1962.03.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 43η

Πέμπτη 1 Μαρτίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τα θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἁπλῶς ἤθελα νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν, ὅτι θὰ πρέπει εἰς τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα κρατοῦνται, ὅταν ἕνας ρήτωρ ἀναγινώσκῃ ἕνα κείμενον, νὰ γράφηται τὸ κείμενον, καὶ νὰ μὴ ἀναφέρηται εἰς τὰ πρακτικὰ «ἀναγινώσκει».

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἔχω ἀπευθύνει σχετικῶς δριμυτάτην διαταγὴν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἐὰν οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, καὶ δὲν ἀμφιβάλλω ἐφ’ ὅσον τὸ βεβαιώνετε σεῖς, θὰ ἐπιβάλω κυρώσεις.

§5Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε......

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαρουφαλιᾶ, τὸ κείμενον τὸ παρεδώσατε εἰς τὰ πρακτικὰ ἢ τὸ ἐδιαβάσατε ἁπλῶς;

§7Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τὸ ἐδιάβασα, κ. Πρόεδρε. Ἀλλ’ εἶναι κόπος ὅταν ἕνας ρήτωρ ἀναγινώσκῃ ἕνα κείμενον, νὰ γράφηται τοῦτο;

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ πρακτικογράφοι, φυσικά, δὲν ἠμποροῦν, ὅταν διαβάζηται ἕνα κείμενον, νὰ τὸ γράφουν, ἐὰν δὲν τοὺς δοθῇ. Εἰς τὰ ἐστενογραφημένα, ὅμως, πρακτικὰ ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ περιληφθῆ.

§9Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποτίθεται, ὅτι οἱ ταχυγράφοι πλέον, εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχήν, δὲν ἔχουν θέσιν. Ὑπάρχουν μόνον στενογράφοι. Ὁ στενογράφος θὰ κρατῇ τὴν ὁμιλίαν, θὰ πηγαίνῃ εἰς μίαν δακτυλογράφον νὰ τὴν ὑπαγορεύῃ, καὶ οὕτω θὰ ἔχωμεν πλήρη, ἐστενογραφημένα πρακτικά. Τοῦτο, ἄλλωστε, εἶναι σύμφωνον μὲ δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχετε ἀναφέρει καὶ εἰς τὴν εἰσήγησιν καὶ εἰς τὰς τροποποιήσεις τοῦ Κανονισμοῦ. Εἶναι ἁπλοῦν τὸ πρᾶγμα.

§10Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀλίγας φραστικὰς διορθώσεις.

§11Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Στεφανίδη, ἀπουσιάζοντος, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω ὡρισμένας φραστικὰς διορθώσεις ἐπὶ τῆς ὁμιλίας του.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν ὑπὸ τῶν κ. κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ Μ. Στεφανίδη. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Παπακωνσταντίνου ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Χατζηγάκης ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὡσαύτως ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Φιλιππίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλήν, ἀναφορὰς κλπ.

§19Α. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀπολυθέντων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς καταληφθέντων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας τὴν 31.12.1961 κλπ., αἰτουμένων αὔξησιν τοῦ χορηγηθέντος βοηθήματος ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀδικηθέντων μετόχων Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ διαμαρτυρομένων δι’ ἄνισον μεταχείρισιν τοῦ Τ.Α.Β.Ν. πρὸς αὐτοὺς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἔβρου, αἰτουμένων ἐπίσπευσιν ἐκτελέσεως ἀρδευτικῶν ἔργων Νομοῦ Ἔβρου κλπ. καὶ Σαμοθράκης. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου τῶν ἐν Δράμᾳ Ἑλλήνων προσφύγων ἐκ Ρωσίας «ὁ Πόντος», αἰτουμένου στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου πρατηριούχων πετρελαιοειδῶν Πελοποννήσου–Καλαμάτας, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων κατοχυρώσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Δ. Κίνιας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἑλικῶνος τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν κτηνοτρόφων τῆς Κοινότητός του. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Σωματείου ὑπαλλήλων Καφεζυθεστιατόρων «ἡ Πρόοδος», αἰτουμένου καθιέρωσιν 8ώρου εἰς σερβιτόρους, αὔξησιν ποσοστῶν ἀπὸ 10% εἰς 13% κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Σχολικῆς Ἐφορίας Λακκιᾶς —Ἀμυνταίου, αἰτουμένου τὴν χορήγησιν ἀναλόγου πιστώσεως δι’ ἀνέγερσιν σχολικοῦ διδακτηρίου Νηπιαγωγείου. Οἱ βουλευταί, κ. κ. Ε. Σακελλάρης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τῶν ἐξορίστων συγγενῶν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου τῶν ἐν Ἀθήναις Σεριφίων, δι’ ἧς αἰτεῖται, διὰ τὴν τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῆς Νήσου Σερίφου, ὅπως τὸ Κράτος καὶ ἡ ΔΕΗ μεριμνήσωσι, διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς πρωτευούσης τῆς Νήσου καὶ τοῦ ἐπινείου. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Ν. Ἀλαβᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Κώμης Τήνου, διὰ τῆς ὁποίας αὕτη ζητεῖ ὅπως ληφθῇ μέριμνα, διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν Σχολῶν τῆς Κοινότητος. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ, Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 548)18.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι ὁ ἀρχικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ Ξενοδοχείου Πάρνηθος ἀνήρχετο εἰς δρχ. 44.218.000. Οὗτος προσαυξηθεὶς βραδύτερον κατὰ δραχμὰς 7.800.000, διὰ τὴν κατὰ 80 κλίνας ἐπέκτασιν τοῦ ξενοδοχείου, ἀνῆλθεν εἰς δρχ. 52.018.000. Ἡ δαπάνη ἀνεγέρσεως τοῦ ξενοδοχείου, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων, διὰ τὴν μήπω ἀποπερατωθεῖσαν πτέρυγα αὐτοῦ, ἀνέρχεται εἰς δρχ. 65.304.055. Ὑπολείπεται ἐν τούτοις ἡ ἐκκαθάρισις ἀπαιτήσεών τινων, τοῦ ἐργολάβου τῆς κυρίας κατασκευῆς λόγῳ ἀμφισβητήσεων τῆς ὑπηρεσίας, ἀχθεισῶν εἰς διαιτησίαν. Ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ σημεῖα τῆς ἐρωτήσεως, ἀναφερόμεθα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 77188)1386 ἡμέτερον ἔγγραφον, πρὸς τὴν Βουλήν, τοῦ ὁποίου ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12071)9621)11.12. 1961, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν, νὰ ὑποβάλωμεν τὰ κάτωθι στοιχεῖα: 1) Τὰ ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐν θέματι ξενοδοχείου ἔσοδα καὶ ἔξοδα, δὲν ἀφοροῦν τὸ Δημόσιον ἢ τὸν Ε.Ο.Τ., ἀλλὰ τὴν ἀναλαβοῦσαν τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ξενοδοχείου Ἑταιρίαν. Ὁ Ε.Ο.Τ. ἐνδιαφέρεται, μόνον διὰ τὰ τυχὸν προκύπτοντα κέρδη τῆς ἑταιρείας ἐφ’ ὧν κατὰ τὴν σύμβασιν δικαιοῦται συμμετοχῆς ἐξ 60%. Μετὰ τὴν πρώτην 5ετίαν ὁ Ε. Ο.Τ. συμμετέχει εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν διὰ ποσοστοῦ ἐκ 15% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων. Βεβαίως κέρδη δὲν ἀναμένονται ἐκ τῆς κατὰ τὴν πρώτην περίοδον λειτουργίας τοῦ ξενοδοχείου. Ἀπ’ ἀρχῆς τῆς λειτουργίας τοῦ ξενοδοχείου καὶ μέχρι τῆς πλήρους ἀποπερατώσεως τῶν λεπτομερειῶν τῆς κατασκευῆς καὶ πρὸς δοκιμὴν ἐν πλήρει λειτουργίᾳ τῶν ἐγκαταστάσεων (21.8.61) τοῦτο ἐλειτούργησε διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ε.Ο.Τ. ἡ δὲ ἐκ ταύτης λειτουργίας ζημία τοῦ Ε.Ο.Τ., βάσει τῶν μέχρι σήμερον ὑποβληθέντων στοιχείων ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 1.500.000 περίπου. 2) Διὰ τὴν κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ ξενοδοχείου διαφημιστικὴν φιλοξενίαν τῶν ἐπισήμων ξένων, ὁ Ε.Ο.Τ. ἐδαπάνησε δρχ. 42.673. Ἡ τυχὸν περαιτέρω ἐλλειμματικὴ διαχείρισις τοῦ ξενοδοχείου Πάρνηθος θὰ ἐπιβαρύνῃ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον κατὰ τὴν σύμβασιν τὴν ἀναλαβοῦσαν τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτοῦ Ἑταιρείαν. 4) Διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν προγραμματισθέντων ἔργων, τοῦ ἐν λόγῳ ξενοδοχείου (πτέρυξ 56 κλινῶν) προβλέπεται δαπάνη δρχ. 7.000.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας Δ)νσις Ἐποικισμοῦ καὶ τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Νομοῦ Ἔβρου, ἐζητήθη, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Ε)11377)17.3.59, Ε)20300)28.5.59, 14392)16. 5.59 καὶ 17235)16.11.59 ἐγγράφων των ἡ ἐπὶ διετίαν ἀναστολὴ πληρωμῆς τῶν δικαιούχων ἀποζημιώσεως τῶν πλείστων τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων, διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου, προκειμένου, μετὰ τὴν ἀποπεράτωσίν των νὰ γίνῃ ὁριστικὴ παραχώρησις εἰς ἕκαστον τῶν δικαιούχων ἑτέρων ἐκτάσεων ἴσης ἀξίας, πρὸς τὴν ὀφειλομένην ἐκ τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἀποζημίωσιν. Ἡ πρότασις αὕτη ἐγένετο, ὡς μᾶς ἐγνώρισε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ἡ τυχὸν καταβολὴ ἀποζημιώσεως θὰ καθίστα κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων τῆς ἀγροτικῆς νομοθεσίας, ἀδύνατον τὴν ἀναπλήρωσιν τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων, δι’ ἑτέρων, δημιουργουμένου οὕτω σοβαροῦ κοινωνικοῦ προβλήματος. Τὴν λύσιν ταύτην, ὡς μᾶς ἐγνώρισε τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, ἐπεθύμουν ἅπαντες σχεδὸν οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἤδη, λόγῳ τῆς παρελεύσεως τῆς ὡς ἄνω προθεσμίας ᾐτησάμεθα παρὰ τῶν αὐτῶν, ὡς ἀνωτέρω ὑπηρεσιῶν, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Σ. 5918)3626)27.5.61, Α. 24469)6839)20. 9.61 καὶ Γ. 250)565)27.1.1962 ἐγγράφων ἡμῶν, ὅπως μᾶς γνωρίσωσιν, ἐὰν ἔπαυσαν ὑφιστάμενοι οἱ λόγοι ἀναστολῆς πληρωμῆς τῶν δικαιούχων καὶ ἐν καταφατικῇ περιπτώσει εἰς ποίους ἐξ αὐτῶν θὰ ἔδει νὰ καταβληθῇ ἀποζημίωσις, τελοῦμεν δὲ ἐν ἀναμονῇ σχετικῶν ἀπαντήσεων. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον θέμα τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως, διὰ τὴν ἠρτημένην ἐσοδείαν, ἁρμοδία τυγχάνει ἡ Διεύθυνσις Δ)4 τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1206)902)1.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ προσωπικὸν τῆς Γραμματείας τοῦ Πρωτοδικείου καὶ Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν Πειραιῶς εἶναι πλῆρες. Περαιτέρω ἐνίσχυσις τούτου θὰ γίνῃ μόνον εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν, διὰ νόμου καταστῇ δυνατὴ ἡ αὔξησις τοῦ ὀργανικοῦ ἀριθμοῦ τοῦ συνόλου τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1041 τῆς 30 Ἰανουαρίου 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ἀπὸ 24.1.1962 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη ἐν σχέσει μὲ τὴν εἰς τὴν περιφέρειαν Μαγνησίας παρουσιαζομένην ἀνεργίαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος ὑφίσταται ἀδιάπτωτον τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις μέχρι τοῦδε α) ἐμερίμνησεν ὅπως ἐγκατασταθῇ πλησίον τὸ ἐργοστάσιον Ἀχυροκυτταρίνης. Τούτου ἡ ἐγκατάστασις ἐβράδυνε καθ’ ὅσον ἀνεφύησαν θέματα καταλληλότητός του, διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἀπαιτουμένου ὕδατος, πρᾶγμα, ὅπερ λίαν προσεχῶς ἐλπίζομεν νὰ διευθετηθῇ, β) ἐξετάζει αἴτησιν τῆς Γαλλικῆς Ἑταιρείας ETEPNIT περὶ χορηγήσεως αὐτῇ ἀδείας ἱδρύσεως ἐργοστασίου ἀμιαντοσιμεντοσωλήνων, διὰ κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαχθησομένων, γ) ἐμερίμνησε, διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν τῶν ἐργοστασίων Παπαγεωργίου, δι’ ἅτινα ἐξησφαλίσθη καὶ νέα παραγγελία ἐκ 50.000 μέτρων μαλλίνου ὑφάσματος τοῦ στρατοῦ καὶ δ) καταβάλλει προσπάθειαν λήψεως παντὸς μέτρου, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις Ἑλλήνων ὑπηκόων, διὰ περιουσίας των ἐν Πολωνίᾳ θιγείσας ἐκ μέτρων ἐθνικοποιήσεως ἢ ἄλλων περιοριστικῶν μέτρων τῆς Πολωνικῆς Κυβερνήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εἶναι ἀληθές, ὅτι χῶραι τινές, ὡς ἡ Ἑλβετία, ἡ Σουηδία καὶ ἡ Γαλλία ἐπέτυχον ἤδη, τὴν ἐκ μέρους τῆς πολωνικῆς Κυβερνήσεως μερικὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀξιώσεών των. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἰσχυρὰν διαπραγματευτικὴν θέσιν τῶν χωρῶν αὐτῶν. Ἀλλὰ καὶ αὗται, παρὰ τὰ ἀναμφισβήτητα πλεονεκτήματα τῆς θέσεώς των, ἠναγκάσθησαν νὰ δεχθοῦν, ὡς ἀποζημίωσιν μικρὸν ποσοστὸν τοῦ αἰτουμένου ὑπ’ αὐτῶν ποσοῦ. Ἡ Γαλλία π.χ. ἐδέχθη τὸ 15% τῆς ἀρχικῶς αἰτηθείσης ἀποζημιώσεως. Εἰς ἀναλόγους διαπραγματεύσεις, μετὰ τῆς Πολωνίας εὑρίσκονται εἰσέτι ἄλλαι χῶραι, ἐν αἷς καὶ ἡ Ἑλλάς. Αἱ Ἑλληνικαὶ ἀπαιτήσεις ἀφορῶσι 21 περιπτώσεις ἐθνικοποιηθεισῶν ἢ ἐγκαταλειφθεισῶν ἐν Πολωνίᾳ περιουσιῶν. Οἱ σχετικοὶ φάκελλοι συμπληρωθέντες κατόπιν μακρᾶς ἀλληλογραφίας μεταξὺ τῆς Ὑπηρεσίας καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων, τινὲς τῶν ὁποίων διαμένουσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Πολωνικὴν Κυβέρνησιν τὰς ἀρχὰς τοῦ 1960. Ἐπηκολούθησεν ἐξέτασις αὐτῶν ὑπὸ τῶν Πολωνῶν κατὰ δὲ τὸν Ἰούνιον καὶ Νοέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους ἔλαβον χώραν, ἐν Βαρσοβίᾳ Ἑλληνο–πολωνικαὶ συνομιλίαι ἐπὶ τῷ τέλει συνάψεως σχετικῆς Συμφωνίας. Κατὰ τὰς τελευταίας συνομιλίας, αἱ δύο ἀντιπροσωπεῖαι προέβησαν εἰς ἀπὸ κοινοῦ ἐξέτασιν τοῦ πίνακος τῶν ζημιῶν. Ἀτυχῶς, οἱ Πολωνοὶ προσέφερον ποσὸν ὅλως ἀνεπαρκές, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐνδιαφερομένων, οὗτοι ὑπελόγισαν προχείρως τὰς ζημίας των εἰς δολλάρια 1.700.000. Οἱ Πολωνοὶ ἀπετίμησαν αὐτὰς εἰς δολλάρια 180.000 περίπου, προσέφερον δὲ δολλάρια 60.000. Ὡς ἐκ τούτου προετείναμεν τὴν ἀναστολὴν τῶν διαπραγματεύσεων ἐπιφυλαχθέντες νὰ ἐπανέλθωμεν, διὰ τῆς διπλωματικῆς ὁδοῦ. Ἤδη ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Πολωνικὴν Κυβέρνησιν τὴν παροχὴν διευκρινήσεων, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ὑπ’ αὐτῆς ἀποτιμήσεως ὡρισμένων περιουσιῶν, ὅπου ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς δηλώσεως τοῦ ἐνδιαφερομένου καὶ τῆς πολωνικῆς ἀποτιμήσεως εἶναι τεραστία. Ἡ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ τὸ ζήτημα ἐκ τοῦ σύνεγγυς μελετᾷ δὲ τὰ μέτρα δι’ ὧν —ἄνευ ζημίας εἰς τὰ γενικώτερα ἡμῶν συμφέροντα— θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀσκήσωμεν πίεσιν ἐπὶ τῆς Πολωνικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως εἰς ἐπίπεδον ἀποδεκτόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 414)7.1.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου, κ. Ν. Ζορμπᾶ σχετικῶς μὲ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τοῦ Συλλόγου «Οἱ Φίλοι τῶν Ψαρῶν» ἀνεγειρομένου εἰς τὴν κατασκευὴν νέου λιμενοβραχίονος τοῦ λιμένος Ψαρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν γενικώτερον τὰ κάτωθι: Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ χρέος τοῦ Ἔθνους πρὸς τὴν ἡρωϊκὴν νῆσον τῶν Ψαρῶν διεθέσαμεν διὰ τὸν λιμένα Π. Ψαρῶν καὶ ἐν ἔτει 1959 τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 1.800.000 ἐκ δημοσίων ἐπενδύσεων, διὰ τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἐκβάθυνσις τοῦ λιμένος ἀπὸ 1,50 μ. περίπου εἰς 4,30 μ. καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἐπέκτασις τοῦ ὑπάρχοντος προβλῆτος κατὰ 25 μ. ὡς καὶ μικρὰ ἀποβάθρα. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μεγαλυτέρα ἐπέκτασις τοῦ ὑπάρχοντος προβλῆτος, διότι τὸ ἀφεθὲν στόμιον εἰσόδου πρὸς τὸν λιμένα εἶναι τὸ ἐλάχιστον ἐπιτρεπόμενον, διὰ μικροὺς λιμένας, ἤτοι 50 μ. Διὰ τῆς κατασκευῆς τῶν ἀνωτέρω ἔργων ἐξυπηρετεῖται ἤδη ἡ συγκοινωνία τῆς νήσου διὰ βενζινοπλοίων μετὰ τῆς γειτονικῆς Χίου, μέσῳ τοῦ λιμένος Λιμνιῶν Βολισσοῦ, ἀποστάσεως 16 μιλλίων περίπου καὶ ἐδημιουργήθη οὕτω καὶ καταφύγιον μικρῶν σκαφῶν εἰς περίπτωσιν θαλασσοταραχῶν. Ὁ Σύλλογος «Οἱ φίλοι τῶν Ψαρῶν» διὰ σχετικοῦ ὑπομνήματός του ἐζήτησε τὴν κατασκευὴν νέου λιμενοβραχίονος ἀρχομένου ἐκ τῆς γενέσεως καὶ ἐγκαρσίως τοῦ ὑπάρχοντος, διὰ τὴν δυνατότητα πλευρίσεως τῶν ἀκτοπλοϊκῶν σκαφῶν. Ἡ ἀπαιτουμένη δαπάνη, διὰ μῆκος ἔργου 100 μ. περίπου, ἀνέρχεται κατὰ πρόχειρον προϋπολογισμὸν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 4.000.000, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξευρεθῇ ἐκ τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων καίτοι κατασκευαζόμενον τοῦτο δὲν θὰ ἐχρησιμοποιεῖτο πάντοτε, παρὰ εἰς περιπτώσεις εὐνοϊκῶν μόνον συνθηκῶν ἀπὸ ἀπόψεως κυματισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπασπύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1833)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 442)9.2.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κων. Παπασπύρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ διετέθησαν, διὰ τὴν πόλιν Καρπενησίου καὶ διὰ τὰ ἔτη 1956 μέχρι 1961 ἐκ τῶν παρ’ αὐτῆς διαχειριζομένων πιστώσεων τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ δι’ ἐξωραϊστικὰ μὲν ἔργα τῆς πόλεως δραχμαὶ 850.000 περίπου, δι’ ἀπαλλοτριώσεις δέ, πρὸς ἐφαρμογὴν τοῦ ἰσχύοντος ρυμοτομικοῦ της σχεδίου δραχμαὶ 1.000.000 περίπου. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ πόλις Καρπενησίου, εἶναι ἐξ ἐκείνων ποὺ ἐδοκιμάσθησαν περισσότερον ὑπὸ τῶν στρατευμάτων κατοχῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν χρήζει δέ, πράγματι, ἰδιαιτέρας προσοχῆς, πλὴν ὅμως αἱ ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ χορηγούμεναι κατ’ ἔτος πιστώσεις, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ρυμοτομικῶν σχεδίων εἶναι πάντοτε περιωρισμέναι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγηθῇ ἐκ τοῦ αὐτοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους τὸ αἰτούμενον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπὸ τοῦ Δήμου Καρπενησίου ποσὸν τῶν 2.500.000 δραχμῶν ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ρυμοτομικῶν σχεδίων τῶν λοιπῶν πόλεων καὶ κωμῶν τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δούκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1888)15.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἀπὸ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 451)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ, κ. Θ. Δούκα περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ ἀσφαλιστικῆς φύσεως θέματα τῶν καπνεργατῶν ἐπέσυραν πάντοτε τὸ ὅλως ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τῆς Πολιτείας. Εἰδικώτερον αἱ ἀπὸ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ Τ.Α.Κ. εἰς τὸ Ι.Κ.Α. γενόμεναι ρυθμίσεις τῶν συναφῶν θεμάτων τῶν ἀφορώντων τόσον τοὺς ἠσφαλισμένους, ὅσον καὶ τοὺς συνταξιούχους καπνεργάτας διαπνέονται ἀπὸ πνεῦμα ἐξαιρετικῆς μεταχειρίσεως τῆς τάξεως τῶν καπνεργατῶν, ἐν ὄψει καὶ τῶν ἰδιαζουσῶν συνθηκῶν ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος. Τελικῶς, διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 4104)70 μετ’ ἐξάντλησιν τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων ἱκανοποιήθησαν τὰ βασικὰ ἀπομείναντα αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1233)3.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 753)19.9.61 Β. Διατάγματος «περὶ ἀμοιβῶν ὀδοντιάτρων» παρὰ τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας κατεβάλλοντο, ὡς ἀμοιβαὶ ὀδοντιάτρων αἱ κατώταται προβλεπόμεναι τοιαῦται ὑπὸ τοῦ Β. Διατάγματος τῆς 28.2.57 μειωμέναι κατὰ 50%. Ἤδη ἐὰν ἤθελεν ἐφαρμοσθῆ τὸ ἀνωτέρω Διάταγμα 753)61, θὰ ἐπήρχετο ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης πρόσθετος ἐπιβάρυνσις τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν ὑπερβαίνουσα τὸ 150% τῆς δαπάνης αὐτῶν, διὰ τὴν παροχήν, ὀδοντιατρικῆς περιθάλψεως. Τοῦτο ὡς εἶναι φυσικὸν θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν πλήρη ἀνατροπὴν τῶν ἀσφαλιστικῶν ἰσοζυγίων τῶν ἐν λόγῳ ὀργανισμῶν καὶ τὴν ἀδυναμίαν αὐτῶν, ὅπως ἐκπληρώσουν τὰς λοιπὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ τοὺς συνταξιούχους. Οὗτος εἶναι κυρίως ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον μέχρι σήμερον ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ ἀρνοῦνται τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 753)61 Ν. Δ)τος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1239)929)3.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 349)1.2.62 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ Συν)σμοῦ Ψαλλιδίου Ν. Ἡρακλείου Ἀττικῆς ἐξ ἀγωγοῦ τῆς Ἑλλην. Ἑταιρείας Ὑδάτων καὶ τὴν πρόληψιν κρουσμάτων λοιμώξεων τῶν κατοίκων, λόγῳ προμηθείας ὕδατος ἀπὸ διάφορα βυτία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ἀγωγοῦ τῆς Ἑλλην. Ἑταιρείας Ὑδάτων εἰς τὸν ὡς ἄνω συνοικισμὸν τυγχάνει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. 2) Τὸ παρεχόμενον πρὸς ὕδρευσιν τῶν κατοίκων τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω συνοικισμοῦ ὕδωρ, διὰ διαφόρων βυτίων, ἐλέγχεται ἀπὸ ὑγειονομικῆς πλευρᾶς καὶ λαμβάνονται παρὰ τῶν Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν τὰ ἑκάστοτε ἐνδεικνυόμενα μέτρα, διὰ τὴν πρόληψιν κρουσμάτων λοιμώξεως. Κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν εἰς Ν. Ἡράκλειον καὶ τοὺς συνοικισμοὺς αὐτοῦ οὐδὲν κροῦσμα γαστρεντερικῶν λοιμώξεων ἐδηλώθη εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἀττικῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 44)7.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 342 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει γνῶσιν οἱουδήποτε ζητήματος μειώσεως ἢ περιορισμοῦ τῶν ὀδοντιατρικῶν ἀμοιβῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 703)506)22.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 18.1. 62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ, κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει λάβει ἐγκαίρως τὰ κατάλληλα μέτρα, πρὸς προστασίαν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν καὶ σταφυλοπαραγωγῶν πρὸς διάθεσιν τῶν προϊόντων των, τὰ ὁποῖα ὡς γνωστὸν δὲν ὡριμάζουν ἀπὸ τοῦδε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Λαμπράκη καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12354)9808 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτημα τῶν βουλευτῶν, κ. κ. Α. Μπριλλάκη κ.λ.π., σχετικῶς μὲ τὰ ληφθέντα μέτρα πρὸς ἀνακούφισιν τῶν θυμάτων τῆς θεομηνίας τῆς 5ης Νοεμβρίου 1961 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ τῇ εἰσηγήσει ἡμῶν προῆλθεν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 33367)Γ.Κ. 820)29.12.61 καὶ 33682)Γ.Κ. 830)30.1.1962 ἀποφάσεώς της, ἀντίγραφα τῶν ὁποίων καὶ συναποστέλλομεν, δι’ ὧν ἐλήφθησαν πιστωτικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν πληγέντων Ἐμποροεπαγγελματικῶν, Βιομηχανικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ἐπιχειρήσεων ὧν οἱ ἐνδιαφερόμενοι δύνανται νὰ κάμωσι χρῆσιν ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὰς Ἐμπορικὰς Τραπέζας.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

Δ)ΝΣΙΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 1092)5)ΣΤʹ. Ἀθῆναι τῇ 8.1.1962 Πρὸς τὰ 1) Ἐμπορικὰ καὶ Βιομηχανικὰ Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος, Ἡρακλείου, Λασηθίου, Ρεθύμνης καὶ Χανίων. 2) Ἐπαγγελματικὰ Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. 3) Βιοτεχνικὰ Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ 4) Ἐπαγγελματικὰ καὶ Βιοτεχνικὰ Ἐπιμελητήρια Δράμας καὶ Ἡρακλείου. ΘΕΜΑ: Κοινοποίησις ἀποφάσεως Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Κοινοποιοῦντες κατωτέρω τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1227)61 ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 5–6 Νοεμβρίου 1961 Ἐμποροεπαγγελματίας καὶ Βιοτέχνας τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος καὶ Κρήτης» παρακαλοῦμεν ὅπως λάβωσι γνῶσιν τὰ ἐνδιαφερόμενα μέλη ὑμῶν. Κοινοποίησις: Δ)νσιν Ὀργαν. Ἐσωτερ. Ἐμπορίου Τμήματα Αʹ καὶ Βʹ.

Ε. Υ.

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ

Ἀκριβὲς Ἀντίγραφον Ὁ Τμηματάρχης

(Ὑπ. Δυσ.)

ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ἀριθ. Πρωτ. 33367)Γ.Κ. 820 Ἐν Ἀθήναις τῇ 29.12.1961 Πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος Γραφεῖον κ. Διοικητοῦ Ἐνταῦθα Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν κατωτέρω ἀπόσπασμα πρακτικῶν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1227)22.12.61 Συνεδριάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. 10) Περὶ παροχῆς διεκολύνσεων εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 5–6 Νοεμβρίου 1961 ἐμποροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος καὶ Κρήτης. Ἔγγραφον Ὑπουργείου Ἐμπορίου, Ὑπηρεσίας Ἐπαγγ. καὶ Βιοτεχν. ὑπ’ ἀριθ. 62377)210)15.12.61 (Ν.Ε. 60009). Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐν τῷ ἐν ἐπικεφαλίδι σημειουμένῳ ἐγγράφῳ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διαλαμβανόμενα, ὡς καὶ σχετικὴν πρότασιν τῆς Ὑποεπιτροπῆς Πιστώσεων, ἐν σχέσει πρὸς τὰ ληπτέα μέτρα πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 5–6 Νοεμβρίου 1961 πληγέντων ἐμποροεπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος καὶ Κρήτης. Ἀποφασίζει τὰ κάτωθι: 1. Αἱ Τράπεζαι δύνανται νὰ χορηγοῦσι παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς αὐτὰς ὀφειλῶν των ἐκ τῆς θεομηνίας ταύτης πληγέντων ἐμποροεπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν ἐκ χορηγήσεών των πρὸς αὐτοὺς γενομένων, βάσει τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς 1194) 31.3.61 θέματα 22ον καὶ 23ον, ἀσχέτως τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω ἀποφάσεων παρατάσεων, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἐξόφλησις αὕτη νὰ λάβῃ χώραν ἐντὸς τριετίας δι’ ἑξαμηνιαίων δόσεων ἀρχομένων μετὰ ἓν (1) ἔτος ἀπὸ τῆς λήξεως. Ὁμοίως αἱ Τράπεζαι δύνανται νὰ χορηγοῦν τὴν κατὰ τὰ ἄνω προβλεπομένην τριετῆ παράτασιν ἐξοφλήσεως καὶ ἐπὶ τῶν πάσης μορφῆς πρὸς αὐτὰς ὀφειλῶν τῶν βιοτεχνῶν, τῶν προερχομένων ἐκ χορηγήσεών των πρὸς αὐτοὺς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γενικῶν διατάξεων τῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς «περὶ χρηματοδοτήσεως τῆς βιοτεχνίας». Συνιστᾶται εἰς τὰς Τραπέζας, ὅπως ἡ ὡς ἄνω εὐχέρεια παρασχεθῇ εἰς ἅπαντας τοὺς πράγματι πληγέντας ὀφειλέτας αὐτῶν τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας τῶν πληγεισῶν περιοχῶν τῆς περιφερείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος καὶ Κρήτης. 2. Κατ’ ἐξαίρεσιν, προκειμένου περὶ νέων ἢ συμπληρωματικῶν χορηγήσεων πρὸς ἐμποροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας, αὐξάνει τὸ χορηγητέον κατὰ περίπτωσιν ποσὸν βάσει τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς 1194)22–23)31.3.61 ἀπὸ δρχ. 35.000 καὶ δρχ. 50.000 εἰς δρχ. 60.000 τῶν χορηγήσεων γενησομένων, ὡσαύτως, κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἀποφάσεων τούτων. Ἡ ηὐξημένη χορήγησις, βάσει τῆς ἀνωτέρω παραγράφου, θὰ ἐνεργῆται μόνον πρὸς τοὺς ἀποδεδειγμένως πληγέντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 5–6 Νοεμβρίου 1961 ἐμποροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, Δράμας, Χαλκίδος καὶ Κρήτης καὶ μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου 1962. Μετὰ τὴν προθεσμίαν ταύτην οὐδεμία ηὐξημένη πρὸς πληγέντας χορήγησις ἐπιτρέπεται. Ἡ ἐξόφλησις τῆς χρηματοδοτήσεως ταύτης, ἤτοι τῶν μέχρι τῶν δρχ. 60.000 τὸ πολὺ κατὰ περίπτωσιν, θὰ ἐνεργῆται διὰ πέντε ἴσων ἑξαμηνιαίων δόσεων, τῆς πρώτης καταβλητέας μετὰ ἓν ἔτος ἀπὸ τῆς χορηγήσεως. Μετὰ πλείστης τιμῆς Ὁ Προϊστάμενος τῆς Γραμματείας τῆς Μ. Ε.

ΑΛ. ΡΗΜΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1837)1347)14.2.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στελ. Ἀλλαμανῆ, ἀφορῶσα τὴν ἐπὶ ἐπιστροφῇ χορήγησιν σίτου πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἀπόρων οἰκογενειῶν τῆς Δυτικῆς Θεσσαλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἤδη ἀντιμετωπίζεται θέμα διαθέσεως τοῦ πλεονάζοντος σίτου συγκεντρώσεως ἐσοδείας 1961 τόσον διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἐχόντων ἄμεσον ἀνάγκην παραγωγῶν ὅσον καὶ τῆς κτηνοτροφίας ἐπίκειται δὲ ἡ ἔκδοσις σχετικῆς ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1818)1328)14.2.1962 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ ἀφορῶσα τὴν ἐνίσχυσιν τῶν κατοίκων τῶν ὀρεινῶν χωρίων Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀπόρων κατοίκων τῶν ὀρεινῶν χωρίων τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης τὸ Ὑπουργεῖον ἐμερίμνησε διὰ τὴν ἀποστολὴν πρὸ τῆς ἐλεύσεως τοῦ χειμῶνος ποσότητος 500.000 χιλιογράμμων ἀλεύρων, ἅτινα καὶ διενεμήθησαν εἰς τούτους μέσῳ τῆς οἰκείας Ἱερᾶς Μητροπόλεως. 2) Κατόπιν τοῦ γενομένου ἀποκλεισμοῦ ἐκ χιονοπτώσεων καὶ τῆς σχετικῆς ἐκκλήσεως τοῦ οἰκείου Νομάρχου διετέθησαν 3.000 δέματα τροφίμων, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ἥμισυ τῇ συνδρομῇ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐρρίφθησαν ἀπὸ ἀεροπλάνον εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ὀρεινοῦ συγκροτήματος Ἀργιθέας ὁμοῦ μετὰ 463 σάκκων κτηνοτροφῶν. 3) Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς περιοχῆς διὰ ζωοτροφῶν γνωρίζομεν, ὅτι ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν ἡ ἐντολοδόχος τοῦ Δημοσίου Α.Τ.Ε. δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔγκαιρος προώθησις ζωοτροφῶν ἐλλείψει καταλλήλων ἀποθηκῶν καὶ συνεταιριστικῆς Ὀργανώσεως, ἥτις θὰ ἀνελάμβανε τὴν διαχείρισιν τούτων. Πάντως διετάχθη ἡ Α.Τ.Ε., ὅπως τοῦ λοιποῦ προβαίνῃ εἰς τὸν ἔγκαιρον ἐφοδιασμὸν τῶν ἀποθηκευτικῶν κέντρων πρὸ τῆς ἐπελεύσεως τοῦ χειμῶνος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ἀποστολάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1885)15.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 448 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ἀποστολάκου ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐξέλιξιν καὶ τὸ ὡράριον τῶν Ταχ)κῶν ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Οἱ Ταχυδρομικοὶ ὑπάλληλοι Βʹ Κατηγορίας ἐξελίσσονται ὡς καὶ οἱ λοιποὶ Δημόσιοι ὑπάλληλοι ὁμοιομόρφως μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ὑπὸ τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος καθοριζομένου χρόνου παραμονῆς ἐν ἑκάστῳ βαθμῷ. Ἡ μὴ ἐξάντλησις δι’ ὡρισμένους κλάδους τοῦ Ταχ)κοῦ Προσωπικοῦ τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος βαθμολογικῆς κλίμακος διὰ τὸ προσωπικὸν τῆς Βʹ Κατηγορίας εἶναι σύμφωνος πρὸς ρητὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 40 τοῦ Κώδικος τούτου, ἥτις ὁρίζει, ὅτι ἡ κατάταξις τῶν θέσεων δύναται νὰ μὴ ἐξαντλῇ ἀναλόγως τῶν κατ’ ἰδίαν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν τὴν δι’ ἑκάστην κατηγορίαν προβλεπομένην κλίμακα. Οὕτω διὰ τὸν κλάδον τῶν ἀστικῶν διανομέων ἐξαντλεῖται ἡ ἱεραρχία εἰς τὸν 6ον βαθμόν, διότι δὲν συντρέχει λόγος ἢ ἄλλη ὑπηρεσιακὴ ἀνάγκη καθορισμοῦ θέσεων ἀνωτέρων τοῦ βαθμοῦ τούτου. 2. Τὰ δρομολόγια τῶν ἀγροτικῶν διανομέων ἔχουσι καθορισθῇ μὲ πρόβλεψιν, ὥστε νὰ μὴ ὑπερβαίνῃ ἡ ἐργασία τούτων καθ’ ἑβδομάδα τὸ προβλεπόμενον διὰ τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους ὡράριον. Διὰ διατάξεως νόμου προεβλέφθη ἡ παροχὴ εἰς τούτους ἀποζημιώσεως διὰ πᾶσαν ἐκτὸς ἕδρας διανυκτέρευσιν πλὴν ἡ οἰκεία ἀπόφασις δι’ ἧς καθορίζεται τὸ ποσὸν ταύτης δὲν ὑπεγράφη εἰσέτι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διότι δὲν ὑπάρχει ἀναγεγραμμένη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πίστωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δούκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1889)15.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 452 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δούκα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἔχει γίνει πρόβλεψις διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Δράμας–Ἀλεξανδρουπόλεως–Πυθίου, ἵνα αὕτη καταστῇ ἱκανὴ νὰ δέχεται φορτηγὰ ὀχήματα 16 τόννων κατ’ ἄξονα, γίνονται δὲ ἐνέργειαι διὰ τὴν ἔγκρισιν σχετικῆς πιστώσεως. 2. Διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν καπνῶν δὲν ἀπαιτεῖται προμήθεια νέων εἰδικῶν φορτηγῶν ὀχημάτων. Τὰ ἀκατάλληλα φορτηγὰ ὀχήματα ἀντικαθίστανται δι’ ἑτέρων. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὰ βαγόνια, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ζώων ἀφήνουν ὀσμήν τινα καὶ ἕνεκα τούτου δὲν διατίθενται διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν καπνῶν. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τῆς παρούσης ἐδόθησαν καὶ σχετικαὶ ἐντολαὶ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Γενικὴν Διεύθυνσιν τῶν Σ.Ε.Κ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμέτερον ἔγγραφον ἀφορῶν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 485 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι, ἐπὶ τῆς ἐγκαταστάσεως πομπῶν Τηλεοράσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πράγματι ὁ Ο.Τ.Ε. ἔχει προγραμματίσει τὴν ἐντὸς τοῦ 1963 ἐγκατάστασιν ραδιοδικτύων εἰς ἃ προβλέπεται δυνατότης μεταβιβάσεως πρὸς ἀναμετάδοσιν προγράμματος Τηλεοράσεως καὶ Ραδιοφωνίας FM. Παραλλήλως ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας ἔχει ἤδη καταρτισθῆ μελέτη ἐγκαταστάσεως πομπῶν τηλεοράσεως καὶ ραδιοφωνίας FM, τὰ προγράμματα, τῶν ὁποίων θέλουσι μεταδίδονται πρὸς ἀναμετάδοσιν διὰ τῶν ἐν λόγῳ ζευκτικῶν κυκλωμάτων τοῦ Ο.Τ.Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2018) ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 481 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν διέλευσιν ἐκ Λαρίσης τῶν Τουριστικῶν Λεωφορείων (Πούλμαν) τῶν Σ. Ε.Κ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ μέχρι πρό τινος διέλευσις τῶν Τουριστικῶν Λεωφορείων (Πούλμαν) Σ.Ε.Κ. διὰ μέσου τῆς πόλεως Λαρίσης ἀπέβαινεν ἀναγκαία διὰ τὸν λόγον, ὅτι δὲν εἶχεν ὀργανωθῆ ἡ ὑπηρεσία τοῦ νέου Σταθμοῦ. 2. Ἤδη μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τοῦ νέου Σταθμοῦ καὶ τῆς ὀργανώσεως παρ’ αὐτῷ Ἑστιατορίου καὶ Καφὲ–Μπάρ, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν κατὰ τρόπον ἄψογον, ἡ διὰ μέσου τῆς πόλεως διέλευσις τῶν ἐν λόγῳ λεωφορείων ὄχι μόνον ἔπαυσε νὰ εἶναι ἀναγκαία ἀλλ’ ἀντεδείκνυται καὶ διὰ λόγους καθαρῶς ὑπηρεσιακούς, δοθέντος, ὅτι ἡ ἀνταπόκρισις τῶν λεωφορείων μετὰ τῶν ἐκ ἢ πρὸς Βόλον ἁμαξοστοιχιῶν πραγματοποιεῖται ἐν τῷ Σταθμῷ. Ἐκτὸς τούτου πᾶς ἐπιβάτης, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἄνεσιν χρόνου, δύναται ἐλευθέρως νὰ μεταβῇ δι’ οἱουδήποτε μεταφορικοῦ μέσου εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς πόλεως καὶ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ κέντρα τῆς ἀρεσκείας του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

XI) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 340 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου περὶ τῆς τιμῆς τῶν ἐλαιοπυρήνων Ν. Μεσσηνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κατωτέρω: Ἡ κατωτάτη τιμὴ πωλήσεως τῶν ἐλαιοπυρήνων καθορίζεται δι’ ἀποφάσεων τῶν κατὰ τόπους κ.κ. Νομαρχῶν βασιζομένων εἰς στοιχεῖα ὁριζόμενα ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2686)53 ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν. Δ. 3004)54 ἤτοι: α) Τοῦ μέσου ὅρου τοῦ περιεχομένου πυρηνελαίου εἰς τοὺς ἐλαιοπυρῆνας τῆς περιφερείας κατὰ τὴν τελευταίαν ἑξαετίαν. Ὁ προσδιορισμὸς τούτου ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους παραρτημάτων τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους. β) Τῶν ἐξόδων βιομηχανοποιήσεως τῶν ἐλαιοπυρήνων καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι συνάρτησις τῆς τιμῆς τοῦ πυρηνελαίου. Ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν ἐρώτησιν ἀξία τοῦ πυρηνοξύλου ἔχει ὑπολογισθῆ εἰς τὰ ἔξοδα βιομηχανοποιήσεως, ἐκ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἡ ἀνάλογος ἔκπτωσις. γ) Τῆς μέσης τρεχούσης τιμῆς τῶν πυρηνελαίων. Σημειωτέον, ὅτι ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Μεσσηνίας καθωρίσθη βάσει τῶν ἀνωτέρω ἡ τιμὴ τῶν ἐλαιοπυρήνων τῆς περιόδου 1961)62 εἰς 0,45 δραχμ. κατὰ χιλιόγραμμον, ἥτις ἀποτελεῖ τιμὴν ἀσφαλείας. Κάτω ταύτης ὁ ἀγοραστὴς διώκεται ἐνῷ ὁ πωλητὴς δύναται νὰ πωλῇ εἰς οἱανδήποτε ἀνωτέραν τιμήν. Κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ κ. Νομάρχου τῆς καθοριζούσης τὴν τιμὴν τῶν ἐλαιοπυρήνων αἱ τιμαὶ εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν Ἀθηνῶν τῶν μεγαλοβάθμων καὶ μικροβάθμων πυρηνελαίων ἀνήρχοντο εἰς 6.80 καὶ 7.30 δραχμ. ἀντιστοίχως κατὰ χιλιόγραμμον. Σήμερον εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν Ἀθηνῶν ἐξ ὅσων γνωρίζομεν δὲν ὑπάρχει διαφορὰ τιμῆς. Αὕτη κυμαίνεται ἀπὸ 7,20–7,30 δραχμ. κατὰ χιλιόγραμμον. Αἱ χαμηλαὶ αὗται τιμαὶ τῶν πυρηνελαίων ὀφείλονται εἰς τὴν μεγάλην προσφορὰν λόγῳ τῆς πλουσίας ἐφετεινῆς ἐλαιοεσοδείας καὶ εἰς τὴν περιωρισμένην ζήτησιν εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὰ ραφιναρισμένα πυρηνέλαια διατίθενται ὑπὸ τῶν ἐμπόρων χονδρικῆς πωλήσεως εἰς 9–9,20 δραχμ. κατὰ χιλιόγραμμον τὰ δὲ ἀπομαργαρινοποιημένα εἰς 11–11,20 δραχμ. Τὰ ἔξοδα τοῦ ραφιναρίσματος τῶν μικροβάθμων πυρηνελαίων εἶναι δύο (2) δραχμ. περίπου κατὰ χιλιόγραμμον τὰ δὲ ἔξοδα τῆς ἀπομαργαρινοποιήσεως ἀκόμη περισσότερα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1459)8.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη ἐν σχέσει: 1) μὲ τὴν διάθεσιν πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν κοινοχρήστου ἐκτάσεως ἐν τῇ θέσει «Νταγιᾶς–Ξηριᾶς» τοῦ ἀγροκτήματος Εὐξεινουπόλεως Ν. Μαγνησίας καὶ 2) μὲ τὴν ἀνάκλησιν σχετικῆς ἀποφάσεως ἡμῶν, δι’ ἧς διετέθη, διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν κοινόχρηστος ἔκτασις ἐν τῇ θέσει Ἅγιος Ἰωάννης–Ἁλμυροῦ ὑπὸ τὸ ὄνομα «Τσιγκέλια» τοῦ αὐτοῦ ἀγροκτήματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)34068)18.9.1959 ἀποφάσεως ἡμῶν διετέθησαν πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ κλήρου τῶν τυχὸν ἀνεπαρκῶς ἀποκατεστημένων κληρούχων καὶ πρὸς ἀποκατάστασιν νέων ἀκτημόνων καλλιεργητῶν αἱ κάτωθι κοινόχρηστοι ἐκτάσεις τοῦ ἀγροκτήματος Εὐξεινουπόλεως–Μαγνησίας (Θεσσαλικοῦ Γεωργικοῦ Ταμείου). 1) Εἰς θέσιν Ἅγιος Ἰωάννης Ἁλμυροῦ 68.336 στρέμματα ὑπὸ τὸ ὄνομα «Τσιγκέλια» καὶ 2) Εἰς θέσιν «Νταγιᾶς–Ξηριᾶς» 150 στρέμματα. Πλὴν ὅμως κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 35286)5.11.1959 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Μαγνησίας ἡ προαναφερθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. Ε)34068)18.9.1959 ἀπόφασις ἡμῶν ἀνεκλήθη μερικῶς, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)45074)28.12.1959 ὁμοίας ὡς πρὸς τὴν ἀνωτέρω διατεθεῖσαν δι’ αὐτῆς κοινόχρηστον ἔκτασιν ἐξ 68.336 στρεμμάτων εἰς θέσιν «Τσιγκέλια» καθ’ ὅσον ἡ ἔκτασις αὕτη εἶναι ἑλώδης καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ ἀπόδοσίς της εἰς τὴν καλλιέργειαν θὰ ἀπαιτήσῃ σημαντικὰς δαπάνας πολλαπλασίας τῆς γεωργικῆς προσόδου ἐνῷ ἀντιθέτως ἐκμεταλλευομένη κτηνοτροφικῶς θέλει ἀποδώσει περισσότερον. Μετὰ τοῦτο ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Μαγνησίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14320)6.3.1961 ἀναφορᾶς της ἀνέφερεν ἡμῖν ὅτι: 1) ἡ διὰ τῆς ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. Ε)34068)18.9. 1959 ἡμετέρας ἀποφάσεως διατεθεῖσα κοινόχρηστος ἔκτασις ἐξ 150 στρεμμάτων εἰς θέσιν «Νταγιᾶς–Ξηριᾶς» καλλιεργεῖται αὐθαιρέτως ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπὸ διαφόρων κατοίκων τῆς Κοινότητος Εὐξεινουπόλεως, οἵτινες καὶ ἐπιδιώκουν τὴν μὴ διάθεσιν ταύτης ἐπὶ σκοπῷ συνεχίσεως τῆς αὐθαιρέτου καλλιεργείας ὑπ’ αὐτῶν καὶ 2) Ἡ ἔκτασις αὕτη ἀποτυπωθεῖσα ὑπὸ ἰδιωτικοῦ Τοπογραφικοῦ Συνεργείου μερίμνῃ τῶν ἐνδιαφερομένων εὑρέθη ἔχουσα συνολικὴν ἔκτασιν 260 στρεμμάτων. Κατόπιν τούτου, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Ε)9684)26.8.1961 ἡμετέρα ἀπόφασις, δι’ ἧς συμπληρουμένης τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)34068)12.9.1959 ὁμοίας, διετέθη διὰ τὸν ἐν τῇ ἀποφάσει ταύτῃ σκοπόν, ἡ περὶ ἧς πρόκειται κοινόχρηστος ἔκτασις ἐκ 260 ἐν συνόλῳ στρεμμάτων ἐν τῇ θέσει «Νταγιᾶς– Ξηριᾶς» τοῦ ἀγροκτήματος Εὐξεινουπόλεως. Ἐν συνεχείᾳ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων Βόλου, ἐπιληφθεῖσα τῆς ὡς εἴρηται ὑποθέσεως, παρεχώρησε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21)1961 ἀποφάσεώς της τὴν ὡς ἄνω διατεθεῖσαν ἐκ 260 στρεμμάτων κοινόχρηστον ἔκτασιν εἰς 128 ἀκτήμονας καλλιεργητὰς καὶ ἀνεπαρκῶς ἀποκατεστημένους κληρούχους. Ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Μαγνησίας, πρὸς ἣν κοινοποιεῖται τὸ παρόν, καταγγέλλεται ὅπως ἀναφέρῃ ἡμῖν ἐπειγόντως ἐὰν ἐγένετο ἡ διοικητικὴ ἐγκατάστασις, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 89 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος τῶν διὰ τῆς ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 21)1961 ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Βόλου, ἀποκατασταθέντων ἀκτημόνων καλλιεργητῶν εἰς τοὺς διὰ ταύτης παραχωρηθέντας αὐτοῖς κλήρους, ἐν ἀποφατικῇ δὲ περιπτώσει νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ταχυτέραν ἐγκατάστασιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἀκτημόνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Κατόπιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1207)903)2.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, ἐν σχέσει μὲ τὴν πρόοδον τῆς διαδικασίας διὰ τὴν παραχώρησιν εἰς ἀκτήμονας τοῦ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)47408)23.2.1958 ἀποφάσεως ἡμῶν διατεθέντος Δημοσίου κτήματος, τέως ἰδιοκτησίας Γεωργίου Γκρῶμαν, ἐξ 6.205 στρεμμάτων ἐν τῇ περιοχῇ Πόρου–Τροιζηνίας, πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ διαδικασία αὕτη ἀνεστάλη, καθ’ ὅσον ἐν τῷ μεταξὺ ἐτέθη διὰ τοῦ πρὸς ἡμᾶς ὑπ’ ἀριθ. Δ.4765)16.7.1958 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ζήτημα ἀνταλλαγῆς τῆς εἰρημένης ἐκτάσεως, μετὰ οἰκοπέδων τοῦ Ρούντι Γεωργίου Γκρῶμαν, κειμένων ἐν τῇ περιοχῇ Καλαμακίου Ἀττικῆς. Μετὰ διεξαχθεῖσαν μεταξὺ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου (Αʹ Δ)νσεως Γεωργίας) καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν μακρὰν ἀλληλογραφίαν, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ὡς ἄνω ἀνταλλαγῆς, αὕτη δὲν ἐπραγματοποιήθη τελικῶς, ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία (Δ)νσις Δημοσίων Κτημάτων) τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, δι’ ὃ καὶ διετάξαμεν τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Ἀττικῆς, ὅπως μεριμνήσῃ, ἵνα ἡ ἁρμοδία κατὰ νόμον Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων Ἀθηνῶν προβῇ τάχιστα εἰς τὴν ἐκδίκασιν τοῦ εἰρημένου κτήματος καὶ τὸν καθορισμὸν τῶν δικαιουμένων ἀποκαταστάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 354 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2790)19.9.1961 ἀναφορᾶς τῆς 3ης Δασικῆς Ἐπιθεωρήσεως Θεσσαλονίκης, ἥτις ἀνέφερεν ἡμῖν σχετικῶς ἐπὶ παρομοίας ἀπὸ 25.7.1961 ἐρωτήσεως, πρὸς τὴν προηγουμένην Βουλήν, τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Τὸ καταβαλλόμενον μίσθωμα παρὰ τοῦ Δασικοῦ Συνεταιρισμοῦ Παλαιοκάστρου, καθορισθὲν νομίμως παρὰ τῆς Νομαρχίας Χαλκιδικῆς βάσει κοστολογίου καὶ προτάσεων τῶν ἁρμοδίων Δασικῶν Ἀρχῶν, δὲν εἶναι ὑπερβολικὸν ἀλλὰ καὶ μικρότερον τοῦ τοιούτου τῆς προηγουμένης ἐνοικιάσεως κατὰ 5 δραχ. ἀνὰ τόννον. Ὁ Συν)σμὸς οὗτος τόσον κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ σχετικοῦ συμβολαίου, ὅσον καὶ κατὰ τὴν ἐγκατάστασίν του πρὸς πραγματοποίησιν τῆς ὑλοτομίας, οὐδεμίαν ἀξίωσιν ἤγειρε καὶ οὐδὲν παράπονον ἐξέφρασε. Τοὐναντίον, ἐγκατεστάθη καὶ παρήγαγε πολὺ περισσότερα καυσόξυλα ἔναντι τῶν ἐνοικιασθέντων τοιούτων. Τοσούτῳ μᾶλλον τὰ διατυπούμενα παράπονα δὲν εἶναι εὔλογα, καθ’ ὅσον εἶναι γνωστόν, ὅτι πάντοτε παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας μας εὐνοοῦνται οἱ Δασικοὶ Συνεταιρισμοὶ ἔναντι ἄλλων ἐνοικιαστῶν δασῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1831) 1341 ἀπὸ 14.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει ἀναφερομένων κ. κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ κατὰ τὴν 28.1.1962 σύλληψις ὑπὸ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν Χανίων τῶν 1) Παπαδάκη Ἐμμανουὴλ καὶ 2) Κουτσουδάκη Ἐμμανουὴλ ἐγένετο νομίμως, καθ’ ὅσον οὗτοι διένειμον πολυγραφημένον ἔντυπον ὑλικὸν εἰς Δημοσίους χώρους, κατὰ παράβασιν τῶν κειμένων διατάξεων, ἡ δὲ Δικαστικὴ Ἀρχὴ εἰς ἣν παρεπέμφθησαν τυγχάνει ἁρμοδία νὰ κρίνῃ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1440)1062 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 381 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν, ὅτι τὰ Σώματα Ἀσφαλείας διατηροῦσιν ἕκαστον ἀνὰ μίαν ἀθλητικὴν ὁμάδα. Αἱ ὁμάδες αὗται ἑδρεύουσιν εἰς τὸ Κέντρον καὶ εἰς τοὺς ἀθλητὰς τούτων παρέχονται πᾶσαι αἱ δυναταὶ διευκολύνσεις. Ἡ ἐπιλογὴ τῶν ἀθλητῶν γίνεται εἰς τὰς Σχολὰς εἰς ἃς εἰσάγονται ἅπαντες οἱ κατατασσόμενοι εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας πρὸς ἐκπαίδευσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1892)1400 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 455 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Οὐδὲν στοιχεῖον ὑφίσταται παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ, οὔτε καὶ ὑπεβλήθη ἀναφορὰ ὑπηρεσίας τινός, ὅτι ὄργανα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἐδιπλοψήφισαν. Διαταγὴ αὐτεπαγγέλτου διενεργείας ἐρεύνης ἐὰν ὄργανα τῶν Σωμάτων ἐδιπλοψήφισαν, δὲν δύναται νὰ ἐκδοθῇ παρ’ ἡμῶν, διότι ἡ ἔρευνα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Δικαστικῶν ἀρχῶν ἀφοῦ, ὡς γνωστόν, ἡ διπλοψηφία ἀποτελεῖ ποινικὸν ἀδίκημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

XIII) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Λόγῳ τῆς ἐπ’ ὀλίγας μόνον ἡμέρας δοκιμαστικῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως Λαρίσης κατὰ τὸ ἔτος 1961, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ ἐργοστάσιον κατειργάσθη 28.600 τόννους τεύτλων μόνον, ἀντὶ 200.000 τόννων τεύτλων, ἅτινα προβλέπεται, ὅτι θὰ κατεργάζεται τοῦτο εἰς μίαν κανονικὴν καὶ πλήρη περίοδον λειτουργίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν συμπεράσματα ὡς πρὸς τὸ ἐπιτευχθησόμενον βιομηχανικὸν κόστος κατεργασίας, ὅταν τὰ ἐργοστάσια θὰ λειτουργοῦν μὲ πλήρη δυναμικότητα. Συμφώνως πρὸς παρασχεθέντα στοιχεῖα ὑπὸ τῆς Ἑλλην. Βιομ. Σακχάρεως, προκύπτει, ὅτι τὸ κόστος κατεργασίας θὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 2 δραχ. περίπου ἀνὰ χιλιόγραμμον σακχάρεως, εἰς ὃ ποσὸν δέον νὰ προστεθῇ τὸ κόστος τῆς πρώτης ὕλης. 2) Ὡς πρὸς τὸ κόστος τῆς πρώτης ὕλης, ἤτοι τῶν τεύτλων, τὸ ὁποῖον ὑπεισέρχεται κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ κόστους τῆς σακχάρεως εἰς τὸ ἐργοστάσιον, παρέχομεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας. Ἕκαστος τόννος τεύτλων εἰς τὴν θύραν τοῦ ἐργοστασίου ἐκόστισεν εἰς τὴν Ε.Β.Σ. κατὰ μέσον ὅρον 530 δραχ., ἀναλυομένας ὡς ἀκολούθως:

3) Κατὰ συνέπειαν τῶν ἀνωτέρω καὶ δεδομένου, ὅτι διὰ τὴν παραγωγὴν ἑνὸς τόννου σακχάρεως ἀπαιτοῦνται 7,2 τόννοι τεύτλων περίπου, ἡ πρώτη ὕλη ὑπεισέρχεται εἰς τὸ συνολικὸν κόστος τῆς Ἑλληνικῆς σακχάρεως κατὰ τὴν ἀξίαν τῆς ἀνωτέρω ποσότητος τεύτλων, ἤτοι κατὰ δραχ. 3.816 ἀνὰ τόννον ἢ δραχ. 3,80 ἀνὰ χιλιόγραμμον σακχάρεως. 4) Κατὰ τὸ ἔτος 1962 ἡ τιμὴ τεύτλων περιλαμβανομένης καὶ τῆς ἀξίας τοῦ σπόρου, παραδοτέων εἰς τὰ κέντρα συγκεντρώσεως, καθωρίσθη εἰς 440 δραχ. ἀνὰ τόννον, ἐνῷ τὸ κόστος μεταφορᾶς εἰς τὸ ἐργοστάσιον καὶ λειτουργίας τῶν κέντρων συγκεντρώσεως θὰ συμπιεσθῇ εἰς 90 δραχ. κατὰ τόννον εἰς τρόπον ὥστε τὸ κόστος τῆς πρώτης ὕλης νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον τοῦ ἔτους 1961. 5) Συνεπῶς, κατὰ τὸ 1962, διὰ τῆς καλυτέρας ὀργανώσεως, ἐπιτυγχάνεται ἐπαύξησις τῶν ἀγροτικῶν προσόδων ἄνευ ἐπαυξήσεως τοῦ κόστους τῆς σακχάρεως ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου. 6) Ἡ Ἑλληνικὴ σάκχαρις δὲν δύναται νὰ συναγωνισθῇ τὴν τιμὴν σακχάρεως ἐκ σακχαροκαλάμου τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς (προσφορὰ Κούβας κλπ.), ὅπως ἀκριβῶς δὲν δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν τὴν ἐν λόγῳ τιμὴν καὶ αἱ λοιπαὶ σακχάρεις, τόσον τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, ὅσον καὶ ὅλων τῶν χωρῶν τῶν παραγουσῶν σακχάρεις ἐκ τεύτλων. 7) Ἐκ στοιχείων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης προκύπτει, ὅτι τό κόστος τῆς σακχάρεως κατὰ κιλὸν (εἰς τὴν θύραν τοῦ ἐργοστασίου) εἰς τὰς κάτωθι Εὐρωπαϊκὰς χώρας ἔχει ὡς ἀκολούθως:

Συνεπῶς ἡ Ἑλληνικὴ σάκχαρις, ὅταν τὰ ἐργοστάσια σακχάρεως θὰ λειτουργοῦν μὲ πλήρη δυναμικότητα, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ συναγωνισθῶσι τὴν εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας παραγομένην σάκχαριν ἐκ τεύτλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1120)31.1.62 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ κατὰ τὴν συνεδρίασίν της τῆς 26.1.1962, ἐπελήφθη ἐκ νέου τοῦ θέματος καὶ ἐν ὄψει τῶν προβληθέντων νομικῶν κωλυμάτων ἀπεφάσισεν, ὅπως τοῦτο ρυθμισθῇ, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐξουσιοδοτούσης τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον, ὅπως χορηγήσῃ ποσὸν 25.000.000 δραχ. ὡς δάνειον. Συμφώνως πρὸς τὴν ἀπόφασιν ταύτην, οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, κατήρτισαν πρᾶξιν Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ρυθμίζουσαν τὰ τῆς χορηγήσεως ὑπὸ τοῦ Ταχυδρομικοῦ Ταμιευτηρίου τοῦ δανείου, ὡς καὶ τοὺς εἰδικωτέρους ὅρους αὐτοῦ. Τὸ σχέδιον τῆς ἐν λόγῳ πράξεως εὑρίσκεται εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπίκειται δὲ ἡ κύρωσις τῆς πράξεως ταύτης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἡ πρότασις περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ κλπ. ἀναβάλλεται. Ἐπίσης τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προικὸς τῆς Βασιλόπαιδος Σοφίας» ἀναβάλλεται καὶ θὰ συζητηθῇ τὴν 14ην Μαρτίου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως τῶν περιουσιῶν τῶν κληροδοτημάτων Ἀγγελικῆς Λάππα, Δημητρίου Χατζηζωγίδου καὶ Ἀθανασίου Χαλκιοπούλου, διὰ τὴν σύστασιν καὶ λειτουργίαν ἐν Λαρίσῃ κοινω-

φελοῦς ἱδρύματος, ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν

«ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟΝ ΛΑΡΙ-

ΣΗΣ» (κληροδοτήματα Ἀγγελικῆς Λάππα, Δημητρίου Χατζηζωγίδου, Ἀθανασίου Χαλκιοπούλου)».

§21Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ ἐκπροσώπησις τοῦ Δήμου Λαρίσης θὰ πρέπει νὰ εἶναι εὐρυτέρα καὶ δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ προστεθοῦν καὶ δύο Δημοτικοὶ Σύμβουλοι.

§22Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ συμβούλιον ὑπάρχουν τρεῖς ἰδιῶται Λαρισινοί. Ἑπομένως εἶναι ἐπαρκὴς ἡ ἐκπροσώπησις.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ διαθέσεως τῶν περιουσιῶν τῶν κληροδοτημάτων Ἀγγελικῆς Λάππα, Δημητρίου Χατζηζωγίδου καὶ Ἀθανασίου Χαλκιοπούλου, διὰ τὴν σύστασιν καὶ λειτουργίαν ἐν Λαρίσῃ κοινωφελοῦς ἱδρύματος, ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟΝ ΛΑΡΙΣΗΣ (Κληροδοτήματα Ἀγγελικῆς Λάππα–Δημητρίου Χατζηζωγίδου–Ἀθανασίου Χαλκιοπούλου)». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ βρεφοκομείων». Ὁ κ. Π. Κατσώτας, ἔχει τὸν λόγον.

§26Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐθὺς ὡς ἀνεκοινώθη ἡ κατάθεσις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, συνῆλθε τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηνῶν, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγεται τὸ μεγαλύτερον Βρεφοκομεῖον καὶ ἔλαβε τὴν ἑξῆς ἀπόφασιν. «Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Κατόπιν τῆς γενομένης συζητήσεως καὶ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς διεξαχθείσης ψηφοφορίας, μειοψηφοῦντος τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ψηφίζει: Διαμαρτύρεται, διὰ τὴν προτεινομένην κατάργησιν μιᾶς τῶν πλέον εὐγενῶν ἐκδηλώσεων κοινωνικῆς προνοίας τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, τῆς δημιουργίας καὶ ἀναπτύξεως τῶν Βρεφοκομείων, διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Καὶ ὅπως διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἐξαιρῆται τὸ Ἵδρυμα τοῦ Ν. 2039)1939, εἶναι ἐπείγουσα καὶ ἀδήριτος ἀνάγκη νὰ τύχουν τῆς τοιαύτης ἐξαιρέσεως, ὅλα τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται: Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διὰ ποῖα Βρεφοκομεῖα ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον; Ζητεῖ ἀπὸ τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, ὅπως, συντασσομένη πρὸς τὸ παρὸν ψήφισμα, δεχθῇ τοῦτο καὶ ἀφαιρέσῃ διατάξεις, αἵτινες προβάλλουν τὴν ὡς ἄνω Δημοτικὴν ἁρμοδιότητα καὶ ἐξ ἀντιθέτου νὰ προσθέσῃ εἰς τοῦτο διάταξιν ἐξαιροῦσαν τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα, τονίζουσα οὕτω τὴν ἐξέχουσαν κοινωνικὴν ἀποστολήν των. Ζητεῖ ἀπὸ τοὺς Βουλευτὰς τῆς Περιοχῆς Πρωτευούσης καὶ εἰδικώτερον ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς–Δημοτικοὺς Συμβούλους Ἀθηναίων, νὰ ὑποστηρίξουν τὸ ὡς ἄνω αἴτημα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀθηναίων. Ζητεῖ ὅπως ἡ Βουλὴ λάβῃ τὴν δέουσαν πρόνοιαν, διὰ τὴν στοργικὴν περίθαλψιν τῶν ἀνωμάλων καὶ ἀναπήρων παιδιῶν, ἅτινα κατὰ παράβασιν τῶν κανόνων ὑγιεινῆς καὶ ἀναπτύξεως τούτων, ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν εἰς τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον, λόγῳ ἀδηρίτου ἀνάγκης». Δὲν πρόκειται, βεβαίως, αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συζητήσωμεν θέματα Αὐτοδιοικήσεως. Ἀλλὰ ἐὰν ὑπάρχουν Βρεφοκομεῖα εἰς τὴν χώραν, ὑπάρχουν, κυρίως, τὰ ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Τοιαῦτα, ἔχομεν τὸ Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν, μὲ 300 κλίνας, τὸ Βρεφοκομεῖον Θεσσαλονίκης, μὲ 200 κλίνας, τὴν Στέγην Πειραιῶς μὲ 40 κλίνας καὶ τὸ Βρεφοκομεῖον Πατρῶν μὲ 80 κλίνας. Ἐκτὸς αὐτῶν, ὑπάρχει τὸ Ἵδρυμα «Μητέρα» μὲ 120 κλίνας καὶ δύο ἄλλα Ἱδρύματα, ἐξαρτώμενα ἐξ αὐτοῦ, μὲ 100 ἐν ὅλῳ κλίνας. Ἄλλα Παραρτήματα εἶναι: 1 εἰς τὴν Κεφαλληνίαν μὲ 40 κλίνας, 1 εἰς τὴν Ζάκυνθον μὲ 12 κλίνας καὶ 1 εἰς τὴν Ρόδον μὲ 12 κλίνας, ἐξαρτώμενα ἐκ τῶν οἰκείων Ὀρφανοτροφείων. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν.Δ. ἀφορᾷ, κυρίως, τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα. Ἀπὸ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας ἔχουν ἀφαιρεθῆ ὅλαι αἱ ἁρμοδιότητες, ποῖος ὁ λόγος νὰ ἀφαιρεθοῦν καὶ τὰ Βρεφοκομεῖα; Δι’ αὐτὸ προτείνω, εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1, νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...». Δὲν γνωρίζω τὶ ἠνάγκασεν τὸ Ὑπουργεῖον, ὥστε νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν.Δ. Μήπως δὲν λειτουργοῦν καλῶς τὰ Βρεφοκομεῖα καὶ μάλιστα τὸ Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ ἀπὸ 120 ἐτῶν; Ἴσως νὰ ἔχῃ γηρασμένον προσωπικόν. Ἀλλ’ ἐφόσον λειτουργεῖ ἀπὸ τόσων ἐτῶν, ἑπόμενον εἶναι νὰ ἔχῃ καὶ γηρασμένον προσωπικόν. Τὶ νὰ τὸ κάνωμεν τὸ προσωπικὸν αὐτό; Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ ἀνώμαλα παιδιὰ δὲν προστατεύονται οὔτε υἱοθετοῦνται καὶ δι’ αὐτὸ παραμένουν εἰς τὸ Βρεφοκομεῖον. Διὰ τὰ ἀνώμαλα παιδιά, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν κατὰ χιλιάδας, δὲν ὑπάρχουν ἄλλα Ἱδρύματα.

§27Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἤρχισε νὰ λειτουργῇ ἕν τοιοῦτον Ἵδρυμα, διὰ τὰ ἀνώμαλα παιδιά.

§28Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ὑπάρχουν πολλαὶ χιλιάδες ἀνωμάλων παιδιῶν εἰς ὅλην τὴν χώραν, τὰ ὁποῖα δὲν προστατεύονται. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πρέπει νὰ ἐνημερωθῇ ἡ Βουλή, διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων. Τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν λειτουργεῖ καλῶς καὶ δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι καλλιτέρα ἡ ἐν αὐτῷ διαβίωσις τῶν βρεφῶν, ἀπ’ ὅ,τι εἰς πολλὰς οἰκογενείας τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ θνησιμότης εἰς αὐτό, δηλαδὴ εἰς τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον, εἶναι μηδέν. Δι’ αὐτό, προτείνω νὰ ἐξαιρεθοῦν τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα τῶν Κρατικῶν ἐπεμβάσεων καὶ νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ διοικοῦνται, καθ’ ὃν τρόπον διοικοῦνται μέχρι σήμερον, ὑπὸ τῶν Ἀδελφάτων, τὰ ὁποῖα ἐκλέγονται ὑπὸ τοῦ οἰκείου Δημοτικοῦ Συμβουλίου, τὰ ὁποῖα πάλιν Δημοτικὰ Συμβούλια ἐκλέγονται, διὰ καθολικῆς ψηφοφορίας, ὑπὸ τοῦ συνόλου τοῦ λαοῦ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§30Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σημερινὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἶναι ἡ δευτέρα κατ’ ἄρθρον. Δὲν πρόκειται ἑπομένως νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μὲ εὐρυτέραν ἀνάπτυξιν τοῦ κεφαλαιώδους σημασίας κοινωνικοῦ τούτου ζητήματος. Ἐν τούτοις λαμβάνω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, διὰ τοῦ ὁποίου ἀντιμετωπίζονται σκοποὶ τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ ἡ προστασία τῶν ἐξωγάμων ἢ ἐκθέτων βρεφῶν καὶ τῶν ἀπροστατεύτων λόγῳ ἀποδεδειγμένης ἀδυναμίας ἢ ἀναξιότητος τῶν γονέων των πρὸς ἀνατροφὴν αὐτῶν καὶ τὴν προστασίαν τῆς κυοφορούσης ἀγάμου ἢ ἀγάμου μητρός, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ προστασία τῶν ἐξωγάμων πρέπει ν’ ἀποτελέσῃ μίαν ἐκ τῶν οὐσιωδεστέρων ἐκδηλώσεων μερίμνης τῆς Πολιτείας, διὰ τὴν βοήθειαν αὐτῶν τῶν ἀναξιοπαθούντων μελῶν τῆς Κοινωνίας. Εἶναι πολὺ εὐρύτερος ὁ κύκλος τῆς παιδικῆς προστασίας ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ διαγράφουν αἱ σχετικαὶ ἐκδηλώσεις τοῦ Κράτους ἢ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Ὑπάρχει ἡ μεγάλη κατηγορία τῶν διανοητικῶς ἢ ψυχικῶς καὶ σωματικῶς ἀναπήρων παιδιῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ μέριμνα τῆς Πολιτείας εἶναι περιωρισμένη. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἐγένοντο ἐσχάτως ἱκανοποιητικὰ βήματα πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν καὶ γενικώτερα εἰς τὸ σύνολον τοῦ ἀντικειμένου, μὲ τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖται ἡ παιδικὴ προστασία. Τὰ διανοητικῶς ἀνάπηρα ἢ ἀπροσάρμοστα παιδιά, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω καὶ ἄλλοτε, ἐξ ἀφορμῆς εἰδικοῦ νομοσχεδίου, συνεπεία δωρεᾶς τοῦ ζεύγους Μιχαληνοῦ, ὅτι ἡ Διεθνὴς Στατιστικὴ ἀναβιβάζει τὸ ποσοστὸν αὐτῆς τῆς κατηγορίας τῶν παιδιῶν εἰς 6,7‰. Ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἂν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας καλλιτέρους ὅρους διαβιώσεως καὶ εὐνοϊκωτέρας κλιματολογικὰς συνθήκας, περιορίζεται εἰς 5‰, καὶ συνεπῶς ἐπὶ πληθυσμοῦ 8 ἑκατομμυρίων θὰ πρέπει νὰ ὑπολογίζωμεν τὸν τραγικὸν ἀριθμὸν τῶν 40.000. Δὲν ὑπάρχει ἐπίσης ἀμφιβολία, ὅτι ἐπιστημονικώτεραι σκέψεις ἤρχισαν νὰ ἐπικρατοῦν ἐκ τοῦ ἐν γένει προγραμματισμοῦ τῶν ἁρμοδίων, ἐν τούτοις ἐπισημαίνομεν τὴν ἀνάγκην ἑνὸς συντονισμοῦ καὶ μιᾶς ἑνοποιημένης κατευθύνσεως εἰς τὸν σπουδαιότατον αὐτὸν τομέα τῆς Διοικήσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ὡς Κρατικὸς φορεὺς τῶν προγραμμάτων, πρέπει νὰ ὀργανωθῇ ἀναλόγως, ὥστε νὰ δύναται ν’ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὸ δύσκολον ἔργον του. Εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα, ἀντιμετωπίζεται, διὰ σειρᾶς μέτρων, ἡ βελτίωσις τῆς λειτουργίας τῶν Βρεφοκομείων, ὥστε ταῦτα νὰ δυνηθοῦν εἰς τὸ μέλλον νὰ ἐπιτελέσουν τὸν προορισμόν των, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συγχρόνων ἀντιλήψεων τῆς βρεφοκομικῆς δεοντολογίας καὶ νὰ ἀποβοῦν σὺν τῷ χρόνῳ ἱδρύματα μὲ καθαρῶς οἰκογενειακὸν περιβάλλον καὶ θαλπωρήν, ἐγγυώμενα διὰ τὴν καλὴν ψυχοσωματικὴν ἀνάπτυξιν τῶν τροφίμων των καὶ τὴν διάπλασιν τῶν χαρακτήρων των. Ὅσοι συνέβη νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν ψυχανάλυσιν ἢ ψυχολογίαν τοῦ ἀσυνειδήτου θὰ γνωρίζουν τὴν ἐπίδρασιν καλὴν ἢ κακὴν ποὺ παίζει τὸ οἰκογενειακὸν περιβάλλον. Ἄβουλα, συναισθηματικὰ καὶ χωρὶς ἐνεργητικότητα ἄτομα, εἶναι ἐκεῖνα ποὺ ἔζησαν εἰς δυσμενὲς περιβάλλον καὶ ἔτυχον κακῆς ἀγωγῆς. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ προστασία τῶν ἐξωγάμων πρέπει νὰ μὴ εἶναι περιωρισμένη, ἀλλὰ νὰ περιλάβῃ καὶ τὸ θέμα τῆς νομικῆς των ἀποκαταστάσεως. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν παλαιότερον νὰ καταθέσω ἐπερώτησιν, διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, σχέσιν ἔχουσαν μὲ τὸ θέμα τῆς διεξαγωγῆς μαύρης ἀγορᾶς βρεφῶν, πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Ὁ κ. Πεσματζόγλου ἔγραφε σχετικῶς εἰς Ἀθηναϊκὴν Ἐφημερίδα, ὅτι ἡ σχετικὴ νομοθεσία μας πάσχει καὶ αὐτὴ εἶναι ὁ παραστάτης τῆς μαύρης ἀγορᾶς βρεφῶν. Ἀκόμη θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ἀποτελεῖ καθῆκον τῆς Πολιτείας καὶ τοῦ Κοινωνικοῦ συνόλου ἡ προστασία τῆς ἀγάμου κυοφορήσεως καὶ τῆς ἀγάμου μητρός. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ τὴν βαρύνῃ εἰς ὅλην της τὴν ζωήν, μία πρᾶξις, ἡ ὁποία ἀντίκειται εἰς ἀνθρωπίνους νόμους καὶ ὄχι εἰς νόμους τῆς φύσεως. Πρέπει νὰ εὕρῃ συμπαράστασιν καὶ προστασίαν, ὥστε νὰ μὴ πειρᾶται νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸν καρπὸν τῆς παρανόμου γενετησίου ὁμιλίας της τὴν νύκτα εἰς τὴν βρεφοδόχον. Μόνον οὕτω, ἀντιμετωπίζοντες εἰς τὸ σύνολον τὸ θέμα τῆς παιδικῆς προστασίας θὰ εἴμεθα ἄξιοι τῶν παραδόσεων τοῦ πολιτισμοῦ μας. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τσαρουχᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§32Γ. ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἵδρυσις βρεφοκομείων, ἀποτελεῖ ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην, ὄχι μόνον, διὰ τὰ ἀστικὰ κέντρα, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἐπαρχιακὰ τοιαῦτα, διότι πέραν τῶν ἐξωγάμων τέκνων, χιλιάδες παιδιὰ ποὺ γεννιῶνται κάθε χρόνο, ζοῦν ὑπὸ τραγικὰς συνθήκας, λόγῳ οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως τῶν γονέων των, συνεπείᾳ τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως, οἱ ὁποῖοι οὕτω δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἐξασφαλίσουν τὴν ἐπιβαλλομένην περίθαλψιν. Φρονῶ, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς σημερινὰς ἀπαιτήσεις τῆς χώρας μας, διότι ἀκριβῶς δὲν περιλαμβάνει διατάξεις, αἵτινες προβλέπουν τὴν ἵδρυσιν βρεφοκομείων εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, περιορίζεται εἰς δύο σκοπούς. Πρῶτον, εἰς τὴν καθιέρωσιν ὡρισμένων κανόνων λειτουργίας τῶν βρεφοκομείων καὶ ἐπίσης, ἀπαγορεύει τὴν λειτουργίαν ἐκείνων ποὺ δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τοὺς θεσπιζομένους, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου κανόνας, καὶ δεύτερον ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν κανόνων, τοὺς ὁποίους θεσπίζει τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἰς τὰ ἤδη ὑφιστάμενα βρεφοκομεῖα. Κατὰ συνέπειαν τὸ παρὸν νομοσχέδιον, δὲν ἐπιτυγχάνει τοὺς ἐπιδιωκομένους σκοποὺς προστασίας τῆς βρεφικῆς ἡλικίας, ἐφ’ ὅσον δὲν δημιουργεῖ καὶ δὲν προβλέπει τὴν ὕπαρξιν βρεφοκομείων καὶ εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα, ἐκτὸς τῶν μεγάλων ἀστικῶν τοιούτων. Νομίζω, ὅτι ὑποχρέωσις τῆς πολιτείας ἦτο ἡ ἵδρυσις βρεφοκομείων καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν ὕπαιθρον. Αὐτάς, κ. Πρόεδρε, τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§34Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο παρατηρήσεις ἔχω νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἄρθρου 1. Ἡ πρώτη παρατήρησις, ἀφορᾷ τὴν κρατικὴν παρέμβασιν ἐν παντὶ καὶ πάντοτε, καὶ τὴν ἐπιδιωκομένην κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Εἶναι γνωστόν, ἐν τούτοις, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, ἐφηρμόσθη καὶ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Τουρκοκρατίας ἀκόμη καὶ ὁ λαὸς ἀγαπᾷ τὸν θεσμὸν αὐτὸν καὶ ζητεῖ νὰ διατηρηθῇ. Κατὰ συνέπειαν, ὁ κρατικὸς παρεμβατισμὸς καὶ ἡ ἀφαίρεσις τῶν κοινωνικῶν σκοπῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει ἡ Τοπικὴ Αὐτοδιοίκησις, δὲν εἶναι ὀρθή. Ἀντιθέτως ἀπολύτως ὀρθὴ ὑπῆρξεν ἡ πρότασις τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Ἀθηναίων, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσε σήμερον ἐξουσιοδοτηθεὶς ὁ συνάδελφος κ. Κατσώτας, καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ ἀδιάφορος εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀφαίρεσιν ἁρμοδιοτήτων ἐκ τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἡ δευτέρα παρατήρησις ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς παιδικῆς καὶ βρεφικῆς προστασίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι μετὰ τὸν πόλεμον ἀνεπτύχθη εἰς τὴν χώραν μας μαύρη ἀγορὰ βρεφῶν, μέχρι τοῦ σημείου μάλιστα νὰ συσταθοῦν παράνομοι ἑταιρεῖαι, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν βρεφῶν αὐτῶν. Δὲν γνωρίζω, βεβαίως κατὰ πόσον τὰ βρέφη αὐτὰ ἐξήγοντο κατὰ τρόπον νομιμοφανῆ ἀπὸ τὰ λειτουργοῦντα βρεφοκομεῖα. Ἐθεώρησα ὅμως ὑποχρέωσίν μου, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, νὰ ἐπισημάνω τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ νὰ συστήσω τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, διὰ νὰ περισώσωμεν καὶ τὴν ἐθνικήν μας ὑπόληψιν, ἥτις ἐτρώθη διὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο ἀπὸ δημοσιεύματα τοῦ ξένου τύπου, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἑλληνικὴν φυλήν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§36Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐνῷ συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰ ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κατσώτα ὀρθῶς ὑποστηριχθέντα, καὶ ἐπὶ πλέον συμφωνῶ μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου διαγραφομένην ἐποπτείαν διὰ τὴν ἵδρυσιν βρεφοκομείων, ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν ἐπιχειρουμένην ἐπέμβασιν, εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν. Εἶναι σαφὴς ἡ πρόθεσις τοῦ νομοσχεδίου νὰ καταργηθοῦν ἐμμέσως ὅλα τὰ ὑφιστάμενα δημοτικὰ βρεφοκομεῖα καὶ κυρίως, τὸ νομοσχέδιον στρέφεται κατὰ τοῦ βρεφοκομείου Ἀθηνῶν. Πρὸ μηνῶν ἐγένετο ἀπόπειρα ἐξ ὑφαρπαγῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἀδελφάτου τοῦ Δημοτικοῦ Βρεφοκομείου, ἵνα τοῦτο προστεθῇ εἰς τὸν Οἶκον Βρεφῶν «Ἡ Μητέρα» καὶ μάλιστα ὑπεστηρίχθη, κατὰ τὰς πολυώρους συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, ἐν τῷ Δημοτικῷ Συμβουλίῳ, ὑπὸ συναδέλφου, ὅτι ἀνέγνωσεν εἰς ἓν περιοδικὸν δηλώσεις πολὺ ὑψηλὰ ἱσταμένου προσώπου, ὅτι ὁτιδήποτε καὶ ἂν κάμῃ ὁ Δῆμος, θὰ τὸ καταργήσῃ τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον. Καὶ ἐξεπλάγησαν ὅλοι καὶ διεμαρτυρήθησαν, διότι τὸ Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν ἔχει βίον ὑπεραιωνόβιον, ἔχει προσφέρει κολοσσιαίας ὑπηρεσίας, λειτουργεῖ μὲ ἕνα κανονισμὸν ἄριστα μελετώμενον καὶ ἐφαρμοζόμενον. Βεβαίως, δὲν ἔχει τὰ πλούσια μέσα, τὰ ὁποῖα διαθέτει ἡ «Μητέρα», ὅπου δαπανῶνται, καὶ εἶναι ἡ πληροφορία μου βάσιμος, 250 δραχμαὶ ἡμερησίως διὰ κάθε βρέφος, δηλαδή, σπαταλοῦν ἐκεῖ ἐκ τῶν πόρων ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἔχουν καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἐγεννήθη ζήτημα καταργήσεως καὶ δὲν γνωρίζομεν ἂν θὰ ἐξακολουθήσουν ἐπὶ πολύ. Ἀλλὰ μὲ τὰ γλίσχρα μέσα ποὺ διαθέτει καὶ ἀναλόγως τοῦ προϋπολογισμοῦ του, ὁ Δῆμος Ἀθηναίων πλέον ἢ ἐπαρκῶς λειτουργεῖ τὸ Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ διατὶ τὰ ὑφιστάμενα ἐν λειτουργίᾳ ἰδιωτικοῦ δικαίου βρεφοκομεῖα εἶναι ἐλάχιστα. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει τὴν κατάργησιν τοῦ βρεφοκομείου. Ὅταν θὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 8 θὰ ἐκθέσω ἐκτενέστερον τὰς ἀπόψεις μου, ἐπ’ αὐτοῦ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι σαφής, ἐπαναλαμβάνω, ἡ προσπάθεια ἐπεμβάσεως εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν. Ἀφοῦ τόσα ἄλλα δικαιώματα καὶ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καὶ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀναγνωριζόμενα εἰς τοὺς Δήμους τὰ ἀφῃρέσαμεν, ἄλλοτε τεχνιέντως, ἄλλοτε διὰ νόμου καὶ ἄλλοτε αὐθαιρέτως, ἐπιχειροῦμεν νὰ καταργήσωμεν τὰ δημοτικὰ βρεφοκομεῖα καὶ ἐπαναλαμβάνω ὁ σκοπὸς εἶναι νὰ καταργηθῇ τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν. Διότι εἰς τὸ ἄρθρον 8 ἐπιτρέπεται εἰς τὰ νομικὰ πρόσωπα ἰδιωτικοῦ δικαίου νὰ συγχωνεύωνται μετ’ ἀπόφασιν τῶν διοικητικῶν συμβουλίων, εἴτε εἰς τὸ Π.Ι.Κ.Π.Α., εἴτε εἰς τὴν «Μητέρα», διότι ἡ «Μητέρα» ἐδημιούργησεν ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ὑπάρχει ἡ δευτέρα παράγραφος, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν νὰ ἔχωμεν τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον καὶ ἡ «Μητέρα» θὰ ἐπιτύχῃ νὰ καταργήσῃ τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἔχει καταθέσει τροπολογίαν ὁ κ. Κατσώτας. Ἐπ’ αὐτῆς ἐμμένομεν καί, ἂν δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, θὰ καταψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 8.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 τὰ λέγετε αὐτά, κ. Βασιλᾶτε. Τώρα εἴμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§38Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 δὲν ἔχω νὰ κάμω ἄλλην παρατήρησιν. Ὡμίλησα ἐν γενικότητι, διὰ νὰ ἀντιληφθοῦν οἱ κ. συνάδελφοι ποίαν εὐθύνην θὰ ἐπωμισθοῦν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§40Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Λυποῦμαι διότι θὰ διαφωνήσω πλήρως μὲ δύο ἀγαπητοὺς συναδέλφους, τοὺς κ.κ. Κατσώταν καὶ Βασιλᾶτον, οἱ ὁποῖοι ὑπερημύνθησαν τοῦ ρόλου τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ Βρεφοκομείου. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων, ποὺ πιστεύουν, ὅτι ἡ παρέμβασις τῆς Πολιτείας ἐν προκειμένῳ, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁλοκληρωτική. Τὸ παιδὶ εἶναι ἕνα καὶ ἑνιαία πρέπει νὰ εἶναι ἡ κατεύθυνσις διὰ τὴν προστασίαν του, ἡ ὁποία θὰ διέπῃ τὰ πάντα καὶ ὁ ρόλος οὗτος ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος. Ἀνεφέρθη, ὅτι εἰς τὸ Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν ὑπάρχουν πολλὰ καθυστερημένα παιδιά, καὶ ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι λειτουργεῖ ἤδη ἓν ἵδρυμα δι’ ἀνώμαλα παιδιά. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, δὲν λύεται τὸ πρόβλημα μὲ τὸν σχηματισμὸν ἑνὸς ψυχιατρικοῦ κέντρου 150–200 κλινῶν. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, κατὰ τοὺς πλέον μετρίους ὑπολογισμούς, πρέπει νὰ ὑπάρχουν τὸ ὀλιγώτερον 25.000 ἀνώμαλα ἢ καθυστερημένα παιδιὰ ποὺ γυρίζουν εἰς τοὺς δρόμους τῶν διαφόρων πόλεων ἢ χωρίων προκαλοῦντα αἰσθήματα θλίψεως καὶ ἀπογοητεύσεως. Ὁ κ. Κοκκέβης ἔθεσεν θέμα ὑψίστης σημασίας. Εἶπεν, πολὺ ὀρθῶς, ὅτι δὲν πρέπει εἰς τὸ Βρεφοκομεῖον νὰ ὑπάρχουν γηραλέαι νοσοκόμοι, ἀλλὰ νέαι μὲ πλήρη κατάρτισιν. Διότι τὸ παιδὶ ἔχει καὶ ψυχήν, ἡ ὁποία ἀναπτύσσεται παραλλήλως μὲ τὸ σῶμα. Καὶ ἐν προκειμένῳ ἡ νοσοκόμος πρέπει ἐν παντὶ νὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν μητέρα. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τί συνέβη μὲ ἕνα πείραμα, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὴν Ἀμερικήν. Εἰς ἓν Βρεφοκομεῖον εἷς ἰατρὸς εἶχε τὴν ἰδέαν νὰ παραλάβῃ 60 παιδιὰ, τὰ ὁποῖα ἐχώρισεν εἰς δύο ὁμάδας. Εἰς τὰ παιδιὰ τῆς πρώτης ὁμάδος ἐπέτρεπε τὴν καθημερινὴν ἐπίσκεψιν τῶν μητέρων, ἐνῷ τὴν ἀπηγόρευε διὰ τὰ παιδιὰ τῆς δευτέρας ὁμάδος καὶ ὑπεχρέωσε καὶ τὰς νοσοκόμους ποὺ τὰ περιποιοῦντο νὰ φοροῦν μάσκα. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο τὰ παιδιὰ τῆς πρώτης ὁμάδος, ἐξειλίχθησαν καὶ ἀνεπτύχθησαν κανονικῶς, ἐνῷ τὰ παιδιὰ τῆς δευτέρας ὁμάδος ἔμειναν καθυστερημένα. Ἐτέθη ἐπίσης ἐκ μέρους τοῦ κ. Κοκκέβη τὸ θέμα τῆς ἀγάμου μητρός. Ἡ ἐπιστήμη, κ. συνάδελφοι, δὲν γνωρίζει παρὰ μόνον μητέρα, ἔχουσαν ὅλα τὰ δικαιώματα τῆς μητέρας, εἴτε εἶναι ἔγγαμος, εἴτε εἶναι ἄγαμος. Κατόπιν, λοιπόν, ὅλων αὐτῶν, συμφωνῶ μαζί σας, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν παρέμβασιν, τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω, ἐπιθυμῶ ὁλοκληρωτικήν, μὲ μόνην τὴν διαφορὰν νὰ ὑπάρξῃ προσπάθεια προσλήψεως πλήρως κατηρτισμένου προσωπικοῦ.

§41Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν περίπου 25.000 ἀνώμαλα παιδιά. Κατὰ τὴν διεθνῆ στατιστικὴν τὸ ποσοστὸν ἔναντι τοῦ πληθυσμοῦ κυμαίνεται εἰς 6,7‰. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι παρ’ ἡμῖν ὑφίστανται καλύτεραι κλιματολογικαὶ συνθῆκαι, ὥστε τὸ ποσοστὸν νὰ κυμαίνηται εἰς 5‰, πάλιν θὰ πρέπει τὰ ἀνώμαλα παιδιὰ νὰ φθάνουν τὰς 40.000. Εἶναι δὲ δύο κατηγορίαι, τὰ κοινωνικῶς βιώσιμα καὶ τὰ ἀπροσάρμοστα.

§42Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Συμφωνῶ μαζί σας, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν ἐπηρεάζουν τόσον αἱ κλιματολογικαὶ συνθῆκαι, ὅσον ὁ ἀλκοολισμός, ἡ σύφιλις καὶ ἄλλα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§44Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἔχει ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 1, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἀφορᾷ γενικῶς ὅλα τὰ βρέφη τῆς χώρας, ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν καὶ ἐδῶ ἐλέχθη, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν σας, εἶναι προσδιωρισμένον, ὅτι τὰ περισσότερα βρεφοκομεῖα εὑρίσκονται εἰς ὡρισμένους Δήμους μεγάλους. Αἱ ἐπαρχίαι καὶ συγκεκριμένως σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ἡ Ἤπειρος ἐπὶ πέντε Νομῶν δὲν ἔχει οὔτε ἕνα βρεφοκομεῖον, ὅλαι αἱ ἐπαρχίαι καὶ ὅλαι αἱ μικραὶ πόλεις καὶ ὅλαι αἱ πρωτεύουσαι τῶν ἐπαρχιῶν κατὰ τὰ 90% στεροῦνται βρεφοκομείων. Βέβαια ἡ διάταξις ἔχει γενικὴν διατύπωσιν. Σκόπιμον κρίνω νὰ δοθῇ μία, ὑπὸ τύπον ἑρμηνείας, δήλωσις ἰδική σας, ὅτι καὶ εἰς τὰ βρεφοκομεῖα τὰ ὑπάρχοντα, εἰς τὰ ὑφιστάμενα βρεφοκομεῖα θὰ ἠμποροῦν νὰ εἰσάγωνται καὶ βρέφη προερχόμενα ἀπὸ ἐπαρχίας, διότι μέχρι τώρα τηρεῖται ἡ ἑξῆς τακτική, ὅτι προτιμῶνται ἢ μᾶλλον κυρίως εἰσάγονται εἰς τὰ βρεφοκομεῖα τῶν Δήμων τὰ βρέφη τῶν πόλεων, εἰς τὰς ὁποίας καὶ ὑπάρχουν βρεφοκομεῖα. Ἡ δήλωσίς σας, θὰ ἔχῃ τὴν ἑξῆς σημασίαν, ὅτι δὲν θὰ δύναται νὰ προβάλληται ἀπὸ τοὺς διευθυντὰς βρεφοκομείων τῶν πόλεων ἡ ἀντίρρησις, ὅτι τὰ παιδιὰ δὲν εἶναι τοῦ Δήμου, εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται τὸ βρεφοκομεῖον καὶ εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ζητηθῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἑνὸς βρέφους ἀπὸ ἐπαρχίαν, ὅπου δὲν ὑπάρχει παρόμοιον ἵδρυμα. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἦσθε σύμφωνος, νὰ κάμητε αὐτὴν τὴν δήλωσιν ὡς μίαν ἑρμηνείαν σχετικὴν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἔχω νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Λέγετε εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ πρώτου ἐδαφίου, ὅτι εἰς τὰ βρεφοκομεῖα εἰσάγονται βρέφη ἔκθετα ἢ ἐξώγαμα ἢ στερούμενα προστασίας λόγῳ ἀποδεδειγμένης ἀδυναμίας ἢ ἀναξιότητος τῶν γονέων κλπ. Ἡ δευτέρα περίπτωσις εἶναι ὀρθῶς διατυπωμένη εἰς τὸ ἄρθρον 1. Ἡ πρώτη, ὅμως, περίπτωσις, κ. Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι θὰ δώσῃ εὐκαιρίαν καταχρήσεως εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τῶν διαφόρων βρεφῶν εἴτε ἀπὸ ἐπέμβασιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διευθύνουν τὰ βρεφοκομεῖα, εἴτε ἀπὸ πολιτικὰς ἐπεμβάσεις κλπ. Εἶναι προτιμότερον νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις αὐτή, διότι «ἀποδεδειγμένη ἀδυναμία» εἶναι ἕνας εὐρὺς ὅρος, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ καὶ πάντοτε νὰ χρησιμοποιῆται, χωρὶς νὰ γίνεται κατάχρησις τῆς διατάξεως τοῦ νόμου. Δὲν ξεύρω ἐὰν ἔχητε ἓν ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον σᾶς ὑπεχρέωσε νὰ διατυπώσητε οὕτω τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι σκόπιμον οὔτε ἐξυπηρετικόν, δεδομένης μάλιστα τῆς ἀδυναμίας, τὴν ὁποίαν ἔχομεν εἰς τὴν χώραν μας νὰ μὴ ἔχωμεν ἐπαρκῆ βρεφοκομεῖα διὰ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὰς πολὺ δυσκόλους περιπτώσεις. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, κ. Ὑπουργέ, ποὺ συζητεῖται τὸ ἄρθρον 1, ἤθελα νὰ παρακαλέσω καὶ τὸ ἑξῆς: Δὲν λαμβάνεται καμμία πρόνοια ἱδρύσεως βρεφοκομείων εἰς τὰς πόλεις ἢ μᾶλλον εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν Νομῶν, ἢ εἰς μεγάλας πόλεις περιφερειῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἐξυπηρετήσουν βρέφη τῶν οἰκείων περιφερειῶν χωρὶς νὰ εἶναι ἠναγκασμέναι αἱ μητέρες εἴτε οἱ συγγενεῖς των νὰ προσφεύγουν εἰς τὰς Ἀθήνας ἢ εἰς μεγαλουπόλεις, ὅπου ὑπάρχουν βρεφοκομεῖα. Δὲν ξεύρω, ἐὰν ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας νὰ φέρητε ἄλλο νομοσχέδιον, ἀλλά, ἐὰν δὲν ἔχητε τοῦτο ὑπ’ ὄψει, νομίζω, ὅτι συντρέχει ἡ περίπτωσις νὰ υἱοθετήσητε διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἠμπορῆτε νὰ ἱδρύητε εὐκόλως καὶ χωρὶς μεταγενεστέρας διατυπώσεις, βρεφοκομεῖα ὅπου θὰ παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἱδρυθῶσιν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκορδίλης, ἔχει τὸν λόγον.

§46Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ συγχαρῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, διότι ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ συζητούμενον ἐξαιρετικῆς σημασίας σχέδιον νόμου. Θέλω ἐν συνεχείᾳ, νὰ ἐξάρω τὴν διάταξιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου, δύναται νὰ ἐγγράφηται εἰδικὴ πίστωσις εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν βρεφοκομείων. Βέβαια, ἡ διάταξις αὐτή, εἶναι τυπική. Θέλω ὅμως, νὰ πιστεύω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν θὰ παραλείψῃ νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρους Δήμους. Δύναμαι νὰ βεβαιώσω, διότι εἶμαι καὶ δημοτικὸς σύμβουλος Πειραιῶς, ὅτι ὁ Δῆμος Πειραιῶς καταβάλλει κἄθε προσπάθειαν διὰ τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τῆς βρεφοκομικῆς στέγης. Πρέπει ὅμως, νὰ γίνουν πολλὰ πράγματα καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν θὰ παραλείψῃ νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον του ἔναντι τοῦ Δήμου Πειραιῶς καὶ τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα ἀναγκάζονται νὰ προσφεύγουν εἰς βρεφοκομικὴν στέγην.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λαμπράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§48Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μία τῶν πλέον εὐγενῶν ἐκδηλώσεων τῶν Δήμων εἰς τὸν τομέα τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας εἶναι τὰ βρεφοκομεῖα, δηλαδή, τὰ ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα μὲ μητρικὴν στοργὴν ἐνδιαφέρονται διὰ τοὺς νεαροὺς βλαστοὺς τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, εἴτε εἶναι ἐξώγαμα, εἴτε εἶναι γνήσια, εἴτε εἶναι ἐγκαταλελειμμένα ἀπὸ τοὺς γονεῖς των. Ἀποτελέσματα τῆς τοιαύτης μητρικῆς στοργῆς τῶν Δήμων εἰς τὰ βρεφοκομεῖα εἶναι νὰ δημιουργηθοῦν ἠθικοὶ καὶ χρηστοὶ νεαροὶ πολῖται, οἱ ὁποῖοι ἀποδίδονται εἰς τὴν κοινωνίαν πρὸς ὄφελος τῆς κοινωνίας καὶ τοῦ γένους. Εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὰ βρεφοκομεῖα ἐνισχύονται ἀπὸ τοὺς Δήμους. Οἱ Δῆμοι ὅμως, ὡς γνωρίζετε, εὑρίσκονται εἰς λίαν καχεκτικὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, συνεπείᾳ τῆς κατακρατήσεως μεγάλου ποσοστοῦ τῶν πόρων των. Ἀποτέλεσμα τῆς οἰκονομικῆς καχεξίας τῶν Δήμων, εἶναι ἡ ἐλλιπὴς ἐνίσχυσις, ἡ οἰκονομική, τῶν βρεφοκομείων καὶ συνεπῶς ἀτελὴς περίθαλψις τῶν νεαρῶν βλαστῶν τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι φανερὸν, ὅτι βασικῶς καὶ τελικὸς σκοπὸς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, εἶναι ἡ ἅλωσις ἢ ἡ ὑπαγωγὴ τῶν βρεφοκομείων εἰς τὸ Κεντρικὸν Βρεφοκομεῖον «Ἡ Μητέρα».

§49Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ποῦ τὸ εἴδατε αὐτό, κ. συνάδελφε;

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφοι, ἡ συζήτησις νὰ εἶναι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου διὰ νὰ ἠμπορέσῃ κἄθε ἄρθρον νὰ ψηφίζηται. Ἐὰν ἔχητε παρατήρησιν ἐπὶ ἄλλου ἄρθρου νὰ τὴν φέρητε κατὰ τὸν χρόνον τῆς συζητήσεώς των.

§51Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὁμιλῶ καὶ παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτητε. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Κεντρικὸν Βρεφοκομεῖον «Ἡ Μητέρα», εἶναι ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν προστασίαν τῆς Βασιλίσσης, ἐνισχύεται πλουσιοπαρόχως οἰκονομικῶς, ἔχει ἐπιστημονικὸν ἐξοπλισμὸν ἐξαίρετον, εἰς τρόπον ὥστε, ἐφ’ ὅσον ἔχει αὐτὴν τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, νὰ ἔχῃ καὶ τὸ πλεονέκτημα νὰ ἐπιλέγῃ ὑγιῆ βρέφη καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ὁλοφάνερον, ὅτι καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῆς νοσηλείας τῶν βρεφῶν αὐτῶν θὰ εἶναι καλύτερα ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἄλλα βρεφοκομεῖα. Φαίνεται, ὅμως, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὰ νήματα τόσον τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὅσον καὶ τῆς περιφήμου ὑποθέσεως ἐξώσεως τῆς Πανεπιστημιακῆς Παιδιατρικῆς Κλινικῆς κινεῖ ἕνα φιλοδοξώτατον πρόσωπον. Δὲν θὰ ὑπεισέλθω λεπτομερέστερον εἰς τὸ ζήτημα τῆς Πανεπιστημιακῆς Παιδιατρικῆς Κλινικῆς, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τοῦτο θὰ ἀπασχολήσῃ εἰδικῶς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ εἴπω, ὅτι τὰ βρεφοκομεῖα, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐνισχύονται οἰκονομικῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτελέσουν τήν ἀποστολήν των. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸ Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν, τοῦτο παραλαμβάνει πρὸς προστασίαν ἐλάχιστα παιδιὰ συνήθως καχεκτικὰ καὶ ἀνώμαλα. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως, ὄχι μόνον δὲν ἐνισχύει τὸν Δῆμον καὶ συνεπῶς τὸ βρεφοκομεῖον, ὄχι μόνον δὲν περιλαμβάνει εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον διατάξεις διὰ τὴν ἵδρυσιν νέων ὀρφανοτροφείων, νέων βρεφοκομείων καὶ νέων βρεφικῶν καὶ παιδικῶν σταθμῶν, ἀλλ’ εἶναι φανερόν, ὅτι καὶ τὰ ὑπάρχοντα βρεφοκομεῖα θέλει νὰ τὰ ὑπαγάγῃ εἰς τὸ Κέντρον «Μητέρα». Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἀπειλεῖ τοὺς Δήμους, ὅτι ἐὰν ἐντὸς πέντε μηνῶν δὲν ἀνταποκριθῶσιν πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, στεροῦνται τοῦ εὐεργετήματος ἐπιχορηγήσεως εἰς βάρος τοῦ ἰσχνοῦ δημοτικοῦ προϋπολογισμοῦ ἢ κρατικῆς ἐνισχύσεως. Τὴν διάταξιν αὐτὴν τὴν χαρακτηρίζομεν τοὐλάχιστον ὡς ἀσύμφορον καὶ σκληράν, διότι ἐὰν τὴν συνδυάσωμεν μὲ ἄλλην διάταξιν, ποὺ ἀναφέρει, ὅτι δύναται νὰ ἀνακαλῆται ἡ χορηγηθεῖσα ἄδεια καὶ νὰ διατάσσηται ἡ διακοπὴ τῆς λειτουργίας τῶν βρεφοκομείων, φανερώνει τὰς διαθέσεις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, τῆς προστασίας τῶν βρεφῶν. Ποία ὅμως εἶναι ἡ συνέπεια τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν κοινωνικήν της πολιτικήν; Ποῖον τὸ ἐνδιαφέρον της, διὰ τὰ ἀνώμαλα παιδιά, τὰ ὁποῖα ἀπὸ ἀνάγκην περιθάλπονται εἰς τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον; Πῶς προβάλλει ἀξιώσεις εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἀφοῦ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις χωλαίνει εἰς τὴν κοινωνικήν της ἀποστολήν, διὰ τὴν προστασίαν τοῦ παιδιοῦ; Κύριοι βουλευταί, ἡ κοινωνικὴ ἀποστολὴ τῶν Βρεφοκομείων εἶναι πράγματι ἱερά. Διότι δι’ αὐτῶν, προστατεύονται τὰ βρέφη, τόσον τὰ νόμιμα, ὅσον καὶ τὰ νόθα. Οἱ Δῆμοι —ὅσοι διατηροῦν Βρεφοκομεῖα— προσφέρουν διὰ τὴν λειτουργίαν αὐτῶν, σχετικῶς ἐπαρκεῖς πιστώσεις. Καὶ γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κατακράτησιν τῶν πόρων τῶν Δήμων. Ὀφείλει, ὡς ἐκ τούτου, τὸ Κράτος νὰ ἔλθῃ οἰκονομικῶς ἀρωγὸν εἰς τοὺς Δήμους, διὰ νὰ δυνηθοῦν οὗτοι νὰ ἐνισχύσουν τὰ Βρεφοκομεῖα των καὶ νὰ λειτουργήσουν μὲ ἄνεσιν καὶ ἐπιστημονικὸν ἐκσυγχρονισμόν. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξεύρῃ εἰδικὸν Ἵδρυμα ἀνωμάλων παιδιῶν, καὶ νὰ ἱδρύσῃ καὶ ἄλλα Βρεφοκομεῖα, Βρεφοκομικοὺς καὶ Παιδικοὺς Σταθμούς, διότι ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ἀνάγκας μας, καὶ ἐν συγκρίσει μὲ τὸ τὶ γίνεται εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἰς τὰς ἄλλας χώρας τῆς Εὐρώπης, Ρωσίας καὶ Ἀμερικῆς, ἡ Ἑλλάς, εἶναι πάρα πολὺ καθυστερημένη. Ἡ Ἑλλάς, εἰς τὸν τομέα αὐτόν, καταλαμβάνει ὄχι ἐπίζηλον θέσιν. Δὲν ἔχει ἀποδοθῆ ἡ δέουσα σημασία, διὰ τὴν ἵδρυσιν Βρεφοκομικῶν Σταθμῶν. Εἰς τὰς ἐφημερίδας εἴδομεν πρὸ ἡμερῶν, ὅτι ὁ Δῆμος Ἀθηναίων ἔδωσεν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν καὶ προσεχῶς θέτει εἰς λειτουργίαν 3 παιδικοὺς καὶ Βρεφικοὺς Σταθμούς, καθὼς ἐπίσης αὐξάνει τοὺς σήμερον 5 λειτουργοῦντας Συμβουλευτικοὺς Βρεφικοὺς Σταθμοὺς τοὺς συγχωνεύει εἰς τὰ 16 λαϊκὰ Ἰατρεῖα τοῦ Δήμου, μὲ δύο φορὰς τὴν ἑβδομάδα Ἰατρικὴν Περίθαλψιν, ἀντὶ τῆς ἑβδομαδιαίας ποὺ ἦτο μέχρι σήμερον. Ἐπιτρέπεται ὅμως, ὑγιῆ βρέφη νὰ συγχρωτίζωνται μὲ ἀσθενεῖς μεγάλης ἡλικίας, ὅπως ἐτόνισε εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, ὁ ὑγιεινολόγος κ. Ζωγράφος τῆς Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Δήμου; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ἀσκοῦμεν προληπτικὴν ὑγιεινὴν καὶ τὴν ἀσκοῦμεν συμφώνως μὲ τὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα, συστεγάζοντες ὑγιῆ βρέφη μὲ ἀσθενεῖς πάσης φύσεως. Θὰ συστεγάζωνται δηλαδὴ τὰ Λαϊκὰ Ἰατρεῖα τοῦ Δήμου καὶ οἱ Βρεφικοὶ Σταθμοί!!... εἰς τὴν ἰδίαν μολυσμένην ἀτμόσφαιραν. Σκοπὸς ἑνὸς Συμβουλευτικοῦ Βρεφοκομικοῦ Σταθμοῦ εἶναι, ἡ παρακολούθησις ὑπὸ παιδιάτρου τῆς ὁμαλῆς ἀναπτύξεως τοῦ βρέφους, ἡ παροχὴ συμβουλῶν εἰς τὰς μητέρας, διὰ τὴν διατροφήν του καὶ γενικῶς, ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν προληπτικὴν ὑγιεινήν. Εἶναι εὐνόητον, λοιπόν, ὅτι ἕνας παιδίατρος δὲν ἐπαρκεῖ, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις λειτουργίας 16 Συμβουλευτικῶν Βρεφοκομικῶν Σταθμῶν, ποὺ θὰ λειτουργοῦν εἰς τὰ ἰσάριθμα Λαϊκὰ Ἰατρεῖα. Ἀλλὰ οὔτε καὶ ὁ χῶρος τῶν Δημοτικῶν Λαϊκῶν Ἰατρείων εἶναι κατάλληλος, διὰ νὰ ἐξετάζωνται τὰ βρέφη, διότι ἡ μολυσμένη ἀπὸ μικρόβια ἀτμόσφαιρα ἐγκυμονεῖ κινδύνους, διὰ τὸν εὐαίσθητον καὶ ἁγνὸν βρεφικὸν ὀργανισμόν. Ἀλλὰ ἡ σκέψις νὰ λειτουργήσουν παιδικοὶ σταθμοὶ εἰς τὰ κενὰ δωμάτια τῶν οἰκημάτων τῶν Συμβουλευτικῶν Βρεφοκομικῶν Σταθμῶν παρουσιάζει τὰς ἑξῆς βασικὰς δυσκολίας: Πρώτη προϋπόθεσις, διὰ τὴν λειτουργίαν ἑνὸς Παιδικοῦ Σταθμοῦ εἶναι ἡ παρουσία μιᾶς διπλωματούχου νηπιαγωγοῦ, ποὺ εἶναι ἡ μόνη ἐνδεδειγμένη νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐπωφελῆ ἀπασχόλησιν παιδιῶν προσχολικῆς ἡλικίας. Βασική, ἐπίσης, εἶναι ἡ ὑποχρέωσις ἑνὸς Παιδικοῦ Σταθμοῦ, νὰ ἐξασφαλίσῃ διὰ τὰ παιδιὰ πρόγευμα καὶ γεῦμα. Σοβαρώτατον, λοιπόν, εἶναι τὸ θέμα τῆς προστασίας τοῦ παιδιοῦ. Ἑκάστη πρόχειρος λύσις ἐγκυμονεῖ τεραστίους κινδύνους, διὰ τὸ ἴδιον τὸ παιδί, διὰ τὰς ἰδίας τὰς μητέρας, ποὺ πρέπει νὰ κερδίσωμεν τὴν ἐμπιστοσύνη τους, ὡς πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς προστασίας, ποὺ προσφέρει ὁ Δῆμος Ἀθηναίων εἰς τὰ παιδιά τους. Κύριοι βουλευταί, ὁ Δῆμος Πειραιῶς, ἔχει τὴν Βρεφικὴν Στέγην, εἰς ἕνα διώροφον κτίριον, μὲ 28 βρέφη, σήμερον. Ὁ Δῆμος Πειραιῶς, διαθέτει διὰ τοὺς μικροὺς τροφίμους του καθημερινὴν ἰατρικὴν παρακολούθησιν, ἡ δὲ τροφή των ρυθμίζεται ἀναλόγως τοῦ βάρους καὶ τῆς ἡλικίας των. Διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς Βρεφικῆς Στέγης, ὁ Δῆμος Πειραιῶς δαπανᾶ ἐτησίως περίπου 550.000 δραχ., εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν ὁ Δῆμος διέρχεται τραγικὴν οἰκονομικὴν περίοδον, λόγῳ τῆς κατακρατήσεως τῶν πόρων του ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ κοινωνικὴ ἀποστολὴ τοῦ Δήμου Πειραιῶς, διὰ τῆς Βρεφικῆς Στέγης, εἶναι τίτλος τιμῆς διὰ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Πειραιῶς, διότι εἶναι κέρδος διὰ τὴν κοινωνίαν τοῦ Πειραιῶς νὰ δεχθῇ εἰς τοὺς κόλπους της ὑγιῆ ἄτομα, μὲ ἠθικὰς καὶ πολιτισμένας ἀρχάς, ποὺ ἂν ἔμενον ἐγκαταλελειμμένα, θὰ ἦσαν βάρος καὶ πληγὴ τῆς κοινωνίας. Ἡ Βρεφικὴ Στέγη τοῦ Δήμου Πειραιῶς, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἐξελιχθῇ εἰς ἕνα πρότυπον Ἵδρυμα συγχρονισμένον. Ἀλλά, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὁ Δῆμος τὸν ἀναγκαῖον αὐτὸν ἆθλον, πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ οἰκονομικῶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ κατασκευάσῃ ὁ Δῆμος ἰδιόκτητον κτίριον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰδικευμένον ἐπιστημονικὸν καὶ νοσηλευτικὸν προσωπικόν, ἀντάξιον τῆς κοινωνικῆς ἀποστολῆς του. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διαφαίνεται ἡ προσπάθεια τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας νὰ περιορίσῃ ἢ καὶ νὰ ὑποκαταστήσῃ τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν εἰς τὸν τομέα τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὅτι τοῦτο, οὕτως ἔχει, ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὸ ἑξῆς γεγονός: Ἡ Κοκκινιὰ εἶναι —ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι Δῆμοι τοῦ Πειραιῶς— μεγάλη ἐργατούπολις. Τὰ 70% τῶν γυναικῶν ἐργάζονται μακρὰν τῆς οἰκίας των, τὰ δὲ μωρά των ἐμπιστεύονται εἰς τὰ μεγαλύτερα παιδιὰ των ἢ εἰς κἄποιαν γερόντισσα ἢ γειτόνισσα. Διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ ζητήματος, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τοῦ Δήμου Κοκκινιᾶς, ἔλαβεν τὸ 1955 ἀπόφασιν, διὰ τὴν ἵδρυσιν Βρεφικοῦ Σταθμοῦ. Διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος ἐνεκρίθη ἡ σύστασις Ἐρανικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὴν Ἐπιτροπὴν γυναικῶν τοῦ Δήμου καὶ τὸν Σύλλογον «ἡ Στοργὴ τῆς Μητέρας», ἡ ὁποία ἐντὸς 2 ἐτῶν, μὲ ἑορτὰς καὶ λαχειοφόρους ἀγορὰς συνέλεξεν τὸ ποσὸν τῶν 115.000 δραχ., κατατεθειμένου ἔκτοτε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Τὸ σχέδιον τοῦ κτιρίου εἶναι ἕτοιμον, τὸ δὲ συλλεγὲν ποσὸν τῶν 115.000 παραμένει ἀχρησιμοποίητον ἐπὶ 5 καὶ πλέον χρόνια, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας παρεμβάλλει ἐμπόδια εἰς τὴν παραχώρησιν τοῦ οἰκοπέδου διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ τόσον πολυτίμου Βρεφικοῦ Σταθμοῦ εἰς τὴν Κοκκινιάν. Διὰ τὴν ἱστορίαν ἀναφέρομεν, ὅτι ὁ Δῆμος Κοκκινιᾶς παρεχώρησεν εἰς τὴν Ἐρανικὴν Ἐπιτροπὴν οἰκόπεδον πλησίον τῶν πολυκατοικιῶν τῆς Νικαίας, παραπλεύρως τῆς ὁδοῦ Πέτρου Ράλλη, τὸ ὁποῖον εἶχεν παραχωρηθῆ εἰς τὸν Δῆμον αὐτὸν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας διὰ τὴν ἀνέγερσιν Βιβλιοθήκης. Ἐπειδὴ ὅμως, ἐκ λόγων οἰκονομικῶν ὁ Δῆμος Κοκκινιᾶς δὲν ἠδύνατο νὰ ἀνεγείρῃ Βιβλιοθήκην, παρεχώρησε τὸ οἰκόπεδον τοῦτο διὰ τὴν ἵδρυσιν Βρεφικοῦ Σταθμοῦ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπεμβαίνει τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ ἀντὶ νὰ ἐπικροτήσῃ τὴν ὡραίαν αὐτὴν προσπάθειαν καὶ νὰ συμβάλῃ οἰκονομικῶς, παρεμβάλλει μύρια ἐμπόδια. Ἀλλά, ὁ Δῆμος Κοκκινιᾶς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Βρεφικοῦ Σταθμοῦ. Ἡ Ἐρανικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ οἱ Σύλλογοι τῆς Κοκκινιᾶς εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἐμόχθησαν διὰ τὴν προώθησιν τοῦ ζητήματος. Καὶ αὐτοὶ ὅλοι οἱ παράγοντες ἀποτελοῦν ἐγγύησιν διὰ τὴν πραγματοποίησιν ἑνὸς ὡραίου, κοινωνικῆς σημασίας, Βρεφοκομικοῦ Ἱδρύματος. Ἀλλά, ὅταν οἱ Δῆμοι ἀποκτήσουν τοὺς οἰκονομικοὺς πόρους των καὶ τὸ Κράτος συνειδητοποιήσῃ τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας τῶν βρεφῶν καὶ παιδιῶν τῆς Ἑλλάδος, τότε καὶ μόνον τότε θὰ πραγματοποιηθῇ εἰς ὅλους τοὺς Δήμους τῆς Ἑλλάδος, ὁ ἀναγκαῖος ἀριθμὸς τῶν Βρεφοκομείων, Βρεφικῶν Σταθμῶν, Παιδικῶν Σταθμῶν, Ὀρφανοτροφείων κλπ. Κύριοι βουλευταί, ἐνῷ εἰς τὰς προηγμένας χώρας ὁ τοκετὸς λαμβάνει χώραν ὑπὸ τῶν εἰδικῶν ἰατρῶν, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἰατροῦ ἐπὶ τῶν 100 γεννήσεων ἀντιστοιχεῖ εἰς 36,5 ἑ)ο, τῆς μαίας εἰς 40,4%, ἄλλου προσώπου ξένου πρὸς τὴν Ἰατρικὴν εἰς 23,1%. Ποσοστιαία κατανομὴ τῶν γεννήσεων ζώντων ἀναλόγως τοῦ παρασταθέντος προσώπου κατὰ τὸν τοκετὸν

Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κ. βουλευταί, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ὅπως ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν ἵδρυσιν νέων Βρεφοκομείων, Βρεφικῶν καὶ Παιδικῶν Σταθμῶν καὶ Ὀρφανοτροφείων, πρᾶγμα ποὺ δὲν προβλέπεται ὑπὸ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω, κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις νὰ περιορισθῇ εἰς τὰ θέματα τοῦ ἄρθρου 1. Ἐὰν ὑπάρχουν γενικώτερα ζητήματα, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ ὁ προσήκων ἔλεγχος δι’ ἐπερωτήσεων. Σήμερον ἡ Βουλὴ ἔχει νομοθετικὸν ἔργον νὰ ἐπιτελέσῃ καὶ θὰ πρέπει νὰ περιορισθῶμεν μόνον εἰς τὸ ἔργον αὐτό. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§53Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἀνέκαθεν, κύριοι βουλευταί, ἡ αὐτοδιοίκησις μεταξὺ τῶν ἁρμοδιοτήτων της, εἶχε καὶ τὴν ἄσκησιν τῆς κοινωνικῆς προνοίας ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν, ὅπου παρίστατο ἀνάγκη νὰ ἐκδηλωθῇ (νοσοκομειακήν, βρεφοκομικήν, γήρατος κλπ.). Διὰ σειρᾶς ὅμως νομοθετικῶν μέτρων, ἡ αὐτοδιοίκησις βαθμιαίως κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἀπεστερήθη πολλῶν ἁρμοδιοτήτων αὐτῆς. Πρό τινων ἐτῶν ἐστερήθη τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἀνατεθείσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, καὶ ἐπὶ πλέον ἐπεβαρύνθη μὲ 5% ἐπὶ τῶν συνολικῶν ἐσόδων της, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξόδων τῆς λειτουργίας τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἡ ὁποία πλέον ἀσκεῖται ἀπὸ τὸ Κράτος. Κατόπιν μὲ τὸν νόμον 2888 τοῦ 1954 ἀφῃρέθη ἡ ἁρμοδιότης τῆς περιθάλψεως τῶν ἀπόρων δημοτῶν καὶ ἤδη μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἀφαιρεῖται καὶ ἡ ἁρμοδιότης διὰ τὴν μέριμναν περὶ τῶν βρεφῶν. Σήμερα ἐλάχιστα βρεφοκομεῖα ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, κυρίως δημοτικά. Συγκεκριμένως βρεφοκομεῖα ἔχουν οἱ Δῆμοι Ἀθηναίων, Θεσσαλονίκης, Πειραιῶς καὶ Πατρέων. Ἐπίσης ἡ μέριμνα διὰ τὰ βρέφη ἀσκεῖται καὶ ὑπό τινων ἱδρυμάτων, τελούντων ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν ἢ τὴν διαχείρισιν Ἀρχιεπισκοπῶν ἢ φιλανθρωπικῶν θεσμῶν καὶ ὀργανώσεων. Κρατικὴ μέριμνα διὰ τὸ βρέφος ἐπὶ μίαν ἑκατονταετίαν δὲν ἔχει ἐκδηλωθῆ. Τὸ μόνον ἀξιόλογον κρατικὸν ἵδρυμα προστασίας βρεφῶν εἶναι τὸ κέντρον «Ἡ Μητέρα», τὸ ὁποῖον, ὅμως εἶναι ἕνα πολυτελὲς ἵδρυμα καὶ ὄχι τοιοῦτον ἐξυπηρετήσεως τῶν εὐρειῶν λαϊκῶν τάξεων. Μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν ἀποσκοπεῖται ἡ θεραπεία τῆς ἀνάγκης αὐτῆς, ἀλλὰ καταβάλλεται προσπάθεια νὰ καταργηθοῦν εἰς τὴν οὐσίαν τὰ δημοτικὰ βρεφοκομεῖα καὶ εἰδικῶς τὸ βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν καὶ τὰ πάντα νὰ περιέλθουν εἰς τὸ κέντρον «Ἡ Μητέρα». Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 7, θὰ εἴπω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἐκτενέστερον τὴν γνώμην μου. Θὰ σᾶς εἴπω τώρα τὶ γίνεται εἰς ἄλλας χώρας διὰ τὴν μέριμναν, διὰ τὸ βρέφος. Εἰς τὴν Σουηδίαν, π.χ., κύριοι βουλευταί, ποὺ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπισκεφθῶ πρό τινων ἐτῶν, διεπίστωσα, ὅτι ἡ μέριμνα, διὰ τὰ βρέφη ἀνήκει εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, ἀσκουμένης καὶ διὰ βρεφοκομείου, ἀλλὰ καὶ διὰ πληθώρας βρεφικῶν σταθμῶν εἰς τὴν Στοκχόλμην. Εἰς τὴν Δρέσδην, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπισκεφθῶ τὸν 142ον βρεφικὸν σταθμόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο ὁ τελευταῖος. Συνεπῶς εἰς πόλιν ἀνάλογον μὲ τὰς Ἀθήνας, εἰς τὴν Γερμανικὴν Λαοκρατικὴν Δημοκρατίαν ὑπῆρχον πλέον τῶν 142 Βρεφικῶν Σταθμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἐκτὸς τοῦ τελειοτάτου καὶ ἀπολύτως συγχρονισμένου Βρεφοκομείου. Εἰς τὴν γείτονα Σόφιαν, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπισκεφθῶ τὸν 102ον βρεφικὸν σταθμόν. Καὶ ἐκεῖ οἱ βρεφικοὶ Σταθμοὶ εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἡ μέριμνα διὰ τὰ βρέφη εἰς τὴν χώραν μας, ἡ πλημμελὴς αὐτὴ μέριμνα, ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ περιέρχεται εἰς τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ οὐχὶ ὁ σκοπός, ἀλλ’ αἱ φιλοδοξίαι τῶν διοικούντων τὸ Κέντρον Βρεφῶν «Ἡ Μητέρα». Καὶ τώρα θὰ ἀναφερθῶ μὲ δύο λέξεις εἰδικώτερα εἰς τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν. Ὡς γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ἀπό τινων ἐτῶν, τὰ οἰκονομικὰ τῶν δήμων καὶ εἰδικώτερον τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, δὲν εὑρίσκονται εἰς καλὴν κατάστασιν. Παρὰ ταῦτα, τὸ ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν τοῦ Δημοτικοῦ Βρεφοκομείου Ἀθηνῶν, εὑρίσκεται εἰς ἀνωτέραν στάθμην, ἀλλὰ καὶ τὸ λοιπὸν προσωπικὸν καὶ ἡ ὅλη διοίκησίς του εὑρίσκονται εἰς ἀξιόλογον ὕψος. Ἐκλεκτοὶ ἐπιστήμονες προῆλθον ἀπὸ τὸ ἵδρυμα αὐτὸ ἢ καὶ ἀκόμη ὑπηρετοῦν κατέχοντες ταυτοχρόνως, λόγῳ τῆς ἐπιστημονικῆς ἀξίας των, θέσεις ὡς ὑφηγηταὶ ἢ ἐπιμεληταὶ εἰς πανεπιστημιακὰς κλινικάς. Ἡ μέριμνα τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, διὰ τὸ δημοτικὸν βρεφοκομεῖον εἶναι συνεχὴς καὶ ἐντεταμένη καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ διατίθεται τὸ ἀπαραίτητον χρηματικὸν ποσόν, διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἱδρύματος τούτου. Εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηναίων, εἰς ὅ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μετέχω ἀπὸ τοῦ 1954 μέχρι τοῦ 1959, ἐγένοντο μακρόταται καὶ κατ’ ἐπανάληψιν συζητήσεις, διὰ τὰ θέματα τοῦ Δημοτικοῦ Βρεφοκομείου τόσον τὰ οἰκονομικά, ὅσον καὶ τὰ διοικητικὰ καὶ τὰ ἐπιστημονικά, ἀλλὰ καὶ περαιτέρω κατεβλήθη ἀποτελεσματικὴ προσπάθεια, ὥστε νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ ἐμπορία τῶν βρεφῶν, περὶ τῆς ὁποίας ἐγένετο ἐδῶ πρό τινος, λόγος, ληφθείσης προνοίας, ὥστε ἡ υἱοθεσία νὰ ἀπορρέῃ ἀπὸ ἄσκησιν ὀρθῆς κοινωνικῆς λειτουργίας καὶ οὐχὶ ἀπὸ κερδοσκοπικοὺς λόγους καὶ εἰς βάρος τῶν τροφίμων τοῦ Βρεφοκομείου. Συνεπῶς, βλέπομεν, ὅτι τὰ τοῦ Δημοτικοῦ Βρεφοκομείου Ἀθηνῶν, ὅπως ἄλλως τε καὶ ὅλων τῶν δημοτικῶν ἱδρυμάτων καὶ τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων πόλεων τελοῦν ὑπὸ τὸν ἀδιάλειπτον ἔλεγχον καὶ τὴν ἐποπτείαν τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων, οἵτινες ἐκλέγονται ἀμέσως ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ τελοῦν ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν του. Ἀλλὰ καὶ ἀμεσώτερον ἀσκεῖ τὸν ἔλεγχον αὐτὸν ὁ λαός, ὡς θὰ εἴπω περαιτέρω. Εἰς τὰ μὴ δημοτικά, ὅμως, Ἱδρύματα, τοιοῦτος ἄμεσος λαϊκὸς ἔλεγχος δὲν ὑπάρχει. Καὶ ἔχομεν ἐκ τούτου πολλάκις ἀταξίας καὶ διοικητικὰς ἀνωμαλίας, ὅπως πρόσφατα μὲ τὴν διένεξιν μεταξὺ Νοσοκομείου Παίδων καὶ τῆς Παιδιατρικῆς Κλινικῆς τοῦ Πανεπιστημίου, ἡ ὁποία ἔφθασεν εἰς τὸν τύπον καὶ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν παραίτησιν τοῦ Προέδρου τοῦ Δ.Σ. τοῦ Νοσοκομείου Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Κιουσοπούλου, τὴν ὑποβληθεῖσαν εἰς τὴν Βασίλισσαν, διὰ τοῦ ὑπασπιστοῦ της, διότι, ὡς λέγεται, ἡ Α.Μ. ἔχει ὑπὸ τὴν προστασίαν αὐτῆς τὸ Νοσοκομεῖον τοῦτο. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν δημοτικῶν ἱδρυμάτων καὶ τὸν ἔλεγχον αὐτῶν ὑπὸ τοῦ λαοῦ. Ὡς γνωστόν, αἱ συνεδριάσεις τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβουλίων, εἶναι δημόσιαι καὶ εἶναι δυνατὸν πᾶν θέμα, τὸ ὁποῖον ἔρχεται πρὸς συζήτησιν εἰς αὐτά, νὰ παρακολουθῆται καὶ ἐλέγχηται ὑπὸ τοῦ λαοῦ ποὺ παρακολουθεῖ τὰς συνεδριάσεις. Εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας ἐκ τῶν λόγων, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει, ὅπως ἡ κοινωνικὴ πρόνοια ἀσκῆται ὑπὸ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Σᾶς φέρω ἕνα ἄλλο παράδειγμα. Τὸ Δημοτικόν, τὸ λεγόμενον καὶ Πολιτικὸν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν, προσέφερεν ἐπὶ μίαν καὶ πλέον ἑκατονταετίαν τεραστίας ὑπηρεσίας εἰς τοὺς ἀπόρους τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ἀλλὰ καὶ τῶν πτωχῶν δήμων τῆς χώρας, διότι χωρὶς τὰς αὐστηρὰς διατυπώσεις ποὺ ἀπαιτοῦνται εἰς τὰ ἄλλα, τὰ κρατικά, νοσοκομεῖα, διὰ τὴν δωρεὰν περίθαλψιν καὶ τὰ κομματικὰ σημειώματα, οἱ ἄποροι δημόται δύνανται εἰς τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ νὰ τύχουν ἰατρικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως ἀσκουμένης κατὰ τὸν ἐπιβαλλόμενον ἐπιστημονικὸν καὶ ἀνθρωπιστικὸν τρόπον.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Στειρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§55Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἶναι θέμα Κανονισμοῦ, διότι νομίζω, ὅτι ὁ ρήτωρ ἐπὶ τοῦ βήματος δὲν εὑρίσκεται ἐν τάξει μὲ τὸν Κανονισμόν, ὅταν ὁμιλῇ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὁμιλῇ ἐπὶ τόσον χρόνον ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου. Αὐτὰ τὰ θέματα θὰ ἠθέλαμεν καὶ ἡμεῖς εἰς πᾶσαν περίπτωσιν νὰ τὰ θίξωμεν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν δύνασθε νὰ μακρύνητε τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοιούτων θεμάτων, εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι θέμα Κανονισμοῦ καὶ ὀφείλετε νὰ τὸν τηρήσητε. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παρατήρησίς σας, κ. συνάδελφε, εἶναι ὀρθή. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὸν κ. ἀγορητὴν νὰ συντομεύσῃ τὴν ὁμιλίαν του.

§57Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ ἑνὸς τετάρτου, ὁ συνάδελφος κ. Λαμπράκης ὡμίλησε καὶ ἐκεῖνος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τὸν ἐσεβάσθημεν, διότι ἦτο ἡ πρώτη του ὁμιλία ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τοῦτο, ὅμως, δὲν σημαίνει, ὅτι ὅσοι ἀνέρχονται εἰς τὸ βῆμα δύνανται νὰ ἀπεραντολογοῦν, θίγοντες θέματα σχετικὰ ἢ ἄσχετα καὶ μὴ ἔχοντα καμμίαν σχέσιν ἀπολύτως μὲ τὸ θέμα, ἐπὶ ἑνὸς ἄρθρου μάλιστα, τὸ ὁποῖον σημειοῦται εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§58Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Οὔτε μὲ τὸ νομοσχέδιον, ἔχοντα σχέσιν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ συντομεύσητε, διότι εἶναι ἡ δευτέρα κατ’ ἄρθρον συζήτησις.

§60Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν δὲν παρενέβαινεν ὁ κ. συνάδελφος, θὰ εἶχα ἤδη τελειώσει. Ἀλλὰ δὲν ἔχει δίκαιον, διότι, πρὸ ὀλίγου, ὁ κατέχων πρὸ ὑμῶν τὴν προεδρικὴν ἕδραν, εἶχεν εἴπει, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔγινε μόνον καὶ μόνον, διὰ τὰ ἄρθρα 6 καὶ 7. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι ἀντὶ νὰ προσπαθήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἱδρύσῃ νέα βρεφοκομεῖα, εἰς ὅλους τοὺς Νομούς, ὥστε νὰ προαχθῇ ἡ μέριμνα διὰ τὸ παιδὶ καταγίνεται εἰς τὸ νὰ μεταβάλῃ τὸ σύστημα λειτουργίας τῶν ὑφισταμένων ἱδρυμάτων βρεφικῆς προστασίας, τὰ ὁποῖα καλῶς λειτουργοῦν καὶ θὰ ἔπρεπεν νὰ ἐνισχυθοῦν, ὥστε νὰ ἐπιτελέσουν κατὰ ἀρτιώτερον ἀκόμη τρόπον τὸν προορισμόν των. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχομεν ἀνάγκην πολυτελῶν Βρεφοκομείων, ὅπως «ἡ Μητέρα» μὲ τὰς 250 δρχ. δαπάνας κατὰ τρόφιμον καὶ μὲ διοικήσεις ἀνελέγκτους ἀπὸ τὸν λαόν, ὅταν ὁλόκληρος ἡ χώρα στερῆται βρεφικῆς μερίμνης. Κατὰ συνέπειαν θὰ ἔπρεπε νὰ φροντίσωμεν, διὰ τὰ ὑφιστάμενα ἱδρύματα καὶ ὄχι νὰ τὰ καταργήσωμεν ἢ νὰ τὰ ὑποτάξωμεν ὑπὸ τὸ Κέντρον Βρεφῶν «ἡ Μητέρα», αὐτὸ τὸ νέον ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ βιτρίνα, δὲν ἐπιτελεῖ ὅμως τὸν σκοπὸν ποὺ εὐθὺς πρότερον προδιέγραψα. Αὐτὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω, ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 1 καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φωτήλας, ἔχει τὸν λόγον.

§62Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, περιοριζόμενος μόνον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1ου τοῦ νομοσχεδίου καὶ μὴ ἐπεκτεινόμενος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, διότι ἐπαρκῶς ἤδη ἀνεπτύχθη, ἀλλὰ καὶ διότι πράγματι ἡ οὐσία τοῦ νομοσχεδίου εὑρίσκεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7, κατὰ τὴν συζήτησιν δὲ τοῦ ἄρθρου 7 θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἰδιαιτέρας ἀπόψεις μας, περιοριζόμενος, ἐπαναλαμβάνω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7ου, θέλω νὰ ἀναφέρω ὅτι εἰς τὴν παρ. 3ην τοῦ ἄρθρου 1ου, ἀναφέρεται ὅτι: «Διὰ Β.Δ. ἐκδιδομένου... (ἀναγινώσκει)...». Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι εἰς τὸ σχέδιον νόμου, ὡς διετυπώθη ἀρχικῶς ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀλλὰ καὶ ὡς διετυπώθη τελικῶς ἀπὸ τὴν ἐπεξεργασθεῖσαν αὐτὸ Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, παρέλειψαν νὰ προσέξουν, ὅτι ὑπάρχει ἕνα σημαντικὸν κενὸν εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς μεθοδολογίας, ἡ ὁποία θὰ ἠκολουθεῖτο. Διότι, εἶναι μὲν δυνατὸν νὰ ἐκδοθῇ Διάταγμα, τὸ ὁποῖον νὰ ρυθμίζῃ τὴν εἰδικὴν διαδικασίαν, πάντως, ὅμως, θὰ ἔπρεπε νὰ προβλέπεται, ὅτι ἡ διαδικασία αὐτὴ δὲν δύναται, βασικῶς νὰ εἶναι ἄλλη, παρὰ μόνον ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ παρέχῃ τὴν ἱκανοποιητικὴν ἐγγύησιν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, μάλιστα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω καὶ μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κατσώτα, καὶ τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον τὴν διέπει. Εἶναι ἀξιοπρόσεκτος βεβαίως, διότι τείνει εἰς τὴν προστασίαν τῆς πρωτοβουλίας τῆς αὐτοδιοικήσεως, εἰς τὸ θέμα τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸ θέμα τῆς παιδικῆς ἡλικίας, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι τὸ βασικὸν πνεῦμα τῆς νομοθεσίας μας, ἐν τούτοις, ὅμως, καὶ ὁ κ. Κατσώτας προτείνει ὅπως ἐξαιρεθοῦν τῆς γενικῆς διατυπώσεως τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα καί, εἰδικῶς, προκειμένου περί....

§63Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Δὲν ὑπάρχουν ἄλλα Βρεφοκομεῖα, πλὴν τῶν Δημοτικῶν, διότι τὸ «Μητέρα» ἐξαιρεῖται.

§64Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Κατσώτα, καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν Δημοτικῶν Βρεφοκομείων καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, περὶ ὅλων τῶν Βρεφοκομείων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκολουθήσωμεν διαδικασίαν διοικητικὴν διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν ἑνὸς κεφαλαιώδους σημασίας γεγονότος, δηλαδὴ τῆς ἀνικανότητος τῶν γονέων νὰ ἔχουν τὴν ἐπίβλεψιν καὶ τὴν ἀνατροφὴν τῶν τέκνων των, καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὴν κοινὴν νομοθεσίαν, προκειμένου νὰ ἀφαιρεθῇ καὶ ἐλάχιστον ποσοστὸν ἁρμοδιότητος ἀνατροφῆς τῶν τέκνων, εἰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἔρχεται εἰς σύγκρουσιν τὸ συμφέρον τοῦ τέκνου μὲ τὸ συμφέρον τῶν γονέων, ἡ ἀφαίρεσις αὐτοῦ τοῦ ἀπειροελαχίστου ποσοστοῦ ἁρμοδιότητος γίνεται ὑπὸ τὴν δικαστικὴν ἐγγύησιν, δηλαδὴ ἐκδίδεται ἀπόφασις Πρωτοδικείου κατόπιν διαδικασίας ὁλοκλήρου, ἡ ὁποία εἶναι λίαν ἐξαντλητική, διότι συνέρχεται τὸ συγγενικὸν συμβούλιον, γνωμοδοτεῖ ὁ Εἰρηνοδίκης ὡς πρόεδρος τοῦ συγγενικοῦ συμβουλίου καὶ εἰσάγεται ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ δικαστήριον ἐν συνεχείᾳ καὶ τὸ δικαστήριον ἀποφαίνεται. Εἶναι νοητὸν νὰ ψηφίσῃ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἀφαιροῦνται παιδιὰ τῆς ἁρμοδιότητος τῶν γονέων των μὲ μίαν ἀμφιβόλου ἐγγυήσεως διοικητικὴν διαδικασίαν; Νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπωθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 7 μὲ τὴν προσθήκην, ὅτι «πάντως ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία θὰ προβλέπεται διὰ τοῦ ἐκδοθησομένου Β. Δ. τῇ προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας, θὰ τελῇ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς δικαστικῆς ἐπικυρώσεως ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Πρωτοδικεῖον κατὰ τὴν ἐπ’ ἀναφορᾷ διαδικασίαν», ὡς συμβαίνει, ἐπαναλαμβάνω, καὶ διὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς ἀπειροελαχίστου ἁρμοδιότητος τῶν γονέων διὰ τὴν ἀνατροφὴν τῶν τέκνων. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ σκεπτώμεθα εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἀφαίρεσις, ἡ οὐσιαστική, ἡ πλήρης ἀφαίρεσις τῆς ἁρμοδιότητος, τῆς ἠθικῆς ἐξουσίας, τῆς ἀναφαιρέτου φυσικῆς ἐξουσίας ποὺ ἔχουν οἱ γονεῖς νὰ ἀναθρέψουν τὰ παιδιὰ των.

§65ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὀρθὸν εἶναι.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1; Δὲν βλέπω ἄλλον ἐγγεγραμμένον.

§67Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως προηγουμένως δι’ ὀλίγων καὶ χωρὶς νὰ ὑπεισέλθω εἰς γενικώτερα θέματα προστασίας τῆς βρεφικῆς ἢ τῆς προσχολικῆς ἡλικίας, ἀλλὰ παραμένων μόνον ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν βρεφοκομείων, ἀνεκοίνωσα εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον καὶ φυσικὰ τὸ ἄρθρου 7, ἀφορᾷ κυρίως τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα. Δὲν εἶναι δημιουργικόν, δὲν ἦλθε τὸ νομοσχέδιον νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι κάμνω Βρεφοκομεῖα εἰς τὸ Κράτος, ἀλλὰ λέγει, ὅτι εἰς τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν ἀπὸ ἑκατονταετίας, ἔρχομαι νὰ βάλω χέρι καὶ κουτάλα. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Βρεφοκομεῖον τῶν Ἀθηνῶν λειτουργεῖ ἄριστα καὶ χωρὶς μεγάλην θνησιμότητα. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἀφαιρέσῃ ἁρμοδιότητας ἀπὸ τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν, κυρίως νὰ ἀφαιρέσῃ τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον ἀπὸ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων διὰ νὰ τὸ παραδώσῃ εἰς τὴν «Μητέρα». Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν θέλῃ νὰ φέρῃ νομοσχέδιον ἄλλο, τὸ ὁποῖον νὰ δημιουργῇ Βρεφοκομεῖα εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ συμπαρασταθῶμεν, ἀλλὰ νὰ συμπαρασταθῶμεν ὄχι εἰς κἄτι, τὸ ὁποῖον εἶναι δημιουργημένον καὶ λειτουργεῖ ἄριστα καὶ νὰ θέλωμεν νὰ βάλωμεν χέρι. Διατί; Ἐὰν ὑπάρχῃ λόγος καὶ δὲν λειτουργεῖ καλῶς, νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ. Ἀλλὰ πρὶν τελειώσω, ἤθελα νὰ ἀναγνώσω τὴν τροπολογίαν μου εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία εἶναι σαφής. Εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1, νὰ προστεθῇ ἡ φράσις: «Προκειμένου περὶ Δημοτικῶν Βρεφοκομείων ἡ ἐξακρίβωσις τῆς ἀδυναμίας ἢ τῆς ἀναξιότητος τῶν γονέων πρὸς ἀνατροφὴν τῶν τέκνων των κλπ., ρυθμίζεται διὰ κανονισμοῦ ψηφιζομένου ὑπὸ τοῦ οἰκείου Ἀδελφάτου, συμφώνως πρὸς τὸν Κώδικα Δήμων καὶ Κοινοτήτων».

§68Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπητε, νὰ διατυπώσω τελικῶς τὴν τροπολογίαν μου ὡς τὴν προτείνω.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§70Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐπιτρέπετε νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ; Ἀρκετὰ ὁμιλεῖτε, χωρὶς νὰ ἔχητε διαβάσῃ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον, κύριε Πρόεδρε, οὐδόλως ἀποσκοπεῖ εἰς τὸ νὰ ἀφαιρέσῃ δικαιώματα τινὰ ἀπὸ τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα. Οὐδεμίαν ἀπολύτως σχέσιν ἔχει μὲ τοιαύτην σκέψιν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Τόσον δὲν ἔχει οὐδεμίαν τοιαύτην σκέψιν τὸ νομοσχέδιον, ὥστε οἱ περισσότεροι τῶν Δημάρχων τῆς Ἑλλάδος, τῶν μεγαλυτέρων πόλεων μάλιστα, κἄθε τόσον μὲ ἐρωτοῦν. Πότε θὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον; Διότι δι’ αὐτοῦ ἐλπίζουν ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καὶ πρὸ παντός, εἰς τὴν ἐπιχορήγησιν. Διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ πρῶτον προβλέπεται, ὅτι δύνανται νὰ ἐπιχορηγηθοῦν τὰ Βρεφοκομεῖα. Ὁμιλοῦμεν συνεχῶς, ὅτι προσπαθοῦμεν νὰ βάλωμεν χέρι, λέγει ὁ κ. Κατσώτας, εἰς τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα καὶ νὰ τὰ δώσωμεν εἰς τὴν «Μητέρα». Οὐδαμοῦ τοῦ νομοσχεδίου ἀναγράφεται τοιοῦτον πρᾶγμα. Πρὸ ὀλίγου, μάλιστα, ὁ κ. Κατσώτας διακόπτων τὸν κ. συνάδελφον, εἶναι νέος καὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι τὸ ὄνομά του, εἶπεν ὅτι ἐξαιρεῖται ἐκ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου τὸ «Μητέρα». Ἠμπορῶ νὰ τὸν ἐρωτήσω, εἰς ποίαν διάταξιν ἀναγράφεται;

§71Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Μάλιστα, εἰς τὸ ἄρθρον 8 παράγραφος 1, εἰς τὸ τέλος. «Τῆς συγχωνεύσεως ἐξαιροῦνται τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου 2039)39 διεπόμενα Βρεφοκομεῖα, ἐφ’ ὅσον ἐκ τῆς συστατικῆς αὐτῶν πράξεως ἀπαγορεύεται ἡ τοιαύτη συγχώνευσις».

§72Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὁ κ. Κατσώτας, καλὸν θὰ ἦτο νὰ ὁμιλῇ μόνον διὰ στρατιωτικά, διότι ἀγνοεῖ τοὺς νόμους. Ὁ νόμος 2039)1939 ἀφορᾷ τὰ κληροδοτήματα. Τί σχέσιν ἔχει τὸ Βρεφοκομεῖον «Μητέρα» μὲ τὰ κληροδοτήματα; Παρακαλῶ τὸν κ. Κατσώταν νὰ διαβάσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ ἰδῇ, ὅτι καταβάλλομεν μίαν προσπάθειαν νὰ βοηθήσωμεν τὰ Βρεφοκομεῖα νὰ λειτουργήσουν μὲ συγχρόνους μεθόδους.

§73Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 7 παράγραφος 2, λέγει: «Διὰ τὴν κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον ἀναπροσαρμογὴν τῆς λειτουργίας τῶν ὑφισταμένων Βρεφοκομείων, ἐπιτρέπεται ὅπως ταῦτα συνάπτουν συμβάσεις μετὰ τοῦ ΠΙΚΠΑ καὶ τοῦ Κέντρου Βρεφῶν «Ἡ Μητέρα», ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ὑποβοηθήσεως αὐτῶν πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπόν. Αἱ συναπτόμεναι συμβάσεις ἐγκρίνονται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ὅπερ ἐποπτεύει τὴν τήρησιν τῶν ὅρων αὐτῶν».

§74Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Καὶ πάλιν παρακαλῶ τὸν κ. Κατσώταν νὰ ἀσχολῆται μὲ στρατιωτικά, διότι ὁ νόμος εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 7 δὲν λέγει ὅτι ὑπάγονται εἰς τὸ Βρεφοκομεῖον «Μητέρα». Συζητοῦμεν ἐπὶ τόσην ὥραν διὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον. Δίκαιον εἶχον ἀναμφισβητήτως ὡρισμένοι ὁμιληταί, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν γενικώτερον, ὅτι ἡ προστασία πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ εἰς τὰ ἀνίατα παιδιά, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει ἕνα πρόβλημα. Σήμερον λειτουργοῦν τέσσαρα ἱδρύματα, λειτουργοῦν δὲ χάρις εἰς τὰς προσπαθείας τόσον τοῦ κ. συναδέλφου, ὅσον καὶ ἐμοῦ. Εἶναι τὸ κληροδότημα Μιχαλινοῦ, τὸ Νευροψυχιατρικὸν Παιδικὸν Νοσοκομεῖον Πεντέλης, εἶναι τὸ ἄρτι λειτουργῆσαν Ἵδρυμα Λέρου καὶ τὸ τὸ πρῶτον τὸ 1961 λειτουργῆσαν ἐπίσης Ἵδρυμα Ἀνιάτων Ἰωαννίνων. Καὶ συνεπῶς, προσπαθοῦμεν εἰς αὐτὸν τὸν τομέα νὰ κάμωμεν, ὅ,τι μὲ τὰς δυνάμεις ποὺ ἔχομεν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν. Ἀλλὰ τὸ ἀνώμαλον παιδὶ θὰ τὸ πιάσητε, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Ζαννῆς, εἰς τὴν πηγήν του, πηγὲς δὲ εἶναι ἡ βρεφικὴ ἡλικία. Ἐάν, λοιπόν, ἡμεῖς δὲν ἠμπορέσωμεν νὰ βοηθήσωμεν τὰ Ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα εἴτε ἀσχολοῦνται εἴτε πρόκειται νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν βρεφικὴν ἡλικίαν, μὲ τὸ βρέφος ὅταν γεννᾶται καὶ κατὰ ἕνα χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην κάποιας προστασίας, ἐὰν δὲν ἠμπορέσωμεν αὐτοῦ τοῦ βρέφους νὰ τοῦ δώσωμεν τὴν προστασίαν, ἡ ὁποία τοῦ χρειάζεται, τότε ἀναμφισβητήτως θὰ αὐξάνουν συνεχῶς τὰ ἀνώμαλα παιδιά. Καὶ ἡ πηγὴ εἶναι τὰ Βρεφοκομεῖα. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 προβλέπεται, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας θὰ ἀσκῇ τὸν ἔλεγχον μόνον ἐπὶ τῆς ἐπιστημονικῆς λειτουργείας τῶν Βρεφοκομείων. Δὲν πειράζομεν τὰ ἀδελφάτα. Εἶναι μία προσπάθεια διὰ νὰ ὑπάρξουν γενικοὶ κανόνες πρὸς ὄφελος τῶν Βρεφοκομείων. Παρακαλῶ τὸν κ. Κατσώταν, νὰ μὴ ἀντιδρᾷ εἰς μίαν τοιαύτην προσπάθειαν, ἡ ὁποία τονίζω καὶ πάλιν, ἀποβλέπει εἰς τὴν βελτίωσιν καὶ μόνον τῶν Βρεφοκομείων. Καὶ παρακαλῶ ὅπως ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει ἐν τῷ σχεδίῳ Νόμῳ. Συνεπῶς, ὁ κ. Κατσώτας θὰ ἔπρεπε νὰ μελετήσῃ πρῶτον τὸ σχέδιον νόμου καὶ μετὰ νὰ προβῇ εἰς τὰς ἐπικρίσεις.

§75Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπε νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ στρατιωτικὰ θέματα.

§76Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Κατσώτα, ἀνακαλῶ τὴν φράσιν.

§77Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐγενίκευσε τὸ θέμα, ἐγὼ εἶπον ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν εἶναι δημιουργικόν, δὲν ἐγενίκευσα τὸ θέμα. Ἐὰν τὸ ἐγενίκευα θὰ ὡμίλουν καὶ ἐγὼ διὰ τὰ ἀνώμαλα παιδιά. Ἡ τροπολογία μου, ἀποσκοπεῖ, ὅπως, τὰ Βρεφοκομεῖα ἀφεθοῦν εἰς τὴν Αὐτοδιοίκησιν. Ἔχω ὑποβάλει τροπολογίαν καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων 1, 2, 3, 4, 5, 6, καὶ αἱ τροπολογίαι μου, ἀποσκοποῦν εἰς τὸ νὰ ἐξαιρεθοῦν ἀπὸ τὸ σχέδιον νόμου τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα. Ὁ ἔλεγχος τῶν Δημοτικῶν Βρεφοκομείων προβλέπεται ἀπὸ τὸν κώδικα «περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων». Συνεπῶς, τὰ ὅσα ὑποστηρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ἄσκοπα.

§78Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ προβῇ εἰς μίαν δήλωσιν ἀλλὰ δὲν μοῦ ἀπήντησεν. Εἶπον, ὅτι θὰ πρέπει τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα τῶν μεγάλων πόλεων νὰ δέχωνται βρέφη ἀπὸ ἐπαρχίας ποὺ δὲν ἔχουν Βρεφοκομεῖα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ προβῇ εἰς τὴν δήλωσιν αὐτήν, ἵνα χρησιμεύσῃ ὡς ἑρμηνεία τῆς διατάξεως 1 τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπίσης, παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δηλώσῃ ἂν σκέπτεται νὰ ἱδρύσῃ Βρεφοκομεῖα καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, διὰ ποῖον ἄρθρον ὁμιλεῖτε;

§80Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶ διὰ τὸ ἄρθρον 1. Ζητῶ, ὅπως, ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θεωρηθῇ ὡς ἑρμηνευτική, διὰ τὸ ἄρθρον 1. Ἐπίσης καὶ διὰ τὰς λέξεις «λόγῳ ἀποδεδειγμένης ἀδυναμίας» τὶ ἔχει νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Ὁ ὅρος εἶναι εὐρὺς καὶ θὰ προκαλέσῃ ζητήματα.

§81Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει.

§82Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ἡ τροπολογία μου εἶναι γενική. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν τὴν δεχθῇ, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνωμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα. Ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τῶν διατάξεων τοῦ σχεδίου νόμου, θέλει νὰ ἀφαιρέσῃ τὰ δικαιώματα τῆς Αὐτοδιοικήσεως.

§83Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Οὐδὲν δικαίωμα ἀφαιρῶ ἀπὸ τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα. Αἱ διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου προβλέπουν τὴν βελτίωσιν καὶ τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τούτων.

§84Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὑπάρχουν διατάξεις εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου διὰ τῶν ὁποίων ἐκτοπίζεται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπὸ τὰ δικαιώματά του. Εἶναι σαφὴς ἐπέμβασις εἰς τὴν Αὐτοδιοίκησιν. Συνεπῶς, ἡ ὑποβληθεῖσα τροπολογία ἐκ μέρους τοῦ κ. Κατσώτα πρέπει νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν.

§85Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Βασιλᾶτε, δὲν ἀφαιρῶ οὐδὲν δικαίωμα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἡ παράγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 6 ὁμιλεῖ «ἐν συμπράξει μὲ Ὑπουργὸν Ἐσωτερικῶν».

§86Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὑπάρχει τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ παρακαλῶ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν.

§87Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠθέλησε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰς ἐκτεθείσας ἀπόψεις μου, περιορισθεὶς νὰ δηλώσῃ, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἐγκυμονεῖται ἐπέμβασις τοῦ Κράτους εἰς τὴν Αὐτοδιοίκησιν. Ἐγὼ ἰσχυρίσθην, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφαιρεθοῦν παιδιὰ ἀπόντων τῶν γονέων ἄνευ δικαστικῆς ἀποφάσεως. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Εἰς τὸ τέλος τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 1 νὰ προστεθῇ ἐν συνεχείᾳ «ἡ δὲ εἰσαγωγὴ τῶν βρεφῶν εἰς τὰ βρεφοκομεῖα εἰδικῶς ἐν περιπτώσει ἀδυναμίας ἢ ἀναξιότητος τῶν γονέων πρὸς ἀνατροφὴν τῶν τέκνων γίνεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ οἰκείου Πρωτοδικείου κατὰ τὴν ἐπ’ ἀναφορᾷ διαδικασίαν κατόπιν αἰτήσεως τοῦ οἰκείου Ἀδελφάτου». Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν μου αὐτὴν, θὰ πρέπει νὰ δώσῃ ἐξήγησιν πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κατσώτα νὰ ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι. Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κατσώτα ἀπερρίφθη. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Φωτήλα οἱ ἀποδεχόμενοι ταύτην παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι. Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Φωτήλα ἀπερρίφθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι. Ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§89Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 2 ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «Διὰ τὴν περιποίησιν τῶν βρεφῶν ἐν τοῖς βρεφοκομείοις χρησιμοποιεῖται προσωπικὸν εἰδικευμένον καὶ ἀποτελούμενον ἐξ ἀποφοίτων ἀνεγνωρισμένων Βρεφοκομικῶν Σχολῶν τῆς ἡμεδαπῆς ἢ ἀλλοδαπῆς». Ὀρθῶς ἔχει ἡ διάταξις. Πρέπει νὰ συνηθίσωμεν εἰς τὴν χρησιμοποίησιν εἰδικευμένου προσωπικοῦ. Ἀλλὰ θέλω νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ἔχωμεν ἐπάρκειαν εἰδικευμένου προσωπικοῦ καὶ μήπως ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει ὡς συνέπειαν νὰ ἀπομακρυνθοῦν αἱ σήμερον ὑπηρετοῦσαι εἰς τὰ Βρεφοκομεῖα πρακτικαὶ βρεφοκόμοι, αἱ ὁποῖαι καὶ πεῖραν ἀπέκτησαν καὶ ἐπιτελοῦν ἄριστα τὸ καθῆκόν των.

§90Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει μία προθεσμία 5 ἐτῶν, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰς τὰ Βρεφοκομεῖα νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου. Ἀσφαλῶς μέσα εἰς τὴν πενταετίαν αὐτὴν θὰ ἔχωμεν ἐπάρκειαν εἰδικευμένου προσωπικοῦ. Καὶ ὅπως γνωρίζητε, ὑπάρχει ἡ Σχολὴ Π.Ι.Κ.Π.Α., εἰς τὴν ὁποίαν ἐκπαιδεύεται πρὸς τοῦτο προσωπικόν, τὸ ὁποῖον θὰ πληρώσῃ ὅλα τὰ ἐνδεχομένως προκύπτοντα κενά.

§91Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εὑρίσκω λογικὴν τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ὑπάρχον προσωπικὸν τὶ θὰ γίνῃ; Θὰ τὸ πετάξωμεν εἰς τοὺς δρόμους ὕστερα ἀπὸ ὑπηρεσίαν τόσων ἐτῶν;

§92Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ, τὸ ὑπηρετοῦν προσωπικόν, φρονῶ καὶ ἐγώ, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ πᾶσα πρόνοια. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μείνωμεν καθηλωμένοι εἰς τὸ ὑπάρχον προσωπικόν, τὸ ὁποῖον στερεῖται προσόντων. Νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ μία μέριμνα διὰ τῆς ἐθελουσίας ἐξόδου τοῦ ὑπηρετοῦντος σήμερον προσωπικοῦ.

§93Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ μὴ λαμβάνωνται μέτρα διὰ τὸ ὑπάρχον προσωπικόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε μὲ ἕνα ὕφος περιφρονήσεως διὰ τὸ προσωπικὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἔχει προσφέρει πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὰ Βρεφοκομεῖα, ἔχει εἰδικευθῆ εἰς ἕνα εἶδος ἐργασίας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπειδὴ δὲν ἔχει τὸ προσωπικὸν αὐτὸ τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζόμενα προσόντα, νὰ τὸ πετάξωμεν εἰς τὸν δρόμον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ λάβῃ σαφῆ θέσιν ἐπὶ τῆς τύχης τοῦ προσωπικοῦ.

§94Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι μόνον πρόνοια ὑπὲρ τῶν βρεφῶν καὶ ὄχι ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ. Ταυτίζονται καὶ τὰ δύο, διότι τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖ ἐπὶ 5 καὶ 10 ἔτη ἔχει ἀποκτήσει πεῖραν καὶ ἀνεξαρτήτως προσόντων εἶναι καλύτερον εἰς ἀπόδοσιν ἀπὸ τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἀποφοιτήσῃ τὸ πρῶτον ἔτος τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν Σχολήν. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας, ὡς ἰατρός, θὰ γνωρίζῃ, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ ἀκτινολογικὰ ἐργαστήρια, ἂν καὶ δὲν ἔχουν ἐπιστημονικὴν μόρφωσιν, εἶναι πολλάκις καλύτεροι, ἀπὸ ἐπιστήμονας, λόγῳ τῆς πείρας τὴν ὁποίαν ἀποκτοῦν. Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τακτοποιήσῃ τὸ ὑπηρετοῦν προσωπικόν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ μίαν μετεκπαίδευσιν τούτου. Πάντως, θὰ ἦτο ἀπάνθρωπον νὰ πετάξῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ὕστερα ἀπὸ ὑπηρεσίαν 5 καὶ 10 ἴσως καὶ περισσοτέρων ἐτῶν.

§95Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ μελετήσω κατὰ πόσον τὸ ὑπάρχον προσωπικὸν τῶν βρεφοκόμων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μετεκπαιδευθῇ, ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ τὰ ὑπὸ τοῦ Νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα. Δέχομαι νὰ μελετήσω, ἐπαναλαμβάνω, τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρβανιτάκι, ὄχι βέβαια ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου.

§96Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν μᾶς ἱκανοποιῇ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα εἰς ἄλλην περίπτωσιν. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργός, μετὰ τὴν παρατήρησιν τῶν κυρίων συναδέλφων, κατενόησε τὴν ἀνάγκην νὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ τοὺς ἐνήλικας καὶ ὄχι μόνον μὲ τὰ βρέφη, νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ φροντίσῃ καὶ διὰ τοὺς ἐνήλικας, δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μέχρι τώρα ἐξυπηρετοῦν καὶ μεριμνοῦν διὰ τὰ βρέφη. Νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μπῇ ἡ διάταξις, τοὐλάχιστον ἐπειδή, βεβαίως, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ γίνῃ πλήρης διατύπωσις ἐν προκειμένῳ, ἡ ὁποία νὰ ἀφορᾷ τὴν μελλοντικὴν μετεκπαίδευσιν, νὰ μπῇ διάταξις ὅτι «διὰ Διατάγματος καθορίζονται οἱ ὅροι μετεκπαιδεύσεως τοῦ νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Βρεφοκομείων», ὥστε νὰ μὴ μᾶς παραπέμψῃ, ὅπως γίνεται ἀπὸ ἄλλους Ὑπουργούς, εἰς μελλοντικὸν νομοσχέδιον.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§98Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία ἀνάλογος διάταξις, ἡ ὁποία εἶχε τεθῆ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τότε καὶ νῦν νόμου περὶ ἐντάξεως καὶ διαβαθμίσεως τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐκεῖ ἐτέθη μία διάταξις, ὅτι οἱ ὑπηρετοῦντες, μολονότι δὲν εἶχον τὰ προσόντα ἢ εἶχον μόνον τὰ προσόντα τοῦ γυμνασίου, διὰ θετικῆς διατάξεως ἔγινεν ἐπιμόρφωσις καὶ αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον μὲ τοὺς ἀποφοίτους τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς. Πράγματι, αὐτὴ ἡ κατηγορία τοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ, εἶναι μία κατηγορία, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀσχοληθῇ εἰς τίποτε ἄλλο, ἔχει μίαν εἰδίκευσιν εἰς τὸ θέμα καὶ ἠμπορεῖ νὰ προσφέρῃ ἀξιολόγους ὑπηρεσίας. Ὑπάρχει μία ἀνάλογος διάταξις διὰ τοὺς ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§100Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἴπατε προηγουμένως, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον οὐδεμίαν ἀπολύτως ἀνάμιξιν ἔχει εἰς τὰ τῶν βρεφοκομείων τῶν δημοτικῶν. Παρατηρῶ, ὅτι εἰς τὴν δευτέραν καὶ τρίτην παράγραφον δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο τὸ νομοσχέδιον, παρὰ νὰ ὑπεισέρχηται εἰς τὰ ζωτικώτερα θέματα. Λέγετε εἰς τὴν παράγραφον 2 «τὸ κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον ὑγειονομικὸν προσωπικὸν κλπ. κανονίζουν τὰ τῆς σχέσεως τοῦ ἀνωτέρω προσωπικοῦ μετὰ τῶν βρεφοκόμων, ὡς καὶ τὰ τῆς μισθοδοσίας αὐτῶν». Δηλαδὴ τὶ κάμνετε; Ποῖος θὰ πληρώνῃ τοὺς μισθούς; Τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα ἢ τὸ Κράτος; Διότι ἐδῶ πρέπει νὰ ἐπέλθῃ μία ἐξήγησις. Ἐὰν τὸ Δημόσιον θὰ πληρώνῃ τοὺς μισθοὺς τῶν ἰατρῶν καὶ τοῦ ἄλλου προσωπικοῦ, τότε πολὺ ὀρθῶς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις. Ἐὰν ὅμως τοὺς μισθοὺς τοὺς πληρώνουν τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα, πῶς εἶναι δυνατὸν διὰ θετικῆς διατάξεως νόμου νὰ καθορίζητε σεῖς τὸν μισθὸν καὶ νὰ τοὺς πληρώνῃ τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον; Εἰς τὴν παράγραφον 4 λέγετε: «Παρ’ ἑκάστῳ Βρεφοκομείῳ δέον νὰ ὑπηρετῶσι κοινωνικοὶ λειτουργοί». Τὸ «δέον νὰ ὑπηρετῶσιν» εἶναι ὑποχρεωτικὴ διάταξις. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λειτουργήσῃ τὸ Βρεφοκομεῖον, ἂν δὲν ἔχητε κοινωνικοὺς λειτουργούς. Αὐτὸ εἶναι ὀρθόν. Τοὺς κοινωνικοὺς λειτουργοὺς θὰ τοὺς διορίζητε σεῖς ἢ τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον; Καὶ ἀπὸ ποῦ θὰ πληρώνωνται; Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσιαστικὴ παρατήρησίς μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὸ ὁποῖον τόσον ἐπαίρεσθε, ὅτι δὲν ἀναμιγνύεται τὸ Κράτος, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία προσπαθεῖ νὰ μπῇ μέσα εἰς αὐτὰ τὰ ἱδρύματα καὶ νὰ τὰ κάμῃ κομματικά.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κίνιας, ἔχει τὸν λόγον.

§102Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Συμφωνοῦμεν ἀπολύτως, ὅτι πρέπει εἰς τὰ Βρεφοκομεῖα νὰ ὑπάρχουν, πράγματι, ἀπόφοιτοι ἀνεγνωρισμένων σχολῶν. Τοῦτο εἶναι ἀπαραίτητον. Καὶ ἐγὼ θὰ ἔλεγον ἀκόμη κἄτι πάρα πάνω. Ὅτι εἰς ὅλα τὰ νοσοκομεῖα θὰ πρέπει νὰ εἶναι αἱ νοσοκόμοι, τὸ κατώτερον νοσηλευτικὸν προσωπικόν, ἀπόφοιτοι γυμνασίου, ἐκπαιδευμέναι εἰς εἰδικὰς σχολὰς κοινωνικῆς ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω, τὸ ζήτημα αὐτὸ τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐργάζεται, νὰ κανονισθῇ διὰ τροπολογίας, ὅτι τὸ προσωπικὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει 10 ἢ 15 χρόνια νὰ μὴ ἠμπορῆτε νὰ τὸ πετάξητε ἀπὸ τὸ ἵδρυμα. Καὶ ἔχῃ μίαν προστασίαν τὸ μέν. Τὸ δὲ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἐφ’ ὅσον αἱ κοινωνικαὶ αὗται λειτουργοὶ ἀπὸ τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα θὰ πληρώνωνται μὲ χρήματα τῶν ἱδρυμάτων, νὰ εἶναι εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν Ἀδελφάτων τῶν Βρεφοκομείων, ὄχι εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ Ὑπουργοῦ Προνοίας. Ἐφ’ ὅσον τοὺς πληρώνει ὁ Δῆμος, τὰ Ἀδελφᾶτα νὰ καθορίζουν τὰ τῆς πληρωμῆς των.

§103Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἔχει γίνει μία παρεξήγησις, διότι δὲν ἔχετε ἀναγνώσει ὅλο τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὴν παράγραφον 3, λέγει: «Ἡ λειτουργία ἑκάστου Βρεφοκομείου, ἀνεξαρτήτως νομικῆς αὐτοῦ μορφῆς, διέπεται ὑπὸ ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ». Λοιπόν, τὸ Ἀδελφᾶτον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καθορίζει αἱ βρεφοκόμοι πῶς θὰ προσλαμβάνωνται. Δὲν ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον νὰ εἴπῃ θὰ πάρητε τὴν Ἄλφα ἢ τὴν Βῆτα. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ὑπάρχει ἐσωτερικὸς Κανονισμός, τὸ Ἀδελφᾶτον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποφασίσῃ ποίαν θὰ πάρῃ καὶ ποίαν ὄχι. Ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ πάρῃ ὁπωσδήποτε μορφωμένον προσωπικόν.

§104Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Ὁ ἐσωτερικὸς Κανονισμὸς δὲν ρυθμίζει τὰς προϋποθέσεις. Ὅταν σεῖς καθορίζητε, ὅτι αὐταὶ θὰ προσληφθοῦν, αὐταὶ θὰ προσληφθοῦν.

§105Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Ποῦ τὸ εἴδατε αὐτό;

§106Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἡ συζήτησις εἶναι περιττή. Τὸ Ὑπουργεῖον λέγει τὶ προσόντα πρέπει νὰ ἔχουν αἱ ἀδελφαί, ποὺ θὰ προσληφθοῦν. Ποῖαι θὰ εἶναι, τὶ σημασίαν ἔχει, κ. Πρόεδρε; Συζητοῦμεν χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ θέμα.

§107Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὁμιλοῦμεν περὶ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχομεν διαβάσει. «Διὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ καθορίζονται αἱ λεπτομέρειαι παντὸς θέματος, σχέσιν ἔχοντος μὲ τὴν διοίκησιν, τὴν λειτουργίαν, τὴν διαχείρισιν, τὸ προσωπικόν», ὅλα εἶναι μέσα ἐδῶ.

§108Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὅπως ἔχητε διατυπώσει τὴν δευτέραν καὶ τρίτην παράγραφον, ἡ διάταξις εἶναι θετικὴ καὶ ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸ Βρεφοκομεῖον.

§109Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Διαβάσατε τὸ ἄρθρον 3. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ ὑποχρεωτικῆς προσλήψεως εἶναι ὀρθόν. Διότι τὴν πρόσληψιν τὴν κανονίζουν τὰ Ἀδελφᾶτα διὰ τοῦ ἄρθρου 3. Εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις.

§110Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ παράγραφος 3 λέγει, ὅτι ὑποχρεοῦνται τὰ Βρεφοκομεῖα νὰ ἔχουν κοινωνικὸν λειτουργόν. Πῶς ἑπομένως, ὑποστηρίζετε, ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὰ Ἀδελφᾶτα, αἱ διατάξεις τῶν παραγράφων 2 καὶ 3.

§111Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμένητε νὰ μὴ ἔχουν κοινωνικὸν λειτουργόν;

§112Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι ἀναντιρρήτως ὑποχρεωτικὴ διὰ τὰ Ἀδελφᾶτα. Ναὶ μὲν τὰ τῆς διοικήσεως θὰ τὰ ρυθμίζουν τὰ Ἀδελφᾶτα, ἀλλὰ εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ προσλάβουν κοινωνικοὺς λειτουργούς. Πῶς, ὅμως, θὰ ψηφίσῃ τὸ Ἀδελφᾶτον τὴν πρόσληψιν κοινωνικοῦ λειτουργοῦ, ὅταν δὲν ἔχῃ τὰ ἀπαιτούμενα οἰκονομικὰ μέσα;

§113Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τώρα ὑποστηρίζετε, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑποχρεοῦνται τὰ Ἀδελφᾶτα εἰς τὴν πρόσληψιν κοινωνικοῦ λειτουργοῦ. Θὰ παρακαλοῦσα νὰ ζητήσητε τὴν γνώμην τῶν κ.κ. Κοκκέβη, Ζαννῆ κλπ. συναδέλφων, οἵτινες ἔχουν εἰδικότητα εἰς τὰ θέματα αὐτά, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν τὰ ἱδρύματα αὐτὰ χωρὶς κοινωνικὸν λειτουργόν. Ἄν δὲν ἔχουν τὰ μέσα πρὸς τοῦτο, ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 5 τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἐνίσχυσίν των ὑπὸ τοῦ Κράτους.

§114Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ γίνηται συζήτησις ἂν εἶναι ἀναγκαῖοι εἰς τὰ ἱδρύματα αὐτὰ οἱ κοινωνικοὶ λειτουργοί. Δὲν εἶναι νοητὸν αὐτό. Ὡς πρὸς τὸ ὑπηρετοῦν προσωπικὸν ἡ Κυβέρνησις βεβαίως πρέπει νὰ λάβῃ μέριμναν, ὅταν εἶναι κατάλληλα. Πάντως τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ μὴ γίνωνται παρεμβάσεις μὴ ἔχουσαι σχέσιν μὲ τὴν ἐπιστήμην.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§116ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 3, ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§118Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀντιταχθῶμεν εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ προσωπικοῦ ἀπὸ ἀπόψεως καταρτίσεως. Τὸ θέμα, ὅμως, πρέπει νὰ συσχετισθῇ μὲ τὸ ἄρθρον 3, ὅπως προβλέπηται, ὅτι δι’ ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ καθορίζονται αἱ λεπτομέρειαι τῶν θεμάτων τῶν σχετικῶν μὲ τὴν διοίκησιν, τὸ προσωπικὸν κλπ. Ὁ Κανονισμὸς αὐτὸς θὰ καταρτισθῇ συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2. Θὰ πρέπει ἑπομένως, ἀπὸ τοῦδε νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα δι’ ὅσους δὲν ἔχουν τὰ προσόντα αὐτά, ἅτινα ἤδη θεσπίζονται, ἄλλως ὅλο αὐτὸ τὸ προσωπικὸν θὰ ἀπολυθῇ. Διότι ὁ Κανονισμὸς θὰ κινηθῇ εἰς τὰ πλαίσια τὰ διαγραφόμενα ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 2. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, ζητοῦμεν νὰ προστεθῇ παράγραφος 3 εἰς τὸ ἄρθρον 3, διὰ τῆς ὁποίας νὰ προβλέπηται, ὅτι διὰ διατάγματος θὰ προβλεφθῇ ἡ μετεκπαίδευσις τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖ ἤδη καὶ δὲν ἔχει τὰ θεσπιζόμενα νέα προσόντα, ὥστε μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου νὰ ἐξέλθῃ φυσιολογικῶς μὲ σύνταξιν καὶ ὄχι νὰ πεταχθῇ εἰς τὸν δρόμον. Δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ λάβῃ μέριμναν διὰ ἄλλου νομοσχεδίου. Διότι ἐδῶ πρόκειται διὰ τοῦ νέου Κανονισμοῦ, τὰ Ἀδελφᾶτα νὰ καθορίσουν τὰ προσόντα καὶ οἱ ὑπηρετοῦντες θὰ εὑρεθοῦν εἰς τοὺς δρόμους. Δὲν εἶναι παράλογον νὰ ζητῶμεν τὴν προστασίαν τῶν ὑπηρετούντων. Καὶ δὲν εἶναι πρωτοφανές, διότι πάντοτε λαμβάνεται μέριμνα διὰ τὸ ὑπηρετοῦν προσωπικὸν καὶ δὲν τὸ πετᾶνε εἰς τοὺς δρόμους. Εἶναι δὲ δυνατὴ ἡ βελτίωσις τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ ἀπὸ ἀπόψεως καταρτίσεως.

§119Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πρόκειται νὰ καταθέσω νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναλαμβάνω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ θέσω διάταξιν, δυνάμει τῆς ὁποίας θὰ ἐπιτρέπηται μετεκπαίδευσις τοῦ ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ, ἐφ’ ὅσον εἶναι κατάλληλον.

§120Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Μετὰ τὴν κατηγορηματικὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν ἐπιμένομεν.

§121Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 3 λέγει: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἡμεῖς συνεπεῖς πρὸς τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν προτείνομεν, ὅπως εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 3 καὶ ἐν συνεχείᾳ ταύτης προστεθῇ ἡ φράσις: «...... (ἀναγινώσκει)......». Ἐμμένομεν εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα, τὰ ὁποῖα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου κατ’ οὐδὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθοῦν.

§122Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Παρακαλῶ τὸν κ. Κατσώταν νὰ ἀναγνώσῃ τὸ ἑπόμενον ἐδάφιον, τὸ ὁποῖον θὰ τοῦ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν.

§123Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τίς ὁ λόγος νὰ προστεθῇ εἰς τὴν πρώτην παράγραφον; Διὰ νὰ γίνηται λόγος;

§124Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἰς τὴν πρώτην παράγραφον, ὑπάρχει μία ἀσάφεια, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως προκαλεῖ καὶ τὴν συζήτησιν, τὴν ὁποίαν ἤνοιξεν ὁ κ. Κατσώτας. Ὁμιλεῖ ἡ πρώτη παράγραφος περὶ συντάξεως, ἀνεξαρτήτως νομικῆς μορφῆς τοῦ Βρεφοκομείου, ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ ἐγκρινομένου διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος, προκαλουμένου κατόπιν γνώμης τοῦ Συμβουλίου Προστασίας Μητρότητος καὶ Παιδικῆς Ἡλικίας, συμφωνοῦντος καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ἐὰν πρόκειται περὶ ἱδρύματος τοῦ νόμου 2539. Δὲν φαίνεται, ὅμως, ἀπὸ τὴν διάταξιν ποῖος συντάσσει τὸν ἐσωτερικὸν Κανονισμόν. Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, ἀφήνει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸν συντάσσει τὸ Ὑπουργεῖον ἢ τὸ πολὺ τὸ Συμβούλιον Προστασίας Μητρότητος καὶ Παιδικῆς Ἡλικίας. Ἐὰν πράγματι αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχῃ ἡ διάταξις αὐτή, δηλαδή, τὸν Κανονισμὸν νὰ τὸν συντάσσῃ τὸ Ὑπουργεῖον, τότε εὑρισκόμεθα πρὸ καταλύσεως πάσης ἀνεξαρτησίας τῶν ὑφισταμένων Βρεφοκομείων.

§125Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, κ. συνάδελφε. Ἐὰν θέλητε ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν, ὅτι ὁ ἐσωτερικὸς Κανονισμὸς θὰ συντάσσηται ὑπὸ τῶν οἰκείων ὀργανισμῶν — ἐὰν εἶναι νομικὸν πρόσωπον, ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου κ.ο.κ.— ἐὰν θέλητε τοιαύτην δήλωσιν, νὰ τὴν κάμω.

§126Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει ἀμφιβολία εἰς τὴν διατύπωσιν. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη σας, ὅτι ἀπὸ τὰ ἁρμόδια ὄργανα τῶν ὑπαρχόντων Βρεφοκομείων, θὰ συντάσσηται ὁ Κανονισμός, αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη νὰ διατυπωθῇ ὡς θετικὴ διάταξις εἰς τὸν νόμον.

§127Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ἀρκεῖ ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις, κ. συνάδελφε;

§128Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ δήλωσις ἡ ἑρμηνευτική, κ. Ὑπουργέ, ἑρμηνεύει ἁπλῶς μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸν νόμον. Ἐδῶ ὑπάρχει κενὸν τοῦ νόμου τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ καλύψῃ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, εἶσθε σύμφωνος κατ’ οὐσίαν, θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ἡ διάταξις, καὶ τότε δὲν θὰ ἀπομείνῃ ἀπὸ τὰς ἀντιρρήσεις, ποὺ ἔχει ὁ κ. Κατσώτας, παρὰ ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργοῦ. Ποῖος Ὑπουργὸς θὰ εἶναι ἁρμόδιος διὰ νὰ ἐγκρίνῃ τὸν Κανονισμόν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§130ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§132Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4, κ. Πρόεδρε, ἀναγράφεται, ὅτι τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἑκάστου Βρεφοκομείου μετέχει προσωπικῶς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, διοριζόμενος μετ’ ἀναπληρωτοῦ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τεθῇ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ μετέχων εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ἀδελφάτου, θὰ εἶναι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐξειδικευθῆ εἰς τὰ θέματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὰ Ἀδελφᾶτα. Αὐτὴ εἶναι ἡ προσωπική μου γνώμη. Δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω περισσότερον.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει νὰ ἀπαντήσῃ τίποτε;

§134Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντῶ. Παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§136Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς διατάξεως 4 προβλέπεται ὁ διορισμὸς ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἑνὸς μέλους τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Βρεφοκομείου. Ἐδῶ πλέον ἔχομεν ἐπέμβασιν φανερὰν εἰς τὴν διοίκησιν τῶν Βρεφοκομείων. Διότι ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον περιορίζηται, ὅπως λέγει, ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς τὸ νὰ ἀσκῇ τὸν ἔλεγχον, αὐτὸ εἶναι νοητόν. Ἀλλὰ ἡ ἐπέμβασις αὐτή, ἡ συμμετοχὴ αὐτή, εἰς τὴν διοίκησιν, πλέον εἶναι κατάλυσις τῆς αὐτοτελείας τῶν Βρεφοκομείων. Δὲν παρουσιάζεται δὲ πουθενὰ εἰς τὴν νομοθεσίαν μας τὸ φαινόμενον τοῦ διορισμοῦ μελῶν Διοικητικοῦ Συμβουλίου εἰς οἱονδήποτε ὀργανισμὸν ἐποπτευόμενον ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν. Εὕρετε μίαν περίπτωσιν ποὺ τὸ Ὑπουργεῖον διορίζει μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Ὀργανισμῶν, τοὺς ὁποίους ἐποπτεύει. Πουθενὰ εἰς τὴν νομοθεσίαν μας δὲν ὑπάρχει. Θέλετε νὰ βάλητε Ἐπίτροπον, ὁ ὁποῖος νὰ παρακολουθῇ τὰς ἐργασίας τοῦ Συμβουλίου, αὐτὸ εἶναι νοητόν. Θέλετε νὰ βάλητε ἀντιπρόσωπον, ὁ ὁποῖος κατὰ κἄποιον τρόπον θὰ ἐλέγχῃ καὶ θὰ παρακολουθῇ καὶ θὰ ἐνημερώνῃ ἐσᾶς, καὶ θὰ μεταφέρῃ τὰς ἀπόψεις σας ἄνευ ψήφου, βεβαίως αὐτὸ εἶναι νοητόν. Ὅμως, δὲν ὑπάρχει πουθενὰ εἰς τὴν νομοθεσίαν μας διορισμὸς ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν μελῶν διοικήσεως ἑνὸς ὀργανισμοῦ.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§138Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἡ διατύπωσις τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4 εἶναι καινοφανὴς καὶ ἐνθυμίζει Ἐπιτρόπους εἰς ἄλλα καθεστῶτα, πρὸς τοὺς ὁποίους ἡ παράταξίς μας δὲν συμφωνεῖ. Ὡς ἔχει διατυπωθῆ ἡ διάταξις παρέχει τὴν παρεξήγησιν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς θὰ βάλῃ ἀντιπρόσωπον προσωπικόν του πολιτικὸν φίλον. Ἐὰν ἔλεγεν ἀντιπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας θὰ ἦτο καλυτέρα ἡ διατύπωσις. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν φοβεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν προστριβαὶ μεταξὺ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ὅταν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας χωρὶς νὰ λάβῃ γνῶσιν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν τοποθετῇ ἀντιπροσώπους εἰς τὰ Βρεφοκομεῖα τὰ Δημοτικά, καὶ ὁ Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν ἐὰν ἔχῃ συναίσθησιν τῆς εὐθύνης του διὰ τὴν τήρησιν τοῦ Κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων δὲν θὰ παρέμβῃ εἰς μίαν στιγμήν; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ διάταξις μᾶς εὑρίσκει ἀντιθέτους διότι θὰ προκαλέσῃ ἀντιμαχίαν μεταξὺ τῶν δύο Ὑπουργείων καὶ ἡμεῖς θέλομεν νὰ διατηρηθῇ ὁ θεσμὸς τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἐποπτευόμενος μόνον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§139Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πρῶτα–πρῶτα, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι καινοφανὴς ἡ διάταξις. Δὲν ὑπάρχει ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ κυβερνητικὸν Ἐπίτροπον. Δὲν ὑπάρχει ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος νὰ χρηματοδοτῆται, νὰ ἐπιδοτῆται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ κἄποιος ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου. Θὰ ἐδεχόμην, ἐὰν δέχεσθε καὶ ἐσεῖς, νὰ θεωρηθῇ ὡς τυπογραφικὸν λάθος, καὶ νὰ εἴπωμεν ἀντὶ «τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας», «τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Συμφωνεῖτε;

§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§141Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πῶς τὸ θέλετε;

§142Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ εἴσοδος ἐκπροσώπου, τοῦ Ὑπουργείου, εἴτε αὐτὸν τὸν διορίζει τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, εἴτε ὁ Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, εἰς τὴν διοίκησιν τῶν Ἀδελφάτων, μὲ δικαίωμα ψήφου, δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτος. Πλειοψηφίαν ἔχετε. Ψηφίσατε τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει. Αὔριον θὰ ἀποκτήσωμεν ἡμεῖς πλειοψηφίαν καὶ θὰ τὴν καταργήσωμεν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§144Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 4 ἔρχεται καὶ εἰς ἀντινομίαν πρὸς τὸ ἄρθρον 6. Λέγει τὸ ἄρθρον 6: «... (ἀναγινώσκει)...». Δηλαδή, ἐποπτεύει τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐνῷ κατὰ τὸ ἄρθρον 4 ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Ὑπουργοῦ, θὰ ἔχῃ ἀποφασιστικὴν γνώμην. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν. Νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς διορίζει κυβερνητικὸν ἀντιπρόσωπον, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ μίαν ἐξειδίκευσιν εἰς τὰ θέματα αὐτά.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§146Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν προηγουμένως ὁ κ. Κατσώτας ἰσχυρίσθη, ὅτι γίνεται διείσδυσις εἰς τὰ νοσοκομεῖα, δὲν τὸ ἐπίστευσα. Δυστυχῶς, ἀπὸ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ὁ κ. Κατσώτας ἔχει δίκαιον, διότι τὸ ἄρθρον 4 καταργεῖ τὴν αὐτοδιοίκησιν τῶν Ἀδελφάτων, ἐφ’ ὅσον ὁ Ὑπουργὸς θὰ διορίζῃ ἀντιπρόσωπόν του εἰς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον. Αὐτὸ δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτον.

§147Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι καινοφανής. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὴν διοίκησιν τῶν Ἀδελφάτων θὰ μεταφέρῃ τὰς νέας ἀντιλήψεις, αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦν σήμερον εἰς τὸν κόσμον. Καὶ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος αὐτὸς τοῦ Ὑπουργείου δὲν θὰ ἔχῃ ἄλλον σκοπὸν διὰ τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὸ Συμβούλιον, ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι ὁ φορεὺς τῶν νέων ἐπιστημονικῶν ἀντιλήψεων τοῦ Ὑπουργείου.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λιάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§149Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμοφώνως ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἡ ἀνάγκη τῆς διοργανώσεως τῶν Βρεφοκομείων, διότι ἔχει ἀποδειχθῆ, ὅτι ταῦτα λειτουργοῦν πλημμελῶς καὶ στεροῦνται συγχρονισμένων ἐπιστημονικῶν μέσων. Ἀφ’ ἧς δεχόμεθα τὴν ἀρχὴν αὐτήν, δὲν ὑπάρχει πλέον θέμα. Καὶ συνεπῶς, οἱ ἐκφρασθέντες φόβοι τῶν κυρίων συναδέλφων διὰ τὴν συμμετοχὴν τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου, δὲν δύναται νὰ εὐσταθήσουν, δεδομένου, ὅτι ἡ ἀποστολὴ τοῦ ἀντιπροσώπου αὐτοῦ εἶναι καθαρῶς ἐπιστημονικὴ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν τῶν Βρεφοκομείων καὶ τὴν μεταφορὰν τῶν συγχρόνων ἐπιστημονικῶν ἀντιλήψεων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§151Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ὁμιλήσω εἰδικώτερον διὰ τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τοῦ ἄρθρου 4, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι βάσει νομοθεσίας τὰ Ἀδελφᾶτα διοικοῦνται ἀπὸ αἱρετὰ μέλη, τὰ ὁποῖα ἐκλέγονται ὑπὸ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ πάλιν εἶναι αἱρετά, ἐκλεγόμενα ὑπὸ τοῦ Λαοῦ. Καὶ ἔχομεν τὸ προηγούμενον, ὅτι μέχρι σήμερον οὐδαμοῦ ἐπετράπη ἡ εἴσοδος εἰς Ἀδελφᾶτα κυβερνητικοῦ ἐκπροσώπου ἢ κρατικοῦ ὀργανισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν συνεπῶς, τὴν δῆθεν ἐπιδιωκομένην ἐποπτείαν νὰ μεταβάλωμεν εἰς συνδιοίκησιν, διότι τοῦτο θὰ ἀπετέλει ἀπαρχὴν καταλύσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ κατάργησιν τῆς αὐτοτελείας τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν. Δι’ αὐτὸ θεωρῶ, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4 εἶναι ἀπαράδεκτος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν περὶ δῆθεν ἐπιστημονικῆς συμβολῆς τοῦ ἐκπροσώπου αὐτοῦ καὶ ὡς φορέως νέων ἐπιστημονικῶν ἀντιλήψεων, νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἡ μεταφορὰ τῶν ἐπιστημονικῶν αὐτῶν ἀντιλήψεων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δι’ ἑνὸς οἱουδήποτε ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀλλὰ δι’ ἄλλων ἐπιστημόνων. Ἐπιπροσθέτως, ἂν συνδυάσωμεν καὶ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7, τὸ εἰδικὸν βάρος τοῦ ἀντιπροσώπου θὰ εἶναι δαμόκλειος σπάθη διὰ τὴν διοίκησιν τοῦ Ἀδελφάτου, διότι τὸ ἄρθρον 7 ὁρίζει, ὅτι ἐὰν δὲν τηρηθοῦν ὡρισμέναι προϋποθέσεις θὰ σταματήσῃ ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις καὶ θὰ ληφθοῦν ἀνάλογοι κυρώσεις. Κατὰ συνέπειαν, ἡ διάταξις εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ.

§152Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιστημονικὴν πλευράν, οὐδεὶς δύναται νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ σχέσις διὰ τῆς συμμετοχῆς τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, διότι δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς νὰ καταστῇ φορεὺς νέων ἐπιστημονικῶν ἀντιλήψεων, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει, ὅτι διὰ τὸ θέμα αὐτὸ ἄλλοι ἐπιστήμονες εἶναι ἁρμόδιοι. Ἐδῶ εἶναι ὀφθαλμοφανὲς τὸ πρᾶγμα. Εὐθέως νὰ δηλώσητε, ὅτι θέλετε νὰ καταργήσητε τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, τοὺς αἱρετοὺς ἄρχοντας καὶ νὰ μεταφέρητε καὶ ἐκεῖ τὸ κομματικὸν Κράτος καὶ τὴν κομματικὴν ἐπιταγήν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φωτήλας, ἔχει τὸν λόγον.

§154Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ εἶχα καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν πρότασιν τοῦ συναδέλφου κ. Ζαννῆ, ἐὰν ἐζούσαμεν εἰς ἕνα ἀγγελικὸν κόσμον, τὸν ὁποῖον εἶχεν ὀνειρευθῆ ὁ Σολωμός. Ἐπειδή, ὅμως, εἶναι δεδομένον τί συμβαίνει εἰς τὰ Ἱδρύματα αὐτά, ὅταν περιέρχωνται εἰς τὸ Κράτος, ἔχω τὴν ἀπόλυτον βεβαιότητα, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος αὐτός, ὄχι μόνον δὲν θὰ καταστῇ φορεὺς τῶν νέων ἐπιστημονικῶν ἀντιλήψεων, ἀλλὰ οὔτε κἂν τῶν διοικητικῶν τοιούτων, διότι θὰ διοχετευθῇ εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς αὐτοὺς ὁ κομματικὸς παρεμβατισμός. Ἄλλως τε ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ τί ἐγένετο μὲ τὸ νοσοκομεῖον τῶν Πατρῶν, εἰς τὸ ὁποῖον προτοῦ περιέλθῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἦτο δυνατὸν νὰ νοσηλευθοῦν οἱ δημόται τῆς πόλεως, ἀφ’ ἧς περιῆλθεν εἰς τὸ Κράτος, τὸ νοσοκομεῖον τοῦτο δὲν καθίσταται δυνατόν, διότι καὶ ἐκεῖ ἰσχύει ἡ κομματικὴ συναλλαγή. Πιστεύω, λοιπόν, ὅτι καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὁ διορισμὸς ἀντιπροσώπου καὶ μάλιστα μὲ γνώμην καὶ ψῆφον εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ἀδελφάτου δὲν θὰ εἶναι ἡ διοχέτευσις τῶν νέων ἐπιστημονικῶν ἀντιλήψεων, ἀλλὰ ἡ διοχέτευσις τοῦ κομματικοῦ παρεμβατισμοῦ καὶ μόνον. Ἐὰν πράγματι ἐπιθυμῆτε νὰ ἀσκῆτε ἐποπτείαν ἐπὶ τῶν Ἱδρυμάτων αὐτῶν, ἀλλὰ ἀμερόληπτον, νὰ διορίσητε πρόσωπον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ κομματικῶς τὴν διοίκησιν τοῦ Ἀδελφάτου.

§155Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὁ κ. συνάδελφος ἐπεξέτεινε τὸ θέμα. Ὡς ἠκούσατε, κύριε Πρόεδρε, ἀνέφερεν, ὅτι τὸ νοσοκομεῖον Πατρῶν μετενόησε, διότι ὑπήχθη εἰς τὸν νόμον 2592. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κύριος συνάδελφος, ὅτι τὸ νοσοκομεῖον Πατρῶν εἶχε περιέλθει εἰς πλήρη χρεωκοπίαν καὶ ἐξελιπάρει τὴν ὑπαγωγήν του εἰς τὸν νόμον. Μετὰ δὲ τὴν ὑπαγωγήν του ἐχρηματοδοτήθη μὲ 1.500.000 δραχμῶν, ἐξωπλίσθη μὲ 300 κλίνας καὶ λοιπὸν ἐπιστημονικὸν ὑλικὸν καὶ ἔκτοτε ἐργάζεται χάριν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ἄριστα. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἀνάλογον χρεωκοπίαν, κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. συναδέλφου, πρόκειται νὰ ὑποστοῦν καὶ τὰ λοιπὰ Ἀδελφᾶτα. Τί ἄλλως τε θὰ εἶναι ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου διὰ τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ἀδελφάτου. Θὰ εἶναι ἁπλῶς καὶ μόνον ἕνας κυβερνητικὸς ἐπίτροπος, τοῦ ὁποίου ἀποστολὴ θὰ εἶναι νὰ παρακολουθῇ τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ Ἱδρύματος καὶ νὰ μεταφέρῃ εἰς τὴν Διοίκησιν τὰς νέας ἐπιστημονικὰς ἀντιλήψεις τοῦ Ὑπουργείου.

§156Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας ἀνέφερεν, ὅτι τὸ νοσοκομεῖον Πατρῶν εἶχεν χρεωκοπήσει καὶ ὅτι ἐξελιπάρει τὴν ὑπαγωγὴν του εἰς τὸν νόμον 2592. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ ἦτο προικισμένον μὲ σημαντικώτατα κληροδοτήματα καὶ ἀφ’ ἧς περιῆλθεν εἰς τὸ Κράτος τοῦτο οὐδεμίαν ἐκ τῶν ὑποσχέσεων, τὰς ὁποίας εἶχε δώσει πρὸ τῆς ὑπαγωγῆς ἐτήρησεν. Ἐπαναλαμβάνω δέ, ὅτι σήμερον οὐδεὶς ἐκ τῶν δημοτῶν Πατρέων δύναται νὰ ἐξυπηρετηθῇ. Παρέλειψεν, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀναφέρῃ ποίαν ἀποστολὴν ἔχει εἰς τὸ νοσοκομεῖον ὁ κυβερνητικὸς ἀντιπρόσωπος. Πιστεύω, συνεπῶς, ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ὑπουργείου δὲν εἶναι οἱ μεταφορεῖς τῶν νέων ἐπιστημονικῶν ἀντιλήψεων, ἀλλὰ οἱ φορεῖς τῆς ἐπιταγῆς τοῦ κόμματος πρὸς τὴν ὁποίαν ὑποχρεοῦνται νὰ συμμορφοῦνται αἱ Διοικήσεις τῶν Ἀδελφάτων.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§158Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Φωτήλας εἶναι καὶ Δημοτικὸς Σύμβουλος τοῦ Δήμου Πατρέων καὶ δύναται νὰ ἀνατρέξῃ εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ὅπου θὰ ἀνεύρῃ, ὅτι ὁ Δῆμος ἐξελιπάρει τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναλάβῃ τὸ νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον ὄχι εἶχεν ἁπλῶς παθητικόν, ἀλλ’ εὑρίσκετο ἐν ἀποσυνθέσει. Καὶ τὸ ἀνέλαβε τὸ Κράτος καὶ τὸ ἔκαμε καὶ νοσοκομεῖον 300 κλινῶν. Ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος, ἔθιξε καὶ ἕνα ἐκ τῶν ἐγκρίτων πολιτῶν τῶν Πατρῶν. Ἀσχέτως τῆς ἰδιότητός του ὡς Ὑποθηκοφύλακος, εἶναι διευθυντὴς ἐφημερίδος καὶ ὁ πρῶτος μεταξὺ τοῦ δημοσιογραφικοῦ κόσμου τῶν Πατρῶν. Ἀποτελεῖ τιμὴν διὰ τὰς Πάτρας, ὅτι ἀνετέθη εἰς τοιοῦτον ἄνδρα ἡ Προεδρία τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος. Θὰ ἤθελεν, ὁ κ. συνάδελφος, ἀντὶ τοῦ κ. Παπαγγελούτσου, νὰ τοποθετηθῇ νεοφώτιστος κομμουνιστής;

§159Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου θὰ εἶναι ἐπιστήμων Παιδοψυχίατρος καὶ θὰ εἶναι ὁ φορεὺς τῶν ἀντιλήψεων, αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν ἐν τῇ ἐξελίξει τῆς ἐπιστήμης.

§160Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ, ὅτι μέλος διοικήσεως θὰ ἀσκῇ καὶ ἐποπτείαν. Δηλαδή, θὰ εἶναι συγχρόνως ἐλέγχων καὶ ἐλεγχόμενος. Τοῦτο ἀποτελεῖ νόθευσιν τῆς λειτουργίας τῶν θεσμῶν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὰ Ἱδρύματα ἔχουν χρεωκοπήσει. Ἀλλὰ διὰ τὴν χρεωκοπίαν αὐτὴν θὰ ἔπρεπε νὰ αἰσθάνωνται εὐθύνην οἱ κ. Ὑπουργοί, διότι ὀφείλεται εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπεστέρησεν τοὺς Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως παντὸς πόρου. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι καθ’ ἣν ἐποχὴν ἡ Κυβέρνησις διακηρύσσει τὴν πίστιν της πρὸς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, ἐδῶ πρεσβεύει τὸ ἀντίθετον, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκῇ κομματικὴν πίεσιν.

§161Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ὑπάρχῃ ἐποπτεία ἐκ μέρους ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλ’ αὐτὴ νὰ μὴ εἶναι μόνον διὰ τὰ Δημοτικὰ Βρεφοκομεῖα, ἀλλὰ νὰ ἰσχύῃ δι’ ὅλα τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, οἱ δὲ ἐποπτεύοντες νὰ εἶναι ἐπιστήμονες.

§162Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκπλήττομαι, διότι οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἀρνοῦνται τὴν ἄσκησιν ἐποπτείας, οὕτως ὥστε νὰ ἐφαρμόζωνται ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπιτάσσουν αἱ τελευταῖαι ἐξελίξεις τῆς ἐπιστήμης. Ἡ ἔκπληξίς μου εἶναι μεγαλυτέρα, διότι ἡ ἄρνησις αὐτὴ προβάλλεται ἀπὸ συνδικαλιστὰς ἢ μαρξιστάς, οἱ ὁποῖοι πρεσβεύουν ἀπολύτως τὴν παρέμβασιν καὶ τὸν ἔλεγχον, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι τὰ πάντα πρέπει νὰ κατευθύνωνται. Δὲν πρόκειται νὰ θιγῇ ἡ Τοπικὴ Αὐτοδιοίκησις, διότι ἐδῶ τὸ θέμα εἶναι ἕνα παιδί, μία μητέρα, ἕνας λαός.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§164ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4, ἐγένετο δεκτὸν ὡς φραστικῶς διωρθώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§166Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἀναφέρεται: «Διὰ τὴν λειτουργίαν οἱασδήποτε γενικῆς μορφῆς Βρεφοκομείου... (ἀναγινώσκει) ...». Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐπιθυμῆτε τὸν Νομάρχην νὰ ἐγκρίνῃ προκαταβολικῶς τὴν λειτουργίαν τοῦ Βρεφοκομείου, ἀφοῦ διαπιστώσει, ὅτι τηρεῖται ὁ Κανονισμός. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια, ἐφ’ ὅσον τελεῖ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν, ὅτι δίδεται ἐὰν θὰ ἔχῃ τηρηθῆ ὁ Κανονισμός. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνῃ ἐκ προοιμίων, ὅτι τὸ Νοσοκομεῖον λειτουργεῖ κανονικῶς, ἀφοῦ δὲν ἔχει κἂν λειτουργήσει; Εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν ὑπάρχει, ὄχι μόνον κομματικὴ ὑπεισέλευσις τοῦ Νομάρχου, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει κἂν καὶ νομικὸν ἔρμα. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ζαννῆν, ὁ ὁποῖος τόσον ἐντόνως ἀνεμίχθη εἰς τὴν συζήτησιν, νὰ μᾶς δώσῃ καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὰ φῶτα του.

§167Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀνεμίχθην εἰς νομικὰ θέματα. Δὲν εἶμαι ἀφελής. Εἶμαι ψυχίατρος καὶ μάλιστα ψυχίατρος τῆς παιδικῆς ἡλικίας. Ἔχω δύο διατριβάς, τὴν μίαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Παρισίων καὶ τὴν ἄλλην εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Πίζης. Καὶ θὰ ἤμην ἀνάξιος ἐπιστήμων ἐὰν δὲν ἤμην φορεὺς τῶν ἀντιλήψεων αὐτῶν. Ἐγὼ δὲν ὑπεισέρχομαι εἰς νομικὰ θέματα. Ὀφείλομεν ὅμως πάντες νὰ σεβώμεθα τὴν ἐπιστήμην.

§168Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, εἶπον, ὅτι ἡ διάταξις δὲν εὐσταθεῖ νομικῶς. Ἀναμφισβητήτως, ὁ κ. Ζαννῆς εἶναι γνωστὸς καὶ ἐξαίρετος ἐπιστήμων. Ἐδῶ ὅμως διατυπώνομεν νομικὰς διατάξεις καὶ οὐχὶ ἐπιστημονικὰς διατριβάς. Ἐρωτῶ, ἐὰν τὸ ἄρθρον 5 ἔχῃ καμμίαν νομικὴν συγκρότησιν;

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§170Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐφιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀντιδικίας περὶ τὴν οὐσίαν. Πρόκειται περὶ ἑνὸς νομικοῦ ἀτόπου. Ἡ διάταξις ὁμιλεῖ περὶ χορηγήσεως ἀδείας τοῦ Νομάρχου διὰ νὰ λειτουργήσῃ τὸ ἵδρυμα, ἡ ὁποία ὅμως πρέπει νὰ χορηγηθῇ ἀφοῦ τὸ ἵδρυμα θὰ ἔχῃ λειτουργήσει συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§171Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Παρακαλῶ, ἡ διάταξις νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει.

§172Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς δύναται νὰ λέγῃ, ὅτι ἡ διάταξις πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει. Ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τί ψηφίζει ἡ Βουλή. Λέγει ἡ διάταξις: «..... μετὰ διαπίστωσιν ... (ἀναγινώσκει) ...». Ἐρωτῶ, περὶ ποίου Κανονισμοῦ πρόκειται;

§173Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἁπλούστατα, τὸ Ἀδελφᾶτον θὰ συντάξῃ Κανονισμόν. Θὰ τὸν ἀποστείλῃ εἰς τὸν Νομάρχην καὶ θὰ τὸν ἐγκρίνῃ, ἐὰν εἶναι σύμφωνος. Δὲν ἀπαιτεῖται, εἰμὴ μόνον, γραφὴ καὶ ἀνάγνωσις.

§174Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι νὰ ἀπορῇ κανείς, πῶς ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν γραφὴν καὶ ἀνάγνωσιν, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ διακρίνουν τὸ περιεχόμενον τῆς διατάξεως. Διότι, τότε, δὲν πρέπει νὰ γνωρίζουν, οὔτε γραφὴν οὔτε ἀνάγνωσιν. Λέγει ἡ διάταξις: «Διὰ τὴν λειτουργίαν .... (ἀναγινώσκει).....». Δὲν ἠμπορεῖ δηλαδή, τὸ Βρεφοκομεῖον νὰ λειτουργήσῃ χωρὶς τὴν ἄδειαν τοῦ Νομάρχου καὶ διὰ νὰ χορηγήσῃ τὴν ἄδειαν ὁ Νομάρχης, ἀπαιτεῖται νὰ λειτουργῇ συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ ἔναρξις τῆς λειτουργίας, πρέπει νὰ προηγηθῇ τῆς χορηγήσεως τῆς ἀδείας. Ὑπάρχει κανεὶς τρελλός, ὁ ὁποῖος θὰ ἱδρύσῃ Νοσοκομεῖον, θὰ τὸ ἐξοπλίσῃ, ἐν συνεχείᾳ θὰ ζητήσῃ τὴν ἄδειαν λειτουργίας, καὶ ἂν τύχῃ καὶ τοῦ τὴν ἀρνηθοῦν, θὰ τὸ διαλύσῃ διὰ νὰ τὰ πετάξῃ ὡς παληοσίδερα; Κύριοι συνάδελφοι, τὰ πράγματα εἶναι ἁπλᾶ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαρτηθῇ ἡ χορήγησις τῆς ἀδείας ἀπὸ τὸν Κανονισμόν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ καὶ διὰ οἱανδήποτε ἐγκατάστασιν, ἀπαιτεῖται ἄδεια.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν, τὸ ἄρθρον 5;

§176ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, ἐγένετο δεκτόν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§178Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Βηματηδὸν προχωρεῖ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὴν ἐποπτείαν τῶν Δημοτικῶν Βρεφοκομείων. Αὐτὸ εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν νοοτροπίαν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ Κρατικοποιήσῃ ὅλα τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα. Θὰ ἦτο καλύτερον νὰ μᾶς εἴπῃ, τὸ νομοσχέδιον εὐθέως, ὅτι μόνον ὡς Κρατικὰ δύνανται νὰ λειτουργήσουν ὅλα τὰ Βρεφοκομεῖα πλέον. Ἐν τῇ παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 6 ὁρίζηται, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας «ἐν συμπράξει» μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, διατάσσει τὴν διακοπὴν τῆς λειτουργίας τοῦ Βρεφοκομείου. Αὐτὸς ὁ ὅρος «ἐν συμπράξει» δὲν ὑφίσταται εἰς τὸ Διοικητικόν μας Δίκαιον. Τὸ Δημόσιον Δίκαιόν μας γνωρίζει κοινὰς ἀποφάσεις Ὑπουργῶν. Διατάγματα ὑπογραφόμενα ὑπὸ πολλῶν Ὑπουργῶν. Ἀποφάσεις ὅμως Ὑπουργῶν, «ἐν συμπράξει», δὲν γνωρίζει. Προφανῶς, ἡ διάταξις ἔχει τεθῆ, διὰ νὰ παρεμποδισθῇ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀσκῇ τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῶν Δημοτικῶν Νοσοκομείων καὶ ἡ ὅλη ἐξουσία νὰ περιέλθῃ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐφ’ ὅσον ὅμως πιστεύομεν, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως εἶναι χρήσιμος καὶ ἔχει διὰ τοῦ Συντάγματος καθορισθῆ ἡ Τοπικὴ Αὐτοδιοίκησις νὰ ἐποπτεύηται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφαιρέσωμεν οἱανδήποτε δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν Δημοτικῶν Βρεφοκομείων, πρὸ πάντων δὲν ἠμποροῦμεν, ἐν τῇ ἀπουσίᾳ του, νὰ νομοθετῶμεν ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων. Ἐὰν τοὐλάχιστον ὑπέγραφε τὸ νομοσχέδιον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸν κατηγορήσωμεν μόνον διατὶ ἀπεμπολεῖ τὰ δικαιώματά του.

§179Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Μά, πρὸς Θεοῦ, κ. συνάδελφε, ἀναγνώσατε ἐπὶ τέλους τὸ νομοσχέδιον. Διότι θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ σχέδιον ὑπογράφεται καὶ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§180Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε δίκαιον καὶ μὲ συγχωρεῖτε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διαφωνῶ μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀπεμπολῇ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα τοῦ ἐδόθησαν, διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ἐποπτείας τῶν Δημοτικῶν Βρεφοκομείων. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀδικαιολόγητος, νεοφανὴς καὶ πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ἐὰν ὅμως μείνῃ αὐτή, θὰ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ, ὥστε αἱ ποιναὶ νὰ ἐπιβάλλωνται διὰ «κοινῆς ἀποφάσεως» τῶν δύο Ὑπουργῶν. Τοὐλάχιστον θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἴση συμμετοχὴ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως, ἐπιβαλούσης τὴν ἐσχάτην τῶν ποινῶν, τὴν διακοπὴν τῆς λειτουργίας ἑνὸς Δημοτικοῦ Βρεφοκομείου κλπ.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§182Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ὡμίλουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ εἶπον, ὅτι σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἀπορροφηθῇ τὸ Δημοτικὸν Βρεφοκομεῖον ἀπὸ τὸ Κέντρον «ἡ Μητέρα», διηρωτήθη ποῦ εὑρίσκω, εἰς ποίαν διάταξιν ὑπάρχει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Εἰς τὸ ἄρθρον 2, κ. Πρόεδρε, ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον 2)...». Ὡς εἶναι γνωστόν, ὅμως, τὰ οἰκονομικὰ ὅλων τῶν Δήμων καὶ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, δὲν εἶναι ἰδεώδη. Καὶ ἕνεκα τούτου, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ λειτουργῇ κατὰ τρόπον σύμφωνον μὲ τὸν νομοσχέδιον, εἴς τινας ἐκδηλώσεις του, ἕνα Βρεφοκομεῖον. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ διατάξῃ τὴν διακοπὴν τῆς λειτουργίας τοῦ Βρεφοκομείου καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἀποφασίσῃ ὑπὸ ποίου Ὀργανισμοῦ θὰ συνεχισθῇ ἡ ἄσκησις τῆς λειτουργίας αὐτῆς καὶ εἰς ποῖον Ἵδρυμα θὰ περιέλθῃ ἡ περιουσία τοῦ καταργουμένου Βρεφοκομείου. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι μυστικόν, ὅτι ἐξεδηλώθη τελευταίως κἄποια ἔντονος προσπάθεια νὰ καταργηθῇ τὸ Βρεφοκομεῖον Ἀθηνῶν καὶ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Κέντρον «ἡ Μητέρα». Ἕνεκα τούτου, προφανῶς, τίθεται ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ συνεπείᾳ τῆς διατάξεως ταύτης ὑπῆρξεν ἡ ἀντίδρασις εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων. Ἰδού, λοιπόν, εἰς τὶ ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Σκοπὸς αὐτοῦ εἶναι νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ κατάργησις τοῦ Βρεφοκομείου Ἀθηνῶν καὶ ἡ ἀπορρόφησίς του ἀπὸ τὸ Κέντρον «ἡ Μητέρα». Δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς ἀντιδρῶμεν καὶ ἀξιοῦμεν τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως ταύτης. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην πολυτελοῦς ἐνδιαιτήσεως τῶν βρεφῶν, ἡ ὁποία στοιχίζει ὅσο περίπου, διὰ νὰ διαμείνῃ τις εἰς τὸ ξενοδοχεῖον «Χίλτον», ἀλλ’ ἔχομεν ἀνάγκην νὰ τύχουν περιθάλψεως, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα ἄτομα καὶ ἂς εἶναι κἄπως κατωτέρα ἡ ἐνδιαίτησις τούτων.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τσαρουχᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§184Γ. ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ νομοσχεδίου, ἀναγράφεται: «Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου δύναται νὰ ἐγγράφηται εἰδικὴ πίστωσις, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν Βρεφοκομείων, τῶν λειτουργούντων συμφώνως πρὸς τοὺς κανόνας τοὺς τιθεμένους, διὰ τοῦ παρόντος κλπ. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ δυνητικὴ διατύπωσις δὲν βοηθεῖ τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ καταβληθῇ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ τοὺς ἁρμοδίους, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῆς βρεφικῆς στέγης. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ «δύναται» καὶ νὰ μείνῃ ἡ διατύπωσις «ἐγγράφεται» εἰς τρόπον ὥστε καὶ οἱ Δῆμοι ἐπαρχιακῶν κέντρων, ὡς τῆς Καβάλας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς δύσκολον θέσιν καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ δημιουργήσουν ἴδιον Βρεφοκομεῖον, νὰ ἐνισχυθοῦν, διὰ νὰ δημιουργήσουν ἰδικά των Βρεφοκομεῖα. Νομίζω, ὅτι μία τοιαύτη θετικὴ διατύπωσις τῆς διατάξεως θὰ ἐνεθάρρυνε τοὺς Δήμους εἰς τὴν ἀπόφασίν των νὰ δημιουργήσουν καὶ αὐτοὶ Βρεφοκομεῖα. Ἐπὶ τῆς δευτέρας παραγράφου, διατυποῦται, ὅτι εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς ἐπιστημονικῆς λειτουργίας τῶν Δημοτικῶν Βρεφοκομείων περιλαμβάνεται καὶ ἡ διατροφή, ἰατρικὴ παρακολούθησις, περίπατοι κλπ. Λέγει ἐν συνεχείᾳ τὸ νομοσχέδιον, ὅτι διαπιστουμένης μὴ κανονικῆς ἐπιστημονικῆς λειτουργίας Δημοτικοῦ Βρεφοκομείου τὸ Ἀδελφᾶτον αὐτοῦ, ὑποχρεοῦται εἰς λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων καὶ εἰς πειθαρχικὴν δίωξιν τῶν ὑπευθύνων ὀργάνων τοῦ Ἱδρύματος. Νομίζω, ὅτι ἐδῶ θὰ ἠμποροῦσε νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς «Διαπιστουμένης τῆς μὴ κανονικῆς ἐπιστημονικῆς λειτουργίας τοῦ Βρεφοκομείου ὀφειλομένης εἰς τὴν ἔλλειψιν τῶν οἰκονομικῶν πόρων». Εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, νομίζω, ὅτι ἡ λειτουργία τοῦ Βρεφοκομείου προστατεύεται περισσότερον, διότι καθορίζεται μὲ κριτήρια σοβαρά, οἰκονομικά. Ἐὰν αὐτὴ ἡ μὴ κανονικὴ λειτουργία ὀφείλεται πράγματι εἰς ἔλλειψιν οἰκονομικῶν μέσων ἢ εἰς ἄλλην αἰτίαν. Ἡ τρίτη παράγραφος φρονῶ, ὅτι ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἀποτελεῖ μίαν ἐκδήλωσιν ἀποτιμήσεως τοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ὅσον ἀφορᾷ τὰ βρέφη. Ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν Δημοτικοὶ Ἄρχοντες, οἱ ὁποῖοι ἐκλέγονται ἀπὸ τὸν λαὸν νὰ μὴ θελήσουν νὰ προσέξουν καὶ νὰ φροντίσουν, ὥστε τὰ Βρεφοκομεῖα πράγματι νὰ λειτουργοῦν σύμφωνα μὲ ὅτι καλὸν ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ καὶ δίδει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀποτελεῖ μίαν Δαμόκλειον σπάθην ἐπὶ τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τῶν Βρεφοκομείων καὶ νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ παραλειφθῇ χωρὶς νὰ χάσῃ τίποτε τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§186Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 6 ὅπως ὁλοκληροῦται μὲ τὸ ἀκολούθως ἄρθρον 7, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ τὸ κέντρον τοῦ βάρους τοῦ ὅλου νομοθετήματος, εἰς τρόπον ὥστε ὅταν τὸ διαβάζῃ κανεὶς νὰ ἀνατρέχῃ εἰς τὸν τίτλον τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ καταλήξῃ, ὅτι εἶναι ἐσφαλμένος ὁ τίτλος, ὅτι δηλαδή, δὲν πρόκειται περὶ τῶν Βρεφοκομείων, ἀλλὰ περὶ τῆς διαλύσεως αὐτῶν. Διότι τὰ ἄρθρα 6 καὶ 7 ἀσχολοῦνται μὲ τὸ πῶς θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ διαλυθοῦν τὰ ὑπάρχοντα Βρεφοκομεῖα. Αὐτὴ εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6. Ὡμίλησαν προηγουμένως, οἱ κ. Ὑπουργοί, διὰ τὴν ἀνάγκην ἐποπτείας καὶ ἔβαλαν μέλη εἰς τὰς διοικήσεις τῶν Ἀδελφάτων. Μέλη τῶν Ἀδελφάτων νὰ ὁρίζῃ ὁ Ὑπουργός. Ἐπειδὴ δὲν ἀρκεῖ αὐτό, πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐποπτείαν καὶ τοῦ Νομάρχου, πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐποπτείαν καὶ ἄλλων ἀντιπροσώπων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς κανονικῆς ἐπιστημονικῆς λειτουργίας τῶν Ἱδρυμάτων αὐτῶν. Τὴν ἐπιστημονικὴν θὰ τὴν παρακολουθῇ ὁ οἰκεῖος Νομάρχης, εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς ὁποίας περιλαμβάνεται ἡ διατροφή, ἡ ἰατρικὴ παρακολούθησις, ἡ ἀποκατάστασις τῶν βρεφῶν καὶ ἡ ἀντίστοιχος δραστηριότης τοῦ προσωπικοῦ αὐτῶν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὸ σύνολον τῆς λειτουργίας μέχρι τοῦ καὶ πῶς θὰ δίδῃ τὴν τροφὴν ἡ νοσοκόμος εἰς τὸ παιδί, θὰ τὸ ἐλέγχῃ ὁ Νομάρχης καὶ πᾶσα παράβασις εἰς τὴν δραστηριότητα αὐτῶν τῶν ὀργάνων τοῦ νοσοκομείου θὰ ἐπισύρῃ, ὡς προβλέπεται εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 2 πειθαρχικὴν δίωξιν τῶν ὑπευθύνων. Ὑποχρεοῦται τὸ Ἀδελφᾶτον νὰ κάμῃ δίωξιν ἐπὶ τῇ καταγγελίᾳ τοῦ Νομάρχου, ὅτι τὸ Νοσοκομεῖον δὲν λειτουργεῖ καλῶς. Ὑπάρχει ἑπομένως, ὁ ἕνας ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἐπικεφαλῆς εἴτε ὁ σύμβουλος, εἴτε ὁ ἐποπτεύων Νομάρχης, εἴτε ἄλλος τίς. Καὶ εἰς τὴν παράγραφον 3 ὁλοκληρώνει πλέον τὸ ἔγκλημα τῆς διαλύσεως τῶν Ἱδρυμάτων αὐτῶν, εἰς τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ἁρμοδίων αὐτῶν ὀργάνων δὲν λειτουργοῦν καλῶς. Ἀπορῶ πῶς ἔφθασεν ἡ Κυβέρνησις νὰ περιλάβῃ διατάξεις εἰς τοιοῦτον νομοσχέδιον περὶ τοῦ ἐνδεχομένου διαλύσεως τῶν Βρεφοκομείων, νὰ θέλῃ νὰ ἐξεύρῃ, κατὰ ποῖον τρόπον ἠμπορεῖ νὰ διαλύσῃ τὰ Βρεφοκομεῖα. Αὐτὸ εἶναι ἀσύλληπτον καὶ δὲν εἶναι παρὰ ἡ ἀπόδειξις τῶν προθέσεων, τὰς ὁποίας ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας της τὸ δικαίωμα νὰ διαλύῃ τὰ Βρεφοκομεῖα. Εἰς τὸ ἄρθρον 7 προβλέπεται, ὅτι τὸ μάθημα πρέπει νὰ τὸ πάρουν τὰ Βρεφοκομεῖα ἀπὸ τὸ Ἵδρυμα «ἡ Μητέρα» καὶ ἐνδεχομένως ἐὰν διαλυθοῦν «ἡ Μητέρα» θὰ ἀναλάβῃ τὴν περαιτέρω μέριμναν. Εἶναι ἀπολύτως σαφές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ πάρῃ εἰς χεῖρας της τὴν ἐξουσίαν νὰ διαλύῃ τὰ ὑπάρχοντα Βρεφοκομεῖα, νὰ συνενώνῃ τὰ Βρεφοκομεῖα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ὑπαγάγῃ τὰ λειτουργοῦντα Βρεφοκομεῖα μέσῳ μηχανισμοῦ, τὸν ὁποῖον εὐκολώτατα ἠμπορεῖ νὰ ἀνεύρῃ, διὰ παραβάσεων, μέσῳ οἱουδήποτε μηχανισμοῦ, νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν διάλυσιν τῶν Βρεφοκομείων, διὰ νὰ τὰ ὑπαγάγῃ εἰς τὸ Ἵδρυμα «ἡ Μητέρα». Ὁμολογῶ, ὅτι μὲ καταπλήσσει αὐτὸς ὁ δρόμος τῆς Κυβερνήσεως, δρόμος ὁ ὁποῖος δεικνύει κατήφορον καὶ διαμαρτυρόμεθα ἐπικαλούμεθα δὲ ταὐτοχρόνως καὶ τὴν φώτισιν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ μὴ πᾶμε χειρότερα.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§188Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ —ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν προλαλήσαντα κ. συνάδελφον— ὄχι μόνον δὲν λυποῦμαι, ἀλλὰ καὶ ἐπιχαίρω, διότι ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὅλα τὰ ἱδρύματα τὰ σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν Δημοσίαν ὑγείαν, θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ἐλέγχωνται ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας. Οἱ Δῆμοι, πρέπει νὰ ἀπασχολοῦνται μὲ τοὺς δρόμους, τὰς δενδροστοιχίας, τοὺς κήπους, τὴν καθαριότητα καὶ ὄχι μὲ θέματα ἀφορῶντα τὴν δημοσίαν ὑγείαν.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7.

§192Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 7, εἶναι ἡ ἀποθέωσις τῶν ἀποκαλύψεων τῶν σκοπῶν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον βάλλει εὐθέως, διὰ τὴν διάλυσιν τῶν Βρεφοκομείων, ποὺ δὲν θὰ εἶναι ἀρεστὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας καὶ πλέον εὐθέως ἐναντίον τοῦ Δημοτικοῦ Βρεφοκομείου Ἀθηνῶν. Προσωπικῶς, εἶμαι κεκηρυγμένος ὑπὲρ τῆς προόδου καὶ παρακολουθῶ τὰς νέας ἐπιστημονικὰς μεθόδους τὰς ἐφαρμοζομένας ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος «ἡ Μητέρα». Ἐπίσης παρακολουθῶ μὲ ἀδιάπτωτον ἐνδιαφέρον τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ τὸ Πατριωτικὸν Ἵδρυμα, ἀλλ’ ἐκ παραλλήλου, παρακολουθῶ καὶ τὸ ἔργον τοῦ Βρεφοκομείου Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ἔχει 120 ἐτῶν παράδοσιν καὶ προσέφερε πολλὰς ὑπηρεσίας ὄχι μόνον εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, σκοπεῖται ἡ ὑπαγωγὴ τοῦ Βρεφοκομείου, ὑπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν καθοδήγησιν τοῦ Ἱδρύματος «ἡ Μητέρα» καὶ τοῦ Πατριωτικοῦ Ἱδρύματος. Ἐὰν δέ, δὲν συμφωνήσῃ, τὸ ἄρθρον 7 προβλέπει διάταξιν τιμωρίας, διάταξιν δι’ ἧς προβλέπεται ἡ περικοπὴ πάσης χορηγίας πρὸς αὐτὸ καὶ τῶν Δημοτικῶν καὶ τῶν Δημοσίων. Τοῦτο, εἶναι ἀπαράδεκτον. Κύριε Ὑπουργέ, ἂν θέλετε, νὰ συντελέσητε εἰς τὴν πρόοδον τοῦ Δημοτικοῦ Βρεφοκομείου Ἀθηνῶν, θὰ πρέπει νὰ τὸ ἐνισχύσητε καὶ ὄχι νὰ τὸ ὑπαγάγητε εἰς τὸν ἔλεγχον ἄλλων ἱδρυμάτων. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ σεβασθῶμεν τὸ Ἵδρυμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει πεῖραν καὶ παράδοσιν ἑνὸς ὁλοκλήρου αἰῶνος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον οἱ σκοποὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, μᾶς εὑρίσκουν ἐντελῶς ἀντιθέτους.

§193Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρατηρήσω καὶ πάλιν, ὅτι ὁ κ. Ζορμπᾶς δὲν ἀνέγνωσε τὸ νομοσχέδιον. Ἡ διάταξις αὐτή, εἶναι καθαρῶς δυνητική.

§194Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παροικοῦμεν εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ γνωρίζομεν πῶς ἐφαρμόζονται αἱ δυνητικαὶ διατάξεις εἰς τὴν χώραν μας. Δι’ αὐτό, ἐπιμένω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἔστω καὶ ἡ δυνητικὴ αὐτὴ διάταξις. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ἴσον σεβασμὸν δι’ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ἱδρύματα. Ἐπειδὴ αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου ὑποκρύπτουν σκοποὺς ποὺ βάλλουν εὐθέως κατὰ τοῦ Δημ. Νοσοκομείου Ἀθηνῶν, θεωρῶ ἀπαράδεκτον καὶ ἐπισημαίνω τὴν διαφωνίαν μου ταύτην.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7;

§196ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 8, 9, 10, 11 καὶ 12) Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13.

§198Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 13, ἔχει προστεθῆ διάταξις ξένη πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Ἐφ’ ὅσον τίθεται εἰς τὸ νομοσχέδιον ξένη πρὸς τὸ περιεχόμενόν του διάταξις, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δύσκολον νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχουν ὑπογράψει οἱ κ.κ. Οἰκονομόπουλος, Μυριδάκης, Μπουγᾶς κ.λ.π. καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Ἡ τροπολογία, ἔχει οὕτω: «...(ἀναγινώσκει)...».

§199Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Ζορμπᾶ, ποίαν σχέσιν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν οἱ ἐπόπται ἐξυγιάνσεως μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§200Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχουν τόσην σχέσιν, ὅσην ἔχει καὶ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 13.

§201Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Δὲν εἶναι διόλου ξένη πρὸς τὸ νομοσχέδιον ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, διότι χρειάζεται ἓν ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ γνωμοδοτῇ εἰς κάθε παρουσιαζομένην περίπτωσιν.

§202Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον ἀναφέρεται καὶ ἐπὶ Συλλόγων καὶ Σωματείων καὶ δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα. Δι’ αὐτό, ἐπιμένω εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας ταύτης.

§203Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ζορμπᾶς τὴν ἔχομεν ὑπογράψει καὶ ἡμεῖς. Πρόκειται περὶ ἑνὸς κλάδου μικρῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἀνεξέλεγκτοι. Παρακαλοῦμεν νὰ τὴν δεχθῆτε ἢ τοὐλάχιστον νὰ κάμητε μίαν δήλωσιν, ὅτι ἀφοῦ τὴν ἐξετάσητε θὰ τὴν συμπεριλάβητε εἰς τὸ προσεχὲς νομοσχέδιον.

§204Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Δὲν ἔχει ὑποβληθῆ σχετικὴ τροπολογία, διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ἡ ὑποβληθεῖσα εἶναι ξένη πρὸς τοῦτο. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἄλλο σχέδιον καὶ ἐφόσον συμφωνήσει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν νὰ τὴν συζητήσωμεν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13;

§206ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτόν.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῶν Βρεφοκομείων» καὶ εἰς σύνολον;

§209ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν, κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῶν Βρεφοκομείων». Αʹ συζήτησις, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου», ἀφορωσῶν: α) εἰς παράτασιν προθεσμιῶν εὐεργετικῶν διατάξεων ὑπὲρ πολεμιστῶν πτυχιούχων τῆς ἰατρικῆς, β) εἰς κύρωσιν συμβάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μετὰ τῆς Παγκρητίου Ἑνώσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς, γ) εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Παιδιατρικῆς Κλινικῆς τοῦ Νοσοκομείου Ζακύνθου, δ) εἰς ρύθμισιν θεμάτων τινῶν τοῦ συνεταιρισμοῦ «Ἀξιὸς Θεσσαλονίκης», ε) εἰς παράτασιν χρόνου ἐπιτάξεως οἰκημάτων δι’ ὁμαδικὰς στεγάσεις προσώπων, στ) εἰς ἵδρυσιν Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ ἐν Μακρακώμῃ, ζ) εἰς ἀποστολὴν παίδων εἰς παιδικὰς ἐξοχάς, η) εἰς παράτασιν ὁρίου ἡλικίας Δ)ντοῦ τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α.».

§211Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ γίνῃ δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν καὶ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν νὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου», ἀφορωσῶν: α) εἰς παράτασιν προθεσμιῶν εὐεργετικῶν διατάξεων ὑπὲρ πολεμιστῶν πτυχιούχων τῆς ἰατρικῆς, β) εἰς κύρωσιν συμβάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μετὰ τῆς Παγκρητίου Ἑνώσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς, γ) εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Παιδιατρικῆς Κλινικῆς τοῦ Νοσοκομείου Ζακύνθου, δ) εἰς ρύθμισιν θεμάτων τινῶν τοῦ συνεταιρισμοῦ «Ἀξιὸς Θεσσαλονίκης», ε) εἰς παράτασιν χρόνου ἐπιτάξεως οἰκημάτων δι’ ὁμαδικὰς στεγάσεις προσώπων, στ) εἰς ἵδρυσιν Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ ἐν Μακρακώμῃ, ζ) εἰς ἀποστολὴν παίδων εἰς παιδικὰς ἐξοχάς, η) εἰς παράτασιν ὁρίου ἡλικίας Δ)ντοῦ τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α.». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμφωνίας μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, Παγκοσμίου Ὀργανώσεως Ὑγείας καὶ Ἱδρύματος τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν διὰ τὴν παιδικὴν ἡλικίαν ὡς καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 91)26.5.60, 44)20.3.61 καὶ 150)5.10.61 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν εἰς τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν

Πειραματικῆς Ὑγειονομικῆς Μονάδος

«Π.Υ.Μ.».

§215ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως συμφωνίας μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, Παγκοσμίου Ὀργανώσεως Ὑγείας καὶ Ἱδρύματος τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν διὰ τὴν παιδικὴν ἡλικίαν ὡς καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 91)26.5.60, 44)20.3.61 καὶ 150)5.10.61 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν εἰς τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν Πειραματικῆς Ὑγειονομικῆς Μονάδος «Π.Υ.Μ.». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§217ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως παραπομπῆς καὶ ψηφοφορίαν. (Ὥρα 11.25′ μ.μ.)