶν τάφρων ὑδροχαροῦς βλαστήσεως ἥτις μειώνει τὴν ἀποχετευτικὴν ἱκανότητα τούτων: 2. Διὰ τὴν ἀξιοποίησιν ὁλοκλήρου τῆς περιοχῆς Φαναρίου, ἐντὸς τῆς ὁποίας εὑρίσκεται τὸ τέως ἕλος Κορώνης, ἐκπονεῖται νέα μελέτη ὑπὸ ἰδιώτου μελετητοῦ, ἀνατεθεῖσα αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Σακελλάρη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Φωτήλα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 894) ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ λοιπῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἀναφέρεται ἐν τῇ ἐρωτήσει, ὅτι ξένοι (φυσικὰ καὶ νομικὰ πρόσωπα) ἀναζητοῦν ἢ προβαίνουν εἰς ἀγορὰν μεγάλων ἐκτάσεων Ἑλληνικῆς γῆς καὶ μάλιστα εἰς σημεῖα μεγάλης παραγωγικῆς, τουριστικῆς καὶ στρατηγικῆς σημασίας. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου σημειοῦμεν, ὅτι πράγματι ἐξεδηλώθη ἐνδιαφέρον ἐκ μέρους ξένων δι’ ἀγορὰν θερέτρων εἰδικώτερον δὲ εἰς νήσους τῆς χώρας ἀλλὰ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦτο δὲν ἐξετάθη οὔτε ἐκτείνεται εἰς γεωργικὰς (ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφέρεται) ἐκτάσεις. 2) Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ κτήματος Βασιλίσσης, ὅπου ὑφίσταται διαφορὰ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἀγοραστῶν τοῦ κτήματος Καλλινόβου ἀδελφῶν Σουλτογιάννη, σημειοῦμεν ὅτι τῆς ἐπιλύσεως τῆς διαφορᾶς αὐτῆς ἔχει ἐπιληφθῆ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία διαχειρίσεως ἀνταλλαξίμων κτημάτων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. 3) Ὅσον ἀφορᾷ ἐξ ἄλλου εἰς τὸ περιεχόμενον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 84)ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως, γνωρίζομεν, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ ἐδόθη ἤδη ὑφ’ ἡμῶν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε)21661)20.11. 62 ἐγγράφου μας εἰς ὅ καὶ παραπέμπομεν τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς. 4) Ὡς πρὸς τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγόμενον θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχὰς γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐγκαίρως ἐπεσήμανε καὶ ἐμερίμνησε διὰ τὴν λῆψιν καὶ ἐφαρμογὴν μέτρων προβλεφθέντων διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2536)53 καὶ 2781)54 νόμων περὶ ἐπανεποικισμοῦ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν καὶ ἐνίσχυσιν τῶν πληθυσμῶν αὐτῶν. Οὕτω ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953, βάσει ἐτησίων προγραμμάτων καὶ τῶν διατεθεισῶν πιστώσεων ἐπετεύχθη: α) Ὁ ἐπαναπατρισμὸς καὶ ἐπανάληψις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ γεωργικοῦ κλήρου τοῦ ἀπομείναντος εἰς τὴν χώραν μας ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῶν κατοίκων πρὸς ἐπισκευὴν ἢ ἀνακατασκευὴν τῶν οἰκημάτων των, διὰ τῆς χορηγήσεως μέσων συντηρήσεως καὶ πρώτης ἐγκαταστάσεως κλπ. β) Ἡ ἀνακατασκευὴ τῶν σχολείων, ἐκκλησιῶν, ὑδραγωγείων, γεφυρῶν, ἀγροτικῶν ὁδῶν, ἀστυνομικῶν σταθμῶν κλπ. γ) Ἡ πύκνωσις τοῦ ἀραιωθέντος πληθυσμοῦ, διὰ μεταφορᾶς καὶ ἐγκαταστάσεως ἀκτημόνων ἀγροτῶν ἐξ ἄλλων πυκνοκατωκημένων περιοχῶν τῆς ἐνδοχώρας. δ) Ἡ χορήγησις μέσων ἀναγκαιούντων διὰ τὴν ἐπανάληψιν τῆς καλλιεργείας τοῦ γεωργικοῦ κλήρου (ἀροτριῶντα ζῶα, ἄροτρα, λιπάσματα κ.λ.π.) καὶ ἡ ἐκχέρσωσις τῶν, λόγῳ ἐγκαταλείψεως εἰς χερσοδασικὰς ἐκτάσεις, μεταβληθέντων ἀγρῶν των καὶ ε) Ἡ δημιουργία ἐν γένει συνθηκῶν ἐπαναλήψεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ γεωργικοῦ, κτηνοτροφικοῦ καὶ δασικοῦ πλούτου τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, ὡς καὶ ἀνετωτέρας διαβιώσεως τοῦ πληθυσμοῦ αὐτῶν. Κατὰ τὴν ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι τοῦδε περίοδον ἐδαπανήθησαν ἐν συνόλῳ πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, 357,495.000 δραχ., ὡς ἐπίσης καὶ ἕτεραι 25.809.000 δραχ. διὰ δαπάνας τοπογραφικῶν ἐργασιῶν εἰς τὰς ἀγροτικὰς παραμεθορίους περιοχάς. Διὰ τῶν πιστώσεων τούτων ἐξετελέσθησαν πλεῖστα καὶ πολλῶν κατηγοριῶν ἔργα, ὧν ὡς κυριώτερα καὶ ἐν συνόψει περιοριζόμεθα νὰ σημειώσωμεν τὰ ἀκόλουθα:

Κατὰ τὴν τελευταίαν μάλιστα 5ετίαν δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ἐπετεύχθη ἡ ἐξ ὑπαρχῆς συγκρότησις ἀγροτικῶν συνοικισμῶν. 8 εἰς Νομὸν Ἔβρου καὶ ἰδίᾳ εἰς περιοχὴν Δερείου. 3 εἰς Νομὸν Φλωρίνης 3 εἰς Νομὸν Καστοριᾶς 3 εἰς Νομὸν Ξάνθης Αἱ ἐργασίαι ὁλοκληρώσεως τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος τῶν ἀνωτέρω 17 νέων συνοικισμῶν θὰ περατωθοῦν κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος. 5) Τέλος γνωρίζομεν, ὅτι διὰ τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ὑπολειπομένων ἀκτημόνων, περὶ οὗ ἡ ὑπ’ ὄψιν ἐρώτησις, γνωστὸν ἤδη ἀπὸ μακροῦ καὶ ἀντιμετωπισθέν, διὰ τῶν κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ Συντάγματος ληφθέντων μέτρων, βάσει τοῦ ὁποίου ἀποκατεστάθησαν 137.000 περίπου οἰκογένειαι ἀκτημόνων γεωργῶν καὶ κτηνοτρόφων ἐπὶ συνολικῆς ἐκτάσεως 3.500.000 στρεμμάτων γῆς καὶ ἀντιμετωπιζόμενον πέραν τούτων εἰσέτι ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ δι’ ὅλων τῶν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου μέσων, δὲν συντρέχει λόγος συστάσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6975)5420)31.5.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1177 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη σχετικῶς μὲ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ γάλακτος τοῦ Νομοῦ Φλωρίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐπὶ σκοπῷ ἀξιοποιήσεως τῆς γαλακτοπαραγωγῆς τοῦ Νομοῦ Φλωρίνης, ἔχει προγραμματίσει κατ’ ἀρχὴν τὴν ἵδρυσιν μεγάλου τυροκομείου, εἰς τὴν πόλιν τῆς Φλωρίνης, συνταχθείσης τῆς τεχνοοικονομικῆς μελέτης τοῦ ἔργου. Ἔχει δὲ δοθῆ ἐντολὴ εἰς τὴν Α.Τ.Ε., ὅπως ἐνεργήσῃ διὰ τὴν προώθησιν τῆς σχετικῆς προεργασίας (φορεὺς ἔργου, σύνταξις ὁριστικῆς μελέτης κλπ.). Τὸ ἔργον θὰ μεριμνήσωμεν, ὅπως ἐπιδοτηθῇ ἐκ τοῦ προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων διὰ ποσοστοῦ 30% ἐπὶ τοῦ συνολικοῦ κόστους τοῦ ἔργου. Σχετικῶς μὲ τὸ τυροκομεῖον Ἀμυνταίου, ἡ ἵδρυσίς του θὰ μελετηθῇ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ὅλην ἐξέτασιν τῆς καλυτέρας ἀξιοποιήσεως τῆς γαλακτοπαραγωγῆς εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ν. Τσόχα. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9327)7462)11.8.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 370 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ν. Τσόχα, σχετικῶς μὲ τὴν ἀξιοποίησιν ἀγελαδινοῦ γάλακτος τῆς περιοχῆς Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν βελτιουμένων ἀγελάδων εἰς Δυτικὴν Θεσσαλίαν, ὀφείλεται εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ τεθέντος κυβερνητικοῦ προγράμματος ἀναπτύξεως τῆς κτηνοτροφίας τῆς περιοχῆς ταύτης. Διὰ τὴν ἀπορρόφησιν καὶ ἀξιοποίησιν τῆς αὐξανομένης παραγωγῆς γάλακτος εἰς Δυτικὴν Θεσσαλίαν ἱδρύθη ἡ Βιομηχανία Γάλακτος Τρικάλων ὑπὸ τῆς Κοινοπραξίας Α. Τ.Ε. καὶ Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Δυτικῆς Θεσσαλίας, ἥτις καὶ ἐπεδοτήθη χαριστικῶς ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ ποσοῦ τριῶν ἑκατομμυρίων ἑξακοσίων χιλιάδων δραχμῶν (3.600.000). Ἡ ὡς ἄνω Βιομηχανία Γάλακτος εὑρίσκεται ὑπὸ ἀποπεράτωσιν καὶ θὰ λειτουργήσῃ κατὰ Φεβρουάριον 1963. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13569)27.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 901 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐργοστάσιον γάλακτος Τρικάλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ μὴ εἰσέτι ἔναρξις λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου γάλακτος Τρικάλων ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν ἀνακύψασαν ἀνάγκην, ὅπως τὸ ἐργοστάσιον διαθέτῃ ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας του καὶ τμῆμα παστεριώσεως γάλακτος, τὸ ὁποῖον δὲν προεβλέπετο εἰς τὴν ἀρχικὴν μελέτην τοῦ ἔργου. 2) Ὁ μηχανικὸς ἐξοπλισμὸς τοῦ τμήματος παστεριώσεως ἔχει ἤδη παραγγελθῆ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ κατὰ πληροφορίας τῆς Α.Τ.Ε. πρόκειται νὰ ἀφιχθῇ καὶ ἐγκατασταθῇ εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἐντὸς 3–4 μηνῶν. Μὲ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ τμήματος παστεριώσεως θὰ γίνῃ καὶ ἡ ἔναρξις τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13181)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 857 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ν. Τσόχα, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐργοστάσιον γάλακτος Τρικάλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ μὴ εἰσέτι ἔναρξις λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου γάλακτος Τρικάλων, ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν ἀνακύψασαν ἀνάγκην, ὅπως τὸ ἐργοστάσιον διαθέτῃ ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας του καὶ τμῆμα παστεριώσεως γάλακτος, τὸ ὁποῖον δὲν προεβλέπετο εἰς τὴν ἀρχικὴν μελέτην τοῦ ἔργου. 2) Ὁ μηχανικὸς ἐξοπλισμὸς τοῦ τμήματος παστεριώσεως ἔχει ἤδη παραγγελθῆ, εὐθὺς δὲ ὡς ἀφιχθῇ, ὅπερ κατὰ πληροφορίας τῆς Α.Τ.Ε. προβλέπεται μέχρι Φεβρουαρίου–Μαρτίου, θὰ γίνῃ ἡ ἐγκατάστασις αὐτοῦ καὶ ἔναρξις λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου. 3) Ἡ διαθέσιμος ποσότης ἀγελαδινοῦ γάλακτος τῆς περιοχῆς Καρδίτσης θὰ ἀπορροφηθῇ ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω ἐργοστασίου γάλακτος Τρικάλων, τὸ ὁποῖον ἔχει προγραμματισθῆ διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν Δυτικὴν Θεσσαλίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13496)26.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 918) 22.11.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Θ. Παππᾶ, σχετικῶς μὲ ἵδρυσιν Κτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ εἰς Λέσβον καὶ τοποθέτησιν εἰδικοῦ γεωπόνου εἰς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Λέσβου, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς προβατοτροφίας τῆς νήσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἀπὸ ἐτῶν ἤδη ἐφαρμόζονται εἰς τὴν νῆσον Λέσβον προγράμματα βελτιώσεως καὶ διαδόσεως τοῦ Λεσβιακοῦ προβάτου τόσον εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν νῆσον, ὅσον καὶ εἰς ἑτέρας περιφερείας τῆς χώρας, ὅπου ἐνδείκνυται ἡ διάδοσις αὐτοῦ. Εἰδικαὶ πιστώσεις διατίθενται κατ’ ἔτος ὑπὸ τοῦ ὑμετέρου Ὑπουργείου διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ ἐπέκτασιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἐκεῖ δημιουργηθέντος καὶ λειτουργοῦντος κέντρου ἐκτροφῆς (ἐπιχορήγησις καταλλήλων κριῶν, ἔλεγχος ἀποδόσεως ἐπιχορηγήσεως προτύπων, ἐκτροφῶν, ὀργάνωσις τῆς ἐμπορίας τῶν καταλλήλων παραγώγων κλπ.) καὶ ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τὴν δανειοδότησιν παραγωγῶν πρὸς διατήρησιν καὶ χρησιμοποίησιν δι’ ἀναπαραγωγὴν τῶν καταλλήλων Λεσβιακῶν προβάτων. Κατὰ τὸ 1963 τὸ πρόγραμμα τοῦτο θὰ ἐπεκταθῇ περισσότερον κατόπιν τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ προωθήσεως τῆς ποιμενικῆς προβατοτροφίας. Διὰ τῆς λήψεως τῶν ὡς ἄνω μέτρων ἐπιτυγχάνεται κατὰ τὸν συντομώτερον καὶ καλύτερον δυνατὸν τρόπον ἡ ἐπὶ εὐρυτέρας βάσεως βελτίωσις καὶ διάδοσις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν προβάτου καὶ ἡ αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν ἐκτροφὴν τούτου παραγωγῶν. Ἵδρυσις Κτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ εἰδικοῦ διὰ τὸ Λεσβιακὸν πρόβατον δὲν ἐνδείκνυται καὶ οὔτε θὰ ἐξυπηρετήσῃ καλύτερον τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. 2) Ἡ τοποθέτησις γεωπόνου κτηνοτροφίας εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Λέσβου, ἀντιμετωπίζεται ἐντὸς τοῦ γενικωτέρου προγράμματος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διὰ τὴν τοποθέτησιν γεωπόνων κτηνοτροφίας, εἰς ἁπάσας τὰς Διευθύνσεις Γεωργίας τῶν Νομῶν τοῦ Κράτους. Εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ πλήρωσις τῆς θέσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μαρῆ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13170)20.11. 1962 ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 846 ἀπὸ 10.11.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἡρακλείου κ. Κ. Μαρῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ σταφίδος σουλτανίνας ἐν τῷ συνόλῳ της εἶναι κατὰ πολὺ ἀνωτέρα τῆς τοιαύτης τῶν παρελθόντων ἐτῶν, συγκεκριμένως ἀνῆλθεν εἰς 84.000 περίπου τόννους, ἔναντι 54.000 τόννων τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἡ ηὐξημένη αὕτη παραγωγὴ ὀφείλεται εἰς τὴν πλουσιωτάτην παραγωγὴν τῆς νήσου Κρήτης, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὴν παραγωγὴν Πελοποννήσου, ἥτις εἶναι μειωμένη ἔναντι ἐκείνης τῶν παρελθόντων ἐτῶν. Διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς διαθέσεως τῆς ὡς ἄνω ηὐξημένης ἐφετεινῆς παραγωγῆς σουλτανίνας, πράγματι, ἡ Ἐπιτροπὴ Διαθέσεως Σουλτανίνας, ἥτις συνεστήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109)28.7.61 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπεφάσισε τὴν μεταφορὰν ποσότητος ἐκ Κρήτης εἰς Πελοπόννησον πρὸς εὐχερεστέραν καὶ ταχυτέραν ἐπεξεργασίαν καὶ ἐξαγωγήν. Διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν μεταφερθησομένων ποσοτήτων, ὡς καὶ ἐκ ποίων περιοχῶν παραγωγῆς Κρήτης θὰ διενεργηθῇ ἡ μεταφορὰ τούτων, μετέβη εἰς Ἡράκλειον Κρήτης ὁ Πρόεδρος τῆς ἀνωτέρω Ἐπιτροπῆς διαθέσεως σουλτανίνας, ὅστις ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν τοπικῶν Κρατικῶν Ἀρχῶν καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων Ὀργανώσεων καὶ Σωματείων, ἐρρύθμισε τὸ θέμα τοῦτο καὶ δὴ διὰ τῆς μεταφορᾶς μικρῶν σχετικῶς ποσοτήτων ἐκ περιοχῶν Κρήτης, εἰς τὰς ὁποίας, λόγῳ ἐλλείψεως ἢ μὴ λειτουργίας σταφιδεργοστασίων, δὲν ὑπάρχουν δυνατότητες ἐπεξεργασίας τοῦ ἐκεῖθεν ἀποθηκευθέντος προϊόντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 667 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Α) Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐκτὸς τοῦ εἰδικοῦ προγραμματισμοῦ του, ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ 5ετοῦς γεωργικοῦ προγράμματος, βάσει τοῦ ὁποίου προωθεῖται ἡ φύτευσις ἀμπελώνων ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν, παρακινεῖ τοὺς ἀγρότας εἰς τὴν χρησιμοποίησιν ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν ἐπιτραπεζίων σταφυλῶν διὰ τῆς παροχῆς κινήτρων προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ νόμου 4035)60. Κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου ἔχουν ἤδη ἐκδοθῆ αἱ σχετικαὶ Ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις, ὁρίζουσαι τὰς ζώνας κατὰ Νομοὺς καὶ τὰς ἐνδεδειγμένας ποικιλίας σταφυλῶν. Β) Ἡ ὀργάνωσις τοῦ οἰκιακοῦ λαχανοκήπου ἀποτελεῖ ἕνα ἐκ τῶν κυρίων ἀντικειμενικῶν σκοπῶν, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει τὸ Τμῆμα Ἀγροτικῆς Οἰκιακῆς Οἰκονομίας τῆς Δ)νσεως Ἐφαρμογῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, διὰ τῶν τοπικῶν ὑπαλλήλων του τῆς ὑπαίθρου παρέχονται αἱ σχετικαὶ ὁδηγίαι καὶ ὑποδείξεις καὶ ὀργανοῦνται οἰκιακοὶ λαχανόκηποι ὑποδειγματικοὶ ἐπιδοτούμενοι παρ’ ἡμῶν. Παραλλήλως πρὸς τὴν προσπάθειαν ταύτην, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος παρέχει ἐπὶ διετίαν χαμηλότοκα δάνεια μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 1.500 κατὰ οἰκογένειαν διὰ τὴν ὀργάνωσιν οἰκιακῶν λαχανοκήπων, καὶ ἀγορὰν μικρῶν οἰκοσίτων ζώων. Ἀπὸ ἐτῶν ἤδη, οἱ ὑπάλληλοι Ἀγροτικῆς Οἰκιακῆς Οἰκονομίας ἐφαρμόζουν λίαν ἐπιτυχῶς ἕνα ἐντατικὸν πρόγραμμα ἐκπαιδεύσεως τῶν ἀγροτίδων καὶ ἀγροτονεανίδων εἰς τὴν οἰκιακὴν κονσερβοποίησιν καὶ διατήρησιν διὰ διαφόρων μεθόδων ἐκεῖ ὅπου αἱ τοπικαὶ συνθῆκαι προσφέρονται πρὸς τοῦτο. Εἰς τὴν προσπάθειαν ταύτην ἐπικουροῦνται διὰ τῆς διαθέσεως εἰδικῶν βάζων κονσερβοποιήσεως εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ διατιθεμένων μὲ μειωμένον κόστος, τοῦ ὑπολοίπου τῆς ἀξίας καταβαλλομένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου. Ὑπολογίζεται, ὅτι μέχρι τοῦδε 600.000 τοὐλάχιστον τοιαῦτα βάζα ἔχουν πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν οὕτω διατεθῆ. Ἐπιπροσθέτως τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἰσήγαγε 250 βραστῆρας κονσερβοποιήσεως, τοὺς ὁποίους χρησιμοποιοῦν οἱ τοπικοὶ ὑπάλληλοι Αʹ Οἰκιακῆς Οἰκονομίας ὡς ἐποπτικὸν μέσον δι’ ἐπιδείξεις μὲ ἀποτέλεσμα 200 Κοινότητες νὰ ἔχουν ἤδη προμηθευθῆ ἰδίαις δαπάναις των ἰσαρίθμους βραστῆρας. Γ) Ἐντὸς τοῦ γενικωτέρου προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ βελτίωσιν τῆς κτηνοτροφίας τῆς χώρας, ἰδιαιτέρα ἔμφασις δίδεται εἰς τὴν ποιοτικὴν βελτίωσιν τῆς κτηνοτροφίας, ὀρεινῶν, ἡμιορεινῶν καὶ νησιωτικῶν περιφερειῶν, πρὸς αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν παραγωγῶν τῶν περιφερειῶν τούτων. Διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἀνωτέρω σκοποῦ διατίθενται πιστώσεις ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὑπὸ μορφὴν ἐπιδοτήσεων καὶ ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. ὡς δάνεια πρὸς ἐφαρμογὴν ἐπὶ μέρους προγραμμάτων προωθήσεως τῆς κτηνοτροφίας, ὡς βελτίωσιν τῶν βοσκοτόπων, δημιουργίαν κέντρων ἐκτροφίας, καὶ διαδόσεως βελτιωμένων ζώων, ἀνεγέρσεως κτηνοτροφικῶν κτισμάτων, ἀξιοποιήσεως τῶν ζωοκομικῶν προϊόντων καὶ κυρίως τοῦ γάλακτος, διὰ τῆς ἱδρύσεως γαλακτοβιομηχανιῶν καὶ τυροκομείων κλπ. Ἔτι περισσότερον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ὀρεινῆς οἰκονομίας συνεστήθη εἰδικὴ ὑπηρεσία παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Γεωργίας, ἡ ὁποία διαθέτει εἰδικὰ κονδύλια διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν παραγωγικῶν δυνατοτήτων τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς χώρας καὶ ἰδιαιτέρως τῆς κτηνοτροφίας. Τελικῶς ἀναφέρομεν, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς χώρας διατίθενται τόσα μέσα καὶ λαμβάνονται τόσον σοβαρὰ ὑπὲρ τῆς κτηνοτροφίας τῆς χώρας μέτρα. Δ) Ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου ἐξακολουθεῖ ν’ ἀποτελῇ εἰσέτι τὴν βάσιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας εἰς πλείστας περιοχάς. Ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφερομένη διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ οἰκογενειακοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν, προβαίνει παραλλήλως εἰς πᾶσαν δυνατὴν ἐνέργειαν, ὅπως ἐπεκταθοῦν ἀποδοτικώτεραι καλλιέργειαι, ὡς τοῦ βάμβακος, τῶν κτηνοτροφικῶν ψυχανθῶν καὶ ἀναπτυχθῇ ἡ κτηνοτροφία, εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ ἐξαγγελθέντος προγράμματος ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν. Διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ὡς ἄνω προγράμματος, ἐλήφθησαν τὰ ἀναγκαῖα μέτρα καὶ καθωρίσθησαν σοβαρὰ οἰκονομικὰ κίνητρα (ἐπιδότησις βάμβακος, σημ. μηδικῆς, γάλακτος, παραγωγῆς κρέατος κλπ.). Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12211)10015)1.11.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διαβάζετε ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, τὰ κάτωθι: 1) Σκοπὸς τοῦ προγράμματος βελτιώσεως τῆς δενδροκηπευτικῆς παραγωγῆς (Ν. 4035)1960), εἶναι ἡ προσαρμογὴ τῶν προϊόντων αὐτῆς εἰς τὰς προτιμήσεις τῆς καταναλώσεως τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἰδίᾳ τοῦ ἐξωτερικοῦ. 2) Διὰ τὴν ταχυτέραν ἐπίτευξιν τῆς προσαρμογῆς ταύτης διὰ τὰ κυριώτερα ἐξαγώγιμα δενδροκηπευτικὰ εἴδη καὶ ποικιλίας, ἐκρίθη ἀπαραίτητον, ὅπως κατὰ τὴν κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη ἐφαρμογὴν τοῦ ἀνωτέρω προγράμματος, περιληφθῶσιν, ἐν αὐτῷ μόνον αἱ μᾶλλον προσφερόμεναι περιφέρειαι, διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν ἰδιαιτέρως ἐξαγωγίμων εἰδῶν, ὅπου ταῦτα καλλιεργοῦνται ἐντατικῶς σήμερον. 3) Δὲν ἦτο συνεπῶς δυνατὸν νὰ περιληφθῶσιν εἰς τὸ πρόγραμμα ἅπασαι αἱ Κοινότητες τῆς χώρας, διότι οὔτε διετίθεντο αἱ ἀπαιτούμεναι τεράστιαι πιστώσεις, οὔτε σύμφωνον ἦτο τοῦτο μὲ τὴν θεμελιώδη ἐπιδίωξιν τοῦ νόμου, οὔτε τέλος ἀποβλέπομεν διὰ τοῦ ἀναφερθέντος προγράμματος εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀπορωτέρων Κοινοτήτων ἀλλ’ εἰς τὴν δημιουργίαν κινήτρων πρὸς ἀνάπτυξιν εἰδικῶν ζητουμένων ποικιλιῶν εἰς τὰ παραγωγικώτερα κέντρα. 4) Τέλος, γνωρίζομεν, ὅτι ὁ Νομὸς Ἀργολίδος εἶναι εἷς ἐκ τῶν δύο μᾶλλον εὐνοηθέντων ὑπὸ τοῦ προγράμματος Νομῶν τῆς Ἑλλάδος, διατεθέντων αὐτῷ τὸ 1962 δύο ἑκατομμυρίων δραχμῶν, διὰ τὴν δενδροκηπευτικὴν βελτίωσιν αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 812 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῆς ἀποκτήσεως ὑπὸ τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἰδίων μέσων κινήσεως διὰ τὴν συχνοτέραν ἐπαφήν των μὲ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας καὶ τὴν ἀποτελεσματικωτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐφαρμοζομένων εἰς τὴν ὕπαιθρον πάσης φύσεως γεωργικῶν προγραμμάτων, ἀπασχολεῖ ἀπὸ μακροῦ τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον. Ἤδη, κάμνοντες ἔναρξιν ἀπὸ τὸν κλάδον τῶν γεωπόνων, ἐδώσαμεν ἐντολήν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 202050)25.9.62 ἐγκυκλίου διαταγῆς μας πρὸς τὰς Δ)νσεις Γεωργίας τῶν Νομῶν, ὅπως οἱ ἐπιθυμοῦντες ἐκ τῶν γεωπόνων νὰ ἀποκτήσωσιν ἰδιόκτητα μέσα κινήσεως (αὐτοκίνητα, μοτοσυκλέττας, μοτοποδήλατα) δηλώσωσι τοῦτο εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου. Μετὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων τούτων καὶ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ ἀπαιτηθησομένου ὡς ἔγγιστα ποσοῦ διὰ τὴν πιστωτικὴν διευκόλυνσιν τῶν ὑπαλλήλων, προτιθέμεθα νὰ προέλθωμεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὰ περαιτέρω. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν αὐτοκινήτων τούτων ἐκ φόρων, δασμῶν καὶ λοιπῶν εἰσφορῶν, τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ βραδύτερον ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας μελέτης μετὰ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείων, οὕτως ὥστε, ἐὰν ἐπὶ τῷ τέλει δὲν ἐπιτευχθῇ ἰδιαιτέρα διὰ τοὺς γεωπόνους καὶ τοὺς λοιποὺς τεχνικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας μεταχείρισις, νὰ ἐπεκταθῶσι τοὐλάχιστον καὶ εἰς αὐτούς, ὅ,τι εὐεργετήματα ἰσχύουν σήμερον δι’ ἄλλους κλάδους ὑπαλλήλων διαθέτοντας ἰδιόκτητα μέσα κινήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικοῦ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 916 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 185)1962 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ «περὶ ρυθμίσεως καπνοκαλλιεργείας ἔτους 1963» ἡ καπνοκαλλιέργεια, εἰς πεδινὰ χωρία καλλιεργήσαντα κατὰ τὸ ἔτος 1962 καπνὰ ἐξαγώγιμα, εἶναι ἐλευθέρα διὰ τοὺς νομίμως καλλιεργήσαντας καπνὰ κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο, μὴ δυναμένη ὅμως νὰ ὑπερβῇ τὰ εἴκοσι (20) στρέμματα κατὰ καλλιεργητήν. Δεδομένου ὅτι ἡ Κοινότης Κουφαλίων ἐχαρακτηρίσθη ὡς πεδινὴ τὸ δικαίωμα καπνοκαλλιεργείας κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος 1963 περιορίζεται, εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα, μόνον εἰς τοὺς καλλιεργήσαντας νομίμως κατὰ τὸ ἔτος 1962 καὶ κατὰ τὴν ἀνωτέρω σημειουμένην διεύρυνσιν. Ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος περὶ χορηγήσεως τοῦ δικαιώματος καπνοκαλλιεργείας εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς γεωργοὺς τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος δὲν καθίσταται δυνατὴ ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι τὰ ληφθέντα ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 185)1962 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς καπνοῦ μέτρα ρυθμίσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας ἔτους 1963 καλύπτουν τὰς ἐξαγωγικὰς δυνατότητας τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13556)27.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικοῦ μὲ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ χωρίον Ρίζωμα Τρικάλων καλλιεργοῦν καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως δὲν δικαιοῦται —ὡς καὶ ἅπαντα τὰ χωρία τὰ καλλιεργοῦντα παρόμοια καπνὰ— βάσει τῆς 185)62 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ «περὶ ρυθμίσεως καπνοκαλλιεργείας ἔτους 1963» ἐπεκτάσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, οὐχ’ ἧττον ὅμως τυγχάνει ἐκ τῆς μνημονευθείσης πράξεως, τῶν κατωτέρω εὐεργετημάτων. α) Ἅπαντες οἱ κατ’ ἐπάγγελμα γεωργοὶ στερούμενοι μέχρι σήμερον ἀδείας καπνοκαλλιεργείας, μόνιμοι κάτοικοι τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου, δύνανται νὰ καλλιεργήσωσι κατὰ τὸ ἔτος 1963 ἐξαγώγιμον ποικιλίαν καπνοῦ τὴν ὁποίαν θέλει ὑποδείξει ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ, καὶ μέχρις 20 στρέμματα ἕκαστος. β) Ὡσαύτως οἱ ἔχοντες δικαίωμα καπνοκαλλιεργείας ἐσωτερικῆς καταναλώσεως κάτοικοι τοῦ ὡς ἄνω χωρίου, δύνανται νὰ καλλιεργήσωσι καὶ καπνὰ ἐξαγωγίμου ποικιλίας καὶ ἐκείνης τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως (ὡς ἡ τελευταία ὁριστικῶς εἰς ἔκτασιν ἐδηλώθη κατὰ τὸ ἔτος 1962) δὲν θὰ εἶναι μεγαλύτερον τῶν εἴκοσι (20) στρεμάτων δι’ ἕκαστον καλλιεργητήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12526)10221)7.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη δι’ ἡμᾶς καὶ τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Ἐμπορίου ἡ 811)1.11.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, σχετικῶς μὲ τὰ θέματα βαμβακοσπόρου σπορᾶς, τιμῶν, δασμοῦ καὶ εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὡρισμένων ποιοτήτων βάμβακος διὰ τὰς βιομηχανίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τῶν θεμάτων ἁρμοδιότητος ἡμῶν τὰ κατωτέρω: 1) Βαμβακόσπορος σπορᾶς Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς βελτιώσεως τῆς ποιότητος τοῦ βάμβακος τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καταβάλλει συνεχῶς σημαντικὰς προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι συνίστανται εἰς τὴν χρησιμοποίησιν μικροῦ ἀριθμοῦ ποικιλιῶν ἐκ τῶν πλέον ἀποδοτικῶν καὶ παραγουσῶν βάμβακα πληροῦντα τὰς ἀπαιτήσεις τῶν ἀγορῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, εἰς τὴν καλ)γειαν ἑκάστης τῶν ποικιλιῶν ἢ τῶν παρεμφερῶν ὡς πρὸς τὰς τεχνολογικὰς ἰδιότητας εἰς χωριστὴν ζώνην πρὸς ἀποφυγὴν ἀναμίξεων ἀνομοιομόρφου βάμβακος, εἰς τὴν καλὴν ἐν γένει μεταχείρισιν τοῦ βάμβακος κατὰ τὴν συγκομιδήν, ἐκκόκκισιν καὶ ἀποθήκευσιν πρὸς προστασίαν τῆς φυσικῆς ποιότητός του, ὡς καὶ εἰς τὴν ὁμοιομορφίαν τούτου κατὰ τὸ μῆκος ἰνὸς καὶ τὰς λοιπὰς τεχνολογικὰς ἰδιότητας, ἰδιαιτέρως ἐπιζητουμένην ὑπὸ τῆς βιομηχανίας. Ἐκ τῶν πλέον ὅμως βασικῶν μέτρων διὰ τὴν παραγωγὴν ὁμοιομόρφου βάμβακος εἶναι ἡ χρησιμοποίησις ὑπὸ τῶν καλλιεργητῶν ἑκάστης περιοχῆς βαμβακοσπόρου τῆς αὐτῆς ποικιλίας ἀμιγοῦς, ἡ παραγωγὴ δὲ τοιούτου βαμβακοσπόρου ἐπιδιώκεται διὰ τῆς εἰδικῆς σποροπαραγωγῆς διενεργουμένης εἰς ὡρισμένας περιοχὰς χαρακτηριζομένας ὡς σποροπαραγωγικὰ κέντρα. Ἡ ὡς ἄνω σποροπαραγωγὴ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐπετεύχθη εἰς ἀξιόλογον ἔκτασιν εἰς βαθμόν, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ χρησιμοποίησις βαμβακοσπόρου ἐκ τῆς σποροπαραγωγῆς ταύτης κατὰ μὲν τὰ ἔτη 1960 καὶ 1961 εἰς ποσοστὸν 80%, κατὰ δὲ τὸ τρέχον ἔτος εἰς ποσοστὸν 90% τῶν συνολικῶν ἀναγκῶν σπόρου (εἰς ποσότητα 9.000.000 χιλμ.) τὴν ὑποστήριξιν δὲ τῶν τιμῶν τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς. Ἡ διάθεσις τοῦ βαμβακοσπόρου τούτου εἰς τιμὴν ὑψηλοτέραν τῆς τοιαύτης κοινοῦ βαμβακοσπόρου ὀφείλεται κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν ἀγορὰν τούτου, ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς τῶν κέντρων εἰς τιμὴν ἀνωτέραν κατὰ τὸ διπλάσιον περίπου τοῦ βιομηχανικοῦ βαμβακοσπόρου καὶ κατὰ δεύτερον λόγον εἰς τὴν ὑποβολὴν τοῦ βαμβακοσπόρου εἰς διαφόρους ἀπαραιτήτους βελτιώσεις (διαλογήν, ἀποξήρανσιν διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς ὑγρασίας εἰς κανονικὰ ὅρια, ἀπολυμάνσεις κ.λ.π.) καθὼς καὶ λόγῳ τῆς μεταφορᾶς τοῦ σπόρου ἐκ τῶν κέντρων συγκεντρώσεως εἰς ὅλας τὰς βαμβακοπαραγωγικὰς περιφερείας τῆς χώρας. Καταβάλλεται ἐν τούτοις συνεχῶς προσπάθεια διὰ τὴν μικροτέραν κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπιβάρυνσιν τῆς τιμῆς διαθέσεώς του πρὸς τοὺς καλλιεργητάς. Οὕτω, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ τιμὴ διαθέσεως εἶχεν ὁρισθῆ εἰς 5,70 δραχ. κατὰ χιλ)μον, πλέον τῶν τριῶν λεπτῶν διὰ τέλος χαρτοσήμου, ἑνιαία δι’ ὅλας τὰς περιφερείας καὶ διὰ παράδοσιν εἰς τοὺς καλλιεργητὰς εἰς τὰς ἕδρας τῶν Γεωργικῶν Συν)σμῶν, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἑτέρας εἰς βάρος τούτων ἐπιβαρύνσεως. 2) Τιμαὶ βάμβακος Αἱ τιμαὶ τοῦ ἐγχωρίου βάμβακος ἀπὸ ἐτῶν διαμορφοῦνται ἐλευθέρως βάσει τῶν τοιούτων τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, διὰ τὴν ὑποστήριξιν δὲ τῶν τιμῶν τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς ἐλήφθησαν τὰ ἀκόλουθα μέτρα: α) Χορηγοῦνται εἰς τοὺς καλ)γητὰς μέσῳ τῆς Κ.Υ.Δ. Ε.Π. ἢ τῶν Γεωργ. Συν)στικῶν Ὀργανώσεων δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐκκοκκισμένου βάμβακος τὸ ὕψος τῶν ὁποίων καθωρίσθη εἰς ποσοστὸν 85% τῆς τιμῆς, ἥτις προκύπτει ἐξ ἀναγωγῆς διὰ τὸν ἐγχώριον βάμβακα κατὰ ποιότητας διὰ τὸν παραγωγόν, βάσει τῶν τιμῶν τοῦ πωλουμένου CIF Εὐρωπαϊκοὺς λιμένας βάμβακος Βορείου ἢ Νοτίου Ἀμερικῆς. β) Ἐχρηματοδοτήθη ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. διὰ ποσοῦ 30 ἑκατομυρίων δραχ. ἵνα προβαίνῃ εἰς ἀγορὰν ἀπὸ τοὺς καλλιεργητὰς βάμβακος εἰς ὁριστικὴν τιμήν, προβλέπεται δὲ καὶ περαιτέρω ἐν ἀνάγκῃ χρηματοδότησίς της. Τέλος κατεβλήθη ἤδη εἰς τοὺς καλλιεργητὰς ἐπιδότησις ἐπὶ τῆς καλλιεργουμένης διὰ βάμβακος ἐκτάσεως ἐκ 50 δραχ. κατὰ στρέμμα ξηρικῆς καὶ 80 δρχ. ποτιστικῆς καλλιεργείας, συνιστῶσα κατὰ μέσον ὅρον διὰ τὸν τρέχον ἔτος συμπληρωματικὸν τίμημα 0,50 περίπου κατὰ χιλ)μον συσπόρου βάμβακος, ἡ ἐπιδότησις δὲ αὕτη διὰ τὴν καλ)γειαν τοῦ ἑπομένου ἔτους ηὐξήθη ἀντιστοίχως εἰς 70 καὶ 100 δραχ. κατὰ στρέμμα. Αἱ τιμαὶ διὰ τὰς καλὰς ποιότητας συσπόρου βάμβακος, συγκομισθέντος πρὸ τῶν βροχῶν καὶ καλύπτοντος τὸ 60% περίπου τῆς παραγωγῆς, κυμαίνονται ἐπὶ τοῦ παρόντος πέριξ τῶν 7 δραχ. κατὰ χιλ)μον, ὡς καὶ κατὰ τὴν ἀντίστοιχον περυσινὴν περίοδον. Ὑπάρχουν βεβαίως καὶ χαμηλότεραι τιμαὶ ἀντιστοιχοῦσαι εἰς κατωτέρας ποιότητας βάμβακος λόγῳ βροχῶν, ἀλλὰ ἡ ὕπαρξις τοιούτων ποιοτήτων δὲν λείπει ποτέ, μόνον ὅτι ἐφέτος αἱ βροχοπτώσεις ἦσαν περισσότεραι τῶν συνήθων. Ἡ ἐξαγωγὴ βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀποτελοῦσα οὐσιώδη παράγοντα διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῶν τιμῶν, ἐπὶ τοῦ παρόντος κινεῖται ἱκανοποιητικῶς καὶ εἰς ρυθμὸν ἀνάλογον ὡς κατὰ τὴν ἀντίστοιχον περυσινὴν περίοδον. Συγκεκριμένως, αἱ μέχρι τοῦδε πράξεις πωλήσεως βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ στοιχεῖα τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος καλύπτουν τὴν ποσότητα τῶν 25.000 τόννων περίπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12425)6.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικοῦ μὲ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ περιοχὴ Παγγαίου, λόγῳ εἰδικῆς γεωλογικῆς συστάσεως, στερεῖται ἐπαρκοῦς ὕδατος γεγονὸς ὅπερ δημιουργεῖ γενικώτερον μόνιμον πρόβλημα καὶ ἰδίᾳ κατὰ τὴν περίοδον τῆς καπνοφυτείας, ὁπότε ὡς γνωστὸν αἱ ἀνάγκαι εἰς ὕδωρ εἶναι λίαν ηὐξημέναι. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω, ἐφ’ ἧς κατὰ τὸ ἔτος 1960 ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν τὸ πρόγραμμα ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας κλασσικῶν καπνικῶν περιοχῶν, ἀπεδόθη ὅλως ἰδιαιτέρα σημασία εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τὴν προαναφερθεῖσαν περιοχήν, ἐπὶ σκοπῷ ἐπαυξήσεως τοῦ ἀνεπαρκοῦς ὕδατος καὶ τὴν μεταφορὰν τοῦ ὑπάρχοντος ὕδατος εἰς ἐπίκαιρα σημεῖα τῶν ἀγροκτημάτων. Οὕτω κατὰ τὴν τριετίαν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὡς ἄνω προγράμματος (1960–62) κατεσκευάσθησαν εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν 96 ὑδροαρδευτικὰ ἔργα, συνολικοῦ ὕψους δαπάνης 9.397.000 δρχ. χάρις εἰς τὰ ὁποῖα ἀποφασιστικῶς ἀνεκουφίσθη ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὴν πίεσιν τοῦ προβλήματος τῆς ἀνεπαρκείας τοῦ ὕδατος. Πέραν ὅμως τούτου, διὰ τὴν ριζικὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τῆς πλήρους ἐξασφαλίσεως ὕδατος, ὑδρεύσεως καὶ ἀναλόγων ἀρδεύσεων τῆς περιοχῆς Παγγαίου δι’ ἀντλήσεως ἐκ πηγῶν Συμβολῆς καὶ Ἀγγίτου, συνετάγη ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Νομαρχίας Σερρῶν τεχνικὴ ἔκθεσις καὶ ἤδη ἐγένοντο αἱ δέουσαι ἐνέργειαι, ὅπως ἡ κατασκευὴ τοῦ ἔργου (ὑδροαρδευτικοῦ Παγγαίου) συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα μελετῶν τῆς Υ.Ε.Β. τοῦ ἔτους 1963 (προϋπολογισθεῖσα δαπάνη 25.000.000 δρχ.). Σημειοῦται πάντως, ὅτι καὶ ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας οὐδεμία ζημία παρετηρήθη εἰς τὴν καπνοκαλλιέργειαν τῆς περιοχῆς Παγγαίου, ἀλλὰ ἁπλῶς ὡρισμέναι δυσχέρειαι ἐνταχοῦ ἐν ὄψει τῆς ἐφετεινῆς ξηρασίας κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς μεταφυτεύσεως τῶν καπνοφύτων. Ἐν Ἀθῆναι τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν κατόπιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12994)16–11–62 ἐγγράφου σας ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἐπὶ μὲν τοῦ πρώτου ἐρωτήματος, ὅτι οὐδὲν δεδομένον ἔχομεν περὶ ὑπάρξεως στοιχείων εἰς ἀρχεῖα Τ. Γεν. Δ)σεως Μακεδονίας, ἐπὶ δὲ τοῦ δευτέρου ἐρωτήματος ὅτι, ἡ καθ’ ἡμᾶς Τοπογραφικὴ Ὑπηρεσία ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῆς διανομῆς τῶν Συνοικισμῶν, δι’ ὃ καὶ ὑπερεδιπλασίασεν ἤδη τὸν ἀριθ. τῶν Τοπογραφικῶν Συνεργείων μὲ σκοπὸν τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς περατώσεως τῆς διαμονῆς τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φωτήλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 743 ἐ.ἔ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Φωτήλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὸ θέμα περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἤχθη ἐνώπιον καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, κατόπιν προσφυγῆς τῶν ἐνδιαφερομένων, Προέδρου καὶ Συμβούλων τοῦ Κυνηγητικοῦ Σωματείου Λήμνου, κατ’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Λέσβου, περὶ ἀπαλλαγῆς των ἐκ τῶν καθηκόντων των. Ὡς δὲ μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ ὡς ἄνω Ὑπουργείου διετάχθη Γενικὸς Ἐπιθεωρητής, ὅπως ἐνεργήσῃ διοικητικὴν ἀνάκρισιν ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος θέματος, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας θέλομεν ἀποφανθῆ ἐπὶ τῶν προσφυγῶν, ἐν συνεννοήσει καὶ μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ ἓν θέματι ἀντικειμένου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὰ χωρία Καρατζᾶ καὶ Μπάφι τῆς Ἐπαρχίας Τροιζηνίας καὶ εἰς δέκα ὀκτὼ (18) ἐν συνόλῳ παραγωγοὺς ἐχορηγήθη κατὰ τὸ λῆξαν γεωργικὸν ἔτος 1961–62 σπόρος βίκου βελτιωμένης ποικιλίας πρὸς πολλαπλασιασμὸν βάσει συμφωνητικοῦ μετὰ τῆς Κρατικῆς Ὑπηρεσίας Σποροπαραγωγῆς. Ἡ ἐκ τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τούτου παραγωγὴ θὰ ἐξηγοράζετο ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Κρατικῆς Ὑπηρεσίας μὲ τιμὴν 5,50 ὡς 4,00 δρχ. κατὰ χιλ)μον ἀναλόγως τῆς γενετικῆς καθαρότητος, ἣν θὰ παρουσίαζεν ὁ παραχθησόμενος σπόρος. Ὁ ἔλεγχος τῆς ποιότητος τοῦ παραχθέντος σπόρου καὶ ἡ ἐν συνεχείᾳ ἐξαγορὰ τούτου, ἐνεργεῖται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ Ἐλέγχου Σπόρων τῆς Κρατικῆς Σπορ)γῆς

(Α.Ν. 825)37).

Βάσει τοῦ κανονισμοῦ τούτου, ἀλλὰ καὶ τοῦ συμφωνητικοῦ ὅπερ ὑπέγραψαν οἱ ἀνωτέρω 18 σπορ)γοὶ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ προσκομίσωσιν εἰς τὸ Κέντρον Σποροπαραγωγῆς τὸν παραχθέντα σπόρον καθαρισμένον πρὸς ἀπομάκρυνσιν τῶν ἐκ τοῦ ἁλωνισμοῦ ἀκαθαρσιῶν, λισβῶν κόκκων καὶ ξένων ὑλῶν. Οὗτοι, ὅμως πρὸς ἀποφυγὴν τοῦ καθαρισμοῦ διὰ σποροκαθαριστηρίων, ἡ δαπάνη τοῦ ὁποίου ἀνέρχεται εἰς 10 λεπτὰ κατὰ χιλ. ἐνεβάπτισαν τὸν σπόρον ἐντὸς ὕδατος, ἵνα οὕτω, ἀπομακρύνωσι τὰς ἀνεπιθυμήτους ξένας ὕλας, χώματα κλπ. Ἀποτέλεσμα τούτου, ὑπῆρξεν ὁ ἀποχρωματισμὸς τοῦ σπόρου καὶ ἡ ἀλλοίωσις τῶν χαρακτηριστικῶν τούτου ἐπὶ πλέον δὲ ὑπῆρξεν ἀσφαλὴς κίνδυνος ἀπωλείας τῆς βλαστικότητος τούτου. Δυνάμει σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ κανονισμοῦ ἐλέγχου σπόρων, ἀναφερομένου ἀκριβῶς εἰς τὴν ἐμφάνισιν τῶν σπόρων, οἱ σπόροι οὗτοι ἐκρίθησαν ἀπορριπτέοι ὑπὸ τοῦ Προϊσταμένου τοῦ οἰκείου Κέντρου Σποροπαραγωγῆς καὶ ἀπεστάλη δεῖγμα εἰς τὸ ἁρμόδιον Ἵδρυμα Ἐρεύνης, ὅπερ κατὰ τὸν Κανονισμὸν Σπορ)γῆς, ἀσκεῖ τὴν γενικὴν τεχνικὴν ἐποπτείαν ἐπὶ τῆς Σπορ)γῆς, ἵνα τοῦτο ἀποφανθῇ τελεσιδίκως. Καὶ τὸ Ἵδρυμα τοῦτο ἔκρινεν ἀκατάλληλον τὸν σπόρον τοῦτον. (Ἐπισυνάπτεται ἀντίγραφον τοῦ Ἱδρύματος Ἐρεύνης). Κατόπιν τούτου, ἡ παραγωγὴ τῶν ὡς ἀνωτέρω 18 σποροπαραγωγικῶν, ἀνερχομένη συνολικῶς εἰς 17 τόννους, ἐθεωρήθη ὁριστικῶς ἀπορριπτέα ὡς ἀκατάλληλος διὰ σπορὰν καὶ θὰ ἔδει διατεθῇ ὡς κοινὸς καρπὸς πρὸς διατροφὴν τῶν κτηνῶν. Καθ’ ὅμοιον τρόπον ἐχορηγήθη καὶ κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος (1960–61) εἰς 10 παραγωγοὺς τῆς ἰδίας Ἐπαρχίας σπόρος βίκου πρὸς πολλαπλασιασμὸν ἐπὶ συμβάσει. Καὶ κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο παρελήφθη ἡ παραγωγὴ μόνον τῶν 4 ἐκ τῶν 10 παραγωγῶν, διότι τῶν ὑπολοίπων 6, ἡ παραγωγὴ ἀνεμίχθη ἐξ ἀβλεψίας τῶν παραγωγῶν μὲ σπόρους ἐντοπίου βίκου καὶ δὲν ἦτο ὡς ἐκ τούτου δυνατὴ ἡ ἐξαγορὰ τῆς παραγωγῆς ταύτης ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας Σποροπαραγωγῆς βάσει τοῦ Κανονισμοῦ Ἐλέγχου Σπόρων καὶ ἀφέθη εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν διὰ κοινὴν χρῆσιν καὶ οὐχὶ διὰ σποράν. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως τούτου, ἡ καλλιέργεια τοῦ βίκου εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην ὡς καὶ δι’ ὅλας τὰς περιοχὰς τῆς χώρας, ὑπῆρξε λίαν ἐπιτυχὴς καὶ αἱ ἐπιτευχθεῖσαι μέσαι στρεμματικαὶ ἀποδόσεις ἱκανοποιητικαὶ μὴ ὑπολειπόμεναι τῶν τοιούτων τοῦ σίτου. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι ἡ καλλιέργεια τοῦ βίκου συνεχῶς ἐπεκτείνεται εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. Κατὰ συνέπειαν τὸ εἰσόδημα τῶν καλλιεργητῶν τούτων δὲν ἐμειώθη ἔναντι τοῦ εἰσοδήματος τῶν λοιπῶν καλλιεργητῶν κοινοῦ βίκου, πολλῷ δὲ μᾶλλον τῶν καλλιεργητῶν σίτου καθόσον εἶναι πειραματικῶς ἀποδεδειγμένον καὶ παγκοίνως γνωστόν, ὅτι διὰ τῆς ἐναλλαγῆς τῶν καλλιεργειῶν βίκου καὶ σίτου ἐπιτυγχάνονται αἱ μεγαλύτεραι στρεμματικαὶ ἀποδόσεις καὶ συνεπῶς αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος τοῦ γεωργοῦ καὶ οὐχὶ διὰ τῆς συνεχοῦς καλλιεργείας σίτου, ὡς ὑποστηρίζει ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτής. Ἡ ἔκτασις ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος τῆς ἐναλλαγῆς τῶν καλλιεργειῶν, ἀποτελεῖ μέτρον κρίσεως τῆς ἐξυψώσεως τοῦ ἐπιπέδου ἐπαγγελματικῆς μορφώσεως τῶν γεωργῶν. Ἤδη, εὐχαρίστως διαπιστώνομεν, ὅτι τὸ σύστημα τοῦτο ἐφαρμόζεται εὐρύτατα, σχεδὸν κατὰ γενικὸν κανόνα, εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 4249)1365. Θέμα: Σπορομερὶς βίκου Βι—65 Πρὸς τὸ Κέντρον Σποροπαραγωγῆς Ἀττικῆς Ἁγίου Κωνσταντίνου 2 Ἀθήνας Σχετικὴ ὑμετέρα 265)9.8.62. Ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ὑμετέρας, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αἱ σπορομερίδες ἃς ἀντιπροσωπεύουν τὰ ἀποσταλέντα δείγματα δὲν δύνανται νὰ παραληφθοῦν λόγῳ ἀποχρωματισμοῦ τοῦ σπόρου, συνεπείᾳ τῆς διαβροχῆς του καὶ τῆς ἐνδεχομένης ἐκ ταύτης μειώσεως τῆς βλαστικῆς ἱκανότητος. Ἐφ’ ὅσον αἱ ἐν λόγῳ σπορομερίδες ἐνεφάνιζον ηὐξημένον ποσοστὸν ζιζανίων αὗται θὰ ἔδει νὰ καθαρισθοῦν διὰ τῶν συνήθως χρησιμοποιουμένων καθαριστηρίων καὶ δι’ ἐντάσεως τοῦ ἀέρος τούτων, πρὸς μείωσιν τοῦ ποσοστοῦ. Εἰς τὴν δαπάνην δὲ ταύτην, θὰ ἔδει νὰ ὑποβληθοῦν οἱ σποροπαραγωγοὶ ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ λίαν ἱκανοποιητικὴ τιμὴ ἐξαγορᾶς τοῦ σπόρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Αὐγούστου 1962

Ὁ Διευθυντὴς

Δ. ΤΣΕΡΤΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ. ἀριθ. 11492)15.10.62 ὑμετέρου ἐγράφου σχετικῶς μὲ τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῆς παροχῆς διευκολύνσεων διὰ τὴν ἐξόφλησιν χρεῶν κτηνοτρόφων πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. προερχομένων ἐκ δανείων διὰ χορήγησιν ζωοτροφῶν, ἀντιμετωπίζεται ὑφ’ ἡμῶν μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ὑφισταμένων συνθηκῶν. Οὕτω, διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς παροχῆς εἰς τοὺς κτηνοτρόφους Μαγνησίας διευκολύνσεων πληρωμῆς τῶν χρεῶν των πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ τῆς ἐπανενισχύσεώς των διὰ ζωοτροφῶν, τὸ Ὑποκ)μα Α.Τ.Ε. Βόλου ἀκολουθοῦν τὴν παγίαν πολιτικὴν τῆς Α.Τ.Ε. ἐπιδιώκει τὴν εἴσπραξιν ἀναλόγως πρὸς τὴν δυναμικότητα ἑνὸς ἑκάστου τῶν ὀφειλετῶν ποσῶν καὶ πνεύματος ἐπανενισχύσεως αὐτῶν διὰ ζωοτροφῶν καὶ μετρητῶν εἰς ἐλαχίστας δὲ μόνον περιπτώσεις ἀποκλείει τῆς πιστωτικῆς ἐνισχύσεως ἐλαχίστους ἐκδήλως κακοηθεστάτους ὀφειλέτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12416)6.11.62 σημειώματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ κτηματικὴ περιοχὴ τοῦ χωρίου Νίκη κεῖται εἰς τὴν παρακάρλειον περιοχὴν (Λίμνη Κάρλα) καὶ κατὰ συνέπειαν τὰ ἐδάφη ταύτης δὲν εἶναι κατάλληλα διὰ τὴν παραγωγὴν καλῆς ποιότητος σπόρων σκληροῦ σίτου. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπιλογῆς σποροπαραγωγῶν τοῦ Κέντρου Σποροπαραγωγῆς Λαρίσης, ἀποτελουμένης ἐκ τοῦ Διευθυντοῦ Γεωργίας, τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Κέντρου Σπορ)γῆς καὶ τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῆς Α.Τ.Ε., ἀπέκλεισεν τὴν περιοχὴν ταύτην ἐκ τοῦ πολλαπλασιασμοῦ σκληροῦ σίτου, ἐγκρίνουσα τὸν πολλαπλασιασμὸν ἐν αὐτῇ μόνον μαλακοῦ σίτου, κριθοβρώμης, βίκου καὶ λαθύρου. Οὕτω, διὰ τὸ χωρίον Νίκη ἐκ τῶν ὑποβαλόντων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αἰτήσεις σποροπαραγωγῆς 70 σποροπαραγωγῶν, ἐπελέγησαν τῆς ὡς ἀνωτέρω Ἐπιτροπῆς ὡς κατάλληλοι 54 ἤτοι ποσοστὸν 77%. Αἱ αἰτήσεις τῶν ὑπολοίπων ἀπερρίφθησαν, διότι δὲν ἐπλήρουν τοὺς κανόνας σποροπαραγωγῆς. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ Μίνιμουμ τῆς ἐκτάσεως τῶν ἀγρῶν (τεμάχια) σποροπαραγωγῆς, αὕτη διὰ λόγους τεχνικοὺς καθωρίσθη ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ἱδρύματος Ἐρεύνης τοῦ ἀσκοῦντος κατὰ Νόμον τὴν τεχνικὴν ἐποπτείαν τῆς σποροπαραγωγῆς εἰς τεσσαράκοντα (40) στρέμματα καὶ οὐχὶ 80 ὡς ἰσχυρίζονται οἱ ἐρωτῶντες κ.κ. βουλευταί. Ἐξαίρεσις ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐγένετο μόνον διὰ τὰ χωρία Κυπάρισσος, Ἅγ. Ἀνάργυροι καὶ Ἅγ. Γεώργιος, εἰς ἅ ἐνηργήθη ἀναδασμός. Καὶ τοῦτο διὰ λόγους σκοπιμότητος, ἵνα ὠθηθῇ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τῶν λοιπῶν χωρίων πρὸς τὸν ἀναδασμὸν καὶ ὑπὸ τὴν ἀνεπιφύλακτον δήλωσιν τῶν παραγωγῶν ὅτι ἀναλαμβάνουν ὑπευθύνως τὴν παραγωγὴν ἀμιγοῦς σπόρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Φωτήλα καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Φωτήλα καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἀφορώσης κτήματά τινα τῆς Ἱ. Μονῆς Προφήτου Ἡλιοῦ Ζαχόλης Κορινθίας ὑποκείμενα εἰς ἀνάληψιν παρὰ τοῦ Δημοσίου ὡς μὴ περιλαμβανόμενα εἰς οὐδένα τῶν πινάκων τῆς μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Δημοσίου Συμβάσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὰ παρ’ ἡμῖν ὑπάρχοντα στοιχεῖα ἡ κατὰ τ’ ἄνω ἔκτασις τῆς Μονῆς Ζαχόλης πράγματι εἰς οὐδένα τῶν πινάκων τῆς Συμβάσεως περιλαμβάνεται καὶ συμφώνως πρὸς σχετικὴν διάταξιν τῆς Συμβάσεως ταύτης, ἡ ἔκτασις αὕτη τυγχάνει ἀνακλητέα κατὰ τὰ ⅘ παρὰ τοῦ Δημοσίου. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ Μονὴ ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀγρῶν, ἀλλὰ περὶ παλαιῶν φυτειῶν μὴ ὑποκειμένων εἰς ἀνάληψιν, ἐζητήσαμεν τὴν διενέργειαν καὶ νέας ἐρεύνης. Ἐὰν δὲ ἐκ τῆς ἐρεύνης ταύτης ἐπιβεβαιωθῇ, ὅτι πράγματι ἡ ἐν λόγῳ ἔκτασις ἀπαρτίζεται ἐξ ἀγρῶν καὶ οὐχὶ φυτειῶν, θὰ ἐνεργηθοῦν τὰ δέοντα διὰ τὴν περιέλευσιν τῆς ἐκτάσεως ταύτης εἰς τὸ Δημόσιον συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 4 παρ. 4 τῆς κατὰ τ’ ἄνω Συμβάσεως καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ διάθεσιν ταύτης πρὸς ἀκτήμονας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 830 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τοῦ ἐν ἐκτελέσει πενταετοῦς προγράμματος καὶ τῶν ἑκάστοτε δηλώσεων τοῦ Προέδρου αὐτῆς καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἔχει καθορίσει τὸ πρόγραμμα ἐκτελέσεως ἔργων. Οὐδένα δὲ λόγον εὑρίσκει ὅπως ἀποστῇ τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 29 Σεπτεμβρίου τ. ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη (ἐρώτησις ὑπ’ ἀριθ. 619), περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11102)9162)5.10.62 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἐν σχέσει μὲ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἐκ Ρωσίας Ἑλλήνων ἐγκατεστημένων εἰς Κατερίνην, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ζήτημα μελετᾶται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου. Μία ἐκδήλωσις τῆς μελέτης τοῦ θέματος εἶναι τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευόμενον ἔγγραφον τοῦ Ο. Γ.Α. εἰς τὸ ὁποῖον οὗτος ἐκθέτει τὴν γνώμην του, κληθεὶς πρὸς τοῦτο ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἐπὶ τῆς ὁποίας κατὰ τὸ δυνατὸν ταχύτερον θὰ ληφθῇ ἀπόφασις ἐπιλύσεως νομοθετικῶς τοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11467)9433)15.10.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ἀγελαδινοῦ γάλακτος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ὁρισμὸς τῆς τιμῆς γάλακτος ἀγελάδος εἰς χεῖρας παραγωγοῦ εἰς 4 δραχμὰς κατὰ χιλ)μον, ὡς προτείνει ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτής, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. 2) Αἱ τιμαὶ τοῦ γάλακτος ἀγελάδος εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν εἰς τὰς χώρας τῆς Ε.Ο.Κ. εἶναι μικρότεραι τοῦ 2,40 δραχ. κατὰ χιλ)μον γάλακτος, καὶ αἱ τιμαὶ τοῦ προσφερομένου εἰς τὴν κατανάλωσιν γάλακτος εἶναι μικρότεραι ἀπὸ τὰς παρ’ ἡμῖν ἐπικρατούσας. Περαιτέρω αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ γάλακτος θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν μὴ ὕπαρξιν προϋποθέσεων διὰ τὴν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως τοῦ ἀγελαδινοῦ γάλακτος ὡς νωποῦ, ὅπερ καὶ ἀποτελεῖ τὴν καλυτέραν ἀξιοποίησιν αὐτοῦ, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ μὴ καταναλισκόμενον ὡς νωπὸν θὰ μετατρέπηται εἰς τυρόν, βούτυρον κ.λ.π. ἡ δὲ ἐκ τῆς τοιαύτης ἀξιοποιήσεως ἐκκαθαριζομένη τιμὴ κατέρχεται εἰς ἐπίπεδα πέριξ τῶν 2 δραχ. κατὰ χιλ)μον. 3) Αἱ προσπάθειαι ὅλων μας, δέον νὰ στρέφωνται πρὸς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς, διὰ τῆς καλλιεργείας κτηνοτροφικῶν φυτῶν εἰς τὴν γεωργικήν των ἐκμετάλλευσιν, πρὸς διατροφὴν τῶν ζώων των, εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος τῶν ζώων των, τὴν ὀρθολογικὴν διατροφὴν αὐτῶν κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ὑπ’ ἀριθ. 451)22.8.62 ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9792)24.8.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως καὶ ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 38603)27.10.62 ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Δωδεκανήσου, ἐν ᾗ ἐμφαίνονται οἱ λόγοι δι’ οὓς δὲν τυγχάνει σκόπιμος ἡ κατασκευὴ τοῦ ἐν τῇ ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερομένου φράγματος εἰς τὴν κοιλάδα Λειβαδίου–Ἀστυπαλαίας, οὔτε ὑφίστανται ἕτεραι δυνατότητες βελτιώσεως τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως πλὴν τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀντλήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. 38603 Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας Γεν. Δ)σιν Γεωργίας Δ)σιν Ι.Τ.Ε.Β. Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Υ.Ε.Β. 45826)6387 ἀπὸ 2. 10. 1962 ὑμετέρας διαταγῆς, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπὸ 22.8.62 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζίγδη, περὶ τῆς μὴ κατασκευῆς τοῦ ὑποδειχθέντος ὑπὸ τοῦ γεωλόγου κ. Παπαδάκη ὑπογείου φράγματος εἰς τὴν ἐκβολὴν τῆς κοιλάδος Λειβαδίου τοῦ Δήμου Ἀστυπαλαίας, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὅτι ἡ λύσις αὕτη ἦτο ἁπλῆ ὑπόδειξις τοῦ ἐν λόγῳ γεωλόγου, μὴ εἰδικοῦ εἰς τοιαύτας κατασκευάς, ἥτις ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων ἀνέφικτος. Ἀκριβῶς, διὰ τὴν μελέτην τοῦ ἔργου τούτου ἡ Νομαρχία μετεκάλεσε τὸν εἰδικὸν εἰς τὰς κατασκευὰς τοιούτων ἔργων μηχανικὸν κ. Κυριακόν, ὅστις ὁμοῦ μετὰ τοῦ Προϊσταμένου τῆς Τ.Υ.Δ.Κ. Δωδεκανήσου ἀπεφάνθη περὶ τῆς μὴ ἀποτελεσματικότητος τοῦ ἔργου καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐξήτασεν τὴν πιθανότητα κατασκευῆς ὑπογείου φράγματος εἴς τινα κατάλληλον θέσιν ἔναντι τῆς κοιλάδος. Δυστυχῶς, ὅμως, καὶ ἡ κατασκευὴ τοῦ ἔργου τούτου ἐκρίθη ἀνέφικτος λόγῳ ἀνεπαρκείας τῆς λεκάνης ἀπορροῆς. Ἐν συμπεράσματι, τὰ ὕδατα τῆς ἐν λόγῳ κοιλάδος εἶναι ὀλίγα καὶ δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν συνεχῶς ἐπεκτεινομένων ἀρδεύσεων, αἵτινες ὅμως τονίζεται ὅτι, δύνανται ὑπὸ τῶν καλλιεργητῶν νὰ ἐπαρκέσουν διὰ τῆς διανοίξεως μόνον, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων φρεάτων. Ἀλλ’ αἱ ἀντλήσεις ἐκ τῶν ἐν λόγῳ φρεάτων ἐξαντλοῦν τὸν ὑπόγειον ὁρίζοντα καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ ἀντλῆται πλέον τὸ διηθούμενον ἐκ τοῦ παρακειμένου αἰγιαλοῦ θαλάσσιον ὕδωρ. Ἐφ’ ὅσον, συνεπῶς ἡ κοιλὰς στερεῖται ἱκανῆς λεκάνης ἀπορροῆς καὶ τὸ ὕδωρ εἶναι περιωρισμένον καὶ μὴ δυνάμενον νὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν ἐπιθυμητὴν ὑπὸ τῶν καλλιεργητῶν ἐπέκτασιν τῶν ἀρδεύσεων, οὐδὲν ἔργον, δύναται νὰ συμβάλλῃ ἀποτελεσματικῶς πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀπαιτήσεων καὶ ἡ μόνη λύσις εἶναι νὰ περιορισθοῦν αἱ ἀρδεύσεις μέχρι τοῦ ὁρίου ὅπερ ἐπιτρέπει ἡ φυσικὴ ὑδατοπαροχὴ τῆς κοιλάδος. Ἐν Ρόδῳ τῇ 27 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Νομάρχης

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΙΩΑΝΝΟΥ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6019)4129 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 527) 1961 Β.Δ)τος, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι ὁ προσωρινὸς ἀποχαρακτηρισμὸς τῆς νήσου Κερκύρας ὡς παραμεθορίου περιοχῆς, ὑπηγορεύθη ἐκ λόγων τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῆς νήσου καὶ εἰδικώτερον πρὸς εὐχερῆ μετάθεσιν κατὰ κυριότητα εἰς ξένας Ἑταιρείας τῶν ἐν Κερκύρᾳ Ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη. 1. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7695)62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 84)62 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἀναφερομένης εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀναποκαταστάτων εἰσέτι ἀκτημόνων οἰκογενειῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἐπίλυσις τοῦ ζητήματος τούτου παρουσιάζει σοβαρωτάτας δυσχερείας λόγῳ τῆς ὑφισταμένης μεγίστης στενότητος διαθεσίμου γεωργησίμου γῆς. 2. Παρὰ ταῦτα, ὅμως τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον δὲν ἔπαυσε καταβάλλον προσπαθείας διὰ τὴν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἀντιμετώπισιν τοῦ ὡς ἄνω ζητήματος. 3. Αἱ πηγαὶ ἐκ τῶν ὁποίων τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἀντλεῖ τὰς δυνατότητας πρὸς ἐξεύρεσιν νέων καλλιεργησίμων ἐκτάσεων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν εἶναι κοινόχρηστοι (ἐποικισθεισῶν περιοχῶν) χερσοδασικαὶ καὶ ἁλατοῦχοι ἐκτάσεις, τὸ σύνολον τῶν ὁποίων ὑπολογίζεται εἰς 2.000.000 ἕως 2.500.000 στρέμματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 786 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ κατωτάτη τιμὴ πωλήσεως τῶν ἐλαιοπυρήνων καθορίζεται ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Νομαρχῶν βάσει στοιχείων προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 2686)53 καὶ ἄρθρου 1 Ν.Δ. 3004)54, ἤτοι τῆς μέσης περιεκτικότητος τῶν ἐλαιοπυρήνων εἰς πυρηνέλαιον κατὰ τὴν τελευταίαν ἑξαετίαν, τῆς μέσης τιμῆς τῶν μεγαλοβάθμων καὶ μικροβάθμων πυρηνελαίων εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, τῶν ἐξόδων βιομηχανίας κλπ. Συνεπῶς, τὸ ὕψος τῆς τιμῆς τῶν ἐλαιοπυρήνων, ἐξαρτᾶται μόνον ἐκ τῶν ὑπεισερχομένων διαφόρων ὡς ἄνω συντελεστῶν καὶ εἶναι διάφορον κατὰ περιφέρειαν ἀνώτερον ἢ κατώτερον τῶν 50 λεπτῶν, τῶν μνημονευμένων ἐν τῇ ἐρωτήσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12427)6.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικοῦ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 794 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν ἐκδιδομένων κατ’ ἔτος ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου «περὶ χωρικῆς συσκευασίας καπνοῦ» ἐπιτρέπεται καὶ ἡ εἰς Σειρὰ–Παστάλι συσκευασία τῶν καπνῶν Ἀνατολικῆς Μακεδονίας–Θράκης. Ἐπὶ τῆς παραγομένης ἑκάστοτε ποσότητος καπνοῦ εἰς τὸ ἐν λόγῳ διαμέρισμα τὸ 40% περίπου συσκευάζεται κατὰ τὸ προαναφερθὲν σύστημα. Αἴτημα τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας περὶ ὑποχρεωτικῆς καὶ εἰς γενικὴν κλίμακα καθιερώσεως διὰ νόμου τοῦ συστήματος συσκευασίας εἰς Σειρὰ–Παστάλι δὲν ἐγένετο ἀποδεκτόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11494)9460 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 696 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ἐκτάσεων τῆς Κοινότητος Μ. Περιβολακίου Νομοῦ Μαγνησίας, νὰ σᾶς παράσχωμεν τὰς κάτωθι πληροφορίας. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 58670)1937 ἡμετέρας ἀποφάσεως ἐκδοθείσης κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 140 τοῦ Α.Κ. 6448) 1935 (ἄρθρον 125 νῦν ἰσχύοντος Α.Κ.) ἀπηλλοτριώθη κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος ἔκτασις 2560 στρεμμάτων τῆς Κοινότητος Μικροῦ Περιβολακίου Μαγνησίας ἐπὶ σκοπῷ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν μελῶν τῆς ρηθείσης Κοινότητος. Ἐκτελεστικὸν τῆς ἀνωτέρω διατάξεως τοῦ ἄρθρου 140 τοῦ Α.Κ. 6448)1935 εἶναι τὸ ἀπὸ 20 Αὐγούστου 1932 Πρ. Δ)μα κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἔκδοσις ἀποφάσεως τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεων βάσει διαγράμματος καταρτιζομένου ὑπὸ μηχανικοῦ μερίμνῃ τῶν ἐνδιαφερομένων ἀκτημόνων καὶ προσαγομένου ἐνώπιον τῆς Ε. Ἀπαλλοτριώσεων. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἐκτάσεων Μ. Περιβολακίου οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀκτήμονες δὲν ἐμερίμνησαν διὰ τὸν καταρτισμὸν διαγράμματος τῶν ἀπαλλοτριουμένων ἐκτάσεων ἀλλὰ προσέφυγον εἰς τὴν Ε. Α. Βόλου ἥτις διὰ τῆς 2)1939 ἀποφάσεώς της καθώρισε τοὺς δικαιουμένους καὶ τὸν βιώσιμον κλῆρον ὃν μάλιστα ὥρισεν εἰς 150 στρέμματα καὶ ἐπεφυλάχθη νὰ προσδιορίσῃ τὴν τοποθεσίαν καὶ τὴν ἔκτασιν ἑκάστου κλήρου μετὰ τὸν καταρτισμὸν διαγράμματος. Περαιτέρω τὸ ἄρθρον 3 τοῦ αὐτοῦ Πρ. Δ)τος ὁρίζει ὅτι ἡ ὀφειλομένη ἀποζημίωσις πρὸς τὴν Κοινότητα καθορίζεται κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ Α.Ν. 1731)1939 καὶ μέχρις οὗ καταβληθῇ ἡ ἀποζημίωσις αὕτη ἐκ μέρους τῶν κληρούχων (ἀρ. 4) οὗτοι (ἀρ. 5) ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τῆς Ε. Α. καὶ μέχρις οὗ καταστοῦν κύριοι τοῦ κλήρου των διὰ τῆς καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως, δύναται ν’ ἀποκατασταθοῦν ὡς μισθωταὶ ζητοῦντες τὴν ἀναγνώρισίν των ταύτην (ἀρ. 6) παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Εἰρηνοδίκου, ὅστις καὶ καθορίζει καὶ τὸ καταβλητέον μίσθωμα. Οἱ ἀναγνωρισθέντες ὡς δικαιούμενοι ἀποκαταστάσεως οὔτε τὴν ἀναγνώρισίν των ὡς μισθωτῶν ἐπεδίωξαν οὔτε καὶ ἐμερίμνησαν διὰ τὸν καταρτισμὸν διαγράμματος καθ’ ἣν εἶχον ὑποχρέωσιν ἀλλ’ ἔκτοτε ἐδημιουργήθη μία ἀσταθὴς ἐκεῖ κατάστασις, διότι οἱ μὴ ἀναγνωρισθέντες ὡς δικαιούμενοι ἀποκαταστάσεως κατέλαβον καὶ ἐξεχέρσωσαν ἐκτάσεις καὶ ὅτε ἡ ὑπηρεσία ἀνέβαλε τὸν καταρτισμὸν διαγράμματος διὰ τῆς Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας εὑρέθη πρὸ δημιουργημένης πραγματικῆς καταστάσεως καὶ πέραν τούτου διεπίστωσεν, ὅτι αἱ προϋποθέσεις ὑφ’ αἷς ἔκρινεν ἡ Ε. Α. Βόλου κατὰ τὸ ἔτος 1939 δὲν ὑφίσταντο πλέον, διότι καὶ οἱ ἀναγνωρισθέντες ὡς ἀκτήμονες καλλιεργηταὶ ἀπώλεσαν τὴν ἰδιότητα ταύτην διὰ τῆς προσκτήσεως ἐκ μέρους αὐτῶν σημαντικῶν ἀγροτικῶν ἐκτάσεων. Δεδομένου δὲ ὅτι ἡ ἀπαλλοτρίωσις δὲν εἶχε τελειωθῆ διὰ τῆς καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὴν Κοινότητα Μ. Περιβολακίου καὶ ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Ε. Α. Βόλου θέσασα ὡρισμένας αἱρέσεις δὲν ἦτο ὁριστικὴ ἐν ὄψει δὲ καὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Ν.Δ. 3958)1959 καὶ τοῦ ἄρθρου 124 τοῦ Ἀγρ. Κώδικος παρέχομεν ὁδηγίας πρὸς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Βόλου διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος ἐν συνεχείᾳ δὲ παρενέβη καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ὅπερ θεωροῦν ἀνίσχυρον τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ αὐθαιρέτους τοὺς κατόχους τῶν ἐκτάσεων ἐζήτησε τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Ν.Δ. 3958)1959. Τελικῶς ἐπιληφθεῖσα ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων Βόλου ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 11)1962 ἀπόφασίν της δι’ ἧς διαπιστώσασα τὴν μὴ πλήρωσιν τῶν αἱρέσεων ἅς ἔθηκεν ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 2)1939 ἀποφάσει της, πρὸς δὲ τὴν δημιουργηθεῖσαν πραγματικὴν κατάστασιν καὶ τὴν μὴ ἐμπρόθεσμον τελείωσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως, διὰ τῆς καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὴν Κοινότητα, προέβη εἰς τὴν ἀνάκλησιν τῶν προεκδοθεισῶν περὶ τοῦ ἀνωτέρω κτήματος ἀποφάσεών της. Διὰ τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως τῆς Ε. Α. παρέχεται ἤδη ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Διοίκησιν ὅπως χωρήσῃ εἴτε κατὰ τὸ ἄρθρον 125 τοῦ Α. Κ. εἴτε τὸ ἄρθρον 124 τοῦ ἰδίου Κώδικος εἴτε τὸ ἄρθρον 32 τοῦ Ν.Δ. 3958)1959 εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πράγματι ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἔχουσι δοθῆ παρ’ ἡμῶν αἱ δέουσαι ὁδηγίαι εἰς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Νομοῦ Μαγνησίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Φωτήλα. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ἀνωτέρω ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 371 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Φωτήλα, ὡς καὶ ἀναφορὰ τῆς Κοινότητος Νερομύλου Πυλίας Μεσσηνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 91189)40.10.62 ἐγγράφου της, αἱ ἐκ τοῦ καύσωνος ζημίαι τῶν παραγωγῶν τῆς περιοχῆς Νερομύλου, συμφώνως πρὸς τὸ πόρισμα τῆς ἁρμοδίας Ἐκτιμητικῆς Ἐπιτροπῆς (ἀποτελεσθείσης ἐξ ἑνὸς γεωπόνου τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Μεσσήνης, ἑνὸς γεωπόνου τοῦ Ὑποκ)τος Α.Τ.Ε. καὶ ἑνὸς ἀντιπροσώπου τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Μεσσήνης) ἀνῆλθον διὰ μὲν τὴν σταφίδα εἰς 20% διὰ δὲ τὰ σῦκα εἰς 25–30% λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αἱ καλ)ργειαι τῶν κατοίκων τοῦ ἀνωτέρω χωρίου, πλὴν τῆς σταφίδος καὶ σύκων εἶναι καὶ ὁ σῖτος ἡ ἐλαία, ἐπικουρικαὶ δὲ αἱ τῆς ἀμπέλου καὶ τῆς μηδικῆς, ὡς καὶ ἡ κτηνοτροφία, ἡ μείωσις τοῦ συνολικοῦ γεωργικοῦ των εἰσοδήματος ἐκ τῶν λόγῳ ζημιῶν δὲν ὑπερβαίνει τὸ 18–20% κατὰ τὸ πόρισμα πάντοτε τῆς προαναφερθείσης Ἐκτιμητικῆς Ἐπιτροπῆς. Κατὰ συνέπειαν αἱ ἐκ τῶν καύσωνος ζημίαι εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα —σημειωθεῖσαι ἄλλωστε γενικῶς εἰς ὅλην τὴν περιφέρειαν Πυλίας— δὲν εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ διαταράξουν οὐσιωδῶς τὴν οἰκονομίαν τῶν παραγωγῶν καὶ νὰ ἐπιβάλληται ἐκ τοῦ λόγου τούτου εἰδικὴ τούτων μεταχείρισις. Τὸ Ὑποκ)τημα Μεσσήνης πάντως, ἐξετάζει μὲ βάσιν τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς ἑκάστην περίπτωσιν μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ θὰ παρέχῃ ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἐπιβάλλεται καὶ συντρέχουν αἱ ὑπὸ τῶν ἰσχυουσῶν δ)γῶν τιθέμεναι προϋποθέσεις, τὰς κεκανονισμένας διευκολύνσεις καὶ ἐνισχύσεις πρὸς τοὺς κατὰ τ’ ἀνωτέρω πληγέντας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11042)9077)4.10.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 25.9.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ ταὐταρίθμου καὶ ταὐτοχρόνου ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Βερροίας ἐζητήσαμεν πλήρη καὶ συγκεκριμένα στοιχεῖα σχετικῶς μὲ τὴν εἰς κατοίκους Βερροίας (ἀγρότας ἐργάτας καὶ πρόσφυγας ἐκ Ρωσίας) γενομένην παραχώρησιν οἰκοπέδων ἐν θέσει Καλλιθέα. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν ὡς ἄνω στοιχείων θέλομεν γνωρίσει ὑμῖν τὰς ἡμετέρας ἀπόψεις καὶ ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12533)7.11.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν τῶν λεμονίων θ’ ἀπαντήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπελήφθη τῆς μελέτης τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ Β. Δ. 27)20 Μαΐου 1957 «περὶ ἐνοικιοστασίου» ὡς ἰσχύει ἤδη, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τούτου καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§4Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, 1) Παρέχεται ἡ ἐξουσιοδότησις ὅπως διὰ Β. Δ)τος, προτάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐκδιδομένου, τροποποιηθοῦν, καταργηθοῦν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καὶ συμπληρωθοῦν, παρατεινομένης τῆς ἰσχύος των αἱ διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου καὶ πᾶσα ἄλλη συναφὴς τοιαύτη. 2) Τὸ Βασ. τοῦτο Διάταγμα πρέπει νὰ ἐκδοθῇ, μέχρι τέλους τοῦ 1963. 3) Μέχρι τέλους τοῦ 1963 παρατείνεται τὸ ἤδη ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον. 4) Παρέχεται αὔξησις 10% ἐφ’ ὅλων τῶν ἤδη καταβαλλομένων μισθωμάτων τῶν τε κατοικιῶν καὶ τῶν καταστημάτων καὶ τέλος. 5) Χορηγεῖται νέα προθεσμία μέχρι 31 Ἰανουαρίου 1963 πρὸς ἄσκησιν τοῦ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἀναγνωριζομένου δικαιώματος ἰδιοκατοικήσεως. Σημειωτέον, ὅτι ἡ προθεσμία αὕτη ἐκρίθη ὡς πολὺ μικρά. Συνηγοροῦμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ὁρισθῇ μέχρι 15 Φεβρουαρίου 1963. Δέον πάντως νὰ διευκρινισθῇ ὅτι ἡ προθεσμία αὕτη ἀφορᾷ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐκηρύχθησαν ἤδη ἔκπτωτοι, διότι δὲν ἤσκησαν τὸ δικαίωμα ἰδιοκατοικήσεως ἐντὸς τῆς προθεσμίας τῆς ὁποίας ἔταξε τὸ ἐν ἰσχύϊ ἐνοικιοστάσιον καὶ ὅτι ἡ προθεσμία αὕτη φυσικὰ εἶναι ἄσχετος μὲ ἐκείνην τὴν ὁποίαν θὰ τάξῃ τὸ ἐκδοθησόμενον νέον ἐνοικιοστάσιον. Τὸ ἰσχῦον ἤδη ἐνοικιοστάσιον βασικῶς εἶναι τὸ Β. Δ)μα τῆς 27 Μαΐου 1957 μὲ ὡρισμένας τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἐπέφερε τὸ ἐπακολουθῆσαν Β. Δ)γμα ὑπ’ ἀριθ. 835 τοῦ 1960. Τὸ ἐνοικιοστάσιον τοῦ 1957 τὸ ὁποῖον ὡς εἶπον βασικῶς ἰσχύει σήμερον ἐξεδόθη κατ’ ἐξουσιοδότησιν καὶ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου 3664)1957 ἴσχυσε δὲ μέχρι τῆς 30 Δεκεμβρίου 1959. Παρετάθη ἀκολούθως μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1960 ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 3985)1959 ὅστις κατὰ τὸν αὐτὸν ἐπίσης ὡς καὶ ὁ προηγούμενος νόμος 3664)1957, τρόπον ἐξουσιοδότησε τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα διὰ νέου Β. Δ)τος ρυθμίσῃ τὰ τοῦ ἐνοικιοστασίου. Εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Νομ. τούτου Δ)τος 3985)59 ἐξεδόθη τὸ Β. Δ)μα 835 τοῦ 1960 τὸ ὁποῖον παρέτεινε τὴν ἰσχὺν τοῦ ἐνοικιοστασίου τὸ 1957 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1962. Τὸ Β. Δ)μα 835)1960 ὡς εἶπον καὶ ἀνωτέρω ἐπέφερε μικρὰς μὲν ἀλλ’ ἀρκετὰ σημαντικὰς τροποποιήσεις τοῦ Δ)τος τοῦ 1957 τροποποιήσεις διεπομένας ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς βαθμιαίας μεταβάσεως εἰς τὸ καθεστὼς τῆς πλήρους ἐλευθερίας εἰς τὰς μισθωτικὰς σχέσεις. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐνοικιοστασίου πρέπει νὰ παρατηρήσωμεν τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ μεταβῶμεν ἀποτόμως εἰς τὸ καθεστὼς τῆς πλήρους ἐλευθερίας. Δὲν δυνάμεθα δηλαδὴ νὰ καταργήσωμεν εὐθὺς ἀμέσως καὶ ἄνευ ἄλλου τινὸς τὸ ἐνοικιοστάσιον. Ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις σημειώνει χαρακτηριστικοὺς ἀριθμούς. Τονίζει ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἐν ἔτει 1960 ἀπογραφῆς διεπιστώθη: α) Ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἐνοικιοστασιακῶν μισθώσεων ἀνήρχετο κατὰ τὸν χρόνον αὐτὸν (1960) εἰς 130.798, ἐκ τῶν ὁποίων 77.055 ἀπετέλουν μισθώσεις κατοικιῶν, 2635 γραφείων καὶ 51.090 καταστημάτων. β) Ἐκ τῶν μισθώσεων κατοικιῶν ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς ἤτοι 54.459 ἀφεώρα μισθωτὰς μισθοσυντηρήτους. γ) Ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν μισθώσεων τούτων εὑρίσκεται εἰς τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Βεβαίως ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς τῶν 130.000 ἐνοικιοστασιακῶν μισθώσεων ἔχει ἀσφαλῶς μειωθῆ σημαντικῶς ἀπὸ τὸ 1960 μέχρι σήμερον. Μέγας ἀριθμὸς ἰδίᾳ μισθοσυντηρήτων, ἡ προστασία τῶν ὁποίων ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρει καὶ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὅλους ἡμᾶς, ἀπέκτησεν ἰδικήν του στέγην μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ στεγαστικοῦ προγράμματος, τὸ ὁποῖον μὲ τὴν γνωστὴν εὐρύτητα ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ παραλλήλως ἡ προσπάθεια αὐτοστεγάσεως ἐκ μέρους ἰδίᾳ τῆς μικροαστικῆς τάξεως ἐκδηλοῦται ἐντονωτέρα, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν διευκολύνσεων ποὺ παρέχονται διὰ τὴν ἀπόκτησιν στέγης. Ὅσον ὅμως καὶ ἂν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐνοικιοστασιακῶν μισθώσεων ἠλαττώθη εἰς τὸ διάστημα τῆς τελευταίας διετίας, παραμένει πάντως ἕνας σημαντικὸς ἀριθμὸς μισθωτῶν οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην ἀκόμη τῆς προστασίας τοῦ Κράτους. Ἡ ἄμεσος ἄρσις πάσης προστασίας θὰ ἐπέφερε σοβαρὸν κλονισμὸν καὶ θὰ προεκάλει κοινωνικὴν ἀνωμαλίαν δεδομένης μάλιστα, 1) τῆς μεγάλης ἀποστάσεως ἡ ὁποία χωρίζει τὰ ἐνοικιοστασιακὰ μισθώματα ἀπὸ τὰ ἐλεύθερα τοιαῦτα, 2) τῆς πλήρους ἀδυναμίας τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθοσυντηρήτων νὰ βαστάσουν ἕνα τοιοῦτον πρόσθετον βάρος τῆς καταβολῆς ἐλευθέρου μισθώματος, 3) τῆς γενικωτέρας κρίσεως στέγης ἡ ὁποία ἐντόνως χαρακτηρίζει τὴν χώραν μας καὶ ἥτις τὴν κατατάσσει εἰς πολὺ χαμηλὰ ἐπίπεδα γεννῶντα θλιβερὰς ἀληθῶς σκέψεις. Προκειμένου περὶ καταστημάτων ἐκεῖ τὸ θέμα παρουσιάζει διάφορον ἀλλ’ ἐξ ἴσου ἐνδιαφέρουσαν ὄψιν. Ἐκεῖ ἡ ἄρσις πάσης προστασίας θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐπαγγελματικὴν καταστροφὴν τοῦ μισθωτοῦ τοῦ ὁποίου ἡ πελατεία καὶ ἑπομένως καὶ ἡ τύχη εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μὲ τὸ μίσθιον καὶ τὴν θέσιν εἰς ἣν εὑρίσκεται τοῦτο. Ἔχει λοιπὸν καὶ ὁ μισθωτὴς καταστήματος ἀνάγκην προστασίας. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι ποίας μορφῆς πρέπει νὰ εἶναι ἡ προστασία αὐτή. Ἀλλ’ ἐὰν ἀποτελῇ ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι δὲν δυνάμεθα ὑπὸ τὰς ἐκτεθείσας συνθήκας νὰ χωρήσωμεν εἰς ἄμεσον καὶ ἀπότομον ἄρσιν πάσης προστασίας, πρέπει ἐξ ἄλλου νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἐπέστη ὁ καιρὸς νὰ χωρήσωμεν μὲ ἀποφασιστικὰ βήματα εἰς τὴν ἀποδέσμευσιν τῆς ἰδιωτικῆς ἰδιοκτησίας ἢ πάντως νὰ περιορίσωμεν τὴν προστασίαν εἰς ὅρια στενώτατα ἐλαχίστων περιπτώσεων δεδομένων πραγματικῆς προστασίας. Δέον λέγω νὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ἀπολύτρωσιν τῆς ἰδιοκτησίας ἡ ὁποία ἐπὶ μισὸν αἰῶνα σχεδὸν τελεῖ δεσμευμένη. Διότι πραγματικὰ τὸ ἐνοικιοστάσιον ὑπὸ τὴν καθαρὰν του μορφὴν ἀναγκαστικῆς παρατάσεως τῶν μισθώσεων ἰσχύει ἀπὸ τὸ 1917 (Ν.Δ. 19 Ἰουνίου 1917 καὶ ἀκολούθως τὸ Β.Δ. ὑπὸ τὸν τίτλον «περὶ ἐνοικιοστασίου» τοῦ τῆς 23 Ἰουνίου 1918). Δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ: 1) Ὅτι αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι τῆς χώρας μετεβλήθησαν οὐσιωδῶς κατὰ τὸ διαρρεῦσαν ἔκτοτε χρονικὸν διάστημα. Ὄχι μόνον ἡ γενικὴ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας ἐβελτιώθη ἐπαισθητῶς, ἀλλ’ ὡς εἶναι φυσικὸν καὶ ἡ τοιαύτη τῶν καθ’ ἕκαστον ἀτόμων, ὥστε τὸ ὀλιγώτερον ποὺ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι πλέον ἀνεκτὰ τὰ καταβαλλόμενα γλισχρότατα ἐνοικιοστασιακὰ μισθώματα εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων. 2) Ὅτι ἕνα μεγάλον ποσοστὸν ἵνα μὴ εἴπω τὸ μεγαλύτερον, τῶν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν μίσθωσιν ἀκινήτων, ἀποτελοῦν, μικροϊδιοκτησίας, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς πτωχοὺς βιοπαλαιστὰς ἔχοντας ἐξ ἴσου ἀνάγκην προστασίας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις περιμένουν νὰ ζήσουν ἀπὸ τὸ εἰσόδημα ἑνὸς μικροῦ ἀκινήτου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ προϊὸν κόπων καὶ μόχθων ὁλοκλήρου τῆς ζωῆς των. Εἶναι καιρὸς πλέον ν’ ἀποδοθοῦν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς αἱ ἰδιοκτησίαι των. 3) Ὅτι καὶ ἐκεῖ ἀκόμα ποὺ θὰ ὑπάρξῃ ἀδήριτος ἀνάγκη προστασίας κατὰ τὴν μεταβατικὴν περίοδον τὴν μέχρι πλήρους ἄρσεως, ἡ ὁποία δέον νὰ εἶναι βραχεῖα, αἱ προϋποθέσεις τῆς ἰδιοκατοικήσεως θὰ πρέπει νὰ διευρυνθοῦν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξουν εἰ δυνατὸν περιορισμοὶ εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ τῆς ἰδιοκατοικήσεως. 4) Ὅτι καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς τῆς μεταβατικῆς λίαν περιωρισμένης προστασίας, πρέπει ν’ ἀπαγορευθῇ οἱαδήποτε ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν παραχώρησις τῆς χρήσεως δι’ οἱονδήποτε λόγον. Προκειμένου περὶ καταστημάτων ἐκεῖ τὸ πρᾶγμα παρουσιάζει ἰδιαιτέραν μορφὴν καὶ βαρύτητα. Ἐκεῖ ἡ μόνη προστασία ποὺ εἶναι νοητὴ εἶναι τὸ δικαίωμα προτιμήσεως τὸ ὁποῖον θὰ δοθῇ εἰς τὸν μισθωτήν, ἵνα παραμείνῃ οὗτος εἰς τὸ μίσθιον, καταβάλλων τὸ μίσθωμα τὸ ἐλευθέρως παρὰ τρίτου προσφερόμενον. Οἱαδήποτε ἄλλη προστασία εἶναι ἀδιανόητος καὶ ἀπαράδεκτος, ἵνα μὴ εἴπω ἐξοργιστική. Διότι εἰς βάρος τῆς ἰδιοκτησίας: 1) διευκολύνει τὸν πλουτισμὸν τοῦ μισθωτοῦ. 2) Θάλπει τὸν ἀθέμιτον ἀνταγωνισμὸν μεταξὺ τῶν ἐπαγγελμάτων καὶ εἰς βάρος ἐκείνων ποὺ πληρώνουν ἐλεύθερα μισθώματα. Εἶναι ἄπειρα τὰ παραδείγματα τῆς τεραστίας διαφορᾶς μεταξὺ τῶν ἐνοικιοστασιακῶν καὶ τῶν ἐλευθέρων μισθωμάτων καταστημάτων. Οὐδεὶς λόγος περαιτέρω παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου διὰ τὰ καταστήματα ὑφίσταται, πέραν τοῦ δικαιώματος τῆς προτιμήσεως περὶ τοῦ ὁποίου ἀνωτέρω ὡμίλησα. Πάντως δὲ καὶ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν τὸ δικαίωμα ἰδιοχρήσεως ἐπὶ καταστημάτων πρέπει νὰ διευκρινισθῇ. Ὑπὸ τὸ κράτος τῶν σκέψεων αὐτῶν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἐξέφρασεν ὁμοθύμως τὴν εὐχὴν ὅπως τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον ἀποτελέσῃ σοβαρὸν βῆμα εἰς τὴν πλήρη ἄρσιν τῶν περιορισμῶν, εἴμεθα δὲ βέβαιοι, ὅτι ὁμόθυμος ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ εἶναι καὶ ἡ γνώμη ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος. Ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ἀσφαλῶς θὰ ὑπάρχουν περιπτώσεις περαιτέρω προστασίας, αἱ περιπτώσεις αὗται θὰ πρέπει ν’ ἀπομονωθοῦν περιοριζόμεναι εἰς τὸ ἐλάχιστον νὰ γίνῃ δὲ εἰδικὴ μεταχείρισις τῶν περιπτώσεων αὐτῶν εἰς τρόπον, ὥστε ἡ προστασία των νὰ μὴ ἔρχεται εἰς ἀνοικτὴν ρῆξιν μὲ τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιοκτησίας. Ἴσως θὰ ἠδύνατο νὰ ρίψῃ κανεὶς τὴν γνώμην ὅπως αἱ περιπτώσεις τῶν μισθωτῶν αὐτῶν ἀντιμετωπισθοῦν μὲ τὸ σύστημα τῆς ἱδρύσεως εἰδικοῦ Ταμείου.

§5Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Εὑρίσκω, κύριε συνάδελφε, ὅτι αἱ παρατηρήσεις σας εἶναι πολὺ ὀρθαί. Ἐξεφράσατε τὴν εὐχὴν νὰ γίνῃ ἕνα τεράστιον βῆμα διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ τόσον ἀκανθώδους πραγματικῶς θέματος τοῦ ἐνοικιοστασίου. Τοῦτο ὅμως εἶναι μία εὐχή. Δὲν νομίζετε, ὅτι θὰ ἦτο λογικόν, ἀλλὰ καὶ πρακτικὸν νὰ ὁρισθῇ ἕνα χρονικὸν ὅριον περιωρισμένον, ὥστε καὶ τὴν Κυβέρνησιν θὰ ἐξυπηρέτει καὶ ἡμᾶς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν θὰ μᾶς ἔδιδε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπ’ αὐτοῦ κατὰ τὸ τέλος τοῦ ἑπομένου ἔτους.

§6Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία κατὰ τὴν συζήτησίν μου νὰ θίξω τὸ θέμα τοῦτο. Ἐπαναλαμβάνω, ὅμως, ὅτι θὰ ἐπεθύμουν τὴν δημιουργίαν ἑνὸς Ταμείου τοῦ ἐνοικιοστασίου. Βεβαίως τὸ Ταμεῖον τοῦ ἐνοικιοστασίου ἐγένετο ἀπόπειρα νὰ λειτουργήσῃ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν (Ν. Δ. 35)30)925 ἐνοικιοστάσιον Τσιτσεκλῆ Δ)μα 1 Ἰουλίου 1927, νόμος 4784)1930 καὶ τέλος τὸ Ν. Δ. 200)1946), ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ ποτὲ ἀποτελέσματα ἀξιόλογα, εἰ μὴ ταλαιπωρίας τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ κατασπατάλησιν τῶν προβλεπομένων πόρων διὰ πολυτελεῖς καὶ γραφειοκρατικοὺς ὀργανισμούς. Ἴσως τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸν τρόπον τῆς ὀργανώσεώς του καὶ εἶναι πιθανὸν μία καλλιτέρα καὶ ὀρθολογιστικωτέρα ὀργάνωσις νὰ ἐπιτύχῃ. Κύριοι βουλευταί, σὲ κάθε περίπτωσιν ποὺ εἰσάγεται νομοθέτημα, ὡς τὸ ὑπὸ κρίσιν τοιοῦτον διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἐξουσιοδότησις διὰ τὴν διὰ Β. Δ)τος ρύθμισιν τοῦ ἐνοικιοστασίου ἀκούονται —καὶ θ’ ἀκουσθοῦν ἀσφαλῶς καὶ ἐδῶ ἐπικρίσεις κατὰ τῆς ζητουμένης ἐξουσιοδοτήσεως. Αἱ αὐταὶ ἐπικρίσεις ἠκούσθησαν καὶ ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος 3664)57 καθὼς καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 3985)1959. Φρονοῦμεν, ὅτι αἱ ἐπικρίσεις αὗται δὲν εἶναι βάσιμοι οὔτε ἀπὸ συνταγματικῆς ἀπόψεως οὔτε ἀπὸ οὐσιαστικῆς τοιαύτης. Οὐδεὶς ποτὲ ἠμφισβήτησε σοβαρῶς, ὅτι ἡ ἐξουσιοδότησις τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας πρὸς ρύθμισιν ὡρισμένων θεμάτων, ὅσον εὐρεῖα καὶ ἂν εἶναι αὕτη, εὑρίσκεται μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Συντάγματος καὶ δὲν νομίζω, ὅτι παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἀλλ’ οὔτε καὶ ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως, δικαιολογοῦνται ἐπικρίσεις κατὰ τῆς συζητουμένης ἐξουσιοδοτήσεως. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς τὸ ἐνοικιοστάσιον. Εἶναι τόσαι αἱ λεπτομέρειαι καὶ τόσα τὰ ἀντιμαχόμενα συμφέροντα, ὥστε πᾶσα προσπάθεια ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Βουλὴν ἢ θ’ ἀπέβαινε ματαία ἢ θὰ κατέληγεν εἰς ἕνα συνονθύλευμα μωσαϊκοῦ προσωπικῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ διατάξεων. Ἱστορικῶς ἄλλως τε εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι (μὲ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν τὸ ἐνοικιοστάσιον Τσιτσεκλῆ τοῦ 1925), ποτὲ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ οὔτε ἐψηφίσθη ποτὲ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐνοικιοστάσιον. Πάντοτε τὸ ἐνοικιοστάσιον θεσπίζεται διὰ Β. Δ)των κατ’ ἐξουσιοδότησιν νόμου. Ἡ ἀπόπειρα, ἡ ὁποία ἔγινε στὸ 1946 καὶ ἡ ὁποία κατέληξεν εἰς τὸ μηδέποτε —εὐτυχῶς— ἐφαρμοσθὲν ἀλλ’ ἀμέσως ὑπὸ τὴν κοινὴν βοὴν καταργηθὲν φιάσκο τοῦ Ν.Δ. 200 τοῦ 1946 ἀποτελεῖ κλασσικὸν παράδειγμα ἀδυναμίας τῆς Βουλῆς νὰ ψηφίσῃ τὸ ἐνοικιοστάσιον. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κ. βουλευταί, σχετικῶς μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα νομοθέτημα ἀπαραίτητον καὶ ἑπομένως νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἄμεσος ἐπιψήφισίς του. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, κ. συνάδελφοι, συνιστῶ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Ι. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§8Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τοὺς πρωτογόνους καιροὺς ἡ φύσις προσέφερεν εἰς τὸν ἄνθρωπον, χωρὶς ἀξίωσιν ἀνταλλάγματος, τὸ φυσικὸν στέγαστρον, τὸ κοίλωμα τῆς γῆς, ποὺ ἀπετέλει ἰδιοκτησίαν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν γνωρίζει καὶ δὲν εὐλογεῖ ἄλλο εἶδος συμβάσεως, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν σύμβασιν τῆς δωρεᾶς. Ὁ πολιτισμὸς ἠρνήθη εἰς τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῶν μεταγενεστέρων ἀνθρώπων, τὴν στοιχειωδεστάτην αὐτὴν προσφοράν, τὴν δυνατότητα τῆς ἀδαπάνου στεγάσεως. Ἡ ἔλλειψις πολιτικῆς λαϊκῆς στέγης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάγκην τῆς κατοικίας, ὅπου δὲν ἠσκήθη, μὲ προγραμματισμόν, διάθεσιν καὶ συνέπειαν, ἀπέτρεψε τὴν ἄμβλυνσιν τῆς σπουδαίας ταύτης καὶ βασικῶς ἀνθρωπίνης ἀνάγκης. Καὶ αἱ στεγαστικαὶ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι διατηροῦν τὴν μοιραίαν των ὀξύτητα, περιέρχονται εἰς κατάστασιν ἀδιεξόδου, εἰς ἀπροβλέπτους κυρίως περιστάσεις πολεμικῶν καὶ ἄλλων γενικῶν ἀναστατώσεων. Καὶ τὸ προκῦπτον ἐκ τῶν τοιούτων περιστάσεων ἀδιέξοδον καλεῖται κατὰ τὰς τελευταίας δεκαετηρίδας, τῆς περιοχῆς τοῦ 20οῦ αἰῶνος, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ἐνοικιοστάσιον. Τὸ ἐνοικιοστάσιον ἐνεφανίσθη τὸ πρῶτον ὡς θεσμός, ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, καὶ κατ’ ἀρχὰς ὡς τμῆμα τοῦ δικαιοστασίου, ὑπὸ μορφὴν ἀναστολῆς πληρωμῆς τῶν μικρῶν μισθωμάτων ἢ τῶν μέτρων πρὸς παρεμπόδισιν αὐξήσεως αὐτῶν. Δὲν ἔχομεν συγκεκριμένας πληροφορίας περὶ καθιερώσεως τοῦ θεσμοῦ κατὰ τὴν ἀρχαιότητα. Ἄρατος ὁ Πρεσβύτερος τὸ 250 π. Χ. ἀναφέρεται ἀντιμετωπίσας στεγαστικὰς δυσχερείας εἰς Σικυῶνα τῆς Κορινθίας. Ὁ Κικέρων ἀναφέρει περιπτώσεις ρυθμίσεως ζητημάτων μισθωτικῶν δυσχερειῶν εἰς τὴν Ρώμην. Εὑρίσκομεν μίαν σχετικὴν ρύθμισιν ὑπὸ μορφὴν πλήρους περίπου ἐνοικιοστασιακοῦ θεσμοῦ κατὰ τοὺς Βυζαντινοὺς χρόνους εἰς τὴν Ἀραβικὴν χερσόνησον. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τέλος τοῦ νεωτέρου ἰδικοῦ μας Κράτους, συναντῶμεν μίαν μέριμναν ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν εἰς τὴν διάταξιν περὶ μὴ ἀξιώσεως ὑπερβολικοῦ μισθώματος, καθιερωθεῖσαν ἐπὶ τοῦ Κυβερνήτου Καποδίστρια. Ἀλλά, ὁ πλήρης θεσμός, τὸ σύγχρονον ἐνοικιοστάσιον, εἶναι θεσμὸς τοῦ 20οῦ αἰῶνος. Τὸ ἐνοικιοστάσιον ἐκρίθη καὶ ὀρθῶς, ὅτι ἀποτελεῖ παθολογικὴν ἀνωμαλίαν εἰς τὸ σῶμα τοῦ Δικαίου. Ἡ διαπίστωσις εἶναι ἀκριβής. Τὸ θέμα ὅμως δὲν ἐξαντλεῖται εἰς τὴν διάγνωσιν. Ἔγκειται εἰς τὴν ὀρθὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνωμαλίας καὶ εἰς τὴν εὔστοχον ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ τὴν ἀνωμαλίαν. Διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, ἐπιβάλλεται νὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι ἀπὸ τὰ δυσχερέστερα, ἀπὸ τὰ πλέον ἀκανθώδη. Εἶναι ἀπὸ τὰ ἀμφίστομα θέματα. Καὶ ἀκόμη ἀκριβέστερον. Τὸ ἐνοικιοστάσιον δὲν εἶναι ἀντιμετώπισις κατηγοριῶν προβλημάτων, εἶναι θεσμὸς καλούμενος οὐσιαστικῶς νὰ ἀντιμετωπίσῃ σύνολον μεμονωμένων προσωπικῶν περιπτώσεων. Καὶ ἐκεῖ εὑρίσκεται ἡ μεγάλη δυσχέρεια. Εἰς τὰς περιπτώσεις τῶν ὁμαδικῶν διενέξεων ὅπως συνέβη καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ ἐχθρικῆς κατοχῆς διεκδικεῖται συνήθως ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς ἰδεώδης δικαιοσύνη. Ἐκείνη τὴν ὁποίαν, κατὰ ἕνα σχετικὸν μῦθον ἀπένειμεν ἀρχαῖος δικαστὴς τῆς Ἀνατολῆς. Κατὰ τὸν μῦθον αὐτόν, κρεοπώλης ζημιούμενος, διότι πτωχὸς γείτων ἀντὶ τῆς ἀγορᾶς κρέατος, τὴν ὁποίαν δὲν ἠδύνατο, ἱκανοποιεῖτο τρώγων ἐξ ἀποστάσεως τὸν ξηρὸν ἄρτον θεώμενος τὸ κρέας, τὸν ἐνήγαγεν ἐνώπιον τοῦ δικαστοῦ διὰ κλοπὴν θέας. Καὶ ὁ δικαστής, διαβόητος διὰ τὴν ἀπονομὴν ἰδεώδους δικαιοσύνης, ἀντὶ νὰ ἀπορρίψῃ τὴν ἀγωγήν, τὴν ἔκρινεν ἀντιθέτως νόμῳ βάσιμον. Καὶ ρίπτων κατὰ τὴν δικάσιμον, τὸ χρυσοῦν νόμισμα ποὺ θὰ ἦτο τὸ τίμημα τοῦ ἀναγοράστου πραγματικοῦ κρέατος, ἐπὶ τοῦ μαρμάρου, ἐκάλεσε τὸν ἐνάγοντα νὰ εἰσπράξῃ τὸν ἦχον τοῦ νομίσματος, εἰς ἀντιστάθμισμα καὶ πληρωμὴν τῆς θέας τοῦ κρέατος. Κατὰ ταῦτα, δὲν θὰ μεμφθῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν περιοχὴν τῆς ὁποίας ἐτοποθετεῖτο χρονικῶς τὸ χρέος τῆς ὀρθῆς διαχειρίσεως τοῦ θέματος, διὰ τὴν μὴ προσφορὰν λύσεων στηριζομένων εἰς ἰδεώδη δικαιοσύνην. Ἔχομεν ὅμως τὸ δικαίωμα νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ἀντικοινωνικὴν διαχείρισιν τοῦ κρισίμου καὶ μεγάλου κοινωνικοῦ θέματος. Εἰς τὴν μακρὰν διαχείρισιν τοῦ θέματος, ἐπεδίωξε τὴν λύσιν εὐκόλου γενικεύσεως, ἡ ὁποία εἰς ὅλας τὰς παρεμφερεῖς περιπτώσεις, ἀποτελεῖ τὴν πηγὴν ὅλων τῶν ἀδικιῶν. Καὶ ἀκόμη, ἐν ὀνόματι τῆς προστασίας τῶν ἀδικουμένων, ἐπραγματοποίησεν ἐν πολλοῖς, ἀδικίας εἰς βάρος τῶν δεομένων προστασίας. Ἡ Κυβέρνησις, ὡς εἶναι γνωστόν, προέβη εἰς μίαν ἀπογραφὴν τῶν ἀναγκαστικῶν μισθώσεων, ἐκ τῆς ὁποίας προέκυψαν τὰ ἀκόλουθα στατιστικὰ δεδομένα, ἀφορῶντα κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Προστατευόμεναι κατοικίαι 77.055, ἐξ ὧν 54.459 μεμισθωμέναι εἰς μισθοσυντηρήτους. Καταστήματα 51.090. Καὶ γραφεῖα 2.635. Ἐκ τῶν στοιχείων τούτων καὶ ἄλλων, ἡ Κυβέρνησις συνήγαγεν, ὡς λέγει, τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὑφίστατο κοινωνικὴ ἀνάγκη καὶ συνέτρεχον λόγοι, γενικωτέρου συμφέροντος, ἐπιβάλλοντες τὴν διατήρησιν τῶν περιορισμῶν τῆς ἰδιοκτησίας εἰς τὴν ὑφισταμένην μικρὰν ἔκτασιν καὶ ὅτι δὲν εἶχεν ἐπιστῆ ὁ χρόνος τῆς ἀμέσου καὶ ὁλοκληρωτικῆς ἄρσεως τοῦ Ἐνοικιοστασίου. Ληγούσης ἤδη καὶ μάλιστα ἐντὸς τῶν προσεχῶν ὀλίγων ἡμερῶν τῆς προθεσμίας ἰσχύος τοῦ Ἐνοικιοστασίου καὶ μὲ δεδομένην, ὡς ἐπικαλεῖται, τὴν ἀνάγκην προλήψεως τῆς κοινωνικῆς ἀναταραχῆς, ἥτις θὰ ἀκολουθήσῃ ἐκ τῆς ἀμέσου ἄρσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου, αἰτεῖται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου τὴν ψῆφον τοῦ Σώματος διὰ τὴν κατὰ τὰς προβλέψεις τοῦ σχεδίου, ρύθμισιν τοῦ θέματος. Τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν κ. βουλευταί σχέδιον νόμου, πλὴν δύο οὐσιαστικῶν διατάξεων, ἀφορωσῶν, τῆς μὲν μιᾶς τὴν αὔξησιν τῶν ποσοστῶν τῶν μισθωμάτων κατὰ 10%, τῆς δὲ ἄλλης τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ἀσκήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἰδιοκατοικήσεως, δὲν ἀποτελεῖ, εἰ μὴ νομοσχέδιον ἀποβλέπον, εἰς τὴν παράτασιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου, καὶ τὴν παροχὴν ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἵνα ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς ἔτους 1963, διὰ Β. Δ)τος, ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου, νὰ προέλθῃ εἰς τὴν τροποποίησιν, κατάργησιν, συμπλήρωσιν καὶ παράτασιν τῶν διατάξεων τοῦ ἐνοικιοστασίου. Καὶ ἡ μὲν παράτασις τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου, ζητουμένη κατὰ τὴν ὑστάτην ὥραν τῆς ἐκπνοῆς τῆς προθεσμίας τῆς ἰσχύος του, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ὁρισθείσης διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ χορηγηθῇ. Διὰ τὴν ζητουμένην παράτασιν τῆς προθεσμίας ἀσκήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἰδιοκατοικήσεως, νομίζομεν, ὅτι ἡ προβλεπομένη μηνιαία προθεσμία τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀπολύτως ἀνεπαρκὴς καὶ ἐπιβάλλεται νὰ ὁρισθῇ μέχρι τέλους Μαρτίου 1963, διὰ νὰ μὴ ἀποτελέσῃ καὶ πάλιν περίπτωσιν ἀπὸ ἐκείνας, ποὺ μεταβάλλονται εἰς ἐνέδραν διὰ τοὺς ἀδυνάτους. Καθ’ ὅσον ὅμως ἀφορᾷ τὴν ζητουμένην παροχὴν ἐξουσιοδοτήσεως διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος διὰ Β. Δ., ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου, θὰ προβάλωμεν ἀπόλυτον ἐναντίωσιν. Ἐὰν ἐκρίναμεν μὲ κομματικὸν ὑπολογισμόν, θὰ ἐπεβάλετο νὰ θεωρήσωμεν καλὴν κομματικὴν εὐκαιρίαν, νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν ζητουμένην ἐξουσιοδότησιν, διὰ νὰ συνεργήσωμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ἐπωμίσωμεν τὰς εὐθύνας καὶ διὰ τὴν περαιτέρω ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος εἰς τὴν ἑτοιμόρροπον Κυβέρνησιν ἡ ὁποία θὰ ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ εἰσπράξῃ τὰς δυσαρεσκείας καὶ τοὺς γογγυσμούς, ποὺ εἶναι μοιραῖοι καὶ εἰς τὴν ὀρθὴν ἀκόμη διαχείρισιν ἑνὸς παρομοίου θέματος, ὅπως εἶναι τὸ ἐνοικιοστάσιον, μὲ τὰς χιλιάδας τῶν αὐτονόμων καὶ μεμονωμένων περιπτώσεων. Ἀλλὰ διότι εἶναι δεδομένον καὶ ἔχει καταστῆ πάγιον κλῖμα διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ πλήρης καὶ ἀπόλυτος ἀδιαφορία της διὰ τοὺς λαϊκοὺς γογγυσμοὺς καὶ ὅτι μὲ ἀπόλυτον παραγκωνισμὸν τῶν διαμαρτυριῶν καὶ τῶν δικαίων ἀξιώσεων θὰ ἀποβλέψῃ κυρίως νὰ ἐπωφεληθῇ ἀπὸ τὴν ζητουμένην ἐξουσιοδότησιν διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ κομματικὴν καὶ πάλιν διαχείρισιν καὶ τοῦ κοινωνικοῦ αὐτοῦ θέματος, ἀρνούμεθα τὴν παροχὴν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Τὸ θέμα ἀφορᾷ οὐσιαστικῶς τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους καὶ δικαιοῦται συνεπῶς νὰ διευθετηθῇ, καὶ ἀσχέτως πρὸς τὸ παρελθόν, μόνον μὲ νόμον, δηλαδὴ μετὰ ἔλεγχον καὶ κρίσιν ὑπὸ τὸ φῶς τῆς μεγάλης αὐτῆς αἰθούσης τοῦ Ἔθνους. Μὲ αὐτὴν τὴν ὀρθὴν τοποθέτησιν, μὲ αὐτὴν τὴν ἀξίωσιν λύσεως, μὲ αὐτὴν τὴν προσδοκίαν, ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐξ ὀνόματος καὶ κατ’ ἐντολὴν τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμήν, κύριοι βουλευταί, νὰ θέσω ἐνώπιον ὑμῶν τὰς ἀπόψεις της ἐπὶ τῆς μεγάλης αὐτῆς κοινωνικῆς περιπτώσεως, δὲν εἰσέρχεται σήμερον εἰς λεπτομερείας τῶν ἐπιβαλλομένων κατ’ αὐτὴν λύσεων τοῦ μεγάλου θέματος, καθ’ ὅσον ἄλλωστε, δὲν τίθενται αὗται σήμερον καὶ ἐκ τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἐκτίμησιν ὑμῶν. Ἠμποροῦμεν, ὅμως, παρὰ ταῦτα, καὶ ἐπιβάλλεται νὰ συνοψίσωμεν ἀπὸ τοῦδε τὰς βασικὰς γραμμὰς κατευθύνσεως τῆς παρατάξεως ἡμῶν ἐπὶ τοῦ θέματος. Καὶ ἔγκεινται αὗται 1) εἰς τὴν ἀποφυγὴν τῶν γενικεύσεων τῶν περιπτώσεων καὶ τῶν λύσεων, ποὺ ἀπετέλεσαν καὶ ἀποτελοῦν τὴν πηγὴν ὅλων τῶν ἀδικιῶν καὶ 2) εἰς τὴν προστασίαν τῶν δεομένων προστασίας ὅλων τῶν κατηγοριῶν, ἀμφοτέρων τῶν πλευρῶν. Ἐπειδὴ μέχρι τώρα, ἐν ὀνόματι τῆς δῆθεν προστασίας τῶν ἀδυνάτων, κατεφέρθησαν ἐξουθενωτικὰ πλήγματα κατ’ ἀδυνάτων, καὶ ἐμεσολάβησεν ἐν πολλοῖς προστασία μὴ δικαιουμένων προστασίας εἰς βάρος τῶν πράγματι δεομένων προστασίας. Ἐπιβάλλεται ἐπίσης, νὰ προσημειώσωμεν ἀπὸ τοῦδε, ὅτι ἡ ὁποτεδήποτε λῆξις τῆς ἀναγκαστικῆς προστασίας πρέπει νὰ κριθῇ ὡς ἀρρήκτως συνεχομένη μὲ τὴν προστασίαν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, ἡ ὁποία εἶναι ἀναπότρεπτος καὶ ἐπιβεβλημένη ἠθικῶς, κοινωνικῶς καὶ οἰκονομικῶς, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως, ὅτι θὰ ἀπουσιάσῃ κατὰ τὴν προστασίαν αὐτὴν ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς ἰδιοκτησίας καὶ πρὸ παντὸς ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀφορᾷ πόρον ζωῆς τοῦ ἰδιοκτήτου της. Εἶναι ἡ λύσις, ἡ ὀρθὴ καὶ δικαία, ἡ ὁποία ἐδόθη σχεδὸν εἰς ὅλας τὰς χώρας, καὶ ἡ ὁποία προέκυψεν ἀπὸ τὴν δικαίαν ἐκτίμησιν, ὅτι ἡ ἐπαγγελματικὴ στέγη, εἶναι μὲν κατ’ ἀρχὴν προϊὸν προσπαθείας τοῦ ἰδιοκτήτου, ἀλλὰ συνέβη νὰ προσαυξήσῃ τὴν ἀξίαν της καὶ ἀπὸ τὴν συμβολὴν τοῦ μισθωτοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ τὸν ἰδικόν του μόχθον, μὲ τὴν ἰδικήν του προσπάθειαν καὶ μὲ τὰς ἰδικάς του ἀγωνίας, συνέβαλεν εἰς τὴν δημιουργίαν τῆς ὑπεραξίας τῆς ἰδιοκτησίας. Καὶ ἡ προστασία αὐτὴ ἔγκειται οὐσιαστικῶς εἰς τὴν ὑπὸ δικαίους ὅρους ἀνανέωσιν τῆς μισθώσεως ὑπὲρ τοῦ παλαιοῦ μισθωτοῦ, εἰς ὃν παρέχεται τὸ δικαίωμα τῆς προτιμήσεως. Αὐταὶ, εἶναι, κύριοι βουλευταί, εἰς γενικωτάτας γραμμάς, αἱ κατευθύνσεις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐπὶ τοῦ μεγίστου κοινωνικοῦ προβλήματος τῆς ἀναγκαστικῆς δεσμεύσεως τῆς ἰδιοκτησίας. Τοῦτο δὲν ἔχει βεβαίως τὴν ἀρχικήν του ὀξύτητα, διότι ἐμεσολάβησεν ἐν τῷ μεταξὺ ὁ περιορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀναγκαστικῶν μισθώσεων, ὄχι τόσον ἀπὸ τὴν μέριμναν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς ἐν τῷ μεταξὺ μεσολαβήσαντας συμβιβασμοὺς τῶν ἐνδιαφερομένων μερῶν, ἀποκαμόντων ἀπὸ τὴν ματαίαν προσδοκίαν τῶν δικαίων λύσεων. Καὶ συμπεραίνομεν, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ ἐπιβάλλεται εἶναι νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἀκαθυστέρητος πλέον γενναία, δικαία καὶ ὁριστικὴ λύσις τοῦ θέματος. Ἐπειδὴ ἐπείγει, κύριοι βουλευταί, νὰ εἰσέλθωμεν τὸ ταχύτερον δυνατόν, εἰς μίαν ἄλλην, μεγάλην ἐπίσης, γενικωτέραν, ἀλλὰ καὶ προδομένην περιοχὴν τῆς ἐθνικῆς μερίμνης, τῆς μερίμνης διὰ τὴν Λαϊκὴν Στέγην. Ἡ χώρα μας, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, δὲν ἐγνώρισε μέχρι τοῦδε, μεταπελευθερωτικῶς, παρὰ τὴν ἀξίνην τῶν συνεργείων τῆς κατεδαφίσεως, τῆς ἀνοικοδομητικῆς προσπαθείας, καὶ τὴν ἀπαράδεκτον, ἐξοντωτικήν, ἀντικαθεστωτικήν, ἀντεθνικὴν φορολογίαν τῆς ἰδιοκατοικήσεως. Βεβαίως, κύριοι βουλευταί, καὶ καθεστῶτα ἀκόμη ποὺ προέκυψαν ἀπὸ λαϊκὰς ἐπαναστάσεις καὶ ἐπωμίσθησαν τὴν ἄφωνον ἀλλὰ εἰδικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος ἐντολήν, δὲν κατώρθωσαν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς ἀκέραιον εἰς τὸ μέγιστον αὐτὸ αἴτημα τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν μαζῶν ἀπὸ τὸ ἄγχος τῆς ἐξοικονομήσεως τοῦ μισθώματος, ποὺ εἰς τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις φονεύει τὸν ἄνθρωπον. Τοῦτο ὅμως, δὲν σημαίνει, ὅτι εἰς κάθε χώραν, εἰς κάθε Κράτος, ἄξιον τοῦ προορισμοῦ καὶ τῆς ἀποστολῆς του, δὲν προβάλλει τὸ θέμα ἔντονον καὶ ὑπὸ μορφὴν τοῦ βασικοῦ ἐθνικοῦ προβλήματος, ἡ διευθέτησις τοῦ ὁποίου σχετίζεται ἀμέσως μὲ τὴν στερέωσιν τῶν δεσμῶν τοῦ πολίτου μὲ τὴν πατρίδα. Διότι θεμελιώνει εἰς τὸν πολίτην τὴν συνείδησιν, ὅτι ἀγωνιζόμενος καὶ ἀμυνόμενος εἰς χαλεποὺς καιροὺς ὑπὲρ τῆς ὑποστάσεως καὶ τῆς συνεχείας τῆς πατρίδος, δὲν προμαχεῖ μόνον διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς πατρίδος, ἀλλὰ φυλάσσει καὶ προστατεύει τὰ κοινὰ ἀγαθά, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει ἕκαστος τὴν ἰδικήν του συμμετοχήν, ὅπως ἀκριβῶς συνέβαινεν εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀρχαίου πολίτου τῶν Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος ὅταν ἤχει ὁ Παιάν, ποὺ ἦτο ἡ κλῆσις τῆς κινδυνευούσης πατρίδος, ἐγνώριζεν, ὅτι θὰ ριφθῇ εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς προστασίας τῶν ὁσίων καὶ τῶν ἱερῶν, καὶ ὅτι μαζὶ μὲ τὰς παρακαταθήκας τῶν προγόνων θὰ ἠμύνετο καὶ διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς ἰδίας του στέγης. Καὶ ἐπειδὴ ἐπὶ τέλους, κύριοι βουλευταί, ὅπως ὁρίζει παραστατικῶς εἰς ἕνα ἀπέριττον, ἀλλὰ πολὺ φιλάνθρωπον ὁρισμόν του, ὁ μεγάλος καὶ ἀνθρωπιστὴς διανοητής, Ἀλέξη Καρρέλ, ὁ ἄνθρωπος χρειάζεται τὴν κατοικίαν, ἡ ὁποία τοῦ ἀνήκει, ὅπως ἀκόμη καὶ ἡ ἄρκτος διαθέτει τὸ ἰδικόν της σπήλαιον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§10Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σημασία τοῦ σχεδίου νόμου, ἔχει περιωρισμένον χαρακτῆρα, διότι περιορίζεται εἰς ὡρισμένον ἀντικείμενον καὶ ἕνεκα τούτου δὲν ἐνδέχεται εὐρείας συζητήσεως. Τὰς ἀπόψεις τοῦ κόμματός μας ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὰς ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Ι. Μελᾶς. Ἐγὼ δὲν θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἀλλὰ θὰ περιορισθῶ εἰς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν καὶ εἰς γενικάς τινας παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ προβλήματος τούτου. Πέραν τῶν εἰδικῶν διατάξεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, θὰ ἀναπτύξουν καὶ τὰς ἰδίας αὐτῶν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσουν στοιχεῖα διὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ νέου διατάγματος περὶ ἐνοικιοστασίου. Μία παρατήρησις γενική, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω εἶναι, ὅπως τὸ ἐκδοθησόμενον διάταγμα ἀποτελέσῃ πρόοδον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἐντοπίσῃ τὰς ἀδικίας καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἰδιοκτητῶν καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἐνοικιαστῶν. Ὑπάρχουν περιπτώσεις αὐξήσεως μέχρι τοῦ ἐλευθέρου ἐνοικιοστασιακοῦ μισθώματος, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς δυνατότητος τοῦ ἐνοικιαστοῦ. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις ἐνοικιαστῶν, οἱ ὁποῖοι τυγχάνουν μισθοσυντήρητοι ἢ πτωχοὶ καὶ διὰ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ληφθῇ προστατευτικὴ μέριμνα. Νομίζω, διὰ τοῦ διατάγματος πρέπει νὰ δίδεται εἰς τὰ Δικαστήρια ἡ εὐχέρεια ρυθμίσεως τῶν περιπτώσεων αὐτῶν, πρὸς ἀποκατάστασιν προφανῶν ἀδικιῶν. Διὰ τὸ θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν σκληρὰ μέτρα διὰ τοὺς ἐνοικιαστάς. Νομίζω, ὅτι καὶ τὸ θέμα τοῦτο πρέπει νὰ κριθῇ ἀντικειμενικῶς. Ἐὰν ἡ ἐπαγγελματικὴ στέγη εἶναι ἀποδοτική, εἶναι δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων σκληρότητος, ἀλλὰ ὅταν ἡ ἐπαγγελματικὴ στέγη δὲν εἶναι ἀποδοτική, νομίζω, ὅτι ἡ σκληρότης εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐφαρμοσθῇ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι τὸ διάταγμα ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι εὐρύ, νὰ συμπεριλαμβάνῃ ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ νὰ ἐξουσιοδοτῇ τὴν δικαιοσύνην δι’ ἀποφάσεώς της, νὰ ρυθμίζῃ τὰς διαφοράς, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύπτουν μεταξὺ ἰδιοκτητῶν καὶ ἐνοικιαστῶν, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ μὴ ἀδικῆται οὐδείς, ἀλλὰ νὰ δικαιωθῶσιν οἱ ἀδικούμενοι. Καὶ ἔρχομαι τώρα, εἰς τὸ εἰδικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν. Εἰς τὴν Χίον ὑπάρχει Σκυλίτσειον Νοσοκομεῖον, φιλανθρωπικὸν Ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ζωὴν 500 ἐτῶν. Συμπολῖται μου φιλάνθρωποι διὰ δωρεῶν ἐπροικοδότησαν τὸ φιλανθρωπικὸν αὐτὸ Ἵδρυμα καὶ κατόπιν τῶν δωρεῶν τούτων καὶ τῶν κληροδοτημάτων, τὸ φιλανθρωπικὸν αὐτὸ Ἵδρυμα ἔχει ἀποκτήσει ἀξιόλογον περιουσίαν. Δυστυχῶς ὅμως, ἡ περιουσία αὐτή, λόγω τῆς ὑπὸ τοῦ ἐνοικιοστασίου δεσμεύσεώς της, δὲν ἀποδίδει εἰς τὸ φιλανθρωπικὸν τοῦτο Ἵδρυμα τὴν δέουσαν ἐνίσχυσιν. Νομίζω, ὅτι πρέπει διὰ τοῦ διατάγματος νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὰ δικαστήρια διὰ τὰ ἀστικὰ ἀκίνητα τῶν φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων νὰ καθορίζουν μίσθωμα μέχρι καὶ τοῦ ἐλευθέρου τοιούτου. Τὰ φιλανθρωπικὰ καταστήματα πρέπει νὰ τύχουν εἰδικῆς προστασίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, διότι πολλάκις ταῦτα ἀναπληροῦν τοῦτο εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς τῆς κοινωνικῆς ἀντιλήψεως. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ φιλανθρωπικοῦ Ἱδρύματος τῆς Χίου, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ Νοσοκομεῖον τοῦτο, εἶναι τὸ μοναδικὸν εἰς τὴν νῆσον, ἥτις στερεῖται Κρατικοῦ Νοσοκομείου, καὶ τὸ Ἵδρυμα τοῦτο ἀσκεῖ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων τοῦ Νομοῦ Χίου. Περαίνων, συνιστῶ, ὅπως διὰ τοῦ διατάγματος δοθῇ εὐχέρεια εἰς τὰ Δικαστήρια νὰ ρυθμίζουν τὰς διαφορὰς μεταξὺ ἰδιοκτητῶν καὶ ἐνοικιαστῶν, κατὰ τρόπον ἀπολύτως δίκαιον, πρὸς ἄρσιν ὑφισταμένων ἀδικιῶν καὶ ληφθῇ εἰδικὴ μέριμνα διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἀστικῆς περιουσίας τῶν φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων. Κατέθεσα τροπολογίαν περὶ ἄρσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου διὰ τὰ ἀκίνητα τῶν φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων. Ἐὰν τὸ διάταγμα δὲν φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ, τοὐλάχιστον νὰ λάβῃ εἰδικὰ μέτρα προστασίας τῶν Ἱδρυμάτων τούτων.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ρουσόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§12Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου, πρέπει νὰ θιγῇ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ τοὺς ἐνοικιαστάς. Νομίζω, ὅτι πλεῖστοι λόγοι ἐπιβάλλουν τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου ἰδιοκατοικήσεως. Ἐπίσης, οἱ αὐτοὶ λόγοι ἐπιβάλλουν τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ μισθώματος τοῦ ἐνοικίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἂς λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν πρότασίν μου καὶ ἂς εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν λῆψιν ἀποφάσεων.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ἔχει τὸν λόγον.

§14Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις προκρίνει τὸν τρόπον νὰ ρυθμίσῃ δι’ ἐξουσιοδοτήσεως τὰ θέματα τοῦ ἐνοικιοστασίου, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει, τοὐλάχιστον, νὰ καθορίσῃ τὰ πλαίσια ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ κινηθῇ. Τὸ νὰ προβῇ εἰς τὴν ρύθμισιν δι’ ἐξουσιοδοτήσεως θεμάτων τόσον σοβαρῶν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν. Δὲν συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν τοῦ φίλου εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας κ. Παπαρρηγοπούλου, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψηφισθῇ ἐνοικιοστάσιον ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ὀρθῶς ἀνεμνήσθη τῆς ὑπουργίας Τσιτσεκλῆ, καθ’ ἣν ἐψηφίσθη νόμος ἐνοικιοστασίου, ὁ ὁποῖος ἐθεωρήθη, ὅτι ἦτο ἀπὸ τοὺς καλυτέρους. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι καὶ σήμερον θὰ ἠδύνατο νὰ ψηφισθῇ ἐνοικιοστάσιον ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις προέκρινε τὴν ὁδὸν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἔπρεπε τοὐλάχιστον, ἂν μὴ διὰ ρητῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου, τοὐλάχιστον εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν νὰ καθορίζῃ τὰ πλαίσια ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ κινηθῇ, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ κἄποια δέσμευσις. Καὶ ἡμεῖς συμμεριζόμεθα τὴν ἄποψιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀποβλέψῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν βαθμιαίαν ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἀλλὰ δὲν βλέπω νὰ ὑπάρχῃ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καμμία σχετικὴ σκέψις. Τὸ νὰ ζητῆται δὲ ἐξουσιοδότησις τῆς παρατάσεως καὶ πέραν τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1963, ἐπ’ ἀόριστον διὰ διαταγμάτων, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον, ἡμεῖς δὲ ἀντιτιθέμεθα ἀπολύτως. Ὡς ὀρθῶς ὑπεστήριξεν ὁ συνάδελφος κ. Καψάλης, διακόπτων τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας κ. Παπαρρηγόπουλον, θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ ἐν τῷ νόμῳ μέχρι ποίας προθεσμίας παρατείνεται τὸ ἐνοικιοστάσιον, παρατείνεται μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 1963, πέραν αὐτοῦ νέα παράτασις μόνον διὰ τῆς Βουλῆς θὰ δύναται νὰ δοθῇ καὶ ὄχι διὰ διατάγματος. Τὸ διάταγμα τὸ ὁποῖον ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις, θὰ εἶναι διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου, ἐνδεχομένως, θὰ τροποποιήσῃ ὑφισταμένας διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου, καὶ μάλιστα διὰ τὴν ἔκδοσιν αὐτοῦ τοῦ διατάγματος, νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ ταχθῇ προθεσμία. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις προθεσμίαν 12 ὁλοκλήρων μηνῶν διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὰ θέματα τοῦ ἐνοικιοστασίου; Δηλαδή, πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται καὶ ἐν τούτῳ τῷ σημείῳ ἀπροετοίμαστος εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι λέγει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι παρίσταται ἀνάγκη ἀμέσου παρατάσεως τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου μὲ παράλληλον ἐξουσιοδότησιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως μετὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν δημιουργηθεισῶν συνθηκῶν, προέλθῃ ἐντὸς τῆς τασσομένης προθεσμίας, εἰς τὴν τροποποίησιν, κατάργησιν, καὶ συμπλήρωσιν τῶν διατάξεων τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὥστε ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον δὲν ἔχει μελετήσει εἰς ποίας τροποποιήσεις, συμπληρώσεις ἢ καταργήσεις τῶν διατάξεων τοῦ ἐνοικιοστασίου θὰ προβῇ καὶ ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν, ὅπως διασκεφθῇ ἐπὶ τοῦ θέματος ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον ἔτος, μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1963 διὰ νὰ ἀποφασίσῃ τελικῶς; Πρέπει νὰ ὁμολογήσετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος αὐτὴ ἡ προθεσμία. Θὰ ἦτο δυνατὸν ἐντὸς τριμήνου προθεσμίας ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκδώσῃ τὸ διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ τροποποιήσῃ, θὰ καταργήσῃ ἢ θὰ συμπληρώσῃ ἰσχυούσας διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἡ παράτασις τοῦ ἐνοικιοστασίου νὰ καθορισθῇ ἐν τῷ νόμῳ μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 1963 χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἐξουσιοδότησις περαιτέρω παρατάσεως. Διότι ἂν χρειάζεται περαιτέρω παράτασις, θὰ ἠμποροῦσεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ χρόνου τὸν Ὀκτώβριον νὰ ἔλθῃ διὰ νέου νόμου καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν παράτασιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἐν ὄψει μάλιστα καὶ τῶν νέων διατάξεων αἱ ὁποῖαι θὰ καθορισθοῦν διὰ τοῦ διατάγματος. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει λέγω, ὅτι ἐφ’ ὅσον θὰ ἐδέχετο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ περιορισθῇ ἐντὸς τοῦ πρώτου τριμήνου ἡ ἔκδοσις τοῦ Διατάγματος ὄχι διὰ τὴν παράτασιν, διότι ἡ παράτασις θὰ πρέπει νὰ καθιερωθῇ ἐκ τοῦ νόμου μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1963, διὰ τὴν συμπλήρωσιν, τροποποίησιν ἢ κατάργησιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων τοῦ ἐνοικιοστασίου, τότε τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιοκατοικήσεως πρέπει νὰ παραταθῇ, ὄχι μέχρι τέλους Ἰανουαρίου, ἀλλὰ μέχρι 30 Ἰουνίου, ὥστε δηλαδή, νὰ ὑπάρξῃ καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας, πρὸς ἔκδοσιν διατάγματος ἕνα τοὐλάχιστον τρίμηνον πρὸς ἄσκησιν τοῦ δικαιώματος τῆς ἰδιοκατοικήσεως. Περαιτέρω θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι θὰ πρέπει —καὶ ὑπάρχει σχετικὴ τροπολογία τοῦ συναδέλφου κ. Γαρουφαλιᾶ— νὰ ἀρθῇ ἡ ἐνοικιοστασιακὴ προστασία τοῦ Δημοσίου. Εἶναι δυνατὸν σήμερον, ἐν ἔτει 1962, τὸ Δημόσιον νὰ προστατεύεται ἀπὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον ὡς ἐνοικιαστής; Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ διάταξις εἰς τὸν νόμον, διὰ τῆς ὁποίας νὰ αἴρεται τὸ ἐνοικιοστάσιον ὅσον ἀφορᾷ τὸ Δημόσιον.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§16Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνάγκη τῆς ἑκάστοτε παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου προκύπτει ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν πολιτικῆς λαϊκῆς στέγης ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν. Εἰς ὅλας τὰς χώρας, εἴτε τὰς σοσιαλιστικὰς, εἴτε τοῦ δυτικοῦ τύπου καὶ πρὸ τοῦ πολέμου καὶ μεταπολεμικῶς ἐδημιουργήθησαν τεράστια οἰκοδομικὰ συγκροτήματα ἀνήκοντα εἴτε εἰς τοὺς δήμους εἴτε εἰς τὸ Κράτος, καὶ τὰ διαμερίσματά των μισθώνονται εἰς τὰς λαϊκὰς τάξεις μὲ χαμηλὸν μίσθωμα. Παρ’ ἡμῖν ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας, θέλει πολλὰς ἀκόμη 10ετίας νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ πρόγραμμά του, γενικώτερον δὲ πέραν τῶν ἐργατῶν διὰ νὰ λυθῇ τὸ θέμα τῆς λαϊκῆς στέγης, ἀπαιτοῦνται τοὐλάχιστον 200 ἔτη συμφώνως πρὸς πόρισμα τοῦ συνεδρίου τῶν ἀρχιτεκτόνων τῆς Θεσσαλονίκης. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ σημειώσωμεν τὴν ἐχθρότητα τῆς Πολιτείας κατὰ τῶν ἀσθενῶν οἰκονομικῶς τάξεων, τῶν ὁποίων κατεδαφίζονται τὰ μικρὰ οἰκήματα ἐκ μέρους συνεργείου τοῦ Σχεδίου Πόλεως. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἄρσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἀλλ’ ἀντιθέτως περὶ ἀνάγκης τῆς παρατάσεώς του ἐπὶ μακρὸν ἀκόμη χρόνον. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐὰν ἤρετο τὸ ἐνοικιοστάσιον θὰ ἐπήρχετο μεγάλη κοινωνικὴ ἀναταραχή. Εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὴν ζητουμένην ἐξουσιοδότησιν, ἡ ὁποία εἶναι εὐρυτάτη παρέχουσα τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ φθάσῃ καὶ μέχρις ὁλοσχεροῦς καταργήσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἐκ τοῦ παρελθόντος ὑπάρχει ἡ πεῖρα καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ καταρτισθῇ σχέδιον νομοθετήματος τὸ ὁποῖον νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν. Εἴμεθα ἐπίσης ἀντίθετοι πρὸς τὴν θεσπιζομένην αὔξησιν τῶν μισθωμάτων κατὰ 10%, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μισθοσυντηρήτους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὑποστοῦν περαιτέρω ἐπιβάρυνσιν. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη συμπαθὴς τάξις τῶν μικροϊδιοκτητῶν καὶ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὥστε νὰ δίδεται πρὸς αὐτοὺς κἄποια ἐπιχορήγησις ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἀντλουμένη ἀπὸ ἱδρυθησόμενον Ταμεῖον ἐνοικιοστασίου. Ὡς πόρον τοῦ Ταμείου προτείνομεν ποσοστὸν 3% ἐπὶ τοῦ συμπληρωματικοῦ ἀναλογικοῦ φόρου ἐπὶ τῶν οἰκοδομῶν. Ποῖοι θὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς μικροϊδιοκτῆται δύναται νὰ προβλεφθῇ διὰ νομοθετήματος τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§18Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὸν ἄρτον εἶναι ἡ στέγη καὶ ὀρθῶς πρέπει τὸ πρόβλημα τῆς λαϊκῆς στέγης νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν. Ἔχομεν νὰ συστήσωμεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔχει χρέος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῆς λαϊκῆς κατοικίας. Περαιτέρω, εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὴν αἰτουμένην ἐξουσιοδότησιν καὶ ζητοῦμεν νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπεξειργασμένον νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς ἰδιοκτησίας, τὸ ὁποῖον ἀνέλυσεν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἤδη διὰ κοινωνικοὺς σκοπούς, ἡ ἰδιοκτησία ἐθίγη καὶ δὲν πρέπει νὰ πρυτανεύῃ πλέον ἡ ἀντίληψις, ἡ ὁποία ἴσχυσε περὶ ἰδιοκτησίας κατὰ τὸ παρελθόν, τόσον μᾶλλον, ὅσον ἡ εἴσοδός μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. δημιουργεῖ περισσοτέρας ὑποχρεώσεις εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν νὰ συμβάλῃ, ὥστε νὰ διευκολύνῃ τὴν συναγωνιστικότητα τῆς Ἑλλάδος εἰς εὐρυτέρους χώρους. Ἐπιβάλλεται νὰ μὴ ἐπιβαρυνθοῦν αἱ βιομηχανίαι καὶ αἱ βιοτεχνίαι, καθὼς καὶ οἱ μισθοσυντήρητοι. Ὡς πρὸς τοὺς μικροϊδιοκτήτας, συνιστῶμεν τὴν ἵδρυσιν Ταμείου Ἐνοικιοστασίου. Καταλήγων, κ. Πρόεδρε, συνιστῶ, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ρουσσοπούλου, νὰ μὴ φορολογῆται ὡς ἔσοδον τὸ τεκμαρτὸν μίσθωμα εἰς τὰς περιπτώσεις ἰδιοκατοικήσεως.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βγενόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§20Α. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τῶν κ.κ. εἰσηγητῶν, αἱ ἀπόψεις τῶν ὁποίων δὲν διΐστανται σημαντικῶς, ὀλίγα τινὰ θὰ ἠδύνατό τις νὰ προσθέσῃ. Αἱ διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου ἐθεσπίσθησαν τὸ 1957 ὑπὸ τὸ κράτος τῶν κρατουσῶν τότε οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν συνθηκῶν. Αἱ συνθῆκαι αὐταὶ μετεβλήθησαν αἰσθητῶς ἔκτοτε. Ἡ ὀξύτης τοῦ προβλήματος τῆς στέγης ἔχει ἀμβλυνθῆ, αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι ἐβελτιώθησαν καὶ εἶναι ἀνάγκη ὅπως τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον προσαρμοσθῇ τὸ ταχύτερον πρὸς τὰς δημιουργηθείσας ἔκτοτε νέας τοιαύτας συνθήκας. Πρέπει, λοιπόν, νὰ γίνῃ ἀναμφισβητήτως ἀναπροσαρμογὴ τοῦ ἐνοικιοστασίου πρὸς τὰς συνθήκας, τὰς δημιουργηθείσας κατὰ τὴν περίοδον τῆς 5ετίας. Δι’ αὐτὸ συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν γνώμην τῶν κ.κ. Λυκουρέζου καὶ Καψάλη, περὶ τοῦ ὅτι τὸ ἐνοικιοστάσιον, τὸ διάταγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, πρέπει νὰ ἐκδοθῇ τὸ ταχύτερον καὶ ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος, τὸ ὁποῖον νὰ καλύπτῃ μόνον ἓν τέταρτον τοῦ ἔτους, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ παραταθῇ, διότι ἐὰν πρόκειται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐκδώσῃ τὸ διάταγμα αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ τὰς σχέσεις ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νέων δεδομένων εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους, ποῖον λόγον θὰ ἔχῃ νὰ συζητῶνται αἱ ἀπόψεις τῆς Βουλῆς; Μολονότι καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας δὲν ἀπεσαφήνισε πλήρως τὰς ἀπόψεις του, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐναρμονισθῇ ἡ ἄρσις τῶν περιορισμῶν τῆς ἰδιοκτησίας μὲ προστασίαν τῆς στέγης εἰς τὰς περιπτώσεις ποὺ εἶναι ἐνδεδειγμέναι, ἐμείναμεν ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς σύμφωνοι, ὅτι πρέπει νὰ προστατευθῇ ἡ στέγη εἰς τοὺς μισθοσυντηρήτους. Ἐναπόκειται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐρευνήσῃ τὰς συνθήκας, ἐντὸς τῶν ὁποίων δύναται νὰ γίνῃ τοῦτο καὶ νὰ γίνῃ ἕνας ἐναρμονισμὸς μὲ τὴν προστασίαν τῶν μικροϊδιοκτητῶν ἐκείνων, εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκουν αἱ ἰδιοκτησίαι, ὅπου εἶναι καὶ οἱ μισθοσυντήρητοι. Ἐπίσης συνεφωνήσαμεν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐπαγγελματικὴ στέγη, ἀλλὰ ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἕνας ἐπιχειρηματίας ἔχει πολλαπλασίας ἐπαγγελματικὰς στέγας, ἔχει μίαν στέγην, ἡ ὁποία προστατεύεται ἀπὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψιν τοιαύτας περιπτώσεις, μίαν τῶν ὁποίων ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ ὁποία περίπτωσις ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἐξοργιστική. Ἕνας ἐνοικιοστασιακὸς ἐπιχειρηματίας, προστατευόμενος καὶ καταβάλλων μίσθωμα ἐνοικιοστασιακὸν διὰ μίαν ἐπιχείρησιν εἰς ἕνα διαμέρισμα τοῦ αὐτοῦ οἰκήματος ἐμίσθωσεν ἕτερον διαμέρισμα, τὸ ὁποῖον πληρώνει μὲ τετραπλάσιον μίσθωμα τοῦ ἐνοικιοστασιακοῦ διαμερίσματος, μίσθωμα ἐλεύθερον καταβάλλει δηλαδὴ ὁ αὐτὸς μισθωτὴς διὰ τὴν αὐτὴν ἐπιχείρησιν ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ τετραγώνου. Ἐφ’ ὅσον ὁ μισθωτής, ὁ ἐπαγγελματίας αὐτός, ὁ ἐπιχειρηματίας εἶχε τὴν εὐχέρειαν ἐκ τῶν κερδῶν τῆς ἐπιχειρήσεως τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ὡς μίσθιον προστατευόμενον ἀπὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ διὰ τὸ ὁποῖον κατέβαλλεν ἐνοικιοστασιακὸν μίσθωμα, νὰ ἀποκτήσῃ ἐπαγγελματικὴν στέγην, ἡ ὁποία τὴν ἐξυπηρετεῖ ἀπολύτως καὶ διὰ τὴν ὁποίαν καταβάλλει πολλαπλάσιον μίσθωμα, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ προστατευόμενος ἢ τοὐλάχιστον νὰ καταβάλῃ τὸ αὐτὸ μίσθωμα καὶ ἢ θὰ πρέπει νὰ τοῦ στερηθῇ ἡ προστασία, ἐφ’ ὅσον ἐπέλεξεν ἄλλο ἀκίνητον, ἢ νὰ ἀναπροσαρμοσθῇ καὶ τὸ μίσθωμα τοῦ ἐνοικιοστασιακοῦ μισθώματος εἰς τὸ προσῆκον μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ καθορίσῃ τὸ δικαστήριον. Πέραν τούτου, αἱ προσωπικαί μου ἀντιλήψεις εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει πλέον αἱ διατάξεις τῆς ἐνασκήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἰδιοκτησίας καὶ ἰδιοχρήσεως νὰ εἶναι εὐρύτεραι, νὰ ἐκλείψουν οἱ πολλοὶ καὶ οἱ χρονικοὶ περιορισμοὶ διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. Ἔτσι, διευκολύνοντες τὴν ἰδιοκατοίκησιν καὶ ἰδιόχρησιν, ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκτὸς χρόνου. Πέραν τούτου, θέτω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸ θέμα αὐτό. Ὁ θεσμὸς τοῦ ἐνοικιοστασίου, πέραν τῶν περιπτώσεων τῶν ἀδικιῶν, εἰς τὰς ὁποίας καταλήγει καὶ τὰς ὁποίας δύναται ὁ δικαστής, ἐφαρμόζων ὡρισμένας διατάξεις, νὰ ἄρῃ εἰς δεδομένας περιπτώσεις, συνεπάγεται καὶ τὴν καταστροφὴν τοῦ κτιριακοῦ πλούτου τῶν κατοικιῶν, γεγονὸς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ὁ κτιριακὸς πλοῦτος, δηλαδὴ αἱ κατοικίαι, εἶναι ἕνας ἐθνικὸς πλοῦτος καὶ μὲ τοὺς δεσμοὺς τῆς ἰδιοκτησίας ἀφίνεται ἄνευ ἐπισκευῶν καὶ καταστρέφεται, αἱ δὲ ὑπάρχουσαι διατάξεις σήμερον εἶναι ἀνεπαρκεῖς, διότι συνήθως καταστρέφονται αἱ μικρᾶς ἀξίας ἰδιοκτησίαι, εἰς τὰς ὁποίας ὑποχρεοῦται νὰ προσφέρῃ ὁ ἰδιοκτήτης τὰ μίσθια ἓξ μηνῶν διὰ νὰ εἶναι ἐπαρκῆ διὰ τὴν συντήρησίν των. Δι’ αὐτὸ καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς συντηρήσεως τῶν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν προστασίαν κατοικιῶν τὸ πνεῦμα τοῦ Διατάγματος πρέπει νὰ εἶναι εὐρύτατον, νὰ ἐξασφαλισθῇ δηλαδὴ ἡ συντήρησίς των διὰ νὰ μὴ ἔπειτα ἀπὸ ὀλίγα χρόνια καταστρέφονται ἐξ ὁλοκλήρου. Αὐτὰς τὰς ἀπόψεις εἶχα τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ τὰς ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ Διατάγματος.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀλαβάνος, ἔχει τὸν λόγον.

§22Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ὑπεισέλθω εἰς λεπτομερείας ἐπὶ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου περὶ ἐνοικιοστασίου, ἁπλῶς θέλω νὰ κάμω ὡρισμένας βασικὰς παρατηρήσεις. Ἄλλοτε τὸ ἐνοικιοστάσιον ἐδημιούργει μέγαν θόρυβον, διότι ἦσαν καὶ πολλὰ τὰ προβλήματα καὶ αἱ ἐδιαφερόμεναι τάξεις ἐδημιούργουν ἐπεισόδια καὶ διαδηλώσεις ἔκαμαν ἔξω ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιον καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἠνώχλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Σήμερον, κατὰ τὴν συζήτησιν οὐδὲν ὑπόμνημα διενεμήθη εἰς οὐδένα βουλευτήν. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ὑπάρχει μία ἁπλοποίησις τῶν προβλημάτων τῶν ἐνοικιοστασιακῶν. Λαμβανομένου τούτου ὑπ’ ὄψει, καὶ τοῦ ἑτέρου γεγονότος, ὅτι ἡ σημερινὴ συζήτησις ἐβασίσθη ἐπάνω εἰς τὰ δεδομένα τῆς ἀπογραφῆς, τὸ πρόβλημα περιορίζεται ἁπλῶς εἰς τὸ πόσαι κατοικίαι καὶ καταστήματα εἶναι μισθωμένα βάσει τοῦ ἐνοικιοστασίου. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ πρόβλημα ἔγκειται ἐκεῖ, τὸ πρόβλημα ἔγκειται ἀλλοῦ, ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ποία εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἐλευθέρων μισθωμάτων καὶ τῶν ἐνοικιοστατικῶν τοιούτων. Ἡ πεῖρα ἡ δικηγορικὴ μᾶς διδάσκει, ὅτι εἰς τὸν τομέα αὐτὸν σχεδὸν ἔχει ἐπέλθει μία ἐξίσωσις καὶ θὰ ἁπλοποιοῦνται ἀκόμη περισσότερον τὰ προβλήματα καὶ διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῆς πόλεως, διότι ὅσον δημιουργοῦνται νέαι ὁδικαὶ ἀρτηρίαι τόσον μειοῦται ἡ ἀξία ἡ μισθωτικὴ τῶν καταστημάτων τῶν εὑρισκομένων εἰς ἑτέρας ὁδούς. Νὰ φέρω ἕνα παράδειγμα, ὅταν θὰ γίνῃ τὸ δικαστικὸν μέγαρον ἡ στέγη ἡ ἰδική μας ἡ ἐπαγγελματικὴ τῶν δικηγόρων θὰ ἀλλάξῃ τελείως κατεύθυνσιν καὶ πορείαν καὶ αὐτὸ θὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν καὶ ἐπίπτωσιν καὶ εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν μισθωμάτων ἀναμφισβητήτως. Ἐπὶ πλέον, ἐπειδὴ τὸ μίσθωμα ἐμπίπτει ἐν πολλοῖς εἰς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ εὑρισκόμεθα εἰς μίαν νέαν οἰκονομικὴν ἐξόρμησιν, νομίζω, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ λόγοι συνηγοροῦν ἀπολύτως ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λυκουρέζος. Δηλαδὴ τὸ Διάταγμα, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐκδοθῇ μέχρι τοῦ Ἀπριλίου 1963, νὰ ἰσχύσῃ μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου 1963 καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἔλθῃ πλέον τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐναρμονισθῇ πρὸς τὰς νέας τάσεις. Αὐτὴν τὴν γενικὴν πρότασιν εἶχον νὰ κάμω καὶ ὄχι νὰ δοθῇ μία ἀόριστος ἐξουσιοδότησις καὶ πρὸς ὑμᾶς, κ. Ὑπουργέ, ποὺ δυσχερείας μόνον θὰ σᾶς φέρῃ.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ἔχει τὸν λόγον.

§24Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν μόνον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν βάσει τῶν στοιχείων τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου ἠμπορεῖ νὰ μᾶς δώσῃ κἄποιαν ἔνδειξιν τοῦ ποία εἶναι περίπου εἰς γενικὰς γραμμὰς ἡ διαφορά, δηλαδὴ τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει σήμερον μεταξὺ γενικῶς ἐνοικιοστασιακῶν μισθωμάτων καὶ ἐλευθέρων. Βέβαια τὸ γεγονός, ὅτι προτείνει ἡ Κυβέρνησις μίαν αὔξησιν τοῦ 10% ὁδηγεῖ εἰς τὸ λογικὸν συμπέρασμα, ὅτι πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ὑφισταμένη σήμερον διαφορὰ θὰ εἶναι ἀσφαλῶς μεγαλυτέρα τοῦ 10%. Πάντως, ἐπειδὴ διὰ τὸ κρίσιμον σημεῖον τῶν προθεσμιῶν ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡμεῖς ἐπιμένομεν, μία τοιαύτη πληροφορία βασιζομένη εἰς ὡρισμένα στατιστικὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου, θὰ εἶχε σημασίαν, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅταν ἀπαντήσῃ, ἐὰν ἔχῃ τοιοῦτον στοιχεῖον νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ. Πέραν αὐτοῦ, θὰ ἤθελα τοῦτο νὰ εἴπω, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ ὁ νόμος αὐτὸς νὰ ψηφισθῇ καὶ μὲ τὴν συγκατάθεσιν ἑνὸς τμήματος τοὐλάχιστον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἂς προσέξῃ τὸ θέμα τῶν προθεσμιῶν. Βεβαίως ἔχει τὴν εὐχέρειαν μὲ τὴν πλειοψηφίαν της νὰ τὸ περάσῃ καὶ μονομερῶς ἐπιμένουσα εἰς τὰς προθεσμίας καὶ εἰς τὴν ἀσάφειαν τοῦ ὑποβαλλομένου σχεδίου νόμου.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§26Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Βάρος τῆς ἰδιοκτησίας, κ. συνάδελφοι, ἀποτελεῖ τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ δικαιολογεῖ τὴν διατήρησιν καὶ καθιστᾷ ἀνεκτὴν τὴν διατήρησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου ἡ ἔκτακτος ἀνάγκη καὶ ἡ ἐξυπηρέτησις γενικωτέρου κοινωνικοῦ συμφέροντος. Ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κατόπιν τῆς ἀπογραφῆς ἡ ὁποία διενηργήθη καὶ ἐπὶ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα παρέχονται διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, κατέληξα εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἄνευ γενικωτέρας ἀναταραχῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς ἀπότομον ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κατελήξαμεν εἰς τὰ συμπεράσματα ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ παράτασις, κατ’ ἀρχήν, τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ζητοῦμεν ἐν συνεχείᾳ ἐξουσιοδότησιν διὰ τὴν ἔκδοσιν διατάγματος, προτάσει ὁλοκλήρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπὶ τῷ τέλει, τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἡ ἐξουσιοδότησις αὕτη εἶναι πανομοιότυπος εἰς ὅλους τοὺς νόμους τοῦ ἐνοικιοστασίου, τοὺς ψηφισθέντας ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἔγινε πάντοτε καλὴ χρῆσις τῆς ἐξουσιοδοτήσεως ταύτης. Ἀναφέρομαι, τοὐλάχιστον, εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ προκατόχου μου ἀξιοτίμου κ. Καλλία, ὁ ὁποῖος ἐξέδωσε τὸ διάταγμα τοῦ 1960. Νομίζω δέ, ὅτι καὶ ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας μου, ἐν ἔτει 1957, ἔγινεν ἐπίσης χρῆσις ὀρθὴ τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὁποία παρεσχέθη διὰ νόμου, ἔχοντος τὴν αὐτὴν διατύπωσιν. Παρέχεται ἡ εὐχέρεια ὅπως διὰ Διατάγματος τροποποιηθῇ, συμπληρωθῇ ἢ καταργηθῇ τὸ ἰσχῦον διάταγμα περὶ ἐνοικιοστασίου. Βεβαίως, πρέπει κἄποτε νὰ φθάσωμεν εἰς ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Καὶ εἶναι φυσικόν, διὰ τῶν ἐκδιδομένων ἑκάστοτε διαταγμάτων νὰ καταβάλεται κάθε δυνατὴ προσπάθεια νὰ ἀπαμβλύνωνται ὡρισμέναι περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἐκδηλοῦται ὀξύτερον τὸ φαινόμενον τῆς ἐκδήλου ἀδίκου μεταχειρίσεως ἰδιοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον δικαίωμα μεγαλυτέρας στοργῆς καὶ φροντίδος ἐκ μέρους τῆς πολιτείας. Συμβαίνει βεβαίως οἱ μικροϊδιοκτῆται ἐκεῖνοι, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλῶ, νὰ εἶναι καὶ οἱ ἐκμισθωταὶ τῶν ἀδυνάτων μισθωτῶν, περὶ τῶν ὁποίων ἐπίσης λαμβάνει ἰδιαιτέρως πρόνοιαν ὁ νόμος, διὰ τῆς καθιερώσεως μικρῶν μισθωμάτων, προκειμένου περὶ τῶν μισθοσυντηρήτων μισθωτῶν. Κατὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ διατάγματος, πρέπει νὰ βεβαιωθῆτε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ καταβάλῃ κάθε δυνατὴν προσπάθειαν διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλας τὰς ἀνάγκας εἰς τὸ μέτρον τοῦ ἐφικτοῦ. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δώσῃ τὴν ἐξουσιοδότησιν καὶ τὴν συγκατάθεσίν της εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅπως εἶναι διατυπωμένον. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἐπαυξηθῇ ἡ προθεσμία, ἐντὸς τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ἀσκηθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιοκατοικήσεως. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ παραταθῇ μέχρι τῆς 31 Μαρτίου. Εὐνόητον εἶναι ὅτι πρόκειται περὶ ἀσκήσεως δικαιώματος ἰδιοκατοικήσεως βάσει τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων. Ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ νέον διάταγμα τοῦ ἐνοικιοστασίου ἀναγνωρίσῃ καὶ αὖθις δικαίωμα ἰδιοκατοικήσεως ὑπὸ νέας προϋποθέσεις, φυσικὸν εἶναι νὰ τάξῃ νέαν προθεσμίαν. Δέχομαι λοιπόν, νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία μέχρι 31ης Μαρτίου.

§27Α. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Περὶ τῆς προθεσμίας, ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ καταρτισθῇ τὸ διάταγμά σας, ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε καμμίαν δήλωσιν εἰς τὴν Βουλήν;

§28Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θὰ προσπαθήσω τὸ ταχύτερον. Δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν μου νὰ ἐξαντλήσω τὰς προθεσμίας τοῦ νόμου.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἡμεῖς τὸ καταψηφίζομεν, δι’ οὓς λόγους ἀνεπτύξαμεν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, τὸ σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§33Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μὲ τὴν τροπολογίαν, ὅτι παρατείνεται ἡ προθεσμία μέχρι 31 Μαρτίου.

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 2. Γίνεται δεκτόν;

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 3. Δεκτόν;

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. Δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ Β. Δ. τῆς 27)27 Μαΐου 1957 «περὶ ἐνοικιοστασίου» ὡς ἰσχύει ἤδη, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τούτου καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ νὰ ἐξουσιοδοτήσητε τὸ Προεδρεῖον διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ὡς καὶ τῆς σημερινῆς.

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς καὶ σημερινῆς συνεδριάσεως ἐπικυροῦνται ὑπ’ εὐθύνῃ τοῦ Προεδρείου. Δέχεσθε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν 8ην Ἰανουαρίου 1963;

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 8ην Ἰανουαρίου 1963, ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως: Ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 1.45′ μ.μ.)