1962.12.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 16η

Παρασκευὴ 7 Δεκεμβρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ζαννῆς, ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀνακοινώσω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 116822) 26.11.1962 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ προσηρτημένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος.

§4Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐπὶ ποίᾳ αἰτίᾳ;

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἀνέλαβον, ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, εὗρον καθιερωμένον νὰ ἀνακοινοῦνται τὰ ἀδικήματα. Ἀλλὰ συνέβησαν τόσα δραματικὰ ἢ μᾶλλον κωμικοδραματικὰ πράγματα καὶ κατήργησα τὴν ἀναγγελίαν τοῦ εἴδους τοῦ ἀδικήματος. Δυστυχῶς, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐμποδίσω τὴν ἀναγγελίαν τῶν διώξεων. Διότι δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος. Τὸ εἶπον καὶ ἄλλοτε, θὰ τὸ ἐπαναλάβω, ὅτι ἐζητήθη, κἄποτε, δίωξις βουλευτοῦ ἐπ’ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ. Βεβαίως ἀνησύχησα καὶ ἠρεύνησα διὰ νὰ ἴδω περὶ τίνος ἐπρόκειτο. Τὶ νομίζετε ἦτο; Ὁ ἐν λόγῳ βουλευτὴς ἔπαθεν ἓν αὐτοκινητιστικὸν δυστύχημα, ἐτσακίστηκε, ἐπῆγεν εἰς τὸ νοσοκομεῖον καὶ ἔχασε τὸ δελτίον ἐπιτάξεως τοῦ τζὶπ ποὺ εἶχε καὶ ἐπειδὴ τὸ ἔχασε, αὐτὸ ἦτο πρᾶξις ἐσχάτης προδοσίας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἔκτοτε, ἀπεφάσισα νὰ μὴ ἀναφέρω οὐδεμίαν.

§6Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ στέλλεται, πρῶτα, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ κατόπιν...

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μοῦ ἐζητήσατε τὸν λόγον;

§8Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Σᾶς τὸν ζητῶ, τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε. Ἀπουσιάζατε προχθὲς καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος ἀνέφερεν ἕνα ὁρμαθὸν ἄρσεις ἀσυλίας. Ἐπροτείναμεν νὰ πηγαίνουν, πρῶτα, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ κατόπιν νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν ὁλομέλειαν, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις ὅτι ἐδῶ εἴμεθα σπεῖρα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι διάταξις τοῦ Συντάγματος, ποὺ λέγει, ὅτι ἀνακινοῦνται εἰς τὴν Βουλήν. Τὶ νὰ κάμωμεν; Δὲν ἠμπορῶ. Καὶ ἐγὼ ἐνοχλοῦμαι ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἱστορίαν καὶ ἔχω ἄλλας ἀντιλήψεις. Δὲν ξεύρω τὶ θὰ γίνῃ ὅταν τροποποιηθῇ τὸ Σύνταγμα. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἄλλως τώρα. Ἤδη ἔχομεν 10 ἐκκρεμεῖς. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 115514)27.11.62 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Δωδεκανήσου μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γαβριὴλ Χαρίτου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 115513)26.11.62 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Δωδεκανήσου μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γαβριὴλ Χαρίτου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 115512)27.11.62 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Δωδεκανήσου μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γαβριὴλ Χαρίτου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113660)26.11.62 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀσημ. Φωτήλα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 111862)26.11.62 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμ. Μπακλατζῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 116828)26.11.62 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰω. Πωλιουδάκη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113618)26.11.62 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λεωνίδα Κύρκου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§10Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ Β. Δ. τῆς 27) 27 Μαΐου 1957 «περὶ ἐνοικιοστασίου» ὡς ἰσχύει ἤδη, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τούτου καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ Β. Δ. τῆς 27) 27 Μαΐου 1957 «περὶ ἐνοικιοστασίου» ὡς ἰσχύει ἤδη, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τούτου καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ Ν. 3239)1955 περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, Ν. Ζορμπᾶς, Μ. Στεφανίδης καὶ Ι. Τσουδερός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ Ν. 3239)1955 περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Στεφανίδης, Γ. Μπακατσέλος καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ Ν. 3239)1955 περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Κ. Λιδωρίκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Ἁγίας Εὐθυμίας Παρνασσίδος διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν ὑπὲρ τοῦ ΟΓΑ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σητείας, διαμαρτυρομένου δι’ ἐνεργουμένην ἐκποίησιν 3 χιλιάδων στρεμμάτων Μονῆς Τόμπλου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτικῶν Συμβούλων κ.λ.π. Παπαδάτων ἐπαρχίας Μεσολογγίου, αἰτουμένων προαγωγὴν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος εἰς ἑξατάξιον. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἐντολὴν τοῦ ἰδιώτου Ἀθ. Γκίνη παραπονουμένου διότι ἐνῷ ὑπάρχει Νοσοκομεῖον ἐν Γρεβενοῖς, τὰ προσβληθέντα ἐκ διφθερίτιδος τέκνα τῶν κατοίκων ἐπαρχίας Γρεβενῶν μετεφέρθησαν εἰς τὸ ἐν Κοζάνῃ Νοσοκομεῖον ὑποβληθέντων τῶν γονέων των εἰς σοβαρὰς δαπάνας, λόγῳ τῶν μετακινήσεων ἐκ Γρεβενῶν εἰς Κοζάνην. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Παλαιοκώμης, αἰτουμένου ἠλεκτροδότησιν τῆς Κοινότητός του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γιάννου, Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος–Μεγάρων, αἰτουμένων ἐπίλυσιν αἰτημάτων χαλυβδουργῶν, ἐπαναφορὰν ἀπολυθέντων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Γ. Λαμπράκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Λιμενεργατῶν ΟΛΠ, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιζημίαν πρὸς τὰ συμφέροντά των στάσιν τῆς Διοικήσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ὀργανισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ι. Μελᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Λιμενεργατῶν ΟΛΠ, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιζημίαν πρὸς τὰ συμφέροντά των στάσιν τῆς Διοικήσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ὀργανισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἱεραπέτρας–Κρήτης, αἰτουμένου τὴν μεταφορὰν ὀρειχαλκίνου ἀγάλματος νεανίσκου, ἀνευρεθέντος ἐν τῇ πόλει των τὸ ἔτος 1958, ἐκ τῶν ἐργαστηρίων τοῦ Μουσείου Ἡρακλείου εἰς τὸ Μουσεῖον Ἱεραπέτρας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν ὀρυζοπαραγωγῶν, βάμβακος Σερρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ χαμηλὴν τιμὴν ὀρυζοσπόρου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γκερτσιμὰν Χριστοδούλου, Ἀγγελάκη Κωνσταντίνου κλπ. κατοίκων Διδυμοτείχου αἰτουμένων παροχὴν στεγαστικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ξενοφῶντος Παντέλογλου, αἰτουμένου διορισμὸν τοῦ υἱοῦ του ὡς ἐργάτου Κύτους εἰς λιμένα Ἀλεξανδρουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Παρασκευᾶ Ἀγγελίδου κλπ. κατοίκων Ἐξωπόλεως–Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένων χορήγησιν τοῦ βασικοῦ ἐξ 20 στρεμμάτων κλήρου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Πασχάλη Παπάζογλου κλπ. κατοίκων Ψαθάδων Διδυμοτείχου, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν τῶν ἐπιταχθέντων παρὰ τῆς 1ης Μοίρας Σ.Ε.Κ. ἀγρῶν του. Ἀπαντήσεις τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ἀπὸ 27 Νοεμβρίου ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ἐρωτήσεώς του ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Διαμαντόπουλος ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἂν εἶναι ἀληθὲς ἢ ἀνακριβὲς τὸ περιεχόμενον ἐπιστολῆς ἀναγνώστου ὑπὸ τὸ ὄνομα Ἀριστογείτων, δημοσιευθείσης εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλεύθερος» 18ης Νοεμβρίου ἐ.ἔ., τὸ ὁποῖον ὅπως πιστεύει εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμβάλῃ εἰς ἀνησυχίαν τοὺς Ἕλληνας πολίτας ἐφ’ ὅσον μέχρι σήμερον δὲν διεψεύσθη ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπαντῶν ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω ἐρωτήσεως πληροφορῶ τὸν βουλευτὴν κ. Ι. Διαμαντόπουλον ὅτι, ὡς καὶ ὁ ἴδιος εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ, τὸ περιεχόμενον τῆς δημοσιευθείσης ἐπιστολῆς δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀνακριβές, ἀλλὰ εὐτελῶς ψευδὲς καὶ ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους κακοήθως συκοφαντικόν. Πληροφορῶ, ἐν συνεχείᾳ, τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος συκοφαντικὴ ἐπιστολὴ οὐδόλως ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον τῆς 18.11.62 ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς ἐρωτήσεώς του ἀναφέρεται, ἀλλὰ εἰς τὸ γνωστὸν καὶ μόνον ἔντυπον «Ἐλεύθερος», τὸ ὁποῖον δι’ ἀλλεπαλλήλων καταδικαστικῶν ἀποφάσεων ἔχει στιγματισθῆ ὡς ὄργανον συκοφαντίας καὶ δυσφημήσεως. Πληροφορῶ τέλος τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι παρόμοια δημοσιεύματα οὐδεμιᾶς ἔχουν ἀνάγκης διαψεύσεως, οὔτε καὶ ἐμβάλλουν εἰς ἀνησυχίαν τοὺς Ἕλληνας πολίτας, προκαλοῦντα τὴν ἀποστροφὴν καὶ μόνον αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς τὰ διαλαμβανόμενα ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 419 ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα περὶ τῆς ἐκποιήσεως τῶν τουριστικῶν περιπτέρων Λίνδου–Ρόδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Πράγματι, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ε.Ο.Τ. διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 253)21.6.62 ἀποφάσεώς του εἰσηγήθη τὴν ἐκχώρησιν τῶν Τουριστικῶν Περιπτέρων τῆς Λίνδου– Ρόδου εἰς τοὺς ἤδη ἐκμεταλλευομένους ταῦτα Ἀ)φοὺς Πάλλα καὶ τὸν κ. Βασιλ. Μαυρῖκον. Δυνάμει ρητοῦ ὅρου τῆς οἰκείας γνωστοποιήσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ε.Ο.Τ. εἶχε δικαίωμα καὶ ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιλέξῃ ἀνεξαρτήτως ὕψους προσφορᾶς του τὸν μείζονα προσόντα διαθέτοντα καὶ κρινόμενον καταλληλότερον. Τὸ Δ. Σ. ἐπιλέξαν τοὺς κατὰ τὴν γνώμην του καταλληλοτέρους, διησφάλισε συγχρόνως καὶ τὴν οἰκονομικὴν πλευράν, δι’ ὅρου καθ’ ὅν οἱ ἐπιλεγόμενοι δέον νὰ καταβάλωσιν ὡς τίμημα, οὐχὶ τὸ ποσὸν τῆς ἐμπροθέσμως ὑποβληθείσης προσφορᾶς ἢ ἀντιπροσφορᾶς των, ἀλλὰ τὴν μείζονα ἐμπροθέσμως ὑποβληθεῖσαν ἀντιπροσφοράν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, οἱ ἀ)φοὶ Πάλλα ἐπελέγησαν ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς καταβολῆς δραχ. 421.500 ὅση δηλαδὴ ἡ ἀντιπροσφορὰ οὐχὶ τῶν ἰδίων καὶ ἥτις ἀνέρχεται εἰς δραχμ. 300.000, ἀλλὰ μεῖζον ἀντιπροσφορὰ τῶν κ. κ. Π. Ἰωαννίδη κ.λ.π. Ὁμοίως ὁ κ. Β. Μαυρῖκος ἐπελέγη ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς παρ’ αὐτοῦ καταβολῆς τῆς μείζονος ἀντιπροσφορᾶς τῶν κ.κ. Π. Ἰωαννίδη κλπ. ἐκ δραχμ. 451.500 ἀντὶ τοῦ ποσοῦ τῆς ἐκ δραχμ. 400.000 ἰδικῆς του ἀντιπροσφορᾶς. 2) Πέραν ὅμως τῶν ἀνωτέρω ἡ ἀπόφασις τοῦ Δ. Σ. τοῦ ΕΟΤ εἶναι πλήρως δεδικαιολογημένη καὶ ᾐτιολογημένη ὡς πρὸς τὴν καταλληλότητα τῶν ἐπιλεγέντων, ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς: (Ἀπόφασις 253)21–6–1962). «1. Ἐπειδὴ (ὡς πρὸς τὸ Τουριστικὸν Περίπτερον Λίνδου–Παραλιακὸν) κρίνει ὅτι τὸ ὑπὸ τοῦ Π. Ἰωαννίδη δι’ ἑαυτὸν καὶ ὡς πληρεξούσιος τῶν Εὐαγγέλου Χατζηδημητρίου, Γ. Μακρῆ, Ἀν. Χατζημανήτη, Ἀγαπητοῦ Παπαγαπητοῦ καὶ Σάββα Κακοῦ προσφερθὲν μεῖζον τίμημα τῶν δραχμ. 421.500 καταβληθησομένου τοῦ ⅓ ἅμα τῇ ὑπογραφῇ τοῦ συμβολαίου, τοῦ δὲ ὑπολοίπου εἰς 4 ἰσοπόσους ἐτησίας δόσεις πρὸς 7% ἐτησίως, κρίνεται συμφέρον λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας γενομένης ἐκτιμήσεως τοῦ περιπτέρου τούτου ἐκ δραχμ. 180.000 πλὴν ὅμως κρίνει οἱ ἐκ τῶν ὑποβαλλόντων ἐκ δραχ. 300.000 ἀδελφοὶ Πάλλα κέκτηνται μείζονα οὐσιαστικὰ προσόντα διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ πωλουμένου περιπτέρου ἀπὸ τοὺς προσφέροντας τὴν μείζονα προσφορὰν τῶν Π. Ἰωαννίδη κλπ. καὶ τοῦ ἀμέσως προηγουμένου τούτων Α. Ἀποστολᾶ (ποσὸν ἀντιπροσφορᾶς ἐκ δραχμ. 340.000) καθ’ ὅσον ὁ ἐκ τῶν ἀδελφῶν Πάλλα Στέφανος κέκτηται εἰδικὴν ἐπαγγελματικὴν πεῖραν περὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν ἀναλόγων ἐπιχειρήσεων, ἐκμεταλλευόμενος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ δὴ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 αὐτὸ τοῦτο τὸ πωλούμενον περίπτερον ὡς μισθωτὴς αὐτοῦ. Κατὰ δὲ τὴν ἐν τῷ φακέλλῳ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 142)23.4.62 βεβαίωσιν τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας Τουριστικῆς Ξενοδοχειακῆς Ἑταιρείας «Ἀστὴρ» παρ’ ἧς ἔχει μισθώσει τοῦτο, οὗτος διατηρεῖ τὸ ὡς ἄνω περίπτερον εἰς πολὺ καλὴν κατάστασιν εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐξυπηρετῇ πλήρως τὸν προορισμόν του. Ἐνῶ οἱ προσφέροντες τὴν μείζονα προσφορὰν Π. Ἰωαννίδης κ.λ.π. ἀσκοῦντες κατὰ δήλωσίν των ἐπαγγέλματα, ἅτινα οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν ἐκμετάλλευσιν παρεμφερῶν ἐπιχειρήσεων, οὐδεμίαν ἐπαγγελματικὴν πεῖραν διαθέτουσιν, προτιθέμενοι μόνον, κατὰ τὴν ἀπὸ 7 Μαΐου 1962 αἴτησίν των πρὸς τὸ Δ. Σ. νὰ μετατρέψωσιν τὴν κοινοπραξίαν των εἰς Ἀνώνυμον Ἑταιρείαν μὲ Δ)ντὴν τὸν ἐξ αὐτῶν Εὐάγγελον Χατζηδημητρίου, ὅστις κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Δ. Σ. μὴ ἀσκήσας τὸ Ξενοδοχειακὸν ἐπάγγελμα οὐδὲ ἄλλο παρεμφερὲς τοιοῦτον, οὐδεμίαν εἰδικὴν πεῖραν περὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ὡς ἄνω Περιπτέρου διαθέτει. Ὁ δὲ Ἀπόστολος Ἀποστολᾶς τυγχάνων κατὰ τὴν δήλωσίν του μισθωτὴς ἑτέρου περιπτέρου εἰς τὴν αὐτὴν Κοινότητα καὶ εἰς ἄλλην θέσιν, κρίνεται οὗτος ὅτι δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἐπὶ Τουριστικοῦ Περιπτέρου ἐκμετάλλευσιν καὶ τοῦ πρὸς πώλησιν εἰς τὴν παραλίαν Περιπτέρου. Οὔτε δὲ καὶ προσκομίζει βεβαίωσιν τινὰ τῆς ἐκμισθωτρίας του ἢ ἄλλης τινὸς Ἀρχῆς περὶ τοῦ τρόπου τῆς μέχρι σήμερον γενομένης παρ’ αὐτοῦ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ μισθίου περιπτέρου, ἐνῷ κατὰ τὰς πληροφορίας τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ε.Ο.Τ. ἡ ὑπὸ τοῦ Στεφάνου Πάλλα ἐκμετάλλευσις τοῦ πρὸς πώλησιν ἤδη μισθίου Περιπτέρου ὑπῆρξεν ἱκανοποιητικωτέρα ἀπὸ ἀπόψεως ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀναγκῶν τοῦ Τουρισμοῦ τῆς τοῦ Ἀποστόλου Ἀποστολᾶ. Ἐπιπροσθέτως δὲ καὶ ἐκ περισσοῦ κρίνει, ὅτι δίκαιον καὶ εὔλογον εἶναι, ὅπως ὁ μέχρι τοῦδε ἐκμεταλλευόμενος τὸ «πωλούμενον» περίπτερον καὶ διὰ τῆς προσωπικῆς του ἐργασίας καὶ ἐμπειρίας του ἀξιοποιήσας τοῦτο καὶ δὴ ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως, νὰ προτιμηθῇ ἐν τῇ περαιτέρῳ ἐκμεταλλεύσει του ὡς ἰδιοκτήτης αὐτοῦ». 2. Ἐπειδὴ ὡς πρὸς τὸ Τουριστικὸν Περίπτερον Λίνδου (ἐπὶ τῆς πλατείας) κρίνει ὅτι τὸ ὑπὸ τῶν Π. Ἰωαννίδη κλπ. προσφερθὲν μεῖζον τίμημα ἐκ δραχ. 451.500 καταβληθησόμενον κατὰ τὸ ⅓ ἅμα τῇ ὑπογραφῇ τοῦ οἰκείου συμβολαίου, κατὰ τὸ ὑπόλοιπον τῶν ¾ εἰς 4 ἰσοπόσους ἐτησίας δόσεις καὶ 7% ἐτησίως, εἶναι συμφέρον λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας γενομένης ἐκτιμήσεως τῶν δραχμῶν 228.000. Πλὴν ὅμως, κρίνει ὅτι ἐκ τῶν ὑποβαλλόντων ἀντιπροσφορὰν ἐκ δραχμ. 400.000 Βασιλ. Μαυρῖκος κέκτηται μείζονα οὐσιαστικὰ προσόντα διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ πωλουμένου Περιπτέρου ἀπὸ τοὺς προσφέροντας τὴν μείζονα προσφορὰν Π. Ἰωαννίδης κ.λ.π. καθ’ ὅσον οὗτος (Βασ. Μαυρῖκος) κέκτηται εἰδικὴν ἐπαγγελματικὴν πεῖραν περὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν ἀναλόγων ἐπιχειρήσεων, ἐκμεταλλευόμενος μετὰ τοῦ πατρός του αὐτὸ τοῦτο τὸ πωλούμενον περίπτερον ἐπὶ πολλὰ ἔτη πρὸ τοῦ 1955, ὅτε παρεχωρήθη τὸ Περίπτερον τοῦτο εἰς τὴν Ἀνώνυμον Τουριστικὴν καὶ Ξενοδοχειακὴν Ἑταιρείαν «Ἀστὴρ» ἔκτοτε δὲ μέχρι σήμερον, ὡς μισθωταὶ τῆς ὡς ἄνω Ἑταιρείας, κατὰ δὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 130)18–4–62 βεβαίωσιν τῆς ὡς ἄνω ἑταιρείας διατηροῦν τὸ Περίπτερον τοῦτο εἰς ἀρίστην κατάστασιν καὶ ἐπέδειξαν διαγωγὴν τοιαύτην ὥστε τὸ περίπτερον νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ Τουρισμοῦ. Καὶ συνεπῶς κρίνεται ὅτι οὗτος κέκτηται εἰδικὴν ἐπαγγελματικὴν πεῖραν καὶ ὡς τοιοῦτος κρίνεται καταλληλότερος ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῶν προσόντων ἀπὸ τοὺς προσφέροντας τὴν μείζονα ἀντιπροσφορὰν τῶν δραχμ. 451.500 Π. Ἰωαννίδη κλπ. οἵτινες κατὰ τὰ ἐν τῇ ἡγουμένῃ περιπτώσει τοῦ Τουριστικοῦ Περιπτέρου Λίνδου (παραλίας) ἐκτεθέντα, οὐδεμίαν ἐπαγγελματικὴν πεῖραν περὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν παρεμφερῶν ἐπιχειρήσεων διαθέτουσιν. Ἐπιπροσθέτως δὲ καὶ ὡς ἐκ περισσοῦ κρίνει, ὅτι δίκαιον καὶ εὔλογον εἶναι, ὅπως ὁ μέχρι τοῦδε ἐκμεταλλευόμενος τὸ πωλούμενον Περίπτερον καὶ διὰ τῆς προσωπικῆς του ἐργασίας καὶ ἐμπειρίας του ἀξιοποιήσας τοῦτο καὶ δὴ ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως νὰ προτιμηθῇ ἐν τῇ περαιτέρω ἐκμεταλλεύσει του ὡς ἰδιοκτήτης αὐτοῦ. Τὸ Δ. Σ. τοῦ Ε.Ο.Τ. διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 305)12–7–62 ἀποφάσεώς του ἥτις τυγχάνει ἐπίσης πλήρως δεδικαιολογημένη, ἐμμένον εἰς τὴν προηγουμένην ὑπ’ ἀριθ. 263)62 ἀπόφασίν του, ἀπέρριψεν ὡς ἐκπρόθεσμον τὴν ἀπὸ 5 Ἰουλίου 1962 νέαν ἀντιπροσφορὰν τῶν κ.κ. Π. Ἰωαννίδη κλπ. Τὸ αἰτιολογικὸν τῆς ἐν προκειμένῳ ὑπ’ ἀριθ. 305 ἀποφάσεως ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὁ κ. Πρόεδρος θέτει ὑπ’ ὄψιν τοῦ Συμβουλίου τὴν ἀπὸ 5 Ἰουλίου 1962 αἴτησιν τῶν Α. Χατζημανώλη, Γ. Μακρῆ κλπ. πρὸς τὸ Δ. Σ. ἥν καὶ ἀναγινώσκει. Ἐπὶ τῆς αἰτήσεως ταύτης ὁ Νομικὸς Σύμβουλος κ. Π. Λογοθέτης λέγει, ὅτι τὸ Δ. Σ. κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ καθ’ ἥν ἔκρινε τὴν κατακύρωσιν τῶν περιπτέρων Λίνδου καὶ Πεταλοῦδες δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του τὰς ἐκπροθέσμους ὑποβληθείσας ἀντιπροσφορὰς καὶ συνεπῶς δὲν δύναται νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του καὶ τὴν διὰ τῆς προκειμένης αἰτήσεως γενομένην νέαν ἀντιπροσφορὰν καὶ μάλιστα μετὰ τὴν περὶ κατακυρώσεως ληφθεῖσαν ἀπόφασίν του. Ἐπὶ τοῦ λοιποῦ περιεχομένου τῆς αἰτήσεως ὁ κ. Λογοθέτης προσθέτει, ὅτι οἱ εἰς οὕς ἐγένετο ἡ κατακύρωσις προσεκόμισαν πιστοποιητικὰ τῆς Α.Ε. Α-ΣΤΗΡ πιστοποιούσης ὄχι τὴν ἐμπρόθεσμον καταβολὴν τῶν μισθωμάτων ὡς ἰσχυρίζονται οἱ αἰτοῦντες ἀλλὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τῶν περιπτέρων αὐτῶν (βλέπε τὰ προσκομισθέντα πιστοποιητικὰ) καί, ὅτι ἐν τῇ κατακυρώσει τὸ Δ. Σ. ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα τῶν ὑπὲρ ὧν ἡ κατακύρωσις οὕς ἔκρινεν καταλληλοτέρους τῶν αἰτούντων διὰ τοὺς ἐν τῇ οἰκείᾳ ἀποφάσει ἐκτιθεμένους λόγους». 3. Τέλος δέον νὰ ὑπογραμμισθῇ, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ πλειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ ἀλλὰ περὶ προσκλήσεως πρὸς ὑποβολὴν προσφορῶν ἐπὶ τῶν ὁποίων τὸ Δ. Σ. διεφύλαξε πᾶν δικαίωμα ἐλευθέρας κρίσεως, ἥτις ἄλλως τελεῖ ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν διὰ κοινῆς ἀποφάσεως λαμβανομένης. Σημειωτέον, ὅτι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ὑπάρχει καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 218 ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη καὶ ὅτι ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 40 αἰτήσει τοῦ ἰδίου κατετέθη ὑμῖν ὁ σχετικὸς φάκελλος ἐκποιήσεως τῶν περιπτέρων τῆς Λίνδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Α. Φωτήλα. 4) Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9613)7679 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 433 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου καὶ Α. Φωτήλα περὶ τοῦ πρώην Διευθυντοῦ τοῦ Γραφείου Τύπου Βόννης κ. Ν. Καράμπελα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ὁ κ. Καράμπελας δὲν ἀπελύθη ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ Γραφείου Τύπου Βόννης Βʹ τάξεως διὰ πειθαρχικόν τι παράπτωμα, ἀλλὰ ἀπελύθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10197)985)Ζ)17.3.1962 ἀποφάσεως, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 80)Γʹ τῆς 29.3.1962 Φ.Ε.Κ., λόγῳ καταργήσεως τοῦ ἐν Βόννῃ Γραφείου Τύπου Βʹ τάξεως καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ ἣν κατεῖχεν εἰς τοῦτο. (Σημειωτέον, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ Γραφείου τούτου ἐγένετο κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἱδρύσεως ἐν Βόννῃ Γραφείου Τύπου Αʹ τάξεως). Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Καράμπελας διωρίσθη εἰς τὴν θέσιν τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ἐν Βιέννῃ Γραφείου Τύπου Βʹ τάξεως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14017) Ζ τῆς 14.4.1962 ἀποφάσεως, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 96)Γʹ τῆς 19.4.1962 Φ.Ε.Κ. 2) Οὐδαμόθεν προκύπτει, ὅτι τὸ ὕψος τῶν ἀποδοχῶν του φθάνει τὸ ποσὸν τῶν 1.000 δολλαρίων μηνιαίως, τοὐναντίον αἱ ἀποδοχαὶ αὐτοῦ ἔχουν καθορισθῆ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 600 δολλαρίων μηνιαίως, βάσει τοῦ ἐν Βιέννῃ τιμαρίθμου ζωῆς (ἀριθμὸς ἐγκρίσεως Γενικοῦ Λογιστηρίου 92844)27.3. 1962). 3). Ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπόλυσις τοῦ κ. Καράμπελα δέν ἐγένετο διὰ πειθαρχικοὺς λόγους, ἀλλὰ λόγῳ καταργήσεως θέσεως δὲν ὑφίσταται πρακτικὸν Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑπάρχει θέμα καταθέσεως τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον αʹ αἰτουμένου ἐγγράφου. 4) Συνημμένως ἀποστέλλομεν ἀντίγραφα 1) τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12961)Ζ 1203)7.4.1962 ἐγγράφου, δι’ οὗ ἐκοινοποιήθη εἰς τὸν κ. Καράμπελαν ἡ ἀπόλυσις αὐτοῦ καὶ 2) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14017)Ζ 1258)14.4.62 ἀποφάσεως διορισμοῦ του εἰς τὸ Γραφεῖον Τύπου Βιέννης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

Ἀριθ. πρωτ. 12961)Ζ)1203. Πρὸς τὸν κ. Νικόλαον Καράμπελαν Ἐνταῦθα Γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10197)985)Ζ ἀπὸ 17.3.62 ἀποφάσεως τοῦ Ὑφυπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 80)Γ)29.3. 1962 Φ.Ε.Κ. ἀπελύθητε ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Γραφείου Τύπου Βόννης, λόγῳ καταργήσεως τοῦ Γραφείου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1962 Ἐντολῇ Ὑφυπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ι. ΜΠΕΤΤΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

Ἀριθ. πρωτ. 14017)Ζ)1258. Θέμα: Διορισμὸς Ν. Καράμπελα ὡς Διευθυντοῦ εἰς Γραφεῖον Τύπου Βιέννης.

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει 1) τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 23 τοῦ Ν. Δ. 158)46, 2) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 4148)61 ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως, 3) τὴν παρασχεθεῖσαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 101)15.3.62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔγκρισιν, 4) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 92844) 27.3.1962 ἔγκρισιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους καὶ 5) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 86)20.5.1955 ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης, ἀποφασίζομεν: Διορίζομεν τὸν Νικόλαον Καράμπελαν, ἔκτακτον ὑπάλληλον εἰς θέσιν Διευθυντοῦ τοῦ Γραφείου Τύπου Βιέννης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11048)9083 ὑμετέρου γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐν Ἑλλάδι ἐπιτρέπεται ἡ ἀγορὰ ἀκινήτων ὑπὸ ἀλλοδαπῶν, ἐφ’ ὅσον ταῦτα δὲν εὑρίσκονται ἐντὸς περιοχῶν δι’ ἃς ἔχουν ληφθῆ νομοθετικῶς εἰδικὰ ἀπαγορευτικὰ μέτρα. Κατ’ ἐξαίρεσιν διὰ τοῦ Β. Δ. 527)12.8.61 ἤρθη ἡ ἰσχὺς τοῦ Π. Δ.)1925 «περὶ καθεστῶτος Κερκύρας» ἐπὶ δίμηνον, προκειμένου, ἀλλοδαπὴ ξενοδοχειακὴ καὶ τουριστικὴ Ἑταιρεία νὰ προβῇ εἰς εὐρείας ἐκτάσεως τουριστικὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἐκρίθησαν ὡς ἀπαραίτητα καὶ προάγοντα τὴν ἐν γένει τουριστικὴν ἐμφάνισιν τῆς νήσου. Ἡ αὐτή, ὡσαύτως, ἀπάντησις δέον, ὅπως δοθῇ καὶ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 111 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡλιοπούλου καὶ Εὐφραιμίδη, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7839)6273 ἐγγράφου σας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8166)6592 ὑμετέρου γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχομεν διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς καραγωγεῖς Ναυπλίου ἀδείας κυκλοφορίας ἡμιφορτηγοῦ αὐτοκινήτου, ὑπὸ τὸν ὅρον βεβαίως, ὅτι συμφωνεῖ πρὸς τοῦτο καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 136 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7645)6171 ὑμετέρου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὰ Π)Θ «ΕΓΝΑΤΙΑ) καὶ «ΑΠΠΙΑ» δὲν δύναται νὰ προσεγγίζουν εἰς τὸν λιμένα τῆς Πρεβέζης λόγῳ ἤδη ἀνειλημμένων διὰ Συμβάσεως ὑποχρεώσεων ἐκτελέσεως διαφορετικῶν δρομολογίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12110 ἀπὸ 31.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 759 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη περὶ τῶν ἐκδιδομένων ἑβδομαδιαίων ἐφημερίδων Ἀγροτικὸς Ἀγὼν καὶ Νικόπολις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δὲν ὑπάρχει διάταξις νόμου ἀπαγορεύουσα τὴν δωρεὰν διανομὴν ἑβδομαδιαίων ἐφημερίδων ἢ περιοδικῶν, οὔτε οἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀναφερόμενοι νόμοι προβλέπουν τιοῦτον τι. Ἐὰν ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτὴς φρονῇ, ὅμως, ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὑφίσταται θέμα διώξεως, δύναται νὰ προβῇ εἰς ἀνακοίνωσιν ἀξιοποίνου πράξεως πρὸς τὸν ἁρμόδιον Εἰσαγγελέα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπιστρέψωμεν ὑμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12199 ἀπὸ 1.11.62 ἔγγραφον ὑμῶν μετὰ τῆς συνημμένης ὑπ’ ἀριθ. 236 ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου καθὼς καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12209 ἀπὸ 1.11.62 ἔγγραφον ὑμῶν μετὰ συνημμένης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 774 ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ, καθ’ ὅτι τὰ εἰς αὐτὰς ἀναφερόμενα θέματα ἀφοροῦν τὸν Ε.Ο.Τ. καὶ κατὰ συνέπειαν ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11677)9675 ὑμετέρου δι’ οὗ ἐλάβομεν γνῶσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 710 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Τοπικὴ Ἐπιτροπὴ Τουρισμοῦ Αἰγίνης οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει ὅπως καθορίζῃ τὸν τόπον σταθμεύσεως τῶν ἁμαξηλατῶν καὶ τῶν ἀγοραίων αὐτοκινήτων τῆς πόλεως τῆς Αἰγίνης. Ἐπὶ τοῦ θέματος ἐδώσαμεν ἐντολὴν πρὸς τὴν Τοπικὴν Ἐπιτροπὴν Τουρισμοῦ Αἰγίνης, ὅπως παράσχῃ ἡμῖν τὰς δεούσας ἐξηγήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη ἀφορώντων ζητήματα τῆς νήσου Πάτμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν τὰ ἀκόλουθα: α) Ὁ φερόμενος ὡς μὴ λειτουργήσας κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον νεοανεγερθεὶς ξενών, εἶναι ἔργον δημοτικὸν καὶ ὡς τοιοῦτον ἐκφεύγει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ. β) Ἡ ὁδὸς Χώρας Πάτμου–Κόλπου Γροίκου, θ’ ἀποπερατωθῇ ἐντὸς τοῦ ἔτους, ἐγκριθείσης συμπληρωματικῆς πιστώσεως δραχμῶν 500.000 εἰς τὸ πρόγραμμα τουριστικῶν ἔργων 1962. γ) Ἡ ἀνέγερσις ξενοδοχείου εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ κόλπου Γροίκου θὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ εἰδικοῦ προγράμματος ἀναπτύξεως Δωδεκανήσου καὶ εὐθὺς ὡς ἐξασφαλισθοῦν αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις, αἵτινες θὰ προέλθουν ἐκ τῆς ρευστοποιήσεως μέρους τῆς ἀκινήτου περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἐν Δωδεκανήσῳ. δ) Αἱ ἐργασίαι ἀναστηλώσεως εἰς τὴν Μονὴν τῆς Πάτμου δὲν διεκόπησαν, ἀλλ’ ἀνεστάλησαν ἐπὶ μικρὸν χρονικὸν διάστημα, λόγῳ ἀσθενείας τοῦ ἐπιβλέποντος καὶ καθοδηγοῦντος τὰς ἐργασίας αὐτοπροσώπως Διευθυντοῦ τῆς Ὑπηρεσίας Ἀναστηλώσεως. Ἤδη συνεχίζονται κανονικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ, περὶ ἔργων ὁδοποιΐας ἐν τῇ νήσῳ τῆς Μυκόνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ πρόγραμμα ἔργων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ περιελήφθη κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ διετέθησαν αἱ ἀκόλουθοι πιστώσεις δι’ ἔργα ὁδοποιΐας ἐν Μυκόνῳ. α) Διὰ τὴν ὁδὸν Μυκόνου–Ἁγίου Στεφάνου κατὰ τὰ ἔτη 1955, 1956, 1957 δραχμαὶ 770.000. β) Διὰ τὴν ὁδὸν Μυκόνου Ἄνω Μερᾶς κατὰ τὸ ἔτος 1958 δραχμαὶ 500.000. Διὰ τῶν πιστώσεων τούτων ἐπερατώθη ἀσφαλτοστρωθεῖσα ἡ πρώτη τῶν ἀνωτέρω ὁδῶν καὶ διηνοίχθη ἡ δευτέρα δι’ ἐκτελέσεως χωματουργικῶν ἐργασιῶν. Ἔκτοτε δὲν διετέθησαν ἕτεραι πιστώσεις καθ’ ὅσον ἔπαυσαν ἐγγραφόμεναι εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ Ε.Ο.Τ. πιστώσεις δι’ ἔργα ὁδοποιΐας, γενικῶς τῆς ἁρμοδιότητος ἀφεθείσης ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ὅπερ προγραμματίζει καὶ ἐκτελεῖ συγκοινωνιακὰ ἔργα ἀναλόγως τῶν διατιθεμένων πιστώσεων καὶ τοῦ συνόλου τῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἐπὶ τῆς ἀποσταλείσης καὶ ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10722) 8692)25.9.1962 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, σχετικῆς μὲ τὸν τουριστικὸν ξενῶνα καὶ τὰ σφαγεῖα τῆς νήσου Τήνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσωμεν ὅτι, δεδομένου, ὅτι ἀμφότερα τὰ θέματα τὰ περιλαμβανόμενα εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑμετέρου Ὑπουργείου, δὲν θὰ δοθῇ ἀπάντησις εἰς τὴν ἐρώτησιν ταύτην ἐκ μέρους ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11497)9463 ἀπὸ 15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 700 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη περὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀθλητισμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ Ἑλληνικὸς Ἀθλητισμὸς εὑρίσκεται σήμερον εἰς σημεῖον ἐξελίξεως εἰσέτι καὶ οὐχὶ κάμψεως, δεδομένου ὅτι αἱ ἐθνικαὶ ἐπιδόσεις εἰς τὰ διάφορα ἀθλήματα καταρρίπτονται συνεχῶς. Ἡ ἐξέλιξις ὅμως αὕτη δὲν δύναται νὰ συγκριθῇ πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἀθλητισμοῦ εἰς τὰ ὁλοκληρωτικὰ Βαλκανικὰ Κράτη, λόγῳ τῶν ἐπικρατουσῶν εἰς αὐτὰ εἰδικῶν συνθηκῶν. Ἐλπίζομεν, ὅτι τὸ βασικὸν τοῦτο συμπέρασμα δὲν ἀγνοεῖ ὁ ἐρωτῶν βουλευτής, ὅστις προέρχεται ἐκ τῆς ἀθλητικῆς οἰκογενείας καὶ ἐλάμπρυνε τὸν Ἑλληνικὸν ἀθλητισμὸν κατὰ τὸ παρελθόν, βέβαιοι ὄντες, ὅτι ἀντιλαμβάνεται, ὅτι καταβάλλονται τεράστιαι προσπάθειαι διὰ τὴν ἄνοδον καὶ τὴν διεθνῆ προβολὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀθλητισμοῦ, εἰς τὰ πλαίσια πάντοτε τοῦ Ὀλυμπιακοῦ, δηλ. τοῦ ἐρασιτεχνικοῦ καὶ οὐχὶ κατὰ τὰ κρατοῦντα ἤδη ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. Τὰ προβαλλόμενα παρὰ τοῦ κ. βουλευτοῦ μικροεπεισόδια, μικροελλείψεις, ἐνδοεσωτερικὰ τῶν Ἀθλητικῶν Ὁμοσπονδιῶν καὶ Ἀθλητικῶν Σωματείων κλπ., συνήθη φαινόμενα οὐχὶ μόνον παρ’ ἡμῖν, ἀλλὰ καὶ παγκοσμίως, δὲν δύνανται ν’ ἀποτελέσουν ἀποδείξεις δυσμενῶν κριτηρίων, οὐδὲ εἶναι κἂν δυνατὸν νὰ δικαιολογήσουν τὴν ὑπὸ τῆς Πολιτείας, παρὰ τὰς ὑφισταμένας διατάξεις νόμων καὶ τὸ Σύνταγμα ἐπέμβασιν διὰ τὴν ἀλλαγὴν τῶν ἐκλεγομένων καὶ οὐχὶ διοριζομένων Διοικήσεων τούτων, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία θελήσῃ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰς ἰδίας μεθόδους τῶν ὁλοκληρωτικῶν Κρατῶν. Πάντως, ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν κειμένων διατάξεων τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων, καταβάλλονται συνεχεῖς προσπάθειαι καὶ λαμβάνονται πάντα τὰ μέτρα διὰ τὴν προαγωγὴν καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν οἰκονομικὸν ἔλεγχον τῆς διαχειρίσεως τῶν Ἀθλητικῶν Ὁμοσπονδιῶν καὶ Ἀθλητικῶν Σωματείων, οὗτος διεξάγεται ἑκάστοτε κατὰ τὸν νόμον παρὰ τῶν ἐντεταλμένων Κρατικῶν Ὀργάνων, εἰς περιπτώσεις δὲ παραβάσεων καὶ διαχειριστικῶν ἀνωμαλιῶν δυναμένων νὰ ἐπιφέρουν ποινικὴν δίωξιν, ἡ Πολιτεία, πάντοτε ἔλαβε καὶ λαμβάνει τὰ προσήκοντα μέτρα καὶ παρέπεμψε τοὺς παραβάτας εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Εἰδικώτερον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν μετάβασιν τῆς Ἐθνικῆς Ὁμάδος Κολυμβήσεως εἰς Αὐστρίαν διὰ ποῦλμαν, αὕτη ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας διὰ τὸ ἄθλημα Ὁμοσπονδίας καὶ ἀνάγεται εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν αὐτῆς ἁρμοδιότητα. Τέλος ὅσον ἀφορᾷ τὴν μετάβασιν ἀεροπορικῶς εἰς Αὐστρίαν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως Ἀθλητισμοῦ, αὕτη δὲν ἔλαβε ποτὲ χώραν, καθόσον κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα εἰς ὅ ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς Ἀθλητισμοῦ ἐνοσηλεύετο εἰς τὸ Νοσοκομεῖον, οὐδέποτε μεταβὰς εἰς Βιέννην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11050)9085 ἀπὸ 4.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 603 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου περὶ τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Σταδίου Καλογρέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Σταδίου ἐξετάζεται ἐπισταμένως ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν παρ’ ὅλων τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους, τῶν ἐχουσῶν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ἀνέγερσιν ταύτην. Ἤδη μετὰ παρέλευσιν ἀρκετοῦ χρόνου, ἴσως δὲ θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ δεκαετηρίδων πρὸ τοῦ τελευταίου πολέμου καὶ κατόπιν μεγάλων ἀγώνων, τὸ θέμα εὑρίσκεται εἰς τὸ εὐοίωνον σημεῖον τῆς ἐξασφαλίσεως τοῦ καταλλήλου ἀπαιτουμένου χώρου ἐν τῷ λεκανοπεδίῳ τῆς Ἀττικῆς διὰ τὴν ἀνέγερσίν του. Ὡς γνωστὸν βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2358)1953 καὶ τοῦ εἰς ἐκτέλεσιν τούτου ἐκδοθέντος ἀπὸ 11)29.3.52 Β. Δ)τος ἀπηλλοτριώθη ἀναγκαστικῶς ἡ κατάλληλος ἔκτασις εἰς Φιλοθέην διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Σταδίου. Ἤδη κατόπιν ἐκδόσεως καὶ τῶν σχετικῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων, περὶ καθορισμοῦ τῶν καταβληθησομένων ἀποζημιώσεων καὶ εἰς ἐκτέλεσιν τούτων: 1) Κατεβλήθη εἰς τοὺς 389 ἰδιοκτήτας τοῦ ὅλου χώρου τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας τῶν γηπέδων των καὶ εἰς πλείστους ἐξ αὐτῶν τὰ ¾ τῆς ὅλης ἀξίας τῶν ἐν λόγῳ γηπέδων. 2) Κατεβλήθη εἰς ἄνω τῶν 100 ἰδιοκτητῶν ὁλόκληρον τὸ ἐπιδικασθὲν ποσὸν λόγῳ συμβιβασμοῦ πρὸς τὴν ΕΟΑ καὶ 3) ἐπίκειται συμβιβασμὸς μετὰ 70 ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἰδιοκτητῶν πρὸς καταβολὴν ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ τῆς ἀξίας τῶν γηπέδων των. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀνέγερσίς του θὰ ἀπαιτήσῃ μεγάλας δαπάνας, δὲν νομίζομεν, ὅτι θὰ ἦτο σοβαρὸς λόγος τῆς μὴ ἀνεγέρσεώς του, δεδομένου, ὅτι αὕτη ἀποτελεῖ τὸν Πανελλήνιον πόθον τῶν φιλάθλων. Προσπάθειαι καὶ ἐνέργειαι καταβάλλονται συνεχῶς, ὅπως ὑπερπηδηθοῦν αἱ παρουσιαζόμεναι οἰκονομικαὶ δυσχέρειαι διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ τούτου. Βάσιμος εἶναι ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, ὅτι τὸ Κράτος καὶ ἡ ἄδολος Ὀλυμπιακὴ Ἑλλὰς ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ ἐξωτερικῷ, ἥτις ἐτράφη μὲ τὴν ἰδέαν τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ὀλυμπιακοῦ τούτου συγκροτήματος, ἀπαραιτήτου διὰ τὴν διεθνῆ προβολὴν τῆς Ἑλλάδος, ὡς Κέντρου καὶ κοιτίδος τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἰδέας, θὰ συμβάλῃ ἐνεργῶς ὑλικῶς καὶ ὁλοψύχως, εἰς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ὡραίου αὐτοῦ ἔργου. Συνεπῶς καὶ ἐκ λόγων πραγματικῶν, ἀλλὰ καὶ ἐκ λόγων συναισθηματικῶν ἡ ἰδέα καὶ μόνον τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Σταδίου εἰς τὸν χῶρον τοῦτον, δέον νὰ ἀποκλεισθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10720)8690 ἀπὸ 25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 564 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη περὶ ἀπαγορεύσεως λειτουργίας ἐν Ἄρτῃ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Συμφώνως πρὸς ρητὴν διάταξιν τῆς κειμένης νομοθεσίας Ν. 2312)1953 Ἄρθρ. 1 «περὶ Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας» τὸ δικαίωμα ἐγκαταστάσεως ραδιοφωνικῶν πομπῶν καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, ἀνήκει ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας. Συνεπῶς πλὴν τούτου οὐδεὶς τρίτος, δικαιοῦται εἰς ἐγκατάστασιν παρομοίου σταθμοῦ. 2) Ἀπὸ εἰδικωτέρας —τεχνικῆς— ἀπόψεως, ἡ περιοχὴ τῆς Ἄρτης, καλύπτεται πλήρως ἀπὸ τὰς ἐκπομπὰς τοῦ μεγάλου πομποῦ Δυτικῆς Ἑλλάδος, ὅστις ἐγκατεστημένος εἰς τὴν Κέρκυραν καὶ λειτουργῶν ἐπὶ κατευθυνομένης κεραίας, ἐκπέμπει μὲ ἰσχὺν 135 KW (δυν. 50KW) καλύπτων πλήρως ἅπασαν τὴν περιοχὴν ἀπὸ Ἠπείρου μέχρι τῶν ἀκραίων σημείων τῆς Μεσσηνίας. Ὅθεν ἡ λειτουργία ἑτέρων σταθμῶν εἰς τὴν καλυπτομένην περιοχὴν ὁσονδήποτε μικρᾶς ἐμβελείας καὶ ἂν εἶναι οὗτοι, εἰς οὐδεμίαν ἀνάγκην ἀνταποκρίνονται. 3) Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀποφεύγηται ἡ δημιουργία νέων πομπῶν, καθόσον ἐπέρχεται σύγχισις εἰς τὰς συχνότητας, αἱ ὁποῖαι ὡς γνωστὸν ἔχουσι καθορισθῆ διὰ διεθνῶν συμβάσεων, ὥστε νὰ μὴ ἐμφανίζηται ἡ χώρα ὡς παραβάτης τούτων. 4) Εἶναι ἀληθές, ὅτι εὑρίσκονται εἰσέτι ἐν λειτουργίᾳ μικρᾶς ἰσχύος ραδιοσταθμοί, εἰς Πύργον, Μεσολόγγιον καὶ Λευκάδα, δηλαδὴ ἐντὸς τῆς περιοχῆς τῆς καλυπτομένης ἀπὸ τὸν πομπὸν τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι οἱ ἐν λόγῳ πομποὶ λειτουργοῦν παρανόμως. Ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδία ὑπηρεσία καὶ τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας, ὅσον καὶ τὸ συναρμόδιον Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ἀπὸ πολλοῦ μετ’ ἐπιμονῆς ἔχουσι ζητήσει τὴν διάλυσιν τῶν οὕτω παρανόμως λειτουργούντων σταθμῶν, θέλουσι δὲ καὶ αὖθις ἐπανέλθῃ ἐπὶ τοῦ αἰτήματος διαλύσεως τῆς ἐγκαταστάσεως τούτων. 5) Εἰς τὸν περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις Σεραφεὶμ Παπαδημητρίου ἐδόθη ἀρνητικὴ ἀπάντησις εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ αἴτησιν, διότι αὕτη, ὡς ἀνωτέρω ἀνεπτύξαμεν, ἀντίκειται εἰς ρητὴν διάταξιν τοῦ Νόμου. Προσθετέον, ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὴν χορήγησιν τοιαύτης ἀδείας, εἶναι προεχόντως τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν (Γεν. Δ)νσις Τηλεπικοινωνιῶν). 6) Τέλος οὐδὲ σκέψις ὑπαγωγῆς εἰς τὸ ΕΙΡ τοῦ ἐν προκειμένου Ραδιοσταθμοῦ δύναται νὰ γίνῃ, καθόσον οὗτος οὐδὲν κενὸν πρόκειται νὰ πληρώσῃ, οὐδὲ εἰς ἀνάγκην τινὰ νὰ ἀνταποκριθῇ, θὰ ἀποτελέσῃ δὲ ἄνευ οὐσιώδους λόγου, πρόσθετον βάρος οἰκονομικόν, τεχνικὸν καὶ ὑπηρεσιακὸν διὰ τὸ Ἵδρυμα τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10698)8668 ἀπὸ 25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 542 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Τὸ Γραφεῖον Τύπου Βόννης προήχθη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1961 εἰς Γραφεῖον Τύπου Αʹ τάξεως. Τοῦτο ἐπέβαλε τὸ ὑπηρεσιακὸν συμφέρον λόγῳ τῶν ἀναπτυχθεισῶν τελευταίως μετὰ τῆς Γερμανίας σχέσεών μας εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. 2) Τὸ ἄρθρον 23 τοῦ Ν. Δ. 156)46 προβλέπει τὴν εἰς προσωπικὸν σύνθεσιν τῶν γραφείων Τύπου Αʹ τάξεως (ἄρα καὶ τοῦ Γραφείου Τύπου Βόννης) ὡς κάτωθι: 1 Διευθυντὴς 1 Ὑποδιευθυντὴς 3 Βοηθοὶ Τύπου ἢ μεταφρασταὶ 1 Δακτυλογράφος Ἑλληνικῆς 1 Δακτυλογράφος ξενόγλωσσος 1 Κλητὴρ καὶ 5 θέσεις ἐκτάκτων συνεργατῶν 13 Σύνολον 3) Ἔναντι τῆς ὡς ἄνω προβλεπομένης εἰς προσωπικὸν συνθέσεως, ἔχουν προσληφθῆ εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦτο κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα οἱ κάτωθι, οἵτινες περιλαμβάνονται ἐν τῷ συνημμένῳ πίνακι, εἰς ὃν ἀναγράφονται λεπτομερῶς τὰ αἰτηθέντα ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ στοιχεῖα, ἤτοι ὁ τόπος καταγωγῆς τῶν ὑπαλλήλων, τὰ προσόντα, αἱ μηνιαῖαι ἀποδοχαὶ καὶ ἡ ἀντίστοιχος ὑπηρεσία, ἣν ἕκαστος προσφέρει: 1) Νικόλαος Ἀντωνόπουλος 2) Γρηγόριος Κάλφογλου 3) Γεώργιος Δημητρακόπουλος 4) Χρῆστος Καλακατσούλης 5) Χ. Μετσοβίτης 6) Εὐθ. Εὐθυμίου Πλὴν τῶν ἐν τῷ συνημμένῳ πίνακι ἀναγραφομένων ὑπαλλήλων ὑπηρετεῖ σήμερον εἰς τὴν ἐν Βόννῃ Πρεσβείαν, κατ’ ἀπόσπασιν ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου Λευκωσίας, ὁ ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλος Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου Γεώργιος Ζωτιάδης, δι’ ὃν ὑπάρχει πρότασις διορισμοῦ του εἰς τὴν κενὴν θέσιν Βοηθοῦ Τύπου τοῦ Γραφείου Τύπου Βόννης. Οὗτος ἔχει τὰ κάτωθι προσόντα: 1) Πτυχιοῦχος τοῦ Πανεπιστημίου Μίτσιγκαν, ἰσοτίμου τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. 2) Πτυχιοῦχος Ρωσικοῦ Ἰνστιτούτου Κολούμπια. 3) Καθηγητὴς τῆς Σχολῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. 4) Μέλος Ἀμερικανικῆς Ἀκαδημίας Πολιτικῶν καὶ Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν. 5) Μέλος Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς Κύπρου. Γνωρίζει ἀγγλικά, γερμανικὰ καὶ γαλλικά. 4) Τόσον ὁ ἐν Βόννῃ Ἕλλην Πρεσβευτής, ὅσον καὶ ὁ Προϊστάμενος τοῦ αὐτόθι Γραφείου Τύπου, διετύπωσαν κατ’ ἐπανάληψιν παράπονα διὰ τὴν ἔλλειψιν ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ καὶ τὴν μὴ εἰσέτι πλήρη ἐπάνδρωσιν τοῦ Γραφείου τούτου, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπηρετοῦν ἤδη μόνον ἑπτὰ ὑπάλληλοι, ἐνῷ ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 158)46 προβλέπονται 13 θέσεις. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ ἔλλειψις ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ δυσχεραίνει τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Γραφείου λόγῳ τῶν ἐν Γερμανίᾳ κρατουσῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ἐκ τῆς ὑπάρξεως λ.χ. πολλῶν Ὁμοσπόνδων Κρατῶν, τῆς ἐκδόσεως εἰς τὰς πρωτευούσας τούτων, πολλῶν μεγάλων καὶ ἀξιολόγων ἐφημερίδων κλπ. Πέραν τῶν ἀνωτέρω, τὸ Γραφεῖον Τύπου Βόννης καλεῖται νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐκτὸς ἄλλων καὶ θέματα ἐπικοινωνίας μετὰ τῶν ἐκεῖ Ἑλλήνων σπουδαστῶν. 5) Οὐδαμόθεν ἔχει περιέλθει εἰς γνῶσιν ἡμῶν, ὅτι τὸ προσωπικὸν τοῦ ἐν Βόννῃ Γραφείου Τύπου δὲν ἐξυπηρετεῖ τὰ Ἑλληνικὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Διὰ τοῦτο ἐκφράζομεν τὴν ἔκπληξιν ἡμῶν, διότι ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτὴς διατυπώνει ἀβασανίστως καὶ ἄνευ προσκομίσεως ἢ ἐπικλήσεως συγκεκριμένων στοιχείων κατηγορίας κατὰ τοῦ ὑπηρετοῦντος εἰς τὸ ἐν λόγῳ Γραφεῖον Τύπου προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ λίαν εὐσυνειδήτως τὰ ἀνατεθέντα εἰς αὐτὸ καθήκοντα. 6) Σκόπιμον εἶναι νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ὑπηρετούντων εἰς Γραφεῖα Τύπου ἐξωτερικοῦ ἡμετέρων ὑπαλλήλων εἶναι κατὰ πολὺ κατώτεραι, συγκρινόμεναι πρὸς τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐπ’ ἀντιστοίχοις βαθμοῖς ὑπαλλήλων Πρεσβειῶν καὶ Προξενείων ὡς καὶ ἑτέρων ἐν τῷ ἐξωτερικῷ Ἑλληνικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα. 1. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ἡμῖν ὑπὸ ἡμερομηνίαν 11.7.62 καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 270 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 2. Αἱ ὑφιστάμεναι ἐν Ἑλλάδι Σχολαὶ Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων, ἤτοι μία ἐν Ρόδῳ Ἀνωτέρας Ἐκπαιδεύσεως καὶ ἀνὰ μία ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ Κηφισσιᾷ Σχολαὶ Στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, λειτουργοῦσιν ἀποκλειστικῶς ὡς οἰκοτροφεῖα καὶ ὡς τοιαῦται εἶναι προσιταὶ εἰς ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ φοιτήσωσιν εἰς αὐτάς. 3. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπ’ ὄψει τῶν σήμερον ὑφισταμένων δεδομένων ἀπὸ ἀπόψεως προσελεύσεως σπουδαστῶν, ἀναγκῶν κατὰ στάθμην ἐκπαιδεύσεως, διδακτικοῦ προσωπικοῦ κλπ., δὲν εἶναι δυνατόν, πρὸς τὸ παρὸν τοὐλάχιστον, νὰ προγραμματισθῇ ἡ ἵδρυσις ἑτέρας σχολῆς ἀλλαχοῦ. 4. Διὰ τὴν μετεκπαίδευσιν ὅμως τοῦ ἤδη ἐργαζομένου προσωπικοῦ, ἔχει ἀποφασισθῆ ἡ ἐν Κερκύρᾳ σύστασις τμήματος μετεκπαιδεύσεως, ὅπερ ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ ἀρχίσῃ λειτουργοῦν λίαν προσεχῶς. Ἀπὸ μακροῦ δὲ χρόνου ἐλειτούργησεν ἤδη ἐν Κερκύρᾳ Φροντιστήριον Ξένων Γλωσσῶν διὰ τοὺς ξενοδοχοϋπαλλήλους τῆς νήσου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8968)27.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν περιλήψει ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία, καθ’ ἣν μισθοδοτεῖται ἀπὸ τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον στρατιωτικὸς συνταξιοῦχος ἢ καὶ πολιτικὸς μισθοδοτούμενος παραλλήλως ἀπὸ τὴν Δ.Ε.Η., ἀπὸ Πρακτορεῖον Ἐφημερίδων καὶ ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας, ὡς ἀναφέρεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Ε. Σακελλάρη καὶ Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9748)7846 ἀπὸ 23.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 403 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Ε. Σακελλάρη καὶ Γ. Λαμπράκη, περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῆς Ἐφορείας τοῦ Ἐθνικοῦ Σταδίου Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Ἐφορεία τοῦ Σταδίου τούτου ἔτυχε τῶν ἑξῆς ἐνισχύσεων: Τὸ ἔτος 1958 δι’ 70.000 δραχ., τὸ ἔτος 1959 δι’ 800.000 δραχ., τὸ ἔτος 1960 δι’ 700.000 δραχ. καὶ τὸ ἔτος 1961 δι’ 1.520.000 δραχμῶν. Διὰ τῶν ὡς ἄνω οἰκονομικῶν ἐνισχύσεων, αἵτινες σημειωτέον εἶναι αἱ ἀνώτεραι δοθεῖσαι εἰς Ἐθνικὰ Στάδια, ἐπετεύχθη ἡ ἀνέγερσις τοῦ ἐν λόγῳ Σταδίου, καθὼς καὶ ἡ πλήρης ἀθλητικὴ ἀξιοποίησις αὐτοῦ. Ἡ αἰτηθεῖσα ἐνίσχυσις παρὰ τῆς Ἐφορείας τοῦ Σταδίου τούτου ἐκ δραχμῶν 200.000, ἀφορᾷ δαπάνας διὰ κάλυψιν ἀναγκῶν οὐχὶ ἀπολύτου προτεραιότητος, ἀλλὰ συμπληρωματικῶν τοιούτων, αἵτινες δύνανται νὰ θεραπευθῶσι καὶ εἰς εὐθετώτερον χρόνον. Ὡς ἐκ τούτου καὶ δεδομένου, ὅτι ὑπάρχουν ἤδη ἄλλαι ἐπιτακτικώτεραι ἀνάγκαι ἑτέρων Ἐθνικῶν Σταδίων, ἅτινα δὲν ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον ἀνεγέρσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Σταδίου Βόλου, τὸ Συμβούλιον Ἀθλητισμοῦ ἠναγκάσθη νὰ μὴ ἐπιχορηγήσῃ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τὴν ὡς ἄνω Ἐφορείαν. Ἐκρατήθη πάντως σημείωσις, ὅπως αὕτη ἐπιχορηγηθῇ κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος 1963. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 30.6.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὁδοῦ προσπελάσεως πρὸς λουτρόπολιν Σμοκόβου, χρήζει μὲν ρυθμίσεως, πλὴν ὅμως ἐκφεύγει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος, δοθέντος, ὅτι πρόκειται περὶ ὁδοῦ χαρακτηρισμένης ὡς ἐπαρχιακῆς καὶ ἑπομένως ὑπαγομένης εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Καρδίτσης. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔσοδα ἐκ τῶν διατεθέντων εἰσιτηρίων λούσεως εἰς τὴν λουτρόπολιν Σμοκόβου κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, ταῦτα ἔχουσιν ὡς κάτωθι ἀναλυτικῶς: Αʹ. Ἐνοίκια εἰσπραχθέντα παρὰ τοῦ Ε.Ο.Τ. ἐκ συμβατικῆς ὑποχρεώσεως (ποσοστὸν 5% ἐπὶ τῶν ὑδροθεραπειῶν).

Βʹ. Ποσοστὰ ὑπὲρ τρίτων (Ν. Δ. 4086)60 ἄρθρον 11). α) 3% συμφώνως Ν. Δ. 4)9.6.27.

β) 4% συμφώνως Α. Ν. 1169)38.

γ) 8% συμφώνως Ν. 4844)30.

Ἐκ τῶν ἀνωτέρω, τὰ 4% καὶ 8% ὡς χαρακτηρισθείσης τῆς ἰαματικῆς πηγῆς εἰς τουριστικῆς σημασίας, περιέρχονται εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. φέροντα τὸ βάρος τῶν δαπανῶν ἐποπτείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9230)7374 ἀπὸ 4.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 347 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Καίτοι δὲν συντελέσθη εἰσέτι ἡ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ ἐκλεγέντος χώρου διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ἐθνικοῦ Σταδίου, ἐν τούτοις, ἡ Γενικὴ Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ προέβη εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἐφορείας τοῦ ἐν λόγῳ Γυμναστηρίου διὰ 50.000 δραχ. τὸ ἔτος 1960 καὶ διὰ 50.000 δραχ. κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7180)5562)5.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 47 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Μπριλλάκη, περὶ ἐνισχύσεως τῶν μικρῶν Σωματείων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ Γενικὴ Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ καταβάλλει κᾶθε δυνατὴν προσπάθειαν, ὥστε νὰ ἐνισχύσῃ παντοιοτρόπως τὰ διάφορα μικρὰ σωματεῖα τῶν ἐπαρχιῶν, ἅτινα παρουσιάζουν ἀξιόλογον ἀθλητικὴν δρᾶσιν καὶ ἀνάλογον ἦθος. Οὕτω κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐνισχύθησαν 218 ἀθλητικὰ σωματεῖα εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 2.500 δραχμῶν ἕκαστον ἐξ αὐτῶν πρὸς ἐπιβράβευσιν τῆς ἀθλητικῆς των δραστηριότητος καὶ τοῦ ἤθους των. Ἐκτὸς τῆς ἐνισχύσεως αὐτῆς, παρέχει ἡ Γενικὴ Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ πᾶσαν δυνατὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν: α) πρὸς τὰ σωματεῖα τὰ διαθέτοντα κατὰ κυριότητα ἀγωνιστικοὺς χώρους, διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ συμπλήρωσιν τῶν γυμναστηριακῶν των ἐγκαταστάσεων καὶ β) διὰ τὴν τέλεσιν ἀγώνων εὐρυτέρας σημασίας, διὰ τῆς συμμετοχῆς ἀθλητῶν ἐκ περισσοτέρων Νομῶν τοῦ Κράτους. Αἱ ὡς ἄνω ἐνισχύσεις παρέχονται μόνον εἰς τὰ νομιμοποιημένα ἀθλητικὰ σωματεῖα ἔναντι τῆς καθ’ ἡμᾶς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ. Ἐν προκειμένῳ, τὰ σωματεῖα «ΗΡΑΚΛΗΣ» Σκοπῆς καὶ «ΠΑΝΒΛΑΧΕΡΝΙΑΚΟΣ» δὲν τυγχάνουν νομιμοποιημένα ἔναντι τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ καί, συνεπῶς, οὐδεμίαν ἐνίσχυσιν δύνανται νὰ λάβουν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν ἐπεμβάσεως εἰς τὴν ΕΠΟ, τοῦτο ἂς εἶναι βέβαιοι οἱ κ.κ. βουλευταί, ὅτι γίνεται ὁπωσδήποτε, εἰς τὰ πλαίσια πάντως τοῦ ἐπιτρεπομένου ἐκ τῶν κειμένων νόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7184)5566 ἀπὸ 5.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 51 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Μπριλλάκη, περὶ τοῦ Πειραϊκοῦ Συνδέσμου καὶ περὶ ἀναβολῆς ἀγώνων πρωταθλήματος διὰ σχολικὰς ἐκδηλώσεις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Πάντοτε κατὰ τὸ παρελθὸν κατεβλήθη ἡ προσπάθεια διὰ συσκέψεων, ἐγγράφων καὶ συνεννοήσεων μεταξὺ τῶν Ἀθλητικῶν Ὁμοσπονδιῶν καὶ τῶν μεγάλων Ἀθλητικῶν Σωματείων, ὥστε νὰ μὴ συμπίπτῃ ἡ τέλεσις δύο μεγάλων ἀθλητικῶν ἐκδηλώσεων τὴν αὐτὴν ἡμέραν. Δυστυχῶς, τὸ ἀποτέλεσμα ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου δὲν ἦτο ἀπολύτως ἱκανοποιητικόν, διὰ λόγους τεχνικοαθλητικούς. Εἰδικῶς δὲ ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ διασυλλογικὸν κατ’ ἔτος πρωτάθλημα τῶν Σωματείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς– Περιχώρων, ἀποτελοῦν ὀργάνωσιν προκαταρκτικῆς προετοιμασίας τῶν ἀθλητῶν καὶ δημιουργίας ἀθλητικῆς κινήσεως κατ’ ἔκτασιν, ὑποχρεωτικῶς τελεῖται πάντοτε εἰς περίοδον λειτουργίας τῶν Σχολείων. Λόγῳ τοῦ ὅτι ἐπανειλημμένως κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχον δημιουργηθῆ σχετικὰ ζητήματα, ἐτίθετο πανομοιοτύπως πάντοτε εἰς τὴν σχετικὴν προκήρυξιν τοῦ ΣΕΓΑΣ καὶ τίθεται παράγραφος, ἔχουσα ὡς ἀκολούθως: «Ἀναβολὴ τῶν ἀγώνων αἰτήσει Συλλόγων λόγω ἀπασχολήσεως ἀθλητῶν εἰς ἐπιδείξεις καὶ ἀγῶνας Σχολῶν, εἰς τὰς ὁποίας φοιτοῦν, δὲν γίνεται ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει». Ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ταύτην, τὴν ὁποίαν καλῶς ἐγνώριζον τὰ Σωματεῖα, ἐλάμβανον πάντοτε μέρος εἰς τὸ ἀνωτέρω Διασυλλογικὸν πρωτάθλημα, εἰς τὸ ὁποῖον σημειωτέον μετέσχον 6 Σωματεῖα Αʹ Κατηγορίας, 6 Σωματεῖα Βʹ Κατηγορίας καὶ 8 Σωματεῖα Γʹ Κατηγορίας, ἤτοι ἐν ὅλῳ 20 Σωματεῖα. Ἐξ ὅλων αὐτῶν τῶν Σωματείων, οἱ πλεῖστοι ἀθληταὶ τῶν ὁποίων ἦσαν ἐπίσης μαθηταὶ καὶ εἰδικῶς τῶν Σωματείων Βʹ καὶ Γʹ Κατηγορίας, μόνον ὁ Πειραϊκὸς Σύνδεσμος ὑπέβαλεν αἴτημα ἀναβολῆς τῶν ἀγώνων μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἐτελοῦντο περιφερειακοὶ Σχολικοὶ ἀγῶνες. Ἡ Διοίκησις τοῦ ΣΕΓΑΣ, καίτοι μὲ συμπάθειαν ἐξήτασε τὸ αἴτημα τοῦτο τοῦ εἰρημένου Σωματείου, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ δεχθῇ τὰς ἀπόψεις του καὶ διότι θὰ ὑπῆρχε παράβασις τῆς σχετικῆς προκηρύξεως καὶ διότι θὰ ὑπῆρχε διαμαρτυρία τῶν λοιπῶν Σωματείων, ἀλλὰ καὶ τέλος, διότι δὲν ὑπῆρχεν ἄλλη ἡμερομηνία τελέσεως τῶν ἀγώνων τούτων, ἀφοῦ πολὺ προγενεστέρως εἶχον προγραμματισθῆ καὶ θὰ ἐτελοῦντο ἄλλοι ἀγῶνες, ὡς π.χ. τὰ ΙΕʹ Βενιζέλεια 26–27.5.62, τὴν αὐτὴν ἡμερομηνίαν τὸ Ἐαρινὸν Πρωτάθλημα Δεκάθλου, τῇ 3.6.62 αἱ Γυμναστικαὶ Ἐπιδείξεις Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τὴν 9–10.6.62 οἱ ΙΗʹ Ἐαρινοὶ ἀγῶνες ΣΕΓΑΣ, τὴν 16–17.6.62 τὰ Ιʹ Δάλλεια, τὴν 25–26.6.62 ἡ συνάντησις Ἐθνικῶν Ὁμάδων Ἑλλάδος–Πολωνίας ἐν Πολωνίᾳ, τὴν 30.6–1.7.62 ἀγῶνες Ἐπάθλων ΣΕΓΑΣ καὶ τέλος 6–7–8.7.1962 τὸ ΚΣΤʹ Πανελλήνιον Πρωτάθλημα. Περὶ πάντων δὲ τούτων, ἐμπροθέσμως εἰδοποιήθη ὁ Πειραϊκὸς Σύνδεσμος, παρὰ τοῦ ὁποίου καὶ δὲν ὑπῆρξεν οἱαδήποτε ἄλλη ἀντίρρησις ἢ παρατήρησις. Συνεπῶς: α) Νομίζομεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ πρέπει νὰ τιμηθῇ ἰδιαιτέρως ὁ Πειραϊκὸς Σύνδεσμος, ὅστις, ὁμολογουμένως, ἐπιτελεῖ τεράστιον φιλοκοινωνικὸν καὶ ἀθλητικὸν ἔργον εἰς Πειραιᾶ, ἐκ τοῦ ὅτι δὲν εἶχεν ἀρκετοὺς ἀθλητὰς πλὴν τῶν μαθητῶν ἵνα μετάσχῃ εἰς τὸ διασυλλογικὸν πρωτάθλημα καὶ β) δὲν νομίζομεν, ὅτι δυνάμεθα νὰ ὑποδείξωμεν εἰς τὰ ἁρμόδια Τεχνικὰ ὄργανα τοῦ ΣΕΓΑΣ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ πρέπει νὰ συντάσσουν τὰς προκηρύξεις των καὶ νὰ τελοῦν τοὺς ἀγῶνας των, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ διοικοῦντες αὐτόν, προερχόμενοι κατὰ τὸ πλεῖστον ἐκ τοῦ Ἀθλητικοῦ κόσμου, ἔχουν τεραστίαν πεῖραν σχετικῶν θεμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8412) 6776 ἀπὸ 10.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 235 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Λ. Κύρκου, ἀναφερομένης εἰς τὰ ληφθέντα καὶ ληφθησόμενα προσήκοντα μέτρα ἀποτροπῆς ἐκτρόπων κατὰ τὰς ποδοσφαιρικὰς συναντήσεις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἐπὶ πάσης καταγγελίας ἐγένοντο ἅπασαι αἱ σχετικαὶ ἐνέργειαι πρὸς τιμωρίαν τῶν ὑπευθύνων, βάσει τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας, σχετικὴ δὲ ἀπάντησις ἐδόθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 188)Ηβ)5.4.1962 ἡμετέρου ἐγγράφου. β) Μετὰ τὸν ἀγῶνα Παναθηναϊκοῦ Α.Ο. καὶ Ὀλυμπιακοῦ Σ. Φ. Πειραιῶς, διέταξα τὴν ἔκτακτον σύγκλησιν τοῦ Συμβουλίου Ἀθλητισμοῦ καὶ μετὰ σύμφωνον γνώμην αὐτοῦ, ἐπεβλήθη ἡ ποινὴ τῆς ἐπιπλήξεως εἰς τὴν ΕΠΟ, ἥτις σημειωτέον ἀποτελεῖ, βάσει τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας, τὴν ἀνωτέραν προβλεπομένην ποινήν, διότι παρέλειψε νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα πρὸς ὁμαλὴν καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ φιλάθλου πνεύματος διεξαγωγὴν τοῦ ἐν λόγῳ ἀγῶνος. γ) Ἀπηγορεύθη ἐπ’ ἀόριστον ἡ τέλεσις ποδοσφαιρικῶν ἀγώνων μεταξὺ τῶν δύο σωματείων καί, δ) Συνεστήθη εἰς τὴν ΕΠΟ ὅπως ἐντὸς τακτικῆς προθεσμίας ἐπιβάλῃ τὰς δεούσας κυρώσεις πρὸς πάντα ὑπεύθυνον τῶν ἐν λόγῳ ἐκτρόπων διοικητικὸν παράγοντα, ποδοσφαιριστὴν κλπ. καὶ ἐπεφυλάχθημεν ὅμως ἐκ τοῦ ὅλου πορίσματος τῆς ΕΠΟ νὰ λάβωμεν τὰ περαιτέρω προσήκοντα μέτρα. ε) Πᾶσα περίπτωσις παραβάσεως τῆς φιλάθλου ἰδιότητος ὡς λ.χ. δωροδοκία δωροληψία, προσυνεννοημένοι ἀγῶνες κ.λ.π. δύναται νὰ καταγγέλεται παρὰ οἱουδήποτε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Φιλάθλου Ἰδιότητος ὑπευθύνως βάσει συγκεκριμένων στοιχείων πᾶσα δὲ περίπτωσις παραβάσεως τῆς φιλάθλου ἰδιότητος καταγγελθεῖσα ἡμῖν ἀπεστάλη ἤδη εἰς τὴν Ε.Φ.Ι. Πάντως ἡ Γενικὴ Γραμματεία Ἀθλητισμοῦ εἶναι πρόθυμος ἐφ’ ὅσον οἱ ἴδιοι φίλαθλοι δὲν δύνανται διὰ διαφόρους λόγους νὰ καταγγείλουν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν Ε. Φ.Ι. ἀποδεδειγμένας παραβάσεις τῆς φιλάθλου ἰδιότητος νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἀποστολὴν τούτων συνηγοροῦσα ὑπὲρ τῆς λήψεως αὐστηρῶν μέτρων βάσει τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας καὶ στ) Θὰ διηυκολυνόμεθα τὰ μέγιστα εἰς τὸ ἔργον μας ἐὰν ἁγνοὶ φίλαθλοι ὡς οἱ ἐρωτῶντες κ.κ. βουλευταὶ κατήγγειλον ἡμῖν ἢ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν ΕΦΙ ὑπευθύνως καὶ βάσει πάντοτε συγκεκριμένων στοιχείων πᾶσαν πρᾶξιν ἐνεργείας ἢ παραβάσεως, ἵνα κατόπιν τῶν ὡς ἄνω καταγγελλομένων χωρίσωμεν διὰ τῆς προαναφερθείσης ὁδοῦ εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων ἐκείνων ἅτινα θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ ποδοσφαίρου διότι ὡς εἶναι εὐνόητον ἐπὶ ἀορίστων καταγγελιῶν καὶ ὑποθέσεων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεμελιωθῇ κατηγορία καὶ νὰ ἐπιβληθῇ ποινή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8747)6994 ἀπὸ 20.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 291 ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ Ε. Σαββοπούλου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ Ἕνωσις Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων συμφώνως πρὸς τοὺς σχετικοὺς περὶ αὐτῆς νόμους 3619)59 καὶ 4041)60 ἀποτελεῖ ἐπαγγελματικὸν Σωματεῖον, ἐφ’ οὗ ἁπλῆν ἐποπτείαν ἀσκεῖ ὁ Ὑφυπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ Σωματεῖον τοῦτο ὡς ἄλλωστε καὶ ὅλα τὰ ὑφιστάμενα Δημοσιογραφικὰ Σωματεῖα λειτουργεῖ κατὰ τὰς διατάξεις τῆς κειμένης Νομοθεσίας καὶ τοῦ Καταστατικοῦ αὐτοῦ μὴ ὑφισταμένου δικαιώματός τινος τῆς Κρατικῆς Διοικήσεως, ὅπως παρέμβῃ καὶ ἐπιβάλῃ τὴν ἐγγραφὴν ἢ μὴ ἐγγραφὴν ἰδιοκτήτου τινὸς ὡς μέλους αὐτοῦ. Συνεπῶς ἂν ἡ Ἕνωσις Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων κακῶς ἠρνήθη τὴν ἐγγραφὴν ὡς μέλους τοῦ ἰδιοκτήτου τῆς ἐφημερίδος «Δημότης» τοῦτο ἀποτελεῖ θέμα ἐνδεχομένης προσφυγῆς εἰς τὴν Δικαιοσύνην τοῦ ἐκ ταύτης ἀποφάσεως ζημιουμένου. Παρὰ ταῦτα ἀπηυθύναμεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 23630)21.7.1962 ἔγγραφον πρὸς τὴν Ἕνωσιν Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων ὅπως πληροφορήσῃ ἡμᾶς περὶ τῆς μὴ ἐγγραφῆς ὡς μέλους τοῦ ἰδιοκτήτου τῆς ὡς ἄνω ἐφημερίδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7185)5567 ἀπὸ 5.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 52 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ἀπάντησιν ἡμῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Δήμου Κῶ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ

Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 52 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου περὶ παροχῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὸν Δῆμον τῆς Νήσου Κῶ. Ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ παροχὴ οἰκονομικῶν ἐνισχύσεων ὑπὸ τῶν Δήμων εἰς ἀθλητικὰ σωματεῖα ἀνεξαρτήτως τοῦ σκοποῦ ὑπὲρ οὗ προτίθενται ταῦτα νὰ διαθέσωσι τὸ ποσὸν τῆς ἐνισχύσεως, ἀνάγεται, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Κώδικος Δημοτικῆς καὶ Κοινοτικῆς Νομοθεσίας, εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα καὶ διακριτικὴν εὐχέρειαν τῶν οἰκείων Δημοτικῶν Συμβουλίων, τῶν Νομαρχῶν ἢ Ἐπάρχων. Κατὰ συνέπειαν δὲν θεμελιοῦται ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας παρέμβασις τοῦ Ὑπουργείου. 2. Ὁ Δῆμος Κῶ, παρὰ τὰς δοθείσας παρ’ ἡμῶν ὁδηγίας δὲν ὑπέβαλεν εἰσέτι τὰ ἀπαραίτητα τυπικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν νομιμοποίησιν τοῦ Δημοτικοῦ του Γυμναστηρίου ἔναντι τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ. Ἕνεκα τούτου καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἐξέτασις αἰτήματος τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου, περὶ ἐγκρίσεως οἱασδήποτε οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ὑπὸ τοῦ παρὰ τῇ Γενικῇ Γραμματείᾳ Ἀθλητισμοῦ λειτουργοῦντος Συμβουλίου Ἀθλητισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7022)5462 ἀπὸ 1.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 28 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως ταύτης εἶναι ταυτόσημον πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1124 τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ, περὶ τοῦ διανεμηθέντος εἰς ξένους δημοσιογράφους Δελτίου Πληροφοριῶν BALMEDO, εἰς ὃ ἀπηντήσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18912)Η)23.5.62 ὑμετέρου πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου. Οὐχ’ ἧττον διαβιβάζομεν συνημμένως νέαν ἀπάντησιν ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ

Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 28 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Περὶ τοῦ διανεμηθέντος εἰς ξένους δημοσιογράφους «Δελτίον Πληροφοριῶν διὰ τὰ Βαλκάνια καὶ τὴν Ἀνατολικὴν Μεσόγειον» (BALMEDO). Ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου ἐπληροφορήθη τὰ περὶ διανομῆς τοῦ ἀνωτέρω δελτίου ἀπὸ τὴν εἰδησεογραφίαν ὡρισμένων Ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων καὶ οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἶχεν εἰς τὴν σύνταξίν του καὶ τὴν διανομὴν ταύτην. Μὲ τὸ «Δελτίον Πληροφοριῶν διὰ τὰ Βαλκάνια καὶ τὴν Ἀνατολικὴν Μεσόγειον» (BALMEDO) οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ δελτίον τοῦτο ἐκδίδεται ὑπὸ τῆς κ. Ἀθηνᾶς Λοράνδου (δημοσιογράφου) καὶ κυκλοφορεῖ νομίμως καὶ κανονικῶς ἀπὸ 5ετίας περίπου, ἀνὰ δεκαπενθήμερον βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 32354)Γ)2.11.57 ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐν τῇ ἐρωτήσει ζητουμένην πληροφορίαν ἐὰν τὸ ἄνω δελτίον ἐπιδοτεῖται, πληροφοροῦμεν τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι τόσον τὸ ἔντυπον τοῦτο ὅσον καὶ ἡ ἐν Ἀθήναις ἐκδιδομένη ὑπὸ τῆς ἐκδοτρίας γερμανόφωνος ἡμερησία ἐφημερὶς ὑπὸ τὸν τίτλον «ATHENER KU-RIER» δὲν ἐπιδοτοῦνται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Πρὸς περαιτέρω ἐνημέρωσιν τοῦ κ. βουλευτοῦ παρέχομεν τὴν πληροφορίαν ὅτι διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῶν τοιούτων τῶν Ἑλληνικῶν Βασιλικῶν Πρεσβειῶν καὶ τῶν Γραφείων Τύπου Ἐξωτερικοῦ ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Τύπου προμηθεύεται 1) ἀριθμὸν φύλλων ἁπασῶν τῶν ἐν Ἀθήναις ἐκδιδομένων ἡμερησίων ἐφημερίδων καὶ 2) περιωρισμένον ἀριθμὸν ἀντιτύπων εἰδησεογραφικῶν δελτίων ὡς τὸ «Δελτίον Πληροφοριῶν διὰ τὰ Βαλκάνια καὶ τὴν Ἀνατολικὴν Μεσόγειον» καὶ τὸ τοιοῦτον τοῦ «HELLENIC NEWS SERVICE» (ἐκδιδομένου ὑπὸ τῶν κ. κ. Καλοφωλιᾶ, Βασιλειάδη κλπ.) καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς πολιτικῆς αὐτῶν τοποθετήσεως. Σημειωτέον ὅτι διὰ τὴν προμήθειαν αὐτὴν τῶν ὡς ἄνω ἐφημερίδων καὶ δελτίων τὸ Ὑπουργεῖον ἐγγράφεται συνδρομητής, αἱ δὲ συνδρομαὶ καταβάλλονται ἐκ τῆς ἐν τῷ προϋπολογισμῷ αὐτοῦ ἀναγεγραμμένης ἀντιστοίχου πιστώσεως (Κωδικάριθμος 1250 «προμήθεια βιβλίων, περιοδικῶν ἐφημερίδων καὶ λοιπῶν ἐκδόσεων»). Μεταξὺ τῶν ἐν λόγῳ ἐφημερίδων περιλαμβάνονται καὶ οἱ ξενόγλωσσοι τοιαῦται: 1) DAILY POST (τοῦ κ. Γ. Σκούρα) 2) ATHENS NEWS (τοῦ κ. Ι. Χὸρν) καὶ 3) ATHENER KURIER (τῆς κ. Ἀθηνᾶς Λοράνδου). Ἅπασαι αἱ ὡς ἄνω ἐφημερίδες ἔτυχον διὰ τὴν δημοσίευσιν τῆς ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκτενεστάτης εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τῆς ἀπὸ 10– ετίας καὶ πλέον καθιερωθείσης ἀποζημιώσεως, ἥτις ἦτο κατὰ τὸ τρέχον τοῦ αὐτοῦ ὕψους καὶ διὰ τὰς τρεῖς. Ἡ καταβολὴ τῆς ἀποζημιώσεως ταύτης πραγματοποιεῖται χρησιμοποιουμένου τοῦ ἐν τακτικῷ προϋπολογισμῷ προβλεπομένου κονδυλίου (κωδικάριθμος 2381), ἐξ οὗ μέρος διατίθεται διὰ τὴν δημοσίευσιν τῆς ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου. Ἐπίσης ὑπ’ ἀριθ. 1 ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών, λόγῳ ἀσθενείας, ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφερομένης εἰς τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων τῆς συντεχνίας ἀρτοποιῶν Χίου.

§12Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ τῆς Συντεχνίας Ἀρτοποιῶν Χίου, ὑπεβλήθη ὑπόμνημα διὰ τοῦ ὁποίου παραπονεῖται διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀρτοποιῶν, ἐπίσης τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν διατήρησιν τῆς βιοτεχνικῆς μορφῆς τῶν ἀρτοποιητικῶν ἐπιχειρήσεων διὰ τὴν μὴ καταστροφὴν τῶν μικρῶν τούτων ἐπιχειρήσεων, ὡς ἐπίσης καὶ διὰ τὴν λῆψιν ἀγορανομικῶν τινων μέτρων. Τὰ αἰτήματα αὐτὰ τῶν ἀρτοποιῶν Χίου εἶναι γενικῆς φύσεως καὶ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων αὐτῶν, εἶχεν ἀποφασισθῆ γενικὴ ἀπεργία τῶν ἀρτοποιῶν, ἥτις ὡς ἐξηγγέλθη, ἀνεστάλη κατόπιν φαίνεται συνεννοήσεων τῶν ἐνδιαφερομένων μετὰ τοῦ Ὑπουργείου. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μᾶς πληροφορήσῃ εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται τὸ θέμα τοῦ καταρτισθέντος σχεδίου νόμου καὶ ἐὰν πρόκειται νὰ ληφθοῦν μέτρα ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν ἀρτοποιῶν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπ. Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§14Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπ.). Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἡ ἐρώτησις τῆς Συντεχνίας Ἀρτοποιῶν Χίου εἶναι γενικὴ καὶ ἀφορᾷ ὡς διετυπώθη τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀρτοποιήσεως. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας συνεστήθη πρὸ μηνῶν μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐμελέτησε τὸ ὅλον πρόβλημα τοῦ λεγομένου κυκλώματος, ἤτοι σῖτος, ἄλευρα, ἄρτος. Εἰς αὐτά, βεβαίως, περιλαμβάνεται καὶ τὸ θέμα τῆς ἀρτοποιΐας. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως κατέληξεν εἰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθην καὶ ἐγὼ ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργός, κατὰ τὰς ὁποίας προσιδιάζει εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν ἡ βιοτεχνικὴ μορφὴ τῆς ἀρτοποιΐας, χωρὶς βεβαίως νὰ ἀποκλείεται καὶ ἡ βιομηχανικὴ μορφὴ αὐτῆς, ἐφ’ ὅσον δι’ αὐτῆς ἐξυπηρετῆται ἡ κατανάλωσις. Καὶ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη, σκοπεῖ νὰ διατηρήσῃ καὶ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν βιοτεχνικὴν μορφὴν τῆς ἀρτοποιΐας. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατόν, ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην ὅλα τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν τάξιν καὶ τὸ ὅλον κύκλωμα νὰ λυθοῦν. Παρέχω τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τῆς ἀρτοποιΐας, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπομεν τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τῶν ἀρτοποιῶν ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς καταναλώσεως, διότι πιστεύομεν, ὅτι διὰ τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν ἀρτοποιείων θὰ ἐπέλθῃ βελτίωσις τῆς ποιότητος τοῦ ἄρτου, μείωσις ὡρισμένων συντελεστῶν καὶ μείωσις τοῦ κόστους τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, ὡς καὶ τῶν ἄλλων μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν πιστεύομεν ὅτι θὰ ρυθμίσουν κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀρτοποιΐας. Τὸ νομοσχέδιον, ὑπογραφὲν ὑπ’ ἐμοῦ καὶ τῶν ἁρμοδίων ἄλλων συναδέλφων, τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι ἕτοιμον καὶ πρόκειται κατ’ αὐτὰς νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀπὸ ὑμᾶς ἐξαρτᾶται, καὶ ἰδίως ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ θελήσουν νὰ βοηθήσουν πραγματικά, ὥστε ταχέως νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους, διότι δι’ αὐτοῦ πιστεύομεν, ὅτι θὰ ἐξυπηρετήσωμεν πολὺ τὴν κατανάλωσιν καὶ ὡρισμένα δίκαια αἰτήματα τῆς ἀρτοποιητικῆς τάξεως θὰ ἱκανοποιηθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν ἀπεργίαν, τὴν ὁποίαν ἔθιξεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, ἔχω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἀπεργία αὐτὴ ἦτο τελείως ἀδικαιολόγητος καὶ μόνον ἐκ παρανοήσεως ἐγένετο ἡ ἀνακοίνωσις πρὸς ἀπεργίαν μόνον τῆς Συντεχνίας Ἀθηνῶν καὶ οὐχὶ τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀρτοποιῶν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔλαβε διόλου μέρος εἰς τὴν ἀπεργίαν. Δὲν εἶναι μόνον τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ διὰ τὴν τάξιν τῶν ἀρτοποιῶν. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα αἰτήματα αὐτῶν, οἰκονομικῆς κυρίως φύσεως, τὰ ὁποῖα ἐξετάζει ἡ Κυβέρνησις μετ’ ἰδιαιτέρας στοργῆς καὶ πιστεύω, ὅτι συντόμως θὰ ἐξαγγελθῇ καὶ ἡ λῆψις ἄλλων ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξυπηρετοῦν τὴν τάξιν τῶν ἀρτοποιῶν.

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπειδὴ τὸ θέμα ἀφορᾷ τὴν τάξιν τῶν ἀρτοποιῶν, ἔχει ὅμως σχέσιν καὶ μὲ τὸν ἄρτον τοῦ λαοῦ, εἶναι σοβαρώτατον. Ἐκ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, συγκρατῶ τὴν ὑπόσχεσίν του, ὅτι «κατ’ αὐτὰς» θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀρτοποιείων καὶ ὅτι «συντόμως» θὰ ληφθοῦν συμπληρωματικὰ μέτρα ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν ἀρτοποιῶν. Πιστεύω, ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ «κατ’ αὐτὰς» καὶ «συντόμως», θὰ εἶναι πράγματι σύμφωνος μὲ τὴν πραγματικὴν ἔννοιαν αὐτῶν καὶ «συντόμως» πράγματι θὰ ληφθοῦν τὰ ὑποσχόμενα διὰ τοὺς ἀρτοποιοὺς τῆς χώρας μέτρα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3.

§17Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 νὰ ἀναβληθῇ, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου συνεννοεῖται ἐπ’ αὐτοῦ μετὰ τοῦ συναδέλφου του ἐπὶ τῆς Γεωργίας.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν ἁπάντων τῶν αὐτοκινητιστῶν.

§19Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολίδος). Κύριε Πρόεδρε, ἐκ πείρας γνωρίζομεν, ὅτι πολλοὶ ἄνθρωποι πάσχουν ἀπὸ ἀτυχήματα αὐτοκινητιστικά, οἱ ὁποῖοι μένουν ἀνικανοποίητοι καὶ τοῦτο, διότι τὰ αὐτοκίνητα, τὰ προκαλέσαντα τὸ ἀτύχημα, δὲν ἦσαν ἠσφαλισμένα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐθεώρησα χρέος μου νὰ φέρω τὸ θέμα ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τούτου, διὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως ὅλων τῶν αὐτοκινήτων, διότι τοῦτο θὰ εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τοῦ λαοῦ καὶ αὐτῶν τούτων τῶν αὐτοκινητιστῶν. Πέραν δὲ τούτου, ὅτι ὑπάρχει Διεθνὴς Σύμβασις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν λύσιν τοῦ θέματος τούτου. Καὶ ἐρωτῶ: Διὰ τίνα λόγον καθυστερεῖ ἡ χώρα μας ἐπὶ τοῦ τόσον σοβαροῦ τούτου θέματος;

§20Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ὑπάρχει Εὐρωπαϊκὴ Σύμβασις, ἡ ὁποία ἔχει ὑπογραφῆ καὶ ἀπὸ τὴν χώραν μας καὶ μάλιστα διὰ τοῦ νόμου 4147 ἐκυρώθη ἀπὸ τὴν Βουλήν. Πλήν, ὅμως, δὲν ἔχει κυρωθῆ ἀπὸ ἄλλα Κράτη τῆς Εὐρώπης. Ὅταν κυρωθῇ καὶ ἀπὸ τὰ ὑπολειπόμενα Κράτη τῆς Εὐρώπης, τότε θὰ κατατεθῇ καὶ τὸ σχετικὸν νομοθέτημα. Ἐξ ἄλου προβλέπεται, ὅτι τὸ νομοθέτημα πρέπει νὰ κατατεθῇ ἐντὸς 6 μηνῶν ἀφ’ ἧς κυρωθῇ ἡ Σύμβασις αὐτὴ ἀπὸ ὅλα τὰ μετέχοντα Εὐρωπαϊκὰ Κράτη. Κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχω, δύο εἰσέτι χῶραι δὲν ἔχουν κυρώσει τὴν Σύμβασιν, Μετὰ τὴν Σύμβασιν ἐπαναλαμβάνω, θὰ κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἤδη καταρτίζεται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ὑπ’ ἀριθ. 5, 6 καὶ 7 ἐρωτήσεις τῶν συναδέλφων κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ, Σ. Ἠλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Ι. Εὐαγελίδη, Ι. Παπαδημητρίου, εἶναι συναφεῖς καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν ὁμοῦ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐρωτήσεις μου, ἀναφέρονται εἰς τὸ αὐτὸ θέμα καὶ θὰ τὰς ἀναπτύξω ὁμοῦ. Τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Ὑπαλλήλων Ἐθνικῆς Τραπέζης, συνεστήθη τὸ ἔτος 1867, πρὸ ἑκατονταετίας περίπου. Τὸ 1928, ὅτε συνεστήθη ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἥτις ἐτροφοδοτήθη τότε διὰ στελεχῶν ἐκ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὑπεγράφη Σύμβασις μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὅπως τὸ προσωπικὸν τῶν δύο Τραπεζῶν ὑπάγεται εἰς Κοινὸν Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως. Ἡ κοινὴ αὕτη ἀσφάλισις ἐτηρήθη. Ἀλλὰ κατὰ τὸ 1940 κατεβλήθη προσπάθεια ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὥστε νὰ χωρίσῃ τὸ Ταμεῖον Προσωπικοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Προσωπικοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Κατὰ τὸ 1953, ὅτε ἐγένετο ὁ νόμος περὶ ἑνοποιήσεως τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς καὶ Ἀθηνῶν, σημαντικὸς ἀριθμὸς ἐκ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Τραπεζῶν τούτων ἀπεχώρησε λόγῳ τῆς συγχωνεύσεως καὶ ὑπεχρεώθη τότε τὸ Ταμεῖον τῆς Τραπέζης νὰ καταβάλῃ σοβαρώτατα ποσὰ δι’ ἀποζημίωσιν καὶ συνταξιοδότησιν τῶν ὑπαλλήλων τούτων. Πράγματι ἡ ἑνοποίησις αὐτὴ τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς καὶ Ἀθηνῶν ἐδημιούργησε μεγάλα προβλήματα εἰς βάρος τοῦ Ταμείου τούτου. Τὸ μεγαλύτερον, ὅμως, πλῆγμα ἦτο ὁ διαχωρισμὸς τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, εἰς τὸ ὁποῖον παρέμειναν τὰ βάρη τοῦ παλαιοῦ Ταμείου, ἐνῷ ἔχανε τοὺς ἐκ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος πόρους του. Πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Συντάξεων τῶν Ὑπαλλήλων Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἐξεδόθη ὁ νόμος 3662)1957, ποὺ ὑπεχρέωσε τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος, Ἀθηνῶν καὶ Κτηματικῆς νὰ ἐνισχύουν δι’ ὡρισμένων ποσῶν ἐτησίως τὸ Ταμεῖον τοῦτο. Ἡ Τράπεζα, ὅμως, τῆς Ἑλλάδος δὲν θέλει νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἐκ τοῦ νόμου τούτου καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου τὸ Ταμεῖον εὑρίσκεται εἰς ἀδυναμίαν ἐκπληρώσεως τοῦ προορισμοῦ του. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, σεβομένη τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν Σύμβασιν τοῦ 1928, διὰ τὴν διατήρησιν αὐτοῦ τοῦ Ταμείου, καὶ τοῦ νόμου 3662)1957, ὀφείλει νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐφαρμόσῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν, ὥστε νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ διατήρησις πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ προορισμοῦ του εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦτο. Ταῦτα ὡς πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐρώτησίν μου. Ὡς πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 7, εἶναι αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης νὰ ἐπανασυνδεθοῦν τὰ Ταμεῖα Συντάξεως τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς, Ἑλλάδος καὶ Κτηματικῆς. Διὰ τῆς ἐπανασυνδέσεως καὶ τῆς δημιουργίας ἑνὸς μεγίστου ὀργανισμοῦ, θὰ δυνηθοῦν ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι τῶν Τραπεζῶν νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Τὸ αἴτημα αὐτὸ εἶναι δίκαιον καὶ ἔχει κυρίως τὴν βάσιν του εἰς τὴν Σύμβασιν τοῦ 1928. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξετασθῇ εὐμενῶς ἡ ἐπανασύνδεσις τῶν Ταμείων τῶν τριῶν Τραπεζῶν εἰς ἕν. Ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ ἐπείγει εἶναι, ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος πρέπει νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἔχει πρὸς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Ὑπαλλήλων ἐκ τοῦ νόμου 3662)1957.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§24Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ τὰ ἑξῆς: Δὲν θὰ ἀνατρέξω εἰς τὴν παλαιοτέραν ἱστορίαν τοῦ Ταμείου τῶν Συντάξεων τοῦ προσωπικοῦ τῶν τριῶν μεγάλων Τραπεζῶν Ἐθνικῆς, Ἑλλάδος καὶ Κτηματικῆς. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀσκοῦσα εἰδικὴν τραπεζιτικὴν πολιτικὴν — καλὴν ἢ κακὴν ἄλλο θέμα — ἀπεφάσισε τὴν ἑνοποίησιν τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς καὶ Ἀθηνῶν, προέβη εἰς τὴν ἀπόλυσιν 1200 περίπου ὑπαλλήλων. Ἐκ τῶν 1200 ὑπαλλήλων, κατὰ τὸ μέγιστον μέρος συνταξιοδοτήθησαν προώρως 1100 καὶ οὕτω τὸ μὲν ἐδημιουργήθησαν προώρως βάρη εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων τὸ δὲ ἐστερήθη τὸ Ταμεῖον τοῦτο τῶν πόρων ποὺ θὰ κατέβαλλον οἱ ἐξελθόντες μέχρι τῆς ἐπὶ συμπληρώσει ὁρίου ἡλικίας συνταξιοδοτήσεώς των. Μετὰ ταῦτα ὅμως συνέβη κάτι τὸ καταπληκτικόν: Μὲ πίεσιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χωρίζεται τὸ Ταμεῖον συντάξεων καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν Τραπεζῶν Ἑλλάδος καὶ Κτηματικῆς ἵδρυσαν νέον Ταμεῖον. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τοῦ χωρισμοῦ τῶν Ταμείων ὑπῆρξεν ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος. Καὶ εἶναι ἀδικαιολόγητον πέραν αὐτοῦ ἕνα Ταμεῖον ποὺ ὑφίσταται ἐπὶ 80 καὶ πλέον ἔτη διὰ μιᾶς κυβερνητικῆς πολιτικῆς νὰ ὑποστῇ αὐτὸν τὸν χωρισμὸν κατὰ τρόπον ὥστε νὰ προκύψουν ἐν συνεχείᾳ βαρύταται ὑποχρεώσεις εἰς βάρος του. Διότι κατὰ τὸν χωρισμὸν τοῦ παλαιοῦ Ταμείου ἐγένετο μὲν διανομὴ τῆς περιουσίας του μετὰ τοῦ νεοϊδρυθέντος τοιούτου, ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἤδη συνταξιούχων, χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει τὸ μέγα βάρος τὸ ὁποῖον ἐπωμίσθη τὸ ἀπομεῖναν μετὰ τὸν χωρισμὸν Ταμεῖον Συντάξεων Προσωπικοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐκ τῆς προώρου συνταξιοδοτήσεως 1100 ἠσφαλισμένων, ἀλλ’ οὔτε ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἀναλογιστικῶς τὸ μελλοντικὸν βάρος ἐκ τοῦ μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ ἠσφαλισμένων. Ἡ τοιαύτη μεταχείρισις τοῦ Ταμείου Συντάξεων Ἐθνικῆς Τραπέζης ὡδήγησε τοῦτο εἰς ἀδυναμίαν ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεών του, εἰς περικοπὴν τῶν ἄλλως τε χαμηλῶν συντάξεων, ἀλλὰ καὶ εἰς προοπτικὴν πλήρους χρεωκοπίας εἰς τὸ μέλλον. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, τὸ ἔτος 1956, βλέπουσα ὅτι ἐδημιουργήθη ἕνα ἀδιέξοδον εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Προσωπικοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ὅτι 900 συνταξιοῦχοι ἐπρόκειτο νὰ στερηθοῦν παντελῶς συντάξεως, ἔκαμε τὸν νόμον 3662, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὁποίου, ὑπογραφομένην ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου Χρ. Θηβαίου, ἀναφέρεται ρητῶς ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ὑπαγορεύεται ἀπὸ «ἠθικὴν ἐπιταγήν.... διότι ἐνῶ μέχρι τοῦδε τὸ προσωπικὸν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ὑφίστατο ὅλως ἀδίκως καὶ ἐξ ὁλοκλήρου τὰς συνεπείας τῆς συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν καὶ τοῦ χωρισμοῦ τῶν συνταξιοδοτικῶν των Ταμείων, ἤδη καλοῦνται εἰς σύμμετρον ἀνάληψιν βαρῶν οἱ ὑπὲρ ὧν ἀπέβησαν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τὰ ρηθέντα μέτρα». Καὶ οἱ περὶ ὧν ἀπέβησαν τὰ μέτρα εἶναι ἡ Τράπεζα ἡ Ἐθνικὴ καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος. Ὑπεχρεώθησαν, λοιπόν, αἱ Τράπεζαι αὐταὶ νὰ καταβάλλουν κατ’ ἔτος πρὸς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Προσωπικοῦ Ἐθνικῆς Τραπέζης ποσὸν ἀνάλογον πρὸς τὰ ἐλλείμματα αὐτοῦ, καθοριζόμενον δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας, Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν. Ἐπλήρωσαν βάσει τοιούτων ἀποφάσεων, τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον ἔτος καὶ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ τοῦ ἔτους ὅμως 1960, οἱ ὡς ἄνω ὑπεύθυνοι Ὑπουργοί, ἀντιμετωπίζοντες πίεσιν ἐξ ἀρνήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, παρέλειψαν νὰ ἐκδώσουν τὰς σχετικὰς ἀποφάσεις προσδιορισμοῦ τῆς εἰσφορᾶς καὶ οὕτω διηυκόλυναν τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ μὴ καταβάλλῃ ταύτην, ἐνῷ ἡ Ἐθνικὴ κατέβαλλε 80 καὶ 90 ἑκατομμύρια δραχμὰς κατ’ ἔτος. Ἐρωτᾶται διὰ τοῦτο, ἐὰν τὸ Κράτος θὰ ἐπέμβῃ παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐφορμόσῃ τὸν ὑφιστάμενον νόμον ἐὰν οἱ νόμοι ἰσχύουν διὰ τοὺς ἰσχυροὺς καὶ ἐὰν τὸ Κράτος σεβόμενον τοὺς νόμους θὰ τοὺς ἐφορμόσῃ. Θὰ παρεκάλουν, ἐπὶ ὅλων αὐτῶν, νὰ ἔχωμεν μίαν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, πῶς ἀντιμετωπίζῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ ὅλον θέμα, διότι πράγματι σήμερον ἔχουν περικοπῆ αἱ συντάξεις ἑνὸς Ταμείου, τὸ ὁποῖον ἦτο τὸ πλουσιώτερον Ταμεῖον μεταξὺ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν.

§25Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, πράγματι μέχρι τοῦ 1953 ὑπῆρχεν ἕνα Ταμεῖον διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, Ἐθνικῆς καὶ Κτηματικῆς. Διὰ τοῦ νόμου 3662)1957, διεχωρίσθησαν τὰ Ταμεῖα καὶ ἐδημιουργήθησαν δύο, ἕνα διὰ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος καὶ ἕνα διὰ τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος καὶ Κτηματικήν. Ὅταν ἐγένετο ὁ διαχωρισμὸς αὐτός, ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἔλαβε 1803 συνταξιούχους, ἐνῶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ Κτηματικὴ ἔλαβον 620. Ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἀρχίζει ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ πληρώνῃ τριπλασίους συνταξιούχους. Ἐψηφίσθη πράγματι τὸ 1957 νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ὑποχρεοῦται ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὰ βάρη, ἡ δὲ Ἐθνικὴ Τράπεζα ηὔξησε τὴν παροχὴν εἰς 90.000.000. Ἀσχέτως τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἔχει ἀντιρρήσεις, ὡς πρὸς τὴν συνταγματικότητα τοῦ νόμου, ὑποστηρίζουσα ὅτι δὲν ὑποχρεοῦται εἰς καταβολὴν, ἐν τούτοις, πέρυσι ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ὑπεβλήθη εἰς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν αἴτησις, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητεῖτο λῆψις ἀποφάσεως ὅπως ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις της. Δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις ἀκόμη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ ἐπληροφόρησε καὶ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι τὸ θέμα ἀντιμετωπίζεται καὶ μελετᾶται ὁ πλέον κατάλληλος τρόπος ἀρωγῆς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ὡς πρὸς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ, κατὰ πόσον δηλαδὴ ἀντιμετωπίζεται ἡ ἐπανασύνδεσις τοῦ Ταμείου, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιφυλαχθῶ, διότι τὸ ὅλον ζήτημα ἀντιμετωπίζεται καὶ μελετᾶται καὶ δὲν ἔχω ἐξουσιοδότησιν νὰ προβῶ εἰς περαιτέρω ἀνακοινώσεις.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὑπῆρξε σήμερον εἰς τὰς ἀπαντήσεις του παρηγορητικός. Μᾶς εἶπεν ὅτι συντόμως θὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ «συντόμως» θὰ γίνῃ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ τὸ «συντόμως», ὅταν ἕνα θέμα ἐκκρεμῇ ἐπὶ ἕν ἔτος, εἰς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν, σημαίνει μακρότατον χρόνον καὶ ἐπὶ οἰκονομικῶν προβλημάτων οὔτε αἱ ἀναβολαί, οὔτε αἱ παρηγορίαι ἔχουν καμμίαν ἀξίαν. Ἀξίαν ἔχει μόνον ἡ ἐπίλυσις τῶν προβλημάτων. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑποχρέωσιν ἔχει νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ ἐκκρεμὲς ζήτημα, τὸ ταχύτερον.

§27Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι ἐκκρεμὲς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1960. Ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κ. Δημητρᾶτος εἰς ἐρώτησίν μας εἶχεν ἀπαντήσει ὅτι εἶχε προτείνει ἀπὸ τοῦ 1960 τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως κατὰ συνέπειαν τὸ ζήτημα ἐκκρεμεῖ ἀπὸ 2ετίας. Εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ τέλος εἰς αὐτὴν τὴν ἐκκρεμότητα, διότι γνωρίζητε ὅτι λόγῳ τῆς ἀδυναμίας τοῦ Ταμείου, ἔλαβον χώραν καὶ περικοπαὶ ἀκόμη τῶν συντάξεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἑπομένως ἡ κατάστασις νὰ συνεχισθῇ, πρέπει δὲ νὰ σημειώσητε, ὅτι τὸ Ταμεῖον ἐκεῖνο ὑπῆρξεν τὸ ἰσχυρότερον Ταμεῖον καὶ περιῆλθεν εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, συνετείᾳ κυβερνητικῆς πολιτικῆς...... Τὸ Κράτος, μέτοχος τῶν κερδῶν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἔχει καὶ ἰδίαν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ἔναντι τοῦ Ταμείου ὀφειλάς του. Δὲν εἶναι ἀνεκτὸν νὰ ἀρνῆται ἡ Διοίκησις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρεώσεις της καὶ νὰ διευκολύνεται εἰς τοῦτο ὑπὸ τῶν ὑπευθύνων διὰ τὴν ἐφαρμογήν του ὑπουργῶν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἑνοποιήσεως, πρέπει νὰ τονίσω ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ χωρισμοῦ ἑνὸς ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ὁ ἐκ τούτου κλονισμός του εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος, ἡ ἐπανασύνδεσις τῶν Ταμείων καὶ ὀρθὴ πολιτικὴ εἶναι καὶ ἀξίωσιν ἐπὶ τούτου δύνανται νὰ προβάλουν οἱ ἠσφαλισμένοι καὶ ἐκ τῆς Συμβάσεως τοῦ ἔτους 1928 (ἵδρυσις Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος), ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ ἀποσχισθέντος Ταμείου ἔναντι τῶν ἀνειλημμένων ἀναλογιστικῶς ὀφειλῶν, διότι κατὰ τὴν διανομὴν τῶν περιουσιακῶν στοιχείων, τὸ μεγαλύτερον βάρος ἔπεσεν εἰς τὸ Ταμεῖον τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, λόγῳ τῆς ἀθρόας ἀπολύσεως τῶν ὑπαλλήλων ἐνῶ ἔδει νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ παλαιὸν Ταμεῖον.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ ἀνεξάρτητος βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Χριστόπουλος, κατέθεσε δήλωσιν, ὅτι ἀνήκει ἐφεξῆς εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος). Θὰ συζητηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐπερώτησις, τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τοῦ κ. Βασιλάτου κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης. Ἐπίσης σᾶς γνωρίζω, ὅτι ὁ βουλευτὴς κ. Ζίγδης τηλεγραφεῖ ὅτι: «λόγῳ ἀνάγκης ὅπως παραστῶ μάρτυς εἰς ποινικὴν ὑπόθεσιν ἐκδικαζομένην σήμερον, ἀδυνατῶ νὰ παρευρεθῶ εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς» καὶ ζητεῖ ἀναβολὴν διὰ τὴν Τρίτην τῶν ὑπ’ ἀριθ. 5, 6 καὶ 7 ἐπερωτήσεών του τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Μετά, λοιπόν, τὴν 4 τοῦ κ. Βασιλάτου, θὰ συζητηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8.

§29Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπ’ αὐτοῦ ἤθελα νὰ ὑποβάλω μίαν παράκλησιν. Ἐπειδὴ κατὰ πᾶσαν πρόβλεψιν, ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ συναδέλφου κ. Βασιλάτου θὰ τερματισθῇ συντόμως καὶ θὰ ὑπάρξῃ χρόνος νὰ συζητηθῇ ἡ ἑπομένη...

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἀκούσατε, εἶπα, ὅτι μετὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Βασιλάτου θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8. Συμφώνως δὲ τῷ ἄρθρῳ 51 τοῦ Κανονισμοῦ, ἐπιτρέπεται ἡ ἀναβολὴ διὰ μίαν συνεδρίασιν. Συνεπῶς, ἔρχεται αὐτομάτως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8.

§31Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Διὰ νὰ παραστῇ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§32Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ συναφεῖς ἐπερωτήσεις πρὸς τὰς τοῦ κ. Ζίγδη, θὰ συζητηθοῦν μαζί;

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐταὶ εἶναι προτασσόμεναι διὰ μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων. Καὶ αἱ προτασσόμεναι δὲν γενικεύονται. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν φακέλλου σχηματισθέντος κατόπιν προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῶν Λουτρῶν Κυλλήνης.

§34Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ ἐφημερὶς «Ἔθνος», κύριοι συνάδελφοι, κατὰ Σεπτέμβριον 1961, ἐνήργησε μίαν ἔρευναν ἐπὶ τῆς καταστάσεως τῆς λουτροπόλεως Κυλλήνης, κατὰ τρόπον ἀξιέπαινον καὶ ἄξιον πάσης ἐξάρσεως, καὶ διὰ σειρᾶς ἄρθρων ἔφερεν εἰς τὸ φῶς ἀτασθαλίας εἰς τὴν λουτρόπολιν Κυλλήνης διαπραχθείσας. Ὑπὸ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως τῶν Πλημμελειοδικῶν διετάχθη προκαταρκτικὴ ἐξέτασις, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας περιέργως ἡ δικογραφία, καίτοι προέκυπτε ζημία διὰ τὸ Δημόσιον, 700.000 δραχμῶν τὸ μίνιμουμ, ἐτέθη εἰς τὸ ἀρχεῖον. Ἐζήτησα τότε, τὴν 20ὴν Ἰουνίου 1962, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου τῆς προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως εἰς τὴν Βουλήν, μοὶ ἀπήντησε δέ, ὅτι αἱ δικογραφίαι αἱ ποινικαὶ δὲν κατατίθενται εἰς τὴν Βουλήν, διότι ὑπάρχει κατὰ τὸ Σύνταγμα ἡ διάκρισις τῶν ἐξουσιῶν. Ἡ ἀπάντησις μὲ ἐξέπληξε καὶ μὲ ἐξένισεν. Ὅταν κατὰ τὸ ἄρθρον 147 τοῦ Κώδικος τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, πᾶς τίς, ἔχων ἔννομον συμφέρον, δύναται νὰ λάβῃ πᾶν ἀντίγραφον καὶ ἐκ πάσης δικογραφίας, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρνῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ δικαίωμα νὰ λάβῃ γνῶσιν μιᾶς δικογραφίας, ἥτις περιεῖχε στοιχεῖα καταχρήσεων εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου; Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, ὑπέβαλον ἐπερώτησιν, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ ἀναγνώσω ὁλόκληρον. Βάσει τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ Κανονισμοῦ, ἐζήτησα, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸν φάκελλον, τὸν σχηματισθέντα κατόπιν προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως, ἐνεργηθείσης ὑπὸ τοῦ Προϊσταμένου Εἰσαγγελίας Πλημμελειοδικῶν ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τῶν Λουτρῶν Κυλλήνης. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἀφοῦ παρῆλθε πλέον τοῦ μηνὸς χρονικὸν διάστημα, ἀπήντησε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 75686 τῆς 2ας Ἰουλίου 1962, κοινοποιηθέντος μοι τὴν 17ην τρέχοντος, ἐγγράφου του, ὅτι ἀρνεῖται τὴν κατάθεσιν τοῦ σχετικοῦ φακέλλου ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι αἱ ποινικαὶ δικογραφίαι δὲν κατατίθενται εἰς τὴν Βουλήν, «λόγῳ τῆς ἀρχῆς τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν». Ἡ τοιαύτη ἄρνησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι μὴ νόμιμος καὶ προδίδει σαφῆ τὴν πρόθεσιν καταστρατηγήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ γενικώτερον τὴν κατάργησιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, διότι: α) Κατὰ τὸ ἄρθρον 147 τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας, ἀντίγραφα τῶν ἀποφάσεων, διατάξεων, πρακτικῶν, βουλευμάτων ὡς καὶ παντὸς ἐγγράφου τῆς Ποινικῆς διαδικασίας, δίδονται μετὰ τὸ πέρας ταύτης εἰς πάντα διάδικον ἐν τῇ ποινικῇ δίκῃ, εἰς πάντα δὲ ἄλλον ἔχοντα συμφέρον τῇ αἰτήσει του καὶ τῇ ἐγκρίσει τοῦ Προέδρου τοῦ Δικαστηρίου ἢ τοῦ Πταισματοδικείου. Διαρκούσης τῆς ἀνακρίσεως, ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 101, 104, 107 καὶ 108 τοῦ παρόντος Κώδικος, δύναται δὲ νὰ δοθῶσιν ἀντίγραφα καὶ εἰς πάντα τρίτον, ἔχοντα ἔννομον συμφέρον, ὁμοφώνῳ ἐγκρίσει τοῦ ἀνακριτοῦ καὶ τοῦ εἰσαγγελέως. Ἐφ’ ὅσον, ὅθεν, ἐπιτρέπεται ἡ λῆψις ἀντιγράφου ἐκ πάσης ποινικῆς δικογραφίας, ὄχι μόνον ὑπὸ τῶν διαδίκων, ἀλλὰ καὶ παντὸς τρίτου ἔχοντος συμφέρον, εἶναι ἄπορον πῶς ὁ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς ἀρνεῖται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους νὰ ἐνδιαφέρωνται διὰ τὴν καλὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων, ἀλλὰ καὶ τὴν τήρησιν τῶν ὅρων τῶν μετὰ τοῦ Δημοσίου συμβάσεων τῶν ἐπιχειρηματιῶν, καὶ πῶς ἐπίστευσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀρνούμενος τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου, θὰ παρεμποδίσῃ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον ἐπὶ διαχειρίσεως, μάλιστα. β) Διότι ἂν γίνῃ δεκτὴ ἡ θεωρία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ὁ Προϊστάμενος τῆς Εἰσαγγελίας Ἀθηνῶν, κατὰ τεκμήριον, δέον νὰ εἶναι τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως (ὅρα ἀγόρευσιν σχετικὴν ἀειμνήστου Ἐλευθερίου Βενιζέλου ἐν τῇ Βουλῇ), θὰ δύναται μία φαῦλος Κυβέρνησις νὰ συγκαλύπτῃ τοὺς καταχραστὰς διὰ τῆς προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως καὶ τῆς εἰς τὸ Ἀρχεῖον θέσεως τῆς δικογραφίας, καταργοῦσα οὕτω τὰ δικαστικὰ συμβούλια καὶ βαναύσως ἐπεμβαίνουσα εἰς τὸ ἔργον τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν διάκρισιν τῶν ἐξουσιῶν ἐκμηδενίζουσα. Καὶ διερωτᾶται πᾶς τις, ἐὰν πρόκειται περὶ ἐσφαλμένης γνώμης ἢ προδιαγεγραμμένου σχεδίου, πρὸς φίμωσιν τῆς φωνῆς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. γ) Διότι τὴν προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν ἠναγκάσθη νὰ διατάξῃ ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς μετὰ σειρὰν ἄρθρων ἀπογευματινῆς ἐφημερίδος καὶ ἰδικούς μου σαφεῖς ὑπαινιγμοὺς εἰς σοβαρὰν δημοσιογραφικὴν δίκην καὶ ἀντί, ἀτυχῶς, νὰ διαταχθῇ κυρία ἀνάκρισις ὑπὸ εἰδικοῦ Ἀνακριτοῦ, ἅτε τῆς ὑποθέσεως ἐμπιπτούσης εἰς τὸ Ψήφισμα τοῦ 1925, περὶ Πενταμελῶν Ἐφετείων. Ἐπερωτᾶται, κατόπιν τούτων, ὁ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κ. Ὑπουργός, διατὶ καταστρατηγῶν ἀπαραδέκτως καὶ σκαιῶς τοὺς νόμους, ἀρνεῖται τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου. (Ἀριθ. βιβλ. ἐπερωτ. 159, ἡμερ. καταθ. 20.7.62) (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἔλαβον γνῶσιν τῆς δικογραφίας καὶ θὰ ὑποστηρίξω, ὅτι πράγματι ὑπῆρχον τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ ἀσκηθῇ ποινικὴ ἀγωγή. Ἀλλὰ πρὶν ἔλθω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θέλω νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἤρχισεν ἡ ὑπόθεσις τῆς Κυλλήνης. Τὴν ὑπόθεσιν ἐκίνησε, πρῶτον, ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος τῆς Ε.Ρ.Ε. κ. Κοντογιαννόπουλος, ὁ ὁποῖος τὴν 10.8.1961 κατέθεσε τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν: «Ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, διατὶ δὲν ἐκηρύχθη ἔκπτωτος ἡ ἑταιρεία, ἥτις ἀνέλαβε τὴν ἐκμετάλλευσιν ...... (ἀναγινώσκει) ......». Πράγματι, γνωρίζετε ὅλοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ λουτρόπολις Κυλλήνης εἶναι σπανία εἰς τὸ εἶδος της καὶ ἴσως μοναδικὴ εἰς τὸν κόσμον. Κατὰ σύμπτωσιν, ἐρευνῶν δι’ ἄλλην ὑπόθεσιν, ἀνεῦρον, εἰς τὴν ἐφημερίδα «Παλιγγενεσία» τοῦ 1868, ὅτι ὁ Γερμανὸς Λάντεφ ἐπισκεφθεὶς τὴν Κυλλήνην, ἐθαύμασε καὶ τὸ τοπίον, ἀλλὰ κυρίως ὡς εἰδικὸς διέγνωσεν, ὅτι ἡ ἰαματικὴ ἐπίδρασις τῶν θαυματουργῶν της ὑδάτων εἶναι μοναδικὴ εἰς τὸν κόσμον. Ἀλλὰ γράφει, ὅτι εὑρίσκεται εἰς πρωτόγονον κατάστασιν. Καὶ ἀληθῶς καὶ σήμερον, ὅστις τὴν ἐπισκεφθῇ θὰ νομίσῃ, ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὸ 1868. Καὶ βλέπετε, ὅτι ὁ ἐξ Ἠλείας συνάδελφος κ. Κοντογιαννόπουλος, διαμαρτύρεται, διότι ἐνῷ μὲ αὐτὴν τὴν δημοπρασίαν ποὺ προεκηρύχθη ἤλπισαν καὶ οἱ περίοικοι καὶ οἱ Ἕλληνες ὅλοι καὶ εἰδικῶς οἱ πάσχοντες, οἱ ἔχοντες ἀνάγκην αὐτῆς τῆς θεραπείας, ὅτι πλέον θὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὴν πρωτόγονον αὐτὴν κατάστασιν, παρεδόθη ἡ Κυλλήνη εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι οὔτε τὰ μέσα εἶχον διὰ νὰ ἐκπληρώσουν τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ μοναδικὸν σκοπὸν εἶχον νὰ πωλήσουν τὸ προνόμιον τὸ ὁποῖον τοὺς παρεδόθη, ἢ ἀφοῦ τὴν ἐκμεταλλευθοῦν ἐπὶ ἓν ἔτος, νὰ χαρίσουν καὶ τὴν Κυλλήνην καὶ τὴν ἐγγύησιν τῶν 200.000 εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ πάρουν τὸ ποσόν των νὰ φύγουν, ὅπως καὶ συνέβη.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅπως βλέπω, ἀρχίσατε νὰ μπαίνετε εἰς τὴν οὐσίαν. Ἡ ἐπερώτησις ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων.

§36Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πᾶν ὅ,τι συντελεῖ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐπιχειρημάτων μου, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης σκοπίμως δὲν κατέθεσε τὸν φάκελλον, διὰ νὰ μὴ λάβωμεν γνῶσιν, ἔχω δικαίωμα νὰ τὸ εἴπω. Ἀλλὰ πέραν τούτου ἔχω τὴν αἰτιολογίαν. Παραπέμπω εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 10.5.1962. Ἡ κ. Σβώλου ἤσκησεν ἐπερώτησιν ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων καὶ ἡ ὑπόθεσις ἀνεπτύχθη ἐν πλάτει. Δύνασθε νὰ λάβητε γνῶσιν τῶν πρακτικῶν, διὰ νὰ περνᾶτε καὶ τὴν ὥραν σας.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπερίμενα ἀπὸ σᾶς, κύριε συνάδελφε, νὰ ἐκφρασθῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τὸ Προεδρεῖον, τὸ ὁποῖον κάμνει τὸ καθῆκον του. Τὸ ἄρθρον 51 παρ. 2 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει σαφῶς, ὅτι ἐπερωτήσεις βουλευτῶν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων προτιμῶνται.

§38Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐγὼ πᾶν, ὅ,τι συντελεῖ εἰς ἀπόδειξιν τῶν αἰτιάσεων, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν κατέθεσε τὸν φάκελλον, ἀποβλέπων νὰ συγκαλυφθῇ ἡ κατάχρησις, θὰ τὸ ἐπικαλεσθῶ, χωρὶς νὰ τὸ ἀναπτύξω ἐν πλάτει, ὅπως εἶμαι εἰς θέσιν. Δὲν θὰ τὸ πράξω. Θὰ εἶναι ἄλλη ἡ ὥρα ποὺ ἐὰν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις, θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν. Ἀλλὰ πᾶν ὅ,τι συντελεῖ διὰ νὰ ἀποδείξω, ἐπαναλαμβάνω, τὴν βασιμότητα τῶν αἰτιάσεων τῆς ἐπερωτήσεώς μου, αἱ ὁποῖαι εἶναι βαρεῖαι καὶ τὰς ὁποίας μετὰ μελέτης διετύπωσα καὶ τῶν ὁποίων ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην, θὰ τὸ ἐπικαλεσθῶ. Λέγω, λοιπόν, ὅτι δὲν κατέθεσε τὸν φάκελλον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διότι ἐὰν τὸν κατέθετε θὰ ἐβλέπατε ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸν φάκελλον ἡ κατάθεσις ἑνὸς πρώην μέλους τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ε.Ο.Τ., τοῦ κ. Κουραφάλου, ὁ ὁποῖος λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ κατάστασις τῆς λουτροπόλεως κατὰ τὸ 1961 ὑπῆρξεν..... (ἀναγινώσκει)....». Πρὸς τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἐπανέλθω καὶ νὰ εἴπω, ὅτι διὰ νὰ τεθῇ μία δικογραφία εἰς τὸ ἀρχεῖον μετὰ προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν, πρέπει νὰ μὴ ὑπάρχῃ καμμία ἀπολύτως ὑποψία περὶ ἐκτελέσεως ἀδικήματος. Θὰ θέσω τινὰ ἐκ τῶν δικογράφων ἐνώπιόν σας διὰ νὰ κρίνητε.

§39Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Διὰ νὰ κρίνῃ ἡ Βουλή, περὶ ἐνεργείας τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς.

§40Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διὰ νὰ κρίνῃ τὴν ὑμετέραν ἐνέργειαν, διατὶ δὲν καταθέσατε τὸν φάκελλον. Δὲν ἐλέγχομεν τὸν Εἰσαγγελέα. Ἐλέγχομεν ὑμᾶς, διατὶ δὲν καταθέσατε τὸν φάκελλον. Διότι ἐπιστεύσατε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ὅταν ζητοῦνται τὰ ἔγγραφα δύνασθε, εὑρίσκοντες μίαν οἱανδήποτε δικαιολογίαν καὶ καταστρατηγοῦντες τὸν νόμον, νὰ στερήσητε τὴν Ἀντιπολίτευσιν τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐλέγχου. Αὐτὸ δὲν θὰ τὸ ἀνεχθῶμεν.

§41Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§42Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅμως, ὅτι θὰ διατάξῃ τὸ Προεδρεῖον ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν θὰ δώσω, νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἐστενογραφημένη.

§43Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Διὰ νὰ ὑποστηρίξητε τὴν ἐπερώτησίν σας κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος παρεβίασε τὸ καθῆκόν του ἢ παρεβίασε τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ δὲν κατέθεσε τὸν αἰτηθέντα φάκελλον ἐπὶ ἐνεργηθείσης ἀνακρίσεως, ἐνομίσατε ἀπαραίτητον νὰ τοῦ προσάψητε τὴν μομφήν, ὅτι ἠθέλησε νὰ συγκαλύψῃ τὸ πόρισμα τῆς ἀνακρίσεως ἢ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα συνεκέντρωσεν ὁ φάκελλος. Καὶ ἐνομίσατε, ὅτι διὰ νὰ θεμελιώσητε τὴν κατηγορίαν κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ἔπρεπε νὰ τοῦ ἀπευθύνητε τὴν μομφὴν αὐτήν. Δηλαδὴ δὲν ἐθεωρήσατε ἄξιον τὸν Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης διὰ ζήτημα ἀρχῆς νὰ ἀρνηθῇ κατάθεσιν φακέλλου δικαστικοῦ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἔπρεπε νὰ συνδυάσητε τὴν ἄρνησίν του καὶ μὲ τὴν προσπάθειάν του νὰ συγκαλύψῃ σκάνδαλον;

§44Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ ἐξέπληξε τόσον ἡ ἄρνησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα, τῶν ὁποίων ἐγγράφων πᾶς ἔχων ἔννομον συμφέρον δύναται νὰ λάβῃ ἀντίγραφα, ὥστε διηρωτήθην διατὶ τὸ ἔπραξε καὶ ἐταλαντεύθην μεταξὺ δύο σκέψεων. Ἢ χωρὶς νὰ ἔχητε λάβει γνῶσιν ἠρνήθητε τὴν κατάθεσιν τῆς δικογραφίας, ἀγνοοῦντες τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ Κ.Π.Δ., ἢ διὰ νὰ συγκαλύψητε μίαν ἐνέργειαν, ἡ ὁποία δὲν ἔπρεπε νὰ συντελεσθῇ, ἠρνήθητε τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου. Καὶ εἶμαι ἐν τῇ ἐξελίξει τῶν σκέψεών μου διὰ νὰ καταλήξω εἰς τὰ συμπεράσματά μου, ἀφοῦ ἐπικαλεσθῶ τὰ ἐπιχειρήματά μου καὶ τότε θὰ συζητήσωμεν. Ἐν τῇ δικογραφίᾳ ὑπάρχουν. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ ἔγγραφα: Μέλος τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ε.Ο.Τ. λέγει: «........ (ἀναγινώσκει) ........». Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι καταθέσεις, ἐξ ἴσου σοβαραί.

§45Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, θὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας ἢ ἐπὶ τῆς παραλείψεως καταθέσεως τῶν ἐγγράφων;

§46Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι σκόπιμος ἦτο ἡ μὴ κατάθεσις τῶν ἐγγράφων.

§47Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Σεῖς βάλλετε ἀμέσως κατὰ τοῦ Εἰσαγγελέως, ἐνῷ πρέπει νὰ ἐλέγξητε μόνον ἐμένα.

§48Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πῶς θὰ ἀποδείξω, ὅτι δὲν καταθέσατε τὰ ἔγγραφα;

§49Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ τὸ πῶς θὰ ἀποδείξω, ἔχει καὶ κἄποιον περιορισμόν. Λέγει ὁ Κανονισμὸς ρητῶς καὶ σαφῶς, ὅτι ἡ πρότασις περιορίζεται εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργοῦ, διότι δὲν κατέθεσε τὰ ἔγγραφα, ὄχι εἰς τὴν ἔρευναν τῆς οὐσίας τῆς ἐπερωτήσεως. Διὰ τὴν οὐσίαν τῆς ἐπερωτήσεως θὰ ἐπερωτήσητε τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν.

§50Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἂν ἔλθω εἰς τὴν οὐσίαν καὶ ἀναζητήσω τὰ πρακτικά, θὰ ἀποκτήσουν τρίχας καὶ οἱ φαλακροὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Δὲν εἰσέρχομαι ἐκεῖ. Ἀλλὰ πᾶν ὅ,τι συντελεῖ εἰς τὸ νὰ ἀποδείξω, ὅτι εἶναι βάσιμος ἡ αἰτίασις καὶ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπίτηδες καὶ ἀπὸ σκοποῦ ἠρνήθη τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου, δικαιοῦμαι νὰ τὸ ἐπικαλεσθῶ.

§51Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἔχετε καμμίαν πληροφορίαν, ὅτι ἔλαβον γνῶσιν τῆς δικογραφίας; Πῶς χρησιμοποιεῖτε τὴν λέξιν ἐπίτηδες;

§52Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ τὸ ἀποδείξω μὲ ἔγγραφα. Μὲ ποῖον δικαίωμα νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τὸν Α φάκελλον καὶ τὸν Β θὰ τὸν ἀγνοήσητε. Δὲν ἐπικαλοῦμαι τὸ γεγονός, ὅτι ἡ κ. Σβώλου ἀνέπτυξεν ἐν πλάτει τὴν ἐπερώτησίν της. Ἐγὼ τὴν ἐντοπίζω. Διατὶ ἠρνήθητε τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου.

§53Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπίτηδες;

§54Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ τὸ ἀποδείξω, ἐπίτηδες.

§55Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀσχέτως τοῦ ἐὰν θέλῃ ἢ δὲν θέλει ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν ἐπερώτησίν του ὅπως διαγράφεται ἀπὸ τὸν Κανονισμόν, ἐκ τῶν τῶν πραγμάτων ἡ οἰκεία θελήσει εἰσῆλθεν εἰς τὴν οὐσίαν καὶ ἐφ’ ὅσον εἰσῆλθεν εἰς τὴν οὐσίαν εἶναι ἀδύνατον νὰ μείνῃ ἀναπάντητος εἰς τὴν οὐσίαν καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ γενίκευσις τῆς συζητήσεως, ὥστε καὶ ἐγὼ ὡς πρώην Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσω διὰ νὰ ἀμυνθῶ.

§56Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κύριον βουλευτὴν Ἀθηνῶν. Ἐὰν ἐγένετο ἐπερώτησις διὰ τὸν τρόπον τοῦ χειρισμοῦ τῆς ὑποθέσεως, τότε ὁ κ. βουλευτὴς θὰ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπαντήσῃ, εἰς τὴν ἐπερώτησιν ὅμως κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ γενίκευσις τῆς συζητήσεως, διότι οὕτω θὰ συνεζητεῖτο ἡ οὐσία.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τηρηθῇ ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία περιορίζει τὴν συζήτησιν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων.

§58Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἀναπτύσω τὴν ἐπιχειρηματολογίαν, διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠρνήθη νὰ καταθέσῃ τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. Καὶ θὰ ἀναπτύξω ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα καὶ θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς βουλῆς ὅλα τὰ ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης παρεβίασε σκοπίμως τὸν Κανονισμόν. Δὲν θὰ ἀναφέρω διατὶ ἐδόθη εἰς τὸν Τετενὲν ἢ τὸν ἀφερέγγυον Διαμαντόπουλον. Οὔτε θὰ ἀναφέρω τὴν ζημίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέστη τὸ Δημόσιον. Οὔτε θὰ εἰσέλθω εἰς τὸ σκάνδαλον, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀποδείξω, ἀλλὰ θὰ ἀναφέρω ἁπλῶς τὰ ἔγγραφα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδείξω ὅτι σκοπίμως, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης δὲν κατέθεσε τὸν σχετικὸν φάκελλον.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Προεδρεῖον ἐφαρμόζει τὸν Κανονισμὸν καὶ δὲν παρεμβάλλει ἐμπόδια εἰς τὰς ὁμιλίας τῶν βουλευτῶν. Θὰ κάμω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μοῦ ἐπιβάλλει τὸ καθῆκον μου καὶ λέγει ὁ Κανονισμός. Ὅταν τὸ ἄρθρον 51 εἰς τὸ ἐδάφιον 2 λέγῃ, ὅτι προτιμῶνται αἱ ἐπερωτήσεις αὐταί, αἱ ἀφορῶσαι τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων, τὸ κάνει ἀκριβῶς διότι θεωρεῖ ἐλεγκτέαν τὴν παράλειψιν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ἐκεῖ πρέπει νὰ περιορίζεται ὁ λόγος. Διότι ἐὰν ἐξ αἰτίας ἐπερωτήσεως διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων συνεζητοῦντο αἱ κατ’ οὐσίαν ἐπερωτήσεις, θὰ εὑρισκώμεθα, πρῶτον, πρὸ καταστρατηγήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ, περὶ σειρᾶς τῶν ἐπερωτήσεων. Τότε μία ἐπερώτησις, ἡ ὁποία θὰ ἤρχετο πρὸς συζήτησιν κατὰ τὴν σειρὰν ἐγγραφῆς της, θὰ ἤρχετο ὡς ἐπερώτησις περὶ μὴ καταθέσεως ἐγγράφων πρώτη καὶ αὐτὸ θὰ ἐγίνετο εἰς βάρος τῶν ἄλλων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι κατέθεσαν προηγούμενοι τὰς ἐπερωτήσεις των. Δεύτερον, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐν προκειμένῳ νὰ ἀπαντήσῃ διατὶ δὲν κατέθεσεν ἔγγραφα ἀφορῶντα, ὡς ὑποστηρίζει, δικογραφίας, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, διακεκριμένων κατὰ τὸ Σύνταγμα τῆς Ἐκτελεστικῆς καὶ τῆς Νομοθετικῆς. Νομίζω, ὅτι ἐκεῖ πρέπει νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις. Ὁ Ὑπουργὸς ἐκεῖ εἶναι ἕτοιμος, δὲν εἶναι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσῃ εἰς μαρτυρικὰς καταθέσεις, τὰς ὁποίας ἀναγιγνώσκετε σεῖς καὶ τὰς ὁποίας δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψιν. Προσπαθεῖτε, ἑπομένως, νὰ παραβιάζετε τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ὑπεραμυνθῇ τῶν δικαιωμάτων τῶν συναδέλφων σας, τὰ ὁποῖα παρέχει εἰς αὐτοὺς ὁ Κανονισμός.

§60Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὑποστηρίζετε ὅτι ἐγὼ παραβαίνω τὸν Κανονισμὸν καὶ σεῖς τὸν προστατεύετε ἀναγκάζομαι νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἕνα ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἀντέδρασεν εἰς τὸ νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἡ κρινομένη ἐπερώτησις. Τὸ Προεδρεῖον εἶχε τὴν γνώμην ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ προταθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου αὐτή. Καὶ ἠναγκάσθην νὰ ἀποστείλω πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν. «...(ἀναγινώσκει)...». Καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν παρεπονέθη ὁ ἐκ Χανίων συνάδελφος κ. Μητσοτάκης, ὅτι κατὰ τὴν κατάθεσιν ἐπερωτήσεων δὲν τοῦ δίδεται ἀριθμὸς πρωτοκόλλου καὶ ὅτι γίνεται λογοκρισία, παρενέβην κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ παρεπονέθην δι’ αὐτὸ καὶ οὕτω προετιμήθη ἡ ἐπερώτησίς μου. Ἀφῆστε λοιπὸν κ. Πρόεδρε, νὰ συνεχίσω τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Μὴ θέλετε καὶ σεῖς νὰ ἐνισχύσετε τὴν τακτικήν, ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀξιώσωμεν τὴν πρόταξιν τῶν ἐπερωτήσεών μας διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων, ὅταν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς θὰ ἐφευρίσκῃ μίαν δικαιολογίαν, ἵνα ἀρνηθῇ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, ἀντὶ νὰ γίνῃ δεκτὸν θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ ἐγὼ δὲν θὰ τὸ ἀνεχθῶ. Συνεπῶς ἐγὼ ἐπανέρχομαι καὶ λέγω τοῦτο. Ὅτι ὁ ρήτωρ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μεταχειρίζεται ὅσα ἐπιχειρήματα αὐτὸς θελήσει νὰ μεταχειρισθῇ καὶ νὰ ἀναγνώσῃ διάφορα ἔγγραφα διὰ νὰ ἀποδείξῃ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπίτηδες δὲν κατέθεσε τὸν αἰτηθέντα φάκελλον. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς μοὶ ἐχορήγησε τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. Ἰδοὺ ἡ παρανομία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης.

§61Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἀποδειχθῇ διὰ τῆς ἐπερωτήσεως, ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης παρεβίασε τὸ ἄρθρον 147 τῆς Π. Δ, διότι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν εἶναι ἐφαρμοστὴς τοῦ ἄρθρου 147 τῆς Π.Δ., ἀλλὰ ὁ Εἰσαγγελεὺς ἢ ὁ φυλάσσων τὸ Ἀρχεῖον τοῦ Δικαστηρίου καὶ ἐκεῖνος εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἐφαρμογὴν ἢ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 147 τῆς Π.Δ. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης πρόκειται νὰ ἐλεγχθῇ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν ἢ τὴν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, ἐπ’ αὐτοῦ θὰ δώσῃ λόγον ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὄχι διὰ τὴν παράβασιν τοῦ ἄρθρου 147 τῆς Π. Δ. Πέραν αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν ἔχω δικογραφίαν εἰς τὰ χέρια μου, οὔτε ἔλαβα ποτὲ γνῶσιν τῆς δικογραφίας, οὔτε ἐνδιεφέρθην νὰ φυλλομετρήσω ἢ νὰ ἀναγνώσω τὴν δικογραφίαν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ἐὰν ὁ ἐπερωτῶν συνάδελφος χρησιμοποιήσῃ τὰ ἔγγραφα τῆς δικογραφίας, τὰ ὁποῖα σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 147 τῆς Π.Δ. ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ, ὅπως καὶ τὸ λέγει, διὰ τῆς Εἰσαγγελίας, ἐὰν χρησιμοποιήσῃ τὰ ἔγγραφα αὐτὰ τῆς δικογραφίας, κάμνει ἔλεγχον οὐσιαστικῶς τῆς ἀποφάσεως τοῦ Εἰσαγγελέως ἢ δὲν κάμνει; Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, διὰ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ἐγγράφων, ἐλέγχεται τάχα ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διότι δὲν κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν δικογραφίαν, ἢ ἐλέγχεται ὁ Εἰσαγγελεὺς διὰ τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν;

§62Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὁ βουλευτὴς δὲν γνωρίζει Εἰσαγγελέα, γνωρίζει Ὑπουργούς.

§63Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ βουλευτής, ὅπως καὶ ὁ τελευταῖος πολίτης, ὅπως καὶ ὁ ποιμήν, εἰς τὸ πλέον ἀπομεμακρυσμένον βουνὸ τῆς Ἑλλάδος, πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ὑπάρχει διάκρισις τῶν λειτουργιῶν εἰς τὸν τόπον μας καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλή, δὲν λέγω Νομοθετικὴ λειτουργία, ὅπως εἶναι ὠργανωμένη, ἡ Βουλὴ μόνη νὰ ἐλέγχῃ τὴν ἄσκησιν τῆς δικαστικῆς λειτουργίας. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ἡ ἀνάγνωσις τῶν ἐγγράφων τῆς Δικογραφίας, κατατείνουσα εἰς τὴν ἀπόδειξιν ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Εἰσαγγελέως, σημειωτέον ὅτι πρόκειται περὶ ἀποφάσεως τῆς Εἰσαγγελίας Ἀθηνῶν, ἐπικυρωθείσης καὶ ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν ἡ ἀνάγνωσις τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, ἡ κατατείνουσα νὰ ἀποδείξῃ ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Εἰσαγγελίας Ἀθηνῶν δὲν εἶναι ὀρθή, ἀποτελεῖ ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἢ ἔλεγχον τῆς Δικαστικῆς Ἐξουσίας; Καὶ πέραν αὐτοῦ, διερωτῶμαι καὶ παρακαλῶ ὅλους τοὺς κ. κ. συναδέλφους ἐξ ἴσου ἐνδιαφερομένους μὲ ἐμὲ διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργία τοῦ Πολιτεύματος καὶ τοῦ Συντάγματος, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν ἐγὼ νὰ ἀπαντήσω διὰ λογ)σμὸν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας; Πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν ἐγὼ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ἀναλάβω τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ κύρους τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς τῆς Εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς, ἀφοῦ δὲν ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν μου τὴν δικογραφίαν, οὔτε ἐπεδίωξα νὰ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν μου τὴν δικογραφίαν; Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἐγκαινιασθῇ ἔλεγχος ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς ἐκ μέρους τοῦ Κοινοβουλίου τῶν ἀποφάσεων τῶν Δικαστικῶν Ἀρχῶν; Θὰ εἶναι δυνατὸν αὔριον νὰ ζητηθῇ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ κατατεθῇ ὁ φάκελλος τῆς ἀποφάσεως τοῦ τάδε Εἰρηνοδικείου ἐπὶ αἰτήσει προσωρινῶν μέτρων, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐξεδόθη ἡ τάδε Δικαστικὴ ἀπόφασις διὰ νὰ ἐλεγχθῇ ἐὰν ἡ ἀπόφασις τῶν προσωρινῶν μέτρων εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς μαρτυρικὰς καταθέσεις καὶ μὲ τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ὁ συνάδελφος ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ θὰ ἀναγνώσῃ ἢ νὰ κατατεθῇ αἴτησις διὰ νὰ καταθέσῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὸν φάκελλον μιᾶς ποινικῆς ἀποφάσεως ἐπὶ ζωοκλοπῇ, διὰ νὰ ἐλεγχθῇ τὸ Δικαστήριον ἐὰν ἐξεδόθη ὀρθῶς ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία κατεδίκασεν ἢ δὲν κατεδίκασε τὸν διωχθέντα ἐπὶ ζωοκλοπῇ; Κύριοι συνάδελφοι, ἐμένα δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ὁ ἔλεγχος τῆς ὑποθέσεως. Ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος περὶ τῆς ὀρθότητος τῆς Κυβερνητικῆς ἐνεργείας, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνητικῆς ἐνεργείας νὰ γίνεται καθ’ ὃν τρόπον ἐπιχειρεῖται ἀπόψε. Ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνητικῆς ἐνεργείας θὰ γίνῃ δι’ ἐρωτήσεως ἀμέσου καὶ εὐθείας κατὰ τῆς Κυβερνητικῆς πράξεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ γίνεται ἀπόψε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔλεγχος κατὰ τῶν ἐνεργειῶν τῆς Δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ νὰ γίνεται ἀνάγνωσις ἐγγράφου τῆς δικογραφίας, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης σκοπίμως δὲν ἀπέστειλεν εἰς τὴν Δικαιοσύνην δικογραφίαν διὰ νὰ μὴ ἀποδειχθῇ, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν τοῦ ἀνακρίναντος, ὑπῆρξεν παράνομος ἀπόφασις διὰ τῆς ὁποίας ἡ δικογραφία ἐτέθη εἰς τὸ Ἀρχεῖον, ὑπῆρξε παράνομος. Διότι αὐτὴ εἶναι ἡ προσπάθεια τοῦ ρήτορος νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῶν δύο Εἰσαγγελέων, διὰ τῆς ὁποίας διεβιβάσθη ἡ δικογραφία εἰς τὸ Ἀρχεῖον εἶναι παράνομος, ἀποτελεῖ προσπάθειαν συγκαλύψεως σκανδάλου. Ἐλέγχομεν, λοιπόν, κατ’ εὐθεῖαν τὴν ἀπόφασιν τὴν δικαστικὴν ὡς προσπάθειαν συγκαλύψεως σκανδάλου. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγξῃ τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις.

§64Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι.....

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὸ Προεδρεῖον εἶναι σύμφωνον καὶ τὸ παρετήρησεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ὅτι ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἀσκεῖτε τὸ καθῆκον σας καθ’ ὑποχρέωσιν βεβαίως ποὺ ἔχετε, παραβιάζει σαφῆ συνταγματικὴν διάταξιν περὶ διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, διότι δὲν κάμνετε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐλέγχετε τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν.

§66Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ποῦ τὸ εἴδατε;

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν ἀναγινώσκετε δικαστικὰ ἔγγραφα καὶ καταλήξετε εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀπόφασις τῶν Εἰσαγγελέων κρίνετε δικαστικὴν ἀπόφασιν. Παραβιάζετε σαφῶς τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον καθιερώνει τὴν διάκρισιν τῶν ἐξουσιῶν. Παραβιάζεται ἐπίσης σαφῶς ὁ Κανονισμός, διότι, πέραν ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπον προηγουμένως ἰδοὺ μία ἄλλη ἀνωμαλία τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ ὁ τρόπος καθ’ ὃν σεῖς ἀναπτύσσετε τὴν ἐπερώτησίν σας. Ἡ συζήτησις ἀφορᾶ τὸν ἐπερωτώμενον Ὑπουργόν, διότι δὲν κατέθεσε τὰ ἔγγραφα. Ἔχει νομολογηθῆ, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι τόσον στενὴ ἡ ἔννοια τῆς ἐπερωτήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ἐπὶ τῶν νόμων ἀποτεμημένων ἐπερωτήσεων τὸ ἐδάφιον 3 τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ γενικεύσεως τῆς ἐπερωτήσεως. Ἠγέρθη πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Τσάτσος, ἁρμόδιος τότε Ὑπουργὸς Προεδρίας, ὁ ὁποῖος κατ’ οὐσίαν δι’ ὅσων εἴπετε καὶ θὰ εἴπητε ἐλέγχετε καὶ θὰ ζητήσῃ τὸν λόγον, οὔσης ὅμως, δυνατῆς τῆς γενικεύσεως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὸν κ. Τσάτσον νὰ ὁμιλήσῃ; Ἰδοὺ ὅτι ἡ παράβασις μιᾶς διατάξεως μᾶς δημιουργεῖ συνεχεῖς παραβάσεις καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ τάξις. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα σύμφωνοι ὅσον ἀφορᾶ τὴν τήρησιν τοῦ Κανονισμοῦ, διότι ἀφορᾶ ὅλους μας, δὲν ἀφορᾶ μόνον τὸ Προεδρεῖον.

§68ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι προσωπικὸν ζήτημα.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι προσωπικὸν ζήτημα, ἐλέγχεται ἡ διοίκησις.

§70Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐξ ἀφορμῆς καὶ μόνον τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Βασιλάτου ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο. Ἐγὼ διαφωνῶ ριζικῶς μαζί σας. Καὶ εἰς τὸ παρελθὸν —λυποῦμαι διότι τὴν στιγμὴν αὐτὴν δὲν ἔχω πρόχειρα παραδείγματα— καὶ εἰς ἐμὲ τὸν ἴδιον ἔτυχε νὰ ἀναπτύξω ὁλόκληρον τὴν ἐπερώτησίν μου, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν εἶχον κατατεθῆ τὰ ἔγγραφα. Διότι πράγματι, ἀνεξαρτήτως τῆς συζητουμένης σήμερον ἐπερωτήσεως, πρέπει αὐτὸ τὸ θέμα νὰ λυθῇ ἅπαξ διὰ παντός, διὰ νὰ μὴ γεννῶνται ζητήματα. Καὶ ἂν ἐπιτρέπῃ, ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐπὶ τοῦ βήματος, μίαν διακοπὴν τῆς ἀγορεύσεώς του, ἀνεξαρτήτως τοῦ προκειμένου θέματος, νὰ λυθῇ τὸ θέμα. Ὅταν ἐγὼ ζητῶ τὴν κατάθεσιν ἑνὸς φακέλλου —δὲν ὁμιλῶ περὶ δικαστικοῦ, ὁμιλῶ περὶ φακέλλου διοικητικοῦ, διὰ νὰ μὴ γίνεται σύγχυσις μὲ τὸ θέμα τὸ σημερινὸν— καὶ δὲν τὸν καταθέτει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, τὶ λέγει ὁ Κανονισμός; Ὅτι δύναμαι νὰ καταθέσω ἐπερώτησιν ἐπὶ μὴ καταθέσει ἐγγράφων. Τὶ σημαίνει δηλαδὴ αὐτό; Ὅτι θὰ προσέλθω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ εἴπω, ὅτι ἐλέγχω τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν διότι δὲν κατέθεσε τὰ ἔγγραφα καὶ θὰ κατέλθω ἀπὸ τὸ βῆμα; Ἀντιθέτως —καὶ μοῦ συνέβη νὰ τὸ πράξω εἰς τὸ παρελθὸν διὰ νὰ καταστήσω εἰς τὴν Βουλὴν σαφὲς τὸ μέγεθος τῆς εὐθύνης τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸν φάκελλον διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκθέσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅλα τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα καὶ νὰ ἀναπτύξω τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως, διὰ νὰ καταδείξω ἀκριβῶς τὴν εὐθύνην τοῦ Ὑπουργοῦ. Διότι ἐὰν ὁ Κανονισμὸς ἐπενοήθη δι’ αὐτῆς τῆς διατάξεως, ὅτι ὁ βουλευτὴς ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα καὶ λέγει: Κύριοι βουλευταὶ ἐλέγχω τὸν κ. Ὑπουργὸν π.χ. τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι δὲν κατέθεσε τὸν φάκελλον τὸν τάδε καὶ κατέλθω ἀπὸ τὸ βῆμα καὶ ὁ Ὑπουργὸς εἴπῃ, ὅτι δὲν τὸ κατέθεσα, διότι δέν ἦτο δυνατὸν νὰ τὸν καταθέσω, τότε γίνεται παρῳδία ὁ ἔλεγχος. Ὅσον ἀφορᾶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐὰν δεχθῆτε τὴν ἄποψιν ποὺ ὑποστηρίζω ἐγώ, ὑπάρχει φόβος νὰ γίνῃ καταστρατήγησις δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι διὰ νὰ γίνῃ καταστρατήγησις πρέπει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ μὴ καταθέτῃ τὰ ἔγγραφα. Ὅταν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ συμμορφοῦνται πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των καὶ καθέτουν τὰ ἔγγραφα, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις καταστρατηγήσεως. Συνεπῶς, ἐὰν λυθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ ζήτημα —ἀνεξαρτήτως τῆς σημερινῆς ὑποθέσεως— ὅτι ἐπερωτήσεις ἐπὶ μὴ καταθέσεως ἐγγράφων οὐδαμῶς κωλύουν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως, ἵνα ἀκριβῶς ἡ Βουλή, ἐν ὄψει τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως ἐπισημάνῃ τὴν εὐθύνην τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ καταθέσαντος τὰ ἔγγραφα.

§71Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα αὐτό, νομίζω ὅτι κατὰ ἕνα τρόπον, διὰ μακρᾶς παραδόσεως ἔχει περίπου ἐπιλυθῆ καὶ ἔχει ἐπιλυθῆ κατὰ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον προηγουμένως ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, δηλαδὴ ὅτι προκειμένου νὰ ἐλέγξωμεν τὸν Ὑπουργὸν διὰ μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ ἔλεγχος αὐτὸς νὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα ἐπὶ τῆς Βουλῆς, δηλαδὴ νὰ γνωσθῇ, διατὶ ὁ Ὑπουργὸς δὲν κατέθεσε τὰ ἔγγραφα, παρὰ μόνον ἂν ἀποδειχθῇ, ὅτι πραγματικῶς ἀφορᾶ ὑπόθεσιν σοβαράν, διὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργὸς ἐκφεύγει, θέλει νὰ ξεφύγῃ τὸν ἔλεγχον, μὴ καταθέτων τὰ ἔγγραφα. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἑπομένως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ παρεκκλίνωμεν ἀπὸ μίαν παράδοσιν, ἡ ὁποία ἔχει καθιερωθῆ. Ἄλλωστε θέμα καταστρατηγήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, διότι κύριε Ὑπουργέ, ἡ κατάθεσις ἐγγράφων, ὅπως λέγει ὁ Κανονισμός, εἶναι ἐπιβεβλημένη, εἶναι ὑποχρεωτική. Πρέπει νὰ τὸ κατοχυρώσωμεν τοῦτο. Μόνον ἐκ μέρους τῶν Ὑπουργῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καταστρατήγησις, ὅταν οἱ Ὑπουργοὶ ἀποφεύγουν νὰ καταθέσουν τὰ ἔγγραφα καὶ δι’ αὐτὸ καὶ τὸ Προεδρεῖον ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν, ὑποθέτω, νὰ βοηθῇ τοὺς βουλευτάς, εἰς τρόπον ὥστε ὁ ἔλεγχος νὰ γίνεται πλήρης καὶ πλήρης ἔλεγχος δὲν γίνεται παρὰ μόνον μὲ κατάθεσιν ἐγγράφων. Ἐὰν εἷς Ὑπουργὸς θελήσῃ νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὸν ἔλεγχον, μὴ καταθέτων τὰ ἔγγραφα, νομίζετε, ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα πρέπει νὰ μείνῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἄνευ μιᾶς κυρώσεως; Καὶ ἡ κύρωσις ποία εἶναι; Θὰ ἀποδείξωμεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα, διότι πρόκειται περὶ ὑποθέσεως διὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐλεγχθῇ καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ δι’ ἡμᾶς, διὰ τὴν Βουλήν, ἀποτελεῖ, μποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὑπονόμευσιν τοῦ ἔργου, τοῦ σημαντικοῦ, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τοῦ ἔργου τοῦ ἐλέγχου. Δι’ αὐτό, κύριε Πρόεδρε,— σεῖς εἶσθε νέος Πρόεδρος, μόλις ἐκλεγείς, ἀλλ’ εἰς τὴν Βουλὴν ἔχετε θητεύσει ἀπὸ μακροῦ καὶ γνωρίζετε κατὰ ἕνα τρόπον, ὅτι πάντοτε ἀσκεῖται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 51 ἡ ἀνάπτυξις ἐπερωτήσεων καὶ πρέπει ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ μείνωμεν σύμφωνοι ἅπαξ διὰ παντός.

§72Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἔχει ἀπασχολήσει κατ’ ἐπανάληψιν τὴν Βουλὴν καὶ ἔχει λυθῆ κατὰ τὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Ἀλλ’ εἰδικώτερον διὰ τὴν περίπτωσιν, ἡ ὁποία μᾶς ἀπασχολεῖ σήμερον, δὲν ὑπάρχει κἂν θέμα. Διότι ὁ Ὑπουργὸς καλεῖται νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσίν του καὶ αἱ ποινικαὶ δικογραφίαι δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ, εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Δικαστηρίων καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως. Καὶ ἡ ὑποχρέωσις τῶν Ὑπουργῶν πρὸς κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων ἔχει καθιερωθῆ διὰ τὴν διευκόλυνσιν ἀκριβῶς τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατόν, κατ’ ἄλλον τρόπον εὐχερῶς νὰ περιέλθουν τὰ ἔγγραφα εἰς τὸν βουλευτήν, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἀσκήσῃ τὸν ἔλεγχον. Αἱ δικογραφίαι ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσουν ἀφορμὴν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, διότι αἱ δικογραφίαι εἶναι ἔργον τῆς Δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν δικογραφιῶν ἀποτελεῖ οὐσιαστικῶς ἔλεγχον τῆς Δικαστικῆς Ἐξουσίας. Ἰδοὺ λοιπὸν ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθῇ ἡ κατάθεσις τῶν δικογραφιῶν, διὰ νὰ διεξαχθῇ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Δὲν νοεῖται κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος διὰ τῆς καταθέσεως τῆς δικογραφίας. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, ἡ δικογραφία δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀλλ’ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ τῶν δικαστηρίων καὶ συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 147 τῆς Ποιν. Δικονομίας, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἄλλας διατάξεις αὐτῆς καὶ οἱ διάδικοι καὶ πᾶς ἔχων ἔννομον συμφέρον δύναται νὰ λάβῃ ἀντίγραφα ἐκ τῆς δικογραφίας, ὅπως ἔλαβε καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ὁ εὑρισκόμενος αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ ἀναπτύσσων τὴν ἐπερώτησιν. Δὲν πρόκειται περὶ ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του ὁ Ὑπουργὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ περιέλθουν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ βουλευτοῦ διὰ νὰ ἀσκήσῃ τὸν ἔλεγχον, παρὰ μόνον διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ φακέλλου εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς, περὶ καταθέσεως τῶν ἐγγράφων εἰς τὴν Βουλήν, κατ’ ἐπέκτασιν καὶ προκειμένου περὶ ποινικῶν δικογραφιῶν καὶ ὄχι μόνον τῶν ποινικῶν, ἀλλ’ ἐν γένει τῶν δικαστικῶν δικογραφιῶν. Διότι ἡ κατάθεσις τῆς δικογραφίας δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο, παρὰ ἔλεγχον τῆς Δικαστικῆς Ἐξουσίας καὶ ὁ ἔλεγχος τῆς Δικαστικῆς Ἐξουσίας δὲν περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν ἁρμοδιοτήτων τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλὴ ἔχει τὸ δικαίωμα τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Βουλῆς, εἰς τὴν ἀποστολὴν τῆς Βουλῆς περιλαμβάνεται ὁ ἔλεγχος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας, δὲν περιλαμβάνεται ὁ ἔλεγχος τῆς Δικαστικῆς Ἐξουσίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ ἔλεγχος ἐπὶ δικογραφίας καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἄσκησις ἐλέγχου καὶ ἡ κριτικὴ ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων οἱουδήποτε δικαστηρίου ἐπὶ παντὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἀνάγεται ἐνώπιον τῶν Ἑλληνικῶν δικαστηρίων.

§73Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ νομολογία ἔχει διδάξει, ὅτι ὁ ἀναπτύσσων ἐπερώτησιν προτασσομένην βάσει τοῦ ἄρθρου 51, εἰσέρχεται καὶ εἰς τὴν οὐσίαν. Ἰδοὺ ἡ τελευταία ἐπερώτησις, ἡ προταθεῖσα εἶναι τῆς 16 Μαρτίου: «Θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τῶν κ.κ. Εὐαγγελίδη...(ἀναγινώσκει)...». Καὶ λαμβάνει τὸν λόγον, ἡ κυρία Σβώλου καὶ ἡ ἀγόρευσίς της εἶναι μόνον ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ καταλαμβάνει 5 σελίδας. Ἐγὼ δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν καίτοι ἔχω τὸ δικαίωμα. Διότι αὐτὴ ἡ θεωρία, ἡ ὁποία ἀναπτύσσεται, ὅτι θὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὸ βῆμα νὰ εἴπωμεν παραπονούμενοι, διότι δὲν κατετέθη ὁ φάκελλος καὶ θὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς διὰ μιᾶς δικαιολογίας καὶ τερματίζεται ἡ ἐπερώτησις, εἶναι πλάνη. Εἶναι παρεξήγησις τοῦ Κανονισμοῦ, διὰ νὰ μὴ εἴπω, ὅτι εἶναι σκόπιμος καταστρατήγησις τῶν διατάξεων αὐτοῦ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, προσβάλλετε τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅταν λέγετε ὅτι εἶναι σκόπιμος καταστρατήγησις.

§75Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐλέγχεται ἡ Δικαστικὴ Ἐξουσία, ἐλέγχεται ὁ Ὑπουργὸς καὶ εὐθέως τὸν κατηγορῶ, ὅτι δὲν ἔστειλε τὴν δικογραφίαν διὰ νὰ μὴ λάβωμεν γνῶσιν τῶν ἐγγράφων ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύονται αἱ εὐθῦναι καὶ πολιτικαὶ καὶ ποινικαὶ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἐλέγχω τὸν Ὑπουργὸν δι’ αὐτὴν τὴν βαρεῖαν κατηγορίαν. Καὶ πῶς δὲν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δικαιολογήσω τὴν γνώμην μου καὶ πῶς θὰ μὲ ἐμποδίσητε, νὰ κατέλθω τοῦ βήματος χωρὶς νὰ ἀναπτύξω αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῆς βαρυτάτης εὐθύνης;

§76Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀφοῦ ὁ κ. συνάδελφος ἀποδίδει καὶ ἠθελημένην πρόθεσίν μου εἰς τὴν μὴ κατάθεσιν τῆς δικογραφίας, θὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ παρὰ τὴν ἀρχήν, ἡ ὁποία ἔχει ἐπικρατήσει, νὰ τοῦ ἐπιτραπῇ, διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὸν δόλον μου καὶ τὴν πρόθεσίν μου νὰ μὴ χυθῇ φῶς εἰς τὴν ὑπόθεσιν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς ἀπάντησιν, τῶν ὅσων ἔθιξαν οἱ κ.κ. Λυκουρέζος καὶ Στεφανόπουλος ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Γνωρίζω καὶ ἐγὼ ὡς παλαιὸς κοινοβουλευτικός, ὅτι δίδεται μία εὐχέρεια, ἀλλὰ κατ’ οἰκονομίαν. Ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ, εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε τὸ Προεδρεῖον— ἀλλὰ κατ’ οἰκονομίαν ἐγένετο δεκτὸν ὅτι δύναται ὁ ἐπερωτῶν ἁπλῶς διὰ νὰ ἐξηγήσῃ τὴν παράλειψιν τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ θίξῃ, ἂν παρίσταται ἀνάγκη, ἀκροθιγῶς τὴν οὐσίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ εἰσερχώμεθα εἰς τὴν οὐσίαν. Διότι ἂν δὲν τηρηθῇ αὐτό, ἀνακύπτουν πολλαὶ ἀνωμαλίαι. Ἔχω ὅλην τὴν διάθεσιν νὰ διευκολύνω τοὺς κ.κ. συναδέλφους τηρουμένου πάντοτε τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπὸ εὐθιξίαν ζητεῖ νὰ σᾶς δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ ὁμιλήσητε καὶ νὰ εἰσέλθητε εἰς τὴν οὐσίαν. Κατόπιν αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον τὸ ζητεῖ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ σᾶς ἐπιτρέψῃ τὸ Προεδρεῖον μὲ κἄποιαν μεγαλυτέραν εὐχέρειαν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἔδιδε μὲ τὴν τήρησιν τὴν πιστὴν τοῦ Κανονισμοῦ, ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης ὑποθέσεως, νὰ ὁμιλήσετε, ἀλλὰ αὐτό, ἂς ἔχουν ὑπ’ ὄψιν τους οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν θὰ ἀποτελέσῃ προηγούμενον διὰ τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ τηρῆται αὐστηρῶς ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε τὸ Προεδρεῖον.

§78Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε νὰ ἀποτελέσῃ νομολογίαν.

§79Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὴν ἄδειαν τὴν ἔχω ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω εἶναι τοῦτο. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζῃ, ὅτι δὲν εἶναι ἕτοιμος, διότι θὰ γίνῃ εὐρεῖα ἀνάπτυξις, δέχομαι νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις διὰ τακτὴν ἡμέραν καὶ νὰ ἔλθῃ πλήρως ἐφοδιασμένος μὲ τὰ ἔγγραφά του.

§80Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ κάμω χρῆσιν τῶν στοιχείων τῆς δικογραφίας οὔτε θὰ λάβω γνῶσιν.

§81Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν τόσα τὰ στοιχεῖα δυστυχῶς καὶ ἐν τῇ δικογραφίᾳ καὶ ἐξ ὅσων ἀνεπτύχθησαν διὰ τοῦ τύπου, ὥστε δὲν ἔπρεπε νὰ μείνῃ ἀσυγκίνητον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀνεχθῇ τὴν εἰσαγωγὴν τῆς δικογραφίας εἰς τὸ ἀρχεῖον Εἶχεν δικαίωμα, διότι κατὰ τὸ ἄρθρον 37 τοῦ κώδικος τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ἀσκεῖ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τὴν ποινικὴν ἀγωγὴν καὶ ἐφ’ ὅσον εἶχεν προκληθῆ τόσος θόρυβος, μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα ἔπρεπε νὰ ζητήσῃ νὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ φακέλλου καὶ ὅταν ἔβλεπε τὸν φάκελλον, θὰ ἔβλεπε, ὅτι κακῶς εἰσήχθη εἰς τὸ ἀρχεῖον καὶ δὲν ἀπηγγέλθη ποινικὴ δίωξις διὰ μίαν κατάχρησιν εἰς βάρος τοῦ δημοσίου ἐγγίζουσαν τὸ ἑκατομμύριον. Κακῶς, κάκιστα ἐστάλη ἡ δικογραφία εἰς ἕνα Πταισματοδικεῖον. Συνεπῶς ἐπανέρχομαι καὶ λέγω, δὲν θέλω νὰ αἰφνιδιάσω, οὔτε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἢ τινὰ ἄλλον παράγοντα τῆς Κυβερνήσεως. Δέχομαι νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις διὰ τακτὴν ἡμέραν.

§82Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας ὁλοκλήρου.

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν χρειάζεται νὰ γίνῃ.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζομεν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν θὰ ἀποτελέσῃ προηγούμενον.

§85Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Θὰ ἀποτελέσῃ. Ἐδῶ τὶ εἴμεθα ἡμεῖς; Ἢ ἔχομεν Κανονισμὸν ἢ δὲν ἔχομεν.

§86Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπικαλοῦμαι καὶ μίαν ἄλλην ἔνορκον βεβαίωσιν τοῦ κ. Γ. Μπέρτσου, ὁ ὁποῖος ἀνεκίνησεν τὸ ζήτημα καὶ κατέθεσεν τὰ ἑξῆς: «Κατόπιν τῶν πληροφοριῶν αἱ ὁποῖαι περιῆλθον... (ἀναγινώσκει)...». Καὶ εἰς τὴν αἴτησιν τοῦ κ. Κοντογιαννοπούλου ἀπήντησεν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τὸν Σεπτέμβριον, ὅτι ἔχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν ἀνάδοχον, ἤδη ἔληγεν δηλαδὴ ἡ σαιζόν καὶ αὐτὸς εἶχεν ἀπομυζήσει τὴν Κυλλήνην καὶ παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τοῦ κ. Κοντογιαννοπούλου δὲν τὸν κηρύσσουν ἔκπτωτον καὶ ὅτι εἶχε ζητήσει ὀκτάμηνον παράτασιν τῆς ὑποχρεώσεως, ἵνα καταλήξουν ἐν τῷ μεταξὺ εἰς ἀποτέλεσμα αἱ διεξαγόμεναι συνεννοήσεις ... (ἀναγινώσκει)...». Καὶ ἐπεσκέφθην, κ. συνάδελφοι, ἐπίτηδες τὴν Κυλλήνην τὸ παρελθὸν θέρος καὶ ἔφριξα ἀπὸ ὅσα ἤκουσα, κυρίως διότι αὐτὸς ὁ ἀνάδοχος ἐπώλησε καὶ τὰ καυσόξυλα, τοὺς κομμένους εὐκαλύπτους, τοὺς ὁποίους εἶχε κόψει ἡ ὑπηρεσία, τοὺς ἐπώλησε, ὅλα τὰ εἰσέπραξεν καὶ ἔλαθε ἀποδράς. Τοῦ ἔβαλλε πρόστιμα διὰ συνεχεῖς παραβάσεις καὶ δὲν τὰ ἐξετέλεσε ποτέ, οὔτε παρακράτησιν ἐπίσης τῶν εἰσπράξεων, ἀλλὰ τὸν ἄφισε καὶ ἀπεκόμισε ὅλην τὴν ἐσοδείαν τῆς σαιζὸν τοῦ 1961 καὶ οὐδέποτε τὸ δημόσιον ταμεῖον δυνηθῇ θὰ εἰσπράξῃ αὐτὰ τὰ πρόστιμα. Τώρα πῶς ἔχει ἡ ὑπόθεσις, κύριοι. Ἡ ὑπόθεσις ἔχει τεραστίαν σημασίαν καὶ ἐπικαλοῦμαι ἀμέριστον τὴν προσοχήν σας. Ἐγένετο μία προκήρυξις ἀόριστος, ὄχι συγκεκριμένη, διὰ τὴν Κυλλήνην καὶ ἐνεφανίσθη ὁ κ. Λέφας Τετενὲς καὶ ἔκαμε μίαν αἴτησιν, ὅτι ἐκεῖνος ἀναλαμβάνει τὰς ἐπενδύσεις μὲ τὸ κεφάλαιον τῶν ἐπενδύσεων νὰ κατασκευάσῃ ἔργα 150.000.000 δραχμῶν. Ταυτοχρόνως ὑπέβαλεν αἴτησιν καὶ ἡ «Ἐλ Τουρέ», τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπεῖ ὁ καθηγητὴς κ. Γεράσιμος Πατρονικόλας, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι μετὰ ὁμίλου ξένων κεφαλαιούχων ἐν Μονάχῳ ἔκαμον μίαν σύσκεψιν καὶ ἀπεφάσισαν νὰ δείξουν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς Κυλλήνης καὶ ἄλλην αἴτησιν ὑπέβαλεν τὸ γνωστὸν ταξειδιωτικὸν γραφεῖον Ὄλυμπος», τὸ ὁποῖον διατηρεῖ παραπλεύρως τῆς Κυλλήνης μίαν κατασκήνωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν κυρίως συχνάζουν διάφοροι Γάλλοι μὲ διάφορα μπάνγκαλος καὶ εἶναι ἕνα ὡραῖον κέντρον, τὸ ὁποῖον δίδει μίαν ἐξέλιξιν πολιτισμοῦ. Ἡ πρώτη ἀπόφασις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἦτο ἀντικειμενική, ἡ 185 πρᾶξις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Καὶ συζητήσαντες οἱ σύμβουλοι ἐδέχθησαν νὰ μὴ παραχωρηθῇ τὸ ὑδροθεραπευτήριον, ἡ παραχώρησις τῆς ἐκτάσεως νὰ γίνῃ σταδιακῶς καὶ ἐκ τῶν ἄλλων στοιχείων προκύπτει, ὅτι πράγματι ἦτο ἀντικειμενικὴ καὶ διησφάλιζε τὰ συμφέροντα τοῦ Ε.Ο.Τ. Αὐτὴ ὅμως ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία διησφάλιζε τὰ συμφέροντα τοῦ Ε.Ο. Τ., τὸ καταπληκτικὸν εἶναι, ὅτι δὲν ἱκανοποίησε τὴν Κυβέρνησιν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης).

§87Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν μόνον. Ἔκαμεν ἐπιλογὴν μεταξὺ τῶν ἀναδόχων τῶν ὑποβαλόντων αἰτήσεις;

§88Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔκαμεν ὁ κ. Φωκᾶς, προκύπτει ἀπὸ τὰ πρακτικά, οὐδέποτε ὅμως τὴν ἔφερεν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, οὐδέποτε ἔκαμε μνείαν περὶ αὐτοῦ, τὰς ἔρριψεν εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων, διότι ἔπρεπε πάσῃ θυσίᾳ, ὅπως θὰ ἀκούσετε, νὰ προτιμηθῇ ὁ κ. Ὄθων Λέφας Τετενὲς καὶ ἐὰν αὐτὸς τελικῶς ἦτο ὁ ἀνάδοχος δὲν θὰ ἦτο ἡ ζημία ἴσως παντάπασιν ἡ ζημία ἡ μεγάλη, διότι ἔχει οἰκονομικὴν ἐπιφάνειαν. Ἀλλὰ κατὰ περίεργον καὶ μυστηριώδη τρόπον, ὅπως θὰ ἀκούσητε, παρεμερίσθη, ὑπεχώρησεν, ἐξηφανίσθη ἀπὸ τὴν σκηνὴν ὁ κ. Λέφας Τετενὲς καὶ ἐνεφανίσθη ἕνας κύριος Ἰωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, μὲ τὸν ὁποῖον συνεβλήθησαν καὶ θὰ ἀκούσετε πῶς. Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ὑπῆρξαν οἱ ἀντιλέγοντες, ὅτι εἰς τὸν ἀνάδοχον καὶ τὸν κ. Λέφαν Τετενὲν δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνην καὶ εἶχον δίκαιον, διότι, ὅπως θὰ ἀποδειχθῇ, ἔπρεπε κατὰ κύριον λόγον ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν κ. Τετενὲν καὶ μὲ ἔγγραφον μετ’ ὀλίγον θὰ ἀκούσητε διατί. Ἔγινε νέα συνεδρίασις καὶ ἐπῆγε κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ προήδρευσεν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας καὶ ἀνεκάλεσαν τὴν 185 πρᾶξιν καὶ ὑπεστήριξαν ἡ παραχώρησις νὰ γίνῃ διὰ 40 ἔτη μὲ 150.000.000, ἐνῷ δὲ ἐκεῖνος εἶχε προσφέρει νὰ φέρῃ κεφάλαια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 75% καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὸν ΟΧΟΑ, τὸ περιώρισαν τὸ ποσὸν εἰς 50% ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ νὰ γίνῃ ἀρχικῶς ἡ ἐκτέλεσις διὰ 50.000.000. Καὶ συνεφώνησαν νὰ παραχωρήσουν εἰς τὸν κ. Λέφαν Τετενὲν, περιέργως δὲ καὶ οἱ διαφωνήσαντες εἰς τὴν πρώτην πρᾶξιν περὶ τῆς μὴ φερεγγυότητος τοῦ ἀναδόχου, τὸν ὁποῖον δὲν ἐθεώρουν ἱκανὸν διὰ νὰ ἀναλάβῃ ἔργον 150 ἑκατομμυρίων. Οἱ κ.κ. Ἀθανασιάδης, Παπαευστρατίου καὶ Χαρτουλάρης δὲν μετέχουν εἰς αὐτὸ τὸ συμβούλιον καὶ εἶναι ἀπόντες, δὲν γνωρίζομεν ἐὰν σκοπίμως ἀπουσίασαν ἢ τυχαίως, πάντως μετεβλήθη ἡ ἀπόφασις καὶ ἐνῷ διὰ τῆς πρώτης ἀποφάσεως εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ μὴ πάρῃ τὸ ὑδροθεραπευτήριον ὁ ἀνάδοχος, τοῦ τὸ ἔδωσαν διότι ἐκεῖνος ἀπέβλεπε διὰ τοῦ ὑδροθεραπευτηρίου νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν Κυλλήνην καὶ ἀνέθεσεν εἰς τὸν γενικὸν γραμματέα τὴν σύνταξιν τῆς συμβάσεως. Σημειωτέον, ὅτι ὑπῆρχεν ὁ ὅρος, ὅτι διὰ νὰ ὑπογραφῇ ἡ σύμβασις, ἡ σύμβασις θὰ ὑπεγράφετο 6 μῆνας μετὰ τὸ προσύμφωνον, τὸ ὁποῖον μὲ τὸν ΟΧΟΑ θὰ συνῆπτεν ὁ ἀνάδοχος καὶ διὰ νὰ συνάψῃ μὲ τὸν ΟΧΟΑ, κατὰ τὴν αἴτησιν, ἔπρεπε νὰ φέρῃ κεφάλαια 75% ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ νὰ πάρῃ τὰ 26% ἀπὸ τὸν ΟΧΟΑ. Κατὰ τὴν νέαν ἀπόφασιν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τοῦ ἐδόθη ἡ εὐχέρεια νὰ φέρῃ μόνον τὸ 50%. Πάντως, παρέμεινεν ὁ ὅρος, ὅτι ἡ σύμβασις θὰ ὑπογραφῇ μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ προσυμφώνου μὲ τὸν ΟΧΟΑ.

§89Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγγύησις;

§90Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ ἐγγύησις ἀρχικῶς καθορίζεται εἰς 9.500.000, περιωρίσθη εἰς 7.500.000 καὶ κατέληξεν εἰς 2.000.000. Ὅταν ὅμως ὑπεγράφη ἡ σύμβασις, ἀντὶ νὰ ὑπογραφῇ μὲ τὸν κ. Λέφαν Τετενέν, παρουσιάσθη ὁ κ. Παπαδιαμαντόπουλος καὶ κατὰ τρόπον ποὺ μόνον ἡ ἀλχημεία εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναζητήσῃ ὁ κ. γενικὸς γραμματεύς, παραβιάζων τὴν ἐντολὴν τοῦ Συμβουλίου, ἐδέχθη ἐγγύησιν 200.000 δραχμῶν μὲ ἀνάδοχον ποὺ ἀνελάμβανε μέχρι τὸν Μάρτιον τοῦ 1963 νὰ ἔχῃ κατασκευάσῃ ἕνα ξενοδοχεῖον πολυτελείας 100 κλινῶν καὶ δύο δευτέρας κατηγορίας ἕκαστον 100 κλινῶν καὶ ὡς ἐγγύησιν 200.000. Ὁ κ. Ἀθανασιάδης δηλοῖ, ὅτι ἀπέχει, λόγῳ ἀφερεγγυότητος τοῦ ἀναδόχου καὶ σηκώνεται καὶ φεύγει ἀπὸ τὸ συμβούλιον. Ὁ κ. Παπαδημητρίου ζητεῖ προέγκρισιν τοῦ ΟΧΟΑ. Οἱ ὅροι ἀναφέρονται εἰς τὸ «Ἔθνος», λεπτομερῶς, ὅπου ἀναγράφεται ἡ σχετικὴ πρᾶξις τοῦ διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ε.Ο.Τ., τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἀναγνώσω, διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω, καὶ ὑπογράφουν νέαν πρᾶξιν. Ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμβάσεως, ἓξ μῆνας μετὰ τὸν δανεισμὸν τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., διότι θὰ φέρουν τὰ κεφάλαια ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἡ διάρκεια 35 ἔτη, ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων ὅλων μέχρι 30 Ἀπριλίου 1964, καὶ νὰ καταβληθῇ ἐγγύησις 2 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ ἀνεκλήθη ἡ σταδιακὴ παραχώρησις. Καὶ ἐνῷ ἡ συζήτησις ἤρχισε μὲ τὸν κ. Τετενέν, παρουσιάσθη ὁ κ. Παπαδιαμαντόπουλος καὶ τὸ Διοικ. Συμβούλιον ὑπογράφει προσύμφωνον μόνον μὲ τὸν κ. Ἰωάν. Παπαδιαμαντόπουλον. Οὐδεμία διευκρίνησις ἔγινε τὶ ἔγινεν ὁ Τετενὲς — ὑποβάλλει παραίτησιν, πῶς ἀπεσύρθη; Καὶ διατὶ κατελήξαμεν ἀπὸ τὰ 2 ἑκατομμύρια εἰς τὰς 200 χιλιάδας; Οὐδεμία διευκρίνησις εἰς τὰ πρακτικά. Οὔτε ἀνέμενον τὸν δανεισμὸν παρὰ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Καὶ χωρὶς νὰ κατατεθῇ, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἐγγύησις τῶν 2 ἑκατομμυρίων, ὑπεγράφη ἡ σύμβασις. Καὶ μὲ ποῖον; Μὲ τὸν κ. Ἰωάν. Παπαδιαμαντόπουλον, τὸν ὁποῖον, ὅμως, ὑπεχρέωσαν νὰ συνάψῃ, λέγει, ἑταιρείαν. Ἐδῶ δὲ εἶναι τοῦτο τὸ περίεργον. Ἡ Κυβέρνησις, ὅταν μὲν τὴν συμφέρει, ἀντιλέγει, διατὶ δὲν προεκρίθη ἕνας μειοδότης μὲ πολὺ ἱκανοποιητικωτέρας προσφοράς, διότι, ἐνῷ ἐνεφανίσθη ἰδιώτης, κατόπιν ἐνεφανίσθη ἑταιρεία. Λόγου χάριν, ἐνθυμοῦμαι καὶ τὸ ἐσημείωσα εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 20ης Νοεμβρίου 1962, ἐπὶ ἐρωτήσεως ἑνὸς τῶν συναδέλφων διὰ μίαν δημοπρασίαν, διατὶ δὲν ἀνέθεσεν εἰς τὴν Ἑταιρείαν Ἀνδρόνου Δανδῆ καὶ Σία, ὅπου εἶχεν ὅρους, πλέον συμφερωτέρους διὰ τὸ δημόσιον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, νομίζω, ἀπήντησεν —εἶναι τὰ πρακτικὰ νωπὰ— τῆς 20ης Νοεμβρίου 1962 «μὰ ἀφοῦ ἐνεφανίσθη μόνος ὁ Ἀνδρόνου, δὲν ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Ἑταιρείαν, ἡ ὁποία ἦτο Ἀνδρόνου, Δανδῆς καὶ Σία». Ἐδῶ, ἐνῷ ἐνεφανίσθη Ὄθων– Λέφας Τετενὲς καὶ Σία, κατόπιν ἐδέχθη μόνον τὸν Παπαδιαμαντόπουλον, τοῦ ὁποίου ἡ αἴτησις εἶναι πολὺ μεταγενεστέρα τοῦ «Ὀλύμπου» καὶ τῆς «Ἐλ. Τουρὲ» καὶ τὸν ὑποχρεώνουν νὰ συνάψῃ ἑταιρείαν. Καὶ ἐμφανίζεται μία ἑταιρεία, τῆς ὁποίας ἀντιπρόεδρος γίνεται ὁ κ. Τετενές, ἄνευ μετοχῶν, Πρόεδρος ἕνας καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, ὁ κ. Χρυσικός, καὶ Διευθύνων Σύμβουλος ὁ Παπαδιαμαντόπουλος καὶ τοὺς παραδίδουν τὴν Κυλλήνην καὶ ἐγκαθίσταται, τὴν ἐκμεταλλεύεται καθ’ ὅλην τὴν σαιζὸν 1961, ὑποπίπτει εἰς πολλαπλᾶς παραβάσεις, διὰ τὸν τύπον τοῦ ἐπιβάλλουν πρόστιμον, δὲν τὸ εἰσπράττουν ποτέ, διαμαρτύρεται ὁ κ. Κοντογιαννόπουλος.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτο, θὰ εἰδοποιηθῇ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ σᾶς δώσῃ ἀπάντησιν.

§92Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Καὶ μετὰ μίαν ἐκστρατείαν τοῦ Ἔθνους, μετὰ δύο ἔτη, ἀποφασίζουν νὰ τὸν κηρύξουν ἔκπτωτον τὸν Νοέμβριον 1961. Καὶ τότε διατάσσεται καὶ προκαταρκτικὴ ἐξέτασις. Ἐξετάζονται οἱ μάρτυρες, τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερα καὶ ἡ ὑπόθεσις εἰσέρχεται εἰς τὸ ἀρχεῖον. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. συνάδελφοι, ὅτι πολλαὶ ἀταξίαι συνέβησαν καὶ κάτι τὸ πονηρὸν —μὲ βαθύτερα αἴτια τὴν εὔνοιαν— ἐμεσολάβησε. Διότι προϋπῆρχεν ἤδη εἰς τὴν Βουλήν, τὸ 1959, πρὶν ἀκόμη ὑποβάλει αἴτησιν ὁ Ὄθων Λέφας–Τετενές, αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἡ ὁποία κατηγόρει τὸν κ. Λέφαν–Τετενέν, ὅτι δὲν ἔχει φερεγγυότητα. Διότι ἔλεγε: «Διὰ τῆς ἀπὸ .... αἰτήσεώς μου ἐζήτησα τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου ....(ἀναγινώσκει)...». Ἡ Κυβέρνησις, λοιπόν, εἶχεν εἰδοποιηθῆ περὶ τῆς φερεγγυότητος τοῦ κ. Τετενέ. Καὶ ὑπάρχει σωρεία ἐγγράφων τῆς Δ)νσεως Συναλλάγματος καὶ ἄλλων ἀρχῶν, διὰ τῶν ὁποίων εἰδοποιοῦντο ὅλαι αἱ μεθοριακαὶ φρουραὶ νὰ ἐρευνοῦν κατὰ τὴν εἴσοδον καὶ τὴν ἔξοδον τὸν κύριον αὐτόν. Π.χ. ἔγγραφον τοῦ Ἀστυνομικοῦ Δ)ντοῦ Γεωργίου: «Ἐν συνεχείᾳ ἀνακοινοῦμεν ...(ἀναγινώσκει)...». Ἄλλο ἔγγραφον, τοῦ Κέντρου Ἀλλοδαπῶν Κερκύρας: «Ἐν συνεχείᾳ διαταγῆς μας ἀνακοινοῦμεν ...(ἀναγινώσκει)...». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Καὶ ὑπάρχουν καὶ 10 ὁλόκληρα ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν πρὸς τὰς Τελωνειακὰς ἀρχάς, τὰ ὁποῖα δίδουν ἐντολὴν νὰ παρακολουθῆται ἀγρύπνως. Ἐγὼ δὲν ξεύρω, οὔτε ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην ἂν ἔκαμνε ἢ ὄχι λαθρεμπόρια ὁ κ. Τετενές, ἐγνώριζεν ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ τοὐλάχιστον καὶ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὁ κύριος αὐτὸς δὲν πρέπει νὰ θεωρῆται φερέγγυον πρόσωπον. Καὶ ὅμως ἄνευ δημοπρασίας ἀπεφάσισεν ὁ Ε.Ο.Τ. νὰ ἀναθέσῃ τὸ ἔργον εἰς τὸν κ. Λέφαν–Τετενὲν κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ μὲ ὅρους σκανδαλωδῶς εὐνοϊκούς, κατὰ παράβασιν τῆς πρώτης ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ε.Ο.Τ., ἡ ὁποία ἦτο ἀντικειμενικὴ καὶ διησφάλιζε τὰ συμφέροντα τοῦ Ε.Ο.Τ. Ἰδοὺ διατί ἐλέγχομεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι δὲν κατέθεσε τὸν φάκελλον καὶ μᾶς παρημπόδισε νὰ λάβωμεν γνῶσιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἐγγράφων, διὰ νὰ ἴδωμεν ἂν ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἓν «ἀτύχημα», ὡς τὴν ἐχαρακτήρισεν εἰς συνέντευξίν του πρὸς τὸ «Ἔθνος» ὁ κ. Τσάτσος, τότε Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκεῖνος ἂν λάβῃ τὸν λόγον, θὰ ἐξηγήσῃ ἂν εἶναι ἀτύχημα, ἂν πρόκειται ἁπλῶς περὶ ἑνὸς ἀτυχήματος εἰς τὸ ὁποῖον ἐπαγιδεύθη ὁ Ε.Ο.Τ. ἀπὸ τὸν κ. Λέφαν Τετενὲ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον ἢ πρόκειται περὶ μιᾶς χαριστικῆς πράξεως, ἡ ὁποία ἔθιξε τὰ ὅρια τοῦ ποινικοῦ νόμου; Καὶ ἰδοὺ διατὶ εὑρίσκομαι εἰλικρινῶς ἐν ἀγανακτήσει διότι μία τοιαύτη ὑπόθεσις ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀναδύονται ἀναθυμιάσεις, ὅτι τὸ δημόσιον χρῆμα, τὸ χρῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διεσπαθίσθη εἰς πρόσωπα τῆς εὐνοίας σας, δὲν εἶδε τὸ φῶς τῆς ἀνακρίσεως. Δύο ἐρωτήματα γεννῶνται, ἢ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν ἔλαβε γνῶσιν τοῦ φακέλλου, ὁπότε δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ ἀπαντήσῃ, ὅτι δὲν δίδει τὸν φάκελλον καὶ νὰ στερήσῃ οὕτω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἀσκήσῃ τὸν ἔλεγχον, τὸν ὁποῖον δικαιοῦται, ἢ ὅτι γνωρίζει τὰ διαπραχθέντα καὶ ἐσιώπησε. Πάντως δίδεται μία εὐκαιρία εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις. Ἐὰν δὲν θελήσῃ νὰ πράξῃ τοῦτο, καλῶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ τὸν ἀξιότιμον κ. Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ τὴν ἀνωτάτην ἐποπτείαν ἐπὶ τῆς ἀνακρίσεως νὰ ἀναζητήσῃ τὸν φάκελλον. Διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅταν ἀμερόληπτος κριτὴς ἴδῃ τὸν φάκελλον αὐτόν, θὰ ἀποδοθοῦν εὐθῦναι ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ παρασιωπήσουν αὐτὸ τὸ διαπραχθὲν ἔγκλημα ἐναντίον τοῦ Ε.Ο.Τ., ἐναντίον τῆς μεγαλυτέρας καὶ χρησιμωτέρας λουτροπόλεως. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκαλύπτωνται τὰ σκάνδαλα. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον τοιαῦται πράξεις νὰ τίθενται εἰς τὸ ἀρχεῖον. Δὲν γνωρίζω πῶς παρεσύρθη ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ θὰ χαρῶ ἰδιαιτέρως, ἐὰν δώσῃ τὴν ἐξήγησιν, ἡ ὁποία θὰ μὲ ἱκανοποιήσῃ, ὅτι ἐπαγιδεύθη καὶ ἐκεῖνος. Ἕνα εἶναι τὸ ἀναμφισβήτητον καὶ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαψεύσῃ κανείς, ὅτι ἡ ζημία τοῦ Ε.Ο.Τ. εἶναι περὶ τὸ 1 ἑκ. Διότι εἴδαμεν ἕνα κ. Χρυσικόν, καθηγητήν, νὰ ἐμφανίζεται ὡς Πρόεδρος μιᾶς ἀνυπάρκτου ἑταιρείας, μὲ ἀνυπάρκτους μετοχάς. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους νὰ συγκατανεύσωμεν, ὅτι ὅλα αὐτὰ πρέπει νὰ παρασιωπηθοῦν; Δι’ αὐτὸ —ἐπαναλαμβάνω— ἤλεγξα τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι ἠρνήθη νὰ καταθέσῃ τὸν φάκελλον. Ἐπῆγα εἰς τὴν Κυλλήνην. Δὲν εἶναι, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐζημιώθη 1 ἑκ. ὁ ΕΟΤ. Εἶναι ὅτι χρονίζει ἐπὶ πολλὰ ἔτη ἡ ἀξιοποίησις αὐτῆς τῆς λουτροπόλεως, ἡ ὁποία εἶναι πραγματικῶς κολυμβήθρα Σιλωὰμ δι’ ὡρισμένους ἀσθενεῖς καὶ ἡ ὁποία θὰ ἦτο μία ἀνεξάντλητος πηγὴ πλούτου διὰ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Πρόκειται διὰ μίαν ἀπὸ τὰς σπανίας λουτροπόλεις τοῦ κόσμου. Συνήντησα ἐκεῖ τὸν κ. Στάγγον, ὁ ὁποῖος γράφει εἰς τὸν «Ἑλληνικὸν Βορρᾶν» καὶ ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν, ὅτι ἄλλος συνάδελφος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς μίαν ἀπὸ τὰς πολυσυχάστους λουτροπόλεις τοῦ εἶπε: Τὶ ἔρχεσθε ἐδῶ, ἀφοῦ ἔχετε τὴν Κυλλήνην; Ἡ ἰδική μας λουτρόπολις ἔχει ἕνα 30% καὶ μὲ τὰς πολιτισμένας ἀνέσεις, τὰς ὁποίας παρέχομεν τὸ ἀναβιβάζομεν. Ἡ ἰδική σας ἔχει 100%, ἀλλὰ μὲ τὴν πρωτόγονον κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν τὴν διατηρεῖτε εἶναι ἀπροσπέλαστος δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συνηθίσει νὰ σέβωνται ἑαυτούς. Πράγματι, κύριοι, τὸ θέαμα εἶναι ἀξιοθρήνητον. Ὅταν ἐπέστρεψα ἐνημέρωσα τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ βάλῃ ἕνα λεωφορεῖον, διὰ νὰ ἐξυπηρετῶνται οἱ λουόμενοι. Πράγματι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπροθυμοποιήθη νὰ διευκολύνῃ νὰ τοποθετηθῇ ἕνα λεωφορεῖον ὡς καὶ νὰ παραταθῇ ἡ ὥρα τοῦ κλεισίματος τοῦ τηλεφωνικοῦ κέντρου. Ἰδοὺ διατί ἐπαναλαμβάνω ἀνέπτυξα τὴν ἐπερώτησιν, ἐπιμένων διὰ δύο λόγους, πρῶτον, διότι δὲν ἤθελον νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ ἀρχή, ὅτι ὅταν ὁ Ὑπουργὸς δίδῃ οἱανδήποτε ἀπάντησιν ὀχυρούμενος ὄπισθεν οἱασδήποτε δικαιολογίας, παρερμηνεύων καὶ νόμους ἔστω καὶ καλῇ τῇ πίστει, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρακωλυθῇ τὸ ἰδικόν μας ἔργον προτασσομένης τῆς ἐπερωτήσεως. Διότι διέβλεψα μίαν τάσιν νὰ φιμωθῇ ἡ φωνὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πρᾶγμα, ποὺ δὲν ἦτο δυνατὸν καὶ σεῖς, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐγὼ νὰ τὸ ἀνεχθῶμεν ποτέ. Ἀλλὰ καὶ δεύτερον, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν γνωστὰ αὐτὰ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, διὰ νὰ μάθῃ ὁ κόσμος, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι χειρίζονται περιουσιακὰ ζητήματα τοῦ δημοσίου, δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τόσον ἐλαφρὰν τὴν καρδίαν νὰ θέτουν τοὺς φακέλλους εἰς τὸ ἀρχεῖον. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι θὰ δοθῇ μία εὐκαιρία εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ πάρῃ τὸν φάκελλον, νὰ τὸν μελετήσῃ καὶ τότε εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀποδείξῃ, ὅτι δὲν ἠρνήθη σκοπίμως τὴν ἐπίδειξιν τοῦ φακέλλου καὶ ὅτι θὰ ἀσκήσῃ πειθαρχικὴν δίωξιν. Διότι, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν ἀσκήσῃ πειθαρχικὴν δίωξιν, ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου, δὲν θὰ μείνῃ ἀδιάφορος εἰς ὅσα ἠκούσθησαν καὶ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ.

§93Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ ἐπιτρέπει βέβαια τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων μόνον μεταξὺ τοῦ ἐπερωτῶντος καὶ τοῦ ἐλεγχομένου Ὑπουργοῦ. Εὑρίσκομαι εἰς μίαν ἰδιότυπον κατάστασιν. Κατ’ οὐσίαν ὁ ἐλεγχθεὶς εἶμαι ἐγώ. Ὄχι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἠλέγχθη διὰ κάτι διὰ τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἔλεγχος. Ἠλέγχθη διότι ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς ἐξέδωκε μίαν κακὴν ἀπόφασιν. Δὲν ἔχει δικαίωμα κανεὶς νὰ μᾶς ἐλέγξῃ διότι τὰ δικαστήρια, οἱ Εἰσαγγελεῖς ἀποφαίνονται ἐσφαλμένως. Ἠλέγχθην ἑπομένως κατ’ οὐσίαν ἐγώ, πλαγιαστικῶς. Καὶ ἡ πρόθεσις —δὲν τὴν ἀπέκρυψεν ἄλλωστε— τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου ἦτο νὰ ἐλεγχθῶ ἐγὼ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, ὁπότε συνέβησαν αὐτά, τὰ ὁποῖα κατήγγειλε. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ ἰδιότυπος αὕτη κατάστασις δύο λύσεις ὑπάρχουν. Ἡ μία εἶναι νὰ ὑποβάλω πρότασιν γενικεύσεως τῆς ἐπερωτήσεως. Δὲν θέλω νὰ τὸ κάμω ἀπὸ σεβασμὸν πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Διότι μία γενίκευσις τῆς ἐπερωτήσεως θὰ εἶχε βέβαια τὸ ἴδιον ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον προεκλήθη κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον πάλιν ἀπὸ ἐπερώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐξ Ἀθηνῶν, κ. Βασιλάτου, ὁπότε ἐπὶ δύο περίπου μῆνας συνεζητούσαμεν περὶ τουρισμοῦ. Δὲν θέλω, ἐγὼ νὰ εἶμαι ἡ ἀφορμὴ νὰ λεχθῇ, ὅτι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἠθελήσαμεν νὰ παρακωλύσωμεν τὴν πορείαν τοῦ ἐλέγχου τῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πρέπει ὅμως νὰ εὕρετε καὶ δι’ ἐμὲ μίαν λύσιν, διὰ τῆς ὁποίας καὶ ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας, ὅπως ὁ προλαλήσας. Καὶ νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐγὼ εἶμαι ὁ κατ’ οὐσίαν ἐλεγχόμενος Ὑπουργὸς καὶ ἂς μὴ εἶμαι Ὑπουργὸς σήμερον, εὐρέως ἑρμηνευομένου τοῦ Κανονισμοῦ, πρέπει νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἔχω δικαίωμα ἀπαντήσεως. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ ἔλθῃ συνεπίκουρος μου, διότι ἄλλως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω γενίκευσιν τῆς συζητήσεως.

§94Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ἄποψίς σας εἶναι ὀρθοτάτη, θὰ ἦτο δὲ καταπληκτικὸν κανεὶς νὰ μείνῃ ἀναπολόγητος. Νομίζω, ὅτι ἡ ἑρμηνεία, ἡ ὁποία ἐδόθη ἔχει καλῶς. Νὰ θεωρηθῇ δηλαδὴ προσωπικὸν ζήτημα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ δώσητε ἀνέτως τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας θέλετε, μὲ οἱασδήποτε διαστάσεις χρόνου.

§95Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ θεωρήσω ὡς προσωπικὸν ζήτημα, διότι ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ ἀπέναντί μου στάσις τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τοῦ βήματος συναδέλφου ὑπῆρξεν ἄψογος. Δὲν ἔθιξεν ἐμὲ προσωπικῶς. Θέλω νὰ θεωρηθῇ κατ’ οἰκονομίαν ὅτι εἶμαι ἐλεγχόμενος Ὑπουργός.

§96Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ αὐτὸ νομίζω, εἶναι ἀκόμη καλύτερον καὶ δημιουργεῖ παράδοσιν, διότι ἡ περίπτωσις δὲν εἶναι μοναδική. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ προκύψῃ ἐκ νέου τοιοῦτον θέμα καὶ εἶναι πρέπον κατὰ τὴν ἑρμηνεία τοῦ Κανονισμοῦ τὴν εὐρυτέραν, ὁ οὐσιαστικῶς ἐλεγχόμενος Ὑπουργός, νὰ δύναται νὰ ἀπαντήσῃ. Αὐτὸ βεβαίως ἔγκειται καὶ εἰς τὴν καλὴν πίστιν τῶν συζητήσεων καὶ τὸ δέχομαι ἀνεπιφυλάκτως.

§97Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ (Πρόεδρος Βουλῆς). Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ κι’ ἐγὼ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Τσάτσου, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ προσθέσω τοῦτο: ὅτι εἶναι μία συνέπεια ἑνὸς κακοῦ καὶ ὡς γνωστόν, ἑνὸς κακοῦ γενομένου μύρια ἕπονται. Δηλαδή, ὁ κ. Βασιλᾶτος, εἰσῆλθεν ἀπολύτως εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως, ἐνῷ πρόκειται περὶ προτετιμημένης ἐπερωτήσεως διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων. Καὶ ἕως τώρα ἡ πρακτικὴ ἔλεγεν, ὅτι μοιραίως, ὁ ἐλέγχων ἕνα Ὑπουργόν, διότι δὲν κατέθεσε τὰ ἔγγραφα, μοιραίως, λέγω, θὰ εἰσέλθῃ καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς οὐσίας, διότι ἄλλως θὰ εἶναι ἀκατανόητος ἡ ἀγόρευσίς του. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου νὰ γίνεται κυρία ἡ ἐπερώτησις κατὰ τὸ οὐσιαστικὸν μέρος καὶ κατὰ τὸ τυπικόν, δημιουργεῖ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ ἀπόψε αἰφνιδιαστικῶς τιθέμενον ὑπὸ τοῦ Προεδρείου. Κάμω, ὅμως, τὴν δήλωσιν, ὅτι εὐθὺς ὡς ἐξαντληθῇ ὁ πίναξ τῶν προτετιμημένων ἐπερωτήσεων θὰ φέρω τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἵνα ἑρμηνεύοντες τὸν Κανονισμὸν ἀποφασίσωμεν ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτό. Κύριοι βουλευταὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ φαντασθῆτε πόσα ἄτοπα ἠμποροῦν νὰ προκύψουν ἐξ αὐτοῦ. Θὰ ἔχωμεν πρὸς συζήτησιν ἕνα πίνακα ἐπερωτήσεων σοβαρῶν, τακτικῶν καὶ ἐχουσῶν σειράν. Τότε αἰφνιδίως μία ἐπερώτησις, ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν σοβαρότητα, ἀλλ’ ἁπλῶς βιάζεται ὁ βουλευτής, ἴσως καὶ διὰ προβολὴν προσωπικὴν ἀκόμη, νὰ τὴν συζητήσῃ, δύναται ἐλλείψει ἑνὸς ἐγγράφου νὰ χαρακτηρισθῇ ὑπὸ τοῦ ἰδίου προτετιμημένη καὶ νὰ προηγηθῇ τῆς τακτικῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν ἐπερωτήσεων, ἡ ὁποία τότε οὐσιαστικῶς καταργεῖται. Αὐτὸ θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ 5–10 φορὰς. Ἰδοὺ τὸ ἄτοπον. Θὰ θέσω, συνεπῶς, τὸ ζήτημα προσεχῶς. Ἐπίσης, πρέπει νὰ λύσωμεν καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα, ὅπως εἶναι ἡ κατάθεσις δικογραφιῶν ἢ τῶν ἀτομικῶν φακέλλων καὶ ἡ ἄρνησις τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ τοὺς καταθέσῃ. Αὐτή, μάλιστα, ἡ περίπτωσις εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ τὸ προνόμιον νὰ προηγηθῇ μία ἐπερώτησις, ἡ ὁποία θὰ βασίζεται εἰς μίαν ἄρνησιν τοῦ Ὑπουργοῦ γενικὴν καὶ παγίαν, ἡ ὁποία εἶναι νὰ μὴ κατατίθενται δικογραφίαι καὶ ἀτομικοὶ φάκελλοι Στρατιωτικῶν ἢ Δικαστικῶν. Αὐτό, βέβαια, δὲν θὰ τὸ λύσωμεν ἀπόψε. Δηλῶ, ὅμως εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ φέρω τὸ θέμα, διὰ νὰ λάβωμεν πλέον μίαν ὡρισμένην ἀπόφασιν, ὥστε αἱ προτετιμημέναι ἐπερωτήσεις νὰ εἶναι πράγματι προτετιμημέναι. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήγωμεν εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον συνέβη ἀπόψε νὰ προτιμηθῇ δηλαδὴ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Βασιλάτου καὶ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Τσάτσος— ὀρθῶς ἐζήτησε νὰ ὁμιλήσῃ καὶ πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ— ἐνῷ κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ κατὰ τὰ μέχρι τοῦδε κρατήσαντα ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσῃ μόνον ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διότι δὲν κατέθεσε τὸν φάκελλον καὶ διατί δὲν θέλει νὰ καταθέσῃ τοὺς φακέλλους. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Λυκουρέζον, τὸν ὁποῖον βλέπω ἕτοιμον νὰ ἀπαντήσῃ, νὰ μὴ ὁμιλήσῃ ἀπόψε. Θέτω ἁπλῶς τὸ θέμα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἀπόψε ἡ Βουλή.

§98Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐτέθησαν δύο ζητήματα. Τὸ ἓν τὸ ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτὴς ὁ καθηγητὴς κ. Τσάτσος, νομίζω δὲ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ δευτέρα γνώμη ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ κ. Τσάτσος ἔχει ἀσφαλῶς δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ἐπειδὴ ὀρθῶς λέγει ὅτι δὲν θέλει νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ κατ’ οἰκονομίαν προσωπικοῦ θέματος καὶ ὀρθῶς διότι οὐδεὶς διενοήθη νὰ τὸν θίξῃ, ἐζήτησε νὰ ὁμιλήσῃ κατ’ οἰκονομίαν ὡς ἐξερχόμενος Ὑπουργός, ὡς δὲ ὑπεστήριξεν καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου θὰ πρέπει νὰ γίνῃ τοῦτο δεκτὸν καὶ νὰ δημιουργηθῇ παράδοσις ὅτι ὁ πρώην ἁρμόδιος Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἔχῃ δικαίωμα κατ’ οἰκονομίαν νὰ λαμβάνῃ τὸν λόγον διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του. Τώρα ὡς πρὸς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς βεβαίως δὲν θὰ λυθῇ ἀπόψε ἀλλὰ πρέπει νὰ λυθῇ καὶ πολὺ ὀρθῶς μίαν ἡμέραν πρέπει νὰ γίνῃ εἰδικὴ συζήτησις. Θὰ ἤθελα ὅμως ἐν συνεχείᾳ νὰ εἴπω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅταν ἀπουσιάζατε, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς. Ὅταν ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τῆς μὴ καταθέσεως ἐγγράφων δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀναφέρεται καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας. Αὐτὸ ἐγένετο καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ τελευταίως κατὰ ἐπερώτησιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ἡ κ. Σβώλου τὸν Μάρτιον. Ἄλλωστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως, διότι διαφορετικὰ θὰ πρέπει νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ Βῆμα ὁ βουλευτὴς καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ἐλέγχει τὸν ἀξιότιμον κ. Τάδε Ὑπουργόν, διότι δὲν κατέθεσε τοὺς φακέλλους καὶ τίποτε ἄλλο. Ἐὰν δεχθῆτε ὅτι πρέπει κατὰ κάποιον τρόπον νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν δὲν ἠμπορεῖτε νὰ περιορίσετε τὰ ὅρια. Δι’ αὐτὸ ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι αἱ προτιμώμεναι λόγῳ μὴ καταθέσεως ἐγγράφων ἐπερωτήσεις προτιμῶνται διότι δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ δημιουργεῖ πρόσθετον εὐθύνην παρακωλύσεως τοῦ ἐλέγχου. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν κατέθεσε τὰ ἔγγραφα ὁ Ὑπουργός, ἐλέγχεται καὶ ὁ ἐπερωτῶν πρέπει νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οὐσίαν. Ἀλλὰ ὅπως εἴπατε κ. Πρόεδρε, θὰ συζητήσωμεν εἰδικῶς ἄλλην ἡμέραν διὰ νὰ λυθῇ τὸ θέμα αὐτό.

§99Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε. Ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διότι θίγονται θεμελιώδη ζητήματα.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλαβᾶνο, κατ’ οἰκονομίαν ἔγινε μία συζήτησις καὶ φρονῶ ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ γενικεύσωμεν τὴν συζήτησιν...

§101Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κατ’ οἰκονομίαν θὰ συζητήσω καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε. Ἀντιλαμβάνομαι τὴν εὐαισθησίαν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου καὶ σεβαστοῦ μου καθηγητοῦ κ. Τσάτσου, ὡς ὀρθῶς ἐτοποθέτησεν τὸ ζήτημα καὶ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματός μας κ. Λυκουρέζος. Διαφωνῶ ὡς πρὸς τὴν τοποθέτησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ σεβαστός μου κ. καθηγητής, ὅτι ἡ ἐπερώτησις στρέφεται κυρίως κατὰ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ ὄχι κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης. Ἡ ἐπερώτησις, ὡς εἶναι διατυπωμένη κυρίως στρέφεται κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Διότι, ἡ δικαιοσύνη δὲν ἀπονέμεται ὑπὸ τῆς Εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς, ἀλλὰ ὑπὸ τῶν Τακτικῶν Δικαστηρίων. Πεῖρα δικηγορικὴ διδάσκει, ὅτι πολλάκις ὑποθέσεων, αἵτινες ὥδευσαν εἰς τὸ Ἀρχεῖον κατόπιν γνωμοτεύσεων τῶν κ.κ. Εἰσαγγελέων, μετὰ ταῦτα διὰ μηνύσεων ἦλθαν εἰς τὸ προσκήνιον καὶ τὰ δικαστήρια δὲν ἐδικαίωσαν τὰς ἀπόψεις τῶν Εἰσαγγελικῶν Ἀρχῶν. Διὰ τῆς τακτικῆς ταύτης καταργοῦνται οὐσίᾳ τὰ δικαστικὰ Συμβούλια καὶ οἱ τακτικοὶ Δικασταί. Δι’ ὃ καὶ κατὰ τὰ δεδομένα τῆς ἐπιστήμης, τὰ ὅσα ἐκ τῶν συγγραμμάτων ἐπικαλεῖται ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς ἀφοροῦν μόνον τοὺς τακτικοὺς δικαστάς.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάνετε δευτέραν προφορικὴν ἐπερώτησιν, κύριε συνάδελφε; Σεβασθῆτε τὴν θέσιν τοῦ κ. Τσάτσου, ὅστις πρέπει ἐπὶ τέλους, νὰ ὁμιλήσῃ.

§103Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα πρέπει νὰ λυθοῦν καὶ νὰ δοθῇ ἡ πρέπουσα ἐπ’ αὐτῶν λύσις. Τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρ. 51 τοῦ Κανονισμοῦ, ἀπειλεῖ ποινὴν ἐναντίον παντός, ὅστις δὲν θὰ προσεκόμιζε τὰ αἰτούμενα δι’ ἐρωτήσεως στοιχεῖα. Βάσει τῶν προϋποθέσεων αὐτῶν, δύο πράγματα πρέπει νὰ γίνουν. Πρῶτον νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ μετὰ νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Τσάτσος, ἐφ’ ὅσον νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§104Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πάντοτε ὑπῆρχον δυσχέρειαι διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν ὅλων τῶν ἰαματικῶν πηγῶν τῆς Ἑλλάδος, ὑπάρχουν καὶ σήμερον αἱ ἴδιαι διότι ἀκριβῶς οὐδέποτε παρεσχέθησαν εὐκαιρίαι ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας ἐπιδιωκούσης πραγματικὴν ἐκμετάλλευσιν ἰαματικῶν πηγῶν. Ἡ προϊστορία τῆς Κυλλήνης τὸ ἀποδεικνύει. Μέχρι τὸ 1960 ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς Κυλλήνης γινομένη ἀπὸ τὸν Ε.Ο.Τ. ἐπέφερε πάντοτε ζημίαν καὶ δὴ διὰ τὰ ἔτη αὐτὰ ἐπέφερεν μίαν ζημίαν ἀνερχομένην εἰς 850.000 δραχ. περίπου. Εἰδικώτερον δέ, διὰ τὸ ἔτος 1960, δηλαδὴ τὸ ἔτος τὸ ὁποῖον προηγήθη τοῦ ἀναδόχου, ἡ ζημία ἀνήρχετο εἰς 132.000 δραχμάς. Ὅταν τὸ 1959 ἀπεφασίσθη ἡ προσέλκυσις γενικῶς κεφαλαίων διὰ τὸν τουρισμόν, δι’ ὅλα τὰ τουριστικὰ ἔργα, ἐγένετο ὄχι μία διακήρυξις διαγωνισμῶν, ἀλλὰ μία πρόσκλησις γενικὴ δημοσιευθεῖσα εἰς ὅλον τὸν Τύπον δι’ ὅλα τὰ ἔργα τὰ τουριστικά, ἦτο μάλιστα, ἰδική μου σκέψις νὰ καλέσωμεν ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ μετάσχουν εἰς τὰ τουριστικὰ ἔργα, νὰ κάμουν τὰς προτάσεις των καὶ τοὺς ἐκαλέσαμεν νὰ προσέλθουν καὶ νὰ μᾶς δώσουν τὰς προσφοράς των. Βεβαίως ὅταν ἐγένετο ἡ δήλωσις αὐτή, ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει τὸ πενταετὲς πρόγραμμα καὶ ἐντὸς τοῦ πλαισίου αὐτοῦ κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἐγένοντο τὰ τουριστικὰ ἔργα. Τότε ἐνεφανίσθησαν καὶ ὡρισμένοι ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν Κυλλήνην· προσφοραὶ ὑπῆρξαν 3 ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἐν συνόλῳ. Οἱ δύο ἐξ αὐτῶν ἐντὸς ὀλίγου δὲν ἐπέδειξαν ἐνδιαφέρον, εἶναι ἐκεῖναι διὰ τὰς ὁποίας δὲν ἐγένετο λόγος εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἡ μὲν μία ἐξ αὐτῶν, ἡ τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ Πατρονικόλα ἀπησχολημένη μὲ τὰ δύο «Μιραμάρε» τῆς Ρόδου καὶ τῆς Κερκύρας (ἦτο βεβαρυμένη οἰκονομικῶς καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ μεγάλον αὐτὸ ἔργον τῆς Κυλλήνης, ἡ δὲ ἄλλη ἦτο ἓν ταξιδιωτικὸν γραφεῖον, ὁ «Ὄλυμπος», τὸ ὁποῖον εἶχε κυρίως ἐνδιαφέρον διὰ κατασκηνωτικὰ ἔργα οἷα ἤδη εἶχεν εἰς τὴν περιφέρειαν Κυλλήνης καὶ ἤθελεν ἰδίᾳ νὰ διαφυλάξῃ, τὰ δικαιώματά του εἰς ἣν περίπτωσιν ἡ ἐκμετάλλευσις θὰ ἐλάμβανε χώραν. Δι’ αὐτὸ καὶ ὅταν κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἠρεύνησεν ἡ Γεν. Γραμματεία Τουρισμοῦ τὰς προτάσεις αὐτάς, ἀνέφερεν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον— πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐξηγεῖται ὅτι δὲν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, διότι δὲν ἀναφέρεται εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλὰ τὸ βεβαιώνουν ὅλοι οἱ σύμβουλοι— ὅτι ἐξήτασεν τὰς προτάσεις αὐτὰς καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον ἐνδιαφέρον. Ἄλλωστε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐνδιαφερόμενοι, ὅταν μετὰ 11μηνον ὅπου διήρκεσαν αἱ συζητήσεις, οὔτε φωνὴ ἠκούσθη ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἐνδιαφερομένους; Ὅταν ἀπέμεινεν ὁ εἷς καὶ μόνος αὐτὸς ἀνάδοχος, ἐξήτασα, τί ἠδύνατο νὰ γίνῃ μὲ αὐτόν. Εὑρέθη ὁ Ε.Ο.Τ. τότε πρὸ τοῦ διλήμματος, ἢ νὰ ἀφήσῃ νὰ συνεχισθῇ ἡ προϋπάρχουσα παθητικὴ κατάστασις, ἢ νὰ δεχθῇ τὴν ἐλπίδα τὴν ὁποίαν προσέφερεν ὁ ὑποψήφιος ἀνάδοχος. Καὶ ἀποφάσισα ἐγὼ προσωπικῶς, ὄχι ἡ Ὑπηρεσία, νὰ προτιμήσω τὴν ἐλπίδα ὑπὸ ἕναν ὅμως ὅρον. Ὅτι ἐὰν μὲν ἡ ἐλπὶς πραγματοποιηθῇ, ἡ σύμβασις θὰ ἀπετέλει τὴν καλυτέραν δυνατὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λουτρῶν Κυλλήνης. Ἐὰν δὲ ἡ ἐλπὶς δὲν ἐπραγματοποιῆτο, θὰ ἐλύετο ἡ σύμβασις ἀζημίως διὰ τὸ Δημόσιον. Αὐτὸ καὶ ἐγένετο. Ὅλην τὴν περιπέτειαν, κύριοι, τῶν διαπραγματεύσεων, τὸ τί εἶπεν ἕνας σύμβουλος, τὸ τί ἀνήκει εἰς τὸ πρῶτον καὶ τί εἰς τὸ δεύτερον στάδιον τῶν διαπραγματεύσεων τῆς συμβάσεως, τὰ ἀντιπαρέρχομαι, διότι ἔχω τὴν τελικὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία καὶ μόνη πρέπει νὰ κριθῇ. Ἡ τελικὴ σύμβασις κρίνεται μὲ τὰ ἀποτελέσματά της. Καὶ τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς εἶναι τὰ ἑξῆς: Διὰ πρώτην φορὰν ὕστερα ἀπὸ 10 ἔτη ὁ Ε.Ο.Τ. κερδίζει ἀπὸ τὴν Κυλλήνην 600.000 δραχ., ὁ δὲ ἀνάδοχος ὁ «εὐνοηθεὶς» χάνει ποσὸν τὸ ὁποῖον ὑπερβαίνει τὰς 250.000 δραχ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοὶ καὶ ἰδοὺ ἡ ἀνάλυσις. Ὁ Ε.Ο.Τ. εἰσπράττει πρῶτον 193.000 ἀπὸ ποσοστὰ καὶ δεύτερον 60.000 ἀπὸ πρόστιμα. Τρίτον ἔχει βεβαιωθῆ φόρος εἰσπραττόμενος κατὰ τὸν νόμον περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων ἐσόδων, διὰ προσωπικῆς κρατήσεως, 70.000 δραχ. Ἐπίσης πλὴν τῆς προσωπικῆς κρατήσεως εἶναι ἠσφαλισμένη ἡ ἀπαίτησις αὕτη δι’ ἔπιπλα ἀξίας 400.000 δρ. Τέταρτον, εἰσεπράχθη ἡ ἐγγύησις ποσοῦ δραχ. 200.000 καὶ πέμπτον, ἐκμεταλλεύεται ὁ Ε.Ο.Τ. ὁλόκληρον ἔτος τὴν ἐπίπλωσιν τοῦ ἀναδόχου, ἀξίας δρχ. 300.000. Αὐτὰ διὰ πρώτην φορὰν μετὰ 9 ἔτη. Ζημία τοῦ «εὐνοηθέντος» ἀναδόχου. Εἰσέπραξεν 1.244.000 δραχ. καὶ ἐδαπάνησεν ποσοστὰ πληρωθέντα εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. 193.000. Τὰ πρόστιμα τὰ ὁποῖα ἐπλήρωσε καὶ θὰ πληρώνῃ 130.000. Ἐγγυητικὴν ἐπιστολὴν 200.000. Τὰ ἔξοδα ἐκμεταλλεύσεως, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 650.000 δραχμάς, τοὐλάχιστον. Τέλος τὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα ἔκανε διὰ τὰς μελέτας τὰς ὁποίας προσήγαγεν εἰς τὸν ΕΟΤ καὶ διὰ τὰς προμελέτας. Ἀθροίσατε ταῦτα καὶ θὰ δῆτε ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω. Μὲ ἀρκοῦν αὐτά.

§105Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, ἐπερωτῶμαι, διότι παρὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ ὄχι παρὰ τὰς διατάξεις τῆς ποινικῆς δικονομίας δὲν κατέθεσα εἰς τὴν Βουλὴν αἰτηθέντα ἔγγραφα. Καὶ ἐπειδὴ ἐγένετο λόγος περὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Εἰσαγγελεὺς ἀπεφάνθη ἐπὶ τῆς διεξαχθείσης προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπερωτῶν βουλευτὴς καὶ ὁ ἀγαπητὸς φίλος κ. βουλευτὴς Ἀθηνῶν.... (ἀναγιγνώσκει).... Συνεπείᾳ δημοσιευμάτων τῶν ἐφημερίδων «Ἀνεξάρτητος Τύπος» καὶ Ἔθνος» τῆς 28.11.61 ὑπὸ τοὺς τίτλους «Τὸ σκάνδαλον» καὶ «Ἡ ὑπόθεσις τῆς Κυλλήνης», ὁ Προϊστάμενος τῆς Εἰσαγγελίας Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75686 τῆς 20.11.1961 παραγγελίας του πρὸς τὸν ἐνταῦθα Πταισματοδίκην 5ου Τμήματος παρήγγειλε τὴν ἐνέργειαν προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως ἵνα κρίνῃ ἐὰν συντρέχῃ περίπτωσις ἀσκήσεως ποινικῆς διώξεως ἐπὶ ἀπιστίᾳ. Κατ’ αὐτὴν ἐξητάσθησαν οἱ 1) Γεώργιος Ἰωάν. Μπέρτσος, 2) Ἄγγελος Παναγ. Κουράφαλος, 3) Χαράλαμπος Ἀθανασ. Σφαέλλος, 4) Μιλτιάδης Νικολ. Χαραλάμπους, 5) Νικόλαος Ἀναστ. Φωκᾶς καὶ 6) Ἀνδρέας Βασιλείου Ἰατρίδης. Μετὰ τὴν περάτωσιν τῆς προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως ἡ σχετικὴ δικογραφία ἐτέθη εἰς τὸ Ἀρχεῖον δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7703 τῆς 29.3.196 ἐγκριτικῆς παραγγελίας τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, εἰς ὃν εἶχεν ὑποβληθῆ αὕτη πρὸς ἔγκρισιν ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν Ἀκ. Ζαργάνη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19851 τῆς 21.3.1962 ἀναφορᾶς του ἐχούσης οὕτω: «Λαμβάνω τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω ὅτι συνεπείᾳ δημοσιευμάτων εἰς τὰς ἐφημερίδας «Ἀνεξάρτητος Τύπος» καὶ «Ἔθνος» τῆς 18.11.1961 ὑπὸ τοὺς τίτλους «Τὸ σκάνδαλον» καὶ «Ἡ ὑπόθεσις τῆς Κυλλήνης», παρηγγέλθη ὑφ’ ἡμῶν προκαταρκτικὴ ἐξέτασις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75686)20.11.1961 παραγγελίας μας πρὸς τὸν ἐνταῦθα Πταισματοδίκην 5ου Τμήματος πρὸς κρίσιν ἂν ὑφίσταται περίπτωσις ποινικῆς διώξεως κατὰ τῶν διαχειριζομένων τὴν περιουσίαν τοῦ Ἑλλην. Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ (Ε.Ο.Τ.) ὅτι, ἐκ προθέσεως ἐζημίωσαν τὴν περιουσίαν ταύτην διὰ τῆς ἀναθέσεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἰαματικῆς πηγῆς Κυλλήνης εἰς τὸν Ἰωάννην Παπαδιαμαντόπουλον διὰ τῆς συνημμένης ἀπὸ 29.9.60 συμβάσεως. Ὡς προκύπτει ἐκ τῆς προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως νομίμως καὶ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 3430)1955 ἐγένετο ἡ παραχώρησις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἀνωτέρω πηγῆς εἰς τὸν ὡς ἄνω ἀνάδοχον καὶ ὑπὸ ὅρους λεπτομερῶς ἀναφερομένους εἰς τὴν προδιαληφθεῖσαν σύμβασιν καὶ διασφαλίζοντας τὰ συμφέροντα τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ τοῦ Δημοσίου. Ὁ ἐν λόγῳ ὅμως ἀνάδοχος ἀπεδείχθη ἀνάξιος τῶν προσδοκιῶν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ μετὰ ἓν ἔτος καὶ εἰδικώτερον κατὰ τὰς ἀρχὰς Νοεμβρίου 1961 ἐκηρύχθη ἔκπτωτος χωρὶς νὰ προκύπτῃ ὅτι ἔλαβε χώραν ἐνέργειά τις ἢ παράλειψις χαριστικὴ ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου τούτου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐν ὄψει τῶν λεπτομερῶν ἐξηγήσεων ἐπὶ τοῦ δημιουργηθέντος δημοσιογραφικοῦ θορύβου, ἃς παρέχει ἐν τῇ καταθέσει του ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ε.Ο.Τ. Νικόλαος Φωκᾶς, φρονοῦμεν ὅτι δὲν προκύπτουσι στοιχεῖα δικαιολογοῦντα τὴν ἄσκησιν ὑφ’ ἡμῶν ποινικῆς διώξεως ἐπὶ ἀπιστίᾳ ἢ ἑτέρᾳ ἀξιοποίνῳ πράξει κατὰ τῶν διαχειριζομένων τὴν περιουσίαν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἐθέσαμεν τὴν δικογραφίαν εἰς τὸ Ἀρχεῖον βάσει τοῦ ἄρθρ. 43 Κ.Π.Δ. Εὐπειθέστατος Ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν» Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις τοῦ Εἰσαγγελέως Ζαργάνη. Ἐγκρίνει καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν ἀπὸ τὰς 28.3.1962. Καὶ ταῦτα μὲν ὅσον ἀφορᾷ τὴν διεξαχθεῖσαν προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν. Κύριοι βουλευταί, ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς ἀναγνωρίζει εἰς τοὺς βουλευτὰς τὸ δικαίωμα νὰ ζητοῦν τὴν κατάθεσιν ἐγγράφων καὶ ὑποχρεώνει τοὺς Ὑπουργοὺς ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας εἰς τὴν κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων. Καὶ εἶναι φανερὸν ὅτι, καὶ ἡ αἴτησις τῆς καταθέσεως τῶν ἐγγράφων καὶ ἡ ὑποχρέωσις τῶν Ὑπουργῶν πρὸς κατάθεσιν, συνάπτεται ἀπολύτως μὲ τὰ δικαιώματα τῶν βουλευτῶν, μὲ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ βουλευταὶ ἐν τῇ ἀσκήσει τοῦ λειτουργήματός των. Καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι οἱ βουλευταὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Καὶ εἶναι προφανές, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς καταθέσεως τοῦ ἐγγράφου καὶ ἡ ὑποχρέωσις πρὸς κατάθεσιν τῶν ζητηθέντων ἐγγράφων, συνδέεται ἀπολύτως μὲ τὸ δικαίωμα τῆς ἀσκήσεως τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθῇ καὶ ὑποχρεοῦται ὁ Ὑπουργὸς νὰ καταθέσῃ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβληθῇ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Βουλῆς. Καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ καταθέσῃ ὁ Ὑπουργὸς ἔγγραφον ἐπὶ ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Βουλῆς. Ἐρωτᾶται, κ. βουλευταί, εἶναι δυνατὸν τὸ ἀποτέλεσμα μιᾶς ἐξετάσεως δικαστικῆς, μιᾶς δικογραφίας, τὸ ἀποτέλεσμα μιᾶς ἀνακρίσεως, ἢ μιᾶς δίκης ποινικῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου; Ἐλέχθη ἀπὸ ἀξιότιμον συνάδελφον ὅτι αἱ ἐπὶ προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως πράξεις τῶν Εἰσαγγελέων, δὲν ἀποτελοῦν ἀποφάσεις. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι, ἡ ἀντίληψις αὐτὴ εἶναι ξένη πρὸς τὰ πράγματα. Διότι καὶ αἱ ἀποφάσεις τῶν Εἰσαγγελέων ἐπὶ τῆς προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως ἀποτελοῦν ἀποφάσεις οὐσιαστικὰς ἐπὶ διεξαχθείσης ἀνακρίσεως, ἡ ὁποία ἔχει τὸ ὄνομα τῆς προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως. Θὰ ἦτο ὡς νὰ ἐλέγαμεν, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Εἰσαγγελέως, ὅταν ὁ Εἰσαγγελεὺς ἐδίκαζε κατὰ τὸ διάταγμα τοῦ 1923 ἢ 1924 ἐπὶ προσωρινῶν μέτρων, κατόπιν ὑποβολῆς μηνύσεως, δὲν ἀπετέλει τάχα δικαστικὴν ἀπόφασιν. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάκρισις τῶν ἀποφάσεων τὰς ὁποίας ἐκδίδει ὁ Εἰσαγγελεὺς καὶ τῶν ἀποφάσεων τὰς ὁποίας ἐκδίδουν τὰ Δικαστήρια. Καὶ αἱ μὲν καὶ αἱ δὲ εἶναι δικαστικαὶ ἀποφάσεις καὶ λύουν ζητήματα δικαστικά. Εἶπεν ὁ Εἰσαγγελεὺς καὶ ἡ κρίσις ἐπεβεβαιώθη διὰ τῆς κρίσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα ποινικῆς διώξεως κατὰ τῶν διαχειριζομένων τὰς ὑποθέσεις τοῦ Ε.Ο.Τ. διὰ τὴν σύμβασιν ποὺ ὑπεγράφη μετά τινος Παπαδιαμαντοπούλου, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ εἰσαγγελικοῦ ἐγγράφου, ἀπεδείχθη ἀνάξιος, ἢ δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀνέλαβε διὰ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως. Εἶναι δυνατόν, τὸ πόρισμα τοῦ Εἰσαγγελέως νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐλέγχου τῆς Βουλῆς; Εἶναι δυνατὸν οἱαδήποτε δικαστικὴ ἀπόφασις νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐλέγχου τῆς Βουλῆς; Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν σήμερον ἐγὼ εὑρίσκωμαι ἐπικεφαλῆς τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Οὔτε ἔχει σημασίαν ποῖος ἀσκεῖ τὰς κυβερνητικὰς ἐξουσίας σήμερον ἢ εἰς δεδομένην στιγμήν. Σημασίαν ἔχει πῶς κατὰ τὸ Σύνταγμά μας καὶ κατὰ τὰς συνθήκας τοῦ πολιτεύματός μας, εἶναι κατανεμημένη ἡ ἄσκησις τῆς πολιτειακῆς ἐξουσίας μεταξὺ διαφόρων ἀρχῶν, τὰς ὁποίας ὀργανώνει τὸ Σύνταγμα. Βεβαίως, τὸ Σύνταγμά μας ἐπιτρέπει διασταύρωσιν. Καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας καὶ δικαστικὰ ὄργανα ἀσκοῦν διοικητικὰς λειτουργίας καὶ ἡ Βουλή, ἡ Νομοθετικὴ λειτουργία ἀσκεῖ κατ’ οὐσίαν διοικητικὰς λειτουργίας ὑπὸ τύπων νομοθετημάτων. Καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἡ διοίκησις, τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐκδίδουν δικαστικὰς ἀποφάσεις, ὅταν ἐκδικάζουν παραβάσεις ὡρισμένων κατηγοριῶν. Πάντοτε ὅμως τὰ θέματα αὐτὰ προβλέπονται ρητῶς καὶ συγκεκριμένως. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ποτὲ νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι κατὰ τὸ Σύνταγμά μας ἐπιτρέπεται ὁ ἔλεγχος τῶν πράξεων τῶν δικαστηρίων ἀπὸ τὴν Βουλήν. Κύριοι βουλευταί, τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἔχει συζητηθῆ καὶ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἰδικήν μας καὶ εἰς ἄλλας Βουλάς. Εἶναι παγία ἡ ἀντίληψις καὶ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία καμμία, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ παρεμβληθῇ εἰς τὰς πράξεις καὶ τὰς ἐνεργείας τῶν ὀργάνων τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Ὑπάρχουν γνωμοδοτήσεις παλαιοτέρων Εἰσαγγελέων. Ὑπενθυμίζω γνωμοδότησιν τοῦ ἀειμνήστου Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου Χοϊδᾶ κατὰ τὸ ἔτος 1933 καὶ 1934. Ὑπάρχει πρόσφατος τοῦ 1953 γνωμοδότησις, τοῦ σημερινοῦ καὶ τότε Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Κόλλια. Γίνεται λόγος εἰς τὸ Συνταγματικὸν Δίκαιον τοῦ σημερινοῦ καθηγητοῦ τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου κ. Σγουρίτσα, περὶ τοῦ ὅτι ἡ νομοθετικὴ λειτουργία, ὄχι ἁπλῶς ἡ Βουλή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρεμβληθῇ εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Καὶ γενικώτερον ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἐκ τῆς ἀρχῆς τῆς διακρίσεως τῶν λειτουργιῶν μιᾶς πολιτείας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ ἀσκήσῃ ἔλεγχον τῶν πράξεων τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν, ἐκτὸς ἐὰν ρητῶς εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις προβλέπεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα ἡ ἀνάμιξις ἄλλης λειτουργίας εἰς τὸν κύκλον τῆς ἁρμοδιότητος ἑτέρας λειτουργίας. Ὁ καθηγητὴς Ἐσμὲν γράφει, ὅτι συνέπεια τῆς διακρίσεως τῶν λειτουργιῶν εἶναι ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ὀφείλει νὰ σέβεται τὰς ἀποφάσεις τὰς δικαστικάς. Ὄχι μόνον δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκυρώσῃ ἢ νὰ τροποποιήσῃ ἐκδοθεῖσαν ἀπόφασιν, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον ὀφείλει νὰ ἀπέχῃ κριτικῆς καὶ συζητήσεως. Ἡ θεωρία αὐτὴ ἀναγνωρίζεται γενικῶς καὶ συχνὰ ἐπεβεβαιώθη εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Γαλλικοῦ Κοινοβουλίου. Ὁ καθηγητὴς Μπαρτολεμύ, εἰς τὴν ἔκδοσιν τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου τοῦ 1933, ἀναφερόμενος ἐπίσης εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς διακρίσεως τῶν λειτουργιῶν ὁρίζει: «Τὸ Κοινοβούλιον ὑποκείμενον εἰς τὸν σεβασμὸν τοῦ δεδικασμένου δὲν δύναται νὰ τροποποιήσῃ ἢ νὰ ἀκυρώσῃ δικαστικὴν ἀπόφασιν. Αἱ Βουλαὶ ἀσκοῦσαι τὸν ἔλεγχόν των, δὲν δύνανται νὰ ἐπικρίνουν δικαστικὰς ἀποφάσεις. Πολὺ περισσότερον δὲν δύνανται νὰ ἐμπνεύσουν κατευθύνσεις εἰς τὰς ὑπὸ ἔκδοσιν δικαστικὰς ἀποφάσεις. Εἰς ἐπερωτήσεις ἀντιθέτους πρὸς τοὺς κανόνας τούτους, ἡ Κυβέρνησις ἀπαντᾷ κατὰ παράδοσιν διὰ τῆς καθωρισμένης ἐκφράσεως: Ἐπελήφθη ἡ Δικαιοσύνη, ἢ ἀπεφάνθη ἡ Δικαιοσύνη». Κύριοι συνάδελφοι, ἐπικαλεῖται ὁ ἀξιότιμος ἐπερωτῶν συνάδελφος διατάξεις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας. Αἱ διατάξεις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ἐπιρρωνύουν τὴν ἀντίληψιν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω, ὅτι τῶν ἐγγράφων τῶν ποινικῶν δικογραφιῶν ἔχει δικαίωμα νὰ λάβῃ γνῶσιν ἐκεῖνος περὶ τοῦ ὁποίου γίνεται λόγος εἰς τὰς διατάξεις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας. Καὶ ὁρίζει καὶ τὸ ἄρθρον 101 καὶ τὸ 147 καὶ ἄλλαι συναφεῖς διατάξεις ὅτι ἀντίγραφα τῶν ἐγγράφων τῶν ποινικῶν δικογραφιῶν δύνανται νὰ ζητήσουν οἱ διάδικοι καὶ πᾶς ἔχων ἔννομον συμφέρον. Εἰδικώτερον ὁρίζει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 174. «Ἀντίγραφα τῶν ἀποφάσεων..... (ἀναγινώσκει).....». Εἶναι προφανές, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως ἢ τοῦ ἀνακριτοῦ καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως, οἱ ὁποῖοι θὰ κρίνουν ποῖος ἔχει συμφέρον καὶ ποῖοι θὰ δώσουν τὰ ἔγγραφα τῆς Ποινικῆς Δικογραφίας, νὰ παρεμβληθῇ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διὰ νὰ διαβιβάσῃ τὴν δικογραφίαν εἰς τὴν Βουλήν, προκειμένου νὰ ἀσκηθῇ ἔλεγχος ἐπὶ δικαστικῶν ἀποφάσεων. Θὰ ἤθελα, ἀκόμη, νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 28 τῆς Ποιν. Δικονομίας, τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖται ὁ κ. συνάδελφος, οἱ ἀσκοῦντες τὴν ποινικὴν δίωξιν εἶναι ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων ἀνεξάρτητοι πάσης ἄλλης ἀρχῆς, οἱ Εἰσαγγελεῖς, τοὐτέστιν ὡς καὶ τῶν δικαστηρίων παρ’ οἷς ὑπηρετοῦσι, τηρουμένων τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος Κώδικος. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ ἀναλογισθῇ κανείς, ἀνεξαρτήτως τῆς περιπτώσεως, ἡ ὁποία ἔδωσε τὴν ἀφορμὴν τῆς ὑποβολῆς τῆς προκειμένης ἐπερωτήσεως, θὰ ἤθελα νὰ ἀναλογισθῇ κανεὶς τὰς συνεπείας τῆς καθιερώσεως, ὡς συνταγματικῆς ἀρχῆς, εἰς τὴν ὁποίαν τείνει σήμερον ἡ συζητουμένη ἐπερώτησις, αὐτῆς τῆς ἀρχῆς. Ἐάν, δηλαδή, ὑποτεθῇ, ὅτι οἱοσδήποτε πολίτης κρίνῃ ἐσφαλμένην οἱανδήποτε δικαστικὴν ἀπόφασιν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτανθῇ εἰς τὸν βουλευτὴν τῆς περιφερείας του, διὰ νὰ ζητήσῃ δι’ αὐτοῦ τὴν κατάθεσιν καὶ τὴν προσκόμισιν εἰς τὴν Βουλὴν τῆς δικογραφίας ἀπὸ τὸ δικαστήριον τῆς Ἐπαρχίας, ἀπὸ ὁπουδήποτε, ἀπὸ οἱονδήποτε σημεῖον τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ γίνῃ ἀναδίφησις τῶν καταθέσεων τῶν μαρτύρων καὶ τῶν ἄλλων ἀποδεικτικῶν στοιχείων τοῦ φακέλλου τῆς ἀστικῆς ἢ τῆς ποινικῆς διαδικασίας, διὰ νὰ διεξαχθῇ διαλογικὴ συζήτησις μεταξὺ τοῦ ἐπερωτῶντος καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἂν ἡ ἀπόφασις ἔκρινεν ὀρθὰ ἢ ὄχι. Καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ ἔλεγχος αὐτὸς τῆς ὀρθότητος τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἐκδίδεται κατόπιν ἐλέγχου καὶ ἐκτιμήσεως πολλῶν ἐγγράφων, συχνὰ ἑκατοντάδων σελίδων καὶ ἄλλων στοιχείων, θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ ἔλεγχος αὐτὸς νὰ μεταφερθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ Κοινοβουλίου καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Δικαιοσύνης καὶ θὰ εἶναι σύμφωνον μὲ τὸ πολίτευμά μας καὶ μὲ τοὺς κανόνας τῶν Συνταγμάτων μας. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως, ὅπως τὴν ἠκούσατε προηγουμένως ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, τὸν βουλευτὴν ἐξ Ἀθηνῶν, ἀποδεικνύει πόσον ἀδίκως καὶ ἐν σπουδῇ ἐξειλίχθη ἡ αἰτίασις τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου ἐπερωτῶντος, ὅτι δῆθεν ἐκ προθέσεως καὶ διὰ νὰ συγκαλυφθοῦν αἱ εὐθῦναι τῶν διαχειριζομένων τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Ε.Ο.Τ. ἀπέφυγε καὶ νὰ διαβιβάσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸν φάκελλον. Ἀκούσατε πῶς ἔχει ἡ ὑπόθεσις κατ’ οὐσίαν. Καὶ ἐπαναλαμβάνω ἡ ἔκθεσις τῆς οὐσίας τῆς ἱστορίας τῆς ὑποθέσεως ἀποδεικνύει ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ προσωπικὴ ἐναντίον μου διατύπωσις αἰτιάσεως εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ. Καὶ ἀπηλλαγμένος πλέον τῆς κατηγορίας, ὅτι διὰ λόγους ἰδιοτελείας ἀπέφυγα νὰ διαβιβάσω εἰς τὴν Βουλὴν τὸν φάκελλον, θὰ ἤθελα νὰ καλέσω τοὺς κ. συναδέλφους κατὰ συνείδησιν νὰ λύσουν τὸ ἐρώτημα αὐτό. Εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ ἀσκήσῃ ἔλεγχον ἐπὶ τῶν δικογραφιῶν καὶ τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων; Καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ ὑποχρέωσις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης νὰ διαβιβάζῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς δικογραφίας κατ’ αἴτησιν τῶν βουλευτῶν; Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἐπετέλεσα τὸ καθῆκον μου. Ἴσως ἀπὸ εὐθιξίαν προσωπικὴν καὶ πολιτικὴν καὶ κομματικήν, ἐὰν θέλετε, θὰ εἶχον συμφέρον νὰ σπεύσω εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς δικογραφίας, διὰ νὰ διαπιστωθῇ πόσον ἕωλος ἦτο ἡ δικογραφία, ὅπως καὶ τόσον εὐχερῶς ἀπέδειξεν ὁ κ. Τσάτσος. Ἐν τούτοις ὅμως ἀπέφυγα νὰ ἐξασφαλίσω μίαν τόσον εὔκολον νίκην, διότι ἐνόμιζα, ὅτι δὲν μοῦ ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ παρεκκλίνω τῆς γενικῆς ἀρχῆς. Καὶ ἡ γενικὴ ἀρχὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία συνάγεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς κανόνας τοῦ πολιτεύματός μας, ὅτι δηλ. αἱ δικογραφίαι δὲν διαβιβάζονται εἰς τὴν Βουλήν. (χειροκροτήματα).

§106Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν ἀξιότιμον καθηγητὴν καὶ βουλευτὴν Ἀθηνῶν κ. Τσάτσον. Τὰ κείμενα καὶ αἱ ἀνακοινώσεις εἶναι ἱκαναὶ διὰ νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ἡ κατηγορία εἶναι βάσιμος καὶ οὐχὶ ἕωλος. Ἐρωτηθεὶς ὁ κ. Τσάτσος ἀπὸ τὸν συντάκτην τοῦ Ἔθνους τὴν 18 Σεπτεμβρίου 1961 ἐχαρακτήρισε τὴν σύμβασιν ὡς ἀτύχημα. Εἶπεν. Οὔτε ἐπιτυχία μας εἶναι, ἀλλὰ οὔτε καὶ σκάνδαλον. Μᾶλλον εἶναι ἕνα μικρὸν ἀτύχημα. Τὴν ἑσπέραν ταύτην τὴν χαρακτηρίζει ὡς ἐπιτυχίαν. Ἐβεβαίωσεν ἐπίσης, ὅτι ὑπῆρξαν τρεῖς προσφοραί, ἀλλ’ αἱ δύο ἀπεσύρθησαν καὶ ἔμεινεν μόνος ὁ ἀνάδοχος. Εἰς τὴν συνέντευξιν ἐβεβαίωσεν, ὅτι πλὴν τοῦ Τετενὲ καὶ Παπαδιαμαντοπούλου οὐδεὶς ἄλλος ἐνδιεφέρθη. Ἐνῷ ἀπὸ τὸ πρακτικὸν τοῦ Δ. Συμβουλίου προκύπτει, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα νὰ ἐξετάσῃ τὰς αἰτήσεις τῆς Ἐλ Τουρὲ καὶ τοῦ Ὀλύμπου καὶ οὐδαμοῦ εἰς τὰ πρακτικὰ ὑπάρχει εἰσήγησις περὶ τῆς τύχης αὐτῶν ὑπὸ τοῦ κ. Φωκᾶ, ἀπόψε ὁ κύριος τέως Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας ἐβεβαίωσεν, ὅτι ὁ κ. Φωκᾶς προφορικῶς ἀνεκοίνωσεν ὅτι ἀπεσύρθησαν. Ἐρωτῶ ὅμως ἀφοῦ ἀπεσύρθησαν καὶ ὑπῆρχον ἀντιρρήσεις περὶ τῆς φερεγγυότητος τοῦ κ. Τετενέ, διατὶ δὲν ἐπροκήρυξε διεθνῆ διαγωνισμὸν ἀφοῦ μάλιστα ἡ μελέτη τοῦ κ. Σφαέλλου ἦτο ἑτοίμη καὶ ἡ ὁποία ἐκόστισε εἰς τὸν τουρισμὸν 250.000; Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι εἰς τὴν προκήρυξιν δὲν κατωνομάζετο ἡ Κυλλήνη, ἀλλ’ ἀορίστως λουτροπόλεις καὶ τουριστικοὶ τόποι. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν συνέρρευσαν διαγωνιζόμενοι καὶ τοῦτο μοῦ δίδει τὴν ὑποψίαν, ὅτι ἐγένετο σκοπίμως διὰ νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸν Λέφαν–Τετενὲν καὶ δι’ ἐπιτηδείου τρόπου ἀποσυρομένου τούτου εἰς τὸν ἀχύρινον ἄνθρωπον ἀπὸ ἀπόψεως φερεγγυότητος, τὸν Ἰωάννην Παπαδιαμαντόπουλον. Ὁ βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν κ. Τσάτσος ἰσχυρίσθη, ὅτι ἀπὸ τὴν σύμβασιν μὲ τὸν Παπαδιαμαντόπουλον ὠφελήθη ὁ Ε.Ο.Τ, διότι θὰ εἰσπράξῃ τὰ πρόστιμα καὶ εἰσέπραξαν καὶ κἄποιο ποσόν, ἐνῷ κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη εἶχον ζημίαν. Ἐὰν πράγματι ἐκ κακῆς διαχειρίσεως τοῦ Ε.Ο.Τ. τὰ προηγούμενα ἔτη ὑπῆρξε ζημία δὲν δικαιολογεῖται ἡ διαβλητὴ Σύμβασις. Καὶ ἀπόδειξις, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ὁ Ε.Ο.Τ. ἔστειλε ἐκεῖ ἕνα νοικοκύρην ὑπάλληλον, ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς Κυλλήνης ἀφῆκε σημαντικὰ κέρδη, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, περὶ τὸ ἑκατομμύριον. Δὲν ἠδυνήθη, ὅμως ὁ κ. Καθηγητὴς νὰ δικαιολογήσῃ, διατὶ ἐνῷ ἀρχικῶς εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ μὴ παραχωρηθῇ τὸ θεραπευτήριον, τὸ παρεχώρησαν. Ἡ παραχώρησις ἀντὶ νὰ γίνῃ σταδιακὴ τοῦ παρέδωσαν ὁλόκληρον τὴν λουτρόπολιν. Διατὶ ἐνῷ εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ εἰσαγάγῃ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τὰ 70% τῶν 150.000.000 τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ εἰσαγάγῃ μόνον τὰ 50% καὶ τὰ ἄλλα 50% νὰ τὰ δανεισθῇ ἀπὸ τὸν Ο.Χ.Ο.Α.; Ἐνῷ εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ κατατεθῇ ἐγγύησις 2.000.000 ἐπετράπη ἡ κατάθεσις 200 μόνον χιλιάδων μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι τἄχα ὁ ἀνάδοχος θὰ κατασκευάσῃ ἔργα 7.000.000 δραχμῶν ἐντὸς διμήνου; Καὶ ὅμως εἰς τὴν σύμβασιν τὸ δίμηνον ἔγινε ὀκτάμηνον ἵνα δοθῇ εἰς τὸν ἀνάδοχον ἡ δυνατότης νὰ ἀπομυζήσῃ τὴν Λουτρόπολιν καὶ νὰ χαρίσῃ εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. μετὰ τὸ τέλος τῆς σαιζὸν τὶς 200.000. Ἐπὶ ὅλων αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔδωσεν ὁ τέως Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως κ. Τσάτσος. Δὲν ἠλέγξαμεν οὔτε τὸν κ. Εἰσαγγελέα, οὔτε τοὺς κυρίους δικαστάς. Ἀλλὰ ἠλέγξαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης διότι λαβὼν γνῶσιν τῆς ὑποθέσεως δὲν ἤλεγξεν αὐτὸς τοὺς Εἰσαγγελεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔθεσαν τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ ἀρχεῖον. Ἔχω εἰς χεῖρας μου τὸ ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπειδὴ δὲν ἐλέγχω τοὺς δικαστὰς δὲν τὸ ἀνέγνωσα. Ἀφοῦ ὅμως τὸ ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ ἀπαντῶ. Ἀφοῦ τὸ ἄρθρον 47 τῆς Δικονομίας ἀναγράφῃ, ὅτι «διὰ νὰ εἰσαχθῇ μία ὑπόθεσις εἰς τὸ Ἀρχεῖον πρέπει νὰ εἶναι κατ’ οὐσίαν ψευδής», ὁ δὲ κ. Μπουρόπουλος σαφῶς ὑποστηρίζει, ὅτι «πρέπει νὰ εἶναι προφανῶς ψευδής», δηλαδὴ νὰ μὴ ὑφίσταται οὐδὲ ἡ ἐλαχίστη περὶ τούτου ἀμφιβολία καὶ ὅμως εἰς τὸν φάκελλον ὑπάρχουν συντριπτικαὶ ἀποδείξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἤρκουν ὡς βάσιμοι ἐνδείξεις νὰ εἶναι ἱκαναὶ διὰ τὴν παραπομπὴν τῶν διωκομένων, πῶς τὰ ἠγνόησαν ὅλα αὐτά; Πῶς ἐγένετο δεκτὸν, ὅτι ἀρκοῦν αἱ ἐξηγήσεις τοῦ κ. Φωκᾶ καὶ δὲν ἐκρίθη ἄξιος τῆς τιμῆς νὰ διωχθῇ οὔτε αὐτὸς ὁ ἀνάδοχος τὸν ὁποῖον καὶ ὁ εἰσαγγελεὺς ἀποκαλεῖ ἀνάξιον; Δι’ αὐτὸ σᾶς ἐλέγχω, κύριε Ὑπουργέ, διότι ἔστω καὶ τώρα, ὁπότε ἐλάβατε γνῶσιν τῶν στοιχείων τοῦ φακέλλου δὲν ἀσκεῖτε τὰ ἐκ τῆς Δικονομίας δικαιώματά σας νὰ κινήσητε σεῖς τὴν ποινικὴν ἀγωγὴν ἔστω καὶ κατὰ μόνου τοῦ ἀναδόχου καὶ δικαιοῦμαι νὰ ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ πρᾶξις σας αὐτὴ εἶναι χαριστική.

§107Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Βασιλάτε, εἴπατε ὅτι ἡ πρᾶξίς μου εἶναι χαριστική;

§108Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Βεβαίως, κ. Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπιλαμβάνεσθε αὐτοπροσώπως ἢ τοὐλάχιστον δὲν δέχεσθε νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ὑποθέσεως ὁ ἀξιότιμος Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Κόλλιας, διότι σεῖς ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ περιφρουρήσητε τὸ δημόσιον χρῆμα καὶ ὄχι νὰ μοῦ συνιστᾶται νὰ κάμω ἐγὼ μήνυσιν. Ἐγὼ τὸ καθῆκον μου ἔκαμα τὴν ἑσπέραν ταύτην.

§109Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Διὰ τὴν προστασίαν τοῦ χρήματος ἔχουν ταχθῆ οἱ εἰσαγγελεῖς καὶ ὅταν ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Πλημ)κῶν καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν καὶ οἱ δύο συμφωνοῦν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα τοῦ ἀδικήματος τὶ θέλετε νὰ κάμῃ ὁ Ὑπουργός;

§110Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ δώσητε τὴν δικογραφίαν εἰς τὸν κ. Κόλλιαν καὶ τότε θὰ τὰ συζητήσωμεν. Μὴ πράξαντες τοῦτο ἐκάματε χαριστικὴν πρᾶξιν καὶ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς ἐλέγξω.

§111Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ.....................

§112Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ συζήτησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γενικευθῇ. Ὡμίλησεν ὁ κ. Βασιλᾶτος τερματίζων τὸν λόγον του περὶ χαριστικῆς μου ἐνεργείας.

§113Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ σκανδάλου εἴχατε δικαίωμα κατὰ τὸ ἄρθρον 30 τῆς Π. Δικονομίας νὰ ζητήσετε τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ ἀφερεγγύου Παπαδιαμαντοπούλου.

§114Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἰς τὸν τόπον μας προστάται τῶν νόμων καὶ τῆς τάξεως ἔχουν ταχθῆ οἱ Εἰσαγγελεῖς καὶ τὰ δικαστήρια. Ἡ Π. Δικονομία ἀναγνωρίζει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ζητῇ τὴν ἄσκησιν ποινικῆς ἀγωγῆς, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημ)κῶν καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν συνεφώνησαν, ὅτι δὲν ὑπῆρχον τὰ στοιχεῖα τοῦ ἀδικήματος καὶ ἔρχεται μὲ ἐλαφρὰν τὴν καρδίαν —καὶ δὲν χρησιμοποιῶ φράσεις καὶ χαρακτηρισμοὺς ὅπως ὁ κ. συνάδελφος— καὶ κατηγορεῖ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι τάχα χαρίζεται πρὸς τὰς ἀξιώσεις του κατηγορούμενος διότι οἱ Εἰσαγγελεῖς Πλ)κῶν καὶ Ἐφετῶν συμφωνοῦν, ὅτι ἐκ τῆς διεξαχθείσης προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως δὲν ἀνευρέθησαν στοιχεῖα ποινικῆς διώξεως. Νομίζω, ὅτι ὁ καθεὶς ἠμπορεῖ νὰ προβῇ εἰς τὰ συμπεράσματά του, ἐὰν ὁ κ. βουλευτὴς Ἀθηνῶν ἀσκεῖ τὸν ἔλεγχον κατὰ τοὺς κανόνας τοὺς πρέποντας ὑποστηρίζων, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης χαριζόμενος δὲν ἐζήτησε τὴν ἄσκησιν ποινικῆς ἀγωγῆς ἐπὶ ὑποθέσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας 2 Εἰσαγγελεῖς ἀπεφάνθησαν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα ποινικῆς διώξεως.

§115Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ εἴχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσητε ὅπως ὡμιλήσατε, ἐὰν πληροφορηθέντες ἔστω καὶ τὴν ὑστάτην στιγμὴν τὰ ὅσα ἔχουν λάβει χώραν, εἴχετε τὸ θάρρος νὰ εἰπῆτε, ναί, θὰ τὴν ἐξετάσω τὴν ὑπόθεσιν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐπιμένετε εἰς τὴν ἄποψίν σας, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε.

§116Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐσυνήθισα νὰ ὀρρωδῶ πρὸ τοιούτων θεμάτων, ἀλλὰ δὲν συνηθίζω νὰ προπηλακίζω τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Εἰσαγεγλικῆς Ἀρχῆς. Ὅταν δύο Εἰσαγγελεῖς, ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν, ἀποφαίνονται, ὅτι δὲν ὑπάρχει στοιχεῖον ποινικῆς διώξεως, θὰ κατηγορηθῶ, ὅτι ἀδιαφορῶ διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ περιφρονῶ τὴν λεηλασίαν τοῦ δημοσίου χρήματος;

§117Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διότι δὲν ἀναθέτετε εἰς τὸν κ. Κόλλιαν... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Μὴ κάμνετε κατάχρησιν, κύριε Πρόεδρε, τῆς θέσεώς σας.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν κάμνω κατάχρησιν, κύριε συνάδελφε, ἁπλῶς κάμνω τὸ καθῆκον μου, διὰ νὰ προστατεύσω ἐκείνους ποὺ λαμβάνουν τὸν λόγον. Κηρύσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς συζητουμένης ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐπερωτήσεως. Αἱ ἐπερωτήσεις 5, 6 καὶ 7 ἀναβάλλονται αἰτήσει τοῦ ἐπερωτῶντος. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐπερώτησιν τῶν κ.κ. Αὐγεροπούλου, Εὐφραιμίδη, Λαμπράκη, Ἡλιοπούλου, Εὐαγγελίδη καὶ Κύρκου, δι’ ἧς ἐπερωτῶνται οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, διότι οὔτε παρέσχον τὰς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 504)36) 4.9.1962 ἐρωτήσεως αἰτηθείσης πληροφορίας ἀναφορικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν γηπέδου καὶ κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων «γκὸλφ» εἰς Γλυφάδα, οὔτε κατέθεσαν τὸν δι’ αὐτῆς ζητηθέντα φάκελλον τῆς ὑποθέσεως. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§119Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ ἰδική μας ἐπερώτησις εἶναι προτεταγμένη δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ, διότι εἴχομεν ζητήσει δι’ ἐρωτήσεώς μας ὡρισμένας πληροφορίας καθὼς καὶ τὴν κατάθεσιν ὡρισμένων ἐγγράφων ἐπὶ θέματος ποὺ δὲν στερεῖται σοβαρότητος. Τὰ ἔγγραφα αὐτὰ δὲν κατετέθησαν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἶχε παρέλθει ἡ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ καθωρισμένη προθεσμία. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον μετατρέψαμεν τὴν ἐρώτησίν μας εἰς ἐπερώτησιν, καὶ μάλιστα 40 ἡμέρας ἀπὸ τῆς παρελεύσεως τῆς ὑπὸ τοῦ κανονισμοῦ προβλεπομένης προθεσμίας. Διατί, κ. συνάδελφοι, παρέστη ἀνάγκη νὰ ζητήσωμεν τὴν κατάθεσιν τῶν ἐν λόγῳ ἐγγράφων; Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς ἀποψιλωμένον λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ἀκτὴν τοῦ Σαρωνικοῦ τὸ δασῶδες σπανίζει. Παρὰ ταῦτα εἰς τὸ δάσος τῆς Γλυφάδας εἴχομεν ἀντιληφθῆ, ὅτι γίνεται μία καταστροφὴ ἡ ὁποία ὑπερέβαινε τὰ 400 στρέμματα δάσους. Ἐζητήσαμεν νὰ πληροφορηθῶμεν διατὶ γίνεται αὐτὴ ἡ καταστροφὴ εἰς τὸ δάσος αὐτό. Αἱ πρῶται πληροφορίαι ἦσαν, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἕνα γήπεδον διὰ τὸ γκόλφ. Ἕνα σπὸρ ἄγνωστον σχεδὸν διὰ τὴν ἑλληνικὴν νεολαίαν. Τὰ ἐκτελούμενα ἔργα ἐνεφανίζοντο πολυδάπανα. Δι’ αὐτὸ ἐζητήσαμεν νὰ πληροφορηθῶμεν ποῖον σκοπὸν θὰ ἐξυπηρετεῖ τὸ ἐν λόγῳ γήπεδον. Ἡ ἐρώτησίς μας καὶ ἡ αἴτησις κατετέθη εἰς τὰς 4 Σεπτεμβρίου 1962, καὶ ἐζήτει νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ περὶ τῶν στοιχείων τοῦ θέματος. Ἐπηκολούθησεν ἡ ἄρνησις καταθέσεως τῶν στοιχείων ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ μετετρέψαμεν τὴν ἐρώτησίν μας εἰς ἐπερώτησιν. Τὸ πρᾶγμα εἶχε σημασίαν, διότι αὐτὰ τὰ 400 στρέμματα ἀνῆκον εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας καὶ παρεχωρήθησαν εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. ἄνευ ἀποζημιώσεως. Ἐπίσης προεβλέπετο μία δαπάνη 3.000.000 δραχμῶν. Ἐν τούτοις αἱ ἐπακολουθήσασαι μελέται τῶν ἐργολάβων εἰς τοὺς ὁποίους ἀνετέθη τὸ ἔργον ἐν μέρει ἢ ἐν ὅλῳ ἄνευ δημοπρασίας ἀνεβίβασε τὴν δαπάνην εἰς 7–8 ἑκατομμ. δραχμάς. Ἐπίσης κατὰ πληροφορίας μας ἡ δημιουργία καὶ συντήρησις τοῦ πρασίνου εἰς τὸ γήπεδον αὐτό, θὰ ἀπῄτει μίαν ἐτησίαν δαπάνην 840.000 δραχμῶν, ἐνῷ κατὰ τὰς προβλέψεις τῶν ἁρμοδίων τοῦ Ε.Ο.Τ., διὰ τὴν δαπάνην τῆς συντηρήσεως τοῦ ὅλου ἔργου—γηπέδου καὶ ἐγκαταστάσεων, θὰ ἤρκουν μόνον 280.000 δραχ. ἐτησίως. Ὁ χῶρος, κ. βουλευταί, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ δημιουργηθῇ τὸ γήπεδον τοῦ γκὸλφ κατὰ τὰς πληροφορίας μας, προορίζεται διὰ τὴν ἐπέκτασιν ἐγκαταστάσεων τοῦ ἀεροδρομίου. Ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου ἐχρειάσθη νὰ θυσιασθῇ ἕν ἀπὸ τὰ ὡραιότερα προάστια τῆς Ἀττικῆς τὸ «Ἑλληνικόν», παρὰ ταῦτα χάριν τοῦ γηπέδου διὰ τὸ «γκὸλφ» ἡ ἐπέκτασις ἀνεκόπτετο. Τὸ ἀκατανόητον τῆς περιπτώσεως δὲν ὠφείλετο εἰς ἐνδεχομένην ἀπροσεξίαν τῶν ἁρμοδίων. Διότι, κατὰ πληροφορίας μας, ἡ Πολιτικὴ Ἀεροπορία δι’ ἐγγράφου της ἐγνώρισεν εἰς τὸν Ε.Ο.Τ., ὅτι δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ δημιουργία γηπέδου γκὸλφ εἰς τὸν χῶρον αὐτόν, διότι οὗτος προωρίζετο διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου. Τὸ ἔγγραφον τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας εἶχε σταλῆ εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. πρὸ διετίας. Παρὰ ταῦτα ὁ Ε.Ο.Τ. ἐπροχώρησε εἰς τὴν δημιουργίαν γηπέδου γκόλφ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξε καὶ τρίτος λόγος ὁ ὁποῖος ὑπεχρέωσε τὸ κόμμα μας νὰ ζητήσῃ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων καὶ τοῦ σχετικοῦ φακέλλου. Προεῖπον, ὅτι ὁ Ε.Ο.Τ. εἶχε προϋπολογίσει, ὅτι ἡ δαπάνη θὰ ἀνήρχετο εἰς 3 ἑκατ. Τελικῶς, ὅμως φαίνεται, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ὅλου ἔργου θὰ ἀνέλθῃ εἰς 8 ἑκατ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς περιγράψω μερικὰ ἀπὸ τὰ ἐκτελούμενα ἔργα διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ βέβηλον τῆς ὑπερβάσεως τῆς προϋπολογισθείσης δαπάνης. 30.000 φορτηγὰ αὐτοκίνητα μετέφεραν 120.000 κυβικὰ μέτρα χῶμα γιὰ νὰ διαμορφωθῇ κατάλληλα τὸ γήπεδο. Ἐφυτεύθησαν 5.500 δένδρα καὶ θάμνοι, ὡς καὶ 1.000 ἀναρριχώμενα φυτά. Ἐτοποθετήθη δίκτυον ὑδρεύσεως μήκους 6.000 μέτρων. Περιφράχθη ὅλη ἡ ἔκτασις μὲ περίφραγμα μήκους 3.500 μέτρων. Ἐφυτεύθησαν δι’ εἰδικῶν σπόρων τεσσάρων κατηγοριῶν 400 στρέμματα, γιὰ νὰ δημιουργηθῇ ὁ ἀπαραίτητος χορτοτάπης. Ἐγένετο προμήθεια μηχανημάτων καὶ τρακτέρ, χλοοκοπτικῶν μηχανῶν καὶ διαρροέων λιπασμάτων καθὼς καὶ ψεκαστικῶν μηχανῶν γιὰ τὴν πλήρη συντήρησιν τοῦ γηπέδου. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Τέλος ἀπεφασίσθη νὰ γίνουν τὰ ἐγκαίνια τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων τμήματος τῶν κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων. Εἰς τὸ συγκροτηθὲν πρὸς τοῦτο συμβούλιον ὁ παρὼν ἁρμόδιος τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας ἐπανῆλθεν εἰς τὸ πρὸ διετίας διαβιβασθὲν ἔγγραφον εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. καὶ ἐτόνισεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἐγκαίνια, διότι ὁ χῶρος αὐτὸς προορίζεται διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου καὶ ὄχι διὰ τὴν δημιουργίαν γηπέδου γκόλφ. Παρὰ ταῦτα τῇ πιέσει προσώπων, τὰ ὁποῖα ἵστανται ἐνίοτε καὶ ὑπεράνω τῶν Ὑπουργῶν ἔγιναν τὰ ἐγκαίνια καὶ ἐπροχώρησε τὸ ἔργον. Μὲ τὴν δημιουργίαν τοῦ γηπέδου γκόλφ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀλλάξουν τὰ σχέδια ἐπεκτάσεως τοῦ ἀεροδρομίου μὲ ἀποτέλεσμα νέας ἀπαλλοτριώσεις καὶ ξεσπίτωμα πολλῶν οἰκογενειῶν. Ἢ νὰ μὴ γίνῃ ἐπέκτασις τοῦ ἀεροδρομίου καὶ τὸ ἀεροδρόμιον νὰ μὴ ἐκπληροῖ τὸν σκοπόν του, διότι ἡ μὴ ἐπέκτασίς του θὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἀπογείωσιν ἢ τὴν προσγείωσιν ἀεροσκαφῶν τελευταίου τύπου. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτοὶ ἦσαν οἱ λόγοι ποὺ ἀνάγκασαν τὴν παράταξίν μας νὰ ζητήσῃ τὴν κατάθεσιν τῶν σχετικῶν ἐγγράφων. Τὸ γκόλφ εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν συνηθίζεται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ παίζουν μόνον τύποι ἐκκεντρικοί. Τὸ παίζουν πρόσωπα τὰ ὁποῖα αὐτοτοποθετοῦνται εἰς τὴν ὑψηλὴν κοινωνικὴν στάθμην. Τὸ γκόλφ ἐξ ἄλλου δὲν συνηθίζεται εὐρέως καὶ εἰς τὴν Εὐρώπην. Τὸ γκόλφ εἶναι σπὸρ πολυδάπανον καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸ συνηθίζουν μόνον οἱ Κροῖσσοι. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι ἵδρυσε τὸ γήπεδον τοῦ γκὸλ ὡς πόλον ἕλξεως τουριστῶν. Ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ σύγχρονος τουρισμὸς γίνεται ἀποδοτικός, ὅταν εἶναι μαζικός. Τὸν μαζικόν, τὸν ἀποδοτικὸν τουρισμὸν δὲν δυνάμεθα νὰ τὸν ἀνεύρωμεν εἰς τὰς ἐκκεντρικότητας. Κύριοι συνάδελφοι, σκοπὸς τῆς ἐρωτήσεώς μας ἦτο ὁ ἔλεγχος διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἀνωφελοῦς διὰ τὴν χώραν μας ἔργου τοῦ γηπέδου τοῦ γκόλφ. Ἐπίσης ὁ ἔλεγχος τῶν Ὑπουργῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως οἱ ὁποῖοι κάποτε πρέπει νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὸν κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ λέγω τοῦτο διότι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη τὴν κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐκ κακῶν ὑπολογισμῶν οἱ ὁποῖοι καθ’ ἡμᾶς δὲν δικαιολογοῦνται δὲν προχωρεῖ εἰς ἔργα ἀποδόσεως εἰς ἔργα τὰ ὁποῖα θὰ βοηθήσουν τὸν ἀθλητισμὸν τῆς χώρας μας. Ἀλλὰ πέραν τοῦ κακοῦ ὑπολογισμοῦ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὑπεχώρησε πρὸ τῆς πιέσεως ὑψηλῶν προσώπων, προσώπων τὰ ὁποῖα ἔχουν αὐτοτοποθετηθῇ εἰς ὑψηλὴν κοινωνικὴν στάθμην. Πιεζομένη ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὸν στενὸν κύκλον αὐτῶν τῶν τύπων οἱ ὁποῖοι πιθηκίζοντες, ἠθέλησαν νὰ ἔχουν καὶ εἰς τὴν χώραν μας γήπεδον γκόλφ διὰ τὰς ἐπιδείξεις καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἰδιοτροπιῶν των, ἐπροχώρησε εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου χωρὶς νὰ ὑπολογίσῃ τὴν καταστροφὴν τοῦ δάσους, χωρὶς νὰ ὑπολογίσῃ, ὅτι ἡ ἔκτασις ἀνῆκεν εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας καὶ προωρίζετο διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου καὶ τέλος χωρὶς νὰ ὑπολογίσῃ τὴν δαπάνην τῶν 8 ἑκατομμυρίων. Τὸ πρᾶγμα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐξοργιστικὸν καὶ ἀηδιαστικόν. Καὶ πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἐπίκαιρος σύμπτωσις ὅτι συζητεῖται σήμερον ἡ περίπτωσίς μας. Διότι ὁμιλῶμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι διατίθενται ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ τὴν δημιουργίαν γηπέδου γκόλφ, συζητοῦμεν διὰ τὴν σπατάλην ἑκατομμυρίων διὰ τὴν ἱκανοποίησιν ἰδιοτροπιῶν ἐκκεντρικῶν τύπων, ἐνῶ οἱ δρόμοι τῶν Ἀθηνῶν ἔχουν κατακλυσθῆ ἀπὸ φοιτητάς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ διατεθῇ ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν διὰ τὴν παιδείαν τὸ 15% διὰ νὰ ὑπάρξῃ παιδεία ἀξία τοῦ προορισμοῦ της. Συζητοῦμεν τὴν δημιουργίαν γηπέδου γκὸλφ καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ συσχετίσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὸ ρωμαλέον αἴτημα τῆς νεολαίας μας, ἡ ὁποία διὰ τοῦ ἀγῶνος της ζητεῖ νὰ διατεθῇ ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς παιδείας μας.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ζητηθέντων ἐγγράφων.

§121Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραδέχομαι, ὅτι ἐξῆλθον τῶν τυπικῶν ὁρίων τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι καὶ σεῖς καὶ ἡ Βουλὴ θὰ παραδεχθῆτε καὶ θὰ κατανοήσετε, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένος ὁ συσχετισμὸς τοῦ θέματος μὲ τὴν Παιδείαν. Ἀνακύπτει ἀπὸ τὰ πράγματα, ἰδιαιτέρως αὐτὴν τὴν περίοδον, διότι ἐνῷ ἡμεῖς συζητοῦμεν καὶ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ Δημοσίου χρήματος πρὸς δημιουργίαν τοῦ ἀχρήστου γηπέδου τοῦ γκὸλφ ἡ Κυβέρνησις παρὰ τὴν κατακραυγὴν καὶ τὰς διαμαρτυρίας ὅλου τοῦ σπουδαστικοῦ κόσμου ἀρνεῖται νὰ διαθέσῃ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ποσοστὸν μέχρι 15% διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς παιδείας. Παρ’ οἱανδήποτε ἑπομένως τυπικὴν ἑρμηνείαν τοῦ Κανονισμοῦ τὸ οὐσιαστικὸν θέμα τὸ ὕψιστον συμφέρον τοῦ τόπου ἐπέβαλον καὶ ἐπιβάλλουν νὰ ἐλεγχθῇ ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ αἴτημα τῆς ἐνισχύσεως τῆς παιδείας.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λαμπράκης ἔχει τὸν λόγον.

§123Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ διετίας, ὁ Ε.Ο.Τ., ἤρχισε τὴν ἐκμετάλλευσιν ἔργων διὰ τὴν δημιουργίαν γηπέδου γκόλφ ἐπὶ ἐκτάσεως τετρακοσίων στρεμμάτων ἰδιοκτησίας τοῦ Δήμου Γλυφάδας, χωρὶς ὁ Ε.Ο.Τ. νὰ καταβάλῃ εἰς τὸν Δῆμον τὴν σχετικὴν ἀποζημίωσιν. Ἡ δημιουργία γηπέδου γκὸλφ δὲν προσφέρει τίποτε εἰς τὸν καταρρέοντα Ἑλληνικὸν ἀθλητισμόν, ἀλλὰ προσφέρει ψυχαγωγίαν εἰς στενὸν κύκλον ἀτόμων αὐτοτοποθετουμένων εἰς τὴν τάξιν τῆς ἀριστοκρατίας. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἐνῷ ὁ Ε.Ο.Τ. εἶχε προγραμματίσει τὴν ἀξίαν τοῦ ἔργου εἰς 3 ἑκατ. τελικῶς ἡ δαπάνη διὰ τὸ ἔργον τοῦ γηπέδου γκὸλφ ἀνῆλθεν εἰς τὰ 8 ἑκατομμύρια. Βεβαίως τὸ γκὸλφ θεωρεῖται κατὰ κἄποιον τρόπον «ἄθλημα». Ὅμως, ἐξωδεύθησαν αὐτὰ τὰ τεράστια ποσά, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὠφέλειαν ὁ πραγματικὸς ἑλληνικὸς ἀθλητισμός. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ ἀναμιχθῶ ἐνεργῶς εἰς τὸν ἀθλητισμὸν εἰς Βαλκανικὴν ἔκτασιν, θλίβομαι διὰ τὸ κατάντημα τοῦ ἑλληνικοῦ ἀθλητισμοῦ, εἰς ὅλα του τὰ ἀθλήματα. Ἐπὶ 10ετηρίδας ὁ ἑλληνικὸς κλασσικὸς ἀθλητισμὸς ἐκυριαρχοῦσε τῶν Βαλκανίων, μεταπολεμικῶς, παρὰ τὸ ὅτι ἐξωδεύθησαν τόσα χρήματα, κατάντησε νὰ εἶναι ὁ σταθερὸς τελευταῖος!!!... Ἄλλα κράτη γειτονικά, Βαλκανικά, τὰ ὁποῖα δὲν ἐγνώριζον τὶ θὰ πῇ ἀθλητισμός, σήμερον ἔχουν Ὀλυμπιονίκας. Καὶ ἡ Ἑλλὰς ὅπου ἐγεννήθη ὁ ἀθλητισμός, εἶναι σήμερον οὐραγός!! Ἡ Βουλγαρία ἔχει 65 κολυμβητήρια, ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς ἔχει μόνον 1, εἰς τὸ ὁποῖον εἰσέρχονται μόνον οἱ δυνάμενοι νὰ πληρώσουν εἰσιτήριον 15 δραχμῶν. Ἔχομεν 70.000 ἀθλητάς, ἐνῷ ἡ Βουλγαρία ἔχει 1.050.000. Ἡ Γιουγκοσλαβία 2.000.000 καὶ ἡ Ρουμανία 2.500.000 ἀθλητάς. Ἔχουν ἑκατοντάδες στάδια, γήπεδα, γυμναστήρια καὶ χιλιάδες προπονητάς. Ἐξωδεύθησαν τεράστια ποσά, ἀπὸ τὸ ΠΡΟ–ΠΟ καὶ τὸ Κράτος, μὲ τελικὸν ἀποτέλεσμα νὰ καταντήσῃ ὁ κλασσικὸς ἀθλητισμὸς νὰ εἶναι οὐραγὸς τῶν Βαλκανίων. Τὰ ἴδια θλιβερὰ ἀποτελέσματα καὶ εἰς τὸ ποδόσφαιρόν μας.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα τοῦ ἀθλητισμοῦ εἶναι εὐρύτατον, ἀλλὰ δὲν συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Συζητοῦμεν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων.

§125Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐξωδεύθησαν διὰ τὸ ἄχρηστον γκόλφ, θὰ ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν δι’ ἄλλας ἀνάγκας τοῦ ἀθλητισμοῦ. Διετέθησαν πράγματι μεγάλα κονδύλια διὰ τὸν ἀθλητισμὸν τὰ τελευταῖα 2–3 χρόνια, τὰ ὁποῖα ὅμως διαχειρίζεται μία ὁμὰς 30 ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι διοικοῦν τὸν Ἑλληνικὸν ἀθλητισμὸν ἐπὶ 30 χρόνια ὁλόκληρα, ἀνεξελέγκτως. Ἀποτέλεσμα τῆς κακῆς διοικήσεώς των εἶναι τὸ σημερινὸν κατάντημα τοῦ ἀθλητισμοῦ μας, νὰ εἴμεθα τελευταῖοι παντοῦ. Ἔγιναν προσφάτως Ἑλληνοτουρκικοὶ κολυμβητικοὶ ἀγῶνες εἰς Ἀθήνας καὶ ἐνῷ ἡ Τουρκικὴ Ὁμὰς παρήλασε καὶ παρετάχθη, ἡ Ἑλληνικὴ Ὁμὰς δὲν ἐνεφανίσθη, ἐλλείψει ὁμοιομόρφων στολῶν τῶν ἀθλητῶν. Λόγοι ἐλλείψεως χρημάτων!!! Εἰς τὴν Βιέννην, διὰ λόγους οἰκονομιῶν (!!), ἐστάλησαν οἱ ἀθληταί μας μὲ πούλμαν, ταξιδεύοντες ἐπὶ 3ήμερον καὶ δι’ αὐτὸ εἴχομεν αὐτὰ τὰ θλιβερὰ ἀποτελέσματα εἰς τὴν κολύμβησιν καὶ ἐκεῖ. Κύριοι βουλευταί, ἡ κατάστασις τοῦ ἀθλητισμοῦ μας, εἶναι πράγματι ἀθλία. Καὶ ἤλθομεν κάτω καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν Ἀλβανίαν εἰς τοὺς ἐφετεινοὺς Βαλκανικοὺς ἀγώνας μπάσκετ –μπώλλ. Εἶναι ἐπίσης καὶ τὸ ΠΡΟ–ΠΟ, τὸ ὁποῖον διαφθείρει τὰς συνειδήσεις τῶν μαθητῶν καὶ τῶν ἀθλητῶν διὰ τὸ εὔκολον κέρδος. Καὶ τοῦ ὁποίου ΠΡΟ–ΠΟ τὰ συλλεγόμενα ποσὰ δὲν κατώρθωσαν νὰ στηρίξουν τὸν καταρρεύσαντα ἀθλητισμόν μας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὸν ἀθλητισμόν μας, ὅστις σήμερον εἶναι εἰς θλιβερὰν κατάστασιν, ἀπαράδεκτον. Ἐπίσης τὰ τόσον πολυδάπανα ἔργα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ, διὰ τὰ ὁποῖα ἐδαπανήθησαν, ὡς λέγεται, τεράστια ποσά, διότι δὲν ἠδύναντο νὰ τὰ χρησιμοποιήσουν οἱ ἀθληταί, παρεδόθησαν εἰς τὸν Στρατὸν πρὸς ψυχαγωγίαν του!!!... Κύριοι βουλευταί, διαμαρτύρομαι ἐντόνως διὰ τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τοῦ ἀθλητισμοῦ μας καὶ ζητῶ, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τοῦ ἀθλητισμοῦ μας μὲ στοργὴν καὶ σοβαρότητα.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§127Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἐθίγησαν, ὁμολογουμένως, θέματα ἄσχετα μὲ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν, ὅπως τὸ θέμα τῆς Παιδείας ἀπὸ τὸν κ. Ἐφραιμίδην καὶ τὸ θέμα τοῦ ἀθλητισμοῦ ἀπὸ τὸν κ. Λαμπράκην, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὁ μόνος δικαιολογημένος, διότι ὑπῆρξεν διακεκριμένος ἀθλητὴς καὶ ἴσως ἔχῃ τὴν ἀδυναμίαν νὰ ἀσχολῆται μὲ ἕνα τομέα, ὁμολογουμένως κρίσιμον. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ περιορισθῶ εἰς τὴν ἀπάντησιν ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα, τῆς μὴ καταθέσεως τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων, καὶ νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα ὅτι, πρῶτον, ἡ μὴ κατάθεσις τῶν ἐγγράφων, ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ ὅτι τὸ ἔργον τοῦ γηπέδου τοῦ γκόλφ, ὄχι μόνον συνεχίζεται, ἀλλ’ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐντονωτέραν του φάσιν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν οἱ φάκελλοι τῶν ἔργων νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ δεσμευθοῦν, ἐντὸς τῆς προθεσμίας, τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ Κανονισμός. Θὰ ἐδεσμεύοντο δὲ ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα, διότι ἡ συζήτησις δὲν θὰ ἐλάμβανε χώραν σήμερον, ἐὰν δὲν ἐπροτάσσετο ἡ ἐπερώτησις αὐτή, ἀλλὰ πολὺ ἀργότερον. Αὐτὸς εἶναι ὁ μοναδικὸς λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν κατετέθησαν οἱ φάκελλοι. Πάντως οἱ φάκελλοι ὅλων τῶν ἔργων εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κ.κ. συναδέλφων καὶ προφανῶς ἐκ τῶν φακέλλων αὐτῶν ὁ συνάδελφος κ. Ἐφραιμίδης ἤντλησε τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη. Δεύτερον, εἶναι γεγονὸς, ὅτι κατόπιν παραχωρήσεως ὑπὸ τοῦ Δήμου Γλυφάδας, κατασκευάζεται γήπεδον γκόλφ, εἰς τὴν ἀναφερθεῖσαν περιοχήν. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ἡ ἔκτασις εἶναι 1000 στρεμμάτων, πάντως εἶναι σημαντική, ὅπως δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι καταστρέφεται τὸ πράσινον, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐμπλουτίζεται τὸ πράσινον τῆς περιοχῆς. Τρίτον, ἡ δαπάνη, ἡ ὁποία ἀνεφέρθη, ὄχι μόνον εἶναι ἀκριβής, ἀλλ’ ὑπολείπεται τῆς πραγματικῆς. Ἐὰν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει καὶ τὰ κτίσματα, δηλαδὴ τὸ κεντρικὸν κτίριον, τὸ ὁποῖον θά γίνῃ, ἡ δαπάνη θὰ κυμαίνεται περὶ τὰ 14 ἑκατομμύρια καὶ ὄχι εἰς τὰ 8 ἑκατομμύρια. Εἶναι ὅμως λάθος, νὰ συσχετίζεται ἡ κατασκευὴ τοῦ γηπέδου αὐτοῦ μὲ τὴν ἰδιοτροπίαν 50 πηθικιζόντων, ὅπως ἐχαρακτηρίσθησαν, Ἑλλήνων, ἢ νὰ συνδυασθῇ μὲ τὰς ἀνάγκας τὰς ἐπιτακτικὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς ἄλλους τομεῖς. Ὁ πρῶτος τῶν ὁμιλητῶν, ἀνέφερεν τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως καὶ εἶπεν, ὅταν συνοικισμοὶ στεροῦνται ἀκόμη καὶ τοῦ ἀπαραιτήτου ποσίμου ὕδατος, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως γηπέδου γκόλφ. Νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ ἐπερωτῶντες καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοι, εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι τὸ γήπεδον τοῦ γκόλφ, δὲν κατασκευάζεται διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς 50 ἢ τοὺς 500 Ἕλληνας, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ γκὸλφ εἶναι παιδιὰ ἀθλητική, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπιδίδονται οἱ πλουσιώτεροι τῶν ξένων τουριστῶν. Τελευταίως ἡ Ἑλλὰς καταβάλλει ὑπεράνθρωπον προσπάθειαν διὰ νὰ βελτιώσῃ τὴν τουριστικήν της θέσιν. Τὰ ἀποτελέσματα δὲ τὰ ὁποῖα ἔχουν σημειωθῆ μέχρι σήμερον, πρέπει νὰ χαρακτηρισθῶσιν πλήρως ἐκπληκτικά. Τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν θὰ συνεχίσωμεν τὴν προσπάθειαν, διὰ νὰ βελτιώσωμεν ἔτι περαιτέρω καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ, ἀλλὰ ἰδίᾳ ἀπὸ ἀπόψεως ποιότητος καὶ συναλλάγματος τὴν τουριστικήν της προσπάθειαν. Μεταξὺ τῶν μέσων τῆς προσπαθείας αὐτῆς, εἶναι καὶ ἡ κατασκευὴ τοῦ γκόλφ, ἡ ὁποία, κατ’ ἀσφαλῆ πρόβλεψιν, πρόκειται νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν προσέλκυσιν σημαντικοῦ ἀριθμοῦ τουριστῶν, ἐκείνης τῆς κατηγορίας, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσῃ πολλαπλάσια χρήματα εἰς τὸν τόπον. Δὲν ἠμποροῦμεν, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ τῆς τουριστικῆς προσπαθείας, τὰ ἔργα τῆς ὁποίας δικαίως ἐλέγχονται — καὶ πρέπει νὰ ἐλέγχωνται— δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συγκρίνωμεν μὲ ἄλλας ὑπαρχούσας ἀνάγκας, ὅταν σκεφθῆτε, ὅτι κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος ὑπολογίζεται ὅτι τὸ τουριστικὸν συνάλλαγμα θὰ ὑπερβῇ τὰ 100 ἑκατ. δολλάρια. Διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν τὴν σημασίαν τοῦ ἀριθμοῦ, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἐξαγωγῶν ὅλων τῶν προϊόντων, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλοῦμεν καὶ τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν τὸ θεμέλιον τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου, ἀνέρχεται εἰς 200 ἑκατ. δολλάρια ἐτησίως, ἐὰν ἔχωμεν μίαν συνέχισιν τῆς προόδου εἰς τὴν τουριστικὴν κίνησιν, θὰ εἶναι δυνατόν, ἐντὸς τριετίας, τὸ ἔσοδον αὐτὸ ἐκ τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων νὰ ἰσοσταθμήσῃ μὲ τὸ ἔσοδον τοῦ συναλλάγματος τοῦ τουριστικοῦ. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ 100 ἑκατ. δολλαρίων, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι τὰ 20 ἑκατ. δολλάρια περιέρχονται εἰς τὸ Δημόσιον ὑπὸ ποικίλας μορφάς. Ὅπερ σημαίνει, ὅτι καὶ ἡ ἐπέκτασις τῆς ὑδρεύσεως ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ εἰς τὴν Παιδείαν δύνανται νὰ προστεθοῦν τὰ ἐπὶ πλέον ποσοστά, ἅτινα ἀναγκαιοῦσιν, ὅταν σκεφθῶμεν, ὅτι μόνον ἀπὸ τὰ 100 ἑκατ. δολλάρια θὰ εἶναι δυνατὸν τὰ 20 ἑκατ. νὰ περιέρχωνται εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποτιμῶμεν τὴν γενικωτέραν τουριστικὴν προσπάθειαν, συγκρίνοντες τὰ ἔργα αὐτὰ μὲ ὡρισμένας ἀναμφισβητήτους ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, διότι τότε δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις, ὅτι πρέπει νὰ παραιτηθῶμεν, ὄχι μόνον τοῦ γκόλφ ἁπλῶς, ἀλλὰ καὶ τοῦ τελευταίου ἔργου τοῦ τουρισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἔναντι ἄλλων τοπικῶν ἀναγκῶν ἀσφαλῶς δύναται νὰ θεωρηθῇ πολυτελές. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι τὸ γκὸλφ γίνεται διὰ νὰ παίξουν 100 ἢ 200 Ἕλληνες, τότε δὲν εἶναι ἁπλῶς πολυτελὲς τὸ ἔργον, ἀλλὰ εἶναι ἐξόχως ἀδικαιολογήτως πολυτελές, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ κανεὶς νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην καὶ νὰ δαπανήσῃ ποσὸν 14.000.000, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἰδιοτροπίαν ὡρισμένων παικτῶν, οἱ ὁποῖοι ἄλλωστε ἔχουν ἰδιόκτητον γήπεδον γκόλφ, τοῦ ὁποίου ἠμποροῦν νὰ κάμουν χρῆσιν. Κριτικὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ, ἐὰν τουριστικῶς τὸ γκὸλφ εἶναι ἀπαραίτητον. Κύριοι συνάδελφοι, ἠρχίσαμεν νὰ διεκδικῶμεν τουριστικὴν κίνησιν ἀπὸ χώρας τουριστικάς, προοδευμένας, αἱ ὁποῖαι θέτουν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν τουριστῶν ὅλα τὰ μέσα ψυχαγωγίας. Διότι, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, ὁ τουρίστας, ὁ ὁποῖος δὲν ἐμφανίζεται εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ τὸ σακκίδιόν του καὶ τὰ ἀναγκαιοῦντα τρόφιμα, ἔχει ἀξιώσεις, δαπανᾷ συνάλλαγμα καὶ θέλει νὰ ἔχῃ καὶ ὡρισμένην ψυχαγωγίαν. Ὅλαι αἱ χῶραι αὐταί, τὰς ὁποίας κατὰ ἕνα τρόπον προσπαθοῦμε νὰ ἀνταγωνισθῶμεν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, εἶναι χῶραι ὥριμοι, ἐξειλιγμέναι τουριστικῶς, αἱ ὁποῖαι προσφέρουν τὰ πάντα εἰς τὸν τουρισμὸν καὶ ὅλοι θὰ ἔχητε παρακολουθήσει τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τῶν ξένων τουριστῶν. Ἀπὸ ἀπόψεως γκὸλφ εἰς τὰς χώρας αὐτάς, θὰ πρέπει νὰ ὑπολογίσητε, ὅτι ὑπάρχουν χίλια περίπου γήπεδα γκὸλφ εἰς κάθε χώραν. Ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία ἔχει τὸ προνόμιον νὰ προσφέρῃ τὴν δυνατότητα αὐτῆς τῆς παιδιᾶς ἐπὶ 9 μῆνας κατ’ ἔτος, δὲν εἶχεν οὔτε ἕνα γήπεδον γκὸλφ καὶ ἐκρίθη, διὰ νὰ προσελκυσθῇ ὁ κόσμος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται 3 μῆνας μόνον εἰς τὴν Ἑλβετίαν, 5 μῆνας εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ 9 μῆνας εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καὶ αὐτὴν τὴν παιδιάν, ὁ ὁποῖος, ἠμπορεῖ ὡς εὔπορος, νὰ προκαλῇ κἄπως, ἀλλὰ τουριστικῶς δὲν παύει νὰ εἶναι ἐνδιαφέρον διὰ τὴν χώραν. Καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας, ἐκρίθη, λέγω, ὅτι τὸ τερραὶν αὐτὸ ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐζητήθη τὸ γήπεδον ἀπὸ τὸν Δῆμον Γλυφάδας. Δὲν παρεχωρήθη ἄνευ ἀνταλλάγματος, ἀξιοποιεῖται ὁ χῶρος αὐτός, διατιθεμένων ὅλων αὐτῶν τῶν χρημάτων καὶ ἅμα τῇ ἀποσβέσει —ἐντὸς 20ετίας θὰ ἀποσβεσθῇ— ὁλόκληρος αὐτὸς ὁ χῶρος μὲ ὅλας τὰς ἐγκαταστάσεις θὰ ἐπιστραφῇ εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι δὲν ἦτο ἐπιτυχὴς ἡ ἔμπνευσις νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ σημασία καὶ ἡ ἀξία τοῦ τουριστικοῦ αὐτοῦ ἔργου, ἔτι δὲ ἀνεπιτυχὴς ὑπῆρξεν ἡ προσπάθεια τῆς συγκρίσεως μὲ ὡρισμένας ἄλλας ἀνάγκας. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἐὰν ἐπρόκειτο ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ἔργα, μηδὲ τῶν ξενοδοχείων γʹ κατηγορίας ἐξαιρουμένων, νὰ συγκριθοῦν, φερ’ εἰπεῖν, μὲ τὰς ἀνάγκας ὑδρεύσεως ἑνὸς συνοικισμοῦ, τότε καὶ τὸ τελευταῖον τουριστικὸν ξενοδοχεῖον γʹ κατηγορίας εἶναι ἔργον πολυτελές. Διότι, βεβαίως, πρέπει νὰ γίνῃ πρῶτον ἡ ὕδρευσις καὶ μετὰ ταῦτα τὸ ξενοδοχεῖον. Ὁπότε μὲ τὴν βάσιν τῆς συγκρίσεως αὐτῆς θὰ πρέπει νὰ ἀμφισβητήσωμεν ὁλόκληρον τὴν προσπάθειαν τοῦ τουρισμοῦ καὶ νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν ἦτο εἰς τὴν πρόθεσιν τῶν κ.κ. ἐπερωτώντων. Φρονῶ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ καὶ ἡ ἀνάγκη τοῦ ἔργου αὐτοῦ καὶ ἡ σημασία του, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν —καὶ θεωρῶ τὸν ἑαυτόν μου εὐτυχῆ, καίτοι δὲν μὲ ἀφορᾷ ἡ σημειωθεῖσα πρόοδος, ἀφορᾷ εἰς τὸν προκάτοχόν μου εἰς τὴν Προεδρίαν Κυβερνήσεως— ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, ὥστε νὰ διεκδικῶμεν πλέον τὴν σοβαρὰν τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τοῦ τόπου αὐτοῦ, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα τῶν κυριωτέρων παραγόντων πλουτισμοῦ τῆς χώρας μας.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§129Σ. ΓΚΙΚΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Μίαν διευκρίνισιν ἤθελα νὰ δώσω, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σχέσιν ἀεροδρομίου καὶ γκόλφ. Πρῶτον, θὰ δώσω ἀπάντησιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων. Δὲν ὑπάρχει σχετικὸς φάκελλος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, τὰ δὲ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ζητοῦνται διὰ τῆς ἐρωτήσεως, δὲν ἀναφέρονται εἰς ἁρμοδιότητα, σχέσιν ἔχουσαν μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὅτι τὸ δημιουργηθὲν γκὸλφ παρεμποδίζει τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου, ἤθελα νὰ σᾶς πληροφορήσω τὸ ἑξῆς. Ἀντιμετωπίζομεν τὴν ἀνάγκην διαμορφώσεως ἑνὸς ἀερολιμένος διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν γραμμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Φιλοδοξία μας ἦτο, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν διαθέτομεν τὰ ἀνάλογα μέσα, νὰ μεταφέρωμεν καὶ τὸν ἀεροσταθμὸν τοῦ ἐσωτερικοῦ παραπλεύρως τῶν ὑπὸ κατασκευὴν ἐγκαταστάσεων τοῦ ἀεροσταθμοῦ ἐξωτερικοῦ. Προέβημεν εἰς τὰς ἀπαλλοτριώσεις τῶν ἐκτάσεων, αἱ ὁποῖαι ἀπητοῦντο διὰ τὸν ἀερολιμένα, ὅστις θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς ἀεροσυγκοινωνίας μετὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀποφάσεων τῶν δικαστηρίων διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις ἀπῄτησαν σημαντικώτατα ποσά. Ἐὰν ἠθέλαμεν νὰ κάμωμεν ἐπέκτασιν τοῦ χώρου αὐτοῦ, ὄντως ὥστε παραπλεύρως τοῦ ἀεροσταθμοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ τοποθετήσωμεν καὶ τὰς ἐγκαταστάσεις τῶν ἐσωτερικῶν γραμμῶν, θὰ ἔπρεπε ἀπὸ τοῦδε νὰ διαθέσωμεν δι’ ἀπαλλοτριώσεις ἕνα κονδύλιον τοῦ ὕψους περίπου τῶν 100.000.000, ἵνα δεσμεύσωμεν αὐτὸν τὸν χῶρον, ὥστε ὁψέποτε εἴχομεν τὴν σχετικὴν εὐχέρειαν, ἡ ὁποία ὑπελογίζετο περὶ τὸ 1970 νὰ μεταφέρωμεν καὶ τὸν σταθμὸν ἐσωτερικοῦ, παραπλεύρως τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὁ χῶρος, τὸν ὁποῖον θὰ κατελάμβανον αἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ ἐσωτερικοῦ, δὲν θὰ ἦτο μόνον ὁ χῶρος, ὁ περιλαμβανόμενος ἐντὸς τῆς ἐκτάσεως, τὴν ὁποίαν κατέχει τὸ γκόλφ. Προτοῦ φθάσωμεν εἰς τὸν χῶρον αὐτόν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλλοτριώσωμεν ἀρκετὰ εὐρεῖαν ζώνην, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς ἰδιώτας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλλοτριώσωμεν ἕναν χῶρον τοῦ Δήμου Γλυφάδας, τὸν ὁποῖον καταλαμβάνει τὸ σημερινὸν γκὸλφ καὶ μίαν λωρίδα πέραν τοῦ χώρου αὐτοῦ, ἡ ὁποία ἐπίσης ἀνήκει εἰς ἰδιώτας. Ἐν τῇ σταθμίσει ὅλων αὐτῶν τῶν παραγόντων, ἀπεκλείσαμεν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν μεταφορὰν τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν ἐξυπηρετούντων τὰς γραμμὰς ἐσωτερικοῦ. Δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσουν εἰς τὸ μέλλον τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως, νομίζω, ὅτι θὰ συναντήσουν ὀλιγωτέρας δυσχερείας, ἔχοντες νὰ συνεννοηθοῦν μὲ τὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ε.Ο.Τ. παρὰ μὲ ἰδιώτας, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως θὰ εἶχον ἐν τῷ μεταξὺ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀνοικοδομήσουν εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§131Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι αἱ ἀπαντήσεις τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν δὲν ὑπῆρξαν ἐπαρκεῖς καὶ φοβοῦμαι, ὅτι ἐπεβεβαίωσαν τὰ ὅσα ἐξ ἀφορμῆς φυσικὰ τυπικῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ἀνεφέραμεν ὡς κατηγορίας θὰ ἔλεγα, διὰ τὸ κατασκευαζόμενον ἐκεῖ ἔργον. Ἀρχίζω, πρῶτον, ἀπὸ τὸ θέμα τοῦ διατὶ δὲν κατέθεσαν τὰ ἔγγραφα. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι τὸ ἔργον συνεχίζεται ἀκόμη, εὑρίσκεται μάλιστα εἰς τὸν πλέον ἐντατικὸν ρυθμὸν ἡ σχετικὴ ἐργασία καὶ ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δεσμευθοῦν οἱ φάκελλοι. Δὲν ἀμφισβητῶ ἐν προκειμένῳ τὴν καλὴν πίστιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἠμπορεῖ τὰ πράγματα νὰ ἔχουν οὕτως, ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν, κ. Ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν δίδετε ἀπόψε καὶ θέλετε καὶ δικαίως καὶ ἔχετε τὴν ἀξίωσιν νὰ πείσετε τὴν Βουλήν, διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴ τὴν ἐδίδατε εἰς τὰς 4 Σεπτεμβρίου, ποὺ εἴχομεν καταθέσει τὴν αἴτησίν μας διὰ τὰ ἔγγραφα αὐτά, ὅτι δι’ αὐτοὺς καὶ δι’ ἐκείνους τοὺς λόγους νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ πεισθοῦν οἱ ἐρωτῶντες βουλευταὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ κατάθεσις τῶν φακέλλων καὶ νὰ προσεθέτατε καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον προσεθέσατε ἀπόψε, ὅτι πάρα ταῦτα οἱ φάκελλοι εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν των καὶ δύνανται, ἐὰν θέλουν, ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας νὰ λάβουν γνῶσιν. Ἴσως θὰ εἶχε λήξει τὸ θέμα, ἴσως θὰ ἐλαμβάναμεν γνῶσιν τῶν φακέλλων, διότι δὲν ἐλάβομεν γνῶσιν, ἀλλὰ ὅσα ἀνέφερα τὰ γνωρίζω ἐκ δημοσιευμάτων τοῦ τύπου κλπ. καὶ ἐκ συζητήσεων μετὰ ἰδιωτῶν, οἱ ὁποῖοι συμβαίνει νὰ παροικοῦν εἰς τὴν Γλυφάδα καὶ τὰ γνωρίζουν ὡρισμένα θέματα. Ἑπομένως ἠμποροῦσεν ἔκτοτε νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἔγγραφος ἀπάντησις. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρξε, τὸ νὰ ἐπικαλεῖσθε τώρα τοὺς λόγους αὐτοὺς νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὡμιλήσαμεν περὶ 1.000 στρεμμάτων. Χίλια στρέμματα εἶναι ὁλόκληρον τὸ δάσος τῆς Γλυφάδας, ὁ παραχωρηθεὶς χῶρος εἶναι 400–600 στρέμματα. Ἐπεβεβαίωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἐπηύξησε μάλιστα τὴν δαπάνην. Εἶπεν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ δαπάνης 8.000.000, ἀλλὰ 14.000.000. Τὸ θέμα ἐκεῖ εἶναι, πρῶτον ὅτι αἱ ἀρχικαὶ μελέται τοῦ ΕΟΤ ὡμίλουν περὶ δαπάνης 3.500.000 καὶ βλέπομεν τώρα νὰ ἔχωμεν δαπάνην 14. 000. 000 καὶ δὲν γνωρίζομεν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ποῦ τελικῶς θὰ καταλήξωμεν, διότι λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ ἔργον συνεχίζεται. Ὅταν λοιπὸν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως μέχρι τῶν μέσων τοῦ ἔργου ἔχομεν αὐτὴν τὴν ὑπέρβασιν ἀπὸ τὴν ἀρχικὴν μελέτην, ἀπὸ 3.500.000 εἰς 14.000.000, πρέπει δικαίως νὰ σκεφθῶμεν τί θὰ συμβῇ μέχρι τῆς ἀποπερατώσεως τοῦ ἔργου. Δὲν ἀποκλείεται νὰ προστεθοῦν καὶ ἄλλα πολλὰ ἑκατομμύρια καὶ ἑπομένως νὰ δικαιολογηθῇ ἀπολύτως ἡ ἄποψίς μας ὅτι αὐτὴ ἡ ἱεράρχησις τῶν ἔργων, αὐτὴ ἡ ἱεράρχησις τῶν ἀναγκῶν, πρὸς τὰς ὁποίας διαθέτει ἡ κυβέρνησις τὸ δημόσιον χρῆμα, γίνεται ἀκόμη περισσότερον χαρακτηριστικὴ καὶ ἐξοργιστική. Διότι ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ 8.000.000, τὸ πρᾶγμα εἶχε μίαν σημασίαν, ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται διὰ τὸ γκὸλφ καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἔχωμεν διαφόρους πλουσίους τουρίστας νὰ διαθέτωμεν 30 καὶ 40 ἑκατομμύρια, ὅταν ὑπάρχουν αἱ ἄλλαι αἱ κατεπείγουσαι ἀνάγκαι, αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημά σας μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν. Διότι εἴπατε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀντιλαμβάνωνται οἱ ἐπερωτῶντες ὅτι διὰ τῆς δημιουργίας αὐτῶν τῶν ἔργων θὰ ἔχωμεν ἕνα τεράστιον ρεῦμα, θὰ ἔχωμεν εἰσροὴν συναλλάγματος εἰς τὸν προϋπολογισμὸν διὰ τῆς φορολογίας κ.λ.π., ἠθελήσατε δηλαδὴ νὰ ὑποστηρίξετε ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἐπενδύσεως. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται, ὑπάρχει ἐπένδυσις μεγαλυτέρα καὶ ἀποδοτικωτέρα ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐπικαλέσθημεν ἡμεῖς ἀπὸ τὴν ἐπένδυσιν εἰς τὴν παιδείαν, ὅταν μάλιστα ἡ παιδεία εὑρίσκεται κατὰ τὴν μαρτυρίαν πλέον τῶν ὑφισταμένων τὴν ἀθλιότητα τῆς σημερινῆς παιδείας, δηλαδὴ τῆς σπουδαζούσης νεολαίας, ὑπάρχει ἀποδοτικωτέρα ἐπένδυσις; Φοβοῦμαι ὅτι ἐὰν ἔτσι ἀντιλαμβάνεσθε τὸ πρᾶγμα ὡς Ὑπουργὸς ἢ ὡς Κυβέρνησις, τότε πρέπει πολὺ νὰ σκεφθῶμεν ὅσα κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν ἐλέχθησαν, ὅτι πράγματι ὁ τόπος εὑρίσκεται πρὸ τοῦ κινδύνου ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἐτῶν νὰ συντριβῇ οἰκονομικῶς, νὰ μὴ γνωρίσῃ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ σημερινὸν πρόβλημα. Ἢ ἀναπτυσσόμεθα ἢ τὸ τίμημα εἶναι ποινὴ κεφαλική, χάνεται ὁ τόπος καὶ διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ εἰς τὸν σημερινὸν στῖβον, ὅπου ἀνταγωνίζωνται γίγαντες καὶ στηρίζουν τὸν ἀνταγωνισμὸν των πέραν τῶν ἄλλων κεφαλαίων κλπ. εἰς φυσικὸν πλοῦτον, κυρίως στηρίζουν τὸ γεγονὸς εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παιδείας, εἰς τὴν δημιουργίαν στελεχῶν, εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, ἔστω καὶ κατὰ ἰδέαν ἀκόμη νὰ ὑποστηρίζωμεν ὅτι βλέπομεν περισσότερον τὸν τουρισμὸν καὶ μάλιστα μὲ αὐτὴν τὴν πολὺ ἀπομακρυσμένην ὑπόθεσιν, ὅτι διὰ τοῦ γκόλφ, θὰ δημιουργήσωμεν τουριστικὸν ρεῦμα. Κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζει τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὅτι δὲν ἀποβλέπομεν εἰς τὰς ἀνάγκας 50 περιέργων ἢ πιθηκιζόντων, ἀλλὰ εἰς τὴν τουριστικὴν ἀνάγκην. Καὶ δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει παρανόησις ἴσως τῆς κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ τουριστικοῦ. Ὁ σύγχρονος τουρισμὸς αὐτὸ ἀποδεικνύει, ἡ πεῖρα ὅλων τῶν χωρῶν ἐκείνων, ποὺ ἔχουν γιγάντιον τουριστικὸν ρεῦμα στηρίζεται εἰς τὸν μαζικὸν τουρισμὸν καὶ τοῦτο σημαίνει ὅτι ἀπευθυνόμεθα εἰς τοὺς ἐργαζομένους, εἰς τὰ μεσαῖα καὶ κάπως ἀνώτερα στρώματα καὶ ὄχι εἰς αὐτὸν τὸν στενὸν κύκλον ὡρισμένων πλουσίων. Ἐπέρασεν ἐκείνη ἡ ἐποχὴ, τὴν ἐγνώρισε καὶ ὁ τόπος μας, ὁπότε ὑπῆρχον ὡρισμένοι καὶ πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ καὶ ἐντεῦθεν τοῦ Ἀτλαντικοῦ οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ θαυμάσουν τὶς κολῶνες τοῦ Παρθενῶνος καὶ τοῦ Σουνίου. Σήμερον τουρισμὸς σημαίνει κίνησις ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων καὶ κυρίως κίνησις πρὸς νότον. Ὅλαι αἱ νότιοι χῶραι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξουν ἕνα κολοσσιαῖον τουρισμὸν, διότι εἶναι τὸ κλῖμα, ἡ θάλασσα κλπ. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἔχετε αὐτὸ τὸ τουριστικὸν ρεῦμα, δὲν θὰ προσελκύσῃ τὸ γκόλφ τοὺς τουρίστας, ἀλλὰ τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν καὶ κυρίως εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἕπεται ὁ τουρισμὸς τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τοῦ τόπου, διότι οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τοῦ τόπου σημαίνει ὅτι δημιουργεῖ ἕνα πολιτιστικὸν περιβάλλον γενικὸν τοιοῦτον ὥστε αὐτὸ καὶ μόνον νὰ εἶναι ἱκανὸν καὶ νὰ προσελκύσῃ τὸν τουρίσταν καὶ νὰ τοῦ παράσχῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα νομίζει ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ ὅταν πρόκειται δι’ ἕνα, δύο ἢ τρεῖς μῆνας τοῦ ἔτους νὰ μεταβῇ εἰς ἄλλην χώραν καὶ ὄχι αὐταὶ αἱ ἰδιοτροπίαι, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἐπιδεικνύωμεν μὲ τὸ γήπεδον τοῦ γκόλφ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὁ Δῆμος Γλυφάδας θὰ ἔχῃ ἀντάλλαγμα. Πράγματι, ἔχετε δίκαιον, τὸ παρέλειψα. Μετὰ 20 ἔτη ἀπὸ τῆς παραχωρήσεως τοῦ χώρου ὁ Δῆμος Γλυφάδας θὰ παραλάβῃ τὸ γήπεδον αὐτὸ μὲ ὅλας τὰς ἐγκαταστάσεις. Θὰ πρόκειται περὶ περιπτώσεως ποὺ λέγομεν δῶρον ἄδωρον, διότι ὁ Δῆμος Γλυφάδας, ὡς μικρὸς Δῆμος, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς τὸ ὕψος τοῦ μικροῦ προϋπολογισμοῦ του, ἐφαντάσθητε ποτὲ ὅτι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸ γήπεδον καὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ συντηρήσῃ αὐτὸ τὸ γήπεδον, τὸ ὁποῖον θέλει μόνον διὰ τὴν ὕδρευσιν 840.000 δραχμῶν ἐτησίως. Ἐὰν δημιουργηθῇ ἡ ὅλη ἐγκατάστασις θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συντηρήσῃ αὐτὸ τὸ γήπεδον καὶ νὰ τὸ ἐκμεταλλευθῇ καὶ νὰ ἔχῃ κέρδη; Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ὅτι δὲν προβλέπεται ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἀεροδρομίου πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ καταλάβῃ αὐτὸ τὸ γήπεδον τοῦ γκόλφ μέχρι τοῦ 1970. Ἔστω, ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὅταν μετὰ τὸ 1970 θὰ ἔχωμεν τὴν ἐπέκτασιν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, κατὰ τὰ σχέδια, τὰ ὁποῖα ἔγιναν, τότε τὶ θὰ γίνῃ; Θὰ ἀνασκαφῇ τὸ γήπεδον τοῦ γκόλφ; Ποῦ θὰ πᾶνε ὅλαι αἱ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι γίνονται καὶ θὰ γίνουν διὰ νὰ δημιουργηθῇ αὐτὴ ἡ ἐγκατάστασις καὶ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ ἀεροδρόμιον;

§132Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν ἠξεύρω ἐὰν τὸ 1970 θὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη αἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ ἐσωτερικοῦ νὰ μεταφερθοῦν, δεδομένου ὅτι μὲ τὰς ἐγκαταστάσεις, τὰς ὁποίας ἔχομεν, δύναται κάλλιστα νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ ἐσωτερικὴ ἀεροπορικὴ συγκοινωνία.

§133Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τώρα διορθώνετε τὴν διατύπωσιν καὶ φυσικὰ δὲν ὑπάρχει θέμα. Ὑπάρχει θέμα ἀπὸ μιᾶς ἄλλης πλευρᾶς. Ἐγὼ ἀνέφερον ὅτι ὑπάρχει ἔγγραφον τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτησε νὰ μὴ γίνῃ τὸ ἔργον, νὰ μὴ γίνουν τὰ ἐγκαίνια. Καὶ παρὰ τὴν ὕπαρξιν τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ ὁ ΕΟΤ ἐπροχώρησε. Δύο τινὰ συμβαίνουν, ἢ δὲν ὑπάρχει συντονισμὸς εἰς τὸ ὅλον κυβερνητικὸν ἔργον καὶ ἡ μία ὑπηρεσία κάμνει ἀντίθετα ἀπ’ ὅτι προσδοκᾶ ἡ ἄλλη ἢ ὑπάρχει αὐτὸς ὁ συντονισμὸς καὶ φαίνεται ὅτι ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ συντονισμοῦ ὑπάρχουν ἄλλοι παράγοντες, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἀγνοοῦν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν τὰ σχέδια καὶ δι’ ὅ,τι λέγει ἡ Πολιτικὴ Ἀεροπορία.

§134Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ συμπέρασμά σας εἶναι ὀλίγον αὐθαίρετον. Προσωπικῶς ἐγώ, ἔχων τὴν εὐθύνην τῶν νέων ἐγκαταστάσεων, θὰ ἐπεθύμουν ἀπὸ τώρα νὰ τακτοποιηθῇ αὐτὴ ἡ ἀταξία, ὥστε νὰ κατορθωθῇ κάποτε αὐτὸς ὁ ἀεροσταθμὸς νὰ προχωρήσῃ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν. Δυστυχῶς δὲν ἔχομεν τὰ οἰκονομικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀγορητοῦ κυρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§136ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.30′ μ.μ.)