1961.05.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 113η

Παρασκευὴ 19 Μαΐου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.20′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως προστιθεμένου, εἰς τὴν σελίδα 17, δευτέρα στήλη, εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον, μετὰ τὴν διακοπὴν τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, τοῦ ὀνόματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Ἠλιοῦ, ὅπερ ἐκ τυπογραφικῆς ἀβλεψίας παρελείφθη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΑΚΡΗΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 108499)12.5.61 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Ἡρακλείου μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 16.490.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 108388)12.5.61 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Μαγνησίας μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχ. 20.000.000. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ἀηδονᾶς, Ι. Προκοπίδης, Ι. Σπαθάρης, Γ. Ἀνδρεάδης, Λ. Σαραφιανός, Σ. Περτσινίδης, Κ. Παπαδόπουλος, Γ. Μπακατσέλος καὶ Θ. Μπάρμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 184 καὶ 186 τοῦ ἔτους 1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, περὶ ἀσφαλίσεως ἐν γένει τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐξαγορασθείσης Η.Ε.Α.Π. καὶ ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Λυμπερίδης καὶ Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ καὶ τῶν συνταξιούχων τοῦ Ὑποκαταστήματος Ἐθνικῆς Τραπέζης Καβάλας, αἰτουμένου, ὅπως οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἐπιβάλουν εἰς τὸν Διοικητὴν τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος ἄμεσον ἐφαρμογὴν διατάξεων Ν. 3662)1957, προβλέπουσαν ἐνίσχυσιν Ταμείου Συντάξεως Προσωπικοῦ Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χρ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κρεσταίνων, αἰτούσης ὁλοκληρωτικὴν σιτοσυγκέντρωσιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ ὑποκαταστήματος Ἐθνικῆς Τραπέζης Καρλοβασίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 3662)1957 παρὰ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Πύλου, αἰτουμένης τὴν ὁλοκληρωτικὴν συγκέντρωσιν σίτου μέσῳ Συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Χονδρονάσιος, Χ. Παγώνης, Ι. Δραγονέτης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοϋπαλλήλων Λαρίσης αἰτουμένου ἐφαρμογὴν τῆς 8ώρου ἐργασίας εἰς τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα, μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας συνταξιοδοτήσεως ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὸ 60ὸν ἔτος διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ εἰς τὸ 55ον διὰ τὰς γυναῖκας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Κ. Χιωτάκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρ’ ὀργάνων Ἀσφαλείας Χανίων παρακολούθησίν του. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Κοντογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων Ἐθνοτραπέζης Πρεβέζης, διαμαρτυρομένων, διότι ὁ Διοικητὴς Τραπέζης Ἑλλάδος ἀρνεῖται νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον 3662)1957 προβλέποντα τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου συντάξεώς των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Χονδρονάσιος, Α. Τσιπώρης, Ι. Σιαφλέκης, Β. Μπρακατσούλας, Χ. Φιλίππου, Χ. Παγώνης, Α. Τσιάντος, Ε. Σκούρας, Π. Καπνίσης, Ν. Καθαροσπόρης, Γ. Αὐγερόπουλος, καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων Φυλακῶν Τρικάλων καὶ Χαλκίδος, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν τῶν συγγενῶν των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κιτσίκης, Ι. Παπαδημητρίου, Κ. Σωτηρίου, Α. Κακογιάννης, Δ. Γιαγνῆς καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Ἐργαζομένων Φοιτητῶν Σπουδαστῶν καὶ Τεχνικῶν Σχολῶν «Ὁ Δημόκριτος» αἰτουμένων καθιέρωσιν 6ώρου ἐργασίας δι’ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους σπουδαστὰς — μαθητάς, αὔξησιν εἰς δραχ. 31 τοῦ ἡμερομισθίου τῶν ἀνηλίκων ἐργαζομένων μαθητῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν Προσωπικοῦ Ὑποκαταστήματος Ἐθνοτραπέζης Μυτιλήνης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 3662)1957 ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ Τραπέζης Ἑλλάδος περὶ ἐνισχύσεως Ταμείου συντάξεών των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Κ. Μαρῆς, Π. Πολυχρονίδης, Ε. Λουλακάκης καὶ Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κρήτης αἰτουμένης ρύθμισιν τῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὑποχρεώσεων τῶν πληγέντων παραγωγῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος, Φ. Πιτούλης, Ν. Κοντογιαννόπουλος καὶ Α. Δερδεμέζης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος, διαμαρτυρομένου διὰ τὶς αὐθαίρετες καθαιρέσεις μελῶν τῆς Διοικήσεως Σωματείων Μεταλλωρύχων Λαυρίου παρὰ Νομάρχου Ἀττικῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Τσιπώρης, Β. Μπρακατσούλας καὶ Χ. Φιλίππου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Κρύας–Βρύσης Καλαμπάκας, αἰτουμένων ἀποφυλάκισιν τῶν συγχωριανῶν των Μηνᾶ Μακρῆ καὶ Μηνᾶ Μακρῆ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Παπαγεωργίου, Δ. Γιαχνῆς, Κ. Χιωτάκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἱεραπέτρας, αἰτουμένου γενικὸν ἀφοπλισμόν, κατοχύρωσιν τῆς εἰρήνης, τῆς εὐημερίας καὶ τῆς Δημοκρατίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ Χανίων κ. κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Ι. Κοντουδάκης, διαμαρτύρονται διὰ σύλληψιν Ν. Ψεγιαννάκη κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Κ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἄρτης, αἰτουμένης καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ εἰσκομιζομένου σίτου διὰ τὴν συγκέντρωσιν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δημοκοινοταρχῶν Χαλκιδικῆς, αἰτουμένων ἵδρυσιν Μουσείου εἰς Ν. Ὄλυνθον. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου ὑπαλλήλων ὑπηρεσίας Ἐμπορίου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου ἐπεκτάσεως τῆς χορηγήσεως τοῦ ἐπιδόματος ἀποκεντρώσεως καὶ εἰς περιφερειακοὺς ὑπαλλήλους Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν μικροπλοιοκτητῶν, αἰτουμένων ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἡμερομισθίων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος, Φ. Πιτούλης καὶ Α. Δερδεμέζης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτουμένων αὔξησιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἔνταξίν των εἰς τὰ ΚΤΕΛ, τροποποίησιν τοῦ 5ου ἄρθρου τοῦ νόμου 212 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Α. Κακογιάννης, διαμαρτύρεται διὰ σύλληψιν καὶ ἐκτόπισιν Φ. Σαρλῆ. Τὸ Σωματεῖον Φυλάκων ἐργοστασίων καὶ ἐπιχειρήσεων «Ο ΑΡΓΟΣ», αἰτεῖ τὴν ὑπαλληλοποίησιν τῶν μελῶν του. Ἡ Ἕνωσις Ἀποστράτων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Νομοῦ Εὐβοίας, διαμαρτύρεται δι’ ἀπαλειφθεῖσαν διάταξιν ἐκ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ», προβλέπουσαν χορήγησιν μερίσματος ἀνωτέρου βαθμοῦ εἰς συνταξιούχους ἐνωμοτάρχας. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἐπαρχιακῶν κινηματογράφων, αἰτεῖ τὴν ἀναστολὴν ἐκδόσεως καὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ἐγκαταστάσεως καὶ λειτουργίας νέων κινηματογράφων κλπ. Ὁ Π. Παπανικολόπουλος, διαμαρτύρεται διὰ τὸν ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου μεταλλοτυπίας κλπ. προκαλούμενον θόρυβον (εὑρισκομένου παραπλεύρως τῆς οἰκίας αὐτοῦ). Ἡ Ὁμοσπονδία Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Πελοποννήσου καὶ Ἑπτανήσου, αἰτεῖ ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων, τὴν αὔξησιν τοῦ ἐπιδόματος ἀεροθεραπείας ἀπὸ 500 δραχ. εἰς 1.000 κλπ. Ὁ Ν. Κολυμπιώτης, δασοκτήμων, αἰτεῖ τὴν ἀκύρωσιν τῆς πρὸς τὸν Δασάρχην Καστοριᾶς ὑπ’ ἀριθ. 1061)21.1. 1961 διαταγῆς Νομαρχίας Καστοριᾶς. Ὁ Οἰκοδομικὸς Συνεταιρισμὸς Ἀγωνιστῶν καὶ Θυμάτων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ τὰ δημιουργηθέντα ἐπεισόδια τὴν ἡμέραν Ἁγίου Γεωργίου ὑπὸ βουλευτῶν Ε.Δ.Α. κ. κ. Ε. Γιαρένη, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου εἰς βάρος ἐθνικοφρόνων Κάτω Τούμπας Θεσσαλονίκης. Οἱ τέως Δημοτικοὶ ὑπάλληλοι Καλύμνου, αἰτοῦσι τὴν συνταξιοδότησίν των. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Βόλου, αἰτεῖ τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς Ἰταλίας διὰ φέρρυ–μπώτ, μέσῳ Ἡγουμενίτσης. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I) Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου ἀφορῶντος ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Ε. Σαββοπούλου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα στοιχεῖα: Τὸ πρόβλημα κωνωποειδῶν τῆς συνοικίας Καλλιπόλεως Πειραιῶς ἀπησχόλησε τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ἡμῶν καὶ κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη, εἰδικὴ δὲ Ἐπιτροπὴ ἐμελέτησε τοπικῶς τοῦτο καὶ διεπίστωσε, ὅτι ἡ κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας ηὐξημένη ἀνάπτυξις κωνωποειδῶν ὀφείλεται εἰς ἔλλειψιν συστήματος ἀποχετεύσεως καὶ κακὴν κατασκευὴν τῶν ἀπορροφητικῶν βόθρων τῆς περιοχῆς. Ἡ μείωσις τῆς ὀχλήσεως ἀντιμετωπίζεται διὰ τῶν κάτωθι μέτρων: 1) Διὰ περιοδικῆς πετρελαιώσεως τῶν ἑστιῶν ὑπὸ εἰδικοῦ συνεργείου τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Πειραιῶς. 2) Διὰ συστηματικῆς ἐρεύνης ὑπὸ εἰδικευμένου προσωπικοῦ τοῦ ὡς ἄνω Ὑγειον. Κέντρου συνεργασίᾳ τοῦ οἰκείου Ἀστυνομικοῦ Τμήματος, πρὸς ἀνίχνευσιν ἑστιῶν κωνωποειδῶν καὶ ἐξουδετέρωσιν τούτων διὰ μονιμωτέρων ὑγειονομικῶν κατασκευῶν. 3) Διὰ συνεργασίας μετὰ τοῦ ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Καλλιπόλεως πρὸς ἔντονον διαφώτισιν τοῦ κοινοῦ ἐπὶ τῆς τηρήσεως τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κανονισμοῦ. 4) Διὰ συνεργασίας μετὰ τῆς Δημοτικῆς Ἀρχῆς πρὸς λῆψιν ὑπὸ ταύτης ἀναλόγων μέτρων. Διὰ τῶν ἐκτεθέντων μέτρων ἐπιτυγχάνεται σημαντικὴ μείωσις τῆς ὀχλήσεως. Ριζικῶς ὅμως τὸ πρόβλημα θὰ ἐλύετο διὰ τῆς κατασκευῆς μονίμου ἀποχετευτικοῦ συστήματος πρᾶγμα ὅπερ ἐξέρχεται τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5459 ἀπὸ 21 Ἀπριλίου ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀπὸ 31 Μαρτίου ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ὀρ. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Ἀ. Λασκαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν Οἰκον. Ἐφορίαν Ἀλεξανδρουπόλεως ὑπηρετοῦν σήμερον ἐννέα (9) ὑπάλληλοι ἔναντι ἕνδεκα (11) προβλεπομένων ὑπὸ τῆς ὀργανικῆς συνθέσεως. Ἡ κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν διαταχθεῖσα καὶ πραγματοποιηθεῖσα μετάθεσις τεσσάρων (4) ὑπαλλήλων ἐκ τῆς ἀνωτέρω Οἰκον. Ἐφορίας ὀφείλεται εἰς τὴν καὶ σήμερον ἔτι ὑφισταμένην ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην ἐνισχύσεως διὰ προσωπικοῦ ἑτέρων Οἰκον. Ἐφοριῶν ἐν αἷς καὶ ἡ τοιαύτη Διδυμοτείχου παρ’ ᾗ ὑπηρετεῖ μόνον ὁ Ἔφορος. Ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ ὑφισταμένων σήμερον δυνατοτήτων λίαν περιωρισμένων συνεπείᾳ τῶν ἐν τῷ Ἐφοριακῷ ὑπαρχόντων ἑξήκοντα ἐννέα (69) κενῶν ὀργανικῶν θέσεων ὑπεγράφη ἐρώτημα πρὸς τὸ ἁρμόδιον Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον περὶ τοποθετήσεως εἰς τὴν ἐν λόγῳ Οἰκον. Ἐφορίαν ἑνὸς (1) ἐφοριακοῦ εἰσηγητοῦ τῆς αʹ κατηγορίας ἡ πραγματοποίησις τῆς ὁποίας δὲν θὰ βραδύνῃ. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς τάξεως ταύτης εἰς Διεύθυνσιν Βʹ γνωρίζομεν, ὅτι συνάπτεται μὲ τὸν καθορισμὸν γενικώτερον τῆς ὀργανικῆς συνθέσεως τῶν Οἰκον. Ἐφοριῶν καὶ τὴν αὐξομείωσιν τῆς τάξεως αὐτῶν, πρᾶγμα ὅπερ προϋποθέτει συγκέντρωσιν καὶ ἐπεξεργασίαν τῶν ἀπαιτουμένων στοιχείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 566)15.4.61 ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1825 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Μόνη περίπτωσις ὀφειλῶν παθόντων ἐκ θεομηνιῶν ἁλιέων εἶναι ἡ τῶν σεισμοπλήκτων ἁλιέων Βόλου τυχόντων δανείων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τῇ ἐγγυήσει τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Τὰ χορηγηθέντα δάνεια εἰς ἁλιεῖς, τῆς ὡς ἄνω κατηγορίας, ἀνῆλθον εἰς δραχμὰς 448.000, ἡ δὲ ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου, καλύπτει τὰ 50% τοῦ δανείου. Τὸ κατὰ τὴν 31 Δεκεμβρίου 1960 ὑπόλοιπον τῶν ὡς ἄνω δανείων ἀνήρχετο εἰς δραχμὰς 358.722, ὧν τὰ 50% καλύπτονται διὰ τῆς ἐγγυήσεως τοῦ Δημοσίου κατὰ δὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 740)29.12.60 συνεδρίασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς (θέμα 2ον) ἐνεκρίθη ὅπως, τὰ δάνεια ταῦτα ἐξοφληθῶσιν εἰς 84 μηνιαίας δόσεις, ἀρχομένας μετὰ 10μηνον ἀπὸ τῆς χορηγήσεως αὐτῶν, ὑπὸ τὸν ὅρον ἀντιστοίχου παρατάσεως τῆς ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἥτις καὶ ἐχορηγήθη διὰ τῆς ἡμετέρας ὑπ’ ἀριθ. 70400 ἀπὸ 17.4.61 ἀποφάσεως. 2ον) Ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ τῶν διατάξεων τῶν ἐδαφίων αʹ καὶ βʹ, τῆς παραγράφου 9 τοῦ ἄρθρου 5ου, τοῦ Ν. Δ. 3908 τοῦ 1958 (ΦΕΚ 197), προκύπτει, ὅτι ἡ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἀναδοχὴ ὑποχρεώσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις ταύτας ἀναφερομένων ὀφειλετῶν καὶ ἡ ἀπαλλαγή των ἀπὸ προσαυξήσεων ἐν γένει, εἶναι δυνητική. Κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ὡς ἄνω διατάξεων ἐξεδόθη ἤδη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 19 ἐ.ἔ. Πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου (ΦΕΚ 64)61), ρυθμίζουσα τὰ τοῦ τρόπου ἐξοφλήσεως τῶν βεβαιωμένων εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα ὀφειλῶν ἁλιέων, τυχόντων δανείων βάσει τῶν ἀπὸ 30.1.48, 30.9.48 καὶ 30.4.54 συμβάσεων, μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Α.

Τ.Ε.

Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἄλλως τε τὰ ὡς ἄνω χρέη, ὡς καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν παθόντων ἐκ θεομηνιῶν καὶ πολεμικῶν γεγονότων ἐπαγγελματιῶν ὀφειλετῶν, τελοῦσιν ἀπὸ ἔτους περίπου ὑπὸ ἀναστολὴν εἰσπράξεως. Τὸ θέμα τῶν ὀφειλετῶν τῶν σπογγαλιέων ὡς καὶ τῶν παθόντων ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν μελετῶνται καὶ ἐλπίζομεν ὅτι συντόμως θὰ δοθῇ ἡ προσήκουσα λύσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1675 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι τὸ πρόσκαιρον προσωπικὸν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίων Ἔργων συνδέεται μετὰ τοῦ Δημοσίου μὲ σχέσιν ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου, προσλαμβάνεται ἐπὶ συμβάσει διαρκείας ἑνὸς ἔτους. Ὡς ἐκ τῆς ἰδιότητός του ταύτης δὲν κέκτηται βαθμόν τινα τῆς ἱεραρχίας τοῦ τακτικοῦ προσωπικοῦ, ἀλλὰ δυνάμει τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἡ ἀντιμισθία των καθορίζεται κατ’ ἀναφορὰν πρὸς ἕνα τῶν μισθῶν τῆς μισθολογικῆς κλίμακος τῆς ἰσχυούσης διὰ τοὺς τακτικοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Εἰς τοὺς ἀνωτέρω ὑπαλλήλους δὲν παρέχεται προσαύξησις τοῦ μισθοῦ λόγῳ εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ, καθ’ ὅσον ἡ προσαύξησις αὕτη προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 3 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1020)1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τοὺς τακτικοὺς μόνον δημοσίους ὑπαλλήλους. Σημειωτέον, ὅτι ἡ χορήγησις τῆς ἀνωτέρω προσαυξήσεως εἰς ἐπὶ συμβάσει ἰδιωτικοῦ δικαίου προσωπικὸν δὲν συμβιβάζεται καὶ πρὸς τὴν φύσιν τῆς προσαυξήσεως ταύτης, δοθέντος, ὅτι προϋπόθεσις χορηγήσεως ταύτης εἶναι ἡ ἐπὶ μακρὸν χρόνον εὐδόκιμος παραμονὴ τοῦ ὑπαλλήλου ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ λόγῳ ἐλλείψεως κενῶν ὀργανικῶν θέσεων ἀνωτέρου βαθμοῦ, ὡς δὲ προεξετάθη οἱ πρόσκαιροι, οὔτε βαθμὸν κέκτηνται, οὔτε προάγονται, οὔτε καὶ προσαυξήσεως τοῦ μισθοῦ λόγῳ συνολικῆς πολυετοῦς ὑπηρεσίας δικαιοῦνται ἐπὶ μισθώσει ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου ὑπάλληλοι τοῦ Δημοσίου, διότι ἡ περίπτωσις αὕτη δὲν προβλέπεται ὑπὸ τῶν σχετικῶν διατάξεων. Σημειωτέον, ὅτι ἀφ’ ἧς διὰ τοῦ ἀπὸ 22.1.1934 Δ)τος, ἵνα μὴ ἀναφερθῶμεν εἰς παλαιότερα νομοθετήματα, καθιερώθησαν αἱ κατὰ τ’ ἀνωτέρω προσαυξήσεις, τοῦ ἰδιωτικοῦ δικαίου πρόσκαιρον προσωπικὸν δὲν ἐδικαιοῦτο τῶν ὡς εἴρηται προσαυξήσεων. Ἡ διάταξις, τέλος, τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ. 3728)1957 ἡ μνημονευομένη ἐν τῇ ἐρωτήσει εἶναι μεταβατική, ἀναφέρεται δὲ εἰς τὴν μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ. 2386)1963 παρασχεθεῖσαν ἐπὶ μισθώσει ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου ὑπηρεσίαν ὑπὸ ὑπαλλήλων ἀποκτησάντων ἐν τῷ μεταξὺ τὴν ἰδιότητα τοῦ τακτικοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου. Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης πλάσματι νόμου ἡ ὡς εἴρηται ὑπηρεσία λογίζεται ὡς δημοσία πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως οἱ κεκτημένοι τοιαύτην προϋπηρεσίαν τακτικοὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι τύχωσιν τῆς ἀναλόγου προσαυξήσεως τοῦ μισθοῦ των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙΙ) Ὑπουργ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 24.4.1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1952, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Πράγματι, ὁ πλοίαρχος Λ. Σ. Λοΐσιος Θ. μετέχει ὡς Πρόεδρος τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου (Ν.Α.Τ.), Ταμείου Προνοίας ἀξιωματικῶν Ε. Ν. (Τ.Π.Α.Ε.Ν.) καὶ Ταμείου Προνοίας Κατωτέρων Πληρωμάτων Ε. Ν. (Τ.Π.Κ.Π.Ε.Ν.). Ὁ διορισμὸς τοῦ ἀνωτέρω ἀξιωματικοῦ ὡς Προέδρου τῶν Δ. Σ. τῶν τριῶν ὡς ἄνω Ταμείων μὴ ὑπαρχούσης ὡς κατωτέρω ἐκτίθεται νομοθετικῆς τινος δεσμεύσεως ὑπηγορεύθη ἐκ λόγων ὑπηρεσιακῆς ἀνάγκης καὶ εἰδικῶς, διότι ἡ Ἑνότης τῆς Ναυτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καθίστα σκόπιμον τὴν ἀνάθεσιν τῆς Προεδρίας τῶν Δ. Σ. τῶν ὡς ἄνω ἀσφαλιστικῶν φορέων εἰς τὸ αὐτὸ κατάλληλον πρόσωπον. 2. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ὑπάρχει παραβίασις τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 102 τοῦ Συντάγματος τιθεμένων περιορισμῶν, διότι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 παράγρ. 3 τοῦ Ν. Δ. 4021)1959 (ΦΕΚ 247 Αʹ) καὶ τῇ 35244)5.2.1960 (ΦΕΚ 69 Βʹ) κοινῇ ἀποφάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸν περιορισμὸν τῶν δύο Συμβουλίων ἐκεῖνα εἰς ἅ ὁ ὑπάλληλος μετέχει λαμβάνων κατ’ ἀποκοπὴν ἔξοδα κινήσεως μὴ ὑπερβαίνοντα τὸ ⅒ τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν του. 3. Ὁ πλοίαρχος Λ. Σ. Λοΐσιος λαμβάνει ὡς Πρόεδρος τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν ἀνωτέρω Ἀσφαλιστικῶν Ἱδρυμάτων, τὰ κάτωθι ποσὰ ἐτησίως, ὡς κατ’ ἀποκοπὴν ἔξοδα κινήσεως. α) Ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ν.Α.Τ. καὶ τῶν παρ’ αὐτῷ Εἰδικῶν Ταμείων δραχμ. 33.000. β) Ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Τ.Π.Α.Ε.Ν. δραχμ. 14.400. γ) Ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Τ.Π.Κ.Π.Ε.Ν. δραχμ. 7.752. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω τὰ ὑπὸ στοιχεῖα αʹ καὶ βʹ καίπερ κατ’ ἀποκοπὴν ἔξοδα κινήσεως θεωροῦνται ὡς ἀποζημίωσις συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 64649)4.3.1960 ἑρμηνευτικὴν ἐγκύκλιον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἐνῷ τὰ ὑπὸ στοιχεῖον γʹ εἶναι ἔξοδα κινήσεως, ὡς μὴ ὑπερβαίνοντα τὸ ⅒ τοῦ ὕψους τῶν ἀποδοχῶν. 4. Τὰ ἀνωτέρω ποσὰ εὑρίσκονται πολὺ κάτω τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 102 τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ ἄρθρου 2 Ν. Δ. 4021)1960 τιθεμένων διὰ τὰς προσθέτους ἀπολαυὰς καὶ τὰ κατ’ ἀποκοπὴν ἔξοδα κινήσεως ὁρίων καθωρίσθησαν δὲ συννόμως καὶ βάσει σχετικῆς ἐγκυκλίου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους διὰ κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ναυτιλίας. 5. Σημειωτέον, ὅτι εἰς τὸν ἀνωτέρω Πρόεδρον τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ἱδρυμάτων τῶν ναυτικῶν, οὔτε ἔξοδα παραστάσεως, οὔτε δικαίωμα χρήσεως αὐτοκινήτου παρέχονται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5860)4576)29.4.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1965 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι. 1. Τὸ περὶ οὗ πρόκειται πλοῖον «ΚΑΤΑΛΙΝΑΣ» φέρει σημαίαν Παναμαϊκὴν καὶ ἑπομένως, αἱ ἐνέργειαι τῶν Ἑλληνικῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι κατ’ ἀνάγκην περιωρισμέναι. 2. Ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης προέκυψαν, ὅτι: α) Τὸ πλοῖον ἀπέπλευσεν ἐκ Βραζιλίας διὰ Ν. Ὀρλεάνην προσεγγίσαν ἐν τῷ μεταξὺ εἰς PORT OF SPAIN, ἀφοῦ προηγουμένως ἐρυμουλκήθη εἰς Γαλλικὴν Γουϊάναν, ἐλλείψει καυσίμων. β) Οἱ ἐπιβαίνοντες τοῦ πλοίου 6 Ἕλληνες, δὲν ἦσαν κατ’ ἐπάγγελμα ναυτικοί, ἀλλ’ εἶχον ἀναχωρήσει ἐξ Ἑλλάδος ὡς μετανάσται (2 εἰς Ἀργεντινὴν καὶ 4 εἰς Βραζιλίαν), ὡς ἐμφαίνηται καὶ ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Κ. ΠΗΛΕΙ-ΔΗ, ὅστις μετηνάστευσεν εἰς Ἀργεντινὴν ἐκ Θεσσαλονίκης τὸν Αὔγουστον τοῦ ἔτους 1959 μερίμνῃ τῆς Δ.Ε.Μ.Ε. Θεσσαλονίκης. γ) Οὗτοι ἠρνήθησαν νὰ ἐπιστρέψουν ἐπὶ τοῦ πλοίου ἐπικαλούμενοι τὸ γεγονός, ὅτι τυχὸν ἐπὶ τοῦ πλοίου ἐπιστροφή των θὰ ἔθετεν ἐν κινδύνῳ τὴν ζωήν των. Τοῦτο δὲ παρὰ τὰς προτροπὰς καὶ συστάσεις τοῦ πλοιάρχου, καθ’ ἃς ἡ μὴ ἐπιστροφή των θὰ συνεπήγετο αὐτομάτως τὴν ὑπὸ τῶν ἐπιτοπίων Ἀρχῶν σύλληψιν καὶ φυλάκισίν των ὡς δραπετῶν καὶ λαθραίων μεταναστῶν ὡς μετέπειτα συνέβη. Σημειωτέον, ὅτι τὸ πλοῖον εἰς τὸν λιμένα TRINIDAD ἀνεφοδιάσθη εἰς καύσιμα καὶ τρόφιμα διὰ τὸν περαιτέρω πλοῦν. δʹ) Τὸ πλοῖον προσλαβὸν νέον πλήρωμα ἀνεχώρησε διὰ Ν. Ὀρλεάνην ὅπου εὑρίσκεται ἤδη ὑπὸ κατάσχεσιν. ε) Ἐπὶ ἐνεργειῶν τοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν Ἑταιρείαν εἰς ἣν ἀνήκει τὸ πλοῖον ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν παλινόστησίν των, αὕτη ἠρνήθη ἰσχυριζομένη, ὅτι οὐδεμίαν εὐθύνην φέρει, διότι οἱ ἐγκαταλείψαντες τὸ πλοῖον ἦσαν δραπέται. στ) Ἤδη οὗτοι ἀφέθησαν ἐλεύθεροι κατόπιν ἐνεργειῶν τοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος, ὅστις καταβάλλει προσπαθείας ὅπως παλινοστήσωσιν ἢ ἐξεύρωσιν ἐργασίαν ἐπὶ ἄλλων πλοίων διερχομένων ἐκεῖθεν. 3. Αἱ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίαι, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. ἐνεργοῦν τὰ δέοντα διὰ τὴν παροχὴν πάσης βοηθείας καὶ τὴν παλινόστησιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται Ἑλλήνων πολιτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργ. Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4433)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ παρ’ ὑμῖν ὑπὸ τῶν ἐν τῇ περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1766 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ Νομοῦ Χανίων, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Δ.Ε.Η., συμφώνως τοῦ ἐν ἐκτελέσει τελοῦντος γενικοῦ προγράμματος, ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας, προβαίνει εἰς τὴν ἐπέκτασιν καὶ κατασκευὴν νέων δικτύων διανομῆς, πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν ἀναλόγως τῶν καθ’ ἕκαστον ἔτος ἐξευρισκομένων πιστώσεων διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπόν. Οὕτω βάσει τοῦ ὡς ἄνω προγράμματος καὶ προκειμένου περὶ τοῦ Νομοῦ Χανίων κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἠλεκτροδοτήθησαν τὰ χωρία Σκινὲς καὶ Φουρνές, ἐπίκειται δὲ ἡ ἠλεκτροδότησις τοῦ χωρίου Βαταλάκκου ἡ κατασκευὴ τῶν δικτύων τοῦ ὁποίου εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι. Ταὐτοχρόνως προχωρεῖ ἡ κατασκευὴ τῆς κεντρικῆς γραμμῆς ὑψηλῆς τάσεων Χανίων–Καστελλίου, ἐκ τῆς ὁποίας θὰ τροφοδοτηθοῦν αἱ Κωμοπόλεις Καστελλίου καὶ Ταυρωνίτου, διακοπτομένης τῆς λειτουργίας τῶν σταθμῶν τοπικῆς παραγωγῆς, προοδευτικῶς δὲ καὶ ἀναλόγως τῶν δυνατοτήτων τῆς Δ.Ε.Η. ἑκατέρωθεν αὐτῆς κείμενα χωρία. Ὡσαύτως ὑπὸ τοῦ προγράμματος τοῦ τρέχοντος ἔτους προβλέπεται ἡ ἠλεκτροδότησις 14 χωρίων ἡ μελέτη τῶν ὁποίων θέλει ἀρχίσει λίαν συντόμως. Παραλλήλως ἐκπονεῖται ἡ μελέτη τῆς ἐπεκτάσεως τῶν δικτύων διανομῆς τῆς Κωμοπόλεως Καλυβῶν διὰ τὴν σύνδεσίν της μετὰ τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου. Τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα δίδουν μίαν εἰκόνα τῶν ἐκτελουμένων ὡς καὶ προβλεπομένων νὰ ἐκτελεσθῶσιν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἔργων διὰ τὴν δι’ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐξυπηρέτησιν τῆς ὑπαίθρου τοῦ Νομοῦ Χανίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἀνωτέρω ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1469)1961 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου κλπ. περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Δήμου Ἀλεξανδρουπόλεως, λόγῳ οἰκονομικοῦ μαρασμοῦ του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ Δῆμος οὗτος, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ Δῆμοι, εἶναι κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος, ὀργανισμοὶ οἰκονομικῶς αὐτοδύναμοι. Ὡς ἐκ τούτου ὑποχρεοῦνται, ὅπως αἱ δαπάναι λειτουργίας των καὶ αἱ λοιπαὶ ἀναλαμβανόμεναι ὑπ’ αὐτῶν ὑποχρεώσεις εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων αὐτῶν. Οὕτω ὁ εἰρημένος Δῆμος, συμφώνως πρὸς τὰ ὑποβληθέντα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σχετικὰ ἀπολογιστικὰ στοιχεῖα τῆς διαχειρίσεώς του, ἐπραγματοποίησε κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἔσοδα ἐκ δραχμ. 7.402.344 ἐξ ὧν τακτικὰ δραχμ. 3.338.634 καὶ ἔκτακτα ἐκ δραχμ. 4.063.710. Ἐκ τούτων προκύπτει, ὅτι ὁ Δῆμος διὰ τῶν τακτικῶν του ἐσόδων εὐχερῶς ἀντιμετωπίζει τὰς λειτουργικὰς δαπάνας του, διὰ δὲ τῶν ἐκτάκτων δύναται νὰ ἀναπτύξῃ ἀξιόλογον δραστηριότητα εἰς τὸν τομέα τῶν κοινωφελῶν ἔργων, ὥστε πᾶν ἄλλο δύναται νὰ λεχθῇ πλὴν τοῦ οἰκονομικοῦ μαρασμοῦ. Πρὸς τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο δὲν διαθέτει πιστώσεις διὰ τὴν κάλυψιν δαπανῶν τῶν Δήμων, αἵτινες ἐμφανίζονται, καθ’ ὑπολογισμόν, ὡς ἀντικρυζόμεναι διὰ τῶν πραγματοποιουμένων ἐσόδων ἢ ἀναλαμβάνονται ἐπὶ πλέον τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ ὀργανισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἐξαγγελθέντων μέτρων οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, θὰ παράσχῃ καὶ περαιτέρω τὴν συνδρομήν της διὰ τὴν εὐρυτέραν ἐκπλήρωσιν τῆς κοινωφελοῦς ἀποστολῆς τῶν ὀργανισμῶν τούτων οὐχὶ διὰ τὴν κάλυψιν τῆς κατὰ τ’ ἀνωτέρω δημιουργουμένης οἰκονομικῆς ἀνεπαρκείας. Συνεπῶς, καὶ ὁ Δῆμος Ἀλεξανδρουπόλεως θὰ τύχῃ τῆς τοιαύτης οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως. Ἐν τέλει γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς παροχῆς ἠλεκτρισμοῦ ρεύματος εἰς τὸν Δῆμον ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. δὲν ὠφείλετο εἰς οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν τοῦ Δήμου, ἵνα ἐξοφλήσῃ τὸν σχετικὸν λογαριασμὸν τῆς Δ.Ε.Η., ἀλλὰ εἰς τὴν κατὰ σύμπτωσιν, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας ἐξοφλήσεως αὐτοῦ προσωρινὴν ταμειακὴν δυσχέρειαν, ὡς ἄλλως τε τοῦτο ὁμολογεῖται ὑπὸ τοῦ κ. Δημάρχου εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2984)1961 ἀπάντησίν του πρὸς ὑμᾶς, ἐπὶ τῆς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1994)8.2.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1384 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ κλπ., περὶ κατασκευῆς γεφυρῶν καὶ ἐκβαθύνσεως χειμάρρου εἰς συνοικίαν Ἑκατὸν Δένδρα τοῦ Δήμου Περιστερίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ χορηγηθέντος πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τὸν Δῆμον Περιστερίου ποσοῦ 1.000.000 δραχμῶν ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας, ἤρχισεν ἡ ἐκβάθυνσις τοῦ ἐν τῇ ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερομένου ρεύματος τῇ ἐπιβλέψει τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Ἀττικῆς. Ἡ ἀπαιτουμένη δαπάνη διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν γεφυρῶν εἶναι μεγάλη καὶ δὲν δύναται ν’ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τοῦ Δήμου ἐντὸς ἑνὸς οἰκον. ἔτους. Ἐδόθησαν ὁδηγίαι διὰ τὴν σταδιακὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3261)2.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1543 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα περὶ τοῦ ὕψους χρηματοδοτήσεως τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Μαγνησίας, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Μαγνησίας νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ποσὸν τῶν 7.000.000 δραχμῶν τὸ ὁποῖον ἐνεκρίθη διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Μαγνησίας κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1961 ἀφορᾷ μόνον τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων διὰ τοῦ Προγράμματος Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων Μ.Κ.Ε., ἐκτὸς τοῦ ποσοῦ τούτου ἐνεκρίθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ διὰ τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μαγνησίας πίστωσις 3.000.000 δραχ. διὰ τὸ πρόγραμμα μεγάλων ἔργων καὶ ἑτέρα 150.000 δραχμῶν διὰ σύνταξιν μελετῶν, ἐκκρεμεῖ δὲ πρὸς ἔγκρισιν καὶ συμπληρωματικὸν πρόγραμμα Μ.Κ.Ε. διὰ ποσὸν 2.470.000 δραχ. Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας καὶ κάλυψιν τῶν μεγαλυτέρων ἀναγκῶν τοῦ προγράμματος τούτου, χορηγεῖται εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον δάνειον 20.000.000 δραχμῶν ἐγκριθὲν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30561)1961 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν ὅπερ ἐπαρκεῖ διὰ τὴν ἀνακαίνισιν καὶ βελτίωσιν τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν τοῦ Νομοῦ ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου ποσὸν 11.000.000 δραχμῶν θέλει διατεθῆ παρὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἑπτὰ ἔργων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἐκ δραχ. 8.000.000 θὰ χορηγηθῇ εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Ὑπηρεσίαν ΜΟΜΑ, διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς κατασκευὴν τριῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν δαπάνης 29.020.000. Οὕτω ἡ συνολικὴ δαπάνη τῶν κατασκευασθησομένων δέκα ἐπαρχιακῶν ὁδῶν θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 40.020.000 δραχμῶν. Πέραν τῶν ἀνωτέρω τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μαγνησίας ἐπεχορηγήθη κατὰ τὸ ἔτος 1961 παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων διὰ τῆς τακτικῆς ἐτησίας ἐπιχορηγήσεως διὰ κατασκευὴν ἔργων ὁδοποιΐας ἐκ δραχμῶν 1.971.250. Διὰ τοῦ ποσοῦ τούτου καὶ τῶν τοπικῶν πόρων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου καταρτίζεται πρόγραμμα ἐκτελεστέων ἔργων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας συνολικοῦ προϋπολογισμοῦ 3.000.000 δραχμῶν. Ἐκ τῶν ὑποστάντων ζημίας ἐκ τῶν σεισμῶν διδακτηρίων τῆς πόλεως Βόλου, τὰ πλεῖστα τούτων ἔχουν ἤδη ἀνοικοδομηθῆ, πλὴν μικροῦ ἀριθμοῦ ἅτινα ἐπρογραμματίσθησαν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τοῦ προγράμματος τελοῦντος πρὸς ἔγκρισιν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Τὸ Γυμνάσιον Θηλέων στεγάζεται εἰς ξύλινον οἴκημα κατασκευασθὲν ὑπὸ τοῦ Στρατοῦ. Ἡ ἀνέγερσις τοῦ νέου κτιρίου εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην καὶ ἐγένοντο αἱ σχετικαὶ ἐνέργειαι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Τὸ Βʹ Γυμνάσιον ἀρρένων Βόλου ὡς καὶ τὸ Αʹ στεγάζονται εἰς τὰ οἰκήματα τοῦ ἀνεγερθέντος κτιρίου τοῦ Κυπρίου Γυμνασίου Βόλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ζαΐμη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5454 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ δὲν εἶναι ἁρμόδιος εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ εἰς τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως. Ἐν τούτοις ἐν τῇ προσπαθείᾳ ἣν καταβάλλει ὁ ἡμέτερος Ὀργανισμὸς διὰ τὴν γενικωτέραν τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῶν Ἑλληνικῶν νήσων ἔχει ἤδη προκηρύξει διεθνῆ διαγωνισμὸν διὰ τὴν ναυπήγησιν δύο (2) πλοίων χωρητικότητος ἑξακοσίων (600) ἐπιβατῶν καὶ τεσσαράκοντα (40) αὐτοκινήτων ἕκαστον μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι οὕτω θέλει συμβάλει εἰς τὴν μεγαλυτέραν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν τῶν νήσων καὶ τὴν ἀρτιωτέραν μεταξὺ των ἐπικοινωνίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1988 τῆς 8 Φεβρουαρίου 1961 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1375)10.2.1961 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Οἱ ἐργάται καὶ τεχνῖται, πάσης φύσεως οἱ ἀπασχολούμενοι εἰς τὰ ὑπὸ τῶν Σ.Ε.Κ. ἐκτελούμενα σταδιακῶς νέα ἔργα, εἴτε ταῦτα βαρύνουν τὸν ἐτήσιον τακτικὸν προϋπολογισμὸν αὐτῶν, εἴτε τὸν προϋπολογισμὸν δημοσίων ἐπενδύσεων δὲν καλύπτουν τακτικὰς καὶ μονίμους ἀνάγκας τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ δικτύου, ἀλλ’ ἐκτάκτους περιοδικὰς τοιαύτας. Ὡς ἐκ τούτου ἡ μετὰ τῶν Σ.Ε.Κ. σχέσις ἐργασίας αὐτῶν, δὲν δύναται νὰ εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν τῆς συμβάσεως ἐργασίας ὡρισμένου χρόνου, ἡ διάρκεια τῆς ὁποίας προσδιορίζεται ἑκάστοτε ἀπὸ τὸν προβλεπόμενον χρόνον ἀποπερατώσεως ἑνὸς ἑκάστου ἔργου ἢ τὴν φύσιν αὐτοῦ, τὰς ἐντὸς χρονικῆς τινος περιόδου διατιθεμένας πιστώσεις κλπ. Ἡ Διοίκησις τοῦ δικτύου κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τούτων καταβάλλει κᾶθε προσπάθειαν, ὅπως χρησιμοποιῇ ἐργάτας καὶ τεχνίτας ἀπασχοληθέντας προηγουμένως εἰς παρομοίας φύσεως ἐργασίας. Εἶναι λοιπὸν φυσικὸν νὰ ὑπάρχουν περιπτώσεις μακρᾶς χρησιμοποιήσεως τεχνιτῶν καὶ ἐργατῶν, συνδεομένων μετὰ τοῦ δικτύου διὰ συμβάσεως ἐργασίας ὡρισμένου χρόνου, εἴτε ἀνανεουμένης κατὰ τὴν λῆξιν της, ἐφ’ ὅσον ἡ ἔναρξις τοῦ νέου ἔργου, εἰς ὃ προώρισται νὰ ἐργασθοῦν, συμπίπτει μὲ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ προηγουμένου, εἴτε μετὰ μικρὰν ἢ μεγάλην διακοπὴν ἐργασίας παρὰ τοῖς Σ.Ε.Κ. ΙΙ. Κατὰ τὴν πλήρωσιν κενουμένων τακτικῶν θέσεων τοῦ δικτύου παρέχεται προτίμησις καὶ προτεραιότης εἰς τοὺς οὕτω εἰς τὰ ἔκτακτα ἔργα ἀσχοληθέντας ἀναλόγως τῆς ἐκ τῶν προσόντων δυνατότητος. ΙΙΙ. Ἐν τέλει γνωρίζομεν, ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῆς κατηγορίας ταύτης τῶν εἰς τοὺς Σ.Ε.Κ. ἐργαζομένων, ἐφαρμόζονται ἅπασαι αἱ διατάξεις τῆς γενικῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν μισθοδοσίαν, ἀσφάλισιν πάσης φύσεως, ὡράριον ἐργασίας κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα καὶ Μ. Κανιάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5691)4413 ἀπὸ 28.4.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1946)22.4.1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα καὶ Μ. Κανιάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν, ὅτι αἱ διεξαγόμεναι μέσῳ τῶν δικτύων τοῦ Ο.Τ.Ε. τηλεφωνικαὶ συνδιαλέξεις, ἀστικαὶ καὶ ὑπεραστικαί, εἶναι ἀπολύτως ἀπόρρητοι, οὐδεμία δὲ παρακολούθησις αὐτῶν ὑφ’ οἱουδήποτε προσώπου εἶναι δυνατή. Ἐὰν ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων κ. κ. βουλευτῶν ὑπάρχουσι συγκεκριμέναι περιπτώσεις συνακροάσεως καὶ παραβιάσεως τοῦ ἀπορρήτου τῶν συνδιαλέξεών των, παρακαλοῦνται νὰ γνωρίσωσιν ἡμῖν τὰς περιπτώσεις ταύτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1843 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὴν καθυστέρησιν ἐκπονήσεως τῆς μελέτης ἀξιοποιήσεως τῆς πεδιάδος τοῦ Μόρνου Δωρίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ὁριστικὴ μελέτη τῆς ὡς ἄνω περιοχῆς, συντάσσεται ἤδη ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας. 2. Διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς μελέτης ἀπαιτεῖται ἡ ἐκτέλεσις συμπληρωματικῶν τινων ἐρευνητικῶν ἐργασιῶν, ὡς π. χ. γεωτρήσεων διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς ποιότητος τοῦ ὑπεδάφους, θεμελιώσεως τοῦ φράγματος ὑδροληψίας καὶ ὑδρομετρήσεων διὰ τὴν διακρίβωσιν πιθανῶν διαρροῶν ἐντὸς τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ. 3. Αἱ ἀνωτέρω ἐργασίαι θὰ ἐκτελεσθοῦν κατὰ τὸ προσεχὲς θέρος, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῶν ἐξαχθησομένων πορισμάτων θὰ προχωρήσῃ περαιτέρω ἡ ἐκπόνησις τῆς μελέτης, ὥστε νὰ ὁλοκληρωθῇ αὕτη κατὰ τὸν συντομώτερον δυνατὸν χρόνον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου ὑπ’ ἀριθ. 1918 ἐρώτησις, διὰ τῆς ὁποίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπιβολὴν παρακρατήματος εἰς βάρος τῶν ἀμπελουργῶν Ἀττικῆς, διὰ τὰς ὑπ’ αὐτῶν παραγομένας ἐπιτραπεζίους σταφυλάς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐδώσαμεν σχετικὰς ὁδηγίας πρὸς τὴν ἐκ τοῦ νόμου ἁρμοδίαν Ἕνωσιν Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀττικῆς διὰ ταὐταρίθμου ἐγγράφου μας, κεκυρωμένον ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως διὰ τὴν ὀρθὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 77771)3932. Πρὸς Τὴν Ἕνωσιν Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀττικῆς Μάρνη 48 Θέμα: Περὶ μὴ διενεργείας παρακρατήματος ἐπιτραπεζίων σταφυλῶν. Γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἡ ἀπὸ 19.4. 1961 (ἀριθ. 1918) ἐρώτησις, ἀπευθυνομένη ἡμῖν, δι’ ἧς οὗτος διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπιβολὴν ὑφ’ ἡμῶν παρακρατήματος εἰς βάρος τῶν ἀμπελουργῶν τῆς περιφερείας σας, διὰ τὰς παραγομένας ὑπ’ αὐτῶν ἐπιτραπεζίους σταφυλάς. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω σημειοῦμεν, ὅτι βάσει τοῦ Ν. Δ. 3362) 1955, ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν. Δ. 4071)1960, ὑπόχρεοι διὰ τὴν εἰσκόμισιν εἰς τὰς κατὰ τόπους οἰνικὰς ἐγκαταστάσεις ὑμῶν τοῦ ὀφειλομένου παρακρατήματος ἐπὶ τῆς παραγωγῆς τῶν ἀμπελουργῶν τῆς περιφερείας σας, τυγχάνουσι παραγωγοὶ μόνον διὰ τὰς ὑπ’ αὐτῶν παραγομένας οἰνοποιησίμους σταφυλὰς καὶ οὐχὶ διὰ τὰς ἐπιτραπεζίους τοιαύτας. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι οὗτοι εἰς περιπτώσεις οἰνοποιήσεως ἐπιτραπεζίων τινῶν σταφυλῶν, ὁσάκις ἐπ’ αὐτοῦ ὑφίσταται τοιαύτη εὐχέρεια, ὑπόκεινται εἰς τὸ ὑπὸ τῶν ὡς εἴρηται νόμων καθοριζόμενον παρακράτημα, ὅπερ σημειωτέον δέον, ὅπως διαπιστοῦται ὑπὸ τῆς ὑπὸ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ. 4071)1960 ὁριζομένης Ἐπιτροπῆς. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω, παρακαλοῦμεν, ὅπως ἀναστείλητε τὴν ποινικὴν δίωξιν τῶν ἀμπελουργῶν τῆς περιφερείας σας διὰ καθυστέρησιν εἰσκομίσεως τῶν ὑπ’ αὐτῶν παραγομένων ἐπιτραπεζίων σταφυλῶν κατὰ τὰς ὡς ἄνω γενομένας διακρίσεις καὶ ἐνημερώσητε ἐξ ἄλλου τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν μὴ εἴσπραξιν τοῦ τυχὸν καταλογισθέντος εἰς βάρος αὐτῶν ποσοῦ ἐκ τῆς ἀνωτέρω αἰτίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5687 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1941 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀνεθέσαμεν εἰς τὴν Νομαρχίαν Χανίων νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα τῆς διαθέσεως τῶν ἐσόδων τοῦ τέως Ἐφεδρικοῦ Ταμείου καὶ γνωρίσῃ ἡμῖν τὰς ἀπόψεις της, προκειμένου νὰ κρίνωμεν ἐπὶ τῆς αἰτουμένης τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεως τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 1870 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν εἴσπραξιν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ λογ)σμὸν τοῦ Δημοσίου, τῶν χρεῶν τῶν πολεμοπαθῶν καὶ συμμοριοπλήκτων ἀγροτῶν κλπ., τῶν προερχομένων ἐκ τῆς χορηγήσεως εἰς αὐτοὺς ζώων, γεωργικῶν ἐργαλείων καὶ λοιπῶν γεωργικῶν ἐνισχύσεων ἐκ πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας καὶ Κρατικοῦ Πρ)σμοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι κατόπιν συστάσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Α.Τ.Ε. διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2170)7.2.61 εἰδικῆς διαταγῆς της πρὸς τὰ Ὑποκαταστήματα αὐτῆς, ἀντίγραφον τῆς ὁποίας συναποστέλλομεν, ἔδωσεν ἐντολήν, ὅπως ταῦτα ἀναστείλωσι πᾶσαν ἐνέργειαν διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ὡς ἄνω χρεῶν, ἐν ἀναμονῇ γενικωτέρας ρυθμίσεως τῆς εἰσπράξεως αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΑΓΡΟΤ. ΑΠΟΚ)ΣΕΩΣ

Ἀριθ. πρωτ. 2170 Ἀθῆναι τῇ 7.2.1961 Εἰδικὴ Διαταγὴ–Ἐπείγουσα

Πρὸς

ΤΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ Α.Τ.Ε.

(Παρ’ οἷς λειτουργεῖ Ὑπηρεσία Συμμοριοπλήκτων) «Ὀφειλαὶ συμμοριοπλήκτων, πολεμοπαθῶν κλπ. ἐξ ἐνισχύσεων Δημοσίου». Ἐν συνεχείᾳ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8)21.11.58 ἐμπιστευτικῆς καὶ 14385)18.6.60 εἰδικῆς διαταγῆς καὶ λοιπῶν προηγουμένων διαταγῶν μας, σχετικῶν μὲ τὴν ρευστοποίησιν τῶν ὀφειλῶν συμμοριοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν καὶ τῶν τούτοις ἐξομοιωθέντων ἀγροτῶν πληγέντων ἐκ θεομηνιῶν, τῶν ἐπαναπατρισθέντων ὁμήρων ὡς καὶ τῶν ὁμογενῶν προσφύγων ἐκ Βορείου Ἠπείρου, τῶν προερχομένων ἐκ τῶν, πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῆς οἰκονομίας των, χορηγηθεισῶν αὐτοῖς ἐνισχύσεων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου —ἀπ’ εὐθείας ἢ μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. δυνάμει τῆς ἀπὸ 1.7.50 συμβάσεως— ἐκ κεφαλαίων Ἀμερικανικῆς Βοηθείας καὶ ἐκ Πιστώσεων Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ (τῶν τελευταίων ὑπὸ μορφὴν ἀτόκων δανείων), γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀνεκοινώθη ἡμῖν ἁρμοδίως, ἐπίκειται ἡ δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν ρύθμισις τοῦ θέματος τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐν λόγῳ χρεῶν. Ὅθεν, συμφώνως καὶ πρὸς Κυβερνητικὴν σύστασιν παρακαλοῦμεν, ὅπως, ἐν ἀναμονῇ λήψεως ὡς ἄνω ἀποφάσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς εἰσπράξεως τῶν χρεῶν τούτων, ἀναστείλητε πᾶσαν περαιτέρω διὰ τὴν εἴσπραξιν τούτων ἐνέργειαν ὀχλήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων ὀφειλετῶν. Παρακαλοῦμεν ἀναφέρητε λῆψιν παρούσης.

Ὁ Διοικητὴς

Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1472)14.2.61 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλα, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7180)16.3.61 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Καρδίτσης, εἰς ἣν ἐκτίθενται αἱ ἀπόψεις της διὰ τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει θέμα μὲ τὰς ὁποίας καὶ ἡμεῖς συμφωνοῦμεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 7180 Ἐν Καρδίτσῃ τῇ 16 Μαΐου 1961 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43029) 1424)6.3.1961 διαταγῆς ὑμῶν, πρὸς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Καρδίτσης, δι’ ἧς ἀπεστάλη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1472)14.2.1961 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλα, σὺν τῇ ἐπιστροφῇ ταύτης, νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν πόλιν Καρδίτσης ὑπάρχουν ἐν τῇ Κεντρικῇ ζώνῃ 23 σταῦλοι, ἐκ τῶν ὁποίων πλεῖστοι πρόχειροι καὶ ὑπαίθριοι, μὴ πληροῦντες τοὺς ὅρους τῶν ἰσχυουσῶν Ὑγειονομικῶν διατάξεων. Ἡ κατάστασις αὕτη ἐκτὸς τοῦ ὅτι δημιουργεῖ θέματα δημοσίας ὑγείας, παραβλάπτει καὶ τὴν τουριστικὴν ἐμφάνισιν τῆς πόλεως, καθ’ ὅσον εὑρίσκονται εἰς τὸ Κεντρικὸν σημεῖον αὐτῆς. Ἡ Νομαρχία Καρδίτσης ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ἰσχυουσῶν καθ’ ἅπαν τὸ Κράτος ὑγειονομικῶν διατάξεων, ἐξέδωκεν Ὑγειον. Διάταξιν, ὁρίζουσαν ζώνην, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἀπηγορεύθη ἡ ὕπαρξις σταύλων, ὡς γίνεται καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχιακὰς πόλεις. Τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν, καθ’ ὅσον οἱ χωρικοὶ δὲν ἀναγκάζονται νὰ μεταφέρουν ὁλόκληρα φορτία εἰς τὰς χεῖρας των ἀπὸ τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως, ἀλλὰ ταῦτα μεταφέρονται διὰ τῶν ζώων ἐντὸς τῆς πόλεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατήρησιν σταύλων εἰς ὡρισμένην ζώνην ἀπὸ τῆς κεντρικῆς πλατείας, ἡ Ὑγειον. Διάταξις προβλέπει τοῦτο, εἴς τινα δὲ σημεῖα ἡ ἀπόστασις εἶναι καὶ μικροτέρα τῶν 500 μέτρων. Ἕνα μῆνα δὲ πρὸ τῆς ὑποβληθείσης ἐρωτήσεως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 628)11.1.1961 Ὑγειον. Διατάξεως ἐτέθη προθεσμία μέχρι τέλους Ἀπριλίου 1961, ἵνα δοθῇ καιρὸς εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ μεριμνήσουν διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν σταύλων των ἔξω τῆς καθωρισθείσης ζώνης.

Ὁ Νομάρχης

Δ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 292 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Δραγονέτη «περὶ μέτρων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Τ.Α.Α.Μ.Μ. κλπ.», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι: 1) Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἐλλειμματικῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν καὶ Μυλεργατῶν πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως ρυθμισθῇ κατὰ τρόπον λυσιτελῆ τὸ ἀπασχολοῦν τὸ Ταμεῖον τοῦτο θέμα, τοὐτέστι τῆς ὁριστικῆς ἰσοζυγίσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων αὐτοῦ, ἐλήφθησαν τὰ κάτωθι μέτρα: α) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 28)23.2.60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπεβλήθη πρόσθετος εἰσφορὰ ὑπὲρ τοῦ Τ.Α.Α.Μ.Μ. ἐκ 12 λεπτῶν κατὰ χιλιόγραμμον ἐπὶ τῶν ἀλεύρων πολυτελείας, ἤτοι τύπων 70, 65, 55 ὡς καὶ ἐπὶ τῶν συμιγδαλίων. Διὰ τῆς εἰσφορᾶς ταύτης ὑπολογίζεται, ὅτι ηὐξήθησαν τὰ ἔσοδα τοῦ Ταμείου κατὰ δρχμ. 10.000.000 περίπου ἐτησίως καὶ β) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34227)15.2.61 ἀποφάσεως Προεδρίας Κυβερνήσεως: 1) Ἐχορηγήθη εἰς τὸ Τ.Α.Α.Μ.Μ. δάνειον διὰ τὴν κάλυψιν τῶν μέχρι τῆς 31ης Μαΐου ἐ.ἔ. ἐλλειμμάτων αὐτοῦ ἐκ δραχμ. 9.000.000. ΙΙ. Ἐνεκρίθη ἐπιμήκυνσις τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως τῶν ὑφισταμένων προηγουμένων δανείων ὀφειλῶν τοῦ Ταμείου ὡς καὶ ἐκ τοῦ χορηγηθέντος δανείου, εἰς δέκα ἔτη. ΙΙΙ. Ἀνετέθη εἰς τριμελῆ Ἐπιτροπὴν ἡ ἐκπόνησις ἀναλογιστικῆς μελέτης, διὰ τὸ Ταμεῖον ἐπὶ τῷ τέλει προσδιορισμοῦ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως αὐτοῦ, διὰ περίοδον τοὐλάχιστον 5 ἐτῶν καὶ τὴν ὑπόδειξιν ἐφαρμοσίμων μέτρων πρὸς ἐπίτευξιν ἀσφαλιστικοῦ ἰσοζυγίου τοῦ ρηθέντος Ταμείου. 2) Δυνάμει τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 3089)1954 ἡ παρ’ ἑκάστου ἀρτεργάτου κατεργαζομένη ποσότης ἀλεύρων, διὰ τὴν ἀπόληψιν πλήρους ἡμερομισθίου, ἀνέρχεται εἰς 91 ὀκ. ἀλεύρων (νῦν 116,48 χιλιόγραμμα). Θέμα μειώσεως τῆς ἐν λόγῳ ποσότητος δὲν ἀντιμετωπίζεται, μηδὲ κρίνεται σκόπιμος, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει, ὅτι προπολεμικῶς ἡ κατεργαζομένη ποσότης ἀλεύρων ἀνήρχετο εἰς 105 ὀκ. (νῦν 134,40 χιλιογρ.). Διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς μειωμένης ποσότητος ἀλεύρων, ἐπέρχεται ἐπιβάρυνσις τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου κατὰ δραχμ. 0,109 καὶ 0,101 κατὰ χιλ. λευκοῦ καὶ πιτυρούχου, ἀντιστοίχως. Διὰ τὰ ἐρωτήματα γʹ καὶ δʹ ἁρμόδιοι τυγχάνουσιν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Ἐργασίας καὶ Δικαιοσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μερλοπούλου, Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα καὶ Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 4313)22.3.1961 καὶ 5677) 26.4.1961 ἐγγράφων ὑμῶν, δι’ ὧν διεβιβάσατε ἡμῖν τὰς ὑπ’ ἀριθ. 1737 καὶ 1928 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μερλοπούλου, Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα καὶ Η. Σκυλλάκου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴν ὀρύζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ ὀρύζης ἐν γένει ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἔχει ἀνασταλῆ ἐπὶ τοῦ παρόντος. Κατ’ ἐξαίρεσιν κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον εἰσήχθη ὑπὸ τοῦ Κράτους ποσότης 6.000 τόννων ὀρύζης πρὸς συμπλήρωσιν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, δεδομένου, ὅτι αὕτη ὑπελείφθη τῶν ἐτησίων ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως κατὰ 10.000 τόννους περίπου ἀπεφασίσθη δὲ συμπληρωματικὴ εἰσαγωγὴ καὶ ἑτέρας ποσότητος ἐκ 3.000–5.000 τόννων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν ὀρύζης πολυτελείας ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ἀποφασισθῆ εἰσαγωγὴ ταύτης δὲν πρόκειται νὰ θίξῃ τὴν ἐγχωρίαν παραγωγὴν καθ’ ὅσον, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ εἰσαχθησομένη ποσότης θὰ εἶναι ἐλαχίστη, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ τιμὴ ταύτης θὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν θὰ δύναται νὰ συναγωνισθῇ τὴν ἐγχωρίαν καρολίναν, δεδομένου, ὅτι ἡ τιμὴ κόστους δι’ εἰσαγωγὴν τῆς ὀρύζης πολυτελείας τύπου Μπάρμπα–Μπέν, ἀνέρχεται εἰς δραχμ. 13 τὸ κιλόν, ὑπολογιζομένου δὲ τοῦ κέρδους τῶν εἰσαγωγέων χονδρεμπόρων καὶ λιανοπωλητοῦ, ἡ τιμὴ πωλήσεως τοῦ ἀνωτέρω εἴδους δέον νὰ ὑπολογισθῇ πέριξ τῶν δραχμ. 15–16 τὸ χιλιόγραμμον ἔναντι τιμῆς λιανικῆς πωλήσεως τῆς ἐγχωρίου καρολίνας δραχμ. 11 κατὰ χιλιόγραμμον, ἤτοι εὐθηνοτέρας κατὰ 45% περίπου. Ὁ δημιουργηθεὶς δημοσιογραφικὸς θόρυβος περὶ τὴν εἰσαγωγὴν ὀρύζης πολυτελείας προεκλήθη καθ’ ἡμᾶς ὑπὸ ἐλαχίστων ἐμπόρων—εἰσαγωγέων κατόχων ἀποθεμάτων τοῦ εἴδους τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα δυνατὸν νὰ θίγωνται ἐκ τυχὸν γενησομένης εἰσαγωγῆς ὀρύζης πολυτελείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Καρακουλουξῆ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12060)9803)60 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀπὸ 9.1.60 ἐρωτήματος τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Καρακουλουξῆ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου οὐδεμία διαμαρτυρία Βιοτεχνῶν Πλαστιγγοποιῶν ὑπεβλήθη, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποβληθῇ καθ’ ὅσον οὐδὲν πρόσκομμα εἰς τὴν κατασκευὴν πλαστίγγων προβάλλεται ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου. Ὁ ἰσχυρισμὸς, ὅτι ζητεῖται ἡ ὑποβολὴ τριῶν σχεδίων πλαστίγγων, ἐξ ὧν ἐγκρίνεται τὸ ἓν καὶ τὸ ὅτι συνήθως τὰ ὑποβαλλόμενα σχέδια ἀπορρίπτονται δῆθεν διὰ διαφόρους λόγους ἐκ μέρους τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, εἶναι ἐκτὸς πραγματικότητος, διότι οὐδὲν μέχρι σήμερον ἀπερρίφθη σχέδιον κατασκευῆς πλαστίγγων καὶ συνεπῶς, οὐδεμία καθυστέρησις κατασκευῆς πλαστίγγων ἐγένετο καὶ δὴ ἐπὶ ζημίᾳ τῶν κατασκευαστῶν, οὔτε καὶ ζητεῖται ἡ ὑποβολὴ τριῶν σχεδίων ἐξ ὧν νὰ ἐγκριθῇ τὸ ἕν, ἀλλ’ ἁπλῶς ἡ εἰς τριπλοῦν ὑποβολὴ τοῦ σχεδίου, καθ’ ὅσον τὸ ἓν παραδίδεται ἐγκεκριμένον εἰς τὸν κατασκευαστήν. Ἡ πρότασις, ὅπως ἡ παραγωγὴ πλαστίγγων γίνεται βάσει ἑνιαίου σχεδίου δι’ ὅλους τοὺς βιοτέχνας, δὲν εὑρίσκει σύμφωνον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, καὶ τοῦτο, διότι, οὕτω, ἀφαιρεῖται ἀπὸ τοὺς κατασκευαστὰς ἡ πρωτοβουλία ἐπινοήσεως καὶ ἐφευρέσεως, δι’ ἓν ὄργανον βασικόν, σταθμίσεως μεγάλων βαρῶν. Ὁ ἔλεγχος τῆς σφραγίσεως τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν δὲν γίνεται ἀπὸ γραφειοκρατικοὺς μηχανισμοὺς καὶ δὴ ἐξ ἀναρμοδίων προσώπων (Καθηγητῶν Πανεπιστημίου κλπ.), ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφέρεται, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς ἀνὰ τὸ Κράτος ἑβδομήκοντα Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου (κατὰ δ)νσιν χωρ)κῆς), καθ’ ὅλην δὲ τὴν διάρκειαν ἀπὸ 15 Ἰουλίου 1960 μέχρι καὶ σήμερον, καθ’ ἣν διεξήχθη ὁ ἀρχικὸς καὶ περιοδικὸς ἀνὰ τὴν χώραν ἔλεγχος τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν, οὐδὲν παράνομον ἐκ μέρους τῶν ὑποκειμένων εἰς ἔλεγχον ὑπεβλήθη ἢ διετυπώθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει περιλαμβανόμενον ὅτι προβάλλονται ἐμπόδια εἰς τὴν κατασκευὴν σταθμῶν διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ εἰσαγωγὴ τούτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἢ εὐνοηθοῦν ὡρισμένα ἐργοστάσια, ἀποδεικνύεται ἀνακριβὲς ἐκ τοῦ λόγου ὅτι οὐδεμία εἰσαγωγὴ σταθμῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐγένετο καὶ ὅτι ἅπαντα τὰ σταθμὰ κατεσκευάσθησαν ἀπὸ τὰ ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα Βιοτεχνικὰ καὶ Βιομηχανικὰ ἐργαστήρια ἄνευ οὐδενὸς τινὸς περιορισμοῦ ἢ διακρίσεως. Τὰ ἐκ τῆς σφραγίσεως μέτρων καὶ σταθμῶν τέλη προορίζονται κατὰ τὸν Νόμον κατὰ 40% διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς ὑπηρεσίας Μέτρων καὶ Σταθμῶν καὶ κατὰ 60% διὰ τὴν κάλυψιν τῆς δαπάνης σφραγίσεως καὶ ἐξελέγξεως. Ἡ σφράγισις καὶ ἡ ἐξέλεγξις τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν κατὰ τὸν Νόμον ἀνετέθη εἰς τὰς κατὰ τόπους Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου (κατὰ Δ)σιν χωρ)κης ἢ Περιφέρειαν Ἀστυνομίας Πόλεων) κατόπιν δὲ συμφωνίας ἡ κίνησις τοῦ λογαριασμοῦ καὶ ἡ διαχείρισις τούτου ἀνετέθη εἰς τὰ ταμεῖα τῶν ὡς ἄνω Σωμάτων ἐκχωρηθέντος εἰς αὐτὰ τοῦ σχετικοῦ ποσοστοῦ πρὸς κάλυψιν ὡς ἐλέχθη τῶν ἀντιστοίχων δαπανῶν ἐξελέγξεως. Ἡ ἐξέλεγξις καὶ σφράγισις τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἐνεργῆται ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐπίβλεψιν Δημοσίας Ἀρχῆς, διότι οὐσιαστικῶς ἡ σφράγισις ἀποτελεῖ πιστοποιητικὸν ἀκριβείας καὶ κατὰ τοῦτο ἀπαραίτητον στοιχεῖον διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἀγορανομικοῦ ἐλέγχου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἡ σχετικὴ πρότασις περὶ ἐκχωρήσεως τοῦ προϊόντος τοῦ 60% ὡς δῆθεν ἀδικαιολογήτου πόρου τῶν ὡς ἄνω Ταμείων εἰς ἑτέρους ὀργανισμοὺς δὲν θεμελιοῦται ἐπὶ ὀρθῆς βάσεως, διότι ἡ ἐκχώρησις δὲν εἶναι χαριστική, ἀλλὰ ἐγένετο ἐπὶ ἀντιπαροχῇ καὶ δὴ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν δαπανῶν ἐξελέγξεως καὶ σφραγίσεως. Τὸ ὕψος τῆς ἐτησίας ἀποδόσεως ἐκ τῆς σφραγίσεως τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν ἀνῆλθε διὰ μὲν τὴν περίοδον ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1959 ἕως 15 Ἰουλίου 1960 εἰς δρχ. 3.143.677 ἐξ ὧν 60% ἤτοι 1.886.206 καλύπτουν δαπάνας ἐξελέγξεως κλπ. καὶ 40% ἤτοι 1.257.471 εἰς λογ)σμὸν Ὑπηρεσίας Μέτρων καὶ Σταθμῶν διὰ δὲ τὴν περίοδον ἀπὸ 15 Ἰουλίου 19 60 ἕως 23 Νοεμβρίου 1960 δρχ. 3.736.282 ἐξ ὧν 60% ἤτοι 2.241.769 ἐπίσης διὰ κάλυψιν δαπανῶν κλπ., ἐξελέγξεως καὶ 40% ἤτοι δρχ. 1.494.513 εἰς τὸν λογαριασμὸν Ὑπηρεσίας μέτρων καὶ Σταθμῶν πρὸς κάλυψιν ἐξόδων λειτουργίας κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 658)375)16.1.61 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1171 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, σχετικῶς μὲ τὰ σιτηρὰ τὰ χορηγούμενα εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐξόφλησις τῆς ἀξίας τῶν παραλαμβανομένων ὑπὸ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ἐφοδίων καὶ σιτηρῶν γίνεται δι’ ἐκδόσεως τιμολογίων συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 389195)19 53 κοινὴν ἀπόφασιν τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου καὶ Ἐθν. Ἀμύνης, βάσει τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως δικαιολογητικῶν (Πρωτ. παραδόσεως —παραλαβῆς ἀποδείξεων εἰσαγωγῆς τῶν ἐφοδίων εἰς τὰς ἀποθήκας κλπ.). Ἡ χρέωσις τῶν εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις χορηγουμένων ἐφοδίων γίνεται εἰς τὴν ἑκάστοτε τιμὴν κόστους τούτων. Εἰδικώτερον ὁ ἐγχώριος Κρατικὸς σῖτος χρεοῦται εἰς τὴν τιμὴν τῶν δρχ. 2,45 διὰ τὸν λόγον ὅτι αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις, καταναλίσκουσι πιτυροῦχον ἄρτον (Τ. 85%) καὶ συνεπῶς δικαιοῦνται τῆς ἐπιδοτήσεως ἣν ἀπολαμβάνουσι γενικῶς οἱ καταναλωταὶ πιτυρούχου ἄρτου (Πολιτικὴ Κατανάλωσις). Τὸ Κεφάλαιον καὶ Ἄρθρον τοῦ Προϋπολογισμοῦ Ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὸ προβλέπον τὰς δαπάνας ἀρτοδοτήσεως τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων εἶναι τὸ 135)1. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1110 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ σχετικῶς μὲ τὰ ἐν τῷ ψηφίσματι τοῦ 11ου Πανελλαδικοῦ Συνεδρίου Ἀρτοποιῶν περιλαμβανόμενα αἰτήματα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 110)79)1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ πλεῖστα τῶν αἰτημάτων τῶν ἀνωτέρω ἐπαγγελματιῶν εἶναι οἰκονομικοῦ περιεχομένου, συνδεόμενα ἀμέσως μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς τιμῆς κόστους ἄρτου, δι’ ὃ μελετῶνται ἐν τῷ συνόλῳ των ταῦτα, ὑπὸ τὸ πνεῦμα τῆς ἐξυπηρετήσεως μὲν τῆς τάξεως, ἐν συνδυασμῷ ὅμως πρὸς τὸ δημόσιον συμφέρον καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ι. Ζαΐμη, Ε. Ρήγα, Α. Λασκαρίδη, Μ. Κανιάρη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3360)2628)3.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1596)28. 2.1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ι. Ζαΐμη, Ε. Ρήγα, Α. Λασκαρίδη κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὰς διενεργηθείσας εἰσαγωγὰς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰδῶν παραγομένων καὶ ἐν Ἑλλάδι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ διαφόρων γεωργικῶν καὶ πτηνοτροφικῶν εἰδῶν, δὲν ἐμφανίζεται εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος κατ’ ἔτος, ἐξαρτωμένη ἐκ τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων, τῶν καιρικῶν συνθηκῶν καὶ τῶν ἀποδόσεων κατὰ ποικιλίας καὶ ποιότητας. Εἰς τὰς περιπτώσεις τῆς ηὐξημένης παραγωγῆς, τὸ Ὑπουργεῖον λαμβάνει μέτρα ἀπορροφήσεως τῶν προϊόντων, εἰς τρόπον ὥστε ἡ μεγάλη προσφορὰ νὰ μὴ δημιουργῇ ὑπερτιμήσεις θιγούσας τοὺς παραγωγοὺς διὰ συγκεντρώσεως, χορηγήσεως εἰς τοὺς παραγωγοὺς δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ πρὸς ἀποφυγὴν πιεστικῆς προσφορᾶς κατὰ τὴν περίοδον τῆς συγκομιδῆς καὶ ἑπομένως κάμψεως τῶν τιμῶν καὶ διὰ περιορισμοῦ τῶν εἰσαγωγῶν ἢ καὶ ἀπαγορεύσεως αὐτῶν. 2) Εἰς τὰς περιπτώσεις ἐλλειμματικῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, λαμβάνονται μέτρα ἐξασφαλίσεως τῆς ἐπαρκείας καὶ ἀποτροπῆς διαταράξεως τῶν τιμῶν. Οὕτω προγραμματίζονται εἰσαγωγαὶ εἰς ὕψος ἀνάλογον τοῦ ἐμφανιζομένου ἐλλείμματος τῆς παραγωγῆς καὶ διαθέσεως τούτων εἰς χρόνον μὴ ἐπηρεάζοντα τὴν προσφορὰν ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν. 3) Διὰ τὸ διανυόμενον ἔτος 1960–61 ἐπρογραμματίσθησαν εἰσαγωγαὶ ποσοτήτων ἐλαιολάδου, σπορελαίου, ὀρύζης, τυροῦ καὶ γεωμήλων, πρὸς κάλυψιν ἀναλόγου ἐλλείμματος τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Εἰδικώτερον διὰ τὰ καθ’ ἕκαστον εἴδη, σημειοῦνται τὰ κάτωθι: α) Γεώμηλα: Τ’ ἀποθέματα γεωμήλων φθινοπωρινῆς καλλιεργείας δὲν ἦσαν ἐπαρκῆ διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως μέχρι τῆς ἐαρινῆς παραγωγῆς ἀρχομένης περίπου ἀπὸ τοῦ Γʹ δεκαημέρου Ἀπριλίου. Τὸ γεγονὸς τοῦτο εἶχεν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν τιμῶν τοῦ εἴδους, αἵτινες καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν ἐσημείωσαν γενικὴν αὔξησιν, ἀνελθοῦσαι εἰς δραχμὰς πλέον τῶν 5 κατὰ κιλόν. Διὰ τὴν ἀποτροπὴν ἀνατιμήσεων πέραν ἑνὸς ἀνεκτοῦ ὁρίου καὶ διὰ τὸν ἐπαρκῆ ἐφοδιασμὸν τῆς ἀγορᾶς, ἐν ὄψει τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα, ὁπότε σημειοῦται ηὐξημένη ζήτησις, ἀπεφασίσθη ἡ εἰσαγωγὴ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου 800 τόννων γεωμήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διὰ τοῦ μέτρου τούτου ἐπετεύχθη ἡ σταθεροποίησις τῶν τιμῶν εἰς λογικὰ διὰ τὴν κατανάλωσιν καὶ ἱκανοποιητικὰ διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἐπίπεδα. β) Κρόμμυα: Οὐδεμία εἰσαγωγὴ μέχρι σήμερον ἐγένετο. γ) Ὄρυζα: Εἰσήχθησαν κατ’ ἀρχὰς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου 6.000 μ.τ. ὀρύζης πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς, ἥτις καθ’ ὑπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀνῆλθεν εἰς 33.000 τόννους, ἔναντι 43.000 τῶν ἐτησίων καταναλωτικῶν ἀναγκῶν. Ἡ εἰσαγωγὴ ὑπῆρξεν ἐπιβεβλημένη κατὰ τὴν περίοδον εἰσέτι τῆς συγκομιδῆς (Νοέμβριος π.ἔ.), δοθέντος, ὅτι αἱ τιμαὶ εἶχον αὐξηθῆ εἰς ἐπίπεδα πέραν τῶν δυνατοτήτων τῆς καταναλώσεως. Διὰ τῆς δημιουργίας κρατικοῦ ἀποθέματος καὶ τῆς τιμαρρυθμιστικῆς παρεμβάσεως τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὴν ἀγοράν, ἐπετεύχθη ἡ σταθεροποίησις τῶν τιμῶν εἰς κανονικὰ ἐπίπεδα. Ἡ καθορισθεῖσα τιμὴ τῆς κρατικῆς ὀρύζης τῶν 6,20 καὶ τῶν 6,50 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον, ἥτις ἀποτελεῖ καὶ τὴν βάσιν διαθέσεως τῶν ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ἀποθεμάτων, εἶναι λίαν ἱκανοποιητικὴ δι’ αὐτούς. Ἐλαιόλαδον: Ἡ συνεπείᾳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν τοῦ φθινοπώρου μείωσις τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς εἰς τὰ ἐπίπεδα τῶν 60.000–65.000 τόννων καὶ ἡ κατὰ μῆνα Νοέμβριον π.ἔ. σημειωθεῖσα αἰσθητὴ ἀνατίμησις τοῦ ἐλαιολάδου καὶ τῶν ἐκ τούτου παραγομένων προϊόντων (μαγειρικὰ λίπη, σάπωνες κλπ.), ἐπέβαλε τὴν ἀνάγκην εἰσαγωγῆς ποσοτήτων ἐλαιολάδου καὶ σπορελαίου, πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τῆς παραγωγῆς καὶ σταθεροποίησιν τῶν τιμῶν εἰς ἐπίπεδα κανονικά. Οὕτως ἔναντι ἐτησίων καταναλωτικῶν ἀναγκῶν 110.000 τόννων ἐλαιολάδου καὶ 20.000 τόννων σπορελαίου, εἰσήχθησαν τελικῶς μέχρι τοῦδε 16.000 περίπου τόννοι σπορελαίων καὶ 10.000 ἐλαιολάδου. Ὄσπρια: Πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν προγραμματισθεισῶν διανομῶν φασολίων εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ περονοσπόρου ἀμπελουργοὺς τῆς Κρήτης, ἐγένετο τὴν 10.11.1960 μειοδοτικὸς διαγωνισμὸς διὰ τὴν προμήθειαν 1.250 τόννων, γενομένων δεκτῶν προσφορῶν ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ. Διὰ συμμετοχὴν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ προμηθευτῶν ἐσωτερικοῦ, τὸ δικαίωμα συμμετοχῆς εἰς τὸν διαγωνισμὸν περιωρίσθη εἰς τὸ ὅριον τῶν 20 τόννων. Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ διαγωνισμοῦ ἀπὸ ἀπόψεως συμμετοχῆς προμηθευτῶν ἐσωτερικοῦ ὑπῆρξεν ἀρνητικόν, δοθέντος, ὅτι ἡ προσφερθεῖσα ὑπὸ τεσσάρων προμηθευτῶν ἐσωτερικοῦ ποσότης ἦτο ἀθροιστικῶς μόνον 200 τόννοι, ἔναντι ὀκτὼ προμηθευτῶν ἐξωτερικοῦ, αἱ περισσότεραι τῶν ὁποίων προσέφερον τὸ σύνολον τῆς πρὸς προμήθειαν ποσότητος. Τελευταῖος μειοδότης τοῦ διαγωνισμοῦ ἀνεκηρύχθη προμηθευτὴς φασολίων Αἰθιοπίας, ἐπὶ τιμῇ 4,20 δρχ. κατὰ χιλιόγραμμον. Πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν, ἠγοράσθησαν, ἐπὶ ἀντιστοίχῳ μειώσει τῆς ἐξ Αἰθιοπίας ποσότητος, ἐκ μὲν τῆς περιφερείας Κομοτηνῆς 125 τόννοι πρὸς δραχμὰς 5,70 κατὰ χιλ)μμον, ἐκ δὲ τῶν περιφερειῶν Καβάλας καὶ Εὐβοίας ἕτεροι 75 τόννοι πρὸς δραχμὰς 6,90 κατὰ χιλιόγραμμον, μὴ προσφερθείσης μεγαλυτέρας ποσότητος. Διὰ τὴν διάθεσιν τῶν ὑφισταμένων ἀποθεμάτων ἐγχωρίου παραγωγῆς, ἐδόθησαν ἐντολαὶ εἰς τὰς ἀγορανομικὰς ὑπηρεσίας, ὅπως συστήσουν εἰς τὸ ἐμπόριον διὰ τὴν διενέργειαν προμηθειῶν φασολίων ἐξ ὡρισμένων παραγωγικῶν περιοχῶν ὅπου ὑφίσταντο ἀποθέματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 29876)1836)61 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀπαντητικοῦ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1997)61 ὑμετέρου διαβιβασθείσης καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1388)61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Ἀν. Κολαμπᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν συμπληρωματικῶς τὰ κάτωθι: Αἱ ὑπὸ τῶν ἐν Σπάρτῃ ἐργοστασίων παραγωγῆς χυμῶν προσφερθεῖσαι ἀρχικῶς κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τιμαὶ ἀγορᾶς πορτοκαλίων ἐτύγχανον κατώτεραι τῶν περυσινῶν τοιούτων, ἤτοι ἔναντι τῶν δραχ. 0,40–0,75 κατὰ χιλ)μον τοῦ ἔτους 1960 ἐδίδοντο δρχ. 0,40–0,75 κατὰ χιλ)μον λόγῳ τῆς σημαντικῶς ηὐξημένης ἐφετεινῆς προσφορᾶς καρπῶν καὶ τῆς ἀδυναμίας τῶν βιομηχανιῶν πρὸς ἱκανοποιητικὴν ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν τοποθέτησιν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ τοῦ πλεονάσματος χυμῶν. Ἐν συνεχείᾳ ὅμως αἱ τιμαὶ ὑψώθησαν μέχρι 0,65–0,80 δρχ. κατὰ χιλ)μον. Συγκεκριμένως ἡ Α.Ε. ΧΥΜΟΦΙΞ τὴν 25.2.61 διέκοψε τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐν Σπάρτῃ ἐργοστασίου της χυμῶν, ἰσχυρισθεῖσα τὴν ἀδυναμίαν διαθέσεως τῶν ὑψηλῶν ἀποθεμάτων της χυμῶν καὶ τὸ δι’ αὐτὴν οἰκονομικῶς ἀσύμφορον τῆς περαιτέρω ἀγορᾶς καὶ ἐκχυμώσεως πορτοκαλλίων, συνδυάσασα προσθέτως καὶ τὴν περαιτέρω λειτουργίαν τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου της μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ἱκανοποίησιν ὡρισμένων αἰτημάτων αὐτῆς. Πρὸς ὑποστήριξιν τῶν παραγωγῶν ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου κατεβλήθησαν προσπάθειαι διὰ τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ἀπορρόφησιν μεγαλυτέρων ποσοτήτων τῆς πορτοκαλλοπαραγωγῆς, ἐπιδιωχθείσης τῆς ποινικῆς διώξεως τῆς «ΧΥΜΟΦΙΞ» ἐπὶ παρανόμῳ παύσει τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἐργοστασίου της ἐπιτευχθείσης οὕτω τῆς ἐπαναλειτουργίας του πρὸς ἀπορρόφησιν ἱκανῶν πλεονασμάτων τῆς πορτοκαλλοπαραγωγῆς τοῦ νομοῦ Λακωνίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μαρῆ. Ἐπὶ τῶν 1) ἀπὸ 4.2.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μαρῆ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 25775)22.3.60 ἐγγράφου Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ 2) ἀπὸ 11.3.61 ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Π. Καπνίση, Σ. Ἡλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Πρίφτη πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ προβλεπόμενα μέτρα πρὸς παρεμπόδισιν τῆς κυκλοφορίας κακῆς ποιότητος ἠλεκτρικῶν λαμπτήρων ὑπὸ Ἑλληνικῶν βιομηχανικῶν, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3934)3141)15.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου εὐθὺς ὡς ἐδημιουργήθη θέμα ποιότητος ἠλεκτρικῶν λαμπτήρων προέβη εἰς τὴν ἐμπεριστατωμένην μελέτην αὐτοῦ βάσει τῶν διεθνῶς παραδεδεγμένων καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 22)1958 ἀγορανομικὴν διάταξιν δι’ ἧς ὡρίσθησαν διὰ πρώτην φορὰν ἐν Ἑλλάδι τὰ ὅρια ἅτινα δέον ὅπως πληροῦν οἱ ἠλεκτρικοὶ λαμπτῆρες γενικοῦ φωτισμοῦ. Πρὸς τούτοις καὶ πρὸς ἔλεγχον τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ὡς ἄνω ἀγορανομικῆς διατάξεως λαμβάνονται δείγματα τόσον τῶν ἐγχωρίου παραγωγῆς ἠλεκτρικῶν λαμπτήρων ὅσον καὶ τῶν ξενικῆς προελεύσεως τοιούτων, ἅτινα ἐξετάζονται ὑπὸ τοῦ ἐργαστηρίου ἠλεκτρικῶν μετρήσεων τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Οἱ παραβάται τῆς ὡς ἄνω ἀγορανομικῆς διατάξεως παραπέμπονται εἰς τὸ Ἀγορανομικὸν Δικαστήριον, ἤδη δὲ κατεδικάσθησαν ὑπ’ αὐτοῦ δύο Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι. Τὰ ὡς ἄνω μέτρα ἅτινα εἶναι ὅμοια μὲ τὰ λαμβανόμενα καὶ δι’ ἕτερα εἴδη εὐρείας καταναλώσεως φρονοῦμεν, ὅτι θέλουσι συντελέσει εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος τῶν κυκλοφορούντων ἐν τῇ ἀγορᾷ ἠλεκτρικῶν λαμπτήρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Ζαΐμη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου καὶ ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐν τῇ διαβιβασθείσῃ ἐρωτήσει θέμα, τοὐτέστι τῆς διασφαλίσεως τῶν ἁλιεργατῶν εἰς τρόπον ὥστε οὗτοι νὰ ἀπολαμβάνωσι τὸ πράγματι ἀναλογοῦν εἰς αὐτοὺς μερίδιον ἐκ τῆς ἐκποιήσεως τῶν ἁλιευομένων τῇ συμμετοχῇ των παρὰ τῶν παραγωγῶν ἁλιευμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἀποστελλομένων ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς τοὺς ἐνταῦθα ἀντιπροσώπους τῶν ἁλιευμάτων πρὸς διάθεσιν εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἀναγνωρίζεται εἰς τοὺς τελευταίους ποσοστὸν κέρδους 6% (ἀγορ. διάτ. 63)59). Ἐπὶ τῶν ἀποστελλομένων εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἐκκαθαρίσεων ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων των, ἀσκεῖται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ἀγορανομικῶν ὀργάνων ὁ προσήκων ἔλεγχος. Ὅθεν ἡ προσοχὴ τῶν ἁλιεργατῶν δέον νὰ στραφῇ εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν εἰρημένων ἐκκαθαρίσεων, ὥστε νὰ λαμβάνωσι τὸ πράγματι ἀνῆκον εἰς αὐτοὺς ποσοστὸν ἐκ τοῦ προϊόντος τῆς ἐκποιήσεως τῶν ἁλιευομένων τῇ συμμετοχῇ των, ἰχθύων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Α. Τσιάντου, Κ. Τσιγάρα, Ἐλ. Ρήγα καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1985)1562)9.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα τῇ Βουλῇ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1372 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Α. Τσιάντου, Κ. Τσιγάρα, Ε. Ρήγα καὶ Ν. Καθαροσπόρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ καθιέρωσις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31) 60 ἀγορανομικῆς διατάξεως τοῦ ἀλεστικοῦ δικαιώματος τῶν ἐπὶ ἀλεστικῷ κυλινδρομύλων εἰς χρῆμα, ἐπεβλήθη ἐκ τῆς ἀνάγκης προστασίας τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου κατὰ τῶν ὁποίων καταδολίευσις ἐπετυγχάνετο διὰ τῆς ἀπὸ τῶν κυλινδρομύλων τούτων συγκεντρώσεως σίτου, ἀλέσεως τούτου καὶ διοχετεύσεως εἰς τὴν ἀγορὰν παραγομένων ἀλεύρων διὰ παρανόμου ἐμπορίας τούτων. Ἐξ ἄλλου διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω ἀγορανομικῆς διατάξεως ἐπετράπη ἡ ὑπὸ τῶν πετρομύλων τῆς χώρας λῆψις τοῦ ἀλεστικοῦ δικαιώματος αὐτῶν οὐχὶ μόνον εἰς χρῆμα ἀλλὰ καὶ εἰς εἶδος πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν μικρῶν παραγωγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4457)4.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1606)3.3.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τῆς ὁλοκληρωτικῆς δεσμεύσεως τῶν ὑπὸ τῶν ἐπ’ ἐμπορίᾳ Κυλινδρομύλων παραγομένων πιτύρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὴν ὁλοκληρωτικὴν δέσμευσιν τῶν πιτύρων προέτεινε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας κατόπιν τῶν πρὸς τοῦτο ὑποβληθεισῶν ἐπανειλημμένως ἀναφορῶν ὑπὸ τῶν κτηνοπτηνοτροφικῶν συνεταιρισμῶν τῆς Χώρας. Λόγῳ τῶν σοβαρῶν ἐπιδράσεων καὶ συνεπειῶν τῆς ἐν λόγῳ δεσμεύσεως ἐπὶ τῆς ἐν γένει παραγωγῆς καὶ διακινήσεως τῶν πιτύρων καὶ τῶν ἐκ τῆς πραγματοποιήσεώς της ἀνακυπτόντων ζητημάτων διαχειριστικῆς, οἰκονομικῆς καὶ τεχνικῆς φύσεως, τὸ ὅλον θέμα τελεῖ εἰσέτι ὑπὸ τὴν ἐνδελεχῆ μελέτην τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τῆς οἱασδήποτε δὲ ἐπ’ αὐτοῦ ἐκδηλώσεως θέλει προηγηθῆ συνεννόησις μεθ’ ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτη, Δ. Κελτεμλίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 162)109)7.11.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα τῇ Βουλῇ καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1113 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτη, Δ. Κελτεμλίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Ε. Γιαρένη περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 238125)26.11.60 διαταγῆς ἡμῶν, ἐπιτρέπεται ἡ παραγωγὴ μακαρονίων ἐξ ἀλεύρων τῶν παραγωγῶν ὑπὸ ἐργοστασίων ζυμαρικῶν. Εἰδικώτερον ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις ἀφορᾷ τὸ ἐργοστάσιον ζυμαρικῶν Ἀθ. Κατσικαρώνη ἐν Βεροίᾳ, διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ὁποίου πρὸς παρασκευὴν ζυμαρικῶν τῶν παραγωγῶν, ἐξεδόθη εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀνωτέρω διαταγῆς ἡμῶν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2)7.12.60 Ἀγορανομικὴ Διάταξις τοῦ κ. Νομάρχου Ἠμαθίας δι’ ἧς καθορίζονται περιορισμοί τινες διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν ζυμαρικῶν τούτων, οἵτινες ὅμως περιορισμοὶ ἀφορῶσι μόνον τὴν ἄσκησιν ἐλέγχου τῆς ἐν λόγῳ παραγωγῆς, πρὸς ἀποφυγὴν τυχὸν λαθραλέσεως, ἥτις, ὡς γνωστόν, ζημιοῖ οὐχὶ μόνον τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ καὶ τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὴν κατανάλωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4557)3639)28.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1799 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγέλου Σαββοπούλου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἰσχύουσαν ὑψηλὴν δασμολόγησιν ἐπὶ τῶν ἰχθυελαίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὰ ἰχθυέλαια ὑπαγόμενα εἰς τὴν κλάσιν 15.04 τοῦ ἐν ἰσχύϊ τελωνειακοῦ δασμολογίου εἰσαγωγῆς, ἐπιβαρύνονται τὰ μὲν προερχόμενα ἐκ τοῦ ἥπατος τῶν ἰσχύων διὰ δασμοῦ ἐκ δραχμῶν 1,20 κατὰ χιλ)μον, τὰ δὲ λοιπὰ διὰ δασμοῦ ἐκ δραχμῶν 3,96 κατὰ χιλ)μον. Ὁ δασμὸς οὗτος τυγχάνει προστατευτικὸς τῶν ἐγχωρίως παραγομένων βρωσίμων λιπαρῶν καὶ ἰσχύει ἀμεταβλήτως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955. Αἱ ἀνάγκαι τῶν παρασκευαστῶν μαγειρικῶν λιπῶν καλύπτονται κατ’ ἔτος διὰ σπορελαίων παραγομένων ἐκ τῆς ἐπεξεργασίας ἐλαιούχων σπόρων ἐγχωρίου παραγωγῆς (βαμβακοσπόρου — ἡλιοσπόρου κλπ.), ὡς καὶ ἐκ τῆς ἐπεξεργασίας τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ συμπληρωματικῶς εἰσαγομένων τοιούτων διὰ τὴν παρασκευὴν πλακοῦντος πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν εἰς κτηνοτροφάς. Εἰς τὰς περιπτώσεις μεγάλης ἐλαιοπαραγωγῆς καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ τιμαὶ ἐπιτρέπουν, διὰ τὴν παρασκευὴν λιπῶν γίνεται χρῆσις καὶ ἐλαιολάδου ἐγχωρίου παραγωγῆς. Διὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον συνεπεία τῆς μικρᾶς παραγωγῆς ἐλαιολάδου ἐλήφθη μέριμνα εἰσαγωγῆς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἱκανῶν ποσοτήτων σογιελαίων προελεύσεως Η.Π.Α. ἐκ τοῦ προγράμματος βοηθείας, ὅπερ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς εἰσαχθείσας ποσότητας ἐλαιολάδου καλύπτει πλήρως τὸ ἔλλειμμα τῆς παραγωγῆς εἰς λιπαρά. Τὸ εἰσαχθὲν σπορέλαιον διατίθεται εἰς τὴν κατανάλωσιν εἰς χαμηλὴν τιμὴν (12,50 δραχμ. κατὰ χιλ)μον) καὶ δύναται παραλλήλως πρὸς τὴν αὐτουσίαν χρῆσιν νὰ καλύψῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὰς ἀνάγκας τῶν παρασκευαστῶν μαγειρικῶν λιπῶν μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπαρότση. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 670)387)16,1.61 καὶ 769) 426)16.1.61 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθη ἡμῖν α) ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1183)61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπαρότση καὶ β) ἀναφορὰ τοῦ Συνδέσμου Ἀρτοποιῶν Ἑρμουπόλεως, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ γενομένων ὑπὸ τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν ἐξετάσεων ἐπὶ 331 δειγμάτων ἀλεύρων τοῦ ἀνωτέρω ἀλευρομύλου, διεπιστώθη, ἐξαιρέσει 5 μόνον δειγμάτων, ὅτι ταῦτα πληροῦσι τὰ καθοριζόμενα διὰ τὰ ἄλευρα γενικῶς ὅρια τὰ ἰσχύοντα ἐπὶ τῶν παραγομένων ὑπὸ πάντων τῶν ἀλευρομύλων τῆς χώρας ἀλεύρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη, Α. Τσιάρα καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 557 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ρήγα, Κελτεμλίδη κλπ. διὰ τὰς ἐπιτραπεζίους σταφυλὰς περιφερείας Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Κατὰ τὴν ἐξαγωγικὴν περίοδον 1960 ἐξήχθησαν αἱ κάτωθι ποσότητες σταφυλῶν Θεσσαλονίκης: α) 1–15 Αὐγούστου τόννοι 275 ἔναντι 379 τόννων ἀντιστοίχως τοῦ 1959. β) 16–31 Αὐγούστου τόννοι 1.598 ἔναντι 1.107 τόννων ἀντιστοίχως τοῦ 1959. γ) 1–15 Σεπτεμβρίου τόννοι 80 ἔναντι 407 τόννων ἀντιστοίχως τοῦ 1959. Σύνολον τόννοι 1.953 ἔναντι 1.893 τόννων ἀντιστοίχως τοῦ 1959. 2) Λόγῳ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν ἡ παραγωγὴ ἐμειώθη, οἱ δὲ ἐξαγωγεῖς συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν Συνεταιρισμῶν μετὰ τὴν 17ην Αὐγούστου ἠρνήθησαν τὴν παραλαβὴν νέων χορηγήσεων βαγονίων–ψυγείων, πρὸς ἀποφυγὴν ζημιῶν ἐλλείψεως ἐξαγωγίμου προϊόντος. Παρὰ τῆς ἑνιαίας Διαχειρίσεως διετέθησαν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν σταφυλῶν Θεσσαλονίκης κατὰ μῆνα Αὔγουστον 131 βαγόνια–ψυγεῖα καὶ 18 κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον. Εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς διετέθησαν 94 βαγόνια–ψυγεῖα, ὅσα καὶ ἐζητήθησαν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τοῦ ἐκπροσώπου των τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ὁμοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης, ὅστις καὶ εἶναι μέλος τῆς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βορείου Ἑλλάδος Ἐπιτροπῆς κατανομῆς βαγονίων–ψυγείων. 3) Ἐκ τῶν ὑπὸ τῆς INTERFKIGO ἀποσταλέντων κατὰ τὸ ἔτος 1960 1732 βαγονίων–ψυγείων 512 εἶναι τύπου ΣΤΕΦ ἀνήκοντα εἰς τὴν Γαλλικὴν Ἑταιρείαν ΣΤΕΦ, ἥτις εἶναι μέλος τῆς INTERFRIGO. Τοιαῦτα βαγόνια ἐχρησιμοποιήθησαν καὶ κατὰ τὸ παρελθόν. Δι’ αὐτῶν διεξάγονται ὅλαι αἱ φορτώσεις ὑπὸ ψῆξιν ἐν Γαλλίᾳ. 4) Ὁ συνήθης χρόνος διαδρομῆς τῶν συρμῶν ἀπὸ Θεσσαλονίκης μέχρι Μονάχου εἶναι 5–6 ἡμέραι. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 ἐμερίμνησε διὰ τὴν κανονικὴν καὶ ἄνευ καθυστερήσεων ἀναπάγωσιν ἐν Βελιγραδίῳ. Πεπειραμένοι ἐκπρόσωποι, ὁριζόμενοι παρὰ τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης εὑρίσκονται ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου ἐν Βελιγραδίῳ καὶ παρακολουθοῦν τὴν ἀναπάγωσιν εἰς τὸν Σταθμὸν Ἀναπαγώσεως Βελιγραδίου. Οὐδὲν παράπονον ὑπεβλήθη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν δι’ ἀνελλιπῆ ἀναπάγωσιν ἢ καθυστέρησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόψυξιν τῶν σταφυλῶν, αὕτη δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἐκ τοῦ νόμου. 5) Τιμαὶ εἰς παραγωγὸν διὰ σταφυλὰς ραζακὶ Θεσσαλονίκης: 1958 δραχ. 2. 1959 δραχ. 2,20–1,50. 1960 δραχ. 2–2,50. Διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν εἰς μὴ εἰσαγούσας σταφυλὰς καταβάλλονται συνεχεῖς προσπάθειαι πλὴν ἡ ἐπιτυχία τόπου ἐξαρτᾶται πάντοτε ἐκ τῆς προσφορᾶς προϊόντος ἀρίστης ποιότητος καὶ διεθνεῖς τιμὰς συναγωνισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μαύρου, Σ. Ἀλλαμανῆ, Κ. Μητσοτάκη, Ι. Ζίγδη καὶ Ε. Λουλακάκη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12857)10421)29.11.60 διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 922)24.11.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μαύρου, Σ. Ἀλλαμανῆ, Κ. Μητσοτάκη, Ι. Ζίγδη, Π. Παπαληγούρα καὶ Ε. Λουλακάκη περὶ τῶν ληπτέων Κυβερνητικῶν μέτρων διὰ τὴν ἀνακοπὴν τοῦ ἀνατιμητικοῦ ρυθμοῦ ἐπὶ ἐνίων εἰδῶν βιοτικῆς ἀνάγκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τῶν μέσων Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. ἐσημειώθη διατάραξις τῶν τιμῶν εἰς ὡρισμένα βασικὰ εἴδη βιοτικῆς ἀνάγκης διὰ τὸν μεγαλύτερον ὅμως ὄγκον τῶν πάσης φύσεως τροφίμων αἱ τιμαὶ διετηρήθησαν σταθεραί. Οὕτω αἱ τιμαί, ἄρτου, νωποῦ γάλακτος, γάλακτος προελεύσεως ἐξωτερικοῦ, κρεάτων, ἰχθύων νωπῶν καὶ κατεψυγμένων, βακαλάου, ἁλιπάστων, πουλερικῶν, τυρῶν βʹ ποιότητος μαλακῶν καὶ σκληρῶν, οἴνου, φασολίων σειράς, ζυμαρικῶν, κτηνοτροφῶν πλὴν τῆς βαμβακόπιττας, δημητριακῶν, καυσίμων, κονσερβῶν πάσης φύσεως παρέμειναν σταθεραί. Ἐλαφραὶ ἐπίσης διακυμάνσεις ἐσημειώθησαν εἰς τὰς τιμὰς ἀριθμοῦ τινος ὀπωρολαχανικῶν, ὀφειλόμεναι εἰς ἐποχιακοὺς λόγους. Ἀντιθέτως ἀνατιμήσεις ἐσημειώθησαν εἰς τὰ ἑξῆς εἴδη: Ἐλαιόλαδον, ἐλαῖαι, βούτυρον (νωπὸν καὶ μαγειρικόν), τυρὸς φέτα (αʹ ποιότητος), κασέρια γραβιέρα Κρήτης, σπορέλαιον, σάπωνες, μαγειρικὰ λίπη, ὄρυζα, βαμβακόπιττα, κακάο σοκολάτα (τρούφα καὶ κουβερτούρα) καὶ σιγαρέττα. Ἐπὶ συνόλου 32 εἰδῶν ὀσπρίων ἐσημειώθη ἀνατίμησις 0,30 –1,60 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον εἰς 6 ποικιλίας ἐξαιρετικῆς ποιότητος. Αἴτια ἀνατιμήσεως–Ληφθέντα μέτρα. α) Γαλακτοκομικὰ προϊόντα: Μειωμένη παραγωγὴ καὶ βελτίωσις τῆς ποιότητος. Διὰ τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν εἰσαγωγῶν τῶν εἰδῶν τούτων καὶ τῆς μεταφορᾶς των ἐκ τοῦ πίνακος Φ (προκαταβολὴ 14%) ἐμειώθησαν αἱ τιμαὶ τῶν βουτύρων κατὰ 6–8 δραχ. τὸ χιλιόγραμμον. Συγχρόνως ἐνετάθησαν οἱ ἀγορανομικοὶ ἔλεγχοι καὶ παερπέμφθησαν εἰς τὸ Ἀγορανομικὸν Δικαστήριον ἔμποροι πωλοῦντες τυροὺς εἰς τιμὰς μὴ δικαιολογουμένας ἐκ τοῦ κόστους. β) Ὄσπρια: Ἡ ἀνατίμησις ἐπὶ τῶν ὀσπρίων ἐκλεκτῆς ποιότητος ὀφείλεται εἰς τὴν μειωμένην παραγωγήν. Ἀντιθέτως εἰς τὰ ὄσπρια σειρᾶς ἡ παραγωγὴ ὑπῆρξεν ἀνωτέρα τῆς περυσινῆς. Ὑπάρχουν ἐπαρκῆ ἀποθέματα, γεγονὸς ὅπερ ἐξηγεῖ τὴν σταθερότητα τῶν τιμῶν εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτῶν τῶν ὀσπρίων. Ἐλαιόλαδον: Σημαντικῶς μειωμένη παραγωγὴ ὡς ἐκ τῶν ἰδιαιτέρως δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν, αἵτινες ἐπεκράτησαν ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου καθὼς καὶ ἡ κακὴ ποιότης λόγω τῆς ἐκ τῶν κακῶν καιρικῶν συνθηκῶν ἐπαυξήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως καὶ κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος ἀπεφασίσθη ἡ εἰσαγωγὴ 18.000 τόννων σογιελαίου καὶ 10.000 Μ. Τ. ἐλαιολάδων καὶ Νοέμβριον 1960. Ἀπὸ τῆς 27ης Νοεμβρίου ἐ.ἔ. ἤρχισεν ἡ διάθεσις ἐλαιολάδου ἁγνοῦ ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων ἐλαϊκῆς ὀξύτητος 2% — 3% μέσω τῶν Λαϊκῶν Ἀγορῶν εἰς τιμὴν κατωτέραν τῆς λιανικῆς πωλήσεως ἐν τῷ ἐμπορίῳ κατὰ 2 δραχ. τὸ χιλιόγραμμον. Δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπὶ σκοπῷ ἐξαναγκασμοῦ τοῦ ἐμπορίου ἐλαίου διὰ τὴν διοχέτευσιν εἰς τὴν κατανάλωσιν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ κατεχομένων ἢ διακινουμένων ποσοτήτων ὡς καὶ τῆς παρεμποδίσεως τῆς ἀποθεματοποιήσεως πρὸς κερδοσκοπίαν, ἐλήφθησαν μέτρα περιορισμοῦ χρηματοδοτήσεως τοῦ ἐμπορίου ἐλαίου. Πλέον τῶν ἀνωτέρω ἐπὶ σκοπῷ ἐπαναφορᾶς τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς φυσιολογικὰ ἐπίπεδα ἤρχισεν ἡ διάθεσις ἀπὸ 7.12.1960 εἰς τὴν κατανάλωσιν μέσῳ τοῦ χονδρεμπορίου ἐλαίου ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων εἰς τὰς ἀκολούθους τιμάς:

Τὰ ὡς ἄνω μέτρα ἔσχον ἀντίκτυπον εἰς τὴν Ἀγορὰν οὕτω σχέσεις τοῦ ἀνατιμητικοῦ ρυθμοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τῶν πρώτων διαθέσεων Κρατ. ἐλαιολάδου μέσῳ τῶν Λαϊκῶν Ἀγορῶν κλπ. ὑποτίμησις εἰς τὰ κέντρα παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως. Οὕτω τὴν 8.12.1960 αἱ τιμαὶ λιανικῆς πωλήσεως τῶν ἐαιλολάδων εἰς τὴν Ἀγορὰν Ἀθηνῶν ἐμειώθησαν ἔναντι τῶν διαμορφωθεισῶν ὑψηλοτέρων τιμῶν κατὰ τὸ μεταξὺ τῆς 1.10.1960 καὶ ἐντεῦθεν χρονικὸν διάστημα ὡς ἀκολούθως:

Ἀπὸ τῆς 12.12.1960 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 534009)11109) 9.12.1960 ἀποφάσεως καθωρίσθησαν αἱ κατωτέρω τιμαὶ πωλήσεως ἐλαιολάδου ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων:

Τ’ ἀνωτέρω μέτρα ἐν συνδυασμῷ πρὸς ἀσκούμενον ἔντονον ἀγορανομικὸν ἔλεγχον ἐπέφερον ἐντὸς τοῦ περιωρισμένου τούτου χρόνου πλήρη σταθεροποίησιν τῶν τιμῶν εἰς τὰ πρὸ τῶν αὐξήσεων ἐπίπεδα καὶ τὸν ὁμαλὸν ἐφοδιασμὸν τῆς ἀγορᾶς δι’ ἐπαρκῶν ποσοτήτων. Λόγοι διαθέσεως κρατικῶν ἀποθεμάτων ἐλαιολάδου. Ἡ ἀποφασισθεῖσα κατὰ μῆνα Αὔγουστον 1959 καὶ ἐν συνεχείᾳ πραγματοποιηθεῖσα πώλησις τοῦ κρατικοῦ ἀποθέματος ἐλαιολάδου δι’ ἑβδομαδιαίων διαγωνισμῶν, ὑπηγορεύθη καὶ ἐλήφθη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προβλεπομένων τότε ἀναγκῶν καὶ δεδομένων ἤτοι: 1) Ἐξ αἰτίας τῆς παλαιότητος τῶν ὑφισταμένων ἀποθεμάτων συγκεντρώσεων 1956–1957 καὶ 1957–1958 καὶ τοῦ ἐντεῦθεν κινδύνου ἀλλοιώσεών των (τάγγισμα), 2) πρὸς ἀπελευθέρωσιν τῶν διαθεσίμων περιωρισμένων ἀποθηκευτικῶν χώρων (ἐλαιοδεξαμεναὶ) διὰ τὴν κάλυψιν τῶν προβλεπομένων ἀναγκῶν ἐναποθηκεύσεως τοῦ ἐλαιολάδου κρατικῆς συγκεντρώσεως ἐσοδείας 1959. Ὑπελογίζετο δὲ τότε εἰς ποσότητα 15.000 Μ.Τ. ἔναντι τῆς ἀξιουμένης ὑπὸ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ποσότητος 30.000. Ἡ παραγωγὴ βάσει τῶν κατὰ μῆνα Αὔγουστον 1959 σταθεροποιηθεισῶν προβλέψεων τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὑπελογίζετο πλουσία (160– 165.000 Μ.Τ.). 3) Πρὸς ἀπαλλαγὴν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς ἐκ τῶν σημαντικῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων ἐλαιολάδου ἅτινα μετὰ τῶν ὑφισταμένων ἰδιωτικῶν τῆς ἀμέσως προηγουμένης ἐσοδείας καὶ τῆς προβλεπομένης πλουσίας ἐσοδείας 1959 ἐνήργουν κατασταλτικῶς ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν καὶ δὲν διευκόλυνον διὰ τὴν στήριξιν τῶν τιμῶν τῆς νέας ἐσοδείας εἰς λογικὰ ἐπίπεδα, κυρίως εἰς τὰ ἐλαιοπαραγωγικὰ Κέντρα ἐπὶ βλάβῃ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Περαιτέρω διὰ τὴν πώλησιν πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, συνηγόρει καὶ τὸ γεγονὸς, ὅτι λόγῳ τῆς διαμορφωμένης ἀνωτέρας τιμῆς ἐσωτερικοῦ ἔναντι τῆς τοιαύτης ἐν τῇ διεθνεῖ ἀγορᾷ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον δὲν ἠδύνατο νὰ πραγματοποιήσῃ εἰ μὴ μόνον ἐξαγωγὴν ἐλαχίστης ποσότητος ἐκ τοῦ πλεονάσματος μὲ ὅλους τοὺς ἐκ τοῦ λόγου τούτου κινδύνους διακοπῆς τῆς ἐπαφῆς μὲ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τῆς ἀπωλείας τῶν κεκτημένων ἀγορῶν. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἄλλωστε καὶ διὰ τὴν ἐπώνυμον διάδοσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου ἐν τῇ ξένῃ ἀγορᾷ τὸ Δημόσιον παρεχώρησεν ἔκπτωσιν μέχρι ποσοστοῦ 10% δι’ ἐξαγωγὴν ἐντὸς ἐπωνύμων λιθογραφημένων δοχείων βάρους μέχρι 5 χιλ)μων. ΟΡΥΖΑ: Μειωμένη παραγωγὴ ὑπολογισμένη εἰς 33.300 τόννους ἀποφλοιωμένης ὀρύζης ἔναντι 43.000 τῆς ἐτησίας ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐγένετο προμήθεια 6.000 τόννων ὀρύζης γλασσὲ ἤτοι 1000 τόννων ἐκ Βουλγαρίας δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ 5.000 Μ.Τ. ἐξ Αἰγύπτου μέσῳ Ἑλληνο–Αἰγυπτιακοῦ Κλῆριγκ μὲ τιμὴν κόστους διὰ τὸ Δημόσιον ἄνευ δασμῶν δραχ. 3,2 κατὰ χιλ)μον. Ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου π.ἔ. ἤρχισεν ἡ διάθεσις ὀρύζης ἐκ τοῦ κρατικοῦ ἀποθέματος εἰς τοὺς χονδρεμπόρους πρὸς 6,20 δραχμ. κατὰ χιλ)μον. Τὰ πρῶτα ὑποτιμητικὰ σημεῖα ἐξεδηλώθησαν εἰς τὴν ἀγορὰν Ἀθηνῶν ὅπου ἡ τιμὴ τῆς ἐγχωρίου ὀρύζης ἐμειώθη κατὰ 0,50 δραχ. κατὰ κιλὸν (λιανικῶς 7,30 ἔναντι 7,80). ΣΑΠΩΝΕΣ: Ἡ ἀνατίμησις ὀφείλεται εἰς τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ πυρηνελαίου ὅπερ ἀποτελεῖ τὴν πρώτην ὕλην τῆς παρασκευῆς των. Ἀντιμετωπίσθη μὲ εἰσαγωγὴν μικρῶν ποσοτήτων πυρηνελαίου καὶ λιπαρῶν ὀξέων, ὡς καὶ μὲ εἰσαγωγὴν ζωϊκῶν λιπῶν πρὸς ἐπαύξησιν τῆς προσφορᾶς λιπαρῶν ὀξέων μὲ ἄμεσον ἐπιδίωξιν τὴν ἐπαναφορὰν τῶν τιμῶν τῶν σαπώνων εἰς τὰ πρὸ τῆς αὐξήσεως ἐπίπεδα. ΜΑΓΕΙΡΙΚΑ ΛΙΠΗ: Ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τούτων εἶναι συνάρτησις τῆς ἀνατιμήσεως τῶν ἐλαιολάδων καὶ σπορελαίων ἀποτελοῦσι τὴν πρώτην ὕλην παρασκευῆς των. Μετὰ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ ἐλαιολάδου ἐπετεύχθη ὑποτίμησις καὶ τοῦ εἴδους τούτου. ΕΛΑΙΑΙ: Ἡ μειωμένη ἐφετεινὴ παραγωγή, ἥτις ἀνῆλθεν εἰς 28.000 τόννους ἔναντι 51.000 τόννων τοῦ ἔτους 1959 καὶ αἱ ἀσθένειαι τῶν ἐλαιῶν ἔσχον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῶν τιμῶν τούτων εἰς τὴν ἀγοράν. Διὰ τοῦ ἐνεργουμένου συστηματικῶς ἀγορανομικοῦ ἐλέγχου ἐπετεύχθη ὑποτίμησις τῶν ἐλαιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Π. Γλιγλῆ, Δ. Παπαθανασοπούλου, Ε. Πρωϊμάκη, Δ. Μερλοπούλου, Η. Σκυλλάκου, Κ. Μητσοτάκη, Π. Ξενοδοχειάρη, Ι. Κεφαλογιάννη, Κ. Μαρῆ, Γ. Λαζανᾶ, Θ. Δεσύλλα, Ι. Σπύρου, Ν. Κούνδουρου, Κ. Καλκάνη, Π. Βαρδινογιάννη, Ε. Γαληνοῦ, Η. Ἠλιοῦ, Ι. Δραγονέτη, Ι. Ζαΐμη, Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη, Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλόφα, Γ. Βαλούρδου, Ε. Κοθρῆ. Σχετικὰ ὑμέτερα: 1) Ὑπ’ ἀριθ. 8369)6817)19.7.1960 ὑπ’ ἀριθ. 118 ἐρώτησιν βουλευτῶν κ.κ. Πρίφτη, Γλιγλῆ κλπ. 2) Ὑπ’ ἀριθ. 10996)8931)19.10.1960 ὑπ’ ἀριθ. 584 ἐρώτησις βουλευτῶν κ.κ. Μερλοπούλου κλπ. 3) Ὑπ’ ἀριθ. 12627)10170)24.11.1960 ὑπ’ ἀριθ. 867 ἐρώτησις βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλόφα κλπ. 4) Ὑπ’ ἀριθ. 13445)3047)10.12.1960 ἀναφορὰ Σωματείων Ἐλαιοπαραγωγῶν Πλωμαρίου κατατεθεῖσα εἰς Βουλὴν ὑπὸ βουλευτοῦ Κ. Ξενοδοχειάρη. 5) Ὑπ’ ἀριθ. 13626)10992)13.12.1960 1037 ἐρώτησις βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη. 6) Ὑπ’ ἀριθ. 13207)3083)14.12.1960 ἀναφορὰ ἐλαιοπαραγωγῶν Πλωμαρίου κατατεθεῖσα εἰς Βουλὴν ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Κοκκέβη. 7) Ὑπ’ ἀριθ. 13704)3064)14.12.1960 ἀναφορὰ ἐλαιοπαραγωγῶν Πλωμαρίου ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Κοθρῆ. 8) Ὑπ’ ἀριθ. 13160)3098)14.12.1960 ἀναφορὰ Ἐλαιουργικῶν Συνεταιρισμῶν Μηθύμνης κατατεθεῖσα εἰς Βουλὴν ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. 9) Ὑπ’ ἀριθ. 13446)3038)10.12.1960 ἀναφορὰ ἐλαιουργικῶν Συνεταιρισμῶν Γέρας Λέσβου, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Π. Ξενοδοχειάρη. 10) Ὑπ’ ἀριθ. 13700)4146)14.12.1960 ἀναφορὰ Ἑνώσεως Συν)σμῶν Ρεθύμνης, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Παπαδογιάννη. 11) Ὑπ’ ἀριθ. 13700)3066)14.12.1960 ἀναφορὰ Ἑνώσεως Συν)σμῶν Μηθύμνης, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Παπαδογιάννη. 12) Ὑπ’ ἀριθ. 13700)3086)14.12.1960 ἀναφορὰ Προέδρου Συνδέσμου ἐλαιοπαραγωγῶν Μυτιλήνης, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. 13) Ὑπ’ ἀριθ. 13169)3097)14.12.1960 ὁμοία ἀναφορὰ ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. 14) Ὑπ’ ἀριθ. 13705)3066)14.12.1960 ὁμοία ἀναφορὰ ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Π. Ξενοδοχειάρη. 15) Ὑπ’ ἀριθ. 660)377)16.1.1961 1173 ἐρώτησις βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. 16) Ὑπ’ ἀριθ. 1059)14)20.1.1961 ἀναφορὰ Ε.Ε. Ἡρακλείου Κρήτης κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Κοθρῆ. 17) Ὑπ’ ἀριθ. 47)139)30.1.1961 Ἑνώσεως Συν)σμῶν Μεσσήνης, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Δ. Μερλοπούλου. 18) 13856)3287)16.1.1961 ἀναφορὰ πρὸς κ. Πρόεδρον Βουλῆς, συνεργαζομένων Ἑνώσεων Συν)σμῶν Χανίων. 19) Ὑπ’ ἀριθ. 1195)217)1.2.1962 ἀναφορὰ Ἐπιμελητηρίου Λασηθίου, κατατεθεῖσα ὑπὸ κ. Ε. Κοθρῆ. 20) Ὑπ’ ἀριθ. 13740)129)1564)30.1.1961 ἀναφορὰ Κεντρικῆς Ἑνώσεως Χανίων, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτῶν κ.κ. Κ, Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. 21) Ὑπ’ ἀριθ. 1629)270)6.2.1961 ἀναφορὰ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου Ἱεραπέτρας, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. 22) Ὑπ’ ἀριθ. 13158)3096)14.12.1960 ἀναφορὰ Ἑνώσεως Συν)σμῶν Χανίων ὑπὸ κ. Π. Πολυχρονίδη. 23) Ὑπ’ ἀριθ. 3842)22.3.1961 ἀναφορὰ ἐλαιοπαραγωγῶν Λέσβου ὑπὸ κ. Π. Γλιγλῆ. 24) Ὑπ’ ἀριθ. 4353)719)22.3.1961 ἀναφορὰ Παλλεσβιακῆς Ἐπιτροπῆς ἀγῶνος ὑπὸ κ. Π. Ξενοδοχειάρη. 25) Ὑπ’ ἀριθ, 2278)1712)13.2.1961 1435 ἐρώτησις βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. 26) Ὑπ’ ἀριθ. 3258)2573)2.3.1961 1540 ἐρώτησις βουλευτῶν κ.κ. Ἡ. Ἡλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ. 27) Ὑπ’ ἀριθ. 4707)1031)24.4.1961 ἀναφορὰ πρὸς κ, Πρόεδρον Βουλῆς Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ξάνθης. 28) Ὑπ’ ἀριθ. 14130)19)1282)25.1.1961 ἀναφορὰ Γ. Πισ)κοῦ Συν)σμοῦ Ἀρσινόης Μεσσηνίας, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. 29) Ὑπ’ ἀριθ. 10623)2581)4.11.60 ἀναφορὰ Ἑν. Συνεταιρισμῶν Κερκύρας, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ. 30) Ὑπ’ ἀριθ. 10838)2595)9474)4.11.1960 ἀναφορὰ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συνδέσμου Κερκύρας. 31) Ὑπ’ ἀριθ. 10952)2597)9477)4.11.1960 ἀναφορὰ ἐλαιοπαραγωγῶν Νομοῦ Ρεθύμνης, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Ε. Παπαδογιάννη. 32) Ὑπ’ ἀριθ. 10841)2551)9168)22.10.1960 ἀναφορὰ Γεωργ. Συν)σμοῦ Γυθείου πρὸς κ. Πρόεδρον Βουλῆς. 33) Ὑπ’ ἀριθ. 11168)2602)9484)4.11.1960 ἀναφορὰ Ἑνώσεως Συν)σμῶν Ἱεράπετρας, κατατεθεῖσα ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. 34) Ὑπ’ ἀριθ. 10622)2508)8989)20.10.1960 ἀναφορὰ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κερκύρας, κατατεθεῖσα ὑπὸ κ. Γ. Λύχνου. 35) Ὑπ’ ἀριθ. 11114)9089)20.10.1960 ἐρώτησις 578 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Πρίφτη, Ι. Δραγονέτη καὶ Ι. Ζαΐμη. 36) Ὑπ’ ἀριθ. 11093)9067)20.10.1960 ἐρώτησις 555 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἡ. Ἡλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ. 37) Ὑπ’ ἀριθ. 10868)8804)14.10.1960 ἐρώτησις 527 τῶν βουλευτῶν Δ. Μερλοπούλου καὶ Η. Σκυλλάκου. 38) Ὑπ’ ἀριθ. 10872)8808)14.10.1960 ἐρώτησις 531 τῶν βουλευτῶν Κ. Μητσοτάκη, Π. Ξενοδοχειάρη, Ι. Κεφαλογιάννη κλπ. 39) Ὑπ’ ἀριθ. 10999)8934)19.10.1960 ἐρώτησις 587 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἰ. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. 40) Ὑπ’ ἀριθ. 11020)8955)19.10.1960 ἐρώτησις 608 τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἐπὶ τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ἀντιστοίχως αὐτοῖς ἀναγραφόμεναι ἐρωτήσεις καὶ ἀναφοραὶ ἀφορῶσαι γενικῶς εἰς τὴν ἀσκουμένην πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν συμπληρωματικῶς τὰ κάτωθι πέραν τῶν ὑφ’ ἡμῶν ἐκτεθέντων ἐπὶ τοῦ θέματος κατὰ τὰς Π ϛ 4′. 4Γʹ. συνεδριάσεις τοῦ Σώματος. 1. Ἡ παραγωγὴ 1960 προεβλέπετο ἐξ ἀρχῆς μειωμένη ἀλλ’ ἐπαρκὴς ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ λιμνάζοντα ἀποθέματα ἐσοδείας 1959. Αἱ κατὰ μῆνας Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον π.ἔ. ἐπικρατήσασαι καιρικαὶ συνθῆκαι ἐμείωσαν αἰσθητῶς τὴν παραγωγὴν εἰς τὰ ἐπίπεδα ἐγγὺς τῶν 60.000–65.000 τόννων ἔναντι 110.000 περίπου τόννων τῶν ἐτησίων καταναλωτικῶν ἀναγκῶν. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ἐπέφερε διαταραχὴν τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου μὲ γενικώτερον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῶν τιμῶν ἑτέρων βασικῶν εἰδῶν διατροφῆς πρᾶγμα ὅπερ ἐπέβαλε τὴν ἄμεσον εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ποσοτήτων ἐλαιολάδου καὶ σπορελαίου πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τῆς καταναλώσεως εἰς λιπαρὰ καὶ τιμορυθμιστικὴν παρέμβασιν τοῦ Κράτους εἰς τὴν Ἀγορὰν πρὸς σταθεροποίησιν τῶν τιμῶν. Οὕτω εἰσήχθησαν κατὰ τὸ τέλος π. ἔτους 16.000 περίπου τόννοι σπορελαίου ἐξ ὧν 500 τόννοι ἐκ Δυτικῆς Γερμανίας δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ 10.000 τόννοι ἐλαιολάδου. 2. Τὸ κόστος τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαχθέντος ἐλαιολάδου ἐκυμάνθη ἀπὸ 15.20–15.70 κατὰ χιλ)μον ἀναλόγως τοῦ φορτίου ἡ δὲ μέση τιμὴ πωλήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ Κρατικοῦ ἐλαιολάδου κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἀνῆλθεν εἰς 12.46 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον. 3. Αἱ εἰς σπορέλαια ἀνάγκαι τῆς καταναλώσεως ὑπολογιζόμεναι εἰς 20.000 περίπου τόννους ἔναντι 13.000–15.000 τόννων τῆς ἐτησίας ἐγχωρίου παραγωγῆς καλύπτονται διὰ τὴν ἐκ τούτου παραγωγὴν τοῦ ὑπολοίπου τῶν ἀναγκῶν εἰς σπορέλαια καὶ κτηνοτροφάς. Εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις προβλέπεται καὶ ἡ εἰσαγωγὴ αὐτουσίων σπορελαίων. Κατὰ τὴν περίοδον 1959–1960 αἱ εἰς σπορέλαια ἀνάγκαι ἐκαλύφθησαν διὰ εἰσαγωγῆς 24.500 τόννων βαμβακοσπόρου ὑπὸ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ ἐξ ἐγχωρίου ἐλαιολάδου οὗτινος αἱ τιμαὶ ἐπέτρεψαν τὴν χρησιμοποίησιν διὰ παρασκευὴν λιπῶν. Βάσει τῶν προβλέψεων τοῦ θέρους τοῦ ἔτους 1959 ἐνεγράφη εἰς τὸν λογαριασμὸν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν ἔτους 1960 πίστωσις ἐκ δραχ. 74.250.000 διὰ τὴν εἰσαγωγὴν μέσῳ βοηθείας τῶν ΗΠΑ 6600 τόννων σπορελαίου. Μέχρι τέλους Ἰουλίου 1960 δὲν ἐγένετο χρῆσις τῆς ἐν λόγῳ πιστώσεως. Τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς ἐλαιολάδου 1960 ὅπερ ὡς προεξετέθη προβλέφθη μειωμένον, ὑπῆρξεν ἡ αἰτία νὰ ζητηθῇ ἐγκαίρως ἡ ἔγκρισις εἰσαγωγῆς μέχρι ποσότητος 16.000 τόννων σπορελαίων ἐξ ΗΠΑ ἀντὶ τῆς ἀρχικῶς προγραμματισθείσης ποσότητος τῶν 6.600 τόννων. 4. Ἡ ἔγκαιρος εἰσαγωγὴ ὑπὸ τοῦ Κράτους 10.000 Μ.Τ. ἐλαιολάδου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ 16.000 Μ.Τ. σπορελαίου καὶ ἡ ἀσκηθεῖσα τιμορυθμιστικὴ παρέμβασις εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπέτυχον τὴν ἀπὸ τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου π.ἔ. σταθεροποίησιν τῶν τιμῶν εἰς τὰ πρὸ τῆς ἀνατιμήσεως ἐπίπεδα κριθέντα ἱκανοποιητικὰ διὰ τὴν κατανάλωσιν. Αἱ καθορισθεῖσαι τιμαὶ διαθέσεως τοῦ κρατικοῦ ἐλαιολάδου πρὸς 15.80 δραχ. διὰ τὸ 5% ἐλαϊκῆς ὀξύτητος ἀπεφασίσθη ὅπως ἀποτελοῦν τὴν βάσιν ἀναγνωρίσεων διὰ τὸ ἐμπόριον τῆς τιμῆς ἀντικαταστήσεως διὰ τὴν ἐπίτευξιν σταθερῶν τιμῶν λιανικῆς πωλήσεως καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. 5. Ἡ ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου π.ἔ. ἐπιτευχθεῖσα σταθεροποίησις τῶν τιμῶν ἐπέβαλεν ἐπὶ σκοπῷ εἰδικῆς προστασίας τῶν παραγωγῶν τὴν συγκέντρωσιν ὑπὸ τοῦ Κράτους πάσης ὑπ’ αὐτῶν προσφερομένης ποσότητος ἐλαιολάδου εἰς τιμὰς πωλήσεως ὑπὸ τοῦ Δημοσίου τοῦ εἰσαχθέντος ἐλαιολάδου. Αἱ καθορισθεῖσαι τιμαὶ συγκεντρώσεως 16,50 διὰ τὰ πεντάβαθμα καὶ 18,90 διὰ τὰ τοιαῦτα 1% ὀξύτητος κατὰ χιλ)μον θεωροῦνται ἱκανοποιητικαὶ διὰ τοὺς παραγωγοὺς δοθέντος ὅτι εἶναι ἀνώτεραι τῶν τιμῶν συγκεντρώσεως τῶν παρελθόντων ἐτῶν. 6. Ἡ πώλησις ἐλαιολάδων προερχομένων ἐκ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς δὲν εἶναι ἀπηγορευμένη ἀρκεῖ αἱ διαμορφούμεναι τιμαὶ νὰ εἶναι ἀντίστοιχοι πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ κρατικοῦ ἐλαιολάδου. Ἡ ἀναγνώρισις ἄνευ οἱουδήποτε περιορισμοῦ τῆς ἐπὶ τιμολογίου διαμορφώσεως τῆς τιμῆς ἐλαιολάδου προερχομένου ἐκ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου θὰ ὡδήγει εἰς τὴν καταστρατήγησιν τῶν περὶ τῆς τιμῆς ἀντικαταστάσεως ὁρισμῶν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 63)59 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως καὶ θὰ καθίστα ἄνευ οἱουδήποτε ἀποτελέσματος τὴν ἀσκουμένην ὑπὸ τοῦ Δημοσίου τιμορυθμιστικὴν παρέμβασιν πέραν δὲ τούτου θὰ παρεῖχεν εἰς τοὺς πωλητὰς καὶ τὴν δυνατότητα αἰσχροκερδείας διὰ τῆς διαθέσεως εἰς τὴν κατανάλωσιν ποσοτήτων τοῦ κρατικοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν τοιαύτην τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Διὰ τοῦ μέτρου ἀποτρέπεται καὶ ὁ κίνδυνος προσμίξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου μετὰ τοῦ εἰσαχθέντος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τοιούτου δοθέντος ὅτι διὰ τῆς διαμορφώσεως ἑνιαίων τιμῶν ἐλλείπει καὶ τὸ οἰκονομικὸν κίνητρον εἰς τὸ ἐμπόριον διὰ τοιαύτην ἐνέργειαν ἢ καὶ ἀποθεματοποίησιν. 7. Ἡ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ ἐποπτείαν τοῦ Κράτους παρασκευὴ καὶ κυκλοφορία μίγματος καὶ σπορελαίου εἰς ἀναλογίαν 50% ἐξ ἑκατέρου τῶν ἐν λόγῳ εἰδῶν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ εὐρέος καταναλωτικοῦ κοινοῦ δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν νοθείαν τοῦ ἐγχωρίου φυσικοῦ ἐλαιολάδου καθ’ ὅσον διὰ τῆς καθορισθείσης τιμῆς τούτου (14,50 δραχ. κατὰ χιλ)μον) τὸ οἰκονομικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τοιαύτην ἐνέργειαν εἶναι περιωρισμένον ἐν σχέσει πρὸς τοὺς ἐκ τῆς μεταβολῆς τῆς ποσοστώσεως κινδύνους. Ἄρσις τοῦ μέτρου κυκλοφορίας κρατικοῦ μίγματος καὶ εἰς τὰ μεγάλας ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας σκοπὸς τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἀναγκῶν τῶν παραγωγῶν ὧν ἡ παραγωγὴ κατεστράφη συνεπεία τῆς δακοπροσβολῆς, δὲν κρίνεται σκόπιμος δοθέντος, ὅτι αἱ μέχρι τοῦδε ὑπὸ τοῦ ἐμπορίου μεταφερθεῖσαι ποσότητες εἶναι ἐλάχιστοι. 8. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς νοθείας τοῦ φυσικοῦ ἐλαιολάδου ἐξεδόθησαν εἰδικαὶ διαταγαὶ καὶ ἐγκύκλιοι πρὸς ἁπάσας τὰς ἁρμοδίας ἀρχὰς καὶ βάσει αὐτῶν διενεργεῖται πλήρης συστηματικὸς καὶ ἐντατικὸς ἔλεγχος ὡς καὶ δειγματοληψία καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. Κατὰ τὸ διαρρεῦσαν ἔτος βάσει στοιχείων συγκεντρωθέντων ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου ἐλήφθησαν καὶ ἐστάλησαν εἰς τὸ Γ.Χ. Κράτους 8941 δείγματα ἐλαιολάδου πρὸς ἐξέτασιν. Ἐκ τούτων ἐξητάσθησαν 5272 ἐξ ὧν ἀνευρέθησαν 305 μὴ κανονικά, ἤτοι ποσοστὸν 5,3%. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Η. Σκυλλάκου, Δ. Μερλοπούλου, Ι. Γιαλώφα, Ν. Ζορμπᾶ, Ε. Ρήγα, Θ. Κεραμιτσιόγλου. Ο. Ἀντώνογλου, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3267)2582)61 καὶ 3340) 1961. 4555)1961. 2656)1961 ἐγγράφων σας, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν 1) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1567 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Η. Σκυλλάκου, Δ. Μερλοπούλου κλπ., 2) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1592 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου κλπ., 3) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1797 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Λασκαρίδη καὶ 4) ἀναφορὰ κατοίκων Μεσοποταμίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἄδειαι ἐξαγωγῆς φασολίων χορηγοῦνται εἰς πάντα αἰτοῦντα. Ἡ δυσκολία, ὅμως, τῆς ἐξαγωγῆς, προφανῶς, συνίσταται εἰς τὴν ὑψηλὴν τιμὴν τῶν φασολίων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐπιτυγχανομένας τιμὰς τούτων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ὀσπρίων (φασολίων κλπ.) ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἐδόθησαν ἐντολαὶ πρὸς τὰς Ἀγορανομικὰς Ὑπηρεσίας ὅπως συστήσουν εἰς τοὺς ἐμπόρους καὶ προμηθεύωνται τὰς ἀναγκαιούσας εἰς αὐτοὺς πρὸς ἐμπορίαν ποσότητας ὀσπρίων ἐξ ὡρισμένων παραγωγικῶν περιφερειῶν παρ’ αἷς ὑπῆρχον ἀποθέματα τούτων. Σχετικῶς δὲ μὲ τὸ θέμα τῆς προμηθείας φασολίων ἐξ Αἰθιοπίας, γνωρίζομεν τὰ ἀκόλουθα. Πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν προγραμματισθεισῶν διανομῶν φασολίων εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ περονοσπόρου ἀμπελουργοὺς τῆς Κρήτης, ἐγένετο τὴν 10ην Νοεμβρίου ἐ.ἔ. δημόσιος μειοδοτικὸς διαγωνισμὸς διὰ τὴν προμήθειαν 1.250 τόννων. Εἰς τὸν διαγωνισμὸν ἐγένοντο δεκταὶ προσφοραὶ φασολίων ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐλήφθη πρόνοια, ὅπως ἐπιτευχθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρα συμμετοχὴ προμηθευτῶν φασολίων ἐσωτερικοῦ, δι’ ὃ καὶ περιωρίσθη ἐκ τοῦ λόγου τούτου εἰς τὸ ἐλάχιστον ὅριον τῶν 20 τόννων τὸ δικαίωμα συμμετοχῆς εἰς τὸν διαγωνισμόν. Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ διαγωνισμοῦ ἀπὸ ἀπόψεως συμμετοχῆς προμηθευτῶν φασολίων ἐσωτερικοῦ, ὑπῆρξε σχεδὸν ἀρνητικόν, δοθέντος ὅτι ἡ προσφερθεῖσα ὑπὸ τεσσάρων προμηθευτῶν ἐσωτερικοῦ ποσότης ἀνῆλθεν ἐν συνόλῳ μόνον εἰς 250 τόννους, ἔναντι ὀκτὼ προμηθευτῶν ἐξωτερικοῦ, οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων προσέφερον τὸ σύνολον τῆς πρὸς προμήθειαν ποσότητος φασολίων. Ἐπίσης ἡ ὑπηρεσία εἶχε τηλεγραφικὴν προσφορὰν τοῦ Ἐπιμελητηρίου Κομοτηνῆς, διὰ ποσότητας 200 τόννων φασολίων. Τελευταῖος μειοδότης τοῦ διαγωνισμοῦ ἀνεκηρύχθη προμηθευτὴς φασολίων Αἰθιοπίας, ἐπὶ τιμῇ 4,10 δραχμῶν κατὰ χιλ)μον. Πρὸς ἐξυπηρέτησιν ὅμως τῶν παραγωγικῶν φασολίων, ἠγοράσθη παρὰ τούτων συνολικὴ ποσότης 200 τόννων, λόγῳ ἀδυναμίας τούτων νὰ προσφέρουν μεγαλυτέρας ποσότητας ἐπὶ τιμῇ ἀπὸ 4,90–5,70 δρχ. τὸ χιλ)μον καὶ ἀντιστοίχῳ μειώσει τῆς ἐξ Αἰθιοπίας πρὸς ἀγορὰν ποσότητος. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἔλαβε πρόνοιαν νὰ δεχθῇ προσφορὰς διὰ φασόλια ἐγχωρίου παραγωγῆς, ἡ δὲ ἐξ Αἰθιοπίας εἰσαγωγὴ ἐπραγματοποιήθη κατόπιν τῆς διαπιστωθείσης ἀδυναμίας προσφορᾶς φασολίων ἐσωτερικοῦ καὶ τῆς ἐπειγούσης ἀνάγκης προμηθείας τῶν φασολίων διὰ τὴν ἄμεσον ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων ἀμπελουργῶν Κρήτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπιθυμῶ νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐπεκοινώνησε μετὰ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὸν παρακάλεσε ὅπως παραστῇ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν διὰ νὰ συζητηθῇ ἡ κατατεθεῖσα ἐρώτησις ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν βιαιοπραγίαν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπρακατσούλα. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἀπήντησεν ὅτι, ἐπειδὴ ἀναμένει τὸν τερματισμὸν τῆς διαταχθείσης δικαστικῆς ἀνακρίσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν θὰ προσέλθῃ ἀπόψε, ἀλλὰ εὐθὺς μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ σχετικοῦ πορίσματος, θὰ προβῇ εἰς τὰς ἀναγκαίας ἀνακοινώσεις.

§6Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι εὐχερὲς πρόσχημα, τὸ ὁποῖον ἐπανέλαβε καὶ εἰς ἐμὲ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μὲ τὸν ὁποῖον ἐπεκοινώνησα σήμερον. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ὁρισθῇ συντόμως συνεδρίασις διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν θὰ ἐγεννᾶτο ζήτημα. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐδάρη βουλευτής, —ὑπάρχουν πρὸς τοῦτο καὶ φωτογραφίαι—καὶ ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἔκτοτε νοσηλευόμενος εἰς τὸ νοσοκομεῖον, δὲν νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κινήσῃ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τοῦ Σώματος ἀλλὰ καὶ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου διὰ τὴν σύντομον περαίωσιν τῶν ἀνακρίσεων. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα ἀφορᾶ καὶ τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου. Χωρὶς νὰ ἀρνούμεθα μίαν τριήμερον ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ θέματος πρέπει νὰ σημειώσωμεν ὅτι καταβάλλεται προσπάθεια καλύψεως τῶν ἐνόχων.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συζητηθῶσιν ἑπομένως αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ συνδέσμου ὑπαλλήλων συνταξιούχων καὶ ἀναπήρων ἐμπορικῶν καταστημάτων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, περὶ τροποποιήσεως κανονισμοῦ παροχῶν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεώς των, ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§8Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι καὶ ἀνάπηροι ὑπάλληλοι τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων ἀποτελοῦν συμπαθῆ τάξιν, ἥτις χρῄζει τῆς ἰδιαιτέρας συμπαραστάσεως τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ὅταν κατετέθη ἡ ἐν λόγῳ ἀναφορὰ δὲν ἐγνώριζα τὰς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς τροποποιήσεως τοῦ κανονισμοῦ παροχῶν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ὑπαλλήλων ἐμπορικῶν καταστημάτων. Ἤδη πληροφοροῦμαι ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω πρὸς τοῦτο τὰς εὐχαριστίας τῶν ἐνδιαφερομένων πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, καὶ νὰ τὸν παρακαλέσω ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ταχυτέραν δημοσίευσιν τῆς τροποποιήσεως, διότι πρέπει νὰ τονισθῇ ὅτι ἡ κατάστασις τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος ὑπαλλήλων δὲν εἶναι εὐχάριστος.

§9Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνενώνω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου μὲ τὴν παράκλησιν τοῦ κ. συναδέλφου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας διὰ τὴν ταχυτέραν δημοσίευσιν τῆς τροποποιήσεως τοῦ καταστατικοῦ τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ἀσφαλιστικοῦ ταμείου, διότι πράγματι διὰ τῆς τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ δίδεται μία ὀρθὴ λύσις εἰς τὰ αἰτήματα τῶν ὑπαλλήλων.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§11Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς ἔχῃ τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§13Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Συνιστῶ κ’ ἐγὼ κ. Πρόεδρε.

§14Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἐξεδήλωσε ἀμέριστον ἐνδιαφέρον μέχρι σήμερον διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τῶν ἐμποροϋπαλλήλων πέραν ὅμως αὐτῶν τῶν μέτρων τῶν σχετιζομένων μὲ τὸ μισθολογικὸν θέμα ἐπροχώρησε καὶ εἰς τὸ ἀσφαλιστικὸν τοιοῦτον. Ἤδη ὡλοκληρώθη ἡ ἐργασία τῆς συντάξεως τῶν καταστατικῶν διατάξεων καὶ ἰδιαιτέρως τῶν κανονιστικῶν τοιούτων τοῦ ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ἐμποροϋπαλλήλων. Αἱ σχετικαὶ προτάσεις διετυπώθησαν, ἐπέρασαν ἀπὸ τὸ συμβούλιον κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἤδη προωθήθησαν, πρὸς ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Γ. Μαργώνη καὶ λοιπῶν ἐκπροσώπων ἐργατῶν ἑταιρίας Βωξίτου Παρνασσοῦ, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐν λόγῳ ἑταιρίας κλπ. Ὁ κ. Γ. Κατσίμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§16Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς ἀναφορᾶς των οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐργατῶν τῆς ἑταιρείας βωξιτῶν Παρνασσίδος διαμαρτύρονται ὅτι δῆθεν οἱ μεταφορεῖς αὐτοκινητισταὶ ἐκβιάζουν τὴν ἐν λόγῳ ἑταιρείαν βωξιτῶν, ἥτις ἐλαττώνει οὕτω τὰς ἐργασίας της καὶ συνεπῶς οἱ ἐν λόγῳ ἐργάται μένουν ἄνευ ἐργασίας. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίσω, ὅτι οἱ αὐτοκινητισταὶ ἔλαβον ὑπὸ τὴν κατοχήν των αὐτοκίνητα ἀνήκοντα εἰς τὴν ἑταιρίαν βωξιτῶν, μὲ χρέος, τὸ ὁποῖον χρέος δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ πληρώσουν. Ἐζήτησαν κατόπιν τούτου ἀπὸ τὴν ἑταιρίαν νὰ πυκνώσῃ τὰ δρομολόγιά των. Δὲν πρόκειται περὶ ἐκβιασμοῦ ἀπὸ μέρους τῶν αὐτοκινητιστῶν εἰς βάρος τῆς ἑταιρίας. Τὰ συμφέροντα τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν αὐτοκινητιστῶν εἶναι παράλληλα. Τὸ θέμα πάντως συνεζητήθη μὲ τοὺς ἁρμοδίους καὶ νομίζω ὅτι ἐδόθη κάποια ὀρθὴ λύσις.

§17Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί ἂν καὶ ἡ ἀναφορὰ διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησεν ὁ συνάδελφος δὲν περιῆλθεν εἰς γνῶσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἐν τούτοις τὸ γεγονός, ὅτι ἐδημιουργήθη διακοπὴ ἐργασίας καὶ συνεπῶς ἐνεφανίσθη ἡ περίπτωσις λήψεως μέτρων κατὰ τῆς ἀνεργίας, ἠναγκάσθη τὸ Ὑπουργεῖον, κατ’ ἐπανάληψιν νὰ ἐπέμβῃ καὶ ἐπεζήτησε νὰ ἐξεύρῃ ἕνα τρόπον ρυθμίσεως τῆς ἀναφυείσης διαφορᾶς. Ἐπῆλθε κἄποιος συμβιβασμὸς κατ’ ἀρχὴν καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἐγένετο τὸ καλλίτερον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν πραγμάτων.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§19Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἑταιρία εἶναι ἀπὸ τὰς πλέον στυγνῶς ἐκμεταλλευομένας τοὺς ἐργάτας. Ἐμποδίζει τὸν συνδικαλισμὸν καὶ εἰς πᾶν παράπονον τῶν ἐργατῶν προβαίνει εἰς ἀπολύσεις. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος θὰ πρέπῃ ἁρμόδιος Ἐπιθεωρητὴς ἐργασίας νὰ ἐποπτεύσῃ διὰ τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας καὶ κυρίως νὰ ληφθῇ μέριμνα ἀποκαταστάσεως τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Κάθε ἀπόπειρα δημιουργίας Σωματείου ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς ἑταιρίας Παρνασσίδος δι’ ἀπολύσεως ὅλων ἐκείνων ποὺ ἐκινήθησαν συνδικαλιστικῶς. Ἡ Ἐπιθεώρησις ἐργασίας δὲ τῆς περιφερείας δὲν ἐκτελεῖ τὸν προορισμόν της πρὸς ἀνάσχεσιν τῆς ἀντεργατικότητος τῆς ἑταιρίας αὐτῆς.

§20Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐνήργησαν ἔλεγχον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου ἀπομακρυνθέντων ὑπαλλήλων Ἐθνικῆς Τραπέζης αἰτουμένου κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ. 2626)53 καὶ 15 τοῦ Ν.Δ. 2510) 53 Ὁ κ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§22Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ 1953, ὅτε ἐπῆλθεν ἡ συγχώνευσις τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς καὶ Ἀθηνῶν διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 2510, ἐπῆλθον ὡρισμέναι ἀδικίαι εἰς βάρος τῶν ὑπαλλήλων, κυρίως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀπολυθέντος σοβαροῦ ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων. Συνολικῶς ἀπελύθησαν περὶ τοὺς 6.000 ὑπαλλήλους. Μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν συγκαταλλέγονται τραυματίαι τοῦ πολέμου, ἀνάπηροι, πολεμισταί, ἔφεδροι ἀξιωματικοί, πολλοὶ τῶν ὁποίων ἐτιμήθησαν ὑπὸ τῆς πολιτείας διὰ τὰς πρὸς αὐτὴν ὑπηρεσίας των διὰ τιμητικῶν διακρίσεων. Πρὸ ἔτους ἐγένετο, κατόπιν νόμου, ἐθελουσία ἔξοδος τῶν ὑπαλλήλων, πρὸς τοὺς ὁποίους ἐχορηγήθησαν διάφορα οἰκονομικὰ πλεονεκτήματα. Τὰ παραχωρηθέντα ὑλικὰ μέσα εἰς τοὺς ἀπομακρυνθέντας μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν κατηγοριῶν διαφέρουν μεγάλως. Δι’ αὐτὸ ὑποβάλλομεν τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως προσέξῃ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἀπομακρυνθέντων ὑπαλλήλων βάσει τῶν Ν.Δ. 2510 καὶ 2626 καὶ καταβάλῃ προσπαθείας διὰ τὴν ἐξομοίωσιν τούτων ὅσον ἀφορᾷ τὴν παροχὴν τῶν οἰκονομικῶν μέσων. Εἶναι ἔργον δικαιοσύνης ἡ θεραπεία τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν ἀπομακρυνθέντων ὑπαλλήλων διὰ τῆς συγχωνεύσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§24Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἤδη ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἀνέφερε, τὸ σφαγιαστικὸν διάταγμα 2510) 53 ἔχει πετάξει κατὰ ἑκατοντάδας τοὺς ὑπαλλήλους τῆς τέως Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἔκτοτε ζοῦν, ὄχι ὑπὸ καλὰς συνθήκας καὶ ὑπὸ συνθήκας, τὰς ὁποίας περιέγραψεν ἤδη ὁ κ. συνάδελφος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον συνηγορῶ θερμῶς, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θελήσῃ καὶ καταργήσῃ τὸ ἄρθρον 15 τοῦ Ν.Δ. 2510.

§25Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι ὑφίσταται διαφορὰ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ὑφισταμένην προστασίαν μεταξὺ τῶν ἐξελθόντων, κατὰ διαφόρους περιόδους, ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Τὸ θέμα ὅμως εἶναι, κατ’ ἐξοχήν, οἰκονομικόν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀσφαλιστικῆς καὶ σχετίζεται μὲ τὴν καταγγελίαν συμβάσεως ἐργασίας καὶ τὴν ἐπαναφοράν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐργοδότιδος ἐπιχειρήσεως. Καὶ διὰ τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ διὰ τὴν ἄλλην ἐξετάζεται τὸ θέμα, ἔχει προωθηθῆ, ἔχει ἐκδηλωθῆ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου, ἓν πνεῦμα κατανοήσεως, ἀλλ’ ὑπάρχουν σημαντικὰ ἐμπόδια, καὶ τὰ ἐμπόδια εἶναι, ἀπὸ ἀπόψεως τῆς ἐργοδότιδος ἐπιχειρήσεως, ἡ ἔλλειψις θέσεων, διότι ἤδη αἱ θέσεις αὐταὶ ἔχουν συμπληρωθῆ. Καὶ ἀπὸ Ταμείου ἀσφαλίσεως ὑπάρχουν δυσχέρειαι οἰκονομικαί. Ἤδη, ἔχει προκύψει ἕνα σημαντικὸν θέμα. Ἀλλὰ καὶ τὴν μίαν καὶ τὴν ἄλλην περίπτωσιν τὴν παρακολουθοῦμεν καὶ ἂν ἐκδηλωθῇ ἕνα καλλίτερον πνεῦμα κατανοήσεως, θὰ εὑρεθῇ μία ἱκανοποιητικὴ λύσις.

§26Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔδωσε καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἐξακολουθῇ νὰ ἐπιδεικνύῃ τὸ ἐνδιαφέρον του διὰ τὴν προστασίαν καὶ ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων.

§27Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη, ὅπως τοῦ ἰσχυρίζονται, τοὐλάχιστον, αἱ ἐνδιαφερόμεναι Τράπεζαι, ὅτι ὑπάρχουν κωλύματα οἰκονομικά. Δι’ αὐτὸ οἱ ἀπομακρυνθέντες ὑπάλληλοι βλέπουν μὲ πικρίαν ἢ καὶ εὐχαρίστησιν, νὰ ἐπεκτείνουν τὸν κύκλον τῶν ἐργασιῶν των αἱ Τράπεζαι καὶ τὸ ἕνα ὑποκατάστημα νὰ ὑποδέχεται τὸ ἄλλο καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχουν οἰκονομικαὶ δυσχέρειαι. Δι’ αὐτὸ εἶναι καιρὸς νὰ ἐκπληρωθῇ τὸ αἴτημά των καὶ νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, ὅπως καὶ οἱ πρὸ αὐτῶν ἐξελθόντες.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Συνδέσμου Ἐμποροϋπαλλήλων, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν συντάξεων.

§29Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τῆς αὐτῆς κατηγορίας ὑπαλλήλων περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα εἰς προηγουμένην ἐρώτησιν. Αἱ συντάξεις των εἶναι 450 δραχμαὶ καὶ μόνον ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν 35 χρόνια ὑπηρεσίαν καὶ οἰκογενειακὰ βάρη φθάνουν τὰς 750 δραχμάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ 450 δραχμὲς νὰ ζῇ σήμερον μία οἰκογένεια καὶ ἐπικαλοῦμαι τὰ αἰσθήματα στοργῆς, μὲ τὰ ὁποῖα περιβάλλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοὺς ἐργαζομένους διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματός των. Ἐπληροφορήθην μὲ ἱκανοποίησιν, ὅτι ἐξετάζεται τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν μικρῶν συντάξεων.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§31Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων ἐμελετήθη τὸ θέμα καὶ μὲ τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἐπέρασε τὸ Συμβούλιον Κοινωνικῆς Πολιτικῆς, προβλέπεται βελτίωσις τῶν μικρῶν συντάξεων.

§32Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ δείξετε ὅλον σας τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τῶν ἀπαιτουμένων διατυπώσεων.

§33Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Διὰ τὸ θέμα συνταξιούχων ἐμποροϋπαλλήλων ἐπεδείχθη κατανόησις καὶ ἐσημειώθη ταχύτης, ἡ μεγαλυτέρα δυνατή, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν.

§34Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε, ὅτι εὐθὺς ὡς ἐπικυρωθῇ ὁ κανονισμὸς παροχῶν αὐτομάτως ἐπέρχεται ἡ αὔξησις. Δι’ αὐτό, παρακαλοῦμεν, νὰ δείξετε ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἄμεσον ἐπικύρωσιν τοῦ κανονισμοῦ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῆς μὲ τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῆς ἐργασίας των τῶν ἐργατικῶν στελεχῶν Παναγοπούλου, Παπακωνσταντίνου καὶ Βουδούρη.

§36Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενοι, διαμαρτύρονται διότι ἀπελύθησαν ἐκ τῆς ἐργασίας των ὡς ἀναπτύξαντες συνδικαλιστικὴν δρᾶσιν. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, πρέπει νὰ τύχουν προστασίας τοῦ Ὑπουργείου. Ἡ συνδικαλιστικὴ δρᾶσις εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος καὶ ἐὰν παρεμποδίζεται ἡ ἀνάπτυξις ταύτης, θίγονται στοιχειώδεις θεσμοὶ τοῦ πολιτεύματός μας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τοὺς λόγους δι’ οὓς ἀπελύθησαν.

§37Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Ὑφίσταται νόμος βάσει τοῦ ὁποίου προστατεύονται τὰ ἐργατικὰ στελέχη εἰς τὰς περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἀπελύθησαν λόγῳ συνδικαλιστικῶν ἐνεργειῶν. Εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς καὶ ἡ δικαιοσύνη καὶ τὸ Ὑπουργεῖον ἔπραξαν πάντοτε τὸ καθῆκον των. Εἰς ἄλλας περιπτώσεις, ὅπου ἡ ἀπόλυσις δὲν ὀφείλεται εἰς συνδικαλιστικὴν δρᾶσιν, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν παύει νὰ ἐπιδεικνύῃ ἐνδιαφέρον καὶ νὰ παρεμβαίνῃ διὰ τὴν ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπολυομένων.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὴν ἐπανακοστολόγησιν τῶν ὑπὸ τοῦ Ο.Ε.Κ. ἀναγερθεισῶν εἰς Χαλκίδα ἐργατικῶν κατοικιῶν.

§39Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἐγκατασταθεῖσαι οἰκογένειαι εἰς τὰς ἀναγερθείσας ἐργατικὰς κατοικίας εἰς τὴν συνοικίαν Καμάρες Χαλκίδος, εἶναι πολυμελεῖς καὶ πτωχαί. Ἐνῷ δὲ πρόκειται περὶ κατοικιῶν 3 δωματίων, ἡ κοστολόγησις ἔγινεν εἰς τὸ ὑπερβολικῶς μέγα ποσὸν τῶν 90.000 δραχ. τόσον μᾶλλον, ὅσον οἱ ἐργαζόμενοι προσφέρουν 1% ἐκ τῶν ἀποδοχῶν των ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας. Δὲν πρέπει ἡ κοστολόγησις νὰ εἶχεν ὑπερβῆ τὰς 30.000 – 40.000 δραχμάς, δεδομένου, ὅτι καὶ ἡ κατασκευὴ ἐγένετο κατὰ τρόπον πλημμελῆ καὶ ἤδη παρουσιάσθησαν ρωγμαὶ εἰς τοὺς τοίχους καὶ τὰ πατώματα, τὴν ὀροφὴν κλπ. Τοῦτο ἔδωσεν ἀφορμὴν νὰ διαμαρτυρηθοῦν ὄχι μόνον οἱ ἐργάται, ἀλλὰ καὶ τὸ δημοτικὸν συμβούλιον Χαλκιδέων, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διατάξῃ τὴν ἐπανακοστολόγησιν. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ κοστολογοῦνται εἰς αὐτὸ τὸ κόστος ἐργατικαὶ κατοικίαι ἀνεγερθεῖσαι ἀπὸ εἰσφορὰς τῶν ἰδίων.

§40Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Τὸ θέμα τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν δὲν εἶναι θέμα κοστολογήσεως καὶ μόνον. Τὸ σύστημα οἰκοδομήσεως, κληρώσεως καὶ ἐγκαταστάσεως τῶν δικαιούχων εἰς τὰς ἐργατικὰς κατοικίας, εἶναι ἀδιάβλητον. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐγκατασταθέντας θὰ πρέπει νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των, ὅτι τὸ πνεῦμα κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης διὰ τὴν προστασίαν τῶν οἰκονομικῶς ἀδυνάτων καὶ τὴν ἐν γένει βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως, δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἐγκαταλείπῃ ὅταν ἀποκτήσουν στέγην. Δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἄστεγοι. Δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦν, ὅτι ἡ προστασία αὐτῶν τῶν ἀστέγων ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὴν κανονικὴν κοστολόγησιν πρὸς τὸν Α.Ο.Ε.Κ., τῶν μηνιαίων δόσεων ἐκ μέρους των καὶ κάθε καθυστέρησις τῆς τοιαύτης καταβολῆς παρεμποδίζει τὴν πρόοδον τοῦ ἔργου τῆς ἐργατικῆς στεγάσεως. Τίποτε δὲν δικαιολογεῖ, ἐκτὸς τῆς ἀνεργίας, τὴν καθυστέρησιν. Διὰ τὴν ὁριστικὴν κοστολόγησιν ὑπάρχει ἐπιτροπὴ ἐξ εἰδικῶν, ἡ ὁποία ἤδη ἐργάζεται πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Τέλος, τὸ λεχθὲν δὲ περὶ ἀξίας 30.000 δραχμῶν δὲν εἶναι βάσιμον, δεδομένου, ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις μόνον τὸ οἰκόπεδον ἀντιπροσωπεύει τὴν ἐν λόγῳ ἀξίαν. Πάντως, ἡ κοστολόγησις γίνεται ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 1% καὶ ἡ μηνιαία ἐπιβάρυνσις εἶναι τοῦ ὕψους τῶν 150 δραχμῶν. Βλέπετε, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ ὕψος αὐτὸ ἀντιπροσωπεύει μίαν βάσιν κάτω τῶν 50 δραχμῶν. Θὰ ἤθελα, ὅμως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, νὰ εἴπω τοῦτο, πρὸς τοὺς κυρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σχέσιν μὲ τὰ συνδικαλιστικὰ θέματα, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν κοινωνικὴν ζωὴν ὅτι εἰς τοιαύτας περιπτώσεις θὰ πρέπει νὰ ἐνθαρρύνουν, ὄχι μόνον τὸ πνεῦμα τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, ἀλλὰ καὶ τὸ πνεῦμα τῆς ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεων τῶν τάξεων ἐκείνων, διότι ἀπὸ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων αὐτῶν ἐξαρτᾶται ἡ ἐξοικονόμησις καὶ ἡ ἀποκατάστασις χιλιάδων ἀστέγων ἐργαζομένων. Διότι, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, κατεβλήθη κάθε προσπάθεια καὶ καταβάλλεται ἀπὸ ἀπόψεως κατοικιῶν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως βαρῶν, διότι, ὅπως σᾶς εἶπον, τὸ ὕψος τῶν ἐπιβαρύνσεων ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 150 δραχμῶν μηνιαίως καὶ δὲν ὑποχρεοῦται εἰς τὴν καταβολὴν διὰ τὰς ἡμέρας ἀνεργίας.

§41Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεφέρθη εἰς τὴν μηνιαίαν καταβολὴν τῶν 150 δραχμῶν, ὡς ἐνοικίου, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὸ ὑπερβολικὸν κόστος τῶν 90.000 δραχμῶν δι’ ἕκαστον, ἀλλ’ ἐγὼ δὲν εἶπα αὐτό, ἄλλο ἡ μηνιαία εἰσφορὰ καὶ ἄλλο ἡ κοστολόγησις. Ἀλλὰ καὶ αὐταὶ αἱ 150 δραχμαὶ μηνιαίως εἶναι δύσκολον νὰ δοθοῦν μὲ τὴν ὑπάρχουσαν σήμερον ὑποαπασχόλησιν καὶ ἀνεργίαν. Ἐὰν αἱ κατοικίαι τῶν τριῶν δωματίων καὶ κουζίνας ἦσαν ἀνεξάρτητοι, τότε ἀσφαλῶς θὰ ἔφθαναν εἰς τὸ ὕψος τῶν 90.000 δραχμῶν, ἀλλὰ εἰς μίαν πολυκατοικίαν μὲ πολλὰς κατοικίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι θὰ φθάσουν εἰς αὐτὸ τὸ ὕψος. Ἑπομένως, πρέπει νὰ μειωθῇ τὸ ποσὸν τῆς χρεώσεως κατὰ πολὺ καὶ νὰ μὴν ὑποχρεωθοῦν, πτωχοὶ καὶ ἐξαθλιωμένοι οἰκογενειάρχαι, μέχρι τοῦ θανάτου καὶ τῶν παιδιῶν τους ἀκόμα καὶ συνεχίζουν νὰ καταβάλλουν δόσεις πρὸς ἐξόφλησιν τῶν κατοικιῶν.

§42Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, ἐτόνισα καὶ ἐπαναλαμβάνω πρῶτον, ὅτι ἔχει συσταθῆ ἐπιτροπὴ ἐξ εἰδικῶν, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖται μὲ τὸν καθορισμὸν τοῦ κόστους. Δεύτερον, ὅτι τὸ ὕψος τῆς εἰσφορᾶς ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 150 δραχμῶν μηνιαίως. Τρίτον, ὅτι δὲν πληρώνουν εἰσφορὰν διὰ τὸν χρόνον τῆς ἀνεργίας. Τέταρτον, ὅτι ἡ ἐξόφλησις τῆς ὑποχρεώσεως, δηλαδὴ τοῦ τμήματος τῆς κατοικίας, θὰ γίνῃ ἀτόκως καὶ εἰς χρονικὸν διάστημα 30 ἐτῶν. Συνιστῶ, λοιπόν, καὶ πάλιν εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ἰδίως εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀναμιγνύονται εἰς τὰ συνδικαλιστικά μας πράγματα, νὰ θεοποιήσουν εἰς τὴν συνείδησίν των τὸ πνεῦμα τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης καὶ νὰ καλλιεργοῦν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς κοινωνικῆς μας ζωῆς καὶ κυρίως μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἔχουν νὰ ἐξοφλήσουν κἄποιο χρέος πρὸς τοὺς συναδέλφους των, τοὺς δεομένους προστασίας, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν κοινωνίαν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας εἰσερχόμεθα εἰς

τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ ἐπερώτησις διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας. Ὁ κ. Φ. Πιτούλης ἔχει τὸν λόγον.

§44Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἔχω παρακαλέσει, ὅπως μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ λάβω τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, προκειμένου νὰ ἀναπτύξω δι’ ὀλίγον πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔχω καταθέσει.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὰ χρονικὰ ὅρια τοῦ Κανονισμοῦ, δηλαδὴ τὸ πεντάλεπτον ἢ τὸ δεκάλεπτον, κατ’ οἰκονομίαν.

§46Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ ἔτους εἶχον ὑποβάλει πρότασιν νόμου περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀπομακρύνσεως ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τῶν συμπληρωσάντων 35ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν. Τὴν πρότασιν αὐτὴν προτίθεμαι δι’ ὀλίγον νὰ ἀναπτύξω. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν προσοχὴν εἰς τὴν πρότασίν μου αὐτήν. Ἤδη ὅμως ἐπιτακτικὸν ὅλων τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων εἶναι τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεώς μου αὐτῆς. Δράττομαι, λοιπόν, τῆς εὐκαιρίας, νὰ συζητήσω τὸ θέμα αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, διότι εἶναι πράγματι ζωτικὸν διὰ τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον καὶ διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Εἶναι δεδικαιολογημένη ἐπιδίωξις καὶ δικαιολογημένη φιλοδοξία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τὴν ἄνοδον εἰς τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξαρτᾶται, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἀνανέωσις καὶ ἡ εὔρυθμος λειτουργία τῆς κρατικῆς μας μηχανῆς. Καὶ εἶναι ἀναπόφευκτος ἡ πικρία ἡ ἀχαριστία καὶ ἡ ἀδιαφορία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διότι ἐξέλιξίς των εἶναι ἀνέφικτος συνεπείᾳ τοῦ κορεσμοῦ τῶν θέσεων τῶν βαθμῶν μέσης καὶ ἀνωτάτης ὑπαλληλικῆς ἱεραρχίας ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι συνεπλήρωσαν μὲν τὸν συντάξιμον χρόνον, ἀλλ’ οὐχὶ καὶ τὸ ὅριον ἡλικίας. Τρία, κ. συνάδελφοι, εἶναι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐξετάσῃ κανεὶς ἐν προκειμένῳ. Πρῶτον, πόσοι εἶναι εἰς ἀριθμὸν οἱ ὑπάλληλοι τῆς κατηγορίας αὐτῆς. Δεύτερον, ποία εἶναι ἡ οἰκονομική των θέσις μετὰ τὴν συνταξιοδότησίν των καὶ τρίτον, ἐὰν ἐκ τῆς συνταξιοδοτήσεώς των πρόκειται νὰ προκύψῃ ἀρρυθμία εἰς τὴν κρατικὴν μηχανὴν ἢ ὄφελος. Ἐπὶ τοῦ πρώτου σημείου ἔχω νὰ εἴπω, τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὰ ἀπογραφικὰ στοιχεῖα τοῦ 1956 οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ἔχοντες συμπληρώσει 35ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν ἀνέρχονται εἰς 1.716, ὑπάρχουν δὲ καὶ μερικαὶ ἑκατοντάδες οἱ ὁποῖοι ἔχουν συνολικὸν χρόνον δημοσίας ὑπηρεσίας ἄνω τῶν 35 ἐτῶν. Ἐγὼ μὲ τὸν ἔλεγχον, τὸν ὁποῖον ἔκανα ἀναβιβάζω τὸ σύνολον τῶν ὑπαλλήλων τῆς κατηγορίας αὐτῆς εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 3.000–3.600. Ἡ ΑΔΕΔΥ ἀναβιβάζει τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν εἰς 2.100. Πάντως εἶναι στατιστικῶς ἀποδεδειγμένον, ὅτι κατὰ συντριπτικὴν πλειοψηφίαν, οἱ ὑπάλληλοι τῆς κατηγορίας αὐτῆς κατέχουν τὸν βαθμὸν τμηματάρχου καὶ διευθυντοῦ καὶ ἀποτελεῖ φραγμὸν ἀνόδου τῶν κατωτέρων, οἱ ὁποῖοι περιορίζονται μόνον εἰς τὸ εὐδόκιμον καὶ ἀναμένουν τὸ θάνατον ἑνὸς ἐκ τῶν διευθυντῶν διὰ νὰ διεκδικήσουν κατὰ ἑκατοντάδας τὴν θέσιν του. Πρόκειται συνεπῶς περὶ ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι κατέχουν βαθμούς, οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ εἶναι ὑπερβολικὸς εἶναι ἱκανὸς νὰ δημιουργήσῃ κενὰ εἰς τὴν κρατικὴν μηχανὴν καὶ τὰς προϋποθέσεις προωθήσεως νέων ὑπαλλήλων καὶ ἀνανέωσιν τῆς διοικήσεως. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου σημείου, ποία θὰ εἶναι δηλαδὴ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσίν των, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἀκόλουθα: Ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, θὰ εἶναι ἡ αὐτὴ καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις καλυτέρα. Διότι θὰ λάβουν: 1) Τὸ 80% τοῦ μισθοῦ ἐν ἐνεργείᾳ τὸν ὁποῖον ἐλάμβανον κατὰ τὸν τελευταῖον μῆνα τῆς ὑπηρεσίας των, εἰς ὡρισμένας δὲ περιπτώσεις καὶ τὴν σύνταξιν τοῦ ἀμέσως ἀνωτέρω βαθμοῦ. 2) Μέρισμα ἀπὸ τὸ Μ.Τ.Π.Υ. 3) Βοήθημα ἀπὸ τὸ οἰκεῖον Ταμεῖον Ἀρωγῆς καὶ εἴς τινας περιπτώσεις συντάξεις ἀπὸ ἄλλα Ταμεῖα, ὅπως εἶναι τὸ Ταμεῖον Νομικῶν, τὸ Τ.Σ.Α.Υ., τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων κ.λ.π. Καθίσταται, ὅθεν, προφανές, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ποσῶν, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράξῃ ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς θὰ εἶναι ἴσον μὲ τὸν ἐν ἐνεργείᾳ μισθὸν καὶ εἴς τινας περιπτώσεις ἀνώτερον. Συνεπῶς, θέμα διαφορᾶς ἀποδοχῶν δὲν ὑφίσταται. Ἐπὶ τοῦ τρίτου θέματος. Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς ἐκ τῆς ἀπομακρύνσεως τῶν πλέον ἐμπείρων ὑπαλλήλων θὰ ὑποστῇ μείωσιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποδοτικότητά του. Πρόκειται, κ. συνάδελφοι, περὶ ἐπιχειρήματος ἀνισχύρου καὶ ἀδυνάμου, διότι οὐδεὶς εἰς τὴν ζωὴν εἶναι ἀναντικατάστατος καὶ εἶναι περίεργον νὰ ἀναγνωρίζωμεν ἱκανότητας εἰς τοὺς ὑπερβάντας 35ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν καὶ ἐνδεχομένως ὑπερβάντων τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των καὶ νὰ μὴ ἀναγνωρίζωμεν τὰς ἰδίας καὶ μεγαλυτέρας ἴσως ἱκανότητας εἰς τοὺς νεωτέρους ὑπαλλήλους μὲ 25ετῆ, φερ’ εἰπεῖν, ὑπηρεσίαν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαλοῦρδε, παρακαλῶ, τελειώνετε.

§48Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ἀντιθέτως, εἶναι κοινὴ ἡ πεποίθησις, ὅτι οἱ νεώτεροι ὑπάλληλοι καὶ καλύτεροι εἶναι καὶ προσαρμόζονται εἰς τὰς συγχρόνους ἀντιλήψεις τῆς διοικήσεως καὶ εὐκολώτερον προσαρμόζονται εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς ἐποχῆς καὶ τὰς ἐπιδιώξεις ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀνορθώσεως τῆς χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐμμονὴ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν ποὺ ἀνέφερα, εἰς τὸ νὰ ἐξαντλήσουν τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τὸ προβλεπόμενον ὑπὸ τῶν οἰκείων ὀργανισμῶν, ἔχει, ὡς γνωστόν, ὡς κίνητρον, τὰς προσθέτους ἀμοιβὰς καὶ ἀπολαυάς, τὰς ὁποίας λαμβάνουν καὶ τὰ ἐκ τῆς ἀσκήσεως ἐξουσίας ὡς ἐκ τῆς θέσεώς των προσωπικῆς ἐπιρροῆς ὠφελήματα, παρὰ εἰς τὸν ἔνθερμον ζῆλον προσφορᾶς ὑπηρεσιῶν εἰς τὴν διοίκησιν. Δὲν θέλω, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπανέλθω εἰς μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐπὶ μακρὸν ἀπησχόλησε πρὸ ἔτους τὴν Βουλήν, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μανδαρίνους, εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ὁποίων, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀνήκουν οἱ ὑπερβάντες τὰ 35 ἔτη πραγματικῆς ὑπηρεσίας δημόσιοι ὑπάλληλοι. Δυστυχῶς τὸ τελευταίως ψηφισθὲν περὶ προσθέτων ἀπολαυῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων Ν.Δ. 4021)59, δὲν ἀπέδωσε τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα, ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ πολλῶν καταγγελθέντων περιστατικῶν. Ἡ πρότασις νόμου, τὴν ὁποίαν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω καὶ νὰ ἀναπτύξω πρὸς ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου καὶ θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐξύψωσιν τοῦ ἐπιπέδου καὶ τῆς ἀποδοτικότητος τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἡ Βουλὴ ἀποδεχομένη τὴν πρότασιν ταύτην, πέραν τῶν ἄλλων, θὰ ἱκανοποιήσῃ ἐντονώτατον αἴτημα τοῦ συνόλου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἐπιτακτικῶς μετ’ ἐμμονῆς ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Πιτούλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας.

§50Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέρμα τῶν ἐργασιῶν τῆς παρούσης Συνόδου καὶ ἡ ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησις ὄχι μόνον ἐξηντλήθη, ἀλλὰ καὶ ἐξεφυλίσθη. Ἐν ἀρχῇ ὅλα τὰ Κόμματα ἀνέλαβον μίαν οἱονεὶ δέσμευσιν νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης δι’ ὀλιγαρίθμων ρητόρων. Τὴν συμφωνίαν ταύτην ὅλα σχεδὸν τὰ Κόμματα, πλὴν τῆς Ε.Δ.Α., τὴν παρεβίασαν. Ὑπενθυμίζω ὅμως, ὅτι ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς, ἀπεφασίσθη νὰ τηρηθῇ τὸ τέταρτον, διὰ νὰ τελειώνωμεν κἄποτε μὲ τὴν ἐπερώτησιν ταύτην. Παρὰ ταῦτα, παρὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, εἴχομεν διώρους καὶ τριώρους ἀγορεύσεις ἐνίων συναδέλφων. Ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἐπιθυμεῖ νὰ ὁμιλήσῃ διὰ τὴν ἐπαρχίαν του καὶ νομίζει, ὅτι ἐξιστορῶν τὰ κατὰ μέρος θέματα, θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ταχεῖαν ἐπίλυσιν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἐπαρχίαν του. Πλὴν ὅμως, ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, ὄχι μόνον κατήντησε κουραστική, διότι τὸ θέμα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐξηντλήθη, ἀλλὰ παρεμποδίζει τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ἐπεκτείνῃ τὸν ἔλεγχόν της καὶ ἐπὶ ἄλλων σημείων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐξ ἴσου ἐνδιαφέροντα μὲ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν. Ἕνεκα πάντων τούτων καὶ δεδομένου, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὑπολείπονται πολὺ ὀλίγοι συνάδελφοι νὰ ὁμιλήσουν, θὰ παρεκάλουν νὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε μὲ τὴν ἐπερώτησιν ταύτην.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, κ. Ἠλιοῦ, εἶναι σύμφωνον ὅπως τερματισθῇ ἡ ἐπερώτησις περὶ ἐπαρχιῶν, πλὴν ὅμως δὲν δύναται πρὸ τῆς ἐξαντλήσεως τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν νὰ κηρύξῃ περαιωθεῖσαν τὴν συζήτησιν. Ἀκόμη σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἀπόψε ἐνεγράφησαν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης δύο βουλευταὶ ἐκ τοῦ κόμματός σας.

§52Η. ΗΛΙΟΥ. Ποῖοι εἶναι;

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Ι. Ζαΐμης καὶ Γ. Σιαφλέκης.

§54Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Περὶ παρεξηγήσεως πρόκειται, κ. Πρόεδρε. Εἶχον ὑπ’ ὄψει των, ὅτι ἐνεγράφοντο διὰ τὸν ἐκλογικὸν νόμον καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Φ. Πιτούλης ἔχει τὸν λόγον.

§56Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀναμφισβητήτως ἡ παράτασις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως ὑπερέβη καὶ τὰ συμπεφωνημένα καὶ πᾶν λογικὸν ὅριον. Ἀλλά, ἐὰν τοῦτο συνέβη, ὀφείλεται εἰς μίαν νοοτροπίαν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἔνιοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, νὰ νομίζουν, ὅτι πάντοτε τι τὸ νέον προσκομίζουν, διὰ νὰ ἀναπτύξουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ νὰ θεωροῦν ἄλλους ὡς μὴ δυναμένους νὰ συμβάλλουν οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον εἰς τὴν διαφώτισιν ὡρισμένων ζητημάτων, ἢ ἀκόμη περαιτέρω, διότι τόσον ἀπὸ κυβερνητικῆς πλευρᾶς, ὅσον ἀτυχῶς καὶ γενικώτερον τὸ θέμα τῶν συζητήσεων τοῦ Κοινοβουλίου ἔχει καταλήξει, νὰ ἀποτελῇ ἕνα θεσμὸν κοινωνικὸν πλέον καὶ νὰ παρατηρῆται παρουσία κυβερνητικὴ ἢ ἀπουσία, ἀναλόγως πρὸς τοὺς δεσμοὺς τοὺς κοινωνικούς, τοὺς ὁποίους ἔχουν πρὸς τὸν μέλλοντα νὰ ὁμιλήσῃ ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἐὰν τοῦτο λέγω, συνέβη, λόγῳ αὐτῆς τῆς νοοτροπίας, ἀναμφισβητήτως δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ὑπαίτιοι διὰ τὴν παράτασιν τῆς συζητήσεως. Καὶ διὰ νὰ μὴ δικαιώσω τοὺς φρονούντας ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι μόνον αὐτοὶ εἶναι δυνατὸν νὰ προσκομίσουν φῶτα εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ ὅτι οὐδεμία ἄλλη πτυχὴ τῶν ζητημάτων εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀνερεύνητος ἄνευ τῆς συμπαραστάσεώς των, ἄνευ τῆς συμβολῆς των, θὰ προσπαθήσω, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον τὸ Σῶμα μὲ μίαν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν δὲν ὑπεστήριξεν οὐδεὶς μέχρι στιγμῆς ἐν τῇ αἰθούσῃ ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως. Ἀλλὰ πρὶν ἢ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα μὲ τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν ἄποψιν ἐπὶ τῶν λόγων τῆς δυστυχίας τῆς παρατηρουμένης εἰς τὴν ἐπαρχίαν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνακεφαλαιώσω, διὰ νὰ δώσωμεν συνθετικὴν πλέον ὄψιν τοῦ ζητήματος, ὅπως ἠξίωσεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν τελευταίαν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως συζήτησιν διὰ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Γεωργίας καὶ ὄχι μίαν κατάστασιν αἰτημάτων ἑκάστης ἐπαρχίας, λέγω, διὰ νὰ δώσω μίαν συνθετικὴν εἰκόνα τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τῆς ἐπαρχίας, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἀνακεφαλαιώσω τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ εἴπω ὀλίγα τινά. Ὑπεστήριξεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔργα πάμπολλα προεγραμματίσθησαν, ἐξετελέσθησαν καὶ ἐκτελοῦνται διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Ἀνέφερεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀριθμοὺς χορηγηθεισῶν πιστώσεων, ἐπενδύσεων καὶ περαιτέρω ἰσχυρίσθη, ὅτι, παρὰ τὰς αἰτιάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οὐδαμοῦ ἐπικρατεῖ πνεῦμα κομματισμοῦ εἰς τὰ ἐκτελούμενα ἔργα ἢ εἰς τὰ προγραμματιζόμενα τοιαῦτα καὶ διεμαρτύρετο διὰ στόματος τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν, ὅτι ἡ ἀπομόνωσις καὶ ἡ ἀναφορὰ εἰς ἕνα συγκεκριμένον ἔργον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ τὴν εἰκόνα ὅλης τῆς καταστάσεως τῆς ἐπαρχίας. Ἐὰν τοῦτο γίνεται, κύριοι, νὰ ἀναφέρεταί τις εἰς ἕνα ἀπομονωμένον ἔργον, εἶναι φυσικὴ καὶ λογικὴ ἀνάγκη, ὅταν προσπαθῇ νὰ ἀντικρούσῃ ἕνα γενικὸν ἰσχυρισμὸν εἰς συγκεκριμένον γεγονὸς διὰ νὰ ἀντικρούσῃ τὸν γενικὸν ἰσχυρισμόν, ὥστε, ἐὰν προσέφυγον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ ἐγὼ ἐν συνεχείᾳ εἰς συγκεκριμένας περιπτώσεις, διὰ νὰ ἀντικρούσω τοὺς ἰσχυρισμούς, τοὺς κυβερνητικούς, θὰ πρέπει νὰ ἀνασκευάσω τοὺς ἰσχυρισμοὺς αὐτούς. Καὶ λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι συντελοῦνται ἔργα εἰς ὅλην τὴν ἐπαρχίαν ὅσα δὲν συνετελέσθησαν ποτὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν οὐδεμιᾶς Κυβερνήσεως. Ἀναμφισβητήτως συντελοῦνται ἔργα, ἀνάλογα τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς περιόδου, ποὺ διερχόμεθα. Αἱ αἰτιάσεις μας διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας δὲν εἶναι τόσον οὔτε θὰ ἦσαν δικαιολογημέναι, ἐὰν ἀναφέρωνται εἰς τὸ τί χρειάζεται ἡ ἐπαρχία νὰ γίνῃ, ἀλλὰ εἰς τὸ ὅτι ἔργα, τὰ ὁποῖα ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν, ἔργα ποὺ γίνονται, δὲν γίνονται κατὰ τὸν προσήκοντα τρόπον, κατὰ τὸν προσήκοντα προγραμματισμὸν καὶ τούτου ἕνεκεν, παρὰ τὰς δαπάνας, ἡ ἐπαρχία δὲν ἐπωφελήθη. Ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἂν μὴ δὲν ἀποδεικνύῃ περιτράνως τὸ ἀπρογραμμάτιστον καὶ τὸ ἐπιπόλαιον τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν πραγμάτων, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ἐὰν δὲν ἀποδεικνύῃ τὸ πρῶτον, εἶναι ἀναμφισβήτητον δεῖγμα κλασσικοῦ ἀβδηριτισμοῦ. Εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ φέρρυ–μπότ Ἰταλίας–Ἑλλάδος. Ἡ Κυβέρνησις προεγραμμάτισεν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν τὴν σύνδεσιν τῆς χώρας μας μὲ τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην διὰ τοῦ λιμένος τοῦ Πρίντεζι τῆς Ἰταλίας καὶ κατέβαλε προσπαθείας καὶ κατηνάλωσε τεράστια ποσά, διὰ νὰ δημιουργήσῃ τὸν λιμένα ὑποδοχῆς, τὸν ἀπαραίτητον καὶ ἐνῷ τοῦτο συνέβη καὶ ὄντως ἀξιεπαίνως, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις καὶ παραλλήλως ἀνέσκαψεν ὅλους τοὺς δρόμους προσπελάσεως πρὸς τὸν λιμένα αὐτόν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ ὑποστηρίξωμεν πρὸς τοὺς ξένους, ὅτι δύνασθε εἰς τὴν ἐγγυτέραν περιοχὴν πρὸς τὴν Δύσιν νὰ ἀποβιβασθῆτε, διότι ἡ Κυβέρνησις ἀνέσκαψεν ὅλους τοὺς δρόμους. Λέγω λοιπόν, κ. συνάδελφοι, εἶναι τοῦτο ἢ οὐ δεῖγμα ἀπρογραμματίστου ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως; Ἂν τύχῃ ἀπαντήσεως, ὅτι δὲν εἶναι, τότε ἐπιτραπήτω μοι νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι δεῖγμα κλασσικοῦ ἀβδηριτισμοῦ. Διότι, ἐνῷ διετέθησαν χρήματα, οὐδεμίαν ὠφέλειαν θὰ ἔχῃ ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν. Ἀλλὰ εἶναι ἴσως τὸ μόνον δεῖγμα ἀπρογραμματίστου τῆς Κυβερνήσεως; Ὑπάρχει ἑτέρα περίπτωσις εἰς τὴν Ἤπειρον. Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ μετὰ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ὀργανισμοῦ Εὐρωπαϊκῆς Συνεργασίας ἀπεφασίσθη ἡ ἀνάπτυξις τῆς Ἠπείρου καὶ κατεστρώθη τὸ πρόγραμμα, συνεστήθη ὑπηρεσία — δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω κατὰ ποῖον τρόπον— ἐγένετο ἡ πρόσληψις τῶν στελεχῶν τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς, διότι εἶναι τὸ ἐλάχιστον, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ ψέξῃ τις εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ἀλλὰ καταστρώνεται ἕνα πρόγραμμα καὶ ἐνῷ ὑποβάλλεται ὁ προϋπολογισμὸς διὰ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα μελετῶνται ἐπὶ μίαν τριετίαν, μέχρι σήμερον ὁ προϋπολογισμὸς αὐτὸς πάντοτε ἐγκρίνεται κατὰ τὸν ἑξῆς περίεργον τρόπον: Πρὸς τοῦτο κατηρτίσθη ἕνα πρόγραμμα καὶ συνεστήθη μία ὑπηρεσία. Καὶ ἐνῷ κατ’ ἔτος ἐγκρίνονται τὰ κονδύλια διὰ τὰς μελέτας καὶ τὴν λειτουργίαν τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας ἀπὸ τριετίας περικόπτονται τὰ κονδύλια, τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων. Τοιουτοτρόπως, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐργασίας αὐτῆς εἶναι νὰ ἀμείβωνται κατὰ τρόπον ἡγεμονικὸν οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἀπεσπάσθησαν ἐξ ἄλλων ὑπηρεσιῶν καὶ ἀπετέλεσαν τὴν ὑπηρεσίαν ἀναπτύξεως τῆς Ἠπείρου καὶ οὐδὲν πλέον ἢ μᾶλλον μὲ πρόσθετον ἀποτέλεσμα τὴν μείωσιν τῆς ἀποδόσεως τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων εἰς τὰ κύρια αὐτῶν καθήκοντα. Ὑπομιμνήσκω εἰς τὸν παρόντα Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅτι ὁ διευθυντὴς τοῦ γεωργοκτηνοτροφικοῦ σταθμοῦ εἰς τὸν ὁποῖον ἀνετέθη ἡ διεύθυνσις τῆς ὑπηρεσίας ἀναπτύξεως τῆς Ἠπείρου ἔχει ἐγκαταλείψει τὰ κύρια αὐτοῦ καθήκοντα χωρὶς ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ἀποδίδῃ θετικὸν ἔργον εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Προγραμματισμοῦ Ἠπείρου.

§57Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ἀπὸ ὅσα εἴπατε, κ. συνάδελφε, δὲν προκύπτει, ὅτι δὲν ὑπάρχει προγραμματισμός. Εἴπατε εἶναι μεγάλαι αἱ διοικητικαὶ δαπάναι καὶ ὅτι διατίθενται μεγάλα ποσὰ διὰ τὴν σύνταξιν μελετῶν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι προγραμματισμὸς ἄνευ μελετῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Τὸ ὅτι συνεπῶς συντάσσονται μελέται σημαίνει, ὅτι ἔχομεν πρόγραμμα. Δὲν παρεμποδίζεται, ἑπομένως, ἡ κανονικὴ λειτουργία τοῦ Σταθμοῦ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ διευθυντής του ἀσχολεῖται προσθέτως καὶ μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ εἰδικοῦ προγράμματος ἀναπτύξεως Ἠπείρου. Ἔπειτα εἴπατε, ὅτι διὰ τὸν προγραμματισμὸν χρησιμοποιοῦμεν τὸν διευθυντὴν τοῦ Γεωργοκτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ. Ἀκριβῶς, ὅμως, χρησιμοποιοῦμεν δημοσίους ὑπαλλήλους διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν μεγαλυτέρας δαπάνας.

§58Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι θὰ παρῆλκε νὰ ἀπαντήσω, ὅταν λέγετε αὐτὰ πρὸς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι διὰ τὴν πρόσθετον ἐργασίαν ἀμείβονται. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀμείβονται πλουσιώτατα ἀπὸ τὴν πρόσθετον ἐργασίαν, ἡ ὁποία προσφέρεται μὲ παράλληλον παραμέλησιν τῶν κυρίων καθηκόντων των. Καὶ δὲν εἶπον, ὅτι ἔχετε πλουσίας δαπάνας διοικήσεως, ἀλλὰ ὅτι ἐγκρίνετε μόνον τὰς δαπάνας διοικήσεως. Ὅταν ὅμως δὲν παρέχονται τὰ μέσα ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου μετὰ πάροδον ἀρκετοῦ χρόνου, δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο παρὰ μόνον ἐμπαιγμόν.

§59Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργ.). Εἴπατε μὲ παράλειψιν τῶν κυρίως καθηκόντων των.

§60Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει τὴν ἔκκλησιν ὑμῶν πρὸς τὸν Γεωργοκτηνοτροφικὸν Σταθμὸν νὰ σπεύσῃ εἰς τὴν ἀπορρόφησιν τῶν πιστώσεων. Ὁπουδήποτε καὶ ἂν ὀφείλεται τοῦτο, εἶναι εὔλογος ἡ δικαιολογία, ὅτι δὲν ἀπερροφήθησαν, λόγῳ τῆς προσθέτου ἀπασχολήσεως τοῦ προσωπικοῦ.

§61Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργ.). Ἐπεσκέφθην τὸν Γεωργοκτηνοτροφικὸν Σταθμὸν καὶ διεπίστωσα, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ διευθυντὴς ἀνταποκρίνεται πλήρως εἰς τὰ καθήκοντά του, Καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ πράγματα, διότι ἔχομεν εἰς τὴν περιφέρειαν Ἠπείρου μίαν ἱκανοποιητικὴν ἐπέκτασιν τῆς βελτιουμένης ἀγελαδοτροφίας καὶ γενικὰ τῆς κτηνοτροφίας. Καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸν διευθυντὴν τοῦ Γεωργοκτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄριστος καὶ φιλότιμος ἐπιστήμων.

§62Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Τὸ αὐτὸ φαινόμενον παρετηρήθη καὶ εἰς προηγουμένην συζήτησιν δι’ ἕνα ὑπάλληλον μιᾶς νήσου. Τὸ φαινόμενον νὰ λέγῃ ἕνας Ὑπουργὸς ὅτι ἡ πρόοδος ὀφείλεται εἰς ἕνα διευθυντήν, εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἡ ἀνάπτυξις ὀφείλεται, ἐὰν ὑπάρχῃ τοιαύτη, εἰς τὸν Γεωργοκτηνοτροφικὸν Σταθμόν, τὰς διατεθείσας δαπάνας καὶ τὰς καταβληθείσας προσπαθείας. Καὶ διερωτῶμαι ποῦ ὀφείλεται ἡ πρόοδος, διότι ταύτην διεκδικεῖ καὶ ὁ Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, εἰσαγωγὴν εἰς τὸ Μέτσοβον ἀγελάδας βελτιωμένης ράτσας. Καὶ ἤδη ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων ὑπεστήριξε, δι’ ἀριθμῶν, τὸ συντελούμενον ἔργον. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ ἀριθμούς, διότι εἶναι γνωστοὶ οἱ ἀναφερθέντες ἀριθμοὶ ἀπὸ ἄλλους κυρίους συναδέλφους καὶ Ὑπουργοὺς καὶ δεύτερον, διότι οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἐπιδεκτικοὶ διαφόρου ἑρμηνείας, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τῶν δύο κ.κ. Ὑπουργῶν, οἵτινες ἀναφερόμενοι εἰς ἀριθμοὺς ἠγόρευσαν μὲ ἄντικρυς διάφορον τόνον. Δι’ αὐτὸ δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κ. συνάδελφοι, μὲ ἀριθμούς. Ἀλλὰ ἂν τόσαι πιστώσεις διετέθησαν διὰ τὴν ἐπαρχίαν, διατί ὁσημέραι παρατηρεῖται ἐξαθλίωσις τῆς ἐπαρχίας; Τοῦτο ὀφείλεται ἢ εἰς τὸ ὅτι ἡ τοποθέτησις δὲν εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη ἢ εἰς τὸ ὅτι ἡ ἀπορρόφησις δὲν εἶναι ἐνδεδειγμένη. Πάντως δίλημμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ ἀπαντήσω.

§63Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τρίλημμα ὑπάρχει, διότι ὑπάρχει καὶ ἄλλο σκέλος.

§64Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Βεβαίως εἶναι τρίλημμα, ὅπως λέγει ὁ κ. Ὑπουργός. Εἶναι ἐνδεχόμενον, κ. συνάδελφοι, νὰ μὴ εἶναι ἀληθὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω, τὴν αὔξουσαν, τοὐτέστιν, δυστυχίαν, τῆς ἐπαρχίας. Εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ τοῦτο ἀνακριβές, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅταν λέγωμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συστήσωμεν Εἰρηνοδικεῖα πρὸς διαπίστωσιν τῆς ἀληθείας, λέγεται, ὅ,τι λέγεται ὑπευθύνως καὶ ἀπευθύνεται εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσῃ καὶ νὰ γνωρίζῃ, ἐὰν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ ἐπαρχία δυστυχεῖ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν, ὅτι, κύριοι συνάδελφοι, μὴ ἀπομονώνετε ὡρισμένα γεγονότα, ἀλλὰ οὐδὲ εἶναι ἐπιτρεπτὴ ἡ αἰτίασις κατὰ τῶν ἔργων τῶν συντελουμένων ἐν Ἀθήναις, διότι τὰ ἔργα αὐτὰ συντελοῦνται ἐξ εἰδικῶν πόρων. Παρετηρήθη καὶ ἀπὸ ἄλλους κυρίους συναδέλφους, ὅτι ἡ θεωρία αὐτὴ εἶναι οὐχὶ ὀρθόδοξος δημοσιονομικὴ οἰκονομία, λόγῳ τοῦ ἑνιαίου τοῦ προϋπολογισμοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω καὶ ἄλλην τινὰ παρατήρησιν ἐπὶ τῆς θεωρίας αὐτῆς. Πέραν τῆς παρεκκλίσεως ἀπὸ τῆς ὀρθοδοξίας τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ ὁποία ἐπιτρέπεται ἔστιν ὅτε —προκειμένου περὶ συγκεκριμένων ἔργων ἐπιτρέπεται παρέκκλισις ἀπὸ τὸ ἑνιαῖον τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ νὰ γίνῃ ἕνας εἰδικὸς λογαριασμὸς ἐκτελέσεως ὡρισμένων ἔργων, ὅπως ὑπῆρξεν ἡ ἀφετηρία τῶν πόρων περὶ ὧν ὁ λόγος— ὑπῆρξαν τὰ ἔργα ἀποχετεύσεως καὶ ὑδρεύσεως τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης. Ἀλλὰ ἀπόκκλισις τῆς ὀρθοδοξίας καὶ διάσπασις τοῦ ἑνιαίου τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅσον ἀφορᾷ ὡρισμένην περιοχὴν καὶ δι’ οἱονδήποτε ἔργον τῆς περιοχῆς, θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ὅσον καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι εἶναι UNI-CUS. Μόνον παρ’ ἡμῖν ἐνεφανίσθη τὸ φαινόμενον αὐτό, μέχρι σήμερον τοὐλάχιστον. Ἀλλὰ περαιτέρω, οἱ φόροι αὐτοὶ οἱ δῆθεν εἰδικοί, τοὺς ὁποίους δῆθεν καταβάλλει ὁ Ἀθηναϊκὸς λαὸς δι’ ὡρισμένα ἔργα, εἶναι ὄντως φόροι τῶν Ἀθηναίων; Θὰ ἀπετέλει κοινοτοπίαν νὰ ὑποστηρίζω καὶ νὰ προσπαθῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀποδείξω τὸ ἀντίθετον. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τόσον σοβαρῶς ὑποστηρίζεται καὶ ἀπὸ τόσον ἐπίσημα χείλη, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι οὐδὲ ἡ ἰδιοκτησία ἡ ἀκίνητος τῶν Ἀθηνῶν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἰσχύει τὸ 3% ἐπὶ τῶν ἀκινήτων, εἶναι ἰδιοκτησία Ἀθηναίων μόνον, οὐδὲ ἐπὶ τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων τῆς Πρωτευούσης ταξιδεύουν μόνον Ἀθηναῖοι, οἱ ὁποῖοι καὶ ἐπωφελοῦνται κατὰ τὸν ἐγγύτερον ἢ ἀπώτερον τρόπον ἀπὸ τὰ ἐκτελούμενα ἔργα, διότι εἶναι γνωστόν, καὶ μάλιστα θλιβερὸν φαινόμενον αὐτό, ὅτι ὅλοι οἱ ἐπαρχιῶται τὰ ἐλάχιστα ἀποθέματα τὰ ὁποῖα διαθέτουν, τὰ διαθέτουν δι’ ἀπόκτησιν ἰδιοκτησίας ἀκινήτου εἰς τὰς Ἀθήνας. Συνεπῶς καὶ ὁ δῆθεν εἰδικὸς φόρος, ὁ καταβαλλόμενος ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων, εἶναι ἕνας μῦθος, διότι οἱ φόροι αὐτοὶ εἶναι ὅπως ὅλοι οἱ φόροι, οἱ καταβαλλόμενοι ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, Αὐτὰ ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν, χωρὶς νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν θεωρητικὴν ἄποψιν ποὺ ὁδηγεῖ αὐτὴ ἡ σφαλερὰ θεωρία, ὅτι οἱ εἰδικῶς καταβάλλοντες ὡρισμένους φόρους πρέπει νὰ ἔχουν δικαίωμα ἐκτελέσεως καὶ ὡρισμένων ἔργων, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀντιλαμβάνεσθε ποὺ θὰ ὁδηγηθῶμεν, καὶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσῃ κανεὶς τὴν πηγὴν τοῦ φόρου διὰ νὰ διοχετεύσῃ τὴν δαπάνην πρὸς ἱκανοποίησιν τῆς πηγῆς ἐκ τῆς ὁποίας προέρχεται ὁ φόρος. Αὐτὰ ἐπὶ τῶν γενικωτέρων ἀπόψεων τὰς ὁποίας ὑπεστήριξεν ἡ κυβέρνησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Ἤδη, κ. συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀπεφασίσθη μέχρι τοῦδε εἰς τὴν αἴθουσαν ἐπὶ τῶν λόγων τῆς δυστυχίας, τοῦ οἰκονομικοῦ μαρασμοῦ τῆς ἐπαρχίας. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς ὡρισμένους λόγους οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιδροῦν ἐν τῷ συνόλῳ ἐπὶ τῆς ἐπικρατείας, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἐπιδροῦν κατασταλτικῶς ἐπὶ τοῦ μεγίστου μέρους τῆς ἐπικρατείας τοὐτέστιν τῶν παραμεθορίων περιοχῶν. Παραμεθόριοι δὲ περιοχαί, δοθείσης τῆς γεωγραφικῆς διαμορφώσεως τῆς χώρας μας, ἀτυχῶς εἶναι τοὐλάχιστον τὸ ἥμισυ τῆς χώρας μας, Θράκη, Δυτικὴ Μακεδονία, Ἤπειρος, Κέρκυρα, Κρήτη, ὅλα τὰ νησιὰ πρὸς τὴν ἐξωτερικὴν περίμετρον τῆς χώρας, εἶναι παραμεθόριοι περιοχαί, Συνεπῶς λόγῳ τῆς διαμορφώσεως τοῦ ἐδάφους, πλέον τοῦ ἡμίσεως τῆς χώρας εἶναι παραμεθόριοι περιοχαί. Εἰς τὰς περιοχὰς αὐτὰς οὐδὲ ὑπόνοιαν ποτέ διετύπωσεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὑπάρχει ἕνα θέμα νομικοῦ καθεστῶτος τὸ ὁποῖον ἐπιδρᾷ ἀνασταλτικῶς καὶ καταλυτικῶς ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῶν περιοχῶν αὐτῶν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι προϋπόθεσις οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ἑνὸς τόπου εἶναι βεβαίως τὸ ἔδαφος, κατὰ κύριον λόγον ὁ ἀνθρώπινος παράγων, ἀλλὰ διδάσκεται καὶ εἰς τοὺς πρωτοετεῖς φοιτητὰς τῆς πολιτικῆς οἰκονομίας, ὅτι οὐσιαστικῶς, ἀποφασιστικὸς παράγων εἶναι καὶ τὸ νομικὸν καθεστὼς τὸ κρατοῦν εἰς μίαν περιοχὴν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Τί συμβαίνει, κ. συνάδελφοι, διὰ τὰς παραμεθορίους αὐτὰς περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος ἐκπροσωπούσας ὡς εἶπον τὸ ἥμισυ τῆς ἐκτάσεως τῆς χώρας. Δι’ ἑνὸς νόμου 1366)38, νόμου τῆς 4ης Αὐγούστου, πᾶσα δικαιοπραξία, μηδὲ τῆς μισθώσεως ἐξαιρουμένης, εἶναι ἀπολύτως ἄκυρος εἰς τὰς περιοχὰς αὐτάς, ἐὰν δὲν προηγηθῇ ἄδεια μιᾶς ἐπιτροπῆς ὁριζομένης ἐν τῷ νόμῳ. Βεβαίως, μία δημοκρατικὴ ἐνατένισις τῶν προβλημάτων θὰ μὲ ἦγεν ἀντίθετον πρὸς τὸν νόμον αὐτὸν καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν τὴν ὁποίαν ἐθεσπίσθη, ἀλλὰ τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἀντικείμενον ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου ἦτο τὸ ἐπικίνδυνον, ἀπὸ ἐξωτερικῆς ἀπόψεως ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς κατασκοπείας τῶν γειτονικῶν κρατῶν. Καὶ τότε ἐν ὄψει πολέμου, ἐπρόκειτο περὶ τοῦ 1938, ὑπῆρχον διαφανεῖς εἰς τὸν ὁρίζοντα οἱ κίνδυνοι μιᾶς παγκοσμίου συρράξεως, ἢ τοὐλάχιστον μιᾶς ἐντοπισμένης εἰς τὴν Εὐρώπην, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ κανεὶς τὸν περιορισμὸν αὐτόν, διότι ὁ περιορισμὸς αὐτὸς θὰ ἴσχυε δι’ ὡρισμένας κατηγορίας ἀνθρώπων, ξένων ὑπηκόων ἢ ὑπόπτων κατασκοπείας. Ἀλλὰ τοῦτο ἂν οὕτως εἶχε κατὰ τὴν θέσπισιν τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, ἐν συνεχείᾳ καὶ σήμερον ἐξειλίχθη κατὰ τὸ γνωστὸν σύστημα, διότι εἰς τοὺς ἐπικινδύνους κατασκόπους εἰσῆλθον ὁλόκληρον χωρίον Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ προέκυψαν δύο δεινά. Πρῶτον: Λόγῳ τοῦ φόρτου ἐργασίας εἶναι ἀδύνατον πλέον νὰ πάρῃ κανεὶς πρὸ τῆς παρόδου 3μήνου τὴν ἄδειαν τῆς ἐπιτροπῆς διὰ νὰ κάνῃ μίαν μίσθωσιν ἑνὸς ἀγροῦ. Πότε θὰ τοὺς καλλιεργήσῃ τοὺς ἀγρούς, ἐφ’ ὅσον πρέπει νὰ παρέλθῃ 3μηνον. Δεύτερον δεινόν, εἶναι ὅτι μετὰ δυσανασχετήσεως ὑποβάλλεται ὁ πολίτης εἰς αὐτοὺς τοὺς περιορισμοὺς καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ποία ἡ φυσικὴ ἀντίδρασις, ἄλλοι μὲν νὰ ἐγκαταλείπουν τὰς περιοχάς των, ἄλλοι δὲ νὰ ἀδιαφοροῦν καὶ νὰ μὴν καταβάλλουν καμμίαν προσπάθειαν βελτιώσεως τῆς θέσεώς των. Εἶναι μία περίπτωσις, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοτε εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας, τοὐλάχιστον νὰ καθιερώσῃ σχετικὴν ἀκυρότητα δυναμένην νὰ προταθῇ ἀπὸ τὸ δημόσιον μόνον. Καὶ τοῦτο δὲν ἐπετεύχθη, ἀλλὰ εἶναι ἀπόλυτος ἡ ἀκυρότης καὶ ὁ κακόπιστος συμβαλλόμενος δικαιοῦται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν σύμβασίν του ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἡ ἄδεια. Τὴν σοβαρότητα τοῦ ζητήματος ἀντελήφθη κατὰ κάποιον τρόπον, ἀλλὰ ὡς πάντοτε, ἀντὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ριζικὴν ἴασιν τοῦ κακοῦ, τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ἀντιμετωπίζει μὲ ἐμβαλωματικὰς λύσεις, μὲ παρατάσεις κατὰ τρόπον περίεργον ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 1366)38, παρατεινομένης μέχρι καὶ σήμερον σχεδὸν τῆς δυνατότητος ἀναδρομικῆς ἄρσεως τῶν περιορισμῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται εἰς τὴν περιοχὴν τῶν παραμεθορίων περιοχῶν ἀπὸ τὸν νόμον 1366. Ἀλλὰ εἶναι μόνον τοῦτο, κ. συνάδελφε; Μήπως περαιτέρω μὲ τὰ πιστοποιητικὰ νομιμοφροσύνης δὲν δημιουργεῖται ἐπίσης μία ἀτμόσφαιρα καταλυτικὴ καὶ ἀνασχετικὴ τῆς οἰκονομικῆς προσπαθείας τῶν πολιτῶν; Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἀντιμετωπίζω ποσῶς τὸ θέμα, ὅπως εἶπα καὶ διὰ τὸν νόμον 1366, ἀπὸ ἀπόψεως δημοκρατικῶν θεσμῶν. Τὸ ἀντιμετωπίζω μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν οἰκονομικῶν ἐπιπτώσεων διὰ τὰς περιοχὰς αὐτὰς τῶν μέτρων ἐκείνων ἐκεῖ.

§65Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ κακὸν δὲν περιορίζεται ἐδῶ καὶ ἐὰν ἀκόμη ἡ διοίκησις τῆς χωροφυλακῆς ἢ τὸ τμῆμα ἀσφαλείας προτείνει νὰ κηρυχθῇ νομιμόφρων ἕνας, σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1366, ὁ παριστάμενος ἑκάστοτε ταγματάρχης οἱασδήποτε μεραρχίας ἔχει τὸ βέτο καὶ ἀνατρέπει τὴν ἀπόφασιν τῶν ἐπιτροπῆς αὐτῆς.

§66Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ἠμπορῶ νὰ ἐρωτήσω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου; Διατὶ ὁ ταγματάρχης ἀνατρέπει τὴν ἀπόφασιν αὐτήν; Πρὸς τίνα σκοπόν;

§67Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Νὰ σᾶς εἴπω τὸ γιατί, διότι εἶναι παραμεθόριες περιοχὲς καὶ ἀσκεῖται ἕνα κλῖμα φοβίας ἄνευ προηγουμένου καὶ οὐδεὶς τολμᾷ νὰ φέρῃ ἀντίρρησιν.

§68Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ὑποβάλατε εἰς τὸν κ. Ἰντζὲν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπαντήσω διὰ τῆς ἑξῆς συγκεκριμένης περιπτώσεως τὴν ὁποίαν κατὰ τρόπον πρωθύστερον λέγω τώρα, διότι εἶχον ὑπ’ ὄψιν νὰ τὴν εἴπω εἰς τὴν σειράν της, περίπτωσιν τῆς ὁποίας ἐπιβεβαίωσε παρακαλῶ τοὺς συναδέλφους Θεσπρωτίας νὰ κάμουν, ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς τοῦ Α2 τοῦ τάγματος, λοχαγὸς τοῦ στρατοῦ ἐπῆγε καὶ ἀπηγόρευσε, ἀκοῦστε, κ. συνάδελφοι, ἐγκατάστασιν καφεκοπτείου, διότι δὲν ἐνέπνεεν ἐμπιστοσύνην. Καὶ ἠσχολήθησαν καὶ οἱ κ. συνάδελφοι περὶ αὐτοῦ.

§69Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πιτούλη, μοῦ ἐπιτρέπετε. Ἐπρόκειτο περὶ ἐγκαταστάσεως εἰς παραμεθόριον περιοχὴν πολίτου καταγομένου ἐξ Ἐλευσῖνος καὶ θὰ ἔπρεπε διὰ νὰ ἐγκατασταθῇ ἐκεῖ νὰ ἔχῃ τὴν ἄδειαν τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται, ....

§70Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος εἰς μίαν φαεινὴν ὑπόθεσιν καὶ θλιβερὰν ἐπεχείρησεν νὰ ἐπιμαρτυρήσῃ πλημελῶς, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν αἰτιῶμαι τὰς ὑπηρεσίας, διότι ἀπηγόρευσαν ἢ ἐπέτρεψαν, δὲν λέγω ἐὰν συνεκέντρωνε τὰ προσόντα ἢ ἐὰν ἐτηροῦσε τοὺς τύπους ὁ πολίτης περὶ οὗ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγω καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἀντελήφθη ἀκριβῶς ὁ κ. συνάδελφος εἶναι, ὅτι ἀπαράδεκτον εἶναι ὁ στρατὸς νὰ ἀστυνομεύῃ, οἱ ἀξιωματικοὶ νὰ ἀστυνομεύουν. Περὶ αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζω τί λέγει ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἡ ἀπάντησις ἡ δοθεῖσα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐνεῖχεν αὐτὴν τὴν ἔννοιαν. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἀτυχῶς μετετρέψατε καὶ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ, δὲν ξέρω πόθεν ἀπορρέουν αἱ διαταγαί, εἰς ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ δὲν τὸν ἀφίνετε ἀπερίσπαστον εἰς τὰ ἔργα του. Λέγω, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι πέραν τοῦ νόμου 1366 ὑπάρχει καὶ ἡ σχετικὴ διάταξις περὶ πιστοποιητικῶν νομιμοφροσύνης κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι γνωστὸν πάλιν εἰς τοὺς κ, συναδέλφους, τοὺς καταγομένους ἐκ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν ἢ κτηνοτρόφων, νὰ ἀποβαίνῃ οὐσιαστικῶς ἔργον τῶν ἀστυνομικῶν Σταθμῶν καὶ κατὰ παρέκτασιν καὶ ἐπέκτασιν πλέον ἔργον τῶν κυβερνητικῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἐγκρίνουν ἢ δὲν ἐγκρίνουν τὴν χορήγησιν ἢ τὴν ἄρσιν τῆς ἀντιρρήσεως, περὶ ἀποκαταστάσεως δὲν λέγει, ἀλλὰ λέγει, ὅτι δὲν ἔχει πλέον ἡ ἀστυνομικὴ ἀρχὴ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐρευνῶ τὸ πρᾶγμα ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐπιπτώσεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅταν ὁ πολίτης δὲν ἔχει ἐμπιστοσύνην, ὅτι θὰ εὕρῃ τὸ δίκαιόν του, ἐὰν συμμορφωθῇ πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις, πρὸς τοὺς νόμους, ὅταν δὲν εἶναι βέβαιος περὶ τῆς ἰσχύος τῶν συναλλαγῶν του, ὅταν δὲν εἶναι βέβαιος περὶ τῆς ἐλευθέρας μετακινήσεώς του, διότι πέραν τῶν δύο προηγουμένων περιπτώσεων, ἀτυχῶς, καὶ κατὰ τρόπον παράδοξον, τὸν ὁποῖον διερωτᾶται κανείς, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν, ἀπαγορεύται ἡ μετακίνησις πρὸς τὰς παραμεθορίους αὐτὰς περιοχὰς ἄνευ ἀδείας τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐγκαθιστῶμεν, ὡς λιμένα ἀποβιβάσεως τῶν τουριστῶν τὴν Ἤπειρον, καθ’ ἣν στιγμὴν δαπανῶνται τόσον πολλὰ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως διὰ νὰ γίνουν οἱ ὁδικοὶ σταθμοί, διὰ νὰ γίνουν τὰ μοτέλ, ὑπὸ τὰς γνωστὰς συνθήκας, ἀπαγορεύομεν τὴν ἐλευθέραν μετακίνησιν πρὸς τὰς περιοχὰς αὐτὰς τῶν τουριστῶν, ἐὰν δὲν ἐφοδιασθοῦν μὲ ἄδειαν τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν. Οἱ Μακεδόνες, π.χ., θὰ πρέπει νὰ ζητήσουν ἄδειαν ἀπὸ τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχάς, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν γνωρίζουν ὅλοι τὸ γενεαλογικόν των δένδρον, ἀναφέρονται εἰς τὴν Φλώριναν ἢ τὰ Ἰωάννινα διὰ νὰ λάβουν πληροφορίας καὶ μετὰ ταῦτα, νὰ χορηγήσουν ἢ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν ἄδειαν. Ἀλλ’ αὐτὸ ἀντιλαμβάνεσθε πῶς ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῶν περιοχῶν αὐτῶν, Διότι, ὅταν ἀποφασίζῃ κανεὶς νὰ πάῃ μίαν ἐκδρομὴν εἰς τὴν Ἤπειρον ἢ τὴν Φλώριναν ἢ τὴν Καστοριάν, τὸ ἀποφασίζει τὴν Παρασκευὴν τὸ ἀπόγευμα, διὰ νὰ φύγῃ τὸ Σάββατον. Ἐὰν εἶναι νὰ διαρρεύσῃ μία ἑβδομάδα μὲ ἀβεβαιότητα, ἐὰν θὰ πάρῃ ἢ ὄχι τὴν ἄδειαν, ἀντιλαμβάνεσθε...

§71Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἀπηγόρευσαν νεκρὸν νὰ ταφῇ αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κούλας καὶ αὐτὸ τὸ καταγγέλλω ὑπευθύνως.

§72Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Πέραν αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, διὰ τὰς νέας χώρας, ὅπου ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς ἰδιοκτησίας, λόγῳ τῶν μεσολαβησάντων γεγονότων, πολέμων, παλαιᾶς κατοχῆς τουρκικῆς κλπ. εἶναι, κατὰ κἄποιον τρόπον, ἀβεβαία καὶ θὰ ἔπρεπε, ὅπως σοφώτατα ἀντεμετώπισαν οἱ Ρωμαῖοι νομοδιδάσκαλοι, νὰ ρυθμίζεται διὰ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως ὁ γνωστὸς θεσμὸς τῆς παραγραφῆς. Καὶ πάλιν ἕνας νόμος τῆς 4ης Αὐγούστου, ὁ 1839 ἢ 1739, δημιουργεῖ ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον βεβαίως, ὑπὸ τὴν κοσμοθεωρίαν τῆς 4ης Αὐγούστου, καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν περὶ κράτους, τὴν τόσον εὐστόχως ἀναπτυχθεῖσαν ἀπὸ τὸν Μπατζούφαν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους, τὴν τεταρτοαυγουστιανήν, εἶχε κἄποιαν συνέπειαν ὁ νόμος αὐτός. Κατὰ τὸν νόμον αὐτόν, λοιπόν, οἱαδήποτε ἰδιοκτησία εἰς τὰς περιοχὰς αὐτάς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ὑπόλοιπον χώραν, λέγω, ὅτι εἰς τὰς περιοχὰς αὐτὰς ἡ ἐπίπτωσις εἶναι ἐπαχθεστέρα, διότι, λόγῳ τῶν πολεμικῶν γεγονότων, τουρκικῆς κατοχῆς κλπ. δὲν ὑπάρχει κτηματολόγιον σαφές. Εἶναι δυνατὸν τῇ ὑποδείξει οἱουδήποτε καὶ ἄνευ ἐλατηρίων κομματικῶν, νὰ καλέσῃ οἱονδήποτε πολίτην, νὰ τοῦ εἴπῃ, ἡ ἰδιοκτησία σας αὐτή, κύριε, θεωρεῖται, ὅτι εἶναι ἐγκαταλελειμμένη καὶ ὅτι τὴν ἔχετε σεῖς καταλάβει, νὰ ὑποβάλετε τίτλους ἰδιοκτησίας καὶ μέχρις ὅτου ἀποδείξετε τοῦτο, καταλαμβάνεται ἀπὸ τὴν Οἰκονομικὴν Ἐφορίαν καὶ ἀποβάλλεσθε. Ὑπάρχει, βεβαίως, θὰ μοῦ εἴπητε, τὸ ἔνδικον μέσον τῆς προσφυγῆς εἰς τὰ δικαστήρια. Καὶ τοῦτο ἐν σοφίᾳ ἔπραξεν ὁ νομοθέτης τοῦ 1938, μετὰ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου δημοσίων κτημάτων. Πρὸ τῆς γνωμοδοτήσεως, ἀπαγορεύεται ἡ προσφυγὴ εἰς τὰ πολιτικὰ δικαστήρια. Ἀλλά, πρῶτον, δημιουργεῖται ἕνα πρόκριμα, τὸ ὁποῖον διαρκεῖ 1, 2, 3 ἔτη εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἀποξενοῦνται τῆς ἰδιοκτησίας, καὶ μετὰ ταῦτα προσφεύγουν εἰς τὰ δικαστήρια, μὲ τὴν γνωστὴν νοοτροπίαν, διότι καὶ τοῦτο πρέπει νὰ λεχθῇ, τῶν δικαστηρίων, περὶ διαδίκου Δημοσίου. Γίνεται ἀτυχῶς μία σύγχυσις νὰ νομίζεται, ὅτι τὸ Δημόσιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ποτὲ ἄδικον, καὶ ὅτι πάντοτε πρέπει ἀντὶ τοῦ δικαστοῦ, νὰ ἀνευρίσκῃ εἰς τοὺς δικαστὰς συνηγόρους. Ὅλον αὐτὸ τὸ νομικὸν καθεστώς, τὸ κατὰ τὸ πλεῖστον ὀφειλόμενον εἰς τὴν 4ην Αὐγούστου, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν ἀβεβαιότητος εἰς τοὺς πολίτας, ἡ ὁποία ἀναχαιτίζει πᾶσαν προσπάθειαν βελτιώσεως καὶ ἀναλήψεως πρωτοβουλίας. Ὡς νὰ μὴ ἤρκει δὲ αὐτό, κ. συνάδελφοι, ἐπιτείνεται τὸ κακὸν καὶ διὰ τῆς κακοδιοικήσεως. Δὲν εἶμαι, κ. συνάδελφοι, ἄνθρωπος τῶν ἄκρων, ὥστε νὰ μεγαλοποιῶ τὰ πράγματα. Ἀλλ’ εἶναι, ἐκτὸς πάσης ἀμφιβολίας καὶ γνωστὸν εἰς ὅλους τοὺς συναδέλφους τῶν ἐπαρχιῶν, καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι ἡ κατάστασις τῆς διοικήσεως εἶναι ἀπερίγραπτος, ἀπερίγραπτος ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐπέτρεψε τὸ Κέντρον, ἴσως δὲ καὶ νὰ ὑπεδείχθη, νὰ ἐπιτρέπετε εἰς ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους, νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς οἱανδήποτε ἁρμοδιότητα καὶ παρέργως νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὸ ἰδικόν των ἔργον. Καὶ ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Θεσπρωτίας, ἡ ὁποία κάμει πολιτικήν. Δὲν λέγω τοῦτο, κ. συνάδελφοι, αὐθαιρέτως. Διότι, ὑπάρχουν 5 διαταγαὶ τοῦ Ὑπουργείου, νὰ ἀναφέρουν διατὶ διέθεσαν τὰ οἰκόπεδα εἰς Ὀργανισμοὺς μὴ αἰτήσαντας οἰκόπεδα ἐν τῇ πόλει τῆς Ἡγουμενίτσης καὶ νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ Νομάρχης τὴν αἴτησιν. Καὶ ἡ Διεύθυνσις τῆς Γεωργίας ἀπαξιοῖ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, καὶ τὸ σεβαστὸν Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀπαξιοῖ νὰ τοὺς καλέσῃ εἰς ἀπολογίαν. Ὅταν, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, λάβετε ὑπ’ ὄψιν τὸ νομικὸν καθεστώς, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησα, καὶ τὴν ὑφισταμένην εἰς τὴν ἐπαρχίαν διοίκησιν, ὅταν ὁ ἀξιωματικὸς τοῦ Α2 Γραφείου ἀσχολεῖται μὲ τὰ ἔργα τῆς Ἀστυνομίας καὶ ὁ Δεσπότης μὲ τὴν διοίκησιν, ἀντιλαμβάνεσθε ποία τραγικὴ καὶ τραγελαφικὴ κατάστασις ἐπικρατεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ὅταν ταῦτα διαγορεύονται ἄνωθεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, κατὰ ποῖον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν καὶ νὰ ἐκτελεσθοῦν ἀπὸ τὴν διοίκησιν τὴν περιφερειακήν. Τὸ σύνολον αὐτῶν τῶν περιστατικῶν, κ. συνάδελφοι, τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος καὶ τῆς διοικήσεως, ποὺ εἶπον, δημιουργεῖ ἀναμφισβητήτως, ἕνα καθεστὼς καταθλιπτικὸν διὰ τὴν ἐπαρχίαν, καθεστὼς τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὰ γνωστὰ ρεύματα ἀστυφιλίας καὶ μεταναστεύσεως. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὴν τελευταίαν του ὁμιλίαν ἐπὶ τῆς ἐπαρχίας, ὅτι: «Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς μεταναστεύσεως καὶ ἀστυφιλίας, εἶναι θέμα παγκόσμιον, καὶ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον εἰς τὴν Ἑλλάδα πάντοτε ὑπῆρξεν». Καὶ οἱονεὶ ἀποδεχόμεθα τὸ μοιραῖον. Ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκει, ὅτι δὲν ὑπάρχουν περιθώρια πλέον ἀντιδράσεως κατὰ τοῦ φαινομένου. Πρῶτον, κάμω τὴν διαπίστωσιν, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι θλιβερὸν νὰ ἀχθῶμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἤχθη ὁ κ, Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ γεγονὸς εἶναι μοιραῖον καὶ ὅτι «οὐκ ἔστι δυνατὸν ἄλλως γενέσθαι» καὶ νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν αὔξουσαν ἀπογύμνωσιν τῆς ἐπαρχίας. Μετὰ τὴν διαπίστωσιν αὐτήν, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἀτυχῶς, τὸ φαινόμενον αὐτὸ τῆς ἀστυφιλίας καὶ μεταναστεύσεως, δὲν εἶναι τὸ φαινόμενον τὸ παρατηρούμενον εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Δυστυχῶς εἶναι φαινόμενον μοναδικὸν τὸ ἰδικόν μας. Ἀναμφισβητήτως καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ εἰς τὰ Κράτη τῆς Εὐρώπης καὶ εἰς ὅλα τὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν ἐκβιομηχάνησιν, παρατηρεῖται ἀστυφιλία. Ἄλλα διότι αἱ ἀνάγκαι τῆς Βιομηχανίας ἀπαιτοῦν περισσοτέρας ἐργατικὰς χεῖρας, τὰς ὁποίας ἀπορροφοῦν ἀπὸ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς, ὅπου συντελεῖται παραλλήλως ἐκμηχανισμὸς τῆς γεωργίας, γίνονται καὶ ἐκτελοῦνται τὰ ἔργα διὰ μηχανῶν. Δυστυχῶς παρ’ ἡμῖν δὲν συμβαίνει τὸ φαινόμενον αὐτό. Παρὰ τὴν ὑπόσχεσιν ποὺ ἔδωσα, ὅτι δὲν θὰ δώσω ἀριθμούς, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἀναφέρω ἕνα ἐνδεικτικὸν ἀριθμόν. Παρ’ ἡμῖν δὲν συμβαίνει τὸ φαινόμενον αὐτό, διότι, ἐν ᾧ προπολεμικῶς — ὁ ἀριθμὸς εἶναι χονδρικός, καὶ μὴ σπεύσῃ κανεὶς νὰ ἀνεύρῃ ἐπιχειρήματα συντριπτικά, διότι εἶναι ἀπὸ τὸν Σύνδεσμον Ἑλλήνων Βιομηχάνων — ἐν ᾧ προπολεμικῶς εἰς τὴν βαρεῖαν βιομηχανίαν τῆς Ἑλλάδος ἢ τὴν μέσην, πλὴν τῆς βιοτεχνίας, οἱ ἐργάται τῆς βιομηχανίας ἀνήρχοντο εἰς 130.000 σήμερον πόσοι νομίζετε, ὅτι εἶναι μετὰ τὴν ἀποψίλωσιν τῆς ἐπαρχίας, οἱ ἐργάται τῆς βιομηχανίας ἐν Ἑλλάδι; Εἶναι 150.000.

§73Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Τὶ λέγετε, κύριε συνάδελφε. Ἀπέχετε πολὺ ἀπὸ τὴν πραγματικότητα.

§74Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Λέγω αὐτὸ ποὺ λέγω. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά σας, νὰ ἀπαντήσητε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἔλαβον ἀπὸ τὸν Σύνδεσμον Βιομηχάνων.

§75Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ κ. Γυιόκας σᾶς εἶπεν, ὅτι δίδετε μονοπλεύρως ἕναν ἀριθμόν. Δὲν πρέπει νὰ δίδητε μόνον τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν μεγάλην βιομηχανίαν, ἀλλὰ καὶ τὸν ἀριθμὸν ἐκείνων ποὺ ἀπασχολοῦνται καὶ εἰς τὴν βιοτεχνίαν. Ἄλλως ἡ εἰκὼν δὲν εἶναι πλήρης.

§76Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Βεβαίως, ἡ συζήτησις ἄνευ ὀξύτητος καὶ ἄνευ ἀντιρρήσεων θὰ προωθεῖτο καὶ ἐνδεχομένως θὰ εἶχε τερματισθῇ πρὸ πολλοῦ, ἐὰν περιωριζόμεθα εἰς τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἀναφέρει ἢ ποὺ θέλει νὰ ἀναφέρωμεν ἡμεῖς ἡ Κυβέρνησις. Ἐγὼ ἀνέφερον τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς τοὺς ἀκραίους, τοὺς προπολεμικοὺς καὶ τοὺς σημερινοὺς —δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, λεπτομερεῖς, ἀλλὰ κατὰ προσέγγισιν— διὰ νὰ ἀνευρεθῇ τὸ ποσοστὸν ἀπορροφήσεως ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν καὶ συνεπῶς διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ φαινόμενον τῆς ἀστυφιλίας λόγῳ ἀναγκῶν ἐργατικῶν χειρῶν διὰ τὴν βιομηχανίαν εἶναι παγκόσμιον φαινόμενον, δὲν εἶναι τὸ παρατηρούμενον παρ’ ἡμῖν. Διότι παρ’ ἡμῖν, ἐκ τῆς ἀποψιλώσεως τῆς ἐπαρχίας, ἡ βιομηχανία, καθοριζομένη εἰς τὰ πλαίσια ποὺ καθώρισα προηγουμένως, ἀπερρόφησεν ἀπὸ τοῦ 1940, προπολεμικῶς, μέχρι σήμερον 30.000 ἀγρότας, ἐνῷ ὁ πληθυσμὸς ὁ ὁποῖος ἐγκατέλειψε τὴν ἐπαρχίαν ἀνέρχεται εἰς ἑκατομμύρια. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι πρόσφατοι. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ ἀνέφερον τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἔλαβον ἀπὸ τὸν Σύνδεσμον Βιομηχάνων καὶ ἀνέφερον τοὺς προπολεμικοὺς αὐτοὺς ἀριθμοὺς καὶ τοὺς σημερινούς, διὰ νὰ καταδειχθῇ τὸ ποσοστὸν ἀπορροφήσεως εἰς τὰς βιομηχανίας καὶ διὰ νὰ ἀποδείξω καὶ κυρίως εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῆς ἰδικῆς μας ἀστυφιλίας καὶ ἡ ἀπορρόφησις εἰς τὰς βιομηχανίας δὲν εἶναι τὸ ἴδιον μὲ τὸ ποσοστὸν τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἔκαμα τὴν σύγκρισιν αὐτὴν τῶν ἀριθμῶν, διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν ἐλαχίστην διαφορὰν τῆς ἀπορροφήσεως τῶν 30.000 μόνον, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ ἐπαρχία ἔχει ἀποψιλωθῆ κατὰ ἑκατοντάδας χιλιάδας νέων. Ἀλλά, πρὶν περαιώσω τὸν λόγον μου, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω καί τινας ἄλλους λόγους περὶ τῆς ἀθλιότητος τῆς ἐπαρχίας, ἀναγομένους κυρίως εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὁ κ, Ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας, παρεμβαίνων εἰς ὁμιλίαν συναδέλφου, ἔδωκε τὴν ἀπάντησιν, δηλώσας, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν γίνεται μία ἀναμόρφωσις καὶ κοσμογονία. Καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκτελεῖ ἀθρόως ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναπτύξουν τὴν οἰκονομίαν τῆς ἀγροτικῆς ὑπαίθρου, ἀλλὰ κυρίως τὴν κτηνοτροφίαν. Βεβαίως, γίνονται ἔργα, ἀλλὰ ἔργα κατὰ τρόπον ἀπρογραμμάτιστον, τὰ ὁποῖα τελικῶς οὐδένα πρόκειται νὰ ἐκπληρώσουν σκοπόν. Εἰς τὴν χώραν μας, ὅπως γνωρίζετε, ὑπῆρχε καλῶς ἢ κακῶς μία νομαδικὴ κτηνοτροφία, ἡ ὁποία δὲν ἔπαυσεν οὐδέποτε νὰ ἐξελίσσεται. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν τώρα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ πιστεύσῃ τις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταρτίζει ἕνα μακρόπνοον πρόγραμμα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας, χωρὶς νὰ ἔχῃ λάβει ὑπ’ ὄψιν του προηγουμένως αὐτὸ τὸ δεδομένον, δηλονότι τῆς ὑπάρξεως τῆς κτηνοτροφίας. Κατὰ τὸ ἔτος 1928 ἐθεσπίσθη τὸ ἐνοικιοστάσιον βοσκῶν καὶ ὁ νομοθέτης ἔθεσε τὸ θεμιτὸν μίσθωμα. Προκειμένου περὶ ἄλλων ἀγαθῶν, ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον μία ἄνεσις διὰ νὰ μελετήσῃ καὶ ὑπολογίσῃ τὰς πιθανότητας ἐπιτυχίας μιᾶς ἐπιχειρήσεως. Προκειμένου, ὅμως, περὶ ζωϊκοῦ κεφαλαίου, δὲν ὑπάρχει ἄνεσις κατὰ τὸν νόμον τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως, διότι δὲν ὑπάρχει ὁ ἀπαιτούμενος χῶρος καὶ ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὁ νομοθέτης τοῦ νόμου τοῦ 1928 περὶ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν, διὰ διατάξεως ἐρρύθμισε τὸ θεμιτὸν μίσθωμα. Καὶ ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ κατάστασις διὰ τὴν κτηνοτροφίαν ἐπεδεινώθη, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔρχεται καὶ καταργεῖ τὸ ἐνοικιοστάσιον βοσκῶν. Καταργεῖται τὸ ἐνοικιοστάσιον βοσκῶν καὶ ἀντὶ αὐτοῦ θεσπίζεται ὁ θεσμὸς τῶν ἀναγκαστικῶν εἰσδοχῶν καὶ μὲ τὴν εὐχέρειαν νὰ καθορίζῃ ὁ Νομάρχης τὸ δικαίωμα τῆς βοσκῆς. Καὶ οὕτως, ἔχομεν τὸ ἑξῆς παράδοξον. Ἐνῷ ὁ Νομάρχης Ἰωαννίνων, διὰ τὰς θερινὰς βοσκάς, καθορίζει ὡς δικαίωμα βοσκῆς 25 δραχμὰς κατὰ κεφαλὴν μικροῦ ζώου, ὁ Νομάρχης Καστοριᾶς καθορίζει δραχμὰς 12. Ἐξ αὐτοῦ πρέπει κανεὶς νὰ συναγάγῃ συμπεράσματα διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων καὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς Κυβερνήσεως.

§77Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διαφορὰ ὁρισμοῦ δικαιώματος βοσκῆς ὑπὸ τῶν Νομαρχῶν, θὰ ἠθέλατε νὰ ὁρίζῃ τοῦτο ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας; Ἡ ἀπόφασις τοῦ Νομάρχου εἶναι ἕνα μέτρον διοικητικὸν καὶ ὁριστικῶς κρίνει ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν. Πρὸς τί, λοιπόν, καταμαρτυρεῖτε κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας;

§78Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀνέμενον τοιαύτην ἀπάντησιν ἀπὸ ὑμᾶς. Δὲν ἔθεσα τὸ δίλημμα, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ καθορίζεται τὸ τίμημα ἀπὸ τὸν Νομάρχην ἢ ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν, ἀλλ’ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἓν ἑνιαῖον μέτρον καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, θὰ ἐδέχεσθο σεῖς, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, νὰ καθορίσῃ ὁ συνάδελφός σας ἐπὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου νὰ πωλῆται τὸ τυρὶ μὲ 20 δραχμὲς τὸ κιλὸν εἰς τὴν Καστοριὰν καὶ 50 δραχμὲς τὸ κιλὸν εἰς τὴν Ἤπειρον; Γνωρίζετε ἄλλωστε, πόσον δαπανηρὰ εἶναι ἡ προσφυγὴ εἰς τὰ Δικαστήρια.

§79Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἀκριβῶς, διότι ἡ προσφυγὴ εἰς τὰ Δικαστήρια εἶναι δαπανηρά, δι’ αὐτὸ ὡρίσθη, ὅτι τὸ δικαίωμα βοσκῆς θὰ τὸ καθορίζῃ ὁ Νομάρχης. Ἐὰν ὅμως συμβῇ ὁ Νομάρχης νὰ μὴ εἶναι δίκαιος τότε νὰ ὑπάρχῃ τὸ δικαίωμα προσφυγῆς εἰς τὰ Δικαστήρια. Πῶς ἄλλως ἠθέλατε νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα;

§80Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς τὸ εἶπον, ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι δὲν τὸ ἐπροσέξατε. Τὸ βασικὸν θέμα εἶναι, ὅτι καταργήσατε τὸ ἐνοικιοστάσιον βοσκῶν καὶ ἀντικαταστήσατε τοῦτο μὲ τὸν θεσμὸν τῶν ἀναγκαστικῶν εἰσδοχῶν χωρὶς νὰ ἔχετε δημιουργήσει προηγουμένως τὰς πρὸς τοῦτο προϋποθέσεις.

§81Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ἀντιφάσκετε, διότι ὡμιλήσατε περὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἰδιοκτησίας καὶ τοὺς περιορισμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς. Προκειμένου ὅμως διὰ τὴν ἰδιοκτησίαν βοσκῶν, βλέπω, ὅτι ἔχετε ἀντίθετον ἄποψιν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ ἐνοικιοστάσιον βοσκῶν βαίνει πρὸς κατάργησιν. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας χωρὶς νὰ θέλῃ νὰ καταργήσῃ τὴν νομαδικὴν κτηνοτροφίαν, ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκοσίτου καὶ χωρικῆς κτηνοτροφίας καὶ ὄχι τῆς νομαδικῆς. Ἄλλωστε, τὸ μέγιστον ποσοστὸν τῶν κτηνοτρόφων τῆς νομαδικῆς κτηνοτροφίας ἔχει ἀποκατασταθῆ ἢ ἔχει ἀποκτήσει δι’ ἀγορᾶς βοσκάς.

§82Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι συγκινητικὴ ἡ μέριμνα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ τὴν μεγάλην ἰδιοκτησίαν καὶ ἡ ἀδιαφορία του διὰ τὴν μικρὰν ἰδιοκτησίαν. Οἱ περιορισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται εἰς τὰς ἰδιοκτησίας, ὅπως ἀνέφερον προηγουμένως, δὲν ἐπιβάλλονται ὑπὲρ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἐνῷ τὸ ἐνοικιοστάσιον ἐπιβάλλεται δι’ ὁλόκληρον τάξιν. Ἀλλά, εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἔχομεν περιορισμὸν αἰτήσεων διὰ τὰς ἀναγκαστικὰς εἰσδοχάς. Ἀλλὰ ὅλοι πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι αὐτὸ συμβαίνει λόγῳ τοῦ οἰκονομικοῦ ἀδιεξόδου τῶν κτηνοτρόφων, οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν νὰ ἐκποιήσουν τὰ ποίμνιά των.

§83Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Πολλοὶ τῶν νομικῶν κτηνοτρόφων ἀπεκατεστάθησαν δίς.

§84Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἴσως φίλοι σας.

§85Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πιτούλη, καὶ φίλοι σας ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν Καστοριάν.

§86Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Φρονεῖτε, ὅτι ἀπὸ αὐτὴν τὴν θεωρίαν κατέχομαι ἀπὸ τὴν ὁποίαν καὶ σεῖς; Ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ ἐν συνεχείᾳ. Ἄλλη μέριμνα ὑπὲρ τῶν κτηνοτρόφων, εἶπεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶναι, ὅτι καθωρίσθη τιμὴ ἀσφαλείας γάλακτος 3.60 κατὰ κιλὸν καὶ πέραν τῆς τιμῆς αὐτῆς δύνανται οἱ κτηνοτρόφοι νὰ ἐπιτύχουν καὶ μεγαλυτέραν τιμήν. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν προϊόντων, ἂν δύνανται νὰ διατεθοῦν καὶ ἰδίως τὸ γάλα εἰς μεγαλυτέραν τιμὴν ἀπὸ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Ἀλλὰ ἀκούσατε τί συνέβαινε, ὁποία σοφιστεία, μέχρι πρὸ 6μήνου. Ἐνῷ εἶχε καθορισθῆ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ γάλακτος πρὸς 3,60 τὸ κιλό, τὸ τυρὶ εἶχε διατιμηθῆ μὲ τιμὴν γάλακτος 3,60 τὸ κιλόν, ἐπετρέπετο ὅμως εἰς τοὺς κτηνοτρόφους νὰ ἐπιτύχουν μεγαλυτέραν τιμὴν εἰς τὸ γάλα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατόν, ἀφοῦ τὸ παράγωγον τοῦ γάλακτος εἶχε διατιμηθῆ καὶ οὐδεὶς θὰ ἠγόραζε γάλα μὲ μεγαλυτέραν τιμήν. Ταῦτα μέχρι πρὸ ἑπταμήνου. Ἀπὸ ἑπταμήνου ἐθεσπίσθη, κ. συνάδελφοι, ἡ ἐπὶ τιμολογίῳ πώλησις τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων, ἡ ὁποία ὅμως καὶ πάλιν βασίζεται εἰς τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τὴν ὁποίαν καθώρισε τὸ Ὑπουργεῖον. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι ἡ διατίμησις αὐτή, ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, καθωρίσθη τὸ 1957, πρὸ 4ετίας τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ γάλακτος, καὶ ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Γεωργίας ἠρωτήθη ἐὰν ἀποτελῇ τοῦτο πρότασιν, ἐτύχομεν τῆς ἀπαντήσεως, ὅτι εἶναι ἡ κατωτέρα τιμὴ αὐτή, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ κάτω δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀγορασθῇ τὸ γάλα, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πάνω ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτύχῃ οἱανδήποτε τιμὴν θέλει ὁ παραγωγός. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις περὶ προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§87Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Πρῶτον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῆς νομαδικῆς κτηνοτροφίας, πρὸς τὴν μείωσιν τῆς ὁποίας ἀποβλέπομεν, διὰ τοὺς λόγους ποὺ σᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἑπομένως γνωρίζετε καὶ σεῖς, διὰ τὴν συντήρησιν τῆς νομαδικῆς κτηνοτροφίας, ἐπαναλαμβάνω, πρὸς μείωσιν τῆς ὁποίας ἀποβλέπομεν, αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τοῦ Ὑπουργείου. Πέραν τοῦ μέτρου περὶ ἀναγκαστικῆς ... (δὲν ἠκούσθη) ... τὸ ὁποῖον ἐλάβομεν εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ καταργηθέντος ἐνοικιοστασίου, ἔχει ληφθῆ καὶ ἐφαρμόζεται καὶ ἕνα ἄλλο μέτρον, τὸ ὁποῖον σεῖς τὸ γνωρίζετε καὶ τὸ παρελείψατε, περὶ ἐγγραφῆς εἰς τὸ δημοτολόγιον ὅλων τῶν κτηνοτρόφων.

§88Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτό.

§89Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἕνα μέτρον σοβαρόν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῶν προϊόντων — εἶναι τὰ πράγματα ὅπως τὰ εἴπετε — ἀλλὰ γνωρίζετε καὶ σεῖς καὶ γνωρίζω καὶ ἐγώ, ὅτι ἡ διαμορφωμένη τιμὴ μὲ 3,60 βάσιν ἀσφαλείας, εἶναι 3,90 μὲ 4,20. Παρετηρήθη δέ, ὅτι ὅπου λειτουργοῦν συνεταιριστικὰ τυροκομεῖα ἐβελτιώθη ἡ τιμὴ 3,90 καὶ 4,20 κατὰ 20%. Συνέβη δὲ αὐτὴ ἡ βελτίωσις μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν κοινοτικῶν τυροκομείων νὰ ἔχῃ γίνῃ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν σας περιφέρειαν, εἰς τὴν Ἤπειρον. Βλέπετε, ὅτι εἶναι πολλὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδίως διὰ τὴν προστασίαν τῶν προϊόντων τῶν κτηνοτροφικῶν.

§90Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καθ’ ὃν τρόπον διεξάγεται ἡ συζήτησις, εἶμαι ὑποχρεωμένος πλέον νὰ ἀκολουθήσω τὴν σειράν, τὴν ὁποίαν θέτουν εἴτε οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ διὰ τῶν διακοπῶν, εἴτε οἱ κύριοι συνάδελφοι διὰ τῶν διακοπῶν καὶ ὄχι τὴν σειρὰν τὴν ὁποίαν εἶχα καθορίσει ἐγὼ εἰς τὴν ὁμιλίαν μου καὶ εἰς τὴν ὁποίαν εἶχα δώσει μίαν διάρθρωσιν. Ἀφοῦ, ὅμως, μὲ ὑποχρεώνουν οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ νὰ ἀκολουθήσω τὴν ἰδικήν των σειράν, θὰ ὁμιλήσω κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ὅσον ἀφορᾷ μὲ τὸ δεύτερον μέτρον, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας, τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὰ δημοτολόγια, δυστυχῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅτι ὄχι μόνον τὸ μέτρον δὲν ἐφηρμόσθη, ἀλλὰ ὑπεχρεώθη εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅταν ἐγὼ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐσχολίαζον αὐτὸ τὸ μέτρον, νὰ μοῦ παράσχῃ ἀνακριβῆ πληροφορίαν. Τί συνέβη μὲ τὸ θέμα τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὰ δημοτολόγια τῶν κοινοτήτων τῶν νομάδων κτηνοτρόφων, κύριοι συνάδελφοι; Ἐνῷ κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ νόμου ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεως ἀπεφάσιζεν, ἐκτιμῶσα τὰς ἐκτάσεις, τὰς βοσκησίμους ἐκτάσεις τῆς Κοινότητος, τὴν ἐγγραφὴν ὡρισμένου ἀριθμοῦ κτηνοτρόφων εἰς τὰ δημοτολόγια, ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως ὑπεβάλλετο πρὸς κύρωσιν διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν καὶ Γεωργίας. Τοῦτο ἀναμφισβητήτως δὲν ἐνεῖχε τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἐκτιμῶνται καὶ ὑπὸ τῶν Ὑπουργῶν τὰ πραγματικὰ γεγονότα τῆς χωρητικότητος τῶν βοσκοτόπων τῶν Κοινοτήτων ἢ τῆς ἰδιότητος τοῦ κτηνοτρόφου τοῦ ἐγγραφομένου εἰς τὰ δημοτολόγια, ἀλλὰ προφανῶς τῆς παρακολουθήσεως καὶ τῆς συστηματικῆς ἐνημερότητος τῶν ἐνδιαφερομένων Ὑπουργῶν. Ἀντί, ὅμως, τούτου, συνέβη ὥστε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν νὰ ἀρνῆται τὴν ἐπικύρωσιν τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεων. Ὄχι δὲ μόνον τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, —οἱ ἐξ ὑμῶν δικηγόροι ἀκούσατε— ἀλλὰ καὶ εἰς περιπτώσεις προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, εἰς τὰς ὁποίας περιπτώσεις ἐδικαιώθησαν οἱ προσφεύγοντες καὶ ἐξεδόθη ἀπόφασις ὑποχρεοῦσα τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Γεωργίας νὰ ἐπικυρώσουν τὰς ἀποφάσεις, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπέβαλε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους διὰ νὰ γνωμοδοτήσῃ.

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὶ εἶναι αὐτό;

§92Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ὑπέβαλε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας νὰ γνωμοδοτήσῃ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους. Καὶ τούτου δοθέντος, ἐκ τῆς ἀρνήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐπικυρώσῃ τὰς ἀποφάσεις αὐτῶν τῶν Ἐπιτροπῶν ἀπαλλοτριώσεως, εἶχα τὴν εὐκαιρίαν καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ ἐρωτήσω καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ποῖος μοῦ παρέσχε τὴν διαβεβαίωσιν, κύριοι συνάδελφοι, —τοῦτο συνέβαινε μέχρι προσφάτως, συνέβη πρὸ ἑξαμήνου— ὅτι ἀπό τινος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἤρχισε νὰ ὑπογράφῃ τὰς ἀποφάσεις. Πληροφορῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἤρχισε νὰ ἐπικυρῇ τὰς ἀποφάσεις, ἀλλὰ τὰς ἀνέπεμψε καὶ πάλιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεως, μὲ τὸ δικαιολογητικὸν ὅτι, ἀφ’ ἧς ἐξεδόθησαν, μέχρι σήμερον ποὺ πρόκειται νὰ τὰς ἐπικυρώσω ἐγώ, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἠλλοιώθη ἡ πραγματικὴ κατάστασις τῶν Κοινοτήτων. Αὐτὴ εἶναι ἡ διὰ τὸν κ. Γυιόκαν πληροφορία ἢ διὰ κἄποιον ἄλλον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ τοῦ μέτρου τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὰ δημοτολόγια. Τὸ μέτρον αὐτὸ ἐξηλίχθη καθ’ ὅσον τρόπον εἶπον προηγουμένως, κ. συνάδελφοι.

§93Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπαναλαμβάνω τὴν διαβεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν σᾶς παρέσχον πρὸ ἑξαμήνου, ὅτι πράγματι ὑπῆρξαν ὡρισμέναι ἀντιρρήσεις ἀπὸ τὴν πλευρὰν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀπὸ ἑξαμήνου, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς τὸν χρόνον, ἐλύθησαν ὅλαι αὐταὶ αἱ διαφωνίαι καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος —ὑπευθύνως τὸ λέγω— δὲν παρέρχεται ἡμέρα νὰ μὴ ὑπογράψω σχετικὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν συνυπογράφει καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν εἰς συγκεκριμένην τινὰ ὑπόθεσιν παρετηρήθη αὐτὸ τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον λέγετε. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀμφισβητεῖτε γεγονὸς τοῦ ὁποίου ἔχω ὁ ἴδιος γνῶσιν, διότι ὁ ἴδιος ἔχω θέσει τὴν ὑπογραφήν μου.

§94Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, κ. Ὑφυπουργέ, διότι εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ συνέβη, ὅπως πολλὰ συνέβησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέφερον οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑποστηρίζω, ὅτι ὡς μέτρον γενικὸν ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὰ δημοτολόγια ἔτυχεν αὐτῆς τῆς μεταχειρίσεως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας συγκεκριμένας τινάς περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπεκύρωσε τὰς ἀποφάσεις, ἀντὶ νὰ τὸ μνημονεύετε ὡς ἐπίτευγμα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἐγὼ νὰ τὸ θεωρῶ ὡς ψόγον διὰ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι ἐνῷ ἀρνεῖται ἕνα δίκαιον γενικὸν μέτρον, τὸ ἐφαρμόζει μόνον δι’ ὡρισμένας περιπτώσεις, διὰ τὰς ὁποίας θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω οἵαν ἐκτίμησιν ἠμπορῶ νὰ κάμω. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, ἀνεφέρθη, δῆθεν, ὅτι ἐπετεύχθη ἡ ἐνίσχυσις τῶν νομάδων κτηνοτρόφων, διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως, ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. Γυιόκας, εἰς τὸν Νομὸν Καστοριᾶς 200–400 οἰκογενειῶν, δῆθεν φίλα προσκειμένων πρὸς ἐμέ. Δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ἀρνηθῶ, ὅτι εἶναι φίλοι μου καὶ προσκείμενοι. Ἀλλὰ ἔχω νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ὅτι καὶ ἐν τούτῳ τὸ σημεῖον ἀκολουθεῖται ἀβδηριτικὴν τακτικήν. Διότι ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας, κύριοι συνάδελφοι, παραμεθόριος Νομός, εἰς τὸν ὁποῖον ἀσκεῖται ἐντατικὴ προσπάθεια ἐποικισμοῦ τῆς περιοχῆς, ὑφίσταται τὸ ἑξῆς: Παίρνουν ἀπὸ αὐτὸν τὸν Νομόν, τὸν ὑποκείμενον εἰς ἐποικισμόν, παίρνουν τοὺς κατοίκους διὰ νὰ ἐποικήσουν τὸν Νομὸν Καστοριᾶς, ὁ ὁποῖος ἐπίσης ὑπόκειται εἰς ἐποικισμόν. Αὐτὴ ἡ τακτικὴ εἶναι πρωτοφανής. Καὶ ἐλέχθη εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Ἐσωτερικῶν καὶ Γεωργίας, ὅτι, κύριοι, δὲν εἶναι λύσις αὐτὴ τοῦ μεθοριακοῦ προβλήματος νὰ ἀφαιροῦμεν ἀπὸ ἕνα Νομὸν μεθοριακὸν μὲ πληθυσμὸν ὑπὸ τὸν κανονικόν, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας ἔφυγαν περὶ τοὺς 18.000 Ἀλβανοτσάμηδες, ὁ ὁποῖος ὑπόκειται εἰς ἐποικισμόν, νὰ ἀφαιροῦμε πληθυσμὸν διὰ νὰ ἐποικήσωμεν τὸν Νομὸν Καστοριᾶς, ἀπὸ ὅπου ἔφυγαν ἄλλοι πληθυσμοί. Καὶ αὐτὸ τὸ ἐπίτευγμα τὸ θεωρεῖ σπουδαῖον ὁ συνάδελφος κ. Γυιόκας καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ λέγουν, ὅτι κάμουν ἐποικισμὸν ἀπὸ τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας, εἰς τὸν Νομὸν Καστοριᾶς ἢ Φλωρίνης. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, ἀνεφέρθη εἰς διακοπὴν τοῦ κ. Ἀρβανιτάκη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ τὸ θέμα τῶν δασῶν, τῶν δημοσίων δασῶν. Ὅτι αὐτῶν γίνεται ἐκμετάλλευσις κανονική, συστηματικὴ καὶ ὅτι εὑρίσκονται εἰς καλὴν κατάστασιν. Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀμφισβητήσω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως δασοτεχνικῆς, τὰ δημόσια δάση, τὰ σοβαρὰ δημόσια δάση τῶν περιοχῶν —καὶ τὰ περισσότερα εὑρίσκονται ἐκεῖ— Ἠπείρου καὶ Δυτικῆς Μακεδονίας, εὑρίσκονται εἰς ἀρίστην κατάστασιν, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ τοῦ ὑπομνήσω κἄτι, περὶ τοῦ θέματος τῶν δημοσίων δασῶν. Ἐνῷ γίνεται τόση προσπάθεια καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον περὶ συγκρατήσεως τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν, περὶ βελτιώσεως τοῦ βιοτικοῦ των ἐπιπέδου καὶ δὲν γνωρίζω καὶ πόσαι ἄλλαι προσπάθειαι καταβάλλονται διὰ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας υἱοθέτησε καὶ ἔσπευσεν ἀσμένως νὰ φέρῃ μέχρι καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἀφοῦ ἔτυχε τῆς ἐπεξεργασίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀρνεῖται νὰ τὸ πράξῃ διὰ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τοῦ περιφήμου νομοσχεδίου περὶ διαθέσεως τῶν δημοσίων δασῶν, Μπαλταλίκ. Πολὺ θλιβερὰ πράγματα συμβαίνουν. Τὰ δημόσια αὐτὰ δάση ὑπὸ τὸν νομικὸν χαρακτηρισμὸν Μπαλταλίκ, ἐξῆψαν τὴν φαντασίαν ἑνὸς σημαντικοῦ παράγοντος περὶ πολλὰ διατρίβοντος καὶ ἐσοφίσθη μίαν ἡμέραν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν τὰ δάση αὐτὰ εἰς τὸν Σύνδεσμον Κοινοτήτων Ἠπείρου, τὸν ὁποῖον σύνδεσμον ἐμερίμνησε νὰ συγκροτήσῃ μεταξὺ ἑξηκοντάδος Κοινοτήτων, ἀπεχουσῶν μεταξύ των περὶ τὰ 70 ἕως 80 χιλιόμετρα. Καὶ ἀφοῦ συνέστησε τὸν ἁμαρτωλὸν αὐτὸν σύνδεσμον ὠρέχθη καὶ τὰ δημόσια δάση τῆς Ἠπείρου καὶ κατεσκεύασεν ἕνα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου τὰ δάση αὐτὰ διατίθενται εἰς τὸν σύνδεσμον Κοινοτήτων καὶ ὁ σύνδεσμος Κοινοτήτων θὰ κάμῃ τὰ ἔργα τὰ κοινωφελῆ διὰ τὰς Κοινότητας, εἰς τὰς ὁποίας ἀνήκουν τὰ δάση.

§95Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ νὰ σᾶς ἀπαλλάξω τοῦ κόπου, κύριε συνάδελφε.

§96Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἡ μέριμνά σας, κ. Ὑφυπουργέ, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ στραφῇ πρὸς τοὺς γεωργοκτηνοτρόφους καὶ ὄχι πρὸς ἐμέ, ὁ ὁποῖος δὲν κουράζομαι μὲ αὐτά.

§97Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Τὸ σημερινὸν Ὑφυπουργεῖον Γεωργίας δὲν ἔχει αὐτὴν τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν λέγετε. Καὶ ἐὰν εἴχατε λάβει γνῶσιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου θὰ τὸ ἐβλέπατε.

§98Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Θὰ εἴπω καὶ ἄλλα περὶ τῆς σημερινῆς καταστάσεως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τὴν σύνδεσιν τῶν γεγονότων νὰ τὴν κάμω ἐγὼ ὅπως τὴν ἀντιλαμβάνομαι. Σημειώσατε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπὸ τὸν τουρκικὸν καθεστὼς τὰ Μπαλταλὶκ ἦσαν δάση, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνῆκον κατὰ κυριότητα εἰς τὰς Κοινότητας, ἀλλὰ ἦσαν διατεθειμένα εἰς αἰωνίαν χρῆσιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος. Δηλαδὴ οὐσιαστικῶς ἦσαν Κοινοτικὴ περιουσία. Ἀντί, λοιπόν, κατὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ διατεθοῦν εἰς τὰς Κοινότητας ἢ καὶ ἄλλη λύσις ἦτο δυνατή, διατίθενται εἰς τὸν Σύνδεσμον τῶν Κοινοτήτων, τὸν δευτερογενῆ αὐτὸν ὀργανισμόν, ἐνῷ ἡ φυσικὴ πορεία τῶν πραγμάτων θὰ ἦτο ὁ πρωτογενὴς ὀργανισμός, τὸ κύτταρον τῆς αὐτοδιοικήσεως, ποὺ εἶναι ἡ Κοινότης, νὰ πάρῃ τὰ δάση, διότι αὐτὸ ἔχει κἄποιαν ἔννοιαν, διότι οἱ κάτοικοι μιᾶς Κοινότητος μετέχουν τῆς Κοινοτικῆς περιουσίας. Ἐνῷ οἱ κάτοικοι μιᾶς Κοινότητος–μέλους ἑνὸς συνδέσμου δὲν μετέχουν κατὰ καμμίαν ἔννοιαν τῆς νομῆς καὶ καρπώσεως μιᾶς περιουσίας. Ὅταν τοῦτο ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψίν μας, —καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς συναδέλφους ποὺ κατάγονται ἀπὸ ἐκεῖ— μετὰ πόσους ἀγώνας ἀπετράπη τὸ ἀνοσιούργημα αὐτὸ καὶ ἀπεσύρθη τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐγκατελείφθησαν αἱ τροπολογίαι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς αἱ ἀποσκοποῦσαι εἰς τὴν πραγματικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν καθορίζουσαι, ὅτι αἱ ἐκτάσεις αὐτῶν τῶν δασῶν μπαλταλίκ, διατίθενται πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν ὡς κλῆρος, ὥστε καὶ αὐτοὺς νὰ καθηλώσωμεν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, διότι τότε θὰ εἶχεν ἕν ἐνδιαφέρον ἡ παραμονή των, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ προσωπικοῦ ἑνὸς ἑκάστου ἰδιοκτήτου καὶ ἡ προστασία τῶν δασῶν νὰ εἶναι ἐξησφαλισμένη. Δυστυχῶς, τοῦτο δὲν ἐγένετο δεκτὸν τότε καὶ ἀπεσύρθη τὸ νομοσχέδιον. Διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος λέγω, ὅτι δὲν ἦτο ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὁ κ. Θανόπουλος, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ νομίζω, ὅτι τοὐλάχιστον ἡ Κυβέρνησις τοῦ αὐτοῦ κόμματος, ἡ πολιτικὴ μᾶλλον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἑνιαία. Διότι ἐὰν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐγκαινιάσωμεν νέαν τακτικήν, κάθε ὑπουργὸς νὰ εὐθύνεται μόνον διὰ τὰς πράξεις τὰς ὁποίας αὐτὸς ἐνήργησε καὶ ὄχι πάρα–πέρα, νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι κοινοβουλευτικῶς ὀρθόδοξον. Ἄλλωστε, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξωθήσετε μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου τὸν ἐντοπισμὸν τῶν εὐθυνῶν, κύριε Ὑπουργέ, διότι δὲν πρόκειται καὶ περὶ ποινικῆς ὑποθέσεως. Πρόκειται, ἁπλῶς, περὶ ἁπλῆς πολιτικῆς εὐθύνης. Λοιπόν, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι τοῦτο δὲν συνέβη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας, λυποῦμαι ἀλλὰ εἶναι ἄνευ ἀξίας, διότι συνέβη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ προηγουμένου Ὑφυπουργοῦ, τοῦ αὐτοῦ κόμματος καὶ τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως.

§99Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν νομίζετε, ὅτι σκιαμαχεῖτε καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντικείμενον;

§100Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ὑπάρχει, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, τὴν ἑξῆς: Ἐνῷ λέγετε, ὅτι ἐνισχύετε τὴν ὕπαιθρον καὶ καταβάλλετε προσπαθείας νὰ συγκρατήσετε τὸν πληθυσμόν, τρόπος ὁ ὁποῖος εἶναι ἀδάπανος διὰ τὸ Δημόσιον διότι προσεφέρθη ἡ Κυβέρνησις νὰ προσφέρῃ τὴν δημοσίαν περιουσίαν εἰς γνωστὸν μεγαλοσχήμονα, ἠρνήθητε νὰ τὸ πράξητε ὑπὲρ τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν. Πῶς σκιαμαχῶ, τότε, καὶ εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου τὸ θέμα; Διότι ἀρνεῖσθε νὰ ἐξυπηρετήσητε τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς. Αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐδώσατε εἰς τὸν Πόγγην, ἀρνεῖσθε νὰ τὸ δώσετε εἰς τὸν ὀρεινὸν πληθυσμόν.

§101Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Τί σχέσιν ἔχει ὁ Πόγγης μὲ τὴν μελετηθεῖσαν παραχώρησιν τῶν δημοσίων δασῶν;

§102Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἂν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι δὲν γνωρίζετε τότε τί συνέβη, ὁπότε δὲν εἶσθε ὑπουργός, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ γνωρίζετε καὶ τὰς σχέσεις....

§103Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ἤμην μέλος εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ μαζὺ ἐπεξειργάσθημεν τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο καὶ γνωρίζω ὅλας τὰς λεπτομερείας. Ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ τελευταῖον αἴτημα τὸ ὁποῖον διετυπώσατε, τῆς παραχωρήσεως τῶν δημοσίων δασῶν εἰς ἀκτήμονας κατοίκους τῆς ὀρεινῆς περιοχῆς, νομίζω, ὅτι εἶναι ἄνευ ἀξίας. Διατί; Ἀπὸ τὰ Δημόσια δάση, ἀπὸ τὰ παντὸς εἴδους δάση, ἐκεῖνο ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι τὸ εἰσόδημα. Διότι πέραν τοῦ εἰσοδήματος, τὸ δάσος, ὡς ἰδιοκτησία, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατακερματίζεται διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους, ὡς προερχόμενος ἀπὸ ὀρεινὴν περιοχήν, καταλαβαίνετε, ὅτι ἐξυπηρετοῦν ἀπολύτως σκοποὺς σοβαρούς. Διότι τὸ δάσος εἶναι ἕνα κοινὸν ἀγαθόν, ποὺ προσφέρει ὑπηρεσίας, ὄχι μόνον εἰς ἐκείνους ποὺ εἶναι δασόβιοι ἢ παραδασόβιοι, ἀλλὰ καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ εἶναι ἀπομεμακρυσμένοι εἰς τὴν πεδιάδα, διότι παρεμποδίζει τὴν δημιουργίαν χειμάρρων κλπ. Ἂν ἐξασφαλίσωμεν διὰ τὸν δασόβιον καὶ παραδασόβιον πληθυσμὸν τὸ εἰσόδημα, τὸ ἀναμενόμενον ὑπὲρ αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθοτέρα πολιτικὴ καὶ δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν ἡ ἀναγνώρισις διὰ παραχωρητηρίου ἑνὸς δασοτεμαχίου ὑπὲρ τοῦ ἄλφα ἢ τοῦ βῆτα. Αὐτὸ κάμνει ἡ Κυβέρνησις, καὶ τὸ γνωρίζετε ὅλοι αὐτό, διὰ τῶν πρωτοτύπων δασαρχείων, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων δημοσίων δασῶν, ὅπου δὲν ἐφαρμόζονται αἱ ἀρχαὶ τῆς πρωτοτύπου δασοπονίας. Εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς παραχωρεῖται ὅλη ἡ ξυλεία, εἴτε χρήσιμος, εἴτε καύσιμος καὶ παραχωρεῖται χωρὶς δημοπρασίαν καὶ ὅπου ἀσχολοῦνται τὰ μέλη τῶν συνεταιρισμῶν μὲ ἐργασίας δασοπονικὰς ξέρετε πολὺ καλὰ ὅλοι, ὅτι ἔχουν καθορισθῆ ἡμερομίσθια τοιαῦτα, ποὺ δὲν ἔχουν ἐπιβληθῆ καὶ δὲν ἔχουν εἰσέτι ἐπικρατήσει εἰς οὐδενὸς ἄλλου εἴδους ἐργασίαν. Ἄρα, λοιπόν, ἄν δώσωμεν ὡς Κυβέρνησις τὰ δημόσια δάση ὑπὲρ τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν, τὰ παραδίδομεν, χωρὶς νὰ διακινδυνεύσωμεν, κατακερματίζοντες τὸ δάσος εἰς μικρὰς διαιρέσεις, νὰ στερήσωμεν τὸν τόπον ὁλοκλήρου αὐτοῦ τοῦ πολυτίμου ἀγαθοῦ, τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ εἶναι ἑνιαία καὶ ἡ διαχείρισις καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ ἡ βελτίωσις καὶ ἡ συντήρησις καὶ ἡ φύλαξις. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική μας, σαφής, τὴν ὁποίαν γνωρίζετε.

§104Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑφυπουργὲ τῆς Γεωργίας, τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι ὁ κατατεμαχισμὸς τῶν δασικῶν ἐκτάσεων εἶναι ἀσύμφορος θὰ εἶχε ποιάν τινα ἀξίαν, ἂν ἡ διαχείρισις τοῦ δασικοῦ πλούτου ἐγένετο, ἀνεξελέγκτως, προκειμένου περὶ ἰδιοκτησίας. Εἴτε πρόκειται περὶ δημοσίου δάσους, κ. συνάδελφοι, εἴτε περὶ ἰδιοκτησίας, εἴτε περὶ Κοινοτικοῦ, ἡ ἐκμετάλλευσις θὰ γίνῃ κατὰ τὰς ὑποδείξεις τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας, μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα ἐνδεδειγμένα ἀπολύτως, ἀλλὰ κατασφαλίζοντα τὰ δάση. Συνεπῶς, ὁ δῆθεν κατατεμαχισμὸς, δὲν εἶναι ἐπιχείρημα σοβαρᾶς ἀξίας, διότι οὐδεμία ζημία εἰς τὸ δάσος θὰ ἐπήρχετο ἐκ τοῦ κατατεμαχισμοῦ εἰς μικροτέρας ἰδιοκτησίας, διότι καὶ αὐταὶ αἱ μικρότεραι ἰδιοκτησίαι ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους θὰ διεχειρίζοντο ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι δίδομεν τὸ προϊὸν τῶν δασῶν ἄνευ δημοπρασίας εἰς τοὺς συνεταιρισμούς, διότι εἶναι ἡλίου φαεινότερον ἂν ὑπάρχῃ κἄποια διαφορά, ἂν τὸ παίρνουν χωρὶς δημοπρασίαν, ἐπὶ τῇ καταβολῇ δικαιώματος, αὐτὸ θὰ εἶναι ἰδιοκτησία των. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, νὰ νομίζετε, ὅτι ἐξαντλεῖται τὸ ἐνδιαφέρον τὸ κυβερνητικόν, νὰ ἀποφεύγῃ τὰς δημοπρασίας, ἀλλὰ νὰ καθορίζῃ δικαιώματα ἀπολήψεως τῶν δασικῶν προϊόντων, εἰς περίπτωσιν οἰκοδομησίμου ξυλείας, ὄχι διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων, ἂν νομίζετε, ὅτι ἡ ἄνευ δημοπρασίας διάθεσις εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς ἰσοδυναμεῖ πρὸς ἰδιοκτησίαν, θυμίσατέ το. Ἀλλὰ ἐγώ, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα.

§105Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Ξεύρετε τὶ γίνεται τὸ προϊὸν αὐτὸ τὸ ἀπολαμβανόμενον ἀπὸ τὸ Δημόσιον, ὡς δικαίωμα, ὅπως εἴπατε; Διατίθεται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων, εἴτε δρόμων, εἴτε βελτιώσεων βοσκοτόπων, εἴτε ἀναδασώσεων καὶ καταβάλλεται εἰς ἡμερομίσθια εἰς αὐτὸν τὸν ὀρεινὸν πληθυσμόν. Διότι μὲ ὑλοτομικὰς ἐργασίας, ὅπως γνωρίζετε, λόγῳ τῶν εἰδικῶν γνώσεων, τῆς εἰδικῆς τέχνης καὶ τῆς ἐμπειρίας, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχουν, μόνον ἕνα τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ αὐτοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχοληθῇ. Ἡμεῖς, διὰ τοῦ ἀπολαμβανομένου δικαιώματος συντηροῦμεν καὶ τὸν ὑπόλοιπον πληθυσμόν, τὸν ὁποῖον ἀπασχολοῦμεν καὶ εἰς ἔργα ἀναδασώσεως καὶ εἰς ἔργα τεχνικά. Νομίζω, ὅτι γνωρίζετε τὰς ἀντιλήψεις μου. Εἶμαι κατ’ ἐξοχὴν φιλελεύθερος καὶ ἡ ἱστορία μου ἡ προσωπικὴ καὶ τῆς οἰκογενείας μου εἶναι ἱστορία συνυφασμένη μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων ἀπὸ τὸ 1910 μέχρι σήμερον. Ἀπὸ τῆς διαθέσεως αὐτῆς θὰ ἤμην ἀπολύτως σύμφωνος, ὅσον ἀφορᾶ τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία θέλετε νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὰ δάση, δηλαδή, τῆς παραχωρήσεώς των. Ἀλλ’ ἐγώ, ὁ ἀγωνισθεὶς διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων, σᾶς λέγω, ὅτι ἐπείσθην, ὅτι εἶναι πολὺ παρακεκινδυνευμένη ἡ παραχώρισις δημοσίων δασῶν εἰς ἀκτήμονας. Διότι ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου, μὲ προσωπικήν μου γνῶσιν, ἀλλὰ καὶ καθ’ ὃ διάστημα ἀνέλαβον ὑπευθύνως τὸ Ὑπουργεῖον, ἔλαβον γνῶσιν καὶ ἄλλων στοιχείων καὶ ἐπείσθην καὶ προσωπικῶς, ὅτι ἐκεῖ, ὅπου ἔγιναν παραχωρήσεις δασῶν εἰς Κοινότητας, ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ἀπὸ ἀπόψεως φυλάξεως καὶ συντηρήσεως, ὥστε εἶναι ἀπελπιστικὸν τὸ πρᾶγμα. Καὶ νομίζω, ὅτι ἕνας, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ δάσος, ἐὰν ἦτο δυνατόν, θὰ ἔκαμνεν πρᾶξιν ἀντίθετον, ἐπαναδίδων τὰ δάση εἰς τὸ Δημόσιον, τὸ ὁποῖον διαθέτει καὶ δασοφύλακας, βεβαίως, ὄχι εἰς ἐπαρκῆ ἀριθμόν, ἀλλὰ καὶ ἄλλο προσωπικὸν τῶν μέσων δασικῶν σχολῶν καὶ δασολόγους, ἐνῷ αἱ Κοινότητες δὲν διαθέτουν δασολόγους. Καὶ ναὶ μὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ σύνταξις διαχειριστικῆς ἐκθέσεως, βάσει τῆς ὁποίας γίνεται ἡ ἐκμετάλλευσις, ἀλλὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ δασολόγος, ὁ ὁποῖος νὰ παρακολουθῇ τὰς ὑλοτομικὰς ἐργασίας καὶ τὰς ἐργασίας βελτιώσεως εἰς τὸ δάσος, τὸ δάσος αὐτὸ καταστρέφεται χρόνῳ σὺν τῷ χρόνῳ. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τῶν δημοσίων δασῶν, ὄχι τῶν ἰδιωτικῶν. Πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν οἱ ἰδιῶται νὰ συντηρήσουν δασολόγους, ἐνῷ ὑπάρχει διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμέναι αἱ Κοινότητες, πέραν ὡρισμένου ἀριθμοῦ στρεμμάτων, νὰ συντηροῦν καὶ νὰ πληρώνουν δασολόγον. Ἰδοὺ οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι μὲ ἔπεισαν νὰ μὴ συντρέξω εἰς τὴν ἄποψιν τῆς παροχῆς τῶν δασῶν εἰς ἰδιώτας.

§106Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἀπαντήσω εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ἐπιχειρηματολογίαν, διότι δὲν θὰ τελειώσῃ ποτὲ αὐτὴ ἡ συζήτησις. Σᾶς λέγω μόνον, ὅτι ὑπάρχουν ἀντίθετοι ἀπόψεις, ἱκαναὶ νὰ ἀνατρέψουν τὰ ἐπιχειρήματά σας καὶ περιορίζομαι νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι ὅπως τὸ Κράτος διαθέτει διὰ τοὺς πολίτας γεωπόνους, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον θὰ διέθετε καὶ δασολόγον. Τὰ ἀνέφερα αὐτὰ διὰ νὰ ὑπάρξῃ διαπίστωσις, ὅτι ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς κινεῖται εὐχερῶς, ὅταν ζητῆται τοῦτο ἀπὸ ὡρισμένους παράγοντας, ἐνῷ παρουσιάζονται πλεῖσται δυσχέρειαι, ὅταν ζητοῦν νὰ τεθοῦν εἰς κίνησιν οἱ πληθυσμοὶ τῆς ὑπαίθρου.

§107Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Ἡ γραμμὴ αὐτή, ὅσον ἀφορᾷ τὰ δημόσια δάση τηρεῖται εἰς ὅλον τὸν κόσμον, καὶ εἰς τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος καὶ εἰς τὰς Δυτικὰς χώρας.

§108Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Δὲν λέγω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ πολιτική, ἀλλὰ ἰσχυρίζομαι, ὅτι δὲν ὑπάρχει προστασία τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου. Ὑπάρχει σωρεία ἄλλων περιπτώσεων τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος τοῦ ρυθμίζοντος τὰ ζητήματα τῆς ὑπαίθρου. Περιορίζομαι νὰ ἀναφέρω τὰ παραχωρητήρια τῶν κλήρων, τὴν περίπτωσιν τῶν προσφυγικῶν οἰκογενειακῶν κλήρων ὅπου ἀπὸ τοῦ 1925 δὲν καθωρίσθη ἀκόμη ποῖα εἶναι τὰ δικαιούμενα μέλη καὶ τὸ θέμα τῆς κατατμήσεως τοῦ κλήρου διὰ τὸ ὁποῖον ἐλήφθησαν ἡμίμετρα. Ὅλα αὐτὰ καθιστοῦν σήμερον ἀβεβαίαν τὴν ἀγροτικὴν ἰδιοκτησίαν. Οἱ ἰσχυρισμοὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐκτελοῦνται ἔργα, ὅτι διατίθενται πιστώσεις καὶ ὅτι ἀσκεῖται ἀκομμάτιστος διοίκησις, ἀντεκρούσθησαν κατὰ τρόπον ἀνεπίδεκτον ἀμφισβητήσεως. Ἡ ὕπαιθρος ἀξίζει περισσοτέρας προσοχῆς καὶ θὰ ἦτο ἀνάξιον ἡμῶν ὡς ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους νὰ ἀποδεχθῶμεν ὡς τετελεσμένον γεγονὸς ἐκεῖνο ποὺ ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὴν τελευταίαν ὁμιλίαν του περὶ τῆς ἐπαρχίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§110Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ὁ κ. Πιτούλης, διεξετραγῴδησεν μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι πραγματική. Ἀνεφέρθη εἰς τὴν παραμεθόριον περιοχήν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ἐκπροσωπῶ καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω μαζί του, διότι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη συνετελέσθη τεράστιον ἔργον διὰ τὸν ἐποικισμὸν καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων τῆς Ἠπείρου καὶ τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Πιτούλης, θέλει νὰ ἀγνοῇ. Ἡ ἐπερώτησις περὶ ἐπαρχίας, ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη συνετελέσθη τεράστιον ἔργον ποὺ ἀποδεικνύει ποίας μερίμνης καὶ ποίας στοργῆς ἔτυχεν ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ κυριώτερον ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐντεῦθεν. 700.000 ἦσαν οἱ ἀπομακρυνθέντες ἐκ τῶν χωρίων των καὶ καταφυγόντες εἰς κέντρα ἀσφαλείας συμμοριόπληκτοι. Ἡ ὕπαιθρος εὑρίσκετο ἐν ἐρημώσει. Ὁ οἱοσδήποτε καλόπιστος συζητητὴς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ μέγεθος τοῦ ἔκτοτε συντελεσθέντος ἔργου, ἰδίᾳ μετὰ τὸ ἔτος 1955. Ἀπόδειξιν τούτου ἀποτελεῖ, ὅτι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ηὐξήθη ἀπὸ τοῦ 1955 –1960 ἀπὸ 19.400.000.000 εἰς 26.400.000.000, καίτοι τὸ ποσοστὸν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ διάστημα ἐμειώθη ἀπὸ 60 εἰς 48%. Ἐπίσης πολλὰ δισεκατομμύρια διετέθησαν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καὶ ἔργων ὁδοποιΐας καὶ ἀπὸ τὸν τακτικὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν δημοσίων ἐπενδύσεων.

§111Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πράγματι, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν περιφέρειάν σας ἔχει κάνει ἔργα ὁ στρατός.

§112Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι ἡ χρηματοδότησις τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας ἀνῆλθεν ἀπὸ 3.500.000.000 ποὺ ἦτο τὸ 1939 εἰς 8 δισεκατομμ. δραχμῶν τὸ 1960.

§113Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε συνάδελφε, τὸ 1939 ποὺ ἀνεφέρατε, τὰ γεωργικὰ προϊόντα ἀκολουθοῦσαν τὴν τιμὴν ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀπολαύσουν οἱ γεωργοί. Σήμερον, ὅμως, μὲ τὸ κόστος τῶν ἐπιβαρύνσεων, ὄχι μόνον δὲν ἀπολαμβάνουν καμμίαν τιμήν, ἀλλ’ εὑρίσκονται καὶ καταχρεωμένοι.

§114Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἔχετε λάθος, κ. συνάδελφε, διότι αἱ 8 δραχμαὶ ποὺ εἶχε προπολεμικῶς τὸ σιτάρι, ἀντιπροσωπεύουν τὸ ἕνα τρίτον τῆς σημερινῆς ἀξίας, διότι ἡ λίρα εἶχε 1.000 δραχμάς, ἐνῷ σήμερον 280 δραχμ.

§115Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ὅμως, προπολεμικῶς ὁ γεωργὸς μὲ 100 ὀκάδες σιτάρι ἔρραβεν ἕνα κοστούμι ροῦχα. Σήμερα θέλει τριπλασίαν ποσότητα. Προπολεμικῶς ὁ γεωργὸς μὲ 500 ὀκ. σιτάρι ἀγόραζεν ἕνα κάρρο. Σήμερα διὰ νὰ τὸ ἀγοράσῃ θέλει 1.500 ὀκ. σιτάρι.

§116Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, σήμερα τὸ σιτάρι καλλιεργεῖται εἰς ὀλιγώτερα κατ’ ἔκτασιν στρέμματα, ἀπὸ ὅ,τι ἐκαλλιεργεῖτο προπολεμικῶς. Καὶ ὅμως, ἡ παραγωγὴ σιταριοῦ προπολεμικῶς μὲ μεγαλυτέραν καλλιεργήσιμον στρεμματικὴν ἔκτασιν ἀνήρχετο εἰς 800 χιλ. τόννους, σήμερον μὲ περιωρισμένην τὴν στρεμματικὴν ἔκτασιν ἀνέρχεται εἰς 1.800.000. Ἡ στρεμματικὴ ἀπόδοσις, κατὰ μέσον ὅρον ηὐξήθη ἀπὸ 90 εἰς 150 χιλιόγραμμα. Ἔχει μειωθῆ ὁ ἀγροτικός μας πληθυσμός, ὅπως γίνεται εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου, αἱ ὁποῖαι ζοῦν ἀπὸ ἄλλας ἀπασχολήσεις τὸ περισσότερον. Ἀλλά, ὅταν ὁ μὲν ἀγροτικὸς πληθυσμὸς μειοῦται, τὸ δὲ ἀγροτικὸν εἰσόδημα αὐξάνει, τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγρότου βελτιοῦται. Περαιτέρω ἔχομεν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων ὁδοποιΐας καὶ ἐξηλεκτρισμοῦ, τὰ ὁποῖα ὠφελοῦν ἐπίσης καὶ τὸν ἀγρότην. Παρὰ τὴν μείωσιν τῶν στρεμμάτων ἐδιπλασιάσθη ἡ ἀπόδοσις καὶ τὸ εἰσόδημα, διότι ἐβελτιώθησαν αἱ καλλιέργειαι, χάρις εἰς τὴν χρῆσιν τῶν μηχανημάτων, τῶν λιπασμάτων καὶ τῶν καλλιτέρων μεθόδων καλλιεργείας, ἐβελτιώθη ἡ ἀπόδοσις καὶ οὕτω διετέθη μεγαλύτερος ἀριθμὸς στρεμμάτων εἰς τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν, εἰς τὴν δενδροκαλλιέργειαν καὶ εἰς τὴν παραγωγὴν ὀπωρολαχανικῶν. Καὶ τὸ εἰσόδημα αὐτὸ τὸ ἀπολαμβάνουν οἱ γεωργοί μας. Ἐὰν δὲ ἡ Ἑλλὰς ὠργανώσῃ τὴν ἀπασχόλησιν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ καὶ κατευθύνῃ τὰς προσπαθείας της εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας της θὰ μεταβληθῇ συντόμως εἰς Δυτικὴν Γερμανίαν καὶ θὰ σταματήσῃ τὸ κῦμα τῆς μεταναστεύσεως εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ εἶμαι ἀντίθετος. Ἡ Κυβέρνησις, κ. συνάδελφοι, ἔχει ἐξαγγείλει 5ετὲς πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον προβλέπει εἰς τὴν ἀπασχόλησιν ὀλιγωτέρου ἀριθμοῦ ἀγροτῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον μὲ ταυτόχρονον διπλασιασμὸν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Τὸ πρόγραμμα αὐτὸ προβλέπει τὴν γενικὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἤτοι διὰ τὸ 1964 ἀπὸ 26 δισεκατομμ. ποὺ εἶναι σήμερα, εἰς 34 δισεκατομμ. δραχμῶν. Καὶ τὸ εἰσόδημα αὐτὸ τῶν 34 δισεκατομμ. δραχμῶν θὰ τὸ ἀπολαύσῃ τὸ 40% τοῦ πληθυσμοῦ, διότι τὸ ὑπόλοιπον ποσοστὸν τοῦ πληθυσμοῦ θὰ ἀπασχοληθῇ εἰς τὴν μεταποίησιν, ἤτοι εἰς τὴν βιομηχανίαν, βιοτεχνίαν κλπ. Θὰ παρατηρηθῇ, δηλαδή, τὸ φαινόμενον τῆς μειώσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος. Ἡ πολιτική, λοιπόν, τῆς Κυβερνήσεως εἶναι μεγαλόπνοος καὶ συγχρονισμένη. Ἐν τούτοις δὲν ἀναμένει, ὅτι αὐτὸ θὰ δώσῃ τὴν πλήρη εὐημερίαν εἰς τὸν ἀγρότην καὶ δι’ αὐτὸ κατευθύνει τοὺς ἀγρότας καὶ πρὸς ἄλλας μικτὰς καλλιεργείας καὶ τὴν κτηνοτροφίαν. Γνωρίζετε σήμερον, ὅτι κατ’ ἐξοχὴν γεωργικαὶ χῶραι εἶναι αἱ βιομηχανικαὶ καὶ ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ δώσῃ εἰς τὸν γεωργικὸν πληθυσμὸν ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ ἄλλας προσθέτους ἀπασχολήσεις, βιοτεχνικάς, κτηνοτροφικὰς καὶ ἄλλας. Ἀνεξαρτήτως τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἔχομεν σήμερον καὶ ἐκ τῆς μεταναστεύσεως 90 ἑκατομμ. δολλάρια κατ’ ἔτος, μέγα μέρος τοῦ ὁποίου κατευθύνεται εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὸ ὁποῖον συντελεῖ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς διαβιώσεώς της. Ἡ παραγωγὴ ἑσπεριδοειδῶν ἐπενταπλασιάσθη, τῶν νωπῶν ὀπωρῶν καὶ λοιπῶν εἰδῶν ἔχει τριπλασιασθῆ. Ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος ἔχει τετραπλασιασθῆ. Ἡ ὄρυζα ἔχει ἐπίσης ἀνέλθει ἀπὸ 4 χιλ. τόννους παραγωγῆς εἰς τοὺς 7 χιλ. τόννους. Τοὺς καρποὺς αὐτοὺς καὶ τὴν ἀξίαν των τοὺς ὠφελεῖται ἡ ὕπαιθρος καὶ ὡς αὐτοκαταναλισκομένους καὶ ὡς πωλουμένους. Ἀπόδειξιν τούτου ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ λαὸς εἶναι ἀφοσιωμένος εἰς τὸ κυβερνῶν Κόμμα καὶ ἐκδηλοῖ πάντοτε πρὸς αὐτὸ καὶ πρὸς τὸν ἀρχηγόν του τὴν ἐμπιστοσύνην του. Ὁ λαός, ὅμως, ἔχει ὀξὺ αἰσθητήριον. Βλέπει καὶ ἀντιλαμβάνεται τὶ γίνεται διὰ τὴν ἐπαρχίαν καὶ διαισθάνεται ποῖος εἶναι ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπικρίνουν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ δῆθεν ἐγκατάλειψιν καὶ ἀστοργίαν τῆς ὑπαίθρου. Ὁ λόγος αὐτός, ἀκριβῶς, εἶναι ποὺ κάμνει τὴν ἐπαρχίαν νὰ ἔχῃ πεποίθησιν καὶ ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον κυβερνᾷ τὴν Χώραν καὶ διὰ τοῦτο τὸ περιβάλλει μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην της. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, τὸ ὁποῖον ἔθιξε προηγουμένως ὁ ὁμιλήσας συνάδελφος, θεωρῶ καὶ ἐγὼ ὑποχρέωσίν μου, καθ’ ὃ προερχόμενος ἐκ παραμεθορίου περιοχῆς, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ στοργὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐξεδηλώθη διὰ τὰς παραμεθορίους περιοχὰς κατὰ τὸν καλλίτερον δυνατὸν τρόπον. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου συγκεκριμένα περιστατικά, ὅπως τῆς ἀνεγέρσεως καὶ οἰκοδομήσεως 5 χωρίων εἰς τὴν περιφέρειαν Καστορίας, τὰ ὁποῖα εἶχον καταστραφῆ ἐκ τῶν πολεμικῶν γεγονότων. Ἐπίσης εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης, καὶ νομίζω, καὶ εἰς ἄλλας παραμεθορίους περιοχάς. Αὐτή, ὅμως, ἡ μεταβολὴ καὶ ἡ οἰκοδόμησις ἐχρειάσθη δεκάδας ἑκατομμυρίων, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἑκατοντάδας, τὰς ὁποίας διέθεσεν ἡ Κυβέρνησις. Ἡ ὁδοποιΐα ἐπίσης ἐβελτιώθη εἰς σημαντικὸν βαθμὸν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἐξετελέσθησαν πολλὰ καὶ μεγάλα ἐγγειοβελτιωτικὰ καὶ ἀρδευτικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε εἶχε σκεφθῆ νὰ κάμῃ Κυβέρνησις. Δὲν εἶναι δυνατόν, συνεπῶς, νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἐξαθλιώσεως τῆς ὑπαίθρου, καθ’ ἣν στιγμὴν εἶναι ὀφθαλμοφανές, ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐκτελεῖται μία κοσμογονία, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν βελτίωσιν τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου καὶ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Οὐδείς, ἀσφαλῶς, δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἡ ὕπαιθρος μετεβλήθη εἰς παράδεισον. Δὲν δύναται, ὅμως, ἐπίσης, νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι προσπάθεια καταβάλλεται καὶ ὅτι ἔχουν σημειωθῆ μεγάλα καὶ σταθερὰ βήματα ἀνόδου εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει προβλέψει, διὰ τοῦ 5ετοῦς προγράμματος, τὴν διάθεσιν κονδυλίων ἐκ τοῦ κεφαλαίου δημοσίων ἐπενδύσεων 31 δισεκατομμυρίων, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 8 δισεκατομμύρια προορίζονται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τὴν ὕπαιθρον. Καὶ ὅταν ἔχωμεν μίαν σημαντικὴν Κυβερνητικὴν προσπάθειαν καὶ μίαν συνετὴν πολιτικὴν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ τῆς πτηνοτροφίας, διὰ τῆς πιστοδοτήσεως καὶ χρηματοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν μας, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ Κυβερνητικῆς ἀστοργίας καὶ περὶ ἐξαθλιώσεως τῆς ὑπαίθρου; Τὸ ὅτι ὑπάρχει σημαντικὴ βελτίωσις εἰς τὴν ὕπαιθρον, δύναται νὰ διαπιστωθῇ καὶ ἀπὸ ὡρισμένα στατιστικὰ δεδομένα. Ὅπως, ἐπὶ παραδείγματι, ἡ σημαντικὴ κατανάλωσις κρέατος καὶ ἄλλων ἀγαθῶν. Δὲν λέγω, βεβαίως, ὅτι ἡ κατανάλωσις τοῦ κρέατος ἔγινεν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν ὕπαιθρον, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐγένετο εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ τὴν ἀξίαν τῶν προϊόντων αὐτῶν καὶ τὴν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως τὴν ἀπήλαυσαν οἱ ἀγρόται μας. Εἶναι γνωστόν, ἐπίσης, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν παραγομένων ἀγροτικῶν προϊόντων ὑπερβαίνει κατ’ ἔτος τὰ 90.000.000 δολλάρια. Εἰσάγομεν, ὅμως, ἐπίσης, ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διάφορα ἀγαθὰ ἀπαραίτητα, ὅπως κρέατα, σῖτον κλπ., τῶν ὁποίων τὸ ὕψος ἀνέρχεται εἰς 70–80.000.000 δολλάρια. Γίνεται, λοιπόν, μία προσπάθεια, διὰ τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς κτηνοτροφίας, τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν εἰσαγωγῶν νὰ μειωθῇ εἰς τὸ ἥμισυ, ὥστε διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς νὰ καρπωθῇ ὁ ἀγρότης καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία τὴν διαφορὰν αὐτήν. Καὶ πράγματι, τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐλπίζομεν νὰ μειωθῇ εἰς τὸ ἥμισυ περίπου καὶ ἀποβλέπει εἰς τὸν ὅσον τὸ δυνατὸν περαιτέρω περιορισμὸν του, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς αὐτόν, ἀκριβῶς, τὸν σκοπὸν ἀποβλέπει, κ. συνάδελφοι, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεώς μας καὶ νομίζω, ὅτι μόνον ἐπαίνους δυνάμεθα νὰ ἀπονείμωμεν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διεχειρίσθησαν τὰ θέματα αὐτὰ ἀπὸ τοῦ 1955 μέχρι σήμερον. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, κ. συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀναγνώσω, ἐξ ἐπισήμων στοιχείων, τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα διετέθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων τῆς ὑπαίθρου, τὰς ἐπιδοτήσεις καὶ τὸ πρόγραμμα διὰ τὴν ὀρεινὴν οἰκονομίαν καὶ γενικῶς διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν παραγωγῶν. Τὰ στοιχεῖα ἔχουν ὡς ἑξῆς: «..... (ἀναγινώσκει) .....». Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ πεισθῇ τις, ὅτι πράγματι ἀσκεῖται ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως μία λελογισμένη πολιτική, ἡ ὁποία σκοπὸν ἔχει τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀγροτῶν μας καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Οἱ ἀγρόται τῆς Χώρας ἔχουν πεποίθησιν, καὶ διὰ τοῦτο, πάντοτε ἐτίμησαν διὰ τῆς ψήφου των τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον κυβερνᾷ τὴν Χώραν. Καὶ τώρα, ὀλίγας λέξεις ἐπὶ ἑνὸς θέματος ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Πιτούλης. Εἶπεν ὁ κ. Πιτούλης, ὅτι τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς βιομηχανίας ἀνέρχεται εἰς 150.000. Αὐτὸ εἶναι λάθος. Διακόπτων τοῦ εἶπον, ὅτι τοῦτο ἀνέρχεται εἰς 700.000. Ὅλον τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς χώρας, ἀνέρχεται εἰς 4.142.000, ἐξ αὐτοῦ 2.042.000 ἀπασχολοῦνται εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἐκεῖ εὑρίσκεται τὸ μέγα ποσοστὸν τῶν ὑποαπασχολουμένων. Ἀπὸ ἐκεῖ ἔχομεν τὸν μεγαλύτερον ὄγκον τῆς μεταναστεύσεως καὶ ὄχι ἀπὸ τὰς πόλεις, ὅπου οἱ ἐργάται κατὰ γενικὸν κανόνα εἶναι εἰδικευμένοι καὶ ἀπολαμβάνουν ἑνὸς ηὐξημένου ἡμερομισθίου. Δι’ αὐτό, ἀκριβῶς, τὸ τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις μίαν πρόσθετον ἀπασχόλησιν. Εἰς τὴν μεταποίησιν ἀπασχολοῦνται 885.000 ἐργάται. Ἐξ αὐτῶν 75.000 εἶναι ἄνεργοι καὶ 50.000 ὑποαπασχολούμενοι. Τέλος, εἰς τὰς ὑπηρεσίας (ἐμπόριον, δημόσιαι ὑπηρεσίαι, μεταφορὰν κλπ.), ἀπασχολοῦνται 1.060.000 ἐργάται. Ἐξ αὐτῶν, 100.000 εἶναι ἄνεργοι καὶ 60.000 ἐποχιακῶς ἐργαζόμενοι. Καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ Κυβέρνησις ἀναζητεῖ μίαν πρόσθετον ἀπασχόλησιν. Κυρίως, ὅμως, διὰ τοῦ 5ετοῦς προγράμματος ἐπιδιώκεται ἡ αὔξησις τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ ἡ μείωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀγροτῶν εἰς τρόπον, ὥστε τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τούτων νὰ ἀνέλθῃ ὅπως καὶ τῶν ἄλλων τάξεων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συμβαίνει καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Ὑπολογίζεται, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα εἰς τὸ τέλος τοῦ 5ετοῦς προγράμματος, θὰ ἀνέλθῃ εἰς 135 δισεκατομμ. δραχμάς. Συνεπῶς, ὁ γεωργικὸς πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως εἶδε νὰ πραγματοποιοῦνται τὰ ὄνειρά του καὶ δι’ αὐτό, ἀκριβῶς, παρὰ τὰς διαβολὰς εἶναι προσκεκολημένος εἰς τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε.

§117Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε βουλευτής, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ ὁποῖος ἔχετε ἐκλεγῆ πολλὰς φοράς. Θὰ ἠμπορούσατε νὰ μοῦ εἴπητε πόσες ἡμέρες τὸ χρόνο μένετε εἰς τὴν ἐπαρχίαν σας;

§118Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Μένω περὶ τὰς 100 ἕως 120 ἡμέρας.

§119Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τολμῶ νὰ σᾶς κάμω αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν, διότι ἐγὼ ζῶ ἀπὸ τὰς 365 ἡμέρας τοῦ ἔτους, τοὐλάχιστον τὰς 250 εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἡ εἰκὼν τὴν ὁποίαν ἀνεπτύξατε, εἶναι ἐκ διαμέτρου ἀντίθετος, ἀκριβῶς, τῶν ὅσων ἐξεθέσατε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§120Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἔχετε τὴν γνώμην σεῖς, ὅτι ἐπειδὴ μένετε 265 ἡμέρας ἢ 250 ἡμέρας τὸν χρόνον εἰς τὴν ἐπαρχίαν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθῆτε καλλίτερον ἐμοῦ τὴν κατάστασιν τῆς ἐπαρχίας, ἐμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶμαι εἰς θέσιν νὰ συγκρίνω τὴν κατάστασιν μιᾶς περιοχῆς μὲ μίαν ἄλλην; Ἠμπορεῖ νὰ κάθεσθε ἐπὶ 250 ἡμέρας, κ. συνάδελφε, μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ δὲν σᾶς ἀναγνωρίζω τὸ δικαίωμα σεῖς νὰ γνωρίζητε καλλίτερον ἀπὸ ἐμένα τὴν κατάστασιν εἰς τὴν περιφέρειάν μου, ποὺ ξέρω τὸν καθένα γεωργὸν καὶ κτηνοτρόφον καὶ ἐπιτηδευματίαν μας εἰς ποίαν κατάστασιν εἶναι καὶ τοὺς παρακολουθῶ νυχθημερὸν καὶ κάμω ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις.

§121Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Πρόκειται περὶ μαγικῆς εἰκόνος, τὴν ὁποίαν χρειάζεται εἰδικὸ μάτι διὰ νὰ ἀποκαλύψῃ.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.10′ μ.μ.)