1962.12.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 13η

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παπαχρήστου, Α. Γκίλλας καὶ Δ. Ρώμας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11. 1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.1962 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ντάγγας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γκελεστάθης, Ν. Κοντογιαννόπουλος καὶ Ν. Σπεντζάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Γεροθανάσης, Α. Μπασιάκος, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Κ. Γιαννούσης, Ε. Σκορδίλης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Σ. Παπαδάκης, Μ. Μυριδάκης, Ν. Ἀθανασίου, Α. Τριανταφύλλου, Δ. Μεσσήνης, Ν. Παπαγεωργίου, Α. Φράγκος, Ν. Ζορμπᾶς, Γ. Σταμάτης, Ι. Βαρβιτσιώτης, Κ. Παπαγεωργίου, Γ. Πλατῆς, Μ. Χλουβεράκης, Α. Περρωτῆς, Κ. Χριστόπουλος, Χ. Τσαντούλας, Ι. Τιρρῆς, Ι. Ἡλιόπουλος, Φ. Κατσιάμπας, Κ. Τρικούπης, Γ. Ματθαιουδάκης, Δ. Ντάγγας καὶ Ι. Γουλανδρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Πανούσης, Γ. Βολουδάκης, Κ. Γιαννούσης, Μ. Μυριδάκης, Ν. Σπεντζάρης, Ι. Προκοπίδης, Κ. Μακρῆς, Α. Λιάκος, Δ. Ρώμας καὶ Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινῶν, α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Τσακιρίδης, Σ. Περτσινίδης, Χ. Τσορλίνης, Π. Ξενοδοχειάρης, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Χ. Γκαργκάνας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινῶν, α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Γλυκῆς καὶ Χέϊκας τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας, αἰτουμένων λῆψιν μέτρων οἰκονομικῆς των ἐνισχύσεως λόγῳ καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς των ἐκ τῶν τελευταίων πλημμυρῶν τοῦ Ἀχέροντος. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων κινήσεως Σ.Ε.Κ., αἰτουμένων τὴν κατάληψιν θέσεων τροχοπεδητοῦ καὶ ὁδηγῶν ἁμαξοστοιχιῶν παρὰ ἀποφοίτων Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Κοινότητος Μεσοκώμης–Σερρῶν, αἰτουμένου χορήγησιν ποσότητος ὕδατος ἐκ τῆς περιοχῆς τῆς Κοινότητος Πενταπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων οἰκισμοῦ Φλαμουρίου, ἤδη κατοίκων Τριανταφυλλιᾶς, αἰτουμένων χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κήπων Ζαγορίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν μεταφορὰν τοῦ Δασαρχείου Ζαγορίου εἰς Ἰωάννινα. Ἀπαντήσεις τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13161)20.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ ἀναφερόμενον ἐπεισόδιον, ἐνηργήθη ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Σωφρονιστικοῦ Καταστήματος Ἀνηλίκων Κασσαβετείας διοικητικὴ ἀνάκρισις, ἐκ τοῦ φακέλλου τῆς ὁποίας προκύπτει, ὅτι ὁ ἐν αὐτῷ κρατούμενος ἀνήλικος Κωνστ. Τρούλης, διαταχθεὶς νὰ μεταβῇ εἰς τὸ πειθαρχεῖον ἐξ ἀφορμῆς ἐπιδειχθείσης ἀντιπειθαρχικῆς συμπεριφορᾶς του, ἠρνήθη καὶ προέβαλε πείσμονα ἀντίστασιν. Συνεπείᾳ τούτου, ἡ ὑπηρεσία ἠναγκάσθη νὰ ὁδηγήσῃ αὐτὸν βιαίως εἰς τὸ πειθαρχεῖον. Κατὰ τὴν μεταφοράν του οὗτος ἐλάκτισε τὸν ἀρχιφύλακα καὶ ἕτερον φύλακα, ἐτραυμάτισε διὰ νύσσοντος ὀργάνου εἰς τὸ πρόσωπον, κατὰ τὴν προσπάθειαν δὲ ταύτην φύλακες ἐχειροδίκησαν κατ’ αὐτοῦ. Κατὰ τῶν ὑπαιτίων ὑπαλλήλων ἀσκεῖται πειθαρχικὴ δίωξις. Ἐναντίον τοῦ ἀπειθάρχου κρατουμένου ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ τραυματισθέντος φύλακος πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Βόλου μήνυσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13189 τῆς 20.11.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν Πρωτοδικείου εἰς Κιλκίς, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν σύστασιν νέου Πρωτοδικείου ἀπαιτεῖται νομοθετικὴ πρόβλεψις. Τὸ θέμα τῆς δικαστικῆς κατανομῆς τῆς χώρας ἀπασχολεῖ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἐξετάζουσα ὅλας τὰς πλευρὰς τοῦ ζητήματος, διὰ τὴν καθολικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 106521 ἐ.ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου, νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 7969 ἐ.ἔ. ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Καλαμῶν, ἀφορῶσαν ἀπάντησιν ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἐξ ἧς προκύπτει, ὅτι ἐφηρμόσθη πλήρως ἡ Ἐργατικὴ Νομοθεσία ἐπὶ σημειωθεισῶν παραβάσεων καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΛΗΜ)ΚΩΝ

ΚΑΛΑΜΩΝ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ὀκτωβρίου 1962 Ἀριθ. 7969. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Γεν. Δ)νσιν Σωφ. Δ)νσεως Δ)νσιν Ποιν. καὶ Σωφρ. Ὑποθέσεων Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 99974)62 Ὑμετέρας παραγγελίας, λαμβάνω τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω τὰ κάτωθι: Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἔνιοι ἔμποροι σύκων τῆς ἡμετέρας περιφερείας παρέβησαν τὰς διατάξεις περὶ ὡρῶν ἐργασίας ἐν ταῖς ἀποθήκαις αὑτῶν συσκευασίας σύκων, πλὴν ὅμως, ἐμηνύθησαν οὗτοι ἀμέσως παρὰ τοῦ Ἐπόπτου Ἐργασίας Μεσσηνίας. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν βιβλίων τῆς Εἰσαγγελίας, ἀπὸ τοῦ τέλους τοῦ μηνὸς Αὐγούστου μέχρι 10 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. ὑπεβλήθησαν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Ἐπόπτου δέκα ἐννέα (19) ἐν συνόλῳ μηνύσεις ἐναντίον δέκα ἐμπόρων, οἵτινες καὶ ἐδιώχθησαν παρ’ ἐμοῦ ποινικῶς, ἅπασαι δὲ αἱ ἐν λόγῳ μηνύσεις ἔχουσι προσδιορισθῆ πρὸς ἐκδίκασιν εἰς διαφόρους δικασίμους μέχρι τῆς 10ης Νοεμβρίου ἐ.ἔ., ἤτοι ἐντὸς συντομωτάτου χρονικοῦ διαστήματος. Εὐπειθέστατος Ὁ Εἰσαγγελεὺς Καλαμῶν (Ὑπογραφὴ) ΛΕΩΝ. ΠΑΠΑΚΑΡΥΑΣ δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ν. Τσόχα καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 90352 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερε τῷ Ὑπουργείῳ ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27032 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς του, ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως προέκυψεν, ὅτι ὁ ἐργολάβος τοῦ ξενοδοχείου «Χίλτον» ἐπέστρεψεν εἰς τοὺς ἐργάτας τὰ ἀσφαλιστικὰ αὐτῶν βιβλιάρια, πᾶσαι δὲ αἱ μεταξὺ τῶν ἐργατῶν καὶ τοῦ ἐργολάβου ὑφιστάμεναι διαφοραὶ ἐρρυθμίσθησαν συμβιβαστικῶς, κατόπιν τῆς προσφυγῆς τῶν πρώτων εἰς τὰ πολιτικὰ Δικαστήρια, πλὴν τῶν περιπτώσεων 16 ἐργατῶν, δι’ οὓς ὅμως, κατὰ τὴν κατάταξιν τοῦ πληρεξουσίου δικηγόρου αὐτῶν, ἔχει δοθῆ ὑπόσχεσις καταβολῆς τῶν ὀφειλομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 94524 ἐ.ἔ. ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: Καθ’ ἃς ἔχομεν πληροφορίας, τόσον ἐξ ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Χαλκίδος, ὅσον καὶ ἐξ ἐγγράφου τῆς Ἐπιθεωρήσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὡς καὶ τῆς ἐξετάσεως, ἥτις ἐνηργήθη ὑπὸ τοῦ ρηθέντος Εἰσαγγελέως διεπιστώθη, ὅτι ποινικαὶ διώξεις ἠσκήθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν κατὰ τῶν ὑπευθύνων τῆς Ἐπιχειρήσεως «Κλωστοϋφαντήρια Χαλκίδος», ἐφ’ ὧν βεβαίως περιπτώσεων παρέστη πρὸς τοῦτο ἀνάγκη. Μετέβη δὲ καὶ αὐτοπροσώπως Ἀντεισαγγελεὺς εἰς τὰ Ἐργοστάσια τῆς ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεως, ἀλλὰ δὲν διεπίστωσεν ἑτέρας παραβάσεις διωκτέας αὐτεπαγγέλτως. Εἰδικώτερον, παρατηροῦμεν τὰ ἑξῆς: Τὰ ἐν τῇ παραγράφῳ 1 τῆς ἐρωτήσεως ἀναφερόμενα τυγχάνουσιν ἀνακριβῆ. Διότι οὔτε ἐξαντλητικὴ ἐργασία ἐφαρμόζεται, οὔτε ἐπιδιώκεται παράνομος μείζων παραγωγὴ προϊόντων τῆς ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεως, ὁ δὲ μηχανικὸς ἐξοπλισμὸς τοῦ ἐργοστασίου ἐκσυγχρονίζεται συνεχῶς διὰ νέων μηχανημάτων. Ἀπὸ τετραετίας καὶ πλέον ἑκάστη ὑφάντρια χειρίζεται 6–7 ἀργαλειοὺς καὶ συγκεκριμένως χρησιμοποιοῦνται δύο ὑφάντριαι μετὰ βοηθοῦ, ἀνὰ δέκα τέσσαρας ἀργαλειούς. Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν τὰ 800 ἀδράκτια χειρίζονται δύο κλώστριαι. Τοῦτ’ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὰς ἐργαζομένας εἰς τοὺς σύρτας καὶ προγνεστρίας. 2) Ὡσαύτως, τὰ ἐν τῇ παραγράφῳ 2 τῆς ἐρωτήσεως ἀναφερόμενα τυγχάνουσιν ἀναληθῆ, διότι αἱ συνθῆκαι ἐργασίας εἶναι αἱ αὐταὶ ὡς εἶχον πρὸ ἑξαετίας, οὐδεὶς δὲ ἐργάτης ἢ ἐργάτρια εὑρέθη μὲ ὑγρὰ ἐνδύματα. 3) Ἐπὶ τῆς παραγράφου 3 ρητέον, ὅτι τόσον οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Σωματείου τῶν ἐργαζομένων, ὅσον καὶ οἱ ἀπασχολούμενοι ἐργάται καὶ ἐργάτριαι ἐρωτηθέντες κατ’ ἰδίαν ἐδήλωσαν, ὅτι οὐδέποτε ἐξετοξεύθη κατὰ τούτων ἀπειλὴ δι’ ἀπόλυσιν ἢ ἐπιβολὴν κυρώσεων. Τοῦτ’ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς λαμβάνοντας ἀναρρωτικὰς ἀδείας, πλὴν βεβαίως τῶν λαμβανομένων μέτρων κατ’ ἐνίων μισθωτῶν διὰ τὴν περιστολὴν τῶν πολλῶν ἀπουσιῶν καὶ λαθῶν των, τὰ ὁποῖα ζημιώνουν σοβαρῶς τὴν ἐπιχείρησιν. Ἐπὶ τῆς τελευταίας παραγράφου τῆς ἐρωτήσεως, ἤτοι: Τῆς πληρωμῆς τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων, αὕτη πραγματοποιεῖται καθ’ ἑκάστην Παρασκευήν, ἐνίοτε δὲ λόγῳ ἀνυπερβλήτων δυσχερειῶν κατὰ Σάββατον, ὁπότε ἡ μία ἐκ τῶν τριῶν ὁμάδων ἐργασίας λαμβάνει τὰς ἀποδοχάς της ἐκτὸς τῶν ὡρῶν ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 105176)1.10.1962 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68728 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς του, διὰ τὸν Ἰωάννην Φουντόπουλον εἶχε παραγγείλει προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 60611)1.9.62 παραγγελίας του πρὸς τὸν Πταισματοδίκην 5ου τμήματος. Διὰ τὸν Ἀργ. Ἀντωνόπουλον, κατόπιν ὑποβληθείσης μηνύσεως αὐτοῦ, ἤσκησε ποινικὴν δίωξιν ἐπὶ παραβάσει τῶν ἄρθρων 308 παρ. 1, 361 παρ. 1 Π. Κ. καὶ διέταξε προανάκρισιν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 632) 28.8.62 παραγγελίας του πρὸς τὸν Πταισματοδίκην 3ου τμήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11447 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπ’ αὐτῆς ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, δηλαδὴ ὅσον ἀφορᾷ τὰς καταγγελλομένας παραβάσεις τῆς ποινικῆς νομοθεσίας, ἀπηντήσαμεν ἤδη, ἐπὶ προηγουμένης ἐρωτήσεως τῶν αὐτῶν κ.κ. βουλευτῶν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 104305 ἐ.ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου, ἀνακοινώσαντες ὑμῖν ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν, δι’ ἧς οὗτος ἀνέφερεν, ὅτι διέταξε σχετικῶς προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν. Αἱ λοιπαὶ αἰτιάσεις, ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Λαμπράκη, Β. Ἐφραιμίδη, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11680) 9678 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐμμένομεν εἰς τὴν πολλάκις διακηρυχθεῖσαν παρ’ ἡμῶν προφορικῶς καὶ ἐγγράφως θέσιν, ὅτι πολιτικοὶ κρατούμενοι δὲν ὑπάρχουσιν εἰς τὴν χώραν μας. Οἱ περὶ ὧν ἐν τῇ ἐρωτήσει δὲν εἶναι πολιτικοὶ κατάδικοι, ἀλλὰ κατάδικοι τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου, καταδικασθέντες δηλαδὴ ἐπὶ ἀνθρωποκτονίᾳ, ληστείαις, ἁρπαγαῖς καὶ διὰ συναφῆ ἐγκλήματα κατὰ ἀτομικῶν ἐννόμων ἀγαθῶν ἢ ἄλλως δι’ ἐπιβουλὴν κατὰ τῆς ἀκεραιότητος τῆς χώρας, ἤτοι πρόσωπα, ἅτινα ἐκακούργησαν κατὰ ἀόπλων καὶ ἀνυπερασπίστων Ἑλλήνων κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ μετ’ αὐτήν. Εἶναι ἁπλῶς ἀβάσιμον τὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ περὶ ὧν πρόκειται δὲν θὰ ἐκρατοῦντο εἰσέτι ἐν ταῖς φυλακαῖς ἐὰν ὑπέβαλον δήλωσιν μετανοίας. Δὲν ζητεῖται δήλωσις μεταμελείας πολιτικῆς φύσεως, ἀλλὰ ἐκδήλωσις μεταμελείας διὰ τὰ διαπραχθέντα ἐγκλήματα καὶ τούτου ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι κατάδικοι βαρυνόμενοι μὲ ἐγκλήματα κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου ἐξακολουθοῦσι κρατούμενοι, καίπερ ὑποβαλόντες δήλωσιν μετανοίας, ἐνῷ ἀντιθέτως κατάδικοι μὴ βαρυνόμενοι μὲ ἐγκλήματα τοιαύτης φύσεως, ἀλλὰ ἁπλῶς μὲ ἀνατρεπτικὴν δρᾶσιν περιωρισμένης ἐκτάσεως καὶ μὴ ὄντες ἐπικίνδυνοι, ἀπεφυλακίσθησαν. Τὸ Συμβούλιον Β. Χάριτος ἐξετάζει μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς τὴν ἐκ τῆς δικογραφίας προκύπτουσαν εὐθύνην τῶν καταδίκων, τὸν βαθμὸν τῆς ἐνοχῆς αὐτῶν, τὴν δι’ ἣν κατεδικάσθησαν πρᾶξιν καὶ τὴν προσωπικότητα τοῦ καταδίκου, τὴν κατάστασιν τῆς ὑγείας του κλπ. καὶ ἀναλόγως γνωμοδοτεῖ περὶ ἀποδοχῆς ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει, ἢ περὶ ἀπορρίψεως τῆς αἰτήσεως χάριτος. Ὁ νόμος 2058)1952 ἐφαρμόζεται μετὰ πάσης ἐπιεικείας, ἐφ’ ὅσον αὕτη δύναται νὰ στηριχθῇ ἐπὶ τῶν ἐν τῷ φακέλλῳ ὑπαρχόντων στοιχείων, ἰδίᾳ προκειμένου περὶ ἀσθενῶν, ἀναπήρων, ὑπερηλίκων καὶ γυναικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑφ’ ὅρον ἀπόλυσιν τῶν ἐκτισάντων τὰ ⅔ τῆς ποινῆς των καταδίκων, τὸ Συμβούλιον τῶν Πλημμελειοδικῶν τοῦ τόπου τῆς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς ἀποφαίνεται σχετικῶς κατὰ νόμον, τοῦ Ὑπουργείου μὴ δυναμένου καὶ ἐνταῦθα νὰ ἔχῃ ἀνάμιξιν. Διὰ τοῦ προσφάτως δημοσιευθέντος Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 4234)1962 ἐλήφθησαν καὶ νέα εὐεργετικὰ μέτρα, ὡς τὸ τῆς καταργήσεως πάντων τῶν ἐκτάκτων νομοθετημάτων τῶν συνδεομένων μὲ τὴν συμμοριακὴν δρᾶσιν καὶ τῆς παραγραφῆς καὶ καταργήσεως τῶν ἀποφάσεων διὰ καταδίκους ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 30 τοῦ Γʹ ψηφίσματος, ὅπερ ἀποφαίνεται εἰς τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθέρας ἐκδόσεως ἐντύπων καὶ ἐφημερίδων. Ἐξ ἄλλου, τὸ μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως περιωρίσθη ἀπὸ ἀπόψεως χρονικῆς διαρκείας εἰς δύο κατ’ ἀνώτατον ὅριον ἔτη, διὰ τὴν περίπτωσιν δὲ τῆς πέραν τοῦ ἀνωτάτου τούτου ὁρίου παρατάσεως ἐπὶ δύο τὸ πολὺ ἔτη, προσετέθη ἡ ἐγγύησις τῆς εἰς δύο βαθμοὺς δικαστικῆς κρίσεως. Τέλος διὰ τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ. ἐπαναδίδεται ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις ἡ δημευθεῖσα δι’ ἀποφάσεως τῶν Δικαστηρίων περιουσία τῶν ἐνισχυσάντων ἢ συμμετεχόντων εἰς τὰς συμμορίας ἀτόμων, ὡς καὶ ὁ κλῆρος εἰς γεωργοὺς τῆς αὐτῆς κατηγορίας. Κατὰ τὰ λοιπά, δέον νὰ σημειωθῇ, ὡς καὶ ἄλλοτε ἐδόθη ἡμῖν ἀφορμὴ νὰ τονίσωμεν, ὅτι οἱ κρατούμενοι, οἱ ἔχοντες ἀνάγκην νοσηλείας, μετάγονται ἀμέσως εἰς τὰ κατὰ τόπους Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα ἢ εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Κρατουμένων ἢ εἰς ἕτερα ἐν Ἀθήναις νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, ἀναλόγως τῆς παθήσεως καὶ τῆς σοβαρότητος αὐτῆς. Ἐπίσης διὰ τοὺς φυματικοὺς κρατουμένους, λειτουργεῖ ἡ φυλακὴ Σανατόριον. Οἱ πάσχοντες ἐκ στηθικῶν νοσημάτων καὶ μὴ ἔχοντες ἀνάγκην σανατοριακῆς νοσηλείας, μετάγονται εἰς τὰς πρὸς τοῦτο εἰδικὰς φυλακὰς Ἀμφίσσης. Εἰς τὴν Βʹ Δικαστικὴν Φυλακὴν Ἀθηνῶν λειτουργεῖ Ψυχιατρικὸν Παράρτημα διὰ τοὺς πάσχοντας ἐκ ψυχικῶν νοσημάτων. Ἐάν, παρὰ τὴν κατὰ τ’ ἀνωτέρω κρατικὴν νοσηλευτικὴν μέριμναν κριθῇ δικαστικῶς, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη διακοπῆς τῆς ποινῆς λόγῳ ἐπαπειλουμένης ἀνηκέστου βλάβης, τὰ δικαστήρια προέρχονται κατὰ τὴν κρίσιν των εἰς τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου τούτου (ἄρθρ. 555 καὶ 557 Κ.Π.Δ.), τοῦ Ὑπουργείου οὐδεμίαν ἀνάμιξιν δυναμένου νὰ ἔχῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Κατὰ ταῦτα, οὐδόλως δικαιολογοῦνται τὰ διατυπούμενα παράπονα. Ἀντιθέτως θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τύχει ἀναγνωρίσεως τόσον ἡ μεταχείρισις, ὅσον καὶ ἡ ἐπιδεικνυομένη ἐπιείκεια ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῶν σχετικῶν νόμων, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἐγκληματιῶν, οἵτινες ἔχουσιν ὑποπέσει εἰς βαρύτατα ἐγκλήματα, εἴτε κατὰ τῆς ζωῆς, εἴτε κατὰ τῆς ἐννόμου τάξεως καὶ ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11461 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 6.10.1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, περὶ τῆς καταθέσεως πρὸς ψήφισιν τοῦ σχεδίου Κώδικος «περὶ Δικαστικῶν Ἐπιμελητῶν», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ σχέδιον τοῦ Κώδικος τούτου εὑρίσκεται παρ’ ἡμῖν πρὸς μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ὀκτωβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 94525)3.9.1962 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου, νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66756 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν, ἀναφερομένης ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 469 ἐ.ἔ. ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου κλπ., ἐκτιθεμένων καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΜΗΝΥΣΕΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 66756. Πρὸς Τὸ Σὸν Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Γενικὴν Διεύθυνσιν Σωφρονιστικῆς Διοικήσεως Ἐνταῦθα Λαμβάνω τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς συνημμένης ὑπ’ ἀριθ. 94525)3.9.1962 παραγγελίας Ὑμῶν, ν’ ἀναφέρω, ὅτι παρηγγέλθη παρ’ ἡμῶν προκαταρκτικὴ ἐξέτασις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66709 ἐ.ἔ. παραγγελίας μας πρὸς τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Σεπτεμβρίου 1962. Εὐπειθέστατος Ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν (Ὑπογραφὴ) ΜΕΝ. ΚΟΥΤΣΑΚΟΣ ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ἀνακοινωθὲν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 94522 ἐ.ἔ. ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου, νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3409 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Μυτιλήνης, ἀφορώσης τὴν ὑπόθεσιν τῆς ποινικῆς διώξεως τοῦ Περ. Κοτζαμάνη καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ

ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 3409. Πρὸς Τὸ Σὸν Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Γενικὴν Διεύθυνσιν Σωφρονιστικῆς Διοικήσεως (Διὰ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου) Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 94521)29.8.1962 Ἡμετέρας παραγγελίας, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω Ὑμῖν εὐσεβάστως τὰ ἀκόλουθα: Βάσει ἐπιμόνων φημῶν καὶ μετ’ ἔρευναν, ἠσκήσαμεν, κατὰ μῆνα Ἰούνιον 1962, ποινικὴν δίωξιν ἐναντίον τοῦ Περ. Κοτζαμάνη, θείου τοῦ Δημάρχου Πολυχνίτου Κωνστ. Πελέκου, ἐπὶ κλοπαῖς, ὑπεξαιρέσει καὶ ἀπάταις, πράξεσι φερομέναις ὡς πραχθείσας εἰς βάρος τῆς περιουσίας τοῦ παρ’ αὐτοῦ διευθυνομένου δημοτικοῦ ἐλαιοτριβείου καὶ διαφόρων χωρικῶν. Ἡ ἐνέργειά μας ὑπῆρξεν αἰφνιδιαστικὴ καὶ παρηκολουθήθη προσωπικῶς παρ’ ἡμῶν. Διορισθέντες πραγματογνώμονες ἐνήργησαν ἐμπεριστατωμένον ἔλεγχον. Ἐν τούτοις, τὰ μέχρι τοῦδε συλλεγέντα στοιχεῖα εἰσὶ μᾶλλον πενιχρά, ἴσως καὶ λόγῳ τῶν δυσχερειῶν, τὰς ὁποίας παρουσιάζει ὁ ἔλεγχος. Ἐπιβεβαιώθησαν αἱ ὡς ἄνω μικρᾶς ἐκτάσεως παραβάσεις. Προσωπικῶς κατὰ τοῦ Δημάρχου ἠσκήθη δίωξις ἐπὶ ἠθικῇ αὐτουργίᾳ, ὡς καὶ ἐπὶ ἰδιοποιήσει ποσοῦ δραχμῶν 7.000, ὅπερ εἰσέπραξε καὶ δὲν εἰσήγαγεν εἰς τὸ Δημοτικὸν Ταμεῖον. Ἡ ἠθικὴ αὐτουργία δὲν ἀποδεικνύεται εὐθέως, ἀλλ’ ἁπλῶς εἰκάζεται ἐκ τοῦ ὑφισταμένου συγγενικοῦ δεσμοῦ. Τοὐναντίον ἡ ἑτέρα κατηγορία τῆς ἰδιοποιήσεως εἶναι μᾶλλον ἀποδεδειγμένη. Τελικῶς, ἡ ὑπόθεσις παρεπέμφθη, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 44)8.8.1962 παραγγελίας μας, εἰς τὸν ἐνταῦθα Ἀνακριτὴν καὶ λίαν συντόμως θὰ ἀχθῇ εἰς τὸ ἀκροατήριον. Ὡς πληροφορούμεθα, παραλλήλως ἐνεργήθη καὶ διοικητικὴ ἐξέτασις ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Λέσβου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Νοεμβρίου 1962. Εὐπειθέστατος Ὁ Εἰσαγγελεὺς Μυτιλήνης (Ὑπογραφὴ) ΧΡ. ΠΑΤΑΚΙΑΣ ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 99957 ἐ.ἔ. ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν ὑπ’ ἀριθ. 495 ἐ.ἔ. τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἀναφερομένην εἰς τὰς καταχρήσεις ἐν τῷ Βασ. Ναυτικῷ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἀναφέρει ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς, ἐν ὄψει τοῦ πολυσχιδοῦς τῶν ἀνακρινομένων ὑποθέσεων τούτων καὶ τοῦ πολυπλόκου αὐτῶν, διότι ἀνάγονται εἰς τὴν ἔρευναν ἐνεργειῶν ἢ παραλείψεων ἀνωτέρων καὶ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων ἐπὶ διαχειριστικῶν ἰδίᾳ θεμάτων, δὲν ὑπάρχει καθυστέρησις ἐν τῇ ἀνακρίσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ὀκτωβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11057) 9092 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος. Οὐχ ἧττον, ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, ὅπως γνωρίσῃ ἡμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11485) 9451 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἵνα προέλθῃ τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν προσήκουσαν ἐπ’ αὐτῆς ἐνέργειαν, δέον νὰ προσδιορίσῃ ὁ κ. βουλευτὴς τὸ πρόσωπον, καθ’ οὗ ἐνηργήθη ἡ ἀνάκρισις καὶ τὸν παραγγείλαντα ταύτην Εἰσαγγελέα, ἐνδεχομένως δὲ καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχῃ περὶ τούτου στοιχεῖα, τὸ ἐπιληφθὲν ἀνακριτικὸν γραφεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ὀκτωβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ. Κατόπιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11489)15.10.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡ. Ἡλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ, περὶ ἱδρύσεως μεταβατικοῦ Ἐφετείου ἐν Μυτιλήνῃ, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὡς γνωστόν, ὁ θεσμὸς μεταβατικῶν Ἐφετείων μὴ προβλεπόμενος ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων, δύναται νὰ καθιερωθῇ μόνον διὰ διατάξεως νόμου. Ἡ εἰσαγωγή, ὅμως, ἑνὸς τοιούτου θεσμοῦ, ἀποβλέποντος κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν διαδίκων, ἀπαιτεῖ προηγουμένως ἐπισταμένην μελέτην τῶν ὅρων καὶ συνθηκῶν λειτουργίας τῶν Ἐφετείων, εἰς ἃ μέλλει νὰ εἰσαχθῇ τοιοῦτος θεσμὸς καὶ στάθμισιν τῶν ἐκ διαφόρων πλευρῶν ἐκφραζομένων ἀπόψεων περὶ τῶν συνεπειῶν τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐν τῇ χώρᾳ Ἐφετείων καὶ ἡ δικαστηριακὴ κίνησις δὲν δικαιολογοῦν, τοὐλάχιστον ἐπὶ τοῦ παρόντος, τὴν σύστασιν νέων Ἐφετείων, ὁ κύκλος τῶν ἐργασιῶν τοῦ ὁποίου μάλιστα θὰ εἶναι ὁπωσδήποτε περιωρισμένος βάσει τῶν ὑφισταμένων ἐπισήμων στοιχείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ματζαπετάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11488 τῆς 15 Ὀκτωβρίου 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἡρακλείου κ. Ε. Ματζαπετάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐρώτημα πρὸς τὸ Ἀνώτατον Δικαστ. Συμβούλιον, περὶ μεταθέσεως ἑνὸς Προέδρου Πρωτοδικῶν καὶ τριῶν Πρωτοδικῶν ἐκ Κρήτης, ἀπεστάλη κατόπιν κοινῆς ἐκθέσεως τοῦ Προέδρου καὶ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης, δὲν ἔχει δὲ οὐδεμίαν σχέσιν μὲ ὅσα εἰς τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν ἐκτίθενται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11041)9076 ἀπὸ 4.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 594 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, περὶ τῆς διατροφῆς, ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, μεταχειρίσεως τῶν εἰς τὸ ἀναρρωτήριον τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ κρατουμένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Εἰς τοὺς κρατουμένους ἐν τῷ ἀναρρωτηρίῳ τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ χορηγεῖται τὸ ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος διαιτολογίου καθοριζόμενον συσσίτιον ὅπερ τυγχάνει ἐπαρκὲς καὶ καλύπτει τὰς ἀπαιτουμένας θερμίδας. Τὰ παρεχόμενα τρόφιμα ἐξετάζονται ἀνελλιπῶς ὑπὸ τοῦ Χημείου τοῦ Κράτους κατόπιν δειγματοληψίας. Ἐπὶ πλέον εἰς τούτους παρέχεται βελτιωμένη τροφή, συνισταμένη εἰς ἀφθονωτέρας θερμίδας τροφίμων καὶ εἰς προσθήκην ἡμερησίως 640 γραμμ. γάλακτος καὶ 220 γραμμ. ὀξυγάλακτος, ἐλεγχομένων καὶ τούτων ἀνελλιπῶς. Ἐπίσης οἱ κρατούμενοι δύνανται πρὸς βελτίωσιν τῆς τροφῆς των νὰ προμηθεύωνται, διὰ τῆς ὑπηρεσίας τῶν φυλακῶν, ἰδίαις των δαπάναις, τρόφιμα καὶ ἄλλα εἴδη ἀπὸ προμηθευτὰς ἀναδειχθέντας διὰ διαγωνισμοῦ. 2) Ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν κρατουμένων τούτων ἐκτελεῖται κανονικῶς διὰ τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπηρεσίας οἵτινες ἐπιδεικνύουν τὸ ἀπαιτούμενον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ὑγείαν τῶν κρατουμένων. 3) Ἡ μεταχείρισις τῶν κρατουμένων ἀπὸ ἀπόψεως ὅρων διαβιώσεως εἶναι ἡ αὐτὴ εἰς ἁπάσας τὰς φυλακάς, τυγχάνει δὲ ἀπολύτως ἀνθρωπιστικὴ καὶ σύμφωνος πρὸς τὸν Κανονισμὸν τῶν φυλακῶν. Αἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμεναι ἀπειλαὶ τοῦ προσωπικοῦ καὶ τὰ περιοριστικὰ μέτρα, δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Τοὐναντίον ἡ συμπεριφορὰ τοῦ προσωπικοῦ πρὸς τοὺς κρατουμένους εἶναι ἡ προσήκουσα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11048 τῆς 4 Ὀκτωβρίου 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 601 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς γνωστὸν διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ὁ ἀλλοδαπὸς ἀπολαύει ὧν καὶ ὁ ἡμεδαπὸς ἀστικῶν δικαιωμάτων. Κατὰ συνέπειαν καὶ οἱ ἀλλοδαποὶ δύνανται νὰ ἀποκτήσουν ἀκίνητα ὁπουδήποτε κείμενα. Ἐξαίρεσις ὑφίσταται μόνον ὡς πρὸς τὰ ἀκίνητα τὰ κείμενα εἰς παραμεθορίους περιοχὰς δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 22.6.1927 ὡς ἐτροποποιήθη διὰ ν.δ. 886)1953. Διὰ τῆς ἐρωτήσεως προτείνεται ἡ θέσπισις περιορισμῶν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρ’ ἀλλοδαπῶν κτῆσιν παραλιακῶν ἢ ἄλλων ἐκτάσεων πρὸς ἀνέγερσιν οἰκιῶν καὶ ἄλλων τουριστικῶν ἐκμεταλλεύσεων. Τὸ θέμα, ὡς εἰκός, χρῄζει ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ μελέτης. Ἤδη, ὡς ἀνεκοινώθη ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 106607 ἐ.ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου εἰς ἀπάντησιν σχετικῆς ἐρωτήσεως (573) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ κλπ. ἐζητήθη παρὰ τῶν ὑποθηκοφυλάκων τῶν περιφερειῶν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης ἡ ὑποβολὴ στοιχείων ἐν σχέσει μὲ τὰς ὑπὸ ἀλλογενῶν ὑπηκόων ξένων χωρῶν ἐνεργουμένας ἐν Ἑλλάδι ἀγορὰς ἀκινήτων. Δέον ἐπίσης νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ συνέπειαι τὰς ὁποίας ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ἡ παρ’ ἡμῖν εἰσαγωγὴ τῶν ἀνωτέρω περιορισμῶν εἰς τὴν παρ’ ἡμεδαπῶν ἐλευθέραν κτῆσιν ἀκινήτων εἰς τὰς ἀλλοδαποὺς χώρας κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχῆς τῆς ἀμοιβαιότητος. Σημειοῦμεν ἐν τέλει, ὅτι πᾶσα μεταρρύθμισις τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος κατὰ τὴν ἐκφρασθεῖσαν καὶ ὑπὸ τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἄποψιν, σκόπιμον εἶναι νὰ ἀποφασίζηται καὶ μετὰ γνώμην τοῦ Ἀρείου Πάγου, τῶν Νομικῶν Σχολῶν καὶ τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων τῶν μεγάλων πόλεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10729)25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ ταὐταρίθμου σημερινοῦ ἐγγράφου μας ἐζητήθη παρὰ τῶν Ὑποθηκοφυλάκων τῶν περιφερειῶν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, ἡ ὑποβολὴ στοιχείων ἐν σχέσει μὲ τὰς ὑπὸ ἀλλογενῶν ὑπηκόων ξένων χωρῶν ἐνεργουμένας ἐν Ἑλλάδι ἀγορὰς ἀκινήτων. Τὰ στοιχεῖα ταῦτα θέλομεν διαβιβάσει ὑμῖν, εὐθὺς ὡς συγκεντρωθῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Κατόπιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10819)26.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα, «περὶ ἱδρύσεως μεταβατικοῦ Ἐφετείου ἐν Μυτιλήνῃ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὡς γνωστόν, ὁ θεσμὸς μεταβατικῶν Ἐφετείων μὴ προβλεπόμενος ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων δύναται νὰ καθιερωθῇ μόνον διὰ διατάξεως νόμου. Ἡ εἰσαγωγὴ ὅμως ἑνὸς τοιούτου θεσμοῦ, ἀποβλέποντος κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν διαδίκων, ἀπαιτεῖ, προηγουμένως ἐπισταμένην μελέτην τῶν ὅρων καὶ συνθηκῶν λειτουργίας τῶν Ἐφετείων, εἰς ἃ μέλλει νὰ εἰσαχθῇ τοιοῦτος θεσμὸς καὶ στάθμισις τῶν ἐκ διαφόρων πλευρῶν ἐκφραζομένων ἀπόψεων περὶ τῶν συνεπειῶν τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζ. Παπαλαζάρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10678)8645 τῆς 24 Σεπτεμβρίου 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζήση Παπαλαζάρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὑπηρεσιακὴ κατάστασις τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν ἐν γένει εἶναι ἐμπεπιστευμένη ὑπὸ τοῦ Συντάγματος εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, συντιθέμενον ἐκ μελῶν τοῦ Ἀρείου Πάγου, παρ’ αὐτοῦ δὲ γίνονται καὶ αἱ τοποθετήσεις τῶν δικαστῶν καὶ Εἰσαγγελέων. Τέλος καὶ ἡ διὰ πειθαρχικὸν παράπτωμα ἢ ἀνεπάρκειαν κλπ. ἀπομάκρυνσις ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἀπαγγέλλεται πάντοτε διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως. Ὁ περὶ οὗ πρόκειται Εἰσαγγελεὺς ἀπὸ τῆς ἐποχῆς εἰς ἣν ἀνάγεται ἡ πειθαρχικὴ δίωξις αὐτοῦ, προήχθη ἀρχικῶς μὲν (ἐν ἔτει 1940) εἰς Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν, ἀκολούθως δὲ (ἐν ἔτει 1954) ὁμοφώνως καὶ κατ’ ἐκλογὴν εἰς Ἀντεισαγγελέα Ἐφετῶν, δι’ ἀποφάσεων τοῦ κατὰ τὸ Σύνταγμα ἁρμοδίου Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καὶ μὲ τὴν ψῆφον τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς διέφυγεν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, ὑπηρέτησε δὲ εἰς τὴν Στρατιωτικὴν καὶ Ναυτικὴν Δικαιοσύνην τῆς Ἐλευθέρας Ἑλλάδος, ἀπολυθεὶς διὰ τὸν λόγον τοῦτον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Κατοχῆς. Ὡς Ἀντεισαγγελεὺς Ἐφετῶν, μετετέθη ἐκ Πατρῶν εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν Ἀθηνῶν ἐν ἔτει 1957, δι’ ἀποφάσεως καὶ πάλιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἐτοποθετήθη ὡς προϊστάμενος τῆς Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν τὸν Ἰούνιον τοῦ 1961, κατόπιν γενικοῦ καὶ ἀπροσώπου ἐρωτήματος τοῦ τότε ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργοῦ. Καὶ κατόπιν ἐρωτήματος ἡμῶν παρετάθη κατ’ Ἰούνιον ἐ.ἔ. ἀπόσπασίς του δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Πρόσφατος γνωμοδότησις τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐπεβεβαίωσε τὴν πρὸς τὴν συνταγματικὴν θέσιν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας ἀνταποκρινομένην ἀρχήν, ὅτι οἱ ὑπηρεσιακοὶ φάκελλοι τῶν δικαστικῶν καὶ τῶν Εἰσαγγελέων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἐρεύνης παρ’ ἄλλης ἐξουσίας δεδομένου, ὅτι τὸ Σύνταγμα ἔχει καταστήσει τὴν δικαστικὴν λειτουργίαν ἀνεξάρτητον πάσης ἄλλης ἐξουσίας. Οἱ βασικοὶ οὗτοι κανόνες τοῦ Συντάγματος δὲν ἀναιροῦν φυσικὰ τὴν εὐθύνην τοῦ ἁρμοδίου διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργοῦ ἐνασκοῦντος τὰς ἀναγνωριζομένας εἰς αὐτὸν ἁρμοδιότητας. Ὅσα, περαιτέρω, λέγονται ἐξ ἀφορμῆς ἄλλης πειθαρχικῆς ὑποθέσεως, στηρίζονται ἐπὶ παντελῶς ἐσφαλμένης προϋποθέσεως ὡς πρὸς πάσας γενικῶς τὰς πλευρὰς αὐτῆς, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον οὐδέποτε ἔδωσε πρὸς δημοσίευσιν πληροφορίαν περὶ ἀσκήσεως πειθαρχικῆς διώξεως κατὰ τοῦ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις ἀρεοπαγίτου, εἶναι δὲ ἐπίσης, γνωστὸν ὅτι εἰς τὸν ἴδιον ὀφείλεται τοὐλάχιστον ἡ διὰ τοῦ τύπου δημοσίευσις τῆς ἀπολογίας αὐτοῦ. Ἡ πειθαρχικὴ δίωξις τοῦ ἀρεοπαγίτου ἠσκήθη διὰ πράξεως, τὰς ὁποίας κατήγγειλαν ὡς συνιστώσας πειθαρχικὰς παραβάσεις ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ κοινοῦ αὐτῶν ἐγράφου. Ἡ ἐπακολουθήσασα ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου ἐδέχθη τὴν ὕπαρξιν πειθαρχικῶν παραβάσεων καὶ ἐπέβαλε κατὰ τὴν κρίσιν αὐτῆς πειθαρχικὴν ποινὴν καθ’ ἣν ἐκκρεμεῖ ἤδη αἴτησις ἀκυρώσεως τοῦ διωχθέντος ἀρεοπαγίτου ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἡ ἐνώπιον τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου συζήτησις διεξάγεται ἐν δημοσίᾳ συνεδριάσει, δημοσίᾳ δὲ ἐπίσης ἀπαγγέλονται καὶ αἱ ἀποφάσεις αὐτοῦ, ὥστε νὰ παρέλκῃ ἀπάντησις εἰς ὅσα ἐν τῇ ἐρωτήσει ἐκτίθενται περὶ προσδόσεως δημοσιότητος εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου. Πάντα ταῦτα, ἔτι δὲ καὶ ἡ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ παραπομπὴ τῆς πειθαρχικῆς ὑποθέσεως εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, καίτοι ἠδύνατο ὁ ἴδιος νὰ κρίνῃ ἐπ’ αὐτῆς πέραν δὲ τούτων καὶ ἡ μὴ συμμετοχὴ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἔνστασις ἐξαιρέσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ὅπως ἐδέχθη ἤδη διὰ τῆς ἀποφάσεώς του τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, καταδεικνύουν ὅτι ἡ ὑπόθεσις ἐκείνη δὲν προσφέρεται διὰ τὴν ἄσκησιν ἐλέγχου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10704 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου κλπ., ἀριθ. βιβλ. 548, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀντίγραφον τῆς ἐρωτήσεως ταύτης ἀπεστείλαμεν πρὸς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν πρὸς ἐνέργειαν ἐξετάσεως τῆς καταγγελθείσης κακοποιήσεως τοῦ κρατουμένου Φουντοπούλου Ἰωάννου ὑπὸ χωροφυλάκων τοῦ Τμήματος Μεταγωγῶν καὶ ἄσκησιν ποινικῆς διώξεως κατὰ τῶν ὑπαιτίων ἐὰν συντρέχῃ περίπτωσις. Προσθέτομεν καὶ αὖθις ὅτι εἰς τὰς φυλακὰς ὑπάρχουν μόνον κατάδικοι δι’ ἐγκλήματα τοῦ ποινικοῦ νόμου, βάσει καταδικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν δικαστηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ὡς διὰ προγενεστέρου ὑπ’ ἀριθ. 86550 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν, ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν, ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν ὁμοίας ἐρωτήσεως ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος τοῦ βουλευτοῦ Σ. Στεφανοπούλου (ὑπ’ ἀριθ. 407 ὡς καὶ ἀνακοινωθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορᾶς τοῦ Συλ. Ἀμ. Δικ. Κλητήρων Ἀθηνῶν (ἀριθμὸς ὑμετέρου ἐγγράφου 8844 ἐ.ἔ.) νὰ γνωρίσωμεν καὶ αὖθις, ὅτι τὸ σχέδιον Κώδικος «περὶ Δικαστικῶν Ἐπιμελητῶν» μελετᾶται ἤδη παρ’ ἡμῶν καὶ θέλει κατατεθῆ προσεχῶς εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9946 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου κλπ., (ἀριθ. βιβλ. 473), ὅτι ἀπόσπασμα τῆς ἐρωτήσεως ταύτης ἀποστέλλομεν πρὸς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν πρὸς ἐνέργειαν ἀνακρίσεων ἐπὶ τῆς καταγγελθείσης κακοποιήσεως τοῦ κρατουμένου Ἀγγελοπούλου Ἀργυρίου ὑπὸ χωροφυλάκων τοῦ Τμήματος Μεταγωγῶν καὶ ἄσκησιν ποινικῆς διώξεως κατὰ τῶν ὑπαιτίων ἐὰν συντρέχῃ περίπτωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ ταὐταρίθμου ἀπὸ 18.8.62 ἐγγράφου ἡμῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τῶν ἀναφερομένων ἐν τῇ σχετικῇ ἐρωτήσει τῶν κ.κ. βουλευτῶν, κατάδικοι Ἰβανίδης Ἀναστάσιος καὶ Καλαπούτης Ἀναστάσιος, κρατοῦνται ὁ μὲν πρῶτος δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 15)17.12. 45 ἀποφάσεως τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου Δοσιλόγων Καστορίας δι’ ἧς ὑπεβλήθη αὐτῷ ποινὴ ἰσοβίου καθείρξεως ἐπὶ παραβάσει Α. Ν. 533)45, ὁ δὲ δεύτερος δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 134)26.9.46 ἀποφάσεως τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου Δοσιλόγων Καστορίας δι’ ἧς ὑπεβλήθη αὐτῷ ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου μετατραπεῖσα βάσει τοῦ Ν. 3861)20 εἰς ἰσόβιον κάθειρξιν ἐπὶ παραβάσει Α. Ν. 533)45. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἐν τοῖς φακέλλοις των στοιχείων ὁ μὲν πρῶτος κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς συνειργάσθη μὲ τὰς ἰταλικὰς ἀρχὰς καταδίδων ἐθνικόφρονας. Ἀργότερον προσεχώρησεν εἰς τὸ Βουλγαρικὸν Κομιτᾶτον ἀνήρτησεν εἰς τὴν οἰκίαν του βουλγαρικὴν σημαίαν καὶ ὡπλίσθη παρὰ τῶν Βουλγάρων. Προέβη εἰς λεηλασίας καὶ διαρπαγὰς εἰς βάρος ἐθνικοφρόνων πολιτῶν μέχρι διαλύσεως τῶν Κομιτάτων. Κατὰ τὸ τέλος τοῦ ἔτους 1943 προσεχώρησεν εἰς τὸ ΚΚΕ καὶ εἰργάζετο ἀντεθνικῶς μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς συλλήψεώς του. Ἡ θυγάτηρ του Θεανὼ εὑρίσκετο εἰς τοὺς Κ)Σ οἰκειοθελῶς. Ὁ δὲ δεύτερος κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς συνειργάσθη καὶ οὗτος ἀρχικῶς μετὰ τῶν ἰταλῶν εἰς τὰ τάγματα ἐρεύνης, συμμετέχων εἰς συλλήψεις καὶ κακοποιήσεις πολιτῶν. Τὸ ἔτος 1942 ἐξωπλίσθη ὡς κομιτατζῆς διατελέσας ἡγετικὸν στέλεχος τοῦ Βουλγαρικοῦ Κομιτάτου. Κατὰ τὸν Μάρτιον τοῦ 1943 ἡγούμενος τμήματος Κομιτατζήδων ἐλεηλάτησε τὸ χωρίον Νεστόριον κατὰ δὲ τὸν μῆνα Ἀπρίλιον τοῦ ἰδίου ἔτους ἐνέπρησε τοῦτο μετὰ τῶν Ἰταλῶν. Ἐκ τοῦ οἰκογενειακοῦ του περιβάλλοντος ἐν Ἑλλάδι εὑρίσκεται μία ἀδελφή του καί τινες ἀνεψιοί του ἐμφορούμενοι ὑπὸ βουλγαρικῶν αἰσθημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 72486 ἐ.ἔ. ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου, νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1592 ἐ.ἔ. ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΕΦΕΤΩΝ ΘΡΑΚΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 1592 Ἐν Κομοτινῇ τῇ 6 Αὐγούστου 1962 Πρὸς Τὸ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργεῖον Γεν. Δ)νσιν Σωφρ. Δ)σύνης Τμῆμα Ποιν. Μελετῶν καὶ Ὑποθ. Ἀθήνας Λαμβάνω τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 72486 ἐ. ἔ. Ὑμετέρας παραγγελίας, ν’ ἀναφέρω, ὅτι, ἐκ τῆς γενομένης ἐξετάσεως ἐπὶ τοῦ ἐν τῷ ἀποσταλλέντι μοι ἀντιγράφῳ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ κλπ. θέματος, διεκρίβωσα, ὅτι πράγματι τὸ προσωπικὸν τοῦ μεταλλείου Χονδροδήμου, Λιμεναρίων–Θάσου, ἐργασθὲν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1962 καὶ ἐπέκεινα ὑπὸ τὸ σύστημα τῆς ἀνὰ 15θήμερον κατὰ ἡμερολογιακὸν μῆνα ἐκ περιτροπῆς ἐργασίας, οὐδὲν ἔλαβε παρὰ τοῦ ἐργοδότου του, τόσον διὰ τὴν πραγματοποιηθεῖσαν ἐργασίαν του ἐκτὸς τοῦ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1962 μέχρι καὶ τῆς 13 Μαρτίου 1962 χρονικοῦ διαστήματος, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐργασίαν του, ἣν θὰ ἐπραγματοποίει κατὰ τὸ ἀπὸ 14 Μαρτίου 1962 χρονικὸν διάστημα, ἀπέσχε τῆς ἐργασίας, λόγῳ μὴ πληρωμῆς τῶν μέχρι 13 Μαρτίου ἐ.ἔ. δεδουλευμένων ἡμερομισθίων. Ὁ ἐργοδότης ἀναγνωρίζων τὰς πρὸς τοὺς ἐργάτας ὑποχρεώσεις του δεδουλευμένων ἡμερομισθίων, οὐχὶ ὅμως καὶ τὴν ἐπίσχεσιν, ἣν ἐθεώρει ὡς ἐξ ὑπαρχῆς ἄκυρον καὶ παράνομον, ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει ὡς καταργηθεῖσαν ἀπὸ 13 Ἀπριλίου 1962, ἢ ἄλλως ἀπὸ 16 Μαΐου 1962, ὁπότε οὗτος παρέσχεν εἰς τοὺς ἐργάτας σχετικὴν ἀσφάλειαν καὶ ἐγγύησιν, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τοὺς ἐργάτας, οἵτινες ἐθεώρουν ταύτην ἔγκυρον, ἐπεκαλεῖτο ἀδυναμίαν πληρωμῆς, καθ’ ὅσον ἔχων παραγωγὴν 600.000 τόννων μεταλλεύματος, δὲν ἐπέτυχε νὰ ἐξαγάγῃ τοῦτο εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὁ ἰσχυρισμὸς οὗτος ἦτο μᾶλλον ἀκριβής, ἀνεγνωρίσθη δὲ καὶ παρὰ τῶν ἐργατῶν, παρ’ ὧν ὅμως ὑπεβλήθησαν μηνύσεις ἐπὶ παραβάσει τοῦ Α. Ν. 690)45. Κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῆς ὡς ἄνω κατηγορίας οἱ παθόντες ἐδήλωσαν, ὅτι ἱκανοποιήθησαν καὶ κατόπιν τούτου ἠθωώθη ὁ κατηγορούμενος. Οὕτω δὲν ἐκκρεμεῖ οὐδεμία σχετικὴ μήνυσις, οὐδ’ ὑπεβλήθη νέα τοιαύτη, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἐπῆλθε συμβιβασμὸς μεταξὺ τῶν μερῶν καὶ ὑπεγράφη μεθ’ ἑκάστου τῶν ἐργατῶν ἰδιωτικὸν συμφωνητικὸν ἐνώπιον καὶ τοῦ ἐκπροσώπου ἐπιθεωρήσεως Καβάλας. Διὰ τοῦ ρηθέντος συμφωνητικοῦ ἀναγνωρίζεται ἀμφοτέρωθεν, ὅτι ὁ ἐργάτης, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει τοῦ συστήματος τῆς ἐκ περιτροπῆς ἐργασίας, ὅπερ θὰ ἐφηρμόζετο κατὰ τὸ δεύτερον χρονικὸν διάστημα λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπεκράτησαν κατ’ αὐτό, τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐπιχειρήσεως εἰς ἐργασίαν, ὡς καὶ τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἐργάτου εἰς ἀτομικάς του ἐν Θάσῳ καὶ ἀλλαχοῦ, θὰ ἐπραγματοποίει κατὰ τὸ ἄνω ἀπὸ 14 Μαρτίου 1962 μέχρι σήμερον χρονικὸν διάστημα μόνον 25 ἡμερομίσθια, Ὁ ἐργοδότης ἀνεγνώρισε ταῦτα καὶ ἀνέλαβε νὰ πληρώσῃ εἰς τὸν ἐργάτην ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος τεσσάρων μηνῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1962 μέχρι 13 Μαρτίου 1962 πραγματοποιηθέντα (δεδουλευμένα) κανονικῶς ἡμερομίσθια, ὡς καὶ τὸ δῶρον τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα 1962 συνεφωνήθη, ὅτι θέλει καταβάλει εἰς τὸν ἐργάτην συμφώνως πρὸς τὸ περιεχόμενον ἐπιστολῆς, ἐκχωρήσεως τοῦ ἐργοδότου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ὁ αὐτὸς ἐργοδότης ὤφειλε τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν καὶ τοῦ παρελθόντος ἔτους, πλὴν ὅμως κατέβαλε ταῦτα, διωχθεὶς ἐπὶ παραβάσει τοῦ Α. Ν. 590)45 ὑπὸ τῆς Εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς Καβάλας, ἥτις καὶ προσδιώρισε τὰς ὑποθέσεις ἀμέσως εἰς σύντομον δικάσιμον, συντελέσασα οὕτω, εἰς τὴν ὅσον ἔνεστι ταχυτέραν ἱκανοποίησιν τῶν ἐργατῶν. Εὐπειθέστατος

Ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Θράκης

Σ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9187) 7337 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μεγάλως ἐξενίσθημεν, διότι ἀναφέρεται ἐν αὐτῇ, ὅτι προέβην προσωπικῶς εἰς οἱανδήποτε δήλωσιν πρὸς τὴν Διοίκησιν τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Παντοπωλῶν Ἑλλάδος ἐπὶ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται θέματος, ἐνῷ οὐδέποτε καὶ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, ἐδόθη παρ’ ἐμοῦ οἱαδήποτε διαβεβαίωσις. Καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ γνωρίζω ἂν ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει σχετικὴ ἀναφορὰ ὀφείλεται εἰς πληροφορίας τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἄλλως τε ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπηντήσαμεν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Συνομοσπονδίαν Παντοπωλῶν Ἑλλάδος, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 75681 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν τῷ παρόντι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 75681. Πρὸς Τὴν Ἐθνικὴν Συνομοσπονδίαν Παντοπωλῶν Ἑλλάδος Πανεπιστημίου 42 Ἐνταῦθα Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἀπὸ 21 Ἰουνίου ἐ. ἔ. καὶ 29 Ἀπριλίου ἐ.ἔ. ὑμέτερα ὑπομνήματα καὶ τὰ διὰ τούτων ὑποβληθέντα σχετικὰ δημοσιεύματα τῆς Ἐφημερίδος τῶν Παντοπωλῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ποινικοποίησις καθαρῶς ἀστικῶν σχέσεων ἔχει ἐπισύρει ζωηρὰς ἐπικρίσεις μεταξὺ τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὰ θέματα ταῦτα, ὥστε οἱαδήποτε ἐπέκτασις νὰ συναντᾷ ἀνυπερβλήτους δυσχερείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Τσόχα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9335) 7470 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Τσόχα, ἀφορῶσαν παραβιάσεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας ἐκ μέρους ἐργοδοτῶν εἰς βάρος, σερβιτόρων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἐζητήσαμεν πληροφορίας παρὰ τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, ἃς θέλομεν φέρει εἰς γνῶσιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 217630 ἐ.ἔ. ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, διαβιβασθὲν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ὑπ’ ἀριθ. 8419)6783 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν προσηρτημένην αὐτῷ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἀναφερομένην εἰς τὴν αὔξησιν τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο κατέστη ἀναγκαῖον πρὸς ἐναρμόνισιν κατὰ τὸ δυνατὸν τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς πρὸς τὴν σημερινὴν ἀξίαν τῆς δραχμῆς, ἵνα αἱ εἰς χρῆμα κυρώσεις ἀσκοῦν τὴν δέουσαν ἐπίδρασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9735 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἶναι κατὰ πάντα ἀνακριβὴς καὶ ἀνυπόστατος ὁ κατὰ κόρον προβαλλόμενος ἰσχυρισμός, ὅτι ἡ «κατάστασις τῶν εἰς τὰς διαφόρους φυλακὰς κρατουμένων κομμουνιστῶν καταδίκων εἶναι δραματικὴ ἀπὸ πάσης ἀπόψεως». Ἀντιθέτως ἡ μεταχείρισις τῶν καταδίκων κομμουνιστῶν εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ διεθνὲς παραδεδεγμένον καὶ ἔτι πλέον ἠπιωτέρα τῆς μεταχειρίσεως εἰς ἣν ὑποβάλλονται οἱ λοιποὶ κοινοὶ κατάδικοι. Τὸ ἀναμφισβήτητον γεγονὸς τῆς ἠπίας μεταχειρίσεως, ἧς τυγχάνουν οἱ ἐν λόγῳ κατάδικοι ἀπαράδεκτον ἀλλαχοῦ εἰς φυλακὰς βαρυποίνων καταδίκων καταδεικνύεται ἐκ τῶν παρεχομένων εἰς τούτους εὐνοιῶν καὶ εὐκολιῶν αἵτινες εἶναι αἱ ἀκόλουθοι: 1) Διαβιοῦν ἐν κοινῷ εἰς ὑγιεινοὺς θαλάμους καὶ διέρχονται ὁλόκληρον σχεδὸν τὴν ἡμέραν περιπατοῦντες καὶ συζητοῦντες μεταξὺ κοιτώνων καὶ προαυλίου. Εἰς οὐδεμίαν ἐργασίαν ὑποχρεοῦνται, ἐνῷ εἰς πᾶσαν προηγμένην χώραν κατάδικοι βαρύποινοι ὑποβάλλονται εἰς ἐργασίαν τὴν δὲ νύκτα ἀπομονοῦνται εἰς ἀτομικὰ κελλία. 2) Τὸ παρεχόμενον συσσίτιον εἶναι ἑνιαῖον δι’ ὅλους τοὺς ἐν ταῖς φυλακαῖς κρατουμένους, καλύπτον τὰς ἀπαιτουμένας θερμίδας δι’ ἄτομα μὴ ἐργαζόμενα. Εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην διαίτης παρέχεται βελτίωσις συσσιτίου, συνισταμένη εἰς ἀφθονωτέρας μερίδας τροφίμων καὶ τῆς προσθήκης ἡμερησίως 650 γραμμαρίων γάλακτος καὶ 220 γραμμαρίων γιαούρτης. 3) Ἔχουν τὴν εὐχέρειαν ἀντικαταστάσεως τῶν ἐν τῷ διαιτολογίῳ ὁριζομένων συσσιτίων δι’ ἑτέρων τροφίμων ἴσης ἀξίας ἵνα βελτιοῦται τὸ συσσίτιόν των καὶ ἐξ ἀπόψεως ποικιλίας. 4) Εἰς πάντας τοὺς κρατουμένους παρέχεται ἡ εὐχέρεια ὅπως προμηθεύωνται μέσῳ τῆς ὑπηρεσίας τρόφιμα πρὸς βελτίωσιν τοῦ συσσιτίου αὐτῶν τρὶς τῆς ἑβδομάδος. Τὰ ἑκάστοτε διατυπούμενα παράπονα καὶ αἱ ἀκουόμεναι αἰτιάσεις δὲν εὑρίσκουν ἔρεισμα εἰς τὸν τρόπον τῆς μεταχειρίσεως αὐτῶν ἀποτελοῦν δὲ ἐπὶ πλέον μίαν πλευρὰν τῆς προσπαθείας φανατικῶν στοιχείων πρὸς διάθρεψιν μαχητικοῦ καὶ συνωμοτικοῦ πνεύματος ἐντελῶς ἀπαραδέκτου προκειμένου περὶ προσώπων κρατουμένων εἰς ἐκτέλεσιν ἀποφάσεων τῆς ποινικῆς Δικαιοσύνης. Τὸ αἴτημά των ὅπως τὰ ἀποστελλόμενα αὐτοῖς χρηματικὰ ἐμβάσματα παραμένωσι εἰς χεῖρας των, ἵνα δῆθεν προμηθεύωνται ὁποτεδήποτε ἐπιθυμοῦν τρόφιμα ἀντιβαίνει ἀπολύτως εἰς τὸν Κανονισμὸν ἐπιδιώκει δὲ ἐν τῇ πραγματικότητι τὴν συγκέντρωσιν χρηματικοῦ ποσοῦ πρὸς ἄσκησιν πολιτικῆς ἐν ταῖς φυλακαῖς καὶ προπαγάνδας εἰς βάρος τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων. Ἡ δημιουργία τοιαύτης καταστάσεως ἐν ταῖς φυλακαῖς οὐδαμοῦ τοῦ κόσμου θὰ ἦτο ἀνεκτή. Εἰς οὐδεμίαν χώραν τῆς Εὐρώπης οἱ κρατούμενοι ἐν ταῖς φυλακαῖς φέρουν μεθ’ ἑαυτῶν χρήματα. Πάντες εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ καταθέτουν πρὸς φύλαξιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς φυλακῆς καὶ νὰ προμηθεύωνται συμπληρωματικὴν τροφὴν καθ’ ὃν τρόπον ἔχει καθορισθῆ καὶ παρ’ ἡμῖν. Ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις εἶναι πλήρης. Οἱ ἀσθενοῦντες διακομίζονται εἰς τὰ κατὰ τόπους νοσηλευτικὰ ἱδρύματα ὡς καὶ εἰς τὸ ἄριστα λειτουργοῦν Νοσοκομεῖον Κρατουμένων «Ἅγιος Παῦλος». Ἡ ἐπικοινωνία αὐτῶν μετὰ τοῦ ἔξω τῆς φυλακῆς κόσμου διευκολύνεται δι’ ἐπισκέψεων ἀλληλογραφίας καὶ ἀναγνώσεως ἡμερησίου τύπου. Ἕκαστος κρατούμενος δέχεται 6 ἐπισκέψεις κατὰ μῆνα συγγενῶν μέχρι τετάρτου βαθμοῦ ἐνῷ οἱ βαρύποινοι κατάδικοι ἀλλαχοῦ δὲν δέχονται παρὰ μόνον μίαν ἢ δύο ἐπισκέψεις κατὰ μῆνα. Ἀπαγορεύεται ἡ ἐπίσκεψις εἰς παιδιὰ ἡλικίας ἐλάσσονος τῶν 12 ἐτῶν διὰ λόγους προστασίας αὐτῶν ἀπὸ ψυχικῶν τραυμάτων. Ἐπίσης δύνανται νὰ δέχωνται καὶ ν’ ἀποστέλλωσι τέσσαρας ἐπιστολὰς κατὰ μῆνα ἔχουν δὲ τὴν εὐχέρειαν νὰ προμηθεύωνται καθ’ ἑκάστην ἁπάσας τὰς ἡμερησίας ἐφημερίδας καὶ βιβλία ἐπιστημονικοῦ καὶ μορφωτικοῦ περιεχομένου πλὴν τῶν ἐκδήλως ἀνατρεπτικῶν ἐντύπων. Ἐπὶ τῶν εἰδικωτέρων περιπτώσεων τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται ἐρώτησιν πληροφοροῦμεν ὑμᾶς τὰ ἑξῆς: α) Αἱ αἰτήσεις περὶ ἀπολύσεως κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 2058)52 ἐξετάζονται ἁρμοδίως πάντοτε μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς παραβλεπομένου ἀκόμη καὶ τοῦ ἐπικινδύνου εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καταδίκου, ὅταν πρόκειται περὶ βαρέος πάσχοντος ἢ ἀναπήρου. Τὸ τελευταῖον τοῦτο μέτρον κατὰ τὴν τελευταίαν ἑξαετίαν ἐφηρμόσθη μετὰ μεγάλης εὐρύτητος. β) Αἱ αἰτήσεις χάριτος ὁμοίως ἐξετάζονται ἐμπεριστατωμένως δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ γίνωνται εἰσηγήσεις περὶ ἀπονομῆς χάριτος εἰς ἐγκληματίας τελέσαντας πολλαπλοῦς φόνους καὶ ὑπὸ ἀγρίας συνθήκας ἢ συλληφθέντας ἐν μάχῃ κατὰ τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων ἐφ’ ὅσον μάλιστα βεβαιοῦται ὅτι ἡ ἐν ταῖς φυλακαῖς παραμονή των δὲν ἔσχεν οἱανδήποτε ἐπ’ αὐτῶν ἐπίδρασιν ἐγγυωμένην τὴν ἠθικὴν αὐτῶν βελτίωσιν καὶ τὴν κοινωνικὴν προσαρμογήν. γ) Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τῆς ἀπολύσεως τῶν συμπληρωσάντων τὰ ⅔ τῆς ποινῆς των ὡς καὶ ἡ διακοπὴ τῆς ποινῆς λόγῳ ἀνηκέστου βλάβης ἀνάγονται εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τῶν Δικαστηρίων τῆς Διοικήσεως μὴ ἐχούσης ἀνάμιξίν τινα. δ) Ὁ ἀριθμὸς τῶν κρατουμένων ἐν ταῖς φυλακαῖς Ἑπταπυργίου κομμουνιστῶν περιωρίσθη σημαντικῶς ἀνερχομένων τούτων σήμερον εἰς 62. Λαμβάνεται πᾶν δυνατὸν μέτρον διὰ τὴν καλυτέραν διαβίωσιν αὐτῶν θὰ ἐπανεξετασθοῦν δὲ οἱ φάκελλοι τῶν ἀσθενῶν τῶν ἀναφερομένων ἐν τῇ σχετικῇ ἐρωτήσει τῶν κυρίων βουλευτῶν. ε) Εἴδη ἱματισμοῦ καὶ ὑποδήσεως χορηγοῦνται εἰς ἅπαντας τοὺς κρατουμένους τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην. Ἐπὶ τοῦ θέματος χορηγήσεως ἀμνηστίας ἔχουν ἤδη δοθῆ πληροφορίαι εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν πρὸ μηνῶν συζήτησιν σχετικῆς ἐρωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Κ. Χιωτάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8736 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Κ. Χιωτάκη καὶ Α. Μπριλλάκη ἐν σχέσει πρὸς τὴν νοσηλείαν τῶν ἀσθενῶν κρατουμένων Φυλακῶν Ἡρακλείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὸ ἐν Ἀθήναις Νοσοκομεῖον Κρατουμένων διακομίζονται πάντες οἱ ἀσθενεῖς κρατούμενοι, τῶν ὁποίων ἡ νοσηλεία εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ Νοσοκομεῖα ἀποβαίνει ἀνέφικτος. Εἰδικώτερον ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν κ.κ. βουλευτῶν θιγομένων περιπτώσεων, ἐζητήθησαν πληροφορίαι τῶν κ.κ. Εἰσαγγελέων Πλημμελειοδικῶν Ἡρακλείου καὶ Χανίων. Πάντως δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αἱ δυνατότητες νοσηλείας εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Κρατουμένων εἶναι περιωρισμέναι (σύνολον κλινῶν 60), οὐχὶ δὲ σπανίως διεπιστώθη, ὅτι ἡ ἐπικαλουμένη ἀσθένεια τῶν κρατουμένων δὲν εἶναι σοβαρά, προβαλλομένη ὅπως διευκολυνθῇ ἡ ἄφιξίς των εἰς Ἀθήνας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ν. Τσόχα καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9336) 7471 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ν. Τσόχα καὶ Ι. Παπαδημητρίου, δι’ ἧς καταγγέλλονται ὡρισμέναι παραβάσεις τοῦ ἐργοδότου κατασκευῆς τοῦ ξενοδοχείου «Χίλτον» εἰς βάρος ἀπολυθέντων ἐργατῶν (κονιαστῶν), νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῷ θέματος, ἐζητήσαμεν πληροφορίας παρὰ τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, ἃς θέλομεν φέρει εἰς γνῶσιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9774) 7872 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπηυθύνομεν σχετικὸν ἔγγραφον πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Μυτιλήνης ὅπως ἀναφέρῃ σχετικῶς τῷ Ὑπουργείῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8746) 6993 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ, ἀφορῶσαν τὴν ἐπιβολὴν ἐλέγχου ἀναφορικῶς πρὸς τοὺς ὅρους ἀσφαλείας καὶ ὑγείας τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἐπιχειρήσεως «ΜΥΚΟΜΠΑΡ», νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἐζητήσαμεν πληροφορίας παρὰ τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9337) 7472 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, δι’ ἧς καταγγέλλεται παράνομος πρᾶξις εἰς βάρος καπνεργατῶν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος ἐζητήσαμεν πληροφορίας παρὰ τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης ἃς θέλομεν φέρει εἰς γνῶσιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 675)478)62 ὑμετέρου διαβιβάζοντος ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Τ. Γεωργίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐπὶ τῆς πλατείας θέμιδος οἰκόπεδον τῆς Λαρίσης δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, δεδομένου δὲ ὅτι τοῦτο τυγχάνει δημόσιον, περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως αὐτοῦ θὰ ἀποφασίσῃ τελικῶς ἡ Κυβέρνησις, τεθέντος ἤδη τοῦ θέματος τούτου. Σημειωτέον, ὅτι τὸ αὐτὸ γήπεδον ἐζητήθη παρ’ ἄλλης κρατικῆς ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἐπ’ αὐτοῦ ἀνέγερσιν τοῦ Διοικητηρίου τῆς πόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα καὶ Μ. Σβώλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 75689 ἐ.ἔ., ἔγγραφον ἡμῶν νὰ πέμψωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50017 ἐ.ἔ., ἀναφορᾶς τοῦ παρὰ τῇ ἐνταῦθα Εἰσαγγελίᾳ Πλημμελειοδικῶν Παρέδρου ἀφορώσης ζητήματα τῶν φορτοεκφορτωτῶν ξηρᾶς Ἐλευσῖνος καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ἀριθ. 50017.

ΠΡΟΣ

Τὸν κύριον Προϊστάμενον Εἰσαγγελίας Πλημ)κῶν Ἀθηνῶν Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Δ)σις ποινικῶν καὶ σωφρονιστικῶν ὑποθέσεων Ὑπουργείου Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 75688)2.7.1962 ἐγγράφου της διεβίβασεν ἡμῖν τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7842) 6272 ἐ.ἔ. ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων διαβιβασθεῖσαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα καὶ Μ. Σβώλου ὡς καὶ δύο σχετικὰ ὑπομνήματα ἀφορῶντα ζητήματα τῶν φορτοεκφορτωτῶν Ἐλευσῖνος. Κατὰ τὴν εἰς Ἐλευσῖνα τὴν 18.7.1962 μετάβασιν ἡμῶν διεπιστώσαμεν, ὅτι εἰς τὸ αὐτόθι Εἰρηνοδικεῖον ἐκκρεμοῦσι σχετικῶς μὲ τὸ ἄνω θέμα αἱ ὑπ’ ἀριθ. 31 α)62 καὶ 32α)62 ἡμέτεραι παραγγελίαι πρὸς τὸν Εἰρηνοδίκην Ἐλευσῖνος πρὸς διενέργειαν προανακρίσεως ἐπὶ ὑποβληθεισῶν μηνύσεων ὑπὸ τῶν 1) Κ. Στάμου κατὰ Ἰωάν. Τουμάζου ἐπὶ ὑπεξαιρέσει (31) 62 παραγγελία) καὶ 2) Β. Γερολύμου κλπ. κατὰ Στ. Στάμου ὁμοίως ἐπὶ ὑπεξαιρέσει (32)62 παραγγελία). Ὁ Εἰρηνοδίκης Ἐλευσῖνος παρηγγέλθη ὅπως ὑποβάλῃ ἡμῖν τὰς ἄνω δικογραφίας τὸ ταχύτερον. Ἐξ ἄλλου ἑτέρα δικογραφία σχετικὴ μὲ τὸ ἄνω θέμα ἐπὶ μηνύσεως Ι. Μηλιώτη κατὰ Ι. Τουμάζου ἐπὶ ὑπεξαιρέσει (4)62 παραγγελία) εὑρίσκεται εἰς χεῖρας κ. Εἰσαγγελέως πρὸς ἐπεξεργασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουλίου 1962 Εὐπειθέστατος Ὁ παρὰ τῇ Εἰσαγγελίᾳ Πλημ)κῶν Ἀθηνῶν Πάρεδρος

Γ. ΚΛΕΙΔΑΡΑΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8979) 7178 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου ἀναφερομένην ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς καθυστερήσεως ἡμερομισθίων τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν Ὀρυχείων Παλιούρων Εὐβοίας νὰ ἀναφερθῶμεν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 82950 ἐ. ἔ. ἔγγραφον ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς καὶ νὰ πληροφορήσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ νεωτέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 85203 ἐ. ἔ. ἐζητήσαμεν πληροφορίας ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα Χαλκίδος ὡς πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς περὶ ἧς πρόκειται δίκης ἐν καιρῷ θέλομεν ἀνακοινώσει ὑμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9248) 7392 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ περὶ οὗ πρόκειται δημοσίευμα δὲν περιῆλθεν εἰς γνῶσιν τοῦ Ὑπουργείου. Ἄλλως τε δὲν ἀναφέρεται καὶ τὸ ἔντυπον ἐνῷ κατεχωρήθη τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8419) 6783 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν αὔξησιν τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο κατέστη ἀναγκαῖον ἵνα πληρωθοῦν γενικώτεραι ἀνάγκαι τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

μαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 75690 ἐ.ἔ. ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2982 ἐ.ἔ., ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Χαλκίδος ἀναφερομένης ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς καθυστερήσεως ἡμερομισθίων τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν Ὀρυχείων Παλιούρων Εὐβοίας καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ

ΧΑΛΚΙΔΟΣ

Ἐν Χαλκίδι τῇ 17 Ἰουλίου 1962 Ἀριθ. πρωτ. 2982. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Ἀθήνας Ἐπὶ τῇ ὑπ’ ἀριθ. 75691)2.7.1962 παραγγελίᾳ του. Λαμβάνω τὴν τιμὴν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὡς ἄνω Ὑμετέρας παραγγελίας καὶ σὺν τῇ ὑποβολῇ αὐτῆς καὶ τῆς δι’ αὐτῆς διαβιβασθείσης μοι ἐρωτήσεως ν’ ἀναφέρω, ὅτι διὰ τὴν περὶ ἧς πρόκειται καθυστέρησιν ἡμερομισθίων τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἐπιχειρήσεως Ὀρυχείων Παλιούρων–Εὐβοίας μόλις τὴν 12 Ἰουλίου ἐ. ἔ. διεβιβάσθη ἡμῖν μήνυσις ἐπὶ τῇ ἀνωτέρω πράξει παρὰ τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας Εὐβοίας. Τὴν μήνυσιν ταύτην ἐπεξειργάσθησαν αὐθημερὸν — παραπέμψαντες τὸν κατηγορούμενον Διευθυντὴν τῆς ἄνω Ἐπιχειρήσεως δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως εἰς δίκην ἐνώπιον τοῦ ἐνταῦθα Μονομελοῦς Πλημ)κείου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Α. Ν. 690)1945 προσδιωρίσαμεν δὲ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην πρὸς ἐκδίκασιν εἰς ἔκτακτον δικάσιμον τοῦ Τμήματος διακοπῶν καὶ δὴ τὴν τῆς 13ης Αὐγούστου 1962. Εὐπειθέστατος Ὁ Εἰσαγγελεὺς (ὑπογραφὴ) μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Λ. Κύρκου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 62525 ἐ.ἔ. ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἀνακοινωθὲν καὶ ὑμῖν, νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπόσπασμα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5522 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης ἀφορώσης τὸν ἀποβιώσαντα κατάδικον Μενέλαον Γκέλες ἢ Ρέλες τοῦ Πέτρου καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΕΦΕΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 5522. Σχετ. 5573)5601)62.

ΕΠΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Λαμβάνω τὴν τιμὴν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἐπανυποβαλλομένης ὑπ’ ἀριθ. 62525)5.6.1962 παραγγελίας ὑμῶν νὰ ἀναφέρω τὰ ἀκόλουθα: Ὁ Μενέλαος Γκέλες ἢ Ρέλες τοῦ Πέτρου Δικηγόρος, κατεδικάσθη ἐρήμην ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 1 ἐδ. αʹ στʹ, καὶ ιʹ τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου 533)1945 εἰς τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου (τρὶς) διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 174)4.10.1945 ἀποφάσεως τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου Σ. Πρ. 6) 1945 Θεσσαλονίκης. Οὗτος κατὰ τὸν χρόνον τῆς καταδίκης του, εὑρίσκετο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν (Γιουγκοσλαυΐαν). Μετὰ πάροδον 15ετίας περίπου ἤτοι κατὰ τὸ τέλος τοῦ μηνὸς Αὐγούστου ἐπανελθὼν εἰς Ἑλλάδα διὰ κανονικοῦ διαβατηρίου συνελήφθη τὴν 31.8.1959 ὑπὸ τοῦ Κέντρου Ἀλλοδαπῶν Θεσσαλονίκης καὶ ἀπεστάλη ὑπὸ συνοδείαν πρὸς τὸν κ. Εἰδικὸν Ἐπίτροπον Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης παρ’ οὗ ἐνεκλείσθη δυνάμει τῆς ἀνωτέρω καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τὴν 1ην Σ)βρίου 1959 εἰς τὰς ἐνταῦθα ἐγκληματικὰς φυλακὰς Ἑπταπυργίου. Κατὰ τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως ὁ εἰρημένος ἤσκησεν ἐκπρόθεσμον ἀνακοπὴν ἐπὶ τῇ αἰτιολογίᾳ, ὅτι λόγῳ ἀνωτέρας βίας δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπαναπατρισθῇ κρατηθεὶς εἰς τὰς ἐν Γιουγκοσλαυΐᾳ φυλακὰς διὰ πολιτικὸν ἀδίκημα ἀπὸ 5)1)1957 μέχρι τῆς 15)1)1959 ἥτις ἀνακοπή του, ἐγένετο δεκτὴ ἐξηφανίσθη ἡ ἀνακοπτομένη ὑπ’ ἀριθ. 174)4.10.1945 ἀπόφασις τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης κηρυχθεὶς δὲ καὶ αὖθις ἔνοχος παραβάσεως τῶν ἄρθρων 1 ἐδ. 2 παρ. 2 καὶ 3 παρ. 1 τοῦ Α. Ν. 533)1945 κατεδικάσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5)1959 ἀποφάσεως τοῦ αὐτοῦ Δικαστηρίου εἰς τὴν ποινὴν τῆς προσκαίρου καθείρξεως τῶν εἴκοσιν (20) ἐτῶν δήμευσιν τοῦ ⅕ τῆς περιουσίας του καὶ ἀποστέρησιν ἰσοβίως τῶν ἐν ἄρθρῳ 63 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος ἀναφερομένων δικαιωμάτων καὶ πλεονεκτημάτων. Πρὸς ἔκτισιν τῆς ἐπιβληθείσης αὐτῷ ποινῆς ἐνεκλείσθη οὗτος εἰς τὰς ἐνταῦθα ἐγκληματικὰς Φυλακὰς Ἑπταπυργίου ἀσθενήσας ἐκ καρδιακοῦ νοσήματος τὴν 22αν Μαρτίου 1961 εἰσήχθη ἐκτάκτως κατόπιν γνωματεύσεως τοῦ ἰατροῦ τῶν φυλακῶν εἰς τὸ ἐνταῦθα Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον ὅπου ἀπεβίωσεν τὴν 7ην Ἀπριλίου 1961 ἐξ ἐμφράγματος τοῦ μυοκαρδίου. Κατὰ τὴν ἔκτισιν τῆς ποινῆς του οὐδεμιᾶς εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως ἔτυχεν πλὴν τῆς τοιαύτης (μεταχειρίσεως) ἧς τυγχάνουσι πάντες οἱ μεταμελούμενοι καὶ ἐπιδεικνύοντες καλὴν διαγωγὴν κατάδικοι, ἐντὸς τῶν διαγραφομένων ὑπὸ τοῦ κανονισμοῦ τῶν φυλακῶν ὁρίων. Οὗτος λόγῳ τοῦ ἐπαγγέλματός του, ὡς δικηγόρου ἀπησχολεῖτο καθ’ ὡρισμένας ὥρας τῆς ἡμέρας εἰς βοηθητικὴν ἐργασίαν Γραφέως εἰς τὸ Ἀρχιφυλακεῖον καὶ οὐχὶ εἰς ἰδιαίτερον γραφεῖον, ἐργαζόμενος μάλιστα ἄνευ εὐεργετικοῦ ὑπολογισμοῦ τῶν ἡμερομισθίων του, διέμεινε δὲ εἰς θάλαμον μετὰ πολλῶν ἄλλων καταδίκων ἄνευ διακρίσεως ποινῆς καὶ ἀδικήματος. Οὗτος ἅπαξ τῇ ἐγκρίσει τοῦ Διευθυντοῦ τῶν φυλακῶν ὡμίλησεν εἰς τοὺς καταδίκους ἐπὶ τῶν συνθηκῶν αἵτινες ἐπικρατοῦσιν εἰς τὰς κομμουνιστικὰς χώρας ὡς ὁ ἴδιος ἀντελήφθη ταύτας ὡς παραμείνας ἐπὶ ἀρκετὰ ἔτη ἐν Γιουγκοσλαυΐᾳ καὶ οὐχὶ κατὰ τὰς ἐθνικὰς ἑορτάς. Εὐπειθέστατος

Ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν

Π. ΠΑΠΑΝΔΡΥΛΙΑΣ

μγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 346)62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπισκευῆς τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ναυπλίου τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου τῆς πρώτης Πρωτευούσης τοῦ Κράτους ἀδιάπτωτον ἐξεδηλώθη πάντοτε τὸ ἐνδιαφέρον ἡμῶν ἀπὸ τοῦ 1956 δὲ μέχρι σήμερον διετέθησαν διὰ μὲν τὴν συντήρησιν εἰς ἐπισκευὰς αὐτοῦ πιστώσεις ἀνερχόμεναι εἰς δραχμὰς 429.300 διὰ δὲ τὰς νέας ἐπιπλώσεις του πιστώσεις δραχμῶν 275.000. Ἐπειδὴ τὸ γῆρας τῶν κατασκευῶν τοῦ παλαιοῦ τούτου Δικαστικοῦ Μεγάρου ἐπέβαλε τὴν ριζικὴν ἀντικατάστασιν τῶν βαρέων ἀκάμπτων δωμάτων δι’ ἐλαφροτέρας ἐπιστεγάσεως ἐξησφαλίσαμεν εἰδικὴν πίστωσιν δραχμῶν 800.000. Λόγῳ ὅμως τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν ἡμῶν ἡ τελευταία αὕτη πίστωσις καὶ λόγῳ τῆς φύσεως τῶν ἐκτελεστέων ἐργασιῶν συνισταμένων κατὰ κύριον λόγον εἰς τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ Μεγάρου καὶ κατασκευὴν νέων στεγῶν, ἀνέκυψε τὸ ζήτημα ἂν θὰ ἦτο σήμερον ἐνδεδειγμένη ἡ ἀποκάλυψις τοῦ κτιρίου ὡς ἐκ τῶν κινδύνων τῶν φθινοπωρινῶν βροχῶν δεδομένου, ὅτι ἡ διαδικασία ἀναθέσεως τοῦ ἔργου καὶ ἡ ἐκτέλεσις αὐτοῦ θ’ ἀπῄτει χρόνον ὑπερβαίνοντα τὸ τετράμηνον ἀφεύκτως δὲ αἱ βροχαὶ τοῦ φθινοπώρου θὰ κατελάμβανον τὸ Μέγαρον ἀκάλυπτον. Διὰ τοὺς λόγους τούτους καὶ κατόπιν ἀμέσου προσωπικῆς ἐντολῆς ἡμῶν περὶ ἐπιτοπίου ἐπικοινωνίας τῆς καθ’ ἡμᾶς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας μετὰ τῆς Διοικήσεως τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου καὶ Φυλακῶν Ναυπλίου ἐκρίθη, ὅτι δὲν ἐπετρέπετο ἡ ἀνάληψις τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου εἰς ἀκατάλληλον ἐποχήν. Πρὸς τὸν σκοπὸν ὅμως τῆς ἐπισπεύσεως τοῦ ἔργου καὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς ἐκτελέσεως αὐτοῦ ἐδόθη παρ’ ἡμῶν ἐντολὴ ἀμέσου συντάξεως μελέτης περιλαμβανούσης καὶ ἐργασίας γενικωτέρων ἐπισκευῶν δυναμένων νὰ ἐκτελεσθῶσιν καὶ πρὸ τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ Μεγάρου, ἵνα ἀφ’ ἑνὸς μὲν γίνῃ ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν ἐπισκευῶν ἀπὸ τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐργασιῶν ἀποκαλύψεως ἀπὸ τῆς προσεχοῦς ἀνοίξεως πρὸς ἀποτροπὴν τῶν κινδύνων ἐκ τῆς βροχῆς. Ἐπὶ τούτοις παρέχομεν τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἡμετέρας Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας, ὅτι τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον Ναυπλίου οὐδένα κίνδυνον καταρρεύσεως διατρέχει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

μδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐν σχέσει μὲ τὴν κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν τοῦ Κώδικος περὶ Δικαστικῶν Ἐπιμελητῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπελήφθησαν ἤδη τῆς ἐπεξεργασίας τοῦ καταρτισθέντος ὑπὸ τῆς οἰκείας παρ’ ἡμῖν ἐπιτροπῆς σχεδίου τοῦ Κώδικος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Αὐγούστου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

μεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα καὶ Μ. Σβώλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8291) 6659 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα καὶ Μ. Σβώλου, δι’ ἧς καταγγέλλονται ὡρισμέναι παραβάσεις τῆς «Ἑλληνικῆς Χαλυβδουργίας» εἰς βάρος τοῦ προσωπικοῦ αὐτῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐζητήσαμεν πληροφορίας παρὰ τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

μστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8426) 6790 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατόπιν παραγγελίας τοῦ Εἰσαγγελέως τῶν ἐν Ἀθήναις Ἐφετῶν μετέβη τὴν 12ην τοῦ μηνὸς Ἰουνίου ἐ.ἔ., εἰς τὰς Φυλακὰς Αἰγίνης Ἀντεισαγγελεὺς Πειραιῶς, ὅστις ἐνήργησεν εὐρυτάτην ἐξέτασιν ἐπὶ τῶν ὑποβληθέντων ἐκ μέρους αὐτῶν παραπόνων. Ἐπὶ τοῦ πορίσματος τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως διεπιστώθησαν: α) ὅτι οὐδεμία παράβασις τῶν διατάξεων τοῦ κανονισμοῦ τῶν Φυλακῶν εἰς βάρος τῶν καταδίκων ἐγένετο. Αἱ διαμαρτυρίαι, τὰ παράπονα καὶ αἱ φωνασκίαι τῶν κρατουμένων προέρχονται ἐκ τοῦ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῆς Φυλακῆς διὰ λόγους τάξεως καὶ ἀσφαλείας ληφθέντος μέτρου ἀνακατανομῆς τῶν κρατουμένων εἰς τὰ διάφορα διαμερίσματα τῆς Φυλακῆς, διότι οὕτω παύει ἡ ἀσκουμένη ψυχολογικὴ ἐπίδρασις τῶν διανοουμένων καὶ δυναμικῶν κομμουνιστῶν ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶς καὶ διανοητικῶς ἀσθενεστέρων τοιούτων. β) Ὅτι οἱ ἐν λόγῳ κρατούμενοι ἐπιδιώκοντες τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ κανονισμοῦ διὰ τοῦ ὁποίου καθορίζεται ὁ τρόπος τῆς προμηθείας παρ’ ἑκάστου κρατουμένου ἰδίαις αὐτοῦ δαπάναις συμπληρωματικῆς τροφῆς, ἠρνοῦντο τὴν παραλαβὴν τῶν κομιζομένων ὑπὸ τοῦ προμηθευτοῦ πακέττων τροφίμων δι’ ἕκαστον κρατούμενον, ἐπιστρέφοντες ταῦτα ἀδικαιολογήτως. γ) Ὅτι ὡς πρὸς τὴν ἀλληλογραφίαν καὶ τὸ ἐπισκεπτήριον τῶν κρατουμένων ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ καὶ αἱ σχετικαὶ ἐγκύκλιοι μὲ ἀρκετὴν ἀνοχήν. δ) Ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ βιβλίων καὶ ἄλλων ἐντύπων εἰς τὰς Φυλακὰς γίνεται συμφώνως πρὸς τὰς σχετικὰς ἐγκυκλίους διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου. Σημειοῦται, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ πασῶν σχεδὸν τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν, τῶν μορφωτικῶν καὶ ἐπιστημονικῶν βιβλίων, ἐξαιρέσει τῶν ἐκδήλως προπαγανδιστικοῦ καὶ ἀνατρεπτικοῦ περιεχομένου. Κατὰ τὸν ἐνεργήσαντα ἔλεγχον τῶν βιβλίων διεπιστώθη, ὅτι εἰς πλεῖστα ἐξ αὐτῶν τὸ ἐξώφυλλον καὶ αἱ πρῶται σελίδες ἦσαν μορφωτικοῦ καὶ ἐπιστημονικοῦ περιεχομένου, ἐνῷ αἱ ἑπόμεναι σελίδες καταλλήλως βιβλιοδετηθεῖσαι ἦσαν εἰλημμέναι ἐκ βιβλίων κομμουνιστικῆς προπαγάνδας. Ἐπὶ τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω παραπόνων τῶν κρατουμένων ἐνήργησεν ἐξέτασιν καὶ ὁ ἁρμόδιος Ἐπιθεωρητὴς τῶν Φυλακῶν, μεταβὰς εἰς τὰς Φυλακὰς Αἰγίνης τὴν 16ην παρελθόντος μηνός, ὅστις διεπίστωσεν, ὅτι τὰ παράπονα τῶν κρατουμένων εἶναι ἀνυπόστατα, τὰ δὲ αἰτήματά των ἀντίθετα πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις περὶ τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Εἰδικώτερον διεπίστωσεν, ὅτι διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ συσσιτίου των, παρέχεται εἰς αὐτοὺς πᾶσα εὐχέρεια προμηθείας διαφόρων εἰδῶν τροφίμων τρὶς τῆς ἑβδομάδος, ἐπὶ πλέον δὲ διὰ τοὺς ὑπὸ δίαιταν, νωποῦ κρέατος καὶ ἰχθύων. Ἐπίσης διεπίστωσεν, ὅτι ἡ ἀνακατανομὴ τῶν κρατουμένων εἰς τοὺς θαλάμους ἦτο ἐπιβεβλημένη διὰ λόγους τάξεως καὶ ἀσφαλείας καὶ ὅτι οὐδὲν παραλείπεται διὰ τὴν καλὴν διαβίωσιν τῶν κρατουμένων. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι οἱ πραγματικοὶ λόγοι τῶν διαμαρτυριῶν καὶ τοῦ θορύβου τῶν κρατουμένων εἶναι ἡ ἐπιδίωξίς των ὅπως ἐπιτύχουν νὰ ρυθμίζουν τὰ τῆς διαβιώσεώς των κατὰ τρόπον καταλύοντα πᾶσαν ἔννοιαν τάξεως καὶ πειθαρχίας καὶ γενικῶς νὰ ἔχουν πλήρη ἐλευθερίαν κινήσεως εἰς τὰ διαμερίσματα τῆς Φυλακῆς. Ἡ μεταχείρισις τῶν κομμουνιστῶν καταδίκων εἶναι σύμφωνος πρὸς τὰ διεθνῶς παραδεδεγμένα καὶ ἔτι πλέον ἠπιωτέρα τῆς μεταχειρίσεως εἰς ἣν ὑποβάλλονται οἱ λοιποὶ κοινοὶ κατάδικοι. Κατ’ ἀκολουθίαν δὲν ὑφίστατο περίπτωσις ἐπιβολῆς πειθαρχικῶν κυρώσεων κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Φυλακῆς Αἰγίνης ὅστις ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν τήρησιν τῶν νόμων καὶ Κανονισμοῦ. Ἐν Ἀθήνας τῇ 23 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

μζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ἀνακοινωθὲν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 75693 ἐ. ἔ., ἔγγραφον ἡμῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἅ ἀνέφερεν ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18845 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς του ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς ποινικῆς διώξεως τῶν εἰσαγωγέων ἐμβολίων ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2663)7.5.1962 παραπεμπτικὴ πρότασις τοῦ ἐνταῦθα Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν, ἥτις ἐκκρεμεῖ παρὰ τῷ Συμβουλίῳ Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν πρὸς ἔκδοσιν βουλεύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

μηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Α. Γιάννου, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Στεργίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7857) 6291 ἐ.ἔ., ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Α. Γιάννου κλπ. περὶ τῶν φυλακῶν Γυάρου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἐγκληματικαὶ φυλακαὶ Γυάρου οὐδέποτε ἔπαυσαν νὰ λειτουργοῦν σήμερον δὲ κρατεῖται ἐν αὐτοῖς μικρὸς ἀριθμὸς καταδίκων. Ὡς ἐπανειλημμένως ἐδηλώθη πρόκειται περὶ κτιριακοῦ συγκροτήματος φυλακῶν, διαθέτοντος εὐρυχώρους, ὑγιεινοὺς καὶ καλῶς ἀεριζομένους θαλάμους, εἶναι δὲ παντελῶς ἀβάσιμα ὅσα περὶ τοῦ ἐναντίου ὑποστηρίζονται. Ἡ ἐκ τῶν φυλακῶν τούτων μεταγωγὴ εἰς ἄλλας φυλακὰς καταδίκων δι’ ἀνατρεπτικὴν δρᾶσιν ἐγένετο οὐχὶ λόγῳ ἀκαταλληλότητος τῆς φυλακῆς, ἀλλὰ λόγῳ περιορισμοῦ τῶν ἐξόδων λειτουργίας φυλακῶν εἰς Γυάρον. Κατὰ συνέπειαν πρόκειται περὶ λειτουργούσης φυλακῆς τελούσης εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

μθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Λ. Κύρκου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Λαμπράκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7624) 6150 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Μπριλάκη κλπ. νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατόπιν παραγγελίας τοῦ Εἰσαγγελέως τῶν ἐν Ἀθήναις Ἐφετῶν μετέβη τὴν 12ην τοῦ μηνὸς Ἰουνίου ἐ.ἔ. εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης Ἀντεισαγγελεὺς Πειραιῶς, ὅστις ἐνήργησεν εὐρυτάτην ἐξέτασιν ἐπὶ τῶν ὅρων διαβιώσεως τῶν κρατουμένων καὶ ἐπὶ τῶν ὑποβληθέντων ἐκ μέρους αὐτῶν παραπόνων. Ἐκ τοῦ πορίσματος τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως διεπιστώθησαν: α) Ὅτι οὐδεμία παράβασις τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τῶν φυλακῶν εἰς βάρος τῶν καταδίκων ἐγένετο. Αἱ διαμαρτυρίαι, τὰ παράπονα καὶ αἱ φωνασκίαι τῶν κρατουμένων προέρχονται ἐκ τοῦ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῆς φυλακῆς διὰ λόγους τάξεως καὶ ἀσφαλείας ληφθέντος μέτρου ἀνακατανομῆς τῶν κρατουμένων εἰς τὰ διάφορα διαμερίσματα τῆς φυλακῆς, διότι οὕτω παύει ἡ ἀσκουμένη ψυχολογικὴ ἐπίδρασις τῶν διανοουμένων καὶ δυναμικῶν κομμουνιστῶν ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν καὶ διανοητικῶς ἀσθενεστέρων τοιούτων. β) Ὅτι οἱ ἐν λόγῳ κρατούμενοι ἐπιδιώκοντες τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ διὰ τοῦ ὁποίου καθορίζεται ὁ τρόπος τῆς προμηθείας παρ’ ἑκάστου κρατουμένου ἰδίαις αὐτοῦ δαπάναις συμπληρωματικῆς τροφῆς ἀρνοῦνται τὴν παραλαβὴν τῶν κομιζομένων ὑπὸ τοῦ προμηθευτοῦ πακέττων τροφίμων δι’ ἕκαστον κρατούμενον ἐπιστρέφοντες ταῦτα ἀδικαιολογήτως. γ) Ὅτι ὡς πρὸς τὴν ἀλληλογραφίαν καὶ τὸ ἐπισκεπτήριον τῶν κρατουμένων ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ καὶ αἱ σχετικαὶ ἐγκύκλιοι μὲ ἀρκετὴν ἀνοχήν. δ) Ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ βιβλίων καὶ ἄλλων ἐντύπων εἰς τὰς φυλακὰς γίνεται συμφώνως πρὸς τὰς σχετικὰς ἐγκυκλίους διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου. Σημειοῦται, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ πασῶν σχεδὸν τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν τῶν μορφωτικῶν καὶ ἐπιστημονικῶν βιβλίων ἐξαιρέσει τῶν ἐκδήλως προπαγανδιστικοῦ καὶ ἀνατρεπτικοῦ περιεχομένου. Κατὰ τὸν ἐνεργηθέντα ἔλεγχον τῶν βιβλίων διεπιστώθη, ὅτι εἰς πλεῖστα ἐξ αὐτῶν τὸ ἐξώφυλλον καὶ αἱ πρῶται σελίδες ἦσαν μορφωτικοῦ καὶ ἐπιστημονικοῦ περιεχομένου, ἐνῷ αἱ ἑπόμεναι σελίδες καταλλήλως βιβλιοθετηθεῖσαι ἦσαν εἰλημμέναι ἐκ βιβλίων κομμουνιστικῆς προπαγάνδας. Ἐπὶ τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω παραπόνων τῶν κρατουμένων ἐνήργησεν ἐξέτασιν καὶ ὁ ἁρμόδιος ἐπιθεωρητὴς τῶν φυλακῶν μεταβὰς εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης τὴν 16ην μηνὸς ὅστις διεπίστωσεν, ὅτι τὰ παράπονα τῶν κρατουμένων εἶναι ἀνυπόστατα τὰ δὲ αἰτήματά των ἀντίθετα πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις περὶ τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Εἰδικώτερον διεπίστωσεν, ὅτι διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ συσσιτίου των παρέχεται εἰς αὐτοὺς πᾶσα εὐχέρεια προμηθείας διαφόρων εἰδῶν τροφίμων τρὶς τῆς ἑβδομάδος ἐπὶ πλέον δὲ διὰ τοὺς ὑπὸ δίαιταν νωποῦ κρέατος καὶ ἰχθύων. Ἐπίσης διεπίστωσεν, ὅτι ἡ ἀνακατανομὴ τῶν κρατουμένων εἰς τοὺς θαλάμους ἦτο ἐπιβεβλημένη διὰ λόγους τάξεως καὶ ἀσφαλείας καὶ ὅτι γενικῶς οὐδὲν παραλείπεται διὰ τὴν καλὴν διαβίωσιν τῶν κρατουμένων. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι οἱ πραγματικοὶ λόγοι τῶν διαμαρτυριῶν καὶ τοῦ θορύβου τῶν κρατουμένων εἶναι ἡ ἐπιδίωξίς των ὅπως ἐπιτύχουν νὰ ρυθμίζουν τὰ τῆς διαβιώσεώς των κατὰ τρόπον καταλύοντα πᾶσαν ἔννοιαν τάξεως καὶ πειθαρχίας καὶ γενικῶς νὰ ἔχουν πλήρη ἐλευθερίαν κινήσεως εἰς τὰ διαμερίσματα τῆς φυλακῆς. Ἡ μεταχείρισις τῶν κομμουνιστῶν καταδίκων εἶναι σύμφωνος πρὸς τὰ διεθνῶς παραδεδεγμένα καὶ ἔτι πλέον ἠπιωτέρα τῆς μεταχειρίσεως εἰς ἣν ὑποβάλλονται οἱ λοιποὶ κοινοὶ κατάδικοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

νʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φωτήλα, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6124) 4708 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φωτήλα, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου, νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπόσπασμα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3564 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Πατρῶν, ἀναφερομένης ἐπὶ τῆς ποινικῆς διώξεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοκινήτων Πατρῶν καὶ Περιχώρων καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ

ΠΑΤΡΩΝ

Πρὸς Τὸν κ. Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Ἐνταῦθα Λαμβάνω τὴν τιμὴν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς συνημμένης ὑποβαλλομένης ὑπ’ ἀριθ. 5280 ἐ.ἔ. Ὑμετέρας παραγγελίας μετὰ τῶν προσηρτημένων αὐτῇ ἐγγράφων ν’ ἀναφέρω Ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ φύλλον τῆς ἐνταῦθα ἐκδιδομένης ἐφημερίδος «Νεολόγος» τῆς 4 Μαΐου ἐ.ἔ., ὅπερ συνημμένως ὑποβάλλω, ἀνεγνώσαμεν ἀνακοίνωσιν τῆς Ἑνώσεως Προσωπικοῦ Αὐτοκινήτων Πατρῶν καὶ Περιχώρων ἡ «Πρόοδος», δι’ ἧς ἀορίστως ἀνακοινοῦται, ὅτι ἐσημειώθησαν περιπτώσεις χειροδικίας ἐκ μέρους ἐργοδοτῶν εἰς βάρος ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων μελῶν τῆς Ἑνώσεως ταύτης, χωρὶς ὅμως ἐκ τούτου νὰ συνέτρεχε καθ’ ἡμᾶς περίπτωσις αὐτεπαγγέλτου ποινικῆς τινος διώξεως. Τὴν 4ην Μαΐου ἐ.ἔ. τὸ Αʹ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα ὑπέβαλεν ἡμῖν δικογραφίαν σχηματισθεῖσαν κατόπιν ἐγκλήσεως τοῦ εἰσπράκτορος λεωφορείου Γεωργίου Νικολακοπούλου τοῦ Φιλίππου κατὰ τοῦ ἰδιοκτήτου λεωφορείου Γεωργίου Λέκκα τοῦ Χαραλ. ἐπὶ ὅλως ἐλαφρᾷ σωματικῇ βλάβῃ καὶ ταὐτοχρόνως ὑπέβαλε καὶ ἑτέραν δικογραφίαν σχηματισθεῖσαν κατόπιν ἐγκλήσεως τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ λεωφορείου Γεωργ. Λέκκα κατὰ τοῦ ἀνωτέρω εἰσπράκτορος Γεωργίου Νικολακοπούλου ὡσαύτως ἐπὶ ὅλως ἐλαφρᾷ σωματικῇ βλάβῃ. Αἱ ἐγκλήσεις αὗται συνετάγησαν τὴν 3ην Μαΐου ἐ.ἔ. καὶ αὐθημερὸν ἀμφότεροι οἱ ἐγκαλοῦντες ἀνεκάλεσαν τὰς ἐγκλήσεις των, ἐπισυναφθεισῶν εἰς τὰς ἀνωτέρω δικογραφίας καὶ τῶν οἰκείων ἐκθέσεων ἀνακλήσεως τῶν ἐγκλήσεων, ὑπεβλήθησαν δὲ αἱ δικογραφίαι αὗται εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν ἐνταῦθα Πλημ)κῶν, εἰς ὅ καὶ ἐκκρεμοῦσι διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 409 καὶ 410)11.5.1962 προτάσεών μας, ὅπως παύσῃ ὁριστικῶς, λόγῳ τῆς ἐπελθούσης ἀνακλήσεως τῶν ἐγκλήσεων, ἡ ποινικὴ δίωξις τῶν ἀλληλομηνυθέντων. Ἀναφέρω προσθέτως, ὅτι ἐν τῇ ἐγκλήσει του ὁ ἀνωτέρω εἰσπράκτωρ οὐδαμῶς ἀναφέρει, ὅτι ἡ πραχθεῖσα κατ’ αὐτοῦ πρᾶξις παρὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐργοδότου, λόγῳ τοῦ ὅτι οὗτος ἀπήργησε κατὰ τὴν 1ην Μαΐου ἐ.ἔ. κληθεὶς ὁ Πρόεδρος τῆς ἀνωτέρω Ἑνώσεως Π. Βλάχος, κατέθεσεν ἐν τῇ συνημμένως ὑποβαλλομένη καταθέσει του, ὅτι μόνον τὸ ἀνωτέρω ἐπεισόδιον ἔλαβε χώραν καὶ καταθέτει, ὅτι ὁ ἐργοδότης ἐχειροδίκησε κατὰ τοῦ εἰσπράκτορος ἐκ τοῦ ὅτι ἀφέθη ἐλεύθερος ἐργασίας ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ τοῦ ΙΚΑ, χωρὶς νὰ ἐνημερωθῇ ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ αὐτοκινήτου καὶ ἁπλῶς ἐκφράζει τὴν γνώμην ὁ ἐν λόγῳ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως, ὅτι ἡ βαθύτερα ἀφορμὴ τοῦ ἐπεισοδίου ἦτο τὸ γεγονὸς τῆς ἀπεργίας τοῦ ἀνωτέρω εἰσπράκτορος τὴν 1ην Μαΐου ἐ.ἔ. Εὐπειθέστατος

Ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν

Σ. ΜΠΟΥΤΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γ. Λαμπράκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν τῆς πατάτας εἰς τὴν Δυτ. Γερμανίαν κλπ.

§6Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον ἡ πληροφορία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Δ. Γερμανίας ἀπὸ τῆς 16ης Μαΐου 1962 προέβη εἰς τὴν μείωσιν τοῦ δασμοῦ τῆς ἐκ τῆς Ἰταλίας εἰσαγομένης πατάτας μέχρι πλήρους καταργήσεως αὐτοῦ. Διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ ὅμως γίνεται ἄνισος μεταχείρισις, τῆς ἐξ Ἑλλάδος εἰσαγομένης πατάτας καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ τοὐλάχιστον τὴν ἴσην μεταχείρισιν.

§7Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, κάθε χρόνο, μετὰ τὴν 15ην Μαΐου μέχρι τέλους Μαΐου καὶ ἀπὸ 1ης Ἰουνίου μέχρι 30 Ἰουνίου καὶ ἐν συνεχείᾳ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ θέρους αὐξάνει ἡ Δυτικὴ Γερμανία τοὺς εἰσαγωγικοὺς δασμοὺς τῆς πατάτας, διότι μετὰ τὰς 15 Μαΐου ἄρχεται ἡ ἰδική της παραγωγή. Ἔχομεν εὐτυχῶς ἡμεῖς πρώϊμον, ἀπὸ 10–15 Ἀπριλίου παραγωγήν, λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν καὶ τοῦ κλίματος καὶ τὴν ἐξαγωγὴν της κυρίως εἰς τὰς χώρας αὐτὰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς τοῦ Βορρᾶ, Γερμανίαν, Ἀγγλίαν τὴν ἐπιτυγχανομένην μεταξὺ 15 Ἀπριλίου καὶ 15 Μαΐου. Θὰ σᾶς δώσω μερικοὺς ἀριθμοὺς ἐξελίξεως τῶν δασμῶν. «Γεώμηλα τρίτων χωρῶν (καὶ Ἑλλὰς τότε)

Διὰ τὴν Ἰταλίαν ὅμως, χώραν ἐκ τῶν ἕξ τῆς Ε.Ο.Κ. οἱ δασμοὶ οὗτοι, σύμφωνα μὲ τὴν συνθήκην τῆς Ρώμης μειοῦνται κατὰ 35% καὶ οὕτω κατὰ τὰς ἀντιστοίχους ὡς ἄνω ἡμερομηνίας οἱ δασμοὶ ἀνεμορφοῦντο κατ’ ἔτος ὡς ἑξῆς:

Ἐφέτος ὅμως λόγῳ καθυστερήσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ μειώσεως ἀφ’ ἑτέρου τῆς παραγωγῆς της, ἡ Γερμανία ἐμείωσε σημαντικώτατα τοὺς δασμοὺς κατὰ τὸν μῆνα Μάϊον κατὰ ποσοστὸν 13% καὶ οὕτω, διὰ μὲν τὴν Ἰταλίαν χώραν τῆς Ε.Ο.Κ., ἀπηλείφθη ὁλοκληρωτικῶς ὁ δασμὸς δι’ ἡμᾶς δέ, τρίτην χώραν ἐμειώθη ἀπὸ 21% εἰς 8%. Οὕτω, κύριε συνάδελφε δὲν εἶχον λόγον οἱ ἔμποροι νὰ ἀνησυχοῦν καὶ νὰ διαμαρτύρωνται δι’ αὔξησιν δασμῶν ἀφοῦ καὶ δι’ ἡμᾶς ἐμειώθη σημαντικῶς. Πάντως ἤδη μετὰ τὴν συμφωνίαν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τὴν μετὰ τὴν 1ην Νοεμβρίου σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. δὲν πρόκειται τοῦ λοιποῦ νὰ ὑπάρχῃ καμμία διαφορὰ δασμῶν μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν λοιπῶν χωρῶν τῆς Ε.Ο.Κ., ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλέον οἱ συνήθως ἰσχύοντες καθ’ ἕκαστον ἔτος δασμοὶ θὰ μειωθοῦν κατὰ 35% δοθέντος, ὅτι ἡ πατάτα ἀναγράφεται εἰς τὸν πίνακα Γ τῶν γεωργικῶν εἰδῶν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν καταπολέμησιν τοῦ περονοσπόρου εἰς τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας κλπ.

§9Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καίτοι ἡ ἐρώτησις ἔχασε τὴν ἐπικαιρότητά της, διότι κατετέθη ἀπὸ τὸν παρελθόντα Μάϊον ἐν τούτοις εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Κατὰ τὴν περυσινὴν καπνοπαραγωγικὴν περίοδον κατεστράφησαν λόγῳ τοῦ περονοσπόρου 500 στρέμματα καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν Μυτιλήνην καὶ τὴν Σάμον. Καὶ τοῦτο, διότι οἱ καπνοπαραγωγοὶ δὲν ἦσαν εἰς θέσιν μόνοι των νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν περονόσπορον. Ἔπρεπε τὸ Κράτος ἐπειγόντως νὰ φροντίσῃ νὰ τοὺς χορηγηθοῦν τὰ μέσα διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ περονοσπόρου, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔγινε. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ ἐπαναληφθῇ. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῶν περιφερειῶν ὑπέστησαν οἰκονομικὴν συμφοράν. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἀνασταλοῦν τὰ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν χρέη των, ὥστε νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ δεινὸν πλῆγμα τὸ ὁποῖον ὑπέστησαν.

§10Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ καπνοκαλλιέργεια τῆς νήσου Σάμου ἠπειλήθη σοβαρῶς κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ληξάσης καπνοπαραγωγικῆς περιόδου, ὑπὸ τοῦ περονοσπόρου τοῦ καπνοῦ. Τοῦτο ὠφείλετο κυρίως εἰς τὴν ἔλλειψιν πείρας εἰς τοὺς καπνοκαλλιεργητὰς τῆς νήσου ἐπὶ τῆς σοβαρότητος τοῦ ἀπειλοῦντος τὴν παραγωγὴν κινδύνου καὶ τῆς ἀξίας τῶν ὑποδεικνυομένων πρὸς λῆψιν κατ’ αὐτοῦ μέτρων. Χάρις ὅμως εἰς τὰς ἐντόνους προσπαθείας τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν, τὴν κατάλληλον ἐκπαίδευσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τὴν ἐπαρκῆ παροχὴν ψεκαστικῶν μέσων καὶ φαρμάκων δωρεάν, ἐπετεύχθη ὅπως ἐγκαίρως ἐφαρμοσθοῦν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα καὶ διασωθῇ τελικῶς ἡ καπνοπαραγωγὴ τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς ἐκ τοῦ μεγάλου κινδύνου ὅστις ἠπείλησε αὐτήν. Οὕτω ἐπετεύχθη ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ φύτευσις διὰ καπνοῦ ὁλοκλήρου σχεδὸν τῆς δηλωθείσης ἐκτάσεως, ἤτοι 8.154 στρεμμάτων ἔναντι 7.692 τοῦ 1961, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὅπως αἱ ἐκ τοῦ περονοσπόρου ζημίαι μὴ ὑπερβοῦν τελικῶς τὸ 2,5% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς. Θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ σύνολον τῶν καθόλου ζημιῶν εἰς τὴν χώραν μας ἐκ τοῦ περονοσπόρου περιωρίσθη εἰς ποσοστὸν 0,5%. Καὶ ὀφείλω νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι χάρις εἰς τὰ ἐξαιρετικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν ἐξαντλητικὴν προσπάθειαν 520 γεωπόνων, τὴν συντονισμένην δρᾶσιν τῶν λοιπῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν κατανόησιν καὶ συμβολὴν τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἡ Ἑλλάς, ὡς προκύπτει ἐξ ἐπισήμων στοιχείων ἔχει τὸ μικρότερον ποσοστὸν προσβολῆς ἐξ ὅλων τῶν χωρῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§11Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ πληροφορίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι ἠλεγμέναι καὶ δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, διότι μόνον εἰς τοὺς Μυτιληνιούς, κατεστράφησαν 500 στρέμματα καπνοκαλλιεργείας.

§12Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔδωσα, εἶναι ἠλεγμένα καὶ ὑπεύθυνα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγώ, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λάβω μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ διὰ νὰ σᾶς λύσω τὴν ἀπορίαν, λέγω, ὅτι εἶναι πιθανὸν καὶ 500 στρέμματα νὰ ὑπάρχουν ἐκεῖ καὶ ἀλλοῦ ἄλλα 500, ἀλλὰ ἔχομεν ἑκατοντάδες χιλιάδων στρεμμάτων καλιεργουμένων μὲ καπνόν. Συνεπῶς, δικαιολογεῖται τὸ ποσοστὸν ὄχι μόνον μὲ τὰ 500, ἀλλὰ καὶ μὲ πολλὰ ἄλλα στρέμματα. Δὲν ἐπιμένω ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἁπλῶς σᾶς δίδω μίαν ἐξήγησιν διὰ νὰ ἐπέλθῃ συνεννόησις. Ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν τοματοπαραγωγῶν Ἱεραπέτρας κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτων. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀδυνατούντων ἀγροτῶν νὰ πληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν κλπ.

§14Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, ὅπως ὅλοι γνωρίζωμεν εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα ἀγροτικὰ προβλήματα, διότι ἡ μὴ ρύθμισις τῶν χρεῶν ἔχει ἐπιπτώσεις καὶ ἐπὶ τῶν παραγωγικῶν προσπαθειῶν τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Μομφεράτου, πρέπει νὰ εἶναι ὥριμον εἰς τὴν συνείδησιν ὅλων τῶν συναδέλφων καὶ λοιπῶν ἁρμοδίων. Ἐὰν ὑπῆρχον ἀντιρρήσεις κατὰ τὸ παρελθὸν ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, σήμερον δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν καὶ τὸ θέμα εἶναι ἐπεῖγον καὶ πρέπει νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν του τῇ εἰσηγήσει τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὰ προβλήματα τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Σᾶς ἀναφέρω, ὅτι συνεπείᾳ τῆς μὴ ἐπιλύσεως τοῦ θέματος τούτου π.χ. ἡ βαμβακοπαραγωγὴ ἐφέτος εἶναι μειωμένη, διότι σειρὰ ἀγροτῶν δὲν ἠδυνήθησαν νὰ λάβουν δάνεια ὡς βεβαρυμένοι καὶ τοῦτο παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ βαμβακοκαλλιέργεια ἔδει νὰ εἶναι ηὐξημένη. Ἀπὸ τὰ κατὰ τόπους Ὑποκαταστήματα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἡ ἐκτίμησις διὰ τὴν ἐνίσχυσιν, ὅσον καὶ ἡ δίωξις τῶν μὴ δυνηθέντων ἐξ ἀνωτέρας βίας νὰ πληρώσουν ἀγροτῶν, γίνεται μὲ ὑποκειμενικὰ κριτήρια, διὰ νὰ μὴ εἴπω μὲ πολιτικὰ τοιαῦτα εἰς πολλὰς περιπτώσεις. Ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ἀρχικὸν Καταστατικὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης προέβλεπε τὴν λειτουργίαν τοπικῶν Συμβουλίων ἀπὸ τοὺς κ.κ. Διευθυντὴν Ὑποκαταστήματος, Γεωπόνον εἰς Συνεταιρισμόν, ἀκριβῶς διὰ νὰ ὑπάρχουν ἀντικειμενικὰ κριτήρια κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀγροτῶν. Τὸ ἄρθρον ὅμως, τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὰ Τοπικὰ Συμβούλια δὲν ἐφηρμόσθη ποτὲ καὶ ἀφέθη νὰ ἀτονήσῃ μέχρις σημείου, ὥστε τελικὰ νὰ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τὸ Καταστατικὸν τῆς Α.Τ.Ε., τὸ ὁποῖον ἀναδημοσιεύεται ἑκάστοτε. Κατόπιν τούτων, νομίζω, ὅτι μέχρις ὅτου ρυθμισθῇ τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ ἐν ἰσχύϊ ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ καταστατικοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, περὶ Τοπικῶν Συμβουλίων, ὥστε ἡ ἐκτίμησις διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν καὶ ἡ τμηματικὴ καταβολὴ τῶν χρεῶν των νὰ γίνεται μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια.

§15Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἀντικειμενικῆς ἀδυναμίας ἀντιμετωπίσεως τοῦ χρέους ἑκάστου ἀγρότου ἢ καὶ ὁμάδος ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποστῆ ζημίας, ἔχουν ἐκδοθῆ διαταγαὶ ἀλλεπάλληλοι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, αἱ ὁποῖαι παρακολουθοῦνται μετ’ αὐστηρότητος ἐκ μέρους τῆς Διοικήσεως, ὅπως εἰς τοὺς οὕτω ζημιουμένους καὶ ἀδυνατοῦντας νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ χρέη των, τὰς ληξιπροθέσμους δόσεις των, νὰ παρέχωνται ὡρισμέναι γνωσταὶ διευκολύνσεις. Ἡ σύστασις Ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένης ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑποκαταστήματος, ἀπὸ τὸν τεχνικὸν Διευθυντὴν καὶ ἕνα ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑνώσεως, ὅπως προτείνῃ ὁ κύριος συνάδελφος, δὲν θὰ προσέθετε τίποτε ἄλλο παρὰ μίαν γραφειοκρατίαν καὶ μίαν προσφυγὴν εἰς μίαν συλλογικὴν εὐθύνην, ὀλιγώτερον πάντοτε ὑπεύθυνον ἀπὸ τὴν ἀτομικὴν τοιαύτην τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἑκασταχοῦ Διευθυνταὶ τῶν Ὑποκαταστημάτων δὲν ἐνεργοῦν μόνοι των, ἀλλὰ τῇ συμπράξει ὀργάνων τῆς Τραπέζης, τὰ ὁποῖα παρεμβαίνουν εἰς τὴν ἐξέτασιν ἑκάστης περιπτώσεως, τὸν ἔλεγχόν της, τὴν ἐξακρίβωσίν της. Ὁ γεωπόνος, ὁ τεχνικός, ὁ ὑπάλληλος τῆς ΑΤΕ ὡς καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συν)σμοῦ ἀκόμη, ἐξετάζουν τὰ θέματα ἀναλόγως ἑκάστης περιπτώσεως. Δὲν νομίζω, ὅτι συντρέχει περίπτωσις συστάσεως Ἐπιτροπῆς.

§16Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπιμείνω, κ. Ὑπουργέ, διότι ἐκεῖνοι ποὺ ἔκαμαν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τότε εἶχον περισσοτέραν ἐκτίμησιν τῶν γεγονότων, ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν λειτουργῇ ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ κατὰ τρόπον μαθηματικὸν καὶ κάθε ἡμέραν νὰ συνέρχεται, μόνον τὸ ὅτι θὰ ὑπάρχῃ καὶ θὰ γνωρίζῃ ὁ διευθυντὴς τοῦ ὑποκαταστήματος ὅτι ὑπόκειται εἰς κρίσιν ἡ ἀπόφασίς του θὰ εἶναι πάρα πολὺ ἐποικοδομητικὸν καὶ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ τὸ παραβλέψῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, πρῶτον διότι ὁ κ. διοικητὴς τῆς ΑΤΕ ἠναγκάσθη νὰ πάῃ εἰς τὴν Χαλκίδα καὶ νὰ ἐπισκεφθῇ ἕνα ἀγρότην, ὁ ὁποῖος ἐκακοποιήθη ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου καὶ δεύτερον, ὅτι παραπέμπονται μὲ ἐντάλματα προσωπικῆς κρατήσεως μία σειρὰ ἀγροτῶν καὶ τοῦτο ἔχει ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς οἰκονομίας των.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀμπελουργῶν Ἀττικῆς κλπ. Ἀλλά, κύριε Γιαννόπουλε, ἐρώτησιν θὰ κάμετε, διότι βλέπω ὅτι ἔχετε δώσει μὲ εὐφυῆ τρόπον μορφὴν ἐπερωτήσεων εἰς τὰς ἐρωτήσεις σας.

§18Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἔρχεται ἕνα θέμα εἰς τὴν Βουλὴν πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ ἐν λεπτομερείᾳ διὰ νὰ ἀντιληφθοῦν οἱ κ. συνάδελφοι περὶ τίνος πρόκειται.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ἐρωτήσεις εἶναι αἰτήσεις ἁπλῶς πληροφορίας ἐπὶ συγκεκριμένου θέματος δὲν εἶναι ἔλεγχος.

§20Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, διότι τότε θὰ ἦτο περιωρισμένη ἡ ἐρώτησις εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ θέμα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν ἐπιτρέπεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀναπτύσσωνται αἱ ἐρωτήσεις. Εἶναι μία ἐλαστικὴ ἑρμηνεία αὐτή, ἡ ὁποία δίδεται, δι’ αὐτὸ σᾶς τὸ λέγω, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπεκτείνεσθε τόσον πολὺ ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων. Ἐγὼ μάλιστα σᾶς εἶπον ὅτι εὐστρόφως χειρίζεσθε τὰ θέματα ὡσὰν νὰ κάμνετε ἐπερώτησιν, ἀλλὰ μὴ προχωρῆτε τόσον πολύ. Παραβιάζεται ὁ Κανονισμός. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε ἁπλῶς εἰς τὰς ἐρωτήσεις σας.

§22Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐθίξατε τὸ θέμα αὐτό, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἕνα σοβαρὸν θέμα. Τὰ θέματα τῶν ἐρωτήσεων ἀφοροῦν τρέχοντα προβλήματα τοῦ λαοῦ καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀπασχολῶμεν καὶ περισσοτέραν ὥραν τὴν Βουλήν, διότι αὐτὰ συγκινοῦν τὸν κόσμον. Θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος τώρα. Ὡς γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ οἰκονομία τῶν ἀγροτῶν Ἀττικῆς κατὰ βάσιν στηρίζεται εἰς τὴν ἀμπελουργίαν. Δυστυχῶς τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ εἰσβολὴ τῆς φυλλοξήρας εἰς τὴν Ἀττικὴν ἐπέφερε τρομερὰ ἀποτελέσματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας γνωρίζει τὸ μέγεθος τῶν ζημιῶν ἐκ τῆς φυλλοξήρας. Ἀρκεῖ νὰ εἴπω, ὅτι 60.000 τόννους κρασιῶν παρῆγεν ἡ Ἀττικὴ καὶ σήμερον ἔπεσε εἰς τοὺς 30.000 τόννους. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις δημιουργεῖται θέμα καὶ ρυθμίσεως τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν καὶ θέμα ἐνισχύσεώς των διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀναμπελώσουν τὰς ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι κατεστράφησαν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι μεταξὺ τῆς ἐρωτήσεως ὅταν ὑπεβλήθη καὶ τῆς σημερινῆς περιόδου ἐλήφθη ἀπὸ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας μία πρόνοια διὰ τῆς ἐνισχύσεως κατὰ 210 δραχμὰς κατὰ στρέμμα τῶν ἀμπελουργῶν, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ κάμουν ἀναμπέλωσιν. Νομίζω, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ὀλίγον, εἰδικῶς δὲ διὰ μίαν σειρὰν ἀγροτῶν ἀμπελουργῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ βάλουν τὰ κτήματά των εἰς ὑποθήκην διὰ διαφόρους τυπικοὺς λόγους καὶ αὐτὸς εἶναι μεγάλος ἀριθμὸς ἀμπελουργῶν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε τὸ Ὑπουργεῖον νὰ εὕρῃ τρόπον νὰ ἐνισχυθοῦν μὲ μακροπρόθεσμα δάνεια καὶ οἱ παραγωγοὶ αὐτοί, ὥστε νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ ἀναμπέλωσις τῆς Ἀττικῆς, διότι εἶναι ἡ βασικὴ καλλιέργεια εἰς τὴν ὁποίαν στηρίζεται ἡ οἰκονομία τῶν ἀγροτῶν τῆς Ἀττικῆς.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναφὴς πρὸς τὴν συζητηθεῖσαν ἐρώτησιν εἶναι καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 τοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ καὶ αὕτη. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§24Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ ἀρχήν, κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ συμφωνήσω μὲ αὐτὰ ποὺ εἴπατε προηγουμένως εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία γίνεται ἐδῶ, δὲν εἶναι ἁπλῶς τυπική, ἀπὸ τὸ ἕνα αὐτὶ εἰς τὸ ἄλλο, ἀλλὰ διὰ νὰ πληροφορῆται ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ μαζὶ μὲ τὸν κ. Γιαννόπουλον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του τὸ ψήφισμα τοῦ παρελθόντος Μαρτίου τῆς Ἑνώσεως τῶν ἀμπελουργῶν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος καὶ ἐὰν ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον. Βεβαίως λυποῦμαι διὰ τὴν ἀπώλειαν τοῦ προκατόχου του καὶ χαίρω, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν Ὑπουργὸς Γεωργίας τυγχάνει βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἐξελέγη καὶ εἰς τὸ παρελθὸν εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος. Εἶναι γνωστὸν τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ προκατόχου του Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος μόλις ἐπληροφορήθη, ὅτι ὑπάρχουν περιστατικὰ φυλλοξήρας εἰς τὴν Πελοπόννησον ἀμέσως ἔστειλεν ἀεροπλάνα νὰ κατοπτεύσουν καὶ συνεργεῖα μὲ δεκάδας γεωπόνων νὰ φροντίσουν διὰ τὴν ἰδιαιτέραν του ἐπαρχίαν. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐκλεγῆ κατ’ ἐπανάληψιν βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος καὶ δὲν ἀποκλείεται εἰς τὸ μέλλον νὰ εἶναι ὑποψήφιος νὰ δείξῃ τὸ ἴδιον ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἔδειξεν ὁ προκάτοχός του διὰ τὴν ἐπαρχίαν Κορινθίας καὶ ἀναμένω τὴν ἀπάντησίν του διὰ τὸ τὶ σκέπτεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ κάμῃ καὶ διὰ τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς.

§25Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἦτο πραγματικὰ καταστρεπτικὴ ἡ φυλλοξήρα, ἡ ὁποία ἐνέσκηψεν ἐπὶ τῆς χώρας μας καὶ ἐπέφερε μεγάλας καταστροφὰς ἰδίως εἰς τὴν Ἀττικήν, ὅπου ὑπάρχει μονοκαλλιέργεια τῆς ἀμπέλου. Καὶ εἶναι ἐπίσης ἀληθές, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ ἐπείγοντα καὶ ἀποτελεσματικὰ διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν ἀμπελώνων. Νομίζω, ὅμως ὅτι διὰ τὴν ἀναμπέλωσιν εἰς ὅλην τὴν χώραν καὶ ἰδίως διὰ τὴν ἀναμπέλωσιν τῆς Ἀττικῆς ἔχουν ληφθῆ ὅλα τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα. Εὐχαριστῶ δὲ τὸν κ. Διαμαντόπουλον διὰ τὴν παράκλησιν ὅπως ἐνδιαφερθῶ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν Ἀττικήν. Ἐνδιαφέρομαι βεβαίως διὰ τὴν Ἀττικὴν καὶ λίαν ἰδιαιτέρως μάλιστα, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας νὰ μὴ ἐνδιαφερθῶ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα τόσον διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα, ὅσον καὶ δι’ ὅλα τ’ ἀπασχολοῦντα τὸν τόπον ζητήματα. Ἔχουν δοθῆ, κ. συνάδελφοι, καὶ ἐνισχύσεις εἰς χρήματα καὶ νομίζω, ὅτι ἔφθασαν εἰς τὰ 186.000.000 τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν, μὲ χαμηλὸν τόκον 3,5%, τὰ ὁποῖα θὰ ἀρχίσουν νὰ ἐξυπηρετοῦνται μετὰ τὴν ἀπόδοσιν τῆς ἀμπέλου, ἤτοι μετὰ 4 ἢ 5 ἔτη. Εἶναι δὲ διαρκείας ὀκταετοῦς μετὰ τὴν τετραετίαν. Δηλαδὴ δώδεκα ἐτῶν ἐν ὅλῳ. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰ χρέη, τὰ ὁποῖα εἶχον ἐκ προηγουμένων ἐτῶν καὶ δι’ αὐτὰ ἐλήφθη πρόνοια νὰ μὴ καταβάλλωνται εἰ μὴ μόνον ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι λόγῳ περιουσιακῆς καταστάσεως ἢ λόγω ἀπασχολήσεως καὶ εἰς ἄλλας ἐργασίας δύνανται νὰ τὰ καταβάλουν, διότι, ὡς γνωρίζετε ὑπάρχουν πολλοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι μὲν καὶ ἀμπελουργοὶ καὶ ὑπέστησαν ζημίας ἐκ τῆς φυλλοξήρας, ἀλλὰ ἔχουν καὶ ἄλλας ἐργασίας καὶ δύνανται νὰ πληρώσουν. Ἂν καὶ ὡς ἔχω τὴν πληροφορίαν ἐλάχιστα καὶ παρ’ αὐτῶν εἰσεπράχθησαν ἐκ τῶν παλαιῶν ὀφειλομένων δὲν ἐπιμένει δὲ ἡ Τράπεζα ἀναγνωρίζουσα τὰς ζημίας τὰς ὁποίας ὑπέστησαν. Νομίζω λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐλήφθη κάθε μέτρον καὶ θὰ ληφθοῦν καὶ ἔτι περαιτέρω τοιαῦτα, ἵνα ἐπανέλθῃ ἡ περιοχὴ ἐκείνη εἰς τὴν προτέραν κατάστασίν της. Ἐδέχθην, κ. συνάδελφε ἐξ Ἀττικῆς καὶ ἐπιτροπάς, μὲ τὰς ὁποίας συνεζήτησα τὶ ἄλλο μέτρον ἠμποροῦμεν νὰ λάβωμεν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀμπελουργίας, ἀναγνωρίζων ὅτι πράγματι διὰ τὴν Ἀττικὴν τὸ κυριώτερον εἰσόδημα εἶναι τὸ ἐκ τῆς ἀμπέλου καὶ ὅτι δικαιοῦται ἰδιαιτέρας ὡς πρὸς τοῦτο μεταχειρίσεως.

§26Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ ἰδιαιτέρως νὰ προσέξετε τὸ θέμα τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ βάλουν εἰς ὑποθήκην κτήματα, διότι εἶναι σημαντικὸς ἀριθμὸς καὶ ἐκ τούτου ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς παραγωγῶν δὲν θὰ ἠμπορέσῃ ἐγκαίρως νὰ κάμῃ τὴν ἀναμπέλωσιν.

§27Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι βέβαιον αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἐργάζονται σήμερον καὶ τοῦτο διότι δὲν ἀποδίδουν τίποτε τὰ κτήματά των καὶ ἔτσι ἀναγκάζονται νὰ ἐργάζωνται εἰς χειρωνακτικὰς ἐργασίας μακρὰν τῆς ἐπαρχίας των. Πάντως, εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν Ἀττικήν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 210 δρχ. κατὰ στρέμμα εἶναι ἀρκετὰ χαμηλόν.

§28Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ὡμίλησα περὶ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς χειρωνακτικὰς ἐργασίας, ἀλλὰ λέγω, ὅτι τὰ δάνεια αὐτὰ τὰ ὀφειλόμενα ἐκ παλαιῶν χορηγήσεων δὲν ζητοῦνται νὰ καταβληθοῦν τώρα ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μόνον ἀμπέλους, ἀλλὰ ὅταν εἶναι καὶ ἄλλης ὑφῆς ἐπιχειρηματίαι τρόπον τινα, ἀπὸ αὐτοὺς ζητεῖται νὰ πληρωθοῦν καὶ μόνον ἀπὸ αὐτούς. Οὐδὲν ἐζητήθη ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἦσαν καὶ μόνον ἀμπελουργοί. Παρέλειψα δέ, νὰ εἴπω προηγουμένως, ὅτι δίδονται δάνεια μέχρι 45.000 δι’ ἀναμπέλωσιν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἀντικείμενον τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως εἶναι ἡ πρότασις περὶ παραπομπῆς τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον κλπ. Ἐπὶ τῆς προτάσεως ταύτης κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς ἡ συζήτησις ἐκηρύχθη περαιωμένη καὶ ἀπομένει ν’ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§30Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν περασμένην συνεδρίασιν εἶχον εἴπει, ὅτι πλεῖστοι ὅσοι ἐπεκαλέσθησαν τὴν διάταξιν τοῦ νόμου, ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν τὴν πρότασιν παραπομπῆς, πλὴν ἀπεδείχθη, ἐξ ὅσων εἶπον, ὅτι οὔτε κἂν εἶχον ὑποβληθῆ εἰς τὸν κόπον νὰ ἀναγνώσουν τὰ κείμενα τοῦ νόμου, τὰ ὁποῖα ἐθεώρουν, ὅτι παρέβην διὰ τῆς ἐγκυκλίου, οὔτε, καὶ πολὺ περισσότερον ἠσχολήθησαν μὲ τὴν ἐγκύκλιον καὶ μὲ τὸ κείμενον τῆς ἐγκυκλίου, διὰ νὰ ἴδουν ἄν πράγματι, παρέβην τὴν διάταξιν καὶ ἄν, πράγματι, διέταξα τὴν κράτησιν εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων. Ἡ πρότασις, διὰ νὰ ἀνακεφαλαιώσω τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, ἐπιδιώκει τὴν δίωξίν μου, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 11 τοῦ νόμου Φ.Π.Σ., διότι ἐξέδωσα τὴν ὑπ’ ἀριθ. 341 ἐγκύκλιον, διὰ τῆς ὁποίας παρήγγειλα κράτησιν. Οἱ κ.κ. ὁμιληταί, τόσον ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ὅσον καὶ ὁ κ. Ἐφραιμίδης καὶ ἄλλοι, ὑπεστήριξαν, ἀπὸ ὅσα εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρονται, διὰ νὰ μὴ καταπονήσω περαιτέρω τὸ Σῶμα μὲ ἀνάγνωσιν τῶν ὅσων εἶπον οὗτοι, ὅτι παρέβην τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3239, παρέβην τὰς διατάξεις τῶν διεθνῶν συμβάσεων. Καὶ τέλος ὑπερέβαλον τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 τῆς παρ. 4 τῆς συλλογικῆς συμβάσεως διὰ τῆς ἐγκυκλίου, τὴν ὁποίαν ἐξέδωσα. Καὶ περαιτέρω εἶπον, ὅτι καὶ διὰ τῶν ἀποφάσεων, διὰ τῶν ὁποίων ἐπεκυρώθησαν αἱ δύο συλλογικαὶ συμβάσεις, καὶ αὐταί, ὡς ἐκ τοῦ ὅρου αὐτοῦ τῆς συνδικαλιστικῆς εἰσφορᾶς, εἰς βάρος τοῦ συνόλου τῶν ἐργαζομένων, καὶ δι’ αὐτῶν τῶν ἀποφάσεων ὑπερέβην, εὐθέως, τὸ ἄρθρον 22 τοῦ νόμου 3239. Καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν λόγων συνήγαγον, ὅτι παρέβην καὶ τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 184, 244 τοῦ Ποιν. Νόμου καὶ τὸ 245, οἱ προσυπογράφοντες τὴν ἐγκύκλιον. Καὶ ταῦτα ὅλα, διότι δολίως καὶ φατριαστικῶς, ὅπως ἀναγράφουν εἰς τὴν πρότασιν, ἐπιδιώκουν τὴν ἀθέμιτον ἐνίσχυσιν μὴ δικαιουμένων προσώπων, σφετεριζομένων τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἐργαζομένων. Προκειμένου νὰ ἴδωμεν τὴν πραγματικὴν ἔννοιαν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ νόμου 3239, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ κάμω μίαν συντομωτάτην ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθόν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἰσχύοντα ἐπὶ τῆς συνδικαλιστικῆς εἰσφορᾶς, διότι αὐτὸ θὰ καταδείξῃ ἀκόμη περισσότερον καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπον εἰς τὴν πρώτην μου ἀπάντησιν πρὸς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν, ὅτι δηλαδή, ὡς ἔχουν τὰ πράγματα καὶ μετὰ τὴν ἐγκύκλιον ἡ εἰσφορὰ εἶναι προαιρετικὴ καὶ δὲν εἶναι ὑποχρεωτική. Καὶ δεύτερον, ἡ εἰσφορὰ δίδεται ἐν τῷ συνόλῳ της εἰς τὰς Ὀργανώσεις καὶ δὲν γίνεται καμμία παρακράτησις δι’ οὐδένα ἕτερον σκοπόν, πλὴν τῆς ἐνισχύσεως τῶν σωματείων. Ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ καθιερώθη τὸ πρῶτον εἰς τὴν χώραν μας μὲ τὸν νόμον 1435)1938. Εἰς τὸ 1942 ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λονδίνου μὲ τὸν νόμον 3127 κατήργησε τὸν νόμον 1435 καὶ τὸ δικαίωμα εἰσπράξεως εἰσφορῶν ἀπὸ τὰς συνδικαλιστικὰς Ὀργανώσεις. Ὁ νόμος αὐτὸς ἀνεδημοσιεύθη τὸν Μάϊον τοῦ 1945 καί συνεπῶς, ἔκτοτε ἐπανῆλθον αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 281. Πρὶν ὅμως περάσῃ μήν, νομίζω, ἀπὸ τῆς ἀναδημοσιεύσεως, εἰς τὰς 25)5)45, τοῦ 3127, διὰ νὰ ἰσχύσῃ καὶ εἰς τὴν ἐλευθέραν πλέον Ἑλλάδα, ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος 393)1945, ὁ ὁποῖος ὥρισεν, ὅτι ἐπανέρχεται ἐν ἰσχύϊ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ 1435 διὰ τὸ μέχρι τῆς 31.12.1945 χρονικὸν διάστημα. Πρὸ τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ 3127, εἰς τὸ 1945 τὸν Φεβρουάριον, ἂν δὲν κάμνω λάθος, ἐδημοσιεύθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1713 ἀπόφασις τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας ἀειμνήστου Γ. Σίδερη, διὰ τῆς ὁποίας ὡρίζετο μηνιαία εἰσφορὰ ἑκάστου μισθωτοῦ τῆς χώρας ἀπὸ 1.2.1945 πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων ἐκ δραχμῶν 50 μηνιαίως, τὸ δὲ ἡμερομίσθιον τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου, διὰ νὰ ἔχωμεν σύγκρισιν τῆς σημερινῆς εἰσφορᾶς καὶ τῆς τότε, ἦτο 245 δραχμαί, δηλαδὴ μηνιαίως ἕκαστος ἐργάτης ἔδιδε τὸ ⅕ τοῦ ἡμερομισθίου του ὑπὲρ τῶν συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων καὶ οὕτω εἰσεπράττοντο περίπου 2½ ἡμερομίσθια ἐτησίως. Καταθέτω αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν προκειμένου νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά: Ἀριθ. 1713 Ἀπόφ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. «Περὶ εἰσφορᾶς ὑπὲρ Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων». Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει: Τὸ ἄρθρον Α τοῦ ν.δ. 1876)1942 ὡς καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 343)17.2.1945 πρότασιν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ἀποφασίζομεν: 1) Ὁρίζομεν μηνιαίαν εἰσφορὰν ἑκάστου μισθωτοῦ τῆς Χώρας ἀπὸ 1ης Φεβρουαρίου 1945, πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανισμῶν, εἰς δραχμὰς πεντήκοντα (50). Ἡ διὰ τῆς παρούσης ἐπιβαλλομένη εἰσφορὰ θέλει κατανεμηθῇ συνολικῶς ὡς ἑξῆς: α) δραχμαὶ (15) δέκα πέντε ὑπὲρ τῆς οἰκείας ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως, β) δραχμαὶ δέκα (10) διὰ τὸ ἐργατοϋπαλληλικὸν κέντρον, γ) δραχμαὶ εἴκοσι (20) διὰ τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν Ἐργατῶν Ἑλλάδος, δ) δραχμαὶ πέντε (5) διὰ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐκπροσώπων καὶ Ὑπαλλήλων Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων. 2) Ὡς πρὸς τὴν εἴσπραξιν καὶ κατανομὴν τούτων ἰσχύουσιν αἱ διατάξεις τῆς παρ. 2 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 38586)Α)348) 4.11.43 ἡμετέρας ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1945

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ

Κοιν)σις:

1. Γ.Σ.Ε.Ε.

2. Ι.Κ.Α.

3. Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλάδος 4. Ἕνωσιν Ἑλλην. Τραπεζῶν 5. Ἕνωσιν Ἑλλήνων Βιομηχάνων 6. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχαν. Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν–Πειραιῶς 7. Ἐπαγγελματικὰ καὶ Βιοτεχνικὰ Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν–Πειραιῶς Γενικὸς Γραμματεὺς τότε τῆς Διοικήσεως τῆς Συνομοσπονδίας ἦτο ὁ σήμερον ἰδικός σας, ὁ σήμερον δηλαδὴ ἀνήκων εἰς τὴν ἀριστεράν, ὁ κ. Σῖμος Χατζηδημητρίου. Εἰς τὸ 1945 καὶ εἰς τὰς 26 Ἰουνίου εὐθὺς μετὰ τὴν ἀναδημοσίευσιν τοῦ νόμου 3127 καὶ 3393 διὰ τοῦ ὁποίου ὡρίσθη ὅτι ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ θεσπίζεται μόνον διὰ τὸ μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1945 χρονικὸν διάστημα, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 15452 ἀπόφασις τοῦ τότε Ὑπουργοῦ κ. Ζάκκα, διὰ τῆς ὁποίας ὡρίζετο νέα πρόσθετος ὑποχρεωτικὴ μηνιαία εἰσφορὰ ἐξ 20 δραχμῶν ὑπὲρ τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τῆς 1713 ἀποφάσεως. Καταθέτω καὶ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν διὰ νὰ καταχωρηθῇ, διὰ νὰ δύναται ἂν κανεὶς καμμιὰ φορὰ θέλῃ νὰ ἴδῃ πράγματι πότε ἦτο ὑποχρεωτικὴ ἡ εἰσφορά. Ἔχομεν δηλαδή, παρὰ τοῦ νόμου καὶ παρὰ τὰς διακηρύξεις ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ καθιερωθῇ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ θέσπισιν τοιαύτης ἀπὸ Ὑπουργοὺς καυχωμένους διὰ τὴν δημοκρατικότητά των. Οὕτω ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐξοχὴν φέρονται ὡς ὑπερασπισταὶ τῆς Δημοκρατίας, ὅπως εἶναι καὶ ὁ ἀείμνηστος Σιδέρης καὶ ὁ κ. Ζάκκας καὶ ὁ σήμερον ἐμφανιζόμενος ὡς ὑπέρμαχος τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν Σῖμος Χατζηδημητρίου. Ἔχομεν, λοιπόν, ἀπὸ τοὺς ἰδίους, τὴν καθιέρωσιν τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ συνδικαλισμοῦ. Οὕτω τὸ καθεστὼς τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς ἴσχυσε μέχρι τοῦ 1954. Τὸ 1954 μὲ τὸ ν.δ. 2962)24.8.54 κατηργήθη ἡ ἐπιβληθεῖσα διὰ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν συνδικαλιστικὴ εἰσφορά. Πρὸ τοῦ ν.δ. τούτου εἶχεν ἐκδοθῆ τὸ ν.δ. 2626, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας κατέστη νομικὸν πρόσωπον ἰδιωτικοῦ δικαίου καὶ ἐξ αὐτοῦ πλέον γίνονται αἱ χορηγήσεις πρὸς τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις. Ἐν συνεχείᾳ τὸ ν.δ. 3086) 1954 αὐτῶν, δηλαδὴ 3 μῆνες μετὰ τὴν κατάργησιν τῆς ὁποίας παρέχεται ἡ εὐχέρεια συνομολογήσεως ἐκ μέρους τῶν συμβαλλομένων κατὰ τὴν συλλογικὴν σύμβασιν ὀργανώσεων, συνομολογήσεως εἰσφορᾶς ὑπὲρ αὐτῶν. Πράγματι ὁ ν. 3086 αὐτῶν ἀναφέρει ὅτι ἡ εἰσφορὰ συνομολογεῖται ὡς ὑποχρεωτικὴ μόνον εἰς ὠργανωμένα μέλη, τοὺς ἀνήκοντας δηλαδὴ εἰς Σωματεῖα, καὶ ἐπιτρέπεται μόνον ἐὰν τὰ ⅔ τῶν μελῶν τῶν ὀργανώσεων ἀποφασίσουν τὴν συνομολόγησιν αὐτῆς τῆς εἰφορᾶς, Ὁ εἰσηγηθεὶς τὴν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συνομολόγησιν τῆς εἰσφορᾶς εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος κατέστησε τὸ Νομικὸν Πρόσωπον τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας ἀπὸ ὀργανισμοῦ δημοσίου δικαίου, εἰς ὀργανισμὸν ἰδιωτικοῦ δικαίου τὸ κατέστησε δηλαδὴ Σωματεῖον ὑπαγόμενον εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ν. 281 ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἡ διαχείρισις τοῦ Σωματείου εἶναι πολὺ πλέον ἐλαστικωτέρα ἀπὸ τὰς διατάξεις ποὺ διέπουν τὸ Νομικὸν πρόσωπον δημοσίου δικαίου. Ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀπησχολήθη ἡ Βουλὴ διὰ μακρῶν τότε καὶ οἱ διάφοροι ὁμιληταὶ κατεφέρθησαν κατ’ αὐτῆς, διότι, ὡς εἶπεν, παριστάμενος μάλιστα συνάδελφος ἐν τῇ σημερινῇ Βουλῇ... (δὲν ἠκούσθη)... Εἶναι δὲ ἐπικίνδυνος λέξις ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ν.δ. 3086 ἀπὸ δύο ἀπόψεων. Πρῶτον δίδει ὅπλα εἰς τοὺς ἐργοδότας των νὰ πιέζουν τοὺς ἐργάτας καὶ δεύτερον διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ κάμνουν κακὴν χρῆσιν αὐτοῦ καὶ ἔρχεται πρὸς διάλυσιν συμφωνιῶν. Αὐτὰ τὰ λέγει ἄλλο μέλος τῆς Βουλῆς καὶ γενικῶς καταφέρονται ἐναντίον τοῦ ὑποβαλόντος τὴν τροπολογίαν Ὑπουργοῦ, ὅτι δι’ αὐτῶν τῶν διατάξεων ἐπιδιώκει τὴν διάλυσιν τῶν Σωματείων ἢ τὴν ὑποταγὴν αὐτῶν εἰς τὴν θέλησίν του. Μετὰ τὸν νόμον 3086 ἔρχεται ὁ νόμος 3239, τοῦ ἄρθρου 22 διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπονται τὰ τῆς καθιερώσεως συνδικαλιστικῆς εἰσφορᾶς. Λέγει δὲ αὐτὴ ἡ διάταξις ἡ ὁποία διέπει τὰ τῆς εἰσφορᾶς τῶν Σωματείων ὅτι ἀντικείμενον γενικῆς ἐθνικῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας δύναται νὰ εἶναι ἡ συνομολόγησις ὑποχρεώσεων τῶν ἐργοδοτῶν πρὸς παρακράτησιν τῆς ἐν τῇ συλλογικῇ συμβάσει ὁριζομένης εἰσφορᾶς συμμετοχῶν εἰς τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις τῶν μισθωτῶν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν συλλογικὴν σύμβασιν. Κατὰ δὲ τὴν παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ 3239: «Αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις διακρίνονται α) εἰς Ἐθνικὰς Γενικάς, αἵτινες ἀφορῶσι τοὺς μισθωτοὺς ὅλης τῆς Χώρας ἢ πλαίσια τοῦ ἑνὸς κλάδους μισθωτῶν καθ’ ὅλην τὴν Χώραν». Ἀλλὰ πέραν αὐτῆς τῆς διατάξεως τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 7 ὑπάρχει διάταξις καὶ ἐντὸς αὐτοῦ τούτου τοῦ ἄρθρου 22, τὸ ἐδάφ. γʹ τῆς παρ. 3 ἡ ὁποία λέγει τὸ ἑξῆς: «α) ὑπὲρ τοῦ σωματείου τῶν μισθωτῶν ποσοστὸν τοῦ 4)20 τῆς εἰσπραττομένης εἰσφορᾶς ἐκ τῶν μισθωτῶν τῆς κατηγορίας τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπεῖ» καὶ ὄχι συνεπῶς μισθωτῶν οἵτινες ἀποτελοῦν μέλη τοῦ Σωματείου. Κατὰ τὴν παράγραφον λοιπὸν 1 τοῦ ἄρθρου 7 αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις ἀφοροῦν τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων. Κατὰ δὲ τὴν παράγραφον 3 ἐδάφιον γʹ τὸ σωματεῖον εἰσπράττει ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς ἐκπροσωπουμένης κατηγορίας καὶ ὄχι μόνον ἀπὸ τὰ ἀνήκοντα εἰς αὐτὸ μέλη. Ἐξ αὐτῶν τῶν διατάξεων εὐθεῖα δίδεται ἀπάντησις καὶ εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν τοῦ κ. Λυκουρέζου, ὅτι δηλαδὴ ἡ εἰσφορὰ κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν θὰ κρατῆται ὄχι μόνον ἀπὸ τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις ἀλλὰ ἀπὸ ὅλους τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὴν συλλογικὴν σύμβασιν μισθωτοὺς εἴτε εἶναι οὗτοι μέλη ὀργανώσεων, εἴτε μή. Πέραν αὐτῶν καὶ ἐκ τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν ὑποβολὴν ἀρνητικῆς δηλώσεως, προκύπτει ἀκριβῶς τὸ ἴδιον. Διότι ἡ παράγραφος 5 ὁρίζει, ὅτι ὅσοι δὲν εἶναι μέλη τοῦ Σωματείου δὲν δύνανται οὔτε κἂν ἀρνητικὴν δήλωσιν νὰ ὑποβάλουν. Λέγει δηλαδὴ ἡ παράγραφος 5: «Τὰ μέλη τῶν ὀργανώσεων δύνανται διὰ δηλώσεως κατατιθεμένης εἰς τὰς ὀργανώσεις των νὰ ἀρνηθοῦν τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς. Ἡ ὀργάνωσις ὑποχρεοῦται νὰ βεβαιώσῃ ἐπὶ τῇ αἰτήσει ἐὰν ὁ αἰτῶν ἐξεπλήρωσε τὰς ὑποχρεώσεις του ὡς μέλους, καὶ διαβιβάσῃ ἀμελλητὶ πρὸς τὸν οἰκεῖον ἐργοδότην τὴν δήλωσιν. Ἡ τοιαύτη δήλωσις δύνανται νὰ γίνῃ τὸν Ἰανουάριον ἑκάστου ἔτους, ἰσχύει δὲ ἀπὸ τὸ ἀμέσως ἑπόμενον ἔτος». Διὰ τὴν ὑποβολὴν ἀρνητικῆς δηλώσεως τίθενται διὰ τῆς διατάξεως αἱ ἑξῆς προϋποθέσεις: Πρῶτον αὐτὸς ποὺ θὰ κάνῃ τὴν δήλωσιν νὰ εἶναι μέλος τοῦ Σωματείου. Δεύτερον νὰ ἔχῃ ἐκπληρώσει τὰς ἐκ τοῦ Καταστατικοῦ ὑποχρεώσεις του, αἱ ὁποῖαι ὑποχρεώσεις περιλαμβάνουν καὶ τὴν μηνιαίαν ἢ ἐτησίαν συνδρομὴν εἰς τὸ Σωματεῖον. Καὶ τρίτον νὰ ὑποβάλῃ τὴν δήλωσιν κατ’ Ἰανουάριον καὶ νὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ τοῦ ἑπομένου ἔτους. Δηλαδὴ ὁ νόμος 3239 προκειμένου περὶ τῆς συνομολογουμένης διασυλλογικῆς συμβάσεως εἰσφορᾶς, ἀρνητικὴν δήλωσιν ἐπιτρέπει μόνον διὰ τὰ μέλη τῆς ὀργανώσεως, καὶ μόνον κατὰ μῆνα Ἰανουάριον ἑκάστου ἔτους διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ δὲ ἀπὸ τοῦ ἑπομένου ἔτους. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ ἀντιταχθῇ, ὅτι ἐγὼ δίδω αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν καὶ ὅτι ὀρθὴ ἑρμηνεία εἶναι ἡ ὑπὸ τῶν ὑποβαλλόντων τὴν πρότασιν ὑποστηριζομένη ἄποψις θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὸ τί ἐλέχθη κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς σχετικῆς διατάξεως εἰς τὴν Βουλήν. Προεβλήθησαν ἀντιρρήσεις ἀπὸ μέρους βουλευτοῦ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου 3239 καὶ συγκεκριμένως ὑπὸ τοῦ κ. Γονῆ, ὁ ὁποῖος ἦτο καὶ ὁ θεσπίσας τὴν διάταξιν τοῦ ν.δ. 3086 ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὁ κ. Ν. Κουντούρης εἶχεν εἴπει τότε: «Ἡμεῖς συμφωνοῦμεν ἀπολύτως μὲ τὴν σημερινὴν διάταξιν, διότι θὰ εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ὑπάρχῃ οἰκονομικὴ ἀνεξαρτησία τῶν ἐργατικῶν Σωματείων. Καὶ εἶναι ἐπιβεβλημένον ἡ οἰκονομικὴ αὐτὴ ἀνεξαρτησία νὰ τοὺς δίδεται κατὰ τρόπον πάγιον καὶ μὴ ἐξαρτώμενον ἀπὸ τὴν θέλησιν τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ἡ σύναψις τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία θὰ ὑποχρεώνῃ τοὺς ἐργάτας νὰ καταβάλουν ὑπὲρ τοῦ Σωματείου ὡρισμένην εἰσφορὰν εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, διότι τότε μόνον τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα καὶ ἡ ἐργατικὴ Συνομοσπονδία ἀποκτῶσαι τὴν οἰκονομικὴν ἀνεξαρτησίαν, θὰ δύνανται πράγματι νὰ κάμουν ἀνεξάρτητη ἐργατικὴ πολιτικὴ καὶ θὰ παύσῃ νὰ ἵστανται εἰς τὴν ἀπόλυτον διάθεσιν τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ». Ἀπαντᾶ ὁ κ. Γονῆς. Ἐν συνεχείᾳ ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς εἰσφορᾶς, τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἀνέφερεν, καὶ τὸ ὁποῖον κατέστη εἰς τὸ παρελθὸν ἀντικείμενον ἀντεγκλήσεων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μεταξὺ τῶν δύο πτερύγων. Ἡμεῖς εἴμεθα ὑπὲρ τῆς εἰσφορᾶς, διότι θέλομεν αἱ συνδικαλιστικαὶ ὀργανώσεις τῶν ἐργαζομένων νὰ ἔχουν πόρους, νὰ ἔχουν τιμίους πόρους, φανερούς, ἠθελημένας εἰσφοράς, διότι ἔχουν ἀνάγκας». Συνεπῶς διὰ νὰ μὴ τὰ διαβάσω ὅλα, διότι λέγει καὶ ἄλλα πάρα πολλὰ τὰ ὁποῖα θὰ χρειασθοῦν νὰ τὰ διαβάσω κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου.....

§31Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶπα ὑποχρεωτική.

§32Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὑποχρεωτική. Εἶναι ἀποσαφηνισμένον αὐτὸ θὰ τὸ διαβάσω. Ἄν καὶ ὅπως εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 22, ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωτική. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ διατί δὲν εἶναι ὑποχρεωτική. Καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι καίτοι δὲν εἶναι ὑποχρεωτική, ὅπως συνεπληρώθη μὲ τὰς συλλογικὰς συμβάσεις παρέχει τὴν εὐχέρειαν νὰ διαλυθῇ καὶ ἡ τελευταία ὑποψία περὶ τῆς ὑποχρεωτικότητος τῆς εἰσφορᾶς. Αἱ διατάξεις τῶν συλλογικῶν συμβάσεων δὲν λέγουν, ὅτι εἶναι ὑποχρεωτική. Λέγουν, ὅτι ἐὰν θέλετε νὰ ἔχητε ὀργανώσεις καὶ νὰ σᾶς ὑπερασπίζωνται πρέπει νὰ μάθητε νὰ πληρώνητε. Καὶ ἐὰν δὲν θέλητε νὰ πληρώνητε θὰ σᾶς τὸ διδάξωμεν ἡμεῖς. Ἢ ἐὰν δὲν θέλετε κάμετε τοὐλάχιστον δήλωσιν ἀρνήσεως.

§33Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Προαιρετικὴ εἶπα.

§34Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ παρεκάλουν, διότι θὰ χάσω τὰ κείμενα νὰ μὴ μοῦ κάμνετε διακοπάς. Λέγει ὁ κ. Ζορμπᾶς. «Συνεπῶς ἡ εἰσφορὰ εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ πρέπει νὰ τὴν θέλουν, νὰ τὴν ἀποδεχθοῦν οἱ ἐργάται. Καὶ ἐὰν δὲν τὴν θέλουν τινὲς πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν ὅτι πρέπει νὰ τὴν θέλουν». Αὐτὰ δὲν τὰ εἶπα ἐγώ. Τὰ εἴπατε σεῖς: Πῶς πρέπει νὰ γίνεται ἐκ τῶν κάτω ἢ ἐκ τῶν ἄνω ἡ διάθεσις. Τὸ νομοσχέδιον ἀκολουθεῖ τὴν δευτέραν μέθοδον. Δηλαδὴ οἱ πόροι τῆς εἰσφορᾶς νὰ δίδωνται εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν. Καὶ ὑπάρχει καὶ ἄλλη μέθοδος. Ἡ διάθεσις νὰ γίνεται ἐκ τῶν κάτω. Νὰ γίνεται ἡ εἴσπραξις ἐκ τῶν Σωματείων καὶ ἕνα τμῆμα τούτων νὰ διατίθεται ὑπ’ αὐτῶν εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν. Ὁ κ. Γονῆς λέγει: «Νὰ γίνηται ἡ συλλογικὴ σύμβασις, ἡ ὁποία νὰ καθιερώνῃ τὴν εἰσφοράν, ἀλλὰ διὰ τὰ μέλη τῆς ὀργανώσεως καὶ ὄχι διὰ τοὺς ἀντιθέτους». Ἀπαντᾶ ὁ κ. Ζορμπᾶς: «Δι’ ὅλους τοὺς ὠφελουμένους. Διότι αὐτὴ ἦτο ἡ διάταξις». Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς εἰς προηγούμενόν του διάλογον εἶχεν ἐκδηλώσει διαφωνίαν ὡς πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 22. Περιώρισε τέλος τὴν διαφωνίαν του εἰς τὴν μέθοδον ἂν θὰ γίνετε δηλαδὴ ἡ συνομολόγησις τῆς εἰσφορᾶς ἐκ τῶν ἄνω διὰ νὰ δεσμεύῃ ὅλους ἢ ἐκ τῶν κάτω. Καὶ λέγει ὁ κ. Ἀλλαμανῆς: «Θὰ εἶχεν δικαίαν βάσιν ἡ εἰσφορὰ ἐὰν θεσπίζεται μόνον ὑπὲρ τοῦ Σωματείου εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὁ εἰσφέρων. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλητε μία εἰσφορὰ εἰς Σωματεῖον εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἀνήκει. Τοῦτο δὲν εἶναι δίκαιον, δὲν εἶναι δημοκρατικόν». Αὐτὴ εἶναι ἡ δευτέρα παρατήρησις. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ἡ ἀντίθετος ἄποψις διετυπώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ἀλλὰ εἶχεν τὴν συγκατάθεσιν τῆς πλειονότητος τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου, ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τοὺς μὴ ὄντας μέλη ὀργανώσεων. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ἀποσαφηνίζων τὴν πρότασιν λέγει: «Ἡ πρότασίς μας εἶναι, ὅπως ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορά.... ἀναγιγνώσκει....». Θὰ ἴδωμεν τώρα, ἐὰν αὐτὸ εἶναι θεμιτὸν καὶ ἐὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα — πέραν τῶν ἀπόψεων τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἐξουσία, ἡ ὁποία ἔχει συμφωνήσει πρὸς τὴν ἄποψιν, πρὸς αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς εἰσφορᾶς, δηλαδὴ τῆς καταβολῆς ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους, τοὺς ὠφελουμένους ἐκ τῆς συμβάσεως καὶ νὰ μὴ περιορίζεται μόνον μεταξὺ τῶν μελῶν. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1466)47, μὲ Πρόεδρον τὸν κ. Πουλίτσαν καὶ εἰσηγητὴν τὸν νῦν Πρόεδρον κ. Μητρέλιαν. Εἶχε προσβληθῆ τὸ κῦρος τῶν δύο ἀποφάσεων τὰς ὁποίας κατέθεσα, τὸ δὲ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀποφαίνεται ὡς ἑξῆς: «Ἡ εἰσφορὰ ἡ εἰς βάρος τῶν μισθωτῶν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ὀργανώσεων τούτων, οὔτε εἰς τὴν σύνθεσιν, λειτουργίαν καὶ ἐκπροσώπισιν τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν, ὑπὸ τὴν συσταθεῖσαν ἔννοιαν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀναγομένη δηλαδὴ δὲν πάσχει ἀπὸ ἔλλειψιν δημοκρατικότητος καὶ δὲν ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν συμμετοχῆς εἰς τὸ Σωματεῖον, οὔτε θίγει ἐπιβαλλομένη μάλιστα ἐν εὐλόγῳ μέτρῳ τὸ εὔλογον μέτρον τότε ποὺ ἐξεδικάσθησαν αἱ προσφυγαὶ ἦτο τὸ ⅕ τοῦ ἡμερομισθίου τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου κατὰ μῆνα, προσαυξανόμενον εἰς μεγαλύτερον ποσὸν διὰ τῆς δευτέρας ἀποφάσεως κατὰ 20 δραχμάς, ἤτοι ποσὸν πολὺ μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ σήμερον ἐπιβαλόμενον διὰ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως· ἐπιβαλλόμενα μάλιστα ἐν εὐλόγῳ μέτρῳ καὶ ἐν προκειμένῳ, οὔτε ἡ συνδικαλιστικὴ ἐλευθερία τοῦ ἐργάτου, ἀφοῦ ἐκ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ ... (ἀναγινώσκει)...». Ἐνομολογήθη συνεπῶς ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὅτι ἡ θέσπισις τῆς εἰσφορᾶς διὰ τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἢ τῶν γενικῶν εἰσφορῶν κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων καλῶς ἐγένετο. Συνεπῶς ἀπὸ πλευρᾶς ν. 3239 ἡ εἰσφορὰ ὑποχρεοῖ πάντα ἐργαζόμενον νὰ δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὴν εἰσφορὰν μόνον τὸ μέλος τῆς ὀργανώσεως, τὸ ὁποῖον ἤθελεν ὑποβάλει ἐντὸς τοῦ Ἰανουαρίου ἑκάστου ἔτους δήλωσιν ἀρνητικήν, διὰ νὰ ἰσχύσῃ αὕτη ἓν ἔτος μετὰ τὴν ὑποβολήν της. Τί ἔγινε τώρα διὰ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως; Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὁ ν. 3239 ὥρισεν ὁ ὅρος τῶν δύο συλλογικῶν συμβάσεων, ὁ ὁποῖος εἶναι ταυτόσημος, τὰ ἤμβλυνε. Διηύρυνε τὸν κύκλον τῶν δυναμένων ν’ ἀρνηθοῦν τὴν εἰσφορὰν μισθωτῶν, διότι ὥρισεν ἡ συλλογικὴ σύμβασις, ὅτι ἕκαστος τῶν ἐργαζομένων εἰσφέρει, ἀλλὰ καὶ ἕκαστος ἐργαζόμενος ἔχει δικαίωμα νὰ ἀρνηθῇ τὴν εἰσφορὰν καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη πρὸς τοῦτο νὰ περιμένῃ τὸν Ἰανουάριον ἑκάστου ἔτους, οὔτε νὰ ἔχῃ ἐκπληρώσει τὴν πρὸς τὸ Σωματεῖον ὑποχρέωσίν του οὔτε νὰ ἀνήκῃ εἰς Σωματεῖον. Δύναται πᾶς ἐργαζόμενος νὰ ὑποβάλῃ τὴν δήλωσιν ἕνα μῆνα πρὸ τῆς καταβολῆς τοῦ δώρου, ἢ κατὰ τὴν πρόσληψίν του καὶ νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς εἰσφορᾶς ἐφ’ ὅσον ὁμοίαν δήλωσιν μὲ ἐκείνην ποὺ θὰ ὑποβάλῃ εἰς τὸν ἐργοδότην, διαβιβάσει καὶ εἰς τὸ Σωματεῖον διὰ νὰ ἐπιφέρῃ τὰς σχετικὰς μεταβολάς. Εἶναι ἐπιεικεστέρα αὐτὴ ἡ διάταξις ἀπὸ τὸν νόμον, τὰ δὲ Δικαστήρια, ὡς γνωρίζετε, ἔχουν δεχθῆ, ὅτι ἡ συλλογικὴ σύμβασις δύναται νὰ περιλάβῃ οἱονδήποτε ὅρον εὐμενέστερον διὰ τὸν ἐργαζόμενον ἀπὸ τοὺς εἰς τὸν νόμον περιεχομένους. Συνεπῶς, ὅταν διὰ τῆς διατάξεως αὐτοῦ ἐπετράπη ἡ ὑποβολὴ τῆς δηλώσεως ἕνα μῆνα πρὸ τῆς καταβολῆς τοῦ δώρου, δηλαδὴ ὄχι κατὰ Ἰανουάριον, ὅταν ἐπετράπη νὰ ὑποβάλεται καὶ ἀπὸ μὴ μέλη ὀργανώσεων, ἐνῷ ὁ ν. 3239 ἀπαιτεῖ νὰ εἶναι μέλη ὀργανώσεων, εἶναι φυσικὰ αὕτη ἐπιεικεστέρα καὶ ἔχει ἐφαρμογήν, ὡς εὐνοϊκωτέρα διὰ τὸν ἐργαζόμενον. Καταργεῖ ἡ διάταξις τὸ προαιρετικὸν τῆς εἰσφορᾶς λέγουν οἱ ὡμιλήσαντες καὶ ὅτι «ἡ συνομολόγησις τῶν διατάξεων αὐτῆς δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν της τὸν Ἰανουάριον» καὶ συνεπῶς εἶναι παράνομος. «Δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν τὸν Ἰανουάριον ποὺ ἀναφέρει ὁ νόμος». Ὁ νόμος δὲν ἀναφέρει, ὅτι πρέπει νὰ συνομολογηθῇ ἡ συλλογικὴ σύμβασις τὸν Ἰανουάριον, διὰ νὰ ἰσχύσῃ ἡ καταβολὴ τῆς εἰσφορᾶς. Ὁ νόμος λέγει τὸν Ἰανουάριον ἑκάστου ἔτους πρέπει νὰ ὑποβάλεται ἡ ἀρνητικὴ δήλωσις. Ἡ συλλογικὴ σύμβασις λέγει, ὅτι ἕνα μῆνα πρὸ τῆς καταβολῆς τοῦ δώρου ἠμπορεῖ ὁ μισθωτὸς νὰ ὑποβάλῃ τὴν δήλωσιν τὴν ἀρνητικήν. Ποῦ λοιπὸν εἶναι ἡ παράβασις; Εὐνοϊκώτερον εἶναι τοῦτο διὰ τὸν μισθωτὴν ἀπὸ τὸν νόμον. Περαιτέρω δὲν ἐξαρτᾷ τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεων πρὸς τὸ Σωματεῖον. Καὶ τέλος τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀρνητικῆς δηλώσεως ἐπεκτείνει εἰς πάντα ἐργαζόμενον. Ὄχι μόνον δὲν τὸ ὑπερέβη, ἢ μᾶλλον ἂν τὸ ὑπερέβη, τὸ ὑπερέβη ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν διὰ τῶν ἀπαλλαγῶν. Ἐπεκτείνει δηλαδὴ τὸ δικαίωμα ἀρνήσεως τῆς εἰσφορᾶς καὶ ἀφήνει τοῦτο νὰ ἐκδηλωθῇ καθ’ ὃν τρόπον οὗτοι ἐπιθυμοῦν, μόνον νὰ μὴν εἶναι ὁ χρόνος μικρότερος τοῦ ἑνὸς μηνός, ἀπὸ τὴν ἡμέραν καταβολῆς τοῦ δώρου. Αὐτὰ λέγει ἡ ἐγκύκλιος. Ἂς ἴδωμεν τώρα ἐὰν μόνον εἰς τὴν ἐγκύκλιον ἀναφέρεται ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ἀνωτέρω ἀνέπτυξα. Ἐκδίδεται ἓν ἐπιστημονικὸν περιοδικὸν τὸ δελτίον ἐργατικῆς νομοθεσίας (Δ.Ε.Ν.). Εἰς τὸ τεῦχος αὐτοῦ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 458 καὶ εἰς τὴν στήλην «Πρακτικαὶ ὁδηγίαι» — αὕτη ὑπάρχει εἰς κάθε τεῦχος — παρέχονται διευκρινίσεις ὡς πρὸς τὴν συνδικαλιστικὴν εἰσφοράν. Εἰς τὴν στήλην αὐτὴν βάσει τοῦ κειμένου τῆς συμβάσεως ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ ἐργαζομένου ἐκ τῆς καταβολῆς εἰσφορᾶς ἐπέρχεται διὰ τῆς καταθέσεως ὑπ’ αὐτοῦ ἐντὸς τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω προθεσμίας μέσῳ δηλώσεως εἰς τὰς οἰκείας ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις ..... (Ἀναγινώσκει) ....». Ἐπίσης ἐν συνεχείᾳ ἀναφέρεται ὅτι: «Ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ ἐργοδόται ὑποχρεοῦνται νὰ παρακρατήσουν παρὰ τῶν οἱωνδήποτε μισθωτῶν....... (Ἀναγιγνώσκει)....». Ἀκολούθως ἀναφέρονται καὶ τὰ ἑξῆς: «Οἱ ἐργοδόται δὲν θὰ ἀρκεσθοῦν εἰς τὰς δηλώσεις τῶν μισθωτῶν διὰ νὰ μὴ παρακρατήσουν τὴν εἰσφορὰν ἀλλὰ θὰ ζητήσουν βεβαίωσιν... (ἀναγινώσκει)...». Αὐτὴν τὴν βεβαίωσιν ποῖον σωματεῖον θὰ τὴν δώσῃ; Ποῖος ἐργοδότης θὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ μισθωτὸς ἀνήκει εἰς τὸ τάδε σωματεῖον καὶ ἑπομένως θὰ ἀπαλλαγῇ τῆς ὑποχρεώσεως παρακρατήσεως; Εἰς τὴν ἐγκύκλιον, αὐτὸ ἀκριβῶς ὁρίζεται. Ὅτι δηλαδή, προκειμένου νὰ χωρίσῃ ἡ ἀπαλλαγή του, θὰ πρέπει βάσει τῆς δηλώσεως ἡ ὁποία ὑπεβλήθη, ὁ εἰσπράττων Ὀργανισμὸς νὰ ἐνεργήσῃ, ὡς ὁρίζει ἡ σύμβασις, τὰς σχετικὰς μεταβολάς. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ἡ ἐγκύκλιος ἀποτελεῖ ἢ ὄχι δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν διὰ τῆς ἐγκυκλίου καὶ τῶν ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῶν καθοδηγητικῶν ἐνεργειῶν τῶν ὑπηρεσιῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ καὶ παρὰ τὸν νόμον ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως, ἐντελῶς ἀντίθετος ἀπὸ τὴν ἀληθῆ ἑρμηνείαν καὶ τοῦτο διότι ὁ καθεὶς ἀναγιγνώσκων μίαν διάταξιν δύναται νὰ ἑρμηνεύσῃ αὐτὴν κατὰ τὴν ἀντίληψίν του καὶ διὰ τῶν ἐπιχειρημάτων του νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν α ἢ καὶ β ἄποψιν. Δὲν ἔχει συνεπῶς ἡ πρότασις ἐπιτύχει νὰ θεμελιώσῃ τὴν δίωξιν δι’ οὐδεμίαν παράβασιν, καὶ δὲν ἔχει ἐπιτύχει διότι καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθησαν ὅτι παρέβην τὰς διεθνεῖς συμβάσεις ἢ τὴν διακήρυξιν τοῦ Ο.Η.Ε. ὅτι οὐδεὶς ὑποχρεοῦται νὰ ἀνήκῃ εἰς Σωματεῖον, δὲν ἔχεται ἀληθείας καὶ δὲν ἔχεται ἀληθείας διότι ὡς ἀνέφερον εἰς τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας σχετικῶς μὲ τὸ θέμα αὐτὸ ἀλλὰ καὶ οἱ πάντες ἔχουν δεχθεῖ ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ συνομολόγησις τῆς εἰσφορᾶς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργατῶν μέσῳ τῶν συνδικαλιστικῶν των ὀργανώσεων ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ἀνήκουν εἰς αὐτὰς ὡς μέλη, καὶ ὅτι τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν ταυτοχρόνου συμμετοχῆς εἰς τὸ Σωματεῖον. Ὑπεστηρίχθη ὅτι ὥρισα εἰς τὴν ἐγκύκλιον τὴν 22αν Νοεμβρίου ὡς τελευταίαν ἡμέραν ὑποβολῆς τῶν ἀρνητικῶν δηλώσεων. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβὲς διότι, ὅπως καὶ κατὰ τὴν πρώτην μου ἀπάντησιν ἐτόνισα, οὐδέποτε καὶ εἰς οὐδὲν σημεῖον τῆς ἐγκυκλίου ὁρίζω τὴν 22αν Νοεμβρίου ὡς τελευταίαν ἡμέραν ὑποβολῆς ἀρνητικῶν δηλώσεων. Εἶπον κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἀπόψε ὅτι, ὅταν λέγω ὅτι συνήθως τὸ δῶρον καταβάλλεται τὴν 22αν Δεκεμβρίου, δὲν ὁρίζω τὴν 22αν Νοεμβρίου ὡς ἡμερομηνίαν ὑποβολῆς δηλώσεως. Ἐὰν ἐδεχόμην τὴν ἡμέραν πλήρους καταβολῆς τοῦ δώρου ἐξωφλήσεως δηλαδὴ τοῦ δώρου ὅπως ὑπεστηρίχθη, τότε θὰ ἐφθάναμε εἰς τὸ ἄτοπον νὰ ἔχῃ καταβληθῆ τὸ δῶρον καὶ ἐν συνεχεία νὰ δύναται νὰ ὑποβληθῇ ἡ δήλωσις ἢ ἀρνητικὴ ὑπὸ τοῦ ἀμελήσαντος μισθωτοῦ. Ὅλοι οἱ ἐργοδόται καταβάλλουν τὸ δῶρον εἰς δύο δόσεις ὅπως ὁρίζει ἡ ἀπόφασις, ἀλλὰ πολλοὶ ἐργοδόται καταβάλλουν τὸ δῶρον ὁλόκληρον τὴν πρώτην ἡμέραν τὴν ὁποίαν ὁρίζει ἡ ἀπόφασις ἐφ’ ὅσον τὸ δῶρον εἶναι μικρότερον ὡρισμένου ποσοῦ ἢ ἔχουν οἰκονομικὴν εὐχέρειαν. Συνεπῶς κατόπιν τῶν ὅσων ἐξέθεσα ἤμουν ὑποχρεωμένος νὰ ἔχω εἰς τὴν ἐγκύκλιον τὴν πλέον συντηρητικὴν ἄποψιν διότι ἐὰν ἔλεγον ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ὑποχρέωσιν ἡ παρακράτησις, ὅποτε ἐξοφληθῆ τὸ δῶρον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν εὐθύναι τῶν ἐργοδοτῶν ἔναντι τῶν ὀργανώσεων αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπήτουν τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς παρ’ αὐτῶν. Οἱ μισθωτοὶ ὅπως ἐτόνισα εἶχον ὅλον τὸν καιρὸν νὰ κάμουν τὴν δήλωσιν. Πέραν αὐτοῦ ἐγκαίρως κατεβλήθη κάθε προσπάθεια διὰ τὴν διαφώτισίν των, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν ὑποβαλοῦσαν τὴν πρότασιν πλευράν, ὅσον ἀφορᾶ τὸν χρόνον ὑποβολῆς τῆς δηλώσεως. Κατὰ σύμπτωσιν εἰς τὸ «Ἐργατικὸν Βῆμα» τοῦ Σαββάτου δημοσιεύονται πληροφορίαι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς γενομένας εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ Δ. Σ.Κ. συζητήσεις σχετικῶς μὲ τὴν πορείαν τοῦ θέματος διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν δηλώσεων. Μέχρι ποίου σημείου εἶναι αἱ πληροφορίαι αὗται ἀκριβεῖς ἢ ὄχι δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἀλλά, λέγω ὅτι ἀπὸ τὸ «Ἐργατικὸν Βῆμα» τὰς ἔλαβα καὶ ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὰς ἔγραψε καὶ τὰς ἐδημοσίευσεν ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ἀνακριβείας των.

§35Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγὼ δὲν λέγω, οὔτε ὅτι εἶναι ἀληθές, οὔτε ὅτι εἶναι ἀναληθές.

§36Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διατὶ τότε τὸ ἀνεγνώσατε;

§37Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διότι νομίζω, ὅτι οἱ ἔχοντες καλὴν διάθεσιν νὰ ἀντιληφθοῦν τὰ πράγματα θὰ ὠφεληθοῦν.

§38Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Σεῖς εἶσθε ὁ πρῶτος ἐνδιαφερόμενος νὰ λάβητε θέσιν. Ἐγὼ δὲν λέγω, οὔτε ὅτι εἶναι ἀληθές, οὔτε ὅτι εἶναι ἀναληθές, Λέγει, κύριε ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς εἰσφορᾶς ἡ Δ.Σ.Κ. «... (ἀναγινώσκει) ...». Βλέπετε, κύριοι, ὅτι ὁ μηχανισμὸς τῆς ΕΔΑ εἶχε κινηθῆ πολὺ πρὸ τῆς ἐγκυκλίου, διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν ἀρνητικῶν δηλώσεων. Ὅμως παρ’ ὅλα ταῦτα τὰ ἀποτελέσματα δὲν ἐκρίθησαν ἱκανοποιητικὰ καὶ δι’ αὐτὸ ὑπέβαλον καὶ τὴν πρότασιν διώξεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, λόγῳ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἐγκυκλίου. Αὐτὸ δὲν τὸ λέγω μόνον ἐγώ. Τὸ προσωμολόγησεν καὶ ὁ κ. Ἐφραιμίδης κατὰ τὴν τελευταίαν ὁμιλίαν του καθ’ ἣν ὡμολόγησεν, ὅτι «διὰ τῆς ὑποβολῆς τῆς προτάσεως παραπομπῆς ἡ παράταξίς μας... (ἀναγινώσκει)...». Δὲν ὑπῆρξεν δηλαδὴ πρότασις διώξεως, πολιτικὸν θέμα ἦτο. Τὸ ἔφεραν εἰς τὴν Βουλήν, ἐπέτυχε τὸ τέχνασμα τῆς προτάξεως, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἀπὸ τὴν πρότασιν ἔλιπον τὰ στοιχεῖα τῆς κατηγορίας. Τὸ ὅτι ὑπῆρξεν τέχνασμα τὸ ὡμολόγησαν καὶ οἱ ἴδιοι. Ἐγένετο λέγει ὁ κ. Ἐφραιμίδης, διὰ νὰ ἀφυπνισθοῦν οἱ ὑπερασπισταὶ τῆς Δημοκρατίας, διὰ νὰ ἐξυγιάνουν τὸν συνδικαλισμόν, κατὰ τὴν ἄποψιν τῆς ἐξυγιάνσεως πάντοτε τῆς ἀριστερᾶς, καὶ εἶναι γνωστὸς καὶ ὁ τρόπος καὶ τὸ σύστημα μὲ τὸ ὁποῖον ἐπιτυγχάνεται αὐτό. Ἡ Ἑλλὰς τὰ ἔχει ζήσει, καὶ οἱ παριστάμενοι ἔχουν μνήμην διὰ νὰ ἐνθυμῶνται. Δὲν τὸ ἔθεσαν μόνον δι’ αὐτό, κύριοι, διὰ νὰ προκαλέσῃ πολιτικὸν ζήτημα καὶ νὰ διαφωτισθοῦν οἱ Δημοκράται τῆς χώρας. Τὸ ἔθεσαν τὸ θέμα, διότι ᾐσθάνθησαν τὴν ἀδυναμίαν τὴν ὁποίαν εἶχον διὰ τὸ συγκεκριμένον σημεῖον τῆς ἀποσπάσεως ἀρνητικῶν δηλώσεων. Λέγουν, ὅτι ἀφοῦ εἶσθε τόσον βέβαιοι, ὅτι οἱ ἐργάτες θέλουν τὴν εἰσφορὰν καὶ δὲν θὰ κάμουν ἀρνητικὴν δήλωσιν, διατὶ δὲν τοὺς βάζετε νὰ κάμουν θετικὴν δήλωσιν; Τὸ εἶπε, ὁ κ. Ζορμπᾶς τὸ 1955 θὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ ἐγώ. Ἐὰν τὴν εἰσφορὰν τὴν ἐξαρτήσῃ ἡ Πολιτεία ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν ἐργαζομένων νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἐλάχιστοι ἐργοδόται θὰ ἀφήσουν τοὺς ἐργάτας νὰ ὑποβάλουν θετικὴν δήλωσιν καὶ οἱ περισσότεροι θὰ ὑποστοῦν αὐτὸν τὸν ἠθικὸν ἐκβιασμὸν καὶ δὲν θὰ δώσουν τὴν δήλωσιν τὴν θετικὴν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται. Ποῖα εἶναι ἡ πρόθεσις ὄχι τῆς ἀριστερᾶς, ἀλλὰ ἡμῶν τῶν ὑπολοίπων, νὰ ὑπάρξῃ συνδικαλισμὸς ἢ ὄχι; Ἐλέχθη, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, παραδίδετε τὸν συνδικαλισμὸν εἰς τὸν Μακρῆν. Ὁ Μακρῆς, διέπεται καὶ ἀπὸ καταστατικὸν καὶ αἱ μετέχουσαι ὀργανώσεις, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι 2500 σωματεῖα, 66 κέντρα, 30 ὁμοσπονδίαι καὶ πληθώρα ἄλλη ἐκπροσώπων. Νὰ ἐπικαλεσθῶ τὶ ἐλέγετο εἰς τὸ 1956 ἀπὸ ὄργανα ἐπίσης τοῦ κόμματος τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ αὐτὸ εἶναι δυνατόν. «Ν. Βιοτεχνικὴ Ἐπιθεώρησις». Ἐτέθη τὸ ἐρώτημα ἐὰν πρέπει τὰ κόμματα νὰ ἔχουν ὀργανωμένας συνδικαλιστικὰς ὁμάδας καὶ ὑπεστηρίχθη, ὅτι τὰ κόμματα δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέψουν τὴν ὀργάνωσιν συνδικαλιστικῶν ὁμάδων τῶν κομμάτων. Καὶ ἀναφέρει τὸ παράδειγμα τοῦ Ν. 1846)51. Τὶ σημαίνει αὐτό; Ὅτι ἡ Φιλελευθέρα Δημοκρατικὴ Ἕνωσις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἐνδιεφέρετο διὰ τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις, νὰ κινηθοῦν καὶ νὰ ὀργανωθοῦν κατὰ τρόπον ἐξυπηρετικώτατον ἐκείνου κατὰ τὸν ὁποῖον ἐκινοῦντο. Λέγουν τώρα οἱ κ. ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν, ὅτι ὅλην αὐτὴν τὴν συνομολόγησιν τῆς ρήτρας τῆς εἰσφορᾶς διὰ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, τῆς ἐγκυκλίου, τὴν ἐκάματε, διότι θέλετε τὸν κ. Μακρῆ εἰς τὰ χέρια σας. Καὶ διὰ νὰ ἐνισχύσουν τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ ἐπικαλοῦνται γνώμας ἐκπροσώπων τῶν διεθνῶν ὀργανώσεων τοῦ παρελθόντος. Κύριοι, ποία ἦτο ἡ κατηγορία μέχρι σήμερον, ἡ ὁποία ἀπηυθύνετο εἰς τὰς διεθνεῖς ὀργανώσεις; Ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διατηρεῖ τὴν εἰσφορὰν εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν καὶ τὴν διαθέτει δι’ αὐτῆς. Καὶ αὐτὸ ἐθεωρεῖτο ὡς παράβασις καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν κάλυψιν τῶν οἰκονομικῶν των ἀναγκῶν. Εἶπον καὶ προχθὲς ἐπαναλαμβάνω καὶ ἀπόψε. Τὶ καλύτερον, καὶ τὶ περισσότερον διὰ τὴν συναλλαγὴν ἀπὸ τὸ νὰ συνεχίζαμεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴχομεν; Οἱαδήποτε ὀργάνωσις, διὰ νὰ ἔχῃ χρήματα, ἔπρεπε νὰ περάσῃ ἀπὸ τὸ Νομικὸν Πρόσωπον τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Σήμερον αὐτὸ ποὺ εἰσέπραττε ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία, τὸ δίδομεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὰς ὀργανώσεις σας χωρὶς παρέμβασιν τῆς ΓΣΣΕ. Τὰ ἐργατικὰ κέντρα θὰ πάρουν τὰ 7)20, αἱ ὁμοσπονδίαι τὰ 4)20, τὰ σωματεῖα τὰ 4)20 καὶ ΓΣΕΕ θὰ πάρῃ μόνον τὰ 5)20, ποὺ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τῆς ἀνήκουν, χωρὶς δὲ νὰ χρειάζεται πρὸς τοῦτο κρατικὴ παρέμβασις. Αὐτὰ τὰ δίδει ὁ εἰσπράττων ὀργανισμός, σύμφωνα μὲ ρητὴν διάταξιν τοῦ νόμου. Ποία μεγαλυτέρα ἐλευθερία εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό; Αἱ ὀργανώσεις λαμβάνουν ἀπ’ εὐθείας τὰ χρήματα καὶ τὰ διαχειρίζονται χωρὶς νὰ χρειάζεται νὰ προσφύγουν οὐδαμοῦ. Ὄχι μόνον λοιπὸν συναλλαγὴ δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἀποκατεστάθη πλήρης συνδικαλιστικὴ ἐλευθερία εἰς τὴν χώραν καὶ ἀποκατεστάθη, διότι διὰ τῆς συμβάσεως ἐλήφθησαν μέτρα, ὥστε αἱ συνδικαλιτικαὶ ὀργανώσεις νὰ μὴ ἀναστέλλουν τὴν δρᾶσιν των λόγῳ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν. Τοὺς ἐξησφαλίσθησαν τὰ μέσα. Ἐὰν λοιπὸν αὐτὸ σεῖς τὸ λέγετε καταπίεσιν, ἔχετε μέγιστον λάθος. Καὶ εἶναι μέγιστον τὸ λάθος σας, διότι τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς εἰσφορᾶς δὲν ἰσχύει μόνον ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ τὸ ἀκολουθοῦν πλεῖσται ὅσαι δημοκρατικαὶ χῶραι, ἡ δὲ Γαλλία, ὡς γνωρίζετε, ἔχει καὶ ἐπίσημον ἐπιχορήγησιν εἰς τὰς ὀργανώσεις της ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Σᾶς ἐξήγησα κύριοι καὶ σᾶς εἶπον προηγουμένως, διατὶ ἡ εἰσφορὰ δὲν ἀποτελεῖ ἐπέμβασιν εἰς τὰ σωματεῖα καὶ μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ μὲ τὰς συζητήσεις ποὺ ἔχουν γίνει εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Ποῦ εἶναι ἡ παράβασις τῶν διατάξεων καὶ ὁ δόλος καὶ ἡ ἀθέμιτος ἐπιδίωξις ἡ ἰδική μου εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν; Εἰς τὸ ὅ,τι οἱ ἡγούμενοι τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων παύουν νὰ ἔχουν τὴν ἀνάγκην τῆς ἐνισχύσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ μέχρι σήμερον τὴν εἶχον; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀθέμιτος, ἡ κατάφορος παράβασις τῶν ἀρχῶν τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν διατάξεων; Τοὺς ἀπεδόθη πλήρης ἐλευθερία. Ὄχι μόνον δόλος δὲν ὑπάρχει, ἀλλ’ ἀντίθετος ἐνέργεια θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ εὐθύνας, διότι πράγματι δημιουργεῖται ἕνας κίνδυνος διὰ τὰς ὀργανώσεις. Ἐὰν δηλαδὴ δὲν συμπαρασταθῶμεν ὅλοι εἰς τὰς ὀργανώσεις αὐτάς, νὰ ἀποκτήσουν τὰ μέσα τὰ οἰκονομικὰ ποὺ χρειάζονται, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ παύσῃ ἡ λειτουργία των. Καὶ τοῦτο θὰ εἶναι εἰς βάρος καὶ τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἡγουμένων τῶν ὀργανώσεων. Κύριοι, θεωρῶ ὅτι ἐξήντλησα τὸ θέμα ἀπὸ πλευρᾶς παραβάσεως διατάξεως τινὸς τοῦ νόμου, διότι ἐφ’ ὅσον δὲν παρεβιάσθησαν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Ν. 3329, πολὺ περισσότερον δὲν παρεβιάσθησαν διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, ἢ οἱουδήποτε ἄλλου νόμου. Καὶ νομίζω, ὅτι ἐκάλυψα καὶ τὰ τρία ἐρωτήματα τοῦ κ. Λυκουρέζου. Καὶ ἐπειδὴ ἀκριβῶς ἡ πρότασις τῶν κυρίων δὲν εἶχεν κανένα στοιχεῖον νὰ βασισθῇ, ἐπεχείρησαν τινὲς τῶν ὁμιλητῶν νὰ εἴπουν, ὅτι διὰ δευτέραν φορὰν ἔχει ὑποβληθῆ ἐναντίον μου πρότασις παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον καὶ ὅτι συνεπῶς καὶ ἐὰν εἶμαι καλὸς καὶ μειλίχιος ἄνθρωπος, δὲν εἶμαι καλὸς καὶ συνετὸς εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ Ὑπουργείου μου. Κύριοι, ἀξίζει νὰ σημειωθῇ, ὅτι καὶ τὰς δύο προτάσεις τὰς ἔχει ὑποβάλει ἡ ΕΔΑ. Καὶ ὅπως εἰς τὴν δευτέραν πρότασιν ἔτσι καὶ εἰς τὴν πρώτην ὁ ἀγορητὴς τῆς ΕΔΑ εἶπε, ὅτι ἐγένετο προσωπικῶς κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ ἡ πρότασις, διότι πρέπει νὰ ἔχῃ κάτι τὸ συγκεκριμένον ἡ ἐπιδίωξίς μας, ἡ ὁποία εἶναι νὰ ἐλέγξωμεν τὴν πολιτικὴν γραμμήν. Ἐὰν δὲν θέλωμεν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐξευτελίζωμεν τοὺς ὑπάρχοντας εἰς αὐτὸν τὸν τόπον θεσμοὺς θὰ πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν εἰς τὴν πρότασιν τὴν σημασίαν ποὺ ἔχει. Ἡ πρότασις παραπομπῆς εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον σημαίνει συγκεκριμένην παραβίασιν διατάξεων νόμου ἐκ μέρους Ὑπουργοῦ ἢ ἀριθμοῦ Ὑπουργῶν εἰς ἕνα συγκεκριμένον θέμα καὶ δὲν εἶναι πρόφασις ἀσκήσεως ἐλέγχου πολιτικοῦ. Αὐτὸ εἶναι οὐσιαστικῶς μήνυσις, «ἔκαμες τὸ τάδε κύριε Ὑπουργὲ καὶ ὀφείλεις νὰ φέρῃς τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ ἀποδείξῃς, ὅτι δὲν εἶναι ἔτσι, ὅτι αὐτὸ ποὺ λέγεται δὲν εἶναι ἀληθές». Μᾶς εἶπαν, ὅτι δὲν μετρᾶμε ψήφους καὶ μάλιστα τῆς νόθου Βουλῆς. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχῃ νόθος Βουλὴ ὑπάρχει δι’ ὅλους ὄχι δι’ ἡμᾶς μόνον. Ἐὰν ἡ πλειοψηφία εἶναι νόθος —ὅπως ἔχει λεχθῆ— σεῖς ἔχετε πλείστους τρόπους νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε καὶ δὲν δικαιοῦσθε, ὅταν εὑρίσκεσθε εἰς δύσκολον θέσιν νὰ κάμετε αὐτὴν τὴν ἐπίκλησιν περὶ νόθου Βουλῆς. Ἐὰν ἔχετε συγκεκριμένην παραβίασιν ἰδικήν μου τὴν δέχομαι, νὰ τὴν φέρετε καὶ νὰ ἐπιμείνετε ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου, ἀφοῦ ὅμως ἐδημιουργήσατε τὸν θόρυβον καὶ ἀφοῦ δὲν ἐπετύχατε ἐκεῖνο ποὺ ἐπιδιώκατε δὲν ἠμπορεῖτε τώρα νὰ εἴπετε, ὅτι τὴν ἐγκαταλείπετε. Τὴν ἐγκαταλείπετε ἀζημίως, διότι δὲν ἔχετε οὔτε κἂν τὴν εὐθύνην ἑνὸς κοινοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ὅταν ὑποβάλῃ μίαν ψευδῆ μήνυσιν φέρει εὐθύνας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις ὡς πρὸς τὸ ὅλον θέμα. (Χειροκροτήματα).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κυρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις.

§40Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς τέχνασμα ἐχαρακτήρισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὴν πρότασιν περὶ διώξεώς του καὶ παραπομπῆς του εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Καὶ διὰ νὰ θεμελιώσῃ τὸν ἰσχυρισμόν του αὐτὸν ἐπεκαλέσθη τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ἐφραιμίδη, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶπεν, ὅτι τὴν ΕΔΑ δὲν τὴν ἐνδιαφέρει τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας καὶ ὅτι ἐγκαταλείπομεν τὴν πρότασιν ἀφοῦ ἐπετύχομεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὸ θέμα. Τὰ πράγματα, ὅμως, κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχουν οὕτω. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης εἰς τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας του, εἶπε τὸ ἑξῆς: Γνωρίζομεν, εἶπεν, ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας, διότι γνωρίζομεν τοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶναι ἀμετακίνητοι καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐνδιαφέρῃ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις ἡ ἰδική μας εἰς τὴν ὁποίαν ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἐμμένωμεν καὶ ἡ ὁποία δυστυχῶς διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ σωσίβιον σωτηρίας του. Καὶ ἤδη ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις εἰς ὅσα ἐπεκαλέσθη ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν θ’ ἀνατρέξω εἰς τὰς ποινικὰς διατάξεις, τὰς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς παρεβίασε. Θὰ σταθῶ μόνον εἰς τὴν παράβασιν τοῦ νόμου 3239. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, μία διάταξις νόμου εἶναι σαφής, δὲν ἐπιτρέπεται ἑρμηνεία αὐτῆς. Συνεπῶς οἱαδήποτε προσπάθεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μὲ τὴν ἀναδρομὴν ποὺ ἔκαμεν εἰς τὸ παρελθὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν ὠφελήσῃ, διότι ἡ διάταξις τοῦ νόμου 3239 εἶναι σαφὴς καὶ ἡμεῖς ἀκριβῶς τὸν κατηγοροῦμεν, ὅτι παρεβίασε σαφεῖς διατάξεις τοῦ νόμου 3239. Τὸ ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι θέμα πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὀφείλει νὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν νόμον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως, παρεβίασε τὸν νόμον καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἠσκήσαμεν κατ’ αὐτοῦ δίωξιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπανέλαβε καὶ ἀπόψε, ὅτι κατὰ τὸν νόμον 3239 ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι, ὀφείλουν νὰ καταβάλλουν τὴν γνωστὴν εἰσφοράν. Ἡ διάταξις ὅμως τοῦ νόμου εἶναι σαφής. Ὁμιλεῖ περὶ εἰσφορᾶς διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις. Καὶ ἡ ἑπομένη διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ μέλη ὀργανώσεων δύνανται νὰ ὑποβάλλουν τὴν ἀρνητικὴν δήλωσιν καθιστᾷ σαφές, ὅτι ἡ εἰσφορὰ ἀναφέρεται μόνον εἰς τοὺς ὠργανωμένους εἰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν συνεπῶς ἡ εἰσφορὰ νὰ ἀφορᾷ καὶ τοὺς μὴ ὠργανωμένους εἰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις ἐργάτας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη τὸ ἑξῆς ἐπιχείρημα. Εἶπεν, ὅτι ἡ ἐθνικὴ Γενικὴ Συλλογικὴ Σύμβασις ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν χώραν καὶ ἐφόσον ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ βαρύνει τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὰς ἐθνικὰς Συλλογικὰς Συμβάσεις, προφανῶς ὑποχρεοῖ πάντας τοὺς ἐργαζομένους τῆς χώρας. Τὰ πράγματα ὅμως δὲν ἔχουν οὕτω. Δύναται μία Συλλογικὴ Σύμβασις νὰ ἀφορᾷ κλάδον μόνον τῶν ἐργαζομένων. Ὀρθῶς, λοιπόν, ὁ νόμος ὁρίζει, ὅτι ἡ εἰσφορὰ βαρύνει τοὺς ἐργαζομένους ὑπὲρ τῶν ὁποίων ὑπεγράφη ἡ Συλλογικὴ Σύμβασις, διότι πιθανὸν αὕτη ν’ ἀφορᾷ κλάδον μόνον ἐργαζομένων καὶ συνεπῶς, κατὰ τὸν νόμον ἡ εἰσφορὰ βαρύνει τὸν κλάδον μόνον ἐκείνων τῶν ἐργαζομένων. Εἶναι, νομίζω, ἀπολύτως λογικὴ ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ δὲν παρέχει ἔρεισμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διατάξῃ τὴν κράτησιν τοῦ ἡμίσεος ἡμερομισθίου ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους. Συνεπῶς εἶναι σαφὴς καὶ κατηγορηματικὴ ἡ παράβασις διὰ τῆς ἐγκυκλίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπίσης ὁ Ν. 3239 ὁμιλεῖ περὶ δικαιώματος τῶν ἐργαζομένων νὰ ἀρνηθοῦν τὴν εἰσφορὰν διὰ δηλώσεών των πρὸς τὴν ἐπαγγελματικήν των ὀργάνωσιν. Ἡ ἐγκύκλιος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ λέγει, ὅτι διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ ἐργαζόμενος τῆς εἰσφορᾶς πρέπει νὰ κάμῃ σχετικὴν δήλωσιν τόσον εἰς τὴν ἐπαγγελματικήν του ὀργάνωσιν, ὅσον καὶ εἰς τὸν ἐργοδότην του. Ἡ ἐγκύκλιος συνεπῶς, παραβιάζει καὶ κατὰ τοῦτο τὸν νόμον 3239, διότι προσθέτει, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβάλῃ ὁ ἐργαζόμενος δήλωσιν καὶ εἰς τὸν ἐργοδότην του. Ἐξ ἄλλου ἡ συλλογικὴ σύμβασις ὁρίζει ὅτι ἡ ἀπαλλαγὴ ἐκ τῆς εἰσφορᾶς ἐπέρχεται διὰ τῆς κοινοποιήσεως τῆς ἀρνήσεως πρὸς τὸν ἐργοδότην. Ἡ ἐγκύκλιος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅμως λέγει, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν θὰ ἐφαρμόζωνται τὰ ὑπὸ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καθοριζόμενα, καὶ καταλήγει, ὅτι ἡ παρακράτησις θὰ γίνεται καὶ ἀπὸ τοὺς ὑποβαλόντας ἀρνητικὴν δήλωσιν ἀντιθέτως πρὸς τοὺς ὁρισμοὺς τῆς συλλογικῆς συμβάσεως. Ἑπομένως ὑπάρχει καὶ ἐδῶ σαφὴς παράβασις καὶ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως καὶ τοῦ νόμου. Καὶ τέλος ὁρίζεται διὰ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, ὅτι ἡ δήλωσις περὶ ἀρνήσεως καταβολῆς τῆς εἰσφορᾶς δέον νὰ γίνεται 30 ἡμέρας πρὸ τῆς καταβολῆς τοῦ δώρου τῶν Χριστουγέννων. Ἡ ἐγκύκλιος ὁρίζει, ὅτι ἡ καταβολὴ τοῦ δώρου γίνεται τὴν 22αν Δεκεμβρίου καὶ συνεπῶς ἡ δήλωσις θὰ πρέπει νὰ ὑποβληθῇ τὸ βραδύτερον μέχρι τῆς 22ας Νοεμβρίου. Ἐὰν ὑποβληθῇ μετὰ τὴν 22αν Νοεμβρίου, δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν. Ἀλλὰ τὸ δῶρον τῶν Χριστουγέννων καταβάλλεται κατὰ δόσεις καὶ ἡ τελευταία δόσις καταβάλλεται εἰς τὰς 10 Ἰανουαρίου. Συνεπῶς αἱ 30 ἡμέραι πρέπει νὰ ὑπολογισθοῦν πρὸ τῆς 10ης Ἰανουαρίου, ὁπότε λήγει ἡ προθεσμία καταβολῆς τοῦ δώρου. Δὲν ἔχει σημασίαν πότε ἕκαστος ἐργοδότης καταβάλλει τὸ δῶρον, διότι ἐνδέχεται ἐργοδότης τις νὰ τὸ καταβάλῃ καὶ πρὸ τῆς 22ας Δεκεμβρίου καὶ μετὰ τὴν 10ην Ἰανουαρίου. Σημασίαν ἔχει πότε εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ καταβάλῃ. Ὑπάρχει συνεπῶς καὶ ἐν προκειμένῳ παραβίασις τῆς συλλογικῆς συμβάσεως. Ἀλλά, ἠκούσθη καὶ μία καταπληκτικὴ ἑρμηνεία ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἡ ἔκφρασις τοῦ νόμου, ὅτι διὰ συλλογικῆς συμβάσεως δύναται νὰ συμφωνηθῇ ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορά. Ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζει, ὅτι μόνον τὰ μέλη τῆς συνδικαλιστικῆς ὀργανώσεως δύνανται διὰ δηλώσεώς των νὰ ἀρνηθοῦν τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς. Αὐτὸ καταδεικνύει, ὅτι δὲν ὑπάρχει σκέψις συμμορφώσεως πρὸς τὴν νομιμότητα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ πολιτικῆς, ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις εἶναι πολιτικὴ ἐκτροπῆς ἀπὸ τὴν νομιμότητα. Ἐναντίον αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τῆς ἐκτροπῆς ἀπὸ τὴν νομιμότητα, στρεφόμεθα καὶ αὐτὴν θέλομεν νὰ πλήξωμεν διὰ τῆς προτάσεώς μας. Κύριοι συνάδελφοι, παρὰ οἱασδήποτε προσπαθείας, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠδυνήθη νὰ μεταβάλῃ τὴν πραγματικότητα, ὅτι παρεβίασε ρητῶς τὸν νόμον 3239 καὶ κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ διὰ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἐγκυκλίου του. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ ὠργανωμένης προσπαθείας ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ καὶ περὶ γραμμῆς δοθείσης ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ ὅπως ἀρνηθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς καὶ ὅταν ἡ γραμμὴ αὐτὴ ἀπέτυχεν, ἠναγκάσθημεν δῆθεν νὰ καταθέσωμεν τὴν πρότασιν περὶ παραπομπῆς του εἰς τὸ εἰδικὸν δικαστήριον. Καὶ προσέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποτύχῃ ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς, διότι ἐὰν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς, τότε ὁ συνδικαλισμὸς θὰ ἀποτύχῃ. Αὐτὴν τὴν σημασίαν δίδει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν συνδικαλισμόν. Ἐν τούτοις ἔχει ὑπογράψει συμβάσεις, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐπέμβασις τῆς Πολιτείας εἰς θέματα ἀφορῶντα τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐργατῶν, θέματα ἀφορῶντα τὰ σωματεῖα τούτων κλπ. Τὰς συμβάσεις αὐτάς, διὰ τῆς πολιτικῆς της, ἡ Κυβέρνησις τὰς καταστρατηγεῖ. Ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ καθυποτάξῃ τὴν θέλησιν τῶν ἐργαζομένων. Παράδειγμα κραυγαλέον ἀποτελεῖ ὁ κλάδος τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν Χαλυβδουργίαν, ὅπου οἱ ἐργάται, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἐργοδοτῶν των, ἠναγκάσθησαν νὰ κλεισθοῦν εἰς τὸ ἐργοστάσιον καὶ νὰ κηρύξουν ἀπεργίαν πείνης, διότι ὅταν διεκδικοῦντες τὰ δικαιώματά των ἔκαμον μίαν 4ωρον στάσιν ἐργασίας, ἀπελύθησαν 42 ἐργάται. Ἰδοὺ αἱ ἐλευθερίαι τῶν ἐργαζομένων καὶ ἰδοὺ διατὶ θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ συσφίγξῃ τὰ δεσμὰ τῶν ἐργαζομένων δι’ ἐξαγορᾶς τῶν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων.

§41Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐξουσιοδότησιν ἐκ μέρους τῆς Ε.Κ. ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν. Ἐμμένομεν εἰς τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἡ Ε.Κ. ἔχει κάμει κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς συζητήσεως τοῦ προκειμένου θέματος διὰ τοῦ κ. Στεφανοπούλου. Εἴμεθα ἐναντίον τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐργαζομένων καὶ συμφώνως μὲ τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἐχάραξεν ἡ Ε. Κ., δὲν θὰ μετάσχωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν.

§42Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, ἐμμένομεν εἰς ὅσα κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς συζητήσεως ἐδηλώσαμεν. Ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας δὲν ὑπῆρξε πειστική. Ὅσον ἀφορᾶ ὅμως αὐτὴν ταύτην τὴν πρότασιν παραπομπῆς, θὰ ἐπαναλάβω, ὅ,τι καὶ ἐπὶ τῆς προτάσεως παραπομπῆς μελῶν τῆς Κυβερνήσεως Δόβα ὑπεστηρίξαμεν. Ὅτι εἶναι πρωτότυπον νὰ ὑποβάλεται ἀπὸ τὴν μειοψηφίαν πρότασις παραπομπῆς κατὰ μέλους Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπολαμβάνει τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς. Ἐὰν οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν πιστεύουν, ὅτι πράγματι ὁ Ὑπουργὸς ὑπέπεσεν εἰς παράβασιν τῶν νόμων, δὲν γνωρίζω, τὶ ἐπιδίωξαν, ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν. Διότι, κατὰ τὸ ἄρθρον 14 τοῦ νόμου «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν», ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ τὴν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν μετάβασιν, ἡ κατηγορία οὐδέποτε πλέον δύναται νὰ ἐπαναληφθῇ. Συνεπῶς, ἐὰν πιστεύουν, ὅτι πράγματι ὑπέπεσεν εἰς ἀξιοποίνους παραβάσεις τῶν νόμων ὁ κατηγορούμενος Ὑπουργὸς καὶ παρὰ ταῦτα ὑποβάλουν πρότασιν, ἔχοντες ὑπ’ ὄψει των, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ἡ πλήρης καὶ ὁριστικὴ ἀπαλλαγὴ διὰ τὸ μέλλον ἀκόμη τοῦ ἐλεγχομένου Ὑπουργοῦ, δὲν δυνάμεθα νὰ ἀντιληφθῶμεν διὰ ποῖον λόγον ὑπεβλήθη ἡ πρότασις. Πέραν δὲ τοῦ ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σκοπιμότητα, ἄγει καὶ εἰς δεύτερον ἄτοπον. Ὅτι ἡ συχνὴ καὶ ἄνευ σοβαρᾶς πιθανότητος ἐπιτυχίας ὑποβολὴ προτάσεων παραπομπῆς Ὑπουργῶν μειώνει τὴν βαρύτητα αὐτῆς ταύτης τῆς προτάσεως παραπομπῆς εἰς εἰδικὸν δικαστήριον ἑνὸς Ὑπουργοῦ. Πρόκειται περὶ μιᾶς θεαματικῆς καθαρᾶς ἐνεργείας, εἰς τὴν ὁποίαν ἡμεῖς, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν δὲν δυνάμεθα νὰ συμμετάσχωμεν καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ρίψωμεν λευκὴν ψῆφον.

§43Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὅπως καὶ πρὸ ἡμερῶν ἐξέθεσεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὁ κ. Ἐφραιμίδης, ἐπανέλαβε δὲ καὶ σήμερον ὁ κ. Ἠλιόπουλος, οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν εἶναι βέβαιοι ὅτι ἡ κατηγορία ἀπεδείχθη καὶ ὅτι ὅσα ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς συζητήσεως καὶ ἀπόψε εἶπεν, δὲν ἐκλόνισαν τὴν καταλογισθεῖσαν εἰς αὐτὸν παράβασιν τοῦ νόμου. Ἐν τούτοις οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν εἶναι βέβαιοι, ὅτι ἡ πλειοψηφία, ἡ νόθος μάλιστα πλειοψηφία τῆς παρούσης Βουλῆς θὰ καλύψῃ διὰ τοῦ τυπικοῦ ἀριθμοῦ της τὴν παράβασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅπως, ἄλλωστε, τὸ ἔκαμε καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, θεωροῦντες οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν, ὅτι ἡ ψηφοφορία εἶναι ὅλως τυπική, δὲν πρόκειται νὰ λάβουν μέρος εἰς αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, ὅτι διὰ τῆς χρήσεως, τῆς προώρου, τῆς εὐχερείας, τὴν ὁποίαν παρέχει εἰς τοὺς βουλευτὰς τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ νόμος «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν» ὅπως ζητήσουν τὴν παραπομπὴν τῶν παραβιασάντων τὸν νόμον μελῶν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ εἰδικὸν δικαστήριον, ἡμεῖς δηλοῦμεν, ὅτι εἶναι τόσαι αἱ παραβάσεις εἰς τὰς ὁποίας ἔχουν ὑποπέσει καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὡς σύνολον, καὶ τὰ κατ’ ἰδίαν μέλη αὐτῆς, ὥστε πάντοτε θὰ ὑπάρξῃ ἡ εὐχέρεια, ὅταν ἀποκατασταθῇ ἡ νόμιμος τάξις πραγμάτων εἰς τὴν χώραν αὐτήν, εἰς τὴν πλειοψηφίαν, ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἀπὸ ἐλευθέρας ἐκλογάς, νὰ παραπέμψῃ εἰς τὸ εἰδικὸν δικαστήριον τοὺς παραβάτας τῶν νόμων Ὑπουργούς.

§44Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁ κ. Ἠλιόπουλος διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ διατυπώσῃ τὰ ὅσα διετύπωσεν ἐχρειάσθη —μόνον αὐτὸ θὰ ἐπισημάνω καὶ οὐδὲν ἕτερον— ἐχρειάσθη, λέγω, νὰ παραλείψῃ κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν σχετικῶν διατάξεων τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 2, ἐδάφιον γʹ τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ νόμου 3239 καὶ τοῦτο διότι σαφῶς καὶ ἀπεριφράστως ἐπαγγέλεται ἡ διάταξις αὕτη, ὅτι τὰ σωματεῖα δικαιοῦνται νὰ εἰσπράττουν τὴν εἰσφορὰν ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς ἐκπροσωπουμένης κατηγορίας καὶ ὄχι μόνον ἀπὸ τὰ μέλη των. Τοῦτο εἶναι τὸ σημαντικόν, ἀλλ’ ἐλέῳ ΕΔΑ ἀποσιωπεῖται. Τίποτε ἄλλο δὲν ἔχω νὰ προσθέσω.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Περτσινίδης, ἔστειλε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: Νοσοκομεῖον «Ἐρυθρὸς Σταυρός» «Ἀξ. κύριον Πρόεδρον Βουλῆς Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Μὴ δυνάμενος νὰ παραστῶ κατὰ τὴν σημερινὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως παραπομπῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας εἰς εἰδικὸν δικαστήριον, ὡς νοσηλευόμενος ἐν τῷ Νοσοκομείῳ «Ἐρυθρὸς Σταυρὸς» δηλῶ, ὅτι ψηφίζω κατὰ τῆς προτάσεως παραπομπῆς τοῦ ὡς ἄνω Ὑπουργοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Μετὰ τιμῆς

Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ

Βουλευτὴς Κιλκὶς» Ἐπίσης οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καὶ Χ. Τσαντούλας, κατέθεσαν τὴν ἑξῆς δήλωσιν:

«ΔΗΛΩΣΙΣ

Αἱ Συνδικαλιστικαὶ Ὀργανώσεις εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν προστασίαν τῶν συμφερόντων τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Διὰ τὴν κατοχύρωσιν ὅμως τῆς ὑπάρξεώς των καὶ τὴν ἐπιτυχῆ προστασίαν τῆς ἐργατικῆς τάξεως, πρέπει αὗται νὰ ἔχουν ὄχι μόνον ἀσφαλεῖς πόρους, ἀλλὰ καὶ πόρους, πηγάζοντας ἀπὸ καθαρὰς καὶ φανερὰς πηγὰς καὶ ὄχι ἀπὸ σκοτεινὰς τοιαύτας εἴτε τοῦ ἐσωτερικοῦ εἴτε ἀκόμη χειρότερον τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διὰ τοὺς λόγους τούτους νομίζομεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ συνεισφορὰ τῶν ἐργατῶν ὑπὲρ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, μὲ δικαίωμα ὅμως τοῦ ἐργάτου ὅπως διὰ θετικῆς δηλώσεώς του ὑποδείξῃ ἄλλην τυχὸν συνδικαλιστικὴν ὀργάνωσιν τῆς προτιμήσεώς του. Διὰ τοὺς λόγους τούτους καὶ διότι εὑρίσκομεν ὡς ἀθεμελίωτον τὴν πρότασιν περὶ παραπομπῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας εἰς εἰδικὸν δικαστήριον, θὰ ψηφίσωμεν ἐναντίον τῆς προτάσεως περὶ παραπομπῆς.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1962

Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ

Βουλευτὴς Ἄρτης

Χ. ΤΣΑΝΤΟΥΛΑΣ

Βουλευτὴς Πρεβέζης» Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται ἐπὶ τῆς ψηφοδόχου οἱ κ.κ. Σ. Παπαδάκης καὶ Κ. Βοβολίνης καὶ ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ κ.κ. Φ. Γεροθανάσης καὶ Ν. Ἀλαβᾶνος. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ μυστικὴ διὰ ψηφοδελτίων ψηφοφορία. Περαιωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψεν τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα). Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 149. Ἐκ τῶν 149 ψηφοδελτίων εὑρέθησαν: ΝΑΙ 3, ΟΧΙ 138, Λευκὰ 8. Συνεπῶς ἡ πρότασις περὶ παραπομπῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας κ. Κ. Χρυσανθοπούλου εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον ἀπερρίφθη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Συνεπῶς, ἐλλείψει ἀπαρτίας λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)