1962.11.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 5η

Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσει τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βασιλᾶτος καὶ Π. Λυκουρέζος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀνεγέρσεως Δικ. Μεγάρου Ἀθηνῶν καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Εἰδικῶν Ταμείων Ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Ι. Ἡλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας» κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Λαμπρινάκος, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Ε. Σκορδίλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας» κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Παπαπολίτης, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Ντάγγας, Ε. Ματζαπετάκης, Ε. Μαλαμίδας, Ε. Σκορδίλης, Γ. Σταμάτης, Π. Βαρδινογιάννης, Α. Καμβύσης, Ε. Σαββόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Χ. Γραμματίδης, Ν. Ζαρντινίδης, Δ. Παπασπύρου, Π. Κατσώτας, Ε. Λουλακάκης, Ε. Ζαννῆς, Ι. Κεφαλογιάννης, Κ. Παπαγεωργίου, Μ. Ξυλούρης καὶ Φ. Γεροθανάσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας» κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας» κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας» κ.λ.π., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 239939)30.8.1962 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χρηματοδότησιν τοῦ Α.Σ.Ο. μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 353.300.000 διὰ τὴν συγκέντρωσιν κορινθιακῆς σταφίδος ἐσοδείας 1962. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 111028)24.4.62 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε μέχρι 31.12.1962 τὴν προθεσμίαν ἐξοφλήσεως εἰδικῆς χρηματοδοτήσεως τῆς Α.Τ.Ε. ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν χορήγησιν βραχυπροθέσμων δανείων εἰς πληγέντας ἀγρότας τῆς νήσου Θήρας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 157293)12.6.1962 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικὴν Κτηματικήν, διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς δύο μέλη τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀξιωματικῶν «Τὸ Ἑλληνικὸν Ἔπος». Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 124702)11.5.1962 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικὴν Κτηματικήν, διὰ τὴν χορήγησιν ἐνυποθήκων δανείων μεταστεγάσεως οἰκογενειῶν Οἰκισμοῦ Στράτου Βάλτου Αἰτωλοακαρνανίας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 124702)11.5.1962 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Πιερίας μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 2.500.000. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Μεταξᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου παντοπωλῶν Ἰθάκης, αἰτουμένου παροχὴν μακροπροθέσμου δανείου καὶ ἰατρικῆς περιθάλψεως. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μαθητῶν Εʹ τάξεως ἑσπερινοῦ Γυμνασίου Καλαμάτας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν προσθήκην καὶ 7ης τάξεως εἰς τὰ ἑσπερινὰ γυμνάσια. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμάτας, αἰτουμένου παράτασιν τῆς προθεσμίας καταθέσεως ἑταιρικοῦ εἰς Πρωτοδικεῖον πρὸς ἀναγνώρισιν, βάσει τοῦ νόμου 4045)1960 μέχρι τέλους 1962. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου Καλυβίων– Καλαμάτας, αἰτουμένου τὴν ἀνακατασκευὴν τοῦ Ἐνοριακοῦ Ναοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου συνοικίας Καλυβίων– Καλαμῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Ἀμμοτόπου– Ἄρτης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Νομομηχανικοῦ Ἄρτης μὴ ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἄρτης κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Λ. Κύρκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν Καλυβῶν–Ἀποκορώνου, αἰτουμένων καθορισμὸν τιμῆς ἐλαιοπυρίνης οὐχὶ μικροτέραν τῶν 50 λεπτῶν κατὰ κιλόν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεργίου, Κ. Χιωτάκης καὶ Γ. Λαμπράκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Ὑγειονομικῶν Ὑπαλλήλων Ι.Κ.Α., αἰτουμένων παράτασιν προθεσμίας ἀναστολῆς ἰσχύος διατάξεων Δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος διὰ τὸ προσωπικὸν τοῦ Ι.Κ.Α. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Σ. Ἡλιόπουλος καὶ Γ. Λαμπράκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἰδιοκτητῶν φορτηγῶν μοτοσυκλεττῶν Δ.Χ. Νομοῦ Ἀχαΐας «Οἱ Ἄγγελοι», αἰτουμένων θέσπισιν δικαιώματος μεταβιβάσεως ἀδειῶν τρικύκλων δημοσίας χρήσεως. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Α. Γρηγοριάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Τοπαλίδη, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς σωματικῆς του ὑγείας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Χαλυβουργῶν, χειριστῶν ἀνυψωτικῶν μηχανημάτων κλπ., περιφερείας Μεγαρίδος, αἰτουμένων ἄρσιν τοῦ κηρυχθέντος ὑπὸ τῆς βιομηχαγίας «Ἑλληνικὴ Χαλυβουργία» Λὸκ–ἄουτ κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκης καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Σωματείων, Εἰσπρακτόρων, Ὁδηγῶν Λεωφορείων Πειραιῶς κλπ., διαμαρτυρομένων διὰ τὰς συλλήψεις καὶ ἐκτοπίσεις συνδικαλιστικῶν στελεχῶν κλπ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 75 ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπάλειψιν δυσμενῶν κρίσεων ἐκ τῶν φύλλων ποιότητος ἐνίων Ἀξιωματικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Κατὰ γενικὴν ἀρχὴν τοῦ Διοικητικοῦ Δικαίου, τὰ προϊστάμενα κλιμάκια ἀσκοῦν ἔλεγχον ἐπὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ ὑφιστάμενος ἀσκεῖ τὴν ἁρμοδιότητά του, ὁ ἔλεγχος δὲ οὗτος ὡς κατασταλτικὸς ἐκδηλοῦται διὰ τῆς ἀκυρώσεως ἢ τροποποιήσεως τῶν πράξεων τοῦ ὑφισταμένου. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν ἀρχὴν ταύτην, ἀκολουθεῖται ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἰς τὰ Γενικὰ Ἐπιτελεῖα τακτική, καθ’ ἣν ὁ Ἀρχηγός, βάσει ἀδιαμφισβητήτων στοιχείων καὶ ἐφ’ ὅσον βεβαίως καὶ καθ’ ὅσον ὑπάρχουν τοιαῦτα, προβαίνει εἰς διαγραφάς, τροποποιήσεις καὶ συμπληρώσεις τῶν διαδοχικῶν σημειώσεων τῶν Ἀξιωματικῶν, εἴτε λόγῳ πλάνης περὶ τὰ οὕτω: 1) Εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Ὑπηρεσίας τῶν Σωμάτων, Στρατιωτικῶν Καταστημάτων καὶ Ὑπηρεσιῶν (ἄρθρον 186 κλπ.) καὶ εἰς τὴν σχετικὴν ὑπ’ ἀριθ. 16511)541592) 24.6.1954 Βασιλικὴν Διαταγὴν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης προβλέπεται ὁ τρόπος διαγραφῆς καὶ διορθώσεως τῶν διαδοχικῶν σημειώσεων. 2) Αἱ διατάξεις τοῦ ἀπὸ 1.8.1956 Βασιλικοῦ Διατάγματος «περὶ τηρήσεως τῶν ἀτομικῶν ἐγγράφων τῶν Ἀξιωματικῶν» καὶ τῆς εἰς ἐκτέλεσιν τούτου ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 112)12.10.1957 ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, καθορίζουν τὰ τοῦ ἐλέγχου, τοῦ τρόπου ἐγγραφῆς τῶν διαδοχικῶν σημειώσεων, τῆς ἐκτελέσεως ἀνατιθεμένης εἰς τὸν Ἀρχηγὸν Γ.Ε.Σ. 3) Τὸ ἄρθρον 1 παράγραφος 4 ἐδάφιον δʹ τοῦ Α. Ν. 2005)1939 καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 010)4)520590)14.4.61 ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης (ἐκδοθεῖσα βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2387)53) καθορίζουν, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς Γ.Ε.Σ. ἀποτελεῖ διὰ τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς τὸ ἀμέσως μετὰ τὸν Ὑπουργὸν καὶ Ὑφυπουργὸν Κλιμάκιον Διοικήσεως, τὸ δὲ ἐδάφιον Δʹ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 1.8.56 Βασιλικοῦ Διατάγματος περὶ τρόπου τηρήσεως τῶν ἀτομικῶν ἐγγράφων τῶν Ἀξιωματικῶν Στρατοῦ Ξηρᾶς, ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος 11.11.58, ἀναθέτει εἰς τὸν Ἀρχηγὸν Γ.Ε.Σ. τὴν ἁρμοδιότητα διὰ τὸν κατὰ νόμον σχηματισμὸν τοῦ ἀτομικοῦ φακέλλου τῶν Ἀξιωματικῶν. β) Ἐκ τῶν τηρουμένων στατιστικῶν στοιχείων εἰς τὸν 1ον Ε.Γ)ΓΕΣ προκύπτει, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1956, ἐπὶ παραδείγματι, μέχρι σήμερον, ἤτοι ἐπὶ Ἀρχηγῶν τοῦ ΓΕΣ τῶν ἀντιστρατήγων κ.κ. Γκίκα Σ., Νικολοπούλου Π., Σειραδάκη Ι. καὶ Καρδαμάκη Β., ἐξητάσθη ὁ κάτωθι ἀριθμὸς ὑποθέσεων, ἀναγομένων εἰς τὴν περίοδον ἀπὸ τοῦ 1940 καὶ ἐντεῦθεν, διὰ τὴν διαγραφήν, τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν διαδοχικῶν σημειώσεων Ἀξιωματικῶν: Ἔτος 1956 ὑποθέσεις 88, ἐγένοντο δεκταὶ 57. Ἔτος 1957 ὑποθέσεις 72, ἐγένοντο δεκταὶ 54. Ἔτος 1958 ὑποθέσεις 39, ἐγένοντο δεκταὶ 18. Ἔτος 1959 ὑποθέσεις 32, ἐγένοντο δεκταὶ 13. (Οἱ ἀριθμοὶ τοῦ 1959 ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ ἄλλα ἔτη, ἀναφέρονται μόνον εἰς διαγραφὰς καὶ τροποποιήσεις καὶ οὐχὶ καὶ εἰς συμπληρώσεις). 1960 ὑποθέσεις 17, ἐγένοντο δεκταὶ 16, 1961 ὑποθέσεις 20, ἐγένοντο δεκταὶ 17. 1962 ὑποθέσεις 18, ἐγένοντο δεκταὶ 15. Ἅπασαι αἱ ἀνωτέρω ἀποφάσεις, ἰδιαιτέρως δὲ αἱ ληφθεῖσαι κατὰ τὴν περίοδον τῶν τελευταίων τριῶν ἐτῶν, ὅτε Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. εἶναι ὁ Ἀντιστράτηγος Καρδαμάκης Β., κατὰ τοῦ ὁποίου στρέφεται ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἐλήφθησαν κατόπιν εἰσηγήσεων τῆς ἱεραρχίας, γνωμοδοτήσεων τῶν ἁρμοδίων νομικῶν ὀργάνων τοῦ Γ.Ε.Σ., ἐνόρκων διοικητικῶν ἐξετάσεων, ἀποφάσεων τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ συμφώνως πρὸς τὰς ἐν ἰσχύϊ ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου βασικὰς διαταγάς. Οὕτω, ἐπὶ 48 περιπτώσεων αἵτινες ἐγένοντο δεκταὶ κατὰ τὰ ἔτη 1960–62, 2 ἀναφέρονται εἰς ἀπάλειψιν δυσμενῶν περιληπτικῶν σημειωμάτων, 28 εἰς διαγραφὰς παρατύπων καὶ ἀντικανονικῶν σημειώσεων, 7 εἰς διαγραφὰς δυσμενῶν διαδοχικῶν σημειώσεων κατόπιν παραπόνων (6 κατόπιν ἐνόρκου διοικητικῆς ἐξετάσεως καὶ 1 κατόπιν γνωμοδοτήσεως τοῦ νομικοῦ Γραφείου τοῦ Γ.Ε.Σ.), 3 εἰς τροποποιήσεις διαδοχικῶν σημειώσεων κατόπιν παραπόνων καὶ 9 εἰς καταχωρήσεις–προσθήκας συμπληρωματικῶν στοιχείων, κυρίως ἐκθέσεων πολεμικῆς δράσεως. Οὐδεμία τῶν ἄνω περιπτώσεων ἀναφέρεται εἰς τὴν περίοδον 1940–41. Δύο διαγραφαὶ διαδοχικῶν σημειώσεων καὶ δύο καταχωρήσεις πολεμικῆς δράσεως ἀναφέρονται εἰς τὴν περίοδον 1943–44. Δύο καταχωρήσεις πολεμικῆς δράσεως καὶ δύο διαγραφαὶ παρατύπων ἐγγραφῶν ἀναφέρονται εἰς τὴν περίοδον 1946–49. Αἱ λοιπαὶ ἀναφέρονται εἰς τὴν περίοδον ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ ἀγῶνος κατὰ τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν μέχρι σήμερον. Πέντε διαταγαὶ ὑπογράφονται ὑπὸ τῶν κ.κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τρεῖς ὑπὸ Βʹ Βοηθοῦ Ἀρχηγοῦ Γ.Ε.Σ. καὶ 40 ὑπὸ Ἀρχηγοῦ Γ.Ε.Σ. κατόπιν εἰσηγήσεων τῆς ἱεραρχίας στηριζομένων ἐπὶ ἐγγράφων. γ) Τῶν δυσμενῶν διαδοχικῶν σημειώσεων βάσει τῶν σήμερον κειμένων διατάξεων οἱ ἐνδιαφερόμενοι Ἀξιωματικοὶ λαμβάνουσι συνήθως γνῶσιν μετὰ πάροδον ἱκανοῦ χρονικοῦ διαστήματος καὶ δὴ συνεπείᾳ δυσμενῶν περὶ αὐτῶν κρίσεων τῶν οἰκείων Στρατιωτικῶν Συμβουλίων. Τότε μόνον οἱ Ἀξιωματικοὶ δύνανται νὰ ὑποβάλουν παράπονα, ἅτινα εἶναι δυνατόν, κατόπιν ἐπισταμένης ἐξετάσεως καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ἀνωτέρω εἰς αʹ ἀναφερομένων νὰ προκαλέσουν ἢ οὔ διορθωτικὴν διαταγὴν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. ἢ τοποθέτησιν εἰς τὸν ἀτομικὸν φάκελλον τῶν ἐγγράφων τῶν ἀφορώντων τὴν ἀξίαν καὶ τὴν ποιότητα αὐτῶν. δ. (1) Αἱ δυσμενεῖς κρίσεις τοῦ Ὑποστρατήγου Καλέντζου. Α. Διεγράφησαν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ. 416)1)51) 256152)28.4.61 Διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης Γ.Ε.Σ.)1ον Ε.Γ. IV.στ. τοῦ τότε Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Θεμελῆ Γ. καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἑξῆς στοιχείων: α) Ἀναφορᾶς τοῦ ἐνδιαφερομένου (Ἀριθ. Δ.Υ.)18.3. 1961 πρὸς Γ.Ε.Σ.)Ε.Γ. Ἀρχηγοῦ). β) Τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. Π. 2137)9.5.42 ἀπαλλακτικοῦ βουλεύματος τῆς ΑΣΔΑΝ (Διευθύνσεως Δικαστικοῦ) καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 422)1945 ἀποφάσεως τῆς ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. γ) Διοικητικῆς ἐξετάσεως, διενεργηθείσης ὑπὸ τοῦ Ἀντιστρατήγου Παπαγεωργοπούλου Κ., τότε Διοικητοῦ Γʹ Σώματος Στρατοῦ. 2) Διὰ τὸν Ταξίαρχον Καρατζᾶν Ν., ὡς ἐκ τοῦ ἀρχείου τοῦ Γ.Ε.Σ. καὶ τῶν ἀτομικῶν ἐγγράφων αὐτοῦ ἐμφαίνεται, οὐδεμία διαγραφὴ δυσμενῶν κρίσεων ἔλαβε χώραν, ἀλλὰ καὶ οὐδέποτε οὗτος κατηγορήθη δι’ ἀτασθαλίας. 3) Διὰ τὸν Συνταγματάρχην Πεζικοῦ Παππᾶν Ε., ὑπάρχουν αἱ ἑξῆς διαγραφαὶ καὶ τροποποιήσεις: α) Διαγραφὴ δυσμενῶν σημειώσεων τῆς περιόδου 8.4. 1951 μέχρι 24.9.1951, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. Φ. 16511)57)319963)21.7.1953 Διαταγῆς τοῦ τότε Ἀρχηγοῦ Γ.Ε.Σ. Ἀντιστρατήγου Τσιγκούνη Α. β) Ἀπάλειψις παραγράφου περὶ πολεμικῆς δράσεως ἐκ τοῦ αἰτιολογικοῦ κρίσεως τούτου τοῦ ἔτους 1960–61, κατόπιν ἀποφάσεως ληφθείσης παμψηφεὶ ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου (Πρακτικὸν 37)3ης συνεδριάσεως Μαρτίου 1961). ε. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τοὺς ἐνδοιασμοὺς τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζίγδη, ἐὰν αἱ ἐνέργειαι περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις εἶναι ἐποικοδομητικαὶ τοῦ ἠθικοῦ καὶ τῆς συνοχῆς τοῦ Στρατεύματος, σημειοῦται ἀντιθέτως, ὅτι τὸ γεγονὸς καὶ μόνον, ὅτι εἰς περίπτωσιν αὐστηρᾶς ἢ δυσμενοῦς κρίσεως Ἀξιωματικῶν, λόγῳ πλάνης περὶ τὰ πραγματικὰ περιστατικά, ἢ ἐσφαλμένων ἐκτιμήσεων, ὑπάρχει ἡ δυνατότης, ἔστω καὶ μετὰ παρέλευσιν ἱκανοῦ χρόνου νὰ ἀποκατασταθοῦν οὗτοι, συντελεῖ εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ ἠθικοῦ καὶ τῆς συνοχῆς τοῦ Στρατεύματος. Ἡ προβολὴ ὅμως πληροφοριῶν, καὶ δὴ ἀνυποστάτων, δύναται ἐνδεχομένως νὰ τραυματίσῃ, ἔστω καὶ προσκαίρως, τὴν φιλοτιμίαν καὶ τὸ κῦρος τῶν Ἀξιωματικῶν. Δι’ ὃ οἱ κ.κ. βουλευταὶ ἔχουν ὑποχρέωσιν, ὅπως μετὰ μεγίστης φειδοῦς καὶ πολλῆς προσοχῆς ἀσκοῦν τὸ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς παρεχόμενον εἰς αὐτοὺς δικαίωμα ἐρωτήσεων, ἐπὶ θεμάτων ἀναγομένων εἰς τὴν ἀξίαν τῶν Ἀξιωματικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 13.8.1962 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, συνηγορούντων ὑπὲρ τῆς κατὰ προτεραιότητα χορηγήσεως κλήρου ἐξ ἀποκαλυφθεισῶν γαιῶν τῆς Λίμνης Κάρλας εἰς τοὺς ἁλιεῖς τῆς παρακαρλίου περιοχῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων τῆς εἰδικῆς περὶ ἀποστραγγιζομένων γαιῶν νομοθεσίας (ἄρθρον 66 τοῦ κωδικοποιουμένου ἀπὸ 19.3.1941 Διατάγματος, Φ.Ε.Κ. Αʹ 84) 1941), προβλέπεται ἀποκατάστασις εἰς ἀποστραγγισθείσας γαίας πλὴν ἄλλων καὶ τῶν ἁλιέων τῶν τέως λιμνῶν, κατὰ τὴν προσδιοριζομένην ἐν τῷ ἀνωτέρῳ ἄρθρῳ ὑπὸ στοιχεῖον Δʹ σειράν. Ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὴ εἰσέτι ἡ δι’ ἀποφάσεως τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεων ὁριστικῆς πρὸς δικαιουμένους διάθεσις τῶν ἀποκαλυφθεισῶν γαιῶν τῆς ἀνωτέρω Λίμνης Κάρλας, λόγῳ μὴ ὁλοκληρώσεως τῶν προβλεπομένων αὐτόθι ἔργων ἀποστραγγίσεως καὶ ἀρδεύσεως, ἐνετάλησαν ἤδη παρ’ ἡμῶν αἱ ἁρμόδιαι Διευθύνσεις Γεωργίας Νομοῦ Λαρίσης καὶ Μαγνησίας, ἵνα προβῶσιν εἰς ἔρευναν καὶ εἰς ὡρισμένας προπαρασκευαστικὰς ἐργασίας, ὡς καὶ συγκέντρωσιν στοιχείων, ἐπὶ σκοπῷ ὅπως ἀποφασισθῇ ὑπὸ τῶν προϊσταμένων τῶν Ὑπηρεσιῶν τούτων ἐν τῇ ἁρμοδιότητί των, μετ’ ἔγκρισιν τῶν οἰκείων Νομαρχιῶν, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς εἰς τὰς διατάξεις τῶν νόμων (περὶ πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐπιστρατεύσεως τῆς Χώρας) ἐρειδομένης ὑπ’ ἀριθ. Ε.)21150)22)25.6.62 ὁμοίας, προσωρινὴ διὰ τὴν χειμερινὴν καὶ μόνον καλλιεργητικὴν περίοδον 1962–63 παραχώρησις τῶν εἰς καλλιέργειαν προσφερομένων τμημάτων ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψει γαιῶν Κάρλας, πρὸς δὲ δεομένους καὶ ἔχοντας τὰ νόμιμα προσόντα ἀκτήμονας καλλιεργητὰς κατοίκους τῶν κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 38 τοῦ ἀνωτέρω κωδικοποιουμένου Διατάγματος, ὁμόρων ἢ γειτονικῶν πρὸς τὴν Κάρλαν Συνοισμῶν ὡς καὶ εἰς ἁλιεῖς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Σεπτεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6262)4821)12.5.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 118 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, σχετικῶς μὲ τὰ ληφθέντα ἐν Ἄρτῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἑσπεριδοκαλλιεργητῶν τῆς περιοχῆς τῶν ὁποίων κατεστράφη ἡ παραγωγὴ ὑπὸ θεομηνιῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ τῷ ἐρωτῶντι βουλευτῇ τὰ κάτωθι: Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Α.Τ.Ε., διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30075)11.4.62 ἐγγράφου της, ἐπὶ ἀναφορῶν ἀποσταλεισῶν αὐτῇ διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 62397)2731)26.3.62 καὶ 61750)2570)26.3.62 ἐγγράφων ἡμῶν, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν λόγῳ θέμα, αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑποκαταστήματος Ἄρτης ἦσαν ἐνήμεροι τῶν ζημιῶν, αἵτινες προεκλήθησαν ἐκ τῆς ἀκαίρου καρποπτώσεως, παρηκολούθησαν δὲ περαιτέρω τὴν ἐξέλιξιν ταύτης, διότι ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῆς νόσου, ἢ ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ συνεχισθῶσι. Παραλλήλως, τὸ Ὑποκατάστημα ἀκολουθοῦν τὰ παγίως προβλεπόμενα μετ’ ἐκτίμησιν τῶν ζημιῶν καὶ τῶν ἐξ αὐτῶν συνεπειῶν, ἐκ τοῦ εἰσοδήματος ἑκάστου ὑποχρέου, καθορίζει τὴν ἐπιβαλλομένην κατὰ περίπτωσιν τακτικὴν καὶ παρέχει πρὸς τοὺς σοβαρῶς πληγέντας τὰς ἀναγκαίας διευκολύνσεις. Πέραν τῶν λοιπῶν διευκολύνσεων, τὸ Ὑποκατάστημα Ἄρτης ἐχορήγησε τὰ ἀναγκαιοῦντα λιπάσματα, πρὸς ὅλους τοὺς ἑσπεριδοκαλλιεργητάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8972)27.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 313 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Θ. Παππᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Λόγῳ τῆς ἐμφανίσεως τῆς μεταδοτικῆς καὶ θανατηφόρου νόσου «πανώλης τῶν μονόπλων» εἰς τὴν ὅμορον Τουρκίαν, ὅπου ἡ ἐν λόγῳ νόσος προεκάλεσε τὸν θάνατον καὶ θανάτωσιν ἄνω τῶν 26.000 μονόπλων καὶ λόγῳ τῆς ἐπεκτάσεως ταύτης εἰς τὴν περιοχὴν Σμύρνης καὶ τῆς ἀπειλῆς εἰσβολῆς τῆς νόσου εἰς τὰς ἔναντι τῶν Τουρκικῶν ἀκτῶν νήσους μας, συμμορφούμενοι πρὸς τὰς ὑποδείξεις τῆς Φ.Α.Ο., διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐπειγόντως, καὶ εἰς ἐκτέλεσιν προηγουμένων ἀποφάσεων ληφθεισῶν εἰς τὰς ἐν Παρισίοις καὶ Ἀγκύρᾳ λαβούσας χώραν συσκέψεις ἐμπειρογνωμόνων ἐπὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς ἐν λόγῳ ἀσθενείας, ἀπεφασίσθη ὁ ἄμεσος καὶ ταχύτερος προληπτικὸς ἐμβολιασμὸς ὅλων τῶν μονόπλων τῶν διαβιούντων εἰς τὰς ἀπειλουμένας περιοχὰς τῆς χώρας μας (νῆσοι Αἰγαίου, Δωδεκάνησος, ὡς καὶ περιοχαὶ λιμένος Πειραιῶς καὶ ἀεροδρομίου Ἑλληνικοῦ). Ἡ παραγωγὴ τοῦ ἀντιστοίχου προληπτικοῦ ἐμβολίου ἀνετέθη εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Κτηνιατρικὸν Μικροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον ἀφθώδους πυρετοῦ, κατόπιν ἐξοπλισμοῦ τούτου δι’ εἰδικῶν ὀργάνων, ἡ δὲ κατασκευὴ τοῦ ἐμβολίου ἐγένετο ὑπὸ ἐξειδικευμένων ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐπιστημόνων. Τὸ οὕτω παραχθὲν ἐμβόλιον κατὰ τὴν κλασσικὴν καὶ παγκοσμίως παραδεδειγμένην τεχνικὴν τῶν εἰδικῶν Ἐργαστηρίων τῆς Ν. Ἀφρικῆς, ὑπεβλήθη εἰς ἀρχικὸν ἔλεγχον ἐν τῷ Ἰνστιτούτῳ ἀφθώδους πυρετοῦ ἐπὶ ἵππων καὶ ὄνων ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀπολύτως μετεμβολικῆς δυσαρέστου ἀντιδράσεως. Παραλλήλως δέ, δείγματα τούτου ἀπεστάλησαν εἰς Ν. Ἀφρικὴν πρὸς ἔλεγχον, τὰ ἀποτελέσματα τοῦ ὁποίου ὑπῆρξαν ταὐτόσημα πρὸς τὰ τοῦ Ἰνστιτούτου μας. Ἐπακολουθητικῶς, διὰ τῶν αὐτῶν ἐμβολίων ἐγένετο κατατοπιστικὸς μὲν ἐμβολιασμὸς ἐπὶ 58 μονόπλων τῆς νήσου Κῶ καὶ συστηματικὸς τοιοῦτος ἐπὶ 830 μονόπλων τῆς περιοχῆς Ἀττικῆς, χωρὶς νὰ σημειωθῇ οὐδὲ ἡ ἐλαχίστη ἀντίδρασις. Καὶ ναὶ μὲν ἡ ὑπηρεσία μας ἦτο ἐν γνώσει τῶν δυσαρέστων ἐπακολούθων ἐπὶ ὄνων εἰς Κύπρον καὶ Πακιστάν, πλὴν ὅμως, δι’ ἐπισήμου ἀνακοινώσεως τῆς Φ.Α.Ο. ταῦτα ἀπεδόθησαν εἰς τὴν 7ην φυλὴν τύπου ἰοῦ ΚΑΡΕΝ, ἥτις, ὅμως, οὐδέποτε εἶχεν ἐνσωματωθῆ εἰς τὸ ἐν τῷ Ἰνστιτούτῳ μας παρασκευαζόμενον ἐμβόλιον. Ὡς πρὸς τὰ προκαλέσαντα τὰς δυσαρέστους ἐκβάσεις αἴτια καὶ ἰδίᾳ ἐπὶ ὄνων, ταῦτα οὐδαμῶς δέον ν’ ἀποδοθῶσιν εἰς τὸ ἐμβόλιον, καθ’ ὅσον, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, τόσον ἐκ τῶν διενεργηθέντων πειραματικῶν ἐμβολιασμῶν ἐν τῷ Ἐργαστηρίῳ καὶ ὑπαίθρῳ, ὅσον καὶ ἐκ τοῦ κανονικοῦ ἐμβολιασμοῦ εἰς Ἀττικὴν ἀπεδείχθη τὸ ἀβλαβὲς τοῦ ἐμβολίου. Τὰ αἴτια, ὅθεν, ταῦτα, δέον ν’ ἀποδοθῶσιν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν μὴ ἐπακριβῆ τήρησιν τῶν χορηγηθεισῶν ὑπὸ τοῦ Ἰνστιτούτου ἀφθώδους πυρετοῦ, σαφῶν ἐγγράφων ὁδηγιῶν περὶ ἀποφυγῆς ὑποβολῆς εἰς ὑπερκόπωσιν τῶν ἐμβολιασθέντων ζώων κατὰ τὰ γενικῶς παραδεδεγμένα. Ἐκ τῆς ἐκθέσεως, ὅμως, τοῦ Νομοκτηνιάτρου Λέσβου προκύπτει, ὅτι τὰ ἐμβολιασθέντα ζῶα εἰργάσθησαν ἐντατικώτατα καὶ μάλιστα εἰς σκληρὰς ἐργασίας κατὰ τὴν συγκομιδὴν τοῦ ἐλαιοκάρπου, καθ’ ὅλην τὴν μετεμβολιακὴν περίοδον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀντεδείκνυται ἐν προκειμένῳ. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι ἡ εὐθύνη τῶν δυσαρέστων τούτων συμπτωμάτων βαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου τοὺς κατόχους τῶν ζώων, οἵτινες εἴτε ἠδιαφόρησαν, εἴτε παρημέλησαν τὴν τήρησιν τῶν ὁδηγιῶν, τῶν χορηγηθεισῶν αὐτοῖς ὑπὸ τῶν ὀργάνων τῆς ὑπηρεσίας μας. Παρὰ ταῦτα καὶ πρὸς διευκόλυνσιν τῶν γεωργοκτηνοτρόφων, ἀπηυθύνθημεν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν μὲ τὴν παράκλησιν, ὅπως, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀγροτῶν, χορηγήσῃ εἰς αὐτοὺς μακροπρόθεσμα δάνεια διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἀπολεσθέντων ζώων των, ἤδη δὲ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπέστειλε σχετικὴν διαταγὴν εἰς τὰ οἰκεῖα Ὑποκαταστήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ἀνωτέρω ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 271 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ὡς καὶ ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Παλαμᾶ–Καρδίτσης, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν Ὑποκαταστήματος Α.Τ.Ε. ἐν τῇ κωμοπόλει Παλαμᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ τὰ κάτωθι: Κατὰ τὰς παρασχεθείσας ἡμῖν πληροφορίας ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Α.Τ.Ε., ἐκ τῆς ἐπιτοπίου ἐπανεξετάσεως τοῦ προβλεπομένου αἰτήματος περὶ ἱδρύσεως μονίμου ὑπηρεσίας τῆς Α.Τ.Ε. εἰς Παλαμᾶ, διεπιστώθη καὶ αὖθις, ὅτι δὲν συντρέχουν αἱ ἀναγκαῖαι πρὸς τοῦτο προϋποθέσεις. Οὕτω: Τὰ χωρία ἅτινα θὰ ἠδύναντο νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἐκ τῆς κωμοπόλεως Παλαμᾶ δὲν ὑπερβαίνουν τὰ 7 (Καλυβάκια, Μάρκον, Βλοχός, Μεταμόρφωσις, Ἅγιος Δημήτριος, Κοσκινᾶ, Ψαθοχώριον καὶ Μαραθέα–Κόδρα). Τὸ σύνολον τῶν πιστούχων τῶν ἐν λόγῳ χωρίων, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ Παλαμᾶ, εἶναι περίπου 2.000, ἐξ ὧν μεμονωμένοι περίπου 10. Ἅπαντα τὰ ἐν λόγῳ χωρία, κείμενα εἰς ἀπόστασιν 11 –31 χιλιομέτρων ἀπὸ τοῦ Ὑποκαταστήματος Καρδίτσης, ἐξυπηρετοῦνται ἱκανοποιητικῶς ἀπὸ ἀπόψεως συγκοινωνίας μετὰ τοῦ ἐν λόγῳ Ὑποκαταστήματος. Ἡ Κοινότης Παλαμᾶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1113)11.8.61 ἀναφορᾶς της, ἀναβιβάζει εἰς 17 καὶ ἐνδεχομένως εἰς 19 τὰ χωρία, ἅτινα θὰ πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ ἐν Παλαμᾷ ἱδρυόμενον Ὑποκατάστημα τῆς Α.Τ.Ε. Ἐν τούτοις, τὰ ἐν λόγῳ χωρία, καίτοι ἐγγύτατα τῆς κωμοπόλεως Παλαμᾶ, δὲν δύνανται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν, ἐλλείψει συγκοινωνίας μὲ τὴν κωμόπολιν ταύτην. Συγκεκριμένως οὔτε λεωφορειακὴ γραμμὴ, οὔτε σταθμὸς φορτηγῶν αὐτοκινήτων ὑπάρχει ἐν Παλαμᾷ, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν δὲ αὐτοκινήτων διὰ τὰς μεταφορὰς δέον νὰ ἀποτείνωνται οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς Καρδίτσαν. Ἐπομένως, τὸ αἴτημά των τοῦτο θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπανεξετασθῇ μόνον μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀπαραιτήτων ἔργων συνδέσεως τῶν πέριξ χωρίων μὲ τὴν κωμόπολιν Παλαμᾶ. Πλέον τῶν ἄνω, δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν παραγωγῶν τῆς περιφερείας κρίνεται ἱκανοποιητικὴ διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν εἰς οὓς κατὰ 95% ἔχουν ἐνταχθῆ. Ἐν τῷ μεταξύ, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ὅσων ἐπιθυμοῦν παραγωγῶν τῆς περιοχῆς ταύτης, ἐδόθη ἐντολὴ ἱδρύσεως Ἀποθηκευτικοῦ Κέντρου εἰς Παλαμᾶ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 224 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8294)9.7.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐνετάχθη ἤδη εἰς τὸ ἡμέτερον πρόγραμμα ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων ἡ μελέτη, εἰς στάδιον προμελέτης, τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου Μεξιατῶν– Κομποτάδων Φθιώτιδος, ἀφορῶντος περιοχὴν 8.500 στρεμμάτων, εἰς ἣν περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀναφερομένη ἔκτασις τῆς Κοινότητος Μεξιατῶν. Μετὰ τὴν ἐκπόνησιν τῆς ἐν λόγῳ προμελέτης, θὰ ἐξετάσωμεν τὴν περαιτέρω ἔνταξιν τοῦ ἔργου εἰς τὸ πρόγραμμα πρὸς ὁριστικὴν μελέτην καὶ ἐκτέλεσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 97 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τοῦ καταθέσαντος τὴν ἐρώτησιν κ. βουλευτοῦ τὰ ἀκόλουθα: Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς ΑΤΕ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 58648)13.7.1962 ἐγγράφου της, τὴν 15.11. 1962 ἐμισθώθη διὰ 5 ἔτη τὸ ὑπὸ ἀνέγερσιν μονόροφον κτίριον ἰδιοκτησίας τῶν ἀδελφῶν Συμφέρη εἰς Μουζάκιον, προκριθὲν ὑπὸ τοῦ Τμήματος Κτιρίων τῆς Τραπέζης μεταξὺ τῶν προσφερθέντων ὡς πλέον κατάλληλον λόγῳ θέσεως, ἀλλὰ καὶ χώρου, διότι ἡ προσφερομένη ἐπιφάνεια 150 μ.τ. ἦτο κατὰ πολὺ μεγαλυτέρα τῶν ἄλλων, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ στεγασθῇ ἐν αὐτῷ τὸ νεοϊδρυθὲν ἐν Μουζακίῳ Πρακτορεῖον τῆς Α.Τ.Ε. Διὰ τὸ μίσθιον τοῦτο συνεφωνήθη ἀρχικῶς ὡς μηνιαῖον μίσθωμα τὸ ποσὸν τῶν 1800, τελικῶς δέ, κατόπιν παραχωρήσεως καὶ τοῦ ὑπογείου, τὸ ἐνοίκιον ὡρίσθη εἰς δραχ. 2.000. Διὰ τοῦ μισθωτηρίου ἐδόθη 6μηνος προθεσμία παραδόσεως τοῦ κτιρίου. Πρὸ τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας ταύτη, ἐζητήθη παράτασις 2½ μηνῶν, ἥτις ἐγκριθεῖσα λήγει τὴν 30.7.1962. Πρὸς τοὺς ἐκμισθωτὰς ἔχει ἤδη κοινοποιηθῆ παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. ἡ ἀπὸ 13.6.1962 ἐξώδικος δήλωσις, περὶ ἐγκαταλείψεως τοῦ μισθίου, ἐὰν παρέλθῃ ἄπρακτος ἡ προθεσμία αὕτη. Οὕτω ἡ ἡμερομηνία ἐνάρξεως καὶ λειτουργίας τοῦ ἐν λόγῳ Πρακτορείου θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν τοιαύτην τῆς παραδόσεως τοῦ μισθίου ἢ τῆς ἐξευρέσεως ἑτέρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 3.7.1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, διὰ τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν, Γεωργίας καὶ Κοινων. Προνοίας, σχετικῶς μὲ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Χαλκιάδων Νομοῦ Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐκτελεῖ γεωτρήσεις ὑδρεύσεως ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων κατὰ τὴν ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11)1960 ἐγκυκλίου ἡμῶν καθοριζομένην διαδικασίαν, ἥτις ἐν προκειμένῳ προβλέπει τὰ κάτωθι: α) Ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου Δήμου ἢ Κοινότητος ὑποβάλλεται σχετικὴ αἴτησις εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον τῆς περιφερείας του, προκειμένου βάσει τῆς ἐκθέσεως τούτου νὰ προγραμματισθῇ ἡ αἰτουμένη γεώτρησις ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας δι’ ὑπουργικῆς τούτου ἀποφάσεως. β) Βάσει τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας καὶ μετὰ γεωλογικὴν ἐξέτασιν τῆς περιοχῆς ὑπὸ γεωλόγου τῆς Ὑπηρεσίας ἡμῶν, δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν ἐγκρίνεται ἡ ἐκτέλεσις τῆς γεωτρήσεως ἐπὶ προκαταβολῇ ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου Δήμου ἢ Κοινότητος τοῦ ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας προϋπολογισθέντος κόστους, ἤτοι: αα) Διὰ μὲν τὴν διάτρησιν πρὸς 450 δρχ. ἀνὰ τρέχον μέτρον βάθους καὶ ββ) διὰ δὲ τὴν σωλήνωσιν πρὸς 280 δραχ. ἀνὰ τρέχον μέτρον σωλῆνος διαμέτρου 8. γ) Ἐὰν αἱ γεωλογικαὶ συνθῆκαι εἶναι δυσμενεῖς, ἡ γεώτρησις δὲν ἐκτελεῖται καὶ μόνον ἐφ’ ὅσον ὁ Δῆμος ἢ ἡ Κοινότης ἐπιμένει διὰ τὴν ὑπ’ εὐθύνη της ἐκτέλεσιν ταύτης, τότε ἡ δαπάνη διατρήσεως ὑπολογίζεται ἀπολογιστικῶς καὶ αὕτη ἐπιβαρύνεται μὲ τὸ πραγματικὸν κόστος ταύτης. δ) Ἀνεξαρτήτως πάντως τοῦ ἀποτελέσματος τῶν γεωτρήσεων ὑδρεύσεων (ἐπιτυχίας ἢ μή), οἱ ἐνδιαφερόμενοι Δῆμοι ἢ Κοινότητες, ὑπὲρ ὧν αὗται ἐκτελοῦνται, ἐπιβαρύνονται ὁπωσδήποτε μὲ τὰς δαπάνας διατρήσεως κατὰ τὰ ἀνωτέρω. 2. Ἐπειδὴ ἡ Α.Τ.Ε. δὲν δανειοδοτεῖ τὰ νομικὰ πρόσωπα, ἡ χρηματοδότησις ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐκτελουμένων γεωτρήσεων ἀντιμετωπίζεται εἴτε ἐξ ἰδίων αὐτῶν πόρων, εἴτε διὰ δανείων, ἐκ τῶν ὑπὸ τῶν Νομαρχιῶν διατιθεμένων πιστώσεων τῶν Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων, εἴτε ἐξ ἄλλων πηγῶν. 3. Ἐν προκειμένῳ, ἡ Κοινότης Χαλκιάδων Φαρσάλων δέον ὅπως συμμορφωθῇ πρὸς τὰ ἐν παρ. 1 τῆς παρούσης διαλαμβανόμενα καὶ ἀφοῦ μεριμνήσῃ κατὰ τὰ ἐν παρ. 2 ὁριζόμενα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἀπαιτηθησομένης πιστώσεως, γνωρίσῃ τοῦτο τῇ Ὑπηρεσίᾳ ἡμῶν, ὁπότε αὕτη θὰ προέλθῃ εἰς τὰ κατ’ αὐτὴν περαιτέρω διὰ τὴν γεωλογικὴν ἔρευναν καὶ τὴν ἐν καιρῷ ἐκτέλεσιν τῆς γεωτρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 254 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πρὸς ἐπάνδρωσιν τῶν ἀγροτικῶν κτηνιατρείων καὶ λοιπῶν περιφερειακῶν Κτηνιατρικῶν ὑπηρεσιῶν μελετᾶται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἡ πρόσληψις 100 κτηνιάτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὡς ἄνω ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ἀπὸ 18.4.1962 καὶ 30.6.1962 ἐρωτήσεις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, ἀφορῶσαι τὸ ἰδιοκτησιακὸν ζήτημα ἀναδασωθέντων λόγῳ ἐγκαταλείψεως ἀγρῶν περιφερείας ὀρεινῶν χωρίων Γρεβενῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς παρὰ τοῦ Δασαρχείου Προτύπου Δασοπονίας Γρεβενῶν ἐρεύνης, οὐδεμία κατάληψις ἐγένετο παρὰ τῆς Δασικῆς Ὑπηρεσίας τῶν ἀπὸ 20ετίας ἐγκαταλειφθέντων τοιούτων ἀγρῶν, οἵτινες ἐκαλύφθησαν ἤδη ὑπὸ δασικῆς βλαστήσεως κωνοφόρων μικρᾶς ἡλικίας. Ἄν παρὰ ταῦτα ὑφίστανται συγκεκριμέναι περιπτώσεις δασικῶν ἐκτάσεων, ἐφ’ ὧν προβάλλονται ἀξιώσεις κυριότητος παρ’ ἰδιωτῶν, δύνανται νὰ ἐπιλύσουν τὸ ζήτημα τῆς κυριότητός των κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1747)1939 ἢ τῶν τοιούτων τοῦ ἄρθρου 42 τοῦ Ν. Δ. 2501)1953, δι’ ὑποβολῆς σχετικῆς αἰτήσεως εἰς τὸ ἁρμόδιον Δασαρχεῖον Γρεβενῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Α. Φωτήλα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν ἀπὸ 23.4. 1962 ἀπάντησίν μας, ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ.κ. Θ. Γιαννοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Α. Φωτήλα, ἐπανερχόμενοι νὰ προσθέσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς νέας ὑπ’ ἀριθ. 83 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. 1) Τὸ αἴτημα περὶ συστάσεως Γεωτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου ἔχει υἱοθετηθῆ παρ’ ἡμῶν, ἡ δὲ ἁρμοδία τοῦ Ὑπουργείου ὑπηρεσία, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς ἡγεσίας τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τῶν γεωπόνων, ἐπεξεργάζεται τὸ σχετικὸν καταστατικόν. 2) Ὡς πρὸς τὰ Ἰνστιτοῦτα Γεωγραφικῆς Ἐρεύνης διὰ τοὺς κλάδους, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐρώτησιν, πληροφοροῦμεν τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι διὰ τὸν κλάδον τῆς γαλακτοκομίας, ὑπεγράφη ἤδη μετὰ τῆς διεθνοῦς ὀργανώσεως UNICEF σύμβασις προβλέπουσα τὴν ἵδρυσιν γαλακτοκομικοῦ Ἰνστιτούτου. Ἡ σχετικὴ σύμβασις εὑρίσκεται ἐν τῇ ἐξελίξει τῆς ἐκτελέσεως. 3) Διὰ τὸν κλάδον τῆς πτηνοτροφίας, ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας προβλέπει τὴν ὀργάνωσιν σταθμοῦ πτηνοτροφίας. Ἐπίσης διὰ τὸν κλάδον τῆς κτηνοτροφίας λειτουργεῖ εἰς Γιαννιτσὰ Μακεδονίας Ἰνστιτοῦτον Ζωοτεχνικόν. 4) Τέλος, ὡς πρὸς τὴν χορήγησιν τεχνικοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς ἐδαφοπόνους, τὸ θέμα μᾶς ἀπασχολεῖ βεβαίως, ἀλλ’ ὡς εἶναι εὐνόητον εἶναι συνηρτημένον μὲ τὴν γενικωτέραν κυβερνητικὴν πολιτικήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς, ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, περὶ οὗ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 205 ἀπὸ 28 Ἰουνίου ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. 1. Ἡ ὀρυζοκαλλιέργεια ἐν Ἑλλάδι διενεργεῖται ὑπὸ μορφὴν τόσον αὐτοκαλλιεργείας καὶ δὴ κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τοῦ συνόλου, ὅσον καὶ δι’ ἐκμισθώσεως ἐπ’ ἐνοικίῳ. 2. Ἡ ἐπ’ ἐνοικίῳ ἐκμετάλλευσις διενεργεῖται κυρίως ἐκ τοῦ ὅτι λόγῳ τοῦ πολυτεμαχισμοῦ τῆς ἰδιοκτησίας, καθίσταται πολλάκις ἀσύμφορος ἡ ὄντως ἐπίπονος ὀρυζοκαλλιέργεια διὰ τοὺς μικροϊδιοκτήτας, οἵτινες πολλάκις ἐκμισθώνουν τοὺς ἀγρούς των εἰς ἑτέρους γεωργοὺς ἢ ἐπιχειρηματίας καλλιεργητάς. Πέραν τούτου, ἡ διενέργεια τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας κατὰ μεγάλας ζώνας, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἀπαγορεύεται ἡ παρεμβολὴ ἑτέρων καλλιεργειῶν, ὠθεῖ πολλοὺς ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας ἀγρῶν κειμένων ἐντὸς τῶν ζωνῶν αὐτῶν καὶ τοὺς ὁποίους εἴτε δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ καλλιεργήσουν δι’ ὀρύζης εἴτε σκοπεύουν δι’ οἱονδήποτε λόγον νὰ ἀφήσουν ἀκαλλιεργήτους νὰ ἐκμισθώσουν αὐτοὺς εἰς ἑτέρους καλλιεργητὰς παρὰ τῶν ὁποίων εἰσπράττουν τὸ ἐνοίκιον χωρὶς νὰ ὑπόκεινται εἰς οἱανδήποτε ἑτέραν ἐπιβάρυνσιν ἢ ὑποχρέωσιν. 3. Ἀνεξαρτήτως ὅλων τῶν ἀνωτέρω, οἱ ἐκμισθωταὶ ἐργάζονται πολλάκις οἱ ἴδιοι ἢ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των εἰς τὰς ὀρυζοκαλλιεργείας τῶν ἐνοικιαστῶν ἐπὶ ἡμερομισθίῳ, ὡς ἄλλωστε πράττουν τοῦτο, προκειμένου καὶ περὶ ἑτέρων καλλιεργειῶν, ἀνεξαρτήτως βεβαίως τῆς περὶ τῶν ἀγρῶν των μισθωτηρίου συμβάσεως. 4. Ἡ τεχνικὴ τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας ἀποτελοῦσα τὰ πρῶτα μεταπολεμικὰ κυρίως ἔτη ἀντικείμενον τῶν ὀλίγων, σήμερον διεδόθη εὐρύτατα εἰς ἁπάσας τὰς περιοχὰς τῆς χώρας καὶ ἔχουν ἐξειδικευθῆ πρὸς αὐτὰς πάντες οἱ ἐνδιαφερόμενοι, χάρις εἰς τὴν συμπαράστασιν τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Α.Τ.Ε. 5. Ἡ Α.Τ.Ε. χορηγεῖ εἰς ἅπαντας τοὺς ἐνδιαφερομένους καλλιεργητὰς δάνεια πρὸς ἐνίσχυσίν των, ἀνερχόμενα εἰς δραχμὰς τριακοσίας (300) κατὰ στρέμμα διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καλλιεργητικῶν ἐργασιῶν, πέραν δὲ τούτων χορηγεῖ ἐπὶ πιστώσει τὴν ἀξίαν τῶν σπόρων τῶν ἀπαιτουμένων λιπασμάτων καὶ τῶν γεωργικῶν φαρμάκων. 6. Τὰ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐκτελούμενα εἰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας ὑδραυλικὰ ἔργα, ὑποβοηθοῦν μεγάλως καὶ διευκολύνουν τὴν διενέργειαν τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν πάσης καταλλήλου ἐκτάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 159 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1. Εἰς τὴν περιοχὴν Λιτοχώρου Πιερίας, ἐν ἧς ἐμπίπτει καὶ ἡ θέσις «Πλάκα», συντάσσεται μερίμνῃ ἡμῶν μελέτη ἀξιοποιήσεως 4.800 στρεμμάτων διὰ καταιονισμοῦ ὕδατος, λαμβανομένου ἐκ τῶν ρευμάτων Ἐνιππέως καὶ Τοπόλιανης. Ἡ ἐν λόγῳ μελέτη εὑρίσκεται νῦν εἰς στάδιον γεν. διατάξεως τῶν ἔργων. 2. Ἡ ἀρχὴ ἐκτελέσεως τοῦ ὡς ἄνω ἔργου γεννήσεται μετὰ τὸ πέρας τῆς ὑπ’ ὄψιν μελέτης καὶ ἐφ’ ὅσον ἤθελε περιληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 139796)7102 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 187 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Λόγῳ τῆς ἐμφανίσεως τῆς μεταδοτικῆς καὶ θανατηφόρου νόσου «πανώλης τῶν μονόπλων» εἰς τὴν ὅμορον Τουρκίαν, ὅπου ἡ ἐν λόγῳ νόσος προεκάλεσε τὸν θάνατον καὶ θανάτωσιν ἄνω τῶν 26.000 μονόπλων καὶ λόγῳ τῆς ἐπεκτάσεως ταύτης εἰς τὴν περιοχὴν Σμύρνης καὶ τῆς ἀπειλῆς εἰσβολῆς τῆς νόσου εἰς τὰς ἔναντι τῶν τουρκικῶν ἀκτῶν νήσους μας, συμμορφούμενοι πρὸς τὰς ὑποδείξεις τῆς Φ.Α.Ο., διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐπειγόντως, καὶ εἰς ἐκτέλεσιν προηγουμένων ἀποφάσεων ληφθεισῶν εἰς τὰς ἐν Παρισίοις καὶ Ἀγκύρᾳ λαβούσας χώραν συσκέψεις ἐμπειρογνωμόνων ἐπὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς ἐν λόγῳ ἀσθενείας, ἀπεφασίσθη ὁ ἄμεσος καὶ ταχύτερος προληπτικὸς ἐμβολιασμὸς ὅλων τῶν μονόπλων τῶν διαβιούντων εἰς τὰς ἀπειλουμένας περιοχὰς τῆς χώρας μας (νῆσοι Αἰγαίου, Δωδεκάνησος, ὡς καὶ περιοχαὶ λιμένος Πειραιῶς καὶ ἀεροδρομίου Ἑλληνικοῦ). Ἡ παραγωγὴ τοῦ ἀντιστοίχου προληπτικοῦ ἐμβολίου ἀνετέθη εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Κτηνιατρικὸν Μικροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον Ἀφθώδους Πυρετοῦ, κατόπιν ἐξοπλισμοῦ τούτου δι’ εἰδικῶν ὀργάνων, ἡ δὲ παρασκευὴ τοῦ ἐμβολίου ἐγένετο ὑπὸ ἐξειδικευμένων ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐπιστημόνων. Τὸ οὕτω παραχθὲν ἐμβόλιον κατὰ τὴν κλασσικὴν καὶ παγκοσμίως παραδεδεγμένην τεχνικὴν τῶν εἰδικῶν ἐργαστηρίων τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς, ὑπεβλήθη εἰς ἀρχικὸν ἔλεγχον ἐν τῷ Ἰνστιτούτῳ Ἀφθώδους Πυρετοῦ ἐπὶ ἵππων καὶ ὄνων καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀπολύτως μετεμβολιακῆς δυσαρέστου ἀντιδράσεως. Παραλλήλως δέ, δείγματα τούτου ἀπεστάλησαν εἰς Νότιον Ἀφρικὴν πρὸς ἔλεγχον, τὰ ἀποτελέσματα τοῦ ὁποίου ὑπῆρξαν ταυτόσημα πρὸς τὰ τοῦ Ἰνστιτούτου μας. Ἐπακολουθητικῶς διὰ τῶν αὐτῶν ἐμβολίων, ἐγένετο κατατοπιστικὸς μὲν ἐμβολιασμὸς ἐπὶ 58 μονόπλων τῆς νήσου Κῶ καὶ συστηματικὸς τοιοῦτος τῆς περιοχῆς Ἀττικῆς, χωρὶς νὰ σημειωθῇ οὐδὲ ἡ ἐλαχίστη ἀντίδρασις. Καὶ ναὶ μὲν ἡ Ὑπηρεσία μας ἦτο ἐν γνώσει τῶν δυσαρέστων ἐπακολούθων ἐπὶ ὄνων εἰς Κύπρον καὶ Πακιστάν, πλήν, ὅμως, δι’ ἐπισήμου ἀνακοινώσεως τῆς Φ.Α.Ο., ταῦτα ἀπεδόθησαν εἰς τὴν 7ην φυλὴν τύπου ἰοῦ ΚΑΡΕΝ, ἥτις, ὅμως, οὐδέποτε εἶχεν ἐνσωματωθῆ εἰς τὸ ἐν τῷ Ἰντιτούτῳ μας παρασκευαζόμενον ἐμβόλιον. Ὡς πρὸς τὴν νῆσον Χίον, τὰ μετεμβολικὰ συμπτώματα ἐξικνούμενα εἰς ἐλάχιστον ποσοστὸν 3‰ (τρία ἐπὶ τοῖς χιλίοις) κατὰ μέσον ὅρον, ταῦτα ἤρξαντο σημειούμενα 15 ἡμέρας περίπου ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἐμβολιασμοῦ εἰς τὴν νῆσον Λέσβον καὶ κατὰ συνέπειαν οὐδὲν μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης κώλυμα παρενεβάλλετο πρὸς γενίκευσιν τοῦ ἐμβολιασμοῦ, κατόπιν μάλιστα τῶν ἐπανειλημμένων, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, ἐνδελεχῶν ἐλέγχων τοῦ ἐμβολίου. Ὡς πρὸς τὰ προκαλέσαντα τὰς δυσαρέστους ἐκβάσεις αἴτια καὶ ἰδίᾳ ἐπὶ ὄνων, ταῦτα οὐδαμῶς δέον νὰ ἀποδοθῶσιν εἰς τὸ ἐμβόλιον, καθ’ ὅσον, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, τόσον ἐκ τῶν διενεργηθέντων πειραματικῶν ἐμβολιασμῶν ἐν τῷ ἐργαστηρίῳ καὶ ὑπαίθρῳ, ὅσον καὶ ἐκ τοῦ κανονικοῦ ἐμβολιασμοῦ εἰς Ἀττικὴν ἀπεδείχθη τὸ ἀβλαβὲς τοῦ ἐμβολίου. Τὰ αἴτια, ὅθεν, ταῦτα δέον νὰ ἀποδοθῶσιν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν μὴ ἐπακριβῆ τήρησιν τῶν χορηγηθεισῶν ὑπὸ τοῦ Ἰνστιτούτου Ἀφθώδους Πυρετοῦ σαφῶν ἐγγράφων ὁδηγιῶν περὶ ἀποφυγῆς ὑποβολῆς εἰς ὑπερκόπωσιν τῶν ἐμβολιασθέντων ζώων, κατὰ τὰ γενικῶς παραδεδεγμένα. Ἐκ τῆς ἐκθέσεως, ὅμως, τοῦ Νομοκτηνιάτρου Λέσβου προκύπτει, ὅτι τὰ ἐμβολιασθέντα ζῶα εἰργάσθησαν ἐντατικώτατα καὶ μάλιστα εἰς σκληρὰς ἐργασίας κατὰ τὴν συγκομιδὴν τοῦ ἐλαιοκάρπου καθ’ ὅλην τὴν μετεμβολικὴν περίοδον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀντεδείκνυται ἐν προκειμένῳ. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι ἡ εὐθύνη τῶν δυσαρέστων τούτων συμπτωμάτων βαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου τοὺς κατόχους τῶν ζώων, οἵτινες εἴτε ἠδιαφόρησαν, εἴτε παρημέλησαν τὴν τήρησιν τῶν ὁδηγιῶν τῶν χορηγηθεισῶν αὐτοῖς ὑπὸ τῶν ὀργάνων τῶν ὑπηρεσιῶν μας. Παρὰ ταῦτα καὶ πρὸς διευκόλυνσιν τῶν γεωργοκτηνοτρόφων, ἀπηυθύνθημεν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν μὲ τὴν παράκλησιν, ὅπως, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀγροτῶν, χορηγήσῃ εἰς αὐτοὺς μακροπρόθεσμα δάνεια διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἀπολεσθέντων ζώων των, ἤδη δὲ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπέστειλε σχετικὴν διαταγὴν εἰς τὰ οἰκεῖα ὑποκαταστήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 7874)26.6.1962, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Εἰς τὴν κτηματικὴν περιοχὴν Σταυροχωρίου Κιλκὶς ὑφίσταται πρόβλημα διευθετήσεως χειμάρρου Σταυροχωρίου, ὅστις κατέρχεται ἐκ τῶν ἀνατολικῶς τοῦ χωρίου ὑψωμάτων καὶ προξενεῖ ζημίας εἰς τὸ ἀγρόκτημα Σταυροχωρίου. Ὁ χείμαρρος οὗτος ἐκβάλλει εἰς τὸν χείμαρρον Ἁγιάκ, ὅστις εἶναι ἀποδέκτης ὅλων τῶν χειμάρρων τῆς περιοχῆς. Αἱ προξενούμεναι ζημίαι εἰς τὴν ἔλλειψιν κοίτης ἱκανῆς θὰ ἀποχετεύσῃ τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ὕδατα. 2. Ἡ ὑπηρεσία τελοῦσα ἐν γνώσει τοῦ ἀνωτέρω προβλήματος, ὡς καὶ τῶν ὁμοίων προβλημάτων τῆς πέριξ περιοχῆς Μεταλλικοῦ Μεγάλης Βρύσης, χέρσου Κορήγι Βαπτιστικοῦ, ἀνέθεσε τὴν ἐκπόνησιν μελέτης εἰς τὸ τεχνικὸν Γραφεῖον Μαλικοπούλου, διὰ τὴν πλήρη ἀξιοποίησιν τῆς Λεκάνης Δοϊράνης, εἰς τὴν ὁποίαν περιλαμβάνονται ἅπασαι αἱ ἀνωτέρω Κοινότητες. Διὰ τῆς μελέτης προβλέπεται ἡ ἀντιπλημμυρικὴ προστασία τῆς περιοχῆς καὶ ἡ ἄρδευσις ταύτης ἐκ τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Δοϊράνης. 3. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάνοιξιν τοῦ παλαιοῦ χάνδακος, τὴν ὁποίαν ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησις, αὕτη δὲν ἐντάσσεται εἰς τὰ ἔργα τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας καὶ ἐνδεχομένως θὰ ἠδύνατο νὰ πραγματοποιηθῇ ἐκ τῶν πιστώσεων τῶν μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Α. Φωτήλα. Ἐπὶ τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 7282)9.6.62, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 71 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Α. Φωτήλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ τοποθέτησις κτηνιάτρου εἰς τὸ Ἀγροτικὸν Κτηνιατρεῖον Καλαβρύτων θέλει πραγματοποιηθῆ εὐθὺς ὡς ψηφισθῇ τὸ ἀποσταλὲν εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νομοσχέδιον, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ πρόσληψις 100 κτηνιάτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουνίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 58)30.6.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ε. Σακελλάρη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7191)5.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Μερίμνῃ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου κατασκευάζεται τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον Ἄνω Καλαμᾶ. Ἡ κατασκευὴ τούτου ἤρξατο τὴν 15.6.60, ἡ δὲ συμβατικὴ προθεσμία περατώσεώς του λήγει τὴν 30.6.1962. Τοῦτο ἀφορᾷ τὴν ἄρδευσιν περίπου 14.000 στρεμμάτων κειμένων ἑκατέρωθεν τοῦ Καλαμᾶ καὶ μέχρι τῆς συντηρήσεως τῶν ποταμῶν Γορμοῦ καὶ Καλαμᾶ. Ἡ δαπάνη τοῦ ὡς ἄνω ἔργου ἀνῆλθε μέχρι τοῦδε περὶ τὰ 20.000.000 δραχ. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ ὡς ἄνω ἔργου καὶ εἰς τὴν κοιλάδα Κουκλιῶν ἐπὶ ἐκτάσεως 4.500 στρεμ., θὰ ἐπιτευχθῇ εὐθὺς ἀμέσως ὡς καὶ οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς ταύτης δεχθοῦν καὶ συστήσουν Τ.Ο.Ε.Β., καθ’ ὅσον ὑφίσταται ἐγκεκριμένη μελέτη καὶ διὰ τὴν περιοχὴν ταύτην. 2. Μελετᾶται εἰς στάδιον προμελέτης ὑπὸ Ἑλληνικοῦ Τεχνικοῦ Γραφείου, μερίμνῃ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἡ ἄρδευσις τῆς ὑψηλῆς ζώνης Δολιανῶν–Παρακαλάμου, ἐκτάσεως 12.550 στρεμ., διὰ δικτύων ἐπιφανειακῶν ἢ τεχνητῆς βροχῆς, διὰ χρησιμοποιήσεως τῶν ὑδάτων τῶν πηγῶν Λιμπούσδας, Καλαμᾶ κλπ. Ἡ τελικὴ λύσις τῆς ὑδροδοτήσεως τῶν ὡς ἄνω ἀρδευτικῶν δικτύων, ὡς καὶ τὸ εἶδος αὐτῶν (καταιονισμὸς ἐπιφανειακὰ κλπ.), θέλει προκύψῃ κατόπιν τεχνοοικονομικῆς συγκρίσεως. Ἤδη ἐκπονεῖται ἡ ἐδαφολογικὴ μελέτη τῆς περιοχῆς ταύτης. 3. Ἐκπονεῖται ἡ ὁριστικὴ μελέτη ἀρδεύσεως 15.000 στρεμμάτων τῆς περιοχῆς Πωγωνίου τῶν Κοινοτήτων Ξηροβάλτου, Κερασόβου, Ζαβρόχου, Ἀργυροχωρίου κλπ. διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ὑδάτων τῶν πηγῶν Ραγοζίου καὶ Παναγιᾶς. Ἤδη ἐκτελοῦνται τοπογραφήσεις καὶ ἐκπονεῖται ἡ ἐδαφολογικὴ μελέτη τῆς περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰουνίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 83382)3709 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 567 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τῶν καταθεσάντων τὴν ἐρώτησιν κ.κ. βουλευτῶν τὰ κάτωθι: Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Α.Τ.Ε., οἱ ὀφειλέται Π. Σεϊντῆς, Χρ. Ράλλης καὶ Φ. Πετρουτσᾶς, δὲν ἐπροσωποκρατήθησαν παρὰ τῆς Α.Τ.Ε., ἀλλὰ κατεδικάσθησαν παρὰ τοῦ Ἐφετείου Πατρῶν διὰ παράβασιν τοῦ νόμου 4332 καὶ τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ νόμου. Εἰδικώτερον, ἡ κατάστασις ἑκάστου τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ὀφειλετῶν ἔχει ὡς ἑξῆς: Α) Παναγιώτης Σοφ. Σεϊντῆς, ἐκ Χάβαρι Ἠλείας. Καλλιεργεῖ σταφιδαμπέλους στρ. 26, ἀγροὺς στρ. 52, ἀμπέλους στρ. 2.

Τὴν 19.8.1960 ἐνηργήθη εἰς βάρος του κατάσχεσις 3.000 κιλῶν σταφιδοκάρπου καὶ 1.000 κιλῶν σίτου. Τὴν 30.8.1960 προσεκόμισεν εἰς τὴν ΑΤΕ ἐντολὴν σίτου καὶ ἐπιστώθη ὁ λογαριασμός του μὲ δραχ. 1.890. Ταυτοχρόνως παρεκάλεσε τὴν Τράπεζαν, ὅπως ἀναστείλῃ τὴν περαιτέρω δίωξίν του, καθ’ ὅσον θὰ ἐξωφλοῦσεν ὁλοσχερῶς ἐκ τῆς πωληθησομένης σταφίδος του. Παρὰ ταῦτα ὅμως, οὗτος ἐπώλησε τὴν κατασχεθεῖσαν σταφίδα του ἀξίας δραχ. 17.500, χωρὶς νὰ καταβάλῃ εἰς τὴν ΑΤΕ οὐδὲν ποσόν, διότι ἐν τῷ μεταξὺ προέβη εἰς ἀγορὰν ἀκινήτου. Κατόπιν τούτου, ὑπεβλήθη ἐναντίον του μήνυσις ἐπὶ παραβάσει τοῦ νόμου 4332 καὶ διὰ παραβίασιν κατασχέσεως. Ἡ μήνυσις ἐξεδικάσθη τὴν 3.3.1961 καὶ κατεδικάσθη ἐρήμην εἰς τετράμηνον φυλάκισιν. Κατὰ τῆς ἀποφάσεως ἤσκησεν ἔφεσιν, ἥτις ἐξεδικάσθη εἰς Πάτρας τὴν 21.4.61, ὅτε τῇ αἰτήσει του καὶ κατόπιν ἀποδοχῆς τῆς Τραπέζης τὸ Ἐφετεῖον ἀνέβαλε τὴν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως μέχρι 29.9.1961, ἵνα δυνηθῇ νὰ τακτοποιήσῃ τὰς πρὸς τὴν Τράπεζαν ὑποχρεώσεις του ἐκ τῆς ἐσοδείας σταφίδος 1961. Τὴν 12.8.1961 ἐνηργήθη νέα κατάσχεσις εἰς βάρος του 4.500 κιλῶν σταφίδος ἀξίας 25.000 δραχ. καὶ ἐκ τούτων κατέβαλε τὴν 29.9.1961 κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῆς ἐφέσεώς του ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου δραχ. 3.000 μόνον. Παρὰ ταῦτα, τὸ Ἐφετεῖον ἀνέβαλε καὶ πάλιν τὴν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεώς του μέχρι 16.2.1962, καθ’ ὅσον οὗτος ὑπεσχέθη ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, ὅτι θὰ ἐξωφλοῦσεν ὁλοσχερῶς μόλις θὰ ἐπώλει τὴν σταφίδα του. Καὶ πάλιν ὅμως δὲν κατέβαλε. Κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐκδικάσεως τῆς ἐναντίον του μηνύσεως τὴν 16.2.1962 δὲν παρουσιάσθη ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπεκύρωσεν ἐρήμην τὴν εἰς βάρος του ἐκδικασθεῖσαν πρωτόδικον ἀπόφασιν. Β) Χρῆστος Ν. Ράλλης ἐκ Χάβαρι Ἠλείας. Καλλιεργεῖ σταφιδαμπέλους στρ. 15, ἀγροὺς στρ. 80.

Τὴν 19.8.1960 ἐνηργήθη εἰς βάρος του κατάσχεσις 4.000 κιλῶν σταφιδοκάρπου ἀξίας 23.000 τὸν ὁποῖον ἐπώλησε χωρὶς νὰ καταβάλῃ οὐδὲν ποσὸν ἔναντι τῶν ὀφειλῶν του. Κατόπιν τούτου, τὴν 14.12.1960 ὑπεβλήθη κατ’ αὐτοῦ μήνυσις ἐπὶ παραβάσει τοῦ Ν. 4332 καὶ διὰ παράβασιν κατασχέσεως. Ἡ μήνυσις ἐξεδικάσθη τὴν 3.3.1961 καὶ κατεδικάσθη ἐρήμην εἰς 4μηνον φυλάκισιν. Κατὰ τῆς ἀποφάσεως ἤσκησεν ἔφεσιν, ἥτις ἐξεδικάσθη εἰς Πάτρας τὴν 21.4.1961. Τὸ Ἐφετεῖον ἀνέβαλε τὴν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως μέχρι 29.9.1961, ἵνα τῷ δοθῇ χρόνος καὶ ἐξοφλήσῃ τὴν Τράπεζαν ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τοῦ 1961. Τὴν 23.9.1961 κατέβαλεν ἔναντι μόνον δραχ. 6.000. Παρὰ ταῦτα, τὸ Δικαστήριον ἀνέβαλε καὶ πάλιν τὴν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεώς του μέχρι 16.2.1962, ἵνα τῷ δοθῇ χρόνος καὶ ἐξοφλήσῃ. Δὲν κατέβαλεν ὅμως ἐν τῷ μεταξὺ οὐδὲν ποσὸν καὶ τὴν 16.2.1962, ἐπειδὴ δὲν παρουσιάσθη ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, τοῦτο ἐπεκύρωσε τὴν πρωτόδικον ἀπόφασιν τῆς 4μήνου φυλακίσεως. Γ) Φίλιππος Πετρουτσᾶς καὶ Νικ. Πετρουτσᾶς ἐκ Καρδαμᾶ Ἠλείας. Καλλιεργοῦν ἀγροὺς ποτιστικοὺς στρ. 70 καὶ ἑτέρους ἀγροὺς ἐξ 100 στρ., τοὺς ὁποίους ἠγόρασαν ἐφέτος εἰς περιφέρειαν Λεχαινῶν.

Οἱ ἀνωτέρω εἶναι λίαν κακόπιστοι καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν διὰ νὰ εἰσπράξῃ ἡ Τράπεζα τὰς ἀπαιτήσεις της, ἔλαβε κατ’ αὐτῶν τὰ κάτωθι μέτρα: 11.2.1955 ἔνταλμα, 7.7.1955 ἐπιταγή, 7.6.1955 κατάσχεσις, 10.1.1958 κατάσχεσις, 7.3.1958 μήνυσις, 31.8.1959 ἐπροσωποκρατήθη ὁ Νικόλαος μέχρι 7.9.1959, 6.5.1960 κατάσχεσις, 26.7.1960 ἐπιταγή. Κατὰ τὰς περιόδους 1959–1960 καὶ 1960–1961 ἐπανενισχύθησαν οὗτοι, ὡς ἀνωτέρω, ἀφοῦ ἐτακτοποίησαν διὰ τῶν ληφθέντων ἐναντίον των πιεστικῶν μέτρων τὰς παλαιάς των ὀφειλὰς καὶ ἀφοῦ ὑπεσχέθησαν, ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ ἠκολούθουν συνεπῆ τακτικὴν ἔναντι τῆς Τραπέζης. Παρὰ ταῦτα, δὲν κατέβαλον. Δι’ ὃ καὶ τὸν Ἰανουάριον 1961 ἐνηργήθη εἰς βάρος των κατάσχεσις γεωμήλων, ἅτινα ὅμως ἐπώλησαν καὶ ἠγόρασαν 300 πρόβατα. Προσῆλθον τότε καὶ ὑπεσχέθησαν, ὅτι ἐκ τῆς ἀξίας τοῦ γάλακτος τοῦ ποιμνίου των, θὰ κατέβαλον εἰς τὴν Α.Τ.Ε. τὴν 20.3.1961 δραχ. 10.000, τὴν 20.4.1961 δραχ. 10.000 καὶ τὴν 20.5.1961 δραχ. 10.000. Ἐζητήθη τότε παρ’ αὐτῶν, ὅπως ἐγγυηθῇ τοῦτο ὁ ἀγοραστὴς τοῦ γάλακτος ἔμπορος. Προσῆλθε πράγματι εἰς τὴν Α.Τ.Ε. ὁ ἐκ Πύργου τυρέμπορος Ἄγγελος Δ. Λαμπίρης, ὅστις ὑπέγραψε προσθέτους ἐγγυήσεις μὲ τὰς ἀνωτέρω λήξεις διὰ τὰ ἀνωτέρω ποσά. Ἐπειδὴ ὅμως οὐδὲν ποσὸν κατεβλήθη, ὑπέβαλεν ἡ Α.Τ.Ε. τὴν 7.8.1961 μήνυσιν, τόσον κατὰ τοῦ ἐγγυητοῦ καὶ ἀγοραστοῦ ἐμπόρου, ὅσον καὶ κατὰ τῶν ἀνωτέρω ὀφειλετῶν δι’ ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ ὑπεγγύου τῇ Α.Τ.Ε. γάλακτος ἀξίας δραχ. 60.000 περίπου, ἥτις ἐξεδικάσθη τὴν 5.12.1961. Τὸ Δικαστήριον ἀπήλλαξε τὸν ἀγοραστὴν ἔμπορον καὶ κατεδίκασε τοὺς ἐν λόγῳ ὀφειλέτας εἰς 4μηνον φυλάκισιν ἕκαστον, διότι μὲ τὴν παρ’ αὐτῶν εἰσπραχθεῖσαν παρὰ τοῦ ἐμπόρου ἀξίαν γάλακτος ἠγόρασαν ἀγρὸν ἐξ 100 στρεμ. εἰς περιφέρειαν Λεχαινῶν καταβάλλοντες ἔναντι τῆς ἀξίας του δραχ. 80.000. Οὗτοι ἤσκησαν ἔφεσιν, ἥτις ἐξεδικάσθη εἰς τὸ Ἐφετεῖον Πατρῶν τὴν 16.2.1962. Κατ’ αὐτήν, ὡς πρὸς τὸν Νικόλαον ἀνεβλήθη ἡ ἐκδίκασις εἰς νέαν δικάσιμον μὴ ὁρισθεῖσαν εἰσέτι, ὡς πρὸς δὲ τὸν Φίλιππον, ὅστις ἐξέτιε ποινὴν φυλακίσεως δι’ ἄλλην αἰτίαν, τὸ Δικαστήριον ἐπεκύρωσε τὴν εἰς βάρος του πρωτόδικον ἀπόφασιν τῶν 4 μηνῶν φυλακίσεως. Δ) Εὐαγγελία καὶ ὄχι Εὐγενία Παναγοπούλου ἐκ Λάππα Ἠλείας. Ὀφείλει δραχ. 20.329 καθυστερουμένας ἀπὸ τὸ 1957– 1960. Παραγωγὴ κατὰ τὸ 1960: α) γεώμηλα 36.000 κιλὰ β) σῖτος 5.000 κιλὰ Οὐδὲν ποσὸν κατέβαλεν ἔναντι τῶν ὀφειλῶν της. Ε) Ἀργεντινὴ Γιαννακάκη καὶ ὄχι Κανακάκη. Ἐμηνύθη μετὰ τῶν 4 ἀδελφῶν της, ὡς κληρονόμων τοῦ ἀποβιώσαντος πατρός των Παναγ. Γιαννακάκη. Ἀρχικὴ ὀφειλὴ δραχ. 11.250. Ἀπὸ παραγωγὴν κατὰ τὸ 1960: α) Σῖτος κιλὰ 5.000 β) Βρώμη — κριθάρι κιλὰ 1.500. Κατὰ τὸ 1961 ἐκκρεμούσης τῆς μηνύσεως κατέβαλε δραχ. 3.500 καὶ σήμερον ὀφείλει δραχ. 7.548. ΣΤ) Πέτρος Παπαδόπουλος ἐκ Σκουροχωρίου. Οὗτος καθυστερῶν ὀφειλὰς ἀπὸ τὸ ἔτος 1954–56 ἐκ δραχ. 10.828 ἐμηνύθη τὴν 1.8.1959 διὰ τὴν φυγάδευσιν 2.200 κιλῶν σταφιδοκάρπου ἀξίας 13.000, ἐκ τῆς ὁποίας οὐδὲν ποσὸν ἔδωσεν ἔναντι καθυστερουμένων ὀφειλῶν του. Ἡ ἐν λόγῳ μήνυσις ἀνεβλήθη ἔκτοτε τρίς, ἵνα δοθῇ χρόνος εἰς τὸν ὀφειλέτην νὰ τακτοποιήσῃ τὰ καθυστερούμενα χρέη του. Παρὰ ταῦτα, ὁ εἰρημένος οὐδὲν κατέβαλεν ἔναντι τῶν ὀφειλῶν του καὶ κατεδικάσθη πρωτοδίκως εἰς 4μηνον φυλάκισιν. Ἀσκήσας ἔφεσιν ἐπέτυχε πρώτην ἀναβολὴν τὴν 29.9.1961 ἐπὶ τῇ καταβολῇ 2.000 δραχ. (μόνη ἀπὸ τῆς μηνύσεως καταβολῆς), ἐνῷ κατὰ τὴν ὁρισθεῖσαν δικάσιμον δὲν προσῆλθε σκοπίμως, ἵνα καταδικαζόμενος ἐρήμην ἀσκήσῃ ἀκύρωσιν διαδικασίας καὶ ἐπαναπροσδιορισμὸν νέας δικασίμου. Ὅπως ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ἡ Τράπεζα προβαίνει εἰς λῆψιν ἀναγκαστικῶν μέτρων, ἀφοῦ προηγουμένως διαπιστώνει τὴν δυναμικότητα ἑκάστου ὀφειλέτου. Ἡ παρατηρουμένη εἰς τὰς ἀναφερομένας περιοχὰς ἀπροθυμία μεγάλης μερίδος ὑποχρέων, νὰ τακτοποιήσουν, ἐν τῷ μέτρῳ τῆς δυναμικότητός των, τὰς πάσης φύσεως ὑποχρεώσεις των πρὸς τὴν Τράπεζαν καὶ τὰ ἐντέχνως καλλιεργούμενα συνθήματα ὑπὸ μερίδος κακοπίστων ἰδίᾳ παραγωγῶν, περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, κατέστησαν ἄκρως ἐπιβεβλημένην τὴν λῆψιν τῶν ἐν λόγῳ μέτρων. Σημειωτέον δέ, ὅτι αἱ μηνύσεις ὑπεβλήθησαν, ἀφοῦ προηγουμένως ὠχλήθησαν οἱ ὀφειλέται δι’ εἰδοποιήσεων, ἐπιτοπίων μεταβάσεων καὶ ἐπιταγῶν καὶ διεπιστώθη ἡ φυγάδευσις πραγματοποιηθέντων εἰσοδημάτων, ἐξ ὧν ἔδει νὰ ἐξοφληθοῦν αἱ ὀφειλαί. Ὁμοίως καὶ τὰ ἐντάλματα ἐξεδόθησαν κατόπιν ἐξαντλήσεως τῶν ἠπιωτέρων μέτρων ἐξαναγκασμοῦ. Ἐν ὄψει τῆς καταστάσεως ταύτης, ὡς ἀνωτέρω περιεγράφη καὶ ἰδίᾳ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων συγκεκριμένων περιπτώσεων καὶ τῆς ἐρεύνης ἣν διενηργήσαμεν ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ὀφειλετῶν, προκύπτει, ὅτι ὑφίσταται, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ρευστοποίησιν τῶν χορηγήσεων τῆς Α.Τ.Ε., πλήρης κατανόησις καὶ ἐπίδειξις ἐλαστικότητος τεινούσης νὰ θραύσῃ τὸ βάθρον ἐφ’ οὗ στηρίζεται ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους διὰ τὴν ἐνίσχυσιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας, ἤτοι τὴν ἀγροτικὴν πίστιν, εἰς βάρος μάλιστα τῶν καλῆς πίστεως ὀφειλετῶν. Τὸ τελευταῖον τοῦτο, ἐν ὄψει ἀσκήσεως ὑγιοῦς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνεκτὸν καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐπικρίσεων. Δι’ ὃ ἡ λῆψις μέτρων ἀναγκαστικῆς εἰσπράξεως κατὰ ἀποδεδειγμένως κακοπίστων ὀφειλετῶν, καθίσταται ἐπιβεβλημένη καὶ ἀναγκαία, διότι ἄλλως δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἀγροτικῆς πίστεως, ὡς ἀποτελούσης ἀέναον πηγὴν ἐνισχύσεως καὶ ἀναπτύξεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ περὶ χαριστικῶν χορηγήσεων δυναμένων νὰ κλονίσουν τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ νὰ βλάψουν ἀνεπανορθώτως τὸν ὑγιῶς συναλλασσόμενον πληθυσμὸν ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη, Ι. Εὐαγγελίδη, Α. Γιάννου καὶ Γ. Στεργίου. Ἐπὶ ἐρωτήματος βουλευτῶν ἀφορῶντος εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν θεμάτων ἀνακυπτόντων ἐκ τῆς προσεχοῦς λειτουργίας τῆς νέας Λαχαναγορᾶς Ἀθηνῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν διασφάλισιν καὶ κατακύρωσιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν Δήμων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, τῶν ἀπορρεόντων ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν ἤδη ὑφισταμένων δημοτικῶν ἀγορῶν, τὸ θέμα τοῦτο θέλει ἀντιμετωπισθῆ νομοθετικῶς, διὰ καταρτιζομένου Νομοθετικοῦ Διατάγματος, ἐν συνεννοήσει μὲ τοὺς ἐνδιαφερομένους Δήμους. β) Ὡς πρὸς τὴν ἐξασφάλισιν ταχείας καὶ πλήρους μεταστεγάσεως εἰς τὴν νέαν Λαχαναγορὰν τόσον τῶν ἀσκούντων ἤδη τὴν χονδρικὴν ἐμπορίαν ὀπωροκηπευτικῶν ὅσον καὶ τῶν Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων τῶν παραγωγῶν, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου μας συνεργάζεται μετὰ τῶν συνδικαλιστικῶν ἐκπροσώπων τῶν ὡς ἄνω ὀργανώσεων διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ καλλιτέρου καὶ ταχυτέρου τρόπου μεταστεγάσεώς των εἰς τὴν νέαν Λαχαναγοράν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 527)1961 Β. Δ)τος, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ προσωρινὸς ἀποχαρακτηρισμὸς τῆς Νήσου Κερκύρας ὡς παραμεθορίου περιοχῆς ὑπηγορεύθη ἐκ λόγων τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῆς νήσου καὶ εἰδικώτερον πρὸς εὐχερῆ μετάθεσιν κατὰ κυριότητα εἰς ξένας Ἑταιρείας τῶν ἐν Κερκύρᾳ Ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου καὶ Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12770)13.11.62 ἐγγράφου ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 821 ἀπὸ 3.11.62 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου καὶ Θ. Γιαννοπούλου, δι’ ἧς διερμηνεύονται παράπονα διαφόρων κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἀγγελοκάστρου Αἰτωλ)νίας μελῶν τοῦ ὁμωνύμου Σ.Α.Α.Κ. διὰ καθυστέρησιν τῆς ὁριστικῆς ἀποκαταστάσεώς των εἰς γαίας τῆς λίμνης Λυσιμαχίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ γαῖαι τῶν λιμνῶν Λυσιμαχίας καὶ Τριχωνίδος ἐκηρύχθησαν ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέαι καὶ παραχωρητέαι πρὸς γεωργικὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν διὰ τῆς δυνάμει τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ Συντάγματος καὶ βάσει τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 2185)1952 ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 203172)8.10.1952 ὑμετέρας ἀποφάσεως. Ἀκολούθως ἐχώρησεν ὁ παρὰ τῆς κατ’ ἄρθρον 23 τοῦ ἀνωτέρω Ν.Δ. 2185)1952 Ἐπιτροπῆς καὶ διὰ πράξεων αὐτῆς προσωρινὸς καθορισμὸς τῶν δικαιουμένων ἀποκαταστάσεως, συγκροτηθέντων εἰς Σ.Α.Α.Κ. εἰς οὓς καὶ παρεδόθη ἡ χρῆσις τῶν ὑπ’ ὄψιν ἐκτάσεων, ἔτι δὲ καὶ ὁ παρὰ τῆς αὐτῆς Ἐπιτροπῆς καθορισμὸς ἀποζημιώσεως χρήσεως κατὰ τὰ ἐν ἄρθρῳ 24 τοῦ ὡς ἄνω Β. Δ)τος ὁριζόμενα. Ὁριστικὴ παρὰ τῆς ἁρμοδίας κατ’ ἄρθρον 71 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων συμφώνως δὲ πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις τῆς Ἀγροτικῆς Νομοθεσίας διάθεσις τῶν ὑπ’ ὄψει γαιῶν ὑπὲρ δικαιουμένων ἀκτημόνων ἢ ἀνεπαρκῆ ἐχόντων καλλιεργήσιμον ἔκτασιν καλλιεργητῶν τῆς περιοχῆς δὲν εἶναι δυνατὴ εἰσέτι λόγῳ τῆς μὴ ὁλοκληρώσεως τῶν ἀποστραγγιστικῶν ἔργων τῆς περιοχῆς ὡς καὶ τῶν λοιπῶν ἔργων ἀξιοποιήσεως τῶν αὐτῶν γαιῶν, ἅτινα ἔργα συνδέονται καὶ μὲ τὰ γενικώτερα τοιαῦτα τοῦ Ἀχελώου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 25.7.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀπὸ 30.8.1960 συμβάσεως μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων Ἑλλάδος καὶ Ὁλλανδίας ἤρχισαν κατὰ τὰς ἀρχὰς 1961 αἱ ἐργασίαι διὰ τὴν ἀξιοποίησιν ἐκτάσεως 2.500 στρεμμάτων περίπου τῆς Ἀνατολικῆς Λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου. Μέχρι τῆς 18 Ἀπριλίου 1962 εἶχε συντελεσθῆ ἡ ἀπομόνωσις τοῦ ὡς ἄνω τμήματος διὰ τῆς κατασκευῆς περιμετρικῶν ἀναχωμάτων. 2. Ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν μέχρι τῆς προαναφερθείσης ἡμερομηνίας ἡ ἁλιεία τῶν ἰχθύων διεξήγετο ὁμαλῶς καὶ ἐλευθέρως ὑπὸ τοῦ ἐν Μεσολογγίῳ Ὀργανισμοῦ Συνεργατικῆς Ἐκμεταλλεύσεως Λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου–Αἰτωλικοῦ (Ο.Σ.Ε.Λ.Μ.Α.). Μετὰ τὴν ἀπὸ 18.4. 62 καὶ μέχρι 21.6.62, κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ὁλλανδικῆς Κυβερνήσεως Μηχανικοῦ κ. SCHAFSMA συνεχίσθη ἡ ἁλιεία ἐντὸς τοῦ Ὑποδειγματικοῦ Τομέως περιοδικῶς, διὰ λέμβων αἵτινες μετεφέροντο ἄνωθεν τῶν περιμετρικῶν ἀναχωμάτων, ἅτινα δὲν εἶχον εἰσέτι συμπληρωθῆ εἴς τινα σημεῖα. 3. Διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἁλιείας καὶ πέραν τῆς 21.6.62 ὁ ἐκπρόσωπος Μηχανικὸς τῆς Ὁλλανδικῆς Κυβερνήσεως εἶχεν ἀντιρρήσεις καὶ ἐξέφρασε τοὺς φόβους του διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν Ἔργων, καθ’ ὅσον ὡς ἰσχυρίζετο, ἀφ’ ἑνὸς κατὰ τὴν εἴσοδον καὶ ἔξοδον τῶν λέμβων ἄνωθεν τῶν ἡμιτελῶν εἰσέτι ἀναχωμάτων προεκαλοῦντο φθοραὶ καὶ δονήσεις, συνεπείᾳ τῶν ὁποίων ἦτο δυνατὸν νὰ καταρρεύσῃ τμῆμα αὐτῶν, μὲ ἄμεσον ἀποτέλεσμα τὸν κατακλυσμὸν ὑπὸ τῶν θαλασσίων ὑδάτων τῆς ἀποξηρανθείσης ἐκτάσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῶν κινήσεων τῶν λέμβων, ἐντὸς τῆς ἐσωτερικῆς περιφερειακῆς τάφρου, εἰς ἥν εἶχε περιορισθῆ πλέον ἡ ἁλιεία λόγῳ ὑποβιβασμοῦ τῆς στάθμης τῶν θαλασσίων ὑδάτων δι’ ἀντλήσεων, τῆς ὁποίας τάφρου τὰ πρανῆ ἦσαν σχεδὸν κατακόρυφα καὶ ὑπῆρχε κατὰ τὴν γνώμην του κίνδυνος καταρρεύσεως αὐτῶν, πρὸς ζημίαν τοῦ ὅλου ἔργου. Διὰ τοὺς λόγους τούτους ἀπηγορεύθη ἡ ἁλιεία ἐντὸς τοῦ ὑποδειγματικοῦ τομέως καὶ ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν προφορικῶς ἀνεφέρθη σχετικῶς εἰς τὴν Προϊσταμένην του Ἀρχὴν ἐν Ὁλλανδίᾳ, πρὸς λῆψιν ὁδηγιῶν. Παρὰ ταῦτα ὅμως τῇ παρεμβάσει τοῦ Δ)τοῦ τῆς Δʹ Περιφερειακῆς Δ)νσεως Ε. Β. Πατρῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐδέχθη οὗτος νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τοῦ Ὀργανισμοῦ Ο.Σ.Ε.Λ.Μ.Α. καὶ παραμείνουν αἱ λέμβοι ἐπὶ διήμερον εἰσέτι καὶ πέραν τῆς 21.6.62 πρὸς ἁλίευσιν τῶν ὑπολειπομένων ἐντὸς τῆς ἐσωτερικῆς τάφρου ἰχθύων, μετὰ πάροδον τῆς ὁποίας συνεφωνήθη μετὰ τοῦ ἐν λόγῳ Ὀργανισμοῦ, ὅτι θὰ διεκόπτετο πλέον ὁριστικῶς ἡ ἁλιεία ἐντὸς τοῦ ὑποδειγματικοῦ Τομέως. 4. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα, ὅτε τὴν 13.7.62 οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ὀργανισμοῦ ΟΣΕΛΜΑ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 495)13.7.62 ἐγγράφου των πρὸς τὴν Δʹ Περιφερειακὴν Δ)νσιν Ε. Β. Πατρῶν, ἐζήτησαν ὅπως ἐκ νέου ἐπιτραπῇ ἡ ἁλιεία ἐντὸς τοῦ ὑποδειγματικοῦ Τομέως, καθ’ ὅσον ὡς ἰσχυρίζοντο εἶχεν ἀποκλεισθῆ ποσότης ἰχθύων 4.000–5.000 χιλιογράμμων ἐντὸς αὐτοῦ, ἥτις θὰ ἔδει νὰ ἁλιευθῇ παρὰ τῶν μελῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ των. Εἶναι ἄξιον ἰδιαιτέρας προσοχῆς τὸ γεγονός, ὅτι καθ’ ὅλον τοῦτο τὸ διάστημα δηλαδὴ μεταξὺ τῆς 23ης Ἰουνίου καὶ 13ης Ἰουλίου, οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς οὐδὲν διάβημα προέβησαν παρ’ ἡμῖν, ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὅπως καὶ ἀργότερον ἐλήφθησαν, διὰ νὰ ἁλιευθῇ τὸ σύνολον ἴσως τῶν ἐγκεκλεισμένων ἰχθύων. Τὴν αὐτὴν ἡμέραν, 13.7.62, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐπεκοινώνησε τηλεφωνικῶς μετὰ τοῦ Προϊσταμένου τῆς Ὑπηρεσίας Ἐγγείων Βελτιώσεων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διαμαρτυρόμενος, διότι, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ὁλλανδικῆς Κυβερνήσεως Μηχανικὸς κ. SCHAFSMA δὲν ἐπέτρεπε τὴν ἁλιείαν ἐντὸς τοῦ Ὑποδειγματικοῦ Τομέως καὶ παρεκάλει ὅπως μεσολαβήσῃ πρὸς ἐξεύρεσιν εὐνοϊκῆς λύσεως τοῦ θέματος. 5. Ὁ Προϊστάμενος τῆς Ὑπηρεσίας Ἐγγείων Βελτιώσεων, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ του ὅπως ἐξεύρῃ τρόπον διευθετήσεως τῆς διαφορᾶς, ἀπέστειλεν αὐθημερὸν ἁρμόδιον ὑπάλληλον τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου εἰς Μεσολόγγιον. Τὴν ἑπομένην δέ, 14.7.62, συνεκροτήθη σύσκεψις ἐν Μεσολογγίῳ εἰς ἥν παρέστησαν ἐκ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς αὐτοῦ, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ὁλλανδικῆς Κυβερνήσεως κ. SCHAFSMA καὶ ὁ ὑπάλληλος τῆς Ὑπηρεσίας Ἐγγείων Βελτιώσεων. Κατὰ τὴν σύσκεψιν ὁ κ. SCHAFSMA ἐπέμεινε καὶ ἀπεφασίσθη τελικῶς νὰ ἀναμείνωμεν τὴν ἄφιξιν ἐξ Ὁλλανδίας τοῦ Διευθυντοῦ του τὴν 19.7.62, ὅστις θὰ ἔκρινε τελικῶς ἐὰν κινδυνεύῃ ἡ ἀσφάλεια τῶν ἔργων ἐκ τῆς ἁλιείας, τὴν ἀπόφασιν δὲ αὐτὴν ἀπεδέχθησαν καὶ οἱ παρόντες ἐκπρόσωποι τοῦ Ὀργανισμοῦ ἁλιείας Μεσολογγίου. 6. Πράγματι τὴν 19.7.62 ἀφίχθη εἰς Ἀθήνας ὁ ἁρμόδιος Διευθυντὴς τῆς Ἑταιρείας NEDECO αὐθημερὸν ἔγινε σύσκεψις εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Προϊσταμένου Ἐγγείων Βελτιώσεων καὶ ἀπεφασίσθη ὅπως ἐπιτραπῇ ὑπὸ ὡρισμένας προφυλάξεις, εἰς τὸν Ὀργανισμόν, νὰ ἁλιεύσῃ εἰσέτι ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας τοὺς ὑπολειπομένους ἐντὸς τῆς ἐσωτερικῆς τάφρου ἰχθεῖς. Αὐθημερὸν ἐδόθη τηλεφωνικὴ ἐντολὴ πρὸς τοῦτο καὶ τὴν ἑπομένην 20.7.62 ἐπανελήφθη ἡ ἁλιεία καὶ ἡλιεύθησαν 2.000 χιλιόγραμμα ἰχθεῖς. 7. Κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 13.7.62 μέχρι 20.7. 62, ὁπότε διεκόπη ἡ ἁλιεία, ἔθανε λόγῳ ἀφυδατώσεως ποσότης ἰχθύων. Τὴν ποσότητα αὐτὴν τῶν θανόντων ἰχθύων ὁ Ὀργανισμὸς Συνεργατικῆς Ἐκμεταλλεύσεως Λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου–Αἰτωλικοῦ, ὑπελόγισεν εἰς ἀνύποπτον χρόνον εἰς 4.000–5.000 χιλιόγραμμα, συμφώνως πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 495)13.7.62 ἔγγραφόν του πρὸς τὴν Δʹ Περιφερειακὴν Δ)νσιν Ε. Β. Πατρῶν, ἐνῷ μεταγενεστέρως εἰς τὴν ἀπὸ 8.8.62 αἴτησίν του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν δι’ ἧς αἰτεῖται ἀποζημίωσιν 1.000.000 δραχμῶν, ἀναβιβάζει εἰς 30.000 χιλιόγραμμα. 8. Ἐν συμπεράσματι καταφαίνεται, ὅτι παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας κατεβλήθη πᾶσα προσπάθεια διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τοῦ Ο.Σ.Ε.Λ.Μ.Α. διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἁλιείας ἐντὸς τοῦ ὑποδειγματικοῦ Τομέως, ἀλλὰ ἐπίσης εἶναι προφανές, ὅτι οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην ἐὰν τυχὸν ἤθελε κινδυνεύσῃ ἡ ἀσφάλεια τῶν ἔργων, γνωστοῦ ὄντος, ὅτι ταῦτα ἐκτελοῦνται δαπάναις τῆς Ὁλλανδικῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος τῆς ἀπὸ 20.4.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5636)4459)24.4.62 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὑφ’ ὅλων τῶν Διευθύνσεων Γεωργίας τῶν Νομῶν προπαγανδίζονται εἰς τοὺς γεωργοὺς τὰ σημαντικὰ τεχνικὰ καὶ οἰκονομικὰ ὠφελήματα ἅτινα προέρχονται ἐκ τῆς συγκεντρώσεως τῶν πολυαρίθμων ἀγροτεμαχίων τῆς ἰδιοκτησίας ἑκάστου γεωργοῦ εἰς ἑνιαῖον ἀγρόκτημα, διὰ τῆς ἐνεργείας τοῦ ἀναδασμοῦ, ὅστις προβλέπεται ὑπὸ σχετικῆς νομοθεσίας, ἧς ἡ ἐφαρμογὴ ἤρξατο ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953. Εἰς περιοχὰς τῆς Φθιώτιδος, Θεσσαλίας καὶ Μακεδονίας ἤρξατο ἐφαρμοζόμενος ὁ ἀναδασμὸς καὶ δὴ μὲ ταχὺν ρυθμόν, ὁλονὲν ἐπιταχυνόμενον. Ἐν ὄψει δὲ τῆς ἐπιδιωκομένης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ταχείας ἐπεκτάσεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἀναδασμοῦ καὶ εἰς ἄλλας ἀγροτικὰς περιοχάς, λαμβάνονται μέτρα ὀργανωτικὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας, δι’ ὧν ἐπιδιώκεται νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέρα ἀποπεράτωσις τοῦ ἀναδασμοῦ εἰς ἁπάσας τὰς ἀγροτικὰς περιοχὰς τῆς χώρας μας ἐπὶ συνολικῆς ἐκτάσεως ὑπολογιζομένης εἰς 14 ἑκατομμύρια στρέμματα. Τέλος σημειοῦμεν, ὅτι πλὴν τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν ἔνθα ἐκτελοῦνται ἀρδευτικὰ ἔργα καὶ ὁ ἀναδασμὸς ἐνεργεῖται κατὰ νόμον συγχρόνως μὲ ταῦτα ὑποχρεωτικῶς, εἰς τὰς λοιπὰς περιπτώσεις ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ ἀναδασμοῦ αἴτησις τῆς πλειοψηφίας τῶν κτηματιῶν τοῦ χωρίου, ἐχόντων ἰδιοκτησίαν πλέον τοῦ ἡμίσεος τῆς συνολικῆς ἐκτάσεως τῶν ἀγρῶν. Ἡ ὑποβολὴ δὲ τοιαύτης αἰτήσεως ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων γεωργῶν, παρὰ τὰς σχετικὰς ὁδηγίας καὶ παροτρύνσεις τῶν Γεωπόνων, ὡς εἶναι εὐνόητον προσκρούει ἔν τινι μέτρῳ εἰς τὸ φύσει συντηρητικὸν πνεῦμα τῶν ἀγροτῶν προκειμένου νὰ ἀποχωρισθῶσιν ἀπὸ ὡρισμένα κτήματά των, μεθ’ ὧν συνδέονται διὰ ψυχολογικῶν ἰδίᾳ λόγων. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150454)3651)26.4.62 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις 36 χιλιογρ. σίτου κατ’ ἄτομον εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας καὶ ἔχοντας ἀνάγκην καλλιεργείας τοῦ Νομοῦ Ἀργολίδος πρὸς 2,70 κατὰ χιλιόγρ. μέσῳ τῆς ΑΤΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8423)6787)10.7.62 ἐγγράφου σας, δι’ ἧς διεβιβάσατε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 259 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου, περὶ μὴ νομοτύπου χορηγήσεως εἰς τὸν κ. Π. Χαλκίδην, κάτοικον Πλατανιᾶς Ν. Κιλκὶς ἐκτάσεως ἀνηκούσης εἰς τὸ Δημόσιον ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10656)10.9.62 ἀναφορᾶς τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Ν. Κιλκὶς ἐξ ἧς συνάγεται, ὅτι ἡ δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12341)29. 11.61 ἀποφάσεως τῆς ὡς ἄνω Δ)νσεως Γεωργίας παραχωρηθεῖσα εἰς τὸν Παῦλον Χαλκίδην, κάτοικον Πλατανιᾶς– Κιλκὶς προσωρινῶς καὶ διὰ τὴν καλλιεργητικὴν περίοδον 1961–62 ἐκ 18 στρεμμάτων ἔκτασις, νομοτύπως παρεχωρήθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 10656. Ἐν Κιλκὶς τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1962 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας Διεύθυνσιν Ἐποικισμοῦ Ἀθήνας Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημοσθένους Παπαδοπούλου, τ’ ἀκόλουθα: 1) Εἰς τὸν Γεώργιον Μαυρίδην, κάτοικον τότε Πλατανιᾶς παρεχωρήθη κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 91040) 502)1945 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, ἔκτασις 25 στρεμμάτων ἐκ τῶν ὑπαρχουσῶν καλλιεργουμένων τοιούτων τοῦ ὁμωνύμου ἀγροκτήματος πρὸς προσωρινὴν καὶ κατὰ τὴν χειμερινὴν καλλιεργητικὴν περίοδον 1960–61 καλλιέργειαν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10370)18.11.1960 ἡμετέρας ἀποφάσεως. ἐγκριθείσης καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου Κιλκίς. 2) Καθ’ ὅμοιον τρόπον καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀναφερομένων ἐν τῷ ὑποβληθέντι ἡμῖν σχετικῷ πιστοποιητικῷ τῆς οἰκείας Κοινότητος–Εὐζώνων προσόντων αὐτοῦ (κάτοικος συνοικισμοῦ Πλατανιᾶς καλλιεργητὴς καὶ ἀκτήμων) παρεχωρήθη ἔκτασις 18 στρεμμάτων ἐκ τῶν ὑπαρχουσῶν ἐπίσης καλλιεργουμένων τοιούτων τοῦ ἰδίου ἀγροκτήματος πρὸς προσωρινήν, κατὰ τὴν χειμερινὴν καλλιεργητικὴν περίοδον 1961–62, εἰς τόν, καθ’ οὗ ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ Παῦλον Παυλίδην διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12341)29.11. 1961, ἐγκριθείσης καὶ ταύτης ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου, ἀποφάσεώς μας. 3) Ἡ ἐκτέλεσις τῶν περὶ προσωρινῆς παραχωρήσεως γαιῶν ἀποφάσεων τῆς ὑπηρεσίας μας, ἡ διανομὴ τοὐτέστιν καὶ ἡ ἐπὶ τοῦ ἐδάφους ὑπόδειξις τῆς παραχωρουμένης εἰς ἕκαστον δικαιοῦχον ἐκτάσεως, ἀνατίθεται ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας μας εἰς τοὺς κ.κ...Προέδρους τῶν οἰκείων Κοινοτήτων. Οὕτως ἡ ὡς ἄνω, ὑπ’ ἀριθ. 12341)1961 ἀπόφασίς μας ἀπεστάλη πρὸς ἐκτέλεσιν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς, εἰς ἣν ὑπάγεται ὁ συνοικισμὸς Πλατανιᾶς, Κοινότητος Εὐζώνων, διὰ τοῦ ἐν ἀντιγράφῳ συνυποβαλλομένου ὑπ’ ἀριθ. 12686)15.1. 1962 ἐγγράφου μας. 4) Ἐκ τῆς γενομένης ἤδη ἐρεύνης τοῦ ζητήματος προέκυψεν, ὅτι ὁ Γεώργιος Μαυρίδης ἀνεχώρησεν εἰς Γερμανίαν κατὰ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1961 μὲ πρόθεσιν τῆς ἐκεῖθε μονίμου ἐγκαταστάσεώς του. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχεν ἀνανεωθῆ ἡ ἀνωτέρω, δι’ ἧς ἐγένετο ἡ παραχώρησις σχετικὴ ἀπόφασίς μας διὰ τὴν καλλιεργητικὴν περίοδον 1961–62 ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κοινότητος διέθεσε τὴν ἐκ 18 στρεμμάτων παραχωρουμένην διὰ τῆς ἀποφάσεώς μας ἔκτασιν εἰς τὸν Παῦλον Χαλκίδην, ἐκ τῆς τοιαύτης τῶν 25 στρεμμάτων παραχωρηθείσης κατὰ τὸ 1960 εἰς τὸν ἐν λόγῳ Γεώργιον Μαυρίδην, ἡ ὑπόλοιπος δὲ ἐξ 7 στρεμμάτων ἔκτασις ἐκαλλιεργήθη ὑπὸ τῆς ἐν τῷ συνοικισμῷ παραμεινάσης καὶ μετὰ τοῦ πατρός του συγκατοικούσης συζύγου του. 5) Κατὰ τὰς ἀρχὰς Ἰουλίου ἐ.ἔ. ὁ Γεώργιος Μαυρίδης ἐπέστρεψεν εἰς τὸν συνοικισμόν, παρουσιασθεὶς δὲ ἐζήτησεν ὅπως ἡ Ὑπηρεσία μας ἐπανεγκαταστήσῃ τοῦτον ἐπὶ ταύτης ἀποβάλουσα ἐξ αὐτῆς τὸν Χαλκίδην. Πλὴν δὲν ἐγένετο ὡς ἔδει δεκτὸν τὸ αἴτημά του τοῦτο. Ἤδη αὐτὸς καὶ πάλιν κατὰ τὰς πληροφορίας μας ἐπέστρεψεν πρὸ μηνὸς περίπου εἰς Γερμανίαν. 6) Ὁ Παῦλος Χαλκίδης τυγχάνει υἱὸς κληρούχου τοῦ συνοικισμοῦ τούτου Πλατανιᾶς, φονευθέντος τὸ ἔτος 1948 ἐξ ἐκρήξεως νάρκης τοποθετηθείσης ὑπὸ συμμοριτῶν εἰς τοὺς ἀγρούς. Μετὰ τὸν φόνον τοῦ πατρός, ἡ χήρα αὐτοῦ μὲ τὰ ἄγαμα τότε τέκνα της, ἐγκατέλειψε τὸν συνοικισμὸν καὶ ἐγκατεστάθη εἰς Θεσσαλονίκην, τὸν κλῆρον ὅμως ἐξηκολούθει νὰ αὐτοκαλλιεργῇ. Ὁ ἐν λόγῳ Παῦλος Χαλκίδης ἐτῶν σήμερον 34, ἐσχημάτισεν ἤδη ἰδίαν οἰκογένειαν νυμφευθεὶς τὸ ἔτος 1961. Οὗτος ἀπὸ τοῦ ἔτους 1960 ἀσχολεῖται μὲ τὴν γεωργίαν καὶ εἰς οὐδεμίαν ἑτέραν ἐργασίαν καὶ δὴ μὲ καλλιέργειαν σιτηρῶν, καλλιεργῶν τὸ ἐκ τοῦ κλήρου τοῦ πατρός του μερίδιον καὶ λοιπὰς ἐκτάσεις ἐπὶ ἐνοικίῳ. Οὗτος, ὡς διεπιστώσαμεν ἐξακολουθεῖ διαμένων καὶ μετὰ τῆς συζύγου του εἰς Θεσσαλονίκην, πλὴν ὅμως κατὰ τὴν περίοδον τῶν καλλιεργητικῶν ἐργασιῶν ἐγκαθίσταται εἰς τὸ χωρίον καὶ ἀπασχολεῖται εἰς τὰς γεωργικάς του ἐργασίας χρησιμοποιῶν κατὰ τὴν διαμονήν του τὴν πατρικὴν οἰκίαν. Ὡς καὶ ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ἡ παραχώρησις τῆς ἐκ 18 στρεμμάτων ἐκτάσεως εἰς τὸν Παῦλον Χαλκίδην καὶ ἡ ἀφαίρεσις ταύτης ἐκ τοῦ Γεωργίου Μαυρίδου, δὲν ἐγένετο κατ’ ἐφαρμογὴν διατάξεώς τινὸς τοῦ Νόμου 2536)1935, ἀλλὰ κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 91040)502)1945 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας. Συνημμένως ἐπιστρέφομεν τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν σχετικὴν τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐρώτησιν μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως διατάξητε, κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ὅ,τι ἠθέλατε ἐγκρίνει.

Ὁ Διευθυντὴς

ΣΤ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

§5Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ καταθέσω πρότασιν ὑπογεγραμμένην ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ καταδιώξεως ἐνώπιον εἰδικοῦ δικαστηρίου τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Συντάγματος τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας κ. Κ. Χρυσανθοπούλου καὶ παντὸς συναιτίου καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς

Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων

ΠΡΟΤΑΣΙΣ

Περὶ καταδιώξεως ἐνώπιον εἰδικοῦ δικαστηρίου τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Συντάγματος, τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας κ. Κ. Χρυσανθοπούλου, βουλευτοῦ Ἀθηνῶν, καὶ παντὸς συναιτίου. Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 11 τοῦ Ν. ΦΠΣΤʹ προτείνομεν, ὅπως καταδιωχθῇ ἐνώπιον τοῦ, κατὰ τὸ ἄρθρον 80 τοῦ Συντάγματος, εἰδικοῦ δικαστηρίου περὶ εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν, ὁ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργὸς κ. Κων. Χρυσανθόπουλος, βουλευτὴς Ἀθηνῶν, καὶ πᾶς συναίτιος, διότι ἐξέδωκε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 88471)7806 ἐγκύκλιον 341 τῆς 16 Νοεμβρίου 1962 πρὸς τὰς Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας, κοινοποιηθεῖσαν καὶ πρὸς τὰς ἐργοδοτικὰς ὀργανώσεις, δι’ ἧς παραγγέλλει, ὅπως οἱ ἐργοδόται προβαίνωσιν εἰς τὴν κράτησιν ἡμίσεος ἡμερομισθίου ἐκ τοῦ δώρου τῶν Χριστουγέννων τῶν ἐργαζομένων ὑπὲρ τῶν οἰκείων ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων, διὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, καὶ ἂν ἔτι ἔχῃ κατατεθῆ ὑπὸ τῶν ἐργαζομένων δήλωσις περὶ ἀρνήσεως ἀποδοχῆς τῆς κρατήσεως ταύτης. Ἐπειδὴ κατὰ τὸ ἄρθρον 2 παράγραφος 4 τῆς ἐθνικῆς γενικῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας τῆς 1.6.62, ἐγκριθείσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46294)2923)1962 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως καὶ κατὰ τὸ ἄρθρον 22 τοῦ Ν. 3239)55, ἕκαστος ἐργαζόμενος δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀνωτέρω κράτησιν, διὰ ἀτομικῆς ἐγγράφου δηλώσεώς του, πρὸς τὸν ἐργοδότην, ἡ δὲ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τῆς κρατήσεως ἐπέρχεται, διὰ τῆς καταθέσεως ὁμοίας δηλώσεως εἰς τὴν οἰκείαν ἐπαγγελματικὴν ὀργάνωσιν, εἶναι προφανές, ὅτι διὰ τῆς ἐν ἀρχῇ μνημονευομένης ὑπουργικῆς ἐγκυκλίου, ἐπιτελεῖται εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων σειρὰ ἀδικημάτων, ἤτοι: α) Ἀπόπειρα τοῦ ἀδικήματος τῶν ἄρθρων 244 καὶ 245 τοῦ Ποιν. Κώδικος, δηλαδὴ τῆς καταπιέσεως πρὸς εἴσπραξιν δικαιωμάτων μὴ ὀφειλομένων, καὶ β) τοῦ ἄρθρου 184 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος, δηλαδή, τῆς δημοσίας προκλήσεως εἰς τὴν διάπραξιν τοῦ ἀδικήματος τῆς καταπιέσεως, δολίως καὶ φατριαστικῶς ἀποβλέψαντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς ἀθέμιτον ἐνίσχυσιν μὴ δικαιουμένων προσώπων, σφετεριζομένων τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἐργαζομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1962 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἡλιόπουλος, Β. Ἐφραιμίδης, Θ. Παππᾶς, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχας, Α. Γιάννου, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγερόπουλος, Ε. Μπενᾶ, Ν. Κιτσίκης, Α. Μπριλλάκης, Λ. Κύρκος, Κ. Χιωτάκης, Δ. Κελτεμλίδης, Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Λαμπράκης, Θ. Γιαννόπουλος, Α. Φωτήλας, Ε. Σακελλάρης, Γ. Τσαρουχᾶς. Κύριε Πρόεδρε, φέρει 22 ὑπογραφὰς καὶ παρακαλῶ νὰ εἰσαχθῇ νομίμως.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Θ. Δεσύλλας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν ὁμαλῆς λειτουργίας τοῦ πορθμείου Ρίου Ἀντιρρίου.

§7Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐχὶ ἅπαξ ἔχω διαπιστώσει ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, ὅτι εἰς τὴν νευραλγικὴν αὐτὴν ἀρτηρίαν συγκεντρώνεται πλῆθος ἐπιβατικῶν, φορτηγῶν καὶ τουριστικῶν αὐτοκινήτων, ἅτινα ἀναμένουν ἐπὶ ὥρας ὁλοκλήρους διὰ νὰ διαπεραιωθοῦν εἰς τὴν ἀπέναντι ἀκτήν. Τὰ σκάφη, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν τὴν ἀρτηρίαν αὐτήν, εἶναι ἀνεπαρκῆ καὶ ἐὰν εἶναι ἀνάγκη νὰ διατηρῆται ἐκεῖ κἄποιο εἶδος μονοπωλίου, πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει καὶ αἱ ἀνάγκαι καὶ τοῦ τουρισμοῦ καὶ τῶν μεταφορῶν.

§8Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ γραμμὴ Ρίου–Ἀντιρρίου, μέχρι τοῦ παρελθόντος θέρους ἐξυπηρετεῖτο ὑπὸ τεσσάρων πορθμείων. Τὸν παρελθόντα Αὔγουστον ἐδρομολογήθη καὶ ἕνα πέμπτον πορθμεῖον καὶ ἔκτοτε, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ ἐξυπηρέτησις εἶναι μᾶλλον ὁμαλὴ καὶ κανονική. Αἱ ὑπάρχουσαι τεχνικαὶ ἐγκαταστάσεις προσγειαλώσεως δὲν εἶναι τόσον ἐκτεταμέναι, ὥστε νὰ ἐπιτρέπουν τὴν ταχυτέραν ἐναλλαγὴν τῶν δρομολογίων. Ἐκκρεμεῖ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ καὶ μία αἴτησις δρομολογήσεως καὶ ἑνὸς ἕκτου πορθμείου, ἡ ὁποία μελετᾶται, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς γραμμῆς ταύτης.

§9Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀφεώρα τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ ἐξυπηρέτησις ἐγένετο μόνον διὰ 4 πλοίων.

§10Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Προσετέθη καὶ πέμπτον ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Αὐγούστου καὶ ὑπάρχει ἐκκρεμὴς αἴτησις διὰ ἕκτον.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5. Ὁ κ. Ρουχωτᾶς. Ἀπουσιάζει. Διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἰατρικὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου.

§12Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἠσφαλισμένοι τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου τυγχάνουν διαφορετικῆς μεταχειρίσεως. Οἱ διαμένοντες εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ἀπολαμβάνουν πλήρους ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἐνῷ διὰ τὰς ἐπαρχίας ὁ Οἶκος τοῦ Ναύτου συμβάλλεται μόνον μὲ Κρατικὰ Νοσοκομεῖα ἢ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου τοιαῦτα καὶ παρέχει περιωρισμένην προστασίαν ὅση εἶναι δυνατὴ διὰ τοῦ νοσοκομείου των. Ἀλλὰ τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα δὲν εἶναι συμπεπληρωμένα καθ’ ὅλας τὰς εἰδικότητας, ἀλλὰ καὶ ὅταν εἶναι, δι’ ἑκάστην εἰδικότητα ὑπάρχει εἷς ἰατρὸς καὶ ὅταν δι’ οἱονδήποτε λόγον, π.χ. ἀσθενείας ἢ ἀδείας, ἀπουσιάζῃ οἱ ἠσφαλισμένοι μένουν ἄνευ περιθάλψεως. Ἐζητήσαμεν κατὰ τὸ παρελθὸν νὰ ληφθοῦν τὰ αὐτὰ μέτρα καὶ διὰ τὰς ἐπαρχίας, δηλαδὴ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ Οἶκος τοῦ Ναύτου νὰ συμβάλλεται μὲ ἰδιωτικὰς κλινικὰς καὶ ἰδιώτας ἰατρούς. Ἀλλὰ ἕως τώρα οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη. Κατέθεσα, κ. Πρόεδρε, τὴν ἐρώτησιν διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία ἐπανασυζητήσεως τοῦ ζητήματος καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ ἀρνηθῇ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι πάσης στοργῆς καὶ συμπαθείας.

§13Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, οἱ προστατευόμενοι τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου εἰς τὰς ἐπαρχίας, διὰ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη τὸ 1956, ἐπὶ τῆς προηγουμένης Ὑπουργίας μου, τυγχάνουν πλήρους νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς Κρατικά, Δημοτικὰ ἢ εὐαγῆ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ περίθαλψις αὐτὴ ἐπεξετάθη μόνον εἰς τὰ Κρατικὰ ἢ τὰ Εὐαγῆ Κρατικὰ Ἱδρύματα εἶναι ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ ἐνισχυθοῦν τὰ Ἱδρύματα αὐτὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου δι’ ἕνα καλύτερον ἔλεγχον τῆς παρεχομένης περιθάλψεως. Ἐπειδὴ παρετηρήσαμεν, ὅτι εἴς τινας ἐπαρχίας τὰ νοσοκομεῖα ταῦτα δὲν διαθέτουν ἐπαρκῆ τμήματα ἐξωτερικῶν ἰατρείων ὅλων τῶν εἰδικοτήτων, διὰ Διατάγματος ἡμῶν, τὸ ὁποῖον τελεῖ ὑπὸ δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, προεβλέψαμεν, ὥστε εἰς τὰς ἐπαρχίας, ὅπου τὰ νοσοκομεῖα ταῦτα, τὰ Κρατικά, τὰ Δημοτικά, εἴτε τὰ δημοσυντήρητα, δὲν ἔχουν ἐπαρκῆ τμήματα, νὰ δύναται ὁ Οἶκος τοῦ Ναύτου νὰ συμβάλληται μὲ ἰδιωτικὰς κλινικάς, εἴτε ἰδιώτας ἰατρούς, ὥστε ἡ προστασία, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους νὰ εἶναι πλήρης. Τὸ Διάταγμα τοῦτο τελεῖ ὑπὸ δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἱκανοποιεῖ μέχρις ἑνὸς σημείου τοὺς ἠσφαλισμένους εἰς τὸν Οἶκον Ναύτου. Ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται πρὸς δημοσίευσιν τὸ Διάταγμα, νὰ ληφθῇ πρόνοια δι’ αὐτοῦ, ὥστε νὰ παρέχεται ἡ δυνατότης εἰς τὸν Οἶκον τοῦ Ναύτου νὰ συμβάλλεται μὲ ἰδιώτας ἰατρούς, ὅταν ἀπουσιάζουν οἱ ἰατροὶ τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, πρὸς συνεχῆ περίθαλψιν τῶν ναυτῶν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν θαλασσίαν ἐπικοινωνίαν τῶν χωρίων Καλλιθέα καὶ Δρακαῖοι μὲ τὸ Καρλόβασι.

§16Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1253)7.9.1962 ἐντολὴν τοῦ Λιμεναρχείου Καρλοβασίου, ἀπηγορεύθη εἰς τὸ πετρελαιοκίνητον «Εὐαγγελίστρια» νὰ ἐκτελῇ τὴν συγκοινωνίαν μὲ τὰ χωρία Καλλιθέα–Δρακαῖοι, διότι δὲν προέβη εἰς τὰς δεούσας ἐπισκευάς. Δεδομένου, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ πετρελαιοκίνητον ἐκτελεῖ τὰ δρομολόγια ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐξυπηρετοῦσε 800 κατοίκους, ὅτι ὁ πλοιοκτήτης κατασκευάζει ἤδη νέον πετρελαιοκίνητον, τὸ ὁποῖον θὰ θέσῃ εἰς κίνησιν μετὰ 3μηνον, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη ὁδὸς ἐπικοινωνίας τῶν ἀνωτέρω χωρίων μὲ τὸ Καρλόβασι, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μεριμνήσῃ, ὥστε νὰ μὴ μένουν ἄνευ ἐπικοινωνίας τὰ ἐν λόγῳ χωρία μέχρι τοῦ χρόνου καθ’ ὃν θὰ ἔχῃ συντελεσθῆ ἡ κατασκευὴ τοῦ νέου πετρελαιοκινήτου.

§17Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Τὸ πετρελαιοκίνητον «Εὐαγγελίστρια» ἐκτελεῖ τὴν γραμμὴν Καρλόβασι–Καλλιθέας. Κατόπιν διαπιστώσεως παρὰ τῆς Λιμενικῆς ἀρχῆς σοβαρῶν ἐλλείψεων εἰς τὸν ναυτικὸν ἐξοπλισμόν του καὶ τὰ μέσα διασώσεως, παρ’ ὅτι εἶχε ταχθῆ εὔλογος προθεσμία διὰ νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὰς ὑποδείξεις αὐτὰς καὶ νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενά, ἐν τούτοις, δὲν συνεμορφώθη καί, ὡς ἐκ τούτου, διὰ λόγους ἀσφαλείας καὶ τῆς ναυσιπλοΐας καὶ τῶν ἐπιβατῶν καὶ τοῦ πληρώματος, ἀπηγορεύθη ἡ ἐκτέλεσις δρομολογίων, καὶ μάλιστα τοὺς ἐπεβλήθη καὶ εἰδικὸν πρόστιμον. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ἐν ὄψει δυσμενῶν συνθηκῶν, λόγῳ τῆς χειμερινῆς περιόδου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια ἐκτελέσεως τῶν δρομολογίων, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ὁ ἐν λόγῳ πλοιοκτήτης ἑτοιμάζει ἕνα νέον πετρελαιοκίνητον καὶ θὰ δύνανται ἀνέτως νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ χωρία αὐτά.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα τοῦ Δήμου Πατρέων περὶ διατηρήσεως τῆς ὑδροηλεκτρικῆς ἑταιρείας «Γλαῦκος», ὡς Δημοτικῆς ἐπιχειρήσεως.

§19Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Φωτήλας θὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐρώτησιν, εἰς τὴν ὁποίαν συμφωνῶ καὶ ἐγώ.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φωτήλας, ἔχει τὸν λόγον.

§21Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πόλις τῶν Πατρῶν τελεῖ ἀπὸ διετίας περίπου, ἀφ’ ἧς δηλαδὴ ἐκοινοποιήθη πρόσκλησις πρὸς διαπραγματεύσεις διὰ τὴν ἐξαγορὰν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἀπὸ τὸν Δῆμον Πατρέων, τῆς ὑδροηλεκτρικῆς ἑταιρείας «ΓΛΑΥΚΟΣ», τελεῖ, λέγω, ἐν ἀγωνίᾳ, διότι ὁ πόρος αὐτός, δηλαδὴ τὸ μέρισμα τὸ ὁποῖον λαμβάνει ὁ Δῆμος ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς, εἶναι μοναδικὸς πόρος, διὰ τοῦ ὁποίου ἀντιμετωπίζει τὰς ἀνάγκας του. Ἀποτέλεσμα αὐτοῦ ὑπῆρξεν ἡ ἀναστολὴ κάθε προσπαθείας πρὸς ἐπισκευὴν καὶ βελτίωσιν τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ἀγορᾶς νέου ὑλικοῦ, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ παρουσιασθοῦν προσκόμματα εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς καὶ τῆς διανομῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν πόλιν καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ δημιουργηθοῦν ἄλλα ζητήματα, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς τύχης τῶν ἐργαζομένων μετὰ τὴν ἐξαγοράν, τὸ ὕψος τῆς ἀποζημιώσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἐλάμβανεν ὁ Δῆμος ἀπὸ τὴν ἐξαγορὰν τοῦ «Γλαύκου» κλπ. Ἡ ὑδροηλεκτρικὴ ἐπιχείρησις «Γλαῦκος» ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς οὐσιωδεστέρας βιομηχανικὰς μονάδας παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, πέραν βεβαίως τῆς Δ.Ε.Η. Ἐξ ὅλων τῶν ὁμοειδῶν τοιούτων ἐπιχειρήσεων, θερμικῶν ἢ ὑδροηλεκτρικῶν, ὁ «Γλαῦκος» ἔχει κριθῆ ἀπὸ 10ετίας καὶ πλέον, ὅτι εἶναι ἡ μόνη ἐπιχείρησις, ἥτις εἶναι ὀργανωμένη ὀρθολογιστικῶς, ἀλλὰ καὶ περαιτέρω εἶναι καὶ κοινωνικῶς ὠφέλιμος. Ὑπῆρξεν πάγιον τὸ αἴτημα τῶν ὀργανώσεων τῆς πόλεως Πατρῶν καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πατρέων περὶ διατηρήσεως τοῦ «Γλαύκου» ὡς Δημοτικῆς ἐπιχειρήσεως, εἴτε ὡς ἐπιχείρησις παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, εἴτε ὡς ἐπιχείρησις διανομῆς. Εἰς τὸ αἴτημα τοῦτο οὐδεμία ἀπάντησις εἶχε δοθῆ καὶ μᾶλλον συνεσκοτίσθη τὸ θέμα μὲ τὴν ἀλλαγὴν τῆς Διοικήσεως τῆς Δ.Ε.Η. Διότι ἐνῷ ἡ ἀπελθοῦσα Διοίκησις εἶχεν ὑπ’ ὄψει της νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐξαγοράν, αἱ σκέψεις τῆς σημερινῆς Διοικήσεως δὲν ἔχουν εἰσέτι διασαφηνισθῆ, ὅπως καὶ αἱ σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως. Περαιτέρω θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος τῆς προσκλήσεως πρὸς διαπραγματεύσεις, ἡ ἀποζημίωσις εἶναι ἐξευτελιστικὴ καὶ δὲν καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς πόλεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του, ὅτι ἡ ἐξαγορὰ τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν, γίνεται βάσει νόμου ἀντισυνταγματικοῦ καὶ ὡς πρὸς τὰς διατάξεις περὶ ἀπαλλοτριώσεως καὶ ὡς πρὸς τὴν μέθοδον τῆς διαδικασίας τῆς ἐξαγορᾶς. Οὕτω, ἔχει δημιουργηθῆ ἀδιέξοδον εἰς τὸ θέμα ἐξαγορᾶς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. τῆς ἐπιχειρήσεως «Γλαῦκος» καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ μία λύσις ἱκανοποιητικὴ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς διὰ τὸν Δῆμον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς διὰ τοὺς δημότας Πατρέων.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§23Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Α. Γιάννου, ἔχει τὸν λόγον.

§25Α. ΓΙΑΝΝΟΥ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ, κ. Πρόεδρε.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ἔχει τὸν λόγον.

§27Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἀναγνωρίζω ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καλὴν λειτουργίαν, τὴν ὑποδειγματικήν, θὰ ἔλεγα, λειτουργίαν τῆς ἑταιρείας «Γλαῦκος». Τὰ θέματα, ὅμως, τὰ ὁποῖα θίγει εἰς τὴν ἐρώτησίν του καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν εἶναι διαφορετικά. Εἶναι δύο θέματα χωριστά. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον, ἂν δηλαδή, εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ ἡ ἑταιρεία «Γλαῦκος» ἢ νὰ ὑπάρξῃ ἠλεκτρικὴ ἐπιχείρησις το Δήμου Πατρέων. Ἠλεκτρικὴ ἐπιχείρησις εἴτε παραγωγῆς καὶ διανομῆς, εἴτε μόνον διανομῆς, γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ὅτι τοῦτο ἀποκλείεται ἀπὸ τὴν κειμένην νομοθεσίαν. Μετὰ τὸν νόμον 3523)56 ἡ δυνατότης μεταβιβάσεως ἢ ἐκχωρήσεως προνομίων εἰς μεμονωμένας περιπτώσεις, ἡ ὁποία προβλέπεται ἀπὸ τὸν νόμον 1468)50, δὲν ὑφίσταται πλέον. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος περὶ μεταβιβάσεως ἢ ἐκχωρήσεως προνομίων τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ μετὰ ἀπὸ τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἠλεκτροπαραγωγῆς ἐπὶ ἐθνικῶν βάσεων. Ὡς πρὸς τὸ θέμα ἂν εἶναι συμφέρουσα καὶ σκόπιμος ἡ μεταβίβασις. Γνωρίζετε, ὅτι σήμερον, ἐπικρατοῦν ἄλλαι σκέψεις καὶ ἡ ὀργάνωσις τῆς ἠλεκτροπαραγωγῆς γίνεται ἐπὶ ἄλλων τεχνικῶν βάσεων. Δημιουργοῦνται μεγάλοι σταθμοὶ παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ ὀργανοῦται ἡ μεταφορά, ἐφαρμοζομένου ἑνιαίου τιμολογίου δι’ ὅλας τὰς περιφερείας τῆς χώρας. Ἡ διατήρησις ἑπομένως μιᾶς μικρᾶς παραγωγικῆς μονάδος, εἶναι καὶ ἀντιοικονομικὴ καὶ δημιουργεῖ ζημίαν εἰς τὸ ὅλον θέμα τῆς ἑνιαίας παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐξαγορᾶς, δὲν θὰ κρίνω τὸν νόμον, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐξαγορᾶς τοῦ «Γλαύκου» καθυστερεῖ λόγῳ τῆς προσπαθείας ἐξευρέσεως τῆς ἱκανοποιητικωτέρας λύσεως. Ἀπὸ συζητήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον, μὲ τὴν Διοίκησιν τῆς Δ.Ε.Η., δύναμαι νὰ συμπεράνω, ὅτι ὑπάρχουν ἐκ μέρους τῆς Δ.Ε.Η. αἱ καλύτεραι διαθέσεις ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγορὰν τῆς ὑδροηλεκτρικῆς ἑταιρείας «Γλαῦκος».

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φωτήλας, ἔχει τὸν λόγον.

§29Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἐπὶ μὲν τοῦ θέματος τῆς ὑπάρξεως νομικοῦ κωλύματος διὰ τὴν ἐκ μέρους τοῦ «Γλαύκου» διατήρησιν τοῦ προνομίου ἐκμεταλλεύσεως διανομῆς, δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει δίκαιον. Καθ’ ὅσον ὁ ἱδρυτικὸς νόμος τῆς Δ.Ε.Η. ἀποκλείει πράγματι τὴν παραχώρησιν ἢ μεταβίβασιν ἐκ μέρους τῆς Δ. Ε.Η. τῶν εἰς αὐτὴν ἀνηκόντων προνομίων. Τοῦτο ὅμως, δὲν καλύπτει τὴν περίπτωσιν τοῦ «Γλαύκου», διότι δὲν πρόκειται νὰ μεταβιβάσῃ ἢ νὰ ἐκχωρήσῃ εἰς αὐτὸν προνόμιον ἐκ τῶν ἀνηκόντων εἰς αὐτήν, ἀλλ’ ἁπλῶς ὁ «Γλαῦκος» θὰ διατηρήσῃ προνόμιον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἤδη. Διότι ὡς γνωστόν, ἔχει τὸ προνόμιον τῆς 100ετοῦς ἐκμεταλλεύσεως, τόσον τῶν ἐγκαταστάσεων παραγωγῆς, ὅσον καὶ τοῦ δικτύου διανομῆς. Καὶ ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμφωνήσωμεν εἰς τὴν ἐκ μέρους τῆς Δ.Ε.Η. ἀνάληψιν τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις ἐξαγορὰν τῶν ἐγκαταστάσεων, τὰ πάντα συνηγοροῦν διὰ τὴν ἐκ μέρους τοῦ «Γλαύκου» διατήρησιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς διανομῆς. Συγκεκριμένως, θὰ συνομολογήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, φαντάζομαι, ὅτι ὁ «Γλαῦκος» καίτοι αἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ δικτύου του εἶναι πολὺ παλαιότεραι ἐκείνου τῆς Δ.Ε.Η., ἐν τούτοις, ἔχει πολὺ μικροτέρας διαρροάς. Καὶ εἶναι ἡ μόνη ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς λειτουργεῖ ὀρθολογιστικώτερον πάσης ἄλλης. Ἐπίσης, καίτοι ἔχει ἀπὸ ἀπόψεως ἐμπορικῆς πολὺ πλέον περιωρισμένας δυνατότητας, ἐν τούτοις, διατηρεῖ τὸ χαμηλότερον τιμολόγιον εἰς ὅλην τὴν χώραν.

§30Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πόσον δηλαδή.

§31Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. 70 λεπτὰ τὸ κιλοβὰτ διὰ τὴν οἰκιακὴν χρῆσιν, ἔχει δὲ κάτω τοῦ 10% διαρροάς, ὥστε ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ὑπερέχει καὶ τῆς Δ.Ε.Η., ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τῆς Πάουερ, τῆς ὁποίας τὸ δίκτυον ἐθεωρεῖτο ὑποδειγματικόν. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀξίζει πρὸ πάντων νὰ ὑπομνήσω εἶναι, ὅτι ὑπὲρ τῆς λύσεως αὐτῆς, δηλαδὴ τῆς διατηρήσεως τοῦ προνομίου διανομῆς τοῦ «Γλαύκου» εἶχε κηρυχθῆ καὶ ἡ ΕΜΠΑΣΚΟ, ἡ γνωστὴ μεγάλη Ἀμερικανικὴ ἑταιρεία, εἰδικευμένη εἰς τὰς μελέτας τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων, ἡ ὁποία ἐκλήθη νὰ γνωμοδοτήσῃ πρὸς τοῦτο καὶ ἡ ὁποία μετὰ ἐξονυχιστικὴν διερεύνησιν τοῦ θέματος ἀπεφάνθη, ὅτι ἡ μὲν παραγωγὴ πρέπει νὰ ἀναληφθῇ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η., ἡ διανομὴ ὅμως νὰ διατηρηθῇ ὑπὸ τοῦ «Γλαύκου» ἐπεκτεινομένης μάλιστα τῆς ἐκμεταλλεύσεως ὑπὸ τοῦ «Γλαύκου» εἰς ὁλόκληρον τὴν Πελοπόννησον καὶ τὴν Δυτικὴν Ἑλλάδα, ἱδρυομένου εἰδικοῦ ὀργανισμοῦ διανομῆς ὑπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ «Γλαύκου», ὅστις ἀπέδειξεν ἐμπράκτως, ὅτι δύναται νὰ ὀργανώσῃ τὸν τομέα τοῦτον πολὺ καλύτερον. Κατόπιν αὐτῶν, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ συνομολογήσῃ, ὅτι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ ὑπὸ τὴν καταπίεσιν τῆς ἀπειλῆς τῶν ἀντισυνταγματικῶν διατάξεων ἑνὸς ἀνεδαφικοῦ νόμου, ἀλλ’ ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ τὸ θέμα εἰδικῆς κυβερνητικῆς μελέτης καὶ νὰ δοθῇ λύσις συνάδουσα καὶ πρὸς τὸ γενικώτερον συμφέρον τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς κοινωνικῆς ἀντιλήψεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ διέπῃ αὐτὴν τὴν ἐπιχειρηματικὴν δραστηριότητα καὶ πρὸς τὸ συμφέρον ὅλων καὶ ἰδίως τῶν καταναλωτῶν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος.

§32Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ κουρασθῆτε, διότι εἶναι ἀνεγνωρισμένη ἡ ὑποδειγματικὴ λειτουργία τῆς ὑδροηλεκτρικῆς ἑταιρείας «Γλαῦκος». Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀπαγορευτικὴν διάταξιν τοῦ νόμου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω, διότι ἡ διάταξις εἶναι ἀπολύτως σαφής. Τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Ν. 3523 ὁρίζει «...(ἀναγινώσκει)...». Εἶναι λελυμένον ἑπομένως τὸ θέμα. Θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, ἀλλὰ κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει ὅλα ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, διότι πράγματι ἀπαιτεῖται εἰδικὴ λύσις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Τσόχας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὰ ληπτέα μέτρα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐργατοτεχνιτῶν τῶν λιγνιτωρυχείων τῆς ΔΕΗ Ἀλιβερίου περὶ αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν των κλπ.

§34Ν. ΤΣΟΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ, κατ’ ἀρχήν, ἐνθέρμως τὸ αἴτημα τῶν ἐργατοτεχνιτῶν τῶν λιγνιτωρυχείων τῆς ΔΕΗ Ἀλιβερίου περὶ αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν των. Ἡ ἄρνησις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἦτο ἀδικαιολόγητος. Εἶχον λοιπὸν δίκαιον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ποὺ κατῆλθον εἰς ἀπεργίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τούτων.

§35Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Βεβαίως οἱ μισθωτοὶ διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν δικαίωσίν των εἰς ὡρισμένα ζητήματα δικαιοῦνται νὰ κατέρχωνται εἰς ἀπεργίαν. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ ἀπεργία ἦτο τελείως ἀδικαιολόγητος, διότι ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1962 μέχρι τοῦ Ἰουλίου 1962 ἐγένοντο τέσσαρες φορὲς αὐξήσεις τῶν ἀποδοχῶν τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος ἐργατοϋπαλλήλων, κυμαινομένων ἀπὸ 22% ἕως 28%. Δὲν νομίζω λοιπόν, ὅτι εἶχον δίκαιον οἱ ἐργατοϋπάλληλοι αὐτοὶ νὰ ἀπεργήσουν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των, ὅταν εἰς 15μηνον διάστημα αἱ ἀποδοχαί των ηὐξήθησαν 4 φοράς.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρώτησις ἡ σχετικὴ μὲ τὴν τιμὴν καὶ διάθεσιν τῶν ὑγραερίων, ἀναβάλλεται, διότι εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Ὁ κ. Γ. Σακελλάρης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὰς σημειωθείσας ἀτασθαλίας εἰς τὸ ἐν Λαρίσῃ ἐργοστάσιον σακχάρεως κλπ.

§37Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς 20 Ἰουνίου 1962 ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον τὸ πλῆρες κείμενον τοῦ ἐνεργήσαντος ἔλεγχον εἰς τὸ ἐργοστάσιον σακχάρεως Λαρίσης ὁρκωτοῦ λογιστοῦ κ. Κονταράτου. Εἰς τὴν ἔκθεσιν ταύτην ἀναφέρεται, ὅτι διεπιστώθησαν πολλαὶ διαχειριστικαὶ καὶ διοικητικαὶ ἀνωμαλίαι. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω τὴν ἀτασθαλίαν τὴν σχετικὴν μὲ τὴν πώλησιν παλαιῶν σιδήρων τοῦ ἐργοστασίου, τὸ ἀντίτιμον τῶν ὁποίων ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔκθεσιν, τὸ ἔλαβε κἄποιος ἐργάτης, ὁ ὁποῖος τὸ ἐνεχείρισεν εἰς τὸν διευθυντὴν τοῦ ἐργοστασίου διὰ νὰ χαθῇ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν. Εἰς τὰς μισθολογικὰς καταστάσεις φέρονται μισθοδοτούμενοι ἄνθρωποι μὴ ἐργαζόμενοι, ὅπως ἡ Μ. Καστάνη, ἡ ὁποία ἦτο ὑπηρέτρια τοῦ διευθυντοῦ τοῦ ἐργοστασίου καὶ ἡ ὁποία εἰργάζετο εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, ὁ Γ. Καλογερᾶς, ὁ ὁποῖος καθ’ ὅν χρόνον ἐλάμβανε μισθὸν ὡς ἐργαζόμενος εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἦτο εἰς τὰς φυλακὰς καὶ ἕτερον ἄτομον τὸ ὁποῖον καθ’ ὅν χρόνον ἐμισθοδοτεῖτο ὡς ἐργαζόμενον εὑρίσκετο εἰς τὰς Σέρρας ὅπου τοῦ ἐστέλλετο ὁ μισθός του δι’ ἐπιταγῶν. Ἀναφέρονται ἀκόμη εἰς τὴν ἔκθεσιν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις πλαστογραφήσεως μισθοδοτικῶν καταστάσεων ἀκόμη δὲ καὶ ψευδεῖς παραστάσεις ἀτυχημάτων διὰ νὰ εἰσπραχθῇ ἡ κατὰ νόμον ἀποζημίωσις. Ἐρωτῶμεν τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν διὰ τὰς διοικητικὰς καὶ διαχειριστικὰς αὐτὰς ἀνωμαλίας, ἐὰν ἐγένοντο ἀνακρίσεις, ποῖον ἦτο τὸ πόρισμα καὶ ἐὰν ἐπεβλήθησαν αἱ δέουσαι κυρώσεις.

§38Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πέραν τῶν ἐκτεθέντων ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις σχετικῶς μὲ τὴν ἀπόλυτον μυστικοπάθειαν ἡ ὁποία τηρεῖται διὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως. Ἐζητήσαμεν νὰ κατατεθῇ ἡ σχετικὴ σύμβασις διὰ τὴν ἐκμίσθωσιν τοῦ ἐργοστασίου διὰ νὰ ἴδωμεν ὑπὸ ποίους ὅρους ἀνετέθη ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ κρατικοῦ αὐτοῦ ἐργοστασίου. Πρὸς κατάπληξίν μας ἐλάβομεν τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ δὲν ἐνδιαφέρει τὸ Κράτος, διότι εἶναι ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις καὶ μᾶς παρέπεμψε εἰς τὴν ἑταιρείαν νὰ ζητήσωμεν ἐκεῖθεν τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας θέλομεν. Αὐτὴ ἡ τάσις, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀποκρυβῇ πᾶν ὅ,τι συμβαίνει μὲ τὸ θέμα τῶν ἐργοστασίων σακχάρεως εἶναι ἀπαράδεκτος, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον σήμερον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πληρώνει τὴν Ἑλληνικὴν σάκχαριν ἀκριβωτέραν ἀπὸ ὅ,τι τὴν ἐπλήρωνεν ὅταν δὲν ὑπῆρχον ἐργοστάσια σακχάρεως εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅταν τὰ ἐργοστάσια ταῦτα κινδυνεύουν νὰ κλείσουν καὶ νὰ καταστραφοῦν οἱ παραγωγοὶ τεύτλων οἱ ὁποῖοι παρεκινήθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς τὴν καλλιέργειαν αὐτήν. Περὶ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ τηρῇ ἀπόλυτον σιγὴν καὶ νὰ μὴ ἀφήνῃ νὰ πληροφορηθῇ ὁ λαὸς τί συμβαίνει μὲ τὸ θέμα αὐτό.

§39Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἔχω ἁρμοδιότητα, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἐγένοντο διοικητικαὶ ἀνακρίσεις καὶ συνετάγη πόρισμα, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς τὸν Ὑπουργὸν Γεωργίας. Ἤδη αὐτὴν τὴν στιγμὴν διεξάγεται καὶ τακτικὴ ἀνάκρισις. Οἱ δύο προϊστάμενοι τῶν ὑπηρεσιῶν ὅπου ἐσημειώθησαν ὡρισμέναι ἀνωμαλίαι ἀπελύθησαν. Περὶ τῶν ἄλλων θεμάτων τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν δὲν εἶμαι ἁρμόδιος νὰ ἀπαντήσω ἐγώ. Περὶ τούτων θὰ δώσῃ ἀπάντησιν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§40Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπεθύμουν νὰ μάθω εἶναι τὸ ἂν δικαιοῦται νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ ἢ ὄχι τί συμβαίνει μὲ αὐτὸ τὸ περίφημον ἐργοστάσιον σακχάρεως. Ποίας ὑποχρεώσεις ἔχει ἀναλάβει ἔναντι τοῦ Κράτους; Εἶναι στοιχεῖα, φρονῶ, ποὺ δικαιολογημένως πρέπει νὰ γίνουν γνωστὰ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Εἰδικῶν Ταμείων Ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων διατάξεων». Δυστυχῶς, κ. συνάδελφοι, λόγῳ ἀπροόπτου κωλύματος δὲν ἠδυνήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ἁρμόδιος διὰ τὴν συζήτησιν, νὰ παραστῇ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου θέματος εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, θὰ παρεκάλουν ὅπως λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον.

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.30′ μ.μ.)