1962.03.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 45η

Τρίτη 13 Μαρτίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Φιλιππίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Α. Γρηγοριάδης, κατέθεσε δήλωσιν, ὅτι προσχωρεῖ εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Σ. Μαρκεζίνη Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Τσιριμῶκος, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γκλαβάνης, ζητεῖ δεκαπενθήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πατέρας, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἡ βουλευτὶς κ. Μ. Σβώλου, ζητεῖ ὀκταήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§12Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Δαβάκης (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 69)1961 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν Σχολῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χριστόπουλος, Π. Ξενοδοχειάρης, Ι. Παπαπέτρου, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ν. Φαρμάκης καὶ Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορωσῶν: α) εἰς παράτασιν προθεσμιῶν εὐεργετικῶν διατάξεων ὑπὲρ πολεμιστῶν — πτυχιούχων τῆς Ἰατρικῆς, β) εἰς κύρωσιν συμβάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μετὰ τῆς Παγκρητίου Ἑνώσεως τῶν Η.Π.Α., γ) εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Παιδιατρικῆς Κλινικῆς τοῦ Νοσοκομείου Ζακύνθου, δ) εἰς ρύθμισιν θεμάτων τινῶν τοῦ συν)σμοῦ «Ἀξιὸς» Θεσσαλονίκης, ε) εἰς παράτασιν χρόνου ἐπιτάξεως οἰκημάτων δι’ ὁμαδικὰς στεγάσεις προσώπων, στ) εἰς ἵδρυσιν Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ ἐν Μακρακώμῃ, ζ) εἰς ἀποστολὴν παίδων εἰς Παιδικὰς Ἐξοχάς, η) εἰς παράτασιν ὁρίου ἡλικίας Διευθυντοῦ τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παπαχρήστου, Σ. Παπαδάκης, Δ. Κίνιας, Μ. Μυριδάκης, Κ. Ράλλης καὶ Ν. Σκανδαλάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μεταξᾶς καὶ Μ. Μυριδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Μπουγᾶς, Ι. Σπύρου καὶ Σ. Ἀθανασιάδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, Χ. Μπουγᾶς, Π. Βαρδινογιάννης καὶ Ι. Σπύρου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Βορ. Ἑλλάδος. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1052)30.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 308 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ λοιπῶν «περὶ παραπόνων τοῦ προσωπικοῦ Ὀργανισμοῦ Ὑδρεύσεως διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς ἐγκρίσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ αὐτῶν», ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 850)16.2.1962 ἀναφορᾶς τοῦ ὡς ἄνω Ὀργανισμοῦ πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΥΔΡΕΥΣΕΩΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 850 Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Ἐρώτησις βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη διὰ τὴν καθυστέρησιν ἐγκρίσεως τοῦ ὑποβληθέντος σχεδίου τροποποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ὑπηρεσιῶν. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 913 ἐ.ἔ. ὑμετέρας διαταγῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι τὸ Διοικητικὸν ἡμῶν Συμβούλιον, εἰσηγήσει τῆς ὑπηρεσίας, συνεκρότησεν εἰδικὴν ἐκ μελῶν του Ἐπιτροπὴν πρὸς ἐξέτασιν τοῦ θέματος τῶν ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ ὄγκου τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ προκληθέντων διοικητικῶν θεμάτων καὶ ὑποβολὴν αὐτῷ τῶν πρὸς τὸν ὡς ἄνω σκοπὸν ἐνδεικνυομένων τροποποιήσεων καὶ συμπληρώσεων τοῦ ἰσχύοντος Ὀργανισμοῦ Ὑπηρεσιῶν μας τόσον διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων, ὅσον καὶ ἱκανοποίησιν τῶν ἀπασχολούντων τὸ προσωπικόν μας ζητημάτων. Ἡ ὡς ἄνω Ἐπιτροπὴ ἀπασχοληθεῖσα ἐπὶ τοῦ θέματος εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις της καὶ ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τὰ ὑπὸ τοῦ Συνδέσμου Προσωπικοῦ διατυπωθέντα αἰτήματα, ὑπέβαλε τὸ πόρισμά της εἰς τὸ Διοικητικὸν ἡμῶν Συμβούλιον, ὅπερ ἀποδεχθὲν τὰς εἰσηγήσεις της, ἐξεπόνησε σχέδιον τροποποιήσεων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ὑπηρεσιῶν μας ὑποβληθὲν εἰς τὸ Προϊστάμενον ἡμῶν Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5173)9.9.61 ἀναφορᾶς μας. Τὸ Ὑπουργεῖον ᾐτήσατο ὡρισμένας διευκρινίσεις ἐπὶ τοῦ σχεδίου, αἵτινες τῷ παρεσχέθησαν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8443) 24.1.1962 ἀναφορᾶς μας, ἤδη δὲ τὸ ζήτημα ἐγκρίσεως προωθεῖται παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων διὰ τὰς ἀπαιτουμένας διατυπώσεις πρὸς ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος. Τέλος ἀναφέρομεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος ἐπὶ ὀλικοῦ ἀριθμοῦ ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων 230 ἀπεβίωσαν τέσσαρες. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 16 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Προϊστάμενος Ὑπηρεσιῶν

Δ. ΜΙΧΑΗΛ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12060)11.12.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 20 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν περὶ στεγάσεως τοῦ Γυμνασίου Γιαννιτσῶν εἰς ἀκατάλληλον καὶ ἑτοιμόρροπον κτίριον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 33475)61)1.6.62 ἀναφορᾶς τῆς οἰκείας Νομαρχίας, πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν, ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐρωτήματος. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΠΕΛΛΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 33475)61. Ἐν Ἐδέσσῃ τῇ 8 Φεβρουαρίου 1962 Πρὸς Τὸν κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην Λαμβάνομεν τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἐν περιλήψει ὑμετέρας διαταγῆς, ἀφορώσης εἰς ἐρώτησιν ἐν τῇ Βουλῇ τῶν Ἑλλήνων πρὸς τοὺς κ. Ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Βορείου Ἑλλάδος βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. περὶ τῆς καταστάσεως τοῦ κτιρίου, εἰς ὃ στεγάζεται τὸ Γυμνάσιον Γιαννιτσῶν καὶ τῆς τοιαύτης τοῦ κτιρίου τῶν Γυμνασίων (Ἀρρένων καὶ Θηλέων) Ἐδέσσης, νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ι. Γυμνάσιον Γιαννιτσῶν. Τὸ Γυμνάσιον Γιαννιτσῶν, ἀριθμοῦν ὑπερπεντακοσίους μαθητάς, στεγάζεται εἰς ἰδιωτικὸν κτίριον ἰδιοκτησίας τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Κοινότητος τῶν Καθολικῶν «Ἅγιος Πέτρος Γιαννιτσῶν» ἐπ’ ἐνοικίῳ καταβαλλομένῳ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Τὸ κτίριον τοῦτο εἶναι πράγματι πεπαλαιωμένον καὶ ἀκατάλληλον ἐν πολλοῖς διὰ τὴν στέγασιν τοῦ πολυπληθοῦς Γυμνασίου. Τὸ θέμα τοῦτο ἀπησχόλησε κατ’ ἐπανάληψιν τὸν ὑποφαινόμενον καὶ τὴν οἰκείαν ὑπηρεσίαν τῆς Νομαρχίας. Πρὸς πλήρη ἐνημέρωσιν ὑμῶν, ἀναφέρομεν, ὅτι: α) Εἰς χορηγηθὲν ὑπὸ τοῦ Δήμου Γιαννιτσῶν οἰκόπεδον καὶ διὰ τοπικῶν πόρων, ἔχουν ἐκτελεσθῆ οἰκοδομικαὶ ἐργασίαι ἀνεγέρσεως τοῦ νέου Γυμνασίου μέχρι τῆς βάσεως, συμφώνως πρὸς ἐγκεκριμένην μελέτην ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. β) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11998)31.3.61 ἀναφορᾶς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ἐζήτουν τὴν χορήγησιν πιστώσεως 750.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν Γυμνασίου καὶ Δημοτικοῦ Σχολείου εἰς Γιαννιτσά. γ) Ὡσαύτως δι’ ὁμοίας ἀναφορᾶς ὑπ’ ἀριθ. 12000)31.3. 1961 πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἐζήτησα τὴν χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὸν αὐτὸν σκοπόν. δ) Ἐνίσχυσιν, ὡσαύτως, διὰ τὸ Γυμνάσιον Γιαννιτσῶν ἐζητήθη παρὰ τοῦ ὑποφαινομένου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11999) 1961 ἐγγράφου καὶ παρὰ τοῦ ἐράνου «Πρόνοια Συμμοριοπλήκτων». Ἐκ τῶν γλίσχρων πόρων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου τοῦ παρελθόντος οἰκον. ἔτους 1961, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ χορηγηθῇ χρηματικὸν ποσὸν πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπόν, καθ’ ὅσον ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀντεμετωπίσθησαν πλέον ἐπείγουσαι διδακτηριακαὶ ἀνάγκαι τοῦ Νομοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι καὶ ἐὰν ἐχορηγεῖτο τοιαύτη, θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα. Κατόπιν τῆς ὑμετέρας, ἐν περιλήψει, διαταγῆς καὶ σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων τοῦ Γυμνασίου Γιαννιτσῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 33125) Διαταγῆς ἡμῶν, Διευθυντὴς τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ, ἐπισκεφθεὶς τὸ ἐν λόγῳ διδακτήριον, ὑπέβαλε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 93)18.1.1962 ἀναφοράν, καταλήγουσαν οὕτω: «Ληπτέα μέτρα: 1. Τὸ κτίριον τοῦτο, ἀπὸ ἀπόψεως δομῆς καὶ στατικῆς τοῦ φέροντος ὀργανισμοῦ, δὲν παρουσιάζει ἀνεπάρκειαν, πλὴν τοῦ ξυλίνου δαπέδου τοῦ ὑπερῴου, τὸ ὁποῖον εἶναι στατικῶς ἀνεπαρκὲς καὶ κρίνεται ἀκατάλληλον καὶ ἐπικίνδυνον καὶ δέον, ὅπως ἐκκενωθῇ ἀμέσως, πρὸς πρόληψιν δυστυχημάτων καὶ ἀπαγορευθῇ παντελῶς ἡ ἄνοδος τῶν μαθητῶν πρὸς τὸ ὑπερῷον. 2. Τὸ κτίριον τοῦτο, λόγῳ τῆς διαρρυθμίσεως τῶν αἰθουσῶν καὶ ἐν γένει λειτουργικῶν χώρων, ἀπὸ ἀπόψεως αἰσθητικῆς καὶ ὑγιεινῆς, κρίνεται ἐντελῶς ἀκατάλληλον ὡς διδακτήριον καὶ δέον, ὅπως ἡ πόλις ἀποκτήσῃ σύγχρονον διδακτήριον. Ἤδη εἰς χορηγηθὲν οἰκόπεδον ὑπὸ τοῦ Δήμου Γιαννιτσῶν καὶ διὰ τοπικῶν πόρων ἔχουσιν ἐκτελεσθῆ οἰκοδομικαὶ ἐργασίαι τοῦ νέου κτιρίου τοῦ Γυμνασίου μέχρι τῆς βάσεως, συμφώνως πρὸς τὴν ἐγκεκριμένην μελέτην ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. 3. Μέχρι τῆς ὁλοκληρώσεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ νέου κτιρίου καὶ διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου εἰς τὸ κτίριον τοῦτο, δέον, ὅπως ἐκτελεσθοῦν εἰς τὸ οἴκημα μερικαὶ ἐπισκευαὶ τῶν κουφωμάτων, τοῦ δαπέδου, ὀροφῶν καὶ ἠλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως, συνολικῆς δαπάνης 70.000 δραχμῶν περίπου». Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἐκ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου οἰκον. χρήσεως 1962 θέλομεν διαθέσει κονδύλιον κατὰ τὴν ἀνωτέρω ἀναφορὰν τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας διὰ τὰς ἐπειγούσης ἀνάγκης ἐπισκευὰς καὶ ἐφ’ ὅσον βάσει τῶν κειμένων διατάξεων περὶ ἐνοικιοστασίου καὶ μισθώσεως, δοθέντος, ὅτι, τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος ἀκίνητον εἶναι μίσθιον καὶ ὄχι ἰδιοκτησία τοῦ Δημοσίου, εἶναι τοῦτο ἐπιτρεπτὸν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου ἐξ ὁλοκλήρου ἢ ἐν μέρει καὶ κατὰ τὸ ὑπόλοιπον εἰς βάρος τοῦ ἐκμισθωτοῦ. Πρὸς τοῦτο παρακαλοῦμεν, ὅπως ἐνεργήσητε παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Παιδείας διὰ τὴν χορήγησιν ἐκτάκτου πιστώσεως πρὸς κατασκευὴν τοῦ Αʹ τοὐλάχιστον ὀρόφου τοῦ νέου διδακτηρίου, διὰ τὴν πρόχειρον στέγασιν τοῦ Γυμνασίου. II. Διδακτήριον Γυμνασίων Ἐδέσσης. Τὰ Γυμνάσια Ἀρρένων–Θηλέων Ἐδέσσης συστεγάζονται εἰς κοινὸν διδακτήριον. Τὸ διδακτήριον τοῦτο εὑρίσκεται εἰς καλὴν μᾶλλον κατάστασιν. Ἐκ τοῦ Ταμείου ἀνεγέρσεως διδακτηρίων τοῦ Νομοῦ διετέθη κονδύλιον 130.000 δραχμῶν ἐκ τῆς χρήσεως 1961 διὰ τὴν ἀλλαγὴν τῶν ξυλίνων πατωμάτων, ἥτις καὶ ἐγένετο ἤδη καὶ διὰ τὴν κατασκευὴν μιᾶς νέας αἰθούσης. Διὰ τὴν ἀνέγερσιν Γυμνασίου Θηλέων ἔχει χορηγηθῆ οἰκόπεδον ὑπὸ τοῦ Δήμου Ἐδέσσης. Τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας διέθεσεν ἔκτακτον πρὸς τοῦτο πίστωσιν κατὰ τὸ 1961, ἀνερχομένην εἰς 300.000 δραχμάς. Ὑποβάλλω καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν παράκλησιν, ὅπως δι’ ὑμετέρας ἐνεργείας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Παιδείας χορηγηθῆ καὶ νέα ἔκτακτος πίστωσις, πρὸς ἔναρξιν τῆς ἀνεγέρσεως διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν καὶ τὴν εὐρυθμοτέραν λειτουργίαν τῶν στεγαζομένων σχολείων, καθ’ ὅσον ἡ συστέγασις, ὡς γνωστόν, ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς μορφώσεως τῶν τροφίμων ἀμφοτέρων τῶν Γυμνασίων. Συνημμένως ὑποβάλλω καὶ τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων.

Ὁ Νομάρχης Πέλλης

ΧΡ. ΔΕΠΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2377)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 578 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἀνέφερεν ἡμῖν τὰ κάτωθι: Δὲν ἔχει περιέλθει εἰς γνῶσιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ἱδρύματος, ὅτι ἐλεγκτὴς ἰατρὸς ἐργάζεται ἐπὶ μισθῷ εἰς Κρατικὸν Νοσοκομεῖον κατὰ τὰς ὥρας καθ’ ἃς εἶναι ὑποχρεωμένος ν’ ἀσχολῆται εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἐὰν τοιοῦτόν τι συμβαίνῃ, ἔχει ἀποκρυβῆ ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους καὶ γίνεται ἐν ἀγνοίᾳ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ἱδρύματος καὶ ὑπ’ εὐθύνῃ τοῦ ἰατροῦ καὶ τῶν ὑπηρεσιακῶν ἁρμοδίων ὑποκειμένων ἐκ τούτου εἰς τὰς συνεπείας τῆς τοιαύτης παραβάσεως. Πάντως θὰ ἦτο εὐχερὴς ὁ ἔλεγχος ἐὰν καθωρίζετο ποῖον ἐλεγκτὴν ἰατρὸν τοῦ Ἱδρύματος ἀφορᾷ, ἢ εἰς ποίαν πόλιν ἢ περιοχὴν ἀπασχολεῖται οὗτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2019)19.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς ἀπὸ 12.2.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν αὔξησιν ἀνεργίας ἐν τῇ πόλει τῆς Λαρίσης, τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων ἐν τῇ πόλει τῆς Λαρίσης οὐδέποτε ἔφθασεν εἰς 3.000 ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβάνεται. Τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1962 οἱ ἄνεργοι, οἱ ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς καταλόγους τοῦ Γ.Ε.Ε. Λαρίσης ἦσαν 1392, ἐνῷ κατὰ τὴν ἀντίστοιχον ἡμερομηνίαν τοῦ ἔτους 1960 ἀνήρχοντο εἰς 1429. Ἐπίσης, κατὰ τὸ τέλος Ἰανουαρίου τρέχοντος ἔτους, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων ἦτο 1460, ἐνῷ εἰς τὸ τέλος Ἰανουαρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους ἀνήρχετο εἰς 1588. Παρατηρεῖται, λοιπόν, οὐχὶ αὔξησις τοῦ δείκτου ἀνεργίας, ἀλλὰ τοὐναντίον κάμψις αὐτοῦ. Εἰς τὸ ἄμεσον μέλλον ἡ κάμψις αὕτη θὰ εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα, δεδομένου, ὅτι κατ’ αὐτὰς ἄρχεται ἡ ἐκτέλεσις τῶν ὑπὸ τοῦ Ο.Α.Α.Α. χρηματοδοτουμένων κοινωφελῶν ἔργων, πρὸς ἀπασχόλησιν τῶν ἀνέργων. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων τῶν ἐπιδοτηθέντων ἐκτάκτως κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων 1961 εἰς τὴν πόλιν τῆς Λαρίσης εἶναι πράγματι μικρότερος ἔναντι τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ἔτους 1960, ἤτοι οἱ ἐπιδοτηθέντες ἀνῆλθον εἰς 783 μὲ ἀντίστοιχον δαπάνην ἐκ δραχμῶν 226.800 ἔναντι 1.392 μὲ δαπάνην 403.200. Τοῦτο δὲν ὀφείλεται ὅμως, εἰς τὸ ὅτι δῆθεν αἱ προϋποθέσεις ἐπιδοτήσεως ἦσαν ἐφέτος δυσμενέστεραι τῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἀντιθέτως αἱ προϋποθέσεις τοῦ τελευταίου ἔτους ἦσαν πλέον εὐμενεῖς, ἐφ’ ὅσον ἡ καταβολὴ τοῦ βοηθήματος προϋποθέτει τὴν πραγματοποίησιν ἐντὸς τῆς τελευταίας 3ετίας κατὰ μὲν τὸ 1960 διακοσίων πεντήκοντα (250) ἡμερομισθίων ἐνῷ κατὰ τὸ 1961 διακοσίων εἴκοσι (220). Κατὰ ὑπευθύνους ὑπηρεσιακὰς διαπιστώσεις ἡ τοιαύτη διαφορὰ ὀφείλεται πρωτίστως εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑποκαταστήματος τοῦ Ι.Κ.Α. Λαρίσης ἀπέκλεισε τῆς ἐπιδοτήσεως πολλούς, οἵτινες μὴ ἔχοντες ἐνημερώσει τὰ ἀσφαλιστικά των βιβλιάρια ἐνεφανίζοντο ὡς δῆθεν ἄνεργοι ἐνῷ ἐκ τῶν στοιχείων τῆς Ὑπηρεσίας ἦσαν πράγματι ἐργαζόμενοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 673 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2841)2128)62 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας κινεῖται ἤδη βάσει οἰκοδομικοῦ προγράμματος καταρτισθέντος κατὰ μῆνα Ἰούνιον 1961 εἰς ὅ ἡ πόλις τῆς Φλωρίνης εἶχε περιληφθῆ διὰ δέκα οἰκοδομικὰ δάνεια ἐκ δραχμ. 50.000 ἕκαστον. Ἐὰν ἐκ τοῦ ὑπὸ ἐξέτασιν προϋπολογισμοῦ τοῦ Ο.Ε.Κ. χρήσεως 1962, ὑπάρχουν πλεονάσματα καὶ προκύψῃ δυνατότης προγραμματισμοῦ δανείων αὐτοστεγάσεως κατὰ τὸ τρέχον ἔτος θὰ ἐξετασθοῦν κατὰ τὴν κατάστρωσιν αὐτοῦ αἱ στεγαστικαὶ ἀνάγκαι καὶ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων Φλωρίνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2340)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 540 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ ἀφορώσης τὰ αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἀεροπορίαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Τὰ αἰτήματα ἐργαζομένων εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἀεροπορίαν ἀπησχόλησαν ἀπὸ μακροῦ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ τοῦτο λόγῳ τῆς εἰδικῆς φύσεως τῆς ἐργασίας τῶν ἀνωτέρω, ἥτις πράγματι ἐπιβάλλει μίαν ἰδιαιτέραν ἀσφαλιστικὴν μεταχείρισιν τούτων. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω ἔχομεν ἤδη διαβιβάσει εἰς τὸ Ἵδρυμα Κοιν. Ἀσφαλίσεων σχετικὸν ὑπόμνημα τῶν ἐνδιαφερομένων, μετὰ δὲ τὴν ὑποβολὴν ἡμῖν τῶν ἐπὶ τούτου ἀπόψεων τοῦ ΙΚΑ θέλομεν προβῆ εἰς τὸν προσδιορισμὸν τῶν ληπτέων δυνατῶν μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2342)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 542)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Τσόχα δι’ ἧς ἐρωτᾶται «εἰς ποῖον ποσὸν θὰ ἀνέλθῃ ἡ διὰ τοῦ ἐν περιλήψει νομοσχεδίου καθιερουμένη διαφυγὴ πόρων τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ λοιπῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν κλπ.», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ προσδιορισμὸς τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ποσοῦ αὐτοτελῶς ἤτοι ἀνεξαρτήτως τῶν εὐνοϊκῶν ἐπιπτώσεων ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν τῆς κοινων. ἀσφαλίσεως, αἵτινες θὰ προκύψουν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι δυνατὸς ἀπὸ τοῦδε, διότι τὸ ὕψος τούτου θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς πορείας, τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσουν αἱ ἐξαγωγαί. Κρίνομεν, οὐχ ἧττον, χρήσιμον νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰ ἀπολογιστικὰ δεδομένα τῆς περιόδου 1955–1960 τὰ ἐπιστραφέντα ποσὰ ἀνῆλθον: 1) Διὰ τὸ Ἵδρυμα Κοιν. Ἀσφαλίσεων ἐπὶ ἐσόδων κατὰ τὴν περίοδον ταύτην δρχ. 11.696.432.000 εἰς δραχμὰς 32.384.000 ἤτοι εἰς 0,0028 ἢ 0,28%. 2) Διὰ τὸ Ἐπικ. Ταμεῖον Ἐξόδου Γερόντων καὶ Ἀνικάνων Ἐργατῶν Μετάλλου ἐπὶ ἐσόδων κατὰ τὴν ὡς ἄνω περίοδον δραχμ. 188.670.353 εἰς δραχμὰς 2.760.546 ἤτοι εἰς 0,014 ἢ 1,4%. 3) Διὰ τὸ Ταμεῖον Ἐπικ. Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας ἐπὶ ἐσόδων κατὰ τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω περίοδον δραχμ. 176.265.817 εἰς δραχμὰς 507.085, ἤτοι εἰς 0,0029 ἢ 0,29%. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2379)24.2.1962 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 580 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ἵδρυμα Κοιν. Ἀσφαλίσεων ἀνέφερεν ἡμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ὡς εἶναι γνωστὸν τὸ Ἵδρυμα Κοιν. Ἀσφαλίσεων κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἶχε περιέλθει εἰς λίαν δυσχερῆ οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ ἐντὸς τοῦ ἔτους 1960 εὑρίσκετο εἰς ἀδυναμίαν ἐκπληρώσεως τῶν ἔναντι τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων ὑποχρεώσεων αὐτοῦ, ἐὰν δὲν ἐλαμβάνοντο, τὰ διὰ τοῦ Ν. Δ. 4104)60 μέτρα. Ἔκτοτε τοῦτο ἀνέκτησε τὴν οἰκονομικήν του ἐπάρκειαν καὶ σήμερον διαθέτει ποσὸν 200 περίπου ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἔναντι ἐτησίων δαπανῶν καὶ παροχῶν 2,5 περίπου δισεκατομμυρίων. Τὸ σχετικῶς ἀσήμαντον τοῦτο ἀποθεματικόν, διὰ τοῦ ὁποίου δύνανται νὰ ἱκανοποιηθῶσιν αἱ ἀνάγκαι ἑνὸς μόνον μηνὸς ὅπερ εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν παροχῶν αὐτοῦ κατὰ τὰ ἑπόμενα 2–3 ἔτη, αἵτινες βαίνουν προοδευτικῶς αὐξανόμεναι. Ὅθεν, ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι τὸ Ἵδρυμα, δημιουργεῖ ἀποθεματικά, δὲν εὐσταθεῖ. Τὸ ἀσφάλιστρον τῶν κλάδων εἰς εἶδος καὶ εἰς χρῆμα ὡρίσθη ὑπὸ τοῦ Ν. 1846)1951 εἰς τὸ ὑψηλὸν ποσοστὸν 9,5% ἵνα διὰ τῶν συγκεντρουμένων ἀποθεματικῶν ἐκτελεῖται τὸ ὑγειονομικὸν οἰκοδομικὸν πρόγραμμα, ὅπερ δέον ἔχει ὁλοκληρωθῆ μέχρι σήμερον. Εἰς τὸ ὑψηλὸν τοῦτο ἀσφάλιστρον ὀφείλεται τὸ πλεόνασμα τοῦ κλάδου καὶ οὐχὶ εἰς τὴν μὴ δικαίαν ἀμοιβὴν τοῦ ἰατρικοῦ προσωπικοῦ. 2) Τὰ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958 παρουσιαζόμενα πλεονάσματα τῶν κλάδων ἀσθενείας, δὲν ὑφίστανται σήμερον, διότι μέρος μὲν αὐτῶν διετέθη διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μέρους τοῦ Ὑγειονομικοῦ Οἰκοδομικοῦ Προγράμματος, τὸ ὑπόλοιπον δὲ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ Κλάδου Συντάξεων. 3) Ὡς πρὸς τὴν ἀκριβοδικαίαν μεταχείρισιν μεταξὺ διοικητικοῦ καὶ ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ, ἐνδεικτικῶς ἀναφέρομεν, ὅτι διὰ τοῦ ἀπὸ 18.2.1956 Β. Δ. «περὶ ὑπηρεσιακῆς καταστάσεως τῶν μονίμων ἰατρῶν» ὁ μισθὸς τοῦ θεραπευτοῦ ἰατροῦ ἀντιστοιχεῖ εἰς βαθμὸν Δ)ντοῦ Αʹ ἐνῷ πρὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ ὡς ἄνω Β. Δ. ἀντεστοίχει εἰς βαθμὸν Τμηματάρχου Αʹ καὶ δὴ μὲ τὴν οὐσιωδεστέραν διαφορὰν, ὅτι ἐνῷ οἱ ἰατροὶ τοῦ Ι.Κ.Α. ἐργάζονται ἐπὶ 4 ἢ 4½ ὥρας, ὅλοι οἱ διοικητικοὶ ὑπάλληλοι αὐτοῦ, ἐργάζονται ἐπὶ 7 ὥρας κατὰ τὸ θέρος καὶ 8 κατὰ τὸν χειμῶνα. 4) Τὸ ἀσφάλιστρον τοῦ Κλάδου ἀσθενείας, ὅπερ ἐν Ἑλλάδι κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐμφανίζεται 9,5%, εἰς Γερμανίαν ὅπου ἰσχύει τὸ αὐτὸ σύστημα κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ποικίλει κατὰ ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἀνερχόμενον εἰς 6,5% κατὰ μέσον ὅρον. 5) Ἐκ τοῦ σκέλους τῶν δαπανῶν τῶν κλάδων ἀσθενείας, αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ἰατρῶν καλύπτουν ποσοστὸν 16,47%. 6) Ὡς πρὸς τὸ συνταξιοδοτικὸν θέμα τῶν ἰατρῶν, γνωρίζομεν, ὅτι κατηρτίσθη σειρὰ σχεδίων, πλὴν ὅμως λόγῳ τῶν ὑπὸ τῶν προβαλλομένων ἑκάστοτε ἤδη ἀξιώσεων, κατέστη ἀναγκαία ἡ ἐπανεξέτασις τοῦ θέματος, ἐλπίζομεν δέ, ὅτι συντόμως θὰ καταρτισθῇ τὸ τελικὸν σχέδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Α. Γιάννου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2328 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 522 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Α. Γιάννου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατ’ ἀρχὴν νομίζομεν, ὅτι εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτὰς ἐπαρκῶς ἤδη ἐδόθη ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3582)70)16.1.62 ἐγγράφου μας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, συμπληρωματικῶς γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αἱ περὶ ἐλαχίστου ὁρίου μισθοῦ διατάξεις, ἰσχύουν ἐφ’ ὅλων τῶν μισθωτῶν, πάσης ὠργανωμένης ἐπιχειρήσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως, αἱ ἐργασίαι, τῶν ὁποίων διεξάγονται ὑπὸ ἐπιχειρηματικὸν προγραμματισμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2369)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου καὶ Ε. Μπενᾶ, περὶ τῶν ἐν θέματι αἰτημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος περὶ ἀσφαλίσεως ὅλων τῶν ἐργατριῶν γυναικείων φορεμάτων εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ὅτι δὲν ὑφίσταται περίπτωσις μὴ ἀσφαλίσεως εἰς τὸ Ι.Κ.Α. προσώπων ἐκ τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας, ἐφ’ ὅσον παρέχουν ἐξηρτημένην ἐργασίαν ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῶν περιοχῶν εἰς ἃς ἔχει ἐπεκταθῆ ἡ ἀσφάλισις τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος περὶ μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας συνταξιοδοτήσεως τῶν γυναικῶν εἰς τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, ὅτι ἤδη διὰ τοῦ ἄρθρου 5 παρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 4104) 1960 παρεσχέθη ἡ δυνατότης χορηγήσεως συντάξεως εἰς ὡρισμένας κατηγορίας γυναικῶν ἠσφαλισμένων μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 50οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των. Ὑπὸ τῶν καθ’ ἡμᾶς ἐντεταλμένων ὀργάνων καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, παρακολουθοῦνται τόσον αἱ ὑγιειναὶ συνθῆκαι ἐργασίας τῶν εἰς τὰ ἐργαστήρια γυναικείων φορεμάτων ἐργαζομένων καὶ ὑποδεικνύεται ἡ λῆψις ὡρισμένων μέτρων, ὁσάκις ἐπιβάλλεται τοῦτο, ὅσον καὶ ἡ τήρησις τῆς 8ώρου ἐργασίας καὶ τῶν λοιπῶν διατάξεων τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας, διὰ πᾶσαν δὲ τυχὸν διαπιστουμένην παράβασιν λαμβάνονται τὰ νόμιμα μέτρα. Βεβαίως, λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ἐργαστηρίων, καταστημάτων καὶ λοιπῶν χώρων ἐργασίας, εἶναι δυνατὸν νὰ διαφεύγουν τοῦ ἐλέγχου ὡρισμένοι τόποι ἐργασίας, διὰ τοῦτο, θὰ πρέπει ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων νὰ καταγγέλλωνται συγκεκριμέναι περιπτώσεις, ὥστε νὰ ἐνεργῶνται τὰ δέοντα. Τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας, ἐκδηλοῦται συνεχῶς καὶ ἀδιαλείπτως. Οὕτω, τὸ πενταετὲς πρόγραμμα, ἡ σύνδεσις τῆς Χώρας μετὰ τῆς Ε.Κ.Α., τὰ ἐκτελούμενα ἔργα καὶ τὰ γενικώτερα οἰκονομικὰ μέτρα, ἤρχισαν ἤδη ἀποφέροντα τὰ πρῶτα ἀποτελέσματα, ἤτοι αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ συνεπῶς βελτίωσιν τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ ζωῆς τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τῶν ἐπὶ μέρους κοινωνικῶν ὁμάδων, αὔξησιν τοῦ ὄγκου ἀπασχολήσεως καὶ μείωσιν τοῦ ὄγκου ἀνεργίας, ὡς ταῦτα δύνανται νὰ ἐκτιμηθῶσι βάσει τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων, δημιουργοῦν δὲ βασίμους ἐλπίδας περαιτέρω βελτιώσεων. Ὡς πρὸς τὸ σημεῖον, τὸ ἀφορῶν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 103 Διεθνῆ σύμβασιν, σημειοῦται ὅτι ἡ κύρωσις ταύτης δὲν καθίσταται εἰσέτι δυνατή, δοθέντος ὅτι ἡ πλήρης ἐφαρμογή της θὰ συνεπήγετο σοβαρὰς ἐπιβαρύνσεις, τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναλάβῃ ἡ Κοινωνικὴ Ἀσφάλισις ὑπὸ τὰς κρατούσας συνθήκας. Πάντως, συνεχίζεται ἡ βαθμιαία προσαρμογὴ τῆς ἐσωτερικῆς νομοθεσίας πρὸς τὰς διατάξεις τῆς ἄνω διεθνοῦς συμβάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι, Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2021) 1545 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ποιότητα τοῦ καυσίμου Ντῆζελ, τοῦ παραγομένου παρὰ τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου καὶ χρησιμοποιουμένου διὰ τὴν κίνησιν τῶν αὐτοκινήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ κατὰ τὸ ἀνωτέρω θέμα ἐξητάσθη λίαν ἐμπεριστατωμένως κατὰ καιροὺς παρ’ ἐπισήμων εἰδικῶν ὀργάνων, ἤτοι: 1) Παρὰ τῆς συσταθείσης παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Ἐπιτροπῆς, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου κ. Ν. Δημοπούλου. 2) Παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου. 3) Παρὰ τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος, κατόπιν παρακλήσεως τοῦ Συνδέσμου τῶν Λεωφορειούχων καὶ 4) παρὰ τῆς ἐσχάτως συσταθείσης, δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν, ἐπιτροπῆς. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐρεύνης τῶν ἀνωτέρω ὀργάνων, ὑπῆρξεν: Ὅτι αἱ χαρακτηριστικαὶ ἰδιότητες τοῦ παρὰ τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου παραγομένου καυσίμου Δῆζελ εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν ἐπισήμων Κρατικῶν Εὐρωπαϊκῶν Προδιαγραφῶν (Γερμανίας, Γαλλίας, Ἰταλίας κλπ.) ὡς καὶ τῶν προδιαγραφῶν μεγάλων κατασκευαστικῶν Οἴκων, πολυστρόφων δηζελοκινητήρων λεωφορείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 757)558)24.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 520) 27.1.62 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ὡς καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 889 ἐ.ἔ. ὁμοίου σας, δι’ οὗ διαβιβάζετε ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτρικὴν ἐγκατάστασιν Λιμένος Τήνου, κατατεθεῖσαν ἐνώπιον ὑμῶν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 16, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: 1) Αἱ ἐργασίαι διὰ τὴν ὑποδομὴν τοῦ ὑπογείου τμήματος τῆς ἐγκαταστάσεως ἠλεκτρισμοῦ τοῦ Λιμένος Τήνου, ἐδημοπρατήθησαν ὑπὸ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Τήνου, ὁμοῦ μὲ τὰ γενικὰ ἔργα τοῦ Λιμένος. Ἐπὶ τοῦ πρώτου τούτου τμήματος, οὐδεμίαν γνῶσιν ἔλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Ἐν συνεχείᾳ ἡ μελέτη τῆς καθαρῶς ἠλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως, ἀνετέθη, μετὰ τὴν νόμιμον διαδικασίαν ὑπὸ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου, εἰς τὸν Διπλωματοῦχον Μηχανικὸν Βασ. Τετενέν, ἡ μελέτη τοῦ ὁποίου ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς τότε Γενικῆς Δ)νσεως Ἠλεκτρισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 96511)55 ἐγγράφου της. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν σχετικῶν ἔργων ἀνετέθη καὶ πάλιν ὑπὸ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου εἰς τὸν ἐργολάβον Στ. Γεωργιάδην, μὲ ἐπιβλέποντα τὸν ἐκπονητὴν τῆς μελέτης Βασ. Τετενέν. Ἐπὶ τῶν τελευταίων τούτων ἐνεργειῶν, οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔσχεν τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ἀντιθέτως πρὸς τὸ ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 520)62 ἐγγράφῳ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων (Γραφεῖον Ὑπουργοῦ), ἀναφέρομεν, ὅτι τὸ ἔργον ἐξετελέσθη ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν ἡμῶν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, πλὴν τῆς ἐγκρίσεως τῆς μελέτης τῆς καθαρῶς ἠλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως, εἰς οὐδεμίαν ἄλλην σχετικὴν ἐνέργειαν προῆλθεν. Ὅτε, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 56668)58 ἐγγράφου του, ἐγνώρισεν ἡμῖν τὰς παρουσιασθείσας ἀνωμαλίας εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ ἠλεκτρισμοῦ Λιμένος Τήνου, διαβιβάσαν ἡμῖν ἐπὶ ἐπιστροφῇ διάφορα σχετικὰ ἔγγραφα (ἅτινα καὶ ἐπεστράφησαν αὐτῷ), διετάξαμεν τὴν ἐπιθεώρησιν τῆς ἐγκαταστάσεως, τὸ πόρισμα τῆς ὁποίας ἐγνωρίσαμεν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47100)58 ἐγγράφου μας ὑποδεικνύοντες καὶ τὰ ληπτέα μέτρα διὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀνωμαλιῶν καὶ πρόληψιν ὁλοσχεροῦς καταστροφῆς τοῦ ὑπογείου τμήματος τῆς ἐγκαταστάσεως, διαπιστωθέντος κατὰ τὴν ἀνωτέρω ἐπιθεώρησιν, ὅτι αἱ ἀνωμαλίαι ὠφείλοντο, κυρίως, εἰς τὴν κακὴν πρόβλεψιν καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ πρώτου, ὡς ἀνωτέρω ἀναφέρεται, τμήματος τῆς ὅλης ἐγκαταστάσεως, δι’ ἣν κακὴν ἐκτέλεσιν δὲν ηὐθύνετο ὁ ἐργολάβος τῶν ἔργων Γεωργιάδης, ὅστις συνεμμορφώθη πλήρως πρὸς τὴν σχετικὴν μελέτην. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 66636)57 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας τῇ αἰτήσει, τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, συνεστήθη Ἐπιτροπὴ ἐξ ἡμετέρων μηχανικῶν, διὰ τὴν ποσοτικὴν καὶ μόνον παραλαβὴν τοῦ ἔργου, ἥτις Ἐπιτροπὴ καὶ διεπίστωσε τὴν πλήρη συμμόρφωσιν τοῦ ἐργολάβου πρὸς τὴν παραδοθεῖσαν εἰς αὐτὸν πρὸς ἐκτέλεσιν μελέτην. Αἱ περαιτέρω ἐνέργειαι τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων εἶναι εἰς ἡμᾶς ἄγνωστοι. 2) Τὸ ἀκριβὲς ποσὸν τῆς ἐργολαβίας τοῦ καθαρῶς ἠλ)κοῦ τμήματος τοῦ ἔργου ἀνῆλθεν εἰς 389.000 δρχ. Ἀγνοοῦμεν τὴν συνολικὴν δαπάνην τοῦ ὅλου ἔργου, ὡς ἀναρμόδιοι. 3) Τὸ ὅλον ἔργον ἐχρηματοδοτήθη ἐξ ἰδίων πόρων τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Τήνου, ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων. 4) Ἀγνοοῦμεν ἐὰν ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων ἀνεζητήθησαν εὐθῦναι καὶ ἀπὸ ποίους, ὡς καὶ ἐὰν ἐπεβλήθησαν κυρώσεις. 5) Ἡ προώθησις τῆς ὑποθέσεως μέχρις ἀκροατηρίου δὲν ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Συνημμένως ἀποστέλλομεν πρὸς κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ εἰς τὸ ἡμέτερον Ἀρχεῖον εὑρισκόμενα σχετικὰ ἔγγραφα ἐπὶ ἐπιστροφῇ, ἤτοι: 1) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. Γ. 6668)7.3.1958 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. 2) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 88)31.3.58 ἔγγραφον τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Τήνου. 3) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 28749)5345)26.4.1958 ἔγγραφον ἡμῶν. 4) Τὴν ἀπὸ 9.6.1958 ἀναφορὰν τοῦ ἡμετέρου μηχανικοῦ τοῦ ἐπιθεωρήσαντος τὰς ἠλ)κὰς ἐγκ)σεις. 5) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 47100)15.7.1958 ἔγγραφον ἡμῶν. 6) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. Γ. 27313)14.8.1958 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. 7) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 251)6.8.1958 αἴτησιν τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Τήνου, καὶ 8) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 66636)29.9.1958 ἡμετέραν ἀπόφασιν, τὰ ὁποῖα παρακαλοῦμεν, ὅπως ἐπιστραφῶσιν ἡμῖν ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1051)30.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῶν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 307, ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι ἠλεκτροδότησιν μέχρι σήμερον χωρίων τῆς ὑπαίθρου τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἐπέκτασις τῶν δικτύων τῆς Δ.Ε.Η. πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων χωρίων κλιμακοῦται κατ’ ἐφαρμογὴν προγράμματος καταρτιζομένου βάσει τῶν δυναμένων νὰ διατεθῶσιν ἑκάστοτε πιστώσεων πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ τῆς ἀποδοτικότητος τῶν ἀναγκαίων πρὸς τοῦτο ἐπεκτάσεων τῶν δικτύων διανομῆς. Βάσει τοῦ προγράμματος τούτου, προβλέπεται διὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν χωρίων Χαλκιδών, Μικρὸν Μοναστήριον, Λουδίας, Κόμνα, Νέα Μάλγαρα καὶ Ἀνατολικόν. Ἀφ’ ἑτέρου, εἰδικὴ μεταχείρισις τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, τοῦ ὁποίου τὸ ποσὸν ἐξυπηρετουμένων σήμερον κατοίκων ἀνέρχεται εἰς 84% εἰς βάρος ἄλλων Νομῶν, μὲ πολὺ κατώτερα ποσοστὰ ἐξυπηρετουμένων κατοίκων, δὲν θὰ εἶναι δίκαιον νὰ υἱοθετηθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2331)1758)24.2. 1962 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 19.2.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, σχετικὸν τυγχάνει τὸ πρόσφατον ὑπ’ ἀριθ. 6779)459)27.1.62 ἔγγραφόν μας, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 11.1.62 παρομοίας ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ, οὗτινος ἀντίγραφον διαβιβάζομεν συνημμένως. 2. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2320)13.2.62 αἰτήσεως τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Χίου, ἀπηντήσαμεν ἀπ’ εὐθείας πρὸς αὐτοὺς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13806)933) 21.2.1962 ἐγγράφου μας, ὅτι κατὰ τὴν ἐπικειμένην συζήτησιν τῶν δρομολογίων τῆς θερινῆς περιόδου 1962 θέλομεν μεριμνήσει διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς γραμμῆς Χίου–Μυτιλήνης, ἀναλόγως τῶν διατιθεμένων πλοίων. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 5 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 689)22.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2244 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ ἐγκαταστάσεως τοῦ ἀντλιοστασίου τῆς Κοινότητος Λευκίμης Ἕβρου, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Ἕβρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἀντλιοστασίου τῆς κοινότητος Λευκίμης ἔχει ἀναλάβει ἡ Διεύθυνσις Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ Ἕβρου. Ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ προμήθεια τῶν ἀπαιτουμένων χαλυβδοσωλήνων καὶ ἀντλητικοῦ συγκροτήματος ἐγένετο μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, κατόπιν μειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ. Ταῦτα ἀφίχθησαν τὴν 12.1.1962 καὶ ἐναπομένει μόνον ἡ ἀποστολὴ ὡρισμένων εἰδικῶν τεμαχίων (βάνες, δικλεῖδες ἐξαερισμοῦ κλπ.). Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ μετὰ τὴν βελτίωσιν τῶν καιρικῶν συνθηκῶν προβλέπεται, ὅτι περὶ τὰ μέσα Ἀπριλίου τοῦ τρέχοντος ἔτους θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ τροφοδότησις τοῦ οἰκισμοῦ δι’ ὕδατος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2359)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, περὶ περιοδικῆς καὶ μὴ ἱκανοποιητικῆς ὑδροδοτήσεως τοῦ ξενοδοχείου Δελφῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἁρμοδιότης ἐξασφαλίσεως τῆς κανονικῆς ὑδρεύσεως ἐμπίπτει εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τῆς ἀντιστοίχου Δημοτικῆς Ἀρχῆς καὶ ἐν προκειμένῳ τοῦ Δήμου Δελφῶν, προσθέτομεν δέ, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς δοθείσας ἡμῖν πληροφορίας, λόγῳ τῆς εἰδικῆς περιπτώσεως, ἔχει ἐπιληφθῆ τῆς τακτοποιήσεως τοῦ ὑπ’ ὄψει θέματος ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ, μερίμνῃ τοῦ ὁποίου, ὡς ἐπληροφορήθημεν, ἐγένετο προμήθεια ἐφοδίων ὑδρεύσεως καὶ συνεστήθη ἐργολαβία ἐκτελέσεως τῶν ἀπαραιτήτων ἔργων ὑδρεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπασπύρου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 443 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπασπύρου, σχετικῶς μὲ τὸν χρόνον ἀσφαλτοστρώσεως τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀγρινίου–Καρπενησίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1834)14.2.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ἀναθέσει εἰς εἰδικὸν μελετητὴν (Πολ. Μηχανικὸν κ. Χατζηδοῦρον) τὴν ἐκπόνησιν μελέτης κατασκευῆς τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ. Ἤδη ἐνεκρίθη ἡ ὑπὸ τοῦ μελετητοῦ γενομένη ἐργασία ἀναγνωρίσεως τῆς νέας χαράξεως τῆς ὁδοῦ καὶ οὗτος ἀσχολεῖται μὲ τὴν σύνταξιν τῆς ὁριστικῆς μελέτης. Δὲν ἔχει ἀποφασισθῆ εἰσέτι ὁ χρόνος ἐντάξεως τῆς κατασκευῆς τοῦ ἔργου εἰς πρόγραμμα ὁδοποιΐας. Τοῦτο θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἐκ τῆς ἀποπερατώσεως τοῦ ἐν ἐκτελέσει ἤδη προγράμματος. 2. Διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ὑφισταμένων ἀναγκῶν καὶ ἐν ὄψει τῆς ἀνάγκης μεταφορᾶς τῶν βαρέων μηχανημάτων τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων Ἀχελώου καὶ ἐξυπηρετήσεως τῆς πρὸς τὰ ἔργα ταῦτα κινήσεως ἐν γνώσει καὶ τῇ ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργείου ἐμελετήθησαν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. αἱ ἑξῆς ἐργασίαι, ὧν ἤρξατο ἤδη ἡ ἐκτέλεσις ὑπ’ αὐτῆς. α) Ἀνακατασκευὴ τοῦ ὁδοστρώματος ἀπὸ Ἀγρινίου μέχρι Μέγδοβα ἐπὶ μήκους 50 χιλιομέτρων. β) Ἀνακατασκευὴ εἰς τὸ ἀνωτέρω τμῆμα γεφυρῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἀντοχὴ ἐκρίθη ἀνεπαρκὴς διὰ τὴν διέλευσιν τῶν βαρέων μηχανημάτων τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων. γ) Τοπικὴ βελτίωσις τῆς ὁριζοντιογραφίας τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Ἀγρινίου μέχρι συναντήσεως τῆς ὁδοῦ Καρπενησίου Φραγκίστης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατασκευὴν τῆς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένης ὁδοῦ Ἀμφιλοχίας Καρπενησίου, οὔσης ἐπαρχιακῆς, αὕτη θὰ συντελεσθῇ διὰ τοῦ 5ετοῦς προγράμματος ἔργων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, εἰς ὃ περιλαμβάνεται.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 434)9.2.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γρ. Λαμπράκη, σχετικῶς μὲ τὸ ὁδικὸν δίκτυον Τεγέας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ὁδικὸν δίκτυον Τεγέας ἀποτελεῖται ἐξ ἐπαρχιακῶν ὁδῶν διὰ τὴν κατασκευήν, ἀνακαίνισιν καὶ συντήρησιν τῶν ὁποίων, νόμῳ ἁρμόδιον εἶναι τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Ἀρκαδίας. Ἐξ ἄλλου, εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα ἔργων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας (ἔργα ΣΥΚΕΑ) περιλαμβάνονται αἱ ἑξῆς ἐπαρχιακαὶ ὁδοί: 1) Ἁγιοργίτικον–Παρθενίου Ἄστρους. 2) Μύλοι–Κυβέριον–Λεωνίδιον–Ἅγ. Δημήτριος. 3) Λεωνίδιον–Κοσμᾶ–Μονὴ Ἐλώνης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ριζικὴν ἀνακαίνισιν καὶ ἐκσυγχρονισμὸν τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν τῆς χώρας, εἰς τὴν κατηγορίαν, τῶν ὁποίων ἀνήκουν, ὡς προανεφέρθη, καὶ αἱ τῆς περιοχῆς Τεγέας, οὗτος λόγῳ τῆς ἐκτάσεως τοῦ δικτύου καὶ τοῦ μεγέθους τῶν ἀναγκῶν θ’ ἀντιμετωπισθῇ σταδιακῶς καὶ μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἐν ἐκτελέσει ἤδη προγράμματος κατασκευῆς τοῦ Ἐθνικοῦ δικτύου τῆς χώρας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Α. Γιάννου καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 528 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Α. Γιάννου καὶ Θ. Παππᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2334)24.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ δημιουργηθεὶς (διὰ τοῦ Τύπου) θόρυβος σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν τιμῶν τῶν κρεάτων καὶ τῆς διακινήσεως αὐτῶν, ἔχει ὡς ἀκολούθως: Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ἐνδιαφερόμενον καθ’ ἁρμοδιότητα διὰ τὴν ἐπάρκειαν τῶν ἀγαθῶν, ἐν οἷς καὶ τοῦ κρέατος, ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς χώρας καὶ τὴν διαμόρφωσιν κανονικῶν καὶ νομίμων τιμῶν, τοὐτέστιν, περιορισμὸν τῶν κερδῶν τῶν ἐμπόρων εἰς τὰ ὑπὸ τῶν σχετικῶν διατάξεων προβλεπόμενα ποσοστὰ κέρδους χονδρικῆς καὶ λιανικῆς πωλήσεως, ἐκ παραλλήλου δὲ καὶ διὰ τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν, ἐκ τυχὸν ἐκμεταλλεύσεώς των παρ’ ἐμπόρων, ἐξέδωκεν ἐγκυκλίους διαταγὰς πρὸς τ’ ἁρμόδια ἀγορανομικὰ ὄργανα, διὰ τὴν ἄσκησιν συνεχῶν καὶ συστηματικῶν ἐλέγχων ἐπὶ τῶν ἐκδιδομένων ὑπὸ τῶν παραγωγῶν τιμολογίων καὶ ἐν συνεχείᾳ παρὰ τῶν χονδρεμπόρων πρὸς λιανοπωλητάς. Διὰ νὰ παρασχεθῇ εὐχέρεια εἰς τοὺς παραγωγοὺς κτήσεως ἱκανοποιητικῶν τιμῶν ἤρθησαν αἱ διατιμήσεις ἐπὶ τῶν κρεάτων, αἴτημα ἄλλωστε τῶν ἰδίων, τοῦ ἀγορανομικοῦ ἐλέγχου περιορισθέντος εἰς τοὺς ἐμπόρους καὶ λιανοπωλητάς. Ἡ ἐλευθέρα διάθεσις τῶν σφαγίων παρὰ τῶν παραγωγῶν καὶ εἰς διαφόρους τιμάς, ἀναλόγως τῆς ποιοτικῆς καταστάσεως τοῦ σφαγίου τῆς φυλῆς αὐτοῦ (ράτσας) καὶ τῆς προελεύσεως ἀκόμη (π.χ. ἰσχνὰ ἢ ὑπερβολικῶς παχέα ζῷα πωλοῦνται εἰς κατωτέραν τιμὴν εὐρώστων μὲ κανονικὸν πάχος, ὡς ἐπίσης ἄλλη τιμὴ διὰ ζῷα, Ἀττικῆς, Πελοποννήσου, Νήσων, Ἀνατολικῆς Μακεδονίας κλπ.) εἶναι ἑπόμενον νὰ δημιουργῇ καὶ διαφόρους τιμὰς χονδρικῆς καὶ λιανικῆς πωλήσεως. Σημειοῦμεν, ὅτι εἰς τὴν κεντρικὴν ἀγορὰν Ἀθηνῶν, συμφώνως πρὸς τὰ ὑποβαλλόμενα παρὰ τῶν ἀγορανομικῶν ὀργάνων δελτία τιμῶν λιανικῆς πωλήσεως ὅλων τῶν εἰδῶν τροφίμων κατὰ τὸ ἔτος 1961 ἡ τιμὴ λιανικῆς πωλήσεως τοῦ κρέατος μόσχου εἶχε διαμορφωθῆ ἀπὸ 20 ἕως 29,70 κατὰ χιλιόγραμμον, ἀναλόγως τῆς τιμῆς χονδρικῆς πωλήσεως ἀντιστοίχως δὲ τὸ ἔτος 1960 ἀπὸ 26,80 ἕως 29,60 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἑπομένως ἡ διαφορὰ εἰς τὰς κατωτέρας τιμὰς τῶν δύο ἐτῶν εἶναι καταφανής. Τὸ ἐμπόριον τοῦ κρέατος ἐν τῇ κεντρικῇ ἀγορᾷ Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς διενεργεῖται, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον (περίπου 80%) ἐπὶ προμηθείᾳ, χωρὶς νὰ διατυπωθῇ συγκεκριμένη τις κατηγορία. Ἀπὸ τοῦ μηνὸς Αὐγούστου παρελθόντος ἔτους ὑπεβλήθησαν, παρ’ ἐνίων παραγωγῶν ἐκτροφέων μόσχων πρὸς πάχυνσιν, παράπονα, ὅτι δὲν ἐγένετο κανονικὴ ἀπορρόφησις τῶν ἐγχωρίων κρεάτων καὶ ἐζητήθη ἡ ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῶν βοοειδῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐλήφθησαν διάφορα μέτρα πρὸς ἀπορρόφησιν τῶν σφαγίων ἐσωτερικοῦ (χρηματοδότησις τοῦ ἐμπορίου μόσχων ἐσωτερικοῦ, συστάσεως πρὸς τοὺς ζωεμπόρους, ἵνα προτιμοῦν τὰς ἀγορὰς μόσχων, ἐσωτερικοῦ κλπ.) ἐκ παραλλήλου ὅμως ἐγένοντο καὶ συστάσεις πρὸς τ’ ἁρμόδια ὄργανα, διὰ τὴν ἐνέργειαν συστηματικωτέρου ἀγορανομικοῦ ἐλέγχου. Ἐπειδὴ τὰ ἁρμόδια ἀγορανομικὰ ὄργανα διεπίστωσαν, ὅτι εἰς τὴν ἀνωτάτην προαναφερομένην τιμὴν ἐπωλοῦντο καὶ σφάγια (μόσχων) ἰδίᾳ ὡρισμένων περιφερειῶν (Κυκλάδες, Κρήτη κλπ.) καὶ ἵνα καταστῇ εὐχερέστερος ὁ ἔλεγχος κατὰ τὴν λιανικὴν πώλησιν, καθ’ ἣν εἶναι δύσκολος ἡ διάκρισις τῆς προελεύσεως τοῦ κρέατος, ἔτι δὲ καὶ ἵνα μὴ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῶν κτηνοτροφικῶν περιφερειῶν, ὅτι τὰ κρέατα ἀνεξαρτήτως ποιότητος καὶ προελεύσεως πωλοῦνται εἰς τὴν ἀνωτάτην τιμήν, συνέστησαν εἰς τοὺς χονδρεμπόρους, ὅπως μειώσουν τὴν ἀνωτάτην τιμὴν χονδρικῆς πωλήσεως κατὰ 2 περίπου δραχμὰς κατὰ χιλιόγραμμον (δεδομένου ὡς προαναφέρεται πωλοῦν ἐπὶ προμηθείᾳ) ἐξ οὗ καὶ τὰ σχετικὰ δημοσιεύματα τοῦ τύπου. Οὕτω ἐπετεύχθη ἡ μείωσις τῆς τιμῆς τῆς ἀνωτέρας ποιότητος κρέατος κατὰ 2 δραχμὰς εἰς τὴν χονδρικὴν πώλησιν, διατηρηθεισῶν, ὡς ἐμφαίνηται ἐκ τῶν δελτίων τιμῶν καὶ τῶν μικροτέρων τοιούτων τῶν διαφόρων ποιοτήτων. Παραλλήλως, διὰ τοῦ ραδιοφώνου ἀνακοινοῦνται τρὶς τῆς ἑβδομάδος αἱ τιμαὶ χονδρικῆς πωλήσεως τῶν κρεάτων ἐν τῇ κεντρικῇ ἀγορᾷ Ἀθηνῶν πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν παραγωγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2231)22.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα: Αἱ μετὰ τῆς χώρας ταύτης ἐμπορικαὶ ἡμῶν συναλλαγαὶ διέπονται ὑπὸ τῶν διατάξεων τῆς Γενικῆς Συμφωνίας Δασμῶν καὶ Ἐμπορίου (GATT), τῆς ὁποίας ἀμφότεραι αἱ χῶραι εἶναι μέλη. Συνεπῶς, ἐφαρμόζεται ἀμοιβαίως ἡ ρήτρα τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου κράτους. Εἰς τὰ δασμολογικὰ ὅμως θέματα ἡ ρήτρα αὕτη ἔχει περιωρισμένην ἐφαρμογὴν καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Αὐστραλίαν, ἥτις οὖσα μέλος τῆς Βρεταννικῆς Κοινοπολιτείας εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ παρέχῃ πρὸς τὰ κράτη τῆς Κοινοπολιτείας καὶ δικαιοῦται νὰ τυγχάνῃ ἐκ μέρους αὐτῶν εὐνοϊκωτέρας δασμολογικῆς μεταχειρίσεως, ἥτις δὲν ἐπεκτείνεται εἰς τὰς ἔξω τῆς Κοινοπολιτείας χώρας. Ἡ ἐξέλιξις τῶν ἑκατέρωθεν ἐμπορικῶν συναλλαγῶν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐμφανίζεται ὡς ἀκολούθως, βάσει στοιχείων τῆς Ἑλληνικῆς Στατιστικῆς εἰς χιλιάδας δολλαρίων:

Ἐκ τῶν εἰσαγομένων τὰ κυριώτερα εἶναι τὰ ἔρια, τὰ κρέατα, τὰ δέρματα, τὸ γάλα εἰς κόνιν κ.λ.π. ἐκ δὲ τῶν ἐξαγομένων αἱ ἐλαῖαι, τὸ ἐλαιόλαδον, τὰ οἰνοπνευματώδη ποτά, μικραὶ ποσότητες καπνοῦ, κονσερβῶν καὶ σπόγγων. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι, πράγματι ὑφίσταται εἰς τὰς ἐμπορικὰς συναλλαγὰς σημαντικὸν ἄνοιγμα εἰς βάρος ἡμῶν, τὰ αἴτια τοῦ ὁποίου δέον νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τοὺς ἀκολούθους κυρίους λόγους: 1) Εἰς τὸ γεγονός, ὅτι αἱ εἰσαγωγαί μας ἐκ τῆς χώρας ταύτης ἀφοροῦν κυρίως πρώτας ὕλας (τὸ 70–80% ἀφορᾷ ἔρια) ὧν ἔχει ἀνάγκην ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία, ἐνῷ αἱ ἡμέτεραι ἐξαγωγαὶ συνίστανται ἐξ εἰδῶν οὐχὶ πρώτης ἀνάγκης. 2) Εἰς τὴν ἐν πολλοῖς ὁμοιόμορφον παραγωγὴν τῶν δύο χωρῶν (σταφίς, νωπὰ φροῦτα, ξηροὶ καρποὶ κλπ.) καὶ τὴν ἀδυναμίαν μας νὰ ἐξαγάγωμεν βιομηχανικὰ προϊόντα τῶν ὁποίων ἔχει περισσότερον ἀνάγκην ἡ ἀγορὰ τῆς χώρας ταύτης. Εἰς τὸν τομέα τῶν καπνῶν (ἡ Αὐστραλία εἰσάγει τὸ 60% τῶν εἰς καπνὰ ἀναγκῶν της) ἡ κατάστασις δὲν προσφέρεται εὐνοϊκή, διὰ τὰ ἡμέτερα καπνά, διότι ἡ ἀγορὰ τῆς χώρας ταύτης εἶναι εἰθισμένη εἰς σιγαρέττα ἀμιγοῦς τύπου VIRGINIA. Ἐπανειλημμέναι προσπάθειαι ἡμῶν ὅπως πείσωμεν τὴν αὐστραλιανὴν βιομηχανίαν νὰ χρησιμοποιήσῃ πρὸς ἀνάμιξιν καὶ σημαντικὴν ποσότητα ἑλληνικῶν καπνῶν (ἐγένοντο ἐπὶ τόπου σχετικαὶ δοκιμαὶ ἀναμίξεως ἑλλην. καπνῶν) δὲν ἀπέδωσεν ἀποτέλεσμα, μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι τὸ Καπνιστικὸν κοινὸν εἶναι εἰθισμένον μὲ τὰ σιγαρέττα ἀμιγοῦς τύπου VIRGINIA καὶ ἐνδεχομένη ἀνάμιξις τῶν ἡμετέρων καπνῶν θὰ ἀπέβαινεν εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως. Σημειωτέον, ὅτι ἡ καπνοβιομηχανία τῆς χώρας ταύτης καλύπτει ἀξιόλογον τμῆμα τῶν ἀναγκῶν της μὲ καπνὰ χωρῶν τῆς Κοινοπολιτείας, δι’ ἅτινα οἱ δασμοὶ εἶναι, ὡς ἐλέχθη, χαμηλότεροι. 3) Εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Αὐστραλία ἀνήκει εἰς τὴν Βρεταν. Κοινοπολιτείαν καὶ συνεπῶς ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ εἰσάγῃ ἐπὶ μειωμένῳ δασμῷ πολλὰ προϊόντα, ἅτινα θὰ ἠδύνατο νὰ τῆς προμηθεύσῃ ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ (προϊόντα βάμβ. κλπ.). 4) Εἰς τὴν μεγάλην ἀπόστασιν, ἥτις χωρίζει τὰς δύο χώρας καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς μεγάλην ἐπιβάρυνσιν διὰ ναύλους. Μέχρι πρό τινος δὲν ὑπῆρχεν ἀπ’ εὐθείας σύνδεσις ἀτμοπλοϊκή, ἀπὸ τοῦ 1959 ὅμως ὅτε καθιερώθη τοιαύτη σύνδεσις, παρατηρεῖται ἀξιόλογος αὔξησις τῶν πρὸς Αὐστραλίαν ἐξαγωγῶν μας. Τὰ ἀνωτέρω δίδουν μίαν εἰκόνα τῶν κυριωτέρων ἐξ ἀντικειμένου δυσχερειῶν πρὸς αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας, διότι κατὰ τὰ λοιπὰ αὗται δὲν ὑπόκεινται εἰς ποσοτικοὺς περιορισμοὺς ἐν Αὐστραλίᾳ καὶ συνεπῶς ἡ αὔξησις αὕτη εἶναι κυρίως θέμα τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καθὼς καὶ θέμα συναγωνιστικῆς ἱκανότητος. Ἀπὸ κρατικῆς πλευρᾶς καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν προβολῆς τῶν ἡμετέρων προϊόντων: 1) Ἔχει ὀργανωθῆ ἐκθετήριον ἐπὶ τοῦ ἀτμοπλοίου τῆς Γραμμῆς. 2) Ὀργανοῦται μόνιμον ἐκθετήριον εἰς τὸ ἐν Σύνδνεϋ ἡμέτερον Γενικὸν Προξενεῖον πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπὸν καὶ 3) Μελετᾶται ἡ συμμετοχὴ ἡμῶν, διὰ Κρατικοῦ περιπτέρου εἰς τὰς ἐμπορικὰς ἐκθέσεις Σύνδνεϋ καὶ Μελβούρνης τοῦ 1963. Πέραν τῶν ἐνεργειῶν τούτων, ἀπὸ ἀπόψεως μακροτέρας πνοῆς ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ Προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ διαφοροποιήσεως τῆς παραγωγῆς, ἐπιδιώκει τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν ἐξαγωγῶν ἐπὶ τῷ τέλει τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξ αὐτῶν προσόδων καὶ τὴν βελτίωσιν τοῦ ἐμπορικοῦ ἡμῶν ἰσοζυγίου μετὰ τῆς ἀλλοδαπῆς. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι αἱ ἑκατέρωθεν πληρωμαὶ γίνονται εἰς μετατρέψιμον συνάλλαγμα. Τέλος εἶναι ἄξιον μνείας, ὅτι ἐνῷ τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον εἶναι ἐλλειμματικόν, διὰ τὴν Ἑλλάδα, τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν, ὑπολογιζομένων καὶ τῶν ἀδήλων εἰσπράξεων, ἀφήνει σημαντικὸν ἐνεργητικὸν ὑπόλοιπον ὑπὲρ ἡμῶν, ἀνελθὸν κατὰ τὸ 1961 εἰς 2.300.000 δολλάρια περίπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ν. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2341)1768)24.2.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σακελλάρη, Κελτεμλίδη καὶ Τσαρουχᾶ, ἀφορῶσα τὴν διάθεσιν τῆς πλεοναζούσης ποσότητος σίτου πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἀπόρων παραγωγῶν καὶ τῆς κτηνοτροφίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι σχετικὴ ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ θέματος τυγχάνει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 123739)1619)22.2.62 ἀπάντησις ἡμῶν ἐπὶ παρομοίας ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ, ὡς καὶ αἱ παρασχεθεῖσαι ἐπὶ τούτου συμπληρωματικαὶ διευκρινήσεις μας κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τὴν 28.2.1962. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μελᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2219)1633)22.2.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μελᾶ, ἀφορῶσα τὴν ἀλευροποίησιν τῆς ἐκ τῆς πλημμύρας τῆς 6.11.1961 καταστραφείσης ποσότητος σίτου ἐναποθηκευμένου εἰς τὰς ἀποθήκας Καραϊσκάκη, ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν ἐν συνεχείᾳ χρησιμοποίησιν τῶν ἐν λόγῳ ἀποθηκῶν δι’ ἐναποθήκευσιν ἀραβοσίτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ ἀποθῆκαι Καραϊσκάκη ἀνήκουν, κατὰ κυριότητα εἰς τὸν ΟΔΙΣΥ, εἶχον δὲ μισθωθῇ τινὲς ἐκ τούτων εἰς τὴν ΚΥ-ΔΕΠ, ἥτις εἶχεν ἐναποθηκεύσει σῖτον συγκεντρώσεως, τινὲς δὲ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ὅπερ εἶχεν ἐναποθηκεύσει σακχάρεις. Αἱ ὡς ἄνω ἀποθῆκαι πρὸ τῆς πληρώσεώς των, εἶχον κριθῆ κατάλληλοι παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ἐπιτροπῶν, διὰ τὴν ἐναποθήκευσιν τῶν ἀνωτέρω ἐφοδίων, μέχρι δὲ τῆς ἐπισυμβάσης πλημμύρας οὐδεμία καταστροφὴ ἢ ἀλλοίωσις ἐφοδίων παρετηρήθη. Ἡ λαβοῦσα χώραν θεομηνία τῆς 6.11.1961, ἥτις ἔπληξεν ἅπασαν τὴν περιοχὴν Ν. Φαλήρου, Ἁγ. Ἰωάννην Ρέντην κλπ. καὶ κατ’ ἀκολουθίαν καὶ τὰς ἀποθήκας τὰς εὑρισκομένας εἰς Ν. Φάληρον (Καραϊσκάκη), ἐπέφερε ζημίας τόσον εἰς τὸν σῖτον, ὅσον καὶ εἰς τὰς σακχάρεις, δοθέντος ὅτι, ὡς γνωστὸν τὸ ὕψος τῆς στάθμης τῶν ὑδάτων ὑπερέβη τὸ ἓν μέτρον. Αἱ καταβληθεῖσαι προσπάθειαι, διὰ τὴν περιστολὴν τῶν ζημιῶν ἐκ μέρους τῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων Ἐμπορίου, Γεωργίας καὶ ΚΥΔΕΠ ἦσαν ταχύταται, συνεκροτήθη δὲ ἀπὸ τῆς ἑπομένης 7.11.1961 Ἐπιτροπὴ ἐξ ἑνὸς Δ)ντοῦ — Γεωπόνου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἑνὸς χημικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ἑνὸς Δ)ντοῦ τῆς ΚΥΔΕΠ, διὰ τὸν διαχωρισμὸν ἀφ’ ἑνὸς τοῦ καταλλήλου σίτου καὶ ἀφ’ ἑτέρου τοῦ καταστάντος ἐκ τῆς ἀνωτέρω αἰτίας ἀκαταλλήλου τοιούτου. Ὁ μὲν κατάλληλος καὶ μὴ διαβραχεὶς σῖτος, προωθεῖτο ἀμέσως εἰς τοὺς Κυλ)λους πρὸς ἄλεσιν, ὁ δὲ διαβραχεὶς καὶ καταστὰς ἀκατάλληλος πρὸς ἄλεσιν τοιοῦτος ἐχορηγεῖτο ὡς κτηνοτροφὴ εἰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις κτηνοτρόφων καὶ πτηνοτρόφων, ὡς καὶ εἰς πάντα αἰτοῦντα κτηνοτρόφον καὶ πτηνοτρόφον, μὴ διαπιστωθείσης χρησιμοποιήσεώς του δι’ ἀλλοτρίαν χρῆσιν. Καθ’ ὅλον τὸ μεσολαβῆσαν μικρὸν χρονικὸν διάστημα μέχρι τῆς ἀποκομιδῆς τοῦ ἀλλοιωθέντος σίτου δὲν ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς σήψεως δυσοσμία τοιαύτη, ὥστε νὰ προκαλέσῃ τὰς διαμαρτυρίας τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν διαβραχεῖσαν σάκχαριν μέρος ἐκ ταύτης μετεφέρθη ἀμέσως εἰς ἑτέρας ἀποθήκας, ἡ δὲ ἐναπομείνασα τοιαύτη οὐδεμίαν δυσοσμίαν ἀναδίδει, οὐδὲ ἕτερα κατάλοιπα καταστραφέντων ἐφοδίων παρέμειναν εἰς τὰς ὡς ἄνω ἀποθήκας, ὥστε νὰ ἀναδίδηται ἐκ τῆς σήψεώς των δυσοσμία τίς, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφέρεται. Μετὰ τὴν διαλογὴν καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀποκομιδὴν τῶν καταστραφέντων ἐκ τῆς πλημμύρας ἐφοδίων, αἱ ὡς ἄνω ἀποθῆκαι ἐκκαθαρίσθησαν καὶ ἀπελυμάνθησαν ἐπιμελῶς κατὰ τὰς ὑποδείξεις καὶ ὁδηγίας τῆς ἁρμοδίας πρὸς τοῦτο Ἐπιτροπῆς. Ἐν συνεχείᾳ καὶ μετὰ τὸν κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐνεργηθέντα καθαρισμὸν τῶν ἀποθηκῶν καὶ ἐλλείψει ἑτέρων ἀποθηκευτικῶν χώρων, ἐναποθηκεύθη εἰς ταύτας κατὰ τὸ Αʹ 15ήμερον τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. ποσότης 3.000 περίπου τόννων ἀραβοσίτου, ὅστις θέλει διατεθῆ μέχρι τέλους Ἀπριλίου εἰς τὰς Βιομηχανίας Ἀμύλου καὶ Ἀμυλοσακχάρου καὶ τοιαύτας παρασκευῆς πτηνοκτηνοτροφῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2229)1643)22.2.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἀφορῶσα τὴν ἐπὶ ἐπιστροφῇ χορήγησιν σίτου πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἀπόρων οἰκογενειῶν τῆς Δυτικῆς Θεσσαλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι σχετικὴ ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ θέματος τυγχάνει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 123739) 1619)22.2.62 ἀπάντησις ἡμῶν, ὡς καὶ αἱ παρασχεθεῖσαι ἐπὶ τούτου συμπληρωματικαὶ διευκρινίσεις μας κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τὴν 28.2.62.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1962

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

Ὁ Ὑφυπουργὸς

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν πλημμυροπαθῶν τῆς περιοχῆς Κηφισσοῦ κλπ.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι κατὰ τὰς πλημμύρας τῆς 6ης Νοεμβρίου ὑπέστησαν ζημίας πολλαὶ οἰκίαι καὶ πολλὰ ἐπαγγελματικὰ καταστήματα εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Κηφισσοῦ ποταμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις διεκήρυξε, ὅτι θὰ λάβῃ μέτρα, διὰ τὴν στέγασιν τῶν πλημμυροπαθῶν τούτων καὶ μάλιστα ἤρχισε καὶ ἡ καταγραφὴ τῶν ζημιῶν. Ἔκτοτε ὅμως, παρὰ τὰ ἐξαγγελθέντα κυβερνητικὰ μέτρα οὐδεμιᾶς προστασίας ἔτυχον οἱ πλημμυροπαθεῖς οὗτοι. Δι’ αὐτό, ἤθελα νὰ ρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν σκέπτεται νὰ λάβῃ μέτρα, διὰ τὴν στέγασιν τῶν πλημμυροπαθῶν τούτων, κατὰ τὰς διακηρύξεις της, καὶ ποῖα θὰ εἶναι τὰ μέτρα ταῦτα.

§15Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, διὰ τὴν στέγασιν τῶν πλημμυροπαθῶν, ἀνεκοινώθησαν διὰ τοῦ Τύπου. Οὕτω, ὅσων πλημμυροπαθῶν αἱ οἰκίαι ἐβλάβησαν καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπισκευασθοῦν, εἰς αὐτοὺς ἐδόθη ἕνα βοήθημα ἀπὸ 2.000–10.000 δραχμάς. Ὅσων πλημμυροπαθῶν αἱ οἰκίαι κατεστράφησαν ὁλοσχερῶς, εἰς αὐτοὺς ἐχορηγήθη δάνειον αὐτοστεγάσεως, διὰ νὰ ἀνοικοδομήσουν ἐπὶ ἰδιοκτήτου οἰκοπέδου. Ὅσοι ἐξ αὐτῶν δὲν εἶχον ἰδιόκτητον οἰκόπεδον ἀλλὰ ἦσαν ἐγγεγραμμένοι εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, θὰ στεγασθοῦν, κατὰ προτίμησιν κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος, μὲ τὸ πρόγραμμα Ἐργατικῆς Κατοικίας. Ἐάν τινὲς δὲν περιληφθοῦν καὶ εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς Ἐργατικῆς Κατοικίας, τότε κατὰ προτίμησιν, θὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ πρόγραμμα Λαϊκῆς Στέγης.

§16Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέπετε;

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτε, γνωρίζετε πολὺ καλῶς, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἀνάμιξις ἄλλου εἰς τὰς ἐρωτήσεις, οὔτε ἀκόμη καὶ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Διοικητηρίου τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης κλπ.

§18Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τριετίας εἶναι ἐκκρεμὲς τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ Διοικητηρίου τῆς πρωτευούσης τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης. Ἐνῷ ἐγένετο ἡ σχετικὴ μελέτη καὶ διετέθη πρὸς τοῦτο ἡ σχετικὴ πίστωσις πρὸ ἑνὸς ἔτους, ἡ ὑπόθεσις ἐτέθη εἰς τὸ Ἀρχεῖον. Τὸ Κράτος διέθεσε μίαν δαπάνην, διὰ τὴν μελέτην τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Διοικητηρίου Καρδίτσης, ἀλλὰ τὸ ζήτημα δὲν προωθήθη. Ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ κατάστασις τῆς στεγάσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν τῆς πρωτευούσης τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης εἶναι ἐλάχιστα ἐποικοδομητικὴ καὶ δὲν ἁρμόζει εἰς τὴν σοβαρότητα τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Κράτους. Τὸ Κράτος, διὰ τὴν στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν καταβάλλει ὡς ἐνοίκιον ἀστρονομικὸν ποσὸν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτή.

§19Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, ἡ μελέτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Διοικητηρίου τῆς πρωτευούσης τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης ἐξεπονήθη πράγματι καὶ εὑρίσκεται εἰς τὸ Ὑφυπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Δὲν εἶναι ζήτημα μελέτης ἢ ἐξευρέσεως οἰκοπέδου ἡ ἀνέγερσις τοῦ Διοικητηρίου τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ἀλλὰ θέμα οἰκονομικόν, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ δὲν διέθεσε κατὰ τὸ τρέχον ἔτος πιστώσεις, διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέων Διοικητηρίων, ἀλλὰ μόνον διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἐν ἐκτελέσει τοιούτων. Ἡ Κυβέρνησις μελετᾶ τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀνοικοδομήσεως Διοικητηρίων εἰς τὰς πρωτευούσας Νομῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον περιλαμβάνεται καὶ εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα καὶ ἐξετάζει τὸν τρόπον τῆς ἐξευρέσεως πόρων, ὥστε ἡ ἀνοικοδόμησις Διοικητηρίων νὰ γίνῃ εἰς μεγάλην κλίμακα καὶ νὰ ἀποκτήσουν αἱ πρωτεύουσαι, ὅσον τὸ δυνατόν, περισσοτέρων Νομῶν Διοικητήρια, διὰ τὴν καλυτέραν ἐμφάνισιν τοῦ Κράτους καὶ διὰ τὴν μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν τῶν ὑπηρεσιῶν.

§20Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἀνέγνωσε τὴν ἐρώτησίν μου, ἀνέμενα, ὅτι θὰ ἤκουε αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπα. Διότι ὑπεστήριξα, ὅτι μελέτη ὁριστικὴ ὑπάρχει ἀπὸ μακροῦ καὶ τὸ προέβαλα αὐτό, ὡς ἐπιβαρυντικόν, διὰ τὸ Ὑπουργεῖον, διότι δὲν προχωρεῖ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι πρόκειται περὶ νέου ἔργου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα, μεταθέτει ὅλα τὰ ἔργα εἰς ἀναγωγὴν ἐπ’ ἀόριστον. Ἀλλὰ ἔργον, διὰ τὸ ὁποῖον ἔγινε μελέτη ὁριστική, εἶναι ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀρχίσει νὰ ἐκτελῆται. Καὶ ἐκφράζω τὴν ἀπορίαν μου, τὶ ἔρευνα γίνεται, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν πόρων, διότι οἱ πόροι ἀντλοῦνται ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀρκετὰ μεγάλος καὶ ἐκεῖθεν θὰ ἀντληθοῦν καὶ τὰ μέσα ἐκτελέσεως τοῦ 5ετοῦς προγράμματος καὶ ὄχι ἀπὸ φιλανθρωπικὰς πηγάς.

§21Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ὑπῆρξα σαφής. Εἶπα, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, εἶναι Ὑπουργεῖον κατασκευαστικὸν καὶ προσέθεσα, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα μελέτης καὶ οἰκοπέδου, ἀλλὰ θέμα πόρων, οἱ ὁποῖοι δὲν διετέθησαν ἐφέτος, διὰ τὴν ἀνέγερσιν Διοικητηρίων.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Γεωργίου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἀνέγερσιν Διοικητηρίου ἐν Λαρίσῃ κ.λ.π.

§23Τ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑφίσταται θέμα ἀνεγέρσεως διοικητηρίου εἰς τὴν Λάρισαν, διότι αἱ Δημόσιαι ὑπηρεσίαι εἶναι κατεσπαρμέναι εἰς διάφορα σημεῖα τῆς πόλεως. Αὐτὴ ἡ διασπορά, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐπιφέρει ἀφαίμαξιν εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, ταλαιπωρεῖ μεγάλως καὶ τὸν λαὸν τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τρέχῃ ἀπὸ γραφείου εἰς γραφεῖον. Παλαιότερον ἐδόθησαν πολλαὶ ὑποσχέσεις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θὰ ἀνεγερθῇ τὸ Διοικητήριον καὶ μάλιστα μὲ πρωτοβουλίαν τῆς Νομαρχίας Λαρίσης εἶχον εἰσπραχθῆ καὶ χρήματα ἀπὸ τὰς κοινότητας, τὰ ὁποῖα παραμένουν εἰς τὴν Τράπεζαν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν πρὸ ἡμερῶν ἦλθεν εἰς τὴν Λάρισαν, ἐπεσκέφθη τὸ οἰκόπεδον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐγίνετο τὸ Διοικητήριον. Εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 10.2.58 ὁ τότε Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ καὶ Ἀνοικοδομήσεως εἶχεν ἀπὸ τῆς θέσεώς του προβῆ εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν, εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεώς μου: «Ἡ ἀνέγερσις τοῦ Διοικητηρίου Λαρίσης, ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνεγέρσεως δημοσίων κτιρίων τοῦ προσεχοῦς ἔτους, ἤτοι τοῦ 1959. Ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ ἔναρξις ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου θὰ πραγματοποιηθῇ μέχρι τῆς προσεχοῦς ἀνοίξεως, δηλαδή, ἐντὸς τοῦ 1959». Ἔκτοτε οὐδεμία νεωτέρα εἴδησις ὑπάρχει καί, ὅπως εἴδομεν πρὸ ἡμερῶν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἐδημιουργήθη κίνδυνος νὰ χαθῇ τὸ οἰκόπεδον, διότι γίνεται προσπάθεια νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου. Παρακαλεῖται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς δώσῃ σχετικὴν πληροφορίαν.

§24Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἔπρεπε νὰ παρακολουθήσητε τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσα εἰς τὸν προηγούμενον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Διοικητηρίου Καρδίτσης. Τὴν αὐτὴν ἀπάντησιν παρέχω καὶ εἰς ὑμᾶς. Βεβαίως, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ ὑπηρεσία Οἰκισμοῦ ἔχει ἐκπονήσει τὰ σχέδια τοῦ Διοικητηρίου Λαρίσης καὶ εὑρίσκονται ταῦτα εἰς τὸν σχετικὸν φάκελλον. Ἐν ἀναμονῇ, ἑπομένως ἐξευρέσεως τῶν ἀναγκαίων πιστώσεων διὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ προγράμματος ἐκτελέσεως Διοικητηρίων καὶ ἄλλων διοικητικῶν κτιρίων εἰς εὐρυτέραν κλίμακα, θὰ ἔχητε τὴν καλωσύνην νὰ περιμένητε ἐπ’ ὀλίγον, ὥστε νὰ εὑρεθῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς ἀνακοινώσω, ὅτι θὰ θεμελιωθῇ καὶ τὸ Διοικητήριον, διὰ τὸ ὁποῖον ὑμεῖς ἐνδιαφέρεσθε.

§25Τ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Οἰκισμοῦ τοῦ 1958 ἀναφέρεται, ὅτι τὸ θέμα τοῦ Διοικητηρίου περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνεγέρσεως Δημοσίων κτιρίων τοῦ 1959. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ διὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, εἶχε διατεθῆ πίστωσις ἀπὸ τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις;

§26Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δὲν ἔχω εὐθύνην διὰ τὸ τί ἐλέχθη τὸ 1958 καὶ 1959, ἔχω εὐθύνην δι’ αὐτά, τὰ ὁποῖα σήμερον γνωρίζω καὶ τὰ ὁποῖα σήμερον σᾶς πληροφορῶ. Τί σᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου τὸ 1958 ἢ τὸ 1954, δὲν γνωρίζω καὶ οὔτε ἴσως ἤμην βουλευτὴς τὴν περίοδον ἐκείνην.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν οἰκιῶν ἐν τῇ σεισμοπλήκτῳ νήσῳ Θήρᾳ κλπ.

§28Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σεισμόπληκτος νῆσος Θήρα ἐπὶ ἓξ ἔτη δὲν ἔχει εἰσέτι πλήρως ἀνοικοδομηθῆ. Τὰ κτίσματα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν, εἶναι καὶ ἀντιαισθητικὰ καὶ δὲν εἶναι στερεά, διότι ἠναγκάσθη καὶ πάλιν τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἐπέμβῃ διὰ τὴν στεγανοποίησιν τῶν κατασκευῶν αὐτῶν, διότι τὰ νερὰ τῆς βροχῆς εἰσέρεον καὶ ἦσαν ἀκατοίκητα τὸν χειμῶνα. Ἡ ἐρώτησίς μας, ἐπίσης, περιλαμβάνει, διατὶ ἔγινεν αὐτὴ ἡ κακὴ κατασκευή, ποῖος εὐθύνεται, τί ποσὰ διετέθησαν διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ διὰ τὴν ἀνακατασκευὴν καὶ διατὶ δὲν ἐπεβλήθησαν ἢ ἐὰν ἐπεβλήθησαν κυρώσεις εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὰ κακὰς κατασκευὰς καὶ ἐπὶ πλέον διατὶ δὲν ἔγιναν κοινόχρηστα ἔργα, ὡς π.χ. νὰ γίνουν δημόσια σφαγεῖα, νὰ γίνουν, ἐπίσης, δρόμοι κοινόχρηστοι, σταῦλοι καὶ ὡρισμένα ἄλλα ἔργα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐντελῶς ἀπαραίτητα καὶ διὰ τὴν δημοσίαν ζωὴν καὶ διὰ τὴν καλυτέραν ἐμφάνισιν τοῦ τουριστικοῦ αὐτοῦ νησιοῦ. Ἐπίσης, ὡς πληροφοροῦμαι, δὲν ὑπάρχει οὔτε σύστημα ἀποχετεύσεως εἰς τὰ οἰκήματα αὐτά, πρᾶγμα τελείως ἀπαράδεκτον. Δι’ ὅλα αὐτὰ ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς πληροφορήσῃ.

§29Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Εἶναι ἀληθές, ὅτι κατὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν οἰκιῶν, τῶν καταστραφεισῶν ἐκ τῶν σεισμῶν, τῆς νήσου Θήρας, ἐδόθη ἰδιαιτέρα προσοχή, ὥστε αἱ ἀνεγερθησόμεναι οἰκίαι νὰ ἔχουν τὴν αὐτὴν μορφήν, τὴν ὁποίαν εἶχον κατὰ τὸ πλεῖστον αἱ καταστραφεῖσαι οἰκίαι. Ἴσως τὸ ὑλικόν, τὸ ὁποῖον εἶχον αἱ καταστραφεῖσαι οἰκίαι, δὲν ἦτο τὸ ἐνδεδειγμένον. Παρὰ ταῦτα, ἐξετελέσθησαν αὗται καὶ ἐγένετο μία στεγανοποίησις τῶν στεγῶν τῶν οἰκιῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι, ὡς εἶπον προηγουμένως, διετήρησαν τὴν μορφήν, τὴν ὁποίαν εἶχον αἱ καταστραφεῖσαι οἰκίαι. Ἐκ πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας εἶχον, ἡ στεγανοποίησις αὐτὴ τῷ ὄντι δὲν ἐπέτυχεν καὶ διαρροαὶ ἐγένοντο ὑδάτων ὀμβρίων καὶ ἐμφανίζονται ὡς ὑγρασίαι εἰς τὰς ὀροφὰς τῶν οἰκιῶν. Κατόπιν τούτου, ἡ ὑπηρεσία Οἰκισμοῦ διέθεσε συνεργεῖον καὶ ἀνέλαβε πιστώσεις διὰ τὴν ὁριστικὴν στεγανοποίησιν τῶν στεγῶν, τῶν οἰκιῶν αὐτῶν. Ἤδη, ὡς πληροφοροῦμαι, ἡ στεγανοποίησις βαδίζει κατὰ τρόπον καλὸν καὶ ἀπὸ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχω καὶ ἀπὸ τοὺς μηχανικούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερον ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ συνεργείου στεγανοποιήσεως εἰς τὴν νῆσον Θήραν, δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ στεγανοποίησις γίνεται πλέον ἀσφαλής. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς κατασκευῆς ἀποχετεύσεως, εἰς τὰς ἀνεγερθείσας οἰκίας, πληροφορῶ τὴν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, ὅτι εἰς ἑκάστην ἀνεγερθεῖσαν οἰκίαν, παραπλεύρως, ἐγένετο καὶ ἀπορροφητικὸς βόθρος. Δὲν ἐγένετο βεβαίως, σύστημα ἀποχετεύσεως, διότι καὶ δαπανηρὸν ἦτο καὶ δὲν ἦτο ἴσως ἐφικτόν, δεδομένου, ὅτι πλεῖσται ὅσαι πόλεις καὶ μάλιστα μεγαλοπόλεις τῆς Ἑλλάδος, ἐξυπηρετοῦνται σήμερον διὰ βόθρων στεγανῶν ἢ καὶ ἀπορροφητικῶν μόνον. Εἰς ἕνα νεοανεγερθέντα οἰκισμόν, «Καμάρι» ὀνόματι, ἐγένετο πραγματικῶς σύστημα ἀποχετεύσεως συγχρονισμένον καὶ ἀκαθάρτων λημμάτων, ἀλλὰ αὐτὸ ἐγένετο, διότι ἐκεῖ ἐνεδείκνυετο, ἐπειδὴ ἦτο νέος οἰκισμὸς καὶ ἡ ἀποχέτευσις καὶ ἡ κατασκευὴ τῶν λημμάτων ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Πάντως, δὲν γεννᾶται θέμα, διότι, ὅπως εἶπον, ἐξετελέσθησαν βόθροι ἀπορροφητικοὶ εἰς ἑκάστην οἰκίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ κοινόχρηστα καὶ κοινωφελῆ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐξετελέσθησαν, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὅσα ἔργα ἐπρογραμματίσθησαν, εἴτε κτιριακά, εἴτε ὁδοποιητικά, εἴτε ὑδραυλικά, ἐγένοντο διατεθέντος ποσοῦ 24.000.000 δραχμῶν, χωρὶς εἰς τοῦτο νὰ περιλαμβάνωνται τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα διετέθησαν ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας τοῦ Βασιλέως καὶ τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίων εἰς ὅλα τὰ χωρία τῆς νήσου Θήρας. Ἐπίσης, εἰς τὸ ποσὸν αὐτό, τῶν 24.000.000, δὲν περιλαμβάνεται ἡ συμβολή, ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀρχῆθεν ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν νῆσον Θήραν καὶ ἐπελήφθησαν διαφόρων ἔργων καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἔργων ἀποκομιδῆς τῶν ἐρειπίων. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸ θέμα τῶν ἀρωγῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν, διότι καὶ αὐτὸ περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἐρώτησιν, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι μέχρι τῆς ταχθείσης προθεσμίας, ὅσοι ἐκρίθησαν δικαιοῦχοι καὶ συνῆψαν συμβάσεις δανειακὰς μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅλοι αὐτοὶ ἔτυχον τῆς ἀρωγῆς καὶ διαθέσεως διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν οἰκιῶν των. Ὅσοι, ὅμως, ἔμειναν καὶ δὲν ἐζήτησαν νὰ συνυπογράψουν τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἀσφαλῶς, δὲν ἔλαβον. Αὐτοὶ ἀνέρχονται περίπου εἰς 100 ἕως 230 δικαιούχους κατοίκους τῆς νήσου Θήρας, μονίμους κατὰ τὸ πλεῖστον καὶ ὀλίγους μὴ μονίμους. Δι’ αὐτούς, ὁμολογουμένως, δὲν ἔχει ληφθῆ οὐδὲν μέτρον, ἔχω δὲ νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα στεγαστικὸν διὰ τὴν νῆσον Θήραν, διότι πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον δάνεια καὶ τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀνήγειραν καὶ οἰκήματα, ἀνεχώρησαν ἀπὸ τὴν Θήραν καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς ἀστικὰ κέντρα. Δὲν γεννᾶται, συνεπῶς, ζήτημα συνεχίσεως ἀρωγῆς τοιαύτης, διότι θεωρεῖται ἡ στέγασις τῶν σεισμοπλήκτων περατωθεῖσα.

§30Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μοῦ ἀπαντήσητε, εἰς ποῖον ποσὸν ἀνῆλθον αἱ ἐπὶ πλέον δαπάναι διὰ τὸ ξαναφτιάξιμο τῆς στεγανοποιήσεως καὶ ἂν ἐπεβλήθησαν, ἢ ὄχι, κυρώσεις εἰς ἐκείνους, ποὺ ἔκαμαν ἀτελῆ τὴν στεγανοποίησιν.

§31Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἀρωγῶν δι’ ἀπαλλοτριώσεις, διὰ προμήθειαν ὑλικῶν καὶ διὰ διακίνησιν ἐφοδίων, διετέθησαν 92.874.000 δραχ., τὸ δαπανηθὲν δὲ ποσὸν δι’ ἐπισκευὰς τῆς στεγανοποιήσεως, διὰ τὴν ὁποίαν εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἤρχισε, ἀνέρχεται εἰς 2.600.000 δραχ., τὸ ὁποῖον δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπερβῇ τὰ 4–5 ἑκατ. δραχμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων, ἔχω δώσει ἐντολὴν ὥστε, ὁ πρῶτος ἐκ τῶν ἐργολάβων, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν ἐπάλειψιν διὰ στεγανοποιητικοῦ ὑλικοῦ, νὰ κληθῇ εἰς ἀπολογίαν καί, ἤδη, ἐκλήθη εἰς ἀπολογίαν καὶ ἐγένετο μία πραγματογνωμοσύνη διὰ νὰ διαπιστωθῇ τὸ πῶς, ἐφ’ ὅσον ἐγένετο ἡ στεγανοποίησις αὐτή, ἐνεφανίσθησαν πάλιν αἱ ὑγρασίαι, ἔντονα, δύναμαι νὰ εἴπω, εἰς πλεῖστα οἰκήματα καὶ ὀροφὰς τῶν οἰκιῶν, ὥστε, ὁμολογουμένως, καὶ ἐγὼ νὰ πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι εὐχάριστος ἡ ἐγκατάστασις εἴς τινας ἐξ αὐτῶν. Νὰ εἶσθε βεβαία, ὅτι θὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις κατὰ τῶν ἐργολάβων, ποὺ ἔκαμαν τὴν στεγανοποίησιν διὰ μὴ καταλλήλου ὑλικοῦ.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γκλαβάνης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀφορώσης τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπλήκτων Νομοῦ Μαγνησίας.

§33Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως, ὁ σημερινὸς κ. Ὑπουργός, δὲν εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὸ ἄθλιον θέαμα τῆς στεγάσεως τῶν σεισμοπλήκτων τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Λέγω στεγάσεως, διότι εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ὑπῆρξεν ἀνοικοδόμησις. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχουν εἰσέτι περισσότεραι τῶν 600 οἰκογενειῶν, αἵτινες δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς στεγάσεως. Κατ’ ἐπανάληψιν μὲ τὸν ἀείμνηστον Καρτάλην ἐπεσκέφθημεν τὸν τότε Ὑπουργὸν καὶ τὸν παρεκαλέσαμεν νὰ προσέξῃ τὸ θέμα, ἀλλὰ οὐδὲν ἐγένετο. Ὁ σημερινὸς κ. Ὑπουργός, ἐπειδὴ εἶναι τεχνικός, μὲ μίαν ἐπίσκεψίν του θὰ ἀντιληφθῇ ἀμέσως τὴν κατάστασιν καὶ θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν της. Ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς εἰσπράττει ἕνα δισεκατομμύριον ἐτησίως ἀπὸ τὴν φορολογίαν ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων. Καὶ λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐσταμάτησε τὰς ἀρωγάς. Ἀλλά, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ λέγῃ αὐτό, ὅταν ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ τοῦ Βόλου εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν ἀθλίαν κατάστασιν; Θὰ παρεκάλουν, ἑπομένως, τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπειδὴ εἶναι καὶ τεχνικός, νὰ ἐπισκεφθῇ τὴν περιοχὴν καὶ νὰ καλέσῃ καὶ ἡμᾶς, ὁπότε εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀντιληφθῇ ἀμέσως τὴν κατάστασιν καὶ θὰ διατάξῃ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων, καὶ πρωτίστως δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρξῃ θέμα ἐπιστροφῆς τῶν ἀρωγῶν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μία μέριμνα. Μὴ ἀμελήσητε, κύριε Ὑφυπουργέ. Εἶναι μεγάλη ἡ εὐθύνη σας.

§34Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος.

§36Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀκούσητε πρῶτα. Ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8 ἀναφορά, εἶναι συναφὴς καὶ ἐὰν ἤθελεν ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ νὰ ἐξοικονομήσωμεν τὸν χρόνον, νὰ ἀπαντήσῃ καὶ ἐπ’ αὐτῆς. Τί, τὸ ἁπλούστερον;

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. Γκλαβάνης θὰ τὸ ἤθελεν αὐτό. Σεῖς τὸ γενικεύετε. Λαμβάνει ἔκτασιν, πλέον, τὸ πρᾶγμα.

§38Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐγώ, ἐδῶ θὰ εἶμαι καὶ θὰ ὁμιλήσω. Ἀλλά, διὰ νὰ μὴ χάνωμεν χρόνον. Δι’ αὐτὸ τὸ εἶπον.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄλλο τὸ θέμα, ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Γκλαβάνης. Εἶναι διὰ τοπικὰ μέτρα. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§40Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Αἱ πληροφορίαι, κύριοι βουλευταί, τὰς ὁποίας ἔχω παρὰ τῆς ὑπηρεσίας, εἶναι, ὅτι αἱ στεγαστικαὶ ἀνάγκαι τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, ἱκανοποιήθησαν διὰ τῆς χορηγήσεως ἀρωγῶν, τόσον εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τὴν οἰκίαν των ἐκ τῶν σεισμῶν ὁλοσχερῶς καὶ κατεστράφησαν, ὅσον καὶ εἰς ἐκείνους, τῶν ὁποίων αἱ οἰκίαι ἐβλάβησαν ἐκ τῶν σεισμῶν καὶ εἶχον ἀνάγκην μιᾶς ἐπισκευῆς, εἴτε ἁπλῆς, εἴτε ριζικῆς. Ἐχορηγήθησαν μέχρι τοῦδε 27.632 ἀρωγαὶ εἰς τὸν Νομὸν Μαγνησίας καὶ διετέθη μία δαπάνη 654.000.000 δραχμῶν. Ἡ ἀρωγή, καθὼς ἴσως θὰ γνωρίζητε, κυμαίνεται μεταξὺ τοῦ ποσοῦ τῶν 16.000 δραχ., ἡ ὁποία ἐδίδετο διὰ τὴν περίπτωσιν ἐπισκευῶν, μέχρι δὲ ποσοῦ 75.000 δραχ. δι’ οἰκίας καταστραφείσας ὁλοσχερῶς καὶ μελλούσας νὰ ἀνοικοδομηθοῦν εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως τοῦ Βόλου, αἱ ὁποῖαι, βεβαίως, μὲ τὰς 75.000 δραχμάς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ περατωθοῦν πλήρως καὶ ἀφίεντο ὡρισμέναι ἐργασίαι, ὅπως ἦσαν ἡ τοποθέτησις ὑαλοπινάκων, οἱ ὑδροχρωματισμοί, οἱ ἐλαιοχρωματισμοί, τὰ ἐπιχρίσματα καί τινες ἄλλαι, διὰ νὰ τὰς ἐκτελέσουν ἐξ ἰδίων πόρων οἱ πληγέντες, δεδομένου, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατασκευὴν οἰκιῶν ἐν τῷ συνόλῳ των. Ἄν ὑπάρχουν οἰκίαι ἡμιτελεῖς, καὶ ἀσφαλῶς αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχω εἶναι, ὅτι ὑπάρχουν ἡμιτελεῖς, συμβαίνει, διότι οἱ λαβόντες τὴν ἀρωγήν, δὲν περιωρίσθησαν εἰς τὴν κατασκευὴν ἑνὸς οἰκήματος, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ στεγασθοῦν καὶ τὸ ὁποῖον ἦτο ἀνάλογον μὲ τὸ οἴκημα, τὸ ὁποῖον κατεστράφη, ἀλλ’ ἐπεξετάθησαν εἰς κατασκευὴν μεγαλυτέρου οἰκήματος καὶ φυσικὴ συνέπεια ἦτο, μὴ εὑρεθέντων πόρων ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἰδίων, νὰ παραμείνουν τὰ οἰκήματα ταῦτα ἐν ἡμιεκτελέσει. Εἰς τὸν Βόλον, ὡς ἔχω πληροφορίας, δὲν ἐδόθησαν ἀρωγαὶ μόνον εἰς τοὺς μονίμους κατοίκους, ἀλλ’ ἐδόθησαν ἀρωγαὶ καὶ εἰς τοὺς μὴ μονίμους κατοίκους, εἰς τοὺς ἔχοντας μεμισθωμένας οἰκίας, οἱ ὁποῖοι εἶχον οἰκόπεδον καὶ οἱ ὁποῖοι, διὰ τῆς ἀρωγῆς, τὴν ὁποίαν ἔλαβον, εἶχον τὴν εὐχαρίστησιν νὰ ἀνοικοδομήσουν ἰδίαν οἰκίαν καὶ νὰ μὴ παραμείνουν εἰς οἴκημα, τὸ ὁποῖον ἐμίσθωναν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρετε, τῆς παραμονῆς εἰς τὰ περίχωρα τοῦ Βόλου καὶ εἰς συνοικισμοὺς συμπατριωτῶν σας εἰς παραπήγματα, καθὼς γνωρίζετε, τὸ θέμα τοῦτο δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὴν περιφέρειάν σας, ἀλλὰ ἐκτείνεται εἰς πολλὰ ἀστικὰ κέντρα τῆς χώρας μας, διὰ τὰ ὁποῖα ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἔχει λάβει μέτρα ριζικῆς ἐξαφανίσεως τοῦ παραπήγματος καὶ ἐγκαταστάσεως τούτων εἰς διαμερίσματα λαϊκῶν πολυκατοικιῶν. Ἤδη, περατουμένου τοῦ πρώτου μέρους τοῦ προγράμματος διὰ τὰς πόλεις Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης καὶ Πειραιῶς, ἡ Κυβέρνησις θὰ στραφῇ καὶ πρὸς τὰ λοιπὰ ἀστικὰ κέντρα, ὥστε οἱ ἐγκατεστημένοι ἐπὶ ἔτη εἰς παραπήγματα καὶ οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὰ σεισμόπληκτα σπίτια τῆς περιφερείας σας, νὰ ἐγκατασταθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς διαμερίσματα πολυκατοικιῶν, ὑγιεινὰ καὶ εὐπρεπῆ, διὰ νὰ δοθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς ἡ εὐχαρίστησις, τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον δὲν εἶχον, ὅτι καὶ αὐτοὶ εἶναι ἄνθρωποι μιᾶς πολιτισμένης χώρας καὶ ζοῦν κατὰ τρόπον ἀνθρωπινώτερον, ἀπὸ ὅ,τι ἔζων ἐπὶ 40 ἔτη μέχρι σήμερον.

§41Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ἐπειδὴ ἔγινεν ἀτέχνως ἡ ἀνοικοδόμησις, εἶσθε σεῖς ἐδῶ τεχνικός, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο μία μεγάλη ὑποχρέωσις ὅλων μας, ἂν μᾶς ἐκάμνατε τὴν τιμὴν νὰ μᾶς ἐπισκεφθῆτε εἰς τὴν περιφέρειάν μας, εἰς τὸν Βόλον καὶ νὰ καλέσητε καὶ ἡμᾶς καὶ ὄχι μόνον τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως —διότι ἔγινεν αὐτὸ τὸ ἄτοπον, ἐνῷ ἡμεῖς, πάντοτε, ὅταν ἐκάμαμεν περιοδείαν εἰς τὰ διάφορα σεισμόπληκτα μέρη τῆς Ἑλλάδος τὸ 1912 ἐκαλούσαμεν καὶ τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως— καὶ θὰ σᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, τεχνικὸς σεῖς, νὰ θαυμάσητε κακοτεχνίαν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ λυπηθῆτε πολὺ διὰ τὸ ἔργον ποὺ ἔγινε καὶ διὰ τὸ ὁποῖον εἶναι ἄλλοι ὑπεύθυνοι, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον καὶ σεῖς τώρα μπορεῖτε νὰ ἀντιμετωπίσητε.

§42Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εὐθὺς ὡς βελτιωθῇ ὁ καιρός, θὰ ἐπισκεφθῶ ὄχι μόνον τὴν ἰδικήν σας περιφέρειαν, ἵνα καὶ ἰδίοις ὄμμασιν ἀντιληφθῶ τὴν κατάστασιν, ἀλλὰ καὶ τὴν περιφέρειαν τῆς νήσου Θάσου καὶ τὴν σεισμόπληκτον περιφέρειαν τῶν Ἰονίων Νήσων, ὥστε νὰ σχηματίσω προσωπικῶς ἀντίληψιν, διότι ὅσα εἶπον εἶναι ἁπλῶς πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχω ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν μου. Προσωπικῶς ἀντίληψιν δὲν ἔχω.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν διεύρυνσιν τῆς ὁδοῦ Μεσογείων.

§44Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπίσημοι κυβερνητικαὶ δηλώσεις ἀναφέρουν, ὅτι πρόκειται νὰ διαπλατυνθῇ ἡ ὁδὸς Μεσογείων. Ἐπειδή, συνεπεία τούτου, ἔχει σταματήσει ἡ κτηματαγορὰ εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν καὶ ἔχει δημιουργηθῆ ἀνησυχία εἰς τοὺς περιοίκους, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως δηλώσῃ εἰς τὸ Σῶμα, ἂν πρόκειται νὰ γίνῃ ἢ ὄχι αὐτὴ ἡ διεύρυνσις τῆς ὁδοῦ Μεσογείων, ὥστε νὰ γνωρίζουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι περίοικοι καὶ νὰ κανονίσουν τὰ κατ’ αὐτούς. Θὰ ἤθελα μίαν σαφῆ δήλωσιν πρὸς καθησύχασιν τῶν ἀνησυχούντων παροδίων τῆς ὁδοῦ Μεσογείων.

§45Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἡ διαπλάτυνσις τῆς ὁδοῦ Μεσογείων ἀποτελεῖ ἓν ἐκ τῶν κυριωτέρων μελημάτων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι, ὁμολογουμένως, εἶναι ἀναγκαῖον νὰ διαπλατυνθῇ ἡ λεωφόρος αὐτή. Ἤδη, πληροφορῶ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ τμῆμα τῆς λεωφόρου Μεσογείων, ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Βασιλίσσης Ὄλγας μέχρις τῆς ὁδοῦ Τρικάλων ἔχει τακτοποιηθῆ, δημοσιευθέντος τοῦ σχετικοῦ Διατάγματος. Τὰ ὑπόλοιπα τμήματα εἶναι ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Τρικάλων μέχρι τοῦ Γ.Ε.Σ. καὶ ἐκεῖθεν μέχρι τέρματος τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς. Ἐπίσης, τὰ Διατάγματα ἔχουν ἀποσταλῆ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ ἀναμένεται, ὥστε νὰ δημοσιευθοῦν καὶ αὐτά. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πλάτος τῆς ὁδοῦ, διὰ νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγα τινά, ἔχει καθορισθῆ εἰς 23 μέτρα μετὰ στοῶν. Κατεβλήθη, ὅμως, μεγάλη προσπάθεια, ὥστε αἱ ρυμοτομούμεναι οἰκίαι καὶ ἰδιαιτέρως τὰ ρυμοτομούμενα οἰκόπεδα νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν ἐλάχιστα. Αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι οἱ κάτοικοι γνωρίζουν τὴν κατάστασιν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβές, δεδομένου, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ρυμοτομίαι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς διαπλατύνσεως τῆς ὁδοῦ Μεσογείων ἔχουν σταλῆ εἰς τοὺς ἁρμοδίους Δήμους καὶ Κοινότητας καὶ ἔχουν ἐνημερωθῆ ὅλοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἂν καὶ κατὰ πόσον κόπτεται τὸ τμῆμα, τὸ ὁποῖον τοὺς ἐνδιαφέρει. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω εἶναι, ὅτι κατεβλήθη προσπάθεια ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου, ὥστε ἡ κατασκευὴ τοῦ κυρίως τμήματος τῆς ὁδοῦ νὰ μὴ εὑρίσκεται εἰς ἰδιοκτησίας καί, ἴσως, νὰ θίγῃ ὡρισμένα οἰκόπεδα, χωρὶς νὰ θίγῃ ἀκίνητα, διατηρουμένου ἑνὸς πλάτους 23 μέτρων, ὥστε νὰ γίνωνται δύο κλάδοι μὲ μίαν νησίδα εἰς τὴν μέσην.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν κατασκευὴν στοῶν καὶ εἰς τὰς παλαιὰς οἰκοδομὰς τοῦ κέντρου τῆς πόλεως, ἀνεξαρτήτως ἀνοικοδομήσεώς των.

§47Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κατασκευὴ στοῶν εἰς τὰς νέας οἰκοδομὰς τοῦ κέντρου τῶν Ἀθηνῶν ἔχει βοηθήσει εἰς τὴν ἐπίλυσιν πολλῶν προβλημάτων, ἰδιαιτέρως δὲ τοῦ προβλήματος τῆς κυκλοφορίας. Καὶ οἱ ἰδιοκτῆται ὑπέστησαν φαλκίδευσιν τῆς ἰδιοκτησίας των ἀδιαμαρτυρήτως, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἤδη, συζητεῖται ἡ γενίκευσις τῆς κατασκευῆς στοῶν εἰς ὅλας τὰς οἰκοδομάς, ἀνεξαρτήτως ἐὰν αὗται κατεδαφισθοῦν καὶ ἀνεγερθοῦν ἐκ νέου. Ἡ εἴδησις αὕτη, ἐπέφερεν ἀναστάτωσιν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἰδιοκτήτας καὶ μισθωτάς. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος θεωρεῖ τὸ μέτρον αὐτὸ ἐπικίνδυνον, διότι θὰ φέρῃ ἕνα σταμάτημα εἰς τὰς συναλλαγὰς τῶν παλαιῶν οἰκοδομῶν. Διερωτᾶται τις, διατὶ αἱ παλαιαὶ οἰκοδομαὶ δὲν κατεδαφίζονται διὰ νὰ ἐγερθοῦν νέαι. Ἐλλείπουν τὰ χρήματα καὶ τὸ Κράτος, νομίζω, ὅτι θὰ ὤφειλε νὰ βοηθήσῃ εἰς τοῦτο. Ὅσοι δὲν κτίζουν, δὲν ἔχουν τὰ μέσα πρὸς τοῦτο καὶ πρέπει νὰ πάρουν δάνεια τοκοχρεωλυτικὰ ν’ ἀνεγείρουν νέας οἰκοδομάς, ὅτε καὶ στοαὶ θὰ γίνουν καὶ θὰ περιορισθῇ τὸ κακὸν τῆς ἐπεκτάσεως τῶν Ἀθηνῶν, εἰς βάρος τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτῆς ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους, κατὰ ποῖον τρόπον σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό, διότι, ὅπως εἶπον, τόσον ὁ ἐμπορικὸς κόσμος, ὅσον καὶ οἱ ἰδιοκτῆται τῶν παλαιῶν οἰκιῶν τοῦ κέντρου, εὑρίσκονται εἰς ἀναστάτωσιν. Ἰδίως οἱ τελευταῖοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὸ ἐνοικιοστάσιον ἀπὸ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον, συνεχῶς, δὲν πρέπει νὰ ὑποστοῦν νέας ζημίας, τὰς ὁποίας ἀτυχῶς ὑφίστανται καὶ μόνον ἐκ τῆς εἰδήσεως, ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ἀκινήτων των εἶναι ὑπὸ περιορισμὸν καὶ τελεῖ ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τῶν στοῶν.

§48Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἡ συνεχιζομένη αὔξησις τῆς κυκλοφορίας αὐτοκινήτων εἰς τὰς πόλεις μας καὶ ἡ ἐκ τούτου ἐπερχομένη συμφόρησις, ἄγει τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου νὰ σκεφθοῦν κατὰ ποῖον τρόπον εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κυκλοφοροῦν τὰ τροχοφόρα αὐτά. Τρεῖς εἶναι αἱ λύσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ λύσουν τὸ πρόβλημα, διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Μία εἶναι ἡ κατασκευὴ μιᾶς ὑπογείου ὁδοῦ διὰ τὴν κυκλοφορίαν τῶν αὐτοκινήτων. Δεύτερον, εἶναι ἡ κατασκευὴ μιᾶς ἀνωγείου ὁδοῦ διὰ τὴν κυκλοφορίαν, ἐπίσης, τῶν αὐτοκινήτων. Καὶ ἡ τρίτη λύσις, εἶναι ἡ διαπλάτυνσις τῶν ὑφισταμένων ὁδῶν, ὥστε τὰ πεζοδρόμια, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται σήμερον ἐκτὸς τῶν οἰκοδομικῶν γραμμῶν νὰ μετατεθοῦν παραλλήλως ἐκεῖθεν τῶν οἰκοδομικῶν γραμμῶν καὶ ὑπὸ τὰς κατασκευαζομένας στοάς, ἐξέχοντα ἴσως κατὰ ἕνα μικρὸν μῆκος 40–50 ἑκατοστῶν. Ἡ κατάστασις αὐτὴ προεβλέφθη ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ ὑπεχρεώθησαν οἱ ἀνοικοδομοῦντες οἰκήματα εἰς τὰς κεντρικὰς ὁδούς, νὰ κατασκευάζουν τὰ οἰκήματα ταῦτα μὲ στοάς. Ἐδόθη, ὅμως, τότε ἡ δυνατότης, διὰ νὰ μὴ ζημιωθοῦν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν οἰκιῶν αὐτῶν, ἐδόθη, λέγω, ἡ δυνατότης ἀνεγέρσεως εἰς ὕψος ἑνὸς εἰσέτι ὀρόφου, ὥστε οὐδεμία ζημία ἐπῆλθεν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν οἰκοπέδων τούτων. Τοῦτο, ὅμως, τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶπον, ἐλήφθη πρὸ 4–5 ἐτῶν, δὲν ἔλυσεν τὸ θέμα τῆς ἀποσυμφορήσεως τῆς κυκλοφορίας τῶν τροχοφόρων, διότι μεγάλα τμήματα τοιούτου εἴδους ὁδῶν, δὲν εἶχον στοάς, καὶ ἑπομένως, τὸ εὖρος τῶν ὁδῶν εἰς τὰ τμήματα αὐτὰ ἦτο μικρόν, ὡς ἦτο ἀρχικῶς. Ἡ ὑπηρεσία πρὸ τῆς καταστάσεως ταύτης καὶ πρὸ τοῦ κύματος τῶν εἰσαγομένων αὐτοκινήτων εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, ἤρχισε νὰ μελετᾶ καὶ τὸν τρόπον τῆς διευρύνσεως τῶν ὁδῶν. Χρονικῶς δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ εἴπω πότε θὰ γίνῃ ἡ κατασκευὴ αὐτή, τὴν ὁποίαν προηγουμένως ἀνέφερον. Εἰς τὰ τμήματα τῶν ὁδῶν, ποὺ εἶναι ἄνευ στοᾶς εἶναι μερικαὶ πεπαλαιωμέναι οἰκοδομαί. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰς πεπαλαιωμένας οἰκοδομάς, θὰ ἀναμείνωμεν ὁπωσδήποτε τὴν ἀνακατασκευήν των. Καὶ ἐὰν κατασκευασθοῦν μὲ στοάς, δημιουργεῖται τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον προηγουμένως ἀνέφερον. Ἐὰν τὸ κακὸν ἐπεκταθῇ, καὶ συνεχισθῇ, ὅπως καὶ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ συνεχισθῇ, διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ κυκλοφορία, θὰ πρέπει κατ’ ἕνα τρόπον νὰ συνεχισθῇ ἡ κατασκευὴ στοᾶς διήκουσα καθ’ ὅλον τὸ μῆκος τῆς ὁδοῦ. Καὶ τεχνικῶς τὸ θέμα δὲν ἐμφανίζει δυσκολίας. Ἀλλὰ ἐμφανίζει δυσκολίας ἀπὸ πλευρᾶς κοινωνικῆς καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἐξυπηρετήσεως συμφερόντων τῶν ἐχόντων τὰ καταστήματα. Διότι διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας, νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ τοὺς ζημιοῖ, διὰ τῆς χορηγήσεως τοῦ δικαιώματος ἀνεγέρσεως ἑνὸς ὀρόφου ἢ δύο ὀρόφων, δηλαδή, διὰ τῆς ἐπεκτάσεως καθ’ ὕψος ἢ κατ’ ἔκτασιν τῆς οἰκοδομῆς εἰς ἀντιστάθμισμα τοῦ τμήματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπορροφηθῇ κατὰ τὴν κατασκευὴν τῆς στοᾶς. Δημιουργεῖται, ὅμως, θέμα διὰ τοὺς ἐνοικιαστὰς τῶν καταστημάτων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἔμποροι. Μὲ ἐπεσκέφθη ὁ Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου τῶν ἐμπόρων καὶ διάφοροι ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι, ὁμολογουμένως, ἀνησύχησαν ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγονται σχετικῶς μὲ τὸ θέμα αὐτό, καὶ τὰ ὁποῖα, ὅπως εἶπα προηγουμένως, τὰ ἔχομεν συζητήσει, χωρὶς νὰ ἔχωμεν καταλήξει εἰς συγκεκριμένα ἔργα. Τοὺς διεβεβαίωσα, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα νομοθετικῶς, πρὶν συνεννοηθῶ μὲ τὰς τάξεις τῶν ἐμπόρων καὶ γενικῶς τῶν ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐνοικιάσει τὰ καταστήματα, ἢ ἔχουν ἰδιόκτητα. Διότι, ὁμολογουμένως, διὰ τῆς κατασκευῆς τῶν στοῶν, θὰ γίνῃ μία ζημία εἰς τοὺς ἐνοικιαστὰς τῶν καταστημάτων αὐτῶν. Πάντως, διὰ νὰ καθησυχάσω τὸν κ. συνάδελφον, τὸν πληροφορῶ, ὅτι δὲν θὰ προχωρήσω εἰς νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος, πρὶν συνεννοηθῶ μὲ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ὑπολοιπομένων πρὸς διάνοιξιν οἰκιῶν, ἀλλὰ καὶ κυρίως, μὲ τοὺς ἐνοικιαστὰς τῶν καταστημάτων ἐμπόρους, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποσυμφορήσῃ τὴν κυκλοφορίαν, χωρὶς νὰ βλάψῃ τὰ συμφέροντα τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰ καταστήματα αὐτὰ καὶ ἀποκομίζουν τὰ πρὸς τὸ ζῆν.

§49Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὄντως καθησυχαστικὴ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι τὸ θέμα ἀνάγεται εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλὰ χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ἀνεγνώρισεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀνησυχεῖ ὁ ἐμπορικὸς κόσμος. Λυποῦμαι μόνον, διότι ἀνεφέρθη εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας ὡς μὴ ζημιουμένους, ἐκ τοῦ ὅτι θὰ δώσῃ ἕνα μικρὸν ὕψος. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ κτισθοῦν τὰ οἰκήματα αὐτά. Ἐὰν κτισθοῦν καλῶς. Ἐὰν κτισθοῦν, νὰ γίνῃ ἡ στοά. Λέγεται, ὅμως, ὅτι θὰ πάρουν τὸ ἰσόγειον τοῦ ἐμπροσθίου μέρους τῆς οἰκοδομῆς καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ κατασκευάσουν στοάν, χωρὶς νὰ γίνῃ ἐξ ὑπαρχῆς ἀνοικοδόμησις τῆς οἰκοδομῆς. Ἐδῶ τί θὰ κάμουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί; Δι’ αὐτὸ εἶπα, ὅτι πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα ἐν τῷ συνόλῳ του. Νὰ ἀποσυμφορήσωμεν τὴν Πρωτεύουσαν· θέλετε καὶ τὸ Κέντρον. Ἀλλὰ νὰ βοηθήσωμεν εἰς τὴν ἀνέγερσιν τῶν οἰκοδομῶν, καὶ τοῦτο γενικώτερον διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Συνεπῶς τί θὰ τοὺς δώσητε, κ. Ὑπουργέ; Ἐὰν πρόκειται νὰ κτισθοῦν αἱ οἰκοδομαὶ αὐταί, τότε δὲν ὑπάρχει θέμα. Ὑπάρχει ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος λέγει προκειμένου περὶ ἀνοικοδομήσεως παλαιῶν οἰκοδομῶν, ὅτι ὁ ἰδιοκτήτης της θὰ ἔχῃ ἕνα ποσοστὸν ὕψους. Καίτοι αὐτὸ δὲν εἶναι σωστόν, διότι γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις εἶναι εἰς τὸ ἰσόγειον. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα εἶναι μέγα καὶ ὁλόκληρος ὁ τύπος, ὅλαι αἱ ἐφημερίδες, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως, ἔγραψαν φράσεις, τὰς ὁποίας δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω.

§50Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς βλάβης τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν οἰκημάτων αὐτῶν, εἶπον προηγουμένως, ὅτι θὰ κατεδαφισθῇ ἕνα τμῆμα τῆς προσόψεως, τὸ ὁποῖον λόγῳ τῆς οἰκοδομικῆς γραμμῆς, θὰ ἔχῃ ἕνα βάθος, ἀνάλογον τοῦ πλάτους τῆς ὁδοῦ, κυμαινόμενον μεταξὺ 1,5–4 μέτρων καὶ εἰς ὕψος μέχρι τοῦ ὕψους τοῦ πρώτου ὀρόφου. Διὰ τὸν χῶρον αὐτόν, ποὺ θὰ ἀφαιρεθῇ ἢ θὰ ἀποζημιωθῇ ὁ ἰδιοκτήτης, θὰ ἀπαλλοτριωθῇ, δηλαδὴ ὁ χῶρος αὐτός, ἢ θὰ τοῦ δοθῇ ἡ δυνατότης ἀνοικοδομήσεως πλέον τοῦ καθωρισμένου ὕψους 2–3 διαμερισμάτων, διευκολυμένων καὶ διὰ δανείου. Νομίζω, ὅτι κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, δὲν πρόκειται νὰ δημιουργηθῇ θέμα ζημίας, διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐρώτησις τῶν κ.κ. Ἀλλαμανῆ καὶ Λούλη, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθοῦν, ἐὰν θὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν σεισμοπλήκτων τῆς χώρας περὶ ἀποσβέσεως τῶν εἰς αὐτοὺς χορηγηθεισῶν κατὰ καιροὺς ἀρωγῶν. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον. Κύριε Ἀλλαμανῆ, προηγουμένως ἤθελα νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν. Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει ἕνα εἶδος πολέμου μεταξὺ Βόλου καὶ Λαρίσης. Δὲν θὰ ἤθελα τὴν ἀπομόνωσιν, τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει εἰς τὸ θέμα ὁ κ. Γκλαβάνης νὰ τὴν περιλάβω εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ φανῶ δυσμενὴς εἰς τὸν Βόλον. Ἔχω κουρασθῆ νὰ ἀπολογοῦμαι εἰς τὸ θέμα αὐτό, δι’ αὐτὸ δὲν ἠθέλησα νὰ συνδέσω τὰς δύο ἐρωτήσεις.

§52Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μόνον ποὺ σᾶς διέφυγεν, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὴν ἐρώτησιν ποὺ θὰ ἀναπτύξω τὴν ἔχει ὑπογράψει καὶ ἄλλος συνάδελφος ὁ κ. Λούλης.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, δὲν μοῦ διέφυγεν. Ἀλλὰ ἐγὼ διαβάζω κυρίως τὸ κείμενον, καὶ τὸ κείμενον καθορίζει τὴν ἐρώτησιν καὶ ὄχι αἱ ὑπογραφαί. Διότι ἄλλως αἱ ὑπογραφαὶ τοῦ κ. Μπουρνιᾶ ἢ τοῦ κ. Ζορμπᾶ ἔπρεπε νὰ ἰσχύσουν, διὰ τὰ θέματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν.

§54Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἐνεφανίσθη τὸ θέμα παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Γκλαβάνη, κυρίως ἐνετοπίσθη εἰς τὴν ὕπαρξιν ἀκόμη ἀστέγων ἐν Βόλῳ διαμενόντων εἰς παραπήγματα, τὸ θέμα δὲν ἔχει τοπικὴν σημασίαν. Εἶναι θέμα γενικώτερον, καὶ ἀφορᾷ ὅλας τὰς σεισμοπλήκτους περιοχὰς τῆς χώρας, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν σημαντικὰς καταστροφὰς ἀπὸ τὴν μανίαν τοῦ Ἐγκελάδου. Πράγματι, εἶναι βέβαιον, ὅτι κατὰ ἕνα ἀνώμαλον καὶ βίαιον τρόπον ἐσταμάτησε πρὸ τριετίας περίπου ἡ ἀνοικοδόμησις τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν Θεσσαλίας, διότι εἶχε λήξει ἡ χρῆσις τοῦ οἰκον. ἔτους καὶ δὲν εἶχον ἀναγραφῆ πιστώσεις εἰς τὸν νέον προϋπολογισμόν, καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ ὁ τότε Ὑπουργὸς Οἰκισμοῦ ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ σταματήσῃ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς σεισμοπλήκτου αὐτῆς περιοχῆς. Πράγματι, ὅμως ἀπομένει ἔργον πρὸς ἐκτέλεσιν, ἐὰν μάλιστα ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Γκλαβάνη καὶ ἐπισκεφθῇ προσωπικῶς τὴν Θεσσαλίαν, τότε θὰ διαπιστώσῃ ἰδίοις ὄμασι, ὅτι ὅσοι δὲν ἀποκατεστάθησαν, ἀρκετοὶ σεισμόπληκτοι, ὅτι δὲν πρόκειται μόνον περὶ παραπηγματούχων προσφύγων μὴ ἀποκατασταθέντων, ἀλλὰ καὶ περὶ χιλιάδων σεισμοπλήκτων κατοίκων τῆς Θεσσαλίας, οἱ ὁποῖοι, διὰ διαφόρους λόγους (τοπικούς, προσωπικῶν, πολ. φρονήματα), δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λάβουν τὴν ἀρωγὴν πρὸς ἀνοικοδόμησιν. Ὑπάρχει συνεπῶς θέμα πρῶτον, ἡ συμπλήρωσις τῆς στεγάσεως σεισμοπλήκτων τῆς περιοχῆς Θεσσαλίας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχον ἀρωγῆς διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν οἰκιῶν των. Θέμα δεύτερον, κύριε Πρόεδρε, εἶναι, τοῦ τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν κατ’ ἐντολὴν τῆς Κυβερνήσεως ἀκολουθεῖ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν γλίσχρων ἀρωγῶν, αἵτινες ἐχορηγήθησαν εἰς σεισμοπλήκτους ἀγρότας, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς κατεστραμμένης κατοικίας των. Πράγματι δέ, πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι εἰς τὴν Δυτικὴν Θεσσαλίαν κυρίως, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔτυχον ἀρωγῆς ἦσαν κατὰ 90% σεισμόπληκτοι ἀγρόται. Πρὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς διὰ τὴν οἰκοδόμησιν τῆς κατερειπωθείσης ἀκινήτου περιουσίας των ἐδόθησαν ἀρωγαὶ ἀπὸ 16–25 χιλιάδας περίπου δραχμῶν, αἵτινες ὅμως ἀπετέλουν τὸ ⅓ τῆς ὅλης δαπάνης κατασκευῆς τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των, τὰ δὲ ἕτερα ⅔ ἀντιλαμβάνεσθε κατὰ ποῖον τρόπον καὶ ὑπὸ ποίους βαρυτέρους ὅρους ἐδανείσθησαν οἱ σεισμόπληκτοι ἀπὸ ἰδιώτας. Ἀντιλαμβάνεσθε συνεπῶς, ὅτι ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ σεισμόπληκτοι ἀγρόται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιστρέψουν τὰς δοθείσας ἀρωγάς. Τὸ δὲ ληφθὲν μέτρον, ἐπιστροφῆς τῶν ἀρωγῶν αὐτῶν, μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, εἴτε κατὰ τὴν σύναψιν ἀγροτικῶν δανείων, ἢ παράδοσιν ἀγροτικῶν προϊόντων εἶναι ἕνα μέτρον παράλογον, ἄδικον, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἀνήθικον. Αἱ ἀρωγαὶ αὐταὶ ἐδόθησαν εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους ἀγρότας παρὰ τοῦ Δημοσίου, ἀπὸ τοῦ 1954 καὶ ἐντεῦθεν, διὰ τὸν ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τῆς καλύψεως ἐπειγουσῶν στεγαστικῶν ἀναγκῶν καὶ ἀποπερατώσεως μέρους μικροῦ τῆς ζημίας ἐκ τῶν σεισμῶν καὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν τῶν εἰδικῶν φορολογιῶν εἰς βάρος πολιτῶν πέραν τοῦ πανελληνίου καὶ παγκοσμίου διενεργηθέντος ἐράνου πρὸς ἀνακούφισιν τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν. Καὶ ἐκ τῶν τεραστίων αὐτῶν ποσῶν τῆς φορολογίας τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τοῦ ἐράνου, μόνον ποσοστὸν διετέθη διὰ τὴν χορήγησιν ἀρωγῆς εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους. Κατὰ συνέπειαν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς δὲν εἶναι οὔτε δίκαιον, οὔτε λογικόν, οὔτε ἔντιμον εἶναι τὸ Κράτος νὰ ἐπιδιώκῃ νὰ καταστῇ πλουσιώτερον, διὰ τῆς εἰσπράξεως τῆς χορηγηθείσης, οὐχὶ ἐκ τακτικοῦ, ἀλλ’ εἰδικοῦ φόρου, οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἀπὸ ἀτυχεῖς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἀπὸ τὴν μανίαν τοῦ Ἐγκελάδου. Ἀντιλαμβάνομαι βεβαίως τὸ δύσκολον τῆς θέσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι μόλις πρὸ βραχέος χρόνου ἔχει ἀναλάβει τὸ Ὑφυπουργεῖον Οἰκισμοῦ, νομίζω, ὅμως, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δώσῃ συντόμως θαρραλέαν καὶ δικαίαν λύσιν εἰς τὸ τεράστιον αὐτὸ θέμα ἠθικῆς τάξεως, τὸ ὁποῖον ἐπὶ ἔτη διατηρεῖ εἰς ἀγωνιώδη κατάστασιν τὰς δεκάδας χιλιάδας τῶν σεισμοπλήκτων. Καὶ θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ γνωρίσῃ συντόμως εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν αἱ δοθεῖσαι ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀρωγαὶ πρὸς τοὺς σεισμοπλήκτους θὰ ἐπιστραφοῦν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, τὴν ὁποίαν ἀνέκαθεν ὑπεστήριξα ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, αἱ ἀρωγαὶ αὐταὶ εἶναι δίκαιον καὶ πρέπει νὰ ἀποσβεσθοῦν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§56Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἐμπεριστατωμένην ὁμιλίαν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ἀλλαμανῆ, ὀλίγα τινὰ ἔχω ἐγὼ νὰ προσθέσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Κυρίως ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ Κράτος νὰ εἰσπράττῃ διὰ δευτέραν φορὰν ἀπὸ τοὺς πολίτας ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἰσέπραξεν ἀπὸ ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν. Τὸ Κράτος ἔχει δικαίωμα καὶ ὑποχρέωσιν μάλιστα νὰ ἐπιβάλλῃ ὁποτεδήποτε θεωρήσῃ ἀναγκαῖον οἱασδήποτε εἰσφορὰς καὶ φορολογίας, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν. Οὐδέποτε ὅμως ἔχει δικαίωμα νὰ εἰσπράξῃ καὶ διὰ δευτέραν φοράν, τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐδόθη ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ ἀπὸ τὸν διεθνῆ παγκόσμιον ἔρανον πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἐκ τῆς θεομηνίας τῶν σεισμῶν πληγέντων πολιτῶν του. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἰσπραχθοῦν ἀρωγαὶ ἀπὸ πολίτας, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν καταστροφάς, διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν, τῶν ὁποίων ἐπεβαρύνθη τὸ κοινωνικὸν σύνολον τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον ἡ πρᾶξις αὕτη κατεκρίθη ὄχι μόνον ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς Κυβερνητικοὺς βουλευτάς, δηλώσαντες, ὅτι εἶναι ἐξουσιοδοτημένοι παρὰ τοῦ κόμματός των. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ παράσχῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς εἰσπράξεως τῶν ἀρωγῶν τῶν σεισμοπλήκτων. Τὰ ἡμίμετρα εἶναι ἀπαράδεκτα, καὶ τοιοῦτον εἶναι ἡ προτεινομένη μείωσίς των. Στοιχειῶδες ἠθικὸν καθῆκον, ἐπιβάλλει τὴν διαγραφὴν τῶν ἀρωγῶν. Αὐτὴν τὴν δήλωσιν ἀναμένομεν.

§57Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ.). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ πρῶτον σκέλος τῆς ὁμιλίας καὶ ἐρωτήματος τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, θὰ ἐπαναλάβω τὴν ἰδίαν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσα καὶ πρὸ ὀλίγου εἰς τὸν συνάδελφον κ. Γκλαβάνην, δηλῶν, ὅτι λίαν προσεχῶς θὰ ἐπισκεφθῶ ὅλας τὰς σεισμοπλήκτους περιοχάς, διὰ νὰ ἀντιληφθῶ ἰδίοις ὄμμασι, ἐὰν ἡ ἀποκατάστασις τῶν σεισμοπλήκτων ἐπραγματοποιήθη πλήρως ἢ μερικῶς καὶ ποῖαι τυχὸν ἀτέλειαι ὑπάρχουν καὶ ἐπιστρέφων μὲ τὸ θάρρος, τὸ ὁποῖον μὲ διακρίνει καὶ τοῦτο εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, θὰ εἰσηγηθῶ τὴν λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων, διὰ τὴν πλήρη ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπλήκτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σκέλος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ὀφειλῆς καὶ ἐπανεπιστροφῆς τῆς χορηγηθείσης ἀρωγῆς ἀνοικοδομήσεως πρὸς σεισμοπλήκτους, παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἥτις πάντοτε στοργικῶς ἐνδιεφέρθη, διὰ τὰς διαφόρους κατηγορίας πολιτῶν, οἵτινες ἐπλήγησαν ὑπὸ θεομηνιῶν, μελετᾷ σοβαρῶς τὴν δυνατότητα μειώσεως τῆς ὀφειλῆς, διότι βεβαίως ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαλειφθῇ πλήρως, μελετᾶ ἐπαναλαμβάνω, τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν μείωσιν τῶν ὀφειλῶν τῶν τυχόντων ἀρωγῆς καὶ μάλιστα εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτερον χρόνον ἀποσβέσεως αὐτῶν, οὕτως ὥστε, νὰ μὴ θεωρῆται ἐπαχθὴς ἀπὸ τοὺς τυχόντας τῆς ἀρωγῆς καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τοὺς ἀγρότας τῆς Θεσσαλίας.

§58Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετᾷ τὰ διάφορα πρὸς λῆψιν μέτρα, ὡς καὶ τὰ ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων, καίτοι εὑρίσκεται αὕτη εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ 7ετίαν περίπου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο πλέον συνεπὴς ἡ Κυβέρνησις ἐφόσον προαναγγέλλει μερικὴν ὕφεσιν τῶν ἀρωγῶν τῶν σεισμοπλήκτων, ἐὰν πρὸ τῆς λήψεως τῶν μέτρων αὐτῶν ἐκδώσῃ σχετικὴν διαταγὴν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ μὴ εἰσπράττῃ ἐκβιαστικῶς παρὰ τῶν ἀγροτῶν κατὰ τὴν χορήγησιν δανείων ἢ παράδοσιν παρ’ αὐτῶν ἀγροτικῶν προϊόντων τὰς χορηγηθείσας ὡς ἀρωγὰς πρὸς αὐτοὺς ὡς σεισμοπλήκτους. Θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ τακτικὴ τῆς Α.Τ.Ε., ἡ ὁποία εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ διότι καθιερώνει ἄνισον μεταχείρισιν μεταξὺ σεισμοπλήκτων ἀστῶν (οἱ ὁποῖοι δὲν ὀχλοῦνται, τοῦ μηχανισμοῦ τῆς Α.Τ.Ε. μὴ προσφερομένου πρὸς τοῦτο) καὶ ἀγροτῶν τῆς Θεσσαλίας.

§59Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ περὶ μειώσεως τῶν ἀρωγῶν δὲν εἶναι ἱκανοποιητική. Τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀνακύπτει δὲν εἶναι ζήτημα τακτοποιήσεως λογαριασμῶν, ἀλλὰ εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, διότι τὸ Κράτος δὲν ἔχει δικαίωμα ὡς καὶ προηγουμένως ἀνέφερον, νὰ εἰσπράξῃ διὰ δευτέραν φορὰν ἐν εἴδει ἐπιστροφῆς τῶν ἀρωγῶν χορηγηθεῖσαν πρὸς σεισμοπλήκτους βοήθειαν καὶ τὴν ὁποίαν κατέβαλεν ἤδη τὸ κοινωνικὸν σύνολον διὰ εἰδικῆς φορολογίας. Καθ’ ἡμᾶς τὸ Κράτος δὲν ἔχει τοιοῦτον δικαίωμα. Δεύτερον, ἂν αἱ χορηγηθεῖσαι ἀρωγαί, ἀποτελοῦσαι ἄλλωστε ἐλάχιστον ποσοστὸν ἔναντι τῶν ποσῶν τῶν δαπανηθέντων ἀπὸ τοὺς σεισμοπαθεῖς, ἐπρόκειτο νὰ ἐπιστραφοῦν, τοῦτο ὑπῆρξε μία παγίς, διὰ τοὺς δυστυχεῖς σεισμοπλήκτους, διότι ἐὰν δὲν ἐδίδοντο καὶ δὲν ἐλάμβανεν ὡς ἐκ τούτων τὴν πρωτοβουλίαν, τὸ Κράτος, ὑπῆρχε πλῆρες σχέδιον ἀνοικοδομήσεως τοπικόν, συγκεκριμένως δὲ εἰς Βόλον τοῦ ἀειμνήστου Γ. Καρτάλη, τὸ ὁποῖον θὰ καθίστα τοῦτον μίαν σύγχρονον πόλιν, ἴσως μὲ μικροτέραν ἐπιβάρυνσιν ἐκείνης, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβληθοῦν οἱ σεισμόπληκτοι, ἂν ἐπιστρέψουν τὰς ἀρωγάς.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§61Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, τὸν λόγον. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὡς γνωρίζετε, εἰσῆλθον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, οὐδέποτε ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ δώσητε τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ὑπομνήσω τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε νὰ ὁμιλήσητε, διότι καὶ προηγουμένως ὁ κ. Βασιλᾶτος παρεκάλεσε νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ἠρνήθην τοῦτο, διότι δὲν ἐπιτρέπει ὁ Κανονισμὸς τοῦ Σώματος. Λόγῳ ἀσθενείας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις ἐπὶ ἐπερωτήσεως, ἀφορώσης τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο.

§63Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν γνωρίζω, διὰ ποίους λόγους ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν.....

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδήλωσεν, ὅτι εἶναι ἀδιάθετος.

§65Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐὰν ὁ λόγος τῆς ἀπουσίας του εἶναι ἡ ἀσθένεια.....

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τὴν Παρασκευὴν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις.

§67Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ λόγος τῆς ἀπουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν εἶναι ἡ ἀσθένεια, ὁ λόγος οὗτος εἶναι σεβαστός. Ἀλλὰ ἡ ἐπερώτησις περιλαμβάνει δύο σκέλη. Τὸ ἓν ἀφορᾷ τὴν λῆψιν μέτρων ἐσωτερικῆς τάξεως. Παρίσταται ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ παρίστατο καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας. Τὸ θέμα ἀνάγεται εἰς τὴν λῆψιν μέτρων ἐσωτερικῆς τάξεως πρὸς ἀνακούφισιν δεκάδων χιλιάδων ὁμογενῶν προσφύγων ἐξ Αἰγύπτου. Ὡς πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν θέμα, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1960 ἐπανειλημμένως ἔχομεν ὑποβάλλει ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις καὶ πάντοτε μᾶς ἐπανελαμβάνετο, ὅτι ἐλέχθη καὶ ἀπόψε. Δηλαδὴ πότε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἀπησχολημένος, πότε, ὅτι εἶναι ἀσθενὴς κλπ. Σημειῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ ἑνὸς τόσον βασικοῦ θέματος...

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὴν ἐπερώτησιν.

§69Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας, κ. Πρόεδρε, διότι θεωρῶ ἀπαραίτητον, ὅπως ἡ ἐπερώτησις αὕτη τοὐλάχιστον, συζητηθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, διότι δὲν ἐπιδέχεται ἄλλης ἀναβολῆς.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατελῶ μὲ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τὴν Παρασκευὴν θὰ παρίσταται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Γαληνὸς διὰ τηλεγραφήματός του γνωρίζει πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι ἀσθενῶν παραμένει κλινήρης καὶ συνεπῶς, ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεώς του ἀναβάλλεται. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐπερώτησιν, τὴν ἀφορῶσαν τὸν Τουρισμόν. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§71Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν 14ην Δεκεμβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους συνῆλθεν ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀνήγγειλε τὰς ληφθείσας ἀποφάσεις της. Ἀνηγγέλθη, ὅτι θὰ διατεθοῦν 225 ἑκατομμύρια δραχμῶν, διὰ τὴν κατασκευὴν ξενοδοχείων εἰς ὅλην τὴν χώραν, ὡς ἐπίσης καὶ ἄλλων παρεμφερῶν ἔργων τουριστικῆς σημασίας. Πέραν αὐτοῦ κατονομάζονται καὶ αἱ εὐνοηθεῖσαι πόλεις, αἱ ὁποῖαι θὰ τύχουν τῆς δαψιλῆς προστασίας τοῦ Τουρισμοῦ. «Ξενοδοχεῖον Πατρῶν, Ἐδέσσης...». (ἀναγινώσκει). Ὁμοίως, πέραν τῆς διαθέσεως τοῦ ποσοῦ τῶν 225 ἑκατομ. δραχμ. ἀνηγγέλθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν νὰ προβῇ εἰς τὴν προμήθειαν τριῶν τουριστικῶν πλοίων, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς τουριστικῆς ἐπιβατικῆς κινήσεως. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐκκρεμεῖ ἐπερώτησίς μας καὶ θέλομεν ἀποδείξει, ὅτι τὸ Κράτος ζημιοῦται ἕνα ἑκατομμύριον ὀκτακοσίας χιλιάδας δολλάρια, ὅσον ποσὸν προσέφερεν ἐπὶ ἔλαττον ὡς τελευταῖος μειοδότης ὁ Γερμανικὸς οἶκος. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθωμεν βεβαίως. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ὅμως ζητήματος ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κεφαλληνία καὶ ἡ Ἰθάκη ἠγνοήθησαν παντελῶς. Παρὰ τὰς ἐκκλήσεις, ἀναφορὰς καὶ αἰτήσεις, ὅτι παρίσταται ἀνάγκη τὸ Κράτος νὰ ἐπιδείξῃ τὴν στοργήν του καὶ πρὸς τὰς νήσους, οὐδὲν ἐνδιαφέρον ἐπεδείχθη πρὸς αὐτάς. Ἡ ἀγανάκτησις καὶ ἡ ἀπογοήτευσις ὑπῆρξαν καθολικαί. Θὰ ἦτο δυνατὸν ἐν τούτοις αἱ δύο αὗται νῆσοι νὰ ἀξιώσουν πλεονεκτικὴν μεταχείρισιν καὶ διὰ πολλοὺς λόγους. Ἐν τούτοις οὐδὲν ἐζήτησαν πέραν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Ὅστις ἐπεσκέφθη τὰς Νήσους θὰ ἀντελήφθη τὸν πλοῦτον, τὸν ὁποῖον διαθέτουν εἰς φυσικὰς καλλονὰς ἀσυλλήπτου ὁμολογουμένως ὡραιότητος. Ἐπὶ τῆς Κεφαλληνίας τὸ ὄρος Αἶνος εἶναι κατάφυτον ἀπὸ ἔλατα οὐδαμοῦ εἰς τὸν κόσμον ἀπαντώμενα. Ὑπάρχουν χαράδρες ἀβυσσαλαῖαι, κοιλάδες γραφικώτατες καὶ πλάζ, τὴν ὁποίαν οὐδαμοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ συναντήσῃ τις, ὁ περίφημος Πλατὺς Γιαλός. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ πολλὰ περίεργα γεωφυσικὰ φαινόμενα. Ὑπάρχει ἡ περίφημος Κουνόπετρα, βράχος, ὁ ὁποῖος συνεχῶς κινεῖται κατὰ μυστηριώδη τρόπον ἀπ’ αἰώνων, χωρὶς νὰ καταστῇ ποτὲ δυνατὸν νὰ δοθῇ καὶ ἡ πραγματικὴ ἐξήγησις τοῦ περιέργου τούτου φαινομένου. Ἔδεσαν τὸν ὀγκόλιθον καὶ ἐπεχείρησαν νὰ τὸν ρυμουλκίσουν μὲ θωρηκτά, ἔθεσαν εἰς αὐτὸν πελώρια βάρη ἀλλὰ παρὰ ταῦτα ἐκεῖνος ἐξηκολούθει ἀνενόχλητος νὰ κινῆται μὲ ἕνδεκα κινήσεις τὸ λεπτόν. Ἄλλο περίεργον φυσικὸν φαινόμενον εἶναι τὰ νερὰ τοῦ λιμένος τοῦ Ἀργοστολίου, τὰ ὁποῖα κινοῦνται ἀπὸ τῆς θαλάσσης πρὸς τὰ ἔγκατα τῆς γῆς, κατὰ πρωτοφανῆ ἀντίστροφον τρόπον, ἀπ’ ὅ,τι συνήθως συμβαίνει. Ἐπίσης ἐνῷ εἰς τὴν Νῆσον παρατηρεῖται λειψυδρία, εἰς τὸ ὀροπέδιον τῆς Νήσου ὑπάρχει λίμνη καλουμένη Ἄβυθος, τῆς ὁποίας ὁ πυθμὴν δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ μετρηθῇ. Θὰ εἶμαι ἴσως κουραστικὸς ἐὰν συνεχίσω νὰ ἐξιστορῶ τὰς ὡραιότητας τῆς Νήσου καὶ δι’ αὐτὸ θὰ περιορισθῶ εἰς μίαν πρόσφατον περιγραφὴν τοῦ διακεκριμένου χρονογράφου κ. Ψαθᾶ, ὁ ὁποῖος ἐπεσκέφθη τὴν Νῆσον κατὰ τὸ θέρος. Γράφει: «Οἱ ὀμορφιὲς μὲ τὶς ἄπειρες ἐναλλαγὲς καὶ ποικιλίες ποὺ παρουσιάζει ἡ Νῆσος». Καθὼς γνωρίζετε καὶ αἱ δύο Νῆσοι ἔχουν λαμπρὰν ἱστορίαν, οἱ δὲ κάτοικοι αὐτῶν ἔχουν τὴν ἔφεσιν τῆς ἀποδημίας. Εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς ὑδρογείου θὰ τοὺς εὕρετε ἐγκατεστημένους, εὐημεροῦντας καὶ φορεῖς τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος. Πέραν τούτου εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Ἰθάκη εἶναι ἡ πλέον ἱστορικὴ Νῆσος τοῦ Κόσμου. Ὁ ἀθάνατος Ὅμηρος συνετέλεσε, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ μορφωμένος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ τὴν γνωρίζῃ. Ἡ Νῆσος διαθέτει λιμένα μὲ δαιδαλώδη εἴσοδον, ὅπου κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἶχον καταπλεύσει 120 κόττερα ὑπὸ ξένην σημαίαν, οἱ δὲ ἐπισκέπται ἐφιλοξενήθησαν ὑπὸ τοῦ ἀστυνόμου ἐλλείψει ξενοδοχείων. Ἐζήτησαν ἐπανειλημμένως τὴν ἵδρυσιν ξενοδοχείου εἰς Ἰθάκην. Ἀπηυθύνθησαν εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων. Τὸ περίεργον εἶναι ὅπως λέγει καὶ ὁ κ. Ψαθᾶς, ὅτι ὁ κ. Φωκᾶς, Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Τουρισμοῦ εἶναι Κεφαλλήν. Πολλὰ λέγονται, διὰ τὴν ἀδιαφορίαν του. Ἄλλοι τὸ ἀποδίδουν εἰς εὐθιξίαν του. Λέγει ὁ κ. Ψαθᾶς πρὸς χάριν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ε.Ο.Τ. κ. Φωκᾶ: «....οἱ πιὸ κακόγλωσσοι λοιπὸν βεβαιώνουν, ὅτι ὁ κ. Φωκᾶς ἀπὸ ὑπερβολικὴ εὐθιξία δὲν θέλει νὰ στρέψῃ τὴν δραστηριότητά του πρὸς τὴν Κεφαλλωνιά, γιὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῇ, ὅτι εὐνοεῖ τὴν ἰδιαίτερη πατρίδα του. Ὁμοίως οἱ κακόγλωσσοι ἰσχυρίζονται, ὅτι ἡ ἀπροθυμία του αὐτὴ δὲν προέρχεται ἀπὸ εὐθιξία, ἀλλὰ ἀπό... μνησικακία ἕνεκα τοῦ, ὅτι οἱ συμπατριῶτες τὸν κατεψήφισαν τὴν τελευταία φορὰ ποὺ πολιτεύτηκε». Ἐγὼ δὲν λαμβάνω θέσιν ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ κ. Φωκᾶς δύναται νὰ κάμῃ ὅ,τι νομίζει ὀρθόν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, εἶναι, ὅτι ἡ Κεφαλληνία καὶ ἡ Ἰθάκη ἀδικοῦνται συστηματικῶς καὶ πολλαπλῶς. Οἱ Κεφαλλῆνες, οὐδέποτε ὑπῆρξαν θεσιθῆραι. Πάντοτε ἐξενητεύθησαν καὶ ὅπου μετέβησαν ἐθαυματούργησαν εἰς τὴν ξένην. Θὰ ἀναφέρω ἕνα μόνον ὡς παράδειγμα, τὸν Γεράκην, ὁ ὁποῖος ἀπὸ μικρὸς ὑπαλληλίσκος ἑνὸς παντοπωλείου τοῦ Ἀργοστολίου, κατώρθωσε νὰ γίνῃ ἀντιβασιλεὺς τοῦ Σιὰμ καὶ σύμμαχος τοῦ Λουδοβίκου. Πλέον θὰ ἠδυνάμην ἀκόμη νὰ ἀναφέρω πλείστους ὅσους Κεφαλλῆνες, οἱ ὁποῖοι διέπρεψαν ὅπου ἐξενητεύθησαν. Δὲν ἐπιδιώκουν καὶ δὲν ἐπεδίωξαν ποτὲ οἱ Κεφαλλῆνες διορισμούς. Καὶ ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμωμεν μίαν στατιστικὴν τῶν ὑπαλλήλων, θὰ ἐβλέπατε, ὅτι ὁ Νομὸς Κεφαλληνίας ἔχει τὸ μικρότερον ποσοστὸν ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων. Ἀπὸ ἀπόψεως προσφορᾶς τῶν νήσων Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, ἀναφέρω μόνον τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1939 τὸ ὑποκατάστημα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος Ἀργοστολίου εἶχε τὸ ⅕ τοῦ ὅλου συναλλάγματος τῆς χώρας ἀπὸ ἐμβάσματα τοῦ ἐξωτερικοῦ, δεδομένου, ὅτι οἱ Κεφαλλῆνες οἱ ξενητεμένοι συνεχῶς ἀπέστελλον ἐμβάσματα εἰς τὰς οἰκογενείας των. Αἱ δύο αὗται νῆσοι ὑπέστησαν πολλὰς καταστροφάς. Ὑπέστησαν καὶ αὐταὶ τὰς συνεπείας τῆς ἰταλογερμανικῆς συρράξεως, ὑπέστησαν ἀκόμη τὰς συνεπείας τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ἐνδεικτικὸν εἶναι, ὅτι ὁ συμμοριτοπόλεμος ἐξηκολούθει εἰς τὰς νήσους αὐτὰς καὶ μετὰ τὴν νίκην τοῦ Γράμμου καὶ ὁ τελευταῖος συμμορίτης παρεδόθη εἰς τὴν Κεφαλληνίαν. Ὡς συνέχεια τῶν καταστροφῶν αὐτῶν ἐπῆλθον οἱ σεισμοὶ τοῦ 1953, οἱ ὁποῖοι ἐπέφερον βιβλικὴν καταστροφὴν εἰς τὰς περικαλλεῖς νήσους. Τὸ Κράτος, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν συνεπειῶν τῶν σεισμῶν, προῆλθεν εἰς τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων, ἀλλὰ καὶ πάλιν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν αἱ νῆσοι αὐταὶ ἠδικήθησαν, δεδομένου ὅτι ἐδόθη ὡς ἀρωγὴ εἰς ἕκαστον παθόντα σεισμόπληκτον τῶν χωρικῶν τῶν Ἰονίων Νήσων 24.000, ἐνῷ εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους τῆς Μαγνησίας ἐδόθησαν 28.000. Ἀνεπαρκὴς βεβαίως καὶ ἡ ἀρωγὴ αὐτή, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει μεγαλυτέρα ἐν συγκρίσει μὲ τὴν ἀρωγὴν τῶν Ἰονίων νήσων καὶ τὴν ὁλοκληρωτικὴν καταστροφὴν τούτων, καὶ ἡ ὁποία ἀρωγή, ἐδόθη κατόπιν εἰδικῆς φορολογίας, πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπλήκτων. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθη προηγουμένως ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ, ἀπαντῶν εἰς σχετικὴν ἐρώτησιν συναδέλφων, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ φορολογία δὲν ἀφεώρα μόνον τὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπλήκτων. Ἤμην βουλευτής, ὅταν ἐψηφίσθη ἡ εἰδικὴ αὐτὴ φορολογία, ἡ ὁποία ἀφεώρα ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπλήκτων. Ἡ φορολογία αὐτὴ ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ, καίτοι ἐτελείωσεν ἡ στέγασις καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ εἰσπράττῃ τὸ Κράτος 1200 ἑκατομμύρια περίπου ἐτησίως. Ἀλλὰ καὶ πάλιν ἀδικεῖται ἡ Κεφαλληνία, καθ’ ὅσον, ἐνῷ ἐλήφθη πρόνοια στεγάσεως τῶν ἀκτημόνων σεισμοπλήκτων Μαγνησίας, οἱ ἀκτήμονες τῶν Ἰονίων νήσων ἐξακολουθοῦν ἀκόμη νὰ στεγάζωνται εἰς ξύλινα ἄθλια παραπήγματα. Ἐν κατακλεῖδι ὅλων αὐτῶν τῶν ἀνισοτήτων, ἔρχεται ὁ τουρισμὸς νὰ ἀδικήσῃ καὶ αὐτὸς τὰς νήσους αὐτάς. Λέγει ὁ κ. Ψαθᾶς μὲ τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὸ χρονογράφημά του: «Ἡ Ἐπιτροπὴ Τουρισμοῦ καταβάλλει ἀπεγνωσμένας προσπαθείας ν’ ἀξιοποιήσῃ τὰ πολλὰ καὶ ἀξιοθέατα τοῦ τόπου...... (ἀναγινώσκει)......». Διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἡ χώρα μας ἔχει μεταβληθῆ εἰς εὐνοουμένας καὶ μὴ ἐπαρχίας, ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι διὰ νὰ γίνῃ ἀσφαλτόστρωσις μιᾶς ὁδοῦ μήκους 25 χιλιομέτρων ἀπὸ Σάμης εἰς Ἀργοστόλιον, ἐχρειάσθησαν 5 ἔτη. Ἀκόμη, τὰ Δικαστήρια Κεφαλληνίας ἐστεγάζοντο μέχρι τοῦ παρελθόντος ἔτους εἰς ἕνα τσίγκινο Τόλλ. Καὶ τοῦτο, διότι παρέμεινεν ἡμιτελὲς ἕνα γιαπί, τὸ ὁποῖον προωρίζετο διὰ δικαστικὸν μέγαρον καὶ ἐδέησεν ἐσχάτως μόνον νὰ δοθῇ μία πίστωσις, ὥστε νὰ τελειώσῃ τὸ οἴκημα αὐτὸ καὶ νὰ στεγασθοῦν τὰ δικαστήρια τῆς νήσου. Ἡμεῖς, ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ ἀπὸ τοὺς πολίτας, ἔχουμε τὸ ὡραιότερον ὁδικὸν δίκτυον, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ συναντήσῃ κανείς. Ὅμως ὑπάρχει πλήρης ἐγκατάλειψις. Ἐσχάτως ἐδόθη μία πίστωσις, διὰ νὰ διαπλατυνθῇ ἕνας δρόμος. Σημειωτέον, κύριοι, ὅτι ἐκεῖ εἰς τὸ «Φισκάρδον», ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας λιμενίσκος καὶ λέγεται οὕτω διότι ἐκεῖ ἀπέθανεν ὁ Γιουσκάρδος, ὑπάρχουν ἀξιοθέατα, ὑπάρχει μία πανίς, μία χλωρίς, ἕνα πράσινο, τὸ ὁποῖον καταπλήσσει τὸν ἐπισκέπτην, ἀτελείωτα δάση μὲ μίαν γραφικότητα καὶ εἶναι ἀπρόσιτα ὅλα αὐτά, διότι τώρα ποὺ ἔγινε τὸ φέρρυ–μπώτ, ὅπως τὸ ὑποστηρίζει ὁ κ. Ψαθᾶς, γεμίζει ἡ Κεφαλληνία ἀπὸ ἐπισκέπτας. Πέραν ἑνὸς ξενοδοχείου, τὸ ὁποῖον ἐθεμελιώθη ὅταν ἔγιναν ὅλα τὰ ἔργα τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι βεβαίως ἀνεπαρκὲς καὶ ὑπάρχει καὶ ἄλλο τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, αὐτὰ ὅμως εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπαρκέσουν καὶ ὅταν ἤμην βουλευτής, τότε, ἐπὶ σεισμῶν καὶ εἶναι τὸ παράπονόν μου διὰ τὸν κ. Φωκᾶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκ Σάμου, ὅτι τὸν παρεκάλεσα νὰ γίνῃ ἕνα ξενοδοχεῖον. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, ὁ ἀξιότιμος κ. Γεωργακόπουλος, μὲ τὸ συνεργεῖον του, ἐκοιμήθη δύο βραδυὲς κάτω ἀπὸ ἕνα πλάτανον, διότι ὑπῆρχε ἕνα ξενοδοχεῖον ἐρειπωμένον καὶ τὸ «Κολοκοτρώνης» λόγῳ θαλασσοταραχῆς καθυστέρησε καὶ δὲν ὑπῆρχεν ἀλλοῦ μέρος νὰ κοιμηθῇ. Δι’ αὐτὸ διὰ τῆς ἐπερωτήσεως διαμαρτυρόμεθα καὶ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ δὲν ἐπρογραμμάτισεν εἰς τὴν Ἰθάκην, εἰς τὴν Σάμην, εἰς τὸ Ληξούρι, ἕνα ξενοδοχεῖον. Δὲν εἶναι μόνον, ὅτι εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ ἐνισχύσῃ αὐτὰς τὰς νήσους, τὰς τόσον πολυπαθεῖς, ἐν ὀνόματι τῶν ὁποίων ἐνισχύεται ὁ προϋπολογισμὸς μὲ τὴν δυσβάστακτον αὐτὴν φορολογίαν, ἡ ὁποία κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον συνεχίζεται. Πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς ἄλλας νήσους, ὅπως εἰς τὴν Σίφνον καὶ ἀλλαχοῦ καὶ καλῶς ἔπραξαν, ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατόν, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, νὰ ἀγνοῆται ὁ τουρισμὸς εἰς αὐτὰ τὰ δύο νησιά, τὰ ὁποῖα ἔχουν πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν πλεονεκτήματα καὶ νὰ μὴ ἀξιοῦν νὰ τύχουν, ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως ἔναντι τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν; Καὶ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς μεταφέρω ἐκεῖ, διὰ νὰ ἰδῆτε πῶς ἀκούομεν ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον, ὅτι εἰς τὴν Εὔβοιαν νὰ γίνεται συναγωνισμὸς μεταξὺ τῶν δύο ὑπουργῶν, ὁ ἕνας νὰ θεμελιώνῃ Εἰρηνοδικεῖον, ὁ ἄλλος δημοτικὸν σχολεῖον! Κάθε Κυριακὴ ἀκούομεν αὐτὸν τὸν συναγωνισμόν. Κατελήξαμεν δηλαδή, τὸν προϋπολογισμὸν νὰ τὸν διαθέτομεν εἰς ὡρισμένας περιφερείας διὰ λόγους κομματικοὺς καὶ πολιτικοὺς καὶ νὰ ἀγνοοῦμεν περιφερείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄξιαι καλυτέρας μεταχειρίσεως. Διὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀντιτάξῃ, ὅτι τυχὸν εἰς τὸ μέλλον —διότι ἔχω μίαν τοιαύτην πληροφορίαν— ὅτι θὰ προγραμματίσωμεν ἢ ὅτι δὲν ὑπάρχουν χρήματα, ἀπαντῶμεν, ὅτι ἡ εὐθύνη των ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι βαρυτάτη. Διότι ὤφειλον τὸ πρόγραμμα τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως νὰ τὸ προσαρμόσουν πρὸς τὰς ἀνάγκας τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἰδίως νὰ τὸ προσαρμόσουν μὲ τὰς ἰδιαιτέρας συνθήκας, αἱ ὁποῖαι θὰ συντελέσουν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπαρχίας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως. Καὶ ὅταν βλέπωμεν, κύριοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ ἀναφέρω, νὰ σπαταλῶνται χιλιάδες ἑκατομμύρια εἰς τὰς Ἀθήνας, νὰ ἔχωμεν τὸ διαβόητον ἐκεῖ ξενοδοχεῖον εἰς τὰς κορυφογραμμὰς τῆς Πάρνηθος ποὺ τόσα γράφονται καὶ λέγονται καὶ μάλιστα προχθὲς τὴν Κυριακὴν εἰς ἕνα δημοσίευμά του ὁ δημοσιογράφος κ. Βαλσαμάκης, μὲ τὴν δηκτικότητα, ἡ ὁποία τὸν διακρίνει ἔχει περιγράψει, ὅτι ἐκεῖ πλέον θὰ γίνῃ ἐντευκτήριον στὶς γλαῦκες, διότι πρέπει νὰ ἔχουν στοιχειώδη ἀντίληψιν, οἱ διευθύνοντες δικτατορικῶς τὸν τουρισμόν, δηλαδὴ τὸ χρῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, οἱ ξένοι δὲν θὰ ἔλθουν διὰ τὰ βουνά μας, διότι ἔχουν ὡραιότερα, θὰ ἔλθουν διὰ τὰ ἀκρογιάλια μας, διὰ τὰ νησιά μας, θὰ ἔλθουν διὰ τὸν καθαρὸν οὐρανόν μας καὶ ὅταν βλέπωμεν, ὅτι πετάξατε 100 ἑκατομμύρια διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ φιλοδοξία ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐπιδεικνύωνται ἢ συμφέροντα ἄλλων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ πλουτίσουν μὲ τὰ 100 ἑκατομμύρια, θὰ εἴχομεν φτιάξει τοὐλάχιστον 40 ξενοδοχεῖα εἰς τὰ νησιὰ καὶ θὰ ἦτο πηγὴ πλούτου. Ἐν συνεχείᾳ ὅταν βλέπωμεν νὰ ἐπιμένουν νὰ φτιάξουν ἔργα ἐπὶ τοῦ ἀτυχοῦς Λυκαβηττοῦ, ὅταν ἐπιμένουν νὰ δαπανήσουν, ὡς πρώτην δόσιν, λέγει ὁ ἀξιότιμος κ. Φωκᾶς, 19 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ ἔτσι καὶ διὰ τὴν Ὁμόνοιαν ἐξεκινήσαμεν μὲ 6 καὶ ἐφθάσαμεν τὰ 66 κατὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὰ 100 κατὰ τοὺς ἀντιλέγοντας. Ἐπιμένουν διὰ τὸν Λυκαβηττόν, καίτοι ὑπάρχουν κατὰ τὸ παρελθὸν τρεῖς ὁμόφωνες ἀποφάσεις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἀντιτάσσονται κατὰ πάσης, οἱασδήποτε τοῦ ὡραίου ἐκείνου λόγου, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ φυσικὸν ἀντιστάθμισμα τῆς Ἀκροπόλεως, ἐπιδρομῆς. Καὶ ἐδέχθη τότε τὸ Δ. Σ. παμψηφεὶ ὅτι: «Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Κατόπιν τῆς γενομένης ὡς ἄνω συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν μελετωμένων ἔργων εἰς τὸν Λυκαβηττὸν καὶ Ἔχον ὑπ’ ὄψει, ὅτι ὁ Λυκαβηττὸς ἀποτελεῖ διὰ τὰς Ἀθήνας ἕνα σύμβολον ὡς καὶ τὸ φυσικὸν ἀντιστάθμισμα τοῦ Ἱεροῦ Βλάχου μὲ τὸ φυσικὸν κάλλον τοῦ τοπίου καὶ ὅτι ἡ ἐγκατάστασις Κέντρων Διασκεδάσεως συγχρονισμένων, ἀποτελεῖ ὕβριν πρὸς τὰ ἀθάνατα μνημεῖα τῆς Ἀκροπόλεως καὶ χονδροειδῆ βαρβαρότητα, Ὁμοφώνως ψηφίζει: Ἀντιτίθεται ἀνενδότως, τόσον διὰ τὸν ἐναέριον σιδηρόδρομον, ὅσον καὶ διὰ ἐγκατάστασιν ἐπὶ τοῦ ὡραιοτάτου λόφου οἱουδήποτε Κέντρου καὶ δηλοῖ, ὅτι εἶναι ἀποφασισμένον νὰ ἀγωνισθῇ δι’ ὅλων τῶν νομίμων μέσων διὰ τὴν ἀποσόβησιν τῆς κακοποιήσεως τῆς πόλεως». Σημειωτέον, ὅτι ἰδική μου ἦτο ἡ πρότασις καὶ ἔγραφον διὰ τὴν ἀποσόβησιν τοῦ μελετωμένου ἐγκλήματος, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ὁ κ. Βρανόπουλος, παρεκάλεσε νὰ διαγράψωμεν τὸ «ἐγκλήματος» καὶ νὰ προσθέσωμεν τὸ «κακοποιήσεως τῆς πόλεως» διὰ νὰ εἶναι ὁμόφωνος καὶ ὑπῆρξεν ὁμόφωνος ἡ ἀπόφασις τῶν 25 δημοτικῶν συμβούλων, ἀδιακρίτως ἀποχρώσεων, ἀντετάχθησαν καὶ κατήγγειλαν τὴν κακοποίησιν τοῦ λόφου. Καὶ ὅμως ὁ Τουρισμός, ἐξεπόνησε τὰ σχέδια καὶ προχωρεῖ χωρὶς νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει τὸ σύνολον τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν καὶ βεβαίως μεθαύριον τὴν Πέμπτην θὰ γίνῃ εὐρυτάτη συζήτησις καὶ διεξοδικὴ ἀπὸ τοὺς ἐπαΐοντας τεχνικοὺς τῆς χώρας εἰς τὸ Τ.Ε.Ε., εἰς τὴν ὁποίαν καὶ θὰ συμμετάσχω, ἀλλὰ βλέπομεν, ὅτι ἐνῷ ὑπάρχουν ἄλλα ἔργα ἀναγκαῖα καὶ ἐπείγοντα, ἀγνοοῦνται καὶ σπεύδομεν νὰ κατασκευάσωμεν ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔστω καὶ ἐὰν εὑρισκώμεθα ἡμεῖς, ὁλόκληρον τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηναίων, ἡ Κοσμητεία Τοπίου, ὁ Σύλλογος Ἀρχιτεκτόνων, ὁ πολεοδόμος κ. Μπίρης, ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν τὴν πόλιν, εἰς ἀντίθεσιν. Τί τὸ ἐπεῖγον; Διατὶ δὲν θέλουν νὰ δώσουν τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις νὰ ἀνεγερθῇ ἕνα ξενοδοχεῖον εἰς τὴν Ἰθάκην, ποὺ πρέπει ἡ Ἰθάκη νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα σύμβολον, νὰ ἐξωραϊσθῇ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ γίνῃ ἕνας μαγνήτης ὅλων ἐκείνων τῶν ὀνειροπόλων ἢ τῶν ἱστοριοφυσιοδιφῶν ἢ ἐκείνων ποὺ ἀγαποῦν τὴν ἱστορίαν καὶ τὰ ταξείδια καὶ νὰ καταστῇ πηγὴ πλούτου. Ἀλλὰ ἐδῶ θέλομεν νὰ κατασκευάζωμεν Πάρνηθες, Πεντέλες. Ὁ Τουρισμὸς διέθεσε μυθώδη ποσὰ διὰ τὴν ἐπίπλωσιν τοῦ ξενοδοχείου τῆς Πεντέλης καὶ τεράστια ποσὰ ἐδαπάνησε διὰ τὴν Ὁμόνοιαν καὶ τὸν Λυκαβηττόν. Καὶ ἐνῷ θέλει νὰ βιομηχανοποιήσῃ τὰς ἐπισκέψεις τῶν ξένων ποὺ λέγεται Τουρισμός, ἀποφεύγει ἐκεῖ ποὺ εἶναι οἱ τόποι οἱ κατάλληλοι, ὅπως ἡ Κεφαλληνία καὶ ἡ Ἰθάκη, δαπανᾷ καὶ κατασκευάζει ἕνα κέντρον διασκεδάσεως εἰς τὰς προσβάσεις τῆς Ἀκροπόλεως, εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Ἀκροπόλεως, αὐθαιρέτως εἰς οἰκόπεδον τοῦ Δήμου, κατέκοψε τὰ πεῦκα καὶ κτίζεται ἐκεῖ μία πολυτελὴς ταβέρνα, ποὺ θὰ ἔχῃ αἴθουσαν διὰ 400 ἄτομα, ἡ ὁποία βεβαίως θὰ φιλοξενῇ τοὺς ξένους καὶ θὰ ἔχωμεν καὶ μουσικοὺς καὶ θὰ ἔχωμεν σιγὰ–σιγὰ καὶ μπουζούκια καὶ στριπτὴζ καὶ ὅλη ἡ σεμνότης τοῦ ἱεροῦ βράχου, ὅλη ἐκείνη ἡ ἠρεμία καὶ ἡ κατάνυξις, τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται ὁ ἐπισκέπτης, ὁ περιπατητὴς τὸ βράδυ θὰ μεταβληθῇ εἰς θόρυβον, φῶτα κλπ. Ταῦτα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω καὶ ἀναμένω ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ δικαιολογήσῃ, διατὶ αὐτὴ ἡ ἀστοργία πρὸς τὰς δύο ἱστορικὰς περικαλλεῖς νήσους, ἀλλὰ καὶ νὰ δώσῃ κατηγορηματικὴν βεβαίωσιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπανορθώσῃ αὐτὰς τὰς ἀδικίας, διότι ἄλλως θὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ λέγωμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι δὲν ὑπάρχει χρηστὴ διοίκησις, ὅτι τὰ πάντα τὰ κατευθύνουν συμφέροντα κομματικὰ ἢ καί τινα ἄλλα, ὁπότε καὶ ἡ σύγκρουσις μὲ τὸν ἠθικὸν νόμον εἶναι ἐξόφθαλμος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας αἰτεῖται ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, προτείνομεν, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Βασιλάτου, ὑπ’ ἀριθ. 3. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1962 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ε. Δενδρινός, Ν. Μαλλιάκας, Ι. Μελᾶς, Ι. Τούμπας, Φ. Μαῦρος, Δ. Κίνιας, Α. Παπαδημητρίου, Δ. Ντάγγας, Ν. Ζορμπᾶς, Κ. Δημόπουλος, Κ. Βοβολίνης. Κατόπιν τούτου, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, γενικεύεται. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Δενδρινός.

§73Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Τὸ θέμα, κύριοι βουλευταί, ἐξηντλήθη μὲ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Βασιλάτου. Παρὰ ταῦτα, ἔλαβον τὸν λόγον καὶ θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον μόνον, διότι εἶμαι βουλευτὴς τῆς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης καὶ θεωρῶ χρέος μου ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, τῆς ἀφορώσης τὴν περιφέρειάν μου, νὰ λάβω τὸν λόγον. Θὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὰς δύο αὐτὰς νήσους ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὡς προεῖπε καὶ ὁ κ. Βασιλᾶτος, ὅτι αἱ νῆσοι Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης, ἔχουν πολλὰ ἀξιοθέατα καὶ εἶναι προικισμέναι μὲ μίαν ἀξιοθαύμαστον φύσιν, φύσιν, ἡ ὁποία συνδυάζει τὸ βουνό, τὴν πεδιάδα καὶ τὴν θάλασσαν. Δὲν ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, ἐξαίρων τὴν Κεφαλληνίαν καὶ τὴν Ἰθάκην, νὰ μειώσω οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον τὰς ἀδελφὰς νήσους Κέρκυραν καὶ Ζάκυνθον. Εἶναι, ὅμως, ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ Κέρκυρα εὑρισκομένη πλησιέστερον πρὸς τὴν Εὐρώπην, ἔχει καταστῆ γνωστὴ περισσότερον ἐν συγκρίσει μὲ τὴν Ἰθάκην καὶ τὴν Κεφαλληνίαν. Οἱ παραμείναντες εἰς τὴν Κέρκυραν Βασιλεῖς, ὅπως ὁ Κάϊζερ, ὁ Σίσυ, ὁ Κων)νος, ὁ Γεώργιος καὶ τώρα ὁ Παῦλος, ἔχουν προσδώσει εἰς τὴν νῆσον αὐτήν, κάτι τι τὸ ἐξαιρετικόν. Ὁμοίως τὴν Ζάκυνθον τὴν ἔχουν ἐξάρει καὶ προβάλει οἱ ἐκεῖθεν καταγόμενοι πνευματικοί της ἄνθρωποι καὶ δὴ οἱ ποιηταὶ Σολωμὸς καὶ Κάλβος, καὶ ὁ λογοτέχνης ἀείμνηστος Ξενόπουλος. Ἡ Κεφαλληνία καὶ ἡ Ἰθάκη, ἔχουν τελείως ἐγκαταλειφθῆ, ὄχι μόνον σήμερον, ἀλλὰ καὶ πρότερον, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχωμεν μίαν συνεχῆ μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ. Κατὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1900, ἡ Κεφαλληνία εἶχε 95.000 κατοίκους. Κατὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1940, οἱ κάτοικοί της ἐμειώθησαν εἰς 70.000 καὶ κατὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1961, εἶχον φθάσει μόνον εἰς 39.000. Ἐπειδὴ ἡ Κεφαλληνία εἶναι ἄγονος, οἱ Κεφαλλῆνες, βεβαίως, ἐκπατρίζονται καὶ ἀναζητοῦν τὴν τύχην των εἰς ὅλα τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης. Θὰ ἠδυνάμην μάλιστα νὰ εἴπω, ὅτι οἱ πατριῶται, λόγῳ τῆς ψυχοσυνθέσεώς μας, ἐνέχουν μέσα των τὸ πνεῦμα τοῦ τυχοδιωκτισμοῦ, ὑπὸ τὴν καλὴν τῆς λέξεως ἔννοιαν. Ἀλλ’ ἡ τάσις αὐτὴ πρὸς φυγήν, ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν νήσων, αἱ ὁποῖαι κινδυνεύουν νὰ μεταβληθοῦν μόνον εἰς τόπους ἁλιέων καὶ βοσκῶν. Ἡ φύσις, κύριοι βουλευταί, τὸ 1953, κατέστρεψε τὰ πάντα εἰς τὰ νησιὰ αὐτά. Μετὰ ταῦτα, βεβαίως, δὲν ἀνέμενε κανείς, ὅτι ἡ Ἰθάκη καὶ ἡ Κεφαλληνία θὰ μετεβάλλοντο εἰς τόπους εὐημερίας, ἀλλ’ ἀνέμενε κανεὶς νὰ ἴδῃ καὶ εἰς τὰς δύο αὐτὰς νήσους, ἐφαρμοζόμενον ἀπὸ ἀπόψεως ἀνοικοδομήσεως, ὁδοποιΐας κλπ., ὅ,τι καλύτερον ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ ἡ ἀνθρωπότης, ἐφ’ ὅσον ὁ τόπος ἐκεῖ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἤρχισεν ἀνοικοδομούμενος ἐξ ἀρχῆς, κατὰ τὸ ἔτος 1955. Ἀντιθέτως, ἀντ’ αὐτῶν, αἱ πολιτεῖαι μας μετεβλήθησαν εἰς ἀγροπόλεις καὶ τὰ σπίτια τῶν χωρίων μας εἰς τρώγλας. Τὸ 1956 ἡ Κυβέρνησις, ἐθεώρησε τερματισθεῖσαν τὴν ἀνοικοδόμησιν, ἀφοῦ προηγουμένως, τὸ 1955, ἔγινε μία πομπώδης ἐκστρατεία ἀποτελουμένη ἀπὸ 300 καὶ πλέον ἄτομα, ἔγιναν ἑορταὶ παρουσίᾳ τῶν Βασιλέων καὶ κατετέθη ὁ θεμέλιος λίθος. Εἶπον τότε εἰς τὸν Βασιλέα, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς Δημάρχου Ἀργοστολίου, ὅτι ἔγινεν ἡ κατάθεσις τοῦ θεμελίου λίθου, χωρὶς νὰ γίνῃ πρόβλεψις δρόμων, ἀποχετευτικῶν ἔργων, ἔργων ἠλεκτρισμοῦ. Εἶπον τότε, ὅτι ἡ πόλις θὰ χάσῃ τὴν ὄψιν της. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζητε ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὸ Ἀργοστόλιον, ὑπάρχουν καὶ τώρα 500 περίπου παραγκοῦχοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ πλέον ζωτικὸν στοιχεῖον τῆς πόλεως καὶ ὅμως ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν εἰς παραπήγματα, διότι δὲν εἶχον οἰκόπεδα. Αὐτοὶ πρόκειται νὰ παραμείνουν ἀστέγαστοι, ὡσὰν ἀπόκληροι τῆς τύχης. Εἶχον εἴπει τότε, ὡς Δήμαρχος Ἀργοστολίου, εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων καὶ σήμερον Πρόεδρον Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆν, διατὶ προβαίνει εἰς τὴν κατασκευὴν ἐργατικῆς συνοικίας, διατὶ θέλει νὰ χωρίσῃ τὴν πόλιν εἰς πληβείους καὶ ἄρχοντας καὶ μάλιστα μὲ τὴν σημερινὴν ἐξέλιξιν τῶν πραγμάτων, ἐνῷ αὐτὸ οὐδέποτε εἶχε συμβῆ εἰς τὸ παρελθόν. Ὁ κ. Καραμανλῆς τότε, μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι ἦτο πολὺ ἀργὰ διὰ νὰ ἀναθεωρηθοῦν τὰ σχέδια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ θέμα εἶναι, ὅτι αἱ νῆσοι ἔχουν ἐρημωθῆ καὶ χρειάζεται νὰ ἐπιδειχθῇ ἰδιαιτέρα στοργὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ σταματήσῃ τὸ κακὸν τῆς φυγῆς τοῦ πληθυσμοῦ καὶ νὰ παραμείνουν αἱ ἐναπομένουσαι εἰς τὴν νῆσον 39.000 ψυχαί. Γεγονὸς εἶναι, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐκ τοῦ διενεργηθέντος διεθνοῦς ἐράνου διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν, συνεκεντρώθησαν περὶ τὰ 8.500.000.000 δραχμῶν, ἡ δὲ Κυβέρνησις, διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν, ἐδαπάνησε μόνον 2,5 δισεκατομμύρια τὰ δὲ ὑπόλοιπα, τὰ διέθεσε διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν εὐθὺς μετὰ τοὺς σεισμούς, μετέβην εἰς τὴν νῆσον καὶ εἶδα τὸ κατάντημα τοῦ πολιτισμένου αὐτοῦ λαοῦ τῆς Κεφαλληνίας, ἔπαθα ἓν εἶδος ψυχικοῦ κλονισμοῦ καὶ τὰ δάκρυά μου ἦσαν ἀστείρευτα, ἡμέραν καὶ νύκτα. Ἐπαναλαμβάνω, κ.κ. συνάδελφοι, ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις, νὰ περιβάλῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς μὲ ἀγάπην καὶ στοργήν, ἀπέβλεπεν εἰς τὸ νὰ ἰσοσκελίσῃ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν μὲ τὰ χρήματα τοῦ διενεργηθέντος διεθνοῦς ἐράνου. Εἰς τὸ Ἀργοστόλιον, πόλιν 9.000 κατοίκων, ἡ πλειονότης τῶν κτιρίων ἀπετελεῖτο ἀπὸ τριώροφα καὶ διώροφα σπίτια. Ἀξιοσημείωτον εἶναι τὸ γεγονὸς τοῦ πολιτισμοῦ τῶν κατοίκων, ὅτι εὐθὺς μετὰ τοὺς σεισμοὺς ἀπεκαλύφθη, ὅτι ὑπῆρχον εἰς τὴν μικρὰν αὐτὴν πόλιν 750 περίπου πιάνα. Τόσον ἀνεπτυγμένον ἦτο τὸ αἴσθημα τῆς μουσικῆς καὶ τοῦ πολιτισμοῦ. Αὐτὸς ὁ λαὸς ἐζοῦσε σὲ ἀθλιεστάτη κατάστασιν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπαναπαυόταν εἰς τὸ νὰ δημαγωγῇ καὶ νὰ εἰσπράττῃ πρὸς ὄφελός της. Ὅταν εἰς τὸ 1929 ἔγιναν οἱ σεισμοὶ εἰς τὴν Κορινθίαν, ἐνθυμεῖσθε ὅλοι τί ἦτο ἡ Κόρινθος, τί σπίτια εἶχε κλπ., ἀμέσως ἡ τότε Κυβέρνησις τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἐγὼ ἤμην ἀντιβενιζελικός, δυστυχῶς, δὲν ἤμην βενιζελικός, ἐκινητοποίησεν ὁλόκληρον τὸν στόλον καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, ἔσπευσεν ἐπὶ τόπου. Ἐδῶ, ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἐξηνάγκασε τὸν ναύαρχον καὶ νῦν συνάδελφον κ. Τούμπαν ἀπὸ Ἀρχηγὸν τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιτελείου νὰ ὑποβάλῃ παραίτησιν, διότι δὲν ἤθελε ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ σπεύσῃ ὁ στόλος νὰ δώσῃ βοήθειαν. Καὶ ἦλθαν, κύριοι, οἱ Ἰσραηλῖται καὶ μᾶς ἔδωσαν βοήθειαν εἰς τὸ Ἀργοστόλι καὶ τὴν Κεφαλληνίαν, ὁ Ἰσραηλιτικὸς στόλος καὶ εἰς τὴν δευτέραν Δημαρχίαν μου, ὅταν ἔκαμα τὴν ὀνοματοθεσίαν τῆς πόλεως, ἀπὸ εὐγνωμοσύνην πρὸς τὸ Ἰσραηλιτικὸν Κράτος, ὠνόμασα μίαν τῶν κεντρικωτέρων ὁδῶν, εἰς ὁδὸν Ἰσραήλ. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τῆς Κεφαλληνίας, τῆς Ἰθάκης καὶ τῆς Ζακύνθου, ὁ δὲ κόσμος ἐκεῖ διέθεσε τὸ ὑστέρημά του διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ κάμῃ ἕνα μικρόσπιτο, διότι δὲν ὑπῆρχον διὰ τοὺς χωρικοὺς οὔτε χῶροι δι’ ἐναποθήκευσιν τῶν προϊόντων τους, οὔτε διὰ τὰ ζῶα τους. Εἶναι κάτι μικρόσπιτα τῶν δύο δωματίων, διέθεσαν τὸ ὑστέρημά τους διὰ νὰ ἀνοικοδομήσουν τὸ σπίτι τους καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἱστορίαν ἔγινε μία οἰκονομικὴ κρίσις ἄνευ προηγουμένου. Φθίνει, λοιπόν, κυριολεκτικῶς καὶ ἡ Κεφαλληνία καὶ ἡ Ἰθάκη καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἔχει καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἰδιαίτερα μέτρα πρὸς προστασίαν αὐτῶν τῶν νησιῶν, τῶν ἱστορικῶν νησιῶν, πού, ὅπως προεῖπεν ὁ κ. Βασιλᾶτος, ἡ Ἑπτάνησος διὰ τῶν τέκνων της ἐλάμπρυνε ἀνὰ τὴν οἰκουμένην τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα καὶ οἱ Κεφαλλῆνες ἐπίσης, οἱ ὁποῖοι εἶναι ζωηρότεροι, διότι ἀποτελοῦν μίαν ἰδιαίτερη, ξεχωριστὴ φυλὴ μέσα εἰς τὸ σύνολον τῆς Ἑλλάδος, λόγῳ τῆς ψυχοσυνθέσεώς των, προσέφερον πάντοτε καὶ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ εἰς τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας, ἀπὸ τὸν Μαραθῶνα ἕως τὴν ἐπανάστασιν τοῦ 1821 καὶ μέχρι τοὺς πολέμους τοὺς τελευταίους, τὸν πρῶτον καὶ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο. Ἐπικαλοῦμαι ὅλων τῶν συναδέλφων τὴν στοργὴν καὶ τὴν ἀγάπην πρὸς τὰς νήσους, τὸν σεισμόπληκτον λαόν, ὅπου προσέφερον πάντοτε εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ αἷμα τους καὶ πνεῦμα τους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀλαβάνος, ἔχει τὸν λόγον.

§75Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Μὲ καλλιέπειαν, κ. βουλευταί, ἀνάλογον πρὸς τὰς φυσικὰς καλλονὰς τῆς Κεφαλληνίας, ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος, κ. Βασιλᾶτος, μᾶς ἀνέπτυξεν τὰ προβλήματα αὐτῆς τῆς ὡραιοτάτης νήσου καὶ ὑπεγράμμισε καὶ ἐτόνισε τὴν ἐγκατάλειψίν της ἀπὸ πλευρᾶς τουριστικῆς καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἀνοικοδομήσεως. Κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, τὸ Σῶμα μας, διὰ τῆς ἐρωτήσεως τῆς ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Σβώλου καὶ ἐν συνεχείᾳ διὰ τῶν ὁμιλιῶν τῶν ἄλλων κ.κ. συναδέλφων, ἠσχολήθη μὲ τὴν νησιωτικὴν Ἑλλάδα. Τὸ θέμα τῆς νησιωτικῆς γενικώτερον Ἑλλάδος, εἶναι ἀναμφισβητήτως ἕνα θέμα σπουδαῖον καὶ εἶναι σπουδαῖον ἰδίᾳ τώρα μετὰ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, διότι, ἀναμφισβητήτως, πρῶτον μέλημα ὅλων μας πρέπει νὰ εἶναι ἡ τουριστικὴ ἀξιοποίησις τῆς χώρας μας. Καὶ τὰ νησιὰ προσφέρονται ἰδιαζόντως εἰς αὐτὴν τὴν ἀξιοποίησιν, διότι ὡς παρετήρησεν ὁ συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος, οἱ ξένοι, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν ὀρεινὴν Ἑλλάδα. Τὰ βουνὰ τῶν ἄλλων χωρῶν προσφέρουσιν ἀναμφισβητήτως πλείονας καὶ μείζονας καλλονὰς ἀπὸ τὰς καλλονὰς τῆς Ἑλλάδος. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχουν οἱ τουρίσται κατὰ κανόνα εἰς τὰς χώρας των εἶναι τὸ πολύνησον, εἶναι ἡ ὕπαρξις τόσων νήσων εἰς τόσον μικρὰν ἔκτασιν. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀγαπητὸς κ. Βασιλᾶτος, νὰ τονίσω, ὅτι τὰ πρωτεῖα τὰ ἔχουν αἱ Κυκλάδες. Εἶμαι εὐτυχὴς διότι τὴν στιγμὴν ταύτην παρίστανται ἐν τῇ αἰθούσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἀνοικοδομήσεως. Ἡ κ. Σβώλου εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ὁμιλήσῃ ἀπόψε διὰ τὴν Σαντορίνην καὶ διάλογος διημείφθη μεταξὺ ἐκείνης καὶ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ. Κατὰ τὴν συζήτησιν ταύτην, πολλαὶ ἐλέχθησαν ἀνακρίβειαι, ὄχι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς κ. Σβώλου, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πλευρὰν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ ἐν σχέσει πρὸς τὴν Σαντορίνην. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Θήρα ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸν φαινόμενον νήσου εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον. Εἶναι ἕνα κατάλοιπον μείζονος ἐκτάσεως καὶ παρουσιάζει γεωλογικὰ φαινόμενα λίαν περίεργα. Εἶναι ὡς νὰ κόψητε ἕνα νησὶ μὲ ἕνα μαχαῖρι καὶ νὰ βλέπητε ἀκόμη καὶ τὰς ἐδαφικὰς διαστρώσεις. Εἶναι ἕνα νησί, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐπανάληψιν ἐπλήγη ἀπὸ τοὺς σεισμούς, ἀλλὰ αἱ ὑποχθόνιαι δυνάμεις ἐδημιούργησαν καλλονὰς μεγαλοπρεπεῖς καὶ περιέργους, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ προσφερθῶσιν εἰς τὸν τουρισμόν. Καὶ ἐπειδὴ ὁμιλῶ, κ. Ὑφυπουργὲ ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ, περὶ ὑποχθονίων δυνάμεων, εἰλικρινῶς σᾶς λέγω, ὅτι ἀμφιβάλλω, ἐὰν αἱ ὑποχθόνιαι δυνάμεις κατὰ τοὺς τελευταίους σεισμούς, διέπραξαν μείζονας καταστροφάς, ἀπὸ ὅ,τι αἱ κυβερνητικαὶ δυνάμεις κατὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Εἴπατε, κ. Ὑφυπουργέ, ὅτι ἡ Σαντορίνη ἀνοικοδομήθη κατὰ τὸ πρότυπον τῆς παλαιᾶς Σαντορίνης. Οὐδὲν τούτου ἀνακριβέστερον. Οὐδαμῶς ἀπεδόθη ὅ,τι ὁ κυκλαδικὸς πολιτισμὸς ἐνέπνευσεν εἰς τὸν Κυκλαδίτην τεχνίτην, ὁ ὁποῖος εἶχε δημιουργήσει μίαν ἀρχιτεκτονικήν, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε θέμα συζητήσεως καὶ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον τοῦ Βερολίνου. Ἐγένετο μία ἀνοικοδόμησις, ἡ ὁποία προσβάλλει τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, καὶ ἄν, κ. Ὑφυπουργέ, θελήσητε, καὶ σᾶς προσκαλῶ, νὰ μεταβῶμεν κατὰ τὴν περίοδον ταύτην, τὴν χειμερινήν, εἰς τὴν Σαντορίνην, καὶ θὰ ἴδητε τὸ τραγικὸν φαινόμενον νὰ ἐγκαταλείπωνται αἱ οἰκίαι τῆς Σαντορίνης καὶ νὰ κατοικῇ ὁ κόσμος εἰς τὰ ὑπόσκαφα, καὶ τὰ ὑπόσκαφα εἶναι σπήλαια μέσα εἰς τὴν γῆ, ἐπειδὴ ὑπάρχει ἐκεῖ τὸ Θηραϊκὸν χῶμα, ὑποσκάπτουν τὸ ἔδαφος καὶ κατοικοῦν μέσα εἰς τὰ ὑπόσκαφα. Ἐπεκαλέσθητε εἰς πρόσφατον παράδειγμα, κατὰ τὴν ἀπάντησίν σας εἰς τὴν ἀξιότιμον κ. Σβώλου, τὸ Καμάρι. Τοῦτο ἔχει, κ. Ὑφυπουργέ, ἐγκαταλειφθῆ τελείως καὶ οὐδεὶς κατοικεῖ σήμερον εἰς τὸ Καμάρι· καὶ ξέρετε πῶς τὸ ὀνομάζουν οἱ κάτοικοί του, τὸ λένε Ζωοδόχο Πηγή, διότι δὲν ἠμποροῦν εἰς οὐδεμίαν κατοικίαν ἐκ τῶν ἀνοικοδομηθεισῶν νὰ κατοικήσουν μέσα, διότι στάζει νερό, τότε διατὶ λέγεται ἔτσι; Εἶναι μία περίεργος νοοτροπία τῶν λαῶν, ὄχι μόνον τῶν Σαντοριναίων, νὰ προσδίδουν ὁρολογίας ἀντιθέτους τῆς πραγματικότητος, ἴσως αὐτὸ τὸ φαινόμενον νὰ ἠμποροῦσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὡς κοινωνιολόγος, νὰ μᾶς τὸ ἐξηγήσῃ, διότι καὶ αὐτὴν τὴν ἀσθένειαν, ἡ ὁποία πρὸ ὀλίγου ἐτρομοκράτησε τὸν κόσμον τὴν ὀνομάζουν εὐλογίαν, τὴν ὀνομάζουν, λοιπόν, Ζωοδόχον Πηγήν. Καὶ ἠναγκάσθην, ὡς βουλευτὴς τοῦ Νομοῦ Κυκλάδων, νὰ ἀποτανθῶ εἰς τὸν Ἐπιθεωρητὴν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως τῆς Νάξου, εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς ὁποίας ὑπάγεται καὶ ἡ Σαντορίνη, νὰ παραδίδωνται μαθήματα καθ’ ὡρισμένας ὥρας, διότι μόνον τὸ σχολεῖον λειτουργεῖ καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀπεσύρθησαν εἰς τὰ ὑπόσκαφα ἀπὸ τὸ χωρίον, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας σας ἐκρίθη ὡς ἀκατάλληλον διὰ τὴν περαιτέρω κατοικίαν τῶν Θηραίων. Εἶναι φοβερὸν τὸ φαινόμενον. Ὀφείλω, κ. βουλευταί, διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος, νὰ διαστείλω τὰς εὐθύνας τοῦ παρόντος κ. Ὑφυπουργοῦ, διότι ἐκεῖνος, βεβαίως, ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἐφεξῆς, ἀπὸ σήμερον καθίσταται ὑπερήμερος καὶ ἀναλαμβάνει εὐθύνας. Μέχρι τῆς σήμερον, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἔχετε εὐθύνας. Δὲν ἤκουσα, κ. Ὑφυπουργέ, κατὰ τὴν ἀπάντησίν σας, νὰ ἀναφέρητε εἰς τὴν κ. Σβώλου μίαν ἔκθεσιν τοῦ κ. Νομάρχου τῶν Κυκλάδων, διότι μὲ ἐπανειλημμένας ἐπισκέψεις εἰς Σαντορίνην, παρεκάλεσα τὸν κ. Νομάρχην νὰ ἐπισκεφθῇ τὴν νῆσον καὶ τὴν ἐπεσκέφθη, καὶ ὡς πληροφοροῦμαι —διότι, ὁμολογουμένως, ὁ κ. Νομάρχης εἶναι ἕνας ἄνθρωπος θετικός, προέρχεται ἀπὸ τὴν τακτικὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν καὶ ἐκδηλώνει ἐνδιαφέρον διὰ τὸν Νομόν,— ἐκεῖ ὁ Νομάρχης ἐκθέτει τὰς διαπιστώσεις, τὰς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ κάμω ἐνώπιον τοῦ Σώματος αὐτὴν τὴν στιγμήν. Εἶναι δραματικὴ ἡ κατάστασίς των, καὶ δὲν ἐπιδέχεται καὶ μέσα θεραπείας, μόνον ἡ ἀνατίναξις θὰ εἶναι τὸ μέσον θεραπείας, μόνον, ἐὰν ὅλα τὰ νέα οἰκοδομήματα τὰ ἀνατινάξωμεν εἰς τὸν ἀέρα καὶ ἀρχίσωμεν μίαν νέαν ἀνοικοδόμησιν τῆς Σαντορίνης. Καὶ τοῦτο ἐξ ἀπόψεως ἀνοικοδομήσεως. Δὲν ξεύρω, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, —διότι ἤθελα νὰ ὁμιλήσω καὶ διὰ τὸ τουριστικὸν θέμα, ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον διερωτώμεθα.....

§76Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Εἶπον προηγουμένως, ἀπαντῶν εἰς τὴν συνάδελφον κ. Σβώλου, ὅτι λίαν προσεχῶς θὰ ἐπισκεφθῶ καὶ τὴν νῆσον Θήραν καὶ ἰδίοις ὄμμασι νὰ ἀντιληφθῶ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ θὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν θέσιν ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ εὑρεθῶ, εἰσηγούμενος διάφορα μέτρα, τὰ ὁποῖα τυχὸν θὰ ἐπανορθώσουν ζημίας ἢ ἀτελείας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν νέων οἰκοδομημάτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Νομάρχου, μετ’ εἰλικρινείας σᾶς λέγω, τὴν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ ὅτι ἤρχισα μελετῶν τὸ θέμα, ὥστε νὰ εἶμαι πλήρως ἐνημερωμένος κατὰ τὴν μετάβασίν μου εἰς τὴν νῆσον.

§77Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Μετὰ ἰδιαιτέρας χαρᾶς ἤκουσα, ὅτι θὰ μεταβῇ προσωπικῶς εἰς Θήραν ὁ κ. Ὑφυπουργός. Θὰ τὸν παρεκάλουν, ἐὰν ἐγκρίνῃ, νὰ τὸν συνοδεύσω προσωπικῶς εἰς τὴν νῆσον, διὰ νὰ τοῦ ἐκθέσω καὶ ἐγὼ τὰς ἀπόψεις μου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν νησιωτικὴν Ἑλλάδα, ἡ ἀξία τῶν οἰκοπέδων εἶναι ἐλαχίστη. Εἰς Θήραν ἡ ἀνοικοδόμησις ἔγινεν εἰς στενὸν χῶρον, ὡς νὰ ἐγένετο εἰς τὴν Πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος. Αἱ οἰκίαι ἀνοικοδομήθησαν εἰς τοιαύτην ἀπόστασιν, ὥστε ἐκ τοῦ μακρόθεν νὰ φαίνωνται, ὅτι ἀποτελοῦν ἑνιαῖον οἰκοδόμημα. Δὲν ὑπάρχουν ὑπόνομοι, ἀλλὰ μόνον βόθροι καὶ αἱ δεξαμεναὶ ὀμβρύων ὑδάτων, διότι ἡ Θήρα στερεῖται πηγαίων ὑδάτων, κεῖνται παραπλεύρως τούτων, ἐπὶ κινδύνῳ ἀναπτύξεως μολυσματικῶν νόσων. Ἐφ’ ὅλων τῶν ἀνωτέρω, ἔχω καταθέσει σχετικὴν ἐπερώτησιν καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς συζητήσεως θὰ ἀναπτύξω ἐπὶ μακρὸν τὰς ἀπόψεις μου. Καὶ τώρα ἀπευθύνομαι εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἡ νῆσος Θήρα ἐγκατελείφθη ἀπὸ πλευρᾶς τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως. Κατ’ ἐξοχὴν ἡ νῆσος Θήρα προσφέρεται διὰ τουριστικὴν ἀξιοποίησιν. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ ἀνοικοδόμησις ἐτραυμάτισε τὴν τουριστικὴν κίνησιν τῆς νήσου. Πλήρης ἐγκατάλειψις ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων τοῦ Τουρισμοῦ, ἐνῷ ἡ νῆσος παρουσιάζει φυσικὰς καλλονὰς διὰ τουριστικὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα. Ἡ ἀνοικοδόμησις ἐγένετο ὡς νὰ ἐπρόκειτο περὶ σκηνοθεσίας «Ταβέρνας», ὅλα τὰ οἰκήματα εἶναι βαρελοειδῆ. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν καταστροφῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον ἐκ τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ οὐχὶ ἐκ τῶν σεισμῶν. Ἐπίσης, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῶν νήσων τοῦ συμπλέγματος τῶν Κυκλάδων καὶ τὴν ἀξιοποίησιν ὅλων τῶν τουριστικῶν πηγῶν τῆς χώρας μας. Ἡ σύνδεσίς μας μετὰ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος ἐπιβάλλει τοῦτο. Ὀφείλομεν νὰ ἐπαγρυπνῶμεν καὶ νὰ ἐργαζώμεθα.

§78Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς περιωρισμένης ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν κατέθεσεν ὁ συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος καὶ ἡ ὁποία ἀνεφέρετο εἰς τὰς νήσους Κεφαλληνίαν, Ζάκυνθον καὶ Ἰθάκην, ὑπὲρ τῶν ὁποίων τὸ τουριστικὸν ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως κρίνεται ἀνεπαρκές, προεκλήθη γενίκευσις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ τομέως τοῦ Τουρισμοῦ. Γενικευθείσης τῆς συζητήσεως, ἐξετέθησαν καὶ ἠκούσθησαν ἀπόψεις συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τῶν ἀκολούθων θεμάτων. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν σεισμοπλήκτων νήσων καὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀνοικοδομήσεως αὐτῶν γενικώτερον. Ἀνεξαρτήτως τῆς εἰλικρινοῦς συμπαθείας τὴν ὁποίαν προεκάλεσαν κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ προκαλοῦν πάντοτε, αἱ ἀτυχήσασαι νῆσοι τῆς χώρας μας, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι τὸ θέμα τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν κατοίκων των, δὲν εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς τουριστικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐκτελέσεως τῶν προγραμμάτων, τὰ ὁποῖα κατὰ καιροὺς αὕτη ἔχει ἐκπονήσει εἰς τὸν τουριστικὸν τομέα. Συνεπῶς δὲν εἶμαι οὔτε ὁ ἁρμόδιος, οὔτε ὁ κατάλληλος, οὔτε ὁ ἐνδεδειγμένος Ὑπουργὸς διὰ νὰ δώσω σχετικάς, ἐπὶ τῶν ἀπόψεων αὐτῶν, ἀπαντήσεις. Τὸ δεύτερον θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἠκούσθησαν σποραδικαὶ ἀπόψεις τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι τὸ θέμα τοῦ τουρισμοῦ γενικώτερον, τοῦ ὁποίου ἀπεμονώθησαν ὡρισμένα μόνον ἔργα, διὰ νὰ ἀσκηθῇ κριτικὴ ἐπ’ αὐτῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἀνάγκης, προγραμματισμοῦ ἢ ἀρτιότητος ἐκτελέσεως. Νομίζω, ὅτι ἡ κριτικὴ εἰς κάθε τομέα καὶ εἰς αὐτὸν ἀκόμη τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ, εἶναι εὐχερεστάτη, χωρὶς νὰ εἶναι πάντοτε καὶ ἐποικοδομητική. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παροραθῇ καὶ νὰ ἀγνοηθῇ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ τομεὺς τοῦ Τουρισμοῦ, ὡς ὡμολόγησε καὶ ὁ τελευταῖα ὡμιλήσας κ. συνάδελφος, εἶναι εἷς τῶν πλέον νευραλγικῶν τομέων τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Τοῦτο εἶναι δεδομένον μαθηματικῶς, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, εἴτε συνάδελφος, εἴτε πτέρυξ οἱαδήποτε θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν σπουδαιότητα τοῦ τομέως αὐτοῦ. Δεύτερον δεδομένον εἶναι, ὅτι μέχρι πρὸ 6ετίας ὁ τομεὺς αὐτὸς δὲν ἦτο ἁπλῶς ἐγκαταλελειμμένος, ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἐγκληματικῶς ἐγκαταλελειμμένος, εἰς τρόπον ὥστε, ἡ χώρα μας νὰ μὴ δικαιοῦται νὰ προβάλλεται καὶ ἐμφανίζεται διεθνῶς ὡς χώρα μὲ τουριστικὰς ἀξιώσεις. Ὁποιαδήποτε δὲ προσπάθεια καὶ ἐὰν καταβληθῇ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ προϋφισταμένη ἀποκαρδιωτικὴ κατάστασις. Καὶ ἀπὸ ἑξαετίας ἔχει ἀναληφθῆ μία ὑπεράνθρωπος προσπάθεια μὲ ἀποτελέσματα αὐτόχρημα ἐκπληκτικά, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὁ κ. Βασιλᾶτος ἐσκέφθη νὰ ἀπομονώσῃ ἕνα–δύο ἔργα μόνον, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐνετόπισε τὴν κριτικήν του, ἀναμνησθεὶς τοῦ θείου δράματος, τὸ ὁποῖον παρουσίαζον αἱ ἐν λόγῳ περιοχαί, ἰδίᾳ κατὰ τὰς βραδυνὰς ὥρας. Ἀλλὰ πότε ἀπήλαυσε τὸ θέαμα τοῦτο ὁ κ. Βασιλᾶτος, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι μέχρι καὶ πρὸ ὀλίγων ἐτῶν καὶ ἡ περιοχὴ τῆς Ἀκροπόλεως καὶ τοῦ Φιλοπάππου καὶ ἡ περιοχὴ τοῦ Λυκαβηττοῦ ἦσαν ἄντρα κοινῶν χασισοποτῶν καὶ κακοποιῶν καὶ οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ κυκλοφορήσῃ ἀκινδύνως εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας;

§79Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ ἐγκληματικῆς ἐγκαταλείψεως μέχρι πρὸ ἑξαετίας, θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἐὰν κατέστη δυνατὴ ἡ ἀνάπτυξις τοῦ Τουρισμοῦ, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰ μεγάλα καὶ θεμελειώδη οἰκονομικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως Παπάγου– Μαρκεζίνη τοῦ 1952–54, καὶ κυρίως τὴν ἀναπροσαρμογήν, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ. Οὐδαμῶς ὑποτιμῶμεν, τὸ τί ἐγένετο ὑπὲρ τοῦ Τουρισμοῦ τὴν τελευταίαν 6ετίαν. Ἀλλά, διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, ὀφείλομεν νὰ ἀποδώσωμεν τὴν δικαιοσύνην εἰς ἕκαστον. Καὶ ὅπως ἐγὼ δὲν ἀμφισβητῶ, ὅτι ἐγένοντο πολλὰ ὑπὲρ τοῦ Τουρισμοῦ, ἔστω καὶ ἂν ὑπῆρξαν σημαντικαὶ ἢ ὀλιγώτερον σημαντικαὶ παραλείψεις, πρέπει νὰ ὁμολογήσητε καὶ σεῖς, ὅτι ἂν δὲν ἐλαμβάνοντο τὰ μέτρα ἐκεῖνα, μὲ Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ τὸν κ. Μαρκεζίνην, τὸν νῦν Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταστῇ ἐφικτὴ ἡ τουριστικὴ ἀξιοποίησις τῆς χώρας.

§80Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ποὺ θὰ ἀμφισβητήσῃ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα ἀλλά, ὅταν ὡμίλησα περὶ Τουρισμοῦ, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ μνημονεύσω τὴν προσφορὰν αὐτήν. Διότι, καὶ ἂν ἀκόμη εἶχον ἐξασφαλισθῆ πόροι οἰκονομικοὶ ἐπαρκέστατοι, θὰ ἦτο δυνατόν, ὅταν ἀπὸ τὰς ἐπιγενομένας Κυβερνήσεις δὲν ἐξετιμᾶτο ἐπαρκῶς ὁ τουριστικὸς τομεύς, νὰ παραμεληθῇ καὶ πάλιν ὁ Τουρισμὸς καὶ νὰ διατεθοῦν αἱ πιστώσεις δι’ ἄλλους σκοπούς. Λέγω, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ ἀπὸ ἑξαετίας Κυβερνήσεις ἀπέδωσαν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸν Τουρισμόν, καὶ ἐξετίμησαν αὐτὸν ὡς ἀποφασιστικὴν πλουτοπαραγωγικὴν πηγὴν τῆς χώρας, καὶ παρέσχον τὰ μέσα τῆς σημειωθείσης ἐκπληκτικῆς προόδου. Δὲν ἦτο, συνεπῶς, πρόθεσίς μου νὰ ἀμφισβητήσω τὰς ὑπηρεσίας, ποὺ προσέφερε ποτὲ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν.

§81Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Αἱ ὁποῖαι ὑπηρεσίαι, ἀπετέλεσαν τὴν προϋπόθεσιν τῆς τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως. Μὲ συγχωρῆτε, πάντως, διὰ τὴν διακοπήν. Ἐὰν σᾶς διέκοψα, εἶναι διότι ὡμιλήσατε περὶ ἐγκληματικῆς ἐγκαταλείψεως διὰ τὴν πρὸ τῆς ἑξαετίας ἐποχήν. Αἱ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις κατέστησαν δυνατὴν τὴν τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῆς χώρας, διὰ τὴν ὁποίαν, οὐδαμῶς εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀρνηθῶ τὴν ἐργασίαν καὶ τὴν προσπάθειαν τῶν Κυβερνήσεων τῆς τελευταίας ἑξαετίας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ βάσεις αἱ οἰκονομικαί, αἱ ὁποῖαι καὶ ἐπέτρεψαν τὴν δημιουργίαν τῶν ἀναγκαίων προϋποθέσεων διὰ τὸν Τουρισμόν, ἦσαν τὰ μεγάλα οἰκονομικὰ μέτρα καί, ἰδίως, ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς πρώτης Κυβερνήσεως Παπάγου–Μαρκεζίνη.

§82Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπὸ οἱανδήποτε τοποθέτησιν, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι μέχρι πρὸ ἑξαετίας, σοβαρὰ προσπάθεια εἰς τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ δὲν ἐσημειώθη οὐδαμῶς. Ὅπως εἶναι ἀκριβές, ἐπίσης, ὅτι πρὸ ἑξαετίας καὶ ἐντεῦθεν ἐξεδηλώθη τοιοῦτος ὀργασμὸς εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ὥστε, ὅπως προκύπτει ἀπὸ διεθνεῖς κρίσεις καὶ σχόλια καὶ ἀπὸ ἀναγνώρισιν ἡμῶν τῶν ἰδίων, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἰσῆλθε πλέον εἰς τὴν διεθνῆ προβολὴν τῶν τουριστικῶν περιοχῶν τῆς Εὐρώπης. Συνεπῶς, ἀναγνωρίζοντες ἀντικειμενικῶς καὶ ἀμερολήπτως τὴν τεραστίαν αὐτὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι δυνατὸν μεταξὺ τῶν τόσων ἔργων ποὺ ἐξετέλεσε, νὰ ἀπομονοῦνται ὡρισμένα ἔργα ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ ἀσκῆται κριτικὴ κατὰ τὸ δοκοῦν. Πάντως, ἂν τὰ ἔργα αὐτὰ θεωροῦνται ἁπλῶς πολυτελῆ, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δεδικαιολογημένος ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ κριτικὴ ἐπ’ αὐτῶν. Αὐτὸς καθ’ ἑαυτός, ὁ Τουρισμός, σημαίνει πολυτέλειαν καί, ἐφ’ ὅσον σημαίνει πολυτέλειαν καὶ μάλιστα στάθμης ἀνωτέρας, εἶναι αὐτονόητον, ὅτι εἰς μίαν χώραν, ἡ ὁποία διεκδικεῖ καὶ προβάλλει ἀξιώσεις τουριστικῆς ἐπικρατήσεως, πρέπει νὰ ἐκτελοῦνται καὶ ἔργα πολυτελῆ, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσουν τὰς ἀπαραιτήτους ἀνέσεις εἰς τοὺς πλουσίους τοῦ κόσμου, τοὺς ὁποίους κατὰ κύριον λόγον φιλοδοξοῦμεν νὰ καταστήσωμεν πελάτας τοῦ Τουρισμοῦ μας. Ὁπωσδήποτε, λόγῳ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως, πρόκειται νὰ ἐπανέλθω καὶ πάλιν διὰ νὰ δώσω τελικὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ἀπόψεων τῶν κ.κ. συναδέλφων εἰς τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ καὶ τῆς κυβερνητικῆς ἐπ’ αὐτοῦ πολιτικῆς. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Βασιλάτου, ἡ ὁποία εἶναι περιωρισμένη καὶ ἀναφέρεται εἰς τὸ τουριστικὸν ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς Κεφαλληνίας, Ζακύνθου καὶ Ἰθάκης, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξεν δῆθεν ἀνεπαρκές. Τὸ διατυπωθὲν παράπονον ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πραγμάτων ἀβάσιμον καὶ ἄδικον. Ὅπως εἶναι γνωστόν, τουριστικὴ προσπάθεια καταβάλλεται εἰς ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ διαμερίσματα τῆς χώρας. Τὸ πρόγραμμα δὲ τοῦ 1962, τοῦ ὁποίου ὡρισμένα μόνον ἔργα ἐμνημόνευσεν σποραδικῶς ὁ ἐπερωτῶν κ. συνάδελφος, περιλαμβάνει σειρὰν τουριστικῶν ἔργων καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν καὶ ἰδίᾳ ἀποπερατουμένων ξενοδοχείων καὶ ἄλλων ἔργων, τὰ ὁποῖα συμπληρώνουν τὸν τουριστικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς χώρας. Ἡ Ἰθάκη, ἡ Ζάκυνθος καὶ ἡ Κεφαλληνία, διότι περὶ τῆς Κερκύρας δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνηται λόγος, ἐγκατελείφθησαν πράγματι τουριστικῶς, ὅπως ἰσχυρίζηται ὁ κ. ἐπερωτῶν. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀπὸ ἀπόψεως ἱστορικῶν καὶ ἀρχαιολογικῶν μνημείων καὶ ἡ Ζάκυνθος καὶ ἡ Κεφαλληνία καὶ ἡ Ἰθάκη, ἀσχέτως τῆς συμπαθείας, ποὺ προκαλοῦν ἐξ ἄλλων λόγων, δὲν ἔχουν τὴν πρωτεύουσαν θέσιν εἰς τὴν χώραν. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν ἄλλους δεσμοὺς μὲ τὴν Ἑλληνικὴν μυθολογίαν καὶ ἱστορίαν, ἀλλὰ πάντως ἀρχαιολογικὰ καὶ ἱστορικὰ μνημεῖα δὲν ἔχουν ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος. Εἶχον μέχρι πρό τινος τὴν γραφικότητα τῶν οἰκισμῶν των, ἀλλὰ μετὰ τὸ δυστύχημα τῶν σεισμῶν ἀπώλεσαν καὶ αὐτήν. Ὅπως ὡμολόγησεν καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ἀπομένει, συνεπῶς, μόνον ἡ φυσικὴ γραφικότης τῶν νήσων αὐτῶν. Διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς γραφικότητος αὐτῆς τῶν νήσων, εἶναι ἀληθὲς τὸ ὑποστηριχθέν, ὅτι δὲν ἔγινε τίποτε ἀπὸ τουριστικῆς πλευρᾶς; Καὶ εἰς τὴν Ζάκυνθον καὶ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν ἔχουν ἀνοικοδομηθῆ τουριστικὰ ξενοδοχεῖα. Εἶναι γνωστὸν καὶ ἀπορῶ πῶς δὲν τὸ ἔχει πληροφορηθῆ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι μελετᾶται ἡ ἀνέγερσις τουριστικοῦ ξενοδοχείου καὶ εἰς τὴν Ἰθάκην. Ὅταν αἱ τρεῖς αὐταὶ νῆσοι ἀποκτοῦν τουριστικὰ ξενοδοχεῖα, κατὰ προτίμησιν περίπου, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς ἀναφέρω πλείστας πρωτευούσας Νομῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τουριστικὰ ξενοδοχεῖα....

§83Α. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ. Καὶ ἡ Λαμία.

§84Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). ...ἡ Θεσσαλονίκη, ἡ Ἔδεσσα, ὁ Πολύγυρος, ἡ Νάουσα, ἡ Κατερίνη καὶ δεκάδες ἄλλων πόλεων, νομίζω, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται τὸ παράπονον περὶ τουριστικῆς ἐγκαταλείψεως. Δευτέρα τουριστικὴ προσφορὰ εἶναι, ὅτι τὸ Κράτος καὶ εἰδικῶς ὁ Τουρισμὸς ἐπεχορήγησε τὰ δύο φέρυ–μπόουτ, τὰ ὁποῖα συνέδεσαν τὴν Κεφαλληνίαν τόσον μὲ τὰς Πάτρας, ὅσον καὶ μὲ τὴν Κυλλήνην, δηλαδή, μὲ τὴν Ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα. Αὐταὶ αἱ δύο προσφοραὶ εἶναι θετικαὶ προσφοραί, ἀπὸ πλευρᾶς τουριστικῆς, δοθέντος, ὅτι ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς παρουσιάζει τουριστικὸν ἐνδιαφέρον, ἡ ἐκπλήρωσις τῶν τουριστικῶν ὑποχρεώσεων κατὰ διαμερίσματα τῆς χώρας συντελεῖται βαθμιαίως καὶ χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν ἐντὸς ἔτους νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ προσπάθεια. Εἰδικώτερον διὰ τὸ πρόγραμμα τοῦ 1962, ἔχω νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι κανένα ἔργον νέον δὲν ἔχει προγραμματισθῆ. Τὸ σύνολον τῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα προεβλέφθησαν διὰ τὸ 1962, εἶναι ἔργα συνεχιζόμενα. Ὑπάρχουν πέντε συγκεκριμένα ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνονται ὡς νέα ἔργα, ὅπως εἶναι ὡρισμένα περίπτερα καὶ ἕνα ξενοδοχεῖον εἰς τὴν Σάμον, τὰ ὁποῖα, ὅμως, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν σχετικῶν φακέλλων, εἶναι ἔργα συνεχιζόμενα. Συνεπῶς, δὲν ἔχομεν κανένα νέον ἔργον διὰ τὸ 1962 καὶ κατόπιν τούτου, δὲν ἦσαν δυναταὶ ἐξαιρέσεις διὰ τὴν περιοχὴν τῶν τριῶν νήσων. Πέραν αὐτῶν, διὰ τὴν προβολὴν τῆς ἱστορίας καὶ τῶν φυσικῶν καλλονῶν τῶν τριῶν αὐτῶν νήσων, ἐξεδόθη πρὸς διεθνῆ κυκλοφορίαν ἕνα εἰδικὸν φυλλάδιον. Εἰς περίπτωσιν, πάντως, κατὰ τὴν ὁποίαν, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἤθελε διαπιστωθῆ ἐπαύξησις τῆς τουριστικῆς κινήσεως τῶν τριῶν νήσων, θὰ ἐκδηλωθῇ καὶ συμπληρωματικὸν τουριστικὸν ἐνδιαφέρον πρὸς ἀξιοποίησιν τῶν φυσικῶν ἰδίᾳ καλλονῶν τῆς περιοχῆς. Νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον διετυπώθησαν τὰ παράπονα διὰ τὴν περιοχὴν τῆς Ἑπτανήσου, ὑπῆρξε τοὐλάχιστον ὑπερβολικός. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ὅλοι ἀνεξαιρέτως καὶ ἐγὼ προσωπικῶς τρέφομεν μίαν ἰδιαιτέραν συμπάθειαν πρὸς τὰς τρεῖς νήσους, εἴτε λόγῳ τῆς προϊστορίας των, εἴτε λόγῳ τοῦ ἐμψύχου των ὑλικοῦ, εἴτε λόγῳ τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας ἔχουν προσφέρει κατὰ καιρούς, πρὸς τὸ Ἔθνος, εἴτε, τέλος, λόγῳ τῆς δραματικῆς των καταστροφῆς. Τὰ αἰσθήματά μας, ὅμως, αὐτά, οὐδόλως δικαιολογοῦν τὸν πλήρη παραγνωρισμὸν τῶν ὅσων ἔχουν ἐπιτελεσθῆ εἰς τὰς ἐν λόγῳ περιοχὰς ἀπὸ ἀπόψεως τουριστικῆς. Καταλήγων ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μετὰ τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως, πρόκειται νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς γενικωτέρας τουριστικῆς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν χώραν νὰ κατατάσσηται σήμερον μεταξὺ τῶν ἰδιαιτέρου τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος περιοχῶν τῆς ὑφηλίου. Θὰ ἐπανέλθω, πάντως, ἀφοῦ ἀκούσω τοὺς κ. συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπικρίνοντας τὴν πολιτικὴν καὶ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§86Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις φαίνεται, ὅτι ἔπαθε παραίσθησιν καὶ νομίζει, ὅτι τὰ πάντα εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐγένοντο ἀπὸ τοῦ 1956 καὶ ἐντεῦθεν καὶ πρὸ τῆς χρονολογίας αὐτῆς, δὲν ὑπῆρχε παρὰ τὸ χάος. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ πληροφορήσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ ἐντεῦθεν ἐμελέτησαν ἐμπεριστατωμένως τὸ τουριστικὸν πρόβλημα, αἱ Κυβερνήσεις δὲ τοῦ Κέντρου εἶναι ἐκεῖναι, αἵτινες πρῶται συνέλαβον καὶ ἐθεμελίωσαν τὸ τουριστικὸν πρόβλημα, διὰ σειρᾶς νομοθετικῶν μέτρων. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι τὸ πρῶτον Γραφεῖον ποὺ συνεστήθη εἰς Παρισίους διὰ τὴν διαφήμισιν τῆς χώρας μας ἀπὸ ἀπόψεως τουριστικῆς, συνεστήθη ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Πέραν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Λυκουρέζος, αἱ πρὸ τοῦ 1956 Κυβερνήσεις εἰργάσθησαν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ Τουρισμοῦ καὶ τὸ 1956 εὑρέθη μία ὑποδομή, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἠδύνατο νὰ ἀναπτυχθῇ ὁ Τουρισμός. Ταῦτα διὰ τὴν ἀλήθειαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἐδυσανασχέτησε διὰ τὴν συζήτησιν καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει προχείρως νὰ συζητῶμεν ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος. Πρέπει, ὅμως, νὰ συζητῶμεν τὸ πρόβλημα τοῦτο, διότι τὸ γνωρίζομεν καὶ διότι ἐπιθυμοῦμεν τὴν ὀρθὴν λύσιν του καὶ ἔχομεν καθῆκον μάλιστα νὰ πράττωμεν τοῦτο, ὅταν ὑπάρχῃ ὡς προηγούμενον τὸ πάθημα τῆς κατασκευῆς τοῦ ξενοδοχείου τῆς Πάρνηθος, τὸ ὁποῖον δὲν ἀπέδωκεν εἰς τὴν τουριστικήν μας προσπάθειαν. Ἐφ’ ὅσον ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Τουρισμοῦ, προκειμένου διὰ τὸ ἔργον τοῦ Λυκαβηττοῦ, λέγει ἐπιτακτικῶς, ὅτι τοῦτο «θὰ γίνῃ», εἴτε τὸ θέλουν, εἴτε δὲν τὸ θέλουν οἱ ἀντιλέγοντες, ἔχομεν καθῆκον νὰ τοῦ εἴπωμεν, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ κύριος. Κύριος εἶναι ὁ λαός, διότι ὁ λαὸς δίδει τὰ χρήματα. Ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεὺς θὰ πρέπει νὰ μελετήσῃ τὸ πρόβλημα ὑπὸ ὅλας τὰς ἀπόψεις του καὶ διὰ τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν προσφέρηται εἰς τὸν Τουρισμὸν ἢ πρόκειται νὰ σπαταλήσῃ πάλιν ἀσκόπως χρήματα.

§87Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Τουρισμοῦ νὰ δέχηται αἰτιάσεις ἐπὶ ἑνὸς ἔργου, τὸ ὁποῖον προγραμματίζει ἡ Κυβέρνησις. Τὴν εὐθύνην ἔχει ἡ Κυβέρνησις καὶ ὄχι ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ ἐκτελεστικὸν ὄργανον.

§88Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐὰν ὡμίλει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅπως ὡμίλησεν ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς Τουρισμοῦ, τότε θὰ ἠλέγχαμεν τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀλλὰ νὰ ὁμιλῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς μᾶς ἐξένισε καὶ ἐπειδὴ ἔχομεν τὸ προηγούμενον τῆς σπατάλης διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ξενοδοχείου τῆς Πάρνηθος, ἔχομεν καθῆκον νὰ ἀντιδράσωμεν ἐντόνως. Καὶ ἐπειδὴ πολὺς λόγος ἐγένετο διὰ τὸ ἔργον τοῦ Λυκαβηττοῦ, θὰ ἤθελα νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως φέρῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ λήψεως πάσης ἀποφάσεως, ὁπότε, ἂν ἐκ τῆς συζητήσεως πεισθῶμεν, ὅτι θὰ εἶναι ὠφέλιμον διὰ τὴν τόνωσιν τῆς τουριστικῆς προσπαθείας, νομίζω, ὅτι οὐδεὶς θὰ θελήσῃ νὰ ἀντιδράσῃ. Ἐπειδὴ τὸ δρᾶμα τῶν Ἰονίων Νήσων τὸ ἔζησα, ἐπισκεφθεὶς αὐτὰς μὲ τὸν ἀείμνηστον Κ. Ρέντην, εὐθὺς μετὰ τὴν ἐκ τῶν σεισμῶν καταστροφήν των, θὰ ἤθελα νὰ τὰς ἴδω ἀνασυγκροτουμένας καὶ ἐπανερχομένας εἰς τὴν πρὸ τῶν σεισμῶν κατάστασίν των καὶ διὰ τοῦτο συνηγορῶ ἐπὶ τῶν ὅσων ὑπὲρ τῶν νήσων τούτων εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Εἰς τὸν συνάδελφον κ. Βασιλᾶτον θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι δυστυχῶς ὄχι μόνον αἱ Ἰόνιοι, ἀλλὰ ὅλαι αἱ νῆσοι ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ. Ἡ νησιωτικὴ προσφορὰ πρὸς τὸν Τουρισμὸν δὲν ἔχει ἐκτιμηθῆ δεόντως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἂν γίνῃ ὁ περιφερειακὸς προγραμματισμὸς τόσον εἰς τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ, ὅσον καὶ εἰς τοὺς ἄλλους τομεῖς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ δραστηριότητος, νὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ νῆσοι, αἵτινες πλήττονται δεινῶς ἀπὸ τὴν μετανάστευσιν. Ἡ Χίος εἶχεν 120.000 κατοίκους τὸ 1822 ποὺ κατεστράφη ἐκ τῶν σεισμῶν. Σήμερον ἔχει μόνον 60.000 κατοίκους. Καὶ τὰ νησιά μας ἀποτελοῦν ἐθνικὸν ὁρόσημον καὶ ὡς τοιαῦτα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀραιοκατῳκημένα καὶ ἐγκαταλελειμμένα. Διὰ νὰ ἴδητε πόση εἶναι ἡ ἐγκατάλειψις τῶν νήσων, δὲν ἔχω παρὰ νὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς περιστατικόν: Εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς νήσου Χίου ὑπάρχει ἡ Νέα Μονή, ὁ βυζαντινὸς ναὸς τῆς ὁποίας κοσμεῖται μὲ περίφημα ψηφιδωτά. Τὴν Μονὴν ταύτην ἐπισκέπτονται ἐπιστήμονες ἐξ ὅλης τῆς γῆς διὰ νὰ τὴν ἀποθαυμάσουν. Πρό τινος χρόνου συνήντησα ἐκεῖ καὶ Ἰάπωνα καθηγητὴν εἰδικῶς ἐπισκεφθέντα τὴν Χίον διὰ νὰ ἴδῃ τὰ ψηφιδωτὰ τοῦ Ναοῦ τῆς Μονῆς. Ἐν τούτοις, δὲν ὑπάρχει ὁδὸς συνδέουσα τὴν πόλιν τῆς Χίου μὲ τὴν Νέαν Μονήν. Ἐπιζητοῦμεν τὴν κατασκευήν της, ἀλλὰ οὐδεὶς εὑρίσκεται ἁρμόδιος νὰ τὴν κατασκευάσῃ. Καταφεύγομεν εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. διὰ νὰ κατασκευάσῃ τὴν ὁδόν, μᾶς παραπέμπει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων. Προσφεύγομεν εἰς τοῦτο, μᾶς παραπέμπει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Προσφεύγομεν καὶ εἰς αὐτό, μᾶς παραπέμπει εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. Δοθείσης εὐκαιρίας διαμαρτύρομαι διὰ τὴν τοιαύτην τακτικὴν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ ταύτης, τῆς τόσον χρησίμου. Μετὰ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., ἡ νησιωτικὴ οἰκονομία πρέπει νὰ τύχῃ εἰδικῆς μεταχειρίσεως καὶ στοργῆς, διὰ νὰ καταστῇ συναγωνιστική. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ τὸ μέγα πρόβλημα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς οἰκονομίας τῶν νήσων καὶ νὰ ἐπιστήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Αἱ νῆσοι διαθέτουν μέγαν πλοῦτον ἀδρανοῦντα, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ κινητοποιηθῇ διὰ νὰ ἀποδώσῃ. Εἰς τὸν τουριστικὸν τομέα διαθέτουν ἄφθονον ἀρχαιολογικὸν πλοῦτον, δόξαν Ἐθνικήν, φυσικὰς καλλονάς, ὡραῖα ἀκρογιάλια καὶ μικροὺς ἀλλὰ ὡραίους κάμπους καὶ βουνὰ καὶ τὰ κάτασπρα χωριά των. Διαθέτουν πλοῦτον ὑπεδάφους ἀναξιοποίητον. Διαθέτουν πρώτας ὕλας ποὺ μποροῦν νὰ καταστήσουν βιωσίμους εἰδικὰς γεωργικὰς καὶ ἄλλας βιομηχανίας. Καὶ ἐν τούτοις, παρημελήθησαν μέχρι τοῦδε. Δοθείσης ἀπόψε τῆς εὐκαιρίας, ἔκρινα, ὅτι ἔδει ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐπισημάνω τὴν μὴ ἀξιόλογον τουριστικὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ τὸν τουριστικὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ νησιωτικοῦ μας συμπλέγματος καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐπισημάνω τὴν ἀνάγκην τῆς ὀρθολογικῆς ὀργανώσεως τῆς οἰκονομίας τῶν νήσων ἐν ὄψει τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προσέξῃ τὸ πρόβλημα καὶ νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν νήσων πρὸς ἀξιοποίησιν τῶν ἀδρανούντων πάσης φύσεως θησαυρῶν των καὶ τοῦ τουριστικοῦ.

§89Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ἐπειδὴ ἀνεφέρθη εἰδικῶς εἰς τὴν ἀνάγκην τοῦ θετικοῦ προγραμματισμοῦ ὑπὲρ τοῦ νησιωτικοῦ συμπλέγματος, θὰ ἀναφέρω τὸ πρόγραμμα τοῦ 1962. Εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 1962 προγραμματίζεται σειρὰ νησιωτικῶν τουριστικῶν ξενοδοχείων, ἤτοι: Πόρου, Σπετσῶν, Σκιάθου, Μακρυάμμου, Θάσου, Χανίων, Ρεθύμνου, Ἡρακλείου, Σίφνου, Σκοπέλου, πλὰζ Πόρου, Διαμ. Φρουρ. Ρεθύμνης, Τέχνη Ἡρακλείου, Ἀρχαιολ. χῶροι Κρήτης, ξενοδοχ. Μυτιλήνης, Περίπτερον Ὁμίλου Χανίων, ξενοδοχεῖον Σάμου, ξενοδοχεῖον Μυτιλήνης. Ὅπως, λοιπόν, βλέπητε, ὁ θετικὸς προγραμματισμὸς καλύπτεται κατὰ τὸ ἥμισυ περίπου ἀπὸ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν καθαρῶς νησιωτικὰς τουριστικὰς ἐκδηλώσεις. Ὅτι αἱ νῆσοι, ἀπὸ ἀπόψεως τουρισμοῦ, παρουσιάζουν ὅλως ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον, εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ εἴμεθα σύμφωνοι. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐκδηλοῦται ὑπὲρ αὐτῶν τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐκτεινόμενον μέχρι καὶ τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν μέσων ἐπικοινωνίας, διὰ τῶν νέων ἀτμοπλοίων, τὰ ὁποῖα παρηγγέλθησαν.

§90Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶναι μόνον τὰ ξενοδοχεῖα, κύριε Ὑπουργέ. Εἶναι καὶ ἄλλα ἔργα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προσέξωμεν.

§91Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Βεβαίως.

§92Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διὰ τὴν Ἰθάκην δὲν ἤκουσα, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν εἴπατέ τι.

§93Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Νὰ σᾶς ἀναγνώσω: «Ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ...... (ἀναγινώσκει)...... ἤδη μελετᾷ καὶ τὴν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς Ἰθάκην».

§94Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μελετᾷ;

§95Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Μελετᾷ πρὸς ἐκτέλεσιν.

§96Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εὐχαριστῶ.

§97Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Ἑλλάς, λόγῳ τῶν ἀρχαιολογικῶν της θησαυρῶν, τῶν φυσικῶν της καλλονῶν καὶ τῶν χιλιάδων νησιῶν της, τῶν ἁρμονικῶν γραμμῶν τῶν βουνῶν της, προσφέρεται ὡς κατ’ ἐξοχὴν τουριστικὴ χώρα καὶ δύναται νὰ προβληθῇ εἰς διεθνὲς πεδίον Τουρισμοῦ. Μὲ τὴν ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν προσέλαβεν σήμερον ὁ Τουρισμὸς εἰς ὅλας ἐν γένει τὰς χώρας τοῦ κόσμου, δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα, δύναται νὰ ἔχῃ μίαν ἐξαιρετικὴν εὐδοκίμησιν. Ἐπίσης, εἶναι ἀνάγκη ἐθνικὴ νὰ προωθηθῇ ὁ Τουρισμὸς ἐν Ἑλλάδι, διότι λόγῳ τῆς πτωχείας, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιέλθει ἡ χώρα, φυσικὸν εἶναι, ὅτι ὀφείλομεν νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν ἀναζήτησιν νέων πηγῶν πλουτισμοῦ καὶ ὡς τοιοῦτος ἀσφαλῶς πρέπει νὰ προκριθῇ ὁ Τουρισμός. Τουρισμὸν δὲ ὅταν λέγωμεν, ἐννοοῦμεν κυρίως τὸν θαλάσσιον Τουρισμόν, διότι ὁ ἐπισκεπτόμενος τὴν Ἑλλάδα πρὸς Τουρισμόν, ἐπιθυμεῖ κυρίως νὰ ἀπολαύσῃ τὶς ἀκρογιαλιὲς τῆς Ἑλλάδος. Ὁ Τουρισμὸς εἶναι πράγματι ὁ ἀπὸ μηχανῆς Θεὸς τῆς Ἑλλάδος, διότι ἔρχεται νὰ πληρώσῃ ἕνα κενόν: Τὸ οἰκονομικόν μας ἀδιέξοδον. Ἐὰν δώσωμεν τὴν βαρύτητα, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ δώσωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ, ἡ Ἑλλὰς δύναται νὰ ἀποβῇ βαθμιαίως οἰκονομικῶς αὐτάρκης. Τὸ παράπονον, τὸ ὁποῖον ἐκφράζουν οἱ κύριοι συνάδελφοι καὶ ἕκαστος ἀπὸ τῆς ἰδίας αὐτοῦ θέσεως καὶ περιοχῆς, εἶναι, ὅτι γίνεται ἄνισος μεταχείρισις καὶ προάγεται ὁ Τουρισμὸς εἰς ἥσσονος σημασίας τουριστικὰς περιοχάς, ἐνῷ ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ εἶχον προβάδισμα ἔχουν παραμεληθῆ. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως, ἐὰν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ἀνῆλθον κυρίως διὰ νὰ ἐξυμνήσω τὰς φυσικὰς καλλονὰς τῆς Μυτιλήνης, ἡ ὁποία τόσον πολὺ παρημελήθη ἀπὸ τὸν Τουρισμόν. Ἡ Λέσβος εἰς τὴν ἀρχαιότητα ἐθεωρήθη ὡς «ἡ κατοικία τῶν Θεῶν». Εἶναι ἡ νῆσος τοῦ μέτρου καὶ τῆς ἁρμονίας. Ἔχει δὲ καὶ ἀρχαιολογικὴν ἀξίαν μὲ τὴν τελευταίαν ἀποκάλυψιν τοῦ ἀρχαίου Θεάτρου τῆς Σαπφοῦς, διὰ τὸ ὁποῖον δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν μέχρι τοῦδε ἔπραξεν ἢ ἐδαπάνησεν. Ἐπίσης ἔχει τὸ μοναδικὸν εἰς τὸν κόσμον «ἀπολιθωμένον δάσος» ἑκατομμυρίων ἐτῶν, ὅμοιον τοῦ ὁποίου ὑπάρχει μόνον εἰς τὴν Ἀριζόνα τῆς Ἀμερικῆς, ἀλλὰ καὶ τούτου ὑπερτερεῖ, λόγῳ τῆς πολυχρωμίας καὶ τῆς λάμψεως τῶν κορμῶν του. Ἀπὸ τουριστικῆς πλευρᾶς οὐδεμία ὑπὲρ αὐτοῦ μέριμνα ἐλήφθη, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐθεωρήθη ὡς διατηρηθεὶς ἀρχαιολογικὸς χῶρος. Ἡ θάλασσα εἰσχωρεῖ βαθέως εἰς τὴν ξηρὰν καὶ σχηματίζει δύο γραφικωτάτους κόλπους, τὸν κόλπον τῆς Γέρας καὶ τὸν κόλπον τῆς Καλλονῆς. Ὁ κόλπος τῆς Γέρας θεωρεῖται ἀνώτερος, λόγῳ τῆς ἁρμονικότητος τῶν γραμμῶν του ἀπὸ τὴν λίμνην τοῦ Κόμμο τῆς Ἰταλίας. Ἀπὸ ἀπόψεως φυσικῶν καλλονῶν, ἡ Λέσβος δὲν ὑστερεῖ οὔτε τῆς Κερκύρας, οὔτε τῆς Ρόδου. Ἀντιθέτως, ἔχει ποικιλίαν χρωματισμοῦ, πρασίνου, διότι πλέον τῆς ἐλαίας, ἔχει τὰ πεῦκα, τὶς βαλλανιδιὲς καὶ ἐκ τῶν θαμνωδῶν τὰ περίφημα ρίκια της καὶ τὰ σπάρτα. Εἰς τὸν τομέα τῶν ξενοδοχείων, οὐδὲν ἔχομεν νὰ παρουσιάσωμεν. Ὀλίγος Τουρισμὸς ἔγινεν εἰς τὴν Μήθυμναν. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Διότι καὶ τὸ ξενοδοχεῖον, τὸ ὁποῖον ἔγινεν εἰς τὴν Μήθυμναν, εἶναι ἐπέκτασις καὶ ἐπισκευὴ παλαιοῦ ἀρχοντικοῦ. Μετὰ χαρᾶς ἤκουσα, ὅτι μεταξὺ τῶν προγραμματισμένων ξενοδοχείων, ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας ἐξήγγειλε καὶ τὴν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς Μυτιλήνην. Χαίρω, διότι ἐπὶ τέλους θὰ γίνῃ τὸ πρῶτον ξενοδοχεῖον εἰς Μυτιλήνην, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε πολλὰ μέχρι τοῦδε νὰ εἶχον γίνει. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς σεισμοπαθεῖς τῆς Λέσβου, ἕνα γνωρίζω, ὅτι ἐνῷ παντοῦ παρεσχέθησαν δάνεια εἰς τοὺς σεισμοπαθεῖς, εἰς Μυτιλήνην παρεσχέθησαν δάνεια μέχρι 5.000 δραχμῶν εἰς ἕκαστον καὶ μὲ τὸ μικρὸν τοῦτο ποσόν, βεβαίως, ὅλοι ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἐπανοικοδόμησις νὰ γίνῃ, ἀλλ’ οὔτε καὶ μερικὴ ἐπισκευή. Ζητεῖται δὲ ἐπιμόνως ἡ ἐπιστροφή του ἀπὸ τοὺς δημοσίους εἰσπράκτορας. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα, εἰς τὴν ὁδοποιΐαν. Τὸ 1912 παρελάβομεν ἀπὸ τοὺς Τούρκους ὁδικὸν δίκτυον 600 περίπου χιλιομέτρων. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων εὑρῆκε μίαν εὔκολον λύσιν. Ἐχαρακτήρισεν ὡς δημοσίας ὁδοὺς ἐν Λέσβῳ μόνον 60 χιλιόμετρα. Καὶ εἰς ἰδικά μας παράπονα, ὅτι στερούμεθα ὁδῶν, μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι ἔχουν γίνει περίπου τὰ ⅔ τοῦ ὁδικοῦ μας δικτύου. Δηλαδή, 40 περίπου χιλιόμετρα ἐπὶ ὁδικοῦ δικτύου 600 χιλιομέτρων!! Οἱ περισσότεροι τῶν δρόμων τῆς Μυτιλήνης εἶναι τελείως κατεστραμμένοι καὶ ἀδιάβατοι. Μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ τὸ διαπιστώσωμεν καὶ κατὰ τὰς τελευταίας προεκλογικάς μας περιοδείας. Ἐκ τούτων, ἰδιαιτέρως ἐπισημαίνω τὰς κατεστραμμένας ὁδοὺς Πέτρας, Σκουτάρου, Φίλιας, Σκαλοχωρίου, Καλλονῆς, Παρακοίλων, Ἁγίας Παρασκευῆς, Νάπης, Ἀντίσης, Σιγρίου, Ἐρεσσοῦ, Πολυχνίτου, Βρύσας, Βασιλικῶν, Λισβορίου, Στύψης, Ὑψηλομετώπου, Πελόπης, Κλειοῦς, Συκαμιᾶς, Ἀργένου καὶ Χάλικος. Ἐπίσης, Μεγαλοχωρίου, Παλαιοχωρίου, Ἀκρασίου, Βοροῦ, Ἀμπελικοῦ καὶ Βούρκου. Εἰδικῶς διὰ τὴν Λέσβον, ἡ ὁδοποιΐα δὲν ἔχει μόνον ἀξίαν τουριστικήν, ἀλλὰ κυρίως καὶ οἰκονομικήν, διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Ἐφέτος, ἐπὶ παραδείγματι, ἔχει παραγωγὴν ἐλαίου ἄνω τῶν 30.000 τόννων καὶ λόγῳ τῆς ὁδικῆς ἀνυπαρξίας, ἐπιβαρύνεται ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς μὲ ὑπέρογκα ἔξοδα μεταφορᾶς τοῦ προϊόντος του. Τὸ παράπονον, ἑπομένως, ἡμῶν τῶν Λεσβίων, εἶναι, ὅτι δὲν ἔχουν ἐκτελεσθῆ εἰς τὴν νῆσον τουριστικὰ ἔργα διὰ νὰ ἀξιοποιηθῇ ὁ πλουτοπαραγωγικὸς θησαυρὸς τῆς νήσου. Τὸν Τουρισμὸν τὸν ἀκούομεν, ἀλλὰ δὲν τὸν βλέπομεν. Ὁ Τουρισμὸς εἰς Λέσβον ἔχει ἐξαντληθῆ ἁπλῶς εἰς τὴν ἀσφαλτόστρωσιν ὡρισμένων χιλιομέτρων ὁδῶν, αἱ ὁποῖαι, ὅμως, ἐλάχιστα δύνανται νὰ προσφέρουν εἰς θετικὴν ἐξυπηρέτησιν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν τῆς νήσου. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἔθνους καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Λέσβου, νὰ καταγγείλω τὴν ἀνυπαρξίαν αὐτὴν τουριστικῆς δραστηριότητος εἰς τὴν Λέσβον καὶ γενικῶς εἰς τὰς νήσους μας, ἐνῷ πρέπει νὰ φροντίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ προαγάγῃ τὸν καθολικὸν Τουρισμόν, διὰ ν’ ἀποβῇ οὗτος μία ἀπὸ τὰς πλέον πλουτοπαραγωγικὰς πηγὰς τῆς χώρας καὶ μᾶς ἐξαγάγῃ ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐβυθίσθημεν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ἡ συζήτησις ἔχει γενικευθῆ καὶ διότι δὲν ὑπάρχει ἐπαρκὴς ἀριθμὸς βουλευτῶν, δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης τῶν νήσων διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν;

§99Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ τὴν Παρασκευὴν ἡ Ἕνωσις Κέντρου θὰ ἀπουσιάζῃ ἐν τῷ συνόλῳ της εἰς Κρήτην, θὰ παρακαλέσωμεν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ μετάσχωμεν εἰς τὴν προβολὴν τοῦ κρισίμου θέματος.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν διακοπὴν τῆς συζητήσεως, ἐφ’ ὅσον αὕτη ἐγενικεύθη, διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην;

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἡ συζήτησις διακόπτεται διὰ νὰ συνεχισθῇ τὴν προσεχῆ Τρίτην. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§103ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.15′ μ.μ.)