1962.04.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 62α

Δευτέρα 9 Ἀπριλίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης οἱ βουλευταί, κ.κ. Λ. Κύρκος καὶ Β. Ἐφραιμίδης ζητοῦν 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§6Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, Κ. Μητσοτάκης, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Γ. Λούλης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Α. Ἀηδονᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ Ἐμπορίου». Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Σωματείου Ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων Ψαχνῶν Εὐβοίας κ. Δ. Μακρυγιάννη, αἰτουμένου ἐνίσχυσιν ἀνέργων μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τραυματιῶν καὶ πολεμιστῶν Ἑλλάδος Ν. 751–1948 αἰτουμένης τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς νομοθετικῆς προστασίας καὶ ἀποκατάστασιν τῶν τραυματιῶν καὶ πολεμιστῶν τῆς χώρας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πωγωνησίων «τὸ Πωγώνιον», αἰτουμένου τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίας παραγωγῆς κτηνοτροφικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν συντεχνίας Ξενοδόχων Ἰωαννίνων, αἰτουμένης αὔξησιν τῶν τιμῶν κατὰ 15% κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας, ὡς τοῦτο συμβαίνει εἰς λουτροπόλεις κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἱερέων πόλεως Γαργαλιάνων καὶ Περιχώρων, αἰτουμένων τὴν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης καὶ Δ. Κελτεμλίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων συνοικισμῶν Καλαμαριᾶς Συκεῶν, Τούμπας, Χαριλάου, Θεσσαλονίκης αἰτουμένων ἄμεσον ἀπελευθέρωσιν τοῦ Μανώλη Γλέζου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Γ. Λαμπράκης καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Ἀσημάκη Φωτήλα δι’ αὐθαιρεσίας Ἀστυνομικῶν ὀργάνων κατὰ πολιτικῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπιμεθορίων Κοινοτήτων Πωγωνίου, αἰτουμένων τὴν ματαίωσιν ἱδρύσεως Γυμνασίου εἰς Δολιανά. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κεντρικῆς Συκικῆς Ἑνώσεως Συκοπαραγωγῶν ἡ «ΣΥΚΙΚΗ», αἰτουμένης μείωσιν τοῦ ἐπιτοκίου τῶν μέχρι σήμερον χορηγηθέντων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰς Συκικὴν μεσοπροθέσμων δανείων δι’ ἀνέγερσιν νέων ἐγκαταστάσεων. Ὁ βουλευτὴς Ξάνθης κ. Α. Μπαλτατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀγροτικῶν Συλλόγων Θεσσαλίας αἰτουμένης ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν σίτου μὲ ἴσην μεταχείρισιν Γεωργικῶν Ἑνώσεων καὶ ἐλευθέρου ἐμπορίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν Κοινότητος Καρυῶν, αἰτουμένης τὴν κατασκευὴν γεφύρας (Κοινότητος) ἐπὶ τοῦ Ζαγορίτικου Ποταμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀγροτικῶν Συλλόγων Θεσσαλίας, αἰτουμένης ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν σίτου μὲ ἴσην μεταχείρισιν Γεωργικῶν Ἑνώσεων καὶ ἐλευθέρου Ἐμπορίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Ἀμυνταίου, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ Ν. 4193) 61 καὶ εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικούς. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Λ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀρταίων, αἰτουμένου ἀναστολὴν ἀγροτικῶν χρεῶν τῶν παραγωγῶν περιφερείας Ἄρτης, λόγῳ τελείας καταστροφῆς πορτοκαλεοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Διδασκάλων περιφερείας Μουζακίου, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ Ν. 4193)61 κλπ. καὶ εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικούς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Μεσσήνης, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ ζημίας προξενηθείσας εἰς ἐκτάσεις γεωμήλων καὶ φασολίων, συνεπεία ἐνσκηψάσης ἀνεμοθυέλλης. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου Δημ)λων Κονίτσης, αἰτουμένων καταβολὴν ὑπολοίπου ἐπιδικασθέντος εἰς τοὺς ἐκπ)κοὺς ἐπιδόματος ἀδικίας, ἐπέκτασιν εὐεργετικῶν διατάξεων Ν. 4193)61 καὶ εἰς ἐκπαιδευτικοὺς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων ΤΥΔΚ αἰτουμένων προώθησιν δημοσιεύσεως διατάγματος Ὀργανισμοῦ ΤΥΔΚ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἠπείρου, αἰτουμένου τὴν μὴ ἐξακολούθησιν τῶν πρὸς Πάτρας δρομολογίων τοῦ πορθμείου Ἑλλάδος–Ἰταλίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ Ἀποκαταστάσεως Ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Νεγράδων, αἰτουμένου ὅπως παραχωρηθῇ ἔκτασις 700 στρεμμάτων ἐκ βαλτώδους ἐκτάσεως Καλαμᾶ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Λάκκας, Σουλίου, αἰτουμένων τὴν κατασκευὴν γεφύρας παρὰ τὸ χωρίον Σερβιανὰ καὶ εἰς θέσιν «Μύλος Σκούρα». Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν ἁλιευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Νήσου Ἰωαννίνων, αἰτουμένου ὑπαγωγὴν του εἰς Ὀργανισμὸν Γεωργ. Ἀσφαλίσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Κοιν. Προνοίας Ν. Ἰωαννίνων, αἰτουμένου χορήγησιν ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας εἰς προσωπικὸν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Σκηνιτῶν Κτηνοτρόφων Ἠπείρου, αἰτουμένου κτηνοτροφικὴν ἀποκατάστασιν καὶ ρύθμισιν τῶν πρὸς τὴν Τράπεζαν χρεῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, αἰτουμένου τὴν προαγωγὴν τοῦ ὑποκαταστήματος ΙΚΑ Χαλκίδος εἰς Περιφερειακὸν πρὸς ἐξυπηρέτησιν 25.000 ἠσφαλισμένων Νομοῦ Εὐβοίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Γυμνασίου Θηλέων Ἰωαννίνων, αἰτουμένου ἐπίσπευσιν ἐργασιῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν Γυμνασίου Θηλέων καὶ χορήγησιν ἐποπτικῶν μέσων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διοικητικῆς Ἐπιτροπῆς Ἑσπερινοῦ Οἰκονομικοῦ Γυμνασίου Ἰωαννίνων, αἰτουμένης καθορισμὸν τῆς ὡριαίας ἀμοιβῆς τῶν Δημοσίων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν εἰς δραχμὰς 25 καὶ αὔξησιν ἐπιχορηγήσεως δι’ ἔξοδα λειτουργίας τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Φοιτητικοῦ Θεολογικοῦ Συνδέσμου, αἰτουμένου ἐπαναφορὰν τῆς ἐπὶ δίωρον διδασκαλίας τοῦ μαθήματος Θρησκευτικῶν εἰς Πρακτικὰ Λύκεια καὶ Νυκτερινὰ Γυμνάσια κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀγροτῶν Δήμου Μελάμπων, αἰτουμένων ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν ἐπὶ διετίαν, λόγῳ θεομηνίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων Σπηλίου Μουρνὲ κλπ., ἀφορῶσαν τὴν διάνοιξιν ὁδοῦ διὰ τῆς ΜΟΜΑ ἀπὸ Γερακάρι πρὸς Ἅγιον Βασίλειον. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων καὶ ἠσφαλισμένων σιδηροδρομικῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης τὴν συμπλήρωσιν βοηθήματος προνοίας παρὰ τοῦ ταμείου των εἰς τοὺς ἐξελθόντας σιδηροδρομικοὺς ἀπὸ 1941 μέχρι 1948. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Μυλοποτάμου διὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, εἰσαγωγὴν γεωργικῶν μηχανημάτων ἄνευ δασμῶν, μείωσιν ἐπιτοκίου δανείων Α.Τ.Ε. κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2836)2123 ἀπὸ 5.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 668 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γρ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι εἰς τὸ Γυμνάσιον Βυτίνης ὑφίστανται πράγματι δύο κεναὶ ὀργανικαὶ θέσεις φιλολόγων καθηγητῶν, διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ὁποίων ἐγκαίρως ἐμερίμνησεν ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου, πλὴν οἱ διορισθέντες εἰς Βυτίναν δύο φιλόλογοι καθηγηταὶ δὲν ἐνεφανίσθησαν μέχρι τέλους Νοεμβρίου ὅπως ἀναλάβωσιν ὑπηρεσίαν, δι’ ὅ καὶ τελικῶς ἀνεκλήθη ὁ διορισμὸς αὐτῶν. Ἤδη εἰς τὰ πλαίσια τῆς γενικωτέρας ἐνισχύσεως τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Μ.Ε. τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις, διορίζονται εἰς Βυτίναν ἕτεροι δύο φιλόλογοι καθηγηταί, ἡ δὲ ἐκπαιδευτικὴ περιφέρεια Τριπόλεως, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Γυμνάσιον Βυτίνης ὑπάγεται, ἐνισχύεται διὰ 34 συνολικῶς φιλολόγων. Τὸ μέτρον τοῦτο θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ συνόλου σχεδὸν τῶν σημερινῶν ἀναγκῶν πάντων τῶν σχολείων τῆς περιφερείας. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω ὁ ἁρμόδιος Γεν. Ἐπιθεωρητὴς Μ.Ε. ἀντιμετώπισεν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ σχολ. ἔτους τὰς ἀνάγκας τοῦ Γυμνασίου Βυτίνης δι’ ἀποσπάσεως ἑνὸς φιλολόγου ἐκ Τριπόλεως, ἐλπίζεται ὅμως, ὅτι λίαν συντόμως τὸ Γυμνάσιον τοῦτο θὰ καταστῇ αὐτοδύναμον εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν πάντων τῶν βασικῶν μαθημάτων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ κενὰ εἰς καθηγητὰς τῶν δευτερευόντων μαθημάτων, ταῦτα ὀφείλονται καὶ ἐν προκειμένῳ εἰς τὴν σπάνιν ὑποψηφίων πρὸς διορισμὸν καθηγητῶν τῶν εἰδικοτήτων τούτων, σπάνιν, τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον ἀντιμετωπίζει ἤδη μετὰ πάσης σοβαρότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2716)1987)1.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 620 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ὡς ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ἀπαντήσει ἐπὶ τῆς προγενεστέρας ὑπ’ ἀριθ. 233 ἐρωτήσεως αὐτοῦ ἀναφέρεται εἰς τὸ Γυμνασιακὸν Παράρτημα Ἀμπελῶνος ἔχουσιν ἀποσπασθῆ δύο δημόσιοι καθηγηταί, κατόπιν δὲ τοῦ ἤδη διενεργουμένου διορισμοῦ σημαντικοῦ ἀριθμοῦ φιλολόγων εἰς ἐφαρμογὴν τῆς Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ αὐξήσεως τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Μ.Ε. θέλει ἀσφαλῶς ἐνισχυθῆ δι’ ἑνὸς εἰσέτι Δημοσίου ἐκπαιδευτικοῦ τὸ ὡς ἄνω Παράρτημα. Τὸ αὐτὸ μέτρον ἔχει ληφθῆ καὶ διὰ πάντα τὰ λοιπὰ Γυμνασιακὰ Παραρτήματα εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει ἀποσπασθῆ μερίμνῃ τοῦ οἰκείου Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ ἀνάλογος πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν τάξεων ἀριθμὸς Δημοσίων καθηγητῶν. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τούτων θέλει ἀναγνωρισθῆ, ὅτι ἡ καταβολὴ τῆς προβλεπομένης μαθητικῆς εἰσφορᾶς ὑπὸ τῶν μαθητῶν τῶν Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων εἶναι λογικὴ καὶ δικαία οὐδόλως δέ, αὕτη καλύπτει τὴν βαρύνουσαν τὸ Δημόσιον μισθοδοσίαν τῶν εἰς αὐτὰ διδασκόντων δημοσίων καθηγητῶν, δεδομένου τοῦ περιωρισμένου σχετικῶς ἀριθμοῦ τῶν εἰς τὰ παραρτήματα φοιτώντων μαθητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δούκα. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 1636)1178)12.2. 1962 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 404 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δούκα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ὁ οἰκεῖος Ἐπιθεωρητὴς τῶν Μειονοτικῶν Σχολείων Ξάνθης ἀπέρριψε τὴν αἴτησιν τῶν ἐν τῇ προμνημονευομένῃ ἐρωτήσει κατοίκων τῆς Κοινότητος Πετεινοῦ Ξάνθης «περὶ μετεγγραφῆς τῶν τέκνων των εἰς τὸ Κεντρικὸν Μουσουλμανικὸν Σχολεῖον», λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ἐγγεγραμμένων ἐν τῷ σχολείῳ τούτῳ Μουσουλμάνων μαθητῶν καὶ ἐλλείψεως χώρου, ὑποδείξας τὴν φοίτησιν τῶν μαθητῶν τούτων εἰς τὸ Μουσουλμανικὸν Σχολεῖον Παλαιοῦ Ζυγοῦ, ὅπερ εἶναι πλησιέστερον τοῦ χωρίου Πετεινοῦ καὶ ἐξυπηρετεῖται δι’ ἀστικῆς συγκοινωνίας. Τὴν ἀπορριπτικὴν ἀπόφασίν του ὁ Ἐπιθεωρητὴς ἐστήριξεν εἰς τὰς διατάξεις τῶν Ν. 4379)1929 καὶ 3065)1954. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2320)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου σταλείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 500 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς διαβαθμίσεως τῶν ἐφημερίων ἀποφοίτων Γυμνασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι οἱ ἀπόφοιτοι Γυμνασίων ἐφημέριοι εἶναι κατεταγμένοι εἰς τὴν Γʹ κατηγορίαν, ἐνῷ οἱ ἀπόφοιτοι τῶν δημοτικῶν σχολείων εἰς τὴν Δʹ κατηγορίαν καὶ ἑπομένως, δὲν εἶναι μισθολογικῶς ἐξισωμένοι καὶ ὅτι τὸ θέμα τῆς μισθολογικῆς ἀνακατατάξεως τῶν ἐφημερίων βάσει τῶν προσόντων σπουδῶν των πρὸς ἐπανόρθωσιν ὑφισταμένων ἀδικιῶν, ὡς ἐν προκειμένῳ, θέλομεν μελετήσει προσεχῶς καὶ εἰσηγηθῶμεν τὰ δέοντα πρὸς νομοθετικὴν ρύθμισίν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2011)1535)19.2. 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 474)14.2.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτάς, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου διὰ τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Κοκκινῶν–Κυψέλης τῆς Αʹ Περιφερείας Λαρίσης, ἀπεστάλη μελέτη τὴν 3.6.61 ἡ δὲ χρηματοδότησις τοῦ ἔργου θὰ γίνῃ ἐν καιρῷ καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ γενικωτέρου διδακτηριακοῦ θέματος τῆς χώρας. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Κυψέλης δὲν ὑπάρχει ἀναγεγραμμένη εἰδικὴ πίστωσις εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν δι’ ἀνέγερσιν ἢ ἐπισκευὴν Ἱερῶν Ναῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1514)1098)9.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 399 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἀνωτέρω κ. βουλευτήν, ὅτι ὅπου δὲν ὑπάρχει διδακτήριον τοῦ Δημοσίου τὰ ἰδιωτικὰ οἰκήματα πρὸς στέγασιν σχολείων μισθώνονται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, τοῦ μισθώματος καταβαλλομένου ἐξ ὁλοκλήρου ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, μὴ ὑποχρεουμένων τῶν γονέων νὰ καταβάλωσι τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2012)1536)19.2. 1962 ἐγγράφου ὑμῶν διεβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτάς, ὅτι διὰ τὸ Γυμνάσιον Ἀρρένων Καβάλας, στεγαζόμενον εἰς διδακτήριον ἀνεγερθὲν κατὰ τὸ ἔτος 1909, δὲν ἀντιμετωπίζεται ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ ἀνέγερσις νέου διδακτηρίου. Διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ εἰς ὃ στεγάζεται διδακτηρίου, τὸ Ὑπουργεῖον ἐχορήγησε κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 40.000 δραχ. Ὡς πρὸς τὸ διδακτήριον τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Καβάλας, ἀπεστάλη ἤδη (13.12.61) μελέτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν αὐτοῦ, περιλαμβάνεται δὲ ἡ χρηματοδότησίς του κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν τοῦ Γυμνασίου Ἀρρένων Καβάλας, τοῦτο κρίνεται λίαν ἐπαρκὲς διὰ τὴν διδασκαλίαν πάντων τῶν θεωρητικῶν μαθημάτων, δεδομένου, ὅτι ἐπὶ 245 ὑποχρεωτικῶν ὡρῶν τῶν φιλολογικῶν μαθημάτων ἔχουσι περικοπῆ 9 μόνον ὧραι, ἐπὶ δὲ 162 ὡρῶν τῶν φυσικομαθηματικῶν ἔχουσι περικοπῆ συνολικῶς 7 μόνον ὧραι. Σημειωτέον, ὅτι πλὴν τῆς Αʹ τάξεως, τῆς ὁποίας ἡ διαίρεσις εἰς πλείονα τῶν δύο τμημάτων δὲν κατέστη δυνατὴ ἐλλείψει αἰθουσῶν διδασκαλίας, οὐδὲν τμῆμα τάξεως λειτουργεῖ μὲ πλείονας τῶν 55 μαθητῶν, αἱ ἀνώτεραι δὲ τάξεις λειτουργοῦσι μὲ 35–45 μαθητάς. Ὡς πρὸς τὴν διδασκαλίαν τῶν μὴ θεωρητικῶν μαθημάτων ἀντιμετωπίζεται, ὡς γνωστόν, γενικὴ ἔλλειψις Καθηγητῶν τῶν Τεχνικῶν, τῶν ξένων Γλωσσῶν καὶ τῆς Ὠδικῆς, ἥτις ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ θέλει ἀσφαλῶς σὺν τῷ χρόνῳ ὑπερνικηθῆ διὰ τῶν μελετωμένων ἀποτελεσματικῶν μέτρων. Ἐν σχέσει, τέλος, πρὸς τὸ ὑπηρετικὸν προσωπικὸν τοῦ Γυμνασίου τούτου, ἐζητήθη ἤδη παρὰ τοῦ Γυμνασιάρχου, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 438)28.12.61 ἀναφορᾶς αὐτοῦ, κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Α.Ν. 1811)51 ὁ διορισμὸς ἑνὸς ἐπιστάτου καὶ μιᾶς καθαριστρίας. Οὗτος θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ἐπικειμένων διορισμῶν ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ. Ὡς πρὸς τὰ ἐποπτικὰ ὄργανα, διὰ τὸ τρέχον ἔτος 1962 θὰ διανεμηθοῦν πολλαπλάσια εἰς ἀξίαν καὶ τεμάχια ὄργανα Φυσικῆς–Χημείας, ἤτοι 300 σειρὲς ὄργανα διὰ τὴν διδασκαλίαν τοῦ δυναμικοῦ ἠλεκτρισμοῦ, 1000 σειρὲς βασικῶν ὀργάνων Χημείας, 1000 σειρὲς χημικῶν οὐσιῶν, 500 προβολεῖς διαφανειῶν, 15.000 φὶλμς διαφανειῶν διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν βιολογικῶν μαθημάτων. Πάντα ταῦτα ἐτονίσθησαν διὰ μακρῶν δηλώσεων τοῦ ὑπογραφομένου εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς 6.1.1962. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2339)1766 ἀπὸ 24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 539 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως παράσχητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτὴν τὰ κάτωθι στοιχεῖα: 1) Οἱ ἀπαιτούμενοι διὰ τὴν κάλυψιν τῶν διδακτικῶν ὡρῶν τῶν Θεολογικῶν μαθημάτων εἰς τὰ Δημόσια σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Θεολόγοι Καθηγηταὶ ἐπὶ τῇ βάσει μάλιστα τῶν κατὰ νόμον τμημάτων, ἤτοι ὑπολογιζομένων κατ’ ἀνώτατον ὅριον 60 μαθητῶν κατὰ τμῆμα τάξεως, δέον νὰ ὑπολογισθῶσιν εἰς 530. Σημειωτέον, ὅτι τὸ ὑποχρεωτικὸν ὡράριον διδασκαλίας τῶν ὡς ἄνω καθηγητῶν καλύπτεται κατὰ 20% διὰ φιλολογικῶν ὡρῶν. Ἔναντι τοῦ ὡς ἄνω ἀριθμοῦ τῶν ἀπαιτουμένων Θεολόγων καθηγητῶν ὑπηρέτουν τὴν 30.11.1961 εἰς τὰ Δημόσια σχολεῖα Μ. Ε. 551 καθηγηταὶ κατὰ δὲ τοὺς γενομένους ἀπὸ 1.12.1961 μέχρι σήμερον διορισμοὺς ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Μ. Ε., εἰς ἐφαρμογὴν τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ αὐξήσεως τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, διωρίσθησαν 44 Θεολόγοι καὶ εὑρίσκονται ὑπὸ διορισμὸν ἕτεροι 20, ἵνα δι’ αὐτῶν καλυφθῶσι καὶ αἱ ἀνάγκαι τῶν ἱδρυομένων νέων Γυμνασίων. Γενικῶς εἰς τὸ ἑξάμηνον Ὀκτωβρίου 1961 — Μαρτίου 1962 ἀντιστοιχοῦσι 95 διορισμοὶ Θεολόγων ἔναντι 20 τῆς διετίας Σεπτεμβρίου 1959 — Σεπτεμβρίου 1961. 2) Ἐξ ἄλλου, εἰς τὴν Δημοσίαν Μέσην Ἐκπαίδευσιν ὑπηρετοῦσι σήμερον 94 Θεολόγοι καθηγηταὶ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀναπληρωτοῦ καθηγητοῦ τοῦ Α. Ν. 2020)1939. Ἐξ αὐτῶν ποσοστὸν 15–20% μόνον καλύπτει διδακτικὰς ὥρας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν. 3) Τέλος, εἰς τὰ ἀνὰ τὴν χώραν Γυμνασιακὰ Παραρτήματα ἔχουσι προσληφθῆ ὡς προσωρινοὶ καθηγηταὶ τοῦ Ν. Δ)τος 1114)1949 καὶ διδάσκουσι Θεολογικὰ καὶ Φιλολογικὰ μαθήματα, ἀμειβόμενοι ὑπὸ τῶν Κοινοτήτων καὶ τῶν Σχολικῶν Ἐφορειῶν, ἕτεροι 113 Θεολόγοι Καθηγηταί. 4) Ἐκ πάντων τῶν ἀνωτέρω, καθίσταται προφανές, ὅτι τὰ περιθώρια ἀπορροφήσεως Θεολόγων ὡς καθηγητῶν εἰς τὴν Δημοσίαν Μέσην Ἐκπαίδευσιν, δὲν ἐξηντλήθησαν ἁπλῶς, ἀλλ’ ἐν πολλοῖς καὶ ὑπερέβημεν τὰς ἰδεώδεις ἀνάγκας εἰς καθηγητὰς τῆς εἰδικότητος ταύτης, εἰς βάρος μάλιστα τῶν Φιλολογικῶν μαθημάτων, τὰ ὁποῖα οὕτω διδάσκονται εἰς πολλὰς περιπτώσεις ὑπὸ μὴ εἰδικοῦ καίτοι ὑπάρχουσι πλεῖστοι ὅσοι ἀδιόριστοι Φιλόλογοι. Ἐξ ἄλλου, δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐκ τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τοὺς πίνακας τῶν ἀδιορίστων μέχρι τέλους Φεβρουαρίου 1962, ἤτοι 1081 Θεολόγων, δέον νὰ ἀφαιρεθῶσιν οἱ ὡς ἀνωτέρω ἐν τῇ Δημοσίᾳ Μέσῃ Ἐκπαιδεύσει ἀπασχολούμενοι 207 καθηγηταὶ (ἀναπληρωταὶ καὶ προσωρινοὶ) ἀσφαλέστατα δὲ καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ἰδιωτικὴν Ἐκπαίδευσιν καὶ εἰς τοὺς ποικίλους τομεῖς τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἐκκλησίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2745)2018 ἀπὸ 2.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 636 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι ἡ ἵδρυσις Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος εἰς Ἐράτυρα–Κοζάνης, δὲν εἶναι δυνατή, τοῦ Ν. Δ. 3971) 1959 ἀπαγορεύοντος ρητῶς ἐν ἄρθρῳ 30, παρ. 5 τὴν ἵδρυσιν Παραρτημάτων Γυμνασίων γενικῶς. Προκειμένου περὶ κωμοπόλεων, αἵτινες συγκεντροῦσι πάσας τὰς προϋποθέσεις εὐδοκίμου λειτουργίας σχολείου Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τὸ αὐτὸ Ν. Δ. παρέχει τὴν δυνατότητα ἱδρύσεως τριταξίου Γυμνασίου Αʹ βαθμίδος, ὑπὸ τὸ πνεῦμα δὲ τοῦτο μελετῶνται ἑκάστοτε σχετικὰ αἰτήματα ἐκ διαφόρων περιοχῶν τῆς χώρας, κατόπιν ἀναφορᾶς μετ’ ἐμπεριστατωμένου ὑπομνήματος τοῦ οἰκείου Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ. Ἡ ἱκανοποίησις ἐν τούτοις τοιούτων αἰτημάτων δὲν δύναται κατὰ κανόνα νὰ προταχθῇ τοῦ ἐν ἐκτελέσει προγράμματος μετατροπῆς τῶν ἤδη λειτουργούντων Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων εἰς Γυμνάσια Αʹ βαθμίδος ἢ καὶ πλήρη τοιαῦτα, καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Ν. Δ. 3971 μετετράπησαν εἰς Δημόσια Γυμνάσια ὑπερεβδομήκοντα Παραρτήματα, πλὴν ὅμως λειτουργοῦσι σήμερον 88 εἰσέτι τοιαῦτα, δι’ ἃ ὑφίσταται ὑποχρέωσις τῆς Διοικήσεως σταδιακῆς, ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀνεξαρτοποιήσεως αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βοβολίνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2823)2110 ἀπὸ 5.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 655 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βοβολίνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι τὰ ἱδρυθέντα διὰ τοῦ Ν. 4373) 1929 Ἡμιγυμνάσια καὶ 3τάξια Ἀστικὰ Σχολεῖα θηλέων κατηργήθησαν ὁριστικῶς διὰ τοῦ Α. Ν. 770)1937, δι’ οὗ καθιερώθησαν τὰ Ὀκτατάξια Γυμνάσια εἰς ἀντικατάστασιν τῶν παντὸς τύπου σχολείων Μ. Ε. Εἰς τὴν Διοίκησιν παρέχεται σήμερον ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3971)1959 ἡ εὐχέρεια ἱδρύσεως τριταξίων Γυμνασίων Αʹ βαθμίδος εἰς κωμοπόλεις, αἵτινες συγκεντροῦσι πάσας τὰς προϋποθέσεις εὐδοκίμου λειτουργίας Δημοσίου σχολείου Μ. Ε. καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποφανθῇ ὑπὲρ τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, ὑπ’ ὄψει τοῦ ὁποίου δέον νὰ τεθῇ ἐμπεριστατωμένον ὑπόμνημα τοῦ οἰκείου Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ Μ. Ε. Ἡ ἱκανοποίησις, ἐν τούτοις, τοιούτων αἰτημάτων δὲν δύναται κατὰ κανόνα νὰ προταχθῇ τοῦ ἐν ἐκτελέσει προγράμματος μετατροπῆς τῶν λειτουργούντων εἰσέτι Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων εἰς Γυμνάσια Αʹ βαθμίδος καὶ πλήρη τοιαῦτα. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Ν. Δ. 3971, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν μετατροπὴν τούτων, μετετράπησαν εἰς Δημόσια Γυμνάσια ὑπερεβδομήκοντα Παραρτήματα, πλὴν ὅμως ὑπολείπονται εἰσέτι 88 τοιαῦτα, δι’ ἃ ὑφίσταται ὑποχρέωσις τῆς Διοικήσεως διὰ τὴν σταδιακήν, ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀνεξαρτοποίησιν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3755)22.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 795 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στεφ. Στεφανοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἵδρυσιν εἰς Ἀρχαίαν Ὀλυμπίαν Διεθνοῦς Ταχυδρομικοῦ Γραφείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Αἱ ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου συμπίπτουν μὲ τὰς τοιαύτας τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου, δοθέντος, ὅτι τὸν Μάϊον 1961 ἐγένετο σχετικὴ πρότασις ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ταχυδρομικῶν Ἐνσήμων ὅσον καὶ τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς. 2. Ἐν συνεχείᾳ τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ συναποστελλομένου ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. 20015)43)21.2.1962 ἐγγράφου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν καὶ δι’ ὁμοίων πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Ἐσωτερικῶν, ἐξέθεσεν ἐν λεπτομερείᾳ τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπόψεις του καὶ ἐζήτησε τὴν διατύπωσιν τῆς ἐπ’ αὐτῶν γνώμης των, ἡ ὁποία θὰ ἐνδιέφερε τυχὸν ταῦτα ἀπὸ τῆς ἰδικῆς των πλευρᾶς. 3. Ἤδη τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῶν σχετικῶν ἀπαντήσεων τῶν ἐν λόγῳ Ὑπουργείων μετὰ τὴν λῆψιν τῶν ὁποίων θέλομεν προβῆ εἰς τὰς ἀπαιτουμένας περαιτέρω ἐνεργείας διὰ τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος τούτου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελέσῃ μέσον προβολῆς καὶ προπαγανδίσεως ὑπὲρ τῶν ἐννοιῶν «Ὀλυμπιακὸν πνεῦμα», «Ὀλυμπισμός», «Δελφικὸν πνεῦμα» κλπ. εἰς παγκόσμιον κλίμακα καὶ γενικώτερον ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ὡς ἕδρας τοῦ Παγκοσμίου Ὀλυμπιακοῦ πνεύματος καὶ κοιτίδος τοῦ πολιτισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 20015)43. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1962 Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: 1. Τὸν Ἰούνιον 1961 συνῆλθεν, ὡς γνωστόν, εἰς Ἀρχαίαν Ὀλυμπίαν ἡ 58η Σύνοδος τῶν μελῶν τῆς Διεθνοῦς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς, καθ’ ἣν ἀνεκοινώθη ἐπισήμως ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 3148)1951 ἵδρυσις ἐν Ἀρχαίᾳ Ὀλυμπίᾳ τοῦ Διεθνοῦς Ὀλυμπιακοῦ Ὀργανισμοῦ ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ὀλυμπιακὴ Ἀκαδημία». Ὡς προκύπτει ἐκ σχετικοῦ ἐγγράφου τῆς ἐνταῦθα Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, ἀποτελούσης κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ὡς ἄνω νόμου Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου, εἰς τὴν ἱδρυθεῖσαν ἐν λόγῳ «Ὀλυμπιακὴν Ἀκαδημίαν» διὰ τὴν ὁποίαν ἠγοράσθη εἰς τὸν ἐν Ὀλυμπίᾳ χῶρον ἔκτασις 200.000 τ.μ. θὰ συγκεντροῦνται κατ’ ἔτος ἐξ ὅλων τῶν Κρατῶν–μελῶν τῆς Διεθνοῦς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς φίλαθλοι σπουδασταὶ Ἀνωτάτων Σχολῶν, οἵτινες θὰ διαμένωσιν εἰς τὰ ἀνεγερθησόμενα ὑπὸ τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἐπιτροπῶν τῶν Κρατῶν τούτων οἰκοδομήματα (περίπτερα) καὶ θὰ διδάσκουν φίλαθλοι, διακεκριμέναι προσωπικότητες διεθνοῦς κύρους, ἀθλητικὰ καὶ κοινωνικὰ θέματα, τὴν ἱστορίαν τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, τὸ πνευματικὸν περιεχόμενον τῆς Ὀλυμπιακῆς ἰδέας, τὴν ἀνάπτυξιν καὶ διάδοσιν τοῦ Ὀλυμπιακοῦ πνεύματος εἰς ὅλα τὰ Κράτη, τὴν παγκόσμιον ἀναβίωσιν τοῦ Ὀλυμπισμοῦ, τὴν ἱστορίαν τοῦ ἀθλητισμοῦ τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος καὶ τῶν διαφόρων χωρῶν καὶ τὴν ἐν γένει ἐξέλιξιν τούτου μέχρι σήμερον. Διὰ τοῦ αὐτοῦ, ὡς ἄνω, ἐγγράφου της ἡ Ἐπιτροπὴ Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων ζητεῖ, ὅπως, πρὸς ἐπίτευξιν τῶν ἀνωτέρω σκοπῶν τῆς «Ὀλυμπιακῆς Ἀκαδημίας» καὶ δημιουργίαν ἀθλητικοῦ καὶ Ὀλυμπιακοῦ Φιλοτελισμοῦ, ληφθῇ σχετικὴ νομοθετικὴ μέριμνα ἐκδόσεως ἀναμνηστικῶν γραμματοσήμων ὑπὲρ τῆς ἱδρυθείσης κατὰ τὰ ἀνωτέρω «Ὀλυμπιακῆς Ἀκαδημίας». 2. Τὸ θέμα τῆς ἐκδόσεως γραμματοσήμων, ὑπὲρ τῶν σκοπῶν τῆς ἐν ἐν λόγῳ «Ὀλυμπιακῆς Ἀκαδημίας» ἔχει ἀνακύψει καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, τὰς σχετικὰς ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀπόψεις τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν προέβαλεν ἤδη ἀπὸ μακροῦ χρόνου ὁ ἡμέτερος Γενικὸς Διευθυντὴς Ταχυδρομείων κ. Ι. Φραγκάκης, τόσον ἐνώπιον τοῦ παρ’ ἡμῖν Συμβουλίου Ταχ. Ἐνσήμων, ὅσον καὶ ἐνώπιον τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων κατὰ σχετικὴν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τῆς Α.Β.Υ. τοῦ Διαδόχου σύσκεψιν. Συμφώνως πρὸς τὰς διατυπωθείσας κατὰ τὰς ἐν λόγῳ συσκέψεις ἀπόψεις τῆς ἡμετέρας Ὑπηρεσίας, τὸ γεγονὸς τοῦ ἱδρυθέντος ὡς ἄνω Διεθνοῦς Ὀλυμπιακοῦ Ὀργανισμοῦ (Ὀλυμπιακὴ Ἀκαδημία) εἰς Ἀρχαίαν Ὀλυμπίαν ὡς καὶ ἡ ἵδρυσις τυχὸν ἑτέρου τοιούτου συναφοῦς Ὀργανισμοῦ (π.χ. Διεθνὴς χῶρος Δελφῶν), δικαιολογεῖ τὴν ἔκδοσιν, μερίμνῃ τῆς Ἑλληνικῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας, καὶ τὴν κυκλοφορίαν ὑπὸ τῶν Ὀργανισμῶν τούτων εἰδικῶν σειρῶν Ἀθλητικῶν Ὀλυμπιακῶν γραμματοσήμων. Τὰ γραμματόσημα ταῦτα ἐκδιδόμενα δαπάναις τῶν ἐν λόγῳ Ὀργανισμῶν, θὰ εἶναι ἄσχετα πρὸς τὰς συνήθεις σειρὰς Ἑλληνικῶν γραμματοσήμων καὶ θὰ προορίζωνται ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν προπληρωμὴν τῆς ἀλληλογραφίας τῆς ταχυδρομουμένης ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ χώρου τούτου ἔνθα ἑδρεύει ὁ Διεθνὴς Ὀργανισμός, ὅπως γίνεται σήμερον εἰς Ν. Ὑόρκην, ὅπου διὰ τὴν ἀλληλογραφίαν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν κυκλοφοροῦν ἴδια γραμματόσημα καὶ εἰς Γενεύην, ὅπου εἰς τὰ Διεθνῆ Γραφεῖα Ὑγείας, Ἐκπαιδεύσεως καὶ Ἐργασίας κυκλοφοροῦν ἐπίσης ἴδια γραμματόσημα χρησιμοποιούμενα ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ἀλληλογραφίαν αὐτῶν μετὰ τῶν συναφῶν Ὀργανισμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αἱ σειραὶ αὗται γραμματοσήμων ἐκδιδόμεναι εἰς ἐπίπεδον σοβαρὸν καὶ ἐντὸς τῶν παραδεδεγμένων κανόνων καὶ κυκλοφοροῦσαι ἐν ᾧ χώρῳ εἶναι συνεστημένος ὁ Διεθνὴς Ὀργανισμὸς θὰ ἀποτελέσουν ὡς προσδοκῶμεν, πηγὴν ἀξιολόγων εἰσπράξεων καὶ θὰ ἀποδώσουν ἄμεσα ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς ὠφέλη, ἐφ’ ὅσον θὰ δημιουργηθῇ μία πηγὴ σοβαροῦ πόρου, ὁ ὁποῖος θὰ περιέλθῃ εἰς τὴν «Ὀλυμπιακὴν Ἀκαδημίαν». Ἡ Ἑλληνικὴ Ταχυδρομικὴ Ὑπηρεσία θὰ ἀναλαμβάνῃ παραλλήλως τὴν μέσῳ τῶν Ταχυδρομικῶν Γραφείων της διάθεσιν εἰς τοὺς φιλοτελιστὰς καὶ ἐμπόρους γραμματοσήμων ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ ἀσφραγίστων σειρῶν τοιούτων γραμματοσήμων τῶν ἐν λόγῳ Ὀργανισμῶν λαμβάνουσα ἔναντι τῆς παρεχομένης ἐξυπηρετήσεώς της ταύτης ἀνάλογον ποσοστὸν ἐκ τῶν εἰσπράξεων. Πέραν αὐτῶν τῶν πολὺ καλῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων καὶ τῶν προβλεπομένων δυνατοτήτων τῆς εὐρυτέρας οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῶν ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν ἐν λόγῳ γραμματοσήμων τῶν Ὀργανισμῶν πόρων, ταῦτα θὰ ἀποτελέσωσι λαμπρὸν μέσον προβολῆς καὶ προπαγανδίσεως ὑπὲρ τῶν ἐννοιῶν «Ὀλυμπιακὸν πνεῦμα», «Ὀλυμπισμός», «Δελφικὸν πνεῦμα» κλπ. εἰς παγκόσμιον κλίμακα καὶ γενικώτερον ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ὡς ἕδρας τοῦ Παγκοσμίου Ὀλυμπιακοῦ πνεύματος καὶ κοιτίδος τοῦ πολιτισμοῦ, θὰ ἔχωσι δὲ πολὺ καλὴν ἀπήχησιν εἰς τοὺς διεθνεῖς φιλοτελικοὺς κύκλους, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι τὰ γραμματόσημα ταῦτα συνυφασμένα μὲ τὸ Ὀλυμπιακὸν καὶ Ἀθλητικὸν πνεῦμα, δεδομένου, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο συγκινεῖ ἰδιαιτέρως τοὺς φιλοτελιστάς. Αἱ ἐν λόγῳ ἀπόψεις τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν τεθεῖσαι κατὰ τὰ ἀνωτέρω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων καὶ τοῦ Συμβουλίου Ταχ. Ἐνσήμων ἐγένοντο τότε ὁμοφώνως δεκταὶ καὶ ἐκρίθη, ὅτι θὰ ἦτο ἔργον ἡ πραγματοποίησίς των. 3. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω καὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν κατόπιν νεωτέρων μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων συνεννοήσεων ἐπανεξήτασε τὸ θέμα τοῦτο καὶ προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅπως προβῇ εἰς τὰς ἀπαιτουμένας περαιτέρω ἐνεργείας διὰ τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ τρόπου καὶ τῶν λεπτομερειῶν τῆς ἐκδόσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται γραμματοσήμων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε ἡμῖν κατὰ τὸ δυνατὸν ταχέως τὰς ἐν προκειμένῳ ὑμετέρας ἀπόψεις ἀπὸ πλευρᾶς, ἡ ὁποία τυχὸν θὰ ἐνδιέφερε τὸ ὑμέτερον Ὑπουργεῖον.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4217)30.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 833 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τοῦ Α. Ν. 820)48 συνεστήθη Ἐπιτροπὴ πρὸς κατάρτισιν προσχεδίου Κώδικος Ἀερ)κοῦ Δικαίου. Πρὸ τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ ἔργου, αἱ ταχθεῖσαι ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Α. Ν. προθεσμίαι ἐξέπνευσαν, τῆς Ὑπηρεσίας ἀναγκασθείσης νὰ παρατείνῃ αὐτὰς διὰ τοῦ Ν. 3189)59. Ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν τοῦ Ν. 3189)59 τὸ ἔργον ἐπερατώθη, πλὴν κατέστη ἀναπόφευκτος ἡ ἀναθεώρησις τῶν διατάξεών του τὸ μὲν λόγῳ τῆς ἀλματώδους ἐξελίξεως τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, τὸ δὲ πρὸς μελέτην τῶν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ἀπόψεων τῶν δικηγορικῶν συλλόγων τῆς χώρας κλπ., ἐπιτευχθεῖσα διὰ τοῦ νόμου 3927)1959. 2. Ἤδη αἱ διατάξεις τοῦ Κώδικος ἐρευνῶνται παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας ἀπὸ πλευρᾶς ἐναρμονίσεώς των πρὸς τὰ πραγματικὰ δεδομένα ὡς ταῦτα διαμορφοῦνται ἐκ τῆς ραγδαίας ἀνελίξεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἀεροπορικοῦ μεταφορικοῦ μέσου. 3. Ἐπὶ τῷ πέρατι τῆς ὑπηρεσιακῆς ἐρεύνης, ἥτις προσδοκᾶται ταχεῖα, θέλει καταρτισθῆ καὶ προωθηθῆ ἁρμοδίως οἰκεῖον σχέδιον νόμου πρὸς ἐπιψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4141)3043 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 825 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι προκύπτοντα ἐξ ἀναφορᾶς τῆς Δ. Χ. Νέας Ἰωνίας. 1) Τὴν 24.3.1962 παρουσιάσθησαν ἐνώπιον τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος Περισσοῦ τέσσαρα ἄτομα ἐκ μέρους τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ριζουπόλεως καὶ ᾐτήσαντο ἄδειαν συγκεντρώσεως ἔξωθι τοῦ καφενείου Παρίση μὲ σκοπὸν τὴν ἐκφώνησιν λόγων κλπ. Ὁ Διοικητὴς τοῦ Τμήματος ἀνεκοίνωσεν εἰς τούτους ὅτι συγκεντρώσεις ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ ἀπαγορεύονται καὶ ἠδύναντο νὰ ἐπιλέξωσι κατάλληλον κλειστὸν χῶρον. Οὗτοι δὲν ἐπανῆλθον. 2) Τοὐναντίον μετ’ ὀλίγον χρόνον παρουσιάσθησαν εἰς τὸν Διοικητὴν τοῦ Τμήματος ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Γραμματεὺς τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ριζουπόλεως καὶ ἐδήλωσαν αὐτῷ, ὅτι ὁ Σύλλογος εἶναι ξένος πρὸς πᾶσαν αἴτησιν συγκεντρώσεως καὶ ὅτι οἱ αἰτήσαντες τὴν συγκέντρωσιν δὲν ἐνήργησαν κατόπιν ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Συλλόγου. 3) Ἐκ τῶν ἀνωτέρω διαπιστοῦται, ὅτι ἅπαντα τὰ δημοσιευθέντα εἰς τὴν ἐφημερίδα «Αὐγὴ» εἶναι τελείως ἀνακριβῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4404)3268 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 861 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Ἀστυνομικὴ Ἀρχὴ αὐτεπαγγέλτως καὶ ἐντὸς τῆς ἁρμοδιότητός της ἐνεργοῦσα, συνέστησεν εἰς τοὺς κινηματογραφιστὰς τὴν ἀπάλειψιν ἐκ τῶν προγραμμάτων τῶν φράσεων ἐκείνων, αἵτινες ἠδύναντο νὰ προκαλέσωσι διατάραξιν ἢ διαταραχὴν τῆς δημοσίας τάξεως. Τὰ ἀναφερόμενα περὶ ἀπειλῶν καὶ ἑτέρων παρεμβάσεων δὲν ἔχονται ἀληθείας. Τὰ ἀνωτέρω ἀνεκοινώθησαν ὑμῖν ἐπὶ ὁμοίας ὑπ’ ἀριθ. 696 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1240, 1066 καὶ 862)1962 ὑμετέρων ἐγγράφων διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ἐπὶ ἐρωτήσεως ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ὡς καὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου τῶν ἐκ Ρωσίας ὁμογενῶν προσφύγων τῶν ἐγκατεστημένων εἰς τὸν Συνοικισμὸν Κρηνίδων τοῦ Νομοῦ Καβάλας, ἐν σχέσει πρὸς τὴν γεωργικὴν καὶ στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Ε)524)28.2.62 ἔγγραφόν μας, νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ ἔτος 1952 ἐπὶ διατεθεισῶν τότε διαθεσίμων ἐκτάσεων τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν Τεναγῶν Φιλίππων, παρεχωρήθη εἰς ἁπάσας τὰς εἰς τὸν Συνοικισμὸν Κρηνίδων ἐγκατασταθείσας 150 περίπου οἰκογενείας Ρωσοπροσφύγων κλῆρος ἐξ 7 στρεμμάτων, ὅσος παρεχωρήθη καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς ἀκτήμονας ἐγκατοίκους τοῦ ὡς ἄνω Συνοικισμοῦ. Ἐν συνεχείᾳ κατὰ τὸ ἔτος 1960 ἐπὶ διατεθεισῶν ἐκ 400 στρεμμάτων κοινοχρήστων ἐκτάσεων τοῦ ἀγροκτήματος Κρηνίδων παρεχωρήθη ἐπαύξησις κλήρου 4 στρεμμάτων εἰς ἑκάστην οἰκογένειαν ἐκ τῶν ὡς ἄνω Ρωσοπροσφύγων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5060)1960 ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Καβάλας, οὐχ’ ἧττον ὅμως ἡ ἀπόφασις αὕτη, κατόπιν ὑποβληθείσης ἐνστάσεως ὑπὸ τῶν προστατευομένων ὑπὸ τοῦ νόμου 751)1836 Πολεμιστῶν, ἀνεκλήθη ὡς μὴ σύννομος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11)1960 ἀποφάσεως τῆς αὐτῆς Ἐπιτροπῆς, δοθέντος, ὅτι κατὰ νόμον οἱ πολεμισταὶ προτάσσονται εἰς τὴν σειρὰν κατατάξεως. Πάντως μελετᾶται ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἐν ὄψει τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων ἀπὸ ἀπόψεως διαθεσίμων γαιῶν ἡ ἐξεύρεσις νομίμου τρόπου ἐπαυξήσεως κατὰ τὸ δυνατὸν τοῦ κλήρου των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4146)29.3. 1962 ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 830 ἀπὸ 26 Μαρτίου 1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος τῶν ἀμπελουργικῶν μας προϊόντων, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ ἡ σταφὶς σουλτανίνα, μὲ παράλληλον μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς, κατηρτίσθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῆς ἀμπελοκαλλιεργείας», ὅπερ ἐπεξεργάζεται ἡ Νομοπαρασκευαστικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ τὸ ὁποῖον συντόμως θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν. 2) Διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐσοδείας σουλτανίνας 1962 ἐγκαίρως θὰ ληφθοῦν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἐν ὄψει, βεβαίως, τοῦ ὕψους τῆς ἐσοδείας ἐσωτερικῆς καὶ διεθνοῦς. 3) Διὰ τὴν ἔτι περαιτέρω ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τῆς ἐπαρχίας Βιάννου Ἡρακλείου, ἐνεκρίθη ἡ παραλαβὴ ἐλαιολάδου καὶ πέραν τῆς 20 Μαρτίου, ἡμερομηνίας καθ’ ἣν ἔληγεν ἡ συγκέντρωσις ἐλαιολάδου τῶν ὀψίμων περιφερειῶν. 4) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 136642)2599)23.3.62 ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου ἐνεκρίθη ἡ διάθεσις ἐπὶ πιστώσει μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. 36 χιλιογρ. σίτου τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην καὶ ἐπιθυμοῦντας τοιούτους ἀγρότας διαφόρων Νομῶν τῆς χώρας, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ ὁ Νομὸς Ἡρακλείου. 5) Ὡς πρὸς τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ τρόπου δανειοδοτήσεως, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεὶς λόγος συντρέχει πρὸς τοῦτο, καθ’ ὅσον ὁ μέχρι τοῦδε ἰσχύων τρόπος ἀπέδωσε καὶ εἶναι ὁ πλέον εὐεργετικὸς διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, ἀφορᾷ τὸ εἰδικώτερον θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῶν σταφιδοπαραγωγῶν τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου παρὰ τῆς Α.Τ.Ε., γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Α.Τ.Ε., ἡ Τράπεζα δὲν καλύπτει διὰ τῆς παρεχομένης ἐνισχύσεως τὸ σύνολον τῶν καλλιεργητικῶν ἐξόδων τῶν παραγωγῶν, διότι εἰς τὰ ἔξοδα ταῦτα θὰ πρέπει νὰ συμβάλλῃ καὶ ὁ ἴδιος ὁ παραγωγὸς διὰ τῆς προσωπικῆς ἐργασίας αὐτοῦ καὶ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας του. Πάντως, διὰ τοῦ χορηγουμένου ὑπ’ αὐτῆς δανείου εἰς μετρητὰ ἀνερχομένου εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 500 κατὰ στρέμμα, καλύπτονται σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου, προκειμένου βεβαίως περὶ τῶν συνήθους μορφῆς καὶ ἐκτάσεως γεωργικῶν ἐκμεταλλεύσεων, αἱ ἐξωτερικαὶ δαπάναι καλλιεργείας, αἱ δαπάναι δηλαδὴ αἱ καταβαλλόμεναι ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς χρῆμα δι’ ἐργατικὰ κλπ. Πέραν δὲ αὐτῶν ἡ Τράπεζα χορηγεῖ καὶ τὰ ἀναγκαιοῦντα γεωργικὰ φάρμακα καὶ λιπάσματα ἐπὶ πιστώσει, ὧν ἡ ἀξία κατὰ τὴν παρελθοῦσαν καλλιεργητικὴν περίοδον ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 300.400 κατὰ στρέμμα. Ἤτοι ἡ παρεχομένη ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. ἐνίσχυσις εἰς μετρητὰ καὶ γεωργικὰ ἐφόδια, ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 800 ἕως 900 κατὰ στρέμμα. Ὑπέρβασις τοῦ ὁρίου τούτου θὰ ἦτο λίαν παρακεκινδυνευμένη, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν μεσοπροθέσμων δανείων διαφόρων σκοπῶν, μὲ τοὺς ὁποίους ἔχουν ἐνισχυθῆ κατὰ τὸ πλεῖστον οἱ παραγωγοί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3977)27.3.62 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 811 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη τὰς προξενηθείσας ἐκ τῶν ἀνεμοθυελλῶν τῆς 15ης καὶ 22ας παρελθόντος μηνὸς ζημίας εἰς τὰς πρωΐμους κηπευτικὰς καὶ τὰς δενδρώδεις καλλιεργείας τῆς Δωδεκανήσου, ἔσπευσε νὰ διατάξῃ τηλεγραφικῶς διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 746) 17.3.62, 781)22.3.62 καὶ 58522)1599)24.3.62 τηλεγραφικῶν διαταγῶν του τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Δωδεκανήσου ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐξακριβώσῃ καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν τὰς προξενηθείσας εἰς διαφόρους καλλιεργείας ζημίας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ συνεργασθῇ μετὰ τοῦ οἰκείου Ὑποκαταστήματος τῆς Α. Τ.Ε. διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς πληγέντας, τῶν ὁποίων αἱ καλλιέργειαι κατεστράφησαν, τῶν ἀναγκαίων πιστωτικῶν ἐνισχύσεων καὶ τῆς ἀναγκαίας τεχνικῆς συμπαραστάσεως, τόσον διὰ τὴν ἐπαναφύτευσιν καὶ ἐπανασπορὰν αὐτῶν, ὅπου τοῦτο εἶναι δυνατόν, ὅσον καὶ διὰ τὴν καθοδήγησίν των διὰ τὴν παροχὴν τῶν ἐπιβαλλομένων περιποιήσεων εἰς τὰ ζημιωθέντα ἐκ τῆς θεομηνίας δένδρα. Ἐξ ἄλλου ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὅπως παράσχῃ τὰς ἀναγκαίας πιστωτικὰς διευκολύνσεις εἰς τοὺς σοβαρῶς πληγέντας καλλιεργητὰς καὶ χορηγήσῃ νέας πιστωτικὰς ἐνισχύσεις, πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν των καὶ συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος. Ἤδη εὑρισκόμεθα ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἄνω Διευθύνσεως Γεωργίας περὶ τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν, βάσει τῆς ὁποίας θὰ προβῶμεν εἰς τὰς τυχὸν ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3978)2970)27.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ χορηγήσεως εἰς τοὺς καλλιεργητὰς μανδαρινίων Χίου τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου 4035)60 προβλεπομένων οἰκονομικῶν ἐνισχύσεων. Μέχρι σήμερον εἰς οὐδεμίαν περιοχὴν τῆς χώρας καὶ συνεπῶς οὔτε εἰς τὴν Χίον διετέθησαν αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω νόμου καὶ τῆς εἰς ἐκτέλεσιν αὐτοῦ ἐκδοθείσης ἡμετέρας ἀποφάσεως ὑπ’ ἀριθ. 97778)7452)60, προβλεπόμεναι οἰκονομικαὶ ἐνισχύσεις, ἐλλείψει ἐγκεκριμένων πρὸς τοῦτο πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3847)2833)23.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 805 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τῶν καταθεσάντων τὴν ἐρώτησιν κ. κ. βουλευτῶν τὰ ἀκόλουθα: Ἤδη ἡ ὑπηρεσία διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 61750)2596)26.3. 62, 62397)2731)26.3.1962, 64357)2686)26.3.1962, 62702)2638)29.3.62, 65714)2804)29.3.62, 65713)2803) 29.3.62, 65712)2802)29.3.62 καὶ 868)29.3.62 ἐγγράφων αὐτῆς πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διεβίβασεν ἁπάσας τὰς ἀναφοράς, τὰς σχέσιν ἐχούσας μὲ τὰς ζημίας τὰς προκληθείσας εἰς τὴν παραγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὴν περιοχὴν Ἄρτης καὶ ἐν ταὐτῷ παρεσχέθησαν ὁδηγίαι, πρὸς ἄμεσον ἐξέτασιν τῆς καταστάσεως καὶ λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων, ἅτινα ἰσχύουσιν εἰς πάσας τὰς παρομοίας περιπτώσεις καὶ ἅτινα ἐφαρμόζονται, ἀνεξαρτήτως οἱασδήποτε ὀχλήσεως, ὡς ἀποτελοῦντα παγίας ὁδηγίας. Συμφώνως πρὸς ταύτας, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ θεομηνιῶν προξενουμένων ζημιῶν εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, ἡ Α.Τ.Ε. παρέχει κατὰ παγίαν τακτικὴν διευκολύνσεις ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν. Οὕτω εἰς τοὺς μὴ δυναμένους ἀποδεδειγμένως νὰ ἐξοφλήσωσι τὰ χρέη των παρέχεται ἀναστολὴ ἐξοφλήσεως καὶ λαμβάνεται συνάμα μέριμνα ἐπανενισχύσεώς των, πρὸς ἐξακολούθησιν ἐκμεταλλεύσεως τῆς γεωργικῆς των ἐπιχειρήσεως. Ἡ εἴσπραξις τῶν οὕτω ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει εὑρισκομένων χρεῶν ἐπιδιώκεται ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καὶ ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ ὀφειλέτου ἐκ τῆς συγκομιδῆς τῆς ἑπομένης καλλιεργητικῆς περιόδου. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω καὶ ὁσάκις ἐκ τῶν πραγμάτων ἐνδείκνυται, λαμβάνεται μέριμνα μὴ ἐπιβαρύνσεως τῶν ὀφειλετῶν διὰ τόκου ὑπερημερίας, ὡς ἤδη ἐφηρμόσθη εἰς πλείστας περιπτώσεις, καθ’ ἃς προκαλοῦνται σοβαραὶ ζημίαι εἰς τὴν παραγωγὴν συνεπείᾳ τῶν ὁποίων ἡ καθυστέρησις τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν τῶν παραγωγῶν ὀφείλεται εἰς μὴ ὑπαιτιότητα τούτων καὶ ἐφ’ ὅσον διεταράχθη σοβαρῶς ἡ ὅλη οἰκονομία αὐτῶν, νὰ μειώνεται καὶ ἀναδρομικῶς τὸ ἐπιτόκιον τῶν χορηγηθέντων δανείων ὑπὸ τοῦ Δ. Σ. τῆς Α.Τ.Ε. καὶ κατὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων προβλεπομένην διαδικασίαν. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 138899)2720)29.3.62 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις σίτου διατροφῆς μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. ἐπὶ πιστώσει εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας καὶ ἔχοντας ἀνάγκην τοιούτου ἀγρότας τοῦ Νομοῦ Ἄρτης. Ἡ πτῶσις τῶν πορτοκαλίων ἡ σημειωθεῖσα κατὰ τὸ αʹ δεκαήμερον τοῦ μηνὸς Μαρτίου ὠφείλετο εἰς φυσιολογικὰ αἴτια (χαμηλαὶ θερμοκρασίαι Φεβρουαρίου καὶ ἐπακολουθήσασαι λίαν ὑψηλαὶ πρώτου 10ημέρου Μαρτίου) καὶ οὐχὶ εἰς ἔντομα ἢ φυτονόσους. Οὕτω ἀπεφάνθησαν καὶ τὸ Μπενάκειον Φυτοπαθολογικὸν Ἰνστιτοῦτον καὶ ὁ Φυτοπαθολογικὸς Σταθμὸς Πατρῶν. Τὸ Συνεταιρικὸν Ἐργοστάσιον Χυμῶν Ἄρτης εἰργάσθη καθ’ ὅλας τὰς ὥρας τοῦ 24ώρου καὶ ἀπερρόφησεν ὅσην ἠδύνατο ποσότητα ἐκ τοῦ καταπεσόντος καρποῦ, ἡ ὁποία κατέπεσεν ἐντὸς διημέρου. Εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐτέθη ἀπὸ ἔτους ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐν Ἄρτῃ δύο μονάδων παρασκευῆς χυμοῦ πορτοκαλίων (μιᾶς συνεταιρικῆς καὶ μιᾶς ἰδιωτικῆς), ἐπισπεύδεται δὲ ἡ διαδικασία τῆς πραγματοποιήσεως τῆς ἐπεκτάσεως ταύτης, ἐνῷ ἐξ ἄλλου, διὰ τοῦ ἐν ἐκτελέσει προγράμματος βελτιώσεως τῶν δενδροκηπευτικῶν καλλιεργειῶν ἐπισπεύδεται ἡ μετατροπὴ τῶν μὴ ἐμπορευσίμων πορτοκαλίων κοινῶν ποικιλιῶν εἰς ἐκλεκτὰς εὐγενεῖς τοιαύτας, ἰδιαιτέρως προτιμωμένας εἰς τὰς ἐξωτερικὰς καὶ ἐσωτερικὰς ἀγοράς, τοὐλάχιστον καθ’ ὅ μέτρον δὲ δύνανται αἱ ἀνωτέρω βιομηχανίαι νὰ ἀπορροφήσωσι τοὺς καρπούς των. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ἐν Ἄρτῃ Φυτοπαθολογικοῦ Ἐργαστηρίου, πρὸς ἔρευναν τῶν αἰτίων τῆς καρποπτώσεως κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δὲν κρίνεται ἀπαραίτητος ἡ ἵδρυσις τοιούτου ἐργαστηρίου εἰς Ἄρταν, δοθέντος, ὅτι ἡ περιφέρεια ταύτης ἐξυπηρετεῖται σήμερον φυτοπαθολογικῶς παρὰ τοῦ ἐν Πάτραις Σταθμοῦ Φυτοπαθολογικῶν Ἐφαρμογῶν καὶ δὴ κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν. Μελλοντικῶς δέ, θέλει αὕτη ἐξυπηρετηθῆ, ἔτι καλλίτερον διὰ τοῦ νομοθετηθέντος καὶ τελοῦντος ἤδη ὑπὸ ἵδρυσιν Φυτοπαθολογικοῦ Σταθμοῦ Ἰωαννίνων, εἰς τὸ πρόγραμμα δραστηριότητος τοῦ ὁποίου περιλαμβάνεται ἐκ τῶν πρώτων, ἡ περιφέρεια Ἄρτης. Ἐγκαίρως μάλιστα ἔχει ἀντιμετωπισθῆ τὸ θέμα τοῦ εἰδικευμένου ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Σταθμοῦ Ἰωαννίνων διὰ τῆς εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν μετεκπαιδεύσεως Γεωπόνων εἰς φυτοπαθολογικὰ θέματα, οἵτινες θὰ χρησιμοποιηθῶσι διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τοῦ Σταθμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαπάρτα. Ἐπὶ ὑποβληθείσης ὑπ’ ἀριθ. 3575)2616)19.3.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζαπάρτα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ μέτρον τῆς ἐλευθέρας ἐγγραφῆς τῶν ἐπιθυμούντων ὅπως ἀπασχοληθῶσιν ἐν Γερμανίᾳ, βάσει τῆς ἰσχυούσης Ἑλληνογερμανικῆς Συμφωνίας ἐκρίθη σκόπιμον ἀφ’ ἑνὸς μὲν πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἐν Ἀθήναις παρατηρηθείσης συρροῆς τῶν ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν ἀφικνουμένων οἵτινες μὴ δυνάμενοι νὰ ἀναχωρήσουν συντόμως ὑπεβάλλοντο εἰς ἀσκόπους ταλαιπωρίας καὶ δαπάνας ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τὴν αὐστηρὰν τήρησιν σειρᾶς προτεραιότητος βάσει τῆς γενομένης ἐγγραφῆς ἑνὸς ἑκάστου. Ἡ ἐλευθέρα ἐγγραφὴ ἐδημιούργησεν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἔφεσιν πρὸς ἐγγραφὴν χωρὶς ὅμως τοῦτο νὰ σημαίνῃ, ὅτι ἅπαντες οἱ ἐγγραφέντες ἐπιθυμοῦν πράγματι νὰ μετακινηθοῦν ὡς καταφαίνεται ἐκ τῆς κινήσεως καὶ τῶν προηγουμένων ἐτῶν κατὰ τὰ ὁποῖα ἐκ τῶν ἐγγραφέντων μόλις τὸ 50–60% μετεκινήθη. Βάσει τῶν ἐπισήμων στοιχείων τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας Ἀλεξανδρουπόλεως, μέχρι σήμερον ἀπεγράφησαν 3.250 ἄνδρες καὶ 250 γυναῖκες μετεκινήθησαν δὲ διακόσια δύο (202) ἄτομα ἐκ τοῦ συνόλου ἀριθμοῦ τῶν μέχρι σήμερον ἐγγραφέντων. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας δὲν παραλείπει ὅπως ἑκάστοτε προβαίνῃ εἰς τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἀνέργων εἴτε διὰ τῆς παροχῆς ἐκτάκτου ἐπιδοτήσεως ἢ δημιουργίας εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐκ μέρους τοῦ Ο.Α.Α.Α. Εἰδικώτερον διὰ τὴν περιοχὴν Ἕβρου παρεσχέθη ἔκτακτος ἐπιδότησις εἰς τοὺς ἀνέργους μεταξεργάτας Σουφλίου ὡς καὶ 1.200.000 δρχ. διὰ χρηματοδότησιν τῶν Δήμων Ἀλεξανδρουπόλεως, Ὀρεστιάδος, Σουφλίου καὶ Διδυμοτείχου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων κοινῆς ὠφελείας πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων τῶν ὡς ἄνω περιοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3505)16.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 14.3. 1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81)1962 Β. Διατάγματος «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἀπὸ 10–9)14.10.54 Β. Δ)τος περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Τ.Ε.Β.Ε. Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ Νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε.» ἐπεκτείνεται ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1962 ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις καὶ εἰς τὰ μέλη οἰκογενείας τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. Οὕτω μετὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 81)62 Β. Διάταγμα δικαιοῦνται νοσοκομειακῆς περιθάλψεως ἐν θεραπευτηρίῳ, α) οἱ ἀμέσως ἠσφαλισμένοι, β) οἱ ἀμέσως συνταξιοῦχοι, λόγῳ γήρατος καὶ ἀνικανότητος, γ) τὰ μέλη οἰκογενείας ἀμέσως ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων καὶ δ) οἱ ἐμμέσως συνταξιοῦχοι λόγῳ θανάτου. Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ἐν λόγῳ Β. Διατάγματος ἡ μηνιαία ἀτομικὴ εἰσφορὰ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν συνταξιούχων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ὁρίζεται εἰς: α) Δραχμὰς 40 διὰ τοὺς ἀμέσως συνταξιούχους λόγῳ γήρατος καὶ ἀνικανότητος καὶ β) Δραχμὰς 30 διὰ τοὺς ἐμμέσως συνταξιούχους λόγῳ θανάτου. Προκειμένου περὶ ὁμάδος συνταξιούχων ἡ εἰσφορὰ αὕτη προσαυξάνεται κατὰ 5 δραχμ. δι’ ἕκαστον πλέον τοῦ ἑνὸς προσώπων, τοῦ συνόλου τῆς εἰσφορᾶς μὴ δυναμένης νὰ ὑπερβῇ τὰς 40 δραχμὰς μηνιαίως. Εἰς τὰς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένας περιπτώσεις συνταξιούχων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε., ἠσφαλισμένων ἢ συνταξιούχων συγχρόνως καὶ ἄλλων Ὀργανισμῶν, παρ’ ὧν τυγχάνουν νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ ὑπαγομένων κατὰ τὰ ἀνωτέρω εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Λογαριασμοῦ Νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τοῦ Τ.Ε.Β.Ε., νομίζομεν, ὅτι ὀρθῶς τὸ Τ.Ε. Β.Ε. εἰσπράττει εἰσφορὰν ὑπὲρ τοῦ λογαριασμοῦ αὐτοῦ. Τοῦτο δέ, διότι φυσικὸν εἶναι οἱ συνταξιοῦχοι τῆς κατηγορίας ταύτης ὡς συνταξιοδοτούμενοι παρὰ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. εἴτε ὡς ἀμέσως συνταξιοῦχοι εἴτε ὡς συνταξιοῦχοι λόγῳ θανάτου νὰ ὑπάγωνται καὶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἀσθενείας τοῦ ταμείου τούτου. Εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην περιλαμβάνονται κυρίως συνταξιοῦχοι τοῦ Τ.Ε.Β.Ε., οἱ ὁποῖοι παρουσιάζονται ὡς μέλη οἰκογενείας τῶν τέκνων των, ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἢ εἰς ἄλλον Ὀργανισμὸν ἢ τὸ Δημόσιον. Ἡ τοιαύτη ὅμως ἔμμεσος ἀσφάλισις τῶν προσώπων τούτων, ἐφ’ ὅσον λαμβάνουν σύνταξιν καὶ ἔχουν ἄμεσον ἀσφάλισιν διὰ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν παρὰ τῷ Τ.Ε.Β.Ε., εἶναι συνήθως παράνομος, δι’ ὅ, ὡς ἀποκαλυφθῇ τοῦτο, διαγράφονται ἐκ τοῦ ἑτέρου ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ. Εἰδικώτερον προκειμένου περὶ συνταξιούχων τοῦ Τ.Ε. Β.Ε., μελῶν οἰκογενείας (συζύγων ἢ γονέων) δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ Δημόσιον παρέχει περίθαλψιν μόνον πέραν ἐκείνης τὴν ὁποίαν δικαιοῦνται παρὰ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4139)29.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 24.3.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ μειώσεως τῆς ὑπὲρ τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως Τ.Ε.Β.Ε. εἰσφορᾶς τῶν Ἐμμ. καὶ Πηνελ. Μορφίδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ περὶ τοῦ Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ Νοσοκομειακῆς Περιθάλψεως τοῦ Τ.Ε.Β.Ε., μηνιαῖαι εἰσφοραὶ τῶν συνταξιούχων αὐτοῦ ὁρίζονται, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Β. Διατάγματος 81)62 (Φ.Ε.Κ. 22)10.2.62 τ. Α.) ὡς ἀκολούθως: α) Δραχμ. τεσσαράκοντα (40) διὰ τοὺς ἀμέσως συνταξιούχους λόγῳ γήρατος καὶ ἀνικανότητος. β) Δραχμ. τριάκοντα (30) διὰ τοὺς ἐμμέσως συνταξιούχους, λόγῳ θανάτου. Προκειμένου περὶ ὁμάδος συνταξιούχων ἡ εἰσφορὰ αὕτη προσαυξάνεται κατὰ πέντε (5) δραχμὰς δι’ ἕκαστον πλέον τοῦ ἑνὸς προσώπων, τοῦ συνόλου τῆς μηνιαίας εἰσφορᾶς τῆς ὁμάδος μὴ δυναμένου νὰ ὑπερβῇ τὸ ποσὸν τῶν τεσσαράκοντα (40) δραχμ. μηνιαίως. Κατὰ ταῦτα, προκειμένου περὶ ἀμέσως συνταξιούχων λόγῳ γήρατος καὶ ἀνικανότητος ἡ μηνιαία εἰσφορὰ ὑπὲρ τοῦ Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ Νοσοκομειακῆς Περιθάλψεως, ὁρίζεται ἑνιαίως εἰς δραχμ. τεσσαράκοντα ἀσχέτως ἂν ὁ συνταξιοῦχος ἔχῃ ἢ ὄχι προστατευόμενα μέλη οἰκογενείας, δικαιούμενα νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Προσαύξησις τῆς εἰσφορᾶς λόγῳ προστατευομένων μελῶν οἰκογενείας (καὶ μέχρι 10 δραχμ.) γίνεται μόνον προκειμένου περὶ συνταξιούχων λόγῳ θανάτου. Συνεπῶς εἰς τὴν περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις περίπτωσις τῶν Ἐμμανουὴλ Μορφίδου καὶ Πηνελόπης Μορφίδου, ἀμφοτέρων ἀμέσων συνταξιούχων τοῦ Ταμείου, ἤτοι μὲ ἴδιον ἀπ’ εὐθείας ἕκαστος τούτων δικαίωμα, πρὸς τὸν ὀργανισμὸν ἀνεξαρτήτως τῆς προστασίας ἢ μὴ τέκνων δικαιουμένων ἢ μὴ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, δὲν παρέχεται ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων εὐχέρεια περὶ μειώσεως τῆς ὑπὲρ τοῦ Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ εἰσφορᾶς των κατὰ 10 δραχμ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φωστηρίδη. Ἐπὶ ὑποβληθείσης ὑπ’ ἀριθ. 2721)1992 τῆς 1.3.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φωστηρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς γνωστὸν ἡ διακίνησις τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ ἐντὸς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ χώρου γίνεται μέσῳ τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας καὶ συνεπῶς τελεῖ ὑπὸ τὴν ἄμεσον παρακολούθησιν τῆς ἁρμοδίας Γεν. Δ)νσεως Ἐργασίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἡ διαβίβασις ἐντολῶν ἀλλοδαπῶν ἐργοδοτῶν διὰ πρόσληψιν Ἑλλήνων ἐργατῶν πρὸς τὰ Γ.Ε.Ε. γίνεται μέσῳ τῆς ὡς ἄνω ἁρμοδίας Γεν. Δ)νσεως καὶ κατόπιν σταθμίσεως τῶν κατὰ περιοχὴν ὑφισταμένων συνθηκῶν ἀνεργίας ἢ ἀνάγκης ἐργατικῶν χειρῶν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν ἢ λειτουργίαν ἡμετέρων οἰκονομικῶν μονάδων. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου μηνιαίως ὑποβάλλονται εἰς τὴν Γεν. Δ)νσιν Ἐργασίας στατιστικὰ στοιχεῖα τόσον ὑπὸ τῶν προϊσταμένων τῶν Γ.Ε.Ε. ὅσον καὶ ὑπὸ τῶν κατὰ Γ.Ε.Ε. λειτουργουσῶν Συμβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν, τριμεροῦς συνθέσεως εἰς ἃς ἐκπροσωπεῖται τὸ Κράτος καὶ ἡ ἐργοδοτικὴ καὶ ἐργατικὴ τάξις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4228)30.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 844)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι ὁ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων καὶ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν τῆς Ἑλλάδος πόρος ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ἀγαθῶν κατηργήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 2 παρ. 1 τοῦ Ν. 843)1948 «περὶ καταργήσεως τῶν φόρων ἐπὶ τῆς κυκλοφορίας τῶν ἀγαθῶν καὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐξ αὐτῶν ἐσόδων». Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4137)29.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 24. 3.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη (ἀριθ. ἐρ. 821), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τὸ θέμα τῆς προσλήψεως παιδιάτρου καὶ ὀδοντιάτρου εἰς Ἀσβεστοχώριον Θεσσαλονίκης συναρτᾶται πρὸς τὸ θέμα τῆς συστάσεως εἰς Ἀσβεστοχώριον Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ. Ἤδη τὸ Ἵδρυμα ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ ἐν Θεσσαλονίκῃ Περιφερειακὸν Ὑποκατάστημα αὐτοῦ πληροφορίας περὶ τῶν ἀναγκῶν εἰς Ὑγειονομικὸν προσωπικὸν ἁπάσης τῆς περιοχῆς αὐτοῦ τελεῖ δὲ ἐν ἀναμονῇ τῶν πληροφοριῶν τοῦ Ὑποκ)τος. Μετὰ τὴν λῆψιν τῶν πληροφοριῶν τούτων θὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ δυνατὸν τῆς ἱκανοποιήσεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται αἰτήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4236)30.3.1962 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 852) 1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Λ. Κύρκου, ἐπὶ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μακαρονοτεχνιτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ἡμῶν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τῶν σημείων 1, 2 καὶ 3 τῆς ἐρωτήσεως, ὅτι ἡ ἐπὶ τούτων ἀπάντησις ἔχει ἤδη δοθῆ διὰ κοινῆς μετὰ τοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου ἀνακοινώσεώς μας, πλὴν θὰ δοθῇ καὶ πάλιν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου πρὸς ὅ καὶ συναπευθύνεται ἡ ἐρώτησις. Ἐπὶ τοῦ σημείου 4 τῆς ἐρωτήσεως καθ’ ὅ ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων ἀρτεργατῶν τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβὲς ἀντιθέτως μάλιστα ἡ Κυβέρνησις κατέβαλλε καὶ καταβάλλει συνεχῶς συντόνους προσπαθείας πρὸς εὐνοϊκὴν λύσιν τοῦ οἰκονομικοῦ κυρίως προβλήματος τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μακαρονοτεχνιτῶν τόσον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως καλύψεως τῶν ἀμέσως ἀναγκῶν του, ὅσον καὶ μακροπροθέσμως. Ἐπὶ τοῦ σημείου 5 τῆς ἐρωτήσεως καθ’ ὅ ἡ Κυβέρνησις καταφεύγει εἰς τρομοκρατικὰ καὶ ἀπεργοσπαστικὰ μέτρα διὰ τῶν ὁποίων οὐσιαστικῶς καταργεῖται τὸ συνταγματικῶς καὶ διὰ τῶν Διεθνῶν Συμβάσεων Ἐργασίας κατοχυρωμένον δικαίωμα τῶν ἐργαζομένων πρὸς ἀπεργίαν, ὅτι οὐδὲν μέτρον κατὰ τῶν ἀπεργῶν ἀρτεργατῶν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Ὅτι ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις ἦτο νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἀρτοδοτήσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας καθ’ ὅ ἐπεβάλλετο καὶ τοῦτο ἄλλως τε ὡς γνωστὸν ἐπετεύχθη χωρὶς ἰδιάζουσαν προσπάθειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4131)29.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 820)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ εἰς μικρὰ ἀστικὰ Κέντρα καὶ ἀγροτικὰς περιοχὰς (ὡς τὸ χωρίον Χορτιάτης τῆς Θεσσαλονίκης) δὲν εἶναι συνήθως εὐχερὴς καὶ ἀποτελεῖ πάντοτε ἀντικείμενον ἐνδελεχοῦς προηγουμένης μελέτης καθ’ ὅσον λόγῳ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ τῶν πολλαπλῶν ὑποχρεώσεων ἃς συνεπάγεται μία τοιαύτη ἐπέκτασις εἶναι ἀναγκαῖον νὰ προηγηθῇ ἡ διαπίστωσις τῆς συνδρομῆς ὡρισμένων βασικῶν προϋποθέσεων ἀναγομένων εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν ἑκάστῳ κέντρων μισθωτῶν καὶ τὴν δυνατότητα τῆς οὐσιαστικῆς πραγματώσεως τῆς ἀσφαλίσεως, ἰδίᾳ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. 2) Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τῶν ἀνωτέρω, ἐπειδὴ βασικὴ ἐπιδίωξις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἀποτελεῖ πάντοτε ἡ κάλυψις περισσοτέρων κατηγοριῶν ἐργαζομένων, ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α., ὅπως τοῦτο ἀναφέρῃ ἡμῖν τὸ ταχύτερον δυνατὸν τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τῆς αἰτουμένης ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 493)62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα περὶ τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν μὴ εἰσέτι ἀποκατασταθέντων παλαιῶν προσφύγων καὶ σεισμοπαθῶν Νομοῦ Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν παλαιῶν προσφύγων ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ προγράμματος ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ Κέντρου Κοιν. Προνοίας Χίου, δεδομένου, ὅτι αἱ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου μας ὑπάρχουσαι πιστώσεις διατίθενται ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν περαίωσιν τοῦ ἐν ἐξελίξει τελοῦντος προγράμματος στεγάσεως παραπηγματούχων. Πάντως τὸ θέμα τῆς στεγαστικῆς προστασίας τῶν μὴ εἰσέτι ἀποκατασταθέντων δικαιούχων προσφύγων μὴ παραπηγματούχων τελεῖ ὑπὸ μελέτην λόγῳ τῆς δυσχερείας τῆς ἐξευρέσεως τῶν ἀναγκαιούντων πόρων. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπαθῶν, ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ὕψους τῶν εἰς τὴν διάθεσίν μας τιθεμένων πιστώσεων καὶ τῶν ἐκτεταμένων καταστροφῶν ἐκ θεομηνιῶν, αἵτινες ἔπληξαν τὴν χώραν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, προβαίνει εἰς τὴν σταδιακὴν ἀντιμετώπισιν τούτων ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ὑφισταμένων πιστώσεων. Διὰ τὸν Νομὸν Χίου ἔχει διατεθῆ μέχρι σήμερον ποσὸν 2.580.000 δρχ. δι’ οὗ ἀντιμετωπίσθησαν 241 περιπτώσεις σεισμοπαθῶν, προβλέπεται δὲ ἡ συνέχισις τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ τῶν μὴ εἰσέτι ἀποκατασταθέντων σεισμοπαθῶν Χίου ἐκ τῶν ἐν τῷ μέλλοντι διατεθησομένων ἡμῖν πιστώσεων διὰ τὸ πρόγραμμα τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΣΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2365)24.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 566 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Λαμπράκη, περὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν κατοίκων τοῦ Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου Βλαχόραφτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐξυπηρέτησις τοῦ ἀνωτέρω Ἰατρείου ἀνετέθη εἰς τὸν Ἰατρὸν τοῦ Ὑγειον. Σταθμοῦ Καρυταίνης Κωνσταντῖνον Πουλόπουλον, πλὴν ὅμως οὗτος μὴ ὑποχρεούμενος ἐκ τῶν ὅρων τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως δὲν ἀπεδέχθη νὰ ἐξυπηρετῇ καὶ τὸ Ἰατρεῖον Βλαχόραφτη. Παρὰ ταῦτα, τόσον ἐκ μέρους τοῦ οἰκείου Ὑγειον. Κέντρου, ὅσον καὶ ἐκ μέρους ἡμῶν, καταβάλλεται πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια ἐξευρέσεως Ἰατροῦ, πρὸς διορισμὸν ἐν τῷ ἀνωτέρω Ἰατρείῳ, ἵνα οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτοῦ τύχωσιν δωρεὰν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1069)30.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὸν φόνον τοῦ ἀγρότου Λάμπρου Ρουπακιᾶ ὑπὸ χωροφύλακος εἰς τὸ χωρίον Καλόβατον Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 24)46)65)26.2.62 ἀναφορὰν τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Ἄρτης, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΡΤΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 4296. Ἐν Ἄρτῃ τῇ 28 Φεβρουαρίου 1962 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ι. 1695)13.2.1962 Διαταγῆς ὑμῶν περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24)46)65λθ)26.2.62 ἀναφορᾶς τῆς Δ)σεως Χωροφυλακῆς Ἄρτης καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς.

Ὁ Νομαρχῶν

Γ. ΤΡΕΜΠΕΛΗΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΧΩΡ)ΚΗ

ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΧΩΡ)ΚΗΣ ΑΡΤΗΣ

ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 24)46)65 λθ. Ἐν Ἄρτῃ τῇ 26 Φεβρουαρίου 1962 Πρὸς Τὴν Νομαρχίαν Ἄρτης Ἐνταῦθα Περὶ ἐνισχύσεως τῆς οἰκογενείας τοῦ ἀγρότου Λάμπρου Ρουπακιᾶ Λαμβάνω τὴν τιμὴν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3694 ἀπὸ 23.2.1962 διαταγῆς ὑμῶν, νὰ ἀναφέρω, ὅτι ἀμέσως μετὰ τὸν φόνον τοῦ ἐν περιλήψει ἐπισυμβάντος τὴν 28.5.61 ἐν Καλοβάτῳ παρεσχέθη εἰς τὴν οἰκογένειαν αὐτοῦ παρὰ τῆς Ἀνωτέρας Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Ἠπείρου ἡ κάτωθι βοήθεια καὶ οἰκογενειακὴ ἐνίσχυσις. 1) Ἔδωσεν εἰς τὴν σύζυγον αὐτοῦ δρχ. 2.000 εἰς μετρητά. 2) Παρέδωσεν εἰς τὴν ἰδίαν ἐννενήκοντα πέντε τεμάχια παντὸς εἴδους ρουχισμοῦ. 3) Ἐμερίμνησε καὶ εἰσήχθησαν τὰ ἀνήλικα τέκνα αὐτῆς α) Θεόφιλος εἰς τὴν Παιδόπολιν Ζηροῦ–Φιλιππιάδος καὶ β) εἰς Ὀρφανοτροφεῖον Θηλέων Ἰωαννίνων εἰς ἅ Ἱδρύματα καὶ σήμερον εὑρίσκονται. 4) Ἐνηργήθη ἔρανος μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ συνεκεντρώθη τὸ ἀπαιτούμενον χρηματικὸν ποσὸν ὅπερ ἐκρίθη σκόπιμον ὅπως διατεθῇ διὰ τὴν ἀνέγερσιν κατοικίας τῆς οἰκογενείας Ρουπακιᾶ, ἥτις ἐστερεῖτο τοιαύτης. 5) Ἐπειδὴ ἡ οἰκογένεια αὕτη ἐστερεῖτο οἰκοπέδου πρὸς ἀνέγερσιν παρὰ τῆς Χωροφυλακῆς τῆς ἄνω κατοικίας, τῇ ἐνεργείᾳ τῆς Α.Δ.Χ. Ἠπείρου παρὰ τῇ Δ)νσει Γεωργίας τοῦ Νομοῦ Ἄρτης καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1060 ἀπὸ 16.11. 61 ἀποφάσεως τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 71 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων παρεχωρήθη εἰς τὴν χήρα Λάμπρου Ρουπακιᾶ δι’ ἑαυτὴν καὶ τὰ ἀνήλικα τέκνα της τὸ ὑπ’ ἀριθ. 826 οἰκόπεδον ἐν Καλοβάτῳ ἐκτάσεως 0,860 μ. τοῦ στρέμματος. 6) Διὰ τὸ οἰκόπεδον τοῦτο κατόπιν ἐνεργειῶν τῆς αὐτῆς Ἀνωτέρας Διοικήσεως πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπεσπεύθησαν αἱ διατυπώσεις καὶ ἐξεδόθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 192423)61 παραχωρητήριον, βάσει τοῦ ὁποίου ἐγένετο μεταγραφὴ εἰς τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον Φιλιππιάδος τὴν 8.1.62 ὡς τὸ ταὐτόχρονον ὑπ’ ἀριθ. 4 πιστοποιητικὸν αὐτοῦ. 7) Ἐνηργήθη παρὰ τῆς ὑπηρεσίας μας ἐνταῦθα μειοδοτικὸς διαγωνισμὸς καὶ ἀνεδείχθη ἐργολάβος ὁ Πολιτικὸς Ὑπομηχανικὸς Πανοῦτσος Δημήτριος, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς κατοικίας ταύτης ἀντὶ τοῦ ποσοῦ τῶν (61.400) ἑξήκοντα μιᾶς χιλιάδων τετρακοσίων δρχ. ὅπερ ἀποτελεῖ μέρος τῶν ἐξ ἐράνου Χωροφυλακῆς συγκεντρωθέντων χρημάτων. 8) Αἱ ἐργασίαι ἀνεγέρσεως τῆς κατοικίας ἤρξαντο τὴν 18.1.62 ἤδη δὲ ἐπερατώθη ἡ τοιχοποιΐα καὶ ἐντὸς μηνὸς τὸ οἴκημα θὰ εἶναι τελείως ἕτοιμον πρὸς παράδοσιν εἰς τὴν ρηθεῖσαν οἰκογένειαν Ρουπακιᾶ πρὸς οἴκησιν συμφώνως τῇ συνταχθείσῃ μελέτῃ μετὰ σχεδιαγράμματος τοῦ Ὑπομηχανικοῦ Τσιρώνη Λεωνίδα τῆς Δ)νσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν Νομοῦ Ἄρτης καὶ τῇ ὑπογραφείσῃ σχετικῇ συμβάσει μεταξὺ τοῦ ὑποφαινομένου καὶ τοῦ Ἐργολάβου Πανούτσου Δημητρίου. 9) Τέλος ἀναφέρω, ὅτι μία μικρὰ εἰσέτι οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις πρὸς τὴν Παναγιώτα χήρα Λάμπρου Ρουπακιᾶ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας εἶναι ἀναγκαία.

Ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς

Δ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου». Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς, ἔχει τὸν λόγον, Κύριοι βουλευταί, ἀσχέτως πρὸς τὸν ρήτορα, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα, ἡ Κυβέρνησις παρακαλεῖ ὅπως συντομευθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Καὶ διὰ μὲν τὸν κ. Μπαλτατζῆν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ, ἀλλ’ ἀμέσως μετὰ παρακαλεῖ, ἡ Κυβέρνησις νὰ ὁρισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς τὸ τέταρτον. Θὰ παρεκάλουν δέ, καὶ τὸν κ. Μπαλτατζῆν, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι σύντομος.

§8Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ τέταρτον ἡ Κυβέρνησις τὸ ζητεῖ; Σεῖς λέγετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιτάσσει εἰς ὡρισμένον ἀριθμὸν βουλευτῶν νὰ ὑποβάλουν τὴν πρότασιν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἡ τετάρτη–πέμπτη συνεδρίασις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἀλλὰ παρεκλήθην νὰ εἰδοποιήσω τὴν Βουλήν, περὶ τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ συντομευθοῦν αἱ ἀγορεύσεις καὶ περὶ τῆς προθέσεώς της, νὰ ζητηθῇ νομοτύπως, ἀπὸ τὴν Βουλὴν, ἡ λῆψις ἀποφάσεως περὶ τοῦ τετάρτου. Δὲν δεσμεύεται ὁ κ. Μπαλτατζῆς.

§10Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν εἶναι πράγματα αὐτά, κ. Πρόεδρε.

§11Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἔγκρισις ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς τῆς συμφωνίας τῶν Ἀθηνῶν, διὰ τῆς ὁποίας συνεδέθη ἡ χώρα μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, ἔθεσεν, ἀναμφισβητήτως, τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα εἰς τὴν πρώτην σειρὰν τοῦ γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος τοῦ ἔθνους. Ἐτονίσθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, ὅτι ὄχι μόνον τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐπιτυχῆ ἔκβασιν τῆς προσπαθείας μας διὰ τὴν οἰκονομικήν μας ἀνάπτυξιν μέσα εἰς τὰ ὅρια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἐπιτυχίαν αὐτῆς τῆς προσπαθείας, ἐξαρτᾶται, αὐτόχρημα, καὶ ἡ ἐθνική μας ἐπιβίωσις. Καὶ πράγματι, κ. βουλευταί, ὅταν εἰς μίαν τοιαύτης ἐκβάσεως προσπάθειαν ἕνας λαὸς κινδυνεύῃ νὰ καταρρεύσῃ οἰκονομικῶς, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ αὐτὴ κατάρρευσις, ἡ τυχὸν κατάρρευσις, ἡ τυχὸν κατάπτωσις εἶναι δυνατὸν νὰ συντελέσῃ καὶ εἰς ἀπορρόφησιν βραδεῖαν μὲν ἀλλὰ σταθεράν, καὶ εἰς ἀπορρόφησιν, λέγω, ἐθνικὴν ἀπὸ τοὺς γειτονικοὺς λαούς. Ἑπομένως τὸ πρόβλημα τὸ οἰκονομικὸν προβάλλεται ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ὡς μία κατ’ ἐξοχὴν βασικὴ ἐπιδίωξις τοῦ Ἔθνους. Ἰδοὺ διὰ ποῖον λόγον. Ὅταν ἐγίνοντο αἱ συζητήσεις περὶ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, ἀπ’ ὅλας τὰς πλευρὰς ἐπεσημάνθη αὐτὸς ὁ κίνδυνος, αὐτὴ ἡ μεγάλη δοκιμασία τὴν ὁποίαν καλεῖται τὸ Ἔθνος νὰ ὑποστῇ. Ἐτονίσθη τότε, κ. βουλευταί, ἐκ μέρους ὑπευθύνων ἐκπροσώπων τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀπόλυτον συνείδησιν τῆς σοβαρότητος τοῦ ἐπιχειρουμένου ἐγχειρήματος, καὶ ὅτι παρὰ τὴν καθυστέρησιν τὴν ὁποίαν ἐσημείωσε διὰ τὴν προπαρασκευὴν τῆς οἰκονομίας μας εἰς μίαν τοιαύτης ἐκτάσεως προσπάθειαν, ἐν τούτοις μὲ ταχὺ ρυθμὸν θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων οἰκονομικῶν μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων ἡ οἰκονομία μας θὰ καταστῇ ἱκανὴ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ δώσῃ τὴν μεγάλην μάχην τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως. Δι’ αὐτὸν τὸ λόγον ὅλοι μας ἐπεριμέναμεν μὲ πραγματικὴν ἀγωνίαν τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προπαρασκευάσῃ τὴν οἰκονομίαν μας, διὰ νὰ προπαρασκευάσῃ τὸ Ἔθνος, εἰς αὐτὴν τὴν μεγάλην πράγματι, ὄχι μόνον ὅπως ἐτόνισα, οἰκονομικήν, ἀλλὰ αὐτόχρημα Ἐθνικὴν σταυροφορίαν. Λυποῦμαι πάρα πολύ, νὰ σημειώσω, ὅτι αἰσθάνομαι μίαν ἀπογοήτευσιν καὶ διὰ τὴν βραδύτητα ἡ ὁποία παρατηρεῖται εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων τῆς προπαρασκευῆς τῆς οἰκονομίας μας, ἀλλὰ καὶ διότι τὸ πρῶτον μέτρον τὸ ὁποῖον τίθεται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων ποὺ ἀσφαλῶς ἀντιμετωπίζουν κατὰ τρόπον ὁλοκληρωτικὸν τὰ πλέον κρίσιμα σημεῖα, τὰ ὁποῖα ὀφείλομεν νὰ ἐπισημάνωμεν εἰς τὸν τομέα τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως. Δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσεν καὶ σπεύδει νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὸ Σῶμα καὶ νὰ λάβῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν κυρίως ἕναν τομέα τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος καὶ συγκεκριμμένως τὴν βαμβακουργίαν τὴν βαμβακοβιομηχανίαν. Διότι τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἀφορᾷ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν τακτοποίησιν αἰτημάτων καὶ ἐπιδιώξεων τῆς βιομηχανίας βάμβακος. Πράγματι, κ. βουλευταί, τὸ βασικὸν σημεῖον τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ βάμβακος. Νομίζω, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ περισσότερον ἄστοχον μέτρον, τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσηγηθῇ ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ μάλιστα νὰ τὸ προβάλῃ ὡς τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 1 θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Διότι ἡ ὑπόθεσις τοῦ βάμβακος εἶναι μία ὑπόθεσις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ συγκινῇ τὸ Ἔθνος. Καὶ ἡ ὑπόθεσις τοῦ βάμβακος, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἕνα μεγάλον τμῆμα τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ, πρέπει νὰ τύχῃ μιᾶς ἐξαιρετικῆς προσοχῆς καὶ στοργῆς. Διότι οἱ Ἕλληνες βαμβακοπαραγωγοὶ μὲ τὴν συνεργασίαν καὶ τὴν συνδρομὴν τοῦ Κράτους ἔν τινι μέτρῳ κατώρθωσαν νὰ πραγματοποιήσουν πραγματικὰ ἅλματα. Καὶ δὲν εἶναι νοητὸν νὰ λαμβάνῃ ἡ Κυβέρνησις μέτρα διὰ τὸν βάμβακα χωρὶς ποσῶς νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ ἐνδιαφερομένου βαμβακοπαραγωγικοῦ κόσμου. Ἡ ἐποχὴ εἰς τὴν ὁποίαν ζοῦμε, εἶναι μία ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλαι αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις ἔχουν τὸ δικαίωμα καὶ ἔχουν τὴν ἀξίωσιν, αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, ἂν ὄχι τίποτα ἄλλο, τοὐλάχιστον νὰ συμβουλεύωνται καὶ αὐτάς, προκειμένου νὰ λαμβάνωνται μέτρα τοιαύτης οἰκονομικῆς ἐκτάσεως καὶ σημασίας. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἐξ ὅσων τοὐλάχιστον γνωρίζω, αἱ ἐνδιαφερόμεναι ὀργανώσεις τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, οὐδόλως ἠρωτήθησαν. Ἀντιθέτως ἕνα παλαιὸν αἴτημα καὶ μία ὑπόθεσις τῶν βιομηχάνων βάμβακος ποὺ ἀπὸ πολλὰ ἔτη τὸ ἐπιδιώκουν καὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ τὸ πραγματοποιήσουν, ἔρχονται σήμερον τὸ 1962 νὰ τὸ πραγματοποιήσουν διὰ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Εἶναι γνωστὸν κ. συνάδελφοι, ὅτι οἱ βιομήχανοι τοῦ βάμβακος ἀπὸ τοῦ 1957 καὶ παλαιότερον ἐπεδίωξαν τὴν ἄρσιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ εἰς τὸν βάμβακα. Θὰ γνωρίζητε ἀπὸ τὸ παρελθὸν καὶ οἱ παλαιότεροι συνάδελφοι, καὶ οἱ παρακολουθοῦντες τὰ ἀγροτικά μας καὶ οἰκονομικά μας συνθήματα, ποία ὑπῆρξεν ἡ τύχη τῶν νομοσχεδίων ποὺ εἶχαν κατατεθῆ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι τελικῶς ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ βάμβακος τοῦ εἰσαγωγικοῦ ἐσταμάτησεν. Ἀλλὰ καὶ ἕνα ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον σχετικὸν μὲ τὴν βαμβακοβιομηχανίαν, ρυθμίζεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἡ ὑπόθεσις τῶν 16 ἑκατομ. περίπου δραχμῶν. Ἀπὸ τὸ 1957 μπροστὰ εἰς τὴν ἐξέγερσιν τοῦ βαμβακοπαραγωγικοῦ κόσμου καὶ μὲ τὴν συζήτησιν ποὺ ἐγένετο εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν καὶ βουλευταὶ τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως τῶν βαμβακοπαραγωγικῶν περιφερειῶν συνετέλεσαν, ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐσταμάτησεν ἡ προσπάθεια αὐτή, τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ εἰσαγωγικοῦ τοῦ βάμβακος, ὅπως καὶ μία ρύθμισις ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων τῆς ὀφειλῆς τῶν 16 ἑκατομ. περίπου δραχμῶν ἔναντι τοῦ δημοσίου. Κύριοι βουλευταί, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἐκυροῦτο ἡ συμφωνία τῶν Ἀθηνῶν περὶ προσχωρήσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινὴν Ἀγοράν, μᾶς ἐδόθη καὶ τότε ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπισημάνωμεν τὴν ἄδικον μεταχείρισιν τῆς ὁποίας ἔτυχεν αὐτὸ τὸ Ἔθνος, καὶ τὸ ἐξαίρετον προϊὸν ὁ βάμβαξ ἀπὸ τὴν συμφωνίαν τῶν Ἀθηνῶν. Πράγματι διὰ τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, δὲν ἐλαμβάνετο οὐδεμία προστατευτικὴ μέριμνα διὰ τὸν βάμβακα. Ἐνῷ διὰ ὅλα τὰ ἐθνικὰ προϊόντα, γεωργικὰ καὶ βιομηχανικά, τῶν 6 χωρῶν, ὑπάρχει εἰσαγωγικὸς δασμὸς καὶ προστασία, διὰ τὸν βάμβακα δὲν ὑπάρχει καμμία προστασία. Καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία προστασία, διότι αἱ εὐρωπαϊκαὶ χῶραι δὲν παράγουν βάμβακα. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἐπεδίωξαν εἰς τὸ παρελθὸν νὰ προστατεύσουν τὸν βάμβακα. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλλὰς εἰσέρχεται εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα, εἶναι μία χώρα, ἡ μόνη σχεδὸν εἰς τὴν Εὐρώπην, εἰς τὴν ὁποίαν εὐνοεῖται ὑπὸ λίαν ἐξαιρετικὰς συνθήκας ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος, θὰ ἦτο ἄδικον, ἐὰν ἐτίθετο ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν συμμάχων καὶ τῶν συνεταίρων μας; Διότι ὅπως ἐτονίσθη, ἡ Εὐρωπαϊκὴ Οἰκονομικὴ Κοινότης δὲν ἔχει μόνον τὴν οἰκονομικὴν πλευράν. Ἔπρεπε νὰ τεθῇ καὶ νὰ ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν ἡ τότε ἀνάγκη τῆς οἰκονομίας, νὰ προστατευθῇ ἕνα τόσον δυναμικὸν προϊὸν τῆς οἰκονομίας. Τὸ ὅτι εἰς τὴν Εὐρώπην καλλιεργεῖται ὁ βάμβαξ, ἀποτελεῖ ἕνα λόγον νὰ προστατευθῇ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ Ἑλλὰς θὰ μπορέσῃ μὲ ἴσους ὅρους νὰ εἰσέλθῃ μέσα εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, διότι ὅταν εἰσερχώμεθα εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. καὶ βλέπετε, ὅτι προστατεύεται ἡ τευτλοκαλλιέργεια, ἡ παραγωγὴ σακχάρεως, ὅταν προστατεύεται εἰς ὑπέρτατον βαθμὸν ἡ ἀγελαδοτροφία, ἡ κτηνοτροφία καὶ διὰ τὴν ὁποίαν οἱ ξένοι μᾶς ἐπέβαλον ὅρους δυσμενεῖς, ἀπὸ τὴν πρώτην ἀρχὴν μὲ τὸ πρωτόκολλον 13 νὰ ἐπιτρέπεται εἰς σύντομον χρονικὸν διάστημα, ὁ δασμολογικὸς ἀποκλεισμὸς τῆς εἰσαγωγῆς ὡρισμένων ζωοκομικῶν καὶ γαλακτοκομικῶν προϊόντων, εἰς ποῖα προϊόντα θὰ μπορέσῃ ἡ Ἑλλὰς νὰ καλύψῃ τὰ κενά, τὰ ὁποῖα θὰ παρουσιασθοῦν ἐκ τοῦ μεγάλου συναγωνισμοῦ τὸν ὁποῖον θὰ ὑποστῇ καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς κτηνοτροφίας, ἀκόμη καὶ εἰς τὴν ζαχαροπαραγωγήν; Καὶ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργικῆς μας οἰκονομίας, ἀναμφισβητήτως ὁ τομεὺς τῆς κτηνοτροφίας ἀποτελεῖ ἕνα ζωτικότατον τομέα, διότι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὰς ἀνεπτυγμένας χώρας, καλύπτεται τὸ 50% τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Εἰς τὴν Ἑλλάδα εἴμεθα εἰς χαμηλὸν ἐπίπεδον 15% καὶ 20%. Τὸ θέμα τῆς κτηνοτροφίας δὲν εἶναι ἕνα τυχαῖον θέμα ποὺ συνδέεται μὲ τὴν οἰκονομικήν μας ἀνάπτυξιν. Εἰδικώτερον, μὲ τὴν πρόοδόν μας εἰς τὸν ἀγροτικὸν τομέα, ἡ ἀνάπτυξις τῆς κτηνοτροφίας μας θὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ τὸ σπουδαιότερον εἰσόδημα τῆς γεωργίας μας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὑφίσταται ἀπηνῶς τὸν συναγωνισμὸν τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, ποὺ γνωρίζομεν εἰς ποίαν ἀπόδοσιν φθάνει ἡ κτηνοτροφία τῶν ἐκ λόγων παραδόσεων. Μόνον εἰς τὸν βάμβακα νομίζω, ὅτι μία σχετικὴ εὐμένεια πρὸς τὸν βάμβακα ἐν Ἑλλάδι, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ἀντικαταστήσωμεν καὶ ὡρισμένας ἄλλας καλλιεργείας διὰ τοῦ βάμβακος, διότι πράγματι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Οἰκονομικὴ Κοινότης εἰσάγει χίλια ἑκατομμύρια τόννους βάμβακος.

§12Χ. ΒΑΣΜΑΤΖΙΔΗΣ. 144 χιλιάδες τόννους.

§13Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἔστω.

§14Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θίγετε, ὅτι ἀκριβῶς ἡ Ἑλληνικὴ ἐξαγωγὴ 60.000 τόννων, ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ εἰσάγει 1.800.000 καὶ ἐρωτᾶται, ἦτο δυνατὸν νὰ ἀλλάξῃ ἡ πολιτικὴ τῆς συμφωνίας τῆς Ρώμης ἐξ ἀφορμῆς τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, διότι ἡ Ἑλλὰς ἐξάγει 60.000 τόννους; Ἦτο ἀδύνατον.

§15Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἠμποροῦμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὰ τὰ προβλήματα. Δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν βαμβακοκαλλιέργειάν μας, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ τὸν συναγωνισμὸν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τὸν ὁποῖον θὰ ὑποστῶμεν εἰς τὴν κτηνοτροφίαν. Ἡ Ἑλλὰς ὑπεχώρησεν ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν μὲ τὸ πρωτόκολλον ἀριθμὸς 13, νὰ ἀποκλεισθῇ δασμολογικῶς μὲ 10% διὰ τὴν εἰσαγωγὴν κτηνοτροφικῶν προϊόντων τῶν συνεταίρων μας. Βλέπετε μίαν σημαντικωτάτην ὑποχώρησιν. Σημειώσατε, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ὑποχωρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο διὰ τῆς συμφωνίας τῶν Ἀθηνῶν, ἐγένοντο εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς καὶ ἡ 12ετία εἶναι εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, ἐνῷ διὰ τὴν βιομηχανίαν εἶναι τὰ 22 χρόνια. Ἐπὶ 22 χρόνια θὰ ὑπάρχῃ ἡ δασμολογικὴ προστασία τῆς βιομηχανίας, ἐνῷ 12 χρόνια θὰ εἶναι διὰ τὴν γεωργίαν. Λοιπόν, ὁ παράγων τῆς γεωργίας εἰς τὰς ἐξαγγελίας μας, τὰς γενικάς, τὰς κυβερνητικάς, τὰς πολιτικάς, ὁ παράγων γεωργία, ὅταν ἐξαγγέλλωμεν καὶ προγράμματα καὶ κείμενα διακηρύξεων, ἐξαίρωμεν τὴν σημασίαν καὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἥρωος, τοῦ ἀγρότου, καὶ ὅταν ἐρχώμεθα εἰς τὴν πρᾶξιν, καὶ ἡ πρᾶξις δυστυχῶς δὲν συμβαδίζει μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε διακηρύσσομεν. Ὑπεχώρησαν τὰ συμφέροντα τῆς γεωργίας χάριν τῶν συμφερόντων τῆς βιομηχανίας. Αὐτὸ ἔγινε καί εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα. Αὐτὸ κάμνει καὶ τὸ νομοθετικὸν μέτρον, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ψῆφος ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§16Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι γίνεται σύγχυσις ἐκ μέρους σας εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν δασμολογικὸν ἀφοπλισμὸν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τὸν προβλεπόμενον εἰς τὴν συμφωνίαν Ἀθηνῶν. Διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα ἐν γένει δὲν προβλέπεται γεωργικὸς ἀφοπλισμός. Προβλέπεται σταθεροποίησις τῆς ὑφισταμένης σήμερον δασμολογικῆς καταστάσεως. Ἡ βασικὴ διάταξις, προβλέπει, πρῶτον, καθορισμὸν ἑνιαίας γεωργικῆς πολιτικῆς ἐκ μέρους τῶν Κρατῶν–μελῶν τῆς Ε.Ο.Κ. καὶ ἐνδεχομένην ἐναρμόνισιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν πολιτικὴν ταύτην, ὅτε καὶ θὰ καθορισθῇ ὁ ρυθμὸς τοῦ δασμολογικοῦ ἀφοπλισμοῦ. Ἐξαιρετικῶς μόνον προβλέπεται, ἐπίσης εὐνοϊκὴ δασμολογικὴ μεταχείρισις ὑπὲρ τῶν ἐξαγωγίμων Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἐπειδὴ ἡ συμφωνία Ἀθηνῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ προσφέρῃ καὶ μικρόν τι ἀντάλλαγμα, προεβλέφθη ποσοστιαία δασμολογικὴ μείωσις ἐπὶ περιωρισμένου ἀριθμοῦ εἰσαγομένων κτηνοτροφικῶν προϊόντων.

§17Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεμίαν θυσίαν ἔκαναν οἱ μεγάλοι μας συνεταῖροι τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, διὰ τὰ ἐξαγώγιμα Ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα, διότι οὔτε διὰ τὴν σταφίδα, οὔτε διὰ τὰ σῦκα ὑπάρχει κανένας δασμὸς εἰς τὴν Γερμανίαν, εἰς τὴν μεγαλυτέραν καταναλώτριαν, ἢ εἰς τὴν Γαλλίαν. Λοιπόν, ποία εἶναι ἡ θυσία, ποῖος εἶναι ὁ δασμολογικὸς ἀποκλεισμὸς ἐπὶ ἀνυπάρκτου δασμοῦ; Ἀντιθέτως, ἐθυσιάσθησαν τὰ κτηνοτροφικὰ προϊόντα περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ ὁ κ. συνάδελφος.

§18Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ὅταν ἐγένετο μείωσις τοῦ δασμοῦ τοῦ καπνοῦ κατὰ 50%, ἅμα τῇ ἐφαρμογῇ;

§19Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εἶπα, διὰ τὴν σταφίδα καὶ διὰ τὰ σῦκα.

§20Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει αὐτὸ τὸ στοιχεῖον τὸ κομματικόν, τὸ ὁποῖον διέπει τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Προεδρείου, ἔχω κάθε λόγον νὰ διαμαρτυρηθῶ, ἐγὼ ἐπεδίωξα κἄποτε νὰ κάνω μίαν διακοπὴν καὶ μὲ σταματήσατε.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἀπηυθύνατε μίαν ἐπίκρισιν κατὰ τοῦ Προεδρείου θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἀκούσητε. Ὁ κ. Δερτιλῆς εἶναι εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἐδέχθητε μόνος σας μίαν μικρὰν διακοπήν, ἐπ’ αὐτῆς ἔκανε μίαν παρατήρησιν ὁ κ. Κωστόπουλος καὶ ἀνταπήντησεν ὁ κ. Δερτιλῆς. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον παρέβη τὰ καθήκοντά του. Ἐὰν δὲν θέλητε καμμίαν διακοπήν, μὴ ἐπιτρέπετε καὶ δὲν θὰ γίνῃ καμμία διακοπή.

§22Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ διακοπὴ ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον. Πρὸς τί ἡ σύστασις τοῦ Προεδρείου νὰ περιορισθοῦν αἱ ἀγορεύσεις εἰς 15 λεπτά; Ἰδοὺ διὰ ποῖον λόγον παρατείνονται αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος καὶ δὲν ψηφίζονται τὰ νομοσχέδια.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. Δερτιλῆς ἐζήτησε μίαν διακοπὴν καὶ τὴν ἐδέχθητε.

§24Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν δίδεται κανένα δικαίωμα εἰς τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας νὰ κάνῃ διακοπάς.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίσατε τὴν ἀγόρευσίν σας καὶ δὲν θὰ γίνῃ καμμία διακοπή.

§26Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι κατὰ τὴν ρύθμισιν τῶν σχέσεων μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., ὁσονδήποτε καὶ ἂν φαίνωνται αὐτὰ ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως δῆθεν παράλογα, οἱ ξένοι τὸ καταλαβαίνουν, ἡμεῖς δὲν τὸ καταλαβαίνομεν, καταντᾶ νὰ γινώμεθα βασιλικώτεροι τοῦ Βασιλέως καὶ νὰ δικαιολογοῦμεν τοὺς ξένους διὰ ποῖον λόγον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν προστατευτικὰ μέτρα εὐνοοῦντα τὸ Ἑλληνικὸν βαμβάκι εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. Ἐὰν δὲν ἦτο ἡ Ἑλλάς, ἦτο τὸ Βέλγιον, ἦτο ἡ Ὁλλανδία, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ Ε.Ο.Κ. χωρὶς νὰ λαμβάνωνται μέτρα προστασίας ἑνὸς τόσον βασικοῦ διὰ τὴν οἰκονομίαν των προϊόντος; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἀλλὰ ἐδῶ τί συνέβη; Εἴμεθα οἱ πτωχοὶ συγγενεῖς, εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἐπὶ τέλους, νὰ τὸ εἴπωμεν, νὰ τὸ ὁμολογήσωμεν, ὄχι νὰ γινώμεθα καὶ βασιλικώτεροι τοῦ Βασιλέως καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ τὸ βαμβάκι ἡ Εὐρώπη νὰ δεχθῇ εἰδικὴν μεταχείρισιν, πῶς διὰ τὰ εἰδικὰ αὐτὰ προϊόντα δέχεται εἰδικὴν καὶ πῶς εἶναι 1 δισεκατομμύριον κιλὰ καὶ ἄνω..... Ἄν αὔριον μπῇ καὶ ἡ Ἀγγλία θὰ εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ βάμβακος ποὺ γίνεται εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας. Τὸ ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐξαγάγει 60.000 τόννους, αὔριον ἠμπορεῖ νὰ τοὺς κάνῃ 100.000. Ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς καὶ οἱ 60.000 τόννοι καὶ οἱ 100.000 εἶναι ἕνα ζωτικώτατον θέμα καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ κἄποια μέριμνα δι’ ἕνα τόσον ζωτικὸν προϊόν, τὸ ὁποῖον φύεται εἰς τὴν Εὐρώπην, ἀλλὰ ἀτυχῶς ἀντὶ νὰ φύεται εἰς τὴν Κεντρικὴν Εὐρώπην, φύεται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ βαμβάκι ἠδικήθη, ἀντὶ νὰ τὸ ἔχωμεν ὡς σημαίαν καὶ ὡς μόνιμον αἴτημα, τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ βάμβακος λόγῳ τῶν κινδύνων ποὺ ἀντιμετωπίζει πλέον ἡ κτηνοτροφία μας, ἐρχόμεθα καὶ ἡμεῖς εἰς τὸν τόπον μας, καὶ αὐτὸ τὸ ἐλάχιστον ὅριον τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ποὺ εἴχομεν εἰς τὸν τόπον μας, ἐρχόμεθα ἡμεῖς νὰ εὐθυγραμμισθῶμεν μὲ τοὺς 6 συνεταίρους τῆς Ε.Ο.Κ., μήπως μείνομεν πίσω, ἐρχόμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ τοὺς χειροκροτήσωμεν καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι πράγματι ἐγίναμεν καὶ ἡμεῖς ἰσότιμοι μαζί σας καὶ βλέπετε, ὅτι λαμβάνομεν καὶ ἡμεῖς ἀνάλογα μέτρα ἀφοπλίζοντα δασμολογικῶς τὴν προστασίαν τοῦ βάμβακος καὶ ἐξισοῦται ἡ κατάστασις ἡ δασμολογικὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν ὑφισταμένην δασμολογικὴν κατάστασιν εἰς τὴν Εὐρώπην, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν κανέναν ἄλλον λόγον νὰ ζητήσωμεν κἄτι πάρα πάνω διὰ τὸ Ἑλληνικὸν βαμβάκι. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ στρέφεται ὄχι μόνον ἐναντίον τῆς τάξεως τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, ἀλλὰ στρέφεται ἐναντίον τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἐθνικοῦ μας προϊόντος, ποὺ ἔχομεν καθῆκον νὰ τὸ προσέξωμεν. Καὶ ἔχομεν καθῆκον νὰ τὸ προσέξωμεν τὸ βαμβάκι, διότι αἱ συνθῆκαι τῆς παραγωγῆς μας εἶναι τελείως διαφορετικαὶ ἀπὸ τὰς συνθήκας τῆς παραγωγῆς εἰς τὰς ἄλλας χώρας, διότι ἐνῷ πᾶμε νὰ ἀφοπλίσωμεν τὸ βαμβάκι ἀπὸ τὴν δασμολογικὴν προστασίαν καὶ τὸ παραδίδομεν εἰς τὸν πιὸ ἀπηνῆ συναγωνισμὸν τῶν ξένων Κρατῶν, ταὐτοχρόνως δὲν λαμβάνομεν ἀντίστοιχα μέτρα βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσότητος μεταξὺ τῆς ἀγροτικῆς καὶ βιομηχανικῆς μας παραγωγῆς, δὲν προχωροῦμεν ἡμεῖς νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τοὺς Ἕλληνας βαμβακοπαραγωγοὺς καὶ γενικώτερον τοὺς ἀγρότας ἴσους ὅρους παραγωγῆς. Ὁ Ἕλλην ἀγρότης ὑφίσταται τοὺς δασμοὺς ὄχι μόνον διὰ τὰ καταναλωτικὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν γεωργικὸν ἐξοπλισμὸν τῶν ἐπιχειρήσεων. Ὁ Ἕλλην ἀγρότης συνεχίζει νὰ πληρώνῃ διπλάσιες καὶ τριπλάσιες τιμὲς διὰ τὰ καύσιμα ἀπὸ ὅτι πληρώνουν οἱ ξένοι παραγωγοί, οἱ ξένοι ἀγρόται. Ὁ Ἕλλην καλλιεργητὴς συνεχίζει νὰ πληρώνῃ μεγαλυτέρας τιμὰς διὰ τὰ χημικὰ λιπάσματα, διότι πρέπει νὰ προστατευθῇ μία ἄλλη μεγάλη βιομηχανία ποὺ εἶναι μονοπώλιον εἰς τὸν τόπον μας καὶ καρποῦται καὶ ἀποστραγγίζει τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ γενικώτερον τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἐπὶ σειρὰν δεκαετηρίδων ὑφίσταται ἡ ἀγροτικὴ τάξις αὐτὴν τὴν τεραστίαν ἐκμετάλλευσιν ἐκ μέρους τῆς μονοπωλιακῆς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία λέγεται Ἑλληνικὴ Ἑταιρεία Χημικῶν Λιπασμάτων. Ὁ Ἕλλην ἀγρότης πληρώνει δασμοὺς διὰ τὰ τρακτέρ, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται, διὰ τῶν ὁποίων θὰ καλλιεργήσῃ τὰ κτήματά του. Καὶ δι’ ὅσα ἄλλα πράγματα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ ὁ Ἕλλην ἀγρότης διὰ τὴν παραγωγήν του, ἐκεῖ δὲν θίγεται τὸ δασμολογικὸν καθεστώς, ὑπὲρ αὐτοῦ κανένα μέτρον, τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται εἶναι εἰς βάρος αὐτοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνισότης, αὐτὸ εἶναι τὸ ἀσθενέστερον σημεῖον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Καὶ ἐν τούτοις, τὸ ἑλληνικὸν βαμβάκι καὶ ὑπ’ αὐτὰς ἀκόμη τὰς συνθήκας κατώρθωσε νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὸν συναγωνισμόν, διότι ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αἱ πληροφορίαι μας εἶναι, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν βαμβάκι εἰς τὸν τόπον μας πολλάκις καὶ συνήθως ἀγοράζεται ἀπὸ τὴν ἐντοπίαν βιομηχανίαν εἰς χαμηλοτέραν τιμήν. Ὅταν τὸ ξενικὸν βαμβάκι πολλάκις ἔρχεται μὲ 65 σέντς —ὅπως μοῦ ἔλεγον πρὸ ἡμερῶν— τὸ Ἑλληνικὸν βαμβάκι ἐπωλεῖτο μὲ 62–63 σέντς. Θὰ μοῦ εἴπητε, διὰ ποῖον λόγον ἡ βαμβακοβιομηχανία ἐπιμένει εἰς τὸ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν κατάργησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ; Αὐτὸ εἶναι ἄλλο πρᾶγμα. Ἐὰν οἱ ξένοι παρέχουν ἐνδεχομένως τιμὰς ντάμπιγκ μελλοντικῶς, διότι, ὅπως ξεύρωμεν, εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πολλαὶ χῶραι ἐπιδοτοῦν τὰς ἐξαγωγὰς βάμβακος, ἐὰν αἱ ἄλλαι χῶραι, αἱ ὁποῖαι ἐξάγουν βάμβακα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρέχουν μεγάλας πιστωτικὰς διευκολύνσεις εἰς τοὺς βιομηχάνους καὶ μὲ χαμηλὸν τόκον καὶ μακροπρόθεσμα δάνεια καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἠμπορεῖ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον νὰ πιέσῃ περαιτέρω τὰς τιμὰς τοῦ βάμβακος εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Νομίζω, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον δὲν προέκυψε δυσχέρεια εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακος καὶ εἰδικώτερον τὸ 1961 εἰς τὴν νέαν μας ἐσοδείαν, αἱ ἐξαγωγαί μας κατηυθύνθησαν ἐξ ἴσου πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς καὶ πρὸς τὰς Δυτικὰς χώρας. Διότι τὸ 1960 αἱ ἐξαγωγαί μας περισσότερον κατηυθύνθησαν εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ ὑπῆρχεν ἡ ὑπόνοια, ἡ βάσιμος ὑπόνοια, ὅτι ἐγένετο ἐπανεξαγωγὴ βάμβακος ἀπὸ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας πρὸς τὰς Δυτικὰς χώρας. Ἐφέτος τὸ βαμβάκι μας κατέστη εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ἐνεργητικόν, ὥστε κατώρθωσε νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὰς Δυτικὰς χώρας εἰς μεγάλας ποσότητας καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν καὶ αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι δὲν προέβησαν πλέον εἰς ἐπανεξαγωγὰς βάμβακος, ἤ, ἐὰν ἔγιναν καὶ ἐπανεξαγωγαί, ἔχουν περιορισθῆ εἰς μεγάλον βαθμόν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ ἐπιμονὴ τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ἰδίας Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία τὸ 1957 ἐσταμάτησεν αὐτὸ τὸ μέτρον, τὸ νὰ ἔρχεται τὸ 1962 νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνῃ καὶ νὰ τὸ προβάλῃ ὡς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπιδίωξίν της, εἶναι τὸ ὀλιγώτερον δι’ ἡμᾶς ἄστοχον καὶ ἀψυχολόγητον. Ἀλλὰ δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, κ. συνάδελφοι, ρυθμίζεται καὶ μία ἐκκρεμότης τῶν βαμβακοβιομηχάνων. Τακτοποιεῖται ἕνας ἐκκρεμὴς λογαριασμὸς τῆς τάξεως τῶν 16.000.000 περίπου δραχμῶν, μία ὀφειλὴ πρὸς τὸ Δημόσιον, ἡ ὁποία παραμένει ἀπὸ τὸ 1957 ἐκκρεμὴς καὶ βέβαια δὲν πρόκειται ἡ ρύθμισις νὰ γίνῃ πρὸς ὄφελος τοῦ Δημοσίου, γίνεται πρὸς ὄφελος τῶν βαμβακοβιομηχάνων. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ θέμα ἀπησχόλησε τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν τὸ 1957, ὅταν εἰσήχθη ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν μία ποσότης 8.000 τόννων βάμβακος ἀτελῶς. Δὲν πρόκειται ἐπ’ αὐτοῦ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, διότι ὑπῆρξεν μακρὰ καὶ ἀναλυτικὴ ὁμιλία τοῦ ἐκ Λεβαδείας συναδέλφου, τοῦ κ. Παπασπύρου, καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνωμεν. Ἀλλὰ ἔχω μπροστά μου τὸ ὄργανον τῆς Συνομοσπονδίας τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ὁλόκληρον τὸ ἱστορικόν. Μία ἔκδοσις τοῦ 1957, πῶς ἡ τότε Κυβέρνησις τὸ ἀντεμετώπισε διὰ τοῦ Ἀντιπροέδρου της τοῦ κ. Ἀποστολίδη καὶ λέγει ἐδῶ μέσα, ὅτι ὡρισμένοι Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν Ὑπουργείων πιεζόμενοι ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους προέβαλον αὐτὸ τὸ αἴτημα εἰσαγωγῆς 8.000 τόννων βάμβακος ἀτελῶς καὶ τῆς καταργήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ βάμβακος. Τὸ 1957 ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Ἀποστολίδης, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν εὐθύνην τοῦ οἰκονομικοῦ τομέως, δὲν ἠρκέσθη μόνον νὰ συμβουλευθῇ τοὺς βαμβακοβιομηχάνους, ἀλλὰ ἐκάλεσε καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐκάλεσε τὴν Συνομοσπονδίαν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ἡ ὁποία μὲ τὴν σειράν της ἐκάλεσε τοὺς βαμβακοπαραγωγοὺς τῆς Λεβαδείας, τῆς Λαμίας καὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τοὺς συνεβουλεύθη καὶ ἀπὸ κοινοῦ διετύπωσε τὰς ἀπόψεις τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Καὶ πρὸς τιμὴν τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ τότε Ἀντιπροέδρου, τοῦ κ. Ἀποστολίδη, ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινεν κατ’ ἀντιμωλίαν μεταξὺ τῶν ἐκπροσώπων τῶν βαμβακοβιομηχάνων, ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὁποίων ἦτο ὁ Πρόεδρος τῶν βαμβακοβιομηχάνων ὁ κ. Κατσάμπας, καὶ τῶν ἐκπροσώπων, ὅπως ἀναγράφῃ «Ἡ Φωνὴ τῶν Συνεταιρισμῶν», καὶ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ βαμβακοπαραγωγικοῦ κόσμου, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔκρινεν, ὅτι ἦσαν βάσιμα τὰ ὅσα ὑπεστήριξαν οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ καὶ δὲν ἐδέχθη νὰ υἱοθετήσῃ τὰς ἀπόψεις τῶν βαμβακοβιομηχάνων. Ἰδοὺ λοιπόν, περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐχειροκρότησεν μίαν κυβερνητικὴν ἀπόφασιν. Πῶς θέλετε νὰ κάμωμεν ἡμεῖς τώρα, νὰ χειροκροτήσωμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν καὶ νὰ ἐγκρίνωμεν μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία εἰς τοιοῦτον βαθμὸν στρέφεται ἐναντίον τοῦ βαμβακοπαραγωγικοῦ κόσμου καὶ γενικώτερον ἐναντίον τῆς ἀγροτικῆς τάξεως; Βεβαίως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐκ μέρους μας ὡς ἐκπροσώπων ἀγροτικῶν περιφερειῶν καὶ ὄχι μόνον διότι ἀντιπροσωπεύομεν αὐτὸν τὸν κόσμον, ἀλλὰ καὶ διότι κρίνομεν, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικοῦ συμφέροντος δὲν ἐνδείκνυται ἡ τοιαύτη εὔνοια πρὸς τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρους καὶ ἡ τοιαύτη παραγνώρισις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὠργανωμένος καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπώσῃ καὶ ἐκεῖνος διὰ τῶν Ὀργανώσεών του τὰ αἰτήματά του καὶ τὰς ἀπόψεις του. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς ἐρήμην αὐτοῦ τοῦ κόσμου νὰ ἐρχώμεθα μέσα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καί, εἴτε διὰ τῆς ἀνοχῆς εἴτε διὰ τῆς ἀδιαφορίας μας, νὰ συντελοῦμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν ἑνὸς τοιούτου ἀντιαγροτικοῦ νομοσχεδίου. Δὲν θὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπάς, διότι δὲν θέλω νὰ σᾶς καταπονήσω, ἂν καὶ εἶναι πάρα πολὺ ἐνδιαφέρον τὸ ἱστορικὸν ὁλόκληρον, καὶ θὰ ἐβλέπατε τὸν κ. Κατσάμπαν ὅταν ἔβλεπε, ὅτι ἐγίνετο ἡ ὑπόθεσις αὕτη, ἀρχικῶς ἤρχισε μὲ 2 ἕως 6 χιλιάδες τόννους καὶ ὅταν κατέληξεν εἰς τοὺς 8.000 τόννους καὶ ἐκεῖ ὅταν ἐγένετο κατ’ ἀντιμωλίαν συζήτησις, ὁ κ. Κατσάμπας, εἶπεν, ὅτι τοὐλάχιστον δι’ ἓξ μῆνας νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τοῦ βάμβακος τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοὐλάχιστον ὅπου ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ κἄποια σχετικὴ ἔλλειψις. Ὅταν ἐπιέσθη τότε ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν πλευρὰν ὁ Πρόεδρος τῶν βαμβακοβιομηχάνων ἐδέχθη αὐτὴν τὴν ὑποχώρησιν καὶ εἶπεν ἕξη μῆνας, καὶ οὔτε ἕξη μῆνας καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸ ἐδέχθη. Σήμερον δὲν συζητοῦμεν πλέον δι’ ἑξάμηνον, σήμερον, ἀντιστάσεως μὴ οὔσης, τὸ ἑξάμηνον γίνεται δωδεκάμηνον, γινόμεθα καὶ ἐδῶ βασιλικώτεροι τοῦ Βασιλέως καὶ ἀντὶ νὰ δώσωμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἰς τὸ παρελθὸν ἐζήτουν οἱ βαμβακοβιομήχανοι, σήμερον τοὺς δίδομεν τὸ σύνολον καὶ ὄχι τὸ 50%. Καὶ ἄλλαι ἀπαλλαγαί, αἱ ὁποῖαι δίδονται οὐσιαστικῶς εἰς τοὺς βαμβακοβιομηχάνους καὶ διευκολύνεται ἡ ἐξαγωγὴ τῶν προϊόντων των, εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα βεβαίως ὑποβοηθοῦν τὴν ἐξαγωγικήν μας προσπάθειαν, ὅπως εἶναι ἡ μείωσις ἀπὸ 60 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν εἰς 28 λεπτὰ κατὰ κιλὸν ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου καὶ ἐπεξεργαζομένου εἰς τὴν ἡμεδαπὴν ξενικοῦ βάμβακος. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα κίνητρον διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ διὰ τὴν τόνωσιν τῆς βαμβακουργίας μας. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ περίφημα μέτρα, καὶ προπαντὸς τὰ πιστωτικὰ κίνητρα, μὲ τὰ ὁποῖα ὑποβοηθοῦνται οἱ βαμβακοβιομήχανοι, βοηθοῦνται εἰς βάρος τῆς οἰκονομίας, διότι διὰ τῶν γενομένων ὑπολογισμῶν τοὺς χαρίζεται ἕνα ποσὸν 100 ἑκατομ. δραχμῶν. Εὐνοοῦνται δηλαδὴ καὶ πάλιν ἐπιχειρήσεις, ἐνδεχομένως, ἀμφιβόλου σκοπιμότητος καὶ ἀποδόσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρίζωμεν ἄλλα 100 ἑκατομ. δραχμῶν χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν ἐκ τῶν προτέρων τὴν συναγωνιστικότητα τῶν μεγάλων αὐτῶν βιομηχανιῶν, ὅταν δὲν ἔχωμεν κοστολόγησιν διὰ νὰ κρίνωμεν καὶ νὰ συγκρίνωμεν ποῖον θὰ εἶναι τὸ κόστος τῆς ἰδικῆς μας βιομηχανίας, ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς βιομηχανίας τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἡ κοστολόγησις εἶναι ἕνα χρήσιμον στοιχεῖον καὶ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, καὶ διὰ τὴν κοινὴν γνώμην, διὰ νὰ παρακολουθήσῃ τὰς Κυβερνητικὰς πρωτοβουλίας καὶ διὰ νὰ γνωρίζῃ, ὅτι αἱ θυσίαι πολλῶν 100 ἑκατομ. δὲν γίνονται πρὸς τὸν σκοπὸν ἐνισχύσεως βιομηχανιῶν ἀμφιβόλου σκοπιμότητος καὶ ἀποδόσεως. Εἶναι ἀκόμη δυνατὸν νὰ ἐρευνηθῇ μήπως ὑπάρχουν σπατάλαι εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς ἢ ἀλόγιστα κονδύλια, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ περικοποῦν. Ὅταν λοιπὸν δὲν γίνωνται γνωστὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα νὰ προσδιορίζουν τὴν Κυβερνητικὴν πρωτοβουλίαν, εἶναι ὀρθὸν ἡμεῖς νὰ κρίνωμεν τὴν πρωτοβουλίαν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ συμφωνήσωμεν μαζί της εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει; Ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ τὴν συμπαράστασιν τῆς κοινῆς γνώμης χωρὶς ὅμως καὶ νὰ τὴν διαφωτίζῃ διὰ τὸ ἀδιάβλητον τῶν λαμβανομένων μέτρων. Καὶ ταῦτα καθ’ ἣν στιγμὴν ἔναντι τῆς γεωργίας οὐδὲν σοβαρὸν μέτρον λαμβάνομεν διὰ τὴν συμπίεσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Κι’ ἐνῷ ὅλα αὐτὰ συμβαίνουν διὰ τὴν βιομηχανίαν καὶ χαρίζομεν μὲ τὰς δύο χεῖρας, διὰ τὸν ἀγροτικὸν τομέα οὐδὲν σοβαρὸν μέτρον λαμβάνομεν. Αὐξάνομεν τὸ ἀφορολόγητον ποσοστὸν τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων τῶν ἐξαγωγικῶν ἐπιχειρήσεων μέχρι 4%. Δὲν γνωρίζομεν ἐπακριβῶς εἰς ποῖον ποσὸν καταλήγει αὐτὴ ἡ ἀπαλλαγή. Ἀπὸ ἕνα πρόχειρον ὑπολογισμὸν ποὺ ἔκαμα προκύπτει, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς 100 ἑκατομμύρια καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ποσὰ τὰ διαθέτομεν χωρὶς κανένα ἔλεγχον. Ὅλα αὐτὰ καὶ τόσα ἄλλα χάριν τῶν ἐξαγωγικῶν μας ἐπιχειρήσεων. Διὰ ποῖον ὅμως λόγον νὰ λαμβάνωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς εὐνοίας διὰ τὰς ἐξαγωγικάς μας ἐπιχειρήσεις; Διατὶ δὲν διαθέτομεν καὶ κἄτι διὰ τὸν γεωργικὸν τομέα; Νὰ φθηνήνωμεν τὰ καύσιμα, τὰ λιπάσματα ἔτι περισσότερον ἢ νὰ μειώσωμεν ἢ μᾶλλον νὰ καταργήσωμεν τοὺς δασμοὺς ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων γεωργικῶν μηχανημάτων καὶ φαρμάκων. Θέλομεν νὰ τονώσωμεν τὴν ἐξαγωγικήν μας προσπάθειαν καὶ διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Θέλομεν ἡ γεωργία μας νὰ γίνῃ συναγωνιστική, ἀλλὰ οὐδὲν σοβαρὸν μέτρον πρὸς τοῦτο λαμβάνομεν. Δὲν νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη ἱκανοποιεῖται μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐμπόριον ἀποτελεῖ τὸν ζωτικώτερον τομέα, ὁ ὁποῖος συνδέεται μὲ τὴν οἰκονομικήν μας ἀνάπτυξιν. Δὲν εἶναι, ὅτι ἀποτελεῖ μόνον τὴν βάσιν τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, ἀλλὰ συνδέεται καὶ μὲ πλεῖστα ὅσα ἄλλα ζητήματα ἡ καλὴ πορεία τῶν ὁποίων συνθέτει αὐτὸ ποὺ λέγομεν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Σήμερον ἔχομεν ἓν μέγα ἔλλειμμα εἰς τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον. Ἀνέρχεται αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα εἰς 330 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ἀντιμετωπίζομεν τὸ ὅλον πρόβλημα τῶν πληρωμῶν μὲ τοὺς ἀδήλους πόρους. Ἀλλὰ οἱ ἄδηλοι πόροι, κύριοι βουλευταί, παρουσιάζουν μίαν μεγάλην ρευστότητα. Δὲν ἀποτελοῦν τὸ σταθερὸν ἔδαφος ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ὀρθὸν νὰ οἰκοδομήσωμεν τὴν οἰκονομίαν μας. Τὸ ἔτος 1937–1938 αἱ ἐξαγωγαί μας ἐκάλυπτον τὸ 70% τῶν εἰσαγωγῶν. Σήμερον καλύπτουν ποσοστὸν κάτω τοῦ 40%. Βλέπετε, λοιπόν, ποίαν ὑποχώρησιν ἔκαμαν αἱ ἐξαγωγαί μας; Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα πρέπει νὰ ἀνησυχῇ καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην. Διότι εἰς τὸν τομέα τῶν ἐξαγωγῶν θὰ κριθῇ ἡ μάχη ποὺ δίδομεν διὰ τὴν πρόοδον τοῦ τόπου, διὰ τὴν οἰκονομικήν μας ἀνάπτυξιν. Ἡ προσπάθεια ὅμως αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ εὐρύτερα κριτήρια, μὲ κριτήρια εἰς τὰ ὁποῖα θὰ κυριαρχῇ τὸ γενικὸν καὶ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Δὲν ἀρνοῦμαι βεβαίως εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν σκέψιν, ὅτι θέλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν μας μὲ αὐτὰ τὰ κριτήρια. Δυστυχῶς ὅμως τὰ συγκεκριμένα μέτρα ποὺ εἰσάγει ἀπέχουν πολὺ ἀπὸ αὐτὸ τὸ σημεῖον. Φέρω ὡς παράδειγμα τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν δασμὸν τοῦ βάμβακος. Ἄλλα ὑπέσχετο εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἄλλα ἐν τέλει ἐφήρμοσεν. Ἡ Κυβέρνησις νομίζει, ὅτι εἶναι ἀρκετὸν νὰ στηρίζηται εἰς τὴν πλειοψηφίαν, τὴν ὁποίαν διαθέτει χωρὶς νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει της τοὺς λοιποὺς παράγοντας. Πιστεύει, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐξησφάλισε τὴν πλειοψηφίαν ὅλα πηγαίνουν καλά. Ἀγνοεῖ, ὅτι ὑπάρχει Ἀντιπολίτευσις, ὅτι ὑπάρχει κοινὴ γνώμη, ὅτι ὑπάρχουν ὠργανωμέναι τάξεις καὶ δὲν λαμβάνει ποσῶς ὑπ’ ὄψει της τὰς ὑποδείξεις τῶν παραγόντων αὐτῶν. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν, κύριοι βουλευταί, προκειμένου περὶ τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ἡ Ἀγροτικὴ Ἕνωσις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μίαν ἐλαχίστην μειοψηφίαν ἐκεῖ, διετύπωσε τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει της ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις. Διὰ τὴν Ἑλλάδα ἀρκεῖ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὅλα τὰ ἄλλα δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι εὐνομούμενον ἕνα κράτος, ὅταν κατὰ τὴν λῆψιν τῶν διαφόρων μέτρων δὲν λαμβάνηται ὑπ’ ὄψει ἡ γνώμη τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων καὶ δὲν συνεργάζεται ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας μὲ τὰς παραγωγικὰς τάξεις. Δὲν εἶναι, συνεπῶς, ἀρκετὴ ἡ πλειοψηφία διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, οἱ ἐργάται, αἱ παραγωγικαὶ τάξεις ἔχουν τεραστίαν ὑπομονήν. Ἐὰν συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ τακτικὴ καὶ τὰ προβλήματα ἀντιμετωπίζωνται καθ’ ὃν τρόπον ἀντιμετωπίζονται, θὰ ἐξεγερθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ τάξεις καὶ θὰ διεκδικήσουν τὰ δικαιώματά των. Δὲν ἀντιμετωπίζεται, λοιπόν, τὸ πρόβλημα κατὰ τὸν ὀρθότερον τρόπον μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Βεβαίως ἐπιθυμοῦμεν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανικῆς δραστηριότητος καὶ ἀποδίδομεν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς αὐτό, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων τοῦτο συνδέεται καὶ μὲ τὴν ἀπασχόλησιν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας. Ἐπιθυμοῦμεν ὅμως μίαν βιομηχανίαν ὑγιᾶ, μίαν βιομηχανίαν μὲ πραγματικὸν κοστολόγιον καὶ ὄχι δασμοβίωτον. Αἱ ἐξαγωγαὶ ἀγροτικῶν προϊόντων καλύπτουν σήμερον πλέον τοῦ 90% τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ ἐρωτῶ, ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς γεωργικὰ προϊόντα; Πρὸ ἡμερῶν εἶδα ἐκπροσώπους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἰς τὴν βόρειον καὶ νότιον Ἑλλάδα καὶ μοῦ διετύπωσαν παράπονα διὰ τὴν καθυστέρησιν ποὺ σημειώνει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν τομέα τῆς ἀναπτύξεως τῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι συνδέονται στενώτατα μὲ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς μας. Μοῦ εἶπον ποῖον συναγωνισμὸν ἀντιμετωπίζουν τὰ ὀπωροκηπευτικά, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει σταθερὸν πρόγραμμα. Ὁ καθένας φορτώνει δύο βαγόνια ροδάκινα ἢ σταφύλια διὰ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ κάμνει τὸν ἐξαγωγέα. Ἔτσι ἔχομεν χάσει τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς ξένους. Εἶχε προγραμματισθῆ διὰ τὸ 1962 ἡ ἵδρυσις μεγάλου ἐργοστασίου εἰς τὴν πεδιάδα Θεσσαλονίκης διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ὀπωροκηπευτικῶν. Τοῦτο ὅμως δὲν ξεύρω διὰ ποῖον λόγον μέχρι σήμερον καθυστερεῖ. Καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς γαλακτοκομίας ἡ Κυβέρνησις ἔδειξεν ἀδιαφορίαν. Ἔχει προγραμματισθῆ ἡ ἵδρυσις 9 ἐργοστασίων. Καὶ ἀπὸ τὸν Αὔγουστον μέχρι σήμερον ἐκκρεμοῦν αἱ προσφοραὶ εἰς τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας προμηθειῶν. Ἐρωτῶ, μὲ αὐτὴν τὴν καθυστέρησιν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν; Ἐπίσης εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἐλήφθη ἀπόφασις ἱδρύσεως ἐργοστασίου συμπεπυκνωμένου γάλακτος καὶ τυροκομείου. Καὶ τοῦτο καθυστερεῖ. Ὅπως ἐπληροφορήθην, ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς ἐπέμβασιν ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία τορπιλλίζει τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ μονοπώλιον τῆς ἀγορᾶς. Ἐπειδὴ ἔγινε συζήτησις διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ Ἰσραὴλ ἐξάγει κατ’ ἔτος 200.000 τόννους ἑσπεριδοειδῶν καὶ ἡ Ἑλλὰς 40–45 χιλ. τόννους. Καὶ ἐνῷ τὸ Ἰσραὴλ εἰσπράττει 160 δολ. κατὰ τόννον ἡ Ἑλλὰς εἰσπράττει μόνον 90 δολλ. Καὶ τοῦτο, διότι λείπει ἡ καθοδήγησις, λείπει ὁ προγραμματισμὸς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Μοῦ ἔλεγαν π.χ., διὰ τὴν ἀμπελουργίαν, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη δυνατότης ἀναπτύξεως ὡς καὶ διὰ τὰ κηπευτικά, θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ δείξῃ ἐνδιαφέρον. Θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον ἐπὶ τῆς γεωργικῆς καὶ ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἡ ἔλλειψις χρόνου δὲν μοῦ τὸ ἐπιτρέπει. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει συνεργάτας, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ τὴν διαφωτίσουν πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζωτικὸν τοῦτο θέμα. Ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὰς συνεταιρικὰς ὀργανώσεις, τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, τὴν ΑΓΡΕΞ ποὺ δύνανται νὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις των διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀγροτικῆς μας βιομηχανίας, τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐξαγωγῆς. Νὰ κληθοῦν νὰ ὑποβάλουν σχέδια, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει καὶ νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ. Εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ὁ ἀγροτικὸς καὶ ἐργαζόμενος κόσμος δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνη. Ἡ Κυβέρνησις μὲ σπασμωδικὰ μέτρα ἀντιμετωπίζει τὰ θέματα. Ἀντὶ λοιπὸν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν νὰ στρέψῃ, ὡς ὤφειλε, τὴν προσοχήν της, ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προωθήσῃ ἔτσι ἀποτελεσματικὰ πρὸς τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τῆς παραγωγῆς, δὲν πράττει αὐτό, ἀλλὰ θεωρεῖ ἐπείγουσαν ἀνάγκην τὴν κατάργησιν τοῦ δασμοῦ τοῦ βάμβακος, διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῶν 16 ἑκατ. δραχ., τὰ ὁποῖα ὀφείλουν οἱ βαμβακοβιομήχανοι καὶ δὲν θεωρεῖ ἐπείγουσαν ἀνάγκην τὴν ἵδρυσιν, τὸ ταχύτερον, τῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν, καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν ἄλλων κρισιμωτάτων θεμάτων. Ἡ εἰσδοχή μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα ἐπιβάλλει τὴν ἄμεσον ἀνάπτυξιν τῆς γεωργικῆς μας βιομηχανίας. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως βαδίζει μὲ βραδύτατον ρυθμόν. Θὰ πρέπει νὰ δείξῃ περισσοτέραν προσοχὴν εἰς τὸν ζωτικῆς σημασίας τομέα τῆς παραγωγῆς μας. Ἡ Κυβέρνησις ἐπίσης καθυστερεῖ τὴν ἐξαγωγὴν 10.000 τόννων ἐλαίου. Ἡ καθυστέρησις δημιουργεῖ βάρος εἰς τὴν οἰκονομίαν μας. Καὶ τοῦτο, διότι ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον ἡ ζήτησις τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μειώνεται. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει προγραμματισμόν. Δὲν ἐφαρμόζει σταθερὰν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ὥστε ἡ χώρα μας νὰ καταστῇ ἐξαγωγίσιμος χώρα ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Τὸ καπνικὸν εὑρίσκεται σήμερον εἰς τὴν ἐπικαιρότητα. Ἠσχολήθη ἡ Βουλὴ μὲ τὸ θέμα πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν. Εἶναι τὸ πρῶτον ἐξαγωγικὸν προϊόν μας, αἱ ἐξαγωγαὶ τοῦ ὁποίου κατὰ τὸ τελευταῖον ὀκτάμηνον ἔφθασαν τὰ 70 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ὑπάρχει δὲ πιθανότης τὸ 1962 νὰ ὑπερβῶμεν τὰ 90 ἑκατομμύρια δολλάρια. Μετὰ τὴν δημιουργηθεῖσαν στάσιν τῶν καπνεμπόρων εἰς τὰς ἀγοράς, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἤδη ἤρχισαν εἰς τὴν Κομοτηνὴν αἱ ἀγοραπωλησίαι καπνοῦ, ἡ ἀγορὰ ἔπεσεν ἀπὸ 75 εἰς 50 δραχ. Οὐδεμία προστασία ἐξεδηλώθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Τῇ ἀνοχῇ τῆς Κυβερνήσεως οἱ καπνέμποροι ρυθμίζουν τὴν τιμὴν τοῦ καπνοῦ. Ὁ κατήφορος αὐτὸς τῶν τιμῶν τοῦ καπνοῦ ἀποτελεῖ ἔνδειξιν νοσηρᾶς καταστάσεως ὅσον ἀφορᾷ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν καπνοῦ. Εἶναι λυπηρὸν μία εὐκαιρία, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ οἰκονομία μας καὶ εἰδικώτερον ἡ καπνοπαραγωγή μας ν’ ἀπολαύσῃ τὰς καλλιτέρας μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τιμὰς χάνεται. Πλανᾶται ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἐξυπηρετεῖ τὴν κοινωνικὴν ὑπόθεσιν. Ἐζητήσαμεν τὴν χορήγησιν συμπληρωματικῶν πλασματικῶν δανείων πρὸς τοὺς καπνοπαραγωγούς, τὰ ὁποῖα ὅμως μέχρι σήμερον δὲν ἐδόθησαν, ἐνῷ ἀντιθέτως ηὐξήθησαν τὰ δάνεια πρὸς τοὺς καπνεμπόρους καὶ ὀρθῶς λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς ἀξίας τῶν καπνῶν. Διατὶ ὅμως νὰ μὴ χορηγηθῇ συμπληρωματικὸν ποσὸν ἔναντι τοῦ καπνοῦ εἰς τοὺς παραγωγούς; Τοῦτο θὰ ἦτο μία ἀνακούφισις διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ θὰ ηὔξανε τὴν διαπραγματευτικήν των ἱκανότητα. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Καμβύσης). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνική της πολιτικὴ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ παρακολουθῆται κατὰ τὸν πλέον σοβαρόν, ἐνδελεχῆ καὶ ἐπίμονον τρόπον ἐκ μέρους τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν πρέπει νὰ φέρῃ γνωρίσματα εὐνοίας μίας τάξεως, τάξεως ἡ ὁποία ἐκφράζει τὰ μεγάλα οἰκονομικὰ συμφέροντα εἰς τὸν τόπον μας. Πρέπει ἡ προσοχὴ τοῦ Κράτους νὰ ἐκδηλωθῇ καὶ πρὸς ἄλλην πλευράν. Δὲν θὰ πρέπει κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς νὰ ἀγνοήσῃ τὰς παραγωγικὰς τάξεις καὶ τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν καὶ γενικώτερον τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Πῶς ἐννοεῖ νὰ ἀντιμετωπίσῃ εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀγροτικὴν παραγωγήν, εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων τάξεων; Ἡ Κυβέρνησις πρέπει μὲ βῆμα σταθερὸν καὶ μελετημένον νὰ ἐμφανίσῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τὴν ἀναγκάζουν νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν αʹ ἢ βʹ κατεύθυνσιν. Διότι μὲ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐμφανίζει ἐνώπιον ἡμῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ἡ πολιτική της εἶναι ἀπηλλαγμένη εὐνοίας πρὸς κύκλους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν πυραμίδα τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας εἰς τὸν τόπον μας. Ἡ Κυβέρνησις πέραν τούτου πρέπει νὰ ξεκαθαρίσῃ καὶ νὰ εἴπῃ καὶ εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅταν λέγῃ, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἐνισχύουσα τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, τὶ ἐννοεῖ διὰ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας; Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία εἶναι μόνον αἱ ἀτομικαί, αἱ ἰδιωτικαί, αἱ στεναὶ κερδοσκοπικαὶ ἐπιχειρήσεις ἢ μέσα εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν περιλαμβάνονται καὶ ὀργανισμοὶ κοινωφελοῦς χαρακτῆρος καὶ αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ἐργαζομένων καὶ τὶ ἐννοεῖ περαιτέρω ἡ Κυβέρνησις νὰ πράξῃ εἰς τὸν δημόσιον τομέα; Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀναλάβῃ ὡρισμένους τομεῖς τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως ὡς δημόσιον, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸν ρυθμὸν τῆς παραγωγικῆς μας προόδου; Ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ πείσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἡμᾶς μὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ὅτι πράγματι σέβεται τὰς ἀντιλήψεις, τοὺς πόθους καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ λαοῦ μας, διότι ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι λαμβάνει αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸ νομοσχέδιον, διότι ἐξυπηρετεῖ τὸν βαμβακοπαραγωγικὸν κόσμον, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἡ Κυβέρνησις ἀδικεῖ κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐρήμην τῶν παραγωγικῶν τάξεων νὰ προεξοφλοῦνται αἱ ἀπόψεις. Εἶναι αὐτὸ ἕνα ἐπικίνδυνον παιχνίδι, τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζομεν ποῦ ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ. Ἐφιστῶμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διακηρύξω, ὅτι ἡμεῖς καὶ ὡς βουλευταί, ἀλλὰ καὶ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος καὶ γενικώτερον ὁ ἐργαζόμενος κόσμος εἰς αὐτὴν τὴν μεγάλην προσπάθειαν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐξασφαλίσῃ πράγματι τὴν οἰκονομικὴν εὐημερίαν τοῦ λαοῦ, νὰ καταστήσῃ καὶ τὰ πτωχότερα στρώματα τοῦ λαοῦ μας οἰκονομικῶς ἐπαρκῆ καὶ ὄχι διὰ τῆς πολιτικῆς της νὰ καταστήσῃ τοὺς πλουσιωτέρους πιὸ πλουσίους καὶ τοὺς πτωχοτέρους ἀκόμη πτωχοτέρους, ἀλλὰ διὰ τῆς πολιτικῆς τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀναμένει νὰ ἐξασφαλίσῃ καὶ πολιτισμὸν καὶ ἄνοδον οἰκονομικὴν καὶ εὐημερίαν. Καὶ ὁ κόσμος αὐτὸς καὶ διὰ τῶν ὀργάνων του καὶ διὰ τῶν πολιτικῶν του ἐκπροσώπων μέσα εἰς τὰ συνταγματικὰ καὶ κοινοβουλευτικὰ πλαίσια, τὰ ὁποῖα προσδιορίζει καὶ διαγράφει τὸ πολίτευμα τῆς χώρας, θὰ ἀγωνισθῇ δι’ ὅλων τῶν δυνάμεών του, διὰ νὰ ὑπερασπίσῃ τὰ ἀπαράγραπτα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχει ἐπὶ τῆς ζωῆς ὁ ἐργαζόμενος κόσμος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ μίαν πολιτικὴν εὐνοίας ἀπέναντι τοῦ κεφαλαίου, ἀπέναντι τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας καὶ θὰ ἀγωνισθῇ εἴτε εὑρίσκει ἀνταπόκρισιν —καὶ τὴν εὑρίσκει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν— εἴτε δὲν τὴν εὑρίσκει, θὰ ἀγωνισθῇ, ἔξω, διὰ νὰ ὑψώσῃ τὴν φωνήν του. Ἡ Κυβέρνησις καλεῖται νὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας της καὶ ἀναλόγως νὰ καθορίσῃ τὴν πολιτικήν της. (Χειροκροτήματα).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§28Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας Ἀθηνῶν περὶ συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., εἶχον εἴπει, ὅτι ἤδη ἡ Κυβέρνησις εἶχε ἀρχίσει νὰ λαμβάνῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ καταστήσουν ἀνταγωνιστικὰ καὶ συναγωνιστικὰ τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα, διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Ἑλλὰς χρησιμοποιοῦσα τὴν εἰκοσιδιετῆ μεταβατικὴν περίοδον νὰ γίνῃ τακτικὸν μέλος τῆς Ε.Ο.Κ. μὲ ἰσότητα δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεων, εἰς τὸ τέλος, ὅπως εἶπον, τῆς μεταβατικῆς περιόδου. Τὰ μέτρα αὐτὰ περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα τότε ἦσαν ἀκριβῶς ἡ κατάθεσις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου καθὼς καὶ τὰ πιστωτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὡς γνωρίζετε ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς διευκόλυνσιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου διὰ τῆς μειώσεως τοῦ ἐπιτοκίου τῆς δανειοδοτήσεως τῶν ἐξαγωγικῶν ἐπιχειρήσεων ἀναλόγως τοῦ ποσοστοῦ τῶν πραγματοποιουμένων παρ’ αὐτῶν ἐξαγωγῶν. Ἔχει γίνει, κύριοι συνάδελφοι, κοινὴ συνείδησις, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ ἀποτελοῦν τὸ κύριον καὶ βασικὸν μέλημα τῆς Κυβερνητικῆς προσπαθείας, ἐν ὄψει μάλιστα τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ἰδέα αὐτὴ ἐκφράζεται διὰ τῶν ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Εἶναι ὀρθοτάτη ἡ αἰτιολογία τοῦ νομοσχεδίου, παρομοίαν δὲ γνώμην εἶχον ἐκφέρει πολλάκις καὶ ἰδίως εἰς τὴν εἰσήγησίν μου ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1960, ὅπου ἀνέφερον ὡς παράδειγμα τὴν Ἀγγλικὴν πολιτικήν, ἥτις εὑρίσκετο πρὸ δυσχερειῶν ἐξαγωγῶν καὶ υἱοθέτησεν τὸ σύνθημα «ἐξαγωγαὶ ἢ θάνατος». Εἶναι γνωστόν, ὅτι μία χώρα, ἡ ὁποία δέν δύναται νὰ ἐξαγάγῃ ἕνα μέρος τῶν προϊόντων της, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας μιᾶς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναπτύξῃ εἰς ἀρκετὰ ὑψηλὴν στάθμην τὴν οἰκονομίαν της ἂν περιωρίζετο ὡς τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν τῶν 8 ἑκατομμυρίων πτωχῶν Ἑλλήνων. Ἦτο ἐπάναγκες νὰ κατορθώσῃ διὰ παντὸς τρόπου νὰ ἀνεύρῃ εὐρυτέραν ἀγοράν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀπετέλουν αἱ χῶραι τοῦ ἐξωτερικοῦ μετὰ τῶν ὁποίων εὑρίσκεται εἰς ἐμπορικὰς σχέσεις καὶ συναλλαγὰς εἴτε δι’ ἐλευθέρων συναλλαγῶν εἴτε διὰ διμερῶν συμφωνιῶν. Εἶναι παραδεδεγμένον, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ εἰς μίαν οἰκονομίαν ἀντιτίμου ἐξαγομένων προϊόντων ἰσοδυναμεῖ μὲ τὴν τοποθέτησιν ἑνὸς νέου κεφαλαίου εἰς παραγωγικὴν ἐνέργειαν. Δηλαδὴ δημιουργεῖ πολλαπλασιαστικὰ καὶ ἐπιταχυντικὰ φαινόμενα εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Δημιουργεῖ πρωτογενεῖς καὶ δευτερογενεῖς ἐπιδράσεις ἐπὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας, πρᾶγμα ὅπερ παρατηρεῖται, ὅταν ἕνα νέον κεφάλαιον εἰσρεύσῃ εἰς τὴν οἰκονομίαν, ἥτις εὑρίσκεται ἐν ἀναπτύξει. Εἶναι τόσον παραδεδεγμένη ἡ ἀρχὴ τῆς μεγίστης σημασίας τῶν ἐξαγωγῶν, ὥστε θεωρῶ περιττὸν νὰ ἐνδιατρίψω περισσότερον ἐπ’ αὐτοῦ. Θὰ ἀναφερθῶ, ὅμως εἰς τὸ πρακτικὸν μέρος τοῦ θέματος, διτόι ὅπως ἀνεπτύχθη ὑφ’ ὅλων τῶν ρητόρων καὶ ἁρμοδίων, τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον ἀνέκαθεν ἦτο παθητικόν, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη δέ, ἀντὶ νὰ μειωθῇ ἡ παθητικότης ἔχει κατά τι αὐξηθῆ. Αἱ εἰσαγωγαί μας κατὰ τὸ 1956 ἀνῆλθον εἰς 465 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ εἰς 209 ἑκατομμύρια δολλάρια. Τὸ 1957 αἱ εἰσαγωγαὶ ἀνῆλθον εἰς 508 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ εἰς 222 ἑκατομμύρια δολλάρια. Τὸ 1958 αἱ εἰσαγωγαὶ εἰς 509 ἑκατομμύρια καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ εἰς 242 ἑκατομμύρια. Τὸ 1959 αἱ εἰσαγωγαὶ εἰς 445 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ εἰς 212 ἑκατομμύρια δολλάρια. Τὸ 1961 αἱ εἰσαγωγαὶ ἀνῆλθον εἰς 577 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ εἰς 234 ἑκατομμύρια δολλάρια. Τὸ ἔλλειμμα τοῦ συναλλάγματος τῶν ἐξαγωγῶν ἔναντι τῶν εἰσαγωγῶν ἦτο τὸ 1956 256 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὸ 1957 ἦτο 286 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὸ 1958 ἦτο 267 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὸ 1959 ἦτο 237 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ τὸ 1961 ἦτο 343 ἑκατομμύρια δολλάρια.

§29Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὑπάρχει ἐπιδείνωσις τῆς καταστάσεως.

§30Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Οὐδεὶς ἠρνήθη, ὅτι ὑπάρχει μικρὰ ἐπιδείνωσις τῆς καταστάσεως, ἀλλὰ ἔναντι τούτου ἔχομεν αὔξησιν τῶν ἀδήλων πόρων λίαν ἐνθαρρυντικήν.

§31Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μικρὰν θεωρεῖτε τὴν διαφορὰν αὐτήν;

§32Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Μικρὰ εἶναι ἡ διαφορά, διότι τὸ 1956 ἦτο 41% καὶ τὸ 1961 ἔφθασε τὸ 38,8%. Καὶ ἔναντι αὐτῆς τῆς μικρᾶς διαφορᾶς ἔχομεν ἀντιστοίχως τὴν αὔξησιν τῶν ἀδήλων πόρων κατὰ ποσοστὸν χρηματικόν.

§33Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει σχέσιν αὐτό.

§34Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Τὸ ναυτιλιακόν, τουριστικὸν καὶ μεταναστευτικὸν συνάλλαγμα τοῦ 1960 ἔφθασεν τὰ 242 ἑκατομμύρια.

§35Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ποίαν σχέσιν ἔχει αὐτό;

§36Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ σέβεσθε τὸν ἱερὸν αὐτὸν χῶρον καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ μοῦ κάμνετε τοιαύτας διακοπάς. Ὅπως ἐξήγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν ἠκολούθησε τὴν φυσικήν της πορείαν, δεδομένου, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ ὡς ἐκ τούτου δημιουργοῦνται καὶ ὡρισμένα εἰσοδήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξεύρουν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπάρκειαν ἀγαθῶν. Εἴχομεν βεβαίως καὶ αὔξησιν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν, εἰδῶν τὰ ὁποῖα δὲν παράγονται ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ εἴχομεν μίαν αὔξησιν ἀπὸ 145 ἑκατομμύρια δολλάρια εἰς 173 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ὅπως ἐξήγησεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, χώρα ὅπως ἡ Ἑλλάς, εὑρισκομένη εἰς τὸ στάδιον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως δημιουργεῖ αὔξησιν εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται εἰς τὴν ἀγορὰν διὰ τὴν προμήθειαν ἀντιστοίχων ἀγαθῶν. Τὰ ἀγαθὰ ταῦτα ἂν δὲν ὑπάρχουν, πρέπει νὰ ἐξευρεθοῦν δι’ εἰσαγωγῶν, διότι ἄλλως θὰ εἴχομεν ὕψωσιν τῶν τιμῶν καὶ πληθωριστικὰς πιέσεις μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀνατίναξιν τῆς οἰκονομίας εἰς τὸν ἀέρα. Ὅταν λοιπὸν ἔχωμεν αὔξησιν τῆς ζητήσεως, πρέπει νὰ καταβάλλεται προσπάθεια, ὥστε νὰ ἱκανοποιῆται μέρος τῆς ζητήσεως διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς ἐπιτοπίου παραγωγῆς, προσπάθειαν εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ὑστέρησεν ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον αὕτη δὲν ἐπαρκεῖ, ὀφείλομεν νὰ προσφύγωμεν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν ἀγαθῶν ἔξωθεν.

§37Φ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ τελευταῖον τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου ἀναφέρει, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν εἰς βιομηχανικὰ καταναλωτικὰ εἴδη εἶναι τριπλασία τῆς αὐξήσεως τῆς ἐπιτοπίου παραγωγῆς. Προσέτι ἐκ τῶν 38 ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν διαφορὰν εἰσαγωγῶν–ἐξαγωγῶν, εἰσήχθησαν μόνον 22 ἑκατομμύρια κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ καὶ 16 ἑκατομμύρια καταναλωτικὰ ἀγαθά.

§38Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ αὐτὰ νὰ τὰ εἴπῃ, ὅταν θὰ ὁμιλήσῃ, διότι ἀποτελοῦν λεπτομερείας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξέτρεπον τὴν συζήτησιν.

§39Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἀριθμοὶ λέγουν, ὅτι ἡ ἐπιτόπιος παραγωγὴ δὲν ηὐξήθη κατ’ ἀναλογίαν.

§40Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εἶπον καὶ ἐγώ, ὅτι ἡ ἐπιτόπιος παραγωγὴ δὲν ηὐξήθη κατ’ ἀναλογίαν. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Μπαλτατζῆς εἶπεν: Ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ μεταβάλῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸν ὀπωρῶνα τῆς Εὐρώπης, δὲν ἐπέτυχεν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἀλλὰ ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί. Τὸ 1961 εἴχομεν ἐξαγωγὰς 180.000 τόννων ὀπωρῶν ἀξίας 18 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἐνῷ τὸ 1960 αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν ὀπωρῶν ἦσαν 90.000 τόννοι, ἀξίας 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις μὲ σταθερὸν βῆμα προχωρεῖ εἰς τὴν ἀνοδικὴν πορείαν τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν ἐξαγωγῶν μας. Αἱ εἰσαγωγαὶ εἰς τρόφιμα κατ’ ἔτος ἀνέρχονται εἰς 93 ἑκατομμύρια δολλάρια. Πάντοτε συνέστησα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ αὐξήσῃ τὰς τιμὰς ὡρισμένων εἰδῶν, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι τῶν κρεάτων καὶ τῶν τυροκομικῶν προϊόντων καὶ ὀσπρίων, ἔστω καὶ ἂν σημειωθῇ μικρὰ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου. Ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς τῶν εἰδῶν αὐτῶν εὑρίσκεται εἰς ἕνα μεταβατικὸν στάδιον καὶ συνεπῶς, ἐπιτυγχάνεται μὲ ὑψηλότερον κόστος, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπάρχει τυχὸν εἰς ἄλλας ἐξαγωγικὰς χώρας. Ἡ τιμὴ τῶν προϊόντων αὐτῶν, τῶν κρεάτων, τῶν ὀσπρίων κλπ. θὰ πρέπει νὰ ἀφίνῃ καὶ ἕνα εὔλογον κέρδος, πρὸς βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ἡ Κυβέρνησις, ἔκαμεν ἕνα σημαντικὸν βῆμα διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τῶν κρεάτων, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε τὸ βῆμα αὐτὸ νὰ εἶναι μεγαλύτερον καὶ περισσότερον τολμηρόν. Διότι, θὰ πρέπει οἱ Ἕλληνες κτηνοτρόφοι καὶ οἱ ἀγρόται νὰ ἀμείβωνται διὰ τὸν κόπον αὐτῶν καὶ τῆς οἰκογενείας των καὶ νὰ δύνανται ὄχι μόνον νὰ ἀνταπεξέρχωνται εἰς τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς καὶ εἰς τὰ χρέη πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., ἀλλὰ νὰ ἔχουν κέρδος διὰ νὰ συντηροῦν τὴν οἰκογένειάν των. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν Ἑλληνικῶν προϊόντων, τὴν βάσιν ἐξαγωγῆς, ἀποτελοῦν ὁ βάμβαξ, ὁ καπνός, ἡ κορινθιακὴ σταφίς, ἡ σουλτανίνα, αἱ νωπαὶ ὀπῶραι καὶ ἄλλα. Σήμερον, ἀρχίζει νὰ ἀναπτύσσηται μὲ ταχὺν ρυθμὸν τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον τῶν νωπῶν ὀπωρῶν. Ὅλα αὐτά, προωθοῦνται σήμερον ἐντατικὰ τόσον διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐξαγωγῆς ὅλων αὐτῶν τῶν προϊόντων, ἀποβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ὁ βάμβαξ, εἶναι φυτὸν βιομηχανικὸν καὶ ἱκανὸν νὰ στηρίξῃ μεγάλας ἐλπίδας, ὄχι μόνον διὰ τὴν εἰσροὴν συναλλάγματος ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς ὑφαντουργίας. Ἡ ἀνάγκη, ἡ ὁποία ἤγαγε τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιτρέψῃ κατὰ τὸ ἔτος 1957 τὴν εἰσαγωγὴν μιᾶς ποσότητος βάμβακος διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν εἶναι κατάδηλος. Ἡ ὑφαντουργία εἶναι ἕνας κλάδος, ὁ ὁποῖος ἔχει εὐοίωνον μέλλον καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ λάβωμεν κάθε μέτρον διὰ τὴν προστασίαν του καὶ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς συναγωνιστικότητός του. Ἐπίσης ἡ βιομηχανία βάμβακος, ἔχει σημαντικὰς δυνατότητας ἐπικρατήσεως εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν της πρὸς τὰς χώρας τῆς Ε.Ο.Κ. Ἐάν λοιπόν, ἡ ἐσωτερικὴ παραγωγὴ βάμβακος συνέβαινε νὰ ἐξαχθῇ ραγδαίως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἐπάρκεια διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας, θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τῆς πρώτης ὕλης εἰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι νὰ καθιστοῦν τὴν παραγωγὴν τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας βαμβακερῶν, διεθνῶς συναγωνίσιμον. Δηλαδή, νὰ προστατεύσωμεν τὴν βιομηχανίαν βαμβακερῶν εἰδῶν, ποὺ νὰ λειτουργῇ κατὰ τρόπον συναγωνιστικόν. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀρχὴν ὠθουμένη ἡ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ βάμβακος.

§41Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει προοπτική, ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ παραγωγὴ βάμβακος, δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν;

§42Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον, ὅτι εἴμεθα χώρα ἐξαγωγικὴ τοῦ βάμβακος καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον ἕν ἔτος νὰ ἔχωμεν μεγάλην ἐξαγωγὴν βάμβακος καὶ νὰ μὴ ἐπαρκέσῃ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἐσωτερικῆς παραγωγῆς πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς βιομηχανίας μας. Τότε, δὲν θὰ πρέπει νὰ εἰσαγάγωμεν βάμβακα, δηλαδὴ τὴν πρώτην ὕλην, ὥστε ἡ βιομηχανία μας νὰ παραγάγῃ βαμβακερὰ εἰς τιμὰς διεθνῶς συναγωνισίμους, ὥστε νὰ μὴ ἀπολέσωμεν τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ;

§43Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν ἔκτακτον αὐτὴν περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις ἔχει πᾶν δικαίωμα νὰ συγκρατήσῃ τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν.

§44Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ριζικῶς διαφωνῶ ἐπ’ αὐτοῦ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ μέτρα αὐτὰ νὰ ληφθοῦν ἐγκαίρως διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ.

§45Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δόξα τῷ Θεῷ, ἔχομεν τὴν μέθοδον τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§46Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἔχω δώσει ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐπειδὴ ὅμως προτίθεμαι μετὰ τὸν κ. συνάδελφον νὰ ὁμιλήσω, ἐπιφυλάσσομαι εὐθὺς ἀμέσως, νὰ σᾶς δώσω καὶ ἐκ νέου ἐξηγήσεις.

§47Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ, διότι διὰ τῶν ἐξηγήσεων τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ δώσητε ἐλπίζω νὰ διαφωτισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§48Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ξεύρετε πόσο πολὺ σᾶς σέβομαι, καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε καὶ ἡ ἰδική μου ἀπάντησις νὰ θεωρηθῇ ἱκανοποιητική.

§49Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν εἶπον ὅτι ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν τὸ εἶπον διὰ νὰ ὑποτιμήσω τὴν ἰδικήν σας γνώμην, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ ὅτι πρόκειται περὶ ἐπισήμου ἀπόψεως τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐκτίμησίς μου πρὸς τὰς ἀπόψεις σας, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι ἀπεριόριστος.

§50Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εὐχαριστῶ πολύ, κ. συνάδελφε. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι οὔτε ἐπὶ στιγμὴν διενοήθην, ὅτι εἴχατε τὴν πρόθεσιν μειώσεώς μου. Ἐλέχθη, κ. συνάδελφοι, πολλάκις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἔχει συνηθίσει εἰς τὴν προστασίαν τῶν δασμολογικῶν φραγμῶν καὶ ὅτι οἱ βιομήχανοί μας ἔχουν συνηθίσει εἰς ἕνα ταχύτατον πλουτισμόν. Νομίζω, ὅτι διὰ τῶν ἀντιλήψεων αὐτῶν, ἀδικοῦμεν τοὺς Ἕλληνας βιομηχάνους. Ὅλαι σχεδὸν αἱ βιομηχανίαι τοῦ κόσμου εἶναι, κατά τινα τρόπον, δασμοσυντήρητοι. Αἱ μὲν γεωργικαὶ χῶραι προστατεύουν τὴν βιομηχανικὴν των παραγωγήν, αἱ δὲ βιομηχανικαὶ τὴν ἀγροτικὴν παραγωγήν. Ἡμεῖς, χώρα γεωργική, θὰ ἔπρεπε νὰ προστατεύσωμεν τὴν βιομηχανικὴν παραγωγήν. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ὀφείλομεν νὰ κάμωμεν ὡρισμένας ἐπιδοτήσεις διὰ νὰ περιορίσωμεν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν διαμόρφωσιν τιμῶν ἐξαγωγῆς, ἤτοι νὰ ἐπιτύχωμεν τιμὰς διεθνῶς συναγωνισίμους. Αἱ τιμαὶ ἐξαγωγῆς ἔχουν μίαν κλίμακα, ἀρχίζουσαι ἀπὸ παραλείψεις ὡρισμένων ἐπιβαρύνσεων ἀπὸ αὐτὰς μέχρι συγκεκαλυμμένων καὶ φανερῶν ἐπιδοτήσεων. Ὅταν ἔχωμεν γενικὸν προηγούμενον, τὸ δεδομένον, ὅτι αἱ βιομηχανικῶς προηγμέναι χῶραι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν καὶ μεγαλυτέραν ἐξειδίκευσιν καὶ ἀριστοποίησιν καὶ μεγιστοποίησην τῆς παραγωγῆς των, ἤτοι τυποποιημένην πληθοπαραγωγήν, ἔχουν τὴν πεῖραν καὶ τὰ πιστωτικὰ μέσα, τῶν ὁποίων ἡμεῖς στερούμεθα, τότε διὰ τίνα λόγον ἡμεῖς ἐπικρίνομεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἐλαφρύνει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ τὰς ἐπιβαρύνσεις τῶν ἐξαγωγῶν μας, ὥστε νὰ δημιουργηθοῦν τιμαὶ θετικῶς ἐξαγωγικαί; Ἔχομεν ὅλην τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπικροτήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν διακεκριμένον ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος, ἂν καὶ διπλωμάτης, κατώρθωσε νὰ ἴδῃ τὸ θέμα ἀπὸ τῆς ὀρθῆς του πλευρᾶς. Πέραν αὐτοῦ, γνωρίζετε, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας καὶ Ἀναπτύξεως εἰς τὴν ἐτησίαν ἔκθεσίν του παρεῖχε στοιχεῖα ἐπὶ τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν πρέπει νὰ στηρίζηται εἰς τοὺς ἀδήλους πόρους, διότι ἡ περαιτέρω στήριξις εἰς αὐτοὺς καὶ ἰδίᾳ εἰς τὸ μεταναστευτικὸν συνάλλαγμα, θὰ ἐπιφέρῃ ἐξασθένησιν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἐξασθενίσῃ τὴν ἐθνικὴν ρώμην καὶ τὴν δύναμιν τῆς περαιτέρω οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῆς Γερμανίας κ. Ἔρχαρτ, ὅτε ἐπεσκέφθη τὴν Ἑλλάδα, ἐπεσήμανεν ἐπίσης τὸν κίνδυνον αὐτὸν καὶ εἶπεν, ὅτι ἔχομεν πράγματι ἀναπασχόλητον ἐργατικὸν δυναμικόν, διότι δὲν ἔχομεν οὔτε μίαν στοιχειωδῶς προηγμένην βιομηχανίαν. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ βαθυτάτην συνείδησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ἐπιθυμῇ τὴν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἄλλος τρόπος δὲν ὑπάρχει, παρὰ ἡ προώθησις τῶν ἐξαγωγῶν διὰ παντὸς μέτρου. Ἡ οἰκονομία μας εἶναι δυνατὸν καὶ εἰς τὸν κλάδον τῆς βιομηχανίας, νὰ καταστῇ συναγωνιστικὴ καὶ νὰ κατακτήσῃ ὡρισμένα τμήματα ξένων ἀγορῶν. Εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἡ Κυβέρνησις, τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ὡς πρῶτον βῆμα, εἶναι πρῶτον, ἡ ἀτέλεια τῶν ἐγγράφων, δι’ ὧν διεξάγεται ἡ διαδικασία τῶν ἐξαγωγῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ λάβῃ καὶ ὅλα τὰ μέτρα ἁπλουστεύσεως τῆς διαδικασίας ταύτης. Δεύτερον, ἡ διευκόλυνσις τῆς διεξαγωγῆς τῶν τελωνειακῶν διατυπώσεων ὑπὸ τῶν ἐξαγωγέων δι’ ἀντιπροσώπων των μὴ ἐκτελωνιστῶν. Ἡ ζημία, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ἡ τάξις τῶν ἐκτελωνιστῶν εἶναι μικρά, διότι οὗτοι ἀντιστοίχως ὠφελοῦνται ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν. Εἶναι ἐπίσης σημαντικὴ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3, ἡ ἀφορῶσα τὴν ἔκπτωσιν ἄνευ δικαιολογητικῶν ὑπὸ τῶν ἐξαγωγικῶν ἐπιχειρήσεων 2–4% ἐκ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων των πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς βιοτεχνίας. Εἰς τὴν τελευταίαν θεωρῶ αὐτονόητον, ὅτι ὑπάγεται καὶ ἡ οἰκοτεχνία καὶ ἡ χειροτεχνία καὶ θὰ ἦτο ἀπαραίτητος μία διευκρίνησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι οἱ δύο αὐτοὶ κλάδοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβοῦν οἱ μεγαλύτεροι συντελεσταὶ τῶν ἐξαγωγῶν μας. Ὁ Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς Ἑλληνικῆς Χειροτεχνίας, τὸν ὁποῖον ἵδρυσεν ἡ Κυβέρνησις τὸ 1958, ἀπετέλεσε σημαντικὴν προσπάθειαν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν ἐξαγωγῶν. Παρηκολούθησα χθὲς καὶ προχθὲς εἰς τὴν Καστορίαν τὸ Συνέδριον τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου καὶ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκτιμήσω τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον γίνεται ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ δραστηριωτάτου κ. Πόγγη, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ κ. Νίκογλου, πλαισιουμένων ὑπὸ ἐκλεκτοῦ Συμβουλίου. Ἠρεύνησαν εἰς ὁλόκληρον τὴν Μακεδονίαν τὰ ζητήματα τῆς χειροτεχνίας καὶ οἰκοτεχνίας καὶ τοὺς τρόπους, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦν ἕνα πρόσθετον εἰσόδημα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν. Ἐναποθέτομεν χρηστὰς ἐλπίδας εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι θὰ τύχῃ τῆς περαιτέρω βοηθείας τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ ἐθνοφελοῦς αὐτοῦ προορισμοῦ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρὸν...

§51Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μᾶς ὁμιλήσητε καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων 4 καὶ 7. Εἶναι ἐξ ἴσου σοβαρά. Ποῖαι εἶναι αἱ ἀπόψεις σας ἐπ’ αὐτῶν;

§52Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Νομίζω, ὅτι σᾶς ἐξέθεσα ἤδη ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, εἶναι δὲ ἁρμοδιώτερος ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ σχεδίου νόμου ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ αὐξήσεως τῶν πόρων τοῦ Ι.Κ.Α., ὑπῆρξα ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ἐπέκρινα τὴν ἤδη καταργουμένην διάταξιν τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν.Δ. 1104, διότι ὑπεστήριξα, ὅτι θὰ ἐδυσχέραινε τὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν τῆς χώρας. Καὶ εἶπον, τότε, ὅτι ἀντλοῦμεν εἰς πίθον Δαναΐδων, ἐὰν προσθέτωμεν πόρους εἰς τὸ Ι.Κ.Α. δυσχεραίνοντες τὰς ἐξαγωγάς μας καὶ ἐξασθενίζοντες τὴν προσπάθειάν μας περὶ αὐξήσεως τῆς ἀπασχολήσεως, τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀποκτῶμεν οἰκονομικὴν εὐρωστίαν, ἔναντι τῆς ὁποίας ἡ μικρὰ ἀπώλεια πόρων τοῦ Ι.Κ.Α., ἡ ὁποία θὰ προέκυπτεν ἐκ τῆς μειώσεως τῶν ἐργοδοτικῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν, ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ἀσήμαντος. Δυστυχῶς, δὲν εἰσηκούσθην τότε. Εἶμαι εὐτυχής, ὅτι τώρα ἡ ἄποψίς μου λαμβάνει σάρκα καὶ ὀστᾶ καὶ ἀξίζει κάθε ἔπαινος εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, διότι περιέλαβε τὴν διάταξιν αὐτὴν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ὀφείλομεν νὰ ἐνισχύσωμεν μὲ κάθε τρόπον τὰς ἐξαγωγάς μας. Ἡ μείωσις τῶν κομίστρων, ἡ ἀπαλλαγὴ ἐξ οἱασδήποτε φορολογίας καὶ ἡ μείωσις τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, ἡ μείωσις τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ τῶν ὑγρῶν καυσίμων, ἡ μείωσις τοῦ ἐπιτοκίου χρηματοδοτήσεως, ἀποτελοῦν ἀναμφισβητήτως ἐνίσχυσιν. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἄρτιον καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει. Ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς του θὰ πρέπει νὰ στηρίξωμεν χρηστὰς ἐλπίδας, ὄχι μόνον ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας μας καὶ ἀνυψώσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ μας, ἀλλὰ καὶ προετοιμασίας τῆς χώρας διὰ τὴν ἰσότιμον καὶ συναγωνιστικὴν συνεργασίαν μας μὲ τὰς χώρας τῆς Ε.Ο.Κ., ὄχι μόνον εἰς τὸν γεωργικὸν τομέα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν βιομηχανικόν, τὸν βιοτεχνικὸν καὶ χειροτεχνικόν. Ἡ φιλοπονία τοῦ Ἕλληνος καὶ ἡ οἰκονομική του ἀρετή, ἦλθε καιρὸς νὰ ἐκδηλωθῇ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας, ὅπως ἐξεδηλώθη καὶ ἐθαυματούργησεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐφ’ ὅσον ἡμεῖς λάβωμεν τὰ ἀνάλογα μέτρα διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν οἰκονομίαν μας. Θὰ ψηφίσω ἐκθύμως τὸ νομοσχέδιον καὶ διατηρῶ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν συντόμως νὰ ἐγκρίνωμεν καὶ τὰ ἄλλα ἐνισχύσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§54Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, ὑποχρεωμένος νὰ ἀπουσιάσω τὰς προσεχεῖς ἡμέρας ἐξ Ἑλλάδος, ἐθεώρησα, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφύγω ἔστω καὶ τὴν προκεχωρημένην ταύτην ὥραν, ὅπως διατυπώσω πρὸς ὑμᾶς ὡρισμένας παρατηρήσεις μου ἐπὶ τῆς μέχρι τοῦδε πορείας τῆς συζητήσεως καὶ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ διαφωτίσουν ἐλπίζω, καλύτερον τὴν περαιτέρω πορείαν αὐτῆς. Ὀφείλω, ἐν πρώτοις, νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου πρὸς τὴν Βουλὴν διὰ τὴν προσοχὴν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἐπέδειξε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ, κατὰ τὴν ἰδικήν μου τοὐλάχιστον γνώμην, σοβαρωτάτου αὐτοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι ἀσχέτως ὡρισμένων ἀδίκων ἐπιθέσεων καί τινων ἀνακριβειῶν ἢ ὑπερβολῶν, ἡ ὅλη συζήτησις ἐπέτρεψε μέχρι σήμερον νὰ διαφανῇ ἐναργέστερον τὸ ὅλον διάγραμμα τῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τῶν ἐξηγήσεων, τὰς ὁποίας κατὰ τὴν διάρκειαν ἀγορεύσεων ἔτυχε νὰ δώσω ὁ ἴδιος καὶ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως, νὰ διαφωτισθῇ πληρέστερον ἡ σημασία καὶ ἡ εὐρύτης τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Καὶ ἐδῶ νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν, νὰ διαπιστώσω, ὅτι ἡ εὐρύτης τοῦ θέματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκρυβῇ καὶ ἑπομένως αἱ ἐπικρίσεις, αἱ ἀναφερόμεναι εἰς τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔδειξε ποίαν τινα δειλίαν ἢ λιποψυχίαν εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐνδείκνυνται, δὲν εὐσταθεῖ. Πράγματι, ὅταν εἰς ἕνα νομοσχέδιον περὶ ἐξαγωγῶν προβλέπωνται διατάξεις καταργοῦσαι τὰ τέλη χαρτοσήμων, αὐξάνουσαι τὸ ἀφορολόγητον ποσοστὸν ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων κερδῶν δι’ ἐξαγωγικὰς ἐπιχειρήσεις, περιορίζουσαι εἰς τὸ ὕψος τῶν εἰσφορῶν τῶν ἐργατῶν τὰς ἐργοδοτικὰς χορηγήσεις εἰς τὸ Ι.Κ.Α., περιορίζουσαι τὸ τέλος ἐπὶ τοῦ ἐκκοκκιζομένου βάμβακος, περιορίζουσαι τὰ τέλη ἐπὶ τῶν πράξεων πιστοδοτήσεως τῶν τραπεζιτικῶν δανείων δι’ ἐξαγωγικὰς ἐπιχειρήσεις, ὅταν εἰς ὅλα αὐτὰ προστίθεται καὶ ἡ παραλλήλως βαίνουσα ἐργασία ἁπλουστεύσεως τῆς ἐξαγωγικῆς διαδικασίας, ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἐπιπροσθέτως, ἡ ἤδη ἀπὸ 24ης παρελθόντος μηνὸς ληφθεῖσα ἀπόφασις περὶ χορηγήσεως ἐπιτοκίων μειωμένων διὰ νεωστὶ ἱδρυομένας ἢ ἐκσυγχρονιζομένας ἐπιχειρήσεις κλιμακωμένου τοῦ ἐπιτοκίου ἀναλόγως τῆς ἐξελίξεως τῶν ἐξαγωγῶν, ὅταν, δι’ ἀποφάσεως τῆς ἰδίας ἡμερομηνίας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀποφασίζεται ἡ μείωσις τῶν ἐπιτοκίων διὰ βραχυπροθέσμους χορηγήσεις πρὸς τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον καὶ παραλλήλως κλιμακουμένης κατὰ βαθμὸν ἀναπτύξεως τῶν ἐξαγωγῶν, ὅταν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ἐπίσης, αἱ προσπάθειαι, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις κατέβαλε, καταβάλλει καὶ θὰ καταβάλῃ διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ τελευταία πρό τινων μόλις ἡμερῶν ληφθεῖσα ἀπόφασις περὶ μειώσεως τοῦ κόστους τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τῆς χρησιμοποιουμένης δι’ ἐξαγωγικὰς ἐπιχειρήσεις πέραν ἑνὸς ὡρισμένου ὁρίου, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ λεχθῇ, ὅτι δὲν τοποθετεῖται ἐνώπιον ἡμῶν, κ. βουλευταί, ἕνα ὁλοκληρωμένον πρόγραμμα ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς καὶ δὲν ἐμφανίζεται πρὸ ἡμῶν μία πολιτική, ἡ ὁποία δύναται ἴσως νὰ ἐπικριθῇ ὡς πρὸς τὸ λυσιτελὲς αὐτῆς, ἀλλὰ ἀσφαλῶς δὲν δύναται βασίμως νὰ ἐπικριθῇ ἐπὶ ἐλλείψει εὐρυτέρας προοπτικῆς καὶ ἐπὶ ἐλλείψει συλλήψεως τοῦ προβλήματος ἐν τῇ πραγματικῇ του σοβαρότητι. Τὰ μέτρα περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα καὶ ἀνεπόλησα μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ θέσω ἐνώπιον ὑμῶν τὸ σύνολον τῶν Κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν, βεβαίως δὲν ἐξαντλοῦν τὸ θέμα. Καὶ δὲν τὸ ἐξαντλοῦν καὶ πρόκειται νὰ συμπληρωθοῦν καὶ συμπληροῦνται σταθερῶς δι’ ἄλλων παραλλήλων καὶ νεωτέρων μέτρων διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι φυσικὸν εἶναι προκειμένου περὶ ἑνὸς θέματος τόσον εὐρέων διαστάσεων πολλὰ μέτρα νὰ διέφυγον τῆς προσοχῆς μας, πολλὰ μέτρα νὰ προκύψουν ἐκ περαιτέρω μελέτης τοῦ ζητήματος. Καὶ εἶναι ἐπίσης πασιφανές, ὅτι εἰς ἕνα θέμα ὡς τὸ τῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς αὗται αὗται αἱ καταστάσεις μεταβάλλονται ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος καὶ ἀπὸ μηνὸς εἰς μῆνα καὶ ἑπομένως ἀπαιτοῦσι μίαν σταθερὰν συστηματικὴν διαρκῆ ἀναπροσαρμογὴν μέτρων καὶ προσπαθειῶν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς θὰ ἦτο ἄδικον νὰ ζητῆται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον νὰ ἐξαντλήσῃ δι’ ἑνὸς καὶ μόνον νομοθετήματος ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ γίνουν διὰ τῆς προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἡ Κυβέρνησις ἐξαντλεῖ τοὐλάχιστον ἂν μὴ τὶ ἄλλο, ἐκεῖνα ἐκ τῶν δυνατῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ὡρίμασαν εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν καὶ τὰ ὁποῖα κατόπιν ἐνδελεχοῦς προσεκτικῆς μελέτης ἐμφανίζονται ὡς τὰ πλέον ἐπείγοντα καὶ τὰ εὐκολώτερον δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῶσι. Δὲν θὰ ἐνδιατρίψω ἰδιαιτέρως εἰς τὰς ἐπικρίσεις ἐπὶ τῶν κατ’ ἰδίαν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ μὲ ἀπασχολήσῃ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Θὰ ἤθελον ὅμως ἐπειδὴ τὸ θέμα καὶ σοβαρότητα ἰδιαιτέραν ἔχει καὶ ἰδιαιτέρως ἀπησχόλησε τὴν προσοχὴν ὑμῶν, τὸ θέμα τοῦ βάμβακος, νὰ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι, νομίζω, θὰ σᾶς ἐπιτρέψουν εὐκολώτερον νὰ συμφωνήσητε μὲ τὴν ἀκολουθουμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικήν. Ἡ ἐμπορία τοῦ βάμβακος, κ. βουλευταί, ἐμφανίζει ὡρισμένας ἰδιοτυπίας, αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν τὴν λῆψιν μέτρων ὀλίγον δυσνόητον ἐκ πρώτης ὄψεως καὶ αἱ ὁποῖαι ἰδιοτυπίαι ἐπιβάλλουν μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἴσως εἰς ἄλλας περιπτώσεις καὶ δι’ ἄλλον προϊὸν δὲν θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένη. Αἱ ἰδιοτυπίαι αὗται εἶναι αἱ ἀκόλουθοι: Πρῶτον, προκειμένου περὶ τοῦ βάμβακος ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ οὐδὲ πόρρωθεν ρυθμίζει τὰς τιμάς. Ἐὰν ἡ μνήμη μου δὲν μὲ ἀπατᾷ τὸ ποσοστὸν ἐξαγωγῆς Ἑλληνικοῦ βάμβακος ἐπὶ τοῦ συνόλου ἐξαγωγῶν δὲν ὑπερβαίνει τὸ 1%. Ἑπομένως αἱ τιμαὶ διαφοροποιοῦνται καὶ διαμορφοῦνται ἀσχέτως ἡμῶν. Ὁ δὲ Ἑλληνικὸς βάμβαξ παραγόμενος ἐν Ἑλλάδι καὶ μέλλων νὰ διοχετευθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρέπει νὰ ἔχῃ σταθερῶς ὑπ’ ὄψει τὸ ὅτι ἐὰν διαμορφωθῇ εἰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνώτεραι ἐκείνων τὰς ὁποίας διεμόρφωσεν ἡ διεθνὴς ἀγορά, ἁπλούστατα δὲν θὰ διατεθῇ. Καὶ ἑπομένως τὸ νὰ λέγητε, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐφαρμόσωμεν ἢ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τιμὰς ἀγορᾶς τοῦ βάμβακος ἐν Ἑλλάδι ἀσχέτως τῶν διεθνῶν ἀγορῶν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ οἱονδήποτε ἄλλο, ἀλλ’ ἀσφαλῶς ἐνίσχυσιν καὶ βοήθειαν τοῦ παραγωγοῦ οὐδὲ πόρρωθεν ἀποτελεῖ. Ὡς εἷς ἐκ τῶν σφοδρῶν ἐπικριτῶν τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς ἄλλο θέμα διετύπωσεν ὀρθότατα κατὰ τὴν γνώμην μου, προκειμένου περὶ τοῦ βάμβακος ἡ ἀληθὴς προστασία τοῦ παραγωγοῦ δὲν συνίσταται εἰς τίποτε ἄλλο, παρὰ εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἐξαγωγῶν. Διὰ νὰ συντελεσθῶσι δὲ αἱ ἐξαγωγαὶ Ἑλληνικοῦ βάμβακος δεδομένων τῶν ἀποστάσεων καὶ τῶν συνθηκῶν παραγωγῆς καὶ ἐμπορίας τοῦ βάμβακος τῶν μεγάλων παραγωγικῶν χωρῶν, πρέπει κατὰ μίαν προσέγγισιν ἐκτίμησιν νὰ εἶναι διαθέσιμος εἰς τιμὰς κατὰ 2½ δραχμὰς τὴν ὀκᾶν κατωτέρα τῶν διεθνῶν. Τοῦτο λόγῳ τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς, τῶν ἐξόδων ἀσφαλείας κλπ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, ἐὰν τῷ ὄντι ἐπιθυμῶμεν νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ. Ἡ δευτέρα ἰδιοτυπία τῆς ἐμπορίας τοῦ βάμβακος συνίσταται εἰς τοῦτο, ὅτι στηρίζεται κυρίως ἐπὶ προαγορῶν, αἱ ὁποῖαι προαγοραὶ χρονικῶς εἶναι τοποθετημέναι εἰς μίαν ὡρισμένην ἐποχὴν τοῦ ἔτους. Διὰ τοῦτο οἱ εἰσαγωγεῖς βάμβακος εἴτε ἐξ Ἀμερικῆς, εἴτε ἐξ Ἑλλάδος, εἴτε ἀλλαχοῦ, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κανονίσουν τὴν θέσιν των μόνον τὸν Ἰούνιον ἢ Ἰούλιον, μὲ φορτώσεις ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον καὶ πέραν. Ἑπομένως, αἱ τιμαί, τὰς ὁποίας χρειάζονται διὰ νὰ ἀπορροφήσουν Ἑλληνικὸν ἢ ἄλλον βάμβακα, διαμορφοῦνται εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν λόγῳ ἐξαντλήσεως τῶν ἀποθεμάτων τῆς τρεχούσης ἐσοδείας τοῦ βάμβακος, εὑρίσκονται εἰς τὸ ἀνώτατον ἐπίπεδον αὐτῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ δυσχέρεια τὴν ὁποίαν συναντᾷ ἡ ἐμπορία τοῦ βάμβακος καὶ ἡ ὁποία μεταξὺ τῶν ἄλλων αἰτίων ὑπῆρξε τὸ κυριώτερον αἴτιον διὰ τὸ ὁποῖον αἱ ἐξαγωγαὶ βάμβακος εἰς χώρας ἐλευθέρου συναλλάγματος δὲν ἐπροχώρησαν μὲ τὸν ρυθμὸν ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ἀνεμένομεν. Εἶναι ἑπομένως ἀπαραίτητον, ὅπως αἱ τιμαὶ βάμβακος εἰς τὸ ἐσωτερικὸν κατὰ τὴν ἐποχὴν τὴν κρίσιμον, κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν προαγορῶν εὑρίσκωνται εἰς ἐπίπεδον συναγωνιστικότητος μετὰ τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐπίσης ὅπως αἱ τιμαὶ αὗται διαμορφοῦνται εἰς ἐπίπεδα περίπου ἴσα καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους, διὰ νὰ δύναται ὁ ξένος ἐξαγωγεὺς ἐνδεχομένως νὰ πληρώσῃ τὰ κενά, τὰ ὁποῖα ἐμφανίζονται μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου. Ἡ τρίτη ἰδιοτυπία τῆς ἐμπορίας τοῦ βάμβακος συνίσταται εἰς τὸ ὅτι τὸ προϊὸν αὐτὸ χρησιμεύει ὡς πρώτη ὕλη εἰς μίαν μεγάλην καὶ σοβαρωτάτην βιομηχανίαν τῆς χώρας, βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἀπεργάζεται προϊόντα εὐρυτάτης λαϊκῆς καταναλώσεως. Οὔτε εἶναι πρόθεσις κανενός, φαντάζομαι, οὔτε θὰ ἦτο κἂν καὶ νοητόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ στηρίξῃ μίαν πολιτικὴν —οἱαδήποτε Κυβέρνησις— ἡ ὁποία θὰ παρεγνώριζε τὸν παράγοντα αὐτὸν τὸν παράγοντα τῆς βιομηχανίας καὶ τὸν παράγοντα τῶν προϊόντων εὐρείας λαϊκῆς καταναλώσεως. Εἶναι ἑπομένως ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις, ἔχουσα τὸν χειρισμὸν τῆς πολιτικῆς τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος, νὰ φροντίζῃ ὅπως καὶ αἱ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τιμαὶ τοῦ βάμβακος, διαθεσίμου διὰ τὴν βιομηχανίαν παραγωγῆς βαμβακερῶν, διαμορφοῦνται εἰς ἐπίπεδα χαμηλά, εἰς ἐπίπεδα δυνάμενα νὰ ἰσοφαρίσουν περίπου τὸν διεθνῆ ἀνταγωνισμόν, διότι ἄλλως εἴτε αἱ βιομηχανίαι θὰ ἐξέλιπον εἴτε ἡ κατανάλωσις θὰ ὑπεχρεοῦτο νὰ ἀγοράζῃ προϊόντα εὐρείας λαϊκῆς ἀνάγκης εἰς τιμὰς ὑψηλοτέρας. Αὐτὰ εἶναι τὰ τρία στοιχεῖα, κύριοι, τὰ ὁποῖα διαγράφουν τὸ πλαίσιον ἐντὸς τοῦ ὁποίου μία ὀρθολογιστική, μία σοβαρὰ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ βάμβακος, ἐπιβάλλει νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα.

§55Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Πῶς θὰ ἐπιτύχητε, κ. Ὑπουργέ, τιμὰς χαμηλάς;

§56Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ λάβητε τὴν ἀπάντησιν κατὰ τὴν πορείαν τῶν ἐξηγήσεών μου. Ἑπομένως φροντὶς κυρία μιᾶς πολιτικῆς δημιουργικῆς ἐπὶ τοῦ βάμβακος πρέπει νὰ εἶναι ἡ διαμόρφωσις τιμῶν συναγωνιστικῶν πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ διατήρησις μιᾶς στάθμης κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον σταθερᾶς εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἄνευ αὐτῶν ἀποτελεῖ φενάκην τὸ νὰ ὁμιλῶμεν περὶ προστασίας τῶν Ἑλλήνων βαμβακοπαραγωγῶν. Διότι οἱ Ἕλληνες βαμβακοπαραγωγοὶ εἶναι παραγωγοὶ προϊόντων, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταναλωθῶσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὰ ὁποῖα φυσικὰ θὰ πρέπει κατά τινα τρόπον ἢ νὰ ἐκλείψουν ἢ νὰ ἐπιδοτηθοῦν ἀπὸ τὸ Κράτος. Καὶ περὶ τοῦ τελευταίου θὰ ἀσχοληθῶ ἐντὸς ὀλίγου. Τόσον ἀληθῆ εἶναι αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπον, ὥστε ὅταν εἰς ἐποχὴν ὑπάρξεως δασμοῦ ἐξαγωγῶν ἐπὶ τοῦ βάμβακος, δὲν ἦτο δυνατὴ αὐτὴ ἡ αὐτόματος ἐξέλιξις διὰ μιᾶς μορφῆς ἂς εἴπωμεν τῶν συγκοινωνούντων ἀγγείων μεταξὺ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, τὸ Κράτος ἐπρονόει ὅπως ἡ ἐξαγώγιμος ποσότης τοῦ βάμβακος μὴ ὑπερβῇ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς βιομηχανίας καὶ δὲν ἐπέτρεπε τὴν ἐξαγωγὴν παρὰ μόνον ἀφοῦ ἱκανοποιοῦντο αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Ἐκ τούτου προέκυπτεν ἀνωμαλία. Συνεπιέζοντο συγκεκριμένως αἱ τιμαὶ τοῦ προϊόντος εἰς τὰς ἐξαγωγάς, διότι οἱ μέλλοντες νὰ ἀπολαύσουν αὐτοῦ τοῦ προνομίου, αὐτῶν τῶν περιθωρίων τῆς ἐξαγωγῆς, διαγωνιζόμενοι μεταξὺ των, ἔρριχναν τὰς τιμὰς διὰ τὸ ἐσωτερικόν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους οὐχὶ μόνον ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀλλὰ καὶ ἡ σειρὰ τῶν τελευταίων προκατόχων μου καὶ ἄλλων Ὑπουργῶν τοῦ Ἐμπορίου ἀνηκόντων εἰς ἄλλας πολιτικὰς παρατάξεις ἀπὸ ἐμὲ υἱοθέτησαν τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Ἀλλὰ ἔτι περισσότερον τὴν υἱοθέτησαν τὰ γεγονότα καὶ οἱ ἀριθμοί. Διότι ὅπως ἐμνήσθην εἰς μίαν ἄλλην φάσιν τῆς παρούσης συζητήσεως οἱ ἀριθμοὶ ἐξαγωγῆς βάμβακος πρὸς τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος, αἱ ὁποῖαι εἶναι καὶ αἱ μόναι αἱ διεπόμεναι ἀπὸ τοὺς νόμους αὐτοὺς τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, μᾶς δείχνουν τὸν ὀρθὸν δρόμον. Ἡ πολιτικὴ τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ ἐξαγωγῆς ἐπὶ τοῦ βάμβακος ἐνεκαινιάσθη τὸν Μάρτιον τοῦ 1955 καὶ συγκεκριμένως τὴν 11ην Μαρτίου 1955. Ἑπομένως τὸ μέτρον αὐτὸ δύναταί τις ἀφόβως νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐπηρέασε τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἐμπορίας τοῦ βάμβακος κατὰ τὸ ἔτος 1955. Τὸ ἔτος ἐκεῖνο, ὅπως ἐνθυμῆσθε, δὲν εἶχεν ἐπηρεασθῆ ἀπὸ ἄλλα γεγονότα καὶ συγκεκριμένως τὰ γεγονότα τοῦ Σουέζ, τὰ ὁποῖα ἐπηκολούθησαν τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἑπομένως ἡ ἐπίδρασις τοῦ μέτρου αὐτοῦ, τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν κατὰ τὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον ἀνέλυσα προηγουμένως, ὑπῆρξεν ἄμεσος. Ποῖον ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα; Ἐφθάσαμεν ἀπὸ 8.595 τόννους τῆς παρελθούσης ἐξαγωγῆς πρὸς Δυτικὰς χώρας εἰς 23.628 τὸ ἑπόμενον ἔτος, τὸ 1956. Διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω ἐθεώρησεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔπρεπε νὰ καταργήσῃ τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸν δασμὸν ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ δασμοῦ ἀπεφασίσθη τὸν Ἰούλιον τοῦ 1956. Ἑπομένως δὲν ἐπηρέασε παρὰ ἓν μέρει τὰ τῆς ἐξαγωγικῆς περιόδου καὶ δὲν θὰ ἦτο ἴσως ὀρθόν, ὁ ἀριθμός, τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς ἀναφέρω ἐντὸς ὀλίγου νὰ ληφθῇ ὑπερμέτρως ὑπ’ ὄψει, δεδομένου, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1956, ὅπως γνωρίζετε, τὰ γεγονότα τοῦ Σουὲζ συνέβαλον πολὺ εἰς μίαν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἡ ἀξία τῆς παρατηρήσεως εἶναι, ὅτι διὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο 1956 αἱ ἐξαγωγαὶ ἐξηκολούθησαν νὰ ἀνέρχωνται, φθάσασαι τὸν ἀριθμὸν τῶν 32.000 τόννων. Ἡ λῆψις τοῦ μέτρου τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ δασμοῦ ἐπέδρασεν ἀντιθέτως εἰς τὴν ἀμέσως ἑπομένην καὶ ἐπακολουθήσασαν περίοδον. Τὸ ἑπόμενον ἔτος 1957 ἀπὸ τὰς 32.000 ἐπανερχόμεθα εἰς τὰς 8.000, δηλαδὴ ἐπανήλθομεν εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ 1954 καὶ ἐξηκολούθησεν ἔκτοτε διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους σᾶς ἐξήγησα, ἡ ἐξαγωγὴ πρὸς χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ τῆς Ἀμερικῆς εἰς τὰ χαμηλὰ ἐπίπεδα ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον εἰσηγούμεθα ἐλπίζομεν βασίμως, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἐξαγάγῃ. Κύριοι, δὲν θέλω περισσότερον νὰ ἀπασχολήσω ὑμᾶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν δι’ εἰδικῶν θεμάτων, κατόπιν τῆς δηλώσεώς μου, ὅτι θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Περιωρίσθην εἰς τὸ θέμα τοῦ βάμβακος, διότι τὸ θέμα τοῦτο, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀφορᾷ ἕνα δυναμικὸν καὶ σοβαρώτατον ἐξαγωγικὸν κλάδον ἡμῶν, θέτει ἐπὶ τάπητος καὶ ἕνα θέμα εὐρύτερον, τὸ ὁποῖον ἔθιξε, ἂν ὄχι κατὰ τρόπον ἀπολύτως σαφῆ, ἀλλὰ κατὰ τρόπον ἐκφράζοντα ἐπαρκῶς τὴν σκέψιν του, ὁ κ. Μητσοτάκης, κατὰ τὴν τελευταίαν συζήτησιν, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ «ταμποῦ» προκειμένου περὶ ἐπιδοτήσεων καὶ περὶ «ταμποῦ» προκειμένου περὶ ἐλευθερίας τῶν ἐξαγωγῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τελευταῖον τοῦτο, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε εἰς ὅσα ἤδη ἐξέθεσα. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὸ περίφημον «ταμποῦ», τὸ ὁποῖον ἐλέχθη, ὅτι διαπνέει τὴν Κυβέρνησιν ἔναντι πάσης μορφῆς ἐπιδοτήσεως, νομίζω, ὅτι ἔχω νὰ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις, ὄχι μόνον διότι πράγματι ἀνεφέρθη κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου, ἀλλὰ καὶ διότι εἶναι ἕνα ἐκ τῶν βασικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα οἱαδήποτε ἐμπορικὴ πολιτικὴ ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Ὅπως σᾶς εἶπον καὶ κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου τῆς 29ης Μαρτίου, εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς δὲν ὑπάρχουν οὔτε μαγικὰ βότανα, οὔτε θαύματα. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ ἀνθρώπους μὴ ἀποβλέποντας εἰς δημιουργίαν ἐντυπώσεων ἀλλὰ εἰς πραγματικὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταταγοῦν παρὰ εἰς τρεῖς μόνον κατηγορίας. Εἶναι μέτρα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος, ὁπότε, βεβαίως, δημιουργεῖται μία τεχνικὴ τάσις πρὸς τὰ ἔξω, ἕνα πλεονέκτημα διὰ τοὺς παραγωγοὺς καὶ μία αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπισημάνω πόσον ἐπικίνδυνα καὶ βραχείας διαρκείας εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῶν μέτρων τῆς ὑποτιμήσεως. Ὁ δεύτερος τρόπος, διὰ τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν, εἶναι ὁ τρόπος τῆς συμπιέσεως τοῦ κόστους παραγωγῆς ἐντὸς τοῦ πλαισίου μιᾶς ἐλευθέρας οἰκονομίας. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ δρόμος τὸν ὁποῖον ἀκολουθοῦμεν. Ὅσον δήποτε καὶ ἂν εἶναι δυσχερὴς ὁ δρόμος οὗτος, διότι πράγματι εἶναι δυσχερής, ὁσονδήποτε καὶ ἂν τὰ ἀποτελέσματα αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψουν αὐτομάτως καὶ κατὰ τρόπον ραγδαῖον, εἶναι ὁ μόνος ὀρθὸς καὶ σοβαρὸς δρόμος, τὸν ὁποῖον μία οἰκονομία ἀποφασισμένη νὰ ζήσῃ εἰς πλαίσια ἐλεύθερα, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀκολουθήσῃ. Διότι, ὁ τρίτος δρόμος, τῶν ἐπιδοτήσεων, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἀποδώσῃ ἄμεσα ἀποτελέσματα διὰ βραχεῖαν διάρκειαν χρόνου, ἀποκλείεται, διὰ λόγους βασικούς, τοὺς ὁποίους ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἐπισημάνω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ ἐκτιμήσῃ καὶ ἐξ ἀντιδιαστολῆς, ὅτι ὁ δρόμος τὸν ὁποῖον ἀκολουθοῦμεν, εἶναι ὁ μόνος βατός. Ὁ δρόμος τῶν ἐπιδοτήσεων ἀποκλείεται ἐν πρώτοις ἐκ λόγων συμβατικῶν ὑποχρεώσεων. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ, ἐὰν ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐπρόκειτο νὰ ζήσῃ εἰς τὰ πλαίσια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Ἀφ’ ἧς ἡ Ἑλλάς, διὰ λόγους πολλάκις ἐκτεθέντας, ἔταμε τὴν γραμμὴν αὐτήν, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ συνταυτίσῃ τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν της πρὸς τὰς συμβατικὰς ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπορρέουν ἐκ τῆς συνδέσεώς της μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Αἱ συμβατικαὶ αὐταὶ ὑποχρεώσεις συνίστανται εἰς τὸ ἄρθρον 52 τῆς συμβάσεως τῆς συνδέσεως, τὸ ἀφορῶν τὰ μέτρα ἐπιδοτήσεως δι’ ἄλλης ἐνισχύσεως καὶ τὸ ἄρθρον 54, τὸ ἀφορῶν τὰς φορολογικὰς διευκολύνσεις πρὸς ἐξαγωγάς. Εἰς τὸ ἄρθρον 52 γίνεται ἀναδρομὴ πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἔχουν ἀναλάβει τὰ Κράτη τὰ μετέχοντα τῆς Ε.Ο.Κ. διὰ τοῦ ἄρθρου 91 τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης. Τὸ ἄρθρον 91 τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης ἀποκλείει διὰ τὰ μέλη αὐτῆς τὴν λῆψιν οἱουδήποτε μέτρου ἐπιδοτήσεως, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παραβλάψῃ τὴν φυσικὴν καὶ αὐτόματον ἀνταγωνιστικότητα τῶν προϊόντων μιᾶς χώρας. Ὅταν ἐγένετο ἡ συνθήκη συνδέσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ τῆς Ε.Ο.Κ. οἱ διαπραγματευθέντες ἔλαβον γενικωτέραν πρόνοιαν ὅπως ἐξασφαλισθῇ ἐν προκειμένῳ λόγῳ γενικῶν ἐπιπτώσεων τῶν διατάξεων περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα, μιᾶς εὐρυχωρίας κινήσεων διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Τὸ ἄρθρον 52 τῆς συμβάσεως συνδέσεως προβλέπει προκειμένου περὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν ἐπιδοτήσεων, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔχῃ ἐπὶ μίαν 10ετίαν τὴν δυνατότητα νὰ ἀπολαύσῃ τῶν διευκολύνσεων, αἱ ὁποῖαι παρέχονται εἰς περιοχὰς ἰδιαιτέρως δοκιμασθείσας καὶ εὑρισκομένας ὑπὸ συνθήκας οἰκονομικῶς δυσμενεῖς. Τοῦτο ἐφ’ ὅσον τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ παρέβλαπτον ἐν τῷ συνόλῳ των τὴν διαμόρφωσιν τῶν σχέσεων μεταξὺ τῶν κρατῶν τῆς Ε.Ο.Κ. ἐν τῷ πνεύματι τὸ ὁποῖον ἡ συνθήκη τῆς Ρώμης προβλέπει. Δίδεται δι’ αὐτοῦ μία προθεσμία ἀναστολῆς δεκαετοῦς, ἀλλὰ συγχρόνως ἡ Ε.Κ.Α. ἐπιφυλάσσεται, ἐὰν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα δυνάμεθα νὰ λάβωμεν εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἐπηρεάσουν τὴν γενικὴν ἀνταγωνιστικότητα μεταξὺ τῶν κρατῶν τῆς Κοινότητος. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἑπομένως, ρυθμίζοντες τὴν πολιτικήν μας, νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι θᾶττον ἢ βράδιον τὰ μέτρα ἐπιδοτήσεως θὰ εὑρίσκωνται εἰς ἀπόλυτον ἀντίθεσιν πρὸς τὰς διατάξεις τῆς συνθήκης συνδέσεως, τὰς ὁποίας ἔχουν τὰ κράτη καὶ ἡ Ε.Κ.Α. Ἀλλὰ αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν συμβατικὴν θέσιν ἡμῶν ἀπέναντι τῆς Ε.Κ.Α. καὶ δημιουργεῖ ἤδη ὡρισμένους φραγμοὺς εἰς τὴν πολιτικὴν τῶν ἐπιδοτήσεων. Ἀσχέτως ὅμως τούτου, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ ἐπιδοτήσεων δὲν δυνάμεθα νὰ παραγνωρίζωμεν ἐκτὸς τῆς ἀμέσου ὠφελείας, ἡ ὁποία ἐπέρχεται εἰς τὸν ἐπιδοτούμενον κλάδον καὶ τὰς γενικωτέρας οἰκονομικὰς ἐπιπτώσεις ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς οἰκονομίας. Μία ἐπιδότησις δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο παρὰ τὴν διαταραχὴν τῆς συναλλαγματικῆς σχέσεως τοῦ συναλλάγματος δι’ ἓν εἰδικὸν προϊόν. Γενικευόμενον ἑπομένως τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ ἐπεκτεινόμενον εἰς εὐρύτατα πλαίσια, παραμορφώνει τὸ σύνολον τῆς οἰκονομίας καὶ ἐξομοιοῦται μὲ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος. Ἀλλὰ ἐκτὸς τούτου καὶ ὑπὲρ πάντα ταῦτα, αἱ ἐπιδοτήσεις δὲν ἀποτελοῦν ἐφεύρεσιν Ἑλληνικὴν ἢ οὐδενὸς ἄλλου Αἱ ἐπιδοτήσεις εὑρέθησαν ἐν χρήσει ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν, εἶναι γνωσταὶ εἰς ὅλους καὶ δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ὅτι κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον ὅλαι αἱ χῶραι ἐπιδίδονται εἰς αὐτάς. Ἑπομένως ἡ ἐπίτευξις τοῦ διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως ἐπιδιωκομένου σκοποῦ πρὸς ὑποβοήθησιν ἑνὸς προϊόντος μοιραίως καὶ ἀναποτρέπτως θὰ προκαλέσῃ ἀντίστοιχα μέτρα ἐκ μέρους ἄλλης χώρας ἐξαγωγικῆς τοῦ ἰδίου προϊόντος. Θὰ ἦτο ἀφέλεια νὰ φαντασθῇ κανείς, ὅτι ἐπιδοτοῦντες ἓν ὡρισμένον προϊόν, διὰ νὰ ἀπωθήσωμεν ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγορὰν μίαν χώραν συναγωνιστικήν, δὲν θὰ ἔχωμεν ἐντὸς βραχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος ἀντίποινα ἐκ τῆς χώρας αὐτῆς, ἀντίποινα συνιστάμενα εἰς τὴν λῆψιν ἀναλόγων μέτρων. Αὐτὸς εἶναι ὁ βασικὸς λόγος, κύριοι, διὰ τὸν ὁποῖον ὄχι μόνον ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ε.Ο.Κ. ἐπελήφθη τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς συλλογικῆς προσαρμογῆς καὶ βαθμιαίας καταργήσεως τῶν ἐπιδοτήσεων, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν ἔλαβον τὴν γραμμὴν αὐτήν. Συγκεκριμένως, εἰς τὴν τελευταίαν γνωστὴν ἔκθεσιν τῆς Ἑνώσεως τῶν Βρεταννῶν Βιομηχάνων, ὅπου γίνεται εὐρύτερος λόγος περὶ ὅλων τῶν δυνατῶν μεθόδων ὑποβοηθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν, ρητῶς καὶ ἀπεριφράστως συνιστᾶται εἰς τὴν Βρεταννικὴν Κυβέρνησιν, ὄχι μόνον νὰ μὴ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐπιδότησιν τῆς Βρεταννικῆς Βιομηχανίας —καὶ φυσικὰ ἡ Ἕνωσις τῶν Βιομηχάνων θὰ εἶχε πάντα λόγον νὰ τὸ ἐπιδιώξῃ αὐτὸ καὶ νὰ τὸ συστήσῃ— ἀλλὰ καὶ ν’ ἀναλάβῃ πρωτοβουλίαν, ὅπως διεθνῶς κατοχυρωθῇ ἡ κατάργησις, ὁ ἀφοπλισμὸς ἂς εἴπωμεν, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, τῶν ἐπιδοτήσεων ἐκ μέρους τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἀκόμη καὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, συζητουμένου εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Γερουσίαν τοῦ νέου Προεδρικοῦ Μηνύματος καὶ τοῦ σχετικοῦ νόμου περὶ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, εἷς ἐκ τῶν γερουσιαστῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ γερουσιαστὴς Νπίρξεν, προέτεινε νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον καὶ μία διάταξις, ἡ ὁποία θὰ προέβλεπεν, ὅτι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι δὲν θὰ παρεῖχον τὰς δασμολογικὰς μειώσεις, τὰς ὁποίας περιλαμβάνει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἰς χώρας, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἐδέχοντο νὰ θέσωσιν ἐπὶ τῶν προϊόντων αὐτῶν τῶν ἐξαγωγικῶν, τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ὑπὸ τὸ ἴδιον ἀκριβῶς τὸ καθεστὼς ἐπιδοτήσεων καὶ προστασίας, ὑπὸ τὸ ὁποῖον διατελοῦν τὰ ἀντίστοιχα Ἀμερικανικὰ προϊόντα. Ἡ εἰσήγησις αὐτὴ τοῦ γερουσιαστοῦ Νπίρξεν δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει πολλὰς ἐλπίδας νὰ τύχῃ τελικῆς ἐγκρίσεως, εἶναι ὅμως χαρακτηριστικὴ καὶ ἐπισημαίνει καὶ ὑπογραμμίζει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι γενικῶς σήμερον παραδεκτόν, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῶν ἐπιδοτήσεων ἀποτελεῖ μίαν αὐταπάτην καὶ ὑπὸ τοὺς καλλιτέρους οἰωνοὺς ἕνα πρόσκαιρον παυσίπονον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ καταπραΰνῃ τὴν κρίσιν τὴν ἐξαγωγικὴν μιᾶς χώρας, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον βεβαίως δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ οὐδὲ κἂν τὴν ἀπαρχὴν μιᾶς ὀργανικῆς θεραπείας. Εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι, θὰ ἐντοπισθῶμεν εἰς τὴν προσπάθειαν ὅπως διὰ μέσων ἀφοπλισμοῦ τοῦ παραγωγικοῦ μας μηχανισμοῦ, διὰ μέσων συμπιέσεως τοῦ κόστους, διὰ μέσων καταργήσεως διαφόρων φορολογιῶν, δι’ ἄλλων μέσων διαρθρωτικῶν καταστήσωμεν τὴν οἰκονομίαν μας φυσιολογικῶς ἀνταγωνιστικὴν πρὸς τὴν διεθνῆ. Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν μόνην ρεαλιστικὴν τοποθέτησιν τοῦ ζητήματος τὴν μόνην δυνατήν, ἄνευ τῆς ὁποίας οἱαδήποτε ἄλλη προσπάθεια εἶναι καταδικασμένη εἰς ἀποτυχίαν, καὶ ἀποτελεῖ αὐτόχρημα παραπλάνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ ὅταν λέγωμεν, ὅτι θέλομεν νὰ δημιουργήσωμεν μίαν ἀνταγωνιστικὴν οἰκονομίαν, δὲν νομίζω, ὅτι ἀρκεῖ ἡ γενικὴ καὶ θεωρητικὴ διακήρυξις αὐτῆς, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὸν νὰ τὸ συμφωνήσωμεν ὅλοι μας ἐπὶ τοῦ ὅτι ἡ Ἑλλάς, πρέπει νὰ καταστῇ ἀνταγωνιστική. Πρέπει καὶ νὰ φροντίσωμεν, ὅπως καὶ ἐν τῇ πράξει, ἐν τῇ καθημερινῇ συστηματικῇ καὶ ὡργανωμένῃ προσπαθείᾳ, ἕκαστον μέτρον, τὸ ὁποῖον κατά τινα τρόπον ἀντιστρατεύεται πρὸς τὴν ἀνταγωνιστικότητα, καταργηθῇ καὶ πᾶν μέτρον, ὅπερ κατά τινα τρόπον, ὑποβοηθεῖ τὴν συναγωνιστικότητα, τὸ ἐνισχύσωμεν καὶ τὸ περιβάλωμεν μετὰ στοργῆς. Καὶ ἐδῶ ἔρχομαι νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ ἑνὸς ἄλλους θέματος, βασικοῦ ἐπίσης, διότι περιορίζομαι εἰς αὐτὸ σήμερον τὸ ἑσπέρας, τὸ ὁποῖον φαίνεται, ὅτι μᾶς χωρίζει ἀπό τινας ἐκ τῶν ἀγορητῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ θέμα τοῦ κέρδους καὶ ἐν γένει τὸ θέμα τοῦ πλούτου. Διότι πολλάκις, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως αὐτῆς, ἐτονίσθη κατὰ κόρον, ὅτι διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, ἐπιτυγχάνει τὴν ἐξασφάλισιν κερδῶν, ὅτι δημιουργεῖ δι’ ὡρισμένους κύκλους, δι’ ὡρισμένους βιομηχάνους καὶ ὡρισμένους ἐπιχειρηματίας τεράστια κέρδη. Βεβαίως, καὶ θὰ τὸ τονίσω εὐθὺς ἀμέσως, ἡ κατανομὴ τοῦ πλούτου καὶ τοῦ κέρδους εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἔργον ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἐμαυτὸν ὑποχρεωμένον νὰ τονίσω, εἶναι, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν πολιτικὴν τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ, εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς συμπιέσεως τοῦ κόστους καὶ τῆς δημιουργίας κινήτρων πρὸς ἐξαγωγήν, ἂν διαπνεώμεθα ἀπὸ τὴν νοοτροπίαν αὐτὴν καχυποψίας καὶ τῆς μικροψυχίας ἀπέναντι τοῦ κέρδους. Τὸ κέρδος, κ. βουλευταί, ἀσφαλῶς δὲν ἀποτελεῖ ἰδεῶδες, διότι τὸ ἰδεῶδες, μαζὶ μὲ πολλὰ ἄλλα γνωρίσματα, ἔχει ὡς ἀναπόσπαστον καὶ ἀνεξίτηλον γνώρισμα τὴν ἀνιδιοτέλειαν καὶ τὴν ἁγνότητα. Βεβαίως, ὁ ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τοῦ βήματος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικριθῇ ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ βίου του δὲν εὑρέθη συχνότατα ὑποστηρίζων ἰδέας προσφιλεῖς εἰς αὐτὸν ἐκ πεποιθήσεως βαθείας, ἀντιμέτωπος τοῦ ὡργανωμένου πλούτου. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν ἀποτελῇ ἰδεῶδες καὶ ἐὰν μία κοινωνία σύγχρονος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ καὶ νὰ προοδεύσῃ μὲ τὸ σύνθημα τοῦ Λουδοβίκου Φιλίππου τῆς Γαλλίας «πλουτίσατε», δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι ὁ πλοῦτος καὶ τὸ κέρδος ἀποτελεῖ ἕνα συστατικὸν τῆς ζωῆς, ἀποτελεῖ ἕνα παράγοντα ἀναπτύξεως καὶ κινήσεως πρὸς τὰ ἐμπρός, τὸν ὁποῖον εἶναι ἀδύνατον νὰ παραγνωρίσωμεν. Καὶ τόσον εἶναι ἀδύνατον νὰ παραγνωρίσωμεν, ὥστε καὶ ὑπὸ συστήματα, τὰ ὁποῖα ἔταξαν ὡς σκοπὸν τῆς ὑπάρξεώς των τὴν κατεδάφισιν τοῦ πλούτου, τὴν ἐξαφάνισιν τοῦ κέρδους, οἱ ὑπεύθυνοι ἠναγκάσθησαν, ὑπὸ ἄλλας μορφάς, νὰ ἀναγνωρίσουν τὴν ζωογόνον δύναμιν αὐτοῦ, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἐπιτοκίων εἰς καταθέσεις παρὰ Τραπέζαις, εἴτε ὑπὸ μορφὴν τιμῶν ἐλευθέρας ἀγορᾶς διὰ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν κλήρων ἰδιαιτέρων καὶ ἰδιωτικῶν διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰς κολλεκτίβας καὶ ὑπὸ πολλὰς ἄλλας μορφάς. Ἐάν, ἑπομένως, διὰ χώρας ζώσας ὑπὸ καθεστὼς ὁλοκληρωτικῆς οἰκονομίας, ὡς τῆς Σοβιετικῆς, ἡ ζωογόνος δύναμις τοῦ κέρδους καὶ τοῦ πλούτου ἐν τῇ πράξει ἐγένετο ἀποδεκτὴ καὶ ἀποτελεῖ σήμερον τὴν μεγάλην, τὴν ὁριστικὴν διάψευσιν τῆς θεωρίας περὶ ἐξαφανίσεως τοῦ πλούτου καὶ ἰσοπεδώσεως τῶν τάξεων —διάψευσιν, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθηθῇ καὶ ἀπὸ πολλὰς ἄλλας— ἐὰν αὐτὸ συμβαίνῃ εἰς οἰκονομίας διαβιούσας ὑπὸ καθεστὼς Σοβιετικὸν καὶ αἱ τελευταῖαι ἐξελίξεις τῆς οἰκονομίας τῶν χωρῶν ἐκείνων δεικνύουν πόσον ἀντεστράφη ὁ ροῦς τῶν πραγμάτων καὶ ἐπανέρχεται ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλην ἄλλοτε διὰ τοῦ Τίτο, ἄλλοτε δι’ αὐτοῦ τοῦ Γκομούλκα καὶ ἄλλοτε ἐν αὐτῇ ταύτῃ τῇ Ρωσίᾳ εἰς καθεστὼς μὲ κίνητρα διὰ τὴν ζωογόνησιν καὶ ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας, φαντάζεσθε πόσον αὐτὰ ὅλα εἶναι ἀληθῆ καὶ ἀπαραίτητα διὰ μίαν οἰκονομίαν ἐλευθέραν, ὅπως εἶναι ἡ ἰδική μας. Θὰ ἤθελα, κύριοι, τερματίζων τὸν λόγον μου ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, νὰ τονίσω, ὅτι, ἂν ἐπεξετάθην εἰς τὴν ὀλίγον ἀναθεωρητικὴν αὐτὴν ἀνασκόπισιν, εἶναι ἀκριβῶς, διότι διέκρινα ὀπίσω ἀπὸ τὰς κυριωτέρας ἐπικρίσεις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὴν λανθάνουσαν μικροψυχίαν ἔναντι τοῦ κέρδους. Ἡ ἀποστολὴ τοῦ Κράτους δὲν εἶναι νὰ καταπνίξῃ καὶ νὰ ἐξαφανίσῃ τὸ κέρδος, εἶναι νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν δικαίαν κατανομὴν τοῦ κέρδους καὶ τοῦ πλούτου. Αὐτὸ εἶναι τὸ πλαίσιον ἐν τῷ ὁποίῳ τὸ Κράτος δύναται ὠφελίμως νὰ ἐργασθῇ καὶ ἐργάζεται καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ αὐτῷ καταρτίζονται καὶ ψηφίζονται οἱ νόμοι ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀντιπροσωπείαν τῶν ἐλευθέρων Ἐθνῶν. Ἀλλὰ δὲν ἀποτελεῖ πολιτικὴν τοῦ Κράτους, δὲν ἀποτελεῖ μέριμναν τοῦ Κράτους, ἀφοῦ ἅπαξ υἱοθέτησε τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθέρας ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ ἀφοῦ ἐπεδόθη εἰς τὴν προσπάθειαν δημιουργίας κινήτρων καὶ ἀναπτύξεως τῆς ἀνταγωνιστικότητος, νὰ ἔρχηται κατόπιν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ καὶ νὰ προσβλέπῃ πρὸς πᾶσαν ἐπιταχύνουσαν προσπάθειαν ὡς πρὸς ἕνα ἔνοχον, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ τιμωρήσῃ. Κύριοι, μὲ αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις ἡ Ἑλλάς, εἶναι ἀδύνατον νὰ προχωρήσῃ ἐντὸς τῆς ἐλευθέρας Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μέχρι τοῦδε ἐπολέμησαν ἐν τῇ βάσει της τὴν πολιτικὴν αὐτήν, ἠρνήθησαν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς νὰ συμβάλωσιν εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν, διότι τὴν ἐθεώρησαν ἐπιζημίαν, εὑρίσκονται τῷ ὄντι ἐν λογικῇ συνεπείᾳ καταπολεμοῦντες τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καταβάλλει σήμερον ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἀλλὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παραδέχονται τὰς ἀρχὰς τὰς βασικάς, τῆς ἐλευθέρας Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, κατανοοῦσι τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας του, γνωρίζουσι περὶ τίνος πρόκειται, εἶναι ἀδύνατον ἐξ ὑπαρχῆς καὶ κατὰ βάσιν νὰ εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Ἀνέμενον ἀπὸ αὐτοὺς ἐν πνεύματι δημιουργικότητος, νὰ ὑποδείξουν συγκεκριμένα μέτρα, νὰ διαφωτίσουν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν λῆψιν ὡρισμένων ἀποφάσεων ἐπιπροσθέτως τῶν ὅσων ἤδη εἰσάγονται καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ἀσέβειαν πρὸς τὸ Σῶμα, ἐὰν εἴπω, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν τοῦτο θὰ γίνῃ καὶ θὰ περιοριζώμεθα εἰς τὸ νὰ ἐξαγγέλλωμεν γενικὰς κατευθύνσεις καὶ νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἐλλείψεως γενικῆς συλλήψεως τοῦ προβλήματος, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δὲν θὰ νομίζω, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀξίζουν ἰδιαιτέρας προσοχῆς. (Χειροκροτήματα).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§58Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§60Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω τὴν ἑξῆς ἀπορίαν: Νομίζω, ὅτι μὲ ὅσα θεωρητικὰ ὑπεστηρίξατε διὰ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, δέχεσθε, ὅτι πέραν τῆς ἀκολουθουμένης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικῆς, ὑπάρχει ὁ ἀντίλογος τῶν Σοβιὲτ καὶ ὅτι ἐνδιαμέσως δὲν ὑφίστανται ἄλλα περιθώρια διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῶν ἐξαγωγῶν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν ἐφθάσαμεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἀκόμη. Μεταξὺ τῶν ὑποστηριζομένων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Σοβιετικοῦ ἀντιλόγου, ὑπάρχουν πλεῖσται ἄλλαι θέσεις, τὰς ὁποίας ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν καὶ περὶ τῶν ὁποίων θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου.

§61Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Παρηκολούθησα, κ. Πρόεδρε, μετὰ προσοχῆς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ δώσῃ ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἑξῆς ἀπορίας: Εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὁ βάμβαξ πρέπει νὰ διατηρῇ τιμὰς συμφώνους πρὸς τὰς διεθνεῖς τοιαύτας, διότι ἕνα μέγα μέρος αὐτοῦ καταναλίσκεται ἀπὸ τὰς βιομηχανίας τοῦ ἐσωτερικοῦ, αἱ ὁποῖαι παράγουν προϊόντα ἀπαραίτητα διὰ τὰ λαϊκὰ στρώματα. Γνωρίζετε, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὰ ⅔ τοῦ παραγομένου βάμβακος ἐν Ἑλλάδι ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μόνον 20.000 ἕως 25.000 τόννοι ἐκ τῶν 85.000 τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος καταναλίσκονται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Καὶ ἐρωτῶ: Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ Ἕλλην βαμβακοπαραγωγὸς νὰ ἐκβιάσῃ τὸν βιομήχανον καὶ νὰ ἐπιτύχῃ διὰ τὸν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καταναλισκόμενον βάμβακα τιμὰς μεγαλυτέρας ἀπὸ τὰς διεθνεῖς τοιαύτας;

§62Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἴσως δὲν ἐγενόμην ἀντιληπτὸς εἰς ὅσα εἶπον. Ὡμίλησα διὰ τὸν ἐξαγόμενον βάμβακα, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ τιμὴν ἀνταποκρινομένην πρὸς τὴν διεθνῆ τοιαύτην. Δὲν ὡμίλησα διὰ τὸν βάμβακα, ὁ ὁποῖος διατίθεται εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

§63Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ πάλιν δὲν μοῦ ἐδώσατε ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπορίας μου. Διότι δὲν εἴμεθα ἀφελεῖς νὰ πιστεύωμεν, ὅτι καταργεῖτε τὸν δασμὸν τοῦ εἰσαγομένου βάμβακος διὰ νὰ ἐπιτύχητε τιμὰς ἐξαγωγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος ἴσας μὲ τὰς διεθνεῖς. Ἀλλὰ ἔχω καὶ τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Εἴπατε, ὅτι κατεχόμεθα ἀπὸ μικροψυχίαν ἐναντίον τοῦ κέρδους τῶν βιομηχάνων. Κατ’ ἀρχὴν σᾶς πληροφορῶ, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θεμιτὸν κέρδος τῶν βιομηχάνων δὲν κατεχόμεθα ὑπὸ οὐδενὸς εἴδους μικροψυχίαν. Ἐρωτῶ ὅμως ὑμᾶς. Δὲν θὰ πρέπει καὶ αἱ 200.000 οἰκογένειαι τῶν βαμβακοπαραγωγῶν νὰ ἔχουν καὶ αὐταὶ ἕνα κέρδος; Τί μέτρα ἐλάβατε διὰ νὰ ἐξασφαλίσητε καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἕνα λογικὸν κέρδος; Μήπως ἀνεφέρατε τίποτε συγκεκριμένα μέτρα διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος; Διότι συμπιέζεται τὸ κόστος τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ἀλλ’ οὐδὲν μέτρον λαμβάνεται διὰ τὴν συμπίεσιν τοῦ κόστους τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἐνῷ ἀντιθέτως προβαίνετε εἰς χαριστικὴν πρᾶξιν πρὸς τοὺς βιομηχάνους διὰ τὴν εἰσαχθεῖσαν ποσότητα 8.000 τόννων βάμβακος κατὰ τὸ 1957.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ διατὶ πολλοὶ ἐξ ὑμῶν, ἐνῷ εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν, ἐν τούτοις, ὑποβάλλουν τώρα διαφόρους ἐρωτήσεις. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ αὐτὸν τὸν τρόπον τῶν ἐρωτήσεων.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν διευκρίνισιν θέλομεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐτάχθη ἐναντίον τῶν ἐπιδοτήσεων καὶ ὑπὲρ τῆς καθιερώσεως τῶν κινήτρων. Τὸν ἐρωτῶ νὰ μᾶς διαφωτίσῃ, διότι ἡμεῖς τὸ ἀντελήφθημεν ἀλλοιῶς. Τὸ ἄρθρον 3 τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου δὲν εἶναι κατ’ οὐσίαν ἐπιδότησις τῶν ἐξαγωγῶν, δὲν καθιεροῖ τὴν ἐπιδότησιν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς καταδικάζει; Καὶ τὸ ἄρθρον 3, πράγματι, δημιουργεῖ κίνητρα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν; Ἡμεῖς τὸ ἄρθρον 3 τὸ ἐκρίναμεν καὶ τὸ ἐκλαμβάνομεν, ὅτι δὲν δημιουργεῖ κίνητρα πρὸς ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπιβάλλει καὶ καθιεροῖ νομοθετικῶς ἐπιδοτήσεις. Κατὰ συνέπειαν, αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι πιστεύει εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ἐπιδοτήσεως, τὴν καθιεροῖ τὸ ἄρθρον 3 καὶ εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πρὸς τὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ καθιερούμενα. Αὐτὴν τὴν ἀντίφασιν θέλω νὰ ἐπισημάνω διὰ νὰ μᾶς δώσῃ περαιτέρω ἐξηγήσεις ὁ κ. Ὑπουργός.

§66Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔκαμε δύο δηλώσεις. Πρῶτον, ὅτι πρόκειται νὰ ἀπουσιάσῃ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μὲ τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Προεδρείου μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν ὡρισμένας διασαφήσεις ἐπὶ τῆς ἀγορεύσεώς του. Ἡ δευτέρα δήλωσίς του εἶναι, ὅτι αἱ παρατηρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν εἶναι ἄξιαι προσοχῆς, κατόπιν τῆς μακρᾶς φιλολογικῆς ἀναπτύξεώς του ὡς πρὸς τὴν νομιμότητα κέρδους τῶν ἐπιχειρήσεων. Μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα καὶ ὡς μέλος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ ὡς ἁπλοῦς βουλευτής, νὰ ἀντιπαρατηρήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ νὰ πληροφορήσω καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, τοὐλάχιστον ἡ ἰδική μας πλευρά, οὐδέποτε ἐξεδήλωσεν οὐδὲ τὴν ἀπωτάτην ἐχθρότητα ἢ ἀντίθεσιν κατὰ τοῦ νομίμου κέρδους. Εἴμεθα ὀπαδοὶ τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα ἐναντίον τοῦ κέρδους; Εἴμεθα ὅμως ἐναντίον τοῦ ἀθεμίτου κέρδους καὶ κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου δίδει ἀθέμιτον κέρδος εἰς βαμβακοβιομηχάνους. Πῶς; Διὰ δύο τρόπων, διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ ἔξωθεν εἰσαγομένου βάμβακος προσπαθεῖ νὰ τοὺς δώσῃ ἀθέμιτον κέρδος εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων βαμβακοπαραγωγῶν καί, δεύτερον, τοὺς χαρίζει τὰ 16 ἑκατομμύρια τῶν δασμῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ζητεῖ καθαρὰν καὶ τιμίαν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου δὲν τὴν ἔδωσεν, ἡ Κυβέρνησις τὴν ὀφείλει.

§67Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν θέλω νὰ δώσω ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς παρατηρήσεως τοῦ κ. Μπακοπούλου, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπαναλάβω τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα ἤδη ἐν τῷ Σώματι. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν δύναμαι ἤδη νὰ ἀντιπαρέλθω ἄνευ ἀπαντήσεως, εἶναι τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσεν ἀπάντησιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῶν 8.000 τόννων, διὰ τοὺς ὁποίους ἐχορηγήθη ἀτέλεια τὸ 1957. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτὴς θελήσῃ νὰ λάβῃ τὸν κόπον νὰ ἀνατρέξῃ εἰς τὴν ὁμιλίαν μου τῆς 29ης Μαρτίου, θὰ ἴδῃ ἐπὶ λέξει πῶς ἔχει τὸ ζήτημα καὶ εἶμαι βέβαιος, ἐν τῇ διακρινούσῃ αὐτὸν εὐθύτητι, ὅτι θὰ συμφωνήσῃ, ἂν μὴ τί ἄλλο, εἰς τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἔδωσε τὰς ἐξηγήσεις ἐκείνας, τὰς ὁποίας πιστεύει. Εἰς τὸ Σῶμα ἀπόκειται νὰ τὰς θεωρήσῃ ἐπαρκεῖς ἢ ὄχι.

§68Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ κατάργησις τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ βάμβακος, διότι ὅταν ἐπεβλήθη, τὸ 1956 διὰ τὸ 1957, προεκάλεσεν ἄμεσον πτῶσιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἀνέφερε τὸν ἀριθμὸν τῶν 8.500 τόννων ὡς ἐξαχθέντας τὸ 1957. Ἀπὸ τὴν στατιστικὴν προκύπτει.....

§69Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὄχι πρὸς πάσας τὰς ἐξαγωγάς, ἀλλὰ πρὸς τὰς χώρας ἐλευθέρου συναλλάγματος.

§70Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδή, ἐπιβάλλεται ὁ δασμὸς διὰ νὰ διευκολυνθῇ ὄχι ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος, ἀλλὰ εἰδικῶς ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος.

§71Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Διότι ἁπλούστατα αἱ ἐξαγωγαὶ πρὸς τὰς ἄλλας χώρας δὲν διέπονται ἀπὸ τὰς συνθήκας τῶν τιμῶν τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος, ἀλλὰ ρυθμίζονται ἀναλόγως τῶν εἰσαγομένων προϊόντων.

§72Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδή, σᾶς ἐνδιαφέρει μόνον ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος.

§73Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μάλιστα.

§74Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἐρώτησιν θέλω νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ντάγγα, εἶναι ἀντικοινοβουλευτικὸν νὰ εὑρίσκηται εἰς τὸ βῆμα ὁ κ. Βασματζίδης καὶ νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ ὁμιλήσῃ. Ὁ κ. Χ. Βασματζίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§76Χ. ΒΑΣΜΑΤΖΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου» δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ, διότι δὲν ἐπιφέρει τὰς δραστικὰς ἐκείνας ἀλλαγάς, αἵτινες πρέπει νὰ ἐπενεχθοῦν εἰς τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐμπόριον, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἀποβλέπει εἰς τὴν δημιουργίαν εὐνοϊκῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, τὴν μείωσιν τοῦ κατὰ μονάδα κόστους εἰς βαθμόν, ὥστε τὰ προϊόντα νὰ καθίστανται διεθνῶς ἀνταγωνιστικὰ καὶ διότι ἀδικεῖ τοὺς ἀγρότας. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἠθέλησε νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν κατάργησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ βάμβακος διὰ τὴν δημιουργίαν συναγωνιστικῶν τιμῶν αὑτοῦ, ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν εὑρῆκε ἁρμόδιον παράγοντα ἀσχοληθέντα μὲ τὸ ζήτημα τοῦ βάμβακος, δὲν ἀνέγνωσε μελέτην τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μὴ ὑπεστηρίζετο, ὅτι ἡ μόνη δυνατὴ βελτίωσις, ἡ μόνη δυνατὴ ἐνίσχυσις τῆς ἐξαγωγικότητος τοῦ βάμβακος συνίσταται εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ. Τὸ αὐτὸ ὑπεστήριξε κατηγορηματικῶς καὶ εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐξ ἀνωτάτων λειτουργῶν καὶ εἰδημόνων κατόπιν ἐρεύνης τοῦ ζητήματος εἰς τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην. Καὶ ὅμως ὁ ἁρμοδιώτερος παράγων εἰς τὰ ζητήματα τοῦ βάμβακος, ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ἰνστιτούτου Βάμβακος καὶ Καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου κ. Χρ. Χρηστίδης, ἔχει ἐντελῶς τὴν ἀντίθετον γνώμην. Τὴν ἄποψίν του αὐτὴν τὴν διετύπωσεν ἐγγράφως πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν Οἰκονομικοῦ Προγραμματισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ (1959). Ὁ κ. Ὑπουργός, κατὰ τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος, δὲν ἐζήτησε τὰς ἀπόψεις τῶν ἐκπροσώπων 140.000 γεωργικῶν βαμβακοπαραγωγικῶν οἰκογενειῶν καὶ οὕτω ἔλαβε τὴν τελικὴν ἀπόφασιν ἐρήμην τῶν κυρίως ἐνδιαφερομένων, δηλαδή, ἐρήμην τῶν ἀγροτῶν. Μὲ τοῦτο, ἐπιθυμῶ ἁπλῶς καὶ μόνον νὰ εἴπω, ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ κἄποιος τρόπος διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ κἄποια αἴσθησις ἀξιῶν ἁρμόζουσα εἰς τὰ προβλήματα καὶ τὰς ἀποφάσεις ποὺ ἀντιμετωπίζει ὁ λαός μας. Διότι ἂν χρειαζώμεθα τὴν γνώμην τῶν εἰδημόνων καὶ τῶν ἀνωτάτων λειτουργῶν καὶ τῶν Ἐπιτροπῶν αὐτῶν διὰ νὰ λάβωμεν τὰς ἀποφάσεις μας, χρειαζόμεθα ἀκόμη περισσότερον τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πραγματοποιήσουν ὅλα ἐκεῖνα, ποὺ εἶναι ἀναγκαῖα διὰ νὰ προσαρμοσθῇ ἡ χώρα εἰς τὰ σύγχρονα προβλήματά της. Ἡ λῆψις ἀποφάσεων εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν ἐπὶ ζητημάτων ποὺ ἀφοροῦν τοὺς ἀγρότας, ἐρήμην αὐτῶν, εἶναι ἀσυμβίβαστος πρὸς τὴν ὕπαρξιν τῆς Δημοκρατίας. Ἐντύπωσιν ἰδιαιτέραν μᾶς προκαλεῖ τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου, λαμβάνεται μέριμνα ἀπαλλαγῆς τῶν βιομηχάνων ἀπὸ τοὺς εἰσαγωγικοὺς δασμοὺς τοῦ εἰσαχθέντος κατὰ τὸ 1957 βάμβακος, ἐνῷ μένει ἀναπάντητον τὸ ἀπὸ ἐτῶν αἴτημα τῶν ὀργανώσεων τῶν βαμβακοπαραγωγῶν περὶ ἐπιστροφῆς τοῦ εἰσπραχθέντος ποσοῦ 63 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὡς συναλλαγματικοῦ παρακρατήματος κατὰ τὰς μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἐξαγωγὰς τοῦ βάμβακος. Ἡ ἄνισος αὕτη καὶ ἄδικος μεταχείρισις κλονίζει τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ πρὸς τὴν Κυβέρνησίν του καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ χειρότερον ἀπὸ τὴν ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων χαριστικὴν πρᾶξιν τῶν 16 ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ ἀπὸ τὴν ἀδικίαν τῆς μὴ ἐπιστροφῆς εἰς τοὺς ἀγρότας τῶν 63 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἀπὸ τὴν κατωτέρω συνθετικὴν ἀνάλυσιν θὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν διατὶ δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἱκανοποιῇ τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου. Κύριοι βουλευταί, δύο εἶναι τὰ κύρια θέματα ποὺ ἀπασχολοῦν σήμερον ἀδιαλείπτως τὴν χώραν. Πρῶτον: Τὸ πρόβλημα τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ τοῦ ὄγκου τοῦ ἐμπορίου μας (ἄθροισμα εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν). Δεύτερον: Τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως. Τὸ 1961 μετηνάστευσαν μονίμως 60.000 καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν ἑξαετίαν 220.000 ἄτομα. Τὰ δύο αὐτὰ προβλήματα εἶναι προφανές, ὅτι ἀλληλοεξαρτῶνται, διότι αὔξησις τοῦ ὄγκου τοῦ ἐμπορίου σημαίνει αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ἀνύψωσιν τῆς ἀγοραστικῆς ἱκανότητος τοῦ πληθυσμοῦ καὶ εἰσαγωγὴν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας, καὶ ταῦτα ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως. 2. Αἱ δύο αὐταὶ ἐπιδιώξεις συνδέονται μὲ τὴν αὐτοσυντήρησίν μας, διότι εἴμεθα ὀλιγάριθμος λαός, μικρὸν Κράτος, πτωχὴ ἀκόμη χώρα, ὥστε ἂν δὲν λάβωμεν ἐπίμονον φροντίδα διὰ μίαν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν καὶ διὰ τὴν συγκράτησιν ἐντὸς τῆς χώρας τοῦ πολυτιμοτέρου κοινοῦ ἀγαθοῦ ποὺ διαθέτομεν, δηλαδή, τὸ ἐπίλεκτον ἀνθρώπινον ὑλικόν μας, τότε θὰ περιπέσωμεν εἰς ἀμελητέαν μονάδα καὶ θὰ κινδυνεύσῃ ἡ ἐπιβίωσίς μας ὡς ἐλευθέρου λαοῦ. 3. Τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον, τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν καὶ τῶν ἐξωτερικῶν δανείων, ἀπετέλουν πάντοτε καὶ ἀποτελοῦν καὶ σήμερον ἔτι ἐντονώτερον τὰ φλέγοντα ζητήματα κάθε χώρας, τῆς ὁποίας αἱ ἐξαγωγαὶ καὶ αἱ εἰσαγωγαὶ εἶναι οἱ κύριοι παράγοντες. 4. Τὰ σημερινὰ μεγάλα καὶ ἐπείγοντα προβλήματά μας, δηλαδή, ἡ ἐκβιομηχάνισις τῆς χώρας, ἡ ἀνάπτυξις τῆς γεωργίας καὶ ἡ λύσις τοῦ προβλήματος τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως καὶ ἡ βελτίωσις τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἐργατῶν, ἐξαρτῶνται κυρίως ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἐξαγωγῶν μας, διότι ὁ δανεισμὸς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ταχεῖαν ἐκτέλεσιν βασικῶν ἔργων ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας. Τοιοῦτος, ὅμως, δανεισμὸς διὰ τὴν ἀγορὰν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν δυνατότητα αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας, αἵτινες ἐξασφαλίζουν μακροχρονίως μεγαλυτέραν σταθερότητα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν ἀπὸ τὴν ἀστάθειαν τῶν ἀδήλων πόρων. Δεδομένου ὅμως, ὅτι ἡ γεωργικὴ παραγωγή μας ἀποτελεῖ τὴν κυρίαν πηγὴν τῶν ἐξαγωγῶν μας (85%), διότι πράγματι θὰ εἶναι πολὺ δύσκολον εἰς τὴν βιομηχανίαν νὰ συναγωνισθῇ ἐπιτυχῶς κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη τὰς ξένας βιομηχανίας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων ἀνῆλθον τὸ 1960 εἰς 3,7% ἐπὶ τῶν συνολικῶν ἐξαγωγῶν μας, εἶναι προφανές, ὅτι ἡ λογικωτέρα ὁδός, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰ μέσα πληρωμῆς τῶν εἰσαχθησομένων κεφαλαίων διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι παρὰ ἡ αὔξησις κατὰ τὸ πλεῖστον τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων. Ἀλλὰ καὶ ἡ αὔξησις σήμερον τοῦ συνολικοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος ἐν τῇ χώρᾳ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν γεωργικῶν προϊόντων, διότι τὸ εἰσόδημα ἐκ τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι περιωρισμένον καὶ παραμένει στάσιμον. 5. Ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω συμπεραίνεται, πρῶτον: Ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας καὶ ἡ λύσις τοῦ προβλήματος τῆς ἀνεργίας, βασικῶς ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν σημαντικὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας, διότι πράγματι αἱ ἐξαγωγαὶ εἶναι τὸ ἰσχυρότερον μέσον διὰ νὰ σφυριλατήσωμεν τὴν οἰκονομικὴν ἰσχὺν τῆς χώρας καὶ ἑπομένως τὴν ἰσχὺν τοῦ Ἔθνους. Δεύτερον: Ὅτι κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη, ἡ αὔξησις αὐτὴ τῶν ἐξαγωγῶν μας θὰ βασίζεται κυρίως εἰς τὴν ἐξαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων καὶ θὰ προσδιορισθῇ ἀπὸ τὰς δυνατότητας αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς ἐξαγωγίμων γεωργικῶν προϊόντων. Καὶ ἐνῷ τὸ ζήτημα τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ τὸ ἀλληλένδετον πρὸς αὐτὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἔχουν τόσον κεφαλαιώδη σημασίαν διὰ τὴν χώραν, ἐν τούτοις, αἱ τάσεις αἵτινες παρατηροῦνται κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν 1958–60 καὶ εἰς τὰ δύο αὐτὰ ζητήματα δικαίως μᾶς κρατοῦν εἰς ἀνησυχίαν. Πρῶτον, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἐνῷ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς δεκαετίας 1950–60 ἡ Ἑλληνικὴ γεωργία ἐσημείωσεν ἀξιολόγους προόδους μὲ μέσον ρυθμὸν ἐτησίας αὐξήσεως τοῦ συνολικοῦ ἀγροτικοῦ προϊόντος κατὰ 5,6% κατὰ τὰ ἔτη 1958 καὶ 1959, παρουσίασεν τάσιν στασιμότητος καὶ κατὰ τὸ 1960 παρουσίασε μείωσιν κατὰ 6,3%, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἀντίστοιχον, τοῦ 1959. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ 1960 παρουσιάσθη μία αὔξησις ἔναντι τοῦ 1961 14,6%. Ἡ αὔξησις ὅμως αὐτὴ ἂν συγκριθῇ πρὸς τὸ εἰσόδημα τοῦ 1957, δὲν εἶναι, παρὰ μόνον 4%. Ἐξ ἄλλου, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ 1961 ὀφείλεται εἰς τὴν ἐνταθεῖσαν παραγωγὴν πολλῶν φυσικῶν προϊόντων καὶ τὴν καλὴν ἐσοδείαν τοῦ ἐλαιολάδου. Τοῦτο, δὲν μαρτυρεῖ τὴν ὕπαρξιν μονιμωτέρου χαρακτῆρος ἀνοδικῶν παραγόντων. Τοὐναντίον, παρατηροῦνται ὡρισμένα σημεῖα κάμψεως τῆς κτηνοτροφίας. Διότι ὁ μέσος ρυθμὸς ἐτησίας αὐξήσεως εἰς τὴν κτηνοτροφίαν διὰ τὸ 1950–60 ἦτο 10%, κατὰ τὸ 1960 εἴχομεν αὔξησιν μόνον 3,3%, κατὰ τὸ ἔτος δὲ 1962, φοβοῦμαι, ἡ μείωσις θὰ εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα, λόγῳ τῶν ἀθρόων εἰσαγωγῶν ζωοκομικῶν προϊόντων, ἰδίᾳ κρέατος, αἵτινες εἶχον ὡς συνέπειαν μεγάλην πτῶσιν τῆς τιμῆς τοῦ κρέατος, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν οἰκονομικὴν καταστροφὴν καὶ ἀποθάρρυνσιν τῶν κρεατοπαραγωγῶν πρὸς περαιτέρω παραγωγὴν κρέατος. Ἐνῷ ἡ εἰσαγωγὴ κρέατος τὸ 1958 καὶ τὸ 1959 ἀνῆλθεν εἰς 17 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὸ 1960 ἔφθασε τὰ 23 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ τὸ 1961 τὰ 30 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡ κτηνοτροφία ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καλυτέραν τύχην καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐκεῖ βασίζεται καὶ ὀρθῶς, ἡ προσπάθεια τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περὶ ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν καὶ ἡ συναγωνιστικότης τῆς Ἑλληνικῆς γεωργίας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ἂν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δώσωμεν συμπληρωματικὸν εἰσόδημα εἰς τοὺς ἀγρότας, καὶ τοῦτο τὸ δίδει ἡ ἀπασχόλησις τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν κτηνοτροφίαν, διότι ἡ συναγωνιστικότης ἑνὸς γεωργικοῦ προϊόντος, ὑπὸ τὰς συνθήκας μας, εἶναι ζήτημα συνολικοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου. Δι’ αὐτό, πρέπει νὰ δώσωμεν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ὀργανικὸν στοιχεῖον διὰ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ γενικώτερον τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἠλπίζαμεν, ὅτι τὸ 1963 θὰ εἴχομεν φθάσει εἰς πλήρη ἐπάρκειαν κρέατος, ἀλλά, δυστυχῶς, ἡ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐφαρμοσθεῖσα πολιτικὴ ἔφερεν εἰς στασιμότητα τὴν ἐξέλιξιν τῆς κτηνοτροφίας. Ὡς πρὸς τὰς ἐξαγωγάς, κατὰ τὰ ἔτη 1956–1960, ὁ μέσος ἐτήσιος ρυθμὸς τῶν τακτικῶν ἐξαγωγῶν μόλις ἀνήρχετο εἰς 2%. Κατὰ τὸ 1958 αἱ τακτικαὶ ἐξαγωγαὶ ἀνῆλθον εἰς 226,9 ἑκατομμύρια δολλάρια. Τὸ 1959 εἰς 200 ἑκατομμύρια δολλάρια. Τὸ 1960 εἰς 203,7 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ τὸ 1961, παρ’ ὅλην τὴν ἐπιτυχίαν τῶν ἐξαγωγῶν βάμβακος καὶ καπνῶν κατὰ τὸ τελευταῖον τρίμηνον τοῦ 1961, ἐν τούτοις, τὸ ὕψος τῶν ἐξαγωγῶν μας μόλις ἔφθασε τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ 1958. Ὡς πρὸς τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου, αὐτὸ συνεχίζεται. Ἀπὸ 296 ἑκατομμύρια δολλάρια τὸ 1960 εἰς 327 ἑκατομμύρια δολλάρια τὸ 1961. Ἔχομεν, λοιπόν, μίαν ἀνοδικὴν ἐξέλιξιν τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἐλλείμματος καὶ στασιμότητα εἰς τὰς ἐξαγωγάς. Ἀλλὰ στασιμότης εἰς τὰς ἐξαγωγὰς σημαίνει συναγωνιστικὴν ἀδυναμίαν, μὲ συνέπειαν τὴν ἀποθάρρυνσιν τῶν παραγωγῶν μας πρὸς αὔξησιν παραγωγῆς τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων καὶ καθυστέρησιν τῶν ὀργανικῶν μεταβολῶν ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ ἐπέλθουν εἰς τὴν οἰκονομίαν μας. Ἐὰν συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ ἀδυναμία ἡ ἀνταγωνιστική, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐκκενοῦται ἡ χώρα ἀπὸ τὸ ἐργατικὸν δυναμικόν, τότε θὰ καταστραφῇ ἡ οἰκονομία μας καὶ μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., δὲν θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐκμεταλλευθῶμεν τὰ φυσικά μας πλεονεκτήματα διὰ νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὰς πράγματι μεγάλας δυνατότητας, αἵτινες μᾶς παρέχονται ἀπὸ τὴν εὐρυτάτην ἀγορὰν τῶν 180 ἑκατομμυρίων. Ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προβῶ εἰς μίαν δευτέραν προειδοποίησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ πρώτη προειδοποίησις ἦτο ἡ γενομένη ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδήλωσα, ὅτι οἱ ἀγρόται ἔχουν καμφθῆ οἰκονομικῶς. Ἡ προειδοποίησίς μου ἐκείνη, δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐνῷ εἶπεν, ὅτι θὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐλάμβανεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ καταστῇ ἡ γεωργία μας συναγωνιστική, δὲν τὸ ἔκαμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ δευτέρα προειδοποίησίς μου καὶ εὔχομαι νὰ ἔχῃ καλυτέραν τύχην. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, κύριοι συνάδελφοι, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ κεντρικὸν καὶ νευραλγικὸν σημεῖον, ὅτι ἡ στασιμότης τῶν ἐξαγωγῶν ἀπετέλεσεν ἀνασταλτικὸν παράγοντα τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, μὲ συνέπειαν νὰ μὴ ἔχωμεν προϊόντα διὰ νὰ κάμωμεν ἐξαγωγάς. Ἑπομένως, τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς ἐξαγωγίμων προϊόντων θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὰ μέτρα ἐκεῖνα ποὺ θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῶν προϊόντων μας, ὥστε αὐτά, πράγματι νὰ καθίστανται συναγωνίσιμα εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἀλλά, δὲν πρέπει νὰ νοηθῇ, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ μόνον. Εἶναι καὶ ἕνα δεύτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ αὐτό. Εἶναι τὸ ζήτημα παραγωγῆς ὑψηλῆς ποιότητος προϊόντων. Ὅλος ὁ κόσμος, τόσον εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ζητεῖ γεωργικὰ προϊόντα ὑψηλῆς ποιότητος καὶ ὁ συναγωνισμὸς γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ποιότητος ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ κόστος. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἐφθάσαμεν εἰς αὐτὸ τὸ ἐπικίνδυνον σημεῖον διὰ τὴν χώραν, δηλαδή, εἰς τὴν στασιμότητα τῶν ἐξαγωγῶν, τὴν ἀνοδικὴν ἐξέλιξιν τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἐλλείμματος, εἰς τὴν στασιμότητα τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ τὴν ἀνεργίαν, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν φιλοσοφίαν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδή, τὴν φιλοσοφίαν τοῦ 80% καὶ 20%.

§77Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Περὶ ποίου φιλοσόφου ὁμιλεῖτε; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§78Χ. ΒΑΣΜΑΤΖΙΔΗΣ. Ὡμίλησα περὶ τῆς φιλοσοφίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι περὶ φιλοσόφων. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἐπαναστατικῶν μεταβολῶν εἰς τὰς ἐπιστήμας, τὴν τεχνολογίαν, τὴν παραγωγὴν καὶ ἐμπορίαν, ὑπὸ τὴν σημερινὴν ραγδαίαν πρόοδον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ τοῦ ἐπιτακτικοῦ αἰτήματος τῶν λαῶν διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς του καὶ τῆς δικαίας κατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος, αἱ Κυβερνήσεις, ἰδίως εἰς τὰς ὑπὸ ἀνάπτυξιν χώρας, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάς, ὑποχρεοῦνται νὰ παρεμβαίνουν ἰσχυρῶς οὐχὶ κατὰ 20%, ἀλλὰ κατὰ 90%. Διότι ὅλοι ζητοῦν σήμερον ηὐξημένην εὐθύνην ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις των διὰ τὴν ἐξασφάλισιν μεγαλυτέρας παραγωγῆς, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐργασίας καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς δικαίας καὶ ἴσης κατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος. Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ σημερινὰ αὐτὰ αἰτήματα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρατήσῃ τὴν ἐξουσίαν μὲ δημοκρατικὰς μεθόδους. Εἶναι σφάλμα νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας μόνον εἰς τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, δηλαδὴ νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ εἰς τὴν βουλημίαν καὶ ἀπληστίαν τῶν κερδοσκόπων. Τοῦτο τὸ θεωρῶ λίαν ἐπικίνδυνον διὰ τὰς ὑπὸ ἀνάπτυξιν χώρας, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάς. Εἶναι σφάλμα νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας εἰς τὸ κίνητρον μόνον τοῦ ἰδιωτικοῦ κέρδους. Διότι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία παρ’ ἡμῖν δὲν ἀπέδειξεν οὔτε ἱκανότητα, οὔτε θέλησιν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Τοὐναντίον, ἔχει δώσει διδάγματα τῆς ἀπληστίας καὶ τῆς βουλημίας της. Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία δὲν ἔδωσε δεῖγμα, ὅτι ἔχει συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν της ἔναντι τῆς χώρας. Δι’ αὐτὸ ἀντιτίθεμαι εἰς αὐτὰς τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου. Δὲν λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ἀποκρούσωμεν τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ τὴν ἐλέγχωμεν καὶ νὰ τῆς θέσωμεν αὐστηροὺς ὅρους ἐντὸς τῆς οἰκονομικῆς εὐπρεπείας, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ τηρῇ. Κύριοι βουλευταί, ἤμουν ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Καὶ ἤδη ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν. Πρῶτον καθῆκον εἶναι νὰ καταρτίσωμεν ἕνα ἑξαετὲς σχέδιον ἀναπτύξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου μὲ συγκεκριμένους ἀντικειμενικοὺς σκοποὺς καὶ μὲ συγκεκριμένα μέσα, διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῶν σκοπῶν τούτων καὶ βάσει αὐτῶν νὰ ἔλθῃ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν. Μὲ τὸ σχέδιον αὐτὸ ὡς πρὸς τὸν γεωργικὸν τομέα, δυνάμεθα νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς μίαν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ 160.000.000 δολλάρια κατὰ τὰ προσεχῆ 6 ἔτη. Τοῦτο δὲν εἶναι ὑπερβολικόν, ἐὰν εἰς τὸ πρόγραμμα αὐτὸ συμμετέχῃ ὁλόκληρος ὁ πληθυσμὸς καὶ ὄχι μόνον ἡ ἰδιωτικὴ καὶ κερδοσκοπικὴ πρωτοβουλία.

§79Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, φαίνεται, ὅτι σᾶς διαφεύγει, ὅτι ὑπάρχει τὸ 5ετὲς πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη τὸ 1959. Ἂν ἐξετάσωμεν τοῦτο ὡς πρὸς τὰς ἐξαγωγάς, ποῖα ἀποτελέσματα εἶχε τότε, θὰ πρέπει νὰ ἀπογοητευθῶμεν, διότι οὐδεμία πρόβλεψις τῶν ἐξαγωγῶν ἐπραγματοποιήθη, ἀντιθέτως μάλιστα, ἐπεδεινώθησαν αἱ ἐξαγωγαὶ καὶ τὸ παθητικὸν τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου.

§80Χ. ΒΑΣΜΑΤΖΙΔΗΣ. Αὐτὸ τὸ σχέδιον, εἶναι σχέδιον παραγωγῆς. Εἰς αὐτὸ δὲν ἔγινε πρόβλεψις παραγωγῆς ἐξαγωγίμων προϊόντων. Αἱ χῶραι τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς εἰσάγουν 1.144.500 τόννους ἐκκοκκισμένου βάμβακος ἐτησίως (1960), ἐν συνόλῳ δὲ αἱ χῶραι τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης εἰσάγουν 1.800.000 τόννους περίπου. Ἡ Ε.Ο.Κ. ὡς καταναλώτρια βάμβακος κατέχει τὴν 4ην θέσιν ἐν τῷ κόσμῳ μετὰ τὰς Η.Π.Α., τὴν Ἠπειρωτικὴν Κίναν καὶ τὴν Ρωσίαν. Ἡ μελλοντικὴ προοπτικὴ εἶναι αὔξησις καταναλώσεως τῶν βαμβακερῶν, λόγῳ αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ καὶ βελτιώσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων ἐν Εὐρώπῃ. Ὑπολογίζεται μάλιστα, ὅτι ἡ ὑφισταμένη βαμβακοβιομηχανία εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. δὲν θὰ δυνηθῇ μεταγενεστέρως νὰ καλύψῃ τὰς ηὐξημένας καταναλώσεις βαμβακερῶν ὑφασμάτων. Ἑπομένως, ὁ βάμβαξ, παρὰ τὴν μελετωμένην αὔξησιν τῆς παραγωγῆς εἰς τὰς συμμετασχούσας Ἀφρικανικὰς χώρας, θὰ εἶναι ἕνα ἀσφαλὲς ἐξαγώγιμον προϊὸν μὲ σταθερὰν ζήτησιν. Ὡς ἐκ τούτου, θὰ πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν τὸν βάμβακα ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα μας καὶ νὰ τὸν κατατάξωμεν, εἰς προτεραιότητα ἐκ τῶν πρώτων ἐξαγωγίμων προϊόντων, ὁμοῦ μὲ τὸν καπνόν. Ἡ παραγωγή μας ἐκκοκκισμένου βάμβακος κατὰ τὸ 1957–60 ἀνέρχεται εἰς 60.000 τόννους περίπου. Τὸ 1961 ἀνῆλθεν εἰς 90.000. Ἡ παραγωγὴ τῆς Τουρκίας ἀνήρχετο κατὰ τὸ 1957 εἰς 134.000 τόννους, τὸ 1961 ἀνῆλθεν εἰς 195.000 τόννους. Τῆς Συρίας, κατὰ τὸ 1951–56 ἦτο 51.000 τόννοι, κατὰ τὸ 1960 ἀνῆλθεν εἰς 118.000 τόννους. Διὰ νὰ διπλασιάσωμεν τὴν παραγωγὴν τοῦ βάμβακος, ἤτοι ἀπὸ 80.000 περίπου τὸ 1961 εἰς 160.000 τόννους, θὰ χρειασθῇ νὰ προσθέσωμεν εἰς τὴν καλλιέργειαν τοῦ βάμβακος 1.000.000 ἀρδευόμενα στρέμματα καὶ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν συγχρόνων μέσων καλλιεργείας, καταπολεμήσεως ἀσθενειῶν, χρησιμοποιήσεως βελτιωμένων σπόρων, βελτιώσεως μεθόδων ἀρδεύσεως, νὰ αὐξήσωμεν τὴν κατὰ στρέμμα ἀπόδοσιν, ὁπότε θὰ ἔχωμεν:

Συνολικῆς ἀξίας 101.000.000 δολλαρίων καὶ ἐξαγωγὴ 131.000 τόννων, συνολικῆς ἀξίας 82.000.000 δολλαρίων, ἔναντι τοῦ σημερινοῦ μέσου ὅρου ἐξαγωγῶν 1955–61 = 23.000.000 δολλαρίων. Διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος εἰς τὰ ὅρια ποὺ προτείνομεν, θὰ ἐξασφαλισθοῦν ἐτησίως διὰ τὸν ὀρεινὸν πληθυσμόν μας ἐπὶ πλέον ἔσοδα τῆς τάξεως τῶν 500 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ συλλεκτικὰ καὶ σκάλισμα τοῦ βάμβακος, 93.000 τόννοι βαμβακόπιττας διὰ τὴν κτηνοτροφίαν καὶ 12.000 τόννοι σπορέλαιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτρέψῃ ἰσόποσον ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι διὰ νὰ εἶναι συναγωνίσιμος ὁ βάμβαξ, θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ ὁ εἰσαγωγικὸς δασμός. Αὐτὸ ὅμως σημαίνει πίεσιν ἐκ τῶν ἄνω καὶ δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ρήγματα καὶ μεγάλας ἱστορίας. Αὐτὸ ὑποστηρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν. Αἱ περισσότεραι βαμβακοπαραγωγικαὶ χῶραι ἔχουν κρατήσει τὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν ἐπὶ τοῦ βάμβακος διὰ τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν. Εἰς τὸ Συνέδριον τοῦ Βάμβακος εἰς τὸ Τόκιο, διεπιστώθη ὅτι ἕνας ἀριθμὸς χωρῶν ἔχει ὑψηλὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν ἐπὶ τοῦ βάμβακος διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Καὶ αἱ χῶραι αὗται εἶναι αἱ ἑξῆς: Ἀργεντινή, Αὐστραλία, Νησιωτικὴ Κίνα, Κολομβία, Καμερούν, Ἰσημερινὴ Ἀφρική, Ἑλλάς, Ἰταλία, Μεξικόν, Πακιστάν, Περοῦ, Ἱσπανία, Τουρκία, Η.Π.Α. καί τινες ἄλλαι χῶραι. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ χῶραι ἔχουν δασμολογικοὺς φραγμοὺς διὰ νὰ προστατεύσουν τὴν παραγωγήν των. Ἡ ἰδική μας ἄποψις εἶναι, ὅτι διὰ νὰ κάμωμεν συναγωνιστικὸν τὸν βάμβακα πρέπει νὰ ἐνεργήσωμεν εἰς τὴν βάσιν τῆς οἰκονομίας τοῦ βαμβακοπαραγωγοῦ καὶ εἰς τὴν βάσιν τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος. Αἱ συνθῆκαι καλλιεργείας, ὅπως εἶναι σήμερον διὰ νὰ εἶναι τὸ προϊόν τοῦ βάμβακος συναγωνιστικὸν πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ βαμβακοπαραγωγὸς συμπληρωματικὸν εἰσόδημα καὶ αὐτὸ θὰ τὸ εὕρῃ εἰς τὴν κτηνοτροφίαν. Ἡ συναγωνιστικότης ἑνὸς προϊόντος εἶναι ζήτημα συνολικοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ νὰ προστατευθῇ ἡ ἐσωτερικὴ ἀγορὰ τῆς κτηνοτροφίας, ὅπως γίνεται εἰς ὅλας τὰς χώρας, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν οἱ ἀγρόται μας ἕνα συμπληρωματικὸν εἰσόδημα. Φυσικὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν συμπληρωματικὸν εἰσόδημα καὶ ἀπὸ ἄλλα εἴδη καλλιεργείας. Δεύτερος παράγων διὰ νὰ καταστῇ ὁ βάμβαξ συναγωνιστικός, εἶναι νὰ μειωθῇ τὸ κόστος παραγωγῆς, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο, ἐὰν ληφθοῦν τὰ ἀπαραίτητα μέτρα. Πρέπει πρῶτον νὰ γίνῃ γενικὴ ὑποχρεωτικὴ καταπολέμησις τῶν ἀσθενειῶν καὶ δεύτερον νὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς κατὰ στρέμμα καὶ παραγωγὴν ὑψηλῆς ποιότητος καὶ μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν καυσίμων καὶ λοιπῶν μέσων, ἅτινα χρησιμοποιεῖ ὁ παραγωγός. Διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῶν ἀντικειμενικῶν αὐτῶν σκοπῶν ἔχομεν τοὺς καταλλήλους ἐπιστήμονας, τοὺς ὁποίους δυνάμεθα νὰ χρησιμοποιήσωμεν. Σήμερον τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος καὶ τὸ Ἰνστιτοῦτον Γεωργικῶν Ἐρευνῶν, ἀπέδωσαν, ἀλλὰ θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποδώσουν ἀκόμη περισσότερα. Δὲν πρέπει, αἱ χῶραι τῆς Μέσης Ἀνατολῆς νὰ προπορεύωνται ἡμῶν εἰς τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν, ὅπως πράγματι γίνεται εἰς τὴν Συρίαν καὶ Τουρκίαν. Ἐὰν ληφθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα, εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν μεγάλα ἅλματα πρὸς τὰ ἐμπρός. Ἀλλὰ διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ τοῦτο πρέπει πρὸ τῆς σπορᾶς νὰ ἀναγγέλλωνται τιμαὶ ἀσφαλείας τοῦ βάμβακος. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ ἱδρυθῇ ἕνα Ταμεῖον σταθεροποιήσεως τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐγγυᾶται τὰς τιμὰς πωλήσεως τοῦ βάμβακος. Εἰς τὸ Ταμεῖον αὐτό, ὡς πρῶτον κεφάλαιον, δύνανται ν’ ἀποτελέσουν τὰ 63 ἑκατομ. τῶν ὁποίων τὴν ἐπιστροφὴν ζητοῦν οἱ ἀγρότες καὶ ἅτινα εἰσεπράχθησαν ὡς συναλλαγματικὸν παρακράτημα ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ βάμβακος. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλαι αἱ χῶραι αἱ βαμβακοπαραγωγικαί, ἔλαβον μέτρα προστασίας τῆς βαμβακοπαραγωγῆς καὶ τοῦ βάμβακος. Τὸ πρῶτον προϊόν, ποὺ θὰ φέρῃ τὸ περισσότερον συνάλλαγμα εἰς τὴν χώραν μας εἶναι ὁ βάμβαξ. Αἱ περισσότεραι βαμβακοπαραγωγικαὶ χῶραι ἔχουν τιμὰς ἀσφαλείας καὶ αὐταὶ εἶναι αἱ ἑξῆς: Ἡ Αὐστραλία, Κολομβία, Βραζιλία, Αἴγυπτος, αἱ Γαλλικαὶ Ἀφρικανικαὶ χῶραι, αἱ ὁποῖαι σχεδιάζουν τὸν διπλασιασμὸν τῆς παραγωγῆς βάμβακος, αἱ Ἰνδίαι, ἡ Αὐγηρία, Πορτογαλλία, Ταγκανίκα, φυσικὰ αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι Ἀμερικῆς, ἡ Ἕνωσις Νοτίου Ἀφρικῆς καὶ ἡ Γιουγκοσλαυΐα. Ἐπίσης, κ. κ. συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ ἀποβλέπωμεν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακος, ὡς πρώτην ὕλην, ἀλλά, πρέπει ν’ ἀποβλέπωμεν καὶ εἰς τὴν βιομηχανοποίησιν αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν βιομηχανοποιημένου, διότι αἱ συνθῆκαι τῆς χώρας, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως πρώτης ὕλης, ὅσον καὶ ἀφθόνου ἐργατικοῦ δυναμικοῦ εὐνοοῦν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας βάμβακος. Αἱ εἰσαγωγαὶ προϊόντων τῆς βιομηχανίας βάμβακος εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἀνέρχονται εἰς 270 ἑκ. δολ. (1960) μὲ πρόβλεψιν αὐξήσεως κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη. Σήμερον εἰς τὸν διεθνῆ ἀνταγωνισμὸν θὰ ἐπικρατήσουν αἱ χῶραι μὲ χαμηλότερον βιοτικὸν ἐπίπεδον, ἐφ’ ὅσον αὗται κατορθώσουν νὰ χρησιμοποιήσουν τὰς τεχνολογικὰς καὶ ἐπιστημονικὰς μεθόδους τῶν προηγμένων καὶ μὲ ὑψηλὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον χωρῶν. Πρόκειται περὶ τοῦ ἐπικινδύνου διὰ τὰς προηγμένας χώρας, ἀνταγωνισμοῦ ποὺ διενεργεῖται μεταξὺ τῶν διαφόρων βιοτικῶν ἐπιπέδων τῶν λαῶν. Ἡ χώρα μας δύναται νὰ ἐπωφεληθῇ αὐτῶν τῶν στοιχείων καὶ νὰ ἀναπτύξῃ μίαν ἀκμάζουσαν βιομηχανίαν βάμβακος ἐντὸς τῆς Κ.Α. καὶ νὰ δώσῃ ἀπασχόλησιν εἰς τὸν λαόν. Μία τοιαύτη βιομηχανία βάμβακος δύναται καὶ πολλοὶ λόγοι ἐπιβάλλουν νὰ ἱδρυθῇ ἐν Μακεδονίᾳ. 20 ἑκατ. δολλ. θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ μίαν μεγάλην ἐκσυγχρονισμένην βιομηχανίαν βάμβακος καταναλώσεως 12.000 τόν. βάμβακος μὲ 55.000 ἀτράκτους, 1680 ὑφαντουργικοὺς ἱστοὺς καὶ ἐτησίαν παραγωγὴν ὑφασμάτων 70 ἑκ. ὑαρδῶν καὶ ἀπασχόλησιν ἄνω τῶν 3.000 ἐργατῶν ἐκτὸς τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν τεχνικῶν. Δεδομένου δέ, ὅτι διὰ κάθε νέαν θέσιν ἐργάτου εἰς τὴν βιομηχανίαν δημιουργοῦνται τοὐλάχιστον ἕτεραι 2 θέσεις συναφῶν ἀπασχολήσεων, ἕπεται, ὅτι ἀπὸ τὴν νέαν βιομηχανίαν θὰ δημιουργηθῇ ἀπασχόλησις ἐν Μακεδονίᾳ διὰ 9.000 ἄτομα ἐν συνόλῳ. Εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην διὰ λόγους συγχρόνου διαίτης ἔγινε στροφὴ προτιμήσεως πρὸς τὰ λευκὰ καὶ ἄπαχα κρέατα καὶ διὰ τοῦτο αὐξάνεται αὐτομάτως ἡ κατανάλωσις τοῦ κρέατος τῶν πουλερικῶν. Ἐπίσης, αὐξάνεται καὶ ἡ κατανάλωσις τῶν αὐγῶν. Μόνον ἡ Δυτικὴ Γερμανία εἰσάγει πουλερικὰ κατ’ ἔτος 137.900 τόννους, ἐξ ὧν 47,1 χιλ. τόννους ἀπὸ Ὁλλανδίαν, 27,8 χιλ. τόννους ἀπὸ Δανίαν, 42,1 χιλ. τόννους ἀπὸ Η.Π.Α., 12 χιλ. τόννους ἀπὸ Πολωνίαν κλπ. Αὐγά. Δ. Γερμανία 1960, εἰσάγει 279,7 χιλ. τόννους, ἐξ ὧν 155,5 χιλ. τόννους ἀπὸ Ὁλλανδίαν, 47,3 χιλ. τόννους ἀπὸ Δανίαν, 22,1 χιλ. τόννους ἀπὸ Πολωνίαν, 5 χιλ. τόννους ἀπὸ Βουλγαρίαν κλπ. Αἱ κλιματολογικαί μας συνθῆκαι εὐνοοῦν περισσότερον τὴν οἰκονομικωτέραν παραγωγὴν πουλερικῶν καὶ αὐγῶν, ἀπὸ τὰς ἀνωτέρω χώρας. Μᾶς λείπει ἡ ἐξειδίκευσις, ἡ ἔλλειψις ἐθνικοῦ πτηνοτροφικοῦ προγράμματος, κατάψυξις, σφαγεῖα πουλερικῶν καὶ κατάλληλος συσκευασία αὐτῶν καὶ ἡ θέλησις τοῦ Κράτους νὰ καταστήσωμεν αὐτὸν τὸν κλάδον ἐξαγωγικόν, ὁπότε ἐντὸς βραχυτάτου διαστήματος δυνάμενα νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὴν Δ. Γερμανίαν τοὐλάχιστον 16.000 τόννους πουλερικὰ καὶ 16.000 τόννους αὐγά, ἀξίας 20 ἑκατ. δολλαρίων. Τὸ ποσὸν τοῦτο δύναται διαρκῶς νὰ αὐξάνηται. Ἡ ὀργάνωσις τῆς πτηνοτροφικῆς αὐτῆς παραγωγῆς ἐν Ἑλλάδι, δύναται νὰ γίνῃ ἐν συνδυασμῷ μὲ συμβόλαια ἐξαγωγῆς, μὲ εἰδικοὺς εἰσαγωγικοὺς οἴκους τῆς Δ. Γερμανίας.

Τὸν ἀντικειμενικὸν αὐτὸν σκοπὸν δύνανται νὰ ἐπιτύχουν οἱ ἀγρόται, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις ποὺ ἀναφέρομεν εἰς τὴν πρώτην ἀγόρευσίν μας. Οἱ ἀγρόται σήμερον κρατοῦν ὁλόκληρον τὸ βάρος τῶν ἐξαγωγῶν, χωρὶς καμμίαν προστασίαν καὶ ἀσφάλειαν, καθὼς καὶ τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἤρχισαν νὰ κάμπτωνται. Δὲν ὑπάρχει, ἀσφαλῶς, ἀντίρρησις, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα εὐγνώμονες πρὸς τοὺς ἀγρότας, ταπεινῶς εὐγνώμονες, διότι κατέβαλον μεγάλας προσπαθείας καὶ ηὔξησαν τὴν παραγωγήν. Ἀλλὰ δὲν ἀρκοῦν αἱ λέξεις. Ἐμπράκτως πρέπει νὰ ἀποδεικνύωμεν τὴν εὐγνωμοσύνην μας καὶ αὐτὸ δὲν τὸ πράττομεν, ὅταν ἀκόμη διατηροῦμεν τὸ ἀναχρονιστικὸν σύστημα τῆς προσωποκρατήσεως καὶ τῆς φυλακίσεως τῶν ἀγροτῶν, διὰ χρέη πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ πρὸς τὴν Τράπεζαν. Ζητοῦμεν νὰ καταργηθῇ ἡ προσωποκράτησις καὶ φυλάκισις τῶν ἀγροτῶν, διὰ χρέη πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ τὴν ΑΤΕ. Οἱ ἀγρόται θὰ φυλακίζωνται, ἂν παραβαίνουν τὸν ποινικὸν νόμον καὶ μόνον κατόπιν καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τοῦ δικαστηρίου. Ἔτσι θὰ ἀποδείξωμεν, ὅτι σεβόμεθα τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ μόνον τότε θὰ δώσωμεν τὸ θάρρος καὶ τὴν χαρὰν εἰς τοὺς ἀγρότας. Κύριοι βουλευταί, σήμερον εἶναι ἡ ἐποχὴ τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ συναγωνισμοῦ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Διὰ τοῦτο ὅλαι αἱ χῶραι δίδουν ἀπόλυτον προτεραιότητα εἰς τὰ προβλήματα τοῦ MARKETING καὶ τῶν ἐξαγωγῶν, διότι ταῦτα ἀποτελοῦν τὸ κεντρικὸν νευραλγικὸν σημεῖον τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος. Πρέπει, ὡς ἐκ τούτου, ὅπως ἅπαντα τὰ μέτρα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν παραγωγὴν ἐξαγωγίμων προϊόντων καὶ μὲ τὰς ἐξαγωγάς μας χαρακτηρισθοῦν ὡς ἐπειγούσης φύσεως. Ἂν ἐπικρατήσῃ ἀναποφασιστικότης εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεων καὶ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν, τότε δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ παρακολουθήσωμεν τὰς ἐν δράσει ραγδαίας ἐξελίξεις εἰς τὸν ζωτικὸν τοῦτον τομέα καὶ θὰ εὑρεθῶμεν ἐπ’ οὐρᾶς καὶ εἰς τὸ περιθώριον τῆς ἀγορᾶς τῆς Ε.Ο.Κ. καὶ τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς. Νομίζομεν, ὅτι ὡρισμένα ἐκ τῶν μέτρων ποὺ πρέπει νὰ ληφθοῦν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν γίνεται οὔτε κἂν μνεία εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου, εἶναι τὰ ἑξῆς: Ἵδρυσις Ἐθνικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξαγωγικοῦ Ἐμπορίου ὑπὸ μορφὴν Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Δημοσίου Δικαίου. Καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ ἐπείγοντα, πολυσχιδῆ καὶ δύσκολα προβλήματα τῶν ἐξαγωγῶν μας ἀντιμετωπίζονται μόνον ἀπὸ τὴν ἀθεράπευτον γραφειοκρατικὴν Διοίκησιν καὶ τοὺς ἐμπορικούς μας ἀκολούθους εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ ἐποχὴ τῆς «πρακτικῆς πείρας» καὶ τοῦ κοινοῦ νοῦ παρῆλθε. Δὲν ἀρκοῦν αὐτὰ διὰ νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι σήμερον ζητήματα ζωῆς ἢ θανάτου καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν καταστῆ τὰ καίρια προβλήματα τῆς συγχρόνου διακυβερνήσεως. Ἐκτὸς τοῦ κοινοῦ νοῦ καὶ τῆς πρακτικῆς πείρας χρειαζόμεθα ἐπιστημονικὴν ἐξειδίκευσιν καὶ ἀκριβεῖς γνώσεις. Ἐπιβάλλεται διὰ τοῦτο ὑπὸ τὰς σημερινὰς ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας, νὰ ἱδρυθῇ ἕνας ἐξειδικευμένος Ὀργανισμός. Ἡ Ἐθνικὴ Ἐπιτροπὴ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Σκοπὸς τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου θὰ εἶναι: Ἡ προώθησις τῶν ἐξαγωγῶν τῶν πάσης φύσεως Ἑλληνικῶν προϊόντων (γεωργικῶν, βιομηχανικῶν, ἔργων χειροτεχνίας κλπ.) καὶ ἡ μελέτη, ἐξεύρεσις καὶ κατάκτησις νέων ἀγορῶν, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ οὔτε ἀπὸ τοὺς ἰδιώτας, οὔτε ἀπὸ τοὺς ἐμπορικοὺς ἀκολούθους. 2) Ἐπίσης οὗτος θὰ ἐνημερώνῃ τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς ἐξαγωγεῖς ἐπὶ τῶν ἀπαιτήσεων, τῶν συνθηκῶν, τῶν τιμῶν καὶ τῶν ἀναγκῶν τῆς ξένης ἀγορᾶς καὶ ἐπὶ τῶν ἐπερχομένων ἀλλαγῶν τῶν ἀπαιτήσεων τῆς ἀγορᾶς ὡς πρὸς τὴν ποιότητα, ἐμφάνισίν της. 3) Νὰ ἐνημερώνῃ τοὺς ἐξαγωγεῖς καὶ παραγωγοὺς ἐπὶ τῶν μέτρων καὶ τῶν μεθόδων τῶν συναγωνιστῶν μας. 4) Θὰ εἰσηγῆται εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ ληπτέα μέτρα πρὸς διευκόλυνσιν τῶν ἐξαγωγῶν. 5) Θὰ ἐλέγχῃ τὴν ποιότητα τῶν ἐξαγομένων εἰδῶν. 6) Θὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς διαφημίσεως καὶ θὰ παρασχεθοῦν εἰς αὐτὸν τὰ οἰκονομικὰ μέτρα· χωρὶς ἰσχυρὰν διαφήμισιν δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν εἰς τὰς ἐξαγωγάς. Ὁ Ὀργανισμὸς οὗτος θὰ ἔχῃ περιφερειακὰ γραφεῖα εἰς τὰ σπουδαιότερα παραγωγικὰ κέντρα τῆς Ἑλλάδος καὶ γραφεῖα εἰς τὰς σπουδαιοτέρας εἰσαγωγικὰς χώρας. Οἱ Ἰταλοὶ ἵδρυσαν παρόμοιον ὀργανισμὸν ἀπὸ τοῦ 1927. Οὗτος συνετέλεσε σημαντικῶς εἰς τὴν αὔξησιν τῶν Ἰταλικῶν ἐξαγωγῶν. Ὁ Ὀργανισμὸς οὗτος ἔχει γραφεῖα εἰς τὴν Γερμανίαν (2), Καναδᾶν, Η.Π.Α. (3), Ἀγγλίαν, Βέλγιον, Ἰνδίας, Ἰνδονησίαν, Γιουγκοσλαυΐαν καὶ Νοτιοαφρικανικὴν Ἕνωσιν. Σύνταξις καταστατικοῦ χάρτου τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας. Οὗτος πρέπει νὰ γίνῃ βάσει ἐπιτοπίου μελέτης τῶν κανονισμῶν καὶ τῶν ἀπαιτήσεων τῶν καταναλωτριῶν χωρῶν ὁλοκλήρου τῆς Εὐρώπης καὶ τῶν Η.Π.Α. καὶ τῶν ἀνταγωνιστριῶν μας χωρῶν. Τοιοῦτος καταστατικὸς χάρτης εἶναι ἀπαραίτητος τόσον διὰ τοὺς ἐν τῇ χώρᾳ παραγωγούς, ἵνα οὗτοι συμμορφῶνται ποιοτικῶς πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, ὅσον καὶ διὰ τὸ κλείσιμον συμφωνιῶν μεταξὺ ἐξαγωγέων καὶ εἰσαγωγέων μας, ἵνα ἀποφεύγωνται παραποιήσεις καὶ διενέξεις. Παραγωγὴ προϊόντων ὑψηλῆς ποιότητος, διότι ἔντονος εἶναι ἡ ζήτησις προϊόντων ἐκλεκτῆς ποιότητος καὶ διὰ τοῦτο οἱ ἀνταγωνισταί μας διαρκῶς βελτιώνουν τὴν ποιότητα καὶ τὴν ἐν γένει ἐμφάνισιν καὶ τὴν συσκευασίαν. Ἀναθεώρησις καὶ σύνταξις καταστατικοῦ χάρτου, τῶν ἐξαγωγέων μας, βάσει αὐστηρῶν κριτηρίων. Ἔλεγχος αὐτῶν διὰ τὴν τήρησιν τῶν συμφωνιῶν τόσον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἡ καλὴ ἢ ἡ κακὴ φήμη τῆς χώρας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοὺς ἐξαγωγεῖς μας, ἀπὸ τὰ προϊόντα μας, ἀπὸ τοὺς ἐργάτας μας καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς Πρεσβευτάς μας. Διὰ τοῦτο εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς πρέπει νὰ δώσωμεν ἰδιαιτέραν προσοχήν. Ἰδιαιτέρα προνομιακὴ ἐνίσχυσις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ὡς φορέων ἐξαγωγῆς. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ καὶ γενικώτερον ἡ ἐμπορία γεωργικῶν προϊόντων μέσῳ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ἔχουν μεγαλυτέραν ἀνάπτυξιν ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὰς μικρὰς χώρας καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὰς χώρας ἐκείνας, ὅπου ἡ ἐξαγωγὴ τῶν γεωργικῶν προϊόντων παίζει σημαντικὸν οἰκονομικὸν ρόλον εἰς αὐτάς. Δανίαν, Φινλανδίαν, Ἰσλανδίαν, Σουηδίαν, Νορβηγίαν, Βέλγιον, Ἰρλανδίαν, Γαλλίαν, Καναδᾶν καὶ Αὐστραλίαν 40% σιτηρῶν. Νέαν Ζηλανδίαν 80% ζωοκομικῶν προϊόντων. Ὁ τεχνικὸς ἐξοπλισμὸς εἰς ἐγκαταστάσεις καὶ γεωργικὰς βιοτεχνίας, πρέπει νὰ ἀνήκῃ εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ ὄχι εἰς τὴν ἰδιωτικὴν κερδοσκοπίαν. Ἐπιδότησις 50–60% τῶν ἐγκαταστάσεων τούτων εἶναι ἀπαραίτητος. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ προγράμματος ὁδοποιΐας εἰς τὴν χώραν πρέπει νὰ γίνεται ἐφ’ ἑξῆς μὲ κριτήρια τὴν ὑποβοήθησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἕως τώρα κριτήρια εἶναι κυρίως αἱ στρατιωτικαὶ καὶ αἱ ἀνάγκαι τῆς πρωτευούσης. Ἡ συναγωνιστικὴ ἱκανότης τῶν προϊόντων μας μειοῦται λόγῳ τῶν ὑψηλῶν κομίστρων μὲ ὡρισμένας ἀνταγωνιστρίας χώρας, ὅπως ἡ Ἰταλία. Τὸ πρόβλημα τοῦ κόστους τῶν μεταφορικῶν τόσον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι καίριον. Ἰδίως ὅταν αἱ τιμαὶ τῶν ἐξαγωγίμων γεωργικῶν προϊόντων μας πίπτουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τότε καθίσταται ἀσύμφορος ἡ ἐξαγωγὴ λόγῳ ὑψηλοῦ κόστους μεταφορικῶν. Διὰ τοῦτο εἰς αὐτὰς τὰς περιπτώσεις πρέπει νὰ ἐπιδοτοῦνται τὰ μεταφορικὰ τῇ προτάσει καὶ ἐλέγχῳ τῆς Ε.Ε.Ε.Ε. Πάντως τὸ πρόβλημα τῶν μεταφορικῶν, ἐν ὄψει αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ ἐντάσεως τοῦ ἀνταγωνισμοῦ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ θέμα μελέτης καὶ ταχείας ἐπιλύσεως. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἀντιθέτως πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, περὶ ἐπιδοτήσεως καὶ ἐπιχορηγήσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι μέχρις ὅτου ἀποδώσουν τὰ μέτρα διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας, φρονοῦμεν, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἱδρυθῇ καὶ νὰ λειτουργήσῃ παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Ἐπιτροπῇ Ἐξαγωγικοῦ Ἐμπορίου εἰδικὸν Ταμεῖον Γεωργικοῦ Προσανατολισμοῦ καὶ σταθεροποιήσεως τῶν τιμῶν τῶν ἐξαγωγίμων γεωργικῶν προϊόντων μας. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς σημαντικῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἡ αὐτοσυντήρησίς μας καὶ ἡ ἰσχὺς τοῦ Ἔθνους, πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ ἐπιθετικὸν πνεῦμα, μὲ δυναμισμὸν καὶ μὲ θυσίας τῶν μεγάλων ἰδιωτικῶν συμφερόντων. Διὰ τοῦτο προτείνω, ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ ὅπως, βάσει τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, συσταθῇ εἰδικὴ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη θὰ ἐπεξεργασθῇ τὰ προβλήματα τῶν ἐξαγωγῶν ἐπὶ ὁλοκληρωτικῆς βάσεως, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ φλέγον ζήτημα τῆς μειώσεως τοῦ κόστους, καθὼς καὶ τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τοῦ χρήματος καὶ νὰ προτείνῃ ριζικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ καταστήσουν ἀνταγωνιστικὰ τὰ προϊόντα μας. Ἐπίσης, προτείνω, ὅπως, βάσει τοῦ ἰδίου ἄρθρου τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, συσταθῇ εἰδικὴ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπαληθεύσεως καὶ ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, διότι ἄνευ τῆς οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως τῆς γεωργίας μας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσωμεν νέας προσπαθείας καὶ θυσίας ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἤδη καμφθῇ οἰκονομικῶς. (Χειροκροτήματα).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0,15′ π.μ.).