1962.02.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 34η

Παρασκευὴ 16 Φεβρουαρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Κοτσώνης, ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κακαγιάννης, Ε. Σκορδίλης καὶ Μ. Κοτσώνης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς παρ. Αʹ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 3966)1959 καὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ. 10)16 Σεπτεμβρίου 1926 κλπ. καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ. Ν. 4952)31 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Κεντρικῆς Πρεσβευτικῆς καὶ Προξενικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργείου κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Φράγκος, Ι. Λαυρεντίδης, Ε. Εὐστρατιάδης καὶ Ε. Σκορδίλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς παρ. Αʹ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 3966)1959 καὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ. 10)16 Σεπτεμβρίου 1926 κλπ. καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ. Ν. 4952)31 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Κεντρικῆς Πρεσβευτικῆς καὶ Προξενικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργείου κ.λ.π.». Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 238)22.1.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι λόγῳ τῆς μεγάλης κλίμακος εἰς τὴν ὁποίαν ἐπεξετάθη τὸ πρόγραμμα Ἐγγειοβελτιωτικῶν Ἔργων οἰκον. ἔτους 1961 καὶ τῶν δημιουργηθεισῶν οὕτως ἐκτεταμένων ὑποχρεώσεων διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἤδη ἐκτελουμένων ἔργων δὲν συμπεριελήφθησαν νέα ἔργα κατὰ τὴν διαμόρφωσιν τοῦ προγράμματος 1962. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 234 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ Οἶκος PARSONS AND WHITEMERE WILL MACHINERY LTD, ἀνέλαβε διὰ συμβάσεως μετὰ τοῦ ΟΧΟΑ, τὴν ὑποχρέωσιν ἀνεγέρσεως ἑνὸς Ἐργοστασίου Ἀχυροκυτταρίνης παραγωγῆς κατ’ ἐλάχιστον 35 τόν. ἡμερησίως λευκασμένου ἀχυροπλάστου ὡς καὶ παραγωγῆς χάρτου. Ἡ ἐκλογὴ τῆς θέσεως ἀνεγέρσεως τοῦ ἐργοστασίου, ἥτις ἔχει ἀποφασιστικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ὅλης λειτουργίας καὶ οἰκονομικῆς ἀποφάσεως τούτου, ὡς εἶναι εὐνόητον, ἐναπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἐπιχειρηματίου, ὅστις καὶ διαθέτει τὰ ἀναγκαῖα διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ ἐκμετάλλευσιν αὐτοῦ κεφάλαια. Ἐν προκειμένῳ ὁ ἀνάδοχος διὰ τῆς ἀπὸ 15)7)61 αἰτήσεώς του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἐζήτησεν ὅπως τῷ χορηγηθῇ ἡ ἄδεια ἐγκαταστάσεως τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος Ἐργοστασίου εἰς θέσιν Πλατυκάμπου–Λαρίσης παραπλεύρως καὶ ἐν ἐπαφῇ μετὰ τοῦ ἐκεῖ ἀνεγερθέντος Ἐργοστασίου Σακχάρεως. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω αἰτήματός του, ὁ ἀνάδοχος ἐνημέρωσε καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Βιομηχανίαν Σακχάρεως, ὡρισμέναι ἐγκαταστάσεις τῆς ὁποίας, ἀφορῶσαι τὴν σιδηροδρομικὴν σύνδεσιν καὶ τὰς ἐγκαταστάσεις ὑδρεύσεως καὶ ἀποχετεύσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ συνδυασθῶσιν ὡς ἐκ τῆς γειτνιάσεως τῶν δύο ἐργοστασίων. Ἡ Ε.Β.Σ. κατόπιν μελέτης τοῦ θέματος μετὰ τῶν τεχνικῶν της Συμβούλων, ἤγειρε σοβαρὰς ἀντιρρήσεις διὰ τὴν αἰτουμένην ἐγγὺς τοῦ ἐργοστασίου της ἀνέγερσιν Ἐργοστασίου Ἀχυροκυτταρίνης, λόγῳ τοῦ ὑφισταμένου κινδύνου, κατὰ τὴν ἄποψιν τῶν τεχνικῶν της συμβούλων: α) Μολύνσεως τῶν ὑπογείων ὑδάτων, ἐξ ὧν ὑδρεύεται τὸ Ἐργοστάσιον Σακχάρεως, ἐκ τῶν ἀπονέρων τοῦ νέου ἐργοστασίου, ἕνεκα τῆς ὑψηλῆς περιεκτικότητος αὐτῶν εἰς χημικὰ συστατικά. β) Μολύνσεως τοῦ παγίου ἀποθέματος τεύτλων ἐκ 5.000 τόννων ἐκ τῶν ἀναδιδομένων καμιναερίων ἢ ἀχρήστων κόνεων ὑπὸ τοῦ νέου ἐργοστασίου. γ) Πτώσεως τῆς στάθμης τῶν ὑπογείων ὑδάτων, διὰ τῶν ὁποίων ὑδρεύεται τὸ Ἐργοστάσιον Σακχάρεως. δ) Τῆς προκληθησομένης δυσοσμίας ἐκ τῶν ἀκαθάρτων ὑδάτων τοῦ Ἐργοστασίου Ἀχυροκυτταρίνης. ε) Δημιουργηθησομένων δυσχερειῶν διὰ τὴν κυκλοφορίαν τῶν ὀχημάτων, λόγῳ συσσωρεύσεως μεγάλου ὄγκου μεταφορῶν διὰ τὴν τροφοδότησιν τῶν δύο ἐργοστασίων μὲ πρώτην ὕλην. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐγερθεισῶν ἐκ μέρους τῆς Ε.Β.Σ. ἀντιρρήσεων ἡ Ἀνάδοχος Ἑταιρεία ἐπέλεξε νέαν θέσιν ἐγκαταστάσεως τοῦ Ἐργοστασίου Ἀχυροκυτταρίνης παρὰ τὴν ἔξοδον τῆς σήραγγος Κάρλας εἰς τὴν περιοχὴν Βόλου. Τοῦτο δὲ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ἐξασφαλίσεως, ἐν τῇ νέᾳ θέσει, τοῦ ἀπαιτουμένου ἀπὸ ἀπόψεως ποιότητος καὶ ποσότητος ὕδατος διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ Ἐργοστασίου. Τὸ τελευταῖον τοῦτο σημεῖον ἐρευνᾶται ὑπὸ τῆς ἀναδόχου Ἑταιρείας πρὶν ἢ προβῇ αὕτη εἰς οἱανδήποτε περαιτέρω ἐνέργειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Αἱ προγραμματισθεῖσαι δι’ ἔργα Δημ. Ἐπενδύσεων πιστώσεις κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διατίθενται ἐν τῷ συνόλῳ των διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἐκ τοῦ παρελθόντος προγραμματισθέντων καὶ ἐκτελουμένων παραγωγικῶν ἔργων καὶ προγραμμάτων, συνεπείᾳ δὲ τούτου δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔνταξις εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦτο νέων ἔργων, ὡς τὸ προτεινόμενον λιμενικὸν ἔργον Ρεθύμνης. 2) Συμπληρωματικῶς ἀναφέρεται, ὅτι κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1961 ἐνεκρίθη ἡ εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἔνταξις τοῦ ἔργου «Κατασκευὴ Δυτικοῦ κρηπιδοτοίχου λιμένος Ρεθύμνης» τῆς ἀπαιτουμένης πρὸς τοῦτο δαπάνης ἐκ δραχ. 2.450.000 διατιθεμένης ἐξ ἰδίων πόρων τοῦ Λιμ. Ταμείου ἐξευρισκομένων διὰ δανείου. Λόγῳ ὅμως καθυστερήσεως συνάψεως τοῦ δανείου τούτου, τὸ ἐν λόγῳ ἔργον θέλει ἐκτελεσθῆ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη καὶ Ε. Μπενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τῆς ἡμετέρας Ε.Σ.Υ.Ε. δὲν παρηγγέλθη Ἠλεκτρονικὸς Ἐγκέφαλος ἢ Ὑπολογιστής. Ἐπειδὴ ἐν τούτοις ἡ χρησιμοποίησις ἠλεκτρονικοῦ ὑπολογιστοῦ θὰ ἐπέλυε πολλὰ προβλήματα ἐπεξεργασίας στατιστικῶν στοιχείων τόσον τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας ὅσον καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους καὶ Γενικῆς Διευθύνσεως Φορολογίας), συνεστήθη διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν μελέτην τοῦ καταλλήλου τύπου ἠλεκτρονικοῦ ὑπολογιστοῦ πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἐν λόγῳ Ὑπηρεσιῶν. Εἰς ἐκτέλεσιν δὲ σχετικῆς ἀποφάσεως ληφθείσης παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ Ε.Σ.Υ.Ε. ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῶν ἀνωτέρω Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κατήρτισαν λεπτομερὲς πρόγραμμα ἐφαρμογῶν ἀνταποκρινομένων εἰς τὰς ἀνάγκας μιᾶς ἑκάστης ἐκ τῶν ἀνωτέρω Ὑπηρεσιῶν, ἀλλὰ δυναμένων νὰ ἐκτελεσθοῦν ὑπὸ μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς ἠλεκτρονικῆς μηχανῆς καὶ προσεκάλεσαν ἐγγράφως καὶ διὰ τοῦ τύπου πάντας τοὺς ἐν Ἑλλάδι ἀντιπροσώπους προμηθευτῶν ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν ὅπως ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιβαρύνσεως ἢ δεσμεύσεως διὰ τὸ Δημόσιον μελετήσουν τὴν δυνατότητα ἐφαρμογῆς τῶν προγραμμάτων τούτων καὶ ἀποδείξουν τὴν ἱκανότητα τῶν ὑπ’ αὐτῶν προσφερομένων μηχανῶν ὅπως ἀνταποκριθοῦν λυσιτελῶς εἰς τὰς ἀνάγκας καὶ τῶν τριῶν ὡς ἄνω Ὑπηρεσιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1232)3.2.62 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1173) 25.10.1960 ἀποφάσεώς της ἐνέκρινε τὴν ὑπὸ τῶν Ἐμπορικῶν Τραπεζῶν χορήγησιν δανείων εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας αὐτοκινήτων λεωφορείων, ἐντεταγμένων εἰς ὑπεραστικὰ ἢ ἀστικὰ ΚΤΕΛ, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκαίων δαπανῶν δι’ ἐπισκευάς, καλὴν συντήρησιν καὶ ἐκμετάλλευσιν ἐν γένει τῶν λεωφορείων των: 1) Εἰς ἰδιοκτήτας λεωφορείων ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν (ἐπαρχιῶν), μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 20.000 κατὰ λεωφορεῖον, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι ὁ δανειοδοτούμενος λεωφορειοῦχος δὲν ἔτυχε διὰ τὸν ἴδιον λόγον δανείου ἐκ μέρους τοῦ Ο.Ε.Α.Σ., τὸ δὲ λεωφορεῖον εὑρίσκεται ἐν κυκλοφορίᾳ πέραν τῶν 18 μηνῶν καὶ 2) εἰς ἰδιοκτήτας λεωφορείων ἀστικῶν συγκοινωνιῶν ἐπαρχιῶν μέχρι ποσοῦ δρχ. 25.000 κατὰ λεωφορεῖον, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται ἐν κυκλοφορίᾳ πέραν τῶν 18 μηνῶν. Πλὴν ὅμως τῆς ἀνωτέρω δανειοδοτήσεως, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1154)17.6.1960 ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς (κεφάλαιον IV), αἱ Τράπεζαι δύνανται νὰ προεξοφλῶσιν ἐμπορικὰ γραμμάτια ἢ συναλλαγματικάς, προσκομιζομένας εἰς αὐτὰς ὑπὸ βιομηχάνων ἢ βιοτεχνῶν ἢ ἐμπόρων ἀσχολουμένων μὲ τὴν κατασκευὴν ἢ ἐμπορίαν ἁμαξωμάτων λεωφορείων ἐγχωρίου κατασκευῆς ἢ δι’ ἀγορὰν λεωφορείων αὐτοκινήτων ἁμαξωμάτων ἢ πλαισίων εἰσαγομένων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, ἐκδόσεως ἢ ἀποδοχῆς τῶν μελλόντων νὰ χρησιμοποιήσωσι ταῦτα. Ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἁμαξώματος ἢ τοῦ λεωφορείου, ὁ ἀγοραστὴς δέον νὰ καταβάλῃ τοὐλάχιστον τὸ 20% τοῖς μετρητοῖς, ἐκ δὲ τοῦ ὑπολοίπου, τοῦ διατεθειμένου ἐπὶ πιστώσει, αἱ Τράπεζαι δύνανται νὰ προεξοφλῶσι γραμμάτια ἢ συναλλαγματικὰς διὰ ποσοστὸν 75% τῆς συνολικῆς ἀξίας διὰ τὰ ἁμαξώματα, τὰ κατασκευαζόμενα ἐν Ἑλλάδι καὶ διὰ ποσοστὸν 70% τῆς συνολικῆς ἀξίας διὰ λεωφορεῖα αὐτοκίνητα, τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς. Ἡ προθεσμία τῶν κατὰ τὰ ἄνω προεξοφλουμένων γραμματίων ἢ συναλλαγματικῶν φθάνει μέχρι 36 μηνῶν, πλὴν λεωφορείων μείζονος τύπου καὶ πούλμαν, τῶν ὁποίων ἡ προθεσμία δύναται νὰ φθάνῃ μέχρι 48 μηνῶν. Τὸ ἐπιτόκιον τὸ καταβαλλόμενον διὰ τὴν δανειοδότησιν τῶν ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων λεωφορείων, πρὸς συντήρησιν, ἐπισκευὴν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῶν λεωφορείων των, ὡς καὶ τὸ ἐπιτόκιον προεξοφλήσεως γραμματίων ἢ συναλλαγματικῶν διὰ τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ λεωφορεῖα, αὐτοκίνητα κλπ. (ὡς ἀνωτέρω), ἀνέρχεται εἰς 10% πλέον 2% προμήθεια Τραπέζης, ἤτοι συνολικῶς 12%, ἐνῷ τὸ διὰ τὴν προεξόφλησιν γραμματίων (ὡς ἀνωτέρω) διὰ τὰ ἐν Ἑλλάδι κατασκευαζόμενα ἁμαξώματα καταβάλλεται ἐπιτόκιον 8% πλέον προμήθεια Τραπέζης 2%, ἤτοι συνολικῶς 10%. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, πλὴν τῶν ἀναγκῶν τῶν λεωφορείων πρὸς ἀντιμετώπισιν δαπανῶν διὰ τὴν ἐπισκευήν, συντήρησιν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῶν λεωφορείων, ἐνέκρινε καὶ οὐσιώδη πιστωτικὴν διευκόλυνσιν αὐτῶν διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν λεωφορείων των, καὶ δὴ μὲ μειωμένον ἐπιτόκιον εἰς τρόπον ὥστε δὲν δικαιολογεῖται τὸ ἐν τῇ ἀναφορᾷ τῆς ἐν λόγῳ Ἑνώσεως ἀναγραφόμενον παράπονον τῶν λεωφορειούχων ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς πιστωτικῆς διευκολύνσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: I. Ὅτι τὰ παραγόμενα ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου ἕτοιμα προϊόντα, ἤτοι: 1) Βενζίνη PREMIUM 2) Βενζίνη κανονικὴ 3) Καύσιμον ἀεριωθουμένων 4) Φωτιστικὸν πετρέλαιον 5) Πετρέλαιον ἐσωτερικῆς καύσεως Ντῆζελ 6) Πετρέλαιον ἐξωτερικῆς καύσεως (Μαζοὺτ εἰς πέντε εἴδη). 7) Ἄσφαλτος 8) Ὑγραέρια καλύπτουν ἐξ ὁλοκλήρου τὰς εἰς τὰ ἐν λόγῳ προϊόντα ἀνάγκας τῆς Χώρας ἐξαιρέσει α) τοῦ πετρελαίου ἐσωτερικῆς καύσεως (Ντῆζελ) καὶ β) τοῦ πετρελαίου ἐξωτερικῆς καύσεως (Μαζοὺτ) διὰ τὰ ὁποῖα ἐμφανίζονται ἐλλείμματα καλυπτόμενα ἑκάστοτε δι’ εἰσαγωγῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου. II. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1962, συμφώνως πρὸς τὸ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐγκριθὲν πρόγραμμα διϋλίσεως τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου, προβλέπεται, ὅτι πρὸς κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων τῆς παραγωγῆς τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου εἰς τὰ ἀνωτέρω πετρελαιοειδῆ θὰ γίνῃ εἰσαγωγὴ τῶν κατωτέρω ποσοτήτων: α) Πετρέλαιον ἐσωτερικῆς καύσεως ΝΤΗΖΕΛ μετρ. τόννοι 189.450 καὶ β) Πετρέλαιον ἐξωτερικῆς καύσεως Μαζοὺτ μετρ. τόννοι 77.800. III. Ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τῶν ἑκάστοτε παρουσιαζομένων ἐλλειμμάτων τῆς παραγωγῆς τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου πραγματοποιεῖται διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὅπερ, ὡς ἁρμόδιον, θέλει παράσχει ἀπ’ εὐθείας σχετικὰς πληροφορίας εἰς τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ πῶς πληρώνονται αἱ εἰσαγωγαὶ αὗται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Γ. Τσαρουχᾶ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12235)19.12.1961 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Οἱ μεθ’ ἑκάστην γενικὴν ἀπογραφὴν πληθυσμοῦ καταρτιζόμενοι πίνακες νομίμου πληθυσμοῦ, ἤτοι τοῦ κατὰ Δῆμον καὶ Κοινότητα, Ἐπαρχίαν καὶ Νομὸν ἀριθμοῦ δημοτῶν, χρησιμοποιοῦνται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου προβλεπομένην κατανομὴν τῶν βουλευτικῶν ἑδρῶν κατὰ περιφερείας καὶ οὐδένα ἄλλον κρατικὸν ἢ κοινωνικὸν σκοπὸν ἐξυπηρετοῦν. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὰ στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων καταρτίζονται οἱ ἐν λόγῳ πίνακες, ταῦτα προκύπτουν ἐκ τῆς ἐπεξεργασίας εἰδικοῦ ἐρωτήματος τοῦ ἀπογραφικοῦ δελτίου, εἰς τὸ ὁποῖον ὁ ἀπογραφόμενος δηλώνει τὴν δημοτικότητά του ὁρίζων σαφῶς ποίου Δήμου ἢ Κοινότητος εἶναι δημότης συμφώνως πρὸς τὰ ἄρθρα 16 καὶ 17 τοῦ Ν. Δ)τος 2888)30. 6.1954 «περὶ κυρώσεως τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος». Οἱ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εὑρισκόμενοι Ἕλληνες διπλωματικοί, στρατιωτικοὶ καὶ διαφόρων Ἀποστολῶν, ἀπεγράφησαν μερίμνῃ τῶν Ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐνῷ οἱ προσωρινῶς ἀπόντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν λοιποὶ Ἕλληνες (ναυτικοί, σπουδασταί, τουρίσται κλπ.) ἐδηλώθησαν ὑπὸ τῶν παρόντων ἐν Ἑλλάδι μελῶν τῆς οἰκογενείας των εἰς εἰδικὴν πρὸς τοῦτο θέσιν τῆς τετάρτης σελίδος τοῦ δελτίου ἀπογραφῆς νοικοκυριοῦ ὑπολογισθέντες ἅπαντες εἰς τὸν νόμιμον πληθυσμὸν τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος τοῦ ὁποίου εἶναι δημόται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 267 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τῶν καταθεσάντων τὴν ἐρώτησιν κ.κ. βουλευτῶν, τὰ ἀκόλουθα: Δὲν προτιθέμεθα νὰ εἰσηγηθῶμεν ἕτερα μέτρα πέραν τῶν ἤδη ἰσχυόντων, τὰ ὁποῖα κρίνονται ὑφ’ ἡμῶν ὡς λίαν εὐεργετικὰ καὶ ἐπαρκῆ. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, κατ’ ἀκολουθουμένην παγίαν τακτικὴν καὶ ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ Κράτους παρεχομένων ζημιῶν εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, παρέχει πλείστας ὅσας διευκολύνσεις ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν. Οὕτω εἰς τοὺς μὴ δυναμένους ἀποδεδειγμένως νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των, παρέχεται ἀναστολὴ ἐξοφλήσεως καὶ λαμβάνεται συνάμα μέριμνα ἐπανενισχύσεώς των πρὸς ἐξακολούθησιν ἐκμεταλλεύσεως τῆς γεωργικῆς των ἐπιχειρήσεως. Ἡ εἴσπραξις τῶν οὕτω ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει εὑρισκομένων χρεῶν, ἐπιδιώκεται ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καὶ ἀναλόγως τῆς οἰκογενειακῆς καταστάσεως τοῦ ὀφειλέτου ἐκ τῆς συγκομιδῆς τῆς ἑπομένης καλλιεργητικῆς περιόδου. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω καὶ ὁσάκις ἐκ τῶν πραγμάτων ἐνδείκνυται, λαμβάνεται μέριμνα μὴ ἐπιβαρύνσεως τῶν ὀφειλετῶν διὰ τόκου ὑπερημερίας ὡς ἤδη ἐφηρμόσθη εἰς πλείστας περιπτώσεις πληγέντων γεωργῶν κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς. Ἐκ παραλλήλου, ἐλήφθη νομοθετικὴ μέριμνα (ἄρθρον 18 Ν. Δ. 4087)60), ἵνα εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς προκαλοῦνται σοβαραὶ ζημίαι εἰς τὴν παραγωγὴν συνεπεία τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν τῶν παραγωγῶν, ὀφείλεται εἰς μὴ ὑπαιτιότητα τούτων καὶ ἐφ’ ὅσον διεταράχθη σοβαρῶς ἡ ὅλη οἰκονομία των νὰ μειώνεται καὶ ἀναδρομικῶς τὸ ἐπιτόκιον τῶν χορηγηθέντων δανείων ὑπὸ τοῦ Δ. Σ. τῆς Α.Τ.Ε. καὶ κατὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων προβλεπομένην διαδικασίαν. Ἀνεξαρτήτως πάντων τούτων, ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ προσπαθείᾳ αὐτῆς παροχῆς περαιτέρω διευκολύνσεων εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς Χώρας, ἐμερίμνησε διὰ τὸν ὑποβιβασμὸν τόσον τοῦ τόκου τῶν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. παρεχομένων δανείων, ὅσον καὶ τοῦ τόκου ὑπερημερίας ὡς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1186)27.1.61 ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀναφέρει. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀναστολῆς τῶν χρεῶν κλπ. τῶν ἀγροτῶν Καστέλλου καὶ Φυλακῆς Ἀποκορώνου, σᾶς γνωρίζομεν, ὅτι ἀντίγραφον τῆς ἐρωτήσεως διεβιβάσθη εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐξέτασιν, θὰ παράσχωμεν δὲ ὑμῖν πληροφορίας εὐθὺς ὡς μᾶς ἀπαντήσῃ ἡ Τράπεζα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀνωτέρω ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 244943)11353)9.1.61 ἡμετέρου τοιούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν, τὰ κάτωθι: Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5128)20.1.62 ἐγγράφου αὐτῆς, παρεσχέθησαν ἤδη ὁδηγίαι εἰς τὸ Ὑποκατάστημά της Χανίων, διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν προξενηθεισῶν εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν τῆς Κοινότητος Κουφοῦ, τῆς περιφερείας του, ζημιῶν ἐκ δάκου καὶ λῆψιν ἐν συνεχείᾳ ὑπὲρ τῶν πληγέντων τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν διαταγῶν τῆς Τραπέζης μέτρων διευκολύνσεως πληρωμῆς τῶν ὀφειλῶν των καὶ ἐπανενισχύσεώς των, διὰ τὴν συνέχισιν τῶν καλλιεργειῶν των, ἐφ’ ὅσον φυσικὰ αἱ ζημίαι ὑπῆρξαν σημαντικαὶ καὶ ἐκλονίσθη, συνεπείᾳ τούτου, σοβαρῶς ἡ οἰκονομία των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 703)506)22.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 18. 1.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει λάβῃ ἐγκαίρως τὰ κατάλληλα μέτρα πρὸς προστασίαν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν καὶ σταφυλοπαραγωγῶν, τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστόν, δὲν ὡριμάζουν ἀπὸ τοῦδε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1216)912)2.2.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 336)30. 1.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὴν ἀγορὰν ἐκ Πολωνίας 10.000 τόννων σακχάρεως, ἐπέβαλεν ἡ ἀνάγκη ἐξαγωγῆς λεμονίων, σοβαραὶ ποσότητες τῶν ὁποίων εὑρίσκονται ἀκόμη εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν λόγῳ συνεχοῦς πτώσεως τῆς τιμῆς των εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἡ συμφωνηθεῖσα τιμὴ διὰ τὴν σάκχαριν τῶν 64,50 δολ. κατὰ τόννον CIF δὲν θεωρεῖται ὑψηλή, διότι ἀπὸ τὸ κρατοῦν σήμερον καθεστὼς καθ’ ὃ εἰσαγωγὴ σακχάρεως ἐπιτρέπεται μόνον ἐκ χωρῶν διμερῶν κλῆριγκ, αἱ ἐπιτυγχανόμεναι τιμαὶ τοῦ εἴδους ἐκ τῶν χωρῶν τούτων παρὰ τοῦ ἰδιωτικοῦ ἐμπορίου κυμαίνονται εἰς τὰ 68 δολλ. κατὰ τόννον CIF. Εἶναι βεβαίως ἐνδεχόμενον νὰ ἐπιτευχθῇ κατωτέρα τιμὴ οὐχὶ ὅμως διὰ σάκχαριν πληρωτέαν μέσῳ κλῆριγκ, ἀλλὰ δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος. Ἡ ἀνωτέρω τιμὴ θεωρεῖται ἔτι μᾶλλον συμφέρουσα ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οἱ Πολωνοὶ θὰ ἀγοράσουν τὰ Ἑλληνικὰ λεμόνια πρὸς 100 δολ. περίπου τὸν τόννον FOB, ἐνῷ κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ κλεισίματος οἱ Ἰταλοὶ καὶ Ἱσπανοὶ ἐπώλουν πρὸς 81 τὸν τόννον FOB, αἱ σημεριναὶ δὲ πληροφορίαι ὑποβιβάζουν τὴν τιμὴν ταύτην εἰς 71 δολλ. Ὡς πρὸς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν λεμονίων οὐδὲν θέμα γεννᾶται, διότι ἐν προκειμένῳ καθωρίσθη, ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ τῶν λεμονίων θὰ προηγηθῇ τῆς εἰσαγωγῆς σακχάρεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 2 Ἰανουαρίου 1962 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 126 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου καὶ Ε. Μπενᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὸ ποσὸν ὅπερ ἔχει συγκεντρωθῆ εἰς τὸν παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος Λ)σμὸν Ἀποκαταστάσεως Ἀπόρων Κορασίδων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, καθ’ ἃ ἀνέφερον ἡμῖν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως Ἀπόρων Κορασίδων, ἔχουσι κατατεθῆ παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος δρχ. 118.438.319, παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος δραχ. 19.070.088 καὶ παρὰ τῷ Ταχυδρομικῷ Ταμιευτηρίῳ δρχ. 2.440.056, ἤτοι σύνολον δραχμαὶ 139.948.463, ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου ἔχουσι διανεμηθῆ δραχμαὶ 123.422.034. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΙΠΙΝΕΛΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1121)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 334)62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, ἀφορῶσα εἰς ἀπορρόφησιν ἀποθεμάτων φασολίων τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Καβάλας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Πρὸς τὸν σκοπὸν ἐνισχύσεως τῆς ἀνωτέρω Ἑνώσεως εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀποθεμάτων της φασολίων, ἀπηυθύνθησαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τούτου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 109124) 644)19.1.62 ἐγγράφου αἱ δέουσαι ἐντολαὶ πρὸς τὰς Ὑποδ)νσεις Ἀγορανομίας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἵνα συστήσουν εἰς ἐμπόρους ὀσπρίων τῆς περιφερείας των τὴν προμήθειαν τῶν ἀναγκαιούντων εἰς αὐτοὺς φασολίων ἐκ τῆς περιοχῆς Καβάλας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἀπορρόφησις τῶν ὡς ἄνω ἀποθεμάτων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι λόγῳ τοῦ μεγάλου ὕψους τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς φασολίων τῶν τελευταίων δύο ἐτῶν καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν καὶ τοῦ ἐντεῦθεν ἀνακύψαντος θέματος ἐξευρέσεως τρόπου διαθέσεως τοῦ προϊόντος τούτου, καθιερώθη ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐλευθερία ἐξαγωγῶν τοῦ εἴδους, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν χορήγησιν ἀδειῶν ἐξαγωγῆς, κατὰ τὸ ἔτος 1961, 2.000 τόννων, κατὰ δὲ τὸ ἀρξάμενον ἔτος 700 τόννων, ὡς πρῶτον τμῆμα τῶν προβλεπομένων νὰ ἐπακολουθήσωσι ἐξαγωγῶν φασολίων. Ἤδη, κατόπιν τῆς ἐκδηλωθείσης ἐξαγωγικῆς κινήσεως περὶ τὸ εἶδος τοῦτο καὶ τῶν ἐπὶ μέρους μέτρων ἅτινα λαμβάνονται διὰ τὴν αὔξησιν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, δημιουργεῖται ἡ βάσιμος προσδοκία ἀπορροφήσεως ἁπάντων τῶν ἀποθεμάτων, χωρὶς νὰ τίθεται ζήτημα ἐξαγορᾶς ὑπὸ τοῦ Κράτους φασολίων, διὰ τὴν δημιουργίαν ρυθμιστικοῦ ἀποθέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 252 καὶ ἀπὸ 18.1.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη καὶ περὶ συστάσεως Νομαρχίας Πειραιῶς κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ πρότασις αὕτη τοῦ εἰρημένου βουλευτοῦ θὰ μελετηθῇ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συναχθησομένων συμπερασμάτων ἡ Κυβέρνησις θέλει ἀποφασίσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σακελλάρη, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 554)18.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σακελλάρη, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Κ. Χιωτάκη, σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον μισθοδοσίας τῶν κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Οἱ κοινοτικοὶ εἰσπράκτορες διοριζόμενοι κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν.Δ. 3892)1958 ἠμείβοντο πάντοτε ἐπὶ ποσοστοῖς συμφώνως τῇ διατάξει τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου τούτου, δυνάμει δὲ τῶν διατάξεων τῆς παρ. 3 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ἐδημιουργήθη λογαριασμὸς ἐξ ἐσόδων τοῦ Ν. Δ. 3570)1956 ἐκ τῶν πόρων τοῦ ὁποίου συνεπληροῦτο ἡ ἀποζημίωσίς των εἰς τρόπον ὥστε νὰ λαμβάνουν οὗτοι ἀποδοχὰς γραφέως αʹ τάξεως μέχρις ἀκολούθου. Ἤδη διὰ τοῦ νόμου 4169)1961 «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» κατηργήθη τὸ ἄνω ἔσοδον καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ὑπάρχει λογαριασμὸς πρὸς συμπλήρωσιν τῆς ἀποζημιώσεως τῶν εἰσπρακτόρων περιοριζομένης ταύτης μόνον εἰς τὰ ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων ποσοστά, τὰ ὁποῖα διὰ τοὺς περισσοτέρους ἐξ αὐτῶν ἀνέρχονται εἰς ποσὰ δυνάμενα νὰ καλύψουν πλήρη ἀποζημίωσιν. Ἐν ὄψει τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως ἐκ τῆς καταργήσεως τοῦ ὡς ἄνω λογαριασμοῦ τὸ Ὑπουργεῖον ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων (Ο.Γ.Α.) μελετᾷ τὴν δυνατότητα ἀπασχολήσεως σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ἐξ αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Ο.Γ.Α., ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ πλήρης ἀποζημίωσις τῶν ὑπολοίπων ἐκ τῶν εἰσπράξεων τῶν ἐσόδων τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1210)906 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 321 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, μελετᾶται τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως εἰς τοὺς ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἐπιδόματος ὑπερωριῶν καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐφοδίου τροφοδοσίας τούτων. 2) Ἡ αὔξησις τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν Ὑπαρχιφυλάκων δὲν ἐνδείκνυται, διότι αἱ ὑπάρχουσαι 265 ὑπερκαλύπτουσι τὰς ἀνάγκας τοῦ Σώματος. Μελετᾶται ὅμως καὶ τελεῖ ὑπὸ κατάρτισιν νομοθετικὸν μέτρον, δι’ οὗ λαμβάνεται πρόνοια ὅπως αἱ ὑφιστάμεναι θέσεις καλύπτονται ὑπὸ τῶν ἀρχαιοτέρων ἀστυφυλάκων. 3) Ἐπίσης μελετᾶται ἡ εἰσήγησις παρὰ τῷ κ. Ὑπουργῷ Οἰκονομικῶν διὰ τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου ἱκανοποιήσεως κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν Ἐνωμοταρχῶν καὶ Ἀρχιφυλάκων οἵτινες, ἐλλείψει ὀργανικῶν θέσεων, παραμένουσιν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν πέραν τῆς ὀκταετίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1962.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

V) Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 343 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Συμφώνως τῇ παραγράφῳ 1 ἐδάφιον εʹ τοῦ ἄρθρου 98 τοῦ Ν. Διατάγματος 3850)58 «περὶ Στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» ἐπιτρέπεται, ἡ δι’ εἰδικῆς Δ)γῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀποδημία εἰς τοὺς ἐξ ἐπαγγέλματος ναυτικοὺς στρατευσίμους, ἄνευ καταβολῆς ἐγγυήσεως, ἐφ’ ὅσον: 1) Ἔχουσι συμπληρώσει θαλασσίαν ὑπηρεσίαν ὑπερβαίνουσαν τοὺς δώδεκα μῆνας, ἢ 2) Τυγχάνουσιν ἀπόφοιτοι τῶν Δημοσίων Σχολῶν Ναυτικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ τῶν ἀνεγνωρισμένων ἰδιωτικῶν Σχολῶν Μηχανικῶν καὶ Ραδιοτηλεγραφητῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, ἢ 3) Τυγχάνουσι σπογγαλιεῖς, μέλη σπογγαλιευτικῶν συγκροτημάτων. β) Ἐπίσης, συμφώνως τῇ παρ. 2 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου 98, ἐπιτρέπεται ἡ ἀποδημία, δι’ εἰδικῆς Διαταγῆς τοῦ ΥΕΘΑ εἰς στρατευσίμους ναυτικοὺς μὴ ὑπαγομένους εἴς τινα τῶν ἀνωτέρω κατηγοριῶν, ἐπὶ τῇ καταβολῇ ὅμως ἐγγυήσεως. γ) Τὸ ποσὸν τῆς ἐγγυήσεως καθωρίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 156)28.11.58 ΕΔΥΕΘΑ, διὰ μὲν τοὺς ναυτολογουμένους ἐπὶ πλοίων ἐκτελούντων πλόας εἰς τὴν Μεσόγειον καὶ τὴν Μαύρην Θάλασσαν εἰς τρεῖς χιλιάδας δραχμάς, διὰ δὲ τοὺς ναυτολογουμένους ἐπὶ πλοίων ἐκτελούντων ὑπερποντίους πλόας εἰς ἓξ χιλιάδας δραχμάς, ἐφ’ ὅσον ὑποβάλλουσι δικαιολογητικὰ μέσῳ τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ναυτικῆς Ἐργασίας. Διὰ τοὺς ὑποβάλλοντας ἀπ’ εὐθείας εἰς Γ.Ε.Σ. δικαιολογητικά, καθορίζεται ποσὸν ἐγγυήσεως μέχρι 10.000 δρχ. ὡς καὶ διὰ τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην μεταβάσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δι’ οἱονδήποτε λόγον, διότι δὲν εἶναι γνωστὸν ἐὰν θὰ ναυτολογηθῶσι. δ) Ἡ καταβαλλομένη ἐγγύησις ἐπιστρέφεται ὅταν οἱ ὑφ’ ὧν κατεβλήθη ἐπιστρέψωσιν εἰς Ἑλλάδα μέχρι τῆς ὑπὸ τῆς εἰδικῆς διαταγῆς ἀποδημίας των, καθορισθείσης προθεσμίας. ε) Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι συμφώνως ταῖς ἰσχυούσαις διατάξεσι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἔγκρισις ἀποδημίας τῶν περὶ ὧν ἡ παράγραφος (β) τῆς παρούσης, ἄνευ καταβολῆς ἐγγυήσεως. στ) Μέχρι τοῦδε διεπιστώθη, ὅτι μέγας ἀριθμὸς ἐκ τῶν λαμβανόντων ἄδειαν ἀποδημίας πρὸς ναυτολόγησιν, μεταβαίνει εἰς διαφόρους ὑπερποντίους χώρας καὶ ἐκεῖ ἐγκαθίσταται δι’ ἄλλας ἐργασίας ἢ μονίμως καὶ δὲν ἐπανέρχεται πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν στρατιωτικῶν του ὑποχρεώσεων. Ἐπίσης μέγας ἀριθμὸς ἐκ τῶν μὴ καταβαλλόντων ἐγγύησιν δὲν προσέρχεται ἐγκαίρως πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν στρατιωτικῶν του ὑποχρεώσεων. Ὡς ἐκ τούτου ἐφ’ ὅσον μειωθῇ εἰσέτι ἡ ἐγγύησις ἢ καταργηθῇ τότε ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνυποτάκτων τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ αὐξηθῇ σημαντικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 358 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, σχετικῶς μὲ ὁμιλίαν τοῦ Δ)τοῦ τοῦ 722 Τ. Μ. εἰς χωρίον Πλατύ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ ἐν λόγῳ ὁμιλία ἐγένετο πρὸς τοὺς ὁπλίτας τῶν Τ.Ε.Α. συμφώνως πρὸς τὸ ἐκπαιδευτικὸν καὶ τὸ μορφωτικὸν πρόγραμμα τῆς Μονάδος των. β) Τὴν ὁμιλίαν ταύτην παρηκολούθησαν οἰκειοθελῶς καὶ ἰδιῶται ἐκ τοῦ χωρίου. γ) Τὸ περιεχόμενον τῆς ὁμιλίας οὐδόλως ἀνεφέρθη εἰς πολιτικὰ θέματα. δ) Ἡ ὁμιλία ἐγένετο εἰς κλειστὸν χῶρον τὴν 4.2.62 καὶ οὐχὶ τὴν 21.1.62, ὡς ἀνέγραψεν ἡ ἐφημερὶς «ΑΛΕΞΑΝ-

ΔΡΕΙΑ».

Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 367 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμ. Σκορδίλη νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 86 (παρ. 1, ἐδ. 1) τοῦ Ν. Δ. 3850)58 καὶ τῇ ὑπ’ ἀριθ. 142)58 ΕΔΥΕΘΑ ἥτις ἐξεδόθη εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου τούτου ἐπιτρέπεται ἡ διὰ καταβολῆς ἀντισηκώματος ἐξαγορὰ τῶν στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων ὑπὸ τῶν μονίμως ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ διαμενόντων Ἑλλήνων ἀνεξαρτήτως κλάσεως εἰς ἣν ἀνήκουσι καὶ ὑποχρεώσεως (θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως) ἣν ὑπέχουσιν ἐφ’ ὅσον ἔχουσι συμπληρώσει μέχρι προσκλήσεως τῆς κλάσεως ἢ κατηγορίας των δεκαετῆ μόνιμον καὶ συνεχῆ διαμονὴν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. β) Ἐκ τῶν μὴ ἐχόντων τὴν ὡς ἄνω 10ετίαν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ καὶ συνεπῶς μὴ ὑπαγομένων εἰς τὴν ἀνωτέρω διάταξιν στρατευσίμων ὑποχρέων ἐκγυμνάσεως δύνανται νὰ ἐξαγοράσωσι τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις διὰ καταβολῆς ἀντισηκώματος συμφώνως τῷ ἐδαφίῳ αʹ τῆς παρ. 1 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου 86 καὶ τῇ προμνησθείσῃ ὑπ’ ἀριθ.

142)58 ΕΔΥΕΘΑ.

1. Οἱ ἀνήκοντες εἰς τὰς κλάσεις 1950–1953 ἀνεξαρτήτως γραμματικῶν γνώσεων. 2. Οἱ ἀνήκοντες εἰς τὰς κλάσεις 1954–1960 πλὴν ὅμως κεκτημένοι ἐνδεικτικοῦ Γʹ τάξεως ἑξαταξίου Γυμνασίου καὶ κάτω καὶ οἱ ἐκ τούτων ἱκανοὶ μὴ τυγχάνοντες πτυχιοῦχοι Μέσων ἢ Κατωτέρων Τεχνικῶν Σχολῶν. γ) Οἱ τῶν κλάσεων 1949 καὶ παλαιότεροι δύνανται νὰ ἐξαγοράσωσι τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις διὰ καταβολῆς ἀντισηκώματος εἴτε διαμένουσιν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ εἴτε ἐν τῇ ἡμεδαπῇ καὶ ἀνεξαρτήτως ὑποχρεώσεως (θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως) καὶ γραμματικῶν γνώσεων. δ) Δὲν δύνανται ὅθεν νὰ ἐξαγοράσωσι τὰς στρατιωτικὰς των ὑποχρεώσεις διὰ καταβολῆς ἀντισηκώματος ἐκ τῶν μὴ ἐχόντων μόνιμον καὶ συνεχῆ διαμονὴν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ οἱ ὑπόχρεοι ἐκγυμνάσεως. 1. Τῶν κλάσεων 1954–1960 οἱ κεκτημένοι ἐνδεικτικοῦ Δʹ τάξεως ἑξαταξίου Γυμνασίου καὶ ἄνω καὶ ἐκ τῶν ἱκανῶν οἱ τυγχάνοντες πτυχιοῦχοι Μέσων ἢ Κατωτέρων Τεχνικῶν Σχολῶν. 2. Τῶν κλάσεων 1961 καὶ νεωτέρων. ε) Τὸ εὐεργέτημα τῆς ἐξαγορᾶς δὲν παρεσχέθη εἰς τούτους διότι πρόκειται περὶ μικροῦ ἀριθμοῦ στρατευσίμων οἵτινες παρέμεινον ἐκτὸς στρατεύματος τῇ αἰτήσει των διὰ τῆς παροχῆς εὐεργετημάτων ὡς τῆς ἀναβολῆς λόγῳ σπουδῶν. Τὸ σύνολον τῶν στρατευσίμων τῶν κατηγοριῶν τούτων ἐκλήθη ὑπὸ τὰ ὅπλα καὶ ὑπηρέτησεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 678)481)22.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 233 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι εἰς τὸ Γυμνασιακὸν Παράρτημα Ἀμπελῶνος, ὅπερ ὡς καὶ τὰ λοιπὰ λειτουργοῦντα Παραρτήματα ἱδρύθη ἐπὶ τῷ ὅρῳ τῆς ὑπὸ τῶν γονέων ἢ τῶν Κοινοτικῶν Ἀρχῶν ἀναλήψεως τῆς μερίμνης διὰ τὴν πρόσληψιν καὶ μισθοδοσίαν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ, ἔχουσιν ἀποσπασθῆ ὑπὸ τοῦ οἰκείου Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ εἷς φυσικὸς καὶ εἷς μαθηματικὸς διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν μαθημάτων τῆς εἰδικότητός των. Τοῦτο δέον νὰ ἐκτιμηθῇ δεόντως, δεδομένης τῆς σπάνεως τῶν Καθηγητῶν τῶν εἰδικοτήτων τούτων καὶ τῶν ὑψηλῶν ἀποζημιώσεων τῶν ἐπὶ συμβάσει προσλαμβανομένων. Κατὰ τοὺς λίαν προσεχεῖς γενησομένους διορισμοὺς φιλολόγων Καθηγητῶν θὰ ληφθῇ πρόνοια ἐνισχύσεως τοῦ Γυμνασίου, ἐξ οὗ τὸ Παράρτημα Ἀμπελῶνος ἐξαρτᾶται, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς κατ’ ἀπόσπασιν τοποθετήσεως ἑνὸς τοὐλάχιστον φιλολόγου Καθηγητοῦ εἰς τὸ Παράρτημα τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 700)503)22.1.62 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 255)18.1.62 τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ὡς ἄνω κ. βουλευτήν, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ μονοθεσίου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἀρολιθίου, τὸ Ὑπουργεῖον ἐχορήγησε τὸ ποσὸν τῶν 50.000 δραχ. ἐκδοθέντος τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 170)20.1.61 χρηματικοῦ ἐντάλματος. Ὡς πρὸς τὸ διδακτήριον Μυριοκεφάλων ἀνεφέρθη ἡμῖν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἀνέγερσις νέου διδακτηρίου 2 αἰθουσῶν. Πρὸς τοῦτο, ἐζητήσαμεν, ὅπως ἐξευρεθῇ κατάλληλον γήπεδον, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ συνταχθῇ ἡ μελέτη τοῦ ἔργου, ἡ χρηματοδότησις κατασκευῆς τοῦ ὁποίου θὰ ἐξετασθῇ κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ διδακτηριακοῦ προγράμματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κίνια. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 512)318)18.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 158 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κίνια, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12438 ἀπὸ 30.1.1962 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐζητήθη ἡ κατὰ νόμον γνωμοδότησις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐκπαιδευτικοῦ Προγράμματος ἐπὶ τῆς σκοπιμότητος ἱδρύσεως Γυμνασίου εἰς Ὀρχομενὸν τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας τοῦ εἴδους καὶ τῆς κατευθύνσεως τούτου. Ἀκολούθως καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ γνωμοδότησις εἶναι θετικὴ θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 894 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου περιελθούσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 283 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ ἐπιδόματος τοῦ ἄρθρου 3 παρ. 1 τοῦ Ν. Δ. 3859)1958 καὶ εἰς τοὺς καταγομένους ἐκ Μακεδονίας, Θρᾴκης καὶ Ἠπείρου καὶ ὑπηρετοῦντας εἰς τοὺς τόπους καταγωγῆς των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτὴν τὰ ἑξῆς: Ἡ καθιέρωσις καταβολῆς σὺν τῷ μισθῷ καὶ ἐπιδόματος τοῦ ἡμίσεος τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἐφημερίου, εἰς τοὺς Ἱερεῖς τοὺς καταγομένους ἐκ Νοτίου Ἑλλάδος καὶ δεχομένους νὰ ἀναλάβωσιν ἐφημεριακὰ καθήκοντα εἰς ἐνορίας τῆς Μακεδονίας, Θρᾴκης καὶ Ἠπείρου, ἐλήφθη ὡς ἔκτακτον μέτρον καὶ ἀντιστάθμισμα ἕνεκα τῶν δυσμενῶν συνθηκῶν ὑπηρεσίας των εἰς περιοχὴν μακρὰν τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς των. Καὶ τοῦτο, ἵνα καταστῇ δυνατὸν νὰ συμπληρωθοῦν τὰ μεγάλα κενά, ἅτινα ὑφίσταντο καὶ ὑφίστανται εἰσέτι εἰς Βόρειον Ἑλλάδα καὶ ἅτινα δὲν καθίσταται δυνατὸν νὰ συμπληρωθοῦν, λόγῳ ἀπροθυμίας τῶν ἐντοπίων —κατὰ τὰς πληροφορίας τῶν οἰκείων Μητροπολιτῶν— ὅπως εἰσέλθωσιν εἰς τὰς τάξεις τοῦ κλήρου. Γενίκευσις τοῦ ἐν λόγῳ μέτρου καὶ ὑπὲρ τῶν ἐφημερίων τῶν καταγομένων ἐκ Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἀσκούντων ἐν αὐτῇ ἐφημεριακὰ καθήκοντα θὰ θέσῃ τούτους εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ἐφημερίων τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος, τῶν διωρισμένων εἰς ἐνορίας τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς των, πρᾶγμα ὅπερ ἀντίκειται καθ’ ἡμᾶς εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου τοῦ καταγομένου καὶ ὑπηρετοῦντος εἰς Βόρειον Ἑλλάδα, φρονοῦμεν, ὅτι δέον νὰ συντελεσθῇ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς γενικῆς βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τοῦ ἐφημεριακοῦ Κλήρου Ἑλλάδος, θέμα ὅπερ τελεῖ ὑπ’ ὄψιν καὶ μελέτην ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἀγγελούση. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 693)22.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου σταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἀγγελούση (ὑπ’ ἀριθ. 248) διὰ τὴν μὴ εἰσέτι πλήρωσιν τοῦ χηρεύοντος Μητροπολιτικοῦ θρόνου Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτὴν ὅτι ἡ δι’ ἐκλογῆς Μητροπολιτῶν πλήρωσις τῶν χηρευόντων Ἀρχιερατικῶν θρόνων ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρὸς οὓς δι’ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου ὑπεδείχθη τὸ ἀναγκαῖον τῆς πληρώσεως ἀπὸ μακροῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1115)31.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 328 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν αὔξησιν τῶν τελῶν κυκλοφορίας καὶ εἰσφορᾶς τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι μελετᾶται τὸ θέμα τοῦτο, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸς συντονισμὸν καὶ ἔλεγχον τῶν χερσαίων μεταφορικῶν μέσων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κατσώτα. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 419 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κατσώτα, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπὸ πετρελαιοκινήτων ἐκπομπὴν μέλανος καπνοῦ, τὰ προκαλοῦντα ταύτην αἴτια καὶ τὰ λαμβανόμενα μέτρα πρὸς περιστολὴν τῶν ἐξ αὐτῆς ὀχλήσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὑπὸ πετρελαιοκινήτων αὐτοκινήτων ἐκπομπὴ μέλανος καπνοῦ ἤρξατο παρατηρουμένη εὐθὺς ὡς ἐγενικεύθη ἡ χρῆσις πετρελαίου ΝΤΗΖΕΛ διὰ τὴν κίνησιν τῶν αὐτοκινήτων, ἰδίᾳ λεωφορείων καὶ φορτηγῶν. Μὲ τὸ θέμα τοῦτο ἠσχολήθησαν: 1) Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου κ. Ν. Δημοπούλου, συσταθεῖσα διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 153692)10.7. 57 καὶ 208415)6.11.1957 ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου, 2) Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ συσταθεῖσα ὑπὸ τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος, καὶ 3) Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ Μεταφορῶν συσταθεῖσα διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 244485)16.11.1961 καὶ 244915)17.11.1961 ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Αἱ ἀνωτέρω Ἐπιτροπαὶ ἐξετάσασαι ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ θέμα κατέληξαν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὰ προκαλοῦντα τὴν ὑπὸ πετρελαιοκινήτων αὐτοκινήτων ἐκπομπὴν μέλανος καπνοῦ αἴτια εἶναι: 1. Ἡ πλημμελὴς συντήρησις καὶ ἐπισκευὴ τῶν κινητήρων τῶν αὐτοκινήτων. 2. Ἡ ὑπερφόρτωσις αὐτῶν. 3. Ἡ κακὴ ὁδήγησις αὐτῶν. Δι’ ἃ ἐξ ὁλοκλήρου ὑπεύθυνοι εἶναι οἱ κάτοχοι τῶν αὐτοκινήτων. Πρὸς περιστολὴν τοῦ κακοῦ ἐλήφθησαν τὰ κάτωθι μέτρα ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἁρμοδιότητος ἡμῶν: 1) Ἐπεβλήθη ἡ ὑπὸ τοῦ προσωπικοῦ τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων τήρησις ἡμερολογίου πρὸς καταχώρησιν τῶν παρουσιαζομένων εἰς ταῦτα βλαβῶν. 2) Ἐπεβλήθη ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀνὰ δίμηνον ἐπιθεώρησις τῶν λεωφορείων ὑπὸ τῶν διαφόρων συνεργείων ἐπισκευῆς αὐτοκινήτων. Τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐπιθεωρήσεων τούτων καταχωρίζονται εἰς εἰδικὰς καρτέλλας ἐλεγχομένας τακτικῶς ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ἡμῶν ὑπηρεσιῶν. 3. Συνεστήθησαν συνεργεῖα ἐλέγχου τοῦ βάρους τοῦ ὑπὸ τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων μεταφερομένου φορτίου, ἐπιβάλλονται δὲ αὐστηραὶ κυρώσεις εἰς τοὺς κατόχους τοιούτων αὐτοκινήτων καταλαμβανομένων νὰ μεταφέρωσιν φορτίον βάρους μεγαλυτέρου τοῦ ἐπιτρεπομένου. 4. Ἐλέγχεται τὸ μέγεθος τῆς ἰσχύος τῶν κινητήρων τῶν λεωφορείων ὥστε ἡ διαρκὴς ἰσχὺς τῶν κινητήρων νὰ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὸ ὁλικὸν μικτὸν βάρος τῶν αὐτοκινήτων. 5) Συνεστήθησαν συνεργεῖα ἐκ τεχνικῶν ὑπαλλήλων τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν καὶ ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἅτινα ἐλέγχουσι τὰ κυκλοφοροῦντα πετρελαιοκίνητα αὐτοκίνητα. Εἰς ἃς περιπτώσεις καταλαμβάνονται αὐτοκίνητα ἐκπέμποντα μέλανα καπνόν, ἐπιβάλλονται αἱ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπόμεναι κυρώσεις εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας αὐτῶν. Διὰ τῶν ληφθέντων ὡς ἄνω μέτρων περιωρίσθη αἰσθητῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν ρυπαινόντων τὴν ἀτμόσφαιραν αὐτοκινήτων ὡς ὑπὸ πάντων ἀναγνωρίζεται, παρακολουθοῦντες δὲ ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὸ ὅλον θέμα τῆς ὑπὸ πετρελαιοκινήτων αὐτοκινήτων ἐκπομπῆς μέλανος καπνοῦ, θέλομεν λάβει πᾶν ἕτερον μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ κριθῇ ἀναγκαῖον. Ἐν τέλει σημειοῦμεν, ὅτι τοιοῦτον πρόβλημα ἀπασχολεῖ καὶ ἄλλας χώρας τῆς Εὐρώπης, καθ’ ὅσον δὲν γνωρίζομεν ἐὰν καὶ εἰς τὰς χώρας ταύτας λαμβάνωνται τὰ αὐτὰ ὡς ἄνω μέτρα πρὸς ἀντιμετώπισίν του. Ὡς πρὸς τὸ ἐὰν τὰ ἐκπεμπόμενα καυσαέρια περιέχουν καρκινογόνον βενζοπυρένιον, ἁρμόδιον ἵνα παρέξῃ πληροφορίας ἐν προκειμένῳ εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 551 ἀπὸ 18.1.1962 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις κατατεθεῖσα ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Γ. Λαμπράκη κλπ., περὶ χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι θέμα χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας εἰς τοὺς καταδικασθέντας τῆς περὶ ἧς πρόκειται κατηγορίας καταδίκους, δὲν ἀντιμετωπίζεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὁ κ. Δ. Κίνιας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφορικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς διαρρυθμίσεως τοῦ ποταμοῦ Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ.

§8Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν σεβαστὸν μοι κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως μᾶς κατατοπίσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διαρρυθμίσεως τοῦ ποταμοῦ Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ. Ὡς γνωστὸν ὁ ἐν λόγῳ ποταμὸς διαρρέει 200 χιλ. στρέμματα γῆς καὶ ἐπὶ τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς ὑπάρχουν 14 χωρία τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας καὶ 8 χωρία τῆς ἐπαρχίας Λοκρίδος. Τὰ 22 αὐτὰ χωρία ζοῦν ὑπὸ τὸ φάσμα τῆς καταστροφῆς ἐκ μέρους τοῦ Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ. Κατὰ τὰ ἔτη 1957 καὶ 1958 οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων αὐτῶν καὶ τὰ 200 χιλ. στρέμματα γῆς ἐπλημμύρισαν καὶ κατεστράφησαν. Ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε μίαν μελέτην —τοῦ κ. Μαχαίρα— ἡ ὁποία ἀναβιβάζει τὴν δαπάνην διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν εἰς 110 ἑκατομ. δραχμῶν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, διατὶ ὕστερα ἀπὸ 6 χρόνια ἀφ’ ὅτου κατηρτίσθη ἡ ἐν λόγῳ μελέτη δὲν εἰσήγαγε τὸ θέμα εἰς τὸ Συμβούλιον ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, διὰ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις σχετικῶς ἐπὶ τοῦ ἔργου τούτου, καὶ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὸν ἐπαπειλούμενον κίνδυνον τῆς δυστυχίας οἱ πτωχοὶ ἀγρόται τῆς περιφερείας αὐτῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἰς σχετικὴν παρατήρησίν μου πρὸ ἡμερῶν μὲ διέκοψε καὶ εἶπεν, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ ἀφορᾷ 2–3 χωρία τῆς Βοιωτίας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἀφορᾷ 14 χωρία τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας καὶ 6 τῆς ἐπαρχίας Λοκρίδος. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ζήτημα Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ θέμα τοῦτο ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὸν πληθυσμὸν τῶν χωρίων αὐτῶν, ὁ ὁποῖος πληθυσμὸς ζῇ ὑπὸ τὸ ἄγχος τῶν πλημμυρῶν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακαλῶ νὰ συντομεύετε. Ὡς γνωστὸν ὁ χρόνος συζητήσεως τῶν ἐρωτήσεων εἶναι περιωρισμένος.

§10Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ἀλλὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅτι ὅλα τὰ χωρία τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας ἀνέρχονται εἰς 40 καὶ ὄχι εἰς 200, ὅσα εἶχεν εἴπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πρὸ ἡμερῶν. Ὁ κίνδυνος ἐκ τῶν πλημμυρῶν εἶναι μέγας, οἱ δὲ κάτοικοι ἀπὸ τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας ὑφίστανται ἑκάστοτε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των εἰς τὰ χρέη των, τὰ ὁποῖα οὕτω διὰ τῆς δεδικαιολογημένης καθυστερήσεως διπλασιάζονται καὶ τριπλασιάζονται ἐκ τῶν ἐπιβαρύνσεων τῶν τόκων ὑπερημερίας καὶ τῶν ἐπιτοκίων τῶν τόκων.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§12Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶπεν, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι γίνεται μία μελέτη, ἡ ὁποία δὲν εἰσήχθη εἰς τὸ Συμβούλιον Δημοσίων Ἔργων. Ἀπὸ αὐτὸ βγαίνει, ὅτι ἡ ἁρμοδιότης ἀνήκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Παρὰ ταῦτα, τὸν πληροφορῶ, ὅτι ὁριστικὴ μελέτη δὲν ὑπεβλήθη. Ἀναμένεται, ὅμως, νὰ ὑποβληθῇ. Ἡ σκέψις μου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, εἶναι, εἰ δυνατόν, νὰ κατατεμαχίσωμεν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων, νὰ πᾶμε εἰς τὰ πιὸ ἐπείγοντα καὶ πιὸ ἐνδιαφέροντα καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων. Ἀναμένομεν τὴν μελέτην καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι γρήγορα θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ δώσωμεν λύσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ζημίας, αἱ ὁποῖαι ἐπέρχονται ἐκ τῶν πλημμυρῶν, ποὺ δημιουργοῦνται εἰς τὸν Κηφισσὸν ποταμόν, πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δι’ ἑνὸς νόμου, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν κατὰ τὸ 1960, κατά τινα τρόπον ἐρρυθμίσαμεν τὴν ἀσφάλειαν τῶν παραγωγῶν, τῶν εὑρισκομένων ἐντὸς τῶν λεκανῶν ἀνασχέσεως. Ὅπως ξεύρετε, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἑταιρείας Μπούτ, τὸ 1932, μοῦ φαίνεται, εἶχον δημιουργηθῆ λεκάναι ἀνασχέσεως, αἱ ὁποῖαι εἶχον σκοπὸν τὰ πλημμυρίζοντα ὕδατα νὰ τὰ κρατοῦν, ὥστε νὰ μὴ ἐπέρχωνται ζημίαι. Τοὺς κτηματίας ποὺ ἔχουν τὰς ἰδιοκτησίας των ἐντὸς τῶν λεκανῶν, τοὺς ἠσφαλίσαμεν μὲ μίαν ρύθμισιν ποὺ ἐκάμαμεν τὸ 1960. Τότε μάλιστα τὸ ἀσφάλιστρον εἶχεν ὁρισθῆ εἰς 3% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον ἐμειώσαμεν εἰς 1½%.

§13Δ. ΚΙΝΙΑΣ. Θὰ παρεκάλουν, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, πρῶτον πότε θὰ εἶναι ἑτοίμη ἡ μελέτη, ἡ ὁποία ὡς μὲ ἐπληροφόρησαν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἶναι ἑτοίμη, καὶ δεύτερον νὰ εἴπω, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐπιβληθέντα ἀσφάλιστρα εἰς τοὺς πτωχοὺς γεωργοὺς, ὅτι εἶναι βαρύτατα. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι ἡ εἰσφορὰ ἐμειώθη ἀπὸ 3% εἰς 1½%, ἀλλὰ καὶ τὸ 1½% αὐτὸ ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἶναι βραχνᾶς διὰ τὸν ἀγρότην. Θὰ παρεκάλουν, ὅπως, ληφθῇ μέριμνα καὶ ἀπαλλαγοῦν οἱ ἀγρόται αὐτῆς τῆς βαρυτάτης εἰσφορᾶς, διότι ἡ εἰσφορὰ αὕτη βαρύνει ὅλην τὴν περιοχὴν τοῦ Κωπαϊδικοῦ κάμπου, ἡ ὁποία δὲν ὑπόκειται εἰς οὐδεμίαν ζημίαν ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ ποταμοῦ, οἱ δὲ ἀγρόται τοῦ Κωπαϊδικοῦ κάμπου ὑπόκεινται καὶ εἰς ἄλλας βαρυτάτας φορολογίας ἐκ τοῦ περιφήμου Ὀργανισμοῦ Κωπαΐδος, τὰς ὁποίας θὰ ἀναφέρωμεν ἐν καιρῷ, ὅταν τὸ ὅλον θέμα τοῦ Ὀργανισμοῦ Κωπαΐδος, ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9. Ὁ κ. Κ. Δημόπουλος ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἂν θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν ὀργανικῶν θέσεων τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Νομοῦ Πιερίας. Διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ. Παπᾶ καὶ Χιωτάκη, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθοῦν ἂν θὰ ληφθοῦν μέτρα ὑπὲρ τῶν πληγέντων καλλιεργητῶν ἑσπεριδοειδῶν Χίου. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§15Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πρὸ μηνὸς περίπου οἱ παραγωγοὶ ἑσπεριδοειδῶν προϊόντων τῆς νήσου Χίου ἐπλήγησαν ἀπὸ ἀνεμοθύελλαν καὶ ὑπέστησαν καταστροφὴν δεκάδες χιλιάδες δένδρων. Οὕτω, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εὑρίσκονται ἐν ἀπογνώσει, διότι, ἐκτὸς τῆς δυστυχίας, τὴν ὁποίαν εἶχον ἀπὸ τὰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, μὲ τὰς ὁποίας ἐπώλουν τὰ προϊόντα των, προσετέθη εἰς τὴν δυστυχίαν αὐτὴν καὶ ἡ καταστροφὴ ἐκ τῆς θεομηνίας. Ζητοῦν μίαν προστασίαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῆς παροχῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως καὶ διὰ τῆς παροχῆς διευκολύνσεων ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον, κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως μᾶς πληροφορήσῃ, ἐὰν ἔχῃ σχετικὰς πληροφορίας περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δένδρων, τὰ ὁποῖα κατεστράφησαν καὶ περὶ τοῦ ποσοῦ εἰς τὸ ὁποῖον ἀνῆλθεν ἡ ὅλη ζημία. Ἐπίσης, περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα προτίθεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων αὐτῶν παραγωγῶν τῆς νήσου Χίου.

§16Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ κ. Πρόεδρε. (Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μπουρνιᾶς καὶ Ζορμπᾶς ὄρθιοι ἐπιχειροῦν νὰ ὁμιλήσουν. Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἀπαγορεύεται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἀπολύτως. Ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ κατὰ τρόπον ἀνένδοτον. Κύριε Μπουρνιᾶ καὶ κ. Ζορμπᾶ καθῆστε παρακαλῶ, διότι, ἄλλως, θὰ ἀνακληθῆτε εἰς τὴν τάξιν ἀμφότεροι. (Θόρυβος).

§18Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔχομεν ἐρώτησιν συναφῆ κ. Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον καὶ δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον. Ὅταν δὲν ἔχετε ἐρώτησιν δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσητε. Εἶναι παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ.

§20Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κε Πρόεδρε, εἰς ἡμᾶς μόνον δίδεται ἔγγραφος ἀπάντησις. (Θόρυβος).

§21Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Παρακαλεῖται, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας......... (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὰ εἴπῃ, ὁ κ. Ὑπουργός. (Οἱ κ.κ. Ζορμπᾶς καὶ Μπουρνιᾶς ἐν μέσῳ θορύβου, ὁμιλοῦν μὴ ἀκουόμενοι).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἐν θυμῷ). Κύριοι συνάδελφοι, καθῆστε κάτω, παρακαλῶ. Καταργεῖτε τὸ Προεδρεῖον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀνεχθῶ. Καθῆστε, κύριοι βουλευταί. Ὁρίστε κ. Ὑπουργέ.

§24Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι δύσκολον νὰ ἱκανοποιηθοῦν ὅλοι, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ οἱ συνάδελφοι ἐκ Χίου. Ὄντως τόσον ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅσον καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς εἶχαν κάμει σχετικὰς ἐρωτήσεις, ἀλλὰ περὶ ἄλλων ζημιῶν, περὶ ζημιῶν παγετοῦ. Καὶ τοὺς ἐδόθη βέβαια ἔγγραφη ἀπάντησις, καὶ σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν διδομένης ἐγγράφου ἀπαντήσεως δὲν ἐγγράφεται ἡ ἐρώτησις εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Καὶ ἐν προκειμένῳ ἐδόθη ἀπάντησις ἔγγραφη, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἀπάντησις ἐν τῇ οὐσίᾳ. Καὶ διατί; Διότι ἐχρειάσθη τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ ἐκδώσῃ διαταγὴν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Διεύθυνσιν Γεωργίας διὰ νὰ συλλέξῃ τὰ στοιχεῖα. Καὶ αὐτὸ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Δὲν θὰ ληφθοῦν οἱαδήποτε μέτρα, καὶ θὰ ἀναφέρω ποῖα εἶναι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν. Πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἔχῃ τὰ στοιχεῖα τῶν ζημιῶν, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐκτάσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως περιφερειῶν καὶ ἀκόμη προσωπικὰς ζημίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει σᾶς πληροφορῶ, ὅτι αἱ ζημίαι θὰ ἀντιμετωπισθοῦν διὰ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα συνήθως λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Δηλαδή, ποῖα εἶναι τὰ μέσα αὐτά; Παρέχει πιστωτικὰς εὐκολίας διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ οἰκονομία τῶν ζημιουμένων. Ἄλλα μέτρα ἀνακουφίσεως, ὅπως εἴπατε, μέτρα προνοίας, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν ἔχει καμμίαν ἁρμοδιότητα καὶ οὐδεμίαν οἰκονομικὴν ἱκανότητα νὰ παράσχῃ τοιαύτας ἀνακουφίσεις. Ἁρμόδιον θὰ ἦτο, ἐὰν ἔχῃ τοιαύτας πιστώσεις —δὲν τὸ γνωρίζω— τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὥστε πρέπει νὰ ἀναμένωμεν τὴν ὑποβολὴν ἀναφορᾶς ἐκ μέρους τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως Γεωργίας ἐπὶ τῆς ἐκτάσεως καὶ τοῦ ὕψους τῶν ζημιῶν, διὰ νὰ ἴδωμεν τὶ μέτρα θὰ λάβωμεν διὰ τὴν πιστωτικὴν ἀνακούφισιν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπιχειροῦν ἐκ νέου νὰ ὁμιλήσουν οἱ κ.κ. Μπουρνιᾶς καὶ Ζορμπᾶς).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἐπὶ τέλους, πρέπει νὰ σεβαστῆτε τὸν Κανονισμόν. Ποῦ στηρίζεσθε καὶ ἐπιχειρεῖτε νὰ ὁμιλήσητε, ἀφοῦ δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Νὰ κάμετε μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου, ὅτι ἐφρόντισε νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ἐγγράφως ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§26Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι δὲν ἔχει στοιχεῖα. Ἀλλὰ παρῆλθεν ἕνας μῆνας καὶ πλέον κ. Ὑπουργὲ καὶ ἔπρεπε ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία νὰ σᾶς ἔχῃ πληροφορήσει. Ζητῆστε νὰ σᾶς ἐνημερώσῃ ἐπειγόντως διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§27Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἀναφορὰ περιῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὴν 8ην Φεβρουαρίου καὶ τὴν 9ην Φεβρουαρίου ἐστάλη ἡ διαταγὴ διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν στοιχείων.

§28Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ κ. Πρόεδρε.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, μόνον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§30Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ Κανονισμὸς ἐπιτρέπει, κ. Πρόεδρε, ὅταν εἷς Ὑπουργὸς ὁμιλεῖ ἐπὶ οἱουδήποτε θέματος νὰ δύναται ὁ βουλευτὴς νὰ τὸν διακόπτῃ κατόπιν ἀδείας του καὶ νὰ ζητῇ διευκρινίσεις.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐμὲ δὲν μοῦ ἐζητήσατε τὴν ἄδειαν καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα. Δὲν ἐπιτρέπω νὰ παραβιασθῇ ὁ Κανονισμός.

§32Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸ ἰδικόν μου θέμα εἶναι διάφορον, κ. Πρόεδρε. Ἔχω κάμει πολλὰς ἐρωτήσεις. Ὡς κυβερνητικὸς βουλευτὴς δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ κάμω ἐρωτήσεις διὰ τῆς Βουλῆς......

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτό, κ. συνάδελφε, δὲν ἀφορᾶ τὴν Βουλήν, οὔτε τὸν Κανονισμόν.

§34Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔκαμα τὰς ἐρωτήσεις διὰ νὰ δοθῇ ἀφορμὴ συζητήσεως εἰς τὴν Βουλὴν θεμάτων τῆς ἐπαρχίας μου, γενικωτέρας φύσεως. Λαμβάνω τὰς ἀπαντήσεις ἐγγράφως καὶ διαγράφονται. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ ἔρχωνται τρίτοι βουλευταί, νὰ ὁμιλοῦν περὶ θεμάτων τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδαμοῦ ἀναφέρει ὁ Κανονισμός, ὅτι οἱ βουλευταὶ θὰ δύνανται νὰ ἐπεμβαίνουν ἐπὶ θεμάτων ἄλλων περιφερειῶν.

§36Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τῶν ἰδίων θεμάτων. Ὁ κ. συνάδελφος, ἔδωσε μίαν ἐξήγησιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω καὶ ἐγὼ μίαν ἐξήγησιν παρομοίαν μὲ τὸν κ. συνάδελφον. Ἐκάμαμεν καὶ οἱ κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ ἐγὼ παρομοίας ἐρωτήσεις. Καὶ ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων θεμάτων συνεννοήθημεν μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔδωσεν προφορικῶς τὴν ἰδίαν ἀπάντησιν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφε, δὲν εἶναι θέμα ποὺ ἀφορᾶ τὴν Βουλήν. (Εἰς «χιουμοριστικὸν» τόνον). Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι θέμα ψηφοθηρίας. Καὶ παρακαλεῖται ἡ ΕΔΑ εἰς τὸ μέλλον, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν ἐπεμβαίνῃ εἰς τὰ οἰκόπεδα τῆς Χίου. Ἰδοὺ τὶ γίνεται καὶ πῶς ταλαιπωρούμεθα ὅλοι!

§38Η. ΗΛΙΟΥ. Οἱ βουλευταί, κατὰ τὸ Σύνταγμα, ἐκπροσωποῦν τὸ Ἔθνος. (Θόρυβος).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ γνωρίζω, κ. συνάδελφε.

§40Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε. Πρῶτον, ὁ κ. Ἠλιοῦ ἰσχυρίσθη, ὅτι οἱ βουλευταὶ ἐκπροσωποῦν ὅλον τὸ Ἔθνος. Αὐτὸ ἰσχύει κατὰ μείζονα λόγον διὰ τοὺς βουλευτὰς τῆς ΕΔΑ, διότι δὲν γνωρίζουν τόπους καταγωγῆς. Ἑπομένως κατὰ μείζονα λόγον ἰσχύει δι’ αὐτούς. (Γέλωτες). Δεύτερον, κ. Πρόεδρε, δημιουργεῖται καὶ ἤκουσα ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τοῦ Κέντρου αὐτὸ τὸ παράπονον. Ὅτι ἐνῶ διατυπώνονται ὡρισμέναι ἐρωτήσεις εἰς ἄλλους δίδονται ἐγγράφως αἱ ἀπαντήσεις τῶν Ὑπουργῶν καὶ εἰς ἄλλους δὲν δίδονται ἐγγράφως αἱ ἀπαντήσεις καὶ ἔρχονται πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, ἡ παράκλησίς μου εἶναι νὰ ἰσχύῃ δίκαιον μέτρον. Διότι εὔλογοι εἶναι αἱ διαμαρτυρίαι.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τὸ Προεδρεῖον ἔχει τοῦτο νὰ ἀπαντήσῃ: Ὅταν δὲν κοινοποιηθῇ εἰς τὸ Προεδρεῖον ἐντὸς μιᾶς εὐλόγου προθεσμίας, τῶν 8 ἡμερῶν, ἀντίγραφον τῆς ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὴν Βουλήν, τὸ Προεδρεῖον, σεβόμενον τὸν Κανονισμόν, ἐγγράφει τὴν ἐρώτησιν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω ἄλλως. Ἐὰν δὲν ἀπαντᾶ τὸ Ὑπουργεῖον, αὐτὸ ἀφορᾶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὄχι ἡμᾶς.

§42Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπειδὴ γνωρίζετε τὴν Κυβέρνησιν, μία συνεννόησις θὰ ἦτο καλή!

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν γνωρίζω καὶ συνδέομαι μάλιστα! Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§44Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἴπατε, ὅτι ἐζήτησα νὰ ὁμιλήσω διὰ νὰ ψηφοθηρήσω. Αὐτὸ εἶναι δι’ ἐμὲ βαρεῖα κατηγορία, διότι ἐπὶ 12 ἔτη ἐπιτελῶ εὐσυνειδήτως τὸ καθῆκον μου χάριν τῶν συμφερόντων τοῦ Ἔθνους καὶ ὄχι διὰ νὰ ψηφοθηρῶ. Ἔπρεπε νὰ ἐκτιμήσητε τὴν καλήν μου πρόθεσιν, ὅταν ἀνέφερα, ὅτι ὄχι μόνον ἐγὼ ἀλλὰ καὶ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως ὑπεβάλαμεν σχετικὰς ἐρωτήσεις. Μὲ ἠδικήσατε, κ. Πρόεδρε, καὶ διὰ τοῦτο παραπονοῦμαι.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως ἐκτελεῖτε τὸ καθῆκον σας. Ὅταν, ὅμως, παρὰ τὸν Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος λέγει νὰ ζητῆτε τὸν λόγον, ἐπιμένετε νὰ ἐρωτήσετε —καὶ εὑρίσκετε, ὅτι ἐγράψατε καὶ ὅτι σᾶς ἔγραψαν— μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ γραφῇ, ὅτι καὶ σεῖς ἐφροντίσατε καὶ δὲν ἐφρόντισαν μόνον οἱ ἄλλοι, δὲν θέλω νὰ τὸ εἴπω ψηφοθηρία, ἀλλὰ τὸ λέγω.... ἐξαίρετον ζῆλον ὑπὲρ τῶν ψηφοφόρων σας, τὸ ὁποῖον δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸν Κανονισμόν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ προτάσεις περὶ παραπομπῆς Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ εἴπω κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ, βεβαίως τὸν κ. Ἀρβανιτάκιν. Χθὲς τὸ ἑσπέρας —παρακαλῶ καὶ τὸν Πρόεδρον κ. Παπανδρέου νὰ μὲ ἀκούσῃ— ἔγινε μία κατάχρησις τοῦ νὰ ζητῆται ὁ λόγος ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ἀπευθύνομαι —ἐπαναλαμβάνω— πρὸς ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τοὺς Ἡγέτας αὐτῆς καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπικαλούμενοι προσωπικὸν ζήτημα νὰ εἰσερχώμεθα εἰς τὴν οὐσίαν καὶ νὰ κάμωμεν διακοπὴν εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ εὑρισκομένου ἐπὶ τοῦ βήματος. Δι’ αὐτὸ θὰ ἀναγνώσω τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ διὰ νὰ ἔχωμεν ἀπ’ ἐδῶ τὶ εἶναι προσωπικὸν ζήτημα, διὰ νὰ ἐξηγηθῶμεν ἅπαξ διὰ παντός, ἐπειδὴ ὑπάρχουν καὶ νέοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν τὸ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των ἀκόμη. Ἄρθρον 19 τοῦ Κανονισμοῦ, προτελευταία παράγραφος: «Θεωρεῖται προσωπικὸν ζήτημα πᾶσα μομφὴ κατά τινος βουλευτοῦ ἢ ἀπόδοσις γνώμης ἀλλοίας τῆς ὑπ’ αὐτοῦ ἐξενεχθείσης. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ ζητῶν τὸν λόγον ὀφείλει νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὶ συνίσταται τὸ προσωπικὸν ζήτημα καὶ ὁ Πρόεδρος ἀποφασίζει. Ἐὰν ὁ βουλευτὴς ἐπιμένῃ εἰς τὴν γνώμην του, ἀποφαίνεται ἡ Βουλὴ ἀσυζητητὶ καὶ δι’ ἀνατάσεως». Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι προσωπικὸν ζήτημα θὰ πῇ, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον μοῦ ἀποδίδεται δὲν τὸ εἶπον ἐγώ, ἢ ἐὰν πρόκειται περὶ μομφῆς, ἀποφαίνεται ὁ Πρόεδρος καὶ ἐνισταμένου τοῦ βουλευτοῦ, κατ’ ἔφεσιν ἡ Βουλὴ ἀποφαίνεται ἀσυζητητί. Λοιπὸν θὰ παρεκάλουν νὰ λήξῃ ἡ περιγραφὴ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ μὴ ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας ἐπικαλούμενοι δῆθεν προσωπικὸν ζήτημα.

§46Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὄργιον τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας, ποὺ ἐπισήμως διεπιστώθη ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ παραστήσῃ δῆθεν ὡς μῦθον, ἰσχυρισθεῖσα, ὅτι ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν τὴν ἔπλασε τὸ Κέντρον ἀπὸ πικρίαν μετὰ τὴν ἀποτυχίαν του. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἡγεσία καὶ οἱ βουλευταὶ καὶ οἱ ὑποψήφιοι τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καθημερινῶς κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον προεβαίνομεν εἰς διαμαρτυρίας διὰ τὰ σημειούμενα ἔκτροπα. Δὲν ἐφανταζόμεθα ὅμως, ὅτι ἡ βία καὶ ἡ νοθεία εἶχον βιομηχανοποιηθῆ, κατευθυνόμεναι ἐκ τῶν ἄνω. Κύριοι βουλευταί, οἱ πλέον αἰσιόδοξοι ὀπαδοὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. ὑπελόγιζαν, ὅτι εἰς τὴν Εὔβοιαν θὰ ἐκέρδιζε τρεῖς ἕδρας ἡ ΕΡΕ καὶ τέσσαρας τὸ Κέντρον. Οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Κέντρου ὑπελόγιζαν, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἦτο 5 ἕδραι ὑπὲρ τοῦ Κέντρου καὶ 2 ὑπὲρ τῆς ΕΡΕ. Καὶ κατέληξε νὰ κερδίσῃ 4 ἕδρας ἡ ΕΡΕ καὶ 3 τὸ Κέντρον. Διὰ νὰ ἀποδειχθῇ πόσον ἀσύστατος εἶναι ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐκ τῶν ὑστέρων ἐδημιουργήσαμεν ἡμεῖς τὸ ζήτημα θὰ σᾶς ἀναγνώσω εὐχαριστήριον δημοσιευθὲν εἰς ἐφημερίδα τῆς Χαλκίδος τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν, 30.10.1961, τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνα πρὸς τοὺς ψηφοφόρους μου. Ἔλεγε λοιπὸν τὸ εὐχαριστήριον ἐκεῖνο: «Εὐχαριστῶ θερμῶς, ὅσους ἐψήφισαν τὴν Ἕνωσιν τοῦ Κέντρου καὶ μὲ ἐτίμησαν μὲ σταυρὸν προτιμήσεως. Ὅλοι πρέπει νὰ εἶναι ὑπερήφανοι, διότι δὲν εἶναι ἁπλοῖ ψηφοφόροι, ἀλλὰ μαχηταὶ καὶ ἥρωες, καθ’ ὅσον κατὰ τὸν χθεσινὸν ἀγῶνα ἔμειναν ἄτρωτοι ἀπὸ τὰ βλήματα τῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς καταπτύστου συναλλαγῆς. Δι’ ἀκατονομάστων μέσων ἐπέτυχον νὰ διαφθείρουν συνειδήσεις καὶ ἠνάγκασαν σημαντικὴν μερίδα τοῦ λαοῦ νὰ ψηφίσῃ παρὰ τὴν συνείδησίν του, διὰ νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ παραμένῃ εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν πρὸς βλάβην αὐτοῦ καὶ τῆς Ἑλλάδος». Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὰ ἀποτελέσματα ἐμείναμεν κατάπληκτοι καὶ τὴν κατάπληξίν μας αὐτὴν ἠλπίσαμεν, ὅτι θὰ ἀμβλύνουν τὰ ἀποτελέσματα τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ βία, ἀλλὰ πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ φαντασθῶμεν, ὅτι καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας ἦτο ἐν δράσει πλῆρες μηχανουργεῖον μὲ Ἀλ–Καπόνε ἐπικεφαλῆς; Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ἡ ἀντίληψίς μας αὐτή, ὅτι ἠσκήθη βία καὶ νοθεία ἔβγαινεν ἀπὸ τὴν ψυχήν μας καὶ ὄχι κατόπιν προσυνεννοήσεως διὰ νὰ συκοφαντήσωμεν δῆθεν τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις προέβαλε καὶ ἄλλον ἰσχυρισμόν, ὅτι ἡ ΕΡΕ ὑπερεψηφίσθη λόγῳ τῆς εὐημερίας, τὴν ὁποίαν ἀπήλαυσεν ὁ λαός. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἕνα χρονογράφημα τοῦ κ. Παλαιολόγου, τὸ ὁποῖον ἐδημοσίευσε τὸ «Βῆμα» διὰ τὸ χωριὸ Παπάδες, τὸ ὁποῖον κεῖται μεταξὺ Ἀχμὲτ Ἀγᾶ καὶ Αἰδηψοῦ ἐπὶ τῆς δημοσίας ὁδοῦ καὶ δὲν εἶναι ἀπὸ τὰ χωριὰ τῆς τρίτης, τετάρτης καὶ πέμπτης κατηγορίας, ἀλλὰ τοὐλάχιστον δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς χωριὸ δευτέρας κατηγορίας. Λέγει λοιπόν, ὁ κ. Παλαιολόγος, ὅτι τὸ χωριὸ αὐτὸ διεκδικεῖ τὸ τίτλον τοῦ πιὸ πρωτόγονου χωριοῦ τῆς Ἑλλάδος. Οἱ ἄνθρωποι εἶναι κουρελῆδες καὶ ἀκάθαρτοι, μαστίζονται ἀπὸ ἐπιδημίας καὶ στερήσεις, σὲ καλλίτερη δὲ μοῖρα εἶναι τὰ ζῶα, διότι συχνότερα δι’ αὐτὰ καλοῦνε γιατρὸ ἐὰν ἀρρωστήσουν, παρὰ εἰς τοὺς ἀνθρώπους. Παπούτσια τῶν ἀνδρῶν εἶναι οἱ λάσπες ποὺ ξεράθηκαν στὶς πατοῦσες των, τὸ δὲ γεῦμα των ἀποτελεῖται ἀπὸ ψωμὶ καὶ ἄρτον, διότι ψωμὶ εἶναι τὸ μπαγιάτικο καὶ ἄρτος τὸ φρεσκοζυμωμένο. Τὸ εἰσόδημα κάθε οἰκογενείας εἶναι 400 δραχμὰς τὸν μῆνα. Αὐτὰ γράφει ὁ κ. Παλαιολόγος διὰ ἕνα ἀπὸ τὰ καλλίτερα χωριὰ τῆς Εὐβοίας, ποῦ ὅμως νὰ εἶχεν ἐπισκεφθῆ καὶ τὰ ἄλλα ποὺ ἀπέχουν 5 ἕως 12 ὧρες ἀπὸ τὸ Κέντρο, εἶναι ἀσύνδετα ὁδικῶς καὶ δὲν ἔχουν οὔτε γιατρό, διότι τὴν Ὑγειονομικὴ Ὀργάνωσι καὶ τοὺς γιατροὺς τοὺς κάμαμε κόμμα καὶ τοὺς ἔχουμε, ὅπου ὑπάρχει ἄσφαλτος. Θὰ σᾶς πῶ τώρα πόσας ψήφους πῆρε ἡ ΕΡΕ εἰς τὰ χωριὰ αὐτά, ὅπου ἀντὶ εὐημερίας ἐπικρατεῖ ἐξαθλίωσις, ὅπου οἱ κάτοικοι ἔχουν μεταβληθῆ σὲ δούλους καὶ σκλάβους τοῦ μπακάλη, τοῦ τοκογλύφου, τοῦ ἀγροφύλακος καὶ τοῦ χωροφύλακος, ποὺ δυστυχῶς δὲν ἐκπροσωπεῖ τὸ Κράτος, ἀλλὰ τὸ κόμμα. Διότι τὸν ἐρωτᾶ ὁ χωροφύλακας τὸν μπακάλη ποῖοι τοῦ χρεωστοῦν καὶ τοῦ ἐπιβάλλουν νὰ τοὺς πιέσῃ νὰ ψηφίσουν ΕΡΕ, διότι ἄλλως θὰ τοῦ κλείσουν τὸ μαγαζὶ καὶ ἀναγκάζεται ὁ μπακάλης, νὰ πιέσῃ τοὺς ὀφειλέτας, ὅτι θὰ τοὺς καταγγείλῃ διὰ νὰ πληρώσουν τὰς ὀφειλάς, ἐκτὸς ἐὰν ψηφίσουν ΕΡΕ. Δάνεια δὲν θὰ τοὺς χορηγηθοῦν, ἐὰν δὲν ψηφίσουν ΕΡΕ. Ὁ ἰατρός, ὅπου ὑπάρχει, τοὺς πιέζει ὁμοίως καὶ γνωρίζετε ποῖον σεβασμὸν τρέφουν στοὺς ἰατροὺς καὶ πόσας ὑποχρεώσεις ἔχουν στὸν ἰατρόν τους. Στὰ χωριά, λοιπόν, ποὺ βρίσκονται σὲ τελείαν ἐξαθλίωσιν καὶ στεροῦνται τῶν πάντων ἔλαβεν ἡ ΕΡΕ 70–80% τῶν ψήφων, ἐνῷ τὸ Κέντρον ἔλαβε περισσοτέρας ψήφους στὰς πόλεις, ὅπου ὑπάρχει κἄποια εὐημερία–Χαλκίς, Λ. Αἰδηψοῦ, Κύμη, Ἀλιβέριον, Κάρυστος κλπ. Τὰς ψήφους ἐκείνων ποὺ κρατᾶτε σκλάβους, ἐλάβατε κατόπιν τῶν ὀργίων.

§47Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἐνθυμῆσθε, εἰς ὅλας τὰς προηγουμένας ἐκλογάς, οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων τῶν περιοχῶν ὅπου ἀναφέρατε, ψηφίζουν τὰ δεξιώτερα κόμματα. Καλοπίστως θὰ πρέπει νὰ παραδεχθῆτε, ὅτι τὸ ἴδιο συνέβη καὶ εἰς τὰς παρελθούσας ἐκλογάς, ὄχι λόγῳ βίας καὶ τρόμου, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ ὅτι ἔχει γίνει μία πρόοδος εἰς τὰς περιοχὰς αὐτάς, ὅπου καὶ σχολεῖα ἔγιναν καὶ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα καὶ δρόμοι. Συγκεκριμένως μάλιστα, εἰς τὸ Πλατανιστὸν ἔγινε καὶ ἰατρεῖον καὶ σχολεῖον καὶ συνεδέθη ὁδικῶς καὶ οἱ κάτοικοι ὅλης τῆς χώρας ἀπήλαυσαν τῆς εὐεργετικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ.

§48Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Πράγματι, εἰς τὸ Πλατανιστὸν ὑπάρχει ἀγροτικὸν ἰατρεῖον, ἀλλὰ τὰ χωρία, δηλ. Κόμητον, Καλιανοί, Ἀμυγδαλιὰ κλπ., ἀπέχουν πολλὲς ὧρες, δὲν συνδέονται δι’ ὁδικοῦ δυκτίου καὶ ἀποκλείονται τελείως τὸν χειμῶνα, οἱ ἀσθενεῖς ἀποθνήσκουν ἄνευ ἰατροῦ καὶ τὸ παράπονό των εἶναι μέγα. Εἰς τὰ χωρία, λοιπόν, ἔπρεπε νὰ γίνουν τὰ ἰατρεῖα, ὅπου δὲν ἔχουν ἐπικοινωνίαν. Καὶ λόγοι καθαρῶς ἀνθρωπιστικοὶ τὸ ἐπέβαλον, ἀλλὰ ἐμεῖς ἐνδιαφερόμεθα μόνον γιὰ τὸ κόμμα. Εἰς τὴν Χαλκίδα ἔχομεν ἕνα νοσοκομεῖον, τὸ χειρότερον τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ ἀπόψεως κτιρίου. Ἀφέθη εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν τὸ νοσοκομεῖον Χαλκίδος καὶ ὅμως εἰς τὰ χωριὰ ἐδημιουργήθησαν Εἰρηνοδικιακὰ καταστήματα καὶ ἡμιγυμνάσια χωρὶς καθηγητὰς καὶ ὑποχρεώνουμε νὰ πληρώνουν οἱ κάτοικοι τοὺς καθηγητὰς καὶ τὸ Κράτος ἔβαλε μόνο μίαν ὑπογραφὴν καὶ τίποτε ἔξοδα, ἁπλῶς ἔβαλε μίαν ὑπογραφήν.

§49Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Εἶσθε ἐναντίον τῆς ἱδρύσεως γυμνασίων, κ. συνάδελφε; Εἰς τὴν Κάρυστον, κακῶς τὸ παράρτημα ἔγινε δημόσιον γυμνάσιον ἐπηνδρωμένον πλήρως μὲ καθηγητάς; Εἰς τὴν Ἀμάρυνθον, εἰς τὴν Αἰδηψόν, εἰς τὶς Κονίστρες, εἰς τὰ Ψαχνὰ κλπ. Διαφωνεῖτε σεῖς;

§50Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὰ ἡμιγυμνάσια ἐγίνοντο προχείρως καὶ χωρὶς ἔξοδα τοῦ Κράτους, ἀλλὰ τῶν ἐνδιαφερομένων. Διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν Γυμνασίων καὶ τὴν μεταβολὴν εἰς δημόσια, ἔχομεν ἕνα προϋπολογισμὸν 22 δισεκατομμυρίων, τὰ ἔσοδα τοῦ ὁποίου κατὰ 83% προέρχονται ἀπὸ τὴν ἔμμεσην φορολογίαν ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ πληρώνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀγοράζοντες τὴν ζάχαρι πρὸς 11 δραχμάς, ἐνῷ εἰς τὸν Πειραιᾶ κοστίζει 2 δραχμάς. Πράγματι, ἐγένοντο δύο γυμνάσια, ἀλλὰ εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὑπερηφανεύεται ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἔκανε κἄτι σοβαρὸν μὲ τὴν προαγωγὴν δύο γυμνασίων; Τὶ ἤθελε νὰ κάνῃ τὰ χρήματα τῆς φορολογίας; Ἡ παράταξίς μας ἐδημιούργησε τὸ ἐργοστάσιον Ἀλιβερίου ὄχι εἰς τὸ χαρτί, ἀλλὰ εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ εἶναι τὸ μόνο παραγωγικὸν ἔργον στὸν νομόν μας, ἐνῷ ἐσεῖς ἐπὶ 10 ἔτη, οὐδὲν παραγωγικὸν ἔργον ἐπράξατε. Εἶπεν, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὰ χωριὰ αὐτὰ ποὺ ἀνέφερα, ἐψήφιζαν ἀνέκαθεν τὰ δεξιὰ κόμματα. Πράγματι, ἐπηρεασμένα ἀπὸ τὸ ἀντάρτικο τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, δὲν ἐγνώριζαν τὴν πραγματικότητα. Ἦσαν ἐπηρεασμένοι βαθύτατα ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν, ὅπου ἕνας ψηφοφόρος ἑνὸς χωρίου, ἐνῷ ἦτο ἀνέκαθεν φίλος μου καὶ μὲ ἐψήφιζεν, τὴν παραμονὴν τῶν ἐκλογῶν μοῦ ἔστειλε ἐπιστολὴν εἰς τὴν ὁποίαν μοῦ ἔλεγε ὅτι «ναὶ μὲν σοῦ ἔχω ὑποσχεθῆ, ὅτι θὰ σὲ ψηφίσω, ἀλλὰ δὲν θὰ προδώσω τὴν πατρίδα μου. Δὲν ἐγνώριζα, ὅτι εἶσαι κομμουνιστής». Καὶ ἐμένα ἀκόμη μὲ ἔχουν διαβάλει. Καὶ ὁ λαὸς εἶχε φοβηθῆ τὸ ἀντάρτικο τότε, ἀλλὰ εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1950, καίτοι ὑπῆρχαν ἀντάρτες, ἐψήφιζαν καὶ ἐλεύθερα καὶ οἱ ἐκλογὲς ἔγιναν ποιὸ ἐλεύθερες καὶ ἔφερε στὴν ἐξουσίαν τὸν ἀείμνηστον Πλαστήραν. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην μάλιστα, θυμᾶμαι, ὅτι εἶχεν ἀπαγορευθῆ εἰς τὰ ΤΕΑ τὶς παραμονὲς τῶν ἐκλογῶν, νὰ μπαίνουν ἔνοπλοι εἰς τὰ χωριά. Καὶ εἰς μίαν περίπτωσιν ποὺ εἰσῆλθον ἔνοπλοι, συνελήφθησαν, διότι ὑπῆρχεν αὐστηρὰ διαταγή. Τὶ σχέσιν, λοιπόν, ἔχει τὸ ὅτι τότε ἐψήφιζαν δεξιά; Σήμερα ἐξεκαθαρίσθη ἡ κατάστασις. Διαβάζουν καὶ ἐφημερίδες. Μόνον τὸ ραδιόφωνον εἶναι ἐκεῖνο ποὺ δυνατὸν νὰ τοὺς ἐπηρεάσῃ λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν χρησιμοποιεῖται διὰ τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ διὰ τὸ κόμμα. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔχει μεγάλην εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις, διότι τὸ ραδιόφωνον χρησιμοποιοῦσε ὁ Μεντερὲς διὰ τὸ κόμμα του. Ὄχι διὰ τὸ ἔθνος, τὸ ἴδιο γίνεται καὶ ἐδῶ. Ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὰς ἐκλογὰς εἶχε τρομοκρατηθῆ καὶ ἐγνώριζεν, ὅτι θὰ ἔβγαινεν ὁ ἴδιος καὶ ἕνας ἀκόμη, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ξαφνιάσθηκε μὲ τὸ ἀποτέλεσμα.

§51Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἐπειδὴ κρίνετε τὴν ψῆφον τοῦ λαοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ λαὸς ἐπέλεξε τὸ καλύτερον κόμμα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ εἶχε ἐνώπιόν του. Λυποῦμαι, διότι αὐτὸ δὲν σᾶς ἀρέσει.

§52Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Καὶ τὶ ἔκαμε τὸ κόμμα σας; Λέτε, ὅτι εἶσθε ἐθνικόφρον κόμμα. Καὶ διὰ νὰ ἴδητε ποιοὶ εἶναι ἐθνικόφρονες, θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν Μ. Ἀνατολήν, ὅλοι οἱ ἀναπτύξαντες ἐθνικὴν δρᾶσιν Βενιζέλος, Τούμπας, Βούλγαρης, Κατσώτας κλπ., προήρχοντο ἀπὸ τὴν παράταξίν μας. Ποῦ ἦτο ἡ παράταξίς σας; Κατὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς ὁ κ. Παπανδρέου. Ἐν συνεχεία ὁ Πλαστήρας. Ποῦ ἦτο ἡ παράταξίς σας; Μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946, κατατρομοκρατηθέντες, ἐζητήσατε τὴν συνδρομὴν καὶ φέρατε τὸν Σοφούλην νὰ σώσῃ τὴν κατάστασιν. Τὸν Στρατάρχην Παπάγον ἐσεῖς, ἡ παράταξίς σας δὲν τὸν ἤθελε καὶ τὸν ἐπέβαλε ὁ Σοφούλης καὶ μὲ τὶς μεγάλες ἐξουσίες ποὺ τοῦ ἔδωσε καὶ μὲ τὸ κῦρος ποὺ εἶχε, ἔφτιαξε ὅ,τι ἔφτιαξε. Καὶ ὁ στρατηγὸς Βεντήρης καὶ ὁ Δόβας, ἀπὸ τὴν παράταξίν μας προήρχοντο. Ἐσεῖς ποὺ εἴσαστε καὶ ὁμιλεῖτε περὶ ἐθνικοφροσύνης; Στὴν κατοχὴ τί κάνατε, ποῦ εἴσαστε στὴν κατοχή; Οὐδεὶς ἡγήτωρ βγῆκε ἀπὸ τὴν παράταξίν σας, ὅλοι ἐκ τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως μηδενὸς ἐξαιρουμένου. Ἡ παράταξίς μου ἠγωνίσθη τότε πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ ἔτσι ἐμεῖς θὰ εἴμεθα ἡ ἐθνικόφρων παράταξις καὶ ἐσεῖς οἱ πατριδοκάπηλοι.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, συζητοῦμεν σήμερον τὰς δύο προτάσεις παραπομπῆς. Παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε ἐπ’ αὐτῶν.

§54Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Προεδρεῖον δὲν ἀνήκει εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ ἀφήσετε τὸν ρήτορα νὰ ὁμιλήσῃ ὅπως αὐτὸς νομίζει.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶπον, ὅτι τὸ συζητούμενον σήμερον θέμα εἶναι αἱ δύο προτάσεις παραπομπῆς μελῶν τῆς Κυβερνήσεως Δόβα, εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ περιστραφῇ ἡ σημερινὴ συζήτησις. Δὲν εἶναι θέμα γενικωτέρου ἐλέγχου τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ὁ γενικώτερος ἔλεγχος εἶναι ἀντικείμενον Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρεκάλεσα τὸν ρήτορα νὰ περιορισθῇ εἰς τὰς προτάσεις παραπομπῆς.

§56Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἠδικήσατε σοβαρῶς τὸν ἑαυτόν σας καὶ δὲν τὸ ἀνέμενον. Ὁ συλλογισμὸς τοῦ κ. συναδέλφου ἐπὶ τοῦ βήματος εἶναι ἀκλόνητος. Εἰκάζομεν τὴν συνέχειαν ἀπὸ τὴν εἰσαγωγήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν. Εἶπε. Κατὰ τὴν γνώμην τῆς Συμπολιτεύσεως αἱ ἐκλογαὶ ἦσαν ἐλεύθεραι καὶ ἡ αὔξησις τῶν ψήφων ὀφείλεται εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ὡδήγησε τὴν εὐημερίαν· ὁ ρήτωρ ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν ἦτο ἡ εὐημερία, ἀλλὰ ἡ ἐξαθλίωσις ὑπὸ τὸ κράτος τῆς βίας, ἡ ὁποία ἐψήφισε τὴν Ε.Ρ.Ε. Εἶναι τόσον πλῆρες τὸ ἐπιχείρημα, ὥστε προφανῶς, δὲν θὰ εἴχατε δώσει ἐπαρκῆ προσοχήν, διότι, ἄλλως θὰ ἦτο ἀδύνατον μὲ τὴν ἰδικήν σας νοημοσύνην νὰ κάμετε αὐτὸ τὸ λάθος.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀντείπω, ὅτι εἰδικῶς προκειμένου περὶ τῶν προτάσεων τῶν συγκεκριμένων κρίνονται αἱ εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Ἡ ὑποτιθεμένη ἢ μὴ ὕπαρξις εὐημερίας εἶναι θέμα ἐλέγχου, τὸν ὁποῖον φυσικὰ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀσκεῖ διὰ πλήθους ἐπερωτήσεων, ἐπιτελοῦσα τὸ καθῆκον της.

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι προφανές, ὅτι ἡ πορεία τοῦ συλλογισμοῦ σας ἔχει κάμει λάθος. Πρόκειται νὰ κριθῇ ἡ Κυβέρνησις Δόβα. Ποία εἶναι ἡ ἰδική μας ἄποψις; Ὅτι δὲν ἐξεφράσθη τὸ γνήσιον φρόνημα τοῦ λαοῦ κατὰ τὰς ἐκλογὰς καὶ κατὰ τοῦτο ἔχει εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις Δόβα, διότι ἐπὶ Κυβερνήσεως Δόβα δὲν ἐξεφράσθη τὸ γνήσιον φρόνημα τοῦ λαοῦ, ἐπηρεάσθη ἀπὸ τὴν βίαν καὶ τὴν νοθείαν, ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ὁποίας προέκυψε νόθον ἀποτέλεσμα. Ὅπου ὑπῆρχεν ἐξαθλίωσις, ὑπερεψηφίσθη ἡ Ε.Ρ.Ε. Ἄρα ἡ ὑπερψήφισις τῆς Ε.Ρ.Ε. δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν εὐημερίαν, ἀλλὰ εἰς τὴν βίαν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εὐθύνεται ἡ Κυβέρνησις Δόβα καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πρέπει νὰ παραπεμφθῇ ἡ Κυβέρνησις Δόβα. Ἔχει τόσην ἀρτιότητα ὁ συλλογισμὸς τοῦ ρήτορος, ὥστε ἦτο ἄτοπος ἡ παρέμβασίς σας.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ ἐπιμείνω, κ. Πρόεδρε. Ἐγὼ μία σύστασιν ἔκαμον καὶ οἱ περαιτέρω συλλογισμοὶ θὰ ἀποδείξουν ἐὰν ἔχῃ δίκαιον τὸ Προεδρεῖον. Ὁρίστε, κ. Ἀρβανιτάκι, συνεχίσατε.

§60Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Πρόεδρος παρεμβαίνει, ἐνῷ ὅταν ὡμιλοῦσε ὁ κ. Μπασιάκος καὶ ἀνέφερε ποῖος ἦτο ὑπεύθυνος τοῦ τυφεκισμοῦ τῶν 6, δὲν τὸν διέκοψε. Πῶς ἔρχεται σήμερον νὰ μοῦ ἀπαγορεύσῃ νὰ ὁμιλήσω περὶ τῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅπως εἰς τὸ χωρίον Παπάδες, ἔτσι καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν Μαντουδίου, ὅπου οἱ κάτοικοι ἐθρηνοῦσαν, διότι δὲν μποροῦσαν νὰ πωλήσουν τὴν παραγωγήν των (εἰδικῶς εἰς τὸ Μαντοῦδι γίνεται παραγωγὴ φασολίων) καὶ ἐνῷ εὑρίσκοντο εἰς τὴν δραματικὴν αὐτὴν κατάστασιν καὶ ἐπίστευαν ὅλοι, ὅτι θὰ καταψηφίσουν τὴν Ε.Ρ.Ε., εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτὴν ἔλαβεν ἡ Ε.Ρ.Ε. τὸ 70% τῶν ψήφων, ἐνῷ ἡ ἐξαθλίωσις τοῦ λαοῦ ἦτο μεγάλη καὶ ἐγνώριζαν ὅλοι, ὅτι κατεστράφησαν, διότι τὸ Κράτος ἐβοήθησε τοὺς ἀγρότας τῆς Ἀβησσυνίας καὶ ἔφερεν ἀπ’ ἐκεῖ φασόλια εἰς βάρος τῶν ἰδικῶν μας γεωργῶν. Ἐπίσης, εἰς ὡρισμένας περιφερείας ρητινοκαλλιεργητῶν ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε τὸ 80%. Θὰ ἐρωτηθῆτε, ὅτι ὑπῆρχε καὶ εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς εὐημερία. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς, ὅτι, πέρυσι, ἡ τιμὴ κατὰ κιλὸν τῆς ρητίνης, εἶχεν ὀκτὼ δραχμὰς καὶ οἱ ρητινοκαλλιεργηταὶ εἶχον ἐνοικιάσει ἐκτάσεις πεύκων διὰ ρητινοκαλλιέργειαν, μὲ τὴν προοπτικήν, ὅτι ἐφέτος ἡ τιμὴ κατὰ κιλὸν τῆς ρητίνης θὰ ἀνήρχετο εἰς 9 δραχμάς. Ξεύρετε ποῦ ἔφθασεν ἡ τιμὴ τῆς ρητίνης; Εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῶν 3.80 λεπτῶν καὶ ἡ πτῶσις προῆλθε, διότι οἱ κύριοι βιομήχανοι ἔκαναν τρὰστ μεταξὺ των, ἔρριψαν τὴν τιμὴν τῆς ρητίνης εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχει 2.50 καὶ ὅμως ἐψήφισαν λόγῳ εὐημερίας τὴν Ε.Ρ.Ε. ἐνῷ ἀντὶ νὰ κερδίσουν τὸν ἱδρῶτα των ἔμειναν καὶ χρεωμένοι. Καὶ ἐνῷ οἱ παραγωγοὶ ἔφθασαν εἰς οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν, κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε τὸ 80%, διότι ἐβοήθησε τοὺς ἐμπόρους καὶ ὄχι τοὺς ἐργαζομένους. Σᾶς ἐρωτῶ, τὸ ἀποτέλεσμα αὐτὸ δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα βίας καὶ νοθείας; Εἶναι πράγματι πιέσεως καὶ αἰσχρᾶς ὑλικῆς καὶ ψυχολογικῆς βίας. Εἰς ἄλλην περιοχήν, ὅπου κατόπιν ὑποδείξεως τῶν κυβερνώντων, οἱ κάτοικοι προέβησαν εἰς ζωοτροφίαν, ἐδανείσθησαν μεγάλα ποσὰ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, ἐδημιούργησαν σταύλους, ἠγόρασαν μοσχάρια, ἐδαπάνησαν ποσὰ διὰ νὰ τὰ θρέψουν καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ τὰ πωλήσουν μὲ ἐξευτελιστικὴν τιμὴν κατὰ κιλόν, καὶ νὰ ὀφείλουν εἰς τὴν Τράπεζαν μεγάλα ποσὰ καὶ νὰ διώκωνται. Θέλετε νὰ μάθετε τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν; Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε τὸ 70% καὶ ἐκεῖ. Σᾶς ἐρωτῶ, αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα βίας καὶ νοθείας; Εἰς ἄλλα ὅμως, μέρη τῆς Εὐβοίας, ὅπου ὑπάρχει ὀλίγη εὐημερία, ὅπως εἰς Αἰδηψόν, Χαλκίδα, Ἀλιβέριον, τὸ Κέντρον ἔλαβε περισσοτέρας ψήφους ἀπὸ τὴν Ε.Ρ.Ε. Ἐκ τούτων ἀποδεικνύεται, ὅτι ὅπου ὑπῆρχε μὲν εὐημερία καὶ τὸ κύριον χαρακτηριστικόν, εἶναι, ὅτι ὑπῆρχε καὶ ἐλευθερία τὴν πλειοψηφίαν τὴν ἐλάμβανε τὸ Κέντρον. Θὰ σᾶς ἀνακοινώσω τί ποσοστὸν ψήφων ἔλαβεν ἡ Ε.Ρ.Ε. εἰς διάφορα χωρία τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας, χωρία, τὰ ὁποῖα ζοῦν μακρὰν τοῦ κόσμου καὶ ποὺ ἡ φτώχεια καὶ ἡ δυστυχία ἔχουν φθάσει εἰς ὑψηλὸν ἐπίπεδον, διὰ νὰ ἴδητε τὸ πῶς διεξήχθησαν αἱ τελευταῖαι ἐκλογαί: «... (ἀναγινώσκει πίνακα).........». Ἐκ τοῦ ποσοστοῦ τῶν ψήφων ποὺ ἔλαβεν ἡ Ε.Ρ.Ε., ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐξηναγκάσθησαν οἱ χωρικοὶ νὰ ψηφίσουν τὴν Ε.Ρ.Ε. διὰ τῆς βίας καὶ τῆς τρομοκρατίας. Δηλαδή, ὅπου ὑπάρχει εὐημερία καὶ ὁ λαὸς ἔχει κἄποιαν ἐλευθερίαν ἐψήφισε Κέντρον, ὅπου ὑπῆρχε δυστυχία καὶ ἐξαθλίωσις καὶ ὁ λαὸς οὐσιαστικὰ δὲν εἶναι ἐλεύθερος, ἡ πίεσις ἐγένετο μεγαλυτέρα καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο ὁ ἐξαθλιωμένος λαὸς νὰ ψηφίσῃ Ε.Ρ.Ε. χειροκροτῶντας τὴν ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς αὐτούς. Γιὰ ποιοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας ὁμιλεῖτε καὶ πότε τοὺς κάματε. Βεβαίως τὸ Ε.Α.Μ. δὲν σᾶς ἄρεσε, διότι ἦτο ἀντεθνικόν. Ἀλλ’ ὅμως ὑπῆρχον καὶ ἄλλαι ἐθνικαὶ ὀργανώσεις, ὑπῆρχεν ὁ μακαρίτης ὁ Ψαρρός, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς προήρχετο ἀπὸ τὰς τάξεις μας. Σεῖς τί ἐκάματε; Διατί δὲν ἐπήγατε νὰ τὸν πλαισιώσετε καὶ νὰ συμβάλλετε καὶ σεῖς εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς πατρίδος; Ἐπίσης ἐβγῆκε εἰς τὸ βουνὸ ὁ Στρατηγὸς Ζέρβας, ὁ ὁποῖος διεξήγαγεν ἕνα τίμιον ἀγῶνα. Διατί καὶ εἰς αὐτὸν δὲν ἐπήγατε νὰ πολεμήσετε μαζί του ὡς Ἕλληνες πατριῶτες; Σᾶς ἐρωτῶ, ὁ Ζέρβας ἀπὸ ποῦ προήρχετο; Μήπως ἀπὸ τὰς τάξεις τὰς ἰδικάς σας; Ὄχι. Καὶ αὐτὸς ἀπὸ ἡμᾶς ἦτο. Συνεπῶς Ζέρβας, Ψαρρός, Βενιζέλος, Σοφούλης, ἦταν κανένας δικός σας ἀπ’ αὐτούς, ὅλοι δικοί μας ἦσαν. Καὶ τὸν Παπάγον ἀκόμη διὰ τῆς βίας τὸν ἐπεβάλαμεν. Ποῖοι λοιπόν, εἶναι ἐθνικόφρονες. Σεῖς εἶσθε πατριδοκάπηλοι καὶ ἡμεῖς ἐθνικόφρονες. Μὲ συγχωρῆτε διὰ τὰς φράσεις, ἀλλὰ αὐταὶ ἁρμόζουν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§61Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου μὲ Πρωθυπουργὸν τὸν κ. Βενιζέλον, ὁ Σοφούλης εἶχε κάμει νόμον ποὺ ἔδωσεν ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας, παρὰ τὴν ἀντίδρασιν τοῦ κ. Τσαλδάρη, εἰς τὸν Στρατάρχην Παπάγον.

§62Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ κ. Τσαλδάρη, ὁλόκληρος ἐκείνη ἡ παράταξις ἀντέδρασε. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ τονίσω ἀκόμη εἶναι, ὅτι ὁ Βεντήρης ἐκέρδισε τὴν μάχην κατὰ τῶν συμμοριτῶν, διότι ὁ Παπάγος τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο ἄρρωστος. Ἀλλὰ καὶ ὁ Βεντήρης ἀπὸ ποίαν παράταξιν προήρχετο; Μήπως ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας; Διαβάστε τὸ «Βῆμα» ποὺ γράφει ἓν ἱστορικὸν ἀνάγνωσμα διὰ νὰ ἴδητε πῶς ἐφέρθη ἡ παράταξις ἐκείνη εἰς τὸν Μέγαν Ἐλευθέριον Βενιζέλον. Καὶ ὅμως ὁ κ. Θανόπουλος ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ εἶπεν, ὅτι ὅπως ὁ Βενιζέλος ὁ μεγάλος ἐκεῖνος ἄνδρας τὸ 1915, ὅταν εἶδεν, ὅτι θὰ ἐπήρχετο ὁ διχασμός, ὑπεχώρησε, κάμετε καὶ σεῖς τὸ ἴδιον. Ὁ Βενιζέλος τότε τὸ ἔκαμε διὰ τὸ καλὸ τοῦ τόπου, ἀλλὰ εἶχε τὴν πλειοψηφίαν καὶ ἔκαμε τὴν θυσίαν διὰ νὰ συγκινήσῃ τοὺς ἀντιπάλους, διὰ νὰ σωθῇ ἡ Ἑλλάδα καὶ παρὰ τὴν θυσίαν του αὐτὴν ἡ παράταξίς σας κατέστρεψε τὴν Μ. Ἀσίαν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρβανιτάκι, θὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ πάλιν νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα, διότι ὅπως βλέπω σεῖς ἀναδράμετε συνεχῶς εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος.

§64Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ ὅλα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον θέμα. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν λοιπόν, κ. συνάδελφοι, τῆς 6ης Φεβρουαρίου, ὁ κ. Θανόπουλος εἶπεν: «... (ἀναγινώσκει)...». Λέγει δηλαδή, ὁ κ. Θανόπουλος, ὅτι ἡμεῖς ἀδικοῦμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀγωνιζόμεθα διὰ νὰ τὸν πείσωμεν, ὅτι δὲν εἶναι δοῦλος καὶ ὅτι ἔχει δικαίωμα εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἡμεῖς, λοιπόν, τὸν ἀδικοῦμεν ποὺ ἀγωνιζόμεθα διὰ τὴν ἐλευθερίαν του καὶ ὄχι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐβίασαν τὴν θέλησίν του; Δὲν βλέπετε, ὅτι καθημερινῶς ἀναφέρουν οἱ ἐφημερίδες, ὅτι χιλιάδες βιβλιάρια βγῆκαν παρανόμως. Σήμερον ἀκόμη ἀναγράφουν οἱ ἐφημερίδες, ὅτι τὸ αὐτὸ συνέβη εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Οἱ κύριοι τῆς Κυβερνήσεως τὰ ρίχνουν ὅλα αὐτὰ εἰς τὴν ἐλαστικότητα τῶν κρατικῶν ὀργάνων καὶ εἰς τὴν ραθυμίαν τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ παρελθὸν δὲν ἔσπευσαν νὰ βγάλουν ἐκλογικὰ βιβλιάρια. Διατί οἱ κύριοι τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως δὲν μᾶς ἔλεγον βγάζομε βιβλιάρια καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν κάτοικοι ἐνταῦθα πρὸ τοῦ 1948, βγάλετε καὶ σεῖς. Δὲν ἐγένετο τοῦτο, ἀλλὰ ἔπαιρνον βεβαιώσεις ἀπὸ τὴν ἀστυνομίαν καὶ ἀπὸ τοὺς ἐφημερίους ἄνευ ὀνόματος καὶ τὰ συνεπλήρουν αὐτοὶ μὲ ὀνόματα ραθύμων πολιτῶν. Εἶναι ἀνήθικα τὰ πιστοποιητικὰ αὐτά. Ναὶ ἢ ὄχι; Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν εἶναι ἀνήθικοι ἐκεῖνοι ποὺ τὰ ἔβγαλαν, ναὶ ἢ ὄχι; Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ διαψεύσῃ συνάδελφον, ὅτι τὰ ἐκδοθέντα βιβλιάρια εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν δὲν εἶναι 150.000 ἢ μᾶλλον, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὴς ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς καὶ ὅτι ὁ ἀκριβὴς ἀριθμὸς εἶναι 147.000. Ἔρχεται ὁ κ. Παπασπύρου καὶ λέγει, ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἔβγαλεν 100 βιβλιάρια νόμιμα. Ἡ κίνησις τοῦ κ. Γρίβα 1.000 βιβλιάρια καὶ ἕνα ὡρισμένον ἀριθμὸν τὸ Κόμμα τοῦ κ. Μαρκεζίνη. Ἂς εἴπωμεν, ὅτι τὰ κόμματα αὐτὰ ἔβγαλαν ἀκόμη 10 μὲ 15 χιλιάδες, αἱ ὑπόλοιποι 125.000 ἀπὸ ποίους ἐξεδόθησαν; Ἐάν, κ. συνάδελφοι, ὑπάρξῃ κανεὶς νὰ κάμῃ ἕνα κόμμα ποὺ θὰ καταργήσῃ τοὺς δικηγόρους, ἐγὼ πρῶτος θὰ τὸν ψηφίσω. Διότι, ἐτέθη μία προθεσμία εἰς τὸν ἐκλογικὸν νόμον περὶ τοῦ χρόνου ὑποβολῆς τῶν στρατιωτικῶν καταστάσεων. Καὶ εἶπεν ὁ νόμος, ὅτι αἱ καταστάσεις πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν τὸ βραδύτερον ἐντὸς 10 ἡμερῶν. Ἔρχονται τώρα διαπρεπεῖς δικηγόροι καὶ διαφωνοῦν ἐὰν ἡ προθεσμία αὐτὴ εἶναι ἀνατρεπτικὴ ἢ ὄχι. Ἐγὼ αὐτὰ δὲν τὰ καταλαβαίνω. Ἐὰν ἔλεγεν ὁ νόμος, ὅτι αἱ καταστάσεις πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν 10 ἡμέρας τὸ ἐνωρίτερον, πάλιν τὸ ἴδιον θὰ ἔλεγον. Τώρα, βάλατε τὸ βραδύτερον 10 ἡμέρας, πάλιν τὰ ἴδια μᾶς λένε. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν βιβλιαρίων. Ἐὰν πήγαινε κανεὶς νὰ ζητήσῃ νὰ βγάλῃ βιβλιάριον, συναντοῦσε χίλια ἐμπόδια. Ἀπὸ τὸ γραφεῖο τῆς Ε.Ρ.Ε. μὲ καμιόνια μετέφερον τὰ δικαιολογητικὰ καὶ μὲ καμιόνια μετέφερον τὰ βιβλιάρια ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖον. Τὰ διένειμον στοὺς ραθύμους πολίτας μὲ κάλπικα ὅμως πιστοποιητικὰ ἐγγραφῆς. Λέγει εἰς ἄλλο σημεῖον ὁ κ. Θανόπουλος: «... (ἀναγινώσκει)...........».

§65Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως αὐτὰ δὲν ἐλέχθησαν ἐδῶ;

§66Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Αὐτὸ λέγομεν καὶ θλιβόμεθα καὶ πρέπει νὰ ἐντρεπώμεθα ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα τίμιοι ἄνδρες. Διότι ἐτηλεγράφησα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν καὶ τοῦ ἔλεγον τί κατάστασις εἶναι αὐτὴ νὰ μοιράζετε ὅλα τὰ τρόφιμα πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν, ὅτι θὰ ἀποσυνετίθεντο τὰ τρόφιμα ἐὰν ἐμοιράζοντο μετὰ τὰς ἐκλογάς. Ἐγώ, κ. συνάδελφοι, εἶδα τέτοιον ὀργασμὸν διανομῆς δεμάτων καὶ τροφίμων εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν ποὺ δὲν συνέβη οὔτε κατὰ τὴν περίοδον τῶν σεισμοπλήκτων τοῦ Βόλου. Αὐτοκίνητα φορτηγά, στρατιωτικὰ ἔκαναν διανομὲς σὲ φίλους τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἔδιδαν δέματα τῶν διαφόρων φιλανθρωπικῶν ὀργανώσεων καὶ τῆς ἑνώσεως ἐκκλησιῶν διὰ νὰ ἐκμαυλίσουν τοὺς δυστυχεῖς ἀγρότας, τὰ πάντα εἰς τὸ κόμμα καὶ γιὰ τὸ κόμμα, δὲν σέβεσθε τίποτε, οὔτε ἐκκλησίαν, οὔτε ὑγείαν, τὰ πάντα τὰ ἐξευτελίσατε καὶ λυποῦμαι δι’ αὐτὸ καὶ ὡς Ἕλλην καὶ ὡς βουλευτής. Εἰς τὸ χωρίον π.χ. Κερασιὰ τῆς Εὐβοίας τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν ἐμοίρασαν δέματα καὶ δὲν ἐπετράπη νὰ τὰ ἀνοίξουν παρὰ τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν. Ἀπὸ τὰ δέματα αὐτὰ ἡ Ε.Ρ.Ε. ἐπῆρε τὸ 70% τῶν ψήφων, 170 σταυροὺς ὁ διανείμας τὰ δέματα, ἐνῷ ἄλλοτε οὐδένα σταυρὸν ἐλάμβανεν εἰς τὸ χωρίον αὐτό.

§67Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Εἰς τὸ χωρίον αὐτὸ ἐβελτιώθη ἡ ἐκπαίδευσις καὶ οἱ κάτοικοι ἐπωφελήθησαν ὅλων τῶν εὐεργετικῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ἀγνοῆτε ἐπίσης, ὅτι αἱ ἀγροτικαὶ συντάξεις εἶναι μία πραγματικότης, τὴν ὁποίαν δὲν ἀγνοοῦν οἱ ἀγρόται.

§68Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἦτο τόσον ἐξηγριωμένος ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἀπὸ τὰς ἀγροτικὰς συντάξεις ἐξ αἰτίας τῆς κρατήσεως 3%, ὥστε ἀναγκασθήκατε νὰ καταργήσητε τὸ 3% τῆς γεωργικῆς φορολογίας. Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ σᾶς ψηφίσῃ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, ὅταν, σεῖς, οἱ ἴδιοι ὡμολογήσατε, ὅτι ἡ κράτησις 3% ἦτο ἔγκλημα ἐναντίον τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἐπιέσατε τὴν ἡγεσίαν σας νὰ τὴν καταργήσῃ, ὅπως καὶ ἔγινε. Αὐτὸ ὑπεστηρίζαμεν τότε ἡμεῖς καὶ ἀγωνιζόμεθα καὶ ἔρχεσθε τώρα καὶ συμφωνεῖτε μαζί μας καὶ τὸ καταργεῖτε. Τὰ δέματα ἔδωσαν τὰς ψήφους. Μάλιστα, ἕνας ἱερεὺς εὑρῆκε τὴν Δευτέραν τελείως ἄχρηστα ἀντικείμενα καὶ διεμαρτύρετο. Ἡμεῖς ἐξευτελίζομεν τὸν λαὸν ἢ σεῖς; Αὐτὰ εἶναι γεγονότα καὶ ὅποιος ἀμφιβάλλει, ἐὰν θέλῃ νὰ μεταβῶμεν εἰς τὸ χωρίον διὰ νὰ τὸ διαπιστώσῃ μόνος του. Ἀλλὰ ὡμίλησεν ὁ κ. Καλλίας καὶ περὶ εὐγενείας. Ἀλλὰ βλέπετε, ὅτι ὁ λαὸς δὲν ψηφίζει τὸν κ. Κανελλόπουλον ποὺ εἶναι εὐγενής, ἀλλὰ τὸν τραχύτερον ὅλων μας, τὸν κ. Καραμανλῆν. Ἄρα τί συμβαίνει; Ἀλλὰ ὁμιλεῖ ὁ κ. Θανόπουλος καὶ περὶ συμμοριτοπολέμου: «...... (ἀναγινώσκει)......». Ἀλλὰ τότε δὲν εἶχεν ὀργανωθῆ καλὰ ἡ Δεξιὰ καὶ δὲν ἤξερεν εἰς ποῖον νὰ βάλῃ τὸ φέσι μὲ τὸ μνημόνιον μέσα. Ὁ λαὸς τότε ἐγνώριζε καὶ ἐτίμησεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατέστειλαν τὴν ἀνταρσίαν. Ἀλλὰ τότε δὲν ὑπῆρχον νοθεῖες. Οἱ νοθεῖες κατόπιν ἤρχισαν. Ἐὰν ὁ λαὸς ἦτο ἐλεύθερος δὲν θὰ ἔπρεπε, οὔτε ἕνας ἀπὸ σᾶς νὰ βγῇ βουλευτὴς καὶ οὐδεὶς θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκεται ἀπὸ ὑμᾶς εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Πάντοτε μὲ τὴν ἐπέμβασιν ντόπιων ἐκμεταλλευτῶν τοῦ λαοῦ βγαίνετε. Τὸ ἴδιον ἔγινε καὶ μὲ τὸ μοίρασμα τῶν τσιφλικιῶν, δὲν τὰ μοιράσατε καὶ ὅμως καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ δὲν τοὺς δώσατε, ἐσεῖς λάβατε τὰς ψήφους. Ἀλλά, ὁ κ. Θανόπουλος ὁμιλεῖ καὶ περὶ τοῦ δημιουργικοῦ ἔργου τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ. Ποῖον ὅμως εἶναι τὸ δημιουργικὸν ἔργον; Εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τί ἔπραξεν; Ἰδῆτε τὸ κατάντημα τοῦ Αἰγυπτιώτου Ἑλληνισμοῦ. Ἑκατὸν πενῆντα χιλιάδες Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι εὐημεροῦσαν εἰς τὴν Αἴγυπτον διώκονται μὲ μίαν βαλίτσαν. Τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ πείσῃ τὴν Αἰγυπτιακὴν Κυβέρνησιν νὰ κρατήσῃ τοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι μάλιστα κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Σουὲζ ἐξυπηρέτησαν τὴν Αἰγυπτιακὴν Κυβέρνησιν; Ἀλλά, γνωρίζετε καὶ τὴν ἐντροπὴν ἐκ τῶν γεγονότων τῆς Σμύρνης, ὅπου ἐξευτελίσθησαν οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοί. Γνωρίζετε τὰ γεγονότα τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Προχθὲς ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀπηγόρευσεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς ἀρχαιρεσίας τῶν φοιτητῶν οἱ Κύπριοι φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι, λέγει, δὲν εἶναι Ἕλληνες. Ἐπεβεβαίωσε δηλαδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Κρίσνα Μένων εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, ὅτι ἡ Κύπρος εἶναι τόσον Ἑλληνικὴ ὅσον δύναται νὰ θεωρηθῇ Ἀλβανικὴ ἢ Ἀττική. Καὶ ἦτο παρὼν ὁ Ἕλλην Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ δὲν διεμαρτυρήθη. Τὸ ἐπιβεβαιώνουν τώρα μὲ τὴν διαταγὴν πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον.

§69Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν τοῦ Πανεπιστημίου, ὅλοι οἱ φοιτηταὶ ἔχουν δικαίωμα νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς ἀρχαιρεσίας καὶ μόνον ἐφέτος ἀπηγορεύθη εἰς τοὺς Κυπρίους φοιτητὰς νὰ λάβουν μέρος.

§70Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Διότι ἔτσι ἤθελαν τὰ ἀφεντικὰ νὰ μὴ φαίνωνται, ὅτι εἶναι Ἕλληνες οἱ Κύπριοι καὶ ὅ,τι τοὺς ὑπαγορεύουν αὐτὸ καὶ ἐκτελοῦν διὰ νὰ εἶναι εὐχάριστοι εἰς ἐκείνους, ποὺ τοὺς ἀνέδειξαν. Τί ἔλεγεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς περὶ τῆς Κύπρου; Ὅτι οὐδέποτε θὰ ἀποστῇ τῆς γραμμῆς καὶ ἂν παραστῇ ἀνάγκη νὰ ἀλλάξῃ πορείαν θὰ ἐρωτήσῃ πρῶτον τὴν Βουλήν. Τὸ δὲ 1958 ἔλεγεν εἰς τοὺς λόγους του πρὸς τὸν λαόν, ὅτι ἐξησφάλισε τὴν αὐτοδιάθεσιν τῆς Κύπρου. Ἐξηπατοῦσε δηλαδή, τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ λέγῃ βουλευτής, ὅτι ἐθαυματούργησεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ ἔλαβε τὰς ψήφους διὰ τὰς πράξεις του αὐτάς; Ἐὰν δὲν εἶναι ἔτσι νὰ μὲ διαψεύσητε. Κατώρθωσε δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ νὰ ἀποκλείσῃ ἐσαεὶ νὰ γίνῃ ἡ Κύπρος Ἑλληνικὴ καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τὸν θαυμάζει ὁ λαός.

§71Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν Καταστατικὸν Χάρτην τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν κάθε Κράτος, μέλος του, ἀναγνωρίζει τὴν αὐτοδιάθεσιν τῶν λαῶν. Κατὰ τὴν συμφωνίαν τῆς Ζυρίχης ἀπεκλείσθη τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιαθέσεως τῶν Κυπρίων. Οἱ Κύπριοι ἔχουν Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχουν ψηφίσει οἱ ἴδιοι. Ἐκεῖ ἔφερε τὸν Κυπριακὸν λαὸν ἡ προδοσία τοῦ Καραμανλῆ καὶ τοῦ Μακαρίου.

§72Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ρήτωρ τῆς Κυβερνήσεως ...... (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ περιορισθῆτε ἐπὶ τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας, κ. συνάδελφε.

§74Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπαναλαμβάνω τὰς λέξεις βία καὶ νοθεία διὰ νὰ εἶμαι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Παρεξηγήθη, λέγει, ὁ κ. Θανόπουλος ἡ λέξις «ἅπαντες» τοῦ κ. Καρδαμάκη. Τότε διατὶ δὲν ἔλεγεν οἱ ἔχοντες τὰ νόμιμα προσόντα, ἀλλὰ ἔλεγεν «ἅπαντες». Καὶ ἰδοὺ τὸ ἀποτέλεσμα, κ. συνάδελφε, τρία βιβλιάρια ὁ Ἐπιθεωρητὴς τῆς Χωροφυλακῆς Θεσσαλονίκης καὶ δύο βιβλιάρια ὁ Νομάρχης. Εἶχον ἢ ὄχι ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων βιβλιάρια; Ποῖος λοιπὸν ἐκθέτει τὸν στρατόν; (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι). Ἐξευτελίσατε τοὺς μαθητὰς τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων καὶ μετὰ λέγετε, ὅτι πταίομεν ἡμεῖς. Τὸ ἴδιον ἐκάματε καὶ εἰς τὸ Λουτράκι διὰ τοὺς μαθητὰς τῆς Σχολῆς Μηχανικῶν τοὺς μεταβάλατε εἰς τραμπούκους. Καὶ ὅταν εἰποῦμε τίποτα διὰ κανένα ἀξιωματικόν, τότε μᾶς φωνάζετε. Εἶχα πῆ, ὅτι ὅσοι ἀξιωματικοὶ φοροῦσαν Γερμανικὴν στολὴν δὲν ἔπρεπε νὰ κυκλοφοροῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ χαλάσατε τὸν κόσμον. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Θανόπουλος, ὅτι οἱ ἡγέται τοῦ Κέντρου ἐπλαισιώθησαν ἀπὸ ἀνθρώπους: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Δηλαδή, ὅτι ἐπιδιώκομεν ἄνομα συμφέροντα. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι). Δηλαδή, ἀπὸ ἐκεῖ ἐκλάπησαν δισεκατομμύρια σ’ ἕνα βράδυ καὶ κάματε τὸν Ὑφυπουργὸν Ὑπουργόν, διότι ἐγλύτωσε τὸν ἀδελφὸ τοῦ Πρωθυπουργοῦ εἰς ἄλλην ὑπόθεσιν... (θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι — διαμαρτυρίαι ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν πτέρυγα) καὶ ἀφοῦ κάματε σεῖς αὐτὰ νομίζετε, ὅτι καὶ ἡμεῖς σκεπτόμεθα τὰ ἴδια. Ὄχι, ἀπ’ ἐκεῖ γίνονται τέρατα καὶ σημεῖα.

§75Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Ἀρβανιτάκι, βλέπετε μὲ πόσην προσοχήν, ἡ Βουλὴ σᾶς ἀκούει ἐπὶ τόσην ὥραν. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα καὶ νὰ ἀφίσητε τοὺς ὑπαινιγμούς, ἢ τὴν χρησιμοποίησιν φράσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσουν ἄλλα ζητήματα, ἐντὸς τῆς αἰθούσης. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ σέβεσθε καὶ τὸ αἴσθημα τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἀκούουν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὑπὸ τὴν φαιδρὰν ἀτμόσφαιραν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὴν αἴθουσαν, νὰ χρησιμοποιῶνται τόσον ἀπαράδεκτοι ἐκφράσεις.

§76Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Μᾶς εἶπαν, ὅτι παρωτρύναμεν τοὺς ἡγέτας τοῦ Κέντρου καὶ θέλαμεν νὰ γίνωμεν Κυβέρνησις διὰ νὰ κλέψωμεν.... (Θόρυβος).

§77Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Βεβαίως... (Θόρυβος).

§78Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Σεῖς ποὺ τὰ κάματε τὰ λέτε..... (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι). Ὁ κ. Λύχνος εἶπεν: «Ἡ Ἕνωσις Κέντρου ..... (ἀναγινώσκει) .....». Ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ ἔργα διὰ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας; Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας τὸ ἥμισυ τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ ἐπήγαινεν εἰς τὴν Αὐτοδιοίκησιν καὶ εἶναι 1.070.000.000. Δίδετε σήμερον μόνον 250.000.000, κ. Λύχνο, ἢ ὄχι, καὶ ἀφαιρέσατε 750.000.000 ἀπὸ τὴν Αὐτοδιοίκησιν διὰ νὰ κάμετε ἔργα βιτρίνας καὶ γιὰ νὰ κρατᾶτε τὴν Αὐτοδιοίκησιν ὑποχείριόν σας καὶ νὰ τὴν ἔχετε ἐξάρτημά σας· δὲν θέλετε ν’ ἀνδρωθῇ.

§79Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐμβριθὴς εἰς ὅλα τὰ θέματα, ἀλλὰ δὲν γνωρίζετε κανένα. Ὁ φόρος τοῦ καπνοῦ ἐξακολουθεῖ νὰ εἰσπράττεται ἐν ἀγνοίᾳ σας. Καὶ πέραν αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις ἔχει πολλαπλῶς ἐνισχύσει τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Νὰ σέβεσθε ἑαυτόν, τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν.

§80Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Μοῦ λέγετε, ὅτι δὲν γνωρίζω τὰ θέματα. Ἀπὸ τὸ ἕνα δισεκατομμύριον δίδετε μόνον 250.000.000 εἰς τοὺς Δήμους ἢ ὄχι; Σεῖς δὲν ξεύρετε τί σᾶς γίνεται. Καὶ δίδετε μετὰ καὶ μερικὰ ἀκόμη ἀπὸ τὰ 750.000.000 καὶ μετὰ διερωτᾶσθε ποῖος σέβεται τὴν Βουλὴν καὶ ποῖος ὄχι.

§81Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δυνάμει τοῦ νόμου 1910 τοῦ 1951 καὶ μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν διαπυλίων τελῶν τὸ 50% τῆς ἑκάστοτε εἰσπραττομένης φορολογίας τοῦ καπνοῦ ἀπεδόθη εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἦτο 750.000.000, ἑπομένως ἀντιστοιχεῖ τὸ ἥμισυ εἰς τοὺς Δήμους. Σήμερον ἡ φορολογία αὐτὴ πλησιάζει τὰ 2.000.000.000, ἀλλὰ ὁ Δῆμος καὶ αἱ Κοινότητες ἐξακολουθοῦν νὰ εἰσπράττουν 250.000.000. Ἑπομένως, ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀρβανιτάκις, εἶναι ἀπολύτως ἀκριβῆ.

§82Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδέποτε ἄλλοτε ἔλαβε χώραν τόσον βάναυσος καὶ ὠμὴ ἐπέμβασις τῆς Διοικήσεως εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Ὅταν κατηργήθησαν τὰ διαπύλια τέλη, ἡ φορολογία τοῦ καπνοῦ ἀνήρχετο εἰς 500.000.000 καὶ ἐξ αὐτῶν τὸ ἥμισυ ἀπεφασίσθη νὰ περιέρχεται εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας. Ἔκτοτε τὸ ποσὸν τοῦτο ηὐξήθη, ἀλλὰ τὸ παρεχόμενον εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας ποσὸν παρέμεινε στάμπιλε πάγιον. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἡ Διοίκησις ἐσφετερίσθη τὸ 10λεπτον τῶν εἰσιτηρίων καὶ τὰς πέντε συγκοινωνιακὰς γραμμάς, τὰς ὁποίας ἀφήρεσεν ἀπὸ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, τὰς ἔδωσε δὲ εἰς κἄποιον γνωστὸν ἐπιδιώκοντα νὰ μονοπωλήσῃ καὶ τὰς συγκοινωνίας καὶ νὰ γίνῃ οἰκονομικὸς δικτάτωρ. Εἶναι ἀκριβὲς ἑπομένως τὸ ὑποστηριζόμενον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις βαναύσως ἐφέρθη πρὸς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας.

§83Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, διὰ νόμου ψηφισθέντος ἐπὶ Κυβερνήσεως κ. Βενιζέλου καὶ εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ ἐσόδου ἐκ τῶν καταργηθέντων διαπυλίων τελῶν παρεχωρήθη εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τὸ 50% τῆς ἀποδόσεως τῆς φορολογίας καπνοῦ. Μετὰ πάροδον ὅμως ὀλίγων μηνῶν, ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα, παρανόμως καὶ αὐθαιρέτως περιωρίσθησαν τὰ ἔσοδα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἐκ τῆς ἀποδόσεως τῆς φορολογίας ἐδόθη ἀντὶ τοῦ 50% μόνον τὸ 20%. Εἰς διαμαρτυρίας μας, ὅτι οἱ Δῆμοι εἶχον δημοπρατήσει ἔργα, εἶχον δημιουργήσει ὑποχρεώσεις καὶ ὀφειλὰς ἡ ἀπάντησις ἦτο «δὲν ἔχετε τίποτε νὰ πάρετε, ἡμεῖς διευθύνομεν καὶ θὰ σᾶς δώσωμεν ὅσα θέλομεν». Ἐκάμαμεν διαβήματα καὶ πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸν καὶ πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ Καρτάλην, ὑπεμνήσαμεν τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν καὶ μᾶς ἀπήντησαν δὲν ἀναγνωρίζομεν τίποτε, θὰ κάμωμεν, ὅτι θέλομεν, νὰ πᾶτε εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Λυποῦμαι διὰ τὴν παράνομον αὐτὴν κατακράτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς βάρος τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου μὲ Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν τὸν κ. Μαῦρον καὶ Συντονισμοῦ τὸν Καρτάλην.

§84Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἡ διαφορὰ εἶναι, ὅτι τότε ἡ φορολογία ἀπέδιδε 600 ἑκατομ. καὶ ἐδίδοντο εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τὰ 240.

§85Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ τοποθετηθοῦν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Διὰ τοῦ νόμου 1910 κατηργήθησαν τὰ διαπύλια τέλη καὶ ἐθεσπίσθη, ὅτι ἐκ τῆς ἀποδόσεως φορολογίας τοῦ καπνοῦ τὸ ἥμισυ θὰ παραχωρεῖται εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Μετά τινας μῆνας παρῃτήθη ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Βενιζέλου καὶ ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα. Δι’ ἀποφάσεως δὲ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, τοῦ ἀειμνήστου Καρτάλη καθωρίσθη, ὅτι δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν, θὰ καθορίζηται τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ παραχωρῆται εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας δυνάμενον νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ 50% τῆς ἀποδόσεως τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ. Ἔκτοτε ἐξακολουθοῦν νὰ δίδωνται 240 ἑκατομμύρια ἀσχέτως ἐὰν ηὐξήθη ἡ ἀπόδοσις ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ. Συνεπῶς, ἐὰν οἱ τρεῖς Ὑπουργοὶ ἤθελον νὰ δώσουν μέχρι 50% δὲν ἐχρειάζετο νέος νόμος.

§86Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Ὁ κ. Κατσώτας ἀνεκίνησεν ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον γνωρίζει ἄριστα λόγῳ τῆς ἰδιότητός του ὡς προέδρου τῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα δὲν ἐνεφανίσθη, ὅπως ἀκριβῶς ἔχει ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Κατσώτας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ὅταν κατήργησε τὰ διαπύλια μὲ τὸν 1910 ὁ φόρος καπνοῦ ἀνήρχετο εἰς 480 ἑκατομμύρια, διέθεσε τὸ ἥμισυ τῆς φορολογίας αὐτῆς ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τοῦτο εἶναι ἀκριβές. Ἐν συνεχείᾳ ἀνέφερεν ὁ κ. Κατσώτας, ὅτι ἀνῆλθεν ἡ φορολογία αὐτὴ εἰς 700 ἑκατομμύρια. Μόλις ἔφυγεν ἀπὸ τὸ ποσὸν τῶν 480 ἑκατομμυρίων καὶ ἔφθασεν εἰς τὰ 700 ἑκατομμύρια, ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, διὰ τῆς ὁποίας ὡρίζετο, ὅτι ἀσχέτως τῆς ὑποχρεώσεως, ὅτι θὰ παρήχετο τὸ ἥμισυ, τοῦτο ὁπωσδήποτε δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰ 240 ἑκατομμύρια. Καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐσταθεροποίησε τὴν παροχὴν τοῦ Δημοσίου πρὸς τοὺς Δήμους εἰς τὰ 240 ἑκατομμύρια. Τὸ καθεστὼς αὐτὸ ἐκράτησε μέχρι τοῦ 1955, ὅτε ἐσχηματίσθη ἡ πρώτη ὑπὸ τὸν κ. Καραμανλῆν Κυβέρνησις. Τώρα τί ἔγινε ἔκτοτε ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἶναι γνωστόν. Νὰ προσπαθῇ κανεὶς νὰ περιορίζηται εἰς τὸ κονδύλιον τοῦ καπνοῦ καὶ μόνον εἶναι ματαιοπονία. Ἡ οὐσία εἶναι μία, καὶ εἰς τοὺς Δήμους καὶ εἰς τὰς Κοινότητας ἐδόθησαν χρήματα πέραν αὐτῶν. Καὶ ὅπως ξέρετε μόνον διὰ τοῦ προγράμματος τῶν μικρῶν κοινωφελῶν τὸ ὁποῖον προσφέρει κατὰ 50% δωρεὰν τὴν ἀξίαν τοῦ ἔργου προσεφέρθησαν πρὸς τὴν Αὐτοδιοίκησιν 500 ἑκατομμύρια ἐτησίως, δοθέντος, ὅτι μόλις πέρυσι τὸ πρόγραμμα ἦτο περίπου ἓν δισεκατομμύριον. Τὰ 500 αὐτὰ ἑκατομμύρια προσφέρονται εὐθέως πρὸς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, διότι τὰ ἔργα δὲν ἐκτελοῦνται εἰς τὸ ἀχανές, ἐκτελοῦνται ἢ εἰς Δήμους ἢ εἰς Κοινότητας. Ἐάν, λοιπόν, ἀθροίσετε τὰ 240 ἑκατομμύρια τοῦ καπνοῦ καὶ τὰ 100 ἑκατομμύρια τῆς ἀνεργίας τὰ ὁποῖα δίδονται σχεδὸν τακτικῶς, φθάνετε ἐτησίως χωρὶς νὰ ὑπολογίσετε ἄλλας παροχὰς ἐξ ἄλλων πόρων εἰς τὰ 900 ἑκατομμύρια περίπου. Πῶς, λοιπόν, ἔμεινε σταθερὸν τὸ κονδύλιον τῶν 240 ἑκατομμυρίων ἀπὸ πλευρᾶς οὐσιαστικῆς, ὑλικῆς εἰσπράξεως ἀπὸ μέρους τῶν Δήμων; Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἀσχέτως τῆς Δικονομικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος ἡ οὐσία ἐν προκειμένῳ εἶναι, ὅτι οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες εἰσπράττουν δωρεὰν ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἓν ποσὸν 900 καὶ πλέον ἑκατομμυρίων ἐτησίως.

§87Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὅταν ἐδίδαμεν ἡμεῖς τὰ 240 ἑκατομμύρια δὲν εἶχε γίνει ἡ ἀναπροσαρμογὴ καὶ ὁ προϋπολογισμὸς ἦτο 9 δισεκατομμύρια ἐνῷ τώρα εἶναι 22 δισεκατομμύρια καὶ δίδετε πάλιν τὰ ἴδια. Ἀλλά, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἐνισχύονται οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες. Ἐδῶ εἶναι ἀκριβῶς ἡ διαφωνία μας, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ δὲν τὰ διαχειρίζονται οἱ ὀργανισμοὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ στέκωνται σούζα πρὸς τὸ Κράτος. Ἀπόδειξις τὸ τηλεγράφημα τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη «ὅτι ἐὰν δὲν ἐκλεγῇ Πρόεδρος Κοινότητος ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον αὐτὸς ἐπεθύμει, τὸ χωριὸ δὲν θὰ ἔπαιρνε νερό».

§88Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ἀπόψε ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐτίμησεν, κατὰ ἕνα τρόπον, τὴν μνήμην τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ ἀειμνήστου Στρατηγοῦ Πλαστήρα, διὰ τὸν ὁποῖον, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος, δημοσίᾳ ἐξέφραζε τὴν εὐγνωμοσύνην καὶ τὴν ἰδικήν του καὶ τοῦ Πειραϊκοῦ λαοῦ, διότι ὁ Πρωθυπουργὸς ἐκεῖνος ἐπρόσεξε καὶ τὸν Δῆμον Πειραιῶς καὶ τὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ τὸν ἀθλητισμόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως συγκινεῖται ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος. Καὶ μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ 10 χρόνια ἠθέλησε νὰ ἀμαυρώσῃ τὴν μνήμην τοῦ ἀνδρὸς ἐκείνου. Ἀκόμη παραπονοῦμαι, διότι δὲν ἐνεθυμήθη ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ὁ κ. συνάδελφος. τοῦ ἑτέρου ἀνδρός, τοῦ ἀειμνήστου Καρτάλη, ὁ ὁποῖος μὲ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβε, τὰ ἀντιπληθωριστικά, ἐστερέωσε τὸ νόμισμα, διὰ νὰ τὸ καταστρέψετε σεῖς καὶ νὰ τὸ φέρετε εἰς ὃ σημεῖον τὸ ἐφέρατε. Αὐτὰ τὰ δύο πράγματα ἐπισημαίνω διὰ νὰ ἔχῃ μνήμην καὶ ὁ λαός.

§89Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι οὐδένα ἐκ τῶν ἀειμνήστων ἔθιξα. Ἀλλὰ ἀντιθέτως, γνωρίζω νὰ σέβωμαι ὄχι μόνον τοὺς ἀγωνισθέντας καὶ τιμήσαντας τὸ Κοινοβούλιον, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς πολιτευομένους. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι κάθε πολιτευόμενος, κάθε βουλευτής, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐκπληροῖ ἕνα ἱερὸν σκοπόν. Καὶ θίγομαι, ἂν θέλετε, ὡς πολιτευτής, ὡς ἄτομον, ὡς ἐπιστήμων δικηγόρος, ὅταν ἀκούω ἐδῶ συναδέλφους νὰ ἀλληλοϋβρίζωνται, ὅταν ἀκούω καὶ βλέπω πράξεις διὰ τῶν ὁποίων δὲν τιμᾶται ὁ πολιτικὸς κόσμος. Ὀφείλω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ εἴπω, ὅτι οὐδεὶς σεβασμὸς ὑπάρχει τοῦ ἑνὸς πολιτευτοῦ πρὸς τὸν ἄλλον. Καταβάλλεται προσπάθεια κατασπιλώσεως ὑπολήψεων, κατασπιλώσεως προσώπων. Ἐφθάσαμεν μέχρι τοῦ σημείου, κ. Πρόεδρε, νὰ ὑπάρχουν βουλευταὶ καὶ νὰ ὁμιλοῦν, ὅπως ὡμίλησεν ὁ κ. Διαμαντόπουλος διὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὴν λέξιν «προδότης». Πρέπει, νομίζω, τὸ Προεδρεῖον νὰ λάβῃ αὐστηρὰ μέτρα. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σεβασμὸς μεταξὺ τῶν συναδέλφων καὶ μεταξὺ τῶν βουλευτῶν. Καὶ ἐπειδὴ εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ σέβονται ὅλους τοὺς πολιτευτάς, ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἐκ Χίου συνάδελφον, ὅτι ἐγὼ ἐσημείωσα ἕνα καὶ μοναδικὸν πρᾶγμα. Ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις τοῦ σεβαστοῦ μου κ. Βενιζέλου μὲ ἕνα περίφημον νόμον ἐπῆρεν ὅλα τὰ ἔσοδα τῶν Δήμων καὶ τῶν Κοινοτήτων καὶ μᾶς ἔδωσεν ὡς ἀντάλλαγμα 50% ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ, ἡ αὐτὴ Κυβέρνησις μὲ τὰ ἴδια πρόσωπα, μὲ τὸν αὐτὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν κ. Μαῦρον καὶ τοῦ Συντονισμοῦ τὸν ἀείμνηστον Καρτάλην, αὐθαιρέτως ἐμείωσε τὸ 50% εἰς 20%. Αὐτὰ ἐσημείωσα, δὲν ἔθιξα κανένα τῶν πολιτευομένων καὶ οὐδενὸς τὴν μνήμην.

§90Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Λύχνος εἶπεν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὅλοι οἱ Ἕλληνες τοῦ κόσμου, ἔχουν στρέψει τὰ ἰδανικά των εἰς κατευθύνσεις ποὺ δὲν τὰς ἀκολουθεῖ τὸ Κέντρον. Εἶπεν, ὅτι τὸ Κέντρον εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ Δεληγιάννη. Τὸ Κέντρον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκατε κ. Λύχνο, τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖ τὴν παράταξιν τοῦ Τρικούπη, Βενιζέλου κλπ. Οὔτε τὴν κατάστασιν τοῦ 1897 ἐδημιούργησεν ἡ παράταξις τοῦ Δεληγιάννη. Εἶσθε οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δύο φορὲς ὡπλίσατε χέρια δολοφόνων, διὰ νὰ δολοφονήσουν τὸν Βενιζέλον, τοὺς ὁποίους δὲν συνέλαβεν ἡ ἀσφάλεια τοῦ Κράτους, ἀλλὰ τοὺς συνέλαβαν οἱ ἰδιῶται, ὅταν σεῖς οἱ ἴδιοι ἐκυβερνούσατε. Ποῦ εἶσθε σεῖς τότε; Πῶς τολμᾶτε νὰ ὁμιλῆτε σεῖς ποὺ ἐβάλατε τὸν Δ)ντὴν τῆς Ἀστυνομίας νὰ μοιράζῃ προκηρύξεις ψεύτικες καὶ ἀνήθικες καὶ τὸν συνέλαβαν οἱ χωροφύλακες καὶ τὸν ἔβαλαν μέσα;

§91Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, φαίνεται, ὅτι ἐκτὸς τῶν ἄλλων παραισθήσεων ποὺ ἔχει, ἔχασε καὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ χρόνου καὶ δὲν δύναται νὰ ἀντιληφθῇ πότε καὶ διὰ ποίους λέγονται τὰ ὅσα λέγονται. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ὡμίλησα διὰ τὸ σημερινὸν Κέντρον καὶ εἶπον, ὅτι ἐφαρμόζει τὴν τακτικὴν τοῦ Δεληγιάννη.

§92Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, ποὺ ἐπρόδωσε τὴν παράταξίν του διὰ νὰ γίνῃ Ὑπουργός, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ καθ’ ὃν τρόπον ὁμιλεῖ. Κύριε Λύχνο, νὰ προσέχετε εἰς τὰς ἐκφράσεις σας. Ἐπροδώσατε τὸ κόμμα σας καὶ τὸν λαὸν ποὺ σᾶς ἐξέλεξε καὶ μετετάγητε εἰς τὴν ἄλλην παράταξιν ποὺ κυβερνοῦσε διὰ νὰ γίνετε Ὑπουργός. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπετε, λοιπόν, σήμερα νὰ κάμετε τὸν τιμητήν. Ἐμεῖς, βλέπετε, μένουμε στὸ κόμμα καὶ στὶς μαῦρες καὶ στὶς ἄσπρες ἡμέρες του.

§93Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εὑρίσκομαι εἰς τὴν παράταξιν αὐτήν, διότι ὁ Πρόεδρος τῶν Φιλελευθέρων, ὅλως αὐθαιρέτως μὲ διέγραψεν ἀπὸ τὸ Κόμμα, διότι κάποτε ἐψήφισα κατὰ συνείδησιν. Κατόπιν τούτου, ἐζήτησα στέγην εἰς ἄλλο κόμμα, ἡ ὁποία καὶ μοῦ ἐδόθη. Δὲν ἐπρόδωσα συνεπῶς, ἐγὼ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων μὲ ἐπρόδωσε καὶ μὲ ἠνάγκασε νὰ ἐγκαταλείψω τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον ὑπηρέτησα εἰς ὅλην τὴν ζωήν μου.

§94Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Εὔβοιαν, τὸ ζήτημα τῆς βίας καὶ τῆς τρομοκρατίας, εἶναι τὸ ἴδιον μὲ ἐκεῖνο τῶν ἄλλων περιοχῶν. Ὁ στρατὸς ἐψήφισε συντεταγμένος καὶ ἐντὸς τοῦ ἐκλογικοῦ τμήματος εὑρίσκετο εἷς λοχίας διὰ νὰ παρακολουθῇ. Ἡμεῖς οἱ ὑποψήφιοι, ὁσάκις ἀντιλαμβανόμεθα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐβγάζαμε ἔξω τὸν λοχίαν, ἀλλ’ ἐκεῖνος μόλις ἐμεῖς ἐφεύγαμεν ξαναέμπαινεν εἰς τὸ τμῆμα καὶ ἔκαμε τὴν δουλειά του. Ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος, ἴσως ἀπὸ ἀδράνειαν, ἴσως ἀπὸ φόβον, εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν προέβαινεν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι εἰς τὰς ἐκθέσεις των δὲν ἔχουν ἀναφέρει τοιαῦτα παρέκτροπα. Ἀλλὰ ἰδοὺ διατί: Ὅσοι ἐκ τῶν ἀντιπροσώπων εἶχον πυγμὴν ἐπεβάλλοντο καὶ ἔκαμαν τὴν δουλειά τους ὅπως ἔπρεπε. Οἱ περισσότροι ὅμως, εἴτε διότι δὲν ἤθελον, εἴτε διότι δὲν ἐτόλμων, εἴτε διότι ἠδράνουν ἄφηναν τοὺς μπράβους καὶ τοὺς χωροφύλακες εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα, χωρὶς τὴν παραμικρὰν ἀντίδρασιν. Αὐτοὶ οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι τὶ θὰ ἀνέφερον μετὰ ταῦτα; Νὰ διατὶ εἰς τὰς ἀναφορὰς τῶν Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων δὲν ἀναγράφονται τοιούτου εἴδους παρέκτροπα. Οἱ Ἀντιπρόσωποι ποὺ εἶχον ψυχὴ ἔκαμαν καλὰ τὴν δουλειά τους. Καὶ ἰδοὺ τὶ ἔκαμεν εἰς τὸ 340 τμῆμα τῶν Ἀθηνῶν, ἕνας Δικαστικὸς Ἀντιπρόσωπος, ὀνόματι Δημήτριος Βασιλείου Δικηγόρος Χαλκίδος. Ὁ Ἀντιπρόσωπος αὐτὸς ἀντιληφθείς, ὅτι οἱ ἄνδρες τῆς Φρουρᾶς δὲν εἶχον συμπληρώσει τὸ 21ον ἔτος τῆς ἡλικίας των δὲν τοὺς ἐπέτρεψε νὰ ψηφίσουν. Τότε, ἦλθεν εἷς Λοχαγὸς καὶ ἠθέλησε νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸν Δικαστικὸν Ἀντιπρόσωπον διὰ νὰ ψηφίσουν οἱ ἄνδρες τῆς Φρουρᾶς. Ὁ Δικαστικὸς Ἀντιπρόσωπος, ὅμως, καὶ πάλιν ἠρνήθη. Κατόπιν τούτου ὁ Λοχαγὸς ἀπηυθύνθη εἰς τὸν Ἔφορον Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων. Πληροφορηθείς, ὅμως, ὁ Ἔφορος, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ Δ. Βασιλείου καὶ γνωρίζων, ὅτι ὁ Βασιλείου κάμνει καλὰ τὴν δουλειά του δὲν παρενέβη. Κατόπιν τούτου ἐπέστρεψεν ὁ Λοχαγὸς εἰς τὸ Τμῆμα καὶ ἀπεπειράθη νὰ διατάξῃ τὸν Δικαστικὸν Ἀντιπρόσωπον διὰ νὰ ψηφίσουν οἱ στρατιῶται. Ὁ Βασιλείου, ὅμως, ποὺ ἦτο ἄνθρωπος μὲ ψυχή, ὄχι μόνον δὲν ὑπήκουσεν, ἀλλὰ τοὐναντίον προεκάλεσε πρᾶξιν τῆς Ἐφορευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ διέταξε τὴν σύλληψιν τοῦ Λοχαγοῦ. Ἐάν, κ. βουλευταί, δὲν ἦτο ὁ Βασιλείου Δικαστικὸς Ἀντιπρόσωπος, ἡ Φρουρὰ θὰ ἐψήφιζε παρανόμως; Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, ὁ κ. Ὑπουργός, ἂς ψάξῃ τὰ χαρτιά του, νὰ ἰδοῦμε θὰ εὕρῃ ἀναγεγραμμένον αὐτὸ τὸ ἐπεισόδιον; Στὸ χωρίον Νέα Ἀρτάκη, τῆς Χαλκίδος, συνέλαβον οἱ ἄνθρωποί μου ἕνα χωροφύλακα νὰ εἶναι μέσα εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα καὶ νὰ παρακολουθῇ τὶ ψηφίζει ὁ κόσμος. Ὁ Δικαστικὸς Ἀντιπρόσωπος καμμίαν ἀντίδρασιν δὲν παρουσίασε διὰ τὴν παραμονὴν τοῦ χωροφύλακος εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα. Ἀμέσως ἅρπαξα καὶ τὸν χωροφύλακα αὐτὸν καὶ τὸν παρέδωσα εἰς τὸν σταθμάρχην, ὁ ὁποῖος καὶ ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὸν κρατήσῃ ἐντὸς τοῦ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος μέχρι πέρατος τῆς ἐκλογῆς. Εἰς τὰς 3 ὅμως, τὸ ἀπόγευμα, ποὺ ἐγὼ ἔφυγα ἀπὸ αὐτὸ τὸ χωριό, ὁ χωροφύλαξ αὐτὸς ἀφέθη ἐλεύθερος καὶ ἐπῆγε πάλιν εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα καὶ συνέχισε τὴν δουλειά του. Ἂς κυττάξῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπάρχει εἰς τὴν ἀναφορὰν τοῦ Δικαστικοῦ Ἀντιπροσώπου ἀνεγεγραμμένον αὐτὸ τὸ ἐπεισόδιον; Νὰ γιατὶ οἱ Δικαστικοὶ Ἀντιπρόσωποι οὐδὲν εἶχον ἀναφέρει ἐκ τῆς λαβούσης χώραν βίας. Ἡ ἐκβίασις τῶν πολιτῶν διὰ νὰ ψηφίσουν τὴν Ε.Ρ.Ε., ἐγένετο μὲ ποικίλα μέσα καὶ διαφόρους ὑποσχέσεις. Τοὺς ἔλεγον πὼς δὲν θὰ τοὺς δώσουν δάνεια ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε., πιστοποιητικὰ ἀπορίας κλπ. Εἰς τὸ χωρίον Ἀρτάκη, ὁ Ἀνθυπασπιστὴς μετέβαινεν ἀπὸ σπίτι σὲ σπίτι, τρομοκρατῶν τοὺς κατοίκους διὰ νὰ ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε. Ἐπέρασεν ὁ λαός, κ. Ὑπουργέ, μαῦρες νύχτες κατοχῆς καὶ μετὰ προσωπίδων μάλιστα. Τὸ οἰκογενειακὸν ἄσυλον παρεβιάσθη ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν ἐν τῇ προσπαθείᾳ της νὰ πείσῃ τοὺς χωρικοὺς νὰ ψηφίσουν τὴν Ε.Ρ.Ε. Ὅταν εἰς τὸ χωρίον Ἀρτάκη ἐζήτησαν οἱ φίλοι μας νὰ κάμουν ἕνα ἐκλογικὸν κέντρον, ὁ κ. Ἀνθυπασπιστὴς τοὺς ἐζήτησε βεβαίωσιν τοῦ μηχανικοῦ, ἂν στατικῶς ἀντέχει τὸ πάτωμα. Τοῦτο, μάλιστα, καθ’ ὅν χρόνον τὸ ἐκλογικὸν κέντρον τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐστεγάζετο εἰς ἕνα δωμάτιον μὲ τρύπιο πάτωμα. Ὅταν ἐγὼ ἀπηυθύνθην εἰς τὸν κ. Ἀνθυπασπιστήν, ἔδωσε τὴν ἄδειαν. Καὶ τότε, κ. βουλευταί, ποὺ ἐπῆγα εἰς τὸ ἐκλογικὸν κέντρον, εἶδον ὅτι τοῦτο δὲν εἶχε κἂν πάτωμα, ἀλλὰ τοὐναντίον ἦτο ἰσόγειον μὲ τσιμέντο καὶ χωρὶς ὑπόγειον. Ἰδοὺ μὲ ποῖα μέσα προσεπάθει ἡ χωροφυλακὴ νὰ μᾶς ἐμποδίσῃ νὰ συναγωνισθῶμεν εἰς τὰς ἐκλογάς. Καὶ ὅμως, κ. βουλευταί, δὲν εὑρέθη Ὑπουργὸς μέχρι σήμερον νὰ τιμωρήσῃ ἔστω γιὰ παράδειγμα πέντε δέκα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἀμετανόητα κρατικὰ ὄργανα. Ὅλα αὐτὰ εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ εἰς τὸ χωρίον αὐτὸ νὰ πάρῃ ἑξακοσίας ψήφους, ἐνῷ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πάρῃ πλέον τῶν διακοσίων. Διατί; Διότι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ἦτο καὶ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Διανομῆς Δεμάτων, ἦτο ὁ ἐκδότης τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας. Καὶ πιστοποιητικὰ ἀπορίας καὶ δέματα δὲν ἐδίδοντο, παρὰ μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐνετάσσοντο εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος παρουσίᾳ τοῦ ἀστυνόμου ἐφώναζεν δημοσίᾳ, ὅτι ὁ Καραμανλῆς τὴν Δευτέρα θὰ κυβερνᾷ. Τηλεγράφησα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν καὶ ἔλαβον ἀπάντησιν, ὅτι διετάχθησαν ἀνακρίσεις. (Ἀναγιγνώσκει κατάθεσιν ἐνόρκου ἐξετάσεως τοῦ μάρτυρος Φραγκοπούλου Δημητρίου). Ὁ ἴδιος αὐτὸς Πρόεδρος κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν εἶχεν ἐγκατασταθῆ εἰς τὸ σχολεῖον, ὅπου εὑρίσκονται τὰ δύο ἐκλογικὰ τμήματα. Τὸν ἐξέβαλα ἑπτάκις ἐκ τῶν ἐκλογικῶν τμημάτων, ἀλλὰ κατώρθωνε καὶ πάλιν νὰ μπῇ μέσα. Ἐπίσης εἰς τὸ χωρίον Γαβαλᾶ, οἱ ὑπάλληλοι τῆς ΔΕΗ ἐπεσκέφθησαν σπίτι πρὸς σπίτι ὅλα τὰ σπίτια τῶν ἐργατῶν, τοὺς ὁποίους ἐξεβίαζον νὰ ψηφίσουν τὴν Ε.Ρ.Ε. Τὸ ἴδιον ἔκανε καὶ ὁ ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἀπόστολος Ρέτζας, ὁ ὁποῖος ἐπροπαγάνδιζε συνεχῶς καὶ διωρίσθη ὡς ἐφοριακὸς μὲ ἐπὶ πλέον μισθόν. Ἐπίσης ἡ ὑπάλληλος Μπελιᾶ εἶχεν ὡς μόνην ἀπασχόλησίν της τὴν προπαγάνδα ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἦτο ὑπάλληλος τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Χαλκίδος. Ξεύρετε, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἰατροὶ τῶν Κοινοτικῶν Ἰατρείων, ὅτι ἔχουν μεταβληθῇ εἰς κομματάρχας, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἄλλωστε κανεὶς δὲν ὑπηρετεῖ εἰς τὰ ὀρεινὰ χωρία. Εἰς τὸ χωρίον Ἁγιάννα Εὐβοίας ὁ ἰατρὸς Χρῆστος Φούφας προπαγάνδιζεν ἀγρίως. Εἰς ἀνταμοιβὴν τῶν ὑπηρεσιῶν του τὸν μετέθεσαν ἀπὸ τὴν Ἁγιάνναν εἰς Ἀρτάκην, ἀπέχουσα πέντε χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν Χαλκίδα καὶ τώρα πηγαίνει εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Χαλκίδος διὰ νὰ πάρῃ εἰδικότητα. Πῶς ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἰς τὸν ὁποῖον γίνονται τόσαι εὐκολίαι νὰ μὴ ἐργασθῇ διὰ τὸ Κόμμα. Εἰς τὸ χωρίον Στρυφιλιᾶ αἱ προβλέψεις μέχρι τῆς Παρασκευῆς ἦσαν, ὅτι τὸ Κέντρον θὰ ἔπαιρνε 3 πρὸς 1 τῆς Ε.Ρ.Ε. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀναλογία. Τὴν νύκτα ὅμως τῆς Παρασκευῆς πρὸς τὸ Σάββατον αἱ προβλέψεις ἀνετράπησαν. Ὁ ἀστυνόμος ἐπεσκέφθη τὴν νύκτα τὰ σπίτια τοῦ χωριοῦ καὶ ἐπίεζε τοὺς κατοίκους νὰ ψηφίσουν ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ὡσαύτως εἰς τὸ χωρίον Πολιτικὰ Εὐβοίας ὁ ἀστυνόμος διένειμε ἰδιοχείρως τὰ ψηφοδέλτια, τὰ ὁποῖα εἶχε γράψει ὁ ἴδιος, κυρίως εἰς τὰς γυναίκας. Εἰς τὴν διαλογὴν τῶν ψήφων παρίσταντο οἱ ἀστυνόμοι, οἱ Πρόεδροι Κοινοτήτων, οἱ ὁποῖοι καὶ ἐσημείωναν τοὺς συνθηματικῶς ψηφίσαντας. Τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν ὁ ἀστυνόμος Ἀρτάκης προέβη εἰς τὴν ἐπιθεώρησιν τῶν καφενείων Ἀρτάκης καὶ ὑπέβαλεν μήνυσιν ἐναντίον ὅλων τῶν καφεπωλῶν, οἱ ὁποῖοι καὶ δικάζονται ἐντὸς ὀλίγου (ἀναγιγνώσκει ὀνόματα μηνυθέντων καφεπωλῶν). Βλέπω, τὸν συνάδελφον κ. Φράγκου νὰ κινῇ τὴν κεφαλήν του. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπὸ τὴν Βοιωτίαν.

§95Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Ὄχι, κ. συνάδελφε. Εἶμαι ἀπὸ τὰ Σπάτα, εἰς τὰ ὁποῖα ἦλθες καὶ ἐπροπαγάνδιζες ἐπὶ δύο ἡμέρας ἕως ὅτου σὲ πῆρε κυνῆγι μία γριὰ μὲ τὸ φουρνόξυλον. Ἐπήγαινες εἰς τὰ πατητήρια καὶ ἔκαμες εἰς τοὺς ἐργάτας προπαγάνδα, χωρὶς νὰ ντρέπεσαι.

§96Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἶσθε ψεύτης καὶ συκοφάντης. Σὲ ἕνα καφενεῖο ἦλθα νὰ βρῶ τοὺς συμπατριῶτες μου καὶ παρέμεινα ἐπὶ 1½ ὥρα καὶ συνεκεντρώθη ὁλόκληρον τὸ χωριὸ καὶ ἐχειροκροτήθην, ὅσον οὐδέποτε ἄλλοτε. Οἱ συμπολῖται σου μὲ ἐχειροκρότησαν καὶ μοῦ ἔλεγον μπράβο.

§97Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Ἀπορῶ πῶς τὸν ἀνέχεσθε ἐπὶ τόσην ὥραν.

§98Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἠκούσθης ποτὲ νὰ ὁμιλήσῃς ἀπὸ τοῦ βήματος, εἶσαι μόνον διὰ χειροκροτήματα, ἀνέβηκες ποτὲ εἰς τὸ βῆμα; Τὸν κομπάρσο κάνεις ἐδῶ καὶ ἀπορῶ πῶς σὲ ψηφίζουν.

§99Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Ὅποιος δὲν ἔχει ἐντροπήν, ἀνεβαίνει καὶ λέγει τέτοιες ἀηδίες.

§100Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Μᾶς κατηγοροῦν, ὅτι δὲν σεβόμεθα τὸ Στέμμα, δὲν σεβόμεθα τὴν Δικαιοσύνην. Σχετικῶς μὲ τὴν Δικαιοσύνην ἔχω νὰ εἴπω διὰ τὴν ἔκθεσιν Σαρρῆ. Καὶ ἐρωτῶ, διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν τὴν παρουσιάζει εἰς τὴν Βουλήν; Καταγγέλλομεν διαφόρους καταχρήσεις εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ εἰς ἄλλας Κρατικὰς Ὑπηρεσίας καὶ μᾶς λέγουν, ὅτι ὑβρίζομεν τοὺς κρατικοὺς λειτουργούς. Καταγγέλλομεν τὰς μεγάλας δαπάνας τῶν Ἐθνικῶν Ἱδρυμάτων καὶ μᾶς λέγουν, ὅτι ὑβρίζομε τὸ πρόσωπον τοῦ Βασιλέως. Ἡμεῖς δὲν ὑβρίζομεν τὸ πρόσωπον τοῦ Βασιλέως, ἀλλὰ οἱ βουλευταὶ τῆς παρατάξεώς σας ἠθέλησαν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸ πρόσωπον τοῦ Βασιλέως. Νέος βουλευτὴς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον, ἐκυκλοφόρησε ἔντυπον ποὺ ἐνεφάνιζε αὐτὸν δίπλα εἰς τὸν Βασιλέα καὶ εἰς τὸν Πρίγκηπα Πέτρον. Ποῖος εἶναι ὁ νέος βουλευτής; Εἶναι ὁ κ. Φαρμάκης. Σᾶς παρουσιάζω τὸ ἔντυπον διὰ νὰ ἴδητε, ἐὰν λέγω τὴν ἀλήθειαν ἢ ὄχι (ἐπιδεικνύει τὸ σχετικὸν ἔντυπον).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ κ. Ἀρβανιτάκι, νὰ συνεχίσητε ἐπὶ τοῦ θέματος. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀναφέρητε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ ὄνομα τοῦ Βασιλέως.

§102Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἐκπλήσσομαι πῶς τὸ ἔντυπον ἔφθασεν εἰς χεῖρας σας, παρ’ ὅτι ἴσως καλοπίστως σεῖς τὸ παρουσιάζετε. Ἐκπλήσσομαι δὲ διότι, τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὅταν κατῆλθον εἰς τὴν περιφέρειάν μου διὰ τὰς ἐκλογάς, παρεκάλεσα τοὺς ἐδῶ φίλους μου νὰ ἑτοιμάσουν ἕν ἔντυπον μὲ φωτογραφίας ἐκ τοῦ ἰδιωτικοῦ μου ἀρχείου. Ἐπειδὴ ἡ φωτογραφία, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεσθε μὲ φέρει ἐν στολῇ, ὅτε ὑπηρετοῦσα ὡς ἔφεδρος ἀνθυπολοχαγός, καὶ κακῶς ἐδημοσιεύθη, μόλις ἔφθασε τὸ ἀνωτέρω ἔντυπον, ἐκρατήθη ἀπὸ τὸ νὰ κυκλοφορήσῃ. Ἐκυκλοφόρησεν μόνον μία δεσμὶς ἐκ 12 ἀντιτύπων καὶ ἐξετυπώθησαν ἐκ νέου μὲ τὴν ἀπάλειψιν τῶν ἐν στολῇ φωτογραφιῶν. Ὀφείλω δὲ νὰ προσθέσω, ὅτι αὐτὸς, ὁ ὁποῖος σᾶς τὸ ἔδωσεν εἶναι κακόπιστος καὶ δειλὸς καὶ σᾶς ἀπέκρυψεν τὸ γεγονὸς τῆς μὴ κυκλοφορίας τῶν ἐντύπων αὐτῶν. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, δηλῶ ὅτι θὰ προσκομίσω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἔντυπον διὰ νὰ ἀποδείξω αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω.

§103Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχω εἰς χεῖρας μου τὸ ἔντυπον, τὸ ὁποῖον κυκλοφορήσατε καὶ τὸ ὁποῖον δὲν δύνασθε νὰ διαψεύσετε. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω εἰς χεῖρας μου ἐπιστολὴν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κεραμιᾶ, ὁ ὁποῖος μοῦ γράφει, ὅτι ὁ ἐνωμοτάρχης τὸν ἐκβιάζει διότι ἐψήφισε Κέντρον. Λέγει δέ, ὅτι θὰ τὸν καθαιρέσῃ καὶ θὰ τὸν στείλῃ εἰς τὴν Βουλγαρίαν.

§104Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν, καὶ ἐπειδὴ παρίσταται ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως θὰ ἤθελα νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν ἔλαβε γνῶσιν τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς καὶ εἰς ποίας ἐνεργείας προέβη.

§105Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐκ προχείρου ἐρεύνης ἐμφανίζεται τὸ θέμα ὡς φαιδρόν. Ἐκ τοῦ πορίσματος ἀνακρίσεως θὰ ἰδῶ τὴν πραγματικότητα καὶ θὰ λάβω τὰ προσήκοντα μέτρα.

§106Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα δὲν εἶναι ὡς τὸ ἐχαρακτηρίσατε φαιδρόν. Εἶναι σοβαρώτατον καὶ θὰ πρέπει νὰ λάβητε τὰ μέτρα σας.

§107Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἀκούσατε τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ χαρακτηρίζῃ ἓν πραγματικὸν γεγονὸς ὡς φαιδρόν. Καταλαβαίνετε τὸ τὶ συνέβη καὶ τὸ πῶς θὰ διεξαχθοῦν αἱ ἀνακρίσεις, ὅπως ἔγιναν καὶ ἄλλοτε μέχρι σήμερον. Μὴ διαμαρτύρεσθε, κύριοι τῆς Ε.Ρ.Ε., τὸ ὄργιον τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας εἶναι ἀποδεδειγμένον 100%, τὰ ὅσα ἐπράξατε, ἡ ἔκδοσις τῶν παρανόμων βιβλιαρίων, ἡ βία καὶ δωροδοκία εἶναι ἔργον ἰδικόν σας καὶ ὁ λαὸς θὰ σᾶς κρίνῃ (χειροκροτήματα).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§109Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸν νομὸν Πέλλης, τοῦ ὁποίου εἶμαι βουλευτής, ἔχει δημιουργηθῆ, καὶ ὡς πρὸς ἐμὲ πρόκλησις, διότι καὶ ὁ κ. Ἀνδρεάδης καὶ ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ὡμιλήσαντες ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς των καὶ ἀπάντησιν εἰδικὴν ἐπεδίωξαν νὰ ἔχουν καὶ ὁ κ. Ἀνδρεάδης τὴν ἀπουσίαν μου κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ἠθέλησε νὰ ἑρμηνεύσῃ, κακῶς, ὡς φυγομαχίαν. Δηλῶ, ὅτι εἶμαι ἐγγεγραμμένος καὶ ἐπὶ 10ήμερον ἀναμένω νὰ ὁμιλήσω. Ἐπειδὴ κατὰ τὸν Κανονισμὸν τὸν λόγον διαδέχεται ὁ ἀντίλογος, παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον δικαιοῦμαι. Ὁ ἀντίλογος ἐν προκειμένῳ εἶναι εἰδικὸς καὶ ἐκ τούτου τοῦ λόγου ἐπιβάλλεται νὰ ὁμιλήσω, χωρὶς πλέον νὰ ὑπάρξουν παρεμβολαί.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν τὸ ἤξευρα αὐτό. Ἐκάλεσα ἤδη τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον νὰ ὁμιλήσῃ. Μετὰ τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§111Ν. ΦΑΡΜΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἰδοὺ τὸ ἔντυπον, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἡ ὅλη συζήτησις. Παρακαλῶ τὸν κ. Ἀρβανιτάκιν νὰ προσέξῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον τώρα τοῦ παρέδωσα καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν πράγματι ἔχει γίνει ἡ ἀπάλειψις τῶν σχετικῶν ἐν στολῇ φωτογραφιῶν, αἱ ὁποῖαι προῆλθον ἐκ τοῦ ἰδιωτικοῦ μου ἀρχείου. Ἔχω δὲ εἰς τὴν διάθεσίν του ἅπαντα τὰ σχετικὰ ἔντυπα. Κατόπιν τούτου, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ θέμα πρὸς συζήτησιν.

§112Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συζήτησις, ἥτις ἀπὸ μηνὸς διεξάγεται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ διέλυσε τὸν μῦθον περὶ νοθείας καὶ βίας, τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν συντριπτικὴν ἧτταν της εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου. Τὸ θέμα ἔχει ἐξετασθῆ διὰ μακρῶν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ὥστε ὀλίγα τινὰ θὰ ἠδύναντο νὰ προστεθοῦν. Ἐγὼ θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ νὰ κάνω ὀλίγας παρατηρήσεις. Τὸ μέγα γεγονός, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἀποδεικνύει τὴν βίαν καὶ τὴν νοθείαν εἶναι τὸ ὅτι κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τοῦ 1961 ἐγένετο μερίμνῃ τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀθρόα ἐγγραφὴ χιλιάδων ἐκλογέων, πρὸ παντὸς εἰς τὰς περιφερείας τῶν Δήμων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης, ἐκλογέων οἵτινες εἴτε ἐδικαιοῦντο ψήφου, εἴτε ἦσαν ἀνύπαρκτα πρόσωπα. Εἰς αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐστήριξε τὸ κύριον μέρος τοῦ ἀγῶνος της. Τὸ νόημα τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ εἶναι, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἐγγραφέντες ἦσαν ἄνθρωποι τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐνεγράφησαν παρανόμως εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους καὶ συνεπῶς ἐψήφισαν κατὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν τὴν Ε.Ρ.Ε., ὥστε αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ γεγονὸς τῆς βίας καὶ νοθείας νὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ἐκλογῶν. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἀρχόμενος τῆς ὁμιλίας του ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος εἶπεν τὰ ἑξῆς: (Ἀναγιγνώσκει). Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸν ἄξονα πέριξ τοῦ ὁποίου στρέφεται τὸ θέμα τῆς νοθείας κατὰ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κέντρου. Καί, συνέχισεν. (Ἀναγιγνώσκει). Ἰσχυρίζεται ἑπομένως, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης εἰς τὴν ὁποίαν ρίπτει ὁλόκληρον τὸ βάρος τοῦ ἀγῶνος ἐνεγράφησαν περίπου 150.000 ἐκλογεῖς, τὴν ἐγγραφὴν τὴν ὠργάνωσεν ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ οἱ ἐγγραφέντες εἶναι φίλοι της καὶ ἑπομένως ἐψήφισαν τὴν Ε.Ρ.Ε. Ἐὰν διαπιστωθῇ, ὅτι οἱ νεοεγγραφέντες 150.000 δὲν ἐψήφισαν κατὰ τὸ σύνολον ἢ κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος τὴν Ε.Ρ.Ε., τότε ὁλόκληρος ὁ πύργος τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καταπίπτει. Ὁμιλῶ εἰς ἀπολύτους ἀριθμούς, βάσει στοιχείων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Εἰς τὴν Αʹ Περιφέρειαν Ἀθηνῶν εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 ἐψήφισαν 269.090. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961 ἐψήφισαν 329.216, ἑπομένως ἐψήφισαν ἐπὶ πλέον 60.118. Εἰς αὐτοὺς ποὺ ἐψήφισαν πέραν τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1958 περιλαμβάνονται οἱ ἐγγραφέντες κατὰ τὸ 1959, 1960 καθὼς καὶ οἱ ἐγγραφέντες τὸ 1961, οἱ λεγόμενοι ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. παράνομοι. Τώρα θὰ ἴδωμεν πῶς ἐγένετο ἡ κατανομὴ τῶν ψήφων. Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβεν εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961 136.165 ἔναντι 104.958 ποὺ εἶχε λάβει εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958. Δηλαδὴ ἐπὶ πλέον 31.317. Ἡ Ε.Κ. ἔλαβε τὸ 1961 114.446 ἔναντι 71.000 τὸ 1958, ἤτοι ἔλαβεν ἐπὶ πλέον 42.415. Καὶ ἡ Ε.Δ.Α. ἔλαβε τὸ 1961 75.000 ἔναντι 89.000 τὸ 1958, ἤτοι ἐπὶ ἔλαττον 14.000. Τὶ συμπεράσματα βγαίνουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν κατανομήν; Συμπέρασμα πρῶτον: Ἀπὸ τοὺς νέους ἐκλογεῖς τοῦ 1959, 1960 καὶ 1961 ἐψήφισαν 60.118. Συμπέρασμα δεύτερον: Καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ψήφων αὐτῶν εἶναι παράνομον ἡ Ε.Ρ.Ε. ἐπῆρε 31.000 ψήφους. Συμπέρασμα τρίτον: Ἡ Ε.Δ.Α. ἐμφανίζει τὴν δύναμίν της μειωμένην κατὰ 15%. Συμπέρασμα τέταρτον. Ἡ Ε.Κ. ἔλαβε 43.000 ψήφους περισσοτέρους ἀπὸ ὅσους ἔλαβε τὸ 1958. Ἐὰν δὲ ὑπολογίσωμεν ὑπὲρ αὐτῆς τὴν μείωσιν τῆς Ε.Δ.Α. τότε ἔλαβε 30.000 ψήφους ἐπὶ πλέον. Ἐπομένως ἡ κατανομὴ αὐξήσεως εἶναι κατὰ τὸ ἥμισυ ὑπὲρ τῆς Ε.Κ. καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν Βʹ Περιφέρειαν Ἀθηνῶν. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 ἐψήφισαν 234.701. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961 ἐψήφισαν 328.245. Δηλαδὴ ἐπὶ πλέον 93.544. Εἰς αὐτοὺς περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἐγγραφέντες τὸ 1959 καὶ 1960, οἵτινες ὑπολογίζονται εἰς 20.000 καθὼς καὶ οἱ παράνομοι κατὰ τὸν κ. Παπανδρέου τοῦ 1961. Ἄς ἴδωμεν τώρα τὴν κατανομήν. Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἐπῆρε τὸ 1958 70.000 ψήφους. Τὸ 1961 ἐπῆρε 115.000 ψήφους, ἤτοι ἐπὶ πλέον 44.272. Ἡ Ε.Κ. ἐπῆρε τὸ 1958 54.000 ψήφους καὶ τὸ 1961 105.000, δηλαδὴ ἐπὶ πλέον 51.779. Ὅταν λέγω Ἕνωσιν Κέντρου ἐννοῶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὴν ΠΑΔΕ. Ἀπὸ τὴν αὔξησιν, λοιπόν, αὐτὴν τῶν 93.000 περίπου ἡ ΕΡΕ ἔλαβε 44.000, ἡ Ἕνωσις Κέντρου 52.000 καὶ ἡ ΕΔΑ ἐσημείωσε μίαν μείωσιν 3.000 ψήφων. Συμπέρασμα: Ἀπὸ τὰς 93.000 ψήφους, περισσοτέρας τοῦ ἡμίσεος ἐπῆρεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου. Γενικὸν συμπέρασμα ἐξάγεται, ὅτι ἔχομεν αὔξησιν 93.000 ψήφων εἰς τὴν Βʹ Περιφέρειαν καὶ 60.000 εἰς τὴν Αʹ Περιφέρειαν. Σύνολον 150.000. Ἀπὸ τὰς 150.000 ἔλαβεν 90.000 περίπου ἡ Ἕνωσις Κέντρου καὶ μόνον 70.000 περίπου ἡ ΕΡΕ. Καὶ ἐρωτῶ: Ποῦ εἶναι ἡ βία καὶ ἡ νοθεία ποὺ διεπράχθη διὰ τῆς ἐκδόσεως δῆθεν παρανόμων βιβλιαρίων; Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ἐγένετο διευκόλυνσις εἰς ἔκδοσιν βιβλιαρίων, αὐτὴ ἀπέβη εἰς βάρος τῆς ΕΡΕ καὶ ὄχι τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Πέραν ὅμως, αὐτοῦ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω δύο λέξεις σχετικῶς μὲ τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Ἐρωτῶ τοὺς συντάξαντας τὴν πρότασιν παραπομπῆς. Ποίαν εὐθύνην δύναται νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις Δόβα διὰ τὰς παρανόμους ἐγγραφάς, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς ἀνύποπτον χρόνον, δεδομένου, ὅτι δὲν ἐγνώριζε κἂν τότε ὁ κ. Δόβας, ὅτι θὰ διενεργήσῃ αὐτὸς τὰς ἐκλογάς; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζεται τοῦτο ἀπὸ ἐγκρίτους νομομαθεῖς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; Εἶπε, περαιτέρω, ὁ κ. Παπανδρέου: Ἔχομεν τὰς ἐγγράφους ἀποδείξεις τῆς βίας καὶ τὴν πρώτην θέσιν κατέχει τὸ κομματικὸν Κράτος. «Ἐμπεποτισμένον τὸ Κράτος ἀπὸ τὸ κόμμα, εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, ἐνήργησε μὲ ὅλην τὴν πίεσιν τῶν Νομαρχῶν καὶ τῶν προέδρων Κοινοτήτων, μὲ τὰ μικρὰ κοινωφελῆ καὶ τὰ μεγάλα κομματωφελῆ ἔργα». Ἄν καλῶς, δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, ὁ κ. Παπανδρέου ἰσχυρίζεται, ὅτι οἱ 7.000 Πρόεδροι Κοινοτήτων καὶ οἱ 30.000 κοινοτικοὶ σύμβουλοι, καθ’ ἅπασαν—τὴν χώραν, εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οὐδὲν ἔργον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθῇ ἄνευ ἀποφάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου— οἱ 7.000, λοιπὸν πρόεδροι Κοινοτήτων καὶ οἱ 30.000 κοινοτικοὶ σύμβουλοι, ὅλοι αὐτοὶ κατὰ τὸ διάστημα τῆς τετραετίας ἐξετέλεσαν ὅλα τὰ ἔργα, ὄχι διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁ τόπος, ἀλλὰ ἡ ΕΡΕ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ τις, σοβαρῶς, ὅτι τὰ ἔργα αὐτὰ ἐξετελέσθησαν ἁπλῶς καὶ μόνον νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ ΕΡΕ. Βεβαίως, ὑπὸ τὴν γενικωτέραν ἔννοιαν θὰ ὠφεληθῇ ἠθικῶς καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐκτελεῖ τὰ ἔργα. Καὶ αὐτὴν τὴν ἠθικὴν ἱκανοποίησιν, ἀναμένει κάθε Κυβέρνησις. Ἀποδεχόμεθα, λοιπόν, τὴν κατηγορίαν, ὅτι γεμίσαμε τὴν Ἑλλάδα μὲ αὐτὰ τὰ ἔργα, προσδοκῶντες αὐτὸ τὸ κομματικὸν ὄφελος, δηλαδὴ τὴν ἠθικὴν ἱκανοποίησιν. Ἐὰν αὐτὴν τὴν βίαν ἐννοοῦσεν ὁ κ. Παπανδρέου, δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἀντιληφθῶ ποῦ ἡ νοθεία; Ἐὰν ὁ κ. Παπανδρέου ἐννοῇ, ὅτι κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος ὁ ρυθμὸς τῶν ἔργων αὐτῶν ἦτο ταχύτερος, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τὸν πληροφορήσω, ὅτι ὁ ρυθμὸς τῶν ἔργων αὐτῶν ὑπῆρξεν ὁ αὐτός. Καὶ δύναμαι νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς προεκλογικῆς περιόδου ὑπῆρξεν ἀνάσχεσις ἐκτελέσεως τῶν ἔργων διὰ νὰ μὴ γίνῃ παρεξήγησις, ὅτι γίνονται ταῦτα διὰ κομματικοὺς σκοπούς. Εἰς ὡρισμένας δὲ περιπτώσεις ἐγένετο ἀνάσχεσις καὶ ἔργων ἐν ἐκτελέσει τελούντων. Διὰ τὴν Ἀχαΐαν, εἰς τὴν ὁποίαν πολιτεύομαι, δὲν ἠκούσθη κανὲν παράπονον, παρὰ μόνον, ὅτι ἐχρησιμοποιήθησαν πολλὰ λευκὰ ψηφοδέλτια. Πληροφορῶ, ὅμως, τὴν Βουλήν, ὅτι τὰ λευκὰ ψηφοδέλτια ἐχρησιμοποιήθησαν ἀπὸ ἀμφοτέρας τὰς παρατάξεις. Αὐτό, ὅμως, δὲν συνέβη μόνον κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, ἀλλὰ εἰς ὅλας τὰς ἐκλογὰς χρησιμοποίησις λευκῶν ψηφοδελτίων γίνεται εἰς τὴν ὕπαιθρον εἰς εὐρεῖαν κλίμακα. Ποία νοθεία ἔλαβε χώραν εἰς τὸν Νομὸν Ἀχαΐας; Ἄς ἔλθῃ ὁ συνάδελφος κ. Ζαΐμης νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ἔλαβε χώραν βία καὶ νοθεία εἰς τὸν Νομὸν Ἀχαΐας. Ἐὰν ἠδύνατο νὰ σημειωθῇ ἄσκησις βίας καὶ νοθείας, φέρω ὡς παράδειγμα, ὅ,τι θὰ ἐγίνετο εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, ἀλλὰ εἰς αὐτὴν ἡ Ε.Δ.Α. ἐνῷ τὸ 1958 ἔλαβεν 93 ψήφους τὸ 1961 ἔλαβεν 128.

§113Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πόσα χειρόγραφα ψηφοδέλτια εἴχατε εἰς τὴν ἰδιαιτέραν σας περιφέρειαν;

§114Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ 1400 ψηφοδελτίων εἶχα 70 περίπου χειρόγραφα. Ἡ χρῆσις τῶν χειρογράφων ψηφοδελτίων ἐγένετο καὶ εἰς τὴν Ἀχαΐαν ὅπως ἐγένετο καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας. Ὁ κ. Δρούλιας λέγει, ὅτι εἰς τὴν Ἀχαΐαν ὑπάρχουν 14.000 χειρόγραφα ψηφοδέλτια ἐνῷ ἡμεῖς ἐκ τῆς ἐρεύνης μέχρι τοῦδε εὕρομεν 7.000 τῆς Ἑνώσεως Κέντρου.

§115Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχετε 7.000 ἀνορθογράφους ἐκλογεῖς;

§116Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ δὲν δέχομαι διακοπάς.

§117Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Τὰ προβληθέντα ψηφοδέλτια ἀνέρχονται εἰς 14.000, ἐνῷ τὸ σύνολον τῶν χειρογράφων ἀνέρχεται εἰς 25.000.

§118Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, δὲν δέχομαι διακοπάς. Αὐτὸ εἶναι ἀναληθές. Ἀλλὰ ἐγένετο λόγος περὶ τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων. Εἰς τὸν Νομὸν Ἀχαΐας, οὐδὲν παράπονον ἠκούσθη. Ἐὰν ἐκ τῶν 7.000 Προέδρων Κοινοτήτων εἴχομεν καὶ ἓν ἢ δύο κρούσματα Προέδρων, οἱ ὁποῖοι ἐνήργησαν ὑπὲρ τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης παρατάξεως, εἶναι λόγος καὶ ἀφορμὴ αὐτὸ νὰ συναγάγωμεν γενικὰ συμπεράσματα καὶ νὰ ὁμιλῇ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου περὶ κομματικοῦ κράτους; Νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου παρ’ ὅλον τὸν σεβασμὸν τὸν ὁποῖον ἔχω εἰς τὸ πρόσωπόν του καὶ τὴν τιμήν, διότι πράγματι τιμᾷ τὸν Νομόν μας, νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἡ δήλωσις αὐτὴ ὑπερβαίνει τὸ μέτρον καὶ ἀποδεικνύει μίαν προχειρότητα. Ἀλλὰ περὶ ὅλων αὐτῶν τὶ πταίει ἡ Κυβέρνησις Δόβα; Τοὐναντίον ἡ Κυβέρνησις Δόβα παρανόμως ἀνέστειλε τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων, διὰ τὰ ὁποῖα εἶχαν δοθῆ πιστώσεις, πολλάκις δὲ εἶχον ἀρχίσει. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον μέρος τῶν ἀποδείξεων τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθη ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Εἶναι οἱ ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι ἀνάγονται εἰς τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν ψήφων. Εἶναι ὁ δεύτερος ἄξων περὶ τοῦ ὁποίου στρέφεται τὸ ζήτημα τῆς νοθείας. Ὁ μέγας θόρυβος διὰ τὸ στρατιωτικὸν θέμα. Ἡ ἀσθενεστέρα του πλευρὰ διὰ τὴν προθεσμίαν ἐλύθη διὰ συντριπτικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐκλογοδικείου κρίναντος, ὅτι ἡ προθεσμία εἶναι ἐνδεικτική. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐκλογοδικείου κατὰ μίαν διακοπήν, διαρκούσης τῆς συζητήσεως τῆς ἐνστάσεως, εἶπεν, ὅτι βασανιζόμεθα νὰ εὕρωμεν ἀπὸ τὰ πρακτικὰ ἔστω καὶ μίαν λέξιν ἀπὸ τὴν ὁποίαν νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ προθεσμία εἶναι ἀνατρεπτική, ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ τὴν ἀνεύρωμεν.

§119Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ μὴ ἐπιμείνετε, διότι ὑπάρχει ἀπόφασις.

§120Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Ἐκλογοδικεῖον εἶπεν, ὅτι ἄλλαι εἶναι αἱ οὐσιαστικαὶ ἐγγυήσεις διὰ τὴν στρατιωτικὴν ψῆφον καὶ αἱ ἐγγυήσεις αὐταὶ ὁρίζονται εἰς τὸ ἄρθρον 149 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Εἶναι ὁ ἔλεγχος τῶν καταστάσεων ὑπὸ τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς, καὶ ὅτι θὰ δύνανται τὰ κόμματα νὰ ἐλέγχουν τὰς καταστάσεις. Ὁ κ. Λυκουρέζος εἶπεν, ὅτι ἐδόθησαν αἱ καταστάσεις.

§121Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ βεβαιώνετε σεῖς, ὅτι ἐδόθησαν;

§122Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐζήτησα ἐγὼ τὰς καταστάσεις διὰ νὰ λάβω γνῶσιν. Γνωρίζω, ὅμως, ὅτι ἦσαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κομμάτων.

§123Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αἱ καταστάσεις εἰς τὴν Μεσσηνίαν ἐδόθησαν καὶ τὸ 97% τῶν στρατιωτικῶν ψήφων τὸ ὁποῖον ἐδόθη ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς τὴν Μεσσηνίαν παρὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν βίαν, ἦτο 32%.

§124Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀκόμη ἡ ἐγγύησις, ὅτι οἱ στρατιωτικοὶ ψηφίζουν εἰς τὰ κοινὰ ἐκλογικὰ τμήματα καὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἐκλογεῖς τοὺς μὴ στρατιωτικούς, καὶ ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ δημιουργία εἰδικῶν στρατιωτικῶν τμημάτων. Ὅτι αἱ καταστάσεις τῶν στρατιωτικῶν πρέπει νὰ περιέχουν πλήρη τὰ στοιχεῖα τοῦ ἐκλογέως ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔλεγχος τοῦ ψηφίζοντος. Ὅτι οἱ στρατιωτικοὶ προσέρχονται ἀτομικῶς καὶ οὐχὶ συντεταγμένοι. Ὅτι ψηφίζουν διὰ κοινῶν ψηφοδελτίων. Τέλος δέ, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ χρησιμοποίησις οἱουδήποτε στρατιωτικοῦ καταστήματος ἢ στρατῶνος ὡς καταστήματος ψηφοφορίας. Καὶ συνεπάγεται ἡ σκέψις τῆς ἀποφάσεως τοῦ ἐκλογοδικείου, ὅτι αὗται αἱ οὐσιαστικαὶ ἐγγυήσεις δὲν ἰσχυρίσθησαν οἱ ἐνισταμένοι, ὅτι παρεβιάσθησαν. Καὶ πράγματι δὲν παρεβιάσθησαν, ὅπως δὲν ἐτόλμησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἰσχυρισθῇ τοιοῦτον τι ἐνώπιον τοῦ Ἐκλογοδικείου. Καὶ ὅταν ὑπεβλήθησαν τοιαῦται ἐνστάσεις ἀπερρίφθησαν ὡς ἀόριστοι καὶ ἀναπόδεικτοι. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, κ. βουλευταί, διὰ τὸν ὁποῖον ἰσχυριζόμεθα, ὅτι ἡ ψῆφος τοῦ στρατοῦ ὑπῆρξεν ἀδιάβλητος καὶ ἀνόθευτος παρ’ ὅλον τὸν θόρυβον ποὺ δημιουργεῖ ἡ ἀντιπολίτευσις. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἐκλογοδικείου ἐκονιορτοποίησε τὸ μέγα ὀχυρὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡς πρὸς τὸ κεφάλαιον τῆς στρατιωτικῆς ψήφου. Δὲν ὑπῆρξε παράπονον, ὅτι αἱ οὐσιαστικαὶ αὗται προϋποθέσεις δὲν ἐτηρήθησαν. Ἑπομένως αἱ αἰτιάσεις αὗται δὲν ἔχουσι αἰτιολογίαν. Παρεβιάσθη κύριοι τὸ ἀπόρρητον τῆς ψηφοφορίας; Ὡδηγήθησαν συντεταγμένοι οἱ στρατιῶται διὰ νὰ ψηφίσουν; Καὶ δὲν ἀποτελεῖ ὕβριν διὰ τὸν Ἕλληνα στρατιώτην νὰ τοῦ λέτε, ὅτι ἐξεβιάσθη; Ποῖος ἦτο δυνατὸν νὰ τὸν ἐλέγξῃ, ἐὰν ἐψήφισεν ἢ ὄχι ἐκεῖνον ποὺ ἤθελε; Κύριοι, δὲν πρέπει νὰ πλανώμεθα. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημ. Κέντρου μετὰ σκληρότητος μετεχειρίσθη τὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατεύματος καὶ κατ’ ἐπέκτασιν ὁλόκληρον τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν. Καὶ τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν, κύριοι βουλευταί, ὑβρίσθη καὶ ἐπροφυλακίσθη. Διότι ἐλέχθη ὅτι 10 χιλιάδες Ἕλληνες ἀξιωματικοί, ὄχι μόνον δουλικῶς ἐξεβιάσθησαν νὰ ψηφίσουν, παρὰ τὴν συνείδησίν των, ἀλλὰ καὶ ἔγιναν ὄργανα τοῦ στραγγαλισμοῦ τῆς βουλήσεως τοῦ στρατεύματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ νὰ ρίπτωνται συνθήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ κλονίσουν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τοῦ Ἔθνους. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§125Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὁ στρατὸς δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ΕΡΕ. Ἀνήκει εἰς τὸ Ἔθνος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§126Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ ἀποτελοῦν ὕβριν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀλλὰ τὶ νὰ εἴπω διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας; Ἐδῶ δὲν θίγεται ἡ ἡγεσία ἢ οἱ ἀξιωματικοί, ἀλλὰ καὶ ὁ τελευταῖος χωροφύλαξ. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ θὰ τὸ ἐκτιμήσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ τὸ ἐκτιμᾷ. Δι’ αὐτὸ ἐὰν ἐκερδίσατε τὰς ἐκλογὰς, ὅπως καὶ πράγματι τὰς ἐκερδίσατε μὲ τὸ ποσοστὸν τῶν 34% τῶν ψήφων ποὺ ἐπετύχατε τὰς ἐχάσατε μετὰ τὰς ἐκλογάς. Δι’ αὐτὸ ὁ Ἑλληνικὸς λαός αἰσθάνεται ἀηδίαν μὲ αὐτὰ τὰ καμώματά σας. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§127Α. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ Σταθμάρχης Λεοντίου ἔγραψεν ἰδιοχείρως τὰ χειρόγραφα ψηφοδέλτιά σας;

§128Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ψεῦδος.

§129Α. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ θὰ τὸ εἴπῃ ἡ Δικαιοσύνη.

§130Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς ἐζήτησε τὴν ἀπόρριψιν τῆς ἐνστάσεως διὰ τὰ 5 αὐτὰ ψηφοδέλτια, τὰ ὁποῖα ὑπαινίσσεσθε. Ἀλλὰ καὶ τὶ δὲν ἠκούσαμεν. Οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ὅτι οἱ πάντες καὶ τὰ πάντα συνώμοσαν ἐναντίον τῆς Ε.Κ. καὶ ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ὁλόκληρος ὁ μηχανισμὸς τοῦ Κράτους ἔγινεν ὄργανον τῆς περιφήμου αὐτῆς βίας καὶ νοθείας. Ὅλοι οἱ Πρόεδροι τῶν 7.000 Κοινοτήτων, ὅλοι οἱ Κρατικοὶ Ὀργανισμοί, ὅλοι οἱ Ἀνώτατοι Δημόσιοι Λειτουργοί, τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, σύσσωμον τὸ Σῶμα τῶν Ἀξιωματικῶν, τὰ πάντα ἐκινήθησαν συνωμοτικῶς ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Οἱ 10 χιλιάδες ἐφορευτικαὶ ἐπιτροπαὶ καὶ ἰσάριθμοι δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι. Κύριοι, ἰδοὺ διατὶ εἶπα προχθὲς εἰς μίαν διακοπήν, ὁ λαὸς ἔχει ἀηδιάσει μὲ τὰ καμώματα αὐτὰ καὶ πέραν αὐτοῦ ἔχει ἀγανακτήσει. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ κατέλθω τοῦ βήματος χωρὶς νὰ ἐπισημάνω καὶ ἐγὼ τὰς βασικὰς ἀτελείας, ἀπὸ τὰς ὁποίας πάσχει ἡ πρότασις περὶ παραπομπῆς ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς, αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν ταύτην ἀπαράδεκτον. Ἡ ποινικὴ εὐθύνη τῶν Ὑπουργῶν τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Συντάγματος εἶναι διάφορος τῆς πολιτικῆς τοιαύτης. Ἡ πολιτικὴ εὐθύνη εἶναι κατὰ κανόνα ἀλληλέγγυος ἐνῷ ἡ ποινικὴ τοιαύτη εἶναι πάντοτε ἀτομική. Ὁ Ὑπουργὸς εἶναι ποινικῶς ὑπεύθυνος ἂν ὁ ἴδιος διέπραξε τὴν ἀξιόποινον πρᾶξιν ἢ ἂν συμμετέσχε κατά τινα τρόπον εἰς τὴν διάπραξιν ἢ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῆς ἐνῷ πολιτικῶς εἶναι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀλληλεγγύως ὑπεύθυνος εἴτε συμμετέσχεν εἴτε μὴ εἰς τὴν παράνομον ἢ μὴ σκόπιμον ἐνέργειαν. Τοῦτο τονίζεται ἰδίως εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν τοῦ 1876 κατὰ τὸ ὁποῖον Ὑπουργός τις εἶναι ποινικῶς ὑπεύθυνος δι’ ἀπόφασίν τινα τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μόνον ἐὰν συνῄνεσε ψηφίσας ὑπὲρ τῆς προτάσεως ἢ ἐὰν καίτοι καταψηφίσας προσυπέγραψεν ἢ ἐξετέλεσε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Καταψηφίσας, ὅμως, τὴν πρότασιν καὶ μηδόλως συμμετασχὼν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως δὲν εὐθύνεται ποινικῶς καὶ ἂν δὲν παραιτηθῇ τοῦ ὑπουργικοῦ ἀξιώματος. Ἄμεσος συνέπεια τοῦ ἀτομικοῦ χαρακτῆρος τῆς ποινικῆς εὐθύνης τοῦ Ὑπουργοῦ εἶναι, ὅτι, ἐφαρμοζομένων ἀναλόγως τῶν διατάξεων τῆς κοινῆς ποινικῆς δικονομίας, ὅταν αὗται δὲν τροποποιοῦνται ἢ δὲν ἀντίκεινται εἰς τὸ ἄρθρον 80 τοῦ Συντάγματος καὶ τὸν περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν νόμον δέον νὰ καθορίζονται σαφῶς καὶ συγκεκριμένως δι’ ἕκαστον τῶν κατηγορουμένων Ὑπουργῶν τὰ εἰς αὐτὸν ἀποδιδόμενα ἀδικήματα. Τοῦτο ἄλλως τε καὶ ρητῶς ἀξιοῖ τὸ ἄρθρον 11 τοῦ νόμου ΦΠ5 τοῦ 1876, τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι «ἡ πρότασις εἶναι ἀπαράδεκτος ἂν μὴ καθορίζῃ ἀκριβῶς τὰ γεγονότα ἐφ’ ὧν στηρίζεται καὶ τὴν παράβασιν, ἥτις ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον τῆς κατηγορίας». Τὸ στοιχεῖον αὐτὸ τῆς ἐξατομικεύσεως τῶν ἀποδιδομένων εἰς ἕκαστον τῶν ὑπὸ κατηγορίαν Ὑπουργῶν πράξεων δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν πρότασιν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Δὲν καθορίζονται συγκεκριμένως δι’ ἕκαστον Ὑπουργὸν τὰ εἰς αὐτὸν ἀποδιδόμενα ἀδικήματα καὶ ὁ χρόνος τῆς τελέσεως αὐτῶν. Τοὐναντίον ἁπλῆ ἀνάγνωσις τῆς προτάσεως ἀφήνει σαφῶς τὴν ἐντύπωσιν τῆς ἀοριστίας καὶ τῆς πλήρους συγχύσεως πρὸς τὴν πολιτικὴν εὐθύνην. Ὁ ἀναγινώσκων τὴν πρότασιν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὄχι μόνον δὲν εὑρίσκει εἰς αὐτὴν διαχωρισμὸν καὶ ἐξατομίκευσιν τῶν πράξεων, τὰς ὁποίας ἐξετέλεσε καὶ εἰς τὰς ὁποίας συμμετέσχεν ἕκαστος τῶν κατηγορουμένων Ὑπουργῶν, ἀλλὰ ὅλως ἀντιθέτως βλέπει, ὅτι ἡ πρότασις ἐν τῇ ἀοριστίᾳ της ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Δόβα. Οὐδαμοῦ ὑπάρχει ἔστω καὶ μία λέξις διαχωρισμοῦ ἢ ἐξατομικεύσεως τῆς εὐθύνης. Τοὐναντίον ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους γίνεται λόγος περὶ εὐθύνης ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδὴ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ μόνον ὡρισμένων Ὑπουργῶν εἰς βαθμόν, ὥστε ἀληθῶς νὰ διερωτᾶται κανεὶς διατὶ ἔγινε καὶ ποῦ στηρίζεται ἡ ἐπιλογή, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις ὡρισμένων μόνον Ὑπουργῶν, ἀφοῦ ἀναγινώσκων τὴν πρότασιν βλέπει, ὅτι αὕτη στρέφεται ἐναντίον ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἀφορᾷ πράξεις ὁλοκλήρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Σᾶς ἀναγινώσκω μερικὰς μόνον περικοπὰς τῆς προτάσεως. Οὕτω γράφει: «Ἡ ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα εἶχεν ἐμπνεύσει τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἦτο κομματικῶς ἀμερόληπτος.... Οὐ μόνον δὲν ὑπῆρξεν (ἡ Κυβέρνησις) κομματικῶς ἀμερόληπτος ἀλλὰ καὶ διὰ πράξεων καὶ παραλείψεων κλπ..... Καὶ περαιτέρω ἠρνήθη νὰ δώσῃ εἰς τὰ κόμματα κλπ....», καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ἡ πρότασις αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ὡς δικόγραφον, ὡς μήνυσις θὰ ἐλέγαμεν, εἶναι τελείως ἀόριστος καὶ διὰ τοῦτο μόνον ἀπαράδεκτος. Ὁ νόμος περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν καθορίζει μὲν κατὰ κατηγορίας, ἀλλὰ πάντως σαφῶς τὰ ποινικὰ ἀδικήματα εἰς τὰ ὁποῖα δύναται νὰ ὑποπέσῃ ἕνας Ὑπουργὸς κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων του ἡ δὲ πρότασις παραπομπῆς διὰ νὰ μὴ εἶναι ἀπαράδεκτος θὰ ἔπρεπε νὰ καθορίζῃ χωριστὰ δι’ ἕνα ἕκαστον τῶν Ὑπουργῶν τὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι τοῦ ἀποδίδονται καὶ ὁ χρόνος τελέσεως αὐτῶν. Πέραν αὐτῶν ὑπάρχουν ἐν τῇ προτάσει ὡρισμέναι αἰτιάσεις δῆθεν νοθείας, αἱ ὁποῖαι, ὡς μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ τονίσω προηγουμένως, ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς προτάσεως προκύπτει, ὅτι ἐτελέσθησαν εἰς χρόνον πολὺ προγενέστερον ἐκείνου καθ’ ὃν διετέλεσεν Ὑπουργὸς ὁ ἐν τῇ προτάσει ἀναφερόμενος. Εἶναι καὶ τοῦτο χαρακτηριστικὸν τῆς προχειρότητος μὲ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἡ πρότασις καὶ τῆς ἐλλείψεως στοιχείων ποὺ νὰ δύνανται νὰ τὴν θεμελιώσουν. Νομίζετε, ὅτι τιμᾷ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἡ προσπάθειά της νὰ καθήσῃ εἰς τὸ ἑδώλιον τοῦ κατηγορουμένου τὴν Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, χωρὶς νὰ πιστεύῃ εἰς τὴν ἐνοχήν της; Εἶναι αὐτὸ πρᾶξις τιμία νὰ κατηγορῆτε, κύριοι συνάδελφοι τοῦ Κέντρου, ὡρισμένους ἀνθρώπους χωρὶς νὰ πιστεύητε εἰς τὴν ἐνοχήν των, ἀλλ’ ἁπλῶς διότι θέλετε νὰ συνεχίζητε τὸ τροπάριον τῆς νοθείας; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σοβαρευώμεθα εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ταλαιπωρῆτε τὸν τόπον, διότι ἐχάσατε τὰς ἐκλογὰς ἀπὸ τὰ συνεχῆ λάθη σας. Πρέπει κἄποτε νὰ ἀποκτήσητε συναίσθησιν καὶ τῶν πράξεών σας καὶ τῆς ἀποστολῆς σας. Ἄλλοι εἶναι οἱ λόγοι συνεπεία τῶν ὁποίων ἐχάσατε τὰς ἐκλογὰς καὶ ὄχι τὰ ὅσα ἰσχυρίζεσθε. Πρώτη αἰτία εἶναι ἡ κατάστασις τῆς ἀποσυνθέσεως ποὺ εὑρίσκεσθο πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Ἐδίδατε τὴν ἐντύπωσιν, ὅταν συνεζητεῖτο ὁ ἐκλογικὸς νόμος, ὅτι εὑρίσκεσθο εἰς κηδείαν. Ὅσοι ἦσαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἐνθυμοῦνται ὁποῖον αἴσθημα ἀπαισιοδοξίας καὶ ἀπογοητεύσεως σᾶς εἶχε καταλάβει. Ἐζητούσατε τροπολογίας, διὰ νὰ δυνηθῆτε νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ ἠγωνίσθητε διὰ νὰ ἐπιτύχητε τὴν μείωσιν τοῦ ποσοστοῦ διὰ τὴν εἴσοδόν σας εἰς τὴν Βʹ κατανομήν, διότι ἀμφεβάλλατε, κύριοι συνάδελφοι τοῦ Κέντρου, ἐὰν θὰ ἦσθε τὸ δεύτερον κόμμα. Ἐὰν εἴχατε διαπιστώσει, ὅτι ὅλος ὁ κόσμος ἦτο ἐναντίον τῆς ΕΡΕ καὶ ὅτι εἴχατε αὐτὸ τὸ ρεῦμα ποὺ λέτε, διατί ἐζητούσατε τὸ σὺν 1 καὶ τὰς ἄλλας τροπολογίας; Τὴν κατάστασιν αὐτὴν δὲν κατώρθωσε νὰ ἀνατρέψῃ ἡ μετὰ πολλοῦ κόπου καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ κινδύνου τῆς πλήρους ἐξαφανίσεως ἐπελθοῦσα συνένωσις τῶν διαφόρων κομματιδίων εἰς τὸ σχῆμα τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου. Διότι τὸ ἑτερόκλιτον τῶν κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπήρτισαν τὴν Ε. Κ. καὶ τὸ πολυκέφαλον αὐτῆς τῆς ἑνώσεως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμπνεύσῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Τὸ φάσμα τῆς ἀκυβερνησίας ἤσκησε βαρεῖαν ἐπίδρασιν εἰς τὴν συνείδησιν τῶν ἐκλογέων. Εἶχε πικρὰν πεῖραν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς αὐτῆς τῆς ἀκυβερνησίας καὶ δὲν εἶχε καμμίαν διάθεσιν νὰ διακινδυνεύσῃ τὸ μέγα ἀγαθὸν τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς σταθερότητος, τὴν ὁποίαν τοῦ εἶχεν ἐξασφαλίσει ἀπὸ μιᾶς ἤδη ἑξαετίας ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ. Δὲν εἶχε καμμίαν διάθεσιν διὰ νέας περιπετείας. Καὶ ὁ κίνδυνος αὐτὸς τῆς ἀκυβερνησίας δὲν ἦτο καθόλου φανταστικός. Μὴ λησμονῶμεν ἐν πρώτοις, ὅτι εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου μετεῖχε τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, ἁπλῶς ὡς συνεργαζόμενον διατηροῦν πλήρη τὴν αὐτοτέλειάν του. Ὅτι τὰ ἄλλα ὀκτὼ —ἂν δὲν κάμνω λάθος τὸν ἀριθμὸν— κόμματα ποὺ ἀπήρτισαν τὴν Ε.Κ. ποικίλην καὶ ἑτερόκλιτον εἶχον τὴν προέλευσιν ἀπὸ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς μέχρι τῆς δεξιᾶς ἵνα μὴ εἴπω τῆς ἄκρας δεξιᾶς. Διότι δὲν πρέπει νὰ διαφεύγῃ, ὅτι τῆς Ε.Κ. μετέχει καὶ κόμμα προερχόμενον ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Ὅτι ἀκόμα ἡ ὀργανικὴ ἑνότης τῆς Ε.Κ. κάθε ἄλλο παρὰ ἀσφαλὴς καὶ βεβαία ἐνεφανίζετο εἰς τὰ ὄμματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ χθεσινὴ ἄλλως τε δήλωσις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἐπιβεβαιοῖ τοῦτο πλήρως. Ταῦτα πάντα εἶχον ἐμπνεύσει εἰς τὸν λαὸν βαρείας ἀμφιβολίας ἴσως δὲ καὶ ἀνησυχίας περὶ τοῦ ποία θὰ ἦτο ἡ τύχη τοῦ τόπου ἐν περιπτώσει νίκης τῆς Ε.Κ. Καὶ αὐτὸς ἦτο ὁ κυριώτερος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ συνεσπειρώθη γύρω ἀπὸ τὸ κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, τὴν ἧτταν της ἡ Ἀντιπολίτευσις πρέπει νὰ τὴν ἀναζητήσῃ εἰς τὰς μεγάλας δημαγωγικὰς ὑποσχέσεις, τὰς ὁποίας —τόσον ἀφειδῶς καὶ μετὰ περισσῆς ἀφελείας— παρεῖχεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, καὶ αἱ ὁποῖαι ἦσαν τόσον χονδροειδεῖς ὥστε νὰ κινήσουν τὴν δυσπιστίαν αὐτοῦ ὄχι ἁπλῶς εἰς τὴν δυνατότητα τῆς ἐκπληρώσεως αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὴν σοβαρότητα τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἔδιναν αὐτὰς τὰς τερατώδεις ὑποσχέσεις. Ἔναντι αὐτῆς τῆς συμπεριφορᾶς τῶν ἀντιπάλων μας, ἐξετίμησεν ὁ λαὸς τὴν εἰλικρίνειαν καὶ τὴν εὐθύτητα μὲ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ὄχι μόνον ἀπέφευγε νὰ δίδῃ ὑποσχέσεις δημαγωγικάς, ἀλλὰ καὶ ἀπέρριπτε μετὰ παρρησίας αἰτήματα ποὺ τοῦ προεβάλλοντο καὶ τὰ ὁποῖα εἴτε δὲν ἦσαν λογικὰ εἴτε δὲ ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Ὁμιλῶν περὶ ὑποσχέσεων καὶ συνθημάτων, μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς ἔχει συνηθίσει ἡ Ἀντιπολίτευσις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐκφράσω εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὅλην μου τὴν λύπην διὰ τὸ χθεσινὸν δημαγωγικὸν κήρυγμα τοῦ Στρατηγοῦ Κατσώτα περὶ μειώσεως τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως κατὰ 50% καθὼς καὶ τοῦ μισθοῦ τῶν Ὑπουργῶν. Πρόκειται περὶ φαινομένου, τὸ ὁποῖον προκαλεῖ ἀληθινὴν θλῖψιν, διότι ἀπὸ ὑπευθύνους ἄνδρας γίνεται ἡ ἀπαράδεκτος προσπάθεια καταδημαγωγήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καθαρὰν δημαγωγίαν ἀποτελοῦν αὐτὰ ποὺ εἶπε χθὲς ὁ κ. Κατσώτας. Ὅταν γνωρίζῃ πολὺ καλά, ὅτι ἡ ἀποζημίωσις, τὴν ὁποίαν λαμβάνουν οἱ βουλευταὶ τῶν δραχμῶν 11.500 καθαρῶν δὲν ἐπαρκεῖ νὰ ἀντιμετωπίσουν καὶ μάλιστα οἱ ἐκ τῆς Ἐπαρχίας προερχόμενοι, οὐδὲ τὰς στοιχειώδεις δαπάνας συντηρήσεώς των εἰς Ἀθήνας καὶ τῆς οἰκογενείας των εἰς τὴν Ἐπαρχίαν, καὶ πρὸ παντὸς τὰς τεραστίας δαπάνας τῆς πολιτικῆς, αἱ ὁποῖαι αὐταὶ καὶ μόνον ἀπορροφοῦν τὸ μέγιστον μέρος τῆς πενιχρᾶς αὐτῆς ἀποζημιώσεως. Πρέπει ὁ κ. Κατσώτας νὰ ἔχῃ καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ ἐξασφαλίσει ἰδίους πόρους διὰ νὰ ὁμιλῇ καθ’ ὃν τόσον πρόχειρον τρόπον ὡμίλησε χθές. Ἐκτὸς ἂν ὁ κ. Κατσώτας ἔχων ὡς εἶπα ὁ ἴδιος ἄνεσιν οἰκονομικὴν, ἔχει εἰς τὴν πρόθεσίν του νὰ μεταβληθῇ τὸ πολίτευμά μας ἀπὸ Δημοκρατικὸν εἰς καθαρῶς ὀλιγαρχικὸν καὶ Ἀριστοκρατικόν. Διότι ἡ πρότασίς του δεκτὴ γενομένη αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἔχῃ. Νὰ στερήσῃ τὰ πτωχὰ παιδιὰ τοῦ Λαοῦ τῆς δυνατότητος ὅπως ἀγωνισθοῦν εἰς τὸν πολιτικὸν στίβον διὰ τὰ συμφέροντά του, ἀποβῇ δὲ τὸ βουλευτικὸν ἀξίωμα προνόμιον τῶν πλουσίων καὶ τῶν ἀριστοκρατῶν. Πέραν ὅμως ὅλων αὐτῶν τῶν λόγων εἰς τοὺς ὁποίους ἡ Ε.Κ. ὀφείλει τὴν ἧτταν της, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐψήφισε τὴν ἐσωτερικὴν γαλήνην καὶ τὴν ἀσφάλειαν ποὺ τοῦ ἐξησφάλισε ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. τὴν πολιτικὴν καὶ οἰκονομικὴν σταθερότητα, τῆς ὁποίας τόσην ἔχει ἀνάγκην, τέλος δὲ τὸ τεράστιον ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσε κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἑξαετίας ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὁ Ἀρχηγός της. Τὸ ἔργον αὐτὸ τὸ ἔζησε καὶ τὸ ζῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος οὔτε ὑποσχέσεων οὔτε διαφωτίσεως εἶχεν ἀνάγκην. Ἔχει ἐνώπιόν του τὴν ἀναδημιουργίαν, ἡ ὁποία ἐπετελέσθη καὶ τῆς ὁποίας αἱ ἐπιδράσεις ἔφθασαν μέχρι καὶ τοῦ ἀπωτάτου σημείου τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ὁ Λαὸς ἔδωκε τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν εἰς τὸ κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε. Καὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἐνεπιστεύθη τὴν τύχη του εἰς τὰ κόμματα τῆς Ε.Κ. Καμμία νοθεία δὲν ἔλαβε χώραν. Ὁ Λαὸς τὸ γνωρίζει αὐτὸ καὶ οἰκτείρει τοὺς θορυβοῦντας γύρω ἀπὸ ἕν ἀνύπαρκτον θέμα καὶ δυσφορεῖ μὲ αὐτὰ τὰ καμώματα καὶ ἀγανακτεῖ ἀκόμα διότι καταβάλλεται μία ἀνίερη προσπάθεια νὰ διαταραχθῇ τὸ δημιουργικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως.

§131Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ὁ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος συνάδελφος ὑπενθύμισεν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν εἰς τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, θὰ παρεκάλουν, νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις ἔχει καθορισθῆ δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς καὶ συναινέσει ὅλων τῶν κομμάτων κατὰ τὴν προηγουμένην βουλευτικὴν περίοδον καί, ὅπως ἐξηγήθη, ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις, ἐξασφαλίζει τὴν δημοκρατικότητα τοῦ πολιτεύματος. Ἄλλως μόνον οἱ πλούσιοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκπροσωποῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐπειδὴ ἐλέχθησαν καὶ ἄλλα πράγματα περὶ τῶν μισθῶν τῶν Ὑπουργῶν θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ὁ μισθὸς τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀνέρχεται σήμερον εἰς 3600 δραχμῶν. Εἶναι δὲ ἀναμφισβήτητον, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ σύνολον τῆς ἀμοιβῆς του. Διότι δὲν ὑπάρχουν οὔτε ἐπιδόματα, οὔτε ἔξοδα παραστάσεως. 3600 εἶναι ὁ μισθὸς τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πρωθυπουργοῦ, δηλαδὴ τοῦ ἔχοντος καὶ τὴν ἰδιότητα τοῦ βουλευτοῦ καὶ 2400 εἶναι ὁ μισθὸς ὁ μηνιαῖος τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ὑπουργοῦ μέλους τῆς Βουλῆς. Οἱ μισθοὶ αὐτοὶ ἔχουν καθορισθῆ ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ δὲν ἔχουν μεταβληθῆ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μέχρι σήμερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ γίνεται λόγος τόσον προχείρως περὶ μειώσεως τῶν μισθῶν τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν Ὑπουργῶν. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ ἐπίσης, ἐὰν δὲν ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ τὸ πληροφορηθῇ ἄλλοτε, ὅτι ὁ ἐξωκοινοβουλευτικὸς πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ μὴ βουλευτής, ἔχει μηνιαῖον μισθὸν 7200, χωρὶς ἔξοδα παραστάσεως ἢ ἄλλα ἐπιδόματα καὶ ὁ Ὑπουργός, ὁ μὴ βουλευτὴς ἔχει 4700 δρχ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ μισθοί, οἱ ὁποῖοι καταβάλλονται εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τοὺς Ὑπουργούς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Βασιλικὴν χορηγίαν θὰ πρέπει νὰ ὑπομνησθῇ, μὲ τὴν ἄδειάν σας καὶ τελειώνω ἀμέσως κ. Πρόεδρε, ὅτι μὲ τὸν Νόμον 3575)56, ἡ Βασιλικὴ χορηγία προσδιωρίσθη, νομίζω δέ, καὶ τότε κατόπιν συμφωνίας τοῦ ἀειμνήστου Θηβαίου, Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ τὰ ἄλλα κόμματα, εἰς 11.500.000 ἐτησίως, ἡ δὲ ἐπιχορήγησις τοῦ Διαδόχου ἀνέρχεται εἰς 900.000 ἐτησίως. Αὐτὸ εἶναι τὸ σύνολον τῆς δαπάνης τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν Βασιλικὴν χορηγίαν, διὰ τὸν Θρόνον καὶ διὰ τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος εἰς τὸν τόπον μας. Ἐὰν ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ μία σύγκρισις μεταξὺ τῆς χορηγίας ἡ ὁποία καταβάλλεται τώρα καὶ τῆς χορηγίας, ἡ ὁποία κατεβάλλετο κατὰ τὰ μέχρι τοῦ 1940 ἔτη κατὰ τὰ ὁποῖα ὑπῆρχεν Βασιλεία εἰς τὸν τόπον μας, καταδεικνύεται, ὅτι ἡ σημερινὴ ἀναλογία ἀποτελεῖ τὰ 47,9% τῆς Βασιλικῆς χορηγίας τοῦ 1938–39 καὶ ἡ χορηγία τοῦ Διαδόχου ἀποτελεῖ τὰ 22% τῆς χορηγίας τοῦ Διαδόχου τὸ 1939–40. Νομίζω, ὅτι θὰ τὰ ἐσημειώσατε αὐτά.

§132Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι καὶ ἀκαίρως καὶ ἀσκόπως ἐδημιουργήθη χθὲς τὸ θέμα. Ἐκφράζω ἰδικήν μου γνώμην, ὅπως καὶ ὁ συνάδελφος ὁ δημιουργήσας τὸ θέμα, ἐξέφερεν ἰδικήν του γνώμην. Πιστεύω, ὅτι ἀκαίρως ἐδημιουργήθη τὸ θέμα καὶ ὡς πρὸς τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν καὶ ὡς πρὸς τὴν Βασιλικὴν χορηγίαν. Τὰ θέματα αὐτὰ ἔχουν κατ’ ἐπανάληψιν συζητηθῆ καὶ δὲν ἐξυπηρετεῖ, οὔτε τὴν ἀξιοπρέπειαν τῆς Βουλῆς, οὔτε τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Στέμματος, οὔτε τὴν κοινωνικὴν ἀκόμη εὐταξίαν καὶ εὐρυθμίαν ἡ ἀνὰ τόσον βραχέα διαστήματα ἀναδημιουργία παρομοίων θεμάτων. Ὡς πρὸς τὴν Βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν, ἐνθυμοῦνται οἱ παλαιότεροι καὶ ἐκ τῶν νεωτέρων, ὅσοι παρακολουθοῦν τὴν ἐξέλιξιν τῶν πολιτικῶν πραγμάτων, ὅτι τὸ παράπονον —καὶ ὑποσημειώνω τὴν λέξιν— τὸ παράπονον τῆς Βουλῆς, τῶν βουλευτῶν, ἦτο τὸ περιωρισμένον τῆς ἀποζημιώσεώς των, τὸ περιωρισμένον ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς δαπάνας ἀξιοπρεποῦς διαβιώσεώς των. Καὶ διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ἑκάστοτε ἀνακίνησιν τοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία δὲν ἦτο ἐποικοδομητικὴ τῆς ἀξιοπρεπείας τῆς Βουλῆς, τῆς Βουλῆς ὡς Σώματος, ἐκανονίσθη μὲ κοινὴν συμφωνίαν ἐν δημοσίᾳ συζητήσει ὅλων τῶν κομμάτων —ἡ κοινὴ συμφωνία τῶν κομμάτων ἐν δημοσίᾳ συζητήσει μαρτυρεῖ ἀναμφισβητήτως τὴν κοινὴν πεποίθησιν ὅλου τοῦ λαοῦ— ἀπεφασίσθη, ὅτι ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις θὰ ἰσοῦται μὲ τὸν ἑκάστοτε μισθὸν τὸν ὁποῖον λαμβάνει ὁ ἀνώτατος δημόσιος ὑπάλληλος, ἐν προκειμένῳ θὰ ἰσοῦται μὲ τὸν μισθὸν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Σημειώνω καὶ διὰ τοὺς ἀνακινοῦντας τὸ θέμα καὶ πρὸ παντὸς διὰ τὸν λαόν μας, ὅτι ἡ ἀποζημίωσις αὐτὴ ἰσοῦται περίπου καθαρὰ πρὸς 10.500–11.000, μετὰ τὰς κρατήσεις τῆς συντάξεως. Ὑπάρχει, ὅμως, μία διαφορὰ ριζικὴ μεταξὺ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τῶν βουλευτῶν. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὸν μισθόν, τὸν ὁποῖον λαμβάνει, τὸν διαθέτει ὅλον διὰ τὴν διαβίωσιν αὐτοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας του, δὲν ἔχει πρόσθετα οἰκονομικὰ βάρη λόγῳ τῆς ἰδιότητός του. Ὁ βουλευτὴς ἔχει τεράστια βάρη λόγῳ τῆς ἰδιότητός του, μέχρι σημείου, ὥστε διὰ τὸν βουλευτὴν τὸ καθαρὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον τοῦ ἀπομένει πρὸς διαβίωσιν νὰ εἶναι τὸ ἥμισυ σχεδὸν τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Λέγω «τὸ ἥμισυ σχεδόν», διότι λαμβάνω ἕνα μέσον ὅρον. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς πολιτικὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἔχῃ ὁ βουλευτής. Ἀποτέλεσμα, ὅτι πλέον αὐτῶν τῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν συνάρτησιν τῆς βουλευτικῆς ἰδιότητος, ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἑκάστοτε τὰς ἐκλογικάς του δαπάνας. Μὴ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἂς μὴ πολιτεύεται. Ἡ Βουλὴ ἔχει ἀνάγκην βουλευτῶν. Ὁ τόπος ἔχει ἀνάγκην Βουλῆς καὶ θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν κάθε τέσσαρα ἔτη ἐκλογάς, διὰ νὰ ἠμπορῇ ὁ βουλευτὴς μὲ τὸ ὑπόλοιπον, τὸ ὁποῖον τοῦ μένει ἐκ τῶν πολιτικῶν του δαπανῶν, ἐκ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὴν ἐκλογικὴν δαπάνην. Καὶ ἐρωτῶ: Πῶς πλέον θὰ ζήσῃ καὶ αὐτὸς καὶ ἡ οἰκογένειά του; Ἑπομένως ἡ ἄποψις, ὅτι ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις ἐπαρκεῖ νὰ ζήσῃ παχυλῶς ὁ βουλευτὴς εἶναι μῦθος. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ ἀνάγκη μειώσεως τῶν βουλευτῶν μέχρις ἑνὸς μικροῦ ἀριθμοῦ. Ἀλλὰ ἡ Βουλὴ χρειάζεται, ὁ ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν χρειάζεται καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω κανένα, κατατάσσω τὸν ἑαυτόν μου εἰς τὴν τελευταίαν βαθμίδα ἀξίας τῶν βουλευτῶν, ὅτι ἕνας ἀριθμὸς ὡρισμένων δεκάδων βουλευτῶν χρειάζεται πάντοτε διὰ τὴν Πατρίδα, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκλέγωνται πάντοτε. Πρέπει νὰ ὑπάρξουν ὀλίγαι δεκάδες, ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων, βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι νὰ πράττουν τὰ κοινά. Διὰ νὰ πράττουν, κύριοι, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτὰ τὰ κοινὰ πρέπει νὰ ἔχουν ἐξασφαλίσει τὴν ζωήν των. Καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον δὲν δύναται νὰ ἐξασφαλισθῇ. Ἔρχομαι εἰς τὴν Βασιλικὴν χορηγίαν. Ἀκόμη βαρύτερον τὸ πταῖσμα. Θὰ θέτωμεν τὸν Βασιλικὸν θεσμόν, ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ τὸν ἔχωμεν ἑκάστοτε εἰς τὸ παζαρλίκι, ἐὰν παίρνῃ ὀλίγα ἢ πολλά; Πρὸ δύο ἐτῶν ἐκανονίσαμεν τὸ θέμα. Ἐπιτρέπεται καὶ σήμερον νὰ θέτωμεν τὸ ζήτημα, ὅτι ἡ Βασιλικὴ χορηγία εἶναι μεγάλη; Καὶ ἐὰν αὔριον ἔλθῃ ἄλλη Βουλὴ καὶ εἴπῃ ὀλίγη εἶναι νὰ δώσωμεν πολλὰ ἢ ἔλθῃ ἄλλη καὶ εἴπῃ, σταθῆτε λάθος ἐκάναμε πολλὰ εἶναι. Δὲν πρέπει νὰ ἀνακινοῦνται τοιαῦτα θέματα μὲ τόσην εὐχέρειαν. Εἶπον, ὅτι ἦτο ἄκαιρος ἡ ἀνακίνησις τοῦ ζητήματος. Ἐπὶ ἄλλου θέματος συζητοῦμεν καὶ ἄλλο ἦλθε πρὸς συζήτησιν. Εἶναι καὶ ἄσκοπος ἀλλὰ προσθέτως, εἶναι καὶ ἐπιβλαβής. Διὰ τοὺς τρεῖς αὐτοὺς λόγους διαφωνῶ πληρέστατα μὲ τὴν ἀνακίνησιν τοῦ ζητήματος. Ἐκφράζω, ἐπαναλαμβάνω, ἀτομικήν μου γνώμην.

§133Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως, εἶναι ἄστοχος ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐκινήθη τὸ θέμα καὶ πρέπει νὰ προσθέσωμεν, ὅτι, ἴσως, ὑπῆρξε μία βεβιασμένη ἐνέργεια καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ διάστημα μιᾶς ὀλιγολέπτου διακοπῆς προέβη εἰς ἀνακοίνωσιν ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχει μίαν σημασίαν καὶ προκαλεῖ καὶ συγκινήσεις καὶ ἀντιδράσεις. Ἡ ἰδική μας ἄποψις εἶναι, ὅτι τὸ θέμα δὲν πρόκειται νὰ λυθῇ κατὰ τρόπον ἱκανοποιοῦντα τὸ κοινὸν αἴσθημα, κατὰ τρόπον κατοχυροῦντα καὶ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς, ἂν ἀντιμετωπισθῇ μόνον μὲ ἀνταλλαγὴν ἐπιχειρημάτων. Πρέπει νὰ ἴδῃ ἡ Βουλή μας, ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις χρειάζεται νὰ εἶναι ριζικὴ καὶ ριζικὴ ἀντιμετώπισις, κατὰ τὴν ἄποψίν μας, εἶναι, ὅτι, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο τὸ ὕψος τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο τὸ ὕψος τῆς Βασιλικῆς χορηγίας καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτά, ἀντιπαραβαλλόμενα μὲ τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, γενικῶς, τοῦ ἐργαζομένου κόσμου, θὰ ἔχουν μίαν ἀπόστασιν, ἐφ’ ὅσον οἱ ἴδιοι οἱ βουλευταί, κατὰ διαφόρους συζητήσεις, συνομολογοῦν, ὅτι πράγματι, τὸ ἐπίπεδον ἀμοιβῆς τῶν ἐργαζομένων εἶναι ἐπίπεδον πείνης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ λύσις ἱκανοποιοῦσα τὸ κοινὸν αἴσθημα, ἂν ἡ ἰδία ἡ Βουλὴ δὲν προχωρήσῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ, ἀκριβῶς, εἰς αὐτὴν τὴν ριζικὴν βάσιν τὸ θέμα. Νὰ ἀποφασίσουν, δηλαδή, καὶ ὅταν λέγω Βουλή, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐννοῶ Ἀντιπολίτευσιν καὶ Συμπολίτευσιν, νὰ ἀποφασίσουν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη, πρὶν ἢ συζητοῦν περὶ βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως καὶ Βασιλικῆς χορηγίας, καὶ νὰ δημοσιεύωνται ὅσα, πράγματι, ἐξοργιστικὰ δημοσιεύονται ἢ νὰ ἀποκαλύπτωνται, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποφασίσουν, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσῃ ἡ Πολιτεία εἰς τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι εἶναι μισθοὶ πείνης.

§134Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν εἶχα ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ λόγος ἦτο διὰ νὰ ἀναφερθῶ εἰς ὅσα ἐλέχθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητεῖτε τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ διὰ νὰ ἀναπτύξητε ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι γενικόν.

§136Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Αὐτὸ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν.............

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τελειώσῃ πρῶτα ὁ ρήτωρ.

§138Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Τότε ἔπρεπε τὴν ἰδίαν παρατήρησιν νὰ κάμετε καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ εἰς ὅσους ὡμίλησαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ προηγουμένως.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμίλησαν καὶ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην διὰ νὰ ἀκουσθῇ ἡ ἄποψίς των. Συνεχίσατε κ. Παπαρρηγόπουλε.

§140Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ περὶ νοθείας καὶ βίας εἶναι καθαρὸς μῦθος καὶ τὸ τροπάριον αὐτὸ πρέπει νὰ σταματήσῃ. Δὲν ἔλαβε χώραν οὐδεμία νοθεία καὶ οὐδεμία βία. Ὅλοι ἐδῶ ζῶμεν, ἐκλογαὶ διενηργήθησαν, σειρὰ ἐκλογῶν, καὶ εἴδομεν πῶς γίνονται αἱ ἐκλογαί. Τὸ ὅτι ἐσημειώθησαν σποραδικά, τὰ ὁποῖα εἰς ἄλλας ἐκλογὰς εἶναι πολλαπλάσια, αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ βάσιν, διὰ νὰ βγάλωμεν γενικὰ συμπεράσματα, ὅτι πρόκειται περὶ γενικῆς βίας καὶ νοθείας. Ἄν ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἐρωτήσῃ τὴν συνείδησίν του, θὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι, πράγματι, αἱ ἐκλογαὶ ἔγιναν ὑπὸ λαμπρὸν ἥλιον, μὲ πλήρη ἀσφάλειαν, μὲ τὰς ἐφορευτικὰς ἐπιτροπάς, μὲ τοὺς δικαστικοὺς ἀντιπροσώπους καὶ ὅλα τὰ περὶ βίας εἶναι ἀσύστατα. Ἡ Ἀντιπολίτευσις πρέπει νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν, τὸν ὁποῖον τοὺς ἔταξε τὸ πολίτευμα. Ὀφείλομεν νὰ ἀσκήσωμεν γόνιμον Ἀντιπολίτευσιν καὶ νὰ μὴ ταλαιπωροῦμεν καὶ τὸ Σῶμα καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ἀποτελεῖ μίαν τροχοπέδην εἰς τὸ δημιουργικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, τροχοπέδην, τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ δεχθῇ καὶ ξέρετε πολὺ καλά, ὅτι ὁ λαὸς τιμωρεῖ.

§141Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρὸ τῆς λύσεως τῆς συνεδριάσεως θὰ ἤθελα, ἐξ ἀφορμῆς, τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Ἐφραιμίδην, θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω, ὅταν κατὰ τὸ 1959 δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς προσδιωρίσθη τὸ ὕψος τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, ἐν συναρτήσει μὲ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ καλύτερον ἀμειβομένου κρατικοῦ ὀργάνου, οὐδεμία διετυπώθη ἀντίρρησις ἀπὸ οὐδεμίαν πλευράν. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ δημιουργῇ ἐντυπώσεις οἱοσδήποτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ νὰ ἐμφανίζεται ὡς προστάτης τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων, τὰ ὁποῖα ἐλησμόνησε κατὰ τὴν ἐποχὴ ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν συνεζητήθη καὶ ἐλύθη τὸ θέμα τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως.

§142Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι εἰς τὰς συνηθείας τῆς παρατάξεώς μας νὰ δημιουργῶμεν ἐντυπώσεις. Καὶ τότε ἡ παράταξίς μας ἐπισήμως ἐδήλωσεν, ὅτι κακῶς καὶ ἀκαίρως εἰσήγετο θέμα περὶ αὐξήσεως τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, ὅταν ἡ Βουλὴ πρὸς τοῦτο δὲν ἀποφασίζῃ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων. Καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν δηλοῦμεν, ὅτι εἴμεθα ἐναντίον πάσης αὐξήσεως καὶ τῆς Βασιλικῆς χορηγίας καὶ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, εἴμεθα ὑπὲρ τῆς μειώσεως καὶ τῶν δύο καὶ ταὐτοχρόνως εἴμεθα ὑπὲρ τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ζητῶμεν θυσίας, ἀπὸ τὸν λαὸν ἐπὶ τῇ προόψει τῆς εἰσόδου εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ νὰ μὴ ζητῶμεν θυσίας ἀπὸ ἐκεῖ, ὅπου ἔχουν δοθῆ, ὅσα ἔχουν δοθῆ.

§143Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω μέρος εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, διότι τὸ θέμα τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως περιλαμβάνεται μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἅπτονται τῶν ἁρμοδιοτήτων μου, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λαμβάνω ὑπ’ ὄψει τὰς ἀνάγκας τῶν βουλευτῶν καὶ νὰ ἀντιμετωπίζω τὸν τρόπον τῆς θεραπείας αὐτῶν. Δὲν πρόκειται νὰ ἀντιδικήσω μὲ οὐδένα, ἀλλὰ δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὅταν ἐτέθη τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν συνήντησα οὔτε ἀπὸ τὴν πτέρυγά σας ἄρνησιν, κ. Ἐφραιμίδη. Τὴν δήλωσιν αὐτὴν ποιοῦμαι κατηγορηματικῶς, δὲν εἶναι εἰς τὰς συνηθείας μου νὰ μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν, ὅσα λέγονται καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης. Ἀλλὰ αἱ διαπραγματεύσεις, αἱ συνεννοήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμα, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς ἓν συμπέρασμα, δὲν μοῦ ἀφῆκαν καμμίαν ἀμφιβολίαν ἐπὶ τοῦ ὅτι ὑπήρξαμεν ὅλοι σύμφωνοι. Δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπ’ ὄψει μου τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ τὰ ἐπικαλεσθῶ. Δύναμαι, ὅμως, νὰ βεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι κατὰ τὸν ὑπ’ ἐμοῦ χειρισμὸν τοῦ θέματος, ἀπὸ ὅσα ἔλαβον χώραν ἢ ἐλέχθησαν ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς εἰς ἐμέ, τὰ ὁποῖα ὅμως, δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναλάβω, ἡ ὁμοφωνία ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς ἦτο ἀπόλυτος, ὅπως ἀπόλυτος ὑπῆρξεν ἡ ὁμοφωνία κατὰ τὴν λῆψιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως ὑπὸ τοῦ Σώματος. Δηλῶ καὶ τοῦτο ἀκόμη: Ὅτι ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος ἀνέλαβον καὶ ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην, τοῦ ὅτι ἡ ἀποζημίωσις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ καταβάλλεται εἰς τοὺς βουλευτάς, ὀφείλει νὰ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὸ λειτούργημά των καὶ τὰς δαπάνας εἰς τὰς ὁποίας ἐν τῇ ἀσκήσει αὐτοῦ ὑποβάλλονται. Πιστεύω δέ, ὅτι ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις εἶναι καὶ σήμερον ἀκόμη μικρά, ἀλλὰ βεβαίως δὲν ἀντιμετωπίζεται ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον περίπτωσις αὐξήσεώς της. Πᾶν ὅ,τι λέγεται πέραν τούτου καὶ πᾶν ὅ,τι προσφέρεται δῆθεν ὡς χειρονομία πέραν τούτου, εἶναι κἄτι ποὺ ὄχι μόνον δὲν ὠφελεῖ ἀλλὰ βλάπτει καὶ τὸν κοινοβουλευτισμὸν καὶ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τῆς δημοκρατίας. Διότι, ἀλλοίμονον, ἐὰν οἱ βουλευταὶ ἀναγκάζωνται νὰ διαβιοῦν καὶ ἐν γένει συντηροῦνται καὶ ἀντιμετωπίζουν τὰς δαπάνας τῆς ἐκλογῆς των διὰ μέσων καὶ χρημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν προέρχονται εὐθέως καὶ φανερὰ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅστις καὶ τοὺς ἐκλέγει. Καὶ προτιμᾷ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ὑποβάλλεται εἰς οἰκονομικὰς θυσίας ἀκριβῶς, διὰ νὰ δύνανται νὰ ἔχουν οἱ βουλευταί του, οἱ ὁποῖοι βεβαίως εἶναι ὑπεράνω πάσης κριτικῆς καὶ διατηροῦν πάντοτε τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς γνώμης των, τὰ στοιχειώδη ἐκεῖνα οἰκονομικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς παρέχουν τὴν δυνατότητα, ὥστε νὰ μὴ ὑποχρεοῦνται διὰ τὴν ἀπόκτησιν τοῦ ἀξιώματός των καὶ τὴν ἐνάσκησιν αὐτοῦ νὰ δημιουργοῦν δεσμοὺς μὲ οἰκονομικὰ συγκροτήματα ἢ συμφέροντα ἢ νὰ δίδουν τὴν ἐντύπωσιν ὑπάρξεως τοιούτων συνδέσμων. Οὔτε ἄλλωστε πρέπει νὰ εἶναι προνόμιον τῶν πλουσίων ἡ βουλευτικὴ ἰδιότης. Τὸ τελευταῖον εἶναι ἄκρως ἀντιλαϊκὸν καὶ ἀντιδημοκρατικόν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δέχεσθε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§145ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6,30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45 μ.μ.)