1962.12.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 17η

Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν δύο τελευταίων συνεδριάσεων.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν δύο τελευταίων συνεδριάσεων.

§4Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀρχίζομεν εἰς τὰς 7.10′ μ.μ., ἐνῷ εἴχατε εἴπει νὰ ἀρχίσωμεν εἰς τὰς 6.30′. Τὸ ἐπισημαίνομεν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κιτσίκης, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Ἡλιοῦ, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκεμιένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Ἐφραιμίδης, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλή, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§12Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Πασαλίδης, Γ. Αὐγερόπουλος, Η. Ἠλιοῦ, Ι. Εὐαγγελίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Σ. Ἠλιόπουλος, Δ. Κελτεμλίδης, Η. Μπρεδήμας, Ν. Κιτσίκης, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκης, Μ. Σβώλου, Γ. Λαμπράκης, Γ. Στεργίου, Α. Φωτήλας, Κ. Χιωτάκης, Θ. Γιαννόπουλος, Λ. Κύρκος, Θ. Παππᾶς, Γ. Τσαρουχᾶς, Α. Γιάννου, Ν. Τσόχας καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἀπολύσεως καταδίκων ὑπὸ ὅρους». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ Β. Δ. τῆς 27)27.5.1957 «περὶ ἐνοικιοστασίου», ὡς ἰσχύει ἤδη, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τούτου καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Λ. Κύρκος, Μ. Σβώλου, Β. Ἐφραιμίδης, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Α. Λαδᾶς, Χ. Καραπιπέρης, Α. Καλαντζάκος, Γ. Παπαγεωργίου, Κ. Λιδωρίκης, Ε. Σαββόπουλος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ι. Ἠλιόπουλος, Ν. Βαρβιτσιώτης καὶ Ι. Κοντοβράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Θεμελῆς, Θ. Κονίτσας καὶ Γ. Πλατῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, Α. Τριανταφύλλου, Φ. Γεροθανάσης, Ν. Βαρβιτσιώτης, Α. Δερδεμέζης, Χ. Γραμματίδης, Ι. Ἠλιόπουλος, Α. Αὐγερινός, Θ. Δοδόπουλος, Ν. Σκανδαλάκης, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Χ. Ἀθανίτης, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Γκελεστάθης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεργίου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχας, Γ. Στεργίου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Λαμπράκης, Γ. Στεργίου, Ι. Παπαδημητρίου, Β. Ἐφραιμίδης, Ν. Τσόχας καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχας καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου, Γ. Στεργίου, Δ. Κελτεμλίδης καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Ἡλιόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Ν. Τσόχας καὶ Θ. Παππᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Τσόχας, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχας, Γ. Στεργίου καὶ Γ. Λαμπράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχας, Γ. Στεργίου καὶ Ε. Σακελλάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Σβώλου, Γ. Λαμπράκης, Α. Γιάννου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Χιωτάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Α. Γρηγοριάδης, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ αὔξησιν τῶν χορηγουμένων διὰ τὴν Παιδείαν κονδυλίων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Στεφανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διοικήσεως μονίμων λιμενεργατῶν Πειραιῶς, διαμαρτυρομένης διὰ τὰς ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τοῦ Ο.Λ.Π. ἐνεργείας, ἐπὶ ζημίᾳ τῶν συμφερόντων των. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κήπων Ζαγορίου, διαμαρτυρομένου διὰ μεταφορὰν ἕδρας Δασαρχείου εἰς Ἰωάννινα. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μαθητῶν Μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν Ἐργοδηγῶν Δομικῶν Ἔργων Πατρῶν, αἰτουμένων βελτίωσιν τοῦ τεχνικοῦ προγράμματος παιδείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Ἑνώσεως Σπουδαστῶν Δημοσίας Σχολῆς Ἐργοδηγῶν καὶ Σχεδιαστῶν Ἰωαννίνων, προέχοντα αἰτήματα ἀφορῶντα τὴν Σχολήν των καὶ τὴν ἐξέλιξιν τῆς σταδιοδρομίας των μετὰ τὴν ἐκ τῆς Σχολῆς ἀποφοίτησίν των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀρτοποιῶν Ὑπαίθρου Μεσσηνίας, αἰτουμένου ἐπέκτασιν ἀρτοποιητικῆς νομοθεσίας εἰς ὕπαιθρον Μεσσηνίας. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Η. Τσανοσίδη, αἰτουμένου τίτλου κυριότητος ἐπὶ τοῦ κλήρου του, χορηγηθέντος αὐτῷ τὸ ἔτος 1962. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Νέας Σελευκείας Θεσπρωτίας κλπ. διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καθυστερουμένην ἀδικαιολογήτως καταβολὴν ἀποζημιώσεώς των συνεπείᾳ τῶν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων των διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων Καλαμᾶ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου πτυχιούχων Ἐργοδηγῶν Οἰκοδομῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Πατρῶν, διαμαρτυρομένων δι’ ἀφαίρεσιν δικαιώματος αὐτοδυνάμου ὑπογραφῆς καὶ ἐκπονήσεως μελέτης καὶ ἐπιβλέψεως καὶ αἰτουμένων ἀναγνώρισιν τοῦ ἐν λόγῳ δικαιώματος καὶ βαθμολογικὴν διαβάθμισιν τῶν ὑπηρετούντων εἰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κ. Ἀποστολίδη, Ι. Μάκρα κλπ., παλαιῶν πολεμιστῶν 1912–1913 καὶ κατοίκων Ἁγίου Νικολάου Μεσσηνίας, αἰτουμένων χορήγησιν καὶ εἰς αὐτοὺς ἀγροτικῆς συντάξεως. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Γυμνασίου θηλέων Καλαμάτας, αἰτουμένου ἵδρυσιν καὶ δευτέρου Γυμνασίου θηλέων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Τοματοπαραγωγῶν Ἱεραπέτρας Κρήτης, αἰτουμένου χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου βομβοπλήκτων Πατρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐγκατάλειψίν των καὶ αἰτουμένων λῆψιν μέτρων ἀποζημιώσεώς των, λόγῳ τῶν καταστροφῶν, ἃς ὑπέστησαν ἐκ τῶν βομβαρδισμῶν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δημάρχου Ἱεραπέτρας, Προέδρου Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν κλπ. Ἱεραπέτρας Κρήτης, αἰτουμένων ρύθμισιν ἀγροτικῶν χρεῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχας, διὰ τηλεγραφήματός των, διαμαρτύρονται διὰ τὴν σύλληψιν καὶ παραπομπὴν εἰς δίκην τοῦ Ι. Κανάκη. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Κατόχων Ἑλληνικοῦ Δημοσίου Χρέους, διαμαρτυρομένου δι’ ἄνισον μεταχείρισιν Ἑλλήνων ὁμολογιούχων πρὸς ξένους τοιούτους. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μέσα Ἔξω Χακωνίων καὶ Ταπῶν, αἰτουμένου ἐγκατάστασιν ἀντλητικοῦ συγκροτήματος δι’ ἀπομάκρυνσιν λιμναζόντων ὑδάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνεταιρισμοῦ Χρισιάνων Φιλιατρῶν, αἰτουμένου ἀνάκλησιν ἀπαγορεύσεως ἐξαγωγῆς ἐλαίου ἐντὸς βαρελίων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Συν)σμῶν Κοινοτήτων Λασηθίου, αἰτουμένων τὴν παρὰ τῶν ἁρμοδίων ἐκτίμησιν ζημιῶν τῶν πατατοκαλλιεργειῶν, προξενηθεισῶν ἐκ τῶν τελευταίων πλημμυρῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Α. Γιάννου, Ι. Εὐαγγελίδης, Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Α. Μπριλλάκης, Γ. Λαμπράκης, Ε. Μπενᾶ, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Ἐργατικῶν Ὁμοσπονδιῶν Ἠλεκτρισμοῦ, Λογιστῶν, Τύπου, Προσωπικοῦ Η.Ε.Μ. καὶ τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν καὶ Μυλεργατῶν Πειραιῶς, αἰτουμένων κατάθεσιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου ἀνταποκρινομένου πρὸς τὰς ἐπιταγὰς τῶν Διεθνῶν Συμβάσεων Ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ» θυμάτων Ναζιστικῆς Κατοχῆς «ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΦΟΙΝΙΚΟΣ», ζητούντων τὴν συνταξιοδότησιν τῶν γονέων, συζύγων καὶ τέκνων τῶν φονευθέντων ὑπὲρ τῆς Πατρίδος κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Γερμανικῆς Κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰν τῆς ἐκτάκτου Γεν. Συνελεύσεως τῶν μελῶν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων καὶ ἠσφαλισμένων Σ.Π.Α.Π., ζητούντων τὴν ἐπαναχορήγησιν ἀδίκως ἀφαιρεθέντων δικαιωμάτων των. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ Ν. Στειροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 12423)10148)6.11.62 καὶ 12138)2353)10343)8.11.62 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἀναφοραὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, κατατεθεῖσαι εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ζορμπᾶ Νικολάου καὶ Στειροπούλου Νικολάου, ὡς καὶ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Νικ. Ζορμπᾶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 790 βιβλίου ἐρωτήσεων ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Διὰ τὸ προσωπικὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει, δεδομένου, ὅτι τοῦτο συνδέεται μετὰ τοῦ Ἱδρύματος διὰ σχέσεως ἐργασίας Ἰδιωτικοῦ Δικαίου καὶ συνεπῶς ἡ ἐπίλυσις τῶν αἰτημάτων του ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 2. Τὸ προσωπικὸν τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Δημοσίου Δικαίου, ὡς εἶναι τὰ Νοσοκομεῖα Μαιευτήριον «Ἀλεξάνδρα», Ἱπποκράτειον, «Βασιλεὺς Παῦλος» (τέως Λαϊκόν), Γενικὸν Κρατικὸν Ἀθηνῶν κλπ. ὑπαγόμενον εἰς τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα, τυγχάνει τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως ἧς τυγχάνουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, δεδομένου, ὅτι ἀπολαμβάνουν τῶν αὐτῶν προνομίων καὶ δικαιωμάτων βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Α. Ν. 965)37 καὶ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ. 2502)53. Εἰδικῶς διὰ τοὺς ἐκτάκτους καὶ ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους τῶν Ἱδρυμάτων τούτων ἰσχύει, ὅ,τι ἐφαρμόζεται καὶ διὰ τοὺς ἐκτάκτους καὶ ἡμερομισθίους τοῦ δημοσίου, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι εἰς τοὺς νοσοκομειακοὺς ὑπαλλήλους παρέχεται ἐπὶ πλέον τροφὴ καὶ κατοικία. 3. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ αἴτημα τῆς μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν νοσοκομείων, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 4193)61, τὸ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου τούτου καταρτισθὲν Β. Διάταγμα ἔχει ἀποσταλῆ ἤδη, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ νὰ ὑπογραφῇ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἀριθ. Σ4δ)16434)16370. 4. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τῶν Βενιανάκη, Βασιλειάδη καὶ Χατζηδάκη. Οἱ μὲν Βενιανάκης καὶ Χατζηδάκης ἀπελύθησαν οὐχὶ λόγῳ τῆς συνδικαλιστικῆς των δράσεως, ἀλλὰ διότι τὸ Δ. Σ. τοῦ Μαιευτηρίου «Ἀλεξάνδρα» εἰς ὃ ὑπηρετοῦν, ἔκρινεν ὡς μὴ εὐδόκιμον τὴν ἐν τῷ Ἱδρύματι προϋπηρεσίαν των καὶ δὲν προέβη εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῆς ἑξαμήνου θητείας των. Ὡσαύτως ὁ Βασιλειάδης, κατώτερος ὑπάλληλος τοῦ Νοσοκομείου Παίδων «Ἁγία Σοφία» ἀπελύθη τῆς ὑπηρεσίας λόγῳ ἀνικανότητος, λαβὼν τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένην ἀποζημίωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὕπερθεν ὑμετέρας ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 661)6.10.62 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Λυρκείας καὶ Συνοικισμοῦ Πλατάνι Κοινότητος Ἀλέας ἐκ πηγῆς Φαρμακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ Κοινότης Λυρκείας πρόκειται νὰ χρησιμοποιήσῃ πρὸς ὕδρευσιν τὴν πηγὴν Κοτρωνᾶ, ἀνήκουσαν εἰς τὴν Κοινότητα Γυμνοῦ. Ἤδη μεταξὺ τῶν δύο Κοινοτήτων ἐπῆλθε συνεννόησις πρὸς μεταβίβασιν τῆς κυριότητος τῆς πηγῆς, ἀντὶ 90 χιλιάδων δραχμῶν. Παρὰ τῶν ἁρμοδίων Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν ἔχει συνταχθῆ ἡ μελέτη ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. Διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ πρὸς ἐξαγορὰν τῆς πηγῆς ὡς καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου (πλέον τοῦ 1.500.000 δραχμῶν) ἡ Κοινότης Λυρκείας ἐζήτησε τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐν Ἀμερικῇ ὁμογενῶν, μετὰ τῶν ὁποίων εὑρίσκεται εἰς συνεννοήσεις. 2. Ὁ συνοικισμὸς Πλατάνι τῆς Κοινότητος Ἁγίου Νικολάου ὑδρεύεται ἐκ πηγῆς εὑρισκομένης κάτωθεν τοῦ χωρίου. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ παροχὴ ταύτης δὲν ἦτο ἐπαρκὴς πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν, ἐπεσκέφθη τὸν συνοικισμὸν εἰδικὸς γεωλόγος, ὅστις ὑπέδειξε τὴν κατασκευὴν διαφόρων ὑδρομαστευτικῶν ἔργων διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὑδρεύσεως. Μετὰ ταῦτα, παρὰ τῶν ἁρμοδίων Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν ἐχαράχθησαν ἐπιτοπίως πρὸς διάνοιξιν χάνδακος ὑδρομαστεύσεως καὶ ὑπεδείχθησαν αἱ λοιπαὶ ἐργασίαι, αἱ ὁποῖαι δέον νὰ ἐκτελεσθοῦν μερίμνῃ τῆς Κοινότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12417)10142)6.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 784 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Ν. Τσόχα καὶ Γ. Λαμπράκη, σχετικῶς μὲ τὴν μεταφορὰν τῶν Σφαγείων ἔξω τῆς πόλεως Ἐλασσόνος, λόγῳ τῆς δημιουργουμένης ἐκ τῆς λειτουργίας των ἐπικινδύνου καταστάσεως διὰ τὴν Δημοσίαν Ὑγείαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ κτίριον τῶν Σφαγείων Ἐλασσόνος εἶναι πολὺ παλαιὸν (χρονολογούμενον πρὸ τοῦ 1912) καὶ παρὰ τὰς ἑκάστοτε βελτιώσεις ὑπὸ τῆς Κοινότητος, εἶναι ἀκατάλληλον καὶ τὰ ἤδη λειτουργοῦντα Σφαγεῖα πράγματι εὑρίσκονται ἐντὸς κατῳκημένης περιοχῆς καὶ πλησίον τοῦ σχολείου. Ἕνεκα τούτου ἡ Κοινότης, κατόπιν συνεχῶν ὀχλήσεων ὑπὸ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Λαρίσης, ἀπεφάσισε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 168)9.11.1962 πράξεώς της νὰ προβῇ εἰς ἀνέγερσιν νέων Σφαγείων. Μέχρι σήμερον ἡ Κοινότης δὲν ἐπεράτωσε τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης, μετὰ δὲ ταύτην, εὐθὺς ὡς ἐνισχυθῶμεν, θὰ εἰσηγηθῶμεν ἁρμοδίως, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ μεγάλης δαπάνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12420)10145)6.11.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 787 τρέχοντος ἔτους ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, σχετικῶς μὲ τὴν κατάστασιν τοῦ Ψυχιατρικοῦ Ν)μείου Χανίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ τῶν ὑπ’ ἀριθ. ΚΥΑ)3073) 20.9.58 καὶ Ε2γ)532)26.1.62 ἡμετέρων ἐγγράφων νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μελέτη ἱδρύσεως ψυχιατρικοῦ Νοσοκομείου περατοῦται ἤδη καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους 1963 θέλει προταθῆ ἡ ἔναρξις ἐργασιῶν αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10703)29.9.62 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 11.9.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ κτιρίου τοῦ Κοινοτικοῦ Ἰατρείου Βάμου Χανίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ζ3α 14187)10.11.62 ἀποφάσεως ἡμῶν περὶ ἐγκρίσεως διαθέσεως πιστώσεως διὰ τὴν ὡς ἄνω αἰτίαν, ἵνα λάβητε γνῶσιν, κοινοποιοῦντες ταύτην καὶ τοῖς ἐνδιαφερομένοις βουλευταῖς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΚΟΙΝ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. Ζ3α 14187.

Ἀθῆναι τῇ 10.11.1962

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

Θέμα: Ἀποπεράτωσις Ἰατρείου Βάμου Χανίων. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει: 1) τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 2592) 53. 2) τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3097)54, 3) τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3487)55, 4) τὰς διατάξεις τῆς παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Ν.Δ. 4111)60, 5) τὴν ἀνάγκην ὅπως ἀνεγερθῶσι κατάλληλα οἰκήματα πρὸς στέγασιν Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων, ἀποφασίζομεν: Ἐγκρίνομεν ὅπως ἐκ τοῦ παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος Ὑποκαταστήματος Χανίων, λ)σμοῦ Ἰατρικῆς Ἀντιλήψεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀγροτῶν ὑπολοίπου προερχομένου ἐκ τῆς ἐπιχορηγήσεως διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν πάσης φύσεως δαπανῶν τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως, διατεθῇ ποσὸν δραχ. ἑβδομήκοντα πέντε χιλιάδων (75.000) δι’ ἀποπεράτωσιν τοῦ κτιρίου πρὸς στέγασιν τοῦ Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου Βάμου Χανίων, τηρουμένων τῶν σχετικῶν περὶ ἐκτελέσεως ἔργων τοῦ Δημοσίου διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11674)9672)19.10.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, καταχωρηθεῖσαν εἰς τὸ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 707 βιβλίον ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὰ προωθημένα μικρὰ Νοσοκομεῖα, ὡς καὶ αὐτοὶ οἱ Ὑγειονομικοὶ Σταθμοὶ ηὐξημένης δυνάμεως κλινῶν, τῶν ὁποίων προορισμὸς εἶναι ἡ ἀντιμετώπισις κυρίως τῶν ἐκτάκτων περιστατικῶν, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ διαθέτουν καὶ χειροῦργον ἰατρόν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν παρουσιαζομένων περιστατικῶν μικρᾶς Χειρουργικῆς. Τοῦτο ἐπεδιώχθη καὶ διὰ τὸ Νοσοκομεῖον Γρεβενῶν, γνωστοῦ ὄντος, ὅτι τὰ μὴ ἔκτακτα χειρουργικὰ περιστατικὰ τῆς περιφερείας ταύτης, καταφεύγουν εἰς τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Κοζάνης, οὗτινος ὁ χειρουργικὸς ἐξοπλισμὸς εἶναι πληρέστερος. Κατὰ τὸ ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως καθηκόντων ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ χειρουργοῦ τοῦ Γεν. Νοσοκομείου Γρεβενῶν, δηλονότι ἀπὸ τῆς 17.8.60 μέχρι σήμερον χρονικὸν διάστημα, ἐξητάσθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἰατρεῖον τοῦ Ἱδρύματος τούτου, ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ ἰατροῦ, 899 ἀσθενεῖς καὶ ἐνηργήθησαν 14 χειρουργικαὶ ἐπεμβάσεις ἐπὶ ἀσθενῶν, ὧν διαβιβάζομεν ὀνομαστικὰς καταστάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12203)1.11.62 ἐγγράφου ὑμῶν, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἐφ’ ὅσον ὑφίστανται ὑπηρεσιακαὶ ἀνάγκαι εἰς Ἐπόπτας Ἐξυγιάνσεως ἡ Ὑπηρεσία πάντοτε προτιμᾶ πτυχιούχους ἀποφοίτους τῆς Ὑγειον. Σχολῆς. Πέραν ὅμως τῶν, εἰς τοιαύτης εἰδικότητος προσωπικὸν ἀναγκῶν τῆς Ὑπηρεσίας, προσλαμβάνεται πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Ὑπηρεσίας καὶ Διοικητικὸν ἢ ὑπηρετικὸν προσωπικόν. 2. Εἰς τὸ Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον Μεγαλόχαρης–Ἄρτης δὲν διωρίσθη ὁ Κων)νος Κολοβός, ἀλλὰ μετεκινήθη ἐκεῖσε κατόπιν διαταγῆς τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Ὑγειον. Κέντρου Ἄρτης πρὸς κάλυψιν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν. Ὁ ἐν λόγῳ τυγχάνει ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων ἡμερομισθίων Ἐποπτῶν Ἐξυγιάνσεως διορισθεὶς τὸ ἔτος 1959 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ. 15)12324)6.3.59 ἀποφάσεως ἡμῶν, ὁμοῦ μετὰ πεντήκοντα ἓξ (56) συναδέλφων του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀλαβάνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12004)9850)29.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ κατατεθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 741 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀλαβάνου, σχετικῶς μὲ τὴν δημιουργουμένην ἀνθυγιεινὴν κατάστασιν ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν βουστασίων περιοχῆς Σεπολίων– Περιστερίου καὶ δὴ τοῦ βουστασίου Παντελῆ Λιούμη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς πρὸς τὸ ἐν λόγῳ βουστάσιον τοῦτο πληροῖ τοὺς ὅρους τοῦ Ὑγειον. Κανονισμοῦ καὶ ἐπιθεωρεῖται τακτικῶς ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑγειονομικῶν ὀργάνων. Τὸ θέμα τῆς ἀπομακρύνσεως γενικῶς τῶν βουστασίων τῆς τέως πρωτευούσης ἀπασχολεῖ ἀπὸ μακροῦ χρόνου τὴν ἡμετέραν ὑπηρεσίαν καὶ κατόπιν ἐνεργειῶν ἡμῶν καὶ τῶν ἁρμοδίων παραγόντων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. κονδύλιον 30.000.000 δραχμῶν πρὸς δανειοδότησιν τῶν βουστασιαρχῶν διὰ τὴν ὁριστικὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν βουστασίων ἐκ τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης. Ἤδη ἀπεστάλη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὑφ’ ἡμῶν κατάστασις τῶν βουστασίων (εἰς ἣν συμπεριλαμβάνεται καὶ τὸ ἐν λόγῳ βουστάσιον), ἅτινα θὰ ἀπομακρυνθοῦν πρὸς προστασίαν τῆς Δημοσίας Ὑγείας. Κατόπιν τούτου δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν ἀνεστάλη προσωρινῶς ἡ ἀπομάκρυνσις τῶν βουστασίων, ἵνα δοθῇ ὁ καιρὸς πρὸς πραγματοποίησιν τῶν σχετικῶν διατυπώσεων ὁπότε τὸ θέμα θὰ λυθῇ ὁριστικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12017)29.10.62 ἐγγράφου ὑμῶν σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν τοποθετεῖται Νομίατρος εἰς τὸ Ὑγειον. Κέντρον Θεσπρωτίας. Ὡς πρὸς τὸν ἀναπληρωτὴν τοῦ ἐπὶ ἀναρρωτικῇ ἀδείᾳ τελοῦντος Νομιάτρου, Κοιν. Ἰατρὸν Κ. Μακρίδην, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ζ16)Α)5146)13.10.62 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Θεσπρωτίας, ὑπεδείχθη αὐτῷ ὅπως προέλθῃ εἰς τὴν προσωρινὴν ἀντικατάστασιν αὐτοῦ διὰ τοῦ ἐκεῖσε σχολιάτρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12002)9878)29.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα 730 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν 1) Μ. Σβώλου, 2) Ι. Εὐαγγελίδη κλπ. σχετικῶς μὲ τὴν δημιουργουμένην ἀνθυγιεινὴν κατάστασιν ἐκ τῆς λειτουργίας Σφαγείου καὶ ἐργαστηρίου ἐντέρων εἰς τὴν περιοχὴν Βριλησίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀνέγερσις τοῦ Σφαγείου ἐγένετο νομίμως κατόπιν γνωματεύσεως εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 80161)6 ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς καὶ συνεφώνησε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 164092)8583)61 ἐγγράφου του. Ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ἡμῶν ἐπιθεωρεῖται συνεχῶς τὸ ἐν λόγῳ Σφαγεῖον διὰ τὴν τήρησιν τῶν ὅρων ὑγιεινῆς, εἰς περίπτωσιν δὲ μὴ συμμορφώσεως ἐπιβάλλονται κυρώσεις βάσει τῶν κειμένων Ὑγειονομικῶν διατάξεων. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ἐργαστηρίου ἐπεξεργασίας ἐντέρων ὑπεβλήθη αἴτησις χορηγήσεως ἀδείας λειτουργίας ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου, ἥτις ὅμως ἀπερρίφθη ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς, καθ’ ὅσον τοῦτο δὲν πληροῖ τοὺς ὅρους ὑγιεινῆς καὶ τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας λειτουργίας. Ἐναντίον τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὁ ἐνδιαφερόμενος ὑπέβαλεν ἔνστασιν διὰ τὴν δευτεροβάθμιον ἐπανεξέτασιν, ἥτις δὲν ὡλοκληρώθη εἰσέτι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12114)31.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 763 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἔχει προβλεφθῇ σχετικὴ διάταξις ρυθμίζουσα ἐπὶ τῷ εὐνοϊκωτέρῳ τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπερηλίκων Δωδεκανησίων Ὑγειονομικῶν εἰς τὸ πρῶτον Νομοσχέδιον ὅπερ θὰ ψηφισθῇ ἐν τῇ Βουλῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἡ καταπολέμησις τῶν κοινῶν κωνώπων καὶ τῆς μυΐας ἔπαυσε νὰ εἶναι ἀποτελεσματικὴ ἀπὸ τοῦ 1946, δευτέρου ἔτους ἀπὸ τῆς ἐν Ἑλλάδι ἐφαρμογῆς τοῦ Δ.Δ.Τ. ἐμφανισθείσης σαφοῦς ἀντιστάσεως εἰς τὸ ἐντομοκτόνον. Ἐν τῇ χώρᾳ δὲ ἡμῶν κυριώτατα λόγῳ κλίματος (ἀνάπτυξις κωνώπων ἐπὶ 8μηνον κατ’ ἔτος) ἀλλὰ καὶ διαμορφώσεως ἐδάφους (πολλαὶ λίμναι, ἕλη, χείμαρροι καὶ τελευταίως οἱ ὀρυζῶνες), σχηματίζονται τεράστιαι ἑστίαι ἀναπτύξεως κοινῶν ἢ ἀνωφελῶν κωνώπων αἵτινες ἐνίοτε δημιουργοῦν διὰ τῆς ὀχλήσεως ἀφόρητον αὐτόχρημα κατάστασιν ὡς κατὰ τὸ τρέχον ἔτος εἰς τὰς περιοχὰς Ἀγουλινίτσης, Καϊάφα, Σκάλας (Λακωνίας), Δύστου (Εὐβοίας), Μεσολογγίου καὶ πολλὰς ἄλλας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ὁποίας καὶ ἂν ἀκόμη διετίθετο ἐκτὸς τῶν ἄλλων μέσων ὁλόκληρον σμῆνος ἐξ ἑλικοπτέρων πάλιν τὰ ἀποτελέσματα δὲν θὰ ἦσαν ἱκανοποιητικὰ λόγῳ ἀκριβῶς τῆς μὴ ὑπάρξεως δραστικῶν ἐντομοκτόνων. Τοῦτ’ αὐτὸ συμβαίνει καὶ διὰ τὸ σύνολον τῶν κρατῶν ὑποτροπικοῦ κλίματος καὶ ἰδίως τῆς περιοχῆς Μεσογείου. Διὰ τοὺς ὡς ἄνω λόγους τὸ σύνολον τῶν προηγουμένων κρατῶν ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς ΠΟΥ ἐπιδιώκει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ καταλλήλου καὶ ἀποτελεσματικοῦ ἐντομοκτόνου, αἱ συνεχεῖς δὲ καταβαλλόμεναι μεγάλης κλίμακος προσπάθειαι καὶ οἱ ἐνεργούμενοι πειραματισμοὶ παρὰ τῶν μεγαλυτέρων χημικοφαρμακευτικῶν Οἴκων Εὐρώπης καὶ Ἀμερικῆς δὲν ὡδήγησαν μέχρι σήμερον εἰς τὴν παρασκευὴν τοῦ σωτηρίου τούτου ἐντομοκτόνου τοῦ συνδυάζοντος ἀποτελεσματικότητα κατὰ τῶν ἐντόμων καὶ μὴ τοξικὴν ἐπίδρασιν ἔναντι τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ζώων. Ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ τοῦ 1947 τὸ σύνολον τῶν κυριωτέρων παραχθέντων νέων ἐντομοκτόνων ἐδοκιμάσθη καὶ δοκιμάζεται συνεχῶς ὑπὸ τῆς εἰδικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου ἄνευ ἱκανοποιητικῶν ἀποτελεσμάτων εἴτε λόγῳ τοξικότητος εἴτε διὰ μικρὰν ὑπολειμματικὴν δρᾶσιν. Παρὰ τὰ ἀνωτέρω τὴν μὴ δηλονότι σαφῆ δραστικότητα τῶν ἐκτελουμένων ψεκασμῶν ἡ ὡς ἄνω ὑπηρεσία βασιζομένη κυριώτατα εἰς τὴν ἐπιδημιολογικὴν διερεύνησιν (ἔγκαιρος ἀνίχνευσις παντὸς περιστατικοῦ ἑλονοσίας καὶ ἄμεσος ὑποβολὴ τούτου εἰς ριζικὴν θεραπείαν), καταπολεμεῖ ὡς γνωστὸν ἐπιτυχῶς τὴν ἑλονοσίαν μὲ τὰ ἄριστα μέχρι σήμερον ἀποτελέσματα (περιστατικὰ 1959=1703, 1960=462, 1962=149, 1962=80 μέχρι σήμερον. Τὰ αὐτὰ σχεδὸν μὲ τὸ πρόβλημα ἑλονοσίας καὶ κωνωποειδῶν τῆς ὑπαίθρου χώρας ἰσχύουν καὶ διὰ τὰ κωνωποειδῆ τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων καὶ κωμοπόλεων ἔνθα ὁ μὲν ψεκασμὸς τῶν ἐπιφανειῶν τῶν κατοικιῶν, σταύλων καὶ λοιπῶν χώρων ἐνδιαιτήσεως κωνώπων οὐδόλως εἶναι ἀποτελεσματικὸς διὰ τῶν ἐν χρήσει ἐντομοκτόνων ὑπολειμματικῆς δράσεως ἡ δὲ ἀπὸ ἐδάφους καὶ ἀέρος ἀντιπρονυμφικὴ ἀγωγὴ δημιουργεῖ δυσεπίλυτα προβλήματα ὡς ἀπαιτούντων τὴν χρησιμοποίησιν ὀργανοφωσφορικῶν ἐντομοκτόνων μὴ ἐγκεκριμένων ἅτινα ἐνδέχεται καὶ εἰς πειραματικὴν εἰσέτι ἐφαρμογὴν νὰ προκαλέσουν δηλητηριάσεις εἰς ζῶα καὶ εἰς τοὺς χειριζομένους αὐτὰ ἐργάτας. Εἶναι κατὰ συνέπειαν φανερὸν ὅτι ἡ εἰδικὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἧς κύριον ἔργον τυγχάνει ἡ ἐκρίζωσις τῆς ἑλονοσίας ἐκ τῆς χώρας ἀκριβῶς λόγῳ ἐλλείψεως καταλλήλου ἐντομοκτόνου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβῃ σήμερον ἐφαρμογὴν ἑνὸς γενικευμένου κατὰ τῆς ὀχλήσεως ἐκ τῶν κωνώπων προγράμματος. Παρὰ ταῦτα εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ τουριστικοῦ προγράμματος τῆς χώρας συμβάλλει εἰς τὴν ἐκτέλεσιν διαφόρων μικροεξυγιαντικῶν ἔργων καὶ προβαίνει εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοπικῶν κατὰ τῶν κωνωποειδῶν προγραμμάτων. Ἰδιαιτέρως εἰς τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης δροῦν 4 συνεργεῖα τοῦ Ὑγειον. Κέντρου Ἀττικῆς τὰ ὁποῖα προβαίνουν εἰς καθημερινὰς πετρελαιώσεις ὅπου εἶναι δυναταὶ ὑπαιθρίων μικροσυλλογῶν στασίμων ὑδάτων ἀλλὰ τὸ πρόβλημα αὐτὸ εἶναι κυριώτατα πρόβλημα ἐνδοοικιακῶν μικροσυλλογῶν τῶν ὁποίων ἡ ἐξουδετέρωσις καὶ ἡ κατάργησις οὐχὶ ὁ ψεκασμὸς εἶναι ἔργον τῶν τοπικῶν Ὑγειονομικῶν ἀρχῶν καὶ τῆς Ἀστυνομίας ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν οἰκείων Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7004)1.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3)22.5.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα σχετικῶς μὲ παροχὴν βοηθήματος εἰς τὴν Ἀγγελικὴν Κατιάνην πρὸς ἐπισκευὴν τῆς βλαβείσης ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 6. 11.61 οἰκίας αὐτῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας καταβάλλονται χρηματικὰ βοηθήματα εἰς ἄτομα, ὧν αἱ κατοικίαι ἐβλάβησαν συνεπεία τῶν πλημμυρῶν, ἐπὶ σκοπῷ τῆς ἐπανορθώσεως τῶν ζημιῶν καὶ ἐξασφαλίσεως τῆς στέγης τῶν προσώπων τούτων, ἐφ’ ὅσον βεβαίως ἰδιοκατώκουν εἰς τὰς βλαβείσας οἰκίας. Κατὰ συνέπειαν εἰς τοὺς δικαιούχους δὲν συμπεριλαμβάνονται οἱ ἰδιοκτῆται βλαβεισῶν οἰκιῶν, οἵτινες δὲν ἰδιοκατώκουν εἰς αὐτὰς καθ’ ὅσον ἡ παρεχομένη εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς βοήθεια δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ἀποκαταστάσεως τῶν περιουσιῶν, αἵτινες ὑπέστησαν βλάβας συνεπεία πλημμυρῶν. Κατόπιν ἐρεύνης, γενομένης ὑπὸ τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας Ἀττικῆς ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος Ἀγγελικὴ Κατιάνη δὲν ἰδιοκατώκει εἰς τὴν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Γιαννοπούλου ἀριθμ. 14 Ν. Φάληρον ἰδιόκτητον οἰκίαν αὐτῆς ἀλλ’ εἶχεν ἐκμισθώσει ταύτην εἰς τὸν Δημήτριον Μπασλαβιᾶν ὅστις ὅμως ἀπεχώρησε καὶ οὐδόλως ἐνδιεφέρθη διὰ τὸ χορηγούμενον χρηματικὸν βοήθημα. Μετὰ τὴν ἀποχώρησιν αὐτοῦ ἡ ἰδιοκτήτρια ἐπεσκεύασε τὸ οἴκημα καὶ ἐγκατέστησεν ἕτερον ἐνοικιαστήν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ αὖθις γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ προαναφερθεῖσα δὲν δικαιοῦται χρηματικοῦ βοηθήματος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7601)62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 80 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου σχετικῶς μὲ τὰ Ἰατρεῖα Ἀττικῆς Μεγαρίδος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὸ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον Βιλλίων διωρίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε5)9231)61)21.4.62 Διαταγῆς ὁ Ἰατρὸς Δημήτριος Ἀσπρογέρακας πλὴν ὅμως οὗτος δὲν προσῆλθε νὰ ἀναλάβῃ ὑπηρεσίαν. Ἤδη διωρίσθη ἕτερος Ἰατρὸς ὅστις ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θέλει ἀναλάβει ὑπηρεσίαν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸ ἱδρυθὲν Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον Μεγάρων γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι οὐδεμία ὑπηρεσιακὴ ἀντίρρησις ὑφίσταται διὰ τὴν λειτουργίαν του πλὴν ὅμως οὐδεμιᾶς συνδρομῆς ἐτύχομεν ἐκ μέρους τῶν ἐκεῖσε ὑπευθύνων παραγόντων ἀρκεῖ νὰ ἀναφερθῇ ὅτι μία καὶ μόνη οἰκία μᾶς προσεφέρθη διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ Ἰατρείου ἔναντι ἐνοικίου 2.000 δρχ. μηνιαίως. Τέλος πληροφοροῦμεν ὑμᾶς ὅτι συντόμως θέλουσι ἱδρυθῆ Κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς ἐκτὸς τῶν Ἀστικῶν Κέντρων ἵνα ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς τύχῃ τῆς δωρεὰν Ἰατρικῆς περιθάλψεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Α. Γιάννου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8109)6519)3.7.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Α. Γιάννου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Πρόκειται περὶ τοῦ ἰδιοσκευάσματος CELUSIL καὶ οὐχὶ τοῦ ROTTER, ἐν δὲ τῇ ἐρωτήσει, ἀνακριβῶς ἀναφέρεται ὅτι πρόκειται περὶ προϊόντος ὅπερ ἁπλῶς συσκευάζεται ἐνταῦθα. 2) Τὸ ἐν λόγῳ ἰδιοσκεύασμα Ἀμερικανικῆς προελεύσεως παρασκευάζεται ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τῶν Φαρμακευτικῶν Ἐργαστηρίων ΕΛΡΙΣΤ, ἡ δὲ πρώτη ὕλη εἰσάγεται ἀποκλειστικῶς ἐξ Ἀμερικῆς. 3) Ἐν συνεχείᾳ ἀναγράφεται ὅτι τὸ ἰδιοσκεύασμα τοῦτο πωλεῖται εἰς τὴν Γαλλίαν ἀντὶ 31,60 λιανικῶς τὰ 100 δισκία, ἐνῷ ἐνταῦθα ἡ τιμὴ πωλήσεως τῶν 50 δισκίων εἶναι δραχμὰς 43. Εἰς τὴν Γαλλίαν ὑφίσταται ἐργοστάσιον παρασκευῆς τῆς πρώτης ὕλης ἥτις κατόπιν τούτου δὲν εἰσάγεται ἐξ Ἀμερικῆς καὶ συνεπῶς δὲν ἐπιβαρύνεται μὲ δασμούς, ἀσφάλιστρα, ναῦλα κλπ. ἔξοδα. Οὔτε καὶ εἶναι εἰς ἡμᾶς γνωστὰ τὰ διάφορα ποσοστὰ κερδῶν τῶν παρασκευαστῶν καὶ λιανοπωλητῶν. 4) Ὑπὸ τοῦ ἐνταῦθα παρασκευαστοῦ τοῦ προϊόντος τούτου ἐδηλώθη ἡμῖν ὅτι ἡ ἐν Γαλλίᾳ παρασκευαζομένη πρώτη ὕλη, ὑστερεῖ ποιοτικῶς τῆς παρασκευαζομένης ἐν Ἀμερικῇ. 5) Ἡ τιμὴ πωλήσεως τοῦ ἐν λόγῳ ἰδ)τος ἐν Ἀμερικῇ εἶναι δραχ. 21.10 χονδρικῶς καὶ 29,30 λιανικῶς τὰ 50 δισκία. 6) Ἐὰν τὸ ἰδ)σμα τοῦτο εἰσήγετο ὡς ἕτοιμον προϊὸν ἐξ Ἀμερικῆς, θὰ ἐπωλεῖτο χονδρικῶς δραχ. 34.90 καὶ λιανικῶς 46,60. Συνεπῶς λόγῳ τῆς ἐνταῦθα παρασκευῆς του πωλεῖται εὐθηνότερον κατὰ δραχ. 3,40. 7) Ἡ ὑπὸ τῆς παρασκευαστρίας Ἑταιρείας εἰσαγομένη πρώτη ὕλη ἐξ Ἀμερικῆς ἔχει κόστος ἀνερχόμενον εἰς τὸ ποσὸν τῶν 278.40 δρχ. κατὰ χιλιόγραμμον ἤτοι δραχ.18,10 διὰ τὰ 50 δισκία. Ἐπὶ τοῦ συνόλου δὲ τῶν πωλήσεων ἑτοίμων προϊόντων καταβάλλει δικαιώματα εἰς τὸν Ἀμερικανικὸν Οἶκον. 8) Αἱ αἰτηθεῖσαι ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω ἑταιρείας τιμαὶ πωλήσεως τῶν 50 δισκίων ἦσαν: χονδρικὴ 42,10 καὶ λιανικὴ 56,00. Αἱ ὑπὸ τοῦ Γ.Σ.Φ. καθορισθεῖσαι τοιαῦται εἶναι ἀντιστοίχως: 32,30 καὶ 43.00. Κατὰ συνέπειαν οὐδεμία ἐκμετάλλευσις εἰς βάρος τοῦ κοινοῦ ἐνεργεῖται, δοθέντος ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει λάβει ὅλα τὰ προσήκοντα μέτρα, ὁ δὲ δημιουργούμενος θόρυβος εἶναι ὅλως ἀδικαιολόγητος καὶ ἀβάσιμος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8108)6518)62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 185)1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ περὶ καταστροφῶν ἐκ πλημμυρῶν εἰς τὴν περιφέρειαν Βυρωνείας καὶ Ν. Πετριτσίου Σερρῶν συνεπείᾳ διασπάσεως φράγματος τοῦ Στρυμόνος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδία Δ)σις κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Σερρῶν ἀπέστειλε τηλεγραφικῶς τὴν παρ’ αὐτῆς ζητηθεῖσαν πίστωσιν δρχ. 38.000 εἰς τὸ Κέντρον Κοιν. Προνοίας Σερρῶν διὰ τὴν ἄμεσον παροχὴν περιθάλψεως εἰς τοὺς πληγέντας. Τὰ λοιπὰ θιγόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει θέματα δὲν ἀνάγονται εἰς ἁρμοδιότητας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Κατόπιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 177 βιβλίου ἐρωτήσεων ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε4α 8605)ἐγκ. 474)22.6. 62 διαταγῆς ἡμῶν καθωρίσθη τὸ ὡράριον ἐργασίας προσωπικοῦ νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων ἀπὸ 1.8.00)14.00 ὥρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιηʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Λαμπράκη, Λ. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8315)6683)9.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 255 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν δημιουργουμένην ἀνθυγιεινὴν κατάστασιν ἐκ τῶν ἐκπεμπομένων ἀναθυμιάσεων ἐκ τῶν καπνοδόχων τῶν βιομηχανιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ θέμα ἀπασχολεῖ ἀπὸ μακροῦ τὴν ἡμετέραν ὑπηρεσίαν καθ’ ὅσον ἐκ τῶν ἀναθυμιάσεων ἐγκαταστάσεών τινων δημιουργοῦνται πράγματι ἀνθυγιειναὶ καταστάσεις καὶ ἐνοχλήσεις εἰς τοὺς περιοίκους καὶ λίαν συντόμως πρόκειται νὰ θεσπισθῇ ὑφ’ ὑμῶν Ὑγειον. Διάταξις πρὸς τακτοποίησιν τοῦ ἐν λόγῳ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7696)6132)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 85)5.6.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐν σχέσει μὲ τὰ πρὸς σεισμοπαθεῖς νομοῦ Χίου χορηγηθέντα στεγαστικὰ δάνεια, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55)23.3.62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τὰ πρὸς σεισμοπαθεῖς Νομοῦ Χίου χορηγηθέντα στεγαστικὰ δάνεια μειοῦνται κατὰ 40%, ἐφ’ ὅσον ταῦτα συνήφθησαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Ε. Σακελλάρη καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7632)62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 123 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Ε. Σακελλάρη καὶ Κ. Χιωτάκη, περὶ λειτουργίας τῶν ὀρεινῶν Ἰατρείων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον Ἀγριλιᾶς —Τρικάλων ἔπαυσε λειτουργοῦν τὴν 7ην Ἀπριλίου 1962 ὅτε ἀπεχώρησεν ἐξ αὐτοῦ ὁ ἰατρὸς Βασίλειος Κριθαριώτης. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐπιάτρωσιν τῶν ὀρεινῶν καὶ ἀπομεμακρυσμένων ἰατρείων διὰ τὰ ὁποῖα διεπιστώθη ἀπροθυμία ἰατρῶν πρὸς διορισμὸν εἰς αὐτὰ γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ὑφ’ ἡμῶν μελετᾶται ἡ χορήγησις ηὐξημένων ἀποδοχῶν, ἵνα διὰ τοῦ τρόπου τούτου προσελκύσωμεν ἰατροὺς πρὸς τοποθέτησιν εἰς τὰ ἀνωτέρω ἰατρεῖα καὶ τύχωσι δωρεὰν ἰατρικῆς περιθάλψεως οἱ ἀγρόται τῶν περιοχῶν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7364)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 64 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων τῶν Νομῶν Ἰωαννίνων καὶ Θεσπρωτίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὑφ’ ἡμῶν μελετᾶται ἡ αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὀρεινῶν ἐκείνων Ἰατρείων, δι’ ἃ παρουσιάζεται δυσχέρεια ἐξευρέσεως Ἰατρῶν, ἵνα διὰ τοῦ τρόπου τούτου δυνηθῶμεν καὶ προσελκύσωμεν Ἰατροὺς διὰ τὴν ἐπιάτρωσιν τῶν ὀρεινῶν καὶ ἀπομεμακρυσμένων ἰατρείων, ἵνα ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς αὐτῶν τύχῃ ἰατρικῆς περιθάλψεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7611)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 90 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ἀναισθησιολογία ἀνεγνωρίσθη ὡς ἰατρικὴ εἰδικότης διὰ τοῦ ἀπὸ 30.8.1950 Β. Δ)τος (Φ.Ε.Κ. 189 Τ.Αʹ). 2) Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀναισθησιολόγων ἰατρῶν τῆς χώρας πρὸ πενταετίας ἀνήρχετο εἰς 54, ἐνῷ σήμερον ἀνέρχεται εἰς 87. 3) Ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰδικευμένων σήμερον ἰατρῶν εἰς τὴν εἰδικότητα ταύτην ἀνέρχεται εἰς 10. 4) Εἰς τοὺς ἀναισθησιολόγους ἰατροὺς παρέχεται ἐπιστημονικὸν ἐπίδομα εἰς ποσοστὸν μέχρι 10% ἐπὶ τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν των καὶ χορηγεῖται ἰδιαιτέρα ἀμοιβὴ παρὰ τῶν χειρουργικῶν ἀσθενῶν τῶν νοσηλευομένων εἰς κλίνας θέσεων. 5) Ἡ ἀναισθησιολογία ἔχει ἰδιαιτέρως ἐπισύρει τὴν προσοχὴν τῆς Παγκοσμίου Ὀργανώσεως Ὑγείας, ἡ ὁποία ἵνα μεταδώσῃ τὰς τελευταίας ἐπιτεύξεις τῆς ἐπιστήμης καὶ καταρτίσῃ καλοὺς δι’ ὅλα τὰ Κράτη ἀναισθησιολόγους, ὀργανώνει κατ’ ἔτος σειρὰν μαθημάτων εἰς τὰ ὁποῖα ἡ Ἑλλὰς μετέχει δι’ ἀναισθησιολόγων ἰατρῶν. 6) Λόγῳ τῶν παρουσιαζομένων ἐλλείψεων εἰς ὡρισμένας εἰδικότητας ἐθεσπίσθη εἰδικὴ διάταξις (ἄρθρον 14 § 2 Ν. 4053)60) προβλέπουσα τὴν παροχὴν ἰδιαιτέρων διευκολύνσεων καὶ κατοχύρωσιν χρησιμοποιήσεώς των ἅμα τῇ λήψει τῆς εἰδικότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7680)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 130 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἶχε συνταχθῆ σχέδιον Διατάγματος περὶ ἐπεκτάσεως τῆς Ὑγειονομικῆς Περιθάλψεως εἰς χρόνον ἀπεριόριστον ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν ἑκάστης ἀσθενείας. Τὸ Διάταγμα τοῦτο ἐπεστράφη πρὸ 10 ἡμερῶν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ἐπίκειται ἡ δημοσίευσίς του. 2) Ἡ νοσηλεία τῶν Ὑγειονομικῶν εἰς ἰδιωτικὰς μὲν κλινικὰς γίνεται σήμερον εἰς δωμάτια 2 κλινῶν ἤτοι εἰς Βαʹ θέσιν, εἰς δὲ τὰ Νοσοκομεῖα εἰς Ββ’ θέσιν. Προσέτι ὡρισμένα Νοσοκομεῖα ὡς ὁ «Εὐαγγελισμὸς» καὶ τὸ «Γερουλάνειον» νοσηλεύουν τοὺς ἰατροὺς εἰς Βα’ θέσιν. Εὐθὺς ὡς δημοσιευθῆ καὶ ἐφαρμοσθῆ ἐπί τι χρονικὸν διάστημα τὸ ἐν λόγῳ Διάταγμα, θὰ κριθῇ ἡ περαιτέρω ἐπέκτασις τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως ἤτοι ἡ νοσηλεία εἰς Αʹ θέσιν καὶ ἡ καθιέρωσις ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7640)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 113 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ζήτημα τῆς συμμετοχῆς ὅλων τῶν μελῶν τῶν Ἰατρικῶν Συλλόγων εἰς τὰς διενεργουμένας ἑκάστοτε ἀρχαιρεσίας ἔχει ἀπὸ μακροῦ ἐπισύρει τὴν προσοχὴν ἡμῶν, θεωροῦμεν δὲ ὅτι τοῦτο ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς ἐξασφαλίσεως καλῶν Διοικήσεων ἵνα ἅπαντες οἱ ἰατροὶ ἀφ’ ἑνὸς ὦσιν ταμειακῶς ἐν τάξει καὶ ἀφ’ ἑτέρου προσέρχωνται εἰς τὰς ἐκλογὰς πρὸς ἐκπλήρωσιν τῆς ὑποχρεώσεώς των πρὸς ἀνάδειξιν τῶν Διοικήσεων τῶν Συλλόγων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7866)26.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 161 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σαββοπούλου σχετικῶς μὲ τὸν Ἰατρὸν Βασίλειον Βαρδιάμπαση τοῦ Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου Μεθάνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὁ ἀνωτέρω ἰατρὸς θὰ ἀπολυθῇ ἀμέσως ἐκ τῆς θέσεως ἣν κατέχει σήμερον τὴν τοῦ Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου Μεθάνων εὐθὺς ὡς ἤθελεν ἐξευρεθῆ νεώτερος ἰατρὸς ἐπιθυμῶν τὸν διορισμόν του εἰς τὸ ἀνωτέρω Ἰατρεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7854)26.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 143 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου περὶ λειτουργίας τοῦ Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου Ρηγανίου τοῦ Νομοῦ Αἰτωλ)νίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχομεν ὡς πρὸς τὴν λειτουργίαν τοῦ ἀνωτέρω Ἰατρείου ἀρκεῖ πρὸς τοῦτο νὰ εὑρεθῇ ἰατρὸς ἐπιθυμῶν τὸν διορισμόν του ἐν αὐτῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου, Γ. Λαμπράκη καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7835 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 107 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γιάννου, Γρ. Λαμπράκη καὶ Κ. Χιωτάκη, σχετικῶς μὲ τὴν χρῆσιν τῆς ἀνατοξίνης RAMON (ἀντιτετανικοῦ ἐμβολίου), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: α) Ἡ γνώμη τοῦ κ. Καμινοπέτρου τυγχάνει τελείως ἀβάσιμος καὶ ἀνεδαφική, διότι ὁ πράγματι ἔγκριτος ἰατρὸς κ. Καμινόπετρος πρὶν ἐκφέρει τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν ἐξέφρασεν, ὅτι τὸ ἀντιτετανικὸν ἐμβόλιον δὲν ἐφαρμόζεται εἰς τὴν ἡμετέραν χώραν κλπ. ἐξ οὗ καὶ ἄφθονα τὰ περιστατικὰ τοῦ τετάνου, θὰ ἔδει δι’ ἁπλοῦ τηλ)τος εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου νὰ ζητήσῃ σχετικὰς πληροφορίας, ὁπότε θὰ ἐπληροφορεῖτο πόσον ἀτυχὴς εἶναι ἡ γνώμη του. Πληροφοροῦμεν ὑμᾶς ὅτι καὶ προηγουμένως, ἀλλ’ ἀφ’ ἧς ὁ ἀντιδιφθεριτικὸς ἐμβολιασμὸς ἔγινεν ὑποχρεωτικὸς διὰ τοῦ Νόμου 1658)20.1.51 παραλλήλως ἐφαρμόζεται καὶ τὸ ἀντιτετανικὸν ἐμβόλιον (χρῆσις διπλοῦ ἐμβολίου, διφθερίτιδος καὶ τετάνου) ἐξ οὗ καὶ ἡ μεγάλη πτῶσις τοῦ νοσήματος τούτου. Ἡ ἡμετέρα δὲ ὑπηρεσία καταβάλλει προσπάθεια ὅπως οὐδεὶς μικρὸς μένῃ ἀνεμβολίαστος, σημειωτέον ὅτι τὸ ἐμβόλιον τοῦτο χορηγεῖται ἀφθόνως καὶ δωρεάν. Καθ’ ἕκαστον ἔτος πολλαὶ χιλιάδες παιδίων ἐμβολιάζονται διὰ τοῦ διπλοῦ ἐμβολίου (διφθερίτιδος—τετάνου). Οὕτω κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1961, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐμβολιασθέντων ἀνῆλθεν εἰς 295.749 παιδίων. β) Ὡς πληροφορούμεθα καὶ εἰς τὸν Στρατὸν γίνεται εὐρεῖα χρῆσις τοῦ ἐμβολίου τούτου. Ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1961 γίνεται γενικὸς ἐμβολιασμὸς ἀξιωματικῶν καὶ στρατιωτικῶν διὰ τοῦ ἀντιτετανικοῦ ἐμβολίου. γ) Οἱ διάφοροι οἶκοι τοῦ Ἐξωτερικοῦ οἱ παρασκευάζοντες τετανικὴν ἀνατοξίνην, ἔτυχον ἀδείας ἐλευθέρας κυκλοφορίας τοῦ προϊόντος των. Ἡ μὴ ἀνεύρεσις εἰς τὰ φαρμακεῖα τοῦ ἐμβολίου δέον νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὸ ὅτι οἱ ἰατροὶ δὲν ἀναγράφουσι τὸ ἐμβόλιον καὶ ὡς ἐκ τούτου οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν οἴκων καὶ οἱ εἰσαγωγεῖς φαρμάκων ἀποφεύγουσι τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ εἴδους τούτου. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας καθ’ ἕκαστον ἔτος προμηθεύει τὰς ἀναγκαιούσας αὐτῷ ποσότητας ἐμβολίου, αἵτινες διατίθενται διὰ τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἐνταῦθα Ἰνστιτοῦτον Παστὲρ παρασκευάζει τοιοῦτον ἐμβόλιον. Ὁ κ. Καμινόπετρος παλαιὸς συνεργάτης τοῦ ἐν λόγῳ Ἰνστιτούτου γνωρίζει καλῶς τοῦτο καὶ θὰ ἔπρεπε ν’ ἀποταθῇ πρὸς αὐτὸ διὰ νὰ προμηθευθῇ τὴν ἀνατοξίνην, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀνεῦρε τοιαύτην εἰς τὸ φαρμακεῖον. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὅταν ἐδημιουργήθη ὁ διὰ τοῦ τύπου θόρυβος, ἡ Διεύθυνσις τοῦ Ἰνστιτούτου Παστὲρ ἀνεκοίνωσεν ἡμῖν τηλεφωνικῶς ὅτι δύναται νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν ἡμῶν ὁσηνδήποτε ποσότητα ἀνατοξίνης ἔχομεν ἀνάγκην. δ) Γνωστὸν τυγχάνει ὅτι διὰ τοῦ ἐμβολιασμοῦ ἐπιδιώκεται ἡ ἀνοσοποίησις τοῦ ὀργανισμοῦ (ἤτοι ἡ δημιουργία ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἀντισωμάτων), ἥτις ἐπιτυγχάνεται μετὰ παρέλευσιν 20–30 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τούτου, τοὐναντίον διὰ τοῦ ὀρροῦ εἰσάγονται εἰς τὸν ὀργανισμόν, ἕτοιμα ἀντισώματα. Δεδομένου ὅτι ἡ ἐπώασις τῆς νόσου κυμαίνεται μεταξὺ 4–21 ἡμερῶν, κατὰ τοὺς τραυματισμοὺς ἡ μόνη ἐνδεδειγμένη ὁδὸς εἶναι ἡ χρησιμοποίησις τοῦ ὀρροῦ, δι’ οὗ ἐπιτυγχάνεται ἄμεσος δρᾶσις κατὰ τῶν ἐνδεχομένως εἰσελθόντων βακτηριδίων τοῦ τετάνου. Διὰ τὸν αὐτὸν ἀκριβῶς λόγον καὶ ὁ Σταθμὸς Πρώτων Βοηθειῶν, προβαίνει εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ ὀρροῦ καὶ οὐχὶ τοῦ ἐμβολίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 18)25.5.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, σχετικῶς πρὸς τὴν χορήγησιν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὴν κοινότητα Πύργου (Χαλάστρας) Θεσσαλονίκης δι’ ἀποπεράτωσιν ἔργου ὑδρεύσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως τῆς ὡς ἄνω κοινότητος καὶ τοῦ ὑδατοπύργου ἐδαπανήθη μέχρι τοῦδε τὸ ποσὸν τῶν 1.500.000 δραχμῶν (ἤτοι 1.200.000 δραχμαὶ χορηγηθὲν ὡς δάνειον εἰς τὴν ἀνωτέρω κοινότητα καὶ 300.000 διατεθὲν ἐκ τοῦ κοινοτικοῦ ταμείου ταύτης). Ἤδη, πρὸς περαιτέρω συμπλήρωσιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως καὶ τῶν ἐργασιῶν ἀποπερατώσεως τοῦ ὑδατοπύργου, συνετάχθη μελέτη προϋπολογισμοῦ δαπάνης 300.000 δραχ. β) Πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ὑδρεύσεως τῆς κοινότητος ταύτης ἐνετάχθη παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας ἡμῶν ἡ ἐκτέλεσις καὶ ἑτέρας γεωτρήσεως, εἰς τὸ σχετικὸν πρόγραμμα ἐκδοθείσης ἤδη πρὸς τοῦτο τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε16)2597)21.8.61 ἡμετέρας ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Λαμπράκη, Α. Γιάννου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7278)9.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 68 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Λαμπράκη κλπ. περὶ πλημμυροπαθῶν συνταξιούχων τοῦ ΙΚΑ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐδόθησαν βοηθήματα εἰς ἅπαντας τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 6.11.1961 διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν βλαβεισῶν οἰκιῶν αὐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διευκόλυνσιν σχετικῶς μὲ τὰς μηνιαίας συντάξεις, αἵτινες ἐδόθησαν εἰς τοὺς ἐν λόγῳ συνταξιούχους ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7872)6306)26.6.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Δ. Κελτεμλίδη καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 167 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, διὰ καταρτισθείσης κοινῆς ἀποφάσεως, ἥτις προωθεῖται πρὸς ὁλοκλήρωσιν, ἱδρύθη εἰς Σιδηρόκαστρον, Νομοῦ Σερρῶν, Ὑγειονομικὸς Σταθμὸς ηὐξημένης δυνάμεως δηλονότι δέκα πέντε (15) κλινῶν. Συναφῶς γνωρίζομεν ὅτι, ὁ ἀριθμὸς τῶν 15 κλινῶν διὰ Ὑγειονομικὸν Σταθμόν, εἶναι ὁ ἀνώτατος ἀριθμός, ὁ ἐπιτρεπόμενος ὑπὸ τῶν διατάξεων τῆς § 2 τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Ν.Δ. 4111)60 (Φ.Ε.Κ. 163 τεῦχος Αʹ). Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7852)62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 146 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Ν. Τσόχα σχετικῶς μὲ τὴν ἐξέτασιν τῶν ἀσθενῶν ἀγροτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, 1) τοὺς ἀσθενεῖς ἀγρότας τοὺς διαμένοντας εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Ἰατρείου, οἱ ἰατροὶ τοὺς ἐξετάζουν εἴτε εἰς τὰ Κοινοτικὰ καὶ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα, ἅτινα εἶναι λίαν καλῶς ἐπιπλωμένα καὶ ἐξωπλισμένα δι’ ὑγειονομικοῦ ὑλικοῦ, εἴτε κατ’ οἶκον καὶ 2) τοὺς διαμένοντας εἰς τὰς ἐξυπηρετουμένας Κοινότητας καὶ Οἰκισμοὺς ἀγρότας οἱ ἰατροὶ κατὰ τὴν μετάβασίν των εἰς αὐτὰς κατὰ τὰς τακτὰς ἡμέρας ἐξετάζουν εἴτε κατ’ οἶκον εἰς χώρους οἵτινες ἔχουσι δημιουργηθῆ ἐκ τῶν ἐνόντων καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑφίσταται σχετικὴ δυσχέρεια. Ἀπαγορεύομεν ὅμως ὅπως ἐξετάζωσι τούτους εἰς χώρους μὴ προσήκοντας διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς Ἰατρικῆς. Τέλος, γνωρίζομεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τεχνικῶς νὰ ἱδρυθοῦν τόσα Ἰατρεῖα, ὅσα εἶναι αἱ Κοινότητες καὶ οἱ Οἰκισμοὶ τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5357)4068)18.4.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 991)14.4.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ, ἐν σχέσει μὲ τὴν εἰς δικαιούχους τῶν Οἰκισμῶν Κερκίνης καὶ Λειβαδιᾶς τοῦ Νομοῦ Σερρῶν διὰ τὴν στεγαστικήν των ἀποκατάστασιν χορηγηθεῖσαν στεγαστικὴν συνδρομὴν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν εἰς χεῖρας μας στοιχείων οὐδεὶς κάτοικος τοῦ Οἰκισμοῦ Λειβαδιᾶς ἔλαβε παρὰ τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν στεγαστικὴν συνδρομὴν ἵνα ἐν συνεχείᾳ τύχῃ ἀφέσεως τοῦ χρέους του. Ἄλλωστε ἡ ὑπηρεσία μας διὰ τῶν ἀποκλειστικῶν ἁρμοδίων περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν της, χορηγεῖ κυρίως στεγαστικὴν συνδρομὴν ὑπὸ μορφὴν μακροχρονίων δανείων εἰς ἐνίας δὲ περιπτώσεις καὶ ἐφ’ ὅσον ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὑφίσταται εὐχέρεια ἐκ τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως διαθέσεως τῆς πιστώσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου συντρέχει τὸ στοιχεῖον τῆς ἀπορίας μὴ ἐπιστρεπτέαν στεγαστικὴν ἐνίσχυσιν ὡς εἰς ἕνδεκα οἰκογενείας τοῦ Οἰκισμοῦ Κερκίνης. Οὐδὲν στεγαστικὸν χρέος διεγράφη μέχρι τοῦδε εἰς οἱονδήποτε Νομὸν τῆς χώρας. Ἀναστολὴ μόνον καταβολῆς ληξιπροθέσμων δόσεων δανείων ἐχορηγήθη ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐφ’ ὅσον ἐζητήθη ὑπὸ τῶν ὀφειλετῶν καὶ ὑφίστατο ἀποχρῶν πρὸς τοῦτο λόγος. Ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55)62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου λαμβάνεται μέριμνα διὰ τὴν κατὰ 40% μείωσιν τῶν χορηγηθέντων στεγαστικῶν δανείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7619)6145)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 8.6.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τόσον ἡ ἔκδοσις ἀδειῶν κυκλοφορίας, ὅσον καὶ ἡ ἀνάκλησις αὐτῶν, ἐνεργεῖται κατόπιν συμφώνου γνώμης τοῦ Α.Υ.Σ., ὅπερ, συμφώνως τῷ νόμῳ, ἀποτελεῖ τὸ ἐντεταλμένον ὄργανον ἐπὶ τοιούτων θεμάτων. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς σουλφογκουανιδίνης, ἡ σχετικὴ ἀπόφασις ἐλήφθη κατόπιν συμφώνου γνώμης τοῦ Α.Υ.Σ. καὶ κατόπιν λεπτομεροῦς ἐξετάσεως τοῦ ὅλου θέματος. Πιθανόν, ὡς ἀναφέρεται ἐν τῇ ἐρωτήσει, ἐν Ἑλλάδι νὰ μὴ ὑπῆρξαν περιπτώσεις παρενεργειῶν, τὸ γεγονὸς ὅμως, ὅτι ἐν τῇ διεθνεῖ βιβλιογραφίᾳ ἀνεφέρετο, ὅτι προκαλεῖ παρενεργείας καὶ τὸ ὅτι ταύτην τὴν στιγμὴν κυκλοφοροῦν νεώτατα φάρμακα πλέον δραστικὰ καὶ εὐθηνότερα τῆς σουλφογκουανιδίνης μὴ προκαλοῦντα παρενεργείας, ἐπέβαλε τὴν ὑποχρέωσιν, ὅπως αὕτη ἀποσυρθῇ τῆς κυκλοφορίας. Σημειωτέον, ὅτι μέχρι στιγμῆς οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπῆρξεν ἐκ μέρους τῶν ἐπιστημονικῶν κύκλων (Ἀλλοδαπῶν καὶ ἡμεδαπῶν) διὰ τὴν ληφθεῖσαν ταύτην ἀπόφασιν. Πάντα τὰ ἀνωτέρω ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία Φαρμάκων καὶ Φαρμακείων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου λειτουργεῖ κανονικῶς καὶ ἀποδοτικῶς. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῆς διαπιστώσεως ταύτης, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον δὲν θὰ παραλείψῃ νὰ λάβῃ πάντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ἵνα ἡ Ὑπηρεσία αὕτη ἀνταποκρίνηται πλήρως εἰς τοὺς ἀνατεθέντας αὐτῇ σκοπούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7626)6152)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 12.6.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀναγραφεῖσα εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον εἴδησις, περὶ ἀπωλείας τοῦ φακέλλου τῶν ἐμβολίων, τυγχάνει ἀναληθής, δοθέντος, ὅτι τὰ σχετικὰ ἔγγραφα καὶ φάκελλοι τῆς ὑποθέσεως ταύτης κατεσχέθησαν ὑπὸ τῶν δικαστικῶν Ἀρχῶν, ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς σχετικῆς ἀνακρίσεως. Ἤδη ἡ σχετικὴ ἀνάκρισις ἐπερατώθη καὶ ἡ σχετικὴ δικογραφία εὑρίσκεται εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα τῶν ἐνταῦθα Πλημμελειοδικῶν διὰ τὰ περαιτέρω. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 302)22.6.62 ἐγγράφου τοῦ Ἀνακριτοῦ τοῦ 5ου Τμήματος, σχετικὸν ἐπὶ τοῦ ὑποβληθέντος ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ

Ἀνακριτὴς 5ου Τμήματος Ἀριθ. 302 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε6Β) 11465 ὑμετέρου ἐγγράφου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ σχηματισθεῖσα ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῶν ἐμβολίων δικογραφία ἀπεστάλη περαιωμένη εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα τῶν ἐνταῦθα Πλημμελειοδικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 179)16.4.1962, ἐγγράφου ἡμῶν μετὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σχετικοῦ ἀποδεικτικοῦ μεταξὺ τοῦ ὁποίου περιλαμβάνονται καὶ τὰ κατασχεθέντα παρ’ ὑμῖν ἢ ἀποσταλέντα παρ’ ὑμῶν σχετικὰ στοιχεῖα (φάκελλοι καὶ ἔγγραφα). Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουνίου 1962 Ὁ Ἀνακριτὴς 5ου Τμήματος λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7607)6133)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 7.6.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Διὰ τὴν κυκλοφορίαν παντὸς ἰδ)τος ἐν Ἑλλάδι, ἀπαιτεῖται ἡ προσκόμισις ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου ἀντιπροσώπου σοβαρᾶς ἐπιστημονικῆς Βιβλιογραφίας περὶ τῶν θεραπευτικῶν ἰδιοτήτων τοῦ ἰδιοσκευάσματος, ἐνῷ συγχρόνως ἀπαιτεῖται ὅπως τοῦτο κυκλοφορῇ ἐπισήμως εἰς τὸν τόπον παρασκευῆς. Σημειωτέον ὅτι διὰ τὴν ἔγκρισιν ἑνὸς ἰδ)τος ἐνεργεῖται ὑπὸ μελῶν τοῦ Α.Υ.Σ. εἰδικὸς ἐργαστηριακὸς ἔλεγχος. Ἡ διαδικασία αὕτη τηρεῖται αὐστηρῶς δι’ ὅλα τὰ ἰδιοσκευάσματα τῆς ἀλλοδαπῆς ἐτηρήθη δὲ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἐγκρίσεως τῆς Τριπαρανόλης. Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι ἀληθὲς τὸ ἀναγραφόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκρίνωνται φάρμακα ἄνευ ἐμπεριστατωμένων ἐπιστημονικῶν παρατηρήσεων. 2. Ἐν Ἑλλάδι δὲν παρετηρήθησαν ἐκ τῆς χρήσεως τοῦ φαρμάκου Τριπαρανόλη αἱ παρενέργειαι ἃς ἀνέγραψεν Ἀμερικανικόν τι περιοδικόν. 3. Ἐπισήμως, τόσον τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ὅσον καὶ τὸ Α.Υ.Σ. οὐδεμίαν εἶχε πληροφορίαν περὶ διακοπῆς τῆς κυκλοφορίας ὑπὸ τοῦ οἴκου τοῦ ἐν λόγῳ ἰδιοσκευάσματος. Ἡ ἀναγραφὴ καὶ μόνον ὑπὸ ἑνὸς περιοδικοῦ, ὅτι τὸ ἰδιοσκεύασμα Τριπαρανόλη προκαλεῖ ὡρισμένας παρενεργείας, καὶ δὴ ἐντὸς ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος ἀφ’ ὅτου ἕτερον Ἀμερικανικὸν ἐπιστημονικὸν περιοδικὸν τὸ COURRENT THERAPY ἀνέφερεν τοῦτο ὡς ἀποτελεσματικὸν φάρμακον διὰ τὴν θεραπείαν ὡρισμένων ἀσθενειῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀδείας κυκλοφορίας του, ἄνευ προηγουμένης ἐξετάσεως ὑπὸ τοῦ Α.Υ.Σ. 4. Εὐθὺς ὡς ἐβεβαιώθη, ὅτι ὁ παρασκευαστὴς οἶκος ἦρεν τὸ φάρμακον τοῦτο τῆς κυκλοφορίας τὸ Α.Υ.Σ. διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 882)8.6.62 γνωματεύσεως του, ἐγνωμάτευσεν ὑπὲρ τῆς προσωρινῆς ἀνακλήσεως τῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας τῶν ἰδιοσκευασμάτων τῶν ἐχόντων ὡς βάσιν τὴν Τριπαρανόλην, ἐκδοθείσης πρὸς τοῦτο τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε6Α11200)11.6.62 ἀποφάσεως ἡμῶν. Φυσικὰ θὰ ἐπακολουθήσῃ καὶ ὁριστικὴ ἀπόφασις ἅμα τῇ συμπληρώσει ἁπάντων τῶν σχετικῶν στοιχείων. Κατὰ συνέπειαν δὲν ὑφίσταται θέμα, ἐπιβολῆς κυρώσεων εἰς τὰ ἐντεταλμένα ὄργανα διὰ τὴν παρακολούθησιν τῶν φαρμακευτικῶν ἰδιοσκευασμάτων δοθέντος, ὅτι ταῦτα προέβησαν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας, συμφώνως τῷ Νόμῳ ὡς συμβαίνει εἰς παρομοίας περιπτώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

λστʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη, Α. Γιάννου, Ι. Παπαδημητρίου, Κ. Χιωτάκη, Λ. Κύρκου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6945)5390)31.5.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις καὶ αἴτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη κλπ., καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1 Βιβλίου Ἐρωτήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν ἀσθενῶν πολιτικῶν κρατουμένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ταχυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀσθενῶν κρατουμένων, διετάχθη τὸ Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν, εἰς τὸ ὁποῖον σημειωτέον ἔχει ἀνατεθῆ ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις τῶν ἀνωτέρω ἀσθενῶν, ὅπως τοῦτο, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ε.Ε.Σ. προβῆ εἰς τὴν συγκρότησιν Ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ὑπὸ εἰδικῶν ἰατρῶν τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος καὶ τοῦ Ε.Ε.Σ. ἥτις ἐξετάζουσα τοὺς ἐνταῦθα μεταγομένους ἀσθενεῖς θὰ γνωματεύῃ περὶ τῆς ἀνάγκης, ἢ μὴ τῆς εἰσαγωγῆς αὐτῶν εἰς τὸν ἐν λόγῳ Ἵδρυμα, πρὸς νοσηλείαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7010)1.6.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπεισόδιόν τι μεταξὺ Νομιάτρου καὶ βουλευτοῦ τῆς ΕΡΕ εἰς τοὺς διαδρόμους τοῦ Ὑπουργείου οὔτε ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψιν ἡμῶν οὐδὲ κατηγγέλθη ἡμῖν ἄχρι τοῦδε. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι τῇ Ὑπηρεσίᾳ, ὑπεβλήθη μόνον αἴτησις τοῦ Νομιάτρου Πέλλης, περὶ χορηγήσεως αὐτῷ ἀδείας μηνύσεως βουλευτοῦ λόγῳ συκοφαντικῆς δυσφημήσεως, ἥτις καὶ παρεσχέθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2594)358) 62 ἡμετέρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7832)6266)26.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 11.6.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Οὐδεμία ἀπόφασις περὶ λήψεως δακτυλικῶν ἀποτυπωμάτων ὑπαλλήλων καὶ δὴ μεγάλου ἀριθμοῦ ἐξεδόθη, ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Εἰδικῶς εἰς τὴν Δ)σιν Φαρμάκων καὶ Φαρμακείων δι’ ἐσωτερικὸν θέμα διὰ τὸ ὁποῖον διεξήγετο διοικητικὴ ἐξέτασις ἐζητήθη ὑπὸ ταύτης ἡ λῆψις παντὸς μέτρου δυναμένου νὰ διευκολύνῃ τὸ ἔργον τῆς Ἐπιθεωρήσεως. Δὲν ὑπεβλήθη ἡμῖν ἔκθεσις διὰ τὴν κοστολόγησιν τῶν φαρμάκων ἀλλὰ ἀνεπίσημον κατατοπιστικὸν σημείωμα καὶ 3) Οὐδεμία εὐθύνη ἀνακύπτει διὰ ψευδῆ κοστολόγησιν δοθέντος, ὅτι ἡ κοστολόγησις τῶν φαρμάκων ἐνεργεῖται βάσει συντελεστῶν καθορισθέντων δι’ ἀποφάσεων τῆς πενταμελοῦς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς ἢ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

§13Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη μὲ συγχωρεῖτε, τὸ Προεδρεῖον ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συνεδριάσεως αὐτῆς ἐδήλωσεν ὅτι εἶναι ἀποφασισμένον νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ἄρθρον 36 τοῦ Κανονισμοῦ συμφώνως πρὸς τὸ ὁποῖον ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ δίδεται μόνον ἅμα τῇ ὑποβολῇ αἰτήσεως ὑπογεγραμμένης ἀπὸ δύο βουλευτάς. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ διαμαρτύρονται οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ταλιαδούρης καὶ Ζαννῆς καὶ ἐρωτοῦν ἀπὸ πότε ἤρχισε νὰ ἐφαρμόζεται τὸ ἄρθρον αὐτὸ τοῦ Κανονισμοῦ).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφαρμόζεται καὶ τὸ Σῶμα εὑρέθη σύμφωνον εἰς τοῦτο. Παρακαλῶ, κ. Μητσοτάκη, ὅπως ὑποβάλετε μίαν αἴτησιν ὑπογεγραμμένην ἀπὸ δύο βουλευτὰς διὰ νὰ μὴ παρουσιάζεται παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ.

§16Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐλήφθη ἀπόφασις σχετικὴ θὰ ὑποβάλω τὴν αἴτησιν ἀμέσως. Κύριε Πρόεδρε: Εἰς τὸν χθεσινὸν κυβερνητικὸν Τύπον ἀνεγράφη στερεοτύπως, δὲν γνωρίζω πόθεν ἔχει τὴν πηγήν της, ἡ πληροφορία, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου, προκληθεῖσα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐφυγομάχησε, προκειμένου νὰ συζητήσῃ τὴν ἐπερώτησίν της διὰ τὸ Διϋλιστήριον. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ νὰ διευκρινισθῇ εἰς τὴν οὐσίαν του. Εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἐγώ, ἐζήτησαν ἤδη ἀπὸ τῆς 20.10.1962, προτοῦ δηλαδὴ ληφθῇ κυβερνητικὴ ἀπόφασις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, νὰ κατατεθῇ ὁ σχετικὸς φάκελλος καὶ εἰδικώτερον, τὸ πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἶχε συσταθῆ, διὰ νὰ κρίνῃ τὰς προσφοράς. Ἡ Κυβέρνησις δὲν κατέθεσεν ὅμως τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἐζητήθησαν καὶ ἕνα μῆνα μετά, δηλαδὴ τὴν 20.11.1962, ἡ ἐρώτησις μετεβλήθη εἰς ἐπερώτησιν διὰ μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων. Ἡ μετατροπὴ της εἰς ἐπερώτησιν ὑπ’ αὐτὸν τὸν τύπον, ἐγένετο μόνον διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θὰ προταχθῇ κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν δημοσίαν συζήτησιν τοῦ μεγάλου τούτου θέματος. Καὶ μετὰ τὴν πρόταξιν ὅμως τῆς ἐπερωτήσεως τὰ ἔγγραφα δὲν κατετέθησαν. Εἰς τὰς 28 Νοεμβρίου, δηλαδή, ἕνα μῆνα καὶ ὀκτὼ ἡμέρας μετὰ τὴν ἰδική μας αἴτησιν, συνάδελφοι τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ἐζήτησαν τὴν κατάθεσιν τοῦ φακέλλου. Μετὰ τὴν αἴτησιν τῆς καταθέσεως τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς ὁ φάκελλος, ὅπως πληροφοροῦμαι σήμερον, διότι ἠναγκάσθην νὰ ἐρευνήσω τὸ θέμα εἰς τὰ γραφεῖα τῆς Βουλῆς, τὴν 3ην Δεκεμβρίου κατατίθεται, ἡ δὲ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ λέγει ὅτι, κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων τῆς Ε.Δ.Α., κατατίθεται ὁ φάκελλος, ἡμεῖς δὲ οὐδὲ κἂν εἰδοποιήθημεν καὶ δὲν γνωρίζομεν ὅτι τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα κατετέθησαν. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἄποψις ἡ δική μας εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει χρέος προκειμένου περὶ τοιαύτης συμβάσεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν ἐπένδυσιν ἀπὸ ὅσας ἔχουν γίνει μέχρι σήμερον, ἀσχέτως ἐὰν ἔχει τὸ τυπικὸν δικαίωμα νὰ τὸ κυρώσῃ διὰ Διατάγματος, ἔχει χρέος ἐπαναλαμβάνω ἡ Κυβέρνησις, νὰ τὴν φέρῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος πρὸς συζήτησιν καὶ κύρωσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν δὲν ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν ὁδὸν ἡ ὁποία εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν τότε πρέπει νὰ συμφωνήσῃ, μαζί μας διὰ τὴν ταχυτέραν συζήτησιν τῆς ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ προετοιμασμένης ἐπερωτήσεώς μας. Ἡμεῖς ἔχομεν δύο ἐπερωτήσεις τῶν ὁποίων ζητοῦμεν τὴν ταχεῖαν συζήτησιν, ἡ μία ἀφορᾷ τὸν κ. Καρδαμάκην καὶ ἡ ἄλλη τὸ δεύτερον διϋλιστήριον, ἀμφότεραι εἶναι προετοιμασμέναι ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ οὕτως ἢ ἄλλως δυνάμεθα νὰ τὰς συζητήσωμεν ἐντὸς τῶν ἀμέσως προσεχῶν ἡμερῶν. Πάντως, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ δίδηται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡμεῖς ἀποφεύγωμεν τὴν συζήτησιν τῶν δύο αὐτῶν ἐπερωτήσεων τὴν ὁποίαν ἐπιμόνως προκαλοῦμεν καὶ ἰδίως ἐπὶ τῆς συμβάσεως τοῦ διϋλιστηρίου διὰ τὴν ὁποίαν νομίζομεν, ὅτι εἶναι σύμβασις διὰ τὴν ὁποίαν ἰσχύει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐδήλωσε ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ., ὅτι δὲν θὰ τὴν ἀναγνωρίσωμεν, ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὴν ἐξουσίαν διότι πρόκειται περὶ μυστικῆς συμβάσεως ἡ ὁποία χωρὶς διαγωνισμὸν κατηρτίσθη. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ διευκρινισθοῦν ἀναμένομεν ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἡ ὑπηρεσία εἶναι ἐγγεγραμμέναι αἱ αἰτήσεις αὐταὶ κατὰ σειρὰν καὶ ἡ αἴτησίς σας, κατὰ τὸν Κανονισμόν, μετεβλήθη εἰς ἐπερώτησιν. Ἐφ’ ὅσον κατετέθη παρομοία αἴτησις ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς ἀριστερᾶς, θὰ συζητηθοῦν.

§18Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Προηγεῖται ἡ ἰδική μας.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ἐπερωτήσεις αὐταὶ εἶναι προτετημιμέναι, ἐὰν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συζητηθῇ αὐτὴ ἢ ἐκείνη αὐτὸ θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ ὅλους μας, μὲ τὴν παρουσίαν ὅλων μας.

§20Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Ἐπειδὴ ἐγὼ ἀνεμίχθην εἰς τὴν διαπραγμάτευσιν ἡ ὁποία ἐγένετο ὅσον ἀφορᾷ τὴν προτίμησιν τῶν ἐγγεγραμμένων ἤδη καὶ νόμῳ προτετημιμένων ἐπερωτήσεων, σᾶς γνωρίζω, ὅτι ἐν ὄψει τῆς ἀναχωρήσεως τῶν τριῶν Ὑπουργῶν, ἡ Κυβέρνησις μοῦ ἀνέθεσε νὰ ἔλθω εἰς συνεννόησιν μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἤρχισα ἀπὸ τὴν μείζονα εἰς ἣν ἐδήλωσα, ὅτι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, καὶ αὔριον Τρίτην, ἀναβαλλομένης κατὰ ἕνα 24ωρον τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ κ. Παπαληγούρα, θὰ ἠδύνατο νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τῶν Διϋλιστηρίων εἰς δύο Συνεδριάσεις. Νομίζω, ὅτι 6 ρήτορες οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι καὶ εἷς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἑπτὰ θὰ ἠδύναντο εἰς δύο συνεδριάσεις νὰ τελειώσουν τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν. Εἰς τὴν πρότασιν ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν ὅτι αὕτη γίνεται κάπως ἀργά, ἐγένετο τὴν μεσημβρίαν τῆς Παρασκευῆς καὶ δὲν ἠδύνατο τὴν αὐτὴν ἑσπέραν νὰ ἀρχίσῃ καὶ νὰ κλείσῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις τὴν Τρίτην. Κατόπιν τούτου δὲν ὑπάρχει, θέμα καὶ ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐπερωτήσεις μοιραίως θὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν μετὰ τὰς ἑορτάς.

§21Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡμεῖς θὰ ζητήσωμεν τὴν συζήτησιν πρὸ τῶν ἑορτῶν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζητήσατε, κύριε Μητσοτάκη τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὡμιλήσατε ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἐδῶ ὑπάρχει θέσις Κανονισμοῦ τὸν ὁποῖον ὀφείλωμεν νὰ τηρῶμεν.

§23Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ θεμάτων τῆς αἰθούσης αὐτῆς δὲν δυνάμεθα νὰ συζητῶμεν μὲ τὸν ἡμερήσιον τύπον, παρὰ μόνον μὲ τὴν Κυβέρνησιν, κ. Πρόεδρε. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν δέχεται πρόταξιν δὲν δυνάμεθα νὰ τῆς τὸ ἐπιβάλωμεν, δυνάμεθα ὅμως νὰ παραιτηθῶμεν τῶν ἄλλων ἐπερωτήσεων καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά της ἡμεῖς θὰ τὴν συζητήσωμεν ἀσχέτως ἐὰν ἀπουσιάζῃ ἢ μὴ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, διότι αἱ ἐπερωτήσεις στρέφονται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τέλους ἂς ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Πρωθυπουργός, καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος νὰ τὴν συζητήσουν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸν Κανονισμὸν τὸν γνωρίζετε.

§25Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρῶτον, δὲν ἐδόθη ἀπάντησις εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθεσε ὁ κ. Μητσοτάκης, διατὶ εἰς τὴν ἰδικήν μας πρότασιν καταθέσεως ἐγγράφων δὲν ἐδόθη ἀπάντησις καὶ ἐδόθη ἀπάντησις εἰς τὴν αἴτησιν τῶν ἄλλων. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν περίεργον μεταχείρισιν, τὴν ὁποίαν ἐπισημαίνω. Δεύτερον, ἐπιθυμῶ νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ τὸν παρακαλέσω, εἰς τὴν διαχείρισιν αὐτῶν τῶν ζητημάτων νὰ καταβάλῃ μεγαλυτέραν προσοχήν, διότι δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ ὑφιστάμεθα τὴν κακοπιστίαν τοῦ κυβερνητικοῦ τύπου, ὁ ὁποῖος ἔγραψε, ὅτι ἐφυγομαχήσαμεν εἰς τὸ θέμα τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ διϋλιστηρίου, τὸ παρελθὸν Σάββατον. Τὴν μεσημβρίαν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, ὅταν ὁ κ. Πρόεδρος αἰφνιδίως ἔκαμε τὴν πρότασιν νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς τὸ ἀπόγευμα, ἔλειπον ὡρισμένοι ἀπὸ τοὺς φίλους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐγγεγραμμένοι καὶ εἶχον ὑπ’ ὄψιν, ὅτι θὰ ὡμίλει ὁ κ. Βασιλᾶτος ἀναπτύσσων ἰδικήν του ἐπερώτησιν. Ἰδοὺ διατὶ ἐκφράζω τὴν λύπην μου, ὅτι μὲ τὸν πρόχειρον αὐτὸν τρόπον γενομένη ἡ πρότασις ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου, παρέσχεν τὴν εὐκαιρίαν εἰς κακόπιστον κυβερνητικὸν τύπον νὰ παρουσιάζῃ τὴν Ἕν. Κέντρου ὡς φυγομαχοῦσαν. Δὲν ἀνήκει ἡ φυγομαχία εἰς τὰς συνηθείας μας καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς τὸ θέμα τῆς συμβάσεως τοῦ διϋλιστηρίου δίδομεν μεγίστην σημασίαν καὶ πρέπει νὰ ἔλθῃ πρὸ τῶν διακοπῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς δύο ἐπερωτήσεις. Ἐφ’ ὅσον αὔριον διατεθῇ ὁ κύριος χρόνος διὰ τὴν παιδείαν, προτείνομεν τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ τὴν μεταπροσεχῆ Τρίτην νὰ συζητηθοῦν τὰ δύο αὐτὰ θέματα. Τὸ θέμα τοῦ κ. Καρδαμάκη καὶ τὸ θέμα τοῦ διϋλιστηρίου. Ὄχι μόνον δὲν φυγομαχοῦμεν ἀλλὰ προκαλοῦμεν τὴν συζήτησιν. Τὴν ἄλλην Τρίτην θὰ ἔχῃ ἴσως ἐπανέλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συζητήσεως ἡ Κυβέρνησις ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον καὶ κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὡς καὶ τοὺς ἄλλους Ὑπουργούς. Ἐνόμιζα, ὅτι ἡ εὐθιξία τῆς Κυβερνήσεως θὰ μὲ προελάμβανε καὶ θὰ ἔσπευδεν νὰ εὕρῃ τὸν χρόνον πρὸ τῶν διακοπῶν διὰ τὴν συζήτησιν τῶν δύο αὐτῶν θεμάτων. Προτείνομεν: Ἡ μία συνεδρίασις νὰ ἀφιερωθῇ διὰ τὸ διϋλιστήριον καὶ ἡ ἄλλη διὰ τὸν κ. Καρδαμάκην. Ἐλπίζω, ὅτι καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς ἄλλης Ἀντιπολιτεύσεως θὰ εἶναι σύμφωνοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν δὲν ἔλθουν πρὸς συζήτησιν, δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν εἴμεθα ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι φυγομαχοῦμεν. Ἡμεῖς προκαλοῦμεν. Ἡ Κυβέρνησις φυγομαχεῖ.

§26Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι τὴν παράκλησίν σας, ἡ ὁποία μοῦ ἐγένετο τὴν περασμένην Πέμπτην, ὅπως ἀρχίσῃ καλὴ θέλησις καὶ ἡ ὁποία τὴν ἑπομένην, τὴν Παρασκευήν, ἤρχισε πραγματοποιουμένη, τὴν ἑρμηνεύετε, ὅτι κακῶς τὴν ἐχειρίσθην. Ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν παράκλησίν σας. Διὰ τὸ τί ἐγράφη ὑπὸ τοῦ Τύπου, δὲν ἔχω καμμίαν ἁρμοδιότητα. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων, γνωρίζετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει δηλώσει, ὅτι κατ’ ἀρχὴν δὲν δέχεται καμμίαν πρόταξιν ἐπερωτήσεως. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι θέμα δὲν τίθεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς, αὐτῆς, τοὐλάχιστον ἐξ ὅσων γνωρίζω. Πάντως, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ λάβῃ γνῶσιν τῆς συζητήσεως καὶ ὡς Ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας θὰ ἀποφασίσῃ. Ἐξ ὅσων ὅμως γνωρίζω, μέχρι σήμερον, νομίζω, ὅτι πρότασις προτάξεως ἐπερωτήσεως δὲν θὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ὅτι αἱ ἐκκρεμοῦσαι, περὶ ὧν ὁ λόγος, κατ’ ἀνάγκην θὰ συζητηθοῦν μετὰ τὰς ἑορτάς, διότι θὰ διακοποῦν ἐν τῷ μεταξὺ αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς.

§27Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζω καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἀπὸ συμφώνου μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα. Εἴπατε διὰ τὴν καλήν σας θέλησιν. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἀπὸ τὴν Πέμπτην τὸ βράδυ εἶχε προταθῆ ἐκ μέρους σας ἡ καλὴ θέλησις, ἀλλὰ τελικῶς ἀνεβλήθη.

§28Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Διὰ τὴν Παρασκευήν.

§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι, ἐπ’ ἀόριστον. Διότι ἐθέσαμεν τότε τὸ ἐρώτημα: «Δὲν ἀναγνωρίζετε, ὅτι ὁ ἔλεγχος εἶναι ὑπόθεσις Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἑπομένως, δικαιοῦται νὰ ρυθμίσῃ τὴν σειράν;» Ἀποτελεῖ, σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, χρέος καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ ἀναγνωρίσῃ αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Καὶ τότε ἀνεβάλατε τὴν καλήν σας θέλησιν καὶ δὲν ἐδώσατε ἀπάντησιν!... Ἐπιθυμῶ ὅμως, νὰ ἐκφράσω καὶ μίαν ἀπορίαν σχετικῶς πρὸς τὴν καλήν σας θέλησιν. Ἀπὸ τὴν Παρασκευὴν ἐπρότεινα, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, νὰ φέρω τὸ θέμα τῆς Παιδείας καὶ μοῦ ἀπαντήσατε, ὅτι τὴν Δευτέραν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ, διότι εἶναι ἡμέρα νομοθετικῆς ἐργασίας, ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ τὴν Τρίτην, ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ μοῦ ἀπαντήσετε ὁριστικῶς τὴν Δευτέραν. Τὴν Δευτέραν εἰς τὰς 11 ἠρώτησα καὶ μοῦ εἴπατε, ὅτι θὰ μοῦ ἀπαντήσετε εἰς τὴν 1 μ.μ. Καὶ εἰς τὴν 1 μοῦ ἀπαντήσατε, ὅτι μᾶλλον θὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ πρότασις, ἀλλὰ τὸ ἀπόγευμα θὰ τὸ ἐπληροφορούμην ὁριστικῶς. Διατὶ αὐτὴ ἡ ἀναβολὴ καὶ ἡ ταλαιπώρησις; Ποῖα διεθνῆ γεγονότα ἀνεμένοντο, ἀπὸ τὴν ἔκβασιν τῶν ὁποίων θὰ ἐπηρεάζετο ἡ λῆψις τῶν ἀποφάσεων; Εὔχομαι, εἰς τὸ μέλλον νὰ λείψῃ ἐπὶ τέλους ἡ τεθλασμένη καὶ νὰ γίνῃ εὐθεῖα ἡ ἀπάντησις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§31Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς ἐπερωτήσεις τοῦ κυρίου Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου θὰ συμφωνῇ μαζί μου, εἶναι, ὅτι, βεβαίως, ἀναγνωρίζεται ἡ συλλογικὴ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνεπῶς ἡ παρουσία τῆς Κυβερνήσεως καλύπτει οἱονδήποτε εἰδικώτερον θέμα, θὰ πρέπει ὅμως νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ Ὑπουργοῦ, τοῦ κυρίως ὑπευθύνου καὶ συνεπῶς κυρίως ἐπερωτωμένου δι’ ἕνα συγκεκριμένον θέμα, εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις διεξοδική. Γνωρίζει πάρα πολὺ καλὰ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι τρεῖς Ὑπουργοί, τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀπουσιάζουν. Οἱ δύο ἐξ αὐτῶν εὑρίσκονται ἤδη εἰς Παρισίους, ὁ τρίτος πρόκειται νὰ ἀναχωρήσῃ, ὡς νομίζω, αὔριον. Νομίζετε, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ προχωρήσετε εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων ἀπόντων τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐξοχὴν ἐπερωτῶνται; Δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὸ στέκει. Καὶ ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, μὲ τὴν μεγάλην του πεῖραν περὶ τὰς ἐργασίας τοῦ Κοινοβουλίου, θὰ δεχθῇ τὴν ἄποψιν, ὅτι τοὐλάχιστον οἱ ἐπερωτώμενοι Ὑπουργοί, ἀνεξαρτήτως τῆς συλλογικῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως, θὰ πρέπει νὰ εἶναι παρόντες κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως.

§32Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸς εἶναι βεβαίως ὁ κανών, ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχουν ἐξαιρετικαὶ περιπτώσεις. Εὔχομαι ἐντὸς τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος νὰ ἔχῃ συμβῆ καὶ ἡ ἐπιστροφὴ καὶ ἡ συζήτησις. Νομίζω, ὅτι ἡ περίπτωσις αὐτὴ ἀνήκει εἰς τὰς ἐξαιρέσεις. Νομίζω, ὅτι ἡ φύσις τοῦ θέματος ἐπιβάλλει νὰ τὸ τοποθετήσετε εἰς τὰς ἐξαιρέσεις.

§33Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) Ἀκριβῶς, διότι τὸ θέμα ἐμφανίζεται τόσον σοβαρόν, ὅσον θέλει νὰ τὸ παραστήσῃ ἡ μείζων Ἀντιπολίτευσις, δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς δὲν ἀνεμένομεν, ὅτι θὰ διατυπωθῇ ἡ σκέψις, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἐν ἀπουσίᾳ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Ἢ πράγματι τὸ θέμα εἶναι ἐξαιρετικὸν καὶ πράγματι εἶναι μείζονος σοβαρότητος καὶ τότε πρέπει κατ’ ἐξοχὴν νὰ εἶναι παρόντες οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἢ ὄχι. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς οἱ τρεῖς ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἀπουσιάζουν καὶ εἶναι ἀπαραίτητον ἐντὸς τακτῆς ἡμερομηνίας νὰ εὑρίσκωνται εἰς Παρισίους, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ πρέπει νὰ ἐπιμένῃ νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ.

§34Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπιμένει νὰ ἀγνοῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν γενικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰς πληροφορίας τοῦ Τύπου, ὑπῆρξεν ὁ κατ’ οὐσίαν διαχειρισθεὶς καὶ τὰ δύο θέματα.

§35Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀγνοῶ καθόλου τὴν γενικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἰσχυρίσθην μάλιστα καὶ ἀνεγνώρισα, ὅτι συλλογικὴ εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπέμεινα ὅμως καὶ ὑπεγράμμισα, ὅτι, διότι ὑπάρχει ἕνα θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀποδίδεται τοιαύτη σημασία, κατ’ ἐξοχήν, διὰ λόγους κοινοβουλευτικῆς τάξεως θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐδῶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί.

§36Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν ἔχει καταθέσει ἐπερώτησιν διὰ τὸ θέμα τῶν Διϋλιστηρίων ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ εἶναι ἀπολύτως σύμφωνον εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις. Θέλει δὲ νὰ πιστεύῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ συμφωνήσῃ εἰς τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ παρατηρήσω τοῦτο, ὅτι ὡς πληροφοροῦμαι, τὰ κατατεθέντα ἔγγραφα εἶναι ἐλλιπέστατα. Θὰ παρεκαλούσαμεν λοιπόν, προκειμένου νὰ ὁρισθῇ ἡ ἡμέρα τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, νὰ συμπληρωθῇ ὁ κατατεθεὶς φάκελλος, ὥστε μὲ πλήρη τὸν φάκελλον καὶ ἐν ὄψει τῶν ἐγγράφων νὰ γίνῃ ἡ ἐπιβαλλομένη συζήτησις διὰ τὸ θέμα τοῦ Διϋλιστηρίου.

§37Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς συμβάσεως τοῦ Διϋλιστηρίου ὑπεβλήθη ἐπερώτησις καὶ εἶναι ἀνάγκη τὸ μέγα αὐτὸ θέμα νὰ συζητηθῇ τὸ ταχύτερον. Ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ διατυπώσω τὴν ἄποψιν τῆς παρατάξεως αὐτῆς, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἐναντίον πρὸς τὴν παγίαν ἐθιμικὴν ἐφαρμογὴν καὶ ἑρμηνείαν τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ κυβερνητικὴ ἄποψις, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ μάλιστα ἀπὸ συμφώνου ἐνδεχομένως ὅλων τῶν πτερύγων της, νὰ ζητήσῃ νὰ προτιμηθῇ ἡ μία ἢ ἡ ἄλλη ἐπερώτησις. Τότε θὰ ἦτο ἢ ἕνας σφετερισμὸς τοῦ δικαιώματος τοῦ προσδιορισμοῦ τῶν ἐλεγκτέων κατ’ ἐξοχὴν καὶ κατὰ προτίμησιν σημείων εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁπότε ἀνατρέπεται ἡ βασικὴ ἀρχὴ ποῖος εἶναι ὁ ἐλέγχων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἴτε ἡ τακτικὴ αὐτή, ἡ ἐξαγγελθεῖσα τὸ πρῶτον ἐφέτος, εἰς τὸ νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν τὴν ὑποβιβάζουσαν τὸ κῦρος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, ὅτι χρειάζεται κἄποιος μανδαρινισμός, κἄποια ἐφεύρεσις τεχνασμάτων διαγραφῆς ἢ ἀναβολῆς ἐπερωτήσεων, ἀπὸ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικὴ πρόθεσις παραιτήσεως καὶ αἱ ὁποῖαι ὀλίγον μετὰ ταῦτα θὰ κατατεθοῦν ἐκ νέου, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἐπίτευξιν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον εὐθέως πρέπει νὰ δέχεται ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ὑποχρεωμένη, κατὰ τὸ πνεῦμα τοῦ πολιτεύματος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε προσωπικῶς καὶ ὑπευθύνως ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, νὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ νόμῳ προτετιμημένων ἐπερωτήσεων, δὲν χωρεῖ συμφωνία καὶ ἄλλη λύσις πλὴν τῆς τηρήσεως τῆς σειρᾶς. Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καταργοῦμεν ἡμεῖς τὸν Κανονισμόν. Καὶ ὁ Κανονισμὸς ἔχει γίνει ἀπὸ ὅλους μας, μὲ τὴν συμφωνίαν νὰ τὸν τηρῶμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ προσωπική μου γνώμη καὶ μοῦ φαίνεται, ὅτι εἶναι καὶ ἡ πλέον ὀρθή, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καλὴν πορείαν τῶν συζητήσεων.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζητεῖται τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1963».

§39Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον διὰ νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἕνα τυπογραφικὸν λάθος εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 1. Ἔχει διατυπωθῆ ἡ λέξις «κατατεθειμένου», ἀλλὰ πρέπει νὰ διατυπωθῇ «κατατεθησομένου». Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ σημειωθῇ αὐτὸ καὶ νὰ γίνῃ ἐνδεχομένως ἀνατύπωσις τῶν σχετικῶν, διότι ὑπάρχει διαστολὴ μεταξὺ τυπογραφικοῦ λάθους καὶ τροπολογιῶν, διότι δὲν προτείνομεν ἐδῶ τροπολογίαν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Μαῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§41Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς συζητήσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἐξέφρασε τὴν ἀπορίαν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐγενίκευσεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ γενικωτέρων θεμάτων οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Καὶ ἠπόρησεν πῶς συνέβη τοῦτο ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον, βεβαίως, τὸ θεωρεῖ νομοσχέδιον τυπικόν. Ὀρθῶς, κ. βουλευταί, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐγενίκευσεν τὴν συζήτησιν καὶ ἠσχολήθη μὲ τὸ ὅλον οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Διότι ναὶ μὲν τὸ νομοσχέδιον φέρει τὸν τίτλον «περὶ προσωρινῆς διαχειρίσεως τῶν ἐσόδων καὶ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους κατὰ τὸ ἑπόμενον οἰκονομικὸν ἔτος», ἀλλ’ εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ ὁριστικῆς διαχειρίσεως ὁλοκλήρου τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1963 ἄνευ συζητήσεως αὐτοῦ, ἄνευ γνώσεως καὶ ἐγκρίσεως ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Τοῦτο ἐτονίσθη κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν, ὅτι ἀποτελεῖ κατάφωρον παράβασιν τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία πλέον γίνεται βάσει σχεδίου καὶ προγραμματικῶς, ἐνδεχομένως δὲ συνιστᾷ καὶ ποινικὴν εὐθύνην τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι μὲ κανένα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἐγκρίνει ὁ συντεταγμένος νομοθέτης, εἶναι δυνατὸν νὰ περιγραφῇ καὶ νὰ καταργηθῇ ἢ νὰ ἀχρηστευθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Συντάγματος. Φοβοῦμαι, ὅτι κἄποτε κἄποιος Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν θὰ κληθῇ νὰ λογοδοτήσῃ βάσει τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν, διότι ἠνέχθη τὴν διαχείρισιν τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν ὁλοκλήρου ἔτους χωρὶς ἔγκρισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Κύριοι βουλευταί, εἶπον, ὅτι ἡ παράβασις ἐγένετο ἐκ προθέσεως. Ἡ Κυβέρνησις, βεβαίως, ἐπικαλεῖται καὶ σήμερον, ἐπεκαλεῖτο καὶ ἄλλοτε, ὡρισμένας δικαιολογίας διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Παλαιότερον εἴχομεν τὸ τροπάριον τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἡ ὁποία δὲν εἶχεν ἐγκαίρως καθορισθῆ. Ὅταν ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια κατηργήθη, εὑρήκαμε τὸ κονσόρτσιουμ, τὸ ὁποῖον δὲν καθώρισεν ἀκόμη ποίαν βοήθειαν θὰ λάβῃ ἡ χώρα. Ἀλλ’ ἐπειδή, ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα δὲν εἶναι σοβαρόν, ἐπεκαλέσθη διὰ πρώτην φορὰν τὴν περασμένην Πέμπτην, ἕνα ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετασθῇ μὲ ἰδιαιτέραν προσοχήν, καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταθέσῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1963, διότι ἡ πορεία τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὸ πρῶτον 10μηνον τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, προφανῶς ἠννόει τοὺς 10 μῆνας Ἰανουαρίου–Ὀκτωβρίου, διότι δὲν ὑπάρχει δεύτερον δεκάμηνον, ὑπολείπεται τῶν προβλέψεων, τὰς ὁποίας εἶχεν κάνει. Ἀποδίδει τόσην σημασίαν εἰς τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν, ὥστε ἔκρινε σκόπιμον νὰ ἀναπτύξῃ μίαν συνταγματικὴν θεωρίαν, τὴν ὁποίαν, λέγει, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν ἐνδεχομένην ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος, ὅτι τὸ ἄρθρον 60 πρέπει νὰ μεταβληθῇ καὶ ἀντὶ ὁ προϋπολογισμὸς νὰ κατατίθεται δύο μῆνας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, ὡς ὁρίζει τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα, νὰ καταρτίζεται δύο μῆνας μετὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὁ ὑπὸ ἐκτέλεσιν προϋπολογισμὸς ἐκτελεῖται κάτω τῶν προβλέψεων, μὲ κατέπληξεν. Διότι ὅλαι αἱ μέχρι τοῦδε πληροφορίαι, ἐπίσημοι καὶ ἀνεπίσημοι, εἶναι, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι ἱκανοποιητική. Διὰ πρώτην φορὰν Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν εἶναι ἱκανοποιητική, ἢ εἶναι κάτω τῶν προβλέψεών του ἡ ἐκτέλεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος.

§42Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶπα αὐτό...

§43Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἀλλὰ περισσότερον ἐκπληκτική, κ. βουλευταί, εἶναι ἡ συνταγματικὴ μεταρρύθμισις, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ ἡ ὁποία ἔχει τοῦτον τὸν σκοπόν. Νὰ νομιμοποιήσῃ ἕνα ὑφιστάμενον καθεστὼς καὶ νὰ καταργήσῃ τὸ δικαίωμα τῆς Βουλῆς νὰ συζητῇ καὶ νὰ ἐγκρίνῃ τὸν προϋπολογισμόν. Διότι, τί μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν; Θέλω νὰ γνωρίζω ἐὰν αὐτὰ ποὺ εἶπεν ἀπηχοῦν γνώμας ἰδικάς του ἢ τῆς Κυβερνήσεως. Εἶπεν, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ κατατίθεται ἐντὸς δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, δηλαδὴ τὸν Μάρτιον. Εἶναι γνωστόν, ὅτι μὲ τὴν τακτικὴν ποὺ τηροῦμεν ἐδῶ, 2–3 μῆνας βραδύτερον θὰ κατατεθῇ ὁ ὀγκώδης τόμος, ὁ ὁποῖος περιέχει τὰς πληροφορίας. Εἶναι ἀδύνατον εἰς τοὺς εἰσηγητὰς νὰ ἔχουν τερματίσει τὰς εἰσηγήσεις των πρὸ τοῦ θέρους, νὰ ἔχῃ συγκληθῇ ἡ Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, νὰ ἔχῃ συζητήσει, νὰ κάμῃ τὴν ἔκθεσίν της καὶ νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν. Μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ὁ προϋπολογισμὸς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 15ην Ὀκτωβρίου, ἢ ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις χρησιμοποιεῖ τὸ δικαίωμα ἀναβολῆς ἐπὶ μῆνα τῆς ἐνάρξεως τῆς συνόδου, θὰ ἔρχεται τὴν 15ην Νοεμβρίου. Δηλαδή, θὰ καλῆται ἡ Βουλὴ τὸν Νοέμβριον ἢ Δεκέμβριον νὰ συζητῇ ἐπὶ προϋπολογισμοῦ τοῦ λήγοντος ἔτους, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ γίνει πρὸ τοῦ Ἰανουαρίου, δηλαδή, πρὸ 11 μηνῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. βουλευταί, ὅτι αὐτὸ σημαίνει οὐσιαστικῶς κατάργησιν τοῦ δικαιώματος τῆς Βουλῆς. Καὶ φοβοῦμαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἀποδεικνύεται νοσταλγὸς πολιτευμάτων ἄλλης μορφῆς, παλαιοτέρων τοῦ 18ου αἰῶνος, μοναρχικῶν, εἰς τὰ ὁποῖα, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἡ Ἀντιπροσωπεία τοῦ λαοῦ, οὐδεμίαν εἶχεν εὐκαιρίαν νὰ ἐκφράσῃ γνώμην ἐπὶ τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν. Κύριοι βουλευταί, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι πρέπει νὰ περάσουν δύο μῆνες διὰ νὰ προβλέψῃ. Κύριοι βουλευταί, ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι πρόβλεψις. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ προβλέψῃ ποία θὰ εἶναι ἡ πορεία τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν τὸ ἑπόμενον ἔτος, τότε δὲν ἔχομεν Κυβέρνησιν. Ἐδῶ εἰς ὅλας τὰς χώρας γίνονται σχέδια 5 καὶ 10 ἐτῶν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ὅλα αὐτὰ στηρίζονται ἐπὶ τῶν προβλέψεων, προϋποθέτουν κατὰ προσέγγισιν γνῶσιν καὶ τῶν μεγεθῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς προσεχοῦς 5ετίας. Ἄλλωστε, κ. βουλευταί, τὸ πόσον τοῦτο εἶναι ἀνακριβὲς προκύπτει καὶ ἀπὸ τὸ ὅ,τι ὅλαι αἱ προβλέψεις τῶν προϋπολογισμῶν εὑρίσκονται εἰς σταθερὰν σχέσιν μὲ τὴν πορείαν τοῦ εἰσοδήματος. Δὲν ὑπάρχουν πράγματα τόσης ἐκτάσεως ἀπρόβλεπτα, ὥστε νὰ μεταβάλουν τὰ μεγέθη τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ καταστρωθῇ εἰς ἕνα κομμάτι χαρτὶ καὶ νὰ ἠξεύρῃ κανεὶς ποῦ θὰ βαδίσωμεν τὸ 1963. Ἐὰν ρίψετε ἕνα βλέμμα εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς 1950– 60, θὰ ἴδητε, ὅτι ὅλο τὸ σχῆμα, τὸ μέγεθος εἶναι ποσοστὸν τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος. Καὶ αὐτὸ εἶναι περίπου γνωστὸν κατὰ ποῖον ρυθμὸν καὶ βαθμὸν αὐξάνεται. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἰσχυρίσθη, ὅτι ἡ πορεία τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ τοὺς 10 μῆνας τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους ἀποδεικνύει, ὅτι εἶναι ἐκτὸς τῶν προβλέψεων. Καὶ ἐφ’ ὅσον μὲ διέκοψε ἀμφισβητῶν τὴν πρόβλεψιν, τοῦ ἀναγινώσκω, τί γράφουν τὰ πρακτικά: «...... τόσον τοῦτο εἶναι ἀληθές, ὥστε παρεμπιπτόντως θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ πορεία τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1962, εἰς τὸ 10μηνον, ὑπολείπεται τῶν προβλέψεων, τὰς ὁποίας εἶχον κάμει». Αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὰ πρακτικά.

§44Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν θέλετε συνεχίσατε.

§45Γ. ΜΑΥΡΟΣ. «...... ἀπὸ τὴν σχέσιν μᾶλλον προκύπτει, ὅτι ἤλλαξε ἡ πορεία τῶν ἐσόδων καὶ δὲν ὑπάρχουν νέα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὁδηγοῦν εἰς ἐκτίμησιν......». Αὐτὰ δὲν λέγουν τίποτε, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐδῶ εἶσθε — εἰς τὸ κείμενον αὐτό. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ξεφύγετε. Εἴπατε, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις κατὰ τὸ πρῶτον 10μηνον ἀπέδειξεν, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ἐκτελεῖται κάτω τῶν προβλέψεων. Καὶ ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ μὲ διακόψετε. Δὲν εἶχον τὴν πρόθεσιν νὰ τὸ ἐπιτρέψω αὐτό, καθ’ ὃ δικαίωμα ἔχω ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ καὶ δι’ ἕνα ἀκόμη λόγον, διότι αἱ διακοπαὶ τῶν Ὑπουργῶν ἀποστενογραφοῦνται, ὄχι ὅμως καὶ αἱ ἀπαντήσεις καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ λάβῃ γνῶσιν τὸ κοινόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κατ’ ἐξαίρεσιν, θὰ ἐπιτρέψω εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν θελήσῃ, νὰ μὲ διακόψῃ. Κύριοι βουλευταί, οὐσιαστικῶς πρόκειται περὶ ἰσχυρισμῶν στρεφομένων ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν λέγῃ, ὅτι ἀπὸ τοὺς 10 μῆνας ἡ ἐκτέλεσις εἶναι κάτω ἐκείνης ποὺ εἶχε προβλέψει. Πρόκειται περὶ ἐπιχειρήματος δυσμενοῦς διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν. Καὶ διηρωτήθη μήπως, ἔναντι τῆς μέχρι τοῦδε ἀκολουθουμένης τακτικῆς τῆς κομπορρημοσύνης, ἐγκαινιάζεται μετὰ τὸ φιάσκο τοῦ κονσόρτσιουμ, μία περίοδος εἰλικρινείας. Καὶ ἐὰν τοῦτο συμβαίνῃ, θὰ ἔπρεπε νὰ συγχαρῶμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὄχι μόνον πλέον εἰς τὸ ὕφος μιμεῖται τοὺς Ἄγγλους κοινοβουλευτικούς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν οὐσίαν, λέγων εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ πράγματα δυσάρεστα δι’ αὐτόν, ἀρκεῖ νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Ἀτυχῶς ὅμως, δὲν συμβαίνει τοῦτο, Ὅπως θὰ ἀποδείξω ἀμέσως, ὁ τρέχων προϋπολογισμὸς ἐκτελεῖται συμφώνως πρὸς τὰς προβλέψεις, ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, θὰ πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ τί κρύπτεται ὄπισθεν τοῦ ἰσχυρισμοῦ, ὅτι ὑπολείπεται τῶν προβλέψεων. Κἄτι πρέπει νὰ κρύπτεται. Ἔχω ὅμως νὰ κάμω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν μίαν συμβουλήν, διὰ νὰ τὸν προφυλάξω ἀπὸ μίαν περιπέτειαν, ἐφ’ ὅσον τὸ οἰκονομικὸν ἔτος λήγει μετὰ 45 ἡμέρας, τοῦ συνιστῶ, πρὶν ἐπιχειρήσῃ νὰ ἀμφισβητήσῃ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους θὰ δώσω, νὰ συμβουλευθῇ τοὺς προκατόχους του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τῆς Ε.Ρ.Ε., οἱ ὁποῖοι εἰς ἄλλας περιπτώσεις, τὸν ἴδιον μῆνα, ἐπεχείρησαν νὰ ἀμφισβητήσουν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσεκόμισα εἰς τὸ Σῶμα καὶ μετενόησαν. Ἄλλωστε, κ. Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται νὰ εἴπω πράγματα, τῶν ὁποίων ἡ ἀλήθεια θὰ ἀποδειχθῇ μετὰ ἔτη. Δι’ ὅσα μὲν θὰ εἴπω, ὅτι συνέβησαν μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου, ὑπάρχουν ἐπίσημα στοιχεῖα, δι’ ὅσας δὲ προβλέψεις θὰ κάμω, μετὰ 45 ἡμέρας θὰ ἀποδειχθῇ, ἐὰν ἐγὼ προβλέπω ὀρθῶς, ἢ ὑμεῖς. Συνιστῶ, πρὸς χάριν σας, νὰ εἶσθε περισσότερον προφυλακτικός, ἐὰν ἔχετε πρόθεσιν νὰ ἀμφισβητήσετε ἀριθμούς. Κύριοι βουλευταί......

§46Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§47Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νὰ τελειώσω τὴν φράσιν μου. Κύριοι βουλευταί, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1962 προβλέπει ἔσοδα ἀπὸ Ἑλληνικὰς πηγὰς 18.350 ἑκατομμύρια. Τὰ ἔσοδα τοῦ 1961 ἦσαν 17.134 ἑκατομμύρια. Συνεπῶς, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1962 προέβλεπε αὔξησιν ἐσόδων ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν 1.215 ἑκατομμύρια, πέραν τῶν περυσινῶν. Ἐὰν ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους ἀποδώσῃ εἰς τὸ σκέλος τῶν ἐσόδων 1.200 ἑκατομμύρια, πέραν τῶν περυσινῶν, τοῦ 1961, τότε ἐξετελέσθη πλήρως καὶ συμφώνως πρὸς τὰς προβλέψεις. Ἐὰν ἀποδώσῃ ὀλιγώτερα, τότε ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Τί ἀποδεικνύουν οἱ 10 μῆνες, Ἰανουάριος–Ὀκτώβριος; Ἀκούσατε. Ἡ ἐπὶ πλέον διαφορὰ τῶν 1.200 ἑκατομμυρίων ἐπραγματοποιήθη ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τοὺς 10 μῆνας τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Δηλαδή, ὅ,τι αὔξησις προεβλέπετο διὰ τὸ 12μηνον, ἐπραγματοποιήθη εἰς τὸ 10μηνον. Καὶ ὑπολείπονται οἱ 2 μῆνες καὶ ἡ παράτασις τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Αὐτὴ δὲ ἡ αὔξησις ἀποδόσεως τῶν ἐσόδων, παρουσιάζεται καὶ εἰς τὴν μεγάλην κατηγορίαν τῶν φόρων. Καὶ ἀναφέρω δύο. Δι’ ὁλόκληρον τὸ 1962 προϋπελογίσθησαν ἔσοδα ἐκ δραχμῶν 300 ἑκατομμυρίων περισσότερα τῶν περυσινῶν. Τὸ 10μηνον ἀπέδωσε 400 ἑκατομμύρια περισσότερα τῶν περυσινῶν, δηλαδή, 100 ἑκατομμύρια περισσότερα. Οἱ λοιποὶ ἔμμεσοι φόροι προϋπελογίσθησαν εἰς 378 ἑκατομμύρια πλέον τῶν περυσινῶν. Καὶ κατὰ τοὺς 10 μῆνας εἰσεπράχθησαν 420 ἑκατομμύρια. Δηλαδή, ὁλόκληρος ἡ ἐπὶ ἐτησίας βάσεως ἐπὶ πλέον διαφορὰ εἰσεπράχθη καὶ ἐπὶ πλέον αὐτῆς καὶ 42 ἑκατομμύρια. Κύριοι βουλευταί, ὑπολείπονται οἱ μῆνες Νοέμβριος καὶ Δεκέμβριος καὶ ἡ κατὰ παράδοσιν παράτασις εἰς ὡρισμένας κατηγορίας κατὰ τοὺς δύο μῆνας τοῦ ἑπομένου ἔτους. Κατὰ τοὺς ὑπολειπομένους μῆνας, Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον, θὰ ἔχωμεν ὄχι μόνον πραγματοποίησιν τῶν ἐσόδων ἐξ ἐμμέσων φόρων, ὡς προβλέπονται, ἀλλὰ θὰ ἔχωμεν περαιτέρω αὔξησιν, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους —κ. βουλευταί, παρακαλῶ νὰ μὲ προσέξετε —πρῶτον, διότι αἱ εἰσαγωγαὶ τῶν δύο τελευταίων μηνῶν, ὡς προκύπτει καὶ ἀπὸ τὰς πληροφορίας ποὺ ὑπάρχουν διὰ τὴν κίνησιν τῶν Τελωνείων, εἶναι ἰδιαιτέρως ηὐξημέναι, διότι οἱ εἰσαγωγεῖς ἀναμένοντες τὴν ἔκπτωσιν τοῦ 10–5% ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου, συνεπεία τῆς Συνθήκης Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία μᾶς συνέδεσε μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., ἐξήντλησαν τὰ ἀποθέματά των καὶ καθώρισαν, ὅπως αἱ εἰσαγωγαὶ συμπέσουν τὸν μῆνα Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον, διὰ νὰ ἐπωφεληθοῦν αὐτῶν τῶν ἐκπτώσεων. Δεύτερον δέ, διότι αἱ ἐπιβληθεῖσαι αὐξήσεις εἰς τὰς ἐμμέσους φορολογίας, τὰς ὁποίας ἐνέκρινεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως τὸν περασμένον Αὔγουστον καὶ Σεπτέμβριον, ἀποδίδουν κυρίως κατὰ τὸ δεύτερον 6μηνον, διότι δὲν ἰσχύουν κατὰ τὸ πρῶτον 6μηνον τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Τρίτον, διότι ἡ παρατηρουμένη αὔξησις τοῦ κόστους ζωῆς — ὁ Ὀκτώβριος ἐσημείωσεν αὔξησιν 1% — καταλήγει εἰς αὔξησιν τῆς ἀποδόσεως τῶν φόρων. Τέταρτον, ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ τῆς 1ης Νοεμβρίου θὰ αὐξάνῃ διότι ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας αὐτῆς ἐμειώθη εἰς τὸ ἥμισυ ἡ εἰσπραττομένη προκαταβολὴ κατὰ τὸ ἄνοιγμα πιστώσεων δι’ εἰσαγωγὴν ἀγαθῶν ὑψηλοῦ καταναλωτικοῦ ἐπιπέδου. Ἡ προκαταβολὴ αὐτὴ ἀνήρχετο πρὸ τῆς 1ης Νοεμβρίου εἰς 280% καὶ 140% ἀναλόγως τοῦ εἴδους. Ἀπὸ τῆς 1ης Νοεμβρίου μειοῦται εἰς 140% καὶ 70%, τοῦτο δὲ ἰσχύει μόνον διὰ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἀλλὰ διὰ τὰς εἰσαγωγὰς ἐκ πάσης χώρας. Λυποῦμαι, κ. βουλευταί, διότι εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, περὶ τῆς πορείας τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τοῦ παρέσχον στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ τοῦ ἐπιτρέψουν νὰ ἐπικαλεσθῇ ὑπὲρ ἑαυτοῦ, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς δὲν ἐκτελεῖται κάτω τῶν προβλέψεών του. Ἀντιθέτως ἐκτελεῖται ἄνω αὐτῶν. Ἀπέδειξα μαθηματικῶς, ὅτι διὰ τοὺς δώδεκα μῆνας προβλεφθέντα ἔσοδα ἐπὶ πλέον τοῦ 1961, ἐπραγματοποιήθησαν ἐντὸς 10 μηνῶν. Τὶ σημαίνει τοῦτο; Ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ 1962 θὰ ἀποδώσῃ 400 τοὐλάχιστον ἑκατομμύρια πλέον τῶν προϋπολογισθέντων. Ἰδοὺ στάδιον δόξης λαμπρὸν διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία δύναται αὐτὸ τὸ ποσόν, τοὐλάχιστον νὰ διαθέσῃ διὰ τὴν παιδείαν, εὐθὺς ἀμέσως ἀποδεικνύουσα ἐμπράκτως τὸ ἐνδιαφέρον της ὑπὲρ αὐτῆς. Ὁ συνάδελφος κ. Στεφανόπουλος, κατὰ τὴν προχθεσινὴν του ἀγόρευσιν ἐξέφρασε ζωηροτάτας ἀνησυχίας διὰ τὴν πορείαν τῆς γενικωτέρας πολιτικῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ζητήσας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀφυπνισθῇ ἐνώπιον τῶν ἀπειλούντων τὴν οἰκονομίαν μας κινδύνων. Εἰς ἀπάντησιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡμίλησε περὶ νομισματικῆς σταθερότητος καὶ αὐξήσεως τῶν καταθέσεων παρὰ Τραπέζαις. Ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος διὰ τὴν χώραν μας εἶναι ἡ ἱκανοποίησις τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν. Συνεδέθημεν μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἀμείλικτα προβλήματα καὶ προθεσμίαι εὑρίσκονται ἐνώπιόν μας. Ἔχει χαθῆ πολύτιμος χρόνος, ἀφ’ ἧς ἡ ΕΡΕ εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀρχήν, δὲν ὑπάρχουν ἄλλα περιθώρια γιὰ χάσιμο, καὶ ἐν τούτοις ἡ χώρα κυβερνᾶται ἀπὸ Κυβέρνησιν χωρὶς πρόγραμμα, χωρὶς φαντασίαν, χωρὶς στρατηγικήν, χωρὶς τακτικήν, χωρὶς πολιτικὴν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἡ Κυβέρνησις ἀρκεῖται εἰς τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τῆς οἰκονομικῆς μας πολιτικῆς ὀφείλει νὰ εἶναι ἡ ταχυτάτη, οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας εἰς βαθμὸν τοιοῦτον, ὥστε ἡ μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν τῆς Εὐρώπης ἀπόστασις νὰ σμικρύνεται κατ’ ἔτος. Τοῦτο ἀτυχῶς, δὲν συμβαίνει. Ὁ ρυθμὸς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἶναι βραδύς, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὀφείλεται οὐχὶ εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἰς τὰς καλὰς καιρικὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι εὐνοοῦν τὴν ἀγροτικὴν παραγωγήν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἀνεργία καὶ ἡ ὑποαπασχόλησις μαστίζουν τὰς πόλεις καὶ τὴν ὕπαιθρον. Διέξοδον εὑρίσκουν οἱ νέοι μόνον εἰς τὴν μετανάστευσιν. Τὸ 1951 μετηνάστευσαν 23.000, τὸ 1960 47.000, τὸ 1961 58.000 καὶ τὸ 1962 προβλέπεται, ὅτι ὁ ἀριθμὸς θὰ εἶναι ὑψηλότερος ἀπορροφῶν ὁλόκληρον τὸ ποσοστὸν αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ. Οὕτω, πολύτιμοι δυνάμεις τῆς χώρας, χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ τὴν θεμελίωσιν τῆς εὐημερίας ἄλλων χωρῶν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐλλείψει προγράμματος δέν δύναται νὰ τὰς ἀξιοποιήσῃ. Ἐνθυμεῖται ἡ Βουλή, ὅτι ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐχαρακτήρισε τὴν μετανάστευσιν ὡς δῶρον τοῦ Θεοῦ καὶ εὐλογίαν. Οὐδεὶς ἀμφιβάλλει, ὅτι ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας θὰ γίνῃ μὲ τὴν ἐκβιομηχάνισιν αὐτῆς καὶ μόνον. Ἀλλὰ εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως σημειώνει παταγώδη ἀποτυχίαν. Τὸ 5ετὲς σχέδιον ἀναθέτει τὴν ἐκβιομηχάνισιν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, τοῦ Κράτους περιοριζομένου εἰς τὴν κατασκευὴν βασικῶν ἔργων ὑποδομῆς, ὡς ὁ ἠλεκτρισμός, συγκοινωνίας τηλεπικοινωνίας. Ἡ Κυβέρνησις ἐν τούτοις μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἐπιδεικνύει χαρακτηριστικὴν ἀδιαφορίαν νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ποὺ τῆς ἀναθέτει τὸ 5ετὲς πρόγραμμα. Τὸ ποσοστὸν τῶν βιομηχανικῶν ἐπενδύσεων ἐπὶ τοῦ συνόλου ἐπενδύσεων, παγίου κεφαλαίου, σημειώνει κατακόρυφον πτῶσιν. Τὸ 1950 ἦτο 8, 9. Ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐπενδύσεων παγίου κεφαλαίου 18,9 ἦσαν βιομηχανικαί. Τὶ συνέβη τὸ 1960; Τὸ ποσοστὸν κατῆλθεν εἰς ἀνατριχιαστικὸν ἐπίπεδον τοῦ 8,1%. Ἐχρεωκόπησε πλήρως ἡ βιομηχανικὴ πολιτική, τὸ σύστημα τῶν κινητήρων ἀπέτυχεν, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξετάσωμεν ἐκ βάθρων τὴν μέλλουσαν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς βιομηχανικὴν πολιτικήν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπειλεῖ, ὅτι θὰ πράξῃ τοῦτο. Βεβαίως θὰ ἦτο ἔγκλημα νὰ ἀναμένωμεν μὲ ἐσταυρωμένας τὰς χεῖρας πότε θὰ εὐδοκήσῃ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον τῆς ἀναθέτει τὸ πενταετὲς πρόγραμμα. Θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν διὰ ποίους λόγους δὲν προθυμοποιεῖται ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία νὰ τὸ πράξῃ. Διότι καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀποτελεῖ ἕνα τραγικὸν σύμπτωμα ὅτι σήμερον 8 χρόνια μετὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς πρώτης Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ, 5 ἔτη μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς Ρώμης, ἕνα σχεδὸν ἔτος μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συνθήκης τῶν Ἀθηνῶν, καὶ δύο μῆνας ἀφοῦ ἤρχισεν ἡ ἐφαρμογή, συζητοῦμεν ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ βιομηχανικὴ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσωμεν διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν οἰκονομίαν.

§48Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἕνας μῆνας ἔχει περάσει καὶ ἀκόμη δὲν εὑρίσκομεν Πρόεδρον διὰ τὸν Ο.Β.Α.

§49Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ζίγδης, ἀπὸ ἑνὸς καὶ πλέον μηνὸς εὑρίσκεται ἄνευ κεφαλῆς ὁ Ο.Β.Α., αὐτὸς δηλαδὴ ὁ ὁποῖος ἱδρύθη διὰ νὰ ἀναπληρώσῃ τὴν ἀπροθυμίαν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Καὶ ἡ δραστηρία Κυβέρνησις καὶ ἰσχυρὰ δὲν κατώρθωσε, τὶς οἶδε μεταξὺ ποίων ἀντικρουομένων ὑποψηφιοτήτων, νὰ εὕρῃ κάποιον νὰ θέση ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ο.Β.Α., καὶ ἐπὶ 40 περίπου ἡμέρας εὑρίσκεται ἄνευ Προέδρου, ἐνῷ ἔπρεπε πρὶν ἀποχωρήσῃ ὁ ἀπελθὼν Πρόεδρος νὰ ὑπάρχῃ ἤδη ἐκεῖ ὁ ἀντικαταστάτης. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀποτυχία τῆς βιομηχανικῆς πολιτικῆς ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς, ὅτι ἡ προσέλκυσις ξένων ἐπενδύσεων εἰς τὴν χώραν γίνεται μόνον μὲ τὴν παραχώρησιν πάσης φύσεως προνομίων καὶ μονοπωλίων, ἀντιθέτων καὶ πρὸς τὸ πνεῦμα καὶ πρὸς τὸ γράμμα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ τῆς συνθήκης τῶν Ἀθηνῶν. Εἶναι χαρακτηριστικὸν τὸ μέγα θέμα τῆς συμβάσεως τοῦ διϋλιστηρίου, διὰ τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ συζήτησις πρὶν δημιουργηθῇ τετελεσμένον γεγονός, τετελεσμένον γεγονὸς δὲν ἐννοῶ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως τὴν ὁποίαν ἀνήγγειλεν ἤδη ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσῃ ἡ ἐκτέλεσις τῆς συμβάσεως πρὶν ἢ τὸ θέμα ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Εἶναι προφανές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ μὲ κάθε τρόπον νὰ τὸ ἀποφύγῃ, ἐλπίζουσα διὰ τῆς ἀποφάσεως νὰ μὴ δεχθῶμεν καμμίαν πρότασιν, ὅτι λόγῳ διαφωνιῶν τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὴ συμφωνία διαγραφῆς προηγουμένων ἐπερωτήσεων. Αὐτὸ δὲν θὰ συμβῇ. Τὸ θέμα τοῦ διϋλιστηρίου εἶναι μέγα. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἔκρινε σκόπιμον νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν μὲ τὴν σύμβασιν τῶν πυρείων, αὐτῶν ποὺ δὲν ἀνάβουν ἐπὶ ἡμέρας, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ μὴ δέχεται νὰ διατυπωθῇ ἡ γνώμη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ τῆς μεγαλυτέρας ἐπενδύσεως ἡ ὁποία θὰ γίνῃ— ἂν γίνῃ — εἰς τὴν χώραν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις πράττει τοῦτο ἀφοῦ ἀπεδείχθη κατὰ τρόπον τρανὸν πόσον ἀνίκανος εἶναι νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου. Ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν σύμβασιν τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας, ἡ θλιβερὰ διαχείρισις τῆς ὁποίας ἔπεισε νομίζω τὴν Βουλὴν καὶ τὸ Ἔθνος, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις οὔτε νὰ διαπραγματευθῇ, οὔτε νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου καὶ ὅτι ἡ συμβολὴ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις χρήσιμος καὶ ἰδιαιτέρως πολύτιμος. Κύριοι Βουλευταί, δὲν εἶναι μόνον αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις αἱ ὁποῖαι δὲν γίνονται εἰς τὴν βιομηχανίαν, καθυστεροῦν καὶ αἱ κρατικαὶ ἐπενδύσεις. Παρακαλῶ νὰ προσέξετε δύο ἀριθμοὺς ποὺ θὰ σᾶς δώσω τώρα. Τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων τῶν κρατικῶν τὸ 1962 ἀνέρχεται, ὅπως γνωρίζετε εἰς 6 δισεκατομμύρια δραχμάς. Ἐξ αὐτῶν, τὰ 800 ἑκατομμύρια ἀφοροῦν ἀγαθὰ κεφαλαιουχικὰ διὰ τὰ ὁποῖα θὰ πληρωθῇ συνάλλαγμα. Τὰ 5.200.000.000 εἶναι δαπάναι δραχμῶν. Πῶς ἐκτελεῖται τὸ πρόγραμμα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Ἔναντι τῶν 5.200.000.000 τοῦ 1962 αἱ πραγματικαὶ πληρωμαὶ τοῦ 10μήνου εἶναι 3.500.000.000, δηλαδὴ τὸ πρόγραμμα τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων προχωρεῖ μὲ ρυθμὸν 350.000.000 τὸν μῆνα. Διὰ νὰ ἔχωμεν πραγματικὰς πληρωμὰς 5.200.000.000 θὰ ἔπρεπε ἐντὸς διμήνου νὰ δαπανηθοῦν 1.700.000.000, δηλ. 850.000.000 μηνιαίως. Τοῦτο τὸ θεωρῶ ἀδύνατον. Συνεπῶς τὸ πρόγραμμα δὲν θὰ ἐκτελεσθῇ ὡς προεβλέφθη. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὅταν λέγωμεν ἐκτέλεσιν προγράμματος ἐπενδύσεων, ἐννοοῦμεν τὴν δαπάνην καὶ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων, διότι εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους συνηθίζει ἡ Κυβέρνησις νὰ παραγγέλῃ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ μεταφέρῃ εἰς τὸν λογαριασμὸν τῶν φορέων, ὅσων ποσῶν δὲν ἐδαπανήθησαν καὶ γίνεται μία λογιστικὴ πρᾶξις ἡ ὁποία ἐμφανίζει, ὅτι πράγματι τὸ πρόγραμμα ἐξετελέσθη. Τοῦτο, ὅμως δὲν συνέβη. Ὅταν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ζητεῖ πληροφορίας περὶ ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἐννοοῦμεν ἐκτέλεσιν ἔργων, δηλ. πληρωμὰς εἰς ἐκτελούμενα ἔργα, καὶ ὄχι λογιστικὴν μεταφορὰν πιστώσεων. Τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων, μέσα εἰς τὰ 5.200 ἑκατομμύρια περιέχει καὶ ἕνα ποσὸν 200 ἑκατομ. διὰ τὴν Παιδείαν. Ἔναντι αὐτῶν τῶν 200 ἑκατομ. κ. βουλευταὶ τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων διὰ τὴν Παιδείαν, ἐντὸς τοῦ 10μήνου ἐδαπανήθησαν μόνον 90 ἑκατομμύρια. Ἴσως αὐτὸ νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅταν ἐδήλωσεν χθές, ὅτι δὲν ὑπάρχει δυνατότης ἀπορροφήσεως τῶν ἐπενδύσεων διὰ τὴν Παιδείαν. Θὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ αὐτοῦ. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἐξαγωγαὶ τῆς χώρας σημειοῦν ἐπικίνδυνον στασιμότητα. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι εἰς τὸ 10μηνον παρουσιάσθη μία αὔξησις 30 ἑκατομ. δολλαρίων, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ αὔξησις ἀφορᾶ πωλήσεις καπνῶν καὶ ἐξαγωγὰς βάμβακος, προϊόντος τὸ ὁποῖον πριμοδοτεῖται μὲ τὴν κατὰ στρέμμα ἐπιδότησίν του. Αἱ ἐξαγωγαὶ ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν ἔφθασαν εἰς 3.500 τόννους. Ἡ Κυβέρνησις ἐπανηγύρισεν, ὅτι ἡ συνθήκη τῶν Ἀθηνῶν παρέχει εἰς τὴν χώραν τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγάγῃ εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν 22.000 τόννους. Ἔναντι τῶν 22.000 τόννων, ἐξήχθησαν 3.500. Αἱ ἐξαγωγαὶ ἑσπεριδοειδῶν γίνονται, κατὰ 90% πρὸς τὰς χώρας τοῦ Παραπετάσματος, καὶ μᾶς ἐμβάλλῃ εἰς ἰδιαιτέραν ἀνησυχίαν ἡ δήλωσις πρὸ 10μήνου τοῦ Σοβιετικοῦ Πρεσβευτοῦ, ὅτι τὸ ἐμπόριον μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἀνατολικῶν χωρῶν θὰ μειωθῇ. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἐξαγωγαὶ πρέπει πάντοτε νὰ κρίνωνται ἐν συναρτήσει πρὸς τὰς εἰσαγωγάς. Αἱ εἰσαγωγαὶ κατὰ τὸ 10μηνον ηὐξήθησαν κατὰ 53 ἑκατομ. δολλάρια ἔναντι τοῦ 10μήνου τοῦ προηγουμένου ἔτους, καὶ οὕτω τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου ἀπὸ 289 ἑκατομ. δολλάρια ἀνῆλθεν εἰς 312 ἑκατομ. δολλάρια. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ὁ συνάδελφος κ. Καψάλης ὑπηνίχθη μίαν κακὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα τῆς διαχειρίσεως τῶν συναλλαγματικῶν μας ἀποθεμάτων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀντέδρασεν εἰπών, τὶ θέλετε, νὰ εἴπωμεν ψέματα; Αὐτὴ εἶναι πολιτικὴ 19ου αἰῶνος. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ἀντελήφθη τὸ νόημα τῆς παρατηρήσεως τοῦ κ. Καψάλη. Κύριοι βουλευταί, τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα τῆς χώρας, ὅπως παρουσιάζονται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὀνομαστικά, δὲν εἶναι ὀργανικά. Σχηματίζονται ἀπὸ τὰς βραχυπροθέσμους πιστώσεις τοῦ ἐξωτερικοῦ, περιλαμβάνουν τὰς ἀποζημιώσεις τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ καὶ τὰ κεφάλαια τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀφρικῆς ποὺ τὰ ἐπενδύουν εἰς οἰκοδομάς, δηλ. πηγὰς μὴ ἐπαναλαμβανομένας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι τὸ καθαρὸν συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα. Μὲ αὐτὸ δυνάμεθα νὰ χρηματοδοτήσωμεν τὰς εἰσαγωγὰς μόνον 2,9 μηνῶν. Ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις συχνότατα ἐπικαλεῖται τὴν αὔξησιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς συναλλαγματικῶν πόρων, εἶναι χρήσιμον νὰ ὑπομνησθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τοῦτο εἶναι συνέπεια αὐξήσεως τῆς τουριστικῆς κινήσεως εἰς παγκόσμιον κλίμακα καὶ ἐπεκτάσεως αὐτῆς εἰς νέας χώρας. Διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς αὐτὸν τὸν κομπασμόν, ἂς σημειωθῇ ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶχε τὸ 1961 440.000 τουρίστας, ἡ Γιουγκοσλαβία 1.079.000 καὶ ἡ Ἱσπανία 7.455.262. Τὰ στοιχεῖα περιέχονται εἰς τελευταῖον δημοσίευμα τοῦ Ὀργανισμοῦ Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας. Ὀλίγας λέξεις θὰ εἴπω διὰ δύο κατηγορίας δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰς δαπάνας διὰ τὴν Παιδείαν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἄμυναν. Ἡ Ἑλλὰς φέρει τὸ μεγαλύτερον βάρος δαπανῶν ἀμύνης ἐξ ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου. Αὐτὸ ἐβεβαίωσεν ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Καὶ τὸ μικρότερον ποσοστὸν δαπανῶν ἀμύνης διὰ τὴν Παιδείαν. Αὐτὸ βεβαιοῦται ἀπὸ τὰ δημοσιευθέντα προσφάτως στοιχεῖα τοῦ Ὀργ. Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι χορηγοῦν ὑλικόν. Βεβαίως. Ἀλλὰ τὸ ὑλικὸν ἔχει ἀνάγκην δαπανῶν καὶ διὰ τὴν συντήρησίν του καὶ διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν στελεχῶν. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν ἐζήτησε τὴν ἐλάττωσιν τῆς ἀμύνης τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ τῶν δαπανῶν ἀμύνης διὰ συμμετοχῆς εἰς αὐτὰς καὶ τῶν ἄλλων συνεταίρων τῆς ἀτλαντικῆς συμμαχίας. Τὸ χαμηλὸν ποσοστὸν δαπάνης διὰ τὴν Παιδείαν δημιουργεῖ κινδύνους ἐθνικούς. Ζῶμεν εἰς νέαν ἐποχήν, ὅπου οἱ ἀνειδίκευτοι ἀντικαθίστανται ἀπὸ τὰς μηχανάς, ἐνῷ οἱ εἰδικευμένοι πολλαπλασιάζονται. Τὸ σύγχρονον Κράτος εἶναι Κράτος ἐπιστημόνων καὶ τεχνικῶν. Μονομαχία διεξάγεται εἰς παγκόσμιον κλίμακα ἐπὶ τοῦ ποία χώρα δαπανᾶ περισσότερα ποσὰ διὰ τὴν Παιδείαν. Ἡ Παιδεία εἶναι κατ’ ἐξοχὴν παραγωγικὴ ἐπένδυσις καὶ προϋπόθεσις τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως εἶναι δὲ θλιβερόν, ὅτι μὲ ἀπεργίας μαθηταί, φοιτηταὶ καὶ διδάσκαλοι ἀνέλαβον νὰ πληροφορήσουν περὶ τούτου τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ πολιτικὴ κάθε Κυβερνήσεως κρίνεται ἀπὸ τὴν ἱεράρχησιν ἔργων, δαπανῶν, σκοπῶν. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ δαπανῶνται δεκάδες ἑκατομμυρίων εἰς ἔργα ἄχρηστα καὶ προκλητικῆς πολυτελείας, εἰς Γκόλφ, Καζίνα καὶ χαρτοπαικτικὰς Λέσχας, ὅταν σχολεῖα στεγάζωνται εἰς τρώγλας, μαθηταὶ διδάσκωνται καθήμενοι καταγῆς ἐλλείψει θρανίων, σχολεῖα στεροῦνται διδασκάλων. Ἡ χθεσινὴ κυβερνητικὴ ἀνακοίνωσις διὰ τὰς δαπάνας τῆς Παιδείας, ἀποκαλύπτει πλήρως τὰς βαθυτέρας ἀδυναμίας τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ αὐξήσῃ τὰς δαπάνας διὰ τὴν Παιδείαν, διότι δὲν δύναται νὰ περιορίσῃ τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων, ὡς ἐὰν αἱ δαπάναι διὰ τὴν Παιδείαν δὲν ἀποτελοῦν ἐπένδυσιν Εἶπεν ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ἀπορροφητικότης εἰς τὸν τομέα δαπανῶν Παιδείας εἶναι περιωρισμένη. Καὶ πράγματι εἶναι, ἐὰν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψει ὅ,τι εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι δηλαδὴ ἐπὶ 200 ἑκατομμυρίων ἐκ τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων διὰ τὴν Παιδείαν, οἱ 10 πρῶτοι μῆνες οἰκονομικοῦ ἔτους ἀπερρόφησαν μόνον 90 ἑκατομμύρια. Ἀλλὰ ποῖος πταίει διὰ τοῦτο; Εἶναι νοητὸν νὰ εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ 8 ἔτη καὶ νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπορροφητικότης εἰς τὸν σπουδαιότερον τομέα, ὡς εἶναι ἡ Παιδεία; Τοῦτο ἀποτελεῖ πανηγυρικὴν ὁμολογίαν ἀνυπαρξίας προγράμματος, διότι, ὅταν ὑπάρχει πρόγραμμα, ὑπάρχει καὶ ἀπορροφητικότης. Καὶ τώρα, κ. βουλευταί, εἰσέρχομαι εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ τμήματος ἐκείνου τοῦ δημοσίου χρέους ποὺ ἀφορᾶ τοὺς Ἀμερικανοὺς κομιστὰς τίτλων, χωρὶς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, οὔτε τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν ρύθμισιν ἐκείνου τοῦ τμήματος τοῦ δημοσίου χρέους. Ἡ Ε.Κ. ἔλαβε θέσιν δι’ ἀνακοινώσεως, ἐπικρίνασα καὶ τὴν ἔκτασιν τῶν ἀναληφθεισῶν ὑποχρεώσεων, ὀφειλομένων εἰς κομπορρημοσύνην τῆς εὐημερίας καὶ εἰς τὴν διάκρισιν μεταξὺ ἀλλοδαπῶν καὶ ἰθαγενῶν. Ἤδη, οἱ ἄλλοι ὁμολογιοῦχοι, ἐπικαλούμενοι τὴν εὐημερίαν, δὲν δέχονται οὔτε τὴν Ἀμερικανικὴν ρύθμισιν καὶ ζητοῦν περισσότερον. Οἱ «Τάϊμς» τῆς περασμένης Τετάρτης, σχολιάζοντες τὴν διακοπὴν τῶν διαπραγματεύσεων μὲ τοὺς Ἄγγλους ὁμολογιούχους, ἔλεγον, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐπικαλεῖται «πενίαν», τὴν ἰδίαν ἀκριβῶς στιγμὴν ποὺ διακηρύσσει, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ προοπτικὴ τῆς χώρας εἶναι λαμπρά. Κατὰ τὴν τελικὴν ρύθμισιν τοῦ δημοσίου χρέους πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα, ὅτι ὅσα κερδίζουν αἱ Τράπεζαι ἀπὸ τὴν ρύθμισιν, θὰ ἀποδοθοῦν εἰς μικροκαταθέτας, αἱ καταθέσεις τῶν ὁποίων ἐξημηδενίσθησαν μὲ τὸν πληθωρισμὸν τῆς κατοχῆς. Ἀδικαιολογήτως βραδύνει ἡ ρύθμισις τῶν δικαιούχων ἐξ ἀσφαλιστικῶν συμβάσεων ζωῆς. Αἱ ἑταιρεῖαι ἔκαμαν ὑποχρεωτικῶς ἐπένδυσιν τῶν ἀσφαλίστρων εἰς ἀκίνητα. Χάριν τῶν ἠσφαλισμένων, τὰ ἀκίνητα παραμένουν, ἡ ἀξία των ηὐξήθη ἰλιγγιωδῶς καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι, χάριν τῶν ὁποίων καὶ μὲ τὰ χρήματα τῶν ὁποίων ἐγένοντο αἱ ἀγοραὶ ἀκινήτων, οὐδὲν λαμβάνουν. Ἡ ρύθμισις τοῦ δημοσίου χρέους ἐπιβάλλει τὴν ἐξέτασιν παλαιῶν ἐκκρεμοτήτων διὰ νὰ ἐμφανίζεται τὸ Κράτος ὅτι εἶναι συνεπὲς εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του μόνον ὅταν ὑφίσταται ἐξωτερικὴν πίεσιν. Ἀναφέρω παραδειγματικῶς ὀφειλὰς εἰς πολίτας ἀπαλλοτριώσεων καὶ τὸ ζήτημα τῶν ἀποζημιώσεων τῶν μὴ ἀνταλλαξίμων Κωνσταντινοπολιτῶν. Διὰ τοὺς τελευταίους εἶχε δοθῆ ἡ ὑπόσχεσις μελέτης πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως δοθεῖσαν τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1956. Κύριοι βουλευταί, εἶναι χρήσιμον νὰ λεχθοῦν ὀλίγα καὶ περὶ τὴν μυθολογίαν τοῦ Κονσόρτσιουμ μὲ τὸ ὁποῖον ἠσχολήθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅταν τὸν παρελθόντα Μάϊον ἀπεφασίσθη ἡ ἵδρυσίς του, ἡ Κυβέρνησις ἐπανηγύρισε τὴν μεγάλην ἐπιτυχίαν. Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐξῆρε διὰ δηλώσεών του τῆς 8ης Μαΐου τὴν μεγάλην σπουδαιότητα ποὺ εἶχον αἱ ἀποφάσεις διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Τουρκίαν. Ὅταν ἡ Ε.Κ. ἐπεχείρησε νὰ μειώσῃ τὸν κυβερνητικὸν ἐνθουσιασμόν, ἐδέχθη πυρὰ ὁμαδικὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἰδοὺ αἱ δηλώσεις: «Διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του τὸ Ν.Α.Τ.Ο. ἐπιλαμβάνεται ἀντιμετωπίσεως οἰκονομικῶν θεμάτων μέλους του. Εἰς τοῦτο ἔγκειται ἡ μεγίστη ἐπιτυχία τῆς Κυβερνήσεως». Καὶ συνεχίζει τὸ ἀνακοινωθέν: «Ἡ Ε.Κ. τυφλωμένη ἀπὸ κομματικὸν πάθος δὲν κατώρθωσε νὰ ἀντιληφθῇ κ.λ.π.». Προχθές, ἐπανῆλθεν ἐκ Παρισίων ἀπὸ τὴν διάσκεψιν τοῦ Κονσόρτσιουμ ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ βαρυπενθῶν κατησχυμένος μὲ τὴν οὐρὰν εἰς τὰ σκέλη, ἀντελήφθη μὲ πολλὴν καθυστέρησιν, ὅτι ἡ ἵδρυσις τοῦ Κονσόρτσιουμ, ἦτο μὲν ἐπιτυχία διὰ τὴν Τουρκίαν, ἀλλὰ τραγικὴ ἀποτυχία διὰ τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι καιρὸς νὰ μάθῃ ὁ λαὸς εἰς βάρος τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις παίζει μίαν ἀπαράδεκτον κωμωδίαν ποία εἶναι ἡ πραγματικὴ ἱστορία τοῦ Κονσόρτσιουμ. Ἡ ἰδέα, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ παρουσιάσῃ ὡς ἰδικήν της δὲν τῆς ἀνήκει. Τῆς ὑπεδείχθη ἁπλῶς νὰ τὴν ἐμφανίσῃ ὡς ἰδικήν της. Ἡ ἰδέα εἶναι Ἀμερικανικὴ καὶ ἐξυπηρετεῖ ἀπολύτως τοὺς σκοποὺς τῆς Ἀμερικανικῆς πολιτικῆς. Εὐλόγως ἡ Ἀμερικὴ ἔχουσα προβλήματα ἡ ἰδία καὶ βλέπουσα τὴν ἁλματώδη ἄνοδον πλουσίων συνεταίρων τῆς Εὐρώπης ἐσκέφθη νὰ μεταθέσῃ τὰς εὐθύνας διὰ τὴν πρὸς τὴν Ἑλλάδα βοήθειαν εἰς ἄλλους ὤμους. Αὐτὸ σημαίνει τὸ Κονσόρτσιουμ. Ἀντιλαμβάνομαι ἀπολύτως τὴν Ἀμερικανικὴν πολιτικήν. Ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ νὰ ἐμφανίζεται ἡ ἵδρυσις τοῦ Κονσόρτσιουμ, δηλαδὴ ἡ διακοπὴ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ὄχι ἁπλῶς ὡς μεγάλη, ἀλλ’ ὡς «μεγίστη» Ἑλληνικὴ ἐπιτυχία, μὲ ἐμβάλλει εἰς πολὺ μελαγχολικὰς σκέψεις διὰ τὸ μέλλον αὐτῆς τῆς χώρας. Διερωτῶμαι μήπως οἱ ἀσκοῦντες τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν ἔχουν χάσει τελείως καὶ τὸν ἔλεγχον τῶν μεγάλων καὶ τὸ μέτρον τῶν εὐθυνῶν των καὶ μήπως ἡ Ἑλλὰς κυβερνᾶται ἀπὸ παιδιά, τὰ ὁποῖα δὲν κάμνουν πολιτικήν, ἀλλὰ παίζουν. Πρέπει νὰ αἰσθάνεται ἐθνικὴν μείωσιν, ὅταν σκέπτεται πόσον θὰ ἐκάγχαζον οἱ ξένοι βλέποντες τὴν Κυβέρνησιν Ἀθηνῶν νὰ ὁμιλῇ περὶ μεγίστης Ἑλληνικῆς ἐπιτυχίας. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπαντῶν εἰς τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἐγένετο ἐσφαλμένη διαχείρισις τῶν Συνταγματικῶν ἀποθεμάτων, ὅτι ἡ χώρα δὲν ἠμπορεῖ νὰ περιφέρῃ δίσκον ἐπαιτείας ἐμφανίζουσα τὴν κατάστασιν χειροτέραν τῆς πραγματικῆς. Τοῦτο εἶπεν, θὰ ἐνεθύμιζε διπλωματίαν τοῦ 19ου αἰῶνος, ἡ ὁποία δὲν εὐδοκιμεῖ εἰς τὴν ἐποχήν μας. Ἀλλ’ οὐδεὶς ἐζήτησε νὰ παρουσιάσωμεν τὴν κατάστασίν μας χειροτέραν. Ἐμεῖς ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λέγῃ τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Νὰ παύσῃ νὰ κομπορρημονῇ περὶ τῆς ἀνυπάρκτου εὐημερίας. Νὰ παύσῃ νὰ διαφημίζῃ ἀνυπάρκτους θριάμβους της. Διότι μὲ ὅλα αὐτὰ βλάπτει τὸν τόπον. Κατηγόρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸν κ. Στεφανόπουλον, ὅτι ἔδωσεν οὐχὶ λαμπρὰν εἰκόνα τῆς ὑφισταμένης προοπτικῆς τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Δὲν βλέπετε, εἶπεν, τὴν νομισματικὴν σταθερότητα; Δὲν βλέπετε τὴν αὔξησιν τῶν καταθέσεων εἰς τὰς Τραπέζας; Δὲν εἶναι αὐτὰ ἐκδηλώσεις ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν ἐφαρμοζομένην οἰκονομικὴν πολιτικήν; Ὄχι κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι. Ἡ συνεχὴς ἐπίκλησις τῆς νομισματικῆς σταθερότητος προδίδει βαρεῖαν ἄγνοιαν στοιχειωδῶν κανόνων τῆς οἰκονομικῆς θεωρίας καὶ πρακτικῆς. Στόχος μας, δὲν εἶναι ἡ νομισματικὴ σταθερότης, ἀλλὰ ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν, ἡ ἐλάττωσις τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως, ἡ ἀνάσχεσις τῆς αἱμορραγίας τῆς μεταναστεύσεως, ἡ καλυτέρα ἐκπαίδευσις τοῦ λαοῦ, ἡ βελτίωσις τοῦ ἐπιπέδου ζωῆς. Σκοπός μας εἶναι ἡ ταχεῖα οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας. Σεῖς λέγετε: Ἡ ἀνεργία καὶ ἡ ὑποαπασχόλησις αὐξάνουν, ἀλλὰ ἔχομεν οἰκονομικὴν σταθερότητα. Ἡ αἱμορραγία τῆς μεταναστεύσεως συνεχίζεται, ἡ ὕπαιθρος ἐρημώνεται, ἀλλὰ ἔχομεν νομισματικὴν σταθερότητα. Αἱ ἐξαγωγαὶ εἶναι στάσιμοι, τὰ φροῦτα σήπονται, ἀλλὰ ἔχομεν νομισματικὴν σταθερότητα. Ἔχομεν τὴν χαμηλοτέραν δαπάνην διὰ τὴν Παιδείαν, τὰ σχολεῖα μας εἶναι τρῶγλαι, δὲν ἔχομεν θρανία καὶ δασκάλους. Ἀλλὰ ἔχομεν νομισματικὴν σταθερότητα. Δὲν ἀποτελεῖ, λοιπόν, αὐτοσκοπὸν ἡ νομισματικὴ σταθερότης, ποὺ εἶναι ἄλλως τε παγκόσμιον φαινόμενον τῶν τελευταίων ἐτῶν. Οὔτε ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν πολιτικήν σας ἡ αὔξησις τῶν καταθέσεων εἰς τὰς Τραπέζας ἐκ λογαριασμῶν ὄψεως ἢ βραχείας προθεσμίας. Ἐκδήλωσιν ἐμπιστοσύνης θὰ ἀπετέλει ἂν ἡ ἀποταμίευσις κατηυθύνετο εἰς μακροπροθέσμους παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Ἐκδήλωσιν ἐμπιστοσύνης θὰ ἀπετέλει ἂν ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἐπροθυμοποιεῖτο νὰ κάμῃ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας. Ἀντὶ βιομηχανικῶν ἐπενδύσεων προτιμᾷ τὰς οἰκοδομάς. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ κλασσικὸν δεῖγμα ἀποτυχίας τῆς οἰκονομικῆς σας πολιτικῆς καὶ ἔλλειψιν ἐμπιστοσύνης πρὸς αὐτήν. Ἡ Ἑλλὰς ἐπλήρωσε, πληρώνει καὶ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ πληρώνῃ πολὺ ἀκριβὰ τὴν Κυβερνητικὴν κομπορρημοσύνην περὶ εὐημερίας. Ἄν δὲν ἔπεισεν ἡ Κυβέρνησις τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τοῦ ὁποίου ὅλαι αἱ τάξεις τελοῦν εἰς κατάστασιν ἐξεγέρσεως, ἠμπορεῖ νὰ καυχηθῇ, ὅτι ἔπεισε τὰ Κονσόρτσιουμ καὶ τοὺς ὁμολογιούχους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Τὸ μαχαῖρι ἔφθασεν ἤδη εἰς τὸ κόκκαλον. Ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ ὁμιλήσῃ εἰς Παρισίους τὴν γλῶσσαν τῆς ἀληθείας. Ἀλλά, ὡμίλησεν εἰς τὸ αὐτὶ καὶ ὑπὸ ἐχεμύθειαν. Ἑλληνικὸν ὑπόμνημα, γραμμένον Ἀγγλιστὶ φέρον ἡμερομηνίαν 20 Νοεμβρίου (καὶ στοιχεῖα Κονσόρτσιουμ. Ἑλλὰς 62)6 καὶ χαρακτηρισμὸν «ἀπόρρητον» περιέχει πραγματικὴν κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον τὴν εἰκόνα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἐκεῖ ἡ Κυβέρνησις δίδει μίαν εἰκόνα κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον ἀκριβῆ τῆς καταστάσεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἐκεῖ ὁμολογεῖ ἡ Κυβέρνησις τὴν χρεωκοπίαν τῆς βιομηχανικῆς πολιτικῆς καὶ λέγει, ὅτι θὰ λάβῃ, ταχέως, μέτρα διὰ νὰ ἀναπληρώσῃ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, ἡ ὁποία δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς προσδοκίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκεῖ, διὰ πρώτην φοράν, ἡ Κυβέρνησις, ὁμιλοῦσα περὶ συναλλαγματικῶν ἀποθεμάτων, λέγει ὅτι τὸ ὕψος των, ὡς ἐμφανίζεται, εἶναι ὀνομαστικόν, ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὴν διόγκωσιν τῶν πιστώσεων τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἄλλας πηγὰς μὴ ἐπαναλαμβανομένας. Ἐκεῖ λέγεται, ὅτι τὸ πραγματικὸν ὕψος τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ εἰσαγωγάς, παρὰ μόνον 2,9 μηνῶν. Τὸ στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου ἔδωσα, δὲν εἶναι ἰδικόν μου. Περιέχεται εἰς τὸ ἐμπιστευτικὸν ὑπόμνημα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸ Κονσόρτσιουμ. Κύριοι βουλευταί, ζητῶ τὴν κατάθεσιν τοῦ ὑπομνήματος καὶ ἡ αἴτησίς μου αὐτή, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ θεωρηθῇ ὡς αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφου. Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζονται τὰ Ἑλληνικὰ προβλήματα ὡς ἀπόρρητα. Παρόμοια ἔγγραφα, ὅταν συντάσσωνται ἀπὸ ξένας χώρας, ὄχι μόνον δὲν χαρακτηρίζονται ὡς ἀπόρρητα, ἀλλὰ λαμβάνεται μέριμνα, ὥστε νὰ δοθῇ εἰς αὐτὰ ἡ μεγαλυτέρα δυνατὴ δημοσιότης. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ γνωρίζουν τὸ κείμενον ὅλαι αἱ ξέναι Κυβερνήσεις τῶν χωρῶν μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τοῦ Κονσόρτσιουμ, νὰ τὸ γνωρίζουν αἱ ξέναι Ἀντιπολιτεύσεις, διότι ὅποιος ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν ἢ τὴν Γερμανικήν, ἀντιπολιτευόμενος βουλευτὴς θὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ὑπομνήματος, ὁσονδήποτε καὶ ἂν χαρακτηρίζεται, ὡς ἐμπιστευτικὸν εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἀγνοῇ αὐτὸ τὸ κείμενον ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, δηλαδὴ ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ἀπόρρητον εἶναι ἐφεύρεσις νεοελληνικὴ εὐφυΐα, μὲ τὴν ὁποίαν ἐπιδιώκεται ἡ μὴ ἀποκάλυψις τῆς κραυγαλέας ἀντιθέσεως μεταξὺ αὐτῶν τὰ ὁποῖα λέγει ἡ Κυβέρνησις περὶ ἀποθεμάτων καὶ προόδου καὶ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ὑπεχρεώθη νὰ εἴπῃ εἰς τὸ Κονσόρτσιουμ. Τὸ Κονσόρτσιουμ δὲν τὸ ἐπείσατε, παρὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐδώσατε. Διατί; Διότι τὸ Κονσόρτσιουμ συγκροτεῖται ἀπὸ ἀντιπροσώπους Δημοκρατικῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι λογοδοτοῦν καὶ δὲν ἀρκεῖ νὰ πείσετε ψιθυρίζοντας εἰς τὸ αὐτὶ τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου μέλους τοῦ Κονσόρτσιουμ, ξέρετε; μὴ ἀκοῦτε αὐτὰ ποὺ λέγομεν. Αὐτὰ εἶναι ἀρλοῦμπες δι’ ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα μόλις φθάνουν δι’ Ἑλληνικὰς εἰσαγωγὰς 2,9 μηνῶν. Δὲν ἀρκεῖ νὰ τὸ ψιθυρίσετε αὐτὸ εἰς τὸ οἱονδήποτε μέλος τοῦ Κονσόρτσιουμ, διὰ νὰ βγῇ νὰ σᾶς δώσῃ χρήματα διὰ τὴν οἰκονομικήν σας ἀνάπτυξιν. Διότι αὐτὸ τὸ μέλος λογοδοτεῖ ἐνώπιον κἄποιας Βουλῆς ἢ οἱ βουλευταὶ λογοδοτοῦν ἐνώπιον κἄποιου λαοῦ καὶ ὁ λαὸς αὐτὸς γνωρίζει αὐτὰ ποὺ γράφουν οἱ TIMES, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἀθηνῶν διαφημίζει τὴν λαμπρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς Ἑλλάδος. Ἰδοὺ διατὶ πρέπει νὰ δοθῇ μεγάλη δημοσιότης εἰς τὸ κείμενον αὐτό, διὰ νὰ πεισθῇ ἡ κοινὴ γνώμη τῆς Εὐρώπης, ὅτι εἶναι ἀδύνατος ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας, εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐκτέλεσις τοῦ πενταετοῦς προγράμματος, χωρὶς σημαντικὴν ξένην βοήθειαν. Καὶ τότε θὰ τὴν ἔχετε. Αὐτὸ τὸ ὅτι εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐκτέλεσις τοῦ πενταετοῦς προγράμματος γράφεται, ὅμως, εἰς τὸ μυστικὸν ὑπόμνημα καὶ τονίζεται, ὅτι αὐτὴ ἡ βοήθεια, τὴν ὁποίαν ἀναμένομεν ἀπὸ τὸ Κονσόρτσιουμ, ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν —λέγει τὸ ὑπόμνημά σας— τῆς ἐκτελέσεως τοῦ πενταετοῦς προγράμματος. Δὲν θέλω νὰ ὑποθέσω, ἐπειδὴ γνωρίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις λειτουργεῖ, ἐν πολλοῖς μὲ τὴν μέθοδον τῶν κλειστῶν, τῶν στεγανῶν διαμερισμάτων, ὅτι δὲν ἔχει γνῶσιν τοῦ ὑπομνήματος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι εἶναι καὶ ὑπεύθυνος τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ ἕνα τοιοῦτον ἔγγραφον θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ εἶχεν εἴδει προτοῦ ἀποστείλῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον περιέχει στοιχεῖα περὶ τῆς πορείας, τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῆς δημοσίας δαπάνης ἐν γένει. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διεφώνησε μὲ τὸν κ. Στεφανόπουλον καὶ διότι ἔθεσε τὸ θέμα ἐπὶ πολιτικοῦ ἐπιπέδου. Τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως εἶναι πρόβλημα, πρὸ παντὸς πολιτικὸν καὶ μετὰ οἰκονομικόν. Πολὺ ὀρθῶς τὸ ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Στεφανόπουλος.

§50Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν διεφώνησεν ἐπ’ αὐτοῦ.

§51Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἰς αὐτὸ ἀπήντησεν, ὅτι ἐδῶ ἔχομεν αὐτὸ τὸ πολιτικὸν ἀγαθόν, τὴν πολιτικὴν σταθερότητα. Κύριοι βουλευταί, πολιτικὴ σταθερότης εἶναι, ὄντως, ἀγαθόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξηγηθῶμεν τὶ ἐννοοῦμεν πολιτικὴν σταθερότητα. Πολιτικὴ σταθερότης δὲν εἶναι παραμονὴ μιᾶς Κυβερνήσεως ἐπὶ 10, 15, 20 χρόνια εἰς τὴν ἀρχήν. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ χαρακτηριστικόν, οὔτε τὸ νόημα τῆς πολιτικῆς σταθερότητος. Ἡ πολιτικὴ σταθερότης εἶναι ἀγαθόν, μόνον ὅταν λειτουργοῦν κατὰ τρόπον ἄψογον οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοὶ εἰς μίαν χώραν. Ὅταν ἐφαρμόζεται τὸ Σύνταγμα, ὅταν τὰ πολιτικὰ κόμματα διαγωνίζωνται, ἐπὶ ἴσοις ὅροις εἰς τὸν δημόσιον βίον. Ὑπάρχει καὶ ἄλλου εἴδους πολιτικὴ σταθερότης, αὐτήν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ Μπατίστα καὶ τὴν ὁποίαν ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, καὶ ὁ Μεντερές. Ἀλλ’ αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ πολιτικαὶ σταθερότητες, ὅταν δὲν στηρίζονται εἰς λειτουργίαν τῆς Δημοκρατίας, ἔχουν τραγικὰς συνεπείας, διὰ τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον ἀφοροῦν καὶ ἐνίοτε διὰ τὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν. Κύριοι βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας, μὴ νομίζετε ὅτι εὑρίσκεθε πολὺ καλά, πολὺ σταθερὰ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Κάθεσθε ἐπὶ κρατῆρος ἡφαιστείου. Ὅλαι αἱ τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εὑρίσκονται εἰς ἐξέγερσιν. Ἡ χώρα διέρχεται κρισιμωτάτην καμπήν. Ὅπως πρὸ ὀλίγου εἶπον, ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ μᾶς θέτει ἐνώπιον νέων ἀντικειμενικῶν σκοπῶν. Μᾶς τάσσονται σκληραὶ καὶ ἀμείλικτοι προθεσμίαι. Δὲν ἐπιτρέπεται οὔτε μία ὥρα νὰ πάῃ χαμένη. Ὅλαι αἱ χῶραι τῆς Εὐρώπης εὑρίσκονται εἰς καλπασμὸν βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως. Καὶ σεῖς κατηγορεῖτε τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, σταυρώνοντας τὰ χέρια, ὅτι δὲν ἐκτελεῖται τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων. Βλέπετε τὰ συμβαίνοντα κατὰ τρόπον μοιρολατρικόν. Ἡ χώρα πορεύεται χωρὶς σχέδιον, χωρὶς γραμμὴν καὶ κινδυνεύει νὰ καταποντισθῇ μέσα εἰς τὸ πέλαγος τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Κύριοι τῆς πλειοψηφίας, ἔχετε μείνει πολλὰ χρόνια εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἔχετε βλάψει πολὺ τὸν τόπον. Ἔχετε καταλύσει τὴν Δημοκρατίαν καὶ ἔχετε ἐγκαταστήσει τὸ Κράτος τοῦ Κόμματος. Ἡ χώρα εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπαλλαγῇ, τὸ ταχύτερον, τῶν ὑπηρεσιῶν σας. Διότι μόνον οὕτω θὰ τεθῇ τέρμα εἰς μίαν περίοδον ἐθνικῆς παρακμῆς, μόνον οὕτω θὰ τεθῇ ὁ λαὸς ἐπὶ τῷ ἔργῳ ἀνορθώσεως. Καὶ τοῦτο θὰ γίνῃ ἀφοῦ ἀποκατασταθῇ ἡ Δημοκρατία εἰς τὴν χώραν. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον.

§53Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἡ αἴτησις τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν Βουλήν, ὅπως γίνεται συχνὰ κάθε ἔτος, νὰ τῆς ἐπιτρέψῃ τὴν προσωρινὴν διοίκησιν τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν μὲ τὰ λεγόμενα δωδεκατημόρια ἔδωσεν ἀφορμήν, πρῶτον μὲν νὰ κατηγορηθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι παραβαίνει τὸ Σύνταγμα, κατόπιν δὲ νὰ ὑποστῇ κριτικήν, διὰ γενικοτήτων, ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς. Ἀπὸ 16 ἐτῶν, ἀπὸ τὴν ἐποχήν, δηλαδή, ὅπου ἡ Ἑλλὰς ἀπηλλάγη τῆς ξένης κατοχῆς καὶ ἐπανῆλθεν εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Συνταγματικοῦ Πολιτεύματος, προϋπολογισμός, ἐγκαίρως δὲν κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν εἶναι, λοιπόν, προνόμιον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως τὸ ὅτι ἡ συνταγματικὴ ἐπιταγὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόζεται. Τὰ αἴτια εἶναι γνωστὰ καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναληφθοῦν. Ἀλλ’ ἂν διὰ κάθε θέμα ἐπικαλούμεθα ἕν ἔθιμον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ δημιουργηθῇ, δὲν βλέπω τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ θεωρήσωμεν ὡς καθιερωμένον ἔθιμον τὸ γεγονός, ὅτι ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς δὲν δύναται νὰ κατατίθεται ἐντὸς τῆς συνταγματικῆς προθεσμίας, λόγῳ ἀδυναμίας πραγματοποιήσεως αὐτῆς. Ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰσηγήθη τὴν σκέψιν ὅπως, ὅταν συζητηθῇ ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος νὰ περιληφθῇ καὶ αὐτὴ ἡ διάταξις, ἔτσι ὥστε αἱ Κυβερνήσεις ἐνώπιον συγκεκριμένων στοιχείων νὰ δύνανται νὰ συντάσσουν τὸν ἑπόμενον προϋπολογισμόν. Καὶ νομίζω, ὅτι ὁ συνάδελφος, ὁ ὁποῖος προηγήθη ἐμοῦ τοῦ βήματος τούτου ἀπειλῶν τοὺς σημερινοὺς Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ κληθοῦν νὰ δώσουν λόγον διὰ τὴν παράβασιν αὐτήν, δὲν ἔπρεπε, νομίζω, νὰ λησμονήσῃ καὶ τὸν ἑαυτόν του, διότι ὑπῆρξεν Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καί, φαντάζομαι, ὅτι καὶ αὐτὸς εἶναι συνυπεύθυνος διὰ τὸ δημιουργηθὲν ἔθιμον. Δὲν θὰ τὸν μιμηθῶ εἰς τὸ νὰ κάμω προβλέψεις ἐπὶ τοῦ τελικοῦ κλεισίματος τοῦ τρέχοντος προϋπολογισμοῦ, οὔτε κἂν νὰ διαθέσω τὰ περισσεύματα, τὰ ὁποῖα αὐτὸς βλέπει εἰς σκοπούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι δημαγωγικῶς ἐπίκαιροι, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ πραγματοποιήσιμοι. Εἶναι εὔκολον καὶ εἶναι πολὺ ρηχὸν νὰ καταγγέλλῃ κανεὶς τὴν Κυβέρνησιν διότι κάμνει γκὸλφ καὶ ἐγκαινιάζει καζῖνα, ἐνῷ δὲν προβλέπει διὰ τὴν Παιδείαν αὔξησιν πιστώσεων. Ὁ κ. συνάδελφος ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀρκετὰ ἐγκρατὴς τῶν δημοσίων πραγμάτων καὶ τὴν δημοσίων οἰκονομικῶν, ὥστε νὰ γνωρίζῃ, ὅτι καὶ τὰ γκὸλφ καὶ τὰ καζῖνα ἀποβλέπουν εἰς ἐνίσχυσιν τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν, ὥστε ἐξ αὐτοῦ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὅλαι αἱ δυναταὶ νὰ ἀντιμετωπίζωνται ἀνάγκαι. Κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐφαρμόζει ἕν οἰκονομικὸν πρόγραμμα ἀναπτύξεως, τὸ ὁποῖον συνέταξεν αὐτή, ὡς Κράτος, ὡς Κυβέρνησις καὶ ἐν συνεχείᾳ, κατὰ συνεκδοχήν, εἰς τὸν γνωστὸν κατήφορον, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει παρασυρθῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὡς Κόμμα. Δὲν γνωρίζω κατὰ ποῖον τρόπον θεωρεῖται, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συνταχθῇ ἓν οἰκονομικὸν πρόγραμμα ἑνὸς Κράτους κατ’ ἄλλον τρόπον. Δὲν γνωρίζω ἄλλο Κράτος νὰ συνέταξε μὲ ἄλλας μεθόδους τὰ προγράμματα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως αὐτῶν. Ἔγινε καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα μία ἐπιστημονικὴ ἑταιρεία μὲ τὴν φιλοδοξίαν νὰ βοηθήσῃ τὸ Κράτος εἰς τὸ νὰ βελτιώσῃ ἢ νὰ ἀνασυντάξῃ τὸ οἰκονομικὸν του πρόγραμμα. Ἀλλά, δυστυχῶς, ὅπως πολλαὶ ἰδιωτικαὶ πρωτοβουλίαι εἰς τὴν χώραν μας, ἔτσι καὶ αὐτὴ δὲν ἐπέτυχε καὶ οὐδεμία συνδρομὴ ἐδόθη ἀπὸ τὰς ἑταιρείας αὐτὰς εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ βελτιώσῃ κατά τι τὸ πρόγραμμά της, ἂν χρήζῃ διορθώσεως καὶ ἂν ὑπάρχῃ ἀνάγκη βελτιώσεως. Κύριοι, αὐτὴν τὴν ὥραν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, διὰ τὴν ὁποίαν τόσος λόγος γίνεται εἰς τὴν χώραν μας, γίνονται σκέψεις κοινοῦ εὐρωπαϊκοῦ σχεδίου ἀναπτύξεως. Τὰς σκέψεις αὐτὰς τὰς ἐπεξεργάζονται καὶ ὑποθέτω, ὅτι ἂν ἐπιτύχουν τελικῶς θὰ τὰς ἐφαρμόσουν οἱ οἰκονομικοὶ ἀντιπρόσωποι τῶν Κυβερνήσεων εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Θὰ κατηγορηθῇ, τότε, ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ ὅτι δὲν ἀνέθεσεν εἰς τοὺς ἰδιώτας, εἰς τοὺς ἀδεσμεύτους καὶ ἀνευθύνους ἐπιστήμονας νὰ καταρτίσουν τὸ πρόγραμμα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς; Δὲν νομίζω, ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ κατηγοροῦν τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν ἀνέθεσεν εἰς οἱονδήποτε ἄλλον ἐκτὸς αὐτῆς νὰ συντάξῃ τὸ οἰκονομικόν της πρόγραμμα, θὰ κατηγορήσουν καὶ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ τὰ ἄλλα Κράτη, ὅτι καὶ αὐτοὶ ἀκολουθοῦν τὸν αὐτὸν δρόμον καὶ ὅτι ὁ δρόμος αὐτὸς εἶναι δικτατορικὸς δεξιὸς ἢ ἀριστερός. Κύριοι, ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καλὸν εἶναι νὰ κάμωμεν καὶ μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ συνήθως ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν λεγομένου, ὅτι ἡ Ἑλλάς, διὰ νὰ φθάσῃ τὰς χώρας, μετὰ τῶν ὁποίων συνεταιρίζεται εἰς τὴν οἰκονομικήν τους πρόοδον, πρέπει νὰ ἔχῃ ρυθμὸν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ταχύτερον ἀπὸ αὐτάς. Θεωρητικῶς, ἡ σκέψις αὐτὴ θὰ ἦτο ὀρθή, ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ, ἂν δηλαδὴ ἡ Ἑλλάς, ἡ καθυστερημένη οἰκονομικῶς χώρα, τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζομεν, εἶχε τὴν ἱκανότητα νὰ ξεπεράσῃ τὴν μεγάλην οἰκονομικὴν Εὐρωπαϊκὴν δύναμιν εἰς τὸν ρυθμὸν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ. Καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ, διότι ὁ ρυθμὸς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῶν πλουσίων χωρῶν εἶναι μοιραῖος νὰ εἶναι ὀλιγώτερον ταχὺς ἀπὸ τὸν ρυθμὸν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἀναπτυχθοῦν. Κύριοι, θὰ ἀναφέρω δύο παρατηρήσεις δύο ἐξόχων οἰκονομικῶν παραγόντων τῆς σημερινῆς Εὐρώπης. Ὁ ἕνας εἶναι ὁ κ. Μαρζολὲν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ὁ ὁποῖος εἶπε προσφάτως, ὅτι αἱ δυτικαὶ ἀγοραὶ ἔφθασαν εἰς στάδιον ὅπου δύσκολα κανεὶς δύναται νὰ προΐδῃ ἐὰν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἔπειτα εἶναι μεγαλυτέρα ἄνοδος ἢ κάμψις. Καὶ ὁ κ. Γιάκφσον τοῦ διεθνοῦς νομισματικοῦ ταμείου ἀνησυχεῖ ἀπὸ τὸν κίνδυνον νέας ἀμερικανικῆς ὑποχωρήσεως καὶ ἐκ τῆς ἐπιβραδύνσεως καὶ ἴσως...... ἡ ὁποία δύναται νὰ συμβῇ εἰς τὴν ὑπερήφανον πρόσφατον καμπύλην τῆς εὐρωπαϊκῆς αὐξήσεως. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἀναπόφευκτος κίνδυνος ἡ Ἑλλὰς νὰ μὴ ἠμπορέσῃ ποτὲ νὰ φθάσῃ τὰς οἰκονομικῶς ἀνεπτυγμένας χώρας καὶ νὰ εὑρίσκεται εἰς διαρκῆ ἀπόστασιν ἀπὸ αὐτόν. Διότι ἡ φύσις τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων εἶναι τοιαύτη, ὥστε ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι πλούσιοι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγάλην παραγωγήν, νὰ μὴ δύνανται νὰ γίνωνται διαρκῶς πλουσιώτεροι καὶ διαρκῶς νὰ αὐξάνουν τὴν παραγωγήν των. Ὑπάρχει λοιπὸν ἐλπὶς καὶ διὰ τοὺς πτωχούς. Ἄλλωστε τὸ πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῶν 6, περὶ τοῦ ὁποίου πρὸ ὀλίγου ὡμιλήσαμεν, παρέχει καὶ αὐτὴν τὴν ἐλπίδα διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὅτι εἶναι δυνατὸν μέσα εἰς τὸ γενικώτερον πλαίσιον νὰ παρέχῃ αὐτὴν τὴν ἐλπίδα νὰ δυνηθῇ καὶ αὐτὴ νὰ βελτιώσῃ τὴν οἰκονομικήν της προσπάθειαν, χάρις εἰς τὴν γενικωτέραν ἐνέργειαν, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ καταβληθῇ. Διότι γνωρίζετε, ὅτι ἐκτὸς τοῦ κοινοῦ προγράμματος, προβλέπεται κοινὴ νομισματικὴ πολιτικὴ καὶ κοινὸν νόμισμα. Προβλέπονται καὶ ἄλλα πράγματα, τὰ ὁποῖα φυσικὰ θὰ εὐνοήσουν καὶ τοὺς μεγάλους, ἀλλὰ καὶ τοὺς μικροὺς συνεταίρους των. Ἄλλη κατηγορία, ἡ ὁποία ἐξηνέχθη κατὰ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅτι βαρύνει αὐτὴν ἡ εὐθύνη τοῦ ὅτι ἡ δωρεὰν οἰκονομικὴ ἀμερικανικὴ βοήθεια πρὸς τὴν Ἑλλάδα ἐσταμάτησε. Κύριοι, ὁ προλαλήσας, κ. Μαῦρος, ἀνέφερε μερικοὺς ἀπὸ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους πράγματι αἱ Η.Π.Α. νομίζουν, ὅτι πρέπει καὶ τὴν βοήθειαν πρὸς ὅλον τὸν κόσμον νὰ περιορίσουν καὶ τὰς μεθόδους χορηγήσεως αὐτῆς νὰ μεταβάλουν. Ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους αὐτοὺς εἶναι τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἀμερικανικοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Ἄλλος λόγος εἶναι ἡ ἐξέγερσις τοῦ ἀμερικανικοῦ κοινοῦ ἐναντίον μιᾶς βοηθείας, ἐναντίον μιᾶς δαπάνης, ἡ ὁποία μεγάλως ἐπιβαρύνει τὸν ἀμερικανὸν φορολογούμενον, χωρὶς αὐτὸς νὰ ἀπολαμβάνῃ οὔτε κἂν τῆς εὐγνωμοσύνης τῶν Κρατῶν, τὰ ὁποῖα δέχονται τὴν βοήθειαν. Εἶναι περίφημον τὸ τελευταῖον ἐπεισόδιον τῆς ἀμερικανικῆς Βουλῆς. Ἕνας βουλευτής, ὁ κ. Πάσμαν εἶχεν ὑποστῆ αὐτοκινητιστικὸν δυστύχημα. Ἔσπασε τὸν ὦμον του, τὸν βραχίονά του καὶ τὸ πόδι του. Προκειμένου νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τῆς βοηθείας εἰς τὴν Βουλὴν τῶν ἀντιπροσώπων ἐμπῆκεν εἰς ἕνα ἁμαξάκι καὶ ἐνεφανίσθη εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§54Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καλὴ ὥρα, ὅπως ἐδῶ, ποὺ δὲν εἶναι κανεὶς Ὑπουργός.

§55Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἀπὸ τοῦ βήματος ἠρωτήθη ὑπὸ τῶν συναδέλφων του ἐὰν πονάῃ. Ἀπήντησεν ὅτι: «Πράγματι πονάω, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑποστηρίξω αὐτὴν τὴν ὥραν καὶ τὰ συμφέροντα τῶν 180 ἑκ. ἀμερικανῶν φορολογουμένων, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης πονοῦν».

§56Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Διὰ τοὺς Τούρκους;

§57Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Θὰ τὰ εἴπωμεν καὶ διὰ τοὺς Τούρκους, τὰ ὁποῖα σεῖς γνωρίζετε καλύτερον καὶ ἀπὸ ἐμέ.

§58Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§59Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Παρακαλῶ νὰ λείπουν αἱ ἀνόητοι διακοπαί. Ἐὰν ὑπάρχουν διακοπαὶ χρήσιμοι, παρακαλῶ, νὰ γίνωνται. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§60Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι φράσις ἀντικοινοβουλευτικὴ αὐτή. Ὀφείλει νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. Λύχνος, ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστὸς διὰ τὴν εὐπρέπειάν του. Δὲν πρέπει λοιπόν, κύριε Λύχνο, νὰ ἐπιμένετε σεῖς, διότι σᾶς θεωροῦμεν εὐπρεπῆ καὶ πρέπει νὰ ἀποδείξετε τὴν εὐπρέπειάν σας, ἀνακαλοῦντες τὴν λέξιν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι προκλητικὴ καὶ δὲν λέγεται συνήθως ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς αἰθούσης αὐτῆς.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραδέχομαι, ὅτι τοιαῦται φράσεις προκαλοῦν δυσφορίαν.

§62Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, εἶμαι πάντοτε εὐπρεπὴς καὶ ἀξιῶ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους μου νὰ εἶναι ἐπίσης εὐπρεπεῖς. Ἐὰν ὅμως κάμουν διακοπάς, διὰ νὰ μὲ συγχύσουν καθ’ ἣν ὥραν σκέπτομαι καὶ ὁμιλῶ, νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ εὐπρέπειαν ἐκ μέρους των καὶ ἀπαιτῶ ἀπὸ μὲν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ μὲ προστατεύσῃ, ἀπὸ δὲ τὸν κ. Στεφανόπουλον νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς ὀπαδούς του καὶ φίλους του νὰ εἶναι εὐπρεπέστεροι, ἐὰν θέλῃ καὶ ἐγὼ νὰ εἶμαι ἀπέναντί των ἐξ ἴσου εὐπρεπής.

§63Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω μίαν ἐξήγησιν ἀκόμη, διὰ νὰ ἐπανέλθω τῆς παρακλήσεώς μου. Ἐγένετο μία ἁπλῆ διακοπή.

§64Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἐγένοντο πολλαὶ διακοπαὶ ἐν συνεχείᾳ.

§65Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι. Δὲν ἐγένοντο προηγουμένως. Σᾶς ἠκούσαμεν μετὰ προσοχῆς. Ἀλλὰ ὀφείλει ὁ ρήτωρ ἀκριβῶς, διὰ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι εἶναι εὐπρεπής, νὰ ἀνακαλέσῃ, διότι ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτὸς εἶναι ὑβριστικός, κύριε Πρόεδρε. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀρνηθῆτε οὔτε σεῖς.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀκούσητε καὶ ἐμέ, κύριε Λύχνο. Μόλις ἐγένετο ἡ δευτέρα διακοπή, ἐκτύπησα τοὺς κώδωνας, διὰ νὰ ἐπιβάλω τὸν Κανονισμόν. Ἀλλὰ καὶ σεῖς ἐσπεύσατε. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δώσετε μίαν διευκρίνισιν.

§67Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν, ὅτι καὶ σεῖς θὰ πράξετε ἀπέναντί μου τὸ καθῆκον σας, ἀνακαλῶ λίαν εὐχαρίστως τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον εἰς ὄχι εὐπρεπεῖς διακοπάς.

§68Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸς τιμήν σας.

§69Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ ὁμιλήσητε, ὅταν τελειώσῃ ὁ ρήτωρ.

§71Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ λάβετε μίαν ἰδέαν περὶ τοῦ Ἀμερικανικοῦ πνεύματος ἐπὶ τοῦ προβλήματος τῆς βοηθείας, θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικοὺς συντόμους ἀριθμούς. Ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια, ἡ ὁποία ἐδόθη κατὰ τὸ ἔτος 1961–62 ἀνήρχετο εἰς 4.514 ἑκατ. δολλάρια. Ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἐζήτησε διὰ τὸ ἐρχόμενον ἔτος αὔξησιν τῆς βοηθείας εἰς 4.965 ἑκατ. δολλάρια. Τὸ Κογκρέσσον ἐνέκρινε μόνον 3.928 ἑκατ. δολλάρια, περιέκοψε δηλαδή, τὴν αἴτησιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως κατὰ 1 δισεκατομμύριον δολλάρια. Περιέκοψε, δηλαδή, τὴν βοήθειαν κατὰ τὸ τεράστιον τοῦτο ποσὸν καὶ περισσότερον τὴν δωρεὰν βοήθειαν, ἡ ὁποία τὸ 1961–1962 ἦτο 396 ἑκατ. δολλάρια. Ἐκείνη ἡ ὁποία ἔμεινεν σχεδὸν ἀμείωτος εἶναι ἡ στρατιωτικὴ βοήθεια. Δὲν εἶναι λάθος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἂν περικόπτεται ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια. Τὴν περικόπτει ὁ Ἀμερικανικὸς λαός, διότι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν Η.Π.Α. ἐπιβάλλει εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν νὰ σφίξῃ τὰ λουριά της. Ἐλέχθη εἰς ἄλλην συζήτησιν, ὅτι τὸ νὰ δεχθῇ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὸ κονσόρτσιουμ ὑπῆρξε λάθος. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἄλλοτε εἶπεν, ὅτι αὐτὸ ἦτο μεγίστη ἐπιτυχία της. Ἀλλὰ τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα δὲν ἀνταπεκρίνετο εἰς τὴν ἑρμηνείαν αὐτήν. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐχαρακτήρισεν ὡς μεγίστην ἐπιτυχίαν τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τῆς Ἑλληνικῆς αἰτήσεως τὸ Ν.Α.Τ.Ο., τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἄλλοτε εἶχε ἀσχοληθῆ μὲ οἰκονομικὰ ζητήματα τῶν μελῶν του, ἤρχιζε νὰ ἀσκῇ αὐτὴν τὴν πολιτικήν, χωρὶς βεβαίως τότε νὰ δύναται νὰ προεξοφλήσῃ τὰ ἀποτελέσματα. Θὰ συμφωνήσω καὶ ἐγὼ μὲ τὸν προλαλήσαντα κ. Μαῦρον, ὅτι μία ἀπὸ τὰς αἰτίας, διὰ τὰς ὁποίας καὶ ἡ Ἑλλὰς εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ τὸ Κονσόρτσιουμ, ἦτο ἡ πρόβλεψις, ὅτι ἡ δωρεὰν Ἀμερικανικὴ Βοήθεια θὰ ἐστείρευε καί, ἑπομένως, ἡ Ἑλλὰς τὰς προκυπτούσας, κυρίως ἀπὸ τὸ μέγεθος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, ἀνάγκας διὰ νὰ τὰς καλύψῃ εἶχεν ἀνάγκην νὰ καταφύγῃ εἰς ἄλλας συμμαχικὰς πηγάς. Τὸ Κονσόρτσιουμ ἐξακολουθεῖ νὰ μελετᾷ τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλλάδος. Ἐξεδηλώθησαν δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι ἀνεκοινώθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ λαοὶ εἰς τὰς διεθνεῖς των σχέσεις εἶναι περισσότερον ἀφειδεῖς εἰς τὸ νὰ δίδουν τὸ αἷμα τους καὶ περισσότερον φειδωλοὶ εἰς τὸ νὰ δίδουν τὸ χρῆμα τους. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ παραβλέπῃ ἡ Ἑλληνικὴ Βουλή, ἐὰν θέλῃ ψυχραίμως, λογικῶς καὶ τιμίως νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα εἰς διεθνὲς ἐπίπεδον. Ἀλλὰ διατὶ ἡ Τουρκία, ἐπέτυχεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐπέτυχεν, ἀπὸ τὸ Κονσόρτσιουμ; Κύριοι συνάδελφοι, οὔτε ἡ Τουρκία ἐπέτυχε τίποτε μέχρι αὐτῆς τῆς στιγμῆς. Ἐκπρόσωπος τῆς Τουρκικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅστις ἦτο εἰς τὸ Κονσόρτσιουμ, μαζὺ μὲ τὸν Ἕλληνα Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, ἀναχωρῶν ἐκ Παρισίων καὶ ὁμιλῶν εἰς τὸ ἀεροδρόμιον περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἐνεργείας του, εἶπεν, ὅτι δὲν ἐλήφθησαν ὁριστικαὶ ἀποφάσεις καὶ ὅτι θὰ ληφθοῦν μετὰ τὴν μελέτην τῶν μέτρων πρὸς ἐφαρμογὴν τοῦ ἀμερικανικοῦ προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς Τουρκικῆς ἐνεργείας, ἥτις εἶναι, νομίζω, ὁμοία μὲ τὴν Ἑλληνικήν, ἤτοι ἐξακρίβωσις τῆς μελέτης τῶν πραγμάτων. Ποῖον εἶναι, ὅμως, τὸ Τουρκικὸν οἰκονομικὸν πρόγραμμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ ἀποφανθῇ προσεχῶς, τὸ Κονσόρτσιουμ. Δὲν πρόκειται νὰ κατηγορήσω τὴν φίλην Τουρκίαν, ἀλλὰ τὸ πρόγραμμά της εἶναι γνωστὸν καὶ διεθνῶς. Ἔκαμε μίαν ἐπιτροπήν, ἀπὸ 4 οἰκονομολόγους, οἱ ὁποῖοι εἶπον, ὅτι τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ἔκαμον ἀπαιτεῖ δαπάνας καὶ ὅτι ἀπὸ τὰς δαπάνας αὐτάς, ἓν ποσοστόν, τὸ 14% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τῆς Τουρκίας, πρέπει νὰ διατεθῇ ἀπὸ ἐσωτερικοὺς πόρους. Ἡ Κυβέρνησις ἐκλήθη νὰ καλύψῃ τὸ 14% διὰ φόρων καὶ οἰκονομιῶν. Οὐδεμία, ὅμως, μέχρι τῆς στιγμῆς πρᾶξις ἐγένετο καὶ 14 συντάκται τοῦ οἰκονομικοῦ τουρκικοῦ προγράμματος παρῃτήθησαν. Ἐκεῖ εὑρίσκεται ἡ κατάστασις, ἐν σχέσει μὲ τὴν Τουρκίαν. Εὐτυχῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα, τὸ πρόγραμμα εἶναι τελείως διαφορετικόν. Ἡ Ἑλλὰς δύναται νὰ κατηγορῆται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι παριστάνει τὸν ἑαυτόν της πλούσιον καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην βοηθείας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον διαψεύδεται ἀπὸ τὸ τελευταῖον ἀπόρρητον ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ὁ κ. Μαῦρος ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Ἡ Ἑλλὰς δυνατὸν νὰ κατηγορῆται, ὅτι κομπορρημονεῖ διὰ τὴν βοήθειαν, ἀλλὰ ἀσφαλῶς δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν κατάστασιν τῆς Τουρκίας. Πάντως καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τὴν Τουρκίαν, τὸ θέμα ἐξακολουθεῖ νὰ εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην, ἥτις θὰ συνεχισθῇ αὐτὰς τὰς ἡμέρας εἰς Παρισίους, ὅπου θὰ συναντηθοῦν καὶ οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν τῶν δυνάμεων τοῦ Ἀτλαντικοῦ Συμφώνου. Κατηγόρησεν ὁ κ. Μαῦρος τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀπέστειλεν εἰς τὸ Κονσόρτσιουμ ἓν ἀπόρρητον ἔγγραφον καὶ εἶχε τὴν ἀξίωσιν, τὸ ἔγγραφον αὐτὸ νὰ ἔχῃ ἀνακοινωθῇ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Τύπον. Ὁ κ. συνάδελφος, ἀγνοεῖ, ὅτι εἰς τὰς διεθνεῖς διαπραγματεύσεις, καὶ τὰς πολιτικὰς καὶ τὰς στρατιωτικὰς καὶ τὰς οἰκονομικάς, ὑπάρχουν καὶ ἀπόρρητα, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός. Διότι δὲν εἶναι μόνον αἱ ἐσωτερικαὶ ἀντιδράσεις, ὑπάρχουν καὶ ἀντιδράσεις ἐξωτερικαί, ἔναντι τῶν ὁποίων κάθε Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ τὰ μέτρα της. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἦτο ἀπόρρητον, ἐὰν βεβαίως ὑπάρχῃ τοιοῦτον ἔγγραφον, διότι ἐγὼ δὲν γνωρίζω ἐὰν ὑπάρχῃ τοιοῦτον ἔγγραφον. Εἶναι ὑποχρεωμέναι αἱ Κυβερνήσεις νὰ κρατοῦν καὶ ὡρισμένα μυστικά, διὰ νὰ ἐπιτύχουν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκουν. Ἐὰν ὁ κύριος συνάδελφος νομίζῃ, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ κατάχρησιν κυβερνητικῆς ἐξουσίας, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι σφάλλει καὶ ὅτι καταβιβάζει τὸ ἐπίπεδον τῆς συζητήσεως πολὺ χαμηλά. Κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι συνῆψε συμφωνίαν μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς ὁμολογιούχους, κατόπιν ἀσκηθείσης ἐπ’ αὐτῆς πιέσεως καὶ ὅτι, ἐὰν εἶχε συνάψει τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἐνωρίτερον, θὰ ἐπετύγχανε πολὺ καλυτέρους ὅρους. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε, ὅτι οἱ ξένοι ὁμολογιοῦχοι, μέχρι τοῦδε προέβαλον ὅρους αὐστηροτάτους. Καὶ βλέπετε, ὅτι ἐνῷ συνήψαμεν συμφωνίαν μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς ὁμολογιούχους, οἱ Ἄγγλοι ζητοῦν μεγαλύτερα ποσά. Πότε, κατὰ τὴν γνώμην τῶν κ. συναδέλφων, θὰ ἔπρεπε νὰ συνάψωμεν τὴν συμφωνίαν; Μήπως πρὸ ὀκτὼ ἐτῶν, ὅτε οἱ Ἄγγλοι ὁμολογιοῦχοι ἐζήτουν πολὺ πιὸ ὑψηλότερον ποσοστόν; Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἐλέχθη πάντοτε σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς εἰς τοὺς ξένους ὁμολογιούχους, ὅτι ἐὰν ἡ Ἑλλὰς καταβάλλῃ προσπαθείας οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ προόδου, δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ δεχθῇ διὰ τὰ χρέη βαρεῖς ὅρους. Ἐὰν αὐτὸ οἱ ξένοι ὁμολογιοῦχοι θέλουν νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν, ἔχει καλῶς. Ἄν ὄχι, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν θὰ ζητήσῃ νὰ κάμῃ ἐξωτερικὸν διακανονισμὸν μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι κἄποτε θὰ φθάσῃ ἐκ νέου εἰς ἀδυναμίαν πληρωμῶν. Ἐάν, λοιπόν, θέλουν οἱ ξένοι ὁμολογιοῦχοι ἔχει καλῶς, ἂν ὄχι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ προσπαθήσῃ καὶ θὰ ἐξεύρῃ χρήματα ὑπὸ προσφορωτέρους ὅρους, ἀπὸ ἀλλοῦ. Ἐκατηγορήθη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ὅτι εἰς τὸ θέμα τῆς φορολογίας τῶν πολιτῶν δὲν εἶναι ἀρκετὰ γενναία, ὥστε νὰ δώσῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν τὰ περιθώρια ὅπως στρέψῃ τὰς οἰκονομίας του εἰς ἀποταμιεύσεις καὶ ἐπενδύσεις. Καὶ ἐλέχθη, δὲν βλέπετε τί γίνεται εἰς τὴν Ἀμερικὴν μὲ τὴν μείωσιν τῆς φορολογίας, διὰ νὰ δώσῃ ὁ λαὸς τὰς οἰκονομίας του εἰς τὴν βιομηχανίαν δι’ ἐπενδύσεων; Δὲν γνωρίζω, ἂν ἔχουν καταλήξει εἰς θετικὰ συμπεράσματα αἱ ἀμερικανικαὶ συζητήσεις. Ὑπῆρξαν δύο θεωρίαι ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Δὲν εἶναι γνωστόν, ἐὰν ἡ μείωσις τῆς φορολογίας στραφῇ πρὸς τὴν κατανάλωσιν ἢ ἂν θὰ ἐνισχύσῃ δηλαδὴ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας δι’ αὐξήσεως τῶν καταθέσεων πράγματι. Ἄν ὅμως πρόκειται περὶ προσπαθείας πρὸς αὔξησιν τῆς ἀποταμιεύσεως, τότε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὸ ἔκαμεν ἤδη αὐτό, διὰ τῆς ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς φορολογίας 100.000 καὶ πλέον φορολογουμένων, τὸ καλοκαῖρι, Ἑλλήνων. Κατηγορεῖται, ἐπίσης, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔχει στειρεύσει τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν λαὸν καὶ ὅτι ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ δὲν γίνονται ἐπενδύσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ λαὸς κάμνει ἐπενδύσεις; Ὄχι. Ὁ λαὸς κάμνει ἀποταμίευσιν. Δίδει τὰ χρήματά του εἰς τὰς Τραπέζας, ὅπου αἱ καταθέσεις καθημερινῶς αὐξάνουν. Ὁ λαὸς πράττει τὸ καθῆκον του. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν πράττουν τὸ καθῆκόν των, εἶναι οἱ φορεῖς τῆς οἰκονομικῆς δράσεως. Ἀλλὰ ποῖος εἶναι ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἔλλειψιν θάρρους ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς ἐπιχειρηματικότητος, εἰς τὸ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν ἀποταμίευσιν τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν; Εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἢ ἡ ἀγρία πολεμικὴ ἡ ὁποία ἀσκεῖται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν; Ὅταν ὁ λαὸς καλῆται εἰς τοὺς δρόμους καὶ τὰ πεζοδρόμια, ποίαν ἐμπιστοσύνην θέλετε νὰ ἔχουν οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι διὰ νὰ αὐξήσουν τὴν παραγωγικότητά των; Ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἐπιχείρησις, δημοσία ἢ ἰδιωτική, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἔχῃ κατηγορηθῇ ὡς σκανδαλώδης, ὡς προδοτική, ὡς ἐγκληματική, πταίει ὁ Ἕλλην ἢ ὁ ξένος κεφαλαιοῦχος, ὁ ὁποῖος δὲν προβαίνει εἰς ἐπενδύσεις; Αὐτὴ ἡ προπαγάνδα γίνεται ἀδιακόπως. Ἐὰν ὑπάρχῃ τις ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἔλλειψιν ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας, αὐτὴ δὲν εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ οἱ συκοφαντοῦντες πᾶσαν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως ποὺ τείνει εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἰδιωτικῶν παραγωγικῶν ἐπενδύσεων. Κατηγορεῖται ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ὅτι δὲν χρησιμοποιεῖ τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα διὰ λόγους παραγωγικοὺς καὶ ὅτι ἀγοράζει χρυσόν. Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐὰν αὐτὴν τὴν παρατήρησιν τὴν ἔκαμεν ὁ κ. Στεφανόπουλος ἢ ὁ κ. Καψάλης. Ὁ κ. Καψάλης γνωρίζει καλῶς τὰ πράγματα αὐτὰ καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὸ γεγονὸς ὅτι λοιδοροῦμεν τὴν Ἑλληνικὴν νομισματικὴν σταθερότητα καθ’ ὃν χρόνον τόσον τὸ δολλάριον, ὅσον καὶ ἡ λίρα Ἀγγλίας διατρέχει καθημερινῶς κινδύνους. Πρὸς ὑποστήριξιν αὐτῶν τῶν δύο νομισμάτων ἔχει ἱδρυθῆ Ταμεῖον Χρυσοῦ μὲ ἀπόθεμα 270 ἑκατ. δολλάρια εἰς χρυσόν, κατατεθέντα ἐξ ἡμισείας παρὰ τῆς Ἀμερικῆς καὶ ἐξ ἡμισείας παρὰ τῶν διαφόρων ἄλλων χωρῶν τῆς Εὐρώπης, διὰ νὰ ἀποτελέσουν ἐγγύησιν τῆς νομισματικῆς σταθερότητος τῶν νομισμάτων αὐτῶν. Ὁ χρυσὸς εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος. Ἀνέφερα προηγουμένως τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ὁ Ἕλλην καὶ ξένος βιομήχανος δὲν ἔχει τὸ θάρρος νὰ προβῇ εἰς ἀνάπτυξιν τῆς ἐπιχειρήσεώς του ἐν Ἑλλάδι. Εἶναι ἡ ἐσωτερικὴ κατάστασις, εἶναι ἡ δυσφημηστικὴ προπαγάνδα, εἶναι, βεβαίως, καὶ ἡ προοπτικὴ τῶν φόβων, τοὺς ὁποίους ὅλοι ἔχομεν δημιουργήσει εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἐπιχειρηματικότητα μὲ τὸ τί θὰ γίνῃ ἡ Ἑλλὰς μέσα εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. Ἀλλὰ ἐὰν θέλωμεν νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸ πλέγμα αὐτὸ τῆς ἐλλείψεως θάρρους, τῆς ἐλλείψεως ἐλπίδος ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν ἐπιχειρηματικότητα, ὀφείλομεν, Κυβέρνησις καὶ Ἀντιπολίτευσις, καὶ ὅλος ὁ λαός, ἡγέται καὶ ἐργαζόμενοι, νὰ πιστεύσωμεν εἰς τὸ μέλλον, νὰ δώσωμεν ὅλοι θάρρος εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νὰ ἐμπνεύσωμεν εἰς αὐτὸν ἐμπιστοσύνην, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις πολεμᾷ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, δὲν νομίζω, ὅτι κάνει τίποτε τὸ διαφορετικὸν ἀπὸ τὸν χωρικὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐπριόνιζε τὸν κλάδον τοῦ δένδρου ἐπὶ τοῦ ὁποίου καὶ αὐτὸς ἐκάθητο. Ἡ Ἑλλὰς προοδεύει οἰκονομικῶς, ἡ Ἑλλὰς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχει αὐξήσει τὸ ἐθνικόν της εἰσόδημα κατὰ 50%. Βεβαίως, οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος δὲν εἶναι οἱ αὐτοί. Πέρυσι εἴχομεν ἕνα 12% περίπου αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἐφέτος ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς θὰ εἶναι μικρότερος, ἡ ἐξήγησις εἶναι ἁπλῆ. Ὁ ρυθμὸς τῆς προόδου εἶναι σταθερὸς εἰς τὰς βιομηχανικὰς χώρας καὶ ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει γίνει ἀκόμη βιομηχανικὴ χώρα, ἀρχίζει νὰ γίνεται καὶ θὰ γίνῃ ἐὰν παύσωμεν νὰ συκοφαντοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις, τὰς ὁποίας προσπαθεῖ νὰ ἀναπτύξῃ, διὰ νὰ δώσῃ ἐργασίαν καὶ πρόοδον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν ἔγιναν θαύματα, ἀλλὰ ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ δὲν ἔπαυσε νὰ ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Δὲν ἔπαυσε νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς καιρικὰς συνθήκας καὶ μία χώρα ἡ ὁποία κυρίως στηρίζει τὸ ἐθνικόν της εἰσόδημα εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, θὰ ἐπιτυγχάνῃ νὰ κάμῃ ἄλλοτε μικρὰ καὶ ἄλλοτε μεγάλα θαύματα εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος. Ἡ Ἑλλὰς δὲν εὐημερεῖ. Καὶ οὐδεὶς ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εὐημερεῖ. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς προοδεύει. Ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ γίνῃ, ἐὰν θέλῃ, οἰκονομικῶς αὐτάρκης καὶ εὐημεροῦσα χώρα. Ἀλλὰ διὰ νὰ φθάσωμεν ἐκεῖ, χρειάζεται κοινὴ ἐργασία, χρειάζεται συνεργασία. Οὐδεμία ἀπάντησις ἐδόθη εἰς ὅσα ἡ Κυβέρνησις ὑπεστήριξε καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαψευσθοῦν. Παρ’ οὐδενὸς διεψεύσθη, ὅτι τὸ νόμισμα εἶναι σταθερόν, ὅτι ὁ τιμάριθμος εἶναι σταθερός, ὅτι τὸ Κράτος διέθεσε τεράστια ποσὰ εἰς παραγωγικὰς ἐπιχειρήσεις. Παρ’ οὐδενὸς διεψεύσθη, ὅτι τὰ δημόσια οἰκονομικὰ εἶναι ὑγιᾶ, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐλλείμματα καὶ ὅτι, ἡ Κυβέρνησις καλῶς πράττουσα, ἀποφεύγει τὴν δημιουργίαν ἐλλειμμάτων. Ἡ αὔξησις τῶν καταθέσεων, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον. Καὶ οὐδεὶς διέψευσεν, ἐπίσης, ὅτι ἔχομεν ἄνετον ἰσοζύγιον ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Οὐδεὶς διέψευσε τὴν αὔξησιν τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Εἶναι δυνατὸν βεβαίως ὁ ρυθμὸς τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος νὰ μὴ εἶναι ὁ αὐτὸς ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος. Ἀλλὰ τὸ 1955 ἦτο 59 δισεκατομμύρια καὶ τὸ 1961 εἶναι 96. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ διπλασιασμὸν ἐντὸς 7 ἐτῶν. Εἶπον μόνον, ὅτι τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι οἰκονομικόν, ἀλλὰ πολιτικόν. Δηλαδὴ εἶπον, ὅτι ἐὰν φύγῃ ἡ Ε.Ρ.Ε. ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας καὶ ἔλθῃ ἄλλο κόμμα ἢ ἄλλα κόμματα, ἀπὸ τὴν ἑπομένην τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος θὰ ἔχῃ λυθῆ αὐτομάτως καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ φόβος οὐδεμιᾶς ἀνησυχίας καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ λόγος οὐδεμιᾶς προσπαθείας. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν ἐὰν αὐτὰ τὰ προβλήματα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἀπὸ μίαν πολιτικὴν μεταβολήν. Ἐὰν ἀλλάξῃ ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τί θὰ συγκινηθῇ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις καὶ ὁ Ἀμερικανικὸς λαός, ὥστε νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ δωρεὰν βοήθεια; Ἐὰν ἀλλάξῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ ποῖον λόγον τὸ Κονσόρτσιουμ θὰ παύσῃ νὰ ἐξετάζῃ τὰ ἑλληνικὰ οἰκονομικὰ προβλήματα. Καὶ κατὰ τί αἱ διαπραγματεύσεις μὲ αὐτὸ θὰ γίνουν ἐπιτυχέστεραι, ἐὰν ἀντὶ τοῦ κ. Καραμανλῆ ὡς Πρωθυπουργοῦ, ἦτο ἄλλο πρόσωπον κατὰ πάντα ἀξιόλογον; Ἐὰν ἀλλάξῃ ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τί πρόκειται νὰ ἀλλάξουν καὶ οἱ καιροί, ὥστε κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος ἡ ἐσοδεία τῆς Ἑλλάδος νὰ γίνῃ καλυτέρα ἢ χειροτέρα; Ἐὰν ἀλλάξῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ ποῖον λόγον οἱ βιομήχανοι θὰ ἀποκτήσουν περισσότερον θάρρος, διὰ νὰ ἱδρύσουν νέας ἐπιχειρήσεις ἐν Ἑλλάδι; Καὶ διὰ ποῖον λόγον ὁ ξένος κεφαλαιοῦχος, ἐναντίον τοῦ ὁποίου τόσον πολλοὶ βάλλουν, θὰ φέρῃ περισσότερα κεφάλαια εἰς τὴν χώραν μας; Ἀλλὰ καὶ διὰ ποῖον λόγον οἱ ξένοι κεφαλαιοῦχοι θὰ σπεύσουν νὰ δεχθοῦν ἐλαφροτέρους ὅρους πρὸς ρύθμισιν τοῦ δημοσίου χρέους καὶ δὲν θὰ ἐπιμείνουν εἰς τὰ σημερινά των ληστρικὰ αἰτήματα; Ὑπέθετα, ὅτι ἄνθρωποι πολιτικοὶ μεγάλης περιωπῆς, δὲν θὰ ὑπεστήριζαν παρομοίας ἀντιλήψεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζεται ὅτι τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι μόνον πολιτικὸν καὶ ὅτι ἐὰν ἀλλάξῃ ἡ Κυβέρνησις θὰ μεταβληθοῦν τὰ πάντα. Μᾶς εἶπον ἐπίσης, κάμετε τιμίας ἐκλογὰς καὶ ἐὰν τὰς κερδίσετε θὰ ἔχετε τὸ πλεονέκτημα ὅτι θὰ ἔχητε μεταμορφωθῆ. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποκτήσῃ μεγαλυτέραν ἐργατικότητα καὶ φαντασίαν. Ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα εἶναι κατὰ πόσον ἐφ’ ὅσον γίνουν ἐκλογαὶ καὶ τὰς κερδίσῃ ἡ Κυβέρνησις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, κατὰ πόσον θὰ μεταμορφωθῇ ἡ ἀντιπολίτευσις. Κατὰ πόσον θὰ παύσῃ νὰ γίνεται τὸ ἐμπόδιον τὸ ὁποῖον διασαλεύει τὴν οἰκονομικὴν δραστηριότητα τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴν τὴν μεταμόρφωσιν δύνασθε νὰ μᾶς τὴν διαβεβαιώσητε; Καὶ ἂν τὸ εἴπητε, ἐγὼ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ τὸ πιστεύσω. Εἶσθε πολιτικὴ παράταξις ἡ ὁποία δὲν ἔχει μέλλον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐκτὸς ἐξαιρέσεων. Δὲν ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ ὑπερβῆτε εἰς ἱκανότητας, θάρρος, φαντασίαν καὶ ἐργατικότητα τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Σᾶς ἀπομένει ὁ ρόλος τὸν ὁποῖον ἐξελέξατε. Ὁ ρόλος τοῦ ὑπονομευτοῦ. Ἐὰν χάσητε τὰς ἐκλογὰς θὰ ἐπιμείνητε καὶ πάλιν εἰς αὐτὸν τὸν ρόλον. Καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ἡμεῖς τοὐλάχιστον δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ κάμωμεν νέας ἐκλογὰς μὲ ἀντιπάλους, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται τῆς ἱκανότητος νὰ πράξουν ὅ,τι ἀκριβῶς ὑπόσχονται.

§72Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Μαύρου, ὅτι ἡ Βιομηχανία ἀντὶ νὰ προοδεύῃ κάμπτεται συνεχῶς ἐσεῖς εἴπατε ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀσκεῖ συκοφαντικὸν ἔργον ὥστε οἱ ξένοι κεφαλαιοῦχοι νὰ μὴ ἔχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν τόπον νὰ φέρουν κεφάλαια. Ὑπῆρχε παλαιότερος νόμος, ὁ ὁποῖος εἶχε κηρύξει τὸ Λαύριον ὡς βιομηχανικὴν περιοχήν, ἐπεξέτεινε δὲ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ 1955 τὸ προνόμιον τῶν βιομηχανικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ εἰς τὴν Σαλαμῖνα. Ξένοι κεφαλαιοῦχοι ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰς διατάξεις αὐτοῦ τοῦ Νόμου ἦλθον εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Λαυρίου καὶ ἠγόρασαν ἐκτάσεις διὰ νὰ ἱδρύσουν βιομηχανίαν. Ἐν τούτοις ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν τοὺς ἐπέτρεψεν, ἰσχυριζομένη ὅτι βάσει τοῦ Ν.Δ. τοῦ 1962 τὸ Λαύριον ἔπαυσε νὰ θεωρῆται βιομηχανικὴ περιοχή. Σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι συκοφαντικὴ αὐτὴ ἡ προσπάθεια ἐκ μέρους τῆς ἀντιπολιτεύσεως; Πρέπει δηλαδὴ νὰ ἔλθουν ξένοι ὁμολογιοῦχοι ἐδῶ καὶ νὰ τοὺς εἴπητε, ὅτι δὲν δύνασθε νὰ ἐπενδύσετε εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ κεφάλαιά σας, διότι ἡ τάδε περιοχή, διὰ νόμου, ἔχει ἐξαιρεθῆ τῆς ἐκβιομηχανίσεως;

§73Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντελήφθην ποῖον ἦτο τὸ ἐρώτημά σας καὶ εἰς τὶ ἀκριβῶς στρέφεται, διότι δὲν ἀνεφέρατε καμμίαν βιομηχανίαν. Ἐάν, ὅμως, θέλετε νὰ ἔχετε θετικὴν ἀπάντησιν, θὰ πρέπει νὰ ἐρωτήσετε τὸν ἁρμόδιον ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος κατέχει τὰ πράγματα.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§75Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξεδηλώθη μία διαμαρτυρία ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐπωφελήθημεν τῆς εὐκαιρίας τῆς ὑποβολῆς ἑνὸς τυπικοῦ, ἑνὸς ἁπλοῦ νομοθετήματος, διὰ νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν συζήτησιν ἡ ἀντιπολίτευσις ἐπὶ ὅλων τῶν θεμάτων τῆς οἰκονομικῆς διαχειρήσεως τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν τούτοις εἶναι βέβαιον, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τοῦ τυπικοῦ, τοῦ ἁπλοῦ, ζητεῖται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀπαλλοτριώσῃ ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ λαϊκὴ ἀντιπροσωπεία, τὴν διαχείρισιν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ αὐτὸ τὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκον τὸ Σύνταγμα τὸ ἐπιτάσσει διὰ τὴν Βουλήν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σταθῶ δι’ ἐλαχίστον εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος ρητῶς ὁμιλεῖ περὶ ἐγκρίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Δὲν ὑπῆρξε καμμία παραφωνία εἰς τὴν ἑρμηνείαν αὐτῆς τῆς διατάξεως περὶ τοῦ ὅτι αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ συνταγματικῶς καθοριζόμενον καὶ καταχωρούμενον, καὶ τὸ καθῆκον ποὺ ἔχει ἡ Βουλὴ εἶναι τὸ σπουδαιότερον δικαίωμα τοῦ λαοῦ ὅπως ρητῶς ἀναφέρεται παρ’ ἡμῖν. Καὶ ἀναφέρομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ Σαρίπολος ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἰδοὺ τὶ λέγει. Καὶ περαιτέρω προσθέτει τὰ ἑξῆς: (Ἀναγιγνώσκει). Καὶ συνεχίζων τὴν ἔρευναν τοῦ θέματος, ὁ Σαρίπολος καταλήγει εἰς τὴν ἄποψιν: Κυβέρνησις παραβιάζουσα τὴν Συνταγματικὴν διάταξιν καὶ στεροῦσα τὴν Βουλὴν τοῦ δικαιώματος «τῆς ἐποπτείας καὶ τοῦ προληπτικοῦ ἐλέγχου ἐπὶ τὴν Κυβέρνησιν» δύναται νὰ προκαλέσῃ καταδίωξιν κατὰ τὸν νόμον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Αὐτή, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ ἄποψις τοῦ Σαριπόλου εἰς μίαν ἀνύποπτον ἐποχήν. Ὑποστηρίζει μετ’ ἀπολύτου κατηγορηματικότητος, ὅτι ἐὰν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ψηφισθοῦν δωδεκατημόρια ἐπὶ κατατεθέντος προϋπολογισμοῦ, εἶναι ἀπολύτως ἀνεπίτρεπτον νὰ ψηφίζωνται δωδεκατημόρια, ἐκτελέσεως προϋπολογισμοῦ μὴ κατατιθεμένου. Ἡ Κυβέρνησις μᾶς ζητεῖ σήμερον νὰ ψηφίσωμεν, ἔστω διὰ δύο μῆνας αὐτὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἐνεφάνισεν εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἀλλὰ μήπως αὐτὴ ἡ ἀπόλυτος ἀνωμαλία εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους, μήπως εἶναι παράβασις τοῦ Συντάγματος μόνον χρονική; Δὲν συζητεῖται ποτὲ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, δὲν ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ποτέ. Ἔχομεν λοιπὸν ἀναμφισβητήτως μίαν ἀπόλυτον παρανομίαν Συνταγματικήν. Καὶ ἐὰν διὰ πᾶσαν ἄλλην Κυβέρνησιν ὑπῆρχε μία δικαιολογία, τὸ πρῶτον ἐρχομένην εἰς τὴν ἐξουσίαν, ὅτι δὲν ἐπρόφθασε νὰ μελετήσῃ τὰ οἰκονομικὰ τῆς χώρας καὶ καθυστερεῖ εἰς τὴν σύνταξιν καὶ κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι δυνατὸν Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διαχειρίζεται τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους ἐπὶ 8 συνεχῆ ἔτη νὰ λέγῃ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ προβλέψεις ἐπὶ τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος; Ζητεῖται καὶ τώρα νὰ λάβῃ συγγνώμην ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι, ὅπως λέγει, δὲν ἔχει τακτοποιήσει «τὰ δανεικά». Ἐὰν εἰς πᾶσαν ἄλλην ἐποχὴν καὶ εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν καὶ ἰδίως τὰ παλαιότερα χρόνια ἐπετρέπετο ἡ μὴ ψήφισις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, σήμερον, εἶναι πλέον ἐπιτακτικὴ καὶ ἐπιβεβλημένη ἡ ἀνάγκη αὐτή, διότι ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι ἐθνικὸς λογαριασμός, εἶναι τὸ πρόγραμμα τῆς διαχειρίσεως τῶν οἰκονομικῶν τῆς Κυβερνήσεως. Σήμερον τὸ ⅓ τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τὸ δαπανᾷ ἡ Κυβέρνησις μέσῳ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ λέγωμεν, ὅτι μπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ διαχειρίζηται ὁλόκληρον τὸν οἰκονομικὸν πλοῦτον τῆς χώρας, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, χωρὶς νὰ γνωρίζουν οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους πῶς θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διαχείρισις; Καὶ ἀκόμη ἐὰν γενικὰ εἰς τὰ τελευταῖα ἔτη εἶναι ἀνάγκη νὰ κατατεθῇ ὁ προϋπολογισμὸς καὶ νὰ γίνῃ μία συζήτησις ἐμπεριστατωμένη καὶ νὰ γίνῃ μία ἀντιμετώπισις τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται μέσῳ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐπιβάλλεται τοῦτο εἰδικῶς σήμερον νὰ γίνῃ, διότι ἔχομεν σοβαρώτατα προβλήματα καὶ πολὺ κρίσιμα διὰ τὴν χώραν μας τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐπισημανθοῦν καὶ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ ἀγνοῆται καὶ ἀπαλλοτριοῦται τὸ δικαίωμά της νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει μία οἰκονομικὴ καθυστέρησις ἀναμφισβήτητος εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἔρευναν τῶν κατ’ ἰδία θεμάτων, διότι περὶ αὐτῶν ὡμίλησαν διακεκριμένοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Θὰ περιορισθῶ νὰ ἀναφερθῶ συμπερασματικῶς, ἀναφέρων ἁπλῶς ὡρισμένα οἰκονομικὰ μεγέθη, ἐνδεικτικὰ τῆς θέσεως τῆς οἰκονομίας καὶ νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι ἡ σημερινὴ διάρθρωσις τῆς οἰκονομίας μας ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ θέσιν πρωτογονισμοῦ. Ἰδοὺ μερικοὶ ἀριθμοί: Ἡ γεωργία ἐξακολουθεῖ νὰ συμβάλλῃ εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ ποσοστὸν 33%, αἱ ὑπηρεσίαι κατὰ 40% καὶ ἡ βιομηχανία μόνον κατὰ 27%. Εἰς ὅλας τὰς χώρας ὅμως τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ ἰδίως τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἡ βιομηχανία συμβάλλει εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ ποσοστὸν ἀνώτερον τοῦ 50% μέχρι καὶ τοῦ 70%. Ἀλλὰ καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 94% τῶν ἐξαγωγῶν μας εἶναι προϊόντα γεωργικὰ καὶ μόνον τὸ 6% ἀντιστοιχεῖ εἰς βιομηχανικὰ προϊόντα, αὐτὸ καὶ μόνον ἀποδεικνύει εἰς πόσον χαμηλὸν ὑποανάπτυκτον ἐπίπεδον εὑρίσκεται ἡ χώρα μας. Τὰ ἐλλείμματα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι τεράστια καὶ κάθε ἔτος εὐρύνονται. Ὁ συνάδελφος κ. Στεφανόπουλος, ἔδωσεν ἀριθμοὺς διὰ τὴν πορείαν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Θὰ προσέθετον ὅτι ὅταν ἀπὸ μίαν ηὐξημένην ἀπόδοσιν, ἡ ὁποία ἐσημειώθη κατὰ τὸ ἔτος 1961 (11%), ἔχωμεν αὐτὴν τὴν κάμψιν ἡ ὁποία προβλέπεται διὰ τὸ 1962 μὲ αὔξησιν 3% κατὰ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι φανερὸν εἰς ποῖον μαρασμὸν ἔχει περιέλθει ἡ οἰκονομία, καὶ ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν ἐλλείψεως διαρθρωτικοῦ προγραμματισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, δὲν γνωρίζω ποῖοι ἀριθμοὶ εἶναι σωστοὶ καὶ ποῖοι ὄχι ἀπὸ ὅσους μᾶς δίδονται. Ἐδιάβασα ὅμως τελευταίως εἰς φιλικὸν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν περιοδικὸν «Οἰκον. Πορεία», ἐδιάβασα τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν: «Τὰ νεώτερα στοιχεῖα ἐμφανίζονται περισσότερον δυσμενῆ, προηγουμένων τοιούτων (τὰ ὁποῖα ὑπελόγιζον τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος διὰ τὸ 1962 εἰς 3%)». Ὅταν ἔχωμεν ὅμως αὐτὰ τὰ δεδομένα, ἀνυπαρξίας οἱασδήποτε αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλῆται ἡ Κυβέρνησις βελτίωσιν τῆς οἰκονομίας μας; Τέλος ὅπως γνωρίζετε ὁ τρόπος τῆς κατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος, πλήττει τὰς λαϊκὰς μάζας. Ὑπάρχει, τέλος, εἰς τὴν χώραν μας τὸ ἕτερον μέγα πρόβλημα, τὸ πρόβλημα τῆς ὑποαπασχολήσεως τῆς ἀνεργίας. Εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνωμεν εἰς αὐτὰ τὰ φοβερὰ ἐπίπεδα ποὺ ἐδημιούργησεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως; Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ταράσσει τὸ Ἔθνος τὸ φαινόμενον τῆς ἀποστραγγίσεως τῶν Ἑλληνικῶν νειάτων ἀπὸ τὴν χώραν; Δὲν σᾶς τρομάζει, ὅτι γερνάει ἡ χώρα μας, κύριοι βουλευταί, ὅταν 100.000 νέοι ἐργάται κατὰ τὸ πλεῖστον εἰδικευμένοι, φεύγουν τὸ 1962 ἀπὸ τὴν χώραν; Ἀλλὰ θὰ προχωρήσω κ. βουλευταί, εἰς τὴν ἔρευναν ὡρισμένων φαινομένων ποὺ συνδυάζονται στενώτερον μὲ τὴν δημοσιονομικὴν πολιτικὴν ποὺ ἐπηρεάζουν οὐχ ἧττον σημαντικῶς τὴν ὅλην οἰκονομικὴν θέσιν τῆς χώρας. Τὸ θέμα πρῶτον τῆς φορολογίας. Ἔχει γίνει παραδεκτόν, ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς ἕνα ἐπίπεδον φορολογήσεως ποὺ δὲν δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω. Ἐφθάσαμεν εἰς τὴν ἐπιβολὴν δασμῶν ποὺ ἀφαιρεῖται τὸ 35% ἀπὸ τὸ εἰσόδημα τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Ἐξακολουθεῖ ἐξ ἄλλου, νὰ ὑπάρχῃ ἕνα σοβαρὸν φορολογικὸν πρόβλημα. Ἡ φοροδιαφυγή, ποὺ δὲν ᾐσθάνθη ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀνάγκην νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Εἶναι ἐν τούτοις δεδομένον, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἀνέρχεται εἰς 88 δισεκ. δραχ. Ἐὰν ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀφαιρέσωμεν ποσὸν 28 δισ. τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος τὸ ὁποῖον δὲν ὑπόκειται εἰς φορολογίαν καὶ 5 δισ. τῶν ἀφορολογήτων χαμηλῶν εἰσοδημάτων, παραμένει ποσὸν 55 δισεκ. δραχ. τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ὑπαχθῇ εἰς φορολογίαν. Τὸ ποσὸν ὅμως τῆς φορολογητέας ὕλης βάσει τῶν δηλώσεων τὸ 1961 ἀνέρχεται εἰς 18 δισεκ. Ὅταν λοιπὸν ἔχωμεν 55 δισεκ. πρὸς φορολόγησιν καὶ φορολογοῦνται μόνον τὰ 18, ἔχομεν μίαν φοροδιαφυγὴν 37 δισεκ. δραχ. Ἐξ ἄλλου, ἐπὶ εἰσοδήματος τοῦ τομέως τῆς μεταποιήσεως ἐκ δραχ. 25 δισεκ. ἔχει δηλωθῆ μόνον ποσὸν 5 δισεκ. περίπου. Ὅταν ἔχωμεν μίαν τόσον σημαντικὴν φοροδιαφυγὴν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπαύεται ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα αὐτὸ τῆς φοροδιαφυγῆς; Παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις, ἐπιβάλλει νέας φορολογίας. Ἐπεχείρησα, κ.κ. βουλευταί, νὰ ἀνεύρω, πόσαι φορολογίαι ἔχουν ἐπιβληθῆ διὰ διαφόρων νομοθετημάτων κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος. Καὶ ἀνεῦρον, ὅτι ἔχουν ἐπιβληθῆ 17 εἰδικαὶ φορολογίαι. Ἴσως ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι. Ἰδοὺ ὁ πίναξ: Νέαι φορολογίαι διὰ τὸ τελευταῖον ἔτος. αʹ. Κόστος χρήματος. 1) Αὔξησις 1% Φ.Κ.Ε. ἐπὶ τραπεζ. συναλλαγῶν (σύνολον 3%). 2) 2,5% χαρ)μον συμβάσεων (ἀνοικτῶν λ)σμῶν) ἐτησίως ἀντὶ τοῦ 1% ἐφ’ ἅπαξ. 3) 1% ἐπὶ τριτεγγυήσεων συν)κῶν. 4) 6% Φ.Κ.Ε. ἐπὶ ἐσόδων Ο.Τ.Ε. 5) 25% τέλη κυκλοφορίας φορτηγῶν Ι.Χ. 6) Μονιμοποίησις ἐκτάκτου εἰσφορᾶς 220 δραχ. κατὰ τὸν μαζούτ. 7) 1‰ ἐπὶ Συν)κῶν ὡς ΤΕΒΕ–Τ.Α.Ε. 8) Διόδια: Ἀθηνῶν–Κορίνθου 10–50 Ἀθηνῶν–Λαμίας 20–80. Γενικά. 9) Φ.Κ.Ε. 3% ἐπὶ ζακχάρεως. 10) Αὔξησις τιμῆς ζακχάρεως 12% περίπου. 11) Φ.Κ.Σ. 6% ἐπὶ ἐσόδων παραγωγῆς ψύχους. 12) Φ.Κ.Σ. 3% ἐπὶ ἀκατεργάστων δερμάτων. 13) Φ.Κ.Σ. ἐπὶ ἐργασιῶν ἐκτυπώσεως πλὴν χάρτου. 14) Φόρος καταναλώσεως ἐπὶ βύννης κατὰ 57%. 15) Τσιγάρα. 16) Ἄρτος. 17) Φορολογία μεταβιβάσεως ἀκινήτων. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις κρίνουσα, ὅτι δὲν ἀρκοῦν οἱ τακτικοὶ πόροι (ἐκ φόρων) ἐπροχώρησεν εἰς ἕναν ὑπερδανεισμὸν ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας. Εἶναι κοινῶς παραδεδεγμένον, ὅτι ἐὰν γίνεται δανεισμὸς καὶ δὲν τοποθετοῦνται τὰ δάνεια παραγωγικῶς ἡ οἰκονομία τῆς χώρας βαδίζει πρὸς τὴν καταστροφήν. Ἔχομεν τελευταίως συνάψει δάνεια, τὰ ὁποῖα ἐν τούτοις δὲν καλύπτουν παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Εἰς 3 δισ. 5 ἑκατομμύρια ἀνήρχετο τὸ Δημόσιον χρέος κατὰ τὸ ἔτος 1958. Τὸ δὲ 1962 12 δισ. 800 ἑκατομμύρια. Ἔχομεν δηλαδὴ μίαν αὔξησιν 8 δισ. δραχ. δάνεια. Ἔναντι τῶν 8 δισ. δανείων ἔχομεν τοποθετήσει εἰς ἐπενδύσεις 12 μόνον δισ. δραχ. Δηλαδὴ 4 δισ. ἐπὶ πλέον, τῶν ὅσων ἐδανείσθημεν. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ 12 δισ. δὲν ἔχουν τοποθετηθῆ κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς παραγωγικὰ ἔργα. Καὶ ἐφθάσαμεν, κ. βουλευταί, μὲ αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν τοῦ δανεισμοῦ, εἰς τὴν τελευταίαν περιπέτειαν τοῦ δανεισμοῦ ἀπὸ τὸ κονσόρτσιουμ, ποὺ ἐκθέτει τὴν ἀξιοπρέπειαν τῆς χώρας. Ἐγράφη εἰς τὸν οἰκονομικὸν Τύπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε ζητήσει δάνειον διὰ τὸ 1963, 88 ἑκατομ. δολλαρίων διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Βραδύτερον ἀντὶ τῶν 88 ἑκατομ. δολλαρίων ζητεῖ 98 ἑκατομ. δολλάρια, ἀλλὰ ὄχι πρὸς κάλυψιν τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, ἀλλὰ πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἰδικῶς δὲ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων. Οἱ ξένοι εἰς αὐτὴν τὴν ἀνακολουθίαν τῆς Κυβερνήσεως ἀντέδρασαν καὶ ἐπεσήμαναν τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις τί ζητεῖ. Διότι τὴν μίαν φορὰν ζητεῖ δάνειον διὰ τὴν κάλυψιν ἰσοζυγίου πληρωμῶν καὶ ὀλίγον βραδύτερον ζητεῖ δάνειον καὶ μάλιστα μεγαλύτερον διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων, μᾶς καταλογίζουν δὲ ἔλλειψιν σταθερῶν προβλέψεων ἐπενδύσεων, καὶ μελετῶν οἰκονομικῆς σκοπιμότητος καὶ προτεραιότητος. Δι’ αὐτό, κ. βουλευταί, διεκόπη ἡ βοήθεια καὶ ἀπεκρούσθη ἡ αἰτηθεῖσα βοήθεια ἀπὸ τὸ κονσόρτσιουμ. Θὰ σᾶς εἴπουν ὅτι κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ ζημιοῦμεν τὴν χώραν, ἀλλὰ ὅταν ἔχωμεν αὐτὴν τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία παραπαίει, δὲν ἔχει πρόγραμμα, δαπανᾷ εἰς ἐκτέλεσιν ἔργων χωρὶς σύνδεσιν καὶ προγραμματισμένον τρόπον, εἶναι φυσικὸν νὰ ὑφιστάμεθα καὶ ἐξευτελισμούς. Θὰ ἀναφέρω τὴν τελευταίαν σύμβασιν διὰ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον. Ἐκεῖ θὰ ἴδητε κατὰ ποῖον ἐλαφρὸν τρόπον ἀντιμετώπισε τὸ σοβαρὸν αὐτὸ θέμα ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀναφέρω κάτι χαρακτηριστικόν. Ὅταν ἄνοιξα τὸν σχετικὸν φάκελλον προσφορῶν καὶ εἶδον τὰ ἔγγραφα διηρωτήθην ἂν γίνωνται αἱ προτάσεις πρὸς τὴν Ἀγγλικὴν ἢ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, διότι ὅλα τὰ ἔγγραφα, αἱ προτάσεις ἦσαν γραμμέναι εἰς τὴν Ἀγγλικὴν γλῶσσαν. Καὶ εἶναι περίεργον πῶς καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου δὲν ἐγράφη εἰς τὴν Ἀγγλικήν. Αὐτὴ ἡ λεπτομέρεια εἶναι ἐνδεικτικὴ τῆς νοοτροπίας ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὅταν διαπραγματεύεται τόσον σοβαρὰ θέματα μὲ ξένους δεχομένη νὰ λαμβάνῃ τὰ πλέον κρίσιμα ἔγγραφα εἰς ξένας γλώσσας καὶ βάσει αὐτῶν νὰ ἀποφασίζουν οἱ ὑπάλληλοι τῶν Ἐπιτροπῶν οἱ ὁποῖοι ἠμπορεῖ νὰ γνωρίζουν ἢ νὰ μὴ γνωρίζουν καὶ πάντως δὲν ὑποχρεοῦνται νὰ γνωρίζουν τὴν γλῶσσαν τοῦ συναλλασσομένου. Ἀλλά, κ. βουλευταί, θὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν περικοπὴν ἀπὸ ἕνα περιοδικόν: «Τὰ Βαλκάνια» (ἔτος 6 ἀριθ. 135, σελὶς 1) φιλικὸν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρονται ἀπιστεύτως καταπληκτικὰ πράγματα διὰ τὸν ἐξευτελισμὸν ποὺ ὑφίσταται ἡ χώρα μὲ τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ διαπραγματευομένην. Ἰδοὺ τί γράφει: «Τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως δωρεὰν βοηθείας ὑπὸ τῶν χωρῶν τῆς Ἀτλαντικῆς Συμμαχίας πρὸς τὴν Ἑλλάδα ὡς συμβολὴ εἰς τὰς κριθείσας ὡς ὑψηλὰς ἑλληνικὰς ἀμυντικὰς δαπάνας, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἐπισήμως διὰ πρώτην φορὰν τὸν παρελθόντα Μάϊον εἰς τὸ συνελθὸν εἰς Ἀθήνας συμβούλιον τῶν Ὑπουργῶν τοῦ ΝΑΤΟ, φαίνεται ὅτι ὁδηγεῖται πρὸς ὁριστικὸν ναυάγιον. Συμφώνως πρὸς ληφθείσας εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐπισήμους ἐκ Παρισίων πληροφορίας, οὐδεμία ἐκ τῶν χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ ἐξεδήλωσε προθυμίαν νὰ εἰσφέρῃ οἱονδήποτε ποσὸν διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον, παρ’ ὅτι εἰς τοὺς λόγους τῶν ἐπισήμων ἐκπροσώπων τῶν χωρῶν τούτων ἀναγνωρίζεται ἡ ἀνάγκη ἐνισχύσεως τῆς Ἑλλάδος. Κατὰ τὰς αὐτὰς πληροφορίας ἐκπρόσωπος ὡρισμένης εὐρωπαϊκῆς χώρας συνέστησεν, ὅπως ὁ Ἕλλην Βασιλεὺς ἀπευθυνθῇ πρὸς τὸν βασιλικὸν οἶκον ἑτέρας εὐρωπαϊκῆς χώρας ὅστις διατηρεῖ ἕνα φιλανθρωπικὸν ταμεῖον διὰ τὴν ἄντλησιν ἑνὸς ποσοῦ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον». Αὐτὰ ἐγράφησαν εἰς Ἑλληνικὸν περιοδικόν, καὶ δὲν ὑπῆρξε καμμία διάψευσις. Ἐὰν πράγματι ἔλαβε χώραν ἡ συζήτησις αὐτή, ἐὰν πράγματι ὑπεδείχθη εἰς ἕναν Ὑπουργὸν νὰ καταφύγῃ ὁ Βασιλεὺς εἰς φιλανθρωπικὸν ταμεῖον, ἐὰν ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν πραγματικότητα τὰ ὅσα ἐγράφησαν, νομίζω, ὅτι οὔτε ὁ Ὑπουργὸς αὐτός, οὔτε ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ παραμείνουν εἰς τὴν θέσιν των. Καὶ θὰ προχωρήσω, τώρα, εἰς τὸ ἄλλο σκέλος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἰς τὰ ἔξοδα. Ἐλέχθη πολλὲς φορὲς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δημιουργεῖ δαπάνας εἰς ἔργα ἀντιπαραγωγικὰ καὶ εἰς σπατάλας. Κατ’ ἐπανάληψιν ἀνεφέρθησαν ἐν τῇ Βουλῇ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διασπαθίζει χρήματα ἄνευ σκοποῦ, δαπανᾷ εἰς μὴ παραγωγικὰ ἔργα. Καὶ ἐνῷ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἐπαιτοῦμεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἡ μόνη ὑπεύθυνος σημερινὴ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ περιορίσῃ τὰς δαπάνας, ἐδήλωνε πρὸ τινος, διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι αἱ δαπάναι εἶναι ἀμετάθετοι. Ἀλλὰ θὰ σταθῶ, κύριοι βουλευταί, εἰς ὡρισμένας μόνον δαπάνας. Καὶ πρῶτον τὰς στρατιωτικάς. Σήμερον δὲν ὑπάρχει κανεὶς Ἕλλην καὶ οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ποὺ νὰ μὴ ἀναγνωρίζῃ αὐτὸ ποὺ γίνεται εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος μὲ τὰς ὑπερόγκους δαπάνας τὰς στρατιωτικάς. Ἐγὼ προσχωρῶ εἰς τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι διὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ συμμαχία τοῦ ΝΑΤΟ καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἄμυνα τῆς χώρας μας πρέπει νὰ δαπανᾷ ἡ χώρα. Ἀλλά, ἐρωτᾶται: πῶς ἡ Ἑλλὰς ἡ πτωχοτέρα χώρα ἀπὸ τὰς συμμετεχούσας εἰς τὸ ΝΑΤΟ, νὰ πληρώνῃ πολὺ περισσότερα ἀπὸ τὰς ἄλλας χώρας, αἱ ὁποῖαι εἶναι πλουσιώτεραι τῆς Ἑλλάδος; Εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἂν ἐξοδεύσωμεν ὀλιγώτερα κινδυνεύει ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας μας. Ἀλλά, ἐρωτῶ, τὶ χρειάζεται τότε τὸ ΝΑΤΟ διὰ τὴν χώραν μας; Τὶ περιμένει ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ ἡ χώρα μας, ὅταν διὰ τὴν ὑποτιθεμένην ἀσφάλειάν της ἐπιβάλλῃ εἰς αὐτὴν νὰ δαπανᾷ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν χρημάτων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ της; Διατὶ τότε ἡ Ἑλλὰς νὰ συμμετέχῃ εἰς τὸ ΝΑΤΟ; Θὰ ἀναφέρω ὡρισμένα στοιχεῖα διὰ τὰ ποσὰ ποὺ δαπανᾷ ἡ Ἑλλὰς διὰ στρατιωτικὰς δαπάνας καὶ τὶ δαπανοῦν αἱ ἄλλαι πλουσιώτεραι χῶραι τοῦ ΝΑΤΟ.

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑΙ ΔΑΠΑΝΑΙ

ΝΑΤΟ εἰς ἐγχ. νόμισμα ἑκατ. $

Ὅταν σήμερον ἀντιμετωπίζωμεν τὸ φάσμα τῆς οἰκονομικῆς καταστροφῆς, διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει τὴν μείωσιν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν; Διότι πράγματι αἱ δαπάναι αὗται προέρχονται ἐκ τῆς σαρκὸς τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ ὁδηγοῦν εἰς τὴν οἰκονομικὴν καταστροφὴν τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, εἰσέρχομαι εἰς τὸ τελευταῖον θέμα, ποὺ κατ’ ἐμὲ εἶναι τὸ σοβαρώτερον καὶ παρακαλῶ, τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ τὸ προσέξητε ἰδιαιτέρως. Τελευταίως, ἡ Κυβέρνησις παραπαίουσα, διότι δὲν δύναται νὰ χαράξῃ ἕνα σταθερὸν οἰκονομικὸν πρόγραμμα, πανικόβλητος, μὴ δυναμένη νὰ ἐπιτύχῃ δανεισμὸν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὑπέκυψεν εἰς ἐκβιασμὸν ποὺ δι’ ἐμὲ ἀποτελεῖ ἐθνικὸν ἔγκλημα. Ὑπέκυψεν εἰς παράγοντας τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ εἰς παράγοντας τοῦ ἐσωτερικοῦ. Καὶ διὰ νὰ ἐξηγοῦμαι, ὁμιλῶ διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ λεγομένου δημοσίου χρέους πρὸς τὸ ἐξωτερικόν. Πράγματι, μὲ τὰς διαπραγματεύσεις ποὺ ἤνοιξεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό, ἤνοιξε μία τραγικὴ περίοδος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Διότι οὔτε ἡ προσφορὰ τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις νὰ διαπραγματευθῇ μὲ βάσιν τὴν ὀνομαστικὴν ἀξίαν τῶν ὁμολογιῶν τοῦ δημοσίου αὐτοῦ χρέους πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως λέγεται, οὔτε γενικῶς τὸ ὅλον θέμα παρέχει καμμίαν ἠθικὴν βάσιν διὰ τὰς ἀξιώσεις, αἱ ὁποῖαι προβάλλονται εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Καὶ πρῶτον εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ μία διασαφήνισις. Πρόκειται περὶ δημοσίου χρέους πρὸς τὸ ἐξωτερικόν; Ἀναμφισβητήτως, ὄχι. Πρόκειται περὶ ὁμολογιῶν εἰς ξένον νόμισμα, ὄχι περὶ χρέους πρὸς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι εἶναι βέβαιον, ὅτι ἀπὸ τὸ σύνολον αὐτῶν τῶν ὁμολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν εἰς τὸ παρελθόν, προπολεμικῶς, τὸ μεγαλύτερον μέρος εὑρίσκεται εἰς χεῖρας Ἑλλήνων. 55% ἀπὸ τὰς ὁμολογίας αὐτάς, τῶν εἰς ξένον νόμισμα ἔχουν σφραγισθῆ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἠμπορεῖ τώρα νὰ κυκλοφοροῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν καὶ οὐδεὶς εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐλέγξῃ εἰς ποίας χεῖρας εὑρίσκονται. Δὲν ἔχει καμμίαν ἠθικὴν βάσιν, διότι τὸ σύνολον αὐτῶν τῶν χρεῶν ἔχει πληρωθῆ. Ἔχουν γραφῆ πολλὰ περὶ τοῦ τί ἔχει πληρώσει ἡ Ἑλλὰς δι’ αὐτὰ τὰ χρέη. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφερθῶ εἰς ὡρισμένους ἀριθμούς. Κυρίως τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὰ ἠρύσθην ἀπὸ μίαν μελέτην ἐμπεριστατωμένην ποὺ ἔχει κάμει ὁ καθηγητὴς κ. Δερτιλῆς. Ἀπὸ τὸ 1824 ἕως τὸ 1932, ὁπότε ἐτερματίσθη ὁ δανεισμὸς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, συνῆψεν ἡ Ἑλλὰς δάνεια συνολικοῦ ὕψους 2.336.000.000 χρυσῶν φράγκων. Ἔναντι αὐτῶν τῶν ὀνομαστικῶν ποσῶν ἐπραγματοποίησεν εἰσπράξεις 1.904.000.000. Διότι διὰ μερικὰ ἀπὸ τὰ δάνεια αὐτὰ τὸ ποσοστὸν πραγματοποιήσεως ὑπῆρξε πράγματι λῃστρικόν, ὑπῆρξεν ἀποτέλεσμα μιᾶς ληστείας. 52% εἶναι τῆς πρώτης περιόδου ἀπὸ τοῦ 1824 ἕως τὸ 1878, 52% ἐπραγματοποίησαν εἰς ἀνάληψιν δανείου αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις τότε. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν 1.904.000.000 ἐκρατήθησαν προμήθειαι, ἐκρατήθησαν ἔξοδα. Ἔναντι τῆς ὀφειλῆς ταύτης, κατέβαλεν ἡ Ἑλλὰς μέχρι τοῦ 1931 κατ’ ἀναγωγὴν εἰς φράγκα χρυσᾶ συνολικῶς 1.569 ἑκατ., ἐνῷ μὲ τὴν αὐτὴν βάσιν ἀναγωγῆς, τὸ σύνολον τοῦ χρέους ἀνήρχετο εἰς φρ. χρ. 1.367 ἑκατ. Ἤτοι, ἡ Ἑλλὰς ἔχει πληρώσει πλέον τῶν ληφθέντων, ποσὸν 202 ἑκατ. φρ. χρυσῶν. Ἔτσι μὲ τὴν πληρωμὴν τοῦ κεφαλαίου καὶ τὸν τόκον τὰ δάνεια ἔχουν ὑπερπληρωθῆ. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ καὶ ἀπὸ τὸ 1932 ἔχει ἀνασταλῆ ἡ ἐξυπηρέτησις αὐτοῦ τοῦ χρέους. Ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος σοβαρώτατος ἠθικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος μᾶς παρέχει ἀπόλυτον δικαίωμα νὰ ἀπαντήσωμεν: Ὄχι, κύριοι, δὲν δικαιοῦσθε νὰ σᾶς πληρώσωμεν τὸ χρέος. Καὶ ὁ λόγος αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔγινε μετὰ τὸ 1940 εἰς τὴν χώραν μας. Διότι γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου, ἀλλ’ ἰδίως τῆς κατοχῆς, ἐπῆλθε μία πλήρης ἐξάρθρωσις τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἡ οἰκονομία, ἡ ὁποία ὑφίστατο εἶναι δεδομένον, ὅτι εἶχε χορηγηθῆ καὶ ἀπὸ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα, κατὰ κἄποιον τρόπον, ὑπεβοήθησαν τὴν ἀνάπτυξιν εἰς τὸν βαθμόν, ποὺ εἶχεν ἀναπτυχθῆ ἡ οἰκονομία μας τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Εἶναι λογικόν, ὅταν τόσα ὑπέστημεν εἰς ἕνα κοινὸν ἀγῶνα μὲ ὅλους τοὺς κυρίους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται, ὅτι ἦσαν σύμμαχοί μας κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου, εἶναι δυνατόν, εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ζητοῦν σήμερον καὶ δὲν δικαιούμεθα νὰ τοὺς ἀπαντήσωμεν, ὄχι, δὲν θὰ πληρώσωμεν; Διότι αὐτὴ ἡ καταστροφή, τὴν ὁποίαν ὑπέστη ἡ Ἑλλάς, τὴν ὑπέστη ἐν ὀνόματι τοῦ κοινοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον διεξηγάγομεν. Καὶ ὅσοι εἶχον τὴν εὐκαιρίαν, κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, νὰ ἀκούσουν τὸ ραδιόφωνον τοῦ Καΐρου, δὲν ἠμποροῦν παρὰ νὰ ἔχουν ἀκούσει, πόσες φορὲς οἱ σύμμαχοί μας, ἰδίως οἱ Ἄγγλοι, αὐτοὶ ποὺ δὲν δέχονται σήμερον νὰ συζητήσουν, εἶχον εἴπει, δὲν ἔχει σημασίαν, ἂν καταστραφοῦν τὰ πάντα εἰς τὴν χώραν σας, ἐργοστάσια, σπίτια, δρόμοι, ἄνθρωποι... Ὅταν θὰ ἀπελευθερωθῇ ἡ Ἑλλάς, ὅταν θὰ νικήσουν οἱ σύμμαχοι ἐναντίον τοῦ Ἄξονος, ὅλα αὐτὰ θὰ ξαναγίνουν μὲ κοινὰς δαπάνας καὶ μὲ κοινὰ βάρη. Αὐταὶ ἦσαν αἱ διακηρύξεις τῶν συμμάχων μας διὰ τὰς καταστροφάς, τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ χώρα μας.

§76Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἐξανάγιναν.

§77Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν σήμερον, ὕστερα ἀπὸ αὐτὰς τὰς κατηγορηματικὰς διαβεβαιώσεις, νὰ ἔρχωνται καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐχάσαμεν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον κατεστράφη, νὰ τὸ ζητοῦν; Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, κύριοι βουλευταί. Ὅπως γνωρίζητε, κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, δὲν ἦσαν μόνον τὰ ἀγαθά, τὰ ὑλικά, τὰ ὁποῖα κατεστράφησαν εἰς τὴν χώραν μας. Ἐξηρθρώθη καὶ ἡ νομισματικὴ ὑπόστασις τῆς χώρας μὲ τὸν πληθωρισμόν, τὸν ὁποῖον ὑπέστη, τὸν ἄνευ προηγουμένου πληθωρισμόν, ἐξ αἰτίας τῆς κατοχῆς. Καὶ ὑπεύθυνοι ἐξ ὁλοκλήρου δι’ αὐτὴν τὴν καταστροφὴν τὴν νομισματικὴν ἦσαν οἱ κατακτηταί, οἱ κοινοὶ ἐχθροὶ τῶν συμμάχων, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἔδιδον αὐτὰς τὰς διαβεβαιώσεις. Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ὑπεχρεώθη ἡ Ἑλλὰς νὰ πληρώσῃ ὅλας τὰς δαπάνας τῶν στρατευμάτων κατοχῆς καὶ ἐπλήρωσεν ἐν ὀνόματι αὐτῆς τῆς ὑποχρεώσεως, τὴν ὁποίαν τῆς ἐπέβαλον οἱ κατακτηταί. Ἐπλήρωσε συνολικῶς, κατ’ ἀναγωγὴν μὲ τὴν τιμήν, ποὺ εἶχον αἱ προκαταβολαί, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, 13.189.000 χρυσᾶς λίρας. Ἐπλήρωσεν εἰς τὴν Γερμανίαν εἰς νόμισμα φθάσαν εἰς τὸ ὕψος τῶν τεσσάρων τετράκις ἑκατομμυρίων. Καὶ δὲν ἔλαβε μόνον διὰ τὴν συντήρησιν τῶν στρατευμάτων τῆς κατοχῆς. Ἐχρησιμοποίησαν τὰς προκαταβολὰς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ διὰ νὰ πληρώσουν τὰ ἔξοδα τῆς ἐκστρατείας τῆς Ἀφρικῆς. Τοιουτοτρόπως ἐδημιουργήθησαν αὐταὶ αἱ παροχαὶ πρὸς τοὺς Γερμανοὺς καὶ Ἰταλούς, αἱ ὁποῖαι διὰ τῆς συμφωνίας τῆς Ρώμης τῆς 14 Μαρτίου 1942 συνεφωνήθη ὅτι, καθ’ ὃ μόνον ποσὸν καλύπτον ὕψος δαπανῶν 1.500.000.000 δραχμῶν, αὐτὰ θὰ τὰ πληρώσῃ ἡ Ἑλλάς, χωρὶς νὰ δικαιοῦται νὰ τὰ ἀναζητήσῃ. Διότι εἰς αὐτὸ τὸ ποσὸν ἀνεγνώρισεν ὑποχρέωσιν διὰ τὴν συντήρησιν τῶν στρατευμάτων τῆς κατοχῆς. Ἔλαβον ληστεύοντες τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν οἰκονομίαν μας 13.189.000 χρυσὲς λίρες. Ἀκόμη ἐχρησιμοποιήθησαν αἱ προκαταβολαὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξόδων τῆς ἐκστρατείας τῆς Ἀφρικῆς. Ἀλλὰ συνήφθη μετὰ τῶν κατακτητῶν ἡ συμφωνία τῆς Ρώμης τῆς 14 Μαρτίου 1942, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλα αὐτὰ θὰ ἐπεστρέφοντο εἰς τὴν Ἑλλάδα μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πολέμου. Ὑπελογίσθησαν τὰ ποσὰ αὐτὰ εἰς 244 ἑκατ. δολλάρια, δηλαδὴ 194.000.000 διὰ τὴν Γερμανίαν, 64.000.000 διὰ τὴν Ἰταλίαν καὶ 21.000 διὰ τὴν Ἀλβανίαν. Τὸ 1945 ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις προέβαλεν αὐτὴν τὴν ἀξίωσιν εἰς Παρισίους, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἐπανορθώσεων, καὶ εἰς Ρώμην, κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συνθήκης εἰρήνης, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. οὐδὲ λέξιν ἐσκέφθη νὰ εἴπῃ πρὸς τοὺς ὀφειλέτας αὐτοὺς καὶ πρὸ παντὸς εἰς τοὺς ξένους ὁμολογιούχους νὰ ἀντιτάξῃ, ὅτι ὅταν ἡ πλουσία σήμερον Γερμανία καὶ ἡ Ἰταλία ἀρνοῦνται νὰ ἐκπληρώσουν πρὸς τὴν Ἑλλάδα συμβατικὰ χρέη, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιοῦν ἀπὸ αὐτὴν ἐξωφλημένας ὀφειλάς; Προβάλλεται ὑπὸ τῶν Ἄγγλων ὁμολογιούχων, ὅτι ὑπάρχει ἡ ρήτρα τῆς πληρωμῆς εἰς νόμισμα χρυσοῦν κατ’ ἐπιλογὴν των. Ἀλλὰ ὅταν ἡ ἰδία ἡ Ἀγγλία καὶ τὰ ἄλλα Κράτη τοῦ ΝΑΤΟ ἐγκατέλειψαν τὴν ρήτραν τοῦ χρυσοῦ, πῶς δέχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ συζητῇ κἂν τὴν ἱκανοποίησιν τῆς ληστρικῆς αὐτῆς ἀξιώσεως; Ἀλλὰ εἰς τὸ θέμα αὐτό, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἕνα τεράστιον ἠθικὸν πρόβλημα. Ποῖοι κατέχουν τὰς ὁμολογίας αὐτάς; Εἶπον προηγουμένως, ὅτι 55% ἐξ αὐτῶν εἰσήχθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ γίνεται τὸ ἐπαίσχυντον αὐτὸ παιγνίδι εἰς τὸ Χρηματιστήριον, εἰς βάρος τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, ὑπάρχουν ἀκόμη Ἕλληνες ὑπήκοοι καὶ κυρίως Τράπεζαι Ἑλληνικαί, αἱ ὁποῖαι ἔχουν εἰς τὴν κατοχήν των χρεώγραφα εἰς χρυσόν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώσουν νὰ πληρωθοῦν εἰς χρυσὸν αἱ Τράπεζαι, ὅταν ἔχουν μηδενίσει τὰς καταθέσεις τῶν πτωχῶν εἰς τὰ Ταμιευτήριά των; Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ὁ ἀπαράδεκτος αὐτὸς διαφορισμὸς μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων, ὥστε αἱ καταθέσεις εἰς δραχμὰς καὶ αἱ ὁμολογίαι εἰς δραχμὰς νὰ μηδενίζωνται, ἐνῷ τὰ χρεώγραφα εἰς χρυσὸν θὰ ἐξοφλοῦνται; Ὀφείλετε, ἐὰν θέλητε νὰ ὑπηρετήσητε εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τὸ συμφέρον τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ νὰ προστατεύσητε τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Κράτους, νὰ ἀπαντήσητε, ὄχι, εἰς οἱανδήποτε πίεσιν. Ἀλλὰ ἐρωτῶ ἀκόμη, τί θὰ κάμητε μὲ τοὺς Γερμανοὺς κατακτητάς, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν κατοχὴν ἥρπασαν ὁμολογίας εἰς χρυσόν, ἀξίας 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων; Διότι ἀνέφερον καὶ ἄλλοτε, ὅτι μόνον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ὑπεχρεώθη τὸ 1943 νὰ πωλήσῃ δῆθεν ὁμολογίας εἰς ξένον νόμισμα ὕψους 10 ἑκατ. δολλαρίων, τὰς ὁποίας ἠγόρασαν —δῆθεν— οἱ Γερμανοὶ κατακτηταί. Θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ πληρώσῃ εἰς τοὺς ληστεύσαντας αὐτοὺς τὴν ἀξίαν εἰς χρυσόν; Ἐὰν τὸ πράξητε, θὰ ἔχητε τὸ ἀνάθεμα καὶ τὴν κατακραυγὴν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐθυσιάσθησαν διὰ νὰ φύγουν οἱ κατακτηταί. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ κατάστασις τῆς χώρας ἔφθασεν εἰς τὸ ἀπροχώρητον, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς. Ἡ Κυβέρνησις ἀποκλείεται νὰ ἀλλάξῃ τακτικὴν καὶ ἡ χώρα δὲν ἀντιμετωπίζει παρὰ τὸ φάσμα τῆς καταστροφῆς. Ἄλλη λύσις δὲν ὑπάρχει, παρὰ μία: Νὰ φύγῃ τὸ ταχύτερον ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἢ ἀναγνώσω μίαν αἴτησιν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τοὺς ὑπογράψαντας αὐτὴν νὰ ἐνθυμηθοῦν μίαν συμφωνίαν, ἡ ὁποία ἔγινεν ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς. Πράγματι, τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην, ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας, ὑπεβλήθη τὸ αἴτημα ἐκ μέρους ὡρισμένης πλευρᾶς, νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις, διότι συνέπιπτε νὰ εἶναι καὶ ἡ ἑορτὴ καὶ ἡ πλειοψηφία καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθησαν μὲ τὴν ρητὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ σημερινὴ συνεδρίασις, πάλιν νομοθετικῆς ἐργασίας, θὰ παρετείνετο, εἰ δυνατὸν καὶ μέχρι τῶν πρωϊνῶν ὡρῶν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ προχωρήσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ὅπως εἶναι γνωστόν, εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἄλλοι 21 βουλευταί. Ἐπικαλοῦμαι ὅλων σας τὴν συμβολὴν εἰς τὸ νὰ λήξῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι γνωρίζετε, ὅσον τοὐλάχιστον τὸ γνωρίζει καὶ ὁ ὁμιλῶν, ὅτι πρόκειται περὶ νομοσχεδίου ἄνευ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὁποίου δὲν λειτουργεῖ τὸ Κράτος. Ἐὰν εἰς τὰς ἕνδεκα μὲ ἔνστασιν ἀπαρτίας σταματήσῃ αὐτὸ τὸ ἔργον, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπηρετοῦμεν τὸ συμφέρον τοῦ τόπου γενικώτερον, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς. Παρακαλῶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ νὰ ἀποσυρθῇ ἡ αἴτησις, διὰ νὰ μὴ κάμωμεν κἄτι, τὸ ὁποῖον, νομίζω, θὰ πρέπει νὰ τὸ συνομολογήσωμεν καὶ εἰς τὴν συμφωνίαν αὐτὴν ἀντίκειται καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἀμφισβητεῖται ἀπὸ κανέναν.

§79Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἶμαι ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν αἴτησιν, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀπόψε ἠκούσθη ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος ἐν προκειμένῳ προφανῶς ἐκφράζει τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶναι δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀρνῆται πᾶσαν αἴτησιν προτάξεως ἰδικῆς μας ἐπερωτήσεως. Εἰς τὴν ὠμὴν αὐτὴν κυβερνητικὴν δήλωσιν, δὲν ἀπηντήσαμεν. Αὐτὴν τὴν ὥραν ἀσκοῦμεν ἕνα δικαίωμα. Ἡ πλειοψηφία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι παροῦσα, ἐὰν ἐνδιαφέρεται νὰ ψηφίσῃ τὰ νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον λάμπει διὰ τῆς ἀπουσίας της δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις. Ζητοῦμεν νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§80Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου ἐκ Χανίων, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις κάμνει χρῆσιν τῶν δικαιωμάτων της, δὲν ὑπάρχει ἀντίλογος. Νόμιμος εἶναι ἡ πρότασις ἀπαρτίας, ἀλλὰ ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτὴς ἐκ Χανίων, ἐκπροσωπῇ ἐν προκειμένῳ τὰς ἀπόψεις τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως, τότε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, μοιραίως ἀγόμεθα εἰς τὸ συμπέρασμα, κ. βουλευταί, ὅτι δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ ὑπάρξῃ οὔτε συμφωνία κυρίων, προκειμένου περὶ τῶν ἐργασιῶν τῆς αἰθούσης αὐτῆς, διότι εἶναι βέβαιον καὶ ἀναμφισβήτητον, ὅτι εἰς τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν νομοθετικῆς ἐργασίας, ἐγένετο συμφωνία μεταξὺ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ἐπροχώρει κατὰ τὴν ἑσπέραν αὐτήν. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει κἄθε δικαίωμα νὰ κάμῃ χρῆσιν τῶν δικαιωμάτων της, ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ ἐφαρμόζεται πιστῶς ὁ Κανονισμὸς κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν.

§81Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζομεν καμμίαν τοιαύτην συμφωνίαν νὰ συνήφθη μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§82Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νὰ ἀναγνώσωμεν τὰ πρακτικά, τὸ λέγουν τὰ πρακτικά.

§83Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχῃ τοιαύτη συμφωνία εἰς τὰ πρακτικά, ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ τὴν ἀρνηθῶμεν, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν γνωρίζω καμμίαν τοιαύτην συμφωνίαν.

§84Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀξιότιμε κ. συνάδελφε ἐκ Χανίων, εἴτε ἀναφέρεται εἴτε ὄχι, ἀμφισβητεῖτε τὴν ἐπίσημον δήλωσίν μου ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὅτι ἐγένετο συμφωνία;

§85Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δηλώνω, ὅτι δὲν γνωρίζω τίποτε περὶ συμφωνίας.

§86Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπῆρξεν ἡ συμφωνία νὰ προχωρήσῃ μέχρι τῶν πρωϊνῶν ὡρῶν ἡ συζήτησις καὶ ἔναντι αὐτῆς τῆς συμφωνίας ἐλύθη ἡ συνεδρίασις τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην, διότι ἦτο ἡμέρα ἑορτάσιμος.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκριβῶς δὲν γνωρίζω ἐὰν ἦσθε παρών, κ. Μητσοτάκη, ἀλλὰ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι γενομένης συμφωνίας περὶ λήξεως τῆς συνεδριάσεως ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐδήλωσε τὰ ἑξῆς: «Κ. Ροδόπουλος. (Πρόεδρος Βουλῆς). Μὲ συγχωρεῖτε, διότι δὲν ἐπρόλαβα νὰ προεδρεύσω, ὥστε ἀπὸ τῆς ἕδρας μου νὰ ὁμιλήσω, διότι δὲν θέλω νὰ ὁμιλῶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ἐπειδὴ μοῦ ἐγένετο ἡ παράκλησις ὑπὸ μερικῶν συναδέλφων νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν λόγῳ τῆς ἑορτῆς ἐνωρίτερον τῆς συνήθους. Ἡ πλειοψηφία, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδή, εἶχεν ὡρισμένας ἀντιρρήσεις, ἐν τέλει ὅμως, δύναμαι νὰ σᾶς προτείνω τὰ ἑξῆς: Νὰ γίνῃ μία προσυνεννόησις, ὅτι ἡ προσεχὴς συνεδρίασις τῆς Δευτέρας καὶ ἐνωρὶς θὰ ἀρχίσῃ, ἀλλὰ καὶ θὰ παραταθῇ ἐπὶ ἀρκετόν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ διευκολυνθῶμεν, ἵνα περαιωθῇ ἡ συζήτησις. Αὐτὸ ὅμως σημαίνει, ὅτι εἰς τὰς 6.30′ μ.μ. θὰ ὁμιλήσῃ ὁ πρῶτος ρήτωρ, ὁ δὲ τελευταῖος, ἐν ἀνάγκῃ, τὴν 2αν πρωϊνὴν ὥραν». Βεβαίως, δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμείνω νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων σήμερον, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ νὰ ζητῶμεν περὶ ὥραν ἑνδεκάτην νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν, ἐνῷ εἶναι πολλοὶ βουλευταὶ παρόντες καὶ τὸ θέμα εἶναι τόσον ἐπεῖγον, ἐκ τῆς φύσεως τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσητε, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἡ συμφωνία ὑπῆρξεν οὐδενὸς ἀντιλέγοντος καὶ οὕτως ἔληξεν ἡ συνεδρίασις. Θὰ παρεκάλουν καὶ πάλιν τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Μητσοτάκης, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἄλλου εἴδους διαφωνίας τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ συσχετισθῇ, διότι ἐν προκειμένῳ ἐπὶ συγκεκριμένου μοναδικοῦ θέματος ὑπῆρξε σύμπτωσις ἀπόψεως ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν αἴθουσαν. Θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ ἐπιμείνουν οἱ ὑπογράψαντες τὴν αἴτησιν καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συνεδρίασιν.

§88Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, ἐπακριβῶς δὲν ἠκούσαμεν ὅσα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἢ ἐὰν ὡμίλησε συγκεκριμένως περὶ ὡρῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξαμεν ἡμεῖς ἀμέσως, εἶναι νὰ ἀρχίζωμεν ἐνωρίτερον, διότι εἶναι παλαιὰ παράκλησίς μας, ὄχι εἰς τὰς 6.30′ μ.μ., εἰ δυνατὸν καὶ εἰς τὰς 6 μ.μ. Πέραν αὐτοῦ, οὐδεμία ἄλλη συμφωνία ὑπῆρξε, παρὰ νὰ ὁμιλήσωμεν ἐκτενέστερον διὰ τὰ δωδεκατημόρια, τὰ ὁποῖα εἶναι σοβαρωτάτη συζήτησις. Βεβαίως, εἰς ἕνα προϋπολογισμὸν θὰ ὡμιλούσαμεν ὅλοι, εἰς τὰ δωδεκατημόρια θὰ ὁμιλήσουν ὀλιγώτεροι. Γνωρίζετε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς τρία τέταρτα τῆς ὥρας ὡμίλησα. Δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν, ὅτι πρέπει νὰ διευκολυνθῇ καὶ τὸ Προεδρεῖον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ συζήτησις γενικῶς, ἀλλὰ ἐπίσης, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον, δὲν θὰ μᾶς δοθῇ ἄλλοτε ἀφορμὴ νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς ἄλλοτε ἀπὸ μακροῦ χρόνου παρεκαλέσαμεν διὰ μίαν γενικωτέραν οἰκονομικὴν συζήτησιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ συγκατετέθη καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ ἡ ὑπόσχεσις αὐτὴ δὲν τηρεῖται. Κατ’ ἀκολουθίαν νὰ εὕρωμεν μίαν μέσην λύσιν, νὰ ἀρχίζωμεν ἐνωρίτερον καὶ νὰ προχωροῦμεν μέχρι τῆς 12ης νυκτερινῆς καὶ κατόπιν νὰ σταματήσωμεν, ἀλλὰ καὶ ἐὰν θέλετε αὔριον νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὰς 6 μ.μ. εἴμεθα εἰς τὴν διάθεσίν σας.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως, τὸ νὰ ἀρχίζωμεν ἐνωρίς, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις καὶ θὰ ἦτο εὐκταῖον νὰ ἀρχίζωμεν ἐνωρίς. Γνωρίζετε ὅμως, ὅτι, καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ τοὐλάχιστον δὲν βαρύνει ὡρισμένας πτέρυγας καὶ ὡρισμένους συναδέλφους, ὅτι δὲν ἐξαρτᾶται τοῦτο ἀπὸ ἡμᾶς. Πάντως, ἡ συμφωνία, ἡ ὁποία ἐγένετο, εἶχε δύο σκέλη καὶ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως καὶ τῆς λήξεως. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον σκέλος τῆς ἐνάρξεως, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ πλήρως, ἀλλὰ ἐὰν περικόψωμεν καὶ τὸ δεύτερον, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ διὰ τρίτην φορὰν νὰ ὑπενθυμίσω, τὴν σοβαρότητα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀλλὰ ὄχι μόνον τὴν σοβαρότητα, ἀλλὰ καὶ τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἐπεῖγον, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἄνευ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν λειτουργεῖ τὸ Κράτος. Πῶς θέλετε νὰ κάμωμεν; Ἔχομεν ἐγγεγραμμένους 21 βουλευτάς, εἰς τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς συζητήσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὡμίλησαν ἐν ὅλῳ τρεῖς βουλευταί, εἰς τὴν δευτέραν, δηλαδὴ τὴν σημερινὴν συζήτησιν, ὡμίλησαν πάλιν μόλις τρεῖς. Ἐὰν μὲ αὐτὸν τὸν ρυθμὸν βαδίσωμεν, χρειαζόμεθα 7 συνεδριάσεις ἀκόμη. Πότε θέλετε, ἀνήμερα τὰ Χριστούγεννα ἢ τὴν παραμονὴν τῆς Πρωτοχρονιᾶς νὰ τὸ ψηφίσωμεν; Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, θὰ παρεκάλουν, ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων διαφωνιῶν, τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Μητσοτάκης, περὶ τοῦ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις διεκδικοῦν δικαιώματα ἢ ὄχι ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ θέματος, νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐπῆλθε συμφωνία ὅλων τῶν πτερύγων νὰ προχωρήσωμεν σήμερον καὶ νὰ προσδιορίσωμεν μεθαύριον νὰ ἔλθωμεν ἐνωρίς, παρακαλουμένων καὶ τῶν κ.κ. ἀγορητῶν νὰ μὴ κρατοῦν τὸ βῆμα ἐπὶ δύο ὥρας ὁ καθένας, σημειωτέον μάλιστα, ὅτι ὅλοι οἱ ἐγγεγραμμένοι εἶναι ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ κυβερνητικὴ πλευρὰ μόνον διὰ τοῦ κ. Λύχνου εἶναι εἰς τὸν κατάλογον καὶ οὐδεὶς ἕτερος εἶναι ἐγγεγραμμένος. Τί θέλετε νὰ γίνῃ, νὰ μὴ τὰ εἴπητε αὐτὰ πρὸς διαφώτισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἢ νὰ κάμωμεν συνεδρίασιν ἐπὶ 2–3 ὥρας καὶ νὰ μὴ τελειώσωμεν ποτέ; Διαλέξατε παρακαλῶ καὶ ὁ καθένας ἂς σταθμίσῃ τὰς εὐθύνας του.

§90Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κάμνετε λάθος ἐὰν νομίζετε, ὅτι πρόθεσίς μας εἶναι νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. (Ψίθυροι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Οἱ κ. συνάδελφοι ἠμποροῦν νὰ ἐκδηλώνουν, ὅπως θέλουν τὰς ἀπόψεις των. Ὁ καθένας ἔχει τὸν τρόπον του. Ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν νὰ σᾶς δηλώσωμεν, ὅτι θὰ ψηφισθῇ, τοὐλάχιστον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἡμᾶς, τὸ σχέδιον νόμου, ἀλλὰ τὰς ὑπολειπομένας ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας, μέχρι τῶν διακοπῶν τῶν Χριστουγέννων, θὰ τὰς χρησιμοποιήσωμεν διὰ τὴν συζήτησιν τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἤρχισε. Καὶ ὑποθέτω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ εἶναι εὐχαριστημένη ἀπὸ αὐτὴν τὴν γενικὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία γίνεται κατ’ ἀνάγκην ἐπ’ εὐκαιρίᾳ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, διότι δὲν εἴχομεν ἄλλην εὐκαιρίαν νὰ τὴν συζητήσωμεν. Κατὰ συνέπειαν, δὲν ὑπάρχει πρόθεσίς μας νὰ παρεμποδίσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὑπάρχει ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, ἡ δεδηλωμένη πρόθεσίς μας τὰς ὑπολοίπους ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας μέχρι τῶν διακοπῶν, νὰ τὰς χρησιμοποιήσωμεν διὰ τὴν συζήτησιν τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τούτου θεωρεῖται ἀποσυρθεῖσα ἡ πρότασις;

§92Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν θεωρεῖται, ἐκτὸς ἂν συμφωνῆτε.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ συμφωνήσω. Θέλετε τώρα νὰ χάσωμεν ἄλλην μίαν ὥραν διαβάζοντες τὸν κατάλογον; Παραιτεῖσθε, κ. Στεφανόπουλε;

§94Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§96Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ συγχαρῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐλησμόνησε ἐφέτος νὰ φέρῃ ἐγκαίρως, πρὸ τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν.Δ., διότι, ὡς ἐνθυμεῖσθε, πέρυσιν, ἐν τῇ βίᾳ της νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς εἰς τὰς 4 Δεκεμβρίου, ἐλησμόνησε νὰ καταθέσῃ ἀνάλογον σχέδιον Ν.Δ. καὶ οὕτω ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν διωκήθη τὸ Κράτος ἄνευ προϋπολογισμοῦ. Λέγομεν τοῦτο πρὸς εἰρωνείαν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπισημαίνομεν δὲ τὴν τραγικὴν κατάστασιν εἰς ἣν περιῆλθεν ἡ χώρα, διότι ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν δὲν ψηφίζεται ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, ὅπως ὁρίζει τὸ Σύνταγμα. Ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι ἡ πυξὶς ποὺ κατευθύνει τὴν χώραν καὶ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἡ χώρα κατευθύνεται ἄνευ πυξίδος, διότι ὁ προϋπολογισμὸς δὲν ψηφίζεται ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Καὶ οὕτω παρατηρεῖται, μόνον εἰς τὴν χώραν μας, τὸ φαινόμενον τῶν ὑπερεσόδων καὶ ὑπερεξόδων. Ἐὰν κατὰ τὴν διαδρομὴν τοῦ ἔτους ἐρωτηθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκονται τὰ δημόσια οἰκονομικά μας, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσῃ. Ἐὰν ἐρωτηθῇ, ποῖος εἶναι ὁ ρυθμὸς τῶν ἐξόδων καὶ τῶν ἐσόδων, δὲν τὸ γνωρίζει. Διότι δὲν ψηφίζομεν προϋπολογισμόν, κατὰ παράβασιν ρητῆς διατάξεως, τοῦ ἄρθρου 60, τοῦ Συντάγματος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Τὸ φαινόμενον τῶν ὑπερεσόδων καὶ ὑπερεξόδων εἶναι ἕνα κακὸν σημεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως, ἐὰν ἐπιθυμῶμεν χρηστὴν διοίκησιν τῶν οἰκονομικῶν εἰς τὴν χώραν μας. Θὰ σταχυολογήσω, κύριοι βουλευταί, ὡρισμένας φράσεις ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν.Δ., διὰ νὰ ἴδητε ἐὰν ὑπάρχῃ εἱρμὸς εἰς αὐτὸ καὶ ἂν γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις τί ζητεῖ καὶ τί θέλει. Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μέχρι τῆς νομοθετικῆς κυρώσεως τοῦ οἰκείου προϋπολογισμοῦ, θὰ ἰσχύσῃ ὁ παρὼν νόμος. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν· πότε θὰ ψηφισθῇ ὁ οἰκεῖος προϋπολογισμός; Τί δεδομένον ἔχει ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε τακτικὴν καὶ μᾶς λέγει, ὅτι θὰ ψηφισθῇ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1963; Ποῖον θέλει νὰ ἐξαπατήσῃ ἡ Κυβέρνησις, τὴν Βουλὴν ἢ τὸν λαόν; Ἐν συνεχείᾳ, ἀναγράφεται εἰς τὸ σχέδιον Ν.Δ., ὅτι ὡς ὁδηγὸς διὰ τὴν προσωρινὴν διοίκησιν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων θὰ εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1962, ἀλλὰ θὰ δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ καὶ μεταθέσεις ἐσόδων καὶ ἐξόδων. Ἀλλ’ ὅταν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν αἱ μεταθέσεις ἐσόδων καὶ ἐξόδων, περὶ ποίου προϋπολογισμοῦ ὁμιλοῦμεν; Καὶ ἐν συνεχείᾳ, ἀναγράφεται εἰς τὸ σχέδιον Ν.Δ., ὅτι θὰ ἐπιτρέπεται ἡ ὑπέρβασις τῆς διαχειρίσεως χρονικῶς. Δηλαδή, εἶναι ὡς νὰ λέγῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δῶστε μου δύο δωδεκατημόρια, ἀλλὰ ἐγὼ θὰ δύναμαι νὰ ὑπερβαίνω χρονικῶς ἐκεῖνο ποὺ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε. Ἐν συνεχείᾳ, ἀναγράφεται, ὅτι κατὰ τὴν προσωρινὴν διοίκησιν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων ἐπιτρέπονται καὶ νέα ἔσοδα καὶ νέα ἔξοδα. Μὲ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις, προφανῶς, ἀπειλεῖ τὸν λαόν, ὅτι θὰ ἐπιβάλῃ νέους φόρους καὶ ζητεῖ τὴν εὐχέρειαν νὰ πραγματοποιήσῃ καὶ νέας δαπάνας. Μὲ ὀλίγα λόγια, δὲν πρόκειται περὶ προϋπολογισμοῦ ὡς ἐννοοῦμεν τοῦτον καὶ ὡς τὸν ἐννοεῖ τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται εὐθέως, ὅτι πρέπει ἅπαντα τὰ ἔσοδα καὶ ἔξοδα τοῦ Κράτους νὰ σημειοῦνται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὸν ἀπολογισμόν. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι ψηφίζοντες τὸ παρὸν σχέδιον Ν.Δ. καὶ συζητοῦντες ἐπ’ αὐτοῦ, δὲν συζητοῦμεν μὲ τὴν σοβαρότητα, ἡ ὁποία προσήκει εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Τὸ κυριώτερον ἔργον τῆς Βουλῆς, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ ψήφισις τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀπολογισμοῦ, διότι ἐκεῖ κατοπτρίζεται ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους. Ἐὰν συνεζητεῖτο ὁ προϋπολογισμὸς εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦτο κατ’ ἀνάγκην περισσότερον συνεπὴς πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἡ συνείδησις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀνεξέλεγκτος εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν οἰκονομικῶν τῆς χώρας καὶ θὰ τῆς ἦτο δυνατὸν νὰ κάμνῃ ὅ,τι θέλει. Τὸ πνεῦμα τῆς ἀσυδοσίας περὶ τὴν διαχείρισιν τῶν οἰκονομικῶν ἐδημιουργήθη, διότι ἡ Βουλὴ δὲν συζητεῖ τὸν προϋπολογισμόν. Ἐάν, κ. βουλευταί, θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ συνταγματικόν της καθῆκον, ἐὰν θέλῃ νὰ σημειώσῃ μίαν παράδοσιν εἰς τὸν τόπον καὶ ἂν ἔχῃ ἐπίγνωσιν τῶν ὑποχρεώσεών της, θὰ πρέπει νὰ καταθέσῃ ἐμπροθέσμως τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ ἐπιζητήσῃ τὴν ψήφισίν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Μέχρι πρό τινος ἡ Κυβέρνησις εὕρισκε δικαιολογίαν διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἐγνώριζε τὸ ὕψος τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Αὐτὴ ἡ αἰτιολογία ἤδη ἔληξε. Θὰ πρέπει συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως καὶ ἐντὸς τῶν συνταγματικῶν προθεσμιῶν νὰ καταθέσῃ τὸν προϋπολογισμόν. Τοῦτο μὴ πράττουσα εὐθέως, παραβαίνει τὸ Σύνταγμα καὶ τὸ καθῆκον της. Ἡ Κυβέρνησις, κ. βουλευταί, διακρίνει τὸν προϋπολογισμὸν εἰς τὸν τακτικὸν καὶ εἰς τὸν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Ἀλλὰ ὁ δεύτερος προϋπολογισμός, καθ’ ὅσον γνωρίζομεν, διὰ τὸ 1963 θὰ εἶναι ἐλλειμματικὸς κατὰ δυόμισυ δισεκατομμύρια δραχμῶν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς εἶπε τίνι τρόπῳ θὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα αὐτό. Πῶς ζητεῖ λοιπὸν νὰ τῆς ἐπιτρέψωμεν, ἔστω καὶ τὴν προσωρινὴν διοίκησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1963, ὅταν δὲν γνωρίζωμεν πῶς θὰ καλύψῃ τὸ τεράστιον αὐτὸ ἔλλειμμα τῶν δυόμισυ δισεκατομμυρίων δραχμῶν; Ἡ Κυβέρνησις παρεπονέθη, ὅτι τὴν ἐπικρίνομεν ἀδίκως, διότι, λέγει, ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια δὲν διεκόπη ἕνεκα ἰδικῶν της σφαλμάτων, ἀλλὰ τῇ πρωτοβουλίᾳ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἀνατρέξωμεν ὅμως εἰς τὴν μετὰ τὸ 1952 ἱστορίαν, θὰ ἴδωμεν διὰ ποίους λόγους περιεκόπη ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια. Δυστυχῶς, κ. βουλευταί, αἱ Κυβερνήσεις καὶ τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. δὲν κατέβαλον προσπάθειαν νὰ διαφωτίσουν τὸν Ἀμερικανικὸν λαόν, ὅτι ἡ παρασχεθεῖσα μέχρι τότε εἰς τὴν χώραν μας βοήθεια δὲν διετέθη διὰ τὴν οἰκονομικήν μας ἀνάπτυξιν, ἀλλὰ διὰ λόγους στρατιωτικούς, διὰ σκοπόν, δηλαδή, κοινὸν ὅλων τῶν ἐλευθέρων λαῶν. Αἱ μέχρι τοῦδε Κυβερνήσεις δὲν κατέβαλον μίαν τοιαύτην προσπάθειαν. Τοὐναντίον μάλιστα, κατέφυγον εἰς τὴν μέθοδον τοῦ δανεισμοῦ καὶ ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν καὶ παρουσίασαν μίαν ψευδῆ εἰκόνα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ φαινώμεθα εἰς τὰ ὄμματα τῶν ξένων, ὅτι εὐημεροῦμεν, ὅπερ συνετέλεσεν εἰς τὴν περικοπὴν τῆς βοηθείας. Ἐκ τυχαίων γεγονότων παρουσιάσαμεν κατὰ τὸ τέλος τοῦ περασμένου ἔτους ἕνα συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα ἐκ 250 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἀλλὰ τὸ ἀπόθεμα αὐτὸ δὲν ὠφείλετο εἰς τὴν ἐξυγίανσιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Δὲν προῆλθεν ἀπὸ ἐξαγωγὰς ἢ ἐξ ἄλλων ὑγιῶν πηγῶν. Προῆλθεν ἐκ τῆς περιπετείας τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἰς τὴν Ἀφρικὴν καὶ ἐκ δανεισμοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλὰ κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχὴν ἦτο τεράστιον τὸ χρέος μας πρὸς τὰς ξένας χώρας. Αἱ ὀφειλαί μας πρὸς ξένας χώρας ἀνήρχοντο εἰς 310 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ πρὸς τὴν Ἀμερικὴν 78 ἑκατομμύρια δολλάρια. Εἴχομεν, δηλαδή, εἰς τὴν Τράπεζαν 250 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐκ δανεισμοῦ προερχόμενα καὶ ὠφείλαμεν 400 ἑκατομμύρια δολλάρια εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ποῦ εἶναι λοιπὸν τὸ ἀποθεματικὸν συνάλλαγμα; Ποῦ εἶναι ἡ εὐημερία, εἰς τὴν ὁποίαν στηρίζεται ἡ Κυβέρνησις; Ποῦ εἶναι ἡ διαφώτισις τοῦ Ἀμερικανικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ συνεχίσῃ τὴν δωρεὰν βοήθειαν; Ἡ Κυβέρνησις, ἀπέφυγε νὰ κάμῃ τὴν διαφώτισιν αὐτήν, διατί ἐξακολουθεῖ νὰ στηρίζῃ τὴν πολιτικήν της, τόσον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰς τὸ τροπάριον τῆς εὐημερίας. Ἐκτὸς ὅμως τούτων, ἔχομεν καὶ ἕνα βαρύτατον ἐσωτερικὸν δημόσιον χρέος 8 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ὁποίου ἡ χώρα μας ἐπιβαρύνεται μὲ 1 δισεκατομμύριον ἐτησίως καὶ ἀπὸ τοῦ 1963 θὰ δαπανᾷ 1½ δισεκατομμύριον. Ὅταν ἔχωμεν τοιοῦτον ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικὸν χρέος, ποῦ ἐβάσισεν τὴν προπαγάνδαν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ἐξωτερικόν, διὰ τῶν συνεχῶν ἐκπομπῶν ραδιοσταθμοῦ, ὅτι ἡ χώρα μας εὐημερεῖ; Τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν πιστώσεων ποὺ ἔλαβεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ; Μετέβαλε τὰς Γερμανικὰς πιστώσεις εἰς ἔργα ἀποδοτικά; Ὄχι. Τὰς μετέβαλε εἰς δραχμὰς καὶ δι’ αὐτῶν προέβη εἰς τὴν κατασκευὴν ἔργων βιτρίνας καὶ δρόμων. Δὲν γνωρίζει, κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα δαπανᾷ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰ ἔργα ἐπιδείξεως προέρχονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ δανεισμοῦ καὶ γίνονται μόνον καὶ μόνον διὰ ἐπίδειξιν. Διὰ τῶν ἐπιδεικτικῶν τούτων ἔργων, ἐπείσθη ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις εἰς τὴν εὐημερίαν τὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διαρκῶς διατυμπανιζομένην καὶ διέκοψε τὴν βοήθειαν. Καὶ διὰ νὰ δώσωμεν ἕνα παράδειγμα διὰ παροιμίας — διότι διὰ παροιμιῶν ὡμίλησεν καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Λύχνος— λίαν σχετικὸν μὲ τὴν ἐν Ἑλλάδι ἐμφανιζομένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εὐημερίας, θὰ σᾶς ἀναφέρω τὴν ἑξῆς παρομοίωσιν: Ἕνας χωρικὸς ἐλάμβανε ἀπὸ τὸν εἰς Ἀμερικὴν θεῖον του χρήματα. Θέλων νὰ ἐμφανίσῃ αὐτὸν πλούσιον, ἐπεδείκνυε εἰς τοὺς ὁμοχωρίους του τὰ ἑκάστοτε ἐμβάσματα καὶ ἐλάμβανε παρ’ αὐτῶν δανεικά, οὕτως ὥστε ἐντὸς ὀλίγου ἐνεφάνισε ἕνα ἀρκετὰ σεβαστὸν ποσὸν καταθέσεων εἰς τὴν Τράπεζαν. Τοῦτο πληροφορηθεὶς ὁ θεῖος του διέκοψε ὡς ἦτο φυσικὸν τὰ ἐμβάσματα. Αὐτὴν τὴν εἰκόνα ἐμφανίζει ἀτυχῶς καὶ ἡ Πατρίς μας. Τοῦ ἀφελοῦς χωρικοῦ. Καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ εἶναι ὑπεύθυνος ἡ Κυβέρνησις διά τε τὴν περικοπὴν ὡς καὶ τὴν διακοπὴν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Καὶ ὅταν ἐκόπη τελικῶς ἡ βοήθεια ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ στραφῇ πρὸς τὸ ΝΑΤΟ. Καὶ στραφεῖσα πρὸς τὰ ἐκεῖ, εἶπεν, ὅτι εἶναι δυσβάστακτον τὸ ποσὸν τῶν στρατιωτικῶν μας δαπανῶν— ὅπως πραγματικῶς εἶναι— καὶ ὅτι χρειαζόμεθα βοήθειαν. Νὰ ἴδωμεν ὅμως, πῶς ἐχειρίσθη τὸ πρόβλημα τοῦτο ἡ Κυβέρνησις. Ὅταν τὸ ΝΑΤΟ ἔλαβε τὴν αἴτησιν βοηθείας τῆς Ἑλλάδος, ἦλθε νὰ ἐρευνήσῃ, ὡς ἦτο ἑπόμενον καὶ νὰ διαπιστώσῃ τὴν ἐδῶ κατάστασιν διὰ τὰς ἀμυντικὰς ἀνάγκας τῆς χώρας. Μιᾶς χώρας διαθετούσης τὸ 55% τοῦ προϋπολογισμοῦ της διὰ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, ἐνῷ διαθέτει 6% μόνον διὰ τὴν Δικαιοσύνην, 7% διὰ τὴν Παιδείαν, 7–8% διὰ τὴν Κοινωνικὴν Πρόνοιαν κλπ. Ἔστειλε λοιπὸν τὸ ΝΑΤΟ διὰ νὰ ἐρευνήσῃ τὴν ἐδῶ κατάστασιν τοὺς γνωστοὺς 3 σοφοὺς ὑπὸ τὸν τέως Πρωθυπουργὸν τῆς Γαλλίας κ. Ἔντγκαρ Φὼρ διὰ νὰ μελετήσουν τὸ πρόβλημα καὶ νὰ συναγάγουν τὰ συμπεράσματά των. Ἔπρεπε τοὐλάχιστον ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν προκειμένην εὐκαιρίαν, νὰ εἶναι προητοιμασμένη νὰ δώσῃ εἰς τοὺς 3 σοφοὺς ἱκανὰ στοιχεῖα πρὸς διαπίστωσιν τῶν ἀμυντικῶν μας ἀναγκῶν καὶ λοιπῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας. Οἱ ξένοι ἀφοῦ ἔφθασαν καὶ ἐξήτασαν τὴν ἐν Ἑλλάδι κατάστασιν, ἀπεφάνθησαν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει ἀνάγκην βοηθείας, καὶ διὰ τῆς συνταχθείσης ἐκθέσεώς των εἶπον τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναγνώσω καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἀκούσῃ μετὰ προσοχῆς. «Ἐξητάσαμεν τὸν προκαταρκτικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1962, δὲν ἐλάβομεν ὅμως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν λεπτομερεῖς προβλέψεις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν μετὰ τὸ 1962. Ἐν τούτοις, ἐπὶ τῇ βάσει ἐκτιμήσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς Ἑλλάδος, πληροφοριῶν ληφθεισῶν ἀπὸ διαφόρους πηγάς, ὡς καὶ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐπιδιωκομένων ἀντικειμενικῶν σκοπῶν καὶ ὑποθέσεων, κατεστρώσαμεν ἡμεῖς πρόβλεψιν τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν διὰ τὸ ἔτος 1963 καὶ 1964. Λυπούμεθα μὴ ἔχοντες εἰς τὴν διάθεσίν μας ἐπισήμους Ἑλληνικὰς προβλέψεις διὰ τὰ ἔτη 1963 καὶ 1964. Πᾶσα ἐκ μέρους ἡμῶν πρόβλεψις, ἐπὶ τῆς ἐξελίξεως τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, πέραν τοῦ 1962 εἶναι, ὡς ἐκ τῆς φύσεώς της, ἔν τινι βαθμῷ ἀβεβαία. Ἡ κατὰ τὸ 1960 καὶ τὸ 1961 κτηθεῖσα πεῖρα ἀφίνει νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ διατηρῆται κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη εἰς τὸ σημερινὸν ἐπίπεδον ἀμυντικῶν δαπανῶν, αἵτινες χρηματοδοτοῦνται δι’ ἐθνικῶν πόρων, χωρὶς νὰ θίγωνται ἀναλόγως ἡ πραγματοποίησις τῶν ἄλλων προγραμμάτων, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ λάβῃ αὕτη δάνεια διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ σχεδίου ἀναπτύξεως. Καθ’ ὃν χρόνον προοδεύει ἡ οἰκονομία της, ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀφιερώνῃ εἰς τὴν ἄμυνάν της αἰσθητῶς σταθερὸν μέρος τῶν αὐξανομένων πόρων της». Αὐτήν, κύριοι βουλευταί, τὴν σημασίαν ἀπέδωκεν εἰς τὴν ἀποστολὴν τῶν 3 σοφῶν ἡ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν δὲν κατέστη ἱκανὴ νὰ τὴν βοηθήσῃ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποστολῆς της καὶ τὴν ἔκαμε νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι εἰς θέσιν νὰ συνεχίσῃ βαρυνομένη μὲ τὸν ὄγκον τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν καὶ ἐὰν θέλῃ νὰ ἐκτελῇ ἔργα ἀνασυγκροτήσεως νὰ δανείζηται ἀπὸ τοὺς τραπεζίτας τῆς Εὐρώπης.

§97Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλεῖ ἐπίσης περὶ μὴ ἀκριβῶν ἀριθμῶν.

§98Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μάλιστα, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν περαιτέρω ἀνάγνωσιν τῆς ἐκθέσεως, διὰ νὰ μὴ κουράσω τὴν Βουλήν. Κύριοι βουλευταί, ἀναγνωρίζεται τὸ μέγεθος τῆς ἐπιπολαιότητος τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ΝΑΤΟ ἀποστέλλει τρεῖς σοφούς, τρεῖς σοβαροὺς ἀνθρώπους διὰ νὰ μελετήσουν τὰ οἰκονομικά μας, καὶ ἡ Ἑλλὰς δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ τοὺς παράσχῃ οὔτε ἕνα στοιχεῖον μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ συγκεντρώνουν στοιχεῖα ἀπὸ τὸ πεζοδρόμιον. Ἑπόμενον εἶναι, ὅτι ἔφυγαν συναποκομίζοντες τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι εἰς θέσιν νὰ βαστάζῃ τὸ βάρος τοῦ 55% διὰ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας καὶ ὅτι ἐὰν θέλῃ νὰ κάμῃ ἔργα, τότε δύναται νὰ δανεισθῇ. Καὶ μὲ αὐτὰ τὰ συμπεράσματα, ἡ Κυβέρνησις, νομίζει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκμαιεύσῃ εὐνοϊκὰς λύσεις πρὸς βοήθειαν ἐκ τοῦ ΝΑ-ΤΟ. Εἶναι, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὁποία πταίει καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ διὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς πολιτικῆς της ἐπὶ τῆς μὴ συνεχίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἔκθεσιν τῶν τριῶν σοφῶν τοῦ ΝΑΤΟ, ἐκ τῆς ὁποίας θὰ προέλθῃ ἡ μὴ ἐνίσχυσίς μας εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Καὶ ἡ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς σπασμωδικὰς ἐνεργείας διὰ νὰ σώσῃ τὰ μὴ σωζόμενα. Κύριοι βουλευταί, ἕνας Ἕλλην οἰκονομολόγος, αἰσθανόμενος ἐθνικὸν χρέος νὰ διαφωτίσῃ τοὺς ἑτέρους τοῦ ΝΑΤΟ ἐπὶ τοῦ ὅτι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις, τὴν ὁποίαν παρουσίασεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ἀντιθέτως εἶναι διάφορος καὶ ὅτι πρέπει οἱ σύμμαχοι νὰ βοηθήσουν τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸν τομέα τῶν ἀμυντικῶν δαπανῶν, ὁ κ. Δαμαλᾶς, μετέβη ἐπὶ τόπου, εἶχε συνομιλίας καὶ ἐπαφάς, ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν κύριον Ἔντγκαρ Φώρ, τοῦ ἐξέθεσε τὴν κατάστασιν καὶ φαίνεται, ὅτι ὁ ἐπίσημος αὐτὸς ξένος μετεπείσθη καὶ μετέβαλε γνώμην. Τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν τοῦ κ. Φώρ, τὴν ὁποίαν κᾶθε Κυβέρνησις θὰ ἐπεχείρει νὰ ἐκμεταλλευθῇ καὶ νὰ στηριχθῇ ἐπ’ αὐτῆς, ἡ ἰδικὴ μας Κυβέρνησις προσεπάθησε νὰ τὴν γελοιοποιήσῃ. Γράφει ὁ κ. Δαμαλᾶς εἰς τὴν ἐφημερίδα «ΒΗΜΑ» τοῦ παρελθόντος Σαββάτου: «Κυβερνητικὴ πηγὴ ἔσπευσε νὰ μεταδώσῃ δι’ ἐμὲ δυσμενεῖς καὶ ὅλως συκοφαντικὰς πληροφορίας εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ ΝΑΤΟ». Δηλαδή, αὐτὴν τὴν συνηγορίαν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, αὐτὸ τὸ θεῖον δῶρον, ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ τὸ συκοφαντήσῃ καὶ νὰ παρουσιάσῃ τὸν κ. Δαμαλᾶν ὡς ἄνθρωπον στερούμενον ἀξίας. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ κ. Φὼρ εἰς τὴν ἀπάντησίν του πρὸς τὸν κ. Δαμαλᾶν, δι’ ἐπιστολῆς του ἀπὸ 23 Νοεμβρίου 1962: «Ἀγαπητὲ Κύριε, Κατόπιν τῆς ἀπὸ 6ης παρελθόντος Ὀκτωβρίου ἐπιστολῆς σας καὶ τῆς μακρᾶς μας συνεργασίας, ἐπιθυμῶ νὰ διευκρινίσω τὰ ἀκόλουθα σημεῖα: Οἱ δύο συνάδελφοί μου καὶ ἐγὼ συνεκεντρώσαμεν τὴν προσοχήν μας εἰς τὰ ἄμεσα προβλήματα καὶ μικρᾶς διαρκείας τῆς οἰκονομίας σας καὶ ἐλάβομεν ὡς βάσιν ἐκτιμήσεως τὸ συνολικὸν ἰσοζύγιον πληρωμῶν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην γράφομεν εἰς τὴν συμπληρωματικήν μας ἔκθεσιν: «Ἐὰν ἀναφέρωμεν, ἐξ ἄλλου, τὸν ἀριθμὸν τῶν 60 ἑκατομμυρίων δολλαρίων διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς χρηματοδοτήσεως, ὅστις, προστιθέμενος εἰς ἄλλας πηγὰς χρηματοδοτήσεως ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, μνημονευομένας εἰς παράρτημα τῆς ἐκθέσεώς μας, θεωρεῖται ἀπαραίτητος, βάσει τῶν σχεδίων σας, ὁ ἀριθμὸς οὗτος ἀνταποκρίνεται εὐθέως καὶ ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ μέγεθος τοῦ πιθανοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, ὡς προσεπαθήσαμεν νὰ ἐκτιμήσωμεν τοῦτο, κατὰ προσέγγισιν καὶ ὑπὸ πᾶσαν ἐπιφύλαξιν, λόγῳ ἐλλείψεως ἄλλων στοιχείων». Ἐπομένως, ἡ φύσις τοῦ προβλήματος μεταβάλλεται ἐξ ὁλοκλήρου, ὅταν ὑμεῖς ἐξετάζετε τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἐντὸς μιᾶς προοπτικῆς μακρᾶς διαρκείας καὶ προβαίνετε εἰς τὴν διάκρισιν τῶν διαφόρων κατηγοριῶν ἰσοζυγίων. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐλέγξω τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους παρουσιάζετε διὰ τὰ ἐλλείμματα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου καὶ τοῦ ἰσοζυγίου λογαριασμῶν, ἐὰν ὅμως οἱ ἀριθμοὶ οὗτοι ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν πραγματικότητα, δέχομαι ἀναντιρρήτως, ὅτι ἐπιβάλλεται περίσκεψις εἰς τὴν ὁδὸν τοῦ δανεισμοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἡ περίσκεψις αὕτη φαίνεται πλήρως δεδικαιολογημένη, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ τῆς χώρας σας ἀποτελοῦνται ἀπὸ γεωργικὰ προϊόντα, τῶν ὁποίων ἡ ἐλαστικότης τῆς ζητήσεως εἶναι ἀναξία λόγου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὑπηρεσίας, δηλαδὴ τοὺς ἀδήλους πόρους, δυσκόλως δύναται νὰ δικαιολογηθῇ ἐλπὶς αὐξήσεως, εἰς σημεῖον ὥστε νὰ καλύψουν ὁλόκληρον τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου λογαριασμῶν, εἰς μέγεθος ἐμφανιζόμενον ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ὑμῶν. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν ἀμύνης, ἀναφέρω τὴν ἀκόλουθον παράγραφον τῆς συμπληρωματικῆς μας ἐκθέσεως: «Ἔχομεν τονίσει ἄλλωστε ρητῶς, ὅτι τὸ ποσοστὸν 50% πρέπει νὰ ἐκτιμηθῇ ἐν συσχετίσει μὲ τὸ σχετικῶς χαμηλὸν ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ κεφαλὴν καὶ ὅτι ἡ δαπάνη αὕτη εἶναι κατὰ συνέπειαν περισσότερον βαρεῖα παρ’ ὅ,τι θὰ ἦτο μὲ ἴσον ποσοστόν, διὰ μίαν χώραν ἔχουσαν οἰκονομίαν περισσότερον εὐημεροῦσαν». Ἡ ἀρχὴ ὅθεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ὑφίσταται στρατιωτικὰς δαπάνας σχετικῶς λίαν ὑψηλὰς καὶ αἱ ὁποῖαι δύνανται μάλιστα, ἀπὸ ἀπόψεως καθαρῶς οἰκονομικῆς, νὰ θεωρηθοῦν ὡς ὑπερβολικαί, ἀναγνωρίζεται πλήρως. Ὡς πρὸς τὰ μέσα θεραπείας τῆς καταστάσεως ταύτης, ἤκουσα μετὰ μεγίστης προσοχῆς τὴν ἄποψιν ὑμῶν, ὅτι κᾶθε οἰκονομία εἰς βάρος τῆς στρατιωτικῆς διαρθρώσεως εἶναι ἐξόχως δυσχερὴς καὶ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ προκαλέσῃ αὕτη ἐξασθένισιν τῆς ἀμυντικῆς δυνάμεως τῆς χώρας. Κατὰ συνέπειαν, ὑποστηρίζετε, ὅτι ὁ μόνος τρόπος ἀντιμετωπίσεως εἶναι ἡ παροχὴ ἀξιολόγου βοηθείας ἐκ μέρους τῶν ἄλλων χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ. Ὑπεστηρίξατε μάλιστα τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ βοήθεια ἐκ μέρους τοῦ ΝΑΤΟ πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀμοιβὴ ὑπηρεσίας, δεδομένου, ὅτι ἡ Ἑλλὰς φυλάσσει ἕνα νευραλγικὸν σημεῖον, διὰ τὴν ἀσφάλειαν ὁλοκλήρου τῆς οἰκογενείας τοῦ ΝΑΤΟ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν, εἶναι εὐχῆς ἔργον τὸ ΝΑΤΟ νὰ καταλήξῃ ταχέως εἰς μίαν ἀπόφασιν, ὥστε νὰ ἀνακουφίσῃ, ἐν μέρει τὴν Ἑλλάδα, ἑνὸς φορτίου, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως φαίνεται πολὺ βαρύ. Ὡς πρὸς τὴν ἐκτίμησιν τῆς βοηθείας, οἱ ἀριθμοί σας τῶν 80–100 ἑκατομυρίων δολλαρίων κατ’ ἔτος δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ὡς ὑπερβολικοί. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου περιορίζομαι νὰ σᾶς ἀκούσω, χωρὶς νὰ ἐκφέρω γνώμην. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀποστολῆς μου, ἡ ὁποία ἔληξεν ἤδη, συνήντησα τὴν βεβαιότητα, ὅτι ἡ περίπτωσις τῆς Ἑλλάδος ἐξητάζετο μετὰ μεγάλης συμπαθείας καὶ θεωρῶ πιθανὸν καὶ εὔχομαι, ὅπως αἱ κατάλληλοι ἀποφάσεις προκληθοῦν καὶ ληφθοῦν ἐντὸς τῶν καλυτέρων προθεσμιῶν. Εὔχομαι, ὅπως ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας σας ἐπιταχυνθῇ, πρὸς βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ εὐγενοῦς Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ διὰ τὸ καλῶς νοούμενον συμφέρον ὅλων τῶν χωρῶν τῆς Ἀτλαντικῆς Συμμαχίας. Εὐαρεστηθῆτε, κλπ.». ὑπ. EDGAR FAURE Ὁ κ. Φόρ, κατόπιν διαφωτίσεως ἑνὸς ἰδιώτου, ὡδηγήθη εἰς νέα συμπεράσματα, ἀλλὰ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἔσπευσε νὰ ἀξιοποιήσῃ αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν, ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ συκοφαντήσῃ τὸν κύριον Δαμαλᾶν. Μὲ αὐτὴν τὴν ἐγκληματικὴν διαχείρισιν ἡ Κυβέρνησις τολμᾷ νὰ κατηγορῇ ἡμᾶς, ὅτι ὑπονομεύομεν τὸ καθεστώς. Ἐρωτῶ, τὸν κ. Λύχνον, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὑπονομεύει τὸ καθεστώς. Ἡμεῖς ἢ ἡ Κυβέρνησις;

§99Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὁ κ. Ἔντγκαρ Φὸρ ἀπαντᾶ εἰς τὸν κ. Δαμαλᾶ ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων, τὰ ὁποῖα ὁ ἴδιος λέγει, ὅτι δὲν γνωρίζει ἐὰν εἶναι ἀκριβῆ. Καὶ λέγει, ὅτι θὰ εἶχε δίκαιον ἐὰν τὰ στοιχεῖα ἦσαν ἀκριβῆ.

§100Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔλαβε στοιχεῖα ἀπὸ κανένα, οὔτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§101Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἡ ἔκθεσις τῶν τριῶν σοφῶν λέγει, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν μοῦ παρέδωσε στοιχεῖα καὶ ὅτι τὰ συμπεράσματα βασίζονται ἐπὶ ἰδικῶν μου συλλογισμῶν.

§102Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Φαίνεται, ὅτι δὲν τὴν ἀνεγνώσατε.

§103Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Προφανῶς, ὁ κ. Λύχνος, δὲν ἤκουσε τὴν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Διότι ὁ κ. Φὸρ δὲν ἀμφισβητεῖ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. Δαμαλᾶς. Δὲν λέγει, ὅτι βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα τοῦ δίδετε πείθομαι ὅτι αἱ δαπάναι ἀμύνης εἶναι μεγάλαι καὶ ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ αὐξάνωνται καὶ κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ μειωθοῦν.

§104Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Μαῦρο, σωστὰ εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζει ἡ Κυβέρνησις.

§105Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Φαίνεται, κ. συνάδελφε, δὲν θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὴν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία λέγει ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ δανείζεσθε διὰ νὰ αὐξάνετε τὰς στρατιωτικάς σας δαπάνας.

§106Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. Φὸρ λέγει: Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσω εἶναι ἐὰν τὰ 60 ἑκατομμύρια δολλάρια εἶναι τὸ πραγματικὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λάβῃ ἡ Ἑλλὰς ὡς δάνειον. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις διεχειρίσθη τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τῆς βοηθείας καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς καὶ τῆς ἐκ μέρους τοῦ ΝΑΤΟ κατ’ αὐτὸν τὸν ἄθλιον τρόπον καὶ δι’ αὐτὸ ἀπέτυχε καὶ πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἀποτελεῖ πλέον κίνδυνον διὰ τὴν χώραν καὶ ὅτι μὲ τὴν τακτικὴν της αὐτὴν δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ μείνῃ περαιτέρω εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἐὰν συνεχίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν τακτικὴν αὐτήν, νὰ μὴ συντάσσῃ καὶ ψηφίζῃ προϋπολογισμοὺς καὶ νὰ φέρῃ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ψηφίζωνται δωδεκατημόρια, χειρίζεται τὰ ἔξοδα καὶ τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους εἰς τὰ τυφλά, κάμνει μεγάλας σπατάλας, αἱ ὁποῖαι ἀσφαλῶς εἶναι εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μόνον ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀποκτήση νοοτροπίαν καὶ ἱκανότητα τοιαύτην, ὥστε νὰ πείσῃ τοὺς συμμάχους μας, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ παροχὴ βοηθείας εἰς τὴν Ἑλλάδα, τότε μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλαφρύνῃ καὶ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ ἀνακουφίσῃ. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας ἀπέτυχε. Καὶ προκειμένου ὡς μᾶς εἶπε, νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐκβιομηχάνισις τῆς χώρας, πρὸ καιροῦ διεκήρυξεν, ὅτι ἦτο ἀπαραίτητος ἡ ψήφισις τοῦ νόμου περὶ Ο.Β.Α. πρὸς συγκρότησιν ἑνὸς φορέως διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας. Οὕτω, συνεκρότησε τὸν Ο.Β.Α., εἰς τὸν ὁποῖον μᾶς εἶπεν ὅτι στηρίζει τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Συνεστήθη ὁ Ο.Β.Α. καὶ ἐρωτῶ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ συνεστήθη ὁ Ο.Β.Α. μέχρι σήμερον ποίας ἐπενδύσεις ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας ἐνεθάρρυνε καὶ ποῖα ποσὰ ἐκ τῶν Δημοσίων ἐπενδύσεων διέθετε διὰ τὸν βιομηχανικὸν τομέα; Τόσην σημασίαν ἀποδίδει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν τομέα τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, ὥστε ἐπὶ 1½ μῆνα τώρα νὰ ἔχωμεν τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν ἄνευ Προέδρου, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν διὰ ποῖον λόγον παρητήθη ὁ κ. Τσάτσος καὶ ποῖος θὰ τὸν ἀναπληρώσῃ. Πέραν αὐτοῦ, ἔκαμε τίποτε ὀρθὸν καὶ σωστὸν ἡ Κυβέρνησις, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ χειρισθῇ τὰ μεγάλα ἐθνικὰ θέματα τῆς χώρας μας περὶ τὴν περίσκεψιν ἡ ὁποία χρειάζεται; Ἡ Κυβέρνησις διεχειρίσθη τὸ πρόβλημα τοῦ προπολεμικοῦ δημοσίου χρέους κατὰ τρόπον ἀνόητον, διότι κατέφυγε μόνον εἰς τοὺς ἀμερικανοὺς ὁμολογιούχους καὶ ἠγνόησε τοὺς ὁμολογιούχους τῶν μεγάλων Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν καὶ ἰδίᾳ τῆς Ἀγγλίας καὶ τοὺς ὁμολογιούχους τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἡ Κυβέρνησις πράττουσα ταῦτα δὲν ὑπελόγισεν ὅτι ἡ Ἀγγλία ἀσκεῖ ἐπιρροὴν ἐπὶ τοῦ ΝΑΤΟ καὶ θὰ μᾶς ἦτο χρήσιμος ἡ συμπαράστασίς της εἰς αὐτὸ διὰ τὴν αἰτουμένην βοήθειαν; Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. ἡ Ἀγγλία, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὑπέβαλεν ὑπόμνημα εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν ἕξ διὰ τοῦ ὁποίου ἔλεγεν, ὅτι ἀντιτίθεται εἰς τὴν εἰσδοχὴν τῆς Ἀγγλίας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. Εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ ἐπιτίθεται τόσον ἀπρεπῶς πρὸς μίαν μεγάλην Δύναμιν καθ’ ἣν στιγμὴν γνωρίζει ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχῃ βοήθειαν ἐκ τοῦ ΝΑΤΟ ἔχει ἀνάγκην ὅλων τῶν χωρῶν καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Ἀγγλίας, ἡ ὁποία ἐπηρεάζει πολὺ τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα ἡ χώρα μας εἶναι μία μικρὰ Δύναμις; Ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιόπουλος, ἀνέγνωσεν ἕνα κείμενον κατὰ τὸ ὁποῖον μέλος τοῦ ΝΑΤΟ εἰρωνεύθη τὴν Ἑλλάδα ὑποστηρίζων, ὅτι ὁ Βασιλεὺς τῆς Ἑλλάδος θὰ ἔπρεπε νὰ ζητήσῃ δάνειον διὰ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἕνα Βασιλικὸν Οἶκον διαθέτοντα ἀλληλοβοηθητικὸν Ταμεῖον. Ἀλλὰ μήπως ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε καμμίαν ὑποδομὴν διοικητικὴν διὰ νὰ ὀργανώσῃ τὸ Κράτος καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὥστε νὰ ἔχῃ θετικὴν βοήθειαν ἐκ μέρους τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν εἰς τὴν προσπάθειάν της πρὸς ἐπίλυσιν τῶν ἐθνικῶν προβλημάτων; Ξεύρετε μὲ τὶ ἀσχολοῦνται αἱ Ὑπηρεσίαι μας εἰς τὸ ΝΑΤΟ; Ἀσχολοῦνται μὲ τὴν διεξαγωγὴν μιᾶς δίκης, κατόπιν ἀποκαλύψεως ἑνὸς κλητῆρος ἐκεῖ, ὅτι γίνεται κακὴ διαχείρισις τῶν κονδυλίων θερμάνσεως, φωτισμοῦ κλπ., τῆς ἐν Παρισίοις Ἑλληνικῆς βίλλας Σάϊντ, εἰς τὴν ὁποίαν στεγάζονται αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τοῦ ΟΟΣΑ, αἱ ὁποῖαι ἀμφότεραι λαμβάνουν τὰ ἔξοδά των δι’ ὁλόκληρον τὸ μέγαρον καὶ τὰ δικαιολογοῦν, ἐνῷ ἑκάστη τούτων κατέχει ἕνα ὄροφον αὐτοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ ἐξακριβώσῃ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις καὶ νὰ περιορίσῃ τὰς σπατάλας ἐξεδίωξε τὸν πτωχὸν κλητῆρα, τὸν ἔστειλεν ἀπὸ τὸ Παρίσι εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀγωνίζεται ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἐπὶ 4 συνεχῆ ἔτη εἰς τὸ Ἐφετεῖον τῶν Ἀθηνῶν διὰ νὰ ἐκκαθαρίσῃ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, συμβαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα ἀντιλαμβάνεσθε μὲ ποῖον ὕψος καὶ μὲ ποίαν νοοτροπίαν αἱ κρατικαὶ Ὑπηρεσίαι διαχειρίζονται τὰ Ἑλληνικὰ θέματα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ χώρα μας εἶναι βεβαρημένη μὲ 8 δισεκατομμύρια χρέος εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ 400 ἑκατομ. δολλάρια εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις διέπεται ἀπὸ πνεῦμα σπατάλης, μὲ ἐμβάλλει εἰς φόβους μήπως τὸ 1963 ἀναγκασθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι «δυστυχῶς ἐπτωχεύσαμεν». Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης καταστάσεως εἰς τὴν χώραν μας. Μὲ ὅλα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι χρειάζεται νὰ ἀλλάξῃ νοοτροπίαν καὶ τακτικήν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ πῶς νὰ διαποτίζῃ μὲ δηλητηριώδη προπαγάνδαν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ τὸν Στρατόν, πῶς νὰ τοὺς ἐμπλουτίζῃ μὲ τὸ μῖσος ἐναντίον τῶν Κομμάτων τῆς Ἐθνικόφρονος Ἀντιπολιτεύσεως, ὥστε νὰ νομίζουν ταῦτα καλοπίστως, ὅτι πέραν τῆς ΕΡΕ ὅλα τὰ ἄλλα Κόμματα ἐργάζονται διὰ τὸν Κομμουνισμόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργον της καὶ δι’ αὐτοῦ ἐπιδιώκει νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν ἀδιαφοροῦσα διὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα. Κύριοι βουλευταί, ἡ θύελλα ἐπίκειται. Ἡ συμφορὰ ἐγγίζει νὰ ξεσπάσῃ. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐὰν δὲν ἀλλάξῃ τακτικὴν δὲν θὰ ὑπάρχουν χεῖρες νὰ τὴν χειροκροτήσουν. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ συνετισθῇ καὶ νὰ ἀπομακρυνθῇ τὸ ταχύτερον ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν (χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§108Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο μία συμφωνία περὶ λύσεως τῆς συνεδριάσεως. Εἴπομεν νὰ ἀποσυρθῇ ἡ ἔνστασις ἀπαρτίας καὶ νὰ συνεχίσωμεν μέχρι τῆς 12ης. Ἡ ὥρα ἦλθεν. Μὴ μᾶς ἀναγκάζετε νὰ καταθέσωμεν τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Δὲν θέλομεν νὰ φθάσωμεν ἐκεῖ. Ἡ συμφωνία εἶναι ρητὴ καὶ ἔχει καταχωρηθῆ εἰς τὰ πρακτικά. Ὁ Προεδρεύων τὴν στιγμὴν αὐτήν, κ. Μίχας ἔμεινεν σύμφωνος ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ κ. Μίχας ἀνεχώρησεν καὶ τώρα ἐσεῖς μᾶς ἐμφανίζετε ἄλλην λύσιν. Παρακαλοῦμεν νὰ διακόψωμεν.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανόπουλε ἤμην παρὼν ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις καὶ συμφωνία τοιαύτη δὲν ὑπῆρξεν. Ὁ κ. Μίχας ἐπέμενεν ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συνεδρίασις. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δὲ νὰ εἴπω, ὅτι μοῦ φαίνεται ἄξιον ἀπορίας, ὅταν εἶσθε τόσον πολλοὶ ἐγγεγραμμένοι —ἐὰν θέλητε νὰ διαβάσητε τὰ ὀνόματα— καὶ νὰ θέλετε νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις. Κατ’ ἐπανάληψιν μοῦ παρεπονέθη ἡ πλευρὰ αὐτὴ καὶ τὸ Προεδρεῖον τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπεύθυνον διὰ τὰς συζητήσεις — δὲν καθήμεθα ἐδὼ μόνον διὰ νὰ μᾶς παίρνουν φωτογραφίαν, ἔχομεν καὶ κἄποιον καθῆκον σοβαρὸν— ἔχει ὑπ’ ὄψει του τὰς διαμαρτυρίας ποὺ διετυπώσατε ἐπανειλημμένως ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἔλλειψιν βουλευτῶν τὰς ἡμέρας τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Βεβαίως ἔχετε δίκαιον. Ἀλλὰ δὲν νομίζετε, ὅτι ὅταν ἐσεῖς ζητῆτε νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις εἰς ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας, ὅταν εἶναι παρόντες ὑπὲρ 100 βουλευταί, ὅτι δίδετε πλέον τὸ δικαίωμα εἰς τὴν πλευρὰν τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ σᾶς ἀπαντᾷ μὲ τὴν ἀπουσίαν της εἰς τὰς ἡμέρας τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου; Παρακαλεῖτε τὴν πτέρυγα αὐτήν, ἡ ὁποία τὴν Τετάρτην ἀναμφισβητήτως θὰ καταθέσῃ πρότασιν περὶ προφανοῦς ἐξαντλήσεως τοῦ θέματος καὶ περιορισμοῦ τοῦ λόγου εἰς τὸ ¼. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν ἐὰν ἐπιμένητε θὰ ἀναγνώσω τὴν πρότασίν σας.

§110Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε πρῶτον δυνάμει τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Κανονισμοῦ ἐσεῖς ὀφείλετε νὰ διαπιστώσητε ἐὰν ὑπάρχῃ ἀπαρτία καὶ νὰ λύσητε τὴν συνεδρίασιν. Ἀφοῦ ὁμιλῆτε περὶ ὑποχρεώσεων τοῦ Προεδρείου, ἡ πρώτη ὑποχρέωσις εἶναι αὐτή, δεύτερον ἀπειλὰς ἡμεῖς δὲν ἐχρησιμοποιήσαμεν οὔτε δεχόμεθα. Νὰ ἦσθε βέβαιοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ ἐγκαίρως. Ἀφίσατε νὰ γίνῃ συζήτησις, ἡ ὁποία καὶ τὴν Βουλὴν θὰ διαφωτίσῃ καὶ τὴν κοινὴν γνώμην.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠπειλήσαμεν οὐδένα. Ἁπλῶς διαπιστώνομεν μίαν τακτικήν.

§112Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, νὰ λύσητε τὴν συνεδρίασιν, διότι εἶναι προφανές, ὅτι ἀπαρτία δὲν ὑπάρχει. Προσεπαθήσαμεν νὰ ἔλθωμεν εἰς μίαν συμφωνίαν μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἤδη ἀπὸ τὴν παρελθοῦσαν ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας διὰ νὰ προωθηθῇ τὸ παρὸν νομοθέτημα. Δι’ οὓς λόγους εἴπατε, προσεπαθήσαμεν νὰ ἀσκήσωμεν τὴν ἐπιρροήν μας, ὥστε ὡρισμένοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελαν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ προκειμένου, εἶχον τὴν εὐγενῆ καλωσύνη νὰ ἀποσυρθοῦν ἀπὸ τὴν ἐγγραφήν των εἰς τὸν κατάλογον διὰ νὰ παρασχεθῇ οὕτω εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν πᾶσα εὐχέρεια νὰ ἐκφράσῃ τὰς ἀπόψεις της. Ἐπιμένει ἡ Ἀντιπολίτευσις, παρ’ ὅτι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως εἶναι παρόντες 50 βουλευταί, ἐνῷ ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν εἶναι οὔτε 15. Ἐν τούτοις παρὰ ταῦτα, ἐνῷ εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ σᾶς παρακολουθήσωμε, σεῖς ἐννοεῖτε νὰ εὕρετε τὸν τρόπον νὰ διαλύσετε τὴν συνεδρίασιν. Νὰ διαλυθῇ κ. Πρόεδρε ἡ συνεδρίασις. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§113Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ συνεννοήσεων μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Μὲ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν οὐδεμία συνεννόησις ἐγένετο.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνεῖ ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.30′ π.μ.)