1962.04.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 57η

Δευτέρα 2 Ἀπριλίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Τσάτσος, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 4210)1961 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μανιαδάκης, Ν. Ἀθανασίου, Ι. Κοντοβράκης, Χ. Ἀθανίτης, Π. Κλῆς, Χ. Καραπιπέρης καὶ Γ. Πλατῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 69) 1961 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν Σχολῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μανιαδάκης, Ν. Ἀθανασίου καὶ Κ. Παπασπύρου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 69) 1961 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν Σχολῶν Χωροφυλακῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κεφαλογιάννης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 69)1961 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν Σχολῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καὶ Σ. Κωστόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶς καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκης καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Βοβολίνης, Δ. Ἰωάννου καὶ Ε. Σκορδίλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 4210)1961 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Θεμελῆς, Ν. Σπεντζάρης, Π. Γυιόκας, Χ. Ἀθανίτης, Ν. Ἀθανασίου, Δ. Ἰωάννου, Ν. Μάρτης, Δ. Θανόπουλος, Α. Λαδᾶς, Σ. Παπαδάκης, Ι. Κεφαλογιάννης καὶ Ν. Σκανδάλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν εἰς τὰς λεωφορειακὰς συγκοινωνίας τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν.

Δ. 3721)1957».

Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν χωρίων περιοχῆς Ροδοπόλεως, αἰτουμένων τὴν κατασκευὴν γεφύρας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Κερκινίτου εἰς Σιδηροχῶρι. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν χωρίων περιοχῆς Ροδοπόλεως, αἰτουμένων ἵδρυσιν γυμνασίου ἐν Ροδοπόλει. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβάνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Πάρου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν δικαίων καὶ νομίμων αἰτημάτων του. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων γυμνασίου Κάτω Κλειτορίας, αἰτουμένου συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ γυμνασίου διὰ τριῶν καθηγητῶν Φιλολόγων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Κοινοτήτων Παραδείσου, Διαλεχτοῦ καὶ Ξεριᾶς τοῦ Νομοῦ Καβάλας, αἰτουμένων ὅπως ἀποδεχθῇ τὸ Δημόσιον τὴν καθορισθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Καβάλας τιμὴν ἀποζημιώσεως τῶν ἀπαλλοτριωθέντων διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ φράγματος Νέστου ἀγρῶν κατοίκων τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Σ. Εὐστρατιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, αἰτουμένων ρύθμισιν θεμάτων διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Καβάλας, αἰτουμένου τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμῶν αἰτημάτων τοῦ κλάδου τῶν λειτουργῶν τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, αἰτουμένου ἐφαρμογὴν συστήματος τοῦ οἰκογενειακοῦ ἰατροῦ καὶ εἰς τὴν πόλιν Χαλκίδος, ἔχουσα ὅλας τὰς πρὸς τοῦτο προϋποθέσεις. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Στεφανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Πύργου Ἠλείας καὶ Περιχώρων, αἰτουμένης αὔξησιν τῶν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Σ. Εὐστρατιάδης, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Συνδέσμου Ἐμποροϋπαλλήλων Λαρίσης, αἰτουμένου τὴν αὔξησιν μισθῶν καὶ συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Στεφανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μακρυσίων, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων πρὸς ἀνακούφισιν πληγέντων καλλιεργητῶν ἐξ ὑδάτων πλημμυρίσαντος ποταμοῦ Ἀλφειοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Ἀρτεργατῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Τ.Α.Α.Μ.Μ. καὶ τὴν καθήλωσιν τῶν συντάξεων τῶν ἀρτεργατῶν–μυλεργατῶν, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀπὸ ἑξαετίας ἀναπροσαρμογῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων Ταχ. ὑπαλλήλων, αἰτουμένων συμμετοχήν των εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει (τηλεγραφικὴν) ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συλλόγου γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Βʹ γυμνασίου ἀρρένων Χαλκίδος, αἰτουμένου οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἡμιτελοῦς διδακτηρίου τοῦ γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Εὐβοίας, αἰτουμένης ἀναγραφὴν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 1962 κονδυλίου δραχ. 100.000.000, ὡς εἰσφορᾶς τοῦ Κράτους πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., πρὸς τὸν σκοπὸν ἀναπροσαρμογῆς τῶν μηδαμινῶν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χριστιανικοῦ καὶ Φιλανθρωπικοῦ Συλλόγου Χαλκίδος «Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος», αἰτουμένου τὴν δωρεὰν χορήγησιν βιβλίων καὶ ἄλλων εἰδῶν διευκολύνσεως εἰς τοὺς ἀπόρους μαθητὰς τῶν νυκτερινῶν σχολῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδης, Δ. Κελτεμλίδης καὶ Γ. Λαμπράκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ μεταφορᾶς ἑνὸς μαθήματος εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ι. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Πύργου–Περιχώρων, αἰτουμένης αὔξησιν τῶν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἰδιοκτητῶν καὶ ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ταξὶ ἑπτὰ θέσεων «Ὁ Βάκων», διαμαρτυρομένου δι’ ἐκτέλεσιν ἀποφάσεως ἀφαιρέσεως τῆς ἀδείας κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων τῶν μελῶν του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Βαρδινογιάννη, Διπλοῦ, Ἰωσηφίδου, πολιτικῶν ἐξορίστων, αἰτουμένων αὔξησιν ἐπιδόματος κατὰ 5 δραχ. καὶ ἀποκατάστασιν ἐφοδιασμοῦ στρατοπέδου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Διδασκαλικῶν Συλλόγων Μεσσήνης καὶ Ἄνω Μεσσηνίας, αἰτουμένων ἐπέκτασιν εὐεργετικῶν διατάξεων Ν. 4193)1961 κλπ. Οἱ πολιτικοὶ ἐξόριστοι Ἁγίου Εὐστρατίου, αἰτοῦσιν τὴν κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἐκτοπίσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἀρτεργατῶν, αἰτουμένης τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γ. Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Στάνου κλπ., αἰτουμένων χορήγησιν συμπληρωματικοῦ πλασματικοῦ δανείου εἰς καπνοπαραγωγούς. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μπαλτατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καπνεργατῶν–καπνεργατριῶν Ξάνθης, αἰτουμένων συγκρότησιν 4μελοῦς Ἐπιτροπῆς ἐκ καπνεμπόρων, καπνοπαραγωγῶν, καπνεργατῶν καὶ τοῦ Κράτους, πρὸς μελέτην τοῦ καπνικοῦ προβλήματος. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πολυτέκνων Ἱστιαίας Εὐβοίας, αἰτουμένου τὴν παροχὴν εὐρυτέρας νομοθετικῆς προστασίας τῶν πολυτέκνων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Πολυτέκνων Κύμης, αἰτουμένου τὴν εὐρυτέραν νομοθετικὴν προστασίαν τῶν πολυτέκνων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ πωλήσεως ἐπεξεργασίας γεωμήλων καὶ κηπευτικῶν προϊόντων Μεσσήνης, αἰτουμένου ἐπιδότησιν τῶν δανείων μὲ 30% κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Εὐβοίας, αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων Ι.Κ.Α., τὴν μονιμοποίησιν τῶν συντάξεων ἀναπηρίας, τὴν ἐπαναφορὰν τῶν προεξοφλήσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Συλλόγων Ἐκπαιδευτικῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως Κύμης καὶ Καρύστου, αἰτουμένων ἐπέκτασιν εὐεργετικῶν διατάξεων νόμου 4193 καὶ νομοθετικὴν ρύθμισιν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐργατοτεχνιτῶν τοῦ κρατικοῦ δικτύου Σ.Π. Α.Π., διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἀπονομὴν εἰς αὐτοὺς συντάξεως ὡς ὑπερηλίκων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Λουλακάκης, Ε. Ματζαπετάκης καὶ Μ. Ξυλούρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑταιρείας Κρητικῶν Ἱστορικῶν Μελετῶν, δι’ ἧς αἰτεῖται ὅπως, ὡς ἕδρα τοῦ μέλλοντος νὰ ἱδρυθῇ τρίτου Πανεπιστημίου τῆς χώρας, ὁρισθῇ τὸ Ἡράκλειον Κρήτης, διὰ λόγους ἱστορικούς, ἀρχαιολογικοὺς καὶ ὑπάρξεως πολλῶν προϋποθέσεων εὐνοϊκῶν, διὰ τὴν ἵδρυσιν ταύτην εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν ἀπεργῶν ἀρτεργατῶν Χίου, διαμαρτυρομένων ἐντόνως διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν τοῦ μοναδικοῦ καὶ δικαίου αἰτήματός των, τῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν–Μυλεργατῶν– Μακαρονοποιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τῆς Κ.Ο.Μ.Δ.Ε. Ἄρτης, αἰτουμένου τὴν διατήρησιν τῆς Κ.Ο.Μ.Δ.Ε. καὶ τὴν μὴ ἀπόλυσίν του εἰς περίπτωσιν διαλύσεώς της. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Σελλάδων καὶ τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Γλυκορρίζου Ἄρτης, αἰτουμένων ἀναστολὴν ἀγροτικῶν χρεῶν, λόγῳ ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς τοῦ πορτοκαλεοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Καρασπήλιος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Αἰγιαλείας, αἰτουμένου ὅπως ἐπανισχύσουν αἱ διατάξεις τοῦ Ν. 1910)44 «περὶ προστασίας πολυτέκνων» κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Μανωλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καβάλας, αἰτουμένου κατάρτισιν προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς πόλεώς των καὶ τοῦ Νομοῦ Καβάλας. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Μανωλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν Χρυσοπόλεως, αἰτουμένης ἐπιδότησιν συνεργείων καὶ ἀποπεράτωσιν ἀρξαμένων δημοσίων ἔργων πρὸς ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Ι. Ματθαιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, καταληφθέντων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸ τῆς συμπληρώσεως πλήρους συνταξίμου ὑπηρεσίας, αἰτουμένων τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν καταβολὴν αὐτοῖς πλήρους συντάξεως. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Ι. Ματθαιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαξιωματικῶν, ὑπηρετούντων εἰς τὰς τάξεις τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας, αἰτουμένων τὴν ἐν αὐτῇ μονιμοποίησίν των, δικαιολογουμένην καὶ θεμελιουμένην ἐπὶ τῆς δεκαετοῦς στρατιωτικῆς των προϋπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Ι. Ματθαιουδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν Οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων, πτυχιούχων, πολεμιστῶν Ν. 751, αἰτουμένων τὴν ἐπανένταξίν των εἰς ἀνωτέρους τῶν βαθμῶν τοὺς ὁποίους ἤδη κατέχουσιν. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Λ. Κύρκου, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3568)19.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς ἀπὸ 15.3.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου, Λ. Κύρκου καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐπὶ τῆς πρώτης παρατηρήσεως, ὅτι καὶ μετὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ποσοῦ τῶν 100.000.000 ἐτησίως ἐκ τῶν κεφαλαίων Ο.Α.Α.Α. διὰ τὴν δημιουργίαν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως τῶν ἀνέργων ἐργατῶν ἐντὸς τῆς τελευταίας τριετίας τὸ ποσοστὸν τῆς ἀνεργίας ηὐξήθη ἀπὸ 25 εἰς 30%, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὸ τέλος τοῦ ἔτους 1959, τὸ ὑπόλοιπον τῶν ἀνέργων ἀνήρχετο εἰς 100.995. Τὸ ἑπόμενον ἔτος ἐμειώθη εἰς 89.630, διὰ νὰ κατέλθῃ ἔτι περαιτέρω κατὰ τὴν 31.12.61 εἰς 79.291. Παρατηρεῖται, λοιπόν, οὐχὶ αὔξησις τοῦ δείκτου ἀνεργίας κατὰ 5%, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει διατείνονται οἱ κ.κ. βουλευταί, ἀλλὰ μείωσις, ἀνερχομένη εἰς 21,7%. Πράγματι, τὸ ἐντὸς τῆς τριετίας διατεθὲν ποσὸν τῶν 300.000.000 δραχ., ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ἀπασχόλησιν τῶν ἀνέργων ἐργατῶν, ἐπέδρασεν ἐπὶ τοῦ ὕψους τῆς ἀνεργίας, διότι ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν πραγματοποιήσεως 6.000.000 περίπου ἡμερομισθίων. 2) Ὡς πρὸς τὴν ἔκτακτον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀνέργων ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων 1961 καὶ Νέου Ἔτους 1962, γνωρίζομεν, ὅτι ἐξαιρετικῶς διὰ τὴν περίοδον τῶν ἑορτῶν τούτων, αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀνέργων ἐμειώθησαν ἔναντι τῶν παρελθόντων ἐτῶν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καλυφθοῦν ἅπαντες οἱ ἐν πραγματικῇ ἀνεργίᾳ τελοῦντες ἠσφαλισμένοι μισθωτοί, ἐπιδοτούμενοι καὶ μή. 3) Τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπούμενον αἴτημα περὶ ἐκτάκτου ἐπιδοτήσεως ἐκ τοῦ Ο.Α.Α.Α. ἁπάντων τῶν ἀνέργων τῆς Χώρας, ἄνευ προϋποθέσεων, οὐδαμοῦ τοῦ κόσμου ἔχει ἐφαρμοσθῆ, διότι ἰσοδυναμεῖ πρὸς πλήρη παραμερισμὸν στοιχειωδῶν ἀρχῶν κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3720)2721)21.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ μας, ὅπως ἐγκαίρως προσαρμοσθῇ ἡ Ἑλληνικὴ Νομοθεσία πρὸς τὰς διατάξεις τῶν ὑπ’ ἀριθ. α)87 «περὶ συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας καὶ προστασίας τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος» καὶ β)98 «περὶ ἐφαρμογῆς τῶν ἀρχῶν τοῦ δικαιώματος ὀργανώσεως καὶ συλλογικῆς διαπραγματεύσεως Διεθνῶν Συμβάσεων» διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13639)74)15.2.1962 ἀποφάσεως ἡμῶν συνεκροτήσαμεν γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπὴν τριμεροῦς συνθέσεως, ἤτοι ἐκ προσώπων ἡμῶν, τῶν ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν, ἥτις ἐπιτροπὴ ἤρξατο ἤδη τοῦ ἔργου της. Ἔργον δὲ ταύτης ἔσεται ἡ μελέτη, ἐπὶ τῷ τέλει ἐναρμονίσεως τῆς Ἑλληνικῆς Νομοθεσίας πρὸς τὰς διατάξεις τῶν ἀνωτέρω Διεθνῶν Συμβάσεων, κυρωθεισῶν ὑπὸ τῆς Χώρας μας διὰ τῶν Ν. Δ. 4204)1961 καὶ 4205)1961 καὶ ἡ ὑποβολὴ ἡμῖν ἐντὸς τριμήνου σχετικῆς ἐκθέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3492)2539)16.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 733)13.3.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ αἴτημα περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν Καταστημάτων εἰς Λάρισαν, συναρτώμενον κατ’ ἀρχὴν πρὸς τὸ γενικώτερον θέμα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐν τῇ Χώρᾳ, θέλει ἐξετασθῆ μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ καταρτιζομένου σχεδίου νόμου περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως. Τὸ αἴτημα περὶ μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας, διὰ τὴν λόγῳ γήρατος συνταξιοδότησιν τῶν ἐμποροϋπαλλήλων, ἐμπίπτει, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ι.Κ.Α., εἰς τὸ ὅλον θέμα τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀπασχολουμένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα καὶ ἐτέθη ἤδη ὑπὸ ἐξέτασιν μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς οἰκονομικὰς συνεπείας διὰ τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνταξιοδοτικὴν προστασίαν ἀπὸ πλευρᾶς ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως, ὅτι διὰ τοῦ ἐγκριθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6090)Σ. 34)1.5.61 ἀποφάσεως ἡμῶν Κανονισμοῦ παροχῶν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν καταστημάτων (Φ.Ε.Κ. 221, τεῦχος Βʹ, τῆς 6 Ἰουλίου 1961), ἐθεσπίσθη σὺν τοῖς ἄλλοις διάταξις, καθ’ ἣν «ἔγγαμος ἠσφαλισμένη ἢ ἐν χηρείᾳ ἢ ἐν διαζεύξει τελοῦσα, ἔχουσα συμπληρώσει τὸ 50ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας της καὶ 5500 τοὐλάχιστον ἡμέρας ἐργασίας, δικαιοῦται συντάξεως λόγῳ γήρατος, ἐφ’ ὅσον δὲν τυγχάνει συνταξιοῦχος τοῦ Ταμείου ἢ ἑτέρας ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως». Ἡ περαιτέρω μείωσις τῶν ὁρίων ἡλικίας, τῶν προβλεπομένων ἐν τῷ Κανονισμῷ παροχῶν τοῦ ὡς εἴρηται ἐπικουρικοῦ Ταμείου, ἐμφανίζεται ἄκρως δυσχερὴς καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν καθίσταται συναπτὴ καὶ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ διατυπωμένου αἰτήματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιχορήγησιν ἐπαρχιακῶν ἐργατικῶν Σωματείων διὰ καλλιτεχνικοὺς σκοπούς, ὡς καὶ μορφωτικούς, ἀθλητικοὺς καὶ ἐκδρομικοὺς τοιούτους, τοῦτο προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 2 ἐδάφιον αʹ τοῦ νόμου 3467) 1955 καὶ θέλει πραγματοποιηθῆ κατὰ περίπτωσιν, ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα τῆς καθιερώσεως τῆς 8ώρου ἐργασίας εἰς τοὺς ἐμποροϋπαλλήλους Λαρίσης, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ θέμα τυγχάνει γενικώτερον αἴτημα τῶν ἐμποροϋπαλλήλων ἁπάσης τῆς Χώρας καὶ ὡς τοιοῦτον ἐξετάζεται ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς, εἰς ὃ ἔχει ἤδη παραπεμφθῆ. Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα ἐξισώσεως τῶν μισθῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν διὰ παρεχομένην ἴσην ἐργασίαν κλπ., γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν συναπτομένων συλλογικῶν συμβάσεων ἐπιχειρεῖται ἡ ἐξίσωσις τῆς ἀμοιβῆς τῶν δύο φύλων ὅπου τοῦτο εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας ἢ τοὐλάχιστον ἡ σμίκρυνσις τῆς μεταξὺ τῶν δύο φύλων διαφορᾶς ἐξ ἀπόψεως ἀμοιβῆς, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἐν καιρῷ καθολίκευσις τοῦ θεσμοῦ νὰ καταστῇ ἀνώδυνος διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ νὰ μὴ παρεμποδίσῃ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν εὐρυτέραν ἀπασχόλησιν γυναικῶν εἰς τοὺς διαφόρους κλάδους οἰκονομικῆς δραστηριότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3489)116)3)62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 730)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ Βασιλικὰ Ἱδρύματα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι ἡ πληροφορία, ὅτι οὗτοι τυγχάνουν ἀνασφάλιστοι, δὲν ἔχεται ἀκριβείας, καθ’ ὅσον πάντες οἱ ἀνωτέρω ὑπάγονται ὑφ’ οὓς ὅρους καὶ ἔκτασιν καὶ οἱ λοιποὶ ἐργαζόμενοι, εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ι.Κ.Α. ἢ ἑτέρου Ὀργανισμοῦ, ἐφ’ ὅσον βεβαίως ἀπασχολοῦνται εἰς περιοχὰς εἰς ἃς ἔχει ἐπεκταθῆ ἡ ἀσφάλισις τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἵδρυσιν καὶ ἐν Ἑλλάδι Ναυτικῶν Δικαστηρίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἀντιμετωπίζεται τοιαύτη σκέψις. Συναφῶς γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐλήφθη μέριμνα διὰ τὴν μετεκπαίδευσιν καὶ πλήρη εἰς τὸ Ναυτικὸν Δίκαιον εἰδίκευσιν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν Δικαστῶν, ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἐνισχύσεως τοῦ Πρωτοδικείου Πειραιῶς, πρὸς ἐκδίκασιν τῶν εἰς τοῦτο ἀγομένων ναυτικῶν ὑποθέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 63)56 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἀναφερομένην εἰς τὸ αἴτημα καταδίκων τῶν φυλακῶν Χαλκίδος περὶ χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ λῆψις τοιούτου μέτρου κρίνεται ἑκάστοτε ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Πολιτείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 64)57 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἀναφερομένην εἰς αἴτημα τῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης, περὶ χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ λῆψις τοιούτου μέτρου κρίνεται ἑκάστοτε ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Πολιτείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2023) 1547 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ μὴ διώξεως τῶν ἀπεργῶν ἐφοριακῶν ὑπαλλήλων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης δὲν δύναται νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὸ ἔργον τῶν Εἰσαγγελιῶν καὶ τῶν Δικαστηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καμβύση. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2842)5.3. 1962 ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 674 ἀπὸ 2.3.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Ἀγγ. Καμβύση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι καθ’ ἅ ἀναφέρει ἡμῖν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6661) 15.3.62 ἀναφορᾶς του κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Δ. Ἐπιτροπῆς του τῆς 9.3.62 καθωρίσθη ἡ τιμὴ ἀποζημιωσίμου χιλιογράμμου σταφίδος εἰς δραχμὰς 3. Σχετικαὶ ἐντολαὶ ἐδόθησαν ἤδη ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω Ὀργανισμοῦ εἰς τὰ Ὑποκαταστήματά του διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)20.3.1962 ἐγκυκλίου του διὰ τὴν καταβολὴν τῆς ἀνωτέρω ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους παραγωγούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2706)1.3.62 ἐγγράφου του ὑπ’ ἀριθ. 609 ἀπὸ 26.2.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, καθ’ ἅ ἀναφέρει ἡμῖν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8661)15.3.62 ἀναφορᾶς του κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς του τῆς 9.3.62 καθωρίσθη ἡ τιμὴ ἀποζημιωσίμου χιλιογράμμου σταφίδος εἰς δραχμὰς 3. Ἤδη δὲ ὁ ἀνωτέρω Ὀργανισμὸς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)10.3.1962 ἐγκυκλίου του ἔδωσεν ἐντολὰς εἰς τὰ Ὑποκαταστήματά του διὰ τὴν καταβολὴν τῆς ἀνωτέρω ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους παραγωγούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2708)1.3.62 ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 611 ἀπὸ 26.2.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ καὶ κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6839)15. 3.62 ἀναφορᾶς τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν θεωρεῖται ἀπαραίτητος ἡ ἵδρυσις ἀποθηκῶν εἰς τὸ χωρίον Κρεμμύδια, καθ’ ὅσον τοῦτο εὑρίσκεται πλησίον τῶν βασικῶν κέντρων Πύλου καὶ Γιαλόβης καὶ ἐξυπηρετεῖται κάλλιστα ὑπ’ αὐτῶν. Προσέτι γνωρίζομεν, ὅτι ἡ τυχὸν διασπορὰ τῶν ἀποθηκῶν ἀνὰ τὰ διάφορα χωρία δημιουργεῖ μεγαλυτέρας ἐπιβαρύνσεις διὰ τὸ προϊὸν καὶ ἐμφανίζει περισσοτέρας δυσκολίας κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2336)1763)24.2.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἀφορῶσα εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τοῦ ψηφίσματος τοῦ 4ου Πανελληνίου Συνεδρίου τῶν ἐργαζομένων τῆς ΥΕΒ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1964.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 619 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μελέτη τῶν ἀποξηραντικῶν ἔργων ἕλους Τοϊβάσι ἐπερατώθη καὶ ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ ΚΓΣΕΕ πλὴν ἐπειδὴ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων ἐκρίθη ἀσύμφορος συνεστήθη Ἐπιτροπὴ ἐκ Μηχανικοῦ καὶ Γεωπόνου, ἵνα κατόπιν ἐπιτοπίου μεταβάσεως ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα καὶ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1826)14.2.1962 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 435 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη σχετικῶς μὲ τὰς ζημίας ἃς ὑπέστησαν οἱ πατατοκαλλιεργηταὶ Τεγέας Ἀρκαδίας ἐκ ξηρασίας καὶ σκωλήκων (φθοριμαίας) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν ἀνωτέρω περιοχὴν παρετηρήθησαν κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ παρελθόντος φθινοπώρου εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν γεωμήλων, ὡρισμέναι ζημίαι ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς ἐντόνου ἀνομβρίας κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον, ἀφ’ ἑτέρου δέ, λόγῳ προσβολῆς τῶν φυτειῶν ὑπὸ τῆς φθοριμαίας. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ καλλιέργεια εὑρίσκετο περὶ τὸ τέλος τῆς (κατὰ μέγα ποσοστὸν ἡ συγκομιδὴ εἶχεν ἤδη συντελεσθῆ) αἱ συνολικαὶ ζημίαι εἰς τὴν περιοχὴν ὑπῆρξαν μικραὶ καὶ εἰς μερικὰς μόνον περιπτώσεις ἀνῆλθον εἰς σοβαρώτερα ποσοστά. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2777)30.9.61 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν ΑΤΕ ἐζητήθη παρὰ ταύτης ἡ ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Ἀρκαδίας ἐξακρίβωσις τῶν ζημιῶν καὶ ἡ παροχὴ εἰς τοὺς ζημιωθέντας παραγωγοὺς ὅλων τῶν πιστωτικῶν διευκολύνσεων, τὰς ὁποίας ἡ Α.Τ.Ε. εἰς παρομοίας περιπτώσεις παρέχει. Ἐσχάτως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 136642)2599)23.3.1962 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ἐνεκρίθη ἡ μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. χορήγησις τοῖς μετρητοῖς ἢ ἐπὶ πιστώσει σίτου διατροφῆς (πρὸς 2,70 δρχ. κατὰ χιλιόγρ. καὶ εἰς ποσότητα 12 χιλιογράμμων κατ’ ἄτομον) πρὸς τοὺς ζημιωθέντας παραγωγοὺς διαφόρων περιφερειῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τῆς Ἀρκαδίας. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς πατατοπαραγωγῆς Τεγέας ἐναντίον ἀσθενειῶν καὶ ἐντόμων αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, διὰ τῶν ἐντεταλμένων περιφερειακῶν ὀργάνων των παρέχουν εἰς τοὺς καλλιεργητὰς δι’ ὅλων τῶν εἰς τὴν διάθεσίν των μέσων ἀπαραιτήτους ὁδηγίας, τόσον διὰ τὴν προστασίαν τῆς καλλιεργείας ὅσον καὶ διὰ τὴν τοιαύτην τοῦ προϊόντος κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἐναποθηκεύσεως. Καὶ ἐν προκειμένῳ ἀπαιτεῖται ἡ θετικὴ συμβολὴ τῶν ἰδίων παραγωγῶν ἐπίσης. Ἐπαρκεῖς ἄλλωστε ποσότητες τῶν καταλλήλων φαρμάκων εὑρίσκονται εἰς ἅπαντα τὰ Ὑποκαταστήματα τῆς Α.Τ.Ε. τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας, διατίθενται δὲ καὶ ἀπὸ ἰδιώτας ἐμπόρους γεωργικῶν φαρμάκων. Ἐφ’ ὅσον ἤθελον χρησιμοποιηθῆ τὰ κατάλληλα φάρμακα κατὰ τὰς διδομένας ἑκάστοτε ὁδηγίας τῶν ἁρμοδίων κρατικῶν ὀργάνων, δὲν θὰ ὑφίσταντο ζημίαι ἢ αὗται θὰ περιωρίζοντο εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γκλαβάνη, Γ. Λούλη καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, δι’ ὧν διαβιβάζονται αἱ ὑπ’ ἀριθ. 228 καὶ 272 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γκλαβάνη κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Αʹ. Ἐλαιοκαλλιέργεια. 1. Διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας ἐλήφθησαν εἰδικὰ μέτρα διευκολύνοντα τὴν παράδοσιν ἐλαιολάδου εἰς τὴν διενεργουμένην συγκέντρωσιν ὑπὸ μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ καλλιεργητῶν. Τὰ εἰδικὰ ταῦτα μέτρα ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 26098)1614)315)15.2.1962 ἐγγράφου μας τοῦ ὁποίου ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν ἐκ νέου. 2. Διὰ τὴν προστασίαν τῶν βρωσίμων ἐλήφθη σειρὰ ἐπίσης μέτρων ἤτοι: α) Ἐχρηματοδοτήθησαν αἱ συνεταιρικαὶ ὀργανώσεις διὰ τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἐπεξεργασίαν βρωσίμων ἐλαιῶν ὡς καὶ τὴν προμήθειαν ἅλατος ἐπὶ ἠλαττωμένῃ τιμῇ λογαριασμῷ παραγωγῶν. β) Αἱ αὐταὶ ὀργανώσεις ἐχρηματοδοτήθησαν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐκ τῶν παραγωγῶν ἐξαγορὰν ἐλαιῶν. Τὸ χορηγηθὲν πρὸς τοῦτο ποσὸν ἀνῆλθεν εἰς 5.500.000 δραχ. ἀπεφασίσθη καὶ χορηγοῦνται πρὸς συντήρησιν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρων ποσοτήτων βρωσίμων ἐλαιῶν. Πρὸς τοῦτο ἐχορηγήθη τὸ ποσὸν τῶν 1.808.000 δραχ. γ) Ἐχρηματοδοτήθη τὸ ἐμπόριον βρωσίμων ἐλαιῶν διὰ τὴν ἀγορὰν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρων ποσοτήτων ἐξ ἧς πραγματοποιεῖται οὐσιαστικὴ ἐμπορικὴ κίνησις ἀποβαίνουσα εἰς ὄφελος τῶν παραγωγῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μνημονευομένην χορήγησιν προκαταβολῶν κατὰ τὴν παράδοσιν ἐλαιοκάρπου εἰς τὰ κονσερβοποιεῖα βρωσίμων ἐλαιῶν πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Πιστώσεων τῆς Α.Τ.Ε. ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις ἱκανοποιητικῶν προκαταβολῶν κυμαινομένων ἀναλόγως τοῦ μεγέθους τοῦ καρποῦ ἀπὸ 3.20–9 δραχ. διὰ τὰς μαύρας καὶ ἀπὸ 3.70–9.50 δραχ. διὰ τὰς πρασίνους. Μετὰ τὴν πώλησιν βεβαίως τοῦ προϊόντος καὶ τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς τιμῆς του θὰ καταβληθῇ εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἡ ἐπὶ πλέον διαφορά. Βʹ Ὀπωρολαχανικά: Καταβάλλεται προσπάθεια ἀντικαταστάσεως τῶν παλαιῶν μικρᾶς ἀξίας καὶ ἀζητήτων ὀπωροφόρων δένδρων διὰ νέων ποικιλιῶν ἐξ ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἐπιτυγχάνουν ἱκανοποιητικὰς τιμὰς εἰς τὴν ἐσωτερικὴν καὶ ἐξωτερικὴν ἀγοράν. Ὡς ἀπαρχὴν τῆς προσπαθείας αὐτῆς ἀναφέρομεν τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Προτύπου Κρατικοῦ Κτήματος Μηλεῶν Βόλου εἰς τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσονται ἤδη μητρικὰ δένδρα τῶν ὑπὸ διάδοσιν ποικιλιῶν ἐκ τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ διατεθοῦν εἰς τὴν περιοχὴν Μαγνησίας Δενδρύλλια καὶ ἐμβόλια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3571)19.3.62 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 758 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν εἰς παραγωγοὺς Ἀρκαδίας, πατατοσπόρου ἐξωτερικοῦ εἰς μικροτέραν τῆς παραγγελθείσης ποσότητα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἔτος ἡ εἰσαγωγὴ πατατοσπόρου ἐξωτερικοῦ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐαρινῆς καλλιεργείας γίνεται τῇ ἐπιβλέψει τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας μέσῳ τῆς ΚΥΔΕΠ, πρὸς ἣν διαβιβάζονται αἱ παραγγελίαι τῶν παραγωγῶν διὰ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεών των. Αἱ παραγγελίαι συνοδεύονται πάντοτε ὑπὸ προκαταβολῆς μιᾶς δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον, χωρὶς ὅμως τοῦτο ν’ ἀποτελῇ προϋπόθεσιν ἐξασφαλίσεως ὁλοκλήρου τῆς ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ παραγωγοῦ παραγγελομένης ποσότητος, εἴτε λόγῳ μὴ ἐξασφαλίσεως ὁλοκλήρου τῆς συνολικῶς αἰτουμένης ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ποσότητος κατὰ ποικιλίαν εἴτε λόγῳ προγραμματισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περιορίζοντος ἐνίοτε τὸ ὕψος τοῦ συνολικῶς εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πατατοσπόρου. Κατὰ τὸ παρελθὸν φθινόπωρον αἱ διαβιβασθεῖσαι πρὸς τὴν ΚΥΔΕΠ παραγγελίαι τῶν παραγωγῶν ὑπερέβησαν συνολικῶς τοὺς 15.000 τόννους. Ἔναντι τῶν παραγγελιῶν τούτων τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐνέκρινε τὴν εἰσαγωγὴν μόνον 13.000 τόννων, ἔναντι εἰσαγωγῆς 10.000 τόννων κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη, καὶ τοῦτο ἵνα μὴ ἐκ τῆς καλλιεργείας πολὺ μεγαλυτέρων ἐκτάσεων ἀνακύψῃ θέμα ὑπερπαραγωγῆς καὶ πλεονασμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀπορροφηθοῦν ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν. Ἐκ τῆς περιφερείας Τεγέας καὶ Μαντινείας διεβιβάσθησαν πρὸς τὴν ΚΥΔΕΠ παραγγελίαι συνολικοῦ ὕψους 3.052 τόννων καὶ ἔναντι τούτων διετέθη ποσότης 2.650 τόννων, ἤτοι ποσότης κατὰ 13% μικροτέρα τῆς παραγγελθείσης ἔναντι γενικοῦ περιορισμοῦ δι’ ὅλας τὰς περιφερείας τοῦ Κράτους 15% περίπου. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς ἀναφερομένας εἰς τὴν ἐρώτησιν βλάβας τοῦ πατατοσπόρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ διατεθεὶς εἰς τὴν περιφέρειαν Τεγέας καὶ Μαντινείας πατατόσπορος ἦτο Καναδικῆς προελεύσεως, ποικιλιῶν CEBAGO καὶ KATAHDIN, ὡς δὲ διεπιστώθη κατὰ τὸν γενόμενον κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν φορτίων ἔλεγχον, ὁ πατατόσπορος οὗτος ἦτο ἄριστος ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ ἐξ οὐδεμιᾶς ἀπολύτως περιφερείας διεβιβάσθησαν ἡμῖν παράπονα περὶ βλαβῶν του, ἔστω καὶ ἀσημάντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 26.1.1962 κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνακούφισιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μιλάτου τῆς Ἐπαρχίας Μεραμβέλλου τοῦ Νομοῦ Λασηθίου Κρήτης. 1) Ἐγένετο συγκέντρωσις τοῦ παραδοθέντος ἐλαιολάδου ὑπὸ τῶν κατοίκων καὶ τῆς Κοινότητος ταύτης εἰς τὴν λίαν ἱκανοποιητικὴν τιμὴν τῶν δραχμῶν 16,5 διὰ τὴν ποιότητα ὀξύτητος πέντε βαθμῶν καὶ εἰς ἀναλόγους τοιαύτας διὰ τὰ ἔλαια χαμηλοτέρων ὀξυτήτων. Τὸ μέτρον τοῦτο ἐκρίθη ἤδη ἀπὸ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς ὁλοκλήρου τῆς χώρας ὡς ἐξαιρετικῆς οἰκονομικῆς σημασίας, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει καὶ τῆς πλουσίας ἐφετεινῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Δοθέντος, ὅτι τὸ βασικὸν προϊὸν τῆς Κοινότητος εἶναι τὸ ἔλαιον (τὸ 1961 ἡ παραγωγὴ τῆς Κοινότητος ἀνῆλθεν εἰς 78.000 χιλ)μα), τὸ μέτρον τοῦτο ἔχει ἐντελῶς ἰδιαιτέραν σημασίαν διὰ τὴν οἰκονομίαν τῶν κατοίκων αὐτῆς. 2) Κατόπιν κοινῆς εἰσηγήσεως ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἐξεδόθη ἀπόφασις οἰνοπνευματοποιήσεως πέντε χιλιάδων τόννων χαρουπίων, ἥτις χωρὶς νὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ ἐκτελεσθῇ οὔτε ἐφέτος εἶναι δὲ λίαν ἀμφίβολος ἂν θὰ ἐκτελεσθῇ τελικῶς, ἔστω καὶ διὰ ποσότητα χιλίων μόνον τόννων, ἐδημιούργησεν τοιαύτην ζήτησιν τῶν χαρουπίων, ὥστε νὰ πωληθοῦν ταῦτα ἐφέτος εἰς τὴν ἱκανοποιητικὴν τιμὴν τῶν δρχ. 1,20 κατὰ χιλ)μον. Ἀποτελοῦν δὲ τὰ χαρούπια τὸ δεύτερον προϊὸν τῆς πτωχῆς ταύτης Κοινότητος δοθέντος, ὅτι ἡ παραγωγὴ αὐτῆς κατὰ τὸ 1961 ἀνῆλθεν εἰς 200.000 χιλ)μα. 3) Διὰ τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς ἀμυγδάλων ἀπὸ τὰς ἐνταθείσας ἐσχάτως διαφόρους μυκητολογικὰς ἀσθενείας ὅλων τῶν Κοινοτήτων τῆς Ἐπαρχίας Μεραμβέλλου καὶ ἑπομένως καὶ τῆς Μιλάτου, ἀνελήφθη ἀπὸ ἐτῶν ἰδιαιτέρα προσπάθεια διαφωτίσεως τῶν ἀμυγδαλοκαλλιεργητῶν ὑπὸ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, μὲ ἀποτέλεσμα ἀρκούντως ἱκανοποιητικόν. Εἶναι δὲ τὸ ἀμύγδαλον τὸ τρίτον προϊὸν τῆς Κοινότητος, τῆς παραγωγῆς ἀμυγδάλων κατὰ τὸ 1961 ἀνελθούσης εἰς 10.000 χιλιόγραμμα. 4) Κατὰ τὸ 1960 τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐχορήγησε ἐκ τοῦ προγράμματος ὀρεινῆς οἰκονομίας μέσῳ τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Νομοῦ Λασηθίου 50.000 δρχ. (πεντήκοντα χιλιάδας δρχ) καὶ κατὰ τὸ 1961 ἑτέρας 56.000 (πεντήκοντα ἓξ χιλιάδας δρχ.) δι’ ἐπιδότησιν ἀτομικῶν ἔργων περιλαμβανομένων εἰς τὸ πρόγραμμα ὀρεινῆς οἰκονομίας καὶ ἐκτελεσθέντων ὑπὸ τῶν κατοίκων τῆς εἰρημένης Κοινότητος. 5) Πλέον τῶν ἀνωτέρω καταβάλλεται σύντονος προσπάθεια ἐφαρμογῆς εἰδικοῦ προγράμματος βελτιώσεως τῶν δενδρωδῶν, κηπευτικῶν, ἀμπελουργικῶν καὶ λοιπῶν καλλιεργειῶν τῶν εὐνοουσῶν ταύτας περιφερειῶν τῆς Μεγαλονήσου, ἐπίσης δὲ καὶ τῆς Κτηνοτροφίας, ὥστε νὰ εἶναι ἀσφαλὴς ἡ ἀπασχόλησις τοῦ πλεονάζοντος εἰς τὰς ὀρεινὰς Κοινότητας ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, ὑπὸ σχετικῶς εὐνοϊκὰς συνθήκας ἐργασίας καὶ ἀμοιβῆς αὐτοῦ, εἰς τὰς εὐπορωτέρας καὶ ὁλονὲν καλύτερον ἀξιοποιημένας πεδινὰς ταύτας περιοχάς, ἀποφευγομένης οὕτω, ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, βαθμιαίως τῆς ἐκτὸς Κρήτης ἀποδημίας τοῦ ὀρεινοῦ ἰδίᾳ πληθυσμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Γιάννου καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς κοινοποιηθείσης καὶ ὑμῖν ἀνωτέρω Διαταγῆς μας πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2620)16.9.61 ἐγγράφου μας, συνεστήσαμεν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅπως παράσχῃ εἰς τοὺς ἐκ τῆς ἀνομβρίας σοβαρῶς ζημιωθέντας καλλιεργητάς, τόσον τῆς Κοινότητος Στομίου, ὅσον καὶ τῶν Κοινοτήτων Πετραλώνων, Περιβολίων, Ἄνω Φυγαλίας, Δραγωνίου καὶ Λυνισταίνης τῆς Ἐπαρχίας Ὀλυμπίας, τὰς ἀναγκαίας διὰ τὴν συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος πιστωτικὰς διευκολύνσεις. Ἐκ παραλλήλου διετάξαμεν τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Ἠλείας ὅπως ἐξακριβώσῃ καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν, ἐὰν οἱ πληγέντες καλλιεργηταὶ τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων ὅσον καὶ ἄλλων τοῦ ἰδίου Νομοῦ, τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ ἐμειώθη λόγῳ τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν, ἔχουν ἀνάγκην σίτου διατροφῆς καὶ ἐπιθυμοῦν νὰ λάβουν τοιοῦτον ὑπὸ μορφὴν δανείου. Ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 136642)2599)23.3.62 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, κοινοποιηθείσης εἰς τὴν Νομαρχίαν καὶ τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Ἠλείας, ἐνεκρίθη ἡ μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. διάθεσις, τοῖς μετρητοῖς ἢ ἐπὶ πιστώσει, σίτου διατροφῆς ἐκ 36 χιλιογράμμων κατ’ ἄτομον εἰς τοὺς κατ’ ἐπάγγελμα γεωργοκτηνοτρόφους τοὺς ἐπιθυμοῦντας καὶ ἔχοντας ἀνάγκην αὐτοῦ εἰς τὴν τιμὴν 2,70 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον, βάσει καταστάσεων συνταχθησομένων ὑπὸ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν διὰ τοὺς συνεταιρισμένους καὶ τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων διὰ τοὺς μεμονωμένους ἀγρότας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σχινᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2703)ΒΛ)1– 3.62)610 ἀπὸ 26.2.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σχινᾶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι καθ’ ἅ ἀναφέρει ἡμῖν ὁ Α.Σ.Ο. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6839)15.3.1962 ἐγγράφου του τὸ θέμα τῆς παραλαβῆς σταφιδοκάρπου περιφερείας Πυλίας ἐτακτοποιήθη ἤδη συμφώνως πρὸς τὰς ἀπόψεις τῶν παραγωγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1213) 909)2.2.1962 ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 324 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου περὶ μὴ ἐνισχύσεως διὰ λιπασμάτων τῶν ἀγροτῶν τῆς περιφερείας τοῦ Ὑποκαταστήματος Λαρίσης εἰς ποσοστὸν 10% τοῦ συνόλου αὐτῶν, λόγῳ μὴ ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλῶν των ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ἡ Α.Τ.Ε. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 23401)2462)31.3.1962 ἐγγράφου της οὐδεὶς παραγωγὸς δικαιολογημένως καθυστερῶν τὰς ὀφειλάς του ἀπεκλείσθη τῆς χορηγήσεως λιπασμάτων. Ἀπεκλείσθησαν μόνον ἐκεῖνοι οἱ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι ἐπραγματοποίησαν ἀποδεδειγμένως ἱκανοποιητικὴν ἐσοδείαν καὶ δὲν ἐφρόντισαν διὰ τὴν μερικὴν ἔστω τακτοποίησιν τῶν ὀφειλῶν των μὴ ἔχοντες οὐδεμίαν εἰς τοῦτο βάσιμον δικαιολογίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2227)22.2.62 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 511 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν ὡς πατατοσπόρου τῆς πατατοπαραγωγῆς τῆς Κοινότητος Ἀλαγωνίας Μεσσηνίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν ἀνωτέρω Κοινότητα δὲν λειτουργεῖ κέντρον σποροπαραγωγῆς γεωμήλων, ὡς λειτουργοῦν τοιαῦτα εἰς ἑτέρας περιοχὰς καὶ ἐπίσης εἰς τὴν γειτονικὴν Κοινότητα Νεδούσης, τελοῦντα ὑπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν παρακολούθησιν τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ Κοινότης Ἀλαγωνίας κεῖται εἰς τὸν ὀρεινὸν ὄγκον τοῦ Ταϋγέτου ἡ πατατοπαραγωγή της διετίθετο συμπληρωματικῶς χωρὶς νὰ εἶναι πράγματι ὡς πατατόσπορος εἰς τὰς πεδινὰς περιοχὰς τῆς Μεσσηνίας. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος οἱ παραγωγοὶ τῆς ἀνωτέρω Κοινότητος ἐζήτησαν τὴν ἵδρυσιν σποροπαραγωγικοῦ κέντρου γεωμήλων, ἐκ τῆς γενομένης ὅμως ἐξετάσεως τῶν ἐδαφῶν τῆς περιοχῆς τῆς Κοινότητος Ἀλαγωνίας διεπιστώθη, ὅτι ταῦτα εἶναι προσβεβλημένα ὑπὸ τοῦ χρυσονηματώδους τῶν γεωμήλων ἀσθενείας λίαν ἐπικινδύνου καὶ μεταδιδομένης διὰ τῶν κονδύλων τοῦ πατατοσπόρου ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας τῶν ὁποίων φέρεται μετὰ τῶν ὑπολειμμάτων χώματος. Ἕνεκα τούτου ἡ ἵδρυσις κέντρου σποροπαραγωγῆς εἰς τὴν ἀνωτέρω Κοινότητα Ἀλαγωνίας εἶναι ἀδύνατος, ἡ δὲ χρησιμοποίησις τῆς πατατοπαραγωγῆς τῆς Κοινότητος ὡς πατατοσπόρου ἀντενδείκνυται ἀπολύτως. Ἡ Ὑπηρεσία πρὸς προστασίαν τῶν καλλιεργητῶν τῶν πεδινῶν διαμερισμάτων, ἔσπευσε νὰ εἰδοποιήσῃ τούτους, περὶ τῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους διατρέχουν ἐκ τῆς καλλιεργείας πατατοσπόρου προσβεβλημένου ἐκ τοῦ χρυσονηματώδους, ὡς ἔπραξε πάντοτε εὐθὺς ὡς διεπίστωσε τὴν μόλυνσιν ἐδαφῶν εἰς ἃ ἐκαλλιεργοῦντο γεώμηλα χρησιμοποιούμενα καὶ πρὸς σποράν. Ἐπειδὴ ἐδάφη ἅπαξ προσβληθέντα ἐκ τῆς ἀνωτέρω ἀσθενείας δὲν ἀπαλλάσσονται πλέον ταύτης, ἰδίως ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθοῦν καλλιεργούμενα διὰ γεωμήλων διὰ τοῦτο περίπτωσις ἐκ νέου χρησιμοποιήσεως τῆς πατατοπαραγωγῆς τῆς Κοινότητος Ἀλαγωνίας ὡς πατατοσπόρου ἀποκλείεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 476 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2013)19.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς μονιμοποιήσεως τῶν πτυχιούχων τοῦ πενταταξίου Ἀγροτικοῦ Οἰκοτροφείου Ἰωαννίνων, ὑπηρετούντων παρὰ τῷ ἡμετέρῳ Ὑπουργείῳ θέλει ἐξετασθῆ ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ Ν.Δ. 4193)61 «περὶ τακτοποιήσεως ἐκτάκτου Προσωπικοῦ τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν» ὑπὸ τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τούτου ἁρμοδίων ὀργάνων ἤτοι τῆς Τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 1 παρ. 1 τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ)τος ἥτις ἐπεξεργάζεται ἤδη τὰ σχετικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ Β. Δ)τος συστάσεως τῶν ἀναγκαίων ὀργανικῶν θέσεων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, μετὰ δὲ τὴν ἔκδοσιν τούτου ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ὅπερ θὰ κρίνῃ τοὺς ἔχοντας τὰ νόμιμα προσόντα διὰ τὴν κατάληψιν τῶν συσταθησομένων θέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3632)20.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 775 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα θέματα εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τῆς Νομαρχίας Σερρῶν. Παρὰ ταῦτα διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3509)6.3.1962 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου, παρεκλήθη ἡ ὡς ἄνω Νομαρχία ὅπως προβῇ εἰς ἐξέτασιν, ἐὰν ἐγένοντο παράνομοι ἀπολύσεις προσωπικοῦ τοῦ ΚΤΕΛ Σερρῶν καὶ παραβάσεις τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας, ἐν καταφατικῇ δὲ περιπτώσει ἐνεργήσῃ τὰ κατ’ αὐτὴν διὰ τὸν ἔλεγχον τῶν ὑπευθύνων καὶ τὴν εἰς τὸ μέλλον πιστὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3503)16.3.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 744 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 108785)58 ἀποφάσεως ἀπηγορεύθη ἡ μεταφορὰ τῆς ἕδρας τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων ἀπὸ τὰς νήσους εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα καὶ ἀπὸ νήσου εἰς νῆσον. Ἡ ἀπόφασις αὕτη ἐξεδόθη καθ’ ὅσον παρετηρήθησαν πολλαὶ περιπτώσεις νησιωτικῶν αὐτοκινήτων, ἅτινα ἐρχόμενα εἰς τὴν πρωτεύουσαν κυρίως ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς μεταφορᾶς ἐμπορευμάτων παρέμενον μονίμως εἰς Ἀθήνας ἢ ἀλλαχοῦ τῆς Ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἐγένετο ἄμεσος καταστρατήγησις τοῦ νόμου περὶ κορεσμοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ηὔξανεν ὁ ἀριθμὸς τῶν φορτηγῶν τῆς πρωτευούσης καὶ ἐμειοῦτο ὁ τοιοῦτος τῶν νήσων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μεταφορὰν ἐμπορευμάτων διὰ φορτηγῶν αὐτοκινήτων Δ. Χ. εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα ἐκ τῶν νήσων, αἵτινες συνδέονται μετ’ αὐτῆς διὰ φέρυ–μπότ, αὕτη εἶναι ἐλευθέρα, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι τὰ ἐνεργοῦντα τοιαύτας μεταφορὰς αὐτοκίνητα θὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν ἕδραν των, ἀπαγορευομένης τῆς ἐνεργείας μεταφορῶν ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν ἐντὸς τῆς Ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3491)16.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 732 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐνοικίασιν τοῦ καφεστιατορίου καὶ τοῦ περιπτέρου Σ.Ε.Κ. Σταθμοῦ Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Τὸ ἐπιτευχθὲν κατὰ τὴν σχετικὴν δημοπρασίαν ἐνοίκιον τοῦ καφεστιατορίου καὶ περιπτέρου τοῦ νέου κτιριακοῦ συγκροτήματος τοῦ Σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ Λαρίσης, ἦτο ἀρχικῶς καὶ παρέμεινεν εἰς δραχ. 8.500 καὶ 1.500 ἀντιστοίχως κατὰ μῆνα. 2. Οὐδεμία μείωσις τῶν κατὰ τὴν δημοπρασίαν ἐπικυρωθέντων ἐνοικίων ὡς ἄνω, ἐγένετο. 3. Εἰς τοὺς ὅρους ἐνοικιάσεως τοῦ καφεστιατορίου, δὲν περιλαμβάνεται καὶ τοιοῦτος περὶ σταθμεύσεως τῶν λεωφορείων Σ.Ε.Κ. εἰς τὸν σταθμόν, οὐδὲ συντρέχει πρὸς τοῦτο λόγος τις. 4. Τὰ ἐνοίκια εἰσπράττονται ὑπὸ τῶν Σ.Ε.Κ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3469)2516)16.3.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 709 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα ἐν σχέσει πρὸς τὰ ληφθησόμενα μέτρα κατὰ τῆς νοθείας τοῦ ἐλαιολάδου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ εὐρύτης τῆς κυκλοφορίας τῶν σπορελαίων καὶ τοῦ πυρηνελαίου ὅπερ ἐσχάτως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 318)3.3.1962 ἀποφάσεως τοῦ Α. Χ. Συμβουλίου μετωνομάσθη εἰς «ἔλαιον ραφινὲ» ἐξ ἐλαιοπυρῆνος ὡς καὶ ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς τούτων ἔναντι τῆς τοῦ ἐλαιολάδου παρέχει τὴν δυνατότητα προσπορίσεως ἀδικαιολογήτων κερδῶν διὰ τῆς προσμίξεως τῶν ἐν λόγῳ ἐλαίων μετὰ ἐλαιολάδου. Μέχρι τοῦδε ὁ ἔλεγχος τῆς ἁγνότητος τοῦ ἐλαιολάδου διενηργεῖτο δι’ ἐκτεταμένων δειγματοληψιῶν. Μετὰ τὸ ἔτος 1961 ἐλήφθησαν ἐν συνόλῳ καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν 11.206 δείγματα ἐλαιολάδου ἐφ’ ὧν μετ’ ἐξέτασιν 319 εὑρέθησαν μὴ κανονικά. 2) Διὰ τὴν πρόληψιν τῆς νοθείας καὶ τὸν διαχωρισμὸν τῆς εὐθύνης μεταξὺ τῶν χονδρεμπόρων καὶ τῶν λιανοπωλητῶν ἐλαιολάδου ἔχει θεσπισθῆ διὰ τῆς 97)1955 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως ὑποχρέωσις τῶν χονδρεμπόρων διὰ τὴν παράδοσιν εἰς τοὺς ἀγοραστὰς ἐσφραγισμένου δείγματος ἐκ τοῦ πωλουμένου ἐλαιολάδου. Ὡσαύτως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1264)61 ἀποφάσεως τοῦ Α.Χ.Σ. δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 284)61 τ. βʹ φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως ἀπαγορεύεται ἡ διάθεσις εἰς τὴν κατανάλωσιν ἡ κατοχὴ καὶ ἐμπορία σπορελαίων τῶν ὁποίων αἱ χαρακτηριστικαὶ ἀντιδράσεις ταυτότητος αὐτῶν δὲν εἶναι ἐντόνως θετικαί (νάϋλον). 3) Ἐσχάτως τὸ Ὑπουργεῖον πρὸς περαιτέρω κατοχύρωσιν τῆς ἁγνότητος τοῦ ἐλαιολάδου προέβη εἰς ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11.9.1962 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως, δι’ ἧς ἐλήφθησαν συμπληρωματικὰ μέτρα δι’ ὧν σκοπεῖται ἡ στενωτέρα παρακολούθησις τῆς διακινήσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐλαίων (σπορελαίων, φοινικοπυρηνελαίων, ἐλαίου ραφινὲ ἐξ ἐλαιοπυρῆνος) ἀπὸ τῆς παραγωγῆς μέχρι τῆς καταναλώσεως. Οὕτω τὰ ἐργοστάσια παραγωγῆς σπορελαίων καὶ ἐλαίου ραφινὲ ἐξ ἐλαιοπυρῆνος ὑποχρεοῦνται ὅπως ὑποβάλλωσιν εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου ἀπολογιστικὰ μηνιαῖα στοιχεῖα περὶ τῆς παραγωγῆς καὶ διαθέσεως τῶν ἐν λόγῳ ἐλαίων. Ἐπίσης οἱ χονδρέμποροι, αἱ βιομηχανίαι καὶ βιοτεχνίαι μαγειρικῶν λιπῶν διὰ τῆς αὐτῆς Ἀγορανομικῆς Διατάξεως ὑποχρεοῦνται εἰς τὴν τήρησιν βιβλίου ἐμφαίνοντος τὰς ἀγοράς, πωλήσεις καὶ τὰς διὰ τὴν παρασκευὴν μαγειρικῶν λιπῶν διαθέσεις τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐλαίων. Τέλος ὑπὸ τῆς αὐτῆς Ἀγορανομικῆς Διατάξεως προβλέπεται ἡ παρακολούθησις τῆς διοχετεύσεως τῶν ἐν λόγῳ ἐλαίων εἰς τὴν κατανάλωσιν λαμβανομένων τῶν ἐν προκειμένῳ προσφόρων μέτρων (δηλώσεις λιανοπωλητῶν, ἀνάρτησις πινακίδων κλπ.). 4) Ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κατὰ τ’ ἀνωτέρω μέτρων καὶ τῆς ἐντάσεως τῶν δειγματοληψιῶν ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ ἐφικτοῦ προσδοκᾶται βασίμως, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ ἐξυγίανσις εἰς τὴν διακίνησιν τοῦ ἐλαιολάδου καὶ δὲν θὰ ὑπάρξουν περιθώρια προσμίξεως λιπαρῶν διαφόρου ἀξίας προσπορίζοντα ἀθέμιτα κέρδη εἰς τοὺς ἐνεργοῦντας ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 508 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη περὶ ἱδρύσεως Νομαρχίας Γρεβενῶν, καίτοι αὕτη δὲν περιῆλθεν ἡμῖν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατ’ ἀρχὴν δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἵδρυσις νέων Νομαρχιῶν, καθ’ ὅσον ὁ ὑφιστάμενος νῦν ἀριθμὸς κρίνεται πλέον ἢ ἐπαρκὴς διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῆς περιφερειακῆς διοικήσεως. Εἰδικῶς διὰ τὴν ἐπαρχίαν Γρεβενῶν λειτουργεῖ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν Ἐπαρχεῖον, ὅπερ ἐξυπηρετεῖ ἐπαρκῶς τὰς ἀνάγκας τῆς ἐπαρχίας ταύτης. Ἐπίσης, ὁ Νομάρχης Κοζάνης περιοδεύει καὶ ἐξετάζει τὰ ἀπασχολοῦντα τὴν ὡς ἄνω περιοχὴν ζητήματα, παρέσχε δὲ καὶ εὐρυτάτην ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν Ἔπαρχον Γρεβενῶν, ἐπὶ θεμάτων τῆς ἀποφασιστικῆς αὐτοῦ (Νομάρχου) ἁρμοδιότητος. Συνεπῶς δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἵδρυσις Νομαρχίας Γρεβενῶν, τῶν κατοίκων ἐξυπηρετουμένων πλήρως ὑπὸ τῆς Νομαρχίας καὶ τοῦ Ἐπαρχείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2338)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ πιστώσεων τοῦ Δημοσίου κατεσκευάσθη τὸ ἐντὸς τῆς Καρδίτσης τμῆμα τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Τρικάλων–Καρδίτσης–Φαρσάλων διὰ τῶν ὁδῶν Ταλιαδούρου καὶ Ὑψηλάντου. Ἡ κατασκευὴ δευτέρου κλάδου τῆς ὁδοῦ ταύτης ἐντὸς τῆς πόλεως Καρδίτσης κρίνεται σκόπιμος οὐχὶ ὅμως πρώτης σειρᾶς ἐπείγοντος, δι’ ὅ καὶ θὰ περιληφθῇ εἰς σχετικὸν πρόγραμμα ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ. Ἡ μελέτη καὶ κατασκευὴ τῶν ἀπαιτουμένων ἑτέρων ἔργων εἰς τὸ σημεῖον συναντήσεως τῆς ὁδοῦ ταύτης μετὰ τῆς ὁδοῦ Ταλιαδούρου πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐξ ἑτέρων κατευθύνσεων διὰ τῶν ὁδῶν τῆς πόλεως προερχομένης κυκλοφορίας καὶ συγκεκριμένως τῆς ὁδοῦ πρὸς Σ. Σταθμὸν καὶ πρὸς ἐπαρχιακὴν ὁδὸν πρὸς Μέγδοβα, εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Δήμου Καρδίτσης καὶ τοῦ οἰκείου Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3485)16.3.1962 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ συνολικῶς κατεργασθεῖσα ἐν τῷ Κρατικῷ Διϋλιστηρίῳ ποσότης ἀργοῦ πετρελαίου κατὰ τὸ ἔτος 1961 ἀνῆλθεν εἰς 1.809.955 μετρ. τόννους, ἥτις καὶ κατανέμεται κατὰ εἰσαγωγέα καὶ προέλευσιν ὡς ἀκολούθως: α) Εἰσαγωγεὺς Ἑταιρεία SOCONY, ποσότης 1.383.778 μετρικοὶ τόννοι, προελεύσεως Περσικοῦ Κόλπου, καὶ β) Εἰσαγωγεὺς Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ποσότης 426.177, προελεύσεως Ρωσίας. 2. Ἡ τιμὴ τοῦ εἰσαχθέντος πρὸς κατεργασίαν ἀργοῦ πετρελαίου, προελεύσεως Περσικοῦ Κόλπου καὶ μετρικὸν τόννον εἶναι κατὰ μέσον ὅρον διὰ τὸ 1961 $ 17,02 (ἢ $ 2,30 κατὰ βαρέλιον). Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

Ὁ πολίτης Χαράλαμπος Ποταμιάνος, Ὑποπτέραρχος ἐν ἀποστρατείᾳ, ἀπέστειλεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὴν ἀκόλουθον ἐπιστολήν: Ἐν Ἀθήναις τῇ 22ᾳ Μαρτίου 1962 «Κύριε Πρόεδρε, Ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐγένετο μνεία θέματος ἀναφερομένου εἰς τὴν ἰδιωτικήν μου ζωήν, μὲ προφανῆ σκοπὸν τὴν δυσφήμησίν μου. Πολλοὶ λόγοι ἀσφαλῶς θὰ ἔχουν προσδιορίσει τὴν ἐναντίον μου ἐπίθεσιν. Ἴσως εἷς ἐξ αὐτῶν νὰ εἶναι, ὅτι ὑπῆρξα Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἀεροπορίας κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ τὸ ὅτι καὶ οἱ δύο ἀδελφοί μου ἔπεσαν ὑπερασπίζοντες τὴν Πατρίδα κατὰ τῶν κομμουνιστῶν τὸ 1944 καὶ τὸ 1949. Πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ παραθέσω ἐνταῦθα τὰ ἑξῆς: Εἶναι ἀνακριβές, ὅτι προσφάτως ἠγόρασα πολυτελῆ ἔπαυλιν ἔξω τῶν Ἀθηνῶν ἀντὶ 3.000.000 δρχ. Οὐδέποτε ἠγόρασα ἔπαυλιν ἢ κατοικίαν. Τὴν ἐν Φιλοθέῃ οἰκίαν, ἔνθα κατοικῶ, ᾠκοδόμησα πρὸ 10ετίας ἡ δὲ συνολικὴ δαπάνη κατασκευῆς της ἀνῆλθεν εἰς τὸ τρίτον περίπου τοῦ ἀναφερθέντος ποσοῦ ὡς δύναται εὐχερέστατα νὰ διαπιστωθῇ ἐκ τῶν λογαριασμῶν τοῦ ἐργολάβου καὶ τῶν συμβολαίων τῆς ἀγορᾶς τοῦ οἰκοπέδου. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δαπάνης αὐτῆς ἠναγκάσθην νὰ προσφύγω εἰς δανεισμὸν ἐκ τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης ἡ ὁποία μόνον κατόπιν ἐνδελεχοῦς ἐξετάσεως τῆς σχετικῆς αἰτήσεώς μου καὶ τῆς πλήρους ἀνταποκρίσεως αὐτῆς εἰς τὰς ἀπαιτουμένας ὑπὸ τῆς Τραπέζης βασικὰς προϋποθέσεις καὶ αὐστηρὰς διασφαλίσεις ἐνέκρινε τὴν αἴτησιν. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅπως θελήσητε νὰ κάμετε χρῆσιν τῆς παρούσης ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἐφ’ ὅσον ἀνεφέρθησαν ἐν τῇ Βουλῇ θέματα ἀφορῶντα εἰς Ἕλληνα πολίτην, ὁ ὁποῖος, μὴ μετέχων τοῦ Κοινοβουλίου, δὲν δύναται καὶ νὰ ἀπαντήσῃ ἀμέσως εἰς ἐπιθέσεις, τῶν ὁποίων, ἀνεξαρτήτως τῆς ἰδικῆς μου γνώμης, πᾶς καλόπιστος πολίτης δύναται εὐκόλως νὰ συναγάγῃ τὰ ἐλατήρια καὶ τοὺς σκοπούς.

Μετὰ τιμῆς

Χ. ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ».

§5Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὀρθῶς ἀνεγνώσθη, κύριε Πρόεδρε, τὸ τηλεγράφημα, ἀλλὰ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ πρέπει νὰ ἀναγινώσκωνται ὅλα τὰ τηλεγραφήματα τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πᾶσα ἀναφορὰ ἀπευθυνομένη πρὸς τὸ Σῶμα, ἀναγινώσκεται.

§7Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἔχω μίαν παραλλαγὴν ἔναντι τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Βασιλάτου. Ὑπάρχουν ἀναφοραὶ πολλαί, αἱ ὁποῖαι ἀπευθύνονται εἰς τὴν Βουλήν. Θέτω τὸ ζήτημα, διὰ νὰ νομολογήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ. Ὑπάρχουν πολλαὶ ἀναφοραὶ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἅπασαι νὰ ἀναγνωσθοῦν. Ἄλλως τε τῶν ἀναφορῶν λαμβάνει, δύναται νὰ λαμβάνῃ πᾶς βουλευτὴς γνῶσιν, ὁπότε υἱοθετεῖ τὸ περιεχόμενον καὶ συνδυάζει τὸ περιεχόμενον τοῦ ἀποσταλέντος τηλεγραφήματος ἢ τῆς ὑποβληθείσης ἀναφορᾶς μὲ ἰδικήν του ἐρώτησιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαδικασία ἡ κανονική. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, εἴτε πρόκειται περὶ ἐπιστολῆς τοῦ κ. Ποταμιάνου, εἴτε οἱουδήποτε ἄλλου, τὸ πρᾶγμα ἔχει διαφοράν. Ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐγένετο ἐπίθεσις ἐναντίον προσώπου, τὸ ὁποῖον δὲν παρίσταται. Καὶ ἡ ἐπίθεσις κατὰ τοῦ προσώπου αὐτοῦ συνεδέθη μὲ θέματα, τὰ ὁποῖα εἶναι κάπως ἠθικῆς τάξεως. Τὰ ἐθεώρησεν ὁ ἴδιος ὁ κ. Ποταμιᾶνος, ὀρθῶς, ἠθικῆς τάξεως καὶ ἀπαντᾷ. Δὲν εἶναι ἀναφορά.

§8Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Συμφωνοῦμεν ἀπολύτως. Ἐγὼ εἶπον......

§9Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἴπατε, νὰ ἀναγινώσκωνται ἅπασαι αἱ ἀναφοραί.

§10Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶπον, ὅτι ὁσάκις ἀποστέλλεται ἀναφορὰ ἢ τηλεγράφημα προσώπου, τοῦ ὀνόματος τοῦ ὁποίου ἐγένετο μνεία καὶ ἐθεώρησεν ἑαυτόν, ὅτι ἐθίγη, ὀρθῶς, νὰ ἀναγινώσκεται.

§11Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐγένετο παρανόησις. Συμφωνοῦμεν ἀπολύτως.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἀναφορᾶς, τηλεγραφήματος πρὸς τὸ Σῶμα, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἀνεκοινώθη.

§13Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Περίληψις εἰς τὰ ἄλλα ζητήματα. Ἐδῶ ἀνεγνώσθη ὁλόκληρον τὸ περιεχόμενον καλῶς καὶ παρεκάλεσα αὐτὸ νὰ νομολογηθῇ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ἦτο σύντομον. Καὶ ὅταν εἶναι σύντομον ἀναγινώσκεται ὁλόκληρον. Ὅταν, ὅμως, εἶναι δεκασέλιδον, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει τὴν διάθεσιν ἡ Βουλὴ νὰ ταλαιπωρῆται μὲ τὴν ἀνάγνωσιν τόσου περιεχομένου. Καταχωρεῖται εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ λαμβάνουν ὅλοι γνῶσιν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου». Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§15Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Πρὶν ἀρχίσω τὸν λόγον μου, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Δερτιλῆν, ὅπως, ἐπειδὴ θὰ ἀπαντήσω εἰς μίαν ἄποψίν του, μοῦ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς μου, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἕνα κενὸν εἰς τὴν ὁμιλίαν μου. Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἂν καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν θίγει παρὰ μόνον μίαν πτυχὴν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, τῆς ἐξαγωγικῆς μας διαδικασίας, μοιραίως θέτει ἐπὶ τάπητος τὸ ὅλον ἐξαγωγικόν μας πρόβλημα. Καὶ θέτει μοιραίως τὸ ὅλον ἐξαγωγικόν μας πρόβλημα ἐπὶ τάπητος, διότι τοῦτο ἔχει καταστῆ τελείως ὀξύ. Ἔχει καταστῆ ὀξύ, διότι ἐνῷ αἱ εἰσαγωγαί μας καθ’ ἕκαστον ἔτος αὐξάνονται, παραλλήλως δὲν αὐξάνονται αἱ ἐξαγωγαί μας μὲ ρυθμόν, ὁ ὁποῖος νὰ μειώνῃ τὴν ἀπόστασιν, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν καὶ ὑπάρχει μεταξὺ εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν, μὲ ἀποτέλεσμα, ὥστε τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου νὰ αὐξάνῃ καθ’ ἕκαστον ἔτος. Ἡ εἰκὼν καθίσταται περισσότερον θλιβερά, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη αἱ ἐξαγωγαί μας εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, μετὰ τῆς ὁποίας συνεδέθημεν, ἀντὶ νὰ αὐξάνουν σημειώνουν μᾶλλον μείωσιν. Ἀκριβῶς, κ. βουλευταί, αὐτὴ ἡ διαμόρφωσις τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου ἀντικατοπτρίζεται εἰς τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν μας καὶ ἀντικατοπτρίζεται κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Ἡ δυσμενὴς αὕτη ἐξέλιξις ἔχει τὸν ἀντικατοπτρισμόν της εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν μας, τὸ ὁποῖον ἀντὶ νὰ στηρίζηται κατὰ σοβαρὸν ποσοστὸν ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν, ὥστε νὰ βασίζηται ἐπὶ ἑδραίας, ὀργανικῆς, φυσιολογικῆς βάσεως, ἀντιθέτως βασίζεται κυρίως ἐπὶ τῶν ἀδήλων πόρων, ἐπὶ πόρων δηλαδή, οἱ ὁποῖοι ἐξαρτῶνται ἀποκλειστικῶς ἐξ ἐξωτερικῶν παραγόντων. Ἐξαρτᾶται, δηλαδή, ἡ ἰσορροπία τῆς οἰκονομίας μας ἐκ πόρων, οἱ ὁποῖοι ἐπηρεάζονται ἀπολύτως ἀπὸ ἐξωγενεῖς καθαρῶς αἰτίας, διαφευγούσας τὸν ἔλεγχόν μας. Βεβαίως καὶ αἱ ἐξαγωγαί μας ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν διεθνῆ κατάστασιν, ὄχι ὅμως εἰς τὸν βαθμόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐξαρτῶνται οἱ ἄδηλοι πόροι μας, οἱ ὁποῖοι εἴτε προέρχονται ἀπὸ ἀβεβαίας πηγάς, ὅπως εἶναι τὰ μεταναστευτικὰ ἐμβάσματα, εἴτε περιέχουν στοιχεῖα ὑποκείμενα εἰς μεγάλας διακυμάνσεις, ὅπως εἶναι τὸ ναυτιλιακὸν καὶ τουριστικόν μας συνάλλαγμα. Εἰς τοῦτο συνίσταται τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ ἐκεῖ ἔγκειται ἡ σοβαρότης τοῦ προβλήματος. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Δερτιλῆς ἠθέλησε νὰ ἀπαλύνῃ τὴν σοβαρότητα τοῦ προβλήματος, δηλώσας, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν ἀποθεματοποίησιν ἐξαγωγίμων προϊόντων, δὲν ἔχομεν κρίσιν ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ ὀργανικὴν ἀνεπάρκειαν ἐξαγωγίμων προϊόντων. Δὲν θὰ ἠσχολούμην μὲ τὴν προσπάθειαν τῆς ἀπαλύνσεως τοῦ προβλήματος τῶν ἐξαγωγῶν μας, ὅπως τὴν τοποθετεῖ ὁ κ. Δερτιλῆς, ἐὰν αὕτη δὲν ἦτο ἐπικίνδυνος, ἐφ’ ὅσον, φυσικά, ἤθελεν ἐπικρατήσει, ὅπως ὑπῆρξεν ἐπικίνδυνος εἰς τὸ παρελθόν, ὅταν ἐπεκράτησε. Καὶ ὑπῆρξεν ἐπικίνδυνος ἡ ἄποψις αὕτη εἰς τὸ παρελθόν, διότι ἐνετόπισε τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἐκδηλωθείσης κρίσεως ὡρισμένων ἐξαγωγικῶν μας προϊόντων μὲ δύο συνεπείας: 1) Νὰ ἀναπτύσσωνται ἀπόψεις παράδοξοι διὰ τὴν λύσιν τῆς κρίσεως καὶ 2) Νὰ παραμερίζηται τὸ βασικὸν πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν καὶ νὰ καθιεροῦνται μέτρα ὄχι διευκολυντικὰ τῶν ἐξαγωγῶν μας, ἀλλὰ μέτρα ἐπιβαρυντικὰ τῆς ἐξαγωγικῆς μας προσπαθείας. Ἂς λάβωμεν ὡς παράδειγμα τὴν καπνικὴν κρίσιν, διὰ νὰ ἴδωμεν τὰς παραδόξους ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν. Ὁ ἴδιος ὁ κ. Δερτιλῆς ἀνέφερε δύο ἀπὸ τὰς παραδόξους αὐτὰς ἀπόψεις. Ἡ πρώτη, ἀναπτυχθεῖσα ὑπὸ διακεκριμένου συναδέλφου ὑπεστήριξεν, οὔτε πολὺ οὔτε ὀλίγον, τὸ κάψιμο τῶν καπνικῶν μας ἀποθεμάτων. Ἡ δευτέρα, τὴν εἰσαγωγὴν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν ἀντὶ πάσης χρηματικῆς θυσίας, δηλαδή, μὲ καθαρὰν ἔμμεσον ἐπιδότησιν. Πέραν αὐτῶν, ὑπῆρξαν καὶ ἄλλαι παράδοξοι ἀπόψεις. Παρομοίαν ἄποψιν ἐξήγγειλεν ὁ κ. Δερτιλῆς ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου τὴν 3 Μαρτίου 1960 δηλώσας, ὅτι πρὸς λύσιν τῆς καπνικῆς κρίσεως, μεταξὺ τῶν ἄλλων μέτρων θὰ ἀπαγορευθοῦν αἱ ἀγοραπωλησίαι ἐπὶ καπνῶν ἀξίας κατωτέρας τῶν 8 δραχμῶν κατὰ κιλόν. Τὰ καπνὰ ταῦτα θὰ συγκεντρωθοῦν ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ καὶ θὰ ἀχρηστευθοῦν, πλὴν ἐκείνων, τῶν ὁποίων ἡ διατήρησις ἤθελε κριθῆ ἐμπορικῶς συμφέρουσα. Ἡ ἄποψις αὕτη δὲν διαφέρει τῆς ἀπόψεως, ὅπως κάψωμεν τὰ καπνά μας. Εἶναι ἡ ἰδία. Τελικῶς, ἄλλωστε, ἐκεῖ κατέληξεν, εἰς τὸ κάψιμον τῶν καπνῶν. Ἡ ἑτέρα καὶ πλέον παράδοξος ἄποψις, ἡ ὁποία, δυστυχῶς, καὶ ἐφηρμόσθη ἐπίσης, ἦτο ὁ περιορισμὸς τῆς καπνικῆς καλλιεργείας. Ἡ ἄποψις αὕτη ἐστηρίζετο εἰς τὸν ἑξῆς συλλογισμόν. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν καπνικὴν παραγωγὴν περισσοτέραν ἐκείνης τὴν ὁποίαν, διὰ νὰ λύσωμεν τὸ πρόβλημα δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ περιορίσωμεν τὴν καλλιέργειαν καὶ συνεπῶς, τὴν καπνοπαραγωγὴν εἰς τὰ ὅρια τῆς ποσότητος τοῦ καπνοῦ, τὴν ὁποίαν ἐξάγομεν οὕτως ὥστε νὰ μὴ μᾶς μένουν ἀδιάθετα ἀποθέματα καπνῶν. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι οἱ Τοῦρκοι καὶ οἱ Βούλγαροι ταὐτοχρόνως ηὔξανον τὴν καλλιέργειαν καὶ τὴν παραγωγὴν τῶν καπνῶν των, τὰ ὁποῖα καὶ ἐξετόπιζαν τὰ ἰδικά μας, μοιραία συνέπεια τῆς πολιτικῆς ταύτης, ἐὰν συνεχίζετο, θὰ ἦτο νὰ μειώνωμεν ἡμεῖς ἀναγκαστικῶς καθ’ ἕκαστον ἔτος τὴν καλλιέργειάν μας, ὥστε ἕνα πρωΐ νὰ φθάσωμεν εἰς ἀσήμαντον παραγωγήν. Ἀντιλαμβάνεσθε εἰς ποῖον ἀποτέλεσμα θὰ μᾶς ὁδηγοῦσαν παρόμοιαι ἀπόψεις. Ἀλλὰ πέραν τῶν τραγικῶν κινδύνων, τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερον, ἡ προσήλωσις εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς συμπτωματικῆς κρίσεως ἑνὸς ἑκάστου συγκεκριμένου προϊόντος μας, εἶχε, ὡς ἀνέφερα, ὡς συνέπειαν νὰ παραβλέπεται ἡ ὀξύτης τοῦ ὅλου ἐξαγωγικοῦ μας προβλήματος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπιβάλλωνται μέτρα ἐπιβαρύνοντα τὰς ἐξαγωγάς, ἀντὶ νὰ λαμβάνωνται μέτρα διευκολύνοντα τὴν ἐξαγωγικήν μας προσπάθειαν. Ἀκριβῶς δὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐκτὸς τῶν ἄλλων διατάξεων, περιέχει καὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι αἴρουν ἐπιβληθείσας κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐπιβαρύνσεις ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν μας, ἀποτελεῖ τὴν ἀψευδεστέραν ὁμολογίαν διὰ τὸ ἐσφαλμένον τῆς ἐφαρμοσθείσης πολιτικῆς ὑπὸ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ. Ἠναγκάσθην νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰς σφαλερὰς αὐτὰς ἀπόψεις, διότι θὰ πρέπει ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ αὐτὰς καὶ διότι θὰ πρέπει νὰ ἀποκτήσωμεν τὴν πρέπουσαν νοοτροπίαν. Καὶ μὲ ἐξένισεν ἀρκετά, ὅταν ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἀπομονώνῃ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1960 καὶ τὸ πρῶτον τοῦ 1961 διὰ νὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα βελτιώσεως τῆς ἐξαγωγικῆς μας καταστάσεως, ὅταν ἔχῃ πρὸ ὀφθαλμῶν τὰ τελικὰ ἀποτελέσματα τοῦ ἔτους 1961, τὰ ὁποῖα ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ 1960 ἐμφανίζουν ὄχι κἂν στασιμότητα, ἀλλὰ διόγκωσιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου. Παρόμοιαι ἀπατηλαὶ ἐντυπώσεις εἶναι ἐξ ἴσου ἐπικίνδυνοι.

§16Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ ἦσαν ἀκριβῆ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ εἴπατε, ἐὰν δὲν εἴχομεν τονίσει κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπεξηγήσει ἐν ἐκτάσει, τὴν προοπτικὴν εἰς εὐρύτερον πλαίσιον χρόνου. Διεχώρησα μετὰ προσοχῆς, χωρὶς τίποτε νὰ ἀποκρύψω ἀπὸ τὴν Βουλήν, τὴν προοπτικὴν ἑνὸς βραχέος πλαισίου χρόνου, καὶ τὴν προοπτικὴν ἑνὸς εὐρυτέρου χρόνου. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ βραχέος πλαισίου χρόνου, ἀναγκαστικῶς ἀναφερόμεθα εἰς ἑξάμηνα, καὶ δὴ εἰς τὰ τελευταῖα.

§17Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἡ μνήμη μου δὲν μὲ ἀπατᾷ καὶ ἐξ ἄλλου εἶπον, τὰ ἀνέγνωσα εἰς τὰ πρακτικά. Οὐδεὶς λόγος ὑφίσταται νὰ συγκρίνητε τὰ ἑξάμηνα, ὅταν ἔχητε ἐνώπιον ὑμῶν ὁλόκληρα τὰ ἔτη. Καὶ καταλήγετε εἰς αὐτὴν τὴν ἀπατηλὴν εἰκόνα. «Πρώτην φορὰν...... (ἀναγινώσκει)......». Ἐνῷ, κύριοι βουλευταί, τὸ ἐμπορικὸν ἔλλειμμα ηὐξήθη.....

§18Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν θὰ ἦτο ἁπλῶς δύσκολον, ἀλλὰ θὰ ἦτο κακόν.

§19Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω, κ. βουλευτά, διὰ νὰ σᾶς διαφωτίσω. Ἐὰν ἐτόνισα τὴν διαφορὰν ρυθμοῦ, εἶναι διότι, πράγματι, ἀποδίδω πολὺ μεγαλυτέραν σημασίαν εἰς τὸν ρυθμὸν αὐξήσεως, παρὰ εἰς τοὺς ἀπολύτους ἀριθμούς. Νομίζω, ὅτι καὶ ἀπὸ θεωρητικῆς καὶ πρακτικῆς ἀπόψεως τὸ πρᾶγμα οὕτως ἔχει. Ἀλλὰ διὰ νὰ τὸ καταστήσω πλέον ἀνάγλυφον εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τὴν Βουλήν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω ὀλίγους ἀριθμούς. Τὸ 1959 ἡ μεταβολὴ εἰς τὰς ἐξαγωγὰς παρουσίασε μείωσιν 12,05% ἔναντι τοῦ προηγουμένου ἔτους. Τὸ 1960 μείωσιν κατὰ 1,9%, καθ’ ὃν χρόνον αἱ εἰσαγωγαὶ ἐσημείωσαν αὔξησιν. Διὰ πρώτην φορὰν —καὶ αὐτὸ ἐτόνισα εἰς τὴν Βουλὴν ὁμιλῶν ἐντὸς στενοῦ καὶ περιωρισμένου πλαισίου χρόνου, ὅπως ἐπανειλημμένως ὑπεγράμμισα— διὰ πρώτην φορὰν ἀντὶ τοῦ μεῖον ἔχομεν σὺν 12,03. Δὲν ἦτο δυνατὸν αὐτὴν τὴν βραχυπρόθεσμον, τὴν περιωρισμένην, ἀλλὰ τὴν σημαντικήν, εὐοίωνον ἔνδειξιν νὰ τὴν ἀποκρύψω ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἐὰν εἶναι εὐχάριστος νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ λόγον νὰ μὴ λεχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§20Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπον, ὅτι ὁ ρυθμὸς αὐξήσεως εἶναι ὁ ἴδιος, 12%. Αὐτὸ ἀποτελεῖ πλάνην, διότι τὰ μεγέθη εἶναι ἄνισα. Τὸ 12% δὲν δύνασθε νὰ τὸ λάβητε κεχωρισμένον. Ἡ αὔξησις κατὰ 12% ἐξαγωγῶν — εἰσαγωγῶν, ὁδηγεῖ λόγῳ τοῦ μεγαλυτέρου μεγέθους τῶν εἰσαγωγῶν εἰς διεύρυνσιν τῶν ἀποστάσεων. Οὕτω ἔχομεν ἐμπορικὸν ἔλλειμμα «1959...... (ἀναγινώσκει)......».

§21Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς ἀκούσω ἀγορεύοντα, ὅταν ἀνεπτύξατε πολὺ ὀρθῶς τὸ σημεῖον αὐτό, τὸ ὁποῖον καὶ πάλιν ἀπόψε ἐπεσημάνατε. Εἴχατε δίκαιον εἰς αὐτὸ καὶ ὑπήρξατε πολὺ πειστικὸς εἰς ὅσα εἴπατε πρὸ μηνῶν, ὅταν τὸ εἴχατε ἀναπτύξει. Ἐάν, παρὰ ταῦτα, ἐπιμένωμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ ἐγώ, εἰς τὴν ἀντικειμενικὴν καθαρῶς διαπίστωσιν περὶ τῆς ἀναλόγου αὐξήσεως τοῦ ρυθμοῦ εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν, ἐπιμέναμεν ὄχι διὰ νὰ διαψεύσωμεν τὴν ἐκτίμησιν, εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνετε, ἀλλὰ διὰ νὰ προβῶμεν καὶ ἡμεῖς εἰς μίαν ἀντικειμενικὴν διαπίστωσιν, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἔχει τὴν ἀξίαν της. Διότι, ὅπως ἀνέπτυξε κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, αἱ εἰσαγωγαὶ αἱ ὁποῖαι αὐξάνονται, εἶναι εἰσαγωγαί, κατὰ κύριον λόγον, κατὰ τὸ μέγιστον ποσοστόν, εἰδῶν τὰ ὁποῖα εἶναι συνδεδεμένα μὲ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων ζωῆς τῆς χώρας μας. Δὲν εἶναι εἴδη πολυτελείας, εἶναι τρόφιμα, πρῶται ὕλαι καὶ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Εἶχεν ὁ ἀγαπητὸς φίλος, ὁ κ. Καραγκιώζης, μίαν ἀντίρρησιν, ὅταν ἤκουσεν ὁμιλοῦντα τὸν κ. Πιπινέλην καὶ ὡμίλησε περὶ φασολίων. Ἴσως νὰ ἔχῃ δίκαιον εἰδικῶς διὰ τὰ φασόλια. Δὲν ἔχει ὅμως δίκαιον προκειμένου περὶ τῶν ἄλλων εἰδῶν διατροφῆς, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται. Ἴσως —λέγω τοῦτο διὰ νὰ ἱκανοποιήσω τὸν πράγματι ἀγωνιστὴν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, τὸν κ. Καραγκιώζην, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα ἔχει ἀγωνισθῆ καὶ τὸν ἔχω παρακολουθήσει ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν— ἴσως, λέγω, νὰ ἔχῃ δίκαιον. Δὲν τὸ ἀποκλείω. Ἑπομένως, δὲν ἀμφισβητῶ τὴν ἀπολύτως ὀρθήν, τὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε. Ἡμεῖς δὲν προβαίνομεν εἰς ἐκτίμησιν, προβαίνομεν εἰς τὴν διαπίστωσιν, ὅτι εἶναι ἀνάλογος ὁ ρυθμός. Θὰ ἦτο δυνατόν, ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε, νὰ μὴ εἶναι ἀνάλογος ὁ ρυθμός, δεδομένου, ὅτι ὑπάρχει βελτίωσις τῶν ὅρων ζωῆς καὶ δραστηριότης οἰκονομικὴ μεγάλη. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ρυθμὸν αὐξήσεως τῶν εἰσαγωγῶν οὐσιωδῶς μεγαλύτερον ἀπὸ τὸν ρυθμὸν αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ ἐν τούτοις μὲ τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία καταβάλλεται, καὶ ἡ ὁποία συνεχῶς θὰ πολλαπλασιάζεται καὶ θὰ ἐντείνεται —ἀπόδειξις τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐφέραμεν ἐνώπιον ἡμῶν καὶ δι’ οὗ ἐπιδιώκομεν ἀκριβῶς τὴν ἔντασιν τῶν ἐξαγωγῶν μας— μὲ τὴν προσπάθειαν ποὺ καταβάλλεται, ἐλπίζομεν, ὄχι ἁπλῶς, ὅτι θὰ εἶναι ἀνάλογος ὁ ρυθμὸς αὐξήσεως, ἀλλὰ θὰ εἶναι εἰς τὸ μέλλον καὶ μεγαλύτερος ὁ ρυθμὸς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν ἀπὸ τὸν ρυθμὸν αὐξήσεως τῶν εἰσαγωγῶν. Ἀλλὰ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι συμφωνοῦμεν πλήρως μαζί σας εἰς τὴν ἐκτίμησιν τοῦ πράγματος ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διαφορᾶς τῶν μεγεθῶν. Πράγματι, ἡ διαφορὰ τῶν μεγεθῶν εἶναι ἕνα ποιοτικῶς καὶ ὄχι ἁπλῶς ποσοτικῶς οὐσιῶδες γεγονός.

§22Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἡ διαφορά μας μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ἔγκειται εἰς τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἔχωμεν τὰ ἔτη, τότε ἡ ἐπίκλησις ὡρισμένων μόνον ἑξαμήνων δὲν ὁδηγεῖ εἰς ψύχραιμον ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Κρίνει κανεὶς ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων ὡρισμένων μόνον ἑξαμήνων. Θὰ ἦτο τοὐλάχιστον δυνατὴ ἡ σύγκρισις εἰς ἑξάμηνα ἐὰν συνεκρίνοντο τὰ ἴδια ἑξάμηνα. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχομεν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐτῶν. Δικαιοῦμαι, λοιπόν, νὰ εἴπω, ὅτι μὲ τὴν ἐπιλογὴν τῶν ἑξαμήνων ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ δώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν μίαν εὐχάριστον εἰκόνα, ἡ ὁποία δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα. Θὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν μας συνίσταται εἰς τὸ ἐρώτημα κατὰ πόσον ἡ ἰσορροπία τῆς οἰκονομίας μας θὰ ἐξαρτᾶται κυρίως ἀπὸ τοὺς ἀσταθεῖς ἀδήλους πόρους ἢ κατὰ πόσον ἡ οἰκονομία μας θὰ στηριχθῇ ἐπὶ ἑδραίων, φυσιολογικῶν, ὀργανικῶν βάσεων καὶ ὄχι ἐπὶ ὑαλίνων ποδῶν, ὅπως σήμερον. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν μας εἶναι λίαν σοβαρόν. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος, εἶναι ὄχι μόνον σοβαρόν, ἀλλὰ καὶ δυσχερές. Διότι τί ἄλλο εἶναι, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, τὸ ἐξαγωγικόν μας πρόβλημα; Δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ αὐτὴ αὕτη ἡ συναγωνιστικὴ ἱκανότης τῆς οἰκονομίας μας, συναγωνιστικὴ ἱκανότης, ἡ ὁποία διὰ νὰ ἀποκτηθῇ ἀπαιτεῖ βασικὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Θὰ πρέπει, δηλαδή, νὰ ἀναπροσαρμοσθῇ ἡ ἐγχώριος παραγωγή μας διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀποκτήσῃ ἡ οἰκονομία μας συναγωνιστικὴν ἱκανότητα, ὥστε νὰ δύναται αὕτη νὰ προσφέρῃ εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα ἐκεῖναι ζητοῦν, εἰς ποιότητα, κόστος καὶ συσκευασίαν συναγωνιστικήν. Συνεπῶς, διὰ νὰ λυθῇ κατὰ βασικόν, ὀργανικὸν τρόπον τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν μας, θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναπροσαρμόσῃ τὴν γεωργικὴν καὶ βιομηχανικήν μας παραγωγήν. Θὰ πρέπει νὰ προωθήσῃ τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν τυποποίησιν ἐκείνων τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων, τὰ ὁποῖα ζητοῦν καὶ καταναλίσκουν αἱ ξέναι ἀγοραὶ καὶ τὰ ὁποῖα, κατὰ συνέπειαν, εἶναι κατὰ βάσιν ἐξαγώγιμα. Ὅπως, ἐπίσης, θὰ πρέπει νὰ εὐνοήσῃ καὶ νὰ ἐνισχύσῃ ἰδιαιτέρως τὴν ἀνάπτυξιν ἐκείνων τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπεξεργάζονται πρώτας ὕλας παραγομένας ἐν Ἑλλάδι. Τὸ ἔργον τοῦτο καλεῖται νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων καὶ εἶναι ἔργον ρυθμοῦ ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος τῶν ἐπενδύσεων, ἡ ταχύτης τῆς ἐπιλύσεως τοῦ προβλήματος τῶν ἐξαγωγῶν μας. Εἶναι πράγματι μέγα καὶ ἐξόχως δυσχερὲς τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἐπιτελέσῃ ἡ Κυβέρνησις. Διότι εἶναι πράγματι δυσχερὴς ἡ ταχεῖα ἀναπροσαρμογὴ τῆς ἐγχωρίου ἀγροτικῆς καὶ βιομηχανικῆς παραγωγῆς μας, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἐξοπλισθῇ ἡ οἰκονομία μας μὲ προϊόντα ζητούμενα ὑπὸ τῶν ξένων ἀγορῶν καὶ δυνάμενα νὰ προσφερθοῦν παρ’ ἡμῶν εἰς ποιότητα, τιμὴν καὶ συσκευασίαν διεθνῶς συναγωνιστικήν. Παραπλεύρως, ὅμως, πρὸς τὸ βασικὸν τοῦτο ἔργον, καθῆκον ἐπίσης τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐπιλύσῃ διάφορα ὀργανικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου καὶ νὰ ἄρῃ σοβαρὰ προσκόμματα, τὰ ὁποῖα ἐμποδίζουν σήμερον τὴν ἀνάπτυξίν του. Εἰς τοῦτο ἀποβλέπει τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, ὅπως εἰς τὸν ἴδιον σκοπὸν ἀπέβλεψε καὶ ἡ πρόσφατος ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ σχετικὴ μὲ τὴν καθιέρωσιν ἰδιαιτέρων εὐνοϊκῶν ἐπιτοκίων πρὸς προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Δὲν θέλω νὰ κρίνω τὴν ἐκδοθεῖσαν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Θὰ περιορισθῶ εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Δὲν δύναμαι, ὅμως, νὰ μὴ θίξω ὡρισμένον θέμα ἐξ ἀφορμῆς τῆς προσφάτου ἀνακοινώσεως ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. τῶν μελλοντικῶν τιμολογίων της. Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ μέχρι σήμερον πολιτικὴ τῆς Δ.Ε.Η. εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς ὑπαίθρου καὶ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς γεωργίας μας. Ἐπὶ καταναλωθείσης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας 1.887,6 ἑκατ. κιλοβὰτ μόνον 24,5 ἑκατ. κιλοβὰτ ἀπετέλεσαν τὸ ρεῦμα γεωργικῆς χρήσεως, ἡ δὲ κατανομή του μάλιστα ἦτο ἡ ἑξῆς: 10,6% κατηνάλωσεν ἡ Στερεὰ Ἑλλὰς καὶ ἡ Εὔβοια, 9,2% ἡ Πελοπόννησος, 1,1% μόνον ἡ Θεσσαλία, 1,4% ἡ Μακεδονία, 1,4% ἡ Ἤπειρος καὶ 0,3% ἡ Κρήτη, 0,4% αἱ Νῆσοι τοῦ Αἰγαίου καὶ 0,02% αἱ Ἰόνιοι Νῆσοι. Τὰ κατ’ ἐξοχήν, δηλαδή, ἀγροτικὰ διαμερίσματα, ὅπως ἡ Μακεδονία, ἡ Θεσσαλία, ἡ Ἤπειρος καὶ ἡ Κρήτη μόνον τὸ 1,4% περίπου αὐτῶν τῶν 24,4 ἑκατομμυρίων κιλοβατώρων καταναλίσκει ἑκάστη. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἡ Δ.Ε.Η. παρημέλησε εἰς μεγάλον βαθμὸν τὸν ἐξηλεκτρισμὸν τῆς γεωργίας μας, ὅτι συγκεντρώνει τὸ ἐνδιαφέρον της εἰς τὴν παροχὴν ρεύματος εἰς τὰ μεγάλα κέντρα, παροχὴν προσοδοφόρον καὶ ὅτι ἀποφεύγει τὴν χορήγησιν ρεύματος εἰς τὴν ὕπαιθρον, χορήγησιν ἡ ὁποία εἶναι δαπανηρὰ καὶ ὀλιγώτερον ἀποδοτική. Εἶναι λυπηρόν, διότι ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ ἐξηλεκτρισμὸς δὲν διοχετεύεται μὲ τὸν ἴδιον ρυθμὸν καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ὅτι ἡ γεωργία μας δὲν ἐπωφελεῖται τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ, ὅπως θὰ ἔπρεπε. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἀποτελεῖ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἀναμφισβητήτως, ἐκδήλωσιν φιλοτίμου προσπαθείας πρὸς ἄρσιν ὡρισμένων ἐπιβαρύνσεων, αἵτινες παρεμποδίζουν τὰς ἐξαγωγάς μας, ἐκδήλωσιν ὅμως δειλήν. Τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου διὰ τὴν δειλὴν ἔστω, πάντως ὅμως φιλότιμον, προσπάθειάν του καὶ μάλιστα ὅταν προηγουμένως ἄλλη ἐπεκράτει νοοτροπία. Ἐλπίζω καὶ εὔχομαι, ὅπως συντόμως καταθέσῃ νομοσχέδιον ὁλοκληροῦν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται συμπληρωματικῶς νὰ ληφθοῦν. Καὶ ἀκριβῶς ἡ ὁμιλία μου ἀποβλέπει εἰς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀφορᾷ παρὰ εἰς μίαν συγκεκριμένην πτυχὴν τοῦ ὅλου προβλήματος, ὅτι δὲν ἀφορᾷ εἰς διοικητικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει λόγον νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Βεβαίως, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς δὲν ἔχει παρὰ νὰ φέρῃ τὰ μέτρα τὰ χρῄζοντα νομοθετικῆς κυρώσεως, τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ Διοικητικὰ ἐκεῖνα μέτρα, τὰ ὁποῖα εἴτε ἔχει λάβει εἴτε σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς διευκολύνσεως τῆς ἐξαγωγικῆς διαδικασίας. Προσωπικῶς δὲν θὰ διστάσω νὰ ὑποδείξω ὄχι μόνον μέτρα ἀποσκοποῦντα εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν ἢ τὸν περιορισμὸν ὑπαρχουσῶν ἐπιβαρύνσεων ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν μας, καὶ τὰ ὁποῖα χρῄζουν νομοθετικῆς κυρώσεως, ἀλλὰ καὶ μέτρα ἁπλουστεύοντα τὴν διαδικασίαν τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ εἰσέρχομαι εἰς τὴν ὑπόδειξιν συμπληρωματικῶν μέτρων σχετικῶν μὲ τὴν ἀπαλλαγὴν διαφόρων ἐπιβαρύνσεων. 1) Θὰ πρέπει νὰ καθιερωθῇ ἡ ἀτέλεια τῶν ὑλικῶν συσκευασίας. Τὸ ἄρθρον 11 τοῦ νομοσχεδίου προβλέπει τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν σιδηρῶν βαρελίων, οὐχὶ ὅμως τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν ξυλοκιβωτίων καὶ χαρτοκιβωτίων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπεβλήθη δασμὸς μὴ ἐπιστρεφόμενος κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ὁ δασμὸς οὗτος ἐπιβληθεὶς διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας ξυλοκιβωτίων, ὀρθὸν εἶναι, ὅπως ἐπιστρέφεται κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. 2) Θὰ πρέπει νὰ καταργηθοῦν εἰσφοραὶ ὑπὲρ τρίτων, ὅπως π.χ. ἡ προαιρετικὴ μέν, συνεισπραττομένη ὅμως κατὰ τὴν θεώρησιν τῶν τιμολογίων ἐξαγωγῆς, εἰσφορὰ ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἐμπορικῶν καὶ Βιομηχανικῶν Ἐπιμελητηρίων. 3) Νὰ συμπιεσθοῦν εἰς λογικὰ ὅρια αἱ ὑπερωρίαι τοῦ Ο.Λ.Π. καὶ τῶν τελωνειακῶν ὑπαλλήλων. 4) Νὰ καταργηθῇ ἡ εἴσπραξις δικαιωμάτων τῶν Ἐμπορικῶν καὶ Βιομηχανικῶν Ἐπιμελητηρίων κατὰ τὴν χορήγησιν πιστοποιητικῶν καταγωγῆς καὶ κατὰ τὴν θεώρησιν τῶν τιμολογίων. 5) Νὰ μειωθοῦν τὰ δικαιώματα τοῦ Ο.Λ.Π. καὶ τὰ ἐργατικὰ ἔξοδα καὶ νὰ καθορισθῇ πάγιον κόστος λιμενικῶν δαπανῶν. 6) Νὰ καταργηθῇ ἡ ὑποχρεωτικὴ καῦσις λιγνίτου ὑπὸ τῶν βιομηχανιῶν. Ἐφ’ ὅσον εἰσήλθομεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, θὰ πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ ἡ βιομηχανία ἀπὸ τὴν ὑποχρεωτικὴν καῦσιν λιγνίτου, ὅστις ἐπιβαρύνει τὴν βιομηχανίαν καὶ αὐξάνει τὸ κόστος της. Χαίρω, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ καταργήσῃ τὸ 1% τοῦ φόρου χαρτοσήμου ἐπὶ τῶν συμβολαίων δανειοδοτήσεως τῶν Τραπεζῶν. Κατόπιν τῆς δηλώσεως ταύτης, δὲν ὑφίσταται πλέον θέμα. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ ἁπλουστευθῇ ἡ σημερινὴ διαδικασία τῆς ἐξαγωγῆς. Ὁ κ. Καψάλης μᾶς ἀνέφερεν, ὅτι αἱ διατυπώσεις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἀνέρχονται εἰς 39. Ἐὰν θελήσω νὰ τὰς ἀπαριθμήσω, θὰ κουρασθῆτε καὶ σεῖς ποὺ θὰ τὰς ἀκούσητε καὶ ἐγὼ ποὺ θὰ τὰς ἀναγνώσω. Φαντασθῆτε νὰ εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ διέλθητε διὰ μέσου ὅλων αὐτῶν τῶν διατυπώσεων. Ποία ταλαιπωρία καὶ ποία ἀπώλεια χρόνου!!! Ἡ συγκροτηθεῖσα τὴν 2.5.1960 Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος εἰς τὸ πόρισμά της ὑποδεικνύει τοὺς τρόπους ἁπλουστεύσεως τῶν διατυπώσεων. Τοὺς τρόπους τούτους ἀναπτύσσει ἐκτενῶς εἰς τὴν ὡραίαν μελέτην του μὲ τὸν τίτλον «τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν», δημοσιευθεῖσαν τὸ 1961, ὁ ἀναπληρωτὴς Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κ. Ι. Φράγκος. Τὸ πρῶτον μέγα βῆμα θὰ εἶναι ἡ ἵδρυσις παρὰ τῷ οἰκείῳ Τελωνείῳ ἑνὸς Γραφείου ἐξαγωγῆς, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ συγκεντρωθοῦν ὅλαι αἱ σχετικαὶ μὲ τὴν ἐξαγωγὴν ὑπηρεσίαι, ὥστε νὰ μὴ ὑποχρεοῦται ὁ ἐξαγωγεὺς νὰ τρέχῃ ἀπὸ οἴκημα σὲ οἴκημα καὶ ἀπὸ τῆς μιᾶς ὁδοῦ εἰς τὴν ἄλλην. Εἰς ἑνιαῖον χῶρον παρὰ τῷ οἰκείῳ Τελωνείῳ ἐξαγωγῆς θὰ πρέπει νὰ συγκεντρωθοῦν καὶ ὅλα τὰ ὄργανα τὰ ἐνεργοῦντα τοὺς ποιοτικούς, χημικούς, ὑγειονομικούς, φυτοπαθολογικοὺς ἐλέγχους, καθὼς καὶ τοὺς ἐλέγχους συσκευασίας τοῦ πρὸς ἐξαγωγὴν ἐμπορεύματος. Ἀντὶ χωριστῶν αἰτήσεων διὰ τὴν θεώρησιν τοῦ τιμολογίου, ἔκδοσιν ἀδείας ἐξαγωγῆς, ἔκδοσιν πιστοποιητικοῦ προελεύσεως καὶ ἐπιβεβαίωσιν τῆς ἀκριβείας τῶν τιμῶν τοῦ ἐμπορικοῦ τιμολογίου, νὰ ὑποβάλλεται τοῦ λοιποῦ μία μόνον αἴτησις, νὰ εἰσπράττωνται δὲ ταυτοχρόνως μὲ τὴν κατάθεσιν τῆς αἰτήσεως, πάντα τὰ σχετικὰ δικαιώματα τοῦ Ἐπιμελητηρίου καθὼς καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ Τελωνείου καὶ τοῦ Ο.Λ.Π. Λυποῦμαι, διότι θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν κ. Καψάλην εἰς ἕνα βασικὸν σημεῖον. Ὁ κ. Καψάλης ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ ἀποσύρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ παρὸν νομοσχέδιον διὰ νὰ φέρῃ ἄλλο, συμπληρωμένον καὶ ὡλοκληρωμένον. Διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Καψάλην ὄχι διότι θεωρῶ τὸ νομοσχέδιον πλῆρες, ἐξέθεσα λεπτομερῶς τὰς ἀτελείας του καὶ ὑπέδειξα καὶ μέτρα συμπληρώσεως, ἀλλὰ διότι εἶμαι ὀπαδὸς τῆς ἀρχῆς νὰ δέχωμαι καὶ νὰ ψηφίζω τὸ καλὸν ἀντὶ νὰ τὸ ἀπορρίπτω, ἀναμένων τὸ καλύτερον. Διαφωνῶ, διότι πιστεύω, ὅτι ὁ ἐχθρὸς τοῦ καλοῦ εἶναι τὸ καλύτερον. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν μέτρων του. Πιστεύω, ἀκόμη, ὅτι καὶ κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ἔχῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὑποβάλῃ συμπληρωματικὰς τροπολογίας. Θεωρῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ἱκανὸν διὰ θαρραλέας ἐκδηλώσεις. Καὶ ἀναμένω παρ’ αὐτοῦ τοιαύτας ἐκδηλώσεις, διότι πράγματι, τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀποτελεῖ, ὡς ἐδήλωσα ἐν ἀρχῇ, φιλότιμον μέν, ἀλλὰ δειλὴν προσπάθειαν. Καὶ ἀναμένω τόσον παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅσον καὶ παρ’ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως χαράξουν τὸ ταχύτερον νέαν θαρραλέαν οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπιζήσωμεν ἐντὸς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Μέχρι σήμερον βλέπομεν δειλά, ἄτολμα, βήματα, βήματα σημειωτά, βήματα ἀποδεικνύοντα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν κατέχεται ἀπὸ τὴν συναίσθησιν τῆς σοβαρότητος τῆς θέσεώς μας ἐντὸς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, οὔτε ἀπὸ τὴν ἀγωνίαν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ἡ ἐξαγγελθεῖσα βιομηχανικὴ πολιτική, οὔτε κἂν ὡς πολιτικὴ ἡμικλείστων θυρῶν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ, πολὺ δὲ περισσότερον ὡς πολιτικὴ «ἀνοικτῶν θυρῶν». Ἀντὶ ἱκανοποιήσεως προεκάλεσε γενικὴν ἀπογοήτευσιν. Ἡ Ἀγορανομικὴ πολιτικὴ ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἡ ἰδία. Οὔτε ἕνα βῆμα σημειωτὸν δὲν ἐσημειώθη μέχρι σήμερα διὰ τὴν ἀλλαγήν της. Ἀντὶ νὰ γίνῃ πραγματικὴ σταυροφορία διὰ μίαν καλπάζουσαν αὔξησιν τῆς καλλιεργείας καὶ παραγωγῆς τοῦ βάμβακος, ἑνὸς προϊόντος κατ’ ἐξοχὴν δυναμικοῦ καὶ κατ’ ἐξοχὴν ζητουμένου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, προχωροῦμεν καὶ ἐκεῖ μὲ δειλὰ ἐπίσης βήματα. Πρέπει ὅλοι μας νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι χωρὶς ριζικὴν ἀλλαγὴν τῆς βιομηχανικῆς καὶ ἀγορανομικῆς πολιτικῆς μας, χωρὶς ταχεῖαν καὶ ριζικὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς γεωργίας μας καὶ χωρὶς ταχύν, ταχύτερον τοῦ προβλεπομένου ρυθμοῦ, ρυθμὸν ἐπενδύσεων, δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπωφεληθῶμεν τῶν μεγάλων εὐκαιριῶν, τὰς ὁποίας μᾶς προσφέρει ἡ Κοινὴ Ἀγορά. Τὸ μέλλον, τὸ οἰκονομικὸν μέλλον, δὲν ἀνήκει εἰς τοὺς βαδίζοντας μὲ δειλά, σημειωτὰ βήματα. Τὸ οἰκονομικὸν μέλλον ἀνήκει εἰς τὰς χώρας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι προχωροῦν μὲ καλπασμὸν πρὸς τὰ ἐμπρὸς καὶ αἱ ὁποῖαι εἰς τὸν ταχὺν ρυθμὸν τῆς ἀναπτύξεώς των, προσβλέπουν μὲ βλέμμα εἰρωνικὸν τοὺς βραδυποροῦντας. Κύριοι Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως, Μὴ βραδυπορεῖτε!!! Διότι, δυστυχῶς, βραδυπορεῖτε. (Χειροκροτήματα).

§23Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεφέρθη ὁ κ. ὁμιλητὴς κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν εἰσήγησίν μου καὶ νομίζω, ὅτι παρηρμήνευσε τὴν εἰσήγησιν. Μᾶλλον δὲν θὰ τὴν ἐπρόσεξεν. Ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς ἐθεώρησεν, ὅτι προσεπάθησα διὰ τῆς εἰσηγήσεώς μου νὰ ἀμβλύνω τὸ ἐξαγωγικὸν θέμα τῆς χώρας, διότι εἶπον, ὅτι εἶναι ἀποτέλεσμα διαρθρωτικῆς ἀνεπαρκείας καὶ ὄχι ὑπάρξεως προϊόντων, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ ἐξαχθοῦν. Νομίζω, ἀντιθέτως, ὅτι ἡ δυσχέρεια τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας θέματος εἶναι αὐτὴ ἀκριβῶς, τὴν ὁποίαν εἶπον ἐγὼ καὶ ἐκεῖ ἵσταται τὸ θέμα καὶ τότε πράγματι ἔχομεν πρόβλημα. Ἀπὸ τί πάσχομεν; Πάσχομεν ἀπὸ ἀνεπάρκειαν διαρθρωτικὴν τῆς παραγωγῆς μας τόσον τῆς γεωργικῆς, ὅσον καὶ τῆς βιομηχανικῆς. Ἐάν, κύριε Γαρουφαλιᾶ, δὲν πάσχωμεν ἀπὸ αὐτὸ ἀλλὰ ἦτο ἁπλῶς μία ἀδυναμία ἑνὸς Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου αἱ ἐξαγωγαί, τότε δὲν θὰ ἀπετέλει πρόβλημα τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν. Ἀποτελεῖ πρόβλημα, διότι πράγματι, ἡ οἰκονομία μας ἔχει ὀργανικὴν καὶ διαρθρωτικὴν ἀνεπάρκειαν. Καὶ ἐὰν δύναται νὰ εὐσταθήσῃ μία κατηγορία διὰ τὴν μέχρι τοῦδε ἀσκηθεῖσαν πολιτικήν, εἶναι ἀκριβῶς, διότι μέχρι τοῦδε αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις δὲν εἶδον τὸ ἐξαγωγικὸν πρόβλημα τῆς χώρας ὡς πρόβλημα μακροπρόθεσμον, δὲν εἶχον καὶ τὴν συνέπειαν καὶ τὴν ἐπιμονὴν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν ὡς πρόβλημα μακροπρόθεσμον καὶ πάντες ἠσχολοῦντο πῶς νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν τρέχουσαν παραγωγήν, χωρὶς νὰ σκεφθοῦν, ὅτι ἡ διάρθρωσις τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς παραγωγῆς ὡς εἶναι, δὲν ἐπιτρέπει νὰ καταστῇ ἡ Ἑλλὰς χώρα ἐξαγωγική. Κατὰ συνέπειαν, τὴν δυσχέρειαν τοῦ προβλήματος δὲν τὴν ἤμβλυνα, ἀντιθέτως, δυσχέρειαν ἀποτελεῖ ἡ διαρθρωτικὴ μεταβολὴ τῆς οἰκονομίας, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ θεραπεύσωμεν μὲ τὴν μακροχρόνιον προσπάθειαν, ἐὰν κἄποτε ἐπιθυμῶμεν νὰ καταστῶμεν ἐξαγωγικὸν Κράτος. Προσωπικῶς, δὲν θεωρῶ, ὅτι ἐξεπλήρωσα ἐν τῷ συνόλῳ τὴν ἀποστολήν μου ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ ὡς Κυβέρνησις ἐκ τοῦ ὅτι ἠδυνήθην, πράγματι, νὰ ἐκποιήσω τὸ σύνολον τῶν ὑφισταμένων ἀποθεμάτων, ὥστε σήμερον ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία νὰ μὴ διαθέτῃ κανένα ἀπόθεμα πρὸς ἐξαγωγὴν καὶ κατὰ συνέπειαν, νὰ εἶναι ἐλεύθερος ὁ προγραμματισμὸς ὁ μακροπρόθεσμος. Ἐάν, κ. Γαρουφαλιᾶ, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀντιμετωπίζωμεν διὰ πρώτην φορὰν ὡς πρόβλημα, τὴν ἀπότομον αὔξησιν τῶν χωρικῶν τιμῶν τοῦ καπνοῦ, τοῦτο συμβαίνει, διότι ἐξυγιάναμεν τὴν καπνικὴν οἰκονομίαν καὶ ἠδυνήθημεν ὄχι μόνον νὰ ἐπιφέρωμεν ποιοτικὴν βελτίωσιν τῶν καπνῶν μας, ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, νὰ ἀπαλλάξωμεν τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν ἀπὸ τὴν πίεσιν, τὴν ὁποίαν ἐπέφεραν τὰ κρατικὰ καὶ ἰδιωτικὰ ἀποθέματα καὶ κατὰ συνέπειαν, νὰ ὑποχρεώσωμεν τὸν ξένον ἀγοραστὴν νὰ ἀποθεματοποιῇ Ἑλληνικὰ καπνὰ καὶ ὄχι νὰ νομίζῃ, ὅτι εὑρίσκονται εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Κράτους καπνὰ καὶ δύναται, κατὰ συνέπειαν, ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ εὕρῃ Ἑλληνικὰ καπνὰ πρὸς ἀγοράν. Θὰ ἐνθυμηθῆτε, βεβαίως, τὰς κραυγάς, διαμαρτυρίας, ὅπως εἶπον καὶ προχθές, τῶν καπνοπαραγωγῶν μας κατὰ τὴν προηγουμένην Βουλήν, θὰ ἐνθυμηθῆτε, ἐπίσης, τὰς συμβουλὰς τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅλων.

§24Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τί ἐννοεῖτε;

§25Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι εἰς τὰ πρακτικὰ αἱ συμβουλαὶ ὅλων τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§26Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Νομίζω, ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλαν ὡρισμένας ἀπόψεις εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὰ ἑδώλια τῆς Κυβερνήσεως.

§27Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἀγαπητέ μου, ἐν τῷ συνόλῳ, ἡ τότε Ἀντιπολίτευσις συνεβούλευσε τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε νὰ κάψῃ τὰ καπνά, εἴτε......

§28Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι ἀνεξάρτητος καὶ δὲν ἔχω τὴν εὐθύνην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§29Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἀνεξάρτητος, ἀσκῶν ἀντιπολίτευσιν. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι δὲν σᾶς ἀδικῶ, ἐὰν σᾶς περιλάβω εἰς τὴν χορείαν τῶν ἀσκούντων ἀντιπολίτευσιν, ὅπως καὶ σήμερον πράττετε. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ μακρηγορήσω ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ θέματος ἡ ἐπιτυχία τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τόσον ἐμφανής, ὥστε καθ’ ὅλην τὴν περίοδον τῆς καπνικῆς μας ἱστορίας δὲν ὑπῆρξαν στιγμαί, κατὰ τὰς ὁποίας μᾶς ἀπησχόλει τὸ ὕψος τῶν τιμῶν τῶν χωρικῶν. Πάντοτε μᾶς ἀπησχόλει τὸ βάθος τῶν χωρικῶν τιμῶν. Θὰ ἤθελα νὰ δώσω καὶ μίαν ἄλλην ἐξήγησιν, μολονότι, ἐὰν εἴχατε ἀναγνώσει προσεκτικὰ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, θὰ ἦτο περιττή. Εἶχε τὴν καλωσύνην, ἄλλωστε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ τὸ ἀναφέρῃ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶπεν, ὅτι αἱ προτάσεις, αἱ ὁποῖαι περιέχονται εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀποτελοῦν προτάσεις, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκοντο ἐπεξειργασμέναι εἰς νομοσχέδια ἢ εἰς κυβερνητικὰς προτάσεις. Πράγματι, κ. Γαρουφαλιᾶ, τὸ γεγονός, ὅτι συζητοῦμεν τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ἦτο φυσικὸν νὰ καθυστερήσῃ τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων, διὰ νὰ εὑρεθῶμεν, ἐπὶ τέλους, πρὸ μιᾶς σταθερᾶς καταστάσεως. Πρέπει νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπῆρξαν στιγμαί, κατὰ τὰς ὁποίας ἐνομίσαμεν, ὅτι ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ μὴ συνδεθῶμεν μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, διότι ἐὰν οἱ συνομιληταί μας δὲν ἐδέχοντο ὡρισμένας ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀσφαλῶς δὲν θὰ προχωρούσαμεν εἰς τὴν σύνδεσιν καὶ κατὰ συνέπειαν, ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις πρὶν ἢ ἐξαγγείλῃ τὰ βασικὰ μέτρα, νὰ εὑρεθῇ πρὸ μιᾶς μονίμου καταστάσεως. Τοῦτο, ὅμως, δὲν ἠμπόδισε τὸν μακροπρόθεσμον προγραμματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα τῶν διαρθρωτικῶν μεταβολῶν, τὰς ὁποίας, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, πιστεύομεν νὰ φέρωμεν εἰς τὴν οἰκονομίαν, ἵνα κἄποτε καταστῶμεν ἐξαγωγικὸν Κράτος. Ἀσχέτως πρὸς ταῦτα, θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρῆται ὡς παράδοξον τὸ ὕψος τῶν εἰσαγωγῶν. Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία ἔχει εἰσοδήματα ἐξ ἀδήλων πηγῶν, εἶναι φυσικὸν τὰ εἰσοδήματα αὐτὰ νὰ ζητήσουν βραχυπρόθεσμον διέξοδον εἰς ἐξαγωγάς. Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία διάγει περίοδον ἀναπτύξεως, εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχωμεν ηὐξημένας εἰσαγωγὰς εἰς κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἐν ἐκτελέσει πρόγραμμα ἀναπτύξεως, εἶναι φυσικὸν νὰ δημιουργῶνται εἰσοδήματα ἐξ αὐτοῦ τούτου τοῦ ἔργου τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τὰ ὁποῖα εἰσοδήματα ἐπίσης, θὰ εὕρουν κατὰ ἕνα τοὐλάχιστον ποσοστόν, διέξοδον πρὸς τὰς εἰσαγωγάς. Δι’ αὐτὸ καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ 5ετοῦς προγράμματος μὲ τὴν 10ετῆ προέκτασιν θὰ ἐπέλθῃ μὲν μεταβολὴ εἰς τὰς σχέσεις εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ εἰς ἀπολύτους ἀριθμοὺς θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν καὶ κατὰ συνέπειαν, αὔξησιν τοῦ σήμερον ὑφισταμένου ἐλλείμματος, ὄχι ποσοστιαίως, ἀλλὰ εἰς ἀπολύτους ἀριθμοὺς καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, διότι ἐὰν μέρος τῶν ἀδήλων πόρων καὶ μέρος τῶν εἰσοδημάτων ἐκ τοῦ ἔργου τῆς ἀναπτύξεως δὲν κατευθυνθῇ πρὸς τὰς εἰσαγωγάς, θὰ ἔχωμεν πληθωρισμὸν καὶ πλήρη ἀνατροπὴν τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος καὶ δὲν πιστεύω νὰ νομίζητε, ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ἀνατροπὴν τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος, παρὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὀργανικὴν ἐξυγίανσιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας.

§30Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Δερτιλῆ, νομίζω, ὅτι παρεσύρθητε εἰς πολὺ μεγάλην πρόβλεψιν. Κανένας δὲν εἶναι δυνατὸν ἐδῶ μέσα νὰ ὁμιλῇ ἢ νὰ ὑποβοηθήσῃ ἀνατροπήν, ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ λέγω, εἶναι, ὅτι διωρθώσατε τώρα τὴν ἀγόρευσίν σας. Ἐγώ, ὅταν ὡμίλησα, εἶχα ὑπ’ ὄψει τὰ πρακτικά. Ὅταν εἰς τὰ πρακτικὰ βλέπω, ὅτι τὸ βάρος τῆς ἀγορεύσεώς σας, περιστρέφεται εἰς τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τῆς καπνικῆς κρίσεως, εἰς τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τῆς σουλτανίνας, ἀναφέρατε σεῖς ὁ ἴδιος τὰς δύο παραδόξους θεωρίας, ἦτο φυσικὸν ἐγὼ νὰ βγάλω τὸ συμπέρασμα καὶ νὰ εἴπω, ὅτι, κύριοι, ἀφήσατε αὐτὰς τὰς παραδόξους θεωρίας, διότι ναὶ μὲν συμπίπτει σήμερον νὰ λέγητε, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν εἶναι τοῦτο καὶ ἐκεῖνο, ἀλλὰ ὅταν ἡ προσοχή σας ἐντοπίζεται εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν μιᾶς συμπτωματικῆς κρίσεως ἑνὸς ἐξαγωγίμου προϊόντος, αὐτὸ τί σημαίνει; Σημαίνει, ὅτι παραμερίζετε τὸ ἐξαγωγικὸν πρόβλημα καὶ ἀπόδειξις, ὅτι τὸ παραμερίσατε εἶναι αἱ ἐπιβαρύνσεις, τὰς ὁποίας ἐπεβάλλατε τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς βάρος τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τὰς ὁποίας ἔρχεται σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ τὰς ἄρῃ. Θέλετε καλυτέραν ἀπάντησιν; Καὶ δεύτερον, ἐπειδὴ εἴπατε, ὅτι δὲν θέλω πλέον νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ καπνικὴ κρίσις, ἔχει συζητηθῆ εὐρύτατα τὸ θέμα καὶ δὲν εἶναι οὔτε ἡ στιγμή, οὔτε ὁ χρόνος κατάλληλος, ἀλλὰ ἐπροχωρήσατε περαιτέρω καὶ εἴπατε, ξέρετε ποῦ ὀφείλονται αἱ εἰσαγωγαί, εἰς τὴν αὔξησιν τῶν εἰσοδημάτων. Βεβαίως, συνεδυάσατε καὶ τοῦτο τώρα, καὶ εἴπατε, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἰς τὸ διάστημα αὐτό, ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία δὲν συνῆλθε διὰ νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν τὰ εἴδη ποὺ ἐπιθυμεῖ, εἶναι μοιραῖον ἡ Ἑλληνικὴ κατανάλωσις νὰ στραφῇ πρὸς τὰς εἰσαγωγάς. Συμπληρώνετε εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν ἀγόρευσίν σας. Ἐγὼ δὲν θίγω τοῦτο, ἀλλὰ πάντως τώρα εἶσθε ἐν ἀπολύτῳ τάξει· ἔπρεπε νὰ τὴν συμπληρώσητε, δὲν ὑπάρχει καμμία διαφωνία. Ἀλλὰ διὰ τῆς διακοπῆς τῆς δευτέρας ἀγορεύσεώς σας, δὲν ἐκάματε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ συμπληρώσητε τὴν πρώτην ἀγόρευσίν σας. Καὶ τὸ ἄλλο ποὺ εἴπατε, ὅτι ὑπῆρχεν ὑπ’ ὄψει σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον περιελάμβανε διαφόρους τροποποιήσεις. Βεβαίως, ὑπῆρχε σχέδιον νόμου καὶ ἐγὼ πρῶτος σᾶς ἀνέφερα καὶ τὴν χρονολογίαν τῆς συστάσεως Ἐπιτροπῆς ἀπὸ ὑπαλλήλους. Νομίζω, ὅτι συστήσατε σεῖς τὴν Ἐπιτροπήν, αὐτό, τὸ εἶπα. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, τὸ ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν κατετέθη ἐγκαίρως τότε, ἀφοῦ εἴχατε τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς πρὸ ὀφθαλμῶν, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, διότι ὅλα τὰ μέτρα τὰ προταθέντα ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν δὲν εἶδον τὸ φῶς, οὔτε εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ παλαιόν, ὄχι σχέδιον νόμου, διότι δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὴν παλαιοτέραν ἰδικήν σας ἐργασίαν, ἀλλὰ οὔτε εἰς τὸ σχέδιον νόμου τὸ κατατεθὲν σήμερον εἰς τὴν Βουλήν, αὐτὸ σημαίνει, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Παπαληγούρας «ἔχομεν ἕνα κάρρο ἀπὸ μελέτας, ἔχομεν καὶ ὑπομνήματα καὶ πορίσματα καὶ σαφῆ καὶ κατηγορηματικά, ἀλλὰ δὲν ἐκάμαμεν χρῆσιν αὐτῶν καὶ ὅταν ἀποφασίζωμεν νὰ κάμωμεν χρῆσιν, δὲν κάμνομεν πλήρη χρῆσιν». Τώρα, τὰ πολιτικὰ συμπεράσματα, σᾶς ἀφήνω νὰ τὰ ἐξαγάγητε σεῖς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§32Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν φραστικῶς ὑπὸ τοῦ κ. Στεφανοπούλου.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§35Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἐντοπίσω, κ. βουλευταί τὴν κριτικήν μου καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἐπὶ τῶν ἄρθρων 4, 5, 6 καὶ 7, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὸν βάμβακα. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι εἶναι ἀνάγκη τὰ θέματα νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ σαφήνειαν καὶ ἀκρίβειαν. Ὑπόσχομαι, ὅτι μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα πρόκειται καὶ ἐγὼ νὰ ἀντιμετωπίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα. Λυποῦμαι, κ. βουλευταί, διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἐπωμίσθη τὸ βάρος τῆς εὐθύνης τῶν διατάξεων τούτων, εὐθύνης, ἡ ὁποία μέχρι τοῦδε ἐβάρυνεν ἀποκλειστικῶς τοὺς προκατόχους του καὶ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις τῆς ΕΡΕ. Πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μέχρι τοῦδε καλοπίστως καὶ ἴσως ἐν ἀγνοίᾳ τῆς σημασίας καὶ τῆς ἱστορίας ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος ἀνέλαβε τὴν ὑποστήριξίν του, Θέλω ὅμως νὰ πιστεύω, ὅτι μετὰ ἀπὸ ὅσα θὰ εἴπω ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ διαγράψῃ τὰς διατάξεις αὐτάς. Μὲ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου καταργεῖται ὁ δασμὸς τοῦ βάμβακος, ὁ ὁποῖος ἀνέρχεται εἰς 1,98 δραχμὰς κατὰ κιλὸν ἐκκοκκισμένου βάμβακος. Γνωρίζετε, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ τοῦ βάμβακος ἀνέρχεται εἰς 80.000 τόννους καὶ μάλιστα διὰ τὸ ἔτος 1962 ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ ὑπολογίζεται νὰ ἀνέλθῃ εἰς 90.000 τόννους. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ οἱ 25.000–28.000 τόννοι ἀπορροφῶνται ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ ἡ ὑπόλοιπος ποσότης ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατὰ τὸ ἥμισυ περίπου εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ κατὰ τὸ ἕτερον ἥμισυ εἰς τὰς Δυτικάς. Ὁ δασμὸς τοῦ βάμβακος, κ.κ. συνάδελφοι, ἔχει κάποιαν προϊστορίαν. Ὁ δασμὸς ὑφίστατο μέχρι τοῦ ἔτους 1955, ὁπότε μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 483)11.3.1955 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατηργήθη ὑπὸ ὡρισμένους περιορισμούς. Ἡ ἐν λόγῳ πρᾶξις ἐκυρώθη μὲ τὸν νόμον 3394, ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη τὴν 8.12.1955. Ἔκτοτε δασμοὶ ἐπὶ τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένου βάμβακος δὲν ὑπῆρχον. Ἐπίμονος ὅμως ὑπῆρξεν ἡ ἔκκλησις τῶν βαμβακοπαραγωγῶν διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ δασμοῦ αὐτοῦ, διότι αἱ ἐπιπτώσεις ἐκ τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς τοῦ βάμβακος εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐγχωρίου προϊόντος εἶναι δυσμενεῖς. Κατὰ Ἰούνιον 1956 συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς γεωμήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ κατ’ ἐπίμονον αἴτησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ τότε καὶ νῦν Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ἀλιπράντης ἐδέχθη τροπολογίαν μου περὶ ἐπαναφορᾶς τοῦ δασμοῦ τοῦ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένου βάμβακος. Ὁμοίαν τροπολογίαν μὲ τὴν ἰδικήν μου κατέθεσε καὶ ὑπεστήριξε καὶ ὁ ἐκ Βοιωτίας κυβερνητικὸς συνάδελφος κ. Κονίτσας καὶ κατόπιν τούτου εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 3507)1956 περιελήφθη διάταξις ἐπαναφέρουσα τὸν δασμὸν ἐκ δραχμῶν 1,98 κατὰ κιλὸν εἰς τὸν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενον βάμβακα. Ἔκτοτε ὑπῆρξαν συνεχεῖς προσπάθειαι τῶν βιομηχάνων διὰ τὴν κατάργησιν τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως. Καὶ ἔρχεται, κ. βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ περίεργον πράγματι τρόπον καὶ χωρὶς νὰ θεσπισθῇ σχετικὴ διάταξις οὐδὲ κἂν πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἐπιτρέπει κατὰ Μάϊον τοῦ 1957 τὴν εἰσαγωγὴν 8.000 τόννων βάμβακος. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν εἶναι ἔκθετον, διότι ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τῶν 8.000 τόννων βάμβακος εἰς οὐδεμίαν διάταξιν ἐστηρίζετο. Τὰ τελωνεῖα ἔχουν χρεώσει τοὺς εἰσαγωγεῖς καὶ ὡς δικαιολογία διὰ τὴν εἰσαγωγὴν προεβλήθη, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἀρκετὴ ποσότης βάμβακος εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἐν λόγῳ ποσότης διενεμήθη μεταξὺ ὀλίγων βιομηχάνων.

§36Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε βουλευτά, θέλω νὰ ἀνασκευάσω τὸ σύνολον τῶν παρατηρήσεών σας, ἀναμένων τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς σας καί, φυσικά, ἐπιφυλάσσομαι νὰ εἴπω ἐκεῖνα ποὺ θὰ κρίνω ἀπαραίτητα. Θὰ ἤθελα, ὅμως, ἐπὶ ἑνὸς σημείου τῆς ἀγορεύσεώς σας, ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ ἠδύναντο νὰ σχηματισθοῦν δυσμενεῖς ἐντυπώσεις, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω μερικὰ λόγια. Εἴπατε, ὅτι ἡ κατανομὴ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ τῶν 8.000 τόννων, μὲ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγήν των, ἐγένετο μεταξὺ ὀλιγαρίθμων βιομηχάνων. Τοῦτο, ὅμως, δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἔχω εἰς χεῖρας μου τὸν πλήρη πίνακα τῶν βιομηχανιῶν εἰς τὰς ὁποίας ἐγένετο ἡ κατανομή, ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Βιομηχάνων τὴν ἰδίαν. Ἡ ἰδία ἡ Ἐπιτροπὴ Βιομηχάνων, ὁ Σύνδεσμος τῶν Βιομηχάνων, προέβη εἰς τὴν κατανομὴν εἰς ὅλας ἐκείνας τὰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι ἐχρησιμοποίησαν τὴν ἀτέλειαν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε. Ἑπομένως, θὰ ἔμενεν ἡ ἐντύπωσις, ἴσως, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ εὐνοίας ἀφορώσης ὡρισμένα πρόσωπα. Εὐτυχῶς, δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ἔχω δὲ εἰς τὴν διάθεσίν σας τὰ σχετικὰ στοιχεῖα, ὅτι οὐδὲν τοιοῦτον συνέβη.

§37Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δέχομαι τὴν ἐξήγησίν σας. Παρακαλῶ, νὰ κατατεθῇ ὁ πίναξ διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖα ἦσαν αὐτά. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν ἐπιχειρηματιῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθησαν αὐτῆς τῆς Ὑπουργικῆς ἐνεργείας.

§38Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐὰν ἐπιμένετε, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σᾶς τὸν ἀναγνώσω. Εἶναι 48 ἀκριβῶς βιομηχανίαι σχεδὸν ὅλαι.

§39Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ ἴδωμεν τὰς ποσότητας.

§40Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ τελωνειακαὶ ἀρχαὶ πῶς ἐπέτρεψαν τὴν εἰσαγωγὴν ἄνευ δασμοῦ, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχον αἱ σχετικαὶ διατάξεις;

§41Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι βάσει τῆς Ὑπουργικῆς διαταγῆς καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τῶν τελωνείων ἐζήτησαν ἀρχικῶς ἐγγυητικὰς ἐπιστολάς. Ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐδέχθη τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ δασμοῦ καὶ ἤρχισαν νὰ κινοῦνται οἱ βιομήχανοι διὰ τὴν κατάργησιν ἑνὸς μέτρου ποὺ πρὸ ὀλίγου ἐνομοθετήθη. Ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Ἀποστολίδης, ἔδιδε καθησυχαστικὰς διαβεβαιώσεις καὶ ἐδήλωνεν, ὅτι θὰ εἰσαχθοῦν δύο ἕως τρεῖς χιλιάδες τόννοι, ὅταν ἀποδειχθῇ ἀνεπάρκεια τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Καὶ ἐνῷ ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος κ. Ἀποστολίδης ἔδιδεν αὐτὰς τὰς διαβεβαιώσεις, ἠκολούθησεν ἡ ὑπουργικὴ διαταγὴ ποὺ ἐπέτρεπεν ἀρχικῶς τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν 6 χιλ. τόννων καὶ μετέπειτα ἑτέρων 2 χιλιάδων τόννων ἤτοι συνολικῶς 8.000 τόννων. Εἰς σχετικὸν ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Συνεταιρισμῶν ἀναφέρεται τὸ τὶ ἔλεγεν ὁ κ. Ἀποστολίδης. (ἀναγινώσκει). Τὴν 20ὴν Ἰουνίου τοῦ 1957 κατατίθεται σχέδιον νόμου περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς 6.000 τόννων βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ προθεσμίαν μέχρι 15 Σεπτεμβρίου ἀλλὰ δὲν συζητεῖται εἰς τὴν Βουλήν. Τὴν 30ὴν Ἰουλίου τοῦ 1957 ἀκολουθεῖ δεύτερον σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει τὴν εἰσαγωγὴν ἀτελῶς ἐν συνόλῳ 8 χιλ. τόννων βάμβακος καὶ μεταθέτει τὴν προθεσμίαν μέχρι τῆς 30ῆς Σεπτεμβρίου. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, οἱ καταγόμενοι ἐκ τῶν βαμβακοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ὅτι ἡ συγκομιδὴ καὶ ἡ ἄμεσος διάθεσίς της ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ἄρχεται ἀπὸ 20 Αὐγούστου. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον εἶχε τὴν ἰδίαν τύχην μὲ τὸ προηγούμενον καὶ δὲν συζητεῖται εἰς τὴν Βουλήν. Τὴν 1ην Ὀκτωβρίου τοῦ 1957 κατατίθεται νέον σχέδιον νόμου χωρὶς νὰ θίγῃ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τὸ θέμα τῆς προστασίας καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ σχεδίου ποὺ κατετέθη προβλέπει ὁλοσχερῆ κατάργησιν τοῦ δασμοῦ.

§42Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μὲ συγχωρεῖτε ἐὰν κάμω κατάχρησιν διακοπῶν.....

§43Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶσθε ἀναμάρτητος καὶ λυποῦμαι, διότι....

§44Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τόσον τὸ καλλίτερον, κ. βουλευτά, ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον σᾶς διέκοψα. Θέλω ἁπλῶς μίαν ἐξήγησιν νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἐπεξετάθητε εἰς λεπτομερείας χρησίμους, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν δευτερευούσης σημασίας. Παραλείψατε ἕνα οὐσιῶδες θέμα. Διατὶ ἐγένοντο ὅλα αὐτά; Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγάγῃ κανεὶς τὸ συμπέρασμα, οὔτε ἦτο αὐτὴ ἡ πρόθεσίς σας, ὅτι αὐτὰ ἐγένοντο ἐσκεμμένως, διὰ νὰ βοηθηθῇ ἡ ἄλφα ἢ βῆτα τάξις ἢ τὸ ἄλφα ἢ βῆτα πρόσωπον. Ἀλλὰ μᾶλλον, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς σκέψεως ἐσφαλμένης. Νομίζω, ὅτι ἐδῶ εἶναι τὸ κέντρον τοῦ ζητήματος. Πράγματι, ἐλήφθη τὸ μέτρον, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε, ἀδιαφόρως εἰς ποίαν ἔκτασιν καὶ χρονικὴν περίοδον, ἀλλὰ ἐλήφθη διατί; Διότι ἀκριβῶς, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι —τὸ ἐπεσήμανεν ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀποστολίδης, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνεφέρθητε καὶ θὰ σᾶς τὸ ὑπομνήσω ἐντὸς ὀλίγων λεπτῶν— εἶχε προκληθῆ λόγῳ μειωμένης παραγωγῆς βάμβακος μία ὕψωσις τῆς τιμῆς του σημαντική, ἡ ὁποία ἐκινδύνευσε νὰ ἐπιπέσῃ, πρῶτον εἰς τὴν κατανάλωσιν τῶν βαμβακερῶν καὶ δεύτερον κατ’ ἀναγκαστικὴν συνεκδοχὴν ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐν τῷ συνόλῳ. Ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐμποδισθῇ ἡ ζημία αὐτή, ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὸ μέτρον, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε. Καὶ δικαιοῦται τις νὰ ἐρωτήσῃ· τὶ ἠθέλατε νὰ συμβῇ; Ἠθέλατε, αἱ βιομηχανίαι νὰ παράγουν βαμβακερὰ ἀκριβώτερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα παρήγαγον προηγουμένως καὶ νὰ ἐπιπέσῃ ἡ διαφορὰ ἐπὶ τῆς καταναλώσεως ἢ ἠθέλατε αἱ βιομηχανίαι νὰ κλείσουν καὶ κατὰ φυσικὴν συνέπειαν νὰ δημιουργηθῇ ἀνεργία καὶ ὅλα τὰ ἐπακόλουθα μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως; Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσω καὶ δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ὑπεστήριξε κανεὶς καὶ δὲν δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ κανείς, ὅτι αἱ βιομηχανίαι εἶναι δυνατὸν εἰς οἱονδήποτε μέρος τοῦ κόσμου καὶ ὑπὸ οἱονδήποτε σύστημα, νὰ ἐργάζωνται μὲ ἀσφαλῆ καὶ βεβαίαν ζημίαν. Εἶναι τόσον ἀκριβῆ αὐτά, τὰ ὁποῖα προηγουμένως σᾶς ἐξήγησα, ὥστε ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀποστολίδης, τοῦ ὀνόματος τοῦ ὁποίου ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω, ὅτι ἐγένετο κἄποια κατάχρησις εἰς τὴν σχετικὴν συζήτησιν, δὲν παρέλειψε νὰ διευκρινίσῃ μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν νηφαλιότητα ἂν καὶ εὑρίσκετο ἐν βρασμῷ ψυχῆς.....

§45Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς δεδικαιολογημένην ἀγανάκτησιν.

§46Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἶναι ζήτημα ἐκτιμήσεως. Ὁ κ. Ἀποστολίδης δὲν διεφώνησε διὰ τὸ μέτρον, διεφώνησε μόνον ὡς πρὸς τὴν ἔκτασίν του. Ἠθέλησε νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ δημοσίᾳ. Ἡ συνέντευξις, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα» τῆς 23ης Μαρτίου 1958 ὁ κ. Ἀποστολίδης, λέγει μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: «Βεβαίως, οὐδέποτε ὑπεστήριξα, ὅτι ἔπρεπε νὰ κλείσουν αἱ βιομηχανίαι καὶ νὰ μείνουν ἄνεργοι ἐργάται, ἐπειδὴ μερικοὶ κακοὶ παραγωγοὶ ὕψωσαν ὑπερβολικὰ τὰς τιμὰς τοῦ ἐγχωρίου βάμβακος. Δι’ ὅ καὶ ἐδέχθην νὰ ἀρθῇ ὁ δασμὸς μόνον ἐφ’ ἅπαξ διὰ 5.000 τόννους». Δηλαδή, ἡ διαφωνία τοῦ κ. Ἀποστολίδη ἀφορᾷ τὴν ἔκτασιν τὴν χρονικὴν καὶ ποσοτικὴν καὶ ὄχι τὴν οὐσίαν τῆς ἀποφάσεως τῆς ληφθείσης καὶ ἐπὶ τῶν αἰτίων ἐπὶ τῶν ὁποίων θεμελιοῦται. Ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀποστολίδης, παρὰ τὴν ἀντίθεσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο μὲ τὴν Κυβέρνησιν, δὲν παρέλειψε νὰ τὸ ἐξηγήσῃ.

§47Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶμαι ὡπλισμένος μὲ ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ σᾶς πείσω, διότι σᾶς θεωρῶ καλόπιστον καὶ ἀνεύθυνον, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω τὰ στοιχεῖα αὐτὰ μὲ τὴν σειράν των. Βάσει τῆς ὑπουργικῆς αὐτῆς διαταγῆς περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βάμβακος ἐγένοντο αἱ κάτωθι εἰσαγωγαί. Τὰ στοιχεῖα τὰ ἔχω ἀπὸ τὰ δελτία ποὺ ἐκδίδονται ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Βάμβακος. Τὸν Μάϊον τοῦ 1957 εἰσήχθησαν 891 τόννοι, ἐνῷ εὑρίσκοντο εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων 1650 τόννοι, εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν Γεωργικῶν Ὀργανισμῶν 5.332 τόννοι καὶ εἰς χεῖρας τῶν βιομηχάνων 2.898, δηλαδὴ σύνολον 9.880 τόννοι Ἑλληνικοῦ βάμβακος. Τὸν Ἰούνιον τοῦ 1957 εἰσήχθησαν ἀτελῶς 1068 τόννοι, ἐνῷ ὑπῆρχον εἰς χεῖρας τῶν βιομηχάνων 2.216 τόννοι, εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων 1.135 καὶ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν 734. Σύνολον 4.085 τόννοι ἑλληνικοῦ βάμβακος. Τὸν Ἰούλιον τοῦ 1957 εἰσήχθησαν ἀτελῶς 1003 τόννοι, ἐνῷ ὑπῆρχον εἰς χεῖρας τῶν βιομηχάνων 1734, τῶν ἐμπόρων 685 καὶ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν 145, σύνολον 2.563. Τὸν Αὔγουστον τοῦ 1957 εἰσήχθησαν 1.909 τόννοι, ἐνῷ ὑπῆρχον εἰς χεῖρας τῶν βιομηχάνων 1.178, τῶν ἐμπόρων 155 καὶ τῶν παραγωγῶν 109, σύνολον 1.442 τόννοι ἑλληνικοῦ βάμβακος. Καὶ ἐνῷ ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου ἔχει ἀρχίσει ἡ συγκομιδὴ τῆς νέας ἐσοδείας, εἰσάγονται τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1957 ἀτελῶς 1.852 τόννοι, ἐνῷ ἐκ τῆς παλαιᾶς ἐσοδείας ὑπάρχουν ἀκόμη, εἰς χεῖρας τῶν βιομηχάνων 756, τῶν ἐμπόρων 90 καὶ τῶν παραγωγῶν 18 τόννοι, σύνολον 864 τόννοι ἑλληνικοῦ βάμβακος. Καὶ ἐν ὄψει συνολικῆς παραγωγῆς 55.000 περίπου τόννων εἰσάγονται ἀκόμη τὸν Ὀκτώβριον ἄλλοι 208 τόννοι, τὸν Νοέμβριον 167 καὶ τὸν Δεκέμβριον 182. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλετε νὰ γνωρίζητε, ὅτι, σύμφωνα μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ὅσοι ψηφίσουν τὸ ἄρθρον 7 τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἀπαλλάξουν τοὺς ὀλίγους βιομηχάνους, ἀπὸ τοὺς ὀφειλομένους δασμοὺς 15.840.000 δραχμ. δι’ εἰσαχθέντα ἀτελῶς κατὰ τὸ θέρος καὶ τὸ φθινόπωρον τοῦ 1957 βάμβακα. Ἐὰν εἰς τὸ αὐτὸ ποσὸν ὑπολογισθοῦν καὶ οἱ τόκοι ὑπερημερίας, τότε τὸ ποσὸν ἐγγίζει τὰ 20.000.000.

§48Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Καὶ περιορίζονται αἱ κλῖναι τῶν ἀπόρων εἰς τὸ Ἀντικαρκινικόν. Λαμπρά!

§49Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς μίαν διακοπήν του, ὅτι ἦτο ἀδύνατον ἡ Κυβέρνησις νὰ παρίδῃ τὸ συμφέρον τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ καὶ ὤφειλε νὰ τὸ προστατεύσῃ. Ἔχω ἐδῶ, κ. βουλευταί, τὰ δελτία τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει ἡ μέση τιμὴ κατὰ κιλὸν τοῦ συσπόρου ἑλληνικοῦ βάμβακος. Τὸ 1951, δραχμαὶ 4,53, 1952 δραχμ. 5, 1953, μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν δραχμ. 6,64, 1954 δραχμ. 7,44, 1955 δραχμ. 6,63, 1956 7,02, 1957 δραχ. 7,10, διὰ νὰ πέσῃ τὸ 1958 εἰς τὰς 5,86 καὶ νὰ ἀνέλθῃ τὸ 1959 εἰς δραχμὰς 6,90 καὶ τὸ 1960 εἰς δραχμ. 7. Ὅταν λοιπὸν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ μέση τιμὴ τοῦ βάμβακος τὸ 1957 ἦτο 7,10, ἀντιλαμβάνεσθε πόσον ἀνύπαρκτος ἦτο ὁ κίνδυνος αὐξήσεως τῶν τιμῶν τῶν βαμβακερῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Πέραν δὲ αὐτοῦ, τὰ προϊόντα τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας προστατεύονται διὰ δασμοῦ ἐπιβαλλομένου ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ὁμοειδῶν βαμβακερῶν προϊόντων ἴσου πρὸς τὸ 50% τῆς ἀξίας των.

§50Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Θερμὴ προστασία Κατσάμπα!

§51Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐν προκειμένῳ, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν ἀποτελεῖ πρόσχημα. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ παλαιοτέρα βιομηχανικὴ προστασία. Βάσει τοῦ Α. Ν. 433)1937 ὡς συνεπληρώθη διὰ τοῦ νόμου 286)54, παρέχεται ἡ δυνατότης εἰς τὰς βιομηχανίας νὰ εἰσάγουν ἀδασμολόγητον βάμβακα, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἐντὸς 2ετίας θὰ γίνῃ ἡ ἐκβιομηχάνισίς του καὶ ἡ ἐξαγωγή του ὑπὸ μορφὴν νημάτων ἢ ὑφασμάτων. Συνεπῶς τὸ συμπέρασμα ὅλων τούτων εἶναι, ὅτι ἡ ὑπουργικὴ διαταγὴ ποὺ ἐδόθη εἰς τὰ τελωνεῖα περὶ εἰσαγωγῆς ἀδασμολογήτου βάμβακος, δὲν ἐδόθη οὔτε διὰ τὴν προστασίαν τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, οὔτε διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὡρισμένων οἰκονομικῶν κύκλων, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ συμπιέσουν τὰς τιμὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος, εἰς βάρος τῶν δυστυχῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Ἔναντι τῶν 20 αὐτῶν ἑκατομμυρίων ποὺ ὠφελήθησαν οἱ βιομήχανοι, ποία ἡ ὠφέλεια διὰ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν; Οὐδεμία, κ. συνάδελφοι. Τὸ θέμα τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς, εἶναι ἄσχετον μὲ τὴν ἐξισορρόπησιν τῶν τιμῶν Ἐσωτερικοῦ καὶ Ἐξωτερικοῦ ὡς καὶ μὲ τὸ θέμα τῆς διευκολύνσεως τῶν ἐξαγωγῶν ἀφοῦ ὑπάρχει μεγάλη ζήτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος καὶ ἀπὸ τὰς Δυτικὰς καὶ ἀπὸ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Μὲ τὰ μέτρα αὐτά, οὐδὲν ἄλλο γίνεται, παρὰ νὰ πλήττεται ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ καὶ νὰ δημιουργῆται οἰκονομικὸς μαρασμὸς καὶ καταδυνάστευσις τῶν παραγωγῶν. Τὸ αἴτημα τῆς καταργήσεως τῶν δασμῶν δὲν προεβλήθη οὔτε ἀπὸ τοὺς εἰσαγωγεῖς, οὔτε ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι καίτοι χρηματοδοτοῦνται, ἀρνοῦνται κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς παραγωγῆς νὰ ἀγοράσουν εἰς ἱκανοποιητικὰς διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγοὺς τιμὰς τὸν ἐγχώριον βάμβακα.

§52Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἰς μίαν χώραν καὶ δι’ ἕν εἶδος παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξαγώγιμον, ἡ καλυτέρα προστασία τῆς παραγωγῆς δὲν συνίσταται εἰς ἄλλο τι, παρὰ εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς διοχετεύσεώς του εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τίθεται, ἑπομένως, τὸ ἐρώτημα, θὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν ἡ κατάργησις τοῦ δασμοῦ; Καὶ θέτω ὑπ’ ὄψει σας ἀμέσως ἐπίσημα στοιχεῖα. Τὸ 1955, ἀπεφασίσθη τὸ πρῶτον ἡ κατάργησις τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ. Γνωρίζετε ποία ὑπῆρξεν ἡ ἐπίπτωσις, ὅσον ἀφορᾷ τὰς χώρας ἐξαγωγῶν ἐλευθέρου συναλλάγματος; Ἀπὸ 8.955 τόννους ποὺ ἐξήχθησαν τὸ προγενέστερον ἔτος, ἐφθάσαμεν τοὺς 23.060, τὸ δὲ 1956 ἐξηγάγομεν 32.000 τόννους. Τὸ 1957 ποὺ ἐπανῆλθεν ὁ δασμός, ἐπέσαμεν εἰς τοὺς 8.953 τόννους. Κατατίθεται ὁ ἑξῆς πίναξ:

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Χορηγηθεισῶν ἐγκρίσεων ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βάμβακος:

Ἡ κατανομὴ ἐγένετο ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Βιομηχάνων Βαμβακουργῶν Ἑλλάδος.

§53Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εὐσταθεῖ. Ἡ κατάργησις τῶν δασμῶν κατ’ οὐδὲν συνετέλεσεν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν.

§54Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ συνεχίσω τὴν ἱστορίαν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ὀφείλω νὰ προσθέσω καὶ τὰ ἑξῆς: Ἡ Βουλὴ τοῦ 1956–58 διαλύεται καὶ ἔρχεται ἡ Βουλὴ ἡ ἐκ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1958, ἡ ὁποία ζῆ ἐπὶ τρία καὶ ἥμισυ χρόνια. Καὶ δὲν ἀπετολμήθη νὰ εἰσαχθῇ πρὸς ψήφισιν νομοθετικὸν μέτρον πρὸς ρύθμισιν τοῦ ἐκκρεμοῦς αὐτοῦ θέματος καὶ τακτοποίησιν τῶν τελωνειακῶν ὑπηρεσιῶν. Τώρα ἐπωμίζεται τὴν εὐθύνην ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς διευκολύνσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Ἀκούσατε τώρα καὶ τὴν συνέχειαν διὰ νὰ ἰδῆτε εἰς ποίαν ἀσυναρτησίαν ὀλισθαίνουν οἱ κυβερνῶντες. Ἀνεπτύξαμεν κατὰ Ἰανουάριον τοῦ 1958 σχετικὴν ἐπερώτησιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις. Καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Παπαληγούρας ἀπολογούμενος ἐπὶ μακρὸν ἀναφέρει «ὀφείλω νὰ κάμω σαφές, ὅτι πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος ὑπάρχουν δύο πολιτικαὶ ... (ἀναγινώσκει ἐκ τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν ὁμιλίαν τοῦ κ. Παπαληγούρα ἐπὶ τοῦ θέματος)...». Δηλαδὴ κ. συνάδελφοι διαφωνῶν πρὸς τὸν κ. Παπαληγούραν ὑπερισχύει ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Θεοτόκης, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζει νέαν φόρμουλαν, κατὰ τὸν κ. Παπαληγούραν, δηλαδὴ τὴν ἀπεριόριστον ἀτελῆ εἰσαγωγήν. Καὶ ἔρχεται ἡ Βουλὴ τοῦ 1958 ζῆ ἕως τὸ φθινόπωρον τοῦ 1961 καὶ δὲν ἀποτολμᾶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ νὰ τακτοποιήσῃ νομοθετικῶς τὸ θέμα, ἀλλ’ ἀφήνει ἐκθέτους τὰς τελωνειακὰς ὑπηρεσίας καὶ ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς διευκολύνσεως τῶν ἐξαγωγῶν, ἐπωμίζεται τώρα τὰς εὐθύνας ὁ μέχρι τοῦδε ἀναμάρτητος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ θέματος αὐτοῦ ποὺ δείχνει ἀπόλυτον κυβερνητικὴν ἀσυναρτησίαν καὶ ἀσυνέπειαν, ὅσον ἀφορᾶ τὴν πολιτικήν της, δι’ ἓν ἐθνικὸν προϊόν, ὡς εἶναι ὁ βάμβαξ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρόκειται νὰ δημιουργηθῇ διὰ τὸν βάμβακα ὀξεῖα κρίσις. Εἰς τὸ ἄρθρον 34 τῆς ἐγκριθείσης ὑπὸ τῆς Βουλῆς μας συμβάσεως, ἀναφέρεται: «... τὸ καθεστὼς συνδέσεως ἐπεκτείνεται καὶ ἐπὶ γεωργικῶν προϊόντων ... (ἀναγινώσκει)...». Ὡς ἀγροτικὰ προϊόντα νοοῦνται τὰ ἀπαριθμούμενα εἰς τὸ παράρτημα 2 τῆς συμφωνίας. Τὸ ἄρθρον 39 τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης ἀναφέρει: «Κοινὴ γεωργικὴ πολιτικὴ ἔχει σκοπόν. (ἀναγινώσκει)...». Καὶ γνωρίζετε, κ. κ. βουλευταί, ποῖα εἶναι τὰ γεωργικὰ προϊόντα; Ἀναφέρω μερικὰ ἐνδεικτικῶς: Ζῶντα ζῶα, ἰχθεῖς, ἔντερα, κύστεις καὶ στόμαχοι ζώων. Τὸ βαμβάκι οὐδαμοῦ ἀναφέρεται. Καὶ διερωτῶμαι: Τὶ θὰ γίνῃ μὲ αὐτὸ τὸ ἐθνικὸν προϊόν μας; Ἐπειδὴ αἱ ἄλλαι μετέχουσαι τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς χῶραι δὲν ἔχουν παραγωγὴν βάμβακος, δι’ αὐτὸ δὲν ἐνδιεφέρθησαν νὰ συμπεριλάβουν εἰς τὸν πίνακα τῶν προστατευσίμων προϊόντων των καὶ τὸν βάμβακα. Θὰ ἤθελα νὰ ἀκούσω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν μίαν ἐξήγησιν τοῦ γεγονότος, ὅτι ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἔχομεν συνέχισιν τῆς προστασίας τῶν ἐγχωρίων προϊόντων τῶν βαμβακοβιομηχανιῶν διὰ τῆς ἐπιβολῆς βαρυτάτων δασμῶν ἐπὶ εἰσαγομένων βαμβακερῶν εἰδῶν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν κατάργησιν τοῦ δασμοῦ διὰ τὸ εἰσαγόμενον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βαμβάκι. Καὶ ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. ὁμιλεῖ περὶ εὐημερίας. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἰς τὸ συνεχὲς κήρυγμα τῆς Κυβερνήσεως περὶ εὐημερίας τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν περιλαμβάνονται καὶ οἱ βαμβακοπαραγωγοί, τῶν ὁποίων τὸ δρᾶμα εἶναι ἀνείπωτο. Θὰ πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ φωτισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς βαμβακοκαλλιεργείας. Ἡ βαμβακοκαλλιέργεια εἶναι δύσκολος καὶ δαπανηρά, διότι ἀπαιτεῖ συνεχῆ προσπάθειαν καὶ ἐργασίαν καὶ οἱ βαμβακοκαλλιεργηταί, πράγματι μοχθοῦν. Αἱ ἐργασίαι προπαρασκευῆς τῶν πρὸς καλλιέργειαν βάμβακος ἐδαφῶν ἄρχεται εὐθὺς μετὰ τὴν συγκομιδήν, διότι ἀπαιτοῦνται ἐπανειλημμένα ὀργώματα καὶ σβαρνίσματα μέχρι τῆς σπορᾶς. Ὁ σπόρος ἐνῷ προσφέρεται εἰς τὴν ἀγορὰν πρὸς 2 δραχ. τὸ κιλὸν πωλεῖται ὑπὸ τῆς ΚΥΔΕΠ πρὸς 6 δραχ. τὸ κιλόν. Καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἀγρόται νὰ τὸ πάρουν ἀπὸ τὴν ΚΥ-ΔΕΠ, διότι ἄλλως χάνουν τὴν πριμοδότησιν. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν χάνουν καὶ ἕνα μέρος ἢ τὸ σύνολον τῆς πριμοδοτήσεως κατὰ στρέμμα. Ἡ λίπανσις κοστίζει 175 δραχ. κατὰ στρέμμα, 4 ποτίσματα 60 δραχ., 3 σκαλίσματα 135 δραχ. καὶ ἡ συγκομιδὴ τοῦ προϊόντος πρὸς 1,50 τὸ κιλόν, δηλαδὴ 180 δραχ. κατὰ στρέμμα. Ἐὰν κάμετε ἕνα ὑπολογισμὸν ὅλων αὐτῶν τῶν δαπανῶν θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ κόστος κατὰ στρέμμα ἀνέρχεται εἰς 675 δραχ. Ἡ μέση ἀπόδοσις εἶναι 120 κιλὰ κατὰ στρέμμα, μὲ μέση τιμὴ 6,50 κατὰ κιλὸν ἔχομεν κατὰ στρέμμα 780 δραχ. ἐὰν ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ 780 δραχ. τὰ θετικὰ ἔξοδα 676 δραχ. ἀπομένουν εἰς τὸν βαμβακοπαραγωγὸν 104 δραχ. κατὰ στρέμμα. Ὑπάρχει ὅμως καὶ περαιτέρω τὸ δρᾶμα τῶν μεσαίων καὶ μικρῶν βαμβακοκαλλιεργητῶν, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζονται καὶ προπωλοῦν τὸ προϊόν των καὶ γνωρίζετε τὶ σημαίνει προπώλησις καὶ ποία ἐκμετάλλευσις γίνεται μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μηδενίζεται τὸ ποσόν. Καὶ ἔπειτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁμιλεῖ περὶ εὐημερίας τῆς γεωργικῆς τάξεως καὶ τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Ἠκούσαμεν, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα προστασίας τῶν βιομηχανιῶν, αἵτινες ἐξάγουν τὰ προϊόντα των, καὶ ὅτι πρέπει νὰ χορηγηθοῦν εἰς τὰς βιομηχανίας ἀτελῶς τὰ καύσιμα. Καλὸν βεβαίως εἶναι αὐτό, ἐλησμονήθησαν ὅμως οἱ καλλιεργηταὶ τῆς γῆς. Ἄν θέλωμεν νὰ ἐνισχύσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας, πρέπει νὰ ἔχωμεν παραγωγὴν ἱκανοποιητικὴν καὶ πρέπει νὰ ὑποβιβάσωμεν τὸ κόστος καλλιεργείας. Τὰ γεωργικὰ μηχανήματα καὶ ποικίλα καλλιεργητικὰ ἐργαλεῖα καὶ φάρμακα νὰ εἰσάγωνται ἀτελῶς, ὥστε νὰ ὑποβοηθηθῇ ἡ μηχανικὴ καλλιέργεια. Ἀναγκαία ἐπίσης εἶναι ἡ μείωσις τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων, ὥστε νὰ ὑποβιβασθῇ τὸ κόστος καλλιεργείας. Περαιτέρω ὑπάρχει ἡ ἐπιβάρυνσις ἀπὸ τὴν ὑψηλὴν τιμὴν τῶν λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, χωρὶς καμμίαν καθοδήγησιν, ἐνῷ ἡ γεωπονικὴ ἐπιστήμη ὁρίζει εἰς διάφορα ἐδάφη διαφορετικὸν λίπασμα. Οἱ γεωπόνοι, ἀντὶ νὰ διατεθοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἔχουν μεταβληθῆ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς γραφειοκράτας καὶ ἔχουν μείνει οὕτω οἱ ἀγρόται χωρὶς ἐπιστημονικὴν καθοδήγησιν. Περαιτέρω, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἐξυγίανσις τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, ἂν δὲν ληφθῇ θαρραλέον μέτρον, ὡς πρὸς τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν. Εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἀπαντᾷ, ὅτι ἀσκοῦμεν δημαγωγίαν. Ἀλλ’ ὅταν ἀντιμετωπίζωμεν μὲ θάρρος τὴν πραγματικότητα, δὲν κάμνομεν δημαγωγίαν. Σήμερον ἔχει δημιουργηθῆ ἕνα ρεῦμα φυγῆς ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον. Ὅταν οἱ καλλιεργηταὶ τῶν κάμπων καὶ τῶν εὐφόρων ἐδαφῶν φεύγουν πρὸς τὰς πόλεις καὶ εἰς ξένας χώρας, φαντάζεσθε τὶ γίνεται εἰς τὰς ἀγόνους περιοχάς. Προέρχομαι ἀπὸ περιφέρειαν, τῆς ὁποίας τὰ ἐδάφη εἶναι γόνιμα καὶ ποτιστικά, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει μαρασμὸς καὶ ἐξαθλίωσις. Βαμβακοκαλλιεργηταὶ μὲ 30, 40 καὶ 60 ἀκόμη στρέμματα, εἶναι βεβαρημένοι μὲ ἀγροτικὰ χρέη καὶ ἀναγκάζονται τὴν νύκτα νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν πόλιν καὶ τὰ χωρία των, διότι φοβοῦνται τὸν χωροφύλακα μὲ τὸ ἔνταλμα. Τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον καὶ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξυγίανσις τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας μὲ ἡμίμετρα. Ἐπιβάλλεται ἡ ρύθμισις τῶν χρεῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ ἡ ἐξόφλησίς των εἰς μακρὰν προθεσμίαν, διαγραφομένων τῶν τόκων. Πρέπει ἀκόμα νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ πλήρης χρηματοδότησις τῶν γεωργῶν, θεσπιζομένου τοῦ συστήματος τοῦ ἀνοικτοῦ λογαριασμοῦ παρὰ τῇ Α.Τ.Ε. διὰ κάθε γεωργόν. Ὡς πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Βάμβακος καὶ τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος, πρέπει νὰ εἴπω καὶ νὰ τιμήσω τὰς προσπαθείας των. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἐπιφυλάσσομαι νὰ ὁμιλήσω διὰ μακρῶν περὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τῶν μέτρων ποὺ πρέπει νὰ ληφθοῦν δι’ αὐτόν, ὥστε νὰ ἀποβῇ χρήσιμος καὶ ἀποδοτικὸς διὰ τοὺς παραγωγούς. Πρέπει πάντως νὰ σημειώσω ἀπὸ τοῦδε, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Βάμβακος ἔχει τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν γεωπόνων, τὸν ὁποῖον εἶχεν ὅταν ἡ παραγωγὴ βάμβακος ἦτο τὸ τέταρτον τῆς σημερινῆς. Σήμερον, μὲ τετραπλασίαν παραγωγήν, δὲν ἔχει αὐξηθῆ ὁ ἀριθμός. Ποία ὑπῆρξεν ἡ στοργὴ καὶ ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ τονώσῃ τὴν παραγωγὴν βάμβακος; Οὐδεμία. Προσπαθεῖ μόνον νὰ καλύψῃ τὰς ἀνωμαλίας ποὺ βαρύνουν καὶ τὴν προηγουμένην καὶ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Εἶπον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐπωμίσθη μία βαρυτάτην εὐθύνην καὶ διὰ νὰ ἴδητε, κ. συνάδελφοι, τὴν ἀντινομίαν καὶ ἀσυναρτησίαν, θὰ ἀναφερθῶ εἰς ὡρισμένας ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Παπακωνσταντίνου, τὴν 4ην Ἰουνίου 1960 κατέθεσε νομοσχέδιον περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Καὶ ἔρχεται εἰς τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰ 1960 ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν 4 Ἰουλίου 1960 καὶ ἀναφέρει, ὅτι οἱ ὑφιστάμενοι διὰ τὸν βάμβακα δασμοὶ παραμένουν. Ἐνῷ, λοιπόν, εἶχεν ἐξαγγείλει διὰ τριῶν σχεδίων νόμων, ὅτι θὰ καταργήσῃ τὸν δασμὸν ἐπὶ τοῦ βάμβακος, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸ 1960 ὀρθῶς πράττων καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν του, ἀναγγέλλει, ὅτι παραμένουν οἱ ὑφιστάμενοι δασμοί. Θαυμάσατε, κύριοι συνάδελφοι, συνέπειαν κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, λοιπόν, τίθεται τὸ βασικὸν θέμα τῆς καταργήσεως τῶν δασμῶν ἐπὶ τοῦ βάμβακος καθὼς καὶ ἕνα θέμα ἠθικῆς τάξεως ὁ χαρισμὸς 16.000.000 δραχμῶν. Τὰ 16 αὐτὰ ἑκατομμύρια, φυσικά, δὲν τὰ ὠφελήθησαν οἱ βαμβακοπαραγωγοί, οὔτε τὸ καταναλωτικὸν κοινόν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐπιέζετο, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, προεκλογικῶς ἀπὸ φίλους του βιομηχάνους νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα τῶν ὀφειλομένων δασμῶν καὶ τῆς καταργήσεως αὐτοῦ, ἀλλὰ τοὺς ἐζήτησε πίστωσιν χρόνου καὶ τοὺς ὑπεσχέθη εὐθὺς μετὰ τὰς ἐκλογὰς νὰ τακτοποιήσῃ τὸ ζήτημα κατὰ τὰς ἀξιώσεις των. Καὶ σήμερον, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἐκλήθητε σεῖς νὰ φέρετε τὸ βάρος αὐτό. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, εἰσήλθατε εἰς ἕνα ναρκοπέδιον, τὸ ὁποῖον βαρύνεται μὲ πολλὰ ἁμαρτήματα. Πρέπει νὰ σᾶς συγκινῇ πάντοτε τὸ θέμα τῆς γεωργίας. Ἐὰν προχωρήσητε εἰς τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν– Θεσσαλονίκης εἰς τὸ ὀγδοηκοστὸν χιλιόμετρον θὰ εὕρητε τὰς βαμβακοπαραγωγικὰς περιοχὰς Θηβῶν καὶ Λεβαδείας. Πηγαίνετε ἐκεῖ ἀνεπισήμως καὶ ὁμιλήσατε μὲ τοὺς γεωργούς. Ἐκεῖ θὰ ἴδητε τὸν πόνον καὶ τὴν ἀπογοήτευσιν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, τῶν πατατοπαραγωγῶν καὶ ὅλων γενικὰ τῶν καλλιεργητῶν. Παλαιότερον οἱ γεωργοὶ κάθε οἰκονομίαν των τὴν διέθετον διὰ τὴν αὔξησιν τῶν χωραφιῶν των. Σήμερον κυττάζουν πῶς νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ χωριὸ καὶ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἀθήνα νὰ ἀγοράσουν ἕνα θυρωρεῖον πωλῶντας πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ὅ,τι ἔχουν καὶ δὲν ἔχουν. Σεῖς, κ. Ὑπουργέ, ποὺ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι μὲ ἁγνὰς προθέσεις εἰσήλθατε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, θὰ ἴδητε, ὅτι αἱ διακηρύξεις περὶ μεγάλης εὐημερίας καὶ ἡ ἐμφάνισις τῆς προθήκης τῶν Ἀθηνῶν δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ οὔτε θεραπεύουν αὐτήν. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, σᾶς ἀπευθύνω ὑστάτην ἔκκλησιν: Ἀπαλείψατε ἀπὸ τὸ νομοσχέδιόν σας τὰ ἄρθρα περὶ βάμβακος. Ἡ πολιτικὴ τιμὴ αὐτὸ ἐπιβάλλει. Ἡ διάταξις περὶ καταργήσεως τοῦ δασμοῦ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ καθὼς καὶ ἡ χαριστικὴ διάταξις τῶν 16.000.000 δραχμῶν. Διότι δὲν θὰ εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς παρατάξεώς σας ἡ ψήφισις τῶν διατάξεων αὐτῶν. Ἐάν, παρ’ ἐλπίδα, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τῶν διατάξεων αὐτῶν, θὰ κληθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, νὰ ἀποφανθῇ καὶ τότε θὰ ἴδωμεν ποῖος θὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν καὶ τὸ ἀνάστημα νὰ ψηφίσῃ τὰς διατάξεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν ὑπόδικον ἐνώπιον τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου τὴν κυβερνῶσαν παράταξιν (χειροκροτήματα).

§55Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συζητουμένου τοῦ θέματος, σήμερον διεβιβάσαμεν πρὸς τὸ Προεδρεῖον μίαν ἐπιστολήν, διὰ τῆς ὁποίας εἴχομεν ζητήσει, ὅπως, πρὶν συνεχισθῇ ἡ παροῦσα συζήτησις, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καταθέσῃ ὡρισμένα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπαραίτητα διὰ τὸν φωτισμὸν τοῦ θέματος καὶ διὰ τὴν συντόμευσιν τῆς συζητήσεως. Εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως δὲν εὑρισκόμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν, ἐπληροφορήθημεν ὅμως, ὅτι ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ δὲν ἀνεγνώσθη ἐνῷ εἶχε κατατεθῆ ἀπὸ τῆς μεσημβρίας εἰς τὸ Προεδρεῖον. Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, νὰ θέσητε ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἐξετάσω καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω σχετικῶς. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§57Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, ἐνόμισα, ὅτι ἤμουν ἠναγκασμένος νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα ὄχι τόσον διὰ νὰ ἀναλύσω τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι ἄλλωστε διὰ μακρῶν ἐξετέθησαν ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, εἰς τὴν προχθεσινήν του ὁμιλίαν, ὅσον διὰ νὰ ἀντικρούσω ἀπόψεις τινάς, αἱ ὁποῖαι ὑπεστηρίχθησαν ὑπὸ τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ διὰ νὰ προσπαθήσω νὰ ἀντικρούσω, τὰ ὅσα διὰ μακρῶν ἐξετέθησαν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὸν πρὸ ὀλίγου κατελθόντα τοῦ βήματος. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν εἶναι ἕνα θέμα πολύπλοκον, δύσκολον δι’ οὓς λόγους γνωρίζομεν καὶ πολύπλευρον. Εἶναι ἄδικος συνεπῶς ἡ ἐπίκρισις, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἶναι ἓν ἰσχνὸν κατασκεύασμα, ὅπως εἶπεν ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας καὶ ὅτι τὸ περιεχόμενόν του περιέχει διατάξεις δευτερευούσης καὶ τριτευούσης σημασίας καὶ γενικῶς εἶπεν, ὅτι «ὤδινεν ὄρος καὶ ἔτεκε μῦν». Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διατυπωθοῦν ἄλλως αἱ διατάξεις αὐταὶ τὰς ὁποίας περιέχει, δὲν ἦτο δὲ δυνατὸν νὰ περιέχῃ διατάξεις τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι, κατὰ τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας, νὰ τὸ καθιστοῦν μεγάλο διότι ἡ φύσις τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου, ὅσον δήποτε καὶ ἂν κατεβλήθησαν προσπάθειαι νὰ περιληφθοῦν ἐν αὐτῷ τὰ πάντα, δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν γνωρίζωμεν τὴν φύσιν τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν νὰ ἐπιζητῶμεν νὰ λυθοῦν δι’ ἑνὸς καὶ μόνον νομοσχεδίου τὰ πολύπλευρα ζητήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται. Δυστυχῶς ἡ σύνθεσις τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν καὶ μεταπολεμικῶς εἶναι ὁμοία μὲ τὴν σύνθεσιν τὴν ἐντόνως γεωργικὴν τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν τῆς προπολεμικῆς περιόδου. Καὶ λέγω δυστυχῶς, διότι καθόσον γνωρίζουν οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὸ θέμα, τὰ προϊόντα τὰ γεωργικὰ μειονεκτοῦν ἔναντι τῶν προϊόντων τῆς μεταποιήσεως, τῆς βιομηχανίας, διότι ἐκεῖ περιέχεται ἀξία πολὺ μεγαλυτέρα εἰς ἐργασίαν καὶ εἰς ἡμερομίσθια ἀπὸ τὴν ἀξίαν τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύει ἕν οἱονδήποτε ἀγροτικὸν προϊὸν μιᾶς οἱασδήποτε χώρας. Τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, τὸ 80% περίπου τὸ ἀντιπροσωπεύουν τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα εἰς τὴν χώραν μας καὶ προπολεμικῶς καὶ σήμερον, τὸ δὲ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἐκ τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου καλύπτεται ἐκ τῶν ἀδήλων κυρίως πόρων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μᾶς καθιστᾷ πάντοτε ἀνησύχους διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν πληρωμῶν, διότι ἐφόσον δὲν ἔχομεν προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἢ ἐργασίαν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ τὸ ἔλλειμμα καλύπτεται ὑπὸ τῶν ἀδήλων πόρων, πάντοτε τὸ πρόβλημα εἶναι σημαντικὰ ἀνησυχαστικόν. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτὴν ποὺ σᾶς ἐξέθεσα δηλαδὴ ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἐντόνως γεωργικόν, καθιστᾷ τὸ ὅλον πρόβλημα πολὺ δύσκολον λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν δυσχερῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας εἶναι ἠναγκασμένη ὡς ἐκ τῆς φύσεώς της νὰ παράγῃ ἡ Ἑλληνικὴ γεωργία. Ἡ Ἑλληνικὴ γεωργία παράγει τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὑπὸ λίαν δυσμενεῖς ὅρους καὶ ὑπὸ λίαν δυσμενεῖς συνθήκας, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ μέγεθος τοῦ ἀγροτικοῦ μας κλήρου ἐν Ἑλλάδι εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ καθιστᾷ τὸ κόστος τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων ηὐξημένον. Ὡς γνωρίζετε, ἔχομεν μικρότατον γεωργικὸν κλῆρον, 25–30 περίπου στρέμματα κατὰ μέσον ὅρον εἶναι ἡ ἀναλογία τοῦ ἀγροτικοῦ μας κλήρου. Μέγιστος δὲ ἀριθμὸς Ἑλλήνων γεωργῶν, ἴσως τὸ ἥμισυ αὐτῶν, δὲν ἔχει κἂν καὶ αὐτὸν τὸν μέσον ὅρον ποὺ εἶπα, καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι θεωρητικός, ἀλλὰ ἔχει ἰδιοκτησίαν πολὺ μικράν, νᾶνον ἰδιοκτησίαν. Ἐπὶ 730.000 περίπου σιτοπαραγωγῶν, οἱ ἡμίσεις ἔχουν ἰδιοκτησίαν ἀπὸ 1–30 στρέμματα καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἡμίσεις ἀπὸ 30 στρέμματα καὶ ἄνω. Τοῦτο, ἡ σμικρότης τοῦ κλήρου εἶναι τὸ πρῶτον δυσμενὲς σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, διότι καθιστᾷ τὸ κόστος αὐτῶν ὑψηλόν. Καὶ πέραν αὐτοῦ, ἔχομεν δεδομένον τὸν πολυτεμαχισμὸν τῆς ἀγροτικῆς μας ἰδιοκτησίας εἰς τρόπον ὥστε ἡ Ἑλληνικὴ ἀγροτικὴ ἰδιοκτησία νὰ ἐμφανίζεται ὡς ἕνα μωσαϊκὸν μὲ τὸν κατατεμαχισμὸν τῶν ἐδαφῶν της. Καὶ γνωρίζομεν, ὅτι τόσον εἰς τὰς ἐποικισθείσας περιοχάς, εἰς τὰς περιοχὰς ὅπου οἱ γεωργοὶ ἀπέκτησαν ἰδιοκτησίαν διὰ τῆς ἀπαλλοτριώσεως, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἰδιοκτήτους περιοχὰς τὰς πρὸ τῆς ἀπαλλοτριώσεως, ὁ τεμαχισμὸς εἶναι τόσον μεγάλος, ὥστε εἰς ἕνα μικρὸν κλῆρον τῶν 30 στρεμμάτων, νὰ ἔχωμεν 5 καὶ 10 πολλάκις τεμάχια γῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὑπολογισθὲν αὐξάνει κι’ αὐτὸ τὸ κόστος τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Καὶ διὰ τοῦτο εὐτυχῶς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπὸ ἐτῶν ἀσχολεῖται μὲ τὸν ἀναδασμὸν τῆς γῆς, ἀλλ’ ἡ ἐργασία αὐτὴ εἶναι μεγάλη καὶ προχωρεῖ μὲ βραδὺν ρυθμὸν καὶ δὲν δύνανται τὰ 30 ἑκατομμύρια περίπου στρέμματα τῆς καλλιεργησίμου γῆς ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἔτους εἰς τὸ ἄλλο νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς ἑνιαῖα τεμάχια κλήρου. Πέραν αὐτῶν τῶν δυσκολιῶν, κύριοι βουλευταί, αἱ ὁποῖαι δυσκολίαι αὐξάνουν τὸ κόστος τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων καὶ δυσχεραίνουν συνεπῶς τὰς ἐξαγωγάς, ἔχομεν τὴν φύσιν, τὴν ψυχολογίαν τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, ὁ ὁποῖος μετὰ μεγάλης δυσκολίας ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὰς πατροπαραδότους καλλιεργείας τοῦ σίτου κλπ., καὶ ὁ ὁποῖος ὅταν καθοδηγῆται ὑπὸ τῶν γεωπόνων νὰ καλλιεργήσῃ μὲ τὰς νέας μεθόδους, ἵνα προβῇ εἰς τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν διὰ καλλιεργειῶν νέων μετὰ μεγάλης δυσκολίας τὰς ἀκολουθεῖ καὶ πολλὰς φορὰς ἀδιαφορεῖ. Ὅλα αὐτὰ λοιπὸν συνθέτουν τὸ δύσκολον πρόβλημα τῆς παραγωγῆς μὲ τιμὰς συναγωνιστικὰς τῶν Ἑλληνικῶν μας προϊόντων. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ἐξαγωγική μας προσπάθεια συνίσταται εἰς ἐξαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων ἀντιλαμβάνεται πᾶς τις τὴν δυσκολίαν τοῦ ὅλου θέματος. Καὶ ἀντιλαμβάνεται πᾶς τις διατὶ ἡ ἐπίκρισις εἶναι ἄδικος, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν συμπεριελήφθησαν τὰ πάντα. Διότι ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του, τὸ θέμα τὸ ἐξαγωγικὸν ἐφ’ ὅσον συνδέεται κυρίως καὶ πρωτίστως μὲ τὸ θέμα τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καλλιεργείας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, εἶναι θέμα πολύπλοκον, πολύπλευρον, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ μακροχρόνιον προσπάθειαν πρὸς ἀναδιάρθρωσιν τῶν Ἑλληνικῶν καλλιεργειῶν καὶ μείωσιν τοῦ κόστους τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Δὲν πρέπει συγχρόνως νὰ λησμονῶμεν, ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν, κύριοι βουλευταί, τὴν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων, ἀπαιτεῖται νὰ προσαρμοσθῶμεν πρὸς τὰς προτιμήσεις, πρὸς τὸ ἐνδιαφέρον, καὶ πρὸς τὸ γοῦστο τῶν ἐπιθυμούντων ξένων τὰ προϊόντα μας καὶ ὄχι πρὸς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἡμεῖς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει τεραστίας δυσχερείας διὰ τὸ ἐξαγωγικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Ἀνώτατος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου μοῦ ἔλεγε πρὸ ἡμερῶν, ὅτι ἐνῷ ἔχομεν προτάσεις δι’ ἐξαγωγὴν προϊόντων εἰς μεγάλην ποσότητα πρὸς μίαν πολὺ μεγάλην χώραν τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ, ἐν τούτοις μὲ τοὺς τύπους αὐτοὺς ποὺ ἔχομεν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψωμεν τὰς ἀνάγκας αὐτῆς τῆς χώρας. Ὅταν ἔχωμεν, ὅπως γνωρίζητε, 20–30 τύπους πορτοκαλιῶν καὶ ὅταν μᾶς ζητοῦν ἕνα τύπον διὰ 100.000 τόννους, βλέπετε, κύριοι βουλευταί, πὼς τὸ πρόβλημα εἶναι λίαν δυσχερές. Πέραν αὐτῶν, ὑπάρχουν μέτρα, τὰ ὁποῖα ἤδη πρὸς διευκόλυνσιν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν μας ἐλήφθησαν, ὅπως εἶναι τὰ πιστοδοτικὰ μέτρα, ἢ μέτρα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ὑπὸ μελέτην καὶ πρόκειται νὰ ἐξαγγελθοῦν, ἢ μέτρα διοικητικά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἔλθουν ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἦτο δυνατὸν βεβαίως νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Κύριοι βουλευταί, οἱ πάντες, καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εὑρίσκεται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συνάδελφος, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εἶναι σύμφωνος εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι δηλαδὴ ἐφ’ ὅσον δι’ αὐτοῦ ἐπιζητεῖται ἡ ἀνάπτυξις καὶ ἡ προώθησις τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν δὲν νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις καὶ διαφωνία εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐὰν θὰ ὑπάρχῃ διαφωνία θὰ εἶναι ὡς πρὸς τὸν τρόπον καὶ ὡς πρὸς τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα διατυποῦνται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Μεταξὺ τῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὰ ὁποῖα, κύριοι βουλευταί, εἶναι αὐτοδύναμα, εἶναι καὶ τὸ προϊὸν τοῦ βάμβακος περὶ τοῦ ὁποίου διάλεξιν ὁλόκληρον ἠκούσαμεν πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τὸν κ. Παπασπύρου. Κύριοι βουλευταί, πολλῶν προϊόντων Ἑλληνικῶν, τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς τὸ ἔλαιον, ἡ σταφίς, αἱ ἐλαῖαι καὶ τέλος ὁ βάμβαξ, ὁ ὁποῖος τοιαύτην ἀνάπτυξιν εἶχε, δυσχεραίνομεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς των μὲ τιμάς, αἱ ὁποῖαι διαμορφώνονται εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι τὸ θέμα τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν ποὺ εἶναι θέμα ἐν τῇ οὐσίᾳ γεωργικῶν προϊόντων, διότι βιομηχανικῶν προϊόντων τὸ ⅒ μόλις ἐξάγεται, εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι τὸ καθιστοῦν ἀντικειμενικῶς δύσκολον δύο πράγματα. Ἡ σμικρότης τοῦ κλήρου καὶ ὁ κατατεμαχισμὸς αὐτοῦ. Καὶ τοῦτο ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νὰ προσπαθῶμεν νὰ δώσωμεν —καὶ εἶναι εὔλογος ἡ ἀξίωσις τῶν ἀγροτῶν — νὰ δώσωμεν εἰς αὐτοὺς ἕνα συμπληρωματικὸν εἰσόδημα διὰ τῶν διαφόρων συγκεντρώσεων ποὺ κάμνομεν πρὸς στήριξιν τῆς τιμῆς τῶν προϊόντων καὶ κυρίως πρὸς ἀπόκτησιν ἑνὸς προσθέτου εἰσοδήματος. Ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐπιβαρύνσεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται ὑπὸ μορφὴν συμπληρώσεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν ἐπιδεινώνουν τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν, διότι δημιουργοῦν κόστος τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων ηὐξημένον. Παίρνω τὸ ἐλαιόλαδον, τοῦ ὁποίου πρόσφατος εἶναι ἡ συγκέντρωσις καὶ γνωρίζουν οἱ ἐξ ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν συνάδελφοι, ὅτι ἡ διεθνὴς τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου ὀξύτητος 5 βαθμῶν εἶναι περὶ τὰς 13 δραχμὰς κατὰ κιλὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ δώσῃ ἕνα πρόσθετον εἰσόδημα εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς ἔδωσε δραχμὰς 16,5 κατὰ κιλὸν, τὸ ὁποῖον σημαίνει δυσχέρανσιν τῶν ἐξαγωγῶν, διότι αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι διαμορφοῦνται εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν παρακολουθοῦν — πλησιάζουν τὰς τιμὰς τῆς συγκεντρώσεως καὶ συνεπῶς δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ.

§58Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διατὶ δὲν πληρώνονται αὐτοὶ ποὺ παραδίδουν ἐλαιόλαδον εἰς τὴν ἐπαρχίαν Θηβῶν;

§59Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Παρέχω τὴν διευκρίνισιν, ὅτι δι’ ὅσον ἐλαιόλαδον ἔχει συγκεντρωθῆ μέχρι στιγμῆς θὰ καταβληθῇ τὸ τίμημα. Ἴσως δὲν ἐπληρώθησάν τινες, διότι θὰ ἐβράδυνεν ἡ συγκέντρωσις. Πάντως θὰ πληρωθοῦν. Κύριοι βουλευταί, μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον, ἤθελον νὰ ἐπισημάνω τὴν δυσκολίαν τοῦ προβλήματος τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, τὸν φαῦλον κύκλον, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖται μὲ τὴν εὔλογον ἀφ’ ἑνὸς ἀξίωσιν τῶν χωρικῶν νὰ ἀπολαύσουν τιμὰς μεγαλυτέρας καὶ νὰ συμπληρώσουν τὸ εἰσόδημά των λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας τοῦ κλήρου των καὶ ἀφ’ ἑτέρου μὲ τὴν ἐπίπτωσιν ποὺ ἔχει αὐτὸ ἐπὶ τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν τῶν πρὸς ἐξαγωγὴν προϊόντων. Δι’ αὐτὸ δὲν εἶναι δικαία ἡ ἐπίκρισις ὅταν λέγωμεν, πῶς δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον φέρομεν καὶ τὸ ὁποῖον ἀναμένομεν ὅτι θὰ λύσῃ τὰ προβλήματα τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, δὲν προωθεῖται αὐτό. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ὡς ἐκ τῆς φύσεως τοῦ προβλήματος δι’ ἑνὸς νομοθετήματος ἢ δι’ ἑνὸς μέτρου νὰ λυθῇ τοῦτο. Εἶναι ἁλυσίδα ὁλόκληρος μέτρων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν. Καὶ ἕνας κρίκος τῆς ἁλυσίδος αὐτῆς εἶναι καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Χρειάζονται νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν παραγωγήν. Χρειάζονται νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὥστε νὰ διαφωτισθοῦν οἱ παραγωγοί μας τὶ πρέπει νὰ καλλιεργήσουν καὶ πῶς πρέπει νὰ καλλιεργήσουν. Χρειάζονται νὰ ληφθοῦν μέτρα ἐποικοδομητικὰ (ἐλήφθησαν ἤδη). Χρειάζονται νὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν λόγῳ τῶν διαφόρων συγκεντρώσεων ποὺ κάμνομεν καὶ αἱ συγκεντρώσεις αὐτῶν τῶν αὐξημένων τιμῶν μᾶς δημιουργοῦν προσθέτους δυσχερείας διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων. Ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς καὶ τὴν συγκέντρωσιν τῆς τομάτας. Πέρυσι συνεκεντρώσαμεν τοματοπολτὸν εἰς τιμὰς ηὐξημένας καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἐξαγάγωμεν ἀκόμη τὸ προϊὸν αὐτὸ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ αὐτοῦ περισσότερον. Θὰ εἰσέλθω εἰς ἕνα προϊὸν Ἑλληνικόν, τὸ ὁποῖον εὐτυχῶς εἶναι αὐτοδύναμον καὶ πρέπει μὲ κάθε τρόπον νὰ τὸν κρατήσωμεν αὐτοδύναμον, τὸν βάμβακα, περὶ τοῦ ὁποίου ἠσχολήθη ὁ κ. συνάδελφος πρὸ ὀλίγου. Ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ, κ. βουλευταί, εἶναι ἀρίστης ποιότητος καὶ διὰ τοῦτο εἶναι περιζήτητος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι προϊόν, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ χεῖρας ἀγροτικὰς πολλάς, δηλαδή, πολλὰ ἡμερομίσθια, ὅπως καὶ ὁ καπνὸς καὶ διὰ τοῦτο εἶναι ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τὸ ἀναπτύξωμεν εἰς τὴν χώραν μας, ἡ ὁποία διαθέτει, δυστυχῶς, πολλὰς ἀγροτικὰς χεῖρας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐργάζονται ὅλαι λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Εἶναι, λοιπόν, ἕνα προϊόν, τὸ ὁποῖον προσιδιάζει εἰς τὰς Ἑλληνικὰς συνθήκας καὶ τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἀναπτυχθῇ πολὺ περισσότερον εἰς τὴν χώραν μας. Καὶ διὰ τοῦτο, πρέπει νὰ διαφυλάξωμεν τὸ αὐτοδύναμον, τὸ ὁποῖον ἔχει. Δὲν εἶναι ὅπως ὁ σῖτος, τοῦ ὁποίου, δυστυχῶς, ἡ ποσότης ἡ αὐτὴ μὲ τὸν σῖτον τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁ ὁποῖος τιμᾶται 1,40, δι’ αὐτὸν τὸν σῖτον δίδομεν ἡμεῖς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν 2.70–3.60. Ὁ βάμβαξ εἶναι ἕνα προϊὸν γερό, αὐτοδύναμον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ προσπορίζῃ καὶ κέρδη εἰς ἐκείνους ποὺ τὸ καλλιεργοῦν καὶ συνάλλαγμα εἰς τὴν χώραν μας. Διὰ τοῦτο κάθε προσπάθεια, ἡ ὁποία τείνει εἰς τὴν διατήρησιν τιμῶν συναγωνιστικῶν, εἶναι προσπάθεια, ἡ ὁποία εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν Ἑλλήνων καλλιεργητῶν βάμβακος, εἰς ὄφελος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Καὶ εἶναι τελείως ἀντιαγροτικὸν καὶ ἐναντίον τῶν συμφερόντων τῶν ἀγροτῶν τὸ ὑποστηριζόμενον, ὅτι ὁ βάμβαξ ὁ Ἑλληνικὸς πρέπει νὰ ἔχῃ τοιαύτην τιμήν, ἡ ὁποία νὰ δυσχεραίνῃ τὴν ἐξαγωγήν του εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Θὰ εἶναι καταστροφὴ διὰ τοὺς Ἕλληνας βαμβακοκαλλιεργητὰς ἡ ἐπικράτησις τοιούτων ἀπόψεων, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον οἱ 99.000 τόννοι ἐκκοκκισμένου βάμβακος ἐφετεινῆς παραγωγῆς ἐξάγονται κατὰ τὰ ⅔ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μόνον τὸ ⅓ καὶ ὀλιγώτερον καταναλίσκεται διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἐσωτερικοῦ. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ὑπάρχοντος δασμοῦ, ἐπιχειρεῖται ἄνοδος τῶν τιμῶν, διότι ὁ δασμὸς δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἀναβιβάζῃ τὰς τιμὰς κατὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ τοῦ βάμβακος, ἐφ’ ὅσον, λέγω, διὰ τῶν δασμῶν ἐπιχειρεῖται ἄνοδος τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος εἰς ἐπίπεδα ἀνώτερα ἐκείνων ποὺ ἐπιτρέπουν τὴν ἐξαγωγήν, ἐὰν θέλωμεν πράγματι νὰ προστατεύσωμεν τοὺς Ἕλληνας βαμβακοκαλλιεργητὰς πρέπει νὰ καταργηθῇ ὁ δασμὸς οὕτως ὥστε, αἱ τιμαὶ νὰ διακυμανθοῦν εἰς τὰ ὅρια ἐκεῖνα ποὺ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ προϊόντος των καὶ νὰ τὸ διατηρήσωμεν τὸ προϊὸν αὐτὸ εἰς τοιαύτας τιμάς, ποὺ νὰ ἐπιτρέπεται πάντοτε ἡ ἐξαγωγή του καὶ νὰ μὴ τὸ καταστρέψωμεν, νὰ μὴ δημιουργήσωμεν κρίσιν βάμβακος, κρίσιν ἑνὸς προϊόντος, τὸ ὁποῖον σήμερον εἶναι αὐτοδύναμον καὶ τὸ ὁποῖον ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ δασμοῦ, κ. βουλευταί, συντελεῖ εἰς τὸ νὰ προστατεύσῃ τοὺς χωρικούς μας καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγεται, δὲν ξεύρω διὰ ποῖον λόγον, δὲν λέγω διὰ λόγους δημαγωγικούς, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζεται, ὅτι πρέπει οἱ Ἕλληνες ἀγρόται νὰ ἐπιζητοῦν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρας τιμάς, εἶναι ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου καὶ καταντᾶ καταστροφικὸν διὰ τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις μετὰ μεγάλην σκέψιν καὶ μεγάλην προσοχὴν προέβη εἰς τὴν καθιέρωσιν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Καὶ ὁδηγεῖται ἀκριβῶς ἀπὸ τὸ πνεῦμα νὰ προστατεύσῃ τοὺς Ἕλληνας βαμβακοκαλλιεργητὰς εἰς τὴν καλλιέργειαν αὐτοῦ τοῦ ἐκλεκτοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον εἶναι αὐτοδύναμον. Συνεστήθη τὸ 1961 μία Ἐπιτροπή, ἀπὸ τοὺς πλέον ἁρμοδίους Ἕλληνας εἰδικούς, ἡ ὁποία περιῆλθεν εἰς τὰς χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, αἱ ὁποῖαι εἶχαν μειώσει τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος. Καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ὑπέβαλε τὴν ἔκθεσίν της, ἓν ἀπόσπασμα τῆς ὁποίας θὰ σᾶς ἀναγνώσω. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ μετέβη εἰς τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην κατὰ Σεπτέμβριον τοῦ 1961 καὶ λέγει ποῖα εἶναι τὰ προσφορώτερα μέτρα ὑποβοηθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ βάμβακος εἰς τὰς χώρας αὐτάς. Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο ὁ κ. Δαμηλάτης. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἡ Ἐπιτροπὴ λέγει, ὅτι ἡ διαταραχὴ διὰ τὴν ὁμαλὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακος εἰς τὰς χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης ὀφείλεται εἰς τρία τινά. Πρῶτον, εἰς τὰς προσφερομένας ὑπὸ τῶν χωρῶν τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης διὰ τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα τιμάς, αἵτινες εἶναι ἀνώτεραι τῶν ἀντιστοίχων τιμῶν τῶν χωρῶν τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης.

§60Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δηλαδή, πρέπει νὰ χάσωμεν τὰς ἀγορὰς τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης;

§61Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶπα αὐτό, κ. Παπασπύρου. Ἐγὼ ὁμιλῶ ἐπὶ ἄλλου θέματος καί, παρακαλῶ, ἀφήσατέ με νὰ συνεχίσω. Δεύτερον: Εἰς τὰς τριγωνικὰς ἐμπορικὰς πράξεις, αἵτινες λαμβάνουν χώραν μεταξὺ Ἑλλάδος, χωρῶν Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, χωρῶν Δυτικῆς Εὐρώπης, μέσῳ τῶν ἐν Ἑλβετίᾳ μυστικῶν γραφείων καὶ τρίτον, εἰς τὴν ὕπαρξιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ βάμβακος, ὁ ὁποῖος ἐμποδίζει τὴν εὐθυγράμμισιν τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μὲ τὰς διεθνεῖς τοιαύτας, ὅταν τὰ ἀποθέματα πλησιάζουν πρὸς τὸ ἐπίπεδον τῶν ἐσωτερικῶν ἀναγκῶν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἐμπορικῆς περιόδου. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὄχι κατὰ τρόπον πρόχειρον, ὡδηγήθη εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτῆς τῆς διατάξεως ἀλλὰ ἐν τῇ προσπαθείᾳ της καὶ τῇ μερίμνῃ της πρὸς πραγματικὴν προστασίαν τῶν καλλιεργητῶν τοῦ βάμβακος, τοῦ αὐτοδυνάμου αὐτοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ διασφαλίσωμεν καὶ νὰ μὴ τὸ καταστρέψωμεν μὲ ὑπερβολικὰς ἀξιώσεις ἀπολαύσεως τιμῆς μεγαλυτέρας ἐκείνης ποὺ διαμορφώνουν αἱ διεθνεῖς τιμαί.

§62Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πάντως ὁ παραγωγὸς δὲν ἀπολαμβάνει οὔτε τὰς διεθνεῖς τιμάς.

§63Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Αὐτὰ ὡς πρὸς τὰς διατάξεις, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς δασμούς. Δι’ ὀλίγων μόνον, πρὸς ἀντίκρουσιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Παπασπύρου, θὰ ἀναπτύξω πῶς ἔχει τὸ ὅλον θέμα τῆς πρὸ 5ετίας εἰσαγωγῆς τῶν 8 χιλ. τόννων βάμβακος ἀτελῶς. Τὸ 1956 λόγῳ τῶν γεγονότων τοῦ Σουὲζ ἐδημιουργήθησαν ὑψωμέναι τιμαὶ βάμβακος λόγῳ ηὐξημένης ζητήσεως ἐκ τῆς ἐλλείψεως τούτου εἰς τὰς χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, καὶ κυρίως, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τῆς Γαλλίας. Ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐγχωρίου βάμβακος κατὰ τὸ ἔτος 1956–57 ἀνῆλθεν εἰς 52 χιλ. τόννους εἰς τοὺς ὁποίους ἐὰν ὑπολογίσωμεν καὶ τοὺς 2 χιλ. τόννους τῆς προηγουμένης ἐσοδείας ἀνήρχετο ἐν συνόλῳ εἰς 54 χιλ. τόννους. Ἐκ τῆς συνολικῆς αὐτῆς ποσότητος τῶν 54 χιλ. τόννων ἐξήχθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἀπήλαυσαν οἱ Ἕλληνες βαμβακοπαραγωγοὶ τῶν ηὐξημένων τότε τιμῶν 31 χιλ. τόννοι βάμβακος. Τί ἔπρεπε νὰ κάμῃ τότε ἡ Κυβέρνησις; Νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακος καθ’ ὃ ποσὸν ἐχρειάζετο διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας; Νομίζω, ὅτι ἐὰν ἔπραττε τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπικριθῇ. Ἐὰν δηλαδὴ περιώριζε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακος καὶ ἔλεγεν, ὅτι ἐπιτρέπω τὰς ἐξαγωγὰς μετὰ τὰς 28 χιλ. τόννους ποὺ χρειάζονται διὰ τὴν ἐγχώριον κατανάλωσιν, τοῦτο δὲν θὰ ἦτο ὀρθόν. Ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέψωμεν ἐφ’ ὅσον αἱ τιμαὶ ἦσαν ηὐξημέναι καὶ ἐπέτρεπον εἰς τὸν Ἕλληνα παραγωγὸν νὰ ἀπολαύσῃ μίαν ηὐξημένην τιμὴν νὰ τοῦ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἐξαγωγήν. Ἐξήχθησαν πράγματι 31 χιλ. τόννοι καὶ παρέμειναν διὰ τὴν ἐγχώριον κατανάλωσιν 21 χιλ. τόννοι. Ἐνῷ αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι 26 –27 χιλ. τόννοι. Συνεπῶς εἴχομεν ἕνα ἔλλειμμα τῆς τάξεως τῶν 5–6 χιλ. τόννων ποὺ ἰσχυρίσθη τότε ὁ κ. Ἀποστολίδης ἢ τῶν 8 χιλ. τόννων ποὺ ὑπελόγισαν οἱ ἄλλοι καὶ ἐπετράπη ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγή. Εἰς μίαν ποσότητα 54 χιλ. τόννων βάμβακος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογισθοῦν ἀκριβῶς τὰ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν εὑρισκόμενα ἀποθέματα. Μεταξὺ τῶν 6–8 χιλ. τόννων εἰς μίαν ποσότητα 52 χιλ. τόννων δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει θέμα. Συνεπῶς ἐφ’ ὅσον ἠθέλαμεν νὰ μὴ κλείσουν τὰ ἐργοστάσιά μας ἢ νὰ μὴ ὑπερτιμηθοῦν τὰ βαμβακερά, ἔπρεπε νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἀτελῶς βάμβακος ὅπερ καὶ ἐγένετο. Εἰς τὸ γεγονός, ὅτι τὰ κατατεθέντα νομοσχέδια «μυστηριωδῶς» δὲν ἐψηφίσθησαν κατὰ τὸν κ. Παπασπύρου καὶ ἐρχόμεθα τώρα νὰ τὰ ψηφίσωμεν δίδω τὴν ἁπλουστάτην ἐξήγησιν. Γνωρίζει ὅλη ἡ Βουλὴ καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζῃ καὶ ὁ κ. Παπασπύρου, ὅτι σωρεία νομοσχεδίων, ποὺ κατετέθησαν τὸ 1958 δὲν ἐψηφίσθησαν μέχρι τὸ 1961 καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἄλλων σοβαρωτάτων νομοσχεδίων ὑπάρχει καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ τῆς ἀτελείας τοῦ βάμβακος. Ἀκριβῶς αὐτὴ εἶναι ἡ ἀδυναμία τῆς Βουλῆς. Καὶ σεῖς κατηγορεῖτε διὰ τοῦτο τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν ψηφίζει τὰ νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀδυναμία τῆς Βουλῆς καὶ μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον λειτουργεῖ καὶ μὲ τὰ ἐμπόδια ποὺ παρεμβάλλονται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσῃ τὴν σύγχρονον ζωὴν καὶ τὴν ταχεῖαν ἐπιψήφισιν τῶν διαφόρων νομοσχεδίων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μεταξὺ τῶν πολλῶν νομοσχεδίων, ἅτινα κατετέθησαν καὶ δὲν ἐψηφίσθησαν κατὰ τὴν περίοδον 1958–1961 ἦτο καὶ αὐτὸ τὸ περὶ ἀτελείας τοῦ βάμβακος.

§64Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν θέλατε νὰ τὸ ψηφίσετε.

§65Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶναι μυστηριῶδες λοιπόν, διατὶ δὲν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον τότε, διότι νομοσχέδια ὑψίστης σημασίας δὲν ἐψηφίσθησαν.

§66Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπὴν κύριε Ὑπουργέ;

§67Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἀφήσατε τὰς διακοπάς, διότι εἰδικῶς ὑμεῖς τὸ θέμα τοῦ βάμβακος εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 τὸ ἐξεθέσατε εἰς ὅλα τὰ χωριὰ τῆς περιφερείας σας καὶ δὲν ἐπίστευσαν, ὅτι ἔτσι εἶναι, ὅπως τὸ ἐξεθέσατε, ἐπίστευσαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐξέθεσα ἐγὼ ἀντικρούων τοὺς ἰσχυρισμούς σας.

§68Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Τοὐλάχιστον μετὰ τὰ γεγονότα ποὺ ἐμεσολάβησαν τὸ 1961 δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπικαλῆσθε αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα κύριε Ὑπουργέ.

§69Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, κατέθεσε τὸν πίνακα ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐμφαίνεται ποῦ διετέθη ἡ εἰσαχθεῖσα ποσότης βάμβακος, ὥστε ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι μετρῶνται εἰς τὰ δάκτυλα τῆς μιᾶς χειρὸς δὲν εὐσταθεῖ, διότι τὰ δάκτυλα δὲν εἶναι 48, διότι περὶ 48 βιομηχανιῶν πρόκειται, εἰς τὰς ὁποίας ἀναλόγως τῆς δυναμικότητος καὶ τῆς παραγωγικότητος ἑκάστης βιομηχανίας ἐγένετο καὶ ἡ κατανομὴ τοῦ εἰσαχθέντος βάμβακος. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὸν βάμβακα. Κύριοι βουλευταί, ἂν δὲν ἀπατῶμαι ὁ συνάδελφος κ. Γαρουφαλιᾶς ὡμίλησε καὶ περὶ τοῦ καπνοῦ εἰπών, ὅτι ὑπάρχουν ἀποθέματα καπνοῦ, καὶ εἶπε συγχρόνως, ἂν δὲν ἀπατῶμαι ὁ ἴδιος, ὅτι καὶ ἡ καλλιεργηθεῖσα ἔκτασις δὲν ηὐξήθη σημαντικῶς. Καὶ ἀποθέματα μὲν κρατικὰ ὅπως ἐτόνισεν, ὁ κ. συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας δὲν ὑπάρχουν παρὰ ἐλάχιστα. Ἀλλ’ ἡ ἔκτασις ἡ προβλεπομένη ἐφέτος νὰ καλλιεργηθῇ μὲ καπνὸν εἶναι ηὐξημένη ἐν σχέσει μὲ τὴν περυσινὴν καὶ τοῦ πρὸ παρελθόντος ἔτους. Τὸ 1959 ἐκαλλιεργήθησαν 1 ἑκατομμ. περίπου στρέμματα, τὸ 1960 ἐκαλλιεργήθησαν 912 χιλιάδες στρέμματα, τὸ 1961 ἐκαλλιεργήθησαν 1.025.000 στρέμματα καὶ τὸ 1962 προβλέπεται, ὅτι θὰ καλλιεργηθοῦν 1.485.000 στρέμματα. Βλέπομεν λοιπὸν ποίαν ἁλματώδη αὔξησιν τῆς καπνοκαλλιεργείας θὰ ἔχωμεν ἐφέτος, ἀπὸ 1.025.000 στρέμματα πᾶμε σὲ αὔξησιν 40%, δηλαδὴ σὲ 1.485.000 στρέμματα. Ἂς εὐχηθῶμεν, ὅτι ἡ προβλεπομένη ποσότης τῶν 108 χιλιάδων τόννων θὰ ἀπορροφηθῇ ἀνέτως.

§70Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ποῦ ὀφείλεται αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῶν 310 χιλ. περίπου στρεμμάτων διὰ τὴν καλλιέργειαν καπνοῦ τὸ 1962;

§71Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, αὐτὴ εἶναι ἡ ἔκτασις τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ καλλιεργήσωμεν. Ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἐφήρμοσεν εἰς τὸ παρελθόν, τῆς διαθέσεως ὅλων τῶν ἀποθεμάτων πιστεύει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀποτελεσματικῶς μίαν αὔξησιν τῆς καπνοκαλλιεργείας κατὰ 40% εἰς τὰ στρέμματα, ποὺ θὰ ἔχει ἀναμφισβητήτως καὶ αὔξησιν εἰς τὴν ἀπόδοσιν καὶ εἰς τοὺς τόννους, καὶ διὰ τοῦτο ἀφόβως προβαίνει εἰς τὴν αὔξησιν αὐτῆς τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ. Θὰ ἦτο παραφροσύνη νὰ προεβαίνομεν κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς αὔξησιν τῆς καπνοκαλλιεργείας, ὅταν μᾶς ἐπίεζον τὰ ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον. Μὲ τὴν ἔλλειψιν σχεδὸν ἀποθεμάτων —δὲν ὑπάρχουν παρὰ μόνον ὀλίγοι τόννοι ἐφέτος— μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ αὐξήσωμεν τὴν καπνοκαλλιέργειαν τῶν ἐξαγωγίμων μόνον καπνῶν μας, ὄχι τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει πάντοτε θέμα. Κύριοι βουλευταί, δύο λέξεις μόνον διὰ τὸ νομοσχέδιον. Δι’ αὐτοῦ ἐπιζητεῖται ἡ διευκόλυνσις τῶν ἐξαγωγῶν διὰ τῆς ἀτελείας τοῦ χαρτοσήμου εἰς ὅλα τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται. Δι’ ἑτέρας διατάξεως περὶ συμπληρώσεως τῶν διοικητικῶν μέτρων θὰ ἁπλουστευθῇ ἡ ὅλη πολύπλοκος αὐτὴ διαδικασία. Ἐκ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀσφαλῶς θὰ ὑπάρξῃ ἕνα κέρδος, ἰδίως διὰ τὰς μικρὰς ἐξαγωγὰς σημαντικόν, διότι ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ εἶναι τὸ 2%. Δι’ ἑτέρου ἄρθρου ἔχομεν μίαν οἰκονομίαν προερχομένην ἐκ τῆς καταργήσεως τῆς διὰ τῆς μεσολαβήσεως τοῦ ἐκτελωνιστοῦ. Δι’ ἄλλου ἄρθρου ἔχομεν ἔκπτωσιν ἐπὶ τῶν κερδῶν κατὰ τὴν διάκρισιν τοῦ νομοσχεδίου 2, 3, 4% ἀναλόγως τοῦ ἐξαγομένου εἴδους. Καὶ διὰ τῶν ἄλλων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως εἶναι πάλιν ἡ κατάργησις τοῦ δασμοῦ ἀπὸ 40 νομίζω λεπτὰ εἰς 28, ἡ ἐπιστροφὴ τῶν ἐργοδοτικῶν εἰσφορῶν τοῦ Ι.Κ.Α., δι’ ὅλων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ δὲν φαίνονται σημαντικά, ἀλλὰ ἐν τῷ συνόλῳ των ὅμως εἶναι λίαν σημαντικά, διότι διευκολύνουν τὰς ἐξαγωγὰς καθ’ ὅσον καταβιβάζουν τὸ κόστος τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, δι’ ὅλων αὐτῶν τῶν μέτρων ποὺ προβλέπονται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ καὶ τὰ ὁποῖα δὲν σᾶς ἀναλύω αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐφ’ ὅσον ἐξετέθησαν τόσον ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅσον καὶ ὑπὸ τῶν εἰσηγητῶν τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας καὶ διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἤδη ἐλήφθησαν καὶ τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ληφθοῦν, πιστεύομεν, ὅτι τὸ πρόβλημα τὸ δυσχερὲς καὶ δύσκολον τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν ἀσφαλῶς θὰ εὐχερανθῇ. Δὲν ὑποστηρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι δυνατὸν δι’ ἑνὸς νόμου ὡς διὰ μαγείας νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐξέθεσα πόσον δυσχερὲς καὶ ποία μεγάλη προσπάθεια ἀπαιτεῖται πρὸς τοῦτο, πιστεύει, ὅμως ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου μεγάλη πρόοδος θὰ συντελεσθῇ, καὶ ὡς τοιοῦτον μέτρον δέον νὰ τύχῃ τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως).

§72Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μίαν ἀπάντησιν, κύριε Ὑπουργέ. Ἄν ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος, ἡ ὁποία μορφοποιεῖται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι τιμή, ἡ ὁποία δὲν μορφοποιεῖται ἐλευθέρως, διότι ὅπως γνωρίζομεν, ἡ Ἀμερικὴ πριμοδοτεῖ τὸν βάμβακα μὲ 6,5 δραχμ. τὸ κιλόν, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ συναγωνισθῶμεν τοὺς Ἀμερικανοὺς εἰς τὴν Γερμανίαν π.χ. ὅπου αὐτοὶ ἐξάγουν 350 χιλ. τόννους, ἐνῷ ἡμεῖς ἐξάγομεν μόνον 1280 τόννους. Κἄπου ἀλλοῦ εὑρίσκεται ἡ λύσις τῆς συναγωνιστικότητος καὶ ὄχι εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ δασμοῦ.

§73Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἡ ἐξαγομένη ποσότης τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι ὅπως γνωρίζετε, πολὺ μικρὰ διὰ νὰ δύναται αὐτὴ νὰ διαμορφώσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ διαμορφοῦνται χωρὶς τὴν ἰδικήν μας ἐπέμβασιν. Δὲν εἶναι πρόχειρον νὰ σᾶς εἴπω εἰς τὶ ποσοστόν, ἀλλὰ πάντως εἶναι πολὺ μικρὰ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος εἰς τὴν παγκόσμιον κατανάλωσιν καὶ εἰς τὸ παγκόσμιον ἐμπόριον. Συνεπῶς τὸ νὰ θέτετε τὸ ἐρώτημα πῶς εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ συναγωνισθῶμεν τὴν Ἀμερικήν, ὅταν αὐτὴ πριμοδοτῇ τὸν βάμβακα, εἶναι σύγκρισις πράγματι ἀνομοία, διότι ἡμεῖς μοιραίως, θὰ παρακολουθήσωμεν τὰς διεθνεῖς τιμὰς τοῦ βάμβακος, μὴ δυνάμενοι νὰ ἀσκήσωμεν ἀποφασιστικὴν ἐπίδρασιν λόγῳ τῆς μικρᾶς ποσότητος ποὺ παράγομεν, ἡ ὁποία διὰ μὲν τὴν Ἑλλάδα εἶναι μεγάλη, ἀλλὰ ἐν σχέσει ὅμως μὲ τὴν διεθνῶς παραγομένην ποσότητα εἶναι πολὺ μικρὰ καὶ ἀσήμαντος. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν ἐπιδότησιν δὲν δύναμαι νὰ σᾶς ἀπαντήσω, διότι δὲν γνωρίζω ἐπακριβῶς τὸ πῶς λειτουργεῖ ἡ Ἀμερικανικὴ οἰκονομία, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐξαγωγάς. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τότε τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, τὸ 1953, ἐπριμοδότησε κατὰ 100% ὅλας τὰς Ἑλληνικὰς ἐξαγωγὰς διὰ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τὴν ὁποίαν ἔκαμεν. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ πιστεύει, ὅτι δὲν τίθεται θέμα ἐπιδοτήσεως καὶ ἀναπροσαρμογῆς σήμερον, διότι ὑπάρχουν δυνατότητες μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ὀργανωτικῶν καὶ πιστοδοτικῶν ὡς καὶ ἄλλων μέτρων, νὰ κατορθώσωμεν νὰ ἔχωμεν ἐξαγωγὰς τῶν ἰδικῶν μας προϊόντων ἄνευ ἐπιδοτήσεων καὶ ἄνευ ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§75Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Προκαλεῖ πράγματι, κ. βουλευταί, ἀπογοήτευσιν, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει ἕνα σοβαρώτατον πρόβλημα, ὅπως εἶναι τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια, ὥστε νὰ ληφθοῦν ὄχι μόνον τὰ προσήκοντα διοικητικὰ μέτρα, τὰ ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ὅλοι ἀποβλέπομεν, ἀλλὰ νὰ δημιουργήσῃ καὶ τὴν πίστιν εἰς τὸν λαὸν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς συναγωνιστικότητος τῶν προϊόντων μας, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῶμεν παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν Εὐρωπαίων συνεταίρων μας καὶ παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν ὁποίων θὰ ἐμφανιζώμεθα καὶ πάλιν ὡς πτωχοὶ συγγενεῖς. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν κατώρθωσε νὰ συλλάβῃ τὸ πρόβλημα εἰς τὴν βάσιν του, ἀλλὰ κινεῖται περιστασιακῶς καὶ πιστεύει, ὅτι διὰ τῆς ὑποβολῆς διαφόρων νομοσχεδίων ἑκάστοτε ἔχει συλλάβει τὸ τεράστιον αὐτὸ θέμα καὶ τὴν ἐπίλυσίν του. Ἀλλὰ πρὶν εἰσέλθω, κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν σχεδίου νόμου, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ σταθῶ εἰς μίαν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Εἶπεν ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὅτι χάρις εἰς τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ληφθέντα μέτρα διετέθησαν τὰ ἀποθέματα καπνοῦ καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ αὐξήσῃ ἐφέτος τὴν καπνοκαλλιέργειαν ἀπὸ 1.000.000 εἰς 1.400.000 στρέμματα. Θὰ ἐνθυμῆσθε ὅμως ποῖοι λόγοι ἐδημιουργήθησαν διὰ νὰ ἀπορροφηθοῦν τὰ ἀποθέματα τῶν καπνῶν μας καὶ οἱ ὁποῖοι ὠφείλοντο εἰς τὴν λόγῳ τοῦ περονοσπόρου καταστροφὴν τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν Εὐρώπην. Πρόκειται περὶ συμπτωματικῆς καὶ μόνον περιπτώσεως ἡ ἐφετεινὴ διάθεσις τῶν ἀποθεμάτων τοῦ καπνοῦ μας. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ βάσει ἑνὸς προδιαγεγραμμένου σχεδίου, μιᾶς μελετημένης κρατικῆς πολιτικῆς. Μόνον τοιουτοτρόπως θὰ δυνηθῶμεν νὰ διευθύνωμεν ἡμεῖς τὰ προϊόντα μας καὶ τὴν διάθεσίν των καὶ ὄχι νὰ μᾶς διευθύνουν τὰ τυχαῖα γεγονότα ποὺ συμβαίνουν εἰς τὰ ἄλλα Κράτη. Αὐτὴ ἡ σχετικὴ διακοπὴ ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μὲ κάμνει νὰ πιστεύω, ὅτι περιστατικῶς ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν μας ἡ Κυβέρνησις. Ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τῶν διαφόρων Κρατῶν ἀγωνίζονται διὰ τὰς ἐξαγωγάς των. Δὲν λαμβάνει χώραν ἐπίσκεψις Ὑπουργοῦ τινος ξένης χώρας εἰς ἄλλην χώραν, χωρὶς νὰ συνδυάζεται καὶ μὲ ἕνα οἰκονομικὸν ζήτημα, ἢ μὲ μίαν ἐξαγωγήν. Ἔναντι ὅλων αὐτῶν τῶν κινήσεων ἡμεῖς ἐπαναπαυόμεθα μακαρίως. Δὲν ἔχομεν ἐξαγωγικὴν συνείδησιν καὶ οὐδέποτε κατεβάλομεν σημαντικὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν. Εἶναι ἀνάγκη, κ.κ. βουλευταί, διὰ νὰ ἴδωμεν τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν ὁδηγούμενον πρὸς τὴν λύσιν του νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐξαγωγικῆς συνειδήσεως ἀπὸ τὸ χωράφι, τὸ ἐργαστήριον, τὸ ἐργοστάσιον διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Δυστυχῶς ἡμεῖς δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ὀργάνωσιν εἰς αὐτὸν τὸν τομέα. Προκειμένου νὰ κατατεθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἀνέγνωσα εἰς τὸν τύπον πομπώδεις φράσεις, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει τὰ πρῶτα μέτρα διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἐπίστευσα, ὅτι ἴσως θὰ ἐγένετο κἄποια ὀργάνωσις τῆς ἐξαγωγικῆς μας πολιτικῆς. Ἐκ τῆς μελέτης ὅμως τοῦ νομοσχεδίου ἀπεγοητεύθην. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μὲ τὴν γλαφυρότητα ποὺ τὸν διακρίνει προσεπάθησε νὰ μᾶς πείσῃ περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Αἱ ἀπόψεις ὅμως τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν εἶναι ἐκτὸς πραγματικότητος, δι’ αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιμείνωμεν καὶ νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχήν του διὰ τὴν ἐξεύρεσιν ἄλλων λύσεων πρὸς ὀργάνωσιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον συνέλαβεν ὡρισμένους στόχους καθ’ ὧν βάλλει μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι οὕτω θὰ λυθῇ τὸ ἐξαγωγικόν μας πρόβλημα. Ἐπίστευσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι μὲ τὴν κατάργησιν ὡρισμένων ἐπιβαρύνσεων ἐκ τῶν γραφειοκρατικῶν διατυπώσεων τὰ πάντα θὰ τακτοποιηθοῦν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι, κ. Ὑπουργέ, μόνον αἱ ἐπιβαρύνσεις. Κυρίως εἶναι ἡ πολυδαίδαλος διαδικασία, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ὑποβληθῇ ὁ ἐξαγωγεὺς. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἀπηρίθμησε 39 διαδικαστικὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διεκπεραιώσῃ ὁ ἐξαγωγεὺς διὰ νὰ τοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγή. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος φαίνεται μέχρις ἐκείνης τῆς στιγμῆς δὲν εἶχε προσέξει αὐτὴν τὴν πλευρὰν τοῦ προβλήματος, εἶπεν, ὅτι διὰ τῆς διοικητικῆς ὁδοῦ θὰ περιορίσῃ ὅλην αὐτὴν τὴν γραφειοκρατίαν. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι αὐτὴ ἡ γραφειοκρατία ἐμποδίζει περισσότερον τὴν ἐξαγωγὴν παρὰ ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν 350 δραχμῶν. Ἐὰν ἐρωτήσωμεν ἕνα ἐξαγωγέα τὶ προτιμᾷ, τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν 350 δραχμῶν ἢ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν διαδικασίαν τῆς διεκπεραιώσεως τῆς ἐξαγωγῆς; Ἡ ἀπάντησίς του θὰ εἶναι, ὅτι προτιμᾷ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ ὅλα τὰ γραφειοκρατικὰ ἔγγραφα, καὶ ἂς ἐπιβαρύνεται. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἡ γραφειοκρατία δύσκολα καταργεῖται. Εἰς τὰ 39 ἔγγραφα ποὺ ἀπηρίθμησεν ὁ κ. Καψάλης, εἶναι καὶ πολλὰ ποὺ σχετίζονται μὲ ἐπιτροπὰς καὶ ἐπιδόματα καὶ δύσκολα οἱ ὠφελούμενοι ἀπὸ αὐτὰ θὰ θελήσουν νὰ παραιτηθοῦν τῶν δικαιωμάτων των. Εἶναι τὰ συμφέροντα τῆς γραφειοκρατίας, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ καταργήσῃ.

§76Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Διὰ νὰ ἄρω μίαν παρεξήγησιν, ἡ ὁποία ἔχει ἐμφιλοχωρήσει λόγῳ ἐπανειλλημμένης χρήσεως αὐτοῦ τοῦ ὅρου τῆς γραφειοκρατικῆς διαδικασίας, θὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Τὸ ὅτι εἰς τὴν διαδικασίαν τῶν ἐξαγωγῶν διὰ πολλοὺς καὶ διαφόρους λόγους ἔχει ἐπικρατήσει μία πλεοναστικὴ, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, ἐπιβάρυνσις διαδικαστικὴ εἰς τὴν ὅλην ἐνέργειαν τῶν ἐξαγωγῶν εἶναι ἐν πολλοῖς ἀληθές. Ἀλλὰ ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐπιβαρύνσεις αἱ γραφειοκρατικαὶ καὶ αἱ ὁποῖαι τῷ ὄντι ἀνέρχονται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 40, δὲν εἶναι ὅλαι οὔτε ἀδικαιολόγητοι, οὔτε ἐπιδεκτικαὶ καταργήσεως, διότι εἶναι πολλαὶ καὶ ποικίλης φύσεως. Εἶναι πρῶτον συναλλαγματικαί, εἶναι δεύτερον ὑγειονομικῆς φύσεως, εἶναι τρίτον στατιστικῆς φύσεως, τέταρτον καθαρῶς ἐμπορικῆς κ.ο.κ. Ἐὰν προσέξητε μετὰ μεγαλυτέρας προσοχῆς τὸν κατάλογον αὐτῶν ὅλων τῶν διατυπώσεων, θὰ ἴδητε, ὅτι μὲ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν νὰ περιορίσητε εἰς τὸ ἐλάχιστον τὴν διαδικασίαν αὐτὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσητε πέραν ὡρισμένου ὁρίου καὶ τὸ ὅριον αὐτὸ θέλει πολλὴν προσοχήν. Διότι καταργουμένων ὡρισμένων διατυπώσεων, αἱ ὁποῖαι φαίνονται ἐκ πρώτης ὄψεως, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταργηθοῦν, ἀλλὰ αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται εἰς μίαν πραγματικὴν οἰκονομικὴν ἢ κοινωνικὴν ἢ συναλλαγματικὴν ἀνάγκην, τοῦτο θὰ ἦτο πολὺ πλέον ἐπιζήμιον ἀπὸ τὰς ἐπιβαρύνσεις, τὰς ὁποίας ὑφίσταται ὁ ἐξαγωγεύς. Δι’ αὐτὸ τὸ μέτρον αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀντικείμενον μελέτης καὶ ἔχει προχωρήσει ἡ ἐργασία αὐτὴ σωματικῶς, ἀλλὰ δὲν θὰ τὴν φέρωμεν εἰς πέρας ἄνευ πλήρους διερευνήσεως τοῦ δυνατοῦ ὁρίου μέχρι τοῦ ὁποίου δυνάμεθα νὰ φθάσωμεν, διότι ἄλλως ἡ ζημία θὰ ἦτο πολὺ μεγαλυτέρα.

§77Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐκ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πειθόμεθα, ὅτι διαπνέεται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπὸ ἀρκετὸν παλαιὸν γραφειοκρατικὸν πνεῦμα. Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀλλάξωμεν μεθόδους ἐργασίας καὶ νοοτροπίαν. Ὁ ἐξαγωγεύς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπευθύνεται εἰς ὅλας τὰς Ὑπηρεσίας. Πρέπει νὰ εἶναι ἀρκετὴ δι’ αὐτὸν μία αἴτησις ἀπευθυνομένη εἰς μίαν ὑπηρεσίαν, καὶ δύο ἢ τρία ἔτι ἔγγραφα καὶ ἐὰν ἀπαιτῆται νὰ λαμβάνουν γνῶσιν καὶ νὰ ἐνεργοῦν καὶ ἄλλαι ὑπηρεσίαι, ἂς γνωστοποιῆται εἰς αὐτὰς ἡ αἴτησις τοῦ ἐξαγωγέως διὰ τῆς μιᾶς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἀπευθύνεται ὁ ἐξαγωγεύς. Ὡμίλησα καὶ ἄλλοτε διὰ μίαν περίπτωσιν ἐξαγωγῆς γλυκανίσου. Τὴν ὑπομιμνήσκω ὡς κλασσικὸν παράδειγμα τῆς γραφειοκρατικῆς λειτουργίας τῶν ὑπηρεσιῶν μας. Ὥσπου νὰ δοθῇ ἡ πληροφορία ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι εἰς τὴν Ἑλλάδα γλυκάνισον, παρῆλθον 20 ἡμέραι. Ἀλλὰ μὲ τὴν μακρὰν αὐτὴν καθυστέρησιν, ἡ ἀγορὰ ἐχάθη. Καὶ τὸ προϊὸν παρέμεινεν ἀδιάθετον. Θὰ ἦτο δυνατὸν τὴν πληροφορίαν νὰ τὴν λάβῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος δι’ ἑνὸς τηλεφωνήματος ἐντὸς μιᾶς ὥρας. Καθυστέρησεν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἡ ἐργασία ἐχάθη. Ἰδοὺ διατὶ ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ἀλλαγῆς μεθόδων ἐργασίας, ἀλλαγῆς νοοτροπίας, καταργήσεως τῆς γραφειοκρατίας. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον θὰ ζημιώσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν μὲ 6.000.000 δρχ. χωρὶς νὰ ἐπιτύχωμεν πρόοδον εἰς τὴν ἐξαγωγικήν μας προσπάθειαν. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον εὗρε καὶ ἄλλον στόχον. Ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ πληγοῦν καὶ ὡρισμένοι ἐπαγγελματίαι. Εὗρεν, ὅτι τὰς ἐξαγωγὰς τὰς δυσχεραίνουν οἱ ἐκτελωνισταὶ καὶ βάλλει κατ’ αὐτῶν. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου, δίπλα ἀπὸ τοὺς ἐκτελωνιστὰς θὰ δημιουργηθῇ μία ἄλλη τάξις, ἡ τάξις τῶν παρεκτελωνιστῶν. Θὰ κλείσωμεν μερικὰ γραφεῖα διὰ νὰ ἀνοίξωμεν ἄλλα. Ἡ ὑπόθεσις τῶν ἐκτελωνιστῶν δὲν εἶναι τυχαία. Δὲν εἶναι κλάδος ἀργομίσθων. Θὰ ἔτυχε νὰ ἐκτελωνίσητε ὡρισμένα πράγματα ἢ ἀπὸ τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς ἢ ἀπὸ οἱονδήποτε Τελωνεῖον τῆς χώρας; Καὶ θὰ ἀντελήφθητε, ὅτι ἄνευ τοῦ ἐκτελωνιστοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κινηθῆτε. Δὲν μπορεῖτε νὰ ἐνεργήσητε μπροστὰ εἰς τὸν κυκεῶνα τῶν δασμολογικῶν διατάξεων καὶ τῶν τύπων ποὺ τηροῦνται διὰ τὸν ἐκτελωνισμόν. Ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ καταργήσῃ τοὺς ἐκτελωνιστάς, θὰ πρέπει πρῶτον νὰ καταργήσῃ τοὺς τύπους. Οἱ ἐκτελωνισταί, εἶναι κλάδος χρήσιμος καὶ ἡ ἀμοιβὴ τὴν ὁποίαν λαμβάνουν εἶναι ἀσήμαντος πρὸ τῶν κόπων ποὺ καταβάλλουν. Συνεπῶς, ἀστόχως τὸ ἄρθρον 2 βάλλει κατὰ τῶν ἐκτελωνιστῶν. Μὲ τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτελωνιστῶν, δὲν ἀπαλλάσσονται τῶν βαρῶν αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ προβοῦν εἰς ἐξαγωγάς. Διότι δέν εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ προσλάβουν ὑπαλλήλους διὰ τὴν διεκπεραίωσιν τῶν τύπων ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ τὰς ἐξαγωγάς. Διὰ τῶν ὅσων σᾶς ἀνέπτυξα, κατανοεῖτε, ὅτι εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὸ ἄρθρον 2 καὶ προτείνω τὴν διαγραφήν του. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3, προβλέπεται ἡ αὔξησις φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς διὰ ὡρισμένα προϊόντα. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, σφάλλει ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ἡ φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ δι’ ὡρισμένα προϊόντα θὰ αὔξησῃ τὰς ἐξαγωγάς. Διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν, χρειαζόμεθα ἀνάπτυξιν ἐξαγωγικῆς συνειδήσεως. Χρειαζόμεθα κόστος συναγωνίσιμον καὶ ἀνταγωνιστικόν, χρειαζόμεθα κίνητρα καὶ ἅμιλλαν μεταξὺ τῶν παραγωγῶν. Τὸ ἄρθρον 3 δὲν παρέχει οὔτε κίνητρα, οὔτε θὰ δημιουργήσῃ ἅμιλλαν. Ὁ παραγωγὸς μὲ τὴν αὔξησιν τῆς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς, δὲν θὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Ἡ αὔξησις τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν, δὲν θὰ δημιουργήσῃ μεταξὺ τῶν παραγωγῶν τὴν ἅμιλλαν. Συμφωνῶ τὸ 1% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων κερδῶν τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων, νὰ αὐξηθῇ εἰς 2%. Πέραν αὐτοῦ ὅμως, ὄχι. Πέραν αὐτοῦ, θὰ πρέπει νὰ ὁρισθοῦν ἀμοιβαὶ ἢ δῶρα εἰς ἐκείνους ποὺ παράγουν τὰ καλύτερα ἐξαγώγιμα προϊόντα καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ ἀναπτύσσουν εὐρύτερον τὰς ἐξαγωγάς. Τὸ ἄρθρον 3, δὲν δημιουργεῖ κίνητρα, δὲν προκαλεῖ ἅμιλλαν, οὔτε μεταξὺ τῶν παραγωγῶν, οὔτε μεταξὺ τῶν ἐξαγωγέων. Διὰ τοῦτο, πρέπει νὰ ἀναθεωρηθῇ. Θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ κατώτατον ὅριον ἐκπτώσεως τοῦ φόρου ἐκ τῶν κερδῶν, καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν ἑκάστου, νὰ καθορίσωμεν ἀναλόγως τῆς προσπαθείας τὸ ποσοστὸν τῆς ἀπαλλαγῆς καὶ νὰ τὸ καθορίσωμεν ὑπὸ μορφὴν δώρου διὰ τὴν ἐξαγωγικὴν καὶ παραγωγικήν του προσπάθειαν. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, πιστεύω, ὅτι θὰ τονωθῇ ἡ ἐξαγωγικὴ προσπάθεια καὶ θὰ διαμορφωθῇ ἡ ἐξαγωγικὴ συνείδησις μεταξὺ τῶν παραγωγικῶν μας τάξεων. Κίνητρα πρὸς τόνωσιν τῶν ἐξαγωγῶν ζητοῦμεν, ὄχι φορολογικὰς ἀπαλλαγάς. Ἐπειδὴ ὁ συνάδελφος κ. Ἀντωνίου, παρεξήγησε τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 3, περὶ ναυπηγείων, ἔχω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ἡ διάταξις ἐτέθη διὰ μίαν ἐπιχείρησιν καὶ μόνον, τότε εἶναι παρεξηγήσιμος. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, εἶναι γενικὴ διάταξις, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὴν κακίσωμεν. Διότι ἀναφέρεται εἰς τὴν ὅλην ναυπηγιακὴν προσπάθειαν τῆς χώρας, ἥτις εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Ὑπάρχουν αἱ μηχανουργικαὶ ἐπιχειρήσεις τοῦ Πειραιῶς ποὺ ὑποφέρουν καὶ πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν. Ἐπίκειται ἡ λειτουργία τοῦ ναυπηγείου τῆς Σύρου. Προγραμματίζεται ἡ ἵδρυσις ναυπηγείου εἰς Πύλον, ἐπίσης ὑπάρχει σχέδιον ἱδρύσεως ναυπηγείου καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν εἰς τὴν Χίον. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι ἡ διάταξις προωθεῖ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ναυπηγικῆς βιομηχανίας. Ὅταν ἡ Γιουγκοσλαβία ἔχῃ ἀνθοῦσαν ναυπηγικὴν βιομηχανίαν εἰς τὸ Σπολάτον καὶ ἡ ὁποία εἰς τὴν δύναμιν τοῦ ἐμπορικοῦ της στόλου δὲν ἔχει ποντοπόρα πλοῖα, ὅταν ἡ Βουλγαρία δημιουργῇ εἰς Βάρναν ναυπηγεῖον, ἡ ὁποία δὲν ἔχει εἰς τὴν δύναμιν τοῦ ἐμπορικοῦ της στόλου οὐδὲν ποντοπόρον πλοῖον, ἡμεῖς ναυτικὴ χώρα μὲ τὸ ⅓ τῆς παγκοσμίου δυνάμεως τοῦ ἐμπορικοῦ στόλου, εἶναι σωστὸν νὰ μὴ τονώσωμεν τὴν ναυπηγικήν μας προσπάθειαν; Ὑποστηρίζω τὴν διάταξιν αὐτήν, διότι ἐνθαρρύνει τὴν ναυπηγικὴν βιομηχανίαν, διότι τὴν θεωρῶ ἀναγκαίαν. Ὅταν ὡς γνωστόν, προπολεμικῶς, ἐδαπανήσαμεν 600 ἑκατομμύρια δρχ. διὰ τὸ ναυπηγεῖον τοῦ Σκαραμαγκᾶ, ποὺ δυστυχῶς ἐχάθησαν κατὰ τὸν πόλεμον, εἶναι δυνατὸν σήμερον ποὺ ἡ ἐμπορική μας ναυτιλία ἔχει τοιαύτην ἀνάπτυξιν, νὰ μὴ προωθοῦμεν καὶ νὰ μὴ τονώνωμεν τὴν ναυπηγικὴν βιομηχανίαν; Διὰ τῆς τονώσεως τῆς βιομηχανίας αὐτῆς καὶ ἐργατικὸν δυναμικὸν θὰ ἀπασχολήσωμεν καὶ τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα θὰ αὐξηθῇ καὶ φόρους θὰ εἰσπράξωμεν ἐμμέσους ἢ καὶ ἀμέσους.

§78Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς της θέσεως, ἡ Ἑλλάς, προσφέρεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ναυπηγικῆς βιομηχανίας, ἡ ὁποία συμβάλλει εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι μελετᾶται ἡ ἵδρυσις τοιαύτης βιομηχανίας εἰς Πύλον, ἡ ὁποία θὰ λειτουργήσῃ εἰς τὸν ὅρμον τοῦ Ναυαρίνου. Τὴν ἐργασίαν αὐτὴν σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δὲν θὰ τὴν ἀναλάβῃ φίλος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ θέσις τῆς χώρας μας προσφέρεται ὄχι μόνον ναυπηγικῶς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν διάλυσιν πλοίων. Σᾶς συγχαίρω, διότι ἐξήλθατε τῆς ἀντιπολιτευτικῆς διαθέσεως καὶ ὑποστηρίζετε διάταξιν, ἡ ὁποία θὰ προσφέρῃ εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἐργασίαν καὶ εἰσροὴν συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος. Οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐπιτρέπεται νὰ ἀντιδρᾷ εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία τονώνει τὴν ναυπηγικὴν βιομηχανίαν.

§79Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ζορμπᾶς ἀνέφερε τὸ ὄνομά μου ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἔχω νὰ τοῦ γνωρίσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὁ τόπος δὲν κυβερνᾶται μὲ ἀέρα. Ὁ τόπος κυβερνᾶται μὲ φόρους, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν καὶ τὸ κύριον εἰσόδημα τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἐρωτᾶται, ὅταν ὑπάρχῃ ἄνισος φορολογικὴ κατανομὴ καὶ ὅταν λαϊκαὶ μᾶζαι ἔχουν εἰς βάρος των τὴν βαρυτέραν φορολογίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ μειώνωμεν τὴν φορολογίαν ἀπὸ τὰς μεγάλας βιομηχανίας ὅπως εἶναι ἡ ναυπηγικὴ βιομηχανία; Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ζορμπᾶς ὡμίλησε καὶ διὰ τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα, τὸν πληροφορῶ, ὅτι τὸ ἄρθρον 14 τῆς συμβάσεως δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς τῆς ἐξαγωγῆς τῶν κερδῶν των εἰς συνάλλαγμα. Ἐπὶ τοῦ ἑτέρου θέματος τῆς ἀπασχολήσεως ἐργατικοῦ ὑλικοῦ ἐρωτῶ, διατὶ νὰ μὴ ἀπολαύσουν τοιαύτης μεταχειρίσεως καὶ αἱ ἄλλαι μεγάλαι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπασχολοῦν μέγαν ἀριθμὸν ἐργατῶν καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τὸ εὐεργέτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν κερδῶν των εἰς συνάλλαγμα, ἀλλὰ τὸ ἀπόθεμα αὐτὸ παραμένει ὑπὲρ τοῦ Κράτους;

§80Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι εἶμαι ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος διέκοψα τὸν συνάδελφον κ. Ἀντωνίου εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ἀγορεύσεώς του τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν παροχὴν διευκολύνσεων εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις ναυπηγείων. Σήμερον, θὰ διαφωνήσω ἔτι ριζικώτερον πρὸς τὸν κ. συνάδελφον. Ἡ προστασία ἡ ὁποία παρέχεται διὰ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς εἶναι μηδαμινή. Οὔτε ὁ προϋπολογισμὸς θὰ ζημιωθῇ ἀπὸ τὸ ὁριζόμενον ποσοστὸν 3%. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ τονίσω αὐτὴν τὴν στιγμήν, δεδομένου, ὅτι θὰ λάβω τὸν λόγον καὶ θὰ ἀναπτύξω εὐρύτερον τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ ἕνας δασμὸς 12% ἀναφερόμενος εἰς τὰ παληοσίδερα.

§81Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κ. συνάδελφε, τὴν πλευρὰν τοῦ ζητήματος καὶ θὰ λάβω τὴν πρωτοβουλίαν σχετικῆς τροπολογίας κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§82Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς, ὀρθῶς ἔθεσε τὸ ζήτημα ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν ναυπηγείων. Ἤθελα ὅμως νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν συνάδελφον καὶ συμπολίτην μου κ. Ἀντωνίου. Ἄλλο τὸ θέμα τῆς φοροδιαφυγῆς, ἄλλο τὸ θέμα τῆς νομίμου ἀπαλλαγῆς καὶ ἄλλο ἡ δημιουργία εἰσοδήματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιβληθῇ ἡ φορολογία. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε ποίαν σημασίαν ἔχει διὰ τὸν ὑποαπασχολούμενον πληθυσμὸν τῆς χώρας ἡ ἵδρυσις τοιούτων ἐπιχειρήσεων. Ἐπίσης δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω, ὅτι δὲν προσφέρομεν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Κράτος, ὅταν βάλλωμεν ἐναντίον ὡρισμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θέτουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος, δημιουργοῦντες ἐπιχειρήσεις, διὰ τὴν ἀποκόμισιν βεβαίου κέρδους, αἱ ὁποῖαι ὅμως ἐπιχειρήσεις συντελοῦν εἰς τὴν ἀπορρόφησιν ἐργατικῶν χειρῶν καὶ συμβάλλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Λυποῦμαι, διότι ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος καὶ συμπολίτης μου, ἐπαναλαμβάνω, ἐκ Καρδίτσης, ἔλαβε τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχον τὰ ναυπηγεῖα, τὰ πλοῖα θὰ ὡδηγοῦντο εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ τότε τὶ θὰ ἐγένετο ὁ ὑποαπασχολούμενος ἐδῶ πληθυσμός;

§83Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Τὸ θέμα τῆς ἀπασχολήσεως δὲν προάγεται διὰ τῆς διατάξεως περὶ μειώσεως τοῦ φόρου ὑπὲρ τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ κ. Νιάρχου. Βασικὴ ἀρχὴ τῆς οἰκονομίας εἶναι ὁ σεβασμὸς τῶν συμβάσεων. Ὅταν ἔχωμεν μίαν σύμβασιν, ἡ ὁποία κατηρτίσθη κατόπιν μακρῶν διαπραγματεύσεων καὶ κατὰ τὴν σύμβασιν αὐτὴν παρεχωρήθησαν ὡρισμένα προνόμια εἰς τὴν συγκεκριμένην ἐπιχείρησιν, διατὶ ἔρχεται τὸ Κράτος σήμερον μονομερῶς καὶ μεταχειρίζεται ὡς μεταχειρίζεται, τὴν συγκεκριμένην ἐπιχείρησιν ναυπηγείων; Πέραν αὐτοῦ, διὰ τίνα λόγον ἡ διάταξις αὐτὴ παρεμβάλλεται εἰς ἕνα νομοσχέδιον ἄσχετον, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο νὰ τεθῇ εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀνεφέρετο εἰς φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς ἐνδεχομένως καὶ ἄλλων ἐπιχειρήσεων, ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα ἐν τῇ ὁλότητί του καὶ ὄχι μεμονωμένως; Ἐκτὸς τῶν ἄλλων λοιπῶν, ὑπάρχει καὶ ἡ ἄνισος μεταχείρισις μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐπιχειρήσεων. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν συζητουμένην διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου.

§84Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἠλαύνετο ἀπὸ τὴν σκέψιν μόνον τῆς παροχῆς διευκολύνσεων εἰς τὴν ἐπιχείρησιν τῶν ναυπηγείων Σκαραμαγκᾶ, θὰ εἶχε δίκαιον ὁ συνάδελφος κ. Ἀντωνίου εἰς τὰς ἐπικρίσεις του. Ἐγὼ ὅμως ἐμελέτησα καὶ ἡρμήνευσα τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 3 καὶ θέλω νὰ ἀποτελέσῃ ἡ διάταξις αὐτὴ τὸ κίνητρον τῆς ναυτιλιακῆς ἀναπτύξεως εἰς τὴν χώραν μας. Καὶ δι’ αὐτὸ τὴν ἀποδέχομαι. Ἐκλαμβάνω δὲ ὡς ἀναγκαίαν τὴν διάταξιν καὶ φρονῶ, ὅτι δι’ αὐτῆς δημιουργεῖται τὸ κίνητρον τῆς δημιουργίας πολλῶν ναυπηγείων, τῶν ὁποίων ἔχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην. Ὅταν βλέπωμεν νὰ ὑπάρχουν ναυπηγεῖα εἰς τὴν Βάρναν καὶ τὸ Σπολάτο, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχωμεν ἡμεῖς, τῶν ὁποίων ἡ χώρα ποικιλοτρόπως προσφέρεται διὰ τὴν ἵδρυσιν πολλῶν ναυπηγείων. Ἐπιθυμῶ ἀκόμη νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν συνάδελφον κ. Ἀντωνίου, ὅτι ὅταν τὸ 1950 συνεστήσαμεν τὴν πρώτην Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν Ναυτιλίας, εἰς τὴν ὁποίαν ὡρίσθην εἰσηγητής, εἶχον προτείνει, ὅτι πρέπει νὰ παράσχωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν χώραν μας νὰ παρέχῃ εἰς τὴν Ναυτιλίαν τὴν προστασίαν ποὺ παρεῖχε τότε ὁ Παναμᾶς. Καὶ δὲν εἶχον ἄδικον. Τὰ πορίσματα τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης ἀπετέλεσαν τὴν βάσιν τῆς ναυτιλιακῆς πολιτικῆς τῆς χώρας. Ἀνάλογον σκέψιν κάμνω σήμερον καὶ διὰ τὴν ναυπηγικήν μας προσπάθειαν. Ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία διεξήχθη ἀπόψε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ αἱ ἐπικρίσεις, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν κατὰ τῆς εἰδικῆς αὐτῆς διατάξεως εἶναι χρήσιμος, διότι ἡ συζήτησις αὐτὴ θὰ ἀποτελέσῃ κατευθυντήριον γραμμὴν καὶ ἑρμηνείαν τῶν ἀπόψεών μας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Περαιτέρω, τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νομοσχεδίου προκαλεῖ ἀπογοήτευσιν, διότι δεικνύει τὴν ἐπιπολαιότητα μὲ τὴν ὁποίαν λαμβάνονται ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διάφορα μέτρα. Συμφωνῶ μὲ τὴν κατάργησιν τῶν μέτρων εἰς τὰ ὁποῖα ἀναφέρεται ἡ κρινομένη διάταξις, τὰ ὁποῖα μέτρα καὶ ὅταν ἐλήφθησαν, εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὰ ἐπικρίνωμεν. Συμφωνῶ διὰ τὴν κατάργησιν, ἐπισημαίνω ὅμως τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἕν ἐπιτελικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον νὰ μελετᾷ τὰ διάφορα προβλήματα καὶ νὰ εἰσηγῆται ἑκάστοτε τὰ ληπτέα μέτρα, ἵνα μὴ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην συνεχῶς ἀνατροπῆς, λαμβανομένων ἑκάστοτε νομοθετικῶν μέτρων. Ἐγένετο, κ. συνάδελφοι, εὐρεῖα συζήτησις περὶ τῶν ἀνωμαλιῶν τῆς ἀδασμολογήτου εἰσαγωγῆς τοῦ βάμβακος τοῦ 1956 καὶ τῆς σημερινῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου, δι’ ἧς καταργεῖται ὁ ἐπὶ τοῦ βάμβακος δασμός. Ἐὰν δὲν εἶχε προηγηθῆ ἡ ἀνώμαλος ἐκείνη εἰσαγωγὴ βάμβακος, ἥτις εἶχεν ἐπιπτώσεις εἰς βάρος τῶν τιμῶν τῶν παραγωγῶν καὶ δὲν εἶχε πρυτανεύσει τὸ πνεῦμα τῆς ἐπιβολῆς τῶν ἰσχυρῶν εἰς βάρος τῶν ἀδυνάτων καὶ ἐν προκειμένῳ οἱ ἀδύνατοι εἶναι οἱ βαμβακοκαλλιεργηταί, θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι τὸ μέτρον ἐκεῖνο ἀπέβλεπεν εἰς τὴν διατήρησιν τῶν διεθνῶν τιμῶν. Ἀλλὰ εἰς τὴν χώραν μας ἔχει ἐπικρατήσει τὸ πνεῦμα τῆς ἐπιβολῆς τῶν ἰσχυρῶν εἰς βάρος τῶν ἀδυνάτων. Θὰ πρέπει ἤδη νὰ ἀνεύρωμεν μεθόδους συμφιλιώσεως, ὥστε ὅλοι οἱ παραγωγικοὶ παράγοντες νὰ συνεργάζωνται καὶ νὰ ἀλληλοβοηθοῦνται καὶ νὰ παύσουν οἱ ἰσχυροὶ νὰ ἐπιδιώκουν τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἀδυνάτων. Ὑπάρχουν μέθοδοι ἱκαναί, χωρὶς ἀπειλάς, νὰ διατηρηθοῦν αἱ τιμαὶ εἰς τὰ διεθνῆ ἐπίπεδα, ὥστε νὰ γίνουν ἀνταγωνιστικαί, ἀρκεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω, ὅτι ἕν ἐκ τῶν μέτρων αὐτῶν, εἶναι νὰ ἐπιτραπῇ ἡ προμήθεια πετρελαίου εἰς τοὺς γεωργοὺς διὰ τὰ ἀρδευτικὰ συγκροτήματα μὲ τιμὴν τράνζιτο, ὅπως γίνεται προκειμένου διὰ τοὺς ἁλιεῖς καὶ λοιποὺς κατόχους πλωτῶν μέσων. Ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸ δέχεται αὐτό. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, νὰ προσαρμοσθῇ τὸ κόστος εἰς τὰς διεθνεῖς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων; Ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ βοηθήσῃ τοὺς παραγωγοὺς εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, θέλει νὰ κρατήσῃ τὰς τιμὰς τοῦ βάμβακος εἰς τὰ ἐπίπεδα τῶν διεθνῶν τιμῶν μὲ τὸ ἀστυνομικὸν μέτρον τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ τῆς εἰσαγωγῆς βάμβακος, ἵνα τὸν ἔχῃ ὡς μπαμπούλαν καὶ ἀπειλὴν κατὰ τῶν παραγωγῶν.

§85Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Διευκολύνει τὴν εἰσαγωγὴν βάμβακος εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§86Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἶναι ἕνας τρόπος νὰ ἐμφανίσῃ κανεὶς τὸ θέμα. Νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς παραγνωρίζει τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως. Ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως, ὅπως ἐτόνισα κατ’ ἐπανάληψιν καὶ σήμερον καὶ κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω πρὸ τῆς Βουλῆς πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, εἶναι πῶς θὰ ἐπιτύχωμεν συναγωνιστικὰς τιμάς. Καὶ διὰ τὰς συναγωνιστικὰς τιμάς, δὲν ὑπάρχουν ἀτυχῶς γνωστοί, τοὐλάχιστον εἰς ἐμέ, πολλοὶ τρόποι. Ὁ εἷς εἶναι ἡ καθ’ οἱανδήποτε τρόπον ἐπιδότησις, ὁ ἄλλος εἶναι ἡ συμπίεσις τῶν τιμῶν. Ἐὰν δὲν θελήσωμεν ν’ ἀντιμετωπίσωμεν κατάματα τὴν ἁπλῆν λογικὴν τῶν πραγμάτων, φοβοῦμαι, ὅτι χανόμεθα εἰς περιττὰς συζητήσεις. Διότι βεβαίως, ἐὰν ὑπῆρχε ἡ δυνατότης, ὅπως ἐγένετο προηγουμένως μνεία τῆς Ἀμερικανικῆς πολιτικῆς, ἐὰν ὑπῆρχε δυνατότης νὰ καλύψωμεν τὴν ἀπόστασιν, ἡ ὁποία χωρίζει τὰς τιμὰς τῶν ἐγχωρίων προϊόντων μὲ τὰς διεθνεῖς, εἰς σημεῖα τοιαῦτα, οἷα θὰ ἐπέβαλλον τὰ πράγματα, θὰ ἦτο συζητήσιμον. Ἀλλὰ γνωρίζομεν ὅλοι μας, γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μία τοιαύτη πολιτική, εἶναι, ἐὰν μὴ τὶ ἄλλο, ἀνεδαφική. Εἴμεθα καταδικασμένοι ν’ ἀποβλέψωμεν εἰς συμπίεσιν τιμῶν καὶ νὰ πλησιάσωμεν τὰς διεθνεῖς τιμάς, διὰ τῆς φυσιολογικῆς προσαρμογῆς πρὸς τὰς τιμὰς αὐτάς. Εἶναι πικρὸν τὸ πείραμα, ἀντιδημοτικόν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται ἐκ τῶν περιστάσεων. Νομίζω, ὅτι κακὴ ὑπηρεσία προσφέρεται εἰς τὸν τόπον, ὅταν δημιουργῆται ἡ οὐτοπία, ὅτι ὑπάρχουν, ἄλλα μέσα, πλὴν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν πρὸς ἐπίτευξιν τῆς συναγωνιστικότητος τῶν προϊόντων μας.

§87Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ κρατηθοῦν αἱ τιμαὶ τοῦ βάμβακος εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς, ὥστε νὰ εἶναι ἀνταγωνιστικαὶ καὶ ἐπέμεινεν, ὅτι μὲ τὸ μέτρον τῆς καταργήσεως τῶν δασμῶν θὰ τὸ ἐπιτύχῃ. Ἀλλὰ τὸ μέτρον εἶναι ἀστυνομικόν, διότι ἀστυνομεύει τὸ προϊόν. Ἡμεῖς συμφωνοῦμεν, ὅτι αἱ τιμαὶ πρέπει νὰ εἶναι συναγωνιστικαὶ καὶ πρέπει νὰ διατηρηθοῦν εἰς τὰ διεθνῆ ἐπίπεδα, διότι μὲ ηὐξημένας τιμὰς δὲν θὰ δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν τὸ προϊόν εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν ἀποβλέπομεν ὅμως, εἰς ἐπιδότησιν, ἀλλὰ ἀποβλέπομεν εἰς τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ὁ κ. Καψάλης εἶχεν ἀναφέρει 39 ἐμπόδια διὰ τὰς ἐξαγωγάς. Ἐὰν ἀναζητήσωμεν τὰ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα αὐξάνουν τὸ κόστος τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς θὰ εὕρωμεν ἄλλα 39 ἐμπόδια ποὺ προβάλλονται εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ αὐξάνουν τὸ κόστος της. Δι’ αὐτὸ ὑποστηρίζομεν, ὅτι, χωρὶς ἐπιδότησιν καὶ χωρὶς ἀστυνομικὰ μέτρα, ἀλλὰ μὲ τὴν ἄρσιν τῶν ἐμποδίων αὐτῶν πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ μείωσις τοῦ κόστους τῶν παραγομένων προϊόντων μας καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου τοῦ βάμβακος.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ἔχει τὸν λόγον.

§89Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ ρήτωρ μοῦ ἀπένειμεν ἀπόψε ἐπανειλημμένως τὴν ἰδιοφυΐαν διὰ τὴν ἀνεύρεσιν τῶν 39 περιπτώσεων, θὰ ἤθελον νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἰδιοφυΐα αὐτὴ δὲν μοῦ ἀνήκει. Τὴν ἔρευναν αὐτὴν τὴν εἶχε κάμει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον καὶ εἰς ἓν ἐπίσημον ἔγγραφόν του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνέφερεν ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις. Ἐνόμισα, ὅταν ὡμίλουν, ὅτι θὰ ἦτο ἀνιαρὸν διὰ τὴν Βουλὴν νὰ ἀκούσῃ τὴν ἀπαρίθμησιν αὐτήν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐπεξετάθη ἡ συζήτησις, καλὸν θὰ ἦτο νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον πρὸ ἔτους εἶχεν ἀπευθύνει τὸ ἕνα Ὑπουργεῖον εἰς τὸ ἄλλο, ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ καὶ ἡ Βουλὴ μίαν σαφῆ εἰκόνα ὅλης αὐτῆς τῆς δαιδαλώδους νομοθεσίας καὶ τῆς δαιδαλώδους διαδικασίας, διὰ τὴν ὁποίαν ἐσημειώσαμεν εὐχαρίστως, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ κάμῃ, ὅ,τι ἠμπορεῖ ὥστε νὰ τὴν ἁπλοποιήσῃ, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον. Τὸ καταθέτω, διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Τώρα, ἐπὶ τοῦ θέματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεσθε, θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν, ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι δὲν ὑπάρχουν παρὰ μόνον δύο τρόποι, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀνταγωνιστικότητα ἢ μᾶλλον διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν ἐξίσωσιν τιμῶν ἐσωτερικῶν καὶ διεθνοῦς ἐπιπέδου, ὅτι ὁ ἕνας εἶναι ἡ ἐπιδότησις, ἡ ὁποία ἀποκλείεται καὶ ὅτι ὁ δεύτερος εἶναι ἡ φυσιολογικὴ συμπίεσις τῶν τιμῶν. Ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ νομοσχέδιον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὀνομασθῇ φυσιολογικὴ συμπίεσις τῶν τιμῶν. Εἶναι ἀντιθέτως ἕν εἶδος ἐκτρωτικῆς συμπιέσεων τῶν τιμῶν. Πραγματικὴ φυσιολογικὴ συμπίεσις τῶν τιμῶν εἶναι ἡ καταπολέμησις τῶν συντελεστῶν ἐκείνων τοῦ κόστους, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦν τὴν διαφοράν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀπόλυτος ὁμοφωνία. Δὲν εἶναι θέμα Ἀντιπολιτεύσεως. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ φυσιολογικῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν, ὅταν θέλωμεν νὰ ἀποκτήσωμεν μίαν ὑγιῆ ἀνταγωνιστικότητα, δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος, παρὰ ὁ τρόπος νὰ μειώσωμεν τὰς ἐπιβαρύνσεις, ὁπουδήποτε δυνάμεθα νὰ τὰς μειώσωμεν. Ἀλλὰ ὡς ἐτόνισα καὶ ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω τὴν εἰσήγησίν μου, τὸ νὰ ἔχωμεν ἕνα κόστος διὰ 80 ἢ 80 χιλ. τόννους ἐξαγωγισίμου βάμβακος, τὸ ὁποῖον κόστος εἶναι 10 ἢ 15 τοῖς ἑκατὸν ἄνω τῶν διεθνῶν τιμῶν, τὸ νὰ φανταζώμεθα, ὅτι ἀποτελεῖ λύσιν νὰ εἰσαγάγωμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀτελῆ βάμβακα, αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι μία αὐταπάτη. Σκεφθῆτε τὶ θὰ συνέβαινεν, ἐὰν αὐτὴν τὴν τακτικὴν ἀρχίζαμεν νὰ τὴν ἀκολουθῶμεν καὶ εἰς ἄλλα προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν βασικὰ ἐξαγωγικὰ προϊόντα τῆς οἰκονομίας μας. Δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν καπνόν, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάρχει βαρύτατος δασμός. Καὶ ὀρθῶς ὑπῆρχε καὶ ὀρθῶς ὑπάρχει, δὲν ἠξεύρω τί θὰ κάμωμεν εἰς τὸ μέλλον, ὅταν εὑρεθῶμεν μέσα εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν ἄλλων. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ ὑψηλὸς αὐτὸς δασμὸς ἐπὶ τῶν καπνῶν οὐδέποτε ἠμπόδισε τὰς ἐξαγωγὰς ἐπὶ τῶν καπνῶν μας. Συνεπῶς ἐπανέρχομαι καὶ παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα, διότι ὑποψιάζομαι, ὅτι ὁ κύριος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκεται ἡ ἀτέλεια εἶναι περισσότερον ἡ προσπάθεια νὰ μὴ ἐκτεθοῦν εἰς ὡρισμένας στιγμὰς εἰς ὕψωσιν αἱ τιμαὶ αἱ ἐσωτερικαὶ τῶν προϊόντων τῆς βαμβακουργίας καὶ ὄχι ἡ ἐλπίς, ἡ δυνατότης, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ξαφνικὰ ἀπὸ παθητικὸν ποὺ θὰ εἶναι ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος θὰ μεταβληθῇ εἰς ἐνεργητικόν. Διότι διερωτῶμαι ποῖος θὰ καλύψῃ αὐτὸ τὸ τεράστιον ἔλλειμα τοῦ 10 ἢ 15 τοῖς ἑκατόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ προκύψῃ εἰς μίαν ἐσοδείαν ἀπὸ τὸ κόστος τοῦ βάμβακος.

§90Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Νομίζω, ὅτι ἡ διαφωνία μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας εἶναι μᾶλλον φύσεως τακτικῆς ἂν μὴ τὶ ἄλλο σοβαρώτερον. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ τις, ὅτι ἡ προσαρμογὴ τιμῶν ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν ἐπέρχεται μόνον καὶ αὐτομάτως διὰ τῆς καταργήσεως τῶν δασμῶν. Ὑπάρχει καὶ σωρεία ἄλλων συντελεστῶν, οἱ ὁποῖοι πρέπει ἐν προκειμένῳ νὰ τεθῶσιν ὑπ’ ὄψει, σωρεία ἄλλων προσπαθειῶν διὰ τὴν συμπίεσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς αὐτῆς καθ’ ἑαυτῆς. Εἶναι, ὅμως, ἀναμφισβήτητον καὶ εἶναι γνωστὸν ἀπὸ τὰ φοιτητικὰ θρανία, ὅτι μία τοιαύτη προσαρμογὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ χώραν, δὲν εἶναι κἂν νοητὴ ὑπὸ καθεστὼς αὐστηρᾶς καὶ σοβαρᾶς δασμολογικῆς προστασίας. Ἡ προσαρμογὴ ἡ φυσιολογική, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα, προϋποθέτει, ἂν ὄχι κατάργησιν, πλήρη περίπτωσιν περιστολῆς τῆς δασμολογικῆς προστασίας. Αὐτό, νομίζω, ὅτι εἶναι τόσον φανερὸν καὶ γνωστὸν ἀπὸ τὰ φοιτητικὰ ἀκόμη θρανία, ὥστε θὰ ᾐσθανόμην κἄποιον δέος, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι χρήσιμον ἐν προκειμένῳ, εἶναι, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς προϊόντος, ὡς εἶναι πολλὰ ἄλλα προϊόντα, τὰ ὁποῖα προϊόντα συναντοῦν διὰ λόγους γνωστοὺς δυσχερείας σημαντικάς, πρόκειται περὶ ἑνὸς προϊόντος, τὸ ὁποῖον, χάρις εἰς πολλὰς φιλοτίμους προσπαθείας ἁρμοδίων ὡς καὶ μή, ἔχει φθάσει εἰς ἕνα σημεῖον, ὥστε νὰ ἀποτελῇ τὸ κατ’ ἐξοχὴν δυναμικόν, ὡς γενικῶς ἀναγνωρίζεται, προϊὸν τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς. Εἶναι ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ὑποστῇ αὐτὴν τὴν δοκιμασίαν. Καὶ νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ κάτι τὸ παρέλκον καὶ ἐκτὸς τῆς παρούσης συζητήσεως, ὅταν γίνεται παρομοίωσις αὐτοῦ τοῦ προϊόντος μὲ ἄλλα προϊόντα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγω βασίμως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καταργηθῇ δι’ αὐτὸ τὸ προϊόν, βεβαίως, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ καὶ δι’ ἄλλα προϊόντα. Ἑκάστη περίπτωσις εἶναι μία περίπτωσις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐξετασθῇ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴ δεδομένων τῶν συνθηκῶν τοῦ προϊόντος, διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς ἐκεῖνο ἢ τοῦτο τὸ ἀποτέλεσμα. Ἕνα εἶναι βασικὸν καὶ πρέπει νὰ ἐννοηθῇ ἀπὸ ὅλους μας. Ὅτι κατ’ ἀρχήν, ὡς κανὼν γενικῆς πολιτικῆς ἐμπορικῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὴ ὑπὸ τὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν δημιουργηθῆ διὰ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, νὰ φθάσωμεν ἄλλως εἰς τὴν ἀνταγωνιστικότητα τῶν προϊόντων εἰ μὴ μόνον δι’ αὐτῆς τῆς προσαρμογῆς. Πᾶν ἄλλον ἀποτελεῖ αὐταπάτην. Ἡ Κυβέρνησις εἰσηγεῖται αὐτὸ καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς, ὅταν ἐπισείωνται μέτρα μυστικά, ἄγνωστα, τὰ ὁποῖα δὲν φέρονται εὐθέως καὶ δημοσίᾳ, ὡς λύσεις μαγικαὶ μιᾶς καταστάσεως τόσον σοβαρᾶς, νομίζω, ὅτι δὲν ἁρμόζουν διὰ τὴν σοβαρότητα τῆς παρούσης συζητήσεως. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχῃ αὐτὴν τὴν προσαρμογήν, τὴν φυσιολογικήν, ἔχει τὸ μέτρον τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἄλλη λύσις αὐτοῦ τοῦ προβλήματος, θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ τὴν ἀκούσω καὶ νὰ τὴν σεβασθῶ.

§91Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ποῖος ὡμίλησε περὶ μαγικῶν λύσεων;

§92Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τοῦ βάμβακος εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα θέματα. Κατέβαλλον πολλὰς προσπαθείας οἱ ἀγρότες καὶ οἱ γεωπόνοι νὰ προαχθῇ ὡς καλλιέργεια καὶ νὰ ἔλθωμεν σήμερα εἰς τὸ εὐχάριστον σημεῖον νὰ ἐξαίρωμεν τὸ δυναμικόν της. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ ἰσχύσῃ ἡ ἀτέλεια τοῦ βάμβακος, δεδομένου ὅτι, ὡς ἐδήλωσε καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγξῃ τὰς διεθνεῖς τιμάς, θὰ πληγῇ ὡς προσπάθεια, διότι τὰ πριμοδοτούμενα βαμβάκια τῆς Ἀμερικῆς θὰ μᾶς κατακλύσουν. Ὁ παραγωγὸς δέ, μὴ ἔχων συμφέρον, δὲν θὰ καλλιεργῇ τὸν βάμβακα, ἀλλὰ θὰ στραφῇ εἰς ἄλλας καλλιεργείας. Ἤδη, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι εἰς τὴν Μακεδονίαν πολλοὶ καλλιεργηταὶ προτιμοῦν νὰ καλλιεργοῦν σῖτον ἀντὶ βάμβακος. Ἂς μὴ μᾶς ἀπατᾷ δὲ ἡ ἐφετεινὴ περίπτωσις τῆς ὑψηλῆς παραγωγῆς, διότι εἴχαμεν ἀπὸ ἀπόψεως φυσικῶν συνθηκῶν, πολὺ εὐνοϊκὴν χρονιά. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι καὶ παλαιότερον εἴχαμε φθάσει τὸ ὕψος τῶν ἐφέτος καλλιεργηθέντων στρεμμάτων, ἀλλὰ ἐν συνεχείᾳ, λόγῳ τῆς κρίσεως τῶν τιμῶν, ὑπεχωρήσαμεν. Πάλιν θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἴδιον ἀποτέλεσμα, ἐὰν καταργήσωμεν τὸν ὑφιστάμενον δασμὸν τοῦ βάμβακος. Ἡ συναγωνιστικότης, κατ’ ἐμέ, ὡς γεωπόνου, θὰ ἐπιτευχθῇ μόνον, ἐὰν ἐντείνωμεν τὴν ἐπιστημονικὴν προσπάθειαν καλλιεργείας τοῦ βάμβακος, δώσωμεν εἰς τὴν καλλιέργειαν περισσοτέρας ἀρδευτικὰς ἐκτάσεις, πολλὰ λιπάσματα καὶ καλὰς ποικιλίας. Ἡ ἰδία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία παρουσιάζεται μὲ πρόγραμμα αὐξήσεως τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος, θὰ πλήξῃ τὴν προσπάθειάν της, ἐὰν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν βάμβακος. Αἱ Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι ἔχουν συμφέρον μακροπρόθεσμον νὰ μὴ πληγῇ ἡ καλλιέργεια.

§93Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι διὰ τῆς φυσιολογικῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν, θὰ καταστοῦν τὰ προϊόντα μας συναγωνίσιμα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ τοῦτο, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις εἰσπράττει ἀπὸ τὰ μῆλα 0,70 κατὰ κιλὸν διὰ ψυκτικά; Πῶς, λοιπόν, εἶναι δυνατὸν ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας τὰ προϊόντα μας νὰ καταστοῦν συναγωνίσιμα; Ὑπάρχουν σήμερον 7.000.000 κιλὰ μήλων, τὰ ὁποῖα σαπίζουν εἰς τὰ ψυγεῖα.

§94Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἴπομεν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι διὰ μαγικῆς ἐνεργείας θὰ λύσωμεν τὸ πρόβλημα τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Εἴπομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀναζητήσωμεν τὰς ἐπιβαρύνσεις ποὺ προκαλοῦν τὴν αὔξησιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Ἀνέφερα τὸ παράδειγμα τῶν καυσίμων, τὰ ὁποῖα δίδονται εἰς τοὺς ἀγρότας εἰς μεγάλην τιμήν. Ἐπίσης, πρέπει τὰ γεωργικὰ μηχανήματα νὰ ἀπαλλαγοῦν τῶν τελῶν. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναζητήσῃ ὅλας τὰς παραγωγικὰς ἐπιβαρύνσεις διὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς καὶ νὰ βοηθήσῃ τὰ προϊόντα μας νὰ κρατῶνται εἰς τὰ ἐπίπεδα τῶν διεθνῶν τιμῶν ὡς ἀνταγωνιστικὰ τῶν ξένων ὁμοειδῶν προϊόντων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠδίκησε τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅταν εἶπεν, ὅτι ἡμεῖς θέλομεν διὰ μαγικῶν ἐνεργειῶν νὰ λύσωμεν τὸ πρόβλημα. Συγκεκριμένα μέτρα ἐπροτείναμεν καὶ συγκεκριμένα μέτρα ἀναζητοῦμεν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν συμβάλλει οὔτε εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐξαγωγικῆς προσπαθείας τῆς χώρας, οὔτε εἰς τὴν ἀνάπτυξιν συνειδήσεως ἐξαγωγικῆς εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἐξαγωγεῖς μας. Ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν λαόν, ὅτι πλήττεται μία τάξις ἐπαγγελματιῶν, ἡ τάξις τῶν ἐκτελωνιστῶν. Θὰ παραμείνῃ, ἐπίσης, ἡ ἐντύπωσις, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐγένετο διὰ νὰ χαρισθοῦν τὰ 16.000.000 δραχμῶν ἐκ τῶν ὀφειλομένων δασμῶν ἐκ τοῦ βάμβακος, ὁ ὁποῖος εἰσήχθη τὸ 1956. Ἐπίσης, θὰ παραμείνῃ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι δίδονται ἐκπτώσεις φορολογικαὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 3. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὡς εἶναι διατυπωμένον, νομίζω, ὅτι ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταστοῦν ἀντικείμενον νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Θὰ παραμείνῃ ἀκόμη ἡ ἐντύπωσις, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου γίνεται μείωσις τῶν φορολογιῶν διὰ τοὺς φοροφυγάδας. Ἀκόμη, θὰ παραμείνῃ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὥρθωσεν ἄνωθεν τῶν κεφαλῶν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ἕνα ξίφος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπισύρῃ πάντοτε ἐναντίον των διὰ νὰ μὴ ζητοῦν τὰς λογικὰς τιμὰς τῶν προϊόντων των. Μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα, θὰ ἐξαναγκάσῃ ἡ Κυβέρνησις τοὺς βαμβακοπαραγωγοὺς νὰ στραφοῦν πρὸς ἄλλας καλλιεργείας. Συνιστῶ, λοιπόν, εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, νὰ τὸ μελετήσῃ καλύτερον καὶ ὑπὸ τὸ νέον φῶς καὶ μὲ ἄλλην νοοτροπίαν νὰ φέρῃ ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ καλλιεργήσῃ τὸ πνεῦμα τῆς ἐξαγωγικῆς συνειδήσεως καὶ νὰ βοηθήσῃ τὴν ἐξαγωγικήν μας προσπάθειαν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δὲν πρόκειται νὰ προσφέρωμεν οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἐξαγωγικὸν τομέα, τοὐναντίον, θὰ ἀδικήσωμεν, ὅπως εἶπον, μίαν ὡρισμένην τάξιν ἐπαγγελματιῶν καὶ θὰ χαρίσωμεν μὲ τόσην ἁπλοχεριὰ 16.000.000 δραχμῶν. Καὶ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικοί, διότι οἱ καιροὶ εἶναι δύσκολοι καὶ ὁ λαὸς δὲν ἀντέχει εἰς δοκιμασίας καὶ κρίσιν συνειδήσεως, τὴν ὁποίαν προκαλεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ πρὸς νέαν μελέτην καὶ ἀνασύνταξιν. (Χειροκροτήματα).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφορὰς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.15′ π.μ.)