1962.03.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 44η

Παρασκευὴ 2 Μαρτίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Φιλιππίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Στειρόπουλος, Γ. Σαμαρᾶς, Κ. Παληός, Α. Καλαντζάκος, Α. Δερδεμέζης, Π. Κλῆς, Τ. Τριανταφυλλάκος, Δ. Χατζηγάκης, καὶ Α. Κακαρᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ Ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀντίγραφα πρὸς αὐτὸν ἀπευθυνθεισῶν ἐπιστολῶν διαφόρων πολιτικῶν του φίλων ἐν οἷς καὶ τοῦ ἰατροῦ Λίμνης Εὐβοίας κ. Δ. Μαντζώρου, δι’ ὧν ἀντικρούονται οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ Ἰατροῦ Αὐλωναρίου κ. Σγούρου, ἰσχυριζομένου, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὲς τὸ παρὰ τοῦ ἐν λόγῳ βουλευτοῦ ἀναφερθὲν περὶ ξυλοδαρμοῦ ὑπὸ τοῦ Ἀστυνόμου Αὐλωναρίου τοῦ ἐκ Βαρυπομπίου Αὐλωναρίου Λεωνίδα Γκότση κλπ., ἐχούσης οὕτω:

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Συντ)ρχης ἐν πολ. διαθεσιμότητι Ραβινὲ 16α–Ἀθῆναι Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1962 Ἀγαπητέ μου Μιχαλάκη Μὲ κατάπληξιν εἶδον εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, ὅτι ὁ συμπολίτης μας βουλευτὴς κ. Βογιατζῆς, ἰσχυρίσθη καὶ μάλιστα κατέθεσε καὶ τηλεγράφημα τοῦ ἐν Αὐλωναρίου Ἰατροῦ Ἀγροτ. Ἰατρείου κ. Σγούρου, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὲς τὸ παρὰ σοῦ ἀναφερθὲν περὶ ξυλοδαρμοῦ ὑπὸ τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου Αὐλωναρίου τοῦ ἐκ Βαρυπομπίου Αὐλωναρίου Λεωνίδα Γκότση καὶ ὅτι δὲν τὸν ἐξήτασε ὁ ἰατρὸς κ. Σγοῦρος καὶ δὲν ἐγένετο ἔκθεσις, διότι συνέπεσε κατὰ τὴν εἰς τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν Αὐλωναρίου Βαρυπομπίου συνάντησίν μας μετὰ τῶν ἐξ Αὐλωναρίου: Δικηγόρου κ. Θρ. Μακρυνικόλα, κ. Ἀποστολίδη ἐμπόρου καὶ ἰατροῦ κ. Σγούρου, νὰ γίνῃ δημοσία συζήτησις, διὰ τὸ περιστατικὸν αὐτὸ καὶ μάλιστα, ἕνας υἱὸς τοῦ κακοποιηθέντος Λ. Γκότση διεμαρτύρετο δι’ αὐτὸ καὶ ἀνέφερεν, ὅτι ἐδάρη εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, διότι δὲν ἐνέδωσεν εἰς πίεσιν νὰ ψηφίσῃ τὴν ΕΡΕ καὶ ἠρνήθη, ἐπὶ πλέον δὲ ὁ παριστάμενος ἰατρὸς κ. Σγοῦρος ἐβεβαίωσεν, ὅτι τὸν εἶδε τραυματισμένον, τὸν ἐξήτασε καὶ ἔκαμε ἔκθεσιν καὶ τοῦ συνέστησε νὰ ἐπιδώσῃ μήνυσιν καὶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὁ υἱός του ἠξίου ἀπὸ σὲ νὰ καταγγείλῃς τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Μὲ πολλὴν ἀγάπην

Δ. Τριανταφύλλου

ΘΡΑΣΤΒΟΥΛΟΣ ΜΑΚΡΥΝΙΚΟΛΑΣ

Δικηγόρος Γαμβέττα 6 — Ἀθῆναι Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1962 Φίλε κ. Στεφανίδη Ὡς εἶδον εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τῆς 27.2.62 πόσον ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν, ὅσον καὶ ὁ συμπολίτης μας βουλευτὴς κ. Βογιατζῆς, ἐχαρακτήρισαν ὡς ἀνακριβὲς τὸ καταγγελθὲν ὑφ’ ὑμῶν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εἰς τὸν Σταθμὸν Χωρ)κῆς Αὐλωναρίου, ὁ φίλος τοῦ Κέντρου καὶ ἀνάπηρος τοῦ ἀλβανικοῦ πολέμου Λεωνίδας Γκότσης ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς ψηφοφορίας ἐκλήθη εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα καὶ ὅταν ἠρνήθη νὰ ἐνδώσῃ εἰς τὴν πίεσιν τοῦ κ. Ἀστυνόμου νὰ ψηφίσῃ τὴν ΕΡΕ ἐκακοποιήθη συνταχθείσης ἰατροδικαστικῆς ἐκθέσεως ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ κ. Σγούρου. Θεωρῶ καθῆκον μου, ἐφ’ ὅσον ἐν τῇ Βουλῇ ἐπεκαλέσθητε καὶ τὴν μαρτυρίαν μου, νὰ ἐπιβεβαιώσω τὴν ἀκρίβειαν τοῦ ἰσχυρισμοῦ σας καὶ μάλιστα καταστήσω ὑπευθύνως γνωστόν, ὅτι κατὰ τὴν συνάντησίν μας ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν εἰς τὸν συνοικισμὸν Βαρυπομπίου τῆς Κοινότητος Αὐλωναρίου παρόντων καὶ τῶν κ.κ. Δημ. Τριανταφύλλου Ἀντισυνταγματάρχου ἐν πολ. διαθεσιμότητι, τοῦ ἰατροῦ ἐξ Αὐλωναρίου τοῦ ἀγροτ. ἰατρείου κ. Σγούρου, τοῦ κ. Ἰω. Ἀποστολίδη ἐγένετο δημοσίᾳ συζήτησις περὶ τοῦ συμβάντος αὐτοῦ καὶ ἐπεβεβαίωνεν ἅπαντα τὰ ἀνωτέρω καὶ ὁ υἱὸς τοῦ κακοποιηθέντος Λ. Γκότση ἀξιῶν ὑπὸ ὑμᾶς νὰ τὸν καταγγείλητε καὶ τότε ὁ παριστάμενος ἰατρὸς κ. Σγοῦρος, παρουσίᾳ ὅλων μας ἐβεβαίωσεν, ὅτι τὸν ἐξήτασε, τὸν εἶδε κακοποιημένον, ἔκαμεν ἔκθεσιν καὶ τοῦ συνέστησε νὰ κάμῃ μήνυσιν. Μὲ πολλὴν ἐκτίμησιν Θρ. Μακρυνικόλας Λίμνη 21–11–61 Ἀγαπητὲ Μιχαλάκη Καλημέρα Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἐπεισοδίου μου μὲ τὸν Διοικητὴν Σοημίρην σοῦ ἀναφέρω καὶ τὰ κάτωθι: Μοῦ λέγει σὲ τόνον ἄγριον, ὅτι ἂν σκοτώσω ἄνθρωπον ἐδῶ στὴν ἀστυνομία καὶ σὲ καλέσω ὡς ἰατροδικαστὴν καὶ σὲ διατάξω νὰ πιστοποιήσῃς ὅτι ηὐτοκτόνησε θὰ τὸ πράξῃς; θὰ ὑπακούσῃς ἀμέσως; Τοῦ ἀπήντησα ἐγὼ ὄχι· ὥστε δὲν θὰ ὑπακούσῃς! σᾶς λέγω ὄχι. Τότε ἐπεχείρησαν νὰ μὲ πετάξουν ἀπὸ τὸ παράθυρον καὶ μοῦ λένε, ὅτι θὰ ποῦν, ὅτι ηὐτοκτόνησες καὶ θὰ βρεθῇ ἄλλος ἰατρός, ὅστις θὰ πιστοποιήσῃ, ὅτι ηὐτοκτόνησες μόνος, γιατὶ ὁ ἄλλος γιατρὸς θὰ εἶναι Ἕλλην καὶ θὰ ὑπακούσῃ στὶς διαταγές μου. Μετ’ ἐκτιμήσεως Δ. Μαντζῶρος Ἰατρὸς Γεν. Ἰατρικῆς Υ.Γ. Παρὼν καὶ ὁ μοίραρχος Ντόκος. Λίμνη 11 Σεπτεμβρίου 1961 Φίλε Κύριε Μιχαὴλ Στεφανίδη Ἀθήνας Διὰ ταύτης μου σᾶς παρακαλῶ θερμῶς ὅπως τὴν ἐσώκλειστον ἐπιστολήν μου, τὴν ὁποίαν ἀπευθύνω πρὸς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν τὴν θεωρήσητε κατάλληλον νὰ τοῦ ἐπιδοθῇ, τὴν ἐπιδίδετε, ἐὰν πάλιν θεωρήσητε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τοῦ ἐπιδοθῇ τότε ἐνεργήσετε ὅπως ὑμεῖς γνωρίζετε. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι εὑρίσκομαι ὑπὸ διαρκῆ ἀπειλὴν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ μοῦ ἔχουν κόψει τὸ ψωμί μου καὶ τὸ ψωμὶ τοῦ ὀρφανοῦ κοριτσιοῦ τοῦ θύματος τῆς Ἀλβανίας, τὸ ὁποῖον προστατεύω. Εἶχα ἀνοίξει ἕνα ἑστιατόριον εἰς τὴν Λίμνην, διὰ νὰ ἐξοικονομήσω τὰ ἔξοδά μου καὶ διαθρέψω καὶ τὸ ὑπὸ τὴν κηδεμονίαν μου ὀρφανό, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐθίγοντο τὰ συμφέροντα τοῦ κομματάρχου τῆς ΕΡΕ Εὐαγγέλου Εὐαγγελινοῦ ἐδιώχθην τοιουτοτρόπως, ὥστε μὲ ἠνάγκασαν νὰ τὸ κλείσω καὶ νὰ στερηθῶ τῆς ἐξοικονομήσεως τῶν ἐξόδων μου. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ παροῦσα μου θὰ σᾶς εὕρῃ πρόθυμον νὰ ἐξυπηρετήσετε ἕνα ἐκ τῶν ἐνθερμοτέρων φίλων σας, καὶ ἀναμένων νὰ μοῦ γράψητε τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν σας, διὰ τὰς ὁποίας καὶ θὰ εἶμαι εὐγνώμων. Διατελῶ φιλικώτατα Ἰωάννης Ἀρβανίτης Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 118)4.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν κατωτέρω τὸ ὑπ’ ἀριθ. 253)1.2.62 ἔγγραφον τῆς VII Περιφερειακῆς Διευθύνσεως Δημοσίων Ἔργων, ἁρμοδίας ἐπὶ τοῦτο, πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 20 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

VII ΠΕΡ)ΚΗ Δ)ΝΣΙΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Πρὸς Τὸν κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος Ἐνταῦθα Ἐπὶ τῆς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 222)1962 ὑμετέρας κοινοποιηθείσης ἡμῖν ἐν θέματι ἐρωτήσεως, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Εἰς τὴν ὑπ’ ὄψιν στενὴν μέχρι τοῦδε ὁδικὴν ἀρτηρίαν ὑπῆρχεν ἐντατικὴ κυκλοφορία ὀχημάτων, ἧς τὸ πρόβλημα κυκλοφορίας λύεται διὰ τῶν ἐκτελουμένων ἤδη ἔργων διαπλατύνσεως μέχρι τοῦ διπλασίου καὶ βελτιώσεως ταύτης. Ἐπομένως οἱ κίνδυνοι αὐτοκινητιστικῶν δυστυχημάτων, οἵτινες δὲν ἐσημειώθησαν μέχρι σήμερον καὶ ἂν ποτὲ ὑπῆρξεν ἐκμηδενίζονται, διὰ τῆς διαπλατύνσεως. 2) Περιπτώσεις πλημμυρῶν τῶν ὑπερκειμένων τῇ ὁδῷ οἰκιῶν δὲν ὑπῆρξαν οὔτε καὶ δημιουργοῦνται, διὰ τῶν ἐν ἐκτελέσει ἔργων. 3) Δεδομένου, ὅτι ἡ διαρρυθμιζομένη ὁδὸς θὰ ἐπιστρωθῇ δι’ ἀσφαλτικοῦ τάπητος ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ πλάτους αὐτῆς μηδὲ τῶν ἐρεισμάτων ἐξαιρουμένων, δὲν θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις δημιουργίας κονιορτοῦ. 4) Ἡ κατεδάφισις τῶν προσθέτων κτισμάτων συνετελέσθη ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου Θεσσαλονίκης, ἀφοῦ προηγήθη ἡ κοινοποίησις πρωτοκόλου αὐθαιρέτου κατασκευῆς καὶ διέρρευσαν αἱ νόμιμοι προθεσμίαι. Συνεπῶς τυγχάνει ἀνακριβὲς τὸ ἀναγραφόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει, ὅτι ἐγένοντο κατεδαφίσεις ἄνευ προειδοποιήσεων καὶ διὰ παρανόμου ἐνεργείας τοῦ ἐργολάβου. 5) Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῶν παροικούντων περὶ μεταστεγάσεως αὐτῶν εἰς τὰς νέας πολυκατοικίας τοῦ οἰκισμοῦ Βότση οὐδὲν ἔχομεν ν’ ἀναφέρωμεν καθόσον τυγχάνομεν ἀναρμόδιοι. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 1 Φεβρουαρίου 1962 Ὁ Προϊστάμενος ΥΙΙ Περ)κῆς

Δ)νσεως Δημ. Ἔργων

Ι. ΚΟΤΣΕΡΩΝΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 469 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου π. ἔ. διενεργουμένης συγκεντρώσεως ἐλαιολάδου, οὐδεμία ἐντολὴ ἡμῶν ἐξεδόθη, διὰ τὴν δι’ οἱονδήποτε λόγον διακοπὴν τῆς συγκεντρώσεως εἰς ἅπαντα τὰ συσταθέντα Κέντρα ἀνὰ τὴν χώραν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὰ τοιαῦτα τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου. Ἀντιθέτως διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου καὶ διὰ τὴν ἀκώλυτον παραλαβὴν ἐξ αὐτῶν τοῦ ἐλαιολάδου των, τὸ Δημόσιον μετὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ἐκεῖ ἐκ 2.200 Μ. Τ. προσφερθεισῶν συστηματικῶν ἐλαιοδεξαμενῶν προῆλθεν εἰς τὴν ἐξ Ἡρακλείου ἀγορὰν 4.000 περίπου κενῶν βαρελλίων, διὰ τὴν ὁμοῦ μεθ’ ἑτέρων ἐξ Ἐλευσῖνος καὶ ἄλλων περιοχῶν προωθηθέντων τοιούτων τοποθέτησιν τοῦ ἐλαιολάδου καὶ μεταφοράν του εἰς Ἐλευσῖνα, εἰς ἣν μέχρι σήμερον ἀπεστάλησαν 6.000 πλήρη ἐλαιολάδου βαρέλλια ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ Νομοῦ. Ἐπὶ πλέον ἐνεκρίθη ἡ ἐφεδρικὴ χρησιμοποίησις καὶ ἄλλων παρὰ τῆς ἐκεῖ Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν προσφερθέντων χώρων, διὰ τὴν καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν. Οὕτω μέχρι σήμερον εἰς τὸν Νομὸν Ἡρακλείου συνεκεντρώθη ποσότης πλέον τῶν 4.500 Μ.Τ. ἐλαιολάδου, ἤτοι κατὰ ποσοστὸν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς πολὺ μεγαλύτερον τῶν λοιπῶν ἀνὰ τὴν χώραν περιοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 503)309 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα, σχετικῶς μὲ τὰ ληφθέντα μέτρα πρὸς ἀνακούφισιν τῶν θυμάτων τῆς θεομηνίας τῆς 5ης Νοεμβρίου 1961, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν μας ἁρμοδιότητα, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ τῇ εἰσηγήσει ἡμῶν προῆλθεν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 33367) ΓΚ)820)29.12.61 καὶ 33682)ΓΚ830)30.1.62 ἀποφάσεών της ἀντίγραφα τῶν ὁποίων καὶ συναποστέλλομεν δι’ ὧν ἐλήφθησαν πιστωτικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν πληγέντων Ἐμποροεπαγγελματικῶν, Βιομηχανικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ἐπιχειρήσεων ὧν οἱ ἐνδιαφερόμενοι δύνανται νὰ κάμωσι χρῆσιν ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὰς Ἐμπορικὰς Τραπέζας.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ

ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 1092)5)ΣΤʹ. Πρὸς τὰ 1) Ἐμπορικὰ καὶ Βιομηχανικὰ Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος, Ἡρακλείου, Λασηθίου, Ρεθύμνης καὶ Χανίων. 2) Ἐπαγγελματικὰ Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. 3) Βιοτεχνικὰ Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ 4) Ἐπαγγελματικὰ καὶ Βιοτεχνικὰ Ἐπιμελητήρια Δράμας καὶ Ἡρακλείου. Θέμα: Κοινοποίησις ἀποφάσεως Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Κοινοποιοῦντες κατωτέρω τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1227)61 ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 5–6 Νοεμβρίου 1961 ἐμποροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος καὶ Κρήτης» παρακαλοῦμεν, ὅπως λάβωσι γνῶσιν τὰ ἐνδιαφερόμενα μέλη ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1962 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ

Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ὁ Τμηματάρχης (Ὑπ. Δυσ.) Κοινοποίησις: Δ)νσιν Ὀργαν. Ἐσωτερ. Ἐμπορίου Τμήματα Αʹ καὶ Βʹ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1961

ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ἀριθ. πρωτ. 33367)Γ.Κ.820. Πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος Γραφεῖον κ. Διοικητοῦ Ἐνταῦθα Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν κατωτέρω ἀπόσπασμα πρακτικῶν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1227)22.12.61 συνεδριάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. 10) Περὶ παροχῆς διευκολύνσεων εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 5–6 Νοεμβρίου 1961 ἐμποροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος καὶ Κρήτης. Ἔγγραφον Ὑπουργείου Ἐμπορίου Ὑπηρεσίας Ἐπαγ-

γελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν ὑπ’ ἀριθ. 62377)210)15.12.61

(Ν.Ε. 60009).

Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐν τῷ ἐν ἐπικεφαλίδι σημειουμένῳ ἐγγράφῳ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διαλαμβανόμενα, ὡς καὶ σχετικὴν πρότασιν τῆς Ὑποεπιτροπῆς Πιστώσεων, ἐν σχέσει πρὸς τὰ ληπτέα μέτρα πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 5–6 Νοεμβρίου 1961 πληγέντων ἐμποροεπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Δράμας Χαλκίδος καὶ Κρήτης, ἀπεφάσισε τὰ κάτωθι: 1. Αἱ Τράπεζαι δύνανται νὰ χορηγοῦν παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς αὐτὰς ὀφειλῶν των, ἐκ τῆς θεομηνίας ταύτης πληγέντων ἐμποροεπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν ἐκ χορηγήσεων τῶν πρὸς αὐτοὺς γενομένων, βάσει τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς 1194)31. 3.61 (θέματα 22ον καὶ 23ον) ἀσχέτως τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω παρατάσεων, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἐξόφλησις αὕτη νὰ λάβῃ χώραν ἐντὸς τριετίας, δι’ ἑξαμηνιαίων δόσεων ἀρχομένων μετὰ ἕν (1) ἔτος ἀπὸ τῆς λήξεως. Ὁμοίως αἱ Τράπεζαι δύνανται νὰ χορηγοῦν τὴν κατὰ τὰ ἄνω προβλεπομένην τριετῆ παράτασιν ἐξοφλήσεως καὶ ἐπὶ τῶν πάσης μορφῆς πρὸς αὐτὰς ὀφειλῶν τῶν βιοτεχνῶν, τῶν προερχομένων ἐκ χορηγήσεών των πρὸς αὐτοὺς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γενικῶν διατάξεων τῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς «περὶ χρηματοδοτήσεως τῆς βιοτεχνίας». Συνιστᾶται εἰς τὰς Τραπέζας, ὅπως ἡ ὡς ἄνω εὐχέρεια παρασχεθῇ εἰς ἅπαντας τοὺς πράγματι πληγέντας ὀφειλέτας αὐτῶν, τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας τῶν πληγεισῶν περιοχῶν τῆς περιφερείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος καὶ Κρήτης. 2. Κατ’ ἐξαίρεσιν, προκειμένου περὶ νέων ἢ συμπληρωματικῶν χορηγήσεων πρὸς ἐμποροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας, αὐξάνει τὸ χορηγητέον κατὰ περίπτωσιν ποσὸν βάσει τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς 1194)22–23)31.3.61 ἀπὸ δραχ. 35.000 καὶ δραχ. 50.000 εἰς δραχ. 60.000 τῶν χορηγήσεων γενησομένων, ὡσαύτως, κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἀποφάσεων τούτων. Ἡ ηὐξημένη χορήγησις, βάσει τῆς ἀνωτέρω παραγράφου, θὰ ἐνεργῆται, μόνον πρὸς τοὺς ἀποδεδειγμένως πληγέντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 5–6 Νοεμβρίου 1961 ἐμποροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος καὶ Κρήτης καὶ μέχρι τῆς 30ης Ἰουνίου 1962. Μετὰ τὴν προθεσμίαν ταύτην οὐδεμία ηὐξημένη πρὸς πληγέντας χορήγησις ἐπιτρέπεται. Ἡ ἐξόφλησις τῆς χρηματοδοτήσεως ταύτης, ἤτοι τῶν μέχρι τῶν δραχ. 60.000 τὸ πολὺ κατὰ περίπτωσιν, θὰ ἐνεργῆται διὰ πέντε ἴσων ἑξαμηνιαίων δόσεων, τῆς πρώτης καταβλητέας, μετὰ ἓν ἔτος ἀπὸ τῆς χορηγήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1962 Μετὰ πλείστης τιμῆς Ὁ Προϊστάμενος τῆς Γραμματείας τῆς Ν. Ε.

ΑΛ. ΡΗΜΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Γαληνοῦ καὶ Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2014)1538)19.2.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Γαληνοῦ καὶ Ν. Ζορμπᾶ, ἀφορῶσα συζητουμένην πώλησιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 120.000 τόννων Κρατικοῦ σίτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πρὸς τὸ παρὸν δὲν ἀντιμετωπίζεται θέμα ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν Κρατικοῦ σίτου, καθ’ ὅσον ἡ πλεονάζουσα ποσότης ἐκ τούτου θέλει διὰ ληφθησομένης κατ’ αὐτὰς ἀποφάσεως διατεθῆ πρὸς ἐνίσχυσιν ἀφ’ ἑνὸς τῶν ἐχόντων ἄμεσον ἀνάγκην παραγωγῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς κτηνοτροφίας. Τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τυχὸν πλεοναζούσης ποσότητος σίτου θέλει ἐξετασθῆ μετὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀνωτέρω ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 26.1.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 957)29.1.1962 ἐγγράφου τῆς Δ)νσεως Νομοθετικῶν καὶ Νομοπαρασκευαστικῶν Ἐργασιῶν, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀσκήσεως πλανοδίου ἐμπορίου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι βάσει τῶν κειμένων διατάξεων δὲν εἶναι δυνατὸς ὁ περιορισμὸς ἢ ἡ ἀπαγόρευσις τοῦ ἐμπορίου τούτου. Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον πρὸς περιορισμὸν τῶν δυσμενῶν συνεπειῶν του προέβη εἰς συστάσεις πρὸς τὰς οἰκείας Νομαρχίας, ἵνα λάβωσι πάντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ὥστε οἱ ἀσκοῦντες τὸ εἶδος τοῦτο τοῦ ἐμπορίου νὰ παρακολουθοῦνται τόσον ἀγορανομικῶς, ὅσον καὶ φορολογικῶς ἵνα ἀποφεύγηται κατὰ τὸ δυνατὸν ὁ ἀθέμιτος ἀνταγωνισμός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ἐν λόγῳ θέμα μελετᾶται ἐν τῇ ἀντιμετωπίσει τοῦ ὅλου θέματος τοῦ ὑπερεπαγγελματισμοῦ καὶ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1516)1100)9.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Ντάγγα, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐργοστασίων τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας καὶ τῆς Χαρτοποιΐας «ΠΑΠΥΡΟΣ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὸ ἐν λόγῳ ἐργοστάσιον χαρτοποιΐας «Πάπυρος», τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς βιομηχανικὴν περιοχὴν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Πειραιῶς (Ν. Φάληρον), οὐδεμία διαμαρτυρία ἔχει ὑποβληθῆ ὑπὸ περιοίκων μέχρι σήμερον, δι’ ἐνοχλήσεις ὀφειλομένας εἰς καπνούς, ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐρώτησιν. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἤθελον διαπιστωθῆ τοιούτου εἴδους ἐνοχλήσεις, ἡ ὑπηρεσία θὰ ἐπιβάλῃ τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα πρὸς περιορισμὸν τῶν ἐνοχλήσεων τούτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐργοστάσιον τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μεταφορὰ τούτου εἰς ἑτέραν θέσιν εἶναι ἀδύνατος, λόγῳ τῆς σοβαρότητος τῆς ἐγκαταστάσεως. Ἐξ ἄλλου τὸ ἐργοστάσιον εἶναι ἐξωπλισμένον μὲ ὅλα τὰ σύγχρονα μέσα πρὸς ἐξουδετέρωσιν κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν ἐκ τῆς λειτουργίας τούτου, προκαλουμένων ὀχλήσεων εἰς τοὺς περιοίκους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1998)19.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 461)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ εἰς μικρὰ ἀστικὰ κέντρα (ὡς αἱ περιοχαὶ Τροιζηνίας, Ὕδρας καὶ Σπετσῶν) δὲν εἶναι συνήθως εὐχερὴς καὶ ἀποτελεῖ πάντοτε ἀντικείμενον ἐνδελεχοῦς προηγουμένης μελέτης, καθ’ ὅσον λόγῳ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ τῶν πολλαπλῶν ὑποχρεώσεων, ἃς συνεπάγεται μία τοιαύτη ἐπέκτασις, εἶναι ἀναγκαῖον νὰ προηγηθῇ ἡ διαπίστωσις τῆς συνδρομῆς ὡρισμένων βασικῶν προϋποθέσεων, ἀναγομένων εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν ἑκάστῳ Κέντρῳ μισθωτῶν καὶ τὴν δυνατότητα τῆς οὐσιαστικῆς πραγματώσεως τῆς ἀσφαλίσεως, ἰδίᾳ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. 2) Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν ἀνωτέρω, ἐπειδὴ βασικὴν ἐπιδίωξιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἀποτελεῖ πάντοτε ἡ κάλυψις περισσοτέρων κατηγοριῶν ἐργαζομένων, ἐζητήσαμεν δι’ ἑτέρου ἐγγράφου μας πρὸς τὸ ΙΚΑ, κοινοποιουμένου καὶ ὑμῖν, ὅπως τοῦτο ἀναφέρῃ ἡμῖν τὸ ταχύτερον δυνατὸν τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τὰς ὡς ἄνω περιοχάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1338)5.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 63179) 14.2.1962 ὁμοίου τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ ἐπὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 1.2.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἐν σχέσει μὲ ἀποζημίωσιν τῶν ὑδροδοτῶν καὶ ὑδροπωλητῶν περιφερείας Πειραιῶς καὶ τὴν ἐν γένει λειτουργίαν τοῦ Ταμείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πράγματι εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον κατὰ τὴν 15.2.1962 ὑπῆρχον κεφάλαια ἀνερχόμενα εἰς δρχ. 5.523.774. Τὰ κεφάλαια ταῦτα ὁμοῦ μετὰ τῆς παρὰ τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων εἰσπραττομένης εἰσφορᾶς, ἀνερχομένης εἰς 0,5 λεπτὰ κατὰ κυβικὸν μέτρον καταναλισκομένου ὕδατος θὰ χρησιμοποιηθοῦν: α) Διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἐπιδικασθείσης ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς κατὰ νόμον δικαιούχους, καὶ β) διὰ τὴν ἀποζημίωσιν δικαιούχων, ἐμπροθέσμως ὑποβαλόντων τὰς σχετικὰς περὶ ἀποζημιώσεως αἰτήσεις, αἵτινες ὅμως ἐκ διαφόρων λόγων δὲν κατέστη δυνατὸν εἰσέτι νὰ ἐκδικασθοῦν. Περαιτέρω ὑφίσταται ζήτημα, μελετώμενον ἤδη δι’ ἀριθμὸν κατὰ νόμον δικαιούχων, οἵτινες ὅμως δὲν ὑπέβαλον ἐμπροθέσμως τὰς περὶ ἀποζημιώσεως αἰτήσεις των. Συνεπῶς, τὸ ἀναφερόμενον Ταμεῖον, δὲν ἐπραγματοποίησεν εἰσέτι τὸν σκοπὸν αὐτοῦ καὶ ὑπάρχει ἀνάγκη διατηρήσεώς του μέχρι πλήρους ἀποζημιώσεως τῶν δικαιούχων. Ἀπὸ ἀπόψεως διοικητικῶν ἐξόδων, ταῦτα δὲν ὑπερβαίνουν τὸ 7% τῶν ἐσόδων. Τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγόμενον αἴτημα, ἐνδιαφερομένων περὶ καταβολῆς συντάξεως εἰς τοὺς ἤδη δικαιωθέντας ἀποζημιώσεως, δὲν δύναται νὰ ἱκανοποιηθῇ, καθ’ ὅσον εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐξεύρεσις τῶν πρὸς τοῦτο ἀπαιτουμένων πόρων διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ταμείου, τῶν ἤδη νομοθετημένων ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τούτου πόρων, ἐπιτελούντων συγκεκριμένον σκοπόν, ὅστις δὲν εἶναι καὶ διαρκής. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1996)19.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3824)21. 2.62 ὁμοίου τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 458 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ἀσημ. Γιάννου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἐν σχέσει μὲ ἐπεμβάσεις τοῦ 2ου ΚΤΕΛ καὶ ἀστυνομικῶν ὀργάνων εἰς τὴν συνδικαλιστικὴν δραστηριότητα τῶν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11668)865 τῆς 9.2.62 ἡμετέρας διαταγῆς, διετάχθη ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Ἀθηνῶν, πρὸς ἣν διεβιβάσθησαν αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ἐνδιαφερομένων Σωματείων, ὅπως ἐξετάσῃ τὰ καταγγελλόμενα καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν τί ἐπὶ τοῦ προκειμένου συμβαίνει. Εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπάντησιν τῆς ὡς ἄνω ὑπηρεσίας θὰ ἐνημερώσωμεν τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2223)1637)22.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐν Ἑλλάδι, εἰς τὸ Δημόσιον, τὰς Τραπέζας, Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας, δὲν ὑφίσταται διάκρισις ἐπὶ τῆς ἀμοιβῆς, μεταξὺ ἀρρένων καὶ θηλέων. Ἐπίσης, δι’ ὅσας κατηγορίας μισθωτῶν, δὲν ὑφίσταται ἐκ τῶν πραγμάτων ἀνάγκη διακρίσεως τοῦ φύλου, διὰ τῶν κλαδικῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, καθορίζονται ἐν αὐταῖς αἱ αὐταὶ ἀμοιβαὶ δι’ ἄρρενας καὶ θήλεις. Μόνον εἰς ἃς περιπτώσεις ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβάλλεται ἡ διάκρισις τοῦ φύλου καθορίζονται εἰδικαὶ ἀποδοχαί. Συνήθως, διὰ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας ὁρίζεται, ὅτι αἱ γυναῖκες, αἱ ἀσχολούμεναι εἰς ἐργασίας ἀνδρῶν, δικαιοῦνται τοῦ δι’ αὐτοὺς καθοριζομένου ἡμερομισθίου (Συλλογικαὶ συμβάσεις Τυπογράφων, Βυρσοδεψεργατῶν, Βιβλιοδετῶν κλπ.). Πάντως, διὰ τῶν συναπτομένων Συλλογικῶν Συμβάσεων, ἐπιχειρεῖται ἡ ἐξίσωσις ἢ σμίκρυνσις τῆς διαφορᾶς εἰς τὴν ἀμοιβὴν τῶν δύο φύλων, εἰς ἃς περιπτώσεις, καθίσταται τοῦτο δυνατὸν ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ὁλοκλήρωσις τοῦ θεσμοῦ τούτου νὰ συμβαδίζῃ μὲ τὴν ἀναπτυσσομένην οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ νὰ μὴ παρεμποδίζῃ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν εὐρυτέραν ἀπασχόλησιν γυναικῶν εἰς τοὺς διαφόρους κλάδους αὐτῆς. Οὕτω, ἡ ἐπικύρωσις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 100 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ ἴσης ἀμοιβῆς μεταξὺ ἀρρένων καὶ θηλέων δι’ ἐργασίαν ἴσης ἀξίας» δὲν εἶναι εὔκολον νὰ πραγματοποιηθῇ ἀποτόμως διὰ μιᾶς, ἀλλὰ βαθμιαίως σὺν τῇ ἐξελίξει τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἐξ ἄλλου, δὲν πρέπει νὰ παραβλέπωνται καὶ αἱ τεχνικῆς φύσεως δυσχέρειαι περὶ τὴν ἀνεύρεσιν τοῦ τρόπου διὰ τὴν μέτρησιν τῆς ἴσης ἐργασίας, τὴν ὁποίαν προϋποθέτει ἡ ἴση ἀμοιβή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2235)22.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ ἐν θέματι Ταμείου, ἔτυχον εἰδικῆς μεταχειρίσεως ἀπὸ ἀπόψεως βελτιώσεως τῶν συντάξεων, δοθέντος, ὅτι αἱ καταβαλλόμεναι εἰς αὐτοὺς συντάξεις, ηὐξήθησαν διαδοχικῶς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1959 ὡς ἀκολούθως: α) Κατὰ 10% ἀπὸ 1.3.1959. β) Κατὰ 7% ἀπὸ 1.12.1960. Ἤδη δὲ διὰ ὑπογραφείσης ὑφ’ ἡμῶν κοινῆς ἀποφάσεως τελούσης πρὸς ὑπογραφὴν ὑπὸ τῶν συμπραττόντων ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, αἱ ὡς ἄνω συντάξεις αὐξάνονται περαιτέρω κατὰ ποσοστὸν 20%. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2343 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 543 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατόπιν καταγγελίας τῆς «Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας», τῆς μεταξὺ τῶν προκατόχου αὐτῆς Τ.Α.Ε. καὶ τοῦ Προσωπικοῦ Ἐδάφους, συναφθείσης κατὰ τὸ 1955, συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας καὶ τῆς ἐν συνεχείᾳ ἐξαντλήσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου παρεχομένου ἡμῖν δικαιώματος παρατάσεως αὐτῆς (ἐπὶ 12μηνον κατ’ ἀνώτατον ὅριον) ἐπῆλθε, πράγματι, στασιμότης εἰς τὰς ἀποδοχὰς ὡρισμένων μισθωτῶν ἐκ τοῦ προειρημένου προσωπικοῦ, λόγῳ μὴ περαιτέρω ἐπαυξήσεως τῶν κατὰ τὴν χρονολογίαν παύσεως ἰσχύος τῆς καταγγελθείσης συλλογικῆς συμβάσεως παρεχομένων καὶ ὑπὸ ταύτης προβλεπομένων ἐπιδομάτων οἰκογενειακῶν βαρῶν, πολυετοῦς ὑπηρεσίας κλπ. Δὲν πρόκειται, δηλονότι, περὶ μειώσεως καταβαλλομένων ἀποδοχῶν, ἀλλὰ περὶ μὴ περαιτέρω βελτιώσεως αὐτῶν, συνεπείᾳ τῶν προαναφερομένων λόγων. Πάντως διὰ τὸ ἐν λόγῳ προσωπικὸν ἐφαρμόζεται ἤδη τὸ μισθολόγιον ὑπαλλήλων Ἀνων. Ἑταιρειῶν, προσηυξημένον κατὰ 12%. Ἡ, μετὰ τὴν παῦσιν ἰσχύος τῆς ρηθείσης συλλογικῆς συμβάσεως, ἐγερθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ προσωπικοῦ συλλογικὴ διαφορὰ ἐργασίας, ἀποσκοποῦσα εἰς τὴν ἀναρρύθμισιν τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας αὐτοῦ, ἐκκρεμεῖ εἰσέτι ἐνώπιον τοῦ Δευτεροβαθμίου Διοικητικοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου Ἀθηνῶν, εἰς ὃ ἀνεπέμφθη πρό τινος, λόγῳ ἀκυρώσεως ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας προγενεστέρας σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου, οὗτινος ἡ ἀναμενομένη ἀπόφασις, θέλει ρυθμίσει μεταξὺ ἄλλων, καὶ τὰ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται προσωπικοῦ τῆς ρηθείσης Ἐπιχειρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 13.2.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ν. Τσόχα περὶ τῶν ἀπασχολούντων τὸν ἀστικὸν καὶ ἀγροτικὸν πληθυσμὸν Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καθ’ ὅσον τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ θιγόμενα ἐργατοϋπαλληλικὰ θέματα εἶναι τὰ ἑξῆς: 1) Τὰ περὶ καθηλώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν ἐλέγχονται ἐκ τῶν πραγμάτων ἀνακριβῆ. Χαρακτηριστικῶς δὲ μνημονεύομεν τὰς κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν χορηγηθείσας αὐξήσεις τόσον εἰς τὰ γενικὰ κατώτατα ὅρια μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων ὅσον καὶ εἰς τὰς ἀποδοχὰς τῶν πολυαριθμοτέρων κλάδων μισθωτῶν ἐξ ὧν καὶ μόνον ἀποδεικνύεται ἡ ἀνακρίβεια περὶ καθηλώσεως κλπ. Ὅθεν: Αʹ) Γενικὰ κατώτατα ὅρια ἡμερομισθίων.

Βʹ) Γενικὰ κατώτατα ὅρια μισθῶν.

Γʹ) Ὑπάλληλοι Ἰδιωτικῶν Ἐπιχειρήσεων.

Δʹ) Ὑπάλληλοι Ἐμπορικῶν Καταστημάτων.

Εʹ) Ἐργάται Κλωστοϋφαντουργίας.

ΣΤʹ) Ἐργάται Χημικῆς Βιομηχανίας.

Ζʹ) Ἐργάται Σιδηροβιομηχανίας.

Ἀνάλογοι ὑπῆρξαν καὶ αἱ χορηγηθεῖσαι αὐξήσεις εἰς τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων, διὰ τῶν ὑπογραφεισῶν ἀπὸ τοῦ 1958 μέχρι σήμερον ὑπὲρ τὰς 2000 συλλογικῶν συμβάσεων καὶ τῶν ἐκδοθεισῶν ὑπὲρ τὰς 250 διαιτητικῶν ἀποφάσεων. Μὲ τὸν αὐτὸν ρυθμὸν συνεχίζεται ἤδη ἡ οὐσιαστικὴ αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς γενικῆς αὐξήσεως τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀντιθέτως ἡ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου κατὰ τὸ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958 καὶ μέχρι σήμερον χρονικὸν διάστημα ἀνέρχεται εἰς ποσοστὸν 5,4% μόνον (Μέσος ἐτήσιος 1958 — Νοέμβριος 1961). 2) Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὰ περὶ καταρτίσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. 3239)55 ἤδη διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως ἀνεγνωρίσθη ἡ ἀνάγκη τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. 3239)55, μελετῶνται δὲ αἱ ἐνδεδειγμέναι μεταρρυθμίσεις εἰς τὸν νόμον τοῦτον. Γʹ. Ἀνεργία–Ἀπασχόλησις–Μετανάστευσις. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως κατατείνει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας, τὴν αὔξησιν τοῦ Ἐθνικοῦ Εἰσοδήματος καὶ τὴν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως. Οὕτω τὸ πενταετὲς οἰκονομικὸν πρόγραμμα, ἡ σύνδεσις τῆς χώρας μετὰ τῆς Ε.Κ.Α., τὰ ἐκτελούμενα ἔργα καὶ τὰ γενικώτερα οἰκονομικὰ μέτρα, ἤρχισαν ἤδη ἀποφέροντα τὰ πρῶτα ἀποτελέσματα, ἤτοι αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ συνεπῶς βελτίωσιν τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ ζωῆς τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τῶν ἐπὶ μέρους κοινωνικῶν ὁμάδων, αὔξησιν τοῦ ὄγκου ἀπασχολήσεως καὶ μείωσιν τοῦ ὄγκου ἀνεργίας, ὡς ταῦτα δύνανται νὰ ἐκτιμηθῶσι βάσει τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων, δημιουργοῦν δὲ βασίμους ἐλπίδας περαιτέρω βελτιώσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μετακίνησιν ἐργατῶν πρὸς ἀπασχόλησιν ἐντὸς τοῦ εὐρωπαϊκοῦ χώρου, αὕτη δὲν ἀποτελεῖ μετανάστευσιν, διότι οἱ οὕτω μετακινούμενοι ἐργάται ἀναχωροῦν μὲ πρόθεσιν διαμονῆς καὶ ἀπασχολήσεώς των, διὰ μικρὸν σχετικῶς χρονικὸν διάστημα, ἔχουν ἐξησφαλισμένην ἐργασίαν δι’ ἀτομικοῦ συμβολαίου μὲ σαφῶς προσδιωρισμένην τὴν ἀμοιβήν των καὶ τοὺς ὅρους ἐργασίας, τὴν συνέχισιν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ὡς καὶ τῆς τοιαύτης ἀνεργίας καὶ πάσας τὰς λοιπὰς ἐγγυήσεις ἀνέτου ζωῆς, ὡς λ.χ. οἰκογενειακὸν ἐπίδομα ἄνετος στέγη, καλὴ τροφὴ κλπ. Περαιτέρω δὲ διὰ τῆς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἀπασχολήσεώς των, λαμβάνουν τεχνικὴν ἐκπαίδευσιν, ἥτις θὰ ἀποβῇ σημαντικῶς χρήσιμος, διὰ τὴν ἀναπτυσσομένην οἰκονομίαν τῆς χώρας, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τὸν Βιομηχανικὸν Κλάδον. Τέλος, διὰ τῆς τοιαύτης μετακινήσεως, ἐντὸς μιᾶς εὐρυτέρας ἀγορᾶς ἐργασίας ἐν τῷ εὐρωπαϊκῷ χώρῳ, μειοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν πράγματι μεταναστευόντων εἰς ὑπερποντίους χώρας καὶ οἱ ὁποῖοι, τῷ ὄντι μετὰ μίαν ἢ δύο γενεὰς χάνονται διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σκορδίλη καὶ Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2237)22.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 535 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκορδίλη καὶ Λ. Μπουρνιᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν συνταξιοδότησιν ὑπάνδρων γυναικῶν ὑπαλλήλων τῶν δικτύων ΣΕΚ καὶ ΣΠΑΠ ἅμα τῇ συμπληρώσει 15ετοῦς ὑπηρεσίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὸ θιγόμενον θέμα συνεκροτήθη Ἐπιτροπὴ ἐξ ἐκπροσώπου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ ὑπαλλήλων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἥτις ἐμελέτησε τὸ θέμα τοῦτο. Τὸ δὲ πόρισμα ταύτης θέλει περιληφθῆ εἰς σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ καταρτισθῇ καὶ θὰ κατατεθῇ, ὅταν καταστῇ ὥριμον ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2020)19.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 483 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν διαδικασίαν ἐπιστροφῆς ἀντιτίμου εἰσιτηρίου ΣΕΚ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ Ἐκμεταλλεύσεως τῶν ΣΕΚ, δικαίωμα ἐπιστροφῆς τοῦ ἀντιτίμου μὴ χρησιμοποιηθέντος εἰσιτηρίου, διὰ τὴν ὅλην ἢ μέρος τῆς διαδρομῆς παρέχεται εἰς τοὺς ἐπιβάτας μόνον, ἐφ’ ὅσον τὸ ταξίδιον δὲν ἐξετελέσθη ἢ διεκόπη λόγῳ ἀνωτέρας βίας. Εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν ἐπιστροφὴ τοῦ ἀντιτίμου εἰσιτηρίου δὲν εἶναι ἐπιτρεπτή. Παρὰ ταῦτα ἡ Γενικὴ Δ)νσις τῶν ΣΕΚ παρέσχε προσθέτους ὁδηγίας εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας της, διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς διαδικασίας ἐπιστροφῆς τοῦ ἀντιτίμου δεδικαιολογημένως μὴ χρησιμοποιηθέντων εἰσιτηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη καὶ Ἀ. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2010)19.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 473 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γρ. Λαμπράκη καὶ Ἀντ. Μπριλλάκη, ἐν σχέσει μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ κομίστρου τῶν λεωφορείων τῆς ΗΕΜ, γραμμῆς Ν. Φαλήρου–Καστέλλας–Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Ἠλεκτρικὴ Ἑταιρεία Μεταφορῶν (ΗΕΜ), συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 20 τῆς ἀπὸ 17 Ὀκτωβρίου 1925 Συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ αὐτῆς, ἔχει τὸ δικαίωμα κατὰ πάντα χρόνον νὰ τροποποιῇ, κατὰ τὴν κρίσιν της, τὴν τιμὴν τῶν κομίστρων τῶν ὑπ’ αὐτῆς, ἐξυπηρετουμένων γραμμῶν, ἐντὸς ὡρισμένων συμβατικῶν ὁρίων. Βάσει τῆς ὡς ἄνω Συμβάσεως, ἡ ἐν λόγῳ Ἑταιρεία, διὰ τῆς ἀπὸ 27 Ὀκτωβρίου 1961 ἀναγγελίας της πρὸς τὸ κοινὸν μετέβαλε τὸ τιμολόγιον τῶν ὀχημάτων αὐτῆς τῶν ἐξυπηρετούντων τὴν γραμμὴν Ν. Φαλήρου–Καστέλλας–Σταθμοῦ ΕΗΣ ἀπὸ 1.30 εἰς 1.50 δραχμάς. Ἡ κατὰ τὰ ὡς ἄνω γενομένη αὔξησις τοῦ κομίστρου τῆς ὡς εἴρηται γραμμῆς, εἶναι ἐντὸς τῶν συμβατικῶν ὁρίων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὅτι σκοπὸς τῆς ὡς ἄνω αὐξήσεως εἶναι ἡ ἐπισκευὴ τῶν ὁδῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐπεκταθῇ ἡ γραμμὴ αὕτη, τοῦτο δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2008)19.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 470 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ ὑπὸ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων χορήγησις στεγαστικῶν δανείων πρὸς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου ἔχει ὡς ἀναγκαίαν κατὰ νόμον προϋπόθεσιν τὴν παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς προηγουμένην ἔγκρισιν τοῦ ποσοῦ τῆς χορηγήσεως ταύτης. 2) Ὁ καθορισμὸς τοῦ ἐπιτοκίου τῶν ἐν λόγῳ δανείων γίνεται πάντοτε ἐν συναρτήσει πρὸς τὸ ἐπιτόκιον τῶν καταθέσεων. Τὸ ἐπιτόκιον τῶν καταθέσεων ἔχει καθορισθῆ σήμερον εἰς 5%, τὸ δὲ τοιοῦτον τῶν δανείων εἰς 7%. Ἡ ἐκ τῶν μονάδων διαφορὰ αὕτη ἐκρίθη ἀναγκαία, τὸ μὲν πρὸς κάλυψιν τῶν ἐξόδων διαχειρίσεως καὶ λειτουργίας ἐν γένει τοῦ Ταχ. Ταμιευτηρίου, τὸ δὲ πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ δημιουργηθέντος ἐκ τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς προκατοχικοὺς καταθέτας ἐλλείμματος. 3) Ὁ ἀριθμὸς τῶν κατὰ τὰ ἔτη 1958–1961 χορηγηθέντων δανείων ἀνέρχεται εἰς 11.472 τὸ δὲ συνολικὸν ποσὸν αὐτοῦ εἰς δραχμὰς 517.000.000. 4) Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκκρεμουσῶν αἰτήσεων ἀνέρχεται εἰς 15.000 περίπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Κ. Χιωτάκη καὶ Μ. Σβώλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 268 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Θ. Παππᾶ, Κ. Χιωτάκη καὶ Μαρίας Σβώλου, περὶ τῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ζημιωθέντων ἐκ θεομηνίας καλλιεργητῶν τῆς Κοινότητος Κορωνίδος (Κωμιακῆς) — Νάξου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν ὕπερθεν διαταγήν μας πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Κυκλάδων, κοινοποιηθεῖσαν καὶ ὑμῖν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ἅμα τῇ λήψει τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ἐκθέσεως τῆς ἀνωτέρω Διευθύνσεως Γεωργίας, διεβιβάσαμεν ἀντίγραφον αὐτῆς μετὰ τῶν συνυποβληθέντων δύο ὀνομαστικῶν πινάκων τῶν ζημιῶν τῶν καλλιεργητῶν τῶν δύο Κοινοτήτων Κορωνίδος καὶ Κινιδάρου–Νάξου εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, μὲ τὴν ἐντολὴν τῆς χορηγήσεως εἰς τοὺς σοβαρῶς πληγέντας ἐκ τῶν ἄνω καλλιεργητῶν τῶν ἀναγκαίων πιστωτικῶν διευκολύνσεων καὶ ἐνισχύσεων, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν των καὶ τὴν συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος. Ἐκ παραλλήλου διετάξαμεν τὴν ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίαν Ἐγγείων Βελτιώσεων καὶ τὰς Διευθύνσεις Δενδροκηπευτικῆς παραγωγῆς καὶ Κτηνοτροφίας, διὰ νὰ ἐπιληφθοῦν τῶν θεμάτων τῆς ἁρμοδιότητός των πρὸς ὑποβοήθησιν τῶν πληγέντων, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν των. Τέλος διετάξαμεν τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Κυκλάδων νὰ καταρτίσῃ πρόγραμμα ἐργασιῶν, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν, διὰ τῶν εἰς τὴν διάθεσίν της μέσων καὶ νὰ συνεργασθῇ πρὸς τοῦτο καὶ μετὰ τῶν οἰκείων Ὑποκαταστημάτων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, νὰ ἐνημερώσῃ δὲ καὶ τὴν Νομομηχανικὴν Ὑπηρεσίαν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἀνακατασκευῆς καὶ ἐπιδιορθώσεως τῶν καταστραφέντων τμημάτων τῶν ὁδῶν τῶν ἄνω Κοινοτήτων. Ἅπασαι αἱ ἀνωτέρω ἐνέργειαί μας ἀνεκοινώθησαν καὶ εἰς τὰς ἐνδιαφερομένας Κοινότητας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 6ης λήγοντος μηνὸς ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Διὰ τὴν ἀνακάλυψιν καὶ τιμωρίαν τῶν τυχὸν διπλοεγγεγραμμένων καὶ διπλοψηφισάντων, πέραν τῶν καταγγελλομένων περιστάσεων, θέλει διεξαχθῇ γενικωτέρα καὶ μετὰ πάσης αὐστηρότητος ἔρευνα εὐθὺς μετὰ τὴν λῆξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τοῦ τρέχοντος ἔτους. 2) Ὡς πρὸς τὸ ὅλον θέμα τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, ἡ Κυβέρνησις μελετᾶ τοῦτο ἀπὸ γενικωτέρας πλευρᾶς καὶ συντόμως θὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος σχετικὸν νομοθέτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Λαμπράκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2364)1791 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 565 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Λαμπράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν ἔκδοσιν Ἀστυνομικῆς ταὐτότητος, οὐδεμία προβάλλεται ἄρνησις ἢ ἀντίρρησις τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, ἐφ’ ὅσον ὁ αἰτῶν ὑποβάλει τὰ κεκανονισμένα δικαιολογητικὰ (πιστοποιητικὸν Δήμου, ἢ Κοινότητος, φωτογραφίας, ἐκλογικὸν βιβλιάριον). Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Στειροπούλου, καὶ Π. Λυκουρέζου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2352)1779 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 553 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Στειροπούλου καὶ Π. Λυκουρέζου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας εἶναι πλήρως γνωστὰ ἡμῖν καὶ ἐν καιρῷ θὰ ἀντιμετωπισθῶσιν ἐντὸς πάντοτε τοῦ γενικωτέρου πλαισίου καὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Κεφαλογιάννη. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2236)1950 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 534 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Κεφαλογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῶν ὑπὸ μελέτην τροποποιήσεων τοῦ Κώδικος Χωροφυλακῆς ἀντιμετωπίζεται ἡ περίπτωσις προαγωγῆς Ἐνωμοταρχῶν εἰς Ἀνθυπασπιστὰς κατ’ ἀρχαιότητα πρὸς κάλυψιν ἑνὸς ποσοστοῦ τῶν χηρευουσῶν θέσεων τοῦ δὲ ὑπολοίπου δι’ ἐξετάσεων. Ἡ ἐξ ὁλοκλήρου κάλυψις τῶν θέσεων κατ’ ἀρχαιότητα δὲν κρίνεται οὔτε σκόπιμος, οὔτε συμφέρουσα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2351)1778 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 552 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῶν στοιχείων τῆς Δ)νσεως Ἀλλοδαπῶν προκύπτουσι τὰ κάτωθι: Ὁ Ἰσραηλιὰν Μιχρὰν τοῦ Ὀνίκ, ἀρμενικῆς καταγωγῆς ἐγεννήθη εἰς Νικομήδειαν–Τουρκίας τὸ ἔτος 1905 καὶ ἀφίχθη εἰς Ἑλλάδα ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας τὸ ἔτος 1922 ὡς πρόσφυξ χαρακτηρισθεὶς ἀκαθορίστου ὑπηκοότητος. Οὗτος κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 67)1 ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1945 ἀναφορὰν τοῦ Κέντρου Ἀλλοδαπῶν Διδυμοτείχου ὑπηρέτησε κατὰ τὸ 1940 ἐπὶ πεντάμηνον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Στρατόν, πλὴν ὅμως διεγράφη τῶν Μητρώων τοῦ Στρατολογικοῦ Γραφείου Δράμας, ὡς ἀπολέσας τὴν Ἑλληνικὴν Ἰθαγένειαν. Οὗτος κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Βουλγαρικῆς κατοχῆς ἐν Μακεδονίᾳ ἀπέκτησεν οἰκειοθελῶς τὴν Βουλγαρικὴν ὑπηκοότητα ἐφοδιασθεὶς καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1883 Βουλγαρικῆς ταυτότητος ἐκδοθείσης ὑπὸ τῆς Βουλγαρικῆς Πολιτοφυλακῆς. Ἀπελάμβανε πάσης ἐλευθερίας ὑπὸ τῶν Βουλγαρικῶν Ἀρχῶν καὶ ἐλάμβανε πλήρη μερίδα διατροφῆς. Γενικῶς ἐχαρακτηρίσθη μισέλλην καὶ ἄκρως Βουλγαρόφιλος. Κατόπιν τῆς ἀνωτέρω διαγωγῆς του ἐχαρακτηρίσθη ὑπὸ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν ὡς Ἀλλοδαπὸς ὑπὸ ἀκαθόριστον ὑπηκοότητα καὶ ἐφωδιάσθη δι’ ἀδείας παραμονῆς καὶ ἐργασίας. Ἡ σύζυγός του Φατμέ Τουρκικῆς ὑπηκοότητος καὶ καταγωγῆς ἀφίχθη εἰς Ἑλλάδα ἐκ Τουρκίας καὶ ἤσκει τὸ ἐπάγγελμα τῆς ἱεροδούλου εἰς διαφόρους οἴκους ἀνοχῆς. Ἐπὶ Βουλγαρικῆς Κατοχῆς συνέζη μετά τινος Ἕλληνος ὑπηκόου, ὅστις κατώρθωσε νὰ τὴν ἐγγράψῃ εἰς τὰ Δημοτολόγια τοῦ Δήμου Ἀλεξανδρουπόλεως ὑπὸ τὰ στοιχεῖα Γεωργίου Ἄννα τοῦ Γεωργίου. Αὕτη ἐξακολουθεῖ καὶ σήμερον νὰ εἶναι Μουσουλμανὶς τὸ Θρήσκευμα καὶ Τουρκὶς τὴν συνείδησιν. Τὸ ἔτος 1959 ὁ εἰρημένος Ἰσραηλιὰν παρουσίασεν εἰς τὴν Δ. Χ. Ἕβρου Πιστοποιητικὸν τοῦ Δήμου Δράμας, δι’ οὗ ἐφέρετο ἐγγεγραμμένος εἰς τὰ Μητρῷα ἀρρένων τοῦ Δήμου τούτου. Κατόπιν τῆς ἐγγραφῆς του ταύτης ἡ Ὑπηρεσία Ἀλλοδαπῶν ἔθεσε τὸ ὅλον θέμα τῆς Ἰθαγενείας του ὑπ’ ὄψιν τῆς Δ)νσεως Ἰθαγενείας τοῦ Ὑπ. Ἐσωτερικῶν, ἵνα αὕτη ἀποφανθῇ, ἐὰν οὗτος εἶναι Ἕλλην ἢ Ἀλλοδαπός. Ἡ Διεύθυνσις Ἰθαγενείας ἐζήτησε συμπληρωματικὰ στοιχεῖα, παρὰ τοῦ εἰρημένου καὶ τῆς συζύγου του, ἅτινα καὶ προσεκομίσθησαν καὶ ἤδη τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποφάσεως τῆς Δ)νσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2022)1546)19.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 485 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐγκαταστάσεως δικτύου τηλεοράσεως, ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπερώτησις, ἐφ’ ἧς θέλει δοθῇ πλήρης ἀπάντησις κατὰ τὴν διεξαχθησομένην ἐνώπιον τοῦ Σώματος σχετικὴν συζήτησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ περιεχόμενον τῆς ὑπὸ κρίσιν ἐρωτήσεως, ἀπήντησεν ἤδη ὁ κ. ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Ὑπουργός, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3823 τῆς 21.2.1962 ἐγγράφου του, εἰς ὃ καὶ ἀναφερόμεθα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2235)1649)22.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 533 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, ἀναφερομένη εἰς τὴν καθυστέρησιν τῆς ἐγκρίσεως τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων τῶν δημοσιογράφων τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4514)19.2.1962 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἐνεκρίθη ἡ κατὰ 20% αὔξησις τῶν συντάξεων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἰδιοκτητῶν, Συντακτῶν καὶ Ὑπαλλήλων Τύπου, εἰς ὅ τυγχάνουν ἠσφαλισμένοι καὶ οἱ ἀνωτέρω δημοσιογράφοι καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2350) 1777)24.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τῶν μέτρων πρὸς διάσωσιν τοῦ γοήτρου τοῦ ἀθλητισμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐν τῇ ἄνω ἐρωτήσει δὲν ἀναφέρονται συγκεκριμένα γεγονότα ἀναμίξεως πολιτικῶν προσώπων εἰς τὰς προσπαθείας καταλήψεως τῶν διοικήσεων τῶν ἀθλητικῶν σωματείων δὲν καθίσταται εἰς ἡμᾶς ἐφικτὴ ἡ παροχὴ συγκεκριμένης ἀπαντήσεως ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω ἐρωτήσεως. Παρὰ ταῦτα θεωροῦμεν σκόπιμον νὰ τονίσωμεν, ὅτι ἐὰν ἤθελον ὑποπέσει εἰς τὴν ἀντίληψίν μας ἐνέργειαι δικαιολογοῦσαι τὴν λῆψιν μέτρων, δὲν θὰ παραλείψωμεν νὰ λάβωμεν πᾶν μέτρον προβλεπόμενον ὑπὸ τῆς κειμένης περὶ ἀθλητισμοῦ νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 668 ἐ. ἔ., ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου ὑπ’ ἀριθ. 223 ἐν σχέσει μὲ τὸν τρόπον τῆς τελέσεως τοῦ μηνύματος τοῦ παραιτηθέντος ἤδη ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Ἰακώβου παρακαλοῦμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι τὸ μήνυμα εἶναι καθαρῶς θρησκευτικὴ τελετή, εἰς ἣν οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχει ἡ Πολιτεία καὶ μόνον τὸ θέμα τῆς τηρήσεως κατ’ αὐτὴν τῆς τάξεως ἔχουσιν αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μελᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 666)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μελᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἀνάσχεσιν τῶν ἐπαπειλουμένων περαιτέρω κινδύνων καὶ ἐπιβιώσεως καὶ ἀναγεννήσεως τῆς Ἐκκλησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι μετὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Χρυσοστόμου, ἐκλεγέντος διὰ ψήφων συμπάσης τῆς Ἱεραρχίας, θέλομεν ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς Ἐκκλησίας ἐξετάσει τὰ πάσης φύσεως θέματα τὰ ἀπασχολοῦντα αὐτὴν καὶ θὰ εἰσηγηθῶμεν ἐν καιρῷ τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων νομοθετικῶν μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1215)911)2.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 327 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι τὸ εἰς τὴν Νῆσον Πάτμον ὑφιστάμενον ἰδιωτικὸν σχολεῖον Μ.Ε. ἐπιχορηγούμενον ὑπὸ τοῦ Δήμου, ἐλειτούργησε κατὰ τὸ παρελθὸν μὲν σχολικὸν ἔτος 1960–61 ὡς διτάξιον μὲ σύνολον μαθητῶν 31 (Αʹ τάξις 22 ἐξ ὧν 8 θήλεις καὶ βʹ τάξις 9 ἐξ ὧν 4 θήλεις), κατὰ δὲ τὸ τρέχον ἔτος ὡς τριτάξιον μὲ 43 συνολικῶς μαθητὰς (Αʹ τάξις 14 ἐξ ὧν 7 θήλεις, Βʹ τάξις 23, ἐξ ὧν 8 θήλεις καὶ Γʹ τάξις 6, ἐξ ὧν 4 θήλεις). Ὁ περιωρισμένος ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν τοῦ σχολείου τούτου δὲν ἐπιτρέπει συνεπῶς ἀσφαλῆ πρόβλεψιν περὶ τοῦ βιωσίμου ἱδρυθησομένου ἐνδεχομένως Γυμνασίου Αʹ βαθμίδος εἰς Πάτμον. Παρὰ ταῦτα λόγῳ τοῦ ἀπομονωμένου τῆς Νήσου θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐν καιρῷ καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τῶν κατοίκων τῆς Νήσου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 694)497)22.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἀναφορὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ μετὰ τῆς ἀπὸ 24.12. 1961 ἀναφορᾶς τῶν Παλαιοημερολογιτῶν Χίου αἰτουμένων ἐλευθέραν ἄσκησιν τῶν θρησκευτικῶν αὐτῶν καθηκόντων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι τὸ ὅλον Παλαιοημερολογιακὸν ζήτημα διεκανονίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45)3.1.1951 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Κατὰ ταύτην οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ἰουλιανοῦ ἡμερολογίου, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἑορτολογίου, ὅπερ ἀκολουθοῦσι διὰ τὴν τέλεσιν τῶν θρησκευτικῶν ἑορτῶν, δύνανται ὡς ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ νὰ ἀσκῶσι τὰ θρησκευτικά των καθήκοντα εἰς ὀρθοδόξους Ναοὺς καὶ μὲ κανονικῶς κεχειροτονημένους ἱερεῖς. Ἑπομένως, τὸ θέμα τῆς ἀσκήσεως τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων τῶν Παλαιοημερολογιτῶν Χίου ἀνάγεται εἰς τὴν διοικητικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Χίου μετὰ τοῦ ὁποίου δέον οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ὅπως προέλθωσιν εἰς ἀπ’ εὐθείας συναντήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1245)935)3.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 355 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. βουλευτάς, ὅτι δεδομένου, ὅτι εἰς Ἱερισσὸν δὲν ὑφίσταται Γυμνασιακὸν Παράρτημα, ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκτιμηθῶσιν αἱ δυνατότητες ἱδρύσεως Γυμνασίου, ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος παρήγγειλεν εἰς τὴν Νομαρχίαν Χαλκιδικῆς, ὅπως εἰσηγηθῇ αὐτῷ σχετικῶς, παρέχουσα καὶ τὰ ἀναγκαῖα ἀκριβῆ στοιχεῖα διὰ τὴν μελέτην ἑνὸς τοσούτῳ σοβαροῦ, ὡς τὸ περὶ οὗ πρόκειται αἴτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1214)910)2.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 325 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι ἡ λειτουργία τοῦ Πανορμιτείου Γυμνασίου Σύμης διὰ τῶν ἑπτὰ ὑπηρετούντων σήμερον εἰς αὐτὸ καθηγητῶν, ὀλίγον ἀπέχει ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι ἡ κανονική, δεδομένου, ὅτι εἰς τὸ Γυμνάσιον τοῦτο φοιτῶσι 161 συνολικῶς μαθηταὶ κατανεμημένοι εἰς 6 Τμήματα. Διοριζομένου λίαν προσεχῶς ἑνὸς εἰσέτι φιλολόγου, οὐδεμία περικοπὴ διδακτικῶν ὡρῶν τῶν βασικῶν μαθημάτων θέλει σημειωθῆ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν διδασκαλίαν τῶν δευτερευόντων μαθημάτων, ἀντιμετωπίζεται, ὡς γνωστόν, γενικὴ ἔλλειψις καθηγητῶν τῶν Ξένων Γλωσσῶν, τῶν Τεχνικῶν καὶ τῆς Ὠδικῆς, ἥτις ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ θέλει ἀσφαλῶς σὺν τῷ χρόνῳ ὑπερνικηθῆ διὰ τῶν μελετωμένων ἀποτελεσματικῶν μέτρων. Ἡ ἀπουσία, τέλος, πέντε καθηγητῶν ἐκ τοῦ ἀνωτέρω Γυμνασίου, τελούντων ἁπάντων ἐν ἐκπαιδευτικῇ ἀδείᾳ, ὅπως διδάξωσιν εἰς τὰ ἀνεγνωρισμένα σχολεῖα τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ, ἀποτελεῖ συμπτωματικὸν γεγονός, ἀντεμετωπίσθη δὲ νομίμως διὰ τοῦ διορισμοῦ τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ σχολείου ἀναπληρωτῶν καθηγητῶν, ὡς καὶ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφέρεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1339)972)5.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 370 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι: Τὸ ὑπὸ ἀνέγερσιν διδακτήριον τοῦ 23ου Δημοτικοῦ Σχολείου Πειραιῶς σχήματος Γ ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο πτέρυγας. Ἡ κατασκευὴ τῆς πρώτης πτέρυγος, ἤτοι τοῦ ἰσογείου αὐτῆς, ἤρξατο κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1959 καὶ ἐπερατώθη κατὰ τὸ 1960, ἡ δὲ κατασκευὴ τοῦ ἰσογείου τῆς δευτέρας πτέρυγος ἤρξατο κατὰ τὸ ἔτος 1960 καὶ ἐπερατώθη κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1961. Διὰ τῆς ὑφισταμένης πιστώσεως τῶν 30.000 δραχμῶν ἐπρόκειτο ν’ ἀνεγερθῇ ὁ Αʹ ὄροφος τῆς πρώτης πτέρυγος βάσει συγκριτικοῦ πίνακος, ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε)967)283)6.2.1962 ἐγγράφου του πρὸς τὸ γραφεῖον Νομομηχανικοῦ Πρωτευούσης. Κατόπιν τούτου συντάσσεται ἤδη ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας μελέτη ἐκτελέσεως τοῦ ἀνωτέρω ἔργου, βάσει τοῦ διατιθεμένου σήμερον ποσοῦ. Σημειωτέον, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ὅλου ἔργου δὲν καθίσταται ἐφικτὴ λόγῳ τῆς μὴ διαθέσεως ὁλοκλήρου τῆς ἀπαιτουμένης πιστώσεως, δι’ ὃ καὶ ἡ ὑπηρεσία προβαίνει εἰς τὴν σύνταξιν τμηματικῶν μελετῶν, ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε διατιθεμένων χρηματικῶν ποσῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου, Γ. Λαμπράκη, Ε. Σακελλάρη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 654)487)24.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 209 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου, Γ. Λαμπράκη, Ε. Σακελλάρη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. βουλευτάς, ὅτι: Τὸ θέμα τῆς καταργήσεως τῆς μαθητικῆς εἰσφορᾶς τῶν μαθητῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τὸ προϊὸν τῆς ὁποίας διατίθεται ὡς γνωστόν, ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν, μελετᾶται ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅπως ἀναλάβῃ τὸ ἐκ τῆς καταργήσεως αὐτῆς προκῦπτον σχετικὸν βάρος. Κατ’ ἀντικειμενικὴν ἐκτίμησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Μ. Ε. εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, αὗται ἀνήρχοντο κατὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1961–1962 εἰς 2.500 περίπου καθηγητὰς πασῶν τῶν εἰδικοτήτων. Ὁ ἀριθμὸς οὗτος θὰ ἐπήρκει διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῶν ὑφισταμένων τμημάτων, τὴν ἀνάπτυξιν τῶν τάξεων εἰς τμήματα οὐχὶ μεγαλύτερα τῶν 60 μαθητῶν κατ’ ἀνώτατον ὅριον, τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς φυσιολογικῆς αὐξήσεως τῶν μαθητῶν, ὡς καὶ τὴν μετατροπὴν ἁπάντων τῶν σήμερον λειτουργούντων ἡμερησίων τε καὶ νυκτερινῶν Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων εἰς δημόσια ἀνεξάρτητα Γυμνάσια. Ἤδη διὰ τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1962 χορηγοῦνται πιστώσεις διὰ τὸν ἄμεσον διορισμὸν ἑπτακοσίων νέων καθηγητῶν αὐξανομένων ἀντιστοίχως τῶν ὀργανικῶν θέσεων. Οἱ διορισμοὶ οὗτοι ἀντιπροσωπεύουν τὸ τέταρτον καὶ πλέον τῶν ὑφισταμένων οὐσιαστικῶν ἀναγκῶν, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων ὑπεσχέθη νὰ συμπληρώσῃ ἐντὸς τετραετίας. Εἰς τὴν Στοιχειώδη Ἐκπαίδευσιν ἱδρύονται ἤδη διὰ δημοσιευομένου Β. Δ)τος 1000 νέαι θέσεις Ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Διὰ τῶν θέσεων τούτων καλύπτονται αἱ ἐπείγουσαι ἀνάγκαι τῶν σχολείων καὶ πραγματοποιεῖται ὡς πρὸς τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων τὸ πρῶτον στάδιον τοῦ τετραετοῦς προγράμματος τῆς Ἐκπαιδεύσεως. Παρὰ τοῦ Ὑπουργείου ἐξεδόθησαν κατ’ ἐπανάληψιν διαταγαὶ ἀπαγορεύουσαι τὴν ὑποχρεωτικὴν εἴσπραξιν εἰσφορῶν παρὰ τῶν γονέων τῶν μαθητῶν τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως. Τὰ καταβαλλόμενα κατὰ τὰς ἐγγραφὰς ποσὰ ἀποτελοῦν προαιρετικὰς εἰσφορὰς προβλεπομένας εἰς τὸν νόμον. Καίτοι αἱ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη χορηγούμεναι πιστώσεις διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν διδακτηρίων εἶναι πολλαπλάσιαι τῶν κατὰ τὸ παρελθὸν διατεθεισῶν, ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις πρὸς ταχυτέραν ἐπίλυσιν τοῦ διδακτηριακοῦ θέματος ἀντιμετωπίζει τὴν ἵδρυσιν Ὀργανισμοῦ ἀνεγέρσεως σχολικῶν κτιρίων, ὅστις ἐπιδοτούμενος ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ ἐξασφαλίζων καὶ ἄλλους πόρους θὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀνέγερσιν τῶν σχολικῶν κτιρίων. Ὡς πρὸς τὰ ἐποπτικὰ ὄργανα διὰ τὸ τρέχον ἔτος 1962 θὰ διανεμηθοῦν πολλαπλάσια εἰς ἀξίαν τεμάχια ὄργανα Φυσικῆς–Χημείας, ἤτοι 300 σειραὶ ὄργανα μετρήσεως διὰ τὰ σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, 300 σειραὶ ὄργανα διὰ τὴν διδασκαλίαν τοῦ δυναμικοῦ ἠλεκτρισμοῦ, 100 σειραὶ βασικῶν ὀργάνων Φυσικῆς, 1000 σειραὶ συσκευῶν ὀργάνων χημείας, 1000 σειραὶ χημικῶν οὐσιῶν, 500 προβολεῖς διαφανειῶν, 15.000 φὶλμς διαφανειῶν διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν βιολογικῶν μαθημάτων. Πάντα ταῦτα ἐτονίσθησαν διὰ μακρῶν δηλώσεων τοῦ ὑπογραφομένου εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς 6ης Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα, Ε. Σακελλάρη καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1242)932 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 352 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα, Ε. Σακελλάρη καὶ Μ. Σβώλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι δι’ ἐκδόσεως Β. Δ)τος ἱδρύεται καὶ εἰς τὴν συνοικίαν Νέας Ἰωνίας τριθέσιον δημοτικὸν σχολεῖον ὑπὸ τὸ ὄνομα 25ον Δημοτικὸν Σχολεῖον Βόλου. Ἐπίσης διὰ τοῦ αὐτοῦ Δ)τος, ἐκ τῶν προταθέντων πρὸς προαγωγὴν σχολείων τῆς Αʹ Περιφερείας Μαγνησίας προάγονται τὰ 14ον δημοτ. σχολεῖον Βόλου ἀπὸ ἓξ εἰς ἑπτὰ θέσεις καὶ τὸ 21ον Βόλου ἀπὸ ἓξ εἰς ἑπτά, ἐκ δὲ τῶν προταθέντων Βʹ Περιφ. Μαγνησίας προάγονται α) τὸ 14ον Βόλου ἀπὸ ἓξ εἰς ἑπτά, β) Νέου Πλατάνου ἀπὸ μιᾶς εἰς δύο, γ) Περιβλέπτου ἀπὸ μιᾶς εἰς δύο, δ) 18ον Βόλου ἀπὸ ἓν εἰς ὀκτώ, ε) Ἀϊδινίου ἀπὸ μιᾶς εἰς δύο, στ) Κοκκωτῶν ἀπὸ μιᾶς εἰς δύο, ζ) Βελεστίνου ἀπὸ ἓξ εἰς ἑπτά, η) Ἐλευθεροχωρίου ἀπὸ μιᾶς εἰς δύο θέσεις, θ) 16ον Βόλου ἀπὸ δύο εἰς τρεῖς, ι) 15ον Βόλου ἀπὸ ἓξ εἰς ἐννέα θέσεις. Ἐπίσης γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ ἱδρύσεως νηπιαγωγείων οὐδὲν ἐκ τῶν ἑκατὸν ἱδρυομένων τῶν ἀνωτέρω περιφερειῶν τῶν προταθέντων πρὸς ἵδρυσιν περιελήφθη εἰς τὸ Διάταγμα, διότι ἐθεωρήθη σκόπιμον, ὅπως ταῦτα ἱδρυθῶσιν εἰς Βόρειον Ἑλλάδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 5.2.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Χίου κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 398) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τὰς δυσχερείας, ἅτινας ἀντιμετωπίζει ἡ Ἑλληνικὴ Μεσογειακὴ Ναυτιλία καὶ ἐκτιμῶσα δεόντως τὴν συμβολὴν αὐτῆς εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, περιέλαβε προβλέψεις περὶ τῆς ἐνισχύσεώς της εἰς τὸ πενταετὲς πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Πρὸς ὑλοποίησιν τῶν προβλέψεων τούτων, τὸ Υ.Ε.Ν. διεβίβασεν ἤδη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ μελέτην ἐπὶ τοῦ θέματος μετὰ σχετικῶν προτάσεων ἀποβλεπουσῶν εἰς τὴν ἀποτελεσματικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Μεσογειακῆς ναυτιλίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26ῃ Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 397)62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Εἰς τὴν χώραν μας δὲν ὑφίσταται «ὑπηρεσία βοηθείας πλοίων», διαθέτουσα ἴδια μέσα διασώσεως κατὰ τὸ πρότυπον ὑφισταμένων τοιούτων εἰς ἕτερα Ναυτικὰ Κράτη. Ὁ συντονισμὸς τῶν ἐνεργειῶν πρὸς διάθεσιν τῶν ὑφισταμένων μέσων κατὰ τὴν ἀναγγελίαν ναυτικῶν ἀτυχημάτων πρὸς διάσωσιν ναυαγῶν ὡς καὶ ἡ παροχή, εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. 2. Τὰ Ἐπιτελεῖα Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας ἐνημερούμενα ἀπ’ εὐθείας καὶ ὑπὸ τοῦ παρακτίου σταθμοῦ Λούτσας παρέχουν πάραυτα, ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς ὑπηρεσίας μας πᾶσαν δυνατὴν συνδρομὴν διὰ πλωτῶν ἢ ἀεροπορικῶν μέσων ἐφ’ ὅσον παρίσταται ἀνάγκη. Εἰς τὸ τοιοῦτον ἔργον τοῦ συντονισμοῦ τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, οὐδεμία ἀνωμαλία παρουσιάσθη μέχρι τοῦδε. 3. Ἡ παροχὴ ὅμως ταχείας βοηθείας χωλαίνει ἐνίοτε, διότι τὸ τηλεπικοινωνιακὸν δίκτυον τῆς χώρας δὲν εἶναι ἄρτιον καὶ διότι αἱ Λιμενικαὶ Ἀρχαὶ ἐλλείψει πιστώσεων δὲν διαθέτουν κατάλληλα ναυαγοσωστικὰ σκάφη, πρὸς ἄμεσον παροχὴν βοηθείας. 4. Εἰδικῶς ὡς πρὸς τὸ ναυάγιον τοῦ Κ. ΜΠΟΥΣΕΣ τὸ διαρρεῦσαν σύντομον χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς ἐκπομπῆς τοῦ σήματος κινδύνου μέχρι τῆς βυθίσεως τοῦ σκάφους, ἡ ἐπικρατοῦσα λίαν σφοδρὰ θαλασσοταραχή, ἡ μὴ χρησιμοποίησις τῶν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ πλοιάρχου φωτοβολίδων πρὸς ἐντοπισμὸν τῶν ναυαγῶν, ἐδυσχέραινον σημαντικῶς τὴν παροχὴν βοηθείας. Παρὰ τὰς ὡς ἄνω δυσχερεῖς συνθήκας ὄργανα τῆς Λιμενικῆς Ἀρχῆς Θάσου ἐπιβαίνοντα ἁλιευτικοῦ παρέσχον ἀποτελεσματικὴν βοήθειαν εἰς τοὺς δύο ἐπιζήσαντας ἐντὸς τῆς λέμβου ναυαγούς. 5. Πάντως τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον μελετᾷ τὴν λῆψιν περαιτέρω μέτρων, διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς διασώσεως κινδυνευόντων προσώπων ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ὑπάρχουσαν σχετικὴν ὑποχρέωσιν τῆς χώρας μας ἐκ τῆς ἐν ἰσχύϊ Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ Ἀσφαλείας τῆς Ἀνθρωπίνης ζωῆς ἐν Θαλάσσῃ» (Μέρος Δʹ Κεφάλαιον γʹ Κανονισμὸς 15). Ἡ λῆψις ἐνίων τῶν ὡς ἄνω μέτρων θὰ ἐξαρτηθῇ βεβαίως ἐκ διαθέσεως καὶ τῶν ἀπαραιτήτων οἰκονομικῶν μέσων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26ῃ Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ΧΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2008)19.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 470 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1. Τὰ πάσης μορφῆς δάνεια καὶ συνεπῶς καὶ τὰ στεγαστικὰ πρὸς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ἐν γένει δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ συνταξιούχους γενικῶς τοῦ Δημοσίου (πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου) τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων χορηγεῖ, ἐφ’ ὅσον τὰ διαθέσιμά του ἐπιτρέπουν τοῦτο καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέψῃ τὴν ἐπένδυσιν τούτων εἰς δάνεια ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ κατὰ τά, διὰ τῶν ἑκάστοτε ἀποφάσεών της, ὁριζόμενα. 2. Τὸ ἐπιτόκιον ἐφ’ ᾧ χορηγεῖ τὰ στεγαστικὰ δάνεια τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων καθωρίσθη ἀπὸ 1) 1)1961 εἰς 6% ἐτησίως τόσον διὰ τὰ μέχρι τῆς χρονολογίας ταύτης χορηγηθέντα ὅσον καὶ διὰ τὰ ἐφ’ ἑξῆς χορηγούμενα. 3. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐγκριθέντα στεγαστικὰ δάνεια παρὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων (ἀρχικὰ καὶ συμπληρωματικὰ) κατὰ τὰ ἔτη 1958, 1959, 1960 καὶ 1961 εἰς ἀριθμὸν καὶ συνολικὸν ποσόν, ταῦτα ἀνῆλθον ὡς ἀκολούθως:

Ἐκ τούτων μέχρι σήμερον ἐπραγματοποιήθησαν 3.124 δάνεια ἐν ὅλῳ ποσοῦ δραχμῶν 156.666.900, καὶ 4. Τέλος, ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν ἐκκρεμουσῶν παρὰ τῷ Ταμείῳ Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων αἰτήσεων διὰ στεγαστικὰ δάνεια, ἀνήρχετο κατὰ τὴν 31.1.1962 εἰς 30.000, ἐξ ὧν 19.000 περίπου διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ 11.000 περίπου διὰ τὰς ἐπαρχίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1836)14.2.62 ὑμετέρου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη αὐτῷ ἡ ἀπὸ 10.2.1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη κ.λ.π., ἀφορῶσα τὸν καθορισμὸν ἀποζημιώσεως αὐθαιρέτου χρήσεως εἰς βάρος κατόχων κτημάτων τοῦ Δημοσίου περιφερείας Κοινότητος Τσαπουρνιᾶς Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ χωρίου Τσαπουρνιᾶς, ὅσον καὶ τῶν περισσοτέρων χωρίων τῆς βορείου Εὐβοίας, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ἐκ διαδοχῆς τοῦ Τουρκικοῦ Κράτους, ἀπέκτησε τὴν κυριότητα πολλῶν ἀγροτικῶν κτημάτων, ἐξ ὧν ὅσα δὲν ἐξεποιήθησαν εἶναι κατεχωρημένα εἰς τὸ οἰκεῖον βιβλίον καταγραφῆς δημοσίων κτημάτων (κτηματολόγιον). Εἰδικώτερον, εἰς τὸ κτηματολόγιον τῆς Οἰκον. Ἐφορίας Ἱστιαίας καὶ ὑπὸ τοὺς ἀριθμοὺς 159 ἕως 385 καὶ 404 ἕως 642, εὕρηνται κατεχωρημένα ἰσάριθμα ἀγροτικὰ κτήματα τῆς ἰδιοκτησίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ χωρίου Τσαπουρνιᾶς, τὰ ὁποῖα κατέχονται αὐθαιρέτως ὑπὸ διαφόρων κατοίκων τοῦ ἰδίου χωρίου. Εἰς βάρος τῶν αὐθαιρέτων κατόχων τῶν προκειμένων κτημάτων, μερίμνῃ τοῦ ἁρμοδίου Οἰκον. Ἐφόρου καὶ κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 5895, καθορίζεται ἀποζημίωσις αὐθαιρέτου χρήσεως, ἥτις, ἐν προκειμένῳ καὶ διὰ τὴν ἀπὸ 1.1.1956 ἕως 31.12.1960 πενταετίαν, ὡρίσθη εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 25 κατὰ στρέμμα δι’ ὁλόκληρον τὴν πενταετίαν, ἐν ὄψει τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν κατόχων. Ἡ προβολὴ τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου ἐπὶ τῶν περὶ ὧν πρόκειται κτημάτων, εἶναι ἀνέκαθεν γνωστὴ εἰς τοὺς κατόχους τούτων, πολλοὶ τῶν ὁποίων βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1539)1938 «περὶ προστασίας δημοσίων κτημάτων» ὑπέβαλον κατὰ τὸ ἔτος 1940 αἰτήσεις ἐξαγορᾶς, ἀναγνωρίζοντες οὕτω τὰ ὑφιστάμενα δικαιώματα τοῦ Δημοσίου. Τὸ Δημόσιον, διὰ τὰ κτήματα τῆς κατηγορίας ταύτης, ἐθέσπισε διαδοχικῶς διατάξεις, δι’ ὧν παρείχετο ἡ εὐχέρεια ἐξαγορᾶς τῶν κτημάτων τούτων, ἐφ’ ὅσον δὲ ἐξεδηλώθη διάθεσις τῶν κατόχων τούτων διὰ τὴν ἔναντι τοῦ Δημοσίου τακτοποίησίν των, ἐφηρμόσθη ἡ σχετικὴ διαδικασία διὰ τὴν ὁριστικὴν λῆξιν τῆς ἐκκρεμότητος. Ἐπὶ τούτοις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Ν. Δ. 3784, ἔδει, ὅπως οἱ ἐνδιαφερόμενοι διακάτοχοι τῶν προκειμένων κτημάτων ἐπιδείξουν τὸ προσῆκον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐφαρμογήν των, ἐπὶ τῇ ὑποβολῇ τῶν προβλεπομένων αἰτήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20295)22.1.1962 ἐγγράφου τῆς παρ’ ἡμῖν 9ης Διευθύνσεως, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 112)28.12.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ρύθμισιν ὀφειλῶν ἐκ μισθωμάτων ἰχθυοτροφείων, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου πέμπτου παράγρ. 9 τοῦ Ν. Δ. 3908)1958 καὶ κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11803)9.2.1962 ὑμετέρου ὁμοίου, πρὸς ἣν ἐγνωρίσατε τὸν τρόπον καθ’ ὃν ἀντιμετωπίζεται παρὰ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας ἡ ρύθμισις τῶν ἐν λόγῳ ὀφειλῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως καὶ ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59) 24.1.1962 ὁμοίας ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος τοῦ εἰρημένου βουλευτοῦ καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως, ἐν τῇ ἁρμοδιότητι ὑμῶν, παράσχητε πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων τὰς δεούσας ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου πληροφορίας, πρὸς ἐνημέρωσιν τοῦ ἐρωτῶντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1962. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Ι. ΠΙΝΤΕΡΗΣ

ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Βασματζίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2000) 19.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Βασματζίδη, περὶ διανομῆς τοῦ κτήματος τῶν Ἀγροτικῶν Φυλακῶν Κασσάνδρας, εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῆς περιοχῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Αἱ Ἀγροτικαὶ Φυλακαὶ Κασσάνδρας, ἱδρυθεῖσαι ἐν ἔτει 1930, ἐγκατεστάθησαν εἰς τὸ ἀπαλλοτριωθὲν ἀγρόκτημα τῆς Μονῆς Σταυρονικήτα τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἐν τῷ ἀγροκτήματι τοῦτο προηγουμένως ἐπιχειρηθεῖσα ἐγκατάστασις προσφύγων ἀπέτυχε, λόγῳ τῆς μαστιζούσης τὴν περιοχὴν ἑλονοσίας εἰς μέγιστον βαθμόν. Ὑπὸ τοὺς ἀνωτέρω ὅρους ἐγκατασταθεῖσα ἡ φυλακὴ εἰς τὸ περὶ οὗ πρόκειται ἀγρόκτημα, ἀνέλαβε τὸ τεράστιον ἔργον τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ ἀξιοποιήσεως αὐτοῦ. Κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς λειτουργίας τῆς φυλακῆς, οἱ ὑπάλληλοι καὶ κρατούμενοι προσεβλήθησαν κατὰ 90% ἐξ ἑλονοσίας, τινὲς δὲ τούτων ἀπεβίωσαν. Προϊόντος τοῦ χρόνου, τὸ ἐν λόγῳ ἀγρόκτημα, εἰς ὃ συνεχωνεύθη τὸ 1933 ὁ κτηνοτροφικὸς σταθμὸς Κασσάνδρας, ἀπέβη πρότυπον μεγάλου ἐθνικοῦ ἀγροκτήματος, ἐν τῷ ὁποίῳ ἑκατοντάδες κρατουμένων ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν γεωπόνων καὶ ἄλλων εἰδικευμένων ὑπαλλήλων, πρὸς δὲ καὶ διὰ συγχρονισμένων μηχανικῶν μέσων, ἀσκοῦνται εἰς γεωργοκτηνοτροφικὰς ἐκμεταλλεύσεις. Διὰ τῆς οὕτως ἐκτελουμένης ἐργασίας, ἐπιτυγχάνεται οὐ μόνον ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς τῆς ἀναμορφώσεως καὶ κοινωνικῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν κρατουμένων, ἀλλὰ καὶ γενικωτέρα ὠφέλεια τῆς πολιτείας ἐκ τῶν καλλιεργειῶν ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν σιτηρῶν, κτηνοτροφικῶν φυτῶν, ὀσπρίων καὶ τῆς ἐκτροφῆς ἵππων, ἀγελάδων, προβάτων, χοίρων κλπ. βελτιωμένων γενεῶν. Ἐκ τῆς ἐπὶ 32 ἔτη λειτουργίας τῶν Ἀγροτικῶν Φυλακῶν Κασσάνδρας, οἱ κάτοχοι τῆς περιοχῆς ταύτης ὠφελήθησαν πολλαπλῶς, διότι ἠξιοποιήθη ὁλόκληρος ἡ περιοχή, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰς φυλακὰς φυλάκων, προερχομένων ἐκ τῆς περιφερείας ἐκείνης. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἀνάλογα ἀγροκτήματα ἔχουν διατεθῆ εἰς ἄλλας εὐρωπαϊκὰς χώρας διὰ τὴν λειτουργίαν ἀγροτικῶν φυλακῶν, κατὰ τὸ ὑπόδειγμα τῶν ὁποίων ἔχει ὀργανωθῆ καὶ τὸ Σωφρονιστικὸν Ἀγροτικὸν Κατάστημα Κασσάνδρας, οὐδέποτε γενομένης σκέψεως περὶ διανομῆς των εἰς ἀκτήμονας. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, θεωροῦμεν ἀποκλειομένην τὴν διάθεσιν γαιῶν τοῦ ἀγροκτήματος τῶν Φυλακῶν Κασσάνδρας εἰς ἀκτήμονας, καθ’ ὅσον ὡς ἐξετέθη, οἱ ἐπιδιωκόμενοι καὶ πραγματοποιούμενοι σκοποὶ εἶναι μεγάλης κοινωνικῆς σπουδαιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

XIII) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Γιάννου καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ βουλευτῶν κατετέθη ἐρώτησις εἰς τὴν Βουλὴν, περὶ λήψεως μέτρων ἐνισχύσεως τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Στομίου–Ὀλυμπίας, διὰ τῆς ἀποστολῆς εἰς αὐτοὺς εἰδῶν διατροφῆς, λόγῳ καταστροφῆς τῆς σιτοπαραγωγῆς των. Ἐπειδὴ μέχρι σήμερον οὐδὲν σχετικὸν ἀνεφέρθη ἡμῖν, παρακαλοῦμεν ὅπως ἐξετάσητε τὸ ταχύτερον δυνατὸν τὴν δημιουργηθεῖσαν ἐν τῇ ὡς ἄνω κωμοπόλει κατάστασιν καὶ γνωρίσητε ἡμῖν, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ κ. Νομάρχου, τὴν τυχὸν ὑπάρχουσαν ἀνάγκην λήψεως μέτρων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου μας, ὑπὲρ τῶν κατοίκων τῆς εἰρημένης κωμοπόλεως. Ἐν καταφατικῇ περιπτώσει, παρακαλοῦμεν ὅπως μᾶς γνωρίσητε τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀτόμων τῆς κωμοπόλεως ταύτης ἐχόντων ἀνάγκην ἐνισχύσεως, ἵνα ἐνεργήσωμεν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1962.

Ὁ Διευθυντὴς Δημοσίας Ἀντιλήψεως

Δ. ΖΑΝΝΙΔΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, προκειμένου νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε ὅσον τὸ δυνατὸν ἐνωρίτερον, προτείνω, ὅπως εἰσέλθωμεν ἀντὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Συμφωνεῖ ἡ Βουλή;

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

Ἑπομένως εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προτάσεων παραπομπῆς εἰς Ἀνακριτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ Εἰδικὸν Δικαστήριον τεσσάρων Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§8Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αἱ μακραὶ συζητήσεις τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ἔδωσαν τὴν εὐκαιρίαν ἐκδηλώσεως πίστεως καὶ ἀφοσιώσεως πρὸς τὴν ἰδέαν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς λαϊκῆς θελήσεως. Καὶ ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως εἶναι εὐχάριστος ἡ διαπίστωσις, ὅσον καὶ ἂν αἱ διαβεβαιώσεις ὡρισμένης παρατάξεως ἀφήνουν ἀδιάφορον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος τόσον ἔχει δοκιμασθῆ καὶ τόσον ἔχει πάθει. Ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία διεξήχθη τὰς ἡμέρας αὐτάς, κύριοι συνάδελφοι, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ δώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς πραγματικούς, τοὺς οὐσιαστικοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἠσκήθησαν αἱ δύο προτάσεις παραπομπῆς τῶν Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Τὸ γεγονὸς αὐτό, δὲν θὰ μὲ ἐμποδίσῃ... (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τοῦ λόγου τοῦ κ. Παπακωνσταντίνου εἰσέρχεται εἰς τὴν αἴθουσαν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου κ. Γεώργιος Παπανδρέου, συνοδευόμενος ὑπὸ πλείστων βουλευτῶν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Εὐθὺς ὡς ἔφθασεν εἰς τὴν θέσιν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἐσημειώθησαν τὰ ἀκόλουθα):

§9Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπιτρέπεται, κύριε Ὑπουργέ;

§10Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁρίστε, κύριε Πρόεδρε.

§11Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ καὶ κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς...

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε τώρα νὰ διακόψητε τὸν ρήτορα. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον.

§13Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἠμπορῶ; Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἐπιβεβαιώνετε τὸν παλαιὸν χαρακτηρισμόν, ὅτι ὑπάρχει σχολὴ μικρῶν τεχνασμάτων. Διὰ πρώτην φορὰν ἐζήτησα τὸν λόγον καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῶν δύο τελευταίων μηνῶν, διὰ τὴν πρότασιν παραπομπῆς εἰς εἰδικὸν δικαστήριον μελῶν τῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Δὲν ἀνῆλθον ποτὲ ἕως τώρα εἰς τὸ βῆμα. Καὶ εἴμεθα ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι κατεθέσαμεν τὴν πρότασιν παραπομπῆς.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πῶς ὁμιλεῖτε, κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου...

§15Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νὰ ἀκούσητε, πρῶτον.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν Βουλὴν μετὰ τὸ πέρας τοῦ λόγου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. (Ἅπαντες οἱ βουλευταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἀποχωροῦν τῆς αἰθούσης, διαμαρτυρόμενοι...).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ὑπέπεσεν εἰς βαρὺ κοινοβουλευτικὸν παράπτωμα.

§17Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσ.). Μᾶς ξενίζει βαθύτατα ἡ στάσις τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τῶν ὀπαδῶν του. Εἰσῆλθον αἰφνιδίως εἰς τὴν Βουλήν, καθ’ ἣν ὥραν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὡμίλει καὶ ὁ κ. Παπανδρέου διέκοψε, χωρὶς νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον, διὰ νὰ προβῇ εἰς διαμαρτυρίαν ἔχουσαν ποῖον περιεχόμενον; Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ ὀλίγου εὑρισκόμην εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἠρωτήσαμεν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἐὰν ἔχῃ ζητήσει τις ἐκ τῶν Ἀρχηγῶν τὸν λόγον. Καὶ μᾶς εἶπεν, ὁ κ. Πρόεδρος, ὅτι μόλις πρὸ ὀλίγων λεπτῶν, δηλαδὴ ὀλίγα λεπτὰ πρὸ τῆς εἰσόδου εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ τῆς ἀνόδου του εἰς τὴν ἕδραν, ἔστειλεν ὁ κ. Παπανδρέου βουλευτὴν ἢ τὸν γραμματέα του διὰ νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον. Ἀπήντησεν ὁ κ. Πρόεδρος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἤδη ἔχει ὁρίσει ὡς πρῶτον ὁμιλητὴν ἀπόψε, καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Ἐρωτᾶται, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ πράξῃ τοῦτο; Δεύτερον: Διατὶ ἐγκαίρως δὲν εἰδοποίησεν ὁ κ. Παπανδρέου τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς; Τρίτον, καὶ ἐὰν ἀκόμη ὑποτεθῇ ὅτι εἶχεν εἰδοποιήσει ἐγκαίρως, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ πρώτη τὸν λόγον, διατὶ καλὰ καὶ σώνει ἔπρεπε νὰ συμβῇ αὐτὴ ἡ σκηνὴ ἡ πρωτοφανής; Τί ἐσήμαινεν ἡ εἰσβολὴ αὐτὴ τῶν κυρίων καὶ ἡ ἔξοδός των; Καὶ τί μέθοδοι πολιτικῆς εἶναι αὗται, τὰς ὁποίας ἐγκαινιάζουν; Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι βουλευταί, ἡ ἀπάντησις εἰς ὅσα εἶπον ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως Δόβα καὶ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεώς μας, ἐδόθη ὑπὸ τῶν ἰδίων, ἐδόθη διὰ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον συμπεριεφέρθησαν ἀπόψε ἔναντι τῆς δημοκρατίας καὶ τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν. Ὁ κ. Πρόεδρος, τὸ ἀκούσατε καὶ τὸ εἴδατε πρὸ ὀλίγου, ἠπόρησε, διὰ τὴν εἰσβολήν, διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Παπανδρέου διέκοψε τὸν κ. Παπακωνσταντίνου. Ἠρώτησε τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἐὰν ἐζήτησε τὸν λόγον καὶ πῶς συμβαίνει νὰ διακόπτῃ αὐθαιρέτως. Τότε ἐκραύγασαν ὅλοι οἱ συνάδελφοι τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ἐπὶ τῇ βάσει τίνος Συντάγματος, τίνων νόμων καὶ τίνος Κανονισμοῦ προέβησαν εἰς τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν; Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα εἶχεν ἤδη κριθῆ. Ἀλλὰ ἐκρίθη ἔτι μᾶλλον ἀπόψε ὑπ’ αὐτῶν τούτων τῶν διατυπωσάντων τὴν πρότασιν παραπομπῆς εἰς βάρος τοῦ ἑαυτοῦ των. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς κυβερνητικῆς).

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διακονῶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὡς Πρόεδρος, ἐπὶ μίαν 10ετίαν. Οὐδέποτε οἱ λόγοι μου ἐθεωρήθησαν ὡς μὴ ἀκριβεῖς, ἔστω καὶ κατ’ ἐλάχιστον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος σήμερον νὰ ἐνισχύσω τὴν διαβεβαίωσιν ποὺ σᾶς δίδω, διὰ τοῦ λόγου τῆς τιμῆς μου. Μέχρι τῆς ἑβδόμης ὥρας παρὰ πέντε, οὐδεὶς μοὶ ἐζήτησε τὸν λόγον ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ἀντιθέτως, ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς μεσημβρίας μὲ εἰδοποίησεν, ὅτι θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης πρῶτος.

§19Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀφοῦ ἠρώτησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑμᾶς ἐνώπιόν μου, μήπως ἤδη εἶχε ζητήσει τὸν λόγον ὁ κ. Παπανδρέου.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν μὲ ἐπεσκέφθη εἰς τὸ γραφεῖον μου ὁ κ. Μοθωνιὸς δι’ ἄλλην αἰτίαν, ἐντελῶς ἰδιωτικῆς φύσεως, ἀφορῶσαν τὸν κ. Παπανδρέου, τοῦ εἶπον, «νὰ συστήσητε εἰς τὸν κ. Παπανδρέου νὰ λάβῃ ὀλίγον ἐνωρὶς τὸν λόγον, εἰ δυνατὸν πρὸ τῆς 10ης, ὥστε νὰ τελειώνωμεν, εἰ δυνατὸν εἰς τὰς 12». Ὁ κ. Μοθωνιός, ἔκπληκτος μοῦ ἀπήντησε. «Μὰ δὲν θὰ λάβῃ πρῶτος τὸν λόγον». Τοῦ ἀπήντησα: «Δὲν μοὶ ἐζήτησε τὸν λόγον». Καλῶ τὸν κ. Βοζίκην, καλῶ τὸν κ. Γενικὸν Γραμματέα καὶ τοὺς ἐρωτῶ, μήπως ὁ κ. Παπανδρέου ἐτηλεφώνησε πρὸς αὐτούς. Ἰδοὺ μέχρι ποίου σημείου ἔφθασεν ἡ εὐσυνειδησία μου. Μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι οὐδεὶς εἶχε ζητήσει τὸν λόγον ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Κατόπιν τούτου, εἶχα καθῆκον, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, νὰ δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ναὶ ἢ ὄχι;

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ζητῶ ἔγκρισιν, κύριοι βουλευταί. Ἀλλὰ θὰ ἐκφράσω τὴν βαθυτάτην λύπην, ὅτι εἷς ἐκ τῶν παλαιοτέρων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ βουλευτῶν καὶ ἡγέτης Κόμματος, εἰσῆλθεν εἰς τὴν αἴθουσαν, χωρὶς νὰ σεβασθῇ τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτορα Ὑπουργόν, καὶ ὡμίλησεν αὐθαιρέτως, αὐτοδικήσας, οὕτως εἰπεῖν, κατὰ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ κατὰ τοῦ Προεδρείου, εἰπὼν ὅσα εἶπε, τὰ ὁποῖα καὶ ἐγὼ δὲν ἀντελήφθην, διότι ὁμολογῶ, ὅτι τοιαύτη ὑπῆρξεν ἡ κατάπληξίς μου, ὥστε δὲν ἠδυνήθην νὰ διατηρήσω τὴν ψυχραιμίαν μου ἐπὶ ἓν–δύο λεπτὰ τῆς ὥρας, διότι οὐδέποτε ἐφανταζόμην ὅτι ἕνας τόσον παλαιὸς καὶ πεπειραμένος κοινοβουλευτικός, θὰ διέπραττεν αὐτὸ τὸ Κοινοβουλευτικὸν ἀτύχημα —εἶναι ὁ ἐπιεικέστερος χαρακτηρισμός, τὸν ὁποῖον δύναμαι νὰ δώσω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης. Ἐκφράζω τὴν βαθυτάτην λύπην μου, διότι δὲν ἠδυνήθην κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπιβάλω τὴν τάξιν, ὡς ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι καὶ τὸ παρελθὸν καὶ ἡ ἡλικία τοῦ κ. Παπανδρέου μοῦ ἐπέβαλε νὰ ἀποφύγω πᾶσαν κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἐπιβαλλομένην ἀντίδρασιν εἰς τὸ ἀτύχημα εἰς τὸ ὁποῖον περιῆλθε. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ἠμπορεῖτε νὰ συνεχίσετε τὸν λόγον σας.

§23Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι, μετὰ τὴν ἀτυχῆ σκηνήν, τῆς ὁποίας ὅλοι ὑπήρξαμεν τὴν ὥραν αὐτὴν μάρτυρες, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν δύο προτάσεων, ἔδωσεν ἁπλῶς τὴν εὐκαιρίαν ἐκδηλώσεως ἀφοσιώσεως πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς δημοκρατίας καὶ τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν. Κατέδειξεν ὅμως ἡ διεξαχθεῖσα συζήτησις μίαν βασικὴν ἀδυναμίαν τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς, τὴν ἀδυναμίαν δηλαδὴ καὶ τὴν δυσχέρειαν τῆς προσαρμογῆς πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς λαϊκῆς ψήφου. Διότι, εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ αἱ δύο προτάσεις ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Βουλήν, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ διαβληθῇ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς λαϊκῆς ἐτυμηγορίας τῆς 29ης Ὀκτωβρίου. Εἶναι εὐτύχημα ὅτι εἰς τὰς ἡμέρας μας τοὐλάχιστον, ἡ πικρία διὰ τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα ἐκδηλοῦται διὰ μέσων ὄχι ἐκνόμων μέχρι τῆς στιγμῆς τοὐλάχιστον. Θὰ ἐξετάσω, κύριοι βουλευταί, τὰς δύο προτάσεις περὶ παραπομπῆς τῶν 4 Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Δόβα, διὰ νὰ εἰσέλθω ἐν συνεχείᾳ εἰς τοὺς οὐσιαστικοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπεβλήθησαν αἱ δύο προτάσεις διὰ τὴν ἐκλογικὴν δηλαδὴ νίκην τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην ὁμιλίαν μου ἐπὶ τῶν δύο προτάσεων, ὅτι ἀμφότεραι αὗται δὲν πληροῦν τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ νόμου. Εἶναι, τὸ μὲν ἀόριστοι, τὸ δὲ ἀβάσιμοι. Καὶ εἶναι ἀόριστοι, διότι δὲν περιλαμβάνουν, ὅπως ἀπαιτεῖ τὸ ἄρθρον 12 τοῦ εἰδικοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, τὰς συγκεκριμένας πράξεις, αἱ ὁποῖαι στοιχειοθετοῦν τὰς παραβάσεις, διὰ τὰς ὁποίας ζητεῖται ἡ παραπομπὴ τῶν Ὑπουργῶν. Ἡ ἀναφορὰ ἢ ἡ ἐπανάληψις τῶν διατάξεων τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου καὶ τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας καὶ ἡ ἐπανάληψις τῶν διατάξεων τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, δὲν ἀναπληροῦν τὴν ἔλλειψιν, ἡ ὁποία διακρίνει καὶ τὰς δύο προτάσεις παραπομπῆς εἰς ἀνακριτικὴν ἐπιτροπήν. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἔχει καθιερωθῆ διὰ τῆς σταθερᾶς καὶ ὁμοιομόρφου ἐφαρμογῆς τῆς νομοθεσίας περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, ὅτι ἡ πρότασις περὶ συστάσεως τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς, πρέπει νὰ περιλαμβάνῃ συγκεκριμένως τὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι καταλογίζονται εἰς τοὺς Ὑπουργούς. Δὲν ἀρκεῖ ὁ νομικὸς χαρακτηρισμός. Δὲν ἀρκεῖ ἡ διατύπωσις γενικωτάτης κατηγορίας. Ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ μνημονεύωνται εἰδικῶς, ρητῶς καὶ συγκεκριμένως αἱ κατ’ ἰδίαν πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὸ ἀντικείμενον τῆς κατηγορίας. Καὶ εἶπον ἀκόμη, ὅτι αὐτὴ αὕτη ἡ διατύπωσις τῶν δύο προτάσεων ἀποδεικνύει πόσον ἀβάσιμοι καὶ ἀπαράδεκτοι εἶναι αὗται. Εἶναι γνωστόν, ὅτι κατὰ τὴν εἰδικὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, κατηγοροῦνται οἱ Ὑπουργοὶ διὰ παραλείψεις ἢ πράξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ καταλογισθοῦν εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς Ὑπουργούς. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλογισθῇ εὐθύνη εἰς Ὑπουργὸν διὰ πράξεις ἢ παραλείψεις, αἱ ὁποῖαι βαρύνουν ἄλλα πρόσωπα, ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχῃ περίπτωσις συμμετοχῆς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον. Ὅπως ἔχουν διατυπωθῆ ὅμως αἱ δύο προτάσεις περὶ παραπομπῆς τῶν Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, οἱ Ὑπουργοὶ ἐμφανίζονται ὑπεύθυνοι διὰ πράξεις ἢ παραλείψεις, αἱ ὁποῖαι ἀποδίδονται εἰς ἄλλα ἐντελῶς πρόσωπα. Ἡ ἀποφθεγματικὴ διατύπωσις τῆς προτάσεως τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις Δόβα εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν κατάργησιν τῆς Δημοκρατίας ἐν Ἑλλάδι, ἁπλῶς καὶ μόνον διότι ὑπῆρξε Κυβέρνησις καὶ διότι δὲν παρῃτήθη, ἐὰν δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν, τοῦτο καὶ μόνον ἀποδεικνύει πόσον ἡ πρότασις αὕτη ἀπέχει ἀπὸ τὰς ἀπαιτήσεις, τὰς ὁποίας ἔχει ἀξιώσει ἡ εἰδικὴ νομοθεσία περὶ εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν. Εἶναι προφανές, ὅπως ἔλεγον εἰς τὴν ἄλλην μου ὁμιλίαν, ὅτι γίνεται σύγχυσις μεταξὺ τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς ποινικῆς εὐθύνης. Ἀναμφισβητήτως, οἱ Ὑπουργοὶ εἶναι πολιτικῶς ὑπεύθυνοι διὰ τὰς ἰδίας των πράξεις καὶ παραλείψεις, ὅπως καὶ διὰ τὴν συμπεριφορὰν τῶν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν των καὶ τὴν διοίκησίν των ὀργάνων καὶ διὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον αὐτὰ ἀσκοῦν τὴν ἀποστολήν των, ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ἀποδειχθῇ, ὅτι ἡ ἐκτροπὴ τῶν ὀργάνων αὐτῶν ἀπὸ τὸ ὑπηρεσιακὸν καθῆκον ἔχει οἱανδήποτε σχέσιν μὲ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἀσκεῖ τὰ καθήκοντά του. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, οὐδεμία ἐκ τῶν ἀορίστως ἀναφερομένων αἰτιάσεων, εἶναι δυνατὸν νὰ στοιχειοθετήσῃ κατηγορίαν ἐναντίον τῶν Ὑπουργῶν. Οὔτε καὶ εἶναι δυνατὸν κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς σοβαρῶς, ὅτι δύναται νὰ ἀναζητηθῇ εὐθύνη κατὰ τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπὶ παραδείγματι, διότι εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους κατὰ τὴν ἀνεθεώρησιν εἶχον τυχὸν περιληφθῆ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ὑπάρχει εὐθύνη τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι οἱ Πρόεδροι Πρωτοδικῶν ἡρμήνευσαν καθ’ ὃν τρόπον ἡρμήνευσαν τὰς διατάξεις τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας, εἰδικῶς δὲ τὴν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ καταστάσεις τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν στρατιωτικῶν, ἔδει νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τοὺς Προέδρους Πρωτοδικῶν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας. Εἰς τὴν συγκεκριμένην μάλιστα περίπτωσιν ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν ἐγκύκλιον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἔλαβε κἂν θέσιν εἰς τὸ ζήτημα τῆς φύσεως τῆς προθεσμίας, ὡς ἀποκλειστικῆς ἢ ἐνδεικτικῆς, συνέστησε δὲ νὰ δέχωνται τὰς ἀποστελλομένας καταστάσεις καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς 10ημέρου προθεσμίας, ἐφ’ ὅσον ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς ἀνυπέρβλητον δυσχέρειαν. Θὰ ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ὑπεύθυνος, ὡς ἠθικὸς αὐτουργός, διὰ τὴν παράβασιν τῶν διατάξεων αὐτῶν ἀπὸ τοὺς Προέδρους Πρωτοδικῶν; Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ τις, ὅτι ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ παρέσυρε τοὺς δικαστικοὺς λειτουργοὺς τῆς χώρας εἰς μίαν ἀδικαιολόγητον ἑρμηνείαν τοῦ νόμου; Καὶ ἐὰν ὅμως, αὐτὸ ἠδύνατο ἄλλοτε νὰ ἰσχυρισθῇ τις, ἡ ἀπόφασις ἤδη τοῦ Ἐκλογοδικείου ἔχει ἀποκλείσει οἱανδήποτε σκέψιν περὶ εὐθύνης τοῦ Ὑπουργοῦ διὰ τὸν τρόπον, καθ’ ὃν τὰ δικαστήρια ἡρμήνευσαν τὴν διάταξιν τοῦ νόμου. Καὶ ἂν ὑπάρχουν τινές, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς ὀρθότητος τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον ἔχει καταστῆ ἁρμόδιον διὰ τοῦ Συντάγματος διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ κύρους τῶν ἐκλογῶν καὶ αὐτοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλογίζουν εὐθύνας εἰς τοὺς Προέδρους Πρωτοδικῶν, διότι ἠκολούθησαν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀποδεχθῆ τὸ Ἐκλογοδικεῖον. Μήπως, ὅμως, θὰ ἦτο δυνατόν, περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ διατυπωθῇ κατηγορία κατὰ τῶν Ὑπηρεσιακῶν Ὑπουργῶν, ἰδιαιτέρως δὲ κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι οἱαδήποτε ὄργανα τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας παρέβησαν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, τὸ καθῆκον των καὶ παρενέβησαν εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐκλογῶν; Τοῦτο θὰ ἦτο προφανῶς δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ἐὰν εἶχεν ἀποδειχθῆ, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ παρέλειψαν τὸ καθῆκον των καὶ ἐνεθάρρυνον τοιαύτας ἐκτροπάς. Εἶναι, ὅμως, ἀντιθέτως δεδομένον, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, καθ’ ὅλην τὴν προεκλογικὴν περίοδον, παρέσχον τὰς ἐπιβαλλομένας ὁδηγίας καὶ ἐντολὰς εἰς τὰ ὑπ’ αὐτοὺς ὄργανα καὶ ἐζήτησαν ἀφοσίωσιν εἰς τὸ καθῆκον καὶ ἐφαρμογὴν καὶ τήρησιν τῶν νόμων. Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ διαταγή, τὴν ὁποίαν ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν, στρατηγὸς Καλογερόπουλος, ἐξέδωσεν ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Ἡ διαταγὴ ἐξεδόθη τὴν 17ην Ὀκτωβρίου 1961, ἀπευθύνεται πρὸς τοὺς ἀνωτάτους Διοικητὰς Χωροφυλακῆς, τοὺς Ἀστυνομικοὺς Διευθυντὰς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Πατρῶν– Κερκύρας καὶ πρὸς τοὺς Ἀρχηγοὺς Χωροφυλακῆς καὶ Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ λέγει ἐπὶ λέξει τὰ ἀκόλουθα: «Ἀπὸ λήψεως ἐντείνατε προσπαθείας σας καὶ λάβατε σύντονα μέτρα πρὸς πρόληψιν καὶ περιστολὴν ἐπεισοδίων εἰς βάρος ὑποψηφίων κομμάτων κινουμένων προεκλογικῶς ἐν τῇ περιοχῇ σας. Ἰδιαιτέρως νὰ προστατευθοῦν πολιτικαὶ συγκεντρώσεις καὶ ἐξασφαλισθῇ τάξις εἰς ἐκλογικὰ κέντρα καὶ προληφθοῦν ὁπωσδήποτε βιαιοπραγίαι καὶ ἐπιθέσεις κατὰ προσώπων. Κατὰ παντὸς παραβάτου ἐκλογικοῦ καὶ ποινικοῦ νόμου, νὰ ἐνεργῶνται ἀμέσως νόμιμα, παραπεμπομένων ἁρμοδίως τῶν δραστῶν, μετὰ δικογραφιῶν. Τηρήσατε κατὰ τὰ λοιπὰ προφορικὰς διαταγὰς καὶ ὁδηγίας μου». Κατεβλήθη προσπάθεια νὰ βασισθῇ κατηγορία κατὰ τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὰς περιφήμους ἐκείνας διανομὰς τοῦ ἱματισμοῦ καὶ τῶν τροφίμων πρὸς τοὺς ἄνδρας τῶν ΤΕΑ καὶ ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ἐπισήμων στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι διανομαὶ ἱματισμοῦ καὶ τροφίμων γίνονται κατ’ ἔτος σταθερῶς πρὸς ὅλους τοὺς ἄνδρας τῶν ΤΕΑ. Καὶ ἀπεδείχθη ἀκόμη, ὅτι αἱ διανομαὶ αὐταὶ γίνονται συνήθως τὸν Ἰούνιον ἢ Ἰούλιον, κατ’ ἐξαίρεσιν δέ, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος κατὰ τὸ 1961 ἡ διανομὴ καθυστέρησε καὶ ἔλαβε χώραν κατὰ τὸν Σεπτέμβριον ἢ Ὀκτώβριον. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ ἀνευρεθῇ ἀφορμὴ διατυπώσεως κατηγορίας οἱασδήποτε ἐναντίον τῶν Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τῶν ὁποίων στρέφονται αἱ δύο προτάσεις. Ἀντιθέτως, εἶναι δεδομένον, ὅτι ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις προσεπάθησε νὰ ἱκανοποιήσῃ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ καὶ χωρὶς νὰ παραλύσῃ τὴν διοίκησιν τῆς Πολιτείας, ὅλας τὰς ἀπαιτήσεις καὶ ὅλας τὰς ἀξιώσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον. Δὲν ἦτο ὅμως δυνατὸν ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις νὰ ἀντικαταστήσῃ ὅλους τοὺς Νομάρχας χωρὶς οὐδεμίαν δικαιολογίαν. Δὲν εἶχε κἂν τὸ δικαίωμα τοῦτο καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἄρνησις τῆς συμμορφώσεως πρὸς μίαν παράνομον ἀξίωσιν νὰ θεωρηθῇ ὡς θεμελιοῦσα καὶ παρέχουσα τὴν βάσιν μιᾶς κατηγορίας κατὰ τὸν νόμον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Ἐζητήθη ὁ ἀφοπλισμὸς τῶν ΤΕΑ καὶ ἐπραγματοποιήθη, καθ’ ὃν τρόπον ἐπραγματοποιήθη, κατὰ κλιμάκωσιν εἰς τὰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας. Ἐζητήθη ἡ ἀντικατάστασις τῶν Διοικητῶν Χωροφυλακῆς. Δὲν ἦτο ὅμως δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, ἡ ἀξίωσις αὐτή, χωρὶς στοιχεῖα, χωρὶς κατηγορίας συγκεκριμένας κατὰ τῶν προσώπων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐξεπλήρουν εὐόρκως τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἡ Πολιτεία τοὺς ἔχει ἐμπιστευθῆ. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, βάσις διατυπώσεως κατηγοριῶν κατὰ τῶν Ὑπηρεσιακῶν Ὑπουργῶν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ κανεὶς ὁ ἀμφιβάλλων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι ἐπλανῶντο οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν ἐγνώριζον, ὅτι ἡ διατύπωσις τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν δὲν στηρίζεται εἰς τὸν νόμον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν παραπομπῆς εἰς ἀνακριτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἄλλοι προφανῶς, εἶναι οἱ σκοποί, καὶ ἄλλαι αἱ ἐπιδιώξεις τῆς συζητήσεως τῶν δύο προτάσεων παραπομπῆς. Αἱ δύο προτάσεις παραπομπῆς ἔχουν ὡς οὐσιαστικὸν ἀντικείμενον τὴν διαβολὴν τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος καὶ τὴν ἀμφισβήτησιν τῆς ἐκλογικῆς ἐπιτυχίας τῆς Ε.Ρ.Ε. Καὶ ἐπὶ τῶν σημείων τούτων θὰ φέρω τὸν λόγον τώρα. Ἀσφαλῶς, δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιμείνῃ τις περισσότερον, ἐπὶ τοῦ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ κατηγορία κατὰ τὸν νόμον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν ἐναντίον τῶν τεσσάρων Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Κατηγορεῖται, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις, οὐσιαστικῶς κατηγορεῖται ἡ Ε.Ρ.Ε., ὅτι ἐπεζήτησε δῆθεν διὰ ταπεινῶν καὶ ἀθλίων μεθόδων νὰ ἐκβιάσῃ τὴν λαϊκὴν ψῆφον καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν λαϊκὴν πλειοψηφίαν. Πρὸ ἐννέα περίπου μηνῶν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συνεζητήθη τὸ νέον νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπήρχοντο βασικαὶ τροποποιήσεις εἰς τὸν ἰσχύοντα τότε ἐκλογικὸν νόμον. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου ἐμειοῦτο τὸ ποσοστὸν τῆς συμμετοχῆς τοῦ δευτέρου κόμματος εἰς τὴν δευτέραν κατανομὴν ἀπὸ 25% εἰς 17%. Εἶχε μειωθῆ ὁ ἐκλογικὸς διαιρέτης ἑκάστης ἐκλογικῆς περιφερείας, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεπε τὴν ἄνετον συμμετοχὴν ὅλων τῶν κομμάτων εἰς τὴν πρώτην κατανομὴν καὶ καθίστατο τὸ σύστημα ἐκεῖνο οὐσιαστικῶς ἁπλῆ ἀναλογική. Ἐνθυμούμεθα ὅλοι, οἱ εὑρισκόμενοι τότε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, πόσον ὀξεῖα ὑπῆρξεν ἡ ἐπίθεσις τῶν κομμάτων τότε τοῦ Κέντρου, ἰδιαιτέρως δὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, τοῦ ὁποίου ἡγεῖτο ὁ ἀξιότιμος κ. Παπανδρέου ἐναντίον τοῦ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου, ἀκόμη δὲ κατὰ τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία ὑπεβίβαζε τὸ ποσοστὸν τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν δευτέραν κατανομὴν ἀπὸ 25% εἰς 17% μόνον. Ἐπηκολούθησε κατόπιν νέα παραχώρησις τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. Διεγράφη κάθε διάταξις, ἡ ὁποία ἠξίου τὴν συγκέντρωσιν οἱουδήποτε ποσοστοῦ ψήφων διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν δευτέραν κατανομὴν καὶ ὡρίσθη, ὅτι ἀσχέτως ποσοστοῦ τὸ δεύτερον αὐτοτελὲς κόμμα συμμετέχει εἰς τὴν δευτέραν κατανομήν.

§24Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ τὸ τρίτον κόμμα.

§25Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μάλιστα. Καὶ ἐτροποποιήθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἡ ἰσχύουσα τότε ἐκλογικὴ νομοθεσία, ὥστε ὁ ἀντιπολιτευόμενος τύπος νὰ πανηγυρίζῃ, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔχει χάσει ὁριστικῶς τὴν αὐτοδύναμον πλειοψηφίαν της. Δὲν ἀντέχω εἰς τὸν πειρασμὸν καὶ θὰ ἀποκαλύψω εἰς τὴν Βουλὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία εἶχε λάβει χώραν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐξ ἀφορμῆς τῶν γενομένων παραχωρήσεων. Ὑπεστηρίχθη τότε, ὅτι ἡ ἀποδυνάμωσις τοῦ ἰσχύοντος ἐκλογικοῦ συστήματος θὰ ὡδήγει τὴν χώραν εἰς ἀδυναμίαν ἐξασφαλίσεως σταθερᾶς καὶ ἰσχυρᾶς Κυβερνήσεως καὶ θὰ κατεδίκαζεν ὁριστικῶς τὴν Ε.Ρ.Ε., εἰς τὴν ἀπώλειαν τῆς αὐτοδυνάμου πλειοψηφίας της. Καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀπήντησεν, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τὸν ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ ἀποτροπὴ τῆς πολιτικῆς πολώσεως εἰς τὸν τόπον μας, καὶ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ τὸν ἀφήνει ἀδιάφορον οἱαδήποτε συνέπεια ἐπὶ τῆς ἐκλογικῆς δυνάμεως καὶ ἐπὶ τῆς ἐκλογικῆς ἐπιτυχίας τῆς Ε.Ρ.Ε. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριοι συνάδελφοι, ἀντιμετωπίζοντο τότε καὶ ἀντιμετωπίζονται πάντοτε τὰ γενικώτερα ἐθνικὰ ζητήματα. Ὁμολογουμένως πρέπει νὰ καταλαμβάνῃ πάντα πολίτην βαθὺ αἴσθημα λύπης, ὅταν ὑποστηρίζωνται τόσον προχείρως ἀπόψεις, κατὰ τὰς ὁποίας κόμμα, τὸ ὁποῖον ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ τροποποιήσῃ τὸν ἐκλογικὸν νόμον κατὰ τρόπον παραβλάπτοντα τὰ ἴδια αὐτοῦ συμφέροντα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιδιώκῃ ἐκ τῶν ὑστέρων τὴν ἐκλογικὴν ἐπιτυχίαν, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως οἱουδήποτε ἀγροφύλακος ἢ χωροφύλακος εἰς τὰς ἐσχατιὰς τῆς Ἐπικρατείας. Ἐν συνεχείᾳ ἡ Ε.Ρ.Ε. παρέδωσε τὴν χώραν εἰς τὴν ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, αἴτημα ἐπίμονον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καίτοι, οὔτε τὸ Σύνταγμα, οὔτε αἱ συνθῆκαι τοῦ πολιτεύματός μας γνωρίζουν ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ἐνθυμούμεθα ὅλοι τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ ὁ ἀρχηγὸς αὐτῆς ἀντιμετώπισαν τόσα ζητήματα κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον καὶ τὸν τρόπον, τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἔναντι βασικῶν αἰτημάτων τῶν λαϊκῶν μαζῶν, ἡ ἱκανοποίησις τῶν ὁποίων ἠγγυᾶτο τὴν ἐξασφάλισιν τῆς συμπαθείας καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης καὶ τῆς ψήφου μεγάλων ὁμάδων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν στάσιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔναντι τοῦ αἰτήματος τῆς διαγραφῆς τῶν στεγαστικῶν δανείων τῶν σεισμοπλήκτων. Ὁμοίως τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀπέναντι ὅλων τῶν διαβεβαιώσεων καὶ τῶν ὑποσχέσεων περὶ ρυθμίσεως μέχρι διαγραφῆς τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, χωρὶς νὰ διεξαγάγῃ τὰς ἐκλογὰς ἡ ΕΡΕ, χωρὶς νὰ προβῇ εἰς προεκλογικὰς διαβεβαιώσεις καὶ παχυλὰς ὑποσχέσεις πρὸς τοὺς ἐκλογεῖς, ἡ θέλησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐζήτησε καὶ πάλιν νὰ κυβερνήσῃ τὸν τόπον ἡ ΕΡΕ. Εἶναι εὔλογος ἡ πικρία, τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται πᾶς τίς, ὅταν διαπιστώνῃ, ὅτι δὲν συγκεντρώνει τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ τὴν συμπάθειαν τοῦ λαοῦ. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ διάψευσις τῶν ἐλπίδων, τὰς ὁποίας ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ κανεὶς θρέψει, ἡ ἀποτυχία ἡ ἐκλογική, δὲν ἐπιτρέπει ποτὲ τὴν διαβολὴν τοῦ ἀποτελέσματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐξασφαλίσει εἰς τὸν τόπον μας δύο βασικὰ πλεονεκτήματα, αὐτοδύναμον Κυβέρνησιν καὶ ἐθνικὴν ἀξιωματικὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ ποίαν ἀξίαν δύναται νὰ ἔχῃ ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰς τὰς παραχωρήσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἡ ΕΡΕ, προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν πολιτικὴν ὁμαλότητα εἰς τὸν τόπον καὶ νὰ ἀποτρέψῃ τὴν πόλωσιν, δὲν γνωρίζω ποίαν σημασίαν δύναται νὰ ἔχῃ οἱονδήποτε μεμονωμένον γεγονός, οἱαδήποτε μεμονωμένη παράβασις τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας. Ἠκούσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ κατὰ τὰς μακρὰς ἡμέρας καὶ νύκτας κατά, τὰς ὁποίας συζητοῦνται αἱ δύο προτάσεις διάφορα περιστατικά. Καὶ ἠκούσθησαν ἐπίσης ἀποφάσεις καταδικαστικαὶ τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων κατὰ τῶν παραβατῶν τοῦ νόμου. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι καὶ εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961 ἐσημειώθησαν παραβάσεις ἐκλογικῆς νομοθεσίας καὶ τοῦ Ποινικοῦ νόμου. Οἱ παραβάται ἔχουν παραπεμφθῆ εἰς τὰ ἁρμόδια Ποινικὰ Δικαστήρια καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκον της ἀνεπηρέαστος καὶ ἀνεξάρτητος. Τὰ περιστατικὰ ὅμως αὐτὰ καὶ αἱ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις οὐδόλως ἀποδεικνύουν τὴν νόθευσιν τοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Οὐδόλως ἀποδεικνύουν τὴν νοθείαν καὶ τὴν βίαν τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος. Ἀνάλογα ἐπεισόδια σημειοῦνται εἰς ὅλας τὰς ἐκλογὰς εἰς τὸν τόπον μας. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι μέχρι τοῦ 1935 κανὼν ὑπῆρξεν ἡ μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἀμνήστευσις τῶν ἐκλογικῶν παραβάσεων, ἀμνήστευσις, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν παραβάσεων, καὶ ὁ σάλος, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργεῖτο ἐκ τῆς καταδιώξεως τῶν παραβατῶν. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσω ἄνευ οἱασδήποτε παρατηρήσεως τὸ γεγονός, ὅτι αἱ παραβάσεις τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας, τῶν ὁποίων ἔχουν ἐπιληφθῆ τὰ Ἑλληνικὰ Δικαστήρια, δὲν ἀφοροῦν μόνον ὀπαδοὺς τῆς ΕΡΕ. Ἐκτείνονται ἐπὶ τῶν ὀπαδῶν καὶ τῶν ἄλλων κομμάτων. Καὶ τὰ Ἑλληνικὰ Δικαστήρια ἐπιβάλλουν ποινὰς κατὰ παντὸς παραβάτου, κατὰ παντός, ὁ ὁποῖος ἄγεται ἐνώπιον αὐτῆς παραβάτης τῶν νόμων. Εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Πειραιῶς, τῆς Χαλκίδος, τῆς Ἀμαλιάδος, τῆς Κερκύρας, τοῦ Βόλου, τῆς Ἀμφίσσης καὶ ἄλλων Εἰσαγγελιῶν, ἔχουν καταδικασθῆ ὀπαδοὶ τοῦ ΠΑΜΕ δι’ ἐκλογικὰς παραβάσεις. Ἐκκρεμοῦν κατηγορίαι δι’ ἐκλογικὰς παραβάσεις τῶν ὑποψηφίων καὶ ὀπαδῶν τῆς ΠΑΜΕ εἰς τὸν Πειραιᾶ, εἰς τὰς Θήβας, εἰς τὴν Χαλκίδα, εἰς τὴν Λαμίαν, εἰς τὴν Τρίπολιν, εἰς τὸν Πύργον, εἰς τὴν Πρέβεζαν, εἰς τὰ Τρίκαλα, εἰς τὴν Καβάλαν, εἰς τὴν Σῦρον, εἰς τὴν Μύκονον, εἰς τὴν Μυτιλήνην, εἰς τὴν Σάμον, εἰς τὸ Ἡράκλειον, εἰς τὰ Χανιά. Κατεδικάσθησαν ὀπαδοὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου εἰς τὰς Ἀθήνας. Ὁ Δήμαρχος Νέας Φιλαδελφείας δι’ ἀποφάσεως τοῦ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου. Ὁ ἴδιος εἶναι κατηγορούμενος ἐνώπιον τοῦ Τριμελοῦς Πλημμελειοδικείου, δι’ ἄλλας παραβάσεις. Ἠλέγχθησαν, κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἀνακριβεῖς διατυπωθεῖσαι κατηγορίαι κατὰ πολλῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἢ ἄλλων ὀργάνων τῆς Πολιτείας, εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Θηβῶν, εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Λευκάδος, εἰς τὴν Κέρκυραν, εἰς τὰ Τρίκαλα κατὰ ἀξιωματικῶν, δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν ΤΕΑ, εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν καὶ τὴν Φλώριναν. Ἀπηλλάγησαν μηνυθέντα ὄργανα τῆς τάξεως εἰς τὰς Θήβας, εἰς τὸν Πειραιᾶ, εἰς τὴν Χαλκίδα, εἰς τὰ Τρίκαλα, εἰς τὸ Ἀγρίνιον, εἰς τὴν Ζάκυνθον, εἰς τὴν Λευκάδα, εἰς τὴν Ἄμφισσαν, εἰς τὴν Καλαμάταν, εἰς τὴν Καρδίτσαν καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας. Καὶ διὰ νὰ ἔχητε μίαν κάπως ὡλοκληρωμένην εἰκόνα τῆς προσπαθείας, ἡ ὁποία ἀνελήφθη ὅπως, παρὰ τὰς οὐσιαστικὰς καὶ τὰς πραγματικὰς παραβάσεις, τῶν ὁποίων ἔχουν ἐπιληφθῆ τὰ Δικαστήρια, δημιουργηθοῦν καὶ ἄλλαι παραβάσεις, διὰ νὰ δοθῇ ἡ ἐντύπωσις τοῦ ὀργίου, τὸ ὁποῖον τάχα ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τελευταίων ἐκλογῶν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Θηβῶν, διὰ πράξεις τελεσθείσας, ὅπως λέγεται εἰς τὴν μήνυσιν, τὴν 10ην Ὀκτωβρίου, ὑπεβλήθη μήνυσις τὴν 28ην Δεκεμβρίου 1961, ὄχι ἀπὸ ἁπλοϊκὸν ἀγρότην, ἀλλὰ ἀπὸ παλαιὸν μέλος τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ὑποψήφιον τῆς ΠΑΜΕ, εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Εἰς τὴν Σπάρτην, ἀπερρίφθη κατηγορία κατὰ Εἰρηνοδίκου, ὅτι δὲν ἐπέτρεψε ψηφοφορίαν εἰς τοὺς ὀπαδοὺς τῆς ΠΑΜΕ. Εἰς τὴν Πρέβεζαν ἐξεδόθη βούλευμα ἀπαλλακτικόν. Εἰς τὴν Λάρισαν ἐξεδόθη ἀπαλλακτικὸν βούλευμα κατὰ διαφόρων ἰδιωτῶν ὀπαδῶν τῆς ΕΡΕ. Εἰς τὸν Βόλον ἀπηλλάγη τῆς κατηγορίας ἀπὸ τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον τοῦ Ἁλμυροῦ, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἀμαλιαπόλεως, κατηγορηθεὶς ἐπὶ φθορᾷ ἐξ ἀφορμῆς τοῦ προεκλογικοῦ ἀνταγωνισμοῦ. Εἰς τὴν συνέντευξιν, τὴν ὁποίαν εἶχε δώσει ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου πρὸς τοὺς Ἕλληνας καὶ ξένους δημοσιογράφους, ἐκατηγορήθη ὁ Ταγματάρχης τῶν ΤΕΑ Σινιώρης, διὰ παραβάσεις, ἀλλὰ δὲν ἐμηνύθη. Ἐζήτησεν ὅμως ἄδειαν ὁ ἴδιος, διὰ νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. Ὁμοίως ὁ μοίραρχος τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σταθμοῦ Βόλου ἐζήτησεν ἱεραρχικῶς ἄδειαν, διὰ νὰ μηνύσῃ ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. Εἰς τὴν Καρδίτσαν ἠθωώθη ὁ δήμαρχος Μουζακίου. Εἰς τὴν Καρδίτσαν κατηγορία κατὰ ἰδιώτου ἐκρίθη ἀπαράδεκτος, διὰ προτάσεως ἀπαλλακτικῆς τοῦ Εἰσαγγελέως. Εἰς τὰς Σέρρας κατηγορία κατὰ τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ τῆς Χωρ)κῆς Κυρίτση, ἔληξε μὲ ἀθωωτικὴν ἀπόφασιν. Ἐπὶ κατηγορίας κατὰ τοῦ Ἐνωμοτάρχου Λ. Χαλασιάνη ἐξεδόθη ἀθωωτικὴ ἀπόφασις. Ἑτέρα κατηγορία κατὰ τοῦ ἰδίου, ἐκηρύχθη ἀπαράδεκτος διὰ βουλεύματος. Ἐπὶ κατηγορίας κατὰ τοῦ Ὑπολοχαγοῦ Ταμπουρίδη ὑπεβλήθη ἀπαλλακτικὴ πρότασις. Ἄλλη δικογραφία κατ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας Σερρῶν, ἐτέθη εἰς τὸ Ἀρχεῖον. Ἐπὶ κατηγορίας κατὰ τοῦ χωρ)λακος Γ. Δήμου ἐξεδόθη ἀθωωτικὸν βούλευμα. Ὁ ἐνωμοτάρχης Γ. Μωϋσιάδης καὶ ἄλλα ἀστυνομικὰ ὄργανα ἀπηλλάγησαν διὰ βουλεύματος. Εἰς τὴν Ροδόπην ἀπηλλάγη ὁ Μοίραρχος Παπαδόπουλος εἰς δύο δικογραφίας. Ἀπηλλάγη ἐπίσης ἄλλος κατηγορηθεὶς χωροφύλαξ. Εἰς τὴν Ξάνθην ὑπεβλήθη ἀπαλλακτικὴ πρότασις ἐπὶ κατηγορίας κατὰ ὑπενωμοτάρχου τῆς Ἀσφαλείας. Ὁ κατηγορηθεὶς Μοίραρχος Ἀναστάσιος Κόκκινος, ἀπηλλάγη δι’ ἀθωωτικοῦ βουλεύματος. Ἀλλὰ θὰ ἀπῃτεῖτο πολὺς χρόνος, διὰ νὰ ἐκτεθοῦν ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης καὶ ἄλλαι πολλαὶ περιπτώσεις ἀθωώσεως ἀδίκως κατηγορηθέντων ὀργάνων. Εἶναι ἀνάγκη, ἐπίσης, διὰ νὰ κριθῇ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον, πέραν τῶν περιπτώσεων ἐκείνων, κατὰ τὰς ὁποίας πραγματικῶς ὑπάρχει παράβασις, ἐπεδιώχθη ἐκ τῶν ὑστέρων ἡ δημιουργία ἐντυπώσεων, νὰ ἀκούσητε εὐάριθμα περιστατικά. Τὸ Συμβούλιον Πλημμελειοδικῶν Κερκύρας, ὄχι μόνον ἀπήλλαξε κατηγορηθέντα ἐνωμοτάρχην ἐπὶ προσβολῇ τῆς τιμῆς, ἐπὶ προκλήσει σωματικῆς βλάβης, ἐπ’ ἀπειλῇ φόνου κλπ., ἀλλὰ ἐπὶ πλέον ἐπέβαλε τὰ δικαστικὰ ἔξοδα εἰς βάρος τοῦ μηνυτοῦ, διότι ἐκ δόλου καὶ ἐπὶ σκοπῷ ἐκδικήσεως ὑπέβαλε τὴν μήνυσιν, ἡ ὁποία ἀπεδείχθη ἐντελῶς ψευδής. Ὀπαδὸς τῆς ΠΑΜΕ κατεδικάσθη ὑπὸ τοῦ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου Ἀμφίσσης, διὰ σωματικὴν βλάβην εἰς βάρος ἀστυνομικοῦ ὀργάνου. Αὐτὴ εἶναι ἡ γενικὴ εἰκών, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ σχηματίσῃ τις ἀπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν πράξεων, αἱ ὁποῖαι κατηγορήθησαν ἐνώπιον τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων. Πέραν αὐτοῦ, ὅμως, πέραν τῆς καταδίκης Ἀστυνομικῶν Ὀργάνων ἢ ὀργάνων τῆς Ἀγροφυλακῆς ἢ ἰδιωτῶν δι’ ἐκλογικὰς παραβάσεις, πέραν τῆς καταδίκης κατὰ ὀπαδῶν τοῦ ΠΑΜΕ, πέραν τῆς καταδίκης ἢ ἐκκρεμότητος κατηγοριῶν κατὰ ὀπαδῶν τῆς Ε.Κ., εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι τὰ μεμονωμένα ἐκεῖνα ἐπεισόδια, αἱ μεμονωμέναι καὶ συγκεκριμέναι παραβάσεις, ἀρκοῦν, διὰ νὰ νοθεύσουν τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα; Τὰ Ποινικὰ Δικαστήρια ἐπιλαμβάνονται, διὰ νὰ ἐπιβάλουν τὰς κυρώσεις ἐπὶ τῶν παραβάσεων τοῦ ποινικοῦ νόμου, τὸ κῦρος ὅμως τῆς ἐκλογῆς καὶ τὴν ἐπίδρασιν, τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν αἱ μεμονωμέναι παραβάσεις κρίνονται ἀπὸ τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον, ἀπὸ τὸ Ἐκλογοδικεῖον. Καὶ αἱ ἀποφάσεις τοῦ Ἐκλογοδικείου μέχρι τῆς στιγμῆς παρέχουν ἐπίσης σαφῆ εἰκόνα τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον διεξήχθησαν αἱ ἐκλογαί. Ἐπὶ 35 ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων τοῦ Ἐκλογοδικείου, αἱ ὀκτὼ ἠσχολήθησαν μὲ τὸν προβληθέντα λόγον περὶ ἀσκήσεως ψυχολογικῆς βίας. Εἰς πέντε περιπτώσεις ἀπερρίφθησαν ὡς ἀόριστοι καὶ ἀναπόδεικτοι καὶ αἱ τρεῖς διέταξαν τὴν διεξαγωγὴν ἀποδείξεων. Οὐδεμία ἀπόφασις τοῦ Ἐκλογοδικείου ἔχει ἀποδεχθῆ ὁριστικῶς μέχρι σήμερον τὸν προβαλλόμενον λόγον ψυχολογικῆς βίας, καίτοι ἐξητάσθησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι μάρτυρες ἐνώπιον τοῦ Εἰσηγητοῦ Δικαστοῦ. Συγκεκριμένως, συνεζητήθησαν μὲ βάσιν τὴν ψυχολογικὴν βίαν. Ἡ ἔνστασις τοῦ Ἀν. Μανασάκη, ὑποψηφίου τῆς Ἑνώσεως Κέντρου τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου, ἀπερρίφθη ὡς ἀόριστος καὶ ἀνεπίδεκτος δικαστικῆς ἐκτιμήσεως καὶ ἀναπόδεικτος. Ἡ ἔνστασις τοῦ Α. Μαυρίδη, ὑποψηφίου τῆς Ε.Κ. εἰς τὸν Νομὸν Σερρῶν, ἀπερρίφθη ὁμοίως ὡς ἀόριστος καὶ ἀναπόδεικτος. Ἡ ἔνστασις τοῦ Α. Μαργαρίτη, ὑποψηφίου τοῦ ΠΑΜΕ Νομοῦ Ἠμαθίας, ὁμοίως ἀπερρίφθη ὡς ἀναπόδεικτος. Ἡ ἔνστασις τοῦ Α. Ἀκρίδα, ὑποψηφίου τοῦ ΠΑΜΕ τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, ἀπερρίφθη μὲ τὴν σκέψιν, «ὅτι δὲν ἐξειδικεύονται τὰ ὄργανα τῆς δημοσίας τάξεως καὶ τὰ μέλη τῶν παρακρατικῶν ὀργανώσεων, ἅτινα ἤσκησαν ψυχολογικὴν ἢ σωματικὴν βίαν καὶ ἀπειλὴν τὸ εἶδος τούτων καὶ ἡ ἐπίδρασις αὐτῆς ἐπὶ τοῦ φρονήματος καὶ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος». Ἐπὶ ἐνστάσεως τοῦ ὑποψηφίου Ἠμαθίας Παπαδάκη ἐξεδόθη προδικαστικὴ ἀπόφασις. Τὸ αὐτὸ ἔγινε καὶ ἐπὶ τῆς ἐνστάσεως Χατζηαποστόλου, διὰ τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης καὶ ἐπὶ τῆς ἐνστάσεως Κεραμιτσιόγλου, ὑποψηφίου Νομοῦ Ἕβρου. Καὶ πρέπει ἐπὶ πλέον νὰ ὑπομνησθῇ, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνστάσεως εἰς τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας, ὁ καθ’ οὗ ἡ ἔνστασις βουλευτὴς τοῦ Κέντρου ὑπερημύνθη τῆς νομιμότητος τῆς διεξαγωγῆς τῆς ψηφοφορίας καὶ τοῦ κύρους τῆς ἐκλογῆς. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ εἰς ἄλλην περιφέρειαν τοῦ Κράτους, εἰς τὴν Ἠμαθίαν. Ἀνάλογος περίπου ὑπῆρξε καὶ ἡ ἐκδήλωσις ἑτέρου συναδέλφου τῆς Ε.Κ. ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅταν διετυπώθη κατηγορία, διὰ τὸν τρόπον τῆς ἐκλογῆς εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Βοιωτίας καὶ τῆς Φθιώτιδος. Τὸ ὄργανον τῆς Ε. Κ. εἰς τὴν Χίον ἡ ἐφημερὶς «Χιακὸς Λαός», εἰς τὸ φύλλον τῆς 31.10.61, δύο ἡμέρας μόλις μετὰ τὰς ἐκλογάς, γράφει ὡς πρῶτον σχόλιον: «Αἰσθανόμεθα τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκφράσωμεν τὴν ἱκανοποίησίν μας καὶ νὰ ἀπευθύνωμεν τὰ συγχαρητήριά μας πρὸς τὴν Διοίκησιν καὶ τὰς Δικαστικάς, Στρατιωτικὰς καὶ Ἀστυνομικὰς Ἀρχὰς τῆς Νήσου, διὰ τὴν παραδειγματικὴν τάξιν, ἡ ὁποία ἐπεκράτησε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς προεκλογικῆς περιόδου καὶ κατὰ τὰς ἐκλογάς. Ἀποτελεῖ δὲ τοῦτο παρήγορον σημεῖον, ἄξιον δὲ πάσης ἐξάρσεως, διὰ τὸν φιλήσυχον λαὸν τῆς Νήσου, διότι εὑρέθησαν ἐπὶ κεφαλῆς κατὰ τὴν δύσκολον ταύτην περίοδον, δημόσιοι λειτουργοὶ ἄξιοι τῆς ἀποστολῆς των». Ἐμνημόνευσα εἰδικῶς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς Χίου καὶ τὴν δημοσίαν ἐκδήλωσιν τοῦ ὀργάνου τῆς Ε.Κ. εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὰς ἐκλογάς, διότι ἀξιότιμος καὶ κατὰ πάντα ἀγαπητὸς ἐκπρόσωπος τῆς περιφερείας ἐκείνης, τῆς Νήσου Χίου, ὡμίλησεν ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης περὶ βίας καὶ περὶ ὀργίου ἐκλογικοῦ εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Χίου, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὁποίου, ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐστερήθη ἑνὸς βουλευτοῦ, διὰ νὰ δυνηθῇ κατόπιν νὰ συναγάγῃ εὐχερῶς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀπὸ ἕνα βουλευτὴν ἐστερήθη ἡ Ε. Κ. εἰς ὅλας τὰς ἐκλογικὰς περιφερείας, καὶ κατὰ συνέπειαν ἔχασε περίπου 55 βουλευτὰς ἀπὸ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον διεξήχθησαν αἱ ἐκλογαί. Ἔγινε ἐπίκλησις, κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἐπανάληψιν τῆς διαταγῆς τοῦ Στρατηγοῦ Καρδαμάκη, διὰ τῆς ὁποίας παραγγέλλονται οἱ ἔχοντες ἐκλογικὸν δικαίωμα, οἱ συγκεντροῦντες τὰ προσόντα τοῦ νόμου ἀξιωματικοὶ μετὰ τῶν οἰκογενειῶν των, νὰ φροντίσουν νὰ ἀποκτήσουν ἐκλογικὸν βιβλιάριον. Ἐπεκρίθη ἡ διαταγὴ ἐκείνη τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Στρατοῦ, διότι ἐκλήθησαν οἱ Ἕλληνες Ἀξιωματικοὶ νὰ ἀποκτήσουν τὸ δικαίωμα καὶ νὰ ἀσκήσουν τὸ καθῆκον, ποὺ ἐπιβάλλει τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ νόμος, καθ’ ὅν χρόνον οἱ ὑπονομευταὶ τῆς τάξεως καὶ τῆς γαλήνης τῆς χώρας ἔχουν πάντες ἐφοδιασθῆ μὲ ἐκλογικὸν βιβλιάριον. Ἐπιζητεῖται ἡ διαβολὴ τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος, διότι τἄχα κατὰ τὴν τελευταίαν ἀναθεώρησιν εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἐκλογικὴν τὴν Αʹ καὶ τὴν Βʹ τῶν Ἀθηνῶν, εἰς τὴν ἐκλογικὴν περιφέρειαν Πειραιῶς, ἐνεγράφη μεγάλος ἀριθμὸς ψηφοφόρων. Ὁ φίλος μου Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὁ ἀγαπητός μου Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς κατέδειξαν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐγγραφέντων κατὰ τὴν ἔκτακτον ἀναθεώρησιν τοῦ 1961, δικαιολογεῖται ἀπολύτως ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι συνέτρεχον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἀπὸ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς ταὐτότητος, ἡ ὁποία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκδοθῇ χωρὶς τὴν προσκόμισιν βεβαιώσεως ἐγγραφῆς εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους. Καὶ προεκλήθη ἐπίσης ἡ ἀθρόα ἐγγραφὴ τῶν ἐκλογέων ἀπὸ τὸν φόβον τῆς ἐπιβολῆς τῶν αὐστηρῶν κυρώσεων, τὰς ὁποίας ἔχει καθιερώσει ἡ νέα νομοθεσία. Ἀλλὰ εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς τῶν νέων ψηφοφόρων εἰς τὰς ἐκλογικὰς περιφερείας, τὰς ὁποίας ἀνέφερον προηγουμένως, ἀφορᾷ ψηφοφόρους καὶ ὀπαδοὺς τῆς ΕΡΕ; Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ψηφοφόροι τῆς ΕΡΕ ἐνεγράφησαν καὶ ἐκεῖ κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ 1961 εἰς τὸ ὕψος καὶ τὸν ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον ἔχει προσδιορίσει εἰς ὁμιλίας του ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἦτο ἐπίσης ἀνάγκη νὰ προστεθῇ, ὅτι ἡ ἀναλογία τῶν νέων ἐκλογέων τῶν ἐγγραφέντων κατὰ τὸ 1961 εἰς τὰς μνημονευθείσας περιφερείας πρὸς τοὺς παλαιοὺς ἐκλογεῖς αὐτῶν, εἶναι ἡ αὐτὴ μὲ τὴν σχέσιν τῶν νεοεγγραφέντων ἐκλογέων εἰς πολλὰς ἄλλας ἐπαρχιακὰς πόλεις ἔναντι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν παλαιῶν ἐκλογέων. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν προχθὲς καὶ ἐμνημόνευσε 17 μεγάλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὰς ὁποίας κατὰ τὸ 1961 ἐνεγράφησαν νέοι ἐκλογεῖς εἰς ποσοστὸν κατὰ 16 καὶ 17 ἢ 9 καὶ 10 φορὰς περισσότεροι τῶν ἐκλογέων, οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφοντο κατὰ τὰς τακτικὰς ἀναθεωρήσεις τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Τὶ εἶναι δυνατὸν ἑπομένως νὰ ἀποδείξῃ ὁ μεγάλος ἀριθμὸς τῶν νέων ἐκλογέων τῶν περιφερειῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Θεσσαλονίκης κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ 1961; Ἀκριβῶς νὰ ἐπιβεβαιώσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγένετο καὶ εἰς τὰς ἄλλας μεγάλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος, ὅτι δηλαδὴ πολλοὶ Ἕλληνες εἶχον ἀμελήσει τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἐκλογικοῦ βιβλιαρίου καὶ ἠθέλησαν τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ ἀποφύγουν τὰς βαρείας κυρώσεις τοῦ νόμου. Καὶ πέραν αὐτοῦ εἶναι δυνατόν, διὰ πάντα, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀπωλέσει τὴν ψυχραιμίαν του, νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι οἱ νέοι ἐκλογεῖς εἶναι ὀπαδοὶ τῆς ΕΡΕ; Καὶ μόνον τὸ ἀποτέλεσμα τῶν περιφερειῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ τῶν ἄλλων μεγάλων πόλεων ἀποδεικνύει, ὅτι, ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν νέων ἐκλογέων ἀπέκτησεν ἕνα ποσοστὸν ἡ ΕΡΕ, ἀπέκτησεν ὅμως καὶ ἕνα πολὺ σημαντικὸν ποσοστὸν ἡ Ἕνωσις Κέντρου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ἐπιχειρήματα τοιαύτης μορφῆς νὰ συναχθοῦν συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θέσουν ὑπὸ ἀμφισβήτησιν τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναχθοῦν συμπεράσματα ἐκ τῶν προβαλλομένων στοιχείων, ὅτι τἄχα κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου ἐπεχειρήθη βιασμὸς τοῦ ἐκλογικοῦ φρονήματος. Τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχεν ἐπὶ τῆς ψήφου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ ἐπὶ τῆς ἐλευθέρας ἐκδηλώσεως τοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ οἱαδήποτε παράβασις, ἁρμόδιον εἶναι νὰ κρίνῃ τὸ Ἐκλογοδικεῖον. Καὶ νομίζω, ὅτι μετ’ ἐμπιστοσύνης δύναται πᾶς τις νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου, τοῦ συντεθειμένου ἐκ Δικαστῶν τῶν δύο Ἀνωτάτων Δικαστηρίων, τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Εἶναι φυσικόν, τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν, οἱ ἡττημένοι νὰ ἀναζητοῦν διαφόρους ἐξηγήσεις τῆς αἰτίας, εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλεται ἡ λαϊκὴ ἀποδοκιμασία. Διὰ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1961 ἡ ἀναζήτησις τῆς ἀληθείας καὶ τῆς πραγματικῆς ἀφορμῆς τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος δὲν εἶναι δυσχερής. Ἡ ἀνάπτυξις ἀφ’ ἑνός, ἡ ὁποία ἐσημειώθη εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος κατὰ τὴν τελευταίαν 8ετίαν, ἡ ἐπίλυσις πλείστων προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνέμενον τὴν λύσιν των ἐπὶ 10ετίας, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἀπὸ τοῦ 1830, ἀφ’ ἧς κατέστη ἐλεύθερος ὁ τόπος αὐτός, ἡ προσφορὰ τόσων ὑπηρεσιῶν εἰς τὸν τόπον, εἶναι δυνατὸν ὅλα αὐτὰ νὰ δώσουν τὴν ἐξήγησιν τῆς ἐμπιστοσύνης, μὲ τὴν ὁποίαν καὶ πάλιν ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἐτίμησε τὴν Ε.Ρ.Ε. Καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἡ ἀπογοήτευσις, ἡ ὁποία εἶχε καταλάβει τὴν Ἕνωσιν τοῦ Κέντρου κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, ἡ πεποίθησις, ἡ ὁποία εἶχε σχηματισθῆ, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν ἀποτελεῖ σταθερὸν κατασκεύασμα καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δώσῃ βιώσιμον Κυβέρνησιν, εἶναι δυνατὸν ὅλα αὐτὰ νὰ δώσουν τὴν ἐξήγησιν τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος. Νομίζω, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη ἐπὶ τόσας ἡμέρας, ἡ ἐτυμηγορία τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας θὰ συντελέσῃ, ὥστε νὰ μὴ γίνηται εἰς τὸ μέλλον τόσον ἀλογίστως συζήτησις εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν», ὄχι διότι ὑπάρχει πεποίθησις περὶ τὴν ὕπαρξιν ἀδικημάτων τῶν διωκομένων Ὑπουργῶν ἀλλὰ διὰ τὴν ἐπιτυχίαν ἄλλων σκοπῶν καὶ ἐπιδιώξεων. Ἔπειτα ἀπὸ τόσας συνεδριάσεις, τὰς ὁποίας διεθέσαμεν διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς ἡ Βουλὴ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ ἄλλα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζει ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ μέλλοντος καὶ τῆς ἐπιβιώσεως τῆς φυλῆς μας. (Χειροκροτήματα).

§26Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησε δι’ ἐμοῦ τὸν λόγον ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἔρχεται ἀμέσως.

§27Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις εἶχε λεχθῆ, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶμαι ἐγγεγραμμένος θὰ ἔπρεπε νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ ἐδήλωσα, ὅτι δὲν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνωρίσω οἱανδήποτε συμφωνίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀπεμπολοῦσε τὸ δικαίωμά μου αὐτό. Ἤδη ἀφοῦ εἶχε συμφωνηθῆ προχθές, τὴν Τρίτην, ὅτι σήμερον θὰ ὡμίλουν, ὁ κ. Ὑπουργὸς μάλιστα τῆς Δικαιοσύνης εἶχε τὴν μεγαλοψυχίαν νὰ μοῦ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν ἑνὸς ρήτορος τῆς Συμπολιτεύσεως διὰ νὰ ὁμιλήσω εἶδα κατάπληκτος, ὅτι σήμερον ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συνεδριάσεως ἀνῆλθεν ὁ ἴδιος εἰς τὸ βῆμα. Οὕτω ἀποξενοῦμαι καὶ πάλιν τοῦ δικαιώματός μου νὰ λάβω τὸν λόγον. Ἤδη ἡ πολιτικὴ εὐπρέπεια μοῦ ἐπιβάλλει νὰ παραιτηθῶ, προκειμένου νὰ ὁμιλήσῃ ἕνας οἱοσδήποτε Ἀρχηγὸς Κόμματος. Διαμαρτύρομαι βαθύτατα διὰ τὴν τακτικὴν αὐτήν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δύνασθε νὰ λάβητε τὸν λόγον πρὸ τῆς ψηφοφορίας, διὰ νὰ δικαιολογήσητε τὴν ψῆφον σας. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι δι’ ὅσα συνέβησαν. Εἶχον εἰδοποιήσει τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς πρὸ ἡμερῶν, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου θὰ ἐπεθύμει νὰ τερματίσῃ τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως παραπομπῆς τῆς Κυβερνήσεως κ. Δόβα τὴν ἡμέραν τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Καὶ εἶχε συμφωνηθῆ αὐτὴ ἡ ἡμέρα νὰ εἶναι ἡ σημερινή. Ὑπέθετα, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ αὐτὴν τὴν συμφωνίαν, θὰ ἦτο αὐτονόητον, ὅτι τὴν τελευταίαν ἡμέραν θὰ μοῦ ἐδίδετο ὁ λόγος. Διότι συνέβη καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως παραπομπῆς νὰ μὴ ἔχω λάβει τὸν λόγον. Ὡμίλησα δὶς μόνον κατὰ τὴν περίοδον τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως δυσπιστίας. Δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα ἐπὶ τῆς προτάσεως παραπομπῆς. Καὶ ἦτο ἡ πρότασις παραπομπῆς ἰδική μας. Ὁ κ. Πρόεδρος της Βουλῆς, ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπεν ἐπὶ πλέον νὰ ἔχῃ ὑπάρξει καὶ εἰδικὴ ἐξήγησις. Ἔχει καλῶς. Ἀλλὰ καὶ πάλιν προτοῦ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τοῦ ἀνεκοίνωσα, ὅτι ἐπεθύμουν νὰ λάβω τὸν λόγον. Ἡ Κυβέρνησις καὶ προσωπικῶς ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει λάβει ἐπανειλημμένως τὸν λόγον ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἐγώ, οὐδέποτε. Καὶ εἶμαι ὁ ἡγέτης τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἡ ὁποία ἔχει καταθέσει τὴν πρότασιν παραπομπῆς. Ἔπρεπε, νομίζω, ἐὰν ὑπάρχῃ τάξις εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ζωήν μας, ἐὰν ὑπάρχῃ ἁβρότης κοινοβουλευτική, ἐὰν ὑπάρχῃ ἱεράρχησις τῶν πολιτικῶν ἀξιῶν εἰς τὸ Κοινοβούλιον ἀνάλογος πρὸς τὴν δύναμιν τῶν κομμάτων, ἔπρεπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ εἴπῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἔπρεπεν ἐπίσης καὶ αὐθορμήτως, ἡ Κυβέρνησις νὰ κρίνῃ, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου δήλωσιν, θὰ ὤφειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ λάβῃ κατόπιν τὸν λόγον. Καὶ ἐκπλήττομαι, ὅτι αὐτὴ ἡ στοιχειώδης ἁβρότης, δὲν ἐτηρήθη. Καὶ ἐκπλήττομαι, κατὰ μείζονα λόγον, διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρεβίασαν αὐτὴν τὴν ἁβρότητα, ἐνόμισαν, ὅτι ἠδύναντο νὰ διατυπώσουν καὶ ἐπικρίσεις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω τώρα, ἢ κατόπιν;

§31Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τώρα.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, καμμίαν συμφωνίαν δὲν εἴχομεν κάμει περὶ τῆς ὥρας κατὰ τὴν ὁποίαν, θὰ ἐλαμβάνατε τὸν λόγον. Ὁ Δ)ντὴς τοῦ Πολιτικοῦ σας Γραφείου, ὁ συμπαθέστατος κ. Μοθωνιός, ἦλθεν εἰς τὸ Γραφεῖον μου εἰς τὰς 7 παρὰ πέντε, διὰ νὰ μὲ παρακαλέσῃ, ὅπως μαγνητοφωνηθῇ ὁ λόγος σας. Καὶ τοῦ εἶπον «δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἱκανοποιήσω τὴν παράκλησιν τοῦ κ. Παπανδρέου», προσέθεσα δέ, «εἴπατε μόνον εἰς τὸν κ. Πρόεδρον, ὅτι τὸν παρακαλῶ νὰ ἀρχίσῃ τὸν λόγον του οὐχὶ βραδύτερον τῆς 10ης νυκτερινῆς, διότι βεβαίως θὰ χρειασθῇ καὶ ἀπάντησις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Νὰ μὴ ἀρχίσῃ ἀργὰ διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ τελειώσωμεν μὲ τὰς ἀγορεύσεις, εἰ δυνατόν, πρὸ τοῦ μεσονυκτίου». Ὁπότε ὁ κ. Μοθωνιὸς ἔκπληκτος, μοῦ λέγει: «Μὰ πῶς, δὲν θὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος;» Τοῦ ἀπήντησα: «Τοιοῦτόν τι δὲν μοὶ ἀνεκοινώθη». Ἠρώτησα ἀμέσως τοὺς συνεργάτας μου, μήπως ἔλαβον τηλεφωνικὴν εἰδοποίησιν ἐκ μέρους σας καὶ μοῦ ἀπήντησαν ἀρνητικῶς. Ἡ Κυβέρνησις, ἀντιθέτως, μὲ εἶχεν εἰδοποιήσει ἀπὸ τῆς μεσημβρίας, ὅτι ζητεῖ τὸν λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅπερ ἀνεκοίνωσα τὴν ἰδίαν στιγμὴν εἰς τὸν κ. Μοθωνιόν. Συνεπῶς, ποῦ βλέπετε τὴν ἔλλειψιν κοινοβουλευτικῆς τάξεως ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου, ἐν προκειμένῳ; Τὰ πάντα διεξήχθησαν φυσιολογικῶς, χωρὶς νὰ λάβῃ χώραν οὐδεμία παρατυπία. Ἐπειδὴ σᾶς διέκοψα, δὲν θέλω νὰ μακρυγορήσω. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζητε πράγματι εἶχον οὕτω καὶ πάλιν δὲν θὰ ἐδικαιολόγουν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διὰ πρώτην φορὰν ἔλαβον χώραν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἀνεφέρατε τὴν ὑπόθεσιν τῆς μαγνητοφωνήσεως. Γνωρίζω, ὅτι μαγνητοφωνεῖτε ὅλους τοὺς λόγους. Αὐτὸ τὸ ἔχετε μεταβάλει εἰς ἀπόρρητον, ὄχι εἰς γενικὸν δικαίωμα. Δεύτερον, οὐδὲν μετεβάλατε ἀπὸ ὅσα εἶπον. Ἔδωσα ἐντολὴν εἰς τὸν γραμμιατέα μου, ὅταν μοῦ μετέφερε τὴν ἀπορίαν σας, ὅτι δὲν εἶχον διατυπώσει συγκεκριμένον αἴτημα νὰ ὁμιλήσω πρῶτος, ἔδωσα ἐντολὴν νὰ σᾶς διαβιβάσῃ τὴν παράκλησίν μου, ὅτι ἐπεθύμουν νὰ ὁμιλήσω πρῶτος.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτό, εἶναι ἀκριβές.

§35Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὀρθότατα. Βλέπετε, ὅτι εἴχομεν συμφωνίαν εἰς τὰ γεγονότα... Αὐτὰ ἀκριβῶς ἐξιστόρησα, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς. Λυποῦμαι, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν ἀνώμαλον τρόπον διαλεγόμεθα.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ναί.

§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀλλὰ ὁ χῶρος μὲ ἐμποδίζει. Δὲν εἶναι εἰς τὰς συνηθείας μου... Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἀφ’ ἧς, προτοῦ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, σᾶς παρεκάλεσα νὰ ὁμιλήσω πρῶτος —ἐκεῖ εἶναι τὸ σημεῖον, ὅπου τοποθετῶ τὴν διαφωνίαν μας— φρονῶ, ὅτι καὶ ὑμεῖς, μὲ τὴν ἁρμοδιότητα, τὴν πεῖραν καὶ τὴν ἐπιδεξιότητα τοῦ Προέδρου, θὰ ἠδύνασθε νὰ εἰσηγηθῆτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἰδικήν μου προτεραιότητα. Καὶ ἐπίσης, φρονῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀντιληφθῆ, ὅτι αὐτὴ ἡ προτεραιότης ἀπετέλει δικαίωμά μου. Καὶ διότι οὔτε σεῖς, οὔτε ἡ Κυβέρνησις ἐξετίμησαν αὐτὸ τὸ χρέος τῆς ἁβρότητος, δι’ αὐτὸ σᾶς ἀπευθύνω αὐτὴν τὴν ἐπίκρισιν. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα. Κύριοι βουλευταί, ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Ἕνωσις Κέντρου κατέθεσε τὴν πρότασιν παραπομπῆς, δὲν ἦτο διότι ἐνομίζομεν, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῆς σημερινῆς Βουλῆς, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγκρίνῃ τὴν πρότασιν. Δύο ἦσαν οἱ σκοποί, διὰ τοὺς ὁποίους κατεθέσαμεν τὴν πρότασιν παραπομπῆς. Ὁ πρῶτος ἦτο, νὰ καταλογίσωμεν τὰς εὐθύνας. Καὶ ὁ δεύτερος, νὰ καταστήσωμεν κοινὴν συνείδησιν τὸ ὄργιον τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας, τὸ ὁποῖον ἠσκήθη κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Καὶ οἱ δύο σκοποὶ ἐπετεύχθησαν. Θὰ ἠδυνάμην, ἑπομένως, νὰ μὴ λάβω τὸν λόγον. Μόνον ἀπὸ λόγους κοινοβουλευτικῆς τάξεως, διότι λήγει ἡ συζήτησις τοῦ θέματος, διότι ἡγοῦμαι τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία κατέθεσε τὴν πρότασιν παραπομπῆς, διὰ νὰ ἐπιτελέσω αὐτὸ τὸ τυπικὸν χρέος, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα πρὸς ἀνακεφαλαίωσιν τοῦ θέματος. Καὶ ἀνέρχομαι διὰ νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως, εἰς τὰ ὁποῖα πλήρεις ἀπαντήσεις ἔχουν ἤδη δώσει οἱ ὁμιληταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ἡ πρώτη ἀπάντησις, ἡ ὁποία μᾶς ἔχει δοθῆ, εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Δὲν ἐνθυμεῖσθε, μᾶς λέγουν, τὴν συζήτησιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου; Σεῖς, εἰς τὸ Κέντρον, κατείχεσθε ἀπὸ ἀγωνίαν διὰ τὴν ἐκλογικήν σας τύχην. Ὅταν τὸ ποσοστὸν ὡρίζετο εἰς 17% κατείχεσθε ἀπὸ ἀνησυχίαν καὶ ἐπεδιώκατε 15%. Πῶς τώρα κατέχεσθε ἀπὸ τὴν μέθην τῆς προσδοκίας, ὅτι ἠδύνασθε νὰ εἶσθε τὸ πρῶτον Κόμμα; Δὲν γνωρίζω ποῖος εἶχε τὴν πατρότητα τοῦ ἐπιχειρήματος, νομίζω ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἔκτοτε, ὅμως, τὸ ἐπιχείρημα κατέστη ὁ κοινὸς στόμφος ὅλων τῶν ὁμιλητῶν ἀπὸ τοῦ βήματος. Καὶ κανεὶς δὲν ἠθέλησε νὰ σκεφθῇ, ὅτι ἡ συζήτησις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου ἔγινε τὸν Ἰούνιον. Καὶ τὸν Ἰούνιον τὰ Κόμματα τοῦ Κέντρου ἦσαν διῃρημένα. Εὔλογον ἦτο, ἑπομένως, ἕκαστον κόμμα νὰ ἐπεδίωκεν ἐλάττωσιν τοῦ ποσοστοῦ. Μ’ ὅλα ταῦτα καὶ τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον καὶ ἡ Κίνησις Γρίβα, εἶχον ἀποδεχθῆ τὸ 17%, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν ἀπεδέχετο τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν, ἡ ὁποία κατ’ οὐσίαν, ὅπως ἐφαρμόζεται εἰς τὸν τόπον μας, εἶναι ἐνισχυμένη, μὲ 10%. Καθ’ ὅμοιον τρόπον καὶ ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις τοῦ κ. Τσιριμώκου. Ἐὰν ἀθροίσωμεν τὰ αἰτήματα τῶν 4 κομμάτων, 17 σὺν 17 τῶν δύο πρώτων καὶ τὴν ἁπλῆν ἀναλογικὴν τῶν ἄλλων δύο, εἰς ποῖον ποσοστὸν προσδοκιῶν ἀνερχόμεθα; (Ψίθυροι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως). Εἶμαι εὐτυχὴς διὰ τὸν ψίθυρον, τὸν ὁποῖον προκαλῶ, διότι γνωρίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἐπιβεβαίωσιν. (Ψίθυροι, θόρυβος ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴθισται, κ. βουλευταί, ὅταν ὁμιλοῦν οἱ κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀλλὰ ἦλθε κατόπιν ἡ Ἕνωσις. Πότε ἦλθεν; Τὴν 20ὴν Σεπτεμβρίου. Τὴν 20ὴν Ἰουνίου ἐψηφίσθη ὁ ἐκλογικὸς νόμος μὲ διῃρημένας τὰς δυνάμεις τοῦ Κέντρου. Τὴν 20ὴν Σεπτεμβρίου, μετὰ τρεῖς μῆνας, ἦλθεν ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου. Μὲ ποῖον δικαίωμα, ἑπομένως, ἐπικαλεῖσθε τὴν ψυχολογίαν τοῦ Ἰουνίου διὰ νὰ ἑρμηνεύσητε τὴν ψυχολογίαν τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ τὴν ψυχολογίαν τοῦ Ὀκτωβρίου; Ἰδοὺ διατὶ εὑρίσκεσθε ὑπὸ τὸ κράτος πλάνης. Ὅταν ἡ ἕνωσις συνετελέσθη κατ’ ἀνταπόκρισιν πρὸς ὄχι ἐπιθυμίαν, πρὸς ἀληθῆ ὑστερίαν τοῦ ἰδικοῦ μας κόσμου ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως, τότε, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἱκανοποίησιν αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος ἐξαπελύθη τὸ ἀκάθεκτον ρεῦμα. Καὶ ὅταν ἦλθεν ὁ Ἄρειος Πάγος διὰ νὰ κρίνῃ ἐὰν εἴμεθα Συνασπισμὸς δύο ἢ περισσοτέρων Κομμάτων, ἐὰν χρειαζώμεθα 25% ἢ 30% οὐδεὶς ἐξεπροσώπησε τὸ Κέντρον εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον διὰ νὰ ὑπερασπίσῃ τὸ 25%. Τὰ ποσοστὰ πλέον μᾶς ἦσαν ἀδιάφορα. Εἴχομεν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην διὰ τὸ μέλλον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀληθὴς ἱστορία. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Ἀλλά, ἐὰν ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῶν συζητήσεων τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου πρόκειται νὰ προκύψῃ συμπέρασμα, τὸ συμπέρασμα εἶναι ἐναντίον ὑμῶν, ἐναντίον τῆς Ε.Ρ.Ε. Διότι ποίας διατάξεις περιέχει ὁ ἐκλογικὸς νόμος; Δὲν ἠρκέσθη ὁ ἐκλογικὸς νόμος νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν. Προσέθεσε καὶ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῶν μεταπροσεχῶν. Ὥρισε τὸ πλειοψηφικόν. Καὶ θέτω τὸ ἐρώτημα: Ἐὰν ἡ Ε.Ρ.Ε. κατείχετο ἀπὸ τὴν πεποίθησιν, ὅτι τὸ καθιερούμενον ἐκλογικὸν σύστημα ἐξησφάλιζεν αὐτοδύναμον κοινοβουλευτικὴν πλειοψηφίαν, διατὶ ἐχρειάζετο τὴν προσθήκην τοῦ πλειοψηφικοῦ; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Μόνον διότι κατείχετο ἀπὸ ἀγωνίαν, ὅτι τὸ καθιερούμενον ἐκλογικὸν σύστημα δὲν θὰ ἀπέδιδεν ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. αὐτοδύναμον κοινοβουλευτικὴν πλειοψηφίαν, προσέθεσε τὸ πλειοψηφικόν. Ἑπομένως, ὅσοι ἐπικαλοῦνται τὰς συζητήσεις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγάγουν συμπέρασμα ἐναντίον τῶν ἰδικῶν μας ἀπόψεων, ὀφείλουν νὰ συναγάγουν συμπέρασμα, ὅτι αὐτοὶ οἱ κύκλοι τῆς Ε. Ρ.Ε., ἡ ἡγεσία τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀμφέβαλεν ἡ ἰδία διὰ τὴν δυνατότητα αὐτοδυνάμου κοινοβουλευτικῆς πλειοψηφίας εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἐπίκρισις ἐναντίον μας. Λέγουν: Γνωρίζετε διατὶ ἐχάσατε τὰς ἐκλογάς; Διότι ἠσκήσατε δημαγωγίαν. Καὶ αὐτοῦ ἐπίσης τοῦ ἐπιχειρήματος δὲν ἐνθυμοῦμαι τὴν πατρότητα, ἀλλὰ κατέστη κατόπιν ἀπὸ ὅλους τοὺς ὁμιλητὰς κοινὸς στόμφος. Θὰ δώσωμεν τὴν ἀπάντησιν. Αὐτὴ ἡ κατηγορία ἠδύνατο νὰ μᾶς ἀπευθυνθῇ εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958, ὅταν εἶχον διακηρύξει τὴν ἀνάγκην συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Τότε, πράγματι, ἡ ἐπαγγελία εἶχεν ἐκπλήξει. Ἀκόμη καὶ ἄνθρωποι καλῆς πίστεως, ἰδικοί μας, εἶχον ἀμφιβολίας διὰ τὴν σοβαρότητα τῆς ἐπαγγελίας. Ἤρχισαν οἱ ἐπικριταὶ νὰ λέγουν: Θὰ πρέπει ὁ οὐρανὸς νὰ βρέχῃ χρήματα, διὰ νὰ δώσωμεν συντάξεις εἰς τοὺς ἀγρότας. Θὰ χρειασθῇ ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης. Ἀλλὰ ἐπηκολούθησε τὸ ἀποτέλεσμα. Ἠγωνίσθημεν καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ τελικῶς ἡ ἰδική μας «δημαγωγικὴ» ἐπαγγελία, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπέστημεν σαρκασμοὺς ἔγινε πραγματικότης καὶ ὁ κ. Πρόεδρος, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογὰς περιώδευσε τὴν Ἑλλάδα καὶ διεκήρυττεν, ὅτι αἱ συντάξεις τῶν ἀγροτῶν ἀποτελοῦν τὸ θεμέλιον τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος. Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὴν τὴν πανηγυρικήν μας δικαίωσιν, ἡμεῖς εἴμεθα πλέον ἀπὸ τὴν κατηγορίαν τῆς δημαγωγίας ἀπυρόβλητοι. Οὐδεὶς δύναται ἐναντίον ἡμῶν νὰ ἀπευθύνῃ τὴν μομφὴν τῆς δημαγωγίας. Διότι γνωρίζομεν τί ἐπαγγελλόμεθα. Γνωρίζομεν τὴν δυνατότητα τῆς πραγματοποιήσεως. Ἡ διαφορὰ εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ κανεὶς εἰς τὰς ἐπαγγελίας του δημιουργικὴν ἔμπνευσιν καὶ ἀγάπην πρὸς τὸν λαόν. Καὶ ἐκεῖ εὑρίσκεται ἡ διαφορά μας. (Χειροκροτήματα). Ποῖαι ὑπῆρξαν αἱ δημαγωγικαὶ ἐπαγγελίαι μας, αἱ ὁποῖαι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπογοητεύσουν τὸν λαὸν καὶ νὰ ἐμπνεύσουν δυσπιστίαν; Τί ἐπηγγέλθημεν; Ἐπηγγέλθημεν πρῶτον τὴν κατάργησιν τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος διὰ τὴν σύνταξιν τῶν ἀγροτῶν. Ἀποτελεῖ δημαγωγίαν; Τὸ ὠνομάζατε δημαγωγίαν πρὸ τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς, διότι δὲν ἠδύνασθο νὰ συλλάβητε τὴν ἰδικήν μας σκέψιν. Καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὰς ἐκλογάς, τὸ κατηργήσατε κρυφίως διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι δὲν εἴχατε τὸ θάρρος νὰ ὁμιλήσητε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εὐθέως, ὅτι ἐπλανήθητε. Ποία ἄλλη ὑπῆρξεν ἡ ἐπαγγελία μας; Ἐπηγγέλθημεν ὄχι κατάργησιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Οὐδέποτε. Κατεχόμεθα ἀπὸ αἴσθημα εὐθύνης. Ἐπηγγέλθημεν εὐμενῆ ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, καταβολὴν τῶν χρεῶν εἰς μακρότερον χρόνον, μὲ κατάργησιν τῶν τόκων ὑπερημερίας. Καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ τὸ ὑποστηρίζωμεν, διότι δὲν ἀποτελεῖ δημαγωγίαν. Ἀποτελεῖ χρέος ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Ποῖαι ἄλλαι ὑπῆρξαν αἱ ἐπαγγελίαι μας; Εἴπομεν: θὰ παράσχωμεν παιδείαν δωρεάν. Ἰδοὺ ἡ βλασφημία τῆς ἰδικῆς μας δημαγωγίας. Εἴπομεν: Θὰ καταργήσωμεν τὰ ἐκπαιδευτικὰ τέλη καὶ τὰς ἐκπαιδευτικὰς εἰσφοράς. Διότι κατεχόμεθα ἀπὸ τὴν πεποίθησιν, ὅτι εἰς μίαν Δημοκρατίαν ἡ Παιδεία πρέπει νὰ προσφέρητε δωρεάν. Εἰς χώρας, ὅπου ἡ Παιδεία προϋποθέτει οἰκονομικὴν δύναμιν τῶν μαθητῶν, δὲν ὑπάρχει Δημοκρατία, ὑπάρχει πλουτοκρατία. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Μόνον εἰς τὰς Δημοκρατίας ἐπιβάλλεται νὰ ὑπάρχουν ἴσαι συνθῆκαι ἐκκινήσεως δι’ ὅλους τοὺς πολίτας. Καὶ εἴπομεν: Εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχεται αὐτὴ ἡ δαπάνη; Ἑβδομήκοντα ἑκατομμύρια ἀποτελοῦν τὰ ἐκπαιδευτικὰ τέλη καὶ τὰς ἐκπαιδευτικὰς εἰσφοράς. Θὰ διεκινδύνευεν ὁ προϋπολογισμός, ἡ σταθερότης τοῦ νομίσματος, τὸ ἰσοζύγιον τοῦ προϋπολογισμοῦ, μὲ τὰ 70 ἑκατομμύρια; Καὶ ταὐτοχρόνως διεκηρύξαμεν: Θὰ δώσωμεν εἰς τὸ ἵδρυμα τῶν Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἰδικόν μου ἔργον καὶ τὸ ὁποῖον ἔχω εἰς τὴν καρδίαν μου, θὰ δώσωμεν πλήρη ἐπάρκειαν εἰς τρόπον ὥστε, ὅλα τὰ πτωχὰ καὶ ἀριστεύοντα τέκνα τοῦ λαοῦ μας, νὰ εὑρίσκουν ἀνοικτὸν τὸν δρόμον τῆς μεγάλης εὐδοκιμήσεως. Διότι ἐὰν ἡ Παιδεία εἶναι προνόμιον τοῦ πλούτου, δὲν ὑπάρχει Δημοκρατία, ὑπάρχει πλουτοκρατία, καὶ ἡμεῖς δὲν δεχόμεθα τὴν πλουτοκρατίαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ε.Κ.). Εἴπομεν: Θὰ δώσωμεν ἐπὶ πλέον 100 ἑκατομμύρια εἰς τὸ Ἵδρυμα τῶν Ὑποτροφιῶν, εἰς τρόπον ὥστε, ὅλα τὰ τέκνα τῶν ταπεινῶν ἀνθρώπων τοῦ λαοῦ μας, ὅσα ἔχουν εἰς τὸ μέτωπον τὴν σφραγῖδα τῆς δωρεᾶς νὰ εὑρίσκουν ἀνοικτὸν τὸν δρόμον τῆς μεγάλης εὐδοκιμήσεως. Εἶναι συνολικὸν ποσὸν 170.000.000 εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν 22 δισεκατομμυρίων. Καὶ εἴπομεν ἐπὶ πλέον: Θὰ μειώσωμεν τὴν φορολογίαν τῶν μικρῶν εἰσοδημάτων, διότι τί συμβαίνει σήμερον; Ἔχομεν σύνολον φορολογουμένων 267.000 καὶ ἐξ αὐτῶν οἱ 184.000 τῶν μικρῶν καὶ τῶν μέσων εἰσοδημάτων ταλαιπωροῦνται διὰ νὰ καταβάλουν ποσὸν φορολογίας 150.000.000. Καὶ ὅλαι αἱ φοροτεχνικαὶ Ὑπηρεσίαι ταλαιπωροῦνται διὰ νὰ καταδιώκουν 184.000 πτωχοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ εἰσπράττουν ἐν τῷ συνόλῳ 150.000.000! Αὐτὴ εἶναι ἡ μωρία τοῦ φορολογικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἰσχύει. Καὶ εἴπομεν, θὰ ἀπαλλάξωμεν τοὺς πτωχοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ αὐτὸ τὸ βάρος, τὸ ὁποῖον εἶναι σημαντικὸν δι’ αὐτοὺς καὶ ἀσήμαντον διὰ τὸ σύνολον καὶ νὰ διαθέσωμεν τὰς φοροτεχνικάς μας Ὑπηρεσίας εἰς τὴν καταδίωξιν τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων. Μὲ αὐτὴν τὴν ρύθμισιν δὲν πρόκειται νὰ ἔχωμεν ἐλάττωσιν, θὰ ἔχωμεν αὔξησιν εἰσπράξεων. Ἰδοὺ ὁ ἀνύπαρκτος κίνδυνος καὶ τοῦ ἰσοζυγίου τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῆς νομισματικῆς σταθερότητος. (Χειροκροτήματα). Αὐταὶ ὑπῆρξαν αἱ ἰδικαί μας αἱ δημαγωγικαὶ ἐπαγγελίαι, αἱ ὁποῖαι ἀπεγοήτευσαν τὸν λαόν μας! Ἰδοὺ διατὶ ἀπετέλεσεν ἀτύχημα δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν πατρότητα τῆς κατηγορίας καὶ μεγαλύτερον ἀτύχημα δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐπανέλαβον. Ἀλλὰ ὑπῆρξαν ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ ὑπαινιγμοὶ προσωπικοί. Γνωρίζω τὸν ἄσπονδον ἔπαινον, ὁ ὁποῖος μοῦ ἀπευθύνεται: Ἤρχοντο, λέγουν, εἰς τὰς συγκεντρώσεις μας, διὰ νὰ μὲ ἀκούσουν καὶ ὄχι διὰ νὰ μὲ ψηφίσουν. Γνωρίζω τὸν ὑπαινιγμὸν τοῦ ἐπαίνου, τιμοῦν τοὺς λόγους μου, διὰ νὰ ὑπαινιχθοῦν, ὅτι ἄλλοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι τῶν ἔργων. Ἀχάριστος εἶναι ἡ ἀπασχόλησις τοῦ ὁμιλητοῦ μὲ τὸν ἑαυτόν του καὶ θὰ διαθέσω διὰ τοῦτο μόνον ὀλίγας λέξεις. Ἐλάχισται ὑπῆρξαν αἱ περιπτώσεις εἰς τὸν δημόσιον βίον μου, κατὰ τὰς ὁποίας ἠδυνήθην νὰ ἀσκήσω ὑπευθύνως κυβερνητικὸν λειτούργημα, ἀλλὰ νομίζω, εἰς τὰς ὀλίγας αὐτὰς περιπτώσεις, ἀπέδειξα δημιουργικὸν ἔργον. Ὑπῆρξα Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀπὸ τὸ 1930 –1932 καὶ νομίζω, ὅτι διατηρεῖται ἡ μνήμη μιᾶς περιόδου ἐκπαιδευτικῆς ἀναγεννήσεως. Ὑπῆρξα, κατόπιν, Πρωθυπουργὸς τῆς ἀπελευθερώσεως. Τὸ ἔργον ἀνήκει εἰς τὴν ἱστορίαν. Λυποῦμαι μόνον, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκούηται καὶ μάλιστα ἀπὸ νέους ἀνθρώπους, παρανόησις καὶ ἐπίκρισις. Λυποῦμαι, διότι ἀνέμενα ἀπὸ τοὺς νέους ἀνθρώπους, τοὐλάχιστον, νὰ ἐννοοῦν. Ὑπῆρξε μία κρίσιμος ὥρα τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας καὶ εὐχαριστῶ τὸν Θεόν, ὅτι μοῦ ἔδωσε τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἔμπνευσιν νὰ ἐξασφαλίσω τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Καὶ κατόπιν συνέβη......

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε......

§41ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἀνάγωγε.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὄχι, κ. Πρόεδρε, καὶ νὰ τὸν φωνάζουν ἀνάγωγον, εὐγενέστερα, παρακαλῶ.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παρακαλῶ, νὰ μὴ ἀκούητε τίποτε, ἑπομένως, οὔτε καὶ αὐτό. (Χειροκροτήματα). Καὶ συνέβη, κατόπιν, νὰ εἶμαι μόνον ἐπὶ ὀλίγους μῆνας Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ ἔτη 1950–1951 καὶ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπὶ 7 μῆνας μόνον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τῆς Κυβερνητικῆς μου δράσεως. Καὶ συνέβη εἰς αὐτὸν τὸν ὀλίγον χρόνον, πρῶτον, νὰ ἀναστήσω ἀπὸ τὸν τάφον τὴν ἀγορὰν τὴν Γερμανικὴν τῶν καπνῶν, ἡ ὁποία εἶχεν ὁριστικῶς ἀπωλεσθῆ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Καὶ συνέβη, ἐπίσης, ὅλα τὰ ἔργα τοῦ ἠλεκτρισμοῦ νὰ ἔχουν τὴν ἰδικήν μου ὑπογραφήν, καὶ ὁ Λάδων καὶ ὁ Βόδας καὶ ὁ Λοῦρος καὶ ἡ Πτολεμαΐς. Καὶ ἡ Δ.Ε.Η. Καὶ συνέβη, ἐπίσης, νὰ ἱδρύσω, τότε τὸ Ἵδρυμα τῶν Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τῶν 7 μηνῶν τῆς ἰδικῆς μου Ὑπουργίας. Δὲν γνωρίζω, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, τὴν ποιότητα τῶν λόγων μου. Γνωρίζω ὅμως καὶ εἶμαι ὑπερήφανος, διὰ τὴν ποιότητα τῶν ἔργων μου. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου). Ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἐπανειλημμένως, ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ ἐκτὸς αὐτῆς τῆς αἰθούσης καὶ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, μὲ τὰς ὁποίας θὰ ἀσχοληθῶμεν, ὑπῆρξεν, ἐπίσης ἡ κατηγορία, ὅτι δὲν κατωρθώσαμεν νὰ ἐμπνεύσωμεν ἐμπιστοσύνην, διότι δὲν ἐθεωρούμεθα ἐπαρκῶς ἐθνικόφρονες. Κύριοι βουλευταί, ἀποδίδω μεγάλην σοβαρότητα εἰς τὸ θέμα καὶ θὰ ὁμιλήσω μὲ πλῆρες αἴσθημα εὐθύνης. Οὐδέποτε κατεδέχθημεν νὰ μονοπωλήσωμεν, ἢ νὰ καπηλευθῶμεν τὸν πατριωτισμόν. Θεωροῦμεν, ὅτι καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς, εἴμεθα ἐξ ἴσου πατριῶται. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μας πεποίθησις. Εἴμεθα καὶ οἱ δύο ἐθνικόφρονες. Ὅταν ὅμως ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας παράταξιν εἶναι δυνατὸν νὰ διατυποῦνται ἰσχυρισμοί, ὅτι εἶσθε, «οἱ» ἐθνικόφρονες, δὲν τὸ δεχόμεθα. Δὲν εἶσθε «οἱ» ἐθνικόφρονες. Σεβόμεθα τὸν πατριωτισμόν σας, εἶσθε ἐξ ἴσου ἐθνικόφρονες, ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται, ὅπως συνέβη εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογάς, ὅπως ὑπῆρξε τὸ μάθημα εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις νὰ λέγητε, ὅτι μόνη ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶναι ἡ ἐθνικόφρων, καὶ οἱ ἄλλοι, ἀπὸ ἀπόψεως πατριωτισμοῦ εἶναι ὕποπτοι, τότε ἀρνούμεθα νὰ τὸ δεχθῶμεν. Διαμαρτυρόμεθα. Καὶ διότι μᾶς προκαλεῖτε, ὀφείλομεν νὰ καταθέσωμεν καὶ νὰ συγκρίνωμεν τοὺς ἐθνικούς μας τίτλους. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου). Ἀφοῦ θέλετε, ἀφοῦ προκαλεῖτε, θὰ συγκρίνωμεν τοὺς ἐθνικούς μας τίτλους. Ἀπὸ ποίαν παράταξιν προέκυψεν ἡ Μεγάλη Ἑλλάς; (Χειροκροτήματα). Ἀπὸ ποίαν παράταξιν προέκυψεν ἡ καταστροφὴ τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος; Ἀπὸ ποίαν παράταξιν προέκυψεν ἡ μεταβολὴ τῶν φυγάδων τοῦ Μικρασιατικοῦ Μετώπου εἰς τὸν Στρατὸν τοῦ Ἕβρου, ὁ ὁποῖος ἐπέβαλεν εἰς τὸν νικητὴν Κεμὰλ νὰ ὑπογράψῃ τὴν τιμιωτέραν συνθήκην ἡττηθέντος Κράτους; Ἀπὸ ποίαν παράταξιν; (Χειροκροτήματα). Καὶ συνέβη τότε εἰς τὴν Συνθήκην τῆς Λωζάννης, συνέβη ὁ νικητὴς Κεμάλ, νὰ ὑπογράψῃ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Κύπρου ἀπὸ τὸ Τουρκικὸν Κράτος. (Χειροκροτήματα). Καὶ συνέβη ἡ Ἑλλάς, ἡ ἰσχυρὰ Ἑλλὰς τοῦ 1959, νὰ ὑπογράψῃ τὴν ἐπάνοδον τοῦ Τουρκικοῦ Κράτους εἰς τὴν Κύπρον. (Χειροκροτήματα). (Φωναί.... Αἶσχος, αἶσχος). Αὐτὴ εἶναι ἡ μελανὴ σελὶς τῆς ἰδικῆς σας ἱστορίας. Καὶ πέραν αὐτοῦ, ὅταν ἦλθεν ἡ ὥρα, ἡ σκληρὰ ὥρα τῆς Κατοχῆς, θέτομεν τὸ ἐρώτημα. Ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ποῖοι ὑπῆρξαν; Καὶ πέραν αὐτοῦ, ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἀπελευθερώσεως εἰς τὴν κρισιμωτέραν ὥραν τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος, ποῖοι ὑπῆρξαν; Καὶ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ἀγῶνος ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν, ποῖοι ὑπῆρξαν; (Χειροκροτήματα). Λυποῦμαι, διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτῆς τῆς ἀντιπαραβολῆς, ἀλλὰ ἔχομεν προκληθῆ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ἀδιαμαρτυρήτως τὴν μομφήν. Ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι σᾶς θεωροῦμεν ἐξ ἴσου πατριώτας μὲ ἡμᾶς. Ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπομεν νὰ εἶσθε σεῖς «οἱ πατριῶται» καὶ ἡμεῖς νὰ εἴμεθα οἱ ὕποπτοι πατριῶται. Οὐδέποτε θὰ τὸ ἐπιτρέψωμεν, διότι ἀποτελεῖ καὶ ὕβριν καὶ παραποίησιν τῆς ἱστορίας. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς ἄλλας ἐπικρίσεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν. Εἶπον: Ἀφοῦ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι συνέβη αὐτὸ τὸ ὄργιον τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας, διατὶ δὲν προσφεύγετε εἰς τὸ Ἐκλογοδικεῖον; Ἀπαντήσαμεν ἐπανειλημμένως καὶ εἴπομεν. Τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἐξετάζει συγκεκριμένα περιστατικά. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετάσῃ τὸ γενικώτερον κλῖμα τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας. Καὶ ἦλθε, κατόπιν ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐκλογοδικείου, διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσῃ εἰς ἀκέραιον τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν. Ἰδοὺ ἡ δήλωσίς του ... (ἀναγινώσκει): «Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐκλογοδικείου κ. Μητρέλιας ἐχαρακτήρισε χθὲς τὸ Ἐκλογοδικεῖον λόγῳ τῶν διαδικαστικῶν του περιορισμῶν ἀναρμόδιον νὰ ἐξετάσῃ ἐν τῇ εὐρύτητι καὶ τῇ ὁλότητί της τὸ θέμα τῆς ἀσκηθείσης βίας καὶ νοθείας, κατὰ τὰς ἐκλογάς. Ὁ κ. Μητρέλιας προσέθεσεν, ὅτι ὀρθῶς τὸ θέμα συζητεῖται εἰς ἄλλην αἴθουσαν, εἰς τὴν Βουλήν». Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις. Διετυπώθη ἐπίσης καὶ ἐπανειλημμένως ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης τὸ ἐπιχείρημα, ἐὰν πράγματι ὑπῆρξαν πράξεις βίας, ποῦ ὑπάρχουν αἱ ἐκθέσεις τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων; Καὶ ἀπήντησα. Εἶπον: Αἱ πράξεις βίας, συντελοῦνται κατὰ κανόνα, ἐκτὸς τοῦ ἐκλογικοῦ τμήματος καὶ οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι δὲν δύνανται νὰ τὰς γνωρίζουν. Εἶναι, περισσότερον νυκτεριναὶ ἐπιχειρήσεις. (Γέλωτες ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Καὶ προσέθεσα τότε. Ἐὰν συνέβαινε νὰ ὑπάρχουν δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι ἰδικοί μας εἰς τὰς ἐκλογὰς τῶν ὁλοκληρωτικῶν κρατῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαπιστώσουν καὶ ἐλάχιστον ἴχνος βίας; Ἀδύνατον. Αἱ ἐκλογαὶ θὰ ἦσαν ὑπόδειγμα τάξεως καὶ νομιμότητος. Διατί; Διότι ἡ βία ἔχει συντελεσθῆ ἐκτὸς τοῦ ἐκλογικοῦ τμήματος. Ἰδοὺ διατὶ τὸ ἐπιχείρημα εἶναι ἄνευ ἀξίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἶπε: «Τὴν πρωΐαν τῆς Δευτέρας κατήγγειλε τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα ἡ Ἕνωσις Κέντρου ὡς νόθον. Κατὰ ποίαν διαδικασίαν καὶ ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν διεπίστωσε τὴν τοιαύτην μεταμόρφωσιν τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος»; Ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι εὑρίσκεται εἰς πλάνην. Σχόλια τοῦ τύπου ὑπῆρξαν καὶ τὴν Δευτέραν καὶ τὴν Τρίτην. Τὴν Τετάρτην μόνον ὑπάρχουν ἰδικαί μου δηλώσεις. Καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ καταβάλῃ προσπάθειαν νὰ τὸ ἐνθυμηθῇ. Εἶπεν ἐπίσης: «Ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἀρχικῶς δὲν εἶχε προσφερθῆ νὰ υἱοθετήσῃ τὸ κατασκεύασμα τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς περὶ δῆθεν ἐκτεταμένου ἐκλογικοῦ σχεδίου πρὸς ἔκνομον διεξαγωγὴν τῶν ἐκλογῶν. Ἦλθε διὰ μεταγενεστέρων ρητόρων της καὶ τὸ υἱοθέτησεν». Ἀπορῶ, εἰλικρινῶς, ἐπίσης καὶ δι’ αὐτὴν τὴν δήλωσιν. Ἐὰν ὑπεβάλετο εἰς τὸν κόπον νὰ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς πρώτης μου συνεντεύξεως μὲ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ τύπου, τὰ ὁποῖα δημοσιεύονται εἰς τὰς 17 Νοεμβρίου 1961, θὰ εἶχεν ἀναγνώσει τὰ ἀκόλουθα: Συνεχίζων ὁ κ. Παπανδρέου εἶπεν, ὅτι δὲν ἀπεδείχθη μόνον, ὅτι ὑπῆρξεν ὄργιον βίας καὶ νοθείας, ἀπεδείχθη ἡ ὕπαρξις γενικοῦ σχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐτέθη εἰς ἐφαρμογήν. Ἡ ὁμοιομορφία τῶν γεγονότων, ἡ ὁμοιομορφία τῶν ἐνεργειῶν τὸ ἀπεκάλυψεν. Ὅταν προσωπιδοφόροι ἐμφανίζωνται εἰς διαφόρους Νομοὺς διὰ πρώτην φοράν, δὲν εἶναι σύμπτωσις, εἶναι κεφάλαιον τοῦ σχεδίου. Ὅταν ἡ νὺξ τοῦ Σαββάτου εἶναι ἡ μεγάλη στρατιωτικὴ ἐκλογικὴ ἐπιχείρησις εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, δὲν εἶναι σύμπτωσις, ἀλλὰ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐτέθη εἰς ἐφαρμογήν. Καὶ ἡ ὕπαρξις τοῦ σχεδίου ἀποτελεῖ τὴν μεγάλην ἀνησυχίαν. Διότι ἐκλογαὶ μὲ ἐνδεχομένως περιπτώσεις σποραδικῆς βίας, ὑπῆρξαν καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ δὲν ἐδημιούργησαν τὴν ἀνησυχίαν καὶ διὰ τὸ μέλλον. Ἡ ἐπιβεβαίωσις ὅμως τῆς ὑπάρξεως τοῦ σχεδίου τῆς παρακυβερνήσεως, ἡ ὁποία τὸ ἔθεσεν εἰς ἐφαρμογὴν καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ὁποίου ὑπερέβη τὰς προσδοκίας ἐκείνων ποὺ τὸ ἐφήρμοσαν, ἀποτελεῖ τὸ μήνυμα τοῦ κινδύνου διὰ τὸ μέλλον. Εἶναι τὸ μήνυμα τῆς καταργήσεως τῆς Δημοκρατίας. Τὰ στάδια τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τοῦ σχεδίου, ἐτόνισεν ὁ κ. Παπανδρέου, ἔχουν ἐξαγγελθῆ ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ε-ΡΕ, ὑπευθύνως εἰς τὰς ἐπισήμους ὁμιλίας του, δὲν χρειαζόμεθα ἀπορρήτους πληροφορίας. Κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον κηρύττει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Ὅσοι δὲν ψηφίζετε ΕΡΕ ψηφίσατε Κέντρον. Ἦτο ἡ μεγαλοψυχία πρὸς τὸν πτωχὸν συγγενῆ, πρὸς τὸν ὑποψήφιον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως... Ἀλλ’ ἦλθε κατόπιν τὸ μέγα λαϊκὸν ρεῦμα ὑπὲρ τοῦ Κέντρου καὶ τότε τὸ κήρυγμα μετεβλήθη. Μόνον ἡ ΕΡΕ εἶναι ἐθνικὸν κόμμα. Ὅλοι οἱ ἀντίπαλοι τῆς ΕΡΕ δὲν εἶναι Ἕλληνες, δὲν εἶναι πατριῶται. Καὶ ἐδόθη τὸ σύνθημα ἐναντίον ὅλων, ὅσοι δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν ΕΡΕ. Ἡ ΕΡΕ ταὐτίζεται μὲ τὸ Ἔθνος. Καὶ ὑπὸ τὸ κράτος αὐτῆς τῆς ἐπιταγῆς ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν τὸ σχέδιον. Καὶ ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν σκοπίμως κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας καὶ εἶχε τὴν τραγικὴν αὐτὴν ἔκβασιν. Ἰδού, ὅτι ἀνέκαθεν εἴχομεν καταγγείλει τὸ σχέδιον. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. «Τὸ σύνολον τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἀπὸ τοῦ πρώτου μέχρι τοῦ τελευταίου διεψεύσθησαν, ἐπὶ τῇ βάσει ἐπισήμων στοιχείων, μετὰ τὴν ἐπίκλησιν τῶν ὁποίων ἡ Ἕνωσις Κέντρου, οὐδέποτε ἀπετόλμησε νὰ ἐπαναλάβῃ». Ἐν τούτοις ποῖον εἶναι αὐτὸ τὸ σύνολον τῶν ἰδικῶν μας ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθην τὴν 20 Δεκεμβρίου, κατὰ τὸ γεῦμα τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ ἐξωτερικοῦ τύπου; Εἶχον εἴπει προβαίνων εἰς ἀνακεφαλαίωσιν. «Ὑπάρχουν τρεῖς ἀντικειμενικαὶ ἀποδείξεις, ὅτι ἠσκήθη βία καὶ νοθεία. Πρῶτον, ἡ ψῆφος τοῦ στρατοῦ. Δεύτερον, τὸ γεγονός, ὅτι εἰς Ἀθήνας τὸ 10% ποὺ ἔφυγεν ἀπὸ τὴν ΕΔΑ πηγαίνει εἰς τὸ Κέντρον καὶ ἡ ΕΡΕ παραμένει στάσιμος. Τρίτον, αἱ 150.000 τῶν νεοεγγραφέντων εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους. Αὐταὶ αἱ τρεῖς ἀποδείξεις, ἀντικειμενικαὶ καὶ ἀναμφισβήτητοι δι’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καλῆς πίστεως, θέτουν τέρμα εἰς τὴν ἀντιδικίαν, καὶ ὁδηγοῦν εἰς τὴν ἀναγνώρισιν, ὅτι αὐταὶ αἱ ἐκλογαὶ εἶναι ἐκλογαὶ βίας καὶ νοθείας, ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς εἶναι νόθος καὶ ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ εἶναι παράνομος. Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Αὐτὸ ἐξακολουθοῦμεν καὶ σήμερον νὰ ἐπικαλούμεθα. Ποῦ ὑπάρχει ἡ ἐγκατάλειψις τῶν παλαιῶν ἐπιχειρημάτων; Ἀλλά, ἠκούσθη ἐπίσης ἀπὸ τὴν αἴθουσαν, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἠνωχλήθη ἀπὸ τὴν βίαν, διότι ἡ βία ἠσκήθη ἐναντίον τῆς ΕΔΑ καὶ ὑπὲρ τῆς ΕΡΕ. Δὲν ἠνωχλήθη ἰδεολογικῶς, διότι ὑπῆρξεν ἡ βία. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν παρατήρησιν αὐτὴν θεωρῶ χρέος μου νὰ ἀποσαφηνίσω τὴν θέσιν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ἀπέναντι τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Ἐπανειλημένως ἔχω διακηρύξει καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Δημοκρατία ἀναγνωρίζει τὴν ἐλευθερίαν εἰς τὸ φρόνημα. Εἰς τὴν Δημοκρατίαν, τὸ φρόνημα εἶναι ἐλεύθερον, τὸ πολιτικὸν φρόνημα. Διώκεται μόνον ἡ πρᾶξις ἡ παράνομος πρᾶξις. Καὶ διώκεται καὶ πρέπει νὰ διώκεται ἀμειλίκτως. Αὐτὴ εἶναι ἀνέκαθεν ἡ γραμμή μας. Καὶ αὐτὴ ἡ γραμμὴ ἰσχύει καὶ διὰ τὰς παρελθούσας ἐκλογάς, καὶ διὰ τὸν δημόσιον βίον τοῦ μέλλοντος. Καὶ φρονοῦμεν, ὅτι δὲν τηροῦμεν μόνον τὸν κανόνα τῆς Δημοκρατίας μὲ αὐτὴν τὴν ἀρχήν. Ὑπηρετοῦμεν καὶ γενικώτερον τὸ Ἔθνος. Διατί; Διότι ἡ βία, τὴν ὁποίαν ἡ δεξιὰ προτιμᾷ, δὲν κατακτᾷ. Ἔχει βραχυπροθέσμους ὠφελείας ὑπὲρ τοῦ κόμματος. Ἀλλὰ βλάπτει μακροπροθέσμως τὸ Ἔθνος. (Χειροκροτήματα). Ὅσοι βιάζονται μισοῦν καὶ γίνονται τὸ ὑλικὸν τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ μέλλοντος. Ὅσα, ὅμως, κατακτῶνται μὲ τὴν ἐλευθερίαν, μὲ τὴν δικαιοσύνην, μὲ τὴν ἀρετήν, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ σύμβολα τῆς Δημοκρατίας, κατακτῶνται ὁριστικῶς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποστολὴ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Καὶ τὸ ἀπέδειξεν εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Διότι, ὅπου δὲν ἠσκήθη ἡ βία, περίπου τὸ σύνολον τῆς ἐλαττώσεως τῆς Ε.Δ.Α., κατακτᾶται ἀπὸ τὸ Κέντρον. Καὶ αὐτὸ θὰ συμβῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Διότι εἶναι ἀκαταμάχητος ἡ ἀκτινοβολία τῆς ἀληθοῦς Δημοκρατίας, τὴν ὁποίαν ὑπερασπίζομεν. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ κύριον θέμα. Ὑποστηρίζομεν, πάντοτε, ὅτι τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα ὀφείλεται εἰς τὸ κομματικὸν Κράτος, εἰς τὴν Βίαν καὶ τὴν Νοθείαν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, σχολιάζων τὸ θέμα τῆς βίας εἶπεν: Ποῦ εἴδατε, τέλος πάντων, αὐτὴν τὴν βίαν; Ἐγὼ περιοδεύω ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ οὐδαμοῦ τὴν συνήντησα. Ἡ ἀπάντησις, ἡ πρώτη ἀπάντησις εἶναι, ὅτι δὲν τὴν συνήντησε, διότι δὲν ἐφηρμόσθη ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων του. Ποῦ νὰ τὴν συναντήσῃ; Δεύτερον, ἐὰν ἠδύνατο νὰ τὸ ἰσχυρισθῇ παλαιότερον, ἔπειτα, ὅμως, ἀπὸ ὅσα ἐξετέθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος, ἔπειτα ἀπὸ τὴν τραγωδίαν, ἡ ὁποία ἐξετέθη διὰ τὴν βίαν, ἡ ὁποία ἠσκήθη κατ’ ἐντολὴν καὶ ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν καὶ ἀπὸ τὰ Τ.Ε.Α., ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀναθεωρήσει τὴν ἀρχικήν του ἄποψιν καὶ νὰ ἀναγνωρίσῃ εἰς ποίαν ἔκτασιν συνέβη ἡ βία, ἡ ὁποία προσβάλλει καὶ τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὸν Ἑλληνικόν μας πολιτισμόν. Ἀλλὰ θὰ ἐπεθύμουν, ἐπίσης νὰ προσδιορίσω, ὅτι ὅταν λέγωμεν «ὄργιον» βίας χρησιμοποιοῦμεν, ὄχι ὁλοκληρωτικά, χρησιμοποιοῦμεν Δημοκρατικὰ κριτήρια. Διότι, συμφώνως πρὸς ὁλοκληρωτικὰ κριτήρια τὸ ὄργιον βίας ἔπρεπε νὰ φθάσῃ εἰς τὸν ἀριθμόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἔφθασεν ἡ ψῆφος τοῦ Στρατοῦ 90%, 95%. Καὶ πράγματι ἂν ἐπρόκειτο περὶ τοιούτου ὀργίου βίας, ἔχει ἀποτυχίαν, διότι ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε μειοψηφίαν 49%, οἱ ἀντίπαλοι ἔχουν 51%, ἑπομένως, τὸ ὄργιον μὲ Δημοκρατικὰ κριτήρια ἔχει ἀποτύχει. Καταγγέλλομεν τὸ ὄργιον μὲ Δημοκρατικὰ κριτήρια. Τὶ σημαίνει ὄργιον μὲ Δημοκρατικὰ κριτήρια; Σημαίνει, ὅτι ποσοστὸν τοῦ λαοῦ ὑπέστη τὴν βίαν καὶ ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς μεταστροφῆς, μειοψηφία τοῦ λαοῦ, ἔγινε πλειοψηφία τῆς Βουλῆς καὶ παράνομος Κυβέρνησις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ ὀργίου, τὸ ὁποῖον καταγγέλομεν. Ὑποστηρίζομεν ὅτι, τοὐλάχιστον 10–20%, ἀναλόγως τῶν περιφερειῶν, ὑπέκυψεν εἰς τὸ ὄργιον τῆς βίας. Μὲ αὐτὸν τὸν προσδιορισμὸν ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι οἱ καλόπιστοι ἄνθρωποι — καὶ βεβαίως ὑπάρχουν ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης— οἱ καλόπιστοι ἄνθρωποι θὰ ἀναγνωρίσουν, ὅτι κατὰ μέσον ὅρον ἀπὸ ἑκάστην ἐκλογικὴν περιφέρειαν ἡ Ε. Ρ.Ε. ἐξησφάλισε μίαν ἐπὶ πλέον βουλευτικὴν ἕδραν, τοὐλάχιστον. Ἂν τοῦτο εἶναι ἀληθές, ὅπως ὑποστηρίζομεν καὶ ὅπως σήμερον εἶμαι βέβαιος, ἀποτελεῖ κοινὴν συνείδησιν, σημαίνει, ὅτι 50–55 βουλευταὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. ὀφείλουν τὴν παρουσίαν των εἰς τὸ ὄργιον τῆς βίας. Σημαίνει τοῦτο, ὅτι ἀπὸ τοὺς 173 βουλευτὰς τῶν πολιτικῶν τμημάτων οἱ 50, 53 δὲν ὀφείλουν τὴν παρουσίαν των εἰς τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ. Ἀνταποκρίνονται, ἑπομένως, πρὸς τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ 120–125 βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως. (Χειροκροτήματα). Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα. Ἐρωτήσατε οἱονδήποτε καλόπιστον ἄνθρωπον, τῆς Ε.Ρ.Ε., εἰς οἱανδήποτε ἐκλογικὴν περιφέρειαν ἐρωτήσατέ τον, ἐὰν δὲν ἐπῆλθεν αὔξησις κατὰ ἕνα τοὐλάχιστον, βουλευτὴν ἀπὸ τὰ μέτρα τοῦ Κομματικοῦ Κράτους, τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι, ἀνεξαιρέτως, οἱ καλόπιστοι ἄνθρωποι θὰ τὸ ἀναγνωρίσουν. Ὅσοι ἐπιμείνουν νὰ ἀμφισβητοῦν τὸ ὄργιον τῆς βίας ἀκόμη καὶ ἔπειτα ἀπὸ ὅσα ἐξετέθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος παρακαλῶ τοὐλάχιστον νὰ ἀκούσουν, ὅσα εἶπε χθὲς ὁ εἰσαγγελεὺς Καλαμῶν. Ἡ Δικαιοσύνη, ὄχι ἡμεῖς. Ἀκούσατε:

§44Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὰ ἐδιαβάσαμεν.

§45Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καλὸν εἶναι, νὰ τὰ ἀκούσητε πάλιν.

§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὰ εἰς τὴν Καλαμάταν.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀκούσατε τί εἶπεν: «Ἐν πρώτοις τὸ θῦμα ἐκαλεῖτο εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα καὶ ἠρωτᾶτο περὶ τῶν πολιτικῶν φρονημάτων του». Ἡ μέθοδος περιείχετο εἰς τὸ σχέδιον. «Ἠκολούθει δευτέρα κλῆσις του εἰς τὸ τμῆμα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλαμβάνοντο ἐναντίον του δραστικὰ μέτρα. Ὕβρεις, ἀπειλαί, ξυλοδαρμός». (Ψίθυροι ἐκ τῆς δεξιᾶς). Ὁ Εἰσαγγελεὺς τὰ λέγει, ὄχι ἡμεῖς, διατὶ ἀντιδρᾶτε; «Καὶ τέλος, ἔπειτα ἀπὸ τὴν πλήρη του ἐξουθένωσιν...» —ἐντρέπεται κανεὶς μὲ τὴν ἀνάγνωσιν, ἔχει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εὑρίσκεται εἰς καθεστὼς τυραννίας. (Θόρυβος ἐκ τῆς δεξιᾶς). Ἔπρεπε, ὡς ἀληθεῖς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ὁμοφώνως νὰ ἐξεγείρεσθε, ὄχι νὰ δέχεσθε μὲ καγχασμοὺς τὴν ἀνάγνωσιν αὐτοῦ, τοῦ τραγικοῦ κειμένου. «...ὕβρεις, ἀπειλαί, ξυλοδαρμοὶ καὶ τέλος ἔπειτα ἀπὸ τὴν πλήρη ἐξουθένωσίν του καλεῖται νὰ παραλάβῃ χειρόγραφα ψηφοδέλτια τῆς ΕΡΕ, ἀντίγραφα, τῶν ὁποίων, κρατεῖ ὁ τρομοκράτης...».

§48ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ εἶναι αὐτοί;

§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ Εἰσαγγελεὺς τὰ λέγει.

§50Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι, ὑπέστησαν αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζετε, ποῦ εἶναι;

§51Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μὲ ἠρώτησε συνάδελφος ἀπὸ τὴν Συμπολίτευσιν, ποῦ εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι τὰ ὑπέστησαν; Βεβαίως, ἀποτελεῖ ἡρωϊσμὸν παρόμοιον θάρρος. Ἐν τούτοις ὑπῆρξε τὸ θάρρος. Παρέστησαν μάρτυρες καὶ κατεδικάσθη ὁ τρομοκράτης. Ἐξακολουθεῖ ὁ Εἰσαγγελεύς: «Καὶ τέλος ἔπειτα ἀπὸ τὴν πλήρη ἐξουθένωσιν, ἐκαλεῖτο νὰ παραλάβῃ χειρόγραφα ψηφοδέλτια τῆς ΕΡΕ, ἀντίγραφα, τῶν ὁποίων ἐκράτει ὁ τρομοκράτης, ὁ ὁποῖος ὑποτίθεται, ὅτι ἦτο ὄργανον τῆς τάξεως, ἐπιφορτισμένον μὲ τὴν προστασίαν τῆς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν». Ὁ Εἰσαγγελεὺς τὰ λέγει. Κατόπιν αὐτῶν, ἐπῆλθεν ἡ καταδίκη. Ἀλλὰ γνωρίζετε, ὅτι πλῆθος μαρτύρων, δὲν ἐτόλμησε νὰ παρουσιασθῇ. Σύμπτωμα τῶν καιρῶν, σύμπτωμα καταλύσεως τῆς Δημοκρατίας, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ σᾶς ἀνησυχῇ. Διότι, ἐὰν τὸ εἰσπράττετε ἐφημέρως, θὰ τὸ πληρώσετε καὶ σεῖς εἰς τὸ μέλλον. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν: «Ὑπῆρξε ρεῦμα σχετικὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ἀλλὰ ὑπῆρξε ρεῦμα ἰσχυρότερον τῆς ΕΡΕ. Δὲν τὸ ἔβλεπεν ὁ κ. Παπανδρέου. Δὲν ἐγνώριζεν, ὅτι εἰς τὰς Πάτρας, ἐσημειοῦτο αὔξησις τῆς στάθμης ὑπὲρ τῆς ΕΡΕ; Καὶ ἐσημειώθη μεγάλη καὶ ἀνέλπιστος, ὡς πρὸς ἐμέ, διότι δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι θὰ ἀνήρχετο τόσον πολὺ ἡ στάθμη τῶν ψήφων μας, ἐφ’ ὅσον ἐκεῖ ἐπολιτεύετο ὁ κ. Παπανδρέου. Καὶ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ κ. Παπανδρέου νὰ εἴπῃ, ὅτι εἰς τὰς Πάτρας ἠσκήθη ψυχολογικὴ βία εἰς τοὺς φίλους του. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἠσκήθη ψυχολογικὴ βία ὡρισμένων φίλων του ἐπ’ ἐμοῦ, διὰ νὰ τοὺς δεχθῶ ἀποσπωμένους ἀπὸ τὸν κ. Παπανδρέου. Διότι δὲν ἐνόμιζον, ὅτι ἔπρεπε νὰ προκαλῶ τὴν ἀπόσπασιν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μας πατρίδα καὶ ἐκείνου καὶ ἐμοῦ. Ἀλλ’ ὑφιστάμην τὴν πίεσιν καὶ ἤμην ὑποχρεωμένος ἐν ὀνόματι τῆς ΕΡΕ, τῆς ὁποίας τὰ ἠθικὰ καὶ πολιτικὰ συμφέροντα, δὲν ἠδυνάμην νὰ θέσω ἐν κινδύνῳ, νὰ τὴν δέχωμαι». Μὲ συνεκίνησεν ἡ ἀντίστασις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὑποκύψῃ εἰς τὴν βίαν, εἰς τὴν ὁποίαν τελικῶν ὑπέκυψεν. Ἀνέγνωσα ὅμως τοὺς ἀριθμοὺς καὶ δὲν κατώρθωσα νὰ ἀνεύρω τοὺς ἰδικούς μου ἀποστάτας καὶ βιαστὰς τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου. Τὰ ἀποτελέσματα τῶν Πατρῶν ἔχουν ὡς ἑξῆς: Εἰς τὰ 1958 ἡ ΕΡΕ ἔλαβεν εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν 37,80%, εἰς τὰ 1961 37,31%. Δηλαδὴ ὀλιγώτερα. Ποῦ εἶναι οἱ ἀποστάται;

§52ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Τῆς Ε.Ρ.Ε.). Ποῦ εἶναι ἡ βία;

§53Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὴν βίαν. Ἡ βία καλύπτει τὰ κενὰ τῆς φθορᾶς σας. Αὐτὴ εἶναι ἡ βία. Ἀφοῦ λοιπόν, εἶχε μείωσιν, ποῦ ὑπάρχει τὸ ρεῦμα; Συνεχίζω: Ἕνωσις Κέντρου εἰς τὰ 1958, 25,35%, εἰς τὰ 1961 35,37%. Ἐπὶ πλέον 10%. Οἱ ἀποστάται ποῦ εἶναι; Προχωροῦμεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν Πατρῶν εἶχε λάβει ἡ ΕΡΕ εἰς τὰ 1958 41,11%. Ἔλαβεν εἰς τὰ 1961 41,07%. Καὶ πάλιν ὀλιγώτερα.

§54ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ε.Ρ.Ε.). Εἶναι καὶ ἡ δύναμις τοῦ κ. Κανελλοπούλου;

§55Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχει προστεθῆ. Εἶναι δυνατὸν νὰ κάμνω τὴν παράλειψιν; Βεβαίως, μὲ τὴν προσθήκην τῶν δυνάμεων τοῦ κ. Κανελλοπούλου. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου, εἶχε λάβει 36,02%. Ἔλαβε 41,75%. Ποῦ εἶναι οἱ ἀποστάται;

§56ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ε.Ρ.Ε.). Ποῦ εἶναι ἡ βία;

§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ βία εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀχαΐας, ἠσκήθη εἰς μικρότερον βαθμόν....

§58ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ε. Κ.). Μὴ δίδετε τόσην σημασίαν, κ. Πρόεδρε.

§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπάρχουν περιοχαὶ ὅπου ἡ βία ὑπῆρξεν ἀδίστακτος. Ὑπάρχουν ἄλλαι ὅπου ἠσκήθη εἰς βαθμὸν μικρότερον. Βεβαίως εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀχαΐας τὸ κομματικὸν κράτος ὑπῆρξεν ἀδίστακτον. Ἡ βία ὑπῆρξε περιωρισμένη. Καὶ τί ἀπέδωκεν; Ἐκάλυψε τὰ κενὰ τῆς φθορᾶς, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπέλθει εἰς τὴν ΕΡΕ. Καὶ ἔρχομαι τώρα, εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς νοθείας, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι μόνον θέμα ποσοτικόν. Κατέστη ἐπίσης καὶ θέμα ἠθικὸν βαρείας μορφῆς. Κατὰ ποῖον τρόπον ἐθέσαμεν ὑπὸ ἐξέτασιν τὴν νοθείαν; Ἐξεκινήσαμεν ἀπὸ τὴν ἔκπληξιν, τὴν ὁποίαν προκαλεῖ ἡ διαφορὰ τῶν ἀριθμῶν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων. Κατὰ τὰ ἔτη τὰ προγενέστερα περίπου 20.000 κατ’ ἔτος ἦσαν οἱ ἐγγεγραμμένοι. Κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος ἐνεγράφησαν 150.000. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν 136.000. Καὶ ἐτέθη καὶ ἐνώπιον ἡμῶν τὸ ἐρώτημα: Αὐτὸς ὁ μέγας ἀριθμὸς πῶς συνέβη; Καὶ ἠναγκάσθημεν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐξέτασιν. Ἐξητάσαμεν πρῶτον εἰς τὴν Φιλαδέλφειαν καὶ κατόπιν εἰς τὸ Χαϊδάρι. Τὶ διεπιστώσαμεν; Κατὰ τὴν μελέτην τῶν νέων ἐκλογικῶν καταλόγων, ἐξεπλάγημεν ἀπὸ τὴν διαπίστωσιν, ὅτι εἰς τὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν τοῦ Χαϊδαρίου ἀνεφέροντο ὡς κατοικοῦντες 600 νέοι ἐκλογεῖς. Ἐγνωρίζαμεν, ὅτι ἡ ὁδὸς αὐτή, δὲν ἔχει κατοικίας. Καὶ 600 περίπου ἀναγράφονται ὡς ἔχοντες διεύθυνσιν εἰς τὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν. Κατόπιν τούτου, προέβημεν εἰς περισσότερον ἐπιμελῆ ἐξέτασιν καὶ διεπιστώσαμεν, ὅτι ἀπὸ τοὺς 583 —καὶ αὐτὸ εἶναι δεῖγμα, δειγματοληψία, διότι ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐξετάσωμεν τὸ σύνολον, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν μίαν νέαν ἀπογραφὴν καὶ μίαν γενικὴν λεξικογράφησιν ὅλων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ αὐτὸ εὑρίσκεται ὑπεράνω τῶν δυνάμεών μας— διεπιστώσαμεν ὅτι ἡ ὁδὸς Ἀθηνῶν εἶναι ἀκατοίκητος, ὅτι ἀπὸ ὅσους ἀναγράφονται ὡς κατοικοῦντες, μόνον 20–25 ἀνευρέθησαν. Καὶ τότε, προέβημεν εἰς ἀνακοινώσεις. Ἐγὼ ἐδήλωσα: «Παραδίδομεν εἰς τὴν δημοσιότητα τὸν πίνακα τῆς νοθείας εἰς τὴν λεωφόρον Ἀθηνῶν. Καὶ ὁ δεύτερος αὐτὸς πίναξ, ἀφορῶν τὸν Δῆμον Χαϊδαρίου, καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπακολουθήσουν, ἀφιεροῦνται εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς ΕΡΕ, διὰ νὰ πληροφορηθῇ, ποῖος στερεῖται καὶ ἠθικοῦ καὶ λαϊκοῦ ἐρείσματος». Διότι ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, εἶχε δηλώσει ὅτι ἡμεῖς στερούμεθα καὶ λαϊκοῦ καὶ ἠθικοῦ ἐρείσματος. Καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου προέβη εἰς τὴν ἀκόλουθον ἀνακοίνωσιν: «Εἰς Τμῆμα μόνον μιᾶς σχεδὸν ἀκατοικήτου ὁδοῦ, τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν, τοῦ Δήμου Χαϊδαρίου, κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ 1961 ἐνεγράφησαν ὡς κάτοικοι εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους 560 «ἀνύπαρκτοι ἐκλογεῖς». Τί σημαίνει, κατὰ τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου «ἀνύπαρκτοι» ἐκλογεῖς; Ὄχι ἀνύπαρκτοι εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα —εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ γνωρίζωμεν— ἀλλὰ ἀνύπαρκτοι εἰς τὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν. Καὶ αὐτὸ ἐπεβεβαιώθη. Θὰ ἀναγνώσωμεν κατόπιν τὸ πόρισμα τῆς δικαστικῆς ἐξετάσεως. Καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ἰδικῆς μας ἀνακοινώσεως, ἡ κυβερνητικὴ ἀνακοίνωσις ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρέπει νὰ τιμηθῇ μὲ τὴν προσοχήν σας, διότι εἶναι ὑπόδειγμα ἀνακριβείας καὶ ὑβριστικοῦ ὕφους. Ἰδοὺ τὸ κείμενον: «Ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐδήλωσεν, ὅτι 560 ἐκλογεῖς τοῦ Δήμου Χαϊδαρίου, εἶναι πρόσωπα τελείως ἀνύπαρκτα. Ἐπὶ τῆς τελευταίας αὐτῆς καταγγελίας διετάχθη, ὅπως ἦτο ἑπόμενον, πραγματικὴ ἔρευνα καὶ ἐξέτασις, ἐκ τῆς προόδου τῶν ὁποίων μέχρι τῆς στιγμῆς διεπιστώθη, ὅτι, ἐκ τῶν 579 ἐν συνόλῳ ἐκλογέων, οἱ 492 εἶναι πρόσωπα ἀπολύτως ὑπαρκτά, τὰ πλεῖστα τῶν ὁποίων ὄχι μόνον κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐκδόσεως τῶν βιβλιαρίων, ἀλλὰ καὶ μέχρι σήμερον διαμένουν μονίμως εἰς τὸν Δῆμον Χαϊδαρίου. Οἱ ἀπομένοντες δὲ 87 καὶ μόνον ἐκλογεῖς, εἶναι πρόσωπα ἀπομακρυνθέντα τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης, ὡς συμβαίνει μὲ τοὺς στρατιωτικοὺς τοὺς μετατεθέντας. Ἀπεφάσισε, κατόπιν τῆς τοιαύτης συνταρακτικῆς ἀποκαλύψεως τῆς ἀποτολμηθείσης ἀπάτης —ἀνακύπτει φυσικὰ ἡ ἀπορία καὶ τὸ ἐρώτημα, ἐνώπιον ποίας κομματικῆς τακτικῆς καὶ ποίων πολιτικῶν μεθόδων εὑρισκόμεθα— ἀπεφάσισε μήπως ἐνσυνειδήτως ἡ Ἕνωσις Κέντρου, ὅπως μετέλθῃ καὶ χρησιμοποιήσῃ τὸ ψεῦδος καὶ τὴν διαβολὴν ὡς μέσα πολιτικὰ καὶ ὡς μέσα ἐκβιασμοῦ τοῦ πολιτεύματος, χαλκεύουσα ἐν ψυχρῷ καὶ ἐν πλήρει γνώσει τῆς ἀναληθείας αὐτοφόρως πλεῖστα στοιχεῖα, πρὸς θεμελίωσιν ἀβασίμων καταγγελιῶν; Διότι ἡ θρασεῖα ἀμφισβήτησις αὐτῆς ταύτης τῆς ὑπάρξεως τῶν 560 νεοεγγραφέντων τοῦ Δήμου Χαϊδαρίου, δὲν μαρτυρεῖ μόνον πολιτικὴν ἐλαφρότητα, ἀλλὰ βαθύτερον ἠθικὸν ἐκτροχιασμόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει παρασυρθῆ ἡ Ἕνωσις Κέντρου, τυφλωθεῖσα ἀπὸ τὸ πολιτικὸν καὶ κομματικόν της πάθος». Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ κυβερνητικὴ ἀνακοίνωσις. Καὶ ἔρχεται τὸ πόρισμα τῆς προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως, τῆς δικαστικῆς καὶ δίδει ἀπάντησιν. «Ἐκ τῶν 583, τῶν ἀναφερομένων εἰς τὰ δημοσιεύματα τῆς ἀνωτέρω ἐφημερίδος, οἱ 110 εἶναι στρατιωτικοί, ὑπηρετοῦντες κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐγγραφῆς των εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους εἰς τὰς ἐν Χαϊδαρίῳ Στρατιωτικὰς Μονάδας, χωρὶς ὅμως νὰ εἶναι ἐγκατεστημένοι μονίμως εἰς τὸν Δῆμον τοῦτον. Διὰ τὴν ἐγγραφὴν τῶν στρατιωτικῶν τούτων εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους ἐμερίμνησεν ἡ Ὑπηρεσία των, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν καταθέσεων, ἐμερίμνησεν ὁ Ὑπασπιστὴς Λοχαγὸς Τσιγάνιας, ὅστις ἤδη ὑπηρετεῖ εἰς τὸν 490 Λόχον Διαβιβάσεων, αἱ δὲ Ὑπηρεσίαι προέβησαν εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτήν, κατόπιν τῆς ἀπὸ 21.2.1961 διαταγῆς τοῦ Γ.Ε.Σ. Ὡς ἐξουσιοδοτηθέντες τῶν ἀνωτέρω φέρονται οἱ Κυπριωτάκης καὶ Παναγόπουλος». Ἑπομένως, 110 στρατιωτικοί, ἀνύπαρκτα πρόσωπα εἰς τὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν. Οἱ 176 εἶναι ἀγνώστου διαμονῆς, λέγει τὸ πόρισμα. Ἐκ τῶν ἐξετασθέντων ἰδιωτῶν, οἱ 123 δὲν εἶναι, οὔτε καὶ ἦσαν κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐγγραφῆς των, ἐγκατεστημένοι μονίμως εἰς τὸν Δῆμον Χαϊδαρίου. Οἱ δὲ 87 διαμένουν εἰς Χαϊδάρι, ἀλλὰ δὲν εἶχον μόνιμον ἐγκατάστασιν ἐν τῷ Δήμῳ τούτῳ. Ἐκ τοῦ συνόλου, λοιπόν, μόνον 87 —ἀναφέρεται— διαμένουν, χωρὶς νὰ εἶναι μονίμως ἐγκατεστημένοι καὶ χωρὶς νὰ ἔχουν δικαίωμα ψήφου. Κύριοι βουλευταί, καλῶ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ συγκρίνῃ τὰ δύο κείμενα, τὸ κείμενον τῆς κυβερνητικῆς ἀνακοινώσεως, τὸ ὁποῖον ψεύδεται, καὶ ψεύδεται καὶ ὑβρίζει, μὲ τὸ κείμενον τοῦ Δικαστικοῦ πορίσματος. Καὶ ἡ σύγκρισις δὲν δημιουργεῖ μόνον τὴν πλήρη ἀποκάλυψιν τῆς νοθείας, τὴν ὁποίαν καταγγέλλομεν, ἀλλὰ θέτει ἕνα πελώριον ἠθικὸν θέμα, ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ψεύδεται μία Κυβέρνησις καὶ νὰ βεβαιώνῃ πράγματα, τὰ ὁποῖα διαψεύδονται ἀπὸ τὴν δικαστικὴν ἐξέτασιν; Ἰδοὺ ἕνα πελώριον ἠθικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει. Πῶς εἶναι δυνατὸν μία Κυβέρνησις νὰ εὑρίσκεται ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐκτεθειμένη μὲ ψευδεῖς βεβαιώσεις; Ἰδοὺ νέον ἠθικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει προκύψει καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀδύνατον νὰ παραμείνῃ ἀδιαμαρτύρητον. Ἀλλὰ τὸ κείμενον, τὸ δικαστικόν, δὲν δημιουργεῖ μόνον αὐτὸ τὸ ἠθικὸν θέμα. Ἐπιβεβαιώνει, πρῶτον, ὅτι ἡ παλαιὰ διαταγὴ τῆς 2.2.61 τοῦ στρατηγοῦ κ. Καρδαμάκη «Ἅπαντες οἱ ἀξιωματικοί, ὑπαξιωματικοὶ καὶ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των νὰ λάβουν βιβλιάρια», εἶχε τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔδωκα. Εἶχε τὴν ἔννοιαν «ἅπαντες, δικαιούμενοι ἢ μή». Ὑπεστήριξεν ἡ Κυβέρνησις, τότε, καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, ὅτι ἡ ἔννοια ἦτο νὰ ἐγγραφοῦν μόνον οἱ δικαιούμενοι. Καὶ ἔρχεται τὸ δικαστικὸν πόρισμα τῆς προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως καὶ βεβαιώνει, ὅτι ἐνεγράφησαν οἱ 110 στρατιωτικοί, χωρὶς νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα, κατόπιν διαταγῆς τοῦ Γ.Ε.Σ. Καὶ περὶ τούτου ὑπάρχει πρόσθετος ἀπόδειξις καὶ ἀπὸ τὰς μαρτυρίας αὐτῶν τῶν στρατιωτικῶν. Ὁ μόνιμος ὑπαξιωματικὸς Κοτσώνης, εἰς τὴν μαρτυρίαν του —καὶ ὅλαι εἶναι ὅμοιαι, καὶ διὰ τοῦτο ἀρκοῦμαι εἰς μίαν— λέγει: «Κατόπιν διαταγῆς τῆς Ὑπηρεσίας μου, «ἅπαντες οἱ μόνιμοι ὑπαξιωματικοὶ νὰ ἐφοδιασθοῦν μὲ ἐκλογικὰ βιβλιάρια», ἔβγαλα πιστοποιητικὸν γεννήσεως, βεβαίωσιν Ἀστυνομίας Χαϊδαρίου καὶ Ἱερέως, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν μου, ἥτις ἐνήργησε καὶ ἐξέδωκε τὸ ἐκλογικὸν βιβλιάριον, μὲ τὸ ὁποῖον καὶ ἐψήφισα. Τὸ ὅτι δὲν ἐδικαιούμην νὰ ἐφοδιασθῶ μὲ ἐκλογικὸν βιβλιάριον, δὲν τὸ γνωρίζω ἐγώ, ἀλλὰ ἡ Ὑπηρεσία, ἥτις μέ διέταξε πρὸς τοῦτο». Ἔχομεν, ἑπομένως, πλήρη ἐπιβεβαίωσιν τῆς καταγγελίας, εἰς τὴν ὁποίαν προέβημεν, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Στρατοῦ ἐξέδωκε διαταγὴν πρὸς κατασκευὴν πλαστῶν βιβλιαρίων διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας των. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, κ. Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ τὸ βαρὺ ἠθικὸν θέμα. Ὑπάρχει ἠθικὸν θέμα, ἀκόμη βαρύτερον. Ἤλπιζε κανείς, τοὐλάχιστον, ὅτι μὲ τὴν διαταγήν, τὴν ὁποίαν συνέταξεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Στρατοῦ, θὰ ἐχρησιμοποίει τὰς Στρατιωτικάς του Ὑπηρεσίας, ἀφοῦ ἔκαμεν Ἐπιτροπάς, διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων. Καὶ τί διαπιστοῦται ἀπὸ τὸ πόρισμα τὸ δικαστικόν; Ὅτι τὴν ἔκδοσιν τῶν παρανόμων στρατιωτικῶν βιβλιαρίων ἐνεπιστεύθη, ὄχι εἰς τοὺς ἰδικούς του ἀξιωματικούς, ἀλλὰ εἰς τὸν κομματικὸν πράκτορα τῆς Ε.Ρ.Ε., εἰς τὸν Παναγόπουλον. (Φωναὶ αἶσχος!). Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάρρευσις τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν καταγγέλλομεν. Ἰδοὺ Κράτος, Στρατός, Κόμμα, ταυτίζονται καὶ αὐτὸ παύει πλέον νὰ εἶναι Δημοκρατία. (Φωναὶ αἶσχος!). Καὶ διὰ τοῦτο ὀφείλομεν πλέον μὲ ὅλα τὰ μέσα, μὲ ὅλας μας τὰς δυνάμεις νὰ ὑπερασπίσωμεν τὴν Δημοκρατίαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἀλλὰ μήπως εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις ἡ κατασυκοφάντησις τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὡς κόμματος μὴ ἐθνικοῦ, μήπως ἐσταμάτησε μὲ τὴν παλαιὰν διαταγὴν τοῦ κ. Καρδαμάκη; Δυστυχῶς ἐξακολουθεῖ. Ἰδοὺ ἐφημερὶς ἐπίσημος τοῦ Στρατοῦ, ὄργανον διαφωτίσεως ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τῆς Μονάδος Γραφείων Δημοσίων Σχέσεων, ΑΒΥΠ, γράφει: «Ἐν ὀνόματι τῆς ἀσυδοσίας ποὺ τοὺς ἐξασφαλίζει ἡ Ἑλληνικὴ λειτουργία τῆς Δημοκρατίας —δὲν τοὺς ἱκανοποιεῖ ἡ Ἑλληνικὴ λειτουργία τῆς Δικαιοσύνης, δὲν τὴν θέλουν Ἑλληνικὴν— ὀργιάζει τὸ ψέμα, ὀργιάζει ἡ «ΑΥΓΗ» καὶ ὀργιάζει τὸ «ΕΘΝΟΣ», τὸ «ΒΗΜΑ», οἱ συνοδοιπόροι καὶ δυστυχῶς καὶ μερὶς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, στόχος τὰ Τ.Ε.Α. καὶ ὁ Στρατός. Δίκας ὁπλιτῶν καὶ ἀξιωματικῶν Τ.Ε.Α. ὀνειρεύονται, παραλείψεις, παραπτώματα καὶ ἀσυδοσίας ὀργάνων στρατοῦ, μυθοπλάττουν συστηματικὰ καὶ ἐπίμονα μὲ σκοπὸν τὴν δυσφήμισιν τῶν Ἐνόπλων μας Δυνάμεων καὶ τὴν κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων». Ἰδοὺ ἐφημερὶς τοῦ Στρατοῦ, ἡ ὁποία σήμερον ὑπὸ τὸ κράτος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἠμπορεῖ νὰ καταλογίζῃ εἰς ἡμᾶς, εἰς τὰς ἐθνικὰς δυνάμεις τῆς χώρας, κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων καὶ ὑπάρχει ἀκόμη αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὀνομάζεται ἡ χώρα Δημοκρατική. (Φωναὶ αἶσχος).

§60Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀντιδροῦν, οἱ ἴδιοι οἱ στρατιῶται τώρα.

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ γνωρίζω. Ἀπέναντι τοῦ ὀργίου τῆς νοθείας κατεβλήθη προσπάθεια νὰ χρησιμοποιηθοῦν σοφίσματα. Ἐλέχθη, πρῶτον: Ἐδέχθητε σεῖς, ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἀντισυνταγματικός, διατὶ τώρα ἐπικρίνετε; Θὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἰδικήν των θέσιν. Οἱ ἴδιοι δὲν ὑπεστήριξαν, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικός, τὸν ἐθεώρησαν καὶ συνταγματικὸν καὶ ὠφέλιμον καὶ ὅταν ἐζητήθη ἡ κατάργησίς του, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ἰουνίου, ἠρνήθησαν. Ἐφ’ ὅσον, ἑπομένως, οἱ ἴδιοι τὸν ἐθεώρησαν καὶ συνταγματικὸν καὶ ὠφέλιμον, μὲ ποῖον δικαίωμα τὸν παρεβίασαν; Ἀλλὰ προκύπτει καὶ νέον, ἐπίσης, ἀκόμη σοβαρώτερον ἠθικὸν θέμα. Ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, τὸν Ἰούνιον, τὸν παρελθόντα, εἶχεν ἤδη λειτουργήσει ἡ βιομηχανία Παναγοπούλου καὶ εἶχε παραγάγει τὰς δεκάδας χιλιάδας παρανόμων βιβλιαρίων, παραπλεύρως πρὸς τὴν λειτουργίαν καὶ ἄλλων βιομηχανιῶν καὶ ἄλλων βιοτεχνιῶν μικροτέρας ἀποδόσεως. (Γέλωτες). Καὶ θέτω τὸ ἐρώτημα. Ποία ἠθικὴ τάξις ἐπιτρέπει εἰς μίαν Κυβέρνησιν νὰ ἔχῃ ἐν τῷ μεταξὺ ὀργανώσει τὴν παραβίασιν τοῦ νόμου καὶ ταὐτοχρόνως νὰ ἀρνῆται τὴν κατάργησίν του, διὰ νὰ ἐμποδίσῃ τὰς ἄλλας παρατάξεις νὰ κάμουν ἴσην χρῆσιν τῆς καταργήσεως; Ἰδοὺ νέον βαρύτατον ἠθικὸν θέμα, βαρυτάτη εὐθύνη, ἡ ὁποία βαρύνει τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλ’ ὑπεστήριξαν ἐπίσης, πέραν τοῦ πρώτου σοφίσματος τῆς ἀντισυνταγματικότητος, ὅτι αὐτὴ ἡ παρατυπία, ἡ ἐλαστικότης —ἐφευρέθησαν ὅλοι οἱ εὐφημισμοὶ διὰ τὴν παρανομίαν— ἴσχυσε δι’ ὅλους. Ἀλλ’ ὑπάρχουν ἀποδείξεις, αἱ ὁποῖαι διαψεύδουν αὐτὸν τὸν ἰσχυρισμόν. Ἂς ὑποτεθῇ, ὅτι ἡμεῖς θεωροῦμεν συνταγματικὴν τὴν διάταξιν. Δὲν ἤρκει νὰ τὴν θεωροῦμεν ἡμεῖς. Ἔπρεπε νὰ τὴν θεωροῦν καὶ οἱ ἐφημέριοι καὶ οἱ ἀστυνόμοι, οἱ συνεργοί. Ἑπομένως, εἰς μάτην ἡμεῖς ἐπιστεύομεν, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματική. Οἱ ἀναγκαῖοι συνεργοὶ δὲν τὸ ἐπίστευον. Διὰ τοῦτο δὲν κατέστη δυνατὸν εἰς τὰ ἄλλα κόμματα, εἴτε τὸ ἤθελον εἴτε ὄχι, νὰ προβοῦν εἰς ἔκδοσιν σοβαροῦ ἀριθμοῦ τοιούτων βιβλιαρίων. Οἱ ἀριθμοὶ ἐπεβεβαιώθησαν, ἔπειτα ἀσφαλῶς ἀπὸ βαθεῖαν ἔρευναν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ποῖοι εἶναι οἱ τελικοὶ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἀνεκοινώθησαν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν; Εἶπεν, ἔναντι τῶν 38.000 τῆς βιομηχανίας Παναγοπούλου, τὰς ὁποίας ὡμολόγησεν, ὑπάρχουν 900 παράνομα βιβλιάρια τῶν Προοδευτικῶν καὶ 190 τῆς Κινήσεως Γρίβα. Αὐτοὶ ὑπῆρξαν οἱ ἀριθμοί. Ὡμολόγησε διὰ τὴν Ε. Ρ.Ε. 38.000. Εἶναι βέβαιον, ὅτι εὑρισκόμεθα πολὺ ἐντεῦθεν τοῦ ἀριθμοῦ. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται νὰ κρίνωμεν ὄχι μὲ ποιοτικὰ καὶ ἠθικὰ κριτήρια, ἀλλὰ μόνον μὲ προσωπικὰ κριτήρια, οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἐπεβεβαίωσεν ἡ Ε.Ρ.Ε., ἀποδεικνύουν ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις αὐτῆς τῆς διατάξεως ἔγινε μόνον ἀπὸ τὴν Ε.Ρ.Ε. καὶ ἔγινεν εἰς βάρος τῶν ἄλλων κομμάτων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους οἱ ἴδιοι ἐπεκαλέσθησαν. Λέγουν, ὅμως, καὶ ἰδίως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, μὲ τὸ χάρισμα τῆς αὐταρκείας, τὸ ὁποῖον τὸν χαρακτηρίζει: Διατὶ διαμαρτύρεσθε; Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι Ἕλληνες πολῖται, κάπου θὰ ψηφίσουν, ἐψήφισαν ἐδῶ. Διατὶ διαμαρτύρεσθε; Ἡ πρώτη συνέπεια αὐτοῦ τοῦ συλλογισμοῦ, εἶναι ἡ κατάργησις τῶν ἐκλογικῶν νόμων. Κύριε Στρᾶτο, διατὶ νὰ ἔχωμεν ἐκλογικὸν νόμον; Ἁπλούστατον εἶναι, ὅπου κανεὶς εὑρίσκεται νὰ ψηφίζῃ. Ἐν τούτοις, ἔχει γίνει ἀνέκαθεν τὸ λάθος καὶ ὑπάρχει ἀνέκαθεν ἐκλογικὸς νόμος, ὡς ἐγγύησις τῆς γνησιότητος τῶν ἐκλογῶν. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη βαρεῖα ἀπάντησις. Δὲν ὑπῆρξε μόνον παρανομία, ὑπῆρξε νοθεία. Διατί; Εἶπον οἱ ὁμιληταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως: Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐδιπλοψήφισαν ποῦ ὑπάρχει νοθεία; Ἀπαντῶμεν: Ὑπάρχει νοθεία καὶ ὅταν δὲν ἐδιπλοψήφισαν, ὑπάρχει ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ὅσοι ἰδικοί σας δὲν εἶχον δικαίωμα, πῆραν βιβλιάρια καὶ ἐψήφισαν, ὅσοι ἰδικοί μας δὲν εἶχον βιβλιάρια, δὲν κατώρθωσαν νὰ ψηφίσουν. Διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν τὰς ψευδεῖς βεβαιώσεις τῶν ἀστυνομικῶν. Διὰ τοῦτο οἱ 100.000 παρανόμως ἐγγραφέντες ἐψήφισαν τὴν Ε.Ρ.Ε. Ἀντιστοίχως 100.000 ἰδικοί μας, οἱ ὁποῖοι, ἐὰν ἐξ ἴσου εἶχον παραβιάσει τὸν νόμον, θὰ εἶχον ψηφίσει, δὲν κατώρθωσαν νὰ ψηφίσουν. Ἰδοὺ ἡ νοθεία. Λέγουν, ὅμως: Ὅσοι δὲν ἐψήφισαν εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐψήφισαν εἰς τὸν τόπον των, ἀναλογικὴ εἶναι. Ἀλλὰ αὐτό, ὅπως τὸ γνωρίζουν ὅλοι, εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβές. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, ἀπὸ τὰς Ἀθήνας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ ἔξοδα καὶ τὸ πάθος νὰ μεταβοῦν εἰς τὸν τόπον των. Ἰδού, λοιπόν, διατὶ ὑπῆρξεν ὄχι μόνον παρανομία, ὑπῆρξε νοθεία. Καὶ παραλλήλως πρὸς τὴν νοθείαν, ὡς ποσοτικὸν πολιτικὸν γεγονός, ὑπάρχει τὸ μέγα ἠθικὸν θέμα, ἡ παραβίασις τοῦ νόμου ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἠρνήθη νὰ τὸν καταργήσῃ, ἐνῷ τὸν εἶχεν ἤδη, ἡ ἰδία παραβιάσει. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τοὺς ἀριθμούς. Κατὰ τὴν πρώτην μου ὁμιλίαν ἐδήλωσα, ὅτι ὑπῆρξαν τρεῖς ἀποδείξεις, τὰ γεγονότα, οἱ ἀριθμοὶ καὶ τὰ κείμενα. Ἐρχόμεθα εἰς τοὺς ἀριθμούς. Γνωρίζω πόσον ἀχάριστος εἶναι ἡ ἀνακοίνωσις ἀριθμῶν ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ γνωρίζω, ἐπίσης, ὅτι τελικῶς ὁδηγοῦν εἰς λαβύρινθον. Διὰ τοῦτο θὰ χρησιμοποιήσω μόνον ἕνα πίνακα ἀριθμητικόν, ὁ ὁποῖος, ὅμως, νομίζω, δίδει λύσιν εἰς τὸ πρόβλημα. Θὰ συγκρίνω τὰς δύο ἐκλογὰς μόνον, τοῦ 1958, καὶ τοῦ 1961. Θὰ λάβω ὡς βάσιν τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν, ὅπου ἠσκήθη μόνον, κατ’ ἐξοχὴν νοθεία καὶ ἐλαχίστη βία, παρὰ τὴν ἐπιμονὴν τοῦ ἀγαπητοῦ φίλου κ. Παπαδοπούλου. Κύριοι βουλευταί, ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί: Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958. Ἀθῆναι, πρώτη καὶ δευτέρα περιφέρεια. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶχε λάβει 35,22%. Εἰς τὸ σύνολον τῆς χώρας 44,10%. Ὅταν λέγωμεν Ε.Ρ.Ε. ἐννοοῦμεν τὴν Ε.Ρ.Ε. καὶ τὸ Ε.Λ.Κ. καὶ ὅταν λέγωμεν Ε.Κ. ἐννοοῦμεν Ἕνωσιν Κέντρου καὶ Π.Α.Δ.Ε. Ἡ Ε.Κ. εἶχε λάβει εἰς τὸ 1958 25,22%, σύνολον τῆς χώρας 31,29%. Ἡ ἀπόστασις μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ τοῦ συνόλου τῆς χώρας ἦτο τότε, τὸ 1958, διὰ τὴν Ε.Ρ.Ε. 9% διὰ τὴν Ε.Κ. 6%. Ἡ Ε.Δ.Α. εἶχε τότε 39% εἰς τὰς Ἀθήνας, σύνολον 24%, διότι εἰς τὴν Ε.Δ.Α. συμβαίνει προφανῶς τὸ ἀντίθετον, ἔχει μεγαλυτέρας δυνάμεις εἰς τὰς πόλεις καὶ ὀλιγωτέρας εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἐρχόμεθα εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχήν σας. Εἶναι ἡ μόνη ἀνία, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ὑποβάλλω. Μόνον αὐτὸν τὸν πίνακα θὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ θὰ συναγάγωμεν συμπεράσματα. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961 ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβεν εἰς τὰς Ἀθήνας 37,35%. Εἶχε λάβει εἰς τὰ 1958 35,22%. Ἔλαβεν ἐπὶ πλέον 2%. Εἰς τὸ σύνολον τῆς χώρας ἔλαβε 49,6%, διαφορὰ 12%. Εἰς τὸ 1958 ἡ διαφορὰ ἦτο 9%. Ἡ Ε.Κ. εἶχε λάβει 25%, ἔλαβε τώρα 34%. Εἰς τὸ σύνολον τῆς χώρας ἐπίσης 34,3%. Ἡ Ε.Δ.Α. 28%, εἰς τὸ σύνολον τῆς χώρας 15%. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοί. Εἶναι ὅμως πλέον δεδομένον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ὑπὸ ἀμφισβήτησιν, ὅτι ἀπὸ αὐτὸ τὸ 37% τῆς Ε.Ρ.Ε. πρέπει νὰ γίνῃ μία ἀφαίρεσις νοθείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄνθρωπος καλῆς πίστεως, ἀκόμη καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος νὰ ἀμφισβητῇ, ὅτι ἕνα ποσὸν τοὐλάχιστον 50.000 ἢ 60.000 ἐπὶ τῶν 110.000, ποὺ δέχεται ὁ κ. Ράλλης, ἀποτελεῖ, παρανόμους ψήφους τῆς Ε.Ρ.Ε. Κατ’ ἀνάγκην θὰ ἀφαιρέσωμεν, κατ’ ἐλάχιστον, τὸ 7%: Καὶ τότε ποῖα εἶναι τὰ στοιχειωδῶς γνήσια ἀποτελέσματα τῶν Ἀθηνῶν; Ἀκούσατε: Ε.Ρ.Ε. 30%, εἶχε 37%, ἀφαιροῦνται 7%, τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ εἰς 60.000 πλαστὰ βιβλιάρια. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου 38%. Ἀπὸ ἀνθρώπους καλῆς πίστεως εἶναι ἀδύνατον νὰ τεθῇ ὑπὸ ἀμφισβήτησιν αὐτὸ τὸ συμπέρασμα. Ἐπομένως, ὅταν ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔχῃ, ἔπειτα ἀπὸ στοιχειώδη ἔκπτωσιν τῆς νοθείας, ἔχει τὸ πολὺ εἰς τὰς Ἀθήνας 30%, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε μὲ τὴν ἀπόστασιν 9% τοῦ 1958 εἰς τὸ σύνολον τῆς χώρας, 39%. Καὶ αὐτὰ εἶναι μὲ τὰ κριτήρια τὰ ἰδικά των, ὄχι τὰ ἰδικά μας, διότι ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ νοθεία εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ τὸ ποσὸν τοῦ 7%. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου 38%. Καὶ μὲ τὸ 6% ἐπὶ πλέον εἰς τὸ σύνολον, φθάνει εἰς 44%. Καὶ ἡ Ε.Δ.Α. γίνεται εἰς τὸ σύνολον τῆς χώρας 17%. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ χρησιμοποιήσω ἄλλους ἀριθμούς. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοί, δι’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καλῆς πίστεως, εἶναι ἀκαταμάχητοι. Ὅπως ἐμφανίζηται σήμερον τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα, ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἔχει περίπου ἴσην δύναμιν μὲ τὴν Ε.Ρ.Ε. εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν, 37% πρὸς 35%. Ἐὰν ἐκπέσῃ ἡ νοθεία, ἡ Ἕνωσις Κέντρου ὑπερβαίνει τὸ 40% καὶ ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὴν Ε.Ρ.Ε. καὶ ἀπὸ τὴν Ε.Δ.Α. δυνάμεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξήγησις τοῦ ρεύματος, τὸ ὁποῖον ἐβλέπαμεν. Ἰδοὺ ἡ ἀριθμητικὴ πιστοποίησις τοῦ ρεύματος. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου ὑπῆρξε τὸ πρῶτον κόμμα καὶ ἔλαβε καὶ τὴν φθορὰν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τὴν φθορὰν τῆς Ε.Δ.Α. Ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶναι κάτω τοῦ 40%. Καὶ ἡ Ε.Δ.Α. εἶναι κάτω τοῦ 20%. Αἱ ἄλλαι δυνάμεις εἶναι ἄνω τοῦ 40% καὶ ἀνήκουν εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου. Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα τῆς ἀριθμητικῆς ἀποδείξεως. Ἰδού, ὅτι ὑπήρξαμεν τὸ πρῶτον Κόμμα. Ἀρκοῦμαι εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι περιέχουν πλήρη ἀπόδειξιν. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὰς ἄλλας κατηγορίας, τὰς ὁποίας μᾶς ἀπηύθυναν. Μᾶς εἶπαν: Συνοδοιπορεῖτε. Ἐδώσαμεν τὴν ἀπάντησιν καὶ θὰ τὴν ἐπαναλάβωμεν: Ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν συνοδοιπορεῖ μὲ κανέναν. Ὁδοιπορεῖ, χαράσσει ἰδικήν της πορείαν, ἐμπνεομένην ἀπὸ τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Δημοκρατίαν, καὶ ἀκολουθεῖ τὸν δρόμον της. (Χειροκροτήματα). Καὶ εἶναι ἀδιάφορος, διὰ τὴν πορείαν τῶν ἄλλων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μας ἀπάντησις. Μᾶς λέγουν ἐπίσης: Ἐπιδιώκετε ξένην ἐπέμβασιν μὲ τὸν θόρυβον, τὸν ὁποῖον δημιουργεῖτε. Καὶ δίδομεν τὴν ἀπάντησιν: Οὔτε ζητοῦμεν, οὔτε δεχόμεθα ξένην ἐπέμβασιν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Θεωροῦμεν κυρίαρχον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, καὶ μόνον τὴν ἰδικήν του ἐπέμβασιν ἐπικαλούμεθα. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ ὅπως δὲν δεχόμεθα ἐπέμβασιν ὑπὲρ ἡμῶν, δὲν δεχόμεθα, ἐπίσης, ἐπέμβασιν, οὔτε ὑπὲρ ἄλλων, οὔτε ἐναντίον ἡμῶν. (Χειροκροτήματα). Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι κυρίαρχος εἰς τὸν οἶκον του. Μόνον ὑπὸ αὐτὴν τὴν προϋπόθεσιν ἠμποροῦν νὰ εἶναι ἀγαθαὶ αἱ σχέσεις μὲ ὅλους τοὺς φίλους μας. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἐπίκρισις: Προσπαθεῖτε, μᾶς λέγουν, νὰ ἐπικαλῆσθε τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα. Θὰ δώσωμεν καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἐπίκρισιν ἀπάντησιν: Δὲν ζητοῦμεν εὔνοιαν. Οὐδέποτε ἐζητήσαμεν καὶ οὐδέποτε θὰ ζητήσωμεν. Ἀλλὰ ὅπως δὲν ζητῶμεν εὔνοιαν ὑπὲρ ἡμῶν, δὲν δεχόμεθα νὰ ἀσκῆται εὔνοια ἐναντίον ἡμῶν καὶ ὑπὲρ ἄλλων. (Χειροκροτήματα). Τὸ πολίτευμα τῆς Ἑλλάδος εἶναι Βασιλευομένη Δημοκρατία. Ἀλλὰ σήμερον, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸ τὸ πραξικόπημα, εἶναι Βασιλευομένη, ἀλλὰ ἔπαυσε νὰ εἶναι Δημοκρατία. (Χειροκροτήματα). Ζητοῦμεν νὰ γίνῃ καὶ πάλιν Δημοκρατία. Ἡ ἀποστολὴ τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος εἶναι νὰ διεκπεραιώνῃ τὴν θέλησιν τοῦ κυριάρχου λαοῦ, νὰ ἐναρμονίζῃ τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἀλλὰ ὅταν ἡ θέλησις τοῦ λαοῦ παραβιάζεται, τότε προκύπτει ἡ ἁρμοδιότης τοῦ ρυθμιστοῦ τοῦ Πολιτεύματος. Καὶ εἶναι ἡ σημερινὴ περίπτωσις. (Χειροκροτήματα). Αὐτοὶ ὑπῆρξαν οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἐνομίσαμεν, ἔπειτα ἀπὸ τὴν διαπίστωσιν τοῦ πραξικοπήματος, ὅτι ἔπρεπε νὰ καταθέσωμεν τὴν πρότασιν παραπομπῆς τῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Μᾶς εἶπαν: Διατὶ στρέφεσθε ἐναντίον τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα; Ἄλλοι εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι. Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, πρέπει νὰ καθιερώσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν μίαν παράδοσιν, εἰς τὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας, ὅτι, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, πρῶτοι ὑπεύθυνοι εἶναι οἱ κυβερνῆται τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα). Ἔπειτα ἀπὸ τὰς εὐθύνας τῶν κυβερνητῶν ἀναζητοῦνται αἱ εὐθύναι τῶν συνεργῶν. Αἱ Κυβερνήσεις εὐθύνονται· εἴτε Κοινοβουλευτικαί, εἴτε Ὑπηρεσιακαί, αὐταὶ εἶναι αἱ πρῶται ὑπεύθυνοι. Ἐλέχθη: Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ καταλογίσωμεν εὐθύνας εἰς τὸν Στρατηγὸν Δόβαν; Ἐὰν τὸ σχέδιον αὐτὸ προϋπῆρχεν, ὁ Στρατηγὸς δὲν θὰ ἠδύνατο ἐντὸς 30 ἡμερῶν νὰ τὸ ἀντιληφθῇ καὶ νὰ τὸ ἐξαρθρώσῃ. Ἐὰν τὸ σχέδιον δὲν ὑπῆρχε, πῶς θὰ ἠδύνατο αὐτὸς νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ ἐντὸς 30 ἡμερῶν; Καὶ ἐνόμισαν οἱ ἐφευρέται, αὐτοῦ τοῦ ἀφελοῦς συλλογισμοῦ, ὅτι ἐδημιούργησαν ἕνα σιδηροῦν κλοιόν, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἐνέκλεισαν τοὺς κατηγόρους τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα. Ἀλλὰ ὁ Στρατηγὸς Δόβας, εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν κινδυνεύει ὀλιγώτερον ἀπὸ τοὺς κατηγόρους του καὶ περισσότερον ἀπὸ τοὺς ὑποστηρικτάς του. Τὸ σχέδιον προϋπῆρχε. Καὶ ὁ Στρατηγὸς Δόβας, ὄχι μόνον τὸ ἀντελήφθη, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐγνώριζε. Καὶ ἐφόσον δὲν ἠδύνατο νὰ τὸ ἐμποδίσῃ, ὤφειλε νὰ παραιτηθῇ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις. Ὅταν συνέβη νὰ εἶμαι Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τετράκις παρῃτήθην. Καὶ παρέμεινα μόνον, διότι ἐπέβαλλον τὰς ἀπόψεις μου. Καμμία Κυβέρνησις δὲν δικαιοῦται νὰ ἐπικαλεσθῇ ἐπιείκειαν. Διότι ἔχει διέξοδον, τὴν παραίτησιν. Ἐφόσον δὲν παραιτηθῇ, ἔχει πλήρεις εὐθύνας. Μᾶς ἐλέχθη ἐπίσης: Ἀποτελεῖ γενναιότητα ἡ πρότασις παραπομπῆς τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα; Θὰ δώσωμεν καὶ εἰς τοῦτο τὴν ἀπάντησιν. Δὲν ἀρεσκόμεθα εἰς διεκδικήσεις γενναιότητος. Ἀφίνομεν αὐτὴν τὴν ματαιότητα εἰς ἄλλους. Ἀλλά, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ὑπάρξουν κριτήρια πολιτικῆς γενναιότητος, τὴν μεγαλυτέραν πολιτικὴν γενναιότητα ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἔχει ἀκριβῶς, ἡ πρότασις παραπομπῆς τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα. Ἐλέχθη ὅμως ἀκόμη, ὅτι διαπράττομεν πολιτικὴν ἀνανδρίαν, διότι στρεφόμεθα ἐναντίον τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα καὶ ὄχι τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ. Θὰ δώσωμεν τὴν ἀπάντησιν. Δὲν ἐστράφημεν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαπράξωμεν τὴν εὐήθειαν νὰ ζητῶμεν ἀπὸ τοὺς ἰδίους νὰ κατηγορήσουν καὶ νὰ καταδικάσουν τοὺς ἑαυτούς των. Ἀκόμη καὶ ὁ Π. Ν. δὲν ἐπιβάλλει ὅρκον εἰς κατηγορουμένους, τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ψεύδωνται. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ ὑπάρχει τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ δείξῃ γενναιότητα ἡ Κυβέρνησις; Ἂς δηλώσῃ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἢ οἱοσδήποτε ἀπὸ τοὺς Ὑπουργούς, ὅτι δέχονται τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ καταθέσωμεν ἀμέσως πρότασιν παραπομπῆς κατ’ αὐτῶν. Ἰδοὺ ἡ λύσις. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν ὅμως ἀρνοῦνται αὐτὴν τὴν γενναιότητα, τότε τὴν πολιτικὴν ἀνανδρίαν δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἀπευθύνουν ἐναντίον ἡμῶν. Εἶναι ἰδική των. Ἄλλωστε θὰ ἦτο πολιτικὸν λάθος νὰ ἀχρηστεύσωμεν τὴν εὐθύνην τῆς ΕΡΕ...... Ἡ εὐθύνη τῆς ΕΡΕ θὰ κριθῇ, ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δώσῃ τὴν πλειοψηφίαν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποκαταστήσουν τὴν Δημοκρατίαν. (Χειροκροτήματα). Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε, ποῦ βαδίζετε; Ἔχομεν δώσει ἀπάντησιν. Ἐπιτελοῦμεν τὸ καθῆκον μας. Μᾶς λέγουν, δημιουργεῖτε ἀνωμαλίαν. Καὶ ἀπαντῶμεν. Ὑπάρχει ἡ ἀνωμαλία, σεῖς τὴν ἐδημιουργήσατε καὶ ἀγωνιζόμεθα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὁμαλότητος. (Χειροκροτήματα). Μᾶς εἶπον ἐπίσης: «Ἐχάσατε τὰς ἐκλογάς, μετὰ τὰς ἐκλογάς». Εἶναι περίεργον, ὅτι ζοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ ἐννοήσουν τὸν παλμὸν τοῦ ἀγῶνος μας. Μόνον ἡ ὑποταγὴ μετὰ τὰς ἐκλογὰς θὰ ὡδήγει εἰς διάλυσιν τοῦ Κέντρου, διότι οἱ φίλοι μας θὰ ἐπείθοντο, ὅτι ματαίως παλαίουν, ἐφ’ ὅσον αἱ ἐκλογαὶ κατασκευάζονται, διατάσσονται. Διατὶ τότε νὰ συνεχίσουν τὴν πάλην; Μόνον ὅταν εἶδον, τὸ εἶπον καὶ εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅταν εἶδον, ὅτι ὑψώνομεν τὴν σημαίαν τῆς ἐλευθερίας, ὅτι παλαίομεν, διὰ νὰ ὑπερασπίσωμεν τὰ κυριαρχικὰ δικαιώματα τοῦ λαοῦ, τότε ἐνεπνεύσθησαν εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς τὴν περίοδον ἐμπνεύσεως, ὅπως οὐδέποτε εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν ἀγώνων τοῦ Κέντρου. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ χρόνος παρέρχεται, τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ μας ὑψώνεται, διότι κατελήφθη ἀπὸ τὴν φιλοτιμίαν τοῦ ἀγῶνος. Καὶ δὲν ἔχομεν μόνον τοὺς παλαιοὺς ὀπαδούς. Ἔχομεν τὴν Νεότητα. Δονεῖται ἡ Ἑλληνικὴ νεότης ἀπὸ τὸ κήρυγμα τῆς Δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἀρετῆς, ἡ ὁποία πληροῖ τὴν καρδίαν μας. (Χειροκροτήματα). Ἀπὸ τὸ κακὸν τῆς ἐκλογικῆς ἀποτυχίας, ἔχει ἀπορρεύσει τὸ καλὸν ἑνὸς ἰδεαλισμοῦ εἰς τὸν Δημόσιον βίον καὶ σημαιοφόρος του εἴμεθα ἡμεῖς, ἡ Ἕνωσις Κέντρου. (Χειροκροτήματα). Θὰ συνεχίσωμεν τὸν ἀγῶνα καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ μετὰ τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως τῆς παραπομπῆς, καὶ εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Καὶ ἔχομεν πλήρη ἐμπιστοσύνη εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Κακός, βεβαίως, ἦτο ὁ ἦχος τοῦ κρυστάλλου τῆς Καλαμάτας, ἀλλὰ ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ εἶναι ὁ μοναδικός. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἔχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη αἰσθάνεται σήμερον τὴν ἀλήθειαν, ὅτι ἔχει καταστῆ τὸ τελευταῖον ὀχυρὸν τῆς Δημοκρατίας. Ἀλλά, ἀρκεῖ ἡ ἀντίστασις, αὐτοῦ τοῦ τελευταίου ὀχυροῦ. Ἐὰν αὐτὸ δὲν ἐκπορθηθῇ καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι δὲν θὰ ἐκπορθηθῇ, ἐὰν ἀνθέξῃ τὸ ὀχυρὸν τῆς δικαιοσύνης, ἐκεῖθεν θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ συνέχεια τοῦ ἀγῶνος καὶ ἡ νίκη τῆς Δημοκρατίας. (Χειροκροτήματα). Τὶ ζητοῦμεν; Ἔχομεν διακηρύξει: Δὲν ζητοῦμεν ἐξουσίαν. Δὲν ζητοῦμεν κομματικὰ ὠφελήματα. Ζητοῦμεν δικαιοσύνην, ἐλευθερίαν. Ζητοῦμεν Δημοκρατίαν. Ζητοῦμεν νὰ ὑπάρξῃ μία μεταβατικὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία νὰ προπαρασκευάσῃ Κράτος Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία νὰ ἐφαρμόσῃ δίκαιον ἐκλογικὸν σύστημα καὶ νὰ πραγματοποιήσῃ τιμίας ἐκλογάς. Ζητοῦμεν τὴν παραίτησιν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν θέσιν της παρὰ τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι εἰς τὰς ἐκλογὰς ποὺ θὰ ἔλθουν συντόμως, εἴμεθα βέβαιοι διὰ τὴν νίκην μας, ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν νικήσωμεν, θὰ ὑποκλιθῶμεν ἐνώπιον τῆς θελήσεως τοῦ λαοῦ, διότι εἴμεθα ἀληθινοὶ δημοκράται καὶ θὰ λάβωμεν τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς θὰ μᾶς τάξῃ. Ἀλλὰ θὰ μᾶς ἔχῃ τάξει ἡ θέλησις τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι ἡ θέλησις τῆς βίας, εἰς τὴν ὁποίαν ὑποκύπτουν ὄχι οἱ ἄνδρες, ἀλλὰ τὰ ἀνδράποδα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπαγγελία μας. Αὐτὸ εἶναι τὸ τίμιον αἴτημα, τὸ ὁποῖον διατυπώνομεν. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ἀγών, τὸν ὁποῖον θὰ συνεχίσωμεν καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς καὶ ἐντὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐντὸς τοῦ λαοῦ. Γνωρίζομεν, ὅτι ἐναντίον τοῦ λαοῦ θὰ ἀσκηθοῦν καὶ ἀπειλαὶ καὶ διωγμοὶ καὶ δεκασμοί. Τὸ γνωρίζομεν, ἀλλὰ εἴμεθα βέβαιοι, δὲν θὰ καμφθῇ, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατέχεται ἀπὸ τὸ πάθος τῆς Ἰδέας, ἀπὸ τὸ πάθος τῆς Δημοκρατίας. Καὶ θὰ παλαίσουν οἱ Δημοκράται. Καὶ ἂν χρειασθῇ θὰ γίνουν καὶ ἥρωες καὶ μάρτυρες. Καὶ θὰ νικήσουν. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§62Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε...

§63Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Ἡλιοῦ, ἔχω ζητήσει τὸν λόγον.

§64Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Τὸν ἐζήτησα καὶ ἐγώ, ἀλλὰ μήπως χρειασθῇ νὰ ξαναζητήσητε τὸν λόγον. Θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερος, ὥστε νὰ ἔχητε τὴν δυνατότητα νὰ ὁμιλήσητε.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. ἔχει τὸν λόγον. (Χειροκροτήματα).

§66Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὸ κύριον θέμα, εἰς τὸ μόνον ἄλλωστε θέμα, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ —καὶ εἰδικώτερον ἡ ἀποστολή μου εἶναι νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου— θὰ ἐπεθύμουν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ εἰδικώτερον αὐτὸς οὗτος ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν ἡ διαφορὰ τῶν γνωμῶν ἐκδηλωθῇ καὶ πάλιν ἔντονος καὶ βιαία, αὐτὸ δὲν σημαίνει διόλου, ὅτι συμμερίζομαι τὴν γνώμην ἐκείνων, γνώμην, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Παπανδρέου, οἱ ὁποῖοι προέβησαν, νομίζω ὄχι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου...

§67Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος.

§68Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). ....ἴσως διὰ τοῦ τύπου εἰς τὴν ἄσκησιν γενικωτέρας κριτικῆς εἰς βάρος τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ., εἰπόντες, ὅτι εἶναι ἄνθρωπος τῶν λόγων καὶ οὐχὶ ἄνθρωπος τῶν ἔργων. Πρῶτον, θὰ ἐπεθύμουν ἐγὼ νὰ τὸν βεβαιώσω, μολονότι τὸ γνωρίζει ὁ ἴδιος, καὶ λόγῳ ρητορικῆς κομψότητος εἶπεν, ὅτι δὲν τὸ γνωρίζει, ὅτι καὶ ἡ ποιότης τῶν λόγων του ἀπὸ ἀπόψεως ὕφους εἶναι ἀρίστη. Ἀλλὰ ἐγὼ μὴ συμμεριζόμενος τὴν γνώμην ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προβαίνουν εἰς τὴν εὔκολον κριτικὴν εἰς βάρος τοῦ παρελθόντος οἱουδήποτε πολιτικοῦ ἀνδρός, πιστεύω καὶ τὸ γνωρίζει, διότι ὑπῆρξα εἰς κρισίμους ὥρας συνεργάτης τοῦ κ. Παπανδρέου, ἰδίᾳ κατὰ τὸ 1944, ὅτι εἶναι καὶ ἄνθρωπος ἔργων καὶ δὴ ἔργων ἐθνικῶς εὐεργετικῶν. Δὲν θὰ ἐγκαταλείψω, εἰσερχόμενος εἰς τὴν ἀντίκρουσιν τῶν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησε καὶ εἰς τὴν ἀπόκρουσιν τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον χειρίζεται κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν τὰ πολιτικὰ ζητήματα, δὲν θὰ ἐγκαταλείψω τὴν ἀνέκαθεν κρατοῦσαν εἰς τὴν συνείδησίν μου πεποίθησιν, ὅτι εἰς κρισίμους ὥρας τῆς ἱστορίας μας, ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον του, δι’ ἔργων καὶ ὄχι ἁπλῶς διὰ λόγων. Τοὐλάχιστον ἐγὼ πιστεύω τοῦτο. Πιθανὸν ἄλλοι ἀνήκοντες εἰς τὴν παράταξιν, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ἀνήκω, νὰ μὴ συμμερίζωνται τὴν ἄποψιν αὐτήν. Καὶ γνωρίζω ὅσον ἐλάχιστοι καὶ ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ 1944, τὶ εὐθύνας ἀνέλαβεν ὁ κ. Παπανδρέου. Ὁ κ. Βενιζέλος εἶχε θεωρήσει ἀναγκαῖον νὰ ἀποχωρήσῃ τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, πρὸ τῆς δυσκόλου καὶ κρισίμου ὥρας καὶ δὲν γνωρίζει τὶ εὐθύνας ἀντιμετωπίσαμεν ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1944 μέχρι καὶ τοῦ τέλους Δεκεμβρίου τοῦ 1944 καὶ δὲν γνωρίζει, ὅτι τῶν εὐθυνῶν αὐτῶν τὴν ἀρίστην δυνατὴν διαχείρισιν ὀφείλει ὁ τόπος οὐχὶ βεβαίως εἰς ἐμέ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξα ἁπλοῦς συνεργάτης του, ἀλλὰ εἰς τὸν τότε πρωθυπουργὸν τῆς Ἑλλάδος.

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἦτο πολύτιμος ἡ συνεργασία σας.

§70Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εὐχαριστῶ πολύ. Αὐτὰ ἀποτελοῦν τὸν πρόλογον, διότι θὰ ἤθελα ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ οἱ ἀπαρτίζοντες τὴν Ἕνωσιν Κέντρου νὰ μὴ νομίσουν οὐδὲ πρὸς στιγμήν, ὅτι οἱαδήποτε ἔντονος, ἀκόμη καὶ βιαία ἀπὸ ἀπόψεως οὐχὶ ἐκφράσεως, ἀλλὰ νοημάτων κριτικὴ τῆς στάσεως, τὴν ὁποίαν τηρεῖ σήμερον ὁ κ. Παπανδρέου, τὴν ὁποίαν τηρεῖ ἡ Ε.Κ., θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ὁδηγοῦσα ἐμὲ κατ’ ἀνάγκην εἰς τὸ νὰ συμφωνήσω μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποφαίνονται καθ’ ὃν κακὸν τρόπον ἀποφαίνονται περὶ τοῦ παρελθόντος τοῦ κ. Παπανδρέου.

§71Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποτείνεσθε εἰς ἐμὲ καὶ ἀποδέχεσθε ἀπόψεις, τὰς ὁποίας δὲν ὑπεστήριξα.

§72Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν τὸ γνωρίζω.

§73Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε δύο λέξεις;

§74Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν θέλετε δι’ ἐλαχίστων, ἐφ’ ὅσον εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζω, καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι προσωπικόν, ἀλλὰ παρακαλῶ δι’ ἐλαχίστων.

§75Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἀναφερθῇ εἰς δύο περικοπὰς τῆς ἀγορεύσεώς μου καὶ ὡμίλησε δι’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον σχετικῶς μὲ τὴν ὁμιλίαν του καὶ ἑρμηνεύων ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον, ἰσχυρίσθη, ὅτι, δηλαδή, ἠμφεσβήτησα τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας παρέσχεν εἰς τὸν τόπον. Μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ μία τοιαύτη σκέψις. Ἀπεναντίας ἀναγνωρίζω καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τὸ πιστεύσῃ ἀπολύτως, ὅτι ὁ κ. Παπανδρέου, προσέφερεν ὄχι μόνον πολλάς, ἀλλὰ καὶ μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον. Ἴσως μάλιστα ἡ πεποίθησις, ἡ ὁποία ἐνυπάρχει παρ’ αὐτῷ, τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύῃ σήμερον, ὅτι ἔχει ἀπόθεμα ὑπηρεσιῶν, ὥστε νὰ προβαίνῃ εἰς τὰς σημερινὰς ἐνεργείας. Τὸ δεύτερον θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς:

§76Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὑπάρχει καὶ δεύτερον;

§77Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Τὸ δεύτερον θέμα, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν. Ἔβαζεν εἰς τὸ στόμα μου τὴν ἄποψιν, τὴν θεωρίαν, καθ’ ἣν, τί σᾶς νοιάζει σᾶς ἐὰν ἐγένετο νοθεία εἰς βάρος τῆς ΕΔΑ καὶ ὑπὲρ τῆς ΕΡΕ. Μακρὰν ἐμοῦ καὶ ἡ σκέψις αὐτή. Ἀπεναντίας, ἀναφερόμενος εἰς τὴν ὁμιλίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου...

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὸ δὲν τὸ εἶπεν ἀπόψε. Εἶναι δὲ οὐσιαστικὸν θέμα αὐτὸ καὶ μὲ ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν μου.

§79Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, ὅταν τελειώσῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον διὰ νὰ εἴπω δύο λέξεις.

§80Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὸν πρόλογον, ὁ ὁποῖος δὲν ὑπηγορεύθη μόνον ἀπὸ λόγους φιλοφροσύνης, ἀλλὰ ἀπὸ αἴσθημα ἱστορικοῦ καθήκοντος, εἰσέρχομαι εἰς τὴν ἀντίκρουσιν τοῦ λόγου, ἀλλὰ ὄχι μόνον τοῦ λόγου, διότι ὁ κ. Παπανδρέου δὲν εἶναι μόνον ἄνθρωπος λόγων, ἀλλὰ καὶ εἰς ἀντίκρουσιν καὶ ἀπόκρουσιν τῆς ὀρθότητος καὶ τῶν πράξεων τοῦ κ. Παπανδρέου κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων μηνῶν. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ., ὅτι δύο σκοποὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐνέπνευσαν τὴν ἀπόφασιν τῆς Ε.Κ., ὅπως διατυπώσῃ πρότασιν παραπομπῆς τῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Εἶπεν, ὅτι ὁ πρῶτος σκοπὸς ἦτο ὁ καταλογισμὸς εὐθυνῶν, καὶ ὅτι ὁ δεύτερος — αὐτὸς ὁ δεύτερος εἶναι συνηρτημένος μὲ τὸν πρῶτον, ἑπομένως εἰς αὐτὸν θὰ σταθῶ — εἶναι, μεταχειρίζομαι τὰς λέξεις, τὰς ὁποίας ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Παπανδρέου, «νὰ καταστήσωμεν κοινὴν συνείδησιν τὸ ὄργιον τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν κατὰ τὰς ἐκλογάς». Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν φράσιν αὐτὴν τοῦ κ. Παπανδρέου ὑπάρχει μία μεγάλη λογικὴ ἀντινομία, λογικὴ ἀντίρρησις. Ἀπεφάσισεν ὁ κ. Παπανδρέου, τρεῖς ἕως τέσσαρας ἡμέρας ἀπὸ τῆς βραδυᾶς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔλαβε γνῶσιν τοῦ ἀποτελέσματος νὰ προχωρήσῃ εἰς τὰς καταγγελίας του καὶ εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεως παραπομπῆς τῆς Κυβερνήσεως Δόβα, διατί; Διὰ νὰ γίνῃ κοινὴ συνείδησις, κάτι, τὸ ὁποῖον, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Παπανδρέου ἀπεφάσισε νὰ τὸ καταστήσῃ κοινὴν συνείδησιν, σημαίνει, ἁπλούστατα, ὅτι δὲν ἦτο κοινὴ συνείδησις. Διότι, ἐὰν ἦτο κοινὴ συνείδησις, δὲν θὰ περιελάμβανε μεταξὺ τῶν δύο σκοπῶν — ὁ ἕνας εἶναι τυπικός, ὁ καταλογισμὸς εὐθυνῶν, ὁ δεύτερος εἶναι οὐσιαστικὸς — τὴν προσπάθειαν ὅπως καταστῇ κοινὴ συνείδησις τὸ ὄργιον τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας. Τὸ ὄργιον — καὶ θὰ χρησιμοποιήσω τὴν διάκρισιν μεταξὺ ὁλοκληρωτικοῦ καὶ δημοκρατικοῦ ὀργίου, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἀπόψε ὁ κ. Παπανδρέου ἀπὸ τοῦ βήματος — τὸ ὄργιον, τὸ ἔστω, ὅπως τὸ ὠνόμασε, δημοκρατικόν, ἔπρεπε νὰ ἀποτελῇ αὐτονοήτως, ἐφ’ ὅσον εἶναι ὄργιον, κοινὴν συνείδησιν ἀπὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξεδηλώθη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ὄργιον καὶ νὰ μὴ τὸ ἀντιλαμβάνωνται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὴν ἐπίδρασιν τοῦ ὀργίου ἢ νὰ μὴ τὸ ἀντιλαμβάνωνται καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὸ ὄργιον ἢ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συμπαρίστανται, ὡς θεαταί, τοῦ ὀργίου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. πράγματι εἶπε τὴν ἀλήθειαν. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ γλῶσσα του ἔκαμε λάθος καί, ἐπειδὴ ἔκαμε λάθος, εἶπε τὴν ἀλήθειαν. Πράγματι δὲν ὑπῆρχε συνείδησις, οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ συνείδησις ὀργίου. Καὶ κατεστρώθη ὁλόκληρον σύστημα ἐνεργείας, συνελήφθη κατὰ τὰς 2–3 ἡμέρας μετὰ τὰς ἐκλογὰς —δι’ αὐτὸ καὶ δὲν ἐγένετο ἀμέσως κατὰ τὴν νύκτα τῶν ἐκλογῶν ἡ καταγγελία— συνελήφθη ἡ ἰδέα καὶ κατεστρώθη σχέδιον, σχέδιον ἐνεργείας, διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἡ ψευδὴς συνείδησις, ὅτι ὑπῆρξεν ὄργιον. Ἐὰν ὑπῆρχε συνείδησις ὀργίου, δὲν θὰ ἦτο ἀναγκαῖον νὰ ἐπιχειρήσῃ ὁ κ. Παπανδρέου καὶ νὰ ἐπιχειρήσῃ ἡ Ἕνωσις Κέντρου νὰ τὴν δημιουργήσῃ, ὅπως εἶπεν ἀπόψε. Καὶ ἀφοῦ ἐπεχείρησε νὰ καταστήσῃ κοινὴν συνείδησιν τὸ ὄργιον τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας, δὲν τὸ ἐπέτυχε καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς τὴν μεγάλην του πλειοψηφίαν, εἰς πλειοψηφίαν πολὺ μεγαλυτέραν ἐκείνης, τὴν ὁποίαν συνεκέντρωσεν ἡ ΕΡΕ κατὰ τὰς ἐκλογάς, ἀπορρίπτει μετ’ ἀγανακτήσεως ἢ μετὰ ψυχικῆς κοπώσεως ὅλην αὐτὴν τὴν προσπάθειαν νὰ ἐμφυσηθῇ εἰς τὴν συνείδησίν του ἡ ἰδέα, ἡ ὁποία δὲν ἐδημιουργήθη αὐτομάτως ὑπὸ τῶν πραγμάτων. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Παπανδρέου εἶπεν ἀντικρούων ἓν ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον εἶχον χρησιμοποιήσει πρὸ ἑβδομάδων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βασισθῶμεν ἐπὶ τῆς ψυχολογίας τοῦ μηνός, κατὰ τὴν ὁποίαν συνεζητεῖτο εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ὁ ἐκλογικὸς νόμος, νὰ βασισθῶμεν δηλαδὴ ἐπὶ τῆς ψυχολογίας τοῦ Ἰουνίου τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅπως ἔπραξα ἐγὼ —ἐμνημόνευσε τὸ ὄνομά μου καὶ συνέδεσε μὲ ἐμὲ τὴν πατρότητα τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον μετεβλήθη εἰς κοινὸν τόπον καὶ μετὰ ταῦτα εἰς κοινὸν στόμφον — καὶ νὰ μεταφέρωμεν τὴν ψυχολογίαν τοῦ Ἰουνίου εἰς τὸν Ὀκτώβριον. Τὶ εἶχον εἴπει, τὸ ἐπανέλαβεν ἀπόψε ὁ κ. Παπανδρέου. Εἶχον εἴπει, ὅτι κατὰ τὸν Ἰούνιον — καὶ αὐτὸ κατεδείχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν — ὑπῆρχεν ἕνα κλῖμα διαλύσεως καὶ ἀπογοητεύσεως εἰς τοὺς κύκλους τοῦ Κέντρου. Καὶ ἠρώτησα, πῶς ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς μηνὸς εἰς τὸν ἄλλον, ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου αὐτὴ ἡ ψυχολογία νὰ μεταβληθῇ καὶ νὰ δώσῃ εἰς τὸν κ. Παπανδρέου τὸ δικαίωμα νὰ φαντασθῇ — ἐγνώριζον, ὅτι εἶχεν ἰσχυρὰν φαντασίαν, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φαντασθῶ, ὅτι ἡ φαντασία του ἔφθανε μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ— νὰ φαντασθῇ, ὅτι ἐντὸς 2–3 μηνῶν θὰ μετεβάλετο τόσον ἡ ψυχολογία τοῦ Κέντρου, ὥστε νὰ θεωρῇ βεβαίαν τὴν ἐκλογικὴν ἐπιτυχίαν, μὲ σχετικὴν ἔστω πλειοψηφίαν ἔναντι τῶν ἄλλων κομμάτων; Τὸ ἐπιχείρημα δὲν ἀνετράπη, ἀπὸ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου ἀπόψε. Βεβαίως κάποια μεταβολὴ ἐπῆλθεν. Ἐὰν δὲν ἐπήρχετο, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Κ., δὲν θὰ ἐπαίρνατε 35%. Εἶναι ζήτημα, ἐὰν θὰ ἐπαίρνατε 22, 20 ἢ καὶ 18 τοῖς ἑκατόν. Βεβαίως, ἐσημειώθη μεταβολὴ καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπομονώσητε τὴν φράσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησα, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ τὴν συνδυάσητε —καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι καθῆκον παντός, ὁ ὁποῖος ἀντικρούει ἄλλον ρήτορα — νὰ τὴν συνδυάσητε μὲ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον ἐπίσης εἶπον. Εἶπον συγκεκριμένως, ὅτι παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὸν Ἰούνιον ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ ψυχολογία τῆς καταπτώσεως, τοῦ φόβου, τοῦ πεσιμισμοῦ, ἐγένετο ἔντονος προσπάθεια ἑνώσεως, ἡνώθη ἔστω καὶ καθ’ ὃν τρόπον ἡνώθη τὸ Κέντρον, ἔστω καὶ χωρὶς νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ἀρραγοῦς ἑνότητος, εἰργάσθη ἔστω κατὰ τοὺς δύο μῆνας, τοὺς τελευταίους καὶ ἐκέρδισε μεθ’ ἡμῶν καὶ κατὰ τῆς ΕΔΑ τὰς ἐκλογάς. Διότι, ὡς σᾶς εἶπον τότε, κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθητε, δὲν ἦτο ὀλίγον πρᾶγμα νὰ πάρῃ ἡ Ε. Κ. 35%. 35% εἶναι μεγάλη κομματικὴ δύναμις, εἶναι μεγάλη δύναμις λαϊκή. Διορθώνω τὴν φράσιν: Δὲν ἦτο κομματικὴ δύναμις, διότι βεβαίως ἐκτὸς τῆς Ε. Κ. συνέπραξε καὶ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζω, ποία ὑπῆρξεν ἡ συμβολή του εἰς τὴν δύναμιν τῆς Ε. Κ. Κατὰ τὴν γνώμην μου ὑπῆρξεν οὐσιώδης. Ἀλλά, ἀσχέτως αὐτοῦ, οὐδεὶς ἔχει τὴν δυνατότητα τὴν δραματικήν, νὰ διαπιστώσῃ, μεταβαίνων εἰς τὰ Κέντρα τῶν μεγάλων πόλεων, ἢ καὶ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ὁμιλῶν ἐνώπιον συγκεντρώσεως, τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ συγκέντρωσις καὶ νὰ εἴπῃ, ὡς ἀρχηγός, ὅτι αὐτὴ ἡ συγκέντρωσις σημαίνει, ὅτι ἔχω τὴν πλειοψηφίαν, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἰσχυρότερος ἀπὸ τὴν Ε.Ρ.Ε. Ἐδημιουργήθη, κακῶς, ἡ ἐντύπωσις αὐτὴ εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ κ. Παπανδρέου. Ἠναγκάσθην εἰς ἄλλην ἀγόρευσίν μου νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι εἰς ὅλας σχεδὸν τὰς προηγουμένας ἐκλογάς, ἀκόμη καὶ τοῦ 1950, ὁπότε αἱ ἐκλογαὶ διεξήχθησαν μὲ ἁπλῆν ἀναλογικὴν καὶ ἦσαν 7–8 κόμματα, τὰ ὁποῖα κατῆλθον εἰς τὰς ἐκλογάς, ἔλεγεν, ὅτι ἦτο βέβαιος, ὅτι θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς ὡς Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος. Ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ προηγούμενα, τὰ ὁποῖα ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς γνωρίζει. Καταλαμβάνεται ὑπὸ μεγάλης αἰσιοδοξίας ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. Βεβαίως καὶ ἡ σκοπιμότης ἐπιβάλλει προεκλογικῶς νὰ δεικνύῃ τις αἰσιοδοξίαν, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται ἡ αἰσιοδοξία αὐτὴ νὰ ὑπερβαίνῃ τὰ ὅρια τοῦ ρεαλισμοῦ, διότι αὐτὸ προκαλεῖ ἀντιδράσεις, ἀκόμη καὶ εἰρωνικὰς ἀντιδράσεις. Καὶ δεύτερον, μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἐπιβάλλεται ἡ ἔντιμος ἐκείνη στροφὴ τῶν σκέψεων ἀπὸ τῆς αἰσιοδοξίας εἰς τὴν πλήρη πραγματικότητα καὶ ἡ ἀπόλυτος ἄνεσις εἰς τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ ἀποτελέσματος καὶ τῆς νίκης τοῦ ἀντιπάλου. Καὶ ἔπρεπε νὰ ἀναγνωρίσητε τὸ οὐσιῶδες ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἐπετεύχθη διὰ τῆς συνεργασίας τῶν δυνάμεων τοῦ Κέντρου. Κύριοι συνάδελφοι, κακῶς, λοιπόν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. εἶπεν, ὅτι ἡ ψυχολογία τοῦ Ἰουνίου δὲν ἔπρεπε νὰ μεταφερθῇ εἰς τὸν Ὀκτώβριον. Πρῶτον, δὲν τὴν μετέφερον εἰς τὸν Ὀκτώβριον. Εἶπον ἁπλῶς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὸ Ναδὶρ νὰ φθάνῃ κανείς, ἐντὸς τριῶν μηνῶν, εἰς τὸ Ζενίθ. Καὶ δεύτερον, ἡ δύναμις, τὴν ὁποίαν ἐνεφάνισε τὸ Κέντρον κατὰ τὰς ἐκλογάς, ἦτο οὐσιώδης, πιστεύω, ὅμως —τὸ εἶπον πρὸ ἑβδομάδων καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἀπόψε— μὲ τὴν τακτικήν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη, τακτικὴν ἀρνητικήν, τακτικὴν μὴ συμβάλλουσαν εἰς τὴν διαμόρφωσιν σχέσεων ὁμαλῶν μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, θὰ χάσῃ τὸ Κέντρον, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἤδη χάσει, ἕνα μέρος τῆς δυνάμεως, τὴν ὁποίαν εἶχε λάβει κατὰ τὰς ἐκλογάς. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. εἶπεν ἐπίσης, ὅτι κατὰ τὸν Ἰούνιον δὲν ἦτο τὸ Κέντρον, τὸ ὁποῖον κατείχετο ἀπὸ ἀπαισιοδοξίαν, ἀλλὰ ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία κατείχετο ἀπὸ ἀπαισιοδοξίαν. Καὶ ἀπόδειξιν τοῦ γεγονότος, ὅτι κατείχετο ἀπὸ ἀπαισιοδοξίαν ἡ Ε. Ρ.Ε., θεωρεῖ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὸν νόμον ἐθεσπίσαμεν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται, ὅτι κατὰ τὰς ἑπομένας ἐκλογὰς ὁ λαὸς θὰ ἀποφανθῇ περὶ τῆς τύχης τῆς χώρας, βάσει τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν κατενόησα τί ἀκριβῶς ἠννόει ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου, ὁμιλήσας, ὡς ὡμίλησεν. Δὲν κατεννόησα, πῶς συνεδύασε τὴν διάταξιν αὐτήν, διάταξιν, ἡ ὁποία προβλέπει τὴν θέσπισιν τοῦ πλειοψηφικοῦ, τὸ ὁποῖον ἰσχύει αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ βάσει τοῦ ὁποίου θὰ γίνουν αἱ προσεχεῖς ἐκλογαί, πῶς συνεδύασε τὴν διάταξιν αὐτὴν μὲ τὴν ἀπαισιοδοξίαν, ἡ ὁποία κατεῖχε, κατὰ τὸν Ἰούνιον, τὴν Ε.Ρ.Ε. Πρῶτον, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν κατεῖχε τὴν Ε.Ρ.Ε. ἀπαισιοδοξία, δὲν θὰ ἐπέσπευδε τὴν διενέργειαν τῶν ἐκλογῶν. Εἶναι τόσον ἐστερημένοι βάσεως οἱ περισσότεροι συλλογισμοί, τοὺς ὁποίους ἠκούσαμεν ἀπόψε ἀπὸ τὰ χείλη ἑνὸς τῶν καλυτέρων ρητόρων τῆς Ἑλλάδος, ὥστε ἀπορῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ συλλογισμοὶ αὐτοὶ ν’ ἀποτελοῦν τὴν σπονδυλικὴν στήλην ἀγορεύσεως, μὲ τὴν ὁποίαν ἐπίστευσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Παπανδρέου, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κερδίσῃ ψυχολογικῶς ἀπόψε τὴν ὑπόθεσιν, ὑπὲρ τῆς ὁποίας ἀγωνίζεται. Κατ’ ἐμέ, εἶναι ὑπόθεσις, ἡ ὁποία ἦτο ἤδη χαμένη, διότι ἁπλούστατα, μία ἀνύπαρκτος ὑπόθεσις δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἐκ γενετῆς νὰ εἶναι χαμένη, ἀλλὰ τὴν κατέστρεψεν ἔτι μᾶλλον διὰ τῆς ἀποψινῆς ὁμιλίας του. Ἁπλούστατα, ἀνατρέπεται αὐτομάτως ὁ συλλογισμὸς τοῦ κ. Παπανδρέου διὰ τοῦ ἐπιχειρήματος, τὸ ὁποῖον εἶπον, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὅλοι μας ἐὰν κατεχώμεθα ἀπὸ τὴν ψυχολογίαν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Παπανδρέου, δὲν θὰ κατελήγαμεν εἰς τὴν ἐπίσπευσιν τῶν ἐκλογῶν, ἢ —αὐτὸ τὸ ἢ ἔχει μεγάλην σημασίαν— δὲν θὰ προεβαίναμεν εἰς ὅλας ἐκείνας, τὰς κατ’ ἐμέ, ἀπολύτως ἐπιβεβλημένας παραχωρήσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβημεν καὶ τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀπόψε ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κ. Παπακωνσταντίνου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν κατεχώμεθα ἀπὸ τὴν ψυχολογίαν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Παπανδρέου, δὲν θὰ ἐδίδαμεν τὴν δυνατότητα εἰσόδου εἰς τὴν δευτέραν κατανομὴν τρίτου κόμματος, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν συνεκέντρωνε τὸ 17%. Τότε δὲν ἐγνωρίζαμεν, ὅτι θὰ συνεκροτεῖτο τὸ Κέντρον ὑπὸ ἑνιαίαν ἐκλογικὴν μορφήν. Δὲν θὰ προεβαίναμεν εἰς τὴν προσθήκην μονάδος εἰς τὸν διαιρέτην, δὲν θὰ προεβαίναμεν εἰς ἄλλας τινὰς μεταβολάς, αἱ ὁποῖαι ἐμείωσαν οὐσιωδῶς τὴν πιθανότητα ἐπιτυχίας τῆς Ε.Ρ.Ε. Καὶ ἐὰν ἀκόμη ὑπετίθετο, ὅτι ὑπῆρχε, ὅπως φαντάζηται ὁ κ. Παπανδρέου, ὅπως φαντάζωνται καλῇ τῇ πίστει οἱ κ. συνάδελφοι τοῦ Κέντρου, ὅτι ὑπῆρχε σχέδιον, τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐπιτυχίας μας, τὸ σχέδιον αὐτό, δεδομένου, ὅτι θὰ ἦτο θεμελιωμένον ἐπὶ τῆς λεγομένης οὐχὶ ὁλοκληρωτικῆς, ἀλλὰ δημοκρατικῆς νοθείας καὶ βίας, κατὰ τὴν ὁρολογικὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Παπανδρέου, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ προβῶμεν εἰς παραχωρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ καθίστων ἀμφίβολον ἐὰν ἡ Ε.Ρ.Ε. μὲ τὸ σχέδιον αὐτὸ τῆς νοθείας καὶ βίας θὰ ἔφθανε εἰς τὸ 49,7%, ἢ εἰς τὸ 50,2% μὲ τὰς στρατιωτικὰς ψήφους. Νομίζω, ὅτι εἶμαι σαφής. Ἐὰν ὑπῆρχε σχέδιον δημοκρατικῆς βίας καὶ νοθείας, τὸ σχέδιον αὐτὸ θὰ ἀφεώρα ἕνα ποσοστὸν ὄχι 20%, τὸ ὁποῖον νομίζει ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι θὰ ἐπηρεάζετο ὑπὸ τοῦ σχεδίου αὐτοῦ, διότι πάρα πολὺ μειώνει τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν πιστεύων, ὅτι ἕνα 20% τῶν ψήφων, τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἡ Ε.Ρ.Ε. ἐπηρεάσθησαν καθ’ ὃν τρόπον φαντάζεται, τὸ σχέδιον λοιπόν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφορᾷ ποσοστὸν 20%, ἀλλὰ 7%, 5% ἢ 3%. Ἀλλὰ μὲ αὐτὸ τὸ 3% ἢ καὶ 5% ὡς προϊὸν τῆς νοθείας καὶ βίας, ἐὰν εἴχομεν μόνον τὸ 42% τοῦ 1958. πῶς θὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι θὰ ἐξησφαλίζαμεν πλειοψηφίαν εἰς τὴν Βουλήν. Διὰ νὰ φθάσωμεν ἀπὸ τὸ 42% —ὁ κ. Παπανδρέου πιστεύει μάλιστα, ὅτι εἴχομεν πέσει καὶ κάτω αὐτοῦ— τὸ 49% καὶ 50%, θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ριψοκινδυνεύσωμεν, νὰ μὴ διακινδυνεύσωμεν ὑποχωρήσεις, συμβιβασμοὺς καὶ παραχωρήσεις, οἷαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Διότι βάσει τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη, εἶναι ζήτημα ἐὰν κόμμα, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ὑπερέβαινε τὸ 47,5% –48% —τὰ πράγματα εἶναι σχετικὰ καὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν συνάρτησιν τῶν δυνάμεων εἰς τὰς διαφόρους περιοχὰς— εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποκτήσῃ πλειοψηφίαν ἐν τῇ Βουλῇ. Ἐὰν κατείχετο ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἐὰν κατεχώμεθα ἀπὸ τοιαύτην μανίαν, νὰ κερδίσωμεν τὰς ἐκλογάς, ἔστω καὶ ἐὰν εἴχομεν καταρτίσει καὶ σχέδιον νοθείας καὶ βίας, θὰ ἐκάναμε κἄτι τὸ ἁπλούστερον, κἄτι τὸ ἀσφαλέστερον, θὰ ἀφήναμε τὸ ἐκλογικὸν νομοσχέδιον ὡς εἶχεν ἀρχικῶς διατυπωθῆ, χωρὶς τὰς παραχωρήσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβημεν. Κατεστήσαμεν κατ’ οὐσίαν τὸν ἐκλογικὸν νόμον, νόμον ἁπλῆς ἀναλογικῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν μὲ τὸ σὺν ἕνα καὶ ἀφ’ ἑτέρου μὲ τὴν προσθήκην τοῦ τρίτου κόμματος, τὴν ὁποίαν προσθήκην γνωρίζει ἄριστα ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι τὴν ἀποφασίσαμεν χάριν αὐτοῦ τούτου τοῦ κ. Παπανδρέου, τὴν ἀπεφασίσαμεν μὴ γνωρίζοντες, ὅτι θὰ ἐσημειοῦτο ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου καὶ ἐξησφαλίσαμεν τὴν εἴσοδόν του εἰς τὴν δευτέραν κατανομήν, μειουμένων διὰ τῆς τοιαύτης εἰσόδου εἰς τὴν δευτέραν κατανομὴν τῶν πιθανοτήτων ἐμφανίσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. μὲ πλειοψηφίαν. (Χειροκροτήματα). Αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἀπόψε, καὶ ἐπὶ τόσας ἑβδομάδας, ἀποτελοῦν ἀναληθείας ἀπαραδέκτους ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ὁ ὁποῖος γνωρίζει πόσον ἐντίμως καὶ γενναιοφρόνως συμπεριεφέρθημεν καὶ ποία εἶναι ἡ ἀνταπόκρισις ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου, χάριν τῆς ὁποίας προέβημεν —κατ’ ἐμὲ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ τὸ πράξωμεν— εἰς τόσας παραχωρήσεις κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, παραχωρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἦτο δυνατὸν νὰ θέσουν ἐν κινδύνῳ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Ε.Ρ.Ε. Καὶ δὲν προβαίνει, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τοῦ Κέντρου καὶ κ. συνάδελφοι τοῦ Κέντρου, μία Κυβέρνησις, ἕνα Κόμμα, ἕνας Ἀρχηγὸς εἰς τοιαύτας παραχωρήσεις, ὅταν σκέπτεται νὰ ἐφαρμόσῃ κατὰ τρόπον σατανικὸν σχέδιον νοθείας καὶ βίας. Θὰ προτιμοῦσε ἁπλούστατα νὰ μὴ προβῇ εἰς παραχωρήσεις, παρὰ νὰ συντάξῃ καὶ νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ σατανικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον σεῖς συνελάβατε εἰς τὴν φαντασίαν σας καὶ οὐχὶ ἡμεῖς. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, μετὰ ταῦτα ὁ κ. Παπανδρέου, ἔκαμε ὑπαινιγμὸν ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἄποψιν, ἡ ὁποία ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ διὰ τοῦ Τύπου ὑπεστηρίχθη, ὅτι εἷς ἐκ τῶν συντελεστῶν τῆς ἀποτυχίας τοῦ Κέντρου —διορθώνω τὴν λέξιν, τῆς σχετικῆς ἀποτυχίας του, διότι ἦτο ἀπόλυτος ἡ ἀποτυχία του— εἷς ἐκ τῶν κυρίων συντελεστῶν τοῦ γεγονότος, ὅτι δὲν κατώρθωσε νὰ φθάσῃ εἰς ὑψηλοτέραν στάθμην ψήφων, ἦτο ἡ δημαγωγία, τὴν ὁποίαν ἤσκησε, καὶ προσέθεσεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι δὲν γνωρίζει τὴν πατρότητα τῆς ἑρμηνείας αὐτῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι προσωπικῶς δὲν ἐχρησιμοποίησα τὴν λέξιν δημαγωγία, ἀλλὰ ἡ πατρότης τῆς θεωρίας, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Παπανδρέου καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐκολάκευσαν δι’ ὑποσχέσεων ὑπερβολικῶν τὸν λαὸν εἶναι ἰδική μου. Καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὸ εἶπα, καὶ δὲν τὸ εἶπα μόνον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὸ εἶπα τὴν Πέμπτην πρὸ τῶν ἐκλογῶν ὁμιλῶν πρὸς τὸν λαὸν τῶν Πατρῶν, τρεῖς ἡμέρας μετὰ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἀπηύθυνε πρὸς τοὺς συμπολίτας μου καὶ συμπολίτας του αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Παπανδρέου. Καὶ ἔκαμα μάλιστα τὴν ἀντιδιαστολὴν μεταξὺ τῶν ὑποσχέσεων, τὰς ὁποίας κατὰ τρόπον —λυποῦμαι διότι θὰ τὸ εἴπω— ἐξερχόμενον ἀπὸ τὰ ὅρια τοῦ θεμιτοῦ πρὸς ἐμὲ ἀνταγωνισμοῦ του ἔδωσεν ὁ κ. Παπανδρέου εἰς τὰς Πάτρας καὶ τοῦ λόγου, τὸν ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν κ. Μαρκεζίνης ἐξεφώνησε, διελθὼν ἐκ Πατρῶν. Ἔκαμα μάλιστα τὴν ἀντιδιαστολὴν αὐτὴν εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, ἀντιδιαστολήν, ἡ ὁποία ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ καὶ ὡς ἀποτέλεσμα ἀρκετοὶ συμπολῖται μου νὰ εἴπουν, ὅτι ἀφοῦ ὁ κ. Μαρκεζίνης δὲν διαπράττει αὐτὸ τὸ σφάλμα, τὸ ὁποῖον διέπραξεν ὁ κ. Παπανδρέου, ἂς ψηφίσωμεν τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, προσχωροῦντες εἰδικώτερον εἰς τὸν κ. Μαρκεζίνην. Συνηθίζω εἰς τὸν Νομόν μου καὶ παντοῦ νὰ ὁμιλῶ πρὸ τῶν ἐκλογῶν, κατὰ τρόπον ἀπολύτως ἀνοικτόν, εἰλικρινῆ, χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρωμαι διὰ τὸ ἀποτέλεσμα. Ἐνδιαφέρομαι διὰ τὴν ἀλήθειαν, λέγω τὴν ἀλήθειαν καὶ περιμένω ἀπὸ τὸν λαὸν νὰ τὴν κρίνῃ, ὅπως ἐκεῖνος νομίζει. Δι’ αὐτὸ καὶ οὐδέποτε ἐθεώρησα ἐπιτετραμμένον νὰ μειώσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγόν, οὔτε ἄλλως τε εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν μειώσῃ κανεὶς ἀτιμωρητί, νὰ μειώσω τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, μὲ τὸν ὁποῖον μόνον δὶς κατῆλθον εἰς τὰς ἐκλογὰς μαζί, ἐνῷ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις ὑπήρξαμεν ἀντίπαλοι, οὐδέποτε ἐπεχείρησα νὰ τὸν μειώσω κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον, εἰς τοὺς λόγους μου. Ἀλλὰ εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχον ἐξεγερθῆ, εἶχον ἐξεγερθῆ, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, διότι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, μὲ τὸν ὁποῖον μὲ συνδέουν δεσμοὶ ἀναφερόμενοι εἰς κρισίμους ὥρας τῆς ἐθνικῆς μας ἱστορίας, ἐνόμισεν, ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ πρὸς τοὺς Πατρινοὺς ὑπαινισσόμενος, χωρὶς ἄλλο, τὴν ἰδικήν μου ἀδράνειαν, τὴν ἰδικήν μου ἀδυναμίαν καὶ ἀνικανότητα νὰ ἱκανοποιήσω σημαντικὰ καὶ κρίσιμα αἰτήματα τῆς πόλεως, νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ ἴδητε μετὰ τὰς ἐκλογάς, ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσον χρόνον λιμνάζει, τὸ θέμα τοῦ νοσοκομείου, θὰ λυθῇ. Ἀλλὰ ὑπάρχει δίκης ὀφθαλμός. Τὴν ἑπομένην τὸ πρωΐ, χωρὶς οὔτε ἐγὼ νὰ τὸ γνωρίζω, οὔτε κανεὶς ἄλλος, ἔφθασε τρεῖς ἢ δύο μῆνας πρὸ τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας, τὴν ὁποίαν εἶχε ζητήσει ὁ ἀρχιτέκτων, μὲ ἕτοιμα τὰ σχέδια. Ἐνόμισεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἠδύνατο ἐντὸς δύο ἑβδομάδων νὰ καταρτισθῇ σχέδιον ἑνὸς μεγάλου νοσοκομείου, καὶ ἐνόμισεν, ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα εἰς πόλιν, εἰς τὴν ὁποίαν, ἐπὶ τέλους, ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ, ὅτι ἔθιγε προσωπικῶς ἐμὲ καὶ ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ, ὅτι ἐγὼ εἶχον ἐνδιαφερθῆ διὰ τὸ νοσοκομεῖον καὶ διὰ τὸ στάδιον, ἐνόμισεν, ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ προβῇ εἰς αὐτὴν τὴν εὔκολον ἐπίρριψιν μομφῆς, ὅτι ἠγνόησα τὴν πόλιν μου, ὅτι δὲν ἐφρόντισα διὰ τὸ θέμα τοῦ νοσοκομείου καὶ διὰ τὸ θέμα τοῦ σταδίου καὶ διὰ τὸ θέμα τοῦ Πανεπιστημίου. Τὴν ἐγνώριζε, σχετικῶς μὲ τὸ Πανεπιστήμιον, τὴν ἐγνώριζεν ὁ κ. Παπανδρέου, διότι εἶχα συζητήσει τὸ θέμα μὲ τὸν υἱόν του, τὸν ὁποῖον τόσον βαθέως τιμῶ. Ἐγνώριζεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει κατ’ ἀρχὴν ἀποφασίσει τὴν ἵδρυσιν τρίτου Πανεπιστημίου, μὲ βάσιν τὰς Πάτρας καὶ μὲ συνάρτησιν τῶν Σχολῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἱδρυθοῦν ἐκεῖ, μὲ Σχολὰς εἰς Ἰωάννινα καί, ἰδίως, ἀγαπητὲ κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ εἰς Κέρκυραν. (Χειροκροτήματα). Εἶχε λοιπόν, τὸ δικαίωμα ὁ κ. Παπανδρέου νὰ προβῇ 5–6 ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν εἰς ὑποσχέσεις, εἰς βάρος ἀντιπάλου, τοῦ ὁποίου τὰ αἰσθήματα γνωρίζει; Τὰ αἰσθήματα, τὰ ὁποῖα τρέφω ἀπέναντί του τὰ γνωρίζει ἄριστα ὁ κ. Παπανδρέου. Εἶχε τὸ δικαίωμα, ἐπαναλαμβάνω, νὰ προβῇ εἰς τὴν χρησιμοποίησιν αὐτῶν τῶν φράσεων; Δὲν λέγω, ὅτι διέπραξε δημαγωγίαν. Διέπραξε λάθος ἠθικόν, οὐσιῶδες καὶ μέγα καθ’ ἡμῶν. Τὰ ἀνάλογα λάθη ἐσημειώθησαν καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα). Τὸ 3% τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων τὸ ἐξεμεταλλεύθησαν ἁπανταχοῦ ἐν Ἑλλάδι οἱ ὑποψήφιοι τοῦ Κέντρου. Καὶ δὲν ἠρκέσθησαν νὰ εἴπουν, οἱ ὑποψήφιοι τοῦ Κέντρου, ὄχι βεβαίως ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν θὰ εἶναι 3%, ἀλλὰ ἔλεγον, ὅτι θὰ εἶναι 6%. Καὶ ἠναγκαζόμεθα ἡμεῖς, οἱ ἀσκοῦντες τὴν βίαν, οἱ ὀργανώσαντες τὴν νοθείαν, νὰ περιφερώμεθα ἀγωνιῶντες, ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἐξηγήσωμεν τὸ πρᾶγμα, διότι ἀντιμετωπίζαμεν δυσκολίας, ἀντιμετωπίζαμεν ἀντίδρασιν, μᾶς ἠρώτουν εἰς ὅλα τὰ χωρία. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνεκεντροῦντο δὲν ἦσαν ὅλοι φίλοι ἢ καὶ φίλοι μας, δὲν ἦσαν αὐτονοήτως καὶ ὁπωσδήποτε φίλοι καὶ ἤθελον νὰ πεισθοῦν ἀπὸ τοὺς λόγους μας, ἐὰν ἔπρεπε νὰ μᾶς ψηφίσουν. Καὶ ἠγωνίσθημεν ἐπὶ ἕνα μῆνα, περιφερόμενοι ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὸ τὸ δημαγωγικὸν ὄργιον, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐξαπολύσει ἡ Ἕνωσις Κέντρου. (Χειροκροτήματα). Εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου: Τί δημαγωγία ἦτο, ἀφοῦ εἴπατε σεῖς, ἀνοίξατε τὰ μάτια σας καὶ κατηργήσατε τὸ 3%!! Ἀλλά, κύριοι, ἀντιστρέφω τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. Παπανδρέου. Ὁ κ. Παπανδρέου εἶπε: Τί εἴδους δημαγωγία εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον κρυφίως καὶ μυστηριωδῶς τὸ υἱοθετήσατε καὶ σεῖς μετὰ τὰς ἐκλογάς; Πρῶτον, δὲν ἐπράξαμεν τίποτε κρυφίως. Προέβημεν εἰς ἀνακοίνωσιν. Βεβαίως διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσαμεν τὴν κατάργησιν τοῦ 3%, διότι ἤγγιζεν ἡ πρώτη τοῦ ἔτους. Ἡ Βουλὴ δὲν ἦτο ἐν λειτουργίᾳ. Δὲν ἦτο δυνατὸν τὸν Δεκέμβριον νὰ περάσωμεν νομοσχέδιον. Ἐγνωρίζαμεν, ὅτι ὅλοι εἴσαστε σύμφωνοι.

§81Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι δά!

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ εἰς αὐτὸ δὲν εἴσαστε σύμφωνοι;

§83Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐτρέξατε τὴν πρώτην τοῦ ἔτους.

§84Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, οὔτε κρυφίως, οὔτε μυστηριωδῶς ἐπράξαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπράξαμεν. Προέβημεν εἰς δηλώσεις. Ἐδημοσιεύσαμεν τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία εἶναι πρᾶξις νομοθετικοῦ περιεχομένου, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν τὸν Δεκέμβριον νὰ φέρωμεν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ εἶπον πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐκάμαμεν εἶχε προαποφασισθῆ, εἶχε προαποφασισθῆ ἤδη τὸν Αὔγουστον καί, ἴσως, πρὸ τοῦ Αὐγούστου. Ἀλλ’ ἐθεωρήσαμεν καθῆκον μας, καὶ αὐτὸ ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν βαθεῖαν ἀντιπάθειαν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Κ. Καραμανλῆ ἐναντίον οἱασδήποτε δημαγωγικῆς χειρονομίας. (Χειροκροτήματα). Ἐθεωρήσαμεν καθῆκον μας νὰ μὴ εἴπωμεν εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν ἢ καὶ νὰ θεσπίσωμεν ὀλίγον πρὸ τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς κἄτι, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δημαγωγικόν. Καὶ ἐπειδὴ εἴχομεν ἐπιμείνει εἰς τὸ 3%, δι’ αὐτὸ δὲν ἠθελήσαμεν εἰς τὰς παραμονὰς τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς —διότι τότε, θὰ εἴχατε δικαίωμα νὰ μᾶς κατηγορήσητε— νὰ ἐπιδιώξωμεν αὐτὴν τὴν δημαγωγικὴν μεταστροφὴν τῶν γνωμῶν μας. Καὶ ὑπέστημεν ὁλόκληρον τὴν κατακραυγήν, ἀντεμετωπίσαμεν τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὴν δυσαρέσκειαν μεγάλων μαζῶν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐξηγοῦντες παντοῦ καὶ δίδοντες τὴν ἑρμηνείαν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ δοθῇ καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀποκρούοντες καὶ τὰς διεστραμμένας καὶ ψευδεῖς διατυπώσεις περὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ περὶ τοῦ 3%, εἰς τὰς ὁποίας προέβησαν οἱ ἀντίπαλοί μας. Ἐπίσης, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι ὑποσχέσεις εὔκολοι ἐδόθησαν καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν ἐκ μέρους τοῦ Κέντρου. Ἡ φράσις, ἡ τόσον γενική, χωρὶς νὰ εἶναι συνδυασμένη μὲ ἕνα ὑπολογισμόν, ἀποδεικνύοντα, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σταθῇ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, τῆς εὐμενοῦς ρυθμίσεως — αὐτὴ εἶναι φράσις, κ. Παπανδρέου, δὲν εἶναι πρᾶξις— τῆς εὐμενοῦς ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, εἰς τί ἀπέβλεπεν; Ἄν εἴχατε συγκεκριμένον τρόπον, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν ἀναπτύξητε. Νὰ εἴπητε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν, ἔχομεν τόσας παγωμένας πιστώσεις εἰς τὴν Τράπεζαν, τὴν Ἀγροτικήν. Τόσοι ἀγρόται τῆς Ἑλλάδος εἶναι παγωμένοι ἐκεῖ καὶ πρέπει νὰ τοὺς βοηθήσωμεν. Διότι αἱ παγωμέναι πιστώσεις τῶν ἰσχυρῶν οἰκονομικῶς, εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον βαρύνει τοὺς κεφαλαιούχους καὶ πρέπει νὰ προκαλοῦν ἀντίδρασιν. Αἱ παγωμέναι πιστώσεις τῶν ἀγροτῶν, εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον συνδέεται, ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, ἐξαιρέσει ἐλαχίστων περιπτώσεων κακοπίστων πελατῶν τῆς Τραπέζης, εἶναι συνδεδεμέναι μὲ πραγματικὴν ἀδυναμίαν ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δυσχέρειαν τοῦ πτωχοῦ ἀγρότου, ὅπως ἀντιμετωπίσῃ, μαζὶ μὲ τὰ ἔξοδα τῆς διαβιώσεως τῆς οἰκογενείας του καὶ τῆς καλλιεργείας, καὶ τὰς ὑποχρεώσεις πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Χωρίς, λοιπόν, νὰ εἴπῃ ὁ κ. Παπανδρέου πῶς θὰ συνδυάσῃ τὸν ὄγκον τῶν παγωμένων πιστώσεων μὲ τὰς δυνατότητας λειτουργίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς τὸν τομέα τῶν καλλιεργητικῶν δανείων καὶ τῶν ἄλλων δανείων εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θ’ ἀπέτρεπε τὸν πληθωρισμόν, θὰ ἀπέτρεπε τὴν ἐντολὴν πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ κόψῃ χαρτονόμισμα —διότι αὐτό, βεβαίως, δὲν θὰ ἀπετέλει λύσιν, ἀλλὰ θὰ ἦτο ἡ χειροτέρα τῶν τιμωριῶν εἰς βάρος τοῦ ἀγρότου— χωρὶς νὰ τὸ εἴπῃ αὐτό, προέβη καὶ ὁ κ. Παπανδρέου καὶ προέβησαν ἅπαντες οἱ ὑποψήφιοι τοῦ Κέντρου εἰς τὴν διακήρυξιν τῆς ὑποσχέσεως, ὅτι θὰ προβοῦν εἰς ρύθμισιν εὐμενῆ τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, κλιμακοῦντες αὐτὰ καὶ ἀδιαφοροῦντες ἂν ἡ κλιμάκωσις, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐν μέρει ἐπραγματοποιήσαμεν εἰς εἰδικὰς περιπτώσεις, ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν σιτοπαραγωγῶν, τῶν σουλτανινοπαραγωγῶν καὶ ἀκόμη καὶ εἰς τὸ λάδι, ἂν ἡ κλιμάκωσις αὐτὴ θὰ ἐτίναζεν εἰς τὸν ἀέρα τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἢ τὸ ἐθνικὸν νόμισμα. Πιστεύω, λοιπόν, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, —καὶ ἀναγνωρίζω, ὅτι εἶμαι ὁ πατὴρ τῆς θεωρίας ὄχι περὶ δημαγωγίας τοῦ κ. Παπανδρέου ὡς Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος, ἀλλὰ περὶ εὐκόλων ὑποσχέσεων, εἰς τὰς ὁποίας προέβη καὶ περὶ ὀργίου δημαγωγίας πολλῶν ὑποψηφίων καὶ πολλῶν ἐντύπων τῆς Ἑνώσεως Κέντρου— πιστεύω, λοιπόν, ἐγώ, ὁ ὁποῖος εἶμαι πατὴρ αὐτῆς τῆς θεωρίας, ὅτι ἐβλάβη τὸ Κέντρον βαρύτατα διὰ τῆς τακτικῆς, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε. Δὲν εἶπε τίποτε, τὸ ὁποῖον νὰ συνδέεται μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀναδημιουργίαν τοῦ τόπου. Ὅλαι αἱ ὑποσχέσεις ἦσαν συνδεδεμέναι μὲ παροχάς. Κατάργησις τοῦ 3%, εὐμενὴς ρύθμισις τῶν φορολογιῶν, εἰς τὰς Πάτρας ἵδρυσις τοῦ Α ἢ Β ἱδρύματος, αὔξησις μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, μείωσις τῶν φορολογιῶν. Ὅλα ὅσα ὑπεσχέθητε ἦσαν εὐχάριστα εἰς τὸν λαὸν καὶ ὁ λαὸς δὲν θέλει νὰ ἀκούῃ τόσον εὐχάριστα πράγματα, διότι γνωρίζει, ὅτι τὰ τόσον εὐχάριστα πράγματα ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τὰ λέγει, δὲν τὰ πραγματοποιεῖ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, εἶπεν, ὅτι κατηγορήσαμεν τὸ Κέντρον, ὅτι δὲν κατώρθωσε νὰ ἐμπνεύσῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, διότι δὲν ἐθεωρεῖτο —αὐτὴ εἶναι ἡ κατηγορία, ἡ ὁποία διετυπώθη ἐκ μέρους μας— ἐπαρκῶς ἐθνικόφρων. Ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν εἶπα τοιοῦτόν τι, ἀλλὰ θὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό. Πάντως, χωρὶς νὰ ἔχῃ κατὰ τρόπον κατηγορηματικὸν λεχθῆ τοιοῦτόν τι ἐκ μέρους οἱουδήποτε ἐξ ἡμῶν, ἐχρησιμοποίησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου τὴν φράσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὑποτίθεται, ὅτι ἐξεστομίσαμεν ἐναντίον του καὶ ἐναντίον τοῦ Κέντρου, διὰ νὰ τονίσῃ πρῶτον, ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα —καὶ τὸ παραδέχομαι— νὰ θεωροῦμεν τοὺς ἑαυτούς μας περισσότερον πατριώτας ἀπὸ τοὺς κυρίους τοῦ Κέντρου —αὐτὸ τὸ παραδέχομαι— ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ προβῇ εἰς μίαν ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθόν. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἔσφαλεν ὁ κ. Παπανδρέου, ἐπιχειρήσας ἀπόψε τὴν ἀναδρομὴν αὐτήν. Ἀνεφέρθη εἰς περίοδον, ἡ ὁποία εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὰς ἀρχὰς σχεδὸν τοῦ αἰῶνος, μὲ τὸ 1915–1922. Πρῶτον —καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα ἀξίωμα ἱστορικὸν— οὐδεὶς 40 ἢ 50 ἔτη μετὰ ἀπὸ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖται δικαιοῦται νὰ τὰ ἐπικαλεσθῇ ἔστω καὶ ἐὰν ὑπῆρξε τότε νεαρὸς παράγων ὡρισμένης παρατάξεως, οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ ἐπικαλεσθῇ τὰ γεγονότα ἐκεῖνα, ἐν σχέσει πρὸς τὴν σημερινὴν σύνθεσιν τῶν πολιτικῶν δυνάμεων τῆς χώρας. Οὐδεὶς δικαιοῦται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ ἐπικαλεσθῇ οἱονδήποτε πολιτικὸν ἄνδρα τοῦ παρελθόντος, ὡς μάρτυρα ὑπὲρ τοῦ ἑαυτοῦ του. Καὶ τοῦτο, ὄχι διότι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα, τὸ ἠθικὸν δικαίωμα νὰ συνδέσῃ τὸν ἑαυτόν του μὲ τὸ ὄνομα καὶ τὸ ἔργον τοῦ ἄλφα ἢ βῆτα πολιτικοῦ ἀνδρός, ἀλλὰ διότι δὲν ἔχει τὸ ἠθικὸν δικαίωμα νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι αἱ οἱαιδήποτε ἀρεταὶ καὶ τὰ οἱαδήποτε κατορθώματα ἑνὸς ὡρισμένου πολιτικοῦ ἀνδρὸς ἢ μιᾶς ὡρισμένης πολιτικῆς παρατάξεως πρὸ 45 ἐτῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ συνδεθοῦν μὲ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχει τὸ ἄλφα ἢ τὸ βῆτα Κόμμα, ἐν προκειμένῳ ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἀλλὰ τὸ σφάλμα τὸ ἠθικὸν δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Αὐτὸ εἶναι σφάλμα κυρίως λογικόν, καὶ ἐὰν θέλητε, πολιτικόν, συμμετέχει ὅμως καὶ αὐτὸ τῆς ἠθικῆς σφαίρας, διότι γίνεται ἐκμετάλλευσις σήμερον ἐν ἔτει 1962, ὀνομάτων καὶ ἔργων μὲ τὰ ὁποῖα κανεὶς ἐκ τῶν κυρίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνδέσῃ τὸν ἑαυτόν του ὡς πρωταγωνιστήν. Κύριοι, ὁ τόπος αὐτὸς ἐπέρασε μίαν τραγῳδίαν. Ἐθεωρήσαμεν πάντοτε καθῆκον πολλοὶ ἐξ ἡμῶν νὰ μὴ θίξωμεν ποτὲ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ τὴν παλαιὰν ἐκείνην καὶ μεγάλην τραγῳδίαν, εἴτε εἶναι ἀληθῆ, ὅσα πιστεύετε σεῖς, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, εἴτε εἶναι ἀληθῆ, ὅσα πιστεύουν οἱ συνδεθέντες τότε —διότι σήμερον δὲν ὑπάρχει ἡ παράταξις αὐτὴ— οἱ συνδεθέντες τότε μὲ τὴν παράταξιν τοῦ ἀντιβενιζελισμοῦ. Βέβαιον εἶναι —διότι ἐὰν δὲν ἦτο βέβαιον ἀλλοίμονον, αὐτὸ θὰ ἐσήμαινεν, ὅτι ὁ τόπος ἦτο σάπιος, καὶ ὁ τόπος ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν εἶναι σάπιος, τὸ ἀπέδειξε μὲ τὰς ἐποποιΐας, αἱ ὁποῖαι ἔκτοτε ἐσημειώθησαν— βέβαιον εἶναι, ὅτι ἅπαντες ὑπῆρξαν τότε πατριῶται, καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ μισοὶ Ἕλληνες νὰ ἦσαν τότε ἀνάξιοι. Ἄρα κάποιος ἱστορικὸς λόγος εἶχε προκαλέσει καὶ ἐπιβάλει τὴν διαίρεσιν ἐκείνην καὶ τὴν διαφορὰν γνωμῶν. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἐπικαλούμεθα εἰς τὸ 1962, ὅπως θὰ ἐπεκαλῆτο ἕνας ἀρθρογράφος ἐφημερίδος τοῦ 1917, 1918, 1919, ὅταν ὁ πατήρ μου ἦτο φυλακὴ καὶ δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἀπαντήσῃ, ὅτι ὁ ἀντίπαλος κατέστρεψε τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὅτι ὁ ἴδιος ἀνήκει εἰς τὸ Κόμμα, τοῦ ὁποίου ὁ ἀρχηγὸς ἐξησφάλισε τὴν Ἑλλάδα τῶν 5, 10 ἤ καὶ 15 θαλασσῶν. Τότε ἦτο δυνατόν, νὰ λέγωνται αὐτά. Σήμερον, εἶναι κάπως δυσκολώτερον νὰ λέγωνται. Ἀλλ’ ἀσχέτως αὐτοῦ, καὶ ἐὰν ἀκόμη ἦσαν ἀκριβῆ, ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, δὲν ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσῃ, ὅπως ὡμίλησεν. Προσωπικῶς ἐγὼ ἀπὸ ἀντικειμενικότητα κρίσεως εἰς τὰ ἱστορικὰ θέματα δὲν ἐπηρεάζομαι ἀπὸ τὴν βαρεῖαν μοῖραν, ἡ ὁποία συνέδεσε τὴν οἰκογένειάν μου πρὸς τὰ γεγονότα ἐκεῖνα καὶ ὅπως ξεύρητε, συνεδέθη καὶ ἡ οἰκογένεια ἄλλων ἀξιοτίμων καὶ ἀγαπητῶν συναδέλφων μὲ τὴν βαρεῖαν ἐκείνην μοῖραν. Εἶμαι ἀπολύτως ἀντικειμενικός, καὶ ἤδη ἀπὸ τοῦ 1933 ὡμίλησα ἀπὸ ἕδρας Πανεπιστημιακῆς, ἐξετάσας τὴν τότε πρόσφατον ἱστορικὴν περίοδον μὲ τρόπον, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον ἀμερόληπτον. Ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ἡ ἀμεροληψία εἶναι ἐπιβεβλημένη. Καὶ εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ θὰ ἦτο ὡραῖον, ἐὰν ὁ κ. Παπανδρέου ἐν ὀνόματι τῆς ἀμεροληψίας ὡμίλει ἐδῶ. Ἡ ἀμεροληψία, ἀντιθέτως, ὕστερα ἀπὸ 40 χρόνια καὶ ὅταν τοὐλάχιστον πολλοὶ ἐκ τῶν παρευρισκομένων εἰς τὴν Βουλὴν συνδέωνται μὲ τὴν παράταξιν κατὰ τῆς ὁποίας ἐστράφη, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένη, δὲν εἶναι δικαίωμα κανενός, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον, ὅλαι αἱ τραγικαὶ ἐκεῖναι ὧραι ὑπερενικήθησαν, καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ τὰς ἐπικαλῆται μὲ αὐτὸν τὸν ἄνετον καὶ αὐτονόητον τρόπον ἕνας σημερινὸς ρήτωρ ἐναντίον τῶν ἀντιπάλων του. Ποίων ἀντιπάλων; Τῶν ἀποθανόντων; Τῶν τυφεκισθέντων; Ἡμεῖς δὲν ὑπήρξαμεν ἀντίπαλοί σας τότε, οὔτε σεῖς ἀντίπαλοί μας. Ζοῦμεν εἰς τὰ 1962. Ὄπισθέν μας, ἔχομεν τὸν συμμοριτοπόλεμον. Πρὸ τοῦ συμμοριτοπολέμου τὴν κατοχήν. Πρὸ τῆς κατοχῆς τὴν Ἀλβανίαν καὶ τὸ πολὺ–πολὺ ἕως ἐκεῖ ἠμπορεῖ νὰ φθάσωμεν. Καὶ ὅλοι συνέβαλον, ἄλλοι περισσότερον καὶ ἄλλοι ὀλιγώτερον καὶ ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν συνέβαλον καθόλου εἰς τὰς κρισίμους ὥρας τῶν τελευταίων εἴκοσι πέντε ἐτῶν. Καὶ ὡς πρὸς αὐτὰς τὰς ὥρας, ἀγαπητὲ καὶ ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τοῦ Κέντρου, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπικαλεσθῆτε κανένα μονοπώλιον. Εἰς τὴν Ἀλβανίαν ἐπολέμησεν ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπητε, ὅτι εἰς τὴν Ἀλβανίαν ἐπολέμησαν οἱ παλαιοὶ ὀπαδοὶ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ ὄχι οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Κωνσταντίνου ἢ τοῦ Δημητρίου Γούναρη. Δεύτερον, κατὰ μίαν σύμπτωσιν περίεργον — ἐγὼ εὑρισκόμην ἐπὶ τετραετίαν ἐξόριστος καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ εἴπω κατὰ τρόπον κατηγορηματικώτερον χωρὶς νὰ διαβληθῶ — ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἰς τὰς 3 τὸ πρωῒ εἶπε —καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διστάσῃ καὶ δὲν ἐδίστασε — βεβαίως ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶπεν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ἐκεῖνος — ἀλλ’ ἐκείνην τὴν στιγμὴν εἰς τὰς 3 τὸ πρωῒ ἡμεῖς ἐκοιμώμεθα — ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶπεν τὸ «ΟΧΙ» κατὰ σύμπτωσιν, καλὴν ἢ κακήν, συνεδέετο μὲ τὴν παράταξιν ἡ ὁποία κατὰ τὸ 1915–22 θεωρεῖται, ὡς ἀπολύτως καταδικαστέα ἐκ μέρους σας. Ὁμιλῶ περὶ τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἔκαμε νὰ λησμονήσω ἀπολύτως, ἐὰν ὑπῆρξε δικτάτωρ ἢ ὄχι — διότι ἡ δικτατορία ἦτο παροδική, ἐνῷ τὸ ὄχι ὑπῆρξεν αἰώνιον— καὶ νὰ λησμονήσω ἐπίσης τὴν προσωπικήν μου περιπέτειαν καὶ δοκιμασίαν ἐπὶ 4 ἔτη, ὑπῆρξεν αὐτό, τὸ ὅτι ὁλομόναχος, χωρὶς νὰ συμβουλευθῇ κανένα καὶ μὴ γνωρίζων ποία θὰ ἦτο ὡς τὸ πρωῒ ἡ κατάστασις εἰς τὰ σύνορα, ποία θὰ ἦτο ἡ πίεσις τοῦ ἐχθροῦ, διότι δὲν ἐγνώριζε τὰς δυνάμεις τῶν ἐπιτιθεμένων, εἶπεν ΟΧΙ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Καὶ αὐτὸς δὲν ἦτο τῆς παρατάξεώς σας. Χρειάζεται λοιπόν, κάποια προσοχή, χρειάζεται κάποια παραίτησις ἀπὸ αὐτὴν τὴν μονοπώλησιν τῆς ἐθνικῆς ὑποθέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνητε. Χρειάζεται κἄποια ἐθνικὴ ἀλληλεγγύη, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐπιδεικνύομεν ἀπέναντί σας. Γνωρίζει ὁ κ. Κατσώτας πόσην ἀλληλεγγύην ἐπέδειξα τὸ 1942–43, ὡς Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, ἀπέναντι καὶ τοῦ ἰδίου, τὸν ὁποῖον ἔταξα διοικητὴν ταξιαρχίας καὶ τῶν ἀποτάκτων τοῦ 1935. Δὲν ἔκαμα καμμίαν διάκρισιν μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν νομιμοφρόνων καὶ μάλιστα τὸ παράκαμα, ὑποστηρίξας ὑπὲρ τὸ δέον τοὺς ἀποτάκτους. Καὶ αὐτὴν τὴν ἀλληλεγγύην ἔπρεπε νὰ ἐπιδείξητε καὶ σεῖς καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ χείλη ἑνὸς ἡγέτου, ὅπως εἶναι ὁ κ. Παπανδρέου, νὰ λέγωνται ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἀπόψε. Μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου ἐπίκρανε βαθύτατα καὶ βαρύτατα πολλοὺς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Κύριοι συνάδελφοι, προχωρῶ καὶ πέραν αὐτοῦ. Μὲ ποῖον δικαίωμα, καὶ ἐὰν ἦτο δυνατὸν καὶ ἐπιτετραμμένον νὰ ἐπικαλῆται ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ Κόμματός του σήμερον, ἐν ἔτει 1962, τὰ ὅσα ἔγιναν ἐν ἔτει 1915 καὶ 17, μὲ ποῖον δικαίωμα λέγει ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἐκπροσωπεῖ σήμερον τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον καὶ τὸν Βενιζελισμόν; Εἰς τὴν ΕΡΕ, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, καὶ εὐτυχῶς, διότι ὑπερενικήθησαν αἱ παλαιαὶ ἀντιθέσεις, τὸ 40% τῶν συναδέλφων εἶναι τέως Φιλελεύθεροι, τέως Βενιζελικοί...

§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ 60%.

§86Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πιθανὸν καὶ τὸ 60%. Ὀλιγώτεροι Φιλελεύθεροι εἶσθε εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου καὶ εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἀπὸ ὅ,τι εἶναι εἰς τὴν ΕΡΕ. (Χειροκροτήματα).

§87Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὴν Κύπρον δὲν εἴπατε τίποτε.

§88Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐπήγατε σεῖς εἰς τὴν Κύπρον; Ἐπολεμήσατε; Ἐν πρώτοις δὲν δέχομαι διακοπάς, ἀλλὰ ἀφήσατε αὐτὰς τὰς εὐκόλους ἐρωτήσεις. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι, ὁ κ. Παπανδρέου ἐπροχώρησε καὶ πέραν αὐτοῦ καὶ ἐφάνη μονοπωλήσας καὶ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944 καὶ τὴν περίοδον τοῦ 1946–50. Πῶς; Καὶ μὲ ποῖον δικαίωμα; Πῶς δὲν ἠσθάνθη τὴν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἴπῃ τὴν ἀλήθειαν; Γνωρίζει ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ὅταν κατεβήκαμε μαζὶ εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946, ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ κ. Σ. Βενιζέλος καὶ ἐγώ, συμπήξαντες τὴν ΕΠΕ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, γνωρίζει καὶ ἐνθυμεῖται καλῶς, ὅτι δὲν συνεφώνει μὲ τοὺς ἀειμνήστους Καφαντάρην, Σοφούλην καὶ Τσουδερόν. Ὑπῆρχε μία οὐσιώδης ἀπόκλισις ἀντιλήψεων;

§89ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε... (θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§90Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀφήσατε νὰ ὁμιλήσωμεν καθαρά, νὰ ὁμιλήσωμεν τὴν γλῶσσαν τῆς ἀληθείας.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριοι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις. Ὁμιλεῖ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§92Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. Παπανδρέου, τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετώπισε εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, ὡς πρωθυπουργός, τὸν ἀείμνηστον Καφαντάρην. Εἶχεν ὡρισμένας ἀντιλήψεις ὁ Καφαντάρης. Ἐδικαιοῦτο νὰ τὰς ἔχῃ. Διΐσταντο αἱ ἀντιλήψεις τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ τοῦ κ. Βενιζέλου, πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τῶν ἄλλων Φιλελευθέρων, διΐσταντο καὶ πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τοῦ μετὰ ταῦτα, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε κατὰ Σεπτέμβριον τοῦ 1948 τὴν πρωθυπουργίαν, ἀναδειχθέντος ἐνθουσιώδους φορέως τῆς ἐθνικῆς ὑποθέσεως, ἀειμνήστου Θ. Σοφούλη. Ἀλλὰ ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. Παπανδρέου καὶ τὸν κ. Βενιζέλον, ὅτι ἐνῷ ἡμεῖς ἐθεωρήσαμεν ἀναγκαῖον νὰ συμπράξωμεν μὲ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξεν, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι, ἡ σπονδυλικὴ στήλη τῆς μεγάλης προσπαθείας τοῦ 1946– 50, ἐνῷ λοιπὸν ἡμεῖς ἐθεωρήσαμεν καθῆκον μας νὰ συμπράξωμεν μὲ τὸν ἀγαπητόν μας φίλον, κοινὸν φίλον κ. Κ. Τσαλδάρην, ὁ ἀείμνηστος Σοφούλης μᾶς ἐκάκισε ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο, κατὰ τρόπον δριμύτατον, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ε. Κ., καὶ ἐχρησιμοποίησε φράσεις, τὰς ὁποίας δὲν ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ ἐναντίον ἡμῶν, ὡς συμβιβασθέντων δῆθεν μὲ τὸν φασισμόν. Καὶ ὅταν τὸ ἔλεγε αὐτὸ ἐμαίνετο ὁ συμμοριτοπόλεμος. Καὶ μετὰ 7 μῆνας ἐζήτησε νὰ φύγωμεν ἡμεῖς καὶ νὰ ἀναλάβῃ ὁ ἴδιος τὴν πρωθυπουργίαν. Καὶ ἔπραξε τὸ καθῆκον του. Καὶ ἐγὼ μέν, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Κ., ἐπανῆλθον εἰς τὴν Κυβέρνησιν μὲ Σοφούλην πρωθυπουργόν, ἐνῷ σεῖς ἠσκήσατε εὐθύνας μόνον ἐπὶ 7 μῆνας κατὰ τὴν κρίσιμον τριετίαν. Ὑπήρξατε βεβαίως ἠθικὸς συμπαραστάτης τοῦ ἀγῶνος καθ’ ὅλην τὴν 4ετίαν, ἀλλὰ μόνον 7 μῆνας ἦσθο εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐγὼ ἀνέλαβον μετὰ τὸν Ἰανουάριον 1949, ἐπὶ Κυβερνήσεως Σοφούλη, δηλαδὴ κατὰ τὴν κρισιμωτέραν στιγμήν, ὅταν τὰ πάντα ἐφαίνοντο καταρρέοντα, διότι εἶχε προηγηθῆ ὁ φοβερὸς Ὀκτώβριος τοῦ 1948, ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν. Μὴ ἀνέρχεσθε λοιπὸν εἰς τὸ βῆμα καὶ μονοπωλῆτε τὰ πράγματα. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὡραῖον. (Χειροκροτήματα). Καὶ ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μέλος τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ὑπῆρξε καθ’ ὅλην τὴν 4ετίαν, ἐνῷ σεῖς μόνον 7 μῆνας. Καὶ τόσοι ἄλλοι. Ὁ πλησίον σας εὑρισκόμενος ἐντιμότατος φίλος κ. Σ. Στεφανόπουλος, ὡς ὁ δεύτερος κατὰ σειρὰν εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα τότε, ἠγωνίσθη ἐπὶ τετραετίαν ὡς Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Καὶ τὸν κατηγοροῦν σήμερον καὶ λέγουν, τὶ ἔκαμε τὸ Σχέδιον Μάρσαλ; Τὶ νὰ τὸ κάμῃ, ὅταν ἐμαίνετο ὁ συμμοριτοπόλεμος καὶ ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὰ 8)10 τῆς βοηθείας εἰς τὴν ἀντίστασιν τοῦ Ἔθνους κατὰ τῶν συμμοριτῶν;

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§94Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἰς τὸ θέμα εἶμαι. Διότι, ὅταν ὁ κ. Παπανδρέου μονοπωλεῖ τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν τῶν τελευταίων 25 ἐτῶν, ἔχω καὶ ἐγὼ τὸ δικαίωμα, κτυπῶν τὴν χεῖρα, ὅπως ἐπὶ 1½ ὥραν τὴν ἐκτύπα ἐκεῖνος, νὰ ἀποκαταστήσω τὴν ἀλήθειαν. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§95Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε....

§96Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶσθε ἀγωνιστὴς κατὰ τὴν Κατοχὴν καὶ πρέπει νὰ γνωρίζητε ἀκόμη καὶ ὡς βουλευτὴς κατὰ τὴν κρισιμωτάτην περίοδον 1946–1950, πόσοι ἐκ τῶν κυρίων ἦσαν ἀγωνισταὶ κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν βάσιν καὶ τὴν πλειοψηφίαν ἐν τῇ Βουλῇ ἀπετέλεσε τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Πῶς νὰ κρύψωμεν τὴν ἀλήθειαν; Ἐγὼ δὲν ἀνήκω εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, μὲ ἐπολέμησε μάλιστα τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ὅπως γνωρίζουν τινές, οἱ ὁποῖοι παρίστανται αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§97Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μὲ ἀρχιστράτηγον τὸν Παπάγον ἔληξεν ὁ συμμοριτοπόλεμος.

§98Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ ἀρχιστράτηγος ἐκλήθη ὑπὸ τοῦ Θ. Σοφούλη, ὁ Α. Παπάγος. Καὶ ἡ πρώτη πρᾶξις του ἦτο νὰ μοῦ στείλῃ ἔγγραφον, αὐτὴν ταύτην τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνέλαβε τὴν ἀρχιστρατηγίαν, διὰ τοῦ ὁποίου μὲ παρεκάλει νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν ἐνέργειαν τὸν ἀντιστράτηγον Κοσμᾶν, τὸν ἀντιστράτηγον Βεντήρην καὶ τὸν ὑποστράτηγον Κατσώταν. Κύριοι συνάδελφοι, προχωρῶ καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν ἐκλογῶν. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἐπεκαλέσθη δήλωσιν τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Εἶχε δικαίωμα νὰ τὴν ἐπικαλεσθῇ καὶ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Μητρέλια λέγει, ὅτι δὲν δύναται τὸ Ἐκλογοδικεῖον νὰ ἐξετάσῃ ἐν τῇ ὁλότητί του τὸ θέμα τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας. Θὰ ἐπροσέξατε ὅλοι καὶ ὅταν ἀνεγνώσατε τὴν δήλωσιν εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ὅταν ἠκούσατε τὴν δήλωσιν ἀπαγγελλομένην ἀπὸ τὸν κ. Παπανδρέου, ὅτι δὲν λέγει ὁ κ. Μητρέλιας, ὅτι δὲν δικαιοῦται νὰ ἐξετάσῃ τὴν νοθείαν. Βεβαίως δικαιοῦται καὶ ὄχι ἁπλῶς ἔχει δικαίωμα, ἀλλὰ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ἐξετάσῃ. Δὲν δικαιοῦται νὰ τὴν ἐξετάσῃ ἐν τῇ ὁλότητί της, τὴν ἐξετάζει καθ’ ὃ μέτρον κἄποιος ἀπὸ σᾶς ἢ κἄποιος ἀπὸ ἡμᾶς προέβαλε δι’ ἐνστάσεως τὸ ἐπιχείρημα τῆς νοθείας ἢ τῆς βίας καὶ ἀμφισβητεῖ τὴν γνησιότητα καὶ τὸ κῦρος τῆς ἐκλογῆς εἰς τὸν Αʹ ἢ τὸν Βʹ Νομόν. Εἶναι εὔκολον, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου νὰ λαμβάνῃ κανεὶς μίαν φράσιν καὶ νὰ τὴν ἀναγινώσκῃ, ἀλλὰ πρέπει καὶ νὰ τὴν ἐξηγῇ. Ἡ φράσις εἶναι, ἔστω καὶ ἂν αἱ ἐφημερίδες αἱ ἀντιπολιτευόμεναι τὴν Κυβέρνησιν ἔδωσαν τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε καὶ σεῖς, σαφής. Ἂν ὁ λαὸς βλέπῃ σαφέστερον, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. Μητρέλιας, ἀπὸ ὅ,τι τὰ βλέπετε σεῖς ἢ θέλετε νὰ τὰ βλέπετε, λυπούμεθα, ἀλλὰ ὁ λαὸς ἑρμηνεύει τὴν φράσιν μὲ τὸ νόημα, τὸ ὁποῖον πράγματι ἔχει. Ἐξετάζει τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἑκάστην περίπτωσιν ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς διατυπωθείσας ἐνστάσεις καὶ ἀποφαίνεται καὶ ἀπεφάνθη ἤδη —ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ἀπόψε ἐμνημόνευσε τόσας ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν— ἀποφαίνεται, ἐὰν ὁ διατυπώσας τὴν ἔνστασιν, ὁ προσφεύγων εἰς τὸ Ἐκλογοδικεῖον, εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ ἢ ἀδίκῳ. Κύριοι, πρέπει νὰ ἐπισπεύσω τὴν ὁμιλίαν μου καὶ νὰ φθάσω τὸ ταχύτερον εἰς τὸ τέρμα της.

§99Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τὰ εἴπητε ὅλα.

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἔχουν λεχθῆ ἀπὸ ὅλους τοὺς ρήτορας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ κάμω κριτικὴν τῆς ἀντιδιαστολῆς εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ κ. Παπανδρέου, μεταξὺ τῆς δημοκρατικῆς καὶ τῆς ὁλοκληρωτικῆς βίας καὶ νοθείας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ ἀποκαλύψω τὸ παράδοξον τῆς θεωρίας αὐτῆς, θεωρίας, ἡ ὁποία συνελήφθη κατὰ τρόπον ὡραῖον ὑπὸ τοῦ κ. Παπανδρέου, ἀλλὰ ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν μεταφραζομένη εἰς τὰ πράγματα, νὰ σταθῇ.

§101Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Παρακαλῶ, μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εὐχαρίστως.

§103Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου, διετύπωσε τὴν πικρίαν του, διότι δὲν ἀναγνωρίζει εἰς ἡμᾶς τὸ δικαίωμα νὰ τοῦ ἀμφισβητήσωμεν τὴν ἀπόλυτον ἐθνικήν του γραμμήν. Καὶ δικαίωμα ἔχει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, νὰ διατυπώσῃ τὴν ἀντίληψιν αὐτήν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δικαίωμά του, εἶναι νὰ ὑποτιμᾷ τὸ γεγονός, ὅτι ἐὰν κατὰ τὰς διαφόρους φάσεις τῆς ἐξελίξεως τῶν πολιτικῶν μας πραγμάτων, διετυπώθησαν ἐναντίον του τοιαῦται κατηγορίαι, τὴν εὐθύνην τὴν ἔχει πρῶτος αὐτός, διότι ἀποδεχθεὶς νὰ ἡγηθῇ Λαϊκοῦ Μετώπου τὸ 1956, ἠθικῶς ἐνομιμοποίησε τὰς κατηγορίας αὐτάς. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§104Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἀμφέβαλλον διὰ τὴν παρέμβασιν, δὲν ἐγνώριζον ἁπλῶς τὴν ἐνδεχομένην προέλευσιν. Δίδω τὴν ἀπάντησιν: Τὸ Λαϊκὸν Μέτωπον τοῦ 1956 εἶναι ἔργον ἰδικόν σας, τὸ κατέστησεν ἀναπόφευκτον τὸ ἰδικόν σας ἔργον, ὁ ἐκλογικὸς νόμος. (Χειροκροτήματα). Σεῖς ἐδημιουργήσατε, μὲ τὸν ἐκλογικὸν νόμον τοῦ 1956, κατάστασιν ἀνάγκης καὶ πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι οὐδέποτε ὅσοι δημιουργοῦν τὰς καταστάσεις ἀνάγκης ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐμφανίζωνται ὡς κατήγοροι. Εἶναι κατηγορούμενοι.

§105Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν εὐσταθεῖ ἡ κατηγορία ἐναντίον τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὅτι στερούμενον ἰδεολογίας, ἐξαρτᾷ τὴν πολιτικήν του γραμμὴν ἀπὸ τὸ ἑκάστοτε ἐκλογικὸν σύστημα. (Χειροκροτήματα).

§106Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον, ἐμπνέεται πάντοτε ἀπὸ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος καὶ ἔκρινε τότε, ὑπὸ τὰς συνθήκας, τὰς ὁποίας ἐδημιούργει ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἐπαισχύντου ἐκείνου ἐκλογικοῦ νόμου, ὅτι τὸ μὴ χεῖρον ἦτο αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔπραξε μὲ κριτήρια ὄχι προσωπικά, ὄχι κομματικά, ἀλλὰ μὲ κριτήρια τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος. (Χειροκροτήματα).

§107Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἀκολουθεῖ ἐναλλὰξ τὴν πολιτικὴν τῆς συναλλαγῆς μετὰ τῆς Ἀριστερᾶς, εἰς τὸν βωμὸν τῆς ἐκλογικῆς σκοπιμότητος, καὶ ἀποδεικνύει, ὅτι οὕτω στερεῖται ἰδεολογικῆς γραμμῆς.

§108Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οὐδέποτε κομματικὴ ἢ προσωπικὴ σκοπιμότης μᾶς ἔχει ἐμπνεύσει. Μᾶς ἐνέπνευσε πάντοτε γενικὴ καὶ ἐθνικὴ σκοπιμότης. Καὶ καταγγέλλομεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐμπνεόμενοι ἀπὸ προσωπικὰ καὶ κομματικὰ ἐλατήρια, ἐδημιούργησαν, ἐν ἐπιγνώσει, μὲ τὸν ἐπαίσχυντον ἐκλογικὸν νόμον, κατάστασιν ἀνάγκης. Καὶ εἰδοποιοῦμεν. Πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι ὅσοι δημιουργοῦν καταστάσεις ἀνάγκης, αὐτοὶ εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι. Εἰδοποιοῦμεν καὶ διὰ τὸ μέλλον.

§109Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ ἀνταλλαγὴ πυρῶν μεταξὺ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐγένετο μὲ τόσον ἐπιτυχῆ τρόπον, ὥστε δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σταθῶ περισσότερον εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ. διέπεται, ὅπως καὶ οἱ περισσότεροι τῶν ὀπαδῶν του, ὅπως καὶ ὁ τύπος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀπὸ μίαν ἐσφαλμένην νοοτροπίαν, ἀπὸ τὴν νοοτροπίαν τῆς γενικεύσεως μεμονωμένων περιστατικῶν καὶ περιπτώσεων. Ἀπόψε μάλιστα, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου, ἐχρησιμοποίησε μίαν λέξιν, τὴν ὁποίαν δικαιούμεθα νὰ χρησιμοποιοῦμεν εἰς τὴν στατιστικήν, τὴν θεμελιωμένην ἐπὶ τῶν ἐπιστημονικῶς προϋπολογιζομένων πιθανοτήτων, οὐχὶ ὅμως εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ μάλιστα εἰς τὴν πολιτικὴν κριτικήν. Ἐχρησιμοποίησε τὴν ἔννοιαν τῆς δειγματοληψίας. Ὁ κ. Παπανδρέου, ἐστηρίχθη εἰς τὴν μοναδικὴν περίπτωσιν τοῦ Εἰσαγγελέως Καλαμῶν διὰ νὰ εἴπῃ τὴν φράσιν, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ δειγματοληψίαν. Ἄρα, αὐτὸ ποὺ συνέβη ἐνδεχομένως εἰς μίαν καὶ μόνην περίπτωσιν, εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς ἔνδειξις ἐπιστημονικῶς σαφὴς τοῦ τί συνέβη καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Αὐτὸ εἶναι λάθος, εἶναι λάθος πολιτικόν, εἶναι ἐν μέρει καὶ λάθος ἐθνικόν, ὅταν βασιζόμενος ὁ κ. Παπανδρέου εἰς τὸ λάθος αὐτὸ προβαίνῃ εἰς τὴν διατύπωσιν προτάσεως παραπομπῆς εἰς εἰδικὸν δικαστήριον ἐντίμων ἀνδρῶν, ὅπως ὁ γενναῖος στρατηγὸς κ. Δόβας καὶ οἱ ἄλλοι τρεῖς κύριοι, τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ παραπομπὴ καὶ ὅταν προβαίνῃ βασιζόμενος ἐπὶ τοῦ λάθους αὐτοῦ εἰς μίαν ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ πλειοψηφοῦντος κόμματος, ἄρα τῆς πλειοψηφίας τῶν Ἑλλήνων, τοῦ 50% τῶν Ἑλλήνων. Κύριοι συνάδελφοι, ὄχι μόνον μίαν περίπτωσιν —ἐὰν καὶ καθ’ ὃ μέτρον ὑπῆρξεν ἡ περίπτωσις αὐτὴ τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου ἑνὸς χωρίου τῶν Καλαμῶν— ἀλλὰ καὶ πέντε καὶ δέκα περιπτώσεις καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνεύρωμεν καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προβάλωμεν ἀντιστοίχως περιπτώσεις ἐκβιασμῶν πάσης φύσεως εἰς βάρος μας, διότι ὁ ἐκβιασμὸς δὲν γίνεται μόνον ἀπὸ τὸν χωροφύλακα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προβάλωμεν καὶ ἡμεῖς ἄλλας τόσας περιπτώσεις ἐκβιασμῶν, βίας ψυχολογικῆς καὶ νοθεύσεως ἠθικῆς τοῦ φρονήματος διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῆς βίας, εἴτε τῆς οἰκονομικῆς, εἴτε τῆς ἀμέσου φυσικῆς βίας ἢ καὶ ἀπειλῆς. Νομίζω, λοιπόν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἦτο λάθος τοῦ κ. Παπανδρέου νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅπως ἦτο λάθος νὰ ἐπικαλεσθῇ καὶ τὴν περίπτωσιν ὡρισμένου ἀριθμοῦ προσώπων, τὰ ὁποῖα μέχρι τῆς στιγμῆς, ὁ ἀντεισαγγελεὺς πρωτοδικῶν δὲν ἀνεῦρεν εἰς τὸ Χαϊδάρι. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἴμαστε τεταγμένοι νὰ δικάσωμεν. Ἄλλοι εἶναι τεταγμένοι νὰ τὸ πράξουν, τὸ Ἐκλογοδικεῖον καὶ τὰ ποινικὰ δικαστήρια καὶ θὰ τὸ πράξουν. Καθ’ ὃ μέτρον ὑπέπεσαν ὡρισμένοι φίλοι ἢ ἀντίπαλοι, ὄργανά μας ἢ μὴ εἰς παραπτώματα θὰ τιμωρηθοῦν, ἀλλὰ θὰ τιμωρηθοῦν ὄχι ἀπὸ σᾶς καὶ δὲν θὰ τιμωρηθοῦν ἀπὸ σᾶς μὲ τὸν ἰσχυρισμὸν τὸν περίεργον καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω δονκιχωτικόν, ὅτι ἐκπροσωπεῖτε τὴν πλειοψηφίαν. Τὴν τιμωρίαν θὰ ἐπιβάλουν τὰ ποινικὰ δικαστήρια. Καὶ θὰ πρέπει νὰ τιμωρήσουν, τὸ λέγω ὡς Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τοῦ βήματος ὑπευθύνως καὶ θέλω νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνή μου, πρέπει ἀνεπηρεάστως νὰ τιμωρήσουν πάντας, εἴτε φίλους, εἴτε ἀντιπάλους, οἱ ὁποῖοι προέβησαν εἰς ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπονται. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν ὕπαρξιν φανατικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπερβαίνουν τὰ ὅρια τῆς πολιτικῆς νομιμότητος ἀπὸ καλὴν πίστιν, ἀλλὰ ἀπὸ ὑπερβάλλοντα ἐνθουσιασμόν. Φυσικὸν εἶναι νὰ ὑπάρχουν περιπτώσεις φανατισμῶν καὶ ὑπερβάσεων, ἀλλὰ καμμία περίπτωσις καὶ κανένας ἀριθμὸς 100, 200 ἢ καὶ 1.000 δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ δειγματοληψίαν. Ἁπλούστατα, ὁ ἀριθμὸς τῶν παρανόμων ἐνεργειῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐρεύνης καὶ ἐρευνῶνται ὡς περιπτώσεις ὑπὸ τὸ φῶς τοῦ Ἡλίου ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Δημοκρατίας ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, ἀσχέτως τοῦ ποινικῶς κολασίμου τῶν οἱωνδήποτε ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ δικαστάς, διατὶ δὲν παρουσιάσατε περιπτώσεις διπλοψηφίας;

§110ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοὺς καταλόγους;

§111Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, δὲν παρουσιάσατε οὔτε μίαν περίπτωσιν προσώπων ποὺ νὰ ἐδιπλοψήφισαν, διότι δὲν ὑπῆρξεν ἴσως οὔτε ἕνας μοναδικὸς Ἕλλην διπλοψηφίσας κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον —ἐὰν θέλετε οὐσιαστικῶς πλέον νὰ ἐξετάσωμεν τὸ πρόβλημα— ἔχει σημασίαν. Ἔφυγα ἀπὸ τὸ θέμα τῶν εὐθυνῶν. Θὰ ἐξετάσουν τὰ δικαστήρια καὶ δὴ τὰ ποινικά, τὴν εὐθύνην τῶν παραβάσεων. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς οὐσίας, τὸ πολιτικόν, καὶ λέγω, ὅτι δὲν ὑπάρχουν διπλοψηφίσαντες Ἕλληνες καὶ ἂν δὲν εἶσθε εἰς θέσιν σεῖς, κινητοποιήσαντες βάσει σχεδίου ἐξαιρέτου, εὐφυῶς ὠργανωμένα συνεργεῖα παντοῦ, ἐὰν δὲν κατωρθώσατε σεῖς μὲ αὐτὰ τὰ συνεργεῖα νὰ συλλάβητε μίαν περίπτωσιν φίλου τῆς ΕΡΕ, ὁ ὁποῖος ἐδιπλοψήφισε, πῶς ἐμφανίζεσθε καὶ προβαίνετε εἰς αὐτὴν τὴν δυσφήμησιν τῆς Ἑλλάδος, εἰς αὐτὸν τὸν διασυρμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, τῆς ὁποίας μετέχετε, τῆς ὁποίας εἶσθε καὶ σεῖς στυλοβάται καὶ πρέπει νὰ εἶσθε, πῶς ἀδιαφορεῖτε διὰ τὸ συμφέρον τὸ γενικώτερον, οὐχὶ τοῦ Ἔθνους ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ἀφῃρημένην, ἀλλὰ τῆς Δημοκρατίας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν συγκεκριμένην τῶν θεσμῶν, δηλαδὴ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου καὶ τῆς ἐλευθερίας τῆς σκέψεως καὶ τῆς γνώμης; Αὐτὰ φοβοῦμαι —καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ τὸ εἴπω— ὅτι σεῖς τὰ κλονίζετε. Ἐνῷ δὲν ἔχετε ἀπόδειξιν, οὔτε μιᾶς περιπτώσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν φίλος μας ἐδιπλοψήφισε, προβαίνετε εἰς αὐτὸν τὸν διασυρμὸν τῶν πάντων. Καὶ ἐφθάσατε μέχρι τοῦ σημείου, ἀξιότιμε κ. ἀρχηγὲ τῆς Ε. Κ., νὰ καταρτίσητε καὶ ἕνα ἀριθμητικὸν πίνακα. Σεῖς ὁ ἴδιος κατενοήσατε φαίνεται ἢ ἡ διαίσθησίς σας, ἡ τόσον ἔντονη, συνέλαβε τὸ γεγονός, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματά σας εἶναι ἄνευ σημασίας καὶ ἐνεφανίσατε ἀπόψε ἕνα τόσον παράδοξον, ἀφελῆ ἀριθμητικὸν πίνακα, ὥστε δὲν ἔχω ἀνάγκην κἂν νὰ ἀντικρούσω τὰ ἐν τῷ πίνακι εὑρισκόμενα. Καὶ εἴπατε μάλιστα, ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐδείξατε ἀποτελεῖ τὴν ἀριθμητικὴν πιστοποίησιν τοῦ ρεύματος, τὸ ὁποῖον εἴχατε. Τί ἐπράξατε ἢ μᾶλλον τί διεπράξατε λογικῶς; Ποῖον λογικὸν σφάλμα διεπράξατε; Ἐπήρατε τὴν ἀπόστασιν μεταξὺ τῶν κομμάτων τοῦ 1958 καὶ ἐνομίσατε, ὅτι εἴχατε τὸ δικαίωμα νὰ θεωρήσητε, ὅτι αὐταὶ αἱ ἀποστάσεις κατὰ τρόπον μηχανικόν, ὡς ἐὰν οἱ Ἕλληνες ἀποτελοῦν μηχανὴν καὶ ὄχι ἐλευθέρας ψυχάς, ἔπρεπε νὰ ἀνευρεθοῦν καὶ εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961. Καὶ ποῖος σᾶς εἶπεν, ὅτι εἴχατε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ πράξητε; Ποῖος σᾶς εἶπεν, ὅτι εἴχατε τὸ δικαίωμα βάσει τῶν ἀναλογιῶν τοῦ 1958 νὰ εἴπητε ποία θὰ ἦτο ἡ γνώμη τοῦ Ἕλληνος τῆς Κομοτηνῆς ἢ τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως ἢ τῶν Χανίων ἢ τῶν Πατρῶν ἢ τῆς Ἄρτης σήμερον; Μετεβλήθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν τὰ πράγματα. Ἐὰν σεῖς δὲν τὸ ἔχητε ἀντιληφθῆ, δὲν πταίομεν ἡμεῖς, ἀλλὰ δὲν πταίει καὶ ἡ νοημοσύνη μας. Μὴ προσβάλλητε τὴν νοημοσύνην μας, παρουσιάζοντες αὐτὸν τὸν ἀριθμητικὸν πίνακα, καὶ λέγοντες, ὅτι αὐτὸς ἀποτελεῖ τὴν ἀριθμητικὴν ἀπόδειξιν τοῦ ρεύματος, τὸ ὁποῖον εἴχατε, ἀποτελεῖ λάθος λογικὸν ἡ πρᾶξις σας καὶ λυποῦμαι, διότι περιεπέσατε εἰς τοιοῦτον λογικὸν λάθος. Ἀλλά, εἶναι φυσικὸν νὰ περιέπεσεν ὁ κ. Παπανδρέου εἰς αὐτό. Δὲν θέλει νὰ ἴδῃ τί συνέβη εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸ 1958 ἕως τὸ 1961 καὶ δὲν θέλει νὰ κατανοήσῃ, ὅτι εἰς πάρα πολλὰς περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος, καὶ δὴ τῆς ὑπαίθρου, ἀλλὰ καὶ εἰς πολλὰς πόλεις, ηὐξήθη ἡ δύναμις τῆς ΕΡΕ, ὅτι ηὐξήθη ἡ ἀπόστασις μεταξὺ τῆς δυνάμεως τῆς ΕΡΕ ἐν Ἀθήναις καὶ τῆς δυνάμεως τῆς ΕΡΕ ἐκεῖ. Καὶ μὴ ἀναζητῆτε τὴν αὐτὴν ἀπόστασιν καὶ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν καὶ ἐν ἔτει 1961 προβαίνοντες μάλιστα καὶ αὐθαιρέτως εἰς τὴν ἀφαίρεσιν ἑνὸς 7% ἀπὸ τὰς Ἀθήνας, διότι καὶ αὐτὸ τὸ ἐπράξατε κατὰ τρόπον, τὸ ὁποῖον ἐθεωρήσατε αὐτονόητον εἰπόντες, ὅτι εἶσθε βέβαιος, ὅτι ὅλοι τὸ ἀναγνωρίζομεν. Ὄχι, δὲν ἀναγνωρίζομεν πράγματα φανταστικά, ἀναγνωρίζομεν τὴν πραγματικότητα, ἀλλὰ οὐχὶ τὰ προϊόντα τῆς φαντασίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἀφοῦ εἰς ὅλους μας ἔδειξε τὸν πίνακα τὸν ἀριθμητικὸν ὁ κ. Παπανδρέου, καὶ ἀφοῦ εἶπεν, ὅτι ὁ πίναξ αὐτὸς ἀποτελεῖ τὴν ἀριθμητικὴν πιστοποίησιν τοῦ ρεύματος, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἡ Ε. Κ., κατέληξεν εἰς τὸ ὅπερ ἔδει δεῖξαι, καὶ εἶπε κατὰ λέξιν: «Ἰδού, διατὶ ὑπήρξαμεν τὸ πρῶτον κόμμα». Κατὰ μίαν ὡρισμένην ἔννοιαν, εἶχε δίκαιον, χρησιμοποιήσας τὸν ἀόριστον καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι σήμερον τὸ πρῶτον κόμμα, ἀλλὰ κατὰ μίαν ἄλλην ἔννοιαν ἔχει καὶ ἄδικον, διότι οὔτε καὶ τότε, οὔτε τὴν 29ην Ὀκτωβρίου ἦτο τὸ πρῶτον κόμμα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι παράδοξον, ὅτι συνήγαγε τὸ συμπέρασμα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πόθων καὶ τῶν ἐνδομύχων ψυχικῶν ροπῶν του, ὅτι ἡμεῖς ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν 39% αὐτὸ εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, τὸ Κέντρον ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὸ 35% καὶ τὸ ὑπόλοιπον νὰ τὸ ἔχῃ ἡ ΕΔΑ. Σᾶς ἔδωσε, κύριοι τῆς ΕΔΑ, 1 ἢ 2% πάρα πάνω ἀπ’ ὅ,τι ἐλάβατε καὶ πρέπει νὰ τὸν εὐχαριστήσητε, κ. Πασαλίδη. Κύριοι, δὲν εἶναι δυνατὸν τοιούτου εἴδους ἐπιχειρήματα καὶ τοιούτου εἴδους ἀριθμητικοὶ πίνακες νὰ σταθοῦν. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὰ ἄλλα σημεῖα τοῦ λόγου καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἐπιχειρήματα τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. Λυποῦμαι, διότι ἐχρησιμοποίησεν ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα ἄλλα μὲν εἶναι εὐκόλως δυνατὸν νὰ ἀποκρουσθοῦν, ἄλλα δὲ εἶναι ἐπιβεβλημένον σχεδὸν νὰ ἀγνοηθοῦν, διότι δὲν ἔχουν βάσιν καὶ δὲν ἔχουν οὔτε οὐσιαστικῶς, οὔτε τυπικῶς λογικὸν περιεχόμενον. Ἡ βλάβη, εἰς τὴν ὁποίαν χωρὶς νὰ τὸ θέλουν οἱ κύριοι, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ τὸν τόπον ἡ προσπάθεια αὐτὴ τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ τῆς Ε. Κ. δὲν ἐπῆλθε καὶ δὲν θὰ ἐπέλθῃ, ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ καὶ ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἐὰν ὁ ἀγών του εἶχε τὴν πιθανότητα νὰ εὐοδωθῇ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ ὀδυνηρὰ ἀποτελέσματα εἰς βάρος τῆς χώρας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κλονισθοῦν τὰ πάντα. Εὐτυχῶς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ τοῦτο διὰ λόγους πραγματικῆς ἀντιδράσεως τῆς ψυχῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τοῦ μεγίστου, κατὰ τὴν πεποίθησίν μου, τμήματος καὶ αὐτῶν τούτων τῶν ἐκλογέων τῆς Ε. Κ. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρίσῃ κἂν τὴν ἐπίθεσιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ὄχι ἐναντίον της, ἀλλὰ ἐναντίον τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν τῆς χώρας πρὸς ἱκανοποίησιν καθαρῶς κομματικῶν συμφερόντων, καθαρῶς προληπτικῶν βλέψεων καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν τῆς ἐπιθυμίας, διὰ τὴν κατάληψιν τῆς ἐξουσίας. Κύριοι ἡ ἐξουσία εἶναι ἐκεῖ, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐκεῖ θὰ φθάσητε μόνον ἐὰν περάσητε ἀπὸ ἐδῶ, ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν ἐν τῇ Βουλῇ, ἄρα ἀπὸ τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ (παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§112Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις μόνον θὰ εἴπω εἰς ἀπάντησιν. Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν μακρὰν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ ὅλα τὰ ἄλλα κεφάλαια δὲν βλέπω τὸν λόγον. Ἀλλὰ ὑπῆρξε τὸ θέμα τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῆς ἐθνικοφροσύνης μεταξὺ τῶν παρατάξεων τῆς Δεξιᾶς καὶ τοῦ Κέντρου. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπισημάνω, ὅτι ἐὰν ἔκαμα λόγον περὶ αὐτοῦ δὲν ὀφείλεται τοῦτο εἰς τὴν ἰδικήν μου πρωτοβουλίαν. Ἔχομεν προκληθῆ ἀπὸ τοῦ βήματος. Καὶ μάλιστα κινδυνεύει νὰ καθιερωθῇ, ὅτι μεταξὺ τῶν δύο παρατάξεων ἡ Δεξιὰ εἶναι ἡ ἐθνικόφρων καὶ τὸ Κέντρον εἶναι ἠλαττωμένης ἐθνικοφροσύνης. Αὐτὴν τὴν κατάταξιν δὲν τὴν δεχόμεθα. Ἐὰν συνεχισθῇ ἡ καπηλεία τοῦ πατριωτισμοῦ τότε θὰ εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ ἀναφερώμεθα καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὸ παρὸν καὶ νὰ καταγγείλωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται τοῦ δικαιώματος νὰ ἀμφισβητοῦν εἰς τοὺς ἄλλους τὸν πατριωτισμόν των. Ἐξηγούμεθα ἅπαξ διὰ παντός. Οὐδέποτε θὰ δεχθῶμεν μονοπώλησιν ἐθνικοφροσύνης. Ἄλλως τε, κ. Πρόεδρε, ἐὰν ἐπρόκειτο τοῦτο νὰ εἶναι ἀληθές, ποῖον γεγονὸς διαπιστώνεται; Ὅτι τὸ ἥμισυ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ στερεῖται ἀληθοῦς πατριωτισμοῦ. Κύριοι τῆς Δεξιᾶς, ἐπιμένετε εἰς αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν; (Χειροκροτήματα). Εἶναι δυνατόν; Ποῖος τότε ὑπονομεύει τὰ θεμέλια τοῦ πολιτεύματος; Ποῖος ὑπονομεύει τὰ θεμέλια τοῦ Ἑλληνισμοῦ; Ποῖος τὰ ὑπονομεύει περισσότερον ἀπὸ τοὺς καπήλους τοῦ πατριωτισμοῦ; Ἰδού, διατὶ θὰ λήξῃ ἅπαξ διὰ παντὸς ὁ σφετερισμὸς τοῦ πατριωτισμοῦ καὶ τῆς ἐθνικοφροσύνης ἀπὸ μίαν παράταξιν. Ὅλοι καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ἐθνικόφρονες καὶ εἴμεθα πατριῶται. Ἡ διαφορά μας δὲν εἶναι ἐθνική, εἶναι πολιτική. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μας ἄποψις. Ἐὰν τὴν ἀποδέχεσθε ἡ πάλη θὰ λήξῃ. Ἐὰν ὅμως τὴν ἀμφισβητεῖτε, ἡ πάλη θὰ εἶναι ἀμείλικτος, διότι οὐδέποτε θὰ τὸ ἐπιτρέψωμεν. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἔρχομαι, τώρα, εἰς τὸν ἐπίλογον τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Εἶπεν, ὅτι κινούμεθα ἀπὸ τὸ πάθος τῆς ἐξουσίας. Ἐπιθυμῶ νὰ τὸν πληροφορήσω, ὅτι εἰς ὅλην μου τὴν πολιτικὴν ζωὴν ὑπῆρξα μέχρις ἐλαττώματος ἀδιάφορος διὰ τὴν ἐξουσίαν. Εἶχα εὐκαιρίας, τὰς ὁποίας δὲν γνωρίζετε, εἶχα εὐκαιρίας νὰ εὑρίσκωμαι εἰς τὴν ἐξουσίαν — τὸ εἶπον καὶ ἄλλοτε— μὲ ἀναγκάζετε νὰ τὸ ἐπαναλάβω, θὰ ἠδυνάμην μὲ μίαν ζητωκραυγήν. Καὶ ἡ ζητωκραυγὴ δὲν ἠκούσθη, ἀπὸ σταθερότητα πεποιθήσεων. Δὲν ἐπιτρέπω νὰ δίδεται ἑρμηνεία εἰς τοὺς ἀγῶνας μου, ἑρμηνεία φιλαρχίας. Κινούμεθα ἀπὸ τὸ πάθος τῆς Ἰδέας. Κινούμεθα ἀπὸ τὸ πάθος τῆς Δημοκρατίας. Καὶ ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας θὰ συνεχίσωμεν ἀνένδοτον τὸν ἀγῶνα μας. (Χειροκροτήματα).

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§114Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι, κατάπληκτος καὶ ἐμβρόντητος ἤκουσεν ἀπόψε ἡ Βουλὴ καὶ θὰ ἀναγνώσῃ αὔριον τὸ πρωΐ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὰς ἀγορεύσεις τῶν τριῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁσονδήποτε καὶ ἂν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχῃ πανθομολογούμενον τάλαντον νὰ ὁμιλῇ ἑκάστοτε πέριξ τοῦ θέματος, ἀπόψε συνειδητῶς καὶ ἠθελημένως ἀφιέρωσε τὰ 9)10 τῆς ὁμιλίας του ἔξω τοῦ θέματος. Ἐν τούτοις, εἰς ὅ σημεῖον ἠθέλησε νὰ ἐπανέλθῃ, εἰς τὸ θέμα, καθὼς καὶ οἱ δύο συνάδελφοί του Ὑπουργοὶ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἠθέλησαν νὰ δώσουν τόνον ἐπιθετικόν, τόνον προκλητικὸν καὶ τόνον προσποιητῆς θριαμβολογίας. Φαίνεται λοιπόν, ὅτι δὲν ἔχουν ἐπίγνωσιν, ὕστερα ἀπὸ τὰ βουνὰ τῶν ἀποδείξεων ποὺ ἐπεσσώρευσεν ἡ πολυήμερος συζήτησις τῶν προτάσεων παραπομπῆς, δὲν ἔχουν ἐπίγνωσιν τῆς δεινοτάτης θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται καὶ τῆς ἀντιδράσεως τοῦ λαοῦ. Συνοψίζων ἐξ ὀνόματος τῆς ΕΔΑ τὰ πορίσματα τῆς μακρᾶς αὐτῆς συζητήσεως, διακηρύσσω, ὅτι συντριπτικαὶ ὑπῆρξαν αἱ ἀποδείξεις τοῦ ἐν ψυχρῷ προσχεδιασθέντος καὶ μὲ ἠθικὴν ἀναλγησίαν καὶ πώρωσιν ἐκτελεσθέντος σχεδίου τοῦ βιασμοῦ τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, σχεδίου καταλύσεως τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, καταλύσεως τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας. Καὶ θὰ εἶναι αἰώνιον τὸ στίγμα καὶ διὰ τοὺς προπαρασκευάσαντας καὶ διὰ τοὺς ἐμπνεύσαντας καὶ διὰ τοὺς καθοδηγήσαντας καὶ διὰ τοὺς ἐκτελέσαντας τὸ ἔγκλημα καὶ διὰ τοὺς ἐπωφεληθέντας αὐτοῦ. Κατὰ τοὺς διαρρεύσαντας τέσσαρας μῆνας, ἁπλῶς ἀνεσύρθη μία πτυχὴ τοῦ πέπλου, μὲ τὸν ὁποῖον οἱ ἔνοχοι προσεπάθησαν νὰ συγκαλύψουν τὸ ἔγκλημα. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, ποτὲ νὰ ἐκτεθοῦν εἰς τὸ σύνολόν των αἱ ἐλεεινότητες τῶν κύκλων τοῦ ὀργίου, τῆς πλαστογραφίας, τῆς ἐγκληματικῆς βίας, μιᾶς ἀδιστάκτου συναρχίας συμφερόντων καὶ συνενοχῶν ποὺ συναπεφάσισαν τὸν ἐξανδραποδισμὸν τοῦ ὑπερηφάνου δημοκρατικοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Θὰ παραμείνουν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, οἱ κύριοι αὐτοὶ ὑπόδικοι, ἀνεξαρτήτως οἱασδήποτε ἐκβάσεως τῆς σημερινῆς ψηφοφορίας, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν αὐταπατώμεθα. Τὸ ἔγκλημα, εἶναι ἔγκλημα ἀπαράγραπτον καὶ ἡ εὐθύνη κάποτε θὰ ἀποδοθῇ. Ἐν τούτοις καὶ μόνον αὐτὸ τὸ μέρος τοῦ ἐγκλήματος ποὺ ἀπεκαλύφθη, εἶναι τεράστιον, ἀδιάσειστον, τόσον ἐκτεταμένον καὶ ἐνοχοποιητικόν, ὥστε δὲν δύναται νὰ ἀποσεισθῇ τὸ στίγμα καὶ νὰ διαψευσθῇ τὸ πασίδηλον, ὅτι οἱ καθήμενοι εἰς τοὺς Ὑπουργικοὺς θώκους εἶναι σφετερισταὶ τῆς ἐξουσίας, κατόπιν βιασμοῦ τῆς λαϊκῆς θελήσεως. Αἱ ἀποδείξεις τοῦ ἐγκλήματος ἐδόθησαν καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς. Διὰ τὰ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, θέλω δι’ ἐλαχίστων νὰ ὑπενθυμίσω τὴν ὑπ’ ἀριθ. 17)62 ἀπόφασιν τοῦ Ἐκλογοδικείου, περὶ τῆς Βʹ περιφερείας Ἀθηνῶν καὶ τὰς ὁμοίας πρὸς αὐτὴν περὶ τῶν Νομῶν Ἠμαθίας καὶ Αἰτωλοακαρνανίας, αἱ ὁποῖαι περιέχουν τὴν παραδοχὴν τοῦ γεγονότος, ὅτι μὲ ἀνέντιμον, ἐπὶ τῇ βάσει παρωχημένων ἀπογραφῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀποδίδουν τὴν ἀκριβῆ πραγματικότητα, κατανομὴν τῶν ἑδρῶν, ἐσωκλείσθησαν δεκάδες ἑδρῶν ὑπὲρ τοῦ κυβερνῶντος κόμματος. Καὶ μόνον διὰ λόγους οἰκονομικοῦ ἀπαραδέκτου ἀμφισβητουμένου ὑπὸ τοῦ νομικοῦ κόσμου, διὰ λόγους δηλαδὴ τυπικούς, ἀπερρίφθησαν αἱ ἐνστάσεις. Δεύτερον, ὑπάρχει ὁρμαθὸς καταδικαστικῶν ἀποφάσεων. Ἡ ὥρα, κύριοι, ἐπροχώρησε καὶ δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ πίνακος, τὸν ὁποῖον καταθέτω, διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά, καὶ ὁ ὁποῖος περιέχει καταδίκας 20 ὀργάνων καὶ δὴ ἀξιωματούχων τῆς Ἀσφαλείας, 36 τραμπούκων τῆς ΕΡΕ, 15 τῶν ΤΕΑ, 2 ὑπαλλήλων Νομαρχίας, ἑνὸς προέδρου κοινότητος κλπ.

ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

ΔΙ’ ΑΣΚΗΣΙΝ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΚΛΟΓΑΣ

Ζάκυνθος, 1.12.61. Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Ζακύνθου κατεδίκασε τοὺς κάτωθι ἀστυνομικούς: 1. Τὸν χωροφύλακα Γεώργ. Θανόπουλον σὲ 15 ἡμερῶν φυλάκισιν διότι ἠπείλησε τὸν Ἰωάν. Κλουδᾶ καὶ τοῦ ἐξέσχισε τὴν ἐφημερίδα Αὐγή. 2. Τὸν ἀστυνομικὸ σταθμάρχη Χωροφυλακῆς Ἁγίου Νικολάου ἐνωμοτάρχην Ἀνδρέα Γραμματικάκη καὶ τὸν χωροφύλακα Κ. Χρυσουλάκη, σὲ 20 ἡμερῶν φυλάκισιν, διότι ἐκακοποίησαν ἐντὸς τοῦ τμήματος τὸν Σπ. Μαλαφούρη. 3. Τὸν χωροφύλακα Ἰωάν. Μυλωνᾶ σὲ 12 ἡμερῶν φυλάκισιν δι’ ἐξύβρισιν τοῦ Γεωργίου Κατσίγαλου. Μυτιλήνη, 4.12.61. Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Μυτιλήνης κατεδίκασε σὲ 35 ἡμερῶν φυλάκισιν τὸν χωροφύλακα τῆς ἀσφαλείας Δ. Δημητρακόπουλο διὰ τὴν κακοποίησιν τοῦ Γ. Βλάχου. Τὸ ἴδιο δικαστήριο κατεδίκασε σὲ 35 ἡμερῶν φυλάκισιν καὶ τὸν χωροφύλακα Χαρ. Σουρδίνον, διὰ τὴν κακοποίησιν τοῦ Γ. Χατζημανωλάκη. Ζάκυνθος, 15.12.61. Τὸ τριμελὲς Πλημ)κεῖον Ζακύνθου κατεδίκασε τὰ κάτωθι ἀστυνομικὰ ὄργανα γιὰ κακοποίησιν πολιτῶν κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον. 1. Β. Ἀλεξόπουλον σὲ ἑνὸς μηνὸς φυλάκισιν μὲ 3ετῆ ἀναστολήν, διότι ἐκακοποίησε τὸν Ἀναστ. Μαρῖνον. 2. Γ. Θανόπουλον σὲ ἑνὸς μηνὸς φυλάκισιν, διότι ἐκακοποίησε τὸν Εὐστ. Βούλην. 3. Ἀντ. Κοντογιάννην, σὲ ἑνὸς μηνὸς φυλάκισιν μὲ 3ετῆ ἀναστολήν, διότι ἐκακοποίησε τὸν Εὐστ. Σούλην. 4. Γ. Θανόπουλον, σὲ ἑνὸς μηνὸς φυλάκισιν, διότι ἐκακοποίησε τὸν Διον. Καλποδῖνον. Καλαμάτα, 19.12.61. Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Καλαμῶν κατεδίκασε τὸν Ἀστυνομικὸν Σταθμάρχην Χωροφυλακῆς Μεθώνης ἀνθυπασπιστὴν Δ. Σταυρόπουλον σὲ 1 μηνὸς φυλάκισιν γιὰ ἀπειλὲς καὶ 3 μηνῶν καὶ 10 ἡμερῶν γιὰ παράβασιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Ἑνὸς ἔτους στέρησιν τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων καὶ 500 δραχ. πρόστιμο, διότι ἠπείλησε καὶ ἐξεβίασε τὸν Τάκη Κωνσταντινόπουλον (Δεμοδό) νὰ ψηφίσῃ ὑπὲρ τῆς ΕΡΕ. Βόλος, 20.12.61. Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Βόλου κατεδίκασε σὲ 30 ἡμερῶν φυλάκισιν τὸν Ἀστυνομικὸν Σταθμάρχην Πορταριᾶς Ἀπ. Γκαραγκάλην, διότι ἐκακοποίησεν ἐξ ἐνέδρας μαζὶ μὲ τρομοκράτες τὸν ὀπαδὸ τῆς ΕΔΑ Ι. Οὐσταμπασίδην. Καλαμάτα, 22.1.62. Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Καλαμῶν κατεδίκασε σὲ φυλάκισιν ἑνὸς μηνὸς τὸν ὑπενωμοτάρχην τέως ἀστυνομικὸν σταθμάρχην Ἀσπροχώματος Χ. Δημητρακόπουλον, διότι κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον ἠπείλησε τὸν Νικόλαον Κούβελα. Κόρινθος, 29.1.62. Τὸ Πλημ)κεῖον Κορίνθου κατεδίκασε τὸν διοικητὴ τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Φενεοῦ, ἀνθυπασπιστὴν Σκῦρον Πακτίστην, διότι ἐκακοποίησε τὸν Ἀντώνιον Λάζαρην ὀπαδὸν τῆς Ε. Κ. κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον. Τρίκαλα, 21.12.61. Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Τρικάλων κατεδίκασε τὸν χωροφύλακα Σπῦρον Φαγογένην εἰς 5 ἡμερῶν κράτησιν, διότι ἐκακοποίησε τὸν ὀπαδὸ τοῦ ΠΑΜΕ Ἰωάννην Τσούφην ἐκ Φαρκαδῶνος. Θεσσαλονίκη, 12.2.62. Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Θεσσαλονίκης κατεδίκασε σὲ πρόστιμο καὶ χρηματικὴν ἱκανοποίησιν τὸν ὑπενωμοτάρχην Παν. Βουρλιᾶν, Ἀστυνομικὸν Σταθμάρχην Σχοινίων Κομοτινῆς, διότι συνέλαβε καὶ ἐκακοποίησε τοὺς ὀπαδοὺς τῆς ΕΔΑ Ἀθ. Βουτσίδην καὶ Χαρ. Θεοχαρίδην ἀπὸ τὴν Ἀδριανή. Καλαμάτα, 13.2.62. Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Καλαμῶν κατεδίκασε τὸν ἀστυνομ. σταθμάρχην Καρτερολίου ἐνωμοτάρχην Ἰωάν. Γουτάκην σὲ φυλάκισιν 2 μηνῶν καὶ ἑνὸς ἔτους στέρησιν τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων, διὰ παράβασιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Καλαμάτα, 19.2.62. Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Καλαμῶν κατεδίκασε τὸν χωροφύλακα τῆς Ἀσφαλείας Μάριον Κροντήρην σὲ δύο μηνῶν φυλάκισιν, διότι ἠπείλησε κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον τὸν ὀπαδὸν τῆς ΕΔΑ Κ. Σπηλιώτην. Θεσσαλονίκη, 19.2.62. Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Γρεβενῶν κατεδίκασε σὲ 45 ἡμερῶν φυλάκισιν τὸν ὑπενωμοτάρχην Λάμπρον Σκότην, διότι ἤσκησε ψυχολογικὴν βίαν ἐπὶ τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς Ε. Κ. Καζανᾶ εἰς τὸ χωρίον Σαρακινοί. Καλαμάτα, 1.3.62. Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Καλαμῶν κατεδίκασε τὸν ἀνθυπασπιστὴν Χωρ)κῆς Δ. Σταυρόπουλον ἀστυν. σταθμάρχην Μεθώνης σὲ 2 μηνῶν φυλάκισιν καὶ 20 ἡμερῶν φυλάκισιν κατὰ συγχώνευσιν καὶ ἑνὸς ἔτους στέρησιν τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων, δι’ ἀπειλὰς καὶ ἐκλογικὰς παραβάσεις. Καλαμάτα. Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Καλαμῶν κατεδίκασε τὸν χωροφύλακα τῆς Ἀσφαλείας Μάριον Κροντήρην σὲ 25 ἡμερῶν φυλάκισιν, διότι ἐκακοποίησε τὸν ὀπαδὸ τοῦ ΠΑ ΜΕ Δ. Βασιλομητσάκον. Καταδίκες ὁπλιτῶν ΤΕΑ καὶ τραμπούκων τῆς ΕΡΕ, διὰ κακοποιήσεις πολιτῶν καὶ ἐκβιασμοὺς κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον. Κοζάνη 4.11.61. Τὸ Πλημ)κεῖον Κοζάνης κατεδίκασε τὸν διμοιρίτην τῶν ΤΕΑ τοῦ χωρίου Μ. Συρινίου, σὲ 7 μηνῶν φυλάκισιν, διὰ κακοποίησιν πολιτῶν κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον. Καλαμάτα 8.1.1962: Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Καλαμῶν κατεδίκασε τοὺς ὁπλίτας τῶν Τ.Ε.Α. Ἐλ. Ἀγγελόπουλον, σὲ 10 μηνῶν φυλάκισιν, καὶ τοὺς Ο. Γρουσουζάκην καὶ Φιλ. Χριστάκη σὲ 7 μηνῶν φυλάκισιν, διότι δύο ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν, εἰς τὸ χωρίον Χαροκοπιό, εἰσῆλθον τὰ μεσάνυκτα εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ἰωάν. Διονυσοπούλου καὶ ἐκακοποίησαν τὸν ἀδελφόν του Δημ. Διονυσόπουλον, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀποφυλακισθῆ πρὶν ἀπὸ λίγο καιρό. Ρόδος 1.12.61: Τὸ Μονομελὲς Ρόδου κατεδίκασε εἰς 25 ἡμερῶν φυλάκισιν τὸν κ. Λοΐζον, διότι ἐκτύπησε σὲ προεκλογικὴν συγκέντρωσιν τοῦ Π.Α.Μ.Ε. τὸν Ι. Μιχαηλίδην, ὀπαδὸν τοῦ Π.Α.Μ.Ε. Κόρινθος 27.11.61: Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Κορίνθου κατεδίκασεν, εἰς 2 μηνῶν φυλάκισιν τὸν τρομοκράτην Βλάσην Ντούνην, διότι ἐκακοποίησε τὸν τέως βουλευτὴν τῆς Ε.Δ.Α. Ἀχαΐας Δ. Παπαθανασόπουλον εἰς τὴν κεντρικὴν πλατεῖαν τῆς Κορίνθου. Ἔδεσσα 7.12.61: Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Ἐδέσσης ἐκήρυξεν ἐνόχους σωματικῶν κακώσεων κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον τοὺς Ι. Τσώλην καὶ Δ. Λαβασᾶν κατὰ τῶν ὑποψηφίων τοῦ Π.Α.Μ.Ε. Κ. Τσιγάρα καὶ Ε. Πέτσον, οἱ κατηγορούμενοι ἐδήλωσαν μεταμέλειαν καὶ ἐζήτησαν συγγνώμην δημοσία. Κομοτηνὴ 11.12.61: Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Σαππῶν κατεδίκασε σὲ 45 ἡμερῶν φυλάκισιν τοὺς Ν. Δουρουκλάκην, Σ. Πανταζῆν, Κ. Ροῦφον καὶ Α. Σιδηρόπουλον, διότι ἐκακοποίησαν τὸν ἐκλογικὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ Π.Α. Μ.Ε. εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα Σαππῶν Χρ. Στεφανίδην. Πρέβεζα 14.12.61: Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Πρεβέζης κατεδίκασε σὲ 20 ἡμερῶν φυλάκισιν τὸν Ἐλ. Κλωτζάρην, διότι ἐλιθοβόλησε τὴν 12.10.61 τοὺς ὑποψηφίους τοῦ Π.Α. Μ.Ε. Πρεβέζης Ν. Κοσίνταν καὶ Σπ. Περδίκην. 15.12.61: Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Ρόδου κατεδίκασε σὲ 35 ἡμερῶν φυλάκισιν τὸν Μ. Λοΐζον καὶ σὲ 15 ἡμερῶν τὸν Μάριον Κιτὼφ γνωστοὺς τρομοκράτες, διότι ἐπετέθησαν προεκλογικῶς ἐξ ἐνέδρας κατὰ τῶν ὀπαδῶν τοῦ Π.Α. Μ.Ε. Ι. Μιχαηλίδη καὶ Χρ. Ἀργυρίου. Κατερίνη 12.1.62: Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Κατερίνης κατεδίκασεν εἰς 70 καὶ 60 ἡμερῶν φυλάκισιν τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Νομαρχίας Πιερίας Γ. Παναγιωτίδην καὶ Ἀντ. Τίγκαν καὶ εἰς ἑνὸς ἔτους στέρησιν πολιτικῶν δικαιωμάτων, διότι κατὰ τὰς ἐκλογὰς ἠμπόδιζον τοὺς ὑποψηφίους τῶν ἀντιθέτων πρὸς τὴν Ε.Ρ.Ε. κομμάτων νὰ ἐκφωνοῦν λόγους καὶ νὰ ἔρχωνται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν λαόν. Τὸ αὐτὸ δικαστήριον κατὰ τὴν ἰδίαν δικάσιμον κατεδίκασεν εἰς ἑξάμηνον φυλάκισιν τὸν τέως ἔφεδρον ἀνθ)γὸν Ν. Μπέην, διότι ἐπὶ κεφαλῆς 10 τρομοκρατῶν τὴν νύκτα τῆς παραμονῆς τῶν ἐκλογῶν εἰς τὸ χωρίον Στουπὶ–Κατερίνης εἰσῆλθε βιαίως εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ν. Δασοπούλου καὶ ἀπεπειράθη νὰ τὸν ἀπαγάγῃ πρὸς ἐκλογικὸν ἐκβιασμόν. Χαλκὶς 12.1.62: Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Χαλκίδος κατεδίκασεν εἰς 15θήμερον φυλάκισιν καὶ εἰς χρηματικὴν ποινὴν 300 δραχμῶν ψυχικὴν ὀδύνην τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος Ν. Πύργου Ἱστιαίας Γ. Γκάρον, διότι ἐντὸς τοῦ ἐκλογικοῦ τμήματος τοῦ χωρίου κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν ἐτραυμάτισεν εἰς τὴν κεφαλὴν ἐνώπιον τοῦ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου τὸν ἐκλογικὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ Π.Α.Μ.Ε. Θ. Θεοδώρου. Καλάμαι 15.1.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Καλαμῶν κατεδίκασεν εἰς φυλάκισιν δύο μηνῶν τοὺς Π. Γρουσουζάκον καὶ Π. Ἀναστασόπουλον, ὁπλίτας τῶν ΤΕΑ καὶ Γ. Σκαφίδα, ἀγροφύλακα, κατοίκους Πεταλιδίου Καλαμῶν, διότι τὴν 27.10.61, παραμονὴν τῶν ἐκλογῶν ἐκακοποίησαν βαναύσως τὸν ὀπαδὸν τοῦ Π.Α.Μ.Ε. καὶ συγχωριανόν των Κ. Παντελόπουλον, πρὸς πολιτικὸν ἐκβιασμόν. Ὁ Γρουσουζάκος ἔχει καταδικασθῆ ἀπὸ τὸ αὐτὸ δικαστήριον εἰς ἑπτάμηνον φυλάκισιν διὰ παρόμοιον ἐκλογικὸν ἀδίκημα εἰς τὸ χωρίον Χαροκοπιὸ (δελτ. 79). Θεσσαλονίκη 17.1.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Γρεβενῶν, δικάζον κατ’ ἔφεσιν, κατεδίκασε τὸν Σ. Μπαλντούμην, διμοιρίτην ΤΕΑ χωρίου Μεγάλου Σειρινίου εἰς πεντάμηνον φυλάκισιν, ἄνευ μετατροπῆς καὶ τὸν ἀγροφύλακα Ε. Μπαλντούμην, γνωστὸν τρομοκράτην τῆς ΕΡΕ εἰς 25ήμερον φυλάκισιν, διότι κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν καὶ διὰ ἐκλογικὸν ἐκβιασμὸν ἐκακοποίησαν τὸν συγχωριανόν των Α. Κυριακίδην. Θεσσαλονίκη 17.1.62: Ὑπὸ τοῦ Τριμελοῦς Πλημμελειοδικείου Γρεβενῶν, κατεδικάσθησαν ἀντιστοίχως εἰς 15, 7 καὶ 5 μηνῶν φυλάκισιν οἱ Ἰωάν. Ζέρβας, Δ. Βούλγαρης, Γ. Ζέρβας, Γ. Μωρισιάδης, Ἰωάν. Τσαπλαρίδης, ἅπαντες ὁπλῖται τῶν ΤΕΑ Γρεβενῶν, διότι τὴν 28 Ὀκτωβρίου, παραμονὴν τῶν ἐκλογῶν, ἐκακοποίησαν βαναύσως τοὺς Χρ. Κλιτσουνῖκον καὶ τὸ ζεῦγος Τσιρογιάννη, κατοίκους Γρεβενῶν δι’ ἐκλογικὸν ὑπὲρ τῆς ΕΡΕ ἐκβιασμόν. Φλώρινα 18.1.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Φλωρίνης κατεδίκασε τοὺς Στ. Γάτσην ὁπλίτην τῶν ΤΕΑ καὶ Γ. Δημητριάδην τραμποῦκο τῆς ΕΡΕ σὲ 30 ἡμερῶν φυλάκισιν, διότι ἠπείλησαν τὴν Βαλεντίνη Μαυροπούλου, στέλεχος τῆς ΕΔΑ. Φλώρινα 18.1.62: Τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον Φλωρίνης κατεδίκασε τοὺς τρομοκράτες τῆς ΕΡΕ Θ. Παραστρατίδην καὶ Ζήσην Μπούμπην σὲ 35 ἡμερῶν φυλάκισιν, διότι ἐκακοποίησαν τὸν ὑποψήφιον τοῦ ΠΑΜΕ Φλωρίνης Κοσμᾶν Φουντουκίδην. Ἐπίσης οἱ ἀνωτέρω κατεδικάσθησαν καὶ σὲ 20 ἡμερῶν φυλάκισιν διὰ τὴν κακοποίησιν καὶ τοῦ ἑτέρου ὑποψηφίου τοῦ ΠΑΜΕ Φλωρίνης δικηγόρου Χ. Ἀτματζίδη. Καλαμάτα 24.1.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Καλαμῶν κατεδίκασε σὲ 2 μηνῶν φυλάκισιν τοὺς τρομοκράτες τῆς ΕΡΕ Γ. Κολᾶτο καὶ Ἀθ. Χαλασοχώρη, διότι τὴν 18. 10.1961 ἐκακοποίησαν τοὺς ὑποψηφίους τοῦ ΠΑΜΕ Α. Ἀναστασόπουλον, Π. Παρασκευόπουλον καὶ Ἀγ. Κουτσούλη. Δράμα 25.1.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Δράμας κατεδίκασε σὲ 5 μηνῶν φυλάκισιν τὸν τρομοκράτην τῆς ΕΡΕ Ἀπόστολον Ναλπάντην διότι ἐκακοποίησε τοὺς ὑποψηφίους τοῦ ΠΑΜΕ Ἀθ. Τανούλα καὶ Γ. Γαρουφίδη τὴν ἡμέρα τῶν ἐκλογῶν εἰς τὸ χωρίον Μητρόπολις Δράμας. Κομοτηνὴ 26.1.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Ροδόπης κατεδίκασε σὲ 15 ἡμερῶν φυλάκισιν τοὺς τρομοκράτες τῆς ΕΡΕ Κ. Ροῦφον, Ἀθ. Σιδηρόπουλον, Ν. Δουρουκλάκη καὶ Στ. Πανταζῆ, διότι τὴν 28.1.61 ἐκακοποίησαν τὸν ἐκλογικὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ ΠΑΜΕ εἰς τὸ χωρίον Σάππες, Χρ. Στεφανίδην. Καρδίτσα 27.1.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Καρδίτσης κατεδίκασε τὸν ἀρχηγὸν τῶν ΤΕΑ Ἀχλαδιᾶς Λάμπρον Καλύβαν σὲ 7 μηνῶν φυλάκισιν διότι ἐτραυμάτισε τὸν τέως βουλευτὴν καὶ ὑποψήφιον τοῦ ΠΑΜΕ Βασ. Μπρακατσούλαν. Σέρρες 31.1.62: Τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον Σερρῶν κατεδίκασε σὲ 20 ἡμερῶν φυλάκισιν τὸν τρομοκράτην τῆς ΕΡΕ Θωμᾶν Κ. Ζουρλίτην ἐκ τοῦ χωρίου Τούμπα Φιλλίδος, διότι ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν ἐκακοποίησεν ὀπαδὸν τοῦ Κέντρου. Κόρινθος 1.2.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Κορίνθου δικάζον κατ’ ἔφεσιν κατεδίκασε τὸν τρομοκράτην τῆς ΕΡΕ Βλάσην Ντούνην σὲ 45 ἡμερῶν φυλάκισιν, διότι ἐπετέθη καὶ ἐκακοποίησε τὸν Αὔγουστον 1961 τὸν τέως βουλευτὴν τῆς ΕΔΑ Δημ. Παπαθανασόπουλον. Ἀγρίνιον 7.2.62: Τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον Ἀγρινίου κατεδίκασε τὸν ὁπλίτην τῶν ΤΕΑ Β. Μπουρνάζον σὲ 20 ἡμερῶν φυλάκισιν, διότι ἐκακοποίησε τὸν Κεπτεντζῆ ὀπαδὸν τῆς Ε.Κ. Ἄμφισσα 10.2.62: Τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον Παρνασσίδος κατεδίκασε τοὺς τρομοκράτες τῆς ΕΡΕ Γ. Μαστροκώστα σὲ φυλάκισι 40 ἡμερῶν καὶ τοὺς Γ. Αὐγέρη καὶ Ἀρετὴ Δρίβα σὲ 20 ἡμερῶν φυλάκισιν γιὰ τρομοκρατικὲς ἐνέργειες σὲ βάρος τοῦ ὑποψηφίου τοῦ ΠΑΜΕ δικηγόρου Ἠλία Ντότσικα. Καβάλα 14.2.62: Τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον Καβάλας κατεδίκασε σὲ 25 ἡμερῶν φυλάκισιν τὸν τρομοκράτην τῆς ΕΡΕ Εὐάγ. Σπυρίδην, διότι ἐπετέθη καὶ ἐξύβρισε τὸν Κ. Σεμερτζῆν, ὀπαδὸν τῆς ΕΔΑ τὴν 25.10.61. Κοζάνη 20.2.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Κοζάνης δικάζον κατ’ ἔφεσιν κατεδίκασε τοὺς τρομοκράτες τῆς ΕΡΕ Γ. Σιδηρόπουλον σὲ 3½ μηνῶν φυλάκισιν καὶ Κ. Κουτσίδη σὲ 2 μηνῶν φυλάκισιν, διότι ἐπετέθησαν μὲ ἄλλους τρομοκράτες ἐναντίον τῶν ὑποψηφίων τοῦ ΠΑΜΕ Σ. Καρασάββα καὶ Εὐσταθιάδη. Ἄμφισσα 21.2.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Ἀμφίσσης κατεδίκασε τὸν τρομοκράτην τῆς ΕΡΕ Ι. Περδίκην σὲ 10 ἡμερῶν φυλάκισιν, διότι τὴν 15.10.61 ἐκακοποίησε τὸν ὑποψήφιο τοῦ ΠΑΜΕ Φωκίδος Δημ. Παπέλη. Ἡράκλειον Κρήτης 19.2.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Ἡρακλείου κατεδίκασε τὸν τρομοκράτη τῆς ΕΡΕ Ι. Γρηγοριάδην σὲ 25 ἡμερῶν φυλάκισιν, διότι ἐτραυμάτισε τὸν δημοσιογράφο Μ. Λογαριαστάκην κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ΠΑΜΕ εἰς τὸ χωρίον Ἀρκαλοχώρι. Κατερίνη 1.3.62: Τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Κατερίνης κατεδίκασε τὸν ἔφεδρον ἀνθυπολοχαγὸν Νικ. Μπέην σὲ 2½ μηνῶν φυλάκισιν, διότι τὴν παραμονὴν τῶν ἐκλογῶν ἀπεπειράθη νὰ ἀπαγάγῃ τὸν ὀπαδὸν τοῦ Κέντρου Νικ. Δασόπουλον μαζὶ μὲ ἄλλους τρομοκράτες τῆς ΕΡΕ. Τὸ ἴδιο δικαστήριο κατεδίκασε τοὺς τρομοκράτες τῆς ΕΡΕ Τιραλῆν, Βελώνην καὶ Χατζηβασιλείου σὲ 35 ἡμερῶν φυλάκισιν τὸν καθένα, διότι τὴν παραμονὴ τῶν ἐκλογῶν ἀπεπειράθησαν νὰ ἀπαγάγουν τὸν ὀπαδὸ τοῦ Κέντρου Ε. Μπουζάκη. Αἱ περισσότεραι τῶν ποινῶν αὐτῶν εἶναι ποιναὶ βαρύταται, ἐπιβάλλουν καὶ τὴν στέρησιν τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων τῶν καταδικασθέντων. Καὶ μένουν ἀκόμη ἀνεκδίκαστοι αἱ περισσότεραι καὶ αἱ σοβαρώτεραι τῶν καταγγελιῶν. Δὲν ἐδικάσθησαν ἀκόμη οἱ φονεῖς τοῦ Βελδεμίρη καὶ τοῦ Κερπενιώτη, οἱ ὑπαίτιοι τῶν ἀθλιοτήτων τοῦ Αἰγάλεω, ὅπου ἐτραυματίσθη ἕνας σεβαστὸς πρεσβύτης, ὁ κ. Ἀργυρόπουλος, καὶ ποὺ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε τὸν κύριον ἔνοχον τῶν γεγονότων τοῦ Αἰγάλεω, τὸν ἀντισυνταγματάρχην τῆς Χωροφυλακῆς κ. Τσελέκην νὰ τὸν ὀνομάσῃ Ὑπασπιστὴν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἀσφαλείας κατὰ προαγωγήν. Καὶ ὑπάρχουν πέραν αὐτῶν τῶν καταδικῶν, αἱ ἀθωώσεις, διότι οἱ ἔνοχοι ἐπεχείρησαν ἄτιμον καὶ ἄθλιον ἀντιπερισπασμόν, ὑπάρχουν αἱ ἀθωώσεις ἐκ τῶν μηνύσεων τῶν δραστῶν τῆς βίας ἐναντίον τῶν θυμάτων τῆς βίας. Καὶ ἔχομεν μόνον ἀπὸ τὰ ἐν Ἀθήναις Δικαστήρια μέχρι τῆς στιγμῆς 71 ἀθωωτικὰς ἀποφάσεις μὲ τοὺς ἀριθμούς των. «... (ἀναγινώσκει)...». Πίναξ ἀθωωτικῶν ἀποφάσεων ἐπὶ μηνύσεων κατ’ ὀπαδῶν τοῦ ΠΑΜΕ ὑπὸ Ἀστυν. Ἀρχῶν διὰ δῆθεν ἐκλογικὰς παραβάσεις.

ΑΘΗΝΩΝ

Ἀθῆναι 17.11.1961. Τὸ Μονομελὲς Πλημ)κεῖον Ἀθηνῶν ἠθώωσε τοὺς κοινοτικοὺς συμβούλους Ἁ. Βαρβάρας– Αἰγάλεω κ.κ. Ι. Σπυρόπουλον καὶ Δ. Ντίκαν, κατηγορουμένους ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, ὅτι ἐνῷ ἦσαν κοινοτικοὶ σύμβουλοι ὑπεδέχθησαν τοὺς ὑποψηφίους τοῦ ΠΑΜΕ κ.κ. Σβώλου καὶ Παπούλαν, κατὰ προεκλογικὴν περιοδείαν των, εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς κοινότητος. Ἀθῆναι 17.11.1961. Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Ἀθηνῶν ἠθώωσε τοὺς Ν. Μαγκανάρον, Ε. Σκουτάρην, Ε. Βαλιανίτην, Β. Στρατηγάκην, κατηγορουμένους ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, διὰ διανομὴν ἐκλογικοῦ ὑλικοῦ τοῦ ΠΑΜΕ κατὰ τὰς ἐκλογάς. Ἀθῆναι 22.11.1961. Ὑπὸ τοῦ Πταισματοδικείου Ἀθηνῶν ἠθωώθη ὁ ὑποψήφιος βουλευτὴς ΠΑΜΕ Ἀθηνῶν Π. Βέργος, κατηγορούμενος ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ μεγαφώνου τοῦ ἐκλογικοῦ κέντρου τοῦ ΠΑΜΕ Ἀθηνῶν. Ἀθῆναι 27.11.1961. Ὑπὸ τοῦ Βʹ Τριμελοῦς Πλημμελειοδικείου Ἀθηνῶν ἠθωώθη ἡ δημοτικὴ σύμβουλος Αἰγάλεω Ἀθηνῶν κ. Βενέτη κατηγορουμένη ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν «διὰ προπαγάνδαν ὑπὲρ τοῦ ΠΑΜΕ» κατὰ τὰς ἐκλογάς. Ἀθῆναι 14.12.1961. Τὸ Τριμελὲς Πλημ)κεῖον Ἀθηνῶν ἠθώωσε τὸν Δ. Ζαχαρίου, κατηγορούμενον ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, διὰ διανομὴν προκηρύξεων τοῦ ΠΑΜΕ κατὰ τὰς ἐκλογάς. Ἀθῆναι 19.1.1962. Ὑπὸ τοῦ Μονομελοῦς Πλημ)κείου Ἀθηνῶν ἠθωώθη ὁ Ε. Μάνος, κατηγορούμενος ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, διὰ διανομὴν ἐκλογικοῦ ὑλικοῦ τοῦ ΠΑΜΕ κατὰ τὰς ἐκλογάς. Ἀθῆναι 1.2.1962. Τὸ Τριμελὲς Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν ἠθώωσε τὸν Ἀλ. Μακρῆν, καταδικασθέντα εἰς 4μηνον φυλάκισιν ὑπὸ τοῦ Τριμελοῦς Πλημ)κείου Ἀθηνῶν, κατηγορούμενον ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν «δι’ ἐξύβρισιν ἀστυνομικοῦ ὀργάνου», κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον. Ὡς πρὸς τὴν βίαν ὑπῆρξαν ἀποδείξεις τοσαῦται, ὥστε τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἠναγκάσθη νὰ ἐκδώσῃ προδικαστικὰς ἀποφάσεις διὰ τὴν Θεσσαλονίκην διὰ τὴν Ἠμαθίαν, διὰ τὸν Ἕβρον καὶ ὑπάρχουν πρὸς ἔκδοσιν καὶ ἄλλαι ἀποφάσεις μὲ ἀντιστοίχους προτάσεις τῶν εἰσηγητῶν, διὰ τὴν διεξαγωγὴν ἀποδείξεων περὶ τῆς διαπραχθείσης βίας καὶ νοθείας, ἐνῷ ὅπου ὑπάρχει τὸ ὄργιον εἰς τὸ κατακόρυφον, εἰς τὸ Κιλκὶς καὶ τὴν Πέλλαν λ.χ., ἡ καθυστέρησις τῆς παραδόσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων καὶ ὅλα τὰ ἄλλα μέσα πρὸς συγκάλυψιν τοῦ ἀδικήματος δὲν ἐπέτρεψαν ἐμπρόθεσμον ὑποβολὴν τῶν ἐνστάσεων καὶ ᾐτιολόγησαν τὴν διὰ τυπικοὺς μόνον λόγους ἀπόρριψιν. Ἄλλαι ἀποδείξεις ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης ὑπῆρξαν ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι προσηνέχθησαν εἰς τὴν συνέλευσιν τῶν Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων, δηλαδή, αὐτόχρημα δικαστικῶν λειτουργῶν καὶ εἰς τὴν προχθεσινὴν μεγάλην συνέλευσιν τῶν Δικηγόρων, ἡ ὁποία ἦτο ἐντὸς τοῦ κύκλου τῆς ἁρμοδιότητός των, ὡς δημοσίων λειτουργῶν. Εἰς τὴν συνέλευσιν τῶν Δικηγόρων ἐβεβαιώθη τὸ ἐκλογικὸν ὄργιον καὶ ὡς συνειδητοὶ Δημοκρατικοὶ πολῖται διεδήλωσαν τὴν ἀπόφασίν των νὰ ἐπιτελέσουν τὸ ἀπαράγραπτον δικαίωμα καὶ συγχρόνως τὴν ὑποχρέωσιν ποὺ ὑπαγορεύει τὸ ἀκροτελεύτιον ἄρθρον τοῦ Συντάγματος ἐναντίον πάσης παραβιάσεως τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης ὑπῆρξεν ἡ ἀπόδειξις τῆς νοθείας, ἡ περίτρανος. Ἐνθυμεῖσθε ὅλοι τὴν ἀγόρευσιν τοῦ συναδέλφου κ. Ἡλιοπούλου ἀποδεικνύοντος πόσα καμιόνια φορτωμένα παρελάμβανον ἐπ’ ὀνόματι ἑνὸς νεαροῦ ὑπαλλήλου τῆς ΕΡΕ καὶ τρομοκράτου τῆς ΕΚΟΦ τοῦ κ. Παναγοπούλου, ὁ ὁποῖος εὑρέθη περιέργως πληρεξούσιος 60.000 Ἀθηναίων καὶ παρελάμβανεν αὐτὰ τὰ πλαστὰ βιβλιάρια. Ἀπεδείχθη ἐπίσης, πὼς εἷς ἄλλος νέος ὅμοιος τοῦ προηγουμένου ὁ κ. Κυπριωτάκης, ἐξέδιδεν ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Στρατοῦ βιβλιάρια κατὰ δεκάδας χιλιάδων εἰς ἐκτέλεσιν τῆς καταπτύστου διαταγῆς τοῦ κ. Καρδαμάκη. Δεκάδες ψηφοφόρων ἀνυπάρκτων μὲ διεύθυνσιν τὴν οἰκίαν τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Ἑκατοντάδες χωροφύλακες ἐγγεγραμμένοι ὡς ψηφοφόροι εἰς τὴν ὁδὸν Ρηγίλλης 18, μὲ τὴν μνείαν, ὅτι εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι τινὲς ἐξ αὐτῶν ἐψήφισαν καὶ εἰς ἐπαρχίας, ὅπως εἰς τὸ Κιλκὶς σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔφερεν ὁ κ. Παπαδόπουλος.

§115ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ.

Ὁ κ. Παπαδόπουλος δὲν εἶπε τίποτε.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ κάμνετε, σᾶς παρακαλῶ, διακοπάς.

§117Η. ΗΛΙΟΥ. Διευθύνσεις πλασταὶ ἐγγεγραμμένων, εἰς οἰκόπεδα, δένδρα, βράχους, ἀκόμη καὶ κοτέτσια εἰς τὸν Χολαργόν, τὸ Χαϊδάρι, τὴν Ν. Φιλαδέλφειαν καὶ εἰς τὴν Λεωφόρον τῆς Νοθείας. Μετανάσται εὑρέθησαν ψηφίσαντες, νεκροὶ εὑρέθησαν ψηφίσαντες. Εἰς τὴν Βʹ περιφέρειαν Ἀθηνῶν, ὅπου πολιτεύεται ὁ κ. Δημητρᾶτος εὑρέθησαν ἐγγεγραμμένοι ἑκατοντάδες Κεφαλλήνων, τινὲς τῶν ὁποίων οὐδέποτε ἐταξίδευσαν ἔξω τῆς Κεφαλληνίας, ἄλλοι δὲ ἀπεδήμησαν πρὸ μακροῦ εἰς Κύριον. Ὑπῆρξε βεβαίως ἐκ μέρους Ὑπουργοῦ ἡ προσπάθεια μιᾶς πρωτοφανοῦς ἠθικῆς πλαδαρότητος καὶ πωρώσεως, διὰ νὰ δικαιολογήσουν ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὰς μαζικὰς αὑτὰς πλαστογραφίας, διὰ τὰς ὁποίας ἐχρειάσθη νὰ χρησιμοποιηθοῦν ἐν λευκῷ, διατεθέντα κατὰ χιλιάδας πιστοποιητικὰ τοῦ Τασιγιώργου, ἱερέων, δημοσίων ὀργάνων τεθέντων εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κόμματος. Μᾶς εἶπεν κἄποιος ἐκ τῶν κ. Ὑπουργῶν, ὅτι ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζουν αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαί, ἐὰν ἦσαν οἱ αἰτοῦντες μόνιμοι κάτοικοι ἀπὸ τοῦ 1948 ὑπῆρξαν ἐλαστικαί. Δὲν ὑπῆρξαν ἐλαστικαί. Καταθέτω ὑπεύθυνον δήλωσιν τοῦ Εὐστρατίου Χαραλαμποπούλου, ὁ ὁποῖος περιγράφει πόσας φορὰς ἐταλαιπωρήθη μεταβαίνων ἀπὸ τὴν Ἀσφάλειαν εἰς τὸ Τμῆμα, ἐνῷ εἶχεν ἐξακριβωθῆ τὸ 1946 μὲ 1949 ἐφοίτα εἰς τὸ 4ον Γυμνάσιον Ἀθηνῶν. Καὶ ὅταν ἐξηκριβώθη ἀπολύτως, ὅτι διαμένει εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν καὶ ὅταν προσεκομίσθησαν ἅπαντα τὰ πιστοποιητικά, τότε τοῦ εἶπον, «ἐσὺ ἐξωρίσθης μεταξὺ τοῦ 1953–56 ἄρα διεκόπη ἡ μόνιμος παραμονὴ εἰς τὰς Ἀθήνας». Ὡς ἐὰν ὁ ἐκλογικὸς νόμος νὰ ἠξίου τὴν καθήλωσιν τῶν πολιτῶν εἰς ἕνα τόπον. Καὶ προχθὲς ἐφευρέθη ἐπινόησις, ὅτι ἡ διάταξις περὶ ἑτεροδημοτῶν εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἐκ μέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πεισμόνως καὶ διαρρήδην ἀντετάχθησαν εἰς τὴν ἐπιμονὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τὸ 1958 καὶ εἰς τὰς συζητήσεις τοῦ Ἰουνίου 1961 νὰ καταργηθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, παραβιάζεται ὁ γνωστὸς νομικὸς κανών, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ κανὼν τῆς πολιτικῆς ἠθικῆς: NEMO AUDITUR SUAM TURPITUDINEM ALLE-GANS δηλ. «Κανεὶς δὲν ἀκούεται προβάλλων τὴν ἰδίαν αὑτοῦ καταισχύνην». Καὶ ἐνῷ ἐχρησιμοποιήθησαν νόθοι κατάλογοι, ἐξηφανίσθησαν οἱ γνήσιοι, προχθὲς ἐξέθεσεν ὁ κ. Βασιλᾶτος ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν συναφῶς εἰς τὴν Πετρούπολιν. Ἐπίσης διεγράφησαν μαζικῶς πραγματικοὶ ψηφοφόροι. Ἐπίσης, πέραν τῆς νοθείας ἀπεδείχθη ἡ προμελέτη καὶ ἡ μακρόπνοος προπαρασκευὴ τοῦ πραξικοπήματος, ἀπεδείχθη ἀπὸ τὸ γνωστὸν σχέδιον διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν. Καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος κατὰ τὰς ἀγορεύσεις των εἶπον: δὲν τὸ ἐπιστεύσαμεν ὅταν ἦλθεν εἰς τὸ φῶς ἀποκαλυφθὲν καὶ δημοσιευθὲν ἀπὸ τὴν ΕΔΑ. Ὅταν εἴδομεν τὴν ἐφαρμογήν του ἐπείσθημεν περὶ τῆς γνησιότητος. Κύριοι, ἀπεδείχθη, ὅτι διεξήχθη ἐπὶ ὁλόκληρον τετραετίαν ὁ χειρότερος βιασμὸς καὶ ἐκμετάλλευσις τῆς ἐξαθλιώσεως καὶ τῆς ἀνεργίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ ἰδία κυβερνητικὴ πολιτικὴ περιήγαγε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τῆς φτώχειας, ἡ ὁποία τὸν ἀναγκάζει νὰ φεύγῃ καὶ νὰ μεταναστεύῃ. Δὲν ἐδίστασεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκμεταλλευθῇ αὐτὴν τὴν ἐξαθλίωσιν παρέχουσα τὰ ἀπαραίτητα εἴτε διὰ τὴν εὕρεσιν ἐργασίας εἴτε διὰ τὴν φυγὴν πιστοποιητικὰ καὶ ἀνταλλάσσουσα αὐτὰ μὲ δηλώσεις ὁλοκλήρου τῆς οἰκογενείας μέχρι τρίτης γενεᾶς. Ἐπίσης ἐξακολουθοῦν αἱ διώξεις, διὰ πταισματικὰς καὶ ἀγορανομικὰς παραβάσεις, αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦνται ὡς ὅπλον πιέσεως τῶν ἀντιπάλων καὶ αἱ ὁποῖαι ἐξακολουθοῦν καὶ μετὰ τὰς ἐκλογάς. Καταθέτω ἐπιστολὴν τοῦ Κωνσταντίνου Σιλιβρίδη πρὸς τὸν βουλευτὴν Σερρῶν κ. Γιαννόπουλον. Λέγει: ὅτι αἱ μηνύσεις καὶ οἱ καινούργιες μηνύσεις μοῦ ἔφαγαν τὰ 50 κατσίκια. Μοῦ μένουν 2 ἀγελάδες. Ἀλλὰ ἔχω ἀκόμη μηνύσεις καὶ οἱ δικηγόροι μοῦ λένε, ὅτι θέλω 3.000 δραχμές. Τὰ παιδιά μου πεινᾶνε, τὶ νὰ κάνω; Αὐτὸς ὁ ἐκβιασμός, ὁ ὠμός, ὁ ἐγκληματικὸς ἠσκήθη κατὰ τὴν 4ετίαν καὶ συνεχίζεται νὰ ἀσκῆται. Διὰ τὴν νόθευσιν τοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐχρησιμοποιήθη κάθε μέσον καὶ ἐτέθη ἐν κινήσει ὅλος ὁ κομματικὸς μηχανισμός. Ἡ πολιτικὴ καὶ ἐκλογικὴ προπαγάνδα ἐτέθη ὑπὸ τὴν λογοκρισίαν τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν καὶ ἐτέθη ὑπὸ διωγμὸν μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Γʹ Ψηφίσματος. Ἀστυνομεύεται ἡ Αὐτοδιοίκησις, οἱ Συνεταιρισμοί, τὰ Σωματεῖα. Αὐτὸ ὑπῆρξε τὸ προπαρασκευαστικὸν στάδιον. Ἡ ψῆφος τοῦ Στρατοῦ, τὰ ποσοστὰ ὑπὲρ τῆς ΕΡΕ ἀποτελοῦν ἀνάγλυφον ἀπόδειξιν τῆς νοθεύσεως τοῦ φρονήματος τῶν παιδιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν διαφορετικὰ φρονήματα ἀπὸ τοὺς γονεῖς καὶ τοὺς ἀδελφούς των. Ὅσα ἐμνημονεύθησαν σχετικῶς ἀπὸ τοὺς κ.κ. Βασιλᾶτον, Τούμπαν, Γεωργίου, Παπαδόπουλον, Ἀλλαμανῆν καὶ σειρὰν ἄλλων ὁμιλητῶν εἶναι ἀνατριχιαστικά. Κυκλοφορεῖ ἡ ἐφημερὶς τῶν ΤΕΑ περιέχουσα ἀπειλὰς καὶ ἐκβιασμοὺς καὶ τῆς ὁποίας δὲν κάνω χρῆσιν, ἀλλὰ κυκλοφορεῖ δαπάναις τῶν κονδυλίων ἐθνικῆς διαφωτίσεως, τῶν κονδυλίων τῶν μυστικῶν καὶ ὁ «ΑΡΗΣ» Πανελλήνιος Ἐθνικὴ Ἐπιθεώρησις τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Πέρα γιὰ πέρα κομματικὴ καὶ ὄχι ἐθνικὴ προπαγάνδα, διὰ χρημάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀρχίζομεν ἀπὸ ἐθνικὴν διδασκαλίαν. Εἶναι ἡ φωτογραφία τῶν ὑποψηφίων τῆς ΕΡΕ: Ἐθνικὴ διδασκαλία, ὁ ἁγνὸς πατριώτης καὶ μεγάλος ἐθνικὸς ἀνὴρ κ. Γεώργιος Θεμελῆς, τὸν ὁποῖον οἱ Θεσσαλονικεῖς θὰ ἀποστείλουν εἰς τὴν νέαν Βουλήν. «Εὐθαρσὴς μαχητής, ἔντιμος, ἄξιον τέκνον τοῦ ἀειμνήστου πολιτικοῦ ἀνδρὸς Ἰωάννου Ράλλη, ὁ κ. Γεώργιος Ράλλης». Ἀκολουθεῖ τὸ χιοῦμορ. «Ἐξέχουσα μορφὴ τοῦ πολιτικοῦ μας κόσμου κ. Ἀριστείδης Πρωτοπαπαδάκης ἐγγύησις διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου». Καὶ ἄλλο χιοῦμορ μὲ ἀσυνταξίαν. «Ὑποψήφιος διὰ τὴν Αʹ ἐκλογικὴν περιφέρειαν ὁ κ. Κ. Χρυσανθόπουλος, τέως ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου, ἀποτελεῖ τὴν πλέον φωτεινὴν μορφὴν τοῦ κ. Καραμανλῆ». Ἐδῶ εἶναι ἡ ἀγραμματοσύνη ἢ ἂν δὲν εἶναι ἀγραμματοσύνη δὲν ἠξεύρω τί ἄλλο. Καὶ ἄλλο, μαῦρο χιοῦμορ. «Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα κατέστη συνώνυμον μὲ τὴν εὐτυχίαν καὶ τὴν εὐημερίαν τῶν ἐργαζομένων». (Γέλωτες). Εἰς ἄλλο φύλλον ἀμέσως μετὰ τὰς ἐκλογὰς «ὁ ἀρχηγὸς τῆς Χωρ)κῆς ἀντιστράτηγος κ. Βαρδουλάκης, ὁ ὁποῖος προσωπικῶς καὶ ἀγρύπνως παρηκολούθησε, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὐδεμία αἰτίασις περὶ ἐπηρεασμοῦ καὶ ἀσκήσεως βίας». Πράγματι ὁ φίλος καὶ συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος κατέθεσε τὴν 7)14 διαταγὴν τοῦ Ἀρχηγείου Χωρ)κῆς. «Οἱ ψηφίζοντες βάσει καταστάσεων νὰ ὁδηγηθῶσιν εἰς ἐκλογικὰ τμήματα κατὰ τρόπον μὴ δημιουργοῦντα σχόλια». Ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ αἰτίασις, ὄχι νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἐπηρεασμός.

§118Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Ἡλιοῦ, ἐξακολουθῶ νὰ ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ διαταγὴ αὐτὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ Χωρ)κῆς, τὴν ὁποίαν ἐμνημονεύσατε εἶναι ἐντελῶς ἀντικειμενικὴ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ.

§119Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπιμένετε; Δικαίωμά σας νὰ ἐπιμένετε. Καὶ ἐπίσης ἕνας βιογραφικὸς διθύραμβος τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ νικητοῦ τῶν ἐκλογῶν. Δὲν τὰ ἐπινοῶ, ἀλλὰ γράφονται μερικὰ ἐμετικά, μεταξὺ τῶν ὁποίων τοῦτο: «Ὁ Πρωθυπουργὸς ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ἀπὸ τὰ πλέον ἐπίλεκτα καὶ δεδοκιμασμένα μέλη». Καὶ παρακάτω. «Εὔχαρις, πάντοτε χαμογελαστός, ὁ κ. Καραμανλῆς εἶναι ἀσφαλῶς καὶ εἰς τὴν ἐμφάνισιν ἐξαιρετικός. Πολλοὶ Ἀμερικανοὶ τὸν εἶδον ὡς ἕνα εὐγενῆ ἀστόν». Καὶ συνεχίζει, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δεικνύει τὰς ὁλοκληρωτικὰς τάσεις, «ὅταν ἦτο ἀκόμη Ὑπουργὸς ἐπίστευε βασίμως, καὶ εἶχε τόσον δίκαιον, ὅτι ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἦσαν χρεωκοπημένοι. Ὄχι διότι ἦσαν ἀνίκανοι, ἀλλὰ διότι ἦσαν πολιτικοί». Καὶ διότι δὲν εἶναι πολιτικός, ἰδοὺ εἰς τὸ ἴδιον περιοδικὸν τῆς διαφωτίσεως τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ἡ φωτογραφία του ὀρθίου ἐπὶ ἀνοικτοῦ στρατιωτικοῦ αὐτοκινήτου ἐν μέσῳ ἀξιωματικῶν, φωτογραφία ὁμοίαν τῆς ὁποίας δὲν εἶδον κανενὸς ἄλλου πολιτικοῦ, ἐξ ὅσον δὲ δύναμαι νὰ ἐνθυμοῦμαι μόνον τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Μουσολίνι εἰς παρομοίαν στάσιν φωτογραφίας ἔχω ἴδει.

§120Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Εἴπατε κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀληθές. Τοὐλάχιστον ἀπὸ ὅ,τι ξεύρω, διότι ἐξεδίδετο ἀπὸ ὅταν ἤμην ἐπιτελικός, τὸ περιοδικὸν «ΑΡΗΣ» οὐδεμίαν χρηματοδότησιν εἶχε. Εἶναι περιοδικόν, τὸ ὁποῖον βγαίνει δαπάναις τῶν ἐκδοτῶν του. Ἑπομένως ἠμπορεῖ νὰ γράφῃ αὐτὰ τὰ πράγματα, χωρὶς τοῦτο νὰ σημαίνῃ, ὅτι προέρχεται ἀπὸ στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν ἢ τὴν Κυβέρνησιν.

§121Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, πρῶτον, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀνατίθεται τοὐλάχιστον εἰς ἐπιτροπὴν ἀδιαβλήτων προσώπων ὁ ἔλεγχος τῶν μυστικῶν κονδυλίων, δὲν σᾶς πιστεύω. Λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν σᾶς πιστεύω. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Δεύτερον ἔχω τὴν διαταγὴν τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὴν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὸ πρῶτον φύλλον του τοῦ 1954, «ὅτι θὰ ἀποβῇ συμπαραστάτης πολύτιμος τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς χώρας κλπ.». Ἐπακολουθεῖ χαρακτηρισμὸς τῶν κ.κ. Δημαράτου, Γεωργούλη, Γυαλίστρα, Τσιγγούνη, Λάπα, Κελαϊδῆ. Δὲν βλέπω ἰδικά σας συγχαρητήρια καὶ ἴσως νὰ ἐτελῆτο ἐν ἀγνοίᾳ, μολονότι τότε ἦσθο καὶ ἐπιτελικός. Καὶ εἰς τὸ δεύτερον ἔτος τὸ 1955 μὲ φωτογραφίαν καὶ φωτοτυπίαν τοῦ κ. Κανελλοπούλου ἀνταποδίδοντος εἰς τὸν «ΑΡΗΝ» τὴν στοργὴν μὲ τὴν ὁποίαν περιβάλλει τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις τῆς χώρας. «Τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ζωῆς τοῦ ὡραίου περιοδικοῦ, ἐγγυᾶται διὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας». Ἀκολουθοῦν 13 συγχαρητήρια, ὁπότε εἰς τὸ δεύτερον φύλλον εἶναι καὶ τὰ ἰδικά σας συγχαρητήρια, κ. Γκίκα. Ἀπεδείχθη περαιτέρω ἡ διαταγὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ Στρατιᾶς, διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ΤΕΑ καὶ ἡ διαταγὴ τοῦ κ. Καρδαμάκη, διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν ἐγγραφὴν δικαιουμένων καὶ μὴ στρατιωτικῶν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους. Καταστάσεις ἐστάλησαν μέχρι τῆς ἑσπέρας τῶν ἐκλογῶν. Κατάπτυστος ὑπῆρξεν ἡ ἑρμηνεία τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς λεγομένης ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν τὴν παραπομπήν, τοῦ κ. Λιανοπούλου, παρὰ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἦτο, λέγει, ἐνδεικτικὴ ἡ προθεσμία. Διατί, ἐὰν ἡ προθεσμία ἦτο ἐνδεικτική, ἀπερρίψατε τὴν τροπολογίαν μας νὰ περιορισθῇ ἡ προθεσμία εἰς πέντε ἡμέρας; Ἐὰν ἦτο ἐνδεικτική, καὶ πέντε δὲν σᾶς ἐπείραζον, ἀλλὰ διότι εἰς τὴν πεποίθησιν καὶ εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν, ἀλλὰ καὶ ρητῶς συμφωνοῦντος ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος εἶχε διευκρινηθῆ, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἀποκλειστικῆς προθεσμίας τεθειμένης πρὸς ἐγγύησιν τοῦ ἀδιαβλήτου, τοῦ γνησίου τῶν καταλόγων καὶ τῶν καταστάσεων, δι’ αὐτὸ ἐπεμείνατε εἰς τὰς 10 ἡμέρας ἀντὶ τῶν πέντε. Ἄλλωστε καὶ ἡ ἀπόκρυψις τῶν καταστάσεων ὅπως καὶ ἡ μέχρι ἐκπνοῆς τῆς προθεσμίας τῶν ἐνστάσεων ἀπόκρυψις καὶ τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τοῦ 1961 ἀπὸ τὰ κόμματα, εἶναι ὁμολογία ἐνοχῆς. Καὶ ἀπεδείχθη ἀκόμη, ὅτι χιλιάδες ψηφοφόρων ὑπήγοντο εἰς τὸ καθεστὼς ἀπηγορευμένης ζώνης τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, ποὺ τόσον ἐναργῶς περιέγραψεν ὁ κ. Παπαδόπουλος, πῶς ἕνα βράδυ μόνον, 2.000 ψηφοφόροι τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς διετάχθησαν νὰ ἐπιστρέψουν ὀπίσω, διότι ἦτο ἀπηγορευμένη περιοχή.

§122Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ψεῦδος, ὅτι ἐψήφισαν νεκροὶ καὶ μετανάσται, ὡς ἐπίσης ψεῦδος εἶναι, ὅτι πολλοὶ δὲν ἐψήφισαν λόγῳ τῶν περιορισμῶν τῆς ἀπηγορευμένης ζώνης... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§123Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ἐπιτρέπω καμμίαν διακοπήν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Καὶ ἐνῷ διετάχθησαν νὰ ἐπιστρέψουν ὀπίσω, εὑρέθησαν νὰ ἔχουν ψηφίσει τοὺς Κυβερνητικοὺς ὑποψηφίους.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν δικαιοῦσθε τὸν λόγον. Ὁ ρήτωρ δὲν δέχεται διακοπάς.

§125Η. ΗΛΙΟΥ. Πέραν τῆς νοθείας, πέραν τῆς ἐπεμβάσεως τοῦ στρατοῦ, ἡ βία ἡ ὠμή, πρῶτον ἡ ψυχολογική, ἡ καταρράκωσις τῶν συνειδήσεων καὶ ἡ διάλυσις τῆς προσωπικότητος μέσα εἰς τὰ τμήματα καὶ τὰ μπουντρούμια τὰ ἀστυνομικά, ἡ βία ἡ ψυχολογική, κύριοι, ἐξακολουθεῖ. Καταθέτω ἐπιστολήν, κύριοι, ἀπὸ 5ης Φεβρουαρίου, πρὸς τὸν βουλευτὴν Καβάλας κ. Τσαρουχᾶν, τοῦ πολίτου Δημητρίου Σφυρούδη, ὁδὸς Μακεδονομάχων 38. Πρὸς τὸν κύριον Γ. Τσαρουχᾶν βουλευτὴν Καβάλας Εἰς Ἀθήνας Κύριε βουλευτά, Τὸ περασμένο Σάββατο 3 Φεβρουαρίου 1962, μὲ κάλεσαν μὲ ἔγγραφη πρόσκληση στὸ Τμῆμα Ἀσφαλείας Καβάλας. Δὲν εἶναι φυσικὰ ἡ πρώτη φορὰ ποὺ μὲ καλοῦν στὸ Ἀστυνομικὸν αὐτὸ Τμῆμα γιὰ τὶς πολιτικές μου πεποιθήσεις. Στὴν προχθεσινὴ ὅμως πρόσκλησι ὑπάρχει κάτι τὸ ἰδιαίτερο, ποὺ πρέπει νὰ ἀνησυχήσῃ κάθε δημοκράτη. Παρουσιάσθηκα στὸν Ὑπομοίραρχο Μπραβάκο, παρουσίᾳ καὶ ἑνὸς ἄλλου ὀργάνου τῆς Ἀσφαλείας, προφανῶς βαθμοφόρου. Κατὰ τὴν συζήτησιν ποὺ ἔγινε, ὁ Ὑπομοίραρχος Μπραβάκος μοῦ εἶπεν, ὅτι ἔχει τὴν γνώμη, πὼς ὁ φασιστικὸς τρόπος διακυβερνήσεως εἶναι ὁ καλύτερος ποὺ θὰ σώσῃ τὴν ἀνθρωπότητα καὶ ἰδιαίτερα τὸν πολύπαθο τόπο μας. Οἱ πόλεμοι, λέει πάντα θὰ γίνωνται καὶ πόλεμος θὰ γίνῃ γιὰ νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ ἀρτία φυλὴ ἐπὶ τῶν ἄλλων λαῶν. Σὰν τέτοιοι θεωροῦνται οἱ Γερμανοὶ καὶ γενικῶς οἱ Εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ καὶ μέσα σ’ αὐτοὺς καὶ οἱ Ἕλληνες. Αὐτὸ δὲ θὰ πραγματοποιηθῇ μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ ἑνότητα ποὺ ἤδη συντελεῖται. Τὶς δολοφονικὲς ἐνέργειες τῶν φασιστῶν τοῦ Ο.Α.Σ. στὴν Γαλλία, τὶς βλέπει σὰν συντελεστὴ στὸν ἀγῶνα τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἑνότητος. Γιὰ τὰ κακὰ χάλια τοῦ τόπου μας φταίει τὸ σαθρὸ δημοκρατικὸ πολίτευμα σὰν ἀνίκανο γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή τους καὶ ὅτι, μὲ τὴν φασιστικοποίηση, ὅλα θὰ διορθωθοῦν. Σχετικῶς μὲ τὴν φασιστικὴ κατοχὴ καὶ τὴν Ἐθνικὴ Ἀντίσταση, ἔχει τὴν γνώμη, ὅτι ἡ πιὸ ἐπωφελὴς καὶ θετικὴ ὑπηρεσία στὸν τόπο μας, ἦταν αὐτὴ ποὺ πρόσφεραν τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας, ἂν καὶ ἀναγνωρίζῃ, ὅτι στὴν πλειοψηφία τους ἀποτελοῦνται ἀπὸ τὸν ὑπόκοσμο. Μοῦ εἶναι ἀδύνατο νὰ μὴ σημειώσω, ὅτι ὅταν λέγωνται αὐτὰ ἀπὸ τὸν Ὑπομοίραρχο Μπραβάκο, οἱ «ἄγνωστοι» εἶχαν ἤδη, ἀπὸ τὴν νύκτα τῆς Παρασκευῆς πρὸς τὸ Σάββατο, κολλήσει στὶς πόρτες δημοκρατικῶν πολιτῶν, τὶς γνωστὲς Χιτλερικοῦ τύπου προκηρύξεις «Γείτονες προσοχή, ἐδῶ μένουν κομμουνισταί, ἀπομονῶστε τους. Γιατὶ εἶναι ἐχθροὶ τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ μας. Γιατὶ εἶναι πράκτορες τῶν Βουλγάρων. Γιατὶ θέλουν νὰ παραδώσουν τὴν χώραν μας στοὺς Σλαύους». Δηλαδή, ὅπως ἐπὶ Χίτλερ οἱ προοριζόμενοι γιὰ τὰ κρεματόρια Ἑβραῖοι ὑπεχρεώνοντο νὰ φοροῦν τὸ κίτρινον ἄστρον στὰ πέτα των, παρομοίως σήμερον, ἐπισημαίνονται τὰ σπίτια τῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως.

§126Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ποίαν ἔννοιαν ἔχει αὐτὴ ἡ ἐπιστολή, κ. Ἠλιοῦ; Καὶ ποῖον νόημα ἔχει νὰ λέγετε ἐδῶ, ὅτι ὁ Ὑπομοίραρχος ἔκαμε μίαν συζήτησιν τοιαύτην εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Κατάστημα;

§127Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀφοῦ θέλετε τὴν ἀπάντησιν, θὰ τὴν ἀκούσετε. Λοιπόν, αὐτὸ τὸ ἐπαίσχυντον καθεστὼς τῆς ἐξαπολύσεως προσκλήσεων, αὐτὸ ἀποκλειστικῶς τὸ ἀντικείμενον ἔχει. Οὐδεμία ὑπόθεσις, οὔτε δικαστική, οὔτε ἀνακριτική, δικαιολογεῖ τὴν πρόσκλησιν. Γίνονται συζητήσεις, ἀσκοῦνται πιέσεις, προτροπαὶ πρὸς ἀποκήρυξιν καὶ ἀπάρνησιν ἑαυτῶν. Ἐμὲ τὸν ἴδιον κἄποτε, μετὰ τὴν ἐπιστροφήν μου ἀπὸ τὴν ἐξορίαν καὶ τῆς ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς μου τότε, διότι ἤμην ἐξόριστος, μὲ ἐκάλεσεν ὁ διοικητὴς τοῦ τμήματος καὶ μοῦ εἶπε: Καλά, καὶ τὶ ἰδέαν ἔχετε διὰ τὸν Μπέρια; — Τὸν ἔπιασε ἡ λύπη διὰ τὸν Μπέρια.— Τοῦ ἀπήντησα, ὅτι καὶ αὐτὸς τῆς Ἀσφαλείας ἦτο, ὅπως καὶ σεῖς. Συζητήσεις πιάνουν. Ἀλλὰ δὲν πιάνουν συζητήσεις πάντοτε μὲ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ τὸ θάρρος, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπάρκειαν τῶν πόρων καὶ γνωρίζουν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δυστυχήσῃ ἡ οἰκογένειά των. Πιέζουν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἀποσποῦν καὶ δηλώσεις καὶ προσχωρήσεις ποὺ ἡ ἐξαθλίωσις καὶ ἡ πεῖνα ὑπαγορεύει. Ἄλλος συντελεστὴς ψυχολογικῆς βίας, ἡ παραβίασις τῆς μυστικότητος τῆς ψηφοφορίας μὲ τὰ χειρόγραφα ψηφοδέλτια ἢ ἀκόμη, ἡ διεξαγωγὴ εἰς πολλὰ Τμήματα ἀνοικτῆς ψηφοφορίας, ὅπως ἐβεβαίωσε καὶ ὁ κ. Λυμπερίδης. Τώρα, ἡ σωματικὴ βία. Τραυματισμοὶ ὑποψηφίων ἀπεδείχθησαν. Φόνοι καὶ τραυματισμοὶ πολιτῶν, ἀπεδείχθησαν. Ἕνα μαρτυρολόγιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀπειλαί, ἐξουσία ζωῆς ἢ θανάτου. Ἀνατριχιαστικὰ ὅσα εἶπον οἱ κ.κ. Μπακατσέλος, Στεφανίδης, Ἀνδρεάδης, Λυκουρέζος, Μπακόπουλος, Ἀρβανιτάκις, Παπαδόπουλος, Ἐφραιμίδης καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἀγορηταί. «Ἡ ἐκστρατεία τῆς νυκτὸς τοῦ Σαββάτου καὶ εἰς ἀνταμοιβὴν τὸ ἐπίδομα τρομοκρατίας εἰς τοὺς δράστας». —«Διαταγὴ στρατηγοῦ Καλικούρδη, διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ΤΕΑ καὶ τὴν στελέχωσίν των δι’ ἀξιωματικῶν τοῦ ἐνεργοῦ Στρατοῦ. —Διορισμὸς 500 περίπου ὁμαδαρχῶν ΤΕΑ μὲ 500– 1500 δραχ. εἰς βάρος προϋπολογισμοῦ Γ.Ε.Σ. (Παπανδρέου 18)1)62) —Ἡ ἀποφασιστικὴ ἐκλογικὴ ἐπιχείρησις διεξήχθη κατὰ τὴν νύκτα τοῦ προεκλογικοῦ Σαββάτου, ὅτε τὰ ΤΕΑ ἐφωδιάσθησαν ἅμα τῇ ἐλεύσει τοῦ μεσονυκτίου δι’ ὅπλων καὶ φυσιγγίων». (Ἀλλαμανῆς 20)1)62) — Διεπιστώσαμεν ἀπροσμέτρητον ἐπέμβασιν ὀργάνων τάξεως καὶ ΤΕΑ, τὰ ὁποῖα κυριολεκτικῶς κατετροκράτουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Τὰ ΤΕΑ δὲν ἀφωπλίσθησαν, ἐξωπλίσθησαν. Ἐκυκλοφόρουν ἔνοπλοι καὶ παρήλαυνον ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον. Ἐπροπαγάνδιζον. Διέθετον κινητὸν κινηματογράφον διαφημίζοντα ἔργα ΕΡΕ. (Λυκουρέζος 18)2)62) —Τὰ ΤΕΑ ὑπῆρξαν τὸ ὑποκατάστατον τῆς ΕΡΕ. (Μπαλτατζῆς 21)1)62) —Ἡ ὕπαιθρος ἐγνώρισεν ἐκτεταμένον ὄργιον βίας καὶ τρομοκρατίας. Ὑπέστην ἐπίθεσιν ἐνόπλων τῶν ΤΕΑ, ὅτε μετέβαινον εἰς Παλαιόστανην. Καὶ κατέστρεψαν καὶ τὴν τηλεφωνικὴν γραμμὴν διὰ νὰ μὴ δυνηθῇ νὰ διαμαρτυρηθῇ. (Δημόπουλος 9)2)62) —Ἀξ)κοὶ ΤΕΑ δέρνουν. —Μόνον ἡ ΕΡΕ ἀντιπροσωπεύει τὴν Ἑλλάδα. —Ὅποιος δὲν ψηφίσῃ ΕΡΕ θὰ ἐκδιωχθῇ στὴ Βουλγαρία. —Ἐκακοποιήθη ὁ Δαμιανὸς Ἰωσηφίδης, διότι ἀφῄρεσε προσωπίδα ἀρχηγοῦ ΤΕΑ Φράγκου. (Ἀνδρεάδης 2)2)62) Λόγος Ποταμιάνου κατὰ δῆθεν ἐπιθεώρησιν μονάδων 9ου Σ. Στρατοῦ: Χτυπᾶτε τὸν Κομμουνισμὸν καὶ τοὺς συνοδοιπόρους. Λόγος Διοικητοῦ ΚΕΝΚ Τριπόλεως Καψάλα (Ἀντισυνταγματάρχου) ὑπὲρ ΕΡΕ. Δράμα: Παραμονὴν ἐκλογῶν Τμήματα Στρατοῦ παρελαύνουν μὲ εἰκόνας Καραμανλῆ! (Μπακόπουλος 23)1)62) Ἀναφέρει τὰς ἐναντίον του διώξεις ἀρχηγοῦ Στρατιᾶς Καλικούρδη καὶ συγκεκριμένα περιστατικὰ τρομοκρατίας χωρικῶν Λαρίσης. (Γεωργίου 21)1)62) —Περιστατικὸ Ταξιάρχου Βέρρου. —Ναῦται Σχολῆς Πόρου, ὑποχρεώνονται ψηφίσουν ΕΡΕ. —Ἐπιστολαὶ Μαθητῶν Σχολῆς Μηχανικῶν Λουτρακίου. (Μπακόπουλος 23)1)62) —Χίλιοι ναῦται ὁδηγοῦνται νὰ ψηφίσουν συντεταγμένοι. (Παπαπολίτης 23)1)62) —Σύλληψις Παπαδημητρίου, ἀδελφοῦ ὑποψηφίου, ἀφαίρεσις ψηφοδελτίων Ε. Κ. —Παλαιόφυτον, ἐπυροβολήθη ἀντιπρόσωπος Ε. Κ. —Κλῆσις ἀντιφρονούντων ὑπὸ λοχαγοῦ, μὲ τὸ πιστόλι στὸ τραπέζι. Ἀπειλὴ «ἐὰν ψηφίσουν ἄλλο κόμμα πλὴν τῆς ΕΡΕ δὲν θὰ ὑπάρχουν τὴν ἄλλην ἡμέραν». —Λιθάρια. Ἀνυπαρξία δικ. ἀντιπροσώπου. Ἀνθ)γὸς διευθύνει τὴν ψηφοφορίαν. Ἐξεδίωξεν ἀντιπρόσωπον Κέντρου. Ἐχειροδίκησε κατὰ ζητωκραυγάσαντος Παπανδρέου. —Λοχαγὸς 42 Συντάγματος Γιαννιτσῶν, περιήρχετο χωρία. «Θὰ ψηφίσετε ὅλοι Ε.Ρ.Ε. ἀνοικτά, τὸ μόνον ἐθνικὸν κόμμα». —Διεβίβασε καταστάσεις ὀπαδῶν Ἀντιπολιτεύσεως στὰ ΤΕΑ, ὅπου ἐκαλοῦντο κλπ. (Ἀνδρεάδης 2.2.62) —Ὑπάρχουν βουλευταὶ ὄχι ἐκλεκτοὶ τοῦ Λαοῦ, ἀλλὰ τοῦ κ. Καρδαμάκη καὶ τῶν ΤΕΑ. (Παπαπολίτης 21.2.62)». Καὶ σειρὰ ἄλλων ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός. Καταστροφαὶ γραφείων, ἐπιθέσεις καὶ διαλύσεις συγκεντρώσεων ὑπὸ τῶν τρομοκρατῶν, κάτω ἀπὸ προστατευτικὴν παρουσίαν, ἀνοχὴν καὶ συνενοχὴν τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Δραματικὴ ὑπῆρξεν ἡ περιγραφὴ τοῦ συναδέλφου ἐκ Μαγνησίας κ. Λούλη, σχετικῶς μὲ τὴν διὰ βίας διάλυσιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ Βόλου. Ὅμοια καὶ εἰς τὴν Δράμαν καὶ ἀλλαχοῦ. Γυμνάσια τοῦ Στρατοῦ ἐντὸς τῆς πόλεως τῶν Γιαννιτσῶν κατὰ τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχε προγραμματισθῆ ἡ συγκέντρωσις τῆς Ε.Δ.Α. Ἀκόμη καὶ εἰς τὸ ἴδιον τὸ εἰρηνικὸν νησί μου, εἰς τὸ ὁποῖον οὔτε καὶ εἰς τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, οὔτε τῶν ἐνόπλων συγκρούσεων ὑπῆρξε περίπτωσις νὰ δοθῇ ἕνα χαστοῦκι, ὑπῆρξαν μασκοφόροι, οἱ ὁποῖοι ἐπεχείρησαν νὰ δολοφονήσουν τὸν ὑποψήφιον τοῦ Π.Α.Μ.Ε. καὶ ἐκακοποίησαν δεινότατα στελέχη τοῦ Π.Α.Μ.Ε. Εἶναι τόσος ὁ ὄγκος τῶν γεγονότων, ὥστε θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ὑπενθυμίσω ἔστω ἁπλῶς καὶ δειγματοληπτικῶς παρὰ τὴν κρατήσασαν φρασεολογίαν. Ὑπενθυμίζω ὅμως, ὅτι ὑπῆρξαν ὁμιληταὶ καὶ ἐκ μέρους αὐτῆς τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως καὶ μὲ τὴν ἔνστασιν τοῦ ὑποψηφίου βουλευτοῦ Λέσβου κ. Λαζανᾶ καὶ τοῦ κ. Θρεψιάδη, ὑποψηφίου βουλευτοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε. Κυκλάδων, καὶ μὲ τὴν καταγγελίαν τῆς ἐφημερίδος τοῦ Κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ κ. Γραμματίδη διὰ τὴν τρομοκρατίαν εἰς τὴν Λάρισαν καὶ μὲ τὰς καταγγελίας τοῦ κ. Ἀνδρεάδη, ὅτι συνάδελφός του παριστάμενος ἐδῶ τῆς ΕΡΕ ἐξεμάνη, διότι ὁ Σταθμάρχης ἐπροπαγάνδιζε πρῶτον τὸν κ. Προκοπίδην καὶ κατόπιν οἱονδήποτε ἄλλον, ὑπῆρξαν ἀρκεταὶ ὁμολογίαι καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ράλλη καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Δαβάκη...

§128Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Παρακαλῶ, νὰ εἴπητε τί ἀκριβῶς εἶπεν ὁ κ. Δαβάκης. Διότι ἐγὼ δὲν γνωρίζω νὰ εἶπον τίποτε. Ἴσως μάλιστα καὶ δὲν ἀναγνωρίζω τὸν ἑαυτόν μου ὡς Ἕλληνα λέγων, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ἀνεχθῇ ποτὲ ὑπὸ τὴν πίεσιν οἱουδήποτε νὰ πειθαναγκασθῇ εἰς βίαν καὶ νοθείαν. Δὲν ἀναγνωρίζω εἰς οὐδένα τὸ δικαίωμα νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ πειθαναγκασθῇ εἰς βίαν καὶ νοθείαν. Ἤμην τόσον κατηγορηματικός. Παρακαλῶ, νὰ εἴπητε τί ἀκριβῶς εἶπον.

§129Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ χθὲς ἐγένετο μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τῆς διορθώσεως τῶν πρακτικῶν τοῦ κ. Δαβάκη μετὰ τοῦ κ. Στεφανίδη. Ὁ κ. Δαβάκης εἶπεν, ὅτι ὑπῆρξεν, ἀλλὰ ὄχι καὶ τόση ὅσον τὴν παρουσιάζετε, ὑπῆρξε κάποια τρομοκρατία.

§130Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ὑπάρχουν τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦμεν νὰ ἀναγνώσωμεν. Ὁ κ. Στεφανίδης εἶπεν, ὅτι δίδω ἀπαντήσεις διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Εὐβοίας δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις, τὰς ὁποίας κατήγγειλεν ἢ σχεδὸν δι’ ὅλας. Ἀλλὰ ἐκτὸς ἀπὸ τὸ «σχεδόν», τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Στεφανίδης, προηγεῖται καὶ ἄλλο «σχεδόν». Τὸ ἔχω ξαναπῆ τὸ «σχεδόν». Αὐτὸ ἠμπορεῖτε νὰ τὸ δῆτε καὶ εἰς τὰ πρακτικά. Αὐτὸ τὸ ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Στεφανίδης, τὸν ὁποῖον καὶ ἐπικαλοῦμαι νὰ ὁμολογήσῃ ἐὰν ἀνέφερα, ὅτι ἔδωσα ἀπάντησιν εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. Στεφανίδης ἢ ὄχι.

§131Η. ΗΛΙΟΥ. Καταλαβαίνω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι βεβαίως ἐκείνη ἡ ὁμολογία, ἡ ὁποία σᾶς διέφυγε πρέπει νὰ ἔχῃ ἐπισύρει μύδρους ἐναντίον σας, ὥστε μὲ τόσην ἐπιμονὴν καὶ χθὲς καὶ σήμερα νὰ θέλητε νὰ τὴν ἀνακαλέσητε. Πάντως ἦσαν αὐτήκοοι μάρτυρες ἀρκετοὶ βουλευταί. Ἐπίσης, ὑπῆρξε καὶ μία γκάφα τοῦ κ. Φαρμάκη, ὁ ὁποῖος ἐξίσωσε τὰς πολεμικὰς ὑπηρεσίας τοῦ κ. Δόβα μὲ τὰς πράξεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἐναντίον τοῦ λαοῦ κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Ἐπίσης, ἀπεκαλύφθη ἀπὸ τὸν κ. Γιαννόπουλον, ἔγγραφον τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὁμάδων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, διὰ τοῦ ὁποίου αὗται διαμαρτύρονται, διότι παρὰ τοὺς κόπους, τοὺς ὁποίους κατέβαλον ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀνὰ τὰ δάση, τὰ βουνὰ καὶ τοὺς κάμπους μετὰ τὰς ἐκλογάς, δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς ὑλικῆς ἀμοιβῆς καὶ καταλήγει: Διὰ νὰ μὴ εἴπωμεν, ὅτι ἐβιάσαμεν τούτους, ὅπερ, πρὸς Θεοῦ, δὲν συμφέρει νὰ ὁμολογήσωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐντὸς τῆς αἰθούσης ὑπῆρξαν ἀποδείξεις περὶ τῆς συναλλαγῆς καὶ τῆς διαθέσεως τῶν δεμάτων τοῦ Καναδᾶ, ἔναντι ἀνταλλάγματος τῆς παροχῆς ψήφου ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Δυστυχῶς, ἡ συναλλαγὴ αὐτὴ ἐξακολουθεῖ καὶ μετὰ τὰς ἐκλογάς. Καταθέτω τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2886 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον φέρει τὴν ἰδιόχειρον ὑπογραφὴν τοῦ κ. Γ. Ράλλη καὶ τὴν σφραγῖδα τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. Χρυσανθόπουλον:

«ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀθῆναι τῇ 31.1.1962

Α.Π. 2886.

Ἀγαπητὲ κύριε Χρυσανθόπουλε, Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Λαυρίου, μὲ δύναμιν 14 ἐπαγγελματικῶν σωματείων, ἐλάμβανεν ἐκ μέρους τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, μέχρι καὶ τοῦ Νοεμβρίου 1961, διὰ τὴν μισθοδοσίαν τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ του, γραφικῆς ὕλης κλπ., 2.500 δραχμάς. Ἀπὸ τοῦ μηνὸς δὲ Δεκεμβρίου λαμβάνει 1.500 δραχμάς. Σᾶς παρακαλῶ θερμῶς καὶ ὅλως ἰδιαιτέρως, ὅπως δώσητε ὑμετέραν ἐντολὴν καὶ ἐπανέλθῃ ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις πρὸς τὸ ἐν λόγῳ Κέντρον, ὡς καὶ πρότερον καὶ θὰ μὲ ὑποχρεώσητε τὰ μέγιστα. Σημειωτέον, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τοῦ Λαυρίου ἦσαν θαυμάσια καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ περικοπῇ ἡ ἐπιχορήγησις. Σᾶς παρακαλῶ, ὅπως μοὶ γνωρίσητε τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν σας. Μετὰ θερμῶν εὐχαριστιῶν

Φιλικώτατα

Γ. Ι. ΡΑΛΛΗΣ».

Ἀξ)μον Κύριον Κ. Χρυσανθόπουλον Ὑπουργὸν Ἐργασίας Ἐνταῦθα Κοινοποίησις Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Λαυρίου Λαύριον–Ἀττικῆς.

§132Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι νοθεία αὐτή;

§133Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι κἄτι χειρότερον. Εἶναι διάθεσις τοῦ δημοσίου χρήματος ὡς ἀμοιβὴ καὶ ὡς ἀντάλλαγμα τοῦ ὀργίου κατὰ τὰς ἐκλογάς. Εἶναι συναλλαγὴ μὲ χρήματα, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ αἱματηρὰς στερήσεις τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἀπὸ χαράτσι ἐπιβληθὲν διὰ νὰ ἀμειφθοῦν οἱ διάφοροι πράκτορες.

§134Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ δίδονται εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ ὄχι εἰς τοὺς πλουσίους.

§135Η. ΗΛΙΟΥ. Ὄχι, δίδονται εἰς τοὺς ἐργατοκαπήλους. Εἶναι τιμὴ αἵματος αὐτὸ ποὺ δίδεται, εἶναι χαράτσι διὰ νὰ τὸ δίδετε εἰς τοὺς κομματικοὺς πράκτορας καὶ ὑπηρέτας σας. Ἐπομένως, αἱ ἀποδείξεις ὀρθώνονται σὰν τὰ ψηλὰ βουνά. Δὲν ἠμπορεῖτε, κύριοι βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας, μὲ στοιχειώδη εὐσυνειδησίαν, μὲ στοιχειώδη αὐτοσεβασμόν, μὲ στοιχειώδη φόβον τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ ἀτενῆ προσοχὴν παρακολουθεῖ τὰς συζητήσεις, νὰ ἀρνηθῆτε τὴν παραπομπὴν τοῦ κ. Δόβα καὶ τῶν συνενόχων του. Βεβαίως, ἔναντι τοῦ ὄγκου αὐτοῦ τῶν ἀποδείξεων ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐνεθυμήθη τὸν καλὸν δικηγόρον, τὸν καλὸν ἐνστασιολόγον καὶ ἐνεφάνισε τὸ ἀπαράδεκτον τῆς δικονομίας, διότι αἱ προτάσεις παραπομπῆς εἶναι τάχα ἀόριστοι καὶ ἀνεπίδεκτοι δικαστικῆς ἐπιλύσεως. Πρέπει νὰ εἶναι πολὺ πτωχὸς εἰς ἐπιχειρήματα οὐσίας, πρέπει νὰ εἶναι πολὺ χρεωκοπημένος εἰς ἐπιχειρήματα οὐσίας, διὰ νὰ καταφεύγῃ εἰς τεχνάσματα, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄξια αἰθούσης Εἰρηνοδικείου, ἀλλ’ ὅμως δὲν εἶναι ἄξια τῆς αἰθούσης αὐτῆς τοῦ πολιτικοῦ Σώματος. Καὶ εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀθέμιτον παράδοσιν δεκάδων χιλιάδων ἐκλογικῶν βιβλιαρίων εἰς μὴ δικαιουμένους, «τὶ τὰ θέλετε οἱ ὑπονομευταὶ τῆς τάξεως ἔχουν πάντες βιβλιάρια νὰ μὴ ἔχουν καὶ αὐτοί;». Ἐγκληματικοί, διασαλευταὶ καὶ ὑπονομευταὶ τῆς τάξεως ὑπῆρξαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς ἀνήκουν εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμὸν καὶ ὑποταχθέντες εἰς τὸ Κόμμα μετετράπησαν εἰς ἕνα σύνολον προσώπων ἐπιδιδομένων εἰς τὴν τέλεσιν παντὸς εἴδους ἀπηγορευμένων καὶ ἀξιοποίνων πράξεων.

§136Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Τὸ ἐδιαβάσαμεν αὐτό. Μᾶς τὸ εἴπατε.

§137Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀπορῶ, κύριε συνάδελφε, πῶς ἐφ’ ὅσον ἔχετε τὸ δικαίωμα δὲν ἀνέρχεσθε εἰς τὸ βῆμα νὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας, ἀλλὰ διαρκῶς διακόπτετε ἀπὸ τὴν θέσιν σας.

§138Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Σέβομαι τὸν ἑαυτόν μου..... (Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§139Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς τὴν ἀπολογίαν του περὶ τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ἔρριψεν ἐπίσης τὸ γνωστὸν εἰς αὐτὸν πάρθειον βέλος. Αἱ διαβεβαιώσεις ὡρισμένης παρατάξεως περὶ προσηλώσεως πρὸς τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὸ Σύνταγμα ἀφήνουν ἀδιάφορον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Γνωρίζετε, κ. Ὑπουργέ, ἄριστα πόσον μεγάλην ἀπήχησιν ἔχουν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν αὐτά, τὰ ὁποῖα σκέπτεται, φρονεῖ, ἐξαγγέλλει καὶ πράττει ἡ παράταξίς μας καὶ δὲν θὰ ἐβυθίζεσθε εἰς τὴν ἀνομίαν καὶ τὸ ὄνειδος ἂν δὲν ἐγνωρίζατε καλῶς, ὅτι αἱ ἀπόψεις μας κάθε ἄλλο παρὰ ἄφηναν ἀδιάφορον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τῆς διαδικαστικῆς σημασίας τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ τερματιζομένη σήμερον συζήτησις, ὡς ἀναγκαῖον προδικαστικὸν στάδιον, διὰ τὴν παραπομπὴν ἢ τὴν μὴ παραπομπὴν τῶν ὑποδίκων Ὑπουργῶν, αἱ συζητήσεις εἶχον ἓν χρήσιμον, ἓν σοβαρώτερον νόημα, εἶχον τὸ νόημα ἑνὸς ἀγῶνος ἐκ μέρους ἐκείνων, ποὺ γνησίως ἐκφράζουν τὴν λαϊκὴν θέλησιν, διὰ νὰ προασπίσουν καὶ νὰ ἀποκαταστήσουν τὴν Δημοκρατίαν. Εἶναι μία φάσις τοῦ ἀγῶνος, εἶναι ἡ πρώτη φάσις τοῦ ἀγῶνος, ποὺ κινητοποιεῖ καὶ δίδει ζωτικότητα εἰς τὰς ζωτικὰς δυνάμεις τοῦ Ἔθνους ποὺ ἐπεχειρήθη νὰ ἐκμηδενισθοῦν ὑπὸ τὴν βίαν τῶν μασκοφόρων καὶ μαγκουροφόρων τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ τὴν νοθείαν.

§140Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Σᾶς ὑπενθυμίζω ἁπλῶς τὴν Δημοκρατίαν τοῦ Φενεοῦ, τοῦ Μελιγαλᾶ, τῶν Διϋλιστηρίων καὶ τῆς Χωματερῆς.

§141Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς καταφεύγει εἰς τὸ ἐπιχείρημα τῶν χαμένων ὑποθέσεων, εἰς τὴν τυμβωρυχίαν. Ἂς ἀποβλέψωμεν εἰς τὸ μέλλον τοῦ ἔθνους καὶ ἂν θέλητε νὰ ἔλθωμεν μίαν ἡμέραν νὰ συζητήσωμεν τίμια, διὰ τὰς εὐθύνας τοῦ παρελθόντος. (Θόρυβος ἐκ τῆς δεξιᾶς). Ποῖος ὡμίλησε περὶ τιμῆς; Κάποιος συνάδελφος εἶπε, ποῦ τὴν εὑρήκαμεν ἐμεῖς τὴν τιμή. Ἐννοῶ νὰ σηκωθῇ καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐγὼ εἶμαι, νὰ ἀναλάβῃ τὸ θάρρος τῶν λεγομένων του. Ἄλλως ἐγκαλῶ ἐπὶ ἀτίμῳ θρασυδειλίᾳ καὶ ἐπαισχύντῳ διαγωγῇ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ΕΔΑ). Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐπὶ τοῦ στενῶς διαδικαστικοῦ χαρακτῆρος τῆς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ληφθῇ, χωρὶς νὰ ἔχω αὐταπάτας, προειδοποιῶ τοὺς πάντας, διότι ὅλοι ἔχουν εὐθύνας δικαστικάς, αἱ ἐργασίαι μας σήμερον μετέχουν τῆς φύσεως δικαστικῶν ἔργων. Ἔχομεν ἐκ τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ νόμου δικαστήριον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, ἔχομεν τὰ καθήκοντα καὶ τὰ χρέη, ποὺ ἔχουν τὰ δικαστικὰ Συμβούλια τὰ ἀπονέμοντα κρίσιν περὶ ἀθῳότητος ἢ ἐνοχῆς καὶ παραπέμποντα εἰς τὸ ἀκροατήριον ἢ ὄχι. Ἐὰν θελήσητε διὰ μιᾶς ψήφου νὰ ἀποκλείσητε τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Ἀνωτάτων Δικαστικῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ Σύνταγμα ἀποτελοῦν τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον τοῦ νόμου, περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν εἶναι διότι φοβεῖσθε. Ἀλλὰ ἡ ἀπόφασίς σας πρῶτον εἶναι ἀπόφασις τοῦ Σώματος, τὸ ὁποῖον εἶναι κακῶς συγκεκροτημένον. Χάρις εἰς τὴν βίαν καὶ τὸ πραξικόπημα παρεδρεύουν εἰς τὸ Σῶμα αὐτὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν δικαιοῦνται νὰ παρεδρεύουν καὶ ἀπουσιάζουν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται καὶ τὰ ὁποῖα ὁ λαὸς ἠθέλησε νὰ παρεδρεύουν. Πρῶτον, αὐτό. Δεύτερον, μὴ τὸ ξεχάσητε, μὴ τὸ βγάζητε ἀπὸ τὸ μυαλό σας. Δὲν ὑπάρχει παραγραφὴ αὐτῶν τῶν ἀδικημάτων. Διαμορφώνεται εἰς διεθνὲς κλῖμα παγκόσμιον ἐθνικὸν δίκαιον βαρυτάτων εὐθυνῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παραβιάζουν τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ ὁποῖοι στραγγαλίζουν τὴν ἐκλογικὴν ἐλευθερίαν τῶν λαῶν. Ἡ δίκη τῆς Πλάτης τοῦ νησιοῦ τῶν Σκύλων καὶ τῆς Σεοὺλ εἶναι τὰ προηγούμενα. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ παραγραφὴ οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἡ ψῆφος σας. Βεβαίως, κύριοι συνάδελφοι, σκέπτεσθε, ὅτι πικρὸ εἶναι τὸ ποτήρι αὐτὸ ποὺ ἐπὶ 4 μῆνες μᾶς ποτίζουν, ἀλλὰ ξεμπλέκομε σὲ λίγο. Οὔφ, ἐπὶ τέλους θὰ μᾶς πῇ καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ κἄτι ἀκόμα. Θὰ μᾶς τὰ πῇ καὶ σὲ μισὴ ὥρα ἢ τρία τέταρτα ξεμπλέκομε καὶ αἰσθάνεσθε ἀγαλλίασιν καὶ ἀνακούφισιν. Πλανᾶσθε πλάνην οἰκτράν. Δὲν ξεμπλέκετε. Ἔτσι ἐνόμιζε καὶ ὁ Μεντερές, ὅτι ἐξέμπλεκε κάθε φορὰ ποὺ ἐπεράτωνε καὶ ἓν ἐκλογικὸν πραξικόπημά του. Ὅτι ἐξέμπλεκε. Εὑρέθη ὅμως μπλεγμένος εἰς τὴν ἄκρην ἑνὸς σχοινιοῦ, ποὺ ἔκτοτε ἀποτελεῖ τὸν ἐφιάλτη ὅλων, ὅσοι ἐπιβουλεύονται τὰς ἐλευθερίας τῶν λαῶν.

§142Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὶ τὸ χρειάζεσθε ἐσεῖς τὸ σχοινὶ τὸ ὁποῖον στοιχίζει, ἀφοῦ ἔχετε τὴν κονσέρβα;

§143Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶσθε ὁ πλέον κακόπιστος ὑβριστής.

§144Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶσθε ἔνοχοι ὅλου αὐτοῦ τοῦ ὀργίου καὶ τοῦ αἵματος.

§145Η. ΗΛΙΟΥ. Ἄλλα λόγια ν’ ἀγαπιώμαστε, εἶναι ἡ τακτική σας, κ. Ὑπουργέ. Πρέπει ἐν τούτοις νὰ συνεχίσω ἐπὶ τοῦ θέματος. Τὸ ἐκλογικὸ πραξικόπημα ὑπῆρξεν ἡ μοιραία καὶ ἀναγκαία κατάληξις τῆς κρίσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιαγάγει τὸν τόπον ἡ εὔνοια ἢ ὑποτέλεια καὶ ἡ ἐπικράτησις τῶν ὀλιγαρχικῶν συμφερόντων. Αὐτὴ ἡ συναρχία, ἡ ὁποία ἐννοεῖ νὰ ἐπιπλέῃ καὶ νὰ κρατᾶ τὴν ἐξουσίαν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔχουν πέρασιν πλέον τὰ τερτίπια τῶν ἐκλογικῶν νόμων, δι’ αὐτὸ καὶ τὸ μεγάλο ἐπιχείρημα τοῦ κ. Παπακωνσταντίνου καὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀλλάξατε τὸν ἐκλογικὸν νόμον ἐπὶ τὸ εὐπρεπέστερον. Διότι δὲν ἀπεβλέψατε πλέον εἰς τὸν ἐκλογικὸν νόμον, ἀλλ’ ἀπεβλέψατε εἰς τὴν μαγγοῦραν, τὸ ρόπαλον καὶ τὴν πλαστογραφίαν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι καὶ τὸ ἐκλογικὸν πραξικόπημα, συνέπεια τῆς κρίσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ ἐξουσία σας. Ἐν τούτοις τὸ ἐκλογικὸν πραξικόπημα δημιουργεῖ μίαν καινούργιαν ὀξυτάτην κρίσιν. Ἡ χώρα καὶ τὸ μέλλον της εὑρίσκονται εἰς κρίσιμον σημεῖον. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐπίγνωσιν, ὅτι δὲν ἐξαπατᾶ κανένα, ὅταν ὁ βόας μετὰ τὴν καταβρόχθισιν ἑνὸς ζώου περιπίπτῃ εἰς λήθαργον καὶ νάρκην, ἔτσι καὶ αὐτὴ ἐμφανίζεται πρὸς τὸ παρὸν ὡς ἠπιωτέρα εἰς τὴν συνέχισιν τῆς βίας καὶ τοῦ φασιστικοῦ τρόπου διακυβερνήσεως, ἀφοῦ ἀπέκτησε ὅσα ἀπέκτησε. Ὅμως πρέπει νὰ μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ χώρα πράγματι εὑρίσκεται ἐμπρὸς εἰς ἕνα σταυροδρόμι, ὅμοιον μὲ ἐκεῖνο ποὺ εὑρέθηκε ὁ μυθολογικὸς Ἡρακλῆς. Ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ εἶναι ὁ εὔκολος καὶ πλατὺς δρόμος πρὸς τὸν ὁποῖον οἱ σειρῆνες τῆς Κυβερνήσεως μᾶς προτρέπουν. Ὑποταχθῆτε ἀφῆστε τὰ αὐτά, νὰ μποῦμε εἰς ἄλλα ἔργα νὰ συζητήσωμε κανένα νομοσχέδιον, καμμίαν σύμβασιν. Εἶναι ὁ δρόμος, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ εἰς τὴν παραίτησιν ἀπὸ τὴν ἐλευθερίαν, εἰς τὴν ὑποδούλωσιν, εἰς τὸν φασισμόν. Ἀλλὰ ὁ φασισμὸς δὲν γίνεται διὰ τὸν φασισμόν, γίνεται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν σκοτεινῶν ἀντιλαϊκῶν συμφερόντων. Καὶ ἂν κανεὶς ὑπετάσσετο θὰ εὑρίσκετο αὔριον, μεθαύριον ὑποχρεωμένος ὑπὸ δυσμενεστέρας συνθήκας νὰ διεξαγάγῃ δυσκολώτερον τὸν ἀγῶνα διὰ τὴν ζωήν του, διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ λαοῦ. Δὲν ἀπαλλάσσεται ἑπομένως ὅποιος παραιτεῖται τῶν ἀγώνων. Ὑπάρχει ὁ ἄλλος ὁ ἀνηφορικὸς δρόμος, ὁ δρόμος τῆς ἀρετῆς, ὁ δρόμος τῆς ἐλευθερίας, τὸν ὁποῖον πάντοτε ἐδιάλεξε τὸ ἔθνος. Ἡ ἀντίδρασις κατὰ τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ ἐκλογικοῦ πραξικοπήματος, δείχνει, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει κάνει τὴν ἐκλογήν του, ἐδιάλεξε τὸν δρόμον τὸν ἀγωνιστικόν, διὰ νὰ ἐπανακαταστήσῃ τὰ κυριαρχικά του δικαιώματα καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν Δημοκρατίαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ξεύρει καλά, κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν ἐνοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας ζητοῦμεν τὴν παραπομπὴν καὶ τὴν προέλευσιν αὐτῆς. Προέρχεται καὶ ἡ Κυβέρνησις Δόβα, ὅπως καὶ ἡ ΕΡΕ, ἀπὸ τὴν εὔνοιαν. Δὲν λησμονῶμεν τὴν αὐλικὴν ἰδιότητα καὶ τοῦ Δόβα καὶ τοῦ Ποταμιάνου καὶ τῶν ἄλλων μελῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ποταμιᾶνος λ.χ. ἔρχεται ἡ ὥρα νὰ κριθῇ. Περὶ αὐτοῦ ὑπάρχει ἡ ἔκθεσις τοῦ ὑποπτεράρχου κ. Κ. Καζάκου πρὸς τὸ Συμβούλιον Ἐπιλογῆς Ἀξιωματικῶν Ἀεροπορίας τοῦ Ν.Δ. 1041. Ἀναφέρεται μεταξὺ ἄλλων: «Ὁ ἀξιωματικὸς οὗτος....».

§146ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπονται αὐτὰ τὰ πράγματα.

§147Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ διατὶ δὲν ἐπιτρέπονται; Τί εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εὐσχήμως καὶ κοσμίως λεγόμενον ἠμπορεῖ νὰ διαφύγῃ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς; Ποῖον τὸ ταμποῦ; Δὲν ὑπάρχουν ταμποῦ. Λησμονῆστε τα. Δὲν εἶναι νοοτροπία δημοκρατικὴ αὐτή. Ἐδῶ εἶναι δημόσιον ἔγγραφον. Συνεχίζω τὴν ἀνάγνωσιν: «...Ὁ ἀξιωματικὸς οὗτος καίτοι φέρων τὸν βαθμὸν τοῦ ἐπισμηναγοῦ, οὐδεμίαν ἱκανότητα ὀργανωτικὴν καὶ πεῖραν διοικήσεως ἐπεδείξατο. Ὅταν μετέβην καὶ παρέλαβον τὴν Διοίκησιν τοῦ Θριασίου, εὗρον τὰς ἐν αὐτῷ μονάδας, ἃς μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης διῴκει οὗτος, ἐν οἰκτρᾷ καταστάσει καὶ ἐν τελείᾳ διαλύσει. Ἀπὸ 23.10.1940–31.12.1940 μόνον εἰς τρεῖς ἀποστολὰς ἔλαβε προσωπικῶς μέρος, τὴν μίαν δὲ ἐξ αὐτῶν ἐματαίωσεν, ἐνῷ ὁ διοικητὴς Καρναβιᾶς, τῆς ἄλλης μοίρας, εἶχε λάβει εἰς 31. Ἀπὸ τῆς ἀπομακρύνσεώς του ἐκ τῆς μοίρας μέχρι σήμερον οὐδεμία ἔκτοτε ὑπεύθυνος Διοίκησις τοῦ ἀνετέθη, ἥτις θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν κρίσεως τοῦ ἐν λόγῳ εἰς τοὺς ἀνωτέρους βαθμοὺς τοῦ ἀντισμηνάρχου καὶ σμηνάρχου εἰς οὓς ἀνερριχήθη οὗτος.

Μετὰ τιμῆς

ΚΑΖΑΚΟΣ ΚΩΝ)ΝΟΣ

Ὑποπτέραρχος». Τὸ Συμβούλιον Κρίσεως, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, συγκροτεῖται ἀπὸ τοὺς ἀντιπτεράρχους κ.κ. Οἰκονόμου καὶ Τηλιὸν καὶ τοὺς ὑποπτεράρχους κ.κ. Καραχρῆστον, Μοσχοβῖνον καὶ Θεοδωρακόπουλον. Ἡ ἔκθεσις Καζάκου προεκάλεσεν ἀτμόσφαιραν δυσμενῆ, διὰ τὸν κ. Ποταμιᾶνον: Ὁπότε ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας κ. Πρωτοπαπαδάκης, ἐγερθεὶς ἐκ τῆς θέσεώς του, ἀνέφερε τὸ ἑξῆς ἀποφασιστικὸν ἐπιχείρημα:

§148ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἀεροπορίας). Κατ’ ἐντολὴν τοῦ Βασιλέως πρέπει νὰ κριθῇ ἡ ὑπηρεσία τοῦ κ. Ποταμιάνου ὡς εὐδόκιμος. Παρακαλῶ τοῦτο νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. «Σ. Τήλιος. Ἐφ’ ὅσον μᾶς τὸ λέτε σεῖς, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. Σᾶς πιστεύομεν. (Γενομένης τῆς κρίσεως, συνεφώνησαν μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πάντες, πλὴν τοῦ κ. Μοσχοβίνου). Μοσχοβῖνος. Δὲν συμφωνῶ. Ὁ ἐν λόγῳ ἀξιωματικός, ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου, ὑπασπιστὴς τοῦ Βασιλέως καὶ ἰδιαίτερος αὐτοῦ, εἶναι ταὐτοχρόνως ἔμμισθος ὑπάλληλος τῆς Τ.Α.Ε.

§149ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πόθεν τὸ συμπεραίνετε αὐτό; Μοσχοβῖνος. Ἰδού. (Ἐξάγει ἐφημερίδα).

§150ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὲς τὶς πατσαβοῦρες πιστεύεις;». Ὅπως βλέπετε λοιπόν, κ.κ. συνάδελφοι, ὅσα ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης εἶχεν εἴπει ἐναντίον τῆς ἐλευθεροτυπίας εἰς τοὺς Ὁλλανδούς, δὲν ἀποτελοῦν Ὁλλανδικὰ ἀστεῖα, ἀλλὰ πηγαίαν ἔκφρασιν τῆς γνώμης του περὶ τοῦ Τύπου.

§151Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δώσατε τὸ ἔγγραφον εἰς τὰ πρακτικά. Τὶ εἶναι αὐτά, καὶ εἶναι ἔγγραφα ἐπίσημα;

§152Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀφῆστε τὸν ἐνδιαφερόμενον Ὑπουργὸν νὰ σιωπᾷ. Ξέρει διατὶ σιωπᾷ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν λησμονεῖ, ὅτι σιγὰ–σιγὰ καὶ κατὰ τρόπον ἕρποντα ἐγκαθίσταται εἰς τὴν χώραν μας τὸ πολίτευμα τῆς ἀπολύτου μοναρχίας, ποὺ ἀκριβῶς πρὸ ἑνὸς αἰῶνος ἠναγκάσθη βίᾳ νὰ καταλύσῃ. Οἱ πόροι του εἰσπράττονται καὶ διατίθενται ἀνεξελέγκτως. Καὶ φουντώνει ἡ ἀντίστασίς του καὶ εἰς τὸ πρόβλημα τοῦ ἐράνου καὶ εἰς τὰ προβλήματα ποὺ ἔρχονται ἐντὸς ὀλίγου πρὸς συζήτησιν. Δὲν ἐξέχασεν ἄλλως τε ὁ Ὑπηρεσιακὸς Πρωθυπουργὸς κ. Δόβας, μεταξὺ νοθείας καὶ τρομοκρατίας, νὰ χαρίσῃ καὶ ἕνα παλατάκι, ἕνα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ πυκνώνονται ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ὅσον καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Μαρίας Ἀντουανέτας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν μὲ ἐλαύνει κανένα πάθος... (Θόρυβος).

§153Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ὅταν ὁ κομμουνισμὸς προσεπάθησε νὰ καταλάβῃ τὴν Κόνιτσαν, ὁ κ. Δόβας τὴν ἐκράτησεν ἐλεύθερη. Καὶ δι’ αὐτὸ ὑπάρχει τὸ πάθος. Ἦτο πάθος ἐναντίον τοῦ κ. Δόβα ἀπὸ μέρους σας.

§154Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐξ αἰσθήματος μεγάλης εὐθύνης ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, πρέπει νὰ ἐπισημάνω, ὅτι ἡ ἀνάγκη τῆς συγκαλύψεως τῶν ἀνομιῶν καὶ ἡ ἀκόρεστος καὶ μὴ δυναμένη νὰ ἱκανοποιηθῇ ἀπληστία εἶναι μοιραῖον, ἐὰν δὲν ἀναχαιτισθῇ ἐγκαίρως μὲ τὴν ἀντίστασιν τοῦ ἔθνους καὶ μὲ δημοκρατικὰ μέσα, μὲ τὴν ἐπιβολὴν τῆς τηρήσεως τοῦ Συντάγματος καὶ πρὸς τὰ ἄνω καὶ πρὸς τὰ κάτω καὶ πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, ἐὰν δὲν ἀναχαιτισθοῦν λοιπὸν ὅλαι αἱ ἀταξίαι αὐταί, ἀναγκαστικὰ θὰ ὁδηγήσουν εἰς κατάλυσιν τοῦ πολιτεύματος, θὰ ὁδηγήσουν κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸν φασισμὸν καὶ εἰς τὴν ἀπόλυτον μοναρχίαν. Ὥστε ὄχι πάθος, ἀλλ’ αἴσθημα εὐθύνης ἀπέναντι τοῦ λαοῦ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπαγορεύει τὴν ἐπισήμανσιν ροπῶν, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν κινδύνους, διὰ τὰς αὐριανὰς ἐξελίξεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ λαὸς βλέπει ἀκόμη νὰ ἔρχεται ὁ φασισμὸς καὶ μὲ τὴν σκαιὰν ἐπιβουλὴν κατὰ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Τὸ σπάσιμο τῶν κρυστάλλων καὶ τὰ ἄλλα ποὺ γίνονται, εἶναι ἀκόμη προμήνυμα τοῦ ἀνοικτοῦ φασισμοῦ.

§155Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐὰν ἐσέβεσθο καὶ τὸν ἑαυτόν σας καὶ τὸ βῆμα, δὲν θὰ ἐλέγατε αὐτὰ ποὺ λέγετε.

§156Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐὰν ἐσέβεσθο σεῖς τὴν δικαιοσύνην, τῆς ὁποίας, ἀτυχῶς, εἶσθε Ὑπουργός..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι...).

§157Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἔχει διαπιστωθῆ ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ εἰσαγελεὺς τῶν ἐφετῶν μετέβη εἰς τὴν Καλαμάταν. Καὶ ἔχει διαπιστωθῆ, ὅτι οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἶχε τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅσον καὶ ἂν σᾶς προστατεύῃ ἡ ἀσυλία τοῦ βήματος, νὰ λέγητε αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζετε.

§158Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὰ σπασμένα κρύσταλλα;

§159Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐὰν ἔσπασε τὰ κρύσταλλα, εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὴν ὑπηρεσίαν. Δὲν ἐπιτρέπεται, ὅμως, εἰς κανένα ὀχυρούμενον εἰς τὴν ἀσυλίαν τοῦ βήματος, νὰ νομίζῃ, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηρίξῃ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὅτι ἐγένετο ἐπέμβασις εἰς τὸ ἔργον τῆς Δικαιοσύνης.

§160Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ ἐγένετο.

§161Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀφοῦ εἴπατε, ὅτι ἀγωνίζεσθε καὶ διὰ τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν, ἀφοῦ εἴπατε, ὅτι ὁ λαὸς ἐξέχασε, ἐλησμόνησε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ πίστιν εἰς τὴν Δημοκρατίαν τὴν ἰδικήν σας καὶ εἰς τοὺς ὅρκους σας, περὶ ἀφοσιώσεως καὶ πίστεως εἰς τὴν ἰδέαν τῆς ἐλευθερίας, δικαίωμά σας εἶναι νὰ λέγητε καὶ αὐτά.

§162Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι θλιβερὸν τὸ κατάντημα Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε δώσει τὴν παραίτησίν του, διὰ τὴν ἀσέβειαν ἔναντι τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς τρίτης τῶν συντεταγμένων ἐξουσιῶν, νὰ ἐμφανίζηται ἐδῶ ὡς τιμητὴς (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι συνάδελφοι, ἀκόμη βλέπει ὁ λαὸς ἄλλα μηνύματα ἀνοικτοῦ φασισμοῦ. Τὴν φίμωσιν τῆς σκέψεως καὶ τῆς ἐκφράσεως, ἡ ὁποία ὡς προχθὲς ἐγένετο μὲ τὰ στρατοδικεῖα μὲ τὸ γʹ ψήφισμα καὶ τώρα καὶ διὰ τῆς ἁπλῆς διοικητικῆς ὁδοῦ, διὰ τῆς ἀστυνομικῆς πιέσεως, ὅπως μὲ τὴν περίπτωσιν διαμαρτυριῶν τῶν κινηματογραφιστῶν, διὰ τὸν ἔρανον. Ὁ λαὸς ξέρει, ὅτι πρέπει νὰ ἀγωνισθῇ τὸν ἀγῶνα, διὰ τὰς ἐλευθερίας του καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς κυριαρχίας του, ποὺ εἶναι ἀγώνας, διὰ τὸ ψωμὶ καὶ τὴν ἐπιβίωσίν του. Ξέρει, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν εὔνοιαν, ἄλλη μία πηγὴ τῆς ἀνωμαλίας εἶναι ἡ ξενοκρατία, ἡ ὁποία πάντοτε, ὁσάκις τοῦτο εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν της, προτιμᾶ νὰ ἔχῃ νὰ κάμῃ μὲ τὰς πλέον ἀντιδραστικὰς καὶ διεφθαρμένας φασιστικὰς κυβερνήσεις μὲ τοὺς Τσὰγκ Κάϊ Σέκ, μὲ τοὺς Φράνκο κλπ.

§163Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑποφέρεσαι, μὴ ὑβρίζῃς ἄλλο.

§164Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐὰν δὲν ὑποφέρωμαι ἐγώ, ἴσως ὑποφέρεται τὸ δελτίον δημοσιονομικῶν στοιχείων τοῦ Ὀκτωβρίου, τὸ ὁποῖον διενεμήθη πρὸ ἡμερῶν, καὶ τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἐδῶ τὰ ἑξῆς ὡραῖα πράγματα: Κατὰ τὸ 1961 ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας ἔγιναν αἱ ἑξῆς ἀναλήψεις ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τοῦ λ)σμοῦ «Ἑλληνικὸν Δημόσιον — λογαριασμὸν δραχμῶν βοηθείας». Ἰανουάριος 0, Φεβρουάριος 0, Μάρτιος 0, Ἀπρίλιος 0, Μάϊος 0, Ἰούνιος 0, Ἰούλιος 0, Αὔγουστος 0, Σεπτέμβριος 0, Νοέμβριος 0, Δεκέμβριος 0, Ὀκτώβριος 235 ἑκατομμύρια δραχμαί. Αὐτὰ διὰ τὰς ἐκλογὰς καὶ τὰ ΤΕΑ.

§165Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργός Συντονισμοῦ). Διὰ τίνας ἐκλαμβάνετε τοὺς βουλευτάς; Σεῖς ὁ ἴδιος γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν πότε ἀντλοῦμεν τὰ δραχμικὰ ἀντισταθμίσματα τῆς βοηθείας. Αὐτὴ εἶναι ἐντελῶς τυπικὴ πρᾶξις. Τὸ οὐσιαστικὸν εἶναι πότε χορηγεῖται ἡ βοήθεια εἰς συνάλλαγμα. Ἅπαξ ἔχει χορηγηθῆ ἡ βοήθεια εἰς συνάλλαγμα, ἅπαξ ἔχει ἐξασφαλισθῆ ἡ ἀνάλωσις τῆς βοηθείας εἶναι ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα, ἐὰν ἔγινεν ἡ λογιστικὴ πρᾶξις, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἢ ἀντιστοίχως ἐξ ἴσου ἀζημίως προσωρινὴ χρηματοδότησις ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν. Αὐτὰ εἶναι τόσον ὑποτυπώδη καὶ στοιχειώδη, ὥστε ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν πάσχει ἀπὸ ἔλλειψιν οἰκονομικῶν γνώσεων περιεπλάκη εἰς τοιοῦτον θέμα. Δὲν ἔχει λοιπὸν καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ ΤΕΑ καὶ ὁ,τιδήποτε ἄλλο.

§166Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιστραφῇ ἡ μομφὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος φαίνεται, ὅτι μᾶς περνᾶ διὰ πολὺ παιδιά. Εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ δεσμεύονται τὰ κεφάλαια τοῦ εἰς δραχμὰς λογαριασμοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας καὶ ἀποδεσμεύονται ὅταν ἐγκρίνῃ ἡ Ἀμερικανικὴ ὑπηρεσία. Καὶ ἐνθυμεῖσθε τὶ φασαρία ἔγινε διὰ τὴν ἀποδέσμευσιν κάποιων 100 ἑκατομμυρίων διὰ μίαν λαχαναγοράν, τὴν ὁποίαν ἔκτοτε κάθε τόσον ξαναεορτάζομεν. Τὸν Ὀκτώβριον λοιπὸν μόνον καὶ κανένα ἄλλον μῆνα ἀπεδεσμεύθησαν ἀπὸ τὸν λογαριασμὸν 235 ἑκατομμύρια καθὼς καὶ μὲ τὸ πρόσχημα τῶν ἐπενδύσεων, ἄλλα 163 ἑκατομμύρια, προδήλως διὰ μικρορουσφετολογίαν, διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ κομματικοῦ ὀργίου τῶν ἐκλογῶν. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ξενοκρατία δὲν ἐργάζεται μὲ τοὺς δημοκράτας καὶ μὲ τὰς λαϊκὰς δυνάμεις, ἔστω καὶ ἐκείνας ποὺ διακηρύσσουν φιλοαμερικανικὴν πορείαν, παρὰ μόνον ποιουμένη τὴν ἀνάγκην φιλοτιμίαν, ὅταν αἱ δυνάμεις αὗται κατακτήσουν τὴν ἐξουσίαν διὰ τοῦ λαοῦ. Ἄλλως προτιμᾶ τὰς δυνάμεις τῆς ἀντιδράσεως. Δι’ αὐτό, καὶ ὁ λαὸς σήμερον ἀναπτύσσει τὰς δυνάμεις του, ἀναπτύσσει τοὺς ἀγῶνας του, ἀναπτύσσει τὴν ἑνότητά του. Καὶ αὐτὰ κυρίως τρέμει ἡ εὔνοια καὶ ὑποτέλεια. Καὶ δι’ αὐτὸ καὶ τὸ προχθεσινὸν πυροτέχνημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ προσπάθειά του νὰ ἀσκήσῃ ψυχολογικὴν βίαν ἐν ὀνόματι τῆς ἐθνικοφροσύνης, νὰ διχάσῃ τὸν λαὸν καὶ τὴν Δημοκρατικὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν. Εἶναι ὅμως ἀνάγκη νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι αὐτὴ ἡ καραμέλλα τῆς ἀπάτριδος, ἁπλῶς δὲ πατριδοκαπήλου ἐθνικοφροσύνης, δὲν ἔχει πέρασιν. Οἱ καιροὶ ἔχουν ἀλλάξει. Καὶ ἂν προχθὲς ὁ αἱμοσταγὴς φασιστικὸς ΟΑΣ εἶδε νὰ φράσσηται ὁ δρόμος του εἰς τὴν Γαλλίαν ἀπὸ μίαν ἐπιβλητικωτάτην καὶ μεγαλειώδη εἰρηνικὴν διαδήλωσιν, αὐτὸ ὀφείλεται στὸ ὅτι ὁ ἀμερικανόπνευστος διχασμὸς τῶν δημοκρατικῶν δυνάμεων τοῦ Γαλλικοῦ λαοῦ σαρώθηκεν ἐμπρὸς εἰς τὴν κοινὴν ἐπίγνωσιν τῶν κινδύνων τῆς Δημοκρατίας. Καὶ ἂν σήμερον πραγματώνωνται κατὰ τρόπον σταδιακὸν μέν, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν σταθερὰν πίεσιν τῶν λαϊκῶν μαζῶν πρὸς τὴν ἑνωτικὴν κατεύθυνσιν, βαρυσήμαντοι πολιτικαὶ ἀνακατατάξεις στὴν Ἰταλίαν, αὐτὰ ὅλα γίνονται, διότι τὰ τροπάρια τὰ γνωστά, τὰ κυρήγματα τοῦ διχασμοῦ, δὲν ἔχουν πλέον πέρασιν, ἔχουν χρεωκοπήσει. Γνωρίζει καὶ ὁ τελευταῖος Ἕλλην σήμερον, ὅτι ὁ ὕψιστος πατριωτισμὸς εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας καὶ ὁ ἀγὼν γίνεται περὶ αὐτῆς μόνον καὶ οὐδενὸς ἄλλου. Γνωρίζει ὁ λαός, ὅτι τὸ θανάσιμον ἁμάρτημα κατ’ αὐτοῦ καὶ κατὰ τῆς Πατρίδος εἶναι ὁ διχασμός, τὸν ὁποῖον προσπαθοῦν νὰ βρυκολακιάσουν καὶ ξαναστήσουν στὰ πόδια του ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον νὰ ἴδουν ἀποδυναμωμένας τὰς δυνάμεις τῆς Δημοκρατίας. Ὁ λαὸς αἰσθάνεται ὀργὴν καὶ ἀγανάκτησιν ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ συνειργάσθησαν μὲ τὸν κατακτητήν, ἀφοῦ συνεδέθησαν μὲ τὸν Μέρτεν, ἀφοῦ ὑπέγραψαν τὴν Ζυρίχην, κάμνουν τὸν πατριωταρᾶν, ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν δείγματα πατριωτισμοῦ, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἁλυσοδένουν καὶ ἁλυσόδετον νὰ σκυλεύουν τὸν λαόν. Σήμερον ὅμως κλείνει ἁπλῶς ἡ πρώτη φάσις τῶν λαϊκῶν ἀγώνων. Οἱ ἀγῶνες αὐτοὶ θὰ συνεχισθοῦν, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔκαμε τὴν ἐκλογήν του, ὅπως ὁ παλαιὸς Ἡρακλῆς, καὶ ἐδιάλεξε τὸν δρόμον τῆς Ἀρετῆς καὶ τῆς Ἐλευθερίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προτάσεων. Θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν μυστικὴν διὰ ψηφοδελτίων ψηφοφορίαν. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται ἐπὶ μὲν τοῦ καταλόγου οἱ κ.κ. Α. Περρωτῆς καὶ Θ. Παππᾶς, ἐπὶ δὲ τῆς ψηφοδόχου οἱ κ.κ. Ι. Κεφαλογιάννης καὶ Φ. Μαῦρος. Κύριοι βουλευταί, οἱ ψηφίζοντες ὑπὲρ τῶν προτάσεων παραπομπῆς, βάσει τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, τοῦ Προέδρου καὶ τῶν μελῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως κ.κ. Δόβα, Λιανοπούλου, Ποταμιάνου καὶ Καλογεροπούλου, γράφουσιν ἔναντι τοῦ ὀνόματος ἑκάστου τὴν λέξιν «Ναί», οἱ ψηφίζοντες κατὰ τῆς προτάσεως, γράφουσι τὴν λέξιν «Ὄχι». Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν τηλεγραφήματα ἀπὸ ὅλας τὰς παρατάξεις, τὰ ὁποῖα ὅμως, θὰ ἀναγνώσω μετὰ τὴν ψηφοφορίαν, καὶ τοῦτο διότι, ὡς ἀφορῶσα εἰς πρόσωπα, αὕτη εἶναι μυστική. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ μυστικὴ διὰ ψηφοδελτίων ψηφοφορία).

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ τηλεγραφήματα ἀπουσιαζόντων βουλευτῶν. Πρόεδρον Βουλῆς Ἀρχηγὸν Ἑνώσεως Κέντρου Ἀθήνας Μὴ δυνάμενος παραστῶ ἀποψινὴν συνεδρίασιν Βουλῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ μετάσχω ψηφοφορίας, δηλῶ ὑμῖν, ὅτι ψηφίζω ὑπὲρ τῆς παραπομπῆς τοῦ τ. Πρωθυπουργοῦ Δόβα τῶν τέως Ὑπουργῶν Ποταμιάνου καὶ Λιανοπούλου καὶ τοῦ τέως Ὑφυπουργοῦ Ἐσωτερικῶν Καλογεροπούλου εἰς εἰδικὸν Δικαστήριον ὡς ἡ πρότασις παραπομπῆς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἀναγράφει. Στόπ. Κ. Δημόπουλος, βουλευτὴς Ν. Πιερίας Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας Ἀσθενῶν καὶ πυρέσσων λυποῦμαι μὴ δυνάμενος παραστῶ ἀποψινὴν συνεδρίασιν Βουλῆς καὶ μετάσχω ψηφοφορίας ἐπὶ προτάσεως Ἀντιπολιτεύσεως περὶ παραπομπῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Δόβα εἰδικὸν Δικαστήριον. Ψῆφος μου ἀρνητικὴ ἐπὶ τοιαύτης προτάσεως. Χρ. Ι. Γραμματίδης, βουλευτὴς Λαρίσης Ἐξωχότατον κ. Κωνσταντῖνον Ροδόπουλον Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας Λυπούμεθα τὰ μέγιστα, διότι λόγῳ ἐλλείψεως συγκοινωνίας ἀδυνατοῦμεν παραστῶμεν σημερινὴν συνεδρίασιν Βουλῆς, κατόπιν τούτου τασσόμεθα κατὰ τῆς παραπομπῆς Προέδρου καὶ μελῶν Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως εἰς εἰδικὸν Δικαστήριον, καταψηφίζοντες προτάσεις παραπομπῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ ΕΚΑ. Γεώργιος Βιτούλιας, βουλευτὴς Λέσβου Κύριον Ροδόπουλον Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας Λόγῳ ὑπερτάτης ἀνάγκης παρευρεθῶ εἰς κηδείαν πενθεροῦ μου ἀδυνατῶ εὑρίσκομαι εἰς Βουλήν, καταψηφίζω τὴν πρότασιν παραπομπῆς εἰς δίκην Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, τὸν κ. Δόβαν θεωρῶν ἔντιμον στρατιώτην καὶ γενναῖον μαχητήν. Πιπῖνος, βουλευτὴς Ν. Πέλλης Ἀξιότιμον κ. Κων)νον Ροδόπουλον Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας Παραμένων κλινήρης λόγῳ ἀσθενείας καὶ μὴ δυνάμενος προσέλθω παρακαλῶ ἀνακοινωθῆ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ψηφίζω ὑπὲρ τῆς ἀπορρίψεως τῆς προτάσεως περὶ παραπομπῆς μελῶν Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Γρίβας Δημ. βουλευτὴς Δράμας Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας Πιστὸς εἰς τὴν γραμμὴν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ψηφίζω ὑπὲρ προτάσεως Παπανδρέου. Θεοφ. Παπαπαναγιώτου βουλευτὴς Δράμας (Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψεν τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῶν προτάσεων παραπομπῆς εἰς εἰδικὸν Δικαστήριον τοῦ Προέδρου καὶ τριῶν μελῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Ἐψήφισαν ἐν συνόλῳ 280. Ὑπὲρ τῆς παραπομπῆς τοῦ τέως Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Κ. Δόβα 88. Κατὰ τῆς παραπομπῆς 189. Ὑπὲρ τῆς παραπομπῆς τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Ν. Λιανοπούλου 80. Κατὰ τῆς παραπομπῆς 197. Ὑπὲρ τῆς παραπομπῆς τοῦ τέως Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Χ. Ποταμιάνου 88. Κατὰ τῆς παραπομπῆς 189. Ὑπὲρ τῆς παραπομπῆς τοῦ τέως Ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Π. Καλογεροπούλου 89. Κατὰ τῆς παραπομπῆς 189. Εὑρέθησαν καὶ 3 λευκὰ ψηφοδέλτια. Συνεπῶς αἱ προτάσεις περὶ παραπομπῆς εἰς εἰδικὸν Δικαστήριον τῶν κ.κ. Κ. Δόβα, Προέδρου, καὶ Ν. Λιανοπούλου, Χ. Ποταμιάνου καὶ Π. Καλογεροπούλου, Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, ἀπερρίφθησαν καὶ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 14 τοῦ Ν. Φ.Π.ΣΤʹ ἡ Βουλὴ ἀπεφήνατο.

Εἰσερχόμεθα, συνεπῶς, εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐπερώτησις τοῦ κ. Βασιλάτου. Τούτου ἀπουσιάζοντος, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως, συμφώνως πρὸς τὴν ληφθεῖσαν ἤδη ἀπόφασιν, δεχθῇ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν 13ην Μαρτίου καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις.

§170ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ τὴν 13ην Μαρτίου, ἡμέραν Τρίτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 2 π.μ.)