1962.04.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 60ὴ

Πέμπτη 5 Ἀπριλίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Καλεῖται ὁ μὴ ὁρκισθεὶς εἰσέτι βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Μαῦρος, ὅπως προσέλθῃ καὶ δώσῃ τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον. (Προσέρχεται ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μαῦρος καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον ἔχοντα οὕτω): «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου».

§2Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ ὅρκος, τὸν ὁποῖον εἶχα τὴν τιμὴν νὰ δώσω προηγουμένως, ἐδόθη ὑπὸ τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν ἐπιφύλαξιν ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐδόθη καὶ ὁ ὅρκος τῶν λοιπῶν συναδέλφων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. (Χειροκροτήματα).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀλαβάνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 4210)1961 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Λ.Π.». Ὁ βουλευτὴς Βʹ Περιφερείας Πειραιῶς κ. Δ. Ντάγγας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Φοιτητικοῦ Θεολογικοῦ Συνδέσμου, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν ὡρῶν διδασκαλίας τῶν Θρησκευτικῶν καὶ εἰσαγωγὴν τῶν Πατερικῶν κειμένων εἰς τὰ Γυμνάσια, δημιουργίαν ὀργανικῶν θέσεων Θεολόγου εἰς τὰς Ἀκαδημίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν Φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος Καλαμῶν, αἰτουμένης αὔξησιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Λιμένος. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Χαλκεροῦ, αἰτουμένης τὴν μὴ ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ἀγρῶν των δι’ ἵδρυσιν βιομηχανίας Λιπασμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Καβάλας, αἰτουμένης τὴν συνέχισιν τῆς συγκεντρώσεως ἐλαίου ἐν τῇ νήσῳ Θάσῳ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ποντίων Νικαίας–Κορυδαλλοῦ, αἰτουμένης ἀπονομὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Χρ. Φουρνιάδην, καθηγητήν, διὰ τὸ ἐπιτελεσθὲν ὑπ’ αὐτοῦ 35ετὲς ἐθνικὸν ἔργον. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Λεβαδείας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν συνταξιούχων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. καὶ ζητούντων τὴν λῆψιν τῶν ὑποδεικνυομένων μέτρων πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συλλόγου Ἀρχαιοφίλων Τροιζηνίας, αἰτουμένου ἀπονομὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους ἠθικῶν ἀμοιβῶν κλπ. εἰς τὰ μέλη του. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀγροτικῶν Συνεταιρισμῶν Μεγάρων (Γεωργικοῦ καὶ Ἀμπελουργικοῦ), διαμαρτυρομένων διὰ τὰ εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας μέτρα καὶ τὰς παραλείψεις τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν πρὸς προστασίαν τῆς ἰδιοκτησίας των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Παντοπωλῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης μείωσιν τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Χαλυβουργῶν Βαρείας Βιομηχανίας περιφερείας Μεγαρίδος, αἰτουμένης αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀρχιεργατῶν Ο.Λ.Π. ὁ «Ἅγιος Ἀντώνιος», διαμαρτυρομένου δι’ ἄνισον μεταχείρισιν τῶν μελῶν του ὑπὸ Ι.Κ.Λ., ὡς πρὸς τὰ συνταξιοδοτικὰ δικαιώματά των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χρ. Φουρνιάδη, Προέδρου Ἀρχαιοτήτων Τροιζηνίας, αἰτουμένου ὑπολογισμὸν ὡς συνταξίμων τῶν ἀπὸ 1935 ἕως 1939 ἐκτὸς ὑπηρεσίας ἐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένου ἀνάκλησιν διαταγῆς μετακινήσεως ἕδρας Μεραρχίας ἐξ Ἀλεξανδρουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Διδασκάλων περιφερείας Ὀρεστιάδος, αἰτουμένων ἐπέκτασιν εὐεργετικῶν διατάξεων Ν. 4193)1961 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Φοιτητικοῦ Θεολογικοῦ Συνδέσμου, αἰτουμένου ἐπαναφορὰν τῆς ἐπὶ δίωρον διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Πεπονιᾶς Ν. Σερρῶν «Ἡ Δήμητρα», αἰτουμένου, ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων Σερρῶν, κατὰ τὴν κρίσιν της περὶ δικαιούχων ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τοῦ ἐν λόγῳ Συνδέσμου, λάβη ὑπ’ ὄψει καὶ ὑπολογισθῆ τὸ ἐκτὸς ἰδιοκτησίας ἢ κλήρου τῶν πενθερῶν τῶν αἰτούντων ἀνάλογον μερίδιόν των. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Μηχανοκαλλιεργητῶν Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης διὰ μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν θεμάτων ἀφορώντων τὰ μέλη της. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Καταφυγίου– Καρδίτσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν θλιβερὰν κατάστασιν τῆς συγκοινωνίας τῆς περιφερείας των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως τῶν Συκοπαραγωγῶν «Συκική», αἰτουμένης μείωσιν τοῦ ἐπιτοκίου τῶν μέχρι σήμερον χορηγηθέντων ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. εἰς «Συκικὴν» μεσοπροθέσμων δανείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σιδηροδρομικῶν Καλαμάτας καὶ περιφερείας, διαμαρτυρομένων διὰ περικοπὴν πιστώσεων δικτύου Σ.Π. Α.Π. καὶ μὴ προώθησιν νομοσχεδίου ἑνοποιήσεως σιδηροδρομικῶν δικτύων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτοποιῶν Καλαμάτας, αἰτουμένου ψήφισιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 249)1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Διδασκαλικῶν Συλλόγων Αʹ καὶ Βʹ Περιφερείας Καρδίτσης, αἰτουμένων ἐπέκτασιν εὐεργετικῶν διατάξεων Ν. 4193)1961 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Παντοπωλῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἐπέκτασιν τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν της. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀγροτικῶν Συλλόγων Καβάλας, Δράμας Ξάνθης, Ἐλευθερουπόλεως καὶ Χρυσουπόλεως, αἰτουμένων τὸν καθορισμὸν χρόνου λήξεως τῶν καπναγορῶν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν Ἐμποροεπαγγελματικῶν καὶ Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων τῆς πόλεως Καβάλας, αἰτουμένων, ὅπως λόγῳ τοῦ ὑφισταμένου μεγάλου ἀριθμοῦ ἀνέργων ἐν Καβάλᾳ μὴ ὑπαγομένων εἰς τὴν ἐπιδότησιν, ἀνασταλῇ ἡ προβλεπομένη συμμετοχὴ εἰς ἔργα ἀπασχολήσεως ἀνέργων κατὰ 50% ἐκ τῶν ἐπιδοτουμένων. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Νομοῦ Ρεθύμνης, αἰτουμένων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ὑπὸ μορφὴν δανείων ὡς καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ρεθύμνης (πρὸς κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας), αἰτουμένου, ὅπως παραχωρηθοῦν εἰς Ρέθυμνον πεντήκοντα δάνεια αὐτοστεγάσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργοτεχνιτῶν Νομοῦ Ρεθύμνης, αἰτουμένων τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὸ Τεχνικὸν προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τὴν κατ’ ἀντιστοιχίαν βαθμολογικήν των ἐξέλιξιν, ὡς συμβαίνει μὲ τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν ἄλλων Ὑπουργείων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ζαρούχλης, αἰτουμένης συγκοινωνιακὴν ἀποκατάστασιν τῶν Κοινοτήτων Ζαρούχλης, Ἁγίας Βαρβάρας, Περιστέρας καὶ Μεσορουγίου Ἐπαρχίας Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Λ. Κύρκος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐλαιοεμπόρων Χανίων, αἰτουμένου ἀποστολὴν ὑπευθύνου χημικοῦ διὰ τὴν διακρίβωσιν τῆς ποιότητος τοῦ ἐλαίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ ἐν Μελβούρνῃ Αὐστραλίας Ἑλληνικοῦ Συνδέσμου «Δημόκριτος», διαμαρτυρομένου ἐντόνως διὰ τὴν ἀνάμιξιν τῆς Ἑλληνικῆς Πρεσβείας, τῶν Προξενείων καὶ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ὑποθέσεις τῶν ἐκεῖ Ἑλληνικῶν παροικιῶν καὶ ὀργανώσεων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατικοῦ Προσωπικοῦ Βιομηχανιῶν Ἐλαστικοῦ, αἰτουμένου αὔξησιν ἡμερομισθίων κατὰ 20% κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκης καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν μελῶν τοῦ Σωματείου Ὁδηγῶν καὶ Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Πειραιῶς, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν μισθῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Μπριλλάκης, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐκπροσώπων τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ Ν. Δ. 617)48 καὶ Ν. Δ. Ψηφίσματος οἰκογενειῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ ἀπὸ τοῦ 1959 καταρτισθέντος σχετικοῦ σχεδίου νόμου πρὸς ἄρσιν καταφώρου ἀδικίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης, Γ. Λαμπράκης καὶ Λ. Κύρκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Νοσοκομείου Χανίων, αἰτουμένου χορήγησιν ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας εἰς ἅπαν τὸ προσωπικὸν τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου «Ἁγ. Τριὰς» περιοχῆς Λόφου Ἀξιωματικῶν Δήμου Περιστερίου, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων πρὸς πρόληψιν μελλοντικῶν καταστροφῶν. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Γεωργ. Πιστ. Συνεταιρισμοῦ Σπάτων, αἰτεῖ ἐπιδότησιν τῶν ἐξόδων ἀναμπελώσεως κατὰ 50% καὶ ἀναστολὴν χρεῶν πρὸς ἀνακούφισιν ἀμπελουργῶν πληγέντων ἐκ φυλλοξήρας. Τὸ ἔκτακτον ἰδιωτικὸν προσωπικὸν τῆς 654 ΠΑΒΥΠ, αἰτεῖ ἐπέκτασιν τῆς ἰσχύος τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3354)195)1962 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ὁ Σύλλογος Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Βόλου, αἰτεῖ ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν μελῶν του διὰ τῆς χορηγήσεως δύο πλήρων μηνιαίων συντάξεων κλπ. Οἱ κτηνοτρόφοι (αἰγοτρόφοι) κάτοικοι Κοινότητος Ρεντίνης Νομοῦ Καρδίτσης, αἰτοῦσιν ἄρσιν τοῦ ληφθέντος μέτρου περὶ μειώσεως τῶν αἰγῶν. Οἱ κάτοικοι Κολινδροῦ, αἰτοῦσι τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ Γυμνασίου των ὡς πλήρους αὐτοτελοῦς κλασσικοῦ τύπου. Οἱ Γ. Βογιατζῆς, Κ. Παρχαρίδης κλπ., κάτοικοι Νέας Σάντας Κιλκίς, διαμαρτύρονται διὰ καταγγελθέντα περὶ βίας εἰς Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδοπούλου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Α. Λαδᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ Νοσοκομείου Κοζάνης, αἰτουμένου χορήγησιν ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ν. Κιτσίκη, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Σβώλου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 26 Ἰανουαρίου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ν. Κιτσίκη, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Σβώλου, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐρώτησις ἀναφέρεται εἰς τὰ δημοσιευθέντα εἰς τὸν Τύπον περὶ ἀποφάσεως τῆς Συνελεύσεως τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., ὅπως ἀνοικοδομηθῇ ἡ Ἀκρόπολις, ἐνῷ οὐδὲν τούτων εἶναι ἀκριβές. Κατὰ πρῶτον λόγον, δὲν πρόκειται περὶ ἀποφάσεως, καὶ δὴ τοιαύτης τοῦ Συμβουλίου ἢ ἄλλου συλλογικοῦ ὀργάνου τοῦ Βορειοατλαντικοῦ Συμφώνου, ἀλλὰ περὶ ψηφίσματος τοῦ ἐν Παρισίοις συγκληθέντος Συνεδρίου τῶν Ἐπιτροπῶν Πολιτῶν τῶν χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ, εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ ὁποίου μετέσχον, ὡς ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ κυρία Λίνα Τσαλδάρη καὶ ὁ Στρατηγὸς κ. Θ. Τσακαλῶτος. Τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπιτροπὴν Πολιτῶν ΝΑΤΟ δὲν ἐλέγχει ἡ Κυβέρνησις. Πέραν τούτου δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ψήφισμα περιορίζεται εἰς τὸ νὰ κηρύξῃ τὸν ἱερὸν βράχον τῆς Ἀκροπόλεως ὡς πνευματικὸν σύμβολον καὶ βωμὸν τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν εἰς τὴν προάσπισιν τῶν ὁποίων ἐτάχθη ἡ Ἀτλαντικὴ Συμμαχία, καὶ καλεῖ τὰς Κυβερνήσεις τοῦ ΝΑΤΟ ὅπως μελετήσουν συγκεκριμένον τινὰ τρόπον ἐμπράκτου ἐκδηλώσεως τῶν ἀνωτέρω. Τὸ κείμενον τοῦ ψηφίσματος εἰς τὴν ἀγγλικὴν ἔχει ὡς ἑξῆς: THE ATLAANTIC CONVENTION OF NATO NATIONS INVITES MEMBER COUNTRIES: ..................................... TO DECIDE THAT THE ACROPOLIS SHALL BECOME THE SYMBOL OF OUR CULTURE AND THE SHRINE OF OUR ALLIANCE AND TO CALL UPON GOVERNMENTS TO CONSIDER HOW THIS RESOLUTION MIGHT BE GIVEN CONCRETE FORM. Τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτὰς παραπέμπομεν εἰς τὰς πρὸς τὸν Τύπον καὶ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 27ης Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. σχετικὰς ἀνακοινώσεις τῆς κυρίας Τσαλδάρη καὶ τοῦ Στρατηγοῦ κ. Τσακαλώτου, τῶν ὁποίων τὸ κείμενον ἐπισυνάπτεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Ἀνακοινώσεις δοθεῖσαι εἰς τὸν Τύπον. 27.1.62 «Σχετικῶς πρὸς τ’ ἀναγραφέντα εἰς τὸν Τύπον περὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς Συνελεύσεως τῶν πολιτῶν τοῦ ΝΑΤΟ διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς Ἀκροπόλεως, ἀνεκοινώθησαν τὰ ἑξῆς παρὰ τῆς ἐπανελθούσης ἐκ Παρισίων Ἑλληνικῆς ἀντιπροσωπείας ἡ ὁποία ἀπετελεῖτο ὑπὸ τὴν κυρίαν Λίναν Π. Τσαλδάρη καὶ τὸν Στρατηγὸν κύριον Θρασύβουλον Τσακαλῶτον. Οἱ Ἕλληνες ἀντιπρόσωποι ἐτόνισαν κατ’ ἐπανάληψιν καὶ εἰς τὴν Μορφωτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν, ὅτι δέχονται τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως μόνον ὡς συμβολικῆς τοιαύτης, ἀποτίσεως φόρου τιμῆς πρὸς τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον συμβολίζει ἡ Ἀκρόπολις διὰ τοὺς ἐλευθέρους ἀνθρώπους —καὶ ὄχι ὡς θέμα ἀνοικοδομήσεως— ἀναφερθέντες καὶ εἰς τὴν ἀπάντησιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς ἀπειλὰς τοῦ Κροῦτσεφ, τὴν ὁποίαν ὑπέμνησαν καὶ ὑπεγράμμισαν καὶ πολλοὶ τῶν ἄλλων ἀντιπροσώπων ἐκδηλώσαντες τὴν ἀλληλεγγύην των ἔναντι τῶν ἀπειλῶν ἐκείνων. Ἐτονίσθη περαιτέρω παρὰ τῶν Ἑλλήνων ἀντιπροσώπων, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν ἀρχαιολογικῶν μνημείων εἶναι θέμα ἐξόχως λεπτὸν καὶ δυσχερές, τὸ ὁποῖον ἔχει προκαλέσει καὶ προκαλεῖ πολλὰς συζητήσεις καὶ ἀντιρρήσεις καὶ δὲν δύναται εὐκόλως καὶ προχείρως νὰ θίγεται, ἀλλ’ ὅτι αἱ ἐργασίαι συντηρήσεως καὶ ἀναστηλώσεως τῆς Ἀκροπόλεως καὶ τῶν ἀρχαιολογικῶν ἐν γένει μνημείων συντελοῦνται μὲ ἐντατικὸν καὶ ἱκανοποιητικώτατον ρυθμόν, ὑπὸ τὴν εὐθύνην τῶν ἐντεταλμένων καὶ πεπειραμένων κρατικῶν ἀρχαιολογικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς χώρας των βάσει τῶν ἐπιστημονικῶς παραδεδεγμένων. Παρὰ διαφόρων διακεκριμένων ἀντιπροσώπων, οἵτινες ἐπεσκέφθησαν προσφάτως τὴν Ἑλλάδα, ἐξήρθη, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν σκέψιν τῆς ἀνοικοδομήσεως, ἡ πληρότης τοῦ συντελουμένου ὑπὸ τῶν ἀρχαιολογικῶν ὑπηρεσιῶν ἔργου μὲ ἀπόλυτον πρὸς τὴν κλασσικὴν ἀρχαιότητα καὶ τὰς ἀρχαιολογικὰς ἐπιστημονικὰς ἀπόψεις σεβασμόν. Παρά τινων ἐξ ἄλλου τῶν ὁμιλητῶν, ἐξεφράσθη ἡ γνώμη, ὅτι ἡ πρακτικὴ πλευρὰ τῆς προτάσεως θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξετασθῇ μελλοντικῶς διὰ μιᾶς συμβολικῆς ἀτλαντικῆς ἐκδηλώσεως. Ἡ ἀπόφασις, ὑποστᾶσα τροποποιήσεις, ἐψηφίσθη ἐν τέλει ὑπ’ αὐτὸ τὸ πνεῦμα, «ὡς ἐκδήλωσις πρὸς τὸ πνευματικὸν σύμβολον καὶ πρὸς τὸν ἱερὸν βωμὸν τῆς Ἀτλαντικῆς συμμαχίας» οὐδαμῶς διατυπωθείσης τῆς ἀναφερθείσης εἰς τὸν τύπον «Νατοποιήσεως». Εἰς τὸ θέμα τῆς ἀποδόσεως τῶν εὑρισκομένων εἰς τὸ Βρεταννικὸν Μουσεῖον θησαυρῶν τῆς Ἀκροπόλεως, ἀνεφέρθη κατὰ τὰς ἐν τῇ Μορφωτικῇ Ἐπιτροπῇ συζητήσεις ἡ κυρία Τσαλδάρη, ἀπαντήσασα εἰς τὸν Ἄγγλον ἀντιπρόσωπον, ὅτι θὰ ἦτο πολὺ προτιμότερον ἂν οὗτος, ἀντὶ τοῦ ὑποβληθέντος παρ’ αὐτοῦ σχεδίου προτάσεως ἀνοικοδομήσεως, τὸ ὁποῖον θὰ προεκάλει πολλὰς ἀντιδράσεις, εἶχεν ὑποβάλει τὴν πρότασιν ὅπως ἀποδοθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ γλυπτὰ τοῦ Παρθενῶνος καὶ ἡ Καρυᾶτις τοῦ Ἐρεχθείου, πρότασιν τὴν ὁποίαν, εἰς σχετικὴν μεταξὺ των συνομιλίαν, τοῦ εἶχεν ὑποδείξει νὰ προτείνουν ἀπὸ κοινοῦ, τοῦ κ. PAGETT ἐκδηλωθέντος ὑπὲρ τῆς ἀποφάσεως. Σημειοῦται ἐπὶ πλέον, ὅτι παρ’ ἐνίων ἀντιπροσώπων, ἐδίδετο ὡς πρὸς τὴν ψηφισθεῖσαν πρότασιν ἡ ἑρμηνεία, ὅτι εἰς «τὸ μεῖζον περιέχεται καὶ τὸ ἔλασσον». Βʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 29 Ἰανουαρίου 1962 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 320 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ Τράπεζαι Ἐθνικὴ καὶ Ἐμπορικὴ πρὸς ἃς ἀπηυθύνθημεν ἐγνώρισαν ἡμῖν σχετικῶς τὰ ἑξῆς: Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων Αἰγίνης, ἐγκατέστησεν ἀνταπόκρισιν, παρέχουσα οὕτω ὑπηρεσίας διὰ πλείστους κλάδους Τραπεζιτικῶν ὑπηρεσιῶν, διὰ τοὺς ἀπομένοντας δὲ κλάδους παρέχει τὰς ὑπηρεσίας της διὰ τοῦ ἐν Πειραιεῖ Ὑποκαταστήματός της. Ὁ κύκλος τῶν Τραπεζιτικῶν ἐργασιῶν ἐν Αἰγίνῃ ὡς ἀναφέρῃ αὕτη, δὲν δύναται ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ δικαιολογήσῃ λειτουργίαν Ὑποκαταστήματος, τοῦτο δὲ ἀποτελεῖ καὶ προϋπόθεσιν παροχῆς τῆς ἀπαιτουμένης ἀδείας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Ἐμπορικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς νήσου ταύτης συνέστησεν ἀπὸ ἔτους εἰς τὴν Ἰονικὴν Λαϊκὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, μεθ’ ἧς στενῶς συνδέεται, τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεως πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν λῆψιν τῆς ἀπαιτουμένης ἀδείας πρὸς ἵδρυσιν Ὑποκαταστήματος, ἥτις Τράπεζα καὶ ὑπέβαλε ταύτην, πλὴν ὅμως δὲν ἐνεκρίθη εἰσέτι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 19.2.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου διαβιβασθείσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2717)1988)1.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν συνεχείᾳ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου τούτου εἰς ἡμᾶς, ἀφορώσης τὴν διάθεσιν εἰς τοὺς παραγωγοὺς Ἐλασσόνος μέρους ἐκ τῆς πλεοναζούσης ποσότητος ἐγχωρίου σίτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἀντιμετωπίζεται θέμα ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κρατικοῦ σίτου, καθ’ ὅσον ἡ πλεονάζουσα ποσότης ἐκ τούτου θέλει διὰ ληφθησομένης κατ’ αὐτὰς ἀποφάσεως, διατεθῇ πρὸς ἐνίσχυσιν ἀφ’ ἑνὸς τῶν ἐχόντων ἄμεσον ἀνάγκην παραγωγῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς κτηνοτροφίας. Τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τυχὸν πλεοναζούσης ποσότητος σίτου θέλει ἐξετασθῆ μετὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀνωτέρω ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΘΑΝ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Θ. Παππᾶ καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 718 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κύρκου, Παππᾶ καὶ Χιωτάκη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3478)2525)16.3.62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τοῦ δευτέρου μέρους τῆς ἐρωτήσεως. Ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1962 λόγῳ τῆς πραγματοποιηθείσης πρώτης προσεγγίσεως τῶν ἐθνικῶν δασμῶν τῶν χωρῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος πρὸς τοὺς δασμοὺς τοῦ Κοινοῦ Ἐξωτερικοῦ δασμολογίου, ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς κατὰ 10% νέας μειώσεως τῶν ἐσωτερικῶν δασμῶν τῶν χωρῶν τῆς Κοινότητος ηὐξήθη ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν δασμῶν εἰς βαθμὸν καθιστῶντα προβληματικὴν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων πρὸς τὰς χώρας τῆς Κοινότητος. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως ἡ Κυβέρνησις προέβη ἤδη ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου π.ἔ. εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας τόσον πρὸς τὰ ἁρμόδια ὄργανα τῆς Κοινότητος διὰ τοῦ Μονίμου Ἀντιπροσώπου ἡμῶν, ὅσον καὶ πρὸς τὰς καθ’ ἑκάστας Κυβερνήσεις τῶν χωρῶν τῆς Κοινότητος, διὰ τῆς διπλωματικῆς ὁδοῦ ἐπὶ τῷ τέλει ἵνα αἱ ἐν λόγῳ χῶραι συμφώνως πρὸς τὰς σχετικὰς διατάξεις τῆς Συνθήκης Ρώμης ζητήσωσιν ἀπὸ τὴν Κοινότητα τὴν χορήγησιν εἰς αὐτὰς δασμολογικῆς ποσοστώσεως διὰ τὴν εἰσαγωγὴν οἴνων ἐκ τρίτων χωρῶν ἐπὶ καταβολῇ τῶν δασμῶν, οἵτινες ἴσχυον τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1961. Μέχρι τοῦδε δὲν ἐλήφθησαν σχετικαὶ ἀποφάσεις ἐκ μέρους τῆς Κοινότητος. Ἐφ’ ὅσον δὲ δὲν ἐτέθη ἐν ἰσχύϊ ἡ Συμφωνία Συνδέσεως τῆς ἡμετέρας χώρας μετὰ τῆς Κοινότητος δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὰς σχετικὰς διατάξεις ταύτης καὶ νὰ ζητήσωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν προβλεπομένων ρυθμίσεων διὰ τοὺς Ἑλληνικοὺς οἴνους. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀναφερομένας πληροφορίας περὶ σπάνιος τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων ἐν Ἀμερικῇ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τῶν ἐκεῖ ἡμετέρων Ἐμπορικῶν Ἀκολούθων δὲν ἀνεφέρθη τι οὔτε περὶ σπάνιος οὔτε περὶ ζητήσεως, ἡ αὔξησις τῆς ὁποίας θὰ ἀπαιτήσῃ δυστυχῶς καὶ μεγάλην δαπάνην διαφημίσεως καὶ μεγάλας προσπαθείας. Καὶ τὰς μὲν προσπαθείας θὰ καταβάλωμεν, δαπάνας ὅμως πολὺ ὀλίγας δυνάμεθα νὰ κάμωμεν ἐκ τῶν πενιχρῶν πιστώσεών μας, ἃς πρὸς τὸ παρὸν προτιθέμεθα νὰ διαθέσωμεν εἰς τὴν Γερμανικὴν Ἀγοράν, οὖσαν προσφορωτέραν διὰ τὴν ἀπορρόφησιν. Ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι καταβάλλεται πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν Ἑλληνικῶν οἴνων, ἐν τῇ ἐνασκήσει τῆς ἐμπορικῆς ἡμῶν πολιτικῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1508)9.2.1962 καὶ 1762)14.2.1962 ὑμετέρων ἐγγράφων διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν α) ὑπ’ ἀριθ. 393 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἕβρου κ. Νικολάου Στειροπούλου καὶ β) ἀναφορᾶς τοῦ Γ. Π. Συν)σμοῦ «Ἅγιοι Ἀνάργυροι» (Πρόρος) ἐν σχέσει πρὸς τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς θιγέντας ἐκ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ Ποταμοῦ Ἕβρου, ἢ τὴν χορήγησιν εἰς αὐτοὺς ἀνταλλάγματος εἰς γαίας ἔναντι τῆς ὀφειλομένης ἀποζημιώσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων, συνεπεία ἐκτελέσεως τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου παρέστη ἀνάγκη ἀπαλλοτριώσεως ἐπαρκῶν ἐκτάσεων τῆς περιοχῆς τῶν παρεβρίων συνοικισμῶν ἀνηκουσῶν εἴτε εἰς κληρούχους ἀποκατασταθέντας κατ’ ἀγροτικὸν νόμον, εἴτε εἰς τὰς οἰκείας Κοινότητας. Πέραν τούτου κατελήφθησαν προσωρινῶς καὶ διάφοροι ἀγροὶ διὰ χωματοληψίας πρὸς δημιουργίαν τῶν ἀπαραιτήτων ἀναχωμάτων καὶ τέλος κατεστράφη ἡ ἠρτημένη ἐσοδεία τῶν ἐσπαρμένων ἀγρῶν κατὰ τὸ ἔτος τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐν λόγῳ ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὰς ἀπαλλοτριωθείσας ἐκτάσεις τὰς ἀνηκούσας εἰς φυσικὰ πρόσωπα ἐλήφθη ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ἡμῶν, μέριμνα παραχωρήσεως προσωρινῶς κοινοχρήστων ἐκτάσεων πρὸς καλλιέργειαν εἰς ὅσα ἀγροκτήματα ὑφίσταντο τοιαῦτα, ὅπου δὲ δὲν ὑφίσταντο τοιαῦται ἐκτάσεις πρὸς παροχὴν προσωρινῶς ἀνταλλαγμάτων εἰς γαίας ἡ Δ)νσις Γεωργίας Ἕβρου εἰσηγήθη εἰς τὰ ἁρμόδια πρὸς τοῦτο Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων τὴν καταβολὴν εἰς τοὺς θιγέντας τῆς κατὰ νόμον ἀποζημιώσεως. Ἡ ὁριστικὴ ἀντικατάστασις τῶν θιγεισῶν ἐκτάσεων θὰ γίνῃ μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἔργων, ὁπότε θὰ διαπιστωθῇ ὁριστικῶς ποῖαι καὶ πόσαι τελικῶς ἐκτάσεις θὰ περιέλθωσιν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν μας ἐκ τῆς Τουρκικῆς περιοχῆς διὰ τῆς χαράξεως τῶν τομῶν ἐπὶ τῆς νέας κοίτης τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου. Διὰ τὰς προσωρινῶς καταληφθείσας ἐκτάσεις (χωματοληψία) ἡ Νομαρχία Ἕβρου διὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ὑπέβαλε πίνακας τῶν θιγέντων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων (Γραφεῖον Νομικοῦ Συμβούλου) πρὸς καταβολὴν ἀναλόγου ἀποζημιώσεως. Τέλος, διὰ τὴν καταστραφεῖσαν ἠρτημένην ἐσοδείαν, ἡ εἰδικὴ Ὑπηρεσία Ὑδραυλικῶν Ἔργων Θράκης, βάσει ὑποβληθεισῶν αὐτῇ αἰτήσεων, συνέταξε καταστάσεις δι’ ἅπαντα τὰ παρέβρια ἀγροκτήματα, ἃς ὑπέβαλεν εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, ὅπερ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Τ.Υ.Π. 6040)63250)17.2.1962 ἐγγράφου του καὶ μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 167)7.2.1962 γνωμοδοτήσεώς του διεβίβασεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων (Δ)νσιν 4) διὰ τὴν καταβολὴν ἀναλόγου ἀποζημιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἐπὶ ὑμετέρου 3479)2526)16.3.1962, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 10.3.1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Ν.Α.Τ. παρεχομένων συντάξεων ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τόσον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ν.Α.Τ., ὅσον καὶ τὴν ἡμετέραν ὑπηρεσίαν. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον συνετάγη ἀναλογιστικὴ μελέτη ἐπὶ τῶν πορισμάτων τῆς ὁποίας ἤρχισαν σχετικαὶ συζητήσεις διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ καλυτέρου τρόπου ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος τῶν περὶ ὧν πρόκειται συνταξιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3632)2638)20.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως κ.κ. βουλευτῶν, περὶ παραβιάσεως τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας ὑπὸ τοῦ Κ.Τ.Ε.Λ. Σερρῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Μολονότι ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει δὲν ἀναφέρονται συγκεκριμένως, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἐνδεικτικῶς αἱ περιπτώσεις καθ’ ἃς δὲν κατεβλήθη νόμιμος μισθὸς ἢ προσαύξησις ἢ δὲν ἐχορηγήθησαν ἄδειαι κλπ., ἀπηυθύναμεν ταὐτάριθμον ἔγγραφον εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας, ἵνα προβῇ εἰς ἐμπεριστατωμένον ἔλεγχον σχετικῶς μὲ τὰ καταγγελλόμενα καὶ μᾶς ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της. Ἐπίσης ἐδόθη ἐντολὴ ὅπως ἐξετασθῇ ἐὰν ἔλαβε καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας ἔλαβε χώραν ἡ καταγγελλομένη ἀπόλυσις τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν, δεδομένου, ὅτι ἐν τῇ ἐρωτήσει δὲν ἀναφέρονται τὰ ὀνόματα τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3510)16.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 751 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 4 τοῦ νόμου 2119)1952 αἱ ἄδειαι κυκλοφορίας λεωφορείων αὐτοκινήτων εἰς τὰς ἀστικὰς λεωφορειακὰς περιοχὰς τῶν ἐπαρχιῶν χορηγοῦνται μόνον εἰς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστάς, οἵτινες κέκτηνται τὰ ὑπὸ τῶν αὐτῶν διατάξεων ὁριζόμενα προσόντα. Εἰς συνεταιρισμοὺς ἁμαξηλατῶν παρέχονται, κατὰ προτίμησιν, ἄδειαι κυκλοφορίας λεωφορείων πρὸς ἐκτέλεσιν ἀστικῆς συγκοινωνίας μόνον εἰς λουτροπόλεις, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 3221)1955. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

§5Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀναφορῶν, ἀνεγνώσθη σήμερον καὶ μία ἀναφορὰ κατοίκων, δὲν ξεύρω τίνος χωρίου, διαμαρτυρομένων ἐναντίον τῶν ὅσων εἶπεν εἷς ἐκ τῶν κ. βουλευτῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε πείρας μου ἐσχημάτισα τὴν ἀντίληψιν, ὅτι αἱ ἀναφοραὶ ἀναφέρονται εἰς Ὑπουργούς, εἰς τὴν Διοίκησιν γενικώτερον καὶ ἀπευθύνονται εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ διαμαρτύρονται ἢ αἰτοῦν κἄτι ἀπὸ τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ ἐμφανίζονται διὰ τῶν βουλευτῶν. Εἰς τὴν προκειμένην, ὅμως, περίπτωσιν, ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος ἀναφορά, ἀναφέρεται εἰς ὅσα, βουλευτής, εἶπεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Δὲν νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ Προεδρεῖον εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀνακοινώσῃ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἀλλοίμονον ἐὰν αἱ διαμαρτυρίαι τῶν πολιτῶν, δι’ ὅσα τυχὸν λέγει βουλευτὴς ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ἀνακοινοῦνται εἰς τὸ Σῶμα. Φρονῶ, ὅτι παρατύπως καὶ παρὰ τὸν Κανονισμὸν ἀνεγνώσθη ἡ ἐν λόγῳ ἀναφορά.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Κανονισμοῦ, ἀνακοινοῦνται εἰς τὴν Βουλήν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, «καὶ πᾶν ἔγγραφον ἀπευθυνόμενον πρὸς τὴν Βουλήν». Συνεπῶς, τὸ Προεδρεῖον ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀνακοινώσῃ οἱανδήποτε ἀναφορὰν ἀπευθυνομένην πρὸς τὸ Σῶμα. Ἄλλος περιορισμὸς δὲν ὑπάρχει, πλὴν ἐὰν ἡ ἀναφορὰ εἶναι ἀνώνυμος ἢ ἀπρεπῶς συντεταγμένη.

§7Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία τακτική, ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη μέχρι σήμερον ἀνελλιπῶς. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀναφοραί, αἱ ὁποῖαι περιέχουν διαμαρτυρίας πολιτῶν, δι’ ὅσα βουλευτὴς εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, νὰ ἀνακοινοῦνται εἰς τὸ Σῶμα.

§8Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὸ Προεδρεῖον, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν εἶναι ἡ ὀρθή. Τὸ ἄρθρον 62 τοῦ Συντάγματος ἀναγράφει, ὅτι ὁ βουλευτὴς δὲν καταδιώκεται, οὐδ’ ἐξετάζεται ἕνεκα γνώμης ἢ ψήφου δοθείσης παρ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν ἄσκησιν τῶν βουλευτικῶν του καθηκόντων. Συνεπῶς, τὸ Προεδρεῖον, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς συνταγματικῆς αὐτῆς διατάξεως, εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ ἀποδεχθῇ τὴν ἐν λόγῳ ἀναφορὰν καὶ νὰ μὴ τὴν ἀνακοινώσῃ, ὡς ἀντιβαίνουσαν εἰς τὸ Σύνταγμα. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ —δὲν μεμφόμεθα τὸ Προεδρεῖον— ὅπως αἱ ὑπηρεσίαι, τοῦ λοιποῦ, εἶναι προσεκτικώτεραι καὶ μὴ δέχωνται τοιαύτας ἀναφοράς.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡς πρὸς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 62 τοῦ Συντάγματος, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχετε δίκαιον. Τὸ ἄρθρον 62 ἀναγράφει, ὅτι ὁ βουλευτὴς δὲν διώκεται, οὔτε ἐξετάζεται κλπ. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, δὲν πρόκειται οὔτε περὶ διώξεως, οὔτε περὶ ἐξετάσεως τοῦ βουλευτοῦ. Τὸ νὰ παραπονεθῇ ὅμως πολίτης τις διὰ τὴν ἔκφρασιν γνώμης ἑνὸς βουλευτοῦ, δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα ἢ τὸν Κανονισμόν. Ἐπειδή, ὅμως, ἀνεφέρθη ὁ συνάδελφος κ. Γιαννόπουλος εἰς τὸ ὅτι οὐδέποτε δῆθεν, εἰς τὸ παρελθὸν ἐγένετο αὐτό, ἔχω νὰ ὑπομνήσω, ὅτι ὑπάρχει πλὴν ἄλλων, τὸ προηγούμενον σειρᾶς ἀναφορῶν κατὰ τοῦ συναδέλφου κ. Βολουδάκη διὰ γνώμας του ἐξενεχθείσας ἐν τῇ Βουλῇ, αἵτινες ἀνεκοινώθησαν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἐξετάσῃ τὸ Προεδρεῖον τὸ θέμα τῶν τοιούτων ἀναφορῶν.

§10Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὑποστηρίζητε τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ ἀνακοίνωσις τῆς ἀναφορᾶς δὲν ἀποβλέπει εἰς ἐνέργειαν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ, τότε, διατὶ νὰ ἀνακοινοῦται; Αἱ ἀναφοραὶ διαβιβάζονται εἰς τὰ Ὑπουργεῖα διὰ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων αἰτημάτων τῶν πολιτῶν. Δὲν παραπονούμεθα ἐναντίον τοῦ Προεδρείου, ἀλλά, παρακαλοῦμεν, νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ ἄτοπον αὐτό.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύναμαι νὰ δηλώσω, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐὰν θὰ ἐπαναληφθῇ ἢ ὄχι. Δηλῶ μόνον, ὅτι τὸ Προεδρεῖον θὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα.

§12Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως μοῦ δώσητε μίαν ἐξήγησιν. Ἐὰν ἕνας πολίτης διὰ ἀναφορᾶς του διαμαρτυρηθῇ δι’ ὅσα βουλευτὴς εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἀνακοινοῦται εἰς τὸ Σῶμα. Ὅταν, ὅμως, βουλευτὴς ὑποβάλῃ ἀναφοράν, τὴν ὁποίαν ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος ἀρνεῖται νὰ ἀνακοινώσῃ καὶ λέγει, ὅτι «ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην καὶ δὲν τὴν ἀναγινώσκω», πῶς πρέπει νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ στάσις αὐτὴ καὶ ποῦ εἶναι ἡ συνταγματικῶς καθιερωμένη ἰσότης τῶν πολιτῶν;

§13Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν καθιερωθῇ ἡ ἀρχή, ὅτι ἐπιτρέπεται ὁ ἔλεγχος καὶ μάλιστα ἡ διάψευσις ἐκείνων τὰ ὁποῖα λέγει ὁ βουλευτὴς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, μὲ ἀναφοράς, οἱουδήποτε πολίτου, θὰ συμβῇ, ὥστε πολῖται διαφωνοῦντες πρὸς ὅσα λέγονται ὑπὸ βουλευτῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ ὑποβάλλουν ἀναφοράς, αἱ ἀναφοραὶ αὗται θὰ ἀναγινώσκωνται εἰς τὸ Σῶμα, θὰ ἐγγράφωνται ὅσοι συνάδελφοι θέλουν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς καὶ οὕτω τὸ θέμα θὰ ἐπανέρχεται ἐκ νέου πρὸς συζήτησιν πρωτοβουλίᾳ πολιτῶν. Τὴν ἔννοιαν τῆς ἀναφορᾶς τὴν δίδει αὐτὸ τοῦτο τὸ Σύνταγμα. Τὸ ἄρθρον 9 τοῦ Συντάγματος λέγει, ὅτι «ἕκαστος ἢ πολλοὶ ὁμοῦ ἔχουσι τὸ δικαίωμα τηροῦντες τοὺς νόμους τοῦ Κράτους νὰ ἀναφέρωνται ἐγγράφως πρὸς τὰς ἀρχάς......». Κάτωθεν αὐτοῦ ὑπάρχει ἑρμηνευτικὴ δήλωσις, ἡ ἑξῆς: «Ἀναφορὰ νοεῖται ἡ προσφυγὴ πρὸς ἁρμοδίαν ἀρχὴν οὐχὶ δὲ αἴτησις πληροφοριῶν, διὰ τὴν παροχὴν τῶν ὁποίων πάντως εἶναι ἠθικῶς ὑπεύθυνος ἑκάστη ἀρχή». Συνεπῶς, δὲν δυνάμεθα τὴν ἔννοιαν τῆς ἀναφορᾶς νὰ τὴν ἐπεκτείνωμεν καὶ εἰς τὴν ἐπίκρισιν γνώμης βουλευτοῦ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τὸ φαινόμενον δὲν ἔρχεται τὸ πρῶτον ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην περίοδον, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας συνεδριάσεις τῆς παρούσης, ἀνεγνώσθησαν ἐπιστολαὶ πολιτῶν περιέχουσαι ὄχι μόνον ἔλεγχον ἀλλὰ καὶ ὕβρεις κατὰ βουλευτῶν. Αὐτὸ ἐξυψώνει τὸ κῦρος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ;

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα. Ἂς μὴ συνεχίζεται ἡ συζήτησις αὐτή.

§15Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ὡμίλησα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἰς ὅσα τότε ἀνέφερον, οὐδεὶς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων ἠθέλησε νὰ τὰ ἀμφισβητήσῃ. Εἶναι, φρονῶ, ὑποτιμητικὸν συνάδελφος τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐκ τῶν ὑστέρων, ἀντὶ νὰ ἔλθῃ ὁ ἴδιος νὰ μὲ διαψεύσῃ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, νὰ βάζῃ τὸν Πρόεδρον τῆς Νεολαίας τῆς Ε.Ρ.Ε. Νέας Σάντας Κιλκὶς κ. Βογιατζῆν νὰ διαμαρτυρηθῇ δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§16Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ διαμαρτυρηθῶ δι’ ὅσα λέγονται ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Δημοκρατικῆς παρατάξεως. Ἡ Βουλὴ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ὑπεράνω τοῦ ἐλέγχου τῆς κοινῆς γνώμης. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὡς δημοκρατικοὶ βουλευταὶ νὰ θέλωμεν νὰ μὴ ἀκούεται ἡ γνώμη τῶν πολιτῶν περὶ ἡμῶν, ὡς βουλευτῶν.

§17Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἦτο τιμή μου, ἐὰν ὁ κ. Λύχνος, ἔστω καὶ ἀπὸ τοῦ ραδιοφώνου, διέψευδε τὰς περὶ νοθείας καταγγελίας μου.

§18Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Δὲν θὰ ἤθελον νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, διότι βεβαίως, θέλει κἄποιαν εὐρεῖαν ἀνάπτυξιν. Ἀναμφισβητήτως, ὑπάρχει καὶ ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς τὸ δίκαιον καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης. Ὑπάρχει ἡ μέση ὁδός, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ καὶ θὰ τὸ μελετήσωμεν τὸ θέμα. Ἐὰν βεβαίως, γίνεται διὰ τῶν ἀναφορῶν ἔλεγχος γνώμης, ἢ ψήφου δοθείσης, ἀναμφισβητήτως αὐτὸ δὲν βλέπω, ὅτι εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλίου. Οἱ πολῖται δύνανται νὰ ἐκφράσουν τὰς γνώμας των κατὰ τὰς ἐκλογάς. Ἀλλά, ἐὰν ἕνας πολίτης πρόκειται νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι κἄτι τὸ ὁποῖον ἐλέχθη δὲν εἶναι ἀκριβές, τὸ ὁποῖον πιθανῶς θίγει τὴν ὑπόληψίν του, ἢ μίαν ἐνέργειάν του, ἡ δημοκρατικὴ Βουλὴ δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν πολίτην νὰ κάμῃ μίαν ἀναφοράν; Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ τὸ μελετήσῃ τὸ Προεδρεῖον. Τὸ συζητῶ ἐπὶ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου, δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὴν συγκεκριμένην ὑπόθεσιν. Δηλῶ, ὅτι θὰ μελετήσω τὸ θέμα μετὰ τῶν ἐπιλέκτων συνεργατῶν μου. Ὅταν ἔρχεται μία ἀναφορά, νὰ ἐρευνᾶται ἐὰν ἀφορᾶ κρίσιν ἐπὶ τῆς ψήφου, ἢ τῆς ἐξενεχθείσης γνώμης ἢ ἀποτελεῖ μίαν διαμαρτυρίαν, διότι ἐλέχθη κἄτι τι τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀκριβὲς καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποπέσωμεν εἰς σφάλματα καὶ νὰ εἴπωμεν κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀκριβές, αὐτὸ εἶναι δικαίωμα τοῦ πολίτου, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ὡς Δημοκρατικὸν Σῶμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀρνηθῶμεν.

§19Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἠθέλησε νὰ τάμῃ μίαν νέαν μέσην ὁδὸν καὶ ἔταμεν ἀπολύτως ἀκροτάτην, ἀπαράδεκτον διὰ πᾶσαν δημοκρατικὴν ἔννοιαν. Εἶπεν, ὅτι πᾶς πολίτης ἔχει τὸ δικαίωμα δι’ ἀναφορᾶς του πρὸς τὸ Σῶμα, νὰ ἐλέγξῃ τὴν ἀκρίβειαν τῶν λόγων τοῦ βουλευτοῦ.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, δὲν εἶπα αὐτό, δὲν ἀντελήφθητε τί εἶπα. Εἶπα τοῦτο. Ἐὰν ἐλέχθη δι’ ἕνα πολίτην κἄτι ἀνακριβές, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναφερθῇ εἰς τὸ Σῶμα;

§21Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, διότι δίδομεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν κἄθε πολίτην νὰ ἀναμιγνύηται εἰς τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς καὶ τὸν κάμνομεν βουλευτήν.

§22Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ἡμερῶν, ἀπέστειλα τηλεγράφημα, ζητῶν τὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ τῶν πλημμυρῶν εἰς τὴν περιοχὴν Νευροκοπίου. Τὸ τηλεγράφημα αὐτό, τὸ ἀνεκοινώσατε διὰ μιᾶς στενῆς περιλήψεως, ἐνῶ ἐν προκειμένῳ, διότι πρόκειται περὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς νεολαίας τῆς Ε.Ρ.Ε., ἀνεγνώσθη ἐξ ὁλοκλήρου. Ἐπὶ 24ωρα αἱ Ἀθῆναι ἐδονοῦντο ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Παπαδοπούλου, διὰ τὰ ἀδιάσειστα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατέθεσε.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, κάμνετε λάθος, διότι δὲν ἀνεγνώσθη ἐξ ὁλοκλήρου ἡ ἀναφορά, ἀλλὰ περίληψις ταύτης.

§24Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὰς καταγγελίας μου ἐπελήφθη ὁ Εἰσαγγελεὺς καὶ ἑπομένως, θὰ διακριβωθῇ ἐὰν εἶναι ἀληθὲς ἢ ὄχι.

§25Χ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι δὲν νομίζω, ὅτι κατὰ τρόπον δεξιὸν διευθύνετε τὴν συνεδρίασιν. Μετὰ τὸν κ. Γιαννόπουλον ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ ἐνῶ ἐδώσατε τὸν λόγον εἰς ἄλλους συναδέλφους, ἐμένα μὲ ἠγνοήσατε. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ συνεδριάσεως Κοινοβουλίου. Ὑπάρχουν ὡρισμένοι συνάδελφοι, τοὺς ὁποίους ἀδικεῖτε. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν τακτικά. Ἀλλὰ ἅπαξ ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ δὲν μοῦ τὸν ἐδώσατε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ. Θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῶν πρακτικῶν, ἐπὶ μιᾶς ἀνακριβείας.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς δηλῶ κατηγορηματικῶς, ὅτι δὲν ἀντελήφθην, ὅτι ἐζητήσατε τὸν λόγον. Μόλις τὸ ἀντελήφθην, εἶπον, ὅτι ἔχετε τὸν λόγον.

§27Χ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολλὰ ἐλέχθησαν περὶ ἀκριβειῶν καὶ ἀνακριβειῶν καὶ ἑπομένως, εἶναι ἀναγκαῖον αἱ ἀνακρίβειαι ν’ ἀποκατασταθοῦν. Ἀπὸ τὰ ἐπίσημα πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἐκυκλοφόρησαν, ἐπληροφορήθην, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λαρίσης συνάδελφος, ἀπαντῶν εἰς τὸν βουλευτὴν τῆς Ε.Δ.Α. κ. Κύρκον, εἶπε τὰ ἑξῆς: «καὶ ἐγὼ ἔλαβον 29.000 ψήφους, τὰς ὁποίας λαμβάνω μονίμως ἐπὶ 30 καὶ πλέον ἔτη». Ἐὰν δὲν πρόκειται περὶ λάθους τῶν πρακτικογράφων, ἢ περὶ τυπογραφικοῦ λάθους, εἶμαι ὑποχρεωμένος, χάριν τῆς ἀληθείας, νὰ δηλώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ δήλωσις αὐτὴ τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, εἶναι ἀνακριβής. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, ἔλαβε 27.300 ψήφους καὶ κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 ἔλαβε 22.300 ψήφους καὶ εἰς παλαιοτέρας ἐκλογὰς πολὺ ὀλιγωτέρας. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946, ἐπὶ 6 ὑποψηφίων, ἐξελέγη ὁ κ. Πρόεδρος τελευταῖος. Ἑπομένως, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ SCRIPTA, παρακαλῶ νὰ διορθωθῇ.

§28Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Αὐτὰ δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα.

§29Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ εἶναι ἐπὶ τῶν πρακτικῶν;

§30Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ συγκεκριμένως ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος θέματος, μόνον δύο λέξεις. Ἐπειδὴ θὰ συμφωνήσω μὲ τὸ Προεδρεῖον. Ἡ διεξαχθεῖσα συζήτησις, κύριε Πρόεδρε, ἀπέδειξεν, ὅτι ὑπάρχει θέμα καὶ ὑπάρχει θέμα ὄχι μόνον ἀπὸ τῶν ἀπόψεων, ποὺ ἔθεσε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, διότι ἐκεῖ πράγματι τὰ ὅρια τῆς δημοκρατικότητος συγχέονται, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ μιᾶς ἄλλης ἀπόψεως —δὲν πρόκειται νὰ τὴν ἀναπτύξω τώρα— ὅτι καταφθάνει σωρεία ἐγγράφων καὶ εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ εἰς ἄλλας Δημοσίας Ὑπηρεσίας, τῶν ὁποίων τὸ περιεχόμενον εἶναι ὑβριστικώτατον καὶ τὸ ἀτύχημα εἶναι, ὅτι εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τὰ ἔγγραφα αὐτὰ εἶναι ταυτόσημα, φέρουν σφραγίδας ἀρχῶν ἐπισήμων καὶ γίνονται, ὡς ἀπεκάλυψεν ὁ συνάδελφος κ. Θεοχαρίδης, τῇ πιέσει τοῦ γνωστοῦ μηχανισμοῦ. Εἶπον, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα τώρα, ἀλλὰ θέλω νὰ συμφωνήσω μὲ τὸ Προεδρεῖον. Ὡμολογήσατε, ὅτι ὑπάρχει ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον χρειάζεται νὰ μελετηθῇ καὶ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον, ὥστε κατόπιν αὐτῆς τῆς μελέτης, νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἕνα τέλος εἰς τὸ θέμα, τί θὰ ἀνακοινοῦται ἐδῶ, κατὰ ποῖον τρόπον καὶ τί θεωρεῖται ἀπαράδεκτον διὰ τὴν Βουλὴν καὶ ἐνδεχομένως πρωτοβουλίᾳ τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Σώματος θὰ διενεργῆται καὶ μία ἔρευνα, διὰ νὰ ἀνακαλύπτεται ὁ ἑκάστοτε χαλκεύων τὰ ὑβριστικὰ εἰς βάρος τῆς Βουλῆς καὶ τῶν βουλευτῶν ἔγγραφα. Προτείνομεν, λοιπόν, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς σας ὑπὸ ἕνα ὅρον, νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν, ἡμέραν ἐλέγχου, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἀντὶ ἐρωτήσεων διὰ ἡμίσειαν ὥραν ἢ ¾, νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ἐξαντληθῇ τὸ θέμα, ὥστε νὰ μὴ μᾶς ἀπασχολῇ ἑκάστοτε καὶ νὰ μὴ δημιουργῶνται ἐντυπώσεις, ὅτι ἡ Βουλὴ θέλει τὴν φίμωσιν τοῦ Ἕλληνος πολίτου, ὁ ὁποῖος θέλει διὰ μιᾶς ἀναφορᾶς νὰ ἀκουσθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα Κανονισμοῦ καὶ συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ὁρισθῇ εἰδικὴ συζήτησις, καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπάρχει ἀνοικτὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου».

§32Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν τελευταίαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, εἶχον καταθέσει τὸ δημοσιευθὲν πρὸ καιροῦ κείμενον ἑνὸς ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρονται λεπτομερῶς τὰ στάδια τῆς πολυπλόκου διαδικασίας χορηγήσεως καὶ χαρτοσημάνσεως μιᾶς ἀδείας ἐξαγωγῆς. Ἐπειδὴ τὸ κείμενον τοῦτο ἐκ παραδρομῆς δὲν ἐδημοσιεύθη εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς τελευταίας συνεδριάσεως, τὸ καταθέτω καὶ πάλιν μὲ τὴν παράκλησιν νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως. Τὸ ἐν λόγῳ ἔγγραφον χρονολογεῖται ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1960. Τὸ κείμενόν του δὲ ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν τῇ Κυβερνητικῇ προσπαθείᾳ ἀναπτύξεως τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, προέβημεν εἰς τὴν σύστασιν εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς διερεύνησιν καὶ μελέτην τοῦ θέματος τῆς συμπιέσεως τῶν δαπανῶν, ὡς καὶ τὴν ἁπλούστευσιν τῶν διατυπώσεων τῶν ἐπιβαλλομένων κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ταύτην, συνελθοῦσαν εἰς ἐπανειλημμένας συσκέψεις ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως κ. Ι. Μπράβου, μετέσχον ἐκπρόσωποι τῶν ἁρμοδίων μὲ τὸ θέμα Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν καὶ Ὀργανώσεων, ἐκ μέρους δὲ τοῦ καθ’ ὑμᾶς Ὑπουργείου οἱ κ.κ. Βληζιώτης, Ἐπιθεωρητὴς Τελωνείων, καὶ Κ. Πορφύρης, Διευθυντὴς Τελωνείων Πειραιῶς. Ἐν τῷ ὑποβληθέντι ἡμῖν πορίσματι ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου διαβιβάζομεν συνημμένως, ἐξετάζονται τὰ καθ’ ἕκαστον θέματα καὶ διατυποῦνται γνῶμαι περὶ τῶν ληπτέων μέτρων διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἐν ἀρχῇ τοῦ παρόντος ἀναφερομένου σκοποῦ. Διὰ τὸ χαρτόσημον ἐξέφρασε τὴν γνώμην, ὡς θέλετε παρατηρήσει, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ὁλοσχερὴς ἐξάλειψις τῆς χαρτοσημάνσεως παντὸς ἐγγράφου, σχέσιν ἔχοντος μὲ τὰς ἐξαγωγικὰς διατυπώσεις ἢ τοὐλάχιστον τῆς χαρτοσημάνσεως αὐτῶν διὰ συμβολικοῦ χαρτοσήμου. Ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης περὶ τοῦ ὕψους τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν ἐξαγωγῶν διὰ τῆς χαρτοσημάνσεως τῶν σχετικῶν ἐγγράφων, διεπιστώθησαν τὰ ἑξῆς. (Οἱ ἀριθμοὶ ἀντιστοιχοῦν εἰς δραχ. χαρτοσήμου):

Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι δι’ ἐξακτέον προϊὸν ἀξίας 500 δολλαρίων ἡ ἐπιβάρυνσις ἐκ χαρτοσήμου μόνον ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 340 ἢ δολλ. 11 περίπου, θεωρουμένη ὑπερβολική, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ὑφ’ ἃς διενεργεῖται τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, ἰδίᾳ ἐπὶ μικροεξαγωγῶν, τὰ περιθώρια κέρδους εἶναι περιωρισμένα, λόγῳ τοῦ σφοδροῦ συναγωνισμοῦ τῶν προϊόντων μας, κυρίως τῶν γεωργικῶν, εἰς τὰς καταναλωτρίας χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ, δι’ ὁμοειδῶν προϊόντων ἑτέρων χωρῶν. Κατόπιν τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως προέλθητε εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν κατάργησιν τῆς χαρτοσημάνσεως ἁπάντων τῶν ἐχόντων σχέσιν μὲ τὰς ἐξαγωγὰς ἐγγράφων (κυρίων ἢ ἀντιγράφων) ἐν γένει, ἢ τοὐλάχιστον τῆς συμβολικῆς χαρτοσημάνσεως τούτων διὰ χαρτοσήμου μιᾶς δραχμῆς, ὡς προτείνεται καὶ ὑπὸ τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω Ἐπιτροπῆς διὰ τοῦ σχετικοῦ πορίσματός της».

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§34Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, συζητοῦμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὑπὸ τὴν βαρυτάτην σκιὰν τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ χώρα μας συνεδέθη μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., τὸ συζητοῦμεν ὑπὸ τὴν θανάσιμον ἀπειλὴν τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον ἔχει χάσμα ἐλλείμματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἔκλεισε καὶ δὲν διαφαίνονται καὶ ἐλάχισται ἐλπίδες, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὄχι νὰ κλείσῃ, ἀλλὰ ἔστω νὰ βελτιωθῇ. Τὸ συζητοῦμεν ἀκόμη, ὑπὸ τὸ κράτος κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία καθ’ ὅλα τὰ τελευταῖα ἔτη, ἠσκήθη διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὄχι τὰ συμφέροντα τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ τὰ συμφέροντα ὡρισμένων οἰκονομικῶν καὶ μονοπωλιακῶν κύκλων, ἡμεδαπῶν καὶ ξένων. Αὐτὰ τὰ τρία γεγονότα, προσδιορίζουν τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ πλαίσιον τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου, καὶ δὲν εἶναι τυχαῖον, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ἀνεφέρθη εἰς τὰ τρία αὐτὰ θεμελιώδη γεγονότα. Κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ε.Ο.Κ. ἡ παράταξίς μας προεῖπεν καὶ ἐπεσήμανεν, ὅτι ὑπάρχει ἕνα μέγα κενόν. Ὅτι δηλαδή, ἐνῷ κυροῦται ἡ σύνδεσις μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα, παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις δὲν κατέστησε γνωστὰ τὰ μέτρα τὰ ἀπαραίτητα διὰ τὴν προσαρμογὴν τῆς οἰκονομίας μας ὑπὸ τὰς συνθήκας τῆς Ε.Ο.Κ. Ἡ Κυβέρνησις εἶπε τότε, ὅτι ἔχει μελετήσει τὰ μέτρα καὶ πρόκειται νὰ τὰ ἐξαγγείλῃ. Ὅταν δὲ ἀπὸ τοῦ βήματος ὑπεστηρίξαμεν μαντεύοντες τὰ μέτρα, ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν ἐγχωρίων καὶ ξένων συμφερόντων καὶ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ περιφερειακὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας καὶ οἱ κοινωνικοὶ σκοποί, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἰσχυρίσθη, ὅτι ἡ κρίσις μας ἦτο ἐπιπολαία, διότι δὲν ἐστηρίζετο εἰς ἐπίσημα στοιχεῖα, ἀλλὰ εἰς πληροφορίας τῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν ἀκριβεῖς. Ἤδη διαψεύδεται διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Συγκεκριμένως, ὑπεστηρίξαμεν τότε ἡμεῖς, ὅτι πρόκειται νὰ συνθλιβῇ ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὸ διέψευσεν, ἀλλὰ πρὸ δύο ἡμερῶν, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἔλαβε χώραν σύσκεψις τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου κεκλεισμένων τῶν θυρῶν καὶ συνεζητήθη τὸ ὅλον θέμα τῆς τύχης τῆς βιομηχανίας Βορείου Ἑλλάδος, κατόπιν τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. καὶ ἐν ὄψει τῆς ψηφίσεως τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Παρ’ ὅλον, ὅτι ἡ συζήτησις διεξήχθη κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, τὰ λεχθέντα διωχετεύθησαν εἰς τὸν Τύπον. Θὰ μνημονεύσω μόνον ὅσα ἐνδιαφέρουν τὸ θέμα. «Ὁ βιομηχανικὸς κόσμος τῆς Βορείου Ἑλλάδος εἶναι ἀνήσυχος διὰ τὰς μελλοντικὰς ἐξελίξεις. Τὰ ἐξαγγελθέντα νέα μέτρα προκαλοῦν τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ βιομηχανικοῦ κόσμου τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Διότι δι’ αὐτῶν καταφέρεται θανάσιμον πλῆγμα κατὰ τῆς βορειοελλαδικῆς καὶ τῆς συνόλου Ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Ὁ νόμος περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καθίσταται πλέον ἄνευ σημασίας. Τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα ἀποτελοῦν τὸν κακὸν δαίμονα τῆς βορειοελλαδικῆς βιομηχανίας». Εἶναι τὸ κατηγορητήριον, τὸ ὁποῖον κατὰ τρόπον ἐπίσημον ἐκπέμπει τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἑπομένως, ἡ ἀντίθεσίς μας πρὸς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις δὲν ὀφείλεται εἰς λόγους ἀντιπολιτευτικούς, ὅπως ἠθέλησε νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ὅπως ἐνδεχομένως θὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀλλὰ πηγάζει ἀπὸ αὐτὸν τοῦτον τὸν παραγωγικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος ἤρχισεν ἤδη νὰ ὑφίσταται τὰς συνεπείας τῆς συνδέσεως καὶ τῶν ἐξαγγελθέντων κυβερνητικῶν μέτρων. Ἡμεῖς, κ. βουλευταί, εἴχομεν προείπει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξαγγέλλει τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ἐνῷ παραλλήλως σπεύδει νὰ κυρώσῃ τὴν Σύμβασιν, διότι ἐὰν τὰ ἐξήγγειλε θὰ ὑφίστατο τὴν πανελλήνιον διαμαρτυρίαν. Ἔσπευσε νὰ κυρώσῃ τὴν Σύμβασιν ὑποκλέψασα καὶ τὴν ψῆφον τῶν συναδέλφων τοῦ Κέντρου καὶ ἤδη τώρα, ἐκ τῶν ὑστέρων, προχωρεῖ εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων. Καὶ ἐξαγγέλλονται ἤδη τὰ μέτρα, ὅταν ἡ σύνδεσις ἀποτελῇ γεγονὸς τετελεσμένον. Καὶ ὑπὸ τὸ πρόσχημα, ὅτι ἐπιδιώκομεν τὸ μορμολύκειον τῆς ἀνταγωνιστικότητος τῶν ἐπιχειρήσεων, θὰ συντρίβωνται αἱ παραγωγικαὶ τάξεις διὰ νὰ ἐπιπλεύσουν αἱ μονοπωλιακαὶ ἐπιχειρήσεις τῶν μεγάλων συγκροτημάτων.

§35Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπέκλεψε τὴν ψῆφον τῶν βουλευτῶν τοῦ Κέντρου. Τοῦτο δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα, διότι τὸ Κέντρον δὲν ψηφίζει τὰ νομοθετήματα.

§36Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν ὑπῆρξε, πράγματι, ψῆφος εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν.

§37Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλα τὰ νομοθετήματα ψηφίζονται ὑπ’ εὐθύνη τῆς πλειοψηφίας.

§38Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπομένως καὶ κατὰ τοῦτο ἡ σύνδεσις εἶναι διαβλητή.

§39Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶχε πρὸ πολλοῦ κατατεθῆ. Καὶ ἀφοῦ εἶχε κατατεθῆ διὰ ποῖον λόγον ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης δὲν εἶχεν ἐξεγερθῆ ἡ Βουλὴ κατὰ τῆς συνδέσεως;

§40Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐσεῖς, κ. συνάδελφε, ἐπειδὴ μελετᾶτε πολὺ τὰ οἰκονομικὰ θέματα, πιθανὸν νὰ ἐμελετήσατε τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἐλάβατε γνῶσιν τοῦ περιεχομένου καὶ νὰ εἴδατε τὰς συνεπείας τῆς συνδέσεως, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἠθελήσατε νὰ τὰς ἀναφέρητε. Ἀλλὰ ἡ Βουλὴ δὲν εἶχε τὸν χρόνον νὰ τὸ μελετήσῃ, εἰς δὲ τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία τὸ ἐπεξειργάσθη ἦσαν παρόντες μόνον οἱ συνάδελφοι τοῦ Προοδευτικοῦ Κόμματος. Ἴσως, ἐὰν ἡμεῖς καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Ε. Κ. μετείχομεν τῆς Ἐπιτροπῆς τότε, αὐτὰ τὰ ὁποῖα κατηγγέλθησαν ἀπὸ τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον νὰ κατηγγέλλοντο ἐνωρίτερον. Καὶ ὁ κόσμος αὐτὸς εἶπεν, ὅτι τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα ἀποτελοῦν κακὸν δαίμονα τῆς βιομηχανίας τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἐξ ἄλλων γεγονότων. Τὸ ζήτημα ἔγκειται εἰς τὸ κατὰ πόσον τὰ ἐξαγγελλόμενα μέτρα ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐξαγωγῶν, ὅπως ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ἢ πρὸς ὑποστήριξιν ὡρισμένων ξενοελληνικῶν μονοπωλιακῶν συμφερόντων, ὅπως ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς συγκεκριμένα παραδείγματα. Ἀπὸ τῆς 2ας Ἀπριλίου ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ε.Δ.Α., μέσῳ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ἀπέστειλεν ἐπιστολὴν εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητούσαμεν, ὅπως πληροφορηθῇ τὸ Σῶμα ἐπὶ θέματος αὐξήσεως δασμῶν ὑπὲρ τῆς Πιρέλλι, τὸ ὁποῖον εἶχε ἀπασχολήσει καὶ ἀπασχολεῖ τὸν Ἑλληνικὸν Τύπον. Ἐπὶ τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς δὲν ὑπῆρξεν ἀπάντησις, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι δὶς ὑπέμνησα τὴν ἐπιστολὴν ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀφορμὴ ὑπῆρξεν ἡ ἄνισος μεταχείρισις, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος ὑγιῶν Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ πρὸς ὄφελος ἄλλων ξένων. Καὶ ἐλέγομεν εἰς τὴν ἐπιστολὴν ἐκείνην: «Προκειμένου νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐνημερώσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν ἑξῆς ἐρωτημάτων: α) Ποῖος διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑταιρείας PIRELLI— ΕΛΛΑΣ καὶ εἰς ποίαν συγκεκριμένως ὑπηρεσίαν ὑπέβαλε τὴν αἴτησιν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν δασμῶν τῶν εἰς τὴν χώραν μας εἰσαγομένων ἐλαστικῶν. β) Νὰ κατατεθῇ ἀντίγραφον τῆς ἀποφάσεως τῆς ἀπορρίψεως τῆς ἀνωτέρω αἰτήσεως καὶ νὰ πληροφορηθῇ τὸ Σῶμα, ἐὰν ἡ ἀπόρριψις αὕτη ἐκοινοποιήθη εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ διὰ τὴν

Ε.Ο.Κ.

γ) Εἰς τί ἀκριβῶς συνίσταται ἡ «δι’ ἄλλου τρόπου βοήθεια» ἥτις θὰ δοθῇ εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἑταιρείαν καὶ τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν ἀνωτέρω συνεδρίασιν, καὶ δ) ἐὰν τὸ διὰ τῆς συμβάσεως προνόμιον τῆς πενταετίας διὰ τὴν ἐν λόγῳ ἑταιρείαν παρετάθη καὶ ἐπὶ πόσον χρόνον καὶ διὰ ποίους λόγους». Γνωρίζει ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ὅτι ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν Τύπον, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ λάβῃ χώραν αὔξησις τοῦ δασμοῦ κατὰ 30% διὰ τὰ εἰσαγόμενα ἐλαστικὰ καὶ ὅτι οὕτω καθιεροῦτο μονοπώλιον ὑπὲρ τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς καὶ εἰς βάρος τῶν ἄλλων. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοθετήματος εἶχα θέσει τὸ θέμα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς διέψευσεν, ὅτι πρόκειται νὰ αὐξηθῇ ὁ δασμὸς τῶν ἐλαστικῶν. Ἀλλὰ προσέθεσεν: «Βεβαίως βοήθεια πρὸς τὴν ἀξιόλογον προσπάθειαν τῆς ἑταιρείας αὐτῆς θὰ δοθῇ κατ’ ἄλλον τρόπον». Ἡμεῖς ἐρωτῶμεν ποῖοι εἶναι οἱ ἄλλοι τρόποι βοηθείας. Διότι εἰς τὸν Τύπον γράφονται, πρῶτον, ὅτι ἡ ἑταιρεία ἐνῷ εἶχε προνόμιον διὰ μίαν 5ετίαν —δηλαδὴ δὲν ἠδύνατο νὰ ἱδρυθῇ ἄλλη παρομοία βιομηχανία διὰ μίαν 5ετίαν— τὸ προνόμιον αὐτὸ παρετάθη μονομερῶς κατὰ δύο εἰσέτι ἔτη. Καὶ δεύτερον, ὅτι πρόκειται νὰ ἀποφασισθῇ μείωσις τοῦ δασμοῦ τῶν εἰσαγομένων πρώτων ὑλῶν διὰ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Αὐτὸ τὸ μέτρον τῆς μειώσεως τῶν δασμῶν εἶναι βεβαίως ὀρθόν, εἶναι βεβαίως μέτρον χρήσιμον, διότι δίδει εἰς τὰς βιομηχανίας χαμηλὸν κόστος, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐφαρμόζῃ καὶ διὰ τὰς ἄλλας βιομηχανίας τὸ αὐτὸ μέτρον, ἢ τὸ ἐφαρμόζει μόνον καὶ ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν συγκεκριμένην βιομηχανίαν. Ἐδῶ εἶναι, κ. συνάδελφοι, τὸ ἀνώμαλον. Καὶ λέγω ἀνώμαλον, διότι αὐταὶ αἱ σκέψεις καὶ αἱ ἀποφάσεις περὶ τῆς Ἑταιρείας Πιρέλλι, ἔχουν δημιουργήσει μεγίστην ἀνησυχίαν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Ἀντιθέτως δι’ ἄλλην βιομηχανίαν Ἑλληνικήν, τὴν Δομικὴν Χαλκίδος, ἡ ὁποία κατασκευάζει προϊόντα ἀπολύτως χρήσιμα διὰ τὴν χώραν, ἡ στάσις, ἡ μεταχείρισις καὶ τὸ μέτρον εἶναι δυσμενῆ. Ἀκοῦστε, κ. συνάδελφοι, ποίας μεταχειρίσεως ἔτυχεν ἀπὸ τοῦ 1960 καὶ ἐντεῦθεν. Ἡ ἑταιρεία αὐτὴ κατασκευάζει προϊόντα ἀμιαντοτσιμέντου καὶ εἰς σύνθεσιν ἐκ τσιμέντου κατὰ 85% καὶ ἀμιάντου 15%. Καὶ τὴν μὲν πρώτην ὕλην, τοῦ τσιμέντου, τὴν λαμβάνει ἐκ τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἡ δὲ ἑτέρα ὕλη, τοῦ ἀμιάντου, εἰσάγεται ἀπὸ τὸν Καναδᾶ καὶ Ν. Ἀφρικήν. Πρὶν ἱδρυθῇ ἡ ἑταιρεία καὶ τὸ ἐργοστάσιον, ὁ δασμὸς διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ἀμιάντου ἦτο 3%. Μετὰ ὅμως τὴν ἀνέγερσίν του καὶ ἐν ὄψει λειτουργίας τῆς βιομηχανίας αὐτῆς, ὁ δασμὸς τοῦ 3% τῆς πρώτης ὕλης τοῦ ἀμιάντου, ἐδεκαπλασιάσθη εἰς 30%. Κάμετε, συνεπῶς, σύγκρισιν μεταχειρίσεως μεταξὺ τῆς ξένης Ἑταιρείας Πιρέλλι καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Δομικῆ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ αὔξησις τοῦ δασμοῦ καὶ αἱ συνέπειαι, αἱ ὁποῖαι ἐπιπίπτουν ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς αὐτῆς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία συντρίβεται κυριολεκτικῶς ἀπὸ τὴν ἄνισον αὐτὴν μεταχείρισιν, εἶναι καὶ τὰ Ἑλληνικὰ τσιμέντα, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ ὑφίστανται τεραστίας ζημίας, ἐφ’ ὅσον αἱ ἐργασίαι τῆς ἑταιρείας αὐτῆς μειοῦνται λόγῳ τῆς αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ ἀμιάντου. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, εἶναι γνωστόν, ὅτι προμήθειαι τσιμεντοσωλήνων γίνονται ἀπὸ ὅλους τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας κατόπιν δημοπρασίας. Ἡ Ἑλληνικὴ αὐτὴ ἑταιρεία κατορθώνει νὰ δίδῃ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν ἀρίστας προσφοράς, ἄριστα ὑλικὰ καὶ σύντομον παράδοσιν. Παραδόξως, αἱ προσφοραί της ἀπορρίπτονται καὶ αἱ προμήθειαι γίνονται ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν, τὸ Βέλγιον καὶ ἀλλαχοῦ. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀχθῆ εἰς τὰς στήλας τοῦ Τύπου καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου καὶ ἡμεῖς ἐπληροφορήθημεν τὰ συμβαίνοντα, εἴχομεν ὑποβάλει σχετικὰς ἐρωτήσεις πρὸς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ἐκθέταμεν τὴν ἀνωμαλίαν. Θέλετε νὰ πληροφορηθῆτε τὸ ἀποτέλεσμα; Κατὰ τὰς ἀπαντήσεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐστάλησαν, ὁ εἷς Ὑπουργὸς μᾶς παρέπεμπε εἰς τὸν ἄλλον λόγῳ ἀναρμοδιότητος, μὲ ἀποτέλεσμα οὐδεὶς νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ συγκεκριμένως ἐπὶ τῶν ὅσων εἴχομεν ζητήσει νὰ πληροφορηθῶμεν. Ἀκόμη τὸ θέμα αὐτὸ εἶχεν ἀχθῆ ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως δι’ ὑπομνήματος τῆς Δομικῆς ἀπὸ 30.1.1960, εἰς τὸ ὁποῖον ἐξετίθετο ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ καὶ μὲ στοιχεῖα τὸ δρᾶμα, τὸ ὁποῖον σᾶς περιέγραψα. Ἐρωτᾶται, συνεπῶς, ἔπειτα ἀπὸ τὴν σύγκρισιν τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως μεταξὺ τῆς ἑταιρείας Πιρέλλι καὶ τῆς Ἑλληνικῆς ἑταιρείας Δομικῆς, ἐὰν εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία, ὅτι τόσον τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ὅσον καὶ γενικῶς ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως κατατείνουν εἰς τὴν ἐνίσχυσιν ὡρισμένων ὠργανωμένων ξενοελληνικῶν μονοπωλίων πρὸς μεγίστην ζημίαν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας.

§41Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε βουλευτά, δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνασκευὴν πολλῶν παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας ἐκάματε κατὰ τὴν ἀγόρευσίν σας καὶ αἱ ὁποῖαι —δὲν θὰ ἐκπλαγῆτε— κατόπιν ὅσων εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλήν, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ Κοινῆς Ἀγορᾶς, δὲν μὲ εὑρίσκουν σύμφωνον. Θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ παρέμβω ἀπὸ αἰσθήματος ἁβρότητος καὶ καθήκοντος ἀπέναντι τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ δώσω, ἔστω καὶ ἀντικανονικῶς, κατὰ τὴν ἐμὴν κρίσιν, πληροφορίας ἐπὶ τοῦ θέματος Πιρέλλι, τὸ ὁποῖον ἐγείρεται. Λέγω ἀντικανονικῶς, διότι τὸ θέμα καὶ ἡ ὅλη οἰκονομία τῆς ἐπιστολῆς τοῦ κ. Ἡλιοῦ τῆς ὁποίας ἔλαβον γνῶσιν, προφανῶς δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἀποτελῇ ἀντικείμενον ἐρωτήσεως ἢ ἐπερωτήσεως ἐν τῇ Βουλῇ, ὁπότε ἐν πλάτει θὰ διεχέετο πλῆρες φῶς εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Παρὰ ταῦτα ἐπειδὴ φαίνεται, ὅτι τὸ θέμα σᾶς ἐνδιαφέρει καὶ ἐζητήσατε τὰς πληροφορίας αὐτὰς ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πράγματι ἡ ἑταιρεία Πιρέλλι, καθ’ ὃ δικαίωμα ἔχει ἀναφαίρετον, ὑπέβαλεν ὡρισμένα αἰτήματα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Τὰ αἰτήματα αὐτὰ εἰς πολλὰ σημεῖα, εἶναι ἰδιαιτέρας λεπτότητος, δεδομένης, ὄχι μόνον τῆς κατ’ οὐσίαν σημασίας των ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς συναρτήσεώς των καὶ τῆς ἐναρμονίσεώς των πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις μας ἐπὶ τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Εἶναι φυσικὸν ἑπομένως ἡ μελέτη τῶν αἰτημάτων αὐτῶν καὶ χρόνον νὰ ἀπαιτῇ καὶ προσοχήν. Εἰς αὐτὴν ἐπιδίδεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ἁπλούστατος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπω περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον καὶ εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 29ης Μαρτίου, ὅταν ἠρωτήθην ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος. Ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐνόμισα, ὅτι ἐδικαιούμην, κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῶν ἀμεσωτέρων ἁρμοδίων συναδέλφων καὶ κυρίως τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἐνόμισα, ὅτι ἠδυνάμην νὰ προχωρήσω κατά τι περισσότερον συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει αὔξησιν δασμῶν διὰ τὰ προϊόντα καὶ συγκεκριμένως διὰ τοὺς ἀεροθαλάμους καὶ τὰ ἐπίσωτρα, τὰ ὁποῖα ζητεῖ σὺν τοῖς ἄλλοις ἡ ἑταιρεία νὰ ἐξασφαλίσῃ. Αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἠδυνάμην νὰ εἶμαι σαφής. Κατὰ τὰ λοιπὰ δὲν δύναμαι νὰ εἶμαι σαφὴς οὐχὶ διότι ἡ ὑπόθεσις ἐνέχει τι τὸ ἐκπληκτικὸν ἢ τὸ ὕποπτον, ἀλλὰ διότι δὲν ἐπερατώθη ἀκόμη ἡ μελέτη ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὅταν περατωθῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις λάβῃ τὰς ἀποφάσεις νὰ ἦσθε ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι μετὰ θάρρους καὶ πεποιθήσεως θὰ συναγάγῃ τὰς ἐκ τούτου συνεπείας καὶ θὰ δώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὅλας τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσῃ. Καὶ τοῦτο διότι, νομίζω καὶ χαίρω διότι σᾶς εὑρίσκω ἐπίσης σύμφωνον ἂν καὶ ἐκκινοῦντα ἐξ ἄλλης ἀρχῆς τελείως, δὲν θεωρεῖ ποσῶς ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μία βιομηχανία καὶ ὀλιγώτερον μία ξένη βιομηχανία, ἡ ὁποία ἔρχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ ἐργασθῇ διὰ νὰ δημιουργήσῃ πλοῦτον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ δώσῃ ἐργασίαν, πρέπει νὰ γίνεται ἐξ ὑπαρχῆς δεκτὴ μετὰ ὑποψίας, μετὰ σχολαστικῆς ἑρμηνείας τῶν ὑποχρεώσεων ἑκατέρωθεν. Τοὐναντίον ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι τὸ πνεῦμα ἂν μὴ τι ἄλλο τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τοῦ καθεστῶτος εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς ἐδέχθη νὰ προσχωρήσῃ, συνίσταται εἰς μίαν ἐλευθεριωτέραν διαχείρισιν ὅλων τῶν σχετικῶν θεσμῶν καὶ διατάξεων, τόσον τῆς ἐγκαταστάσεως ὅσον καὶ τῆς κυκλοφορίας κεφαλαίων, ὅσων καὶ τῆς ἀνταλλαγῆς ἀγαθῶν. Δυνάμει αὐτοῦ τοῦ πνεύματος ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν ἀρχῶν οἱ Ἕλληνες ἐργάται, θὰ διεκδικήσουν τὴν δυνατότητα νὰ ἐργάζωνται εἰς χώρας, ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἐργασίαν εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς πάσχομεν ἀπὸ ὑποαπασχόλησιν. Δυνάμει αὐτῆς τῆς νοοτροπίας καὶ αὐτῆς τῆς φιλοσοφίας τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα κατώρθωσαν καὶ θὰ κατορθώσουν εἰς τὸ μέλλον νὰ ἀπολαύσουν μεταχειρίσεως ἐξαιρετικῶς εὐνοϊκῆς εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεκδικῶμεν τὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν ἐξασφαλίσει καὶ τὰ ὁποῖα θέλομεν νὰ κατοχυρώσωμεν ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἑτέρους τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἡμεῖς δὲ ὅσον ἀφορᾷ τὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἐκχωροῦμεν καὶ τὰ ὁποῖα συγχρόνως εἶναι πλεονεκτήματα καὶ διὰ τὴν ἰδίαν οἰκονομίαν τῆς χώρας νὰ τὰ ἀντιμετωπίζωμεν μὲ ἕνα πνεῦμα καχυποψίας καὶ μικροψυχίας. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑπομένως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὲ εὕρητε σύμφωνον. Χαίρω ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅτι μὲ τὴν σχετικὴν περικοπὴν τῆς ὁμιλίας μας φαίνεται, ὅτι ἔχετε μεγαλυτέραν στοργὴν εἰς ἄλλους κλάδους τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ ἰδίως εἰς τὴν Δομικήν. Εἰς τοῦτο θὰ μᾶς εὕρητε ἀπολύτως συμφώνους καὶ δύναμαι νὰ σᾶς παράσχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὄχι ἀργότερον ἀπὸ σήμερον τὴν πρωΐαν, ἐνέκρινα μίαν σοβαρὰν προμήθειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν ἑταιρείαν Δομική, διότι οἱ ὅροι τοὺς ὁποίους ἐνέκρινα εὑρέθησαν νὰ εἶναι οἰκονομικώτεροι. Ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον αὐτὴν προϋπόθεσιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ σήμερον πολιτικὴν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἡ προστασία πρὸς τὰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας παρέχεται ἀνενδοιάστως καὶ μετὰ ἰδιαιτέρας χαρᾶς. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς καθησυχάσω πλήρως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑταιρείαν ποὺ ἀνεφέρατε.

§42Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ διαδικαστικοῦ ζητήματος, κ. Ὑπουργέ, εὑρίσκεσθε ἐν ἀδίκῳ. Διότι, ἐφ’ ὅσον τὸ συζητούμενον νομοθέτημα ἀναφέρεται εἰς μειώσεις καὶ καταργήσεις δασμῶν, ἑπομένως ἔχομεν δικαίωμα νὰ θέσωμεν τὰ ἐρωτήματα τῆς ἐπιστολῆς καὶ ὑμεῖς ἔχετε τὴν ἀντίστοιχον ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσητε. Ἐπὶ τῆς ἐνστάσεως, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι δὲν ἀπαντήσατε εἰς ὅλα τὰ ἐρωτήματα ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπιστολήν. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐρωτήματος τῆς αὐξήσεως τῶν δασμῶν, μᾶς δώσατε ἀπάντησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπέρριψε τὴν αὔξησιν τῶν δασμῶν.

§43Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Σᾶς εἶπον, ὅτι μελετᾶται τὸ ζήτημα. Καὶ ἐφ’ ὅσον μελετᾶται ἡ ἀπάντησις εἶναι ἀδύνατος. Ἑπομένως δύνασθε νὰ ὑποβάλλητε ἐρωτήματα, ἡ ἑταιρεία δύναται νὰ ὑποβάλλῃ αἰτήματα, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς θέσιν ν’ ἀπαντήσῃ, διότι μελετᾶ τὸ θέμα.

§44Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκ τῶν πρακτικῶν διαφαίνεται τὸ ἀντίθετον. Εἴπατε συγκεκριμένως, ὅτι εἶναι εἰλημμένη ἡ ἀπόφασις τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὅπως μὴ γίνῃ αὔξησις τοῦ δασμοῦ ἐλαστικῶν. Τὸ θέμα εἶναι, εἰς ποίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου ὑπεβλήθη ἡ αἴτησις, Εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως περὶ Κοινῆς Ἀγορᾶς, δὲν ἔχομεν δικαίωμα αὐξήσεως τῶν δασμῶν. Ἐπίσης, δὲν μᾶς εἴπατε πῶς ἀντιμετωπίσατε τὴν παράτασιν τοῦ προνομίου ἀπὸ 5 ἔτη εἰς 7.

§45Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Σᾶς εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ θέμα.

§46Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῆς μειώσεως τοῦ δασμοῦ τῆς πρώτης ὕλης δὲν ἐδώσατε σαφῆ ἀπάντησιν. Θὰ μᾶς εὕρῃ συμφώνους ἡ μείωσις τῶν δασμῶν τῆς πρώτης ὕλης ἐφ’ ὅσον ἐπεκταθῇ ἡ διάταξις καὶ δι’ ἄλλας βιομηχανίας.

§47Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ εἰς πολλὰς ἐφημερίδας, τὰς ὁποίας γνωρίζετε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐγὼ ὑπῆρξα ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔπεισε τὴν Ἑταιρείαν ΠΙΡΕΛΛΙ νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δι’ 8 ἑκατομ. δολλαρίων νὰ ἐγκαταστήσῃ τὸ ἐργοστάσιον ἐλαστικῶν εἰς Πάτρας, σᾶς πληροφορῶ ὅτι: 1) ἡ ΠΙΡΕΛΛΙ δι’ αἰτήσεώς της —ἀσχέτως ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θὰ τὴν ἐγκρίνῃ ἢ ὄχι— αἰτεῖται τὴν αὔξησιν τῶν δασμῶν βάσει ἄρθρου τῆς συμφωνίας μας μετὰ τῆς ΚΕΑ, τὸ ὁποῖον προβλέπει, ὅτι δύνανται νεοϊδρυόμεναι βιομηχανίαι νὰ ζητήσουν αὔξησιν δασμῶν ἕως 25%. Τὰ ἐλαστικὰ αὐτοκινήτων, ἐπιβατικῶν, ἔχουν δασμὸν 9,3% καὶ ἑπομένως δύναται νὰ αὐξηθῇ ὁ δασμὸς ἕως 25%, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κρίνῃ καὶ ἐγκρίνῃ. 2) Ἐπειδὴ ὡς σᾶς εἶπον, συμμετεῖχον καὶ εἰς τὰς διαπραγματεύσεις μέσῳ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως πρὸ 2ετίας, διότι ἀπὸ τῆς παραμονῆς τῶν ἐκλογῶν παρῃτήθην τῆς θέσεώς μου ὡς ἐντεταλμένου Συμβούλου τῆς ΠΙΡΕΛΛΙ, τὸ Δημόσιον εἶχεν ἀπὸ τότε παραδεχθῆ τὴν μείωσιν ἢ ἐξάλειψιν τῶν δασμῶν ἐπὶ τῶν πρώτων ὑλῶν τῶν εἰσαγωμένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ νέου αἰτήματος. 3) Ἡ ἀποκλειστικότης τῶν 5 ἐτῶν, ἄρχεται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἐνάρξεως τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐργοστασίου. Τέλος, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον, εἶμαι ὑπερήφανος διὰ τὸ γεγονός, ὅτι συνετέλεσα ἀποφασιστικῶς διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς ἐν Ἑλλάδι.

§48Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, συμμετείχατε εἰς τὸ Διοικ. Συμβούλιον μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1961. Συνεπῶς, ἀπὸ ἀπόψεως χρόνου, δὲν ἐτοποθετήσατε καλῶς τὸ θέμα. Ἡ ΠΙΡΕΛΛΙ, ἔχει μετοχικὸν κεφάλαιον ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλ. ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 900.000 δολλ. τῆς ΠΙΡΕΛΛΙ καὶ αἱ 100.000 δολλ. ἐπ’ ὀνόματι Ν. Ε. Φαρμάκη. Στοιχεῖα μετοχικοῦ κεφαλαίου. Ἡ ΠΙΡΕΛΛΙ, τυγχάνει εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως ἔναντι τῶν ἄλλων βιομηχανιῶν τῆς χώρας μας.

§49Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι τὰ Διοικ. Συμβούλια Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, συνέρχονται μία φορὰ τὸν μῆνα ἢ μία φορὰν τὸ δίμηνον. Ἑπομένως, ἐγὼ μέν, ὑπέβαλα τὴν παραίτησίν μου ὡς εἶπον, κατεχωρήθη δὲ εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ ἑπομένου Διοικ. Συμβουλίου. Ταῦτα, διότι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐνημερωθῇ ἡ Βουλὴ τόσον ἐπὶ τῶν ἀποριῶν σας ὅσον καὶ ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἂν καὶ οὐδὲν ἀσυμβίβαστον ὑπῆρχε μεταξὺ τῆς θέσεώς μου, τῆς ΠΙΡΕΛΛΙ καὶ τῆς βουλευτικῆς μου ἰδιότητος ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν παρῃτήθην τῆς θέσεώς μου ταύτης. Ἑπομένως, εἶμαι ἐλεύθερος νὰ ἐνημερώσω τὴν Βουλήν.

§50Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸ θέμα τῆς μειώσεως τῶν δασμῶν τῆς πρώτης ὕλης δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὴν σύμβασιν. Μόνον προνόμιον κατὰ τὴν σύμβασιν ὑπῆρξεν ἡ 5ετία.

§51Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ αἱ δύο ἐξηγήσεις ποὺ ἔδωσεν ὁ κ. Φαρμάκης, δὲν ἐνημέρωσαν πλήρως τὸ Σῶμα. Μείωσις δασμῶν δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὴν σύμβασιν περὶ Κοινῆς Ἀγορᾶς. Αἱ διατάξεις τῆς συμβάσεως, θέτουν φραγμόν. Συνεπῶς, ἡ μείωσις δασμῶν, εἶναι θέμα πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τῆς αὐξήσεως τῶν δασμῶν ἐρωτᾶται, διατὶ ἐπὶ μίαν 5ετίαν ἡ ΠΙΡΕΛΛΙ, δὲν ἐζήτησεν τὴν αὔξησιν τῶν δασμῶν; Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα, τῆς μειώσεως τῶν δασμῶν τῶν πρώτων ὑλῶν, ἐξαρτᾶται ἐὰν ὑπάρχῃ σχετικὸς ὅρος ἢ ὄχι εἰς τὴν σύμβασιν. Ἐὰν ὑπάρχῃ τοιοῦτος ὅρος εἰς τὴν σύμβασιν, ἀναμφισβητήτως ἡ Ἑταιρεία δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ τὴν μείωσιν τῶν δασμῶν αὐτῶν, ἀκόμη δὲ νὰ τὴν ἐπιδιώξῃ καὶ δικαστικῶς, νὰ ἐπιδιώξῃ δηλαδὴ δικαστικῶς τὴν ἐπιστροφὴν τῶν καταβαλλομένων δασμῶν.

§52Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Προεῖπον ἤδη, ὅτι δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὴν σύμβασιν. Ἀλλὰ εἶναι πολλὰ τὰ προνόμια τὰ παραχωρηθέντα ἢ ὑπὸ παραχώρησιν εἰς τὴν Ἑταιρείαν αὐτήν, τὸ πρῶτον εἶναι, ὅτι ἡ πενταετία πρόκειται νὰ γίνῃ ἑπταετία. Τὸ δεύτερον προνόμιον εἶναι ἡ μείωσις τῶν δασμῶν τῶν πρώτων ὑλῶν, κατ’ ἐξαίρεσιν μόνον δι’ αὐτὴν καὶ θὰ ὑπῆρχε καὶ τρίτον, μὲ τὴν ὑποβολὴν τῆς αἰτήσεως περὶ αὐξήσεως τῶν δασμῶν τῶν εἰσαγομένων ἑτοίμων ἐλαστικῶν, ἐὰν δὲν ἐμειοῦτο ἀπὸ τὴν γενικὴν κατακραυγήν. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ ἰδιαιτέρα εὐνοιοκρατικὴ μεταχείρισις τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρείας, ὅπερ ἀποδεικνύει, ὅτι ὁμοία εὐνοιοκρατικὴ μεταχείρισις θὰ ἐπιδεικνύηται καὶ διὰ τὰ λοιπὰ ξένα μονοπώλια, τὸ πρᾶγμα δὲν θὰ εἶχεν ἰδιαιτέραν σημασίαν. Περιορίζομαι, κ. βουλευταί, μόνον εἰς αὐτά. Ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ μου νὰ ἀποφεύγω τὰς ἐντυπώσεις, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναπτύξω, ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, πληθώραν ἄλλων στοιχείων ποὺ ἔχω εἰδικῶς διὰ τὴν Πιρέλλι. Διὰ μερικὰ ἐξ αὐτῶν ἀνέγραψε καὶ ὁ κυβερνητικὸς ἀκόμη Τύπος, ὅπως π.χ. ὅτι ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ συνδέεται οἰκονομικῶς μὲ τὸν ἐγκληματίαν πολέμου Παρίνι. Βεβαίως, οἱ ἐδῶ ἐκπρόσωποι τῆς Πιρέλλι, διέψευσαν τὰς πληροφορίας αὐτάς, ἀλλὰ προχθὲς εἰς τὴν κρυπτοκυβερνητικὴν ἐφημερίδα, ἡ σύζυγος τοῦ Παρίνι, εἰς συνέντευξίν της, ὁμιλεῖ περὶ στενῶν σχέσεων Παρίνι–Πιρέλλι. Ὁ φόβος νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ πολιτεύεται μὲ τὴν αὐτὴν νοοτροπίαν, ἐνισχύουσα τὰ ξένα μονοπώλια, ἐνισχύεται ἀπὸ τὰ ἑξῆς: Λέγεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑφίσταται πιέσεις διὰ τὴν ἀναγνώρισιν προνομίων ὑπὲρ τῶν μονοπωλίων καὶ ἀκόμη ἀνεγράφη εἰς τὸν Τύπον, ὅτι δι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸν καθυστερεῖ ἡ κύρωσις τῆς συμβάσεως περὶ συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν ἀπὸ τινας χώρας, ὅπως π.χ. ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, τὴν Ἰταλίαν. Ἐγράφη, μάλιστα, ὅτι εἰδικῶς ἡ χώρα αὐτὴ ἔχει σοβαρὰς ἀντιρρήσεις, ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ ἐπιτύχῃ προνόμιον ὑπὲρ τῶν ἰταλικῶν ἐπιχειρήσεων ὅπως εἶναι ἡ Πιρέλλι. Γράφεται, ἐπίσης, ὅτι τὸ σύννεφο τῶν ταξιδίων τῶν Ὑπουργῶν ποὺ παρετηρήθη τώρα τελευταῖα, συνδέεται μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς δυσχερείας καὶ λέγεται, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ πρέπει νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Ἰταλίαν, διὰ νὰ συζητήσῃ ἀκριβῶς τοιαῦτα θέματα. Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀνεφέρθη καὶ εἰς τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἤρχισε τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ὁμιλίας του μὲ τὰς λέξεις «εὐοίωνα σημεῖα ἐξελίξεων». Αὐτὰ ὅμως τὰ εὐοίωνα σημεῖα ἀνελύθησαν κατὰ ἕνα τρόπον ποὺ κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν συγχέουν τὴν πραγματικότητα. Αὐτὰ τὰ πρῶτα 6μηνα καὶ τὰ δεύτερα 6μηνα δὲν ἀποδίδουν τὴν πραγματικὴν κίνησιν, ἡ ὁποία προκύπτει ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στατιστικὰ στοιχεῖα. Καὶ ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ κουράζεται ὅταν ἀκούῃ πολλοὺς ἀριθμούς, θὰ προσπαθήσω, κ. βουλευταί, μὲ ἐλαχίστους μόνον ἀριθμοὺς νὰ σᾶς δώσω τὴν εἰκόνα τῶν ἐξελίξεων τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου. Κατὰ τὸ ἔτος 1937–38 αἱ ἑλληνικαὶ ἐξαγωγαὶ ἐκάλυπτον τὸ 63% — 70% τῶν εἰσαγωγῶν τῆς χώρας. Τὸ 1955, ἡ πρώτη περίοδος τῆς εὐνοιοκρατίας — αἱ ἐξαγωγαὶ καλύπτουν τὸ 49,2% τῶν εἰσαγωγῶν. Εἶναι αὐτὸ τὸ ὑψηλότερον σημεῖον τῶν ἐξαγωγῶν, ὀφείλεται δὲ τοῦτο κατὰ μέγα μέρος εἰς τὴν ὑποτίμησιν τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς. Ἐν συνεχείᾳ ἔχομεν τὴν ἑξῆς πορείαν. Τὸ 1956 αἱ ἐξαγωγαὶ καλύπτουν τὸ 43,3% τῶν εἰσαγωγῶν. Τὸ 1957 καλύπτουν τὸ 43,8% τῶν ἐξαγωγῶν. Τὸ 1958 καλύπτουν τὸ 44,2%. Τὸ 1959 καλύπτουν τὸ 43,2%. Τὸ 1960 καλύπτουν τὸ 39,5% καὶ τέλος τὸ 1961 τὸ πρῶτον 11μηνον —ἐλλείπει ὁ μὴν Δεκέμβριος— καλύπτουν τὸ 34% τῶν εἰσαγωγῶν. Δηλαδὴ μεταξὺ τοῦ 1955 καὶ 1961 ὑπάρχει μία ἀπώλεια 15%. Καὶ ἐρωτῶ αὐτὰ εἶναι τὰ εὐοίωνα σημεῖα τῶν ἐξελίξεων; Εἶναι, κ. βουλευταί, σπανία ἡ περίπτωσις χωρῶν αἱ ὁποῖαι καλύπτουν μὲ τὰς ἐξαγωγάς των τόσον μικρὸν ποσοστὸν τῶν εἰσαγωγῶν των. Ἀνεφέρθη ἄλλοτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὡς παράδειγμα ἡ Φορμόζα τοῦ Τσὰγκ–Κάϊ–Σέκ, ἡ Πορτογαλία τοῦ Σαλαζὰρ καὶ μία ἢ δύο ἄλλαι χῶραι, μὲ παρόμοια αὐτῶν ἐσωτερικὰ καθεστῶτα καὶ ἀνάλογον ψυχροπολεμικὴν προβολήν. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω τὸ θέμα παρουσιάζει καὶ ὡρισμένα εἰδικὰ σημεῖα.

§53Ν. ΜΑΡΤΗΣ. Αὐτὴ ἡ ποσοστιαία ἀναλογία τὴν ὁποίαν ἀναφέρατε κύριε συνάδελφε, προκαλεῖ πράγματι ἐντύπωσιν, ἀλλὰ δὲν ἐμφανίζει τὴν πραγματικὴν κατάστασιν. Ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐφεξῆς ηὐξήθησαν εἰς μεγάλον ἀριθμὸν αἱ εἰσαγωγαὶ τῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἐμφανίζεται μεγάλο τὸ σκέλος τῶν εἰσαγωγῶν. Ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν θὰ πρέπει νὰ ἀναμένωμεν τὴν αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν. Συνεπῶς οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἐδώσατε προκαλοῦν ἐντύπωσιν ὅπως ἐπιδιώκετε, ἀλλὰ δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀληθῆ κατάστασιν τῶν πραγμάτων.

§54Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὰ ἔλαβον ἀπὸ τὸ τελευταῖον τεῦχος τῆς στατιστικῆς.

§55Ν. ΜΑΡΤΗΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν ἀκρίβειαν τῶν ἀριθμῶν. Ἁπλῶς λέγω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δὲν ἀποδίδουν τὴν ἀληθῆ κατάστασιν τῶν πραγμάτων.

§56Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶπεν ὁ κ. Μάρτης, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν ὀφείλεται εἰς τὴν ηὐξημένην εἰσαγωγὴν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἔχω καὶ δι’ αὐτὸ τὸ θέμα ἀριθμοὺς ἐκ τῶν ὁποίων δὲν προκύπτουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεται ὁ κ. Μάρτης. Ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν ὀφείλεται κυρίως εἰς αὔξησιν τῆς εἰσαγωγῆς καταναλωτικῶν ἀγαθῶν. Ἀγαθῶν ποὺ παράγονται ἢ δύνανται νὰ παραχθοῦν εἰς μεγαλυτέραν ποσότητα εἰς τὴν χώραν μας. Πέραν αὐτῶν πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι θὰ εἴχομεν καὶ περαιτέρω ἄνοιγμα τῆς ψαλῖδος ἀκόμη μεγαλύτερον ἔλλειμμα ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου, ἐὰν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη δὲν ἐσημείωνε μίαν σημαντικὴν αὔξησιν ἡ ἐξαγωγὴ Ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω θὰ σᾶς ἀναφέρω μόνον δύο, τρία νούμερα. Τὸ ἔτος 1957 ἐξηγάγομεν εἰς τὰς Α. Χώρας 6,5 χιλιάδας τόννους καπνοῦ. Τὸ 1958 ἐξηγάγομεν 9.112 τόννους, τὸ 1959, 7.402 τόννους καὶ τὸ 1960 13.350 τόννους. Δηλαδὴ αἱ ἐξαγωγαὶ Ἑλληνικῶν καπνῶν πρὸς τὰς Ἀν. Χώρας ἀπὸ τοῦ 1957 μέχρι τοῦ 1960 ὑπερεδιπλασιάσθησαν. Ἐὰν δὲν συνέβαινεν αὐτὴ ἡ αὔξησις θὰ εἴχομεν μείωσιν ἐξαγωγῶν καὶ κάτω τοῦ 34%, νούμερον τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ἀπαράδεκτον δι’ οἱανδήποτε χώραν. Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν καὶ εἰς τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Τὸ 1957 ἐξηγάγομεν εἰς τὰς Ἀν. Χώρας 23 χιλ. τόννους. Τὸ 1958 ἐξηγάγομεν 26 χιλ. τόννους, τὸ 1959 39,3 χιλ. τόννους καὶ τὸ 1960 ἐπίσης 39,5 χιλ. τόννους. Ἰδοὺ καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Τὸ 1960 ἐξηγάγομεν 5 χιλ. τόννους, τὸ 1959 2 χιλ. τόννους καὶ τὸ 1957 6 χιλ. τόννους. Ἡ κίνησις τῆς σουλτανίνας πρὸς τὰς Ἀν. Χώρας ἔχει ὡς ἑξῆς: Τὸ 1957 ἐξηγάγομεν 5.141 τόννους. Τὸ 1958, 9,5 χιλ. τόννους. Τὸ 1959, 10.540 τόννους καὶ τὸ 1960, 14.794 τόννους. Δηλαδὴ μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1957 ἕως 1960 ἔχομεν 3πλασιασμὸν τῆς ἐξαγωγῆς σουλτανίνας πρὸς τὰς Ἀν. Χώρας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας). Ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ἦτο ἡ ἑξῆς: Τὸ 1957 ἦτο 1756 τόννους. Τὸ 1958 ἦτο 8.000 τόννους, τὸ 1959 ἦτο 11.000 τόννους, καὶ τὸ 1960 ἦτο 11.694 τόννοι. Αὐτὸς ὁ διπλασιασμὸς καὶ τριπλασιασμὸς τῶν ἐξαγωγῶν βασικῶν προϊόντων πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ἦτο ἀποφασιστικὸς συντελεστὴς διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν πραγμάτων ἐκεῖ ποὺ ἐκρατήθησαν. Τοὐναντίον ἡ ἐξέλιξις τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὰς χώρας τῆς Ε.Ο.Κ. ἦτο κατακορύφως πτωτική. Πρέπει νὰ γίνῃ μία ἐξήγησις. Εἶναι ἀληθές, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἦτο ὁ συνάδελφος κ. Δερτιλῆς καὶ ἐπεκρίναμεν τὴν πολιτικήν του, διότι ἐφ’ ὅσον ἡ πορεία τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὰς χώρας τῆς Ε.Ο.Κ. ἦτο πτωτική, εἴπομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀκολουθήσῃ τολμηροτέραν πολιτικὴν εἰς τὰς ἐξαγωγάς μας πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Βεβαίως ὁ τότε Ὑπουργὸς κ. Δερτιλῆς, ἐκινήθη ἐντὸς τῶν περιορισμῶν τοὺς ὁποίους τοῦ ἔθεσεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ πάντως ὅπως ἀποδεικνύεται, ἐπετέλεσε μία πρόοδον καὶ δὲν γνωρίζομεν ἐὰν ἡ στάσις του αὐτὴ δὲν εἶχεν ἐπιπτώσεις εἰς τὴν μεταχείρισιν τῆς ὁποίας ἔτυχε κατὰ τὴν προεκλογικὴν καὶ μετεκλογικὴν περίοδον. Ἐὰν ἔλιπε καὶ αὐτὴ ἡ προσπάθεια τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, τότε αἱ ἐξαγωγαί μας θὰ ἦσαν κάτω τοῦ 34% τῶν εἰσαγομένων.

§57Α. ΛΙΑΚΟΣ. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ μᾶς εἴπητε καὶ τὰς εἰσαγωγὰς ἐκ τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν διὰ νὰ συγκρίνωμεν.

§58Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ὑπάρχει περίπου ἐξισορρόπησις τῶν εἰσαγωγῶν πρὸς τὰς ἐξαγωγάς. Ἡ παθητικότης τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου —κατὰ τρόπον ἄνισον ὑπὲρ τῶν χωρῶν τῆς Ε.Ο.Κ.— σημειοῦται εἰς τὰς ἐξαγωγάς μας πρὸς τὰς χώρας αὐτάς. Οὕτω τὸ 1960 τὸ παθητικὸν ἦτο 129 ἑκατομμ. δολλάρια καὶ τὸ 1961 τὸ παθητικὸν ἦτο 158 ἑκατομμ. δολλάρια. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἔκτακτος ἀνάπτυξις τῶν ἐξαγωγῶν μας μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον θὰ ἦτο περισσότερον παθητικόν. Ἡ Κυβέρνησις πάντοτε ἠθέλησε νὰ περιορίσῃ τὰς ἐξαγωγάς μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Ἐὰν αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι ἦσαν εἰσαγωγεῖς καὶ καταναλωταὶ Ἑλληνικῶν προϊόντων, πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλή, ὅτι οἱ ρυθμοὶ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν χωρῶν αὐτῶν ἐφεξῆς εἶναι θυελλώδεις καὶ αἱ ἐξαγωγαί μας θὰ ἦσαν μεγαλύτεραι, διότι θὰ ἐγίνετο περισσοτέρα κατανάλωσις Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ μεγαλυτέρα ζήτησις αὐτῶν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἐξαγωγάς μας μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας χωρὶς ἐκ παραλλήλου νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀνάπτυξιν αὐτῶν μὲ τὰς ἄλλας χώρας.

§59Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ συνάδελφος κ. Μάρτης διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὸ ἄνοιγμα τῶν ἐξαγωγῶν καὶ εἰσαγωγῶν κατὰ τὴν περίοδον 1955–1960 εἶπεν ὅτι ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν ὀφείλετο εἰς τὴν αὔξησιν τῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ἡ αὔξησις τῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν τὸ 1960 εἶναι 20% ἐν σχέσει μὲ τὸ 1955, ἐνῷ ἡ μείωσις τῶν ἐξαγωγῶν ἦτο 30%. Ἑπομένως δὲν εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτός.

§60Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁ κ. Μάρτης εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ εἰπὼν ὅσα εἶπε. Καὶ εἰς τοῦτο δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπιβεβαιώσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν ἀνεφέρθην εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Πρέπει νὰ δηλώσω, ὅπως ἐξήγησα διὰ μακρῶν κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου ἐν σχέσει μὲ τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, τῆς παρούσης καὶ τῆς παρελθούσης, συστηματικῶς καὶ ἐμμόνως τείνει εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Δὲν ἔχει τὴν ἀφροσύνην νὰ νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὴν αʹ ἢ βʹ χώραν πρέπει νὰ ἀποκλείεται δι’ ἄλλον τινὰ λόγον πλὴν οἰκονομικῆς φύσεως. Ἑπομένως ἡ προσπάθεια αὐτὴ κατεβλήθη, καταβάλλεται καὶ θὰ καταβάλλεται εἰς τὸ μέλλον. Αἱ ἐξαγωγαί μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ηὐξήθησαν, ὁμολογουμένως, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβοῦν ὡρισμένα ὅρια καὶ ἀνέπτυξα τοῦτο κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια καὶ νὰ κουράσω τὴν Βουλήν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι ἡ εἰκὼν τῶν ἀνταλλακτικῶν σχέσεων μετὰ τῆς ἀλλοδαπῆς, τὴν ὁποίαν ὁ ἀγορεύων καί τινες ἄλλοι τῶν κυρίων συναδέλφων ἐνεφάνισαν χωρὶς νὰ εἶναι ἀνακριβὴς εἶναι παραπλανητικὴ κατὰ τοῦτο. Ὅτι ἀναφέρεται εἰς καταστάσεις παρωχημένας εἰς εὐρύτερον πλαίσιον χρόνου. Ἀγνοοῦν δὲ τὴν σχετικὴν βελτίωσιν, ἡ ὁποία ἐπῆλθε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τὴν 29ην Μαρτίου, ἔκαμα τὴν ἀντιδιαστολὴν διὰ νὰ ἔχῃ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ χώρα, ὡλοκληρωμένην καὶ τελείως ἀντικειμενικὴν εἰκόνα τῆς καταστάσεως. Οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ὑποτιμᾷ τὴν σημασίαν τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ Ἑλλὰς διὰ τῶν ἐξαγωγῶν της δὲν καλύπτει παρὰ ἕνα μικρὸν ποσοστὸν τῶν ἀναγκῶν της διὰ τὰς εἰσαγωγάς. Οὐδείς, νομίζω, ὑστερεῖ εἰς εὐσυνειδησίαν, ὑπομονὴν καὶ θέλησιν νὰ αὐξηθοῦν κατὰ τὸ δυνατὸν τὰ ποσοστὰ αὐτά. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τονισθῇ εἶναι ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον δὲν διεκδικῶ ἐγὼ οὐδένα τίτλον τιμῆς. Ἡ βελτίωσις αὐτὴ καταφαίνεται ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἀδικίαν ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπέναντι τῆς κοινῆς γνώμης καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐὰν τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν τονισθῇ. Ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοὶ πρέπει νὰ ἴδωμεν τὶ ἔγινε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅσον καὶ ἂν εὐνοοῦμεν τὴν αʹ ἢ βʹ τάσιν, ὅτι ἐπῆλθεν οὐσιώδης μεταβολὴ ἀπό τινων ἐτῶν.

§61Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἀκριβεῖς οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἔδωσεν ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος;

§62Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔδωσα εἶναι ἀκριβῆ, ἀλλὰ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι θέμα ἑρμηνείας ἡ ἐκτίμησίς των. Ἡ καλυτέρα ὅμως ἐκτίμησις καὶ ἑρμηνεία εἶναι, ὅτι ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ἀποτελέσματα δὲν κρίνονται κατὰ μῆνα ἢ καὶ ἑξάμηνα, ἀλλὰ κατὰ ὁλόκληρα ἔτη. Διότι μόνον δι’ αὐτῆς τῆς μεθόδου ἀπεικονίζεται ἡ πραγματικότης. Καὶ ἡ πραγματικότης εἶναι, ὅτι αἱ ἐξαγωγαί μας ἀπὸ 49% ἔφθασαν εἰς τὸ 34%. Καὶ ἐὰν ἔλιπεν ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ἡ μείωσις θὰ ἦτο ἀκόμη μεγαλυτέρα. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀδιάβλητον καὶ ἀνησυχαστικὸν συμπέρασμα, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα. Καὶ περαιτέρω πρέπει νὰ εἴπωμεν, διὰ νὰ ἐκτιμηθοῦν πληρέστερα τὰ στοιχεῖα, ὅτι ὑπῆρξαν καὶ ἄλλα ἔκτακτα γεγονότα ἐντελῶς ἄσχετα διὰ τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα συνέβαλον εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν ὡρισμένων εἰδῶν. Συγκεκριμένως, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀναφέρει ὡς εὐοίωνα σημεῖα τὴν αὔξησιν τῆς ἐξαγωγῆς μήλων. Ἀλλὰ τοῦτο, πραγματοποιηθὲν πρὸς τὴν Αὐστρίαν καὶ τὴν Δυτ. Γερμανίαν, ὀφείλεται εἰς τὸ ἑξῆς: Ἡ παραγωγὴ μήλων κατεστράφη εἰς τὰς δύο αὐτὰς χώρας μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχωμεν μίαν καταπληκτικὴν ἐξαγωγὴν Ἑλληνικῶν μήλων. Καὶ οὕτω ὑπῆρξε μεγάλη αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν. Αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὸν καπνόν, τοῦ ὁποίου ἡ παραγωγὴ συνεπεία περονοσπόρου ἐμειώθη εἰς τὴν Ἰταλίαν, τὴν Αὐστρίαν καὶ ἄλλας χώρας ποὺ παράγουν Ἀνατολικοῦ τύπου καπνά. Ποῦ εἶναι ἑπομένως, ἡ συμβολὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν; Εἶναι ἐντελῶς ἀθώα ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος. Ὡς πρὸς τὸ λεχθὲν ὅτι ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν ὀφείλεται εἰς τὴν εἰσαγωγὴν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς Στατιστικῆς. Εἰς τὸ τεῦχος τοῦ Ἰανουαρίου 1962 καὶ εἰς τὰς σελίδας 38 μέχρι 45 θὰ ἴδητε ποῖα εἴδη εἰσάγονται. Εἰσάγεται ρύζι μπάρμπα Μπὲν καὶ ἐξάγονται τεράστια ποσὰ συναλλάγματος μὲ ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴν τῶν ὀρυζοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐλπίσει, ὅτι θὰ ἀπελάμβανον ἱκανοποιητικῶν τιμῶν. Δὲν γνωρίζω ποῖοι ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους τρώγουν ρύζι μπάρμπα Μπέν, ἐνῷ ἔχουν Ἑλληνικὸν ρύζι ἄριστον καὶ πολὺ εὐθηνόν. Ἀνάλογα εἶναι καὶ τὰ ἄλλα εἴδη, πατάτες, βαμβάκι κλπ., τὰ ὁποῖα δὲν ἀναφέρω διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω. Ἔχομεν εἰς τὴν χώραν μας πελωρίαν σαπωνοποιΐαν, ἡ ὁποία μὲ ἐλαχίστην ἐνίσχυσιν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀναπτυχθῇ, ὥστε νὰ ὑπεραρκῇ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ περιορισθῇ ἡ ἐξαγωγὴ συναλλάγματος διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ξένου σάπωνος. Εἰσάγομεν λαχανικὰ κλπ., ἐνῷ λέγωμεν, ὅτι ἡ χώρα μας θὰ γίνῃ λαχανόκηπος τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Τὸ ἴδιον γίνεται καὶ διὰ τὰ ζωοκομικὰ προϊόντα. Ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνισχύσῃ τὴν κτηνοτροφίαν διαθέτει τεράστια ποσὰ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ζωοκομικῶν καὶ γαλακτοκομικῶν προϊόντων.

§63Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Νομίζω, ὅτι ἡ εἰκόνα ἡ πραγματικὴ τῆς καταστάσεως, ἀπὸ ἀπόψεως εἰσαγωγῶν, συνοψίζεται εἰς δύο ἀριθμούς, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπέμενον κατὰ τὴν τελευταίαν μου ἀγόρευσιν. Ἔχω τὸν πίνακα πλήρη καὶ ἐπισήμους στατιστικὰς πάσης φύσεως καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ οἱαδήποτε ἀμφισβήτησις. Λοιπόν, κατὰ κατηγορίαν προϊόντων, Εἴδη ἐπὶ τῶν ὁποίων σημειοῦται σημαντικὴ αὔξησις εἰσαγωγῶν εἶναι: 1) Πρῶται ὕλαι, ἀπὸ 116 ἑκατομμύρια τοῦ 1959 ἐπεράσαμεν εἰς τὰ 151 ἑκατομμύρια τὸ 1962. 2) Κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, ἀπὸ 68,9 ἑκατομμύρια εἰς 96 ἑκατομμύρια. 3) Βιομηχανικὰ εἴδη καταναλώσεως, βασικά, ἐργαλεῖα κλπ., ἀπὸ 69 εἰς 96 ἑκατομμύρια. Ἐκεῖνα τὰ κεφάλαια ἐπὶ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι δὲν ἀποτελοῦν εἴδη διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, διότι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερον πᾶς τις ὀφείλει νὰ συμφωνήσῃ, ὅτι συνδέονται ἀμεσώτατα μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, ἐκεῖνα λοιπόν, τὰ ὁποῖα δὲν συνδέονται μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, ἀλλ’ ἐμμέσως, λόγῳ τῆς ἐξυψώσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς δύο. Πρῶτον, τὰ μὴ βασικὰ τρόφιμα, ἐκεῖνα δηλαδή, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν εὐρεῖαν κατανάλωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δεύτερον, τὰ μὴ βασικὰ καταναλωτικὰ εἴδη βιομηχανίας. Τὰ δύο αὐτὰ κεφάλαια, κατὰ τοὺς ἐπισήμους ἀριθμοὺς ἀνέρχονται, τὸ μὲν πρῶτον εἰς 3,3%, δηλαδὴ 15,3 ἑκατομμύρια, καὶ τὸ δεύτερον τῶν μὴ βασικῶν εἰδῶν καταναλώσεως εἰς τὰ ὁποῖα περιλαμβάνεται ἕνας μέγιστος ἀριθμὸς μηχανῶν πάσης φύσεως κλπ., εἰς 14% δηλαδὴ εἰς 80 ἑκατομμύρια. Τὸ σύνολον τῶν εἰσαγωγῶν ἐκείνων, ἐπὶ τῶν ὁποίων δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντικατασταθοῦν διὰ παραγωγῆς ἐσωτερικῆς εἶναι 17%, δηλαδὴ περίπου 17 ἑκατομμύρια. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι διὰ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ χώρα αὐτή, ἔχει ἀνεξελέγκτως καὶ ἀνευθύνως ἀνοίξη διάπλατα τὰς θύρας της διὰ νὰ πλημμυρίσῃ ἀπὸ εἰσαγωγὰς περιττῶν εἰδῶν.

§64Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐχρησιμοποιήσατε συνολικοὺς ἀριθμούς. Ἄν ὅμως ἀνελύατε τὰ ποσοστά, θὰ ἔβλεπεν ἡ Βουλὴ εἰς τὶ συνίστανται τὰ 80 ἑκατομμύρια κλπ. ποὺ ἀναφέρατε καὶ ἡ ἀνάλυσις θὰ ἀπεδείκνυεν, ὅτι τὰ προϊόντα αὐτὰ διὰ τὰ ὁποῖα ἐξήχθησαν αὐτὰ τὰ ποσά, εἴτε παράγονται εἴτε δύνανται νὰ παράγωνται εἰς μεγαλυτέρας ποσότητας διὰ τὴν χώραν.

§65Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὸ θέμα τῆς σχέσεως ἐξαγωγῶν—εἰσαγωγῶν καὶ τῆς ἀσκήσεως εἰσαγωγικῆς πολιτικῆς, ὑπάρχει μία σύγχυσις. Κατ’ ἀρχήν, ἡ ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ ἀποτελεῖ τμῆμα τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸς ὁ διαχωρισμός. Ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖται, εἶναι ἡ διατήρησις τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος. Περαιτέρω, πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅτι θεωροῦμεν τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν, ὡς στοιχεῖον ἀπαραίτητον διὰ τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ἔχωμεν ἐλευθερίαν εἰσαγωγῶν, θὰ πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν νὰ ἀνησυχῶμεν μόνον ἐὰν ἡ ἐμπορικὴ πολιτικὴ καθίσταται τὸ μέσον ἀνατροπῆς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν εἰς τὶ ὀφείλεται; Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία ἔχει εἰσοδήματα ἐξ ἄλλων τομέων τῆς οἰκονομίας, δηλαδὴ ἐξ ἀδήλων πόρων, εἶναι μαθηματικῶς ἀναγκαῖον καὶ ἀπαραίτητον νὰ πραγματοποιοῦμεν εἰσαγωγάς, διότι δημιουργοῦνται ἐσωτερικὰ εἰσοδήματα, τὰ ὁποῖα ἢ θὰ ἀπορροφηθοῦν δι’ εἰσαγωγῶν ἢ θὰ ἀνατραπῇ ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης. Ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τὰ ναυτιλιακὰ ἐμβάσματα, ἀπὸ τὰ ἐμβάσματα μεταναστῶν, ἀπὸ τὸν ἐξωτερικὸν τουρισμὸν κλπ., δημιουργοῦνται εἰσοδήματα, βεβαίως θὰ πρέπει τὰ εἰσοδήματα αὐτὰ νὰ εὕρουν διέξοδον εἰς τὰς εἰσαγωγάς. Ἐφ’ ὅσον διάγωμεν περίοδον οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, δημιουργοῦνται εἰσοδήματα ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δώσωμεν διέξοδον εἰς τὰ εἰσοδήματα αὐτά.

§66Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει δίλημμα, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν εἰσοδήματα ἐξ ἀδήλων πόρων, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κατευθυνθοῦν εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις καὶ ἡ σκέψις τοῦ κ. συναδέλφου, ὑπῆρξε μηχανιστική, διότι δὲν στηρίζεται εἰς τὴν λογικὴν τὴν πολιτικὴν καὶ τὴν οἰκονομικὴν σχέσιν καὶ ἐμπειρίαν. Ἐὰν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, εἶχεν ἡ χώρα ἐξ ἀδήλων πόρων τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερε, τὶ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, ὥστε νὰ ὁδηγηθοῦν οἱ πόροι αὐτοὶ εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις; Τὶ ἔκαμε μὲ τὰ διάφορα δάνεια, τὰ ὁποῖα συνῆψεν καὶ συνάπτουν ἡ ΔΕΗ καὶ τὸ Δημόσιον, μὲ τὰς καταθέσεις τῶν Τραπεζῶν καὶ τῶν ταμιευτηρίων ποὺ ἔχουν συσσωρευθῆ κατὰ δισεκατομμύρια, ὥστε νὰ κατευθυνθοῦν εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις; Τίποτε. Ἔμειναν ἢ νεκρὰ ἢ διετέθησαν δι’ εἰσαγωγὰς κυρίως καταναλωτικῶν ἀγαθῶν καὶ ἀπὸ τὰς εἰσαγωγὰς αὐτὰς δὲν ὠφελήθη ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία, ἡ ἀνάπτυξις ἡ οἰκονομικὴ τῆς χώρας. Εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τῶν συσσωρευθεισῶν ἀποταμιεύσεων θὰ διατυπώσω μίαν φοβερὰν ὑποψίαν. Νομίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐν ὄψει συνθέσεως τῆς χώρας μετὰ τῆς Κ.Ο. Α. καὶ τῆς εἰσβολῆς καὶ ἐγκαταστάσεως εἰς τὴν χώραν ξενοελληνικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐκράτησεν ἐν ἀδρανείᾳ τὴν συσσώρευσιν αὐτήν. Τὴν ἐπεφύλλαξεν ὡς μόσχον σιτευτὸν διὰ τὰς ξενοελληνικὰς ἐπιχειρήσεις ποὺ μὲ τὰς νέας ἐξαγγελθείσας πιστωτικὰς κλπ. εὐκολίας, θὰ τὰς ἐκμεταλλευθοῦν διὰ νὰ ἀποστραγγίσουν τὸν φυσικὸν καὶ ἐργασιακὸν πλοῦτον τῆς χώρας. Ἔπρεπε αὐτὰ τὰ συσσωρευμένα κεφάλαια νὰ τὰ εἴχατε κατευθύνει πρὸς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου περαιτέρω εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔκαμε τίποτε οὔτε θὰ κάμῃ διὰ νὰ περιορίσῃ τὰς ἐμπορικὰς συναλλαγὰς μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Πρόκειται, κ. βουλευταί, περὶ ἀνακριβείας. Διότι μὲ ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου διαγράφονται ἀπὸ τὸν πίνακα «Α» ὁ σίδηρος, ἡ ξυλεία καὶ τὰ ἐλαστικά. Εἶναι δὲ ὁ κατάλογος «Α» ποὺ μὲ βάσιν αὐτὸν ἡ ἐμπορικὴ πολιτικὴ τῆς χώρας κατηύθυνε τὴν εἰσαγωγὴν ὡρισμένων εἰδῶν πρὸς τὰς χώρας τοῦ κλῆριγκ (καὶ Ἀνατολικάς). Οὕτω διηυκολύνετο ἡ ἐξαγωγὴ προϊόντων μας πρὸς τὰς χώρας αὐτάς. Τώρα μὲ τὴν διαγραφὴν τῆς ξυλείας ἀπὸ τὸν πίνακα «Α», δηλαδὴ τοῦ ἑνὸς σκέλους τοῦ ἐμπορίου μας μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, καταργεῖται ἡ ἀναφερθεῖσα δυνατότης εἰς βάρος καὶ τῶν ἐξαγωγῶν μας. Τὸ παράδειγμα εἶναι χαρακτηριστικὸν καὶ διαψεύδει τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὰ πιστωτικὰ μέτρα, γίνεται εὐμενὴς μεταχείρισις τοῦ ἐμπορίου μὲ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ δυσμενὴς πρὸς τὰς χώρας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι συνδέονται διὰ διμερῶν συμφωνιῶν. Θὰ ἀναφερθῶ, κύριοι συνάδελφοι, εἰς μίαν εἰδικὴν περίπτωσιν, ἡ ὁποία δείχνει τὸν τρόπον μεταχειρίσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐμπορίου ἀπὸ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Εἰς τὴν Δ. Γερμανίαν εἰσάγονται γουναρικὰ ἀξίας 37.500.000 δραχμῶν, ταῦτα κινδυνεύουν νὰ ἐκμηδενισθοῦν, διότι ἐνῷ κατέβαλον μόνον δασμὸν τώρα οἱ εἰσαγωγεῖς καλοῦνται νὰ καταβάλουν καὶ φόρον κύκλου ἐργασιῶν βάσει ἑνὸς παλαιοῦ νόμου τῆς Δ. Γερμανίας, ὁ ὁποῖος δὲν ἐφηρμόζετο καὶ ὁ ὁποῖος τώρα ἀνεσύρθη εἰς τὴν ἐπιφάνειαν. Οὕτω τὸ προϊὸν αὐτὸ θὰ φορολογῆται εἰς τὸ μέλλον διπλᾶ. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ ἕκαστος γουναρᾶς τῆς Καστορίας θὰ πληρώσῃ ἐπὶ πλέον 150– 200.000 δραχμάς, διότι ὁ νόμος ἐφαρμόζεται καὶ ἀναδρομικῶς, ἢ θὰ ὑποχρεωθῇ, ἐὰν δὲν πληρώσῃ νὰ διακόψῃ τὰς ἐξαγωγάς. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα μικρὸν παράδειγμα, εἶναι μία χαρακτηριστικὴ ἔνδειξις τοῦ τρόπου μεταχειρίσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐμπορίου ἀπὸ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς.

§67Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα τὸ ὁποῖο θίγετε, ἔχει ἀκριβῶς ὅπως τὸ εἴπατε. Πράγματι, ὡρισμένοι ὑπάλληλοι δασμολογίου τῆς Φραγκφούρτης ἀνεκίνησαν ἕνα παλαιὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἐφαρμόζεται δι’ ὅλους τοὺς εἰσαγωγεῖς ξένων βιομηχανικῶν ἐμπορευμάτων καὶ ἐνόμισαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλουν φόρον κύκλου ἐργασιῶν ὄχι μόνον εἰς τοὺς Γερμανοὺς βιοτέχνας, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ξένους. Πάντως, ὁ σύνδεσμος γουναρικῶν Καστοριᾶς, προέβη εἰς ὅλα τὰ ἀναγκαῖα διαβήματα πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον ἐν συνεχείᾳ προέβη εἰς τὰ ἀναγκαῖα διαβήματα πρὸς τὴν Δ. Γερμανίαν. Εὑρισκόμεθα οὕτω ἐν ἀναμονῇ ἀποφάσεως τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ εἶναι ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται δι’ ὅλους τοὺς εἰσαγωγεῖς βιοτεχνικῶν προϊόντων εἰς τὴν Δ. Γερμανίαν.

§68Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Διὰ τῆς διακοπῆς τοῦ κ. συναδέλφου, ἐπεβεβαιώθη, ὅτι οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ὅμως τὶ γίνεται μὲ τοὺς βιοτέχνας ἄλλων χωρῶν. Μὲ ἐνδιαφέρει διὰ τοὺς γουναράδες τῆς Καστοριᾶς. Εἶναι ἀναμφισβήτητον λοιπόν, ἐξ ὅσων ἐξέθεσα, ὅτι ὅλα τὰ ἄρθρα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, διέπονται ἀπὸ τὴν νοοτροπίαν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐπεσήμαναν εἰδικῶς τὰς διαφόρους διατάξεις τῶν ἄρθρων. Εἶμαι ὑποχρεωμένος διὰ νὰ στηρίξω τὸν ἰσχυρισμόν μου, ὅτι πρόκειται περὶ νομοθετήματος τὸ ὁποῖον τείνει νὰ ἐνισχύσῃ νὰ κάμῃ χαριστικὰς παροχὰς πρὸς ὠργανωμένα μεγάλα συμφέροντα καὶ δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὰς μικρὰς ἐπιχειρήσεις καὶ κυρίως τὰς γεωργικάς, νὰ ἀναφερθοῦν γενικῶς εἰς τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 ἀναφέρονται ὡρισμέναι ἀπαλλαγαὶ ἐκ τελῶν χαρτοσήμου, αἱ ὁποῖαι καὶ θὰ ἐπεκταθοῦν. Ἐὰν ἀναφέρωμαι εἰς τὸ ἄρθρον τὸ πράττω διὰ νὰ ἐξηγήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, πῶς ὅταν ἐζητήσαμεν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν καὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἀπήντησε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὡς ἀρχὴν νὰ ἀποκλείσῃ οἱανδήποτε ἔμμεσον ἢ ἄμεσον ἐπιδότησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Αὐταὶ αἱ ἀπαλλαγαὶ δὲν ἀποτελοῦν ἀμεσωτάτην ἐπιδότησιν τῶν ἐξαγωγῶν; Διατὶ γίνεται μὲ αὐτὴ τὴν ἁπλοχεριὰ ἡ ἐνίσχυσις τῶν ἐξαγωγῶν ὑπὲρ ὡρισμένων μόνον συμφερόντων; Δὲν ἔρχεται τὸ μέτρον αὐτὸ εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ περὶ ἀποκλεισμοῦ οἱασδήποτε ἐμμέσου ἢ ἀμέσου ἐπιδοτήσεως τῶν ἐξαγωγῶν; Πῶς συμβιβάζονται αὐτὰ τὰ πράγματα; Εἶναι φανερή, κύριοι βουλευταὶ ἡ ὀρθότης τοῦ ἰσχυρισμοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐνισχύσῃ τὰ μεγάλα συμφέροντα καὶ νὰ ἀποστερήσῃ τὰ γεωργικὰ προϊόντα πάσης προστασίας. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐδήλωσε κατὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ προστασία τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων διὰ νὰ καταστοῦν ταῦτα συναγωνίσιμα; Ὑπῆρξεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ μία ἄλλη διατύπωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Εἶπε, «πῶς νὰ γίνῃ, ὑπάρχει παθητικὸν εἰς τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ πρέπει νὰ ὑποστῶμεν ὅλοι θυσίας, διὰ νὰ γίνῃ ἀνταγωνιστικὴ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία». Ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ τὴν θυσίαν αὐτήν, κατὰ τὸ νομοθέτημα καὶ τὰ ἐξαγγελλόμενα μέτρα πρέπει νὰ ὑποστοῦν οἱ ἐργάται καὶ οἱ ἀγρόται. Μετεχειρίσθη αὐτὴν τὴν διατύπωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅταν ἀνεφέρθη εἰς τὸ ἄρθρον 8, ὅπου περιορίζονται οἱ πόροι τοῦ Ι.Κ.Α. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι οἱ πόροι αὐτοὶ ἀφοροῦν τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἐργαζομένων. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἁρπαγὴν τῶν πόρων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, εἶπεν ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. πρέπει νὰ ὑποστῇ τὴν θυσίαν αὐτήν, διότι εὑρίσκεται εἰς καλὴν κατάστασιν. Εἶναι καταπληκτικὸν αὐτό. Φαίνεται, ὅτι τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα εἶναι στεγανὰ διαμερίσματα καὶ δὲν γνωρίζει τὸ ἕνα τὶ κάνει τὸ ἄλλο. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. ἔχει τεράστια ἐλλείμματα καὶ πρὸς κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἐργαζομένων ἀφαιρεῖ ποσὰ ἀπὸ τὰ κονδύλια περιθάλψεως τὰ ὁποῖα μεταφέρει εἰς τὰ κεφάλαια τῆς συνταξιοδοτήσεως διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ διατηρήσῃ τὰς συντάξεις εἰς τὸ σημερινὸν ἐπίπεδον. Ὑπάρχει ὅμως, κ. συνάδελφοι, καὶ ἡ συνέχεια τῶν σκέψεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα νὰ καταστοῦν ἀνταγωνιστικὰ τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα. Λέγει, λοιπόν: «Ἄλλως τε μεταπολεμικῶς ἀπὸ αἴσθημα στοργῆς πρὸς ὡρισμένας τάξεις καὶ ὁμάδας ἐδημιουργήθη καθεστὼς τεχνητὸν προστασίας των....» καὶ συνεχίζει «Αὐτὰ ἀποτελοῦν ἀντινομίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξέλθωμεν». Τί σημαίνουν ὅλα αὐτά; Ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀρθῶς εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι ἀνεπαρκὲς τὸ νομοθέτημα, ἀλλ’ ὅτι ἀποτελεῖ ἀπαρχὴν ὡρισμένων μέτρων ἡ συνέχεια τῶν ὁποίων εὑρίσκεται εἰς τὴν περικοπὴν τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσα. Δηλαδὴ ὁλόκληρον τὸ καθεστὼς ποὺ κατώρθωσαν μὲ μακροὺς καὶ σκληροὺς ἀγώνας, οἱ ἐργαζόμενοι, νὰ στήσουν διὰ στοιχειώδη ἀσφάλισιν τὴν προστασίαν των, τίθεται ἐπὶ σκοπόν. Κινδυνεύει τὸ ΙΚΑ, βάλλονται οἱ ἐπαγγελματίαι πτυχιοῦχοι ἐκτελωνισταὶ καὶ θὰ ἐπακολουθήσουν καὶ ἄλλα. Τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι τὸ νομοθέτημα ἀνοίγει νέαν περίοδον, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ὅτι εἰσερχόμεθα εἰς περισσότερον ἀντιλαϊκὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις εἰσάγει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα. Ἡ θεωρία τῶν θυσιῶν εἶναι καιρὸς νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον. Ὀφείλομεν πάντες καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν τὸ δρᾶμα τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐργαζομένων νὰ ἀντιληφθῶμεν καὶ νὰ καταστήσωμεν σαφὲς καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν ὑπάρχουν περιθώρια θυσιῶν ἐκεῖ ποὺ τὰς ἀναζητεῖ, καὶ ὅτι ἂν ὑπάρχῃ ὄχι θέμα θυσιῶν, ἀλλὰ θέμα περιορισμοῦ σκανδαλωδῶν κερδῶν αὐτὸς ὁ περιορισμὸς πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὰ μεγάλα ξένα καὶ ἐγχώρια ὠργανωμένα συμφέροντα. Κύκλοι τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἔκαμαν νύξιν περὶ τῶν ξενο–Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἐτόνισαν, ὅτι καιρὸς εἶναι νὰ ἀφήσουν τὸ παραμῦθι τῶν δῆθεν συμβολικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ νὰ μειώσουν τὰ κέρδη των εἰς σημεῖον, ὥστε νὰ προσαρμοσθοῦν εἰς τὰ ἐπίπεδα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν διὰ τὰς ἄλλας χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς δώσω ἐπίσημα στοιχεῖα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος μεταξὺ ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν διὰ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Εἰς τὴν Γαλλίαν τὸ 62% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀνήκει εἰς τοὺς ἐργαζομένους καὶ τὸ ὑπόλοιπον εἰς τοὺς ἐργοδότας. Εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν τὸ 61%, εἰς τὸ Βέλγιον τὸ 55% καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα οἱ ἐργαζόμενοι καρποῦνται μόνον τὸ 41% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ προκειμένου νὰ ἐπιτύχῃ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς πρέπει νὰ κατευθυνθῇ πρὸς τὴν πλευρὰν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι φαλκιδεύουν κατὰ τὸ μέγιστον ποσοστὸν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ἀλλά, κ. βουλευταί, καὶ περαιτέρω ἀπὸ πλευρᾶς ἡμερομισθίων. Εἰς τὴν Ἰταλίαν τὸ ἡμερομίσθιον εἶναι 97 δραχμαὶ καὶ μὲ τὰς συμπληρωματικὰς παροχὰς καὶ ἀδείας 149,50. Εἰς τὴν Γαλλίαν 108–130,75. Εἰς τὸ Βέλγιον 158. Εἰς τὴν Δ. Γερμανίαν 175–202,30. Καὶ μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, μόλις φθάνει τὰς 45–60 δραχμάς. Ἡ Κυβέρνησις, κ. βουλευταί, εἶναι συνεπὴς πρὸς τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει καὶ μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἀποβλέπει ὄχι εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ τῶν κερδῶν τῶν ὠργανωμένων ξένων καὶ Ἑλληνικῶν συμφερόντων. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου πρόκειται νὰ πληγῇ βαρύτατα ἡ ἀγροτική μας οἰκονομία, πρόκειται νὰ πληγοῦν οἱ ἐργαζόμενοι καὶ δι’ αὐτὸ εἴμεθα ἀντίθετοι καὶ κατὰ τῆς ἀρχῆς καὶ κατὰ τῶν ἄρθρων. Καὶ θεωροῦμεν, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ προσφορὰν ὑπηρεσίας πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας ἡ καταψήφισις τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὁ ἐξαναγκασμὸς τῆς Κυβερνήσεως νὰ καταθέσῃ νέον νομοσχέδιον μελετημένον, βασιζόμενον εἰς προϋποθέσεις πραγματικῆς ἐξελίξεως τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἐπὶ ὑγιῶν σκέψεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποβλέψουν εἰς τὸ νὰ ὠφελήσουν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ ὄχι τὰ ὠργανωμένα συμφέροντα.

§69Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς διακόπτων τὸν κ. Ἐφραιμίδην, ὑπεστήριξεν, ὅτι καμμία δυσκολία δὲν ὑπάρχει διὰ τὰς ἐξαγωγὰς πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, οὔτε καμμία προτίμησις μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν Δυτικῶν χωρῶν. Ἡ δήλωσις αὐτή, ἡ ὁποία ἂν ἐφηρμόζετο καὶ εἰς τὴν πρᾶξιν θὰ ἦτο σοβαρὰ πρόοδος, δυστυχῶς, ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ ὅσα ἐδήλωσεν ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ κ. Παπαληγούρας, ἐξαγγέλλων τὰ μέτρα προστασίας τῆς βιομηχανίας, εἰδικώτερον δὲ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τῶν τόκων καὶ τὰς προϋποθέσεις χορηγήσεως μακροπροθέσμων δανείων εἰς τὰς ἐξαγωγικὰς βιομηχανίας. Εἰς τὸ κρίσιμον σημεῖον αὐτὸ ἀπέκλεισε τὰς χώρας, ποὺ δὲν συναλλάσσονται ἐπὶ ἐλευθέρου συναλλάγματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πλήττει τὰς ἐξαγωγὰς πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον.

§71Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι, ὡς συνήθως, σύντομος καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ ἐπαναφέρω τὴν συζήτησιν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει σκοπὸν νὰ ἐνισχύσῃ τὰς Ἑλληνικὰς ἐξαγωγὰς καὶ γίνεται ἐπίκαιρον, πρῶτον μὲν ἀπὸ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον τῆς χώρας καὶ δεύτερον ἀπὸ τὴν ἀνάγκην εἰς τὴν ὁποίαν ἡ χώρα εὑρίσκεται προκειμένου νὰ συνεργασθῇ μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ καταστήσῃ τὰ προϊόντα της ἀνταγωνιστικὰ μὲ τὰ προϊόντα τῶν ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν. Τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον, εἶπεν ὁ κ. Δερτιλῆς, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὅτι πάσχει ἀπὸ ὀργανικὴν ἀνεπάρκειαν καὶ ὅτι δὲν ὑφίσταται αὐτὴν τὴν ἐποχὴν μίαν ὡρισμένην κρίσιν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος εἰπὼν αὐτὰ τὰ πράγματα, ὑπεστήριξεν, ὅτι εἶναι καλύτερον ὅτι ὑπάρχει ἡ ὀργανικὴ ἀνεπάρκεια παρὰ νὰ ὑπῆρχε κρίσις. Ἴσως εἶχεν ὑπ’ ὄψει του μόνον, ὅτι τὴν κρίσιν ἐξαγωγῆς ὡρισμένων Ἑλληνικῶν προϊόντων ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀντιμετώπισεν κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν καὶ ὅτι τὴν ὀργανικὴν ἀνεπάρκειαν δὲν εἶναι εὔκολον νὰ τὴν θεραπεύσῃ. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ἀκόμη καὶ εἰς τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην μία κρίσις εἶναι μία παροδικὴ ἀσθένεια, καὶ δύναται νὰ θεραπευθῇ εὐχερῶς, ἐνῷ ἡ ὀργανικὴ ἀνεπάρκεια εἶναι μία ἀσθένεια ἀπὸ τὴν ὁποίαν πάσχει ὁ ὀργανισμὸς ἴσως καὶ ἀπὸ γενετῆς καὶ εἶναι πάρα πολὺ δύσκολον, ἐὰν δὲν εἶναι καὶ ἀδύνατον, νὰ θεραπευθῇ. Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐνισχύσῃ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ διὰ νὰ τὸ ἐπιτύχῃ ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ ἐκλέξῃ μεταξὺ ὡρισμένων μεθόδων, αἱ ὁποῖαι εἶναι κοινῶς παραδεκταί. Πρέπει, ὅμως, νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι αἱ περισσότεραι ἀπὸ αὐτὰς τὰς μεθόδους εἶναι ἀπηγορευμέναι διὰ διεθνῶν συμβάσεων. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Μία τοιαύτη μέθοδος εἶναι ἡ μείωσις τῶν φόρων. Εἰς ὡρισμένας μάλιστα χώρας ὑποστηρίζεται, ὅτι πρέπει ἡ ἄμεσος φορολογία νὰ μειωθῇ ὑπὲρ τῶν ἐμμέσων φορολογιῶν, διότι αἱ ἔμμεσοι φορολογίαι πιέζουν τὰς ἐξαγωγὰς ὀλιγώτερον τῆς ἀμέσου. Ἄλλη μέθοδος εἶναι ἡ λῆψις νομισματικῶν μέτρων, ὅπως εἶναι ἡ μείωσις τῶν τόκων καὶ μάλιστα ἐκ δανείων παρεχομένων πρὸς ἐξαγωγήν, ἡ μείωσις τῶν ἀσφαλίστρων κ.ἄ. Αὐτὰς τὰς μεθόδους τὰς ἐφαρμόζουν αἱ περισσότεραι χῶραι. Εἶναι ἀποτελεσματικαί, ἀλλ’ εἶναι ὅμως μέθοδοι, τὰς ὁποίας εὔκολον εἶναι ν’ ἀντιγράψουν καὶ νὰ μιμηθοῦν οἱ ἀνταγωνισταί μας, ὁπότε τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι πάλιν τὸ αὐτό. Δύναται, δηλαδή, νὰ λάβῃ τὰ αὐτὰ μέτρα καὶ ἡ ξένη χώρα πρὸς ἄμυναν. Ὅταν μία χώρα διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν ἑνὸς προϊόντος μειώνῃ τὴν φορολογίαν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, ἢ ἐπιδοτεῖ κατ’ ἕνα τρόπον τὴν ἐξαγωγήν του, ὁ ἀνταγωνιστὴς θὰ λάβῃ τὰ αὐτὰ μέτρα διὰ νὰ ἀμυνθῇ ἐναντίον τοῦ προστατευομένου Ἑλληνικοῦ προϊόντος. Ἄλλη μέθοδος εἶναι αὐτὴ αὕτη ἡ ἐπιδότησις κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, ἡ ὁποία ὅταν δὲν εἶναι γενικὴ καὶ δὲν εἶναι ὁμοιόμορφος, εἶναι περισσότερον ἐπιζημία, παρ’ ὅταν εἶναι γενικὴ καὶ ὁμοιόμορφος. Διότι ἡ ἐπιδότησις ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ζημιώνῃ τὸ ἐσωτερικὸν ἐμπόριον καὶ κυρίως τὴν κατανάλωσιν, τὸ δὲ ἐξωτερικὸν νὰ τὸ ἐξαρθρώνῃ ἀπὸ γενικῆς ἀπόψεως. Τέλος, ὑπάρχει ἡ μέθοδος τῆς νομισματικῆς ὑποτιμήσεως, ἡ ὁποία εἶναι καὶ αὐτὴ ἀπηγορευμένη, πλὴν τῶν περιπτώσεων βασικῆς ἀνισορροπίας τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Εἶναι μία μέθοδος εἰς τὴν ὁποίαν μία χώρα δὲν δύναται νὰ ἐπανέρχεται συχνά. Ἡ Ἑλλὰς ἤδη ἔκαμε αὐτὸ τὸ πείραμα τὸ 1953 καὶ τοῦ πειράματος τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῶν ἔχουν ἤδη ἐξαντληθῆ. Δὲν εἶναι δυνατὸν δὲ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς αὐτό, διότι τὸ ὄφελος, τὸ κέρδος ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν καὶ νομισματικὴν σταθερότητα εἶναι πολὺ μεγαλύτερον, ἀπὸ κᾶθε τέχνασμα τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔκανε εἰς βάρος τοῦ νομίσματός της διὰ νὰ ἐξαγάγῃ τὰ προϊόντα της. Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἰσορροπίας τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου μιᾶς χώρας ὑπάρχουν ἀκόμη καὶ αἱ ἀπαγορεύσεις, οἱ περιορισμοὶ τῶν εἰσαγωγῶν, αἱ ὁποῖαι κατὰ περίεργον σύμπτωσιν εἶναι αἱ ὀλιγώτερον ἐμποδιζόμεναι ἀπὸ τὰς διεθνεῖς συμβάσεις. Μία χώρα, δηλαδή, τῆς ὁποίας τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον εὑρίσκεται εἰς μεγάλην παθητικότητα, δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ τὰς ρήτρας διαφυγῆς, καὶ νὰ περιορίσῃ ὡρισμένας εἰσαγωγάς. Ἀλλὰ τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς μεθόδου εἶναι πολὺ γνωστά. Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἀποκλείει τὴν χώραν ἀπὸ τὸν κύκλον τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου ἡ Ἑλλὰς ἐλπίζει, ὅτι θὰ δυνηθῇ νὰ διαβιώσῃ οἰκονομικῶς εἰς τὸν διεθνῆ στίβον, εἰς τὸ μέλλον· καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς καταναλώσεως καὶ τὸν πληθωρισμόν. Καὶ γνωρίζετε καλύτερον ἀπὸ ἐμέ, ὅτι ὁ πληθωρισμὸς παραδίδει κᾶθε χώραν ἀνυπεράσπιστον εἰς τὸν διεθνῆ οἰκονομικὸν ἀνταγωνισμόν. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον ὡς παρουσιάζεται ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ἀποτελεῖ μίαν ἀρχήν, καὶ ἀποτελεῖ μίαν πλευρὰν μόνον τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔχει ὑπ’ ὄψει της καὶ λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὰς Ἑλληνικὰς ἐξαγωγάς. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι αἱ τεχνηταὶ μέθοδοι ἐνισχύσεως τῶν ἐξαγωγῶν εἶναι προσωριναί, ὅπως προηγουμένως καὶ ἐγὼ τὸ ἐτόνισα. Παραλλήλως μὲ τὸ νομοσχέδιον, ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα μειώσεως τῶν τόκων τῶν δανείων τῶν προοριζομένων διὰ τὴν βιομηχανίαν προϊόντων ἐξαγωγῆς. Ἔλαβεν ἐπίσης, μέτρα σχετικὰ μὲ τὰ ἀσφάλιστρα. Ἐλπίζομεν δέ, ὅτι ταχέως θὰ λάβῃ γενικώτερα μέτρα ὀραγνώσεως τῶν θαλασσίων καὶ χερσαίων μεταφορῶν, εἰς τρόπον ὥστε καὶ τὸ μεταφορικὸν κόστος νὰ μὴ καθιστᾷ τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα ἀκριβώτερα ἀπ’ ὅσον θὰ πρέπει νὰ εἶναι διὰ νὰ δύνανται νὰ συναγωνίζωνται τὴν ξένην παραγωγήν. Τὸ νομοσχέδιον ἀπαλλάσσει τὰς ἐξαγωγὰς ἀπὸ τὰ τέλη χαρτοσήμου. Ἀφήνει ἕνα περιθώριον ἐλευθερίας εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς νὰ κάμουν μόνοι τους τὰς ἐργασίας ἐκτελωνιστικῆς διαδικασίας. Μειώνει τὸν φόρον τοῦ εἰσοδήματος τοῦ προερχομένου ἀπὸ ἐξαγωγὰς εἰς 2% διὰ τὰ γεωργικὰ εἴδη, 3% διὰ τὰ μεταλλευτικὰ καὶ 4% διὰ τὰ βιομηχανικά, τὰ βιοτεχνικὰ καὶ ὀπωροκηπευτικὰ προϊόντα. Τέλος δὲ μειώνει, ἢ μᾶλλον ἐπιστρέφει εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς μέρος τῶν ἀσφαλίστρων τῶν ἐργοδοτῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. Αἱ ἐργοδοτικαὶ εἰσφοραὶ μένουν εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν ἐργατικῶν διὰ τὰ προϊόντα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐξάγονται καὶ διατίθενται εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν εἶναι πάρα πολὺ πλούσια, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχον καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἐλευθέρως θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ δώσῃ μεγαλυτέραν ὤθησιν καὶ ταχυτέραν ὁρμὴν εἰς τὰς ἐξαγωγὰς τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Οἱ πολέμιοι τοῦ νομοσχεδίου ἐσημείωσαν ὡρισμένας ἀδυναμίας του. Εἶπον, ὅτι αἱ θυσίαι τὰς ὁποίας προσφέρει τὸ Κράτος χάριν τῶν ἐξαγωγῶν εἶναι ὀλίγαι, ὅτι ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως εἶναι δειλή, καὶ ὅτι τὸ ἀόριστον καὶ πολύπλοκον τῶν φορολογικῶν ἐκπτώσεων καθιστᾷ δύσκολον τὴν ἐφαρμογήν των καὶ δὲν εἶναι ἱκαναὶ νὰ αὐξήσουν τὸν ζῆλον τῶν ἐξαγωγέων ἐμπόρων μας. Εἶπον, ἐπίσης, ὅτι μειώνει τὰ εἰσοδήματα τοῦ Ι.Κ.Α., ὅτι μειώνει τὰ ἐπιχειρηματικὰ κέρδη, ὅτι τὸ βαμβάκι δὲν ὑποστηρίζεται, καὶ ἄλλα προϊόντα ἐπίσης δὲν ὑποστηρίζονται. Διότι, ὅπως συνήθως γίνεται καὶ εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἡ συζήτησις ἐξέπεσε εἰς λεπτομερείας καὶ εἰς τὰ προϊόντα ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα ἕκαστον κόμμα, ἢ ἕκαστος βουλευτὴς ἐνδιαφέρεται ἰδιαιτέρως. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὁ ἐξαγωγικὸς ρόλος τῆς Ἑλλάδος εἶναι δύσκολος. Ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς κατατάσσεται ἑκατὸν τοῖς ἑκατὸν μεταξὺ τῶν ὑποανεπτυγμένων οἰκονομικῶς χωρῶν. Τὸ χαρακτηριστικὸν γνώρισμα εἰς τὰς ἐξαγωγὰς τῶν ὑποανεπτυγμένων χωρῶν, εἶναι, ὅτι ὁ μεγάλος ὄγκος τῶν ἐξαγωγῶν περιορίζεται εἰς γεωργικὰ προϊόντα καὶ εἰς πρώτας ὕλας. Τοῦτο δὲ συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, τῆς ὁποίας αἱ ἐξαγωγαὶ εἶναι κατὰ 85% γεωργικαὶ καὶ μόνον κατὰ τὸ ὑπόλοιπον εἶναι ἐξαγωγαὶ πρώτων ὑλῶν καὶ βιομηχανικῶν εἰδῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐσημείωσε μίαν βελτίωσιν τῶν ἐξαγωγῶν μας κατὰ τὰ τελευταῖα ἑξάμηνα. Καὶ αὐτός, βέβαια, εἶναι ἕνας καλὸς οἰωνὸς ἀπὸ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἐλπίσωμεν, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ καὶ συνέχεια. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον νὰ βελτιωθῇ κἄποτε κατὰ τρόπον ὀργανικόν, δὲν πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὰς τεχνητὰς μεθόδους ἐνισχύσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Ἐσχάτως οἱ Ἄγγλοι βιομήχανοι, τῶν ὁποίων, καθὼς γνωρίζετε, αἱ ἐξαγωγαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔχουν πέσει καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἡ Μεγάλη Βρεταννία ἀντιμετωπίζει αὐτὴν τὴν ἐποχήν, ἢ μᾶλλον ὅλαι αἱ χῶραι τῆς Εὐρώπης ἀντιμετωπίζουν αὐτὴν τὴν ἐποχὴν ἕνα ἐξαγωγικὸν πρόβλημα, οἱ βιομήχανοι Ἄγγλοι, ἀφοῦ ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν των διάφορα μέτρα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ δυνηθοῦν νὰ αὐξήσουν τὰς ἐξαγωγάς των, κατέληξαν ὅμως εἰς τὸ τελικὸν συμπέρασμα, ὅτι ἡ ὀρθὴ καὶ σταθερὰ πολιτικὴ ὑπὲρ τῆς οἰκονομίας ὡς συνόλου εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν. Εἶναι δὲ διὰ τὴν Ἑλλάδα ὀρθὴ καὶ σταθερὰ πολιτικὴ ἡ ἀναδιοργάνωσις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, τὴν ὁποίαν ἤδη ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις, ὁ ἐκσυγχρονισμὸς τῆς βιομηχανίας, τὸ μικρότερον κόστος, ὅπως εἴπαμεν, τῶν μεταφορῶν καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, τὴν ὁποίαν πολὺ σπανίως ἀκούω ὑποστηριζομένην εἰς τὴν Βουλήν, ἡ διαφήμισις τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Ἐξάγομεν μερικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐκ τοῦ παρελθόντος ἔχουν μίαν προτίμησιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως εἶναι οἱ σταφίδες, ὁ καπνός, τελευταίως καὶ τὸ βαμβάκι, διότι εἶναι ἕνα εἶδος πρώτης ἀνάγκης διὰ τὰς βιομηχανίας. Τὰ ἄλλα Ἑλληνικὰ εἴδη εἶναι σχεδὸν ἄγνωστα. Ἐλέχθη ἢ ἐγράφη πρὸ ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν, ὅτι σκέψις τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ ἀρχίσῃ τὴν διαφήμισιν τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων ἀπὸ τοὺς οἴνους. Καὶ θὰ ἔπραττε πολὺ ὀρθῶς. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἡ ἀναγγελία δὲν ἔχει πραγματοποιηθῆ. Τὸ ἴδιον πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τὸ λάδι. Εὑρισκόμην πρὸ ἑνὸς ἔτους εἰς τὸ Λονδῖνον. Συζητῶν μετ’ ἄλλων συναδέλφων τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ τῆς Μ. Βρεταννίας καὶ παραπονούμενος, διότι τὸ λάδι μας δὲν τραβιέται καθόλου εἰς τὴν Μ. Βρεταννίαν, ἔλαβα τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν: Καὶ ποῦ γνωρίζομεν ἡμεῖς τὸ λάδι σας; Ποῖος τὸ διεφήμισε; Ποῖς ἦλθε νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι τὸ λάδι τὸ Ἑλληνικὸν ἔχει αὐτὴν καὶ αὐτὴν τὴν ἰδιότητα, ὅτι ἔχει αὐτὰς καὶ αὐτὰς τὰς ὑγιεινὰς συνεπείας; Καὶ πῶς εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον δὲν μᾶς γνωρίζετε τὸ προϊόν σας, νὰ παραπονῆσθε, ὅτι δὲν τὸ ἀγοράζομεν; Ἐλπίζομεν, ὅτι ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος ἔχει εὐρυτέραν γνῶσιν καὶ τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων, θὰ ἐνδιαφερθῇ δι’ αὐτὸ τὸ θέμα. Δὲν εἶμαι ἁρμόδιος νὰ ὑποδείξω τεχνικῶς πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία ὀργάνωσις διεθνοῦς διαφημίσεως, τὴν ὁποίαν, φυσικά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβουν μόνοι των οἱ Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ ἀνάγκη τους εἶναι ἐπείγουσα. Μία ὀρθὴ πρωτοβουλία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα χθὲς ἢ προχθὲς εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἶναι ὅτι συγκαλεῖ εἰς Ἀθήνας τοὺς ἐμπορικοὺς ἀκολούθους τῶν Πρεσβειῶν, διὰ νὰ συνεννοηθῇ μαζί τους, νὰ συζητήσῃ τὰ θέματα τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν καὶ νὰ δώσῃ ὁδηγίας ἐπὶ τοῦ πῶς εἶναι δυνατὸν καλύτερον νὰ ἐπιτελοῦν τὴν ἀποστολήν των. Νομίζω, ὅτι ὁ θεσμὸς τοῦ ἐμπορικοῦ ἀκολούθου εἶναι χρήσιμος, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι οἱ ἐμπορικοί μας ἀκόλουθοι, μετὰ τὸν διορισμόν των, ἀποκοιμοῦνται εἰς τὰ γραφεῖα των καὶ δὲν καταβάλλουν καμμίαν προσπάθειαν, διὰ νὰ ἐπιτύχουν εἰς τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀνετέθη. Κύριοι, διὰ νὰ γίνωμεν Κράτος ἐξαγωγικόν, πρέπει πρῶτα, πρῶτα νὰ ἔχωμεν ἐξαγωγικὴν θέλησιν. Σημειώνω δέ, ὅτι τὸ νὰ ἔχωμεν ἐξαγωγικὴν θέλησιν, σημαίνει ὄχι ἁπλῶς νὰ θέλωμεν νὰ πωλήσωμεν τὰ προϊόντα μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ νὰ καταστήσωμεν τὰ προϊόντα μας ἀρκετὰ εὐθηνά, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγοράζωνται ἀπὸ τὴν ξένην κατανάλωσιν καὶ νὰ συναγωνίζωνται ἀποτελεσματικῶς τὰ ξένα ἀνάλογα προϊόντα. Πρέπει, ἀντιθέτως πρὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζονται καὶ μάλιστα ὑπὸ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ περιορίσωμεν τὴν ἰδικήν μας κατανάλωσιν, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἐπενδύσεις πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας μας καὶ τῆς γεωργίας μας, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ ὀρθός, ὁ ἀπαραίτητος καὶ σχεδὸν ὁ μόνος τρόπος, διὰ τοῦ ὁποίου δυνάμεθα νὰ γίνωμεν ἐξαγωγικὴ χώρα εἰς τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα διαθέτομεν σήμερον καὶ εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀποκτήσωμεν ἀργότερα. Κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ πρόβλημα τὸ ἐξαγωγικόν, αὐτὴν τὴν ὥραν, εἶναι διεθνές. Τὸ ἀντιμετωπίζουν οἱ Ἀμερικανοί, τὸ ἀντιμετωπίζουν οἱ Ἄγγλοι, τὸ ἀντιμετωπίζουν οἱ Γερμανοί, τὸ ἀντιμετωπίζει ὅλος ὁ κόσμος καὶ ὅλων τῶν ὑπευθύνων, ὅλων τῶν Κυβερνήσεων καὶ τῶν Φιλελευθέρων καὶ τῶν Σοσιαλιστῶν καὶ τῶν Κομμουνιστῶν, τὸ κήρυγμα εἶναι τὸ αὐτό. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν διακήρυξιν τοῦ δικτάτορος τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, τοῦ κομμουνιστοῦ Οὔλμπριχ, ὁ ὁποῖος προσφάτως, εἰς τὸ συνέδριον τοῦ κόμματός του, ἐζήτησεν ἀπὸ τοὺς ἐργάτας σκληρὰν ἐργασίαν, περισσοτέραν ἐργασίαν διὰ τὸ αὐτὸ ἡμερομίσθιον καὶ διὰ τὰς αὐτὰς ὥρας ἐργασίας. Ἂς πᾶμε τώρα εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, τὴν ἀστικήν. Ὁ κ. Ἔρχαρτ, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διεκήρυξεν εἰς πρόσφατον δήλωσίν του, ὅτι οἱ Γερμανοὶ δὲν πρέπει νὰ καταναλίσκουν ἀτομικῶς καὶ ὁμαδικῶς περισσότερα τῶν ὅσων παράγουν. Εἰδικώτερον, ὁ κ. Ἔρχαρτ εἶπεν: «Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πιστεύει, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ σωθῇ ὑψώνοντας τὰς τιμὰς αὐταπατᾶται. Οἱ ἐργοδόται, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι ἡ σύναψις μιᾶς συμβάσεως ἡμερομισθίων, πρέπει ἀναποφεύκτως νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ὕψωσιν τῶν τιμῶν, συμπεριφέρονται τόσον ἀνεύθυνα, ὅσον καὶ τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα, τὰ ὁποῖα ζητοῦν τὰς ἡμερομισθιακὰς αὐξήσεις». Ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, κ. Κέννεντυ, εἶπεν εἰς τὸ διάγγελμά του πρὸς τὸ Κογκρέσσον, ὅπου ἐζήτει τὴν ψήφισιν ὡρισμένων μέτρων πρὸς αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν: «Ὀφείλομεν νὰ συντονίσωμεν τὰς ἐνεργείας ὅλου τοῦ λαοῦ μας πρὸς τὴν ζωτικὴν προσπάθειαν, ὅπως διατηρήσωμεν τὴν βιομηχανίαν μας ἀνταγωνιστικὴν καὶ ἀναπτύξωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας». Καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ντίλλον, εἶπεν: «Ἐπάνω ἀπ’ ὅλα εἶναι ἡ πιεστικὴ ἀνάγκη διὰ τοὺς ἐπιχειρηματίας καὶ τοὺς ἐργάτας νὰ ἀσκήσουν συνειδητὴν συγκράτησιν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν ἡμερομισθίων καὶ τῶν τιμῶν». Καὶ ἂς καταλήξωμεν μὲ τὸν Ἄγγλον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, κ. Σέλγουϊν Λόϋντ, ὁ ὁποῖος, ὁμιλῶν εἰς τὸ Λίβερπουλ, ἐπανέλαβε κἄτι, τὸ ὁποῖον ἐνωρίτερον εἶχεν εἴπῃ ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργός, κ. Καραμανλῆς: «Ὁ λαὸς μᾶλλον παρὰ τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ φροντίζῃ πρὸς λύσιν τῶν ζητημάτων τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς διαθέσεως αὐτῆς. Ἡ Κυβέρνησις κατευθύνει καὶ ἐλέγχει. Ἡ νομοθεσία δὲν δύναται νὰ περιορίσῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, οὔτε νὰ αὐξήσῃ τὴν παραγωγήν, οὔτε νὰ πωλήσῃ τὰ προϊόντα». Αὐτὰ εἶναι, κύριοι, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πιστεύονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ αὐτὰ πιστεύονται εἰς τὰς χώρας καὶ ἐφαρμόζονται εἰς τὰς χώρας μὲ τὰς ὁποίας ἡ Ἑλλὰς συναλλάσσεται ἐμπορικῶς ἢ ἐλπίζει ἀργότερον νὰ συναλλάσσεται ἀκόμη εὐρύτερον. Θὰ μοῦ εἴπητε, ἴσως, ὅτι εἶναι εὔκολον, εἰς τὸν κ. Ντίλλον ἢ τὸν κ. Σέλγουϊν Λόϋντ νὰ ὑποστηρίζουν, ὅτι οἱ ἐργάται δὲν πρέπει νὰ ζητοῦν περισσότερα, διότι ἔτσι ἀνακόπτουν τὰς ἐξαγωγάς. Τὸ εἶπεν ὁ κ. Ἐφραιμίδης πρωτήτερα, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀναλογία μεταξὺ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Ἕλληνος καὶ τοῦ Ἄγγλου, ἢ τοῦ Ἀμερικανοῦ, ἢ τοῦ Γερμανοῦ ἐργάτου. Καὶ αὐτὸ τὸ γνωρίζομεν. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, εἶναι σχετικά. Ἐλπίζομεν καὶ ἡμεῖς, νὰ φθάσωμεν κἄποτε εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν ἀμοιβῶν καὶ τὸ ἐπίπεδον ζωῆς τῶν Εὐρωπαϊκῶν λαῶν. Ἀλλὰ διὰ νὰ φθάσωμεν ἐκεῖ, πρέπει νὰ περάσωμεν ἀκόμη ἀπὸ πολλὰ στάδια. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπομονήν, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὀλιγάρκειαν. Πρέπει νὰ πείσωμεν τὸν ἑαυτόν μας, ὅτι διὰ νὰ συναγωνισθῶμεν τοὺς πλουσίους, πρέπει νὰ γίνωμεν καὶ ἡμεῖς πλούσιοι. Καὶ δὲν θὰ γίνωμεν πλούσιοι, ἐμποδίζοντες τὰς Ἑλληνικὰς ἐξαγωγάς, ἀλλὰ ἀνταγωνιζόμενοι ἐκείνους, ποὺ δὲν ἐπιτρέπουν, λόγῳ τιμῆς καὶ ποιότητος, εἰς τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα, νὰ συναγωνίζωνται τὰ ἰδικά τους. Ὀφείλομεν νὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς προϊόντα, τὰ ὁποῖα νὰ ἠμπορέσουν νὰ ὑποκαταστήσουν τὰ προϊόντα ἐκείνων, ποὺ μᾶς ἀνταγωνίζονται. Αὐτό, κύριοι, εἶναι ἕνα κήρυγμα ὄχι πολὺ χαρμόσυνον. Εἶναι, βεβαίως, πολὺ εὔκολον νὰ λέγωμεν, ὅτι ὁ ἐργάτης κλέβεται καθὼς ἐπίσης, ὅτι καὶ ὁ βαμβακοπαραγωγὸς κλέβεται, ὅτι δὲν ἀμείβεται ὅσον ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν. Ὅλα αὐτὰ εἶναι πάρα πολὺ ὡραῖα νὰ λέγωνται. Ἠχοῦν πάρα πολὺ καλὰ καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅταν τοὺς λέγωμεν, ὅτι πρέπει νὰ παίρνουν περισσότερα. Ἀλλά, κύριοι, τί θέλομεν ἀπὸ τὰ δύο νὰ πραγματοποιήσωμεν; Θέλομεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ἀγρότας μὲ ψευδεῖς ὑποσχέσεις, τὰς ὁποίας δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐκπληρώσωμεν, ἢ θέλομεν νὰ γίνῃ ἡ Ἑλλὰς χώρα ἐξαγωγικὴ διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς ἀπαιτήσεις τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἀγροτῶν εὐθὺς ὡς ἡ παραγωγή μας αὐξηθῇ καὶ ἡ διάθεσίς της τὸ ἐπιτρέψουν; Κἄποτε, μετὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον εἰς τὴν Μεγ. Βρεταννίαν, ὅταν διὰ πολλοστὴν φορὰν αὕτη ἀντιμετώπισε τὸ ἐξαγωγικὸν πρόβλημα, ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις εἶχε ρίψει τὸ κήρυγμα «Ἐξαγωγαὶ ἢ Θάνατος». Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον εὑρίσκεται καὶ ἡ Ἑλλάς. Ἢ θὰ προσπαθήσῃ νὰ γίνῃ ἐξαγωγικὸν Κράτος, ἢ θὰ ἀποθάνῃ οἰκονομικῶς. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σήμερα μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει καὶ τὰ ὁποῖα, ἴσως, δὲν μᾶς κάμνουν μεγάλην ἐντύπωσιν, εὑρίσκεται ἐπὶ τῆς καλῆς ὁδοῦ καὶ ὀφείλομεν νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, καὶ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ. (Χειροκροτήματα).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§73Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν πρόθεσίν μου, ἀπόψε, νὰ ἀσχοληθῶ, γενικώτερον, μὲ τὸ πρόβλημα τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου τῆς χώρας μας. Ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία διεξάγεται ἀπὸ ἡμερῶν, ἔχει ἐν πολλοῖς ἐξαντλήσει τὸ θέμα. Ἐξ ἄλλου δέ, λυποῦμαι διαπιστῶν, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Σώματος, δὲν εἶναι ἀνάλογον πρὸς τὴν σημασίαν τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Θὰ ἀπασχοληθῶ μὲ ὡρισμένας βασικὰς παρατηρήσεις,— δοθέντος, ἄλλωστε, ὅτι ἡ συζήτησις γίνεται ἐπὶ τῆς ἀρχῆς— καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ θέσω κατὰ τρόπον ἀπολύτως ἀντικειμενικὸν κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, μὴ δυνάμενον νὰ ἀμφισβητηθῇ ἀριθμητικῶς τὰ προβλήματα καὶ νὰ προσδιορίσω, τὴν σημερινὴν θέσιν τοῦ θέματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Θὰ παρακαλέσω, διὰ τοῦτο, ὅπως οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους θὰ ἀναφέρω καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἄλλωστε ὀλίγοι, νὰ τύχουν τῆς προσοχῆς τῶν στενογράφων, διὰ νὰ μὴ παραμορφωθοῦν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ δώσω. Ἐν πρώτοις, ἐπιθυμῶ νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, εἶναι ἕνα νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος καὶ ὁ παριστάμενος ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, ἀποδίδουν μεγίστην σημασίαν, ἀποδίδουν δὲ ὀρθῶς τὴν σημασίαν αὐτῶν, διότι πράγματι ὁμολογεῖται, ἀπὸ ὅλους, ὅτι τὸ εὐαίσθητον σημεῖον, τῆς εἰκόνος, τὴν ὁποίαν δίδει ἡ χώρα μας, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς πολιτικῆς, εἶναι τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν. Γενικὴ εἶναι ἡ διαπίστωσις, μὴ δυναμένη ἄλλωστε καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰν αὐτήν, νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ εἰδικώτερον, τὸ 1957 καὶ τὸ 1958, σημειοῦται μία κάμψις τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ ἕνα χρονικὸν διάστημα καὶ εἰς ἀπόλυτα μεγέθη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μέχρι σήμερον, σημειοῦται ποσοστιαία κάμψις τῶν ἐξαγωγῶν, ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει τὸ ποσοστὸν τῶν εἰσαγωγῶν, τὸ ὁποῖον καλύπτουν αἱ ἐξαγωγαί. Τὰ νούμερα τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσω εἶναι νούμερα, τὰ ὁποῖα δίδει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος περιλαμβάνονται εἰς τὸ τελευταῖον τεῦχος τοῦ δελτίου ἐξωτερικῶν συναλλαγῶν, τὸ ὁποῖον ἐκυκλοφόρησε τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1962 καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δύνανται νὰ ἀμφισβητηθοῦν. Ἡ γενικὴ παρατήρησις, κ. συνάδελφοι, ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνῃ ἀναφορικῶς μὲ τὰς ἐξαγωγὰς εἶναι πρῶτον, ὅπως εἶπον προηγουμένως, ὅτι κατὰ τὸ 1957 σημειοῦται κάμψις καὶ εἰς ἀπόλυτα μεγέθη τῶν ἐξαγωγῶν καὶ μέχρι σήμερον ἀκόμη ἐξακολουθεῖ ἡ ποσοστιαία ἀναλογία τῶν ἐξαγωγῶν, καὶ εἰς ποσοστόν, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ σύνολον τῶν εἰσαγωγῶν νὰ σημειώνῃ κάμψιν σταθερῶς καὶ ἐξακολουθητικῶς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐθεώρησε χρέος του νὰ δώσῃ ἕναν τόνον αἰσιοδοξίας, νὰ δώσῃ μίαν ἀκτίδα αἰσιοδοξίας, θὰ ἔλεγα, εἰς τὴν ζοφερὰν εἰκόνα τὴν ὁποίαν καὶ ὁ ἴδιος δέχεται καὶ χωρὶς ὁ ἴδιος νὰ διεκδικῇ καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του, τὴν τιμὴν αὐτῆς τῆς ἐπιτυχίας, ἠθέλησε νὰ ἐμφανίσῃ κἄποιαν παροδικὴν ἔστω καὶ πρόσκαιρον ἐπιτυχίαν καὶ ἔδωσαν ὡρισμένους ἀριθμούς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ εἴπω αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἄλλωστε καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους προηγουμένως ἐλέχθη, ὅτι οἱ ἀριθμοί του περιέχουν ἕνα τέχνασμα, ἢ διὰ νὰ ἀκριβολογήσω περισσότερον συγκρίνουν, ἂν θέλετε, ἀνόμοια πράγματα. Ἐὰν θέλετε, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, νὰ ἴδητε τὴν γραφικὴν παράστασιν τῶν ἐξαγωγῶν ἀναντιρρήτως θὰ πάρετε μίαν συνεχῆ καμπύλην, ἡ ὁποία ἂς ἀρχίζῃ ἐπὶ τέλους ἀπὸ τὸ 1959 καὶ ἂς τελειώνῃ μὲ τὸ τέλος τοῦ 1961. Ἢ θὰ συγκρίνητε χρόνια, ἢ θὰ συγκρίνητε ἑξάμηνα ὅμοια, δεύτερα ἑξάμηνα ἢ πρῶτα ἑξάμηνα κατ’ ἔτος. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Ἐὰν θέλητε νὰ κάμητε τὴν σύγκρισιν μεταξὺ τοῦ 1960 καὶ 1961 ἢ θὰ πάρητε τὰ ἀπόλυτα μεγέθη εἰς τὸ σύνολον τοῦ ἔτους, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἐκτίμησιν εἶναι ἐκεῖνα ποὺ πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν, διότι παροδικαὶ μεταβολαὶ εἴτε πρὸς τὰ ἄνω, εἴτε πρὸς τὰ κάτω, δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐπηρεάζουν εἰς τὰς κρίσεις μας, ἢ θὰ πάρετε τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1960 μὲ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1961 ἢ ἀντιστοίχως τὰ πρῶτα ἑξάμηνα καὶ ὄχι ὅπως πέρνετε σεῖς τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1960 μὲ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1961 διὰ νὰ καταλήξητε εἰς τὸ αἰσιόδοξον συμπέρασμα.

§74Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς διακόψω.

§75Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἔχω ἐνώπιόν μου, κ. Ὑπουργέ, συνάγεται, ὅτι συγκρίνετε —καὶ σᾶς τὸ ὑπενθυμίζω ἐὰν δὲν τὸ ἔχετε αὐτὴν τὴν ὥραν εἰς τὴν μνήμην σας— τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1960, εἰς τὸ ὁποῖον δίδετε ποσοστιαίαν κάλυψιν 37,7% καὶ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1961, εἰς τὸ ὁποῖον δίδετε κάλυψιν 44%.

§76Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διακόψω εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, παρὰ τὴν θέλησίν μου, διότι θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἀφήσω νὰ ὁλοκληρώσητε τὴν σκέψιν σας. Ἀλλὰ ἐπειδὴ περιέρχεσθε εἰς μίαν παρεξήγησιν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διευκρινίσω καὶ πάλιν, ὅτι εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου καὶ εἰς τὸ σημεῖον τὸ ἀφορῶν τὴν ἔκθεσιν τῆς καταστάσεως, προέβην διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους, ἐνόμισα τοὐλάχιστον, ὅτι δὲν θὰ χρειασθῇ νὰ ἐξηγήσω ὑπερβαλλόντως, ἀλλὰ θὰ ἐπανέλθω. Προέβην εἰς διαδοχικὴν ἐξέτασιν δύο καταστάσεων. Μιᾶς καταστάσεως βραχείας χρονικῆς διαρκείας ἐκτεινομένης κατ’ ἀνάγκην εἰς ἑξάμηνα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλως παρὰ νὰ εἶναι εὐρείας πλέον ἐκτάσεως σύγκρισις καὶ δεύτερον, ὑπεγράμμισα ἰδιαιτέρως, ὅτι εἰς αὐτὸ ἀποδίδω καὶ τὴν μεγαλυτέραν σημασίαν, εἰς μίαν ἐξέτασιν τοῦ θέματος εἰς πλαίσια χρονικῶς εὐρύτερα. Ὑπεγράμμισα κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν τάσιν τῆς εὐρείας χρονικῆς διαρκείας ἀποδίδω τὴν ἀποφασιστικὴν σημασίαν καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀκριβῶς, ἠθέλησα νὰ συλλάβω καὶ νὰ τονίσω τὴν σοβαρότητα τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζομεν. Ἐὰν παρεισέφρυσεν εἰς τὴν ἐξέτασιν αὐτῆς τῆς καταστάσεως ἡ βραχείας χρονικῆς διαρκείας σύγκρισις, αὐτὸ δὲν ἐγένετο διὰ κανένα ἄλλον λόγον καὶ νομίζω, ὅτι ἐπαρκῶς τὸ ἐξήγησα ἤδη, παρὰ μόνον διὰ νὰ διαπιστώσω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου ἀνεφέρατε, ὅτι μέσα εἰς τὴν ζοφερὰν αὐτὴν κατάστασιν, τὴν κατάστασιν, τὴν σοβαρότητα τῆς ὁποίας οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν δύναται νὰ παραγνωρίσῃ, ὑπάρχει μία ἀκτὶς ἐλπίδος. Ἡ ἀκτὶς αὐτὴ ἐλπίδος, ἀτυχῶς, ἂν θέλητε, εἶναι ἀκόμη δειλή, εἶναι ἀκόμη, ἂν θέλητε, ἀμφισβητήσιμος, ὅπως εἶναι ὅλαι αἱ ἀκτῖνες ἐλπίδος, ἀλλὰ ὑπάρχει. Καὶ ἐπειδὴ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ, δι’ αὐτὸ ἐθεώρησα, ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ τὴν τονίσω ἐξ ἴσου πρὸς τὴν γενικὴν εἰκόνα τῆς καταστάσεως εἰς εὐρύτερα περιθώρια χρόνου. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἑξαμήνων, τὸ ὁποῖον, κατόπιν τῶν ὅσων εἶπον, ἀναγκαστικῶς ἀποτελεῖ τὸ πλαίσιον καὶ τῶν δύο ἐξετάσεων, εἰς τὰς ὁποίας προέβην. Ἀνέφερα ὄχι ἕνα ἢ δύο ἑξάμηνα, ἀνέφερα 4 ἑξάμηνα. Τὰ πρακτικὰ ἀναφέρουν ἀσφαλῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπατε, τὸ ὁποῖον δὲν λέγει τίποτε ἄλλο, παρὰ ὅτι ἀποτελεῖ ἀναγνώρισιν τοῦ πίνακος, τὸν ὁποῖον κρατῶ εἰς χεῖρας μου. Συνέκρινα τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1960 μὲ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 60 καὶ τὸ πρῶτον τοῦ 61 μὲ τὸ δεύτερον τοῦ 61. Εἶναι ἡ βραχείας ἐκτάσεως σύγκρισις, τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Τὰ 4 αὐτὰ ἑξάμηνα, νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπουν καὶ δικαιολογοῦν μίαν βραχυχρόνιον ἐξέτασιν τῆς καταστάσεως πρὸς συναγωγὴν προσωρινῶν καὶ ἐντοπισμένων συμπερασμάτων. Οὐδεμία, ἑπομένως, σύγχυσις νομίζω εἶναι δυνατὴ ἐν προκειμένῳ καὶ ἀκόμη ὀλιγώτερον οὐδεμία παραπλάνησις τῆς Βουλῆς ἐκ τῆς ἀναγωγῆς εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ.

§77Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀρθῶς συμπληρώνει τὰ ὅσα τότε εἶπεν, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ ἀναγνώσω ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ τὸ κείμενον τοῦ λόγου του εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Καὶ νομίζω, ὅτι θὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι δὲν συνηθίζω νὰ μεταβάλλω ἀπόψεις τοὐλάχιστον, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται κατὰ τρόπον ἄλλωστε τόσον σαφῆ. Λέγει, πράγματι, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ λέξει τὰ κάτωθι: «Πράγματι, ἐὰν ἐξετάσῃς κατὰ σειρὰν τὰ τελευταῖα 4 ἑξάμηνα τῶν ἀνταλλακτικῶν σχέσεών μας μετὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ», τὰ ὁποῖα ὅμως δὲν ἀναφέρωνται, κ. Ὑπουργέ, «θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν εἰσαγωγῶν τὸ καλυπτόμενον ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς ἐξαγωγὰς ἔφθασε ἀπὸ 37,7% τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 60 εἰς τὸ 42% εἰς τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 61». Δηλαδή, λησμονήσατε προφανῶς νὰ μνημονεύσητε τὰ στοιχεῖα τῶν δύο ἑξαμήνων. Ἀλλά, ἐπὶ τέλους, θὰ ἦτο ἀχάριστος ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως, κύριε Ὑπουργέ. Ἀξίαν περισσοτέραν ἔχει ἡ διαπίστωσις, εἰς τὴν ὁποίαν ὑποθέτω θὰ συμφωνήσωμεν, ἐὰν λάβωμεν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ σύνολον τῶν ἐτῶν καὶ διὰ τὰ τρία κρίσιμα ἔτη 1959–1961 θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ ποσοστιαία κάλυψις τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ τὰς ἐξαγωγὰς εἶναι τὸ 1959 46,7%, τὸ 1960 42%, τὸ 1961 41,8%. Δυστυχῶς, διαπιστώνομεν, ὅτι καὶ τὸ 1961 ποὺ ἦτο πράγματι τὸ καλύτερον ἔτος μετὰ τὴν κρίσιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἐξακολουθεῖ, ἔστω καὶ εἰς μικρότερον ποσοστόν, ἡ πτῶσις τοῦ ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον καλύπτουν αἱ ἐξαγωγαί, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς εἰσαγωγάς. Πράγματι, κύριοι, ἡ ποσοστιαία αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν τὸ 1961 εἶναι περίπου ἡ αὐτὴ μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν, εἶναι 12%. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, τὰ ποσοστὰ καλύψεως εἶναι περίπου τὰ αὐτά, ἀλλὰ εἰς ἀπόλυτα μεγέθη ἐρευνώμενα διαπιστώνεται ἐπὶ τῶν ποσοστῶν τῶν ἐξαγωγῶν μία τάσις φέρουσα παραπάνω τὰ ποσοστὰ τῶν εἰσαγωγῶν, ἡ ψαλὶς εἰς ἀπόλυτα μεγέθη, εἰς ἑκατομμύρια δολλάρια, αὐξάνει. Καὶ ἔτσι, πέραν τῆς εἰκόνος ποὺ σᾶς ἔδωσα εἰς ποσοστά, ἂν θέλετε καὶ τὴν εἰκόνα εἰς ἀπολύτους ἀριθμούς, θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ 1958 αἱ ἐξαγωγαὶ ἦσαν 242,5 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὸ 1959 ἔπεσαν εἰς τὰ 212,5, τὸ 1960 εἴμαστε εἰς τὰ 208,5, τὸ 1961 ἔπεσεν εἰς τὰ 234,3, δηλαδή, εἰς ἀπολύτους ἀριθμοὺς τὸ 1961, ὅπου ἔχει τὰς αἰσιοδοξίας ὁ κ. Πιπινέλης καὶ βλέπει τὴν ἀκτίδα τῆς ἐλπίδος, εἴμαστε εἰς ἀπόλυτα μεγέθη πάρα κάτω ἀπὸ τὸ 1958, καίτοι, διὰ νὰ εἶναι τελείως ἀντικειμενικὴ ἡ εἰκών, τὴν ὁποίαν σᾶς δίδω, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι τὸ 1958 ὑπῆρξε μία συμπτωματικὴ ἐξαγωγὴ οἴνων εἰς τὴν Γαλλίαν, ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ προσμετρηθῇ ὡς πάγιον φαινόμενον καί, κατὰ συνέπειαν, θὰ ἠδύνατό τις ἀντικειμενικῶς νὰ εἴπῃ, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως ἀπολύτων ἀριθμῶν ἐξαγωγῶν τὸ 1961 εἴμεθα εἰς τὴν αὐτὴν βάσιν μὲ τὸ 1958, περίπου. Εἰς ποσοστὸν ἀναλογίας εἴμεθα κάτω. Τὸ ἄνοιγμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου ἐξακολουθεῖ τὸ 1961 νὰ αὐξάνῃ καὶ ἐπιθυμῶ, συγκεκριμένως, νὰ ἔχωμεν μίαν ἐξήγησιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ προβλεπόμενον τοῦ τρέχοντος ἔτους 1962. Κατὰ τὰς ἰδικάς μου πληροφορίας —αἱ πληροφορίαι, πλέον, δὲν εἶναι ἐπίσημοι, διότι δὲν ὑπάρχουν στατιστικὰ δεδομένα ἐπίσημα τῶν τριῶν μηνῶν ποὺ διανύομεν— διὰ τὸ τρίμηνον Ἰανουαρίου–Μαρτίου τὸ 1961 εἴχομεν ἐξαγωγὰς 62,8 ἑκατομμύρια δολλάρια. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἐπίσημοι. Ὑπολογίζομεν, ὅτι βάσει τῶν προσωρινῶν ἀπολογιστικῶν στοιχείων, τὸ τρίμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους, πρέπει ἔναντι 62,8 ἑκατ. θὰ ἔχωμεν 73 ἑκατ. δολλάρια. Δηλαδή, ἔχομεν μίαν οὐσιώδη αὔξησιν τῶν εἰσπράξεων, ὀφειλομένην εἰς τὴν ἐξαγωγὴν βάμβακος. Ἂν ὅμως τολμήσωμεν, καὶ νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ ριψοκινδυνεύσωμεν μίαν πρόβλεψιν διὰ τὸ σύνολον τοῦ ἔτους, δὲν νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ προσδιορίσωμεν μεγαλύτερον ὕψος ἐξαγωγῶν ἀπὸ τὰ 245 ἑκατομμύρια δολλάρια, δηλαδὴ νὰ ἔχωμεν τὸ ποσὸν περίπου 10 ἑκατ. δολλαρίων πάρα πάνω ἀπὸ τὸ 1961, δοθέντος δέ, ὅτι ἡ ἀναμενομένη μετὰ βεβαιότητος αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν θὰ εἶναι σημαντικῶς μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν ἀναμενομένην, ὅπως τοὐλάχιστον ἐγὼ τὴν ὑπολογίζω, αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἀναντιρρήτως, καὶ ἡ ποσοστιαία κάλυψις θὰ πέσῃ κάτω καὶ τὸ ἄνοιγμα εἰς ἀπολύτους ἀριθμούς, τῆς ψαλλίδος, θὰ γίνῃ ἀκόμη μεγαλυτέρα. Δηλαδή, πολλὴν αἰσιοδοξίαν χρειάζεται κανεὶς διὰ νὰ διαβλέψῃ βελτίωσιν αὐτῆς τῆς ζοφερᾶς καταστάσεως. Καὶ διὰ νὰ δώσω καὶ ἕνα ἄλλον ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι χαρακτηριστικός, —ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς εἴπω δέ, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀπολύτως ἠλεγμένοι—, ὁ μέσος ὅρος τοῦ 1960– 1961, πέραν τῆς συγκρίσεως εἰς ἔτη —ἂς κάμωμεν μίαν σύγκρισιν εἰς διετίας καὶ μακρότερα χρονικὰ διαστήματα— ὁ μέσος ὅρος ἐξαγωγῶν κατὰ τὰ δύο ἔτη 1960–1961 εἶναι 221,5 ἑκατ. δολλάρια. Ὁ μέσος αὐτὸς ὅρος ὑπερβαίνει μόλις κατὰ 2,4% τὸν ἀντίστοιχον μέσον ὅρον τῶν ἐτῶν 1956–1957. Δηλαδή, μετὰ πάροδον 4 ἐτῶν, ἡ διετία 1960 –1961 μόλις κατὰ 2,4% ὑπερβαίνει τὴν διετίαν 1956– 1957 καὶ εἶναι οὐσιωδῶς κατώτερος ὁ μέσος ὅρος ἀπὸ τὴν διετίαν 1958–1959, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 227,7 ἑκατομμύρια δολλάρια τῶν ἐξαγωγῶν. Ἄν, κύριοι, κάμωμεν καὶ μίαν περαιτέρω ἔρευναν, ἔτσι γενικῆς μορφῆς, εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἐξαγωγὰς τοῦ 1961, θὰ διαπιστώσωμεν ὡρισμένα ἐνδιαφέροντα πράγματα. Θὰ ἴδωμεν, δηλαδή, ὅτι καὶ ἡ εἰς ἀπολύτους ἀριθμοὺς αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν ὀφείλεται εἰς ὡρισμένα εἴδη, τὰ ὁποῖα εἶναι, κατὰ κύριον λόγον, ὁ βάμβαξ, ὁ ὁποῖος καὶ ἐφέτος σημειώνει καλὴν ἐξαγωγικὴν ἐπιτυχίαν, ὁ καπνός. Δὲν εἶναι τὰ ἑσπεριδοειδῆ, τὰ ὁποῖα εἶχον ἐλαχίστην αὔξησιν. Εἶναι καὶ αἱ νωπαὶ ὀπῶραι, αἱ ὁποῖαι εἶχον σημαντικὴν ἐπιτυχίαν ἐξαγωγικὴν κατὰ τὸ 1962, καὶ αἱ ἐδῶ παραγγελίαι τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., αἱ ὁποῖαι ὀφείλονται εἰς ἐντελῶς τυχαίους καὶ συμπτωματικοὺς λόγους, μὴ συνδεόμεναι μὲ τὴν ὅλην ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως. Μικροτάτην, ἀλλὰ πάντως οὐσιώδη αὔξησιν ἐμφανίζει ἡ ἐξαγωγὴ τῆς σουλτανίνας, ἡ ὁποία ἀπὸ 8,5 ἑκατομμύρια δολλάρια ὑπερέβη τὰ 12. Ἀντιθέτως δὲ ἔχομεν πτωτικήν, μεταβολὴν πρὸς τὰ κάτω, εἰς τὰ ὀρυκτὰ καὶ τὰ μεταλλεύματα, ἕνα οὐσιωδέστατον κλάδον τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς. Ἔχομεν οὐσιαστικῶς ἐκμηδένισιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου καὶ στασιμότητα ἢ ἐλαφρῶς αὔξησιν εἰς ἄλλα εἴδη, ὅπως τὰ δέρματα, τὸ κολοφώνιον καὶ λοιπὰ εἴδη. Ἄν δὲ ἐρευνήσωμεν καὶ τὸ πρόβλημα τῶν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐξαγωγῶν, εἰς τὸ ὁποῖον πρόβλημα, κυρίως, ἀναφέρεται τὸ νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως, θὰ πρέπει πρῶτον, νὰ διαπιστώσωμεν περὶ ποίου πρόκειται, περὶ ποίου συζητῶμεν. Αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν βιομηχανικῶν εἰδῶν, κ. συνάδελφοι, ἀνέρχονται συνολικῶς εἰς 8 ἑκατ. δολλάρια τὸ 1961. Αὐτὸ εἶναι τὸ συνολικὸν ὕψος τῶν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐξαγωγῶν τῆς Ἑλλάδος. Τὸ ὕψος αὐτὸ ὑπερβαίνει μόλις κατὰ 0,8 ἑκατ. δολλάρια —οὔτε κἂν δηλαδὴ ἓν ἑκατομμύριον δολλάρια— τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ 1957. Ἄν συγκριθῇ δὲ μὲ τὸ σύνολον τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, καλύπτει μόλις τὸ 3%. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ συζητῶμεν καὶ μὲ προοπτικὴν ἀρκετῶν ἐτῶν μπροστά μας, φοβοῦμαι διὰ τὸ 3% τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, ὅτι κυρίως εἰς αὐτὸ ἀναφέρεται ἡ προσπάθεια ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ πρέπει, ἀντιστοίχως, νὰ τονισθῇ, ὡς πολὺ δυσάρεστον φαινόμενον, ὅτι ὡρισμέναι Ἑλληνικαὶ ἐξαγωγαὶ βιομηχανικῶν εἰδῶν, διὰ τὰ ὁποῖα εἶχε κανεὶς τὴν ἐλπίδα, ὅτι κατέκτησαν ἐμπορικῶς τοὐλάχιστον τμῆμα τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, ὅπως τὰ τσιμέντα, ὑποπίπτουν κατ’ ἔτος, ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος καὶ ἡ πτῶσις τῆς ἐξαγωγῆς τῶν τσιμέντων δὲν εἶναι ἀνεξήγητος. Ὀφείλεται, ἀναντιρρήτως, εἰς τὴν ὑπέρμετρον ἐπιβάρυνσιν τῆς τιμῆς τῶν ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς συμβάσεως τοῦ Διϋλιστηρίου, ὅπως ὑπεγράφη. Δηλαδή, ἕνας τομεύς, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ κρατικὴ πολιτικὴ ἔχει ἓν ἄμεσον ἀποτέλεσμα, ἐμφανίζει μίαν καταστρεπτικὴν καὶ ζοφερὰν εἰκόνα εἰς τὰς ἐξαγωγὰς Ἑλληνικῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Αὐτὸ τὸ πρόβλημα, ἔτσι μὲ γενικὰς γραμμάς, εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ μετὰ μακρὰν προπαρασκευήν, μετ’ ἀρκετῆς τυμπανοκρουσίας, δὲν ἦσαν πάντοτε αἱ κυβερνητικαὶ ἐκδηλώσεις τόσον σεμναὶ καὶ τόσον συγκρατημέναι, ὅπως ἡ τελευταία ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Ἐπανηγύρισαν καὶ ὁ κυβερνητικὸς Τύπος καὶ οἱ κυβερνητικοὶ παράγοντες διὰ τὴν μεγάλην προσπάθειαν, ἡ ὁποία γίνεται, καὶ μᾶς ἔφεραν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ, λέγει, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Ἐγὼ δὲν θὰ κάμω μεγάλην κριτικὴν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ κάμω ἐπ’ αὐτοῦ μερικὰς βασικὰς παρατηρήσεις. Ἡ μία παρατήρησις εἶναι τελείως, χωρὶς καμμίαν διάθεσιν νὰ κάμω χιοῦμορ, ὅτι κακῶς χαρακτηρίζεται τὸ νομοσχέδιον «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου». Θὰ ἦτο ὀρθότερον ἂν ἐχαρακτηρίζετο «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ καὶ εἰσαγωγικοῦ ἐμπορίου». Διατὶ ἐξαγωγικοῦ μόνον; Ἐδῶ, ἂν διαβάσητε τὰ ἄρθρα καὶ τὰ μετρήσετε, θὰ ἴδητε, ὅτι μὲ τὰς ἐξαγωγὰς ἀσχολοῦνται 4 ἄρθρα. Μὲ τὴν εἰσαγωγὴν βάμβακος, ρύθμισιν παλαιῶν εἰσαγωγῶν κλπ., ἀσχολοῦνται περίπου ἄλλα τέσσαρα. Καὶ ἀπομένουν καὶ μερικὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα τακτοποιοῦν ὡρισμένα θέματα προσωπικά, τὰ ὁποῖα εἶναι δυσχερὲς νὰ θεωρηθοῦν, ὡς ἄρθρα τείνοντα εἰς τὴν ἐπίλυσιν αὐτοῦ τοῦ φοβεροῦ προβλήματος, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησα προηγουμένως. Δηλαδή, διατὶ θὰ λέγωμεν, ὅτι εἶναι νομοσχέδιον περὶ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου; Ἐπειδὴ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου ἐθεωρήσαμεν κατάλληλον τὴν στιγμὴν νὰ ἐπιλύσωμεν καὶ ὡρισμένα θέματα ἐνισχύσεως τῶν ἐξαγωγῶν; Διότι ὑποθέτω, ὅτι ὅταν καταργῶμεν τὸν δασμὸν τοῦ βάμβακος τὴν εἰσαγωγὴν εὐνοοῦμεν καὶ ὄχι τὴν ἐξαγωγήν.

§78Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔχω τὴν ἀντίληψιν καὶ ὑποθέτω, ὅτι θὰ συμφωνήσητε, ὅτι καταργοῦντες τὸν εἰσαγωγικὸν δασμὸν τοῦ βάμβακος διευκολύνομεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν βαμβακερῶν προϊόντων, διότι καθιστῶμεν τὴν παραγωγὴν τῶν βαμβακερῶν προϊόντων ἐν Ἑλλάδι συναγωνίσιμον. Συνεπῶς καὶ αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων.

§79Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μὲ συγχωρεῖτε, μίαν διακοπήν. Φοβοῦμαι, ὅτι κάμνω κατάχρησιν, ἀλλὰ ὁ δημιουργικὸς καὶ συγκρατημένος τόνος τῆς ἀγορεύσεώς σας, νομίζω, ὅτι μοῦ τὸ ἐπιτρέπει. Ὁ κ. συνάδελφος ἐτόνισε τὴν ἐπίπτωσιν τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ εἰσαγωγικοῦ ἐπὶ τοῦ βάμβακος, ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν βιομηχανικῶν προϊόντων βάμβακος. Καὶ ὀρθότατα. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ ἄμεσος ἐπίπτωσις, ἡ ὁποία διὰ νὰ ἐννοηθῇ χρῄζει μιᾶς κάπως εὐρυτέρας ἀναπτύξεως τοῦ μηχανισμοῦ τῆς ἐμπορίας τοῦ βάμβακος. Ἡ ἐμπορία τοῦ βάμβακος παρουσιάζει τοῦτο τὸ ἰδιότυπον: Ὅτι γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει προπαντὸς προαγορῶν. Αἱ προαγοραὶ γίνονται συνήθως διὰ λόγους ἀνάγκης ἀδηρίτου τῶν ἐξαγωγῶν εἰς τὰς ξένας χώρας βάμβακος τὸν Ἰούνιον ἢ Ἰούλιον ἑκάστου ἔτους, δηλαδή, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξαντληθέντα τὰ ἀποθέματα τῆς ἐσοδείας, ὁ βάμβαξ μοιραίως τείνει εἰς αὔξησιν τιμῶν. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀναγκάζει πολλάκις τὸν ἐξαγωγέα τὸν ξένον νὰ τραπῇ πρὸς ἄλλας ἀγοράς. Αὐτὸν τὸν μηχανισμόν, τὸν ὁποῖον θὰ ἐξηγήσω καὶ ὅταν θὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου πληρέστερον ἤθελα ἁπλῶς νὰ σᾶς ὑπομνήσω διὰ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ διάταξις περὶ καταργήσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ εἰσαγωγικοῦ τοῦ βάμβακος ἔχει ἄμεσον ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς πορείας τῶν ἐξαγωγῶν βάμβακος. Αὐτὴ εἶναι ἄλλωστε καὶ ἡ γνώμη ὅλων τῶν εἰδικῶν, τοὺς ὁποίους συνεβουλεύθην ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§80Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διαπιστώνω ἐν πρώτοις, ὅτι διάφορος ὑπῆρξεν ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας, καὶ διάφορος ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἢ ἐὰν θέλετε, συμπληρωματική, ἀλλὰ πάντως διάφορος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶπεν, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ βάμβακος διευκολύνει τὴν ἐξαγωγὴν τῶν βαμβακερῶν. Δὲν εἶναι τοῦτο ἀκριβές, κ. Ὑπουργέ. Διότι καλῶς γνωρίζετε καὶ ἰσχύει, ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ἰσχύῃ ἠμπορεῖ νὰ τὸ καθιερώσητε, προκειμένου περὶ ἐξαγωγῶν, νὰ ἐπιστρέφητε ὁ εἰσαγωγικὸς δασμός. Ὁ λόγος τὸν ὁποῖον πάντοτε ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπεκαλέσθη, ὁσάκις ἀπεφάσισεν τὴν κατάργησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ βάμβακος, ἦτο νὰ προστατεύσῃ τὴν ἐγχώριον κατανάλωσιν εὐθηνοῦ βάμβακος ἀπὸ τὴν αὔξησιν τὴν ὁποίαν συνεπάγεται ἡ αὔξησις τῆς πρώτης ὕλης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἐξέθεσεν, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ναὶ μὲν ἀναγνωρίζω, ὅτι ἔχει κἄποιαν βάσιν, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ δι’ ἐμένα ὑπάρχει τρόπος τελείως διάφορος καὶ ἄσχετος πρὸς αὐτὴν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸ πρόβλημα τῆς τιμῆς τοῦ βάμβακος. Καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος νὰ ἀφίεται ἡ ὑπόθεσις τῆς τιμῆς τοῦ βάμβακος εἰς τὴν τύχην καὶ νὰ προσδιορίζητε ἀπὸ παράγοντας περιστασιακοὺς ἢ κερδοσκοπικούς, καὶ νὰ ἐπιζητῆται τὴν τελευταίαν στιγμὴν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης, κακῶς κατ’ ἐμέ, ἡ εἰσαγωγὴ ἄνευ δασμοῦ βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλ’ ὅτι καὶ διὰ τὸν βάμβακα, ὅπως καὶ διὰ πολλὰ ἄλλα προϊόντα, ὑπάρχει τρόπος κατὰ προγραμματισμένην μέθοδον νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν αὐτοῦ πρὸς ὄφελος καὶ τῶν παραγωγῶν πρωτίστως, τοὺς ὁποίους δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀγνοῶμεν, ἀλλὰ καὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν. Ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ, εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προηγουμένως παρετήρησα: Ὅτι τὸ νομοσχέδιον, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ρυθμίσεως θεμάτων ἐξαγωγῆς, ρυθμίζει καὶ θέματα εἰσαγωγῶν. Δευτέρα παρατήρησις, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ συμφωνήσητε ὅλοι, εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ κ. Καψάλης παρετήρησεν εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. Εἶπεν, ὅτι «ὤδυνεν ὄρος καὶ ἔτεκε μῦν». Δὲν εἶναι τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἄξιον τοῦ τίτλου του καὶ ἄξιον τοῦ θορύβου ποὺ ἔγινεν, ἀλλὰ καί, ἐὰν θέλετε, ἄξιον τῆς ἀπασχολήσεως ὅλων μας. Μὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον κινδυνεύει νὰ κλείσῃ ἡ σύνοδος, χωρὶς φοβοῦμαι νὰ ἔχῃ ψηφισθῆ. Ἡ Κυβέρνησις δίδει ἀπόλυτον προτεραιότητα εἰς τὸ νομοσχέδιον. Τί εἶναι, τέλος πάντων, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ τί θέματα ρυθμίζει; Τὰ εἶπον ἄλλοι κ.κ. συνάδελφοι καὶ δὲν θὰ τὰ ἐπαναλάβω παρὰ μόνον διὰ νὰ κρίνω τὴν σημασίαν των. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, καταργηθοῦν οἱ ἐκτελωνισταί, ἢ ἐὰν γίνουν ὡρισμέναι ἁπλουστεύσεις καὶ ἀνακούφισις ἀκόμη ἀπὸ τὰ τέλη χαρτοσήμου τῶν ἐξαγωγῶν, νομίζετε, ὅτι κἄτι τὸ σοβαρὸν συμβαίνει; Ἠμπορεῖ νὰ λυθῇ τὸ τεράστιον πρόβλημα περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησα, καὶ περὶ τοῦ ὁποίου θὰ κάμω βασικὰς παρατηρήσεις ἐν συνεχείᾳ; Ἐπίσης, δι’ ἐμέ, κ. συνάδελφοι, καὶ θὰ τὸ εἴπω ἀμέσως, δὲν ἀποτελεῖ λύσιν ἡ φορολογικὴ ἀπαλλαγή, καθ’ ὃν τρόπον μάλιστα γίνεται. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἔχω χρέος νὰ κάμω μίαν βασικὴν παρατήρησιν. Δὲν ξεύρω, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ ἐκτιμήσῃ τὴν ἄποψιν ποὺ θὰ εἴπω, ἀλλὰ τὴν λέγω κατὰ καθῆκον. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ἄντικρυς ἀντίθετος πρὸς αὐτὴν τὴν ἔκπτωσιν ποσοστοῦ ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων. Νομίζω, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ κἄν φορολογικὸν κίνητρον. Ἀποτελεῖ τὴν χειροτέραν μορφὴν ἐνισχύσεως μιᾶς ἐξαγωγικῆς προσπαθείας καὶ ἀντιστρατεύεται πλήρως πρὸς τὴν προσπάθειαν πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς, τὴν ὁποίαν ὑποτίθεται, ὅτι κάμνει ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ. Διὰ νὰ σᾶς καταστήσω περισσότερον σαφὲς τὸ θέμα, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις τῆς ἐκπτώσεως ποσοστοῦ ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων, ἐξεκίνησε μεταπελευθερωτικῶς εἰς τὴν χώραν μας ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν καπνοῦ. Ἦλθαν οἱ καπνέμποροι, ὅταν ἤνοιξαν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν αἱ ἀγοραὶ ἰδίως τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, καὶ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, καὶ εἶπον, καὶ ἴσως εἶχον δίκαιον κατὰ κάποιον ποσοστὸν ἐκείνην τὴν ἐποχήν, ὅτι διὰ νὰ ἀνοίξουν τὴν ξένην ἀγοράν, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ὑποβληθοῦν εἰς ἔξοδα τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦν νὰ περάσουν εἰς τὰ βιβλία των. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐξεκίνησεν τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον μὲ πολὺ κόπον καὶ μὲ πολλὰς ἀντιρρήσεις καὶ σταδιακῶς ἀπεδέχθη τὴν βάσιν ἀρχικῶς, προκειμένου περὶ τῆς ἐξαγωγῆς καπνοῦ, μίαν βάσιν, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, καὶ ἀνορθόδοξος εἶναι καὶ ὀλεθρία. Διότι ἀπεδείχθη, ὅτι εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν, καὶ φαίνεται, ὅτι ὑπάρχουν, δαπάναι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμφανισθοῦν εἰς τὰ βιβλία των. Ἀπὸ ἐκεῖ σιγὰ–σιγὰ —τρώγοντας ἔρχεται ἡ ὄρεξις— ἐπεξετάθη εἰς ὅλας τὰς ἐξαγωγὰς τὸ 1%, καὶ τώρα φθάνομεν εἰς ποσοστὸν 3–4%. Ἀλλὰ περὶ τίνος πρόκειται, κ. συνάδελφοι; Ἐὰν μὲν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ δὲν κερδίζουν, θέμα οἱασδήποτε ἐκπτώσεως δὲν ὑφίσταται. Ἐὰν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ κερδίζουν, αἱ ἐξαγωγικαὶ ἐπιχειρήσεις, διατὶ δὲν θὰ πληρώσουν τὸν φόρον εἰσοδήματος, τὸν ὁποῖον πάγιος Ἑλληνικὸς νόμος ὁρίζει; Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συμπορεύεται μὲ τὴν γενικὴν ἀρχήν, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες δι’ ὅλα τὰ εἰσοδήματα πρέπει νὰ πληρώνουν φόρον; Ὅταν φθάνωμεν ἐδῶ νὰ συζητῶμεν διὰ τὴν φορολογίαν τῆς βασιλικῆς χορηγίας καὶ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως καὶ ἀνοίγομεν τέτοιες πόρτες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες κανεὶς δὲν ξεύρει τί θὰ βγῇ, τίποτε ἄλλο δὲν σημαίνει, παρ’ ὅτι αἱ ἐξαγωγικαὶ ἐπιχειρήσεις ἐν Ἑλλάδι δὲν φορολογοῦνται. Αἱ ἐξαγωγικαὶ ἐπιχειρήσεις, ἰδίως ἐξαγωγικαὶ ἐπιχειρήσεις γεωργικῶν προϊόντων εἰς μεγάλας ποσότητας —ἐξαγωγικαὶ ἐπιχειρήσεις σουλτανίνας ἢ κορινθιακῆς σταφίδος ἢ δὲν ξεύρω ποίων ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων, βάμβακος ἢ καπνοῦ— μὲ τί ποσοστὸν κέρδους ἐργάζονται; Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐργάζονται ὅλαι μὲ μικρὸν ποσοστὸν κέρδους, ὅταν δὲ θὰ ἐκπίπτεται ἀφορολόγητον ποσοστὸν 2–4%, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν θὰ ὑπόκεινται εἰς καμμίαν ἀπολύτως φορολογίαν. Δι’ αὐτό, κ. συνάδελφοι, πρὸς αὐτὸ τὸ φορολογικὸν κίνητρον, ἐν τῇ οὐσίᾳ πρὸς αὐτὸ τὸ καθεστὼς τῆς φορολογικῆς ἀσυδοσίας, τῆς πλήρους, εἶμαι ἄντικρυς ἀντίθετος καὶ δὲν βλέπω εἰς τί θὰ βοηθήσῃ τὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθεια. Θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ὁ,τιδήποτε ἄλλο, ἀλλὰ τὸ νὰ ἐξαιρῶμεν μίαν μεγάλην μερίδα Ἑλλήνων πολιτῶν ἀπὸ τὴν φορολογίαν εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ θὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Ἡ διατύπωσίς μου εἶναι ἀπολύτως γενική. Οἱ κ. συνάδελφοι τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κ. Καψάλης, προσεπάθησαν νὰ ἐπιτύχουν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου μίαν συγκεκριμένην δήλωσιν, τί περίπου εἶναι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου ὅμως δὲν ἠθέλησεν, ἢ δὲν εἶναι ἕτοιμος νὰ προβῇ εἰς μίαν τοιαύτην δήλωσιν. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα ὁδηγόν, δὲν μᾶς λέγει τίποτε τὸ σαφές, δὲν ἀφήνει πολὺ μεγάλα περιθώρια καὶ πρόκειται περὶ ὑπολογισμοῦ, ἀναντιρρήτως, μὲ μεγάλα ποσοστὰ προσεγγίσεως πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Κατὰ συνέπειαν, οὐσίᾳ πρόκειται περὶ μιᾶς διατάξεως, ἡ ὁποία ἁπλῶς χαράσσει ἕνα γενικὸν πλαίσιον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἡ συγκεκριμένη φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ θὰ πραγματοποιηθῇ διὰ πράξεων τῶν τριῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, Συντονισμοῦ, Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν, δημοσιευομένων εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν αὐτὸ δὲν ἀποτελῇ νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὴν φορολογίαν, θὰ ἤθελον πολὺ νὰ γνωρίζω, τί ἀποτελεῖ, ἐπὶ τέλους, νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν, ὅταν λέγωμεν, ὅτι οἱ τρεῖς Ὑπουργοί, ἢ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ἀπαλλάξῃ τοῦ φόρου οὐσία, διότι ἐκπίπτει ἕνα 2–4%, εἰς μίαν μεγάλην εὐρύτητα, καὶ μὲ τὴν ἰδικήν της ἀνεξέλεγκτον κρίσιν, χωρὶς ἡ Βουλή, ἡ Νομοθετικὴ Ἐξουσία, νὰ ἔχῃ λάβει θέσιν καὶ νὰ ἔχῃ χαράξει συγκεκριμένα πλαίσια. Δύναται, λοιπόν, νὰ ἀπαλλάξῃ τοῦ φόρου κατηγορίαν ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ καὶ εἰδικωτέρας ἀκόμη κατηγορίας; Διότι ἡ διατύπωσις τοῦ νόμου εἶναι τοιαύτη, ὥστε ἐπιτρέπει καὶ γενικώτεραι καὶ εἰδικώτεραι κατηγορίαι νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ὑπουργικὴν αὐτὴν ἀπόφασιν. Ἀναντιρρήτως, λοιπόν, ἔχομεν ἐξουσιοδότησιν δι’ ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὴν φορολογίαν, τὴν ὁποίαν ρητῶς ἀπαγορεύει τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα. Καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐγκαίρως, διὰ νὰ μὴ περιπέσητε εἰς τὸ νομικὸν ὀλίσθημα, τὸ ὁποῖον ἀναντιρρήτως θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα νὰ μὴ ἐφαρμοσθοῦν αἱ ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ ἐκδώσητε.

§81Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τὸ ζήτημα μᾶς ἀπησχόλησεν ὡς εἰκὸς σοβαρώτατα, ἀκριβῶς διὰ τὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον ἐπεσημάνατε, τῆς συνταγματικῆς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως θὰ προέκυπτεν ἐκ νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως ἐν προκειμένῳ. Ἡ Κυβέρνησις συνεβουλεύθη τοὺς ἁρμοδιωτέρους νομικοὺς της Συμβούλους καὶ κατέληξεν εἰς τὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας. Ἡ διατύπωσις αὐτὴ προσδιορίζει ἀμετακλήτως προϊόντα καὶ κατηγορίας προϊόντων, διὰ τὰ ὁποῖα ὁρίζεται ἡ φορολογικὴ μείωσις. Ἡ ἐξουσιοδότησις δὲν κατατείνει εἰς τὴν διακρίβωσιν τῶν προϊόντων ἐκείνων, ἐπὶ τῶν ὁποίων εἶναι ἐφαρμοστέα ἡ νέα φορολογικὴ διαδικασία. «Ὁ εἰδικώτερος καθορισμὸς τῶν προϊόντων, ἢ κατηγορίαι προϊόντων —λέγει τὸ νομοσχέδιον—... δι’ ἃς συντρέχουσιν αἱ προϋποθέσεις, ἐνεργεῖται διὰ κοινῶν ἀποφάσεων». Δηλαδή, αἱ μὲν μειώσεις εἶναι δεδομέναι, γνωσταί. Κατὰ πόσον ἕνα εἰδικὸν προϊὸν ὑπάγεται εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν, ἢ ὄχι, ἐπὶ τούτου, κατόπιν ἐρεύνης, τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας διατελεῖ τὸ προϊόν, θὰ ἀποφασίσῃ ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία. Ἑπομένως, περίπτωσις οἵα ἀναφέρετε, δὲν ὑπάρχει. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπεύθυνος γνώμη, τὴν ὁποίαν παρέσχον οἱ Νομικοὶ Σύμβουλοι.

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι θὰ συνεβουλεύθητε ὅ,τι καλύτερον δύνασθε, ἀλλὰ δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι, ὅταν ὁ νόμος ὁρίζῃ, ὅτι τὰ γεωργικά, κτηνοτροφικὰ καὶ προϊόντα ἁλιείας θὰ ἔχουν ἔκπτωσιν 2% καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἐπιφυλάσσετε εἰς τὸν ἑαυτόν σας τὸ δικαίωμα νὰ ἔλθητε νὰ εἴπητε δι’ ἕνα συγκεκριμένον γεωργικὸν προϊόν, ἐὰν εἶναι ἢ ὄχι......

§83Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐὰν ὑπάγεται εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν.

§84Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. ... εἶναι ἐξουσιοδότησις, τὴν ὁποίαν ὁ νόμος δὲν ἐπιτρέπει. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔγινε συζήτησις εἰς προηγουμένας συνεδριάσεις καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω ἐπ’ αὐτοῦ. Σᾶς λέγω μόνον, ὅ,τι ἐὰν κάμητε τὴν δήλωσιν, ὅτι ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα θὰ παίρνουν τὴν ἔκπτωσιν τοῦ 2%, ὑπὸ γενικὰς προϋποθέσεις καὶ ὅρους, τοὺς ὁποίους πάρα πάνω θέτει τὸ ἄρθρον, τότε ναί, ἠμπορεῖ κατὰ κἄποιαν ἔννοιαν, ἔστω καὶ τραβηγμένον, νὰ μὴ θεωρηθῇ νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις. Ἀφοῦ ὅμως ἐπιμένετε νὰ ἐπιφυλάσσητε εἰς τὸν ἑαυτόν σας καὶ τὴν ἀπόφασιν τῶν τριῶν Ὑπουργῶν νὰ προσδιορίσητε τὰ προϊόντα, τὰ Δικαστήρια δὲν θὰ θεωρήσουν συνταγματικὴν αὐτὴν τὴν διάταξιν. Καὶ ἐπίσης, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πέραν καὶ αὐτῆς τῆς διακριτικῆς εὐχερείας, ἀφήνετε καὶ μίαν ἄλλην διακριτικὴν εὐχέρειαν. Λέγετε: «... δι’ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνεργοῦσι ἐξαγωγὰς Ἑλληνικῶν προϊόντων, συμφέρουσας εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν». Ὑπάρχουν καὶ ἐξαγωγαὶ ποὺ δὲν συμφέρουν; Ἐγὼ δὲν γνωρίζω νὰ ὑπάρχουν τοιαῦται. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις γνωρίζῃ, ὅτι ὑπάρχει, εἶναι δικαίωμά της, ἀλλὰ τὸ νὰ κρίνῃ ἐκείνη, καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐξουσιοδότησιν. Λέγει ἐπίσης «... διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ὁποίας ἀπαιτεῖται νομοθετικὴ καὶ ὀργανωτικὴ προσπάθεια». Ἐὰν αὐτὸ πρόκειται νὰ γίνῃ ὡς προσπάθεια, τὴν ὁποίαν θὰ κάμουν τὰ Φορολογικὰ Δικαστήρια, εἶναι μία διάταξις, ἡ ὁποία πράγματι ἐπιτρέπει ἐφαρμογήν. Ἐὰν ὅμως πρόκειται σεῖς, δι’ ἀποφάσεώς σας, νὰ προσδιορίζητε εἰδικώτερον ποῦ χρειάζεται ἡ ὑπουργικὴ προσπάθεια κλπ., καὶ πάλιν θὰ ἔχητε ἐξουσιοδότησιν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπα καὶ ἐλάλησα κατὰ καθῆκον, ἀλλὰ δὲν εἶναι τοῦτο τὸ θέμα τῆς οὐσίας, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις διαλέγει τὸ χειρότερον φορολογικὸν κίνητρον, εἰς μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει τρομακτικὸν πρόβλημα ἀμέσου φορολογίας καὶ ἐπιμένει, ὅπου ἀνθεῖ ἡ φοροκλοπὴ εἰς εὐρυτάτην κλίμακα, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν προσφάτους ἀποδείξεις ἀνατριχιαστικῆς φοροκλοπῆς. Ἐπιθυμῶ ὅμως, προτοῦ τελειώσω τὸ κεφάλαιον αὐτό, νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Ἔγινε λόγος πολύς, εἰς προηγουμένας συνεδριάσεις, διὰ τὴν προσθήκην, ὅτι εἰς τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, ὡς προϊόντα βιομηχανικὰ ἐξαγώγιμα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θεωροῦνται καὶ αἱ πάσης φύσεως κατασκευαὶ καὶ ἐπισκευαὶ πλοίων ὑπὸ Ναυπηγείων, ἢ Μηχανουργικὰς Ἐπιχειρήσεις, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν προορίζωνται διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἢ τὴν ἀλλοδαπήν. Ἡ διάταξις αὐτὴ μοῦ θυμίζει τὴν χῆνα, τὴν ὁποίαν μνημονεύει ὁ Ροΐδης εἰς τὴν Πάπισσα Ἰωάννα. Βαπτίζομεν ἐξαγωγικὰς ἐπιχειρήσεις, ὅποιας θέλομεν. Δὲν καταλαβαίνω κατὰ ποίαν ἔννοιαν εἶναι ἐξαγωγικαὶ ἐπιχειρήσεις. Ἐὰν εἶναι ὑπὸ ξένην σημαίαν, εἶναι ἐπιχείρησις ἡ ὁποία φέρει συνάλλαγμα εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐνισχύει τὸ συναλλαγματικόν μας ἰσοζύγιον. Ὅταν ὅμως πληρώνεται εἰς δραχμάς, διατὶ εἶναι, ἔστω καὶ κατὰ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἐξαγωγικὴ ἐπιχείρησις; Τί σχέσιν ἔχει καὶ διατὶ γίνεται ἡ προσπάθεια αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι τελείως ξεκρέμαστη καὶ ἔξω ἀπὸ τὸ ἀντικείμενον ποὺ ὁ νόμος ὁρίζει;

§85Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον θὰ ἀποφεύγεται ἡ ἐξαγωγὴ συναλλάγματος.

§86Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ὑπάρχει θέμα. Θὰ ἤμην σύμφωνος ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς εἴπῃ περὶ τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν τὰς ἀπόψεις της, νὰ ἔλθῃ εὐθέως καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι τὰ Ἑλληνικὰ Ναυπηγεῖα τοῦ κ. Νιάρχου ἀντιμετωπίζουν δυσκολίας. Ἀλλὰ εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον εἰς ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑποτίθεται, ὅτι ἐνισχύει τὰς ἐξαγωγὰς νὰ τεθῇ μία διάταξις διὰ θέμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν μὲ τὸ θέμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται τὸ σύνολον τοῦ νομοθετήματος, καὶ μία διάταξις, ἡ ὁποία εἶναι καὶ οὐσιαστικῶς ἀπολύτως ἀδικαιολόγητος.

§87Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ παρατήρησίς σας ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου σημείου τῶν ναυπηγείων καὶ τῆς ναυπηγικῆς βιομηχανίας ἐν Ἑλλάδι μὲ ἐξέπληξε. Διότι εἶναι κοινῶς παραδεδεγμένον, ὅτι ἡ ναυσιπλοΐα, ἡ ναυπηγικὴ καὶ ἡ σιδηροβιομηχανία, ἡ εὑρισκομένη εἰς συνάρτησιν μετὰ τῆς ναυπηγικῆς βιομηχανίας εἶναι παραγωγὴ συναλλάγματος. Τὸ ὅτι βοηθῶμεν διὰ τοῦ μέσου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπεκτείνεται διαρκῶς, μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία κατατείνει εἰς τὸ νὰ τραβήξῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν ναυπήγησιν καὶ τὰς ἐπισκευάς, νομίζω, ὅτι χρειάζεται κἄποιο τόλμημα διὰ νὰ μὴ τὴν θεωρήσωμεν ἀπ’ εὐθείας ὡς οὐσιωδεστάτην ἐξαγωγικὴν βιομηχανίαν. Σημειωτέον, ὅτι εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τὴν ἐξαγωγικήν, δὲν εἶναι ἀποκλειστικῶς τὰ ναυπηγεῖα, τὰ ὁποῖα συμβάλλουν, διότι ὅπως γνωρίζητε, δίπλα εἰς τὰ ναυπηγεῖα ὑπάρχει σειρὰ ἄλλων ἐργοστασίων, μηχανουργείων, σιδηρουργείων, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται ἀκριβῶς διὰ τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν καὶ τὰ ὁποῖα ἑπομένως ἐμμέσως συμβάλλουν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν. Ἀνέφερα ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, ὅτι εἶναι γνωστὸν ἀπὸ δημοσιεύσεις αὐθεντικάς, ὅτι τὰ ὑπὸ ἑλληνικὸν ἔλεγχον πλοῖα τὰ κατασκευασθέντα καὶ ἐπισκευασθέντα ἀνῆλθον εἰς 100. Ἐξ αὐτῶν μόνον δύο ἐπεσκευάσθησαν ἢ κατεσκευάσθησαν ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ἐρωτῶ διὰ τίνος τολμήματος ἢ διὰ σειρᾶς πράξεων περιωρισμένων, ὅπως ἐκείνας, τὰς ὁποίας εἰσηγοῦμαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν μίαν μεγαλυτέραν ποσότητα πλοίων, τὰ ὁποῖα νὰ ἐπισκευάζωνται καὶ νὰ κατασκευάζωνται ἐν Ἑλλάδι; Δὲν θὰ ἀπετέλει τοῦτο οὐσιώδη αὔξησιν τῶν συναλλαγῶν; Καὶ δὲν θὰ ἰσοδυνάμει πρὸς μίαν τεραστίαν κίνησιν νέων ἐξαγωγικῶν προσπαθειῶν τῆς χώρας;

§88Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μόνον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελεῖ προσπάθειαν ἐπαυξήσεως τοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον εἰσρέει εἰς τὴν χώραν; Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, κύριε Ὑπουργέ, νομίζῃ, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν προστασίαν αὐτὴν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις τὰς ὁποίας σᾶς ἐξήγησα, καὶ ἀπὸ θεωρητικῆς καὶ πρακτικῆς πλευρᾶς τὰς ὀνομάζει ἐμμέσως ἐξαγωγικάς, τότε νὰ δώσῃ τὰ πλεονεκτήματα εἰς ὅλας τὰς ἐμμέσως ἐξαγωγικὰς ἐπιχειρήσεις. Σᾶς προκαλῶ νὰ σκεφθῆτε τὸ θέμα αὐτὸ μὲ ἄνεσιν μεγάλην. Προσφέρομαι νὰ σᾶς φέρω μίαν λίσταν τοιούτων ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι πολὺ σημαντικώτεραι διὰ τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον ἀπὸ ὅτι αἱ ναυπηγικαὶ καὶ μηχανουργικαὶ ἐπιχειρήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω, ὅτι εἰς τὰ θέματα φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς, ἀσχέτως τοῦ ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἄντικρυς ἀντίθετος πρὸς αὐτὰς τὰς ἀπαλλαγὰς ὁσάκις ἀποφασίζονται, πρέπει εἴτε νὰ τηρῶνται κριτήρια γενικὰ χωρὶς καμμίαν παρέκκλισιν καὶ χωρὶς καμμίαν ἐξαίρεσιν, διότι ἄλλως καθίστανται ἄκρως διαβληταί. Καὶ θὰ προσθέσω καὶ κἄτι ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ ὑπόθεσις αὐτῆς τῆς φορολογίας τῶν ναυπηγείων ἀντιμετωπίσθη μὲ εἰδικὴν σύμβασιν. Μᾶς εἴπατε τότε καὶ θὰ τὸ ἐνθυμῆσθε ὅλοι σας ὅτι ἡ σύμβασις τῶν ναυπηγείων τοῦ κ. Νιάρχου —τὸ λέγω διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο βουλευτὴς καὶ δὲν μετεῖχε τῆς Κυβερνήσεως τότε— ἦτο ἡ σύμβασις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπέρασε σχεδὸν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιδράσεως ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς, ἦτο μία τελείως καὶ σωστὰ συγκροτημένη σύμβασις καὶ ὡς κύριον ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς συμβάσεως ἐπεκαλέσθησαν τότε οἱ πάντες, ὅτι τὸ ναυπηγεῖον θὰ ἐπλήρωνε τοὺς φόρους τοὺς ὁποίους ὁρίζουν. Σήμερον ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ δίδει δωρεάν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι δὲν συμβάλλεται καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχει ἀντιπαροχήν, δίδει φορολογικὴν ἀπαλλαγήν, τὴν ὁποίαν τότε δὲν εἶχε ζητήσει ὁ κ. Νιάρχος. Θὰ προσθέσω καὶ κἄτι ἄλλο καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ σκεφθῇ καὶ αὐτὸ καὶ θὰ τὰ ξαναείπωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο πρόβλημα, ἡ ἐπιχείρησις τῶν ναυπηγείων, καθ’ ἃ εἶναι παγκοίνως γνωστόν, εἶναι παθητική, δὲν ἔχει κέρδη, ἔχει ζημίας μέχρι τῆς στιγμῆς, ἴσως εἰς τὸ ἀπώτερον μέλλον νὰ ἔχῃ κέρδη. Τὶ τῆς χρειάζεται, λοιπόν, ἡ ἔκπτωσις ἀφοῦ ἔχει ζημίας; Θὰ ἐνθυμῆσθε τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ὅτε ἐπληροφορήθημεν ἔκπληκτοι, ὅτι ὁ κ. Νιάρχος ἐδήλωσεν εἰσόδημα ἐν Ἑλλάδι 10.000 δραχμὰς καὶ καλὸν θὰ εἶναι νὰ συσχετίσητε τὴν περίπτωσιν αὐτὴν μὲ τὸ ἐνδεχόμενον μεταβιβάσεως μετοχῶν ἄλλων κερδοφόρων ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς τὸν αὐτὸν κεφαλαιοῦχον, εἰς τὴν ἐπιχείρησιν τῶν ναυπηγείων, ἡ ὁποία εἶναι παθητικὴ διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ διὰ τὸ ἐγγύτερον καὶ τὸ ἀπώτερον μέλλον οὐσιαστικὴ φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ δι’ ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις τοῦ κ. Νιάρχου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ καθόλου αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐπιφυλάσσομαι ὅμως ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ νὰ τὸ ξανασυζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ μὲ συγκεκριμένους ἀριθμούς. Δὲν καταλαβαίνω διατὶ μπαίνει αὐτὴ ἡ διάταξις, τὶ χρειάζεται, ποῖον σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅπως εἶναι γνωστόν, ὄχι μόνον ἡ συγκεκριμένη ἐπιχείρησις εἶναι παθητική, ἀλλὰ περίπου ὅλα τὰ μηχανουργεῖα τοῦ Πειραιῶς εὑρίσκονται εἰς ἀξιοθρήνητον οἰκονομικὴν κατάστασιν. Ἂς μάθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τί φόρον πληρώνει ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ καὶ διατὶ τοὺς χρειάζεται ἡ ἔκπτωσις αὐτοῦ τοῦ ποσοστοῦ ἀπὸ τὰ ἀκαθάριστα ἔσοδα; Διατὶ ἐμπῆκε ἡ διάταξις αὐτή; Διατὶ καθίσταται διαβλητὸν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς ἕνα μεγάλο θέμα μὲ μίαν τοιαύτην διάταξιν, ὅπως εἶναι αὐτὴ διὰ τὴν ὁποίαν συζητῶμεν; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχουν ἄλλαι διατάξεις παρὰ μόνον ἡ διάταξις ἡ διευκολύνουσα τὴν πληρωμὴν εἰσφορῶν ὑπὲρ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως εἰς τὰς ἐξαγωγικὰς ἐπιχειρήσεις. Τὸ συμπέρασμα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὅτι ἐὰν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κριθῇ ὡς νομοσχέδιον διευκολύνσεων θὰ πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ ἀσυζητητὶ καὶ νὰ καταψηφισθῇ. Ἐὰν δὲ κριθῇ ὡς νομοσχέδιον, μέρος τοῦ ὁποίου ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐξαγωγῶν, θὰ πρέπει νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι περιλαμβάνει διατάξεις λίαν ἀμφισβητουμένης ὀρθότητος. Τὸ πρόβλημα τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν παραμένει ἀκέραιον καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ νομοθέτημα νομίζω, ὅτι ἂν μὴ τὶ ἄλλο, ἡ Κυβέρνησις καὶ συγκεκριμένως ὁ παριστάμενος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου χάνει μίαν μεγάλην εὐκαιρίαν, διότι δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἠμπορέσῃ συντόμως νὰ ἀπασχολήσῃ καὶ πάλιν τὴν Βουλὴν καὶ δὲν θὰ ἔχῃ συντόμως νομοθετικὴν ἄνεσιν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ μέγα πρόβλημα τὸ ἐξαγωγικόν, τὸ ὁποῖον θὰ παραμένῃ ζοφερὸν καὶ ἐκκρεμὲς καὶ μετὰ τυχὸν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος τούτου. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑπόθεσις τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν εἶναι πρόβλημα ἐξαγωγῆς γεωργικῶν προϊόντων κατὰ κύριον λόγον καὶ ἐν συνεχείᾳ πρώτων ὑλῶν καὶ ἡμικατειργασμένων προϊόντων, κατ’ ἐλάχιστον δὲ ποσοστόν, ἕνα 3% βιομηχανικῶν προϊόντων.

§89Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἶναι 11.

§90Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ξεύρω τὶ ὑπολογίζετε σεῖς εἰς βιομηχανικὰ προϊόντα, διότι ἐγὼ δὲν ὑπολογίζω τὰς παραγγελίας τοῦ ΝΑΤΟ.

§91Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Χημικά, βαμβακερά, τσιμέντα, μηχανήματα κλπ.

§92Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς τὸν πίνακα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τὸν ὁποῖον ἔχω ἐνώπιόν μου καὶ τὸν ὁποῖον προτείνω νὰ χρησιμοποιήσωμεν ὡς οὐδέτερον πίνακα, δοθέντος ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἀποδίδει τὴν πραγματικότητα, ὑπὸ στοιχεῖον ε), 5ον κεφάλαιον, ἔχει βιομηχανικὰ καὶ βιοτεχνικὰ προϊόντα, κλωστοϋφαντουργίας, τσιμέντων κ.τ.λ., ἄθροισμα 8.006.000. Τὰ 8.006.000 ἐπὶ συνόλου 234 μᾶς κάμουν 3%. Ἐλέγξατέ το μὲ τὴν ἄνεσίν σας.

§93Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Εἶναι καὶ τὰ χημικά.

§94Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχουν χημικά, ἐὰν βάζητε τὰ ἡμικατειργασμένα προϊόντα, ὡς τὸ κολοφώνιον κ.ἄ, δὲν εἶναι βιομηχανικά. Τὸ κολοφώνιον δὲν εἶναι βιομηχανικὸν προϊόν, εἶναι γεωργικὸν καὶ δὲν τὸ περιλαμβάνει κανένας πίνακας. Ἐπαναλαμβάνω βιομηχανικὰ καὶ βιοτεχνικὰ προϊόντα εἶναι τὸ 3% καὶ σᾶς τὸ τονίζω, διὰ νὰ ἀποφύγητε νὰ κάμητε τὸ λάθος τὸ ὁποῖον ἐκάματε.

§95Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἔχομεν ἀκόμη ἓν οὐδέτερον στοιχεῖον, τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχει καταρτίσει ἡ ἐδῶ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή. Τοῦτο δέ, ὄχι διότι ἔχω ἀμφιβολίαν διὰ τὴν ἀκρίβειαν τῶν στοιχείων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι αὐτὰ εἶναι προχειρότερα.

§96Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ σεῖς καὶ ἐγὼ εἴμεθα κάτοχοι τῶν ἀριθμῶν. Εἰς τὸ κεφάλαιον Γʹ περιλαμβάνονται πρῶται ὗλαι καὶ δεύτερον κατειργασμένα ὡς ὁ βάμβαξ, δέρματα, κολοφώνιον κτλ. Αὐτὰ ὅλα μαζὶ μᾶς κάμνουν 53.145.000 δολλάρια. Οὐδένα ἐξ αὐτῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ βιομηχανικὸν ἢ βιοτεχνικὸν προϊόν. Βιομηχανικὰ καὶ βιοτεχνικὰ προϊόντα εἶναι αὐτά, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον, εἶναι 8 ἑκατομ. καὶ ἀντιπροσωπεύουν τὸ 5%. Ἀλλὰ προχωρῶ, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν δὲν εἶναι ἀκριβῶς 3% καὶ εἶναι 3,5%, εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι ὁ κύριος ὄγκος τῶν ἐξαγωγῶν τῶν Ἑλληνικῶν εἶναι τὰ Ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ἡ ἐξαγωγὴ τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων εἶναι τὸ μέγα πρόβλημα τῆς παρούσης ὥρας. Εἶναι πρόβλημα, ὅπως εἶχον τὴν εὐκαιρίαν καὶ ἄλλην φορὰν νὰ εἴπω, καὶ οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν κατ’ ἐξοχὴν πρόβλημα, τοῦ ὁποίου ἡ σημασία ἡ γενικωτέρα διὰ τὴν κοινωνικὴν ἰσορροπίαν τῆς χώρας, πρέπει νὰ κατανοηθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐγὼ ὑποστηρίζω πάντοτε μετὰ συνεπείας τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ τὸ λέγω διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος παρίσταται, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἀπαντᾶ εἰς τὸν παραγωγόν, τὸν ὁποῖον ὠθεῖ πρὸς παραγωγὴν καὶ πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ὅτι ἀδυνατῶ νὰ σὲ βοηθήσω διὰ νὰ διαθέσῃς τὸ προϊόν σου. Ἡ ἐπαύξησις τῆς παραγωγῆς μὲ τὸν μόχθον καὶ τὸν ἱδρῶτα τοῦ ἀγρότου εἶναι ἰδικόν του χρέος, βεβαίως ἰδικό του χρέος εἶναι καὶ ἡ συμμόρφωσις εἰς τὰς ὁδηγίας, ὅταν δίδωνται ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς δὲν ὑπάρχει παράπονον, καὶ δὲν εἶναι ἰδικόν του χρέος, νὰ διαθέσῃ τὸ ἰδικόν του προϊόν, διότι ὅταν τὰ προϊόντα του δὲν διατίθενται εἶναι ἀδύνατον ὁ μεμονωμένος ἢ καὶ ὁ συνεταιρισμένος ἀγρότης νὰ τὰ διαθέσῃ, δὲν ἔχει τρόπον νὰ ἀνταπεξέλθῃ. Ἐνῷ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον προσδιορίζει τὴν γενικωτέραν πολιτικὴν τὴν ἐμπορικὴν καὶ τὴν καθόλον οἰκονομικὴν πολιτικὴν εἶναι καὶ ὀφείλει νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ προστατεύσῃ τὰ γεωργικὰ προϊόντα ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται τὸ γεωργικὸν προϊόν νὰ χαθῇ νὰ σαπίσῃ καὶ νὰ μὴ στερηθῇ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία καὶ ὁ ἀγρότης τὸ πενιχρόν του εἰσόδημα. Ὅταν ξεκινήσητε ἀπὸ αὐτὴν τὴν βάσιν, ὅταν ἀντιμετωπίσητε τὸ θέμα ἔξω ἀπὸ τοὺς ψυχροὺς ἀριθμούς, ἐπάνω εἰς τὴν ζωντανὴν πραγματικήν του βάσιν, τότε θὰ ἀντιμετωπίσητε, ὅτι χρειάζονται πάρα πολλὰ πράγματα νὰ γίνουν εἰς τὸν τομέα τῶν ἐξαγωγῶν. Δὲν ἀντέχω εἰς τὸν πειρασμὸν νὰ θυμήσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ξανασυζητήσαμεν τὸ πρόβλημα τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν τὸν Νοέμβριον τοῦ 1960. Ἦτο ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν εἴχομεν δημιουργήσει τὴν νέαν πολιτικὴν κίνησιν καὶ ἡ πρώτη ἐπερώτησις μὲ τὴν ὁποίαν ἐνεφανίσθη εἰς τὸ Κοινοβούλιον, ἡ νέα πολιτικὴ κίνησις, τότε, ἦτο ἡ ἐπερώτησις περὶ τῶν ἐξαγωγῶν. Καλὰ θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις ἢ πάντως θὰ κάμῃ καλὰ ὁ φίλος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ διαβάσῃ τὴν τότε ἀγόρευσίν του, διὰ νὰ ἰδῇ εἰς ποῖα εὐρύτερα πλαίσια ἐτοποθετήσαμε τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνῃ, διὰ νὰ λυθῇ τὸ ἐξαγωγικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Δὲν ἐπιθυμῶ, κύριοι, εἰς αὐτὸ νὰ ἐπιμείνω περισσότερον, ἀλλὰ θέλω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι πιθανῶς νὰ εἶναι χρήσιμες. Ἐγὼ προσωπικῶς δὲν ἀπεδέχθην ποτὲ εἰς κανένα χρονικὸν διάστημα αὐτὸ τὸ δόγμα τὸ ἀμετάβλητον δόγμα τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν τῆς ἀπολύτου ἀκράτου ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, τὸ ὁποῖον πρῶτος καθιέρωσεν ὁ σημερινὸς Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν καὶ τὸ ὁποῖον καταδιώκει ὡς μάστιγξ ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν δεξιὰν περίπου μίαν ὁλόκληρον δεκαετίαν. Δὲν τὸ δέχομαι, κύριοι, αὐτὸ τὸ δόγμα. Ὁ κ. Παπανδρέου κἄποτε εἶχεν εἴπει καὶ εἶχε κάμει μίαν δηκτικὴν χαριτωμένην παρατήρησιν, ἡ ὁποία ἀπέδιδε τὴν ἀλήθειαν. Εἶπεν, ὅτι ὅταν αἱ Ἑλληνικαὶ εἰσαγωγαὶ εἶναι 500 ἑκατομμ. δολλάρια καὶ ὅταν ἡ ἑλληνικὴ ἐξαγωγὴ εἶναι 200 ἑκατομμ., ὅταν δηλ. αἱ εἰσαγωγαὶ ποὺ κάνει ἡ χώρα εἶναι 2,5 φορὲς πάρα πάνω καὶ πάρα ταῦτα δὲν ἠμποροῦμε νὰ βγάλωμεν τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐξαχθοῦν, αὐτὴ καὶ μόνον ἡ σύγκρισις τῶν δύο μεγεθῶν ἀποτελεῖ ὁμολογίαν τῆς χρεωκοπίας τῆς Ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι διαιρεῖται τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον εἰς δύο μεγάλας κατηγορίας, κεφάλαια: Τὸ ἐμπόριον μὲ τὰς χώρας τῶν διμερῶν συναλλαγῶν καὶ τὸ ἐμπόριον μὲ τὸν ὑπόλοιπον χῶρον τῶν ἐλευθέρων συναλλαγῶν. Εἰς τὰς χώρας τῶν διμερῶν συναλλαγῶν εἰς τὰς χώρας τῶν κλῆριγκ ἰσχύει ἀπόλυτος ἀντιστοιχεία εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν. Ἐκεῖ μάλιστα ἠμπορεῖ νὰ λεχθῇ, νομίζω ἀπολύτως ἀντικειμενικῶς, ὅτι τὸ ὕψος τῶν ἐξαγωγῶν ἐξαρτᾶται καὶ προσδιορίζεται ἀπὸ τὰς εἰσαγωγάς μας ἀπὸ τὰς χώρας αὐτάς, διότι ἐὰν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ αὐξήσωμεν τὰς Ἑλληνικὰς εἰσαγωγὰς ἀπὸ τὰς χώρας, μὲ τὰς ὁποίας συνδεόμεθα μὲ διμερεῖς συμβάσεις, δὲν ὑπάρχει δυσχέρεια νὰ ἀπορροφηθοῦν περισσότερα Ἑλληνικὰ γεωργικὰ κατ’ ἐξοχὴν προϊόντα καὶ νὰ αὐξηθοῦν αἱ Ἑλληνικαὶ ἐξαγωγαί. Κατὰ συνέπειαν ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως ἀνάσχεσις ἢ καμμία ἀδικία ἐν τῇ ἰσότητι, ὅ,τι θὰ εἰσάγωμεν τόσα θὰ ἐξάγωμεν. Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ὅμως εἰς τὰς χώρας τοῦ ὑπολοίπου κόσμου, τῶν ἐλευθέρων εἰσαγωγῶν, πρὸς τὰς ὁποίας καὶ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία στρέφεται, ἰδίως μετὰ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ὑπάρχει μία τρομακτικὴ ἐξοργιστικὴ εἰς πολλὰς περιπτώσεις δυσαναλογία, ὑπάρχει μία δυσαναλογία, ἡ ὁποία μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου γίνεται περισσότερον δυσμενὴς διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀφοῦ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ θέλω νὰ θυμίσω μίαν περίπτωσιν μὲ τὴν Σουηδίαν πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, ὅταν εἴχωμεν φθάσει εἰς ἀναλογίαν 1: 18 ἑκατομ. Διατὶ λοιπὸν νὰ στεκώμεθα εἰς τὸ ταμποῦ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν καὶ νὰ φέρωμεν τὰ γεωργικὰ προϊόντα τῆς Σουηδίας ἐλευθέρως καὶ νὰ ἔχωμεν ἀνοικτὲς τὶς πόρτες καὶ νὰ μὴ ἠμπορῶμεν νὰ χρησιμοποιήσωμεν κατὰ κἄποιο ποσοστὸν τὴν διαπραγμάτευσιν; Διότι ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι ἐλευθέρα Κέρκυρα, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ πάντα ἐλευθέρως θὰ εἰσάγωνται καὶ μετὰ θὰ ὀλοφύρεται τὸ Κράτος καὶ θὰ ζητᾷ ἀπὸ τὸν ἀγρότην θυσίας νὰ ἀφήσῃ τὰ προϊόντα του νὰ σαπίζουν, διότι δὲν ἔχομεν νὰ δώσωμεν καμμίαν ἀντιπαροχήν. Ἐγὼ δὲν τὸ δέχομαι καὶ νομίζω, ὅτι κάποτε θὰ ἀντιληφθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ὅτι ἡ ἐμμονὴ εἰς ἀξιώματα ἀπολύτως ἀποτελεῖ μέγιστον λάθος. Ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν εἰς τὸ σύνολόν της εἶναι ἀπαραίτητος, σχεδὸν εἰς τὸ σύνολόν της, κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστόν της. Εἶναι ἀπαραίτητος διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἐπαρκῶς ἀνέπτυξαν οἱ ρήτορες τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἠμπορεῖ ὅμως ποτὲ νὰ θεωρηθῇ ἕνα ἀξίωμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται παρέκκλισις, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις. Ἄλλη παρατήρησις, τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελον νὰ κάμω, εἶναι —καὶ θὰ μοῦ τὸ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ τὸ εἴπω, παρὰ τὸ ὅτι ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι ὅσον δύναμαι συγκρατημένος καὶ προσεκτικὸς εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν ἀπόψεών μου— ὅτι ἐγγίζει τὰ ὅρια τοῦ ἀστείου τὸ νὰ λέγῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι ἐναντίον πάσης ἐπιδοτήσεως εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἐξαγωγάς. Ποῖον κοροϊδεύει ἡ Κυβέρνησις, ὅταν λέγῃ τοιαῦτα πράγματα, τὸν ἑαυτόν της, τὴν Βουλήν, τὸν Ἑλληνικὸν λαόν; Ποῖον ἀποπειρᾶται νὰ κοροϊδέψῃ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι βέβαιον, ὅτι εἰσήχθη τὸ σύστημα τῶν ἐπιδοτήσεων εἰς πολλὰς περιπτώσεις. Δὲν εἶναι ἐπιδότησις ἡ προστασία τοῦ σίτου; Δὲν εἶναι ἐπιδότησις ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τῆς σουλτανίνας; Δὲν εἶναι ἐπιδότησις ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ ἐλαιολάδου, τὸ ὁποῖον θὰ βγάλετε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν σήμερον, καὶ ὀρθῶς θὰ τὸ βγάλετε, μὲ ζημίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ; Ἂς ἀφίσωμεν λοιπὸν τὰ ἀξιώματα καὶ τὰς γενικὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι εἰς τὸ τέλος στεροῦνται καὶ οἱουδήποτε περιεχομένου καὶ ἂς ἴδωμεν κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ὁπωσδήποτε θὰ εἶναι μεταβατικόν, ἀναντιρρήτως, μέχρις ὅτου προσαρμοσθῇ ἡ οἰκονομία μας πρὸς τὴν οἰκονομίαν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζέον πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων. Διὰ τὸν βάμβακα καὶ τὸν καπνὸν δὲν θὰ ὁμιλήσω, οὔτε διὰ τὴν σουλτανίναν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐφθάσαμεν εἰς ἕνα καθεστὼς ἐπιδοτήσεως, ἀπὸ τὸ ὁποῖον εἶναι δύσκολον νὰ ξεφύγῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ξεφύγῃ, διότι ἡ σουλτανίνα πρέπει καὶ αὐτὴ νὰ ἐξαχθῇ καὶ πρέπει καὶ ὁ παραγωγὸς νὰ ἀπολαύσῃ μίαν τιμὴν προστασίας. Θὰ θέσω ὅμως εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ἕνα πρόβλημα, ποὺ ἀφορᾷ ἕνα γεωργικὸν προϊόν, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν ἐνδιαφέρει τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὸ πρόβλημα τῶν οἴνων. Μὲ τὰς ἀρχὰς αὐτὰς τὰς ἀπολύτους, περὶ τῶν ὁποίων μὲ πολλὴν μεγαλοστομίαν ὁμιλεῖ ἡ Κυβέρνησις ἀγόμεθα πολὺ συντόμως εἰς πλῆρες ἀδιέξοδον. Τὰ ἀποθέματα οἴνων σήμερον εἰς τὴν χώραν μας εἶναι συνολικῶς περίπου 70.000 τόννοι —διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ Σώματος ἔχω ἀναλυτικοὺς ἀριθμοὺς κατὰ ποιότητα, πόσος εἶναι ὁ ρητινίτης οἶνος, πόσοι οἱ ξηροὶ λευκοὶ καὶ οἱ ξηροὶ ἐρυθροί, πόσοι οἱ γλυκεῖς κλπ, τοὺς ὁποίους ἀριθμοὺς θὰ τοὺς δώσω διὰ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰ πρακτικά. Ἡ προσεχὴς παραγωγή, δόξα τῷ Θεῷ, ἀναμένεται καλή. Ἐὰν κατεπειγόντως δὲν ληφθοῦν ἔκτακτα καὶ ἐξαιρετικὰ μέτρα, τὸ κρασὶ θὰ πρέπει νὰ χυθῇ εἰς τὴν θάλασσαν. Δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ ἐναποθηκευθῇ πουθενά, οὔτε νὰ οἰνοπνευματοποιηθῇ, οὔτε κἂν αὐτὴν τὴν διέξοδον τῆς οἰνοπνευματοποιήσεως θὰ ἔχωμεν, ὅπως εἰς τὸ παρελθόν, διότι μὲ 70.000 τόννους ἀποθέματα τῆς παρελθούσης ἐσοδείας καὶ μὲ ἀναμενομένην μεγάλην παραγωγήν, τὸ κρασὶ δὲν θὰ ἠμπορεῖ νὰ ἐναποθηκευθῇ πουθενὰ καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι, ὅτι οἱ χωρικοί μας θὰ ἀφίσουν τὰ σταφύλια νὰ σαπίσουν εἰς τὰ ἀμπέλια. Ἕνα Ἑλληνικὸν γεωργικὸν προϊὸν θὰ ὁδηγηθῇ πρὸς ὄλεθρον. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὄχι ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τί θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἐγὼ θέτω τὸ θέμα καὶ νομίζω, βεβαίως, ὅτι αὐτὴν τὴν ὥραν ὀρθοδόξους λύσεις ἐνδεχομένως θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ εὕρητε, ἀλλὰ χρέος τῆς Κυβερνήσεως θὰ εἶναι κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον μὲ ἄμεσον ἐπιδότησιν, μὲ ἔμμεσον ἐπιδότησιν, μὲ διμερεῖς ἀνταλλαγάς, ὁ οἶνος πρέπει νὰ ἐξαχθῇ, τὸ πρόβλημα πρέπει νὰ λυθῇ. Ἄλλο θέμα, διὰ νὰ εἴμεθα συγκεκριμένοι καὶ σαφεῖς, εἶναι τὸ πρόβλημα τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐδῶ εἰς τὸν πίνακα, ποὺ ἔχω μπροστά μου, φαίνεται, ὅτι αἱ ἐξαγωγαὶ τοῦ ἐλαιολάδου ἔφθασαν αἰσίως τὸ παρελθὸν ἔτος νὰ ἰσοῦνται περίπου τῷ μηδενί. 300.000 δολλάρια ἐμπῆκαν ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ εἴμεθα εἰς τὰ πέντε καὶ τὰ ἓξ ἑκατομμύρια δολλάρια ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου.

§97Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Διότι δὲν εἴχομεν λάδι.

§98Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ προσθέτω, ὅτι ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν ἐπροστατεύσαμεν, εἶναι ὑπερτέρα τῆς διεθνοῦς τιμῆς καὶ κατὰ συνέπειαν εἴχομεν δὲν εἴχομεν λάδι δὲν ἠδύνατο νὰ ἐξαχθῇ. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ὀρθῶς ἔκαμε τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἔδωσε σχετικῶς ἱκανοποιητικὴν τιμὴν εἰς τὸν παραγωγόν, θὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ ἀπόθεμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει, διὰ νὰ ἐξαγάγῃ ἐλαιόλαδον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἔστω μὲ ζημίαν καὶ μὲ ἐπιδότησιν. Καὶ προτείνω εἰς τὴν Κυβέρνησιν κἄποτε νὰ ἐπιληφθῇ σοβαρῶς τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ ἐμφανίζηται περιστασιακῶς ὡς κομήτης εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἐλαιολάδου. Πρέπει νὰ τὸ ἐπιλύσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ κατὰ τρόπον πάγιον καὶ μόνιμον καὶ ὄχι μὲ τὴν ὀρθοδοξίαν, ἀλλὰ θὰ ἐπιλυθῇ διὰ κἄποιας μορφῆς ἐπιδοτήσεως, ἄλλο ἐὰν ἡ ἐπιδότησις θὰ βαρύνῃ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν ἢ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, διότι καὶ αὐτὴ ἡ μέθοδος ἠμπορεῖ νὰ προκριθῇ, ἀλλὰ τὸ ἐλαιόλαδον πρέπει νὰ ἐξάγηται.

§99Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν 10.000 τοὐλάχιστον τόννοι ἐλαιολάδου, ἀσχέτως ἐπαρκείας, θὰ ἐξάγωνται κατ’ ἔτος. Ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ δώσω αὐτὴν τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἴπατε προηγουμένως.

§100Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Χαίρω, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν δήλωσίν σας, ἀλλὰ δὲν ἀντέχω νὰ εἴπω, ὅτι ἤμουν νέος καὶ ἐγέρασα ἀκούων τοιαύτας διαβεβαιώσεις. Ἐπὶ χρόνια ἀκούω αὐτὴν τὴν δήλωσιν. Νομίζω, ὅτι καιρὸς εἶναι αἱ διαβεβαιώσεις νὰ γίνουν ἔργα καὶ καλὸν εἶναι νὰ ἀρχίσητε ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν μέρους τῆς ποσότητος, τὴν ὁποίαν συνεκεντρώσατε ἐφέτος.

§101Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Ἀσχέτως τῆς γενικῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἐγὼ ἐρωτῶ διατὶ τόση εὐπάθεια εἰς τὸ ἐλαιόλαδον; Διατί, δηλαδή, θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ κάμωμεν ἐξαγωγὰς ἐλαιολάδου, ὅταν τὸ πλεῖστον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἠναγκασμένον νὰ τρώγῃ τὸ σπορέλαιον καὶ οἱ ξένοι νὰ τρώγουν τὸ ἐλαιόλαδον; Δὲν ξεύρω ἐὰν διαφωνῇ μὲ ἐμὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀλλὰ εἶναι μία ἁπλῆ διαφωνία καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἀπαντήσητε.

§102Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι πρόθεσίς μας νὰ ἐπιδοτήσωμεν τὸ ἐλαιόλαδον διὰ νὰ τὸ φᾶνε εὐθηνὰ οἱ ξένοι. Δὲν γίνεται ἡ ἐπιδότησις διὰ τὸ σκοπὸν αὐτόν. Ἡ ἐπιδότησις γίνεται διὰ νὰ ἐξαχθῇ τὸ Ἑλληνικὸν γεωργικὸν προϊὸν καὶ ἐπειδὴ συμβαίνει ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ νὰ μὴ ἐπεκτείνῃ τὴν κυριαρχίαν της πέραν τῶν ὁρίων τῆς ἀτυχοῦς Ἑλλάδος, εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ προσαρμοσθῆτε πρὸς τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ ἐὰν ἡ ἐσωτερικὴ τιμὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ συμπέσῃ μὲ τὴν διεθνῆ, εἶσθε ὑποχρεωμένοι κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ τσοντάρετε. Αὐτὸ εἶναι τὸ πολὺ ἁπλοῦν πρόβλημα ποὺ συζητοῦμεν, καὶ σεῖς ὁ ἴδιος ἐὰν τὸ σκεφθῆτε προσεκτικώτερα θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν αὐτὸ προϊὸν πρέπει νὰ πωλῆται. Ἐὰν ἔχητε ἀντίρρησιν, νὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας. Ὑποθέτω, ὅτι ὁ σκοπὸς οὗτος σήμερον καὶ κατ’ ἐξοχὴν ἔναντι αὐτῆς τῆς πτωχῆς, τῆς μεγάλης τάξεως τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν εἶναι νὰ τοὺς ἐξασφαλίσωμεν, πρῶτον τὴν διάθεσιν καί, δεύτερον, παράλληλον λογικὴν τιμὴν διὰ τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα παράγουν. Ἐὰν αὔριον τὸ πρωΐ κρίνῃ ἡ Κυβέρνησίς σας, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παράγηται ἕνα προϊὸν, νὰ εἴπῃ, ὅτι ξεπατῶστε τὰ ἀμπέλια καὶ φυτέψατε μάραθον ἢ δὲν ξεύρω τί ἄλλο. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον παράγεται ἕνα Ἑλληνικὸ γεωργικὸ προϊόν, αὐτὸ πρέπει νὰ πωλῆται. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἐννοήσωμε. Καὶ ἡ χώρα μας, δόξα τῷ Θεῷ, καὶ ἡ οἰκονομία μας ἔχει καὶ περιθώρια καὶ ἀντοχήν, καὶ ὁ Ἑλληνικὸς προϋπολογισμός, δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα.

§103Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ ἐλαιολάδου ὑπολογίζεται εἰς 200.000 τόννους. Ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 120.000 τόννους περίπου. Ἔχομεν ἑπομένως ἕνα πλεόνασμα 80.000 τόννων. Πέραν αὐτοῦ ὅμως παράγομεν καὶ σπορέλαιον, τοῦ ὁποίου ἡ παραγωγὴ αὐξάνει κατ’ ἔτος, λόγῳ τῆς μεγάλης βαμβακοκαλλιεργείας. Ἐπίσης ἔχομεν συνεχῆ ἀνάπτυξιν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ἐλαιοδένδρων. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὀρθὴ ἡ ἄποψις τοῦ ἐκ Θεσσαλονίκης συναδέλφου, διὰ νὰ ὠφεληθοῦν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ καὶ διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν συνάλλαγμα.

§104Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἄλλαι χῶραι, κύριοι συνάδελφοι, ὠθοῦν τὴν ἐγχωρίαν κατανάλωσιν εἰς τὴν ἀπορρόφησιν εὐθηνῶν προϊόντων, διὰ νὰ πωλοῦν τὰ ἀκριβὰ προϊόντα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ εἰσπράττουν συνάλλαγμα.

§105Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ζαρντινίδης ὀρθῶς παρετήρησε, διατὶ νὰ ἐξάγωμεν τὸ λάδι, ἐφ’ ὅσον ὁ κόσμος τῆς ὑπαίθρου ὑποφέρει καὶ δὲν δύναται νὰ φάγῃ ἐλαιόλαδον. Δὲν εἶναι εἰς θέσιν οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ νὰ ἀγοράσουν οὔτε 2–3 ὀκάδες λάδι τὸν μῆνα.

§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἂς μὴ προχωρήσωμεν εἰς εἰδικωτέραν συζήτησιν. Ἡ διάθεσις ἑνὸς γεωργικοῦ προϊόντος ἐξαρτᾶται ἀπὸ πολλοὺς παράγοντας. Κάθε γεωργικὸν προϊὸν ὅταν ἀναλυθῇ θὰ ἴδητε, ὅτι ἐμφανίζει ὡρισμένας δυνατότητας διαθέσεως καὶ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν καὶ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ὅλα τὰ Ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα πλὴν ἐλαχίστων ἔχουν δυνατότητας μεγαλυτέρας καταναλώσεως εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν. Καὶ τὰ πορτοκάλια, καὶ τὸ λάδι καὶ ὁ οἶνος, δυνατὸν νὰ καταναλωθοῦν εἰς μεγαλυτέρας ποσότητας. Ἀλλὰ τοῦτο ἑκάστοτε προσδιορίζεται ἀπὸ παράγοντας, τῶν ὁποίων ἡ μεταβολὴ δὲν εἶναι ἔργον βραχυχρόνιον. Σᾶς ὑπενθυμίζω τὸ πρόβλημα τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Καλύτερον ἐπῆγαν αἱ ἐξαγωγαὶ αὐτῶν ἐφέτος, ἀλλὰ πρόβλημα διαθέσεως τῶν ἑσπεριδοειδῶν, τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ αὐξάνεται, ὑπάρχει ὀξύτατον. Καὶ πιστεύω, ὅτι τὸ προϊὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑπόκειται εἰς τὸν κίνδυνον τῆς φθορᾶς, πρέπει νὰ τύχῃ τῆς κρατικῆς μερίμνης, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα. Συνοψίζω. Τὸ πρόβλημα τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἀνέκυψεν ἀπὸ τὴν ὅλην συζήτησιν καὶ ἐτοποθετήθη εἰς τὰς πραγματικάς του διαστάσεις, τὸ πρόβλημα αὐτό, δὲν ἀντιμετωπίζεται οὔτε κατὰ ποσοστὸν μὲ τὸ νομοσχέδιον ποὺ συζητοῦμεν. Ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, χρειάζεται βεβαίως καὶ μίαν μακροχρόνιον ὀργανωτικὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ δὲν κατέβαλεν, διότι δυστυχῶς, κύριοι τῆς πλειοψηφίας, καὶ ἐὰν σεῖς θέλετε νὰ λησμονῆτε τὸ παρελθόν, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὅμως δὲν λησμονεῖ, ὅτι τὸν κυβερνᾶτε ἑπτὰ χρόνια, χρειάζεται μία μακροχρόνιος διαρθρωτικὴ τῆς οἰκονομίας προσπάθεια, χρειάζονται γενναῖα μέτρα, φαντασία καὶ ἱκανότης, χρειάζεται νὰ μὴ σταματᾶτε εἰς ἀπόλυτα ἀξιώματα, τὰ ὁποῖα θεωροῦνται ταμποῦ. Δὲν πρέπει νὰ ξεχνῶμεν, ὅτι ὁ ὑπέρτατος σκοπὸς τοῦ Κράτους εἶναι ἡ εὐτυχία τοῦ πολίτου καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν δὲν πρέπει νὰ ξεχνῶμεν, ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, ἀλλὰ καὶ κοινωνικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ ἀντικτύπου, τὸ πρόβλημα ποὺ συνδέεται μὲ τὰς Ἑλληνικὰς ἐξαγωγὰς καὶ τὸ εἰσόδημα τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, θὰ κριθοῦν αἱ Κυβερνήσεις καὶ τὸ σύγχρονον Κράτος. Καὶ νομίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἀνεφέρθησαν, ἀποτελοῦν παταγώδη ἀπόδειξιν τῆς χρεωκοπίας τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα αὐτόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.55 μ.μ.)