1962.12.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 14η

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω κἄτι διορθώσεις.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὰς δώσετε.

§5Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ τέλος τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ἔγινε μία συζήτησις ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Κέντρου διετύπωσεν ὡρισμένας παρατηρήσεις, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία παρακωλύει τὸν ἔλεγχον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Αὐτὰ δὲν ἔχουν καταχωρηθῆ εἰς τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀναγραφοῦν.

§6Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, πράγματι, χθὲς εἴπατε σεῖς, ὅτι νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις, διότι δὲν ὑπῆρχεν ἀρκετὸς ἀριθμὸς παρόντων βουλευτῶν καί, ὡς ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἀρχίσατε νὰ λέγετε καὶ εἴπατε, ὅτι ἐλπίζω ἡ Βουλὴ νὰ εἶναι σύμφωνος. Προτοῦ τελειώσετε τὴν φράσιν σας καὶ προτοῦ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ ἔκαμα τὴν διαμαρτυρίαν μου καὶ ἐγένετο συζήτησις, ἐσεῖς εἰς τὴν ἕδραν σας, ἐγὼ εἰς τὴν ἕδραν μου, ὁ κ. Λυκουρέζος εἰς τὴν ἰδικήν του. Ἐπληροφορήθην ἔπειτα, ὅτι ὁ κ. Λυκουρέζος ἐζήτησε, ὅπως τὰ λεχθέντα παρ’ ἐμοῦ μὴ ἀναγραφοῦν, δηλαδή, αὐτὴ ἡ μεταξὺ ὑμῶν στιχομυθία, καὶ ὅτι εἴπατε, κ. Πρόεδρε, ναί. Σᾶς εἶδα κατόπιν καὶ διεμαρτυρήθην δι’ αὐτὴν τὴν πληροφορίαν. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον, αἱ φιλικαὶ πρὸς ἡμᾶς ἐφημερίδες, τὰ ἔγραψαν ὅλα, ὅπως ἀκριβῶς συνέβησαν. Συνεπῶς, ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία μᾶς ἀκολουθεῖ σήμερον, τὰ ἀνέγνωσεν. Ἐπανειλημμένως ἔχω διακηρύξει ἐδῶ, ὅτι πᾶν ὅ,τι λέγεται εἰς τὴν Βουλήν, λέγεται διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δοθέντος λοιπόν, ὅτι ὁ φιλικὸς πρὸς ἡμᾶς κόσμος ἔλαβε γνῶσιν διὰ τοῦ Τύπου, ἀδιαφορῶ ἐὰν θὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ποίαν στάσιν ἐτήρησε τὸ Προεδρεῖον.

§7Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τώρα μόλις εἰσῆλθον εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ πληροφοροῦμαι, ὅτι ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Μπακόπουλος εἶπεν, ὅτι παρεμβάσει ἰδικῇ μου εἴπατε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν θὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ συζήτησις αὐτή. Ἐὰν αὐτὸ εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, τότε εἶπε μίαν ἀνακρίβειαν, διότι ἐγὼ οὐδεμίαν παρέμβασιν ἔκαμα οὔτε εἶχα λόγον νὰ κάμω οἱανδήποτε παρέμβασιν. Ἀληθὲς εἶναι τοῦτο, ὅτι ὅταν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Μπακόπουλος διεμαρτυρήθη ἐξ ὀνόματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, σεῖς εἴχατε ἤδη ἀναγγείλει, ὅτι λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον. Ἀκριβῶς ἐκείνην τὴν ὥραν ἐπὶ τῇ ἀναγγελίᾳ τῆς λήξεως, ἔλαβε τὸν λόγον καὶ ἐζήτησε νὰ διαμαρτυρηθῇ, τότε δὲ ἐγὼ ἀπήντησα καὶ εἶπον, ὅτι μόνον ἐξ ὀνόματος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου δύναται νὰ διαμαρτύρεται. Ἐπειδὴ δὲ ἀνταπήντησεν ὁ κ. Μπακόπουλος, κάμνοντας λογοπαίγνιον, ὅτι τάχα ἡμεῖς δὲν διαμαρτυρόμεθα, ἠθέλησα νὰ ἀπαντήσω ἐκ νέου, ὁπότε λέγετε σεῖς, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δεδομένου, ὅτι αὐτὰ ἐλέχθησαν μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως, δὲν θὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ οὕτω ἐγὼ δὲν ἐπέμεινα περαιτέρω νὰ ὁμιλήσω. Οὕτως ἔγιναν τὰ πράγματα καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Μπακόπουλος ὡμίλησε περὶ παρεμβάσεώς μου διὰ νὰ μὴ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά. Δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ μὴ ἀναγράφεται πᾶν ὅ,τι λέγεται καὶ πᾶν ὅ,τι λέγω ἐγὼ εἰς τὰ πρακτικά.

§8Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶπα, ὅτι ἐπληροφορήθην, ὅτι ὁ κ. Λυκουρέζος ἐζήτησεν αὐτό. Τὴν πληροφορίαν μου δὲ αὐτήν, ὅτι ὁ κ. Λυκουρέζος τὸ ἐζήτησεν, σᾶς τὴν ἀνεκοίνωσα χθὲς καὶ σᾶς εἶπα, πληροφοροῦμαι, ὅτι ὁ κ. Λυκουρέζος σᾶς ἐζήτησε νὰ μὴ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ἐσεῖς τὸ ἐδέχθητε.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, τότε μὲ προσβάλλετε, ἐγὼ εἶχα τὴν πρωτοβουλίαν, ὅταν ὁ κ. Λυκουρέζος κἄτι εἶπε, εἶπα, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γραφῇ τίποτε ἀπὸ αὐτά, διότι ἐλέχθησαν ἐκτὸς συνεδριάσεως.

§10Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς τὸ εἶπα αὐτὸ ἐγὼ χθὲς εἰς τὸ γραφεῖον σας ὡς πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἔλαβα, ναὶ ἢ ὄχι;

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τί εἶπα ἐγώ;

§12Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεπῶς, αὐτὸ διὰ τὴν τάξιν πρὸς τὸν κ. Λυκουρέζον.

§13Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Πότε τὸ εἴπατε αὐτό;

§14Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Χθὲς τὸ βράδυ. Ὁ κ. Πρόεδρος, ὄντως δὲν ἐδέχθη, ὅτι σεῖς τὸ εἴπατε, παρὰ μοῦ εἶπεν, ὅτι ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι εἶχε λήξει ἡ συνεδρίασις καὶ τότε τοῦ εἶπα, ὅτι δὲν εἶχε λήξει καὶ θὰ τὸ φέρω αὔριον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ σήμερον εἶπα, ὅτι αὐτὴν τὴν πληροφορίαν εἶχα χθὲς καὶ ἀδιαφορῶ ἐὰν ἐγράφησαν ἢ ὄχι εἰς τὰ πρακτικά, διότι σκοπὸς τοῦ ἐλέγχου εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ φιλικὸς δὲ πρὸς ἡμᾶς κόσμος τὰ ἀνέγνωσε, διότι ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὰς φιλικάς μας ἐφημερίδας καὶ ἀδιαφορῶ ἂν ἐγράφησαν ἢ ὄχι εἰς τὰ πρακτικά. Δὲν εἶπον, λοιπόν, κύριε Λυκουρέζο, ὅτι εἶναι ἰδική μου πληροφορία καὶ ἰδική μου γνώμη. Αὐτὴν τὴν πληροφορίαν ἔλαβον εἰς τὸν διάδρομον τῆς Βουλῆς. Χαίρω πολύ, ὅτι καὶ σεῖς δὲν διεπράξατε αὐτὴν τὴν μὴ ὀρθὴν ἐνέργειαν.

§15Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν ἦτο δυνατὸν τοιαύτης φύσεως, μὴ ὀρθὴν ἐνέργειαν νὰ διαπράξω ἐγώ. Τοῦτο ἤθελα νὰ ἐπισημάνω: Ὅτι καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος ἀναγνωρίζει, ὅτι οὐδεμία ἰδική μου παρέμβασις ὑπῆρξε καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἂν δὲν ἀπήντησα ἐκ δευτέρου εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Μπακόπουλον, εἶναι, διότι εἴπατε σεῖς, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὅσα εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ἐλέχθησαν μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως καὶ δὲν θὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά.

§16Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς αὐτὸ διαφωνοῦμεν, διότι δὲν ἐγένοντο μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως. Γνώμη σας καὶ γνώμη μου. Ἐντύπωσίς σας καὶ ἐντύπωσίς μου.

§17Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεξαρτήτως τῶν εἰδικῶν θεμάτων, ποὺ προέκυψαν κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν καὶ τὴν συζήτησιν αὐτήν, ἡ ἰδική μας παράταξις διαπιστώνει, ὅτι χθὲς ἐπανελήφθη πάλιν ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ παρεμποδίσῃ τὴν διενέργειαν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ἐτερματίσθη ἡ συνεδρίασις περὶ ὥραν 10ην, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπῆρχον ἐκκρεμεῖς ἐπερωτήσεις προτεταγμέναι, δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ. Αὐτή, μάλιστα, ἡ ὁποία εἶχε σειράν, ἦτο τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἦτο παρὼν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἦτο δυνατὸν ἐπὶ 2–3 ὥρας νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ τελειώσῃ ἀκόμη μία ἐπερώτησις. Ἐπειδὴ τὸ φαινόμενον αὐτὸ παρετηρήθη καὶ εἰς προηγουμένας συνεδριάσεις, καὶ τότε τὸ Προεδρεῖον ἐπεκαλέσθη τὴν ἀπουσίαν τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, ἡ ὁποία δὲν ὑπῆρχε κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, νομίζομεν ὅτι πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν τακτικὴν αὐτήν. Εἴτε εἶναι εἰς τὰς προθέσεις τοῦ Προεδρείου, εἴτε δὲν εἶναι, ἐξ ἀντικειμένου τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι αὐτό. Ὁσάκις ὑπάρχει συνεδρίασις κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, μὲ διάφορα προσχήματα τερματίζεται εἰς τὰς 9 ἢ 10 ἡ ὥρα, ἐνῷ ἂν ἔχωμεν νομοθετικὴν ἐργασίαν, συνεχίζομεν μέχρι τῆς 12ης, 1ης ἢ 2ας. Ἐπειδὴ ἀπομένουν 5 συνεδριάσεις κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, νομίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Προεδρεῖον πρέπει ν’ ἀντιληφθοῦν, ὅτι ἡ ὁμαλὴ λειτουργία τῆς Βουλῆς, ὅσον εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ὁμαλῶς αὐτὴ ἡ Βουλή, ἐπιβάλλει, ὁπωσδήποτε, κατὰ τὰς συνεδριάσεις αὐτὰς νὰ ἐξαντληθοῦν ὡρισμένα ἐκ τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐπὶ τοῦ ἐλέγχου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ἀφ’ ἧς εὑρέθην εἰς τὴν ἕδραν αὐτήν, παρεκάλεσα τοὺς κ. συναδέλφους νὰ μὲ βοηθήσουν καὶ τοὺς ἐδήλωσα, ὅτι καὶ ἐγὼ εἶμαι διατεθειμένος, σεβόμενος τὸ Σύνταγμα καὶ τὸ Κανονισμόν, νὰ βοηθήσω εἰς τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῶν συζητήσεων. Καὶ νομίζω, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔδωσα καμμίαν ἀφορμὴν νὰ πιστεύῃ κανείς, ὅτι ἔκαμα τὸ παραμικρόν, διὰ νὰ παρεμποδίσω ἢ νὰ μὴ διευκολύνω τοὺς κυρίους συναδέλφους εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων των. Πολλὲς φορὲς μάλιστα ἀντιλαμβάνεσθε καὶ οἱ ἴδιοι, γίνονται παραχωρήσεις ἐν γνώσει τοῦ Προεδρείου ἔναντι τῶν ὑποχρεώσεων ποὺ ὑπάρχουν διὰ τὴν ἕδραν αὐτὴν ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν. Χθὲς τὸ βράδυ ἀπήγγειλα, τῇ συναινέσει τῆς Βουλῆς, ὅπως θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ παριστάμενοι συνάδελφοι, τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως. Ἠγέρθη τότε ὁ κ. Μπακόπουλος, πρὸς τὸν ὁποῖον ἔχω ἀπεριόριστον —τὸ γνωρίζει καὶ ὁ ἴδιος— σεβασμὸν λόγῳ ἡλικίας, καὶ ἐκτίμησιν καὶ δὲν ἦτο δυνατόν, διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ περιφρόνησις ἀπὸ μέρους μου, νέου ὄντος, ἔναντι τοῦ κ. Μπακοπούλου, νὰ μὴ καθήσω ἔστω εἰς τὴν ἕδραν μου, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως, καὶ τὸν ἀκούσω. Ἔπρεπε δὲ νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι τοῦ ἐγένοντο ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὄχι μόνον χθὲς τὸ βράδυ, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας συνεδριάσεις, τοιαῦται παραχωρήσεις. Γνωρίζει τὸ Προεδρεῖον, ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὁ λόγος δίδεται πάντοτε εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ἐφ’ ὅσον τὸν ζητήσουν ἤ, ἐφ’ ὅσον δὲν παρίστανται, κατόπιν ἐγγράφου εἰς τοὺς νομίμους ἐκπροσώπους των. Γνωρίζει τὸ Προεδρεῖον, ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος δὲν εἶναι ἐφωδιασμένος μὲ τὸ ἔγγραφον αὐτό, διὰ νὰ νομιμοποιῆται αἰτῶν πάντοτε τὸν λόγον ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος. Γνωρίζει τὸ Προεδρεῖον, ὅτι ἄλλος, ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ, ἐκπροσωπεῖ τὸ κόμμα —ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Γίνεται, λοιπόν, κάθε φορὰν καὶ αὐτὴ ἡ παραχώρησις πρὸς τὸν κ. Μπακόπουλον καὶ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε ἐξ ἀφορμῆς αὐτῆς τῆς παραλείψεως ἡ ὁποία ἐγένετο καθ’ ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τοῦ Συντάγματος, νὰ διατυπώσῃ τὸ παράπονον αὐτό.

§19Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραχώρησιν δὲν σᾶς ἐζήτησα ποτέ, οὔτε θὰ σᾶς ζητήσω. Τὸν λόγον, ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος, οὐδέποτε ἐζήτησα, οὔτε θὰ τὸν ζητήσω.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁμιλεῖτε ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος. Ἡ Ε. Κ. κάμνει ἐκεῖνο, δηλοῖ ἐκεῖνο, ἐκ μέρους τῆς Ε. Κ. δηλοῦται τοῦτο κλπ., καί ἑπομένως, ἐκπροσωπεῖτε τὸ κόμμα.

§21Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζήτησα ἀκόμη καὶ χθὲς τὸν λόγον, διὰ νὰ κάμω δήλωσιν ἐκ μέρους τοῦ κόμματος καὶ τὸ εἶπον «κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ κόμματος». Δικαίωμά μας εἶναι.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δικαίωμά σας, εἶναι, βεβαίως, νὰ κάμετε χρῆσιν αὐτῆς τῆς ἰδιότητος. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἀπευθύνεσθε πρὸς τὸ Προεδρεῖον, δικαίωμα τοῦ Προεδρείου εἶναι νὰ τηρῇ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι δίδεται ὁ λόγος εἰς τοὺς Ἀρχηγούς, ὁσάκις τὸν ζητήσουν.

§23Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ προτίμησιν σειρᾶς τῶν ἄλλων ἀγορητῶν. Ἐγὼ δὲν ἐζήτησα ποτὲ τὸν λόγον κατὰ προτίμησιν τῶν ἄλλων. Εἶχε τερματισθῆ ἡ συζήτησις καὶ δικαίωμά μου ἦτο νὰ ζητήσω τὸν λόγον, ὡς βουλευτής, καὶ νὰ εἴπω πᾶν ὅ,τι εἶχον νὰ εἴπω κατ’ ἐξουσιοδότησιν, ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Εἶναι δικαίωμά μου νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Ἑπομένως, ὡς πρὸς αὐτὸ ἡ παρατήρησις πρὸς ἐμέ, δὲν εἶναι ὀρθή.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν κ. Ἐφραιμίδην διὰ τὴν ἀπουσίαν τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, πρέπει νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι τὸν τόνον τῆς καλῆς διεξαγωγῆς τῶν συζητήσεων καὶ τῆς παρουσίας τῶν βουλευτῶν, τὸν δίδουν πολλὲς φορὲς καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὅταν τὸ κόμμα τῆς ἀριστερᾶς ἔκαμε τὴν γνωστὴν πρότασιν καὶ τὴν ἐγκαταλείπει διὰ τῆς ἀπουσίας του, βεβαίως οἱ βουλευταὶ δὲν εἶχον κανένα πλέον ἐνδιαφέρον νὰ παραμείνουν ἐδῶ. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἀπουσία τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως.

§25Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡμιλήσατε περὶ ἐγκαταλείψεως μιᾶς προτάσεως. Φαίνεται, ὅτι ἢ δὲν παρηκολουθήσατε τὴν συνεδρίασιν ποὺ ἀφεώρα τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως ἢ ἡ παρακολούθησις δὲν ἦτο ἐπαρκής, ὥστε νὰ ἀντιληφθῆτε τὰ πράγματα. Ἐδηλώσαμεν, κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι ἀφοῦ ὡμίλησαν τρεῖς ἐκ τῆς παρατάξεώς μας, ἐθεωρήσαμεν, ὅτι ἡ πρότασις ἐπαρκέστατα καὶ ἀνεπτύχθη καὶ ἐπεδιώχθη καὶ ὅτι κατόπιν τούτου δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ καταπονηθῇ ἡ Βουλή. Διότι ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν ἄποψίν μας, ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν καὶ μετὰ τὴν ἀπολογίαν τοῦ κατηγορουμένου Ὑπουργοῦ, εἶχε πεισθῆ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς παρενόησε. Δὲν ὑπῆρξεν, ἑπομένως, ἐγκατάλειψις. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον. Ἀλλὰ εἶναι καὶ τὸ δεύτερον. Σᾶς ἐρωτῶ. Πότε ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας τὸ Προεδρεῖον, διότι ἦσαν παρόντες μόνον 20 βουλευταὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐπροχώρησε καὶ ἔλυσε τὴν συνεδρίασιν, λόγῳ ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ὅταν ἦτο νομοθετικὴ ἐργασία; Ὄχι μόνον τοῦτο δὲν ἔπραξεν τὸ Προεδρεῖον, προκειμένου περὶ νομοθετικῆς ἐργασίας, ἀλλὰ καὶ παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν παρισταμένων 20 ἢ 15 βουλευτῶν, ἐπέμεινε νὰ συνεχίσῃ τὴν συνεδρίασιν μέχρι τῆς 12ης. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§27Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ Β.Δ. τῆς 27)27 Μαΐου 1957 «περὶ ἐνοικιοστασίου» ὡς ἰσχύει ἤδη, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τούτου καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δημητρᾶτος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παπαχρήστου καὶ Σ. Παπαδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11. 1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορόντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Πανούσης, Χ. Μπουγᾶς, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Ε. Σαββόπουλος, Α. Τριανταφύλλου, Ι. Πωλιουδάκης, Ι. Λύρας, Α. Γκελεστάθης, Α. Καλαντζάκος, Ι. Τζαμπάζης, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ε. Κωστελίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἑσπεριδοπαραγωγῶν Κοινότητος Ἁγίου Ἰωάννου Σπάρτης, παραπονουμένων δι’ ἐγκατάλειψιν προϊόντων των εἰς χεῖρας συγκροτήματος Φραγκίστα, προσφέροντος ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καὶ αἰτουμένων λῆψιν μέτρων προστασίας των. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Κοινότητος Στρατονίκης, αἰτουμένων τοποθέτησιν ἀγοραίου αὐτοκινήτου εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐπιστημονικοῦ Διοικητικοῦ Προσωπικοῦ Ι.Κ.Α., αἰτουμένου τὴν μὴ ἀναστολὴν τῆς ἰσχύος τοῦ Κώδικος Δ. Υ. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ κ. Κ. Μπακοχρίστου, πάσχοντος ἐκ τῆς νόσου τοῦ HANSSEN καὶ νοσηλευομένου εἰς Νοσοκομεῖον Λοιμωδῶν Νόσων, αἰτουμένου τὴν ἔξοδόν του ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ Νοσοκομείου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου κατόχων ὁμολογιῶν Ἑλληνικοῦ Δημοσίου Χρέους, αἰτουμένου ἴσην μεταχείρισιν μετὰ τῶν ξένων ὁμολογιούχων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Λεμβούχων Πειραιῶς ἡ «Ἀρχαία Τριήρης», αἰτουμένης τὴν μὴ ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν της εἰς τὴν μελετωμένην διὰ νόμου ρύθμισιν ἀποζημιώσεως ναυπηγοξυλουργῶν καὶ λεμβούχων. Ὁ βουλευτὴς Ξάνθης κ. Α. Μπαλτατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Συνδικάτου Καπνεργατῶν Ξάνθης, αἰτουμένου χορήγησιν ἐκτάκτων ἐπιδομάτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Παλαιοεκκλησίου καὶ Ἀρτεσιανοῦ, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἀποζημίωσιν ἀγρῶν των, θεωρηθέντων ἀπαραιτήτων διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου Ταυρωποῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Λαμπράκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Θ. Παππᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων Πρεβαντορίου Ἀμφίσσης, αἰτουμένων ἀπόλυσίν των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ι. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Σταφιδοσυσκευαστῶν Πύργου καὶ Κατακώλου, αἰτουμένων τὴν χορήγησιν ἐκτάκτου ἐπιδόματος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Κρεοπωλῶν, αἰτουμένου τὴν ἀποστολὴν ἐκ μέρους τοῦ ἐν Ἰωαννίνοις Ὑποκαταστήματος Ἀγροτικῆς Τραπέζης μηνύσεως κατὰ κρεοπωλῶν καὶ αἰτουμένου ἐξεύρεσιν προσηκούσης λύσεως πρὸς εἴσπραξιν ὀφειλῶν των. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Σιδηροκάστρου καὶ Περιφερείας, αἰτουμένης ἐπανεξέτασιν καθυστερήσεως εἰσφορῶν μικροεπαγγελματιῶν εἰς τὸ Τ.Ε.

Β.Ε.

Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Νομοῦ Ἰωαννίνων, αἰτουμένου τὴν σύστασιν κοινοῦ Ταμείου ἢ Λογαριασμοῦ μισθοδοσίας κοινοτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Κ.Α.Δ.Κ.Υ. εἰς τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12517)10212 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 802 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δυνάμει τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 3792)1957 οἱ ἀνακαλούμενοι εἰς τὴν ἐνεργὸν Ὑπηρεσίαν ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται δὲν δικαιοῦνται νὰ προσμετρήσωσι τὸν πρὸ τῆς ἀνακλήσεως ἢ ἐπανακατατάξεώς των χρόνον τόσον τὸν ἐκτὸς ὑπηρεσίας ὅσον καὶ τὸν πράγματι διανυθέντα ἐν τῇ ἐνεργῷ Ὑπηρεσίᾳ τῆς Χωροφυλακῆς πρὸ τῆς ἀποστρατείας ἢ ἀπολύσεώς των, ἔστω καὶ ἐὰν ὁ ἐκτὸς ὑπηρεσίας διανυθεὶς χρόνος ἀνεγνωρίσθη ὡς τοιοῦτος πραγματικῆς ὑπηρεσίας διὰ νόμου. Ἐξαίρεσιν τοῦ κανόνος τούτου ἀποτελεῖ ἡ ἀνάκλησις κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δι’ ἧς ἀκυροῦται ἡ ἀποστρατεία ἢ ἡ ἀπόλυσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Γ. Λαμπράκη, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11043) 9078 ἀπὸ 4.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, πράγματι ἡ Φραγκούλα Αἰκατερίνη τὴν 3.9.62 ὑπέβαλεν εἰς τὸν Σταθμὸν Χωρ)κῆς Χώρας–Καλύμνου αἴτησιν ἐκδόσεως πιστοποιητικοῦ νομιμοφροσύνης διὰ Πανεπιστημιακὴν χρῆσιν. Τὴν 10.9.62 καὶ ὡς περιῆλθεν ἡ αἴτησις εἰς τὴν Δ)νσιν Χωρ)κῆς Καλύμνου ἐκλήθη ὑπὸ κατωτέρου Ἀξ)κοῦ, ἀναπληροῦντος τὸν Διοικητὴν Χωρ)κῆς, πρὸς παροχὴν στοιχείων, ἐκ παρανοήσεως δέ, δὲν ἐδηλώθη τοιαύτη, ὅτι δὲν ἀπητεῖτο κατὰ νόμον τὸ αἰτούμενον πιστοποιητικόν. Ἡ εἰρημένη τὴν ἐπιοῦσαν 11.9.62 ἀνεχώρησε μετὰ τοῦ πατρός της δι’ Ἀθήνας εἰκάζεται δὲ βασίμως, ὅτι αὕτη δὲν ἠμποδίσθη εἰς τὴν συμμετοχήν της εἰς τὰς ἐξετάσεις ἐκ τοῦ λόγου τούτου, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν ἀπαιτοῦνται παρόμοια δικαιολογητικὰ διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς ἐξετάσεις Πανεπιστημιακῶν σχολῶν καὶ διότι αὗται ἐνηργήθησαν βραδύτερον τῆς 11.9.62. Κατὰ τοῦ ἐκ παρανοήσεως καὶ ὄχι ἐκ προθέσεως, ὡς ἐπιχειρεῖται νὰ ἐμφανισθῇ, παραλείψαντες νὰ ποιήσῃ τὴν δέουσαν τῇ αἰτούσῃ ἀνακοίνωσιν Ὑπομ)ρχου διετάχθη ἡ ἄσκησις τοῦ προσήκοντος ἐλέγχου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11686) 9684) ἀπὸ 12.10.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἀναφερομένη ἐρώτησις νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὴν 20.10.1962 καὶ περὶ ὥραν 22.45′ κατελήφθη παρ’ Ἀστυνομικῆς περιπόλου εἰς Καλογρέζαν ἄτομον, στερούμενον δελτίου ταὐτότητος καὶ μὴ καθισταμένης ἄλλως δυνατῆς τῆς ἐξακριβώσεώς της, ὡδηγήθη εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Καλογρέζας, ὅπου μετὰ 10λεπτον καὶ ἀφοῦ διεπιστώθη αὕτη ἀφέθη ἐλεύθερον. Αἱ λοιπαὶ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμεναι αἰτιάσεις ἐλέγχονται ὡς ἀνεπιβεβαίωτοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11981) 9837 ἀπὸ 29.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἐπὶ τοῦ μνημονευομένου ἐν αὐτῇ θέματος, κατόπιν μηνύσεως τοῦ ἐκ τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν κ. Κελτεμλίδη, ἐπελήφθη ἀνακρίσεως ἡ ἁρμοδία Δικαστικὴ Ἀρχὴ Θεσσαλονίκης, ἧς τὸ πόρισμα θ’ ἀναμένεται καὶ ἀναλόγως θέλομεν ἐπιληφθῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10704 ἀπὸ 25.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἀναφερομένη ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ προσωρινῶς κρατηθέντος εἰς τὴν Διοίκησιν Μεταγωγῶν Ἀθηνῶν καταδίκου Φουντοπούλου Ἰωάννου, περὶ κακοποιήσεώς του παρ’ ὀργάνων Χωροφυλακῆς κατὰ τὴν ἐνταῦθα διέλευσίν του, στεροῦνται βασιμότητος. Τὸ ἀληθὲς εἶναι ὅτι οὗτος καὶ ὁ συγκατάδικός του Παπλωματᾶς Βασίλειος διακομισθέντες ἐνταῦθα ἐκ τῶν Φυλακῶν Αἰγίνης, εὐθὺς ὡς παρεδόθησαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν Μεταγωγῶν Ἀθηνῶν, ἀπῄτησαν ὅπως ἐγκλεισθῶσι μέχρι τῆς εἰσαγωγῆς των εἰς Νοσοκομεῖον, μόνοι εἰς ἴδιον κρατητήριον· ὅταν δὲ τοῖς ἐδηλώθη, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, ἐξετράπησαν εἰς φωνασκίας καὶ γοερὰς διαμαρτυρίας καὶ δὲν συνεμορφοῦντο εἰς συστάσεις, πρὸ δὲ τῆς ἐμμονῆς των, ἠναγκάσθη ὁ δεσμοφύλαξ νὰ ὁδηγήσῃ τὸν ἐκ τούτων Φουντόπουλον, κατὰ τὸν Κανονισμόν, εἰς τὸ ἀπομονωτήριον. Μετὰ 25′ τῆς ὥρας ἀπὸ τῆς παραλαβῆς των καὶ ὡς ἐπερατώθησαν αἱ ἀπαιτούμεναι διατυπώσεις, μετήχθησαν ἐκτάκτως εἰς τὰς φυλακάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης καὶ ἡμῖν ἐρωτήσεως (αὔξ. ἀρ. βιβλ. ἐρωτ. 416) τῶν βουλευτῶν Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἄνω κ.κ. βουλευταὶ ἐπὶ τῶν κάτωθι, ἅτινα ἐγνώρισεν ἡ Νομαρχία Μαγνησίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5803)Τ.39303 ἀπὸ 24.10.62 ἀναφορᾶς της. Ἡ ὁδὸς Τσαγκαράδας–Μυλοποτάμου ἐπερατώθη πλήρως ὑπὸ τοῦ ἀναλαβόντος τὴν ἐκτέλεσιν ταύτης 726 Τάγματος Μηχανικοῦ, τόσον ὡς πρὸς τὴν διάνοιξιν καὶ τὴν κατασκευὴν τεχνικῶν ἔργων, ὅσον καὶ τὴν ὁδοστρωσίαν καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἀσφαλτικοῦ ὁδοστρώματος, δαπανηθείσης ἐξ ὁλοκλήρου τῆς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον χορηγηθείσης πιστώσεως τῶν δραχμῶν 6.000.000. Διὰ τὴν κατασκευὴν ἀναψυκτηρίου καὶ παρεκκλησίου εἰς ὁδὸν Μυλοποτάμου δὲν ἐκοινοποιήθη εἰς τὴν Νομαρχίαν σχετικὴ ἐντολὴ πρὸς τὸ 726 Τάγμα Μηχανικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12421)10146 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 788 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Βασιλάτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ στέγασις τῆς Διοικήσεως Μεταγωγῶν εἰς τὰ κτίρια τοῦ συγκροτήματος Μακρυγιάννη εἶναι ἀπολύτως προσωρινὴ μέχρις ἐξευρέσεως νέου οἰκήματος. Ἤδη ἐξευρέθη κατάλληλον οἴκημα καὶ μετὰ τὴν περαίωσιν τῶν ἀπαιτουμένων διατυπώσεων ἡ Ὑπηρεσία αὕτη θὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12518)10213 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 803 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τὴν διάθεσιν εἰς τὰς διαφόρους Ὑπηρεσίας Χωρ)κῆς οὐδεμία γίνεται διάκρισις μεταξὺ ἐγγάμων ἢ ἀγάμων. Ἡ ἀρχὴ αὕτη ἔχει ἐφαρμογὴν καὶ διὰ τὰς φρουρὰς τῶν φυλακῶν ἡ δὲ ἀντικατάστασις τούτων γίνεται εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ οἰκείου Κανονισμοῦ καθοριζόμενα χρονικὰ ὅρια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11454)15.10.62 ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 634 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ εἰς ἡμᾶς, ὑπ’ ἀριθ. 325)23.10.62 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, περὶ προμηθείας ἀμιαντοτσιμεντοσωλήνων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν προμηθεύεται μέσῳ τοῦ ΟΔΙΣΥ ἀμιαντοτσιμεντοσωλῆνας διὰ τὰς ὑδρεύσεις τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. Οἱ σωλῆνες οὗτοι μεταφέρονται ἀπὸ τοῦ εἰς Χαλκίδα Ἑλληνικοῦ Ἐργοστασίου, εἰς τὰς ἐπὶ τούτῳ ἀποθήκας τοῦ ΟΔΙΣΥ Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ ἐκεῖθεν χορηγοῦνται εἰς τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας τῆς νοτίου καὶ βορείου Ἑλλάδος ἀντιστοίχως. 2) Ἡ δημιουργία ὑπὸ τοῦ ΟΔΙΣΥ ἀποθήκης καὶ ἀναλόγου ὑπηρεσίας εἰς Χαλκίδα διὰ τὴν ἐκεῖθεν ἀπ’ εὐθείας διάθεσιν τῶν σωλήνων εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας θὰ ἐπεβάρυνε τὴν ἀξίαν τῶν περισσοτέρων ἀπὸ τὴν ἐκ τῆς μεταφορᾶς ἐπιβάρυνσιν. 3) Παράδοσις ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας δὲν εἶναι ἐπιτρεπτή, διότι αἱ ἑκάστοτε ἀποστολαὶ φορτίων σωλήνων ὑπὸ τοῦ ἐργοστασίου ἐλέγχονται κατόπιν δειγματοληψίας, εἰς τὰ ἐργαστήρια δοκιμῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου ἢ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ τότε μόνον ἐπιτρέπεται ἡ διάθεσις τῶν σωλήνων. 4) Οἱ παραδιδόμενοι ἐκ τῶν ἀποθηκῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης τοῦ ΟΔΙΣΥ σωλῆνες δὲν θὰ εἶναι ἀκριβώτεροι τῶν πωλουμένων ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ ἐργοστασίου. Συμφώνως πρὸς τὰ συνταχθησόμενα νέα τιμολόγια οὗτοι θὰ διατίθενται ὑπὸ τοῦ ΟΔΙΣΥ κατὰ 20% εὐθηνότερον τῶν ἤδη ἰσχυουσῶν τιμῶν. Ἡ ὡς ἄνω σημαντικὴ ἐλάττωσις τῆς μέσης τιμῆς διαθέσεως τῶν σωλήνων εἰς τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας ἐπετεύχθη διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ἐμερίμνησε διὰ τὴν προμήθειαν σωλήνων προελεύσεως ἐξωτερικοῦ εἰς τιμὰς κατὰ πολὺ χαμηλοτέρας. 5) Ἡ ἀξία τῶν ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας προμηθευθησομένων σωλήνων κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος, θὰ εἶναι κατὰ τὰς προβλέψεις τοῦ Ὑπουργείου πολὺ μικροτέρα τοῦ ἐν ἐρωτήσει ἀναφερομένου ποσοῦ τῶν 4.000.000 δραχμῶν. 6) Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν προμήθειαν ὑπὸ τῶν Κοινοτήτων ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου ἐλαττωματικῶν διετάχθη ἡ ἐξακρίβωσις τῆς αἰτιάσεως διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἐπιβεβλημένων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9791)24.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 450 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, περὶ κατασκευῆς ὁδῶν εἰς τὴν νῆσον Κάρπαθον, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Δωδεκαννήσου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμεναι κοινότητες Ὀλύμπου, Σπόων, Μεσοχωρίου καὶ Πυλῶν, λόγῳ τῆς ἀπορίας καὶ τῶν ηὐξημένων ἀναγκῶν αὐτῶν εἰς κοινωφελῆ ἔργα, ἰδίᾳ ὁδοποιΐας, ἐχρηματοδοτήθησαν, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη σημαντικώτατα, ἐν σχέσει πρὸς τὰς λοιπὰς κοινότητας τοῦ Νομοῦ καὶ τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τῆς Νομαρχίας. Οὕτω τὸ συνολικὸν ποσὸν χρηματοδοτήσεως τῶν κοινοτήτων τούτων ἐκ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου καὶ τῆς Ἀκινήτου Περιουσίας Δωδεκανήσου, ἀνῆλθεν εἰς 4.157.000 δραχμάς. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου ἡ διάνοιξις τῶν ὁδῶν Διαφανίου–Ὀλύμπου καὶ Πυλῶν–Μεσοχωρίου, εἰς ἃς εἰδικώτερον ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις ἀπερρόφησε ποσὸν 1.920.000 δραχ. ἐξ οὗ 1.030.000 δραχμ. ἀπερρόφησεν ἡ διάνοιξις τῆς ὁδοῦ Διαφανίου–Ὀλύμπου καὶ 890.000 ἀπερρόφησεν ἡ διάνοιξις τῆς ὁδοῦ Πυλῶν–Μεσοχωρίου. Πέραν τῶν ἀνωτέρω ποσῶν, εἰς τὸ καταρτισθὲν πρόγραμμα κοινωφελῶν ἔργων τοῦ ἔτους 1963, προβλέπεται ἡ χρηματοδότησις ἔργων τῶν κοινοτήτων τούτων, προταθέντων ὑπὸ τῶν ἰδίων, συνολικῆς ἀξίας 800.000 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 41044)29.10.62 ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Μαγνησίας, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 679 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11479)9445) 15.10.62 ἐγγράφου σας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ ΤΟΠ. ΑΥΤ)ΣΕΩΣ

Ἀριθ. πρωτ. 41044 «Περίληψις: Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτῶν ἐν σχέσει μὲ τὴν ὕδρευσιν τοῦ χωρίου ΚΟΚΚΙΝΑ». Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12383)17.10.62 ὑμετέρας διαταγῆς, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: Συνεπείᾳ τῶν σεισμῶν τοῦ ἔτους 1957 προεκλήθη διαφυγὴ καὶ ἀπώλεια τῶν ὑδάτων, δι’ ὧν ἐτροφοδοτεῖτο τὸ ἔργον ὑδρεύσεως τοῦ χωρίου ΚΟΚΚΙΝΑ τῆς Κοινότητος Περιβλέπτου καὶ ὑδρεύοντο μέχρι τότε οἱ κάτοικοι τοῦ ἀναφερομένου χωρίου. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως ἐγένετο εὐθὺς ἀμέσως ἐργασίαι συγκεντρώσεως ἐπιφανειακῶν ὑδάτων, πλὴν ὅμως, δι’ αὐτῶν ἐλαχίστη καὶ ἀνεπαρκὴς ποσότης ἐξησφαλίσθη. Ἐπηκολούθησεν ἡ ἀνόρυξις φρέατος, εἰς θέσιν ὑποδειχθεῖσαν ὑπὸ γεωλόγου καὶ παρ’ ὅλον, ὅτι τὸ βάθος τούτου ὑπερέβη τὸ ὑποδειχθὲν τοιοῦτον, οὐδὲν ἀποτέλεσμα προέκυψε. Μετὰ τὴν ἀποτυχίαν καὶ τῆς ἀνωτέρω προσπαθείας, προεκρίθη ἡ ἐνέργεια γεωτρήσεως, ἥτις καὶ ἐνεργεῖται εἰς θέσιν ὑποδειχθεῖσαν ὁμοίως, ὑπὸ γεωλόγου καὶ ἤδη αὕτη ἔχει φθάσει εἰς βάθος 78 περίπου μέτρων εἰς ὃ ἤδη διαπιστοῦται ἡ ὕπαρξις ὑδροφόρου στρώματος, τοῦ ὁποίου ὅμως ἡ ἀπόδοσις δὲν δύναται νὰ ἐκτιμηθῇ ἀπὸ τοῦδε, δεδομένου ὅτι συνεχίζονται εἰσέτι αἱ ἐργασίαι γεωτρήσεως. Ἐν Βόλῳ τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Νομάρχης

Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν, συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 41045)29.10.1962 ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Μαγνησίας, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 677 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11477)9443)15.10. 1962 ἐγγράφου σας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 41045. «Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν σχετικῶς μὲ τὴν ὕδρευσιν καὶ ἄρδευσιν τῆς Κοινότητος Εὐξεινουπόλεως». Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12382)17.10.1962 ὑμετέρας διαταγῆς περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἐπανάληψιν ἡ Διοίκησις τοῦ Νομοῦ, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἠσχολήθη καὶ ἐμερίμνησε διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῆς ὑδρεύσεως καὶ ἀρδεύσεως τῆς Κοινότητος Εὐξεινουπόλεως. Διὰ τῆς παρὰ τῇ Νομαρχίᾳ Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας Δήμων καὶ Κοινοτήτων συνετάγησαν ἐγκαίρως αἱ μελέται τῶν ἔργων καὶ ἐνεκρίθη ἀνάλογος χρηματοδότησις αὐτῶν. Εἰδικώτερον: Αʹ) Ὡς πρὸς τὴν Ὕδρευσιν. Ἐν τῷ προγράμματι «Μεγαλυτέρων Κοινωφελῶν Ἔργων» τοῦ ἔτους 1961 περιελήφθη τὸ ἔργον τῆς ἀξιοποιήσεως ἡμιαρτεσιανοῦ φρέατος. Τὸ ἔργον, περιλαμβάνον τὴν κατασκευὴν ἀντλιοστασίου, τὴν ἐγκατάστασιν ἀντλητικοῦ συγκροτήματος καὶ κατασκευὴν ὑδατοδεξαμενῆς μετὰ κεντρικοῦ ἀγωγοῦ, ἐπερατώθη ἤδη ἀπό τινων ἡμερῶν. Ὁ προϋπολογισμὸς δαπάνης τοῦ ἔργου ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 340.000, ἐξ ὧν δραχμαὶ 270.000 ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τύπον δανείου ἐκ τοῦ προγράμματος τοῦ 1961, αἱ δὲ ὑπόλοιποι δραχμαὶ 70.000 ἀντιπροσωπεύουν συμβολὴν τῆς Κοινότητος. Βʹ) Ὡς πρὸς τὴν Ἄρδευσιν. Διὰ τοῦ προγράμματος τοῦ ἔτους 1960 ἐπρογραμματίσθη καὶ ἐχρηματοδοτήθη διὰ πιστώσεως δραχ. 100.000 ἡ ἐκτέλεσις 11 γεωτρήσεων, ἐνῷ ἐκ τοῦ προγράμματος τοῦ ἔτους 1961 παρεσχέθη ἑτέρα ἰσόποσος χρηματοδότησις καὶ ἐγένετο ἡ ἐγκατάστασις 11 ἠλεκτροκινήτων συγκροτημάτων ἐπὶ ἰσαρίθμων ἀρτεσιανῶν φρεάτων, ἅτινα εἶχον ἀνορυχθῆ κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος. Ἐκ τῶν ὡς ἄνω συγκροτημάτων ἐννέα (9) εὑρίσκονται ἐν λειτουργίᾳ, τὰ δὲ ἕτερα δύο (2) θέλουσι λειτουργήσει εὐθὺς ὡς ὁλοκληρωθῇ ἡ κατασκευαζομένη ἤδη ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. γραμμὴ ἐπεκτάσεως καὶ μεταφορᾶς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἐν Βόλῳ τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Νομάρχης

Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Θ. Γιαννοπούλου, Γ. Στεργίου, Ε. Σακελλάρη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11667)9665 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 61 αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου κλπ., σχετικῶς μὲ τὰ ζητήματα τῶν καπνοπαραγωγῶν Ξηρομέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ δαπάναι πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς τοπικῆς δυνάμεως Χωροφυλακῆς, διὰ δυνάμεως ἐξ ἑτέρων ὑπηρεσιῶν διὰ τὴν τήρησιν τῆς τάξεως λόγῳ τῶν δημιουργηθέντων ὑπὸ τῶν καπνοπαραγωγῶν ἐκτρόπων, ἐγένοντο ἐντὸς τῶν ἐγκεκριμένων πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δὲν δύνανται νὰ καθορισθῶσιν ἐπακριβῶς καθ’ ὅσον δὲν ἐγένετο εἰσέτι ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ ἐκκαθάρισις τῶν δικαιολογητικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12011)9857 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 748 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ Ἀνθυπασπιστὴς Φλούδας ὑπηρετεῖ ἐπὶ μακρὸν εἰς Μέτσοβον καθ’ ὅσον ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τοῦ ὑπηρεσιακοῦ αὐτοῦ φακέλλου οὐδεμίαν μέχρι τοῦδε ἔδωκεν ἀφορμὴν εἰς μετακίνησιν. Ἡ ἐπὶ μακρὸν παραμονὴ τούτου εἰς τὸν αὐτὸν Σταθμὸν οὐδόλως ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν, καθόσον καὶ πλεῖστοι ἄλλοι Ἀνθυπασπισταὶ ὑπηρετοῦσιν εἰς τοὺς αὐτοὺς Σταθμοὺς ἢ Τμήματα πέραν τῆς δεκαετίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης καὶ ἡμῖν ἐρωτήσεως (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 398) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἄνω κ.κ. βουλευταὶ ἐπὶ τῶν κάτωθι, ἅτινα ἐγνώρισεν ἡ Νομαρχία Μαγνησίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4863)Τ 30863 ἀπὸ 24.10.62 ἀναφορᾶς της. 1) Ἡ ἀποβάθρα τοῦ Τσιγγελίου ἐκ σιδηροπαγοῦς σκυροδέματος καὶ σιδήρου, ἔχει ὑποστῆ σοβαρὰς βλάβας, λόγω τῆς εἰς μεγάλον βαθμὸν σκωριάσεως τῶν στοιχείων ταύτης, τόσον τῶν σιδηρῶν, ὅσον καὶ τῶν ἐκ σιδηροπαγοῦς σκυροδέματος τοιούτων. Ἁρμόδιον διὰ τὴν ἐπισκευὴν εἶναι τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Μαγνησίας, οὗτινος οἱ πόροι εἶναι ἀνεπαρκεῖς. 2) Ἡ ὁδὸς Ἁλμυροῦ–Τσιγγελίου εὑρίσκεται εἰς καλὴν κατάστασιν βατότητος, διότι τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μαγνησίας ἐπιμελεῖται τῆς συντηρήσεως τῆς ὁδοῦ ταύτης διαθέτον ἕκαστον ἔτος τὰς ἀπαιτουμένας πιστώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9793)24.8.62 ὑμετέρου ἐγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 452 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου, περὶ ὑδρεύσεως τῆς πόλεως Κιλκίς, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Κιλκὶς νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπειδὴ τὸ ὑπάρχον ὑδραγωγεῖον τῆς πόλεως Κιλκὶς δὲν ἐπαρκεῖ πλέον διὰ τὴν κάλυψιν τῶν εἰς ὕδωρ ἀναγκῶν τῶν 10.963 κατοίκων αὐτῆς, τῶν στρατιωτικῶν μονάδων τῶν ἑδρευουσῶν εἰς τὴν πόλιν κλπ., ὁ Δῆμος Κιλκὶς ἐμερίμνησε διὰ τὴν σύνταξιν μελέτης ὑδρεύσεως τῆς πόλεως, δι’ ὑγιεινοῦ καὶ ἀφθόνου ὕδατος ἐκ τῶν ὑπογείων ὑδάτων, παρὰ τὰ σύνορα τῶν Κοινοτήτων Ποταμιᾶς καὶ Σεβαστοῦ θέσεως τοῦ ποταμοῦ «Γαλλικοῦ» καὶ τὴν ἔναρξιν ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. Ἡ δαπάνη ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου προϋπελογίσθη εἰς τὸ ποσὸν τῶν 4.000.000 δραχμῶν. Ἐκ τῶν ὑπὸ τῆς μελέτης προβλεπομένων ἐργασιῶν, ὁ Δῆμος ἐπραγματοποίησε καὶ ἐκτελεῖ, διὰ συναφθέντος δανείου ἐκ τῶν πιστώσεων δημοσίων ἐπενδύσεων, μέσῳ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου 1.300.000 δραχμῶν καὶ ἐξ ἰδίων πόρων, ἐργασίας ἀξίας 1.800.000 δραχμῶν, τὰς δὲ ὑπολειπομένας ἐργασίας θὰ ἐκτελέσῃ διὰ συναφθησομένου δανείου ἐκ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἐκ δραχμῶν 2.000.000 καὶ ἐξ ἰδίων πόρων. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 81064)7.9.61 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ἐνεκρίθη κατ’ ἀρχήν, ὅπως ὁ Δῆμος Κιλκὶς προέλθῃ εἰς τὰς περαιτέρω ἐνεργείας διὰ τὴν σύναψιν τοῦ ὡς ἄνω δανείου ἐκ 2.000.000 δραχμῶν, τὸ δὲ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, κατόπιν τῆς ὑποβολῆς τῶν ἀπαιτουμένων δικαιολογητικῶν, ἐνέκρινε κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1261)19.9.62 συνεδρίασίν του, κατ’ ἀρχὴν τὴν χορήγησιν τοῦ δανείου εἰς τὸν Δῆμον Κιλκίς. Ἤδη ὑπολείπεται ἡ σχετικὴ πρᾶξις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κιλκὶς καὶ ἡ κατάρτισις καὶ ὑπογραφὴ τῆς συμβάσεως διὰ τὴν λῆψιν τοῦ δανείου καὶ τὴν συνέχισιν καὶ ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11816)9774 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 733 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἅμα τῇ ἀναφορᾷ τῆς διαχειριστικῆς ἀνωμαλίας διετάχθη λεπτομερὴς ἔλεγχος τῆς διαχειρίσεως ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ καὶ συγχρόνως ἀνάκρισις ὑπὸ Στρατηγοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Χωροφυλακῆς ἥτις ἐν καιρῷ θὰ διαβιβασθῇ εἰς τὰς ἁρμοδίας δικαστικὰς ἀρχάς. Πρὸ τῆς περαιώσεως τούτων οὐδὲν ἕτερον στοιχεῖον εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ παράσχωμεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Γιάννου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10233)8389)11. 9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 518) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Γιάννου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔκπτωσιν ἐκ τῆς ἰδιότητος ὡς μελῶν Δ. Σ. Ἐργατικῶν κλπ. Ὀργανώσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρεσχέθησαν δι’ ἐγκυκλίων ὁδηγίαι πρὸς τοὺς Νομάρχας ἀναφερόμεναι εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἄρθρων 32 καὶ 33 τοῦ νόμου 281)1914 «περὶ σωματείων». Ὅθεν παρακαλοῦμεν διὰ τὴν σχετικὴν ἐνημέρωσιν τῶν ἐνδιαφερομένων ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9751)7849) 23.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης καὶ ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἐνημερωθῇ ὁ ἐνδιαφερόμενος ὡς ἄνω κ. βουλευτὴς ἐπὶ τῶν κάτωθι, ἅτινα ἐγνώρισεν ἡ Νομαρχία Δωδεκανήσου, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 33581)8.9.62 ἀναφορᾶς της. 1) Ἡ Δ. Ε. τῆς Καπνοβιομηχανίας Ρόδου, ἀπεφάσισε τὴν κατάργησιν τοῦ συσσιτίου τοῦ προσωπικοῦ της ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς Διοικήσεως τοῦ Σωματείου ἐργατοϋπαλλήλων τῆς ἰδίας καπνοβιομηχανίας. 2) Ἐκ τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐργαζομένων (150) πρόσωπα μόνον τριάκοντα ἐσιτίζοντο. 3) Ἡ κατάργησις τοῦ συσσιτίου συνεδυάσθη μὲ ἀνάλογον αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν ὁλοκλήρου τοῦ προσωπικοῦ τῆς Καπνοβιομηχανίας. 4) Ἡ ἀνωτέρω ἀπόφασις τῆς Δ. Ε. τῆς Καπνοβιομηχανίας δὲν ὑπόκειται εἰς τὴν ἔγκρισιν τοῦ Νομάρχου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9754)7852)23. 8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης καὶ ἡμῖν ἐρωτήσεως (αὔξ. ἀριθ. συμβ. ἐρωτ. 414) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἄνω κ.κ. βουλευταὶ ἐπὶ τῶν κάτωθι, ἅτινα ἐγνώρισαν αἱ Νομαρχίαι Καστορίας καὶ Φλωρίνης διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 19906)20.9.62 καὶ 25457)27.8.62 ἀναφορῶν των. α) Τὸ ἐν τῷ Νομῷ Καστορίας τμῆμα τῆς ὁδοῦ Καστορίας–Ἀμυνταίου ἐπεσκευάσθη μερίμνῃ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Καστορίας μέχρι τῶν ὁρίων τοῦ Νομοῦ τούτου. β) Ἡ ἀνακαίνισις καὶ ἀσφαλτόστρωσις τῆς ὡς ἄνω ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Ἀμυνταίου–Καστορίας κατὰ τὸ τμῆμα αὐτῆς χιλ. 17.000 ἕως χλμ. 31.000 (τὸ μὴ ἀσφαλτοστρωμένον) περιελήφθη εἰς τὸ πενταετὲς πρόγραμμα ἔργων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας ἐγκριθείσης τῆς ἐκτελέσεώς του διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 26419)60 (πίναξ Αʹ σελ. 67 ἀριθ. 46)4.7.60) ἀποφάσεως Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐλήφθη ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Φλωρίνης δάνειον 2.029.500 καὶ ἀνετέθη ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου εἰς τὴν Σ.Υ.Κ.Ε.Α. ὡς ἡ προμνησθεῖσα ἀπόφασις ὁρίζει. Τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὴν ἐν λόγῳ στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν ἐζήτησε τὴν ἔγκαιρον ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν κατασκευῆς καὶ ἀνακαινίσεως τῆς ἀνωτέρω ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ κοινοποιηθὲν καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 95732 ἐ.ἔ. ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πράγματι ὁ Δήμαρχος Πόρου προέβη εἰς τὴν κατασκευὴν ὑπονόμου ἀπὸ Ἀρτοποιΐας Τσιμπούρη μέχρι θαλάσσης, ἄνευ προηγουμένης ἐγγραφῆς τοῦ ἔργου εἰς τὸ τεχνικὸν πρόγραμμα τοῦ Δήμου καὶ ἔγκρισιν τῆς σχετικῆς δαπάνης, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος. Ὡς λόγον τῆς παραλείψεως ταύτης ὁ Δήμαρχος Πόρου ἐπικαλεῖται τὸ κατεπεῖγον τῆς ἀνάγκης τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου τούτου λόγῳ τῆς ἀθλιότητος ἥτις παρετηρεῖτο εἰς τὸ πυκνοκατῳκημένον τοῦτο τμῆμα τῆς πόλεως. Τὸ ἔργον, ἡ δαπάνη τοῦ ὁποίου ἀνῆλθεν εἰς 53.750 δραχ. ἐξετελέσθη βάσει τοῦ δικαιώματος τοῦ Δημάρχου, δι’ ἀπ’ εὐθείας ἀναθέσεως τούτου εἰς ἐργολάβον, βάσει τῆς συνταχθείσης ὑπὸ τῆς ΤΥΔΚ Ἀττικῆς ἀπὸ 17.7.61 τεχνικῆς μελέτης καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν μηχανικοῦ τῆς ὑπηρεσίας ταύτης, παρελήφθη δὲ ὑπὸ τῆς κατὰ νόμον ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς τὴν 18.4.1962 μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἐξετελέσθη καλῶς. Πρὸ τῆς παραλαβῆς τοῦ ἔργου, δι’ ἀποφάσεων τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου ἀπὸ 17.11.61 συνεπληρώθησαν αἱ προμνησθεῖσαι νόμιμοι διατυπώσεις τῆς ἐγγραφῆς τοῦ ἔργου εἰς τὸ πρόγραμμα καὶ τῆς ἐγκρίσεως τῆς σχετικῆς πιστώσεως. Ἡ Νομαρχία Ἀττικῆς παρετήρησε τὸν Δήμαρχον Πόρου διὰ τὴν ἄνευ τῶν νομίμων προϋποθέσεων ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τούτου καὶ ἐπέστησε τὴν προσοχὴν αὐτοῦ ὅπως κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τηρεῖται ὁ Δημοτικὸς καὶ Κοινοτικὸς Κῶδιξ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9760)23.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 420 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, περὶ ἀποπερατώσεως τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Ἀναλήψεως, Ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 ἤρχισε σταδιακῶς ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων προϋπολογισμοῦ δαπάνης 500.000 δραχ. διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ συνοικισμοῦ Ἀναλήψεως καὶ τὴν ἄρδευσιν τῶν νοτίως τοῦ συνοικισμοῦ ἀγρῶν, διὰ τοῦ ὕδατος ρεύματος κειμένου ἀνατολικῶς τοῦ συνοικισμοῦ. Διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου ἀπαιτοῦνται δύο ἀγωγοὶ εἰσέτι, δι’ ἀμιαντοτσιμεντοσωλήνων, ἐκ τῆς δεξαμενῆς πρὸς τὸν συνοικισμόν, ὡς καὶ ἡ προμήθεια μικρᾶς ἀντλίας, συνολικῆς δαπάνης 110.000 δραχ. Διὰ τὸ τμῆμα τοῦτο ἔχει συνταχθῆ ἡ μελέτη καὶ περιελήφθη τοῦτο εἰς τὸ πρόγραμμα Μ.Κ.Ε. τοῦ τρέχοντος ἔτους 1962. Σημειωτέον, ὅτι καὶ εἰς τὸ παρὸν στάδιον τῶν ἔργων, ἡ Κοινότης δύναται νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἐπαρκῶς. Τὸ ὕδωρ τοῦ ἀνωτέρω ρεύματος εἶναι δεσμευμένον ὑπὲρ ἑνὸς ὑδρομύλου μετὰ τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ ὁποίου ἡ Κοινότης ἔχει ἐμπλακῆ εἰς δικαστικὸν ἀγῶνα, διεκδικοῦσα ὑπὲρ αὑτῆς τὸ ὕδωρ τοῦ ρεύματος. Ἐδόθησαν ὁδηγίαι εἰς τὴν Νομαρχίαν Θεσσαλονίκης διὰ τὴν ταχεῖαν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11370)9337 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 651 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐπὶ τῆς πρώτης αἰτιάσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ. Δὲν διεπιστώθησαν τὰ καταγγελλόμενα, ὡς τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 23271 ἀπὸ 12. 10.1962 ἐγγράφου μας, ἀναφορᾶς τοῦ Ἀνωτέρου Διοικητοῦ Χωρ)κῆς Δωδεκανήσου κατόπιν αἰτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ (σχετ. 11140)9218). 2) Ἐπὶ τῆς δευτέρας αἰτιάσεως. Εἰς οὐδεμίαν ποτὲ διάψευσιν ἐπὶ τοῦ θιγομένου ἀντικειμένου παρεσύρθη ὁ ὑποφαινόμενος. 3) Ἐπὶ τῆς τρίτης αἰτιάσεως. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην καθ’ ἥν διεπιστώθη πειθαρχικὸν παράπτωμα, ἐπεβλήθησαν αἱ δέουσαι κυρώσεις, ὡς τοῦτο ἀνεκοινώσαμεν ὑμῖν, ἐπὶ ἑτέρας αἰτήσεως τοῦ βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Λαμπράκη, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9946 ἀπὸ 31.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἀναφερομένη ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ προσωρινῶς κρατηθέντος εἰς τὴν Διεύθυνσιν Μεταγωγῶν Ἀθηνῶν καταδίκου Ἀντωνοπούλου (καὶ οὐχὶ Ἀγγελοπούλου) Ἀργυρίου τοῦ Ἀντωνίου περὶ κακοποιήσεώς του, παρ’ ὀργάνων κατὰ τὴν ἐκεῖθεν διέλευσίν του, στεροῦνται βασιμότητος. Τὸ ἀληθὲς εἶναι, ὅτι παρὰ τὰς ἰδιαιτέρας φροντίδας τῆς Ὑπηρεσίας Μεταγωγῶν Ἀθηνῶν νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἄμεσον παράδοσίν του εἰς τὰς φυλακὰς Ἀβέρωφ, δὲν κατέστη δυνατόν, λόγῳ μεσολαβησάσης ἀργίας, ὅταν δὲ τῷ ἀνεκοινώθη, ὅτι θὰ παρεδίδετο τὴν ἐπιοῦσαν, οὗτος ἐξετράπη εἰς φωνασκίας καὶ γοερὰς διαμαρτυρίας, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἠνάγκασε τὴν ὑπηρεσίαν πρὸ τῆς ἐμμονῆς του καὶ τῆς προβαλλομένης ἀπειθείας καὶ ἀντιστάσεως νὰ ὁδηγήσῃ τοῦτον, κατὰ τὸν Κανονισμόν, βίᾳ εἰς τὸ ἀπομονωτήριον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11460)9426 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 659 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα ρυθμίσεως τοῦ ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ βαθμῷ τελεῖ ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10702 ἀπὸ 26.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν μετὰ φωτοτυπίας ἐπιστολῆς–διαμαρτυρίας τῆς ὡς Δημοτικῆς Συμβούλου Βύρωνος φερομένης κ. Πρασσᾶ Δήμητρας, ἥτις ὅμως ἐστερήθη ὁριστικῶς τοῦ ἀξιώματος τούτου, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 394 ἀπὸ 7.6.1962 Β. Δ., νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης οἱ ἰσχυρισμοί της, περὶ ἐκνόμων ἐνεργειῶν εἰς βάρος της, ἐκ μέρους τοῦ Διοικητοῦ τοῦ ΙΘʹ Παραρτήματος Ἀσφαλείας κ. Θεοχαροπούλου, στεροῦνται βασιμότητος. Αὕτη ἅπαξ καὶ μόνον ἐκλήθη εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν κατάστημα τὴν 18.8.1962 καὶ τῆς ἐγένετο σύστασις ὅπως ἀπόσχῃ ἐνεργειῶν σχετιζομένων μὲ ἔκνομον δραστηριότητά της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

27) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ κοινοποιηθὲν καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 76288)14.7.1962 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου καὶ εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7850)26.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 141)15.6.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, δι’ ἧς οὗτος αἰτεῖται νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον ὁ Δῆμος Λαρίσης δὲν προσκαλεῖ εἰς τὰ ἐπίσημα γεύματα καὶ δεξιώσεις τοῦ Δήμου τοὺς βουλευτὰς τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τῆς Ε.Κ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν, συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7447)17.9.62 ἀπαντητικοῦ ἐγγράφου τοῦ Δημάρχου Λαρίσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΙΣΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 7447 Πρὸς Τὸν Κύριον Νομάρχην Λαρίσης Ἐνταῦθα Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 34558)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει πρὸς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι εἰς ἐπίσημα γεύματα ἅτινα εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις καὶ ἑορτὰς δίδει ὁ Δῆμος Λαρίσης καὶ εἰς τὰ ὁποῖα καλεῖ τὰς ἀρχὰς τῆς πόλεως καὶ ἐκπροσώπους τῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων, πάντοτε ἐκλήθησαν καὶ καλοῦνται τιμητικῶς οἱ βουλευταὶ Λαρίσης. Ἀλλ’ ὁ Δῆμος Λαρίσης εὑρίσκεται εἰς τὴν εὐχαρίστησιν νὰ δίδῃ εἰς διερχόμενα ἢ ἐπισκεπτόμενα τὴν πόλιν πρόσωπα φιλικὰ γεύματα φιλοξενίας. Εἶναι φυσικὸν ἡ φιλοξενία αὕτη, νὰ στερῆται ἐπισημότητος καὶ εὐρύτητος προσκλήσεων. Ἐν Λαρίσῃ τῇ 17 Σεπτεμβρίου 1962 Μετὰ πάσης τιμῆς

Ὁ Δήμαρχος Λαρίσης

Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9940)31.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 467 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, περὶ καθυστερήσεως κατασκευῆς φράγματος καὶ ὑδραύλακος τῆς Κοινότητος Πηγαδίτσης Κοζάνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Κοζάνης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς μελέτης τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου, προϋπολογισμοῦ δαπάνης 850.000 δραχμ. προβλέπεται ἡ κατασκευὴ φράγματος ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Βενετικοῦ ἀνοικτοῦ ἀγωγοῦ μήκους 6.500 μέτρων περίπου, πρὸς ἄρδευσιν 720 στρεμμάτων ἀγροκτήματος Πηγαδίτσης Γρεβενῶν. Αἱ ἐργασίαι ἤρχισαν ὑπὸ τῆς ΥΠΕΜ (τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας), ἥτις καὶ συνέταξε τὴν μελέτην κατὰ τὸ ἔτος 1959 καὶ ἐξετελέσθη ὑπ’ αὐτῆς ἀπολογιστικῶς τμῆμα τοῦ ἀγωγοῦ μήκους 750 περίπου μέτρων, δαπανηθέντος πρὸς τοῦτο ποσοῦ 92.000 δραχμῶν. Ἡ συνέχισις τοῦ ἔργου ἀνελήφθη ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον προέβη εἰς τὴν δημοπράτησιν αὐτοῦ τὴν 9.7.60 καὶ ἀνάθεσιν τῆς ἐκτελέσεως εἰς ἐργολάβον, ὅστις ἤρχισε τὰς ἐργασίας τὴν 8.10.60. Διὰ τῆς οὕτω συσταθείσης ἐργολαβίας ἐξετελέσθησαν αἱ ἐργασίαι τοῦ φράγματος ὑδροληψίας, δι’ οὗ δύναται νὰ λειτουργήσῃ καὶ ἀγωγὸς μήκους 1.500 μέτρων. Διὰ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ὡς ἄνω ἐργασιῶν, ἀπερροφήθη τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἐγκεκριμένης πιστώσεως τῶν 850.000 δραχμῶν. Αἱ ἐργασίαι ἐξετελέσθησαν ὑπὸ τοῦ ἐργολάβου ἐντὸς τῆς συμβατικῆς προθεσμίας καὶ διεκόπησαν κατὰ μῆνα Ὀκτώβριον τοῦ ἔτους 1961. Ἡ μὴ ὁλοκλήρωσις τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῆς μελέτης ἐργασιῶν διὰ τὴν πλήρη περάτωσιν τοῦ ἔργου, ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς ὑπὸ τῆς μελέτης, προβλεπομένης καὶ ἐγκεκριμένης πιστώσεως τῶν 850.000 δραχμ. λόγῳ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀγωγοῦ, αἵτινες ἀνῆλθον εἰς 4.300 μ3, ἐνῷ προεβλέποντο μόνον 700 μ3, ἐπὶ πλέον λόγῳ τῆς ἐπιβαρύνσεως ἐκ τοῦ κονδυλίου τῶν κατολισθήσεων καὶ τῆς κατασκευῆς τοίχου προστασίας, τοῦ τμήματος τοῦ ἀγωγοῦ τοῦ διερχομένου παρὰ τὴν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ, λόγῳ τῆς ἰσχυρᾶς ἐγκαρσίας κλίσεως τοῦ ἐδάφους. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 371)Τ5371)14.2.62 ἐγγράφου τῆς Δ)σεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Νομαρχίας, πρὸς τὴν ἐποπτείαν Υ.Ε.Β. Δυτικῆς Μακεδονίας, ἐζητήθη ἔγκρισις ποσοῦ 250.000 δραχμῶν διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 93657)14.8.1962 ἡμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ Νομαρχία Θεσσαλονίκης, ὁ πρόεδρος τῆς Κοινότητος Λαγυνῶν κ. Χρῖστος Γ. Γκουντούδης, κατὰ τὴν τρέχουσαν κοινοτικὴν περίοδον, κατεδικάσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7522)26.6.1959 ἀποφάσεως τοῦ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης εἰς 10ήμερον φυλάκισιν διὰ ψευδῆ ἀνωμοτὶ κατάθεσιν καὶ ὅτι κατὰ τὴν χρονολογίαν τῶν τελευταίων ἐκλογῶν δὲν ἦτο ἐστερημένος τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων. Ἡ καταδίκη ὅμως προέδρου Κοινότητος ἐπὶ ψευδεῖ καταθέσει δὲν ἐπάγεται κατ’ ἄρθρον 133 παρ. 1γʹ τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος ἔκπτωσιν, καθ’ ὅσον δὲν πρόκειται περὶ ἀδικήματος προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ εἰρημένου ἄρθρου, ὡς ἔχει γνωμοδοτήσει τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1012)1960 γνωμοδοτήσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 2766)12.9.1962 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 444)20.8.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πορίσματος τῆς ἐνεργηθείσης ὑπὸ νομαρχιακοῦ ὑπαλλήλου ἐξετάσεως ἐπὶ ἐνεργειῶν τοῦ Δημάρχου Πολιχνίτου Κ. Πελέκου, ἐπεβλήθη εἰς τὸν ἐν λόγῳ Δήμαρχον, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 38807)5.9.1962 ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου, πειθαρχικὴ ποινὴ ἀργίας τριῶν μηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν, συνημμένως, ἓν ἀντιγράφῳ, τὰ ὑπ’ ἀριθ. 36737)2.10.62 ἔγγραφον τῆς Νομαρχίας Κυκλάδων, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 592 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ καὶ παρακαλοῦμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 30737 Πρὸς Τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν Ἰδιαίτερον Γραφεῖον Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11861)28.9.1962 ὑμετέρας διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς δι’ αὐτῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀλληλογραφίας, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: 1) Ἡ ὁδὸς Μυκόνου–Ἄνω Μερᾶς τυγχάνει Ἐπαρχιακὴ καὶ ἡ ἐπισκευή της (σκυρόστρωσις καὶ οὐχὶ ἀσφαλτόστρωσις) εἶναι ἐντεταγμένη εἰς τὸ πενταετὲς πρόγραμμα Ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας τὸ ἐκτελούμενον ὑπὸ τῆς Σ.Τ.Κ.Ε.Α. μὲ ὕψος δαπάνης 980.000 δρχ. Ἐπὶ τόπου τῶν ἔργων ἔχει ἐγκατασταθῆ ἀπὸ ἀρκετῶν μηνῶν συνεργεῖον πρὸς παρασκευὴν τοῦ ὑλικοῦ χρησιμοποιηθησομένου διὰ τὴν ὁδὸν ταύτην. 2) Ὁδὸς πρὸς Ἅγιον Στέφανον εἶναι καὶ αὕτη ἐπαρχιακή, εἶναι ἀσφαλτοστρωμένη καὶ εὑρίσκεται εἰς πολὺ καλὴν κατάστασιν δεδομένου, ὅτι ἐπεσκευάσθη τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ συνεπῶς, κακῶς ἀναφέρεται, ὅτι αὕτη χρήζει ἐπισκευῆς καὶ ἀσφαλτοστρώσεως. 3) Ὁδὸς Πλατὺ Γιαλοῦ, εἶναι δημοτικὴ διανοιγεῖσα ἐκ πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. Αὕτη καθ’ ἕκαστον ἔτος ἐπισκευάζεται δαπάναις τοῦ Δήμου Μυκονίων, ὅστις ἐλλείψει ἐπαρκῶν πόρων ἀδυνατεῖ νὰ προέλθῃ εἰς ἀσφαλτόστρωσιν αὐτῆς. Πάντως ἡ ὁδὸς αὕτη κυκλοφορεῖται κανονικῶς τῆς βατότητος αὐτῆς θεωρουμένης ὡς καλῆς. Ἐν Ἑρμουπόλει τῇ 2 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Νομάρχης

Π. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 30563)1.10.62 ἔγγραφον τῆς Νομαρχίας Κυκλάδων, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 566)62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, καὶ παρακαλοῦμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 30563. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν (Ἰδ. Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ) Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11805)26.9.1962 ὑμετέρας διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς δι’ αὐτῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ κλπ., λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: Ὁ ἀνεγερθεὶς τουριστικὸς ξενὼν Τήνου δὲν ἐλειτούργησεν εἰσέτι, διότι παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας δημοπρασίας ἐκμισθώσεως αὐτοῦ (4 τὸν ἀριθμὸν) οὐδεὶς ἐνδιαφερόμενος ἐνοικιαστὴς παρουσιάσθη. Καταβάλλονται σοβαραὶ προσπάθειαι παρ’ ἡμῶν καὶ τοῦ Δήμου διὰ νὰ ὑποκινηθῇ τὸ ἐνδιαφέρον ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι αἱ προσπάθειαί μας αὗται θὰ τελεσφορήσουν. Ἀνεξαρτήτως τούτου ἡ δημοπρασία ἐκμισθώσεως τοῦ ξενῶνος θὰ ἐπαναληφθῇ. Ὡς πρὸς τὰ νέα σφαγεῖα ἀναφέρομεν, ὅτι ταῦτα δὲν ἐλειτούργησαν εἰσέτι ἐν ἀναμονῇ ἐπεκτάσεως εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ, ὅστις θὰ πραγματοποιηθῇ μετὰ τὴν τοποθέτησιν ἑνὸς εἰσέτι μετασχηματιστοῦ, ὅστις καὶ ἀναμένεται. Ἐν τῷ μεταξὺ λειτουργοῦν τὰ παλαιὰ σφαγεῖα καὶ οὐδεμία ἀνωμαλία εἰς τὸ ζήτημα τῆς σφαγῆς τῶν ζώων σημειοῦται. Ἐν Ἑρμουπόλει τῇ 1 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Νομάρχης

Π. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7620)6146)21.5.62 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59234)24.9.1962 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 99 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 59234 Πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α.Π. 9318)25.6.62 τοῦ ἰδιαιτέρου ὑμῶν γραφείου διαταγῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῶν διὰ ταύτης ἀποσταλέντων ἐγγράφων. Ἐχορηγήθη παρὰ τῆς παρ’ ἡμῖν Τ.Υ.Δ.Κ. βεβαίωσις, ὅτι ἡ ἰδιοκτησία Πάλβιτς εὑρίσκεται εἰς περιοχὴν τῆς Αἰγίνης ἔνθα ὑφίσταται συνοικία Ἁγίας Φωτεινῆς πρὸ τοῦ 1923. Ἡ βεβαίωσις αὕτη ἐγένετο κατόπιν σχετικῆς τοιαύτης τοῦ Δήμου Αἰγίνης. Ἐπίσης τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον Πειραιῶς ἐχορήγησε κανονικὴν ἄδειαν οἰκοδομῆς ἀφοῦ προηγουμένως ἐνεκρίθησαν ἅπαντα τὰ σχετικὰ σχέδια ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. (Δ)νσιν Τεχν. Ὑπηρεσιῶν). Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Νομάρχης

Λ. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10699)8699 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 543 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ διατάξεις τροχαίας ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὅρια ταχύτητος ἰσχύουσι καὶ ἐφαρμόζονται δι’ ἅπαντα ἀνεξαιρέτως τὰ ὀχήματα. Διὰ τὰς περιπτώσεις δυστυχημάτων ἢ ἀτυχημάτων εἰς ἀνακτορικὰ ἢ ἐξ ἀνακτορικῶν αὐτοκινήτων σχηματίζεται δικογραφία ὑποβαλλομένη εἰς τὰς ἁρμοδίας δικαστικὰς ἀρχάς. Κατὰ συνέπειαν ὁ Ὑπουργὸς εἶναι ἀναρμόδιος διὰ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10822)8920 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 582 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπίδομα ἐπιφυλακῆς ἐχορηγεῖτο μέχρι τοῦδε μόνον εἰς τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὴν περιοχὴν Πρωτευούσης καὶ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης ὁπλίτας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἤδη ἐπεξετάθη ἡ χορήγησις καὶ εἰς τὰς λοιπὰς περιοχάς. Ὁ διαχωρισμὸς τοῦ ποσοῦ δὲν ὀφείλεται εἰς ἐκτέλεσιν ἥσσονος ὑπηρεσίας ὑπὸ τῶν ἀνδρῶν τῆς ὑπαίθρου, ἀλλὰ διότι οἱ ὁπλῖται τῶν μεγάλων πόλεων τίθενται ἐν ἐπιφυλακῇ εἰς πλείονας περιπτώσεις. Ὁ διαχωρισμὸς εἰς περιφερείας ἄλλως τε ἰσχύει καὶ δι’ ἕτερα ἐπιδόματα τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10726)8696 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 570 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στειροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῶν χρονικῶν ὁρίων τελέσεως γάμου τῶν Χωροφυλάκων μελετᾶται ὑπὸ Ἐπιτροπῆς ὁμοῦ μετ’ ἄλλων διατάξεων τοῦ Κώδικος Χωροφυλακῆς καὶ ἐν καιρῷ θὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8966 ἀπὸ 27.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν περιλήψει ἀναφερομένη ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων Ἐλευσῖνος ἰσχυρισμοί του, ὡς πρὸς τὸν Πρωτοπρεσβύτερον Ἐλευσῖνος Γεώργιον Πιρουνάκην στεροῦνται βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Ἀγγελούση καὶ Δ. Παπαδοπούλου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10160)7.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 408, ἀπὸ 31.8.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Ἀγγελούση καὶ Δ. Παπαδοπούλου καὶ ἀναφορικῶς μόνον πρὸς τὸ θέμα τὸ ἐνδιαφέρον τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ἤτοι τῆς μειώσεως τοῦ πρὸς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας ἀποδιδομένου ποσοστοῦ ἐκ τοῦ φόρου ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τῆς ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐπαγομένης ἐλαττώσεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἐσόδων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: α) Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενον, ὅτι τὸ ἀποδιδόμενον εἰς τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας ποσοστὸν ἐκ τοῦ ὡς ἄνω φόρου ἀνέρχεται νῦν εἰς ἥμισυ τοῖς ἑκατὸν (0,50%) ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 22 παρ. 3 τοῦ Ν. 4169)1961 «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων», ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1961, ὁμοῦ μετὰ τῆς εἰσφορᾶς (2%) τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ρηθέντος νόμου, συμβεβαιοῦται καὶ συνεισπράττεται καὶ εἰσφορὰ ἴση πρὸς ἓν τοῖς ἑκατὸν (1%) ἐπὶ τῆς συνολικῆς ἐνιαυσίας ἀκαθαρίστου προσόδου ἐκ τῆς ἀσκήσεως τῶν ἐν ἄρθρῳ 2 τοῦ αὐτοῦ νόμου ἀναφερομένων ἐπαγγελματικῶν ἐνασχολήσεων. Τὸ ἐκ τῆς εἰσφορᾶς ταύτης (1%), ἔσοδον, ἀποδίδεται κατὰ τὸ ἓν τρίτον ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ κατὰ τὰ δύο τρίτα ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Κατ’ ἀκολουθίαν, τὸ ἀποδιδόμενον εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας ἔσοδον, ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης δὲν ἀνέρχεται εἰς 0,50%, ἀλλὰ εἰς 0,66% περίπου. β) Ὡς πρὸς τὴν ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης ἐνδεχομένην μείωσιν τοῦ ἐσόδου τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὅπερ ἀπεδίδετο αὐτοῖς δυνάμει τῶν καταργηθεισῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 3570)1956 καὶ ἀνεξαρτήτως τῶν ἐκ τῆς νέας ταύτης εἰσφορᾶς τοῦ Ν. 4169)1961 ἀποδόσεων, αἱ ὁποῖαι λόγῳ τῆς αὐξηθείσης διὰ τοῦ νόμου τούτου ἐπιφανείας τῆς φορολογητέας ὕλης εἶναι πολὺ πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι ἐπὶ τοσοῦτον μειωμέναι, ἤδη ἡ μείωσις τοῦ ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ποσοστοῦ τῆς εἰσφορᾶς ἀπὸ 2% εἰς τὰ δύο τρίτα τοῦ 1%, τὸ Ὑπουργεῖον λαμβάνει τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, ἵνα ἐκ τῆς αὐξανομένης κρατικῆς ἐπιχορηγήσεως ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καλυφθῇ κατὰ τὸ δυνατὸν ἡ προκύπτουσα ἐπὶ ἔλαττον διαφορά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9959)31.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐν τῇ ὑπὸ χρονολογίαν 25.8.1962 ὑπ’ ἀριθ. 462 ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, μνημονευομένη ὑπ’ ἀριθ. 462)5.8.1962 ἀναφορὰ τῆς Κοινότητος Προσύμνης δὲν φέρεται εἰσελθοῦσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον πλὴν ὅμως τοῦτο κατόπιν σημειώματος τοῦ παρ’ ἡμῖν Γενικοῦ Γραμματέως προκληθέντος ἐξ ὑποβληθείσης ἐγγράφου παρακλήσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος ταύτης ἀπηύθυνε πρὸς αὐτὸν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 91961)6.8.1962 ἔγγραφόν του, οὗτινος ἀντίγραφον ἀποστέλλομεν ὑμῖν συνημμένως δι’ οὗ ἐγνώρισεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπιχορηγήσῃ τὴν εἰρημένην κοινότητα διὰ τὸν ἐν θέματι σκοπόν, καθ’ ὅσον δὲν διαθέτει πιστώσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων μὴ δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν ὡς εἶναι ἡ ἀνέγερσις τοῦ ἐν τῷ ρηθέντι σημειώματι ἀναφερομένου σχολικοῦ κτιρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ σχετικοῦ σημειώματος ὑμῶν περιελθόντος ἡμῖν ἀπὸ τῆς 3 τρέχοντος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πέραν τῶν τακτικῶν πρὸς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας κατ’ ἔτος χορηγουμένων πιστώσεων τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον δὲν διαθέτει ἑτέρας πιστώσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἑτέρων μὴ δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἔργων ὡς ἡ ἀνέγερσις τοῦ ἐν τῷ σημειώματι ἀναφερομένου σχολικοῦ κτιρίου. Κατόπιν τούτων δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιχορηγήσωμεν τὴν ὑμετέραν κοινότητα διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 318 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8977)7176)27.7.62 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 32677)30.8.62 ἔγγραφον τῆς Νομαρχίας Μαγνησίας, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 32677. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως βουλευτῶν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀποπεράτωσιν ἔργου ὑδρεύσεως Ἁλοννήσου. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10390)31.7.1962 ὑμετέρας διαταγῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος. Ὑπὸ τῆς παρ’ ἡμῖν ΤΥΔΚ ἐμελετήθη πλήρως κατὰ τὸ ἔτος 1960 ἡ κατασκευὴ ὑδραγωγείου ἐν τῇ Κοινότητι Ἁλοννήσου. Ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἔτους ἐξετελέσθησαν αἱ ἐργασίαι καλλιεργείας τῶν πηγῶν «Γυάλια», ὡς καὶ ἐργασίαι ὑδρομαστεύσεως. Κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος 1961, κατεσκευάσθη ἡ δεξαμενὴ ἀποθηκεύσεως τοῦ ὕδατος εἰς ὑψηλὴν θέσιν ἐντὸς τοῦ χωρίου, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξ αὐτῆς παροχέτευσις τοῦ ὕδατος καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τοῦ οἰκισμοῦ. Οὕτως, ἀπέμεινε πρὸς ἐκτέλεσιν τὸ ἔργον τῆς ἀνυψώσεως τῶν πηγαίων ὑδάτων ἀπὸ τῆς πηγῆς «Γυάλια» μέχρι τῆς δεξαμενῆς, διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως ἀντλητικοῦ συγκροτήματος καὶ κατασκευῆς ἀνυψωτικοῦ ἀγωγοῦ. Τὸ τελευταῖον ὡς ἄνω τμῆμα τοῦ ἔργου περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα κοινωφελῶν ἔργων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Μαγνησίας τοῦ ἔτους 1961. Εὐθὺς δὲ ὡς ἡ Κοινότης ἐξησφάλισε τὴν συνομολογηθεῖσαν συμβολὴν αὐτῆς εἰς τὰς δαπάνας ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου, προέβη εἰς τὴν διενέργειαν διαγωνισμοῦ πρὸς ἀνάδειξιν ἐργολάβου ὅστις καὶ ἐγκατεστάθη εἰς τὸ ἔργον τὸν Φεβρουάριον ἐ.ἔ. καὶ προέβη εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν ἐκσκαφῆς τῆς τάφρου σωληνώσεως τοῦ ἀνυψωτικοῦ ἀγωγοῦ καὶ εἰς τὴν κατασκευὴν ἀντλιοστασίου παρὰ τὰς πηγάς. Παραλλήλως, ἐγένετο ἡ ἀναζήτησις ἐν τῷ ἐμπορίῳ τοῦ ἐσωτερικοῦ τῶν ὑπὸ τῆς μελέτης προβλεπομένων σωλήνων «ὑψηλῆς ἀντοχῆς», λόγω ὅμως μὴ ὑπάρξεως τοιούτων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, παρέστη ἀνάγκη εἰδικῆς παραγγελίας εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, προκαταβληθείσης πρὸς τοῦτο ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου ἐργολάβου τῆς ἀξίας τῶν σωλήνων ἐκ δραχ. 97.000. Τοῦτ’ αὐτὸ ἐγένετο καὶ διὰ τὸ ἀντλητικὸν συγκρότημα, ἀξίας 20.000. Ἤδη, ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ οἱ προμηθευθέντες σωλῆνες ἐξεφορτώθησαν εἰς τὸν λιμένα τοῦ Βόλου τὴν 23.8 1962 ἐκ τοῦ φορτηγοῦ ADARES καὶ εὐθὺς ἀμέσως συνετελέσθη ἡ προώθησις τοιούτων εἰς τὴν Κοινότητα Ἁλοννήσου. Ὑπολογίζεται ὅτι ἐντὸς τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. θὰ ἔχῃ ἀποπερατωθῆ τὸ ὅλον ἔργον. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι οὐδόλως παραμένει ἡμιτελὲς τὸ ἔργον καὶ ὅτι τοῦτον ἐν τῷ συνόλῳ του ἐξετελέσθη συμφώνως πρὸς τὰς ὑφισταμένας οἰκονομικὰς καὶ τεχνικὰς δυνατότητας. Συνημμένως ἐπιστρέφομεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8977)27.7.1962 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἐν Βόλῳ τῇ 30 Αὐγούστου 1962

Ὁ Νομάρχης

Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ

μαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9745)23.8.62 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ἀπάντησιν τῆς Νομαρχίας Δωδεκανήσου, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. 33581. Ἐν Ρόδῳ τῇ 8.9.1962 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν Ἔγγραφόν σας Α.Π. 11128)31.8.62 «Περὶ τοῦ καταργηθέντος συσσιτίου τῆς Καπνοβιομηχανίας Ρόδου». Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11128 ἐ.ἔ. ὑμετέρας διαταγῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ Διοικοῦσα Ἐπιτροπὴ τῆς Καπνοβιομηχανίας Ρόδου ἀπεφάσισε τὴν κατάργησιν τοῦ συσσιτίου ἐν ἀπολύτῳ συνεννοήσει μετὰ τῆς Διοικήσεως τοῦ Σωματείου τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς Καπνοβιομηχανίας. 2) Τὸ Προσωπικὸν τῆς Καπνοβιομηχανίας ἀνέρχεται εἰς ἑκατὸν πεντήκοντα (150) πρόσωπα, ἐξ αὐτῶν δὲ μόνον τριάκοντα (30), ἤτοι μόνον τὸ ⅕ τοῦ συνόλου ἐσιτίζοντο εἰς τὸ καταργηθὲν συσσίτιον. 3) Ἡ κατάργησις τοῦ συσσιτίου συνεδυάσθη μὲ αὐξήσεις μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τοῦ προσωπικοῦ εἰς ποσοστὸν 10% ἐπὶ τῆς συνολικῆς δαπάνης διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην, ἀνελθουσῶν εἰς τὸ ποσὸν τῶν διακοσίων εἴκοσι χιλιάδων (220.000) δραχμῶν ἐτησίως. 4) Ἡ ἀνωτέρω ἀπόφασις τῆς ἐπιτροπῆς δὲν ὑπόκειται εἰς τὴν ἡμετέραν ἔγκρισιν, οὐχ ἧττον ὅμως φρονοῦμεν, ὅτι αὕτη ὀρθῶς ἐρρύθμισε τὸ ζήτημα, δεδομένου, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ συσσιτίου συνεδυάσθη μὲ ἀνάλογον αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν ὁλοκλήρου τοῦ προσωπικοῦ τῆς Καπνοβιομηχανίας.

Ὁ Νομάρχης

Α. ΙΩΑΝΝΟΥ

μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9338)7.8.1962 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 381 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευομένων προβλημάτων τῆς νήσου Ἀλοννήσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 32677)30.8.1962 καὶ 31819)6.9.1962 ἀναφορῶν τῆς Νομαρχίας Μαγνησίας ἐν αἷς ἐκτίθενται αἱ ἀπόψεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν θιγομένων διὰ τῆς ἐρωτήσεως θεμάτων καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως μεριμνήσητε διὰ τὴν ἐνημέρωσιν τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 31819. Ἐν Βόλῳ τῇ 6.9.1962 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γεν. Δ)σιν Δ)σεως Δ)σιν Δ)σεως–Τμῆμα Διοικ. Ἀπ)σεως Ὑμετέρα δ)γὴ ὑπ’ ἀριθ. 93405)10.8.1962 Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὕπερθεν ὑμετέρας δ)γῆς λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι περὶ τῶν ἐν περιλήψει ἀντικειμένων. Λιμενικὰ Ἔργα–Λιμενοβραχίων: Ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ λιμενικοῦ Ταμείου Σκοπέλου εἰς ὃ ἀνήκει ἡ ἁρμοδιότης καὶ ἡ μέριμνα δι’ ὅλους τοὺς λιμένας Βορείων Σποράδων καὶ ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων του ἐξετελέσθησαν εἰς τὴν νῆσον Ἀλόννησον τόσον κατὰ τὸ παρελθὸν ὅσον καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τὰ κάτωθι λιμενικὰ ἔργα: 1) Μία ἀποβάθρα μήκους 20 μέτρων διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐπιβιβάσεως τῶν ἐπιβατῶν καὶ τῆς φορτοεκφορτώσεως ἐμπορευμάτων μὲ πρόβλεψιν ὅπως ἐν τῷ μέτρῳ τῆς οἰκονομικῆς δυνατότητος τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου ἐπεκταθῇ αὕτη εἰς τὸ μέλλον. Ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ ὡς ἄνω ἀποβάθρα ἐξυπηρετεῖ ἱκανοποιητικῶς τὰς ἀντιστοίχους ἀνάγκας ἰδίᾳ κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας καθ’ οὓς ἡ ἐπιβατικὴ κίνησις εἶναι κατὰ πολὺ ηὐξημένη ἐκ τῆς ἀθρόας συρροῆς παραθεριστῶν. Σημειωτέον, ὅτι παλαιότερον οὐδεμία οὐδὲ πρόχειρος ἀποβάθρα ὑπῆρχε. 2) Τμῆμα κρηπιδωμάτων ἐπὶ τῆς παραλίας (μῆκος 70 μέτρων) μὲ πρόβλεψιν ὡσαύτως ἐπεκτάσεως κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος. Αʹ Λιμενοβραχίων: Τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Σκοπέλου ἔχει ἀναθέσει εἰς Πολιτικὸν Μηχανικὸν τὴν ἐκπόνησιν μελέτης διὰ τὴν κατασκευὴν λιμενοβραχίονος Ἁλοννήσου, ἥτις θέλει παραδοθῆ εἰς αὐτὸ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους. Τὸ ὕψος τῆς δαπάνης τοῦ ἀνωτέρω ἔργου ὑπολογίζεται νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 4.000.000. Βʹ Ὑδρεύσεις: Περὶ τοῦ θέματος τούτου σχετικὴ ἀναφορὰ ὑμῶν ὑπ’ ἀριθ. 32677 ἀπὸ 30.8.1962 πρὸς τὸ Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτεται τῇ παρούσῃ. Γʹ Ὁδοποιΐα: Αἱ μεταξὺ τῶν συν)μῶν Ἁλοννήσου Πατητῆρι καὶ Βότση ἀποστάσεις εἶναι μικραὶ καὶ δὲν ὑπερβαίνουν τὰ 1.500 μέτρα καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν συντρέχει σοβαρὸν καὶ ἐπεῖγον θέμα κατασκευῆς αὐτοκινητιστικῶν ὁδῶν καὶ χρησιμοποιήσεως αὐτοκινήτων ὅπερ ἄλλωστε παρεῖχεν εὐνοϊκὰς συνθήκας ἐκμεταλλεύσεως τούτων. Ἄλλως τε οὔτε προεβλέφθη ἐπαρχιακὴ ὁδὸς ἐπὶ τῆς νήσου εἰς τὸ Β. Διάταγμα τῆς 6.2.1956 «περὶ καθορισμοῦ τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3155)55 περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν». Δʹ Ἠλεκτροδότησις: Ἡ περιφερειακὴ Δ)σις τῆς ΔΕΗ Θεσσαλίας δὲν εἶναι ἁρμοδία διὰ τὸν προγραμματισμὸν ἠλεκτροδοτήσεως χωρίων καὶ οἰκισμῶν ἀλλὰ ἡ Κεντρικὴ Δ)σις. Εʹ Τηλεφωνοθάλαμος: Ἐλήφθη μέριμνα διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ διευθύνοντος τὸ Τηλεφωνεῖον Ἁλοννήσου διαρρύθμισιν καταλλήλου χώρου πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀπορρήτου τῶν τηλεφωνημάτων. Ἐπὶ τούτοις δὲν θεωροῦμεν ἄσκοπον νὰ τονίσωμεν ὅτι, τόσον ἡ νῆσος Ἁλόννησος ὅσον καὶ αἱ λοιπαὶ Β. Σποράδες τυγχάνουν πάσης δυνατῆς χρηματοδοτήσεως καὶ τεχνικῆς βοηθείας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων οὐσιαστικῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν. Κατὰ τὰ τελευταῖα δὲ ἔτη ἐξετελέσθησαν καὶ ἐκτελοῦνται ἀξιόλογα κοινωφελῆ ἔργα τὰ ὁποῖα θὰ ἐξυψώσουν ἔτι περισσότερον τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν κατοίκων τῶν ὡς εἴρηται νήσων καὶ θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν τουριστικὴν των ἀνάπτυξιν.

Ὁ Νομάρχης

Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 32677 Ἐπὶ τῆς καταβληθείσης ἐρωτήσεως βουλευτῶν ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀποπεράτωσιν ἔργου ὑδρεύσεως Ἁλοννήσου. Ἐπείγει Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10390)31.7.1962 ὑμετέρας διαταγῆς λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος. Ὑπὸ τῆς παρ’ ἡμῖν ΤΥΔΚ ἐμελετήθη πλήρως κατὰ τὸ ἔτος 1960 ἡ κατασκευὴ ὑδραγωγείου ἐν τῇ Κοινότητι Ἀλοννήσου. Ἐντὸς δὲ τοῦ αὐτοῦ ἔτους ἐξετελέσθησαν αἱ ἐργασίαι καλλιεργείας τῶν πηγῶν «Γυάλια» καὶ ἐργασίαι ὑδρομαστεύσεως. Κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος 1961 κατεσκευάσθη ἡ δεξαμενὴ ἀποθηκεύσεως τοῦ ὕδατος εἰς ὑψηλὴν θέσιν ἐντὸς τοῦ χωρίου, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἐξ αὐτῆς ἡ παροχέτευσις τοῦ ὕδατος καθ’ ὅλην τὴν ἐπέκτασιν τοῦ οἰκισμοῦ. Οὕτω ἀπέμεινε πρὸς ἐκτέλεσιν τὸ ἔργον ἀνυψώσεως τῶν πηγαίων ὑδάτων ἀπὸ τῆς πηγῆς «Γυάλια» μέχρι τῆς δεξαμενῆς διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως ἀντλητικοῦ συγκροτήματος καὶ κατασκευῆς ἀνυψωτικοῦ ἀγωγοῦ. Τὸ τελευταῖον ὡς ἄνω τμῆμα τοῦ ἔργου περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα Κοινωφελῶν ἔργων τοῦ Νομαρ. Ταμείου Μαγνησίας τοῦ ἔτους 1961. Εὐθὺς δὲ ὡς ἡ Κοινότης ἐξησφάλισε τὴν συνομολογηθεῖσαν συμβολὴν αὐτῆς εἰς τὰς δαπάνας ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου ἐγκατεστάθη εἰς τὸ ἔργον τὸν Φεβρουάριον ἐ.ἔ., καὶ προέβη εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν ἐκσκαφῆς τῆς τάφρου σωληνώσεως τοῦ ἀνυψωτικοῦ ἀγωγοῦ καὶ εἰς τὴν κατασκευὴν ἀντλιοστασίου παρὰ τὰς πηγάς. Παραλλήλως ἐγένετο ἡ ἀναζήτησις ἐν τῷ ἐμπορίῳ τοῦ Ἐσωτερικοῦ τῶν ὑπὸ τῆς μελέτης προβλεπομένων σωλήνων «ὑψηλῆς ἀντοχῆς» λόγῳ ὅμως μὴ ὑπάρξεως τοιούτων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ παρέστη ἀνάγκη εἰδικῆς παραγγελίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν προκαταβληθείσης πρὸς τοῦτο ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου ἐργολάβου τῆς ἀξίας τῶν σωλήνων ἐκ δρχ. 97.000. Τοῦτ’ αὐτὸ ἐγένετο καὶ διὰ τὸ ἀντλητικὸν συγκρότημα ἀξίας δραχμῶν 20.000. Ἤδη ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ οἱ προμηθευθέντες σωλῆνες ἐξεφορτώθησαν εἰς τὸν λιμένα τοῦ Βόλου τὴν 23.8.1962 ἐκ τοῦ φορτηγοῦ «ΑΔΑΡΕΣ» καὶ εὐθὺς ἀμέσως συνετελέσθη ἡ προώθησις τούτων εἰς τὴν Κοιν. Ἀλοννήσου. Ὑπολογίζεται, ὅτι ἐντὸς τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. θὰ ἔχῃ ἀποπερατωθῆ τὸ ὅλον ἔργον. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι οὐδόλως παραμένει ἡμιτελὲς τὸ ἔργον καὶ ὅτι τοῦτο ἐν τῷ συνόλῳ του ἐξετελέσθη συμφώνως πρὸς τὰς ὑφισταμένας οἰκονομικὰς καὶ τεχνικὰς δυνατότητας. Συνημμένως ἐπιστρέφομεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8977)27.7.1962 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἐν Βόλῳ τῇ 30 Αὐγούστου 1962

Ὁ Νομάρχης

Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ

μγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Ν. Τσόχα. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 90772)7.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν, συνημμένως ἀντίγραφον τῆς κοινοποιηθείσης καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 282)17.8.1962 ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου, δι’ ἧς ἐτέθη εἰς ἀργίαν ὁ Δήμαρχος Ρόδου Μιχαὴλ Πετρίδης, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι παρεπέμφθη δι’ ἀμετακλήτου βουλεύματος, ἵνα δικασθῇ ὡς ὑπαίτιος βλάβης τῆς περιουσίας τοῦ Δήμου ἐπὶ σκοπῷ νὰ περιποιήσῃ εἰς ἑαυτὸν παράνομον περιουσιακὸν ὄφελος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. Ε.Π. 282.

Ἐν Ρόδῳ τῇ 17 Αὐγούστου 1962

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν: 1) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 54)1962 δι’ οὗ παραπέμπεται ὁ Μιχαὴλ Πετρίδης Δήμαρχος Ρόδου, ἵνα δικασθῇ ὡς ὑπαίτιος βλάβης τῆς περιουσίας τοῦ Δήμου ἐπὶ σκοπῷ νὰ περιποιήσῃ εἰς ἑαυτὸν παράνομον περιουσιακὸν ὄφελος. 2) Τὸ γεγονός, ὅτι τὸ βούλευμα τοῦτο κατὰ νόμον εἶναι ἀμετάκλητον τούτῳ δὲ τῷ λόγῳ καὶ ἡ κατ’ αὐτοῦ γενομένη ἔφεσις ἐκηρύχθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15 ἐ.ἔ. βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου τῶν ἐν Δωδεκανήσῳ Ἐφετῶν ὡς ἀπαράδεκτος. Διὰ ταῦτα Ἰδόντες καὶ τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 133 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος ὡς καὶ τὰς τοιαύτας τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 120 τοῦ αὐτοῦ κώδικος ἀποφασίζομεν: Θέτομεν εἰς ἀργίαν τὸν Μιχαὴλ Πετρίδην Δήμαρχον Ρόδου μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου ποινικοῦ δικαστηρίου καὶ ὁρίζομεν ὡς ἀναπληρωτὴν αὐτοῦ Δήμαρχον Ρόδου τὸν Δημοτικὸν Σύμβουλον Ρόδου καὶ νῦν Πρόεδρον τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ρόδου Ἀργύριον Θεοχάρην, ὅστις ἀπὸ τῆς εἰς αὐτὸν κοινοποιήσεως τῆς παρούσης θέλει ἀσκεῖ πλήρη τὰ καθήκοντα τοῦ Δημάρχου Ρόδου.

Ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΙΩΑΝΝΟΥ

μδʹ) Ἐπὶ ἐξερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9247 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 364 ἐρώτησις 7391 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα προκύπτοντα ἐξ ἀναφορᾶς τῆς Δ. Χ. Ἀττικῆς. Τὴν νύκτα τῆς 16ης πρὸς 17ην Μαΐου κάτοικοι τοῦ χωρίου Θερέτρου Μάκρης ἤρξαντο ἀνεγείροντες ναὸν ἐπὶ οἰκοπέδου τοῦ ΟΔΕΠ ἄνευ ἀδείας. Κατόπιν τηλεγραφικῶν διαμαρτυριῶν τοῦ διευθύνοντος Συμβούλου τοῦ ΟΔΕΠ Μητροπολίτου Κορινθίας ἡ ὑπηρεσία Χωροφυλακῆς ἀπηγόρευσε τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν καὶ εἰδοποίησε τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον ὅπερ καὶ διὰ συνεργείων του διέταξε τὴν κατεδάφισιν τοῦ παρανόμου κτίσματος. Λόγῳ ἀντιδράσεως τῶν κατοίκων ἡ κατεδάφισις ἀνεβλήθη καὶ ἀπητήθη ἡ ἐνίσχυσις τῆς δυνάμεως διὰ τὴν ἐν μέρει κατεδάφισιν τοῦ παρανόμου κτίσματος. Μεταγενεστέρως ἡ Μητρόπολις Ἀττικῆς ἐπέτρεψε τὴν τέλεσιν ἱερουργίας εἰς τὸ ἡμιτελὲς κτίσμα διὰ τὴν 17.7.62 καὶ ἡ ὑπηρεσία Χωροφυλακῆς ἐπέτρεψε προχείρους ἐπισκευάς. Ἤδη ὁ ΟΔΕΠ προσεφέρθη διὰ τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδου εἰς ὅ θὰ ἀνεγερθῇ ναὸς κατόπιν νομίμου ἀδείας. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ὁ Διοικητὴς τῆς Ὑ. Χ. Ραφίνας εἶπε τὰς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένας φράσεις, καθ’ ὅσον οὐδεὶς τῶν κατοίκων Θερέτρου εἶναι κομμουνιστὴς καὶ τοῦτο γνωρίζει κάλλιον παντὸς ἄλλου ὁ Διοικητὴς τῆς Ὑποδιοικήσεως. Τοὐναντίον οὗτος προσεφέρθη νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς κατοίκους εἰς τὴν αἴτησίν των διὰ τὴν παραχώρησιν τοῦ οἰκοπέδου ὑπὸ τοῦ ΟΔΕΠ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

μεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Ν. Τσόχα. Ἐν συνεχεία τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 90772)7.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν, συνημμένως ἀντίγραφον τῆς κοινοποιηθείσης καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 282)17.8. 1962 ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου, δι’ ἧς ἐτέθη εἰς ἀργίαν ὁ Δήμαρχος Ρόδου Μιχαὴλ Πετρίδης, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι παρεπέμφθη δι’ ἀμετακλήτου βουλεύματος ἵνα δικασθῇ ὡς ὑπαίτιος βλάβης τῆς περιουσίας τοῦ Δήμου ἐπὶ σκοπῷ νὰ περιποιήσῃ εἰς ἑαυτὸν παράνομον περιουσιακὸν ὄφελος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

μστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8413)10.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 247 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ἰωαννίνων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πρὸ τῆς περαιώσεως τῶν ἐργασιῶν διανοίξεως τῆς σήραγγος Λαμψίστης, οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Κληματιᾶς ὑδρεύοντο ἐκ τῶν ὑπαρχουσῶν κάτωθι τοῦ χωρίου πηγῶν παρὰ τὰς ὄχθας τοῦ ποταμοῦ Βελτσιστινοῦ, διὰ βαρελίων. Μετὰ τὴν διάνοιξιν τῆς ἐν λόγῳ σήραγγος καὶ τὴν διοχέτευσιν τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Ἰωαννίνων εἰς τὸν ρηθέντα ποταμόν, αἱ παρὰ τὰς ὄχθας αὐτοῦ πηγαὶ κάτωθι τοῦ χωρίου ἐπεχώθησαν, ἀποκατασταθεῖσαι βραδύτερον. Μετὰ ταῦτα, ἡ Ὑπηρεσία Δημοσίων Ἔργων τοῦ Νομοῦ, ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν εἰς ὕδωρ ἀναγκῶν τῶν κατοίκων, προέβη εἰς τὴν κατασκευὴν μονίμου προτύπου ὑδραγωγείου μετὰ διϋλιστηρίου, πρὸς χρησιμοποίησιν τῶν διὰ τῆς σήραγγος διοχετευομένων ὑδάτων. Τὸ ὕδωρ τοῦτο ἐξετασθὲν ὑπὸ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἰωαννίνων καὶ τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους εὑρέθη τοῦτο κατάλληλον πρὸς πόσιν. Πλὴν ὅμως, οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Κληματιᾶς, διὰ ψυχολογικοὺς λόγους, δὲν ἐδέχθησαν τὴν χρησιμοποίησίν του. Τὸ ἔτος 1960 ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων πίστωσις δρχ. 120.000 κατόπιν αἰτήσεως τῶν κατοίκων, διὰ τὴν κατασκευὴν νέου ἐξωτερικοῦ ὑδραγωγείου πρὸς μεταφορὰν τοῦ κάτωθι τοῦ χωρίου ὕδατος. Ὁ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης ἐκτελέσεως τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς συνταχθείσης μελέτης, ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 160.000. Ἐπηκολούθησεν ἡ δημοπράτησις τοῦ ἔργου καὶ ἡ ἀνάθεσις ἐκτελέσεως αὐτοῦ εἰς τὸν τελευταῖον μειοδότην ἐργολάβον δημοσίων ἔργων, ὅστις ἐγκατεστάθη εἰς τὸ ἔργον καὶ ἤρξατο τῶν ἐργασιῶν ἐκτελέσεως αὐτοῦ. Εἰς τὴν συνταχθεῖσαν ὅμως μελέτην εἶχε προβλεφθῆ μῆκος σωλήνων 450 μέτρων, τὸ ὁποῖον τελικῶς ἀνέρχεται εἰς 650 μέτρα, δι’ ὅ ἡ συνολικὴ δαπάνη τελικῶς ἀνῆλθεν εἰς 175.000 δρχ. Ἐπειδὴ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων δὲν διέθετε τὸ ἐπὶ πλέον τῆς ἐγκριθείσης πιστώσεως τῶν 120.000 δρ. ποσὸν 55.000 δρχ. διὰ τὴν πλήρη περαίωσιν τῶν ἐργασιῶν δὲν κατέστη ἐφικτὸν νὰ συντελεσθῇ αὕτη ἐγκαίρως ἐκ τοῦ λόγου δὲ τούτου παρέστη ἀνάγκη διαλύσεως τῆς ἐργολαβίας. Μετὰ παρέλευσιν ὡρισμένου χρόνου ἡ κοινότης προέβη εἰς τὴν προμήθειαν καὶ τοποθέτησιν τῶν ὑπολειπομένων σωλήνων, περατωθείσης πλήρως τῆς κατασκευῆς τοῦ ὑδραγωγείου. Ἡ ἐναπομείνασα ἐργασία, ἵνα τεθῇ ἐν λειτουργίᾳ τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος ὑδραγωγεῖον τῆς ρηθείσης Κοινότητος, εἶναι ἡ τοποθέτησις τοῦ ἀντλητικοῦ ἠλεκτρικοῦ συγκροτήματος, ἥτις θὰ λάβῃ χώραν ἅμα τῇ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ μεταφορᾷ ἐκεῖ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

μζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8734)20.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 278 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, περὶ τοῦ ὡς ἄνω ἐπιδηλουμένου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Θεσσαλονίκης, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ χωρίον Φιλαδέλφιον ἐξυπηρετεῖται δι’ ἐκτελεσθέντος ἔργου ὑδρεύσεως, ὅπερ ἐπερατώθη ἤδη ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ τρέχοντος ἔτους καὶ παρεδόθη εἰς τὴν χρῆσιν τῶν κατοίκων. Εἰδικώτερον δέ, ἔχει κατασκευασθῆ συλλεκτήριος ὑδατοδεξαμενὴ χωρητικότητος 8 μ3 καὶ ἀγωγὸς δι’ ἀμιαντοσιμεντοσωλήνων μήκους 1250 μέτρων ὡς καὶ πέντε κοινόχρηστοι κρῆναι διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν κατοίκων καὶ ἐγένετο ὑδροδότησις μιᾶς ποτίστρας διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ζώων. Τὸ ἐν λόγῳ ἔργον ἐξετελέσθη ἐκ πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων ἤτοι δανείου δρχ. 35.000 καὶ χαριστικῆς ἐπιχορηγήσεως 25.000 καὶ ἐξ ἰδίων πόρων τῆς κοινότητος δρχ. 11.972. Κατ’ ἀκολουθίαν ἡ ὑποβληθεῖσα ἐρώτησις εἶναι ἄνευ περιεχομένου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

μηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8731)20.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 275 ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, περὶ τοῦ ὡς ἄνω ἐπιδηλουμένου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: α) Διὰ τὴν διακίνησιν τῶν βασικῶν προϊόντων τῆς νήσου Πάρου τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Γεωργίας θέλει παράσχει πληροφορίας. β) Ἡ ὁδὸς Πάρου Κώστου εἶναι ἐντεταγμένη εἰς τὸ πενταετὲς πρόγραμμα ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας ὅπερ ἐκτελεῖται. Τὸ ἔργον τοῦτο ἤρξατο ἐκτελούμενον ὑπὸ τὴν Σ.Υ.Κ.Ε.Α. μεταφερθείσης ἤδη ἐπὶ τόπου τοῦ ἔργου ἱκανῆς ποσότητος ἀσφάλτου καὶ ἀναλόγου κοπτοῦ ὑλικοῦ πρὸς διάστρωσιν τῆς ὁδοῦ μετὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ παραγομένου κοπτοῦ ὑλικοῦ. γ) Ἡ ὕδρευσις τῆς Κοινότητος Κώστου ἐνεργεῖται κανονικῶς ἡ δὲ κανονικὴ ἀρχὴ οὐδέποτε ἀνέφερεν, ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις ὕδατος κατὰ τὸ θέρος καὶ οὔτε εἰς τὸ παρελθὸν ἀνέκυψε τοιοῦτον ζήτημα. Διάνοιξις νέου φρέατος δὲν ἐζητήθη ὑπὸ τῆς Κοινότητος μόνον ἡ ἐκβάθυνσις τοῦ ὑπάρχοντος τοιούτου ἐγγυητοῦ ἀντλιοστασίου δι’ ἣν διετέθη ὑπὸ τῆς Νομαρχίας ἡ ἀναγκαιοῦσα δι’ αὐτὴν πίστωσις πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς προκειμένης ἐκβαθύνσεως. δ) Δι’ ἰδιαιτέραν στοργὴν καὶ ἐνδιαφέρον ἐζήτησεν ὁ Νομάρχης Κυκλάδων τὰ ἀπασχολοῦντα τοὺς κατοίκους τῆς Κοινότητος προβλήματα. Μετὰ τὴν ἐξέτασιν παρουσίᾳ τῶν κοινοτικῶν συμβούλων καὶ τοῦ πλείστου τῶν κατοίκων ἀφοῦ ἤκουσε τὰς ἀπόψεις καὶ τὰ ὑποβληθέντα αὐτῷ αἰτήματα καὶ παράπονα αὐτῶν, συνέστησεν εἰς τοὺς κατοίκους νὰ ἐπιδεικνύουν πνεῦμα συνεργασίας καὶ συνδιαλλαγῆς εἰς τὰς σχέσεις των ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὰ προβλήματα καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς Κοινότητος. Ἐκφώνησις λόγου πολιτικοῦ περιεχομένου δὲν ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ Νομάρχου. Οἱ κάτοικοι ἐξέφρασαν τὰς θερμὰς αὐτῶν εὐχαριστίας διὰ τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀπασχολούντων αὐτοὺς προβλημάτων καὶ τὸ ἰδιαίτερον ὑπὲρ αὐτῶν ἐπιδεικνυόμενον ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τοῦ Νομοῦ ἐνδιαφέρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

μθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Λαμπράκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8310)9.7.1962 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀντίγραφον τῆς ἐνώπιον ὑμῶν κατατεθείσης ἐρωτήσεως (ὑπ’ ἀριθ.242) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Λαμπράκη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Καθ’ ἅ ἐγνώρισεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὁ Νομάρχης Κορινθίας, ὁ Δῆμος Συκιῶνος (Κιάτου) ἀπό τινων ἐτῶν ἐκτελεῖ ἐργασίας πρὸς τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῆς παραλίας. Κατὰ τὴν πρόοδον τῶν ἐργασιῶν, διεπιστώθη ὑπὸ τοῦ Δήμου ἡ ἐπέκτασις ἰδιοκτησιῶν εἰς βάρος τῆς παραλίας, δι’ ὅ ὁ Δῆμος ᾐτήσατο παρὰ τῆς Δ)νσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ Κορινθίας, τὴν κατάρτισιν πράξεων ἀναλογισμοῦ. Ἡ ἐν λόγῳ Τεχνικὴ Ὑπηρεσία, κατόπιν τῆς ὡς ἄνω αἰτήσεως τοῦ Δήμου Συκιῶνος, κατήρτισε τὴν ἀπὸ 3.1.1962 πρᾶξιν ἀναλογισμοῦ. Κατὰ τῆς ὡς ἄνω πράξεως ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ Κ. Βαρβαρίτη, ἐνεργοῦντος διὰ λογαριασμὸν τῆς ἀδελφῆς του Ἐρασμίας Σπηλιοπούλου, ἔνστασις ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ὁ Δῆμος Συκιῶνος κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐργασιῶν προέβη εἰς αὐθαίρετον κατάληψιν ἀκινήτου κτήματός της. Πρὶν ἢ ἀποφανθῇ ὁ Νομάρχης Κορινθίας ἐπὶ τῆς πράξεως ἀναλογισμοῦ καὶ τῆς κατατεθείσης ἐνστάσεως (προσφυγῆς) κατὰ τῆς ἐν λόγῳ πράξεως ἐκρίθη ἀναγκαῖον ὅπως καθορισθῇ προηγουμένως ὁ Αἰγιαλὸς καὶ ἡ παραλία τοῦ ρηθέντος Δήμου ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς (ἄρθρ. 2 τοῦ Α. Ν. 2344)1940 καὶ 10 Α. Ν. 1540)1938) καθ’ ὅσον ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης ἐν τῷ ἀρχείῳ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Συκιῶνος, διεπιστώθη, ὅτι διὰ τοῦ ἀπὸ 11.4.1935 πρακτικοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Διατάγματος 22.7.1933 ἐγκριθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67904)1935 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ἔχει καθορισθῆ μόνον ἡ χερσαία ζώνη τοῦ λιμένος Κιάτου. Μετὰ τὸν κατὰ τ’ ἀνωτέρω καθορισμὸν τοῦ Αἰγιαλοῦ καὶ τῆς παραλίας ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ ἐπιτροπῆς τὴν συγκρότησιν τῆς ὁποίας ᾐτήσατο ὁ Δῆμος Συκιῶνος διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1071)24.5.1961 καὶ 1164)1.6.62 αἰτήσεων πρὸς τὸ Ὑπ. Οἰκονομικῶν ὁ Νομάρχης Κορινθίας, θὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω προσφυγῆς τῆς Ἐρασμίας Σπηλιοπούλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

νʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7841)26.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 113 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη περὶ λήψεως χώματος διὰ τὰ ἔργα τοῦ λιμένος Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κερκύρας νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἀνάδοχος Ἑταιρεία ἐκτελέσεως τῶν ἐργασιῶν κατασκευῆς νέων κρηπιδωμάτων εἰς τὸν λιμένα Κερκύρας ἀφ’ ἧς στιγμῆς αἱ ἀνάγκαι τῶν ἐργασιῶν ἀπήτησαν τὴν προμήθειαν λιθίνου ὑλικοῦ ἔλαβε τοῦτο ἐκ τοῦ λατομείου Ἀβραὰμ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ ὁποίου ἐπετράπη διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Γ. 10597)62 καὶ Γ. 13913)62 ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Οὐδεμία ἐπῆλθε καθυστέρησις εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἐξελίσσεται κανονικῶς καὶ προβλέπεται νὰ συντελεσθῇ εἰς χρόνον μικρότερον τοῦ ἐκ τῆς συμβάσεως προβλεπομένου. Κατόπιν τούτων οὔτε κίνδυνος ἐπιβαρύνσεως τοῦ Δημοσίου ὑφίσταται οὔτε ἀντικείμενον ἐπεμβάσεως τῆς Νομαρχίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ναʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7840)26.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 112 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη Σ. Ἡλιοπούλου περὶ μεταφορᾶς χωμάτων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κερκύρας νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα. Ἡ ἀνάδοχος Ἑταιρεία «ΔΟΜΗΤΩΡ» εἰς ἣν ἀνετέθησαν κατόπιν δημοπρασίας αἱ ἐργασίαι ἐπεκτάσεως διαδρόμου τοῦ ἀεροδρομίου Κερκύρας ἐξ ἀρχῆς τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου μετέφερε καὶ μεταφέρει ἤδη τὸ ἀργὸν ὑλικὸν τοῦ ἐπιχώματος τοῦ ἐπεκτεινομένου διαδρόμου ἐξ ἀποστάσεως 5,8 χιλιομέτρων, ὡς ἄλλωστε προκύπτει τοῦτο ἐκ τῆς πιστοποιήσεως τῆς ἐπιβλεπούσης τὸ ἔργον Διευθύνσεως Τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ κονδύλια τοῦ μεταφερθέντος ὑλικοῦ ἐπιχώσεως καὶ τῶν πραγματοποιηθέντων καὶ πληρωθέντων κυβοχιλιομέτρων ἔχουν ὡς ἑξῆς: Ἐπιχώματα ἐκ δανειοθαλάμων μ. κυβικὰ 290.000 μεταφοραὶ τοῦ ὑλικοῦ κυβοχιλιόμετρα 1.682.000 ἤτοι μέση ἀπόστασις μεταφορᾶς τοῦ ὑλικοῦ 1.682.000)290.000=5,8 χιλιόμετρα. Δυνάμει τῆς ἐγκεκριμένης μελέτης καὶ τῆς εἰδικῆς συγγραφῆς ὑποχρεώσεων, ὁ πυρὴν τοῦ ἐπιχώματος δέον νὰ κατασκευασθῇ ἐξ ὑλικοῦ συνισταμένου ἐκ λεπτοκόκκου ἄμμου. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐπιχώματος τούτου τὸ συνιστάμενον ἐξ ἀσβεστολιθικοῦ συμπαγοῦς πετρώματος παραγόμενον ὑλικὸν τοῦ λατομείου «Ἀβραάμ». Ἡ σύμβασις ἐκτελέσεως τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου κατηρτίσθη ἐπὶ τῶν δεδομένων τῆς ὑφισταμένης καὶ ἐγκεκριμένης μελέτης ἐπεκτάσεως διαδρόμου τοῦ ἀεροδρομίου Κερκύρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

νβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8970)27.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 21.7.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ μετὰ σχετικῆς αἰτήσεως τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων Νομοῦ Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατηρτίσθη ἤδη καὶ εὑρίσκεται παρὰ τῇ Γραμματείᾳ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρὸς κατάθεσιν εἰς τὴν Εἰδικὴν ἐκ βουλευτῶν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ ἱκανοποίησις τῶν βασικωτέρων αἰτημάτων τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

νγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8973)27.7.1962 ὑμέτερον ἔγγραφον ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 314 τῆς 23ης Ἰουλίου 1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἡ περίπτωσις ἐκπτώσεως ἀπὸ τοῦ ἀξιώματος δημοτικοῦ ἢ κοινοτικοῦ ἄρχοντος, λόγῳ καταδίκης κλπ. προβλέπεται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 133 τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ Κώδικος. Κατὰ τὰς ρηθείσας διατάξεις: «Δήμαρχοι καὶ δημοτικοὶ ἢ κοινοτικοὶ σύμβουλοι ἐκπίπτουν αὐτοδικαίως τοῦ ἀξιώματος αὐτῶν α) ἂν στερηθοῦν διὰ τελεσιδίκου δικαστικῆς ἀποφάσεως τῆς διαχειρίσεως τῆς περιουσίας των, β) ἂν στερηθοῦν τῶν πολιτικῶν των δικαιωμάτων δι’ ἀμετακλήτου δικαστικῆς ἀποφάσεως ἐφ’ οἱονδήποτε χρόνον, γ) ἂν καταδικασθοῦν δι’ ἀμετακλήτου δικαστικῆς ἀποφάσεως ὡς αὐτουργοὶ ἢ συμμέτοχοι κακουργήματος ἤ τινος τῶν πλημμελημάτων παραχαράξεως, κιβδηλίας, πλαστογραφίας, δωροδοκίας, ἐκβιάσεως, κλοπῆς, ὑπεξαιρέσεως, ἀπιστίας, ἀπάτης καὶ παραβάσεως καθήκοντος, ἐφ’ ὅσον ἡ τελευταία αὕτη στρέφεται κατὰ δήμων, κοινοτήτων καὶ τῶν παρ’ αὐτοῖς νομικῶν προσώπων...». Αἱ διατάξεις αὗται (περίπτωσις γʹ) καθ’ ἃς ἐδέχθησαν τὰ ὡς ἐκλογοδικεῖα δικάσαντα πολιτικὰ δικαστήρια, (Πρωτοδικεῖον Σπάρτης ἀπόφ. 364)1959, Πρωτοδικεῖον Δράμας ἀπόφ. 187)1959 κλπ.) ἔχουν ἐφαρμογὴν κατὰ τῶν ὡς ἄνω αἱρετῶν ἀρχόντων ἂν καταδικασθοῦν δι’ ἀμετακλήτου δικαστικῆς ἀποφάσεως ὡς αὐτουργοὶ ἢ συμμέτοχοι κακουργήματος ἢ ἐπί τινι τῶν ἐν αὐτῷ περιοριστικῶς ἀναφερομένων πλημμελημάτων ἐν οἷς καὶ τὸ τῆς ἀπάτης, ἀνεξαρτήτως ποινῆς καὶ διαρκείας αὐτῆς, καθ’ ὃν χρόνον διαρκεῖ ἡ θητεία τούτων εἰς τὰ προμνησθέντα ἀξιώματα καὶ οὐχὶ ὅταν ἡ καταδίκη προηγηθῇ τῆς ἐκλογῆς. Σχετικὴ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐγκύκλιος (ὑπ’ ἀριθ. 50095)194)6. 6.1961) ἀπεστάλη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὰς Νομαρχίας. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐν προκειμένῳ, ἡ καταδίκη τοῦ Χρήστου Γκουντούδη ἐπὶ ἀπάτῃ εἰς φυλάκισιν ὀκτὼ μηνῶν, ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 73461)2.11.49 ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δι’ ἧς ἀπελύθη τοῦ ἀξιώματος τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος, δὲν ἐπάγεται τὴν ἔκπτωσιν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἀξιώματος τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Λαγυνῶν, τὸ ὁποῖον κατέχει σήμερον, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἡ καταδίκη του αὕτη ἔλαβε χώραν πρὸ τῆς διὰ τὴν τρέχουσαν κοινοτικὴν περίοδον ἐκλογῆς του ὡς κοινοτικοῦ ἄρχοντος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως, τὸ Ὑπουργεῖον διὰ ταὐταρίθμου καὶ ταὐτοχρόνου ἐγγράφου του πρὸς τὴν Νομαρχίαν Θεσσαλονίκης ἐζήτησεν, ὅπως ἐξετάσῃ ἂν ὁ ἐν λόγῳ πρόεδρος Κοινότητος κατὰ τὴν τρέχουσαν κοινοτικὴν περίοδον κατεδικάσθη ἢ ὑπέστη στερήσεις ἢ παρεπέμφθη δι’ ἃς περιπτώσεις ὁρίζει τὸ ἄρθρον 133 τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος ὡς καὶ ἂν κατὰ τὴν χρονολογίαν τῶν τελευταίων ἐκλογῶν ἦτο ἐστερημένος τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων καὶ δὲν ἐκρίθη κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς του καὶ β) ἐνεργήσῃ τὰ νόμιμα, τηρήσῃ δ’ ἐνήμερον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον. Συναφῶς σημειοῦμεν, ὅτι κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 84 τοῦ εἰρημένου κώδικος, τὸ κατὰ τὸ ἄρθρον 71 δικαστήριον τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς ἀποφαίνεται καὶ μετὰ τὴν ἐπικύρωσιν ταύτης αἰτήσει παντὸς δημότου ἐκλογέως περὶ προϋπαρχούσης τῆς ἐκλογῆς καὶ ὑφισταμένης ἀνικανότητος ἢ μὴ ἐκλογιμότητος ἐκλεγέντος Δημάρχου ἢ δημοτικοῦ ἢ κοινοτικοῦ συμβούλου ἂν ἡ ἀνικανότης ἢ μὴ ἐκλογιμότης δὲν ἐκρίθησαν κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

νδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8620)6930 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 273 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοὺς πολιτικοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τοὺς ἐξομοιουμένους πρὸς τοὺς βαθμοὺς τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὑπουργείων, ἐπεξετάθησαν αἱ ἰσχύουσαι διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ὑπουργείων διατάξεις περὶ παροχῆς τοῦ ἐπιδόματος εὐδοκίμου ὑπηρεσίας. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους, τὸ θέμα εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

νεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8313)6681)9.7.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 245 τῆς 3.7.1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ν. Τσόχα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἵδρυσιν Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας ἐν Ἀργοστολίῳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κατωτέρω: Διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς Κρατικῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἀργοστολίου, ἀπαιτοῦνται αἱ κάτωθι μόνιμοι προϋποθέσεις. 1. Τὰ ἐτήσια ἔσοδα τοῦ Δήμου τούτου νὰ ὑπερβαίνωσι τὰ πέντε ἑκατομμύρια δραχμῶν (5.000.000) συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 10 τοῦ Ν.Δ. 4023)59 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Πυρ. Ὑπηρεσίας», πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει ἐν προκειμένῳ, καθ’ ὅσον, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν τηρουμένων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον στοιχείων, τὸ σύνολον τῶν πραγματοποιηθέντων ἐσόδων τοῦ ἀνωτέρω Δήμου κατὰ τὸ παρελθὸν οἰκ. ἔτος 1961 ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 2.246.820 δραχμῶν. 2. Ὁ Δῆμος Ἀργοστολίου, ἀφοῦ πρότερον ἐξασφαλίσει τὴν ἀνωτέρω βασικὴν προϋπόθεσιν, δέον νὰ αἰτήσῃ τὴν ἐπέκτασιν τῆς Κρατικῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὴν πόλιν του, ἐξασφαλίζων τὴν στέγασιν αὐτῆς εἰς κατάλληλον οἴκημα, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 22 τοῦ Ν. 6015)34 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων 4661 καὶ 5273 «περὶ διοργανώσεως Π. Υ. ἐν τῷ Κράτει». 3. Λόγῳ τῆς προκαλουμένης σοβαρᾶς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, αἰτεῖται ἡ ἔγκρισις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἐπέκτασιν καὶ ἵδρυσιν Πυροσβ. Σταθμοῦ εἰς τὴν εἰρημένην πόλιν ὡς καὶ διὰ τὴν πρόσληψιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος προσωπικοῦ πρὸς ἐπάνδρωσιν τοῦ Σταθμοῦ τούτου καὶ τὴν προμήθειαν τῶν ἀπαιτουμένων πυροσβεστικῶν ὀχημάτων. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι λόγῳ ἐλλείψεως σήμερον τῶν ἀνωτέρω οὐσιωδῶν προϋποθέσεων, καθίσταται ἀδύνατος ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ ἐπέκτασις τῆς Κρατικῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὸν Δῆμον Ἀργοστολίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

νστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7844)26.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 14.6.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ σχετικὸν ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, αἰτουμένων μονιμοποίησιν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 4193)61, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 4193)1961 «περὶ τακτοποιήσεως ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος» δὲν περιλαμβάνονται καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδ)σεως, καθ’ ὅσον τὸ ἄρθρον 4 αὐτοῦ ἀναφέρεται εἰς ὑπαλλήλους Νομικῶν Προσώπων, οἵτινες ἔχουν ἐξομοιωθῆ πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἀπὸ ἀπόψεως ὑπηρεσιακῆς καταστάσεως (Ν. 1811)51), τοιαύτη δὲ ἐξομοίωσις δὲν ὑφίσταται διὰ τοὺς δημοτικοὺς κλπ. ὑπαλλήλους, δοθέντος, ὅτι ἡ ὑπηρεσιακὴ αὐτῶν κατάστασις ρυθμίζεται ὑπὸ ἄλλων διατάξεων (Ν. 1726)51). Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω, ἐν τῇ γενικῇ διατυπώσει τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ. «αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος Ν. Δ)τος, δύνανται νὰ ἐφαρμόζωνται ἀναλόγως καὶ ἐπὶ τῶν νομικῶν προσώπων» δὲν νοοῦνται καὶ οἱ Ὀργανισμοὶ τῆς Τοπ. Αὐτοδ)σεως, διότι ὅπου ὁ νομοθέτης ἐπιθυμεῖ νὰ συμπεριλάβῃ εἰς τὴν ἔννοιαν Νομικὰ Πρόσωπα καὶ τοὺς Ὀργανισμοὺς τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ρητῶς μνημονεύει τούτους. Οὕτω καὶ κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Ν. Δ)τος 4193)61 ἐπεδιώχθη νὰ προστεθῇ διάταξις, ὥστε νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, πλὴν ὅμως, ἡ κατατεθεῖσα τροπολογία δὲν ἐγένετο δεκτή. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ἀνενδοιάστως, ὅτι ἡ τακτοποίησις τῶν εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Τοπ. Αὐτ)σεως ὑπηρετούντων προσωρινῶν ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων, δὲν εἶναι νόμῳ δυνατή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1962

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Δ. ΜΑΥΡΟΣ

νζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Τ. Γεωργίου, Ι. Γιαμᾶ, Κ. Δημοπούλου, Γ. Ἀναγνωστοπούλου καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8422)6786 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 258 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Τ. Γεωργίου, Ι. Γιαμᾶ, Κ. Δημοπούλου, κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ Ἀγροτικοὶ Σύλλογοι ᾐτήσαντο τὴν ἄδειαν συγκεντρώσεως ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ καὶ δὴ ἐν τῇ Κεντρικῇ Πλατείᾳ Λαρίσης. Ἡ Διοίκησις Χωρ)κῆς Λαρίσης δὲν ἐνέκρινε τὴν ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ συγκέντρωσιν διὰ λόγους Δημοσίας Ἀσφαλείας καὶ ἀνεκοίνωσεν εἰς τοὺς αἰτοῦντας, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ χορηγήσῃ τοιαύτην ἄδειαν ἐν κλειστῷ ὅμως χώρῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

νηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη, Λ. Κύρκου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7624) 21.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἀναφερομένη ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατόπιν αἰτήσεως τῆς Διευθύνσεως Φυλακῶν Αἰγίνης, λαβούσης λόγῳ ἁρμοδιότητος ἀπόφασιν λήψεως ὡρισμένων μέτρων πρὸς διασφάλισιν τῆς τάξεως καὶ ἀσφαλείας τοῦ Καταστήματος τῶν Φυλακῶν, διετέθη τὴν 1.6. 1962 μικρὰ δύναμις Χωροφυλακῆς, παραμείνασα εἰς τὸν πρὸ τοῦ Ἀρχιφυλακείου χῶρον, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Φυλακῶν καὶ ἐνδεχομένην ἐπέμβασιν ἐν περιπτώσει ἀνάγκης, ἥτις δὲν ἀνεφύη, τοῦ ἐλέγχου τῶν κρατουμένων διεξαχθέντος ὁμαλῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

νθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Μπριλλάκη, Λ. Κύρκου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7283) 9.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς ἐξηκριβώθη, οἱ ἐν αὐτῇ διατυπούμενοι ἰσχυρισμοὶ τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν περὶ τεταμένης τρομοκρατικῆς διὰ τῶν ὅπλων ἐπιθέσεως τῆς Φρουρᾶς Χωρ)κῆς Φυλακῶν Αἰγίνης κατὰ τῶν ἐκεῖ φυλακισμένων στεροῦνται βασιμότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ΙΙ) Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6383 ἀπὸ 16.5.1962 ὑμέτερον ἔγγραφον τὸ ἀφορῶν εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν τύχην τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Κορέας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἅμα ὡς περιῆλθεν εἰς γνῶσιν ἡμῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Νοτίου Κορέας ἐπιδιώκει τὴν δήμευσιν τοῦ οἰκοπέδου ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχει ἀνεγερθῆ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Σεοὺλ μὲ τὸ αἰτιολογικὸν, ὅτι τὸ οἰκόπεδον τοῦτο ἀποτελεῖ πρώην ἰαπωνικὴν (ἐχθρικὴν) περιουσίαν, παρέσχομεν ὁδηγίας εἰς τὴν ἁρμοδίαν Διεύθυνσιν τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἵνα προβῇ εἰς τὰς καταλλήλους ἐνεργείας πρὸς προστασίαν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Ὀρθοδόξου Ναοῦ. Ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ὡς ἄνω ὁδηγιῶν, ὁ Διευθυντὴς Ἐκκλησιῶν ἐκάλεσεν εἰς τὸ Β. Ὑπουργεῖον τὸν Πρεσβευτὴν τῆς Κορέας καὶ προέβη παρ’ αὐτῷ εἰς τὰς δεούσας παραστάσεις ἐφοδιάσας αὐτὸν δι’ ἀντιγράφου τῆς σχετικῆς ἐκκλήσεως τῶν Ἑλλήνων μαχητῶν τῆς Κορέας ὡς καὶ διὰ φωτοτυπιῶν τῶν δημοσιευμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ Τύπου. Ὁ Κορεάτης Πρέσβυς ὑπεσχέθη ἐν προκειμένῳ τὴν ἀμέριστον αὐτοῦ συνδρομήν. Συγχρόνως ἡ Διεύθυνσις Ἐκκλησιῶν ἀπηύθυνεν ἔγγραφον πρὸς τὸν ἐν Τοκίῳ Πρέσβυν τῆς Ἑλλάδος (οὗτος εἶναι ἁρμόδιος καὶ διὰ τὴν Ν. Κορέαν), ὅστις κατ’ αὐτὰς πρόκειται νὰ μεταβῇ εἰς Σεοὺλ πρὸς ἐπίδοσιν τῶν διαπιστευτηρίων του δι’ οὗ παρέχονται αὐτῷ ὁδηγίαι ὅπως ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐν Κορέᾳ παραμονῆς του ἐπέμβῃ παρὰ τῇ Κυβερνήσει τῆς Ν. Κορέας πρὸς ἀποτροπὴν τῆς κατεδαφίσεως τοῦ Ὀρθοδόξου Ναοῦ τῆς Σεούλ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὰς γεωργικὰς βιομηχανίας.

§29Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παραμονὴ τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον πρέπει νὰ ἀποτελῇ τὴν μεγαλυτέραν ἐπιδίωξιν ἀπὸ μέρους ὅλων τῶν παραγόντων τῆς δημοσίας ζωῆς. Ἀλλὰ ἡ παραμονὴ συνδυάζεται μὲ τὴν ὕπαρξιν κινήτρων, τὰ σημαντικώτερα τῶν ὁποίων εἶναι ἡ ἐπεξεργασία καὶ ἀξιοποίησις διὰ λογαριασμὸν των τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις ἐπρογραμμάτισε διὰ τῆς Α.Τ.Ε. τὴν ἵδρυσιν γεωργικῶν βιομηχανιῶν, ἀλλὰ τὸ πρόγραμμα τοῦτο δὲν ἐπραγματοποιήθη καὶ ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει, ὅπως αἱ γεωργικαὶ βιομηχανίαι ἱδρυθοῦν διὰ τῆς συνεργασίας τῆς Α.Τ.Ε. μὲ ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐὰν γίνῃ αὐτό, θὰ εἶναι μεγάλη ζημία διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ τὸν τόπον. Συγκεκριμένως, ὑπάρχουν πληροφορίαι, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐλαιουργικοῦ προβλήματος, ἡ Α.Τ.Ε. πρόκειται νὰ συνεταιρισθῇ καὶ μάλιστα μὲ συμμετοχὴν της κάτω τοῦ 50% μὲ τὴν ἑταιρείαν «Κανελλόπουλος καὶ Χαρίλαος». Μία τοιαύτη λύσις, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ «Ἐλαιουργικὴ» καὶ ἄλλαι Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις, εἶναι τελείως ἀντεδεδειγμένη. Τοῦτο δὲ διότι καὶ δὲν ἔχει κατάλληλα μηχανήματα καὶ εἶναι καὶ ὑποχρεωμένη αὕτη. Διὰ τὰ γάλατα ἐπίσης, συζητεῖται νὰ συνεταιρισθῇ μὲ τὴν ΕΒΓΑ, ἡ ὁποία ἐπιδιώκει, ὅπως καὶ ἡ ἑταιρεία Χαρίλαος–Κανελλόπουλος νὰ μονοπωλήσουν ἡ μὲν τὸ γάλα ἡ δὲ τὸ ἔλαιον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν καὶ τὴν ἐξωτερικὴν ἀγοράν. Αἱ Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν Κεντρικῆς Μακεδονίας καὶ αἱ Ἑνώσεις Κρήτης, ἤδη διεμαρτυρήθησαν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικῶς οἱ Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Μομφερᾶτος, οἱ ὁποῖοι προωθήθησαν διὰ τὰς τοιαύτας ἀντιλήψεις των, δὲν εἶναι ἀνεύθυνοι. Ἡ Α.Τ.Ε. ἐδημιουργήθη διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς ἀγρότας καὶ τοὺς Συνεταιρισμούς των καὶ ὄχι διὰ νὰ γίνεται ὄργανον τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων. Καταγγέλλομεν τὸ γεγονὸς καὶ καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ξεκαθαρίσῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι ὅλοι ὅσοι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ ἀγροτικὰ προβλήματα καὶ οἱ ἀγρόται θὰ ἀντισταθοῦν εἰς μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν.

§30Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει, τῆς διὰ τῆς Α.Τ.Ε. δημιουργίας σειρᾶς ἀγροτικῶν βιομηχανιῶν, πρὸς ἀξιοποίησιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων των καὶ συγκράτησιν τῶν τιμῶν των, συνεργάζεται μετὰ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ συνεργασθῇ. Ἤδη κατὰ τὰς πληροφορίας ποὺ ἔχω ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἔχουν ἱδρυθῇ 400 συνεταιριστικαὶ γεωργικαὶ βιομηχανίαι ἐνισχυθεῖσαι κατὰ 100%. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ σημαίνῃ, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. θὰ ἀρνηθῇ νὰ συνεργασθῇ καὶ μὲ οἱονδήποτε ἄλλον φορέα καὶ μὲ ἰδιώτας φυσικά, διὰ τὴν δημιουργίαν βιομηχανίας τινός, διότι προτιμᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ βεβαίως τὴν μετὰ τῶν Συνεταιρισμῶν συνεργασίαν, ἀλλὰ ὑπὲρ τὴν ἐπιθυμίαν ἐκείνην, προβάλλει ἡ ἀνάγκη ἀξιοποιήσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων τῆς περιοχῆς, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἱδρυθῇ βιομηχανία. Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι τι τὸ νέον καὶ τὸ περίεργον, κ. συνάδελφοι. Πρὸ δύο ἐτῶν ἐψηφίσθη ὁ Ν. 4089, περὶ νέας ΑΓΡΕΞ, εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβον μέρος καὶ ἐγὼ καὶ ἐγένετο μακρὰ συζήτησις, ἐτέθη δὲ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν —ἄρθρον 8— «ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Α.Τ.Ε., ὅπως μετ’ ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἱδρύῃ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων ........ ἢ ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἰδιωτῶν ἑταιρείας σκοπούσας εἰς τὴν βιομηχάνισιν γεωργικῶν προϊόντων». Ἀκριβῶς δέ, διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας ἐν γένει, θὰ πρέπει ἡ Α.Τ.Ε., νὰ συμβληθῇ καὶ μετ’ ἰδιωτῶν, ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχει δυνατότης συνεργασίας μὲ τοὺς Συνεταιρισμούς, εἴτε διότι θὰ ὑπάρχῃ ἀδυναμία διαθέσεως τῶν ἀπαιτουμένων κεφαλαίων, ἐκ μέρους τῶν Συνεταιρισμῶν, εἴτε διότι δὲν θὰ ὑπάρχουν οἱ τεχνικοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ χρειάζωνται διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου ποὺ πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ.

§31Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γιαννόπουλε, γνωρίζω τὴν ἰδιότητά σας καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ παρέχετε χρησίμους πληροφορίας. Ἀλλὰ αἱ ἐρωτήσεις δὲν ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἄσκησιν ἐλέγχου, ἀλλὰ εἰς τὴν παροχὴν πληροφοριῶν. Σᾶς ἔκανε καὶ χθὲς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τὴν σύστασιν αὐτήν, ὅπως ἀντὶ ἐρωτήσεων ὑποβάλλετε ἐπερωτήσεις, ἐφ’ ὅσον θέλετε νὰ ὑπεισέλθητε εἰς τὴν οὐσίαν καὶ εἰς τοὺς σκοποὺς τῶν κυβερνητικῶν μέτρων.

§33Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις διὰ νὰ ἀπαντήσω, εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Τὸ θέμα ἐδημιουργήθη κυρίως λόγῳ τῶν συζητήσεων διὰ τὸ ἔλαιον καὶ γάλα, τὰ ὁποῖα εἶναι βασικὰ προϊόντα. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἔλαιον, τόσον ἡ Ἐλαιουργική, ὅσον καὶ οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοί, ἔχουν τόσον ἀποθήκας (25.000 τόννων), ὅσον καὶ κατάλληλον ἐξοπλισμόν, καὶ πεῖραν. Ἐνῷ ὅμως τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται τὴν μετ’ αὐτῶν συνεργασίαν, προφανῶς λόγῳ ἀντιδράσεων ἰδιωτικῶν μεγάλων συμφερόντων, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ὡς πρὸς τὸ γάλα, ὡς γνωστόν, μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τῆς Α.Τ.Ε. καὶ τῶν Συνεταιρισμῶν ἐδημιουργήθησαν βιομηχανίαι γάλακτος, αἵτινες παρὰ τὰς ἀντιδράσεις τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐπέτυχον εἰς τὸ ἔργον των. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἡ διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν μόνον ἢ ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὴν Α.Τ.Ε., τὸ θέμα δύναται νὰ αὐτομεταβληθῇ ἐποικοδομητικῶς, ἐὰν τύχουν χειρὸς βοηθείας εἰλικρινοῦς παρὰ τοῦ Κράτους. Κατόπιν τούτων, ἐκφράζομεν τὴν ἀπορίαν μας, πῶς συνδέεται τοῦτο μὲ τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι στερούμεναι κοινωνικῶν κριτηρίων, θὰ ἐκμεταλλευθοῦν τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ καὶ τὴν κατανάλωσιν.

§34Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὴ ἔχετε καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι θὰ κριθοῦν ὅλα αὐτά, τὶ δηλαδὴ ἔχουν κάμει αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις, καὶ ποῖαι αἱ προτάσεις τῶν ἰδιωτικῶν φορέων κλπ. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμένετε, εἶναι ὅτι δὲν πρέπει νὰ συνεννοούμεθα καὶ μὲ ἰδιωτικοὺς φορεῖς, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις εἰς τὴν ἀνάγκην βιομηχανοποιήσεως καὶ ἀξιοποιήσεως τῶν προϊόντων μιᾶς περιοχῆς.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Καρατζένης, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου ἐπεξεργασίας χυμῶν ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὴν Ἄρταν.

§36Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ἡ παραγωγὴ ἑσπεριδοειδῶν κατὰ τὰ τελευταῖα 2–3 ἔτη εἰς τὴν περιφέρειαν Ἄρτης ἔφθασεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 100.000 τόννων ἐτησίως. Ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, ἔχει ἀνάγκην ἡ περιφέρεια ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος καὶ εἶναι γνωσταὶ αἱ δυσχέρειαι ἐξαγωγῆς πρὸς τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην. Ὑφίσταται κατ’ ἀκολουθίαν, ἀνάγκη ἕνα μεγάλο ποσοστὸν τῶν ἑσπεριδοειδῶν νὰ ὑποστῇ τὴν ἐπεξεργασίαν ἐκχυμώσεως. Ἡ Α.Τ.Ε. εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἐπρογραμμάτισε τὴν ἵδρυσιν δύο ἀκόμη μονάδων χυμῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον ὅμως, ἀπήλειψε ταύτην ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ὑφίσταται ἀνάγκη ἱδρύσεως νέων ἐργοστασίων χυμῶν, ἀφοῦ λειτουργοῦν ἐκεῖ δύο ἐργοστάσια, τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τῆς Ἑταιρείας Φίξ. Διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου ἡ Ἑταιρεία Φὶξ ἐχρηματοδοτήθη ὑπὸ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. διὰ ποσοῦ 16.600.000 δραχμῶν μὲ τὸν ἀποκλειστικὸν σκοπὸν νὰ ἱδρύσῃ ἐργοστάσιον χυμῶν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἄρτης, ἀλλὰ καὶ νὰ διατηρῇ τοῦτο εἰς διαρκῆ λειτουργίαν. Ἡ ἐν λόγῳ ἑταιρεία ὅμως, ἀφ’ ὅτου ἵδρυσε τὸ ἐργοστάσιόν της χυμῶν διὰ τῶν ὡς ἄνω κεφαλαίων, μόνον δύο μῆνας πρὸ διετίας ἔθεσεν ἐν λειτουργίᾳ τοῦτο καὶ ἔπειτα τὸ ἔκλεισε. Πληροφοροῦμαι δέ, ὅτι ἀρκετὰ μηχανήματα τὰ μεταφέρει εἰς τὴν Μακεδονίαν. Ἡ ἵδρυσις τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ ὑπῆρξε διὰ τὴν περιφέρειάν μου ἀτυχία, καθ’ ὅσον ὄχι μόνον δὲν προσέφερε καμμίαν θετικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἀπετέλεσε καὶ ἐμπόδιον, διότι ἡ ὕπαρξις αὐτοῦ καὶ ἡ χρηματοδότησίς του δημιουργεῖ δυσχερείας διὰ τὴν ἵδρυσιν νέας μονάδος ἐπεξεργασίας χυμῶν εἰς τὴν Ἄρταν. Καὶ ἐνῷ εἰς τὸ δανειστικὸν συμβόλαιον μεταξὺ Ἑταιρείας Φὶξ καὶ Ο.Χ.Ο.Α. περιλαμβάνεται ὅρος ἐπιβολῆς κυρώσεων, ποινικῆς ρήτρας κλπ., ὅταν τὸ ἐργοστάσιον δὲν λειτουργήσῃ, ὅπως κατὰ τὸ περασμένον ἔτος, ὅτε δὲν ἐλειτούργησεν οὐδὲ ὥραν, ἐν τούτοις, οὐδεμία κύρωσις ἐπεβλήθη. Παρακαλῶ, ὅθεν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν σκέπτεται νὰ εὐνοήσῃ τὴν ἵδρυσιν νέας μονάδος ἐκχυμώσεως ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὴν περιφέρειαν Ἄρτης.

§37Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον, διότι μοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξετάσω βαθύτερον τὸ θέμα αὐτό. Ὡς γνωστόν, εἰς Ἄρταν λειτουργοῦν 3 ἐργοστάσια, ἕνα τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, δυναμικότητος 12.000 τόννων, ἕνα τῆς Ἑταιρείας ΦΙΞ δυναμικότητος 10.000 τόννων καὶ ἕνα τῆς Ἑταιρείας ΕΒΕΠ δυναμικότητος 4.000 τόννων, ἐν ὅλῳ δηλαδὴ 26.000 τόννων. Ἐφέτος τὸ Συνεταιριστικὸν Ἐργοστάσιον ἐπεξειργάσθη 5.643 τόννους καὶ τὸ ΕΒΕΠ 2.600. Καὶ πράγματι —δυστυχῶς— τὸ ἐργοστάσιον ΦΙΞ δὲν ἐλειτούργησε, ἀλλὰ δὲν ἐλειτούργησε, διότι καὶ τὰ ἄλλα δὲν συνεπλήρωσαν τὴν δυναμικότητά των. Καὶ δὲν τὴν συνεπλήρωσαν, διότι δὲν συμφέρει νὰ γίνῃ ἐκχύμωσις τοῦ πορτοκαλιοῦ, ὅταν πωλῆται τοῦτο ὡς φροῦτο καὶ δὲν τὸ προσήγαγον ὡς ἔδει εἰς τὸ ἐργοστάσιον οἱ παραγωγοί. Τοῦτο ἄλλωστε ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τοῦ ὅτι ὑπῆρξε μειωμένη ἡ ἀπόδοσις καὶ τοῦ Συνεταιριστικοῦ Ἐργοστασίου. Πάντως, παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι θὰ λάβωμεν μέτρα διὰ νὰ λειτουργήσῃ ὁπωσδήποτε ἐφέτος καὶ τὸ ἐργοστάσιον ΦΙΞ. Ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ δέ, εἴτε Συνεταιρισμός, εἴτε καὶ ἰδιώτης, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἱδρύσῃ νέον ἐργοστάσιον, ἡ Τράπεζα εἶναι διατεθειμένη νὰ τὸν ἐνισχύσῃ, ὥστε νὰ ἀναβιβάσωμεν τὴν δυναμικότητα τῶν 26.000 τόννων εἰς 30–40. 000 ἢ καὶ περισσοτέρους τόννους.

§38Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν δοθεῖσαν πληροφορίαν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 10 καὶ 11 ἐρωτήσεις τοῦ κ. Στειροπούλου ἀναβάλλονται λόγῳ κωλύματος τοῦ κ. Στειροπούλου νὰ παρευρεθῇ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, σύμφωνα μὲ σχετικὴν παράκλησίν του. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Ταλιαδούρης, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὴν δέσμευσιν τῶν ὑδάτων Ἀλιάκμονος.

§40Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης, κ. Πρόεδρε, συμβαίνει κἄτι τὸ ἀπαράδεκτον. Ὡς γνωστόν, ὁ ποταμὸς Ἀλιάκμων κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς κοίτης του, διέρχεται διὰ τοῦ Νομοῦ Κοζάνης καὶ μάλιστα διὰ μέσου ἀγρῶν ἀπὸ τοὺς ὀλιγώτερον εὐφόρους τῆς Μακεδονίας. Τὸ Κράτος ὅμως, ἀντὶ νὰ βοηθήσῃ τοὺς πτωχοὺς ἀγρότας τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, καὶ ἰδίως τῶν Σερβίων, διευκολῦνον αὐτοὺς εἰς τὴν ἄρδευσιν τῶν ἀγόνων ἀγρῶν των ἀπὸ τὰ ὕδατα τοῦ ρέοντος μέσῳ αὐτῶν ποταμοῦ Ἀλιάκμονος, ἀπὸ 7ετίας ἀπηγόρευσε τοῦτο, δεσμεῦσαν τὰ ὕδατα τοῦ ποταμοῦ. Τὸ γεγονὸς τοῦτο, ὅπερ κατεδίκασεν εἰς ἀέναον πενίαν τοὺς δυσμοίρους ἀγρότας τοῦ Νομοῦ Κοζάνης τοὺς ἔφερεν εἰς ἀπόγνωσιν. Παρακαλεῖται, ὅθεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, πότε πρόκειται νὰ λήξῃ τὸ μαρτύριον αὐτὸ τοῦ Ταντάλου, ὅπερ ἐπεβλήθη εἰς τοὺς ἀγρότας τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, νὰ βλέπουν τὸ ὕδωρ τοῦ Ἀλιάκμονος νὰ ρέῃ παραπλεύρως τῶν ἀγρῶν των καὶ νὰ μὴ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν διὰ τὴν ἄρδευσιν τῶν ἀγρῶν των.

§41Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ὅλον θέμα τῆς μελέτης τῆς λεκάνης τοῦ Ἀλιάκμονος προωθεῖται κατὰ τρόπον —ἐλπίζω— ἱκανοποιητικόν. Ἔχει ἤδη ὑπογραφῆ ἡ σχετικὴ σύμβασις μὲ τὴν Γερμανικὴν Ἑταιρείαν Ἀλιάκμων καὶ ἔχει συσταθῆ 4μελὴς Ἐπιτροπὴ παρακολουθήσεως τῆς προμελέτης. Τούτων δοθέντων λοιπόν, θὰ προχωρήσῃ λίαν συντόμως καὶ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων τοῦ Ἀλιάκμονος, ἡ ὁποία ἔχει συνδυασθῆ μὲ πλεῖστα ἄλλα ἔργα, ποὺ γίνονται εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην.

§42Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ σημαίνει, ὅτι ἡ δυστυχία τῶν ἀγροτῶν τοῦ Νομοῦ Κοζάνης θὰ παραταθῇ ἐπὶ μακρόν. Ἡ δέσμευσις τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ, κ. Ὑπουργέ, ἰσχύει ἀπὸ 7ετίας, ἀλλ’ οὐδὲν ἔργον μέχρι τοῦδε ἐγένετο. Τὰ ἔργα τοῦ Ἀλιάκμονος εἶναι ἀπὸ τὰ ἔργα ἐκεῖνα τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα αἰωνίως ὑπόσχεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ ἐκτελέσῃ καὶ τὰ ὁποῖα οὐδέποτε γίνονται.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λαμπράκης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν τιμὴν διαθέσεως τῆς πατάτας.

§44Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Οἱ πατατοπαραγωγοί, κ. Πρόεδρε, διαμαρτύρονται, διότι εἰς βάρος των ἐγένετο μία ἀγρία ἐκμετάλλευσις ὑπὸ τῶν ἐξαγωγέων πατάτας, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ διέθεσαν τὸ προϊὸν εἰς ἱκανοποιητικὰς τιμάς, εἰς τοὺς παραγωγούς, κατέβαλον μόνον ψιχία. Μάλιστα ἡ νέα ΑΓΡΕΞ δὲν κατέβαλεν οὐδεμίαν προσπάθειαν διὰ τὴν προστασίαν τῶν πατατοπαραγωγῶν, ὡς εἶχεν ὑποχρέωσιν. Ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐὰν ἔλαβε μέτρον τι διὰ τὴν πάταξιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν πατατοπαραγωγῶν καὶ διὰ τὴν ἀρνητικὴν στάσιν, τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ἡ νέα ΑΓΡΕΞ εἰς τὴν ἐμπορίαν τῆς πατάτας.

§45Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, χθὲς συνεζητήθη ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Λαμπράκη, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐγγεγραμμένος καὶ δι’ αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν ποὺ ἀναπτύσσεται ἤδη, ἡ ὁποία ἐρώτησις ἦτο —ἡ χθεσινὴ— «ἀνεγράφη εἰς τὸν Τύπον, ὅτι οἱ παραγωγοὶ καὶ ἔμποροι πατάτας Καλαμῶν εἶναι ἀνάστατοι...... (ἀναγινώσκει)......». Ὅτε κατέθετε τὴν ἐρώτησίν του ὁ κ. Λαμπράκης, εἰς τὰς 22 Μαΐου, ὑπῆρχε ἀνησυχία τί θὰ γίνῃ ἡ παραγωγή, λόγῳ τοῦ διπλασιασμοῦ τῶν δασμῶν εἰς τὴν Γερμανίαν. Κατὰ τὴν ἤδη συζητουμένην ἐρώτησιν, ἡμερομηνίας καταθέσεως 30.6.62, διατυπώνεται μομφὴ τρόπον τινά, διότι οἱ ἔμποροι ἠγόρασαν πατάτα εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικὰς καὶ τὴν ἐξήγαγον μὲ μειωμένας τιμάς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἀπίθανον, κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐξαγορᾶς, ὅτε ἡ πρώτη ἐρώτησις, λόγῳ τοῦ διπλασιασμοῦ τῶν δασμῶν, νὰ ἐπωλήθη ἡ πατάτα εἰς χαμηλὰς τιμὰς καὶ νὰ ἐξήχθη, ὅτε ἐγένετο, ὡς χθὲς ἀνέφερον, μείωσις ἐν Γερμανίᾳ τοῦ δασμοῦ, τοὺς ὁποίους κατήργησαν, ὡς εἶπον χθές, τελείως διὰ τὴν Ἰταλίαν καὶ τοὺς ἐμείωσαν δι’ ὅλας τὰς ἐκτὸς τῆς Ε.Ο.Κ. χώρας καὶ συνεπῶς καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα κατὰ 13%. Ἀλλὰ οὔτε καὶ τοῦτο συνέβη, διότι ἠγοράσθη πατάτα εἰς τιμὴν 2 ἕως 2,10 ἀλλὰ καὶ κατὰ περιόδους 1,80–1,70–1,60–1,50 παρὰ διαφόρων ἐμπόρων καὶ παρὰ τῆς ΑΓΡΕΞ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ΑΓΡΕΞ ἔδιδε πάντοτε ὑψωμένας τιμὰς καὶ παρενέβη ἀπὸ τῆς 16 Ἀπριλίου μὲ τιμὰς 2,20–2,30 διὰ νὰ κατέλθῃ κατόπιν εἰς τὴν 1,50, ἴσως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν στοιχεῖα παρακολουθήσεως κατὰ ἡμερομηνίας εἰς κἄθε σημεῖον τῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι δίδονται. Ἴσως, λοιπόν, κἄποτε κατῆλθε εἰς τὰς τιμὰς αὐτὰς καὶ ἡ ΑΓΡΕΞ, ὅταν ἤρχισαν νὰ ἐπιβάλλωνται οἱ ὑψωμένοι δασμοί. Μετὰ ταῦτα ἡ ΑΓΡΕΞ ἐπανῆλθεν καὶ ἐπλήρωσεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἐπὶ πλέον τίμημα 10–20 λεπτῶν, ἀναλόγως τῶν τιμῶν ἀγορῶν ποὺ εἶχε κάμει. Δηλαδὴ εἰδικῶς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὑπῆρξε παρέμβασις τῆς ΑΓΡΕΞ καὶ μάλιστα ἀπὸ τῆς 15 Ἀπριλίου, μὲ ἐξαγγελία τιμῶν ἀγορᾶς 2 δραχμῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται δραστικωτέρα παρέμβασις. Ἡ προσφορὰ καὶ ἡ ζήτησις τὰ καθορίζει αὐτά. Βεβαίως, πρέπει νὰ γίνεται παρέμβασις καὶ ἐπιμένομεν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐγώ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προλαμβάνωνται καὶ νὰ προβλέπωνται τὰ πάντα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρίσκεται εἰς πᾶσαν στιγμὴν εἰς πᾶν σημεῖον τῆς Ἑλλάδος ἡ ΑΓΡΕΞ καθ’ ἧς ἐστράφη ὁ κ. συνάδελφος. Θὰ εὑρίσκεται ἴσως εἰς τὰς παραγωγικωτέρας περιφερείας, αἱ ὁποῖαι παράγουν περισσοτέρας ποσότητας, ἵνα ἐκεῖθεν διαμορφώνῃ ἱκανοποιητικὰς τιμὰς δι’ ὅλας τὰς περιοχάς.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Εἰδικῶν Ταμείων Ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων διατάξεων». Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ἐκηρύχθη περαιωμένη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Δευτέρας καὶ ὑπολείπεται νὰ διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν βουλευτῶν κ.κ. Βασιλάτου καὶ Λυκουρέζου, δι’ ἧς ζητεῖται ἡ διαγραφὴ τῶν ἐδαφίων αʹ, βʹ, γʹ καὶ δʹ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 5. Ἡ πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας εἶναι ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ συνεπῶς προχωροῦμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. (Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§47Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμοίαν μὲ τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Βασιλάτου καὶ Λυκουρέζου, ἔχει καταθέσει καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου ὑπογεγραμμένην παρ’ ἐμοῦ καὶ ἄλλων ἀξιοτίμων συναδέλφων. Συνεπῶς, ἡ ψηφοφορία θὰ ἀφορᾷ καὶ τὰς δύο τροπολογίας συσχετιζομένας, διότι ἔχουν τὸ αὐτὸ περιεχόμενον, μὴ ἐπιβολῆς μεγαροσήμου καὶ εἰσφορῶν εἰς τοὺς δικηγόρους καὶ τοὺς πολίτας.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως. Πάντως ἡ ψηφοφορία διεξάγεται ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν κ.κ. Βασιλάτου καὶ Λυκουρέζου. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουσι ΝΑΙ, οἱ δὲ μὴ παραδεχόμενοι ταύτην λέγουσιν ΟΧΙ. Μεθ’ ὃ καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Ν. Φαρμάκης καὶ Α. Ἀγγελούσης. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα): (Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ψηφοφορίας τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα):

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 134. Εἶπον ΝΑΙ 38, ΟΧΙ 96. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία τῶν κ.κ. Λυκουρέζου καὶ Βασιλάτου, ἀπερρίφθη.

§50Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως εἶπον καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 5, εἰς αὐτὸ ἐπέρχονται αἱ ἑξῆς τροποποιήσεις. Εἰς τὴν περίπτωσιν δʹ τοῦ ἐδαφίου Αʹ τῆς παραγράφου 1 διαγράφονται αἱ δύο τελευταῖαι σειραί. Δηλαδὴ τὰ ἑξῆς: «Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου ὑπαγομένους εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο». Εἰς τὸ ἐδάφιον Ζʹ τῆς αὐτῆς παραγράφου μετὰ τὰς λέξεις «συνεπείᾳ τῆς ἐκτελέσεως ἔργων κλπ.» προστίθενται αἱ λέξεις «ὡς οὗτος τροποποιηθεὶς καὶ συμπληρωθεὶς ἰσχύει». Ὡσαύτως εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 6, διαγράφονται ἐκ τῆς τελευταίας σειρᾶς αἱ λέξεις «ἢ τῶν ὑποχρέων εἰς τὴν καταβολὴν προσώπων».

§51Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ποίαν ἔννοιαν ἔχει ἡ διαγραφὴ τῶν λέξεων αὐτῶν;

§52Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐάν, κ. συνάδελφε, εἴχατε παρακολουθήσει τὴν συζήτησιν, θὰ εἴχατε διαπιστώσει, ὅτι ἡ διαγραφὴ εἶναι πλήρως ἐνηρμοσμένη πρὸς τὰς συζητήσεις.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5;

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης, ἔχει τὸν λόγον.

§56Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 6 ἔχει ὡς τίτλον «ἐποπτεία καὶ ἔλεγχος», ἀναγράφει δὲ εἰς τὴν παράγραφον 1, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον τῶν Ὑπουργῶν Δικαιοσύνης καὶ Οἰκονομικῶν. Ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ἀσκεῖται ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τὴν διαχείρισιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Σκοπὸς δὲ εἶναι ἡ ἀνέγερσις Δικαστικοῦ Μεγάρου. Διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἁρμοδιότητα ἔχει ἡ διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν συμμετέχει καὶ ὁ διευθυντὴς τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ποῖος ἄλλος ὅμως ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ ἔλεγχον ἐπὶ τῶν ἐκτελουμένων ἔργων διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης; Μόνον ὁ Τεχνικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἑπομένως, ἐδῶ θὰ ἔχωμεν τὸ αὐτὸ πρόσωπον ἐλέγχον καὶ ἐλεγχόμενον. Διὰ τοῦτο, προτείνω νὰ περιληφθῇ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Πρέπει ἰδίως νὰ μετέχῃ τὸ Συμβούλιον Δημοσίων Ἔργων, ἄλλως ὁ ἔλεγχος δὲν θὰ εἶναι ἀποτελεσματικός.

§57Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ ἐποπτεία καὶ ὁ ἔλεγχος θὰ ὑποβάλλωνται πρεπόντως εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Δικαιοσύνης καὶ Οἰκονομικῶν. Ὅπου χρειάζεται ὁ ἔλεγχος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καθορίζεται εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα εἰδικῶς. Ἐὰν δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα ἐχρειάζετο ὁ ἔλεγχος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, τότε ὁ Ὀργανισμὸς θὰ ἦτο λίαν δυσκίνητος.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§61Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς παραγράφου 3 ὁρίζεται, ὅτι τὰ εἰσπραττόμενα ἔσοδα τοῦ συνιστωμένου Ὀργανισμοῦ θὰ κατατίθενται παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος εἰς ἴδιον λογαριασμόν. Ἐρωτᾶται, θὰ εἶναι ὅμως ἔντοκος ἢ ἄτοκος ἡ κατάθεσις; Νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἔντοκος, διότι τὰ χρήματα αὐτὰ πού, παρὰ τὰς ἀπόψεις μας, ἐκρίθη ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Σώματος, ὅτι πρέπει ν’ ἀντλῶνται ἀπὸ τὸν λαόν, δὲν θὰ πρέπει νὰ τὰ ἐκμεταλλεύωνται οἱ μέτοχοι τῆς Τραπέζης ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς αὐξήσεως τοῦ μερίσματος. Θὰ πρόκειται δέ, ὅπως εἶναι προφανές, περὶ σημαντικῶν ποσῶν. Δι’ αὐτὸ νὰ προστεθῇ, κατατίθενται παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος εἰς ἴδιον ἔντοκον λογαριασμὸν καὶ ἂν ἐκ τῶν ἐπὶ τῆς Τραπέζης ταύτης ἰσχυόντων δὲν ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις τόκου, τότε νὰ κατατίθενται εἰς ἄλλην Τράπεζαν, παρέχουσαν τὸν τρέχοντα τόκον. Ἐπίσης, διὰ τῆς παραγράφου 4 προβλέπεται ὁ προληπτικὸς ἔλεγχος τῶν δαπανῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ὁ προληπτικὸς ἔλεγχος πρέπει νὰ γίνεται ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Πάρεδρον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὴν τακτικὴν αὐτὴν διὰ νὰ ἔχωμεν πλήρη καὶ ἀδιάβλητον ἔλεγχον, οἷος ἰσχύει διὰ τὰς δαπάνας τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἄλλων Δημοσίων Ὀργανισμῶν. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν νὰ ἰσχύσῃ ἡ παγία διάταξις, προκειμένου μάλιστα, περὶ Ὀργανισμοῦ, ὅστις ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου χαρακτηρίζεται ὡς ἀποκεντρωμένη Δημοσία Ὑπηρεσία.

§62Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς παραγράφου 3, διότι βάσει αὐτῆς τεράστιοι πόροι τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ θὰ κατατίθενται παρὰ τῇ Τραπέζῃ Ἑλλάδος ἀτόκως, διότι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος δὲν δίδει τόκον. Ἐπίσης, ὀφείλω νὰ διαβιβάσω διαμαρτυρίαν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, τοῦ ὁποίου εἶμαι μέλος, διότι ἐνῷ οἱ πόροι τοῦ Ταμείου εἶχον κατατεθῆ εἰς μίαν Τράπεζαν ἐντόκως, δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ μετεφέρθησαν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἀτόκως καὶ οὕτω τὰ 6 ἑκατομμύρια τοῦ Ταμείου εἶναι ἄτοκα καὶ χάνει τὸ Ταμεῖον 200.000 ἐτησίως. Φαντασθῆτε, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ εἰσπράττῃ 70 ἑκατομμύρια περίπου, τὰ ὁποῖα θὰ κατατίθενται ἀτόκως εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τοιαύτην διάταξιν.

§63Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπολύτως ὀρθαὶ αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας ὑπεστήριξαν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος καὶ ὁ κ. Εὐαγγελίδης. Διὰ ποῖον λόγον θὰ πρέπει νὰ κατατίθενται τὰ χρήματα εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος; Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος δὲν παρέχει τόκον. Ὁ κ. Εὐαγγελίδης εἶπεν «ἄτοκον λογ)σμόν». Διατὶ νὰ μὴ κατατίθενται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, εἰς τὴν Ἀγροτικήν, ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς μίαν Τράπεζαν ὅπου ἔχει ἔντοκον λογ)σμόν; Καὶ ὄχι μόνον εἰς τὴν παράγραφον 3, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν παράγραφον 1 καὶ εἰς τὴν παράγραφον 4, ἀναφέρεται, ὅτι αἱ εἰσπράξεις αὐταὶ πρέπει νὰ κατατίθενται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὅλαι αἱ εἰσπράξεις πρέπει νὰ κατατίθενται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Νὰ μὴ εἴπωμεν εἰς «ἔντοκον» λογαριασμόν, παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος διότι ἐνδεχομένως ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος θὰ εἴπῃ 1% ἢ 2%. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ δέχεται αὐτό, νὰ μὴ ἐπιμείνωμε εἰς τὴν συζήτησιν. Εἶναι τόσον ὀρθὴ ἡ ἄποψις ποὺ ὑπεστήριξαν ὁ κ. Εὐαγγελίδης καὶ ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, ὥστε δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν περισσότερον.

§64Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος χρηματοδοτεῖ ὡρισμένους σκοποὺς κοινωφελεῖς βεβαίως μὲ χαμηλότοκα δάνεια. Καὶ αἱ χορηγήσεις προέρχονται ἀπὸ καταθέσεις τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Αὐτὸ εἶναι γνωστὸν πράγματι, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται νὰ ἐνδιατρίψῃ κανεὶς εἰδικώτερον ἐπ’ αὐτοῦ. Καὶ προβλέπεται ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν, ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν ποῖαι ἐκ τῶν καταθέσεων παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος θὰ εἶναι ἔντοκοι καὶ ποῖοι δὲν θὰ εἶναι τοκοφόροι. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει, ὅτι αἱ καταθέσεις τῶν εἰσπράξεων τῶν ἐσόδων, τοῦ συνιστωμένου ὀργανισμοῦ θὰ κατατίθενται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδας ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν θὰ καθορίσῃ ἂν ἡ κατάθεσις αὐτὴ θὰ εἶναι ἔντοκος ἢ ἄτοκος. Πέραν αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι ἡ ἄτοκος κατάθεσις τῶν ἐσόδων τῶν Εἰδικῶν Ταμείων τῆς ἀνεγέρσεως τῶν Δικαστικῶν Μεγάρων, ἐπαυξάνει τὸ μέρισμα τῶν μετόχων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Διότι εἶναι γνωστὸν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ τὰ κέρδη τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, παρέχεται ὡρισμένον μέρισμα, καθοριζόμενον ὑπὸ τοῦ καταστατικοῦ, πέραν δὲ αὐτοῦ τὰ κέρδη τῆς Τραπέζης περιέρχονται εἰς τὸ Δημόσιον, εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διετυπώθη, ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις. Θὰ φέρω ὑπ’ ὄψει τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διετυπώθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐκ μέρους τῶν κυρίων συναδέλφων, θὰ ὑπερμαχήσω τῶν ἀπόψεων αἱ ὁποῖαι ἠρνήθησαν καὶ θὰ καταβάλλω πᾶσα δυνατὴν προσπάθειαν πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως αἱ καταθέσεις οὐ μόνον τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Εἰδικῶν Δικαστικῶν Ταμείων, καταστοῦν τοκοφόροι. Ἀλλὰ τοῦτο θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν γνώμην καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Πέραν αὐτοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς ὅλους τοὺς Ὀργανισμοὺς ὁ προληπτικὸς ἔλεγχος ἀσκεῖται καθ’ ὃν τρόπον διαγράφεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, δηλαδὴ διὰ προσώπου, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἢ Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἢ ἄλλο ὄργανον τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἢ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Διότι δὲν εἶναι γνωστόν, ἐὰν τὸ προσωπικὸν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἔχῃ τὴν ἐπάρκειαν διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἐλέγχου καὶ τοῦ συνιστωμένου Ὀργανισμοῦ. Δι’ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἀκολουθεῖ τὸν τρόπον, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀκολουθηθῆ καὶ εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§65Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι μία ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Δικαιοσύνης καὶ Οἰκονομικῶν ἠμπορεῖ ἕνα λογαριασμὸν παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος νὰ τὸν καταστήσῃ τοκοφόρον. Ἐφ’ ὅσον ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρεοῦται ὁ Ὀργανισμὸς νὰ καταθέτῃ τὰ χρήματά του εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Δικαιοσύνης καὶ Οἰκονομικῶν νὰ καταστήσῃ τὸν λογαριασμὸν τοκοφόρον. Τοὐλάχιστον πρέπει νὰ εἴπῃ, ὅτι κατατίθενται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος εἰς ἔντοκον λογαριασμόν. Διότι, ἄλλως, ἡ ὑπόσχεσις, ὅτι θὰ τὰ συζητήσητε μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ θὰ λάβητε τὰς δεούσας ἀποφάσεις, θὰ εἶναι ἄνευ ἀξίας.

§66Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς κατ’ ἀρχὴν ἀναγνωρίζει, ὅτι καὶ εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἄλλας, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἔντοκος ἡ κατάθεσις καὶ θὰ συνηγορήσῃ, ὅπως εἶπεν, ἐκθύμως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τὸ πιστεύομεν, διατὶ νὰ μὴ θελήσῃ νὰ διευκολύνῃ καὶ τὸν συνάδελφόν του, δηλαδὴ νὰ δεχθῇ δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Δικαιοσύνης νὰ καθορίζεται ἡ Τράπεζα εἰς τὴν ὁποίαν θὰ κατατίθενται. Καὶ ἐὰν δὲν εἶναι δυνατόν, διὰ νόμου νὰ τακτοποιηθῇ, πάντως θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης νὰ προτιμήσουν τὴν Τράπεζαν ἐκείνην ποὺ ἀνταποκρίνεται πληρέστερον πρὸς τὸν σκοπόν.

§67Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐὰν ἀντιλαμβάνωμαι τὴν πρότασίν σας, προτείνετε νὰ κατατίθενται εἰς ἴδιον λογαριασμὸν παρὰ Τραπέζῃ, ἥτις θὰ καθορίζηται δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Δικαιοσύνης. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Δηλαδή, κατατίθενται εἰς ἴδιον λογαριασμὸν παρὰ Τραπέζῃ, ἥτις θὰ καθορίζηται διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν δύο Ὑπουργῶν.

§68Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἰς ἔντοκον λογαριασμόν.

§69Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ συνηγορήσῃ.

§70Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἄλλο ἡ δήλωσις.

§71Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα πρὶν ὡς μέλος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, ὅτι τὰ 6 ἑκατ., τὰ ὁποῖα ἦσαν κατατεθειμένα εἰς ἔντοκον λογαριασμὸν παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ, κατόπιν ἀποφάσεως τῶν δύο Ὑπουργῶν, Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, τὸ 1956, μετεφέρθησαν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἔκτοτε, οὐδεὶς τόκος πληρώνεται, διότι δὲν ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ πληρώνεται τόκος. Τὸ καταγγέλλω αὐτὸ καὶ καθιστῶ ἐνήμερον τὴν Βουλήν, ἐὰν πρέπει αὐτὰ τὰ τεράστια ποσὰ τῶν 60 καὶ 70 ἑκατ., τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπράττωνται ἀπὸ τὸ μεγαρόσημον, νὰ κατατίθενται καὶ νὰ παραμένουν ἄτοκα.

§72Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶπον, ὅτι θὰ καταβληθῇ προσπάθεια, διὰ νὰ εἶναι τοκοφόρος ὁ λογαριασμός.

§73Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ, εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος;

§74Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ὡρίσαμεν τὴν Τράπεζαν.

§75Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκάματε ἕνα ὀρθὸν βῆμα, διατὶ δὲν κάμνετε καὶ τὸ δεύτερον; Εἰς ἴδιον ἔντοκον λογαριασμόν. Ἀπὸ σᾶς ἐξαρτᾶται.

§76Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν δύναμαι νὰ προεξοφλήσω τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§77Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως ἡ δήλωσίς σας εἶναι, ὅτι θὰ ἐπιμείνητε νὰ εἶναι ἔντοκος.

§78Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ γίνῃ περιοριστικὴ ἡ διάταξις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν Ἀγροτικήν, ὄχι εἰς οἱανδήποτε Τράπεζαν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα θὰ ἔχῃ μεγάλην ἀξίαν.

§79Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ δεχθῇ νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, μέχρι τῆς συνεννοήσεώς του μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§80Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον. Θὰ καταβληθῇ δὲ πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια, ὥστε ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς νὰ εἶναι ἔντοκος.

§81Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι θὰ εὑρεθῆτε εἰς δύσκολον θέσιν ἔναντι τοῦ συναδέλφου σας ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐνῷ ἐὰν θὰ μείνῃ ἀνοικτὸν τὸ θέμα, θὰ εἶναι καλλίτερον διὰ σᾶς.

§82Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἔχω ἰδικήν μου πολιτικὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμμερίζωμαι τὴν γενικωτέραν οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις.

§83Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διαχειρίζεται τὴν περιουσίαν τοῦ Δημοσίου. Αὐτὰ τὰ χρήματα εἶναι ἰδικά μας, δὲν εἶναι τοῦ Δημοσίου. Δὲν ἔχει κανένα δικαίωμα, λοιπόν, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὰ χρήματα τὰ ἰδικά μας, τὸ εἰσόδημά μας, τὸν τόκον μας. Μὲ ποῖον δικαίωμα;

§84Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Μπακόπουλε, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν γίνεται μόνον διὰ τὰ Εἰδικὰ Ταμεῖα τῶν Δικαστικῶν Μεγάρων. Συμβαίνει διὰ πολλὰ Εἰδικὰ Ταμεῖα καὶ πολλὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Εἶναι γνωστὰ ταῦτα εἰς ὅσους ἀσχολοῦνται μὲ τὰ σχετικὰ θέματα.

§85Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἀκριβῶς εἶναι γνωστὸν καὶ ἐπειδὴ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Δημόσιον διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς ἀπομυζᾷ παρὰ πᾶσαν ἠθικὴν ἀρχὴν τοὺς πόρους αὐτούς, ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ ἀπορροφήσῃ καὶ τοὺς πόρους τῶν δικηγόρων. Εἰς τὰ λεπτὰ τὰ ἰδικά μας, δὲν βάζομεν κανένα ἀφέντη. Πῶς θὰ γίνῃ;

§86Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τότε νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 8. Ὁ κ. Α. Ρουσόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§88Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 8 ἀναφέρεται εἰς τὰς τεχνικὰς διατάξεις. Ἐλέχθη ἐκ μέρους κυρίων συναδέλφων, ὅτι ἡ ἀνέγερσις Δικαστικοῦ Μεγάρου χρονολογεῖται πρὸ 100 ἐτῶν καὶ μεταφέρεται τοῦτο ἀπὸ θέσιν εἰς θέσιν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι κατ’ ἀρχὴν εἶχεν ἐπιλεγῆ ὡς τόπος ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου ἡ περιοχὴ τοῦ Μακρυγιάννη. Ἐν συνεχεία εἶχεν ὑποδειχθῆ ἡ πλατεῖα Κλαυθμῶνος καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ περιοχὴ τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου καὶ τελικῶς ἡ ὁδὸς Σανταρόζα. Καὶ ἐν συνεχεία ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν ἀνέγερσιν Δικαστικοῦ Μεγάρου εἰς τὴν Λεωφόρον Ἀλεξάνδρας. Αὐτὴ ἡ περιφορὰ ὀφείλεται, εἰς τὸ ὅτι δὲν χωρεῖ πουθενὰ εἰς τὰς Ἀθήνας τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον. Ὑπάρχει ἐντὸς τῶν Παρισίων τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ὁ Σηκουάνας καὶ φαρδεῖς λεωφόροι. Ἡ Λεωφόρος Ἀλεξάνδρας, τὴν ὁποίαν ἐπέλεξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου, ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς εἶναι ἀκατάλληλος, διότι, πρῶτον, εὑρίσκεται ἐγγὺς τῆς πόλεως καί, δεύτερον, διότι πρέπει νὰ διαρρυθμισθῇ ἡ γύρωθεν περιοχή. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ πολεοδομικαὶ συνθῆκαι ἐπιβάλλουν, ὅπως αἱ πόλεις ἔχουν λεπτοτέραν δόμησιν. Αἱ τελευταῖαι ἀποφάσεις τῶν πολεοδόμων ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἵδρυσιν πόλεων οὐχὶ πέραν τῶν 300.000 κατοίκων. Ὅτε ἤμην Πρόεδρος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου, διεξήχθησαν μακραὶ συζητήσεις μεταξὺ τῶν τεχνικῶν καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ κατελήξαμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅπως ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν χωρισθῇ εἰς πέντε διαμερίσματα καὶ εἰς ἕκαστον διαμέρισμα ἱδρυθῇ Πρωτοδικεῖον καὶ Εἰρηνοδικεῖον. Διότι διὰ τῆς ἱδρύσεως πέντε διαμερισμάτων, δίδεται λύσις εἰς τὸ πολεοδομικὸν πρόβλημα τῶν Ἀθηνῶν. Διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν πέντε διαμερισμάτων δίδεται λεπτοτέρα πολεοδομικὴ λύσις. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, προσέξατε μὲ μεγάλην προσοχὴν αὐτὴν τὴν ἄποψιν. Ἡ ἵδρυσις Δικαστικοῦ Μεγάρου ἐντὸς τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, δὲν θὰ διευκολύνῃ τὴν λύσιν τοῦ πολεοδομικοῦ προβλήματος τῆς πρωτευούσης. Μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου ἐντὸς τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν. Ἐφ’ ὅσον μάλιστα δὲν ἔχετε καὶ σχέδιον, δὲν ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν ἀνέγερσιν Δικαστικοῦ Μεγάρου. Μελετήσατε τὰς ἀπόψεις τῶν τεχνικῶν περὶ ἱδρύσεως πέντε διαμερισμάτων καὶ τῆς ἱδρύσεως εἰς τὰ διαμερίσματα Πρωτοδικείων καὶ Εἰρηνοδικείων. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ δαπανηθοῦν ὀλιγώτερα χρήματα καὶ δὲν θὰ ἐπιβαρύνητε τοὺς δικηγόρους τῶν Ἀθηνῶν μὲ τὸ μεγαρόσημον. Εἰς Παρισίους μὲ ἀριθμὸν κατοίκων 2.300.000 ὑπάρχουν 2.000 δικηγόροι, εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχουν 6.000 δικηγόροι...

§89Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὴ ξεχνᾶμε, ὅτι μὲ χαριστικοὺς νόμους καὶ χαριστικὰς διατάξεις, εἰσῆλθον εἰς τὸν δικηγορικὸν κλάδον ἀπίθανα πρόσωπα.

§90Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν ὑπερπληθωρισμὸν τὸν ἐδημιούργησεν ἡ πολυνομία καὶ ἡ ἀναζήτησις ἐργασίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλοὶ δικηγόροι δὲν ἐργάζονται παραγωγικῶς. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον δὲν χωρεῖ εἰς τὴν Λεωφόρον Ἀλεξάνδρας. Ἐὰν ἀνεγερθῇ εἰς τὴν Λεωφόρον Ἀλεξάνδρας, θὰ μείνῃ ὡς μνημεῖον ἀνοησίας καὶ μὴ σωφροσύνης. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀκούσῃ τὰς γνώμας τῶν τεχνικῶν. Τὰ 5 μέγαρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνεγερθοῦν εἰς τὰ 5 διαμερίσματα τῶν Ἀθηνῶν, διὰ νὰ στεγάσουν τὰ Πρωτοδικεῖα καὶ τὰ Εἰρηνοδικεῖα, θὰ κοστίσουν 70 ἑκατ. δραχ. Καὶ δὲν θὰ δαπανηθῇ τὸ ποσὸν τῶν 300 ἑκατ. δραχ., ποὺ προβλέπεται διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν 5 διαμερισμάτων, θὰ γίνῃ ἡ ἀπαρχὴ τῆς λύσεως τοῦ πολεοδομικοῦ προβλήματος τῶν Ἀθηνῶν. Συνεπῶς, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ πάρα πολὺ καὶ σᾶς προτείνω καὶ μὲ τὴν ἁρμοδιότητα τὴν ὁποίαν ἔχω ὡς Καθηγητὴς τοῦ Πολυτεχνείου καὶ ὡς Πρόεδρος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου ἐπὶ μακρὸν καὶ ἀπὸ τὴν ἀγάπην ποὺ ἔχω πρὸς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, νὰ θελήσητε νὰ κρατήσητε τὸ θέμα καὶ νὰ συζητήσωμεν τὴν λύσιν τῆς στεγάσεως τῆς Δικαιοσύνης κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Αὐτὸς εἶναι ὁ σύγχρονος τρόπος. Μὴ βλέπετε, ὅτι δὲν ἐπεσημάνθη αὐτὸ τὸ κολοσσιαῖον μειονέκτημα, τὸ ὁποῖον σᾶς λέγω. Ξέρετε ὅτι ὁ κόσμος, λόγῳ τῆς πολιτικῆς καταστάσεως καὶ λόγῳ ἀποτυχιῶν ὡρισμένων ἀγώνων κλπ., ἔχει φθάσει εἰς ἕνα σημεῖον σπασίματος καὶ δὲν αἰσθάνεται τὴν δύναμιν νὰ ἀγωνισθῇ δι’ αὐτὸ τὸ θέμα. Πρέπει νὰ ἀγωνισθῆτε σεῖς. Σᾶς ὡμίλησα μὲ ὅλην τὴν ἀγάπην ποὺ ἔχω πρὸς τὸ θέμα αὐτό. Ἄν τακτοποιήσητε τὴν στέγασιν τῆς Δικαιοσύνης κατ’ αὐτὴν τὴν θεμελιώδη πολεοδομικὴν ρύθμισιν, εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφήσῃ ἐποχήν. Θὰ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ ὅλην τὴν κατάστασιν τῶν δικηγοροσήμων, θὰ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ τὴν δαπάνην τῶν 350 ἑκατομμυρίων. Θὰ τὰ κάνετε τὰ πέντε μέγαρα αὐτὰ σιγὰ–σιγά. Προτείνω τὴν ἔκδοσιν παραγωγικοῦ χαρτονομίσματος καὶ εὔχομαι νὰ γίνῃ, καὶ θὰ πρέπει νὰ πράξωμεν σὰν φρόνιμοι νοικοκυραῖοι. Αὐτὰ τὰ 300 ἑκατομμύρια νὰ τὰ ἀξιοποιήσητε κάπου ἀλλοῦ νὰ πιάσουν τόπον παραγωγικόν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι αὐτὴν τὴν λύσιν πρέπει νὰ δώσητε, πρέπει νὰ κάνωμεν μίαν ριζικὴν ἀλλαγὴν καὶ νὰ πᾶμε πλέον εἰς τὴν κατασκευὴν αὐτῶν τῶν 5 κτιρίων καὶ νὰ εἴπωμεν, αὐτὰ τὰ 300 ἑκατ. θὰ τὰ διαθέσωμεν δι’ ἀρδευτικοὺς σκοποὺς ἢ διὰ κἄποιο ἄλλο παραγωγικὸν ἔργον. Διψᾶ ὁ τόπος διὰ παραγωγικὰ ἔργα. Πρέπει καὶ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων νὰ δείξῃ μὲ μερικὰς ἀποφάσεις, ὅτι αἰσθάνεται τὸ κρίσιμον τῶν καιρῶν, ὅτι αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην τῆς ὀρθοφροσύνης καὶ τοῦ ὀρθολογισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ὡραιότητος τῆς πόλεως. Σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, πάρα πολὺ — εἴμεθα ἐδῶ διὰ νὰ συσκεπτώμεθα καὶ νὰ λαμβάνωμεν ὀρθὰς ἀποφάσεις καὶ ὄχι ἁπλῶς διὰ νὰ λέγωμεν τὰς γνώμας μας καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἔχει ἀνθρώπους ἀνωτέρους καὶ ὀφείλουν νὰ συσκέπτωνται κατ’ ἀνώτερον τρόπον— νὰ προσέξητε πρὸς αὐτὴν τὴν λύσιν καὶ εἶμαι πρόθυμος νὰ συζητήσω ἀπόψε μαζί σας.

§91Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὸν ἀξιότιμον κ. Καθηγητήν, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ περιφέρειά μου, διὰ τὴν ἀνοικοδόμησίν της, πολλὰ ὀφείλει κατὰ τὴν περίοδον, καθ’ ἣν διετέλεσε Διευθυντὴς τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Σεισμοπαθῶν Κορινθίας. Βεβαίως, ἦτο ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ ἡ ὁμιλία του, ἀλλὰ ὑπῆρξε χρήσιμος, ἐλπίζω, ὅμως, ὅτι δὲν θὰ ἀποτελέσῃ ἀφετηρίαν συνεχίσεως τῆς παραβάσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Διὰ τὸν κ. Καθηγητὴν ἤξιζεν ἡ ἐξαίρεσις καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν. Ἔχει μελετηθῆ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνεκίνησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Καθηγητὴς καὶ ἀπησχόλησε τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία συνεστήθη διὰ τὴν μελέτην τοῦ προβλήματος, καὶ τὴν Τεχνικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, καὶ τὸν Ὑπουργόν, καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐκρίθη, ὅμως, ὅτι αἱ συνθῆκαι, ὑπὸ τὰς ὁποίας ζῇ ὁ πληθυσμὸς τῆς Πρωτευούσης, αἱ συναλλακτικαὶ συνθῆκαι τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, δὲν δικαιολογοῦν τὴν σύστασιν περισσοτέρων Πρωτοδικείων. Καὶ ἡ σύστασις τυχὸν περισσοτέρων Πρωτοδικείων καὶ ἡ κατάτμησις τῆς Πρωτευούσης εἰς πλείονας δικαστικὰς περιφερείας, δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀποσυμφόρησιν τῆς μιᾶς, τῆς κεντρικῆς δικαστικῆς περιφερείας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ συσσωρεύωνται ὅλαι αἱ ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνεφέροντο εἰς τὰ συμφέροντα τὰ ὁποῖα εἶναι συγκεντρωμένα εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ ἐμπορικὸν κέντρον. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Καθηγητοῦ, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι πιθανὸν νὰ ὑπῆρξε κέρδος διὰ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν ἡ καθυστέρησις, ὄχι βέβαια ἡ τόσον μακρὰ καθυστέρησις, τῆς ἐπιλύσεως τοῦ προβλήματος. Διότι διερωτῶμαι: ἂν τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον εἶχεν ἀνεγερθῆ πρὸ 120 ἐτῶν —ὅταν τὸ πρῶτον ἐτέθη πρὸς συζήτησιν— ἢ ἂν εἶχεν ἀντιμετωπισθῆ τὸ πρόβλημα τῆς στέγης τῆς Θέμιδος πρὸς 70–80 ἐτῶν, ποῖον θὰ ἦτο τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον καὶ ποῖαι θὰ ἦσαν αἱ δυνατότητες διὰ τὴν στέγασιν τῶν Δικαστικῶν Ὑπηρεσιῶν σήμερον; Θὰ παρίστατο ἀνάγκη δημιουργίας ἑνὸς νέου Δικαστικοῦ Μεγάρου. Ἄλλωστε, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ κατάστημα, ὅπου στεγάζεται τὸ Πρωτοδικεῖον ἦτο ἡ ἀνάλογος στέγη διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς παλαιᾶς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν. Ὡρίμασε, ὅμως, τὸ πρᾶγμα καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπισθῇ πλέον. Ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνεστήθη ὑπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὑπὸ τὸν κ. Καυκᾶν, εἶχε γνῶσιν καὶ τῶν ἀπόψεων τούτων περὶ κατατμήσεως τῆς πόλεως εἰς πλείονας δικαστικὰς περιοχάς, κατέληξεν, ὅμως, εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἑνιαίως πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα. Βεβαίως καὶ τὴν Ἐπιτροπὴν συνέχει καὶ τὴν Τεχνικὴν Ὑπηρεσίαν —πρέπει νὰ τὸ ἀναγνωρίσωμεν— τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐμὲ προσωπικῶς καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως περισσότερον καὶ τοὺς ἄλλους τεχνικούς, οἱ ὁποῖοι μετεῖχον τῆς ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως γενομένης συσκέψεως κατὰ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1962, ὅταν ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου εἰς τὸν χῶρον τῶν φυλακῶν. Ὅλους τοὺς συνεῖχεν ἡ ἀνησυχία, μὴ τυχὸν ὁ ὄγκος τοῦ κτιρίου δὲν θὰ προσηρμόζετο μὲ τὸν περιβάλλοντα χῶρον. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀκριβῶς, προβλέπει τὸ νομοσχέδιον εὐχέρειαν εἰς τοὺς μετέχοντας εἰς τὸν ἀρχιτεκτονικὸν διαγωνισμόν, εὐχέρειαν συνθέσεως, εἴτε διὰ τῆς ἀνεγέρσεως ἑνὸς ἑνιαίου κτιρίου, εἴτε διὰ τῆς ἀνεγέρσεως συγκροτήματος κτιρίων, εἰς τὸν αὐτὸν πάντοτε χῶρον, δηλαδή, εἰς τὸν χῶρον τῶν φυλακῶν, ἐπεκτεινομένου διὰ τῆς ἀπαλλοτριώσεως παρακειμένων ἰδιοκτησιῶν. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλήν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8, νὰ προχωρήσωμεν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον. Κάμνω τὴν παραχώρησιν εἰς τὸν κ. Εὐαγγελίδην, διότι εἶναι ἀσθενής, θὰ παρεκάλουν, ὅμως, νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸ ἄρθρον.

§93Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀσχέτως τῆς λύσεως ἡ ὁποία ἐδόθη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν θέσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου καὶ πρὸς τὴν ὁποίαν διεφωνήσαμεν, ὑπάρχει καὶ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ρυθμίζεται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι βεβαίως εὔλογον, ἐφ’ ὅσον τὸ κτίριον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνεγερθῇ, θὰ ὑπερβαίνῃ τὸν συνήθη χαρακτῆρα τῶν κτιρίων καὶ γενικῶς τῶν πολεοδομικῶν κατασκευασμάτων, ὀρθὸν εἶναι, ὅτι δὲν θὰ διέπεται ἀπὸ τοὺς γενικῶς ἰσχύοντας Κανονισμοὺς τῆς δομήσεως. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον δὲν σταματᾶ ἐκεῖ, προχωρεῖ καὶ ἀποξενώνει τὸν Δῆμον Ἀθηναίων ἀπὸ τὰς ἁρμοδιότητας διὰ τὸν περιβάλλοντα χῶρον, τὰς δημοτικὰς ὁδούς, πλατείας κλπ., ἐν σχέσει πρὸς τὴν ρυμοτομίαν, τὴν διαμόρφωσιν καὶ ἄλλα σχετικὰ θέματα. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι μόνον ἀντίθετον πρὸς τὴν ἐπιβεβλημένην αὐτοτέλειαν τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν οὐσίαν, διότι ὁ Δῆμος Ἀθηναίων, ὅστις ἔχει τὴν ἁρμοδιότητα διὰ τὴν πολεοδομικὴν καὶ ρυμοτομικὴν διαμόρφωσιν τοῦ ὅλου χώρου τῆς πόλεως, νὰ στερηθῇ πάσης κρίσεως ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅσον ἀφορᾷ τὸν χῶρον τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου καὶ τὸν περὶ αὐτό. Διὰ τοῦτο θὰ πρέπει νὰ δοθῇ, τοὐλάχιστον, τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων νὰ γνωματεύῃ ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν.

§94Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ καθορίζωνται μόνον οἱ ὅροι τῆς δομήσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς πολεοδομικῆς διαρρυθμίσεως τοῦ περιβάλλοντος χώρου καὶ τῶν πέριξ ὁδῶν μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ προστεθῇ καὶ μετὰ γνώμην τοῦ Δήμου Ἀθηναίων.

§95Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§96Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀποφασίζουν σχετικῶς οἱ Ὑπουργοὶ Δικαιοσύνης καὶ Δημοσίων Ἔργων, ἀλλὰ χρειάζεται νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ γνώμη τοῦ Δήμου Ἀθηναίων.

§97Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Παρεχομένης, ὅμως, ἐντὸς εὐλόγου προθεσμίας. Δηλαδή, μετὰ γνώμην τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ὑποχρεωμένου νὰ ἀπαντήσῃ ἐντὸς δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς διαθέσεως τῶν σχετικῶν στοιχείων.

§98Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Συμφωνῶ, μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Λυκουρέζος.

§99Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου ὁρίζεται, ὅτι εἶναι δυνατόν, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη, νὰ γίνουν παρεκκλίσεις ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ γενικοῦ οἰκοδομικοῦ Κανονισμοῦ. Θὰ πρέπει, ὅμως, νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι παρέκκλισις δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰς βάρος τῶν ἰδιωτῶν, παρὰ μόνον διὰ τὰς πλατείας καὶ τὰς ὁδοὺς τὰς περιβαλλούσας τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9, ὁ κ. Ν. Κιτσίκης, ἔχει τὸν λόγον.

§103Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 9, κ. Πρόεδρε, ὁ προγραμματισμὸς κλπ. ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Διερωτῶμαι, ὅμως, τί ἐννοοῦμεν μὲ τὴν λέξιν «προγραμματισμός». Ἐὰν ἐννοοῦμεν ὡς προγραμματισμὸν αὐτὸ ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 10, δηλαδὴ τὸν «καταρτισμὸν προγράμματος τῶν ἀναγκῶν εἰς χώρους καὶ τοῦ τρόπου λειτουργίας τῶν στεγασθησομένων Ὑπηρεσιῶν», θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ προγραμματισμὸς εἶναι δύσκολος καὶ σοβαρωτάτη ὑπόθεσις, τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν περατώσει πρὶν προχωρήσωμεν εἰς τὸν διαγωνισμὸν διὰ τὸ σχέδιον τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Πρὸ ὀλίγου, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ἀπαντῶντες εἰς τὸν κ. Ρουσόπουλον, εἴπατε, ὅτι θὰ παρασχεθῇ εὐχέρεια εἰς διαγωνιζομένους νὰ κάμουν σχέδια, εἴτε δι’ ἓν ἑνιαῖον μέγαρον, εἴτε διὰ συγκρότημα κτιρίων. Αὐτὴ ἡ εὐχέρεια ποὺ δίδεται, ἀποτελεῖ λάθος καὶ εἶναι προωρισμένη νὰ δημιουργήσῃ μεγάλην σύγχυσιν εἰς τοὺς κριτὰς τοῦ διαγωνισμοῦ. Θὰ πρέπει οἱ ἀρχιτέκτονες νὰ γνωρίζουν ἐκ τῶν προτέρων, ἐὰν θὰ διαγωνισθοῦν διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἑνὸς Μεγάρου ἢ συγκροτήματος τοιούτων. Μὴ λησμονῆτε τὸ προηγούμενον τοῦ Πνευματικοῦ Κέντρου. Καὶ ἐκεῖ δὲν εἶχε καθορισθῆ πρὸ τοῦ διαγωνισμοῦ ἡ διάταξις τῶν κτιρίων ἐντὸς τοῦ χώρου.

§104Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, κ. Καθηγητά, ἔχομεν πρόγραμμα.

§105Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, αὐτὸ τὸ πρόγραμμα θὰ πρέπει νὰ τύχῃ δημοσιότητος, ὥστε νὰ κριθῇ καὶ συζητηθῇ ἀπὸ ἁρμοδίους τεχνικοὺς καὶ νὰ συνδυασθῇ μὲ τὸ θέμα τοῦ ἑνιαίου κτιρίου ἢ συγκροτήματος τοιούτου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ξεχνῶμεν, ὅτι ἡ βραβευθεῖσα μελέτη τοῦ κ. Δεσποτοπούλου διὰ τὸ Πνευματικὸν Κέντρον, ἐθεωρήθη ἐκ τῶν ὑστέρων ὄχι ἐφαρμόσιμος, διότι κατ’ αὐτὴν ἔπρεπε νὰ μεταφερθῇ τὸ Βυζαντινὸν Μουσεῖον, ἐνῷ οἱ ἁρμόδιοι κακῶς, κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν δέχονται τὴν μεταφοράν. Θὰ πρέπει, λοιπόν, ἐκ τῶν προτέρων νὰ ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ δεδομένα, ὡς ἀποτέλεσμα εἰδικῆς μελέτης ἁρμοδίων. Ἐὰν δὲν τὰ καθορίσητε ἐκ τῶν προτέρων, ὁ διαγωνισμὸς θὰ ἀποτύχῃ. Βεβαίως, ὁ Διευθυντὴς τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου σας εἶναι ἐξαίρετος Ἀρχιτέκτων, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ βασισθῆτε εἰς τὴν γνώμην μόνον αὐτοῦ.

§106Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐνῷ εἶναι ὀρθή, κ. Πρόεδρε, ἡ διάταξις τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 9, διότι κατ’ αὐτὴν διὰ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον θὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ κείμεναι διατάξεις περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ περὶ Δημοσίων Ἔργων, ἐνῷ μέχρι σήμερον διὰ κάθε σοβαρὸν τεχνικὸν ἔργον παρείχετο καὶ ἡ εὐχέρεια παρεκκλίσεως ἐκ τῶν διατάξεων τούτων καὶ τοῦτο μὲν ὁρίζεται εἰς τὴν παράγρ. 1, διὰ τῆς παρ. 2 παρέχεται ἡ εὐχέρεια νὰ γίνουν σοβαραὶ παρεκκλίσεις, διότι αἱ διατάξεις περὶ Νομικῶν Προσώπων εἰς πολλὰς περιπτώσεις ὁρίζουν σοβαρὰς παρεκκλίσεις ἐκ τῶν διατάξεων περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ Δημοσίων Ἔργων. Θὰ πρέπει, λοιπόν, ἡ παρ. 2 νὰ διατυπωθῇ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἀνατρέπεται κατὰ βάσιν ὁ ὀρθὸς κανὼν τῆς παραγράφου 1.

§107Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 καὶ τὰ ἐν συνεχείᾳ ἄρθρα, τὰ περιέχοντα τεχνικὰς διατάξεις, εἶναι σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ βελτιωθοῦν καὶ τὰ ὁποῖα περιέχουν πολλὰ σφάλματα. Ἐκ τῆς ἀπαντήσεώς σας, κ. Ὑπουργέ, προκύπτει, ὅτι ἐμμένετε εἰς τὴν σκέψιν τοῦ ἑνὸς Δικαστικοῦ Μεγάρου, τοῦ λαβυρίνθου, διότι περὶ λαβυρίνθου πρόκειται. Θὰ ἐμπλακῆτε εἰς λαβυρίνθους τεχνικοὺς καὶ πολεοδομικούς. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς προειδοποιῶ, ὅτι δὲν θὰ κατορθώσητε νὰ κάμητε τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον, ἁπλῶς θὰ ἐπιβάλλητε φορολογίαν, θὰ κάμητε μερικοὺς διαγωνισμούς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποδώσουν πράγματα ἀνεφάρμοστα, διότι τότε μόνον θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι τὸ μεγαθήριον δὲν χωρεῖ εἰς τὴν πόλιν. Ἐπαναλαμβάνω, δὲν θέλω νὰ εἶμαι ἐκτός, εἶμαι ἐντὸς τοῦ ἄρθρου 9 καὶ λέγω, ὅτι ὅλαι αἱ διατάξεις σας ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν καὶ ἐὰν ἀκόμη βελτιωθοῦν, ποὺ ἐπιδέχονται ὡρισμένας τεχνικὰς βελτιώσεις, εἶναι ἀνεφάρμοστοι λόγῳ τοῦ δαιδαλώδους τοῦ θέματος καὶ δὴ λόγῳ τοῦ ἀπραγματοποιήτου τοῦ θέματος καὶ ἡ ὑπηρεσία σας δὲν εἶναι ἀκόμη ἐνημερωμένη. Εἴχομεν τότε ἐξετάσει εἰς τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον καὶ τὰς δικαστηριακὰς ἀπόψεις καὶ ἡ Τεχνική σας Ὑπηρεσία ἦτο σύμφωνος εἰς τὸν διαχωρισμὸν εἰς πέντε μέγαρα τῆς στεγάσεως τῶν δικαστηρίων. Ἡ σημερινὴ ἀπόφασις τῆς τελευταίας Ἐπιτροπῆς εἶναι ἐσφαλμένη, ὅπως εἶναι ἐσφαλμέναι καὶ ὅλαι αἱ προηγούμεναι. Λυποῦμαι ποὺ παρεξέκλινα πολύ, ἀλλὰ εἶναι τόσον σοβαρὸν τὸ θέμα, ὥστε δὲν ἠμπορεῖ νὰ σταματήσῃ κανείς. Ὁπωσδήποτε, διὰ νὰ ὁμιλήσω διὰ τὰς ὑπολοίπους διατάξεις, σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι ἀνεφάρμοστοι, ἀδίκως θὰ παιδευθῆτε καὶ σεῖς ποὺ τὰς ἐγράψατε.

§108Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Καθηγητά, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παράσχω τὴν πληροφορίαν, ἀφοῦ προηγουμένως τονίσω καὶ πάλιν ὅτι σέβομαι ἀπολύτως τὰς γνώμας σας. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον ἔλαβε γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου, διετύπωσε μίαν μόνον ἐπιφύλαξιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῆς δαπάνης, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας θὰ ὑπολογισθῇ ἡ ἀμοιβὴ τῶν μελετῶν. Ἐθεώρησε τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Κιτσίκης ἔκρινεν εἰς προηγουμένην του ὁμιλίαν ὡς κἄπως ὑπερβολικόν, τὸ δὲ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος τὸ εὑρῆκεν ἀνεπαρκές.

§109Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ συγχωρῆτε.

§110Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ἐπικρίσεως τῆς ἰδικῆς σας γνώμης. Αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν, οὔτε ἔχει τὴν ἔννοιαν ἐπικρίσεως τῆς ἰδικῆς σας ἀντιλήψεως. Λέγω, ὅτι τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος συνεφώνησεν εἰς ὅλας τὰς διατάξεις τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου, διετύπωσε μίαν ἀντίρρησιν μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 500 δραχμῶν. Ἐπίσης, σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ χῶρος τῶν φυλακῶν μετὰ τοῦ νοσοκομείου τῶν κρατουμένων καὶ τῶν γυναικείων φυλακῶν καὶ ὁ χῶρος ὁ προστιθέμενος μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, δημιουργεῖ μίαν ἔκτασιν 47 στρεμμάτων, 47.000 τετραγωνικῶν μέτρων. Ὁ χῶρος αὐτὸς θὰ περιορισθῇ βεβαίως διὰ τῆς διαπλατύνσεως τῶν ὁδῶν, θὰ ἀπομείνῃ, ὅμως, ἔκτασις μεγάλη, μεγαλυτέρα τῶν 30.000 τετραγωνικῶν μέτρων, ἤτοι τῶν 30 στρεμμάτων καὶ οἱ ἀρχιτέκτονες καὶ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι συνέπραξαν καὶ ἔλαβον μέρος εἰς τὰς συζητήσεις, διὰ τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως περὶ ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου εἰς τὴν προκριθεῖσαν θέσιν, νομίζουν, ὅτι ἡ ἔκτασις τῶν 30 ἢ 35 στρεμμάτων εἶναι ἐπαρκὴς διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος.

§111Α. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ τολμήσω πλέον νὰ ὁμιλήσω ἐκτὸς τοῦ θέματος, διότι κατεχράσθην τῆς καλωσύνης σας, ἀλλὰ θὰ εἴπω, ὅτι ὅπως καὶ αἱ Ἐπιτροπαὶ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἐκυμαίνοντο εἰς διαφόρους ἀποφάσεις, ἔτσι καὶ τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος ἔχει ἐσφαλμένην ἀπόφασιν. Ἐγὼ μεταφέρω ἐγκυρότερον ἀκόμη τὰς γνώμας τοῦ τεχνικοῦ κόσμου καὶ δὴ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἠσχολήθημεν εἰς μακρὰς συνεδριάσεις. Μὴ κάμνωμεν αὐτὸ τὸ λάθος, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ μετάσχωμεν καὶ εἰς περαιτέρω ἀδίκους συζητήσεις.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9;

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9, ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 10. Ὁ κ. Ν. Ἀλαβάνος, ἔχει τὸν λόγον.

§115Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς διαφαίνεται καὶ ἐκ τῶν ἑπομένων ἄρθρων, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης φοβᾶται προφανῶς μὴ τυχὸν δὲν ἐπιτύχῃ ὁ πρῶτος ἢ ὁ δεύτερος διαγωνισμὸς τῶν σχεδίων τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Εἰς τὸ ἄρθρον 9, ἀναφέρεται, ὅτι ἡ προκήρυξις τοῦ διαγωνισμοῦ θὰ δημοσιευθῇ εἰς δύο Ἀθηναϊκὰς ἐφημερίδας καὶ εἰς δύο τῆς Θεσσαλονίκης. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ εὐρυτέρα δημοσιότης εἰς τοὺς ὅρους τῆς προκηρύξεως, δι’ ὃ καὶ προτείνω νὰ δημοσιευθῇ εἰς ὅλας τὰς ἡμερησίας ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης ἡ προκήρυξις.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§117Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον, παρατηρῶ, ὅτι ὑπάρχει ἕνας φραστικὸς πλεονασμός, διότι ὁμιλεῖ περὶ πανελληνίου ἀρχιτεκτονικοῦ διαγωνισμοῦ μεταξὺ Ἑλλήνων ἀρχιτεκτόνων, θὰ πρέπει τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο νὰ φύγῃ, μᾶλλον θὰ πρέπει νὰ φύγῃ τὸ «πανελλήνιος». Δεύτερον, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι κατὰ τὰς διατάξεις περὶ ἐγκαταστάσεως καὶ τὰς συναφεῖς διατάξεις τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρχῃ διάκρισις μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων διὰ τὴν ἄσκησιν ἑνὸς ἔργου καὶ τῶν ὑπηκόων τῶν χωρῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, μετὰ τῆς ὁποίας συνεδέθημεν. Δὲν ξεύρω ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ μήπως θὰ ἔπρεπε διὰ ρητῆς διατάξεως νὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ μὴ Ἕλληνες, δηλαδὴ νὰ εἴπωμεν, ὅτι μόνον μεταξὺ Ἑλλήνων γίνεται ὁ διαγωνισμός, ἀποκλειομένων τῶν λοιπῶν, ὥστε νὰ κατοχυρωθῇ ἀκόμη περισσότερον καὶ σαφέστερον πρὸ παντὸς ἡ διάταξις περὶ συμμετοχῆς τῶν Ἑλλήνων ἀρχιτεκτόνων.

§118Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Λέγει τὸ ἄρθρον 10, μεταξὺ Ἑλλήνων ἀρχιτεκτόνων. Ἐγὼ θὰ ἔλεγα νὰ φύγουν καὶ τὰ δύο, καὶ τὸ «πανελλήνιος» καὶ τὸ «τῶν Ἑλλήνων ἀρχιτεκτόνων».

§119Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δηλαδή, νὰ ἐπιτρέπεται καὶ εἰς ἄλλους μὴ Ἕλληνας ἀρχιτέκτονας;

§120Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ διάταξις εἶναι σαφής, ὁ διαγωνισμὸς γίνεται μεταξὺ Ἑλλήνων ἀρχιτεκτόνων, τὸ λέγει ρητῶς.

§121Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι κατὰ τὰς διατάξεις τῆς συμβάσεως ἐγκαταστάσεως μὲ τὴν Γερμανίαν καὶ κατὰ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν μετὰ τῆς ὁποίας συνεδέθημεν, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ προκύψῃ τὸ νὰ συμμετάσχουν καὶ ἀλλοεθνεῖς ἀρχιτέκτονες καὶ πρέπει νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ νὰ γίνῃ ὁ διαγωνισμὸς αὐτὸς μόνον μεταξὺ Ἑλλήνων ἀρχιτεκτόνων, δεδομένου ὅτι καὶ οἱ Ἕλληνες τεχνικοὶ εἶναι εἰς θέσιν καὶ νὰ σχεδιάσουν καὶ νὰ ἐκτελέσουν ἕνα τοιοῦτον ἔργον.

§122Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀντὶ τριῶν ἐφημερίδων νὰ βάλωμεν εἰς πέντε τοὐλάχιστον ἐφημερίδας Ἀθηναϊκὰς καὶ εἰς τὰ «Τεχνικὰ Χρονικά», εἰς τὸ ὄργανον τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἑλλάδος.

§123Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὑπάρχει κατόπιν ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι οἱ ὅροι τοῦ διαγωνισμοῦ κλπ. καὶ εὐλόγως, νὰ γίνωνται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης. Νομίζω, ὅτι ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν ὑποβολῆς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀρκούντως μακρά, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὁ διαγωνισμὸς αὐτὸς καὶ νὰ ἔχῃ πραγματικὰ ἀποτελέσματα, διότι εἶναι γνωστὸν τί ἐργασία χρειάζεται καὶ εἰς μελέτας καὶ εἰς ὑπολογισμοὺς κλπ., διὰ νὰ λάβῃ κανεὶς μέρος εἰς τὸν διαγωνισμὸν αὐτόν. Νομίζω, ὅτι ἐκεῖ ποὺ ὁρίζει, ὅτι ἡ προκήρυξις τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ διαγωνισμοῦ δημοσιεύεται εἰς πέντε ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς δύο τῆς Θεσσαλονίκης, νὰ βάλωμεν 6 μῆνας ἢ ἕνα ἔτος τοὐλάχιστον πρὸ τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς τῶν σχετικῶν σχεδίων.

§124Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ τὸ κρίνῃ τὸ Συμβούλιον, ἡ Διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§125Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Διὰ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ συνάδελφος κ. Εὐαγγελίδης, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 48 τῆς συνθήκης συνδέσεως μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐλευθέραν κίνησιν τῶν προσώπων μεταξὺ τῶν χωρῶν τῆς Ε.Ο.Κ. Προβλέπεται ὅμως, προθεσμία διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως ταύτης, ἡ συμβατικὴ προθεσμία τοῦ ἄρθρου 6 ὡς μεγίστου ὁρίου, ἡ ὁποία, ὅμως τελεῖ ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Συμβουλίου συνδέσεως, τὸ ὁποῖον ἔχει δικαίωμα νὰ ὁρίσῃ σύντμησιν τῆς προθεσμίας. Ἤδη ἔχει ὁρισθῆ σύντμησις εἰς 3 ἔτη διὰ πολλὰς περιπτώσεις μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπλακῶμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῶν συντμήσεων. Μία ἄλλη παρατήρησις εἶναι ἡ ἑξῆς: Εἶχον εἴπει, ὅτι διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς καλὸν δρόμον, πρέπει νὰ καταρτισθῇ προηγουμένως τὸ πρόγραμμα ὑπὸ εὐρυτέρου συμβουλίου, τεχνικῶν καὶ νομικῶν. Τὸ δεύτερον στάδιον εἶναι ἡ μελέτη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ περιλάβῃ καὶ τὴν ἀρχιτεκτονικὴν διαμόρφωσιν τοῦ χώρου, καθὼς καὶ τὴν πολεοδομικὴν διαμόρφωσιν τοῦ περιβάλλοντος, ἥτις πρέπει νὰ ἀποτελῇ ἐπίσης σκοπὸν τοῦ διαγωνισμοῦ. Ἡ πολεοδομικὴ διαμόρφωσις τοῦ χώρου μὲ τὰς ὁδοὺς προσπελάσεως εἶναι θεμελιώδους σημασίας καὶ πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς τὰς μελέτας τῶν διαγωνισθησομένων. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ μελέτη τοῦ περιβάλλοντος εἶναι τόσον σπουδαία, ὅσον καὶ ἡ μελέτη τοῦ κτιρίου. Ἡ ὑπηρεσία σας, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου 10, ὥστε νὰ περιληφθῇ καὶ ὁ ἐξωραϊσμὸς τοῦ χώρου εἰς εὐρυτάτην ἀκτῖνα εἰς τὸν διαγωνισμόν. Εἶναι ἀδύνατον, χωρὶς γενναίαν ἐγχείρισιν εἰς τὸν πέριξ χῶρον, νὰ φθάσητε εἰς καλὰς λύσεις.

§126Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Διαπορῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορῆται τὸ νομοσχέδιον, ἀφ’ ἑνὸς διότι ἀφήνει εἰς τὸν ἀρχιτέκτονα τὴν εὐχέρειαν νὰ συνθέσῃ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον εἰς ἕνα κτίριον ἢ εἰς συγκρότημα κτιρίων —καὶ αὐτὸ θεωρεῖται ὡς μειονέκτημα τοῦ νομοσχεδίου— ὡς πρὸς τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ διενεργηθῇ ὁ διαγωνισμός, ἐνῷ παραλλήλως, ὑποστηρίζεται, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συνδυασθῇ μὲ τὸν ἀρχιτεκτονικὸν διαγωνισμὸν καὶ διαγωνισμὸς πολεοδομικός. Διότι ἡ πρότασις περὶ ἀντιμετωπίσεως τοῦ πολεοδομικοῦ προβλήματος τοῦ χώρου, ὁ ὁποῖος συνάπτεται καὶ εἰς εὐρυτάτην ἀπόστασιν, ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. Καθηγητής, ἀπὸ τὸν χῶρον εἰς τὸν ὁποῖον πρόκειται ν’ ἀνεγερθῇ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον, δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο, παρὰ συναρμογὴν ἀρχιτεκτονικοῦ διαγωνισμοῦ καὶ πολεοδομικοῦ διαγωνισμοῦ. Δὲν εἶμαι τεχνικός, γνωρίζω, ὅμως, ὅτι ἡ πεῖρα ἔχει ἀποδείξει, ὅτι ὁ συνδυασμὸς οὗτος δὲν ἀποδίδει ἐπιτυχῆ ἀποτελέσματα. Ἔγινεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἀλλὰ ἐκεῖ ὑπῆρχον εἰδικαὶ συνθῆκαι. Ἐπρόκειτο, δηλαδή, περὶ ἐντελῶς περιωρισμένου χώρου, τοῦ χώρου τῆς γνωστῆς πλατείας τῶν Δικαστηρίων. Τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Καθηγητής, συνάπτεται μὲ τὸ γενικώτερον ρυθμιστικὸν σχέδιον τῶν Ἀθηνῶν, Τὸ σχέδιον αὐτὸ εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην καὶ ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναρτηθῇ ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου μὲ τὴν λύσιν τοῦ θέματος τοῦ ρυθμιστικοῦ σχεδίου. Ἡ φιλοδοξία τοῦ νομοσχεδίου περιορίζεται εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς κατασκευῆς τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου καὶ εἰς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τῆς διαμορφώσεως τοῦ περιβάλλοντος χώρου. Τὰ πέραν τοῦ περιβάλλοντος χώρου εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν γενικώτερον τὴν πολεοδομίαν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἔχῃ ἀνάμιξιν ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός.

§127Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Σᾶς δίδω, κ. Ὑπουργέ, τὴν πληροφορίαν, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον σήμερον, τὰ ἀνέπτυξα πρὸ ἡμερῶν εἰς τὸ Ἀρχιτεκτονικὸν Συνέδριον Θεσσαλονίκης. Τὸ Ἀρχιτεκτονικὸν Συνέδριον Θεσσαλονίκης, εἶχεν ὡς σκοπὸν τὴν λαϊκὴν κατοικίαν καὶ πολεοδομίαν. Μὲ ἤκουσαν μὲ προσοχὴν καὶ ἔμειναν ὅλοι σύμφωνοι εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα τοὺς ἀνέπτυξα. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ κἄτι ἀκόμη. Θὰ ἐπιτύχητε, ἐὰν ἀναθέσητε τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν εἰς τὸν ἀρχιτέκτονα, ὁ ὁποῖος θὰ προκριθῇ εἰς τὸν διαγωνισμόν. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἀναλάβουν τὴν ἐπίβλεψιν ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου οἱ μετέχοντες εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 11. Ὁ κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, ἔχει τὸν λόγον.

§131Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἦθος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι τόσον γνωστὸν καὶ ἐξήρθη δικαίως κατ’ ἐπανάληψιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὥστε αἱ σκέψεις τὰς ὁποίας θὰ ἐκθέσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11, ἀσφαλῶς δὲν ἀποδίδουν διαβλητὴν προέλευσιν τοῦ ἄρθρου τούτου, μόνον νομίζω, ὅτι ὑπῆρξεν ἀτυχὴς ἡ διατύπωσίς του. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11 προβλέπεται ἡ διενέργεια διαγωνισμοῦ καί, εἰς περίπτωσιν ἀποτυχίας τοῦ πρώτου διαγωνισμοῦ, ἐνδεχομένη ἐπανάληψις δευτέρου διαγωνισμοῦ, διότι δι’ ἑτέρου ἐδαφίου παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τοῦ πρώτου διαγωνισμοῦ, προβῇ εἰς τὴν ἀνάθεσιν τοῦ ἔργου διὰ προσκλήσεως εἰς ἀρχιτέκτονα ἢ γραφεῖα ἀρχιτεκτόνων ἐγνωσμένης ἱκανότητος. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ μέλλων νὰ διενεργηθῇ διαγωνισμὸς θὰ εἶναι μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ ὅτι τὸ ἀντικείμενον εἶναι σπουδαιότατον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐπαγγελματικῆς, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ λάβουν μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως προβολῆς διὰ τὸν ἀρχιτέκτονα, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναλάβῃ, νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ εὐνόητον καὶ πολὺ φυσικόν, ὅτι ἀπολύτως οἱ δυνάμενοι καὶ πολὺ περισσότερον τὰ ἱκανὰ γραφεῖα καὶ οἱ ἱκανοὶ ἀρχιτέκτονες θὰ λάβουν μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν. Νομίζω, ὅτι αἱ διατάξεις τῶν ἐδαφίων 2 καὶ 5, θὰ ἠδύναντο νὰ ἀπαλειφθῶσιν ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι πρόκειται περὶ διατάξεων διαβλητῶν. Ἐκτὸς αὐτῆς τῆς παρατηρήσεως, ἔχω νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἱδρύεται ἓν Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐκπροσώπους κυρίως τῆς δικαιοσύνης, πλὴν ὅμως, μὴ δυνάμενα τὰ πρόσωπα αὐτὰ νὰ ἔχουν ἔγκυρον γνώμην ἐπὶ τεχνικῶν θεμάτων, ἀντιθέτως τὸ Συμβούλιον Δημοσίων Ἔργων ἀποτελεῖται ἐκ προσώπων κατὰ πλειοψηφίαν ἐκ τεχνιτῶν. Θὰ ἐπρότεινα, λοιπόν, ἐὰν βεβαίως παραμείνουν ὡς ἔχουν αἱ διατάξεις, ὅπου ἀπαιτεῖται σύμφωνος γνώμη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐπὶ τεχνικῶν θεμάτων νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς συμφώνου γνώμης τοῦ Συμβουλίου τῶν Δημοσίων Ἔργων. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§133Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν ὑποστηρίξει καὶ ἄλλοτε, ὅτι ὅταν νομοθετοῦμεν, δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα θὰ κληθοῦν νὰ ἐφαρμόσουν τὸν νόμον, ἀλλὰ ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας τοὺς θεσμοὺς καὶ τὰ ἀξιώματα. Βεβαίως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως ἐλέχθη, εἶναι πρόσωπον, περὶ τοῦ ἤθους τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία. Ἀλλὰ τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 11, τὸν ὁπλίζομεν μὲ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα παρέχουν πολλὰς ἀμφιβολίας καὶ δύνανται νὰ ἀγάγουν εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ τὸ ἔργον του ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του, ὡς διαβλητόν. Ὁρίζεται διὰ τοῦ ἄρθρου 11, ὅτι γίνεται διαγωνισμὸς καὶ εἰς περίπτωσιν ἀποτυχίας τοῦ πρώτου διαγωνισμοῦ, δύναται νὰ ἐπαναλαμβάνεται διὰ δευτέραν φορὰν καὶ εἰς περίπτωσιν, ἐπίσης, ἀποτυχίας καὶ τοῦ δευτέρου διαγωνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ χωρὶς νὰ προηγηθῇ ὁ δεύτερος, δύναται νὰ προκηρυχθῇ καὶ ἕτερος διαγωνισμὸς μεταξὺ ἀνεγνωρισμένων ἀρχιτεκτόνων κλπ. διὰ προσκλήσεων. Ἐνῷ αὐτὰ ὁρίζονται, ὑπάρχει μία διάταξις εἰς τὸ ἄρθρον 11, ἡ παράγραφος 5, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς: «Εἰς περίπτωσιν ἀποτυχίας τοῦ πρώτου διαγωνισμοῦ, ὁ κ. Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης δύναται νὰ ἀναθέσῃ δι’ ἀποφάσεώς του, ἀπ’ εὐθείας τὴν μελέτην, ἐν ὅλῳ ἢ κατὰ εἴδη ἐργασιῶν, εἰς διπλωματούχους ἀρχιτέκτονας κλπ.». Ἀφοῦ δίδεται τέτοιο εὐρὺ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργόν, θὰ διερωτηθῇ κανείς, τί χρειάζονται τὰ προηγούμενα; Ἔχουν τεθῆ, διὰ νὰ ρίψωμεν στάκτη εἰς τὰ μάτια τοῦ κόσμου; Ἐπίσης, εἰς τὴν αὐτὴν παράγραφον ἀναφέρεται, ὅτι δύναται νὰ δοθῇ ἀπ’ εὐθείας ἡ μελέτη εἰς διπλωματούχους «διαγωνισθέντας ἢ μή». Δηλαδή, θὰ ἔχωμεν τὸ φαινόμενον νὰ γίνῃ ἕνας διαγωνισμός, νὰ ἀποτύχῃ ὁ διαγωνισμός, διότι οὐδενὸς ἐκ τῶν διαγωνιζομένων ἡ μελέτη ἀπεδείχθη ὅτι ἀνταποκρίνεται εἰς τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους διὰ τοῦ σχεδίου νόμου ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιδιώκει καὶ ἀμέσως ἢ μετὰ προηγηθέντας ἄλλους, ν’ ἀνατεθῇ δι’ ἀπ’ εὐθείας ἐντολῆς ἡ μελέτη. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 11 πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ πρέπει καὶ αἱ ἄλλαι διατάξεις τοῦ ἄρθρου νὰ προσαρμοσθοῦν, ὥστε ὁ δεύτερος καὶ τρίτος διαγωνισμὸς νὰ εἶναι ὑποχρεωτικῶς ἐπάλληλοι. Ἐν συνεχείᾳ, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ὑπάρχει μία κακόζηλος ἔκφρασις εἰς τὴν παράγραφον 7, ἡ ὁποία, ἀσφαλῶς, θὰ ἔχῃ περιληφθῆ ἐκ παραδρομῆς. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ σχετικὴ παράγραφος: «...... (ἀναγινώσκει)......». Τί θὰ εἴπῃ αὐτὸ τὸ «οὐχὶ μείζονα τοῦ ἑνὸς τρίτου αὐτῶν»;

§134Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ἔχει παρεισφρύσει ἡ φράσις αὕτη. Παρακαλῶ, νὰ διαγραφῇ.

§135Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν προσοχήν, διαφυλάττων ἑαυτὸν καὶ τοὺς διαδόχους του, διότι πρόκειται περὶ ἔργου ποὺ θὰ προκαλέσῃ ὄχι μόνον τὸ ἐνδιαφέρον τῆς γνώμης τῶν εἰδικῶν, ἀλλὰ θὰ προκαλέσῃ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς κοινῆς γνώμης ὁλοκλήρου καὶ δὲν θὰ πρέπει καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον νὰ ὑπάρξουν διατάξεις διαβληταί. Μὲ τὰς παρατηρήσεις μας ἐδώσαμεν, ὡς νομίζωμεν, τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλή, ὅτι ἐφ’ ὅσον αἱ παρατηρήσεις αὗται ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψει, δὲν θὰ ὑπάρξουν διατάξεις διαβληταί. Διὰ τῶν παρατηρήσεών μας, δὲν θὰ εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω, ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει νὰ νομίσουν οἱ μέλλοντες νὰ λάβουν μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν, ὅτι εἰς περίπτωσιν ποὺ θὰ λάβουν μέρος εἰς τὸν διαγωνισμὸν δὲν πρόκειται νὰ τύχουν βραβεύσεως, ὁπότε δὲν θὰ μετάσχουν ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διαβλητὴ διάταξις. Διότι ὑπάρχει καὶ χειροτέρα ἀκόμη ἄποψις, ἥτις ἐνδεχομένως νὰ μὴ ἔχῃ ἀπόλυτον βάσιν, ἀλλὰ δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὸ μυαλὸ τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὸν διαγωνισμόν. Ἡ ἄποψις δηλαδή, ὅτι ὁ διαγωνισμὸς δὲν θὰ εἶναι, παρὰ μία συμπαιγνία μία φενάκη καὶ ὅτι ὁ σκοπὸς εἶναι νὰ φθάσουν εἰς τὰς διατάξεις τῆς παραγρ. 5 δηλαδὴ εἰς τὴν ἀπ’ εὐθείας ἀνάθεσιν τοῦ ἔργου ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§136Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ δαπάνη τῶν μελετῶν τῶν τεχνικῶν ἔργων εἶναι βασικὴ καὶ μεγάλη, καί, δοθέντος τοῦ ὕψους τοῦ κόστους τῆς κατασκευῆς τοῦ ἐν προκειμένῳ ἔργου, θὰ γίνουν ὀξεῖς διαμάχαι περὶ τῶν ἀπολαυῶν τῶν ἀμοιβῶν τῶν μελετῶν τούτου. Θὰ πρέπει λοιπόν, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ σχεδίου νόμου νὰ γίνῃ σαφής, ὥστε τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης νὰ ἀπασχοληθῇ περισσότερον μὲ τὸ ἔργον παρὰ μὲ τὰς προσφυγὰς καὶ τὰς διενέξεις. Διότι, ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον 11, οἱ θεωροῦντες ἑαυτοὺς ἀδικημένους, θὰ προσφεύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν διότι πρόκειται περὶ τεραστίων χρηματικῶν ποσῶν ποὺ θὰ διεκδικήσουν πολλοί. Ἡ γνώμη μου εἶναι, τὸ ἄρθρον 11 νὰ διατυπωθῇ κατὰ τὴν ἑξῆς τάξιν. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ὁ πρῶτος διαγωνισμὸς καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπιτύχῃ, ἔχει καλῶς. Τὸ ἔργον θὰ γίνῃ βάσει τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ διαγωνισμοῦ τούτου. Ἄν ἀποτύχῃ, νὰ γίνῃ δεύτερος διαγωνισμός. Ἐὰν ἀποτύχῃ καὶ ὁ δεύτερος διαγωνισμός, τότε, διὰ τὰς περαιτέρω ἐνεργείας, τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν βοήθειαν καὶ τῆς Κριτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 13 καὶ τοῦ Δ. Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ὄχι νὰ ἐνεργήσῃ μόνος του ὁ κ. Ὑπουργός. Διότι ἄλλως θὰ δημιουργήσῃ ἀντιδικίας καὶ διεγέρσεις, ὅσων νομίσουν, ὅτι ἠδικήθησαν ἀπὸ τὴν Κριτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν δύο διαγωνισμῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ περαιτέρω ἐνέργεια μετὰ τὴν ἀποτυχίαν καὶ τοῦ δευτέρου διαγωνισμοῦ, θὰ εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 11 μετὰ σύμφωνον γνώμην τῶν προαναφερθέντων ὀργάνων, διαγραφομένης τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου τούτου. Εἶναι παγκοίνως ἀνεγνωρισμένη ἡ ἐντιμότης τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης. Καὶ κατὰ συνέπειαν αἱ διαβληταὶ κριθεῖσαι διατάξεις δὲν τὸν ἀφοροῦν. Διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ὅμως πᾶσα τυχὸν παρανόησις τόσον δι’ αὐτόν, ὅσον καὶ δι’ ὅλους τοὺς ἑπομένους Ὑπουργούς, θὰ πρέπει ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἰς τὰς προκειμένας περιπτώσεις, νὰ λαμβάνῃ ἀποφάσεις, ἐπικαλούμενος τὴν βοήθειαν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 13 ὡς καὶ τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὸ ἄρθρον τοῦτο πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν δολιχοδρόμων διατάξεων, νὰ καταστῇ σαφές, ἵνα προλάβῃ πᾶσαν διαβολὴν καὶ προωθήσῃ τὸ ἔργον.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§138Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος εἶναι εὐαίσθητος εἰς τοιούτου εἴδους θέματα θὰ θελήσῃ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψιν τὴν διατυπωθεῖσαν ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω —ἐπειδὴ εἶναι παρὼν καὶ ὁ ἐκλεκτὸς συμπολίτης μου κ. Καλλίας— ὅτι ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον διὰ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον Θεσσαλονίκης, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν Δικαιοσύνης, εἶχον ἀντιταχθῆ εἰς ὁμοίαν διάταξιν πρὸς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 11 περὶ θεσπίσεως δικαιώματος τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης εἰς περίπτωσιν ἀποτυχίας τοῦ πρώτου διαγωνισμοῦ, νὰ δύναται νὰ προβῇ, δι’ ἀποφάσεώς του καὶ εἰς τὴν ἀπ’ εὐθείας ἀνάθεσιν τῆς ἀρχιτεκτονικῆς μελέτης εἰς ἀρχιτέκτονας διαγωνισθέντας ἢ μὴ ἢ εἰς Τεχνικὰς Ἑταιρείας. Προτείνω ὅθεν, ἵνα ριζικῶς τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 11 ὥστε νὰ γίνεται διαγωνισμὸς πρῶτος, εἰς περίπτωσιν ἀποτυχίας νὰ γίνεται δεύτερος καὶ ἀποτυγχάνοντος καὶ αὐτοῦ νὰ γίνεται διαγωνισμὸς διὰ προσκλήσεων περιωρισμένου ἀριθμοῦ ἀνεγνωρισμένης ἱκανότητος καὶ πείρας ἀρχιτεκτόνων, Τεχνικῶν Ἑταιρειῶν κλπ., μετὰ σύμφωνον γνωμοδότησιν περὶ τῆς καταλληλότητος τούτων τοῦ Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ τελικῶς νὰ ἐκδίδεται ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ. Οὕτω θὰ καταστῇ ἡ διάταξις ἀδιάβλητος καὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορηθῇ ὁ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης διὰ μεροληπτικὴν καὶ ὕποπτον ἐνέργειαν.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§140Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω, ὅτι αἱ εὐρεῖαι ἐξουσίαι τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ ἄρθρον 11 τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ εἶναι ἀνεπιθύμητοι. Δυστυχῶς ὅμως εἶναι ἀναγκαῖον τὸ βάρος τῆς εὐθύνης, τὸ ὁποῖον ἐπωμίζεται διὰ νὰ μὴ χρονίζῃ ἡ ἐκκρεμότης τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ σχεδίου τῆς Πρωτευούσης. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσωπικήν μου πεῖραν, διότι ἐπὶ μακρὸν ἀπησχολήθην ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μὲ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τῶν Δικαστικῶν Μεγάρων τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ δὲ εὐχαριστῶ τὸν φίλον Ὑπουργόν, διὰ τὴν μνείαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τῶν ἰδικῶν μου προσπαθειῶν διὰ τὴν προώθησιν τοῦ ζητήματος τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν. Ἐπικαλοῦμαι, ἰδιαιτέρως, τὴν πεῖραν ἐκ τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Θεσσαλονίκης, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου εἴχαμε φθάσει καὶ μέχρι τῆς βραβεύσεως τῆς ἀρχιτεκτονικῆς μελέτης. Διὰ νὰ φθάσωμεν ὅμως ἕως ἐκεῖ ἐχρειάσθησαν τέσσαρες νόμοι καὶ μακρὸς χρόνος. Ἡ πεῖρα πρέπει νὰ μᾶς προφυλάξῃ ἀπὸ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἰδίων δυσχερειῶν. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὸν δεύτερον διαγωνισμὸν τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ τροποποίησις ὅρων τινῶν βάσει τῶν πορισμάτων τῆς κριτικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ διαγωνισμοῦ. Τὸ πολὺ–πολὺ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ γνωμοδοτικῶς ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 13. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐμνημόνευσεν ὁ συνάδελφος κ. Στεφανίδης, τοῦτο ἀναφέρεται εἰς χρόνον μεταγενέστερον τῆς Ὑπουργίας μου, ὅταν τὸ συνεζητήσαμεν ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ τῆς Δικαιοσύνης, τῆς ὁποίας προήδρευα. Πάντως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης νὰ δοθῇ λύσις εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ σχεδίου, χωρὶς νὰ παρακωλύεται τὸ ἔργον.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§142Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγρ. 5 δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἐξέθεσεν ὁ κ. συνάδελφος. Νομίζω, ὅτι ὀρθότερον θὰ εἶναι ἢ νὰ διαγραφοῦν αἱ ἄλλαι δύο περιπτώσεις καὶ νὰ πᾶμε κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὴν παράγρ. 5 ἢ νὰ διαγραφῇ ἡ παράγρ. 5 καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς τρίτην περίπτωσιν διαγωνισμοῦ, ἢ καὶ ἐὰν παραμείνῃ ἡ παράγρ. 5 πάντως ἡ ἀνάθεσις τοῦ ἔργου νὰ μὴ γίνεται μόνον ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ νὰ γίνεται ὑπ’ αὐτοῦ κατόπιν ὑποδείξεως ἁρμοδίου τεχνικοῦ ὀργάνου.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§144Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ προσθέσω, ὅτι καὶ ἡ πεῖρα ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε ἐφαρμογὴν παρομοίων διατάξεων μᾶς πείθει, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη διατύπωσις τῆς παραγρ. 5, ὥστε ἡ ἀνάθεσις τῆς μελέτης τοῦ ἔργου νὰ εἶναι ἀποτέλεσμα κρίσεως ἑνὸς διαγωνισμοῦ. Διότι ἡ παράγρ. 5 ὡς εἶναι διατυπωμένη θὰ δημιουργήσῃ ζητήματα προσωπικὰ καὶ διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τὸν διαγωνισμὸν ἱδρύσεως τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως. Ὁ διαγωνισμὸς διὰ τὸ ἐργοστάσιον σακχάρεως ἔγινε, ἔλαβον 11 ἐνδιαφερόμενοι μέρος καὶ ἐπρόκειτο νὰ ἐκδοθῇ τὸ ἀποτέλεσμα, ὁπότε ἐμφανίζεται ἕνας 12ος καὶ ὑποβάλλει νέας προτάσεις. Καὶ ἡ κατακύρωσις τῆς δημοπρασίας γίνεται ὑπὲρ τοῦ 12ου μὲ τιμὴν κατὰ 30% ἀνωτέραν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν εἶχε προσφέρει ὁ τελευταῖος μειοδότης. Ὡς δὲ ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ὑστέρων ὄπισθεν τοῦ 12ου ἐκρύπτετο ὁ τελευταῖος μειοδότης, ἀλλὰ ἀνέλαβε τὸ ἔργον μὲ τιμὴν κατὰ 30% ἀνωτέραν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν εἶχε προσφέρει οὗτος ὡς τελευταῖος μειοδότης. Διὰ τοῦτο ἡ κατακύρωσις τῆς δημοπρασίας πρέπει νὰ εἶναι ἀποτέλεσμα κρίσεως ἑνὸς τεχνικοῦ ὀργάνου.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§146Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ διάταξις τῆς παραγρ. 5, ἡ ὁποία προβλέπει ἀπ’ εὐθείας ἀνάθεσιν τοῦ ἔργου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ δαμόκλειον σπάθην καὶ ἀνασταλτικὸν παράγοντα διὰ νὰ μελετηθῇ τὸ ἔργον ἀπὸ τοὺς πραγματικοὺς μελετητάς. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 5.

§147Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, προέχει δι’ ἐμὲ νὰ διαδηλώσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους διὰ τοὺς τιμητικοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξέφρασαν διὰ τὸ πρόσωπόν μου. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι διηρωτήθην διατὶ ἡ ἐκδήλωσις αὐτή, δεδομένου, ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐξαίρεσις εἰς τὴν ἐντιμότητα καὶ εὐθύτητα τῶν διαχειριζομένων τὰ κοινὰ ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀνεξαρτήτως τοῦ γενικοῦ κανόνος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου, διότι προσωπικῶς δι’ ἐμὲ εἶχον τὴν εὐγένειαν νὰ προβοῦν εἰς τὴν τιμητικὴν ἐκδήλωσιν οἱ κύριοι συνάδελφοι. Κύριε Πρόεδρε, ἐπέσυρε τὴν προσοχήν μου ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐπὶ τοῦ κινδύνου τῆς δημιουργίας πολλῶν διαφορῶν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας μὲ αἰτήσεις ἀκυρώσεως διὰ παράβασιν τῶν λεπτομερῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων αὑτῶν τὰ ὁποῖα προσδιορίζουν τὴν διαδικασίαν τῆς διενεργείας τῶν διαγωνισμῶν. Εἰς οὐδεμίαν ἄλλην περίπτωσιν ἐξ ὅσων ἐγὼ γνωρίζω περιελήφθησαν λεπτομερεῖς διατάξεις περὶ τοῦ τρόπου διενεργείας τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ διαγωνισμοῦ. Καὶ εἰς τὸν διαγωνισμὸν τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ μεγάρου Θεσ)κης, τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ὑπέβαλα εἰς τὴν Βουλὴν ἐν ἔτει 1956 ὡς Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης τότε, περιελήφθησαν καὶ ἐκεῖ λεπτομερεῖς διατάξεις περὶ τῆς διενεργείας τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ διαγωνισμοῦ. Δὲν ἐξικνοῦντο ὅμως αἱ λεπτομέρειαι τῶν διατάξεων ἐκείνων εἰς ὃ σημεῖον φθάνουν εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Μοῦ ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ λεπτομερὴς ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος νὰ δημιουργήσῃ πολλὰ προβλήματα. Ἐγὼ ἐπέμεινα εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ δεσμεύηται ἡ διοίκησις καὶ νὰ προσδιορίζῃ τὰς ἐνεργείας της μὲ τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀποτελέσει τὸ κείμενον τοῦ νόμου, παρὰ νὰ ὑπάρχῃ εὐρεῖα διακριτικὴ εὐχέρεια, ἡ ὁποία θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἀφετηρίαν οἱασδήποτε διαβολῆς. Ἀλλὰ καὶ ἡ λεπτομερὴς ἀναγραφὴ τῶν διατάξεων δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξασφαλισθῇ σύνθεσις καὶ τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν ὅρων τῆς ἀδιαβλήτου διενεργείας τοῦ διαγωνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ταχείας ὁπωσδήποτε ἐξασφαλίσεως τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ διαγωνισμοῦ. Τὶ λέγει τὸ ἄρθρον 11; Θὰ διεξαχθῇ ὁπωσδήποτε ὁ πανελλήνιος ἀρχιτεκτονικὸς διαγωνισμός. Θὰ ὑπάρξῃ δὲ κριτικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ ἀποφασίσῃ ἐὰν ὁ διαγωνισμὸς ἀπέδωσε τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα ἢ ὄχι. Εἰς ἥν περίπτωσιν, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς κριτικῆς ἐπιτροπῆς ὁ διαγωνισμὸς δὲν ἀπέδωσε τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα, τότε ὁ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δύναται νὰ πράξῃ τὰ ἀκόλουθα: Νὰ προκηρύξῃ νέον διαγωνισμόν. Καὶ θὰ προσφύγῃ εἰς τὸν νέον διαγωνισμὸν ὁ Ὑπουργός, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἕως τότε δὲν ἔχουν διαμορφωθῇ αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. Ἐὰν π.χ. μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης δὲν ἔχουν ἀπομακρυνθῇ αἱ φυλακαί, τὸ νοσοκομεῖον κρατουμένων καὶ αἱ γυναικεῖαι φυλακαί, ἐὰν δὲν ἔχουν καταβληθῇ αἱ ἀποζημιώσεις καὶ δὲν ἔχουν καταληφθῇ αἱ παρακείμεναι ἀπαλλοτριούμενοι ἰδιοκτησίαι, βεβαίως τότε θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν διενέργειαν δευτέρου διαγωνισμοῦ. Δύναται ἐπίσης ὁ Ὑπουργός, ἐὰν διαπιστώσῃ, ὅτι ἡ διενέργεια δευτέρου διαγωνισμοῦ ἢ θὰ καθυστερήσῃ τὴν πρόοδον τοῦ ἔργου ἢ δὲν πρόκειται νὰ προσδώσῃ ἀποτέλεσμα, ἐὰν ἐκ τῆς συμμετοχῆς τῶν τεχνικῶν δυνάμεων τῆς χώρας εἰς τὸν πρῶτον διαγωνισμὸν καταφαίνεται, ὅτι ἡ διενέργεια δευτέρου διαγωνισμοῦ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα δὲν πρόκειται νὰ δώσῃ ἄλλο ἀποτέλεσμα, ἔχει τὸ δικαίωμα ἢ νὰ ἐνεργήσῃ περιωρισμένον διαγωνισμὸν μεταξὺ ὡρισμένων ἀρχιτεκτόνων καὶ ἑταιρειῶν, ἢ νὰ προβῇ εἰς ἀπ’ εὐθείας ἀνάθεσιν τοῦ ἔργου εἰς ὡρισμένον ἀρχιτέκτονα ἢ ἑταιρείαν. Ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις θὰ προβῇ εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτήν; Τίποτε, ἀφοῦ πρῶτον ἡ κριτικὴ ἐπιτροπὴ ἀποφανθῇ, ὅτι ὁ πρῶτος διαγωνισμὸς δὲν ἀπέδωσε ἀποτέλεσμα. Διὰ τὴν προκήρυξιν καὶ διενέργειαν τοῦ διαγωνισμοῦ περὶ τοῦ ὁποίου προβλέπει ἡ παράγρ. 3, ἤτοι διὰ τὴν ἐνέργειαν διαγωνισμοῦ διὰ προσκλήσεως θὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 10 κατ’ ἀναλογίαν. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐν προκειμένῳ γνώμη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ εἰσήγησις τῆς τεχνικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἀλλὰ περὶ τῆς καταλληλότητος τοῦ ἀρχιτέκτονος ἢ τῆς ἑταιρείας, ἡ ὁποία θὰ κληθῇ νὰ μετάσχῃ εἰς τὸν διαγωνισμὸν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ γνωμοδότησις τοῦ Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Δὲν θὰ ἔχω ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ ἐν τούτῳ καθιέρωσιν συμφώνου γνώμης τοῦ Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων περὶ τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα παρέχουν ἐγγυήσεις, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν ἀποστολὴν αὐτήν. Ἔχει, περαιτέρω, τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργός, ἀντὶ τῆς ἐνεργείας τοῦ περιωρισμένου διαγωνισμοῦ διὰ προσκλήσεως, νὰ προβῇ καὶ εἰς ἀνάθεσιν ἀπ’ εὐθείας. Ἡ ἀνάθεσις ὅμως, γίνεται μετὰ γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων καὶ μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ. Βλέπετε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἀντιμετωπίσει ὅλας τὰς σχετικὰς περιπτώσεις καὶ νομίζω, ὅτι ἔχει ἐξασφαλίσει τὸ ἀδιάβλητον τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ λάβῃ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἐν ὄψει τῶν συνθηκῶν, ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ εὑρεθῇ μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τοῦ πρώτου διαγωνισμοῦ. Εὔχομαι ὁ Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος θὰ προΐσταται τοῦ Ὑπουργείου, κατὰ τὴν κρίσιν ἐπὶ τοῦ πρώτου διαγωνισμοῦ, νὰ ἔχῃ τὸ πλεονέκτημα τῆς ἐπιτυχοῦς λύσεως τοῦ προβλήματος, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ εὐθέως καὶ ἀμέσως εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ σχεδίου. Ἐὰν ὅμως, δὲν ἔχῃ τὸ εὐτυχὲς αὐτὸ ἀποτέλεσμα καὶ ἐὰν ἀποδειχθῇ ἀπὸ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ πρώτου διαγωνισμοῦ, ὅτι ἡ ἐνέργεια δευτέρου διαγωνισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ καλύτερον ἀποτέλεσμα ἢ καὶ ἐὰν ἐπείγῃ ἡ πρόοδος τοῦ ἔργου, ἢ θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν διενέργειαν τοῦ περιωρισμένου διαγωνισμοῦ διὰ προσκλήσεως ἢ θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀνάθεσιν ἀπ’ εὐθείας, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τὰς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω πρὸ ὀλίγου εἰς τὴν Βουλήν. Συμπληρῶ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 3 ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν εἶπον, δηλαδὴ ἡ κρίσις τοῦ Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων θὰ ἀπαιτῆται νὰ εἶναι σύμφωνος καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἔχῃ ἀντίρρησιν διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ.

§148Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ μεθ’ ὅσα ἐξέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπείσθημεν διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς παραμονῆς τῆς παραγράφου 5. Ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νὰ κριθῇ διαβλητὴ ἡ ἀπ’ εὐθείας ἀνάθεσις καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ νὰ ἀποθαρρύνῃ τοὺς μέλλοντας νὰ μετάσχουν εἰς τὸν διαγωνισμόν. Προκειμένου περὶ ἑνὸς τοιούτου μεγάλου ἔργου καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχιτεκτονικῆς καὶ πολεοδομίας, ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς εὑρεθῇ εἰς ἀδιέξοδον λόγῳ ἀποτυχίας καὶ τῶν τριῶν διαγωνισμῶν θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ καθυστερήσῃ ἕνα μῆνα καὶ νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ λύσῃ τὸ ἀδιέξοδον αὐτό, τὸ ὁποῖον πράγματι προέκυψεν ἐκ τῶν ὑστέρων, παρὰ νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάταξις τεθειμένη ἐκ τῶν προτέρων. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς νὰ εἶναι ὑποχρεωτικοὶ καὶ νὰ διαγραφῇ ἡ παράγρ. 5, προσαρμοζομένων ἀναλόγως καὶ τῶν λοιπῶν, ὡς εἶπον, εἰς τὴν πρώτην ὁμιλίαν μου.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11;

§150ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11 ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 12, δεκτόν;

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 ὁ κ. Ν. Ἀλαβάνος ἔχει τὸν λόγον.

§154Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν συγκρότησιν τῆς Ἐπιτροπῆς τὰ μέλη διορίζονται ἐξ ὀφίτσιο ἐξαιρέσει τοῦ Συμβούλου τῆς Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Ἀρεοπαγίτου. Νὰ προστεθῇ, ὅτι καὶ ὁ Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας καὶ ὁ Ἀρεοπαγίτης διορίζονται ἀπὸ τὰ οἰκεῖα Σώματα.

§155Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Λυκουρέζου καὶ Βασιλάκου, ὅπως προστεθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὁ Πολεοδόμος Διευθυντὴς τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ἡ γνώμη τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι χρήσιμος.

§156Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τῶν κ. συναδέλφων ὅπως προστεθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὁ Δ)ντὴς τῆς Πολεοδομίας Δήμου Ἀθηναίων. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ὁ Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας καὶ ὁ Ἀρεοπαγίτης νὰ ὁρίζωνται ἀπὸ τοὺς προέδρους τῶν Σωμάτων.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13;

§158ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 14. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης ἔχει τὸν λόγον.

§160Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 14 ὁμιλεῖ διὰ τὴν ἐκπόνησιν ὁριστικῶν μελετῶν καὶ τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ βραβευθέντος ἀρχιτέκτονος διὰ τὴν ἐκπόνησιν αὐτῶν. Ὁ Ἀρχιτέκτων ὅμως τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιτελεσθῇ ἡ μελέτη, δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε πρέπει νὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου, ὡς προβλέπει τὸ σχέδιον νόμου. Εἶναι λάθος νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ νὰ μὴ ἔχῃ γνώμην ὁ ἀρχιτέκτων, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν μελέτην. Αἱ λεπτομέρειαι τοῦ σχεδίου, τὰ σχέδια τῶν λεπτομερειῶν θὰ γίνουν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, καὶ πρέπει νὰ ἐκπονηθοῦν ἀπὸ τὸν μελετητὴν τοῦ ἔργου. Θὰ εἶναι λάθος νὰ ἀπομακρυνθῇ ὁ δημιουργὸς ἀρχιτέκτων, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν μελέτην καὶ ἐνεπνεύσθη ὡρισμένας διαμορφώσεις χωρὶς νὰ τὰς δώσῃ εἰς σχέδια λεπτομερειῶν. Ὁ βραβευθεὶς ἀρχιτέκτων ἂν εἶναι δύσκολον νὰ ἀναλάβῃ ἀποκλειστικῶς τὴν ἐπίβλεψιν ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου, εἶναι ὅμως ἀπαραίτητον νὰ εἶναι σύμβουλος τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία θὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον. Διότι μόνον ὁ δημιουργὸς τοῦ ἔργου εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰς λεπτομερείας καὶ νὰ ἐκτελέσῃ αὐτὰς συμφώνως μὲ τὰς ἐμπνεύσεις του. Εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν προκειμένου περὶ τοιούτων μεγάλων ἔργων μὲ ἀξιώσεις, ἀπομακρύνεται κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ὁ μελετήσας αὐτό. Τὰ Παλαιὰ Ἀνάκτορα, τὰ ὁποῖα μετερρυθμίσθησαν εἰς Βουλὴν καὶ Γερουσίαν τὸ 1930, ἔγιναν ἀπὸ τὸν ἀρχιτέκτονα Α. Κριεζῆν, ὁ ὁποῖος ἦτο μελετητὴς καὶ ἐπιβλέπων εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, ὅταν πρόκειται περὶ ἔργων μνημειακῶν καὶ σοβαρῶν, ὁ ἀρχιτέκτων, ὁ ἐκτελεστὴς τῆς μελέτης ἔχει γνώμην καὶ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς μελέτης του.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14;

§162ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτόν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 15, ὁ κ. Ν. Κιτσίκης ἔχει τὸν λόγον.

§164Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 15 προβλέπει τὰς στατικάς, μηχανικάς, ἠλεκτρολογικὰς καὶ εἰδικὰς μελέτας κλπ.

§165Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν διακοπήν, διότι ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ἠλιόπουλον, ὅτι ὅλα αὐτὰ ἀφοροῦν τὴν μελέτην τοῦ ἔργου καὶ ὄχι τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ κατὰ τὴν διαδικασίαν, ἡ ὁποία προβλέπεται διὰ τὰ ἔργα τοῦ Δημοσίου. Εἴμεθα εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης.

§166Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Ἐννοῶ τὴν ἐπίβλεψιν τῆς ἐκτελέσεως καὶ ὄχι τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ μὲ διαγωνισμὸν ἀπὸ ἐργολάβον ποὺ θὰ προκριθῇ ὡς συμφερώτερος. Ἡ ἐπίβλεψις τῆς ἐκτελέσεως νὰ εἶναι ἀντικείμενον τοῦ μελετητοῦ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θέλῃ συμμετοχὴν τοῦ μελετητοῦ, κάμνει λάθος τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ τραγικὰ ἀποτελέσματα. Ἀλλὰ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 15, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι αἱ στατιστικαί, μηχανολογικαὶ καὶ ἠλεκτρικαὶ μελέται ἀνατίθενται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ αὗται πρέπει νὰ εἶναι ἀντικείμενον διαγωνισμοῦ. Διότι ἡ στατικὴ μελέτη μπορεῖ νὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν διαφορετικὴν τολμηροτέραν διαρρύθμισιν χώρων. Τὸ ἴδιον ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ καὶ διὰ τὴν μηχανολογικὴν καὶ ἠλεκτρικὴν μελέτην τῶν διαγωνισμῶν αὐτῶν· ὁ σκοπὸς εἶναι νὰ προκύψουν λύσεις τῆς διαρρυθμίσεως τῶν χώρων ἢ τῶν μηχανολογικῶν ἐγκαταστάσεων ἢ τοῦ φωτισμοῦ καὶ θερμάνσεις ἀρτιώτεραι περισσότερον συγχρονισμέναι μὲ τὴν σημερινὴν ἐπιστήμην.

§167Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δέχομαι ὅπως προστεθῇ μετὰ γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15, ὡς συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ἐγένετο δεκτόν, ὡς συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 16 δεκτόν;

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 16, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 17 δεκτόν;

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 17, ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 18 δεκτόν;

§175ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 19. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§177Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποστηρίξω καὶ πάλιν τροπολογίαν ἥτις ἐγένετο παμψηφεὶ δεκτὴ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐγένετο μακρὰ καὶ διεξοδικὴ συζήτησις ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ τροπολογία ἀφορᾷ τὰ ὑπὸ ἀπαλλοτρίωσιν ἀκίνητα τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τὴν εἰδικὴν μεταχείρισιν ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ ὑπάρξῃ διὰ τὰς ὀλίγας αὐτὰς περιπτώσεις. Ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς ὑπαλλήλων θὰ μείνῃ ἄνευ στέγης συνεπεία τῶν ἀπαλλοτριώσεων. Αὐτὴν τὴν περίπτωσιν προβλέπει ἡ τροπολογία. Δηλαδὴ ὁ Ὀργανισμὸς νὰ ὑποχρεωθῇ εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν ὀφειλομένων φόρων μεταβιβάσεως ὡς καὶ διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἑτέρων οἰκιῶν, ἀλλὰ μόνον μέχρι τοῦ ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως ποὺ θὰ ἐπιδικασθῇ. Ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν μου, τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀφορᾷ περίπτωσιν πτωχῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων.

§178Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Γνωρίζουν οἱ ἀξιότιμοι, κύριοι συνάδελφοι, πόσον ἐκτιμῶ τὰς ἀπόψεις των καὶ πρέπει νὰ πιστεύουν ἰδιαιτέρως, ὅτι λυποῦμαι διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τοὺς δυσαρεστήσω. Δὲν πρόκειται φυσικὰ νὰ τοὺς ἐκδικηθῶ διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς ψηφίσεως τοῦ σχεδίου Ν. Δ. Πρέπει νὰ τὸ πιστεύσουν. Ἀντιθέτως, εἶχον καὶ ἐγὼ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ φανῶ χρήσιμος εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνων τῶν προσώπων, περὶ τῶν ὁποίων πρόκειται, ἔτι δὲ πλέον καὶ εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν —μερικωτέραν κατηγορίαν— τῶν προσώπων τούτων πρὸς τὰ ὁποῖα ἔχω ἀποδείξει τὰ αἰσθήματα τὰ ὁποῖα μὲ κατέχουν. Λυποῦμαι ὅμως, διότι δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ προβῶ εἰς διακρίσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀποζημίωσις τῶν ἀπαλλοτριουμένων κτημάτων καθορίζεται διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ, καθ’ ὃν τρόπον ἐπιβάλλει τὸ Σύνταγμα καὶ διαγράφει ἡ σχετικὴ νομοθεσία. Εἶναι γεγονός, ὅτι, τοὐλάχιστον ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου Συντάγματος, τοῦ ὁποίου εἰσηγητὴς ὑπῆρξεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐκ Λεβαδείας, καὶ κατὰ τὰ τελευταῖα κυρίως ἔτη, ἡ ἀποζημίωσις τὴν ὁποίαν καθορίζουν τὰ δικαστήρια εἶναι πλήρης καὶ καλύπτει ἀπολύτως τὴν θυσίαν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ὑπὲρ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ὁ ἀπαλλοτριούμενος τῆς ἰδιοκτησίας του ἰδιοκτήτης. Ἐὰν ἐγένετο ἐξαίρεσις προκειμένου περὶ τῶν ἀπαλλοτριώσεων διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου τῶν Ἀθηνῶν, εὐλόγως θὰ ἐδημιουργεῖτο τὸ παράπονον ὅλων τῶν ἄλλων ἰδιοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι πλήσσονται μὲ ἀπαλλοτριώσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ πλήθους τῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα ἐκτελοῦνται τὴν ἐποχὴν αὐτήν, εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ ὅλους τοὺς φορεῖς τῆς ἐκτελέσεως τῶν Δημοσίων ἔργων. Πέραν αὐτοῦ, ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τοὺς φόρους τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἰδιοκτητῶν ἀπαλλοτριουμένων ἀκινήτων, διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἄλλου ἀκινήτου, μέχρι τῆς ἀξίας τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος, βεβαίως θὰ εὑρίσκηται σύμφωνος μὲ τὴν στεγαστικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ τὸ Κράτος προκειμένου περὶ τῶν ὑπαλλήλων. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Κράτος ἔχει ἐξαιρέσει τῆς φορολογίας τὴν στέγην τὴν μέχρι 300.000 δρχ., τὴν ὁποίαν ἀποκτᾷ ὁ ὑπάλληλος ἢ ὁ συνταξιοῦχος. Καὶ ἤμην πρόθυμος νὰ δεχθῶ διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς δικαστικοὺς ἰδιαιτέρως, τὴν ἐξαίρεσιν αὐτὴν ὄχι μόνον μέχρι τῶν 300.000, ἀλλὰ μέχρις ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως. Ποία θὰ ἦτο ὅμως ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημα ἄλλου ἰδιοκτήτου, ἑνὸς ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου, ὑπαλλήλου ἰδιωτικοῦ καταστήματος, ἑνὸς μικροεπαγγελματίου, ὁ ὁποῖος ἐπίσης χάνει τὴν ἰδιοκτησίαν του μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ εὑρίσκεται καὶ ἐκεῖνος εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ ἄλλην ἰδιοκτησίαν μὲ τὸ τίμημα τῆς ἀπαλλοτριώσεως; Ἐκεῖνος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καταβάλῃ φόρον ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ τιμήματος τῆς νέας οἰκοδομῆς, εἴτε ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ ποὺ θὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τὴν ἀποζημίωσιν, ἐνῷ ἀντιθέτως, ὁ δημόσιος ὑπάλληλος θὰ ἀπαλλαγῇ τῆς φορολογίας διὰ τὸ μέχρι τῶν 300.000 δραχμῶν ποσὸν καὶ θὰ φορολογηθῇ διὰ τὸ ἐπὶ πλέον. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ τὴν λύπην μου, νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι ὑπέβαλον.

§179Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 19, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς παραγρ. 1 παρέχει εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τὸ δικαίωμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἀκινήτων, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ καὶ προστεθῇ παράγραφος, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἀκινήτων ἀνηκόντων εἰς Κοινότητας καὶ περιελθόντα εἰς ταύτας κατόπιν κληροδοτήματος. Τὴν προσθήκην τὴν ὁποίαν ζητῶ, τὴν ζητῶ διὰ τὴν περίπτωσιν, ἡ ὁποία προέκυψε μὲ τὴν ἀνέγερσιν Δικαστικοῦ Μεγάρου εἰς Ἰωάννινα. Ἡ προσθήκη τῆς παραγράφου δύναται νὰ κριθῇ ὡς ἀντισυνταγματική.....

§180Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἀντιμετωπίζεται εἰς τὰ Ἰωάννινα ἡ ἀνέγερσις Δικαστικοῦ Μεγάρου. Εἰς μίαν παλαιοτέραν περίοδον, ὅτε διηύθυνα πάλιν τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, εἰς μετάβασίν μου ἐκεῖ καὶ συνοδευόμενος καὶ ἀπὸ βουλευτὰς τῆς περιφερείας Ἰωαννίνων, ἐπεσκέφθην τὸν χῶρον ἐκεῖνον. Πρόκειται περὶ χώρου, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὸ Ταμεῖον Ὁδοστρωμάτων, εὑρίσκεται δὲ ἀπέναντι τοῦ Διοικητηρίου καὶ ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν εἶναι ἐπαρκὴς διὰ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον. Ἀνεζητήθη προσαύξησις τοῦ χώρου, κατέληξαν δὲ οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ θέματα αὐτὰ καὶ οἱ βουλευταὶ Ἰωαννίνων, ὁ κ. Ἀβέρωφ καὶ ὁ κ. Φρόντζος καὶ οἱ ἄλλοι ἐκπρόσωποι τῆς περιφερείας καὶ ἡ Τεχνικὴ Ὑπηρεσία —ὁ Διευθυντὴς αὐτῆς κ. Κροκιδᾶς, ὁ Πρόεδρος Ἐφετῶν καὶ Εἰσαγγελεὺς— εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπαλλοτρίωσις παρακειμένης ἰδιοκτησίας, ἡ ὁποία εὑρίσκεται μάλιστα εἰς ἐπικλινῆ πως θέσιν καὶ ἡ ὁποία ἀνῆκεν εἰς πολίτην ἀπουσιάζοντα ἀπὸ μακροῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπληροφορήθημεν, προσφάτως ἀσχοληθέντες καὶ πάλιν μὲ τὸ θέμα αὐτό, ὅτι ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ παρακειμένου ἐκείνου χώρου εἶχεν ἀποθάνει καὶ ὅτι διὰ διαθήκης του ἢ δωρεᾶς, εἶχεν ἀφήσει τὴν ἔκτασιν ἐκείνην εἰς τὴν κοινότητα τῆς γεννήσεώς του, εἰς μίαν κοινότητα τῆς περιφερείας Ἰωαννίνων. Ἀνέκυψε τὸ ζήτημα ἂν τὸ ἀκίνητον αὐτὸ ὑπόκειται εἰς ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν. Τὸ πρᾶγμα συζητεῖται καὶ ἔχει ὑποβληθῆ ἐρώτημα εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, τοῦ ὁποίου ἀναμένεται ἡ ἀπάντησις. Ἐὰν κατὰ τὸ Σύνταγμα χωρῇ ἀναγκαστικὴ ἀπαλλοτρίωσις, θὰ προχωρήσωμεν, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Κοινότης ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μὲ τὸ Εἰδικὸν Ταμεῖον. Ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπαλλοτρίωσις, οἱαδήποτε διάταξις, τιθεμένη εἰς τὸν νόμον, οὐδὲν δύναται νὰ προσθέσῃ. Καὶ ἀντιθέτως περιττεύει ἡ προσθήκη διατάξεως, ἐὰν χωρῇ κατὰ τὸ Σύνταγμα ἀπαλλοτρίωσις.

§181Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἄφησε νὰ συμπληρώσω τὰς σκέψεις μου. Τὸν εὐχαριστῶ διὰ τὰς πληροφορίας, ἀλλὰ ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ τοῦ δώσω μίαν πληροφορίαν. Ὁ κ. Ἀβέρωφ οὐδέποτε ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα. Μόνον ὁ κ. Φρόντζος τὸ ἐφρόντισε καὶ εἰς αὐτὸν ὀφείλεται ἡ ἐκδήλωσις τῶν ἐνεργειῶν σας.

§182Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ ἀμφισβήτησις τοῦ ἐνδιαφέροντος οἱουδήποτε διὰ τὸν τόπον του, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει. Ὀφείλω ὅμως νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ καὶ τηλεφωνικῶς καὶ διὰ προσωπικῶν παραστάσεων ἐπεδίωξε τὴν προώθησιν τοῦ θέματος, ὅπως ὁ κ. Φρόντζος καὶ ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι τῆς περιφερείας Ἰωαννίνων. Ὁ κ. Φρόντζος καὶ ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μὲ ἀπησχόλησε μὲ θέματα Ἠπειρωτικὰ εἶναι δὲ γνωστὴ ἡ γενικωτέρα, εἰς τὸν τομέα τοῦτον, δρᾶσις του.

§183Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ ὑπεραμυνθῆτε τοῦ κ. Ἀβέρωφ, ὡς συνάδελφός του, ἀλλ’ ἐξ ὅσων γνωρίζω, ὁ μόνος ποὺ ἐξεδήλωσεν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν πόλιν τῶν Ἰωαννίνων εἶναι ὁ κ. Φρόντζος. Εἰς τὸν κ. Φρόντζον ὀφείλεται ἡ προβολὴ τῆς Δωδώνης, ἡ ἵδρυσις ὑπαιθρίου θεάτρου καὶ ἄλλων ἔργων τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον του διὰ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον Ἰωαννίνων. Ἐὰν ἐξ ἀντιδράσεως σᾶς ἠνώχλουν οἱ ἰδιαίτεροι τοῦ κ. Ἀβέρωφ, τοῦτο δὲν σημαίνει ἐνδιαφέρον. Διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, ὑπεστήριξα, ὅτι ἐὰν ἐκ τοῦ Συντάγματος ὑπάρχῃ ἀδυναμία ἀπαλλοτριώσεως, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν ὑπερακοντίσωμεν δι’ ἀνταλλαγῆς δι’ ἄλλου οἰκήματος, ἀνήκοντος εἰς τὸ Δημόσιον. Ὑπάρχουν εἰς τὰ Ἰωάννινα καὶ δύνανται νὰ δοθοῦν εἰς τὴν Κοινότητα τοῦ διαθέτου. Περαιτέρω, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν, τῶν ὁποίων τὰ ἀκίνητα θὰ ἀπαλλοτριωθοῦν, νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον, ἡ ἀποζημίωσις νὰ συνδυασθῇ καὶ νὰ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν ὑπεραξίαν, τὴν ὁποίαν θὰ εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον ἐκ τῶν πέριξ ἀκινήτων. Ὑπεβλήθη καὶ εἰς ὑμᾶς τὸ αἴτημά των. Ἀλλὰ τὸ ὑπενθυμίζω κατὰ παράκλησιν τοῦ ναυάρχου κ. Τούμπα καὶ τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ κ. Γ. Μελᾶ. Πρέπει δὲ νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς τὴν ὑπεραξίαν τῶν χώρων αὐτῶν, θὰ συμβάλουν καὶ τὰ οἰκόπεδα τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαλλοτριωθοῦν, ἀφοῦ ἐπ’ αὐτῶν θὰ κτισθῇ τὸ μεγάλο μέγαρον, ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ προέλθῃ ἡ ὑπεραξία τῶν πέριξ οἰκοπέδων. Ἐπὶ πλέον, ὀρθὸν εἶναι, ἂν δὲν θέλετε νὰ τοὺς καθορίσητε εἰς τὸ διπλάσιον τὴν ἀξίαν, νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημά των μὲ ἀνταλλαγὴν μὲ οἰκόπεδα τῶν παραπηγμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὴν αὐτὴν Λεωφόρον Ἀλεξάνδρας, πλησίον τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ. Ἀνήκουν εἰς τὸ Δημόσιον καὶ δίκαιον εἶναι νὰ ἱκανοποιηθοῦν μὲ οἰκόπεδα τῆς αὐτῆς ἀξίας οἱ ἀποβαλλόμενοι ἀπὸ τὰ κτήματά των, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἀνοικοδομηθῇ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον.

§184Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἔλαβον οἱ συμπολῖται σας διπλῆν ἀποζημίωσιν διὰ τὴν ἀξίαν τῶν ἀγρῶν των, οἱ ὁποῖοι ἀπηλλοτριώθησαν; Μόνον εἰς τὸν Μέγδοβα ἔγινε αὐτό, διότι οἱ κάτοικοι ἀπὸ τὸ βουνὸ κατέβηκαν πρόσφυγες εἰς τὴν πεδιάδα.

§185Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἂς ἀναγνωρισθῇ τὸ δικαίωμα καὶ ἂς εἰσπράξουν τὴν διαφοράν, ὅταν τὸ Κράτος θὰ εἰσπράξῃ τὴν ὑπεραξίαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν ὑποβληθέντων αἰτημάτων τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ὅπου θὰ γίνῃ τὸ μέγαρον, διότι ἀνησυχοῦν καὶ ἔχουν δίκαιον ν’ ἀνησυχοῦν.

§186Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀπήντησα.

§187Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐκ τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου εἰς τὴν Λεωφόρον Ἀλεξάνδρας, ἄλλοι θὰ πλουτίσουν, διότι τὰ ἀκίνητα αὐτῶν θὰ λάβουν ὑπεραξίαν, ἄλλοι δὲ θὰ ζημιωθοῦν, διότι τὰ ἀκίνητα αὐτῶν θὰ ἀπαλλοτριωθοῦν καὶ θὰ πληρωθοῦν μὲ χαμηλὰς τιμάς. Τὰ αἰτήματα λοιπὸν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ὧν ἐπίκειται ἡ ἀπαλλοτρίωσις καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι εὔλογα, κ. Ὑπουργέ, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸ νὰ τὰ ἀπορρίψετε χωρὶς συζήτησιν.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 19;

§189ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 19 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 20 δεκτόν;

§191ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 20 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει, Ἄρθρον 21, ὁ κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, ἔχει τὸν λόγον.

§193Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ τῶν παραγράφων 1 καὶ 2 προβλέπεται ἡ δυνατότης προσλήψεως δαπάναις τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐπὶ συμβάσει, διοικητικοῦ καὶ τεχνικοῦ προσωπικοῦ διὰ τὴν προώθησιν τοῦ ἔργου τῆς κατασκευῆς τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου καὶ τὴν ταχυτάτην ἀπομάκρυνσιν τῶν φυλακῶν «Ἀβέρωφ» καὶ τοῦ νοσοκομείου τῶν κρατουμένων. Δὲν προβλέπονται ὅμως τὰ προσόντα τῶν ὑπαλλήλων. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ποιεῖται ὑπόδειξιν καὶ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. Δι’ ὃ προτείνω ὅπως περιληφθῇ διάταξις.

§194Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Περιελήφθη διάταξις σχετικὴ εἰς τὸ τέλος τῆς δευτέρας παραγράφου, σύμφωνα μὲ τὴν παρατήρησιν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ.

§195Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐδῶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ πρότασις τοῦ κ. Κιτσίκη, διὰ τὸν ἀρχιτέκτονα, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκπονήσῃ τὸ σχέδιον.

§196Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀκόμη εὑρισκόμεθα εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐγκαταλείψεως τοῦ χώρου. Δὲν ἐφθάσαμεν εἰς τὴν κατασκευήν.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 21 δεκτόν;

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 21 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 22 καὶ 23).

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 24. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§201Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κατὰ τὴν παράγραφον 6 ἐπιτρέπεται ἡ διάθεσις ἐκ τοῦ ἐσόδου τοῦ μεγαροσήμου ποσοῦ διὰ σκοποὺς ἄλλους, πέραν ἐκείνων, διὰ τοὺς ὁποίους ἔχει ἐφαρμοσθῆ τὸ μεγαρόσημον. Ἡ δαπάνη τῆς βιβλιοδετήσεως ἢ τῆς ἀγορᾶς βιβλίων, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου καὶ νὰ μὴ ἐπιβαρύνῃ τὸν λογαριασμὸν τοῦ εἰδικοῦ τούτου Ταμείου.

§202Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ἐπιβάλλομεν τὴν δαπάνην αὐτήν, εὐχέρειαν παρέχομεν εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ταμείου, διότι καὶ αἱ πιστώσεις τοῦ Δημοσίου παρέχονται εἰς ὡρισμένας περιόδους καὶ δυσχερὴς εἶναι ἡ ἀπορρόφησις. Αἱ πιστώσεις αὗται εἶναι ἀσήμαντοι, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι πάντοτε εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Δικαστηρίων. Παρέχεται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν διοίκησιν τῶν εἰδικῶν Ταμείων νὰ διαθέτουν πιστώσεις διὰ τὸν πλουτισμὸν τῆς βιβλιοθήκης καὶ διὰ βιβλιοδέτησιν. Τί σημαίνει αὐτό; Ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικαστηρίου, ὁ Εἰσαγγελεύς, ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου, τρεῖς δηλαδὴ δικαστικοὶ καὶ ὁ νομομηχανικὸς καὶ ἕνας ἄλλος, θὰ ἀποφασίσουν καὶ ἐκ τῶν πόρων τοῦ Ταμείου αὐτοῦ θὰ διαθέσουν ποσόν τι διὰ τὰς ἀνάγκας αὐτὰς τῆς βιβλιοθήκης. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας —σεῖς δὲν δικηγορεῖτε καὶ δὲν γνωρίζετε τὰς ἀνάγκας τῶν Δικαστηρίων— ὅτι αὐτὸ θεραπεύει ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας ὅλων τῶν Δικαστηρίων.

§203Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Γνωρίζω τὰς ἀνάγκας καὶ τὸν σκοπὸν ποὺ θὰ ἔλθῃ νὰ ἐξυπηρετήσῃ αὐτὴ ἡ διάταξις. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν πρέπει τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ μεγαροσήμου νὰ διατίθεται δι’ ἄλλον σκοπὸν ἐκτὸς ἀπὸ ἐκεῖνον, διὰ τὸν ὁποῖον ἔχει ἐπιβληθῆ. Διὰ τῆς παραγράφου 8 ὁρίζεται ἡ ἐκποίησις τοῦ οἰκήματος ποὺ εἶναι ἐγκατεστημένον τὸ Ἀναμορφωτήριον Θηλέων Ἀθηνῶν πρὸς μεταφορὰν του ἐκτὸς τῆς πόλεως. Προβλέπεται δὲ ἡ κατάθεσις τῶν ἐκ τῆς ἐκποιήσεως χρημάτων εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Θὰ ἔπρεπε τὰ χρήματα νὰ κατατίθενται εἰς τὴν Τράπεζαν διὰ νὰ ἀποδίδουν τόκον.

§204Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸς εἶναι ὁ τίτλος τοῦ λογαριασμοῦ. Τὰ χρήματα θὰ κατατίθενται εἰς τὴν Τράπεζαν.

§205Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ νὰ ἀποδίδουν τόκον, κ. Ὑπουργέ. Περαιτέρω, ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς διατάξεως τῆς ἀφορώσης τὸ ἀναμορφωτικὸν Κατάστημα. Θὰ πρέπει τὸ νέον οἰκόπεδον νὰ ἀγορασθῇ εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὴν ἐκποίησιν τοῦ παλαιοῦ, διότι ἄλλως μὲ τὴν συνεχῶς αὐξανομένην ἀξίαν τῶν οἰκοπέδων, τὸ εἰσπραχθησόμενον ποσὸν θὰ ἐξανεμισθῇ ἐὰν παραμείνῃ ἐπὶ μακρὸν εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν ἀγορὰν ἄλλου ἀκινήτου. Περαιτέρω, κ. Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀποδεχθῆτε μίαν τροπολογίαν τῶν συναδέλφων κ.κ. Χριστοπούλου, Σαμαρᾶ κλπ., ἀναφερομένων εἰς τὴν ἔνταξιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑποθηκοφυλακείου Ἀθηνῶν.

§206Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θέμα ὑπαλληλικὸν οἱουδήποτε κλάδου δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀντιμετωπίσω μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον.

§207Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ τώρα, κ. Ὑπουργέ, ἔρχομαι εἰς μίαν τροπολογίαν μου, τὴν ὁποίαν δὲν ἐδέχθητε εἰς τὸ σχέδιον νόμου περὶ δικηγόρων, διὰ νὰ τὴν μελετήσητε. Εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ Συμβούλου τῆς Ναυτικῆς Δικαιοσύνης, ὅστις δὲν θέλει νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Νομικῶν, διότι δὲν θὰ συνταξιοδοτηθῇ ὑπὸ τούτου ποτέ, διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρύνεται ἀδίκως.

§208Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Οὔτε θέματα δικηγόρων ἢ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῶσιν εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο.

§209Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀφῆστε, κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς ὁλοκληρώσω τὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον σήμερον εἶμαι πλήρως ἐνημερωμένος. Ὁ ἐνδιαφερόμενος δικαστικὸς σύμβουλος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κλάδον τῶν Συμβούλων Ναυτικῆς Δικαιοσύνης εἰς μεγάλην ἡλικίαν καὶ ὅταν ἐξέλθῃ τῆς ὑπηρεσίας θὰ ἔχῃ 17 ἐτῶν μόνον ὑπηρεσίαν ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ Τ.Σ.Ν. καὶ συνεπῶς δὲν πρόκειται νὰ λάβῃ σύνταξίν τινα ἐκ τούτου. Δι’ αὐτό, δίκαιον εἶναι νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν πρὸς αὐτὸ εἰσφορῶν.

§210Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὄχι διὰ νὰ συζητήσω τὴν τροπολογίαν, ἀλλὰ ἀπὸ ἁπλῆν περιέργειαν ἐρωτῶ, πρὶν εἰσέλθῃ εἰς τὸ Δικαστικὸν Σῶμα τί ἐργασίαν ἔκαμνε προηγουμένως;

§211Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἦτο ἀξιωματικὸς Οἰκονομικὸς Β.Ν. καὶ μετετάχθη προσφάτως εἰς τὴν Ναυτικὴν Δικαιοσύνην.

§212Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τότε θὰ λάβῃ σύνταξιν ἀπὸ τὸ Δημόσιον.

§213Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς καλεῖται νὰ καταβάλῃ εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν εἰσφοράν, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν θὰ λάβῃ ἐκ τούτου σύνταξιν. Προσῆλθεν λοιπὸν εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν καὶ ἐζήτησε νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν εἰσφορῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀνταπόδοσις καὶ οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Ταμείου Νομικῶν τοῦ εἶπον, ὅτι εἶναι πρόθυμοι νὰ τοῦ ἱκανοποιήσουν τὸ αἴτημα ἐὰν τὸ ἐπιτρέψῃ ὁ νόμος. Σᾶς παραδίδω, κ. Ὑπουργέ, τὴν τροπολογίαν καὶ σᾶς παρακαλῶ πολὺ νὰ τὴν μελετήσητε, ἵνα εἰς προσεχὲς νομοσχέδιον τὴν υἱοθετήσητε καὶ τὴν περιλάβητε.

§214Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Παρακαλῶ πολύ, κ. Ὑπουργέ, νὰ μᾶς διευκρινίσητε διατὶ γίνεται εἰδικὴ μνεία διὰ τὸ ποσοστὸν 10%. Μήπως ὑπῆρξε καμμία ἀμφισβήτησις;

§215Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μάλιστα.

§216Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Περαιτέρω, ἐὰν ψηφίσωμεν τὴν παράγραφον 6, τότε ἡ ἐπιχειρηματολογία, ὅτι οἱ δικηγόροι πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν εἰς θυσίας καταπίπτει. Διότι κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, ἔστω καὶ μὲ μικρὰ ποσά, θὰ ἀπορροφήσωμεν τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων. Κάμνομεν πολὺ κακὴν ἀρχήν. Σήμερον ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξόδων βιβλιοδεσίας, αὔριον θὰ ἐξυπηρετήσωμεν ἄλλας ἀνάγκας καὶ οὕτω θὰ ἀπομακρύνωμεν τὸν χρόνον τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 6 καὶ νὰ μεριμνήσῃ περὶ αὐτῶν τὸ Δημόσιον.

§217Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω ἐὰν ἡ αʹ παράγραφος τοῦ διατάγματος τοῦ 1935 ἀφορᾷ τὴν ἐπιβολὴν τῶν ἰδίων ἐπιβαρύνσεων ποὺ ἰσχύουν καὶ διὰ τὰς ἄλλας πόλεις, ὅπου ὑπάρχουν Δικαστικὰ Μέγαρα.

§218Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Βεβαίως.

§219Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μερικαὶ πόλεις ἐνδεχομένως δύνανται νὰ ἀνταποκριθοῦν. Εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Θεσπρωτίας ὅμως, ὑπάρχουν 10 δικηγόροι ἐν ὅλῳ καὶ αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἐπιβαρύνωμεν, διότι δὲν ἀντέχουν εἰς τοιαύτας ἐπιβαρύνσεις. Δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἐπιβάλωμεν ἐφ’ ὅσον τὸ Διοικητήριον περιλαμβάνει καὶ τὰς αἰθούσας τοῦ Δικαστηρίου καὶ τὰ γραφεῖα τῶν δικαστῶν. Πρόκειται περὶ πτωχοτάτης περιφερείας, ἡ ὁποία ἔχει περιέλθει εἰς μεγάλην πενίαν. Διότι λόγῳ τῆς εὐημερίας τῆς Κυβερνήσεως, 5.000 ἐργάται ἔφυγαν διὰ τὴν Γερμανίαν. Κρίσις ἐδημιουργήθη καὶ εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ εἰς τοὺς δικηγόρους εἰς τὸν τόπον. Πέραν αὐτοῦ, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς διατάξεως ἐκείνης, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ Ταμεῖα ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων καὶ τὰς φυλακάς. Εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἰωαννίνων αἱ φυλακαὶ εὑρίσκονται εἰς τὸ κέντρον καὶ θεωροῦνται Βαστίλλη. Δὲν ὑπάρχει ἀθλιέστερον οἴκημα εἰς ἄλλην πόλιν ποὺ νὰ λέγεται φυλακή, ὅμοιον μὲ τὰς φυλακὰς Ἰωαννίνων ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως.

§220Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό;

§221Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ ἄρθρον 24 ὁμιλεῖ περὶ ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου καὶ φυλακῶν.

§222Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ὁμιλεῖ περὶ τῶν Ἰωαννίνων τὸ ἄρθρον 24.

§223Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁμιλεῖ ὅμως, περὶ κρατικῶν φυλακῶν.

§224Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τότε ἕκαστος δύναται νὰ ὁμιλῇ διὰ τὴν περιφέρειάν του.

§225Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐγὼ μίαν ἐρώτησιν ὑπέβαλον.

§226Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐὰν νομίζετε, ὅτι αὐτὸ συμβάλλει εἰς τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς Βουλῆς, ἂς προχωρήσωμεν.

§227Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν κάμνω ἔλεγχον. Ἐγὼ ἀπάντησιν ἐζήτησα.

§228Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν θὰ σᾶς κακοφανῇ ἡ ἀπάντησις.

§229Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μάλιστα.

§230Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, ἐσημείωσα μὲ προσοχὴν τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Ζορμπᾶ, ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τοῦ συγχρονισμοῦ τῆς ἐκποιήσεως τοῦ κτιρίου καὶ τῆς ἀποκτήσεως τοῦ νέου οἰκοπέδου καὶ ὑποθέτω, ὅτι ὅσοι χειρισθοῦν τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία, θὰ καταβάλουν πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ νὰ μὴ ἐπέλθῃ ζημία εἰς τὸ Δημόσιον. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν καὶ δὲν θὰ ἔχω λόγον νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 6 καὶ ἐπαφίεμαι εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλή, εὐτυχῶς, ἀποτελεῖται κατὰ μέγιστον μέρος ἀπὸ δικηγόρους καὶ δὴ τῶν ἐπαρχιῶν, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ κρίνουν, ἐὰν εἶναι χρήσιμος ἡ διατήρησις τῆς διατάξεως αὐτῆς ἢ ὄχι. Εἰς τὴν παράγραφον 8, καίτοι τὸ πρᾶγμα εἶναι σαφές, διὰ νὰ διευκρινισθῇ περισσότερον ἡ φράσις «καθισταμένης ἐφεξῆς καὶ καθ’ ἑαυτὴν ἀνεφίκτου τῆς ἱκανοποιήσεως ἀναγκῶν τῆς Σωφρονιστικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὸ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Π. Κυριακοῦ 4 ἀκίνητον», προστεθῇ τὸ ἑξῆς: «Εἰς τὸ ἐντὸς τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν». Ἐπίσης, εἰς ὃ σημεῖον ἀναγράφεται ἐν συνεχείᾳ «ἤτοι τὴν ἀνέγερσιν Ἀναμορφωτικοῦ Καταστήματος Ἀνηλίκων εἰς περιοχὴν ἐντὸς τῆς πόλεως ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ὀνομασίας τούτου κλπ.», νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς: «Εἰς περιοχὴν ἐκτὸς τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν». Ἐπίσης, παρακαλῶ ἡ διατύπωσις τῆς παραγράφου 1 νὰ γίνῃ δυνητική: «Αἱ διατάξεις τοῦ ἀπὸ 19–21 Νοεμβρίου 1935 Α. Ν. «περὶ ἱδρύσεως Εἰδικῶν Ταμείων Ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων καὶ Φυλακῶν» ........ δύνανται νὰ ἐπεκταθῶσι διὰ Διαταγμάτων κλπ.», διότι ἐγὼ ὡς Λυδίαν λίθον τῆς ἀνάγκης τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ συστήματος τῶν Εἰδικῶν Ταμείων, θεωρῶ τὴν γνώμην τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων τῶν ἐπαρχιακῶν Πρωτοδικείων. Παρακαλῶ δεχθῆτε τὴν διατύπωσιν, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ δύνανται νὰ ἐπεκταθῶσι καὶ εἰς τὰς περιφερείας αὐτάς. Ἐπίσης, παρακαλῶ νὰ προστεθῇ καὶ 9η παράγραφος, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέπῃ τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν, διὰ δημοσίαν ὠφέλειαν, ἀκινήτων διὰ τὴν ἀνέγερσιν Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων καὶ διὰ τὴν ἐγκατάστασιν μονίμων θερινῶν κατασκηνώσεων τῶν Καταστημάτων αὐτῶν. Δηλαδή, διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων ἢ διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις κατασκηνώσεων. Ὁμοίως, διὰ τῆς αὐτῆς διατάξεως παρέχεται δικαίωμα δωρεὰν διαθέσεως ἐκτάσεως διὰ τοὺς αὐτοὺς σκοπούς. Καὶ ταῦτα μὲν ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου 24. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προηγηθῇ ἡ ψήφισις τοῦ ἄρθρου 24, διὰ νὰ δώσω καὶ τὴν ἀπάντησιν περὶ τῶν Φυλακῶν Ἰωαννίνων.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 24, ὡς διεμορφώθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, γίνεται δεκτόν;

§232ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§233Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μὲ διαγραφὴν τῆς παραγράφου 6.

§234Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ Βουλὴ θέλει διαγραφὴν τῆς παραγράφου 6;

§235ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 24 ἐγένετο δεκτόν, ὡς διεμορφώθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἄρθρον 25. Δεκτόν;

§237ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 25 ἐγένετο δεκτόν. Ἔχει μείνει ἐκκρεμές, κ. Ὑπουργέ, καὶ τὸ ἄρθρον 7.

§239Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Διὰ τὸ ἄρθρον 7 φρονῶ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ἱκανοποιητικὴ ἡ διατύπωσις, ἡ γενομένη κατόπιν τῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. Στεφανοπούλου, δηλαδή, διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν, θὰ καθορίζεται ἡ Τράπεζα, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ γίνεται ἡ κατάθεσις.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7, τοῦ ὁποίου ἀνεβλήθη ἡ ψήφισις, ἐὰν γίνεται δεκτόν, ὡς διεμορφώθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§241Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ ἄρθρου 7, ὥστε νὰ συνεννοηθῇ μετὰ τοῦ συναδέλφου του.

§242Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀνέλαβα τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλω προσπάθειαν, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ διὰ νὰ μὴ παραμείνῃ ἐκκρεμές.

§243ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν.

§245Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τώρα θὰ ἤθελα νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν εἰς τὸν κ. Παπασταύρου, προκειμένου περὶ τῶν φυλακῶν Ἰωαννίνων, τὰς ὁποίας ἐπεσκέφθην, νομίζω, τὴν 27.10.1957 μετὰ τῶν κ.κ. Φρόντζου καὶ Ἰωάννου. Ἔλαβα γνῶσιν τῆς καταστάσεως τῶν φυλακῶν. Ἐπεσκέφθην ὅλας τὰς ἐγκαταστάσεις, εἶδα καὶ τοὺς κρατουμένους. Ἐπεσκέφθην καὶ διαφόρους χώρους, οἱ ὁποῖοι ὑπεδεικνύοντο, τότε, ὡς προσφερόμενοι διὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Δὲν γνωρίζω, τί ἐπηκολούθησε. Πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἀντιμετώπισε καὶ πάλιν τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος, μὲ συνδυασμὸν διαθέσεως τοῦ χώρου αὐτοῦ τῶν Φυλακῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὁ κ. Παπασταύρου δὲν θὰ γνωρίζῃ, εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ κτιρίου τοῦ Ο.Τ.Ε. εἰς τὰ Ἰωάννινα. Δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ εὐοδωθοῦν αἱ διεξαγόμεναι τώρα συνεννοήσεις μεταξὺ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ο.Τ.Ε. Πάντως, ἐδηλώθη εἰς τὸν Ο.Τ.Ε., ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης εἶναι πρόθυμον νὰ μεταφέρῃ τὰς Φυλακὰς καὶ ἀμέσως μάλιστα τώρα, ἐὰν ἐξασφαλισθῇ ἡ μίσθωσις τοῦ κτιρίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔδιδε τὴν ὑποφερτὴν στέγασιν τῶν Φυλακῶν καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ εἶχεν ἐκ τῆς παραχωρήσεως τοῦ γηπέδου τῶν σημερινῶν Φυλακῶν, εὑρισκομένου εἰς τὴν κεντρικωτέραν θέσιν τῶν Ἰωαννίνων, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐξησφάλιζε δι’ αὐτοῦ τὰ μέσα ἀνεγέρσεως μιᾶς μετρίας Φυλακῆς. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, καθ’ ἣν ὁ κ. Καλλίας ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἀνεζητήθη ἡ ἐξεύρεσις τοῦ οἰκοπέδου. Ἐπεσημάνθη ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἰωαννίνων οἰκόπεδον εὑρισκόμενον πρὸς δυσμὰς τῶν Ἰωαννίνων εἰς θέσιν ἀπέχουσαν 1300–1500 μέτρα ἀπὸ τῆς πόλεως. Δὲν γνωρίζω πόσα μέτρα ἀπὸ τὸ τελευταῖον σημεῖον τοῦ σχεδίου πόλεως. Ἀντιμετωπίσαμεν μεγάλα προβλήματα καὶ τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας, ὡρισμένων βουλευτῶν τῆς περιφερείας Ἠπείρου, ὄχι μόνον τῶν Ἰωαννίνων, διότι διὰ τῆς ἀπαλλοτριώσεως τοῦ χώρου ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ὑπεδείκνυεν ἡ Ὑπηρεσία ὡς προσφερόμενον καὶ κατάλληλον διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς Φυλακῆς, θὰ διεκόπτετο ἡ ἐπικοινωνία διαφόρων χωρίων, τὰ ὁποῖα χρησμιοποιοῦν τὸν διερχόμενον ἐκεῖθεν δρόμον διὰ τὴν ἐπικοινωνίαν των μὲ τὰ Ἰωάννινα. Καὶ διότι ἐπίσης εἰς τὸν χῶρον αὐτὸν ἀκριβῶς, καὶ ὄχι εἰς παρακειμένους ἄλλους χώρους, ἐξεφόρτωναν οἱ Ἠπειρῶται τὰ φορτία τῶν ζώων των ὁδοιποροῦντες τὴν νύκτα ἀπὸ τὰ χωρία των πρὸς τὴν ἀγορὰν τῶν Ἰωαννίνων. Βεβαίως, διεπιστώσαμεν, ὅτι ὁ θόρυβος κατευθύνεται ἀπὸ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δὲν θέλει νὰ στερηθῇ τῆς ἰδιοκτησίας του, καὶ ὁ ὁποῖος ὑποδεικνύει κτῆμα εὑρισκόμενον εἰς τὴν ἀπέναντι πλευρὰν τῆς ὁδοῦ. Προσεφύγαμεν καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν αὐτὴν καὶ ἐζήτησα προσωπικῶς νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἐρεύνης ἡ Τεχνικὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, νομίζω δέ, ὅτι κἄποιος ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους μετέβη εἰς τὰ Ἰωάννινα, συνηντήθη μὲ τοὺς Τεχνικοὺς τοῦ Δημοσίου, τοὺς ὑπηρετοῦντας ἐκεῖ, ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν καὶ μὲ τὸν Εἰσαγγελέα Ἰωαννίνων καὶ ἀνεζητήθη λύσις. Ἐγκαταλείπομεν τὴν ἀρχικῶς ὑποδειχθεῖσαν θέσιν, ἀποφεύγομεν τὸν δύστροπον ἰδιοκτήτην καὶ στρεφόμεθα ἀκριβῶς εἰς τὸν ἀπέναντι ἀγρόν, ὁ ὁποῖος δὲν γνωρίζω εἰς ποῖον ἀνήκει. Καθὼς πληροφοροῦμαι, πιθανὸν νὰ εἶναι καὶ χῶρος ἀνήκων εἰς παρακειμένην Κοινότητα. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ στενοχωρηθῇ ὁ κ. Παπασταύρου, δι’ ὅσα θὰ παραθέσω. Καὶ τὸν εἰδοποίησα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ πικραθῇ. Πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ καὶ ὁ κ. Φρόντζος καὶ ὁ κ. Ἰωάννου, ἀλλὰ ὁ κ. Ἀβέρωφ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν κατὰ κύριον λόγον μὲ ταλαιπωροῦν μὲ τὰς ὀχλήσεις των, διὰ τὴν ἀναζήτησιν ταχείας λύσεως, ἡ ὁποία θὰ ἀπαλλάξῃ τὴν πόλιν τῶν Ἰωαννίνων ἀπὸ τὸ στίγμα πραγματικῶς τῆς διατηρήσεως Φυλακῶν εἰς τὸ κεντρικώτερον σημεῖον τῶν Ἰωαννίνων. Αὐτὰς τὰς πληροφορίας δύναμαι νὰ παράσχω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Παπασταύρου διὰ τὰς Φυλακὰς Ἰωαννίνων.

§246Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζητήσατε μίαν πληροφορίαν, σᾶς τὴν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ ὁμιλήσητε. Δὲν ἔχομεν ἐδῶ συζήτησιν περὶ Ἰωαννίνων, θέλω νὰ τηρήσω τὸν Κανονισμόν. Σᾶς ἐπέτρεψα νὰ ὁμιλήσητε περὶ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἰωαννίνων καὶ περὶ τῶν Φυλακῶν Ἰωαννίνων, ἐνῷ ὑπὸ συζήτησιν εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ σύστασιν Ὀργανισμοῦ διὰ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον Ἀθηνῶν.

§248Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 24 ὁμιλεῖ περὶ Φυλακῶν.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περὶ Φυλακῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς Ἀθήνας, ὄχι τὰ Ἰωάννινα. Νομίζω, ὅτι ἔχω δίκαιον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ συζήτησις, ἔστω καὶ εἰς τὸ τέλος, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς σᾶς ἔδωσε τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἐζητήσατε.

§250Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐγὼ ἤθελα νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὸ ἐνδιαφέρον του καὶ διὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔδωσεν, αἱ ὁποῖαι δὲν μὲ ἐξένισαν, ἀλλὰ μὲ ηὐχαρίστησαν. Ἐγὼ ἤθελα τοῦτο νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἐὰν ἔδειξεν ἐνδιαφέρον ὁ Α ἢ ὁ Β βουλευτὴς ἢ ὁ κ. Ἀβέρωφ, αὐτὸ εἶναι θέμα τελείως ἄσχετον καὶ δὲν μοῦ ἐπιτρέψατε, κ. Πρόεδρε, οὔτε αὐτὴν τὴν ἐκδήλωσιν νὰ κάμω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἐπέτρεψα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάθηνται ἐδῶ οἱ βουλευταί, διὰ νὰ ψηφίσουν τὸ νομοσχέδιον «περὶ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν» καὶ σεῖς νὰ ὁμιλῆτε διὰ τὰς Φυλακὰς Ἰωαννίνων.

§252Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ ἀπὸ κανένα, ὅτι ἀπὸ τὸ 1956 καὶ ἐντεῦθεν διαρκῶς κάμνω ἐπιθέσεις καὶ ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐξακολουθοῦν τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τὸ κρατοῦν ἀκόμη εἰς τὸ σημερινὸν ἄθλιον κατάντημά του.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως σᾶς εἶναι γνωστόν, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, εἰσάγεται κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς εἰς μόνην συζήτησιν ἐπιψηφίσεως. Ἑπομένως, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Γίνεται δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς τὸ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη;

§254ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Εἰδικῶν Ταμείων Ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων διατάξεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§256ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1963». (Ὥρα 0.30′ π.μ.)