1961.05.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 106η

Τετάρτη 10 Μαΐου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ, Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 80484)5.5.61 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Καστοριᾶς, μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 8.600.000, Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 81070)5.5.61 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Χανίων, μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 10.660.000. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Χαροκοπίου, αἰτοῦντος συμπαράστασιν τῆς Κυβερνήσεως διὰ πληγέντας ἐκ χαλάζης σταφιδοπαραγωγούς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Γαργαλιάνων, αἰτουμένου ἀνακατασκευὴν ἐθνικῆς ὁδοῦ Φιλιατρῶν–Γιαλόβης, Κυπαρισσίας–Βασιλικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κυνηγοῦ Πυλίας, αἰτουμένου ἀποστολὴν γεωπόνων πρὸς διαπίστωσιν ζημιῶν σιτηρῶν, προξενηθεισῶν ἐξ ἀνομβρίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ν. Λαγοῦ, Ν. Σκούρα κλπ., κατοίκων Θουρίας, αἰτουμένων ἀκύρωσιν ἀποφάσεως Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης δι’ ἐπίταξιν κτημάτων των πρὸς ἐξυπηρέτησιν κατασκευαζομένου ἀεροδρομίου Ν.Α.Τ.Ο. Ὁ βουλευτὴς κ, Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν 34 ὁπλαρχηγῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως 1941–45 τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, αἰτουμένων τὴν λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα καὶ ὑποδεικνύουν, διὰ τὴν παροχὴν ἠθικῶν καὶ ἐν μέρει καὶ ὑλικῶν ἀμοιβῶν καὶ χορήγησιν συντάξεων εἰς τὰ θύματα τοῦ ἀγῶνος, τὰ ὁποῖα ἐπὶ 4ετίαν διεξήγαγον σκληρῶς κατὰ τῶν κατακτητῶν, εἰς τὴν τότε βουλγαροκρατουμένην Ἑλλάδα. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ψήφισμα διαμαρτυρίας ὑπὸ ἡμερομηνίαν 29.3.1961 τῶν ἐκπροσώπων ὅλων τῶν ἐπιστημονικῶν, ἀγροτικῶν καὶ ἐργατικῶν ὀργανώσεων πόλεως Καλαμάτας διὰ τὴν ἄστοχον ἐνέργειαν τῆς Διευθύνσεως Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας, τῆς μειούσης τὴν σημασίαν τῶν ἱστορικῶν γεγονότων ἀπελευθερώσεως τῆς πόλεως Καλαμάτας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ψήφισμα διαμαρτυρίας τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Καλαμάτας τῆς 27.3,1961 διὰ τὴν ἄστοχον ἐνέργειαν τῆς Διευθύνσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας, μειούσης τὴν σημασίαν τῶν ἱστορικῶν γεγονότων ἀπελευθερώσεως τῆς πόλεως Καλαμάτας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Λεωφορειούχων Τριφυλλίας, διαμαρτυρομένου δι’ ὑπάρχουσαν θλιβερὰν κατάστασιν τοῦ Τμήματος τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ ἀπὸ Βασιλικοῦ μέχρι Κυπαρισσίας καὶ ἀπὸ Φιλιατρῶν μέχρι Χώρας Τριφυλλίας, ἥτις εἶναι τελείως ἀδιάβατος διὰ τὰ αὐτοκίνητα καὶ αἰτοῦντος τὴν ἀποκατάστασίν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιόπουλος καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν φυματικῶν πολιτικῶν κρατουμένων σανατορίου «Σωτηρία», αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν των ἐκ τῶν φυλακῶν, τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστείας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Α. Τσιάντος καὶ Ε, Σκούρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Βόλου, αἰτουμένου ἐπισκευὴν τῆς ζωτικῆς διὰ τὴν περιοχὴν ὁδοῦ Πελασγίας–Σούρπης. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Δράμας, αἰτουμένων, ὅπως ὁ Νομὸς Δράμας προκριθῇ τῶν λοιπῶν Νομῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος ὡς τόπος ἐργοστασίου κυτταρίνης ὡς συγκεντρώνων τὰς μεγαλυτέρας προϋποθέσεις τῶν λοιπῶν Νομῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν λιγνιτεργατῶν καὶ μικροεπαγγελματιῶν Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένων ὅπως τεθοῦν εἰς λειτουργίαν τὰ ἀργοῦντα μεταλλεῖα καὶ λιγνιτωρυχεῖα τοῦ Νομοῦ Ἔβρου πρὸς ἀξιοποίησιν τοῦ ὑπογείου πλούτου καὶ δημιουργίαν ἐργασίας. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, Ὑμέτερον 5475)4158)21.4.61, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 14.4.61 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Δ. Σ. τοῦ Ν.Α.Τ. ἐν τῇ σχετικῇ αὐτοῦ ἀποφάσει, περὶ αὐξήσεως τοῦ κατωτάτου ὁρίου συντάξεως ἀπὸ δραχμὰς 400 εἰς δραχμ. 450, τῇ ληφθείσῃ κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 23.11.1960, δὲν συμπεριέλαβεν ἐν αὐτῇ καὶ τοὺς συνταξιούχους τοῦ Κεφαλαίου Δυτῶν, ἐλλείψει διαθεσίμων χρημάτων. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 6 Μαΐου 2961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

II) Τοῦ Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5863)4579)29.4.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Εἰς τὸν ἐν Σπέτσαις φαρμακοποιὸν Α. Ξάνθην ἐχορηγήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5139)31.3.1961 ἡμετέρας ἀποφάσεως δίμηνος ἄδεια προσκαίρου κλεισίματος τοῦ φαρμακείου του, ἀρχομένη ἀπὸ 1.4.1961 καὶ λήγουσα 1.6.61, προκειμένου οὗτος νὰ ὑποβληθῇ συμφώνως πρὸς ἐπίσημον ἰατρικὴν βεβαίωσιν εἰς ἐπείγουσαν ἐγχείρησιν. 2) Διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως ἀνετέθη εἰς τὸν κοινοτικὸν ἰατρὸν τῆς νήσου κ. Σπ. Γεωργόπουλον ἡ πώλησις ἁπάντων τῶν εἰς τὴν Κρατικὴν διατίμησιν ἀναφερομένων φαρμάκων, διὰ τὸ διάστημα καθ’ ὃ τὸ φαρμακεῖον θὰ παραμείνῃ κλειστόν. Ἐκ τῶν ἐκτεθέντων προκύπτει, ὅτι: α) Δὲν πρόκειται περὶ ὁριστικοῦ κλεισίματος τοῦ φαρμακείου τῆς Νήσου Σπετσῶν, ἀλλὰ περὶ προσκαίρου τοιούτου, ἐπιβληθέντος διὰ λόγους ὑγείας τοῦ διευθύνοντος τοῦτο φαρμακοποιοῦ καὶ β) ἐλήφθησαν ἅπαντα τὰ κατὰ νόμον ἐπιβαλλόμενα μέτρα, ἵνα μὴ οἱ κάτοικοι τῆς νήσου, κατὰ τὸ ὀλιγόχρονον χρονικὸν διάστημα τοῦ κλεισίματος τοῦ φαρμακείου, στερηθῶσι φαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ κατὰ συνέπειαν οὐδεὶς κίνδυνος ὑφίσταται διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Σημειωτέον, ὅτι εἰς τὴν νῆσον τῶν Σπετσῶν ὑφίσταται δυνατότης ἱδρύσεως καὶ δευτέρου φαρμακείου, πλὴν ὅμως, παρ’ ὅλας τὰς καταβληθείσας προσπαθείας ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, οὐδεὶς φαρμακοποιὸς ἐξεδήλωσεν ἐνδιαφέρον, δυστυχῶς δέ, κατὰ τὴν κειμένην Νομοθεσίαν, ἡ ἵδρυσις φαρμακείου εἴς μέρος τι δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τοὺς φαρμακοποιούς, ἀλλὰ ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς θελήσεως αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4034)3205)17.3.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1706)61 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑφισταμένην ἀνθυγιεινὴν κατάστασιν ἐκ τῆς ἀποχετεύσεως τῶν λυμάτων τοῦ Ἀσκληπιείου Βούλας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι : Τὰ ἀπόβλητα ὕδατα τοῦ ὡς ἄνω Ἱδρύματος συγκεντροῦνται εἰς μεγάλους σηπτικοὺς βόθρους εὑρισκομένους ἐντὸς τῶν χώρων τοῦ ἱδρύματος, ὅπου ὑφίστανται καθίζησιν καὶ ὡρισμένην ζύμωσιν, εἶτα δὲ ὑπόκεινται εἰς ἔντονον χλωρίωσιν, ἐκβάλλοντα τελικῶς εἰς τὴν θάλασσαν διὰ κλειστοῦ ἀγωγοῦ μήκους περίπου 50 μέτρων. Ἡ τοιαύτη διάθεσις τῶν ἀποβαλλομένων ἀκαθάρτων ὑδάτων τοῦ ἱδρύματος δὲν ἱκανοποιεῖ, βεβαίως, τὴν Ὑγειονομικὴν Ὑπηρεσίαν, παρ’ ὅλον, ὅτι διὰ τῶν ὡς ἄνω μέτρων τὸ θέμα τοῦτο ἀντιμετωπίσθη κατὰ τὸ παρελθὸν κατὰ τρόπον ἀνεκτόν. Τὰ μέτρα, ὅμως, ταῦτα εἶναι μέτρα ἀνάγκης καὶ δὲν δύνανται παρὰ νὰ ἔχουν προσωρινὸν χαρακτῆρα. Τὴν κατάστασιν ταύτην ἀναγνωρίζει τὸ ἐν λόγῳ ἵδρυμα καὶ διὰ τοῦτο προέβη εἰς τὴν ἐνέργειαν τῶν δεόντων διὰ τὴν μελέτην τῆς ἐγκαταστάσεως συστήματος βιολογικῆς ἐπεξεργασίας τῶν λυμάτων, ὁπότε τὸ ὅλον θέμα θὰ λυθῇ ἀποτελεσματικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Γ. Ἀράπη, Π. Γλιγλῆ, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Κ. Πυρομάγλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5333)19. 4.61 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτημα τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Γ. Ἀράπη, Π. Γλιγλῆ καὶ Κ. Πυρομάγλου μὲ πρόσληψιν μαίας εἰς τὸ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον Ἁγίου Εὐστρατίου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ὑμέτεραι καὶ ἐκ παραλλήλου καὶ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Ὑγείας προσπάθειαι ἐντείνονται διὰ τὴν ἐξεύρεσιν καὶ τοποθέτησιν μαίας εἰς τὸ προαναφερθὲν Ἰατρεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5862)29.4.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθ. 1967 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε, Σαββοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν καταβαλλομένην ἐν Πόρῳ εἰς τοὺς φορτοεκφορτωτὰς ἀμοιβήν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἔξωθι τῶν ἀποθηκῶν μονοπωλίου εὑρίσκονται ἐργάται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀγοραστῶν, διὰ νὰ γεμίζουν τοὺς σάκκους μὲ ἅλας καὶ τὰ βαρέλια μὲ πετρέλαιον καὶ νὰ φορτοεκφορτώνουν. Ἡ ἀμοιβὴ τῶν ἐργατῶν τούτων ὁρίζεται ὑπὸ τῆς τοπικῆς Ἀγορανομικῆς Ἐπιτροπῆς. Οὕτω καὶ ἐν Πόρῳ ἡ Ἀγορανομικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3)1960 ἀποφάσεώς της ὥρισε τὴν ἀμοιβὴν τούτων εἰς 10 λεπτὰ κατὰ κιλὸν ἅλατος καὶ πετρελαίου. Ἐν τῇ πραγματικότητι, ὅμως, ἡ ἀμοιβὴ αὕτη καταβάλλεται, προκειμένου περὶ ἅλατος, εἰς τὸ ἥμισυ. Τὰ λαμβανόμενα οὕτω ὑπὸ τῶν ἐλευθέρων ἐργατῶν ποσὰ διὰ τὰς παρ’ αὐτῶν προσφερομένας εἰς τοὺς ἀγοραστὰς εἰδῶν μονοπωλίου ὑπηρεσίας, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὰς παρὰ τῶν ἀποθηκῶν μονοπωλίου ἐνεργουμένας πωλήσεις τῶν εἰδῶν πρὸς τὴν ἰσχύουσαν ἑνιαίαν καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν μονοπωλιακὴν τιμὴν καὶ ἑπομένως ἡ διατυπουμένη ἄποψις τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ περὶ δῆθεν νέας «ἐμμέσου» φορολογίας εἰς βάρος τῶν κατοίκων τῆς Τροιζηνίας», οὐδόλως εὐσταθεῖ καὶ οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὰς εἰσπράξεις τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ, Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4301)1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθ. 1725 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπανίδρυσιν τῆς ἀποθήκης Μονοπωλίου Πελοπίου Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐν τῇ ὡς ἄνω κωμοπόλει εἰδικὴ ἀποθήκη Μονοπωλίου κατηργήθη τὴν 31.5.53 δυνάμει τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ νόμου 2360)53 «περὶ λήψεως ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν», ἐκδοθείσης πρὸς τοῦτο τῆς ὑπ’ ἀριθ. Μ, 3593)21.4.53 ἀποφάσεως ἡμῶν, ἥτις καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 96)53 Φ.Ε.Κ. (τεῦχος Βʹ). Ἡ ἐπανίδρυσις τῆς ὡς ἄνω ἀποθήκης δὲν θεωρεῖται ἀπαραίτητος, καθ’ ὅσον τὸ Πελόπιον συνδεόμενον διὰ Δημοσίας ὁδοῦ ἀπέχει τῶν μὲν Ὀλυμπίων 5 χιλιόμετρα τοῦ δὲ Πύργου 15, εἰς ἀμφότερα δὲ τὰ μέρη ταῦτα λειτουργοῦσιν ἀποθῆκαι Μονοπωλίου ἐκ τῶν ὁποίων καὶ ἐξυπηρετοῦνται πλήρως οἱ κάτοικοι τοῦ Πελοπίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5555)24.4.1961 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς, διαβιβασθεῖσαν καὶ ἡμῖν καὶ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 1925 καταχωρηθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, δι’ ἧς ἐρωτῶνται οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ, Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν ἐὰν προτίθενται νὰ λάβωσι μέτρα διὰ τὴν ἄρσιν τῆς διὰ τῆς παραγράφου VI ἐδάφιον 2 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 140)60 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ ἐπιβληθείσης ἀπαγορεύσεως τῆς μεταφορᾶς τοῦ δικαιώματος καπνοκαλλιεργείας ἀπὸ ὀρεινοῦ ἢ ἡμιορεινοῦ χωρίου εἰς πεδινὸν συνεπείᾳ τῆς ὁποίας κινδυνεύουσι νὰ στερηθῶσι τοῦ δικαιώματός των καπνοκαλλιεργείας κάτοικοι πεδινῶν χωρίων τῆς περιφερείας Καρδίτσης καλλιεργήσαντες κατὰ τὸ 1960 καπνὰ εἰς γειτονικὰ χωρία χαρακτηρισθέντα ὡς ὀρεινὰ ἢ ἡμιορεινὰ καὶ προτιθέμενοι νὰ μεταφέρωσι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τὸ δικαίωμά των καπνοκαλλιεργείας εἰς τὰ πεδινὰ χωρία τῆς κατοικίας των, εἴτε διότι δὲν προσφέρονται ἀγροὶ πρὸς μίσθωσιν εἰς τὰ ὀρεινὰ χωρία, εἴτε, διότι οἱ ἰδιοκτῆται των ζητοῦν ὑπέρογκα μισθώματα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως ὡς ἁρμοδιώτεροι ἐν προκειμένῳ, δώσητε τὴν σχετικὴν ἀπάντησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5724)27.4.61 ἔγγραφον ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ κατάστασις τοῦ οἰκήματος τῆς Δ)νσεως Μεταγωγῶν Ἀθηνῶν μᾶς εἶναι γνωστὴ καὶ διὰ τοῦτο ἀπὸ μακροῦ χρόνου καταβάλλονται προσπάθειαι ἐξευρέσεως ἑτέρου καταλλήλου οἰκήματος πρὸς μίσθωσιν καὶ στέγασιν τῆς Ὑπηρεσίας ταύτης. Ἀτυχῶς, αἱ προσπάθειαι αὗται διὰ λόγους ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς μας, δὲν ἐτελεσφόρησαν μέχρι σήμερον. Παρὰ ταῦτα, ἐλπίζεται, ὅτι ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος τὸ θέμα τοῦτο θὰ εὕρῃ τὴν ἁρμόζουσαν λύσιν του. 2. Αἱ ὧραι παραμονῆς τῶν κρατουμένων ἐκτὸς τῶν κρατητηρίων πρὸς ἀναψυχὴν (προαυλισμοῦ, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει χαρακτηρίζονται), καθοριζόμεναι εἰς δύο ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, δὲν δύνανται ν’ αὐξομειωθῶσιν. 3. Ἄνοιγμα θυρῶν πέραν τῆς μιᾶς εἰς ἕκαστον κρατητήριον, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὴ ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ αὐτοῦ Κανονισμοῦ, διὰ λόγους ἀσφαλείας. 4. Εἰς τοὺς κρατουμένους ἐπιτρέπεται νὰ εἰσάγουν εἰς τὰ κρατητήρια τὰ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ Χωροφυλακῆς ἐπιτρεπόμενα εἴδη καὶ οὐδὲν πέραν τούτων, καὶ 5. Τὸ ἡμερήσιον ἐπίδομα τῶν εἰς τὰ κρατητήρια κρατουμένων πέραν τῶν 24 ὡρῶν, καθορισθὲν κατὰ τὸ ἔτος 1958 διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ τότε Ὑφυπουργοῦ Ἐσωτερικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, εἰς δραχμὰς πέντε, παρέχεται διὰ στοιχειώδη συντήρησίν των κατὰ τὴν ὀλιγόχρονον παραμονήν των εἰς τὰ κρατητήρια. Περίπτωσις αὐξήσεώς του δὲν ἀντιμετωπίζεται ἐπὶ τοῦ παρόντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Κατόπιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσωμεν ὡς κάτωθι εἰς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Τὰ Μητρῶα Ἀρρένων συνετάγησαν κατὰ νόμιμον τρόπον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἑκάστοτε ἰσχυουσῶν διατάξεων. Κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, διόρθωσις ἡλικίας δι’ ἄτομα ὑπερβάντα τὸ 50ὸν ἔτος δὲν ἐπιτρέπεται (ἄρθρ. 90 παρ. 2 Ν.

Δ. 3850)1958).

Ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε συγκεντρωθέντων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τούτου στοιχείων διεπιστώθη, ὅτι οὐκ ὀλίγοι Ἕλληνες, γεννηθέντες εἰς τὰς Ν. χώρας, κυρίως καὶ μεταβάντες ὡς μετανάσται εἰς τὴν Ἀμερικὴν πρὸ 40 ἢ 50 ἐτῶν, ἐδήλωσαν κατὰ τὴν εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἄφιξίν των εἰς τὸν ἐκεῖ Ὀργανισμὸν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τὴν ἡλικίαν των, ἥτις ὅμως, δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἐν τῷ μητρώῳ ἀρρένων ἀναγραφομένην τοιαύτην. Τὰ μητρῶα ἀρρένων εἰς τὰς Ν. χώρας συνετάγησαν τὸ πρῶτον μετὰ τὴν προσάρτησίν των εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ καθ’ ὃν χρόνον οἱ ὡς ἄνω μετανάσται, πιθανὸν, νὰ εὑρίσκοντο εἰς Ἀμερικὴν ἐπὶ τῇ βάσει 1) τῶν τυχὸν ὑφισταμένων παλαιῶν μητρώων, 2) τῶν ὑφισταμένων τυχὸν ληξιαρχικῶν πράξεων γεννήσεως, 3) τῶν βιβλίων τῶν ἱερέων καὶ 4) ἐκ πληροφοριῶν (Ν.Δ.Ν.Ζʹ) 1912 «περὶ συστάσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ Ν. 2295)1920 «περὶ καταρτισμοῦ ὁριστικῶν μητρώων ἀρρένων εἰς τὰς Ν. χώρας». Δοθέντος, ὅτι τὰ μὲν Ληξιαρχεῖα ἤρχισαν λειτουργοῦντα ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1926, τὰ δὲ βιβλία τῶν ἱερέων ἢ δὲν ὑπῆρχον καθόλου, ἢ ἐτηροῦντο πλημμελῶς, δὲν καταλείπεται ἀμφιβολία, ὅτι τὰ μητρῶα ἀρρένων εἰς τὰς Ν. χώρας κατηρτίσθησαν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπολειπομένων δύο ἐκ τῶν ὁριζομένων ὑπὸ τοῦ νόμου στοιχείων, ἤτοι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τυχὸν παλαιῶν μητρώων καὶ ἐκ πληροφοριῶν. Ἐπειδή, ὅμως, πολλὰ ἐκ τῶν μεταναστευσάντων εἰς Ἀμερικὴν προσώπων δὲν ἐφέροντο ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ παλαιὰ μητρῶα (τῶν τέως Δήμων) ἢ δὲν εἶχον συνταχθῆ κἂν μητρῶα τέως Δήμων εἰς τὰς Ν. χώρας, αἵτινες κατελήφθησαν κατὰ τὰ ἔτη 1912 καὶ 1913 καὶ ἤρχισαν ὀργανούμεναι διοικητικῶς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1914 καὶ ἐντεῦθεν ἡ ἐγγραφὴ τῶν προσώπων τούτων εἰς τὰ καταρτισθέντα τὸ πρῶτον μητρῶα ἀρρένων, ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προσφορωτέρων πηγῶν. Κατὰ συνέπειαν τὸ γεγονὸς, ἀφ’ ἑνὸς μέν, ὅτι οἱ ἐν λόγῳ μετανάσται ἐδήλωσαν εἰς τὰς Ἀμερικανικὰς Ἀρχὰς εἰς χρόνον ἀνύποπτον τὴν ἡλικίαν των, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ὅτι ἡ ἐγγραφὴ τούτων εἰς τὰ μητρῶα ἀρρένων ἐγένετο ἐν ἀπουσίᾳ των ὡς ἀνωτέρω καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ἐλέγχεται ἐν πολλοῖς ὡς μὴ ἀκριβής, ὁδηγεῖ βασίμως εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι τὰ πραγματικὰ ἔτη γεννήσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται προσώπων εἶναι τὰ δηλωθέντα ὑπ’ αὐτῶν ἀρχικῶς εἰς τὰς Ἀμερικανικὰς ἀρχάς. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ἐξετάζον ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν, προέβη ἤδη δι’ εἰδικῶν ἐγγράφων του καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ προβαίνῃ εἰς ἀναλόγους, κατὰ τὰ ἐκτεθέντα ἐνεργείας πρὸς τὸ ἐνταῦθα Ἀμερικανικὸν Προξενεῖον καὶ πρὸς ἄλλας ἁρμοδίας Ἀρχὰς ἐπὶ τῷ τέλει ρυθμίσεως τῶν προκυπτόντων ζητημάτων, δοθέντος, ὅτι τὰ ἐνδιαφερόμενα πρόσωπα ἐν καλῇ πίστει καὶ εἰς ἀνύποπτον χρόνον ἐδήλωσαν εἰλικρινῶς τὰ πραγματικὰ στοιχεῖα των. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο ἐδόθη ἀπάντησις καὶ εἰς ἐνδιαφερόμενα πρόσωπα καὶ ἤδη τὸ θέμα τοῦτο δὲν ἀπασχολεῖ πρὸς ρύθμισιν τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4529)3601)28.3.61 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1776 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Χαλκίδος, ὁ ἐργοδότης τοῦ εἰς Βρύση Εὐβοίας ἀργοῦντος ἤδη ταπητουργείου, ἐξώφλησε τὰς καθυστερουμένας ἀποδοχὰς τῶν ἐργατριῶν του, μὴ ὑφισταμένης πλέον οὐδεμιᾶς ὀφειλῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5246)4032)18.4.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1875)7.4.1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀσφαλιστικὴν τακτοποίησιν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐξαγορασθείσης Η.Ε.Α.Π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγομένου πρώτου θέματος τῆς ἀσφαλιστικῆς τακτοποιήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐξαγορασθείσης Η.Ε.Α.Π. εἰς τὸ προϋφιστάμενον Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Η.Ε.Α.Π. καὶ Ε.Η.Ε. κλπ., ὅτι τοῦτο ἐρρυθμίσθη διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 184 καὶ 186 τοῦ ἔτους 1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι κατηρτίσθη ἤδη σχέδιον νόμου περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 184 καὶ 186 ἔτους 1960 Πράξεων Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ τῆς ἀσφαλίσεως ἐν γένει τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐξαγορασθείσης Η.Ε.Α.Π., ὅπερ διεβιβάσθη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6725)Ε.157)27.1.61 ἐγγράφου μας διὰ τὰ περαιτέρω. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ πράξεως ἐξησφαλίσθη πλήρως ἡ ἀσφαλιστικὴ καὶ συνταξιοδοτικὴ προστασία τοῦ προσωπικοῦ τῆς τέως

Η.Ε.Α.Π.

Ὡς πρὸς τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγόμενον ἕτερον θέμα, τῆς τακτοποιήσεως ἀσφαλιστικῶς τοῦ λοιποῦ προσωπικοῦ τῆς Δ.Ε.Η., γνωρίζομεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἂν καὶ ἡ ὑφισταμένη νομοθεσία θέτῃ φραγμοὺς εἰς τὴν δημιουργίαν νέων ἀσφαλιστικῶν φορέων, ἐν τούτοις, λόγῳ τῆς ἰδιομορφίας τοῦ ἐπαγγέλματος, ἐξετάζεται τὸ ἐνδεχόμενον τῆς λήψεως εἰδικῶν ἀσφαλιστικῶν μέτρων ὑπὲρ αὐτοῦ, τοῦ ὅλου θέματος τεθέντος δι’ ὑπομνήματος τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5173)15.4.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1856 ἀπὸ 31.3.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 28942)1213)20.4.61 ἡμετέρου ἐγγράφου. Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, τὸ διὰ τῆς ἀπὸ 15.6.56 ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ συσταθὲν ἐν Μαντουδίῳ παράρτημα τοῦ Ἱδρύματος δὲν ἐλειτούργησεν ὡς αὐτοτελὴς διοικητικὴ μονάς, οὔτε ἐπηνδρώθη λόγῳ τῆς μικρᾶς κινήσεως τούτου, ἀλλ’ ἐξυπηρετεῖτο διὰ μετακινήσεως ὑπαλλήλου ἐκ τοῦ τοπικοῦ Ὑποκαταστήματος Χαλκίδος, ἔνθα τοῦτο ὑπήγετο. Ἤδη, διὰ τῆς ἀπὸ 22.11.60 ἀποφάσεως τοῦ Δ. Συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος κατηργήθη ἡ κατὰ τὰ ἀνωτέρω θεωρητικῶς μέχρι τότε ὑφισταμένη διοικητικὴ ὑπηρεσία παρέμεινε δὲ ἀμετάβλητος ἡ ἀσφαλιστικὴ περιοχὴ τοῦ ἐν λόγῳ παραρτήματος ὡς καὶ ὁ τρόπος παροχῆς τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἐν τῇ περιοχῇ Μαντουδίου διαμένοντας ἠσφαλισμένους καὶ συνταξιούχους τοῦ Ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5247)18.4.61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1876 ἀπὸ 7.4.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπειδὴ τὸ Ταμεῖον Προνοίας Μηχανοδηγῶν Ὁδοστρωτήρων καὶ Χειριστῶν Μηχανημάτων τεχνιτῶν ἔργων δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν σκοπόν, δι’ ὃν συνεστήθη προέβημεν εἰς τὴν κατάρτισιν σχεδίου διατάξεως νόμου, δι’ ἧς προβλέπεται ἡ κατάργησις τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου. Αἱ διατάξεις αὗται περιελήφθησαν εἰς τὸ παρ’ ἡμῶν καταρτισθὲν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς διεπούσης ἐνίους Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως νομοθεσίας», ὅπερ ἔχει ἀποσταλῆ ἤδη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5237)18.4.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1859 ἀπὸ 3.4.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου περὶ συστάσεως Ταμείου Προνοίας Παγοπωλῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἀναγνωρίζοντες τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος περὶ ἀσφαλίσεως τῶν παγοπωλῶν προέβημεν ἤδη εἰς τὴν κατάρτισιν σχεδίου διατάξεων νόμου, δι’ ὧν προβλέπεται ἡ σύστασις Ταμείου Προνοίας Παγοπωλῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ περιχώρων. Αἱ διατάξεις αὗται περιελήφθησαν εἰς τὸ ὑφ’ ἡμῶν καταρτισθὲν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς διεπούσης ἐνίους Ὀργανισμοὺς Κοιν. Ἀσφαλίσεως νομοθεσίας» ὅπερ ἔχει ἀποσταλῆ ἤδη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Φιλίππου. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Φιλίππου διὰ κήρυξιν ἀναδασωτέων ἐκτάσεων, ἀπαγορεύσεως καυσοξυλεύσεως εἰς Μούχαν Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ἁρμοδία δασικὴ ὑπηρεσία τοῦ Δασαρχείου Καρδίτσης δὲν προέβη εἰς κήρυξιν ἀναδασωτέας ἐκτάσεως 2.500 στρεμμάτων τῆς περιοχῆς τοῦ συνοικισμοῦ Μούχας Καρδίτσης, ἀλλὰ προέβη εἰς τὴν ὑλοτομίαν ἐπὶ ἐκτάσεως 2.000 στρεμμάτων δάσους ἐλάτης συμφώνως πρὸς τὴν ἰσχύουσαν διαχειριστικὴν ἔκθεσιν τοῦ δημοσίου δάσους Μούχας καὶ βάσει κειμένων δασικῶν διατάξεων. Μετὰ τὴν ὑλοτομίαν εἰς τὴν ἀνωτέρω ἔκτασιν ἀπηγορεύθη ἡ βοσκὴ παντὸς ζώου, ἵνα αὕτη προστατευθῇ καὶ ἀναγεννηθῇ φυσικῶς, συγχρόνως ὅμως ἐνηργήθησαν καὶ εἰς μικρὰν κλίμακα ἐντὸς τῆς ἐκτάσεως ταύτης τεχνηταὶ ἀναδασώσεις πρὸς συμπλήρωσιν τῶν ὑπαρχόντων γυμνῶν καὶ διακένων. Ἡ ἀπαγόρευσις τῆς βοσκῆς εἰς τὰς ὑλοτομουμένας δασικὰς ἐκτάσεις ἐφαρμόζεται εἰς ἁπάσας τὰς περιπτώσεις πρὸς προστασίαν τοῦ ὑλοτομηθέντος δάσους. Ἡ ὑπόλοιπος δὲ μὴ ἀπηγορευμένη εἰς τὴν βοσκὴν ἔκτασις τοῦ συνοικισμοῦ Μούχας εἶναι ἀρκετὴ διὰ τὴν βόσκησιν τῶν ζώων τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ τούτου. 2. Ἡ διαχείρισις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ δημοσίου δάσους Μούχας ἐνεργεῖται βάσει ἐγκεκριμένης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας μελέτης καὶ συμφώνως πρὸς τοὺς κανονισμοὺς τῆς ἐπιστήμης καὶ οὐχὶ ἁρπακτικῶς καὶ ἀντιοικονομικῶς. Τὰ παραγόμενα ἐκ τοῦ δάσους προϊόντα ἀφοῦ πρῶτον καλυφθῶσι διὰ τούτων αἱ ἀτομικαὶ ἀνάγκαι τοῦ περιοίκου πληθυσμοῦ διατίθενται ἄνευ δημοπρασίας εἰς τοὺς δασικοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ εἶτα εἰς τὸ ἐμπόριον διὰ δημοπρασίας. Ἡ κάλυψις τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Μούχας εἰς καυσόξυλα γίνεται ἐλευθέρως καὶ ἀτελῶς τόσον ἐκ τῶν ὑπολειμμάτων τῶν ὑλοτομιῶν ὅσον καὶ ἐκ ξηρῶν καὶ κατακειμένων κλπ. δένδρων καὶ ἀφθονούντων εἰς τὸ δάσος ὥστε οὐδὲν ζήτημα καυσοξυλεύσεως τῶν κατοίκων νὰ ὑφίσταται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1824 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς ἐξετάσεως τοῦ οἰκείου φακέλλου τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει περίπτερον ἀνήκει εἰς τὸ θῦμα πολέμου Εὐαγγελίαν Πιερροπούλου χορηγηθὲν αὐτῇ δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6002)9.2.1957 ἀδείας ἐκμεταλλεύσεως περιπτέρου τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 22 Α. Ν. 1324)49 ἥτις καὶ τὸ ἐγκατέστησεν ἐκεῖ ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰουλίου 1957. Ἡ εἰρημένη λόγῳ ἀδυναμίας αὐτοπροσώπου ἐκμεταλλεύσεως ἐζήτησε καὶ ἐπέτυχε παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς ἄδειαν ἐκμισθώσεως τοῦ περιπτέρου της, τὸ ὁποῖον καὶ ἐξεμίσθωσεν ἐφοδιάσασα τοῦτο καὶ δι’ ἀδείας τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 6 Ν. 2805)54 ἵνα πωλῇ ἐκτὸς τῶν εἰς περίπτερα ἐπιτρεπομένων εἰδῶν καὶ ἄλλα εἴδη ἀναλόγως τῆς ἐμπορικῆς καὶ ἀγοραστικῆς θέσεως εἰς ἣν τοῦτο εὑρίσκεται ἤτοι ἄνθη, κηρία κλπ. Ἀρχικῶς ἡ εἰρημένη ἐξεμίσθωσε τὸ περίπτερόν της εἰς τὸν γειτονικὸν αὐτοῦ ἀνθοπώλην Λιανὸν Γεώργιον, ὅστις παρὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος περὶ μισθώσεως διετήρει τοῦτο κλειστὸν μὴ χρησιμοποιῶν τοῦτο συμφώνως πρὸς τὸν προορισμόν του, ἀλλ’ ὡς ἀποθήκην ἀνθοδοχείων. Κατόπιν τῆς τοιαύτης τοῦ μισθωτοῦ συμπεριφορᾶς ὁ ἐν λόγῳ δικαιοῦχος κατήγγειλε τὴν μετὰ τοῦ ἀνωτέρω μίσθωσιν ἐκμισθώσασα ἀκολούθως τὸ περίπτερον εἰς ἕτερον ἐπιχειρηματίαν ὅστις τὸ ἐκμεταλλεύεται διὰ λογαριασμόν του καταβάλλων εἰς τὸ θῦμα τὸ συμπεφωνημένον μίσθωμα, συναγωνιζόμενος οὕτω τὸν πρώην μισθωτὴν ὡς ἄνω ἀνθοπώλην καὶ τοὺς ὑπολοίπους τοιούτους, ἐξ ἧς αἰτίας καὶ ἐδημιουργήθη τὸ ὅλον θέμα. Συμφώνως πρὸς τὰ ἀνωτέρω τὸ δικαιοῦχον θῦμα ποιεῖται χρῆσιν νομίμου δικαιώματος ἀπορρέοντος ἐκ τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 6 Ν. 2805)54 καὶ 24 Ν. 1487)50 ὡς συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 9 Ν. Δ. 3748)57 καὶ δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ ὑποχρεωθῇ τοῦτο, ὅπως ἀποστῇ τῆς ἀσκήσεως αὐτοῦ.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν «ᾗ ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν δικαιούχων ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων εἰς Δελφούς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. βουλευτὰς τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ ἐξ εἴκοσι (20) περίπου στρεμμάτων ἀναγκαστικὴ ἀπαλλοτρίωσις διαφόρων τεμαχίων ἀγρῶν ἐγένετο ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων χάριν τῆς διαπλατύνσεως τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Κασταλίας μέχρι κώμης Δελφῶν. Καθ’ ἃ ἀποζημίωσις τῶν δικαιούχων καθορισθεῖσα προσωρινῶς ὑπὸ τοῦ δικαστοῦ, ἐγένετο ἀποδεκτὴ ὡς ὁριστικὴ ὑπὸ τῶν δικαιούχων εἴκοσι ἑπτὰ μικροτεμαχίων ἀγροκτημάτων ἐπὶ συνόλου 59, οἵτινες καὶ εἰσέπραξαν ταύτην. Οἱ λοιποὶ δικαιοῦχοι τῶν ὑπολοίπων τριάκοντα δύο (32) μικροτεμαχίων δὲν ὑπέβαλον εἰσέτι δηλώσεις ἀποδοχῆς ὡς ὁριστικοῦ τοῦ προσωρινοῦ τιμήματος, ἀπαραιτήτους διὰ τὴν καὶ εἰς αὐτοὺς καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεώς των, καίτοι εἰδοποιήθησαν πρὸς τοῦτο ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, λαβόντος σχετικὴν ἐντολὴν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἡ ἀνάληψις ὅθεν ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω τῆς εἰς ἕκαστον ἀναλογούσης ἀποζημιώσεως διὰ τὴν ἐν λόγῳ ἀπαλλοτρίωσιν, δὲν παρακωλύεται ὑπὸ τῆς Διοικήσεως, ἀλλ’ ἡ μὴ πραγματοποίησίς της ὀφείλεται εἰς ἀμέλειαν τῶν δικαιούχων. 2. Ἡ ἑτέρα ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένη ἀπαλλοτρίωσις, ἐνηργήθη ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ πρὸς ἵδρυσιν τοῦ Δελφικοῦ Κέντρου καὶ ἐπέκτασιν τοῦ περιβάλλοντος τὸ Τουριστικὸν ξενοδοχεῖον Δελφῶν χώρου. Πάντες οἱ δικαιοῦχοι ἔχουσι ἀναλάβει ἤδη τὴν εἰς ἕκαστον ἀνήκουσαν ἀποζημίωσιν, πλὴν δύο οἵτινες δὲν ὑπέβαλον τίτλους κυριότητος καίτοι ἡ διαδικασία καὶ ὁ ἔλεγχος τούτων εἶχεν εἰδικῶς ἁπλοποιηθῆ πρὸς διευκόλυνσιν τῶν στερουμένων πλήρως τίτλων κυριότητος. Οἱ τελευταῖοι οὗτοι πιθανώτατα ἠμέλησαν τὴν ὡς ἄνω ὑποβολὴν νομιμοποιητικῶν ἐγγράφων λόγῳ τοῦ ἀσημάντου τοῦ ποσοῦ ἀνερχομένου εἰς δραχ. 2.000 περίπου δι’ ἕκαστον ἐπὶ συνόλου ἀποζημιώσεων δραχ. 588.468. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4301)61 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ παρ’ ὑμῖν ὑπὸ τῶν ἐν τῇ περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1725 ἐρώτησις σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῆς Κοινότητος Πελοπίου Νομοῦ Ἠλείας, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῆς ἀνωτέρω Κοινότητος περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων τοῦ παρελθόντος ἔτους, δὲν ἐπραγματοποιήθη εἰσέτι διὰ καθαρῶς τεχνικοὺς λόγους. Πάντως ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ ἔχῃ ἐκτελεσθῆ τὸ ἔργον ἠλεκτροδοτήσεως ταύτης ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς θέρους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5168)3958)15.4.61 ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ἐργοστασίου κυτιοποιΐας τῆς Ε. Ζάννα ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Καραΐσκου 4, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Ὑπηρεσία Μηχανολογίας Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1543)15.3.61 ἀποφάσεώς της εἶχεν ἀπορρίψει τὴν αἴτησιν τῆς Ε. Ζάννα περὶ χορηγήσεως ἀδείας ἐγκαταστάσεως τοῦ ὡς ἄνω ἐργοστασίου εἰς τὴν ἐν προκειμένῳ θέσιν, λόγῳ ἀκαταλληλότητος ταύτης. Κατόπιν ὑποβολῆς ἐνστάσεως ἡ ὑπόθεσις συνεζητήθη ὑπὸ τοῦ παρ’ ἡμῖν Τεχνικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς ἀπὸ 26.4.61 πράξεώς του ἀπεφάνθη ὑπὲρ ἀπορρίψεως τῆς ἐνστάσεως ταύτης, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐγκατάστασις τοῦ ὡς ἄνω ἐργοστασίου εἰς τὴν θέσιν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5539) 61 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ παρ’ ὑμῖν ὑπὸ τῶν ἐν τῇ περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1897 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν σύνδεσιν τῆς Μεγαλοπόλεως μετὰ τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου τόσον εἰς τὴν ἐπαρχίαν Μεγαλοπόλεως, ὅσον καὶ εἰς τὴν πόλιν τῆς Μεγαλοπόλεως μελετᾶται ἤδη ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Δ.Ε.Η. ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπενδύσεων διανομῆς τρέχοντος ἔτους, λίαν συντόμως δὲ θέλει ἀποφασισθῆ καὶ ἡ κατασκευὴ τῆς ἐπεκτάσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Ρήγα, Α. Τσιάντου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 183 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη κλπ. σχετικῶς μὲ τὴν εἰς Ἑλλάδα ἄφιξιν τοῦ κ. ΛΑΠ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα ἐμπιπτόντων θεμάτων: α) Ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς προβολῆς καὶ διαφημίσεως τῶν Ἑλληνικῶν ὀπωροκηπευτικῶν προϊόντων εἰς τὴν κυριωτέραν καταναλωτικὴν ἀγορὰν τῆς Δυτ. Γερμανίας καὶ καθ’ ὑπόδειξιν τοῦ ἐν Βόννῃ Ἐμπορικοῦ ἡμῶν Συμβούλου παρεκλήθη ὁ κ. ΛΑΠ, ὅπως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ταξειδίου του εἰς Ἑλλάδα ἐπισκεφθῇ τὰ κυριώτερα παραγωγικὰ κέντρα καὶ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μετὰ τῶν διοικήσεων τῶν Ἐμπορικῶν Ἐπιμελητηρίων ὡς καὶ μετ’ ἐκπροσώπησιν τῶν ἐξαγωγέων καὶ συνεταιρισμῶν. Ὁ ἀνωτέρω κ. ΛΑΠ εἶναι Διευθυντὴς τοῦ Γερμανικοῦ Δελτίου Πληροφοριῶν τοῦ MARKTBERICHTIN UND AUSLANOES, OBST UND GEMUSE εἰδικοῦ διὰ τὸ εἰσαγωγικὸν ἐμπόριον ὀπωρικῶν καὶ κηπευτικῶν, τὰ δημοσιεύματα δὲ τούτου θεωροῦνται ἐν Γερμανίᾳ ὡς τὰ πλέον ἔγκυρα. Ἡ παροχὴ πληροφοριῶν καὶ ἐνημέρωσις τῶν ξένων ἀγοραστῶν ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς καὶ τῶν ἐξαγωγικῶν δυνατοτήτων ἀσφαλῶς συντελεῖ εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων μας. β) Ἡ ἐπίσκεψις τοῦ κ. ΛΑΠ οὐδεμίαν σχέσιν εἶχε μὲ ἐνδιαφέρον Γερμανῶν κεφαλαιούχων διὰ τὴν εἰς Ἑλλάδα ἵδρυσιν γεωργικῶν βιομηχανιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12246) 16.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τοῦ κινδύνου ἐκ τῆς χρήσεως τῶν ἀπορρυπαντικῶν, νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπόσπασμα πρακτικοῦ συνεδριάσεως τῆς 14.12. 1960, δι’ οὗ ἀπεφάνθη, ὅτι ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε δεδομένων δὲν προκύπτει, ὅτι τὰ ἀπορρυπαντικὰ ἔχουν καπνογόνους ἰδιότητας, συνιστᾶται δὲ ἡ ὑποβολὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας τῆς συνθέσεως αὐτῶν διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν παροχὴν ἀδείας κυκλοφορίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θιγόμενον θέμα τῆς λήψεως μέτρων περὶ προστασίας τῆς σαπωνοποιΐας καὶ πυρηνελαιουργίας ἐκ τῆς χρήσεως τῶν ἀπορρυπαντικῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑφίσταται δασμολογικὴ τοιαύτη δεδομένου, ὅτι ὁ εἰσαγωγικὸς δασμὸς ἐπὶ τῶν ἀπορρυπαντικῶν ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 12,60 κατὰ χιλιόγραμμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Ἀπόσπασμα πρακτικῶν συνεδριάσεως

ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ

τῆς 14.12.1960 Ἀριθ. γνωμ. 1160)1960 2) Τὸ Συμβούλιον, λαβὸν γνῶσιν α) τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30508)3009)60 ἐγγράφου τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑπόμνημα τῶν σαπωνοποιῶν Βαρζάκου καὶ Κιαπέκου, σχετικῶς μὲ βλαβερὰν ἐπίδρασιν τῶν ἀπορρυπαντικῶν σκευασμάτων ἐπὶ τοῦ δέρματος, καὶ γενικῶς ἐπὶ τῆς ὑγείας τοῦ κοινοῦ. β) Ἀκοῦσαν τὴν εἰσήγησιν τῶν κ. κ. Π. Φωτεινοῦ καὶ Κ. Μουτούση ἐχούσας οὕτω: 1) Εἰσήγησις κ. Φωτεινοῦ: «Κύριε Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπιστρέψωμεν τὸν φάκελλον «περὶ ἀπορρυπαντικῶν» καὶ νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς ἐξάγεται 1) ἐκ τῶν ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 9103)30.5.1960 καὶ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 30508)3009)12.7.60 ἐγγράφου τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, 2) ἐκ τῆς Διεθνοῦς βιβλιογραφίας καὶ 3) ἰδιαιτέρως ἐκ τῆς διαλέξεως τοῦ εἰδικοῦ καθηγητοῦ ἐπὶ τῶν τροφίμων κ. Σ. Γαλανοῦ, τὰ ἀπορρυπαντικὰ ταῦτα ἔχουν ἐπίδρασιν κακὴν ἐπὶ τοῦ δέρματος καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν εἰς πειράματα, ἀλλὰ νὰ ἀκολουθήσωμεν ὅσα γράφει ἐν τῇ ἐκθέσει του τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους καὶ οἱ λοιποὶ ἀσχοληθέντες μὲ τὸ θέμα τοῦτο». 2) Εἰσήγησις κ. Κ. Μουτούση: «Κύριε Πρόεδρε, Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς τοξικότητος τῶν ἀπορρυπαντικῶν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὰ ἀπορρυπαντικὰ κυκλοφοροῦν ἐν τῇ ξένῃ καὶ ἰδίᾳ εἰς τὰς Η.Π.Α. καὶ ἀπὸ μακροῦ ἔχοντα ἀντικαταστήσει τὸν σάπωνα εἰς πλείστας οἰκιακὰς χρήσεις. Γενικῶς θεωροῦνται ὡς χαμηλῆς τοξικότητος καὶ δὲν ἀναφέρεται περίπτωσις μέχρι σήμερον, καθ’ ἣν νὰ προεκλήθησαν ἀξιόλογοι βλάβαι ἐξ ἀπορροφήσεως εἴτε ἐκ τῶν χειρῶν, εἰς τὸ δέρμα τῶν ὁποίων προκαλοῦνται ἐκζέματα καὶ ἰδίᾳ εἰς ἄτομα, ἅτινα ἔχουσι σχετικὴν πρὸς τοῦτο ἐξ ἰδιοσυγκρασίας εὐπάθειαν, εἴτε ἐξ ὑπολειμμάτων ἀφεθέντων εἰς τὰ σκεύη. Πάντως ἡ σύνθεσις τῶν εἰς τὸ ἐμπόριον κυκλοφορούντων σκευασμάτων δὲν εἶναι δι’ ὅλα ἡ αὐτὴ καὶ οὐχὶ πάντοτε γνωστή. Ἡ πλυντικὴ ἰδιότης εἶναι κοινὴ διὰ μέγα ἀριθμὸν χημικῶν ἑνώσεων ποικίλης προελεύσεως καὶ δὲν δύναταί τις νὰ ἀποκλείσῃ καὶ ἀνεπιθυμήτους ἐνεργείας εἴς τινας ἐκ τούτων. Τοῦτο βεβαίως δύναται ν’ ἀντιμετωπισθῇ, ἐφ’ ὅσον ἡ σύνθεσις τίθεται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Α.Υ.Σ. ἀναγραφομένη ἐπὶ τοῦ κυτίου καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλεγχθῇ κατὰ τὰ γνωστά. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ ὑπογραμμίσω τὸν ὑφιστάμενον κίνδυνον ἐκ τῆς μὴ ἀναγραφῆς τῆς συνθέσεως εἰς βερνίκια, λάκας, ἐντομοκτόνα καὶ ἄλλα εἴδη εὐρείας καταναλώσεως. Ὅθεν ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ ἀπορρυπαντικὰ εἰσηγοῦμαι τὴν κατάθεσιν εἰς τὸ Α.Υ.Σ. τῆς συνθέσεως ἑνὸς ἑκάστου ἐξ αὐτῶν καὶ τὴν κρίσιν πρὸς ἔκδοσιν δι’ ἕκαστον εἰδικῆς ἀδείας κυκλοφορίας μὲ τὴν ὑποχρέωσιν, ὅπως ἀναγράφεται λεπτομερῶς ἐφ’ ἑκάστου κυτίου ἡ σύνθεσις τοῦ περιεχομένου». Συζητῆσαν σχετικῶς. Ἀποφαίνεται α) Ἐκ τῶν ὑφισταμένων μέχρι τοῦδε δεδομένων δὲν προκύπτει, ὅτι τὰ ἀπορρυπαντικὰ ἔχουν καρκινογόνους ἰδιότητας. β) Ἐκ τῆς ἐπαφῆς αὐτῶν μὲ τὸ δέρμα δύνανται νὰ ἀναπτυχθῶσι δερματίτιδες ἐπὶ εὐαισθήτων ἀτόμων. γ) Συνιστᾶται ἡ ὑποβολὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας τῆς συνθέσεως αὐτῶν καὶ ὁ προηγούμενος ἔλεγχος διὰ τὴν παροχὴν ἀδείας κυκλοφορίας. δ) Συνιστᾶται ἡ ἀναγραφὴ ἐπὶ τοῦ ἐμβαλλαγίου τῆς συνθέσεως τῶν ἀπορρυπαντικῶν καὶ ὁδηγιῶν πρὸς προφύλαξιν ἀπὸ τοῦ ἐρεθισμοῦ τοῦ δέρματος τῶν χρησιμοποιούντων ταῦτα. Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ὁ Γραμματεὺς τοῦ Α.Υ.Σ. (Ὑπογραφή) γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3932)3139)1961 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1678 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου ἀφορῶσα εἰς τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ γάλακτος τυροκομίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8)1961 Ἀγοραν. Δ)ξεως ἰσχυούσης καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν ἐκτὸς τῶν λοιπῶν στοιχείων κόστους καθορίζεται, ὅτι ὡς τιμὴ γάλακτος θὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀπὸ ἐτῶν ἰσχύουσα καὶ ἐφαρμοζομένη εἰς τὰς κοστολογήσεις τιμὴ ἀσφαλείας ἤτοι ἡ τοιαύτη τῶν δραχ. 3,60 κατὰ χιλ)μον γάλακτος μὲ λιπαρὰ 6,5% καὶ δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος. Τοῦτο βεβαίως ὡς δι’ ἐγκυκλίων διαταγῶν ἔχει ἀποφασισθῆ δὲν ἀποκλείει εἰς τὸν παραγωγὸν τὴν δυνατότητα νὰ ἀπαιτήσῃ μεγαλυτέραν τιμὴν λόγῳ καλυτέρας ποιότητος τοῦ γάλακτος ἢ μειωμένων ἐξόδων παραλαβῆς του ἢ περιορισμοῦ τοῦ ἀναγνωριζομένου εἰς τὸν τυροκόμον βιοτεχνικοῦ κέρδους, ὅσον ἀφορᾷ δὲ τοὺς παραγωγοὺς–μέλη τυροκομικῶν συν)σμῶν, εἰς τούτους δύναται νὰ καταβληθῇ ἀνωτέρα τιμὴ ὑπὸ τῆς διοικήσεως τοῦ Συν)σμοῦ κατὰ τὴν ἐκκαθάρισιν λόγῳ τῆς μεγαλυτέρας ἀποδόσεως τοῦ καλυτέρας ποιότητος γάλακτος ἢ ἑτέρων εὐνοϊκῶν στοιχείων καὶ κυρίως λόγῳ τῆς δυνατότητος κατανομῆς εἰς τοὺς παραγωγοὺς τοῦ βιοτεχνικοῦ κέρδους ἐκ 12%. Πάντως κατὰ τὸν ἔλεγχον τῶν κοστολογίων τόσον τῶν ἰδιωτῶν τυροκόμων ὅσον καὶ τῶν συν)σμῶν δὲν δύναται νὰ ὑπολογίζεται τιμὴ ἀνωτέρα τῆς τῶν δραχμῶν 3,60 διότι ὅπου αὕτη δίδεται παρέχεται ἐκ περιθωρίων ἑτέρων στοιχείων κόστους. Ἡ ἀναγνωριζομένη ἑπομένως κατὰ τὴν κοστολόγησιν τιμὴ ὁπωσδήποτε δὲν ἀποτελεῖ διατίμησιν τοῦ γάλακτος εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν δυναμένων νὰ ἀπολαύσωσιν ὡς ἀνωτέρω ἐκτίθεται μεγαλυτέρας τιμῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1247)18.1.1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1429)28.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀφορώσης τὰς ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ λειτουργούσας λαϊκὰς ἀγορὰς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 188108)12.6.1957 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἔχουν καθορισθῆ αἱ ὧραι λειτουργίας τῶν Λαϊκῶν Ἀγορῶν διὰ μὲν τὴν θερινὴν περίοδον (1)5–30)9) ἀπὸ 6–14 ὥρ, μ.μ. διὰ δὲ τὴν χειμερινὴν (1)10–31)4) ἀπὸ 7 π.μ. ἕως 14 μ.μ. ὥρ. Αἱ ὧραι αὗται τηροῦνται κανονικῶς ὑπὸ τῶν πωλητῶν οἱ δὲ τυχὸν παραβαίνοντες τὴν ἀνωτέρω ἀπόφασιν ἐκτὸς τῆς ποινικῆς διώξεως τιμωροῦνται διὰ προσωρινῆς ἀποβολῆς μέχρις ἑνὸς μηνὸς καὶ ἐν ὑποτροπῇ δι’ ὁριστικῆς τοιαύτης. Διὰ τὴν ἀκριβῆ τήρησιν ὑπὸ τῶν πωλητῶν τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἀπηύθυνεν ἐν συνεχείᾳ προγενεστέρων ἐγγράφων τὸ ὑπ’ ἀριθ. 188260)3.8. 1960 ἔγγραφον πρὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν (Γεν. Δ)σις Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ Χωρ)κῆς) καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 150848)22.4.1961 ἔγγραφον πρὸς τὰς Ἀστυνομικὰς Δ)σεις Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ πρὸς τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς Χωροφυλακῆς ὑποδεῖξαν, ὅπως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἐκδοθῶσι πρὸς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως αἱ δέουσαι διαταγαί. 2) Εἰς τὰς Λαϊκὰς Ἀγορὰς προσέρχονται καθ’ ἑκάστην τόσον παραγωγοὶ ὅσον καὶ ἀδειοῦχοι πωληταὶ διαθέτοντες διάφορα εἴδη βιοτικῶν ἀναγκῶν, οἱ μὲν πρῶτοι ἐλευθέρως εἰς συμφερούσας αὐτοὺς τιμὰς οἱ δὲ δεύτεροι εἰς ἐλεγχομένας τοιαύτας καὶ μὲ ποσοστὸν κέρδους μειωμένον κατὰ τρεῖς (3) μονάδας ἔναντι τῶν ὑπὸ τῶν ἐπαγγελματιῶν δικαιουμένων ποσοστῶν κέρδους. Εἰς τὴν κατὰ τοὺς ἀνωτέρω τρόπους διαθέσεως εἰδῶν βιοτικῆς ἀνάγκης εἶναι φανερόν, ὅτι οὐδεὶς ἀθέμιτος συναγωνισμὸς δημιουργεῖται οὗτος δὲ ὑπάρχει μόνον — συμφώνως πρὸς ἐκδοθείσας δικαστικὰς ἀποφάσεις — ὅταν ὁ διαθέτων εἶδός τι ἔμπορος κλπ. διαθέτει τοῦτο εἰς τιμὴν μικροτέραν τῆς τιμῆς εἰς ἣν ἠγόρασε τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5320)4041)19.4.1961 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1841 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη σχετικῶς μὲ βαφὴν τῶν πρασίνων ἐλαιῶν διὰ καυστικοῦ ἀλκάλεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου πρὸς διασφάλισιν τῶν συμφερόντων τῶν τε παραγωγῶν καὶ καταναλώσεως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 190543)3235)29.7.1960 συνημμένως ἐγκυκλίου διαταγῆς πρὸς τὰς Κεντρικὰς καὶ Περιφερειακὰς αὐτοῦ Ὑπηρεσίας καὶ τὰς Ἀρχὰς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ Χωροφυλακῆς, ἔχει δώσει τὰς δεούσας ἐντολὰς περὶ ἐντατικοῦ ἐλέγχου τῶν ἐργαστηρίων παρασκευῆς ἐλαιῶν ὡς καὶ ὁδηγίας περὶ τοῦ τρόπου ἐλέγχου καὶ διαπιστώσεως τῆς τυχὸν κατεργασίας πρασίνων ἀώρων ἐλαιῶν διὰ καυστικοῦ ἀλκάλεως καὶ διώξεως κατὰ νόμον τῶν ὑπευθύνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

Ἀριθ. Πρωτ. 190543)3235. Εἰδ. ἀριθ. ἐγκυκλ. 24. Πρὸς 1) Τὰς ὑπηρεσίας Ἐμπορίου Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Πατρῶν καὶ Θεσσαλονίκης. 2) Ἐποπτείας Ἐμπορίου καὶ Εἰδικὰ Γραφεῖα. 3) Δ)σεις Ἀστυνομίας Πόλεων Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, Πατρῶν, Κερκύρας. 4) Διοικήσεις καὶ Ὑποδ)σεις Χ)κῆς Κράτους. Διὰ τοῦ Ἀναγκ. Νόμου 1891)1939 ἄρθρον 1 παρ. 3 ἀπαγορεύεται ἡ ἐκπίκρανσις καὶ γενικῶς ἡ παρασκευὴ βρωσίμων ἐλαιῶν δι’ ἀλκαλικῶν διαλυμάτων καθ’ ὅσον διὰ τῆς τοιαύτης κατεργασίας εἶναι δυνατὴ ἡ τεχνητὴ ἐμφάνισις ἀώρων ἐλαιῶν ὡς ὡρίμων μὲ ἀποτέλεσμα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ἐξαπάτησιν τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν δυσφήμησιν τοῦ ἐθνικοῦ τούτου ἐξαγωγίμου ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ προϊόντος ἐπὶ ζημίᾳ τῶν τε παραγωγῶν καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ὡς ἐκ τῆς προσφορᾶς κατωτέρας ποιότητος ἐλαιῶν ὡς τοιούτων ἀνωτέρας τοιαύτης ὡς διεθνῶς ἔχουσιν ἀναγνωρισθῆ αἱ ἑλληνικαὶ ἐλαῖαι. Πρὸς τούτοις ἔχουσι ἐκδοθῆ καὶ αἱ ὑπ’ ἀριθ. 93)1936 καὶ 471)1937 ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτ. Χημ. Συμβουλίου δι’ ὧν ἀπαγορεύεται ἡ δι’ ἀλκαλικῶν οὐσιῶν κατεργασία τῶν πεσουσῶν ἀώρως πρασίνων ἐλαιῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς τεχνητῆς ἐμφανίσεως αὐτῶν ὡς ὡρίμων. Ἐπειδὴ ὅμως εἶναι δυνατὸν ἔνιοι τῶν παρασκευαστῶν βρωσίμων ἐλαιῶν κατὰ παράβασιν τῶν ὡς ἄνω διατάξεων νὰ κατασκευάζουσι βρωσίμους ἐλαίας διὰ κατεργασίας τῶν πρασίνων ἐλαιῶν δι’ ἀλκαλικῶν διαλυμάτων δοθέντος, ὅτι τοιαῦται ἐλαῖαι ἐκπλυνόμεναι μετὰ ταῦτα δι’ ἀφθόνου ὕδατος πρὸς ἀπομάκρυνσιν τοῦ εἰσχωρήσαντος εἰς ταύτας ἀλκάλεος μέχρι καὶ τῶν τελευταίων ἰχνῶν δὲν ἀναγνωρίζονται, παρίσταται ἀνάγκη, ὅπως κατὰ τὴν νέαν ἐλαιοκομικὴν περίοδον ἐκτελεῖται ὑφ’ ὑμῶν ἐνδελεχὴς προληπτικὸς ἔλεγχος ἐν τοῖς ἐργαστηρίοις παρασκευῆς ἐλαιῶν. Κατὰ τοὺς ἐλέγχους τούτους θὰ ἐρευνᾶται ἐὰν ὑπάρχουσι ἐν τοῖς ἐργαστηρίοις ἐλαιῶν ἀλκάλια (καυστικὴ σόδα, καυστικὴ ποτάσα), εἴτε ὑπὸ αὐτουσίαν μορφὴν εἴτε ὑπὸ μορφὴν διαλυμάτων ἢ ἐλαῖαι κατεργαζόμεναι δι’ ἀλκαλικῶν διαλυμάτων. Εἰς τὴν τελευταίαν ταύτην περίπτωσιν ἡ διαπίστωσις τῆς ὑπάρξεως τοιούτων ἐλαιῶν εἶναι εὐχερὴς καθ’ ὅσον διὰ τομῆς τούτων διὰ μαχαιριδίου καὶ ἐπιθέσεως εἶτα ἐπὶ τῆς τομῆς δείκτου φαινολοναφθαλίνης χρώνηται τὸ τμῆμα τῆς ἐλαίας εἰς ὃ ἔχει εἰσχωρήσει τὸ ἀλκάλι ἐρυθρὸν ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα ὅπερ παραμένει ἄχρουν. Ἐὰν ἐκ τῆς ὡς εἴρηται ἐρεύνης διαπιστωθῇ ἡ ὕπαρξις ἐλαιῶν κατεργαζομένων δι’ ἀλκαλικῶν διαλυμάτων ἢ αὐτουσίων ἀλκαλέων δέον, ὅπως διαλαμβάνωνται δείγματα ἐξ αὐτῶν ἅτινα θὰ ἀποστέλλωνται εἰς τὰ πλησιέστερα παραρτήματα τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους πρὸς ἐξέτασιν ἐν περιπτώσει δὲ ἐπιβεβαιώσεως τῶν ἀνωτέρω νὰ ἐνεργῶνται τὰ δέοντα πρὸς τιμωρίαν τῶν ὑπευθύνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΤΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου, Α. Τσιάντου, Σ. Καρασάββα, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 807 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Σκοπούλη κλπ., περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν θ’ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ ἀπασχολοῦντα τοὺς κτηνοτρόφους Ἠπείρου κλπ. θέματα ἤτοι α) τὰ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρέη, β) ἡ ὁλοκληρωτικὴ ἀποκατάστασις τῶν κτηνοτρόφων, γ) ἡ ἀπαγόρευσις τῆς εἰσαγωγῆς κτηνοτροφικῶν προϊόντων καὶ δ) ἡ δανειοδότησις τῶν κτηνοτρόφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῶν ἀναφερομένων θεμάτων μόνον τὸ ὑπὸ στοιχεῖον γʹ τοιοῦτον τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς εἰσαγωγῆς κτηνοτροφικῶν προϊόντων ἐμπίπτει καὶ εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα. Τοιοῦτον ὅμως μέτρον ὁλοκληρωτικῆς ἀπαγορεύσεως τῶν εἰσαγωγῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἐπιβληθῇ ὡς ἐκ τῆς τελευταίας καθιερωθείσης εἰδικῆς δασμολογικῆς προστασίας τῶν εἰδῶν δεδομένου, ὅτι ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ τοιούτων εἰδῶν δὲν δύναται εἰσέτι νὰ καλύψῃ πλήρως τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως, ἡ τυχὸν δὲ ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῶν θὰ δημιουργήσῃ ὑπέρμετρον αὔξησιν τῶν τιμῶν καὶ ἀνωμαλίας εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ ἥτις θὰ ὡδήγει εἰς τὴν μείωσιν τῆς καταναλώσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αἱ εἰσαγωγαὶ κτηνοτροφικῶν προϊόντων πραγματοποιοῦνται ἐποχιακῶς καὶ εἰς περιόδους ἐλλείψεως ἢ ἀνεπαρκείας τῶν ἐγχωρίων ὁμοειδῶν εἰδῶν καὶ εἰς περιωρισμένας καὶ ἀπολύτως ἀναγκαιούσας διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ ποσότητας. Συνημμένως ἐπαναφέρομεν τὴν ἀπὸ 11.11.60 ἐρώτησιν τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10545)8588)60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 447 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Πρίφτη καὶ Κ. Σωτηρίου, σχετικῶς μὲ τιμὰς Ἑστιατορίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ γενομένης ἐπὶ τοῦ θέματος ἐρεύνης διεπιστώθη, ὅτι τὸ Ἑστιατόριον τῆς Πανεπιστημιακῆς Λέσχης Ἀθηνῶν προσφέρει φαγητὰ εἰς ἑστιωμένους φοιτητὰς εἰς τιμὰς χαμηλοτέρας κατὰ ποσοστὸν 5 ἕως 10% τῶν τιμῶν τῶν κοινῶν Ἑστιατορίων τῆς Δʹ Κατηγορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12630)24.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 870 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου, σχετικῶς μὲ τιμὰς νωπῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ὑπ’ ἀριθ. 136)46 Ν. Δ. «περὶ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος» καὶ ὁ τροποποιήσας αὐτὸν Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 782)48 δὲν τυγχάνει νομοθέτημα τῆς Κατοχικῆς περιόδου, καθ’ ὅσον ὁ μὲν Ἀγορανομικὸς Κῶδιξ ἐψηφίσθη τὸ ἔτος 1946, ὁ δὲ τροποποιήσας αὐτὸν Α. Ν. 782)48 τὸ ἔτος 1948. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον θέμα, τῆς λήψεως ἀγορανομικῶν μέτρων πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν, γνωρίζομεν, ὅτι αἱ τιμαὶ πωλήσεως τῶν νωπῶν γεωργικῶν προϊόντων ὑπὸ τῶν παραγωγῶν διαμορφοῦνται ἐλευθέρως βάσει τοῦ νόμου τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, ἡ δὲ ἐν συνεχείᾳ διάθεσις τούτων ὑπὸ τῶν ἐμπόρων διενεργεῖται βάσει τιμολογίων εἰς ἃ προστίθεται καὶ τὸ δι’ ἑκάστην κατηγορίαν καθωρισμένον ποσοστὸν κέρδους. Συνεπῶς δι’ αὐτῶν, κάθε ἄλλο παρὰ ἀγορανομικὸν καθεστὼς ἔχει καθιερωθῆ διὰ τὴν ἐμπορίαν τῶν φρούτων καὶ λαχανικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μερλοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1559)23.2.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μερλοπούλου, σχετικῶς μὲ εἰσαγωγὴν γεωμήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὰ ὑφιστάμενα ἀποθέματα γεωμήλων φθινοπωρινῆς καλλιεργείας ἁρμοδίως ἐκρίθη, ὅτι δὲν ἠδύναντο νὰ ἐπαρκέσουν μέχρι τῆς νέας παραγωγῆς, ἀρχομένης περίπου ἀπὸ τοῦ τρίτου δεκαημέρου τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου μέχρι 10 Μαΐου καὶ ἀναλόγως τῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Ἡ τιμὴ τούτων ἐσημείωσε γενικὴν αὔξησιν καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν καὶ ἀνῆλθεν εἰς δραχ. πλέον τῶν 5 κατὰ κιλόν, λιανικῶς, εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ἡ ἀνατίμησις αὕτη ἦτο ἀπότοκος τοῦ μὴ ἀνέτου ἀνεφοδιασμοῦ τῆς ἀγορᾶς λόγῳ τῆς μειωμένης παραγωγῆς φθινοπωρινῆς καλλιεργείας. Διὰ τὴν δημιουργίαν ὅθεν μικροῦ ρυθμιστικοῦ ἀποθέματος πρὸς ἐφοδιασμὸν τῆς ἀγορᾶς, συγκράτησιν τῶν τιμῶν καὶ ἀντιμετώπισιν ἐπαρκείας, ἰδίᾳ κατὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα λόγῳ τῆς ηὐξημένης, ὡς γνωστόν, καταναλώσεως, ἀπεφασίσθη ἡ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου ἀγορὰ διὰ δημοπρασίας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 800 τόννων γεωμήλων. Ἡ μικρὰ αὕτη εἰσαγωγὴ ἐπέδρασεν ἐπὶ τῶν κατὰ τὴν τότε χρονικὴν περίοδον κρατουσῶν ὑψηλῶν τιμῶν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν μείωσιν τούτων εἰς λογικὰ διὰ τὴν κατανάλωσιν ἐπίπεδα, ὡς καὶ λίαν ἱκανοποιητικὰς διὰ τοὺς παραγωγοὺς τιμάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 987 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ὡς καὶ ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1344)22.11.60 ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Οἰκ)κῶν καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Σητείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 237983)16566)13.12.60 ἐγγράφου μας ἐγνωρίσαμεν, ὅτι ἡ αἰτηθεῖσα ἐπὶ δανεισμῷ χορήγησις Κρατικοῦ ἐλαιολάδου διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἀδυνάτων προσώπων, δὲν σχετίζεται πρὸς τὸν δι’ ὃν ἐδημιουργήθη τὸ Κρατικὸν ἀπόθεμα σκοπὸν καὶ δὲν παρέχεται εὐχέρεια δανεισμοῦ ἢ ἄλλης τινὸς χρησιμοποιήσεως τοῦ Κρατικοῦ ἀποθέματος πλὴν τῆς διαθέσεως ἐπὶ καταβολῇ τοῦ τιμήματος. Ὄντως ἐπραγματοποιήθη ἡ μεταφορὰ τοῦ Κρατικοῦ ἐλαιολάδου ἐσοδείας 1959–60 ἐξ ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν ἀποθηκευτικῶν κέντρων εἰς Ἐλευσῖνα πρὸς ἄσκησιν τῆς ἀνὰ τὴν χώραν καὶ ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3786)57 ὁριζομένης ρυθμιστικῆς παρεμβάσεως. Ἡ μεταφορὰ αὕτη ἐξ ἄλλου προεβλέπετο διὰ τῆς μετὰ τῆς Ἐλαιουργικῆς ἀπὸ 27.1.60 συναφθείσης συμβάσεως, ἐπεβάλλετο δὲ καὶ ἐκ λόγων ἀναφερομένων εἰς τὴν ποιοτικὴν συντήρησιν τοῦ ἐλαιολάδου λόγῳ τῆς ἀνὰ τὰ διάφορα ἀποθηκευτικὰ κέντρα ἀποθηκεύσεώς του εἰς ἡμιπλήρεις ἐλαιοδεξαμενάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Καλλιδοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Χριστογεώργου, Α. Κακογιάννη, Α. Παπαθανασίου, Δ. Μερλοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Β. Θανασέκου. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 80)49)4.1.1961, 359)3244)233)10. 1.1961, 477)294)17.1.1961, 13836)3282)743)16.1.1961, 1272)850)61 καὶ 1453)1001)27.1.1961 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν 1) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1076 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλλιδοπούλου, 2) ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Τριανταφυλλίδη καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου κατατεθεῖσα ἀναφορὰ τῶν ὀρυζοκαλλιεργητῶν Ἑλλάδος, 3) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1127 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Κελτεμλίδη κλπ., 4) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5799)14.12.1960 ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Λαμίας, 5) ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰ ὀρυζομύλων Ἄρτης καὶ Νεσέρη καὶ 6) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1284 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κακογιάννη κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν ἀκολουθουμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικὴν ἐπὶ τῆς ὀρύζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ ὀρύζης ὑπῆρξεν αἰσθητῶς ἀνωτέρα τῶν ἐτησίων ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως. Διὰ τὴν προστασίαν ταύτης ἡ ὄρυζα ὑπήχθη εἰς τὸν εἰσαγωγικὸν Πίνακα Φ. 100, καθ’ ὃν διὰ τὴν χορήγησιν σχετικῆς ἐγκρίσεως πρὸς εἰσαγωγὴν ἀπαιτεῖται ἡ κατάθεσις χρηματικοῦ περιθωρίου 140% ἐπὶ τῆς ἀξίας ΤΣΙΦ τοῦ ἐμπορεύματος. Πέραν τούτου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48787)13.10.1960 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου ἡ ὄρυζα ὑπήχθη εἰς τὸν πίνακα Αʹ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31642)58 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, καθ’ ἣν ἡ εἰσαγωγὴ ταύτης ἐπιτρέπεται μόνον κατόπιν εἰδικῆς ἀδείας ἥτις καὶ σήμερον δὲν χορηγεῖται. Ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου 1960 ἐν τῇ προσπαθείᾳ τοποθετήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ πλεονάσματος τῆς παραγωγῆς ἔτους 1959, ἐπειδὴ αἱ τιμαὶ ἐσωτερικοῦ ἦσαν μεγαλύτεραι τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου καθίσταται ἀδύνατος πᾶσα ἐξαγωγή, καθιερώθη τὸ μέτρον τῆς χορηγήσεως ἀδειῶν εἰσαγωγῆς ὀρύζης ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν ἐξαγωγῆς ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ἐμπόρου διπλασίας ποσότητος ἐγχωρίου προϊόντος. Διὰ τοῦ μέτρου τούτου ἐπετεύχθη ἡ ἀποσυμφόρησις τῆς ἀγορᾶς ἐκ τοῦ πλεονάσματος τῆς παραγωγῆς εἰς τρόπον, ὥστε κατὰ τοὺς μῆνας Αὔγουστον καὶ Σεπτέμβριον τοῦ 1960 νὰ σημειωθῇ βελτίωσις τῶν τιμῶν ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν παραγωγῶν, οἵτινες διέθεσαν βάσει αὐτῶν καὶ τὰ τελευταῖα των ἀποθέματα. Κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συγκομιδῆς, τοῦ ἔτους 1960, τὰ εἰς χεῖρας τοῦ ἐμπορίου καὶ παραγωγῶν ἀποθέματα ἦσαν ἐλάχιστα. Ἡ ἐσοδεία ἔτους 1960 ὑπῆρξε μειωμένη ὑποληφθεῖσα αἰσθητῶς τῶν ἐτησίων καταναλωτικῶν ἀναγκῶν. Αἱ συνέπειαι τῆς μικρᾶς παραγωγῆς ἐξεδηλώθησαν κατὰ τὴν περίοδον εἰσέτι τῆς συγκομιδῆς. Οὕτω ἀπὸ τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου π.ἔ. αἱ τιμαὶ ἐσημείωσαν αἰσθητὴν αὔξησιν διαμορφωθεῖσαι εἰς ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα εἰς πολὺ ὑψηλότερα ἐπίπεδα λιανικῆς πωλήσεως εἰς τὴν ἀγορὰν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς τῶν ἀντιστοίχων χρονικῶν περιόδων τῶν ἐτῶν 1957–1958 καὶ 1959, ἤτοι:

Ὅθεν προέκυψεν ἐξ ἀρχῆς θέμα ἀμέσων εἰσαγωγῶν πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τῆς παραγωγῆς καὶ διαμόρφωσιν εἰς τὴν ἀγορὰν κανονικῶν τιμῶν. Πρώτη ἐνέργεια ὑπῆρξεν ἡ κατάργησις τοῦ μέτρου τῆς εἰσαγωγῆς ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπὶ ἀντιστοίχῳ ἐξαγωγῇ διπλασίας ποσότητος ἐγχωρίου ὀρύζης. Συγχρόνως ἀπεφασίσθη ἡ ἄμεσος εἰσαγωγὴ ὑπὸ τοῦ Κράτους ποσότητος 6.000 τόννων ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πρὸς δημιουργίαν κρατικοῦ ἀποθέματος. Ἀπὸ τῆς 6.12.1960 ἤρχισεν ἡ διάθεσις εἰς τὴν κατανάλωσιν κρατικῆς ὀρύζης πρὸς 6,20 δραχμ. κατὰ χιλ)μον, ἥτις καὶ ἀνεστάλη κατὰ μῆνα Φεβρουάριον πρὸς διευκόλυνσιν τῶν παραγωγῶν διὰ τὴν διάθεσιν τῶν ἀποθεμάτων των. Ἡ τιμὴ διαθέσεως τῆς κρατικῆς ὀρύζης διαμορφωθεῖσα καὶ διὰ τῆς προσθήκης προστατευτικῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν (1,98) ἀπετέλεσε τὴν βάσιν τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν πωλήσεως τῆς ἐγχωρίου ὀρύζης ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν παραγωγῶν. Ἐσχάτως ἡ τιμὴ τῆς κρατικῆς ὀρύζης ηὐξήθη εἰς 6,50 δραχμ. κατὰ χιλ)μον ἐπὶ μοναδικῷ σκοπῷ ἐξυπηρετήσεως τῶν παραγωγῶν. Αἱ διαμαρτυρίαι τῶν παραγωγῶν καὶ ὀρυζομύλων περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν εἰσαγωγῆς ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ περὶ τῆς διαθέσεως ἐκ τοῦ κρατικοῦ ἀποθέματος ὀρύζης κατὰ τὴν περίοδον τῆς συγκομιδῆς δὲν εἶναι δικαιολογημέναι, δοθέντος, ὅτι μέχρι τοῦδε οὐδεμία ἄδεια εἰσαγωγῆς ποσότητος ὀρύζης ἐχορηγήθη εἰς τὸ ἐμπόριον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ τιμὴ τῆς κρατικῆς ὀρύζης καθορισθεῖσα ὑψηλή, ἵνα ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν πωλήσεως ὑπὸ τῶν παραγωγῶν τοῦ ἐγχωρίου προϊόντος ὑπῆρξε προστατευτικὴ δι’ αὐτούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Κ. Τσιγάρα, Φ. Περισσοράτη, Χ. Μπουσίου, Ι. Κοντουδάκη, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7881)6436)60 ἐγγράφου, ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 66 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Κ. Τσιγάρα κλπ., σχετικῶς μὲ τιμὰς φρούτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν εὐπαθῶν προϊόντων ὡς εἶναι τὰ ὀπωροκηπευτικὰ ἐπηρεάζονται σημαντικῶς ἀπὸ διαφόρους παράγοντας ὡς εἶναι αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι, τὸ ὕψος παραγωγῆς, ἡ ποιότης, ὁ χρόνος παραγωγῆς καὶ ἡ προέλευσις. Ἐξ ἄλλου ἡ ὑπὸ τινων παραγωγῶν γενομένη ἐπιλογὴ καὶ τυποποίησις δημιουργεῖ διαφορὰν τιμῶν μεταξὺ τῶν ἰδίων προϊόντων τῆς αὐτῆς προελεύσεως καὶ ποικιλίας. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν Ἀγορανομικὸν ἔλεγχον, οὗτος ἀσκεῖται, τόσον ἐπὶ τῶν τελικῶν ἐκκαθαρίσεων, ἃς ἀποστέλλουν οἱ χονδρέμποροι εἰς τοὺς παραγωγούς, προκειμένου περὶ πωλήσεων ἐπὶ προμηθείᾳ (περίπτωσις ἀντιπροσωπεύουσα ποσοστὸν 90% τῶν πωλήσεων), ὅσον ἀφορᾷ καὶ ἐπὶ τῶν τιμολογίων, αἱ τῆς ἐξακριβώσεως ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων κατὰ τόπους ὀργάνων τῆς πραγματικῆς τιμῆς πωλήσεως τῶν ἐν λόγῳ προϊόντων ἣν ἀπήλαυσαν οἱ παραγωγοὶ ἀναλόγως τῆς ποιότητος. Σημειοῦται τέλος, ὅτι τὰ ποσοστὰ κέρδους, τόσον τῆς χονδρικῆς, ὅσον καὶ τῆς λιανικῆς πωλήσεως, ἐκτὸς μικρᾶς αὐξήσεως, χορηγηθείσης ἐπὶ ὀπωρολαχανικῶν, παραμένουν ἀπὸ ἐτῶν ἀμετάβλητα παρὰ τὰ συνεχῆ αἰτήματα τῶν ἐνδιαφερομένων περὶ αὐξήσεως αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΤΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12995)10553)1.12.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 962)29.11.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, σχετικῶς μὲ ἐνίσχυσιν τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου τῆς Κρήτης καὶ ἰδίως τῶν ὀρεινῶν αὐτῆς διαμερισμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἅπαντες οἱ ἄποροι κάτοικοι τῶν ὀρεινῶν διαμερισμάτων τῆς Κρήτης ὡς καὶ οἱ τοιοῦτοι τῆς ὑπαίθρου, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουσιν ἐνισχυθῆ ὡς ἀμέσως πληγέντες ἐκ τῆς ἐνσκυψάσης θεομηνίας τοῦ περονοσπόρου, ἐνισχύονται διὰ τῆς δωρεὰν χορηγήσεως ἀλεύρων (20χιλ)μων κατ’ ἄτομον εἰς ὀρεινοὺς καὶ 10 χιλ)μων εἰς ἀγρότας) εἰσαγομένων ὑπὸ τῆς Παγκοσμίου Ἐκκλησιαστικῆς Ὑπηρεσίας καὶ ὧν τὰ ἔξοδα παραλαβῆς ἐκ τῶν Α)Π ἐξωτερικοῦ καὶ προωθήσεως τούτων εἰς τοὺς τόπους προορισμοῦ των καταβάλλει τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 4424)3506)61 καὶ 11024)8958)60 ἐγγράφων σας, δι’ ὧν διαβιβάζονται ἡμῖν ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1757)61 καὶ 612)60 ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων ἐγνώρισεν ὑμῖν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1131)17.4.61 καὶ 2435)26.10.60 πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου του τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπὶ τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω ἐρωτήσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ διατυπούμενα, ὅτι οὐδεμία ἀπολύτως μέριμνα ἐλήφθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν συμπαράστασιν τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ περονοσπόρου, ἀγροτῶν τῆς νήσου Κρήτης, ἀλλ’ αὕτη περιωρίσθη εἰς τὴν παρασχεθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Ἀμερικανικοῦ λαοῦ βοήθειαν, πρὸς τὸν Κρητικὸν λαὸν δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα, καθ’ ὅσον διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπὸν παρὰ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου διεξάγονται αἱ κάτωθι διανομαὶ τροφίμων: Αʹ. Διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀμέσως πληγέντων ἐκ τῆς θεομηνίας τοῦ περονοσπόρου ἀμπελουργῶν, ὧν ὁ ἀριθμὸς ἀνέρχεται εἰς 130.000 ἄτομα περίπου, διανέμονται τὰ κάτωθι εἴδη τροφίμων: 1) 11.800 χιλιόγραμμα ἀλεύρου κατ’ ἄτομον καὶ κατὰ μῆνα ἐπὶ δεκάμηνον. 2) 1 χιλιόγραμμον φασόλια κατ’ ἄτομον καὶ κατὰ μῆνα ἐπὶ δεκάμηνον. 3) 400 γραμμάρια ὀρύζης κατ’ ἄτομον καὶ κατὰ μῆνα ἐπὶ δεκάμηνον. 4) 300 γραμμάρια λίπους κατ’ ἄτομον καὶ κατὰ μῆνα ἐπὶ δεκάμηνον. Βʹ. Διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐμμέσως πληγέντων ἐκ τῆς θεομηνίας κατοίκων τῆς νήσου Κρήτης, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁποίων ἀνῆλθεν εἰς 140.000 περίπου, διανέμονται τὰ κάτωθι εἴδη τροφίμων. 1) Ἕν (1) χιλιόγραμμον ζυμαρικῶν κατ’ ἄτομον τὸν μῆνα ἐπὶ 8μηνον. 2) Ἀνὰ ἓν δέμα τροφίμων περιέχον ἐννέα (9) χιλιόγραμμα ἀλεύρου καὶ δύο κονσέρβας κρέατος, εἰς τὰς οἰκογενείας τὰς ἀπαρτιζομένας ἐξ ἑνὸς καὶ δύο ἀτόμων, ἀνὰ δύο (2) δέματα εἰς τὰς οἰκογενείας τὰς ἀπαρτιζομένας ἐκ τριῶν καὶ τεσσάρων ἀτόμων καὶ ἀνὰ τρία (3) δέματα εἰς τὰς οἰκογενείας τὰς ἀπαρτιζομένας ἐκ πέντε (5) ἀτόμων καὶ ἄνω. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω εἰδῶν τροφίμων ἀπὸ Ἀμερικανικῆς πλευρᾶς διετέθησαν τὸ ἄλευρον, ἡ ὄρυζα καὶ τὰ δέματα τροφίμων, τῶν ὑπολοίπων τοιούτων ἀγορασθέντων δαπάναις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Ὡσαύτως τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καταβάλλει τὰ ἔξοδα βιομηχανοποιήσεως ἀλεύρων διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν διανεμομένων ζυμαρικῶν ὡς καὶ ἅπαντα τὰ ἔξοδα τῆς ἐν γένει διακινήσεως καὶ διανομῆς τῶν ἀνωτέρω ἐφοδίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11108)9083)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 572)60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ, Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Κελτεμλίδη, σχετικῶς μὲ ἐνίσχυσιν χωρίων τινῶν τοῦ Νομοῦ Πιερίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἅπαντα τὰ ὀρεινὰ χωρία τοῦ Νομοῦ Πιερίας συμπεριελήφθησαν εἰς τοὺς πίνακας τῶν ἐνισχυτέων ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ὀρεινὰ χωρία τῆς χώρας διὰ τῆς δωρεὰν χορηγήσεως ἀλεύρων κομιζομένων ὑπὸ τῆς Φιλανθρωπικῆς Ὀργανώσεως Παγκοσμίου Ἐκκλησιαστικῆς Ὑπηρεσίας καὶ διανεμομένων μέσῳ τῶν οἰκείων Ἱερῶν Μητροπόλεων καὶ εἰς μερίδα 18 χιλιογράμμων κατ’ ἄτομον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμισιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Παπαθανασίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 161)7.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1112 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α, Παπαθανασίου, σχετικῶς μὲ τιμὰς Γεωργικῶν προϊόντων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ τιμαὶ διαμορφοῦνται ἐν τῇ ἀγορᾷ ἐπὶ τιμολογίῳ βάσει τῆς ἐλευθέρως ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς τοὺς τόπους παραγωγῆς ἀξιουμένων τοιούτων. Οὕτω τὰ ὀπωροκηπευτικὰ διατίθενται ἐν τῇ ἀγορᾷ πάντοτε ἐπὶ τιμολογίῳ. Ἐκ τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων μόνον οἱ τυροὶ Βʹ ποιότητος ἔχουν ὑποβληθῇ εἰς διατίμησιν. Ὡσαύτως τὰ κρέατα ἀπὸ πενταετίας καὶ πλέον διατίθενται κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων ἐγγράφων, σχετικῶς μὲ ἐρωτήσεις βουλευτῶν καὶ ἀναφορὰν συν)σμοῦ ἑσπεριδοειδῶν Σπάρτης, δι’ ἑσπεριδοειδῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ἀναφορικῶς μὲ τὰ εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα ἐμπίπτοντα θέματα. 1, Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου παρακολουθεῖ πάντοτε τὸ θέμα τῆς τοποθετήσεως τῶν Ἑλληνικῶν ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Εἰς τὰς συμφωνίας διμερῶν συναλλαγῶν προβλέπονται σημαντικαὶ ποσοστώσεις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἑσπεριδοειδῶν. Καταβάλλονται ὡσαύτως προσπάθειαι ἐξαγωγῆς ἑσπεριδοειδῶν, ἔναντι εἰσαγωγῆς ἀναγκαιούντων ἡμῖν προϊόντων. Ξένοι ἀγορασταὶ προσεκλήθησαν δι’ ἐπίσκεψιν τῶν παραγωγικῶν κέντρων καὶ πραγματοποίησιν ἀπ’ εὐθείας ἐπαφῶν μετ’ ἐκπροσώπων τῶν Ἑλλήνων Ἐξαγωγέων Ἰδιωτῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν κλπ. Κατὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐξαγωγικὴν περίοδον ἐσημειώθη αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν πορτοκαλίων. Οὕτω κατὰ τὸ ἀπὸ Ὀκτωβρίου 1960 μέχρι 15 Ἀπριλίου 1961 χρονικὸν διάστημα ἐξήχθησαν κατὰ τὰ ὑπὸ τῶν Τελωνειακῶν Ἀρχῶν παρασχεθέντα ἡμῖν στοιχεῖα 27.075 τόννοι πορτοκαλίων, ἔναντι 24.202 τόννων τῆς ἀντιστοίχου περιόδου τοῦ ἔτους 1959, ἤτοι ἐπὶ πλέον 2.873 τόννων. Σημαντικαὶ ἐξ ἄλλου ποσότητες ἑσπεριδοειδῶν ἀπορροφῶνται ὑπὸ τῶν βιομηχανιῶν χυμῶν, ἡ παραγωγὴ τῶν ὁποίων ὁσημέραι αὐξάνει. Οὕτω ἀπερροφήθησαν πορτοκάλια διὰ τὴν παραγωγὴν χυμῶν κατὰ τὰς παραγωγικὰς περιόδους.

Προϋπόθεσις πάντοτε τοποθετήσεως μεγαλυτέρων ποσοτήτων πορτοκαλίων εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς λόγῳ τοῦ ὀξυτάτου ἀνταγωνισμοῦ ἄλλων χωρῶν παραγουσῶν ὁμοειδῆ προϊόντα, ἅτινα προσφέρονται ὑπ’ αὐτῶν εἰς χαμηλὰς τιμὰς εἶναι ἡ προσαρμογὴ τῶν προσφορῶν μας εἰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ ἡ ἀποστολὴ ὑγιοῦς προϊόντος ἀρίστης ποιοτικῆς καταστάσεως, ἐξαιρετικῆς ἐμφανίσεως καὶ ἐπιμελημένης συσκευασίας πρωτεύοντα δὲ ρόλον παίζει ἡ ἀποστολὴ προϊόντων τῶν ὑπὸ τῶν ξένων ἀγοραστῶν προτιμωμένων ποικιλιῶν. 2. Ἡ πριμοδότησις τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ συνεπῶς καὶ τῶν ἑσπεριδοειδῶν, ἐνεργεῖται ἐμμέσως διὰ τῶν ἀναλαμβανομένων ὑπὸ τῆς Πολιτείας δαπανῶν προωθήσεως τῆς ἀπορροφήσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἐγκατάστασιν βάσεων πυραύλων ἐν Ἑλλάδι κλπ.

§6Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ πολλοῦ ὑπὸ τῶν κατοίκων τῆς Καισαριανῆς ὑπεβλήθη ὑπόμνημα διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο ἡ ματαίωσις ἐγκαταστάσεως πυραύλων ἐν Ἑλλάδι, ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν. Ἡ μὴ χρησιμοποίησις τῶν ἀεροδρομίων μας διὰ κατασκοπευτικοὺς σκοπούς, πρὸς ἀποτροπὴν τῶν ἐκ τῶν πυρηνικῶν ἀντιποίνων ἀπειλουμένων κινδύνων καὶ καταστροφῶν. Ἐνδεικτικὸν τοῦ ὑπομνήματος αὐτοῦ εἶναι ἡ ἀνησυχία τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ὄχι μόνον τῶν κατοίκων τῆς Καισαριανῆς, ἡ ὁποία τελευταίως ἐνετάθη κατόπιν τῆς εἰδήσεως, τὴν ὁποίαν ἀνέγραψεν ἡ ἀγγλικὴ ἐφημερὶς «Μαγχεστριανὸς Φύλαξ», ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν ἀποθηκευμένα πυρηνικὰ ὅπλα. Ἡ εἴδησις αὐτὴ ἀνεγράφη καὶ εἰς τὰς ἑλληνικὰς ἐφημερίδας, χωρὶς νὰ διαψευσθῇ. Ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἡ πληροφορία αὐτή, ἐὰν δηλαδὴ ὑπάρχουν ἢ ὄχι ἀποθηκευμένα πυρηνικὰ ὅπλα ἐν Ἑλλάδι,

§7Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη ἀνησυχεῖ ἀπὸ τὴν ἀναγραφεῖσαν πληροφορίαν εἰς τὸν Τύπον, ὅτι ὑπάρχουν ἀποθηκευμένα πυρηνικὰ ὅπλα ἐν Ἑλλάδι. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ προεκλογικῶς καὶ ἐπανειλημμένως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐδήλωσεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὅτι ἐὰν καὶ ὅταν τεθῇ ζήτημα ἐγκαταστάσεως πυρηνικῶν βάσεων, ὑπὸ οἱονδήποτε τύπον, θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. Νομίζω, ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει ἤδη δώσει ἀρνητικὴν ἀπάντησιν. Ἐπειδὴ ἡ ἀνησυχία τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης ἐκ τῆς ἀναγραφείσης εἰς τὸν Τύπον εἰδήσεως περὶ ἀποθηκεύσεως πυρηνικῶν βομβῶν κλπ., εἶναι μεγάλη, ἐρωτᾶται καὶ πάλιν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπάρχουν ἀποθηκευμένα πυρηνικὰ ὅπλα ἐν Ἑλλάδι. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διαφωτίσῃ πλήρως τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην, ἡ ὁποία δικαίως ἀνησυχεῖ.

§8Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ οὐδεμία μεταβολὴ ἐπῆλθεν εἰς ὅσα ἐδήλωσεν πρὸ πολλοῦ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει λόγος περαιτέρω ἐξηγήσεων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, σχετικῶς μὲ τὰ ἐπεισόδια κατὰ τὸν ἀπόπλουν δεξαμενοπλοίου τῆς Ἑταιρείας Σ. Λιβανοῦ κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτου. Ὁ κ. Χ. Παγώνης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἀγροτῶν τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσόνος ἐκ τῆς κατασκευῆς πετρελαιογωγῶν τοῦ ΝΑΤΟ κλπ.

§10Χ. ΠΑΓΩΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀγωγὸς τοῦ ΝΑΤΟ ὁ ὁποῖος κατεσκευάσθη ἀπὸ Βόλου μέχρι Πτολεμαΐδος διέρχεται καὶ διὰ τῆς Ἐπαρχίας Ἐλασσόνος καὶ ἐπέφερε ζημίας εἰς καλλιεργουμένας ἐκτάσεις. Καίτοι παρῆλθεν ἔτος ἀπὸ τῆς ἐγκαταστάσεως τοῦ ἀγωγοῦ, ἐν τούτοις οὐδεμία ἀποζημίωσις ἐδόθη εἰς τοὺς ζημιωθέντας ἀγρότας. Ἡ καθυστέρησις αὐτὴ δημιουργεῖ τὰ δίκαια παράπονα τῶν ζημιωθέντων ἀγροτῶν καὶ τὸ κῦρος τοῦ Κράτους μειώνει. Δι’ αὐτὸ παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν πότε θὰ ἀποζημιωθοῦν αἱ ἑκατοντάδες τῶν ζημιωθέντων ἀγροτῶν τῆς περιφερείας Ἐλασσῶνος.

§11Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἀγωγῶν πετρελαίου γίνεται ἐπίταξις τῶν χώρων, δι’ ὧν διέρχεται καὶ ἡ ἐπίταξις αὐτὴ διαρκεῖ ἓν ἔτος. Εὐθὺς ὡς γίνει ἡ ἐγκατάστασις τῶν ἀγωγῶν καὶ καλυφθοῦν, ἀμέσως ἡ ἐπιταχθεῖσα ἔκτασις ἀποδίδεται εἰς τοὺς ἀγρότας. Διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἀγωγῶν δίδεται ἀποζημίωσις δι’ ἓν ἔτος. Εἰδικῶς διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Ἐλασσόνος τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα ἐπεδικάσθησαν αἱ ἀποζημιώσεις εἰς τοὺς ζημιωθέντας καὶ λίαν συντόμως θὰ δοθοῦν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας.

§12Χ. ΠΑΓΩΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἱκανοποιεῖ ἡ ἀποζημίωσις δι’ ἓν ἔτος, ἐὰν πρόκειται δι’ ἀμπέλους καὶ δένδρα.

§13Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ (Ὑφ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Καὶ διὰ τὰς ἀμπέλους καὶ διὰ τὰ δένδρα δίδεται ἀποζημίωσις μεγαλυτέρα, ἐνίοτε τῆς πραγματικῆς.

§14Χ. ΠΑΓΩΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπληροφορήθημεν, ὅτι οἱ ζημιωθέντες ἰδιοκτῆται ἐκλήθησαν νὰ ἔλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ τακτοποιήσουν τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀποζημιώσεως. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι θὰ ὑποβληθοῦν εἰς πολλὰ ἔξοδα. Προτείνομεν νὰ καταρτισθῇ Ἐπιτροπὴ καὶ νὰ μεταβῇ ἐπὶ τόπου νὰ τακτοποιήσῃ τὰς ὑποθέσεις ἀποζημιώσεως καὶ νὰ πληρώσῃ τὰ εἰς ἕκαστον ζημιωθέντα ποσὰ ἀποζημιώσεως.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς προσωπικῆς τιμῆς Στρατηγοῦ Γ. Φεσσοπούλου κλπ.

§16Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ Στρατηγοῦ Γ. Φεσσοπούλου βιβλίον ὑπὸ τὸν τίτλον «ἡ μεγαλυτέρα ἀτιμία τοῦ αἰῶνος μας». Εἰς τὸ βιβλίον αὐτὸ ἀναφέρεται, ὅτι τὸ Συμβούλιον κρίσεως τῶν ἀποστράτων ἀξιωματικῶν τοῦ 1940–41, τὸ ὁποῖον ἀνεκλήθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 595)48 νόμου ὑπεβίβασε τὸν Ἀντιστράτηγον Φεσσόπουλον εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποστρατήγου, μὲ τὰς βαρυτάτας κατηγορίας, ὅτι ὡς Ὑπαρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 παρέσυρε εἰς λιποταξίαν 33 ἐφέδρους ἐκ μονίμων ἀξιωματικοὺς καὶ μετέπειτα ὡς Γενικὸς Διευθυντὴς τῶν Σ.Ε.Κ. ἔγινεν ὄργανον τῶν κατακτητῶν. Ἀμφότεραι αἱ κατηγορίαι αὗται, ἐὰν ἀπεδεικνύοντο θὰ εἶχαν βαρυτάτας ποινικὰς κυρώσεις. Ἀπὸ τὸ βιβλίον ἀποδεικνύεται, ὅτι οὐδεμία ποινικὴ δίωξις ἠσκήθη ἐναντίον τοῦ στρατηγοῦ Φεσσοπούλου καὶ ἀπὸ ἀπόρρητα ἔγγραφα τοῦ Ἐπιτελείου προκύπτει, ὅτι αἱ κατηγορίαι αὗται δὲν εὐσταθοῦν. Τὸ 1954 ὁ στρατηγὸς Φεσσόπουλος, ὁ βαρυνόμενος μὲ τὰς κατηγορίας ποὺ προεῖπον, διωρίσθη Ὑπουργὸς Γενικὸς Διοικητὴς εἰς παραμεθόριον περιοχήν. Ἐκ τοῦ περιεχομένου τοῦ βιβλίου γεννῶνται σοβαρώτατα ἐρωτήματα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν πῶς ἔχει τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως τοῦ Ἀντιστρατήγου Φεσσοπούλου καὶ ἂν ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀποκατάστασίν του.

§17Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, εἶδα τὸ βιβλίον τοῦ στρατηγοῦ κ. Φεσσοπούλου, ὁ ὁποῖος παρουσιάσθη εἰς ἐμὲ καὶ ἐδόθησαν ἐξηγήσεις διὰ τὴν λύσιν τοῦ ἀτομικοῦ του θέματος. Ὁ στρατηγὸς Φεσσόπουλος εἶχεν ἀποκατασταθῆ, διότι οὐδεμία κατηγορία τὸν βαρύνει. Διὰ τὴν τακτοποίησιν, ὅμως, τοῦ θέματος χρειάζεται νόμος. Ἐπειδή, ὅμως, ἡ νομοθετικὴ αὐτὴ τακτοποίησις ἔχει συνταξιοδοτικὸν χαρακτῆρα, δι’ αὐτὸ ἐξήρχετο τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Πάντως τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ διοικητικῆς πράξεως ἀποκατέστησε τὸν στρατηγὸν Φεσσόπουλον, ἡ ὁποία, ὅμως, πρᾶξις δὲν γνωρίζω ἂν θὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, διότι ἔχει καὶ συνταξιοδοτικὸν χαρακτῆρα. Ὅταν ὑπάρχῃ μεγαλυτέρα εὐχέρεια εἰς τὴν συζήτησιν τῶν νομοσχεδίων, θὰ ἔλθῃ πρὸς κύρωσιν καὶ ἡ πρᾶξις αὐτή.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατὶ καθυστερεῖ ἡ εἰς τὴν Βουλὴν κατάθεσις τῶν νομοσχεδίων περὶ Ταμείων Ἀλληλοβοηθείας Στρατοῦ Ξηρᾶς καὶ Βασ. Ναυτικοῦ.

§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανειλημμένως ὁ συνάδελφος κ. Τούμπας καὶ ἐγὼ ἀπηυθύνθημεν δι’ ἐρωτήσεών μας καὶ ἐπιστολῶν μας πρὸς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ νὰ τὸν παρακαλέσωμεν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν κατάθεσιν τῶν νομοσχεδίων διὰ τῶν ὁποίων ρυθμίζονται τὰ ζητήματα τῶν ταμείων ἀλληλοβοηθείας τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς καὶ τοῦ Β. Ναυτικοῦ. Ἤδη, κ. Πρόεδρε, ἔχει ληφθῆ μέριμνα καὶ ἔχουν ρυθμισθῆ τὰ θέματα τὰ συναφῆ, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας. Ἡ ἐκκρεμότης, συνεπῶς, τῶν θεμάτων τῶν Ταμείων Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ καὶ Στρατοῦ Ξηρᾶς, δημιουργεῖ εὔλογα παράπονα καὶ πικρίαν τῶν ἐνδιαφερομένων ἀξι)κῶν τοῦ Στρατοῦ καὶ τοῦ Ναυτικοῦ. Πρὸ καιροῦ ἐλήφθη ἀπόφασις τῶν Ταμείων αὐτῶν, ἵνα ἐκ τῶν ἀποθεματικῶν των ἐνισχύσουν τοὺς μετόχους τῶν ταμείων. Παρακαλῶ, λοιπόν, καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἕτοιμα, καταθέσῃ τὰ νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλήν.

§20Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ (Ὑφ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἡ πληροφορία τοῦ συναδέλφου κ. Ζορμπᾶ, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Οὐδὲν νομοσχέδιον ἔχει ψηφισθῆ διὰ τὸ Ταμεῖον τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας. Ἀντιθέτως, καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Ε.Β.Α. ἔχουν τὸ αὐτὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἔχουν καὶ οἱ ἐν ἀποστρατείᾳ συνάδελφοί των ἀξιωματικοὶ τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς, οἱ ὁποῖοι τὸ 1957 ἔτυχον μιᾶς προσθέτου χορηγίας ἀνερχομένης εἰς τὸ 60%, ἐκ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας. Ἤδη μελετᾶται τὸ θέμα ἐὰν ἠμπορῇ νὰ δοθῇ καὶ τὸ ὑπόλοιπον 40% καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐξευρέσεως τῶν χρημάτων διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ τὸ Ταμεῖον εἰς βάρος τῶν ἤδη εἰσφερόντων. Συνεπῶς, σκέψεις ἔχουν διατυπωθῆ καὶ ὄχι νομοσχέδιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ταμεῖον ἀξιωματικῶν Β, Ν., ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι οἱ μόνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον καὶ ὅτι πράγματι δι’ αὐτοὺς ἔχει καταρτισθῆ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρὸς κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὴν τακτοποίησιν καὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα, ἵνα παύσῃ ὁ φατριασμὸς ὡρισμένων στελεχῶν τοῦ Στρατεύματος.

§22Θ. ΚΕΡΑΜΙΤΣΙΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας ἔχει ὡς σκοπὸν νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὸν ἐπικίνδυνον φατριασμὸν ὡρισμένων στελεχῶν τοῦ Στρατεύματος. Συγκεκριμένως, ὁ ἀνθ)γὸς τῶν Τ.Ε.Α. κ. Κωνσταντίνου ζητεῖ ἐπιμόνως τὴν βοήθειαν τῶν ὁπλιτῶν διὰ τὴν ἀνακάλυψιν κατασκόπων μεταξὺ τῶν πολιτῶν, συνιστᾷ εἰς αὐτοὺς ὅπως ἕνας ἕκαστος βοηθᾷ τὴν Ἀστυνομίαν, διότι, λέγει, οἱ κατάσκοποι ὀργιάζουν. Μετὰ μίαν ἑβδομάδα εἰς νέαν συγκέντρωσιν τῶν ἀνδρῶν του ζητεῖ ἀπολογισμὸν τῆς προσπαθείας αὐτῶν καὶ φυσικὰ οὐδεὶς ἐκ τῶν ὁπλιτῶν ἔχει τι νὰ εἴπῃ ἢ νὰ καταγγείλῃ περὶ κατασκόπων. Τότε, ὁ ἀξ)κὸς αὐτὸς ἐπιβάλλεται αὐστηρότατα εἰς τοὺς ὁπλίτας καὶ τοὺς ἀπειλοῦσε. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πῶς ἐπιτρέπεται εἰς ἀξιωματικὸν νὰ ἀξιώνῃ ἀπὸ τοὺς ὁπλίτας τοιαῦτα καθήκοντα. Ἀκόμη νὰ μᾶς πληροφορήσῃ πόθεν ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς λαμβάνῃ διαταγὰς καὶ τέλος ἀφοῦ ἔλαβε γνῶσιν ὁ κ. Ὑπουργός, ποῖα μέτρα ἔλαβε διὰ νὰ παύσῃ αὐτὸς ὁ φατριασμός.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§24Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι διανοητικῶς ἀπόντες, κ. Πρόεδρε.

§25Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐν λόγῳ θέμα εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν, Συνεπῶς, ἐὰν αὐτὰ τὰ ὁποῖα καταγγέλλονται ὄντως ἔγιναν, τότε δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνωνται ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους αἱ ἐκδηλώσεις αὐταὶ, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσουν τὸν τόπον εἰς σημεῖον ποὺ θὰ στενοχωρήσῃ καὶ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους. Θὰ ἦτο, λοιπόν, δυνατὸν νὰ εἴχομεν τύχει μιᾶς ἐγγράφου ἀπαντήσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ καὶ νὰ μὴ ἔλθῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν. Πράγματι, ὅμως, ὡρισμένοι ἀξιωματικοὶ τῶν Τ.Ε.Α. καὶ τοῦ Στρατοῦ ὀργιάζουν. Καὶ χαρακτηρίζουν κατασκοπείαν ὅταν λαμβάνῃ χώραν ἕνας ξυλοδαρμός. Ὅταν, λοιπόν, ἀπὸ στελέχη τοῦ Στρατεύματος ἀσκῆται αὐτὸς ὁ χαφιεδισμὸς θὰ πρέπει νὰ καυτηριάζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Συνθήματα ἐμπρηστικά.....

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λασκαρίδη, ἐρώτησιν κάμνετε διὰ νὰ λάβετε ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. (Κωδωνοκρουσίαι).

§27Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἡ ἐρώτησις, κ. Πρόεδρε, εἶναι διατυπωμένη κατὰ τρόπον ἀόριστον. Δὲν μοῦ ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τῶν κ. συναδέλφων καμμία συγκεκριμένη κατηγορία. Πρώτην φορὰν ἤκουσα ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τὴν συγκεκριμένην κατηγορίαν. Ὁμιλοῦν οἱ κ.κ. συνάδελφοι περὶ φατριασμοῦ ἀξιωματικῶν, χωρὶς νὰ καταγγέλουν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ἀνέφεραν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀνθ)γοῦ. Τὴν λαμβάνω ὑπ’ ὄψει μου καὶ θὰ τὴν ἐξετάσω.

§28Θ. ΚΕΡΑΜΙΤΣΙΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας ἔχει κατατεθῆ ἀπὸ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1960 καὶ ἀποροῦμεν, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς δηλοῖ ἄγνοιαν.

§29Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Σᾶς εἶπον, κ. συνάδελφε, ὅτι θὰ τὴν ἐξετάσω.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Προηγουμένως, κ. βουλευταί, ὑπάρχει τὸ θέμα μιᾶς προτάσεως ὑποβληθείσης ὑπὸ τοῦ κόμματος τῆς Ε.Δ.Α., ἀφορώσης ὡρισμένα θέματα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ πρότασις αὕτη σύμφωνα μὲ ἐπικρατῆσαν ἔθιμον, θὰ δικονομηθῇ ὡς ἐπερώτησις —δὲν δύναται ἄλλως τε νὰ δικονομηθῇ ἄλλως— ἡ δὲ Κυβέρνησις δέχεται νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἀπὸ τῆς προσεχοῦς Παρασκευῆς, ὁπότε θὰ τελειώσῃ, ὡς ὑποθέτω καὶ ἡ περίφημος καταστᾶσα πλέον ἐπερώτησις τῆς ἐπαρχίας.

§31Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντελήφθην τὴν πρότασίν σας, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ θέμα τῆς ἐπανασυζητήσεως τοῦ Ν. Δ. 4104, τοῦ γνωστοῦ, τοῦ ὁποίου ἐλπίζομεν νὰ περαιωθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις, εἶναι ἀπολύτως συναφὲς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν πρότασιν περὶ Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, πρὸς εὐχερεστέραν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος καὶ διὰ νὰ μὴ χαθῇ μία ἡμέρα ἐλέγχου ἀκόμη, νὰ δικονομηθῇ κατὰ τρόπον σύμμικτον; Ἀφοῦ, δηλαδή, περαιωθῇ ἡ συζήτησις διὰ τῆς ἀγορεύσεως, δηλαδὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. 4104, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς προτάσεως, νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως, χωρὶς νὰ χαθῇ καὶ ἡ ἡμέρα ἐλέγχου τῆς Παρασκευῆς; Νομίζω, ὅτι τὰ πράγματα οἰκονομοῦνται κατὰ καλλίτερον τρόπον μὲ τὴν πρότασιν αὐτήν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτὰ ἐκ Κερκύρας, βεβαίως, πρόθεσίς μου εἶναι νὰ διευκολύνω πάντοτε τὰς συζητήσεις τοῦ Σώματος, ἀλλὰ κατὰ ποῖον τρόπον, εἶναι δυνατὸν ἐπερώτησις νὰ συζητηθῇ σήμερον; Καὶ ἐπὶ πλέον ἐὰν δὲν τελειώσῃ σήμερα ποῦ θὰ τὴν τοποθετήσωμεν; Πότε θὰ συνεχισθῇ; Ἐννοήσατε;

§33Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Περὶ τοῦ ὅτι θὰ τελειώσῃ, δὲν γεννᾶται ζήτημα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἀμφιβάλλω, διότι πάντοτε λαμβάνω ὑποσχέσεις, ὅτι θὰ περατωθῇ μία ἐπερώτησις καὶ οὐδέποτε περατοῦται. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐγὼ εἶμαι διατεθειμένος νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν νομοθετικῶν διαταγμάτων καὶ ἀναλόγως τῆς πορείας τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ ἡ νομοθετική μας ἐργασία, νὰ προχωρήσωμεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὴν χαρακτηρίζω ὡς ἐπερώτησιν, διότι εἶναι ἐπερώτησις. Ἐκ μέρους τῆς πλειοψηφίας, ἔχω ἐντολὴν νὰ θεωρηθῇ προτετιμημένη ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπερώτησιν τῆς ἐπαρχίας. Ἐὰν τελειώσετε ἀπόψε καὶ συνεννοηθῆτε, ἔχει καλῶς. Ἐὰν δὲν συνεννοηθῆτε, τότε θὰ συζητηθῇ κατὰ τ’ ἀνωτέρω, δηλαδὴ ὡς ἐπερώτησις προτασσομένη. Συμφωνεῖ ὁ κ. Ὑπουργός;

§35Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Συμφωνῶ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 4104)1960 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἄλλων τινῶν ὀργανωτικῶν καὶ διοικητικῶν διατάξεων». Ὡς γνωστόν, συζητοῦνται καὶ αἱ 2 προτάσεις. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας.

§37Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, παρηκολούθησα τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 4104, περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἤκουσα μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν τὰς διατυπωθείσας ἐπικρίσεις καὶ ἀπόψεις. Τὰ ἐπικρίσεις, ὅμως, τὰς θεωρῶ ἀβασίμους καὶ τὰς ὑποστηριχθείσας ἀπόψεις δὲν συμμερίζομαι. Ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ Ν. Δ. 4104 ἦτο ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις καὶ ἡ ἀσφαλιστικὴ ἐξυγίανσις τοῦ σημαντικωτέρου τῶν ἀσφαλιστικῶν φορέων τῆς χώρας, τοῦ Ι.Κ.Α. Πῶς καὶ διατὶ ὡδηγήθημεν εἰς τὴν λῆψιν αὐτῶν τῶν μέτρων, εἶναι γνωστόν. Ἀπὸ μακροῦ χρόνου οἱ εἰδικοὶ περὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ ζητήματα, ἀλλὰ καὶ οἱ ὑπεύθυνοι παράγοντες ἔκρουον τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. ἀντιμετωπίζει μέγα οἰκονομικὸν πρόβλημα. Ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς κατ’ ἐπανάληψιν ἠκούσθησαν φωναὶ περὶ ἐπικειμένης χρεωκοπίας. Ἐπὶ πλέον, ἡ ἐν γένει ἀντίληψις ἡ ὁποία ἤρχισε πλέον νὰ κυριαρχῇ εἰς τὴν ἑλληνικὴν δημοσίαν γνώμην, ἦτο, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. κατέρρεεν. Εἰς τὴν ἀναλογιστικὴν μελέτην ἐπὶ τῆς ὁποίας εἶχον βασισθῆ οἱ συντάκται τοῦ νόμου 1846 τοῦ 1951 εἶχε προβλεφθῆ, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς δεκαετίας τὸ Ι.Κ.Α. θὰ ἀντιμετώπιζεν οἰκονομικὸν πρόβλημα. Καὶ ἐν συνεχείᾳ, ἐνῷ αὐτὴ ἦτο ἡ διαπίστωσις τῶν συντακτῶν τοῦ τότε νόμου, δι’ ἄλλης διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 τούτου, προεβλέπετο ἡ συγχώνευσις τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των ἢ δὲν θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ δίδουν παροχὰς τῶν αὐτῶν κατηγοριῶν καὶ τοῦ αὐτοῦ ὕψους ποὺ ἔδιδε τὸ Ι.Κ.Α., χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀντίστοιχος πρόβλεψις πρὸς κάλυψιν τῶν οἰκονομικῶν ἐκείνων βαρῶν τὰ ὁποῖα ἐρρίπτοντο εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἐκτὸς τούτου, ὁ τότε Διοικητὴς τοῦ Ι.Κ.Α. κ. Τρ. Κεραμιδᾶς, εἰς τὴν ἀπὸ 15 Δεκεμβρίου εἰσήγησίν του ἐπὶ τοῦ ἰσολογισμοῦ τοῦ 1959 εἶχεν εἴπει τὰ ἑξῆς: «Ὡς εἴχομεν προβλέψει πρὸ πολλοῦ καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἐξεθέσαμεν.... μόνον μὲ ἐξαιρετικὴν ἔντασιν τῶν εἰσπράξεων, μὲ οἰκονομίαν καὶ μιᾶς ἀκόμη δραχμῆς καὶ μὲ ἐξάντλησιν τοῦ συνόλου τῶν διαθεσίμων ἀποθεματικῶν μας, μόλις θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐξαρκέσωμεν εἰς τὰς πληρωμάς μας κατὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον τοῦ ἐρχομένου ἔτους. Πάντως κατὰ τὴν 13 Δεκεμβρίου 1959, τὸ Ταμεῖον τοῦ Ι.Κ.Α., κατὰ πᾶσαν δυνατὴν πρόβλεψιν θὰ φθάσῃ τὸ μηδέν». Καὶ τοῦτο διότι εἶχε προβλέψει ἔλλειμμα, διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1959, 161.762.000 δραχμῶν. Ἐξ ἄλλου εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1960 ὁ νῦν Διοικητὴς τοῦ Ι.Κ.Α. κ. Καποδίστριας προέβλεψεν ἔλλειμμα 156.626.000 δραχμῶν. Ἐπίσης, ὁ τότε Ὑποδιοικητὴς τοῦ Ι.Κ.Α. κ. Τσουκᾶτος, εἰς ἄρθρον του δημοσιευθὲν εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1960 ἔγραφεν εἰς τὸ «Δελτίον Οἰκονομικῶν Πληροφοριῶν», ὅτι εἰς τὸ τέλος Μαΐου τοῦ 1960 τὸ Ι.Κ.Α. δὲν θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ συνεχίσῃ τὰς πληρωμάς του. Αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἐπεζητήσαμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἱκανοποίησιν ἐπιτακτικῶν ἀσφαλιστικῶν ἀναγκῶν. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτο, μετὰ τόλμης, ἔπειτα ἀπὸ μελέτην καὶ ἀφοῦ συνεκεντρώσαμεν ὅλα τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ καθίστων τὴν προσπάθειάν μας σταθεράν, ὑπεστηρίξαμεν τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. 4104. Δύο ἦσαν οἱ βασικοὶ ἀντικειμενικοὶ σκοποὶ τοῦ νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος. Ὁ πρῶτος ἀφεώρα τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ Ι.Κ.Α. Χάριν αὐτῆς παρέστη ἀνάγκη πρῶτον ρευστοποιήσεως τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν, ἡ ὁποία ἤρξατο διὰ τοῦ νόμου 4052)1960, ὅστις διὰ τῶν παρεχομένων διευκολύνσεων ἐπέτυχεν ἐντονώτερον ρυθμὸν εἰσπράξεων. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἡ διαφυγὴ τῶν πόρων ἦτο πάρα πολὺ μεγάλη, ὅτι δι’ αὐτὴν τὴν διαφυγὴν εὐθύνετο ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ εἰδικώτερα ὑπεύθυνος, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ χαρισθῇ εἰς μεγάλα συγκροτήματα οἰκονομικὰ καὶ νὰ περικόψῃ ἢ καὶ χαρίσῃ εἰσφορὰς τὰς ὁποίας αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ εἶχον εἰσπράξει ὑπὸ μορφὴν ἐργατικῶν εἰσφορῶν ἢ τὰς ὁποίας ὤφειλον ἀπὸ πολλοῦ νὰ εἶχον καταβάλει ὑπὸ μορφὴν ἐργοδοτικῶν εἰσφορῶν. Ἐξ ἄλλου ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἐνῷ αἱ καθυστερούμεναι ὀφειλαὶ κατὰ τὸ 1951 ἦσαν 85 ἑκατομμύρια τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀνῆλθεν εἰς 800 ἑκατομμύρια τὸ 1960. Εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν, δύναμαι νὰ ἀπαντήσω, ὅτι δὲν στηρίζεται εἰς τὰ πράγματα, διότι οὐδέποτε, οὔτε κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 3956) 1959 ἐμειώθη κατ’ ἐλάχιστον ἡ ἐκ κεφαλαίου ὀφειλή. Εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν θὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι ὁ ρυθμὸς τῆς αὐξήσεως τῶν καθυστερήσεων ἐμειώθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἰδίως κατὰ τὸ 1960. Πράγματι τὸ ποσὸν τῶν πάσης φύσεως καθυστερήσεων ὀφειλῶν ἐξ εἰσφορῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. κλιμακοῦται ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος. Συγκεκριμένως τὸ 1951 τὸ ποσὸν τῶν 85 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἀντεπροσώπευε τὸ 5,09% ἐπὶ τῶν εἰσπρακτέων τῆς ἐποχῆς ἐσόδων, ἐνῷ ἀντιθέτως τὸ ποσὸν τῶν 800 ἑκατομμυρίων δραχμῶν τοῦ 1960 ἀντεπροσώπευε τὸ 4,08% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐκ 16 δισεκατομμυρίων δραχμῶν εἰσπραχθέντων ἐσόδων. Ἐκ τῆς ἁπλῆς ἀντιπαραβολῆς τῶν καθυστερήσεων ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος διαπιστοῦμεν, ὅτι ὁ ρυθμὸς τῶν καθυστερήσεων κυμαίνεται καὶ μάλιστα βαίνει ἐλαττούμενος κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Ἡ διαπίστωσις αὕτη ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ἀκολούθου πίνακος: (Ποσὰ εἰς χιλιάδας δραχμῶν)

Αὐτὸ τί σημαίνει; Σημαίνει μίαν διαρκῆ προσπάθειαν συστηματοποιήσεως τοῦ ἐλέγχου ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων τῶν πόρων τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ μίαν διαρκῆ βελτίωσιν τοῦ τρόπου τῆς εἰσπράξεως. Διότι πλὴν τοῦ 1954, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει ἐξαιρετικῶς ἠλαττωμένον ποσοστὸν καθυστερήσεως, ἤτοι 1,5% καὶ ὀφείλεται εἰς αἴτια ἄσχετα, δεδομένου, ὅτι τὸ προηγούμενον ἔτος καὶ τὸ μετέπειτα ἐμφανίζουν διόγκωσιν τοῦ ὕψους τῶν καθυστερήσεων, ἡ ἐν γένει προσπάθεια ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀποκατάστασιν κανονικοῦ ρυθμοῦ τῶν εἰσπράξεων τοῦ Ι.Κ.Α. ἐσημείωσεν ἐπιτυχίαν. Ἐὰν παραβάλωμεν ἐξ ἄλλου τὸ ποσοστὸν τοῦ συνόλου τῶν καταβαλλομένων θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἐβελτιώθη σχετικῶς. (Ἀναγινώσκει πίνακας). Τὸ λίαν εὐχάριστον αὐτὸ γεγονὸς βεβαίως ὀφείλεται εἰς τὰ ληφθέντα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρα. Οὕτω καὶ μόνον πρέπει νὰ τεθῇ εἰς τὴν ὀρθὴν βάσιν τὸ θέμα τῶν καθυστερημένων εἰσφορῶν τοῦ Ι.Κ.Α. Σημειωτέον, ὅτι τὰ 800 ἑκατομμύρια διὰ τὰ ὁποῖα κατηγορούμεθα ἀφοροῦν τὰς καθυστερήσεις πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., ἀλλὰ καὶ πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους ὀργανισμοὺς κοινωνικῆς πολιτικῆς, τοὺς συνεργαζομένους μὲ τὸ Ι.Κ.Α. (Ὀργανισμὸν Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας, Ἐργατικὴ Κατοικία κλπ.). Εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 800 ἑκατομμυρίων περιλαμβάνονται 300 ἑκατομμύρια ρυθμισθέντα δυνάμει τοῦ νόμου 4052) 1960, 55 ἑκατομμύρια δραχ. διὰ τὰς ὁποίας ἐκκρεμοῦν ἐνστάσεις καὶ ἐφέσεις, 61 ἑκατ. δραχ. ἀφορῶντα πτωχευσάσας ἐπιχειρήσεις, 66 ἑκατ. τῶν ὁποίων ἡ ἐξόφλησις ἐρρυθμίσθη δυνάμει τοῦ Ν. 3956)1959 καὶ ποσὰ 53 περίπου ἑκατομμυρίων ἀφοροῦν ὀφειλὰς τῶν Δήμων, Κοινοτήτων κλπ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν κατὰ ὀφειλετῶν, κατὰ πάντων τῶν καθυστερούντων εἰσφορὰς ἐργοδοτῶν, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ὑπεβάλλοντο καὶ ὑποβάλλονται κανονικαὶ μηνύσεις καὶ ἐλαμβάνοντο καὶ λαμβάνονται τὰ προσήκοντα μέτρα. Μάλιστα χάριν τῆς ἱστορίας θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Πρό τινων ἡμερῶν ἐδημοσιεύθη πρόγραμμα πλειστηριασμοῦ τῆς πατρικῆς οἰκίας συμπαθεστάτου συναδέλφου, τῆς αἰθούσης αὐτῆς, βουλευτοῦ, διὰ χρηματικὴν ὀφειλὴν ἐπιχειρήσεως, νομίζω, μετάλλου. Ἀκόμη εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν δὲν ἐκάμαμεν παρέκκλισιν ἀπὸ τὸ νὰ τηρήσωμεν τὸν νόμον διὰ νὰ ὁλοκληρώσωμεν τὴν ἐν γένει προσπάθειαν τοῦ ἐλέγχου εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς εἰσπράξεις τῶν καθυστερουμένων πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. Ἐπίσης κατηγγέλθη ὑπὸ ἀντιπολιτευομένου βουλευτοῦ, ὅτι ὑπάρχουν μεγάλαι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὀφείλουν σημαντικὰ ποσὰ ἑνός, δύο καὶ τριῶν ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ αὐτὸ ἐρρίφθη ὡς μία μομφὴ τρόπον τινὰ ἐναντίον τῆς καταβαλλομένης προσπαθείας ἰδιαιτέρως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἀλλὰ προφανῶς οἱ συνάδελφοι τῆς πτέρυγος ἐκείνης οἱ ὁποῖοι ἦλθον διὰ νὰ ὑποστηρίξουν ἀπόψεις ἐντελῶς ξένας πρὸς τὴν πραγματικότητα, τὸ ὀλιγώτερον τὸ ὁποῖον κανεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ, εἶναι, ὅτι δὲν κατεῖχον τὸ θέμα, δὲν ἐγνώριζον τί ἀπόψεις ὑπεστήριζον. Συγκεκριμένως ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῆς μηχανολογικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ι.Κ.Α. προκύπτει, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1959–30 Ἰουνίου 1960 εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν ὑπῆρχεν ἡ ἑξῆς ἀναλογία ἀριθμοῦ ἐπιχειρήσεων πρὸς τὸ συνολικὸν ὕψος ἐσόδων: ἐν σχέσει μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιχειρήσεων, 20.931 ἐπιχειρήσεις ἀντιπροσωπεύουσαι τὸ 56,97% τῶν ἐπιχειρήσεων ἀπέδωσαν μόλις τὸ 5,23% τῶν ἐσόδων. 14.341 ἐπιχειρήσεις ἀντιπροσωπεύουσαι τὸ 39,43% τῶν ἐπιχειρήσεων ἀπέδωσαν τὸ 31,38% τῶν ἐσόδων, 699 ἐπιχειρήσεις ἀντιπροσωπεύουσαι τὸ 1,99% τῶν ἐπιχειρήσεων ἀπέδωσαν τὸ 13,75% τῶν ἐσόδων, 262 ἐπιχειρήσεις ἀντιπροσωπεύουσαι τὸ 0,73% τῶν ἐπιχειρήσεων ἀπέδωσαν τὸ 15,87% τῶν ἐσόδων, καὶ 95 ἐπιχειρήσεις ἀντιπροσωπεύουσαι τὸ 0,24% τῶν ἐπιχειρήσεων ἀπέδωσαν τὸ 31,26% τῶν ἐσόδων. Πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι μόνον τὸ ¼ τῆς μονάδος ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐπιχειρήσεων ἀπέδωσε περίπου τὸ 31% τοῦ συνόλου τῶν ἐσόδων τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐξ ἄλλου 31 ἐπιχειρήσεις τοῦ Πειραιῶς, ἀντιπροσωπεύουσαι τὸ 0,34% τῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Πειραιῶς, ἀπέδωσαν τὸ 48,16% τῶν ἐσόδων. Καὶ 16 ἐπιχειρήσεις τῆς Θεσσαλονίκης, ἀντιπροσωπεύουσαι τὸ 0,17% τῶν ἐπιχειρήσεων, ἀπέδωσαν τὸ 18,26% τῶν ἐσόδων. Ἑπομένως, εἶναι ἀπολύτως φυσιολογικὸν οἱ πολλὰ προσφέροντες ἐνίοτε νὰ ἔχουν καὶ μεγάλας ὀφειλάς. Εἴδατε λοιπὸν ἀπὸ ἀπόψεως ποσοστοῦ τὸ νοικοκύρευμα τῶν ἀσφαλιστικῶν μας πραγμάτων. Ἔχομεν ποσοστὸν καθυστερήσεων ἐπὶ πραγματοποιηθέντων ἐσόδων κατ’ ἔτος 7%, 5%, 10%, 6%. Διὰ τὸ 1960 ἔχομεν ἐπὶ τῶν καθυστερήσεων συνολικὴν μείωσιν ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 4,9% ἔναντι τοῦ συνόλου καὶ 2,6% ἔναντι τῶν εἰσπραχθέντων κατὰ τὸ 1960 ἐσόδων τοῦ Ι.Κ.Α. Γεγονὸς τὸ ὁποῖον φανερώνει, ὅτι ἔχομεν μίαν βελτίωσιν σημαντικήν, ἐμφανῆ ἡ ὁποία φωνάζει μόνη της, ὅτι τὰ πράγματα ἀπὸ ἀπόψεως καλυτέρας ὀργανώσεως καὶ καλυτέρου ἐλέγχου διὰ τὴν ἐν γένει εἴσπραξιν τῶν καθυστερουμένων τοῦ Ι.Κ.Α. πηγαίνουν πολὺ καλά.

§38Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Μήπως μέσα εἰς αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν εἰσπράξεων περιλαμβάνεται καὶ ἡ ρευστοποίησις τῶν προηγουμένων καθυστερήσεων;

§39Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὰ πάντα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, θὰ δέχεσθε διακοπάς;

§41Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὄχι, κ. Πρόεδρε, οὐδεμίαν ἄλλην διακοπήν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οὐδεμίαν διακοπὴν θὰ ἐπιτρέψω.

§43Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Χρήσιμος εἶναι ἡ σύγκρισις μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1957–60. Οὕτω, ἐνῷ κατὰ τὸ 1957 ἐπραγματοποιήθησαν ἔσοδα τῆς τάξεως τῶν 1.769.000.000, αἱ καθυστερήσεις κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ηὐξήθησαν κατὰ 85.500.000 δραχ., κατὰ τὸ 1960 ἐπραγματοποιήθησαν ἔσοδα δραχ. 2.552.082.000, αἱ δὲ καθυστερήσεις μόλις ἔφθασαν τὰ 70.500.000 δραχ. Ἤτοι, ἐνῷ τὰ ἔσοδα ηὐξήθησαν κατὰ 45%, αἱ καθυστερήσεις ἐμειώθησαν κατὰ 20%. Τοῦτο ἀποδεικνύει πόσον ἐπὶ τὰ βελτίῳ ἐξελίσσεται ἡ σχέσις μεταξὺ ρυθμοῦ εἰσπράξεων καὶ ρυθμοῦ καθυστερήσεων. Ἤτοι ἐνῷ τὰ ἔσοδα ηὐξήθησαν κατὰ 45%, αἱ καθυστερήσεις ἐμειώθησαν κατὰ 20%. Ταῦτα ἀποδεικνύουν πόσον ἐπὶ τὰ βελτίῳ ἐξελίσσονται αἱ σχέσεις μεταξὺ εἰσπράξεων καὶ ἐλέγχου ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων. Ἀλλὰ ἠκούσθησαν καὶ ἄλλαι ἀπόψεις. Ἐλέχθη, ὅτι μόνον 19 ἐπιχειρήσεις ὤφειλον ἄνω τῶν 100 ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ ὅτι διὰ τῶν συμβιβασμῶν ἐγένοντο χαριστικαὶ πράξεις πρὸς τοὺς ὀφειλέτας. Εἰδικῶς ἡ «Αὐγή», τὸ ὄργανον τῆς ὁμάδος ἡ ὁποία διετύπωσε τὴν ἐπερώτησιν, λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». Πρῶτον, ἐκ τῶν ὅσων ἐξέθεσα, καταφαίνεται, ὅτι διαρκῶς συστηματοποιεῖται ἡ εἴσπραξις τῶν καθυστερουμένων. Δεύτερον, δὲν ὑπάρχει ἁλματώδης αὔξησις τῶν παγωμένων εἰσφορῶν, ἀλλὰ διαρκῶς συστηματικωτέρα εἴσπραξις τῶν ὀφειλομένων. Καὶ ὡς πρὸς τὸ ἄλλο, τὸ τερατῶδες, ὅτι ἐχαρίσθημεν εἰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις, σᾶς εἶπον προηγουμένως, κ. συνάδελφοι, τί ἀντιπροσωπεύει μία μεγάλη ἐπιχείρησις ἢ μᾶλλον μονάδες μεγάλων ἐπιχειρήσεων διὰ τὴν ζωὴν τοῦ Ι.Κ.Α. Καὶ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐάν, ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, διὰ τὰς μονάδας αὐτὰς τῆς οἰκονομίας, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι βιώσιμοι, ἔρχεται εἰς τὴν ἐπιφάνειαν κἄθε ἀδυναμία των διὰ νὰ ἀντιμετωπίζεται ἀναλόγως καὶ νὰ ὑπάρχῃ συνεχὴς ἐργασία, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἐπιρρίπτωνται βάρη εἰς τοὺς πάσης φύσεως ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, ἀλλὰ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ἐπιχειρήσεων ἀνθοῦσα, νὰ συντελῇ εἰς τὴν εὐημερίαν καὶ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἀλλ’ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν δὲν ἐχαρίσθημεν, κύριοι, εἰς οὐδεμίαν μεγάλην ἐπιχείρησιν, καθὼς καὶ εἰς οὐδεμίαν μικρὰν ἐπιχείρησιν. Εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς ἐκάμαμεν διευκολύνσεις καὶ ἔναντι τῶν προστίμων, τὰ ὁποῖα ἐπεβάλαμεν. Μέγα μέρος τῶν προστίμων αὐτῶν τὸ ἐμειώσαμεν. Εἰς οὐδεμίαν, ὅμως, περίπτωσιν δὲν ἐμειώσαμεν, οὔτε τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν τοῦ ἐργάτου, οὔτε τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν τοῦ ἐργοδότου. Καὶ ἐδημιουργήσαμεν προϋποθέσεις...

§44ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὴν ηὐξήσαμεν.

§45Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Βλέπω, ὅτι ἐπήρατε τὴν στροφὴν τῆς αὐξήσεως. Θὰ σᾶς εἴπω ποῦ τὴν ηὐξήσαμεν. Καὶ ἐδημιουργήσαμεν προϋποθέσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν δυνατὸν νὰ ζήσουν, νὰ ζήσουν καὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκοντο εἰς μίαν κατάστασιν ἀδυναμίας, ἔτυχον τῶν ἀναγκαίων διευκολύνσεων διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν των. Ἀλλὰ ἤκουσα καὶ μίαν παρατήρησιν, ὅτι ηὐξήσαμεν τὰς ὀφειλάς. Δὲν εἶναι ἀληθές. Ἐκάμαμεν μίαν κεφαλαιοποίησιν τῶν ὀφειλῶν, τῶν πάσης φύσεως ὀφειλῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦτο ἡ ἐργοδοτικὴ καὶ ἡ ἐργατικὴ εἰσφορά. Αὐτὰς τὰς ὀφειλάς, βάσει τοῦ Ν. 4052)1960, εἴπομεν, ὅτι αἱ πάσης φύσεως ἐπιχειρήσεις ἠμποροῦν νὰ τὰς ἐξοφλήσουν εἰς 36 δόσεις. Διὰ τὴν περίπτωσιν καθυστερήσεως μιᾶς δόσεως ἐθέσαμεν εἰδικὸν ποσοστόν. Εἴπομεν, ὅτι θὰ πληρώσῃς αὐτὸ τὸ ποσόν, ἐὰν δὲν πᾶς ἐγκαίρως νὰ ἐξοφλήσῃς καὶ τὸ ἐκάμαμεν αὐτό, διότι, πρῶτον, τὰ χρήματα αὐτὰ ἦσαν τῶν ἐργατῶν δεύτερον, διὰ νὰ κάμωμεν μίαν διευκόλυνσιν καὶ τρίτον, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ κίνητρον. Διότι, ἐὰν ὡρίζαμεν κύρωσιν, διὰ τὴν καθυστέρησιν εἰς ποσοστὸν κάτω τοῦ κανονικοῦ τόκου, οὐδεὶς θὰ εἶχε συμφέρον νὰ ἐξοφλήσῃ αὐτὰς τὰς παγωμένας εἰσφοράς. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐσημειώθη ἐπιτυχία, διότι 30.000 περίπου ἐργοδόται ἔσπευσαν νὰ τακτοποιήσουν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ νὰ ἀναλάβουν ὑποχρεώσεις ἐξοφλήσεως τῶν πάσης φύσεως ὀφειλῶν εἰς δόσεις. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιτυχίας αὐτῆς, ποῖον νομίζετε, ὅτι ἦτο; Πεντήκοντα νέα ἑκατομμύρια νὰ εἰσρεύσουν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. κατὰ τὸ 1960 καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁ κίνδυνος, ὁ ὁποῖος ἠπείλει μὲ κατάρρευσιν ἑνὸς ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ, ὑπὸ τὴν σκέπην τοῦ ὁποίου εὑρίσκουν προστασίαν 1.500.000 μισθωτοί, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι 100 καὶ πλέον χιλιάδες συνταξιοῦχοι. Ἀλλὰ ἠκούσθη καὶ κἄτι ἄλλο, ὅτι εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις τοῦ χαρισμοῦ — κατὰ τὸν κ. Ἐφραιμίδην μάλιστα — ὑπῆρχε κἄτι τὸ ἀνώμαλον. Ἡ ρύθμισις τῶν θεμάτων αὐτῶν ἐγένετο βάσει τοῦ Ν. 3956)59 ὑπὸ Ἐπιτροπῆς προεδρευομένης ὑπὸ ἀνωτάτου δικαστικοῦ, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν ἐκ τῶν ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων ἀντιπρόσωπος τοῦ Ι.Κ.Α., τοῦ Δημοσίου, τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. καὶ τῶν Τραπεζῶν Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικῆς. Τί εἶχε συμβῆ δὲ καὶ τί διαπιστοῦται ἀπὸ τὴν ἐν γένει πορείαν τῶν οἰκονομικῶν αὐτῶν θεμάτων ἀπὸ ἀπόψεως ἀντιμετωπίσεως. Ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. δὲν εἶναι ὁ πρῶτος εἰς μέγεθος ἀπαιτήσεων δανειστής. Κατ’ ἀρχὴν ἔρχεται τὸ Δημόσιον, ἔπεται ὁ Ο.Χ.Ο.Α., ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ τελευταῖον εὑρίσκεται τὸ Ι.Κ.Α., ἔχον ρυθμισθείσας ἀπαιτήσεις τῆς τάξεως τῶν 66 ἑκατομμυρίων. Τὸ γεγονὸς τοῦτο φανερώνει, ὅτι καὶ τὴν διαφυγὴν καταπολεμοῦμεν καὶ ὁ ἔλεγχος εἶναι συστηματοποιημένος. Πλέον τούτου, ἐλάβομεν τὰ γνωστὰ νομοθετικὰ μέτρα, διὰ τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων 4052 καὶ 4104)1960, τὰ ὁποῖα φέρουν ἀγαθὰ ἀποτελέσματα καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου τὰ ἀσφαλιστικὰ πράγματα πηγαίνουν καλὰ εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Καὶ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἐγένετο γνωστὸν ἀπὸ μίαν ἀνακοίνωσιν, ἡ ὁποία, πρὸ καιροῦ, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς χρονιζούσης συζητήσεως τοῦ Ν.Δ. 4104 ἦλθεν εἰς φῶς, καὶ ἥτις ἔλεγεν, ὅτι εἰς τὸ Ι.Κ.Α., περὶ τοῦ ὁποίου ὅλοι εἶχον διαπιστώσει, ὅτι ἐπήγαινε κατὰ κρημνοῦ καὶ εἶχον κρούσει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, διότι πράγματι ἀντιμετώπιζε μέγα οἰκονομικὸν πρόβλημα, τὸ πρόβλημα τῆς καταβολῆς παροχῶν εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους του, τὸ Ι.Κ.Α. ἐνεφάνισεν ἀπολογισμὸν διὰ τὸ 1960 καλυπτόμενον μὲ πλεόνασμα μερικῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων δραχμῶν, γεγονὸς τὸ ὁποῖον φανερώνει τὴν εὐνοϊκὴν ἐπίδρασιν τῶν νομοθετικῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, γεγονὸς τὸ ὁποῖον φανερώνει, ὅτι τὸ Ν.Δ. 4052 καὶ ἰδίᾳ τὸ Ν.Δ. 4104 «περὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας τοῦ Ι.Κ.Α.» εἶχε σημειώσει ἐπιτυχίαν. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἔμβλημά μας, τὸ ἔμβλημα τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐπέτυχε, παρὰ τὴν δυσμένειαν τῶν περιστάσεων, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν μέγα κίνδυνον ποὺ ἀπειλοῦσε τὸ Ι.Κ.Α. Καὶ γνωρίζετε τί σημαίνει Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ὅταν συνδέεται τὸ Ἵδρυμα αὐτὸ μὲ μίαν τάξιν, ἡ ὁποία σχετίζεται μὲ τὴν ζωὴν τοῦ παραγωγικοῦ μας μηχανισμοῦ. Ξεύρετε τί θὰ ἐσήμαινε διὰ τὸν τόπον καὶ τί κοινωνικὸν σεισμὸν θὰ ἐπέφερε μία οἰκονομικὴ κατάρρευσις τοῦ Ι.Κ. Α. Πάντως, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ Ι.Κ.Α. παρέστη ἀνάγκη νὰ λάβωμεν τὰ ἀκόλουθα συμπληρωματικὰ μέτρα: α) Κατάργησις ἢ περιορισμὸς διαφόρων ἀπαλλαγῶν εἰσφορῶν καθαρῶς ἀντιασφαλιστικοῦ χαρακτῆρος. β) Ἐξασφάλισις συμπληρωματικῶν πόρων διὰ τὴν κάλυψιν ὑφισταμένων ὑποχρεώσεων ἐκ τῆς συγχωνεύσεως διαφόρων κλαδικῶν Ταμείων καὶ πρὸς βελτίωσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν πραγμάτων. γ) Ἐπιβολὴ ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς ἐπαγγελματικοῦ κινδύνου καὶ τὴν πρόληψιν τοῦ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος καὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν νόσων. δ) Μείωσις τῶν πάσης φύσεως διαφυγῶν, διὰ προσθέτου ὑποχρεώσεως ἐργατῶν καὶ τῶν ἐργοδοτῶν, νὰ ἀναγγέλλουν τὸν πραγματικὸν μισθὸν καὶ χρόνον ἀπασχολήσεως καὶ ἐπαληθεύσεως τούτων, ἐν ἀνάγκῃ, βάσει, φορολογικῶν στοιχείων. Ἀλλὰ δὲν ἐπροχωρήσαμεν μόνον εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Ἐπροχωρήσαμεν καὶ εἰς τὴν ἀσφαλιστικὴν ἐξυγίανσιν. Καὶ τοῦτο ἀπετέλει τὸν δεύτερον ἀντικειμενικὸν βασικὸν σκοπὸν τῆς προσπαθείας μας. Διὰ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 4104)1960, ἐκτὸς τοῦ δικαιοτέρου τρόπου ὑπολογισμοῦ τῶν συντάξεων, ἐρρυθμίσθησαν προβλήματα χρονίζοντα ἀπὸ μακροῦ. Τοιαῦτα θέματα ἦσαν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἡ ἐξομοίωσις τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν τοῦ τέως Τ.Α.Κ. πρὸς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐνθυμεῖσθε τί συγκεντρώσεις, τί συνελεύσεις, τί συνέδρια καὶ τί ψηφίσματα εἶχαν γίνει μὲ κύριον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν ἱκανοποίησιν αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος. β) Ἡ ἀναγνώρισις τοῦ χρόνου ἀσφαλίσεως εἰς τοὺς μεταλλευτάς, μίαν τάξιν, ἀπὸ τὰς περισσότερον συμπαθεῖς, καὶ ἡ ὁποία, ἀπὸ ἀπόψεως συνθηκῶν ἐπαγγέλματος, ἀνήκει εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν βαρέων ἐπαγγελμάτων. γ) Ἡ συνέχισις εἰς τὸ διηνεκὲς τῆς καταβολῆς ἐπιδόματος ἀναπροσαρμογῆς εἰς τοὺς ἀναπήρους καὶ πέραν τῆς 2ετίας. δ) Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως ἀσθενείας ἐπὶ τῶν συνταξιούχων τῶν κλαδικῶν ταμείων. ε) Ἡ παράτασις τῆς χορηγήσεως εἰδικῶν ἐπιδομάτων εἰς τοὺς φυματικούς. στ) Ἡ ἀναγνώρισις τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸν κλάδον

συντάξεως τῶν ἐργατοϋπαλλήλων Δωδεκανήσου τοῦ τέως

Ε.Α.Κ.Α.Δ.

ζ) Ἡ ἀναγνώρισις τῶν ἡμερῶν ἐργασίας δι’ ἀσφάλιστρα εἰσπραχθέντα ἐξ οἰκοδομῶν ὑπὲρ ἀγνώστων ἐργατῶν οἰκοδόμων, καὶ η) Αὔξησις τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου τοῦ χρηματικοῦ ἐπιδόματος ἀσθενείας ἀπὸ 35 εἰς δραχμὰς 60. Ἤδη, μετὰ τὰς ἀναγκαίας αὐτὰς ἀποσαφηνίσεις, ὀφείλω νὰ ἐνημερώσω τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἀντιδράσω μὲ ὅλην μου τὴν ψυχὴν ἐναντίον κἄθε προσπαθείας, ἡ ὁποία κατεβλήθη καὶ ἡ ὁποία ἐπιζητοῦσε καὶ ἀκόμη μέχρι σήμερον ἐπιζητεῖ νὰ δημιουργήσῃ μίαν σύγχυσιν. Πρόκειται περὶ τοῦ νέου καὶ δικαιοτέρου συστήματος ὑπολογισμοῦ καὶ ἀπονομῆς τῶν συντάξεων. Τὸ παλαιὸν σύστημα δὲν ἱκανοποιοῦσε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατὰ πρῶτον, λόγον, δικαιοῦντο νὰ τύχουν καλυτέρας προστασίας. Τὸ σύστημα τοῦτο, ποὺ ἐφηρμόζετο εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ἀποτελοῦσε πρόκλησιν πρὸς τὸν ἐργάτην καὶ τὸν ὑπάλληλον, ὅστις εἶχε διανύσει μακρὰ ἔτη ὑπὸ καθεστὼς πραγματικῆς ἀσφαλίσεως. Ἀποτελοῦσεν ἔκδηλον ἀδικίαν, διότι κατὰ ποίαν λογικὴν ὁ ἐργάτης ἢ ἡ ἐργάτρια, ἡ ὁποία ἐπετύγχανε, μὲ μίαν διαρκῆ ἐργασίαν 4.000, 5.000, 6.000 ἢ καὶ 8.000 ἡμερομίσθια ἐν ἀσφαλίσει, νὰ ἐξισοῦται πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐτύγχανον συντάξεως διὰ τῆς ἐκπληρώσεως μιᾶς τυπικῆς καὶ μόνον ἀσφαλίσεως ἐντελῶς θεωρητικῆς καὶ προγραμματισμένης, δηλαδὴ διὰ τῆς συμπληρώσεως 500 ἡμερομισθίων. Ἦτο καιρὸς νὰ ἀποκατασταθῇ μία τάξις πραγμάτων εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, ὥστε αἱ ἀρχαί της νὰ ἀποτελοῦν τὸν φάρον διὰ τὴν διαφώτισιν τῶν συνειδήσεων. Ἡ τελευταία περίοδος μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἦτο περίοδος διαιρουμένη εἰς δύο σταθμούς. Ἡ μία μὲ τὰς ἀνωμαλίας, ἐννοῶ τὴν κομμουνιστικὴν ἀνταρσίαν, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας οἱ Ὀργανισμοὶ ἐγνώρισαν κλονισμοὺς τρομακτικοὺς καὶ βάρη τρομακτικὰ καὶ δὲν κατώρθωσαν, λόγῳ αὐτῶν τῶν κλονισμῶν νὰ γνωρίσουν μίαν προσπάθειαν γενικωτέρας ἀναπροσαρμογῆς. Καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ 1951 μὲ αὐτὰ τὰ βάρη καὶ μὲ αὐτὰ τὰ μειονεκτήματα εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, καὶ ἡ ὁποία, περίοδος, ἀπετέλεσεν ἕνα βῆμα, ἀλλὰ ὄχι βῆμα σταθερὸν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν πραγμάτωσιν τῶν σκοπῶν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, διότι καὶ ἡ δευτέρα περίοδος δὲν ἐπέτυχε νὰ δικαιώσῃ τὸν ἐργάτην. Ὁ ἐργάτης τῆς χημικῆς βιομηχανίας, ὁ ἐργάτης τοῦ λιμένος, ὁ ἐργάτης τῆς οἱασδήποτε βιομηχανίας, ὁ μισθωτὸς ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἦτο, ἐφ’ ὅσον κατώρθωσε εἰς μίαν διαρκῆ προσπάθειαν νὰ εἶναι ἠσφαλισμένος καὶ νὰ δίδῃ τὰς εἰσφοράς του, δίκαιον ἦτο αἱ συντάξεις νὰ ὑπολογίζωνται ὄχι κατὰ τρόπον αὐθαίρετον καὶ κατὰ τρόπον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς παροχῆς προνοίας καὶ μόνον προνοίας, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς παροχῆς ἑνὸς δικαιώματος, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς ἐργασίας του εἶχεν ἐξασφαλίσει. Καὶ αὐτὸ ἐκάμαμεν διὰ τοῦ Ν.Δ. 4104, ἐπετύχαμεν τὴν διαμόρφωσιν ἑνὸς δικαιοτέρου συστήματος ὑπολογισμοῦ τῶν συντάξεων. Ἐβελτιώσαμεν τὰς συντάξεις καὶ ἐπετρέψαμεν τὴν καταβολὴν τῶν συντάξεων μὲ συνδυασμὸν τοῦ χρόνου τῆς ὑπηρεσίας καὶ τοῦ ὕψους τῶν ἀποδοχῶν. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ καὶ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας καὶ τὸ ὕψος τῶν ἀποδοχῶν ἀπετέλεσαν τὴν βάσιν τοῦ ὑπολογισμοῦ τῶν συντάξεων. Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε μία βελτίωσις τῶν συντάξεων ὅπως καταφαίνεται ἀπὸ τὸν ἀκόλουθον πίνακα:

ΠΙΝΑΞ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΒΑΣΙΚΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΒΑΣΕΙ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΟΥ ΚΑΙ ΗΜΕΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἔχομεν, λοιπόν, τόσον βελτιωμένας συντάξεις συνεπείᾳ τοῦ Ν.Δ. 4104, αὐτοῦ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, τὸ ὁποῖον μὲ τόσην σκληρότητα καὶ μὲ τοιοῦτον τρόπον κατέκρινεν ἡ ἄκρα ἀριστερά, ὥστε μία ἄλλη παράταξις, ἡ ἤδη ἐπικρατήσασα εἰς τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία εἰς προκήρυξιν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἐξέδιδεν, ἀναφέρει σχετικῶς, ὅτι οἱ δικηγόροι ἔχουν μὲ τὸν αὐτὸν χρόνον ἀσφαλίσεως ὀλιγώτερα δικαιώματα καὶ μικροτέρας συντάξεις ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ι. Κ.Α. Καὶ δημοσιεύει τὸ ἄρθρον τοῦτο ἡ «Δικηγορικὴ Γνώμη» τὸν συγκριτικὸν πίνακα τῶν συντάξεων, τὸν ὁποῖον ἀπονέμει ὁ ἰδικός των ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός. Αὐτὸ τὸ ἀναφέρω ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ὑποσημειώσω τοῦτο: Ὅτι ἐνῷ προκειμένου νὰ ἀσκήσωμεν ἀντιπολίτευσιν ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ νὰ ὑποστηρίξωμεν ὡρισμένα συνθήματα, δὲν διστάζομεν νὰ ἐπιδοκιμάζωμεν, ἐκεῖνα τὰ ἐπιτεύγματα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ ἐξασφαλίζει εἰς τὸν κοινωνικὸν τομέα, ἀντιθέτως, κατὰ τὸν χρόνον ποὺ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ φθάνωμεν εἰς τὸ σημεῖον, ἐπειδὴ ἐπετύχομεν εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ἐπειδὴ κατωρθώσαμεν νὰ ἰσοσκελήσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ι.Κ.Α., ἐπειδὴ ἀπεμακρύναμεν τὴν ἀβεβαιότητα ποὺ ἀπησχόλει τὴν ζωὴν τῶν ἠσφαλισμένων, νὰ ζητοῦμεν νὰ γίνῃ μία ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Ἀλλὰ ἂς προχωρήσωμεν. Αἱ συντάξεις αὗται ὄχι μόνον ἀπετέλεσαν καὶ θὰ ἀποτελέσουν διὰ μίαν μακρὰν περίοδον τὸ κίνητρον τοῦ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ι.Κ.Α., ἀλλά, παρὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ συντάξεις αὗται ἀφεώρων ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται εἰς τὸ μέλλον νὰ ἐξέλθουν, ἐπροχωρήσαμεν καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἤδη συνταξιούχων. Δηλαδὴ δύο πράγματα ἀντεμετωπίσαμεν. Ἀφ’ ἑνὸς ἐξησφαλίσαμεν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. τὴν δυνατότητα νὰ καλύψῃ τὰς ὑποχρεώσεις του οἰκονομικῶς καὶ δεύτερον ἐβελτιώσαμεν τὰς συντάξεις. Καὶ ἐβελτιώθησαν αἱ συντάξεις ἀπὸ 9–12% εἰς 100 χιλ. περίπου συνταξιούχους. Βεβαίως, ὁ ἐργαζόμενος ἄνθρωπος καὶ ὁ ἀπόμαχος τῆς ἐργασίας πάντοτε ἀναζητεῖ τὸ καλύτερον, πάντοτε ἀποβλέπει εἰς μίαν σημαντικωτέραν βελτίωσιν τῆς θέσεώς του, ἐνέργειαν τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει κανεὶς δικαίωμα νὰ τὴν μεμφθῇ, ἀλλὰ οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ ἐπίτευγμα τοῦτο, ὅτι καὶ τὸ Ι.Κ.Α. ἠδραιώσαμεν οἰκονομικῶς καὶ τὰς συντάξεις ἐβελτιώσαμεν εἰς ποσοστὸν 9–12%. Ἀλλὰ κατηγορήθημεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ διατάγματος, ὅτι συνεχωνεύθησαν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἄλλα ταμεῖα καὶ ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν. Ἀλλ’ αἱ συγχωνεύσεις ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἐγένοντο παλαιότερον. Ὅπως γνωρίζουν οἱ ἐγγύτερον παρακολουθοῦντες τὰ πράγματα, ἐγένοντο αἱ ἀκόλουθοι συγχωνεύσεις:

Κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, κύριοι, δὲν συνεχωνεύθη παρὰ μόνον ἕνας ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός. Ἀπὸ 15 ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπέφερον ἐτησίαν ἐπιβάρυνσιν 100 καὶ πλέον ἑκατομμυρίων διὰ τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἐδημιούργουν ἄνοιγμα, τὸ ὁποῖον ἐκαλύφθη διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν, καὶ οἱ ὁποῖοι συνεχωνεύθησαν, χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἀντιπαροχή, πέραν, λέγω, αὐτῆς τῆς περιπτώσεως, τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίσαμεν πράγματι, κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν συνεχωνεύθη τὸ Ταμεῖον τῶν Τροχιοδρομικῶν (18.6.1959). Ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν τροχιοδρομικῶν — καὶ εἶναι εὐχῆς ἔργον ποὺ ἦλθεν ἡ συζήτησις αὐτή, διότι ἐγεννήθη θέμα τροχιοδρομικῶν — ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν τροχιοδρομικῶν ἀνέρχεται εἰς 2.415. Συνταξιοῦχοι λόγῳ ὁρίου ἡλικίας καὶ προϋπηρεσίας 924, λόγῳ ἀναπηρίας 729, λόγῳ θανάτου 766. Συνολικὸς ἀριθμὸς συνταξιούχων ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ Ι.Κ.Α. συνταξιοδοτούμενοι μετὰ τὴν συγχώνευσιν, 514. Αὐτοὶ οἱ τελευταῖοι λαμβάνουν σύνταξιν ἀναπηρίας ἢ σύνταξιν γήρατος ἢ θανάτου. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ σημειωθῇ καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τοὺς συναδέλφους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἤσκησαν κριτικὴν κατὰ τὴν περίοδον ποὺ ἐψηφίζετο καὶ ὑπεστήριξα τὸν νόμον 4104, παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ σύνολον τῶν τροχιοδρομικῶν ἐγνώρισε τὴν ἑξῆς τύχην μετὰ τὴν συγχώνευσιν τοῦ Ταμείου τοῦ Προσωπικοῦ τῆς Η.Ε. Μ. εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Αἱ συντάξεις ἀναπηρίας των ἀνήρχοντο εἰς δραχμὰς 426, ἡ ὑψηλοτέρα. Ὁ μέσος ὅρος τῆς νέας συντάξεως αὐτῆς τῆς κατηγορίας τῶν 426 δραχμῶν ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 1.175. Γήρατος, ἦτο 498, μετὰ τὴν συγχώνευσιν, ὁ μέσος ὅρος τῆς συντάξεως ἀνῆλθεν εἰς 1.295. Καὶ τῆς περιπτώσεως θανάτου, ποὺ ἦτο 359, ἀνῆλθεν εἰς 618 δραχ. Ἤτοι ἐπὶ ἀριθμοῦ 2.300 περιπτώσεων συνταξιούχων ἐδόθη μία μέση αὔξησις, ὑπερβαίνουσα τὰ 150%. Αὐτὸ τὸ ἀναφέρω διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ὄχι μόνον ἐβελτιώθη ἡ θέσις τῶν συνταξιούχων τροχιοδρομικῶν, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν συγχώνευσιν τοῦ Ταμείου των εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ἐδημιουργήθησαν οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις, δηλαδὴ τὰ βάρη ἐκ τῶν βελτιωμένων συντάξεων καὶ τὰ ἐν γένει βάρη ἐκ τῆς συγχωνεύσεως τῶν τροχιοδρομικῶν αὐτῶν ἐξησφαλίσαμεν δι’ ὁλόκληρον τὴν περίοδον. Καὶ εἶναι μία ἀπὸ τὰς σημαντικωτέρας πράξεις ἀσφαλιστικοῦ περιεχομένου, ποὺ εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικὸν καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς ἐν γένει προσπαθείας διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ θεσμοῦ τοῦ Ι.Κ.Α., δεδομένου, ὅτι καὶ αἱ συντάξεις σημαντικῶς ἐβελτιώθησαν τῶν τροχιοδρομικῶν καὶ ἀντιπαροχαὶ ἐξησφαλίσθησαν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Παρὰ ταῦτα, καὶ τὸ μέτρον τοῦτο ὑπὲρ τῶν τροχιοδρομικῶν, ὡς ὅλοι ἀσφαλῶς θὰ ἐνθυμῆσθε, συνήντησε τὴν πείσμονα ἀντίδρασιν τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος. Πέραν ὅμως αὐτῶν τῶν θεμάτων ἔχομεν καὶ θέματα συναφῆ μὲ τὴν διεύρυνσιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Δύο τάσεις ἐξεδηλώθησαν ἀπὸ τὴν ἀριστερὰν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ μία, προκειμένου περὶ τοῦ οἰκιακοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ, ἐπῆρε τὴν θέσιν — ἐξαιρέσει τοῦ κ. Ζάκκα,— ὅτι καλῶς πράττει ἡ Κυβέρνησις, καλῶς προχωρεῖ εἰς τὴν ἀσφάλισιν, ἦτο ἐπιβεβλημένη ἐνέργεια, ἕνας κόσμος, ὁ ὁποῖος ἔζησεν εἰς τὸ περιθώριον τῆς κοινωνικῆς προστασίας, νὰ τύχῃ τῆς στοιχειώδους προστασίας, τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνει πᾶς ἐργαζόμενος ἄνθρωπος. Ἡ ἄλλη ἐπῆρε τὴν στάσιν τῆς κριτικῆς καὶ ἔλεγεν, ὅτι ἡ ἠθικὴ καὶ κοινωνικῶς ἐπιβεβλημένη μεταρρύθμισις, τὴν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, τὴν ἔκαμε διὰ νὰ εἰσπράξῃ νέους φόρους καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ ἐνισχύσῃ τὸν κορβανᾶν τοῦ Ι.Κ.Α. Ἠκούσθη, ὅμως, καὶ καλοπροαίρετος κριτική, τὴν ὁποίαν καὶ ἐπρόσεξα ἰδιαιτέρως. Ἕνας μάλιστα, καθ’ ὅλα φίλτατός μου, δημοσιογράφος καὶ λογοτέχνης, ὁ κ. Ψαθᾶς, σχετικῶς ὑπεστήριξε διαφόρους ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἀντέκρουσα δι’ ἐπιστολῆς μου, εἰς τὴν ὁποίαν λέγω τὰ ἑξῆς: «Ἀπαντῶν εἰς τὴν στήλην σας «Εὔθυμα καὶ Σοβαρά», τῆς 6ης Μαρτίου, ὑπὸ τὸν τίτλον «Τὸ νέο χαράτσωμα», ἐπιθυμῶ, μάλιστα σοβαρά, νὰ διατυπώσω τὴν πρὸς τὰς ἀπόψεις σας διαφωνίαν μου. Διότι, καὶ ἡ οἰκονομικὴ καὶ ἡ ἀσφαλιστικὴ ἐξυγίανσις τοῦ Ι.Κ.Α. ἔχει ἐπιτευχθῆ, διὰ μίαν ὡρισμένην περίοδον, χάρις εἰς τὰ τελευταῖα νομοθετήματα καὶ δὲν συντρέχει λόγος οἱασδήποτε «φορολογικῆς ἀφαιμάξεως», ὅπως ἰσχυρίζεσθε. Νομίζω, ὅτι παραγνωρίζετε τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ θέματος καὶ ἀδικεῖτε τὴν ἀσφαλιστικὴν ὑπόθεσιν ἑνὸς κόσμου, οὐσιαστικῶς ἀποκλήρου. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ἡ πολιτεία ἔχει λάβει κατὰ καιροὺς μέτρα προστασίας ὑπὲρ διαφόρων τάξεων ἐργαζομένων, ἐναντίον τῶν ἀντιξοοτήτων τῆς ἐργασίας καὶ τῆς ζωῆς. Ἐργάται καὶ ὑπάλληλοι, ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι, ἔμποροι καὶ ἐπιστήμονες, εἶναι ἠσφαλισμένοι ἐναντίον διαφόρων κινδύνων, καὶ μάλιστα πολλαπλῶν, ὅπως τῶν ἐπαγγελματικῶν νόσων καὶ ἀσθενειῶν, τοῦ ἀτυχήματος καὶ τῆς ἀναπηρίας, τοῦ γήρατος καὶ τῆς μητρότητος, ὡς καὶ τῆς περιπτώσεως τοῦ θανάτου. Μόνον ἡ τάξις τῶν οἰκιακῶν βοηθῶν, δηλαδὴ τῶν ὑπηρετῶν, ὑπηρετριῶν καὶ λοιποῦ ἐμμίσθου βοηθητικοῦ οἰκιακοῦ προσωπικοῦ, ὡς ἐχαρακτηρίσθη ὑπ’ ἐμοῦ διὰ τὴν ἠθικὴν ἐξύψωσίν του, παρέμενεν εἰς τὸ περιθώριον τῆς κοινωνικῆς προστασίας. Οὕτω, ἐνῷ ἄτομα οἰκονομικῶς αὐτάρκη τυγχάνουν ἀσφαλιστικῆς προστασίας, πρόσωπα τῆς ἐν λόγῳ κατηγορίας, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον γυναῖκες, ἐστεροῦντο μέχρι σήμερον ἀσφαλιστικῆς μερίμνης. Τὸ ἄτοπον τοῦτο, ἀνθρωπιστικῶς καὶ ἠθικῶς ἀπαράδεκτον, μὲ τὴν δημιουργίαν ἀποκλήρων, ἡ δημοσία γνώμη κατὰ τὴν διαρρεύσασαν 25ετίαν, εἰς πᾶσαν παρουσιασθεῖσαν εὐκαιρίαν, τὸ ἔφερεν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, μὲ σκοπὸν νὰ τὸ ἐξαλείψῃ καὶ νὰ παράσχῃ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τὴν ἐπιβεβλημένην καὶ ἐφαρμοζομένην εἰς τόσας ἄλλας τάξεις ἀσφαλιστικὴν προστασίαν. Ἐκτὸς ὅμως τῶν ἀνθρωπιστικῶν καὶ ἠθικῶν λόγων καὶ λόγοι εἰδικοί, σχετιζόμενοι μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν ἀπασχολούντων οἰκιακοὺς βοηθούς, οἱ ὁποῖοι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων, ἐπέβαλον τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τούτων. Διότι, οἱ μικροαστοί, οἱ δημόσιοι καὶ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι καὶ ἄλλοι δραχμοσυντήρητοι, δὲν ἔχουν τὴν οἰκονομικὴν ἀντοχὴν νὰ προστατεύσουν ἀποτελεσματικῶς, παρὰ τὴν εἰλικρινῆ των πρόθεσιν, τὴν ὑπηρεσίαν των ἀπὸ μίαν σοβαρὰν καὶ μακρᾶς διαρκείας ἀσθένειαν. Καὶ ἐδῶ ἔγκειται ἡ αἰτία τῶν περισσοτέρων βωβῶν δραμάτων. Μὴ δυνάμενος ὁ ἀπασχολῶν ὑπηρεσίαν νὰ τῆς παράσχῃ θετικὴν προστασίαν μακρᾶς διαρκείας, ἀναγκάζεται νὰ διακόψῃ τὴν σχέσιν ἐργασίας καὶ νὰ τὴν ἐγκαταλείψῃ, συνήθως στερουμένην τῶν πάντων καὶ ἀνίκανον νὰ ἐργασθῇ. Τοιαῦται δὲ περιπτώσεις εἶναι πολλαὶ καὶ ἡ φιλανθρωπία, ἐὰν ὑπάρχῃ, δὲν ἐπαρκεῖ νὰ τὰς ἀντιμετωπίσῃ. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ ἀτυχήματος. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ὑπηγόρευσε τὴν ἀποφασιστικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ χρονίζοντος αὐτοῦ ζητήματος, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ἀποτελεσματικῆς ἀσφαλιστικῆς προστασίας, εἰς τὸ ἐν γένει βοηθητικὸν οἰκιακὸν προσωπικόν. Ἡ ἰδιομορφία τῆς ἀπασχολήσεως καὶ ἡ ἰδιοτυπία τῶν ἀπασχολουμένων προσώπων, ὡς καὶ αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τοῦ ὄγκου τῶν ἀπασχολούντων ὑπηρεσίαν, μᾶς ὑπεχρέωσαν νὰ καθορίσωμεν ἐλάχιστον ἀσφάλιστρον, κατὰ παρέκκλισιν ἀσφαλιστικῶν κανόνων, καὶ εὐνοϊκὰς συνταξιοδοτικὰς προϋποθέσεις. Οὕτω ἐκτὸς τῆς περιπτώσεως τοῦ ἀτυχήματος, ἡ ὁποία καλύπτεται καὶ συνταξιοδοτεῖται ἀπὸ τὴν ὥραν τῆς ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν, παρέχεται δικαίωμα συντάξεως μὲ χιλίας μόνον ἡμέρας ἐργασίας, δηλαδὴ μὲ ὑπηρεσίαν 3½ ἐτῶν, εἰς τοὺς συμπληροῦντας ἢ συμπληρούσας τὸ ὅριον ἡλικίας κατὰ τὴν προσεχῆ 5ετίαν καί, ἐπὶ πλέον, ἀποκτοῦν δικαίωμα συντάξεως μὲ 4.050 ἡμερομίσθια ὅσοι πραγματοποιοῦν τὰς ἐν λόγῳ ἡμέρας ἐργασίας, ἤτοι ὑπηρεσίαν 13½ ἐτῶν, διατηροῦν τὸ δικαίωμα συντάξεως μέχρι συμπληρώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ὅτε χορηγεῖται ἡ σύνταξις ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ ἔπαυσαν ἐργαζόμενοι δι’ οἱανδήποτε αἰτίαν. Αὐτὰς τὰς ἀνάγκας ἱκανοποιοῦμεν, δι’ ἑνὸς ἐλαχίστου ἀσφαλίστρου καὶ αὐτὴν τὴν εὐρεῖαν προστασίαν παρέχομεν διὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως, ὡς ἀληθινὴν εὐλογίαν Θεοῦ, εἰς δεκάδας χιλιάδων προσώπων, δεομένων κοινωνικῆς μερίμνης. Μετὰ τὰς ἀνωτέρω ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβαλλομένας ἐξηγήσεις, θέλω νὰ ἐλπίζω, φίλε κύριε Ψαθᾶ, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸ βοηθητικὸν οἰκιακὸν προσωπικόν, ἡ ὁποία ἐμμέσως προστατεύει καὶ τὰ «σκλαβάκια» τῆς ἡλικίας τῶν 13, 14 καὶ 15 ἐτῶν, τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐργασίας τῶν ὁποίων ζητεῖτε, θὰ ἐπείσθητε, ὅτι δὲν δικαιολογοῦνται ἀπολύσεις. Ἀκόμη ὅμως, θὰ ἐπείσθητε, ὅτι ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ ἀσφαλίστρου βασίζεται ἐπὶ μισθοῦ, μικροτέρου καὶ τοῦ εἰς χρῆμα καταβαλλομένου, δηλαδὴ τοῦ τεκμαρτοῦ τῶν κατωτάτων ἀσφαλιστικῶν κλάσεων τῶν 500 καὶ 625 δραχμῶν καὶ ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι χαράτσωμα! καὶ ληστεία!

Φιλικώτατα

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

Ὑπουργὸς Ἐργασίας» Λέγω, ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, τί διεπιστώθη; Ὅτι ἡ ἐν γένει προσπάθεια ὄχι πλέον τῶν ἀμέσως ἐνδιαφερομένων, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ κινοῦνται, ἀλλὰ τῶν ἐμμέσως, ὅπου ὑπάρχει σπίτι ποὺ ἔχει κἄποιαν ὑπηρεσίαν κυρίως ἡλικιωμένην, προχωρημένης ἡλικίας, ἢ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶχαν ὁποιανδήποτε ἀρρώστεια καὶ εἶχαν ἀνάγκην κἄποιας ἰδιαιτέρας μερίμνης ἢ προστασίας, ἔσπευσαν νὰ ἀσφαλισθοῦν. Καὶ τὸ ποσοστὸν τῶν μέχρι τῆς στιγμῆς προσώπων, τὰ ὁποῖα οἰκειοθελῶς ἔφθασαν εἰς τὴν ἀσφάλισιν, εἶναι σημαντικώτερον, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ πρόσωπα, ποὺ εἶναι μεγαλυτέρας ἡλικίας ἢ ποὺ ἔχουν ἄμεσον ἀνάγκην. Αὐτὸ τὸ λέγω, διότι βεβαίως ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, κἄποτε θὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ προσπάθεια, ἡ ὁποία καταβάλλεται ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς δημιουργίας συνειδήσεως μεταξὺ ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων προσώπων. Ἀλλὰ τὸ ἀναφέρω, διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἦτο μία κοινωνικὴ ἀναγκαιότης ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸ οἰκιακὸν βοηθητικὸν προσωπικόν. Ἡ τοιαύτη ἐπέκτασις, ἡ ὁποία ὡλοκλήρωσε τὴν πραγματοποίησιν, τρόπον τινά, τῆς ἰδέας τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως ἀπὸ ἀπόψεως προστασίας εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, κυρίως εἰς αὐτά, ἐπέτρεψε καὶ εἰς ἕνα κόσμον, τὸν κόσμον τῆς προηγμένης διανοήσεως, ἄνδρας καὶ γυναίκας, νὰ ἔλθουν εἰς ὑποβοήθησιν τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐπιτελεῖται, ὑπὲρ τοῦ οἰκιακοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ. Ἀλλὰ καὶ μία ἄλλη πλευρά, διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος, ἀντιμετωπίσθη. Πρόκειται περὶ τοῦ ἐπιδόματος ἀσθενείας. Εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἕνας ἐργαζόμενος, λόγῳ ἑνὸς μικροατυχήματος ἢ μιᾶς ἀσθενείας, θὰ διέκοπτε δι’ ἕνα διάστημα τὴν ἐργασίαν του, ἡ εἰς χρῆμα ἀμοιβή του ἦτο ἐλαχιστοτάτη, ἔφθανε μόλις τὰς 35 δραχμάς. Διὰ τῆς μεταρρυθμίσεως, τὴν ὁποίαν ἐπιφέρει τὸ Ν. Διάταγμα 4104, ἐξησφαλίσθη μία βελτιωμένη παροχή. Τὸ ἐπίδομα αὐτὸ φθάνει σήμερον τὰς 60 δραχμάς. Ἀλλὰ ἠκούσθησαν καὶ ἄλλαι ἐπικρίσεις, ἐκ τῶν ὁποίων ἠδύνατο νὰ προκληθῇ σύγχυσις εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις. Διότι ὑπεστηρίχθη, ὅτι διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος φαλκιδεύονται δῆθεν ἀσφαλιστικὰ δικαιώματα, λόγῳ καταργήσεως τῆς προϋποθέσεως τῶν 500 ἡμερομισθίων. Καὶ ἐν τούτοις, δι’ ὅλους ἐκείνους τοὺς ἠσφαλισμένους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄνω τῶν 48 ἐτῶν, ἔχει ληφθῆ εἰδικὴ μέριμνα καὶ ὑπάρχει πλήρης προστασία. Καὶ ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸν πίνακα τοῦ ὑπολογισμοῦ τῶν συντάξεων, τὸν ὁποῖον σᾶς προανέφερα, ἕνας κόσμος ὁλόκληρος εὑρίσκεται εἰς τὴν σφαῖραν τῶν προστατευομένων κατηγοριῶν τοῦ νομοθετήματος. Μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη κατηγορία. Ἡ κατηγορία αὐτὴ ἀφορᾷ τρεῖς περιπτώσεις. Ἡ μία περίπτωσις εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία ἐθίγη, ὑποθέτω, ἀπὸ τὸν κ. Στεφανίδην, ἀπὸ τὸν κ. Ζορμπᾶν, καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ζάκκαν, ἡ ὁποία ἀφοροῦσε τὴν περίπτωσιν τῶν βαρέων ἐπαγγελμάτων. Βεβαίως ἡ περίπτωσις τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τὰ βαρέα ἐπαγγέλματα, τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τῶν ὁποίων φθάνει τὸ 65ον ἢ τὸ 62ον ἔτος ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς, κἄποτε θὰ πρέπει καὶ προβλέπεται ἀπὸ εἰδικὰς κανονιστικὰς διατάξεις, νὰ φθάσῃ τὸ 60όν. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ μεταρρύθμισις εἶναι συνυφασμένη μὲ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ι.Κ.Α. ἀπὸ τὴν ἐπιχειρηθεῖσαν οἰκονομικὴν ἐξυγίανσιν καὶ ἀπὸ τὰ εἰσοδήματα ποὺ θὰ ἔχῃ ἀπὸ ἀπόψεως ἀποθεματικῶν. Διότι ἡ μεταρρύθμισις αὐτή, ἡ ὁποία συνολικῶς θὰ πρέπει νὰ περιλάβῃ 120–125.000 πρόσωπα, ὅπως εἶναι οἱ μεταλλωρῦχοι, οἱ ἐργάται ὑπονόμων, οἱ φορτοεκφορτωταί, οἱ ἐργάται οἰκοδομῶν, οἱ χειρισταὶ βαρέων μηχανημάτων, οἱ ἀεροπόροι, θὰ ἀπαιτήσῃ μίαν δαπάνην κυμαινομένην μεταξὺ 80 καὶ 85 ἑκατομμυρίων. Καὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ περισσότερον συμπαθεῖς. Καὶ ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν εὐρωστίαν τοῦ Ι.Κ.Α. θὰ ἐξαρτηθῇ ὁ χρόνος τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ σημαντικοῦ αὐτοῦ προβλήματος. Ἀλλά, πρὸς Θεοῦ. Μοῦ ἐζητήθη καὶ κἄτι ἄλλο, καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ τὴν δευτέραν περίπτωσιν. Εἶπαν, τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τῶν ἀνδρῶν γενικῶς νὰ φθάσῃ εἰς τὸ 60ὸν ἢ τὸ 55ον. Ἐὰν θέλωμεν νὰ μειώσωμεν τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, ἐκτὸς ἐκείνων ποὺ ἀνήκουν εἰς τὰ βαρέα ἐπαγγέλματα, τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ι.Κ.Α., θὰ ἀπαιτηθῇ δαπάνη 350 ἑκατομμυρίων ἐτησίως, ἴσως πάρα πάνω, ὄχι ὀλιγώτερα. Ἐὰν πᾶμε εἰς τὸ 55ον, ὅπως εἶναι ἡ πρότασις τῆς Ἀριστερᾶς, θὰ ἀπαιτηθῇ δαπάνη, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει τὸ 1 δισεκατομμύριον, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν προσώπων εἰς τὸ 55ον εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτερος. Ἡ τρίτη περίπτωσις ἀφορᾷ τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ ὁρίου ἡλικίας συνταξιοδοτήσεως τῶν γυναικῶν εἰς τὸ 45ον ἔτος. Ἐὰν ὁρίσωμεν τὸ 45ον ἔτος διὰ τὴν γυναῖκα, χωρὶς ὡρισμένας προϋποθέσεις, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ 50ὸν καὶ 55ον τῶν ἀνδρῶν, σημαίνει, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν κεφάλαια τόσα, ὅσα δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἡ οἰκονομικὴ ἀντοχὴ τῆς χώρας νὰ ἐξασφαλίσῃ, οὔτε καὶ ἡ λογικὴ τῶν πραγμάτων ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλιστικῶν κανόνων. Ἐπομένως, αἱ ἀνωτέρω περιπτώσεις πλὴν τῆς περιπτώσεως, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰ βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ὁποίων τὸ ἐπάγγελμα εἶναι συνυφασμένον μὲ ὡρισμένας ἐπαγγελματικὰς νόσους, ὅπως εἶναι οἱ σερβιτόροι καὶ ἄλλα ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦν συνεχῆ ὀρθοστασίαν, πέραν τῶν περιπτώσεων αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι διεθνῶς ἐπιβάλλουν ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν, δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀβασανίστως, σοβαρῶς νὰ ὑποστηρίξῃ κανείς, ὅτι ὅλαι αἱ τοιούτου εἴδους προτάσεις, αἱ ὁποῖαι σχετίζονται μὲ μίαν σοβαρὰν ἀναμόρφωσιν τοῦ Ι.Κ.Α. ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Ἀλλὰ τὸ Ν.Δ. 4104 περιέχει καὶ ἄλλας διατάξεις θετικῆς προστασίας τῶν ἠσφαλισμένων, τὰς ὁποίας θὰ ἐπισημάνω δι’ ὀλίγων. Πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀσφαλιστικῆς ἐξυγιάνσεως ἐπῆλθεν, εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, δικαία καὶ βαθμιαία αὔξησις τῶν χρονικῶν προϋποθέσεων. Ἀλλὰ διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν χρονικῶν προϋποθέσεων δὲν θίγονται τὰ κεκτημένα δικαιώματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον συμπληρώσει τὰς προϋποθέσεις πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νέου νόμου, καὶ τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἐνασκηθοῦν ὁποτεδήποτε. Ἐξ ἄλλου, διὰ νὰ καταστῇ ὁμαλωτέρα ἡ μεταβίβασις εἰς τὸ νέον καθεστὼς προβλέπεται παράλληλος ἰσχὺς τῶν τροποποιουμένων διατάξεων, ἐφ’ ὡρισμένον χρόνον (μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1961). Ὑπῆρξεν, ὅμως, περίπτωσις, καθ’ ἣν ἡ ἀσφαλιστικὴ ἐξυγίανσις ἐγένετο πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς γνώσεως τῶν χρονικῶν προϋποθέσεων. Τοῦτο συνέβη εἰς τὴν συνταξιοδότησιν, λόγῳ ἀναπηρίας καὶ θανάτου. Πράγματι, τὸ Ν.Δ. 4104 καθορίζει εὐνοϊκωτέρας προϋποθέσεις ἔναντι τῶν τοιούτων λόγῳ γήρατος, καὶ εἰς πλείστας περιπτώσεις ἔναντι τῶν προϋποθέσεων, τοῦ προϊσχύοντος νόμου. Οὕτω χορηγεῖται σύνταξις καὶ εἰς τοὺς ἔχοντας πραγματοποιήσει 1.500 ἡμέρας ἐργασίας ἐκ τῶν ὁποίων 300 κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν, ἐνῷ προηγουμένως ἀπῃτοῦντο ἀνὰ 100 καθ’ ἕκαστον ἔτος τῆς τελευταίας 5ετίας ταύτης. Τέλος — καὶ τοῦτο δὲν εἶναι τὸ ὀλιγώτερον σημαντικὸν — προεβλέφθη μείωσις τοῦ ὁρίου ἡλικίας, λόγῳ γήρατος. Πράγματι, ἀναγνωρίζεται δικαίωμα πλήρους συντάξεως εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 62 ἐτῶν διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 57 διὰ τὰς γυναῖκας. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν τῶν περιπτώσεων ὁ κύριος ἀντικειμενικὸς σκοπὸς ἦτο εἰς τὸ πῶς νὰ δημιουργήσῃ κανεὶς χρηστὴν διοίκησιν. Μᾶς εἶπον, ὅτι μέσα εἰς τοὺς Ὀργανισμούς, τόσον τοῦ Ι.Κ.Α., ὅσον καὶ τῶν λοιπῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, δὲν ἠξεύρω πόσοι ἔχουν διορισθῆ. Μάλιστα κἄποιος, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, βουλευτὴς τῆς Ε. Δ.Α., ὑπεστήριξεν, ὅτι καθημερινῶς διορίζονται εἰς τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα ἑκατοντάδες ὑπαλλήλων. Καὶ ἐσκέφθην, ἂν εἶναι σωστὸς ὁ συλλογισμός, ὅτι διορίζονται 200 ἡμερησίως, δεδομένου, ὅτι Ὑπουργὸς εἶμαι, πέραν τῶν 1.100 ἡμερῶν, οὔτε λίγο, οὔτε πολὺ θὰ πρέπει νὰ ἔχουν διορισθῆ 200.000 ὑπάλληλοι εἰς τοὺς διαφόρους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Ἡ πραγματικότης ὅμως εἶναι ἐντελῶς διάφορος. Εἰς μὲν τὸ Ι.Κ.Α. δὲν ὑπάρχει περίπτωσις κανενὸς διορισμοῦ, διότι ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας ἀποδεικνύεται, ὅτι ἔχομεν καὶ σήμερον κενὰς ὀργανικὰς θέσεις καὶ ὅτι τὸ σύνολον τοῦ προσωπικοῦ εἶναι ὀλιγώτερον ἀπὸ τὰς ὀργανικὰς θέσεις, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὑγειονομικοῦ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως διοικητικοῦ προσωπικοῦ. Διὰ τὰ κλαδικὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, ἐξαιρέσει τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας καὶ Ἐργατικῆς Ἑστίας, τὸ σύνολον τοῦ πάσης φύσεως ἐκτάκτου προσωπικοῦ δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 700, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 500 οὐσιαστικῶς καλύπτουν ὀργανικὰς θέσεις. Βεβαίως, θὰ πρέπει νὰ ὑποστηριχθῇ κἄτι, τὸ ὁποῖον ἴσως νὰ φαίνεται παράδοξον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν φθάσει εἰς τὸν ὑπουργικὸν θῶκον, διὰ νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν πραγματικότητα. Ὑπάρχουν Ταμεῖα, τὰ ὁποῖα ἐφυτοζώουν, ὅπως ἦτο τὸ Ταμεῖον τῶν Δομικῶν καὶ Ξυλουργικῶν Ἐργασιῶν. Τὸ Ταμεῖον δὲν εἶχεν ὠργανωμένον ἔλεγχον, τὰ δὲ ἔξοδα διοικήσεως εἶχον φθάσει εἰς ὕψος ἀπαράδεκτον καὶ παρέστη ἀνάγκη νὰ ἀνασυγκροτηθῇ, ὅπως καὶ τὸ Ταμεῖον Ἐργατῶν Μετάλλου. Διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ Ταμείου Δομικῶν παρέστη ἀνάγκη νὰ προσλάβωμεν ἔκτακτον προσωπικὸν μὲ ἀποτέλεσμα τὸ Ταμεῖον αὐτὸ νὰ εἶναι τὸ καλλίτερον, μὲ μειωμένα ἔξοδα διοικήσεως καὶ μὲ ἀποθεματικὰ ὑπερβαίνοντα τὰ 45.000.000. Αὐτὸ σᾶς τὸ λέγω, διότι ὅπου ὑπάρχει περίπτωσις διορισμοῦ, προηγεῖται ἔρευνα πρὸς διαπίστωσιν τῆς ἀνάγκης. Εἰς τοῦτο ὀφείλονται καὶ αἱ διαμαρτυρίαι διαφόρων Ταμείων, ὅπως τοῦ Ταμείου Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν, διὰ καθυστέρησιν ἐγκρίσεως προταθέντων διορισμῶν. Ἀλλὰ ἐὰν ἐμφανίζωνται ἑκάστοτε φιλοκατήγοροι, μὲ στοιχεῖα ξένα πρὸς τὴν πραγματικότητα, δὲν ἐξυπηρετοῦν κανένα σκοπόν. Οὔτε τοὺς σκοποὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι μία δημιουργικὴ Ἀντιπολίτευσις ὀφείλει, διὰ τῆς κριτικῆς της, νὰ φέρῃ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τὰ ἑκάστοτε σφάλματα καὶ ταὐτοχρόνως νὰ ἔρχεται πρὸς ὑποβοήθησιν τῆς Διοικήσεως, διὰ νὰ ὁλοκληρώσῃ ἡ Διοίκησις τὴν προσπάθειάν της, πρὸς κἄθε τι τὸ καλύτερον. Οἱ ὑποβαλόντες, ὅμως, τὴν πρότασιν περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος, τὸ ἔκαμαν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ μειώσουν τὴν σημασίαν τῆς προσπαθείας μας καὶ νὰ ἐξουδετερώσουν τὴν ἀγαθὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη. Δύο τάσεις εἶχον σχετικῶς ἐκδηλωθῆ μεταξὺ τῶν ἠσφαλισμένων. Ἡ τάσις τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ ἐργοστάσια, εἰς τὰς πάσης φύσεως βιομηχανίας, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὥστε αἱ συντάξεις νὰ στηρίζωνται εἰς τὸν χρόνον ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τὸ ὕψος τῶν ἀποδοχῶν, καὶ μία ἄλλη τάσις, ἡ ὁποία καὶ αὐτή, ἐνεπνέετο ἀπὸ ἕνα καθεστὼς συγχύσεως καὶ ἡ ὁποία ὑπεστήριζεν, ὅτι μὲ 500 ἡμερομίσθια θὰ πρέπει νὰ ἀπονέμεται σύνταξις, ἀλλὰ τὰ 500 αὐτὰ ἡμερομίσθια ἀποτελοῦσαν ἀφορμὴν καταδολιεύσεως. Δὲν ἦτο δυνατὸν ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτὴν νὰ ἔρχωνται, δῆθεν, ἐργαζόμενοι καὶ νὰ δημιουργοῦν προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου νὰ διαφεύγουν ἀσφαλιστικοὶ πόροι, γεγονὸς τὸ ὁποῖον τελικῶς ἀποβαίνει ἐπὶ ζημίᾳ τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μακρὰν ἐργασίαν ἐν ἀσφαλίσει. Διότι, ἂς μὴ κρυβώμεθα πίσω ἀπὸ τὸ δάκτυλόν μας. Ὑπῆρχον περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπέτρεπον εἰς ἕνα οἱονδήποτε νὰ ἐμφανίζεται εἰς ἕνα κατάστημα καὶ νὰ λέγῃ εἰς τὸν καταστηματάρχην, γράψτε με ὡς μισθωτόν, διὰ νὰ πραγματοποιήσω 500 ἡμερομίσθια κι’ ἔπειτα ἀπὸ 5 χρόνια νὰ παρουσιάζεται μὲ μίαν αἴτησιν, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ λέγῃ, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἠσφαλισμένος εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ παρακαλῶ καταβάλατέ μου τὴν σύνταξιν. Ἔναντι αὐτῆς τῆς περιπτώσεως, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ θέσωμεν κανονιστικὰς διατάξεις, οὕτως ὥστε νὰ ληφθῇ πρόνοια δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πράγματι εἶναι ἠσφαλισμένοι καὶ νὰ μὴ γίνωνται καταστρατηγήσεις. Αὐταὶ εἶναι αἱ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι καλύπτονται ὑπὸ τοῦ Ν. Δ, 4104.

§46Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ, διὰ τὴν εἰσφορὰν τὴν κρατικήν, δὲν θὰ μᾶς εἴπητε τίποτα;

§47Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δύο διακεκριμέναι ἀρχαὶ εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν τὴν κατεύθυνσιν εἰς τοὺς τομεῖς τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς. Ὁ ἕνας εἶναι ὁ τομεὺς τῆς κρατικῆς προνοίας καὶ αὐτὴ ἡ πρόνοια ἀσκεῖται ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ὁ δὲ ἄλλος, εἶναι ὁ τομεὺς τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ὁ μὲν πρῶτος τομεὺς ἔχει πηγὴν τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ φορεὺς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ὁ δὲ ἄλλος τομεὺς εἶναι τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ποὺ ἔχει πηγὴν... τὴν ἐργασίαν καὶ φορέα τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας; μὲ τοὺς ὑπαγομένους εἰς αὐτὸ Ὀργανισμούς. Ὅπου, πάντως, ὑπάρχει κοινωνικὴ εἰσφορὰ —καὶ κανονικαὶ εἰσφοραὶ ὑπάρχουν καὶ διὰ τὸ Ι.Κ.Α., τῆς τάξεως μάλιστα τῶν 70 ἑκατομμυρίων δραχμῶν— δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ μία ἔμμεσος ἐνίσχυσις ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ὀρθοποδήσῃ, θὰ πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς διατάξεις, ἡ ζωὴ τῶν ὁποίων δὲν θὰ δέχεται ἀνατροπὴν ἀπὸ περίοδον εἰς περίοδον. Εἰς ξένας χώρας, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, κἄτι τὸ ὁποῖον εἶπε διακεκριμένος συνάδελφος, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, εἶπεν ὁ κ. Μαῦρος, ἐγὼ ἀσκῶ μίαν κριτικὴν εἰς τὸ τάδε καὶ τάδε σημεῖον τοῦ Νομοθετήματος. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ, ὅμως, τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ὑποστηρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπάρχουν καὶ εἰς ἄλλας χώρας διατάξεις πολὺ αὐστηρότεραι ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου. Συγκεκριμένως δέ, λέγω, ἂν πάρωμεν τὰς διατάξεις τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν τῶν ἰδικῶν μας καὶ τὰς μεταφέρωμεν εἰς μίαν ἄλλην χώραν, ἠμποροῦν νὰ πάρουν χιλιάδες πρόσωπα σύνταξιν, ἐὰν ὅμως μεταφέρωμεν τὴν ἀσφαλιστικὴν νομοθεσίαν μιᾶς ἄλλης χώρας, τῆς Γερμανίας, τῆς Γαλλίας, τῆς Ἑλβετίας, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀμφιβάλλω ἐὰν ὁ μέγας ὄγκος τῶν ἤδη συνταξιοδοτημένων προσώπων θὰ τύχῃ συντάξεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, ὁ τόπος εἶχε περάσει ἀπὸ μίαν ἀνωμαλίαν, ἀπὸ μίαν θύελλαν πολέμου, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε βαθεῖαν ἀναστάτωσιν, εἰς τὴν ζωήν μας, καὶ θὰ πρέπει ἡ ζωὴ τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν νὰ προσαρμοσθῇ καὶ ἐὰν δὲν ἐγένετο εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἡ προσαρμογή, δὲν θὰ πρέπει ἡ κριτικὴ νὰ στρέφεται ἐναντίον μας, διότι ἐκ τῶν ἀγορητῶν τῆς ἀριστερᾶς ὑπεστηρίχθη καὶ τοῦτο: Ὅτι, κύριοι, σεῖς φέρετε κἄποιαν εὐθύνην, διότι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος ἐπήρατε κεφάλαια τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καὶ τὰ διαθέσατε, καὶ τὰ κεφάλαια αὐτὰ δὲν τὰ ἐπιστρέψατε. Ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος, ὅτι, ὅταν οἱ Ἕλληνες θυσιάζουν τὴν ζωήν τους καὶ δίδουν τὰ νειάτα τους καὶ τὸ αἷμα τους, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ σκέπτεται κανείς, ὅτι οἱαδήποτε ὑλικὴ δύναμις ὑπάρχει πρέπει νὰ πηγαίνῃ καὶ αὐτὴ μαζὶ μὲ τὸ αἷμα τῶν Ἑλλήνων εἰς τὴν ὑπεράσπισιν τῆς ἐθνικῆς ὑποθέσεως. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο ἐνδεδειγμένον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως ἡ κριτικὴ δὲν εὐσταθεῖ. Διότι ὅλοι θὰ ἐνθυμοῦνται, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἀπελευθερωτικὴν περίοδον, τοὺς οἰκονομικοὺς τομεῖς τῆς μεταπελευθερωτικῆς Κυβερνήσεως τοὺς διηύθυνον πρόσωπα ἀνήκοντα ἢ συμπαθοῦντα εἰς τὴν παράταξιν, ἡ ὁποία ἀσκεῖ τὴν κριτικὴν τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἔρχομαι καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου καὶ διερωτῶμαι, πῶς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, αὐτὰ τὰ πρόσωπα δὲν εἶχον ἀντιμετωπίσει εἰς τὰς προτάσεις, τὰς διαπραγματεύσεις καὶ τὰς συζητήσεις διὰ τὰ θέματα τὰ οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ καὶ τὸ σπουδαιότατον τοῦτο θέμα; Ὅτι δηλαδή, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου διετέθησαν διὰ τοὺς σκοποὺς τοὺς ἐθνικοὺς κεφάλαια τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καί, συνεπῶς, αὐτὰ τὰ κεφάλαια θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν θέσιν των καί, ἑπομένως, θὰ πρέπει νὰ μᾶς τὰ δώσητε, νὰ μᾶς βοηθήσητε καὶ νὰ ἔλθωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς μίαν κατάστασιν κἄπως ὑποφερτήν. Καὶ νὰ ἠμποροῦμε καὶ ἡμεῖς νὰ προστατεύωμεν καὶ τὰ θύματα τῶν ἀγώνων μας καὶ τοὺς ἀπομάχους τῆς ἐργασίας, Ἐπομένως, ἂν πρέπει νὰ ἀποδοθῇ κἄποια μομφή, εἰς κἄποιον ἄλλον, θὰ πρέπει νὰ στραφῇ ἡ μομφή. Δὲν εἶμαι οὔτε ἐγώ, οὔτε οἱ ἀποτελοῦντες τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ οἱ ὑπεύθυνοι, ἀλλὰ εἶναι ἐκεῖνοι ἀπὸ τὸν κόσμον, τὸν ὁποῖον προέρχεται ἡ πτέρυξ, ἡ ὁποία ἀσκεῖ τὴν κριτικὴν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 4104. (Χειροκροτήματα).

§48Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἀναφέρεσθε εἰς τὸν νόμον 18 τοῦ 1944 καὶ εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς σᾶς, ὅπως καὶ σὲ πολλούς, ὅτι εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου Καρτάλη, ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ἔλθῃ εἰς γνῶσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπικαλούμεθα τὰ προκύψαντα ἀποτελέσματα ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 18, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ συντάκτης του εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐστερήθη ὅλων τῶν βάσεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων τὸν ἐστήριξε. Καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ. Ἐὰν εἶχεν ἀποδώσει, ὅπως προβλέπει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, τὸ σημεῖον αὐτὸ ποὺ ἐθίξατε θὰ εἶχε τακτοποιηθῇ. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπικαλούμεθα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι κατὰ κἄποιον τρόπον ἀποτελεῖ ἀδικίαν διὰ τὸν συντάκτην τοῦ νόμου 18.

§49Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἔθιξα κανένα, οὔτε ἤσκησα κριτικὴν ἐναντίον οἱουδήποτε, ὁ ὁποῖος ἔχει σχέσιν μὲ τὴν σύνταξιν νομοσχεδίου, ἠρώτησα διατὶ αὐτὸ τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον δεικνύετε σήμερον, ἔπειτα ἀπὸ 16 ἔτη, δὲν τὸ εἴχατε δείξει τότε, ὡς παράταξις, ὡς κατάστασις, ὡς κόμμα πολιτικόν, ὡς ἰδέα, ἐπὶ τέλους, ὥστε νὰ ξυπνήσωμεν, ἐπὶ τέλους, καὶ ἐκείνους ποὺ τυχὸν ἐκοιμῶντο, ὥστε νὰ ἔχετε σήμερον ὅλον τὸ ἠθικὸν δικαίωμα νὰ μᾶς εἰπῆτε, ὅτι ξέρετε, κύριοι, ὅτι σεῖς κάματε αὐτὴν τὴν πρᾶξιν καὶ καλῶς τὴν ἐκάματε, διότι ἐκινδύνευε τὸ Ἔθνος, ἡμεῖς, ὅμως, ὅταν ἤλθομεν εἰς τὰ πράγματα καὶ εἴμεθα ἐπικεφαλῆς τοῦ οἰκονομικοῦ τομέως, δὲν ἐλησμονήσαμεν τὰ χρήματα τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καὶ τὰ διεκδικήσαμεν. Διατὶ αὐτὸ δὲν τὸ ἐκάματε; (Χειροκροτήματα). Ὑπάρχουν ἀκόμη καὶ ἄλλα σημεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιθυμῶ νὰ τὰ φέρω εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν δυσχερείας οἰκονομικὰς καὶ κοινωνικάς. Διερωτῶμαι, ὅμως, μήπως ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ δὲν θὰ ἦτο περισσότερον εὐτυχής, ἐὰν αὐτὰς τὰς βελτιώσεις ποὺ ἐπέφερε διὰ τοῦ Ν. Δ. 4104 καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν τὴν οἰκονομικὴν καὶ τὴν ἀσφαλιστικὴν ἐξυγίανσιν καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν συντάξεων, αὐτὴν τὴν μικρὰν βελτίωσιν τοῦ 9 ἕως 12%, δὲν θὰ ἦτο περισσότερον εὐτυχὴς ἐὰν αὐτὴν τὴν βελτίωσιν τὴν ἐπετύγχανεν εἰς μεγαλύτερον βαθμόν; Ἀλλά, δυστυχῶς, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ἐργαζόμενος Ἑλληνικὸς λαός, ὁ πτωχότερος τῶν ἐργαζομένων Ἑλλήνων, αἱ πενέστεραι τάξεις τοῦ λαοῦ καὶ αὐταὶ συμμετεῖχον εἰς τὴν μεγάλην προσπάθειαν τῆς ἀνασυγκροτήσεως, διότι ἔπρεπε νὰ βγοῦμε μέσα ἀπὸ τὰ ἐρείπια καὶ ξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι ἑκατοντάδες χιλιάδες σπίτια τοῦ λαοῦ κατεστράφησαν καὶ παρέστη ἀνάγκη, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, μέρος τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἐθνικοῦ νὰ διατεθῇ εἰς αὐτὴν τὴν ἀνασυγκρότησιν. Ἀλλά, κύριοι, ἡ ἰδέα ἡ ἀσφαλιστική, εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, ἀντιπροσωπεύει ἕνα κοινωνικὸν ἱστόν, συνδέεται μὲ ἕνα κοινωνικὸν ἱστόν, συνδέεται αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴ ἡ ἀσφάλισις μὲ ἕνα καθεστὼς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, τὸ ὁποῖον εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν συλογικῶν διεκδικήσεων, εἴτε ὑπὸ μορφὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων τῆς προστασίας τῶν ἀνηλίκων τέκνων, εἴτε ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς παροχῆς βοηθείας εἰς πάντα δεόμενον καί, τέλος, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς προστασίας τοῦ ἀπομάχου, συνδέεται, λέγω, μὲ ἕνα καθεστὼς τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλείας καὶ ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει διαρκῶς νὰ εἶναι νὰ ἀνοίγῃ τὸν δρόμον πρὸς τὸ καλύτερον. Καὶ αὐτὸν τὸν σκοπὸν ὑπηρετοῦμεν καὶ τὸν ὑπηρετοῦμεν ἐν πεποιθήσει καὶ προχωροῦμεν ἀδίστακτα, προκειμένου νὰ εὑρεθῶμεν πλησίον τοῦ ἀγωνιῶντος πληθυσμοῦ τοῦ δεομένου, πλησίον τοῦ ἀνέργου, διὰ νὰ τὸν κινήσωμεν καὶ αὐτὸν εἰς συνεργασίαν καὶ νὰ τοῦ παράσχωμεν μέσα εἰς τὴν ὑφισταμένην πραγματικότητα καὶ τὴν ὑφισταμένην δυνατότητα, χεῖρα βοηθείας. Διότι, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ἐπερώτησις, θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ διὰ τὸν κοινωνικὸν τομέα. Ἀπὸ ἀπόψεως ἀγορᾶς ἐργασίας, σημειοῦται ἄνοδος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως εἰσοδήματος σημειοῦται μία βελτίωσις καὶ αὐτὴ ἡ βελτίωσις καὶ αὐτὴ ἡ ἄνοδος συνδέεται μὲ αὐτὸ τὸ Ἵδρυμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, συνδέεται μὲ τοὺς πάσης φύσεως ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι, ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν, ἀρχίζουν νὰ γνωρίζουν τί θὰ πῇ Διοίκησις καὶ τί θὰ πῇ ἐξυγίανσις. Διότι, ἐὰν ἐσώθησαν σωρεία ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, ἐσώθησαν μὲ τί νομίζετε; Μὲ πολὺ ἁπλᾶ, ἀλλὰ ἀποφασιστικὰ μέτρα καὶ μὲ μίαν προσπάθειαν δημιουργίας προϋποθέσεων ἀσφαλιστικῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι στηρίζεται ὁ ἐργαζόμενος ἄνθρωπος καὶ νὰ εἶναι βέβαιος ὁ ἄνθρωπος ὁ ἠσφαλισμένος, ὅτι μίαν ἡμέραν εἰς τὰς ἀντιξοότητας τῆς ζωῆς εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀτυχήματος, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀναπηρίας καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀνεργίας, θὰ τύχῃ βοηθείας. Ἀπὸ ἀπόψεως, λοιπόν, προστασίας, τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 4104 —καὶ δι’ αὐτὸ δὲν δέχομαι τὰς ἀπόψεις σας καὶ τὰς τροποποιήσεις σας— ἄφησεν ἐποχήν. Συνέπεια αὐτοῦ τοῦ νόμου ἦτο ἡ ἰσοσκέλισις, ἡ ὁποία ἀνηγγέλθη, τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ συνεπεία αὐτοῦ τοῦ νόμου ἀνεπτερώθη τὸ ἠθικὸν τῶν ἐργαζομένων καὶ ὁ ἐργαζόμενος ἄνθρωπος, ὁ μισθωτός, εἰς ὁποιαδήποτε ἀσχολία καὶ ἂν ἀνήκῃ, γνωρίζει ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. δὲν κινδυνεύει. Γνωρίζει, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. ἐγγυᾶται εἰς αὐτὸν ἕνα καλλίτερον ἀσφαλιστικὸν μέλλον. Ἐγγυᾶται εἰς αὐτὸν ἕνα σημαντικὸν μέρος τοῦ εἰσοδήματός του, ἐν περιπτώσει ἀνικανότητος, Ἀκόμη οἱ ὑπάλληλοι ἀντιλαμβάνονται, ὅτι τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα τοὺς ἐξασφαλίζει μίαν κατοχύρωσιν τῶν δικαιωμάτων των. Τέλος, μία ἄλλη μεταρρύθμισις, ἡ ὁποία εἰσήχθη διὰ τοῦ Ν. Δ. καὶ τὴν ὁποίαν ἀποφύγατε οἱ ἐπικριταί, ἂς εἴπω τὴν παροιμίαν, ὅπως ὁ διάβολος τὸ λιβάνι, εἶναι τὸ θέμα τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν, τῆς προστασίας τῶν γυναικῶν ποὺ ἔχουν ἀνήλικα τέκνα. Εἰδικὴ διάταξις, ἀπὸ τὰς πλέον ριζοσπαστικὰς ἀπὸ ὅσας ἔχει ἀναγνωρίσει ἡ σύγχρονος κοινωνικὴ νομοθεσία, εἰσήχθη εἰς τὴν χώραν μας δι’ αὐτοῦ τοῦ Ν. Δ)τος καὶ ἐξησφαλίσθη μία σταθερὰ σύνταξις καὶ μία σταθερὰ προστασία διὰ τὴν ἐργαζομένην μητέρα. Αὐταὶ εἶναι μεταρρυθμίσεις, τὰς ὁποίας τὸ Ν. Διάταγμα ἐπέφερεν εἰς τὴν ἐν γένει ἀσφαλιστικὴν νομοθεσίαν. Νομίζω, ὅτι αἱ μεταρρυθμίσεις αὐταὶ καλύπτουν ἀναμφισβητήτως ἀσφαλιστικὰς καὶ κοινωνικὰς ἀνάγκας καὶ ἐπὶ πλέον ἐγγυῶνται διὰ μίαν ὡρισμένην περίοδον ἕνα καλλίτερον ἀσφαλιστικὸν μέλλον, εἰς τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει τὸ σύνολον τῶν παραγόντων τοῦ Κοινοβουλίου, ὅλαι αἱ κομματικαὶ παρατάξεις, ἀνεξαρτήτως θέσεώς των, θὰ πρέπει νὰ κατευθύνουν τὸ βλέμμα, διότι οἱ Ὀργανισμοὶ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ γενικώτερον κοινωνικῆς πολιτικῆς, οἱ ὁποῖοι στρέφονται κατὰ τῆς πενίας καὶ τῆς δυστυχίας καὶ ἐγγυῶνται αὐτοὶ τὸ καλλίτερον μέλλον, εἶναι συνυφασμένοι μὲ τὸν κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικόν μας ὀργανισμόν, μὲ ἕνα καλλίτερον Ἑλληνικὸν μέλλον. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης.

§51Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠκούσαμε μετὰ μεγίστης προσοχῆς τὴν μακρὰν καὶ νευρώδη, εἴς τινα σημεῖα, ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὸ κύριον θέμα τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι ἄλλοι συνάδελφοι θὰ λάβουν πιθανῶς τὸν λόγον ἐπ’ αὐτοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι παρέλειψε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς ἕνα οὐσιῶδες σημεῖον τῶν συζητουμένων προτάσεων. Ἡ δευτέρα ἐκ τῶν προτάσεων, κ. Πρόεδρε, ἀναφέρεται, ὡς γνωστόν, καὶ εἰς τὰ ζητήματα τῶν καπνεργατῶν, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔδωκεν ἀπόψε ἀπάντησιν. Τὰ προβλήματα τῶν ἐν ἐνεργείᾳ, τῶν συνταξιούχων καὶ τῶν ἐφαπαξιούχων καπνεργατῶν ἀνεπτύξαμεν λεπτομερῶς ἀπὸ τοῦ βήματος πρό τινων ἑβδομάδων. Καὶ ἠλπίζαμεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος καὶ πολιτικήν, ἀλλὰ καὶ ἠθικὴν εἶχε πρὸς τοῦτο ὑποχρέωσιν, λόγῳ τῶν παλαιῶν δεσμῶν του μὲ τὴν καπνεργατικὴν τάξιν, θὰ ἔδιδε συγκεκριμένας ἀπαντήσεις. Θὰ ἀναμείνωμεν νὰ ἀκούσωμεν τὴν ἀπάντησίν του, ἐπιφυλασσόμενοι ἀναλόγως νὰ λάβωμεν ἐν συνεχείᾳ θέσιν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς.

§53Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀγόρευσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ἐδημιούργησε τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸ ἀκροατήριον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ κατεχώμεθα ἀπὸ αἴσθημα αἰσιοδοξίας, ὅτι τὰ προβλήματα τοῦ Ι.Κ.Α. ἐλύθησαν κατὰ τρόπον ἄριστον μὲ τὸ Ν. Δ. 4104)1960 καὶ ὅτι διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος εὑρέθη τὸ φάρμακον, ἡ πανάκεια, διὰ τὴν θεραπείαν τοῦ πάσχοντος Ι.Κ.Α. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς ποὺ ἔπασχε πρίν, ὄχι μόνον ἀνέρρωσε μὲ τὸ Ν. Δ. 4104)1960, ἀλλὰ εὑρίσκεται σήμερον εἰς πλήρη οἰκονομικὴν ἀνάρρωσιν καὶ εἰς πλήρη ὑγείαν, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Εἶναι φυσικόν, ὅτι ὅταν ἕνας κυβερνᾶ, θέλει νὰ φαίνεται αἰσιόδοξος καὶ αὐτὴν τὴν αἰσιοδοξίαν του θέλει καὶ ἐπιδιώκει νὰ τὴν μεταδίδῃ εἰς τοὺς ἄλλους. Ἀλλ’ ὅταν ἕνας κυβερνᾶ ὑπευθύνως, πρέπει νὰ εὑρίσκεται εἰς διαρκῆ ἐπαφὴν μὲ τὴν πραγματικότητα, χωρὶς ψευδαισθήσεις. Διότι ἡ πραγματικότης αὐτὴ θὰ τὸν ὁδηγῇ εἰς τὴν ὀρθὴν διαχείρισιν τῶν ὑποθέσεων πρὸς ὄφελος τοῦ Κράτους καὶ τῶν Ὀργανισμῶν ποὺ διοικεῖ καὶ πρὸς ὀρθὰς λύσεις τῶν προβλημάτων των. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αὐτός, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναγνώσῃ αὔριον τὴν μακρὰν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας καὶ ἀντικρούσῃ καὶ συγκρίνῃ μὲ τὴν πραγματικότητα εἰς τὴν κοινωνίαν μας καὶ εἰς τὸν ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, εἰς ὃν ἀνεφέρθη, δηλαδὴ εἰς τὸ Ι.Κ.Α., θὰ συμφωνήσῃ μαζί μας, ὅτι ἡ αἰσιόδοξος ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εὑρίσκεται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν πραγματικότητα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μᾶς εἶπεν, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ Ι.Κ.Α., χάρις εἰς τὸ Ν. Δ. 4104)1960 κατώρθωσε νὰ συγκεντρώσῃ 50 ἑκατομμύρια ἐκ τῶν ὀφειλομένων, ἐκ τῶν παγωμένων ὀφειλῶν. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἐκ τῆς καθόλου οἰκονομίας τῆς Χώρας εἰσέρρευσεν εἰς τὰ ταμεῖα τοῦ Ι.Κ.Α. ἕνα χρηματικὸν ποσόν. Πρέπει, ὅμως, νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ δὲν προῆλθον ἐκ τῆς παραγωγικῆς μηχανῆς. Προῆλθον κυρίως ἐκ δανεισμοῦ ἐξ ἄλλης χειρός. Ἐδανείσθησαν διὰ νὰ πληρώσουν τὸ Ι.Κ.Α. οἱ ὀφειλέται του, χωρὶς νὰ βελτιώσουν τὴν οἰκονομικήν των θέσιν. Ἐνδιαφερόμενος γενικώτερον διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, ἐπισημαίνω τὸ γεγονὸς αὐτό, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ τὸν ὁδηγὸν τῆς περαιτέρω διαχειρίσεως τῶν οἰκονομικῶν καὶ παραγωγικῶν μας ζητημάτων καὶ διὰ νὰ μὴ παραπλανηθῶμεν ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἡσυχάσωμεν. Πρέπει νὰ συνεχίσωμεν ἀνησυχοῦντες. Ἀπὸ εὐρυτέρας κοινωνικῆς σκοπιᾶς τῆς οἰκονομίας μας, γενικῶς ὁρῶντες τὰ σφάλματα τῆς χώρας μας, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὅλοι μας, ὀφείλομεν νὰ ἀνησυχῶμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ταῦτα εἰς ἀπάντησιν, ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τοῦ ἀφορῶντος τὴν ὑποστηριχθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν εὐημερίαν, διὰ νὰ εἴμεθα εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν πραγματικότητα, ποὺ ἄλλα, ὅμως ἀντίθετα τῶν ὑποστηριχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μᾶς λέγει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ὡμίλησε καὶ περὶ βελτιώσεως τῶν συντάξεων τῶν συνταξιούχων τοῦ ΙΚΑ καὶ ἀνέφερε μάλιστα τὴν περίπτωσιν τῶν τροχιοδρομικῶν. Ἀλλ’ αὐτό, εἶναι μία λεπτομέρεια. Ἐκεῖνο, ποὺ γνωρίζομεν ἡμεῖς εἶναι, ὅτι γενικῶς τὸ αἴτημα τῶν συνταξιούχων τοῦ ΙΚΑ περὶ βελτιώσεως τῶν συντάξεών των παραμένει ἀκόμη ἔντονον καὶ δὲν δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ Ν. Δ. 4104) 1960 ἐβελτίωσε τὴν κατάστασίν των. Πέραν αὐτοῦ, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συστήσῃ πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς νὰ ἐπιδεικνύουν καλυτέραν συμπεριφορὰν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν μεταφέρονται εἰς τὴν ἀπομαχίαν, διότι ἡ ἐκδίκασις τῶν αἰτήσεων συνταξιοδοτήσεώς των, καθυστεροῦν ἐπὶ ἔτη καὶ δὲν εἶναι ἐπωφελὲς τοῦτο, οὔτε διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Κράτους, οὔτε διὰ τὴν φήμην τῶν ὀργανισμῶν Ἀσφαλίσεως, νὰ κατατυραννοῦνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κινήσῃ τοὺς βραδυκινήτους Ὀργανισμούς, ὥστε τὸ ταχύτερον νὰ περαιοῦνται αἱ ὑποθέσεις αὐταί.

§54Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Προχθὲς μετέβην εἰς τὸν Βόλον καὶ ἔκαμα ἔλεγχον, διότι μοῦ εἶχε καταγγελθῆ συγκεκριμένη περίπτωσις. Πάντοτε παρεμβαίνω, ὁσάκις μοῦ καταγγέλλωνται συγκεκριμέναι περιπτώσεις. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι πολλάκις ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς τὴν ὑποβολὴν ἐσφαλμένων στοιχείων. Συγκεκριμένως, σᾶς ἀναφέρω περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ αἰτῶν δὲν ἐγνώριζε τὸ χωριό του, διότι εἶχεν ἀλλάξει ὄνομα, ὅπως ἀπεδείχθη ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἀλληλογραφίας. Κάμνομεν ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ κινήσωμεν τοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ θὰ παρεκάλουν κάθε συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἔχει συγκεκριμένην περίπτωσιν, νὰ μοῦ τὴν καταγγείλῃ.

§55Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ κουρασθοῦν οἱ συνάδελφοι, νὰ σᾶς φέρουν συγκεκριμένας περιπτώσεις, διότι ὑπάρχουν πολλαί. Ἀλλ’ οὔτε ἐργασία τοῦ Ὑπουργοῦ εἶναι νὰ ἐπιθεωρῇ αὐτοπροσώπως, τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Καθῆκον τοῦ Ὑπουργοῦ εἶναι νὰ λαμβάνῃ τὰ μέτρα ποὺ θὰ κινοῦν καὶ δραστηριοποιοῦν τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, ὥστε ἐν παντὶ νὰ ἐκτελοῦν τὸ καθῆκόν των. Πέραν αὐτῆς τῆς περιπτώσεως, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι καὶ μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 4104)1960, τίποτε δὲν συνετέλεσε διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων λειτουργίας τοῦ κλάδου ὑγείας τοῦ ΙΚΑ, ὁ ὁποῖος λειτουργεῖ κατὰ τρόπον πρωτόγονον. Δὲν ἐμελετήθη κἂν ὁ τρόπος συγκροτήσεως καὶ λειτουργίας μιᾶς Νοσηλευτικῆς Μονάδος, διὰ νὰ τῆς ἐμπιστευώμεθα τὴν νοσηλείαν τῶν ἀσθενῶν μας. Συνάπτονται συμβάσεις, ὅπως, ὅπως, ἀναλόγως τῆς ἐπιρροῆς τῶν κλινικαρχῶν, χωρὶς νὰ ἐξετάζεται ἡ ἱκανότης των πρὸς ἄσκησιν τοῦ ἀναλαμβανομένου ἔργου. Οἱ ἀσθενεῖς δὲν παρακολουθοῦνται, δὲν ἐλέγχονται ἐπαρκῶς καὶ διὰ νὰ ὑποστοῦν μίαν ἐξέτασιν πρέπει νὰ κουρασθοῦν ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν. Δὲν ὑπάρχει καμμία ὀργάνωσις εἰς τὸν τομέα τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν διώρισε κανένα ὑπάλληλον εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἴσως. Διώρισεν, ὅμως, εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς πολλούς. Ὑποστηρίζομεν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῶν ὀργανισμῶν καὶ διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν ὑπαλλήλων τούτων, νὰ γίνῃ μία ἐπιλογή, ὥστε οἱ κατάλληλοι νὰ γίνουν μόνιμοι καὶ οἱ ἀκατάλληλοι νὰ ἀπολυθοῦν. Τὸ πρόβλημα τοῦτο δὲν ἐλύθη διὰ τοῦ Ν. Δ. 4104)1960, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπέσυρεν ἀναιτιολογήτως τὸ ἄρθρον 13 τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, ἐπίσης, πρέπει νὰ κάμῃ ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι νὰ μελετήσῃ τοὺς Ὀργανισμοὺς τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν ἄλλων ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, διότι λειτουργοῦν κατὰ τρόπον πρωτογόνως, γραφειοκρατικόν, βάσει παλαιῶν προτύπων τῆς παλαιᾶς γραφειοκρατίας. Θὰ ἦτο δυνατόν, οἱ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί, νὰ ὀργανωθοῦν ὀρθολογιστικῶς, διὰ νὰ ἐπιτελοῦν τὸ ἔργον των καλύτερον καὶ ταχύτερον μὲ τοὺς αὐτοὺς ἢ καὶ ὀλιγωτέρους ὑπαλλήλους. Δυστυχῶς, στερούμεθα εἰδικῶν εἰς τὰ ὀργανωτικὰ ζητήματα, ἀλλὰ ὑπάρχουν ξένοι εἰδικοί, οἵτινες θὰ ἠδύναντο μετακαλούμενοι νὰ μᾶς βοηθήσουν εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Πολιτικῆς.

§56Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αἱ μηχανογραφικαὶ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ι.Κ.Α., εἶναι αἱ τελειότεραι καὶ λειτουργοῦν ἄριστα.

§57Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὸν τομέα τῆς ὀργανώσεως, χωλαίνομεν. Θὰ πρέπει νὰ σκεφθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, πῶς θὰ ὀργανώσῃ καλύτερον τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, Δὲν πρέπει νὰ ἐπαναπαυθῇ, διότι ἂν δὲν λάβῃ μέτρα ὀργανώσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, ἡ κρίσις των θὰ συνεχίζεται καὶ θὰ αὐξάνῃ. Μᾶς εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ, ὅτι ἐλύθη μέγα κοινωνικὸν πρόβλημα, Ἡ πραγματικότης, ὅμως, λέγει, ὅτι καὶ εἰς αὐτὸν τὸν κλάδον τοῦ οἰκιακοῦ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ ἐσημειώθη ἀνεργία, διότι πολλαὶ οἰκογένειαι ἐστερήθησαν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ, διὰ νὰ μὴ ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ Ι.Κ.Α.

§58Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀλήθειαν αὐτό.

§59Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ βασική μας παρατήρησις, ὅτι ἐπιβαρύνεται τὸ οἰκιακὸν ὑπηρετικὸν προσωπικόν, χωρὶς νὰ πρόκειται νὰ λάβῃ σύνταξιν ποτέ, δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. 4104)1960, ἀλλὰ ἐπεβλήθη ἡ ἀσφάλισις διὰ λόγους οἰκονομικούς, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Ι.Κ.Α.

§60Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐλπίζω, ὅτι συντόμως θὰ δώσω στοιχεῖα, ὡς πρὸς τὰς εἰσπράξεις καὶ τὰς ἐπιβαρύνσεις τοῦ Ι.Κ.Α. Πάντως, αἱ συντάξεις αὐταὶ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν προνομιακαί, δοθέντος ὅτι μία ὑπηρέτρια δικαιοῦται συντάξεως μετὰ 3½ ἔτη ἀπὸ τῆς ἀσφαλίσεώς της, ἐὰν συμπληρώσῃ τὸ ἀπαιτούμενον ὅριον ἡλικίας. Ἐξ ἄλλου, μία νεαρὰ κοπέλλα, ἐὰν ἐργασθῇ ἐπὶ 13½ ἔτη καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀποκατασταθῇ καὶ ἐγκαταλείψῃ τὸ ἐπάγγελμα, διατηρεῖ τὴν ἀσφαλιστικὴν προσδοκίαν μέχρι τῆς συμπληρώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ὅτε καὶ λαμβάνει σύνταξιν.

§61Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ σκοπὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ ΙΚΑ ἐπέτυχεν, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ὑποστηρίζῃ, ὅτι τὸ ὑπηρετικὸν προσωπικὸν θὰ τύχῃ συντάξεως ποτέ, διότι ὅπως εἶναι γνωστόν, πρόκειται περὶ κοριτσιῶν, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται μερικὰ ἔτη περιστατικῶς ὡς ὑπηρέτριαι καὶ μετὰ τὸν γάμον των ἀποσύρονται τῆς ἐργασίας ταύτης. Τέλος, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε πολλὰ διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων συνταξιοδοτήσεως τῶν ἐργαζομένων εἰς βαρέα ἐπαγγέλματα, χωρὶς ὅμως νὰ εἴπῃ τίποτε τὸ θετικόν. Αἱ ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παρέμειναν αἱ αὐταὶ ὡς εἶχον πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. 4104)1960 καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ βαρέα ἐπαγγέλματα θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ τελοῦν ὑπὸ τὰς βαρείας προϋποθέσεις τῆς συνταξιοδοτήσεώς των. Οὐδεμίαν βελτίωσιν ἔλαβον ἐκ τοῦ Ν. Δ. 4104)1960. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις μας ἐπὶ τῆς σημερινῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, διὰ νὰ εἴμεθα ἐν συναφείᾳ πρὸς τὴν ὀρθὴν θέσιν τοῦ Ν. Δ. 4104)1960.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδή, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ τετάρτη ἡμέρα, καθ’ ἣν συζητοῦνται τὰ Νομοθετικὰ Διατάγματα περὶ Ι.Κ.Α., θὰ παρεκάλουν τοὺς δευτερολογοῦντας νὰ περιορίσουν τὰς ἀγορεύσεις των, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἀπόψε τὸ σχέδιον νόμου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐγγεγραμμένον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§63Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ τόνος τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, τόσον διὰ τὴν ἀδίστακτον διακήρυξιν τῶν ἐπιτευγμάτων τῆς πολιτικῆς του εἰς τὸν τομέα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς ἐν γένει, ὅσον καὶ εἰς τὴν κατακεραύνωσιν τῶν δῆθεν ἀντιδράσεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μοῦ ἐνεθύμισε σοφὴν ρῆσιν, τὴν ὁποίαν συνάδελφος ἐχρησιμοποίησε παλαιότερον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ «σιγὰ–σιγὰ τὰ τούμπανα, γιατὶ εἶναι πτωχὸς ὁ γάμος». Ἀδίστακτος ὑπῆρξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν διακήρυξιν τῶν ἐπιτευγμάτων τῆς πολιτικῆς του, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὰ ἀποτελέσματά της ὑπῆρξαν τρομερὰ διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Ἔχω ἤδη ἐκθέσει τὰς ἀπόψεις μου καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος, ἀλλὰ θὰ περιορισθῶ εἰς ὡρισμένα σημεῖα τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Κατηγόρησε τὴν παράταξίν μας ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀντέδρασεν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ὑπηρετριῶν μὲ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι αὕτη ἔχει σκοπὸν ἀποταμιευτικόν. Τὸ ὀλιγώτερον, ὅμως, τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ εἴπω εἶναι, ὅτι δὲν ἀποδίδει ὀρθῶς ὅσα ἐλέχθησαν. Ἡμεῖς εἴπομεν, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον πραγματοποιεῖται ἡ ἀσφάλισις αὕτη δημιουργεῖ ὑποχρεώσεις διὰ τὰς ἀσφαλιζομένας, ἀλλὰ δὲν παρέχει δικαιώματα. Ὅταν μία κοπέλλα 15–20 ἐτῶν ἀποφασίζῃ νὰ ἐργασθῇ εἰς τὴν Ἀθήνα ὡς ὑπηρέτρια, δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ ἀποκτήσῃ τὸ μόνιμον ἐπάγγελμα τῆς ὑπηρετρίας. Μὲ τὴν πρώτην εὐκαιρίαν θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸ σπίτι της, θὰ πανδρευθῇ καὶ θὰ γίνῃ νοικοκυρά.

§64Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅταν συνεχίσῃ ἐργαζομένη;

§65Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ συνεχίσουν τὴν ἐργασίαν, εἶναι ἐλάχιστες. Αἱ ὑπόλοιποι θὰ πληρώσουν, ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ πάρουν σύνταξιν. Ἡμεῖς δὲν εἴπομεν νὰ μὴ ἀσφαλισθοῦν. Ἐζητήσαμε νὰ τοὺς παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια, ὅταν θὰ παύσουν νὰ εἶναι ἐνεργῶς ἠσφαλισμέναι, νὰ δύνανται νὰ ἀναλάβουν τὰς καταβολάς των. Δὲν τὸ ἐδέχθητε καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι οἱ σκοποί σας εἶναι ἡ εἴσπραξις χρημάτων.

§66Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ ἀντίληψις αὐτὴ σημαίνει κοινωνικὴν ἀσφάλισιν;

§67Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πετοῦμεν εἰς τὰ σύννεφα. Ἡ πραγματικότης, διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, εἶναι αὐτή.

§68Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ πραγματικότης εἶναι, ὅτι εἰς τὰ 13 χρόνια ὑπηρεσίας θὰ πάρῃ σύνταξιν. Καὶ ἐπὶ πλέον, ἐὰν εἶναι 62 ἢ 63 ἐτῶν μετὰ 3½ χρόνια πάλιν θὰ πάρῃ σύνταξιν. Καὶ ἐάν, ἐπίσης, ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐργάζεται, θὰ συνεχίσῃ νὰ εἶναι ἠσφαλισμένη.

§69Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ ὑπηρετρίας 60 ἢ 65 ἐτῶν, ἀναμφιβόλως κάμνετε φιλολογίαν. Διότι δὲν ὑπάρχουν.

§70Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ θὰ τὸ ἀποδείξουν τὰ στοιχεῖα τοῦ Ι.Κ.Α.

§71Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ὑπεβάλαμε πρότασιν νὰ δικαιοῦνται τοὐλάχιστον νὰ ἀναλαμβάνουν τὰς ἰδικάς των εἰσφοράς, οὐδὲ κἂν τοῦ ἐργοδότου. Ἀλλά, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐπιχειρῶν νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι αἱ παροχαὶ τοῦ Ι.Κ.Α. εἶναι ἱκανοποιητικαί, προέβη εἰς σύγκρισιν μὲ τοὺς δικηγόρους καὶ τοὺς τροχιοδρομικούς. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἕνας δικηγόρος, μετὰ 35ετῆ ὑπηρεσίαν, θὰ πάρῃ τὴν ἰδίαν σύνταξιν, τὴν ὁποίαν θὰ πάρῃ ἕνας ἠσφαλισμένος τοῦ Ι.Κ.Α. μὲ ὀλιγώτερα ἔτη ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ τὸ μέτρον κρίσεως καὶ δὲν μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. παρέχει ἱκανοποιητικὰς συντάξεις.

§72Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Συνεπῶς, τὸ Ν. Διάταγμα ἀποτελεῖ βῆμα σταθερόν, εἰς τὴν προώθησιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως.

§73Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι ἐὰν ὑπάρχῃ ἕνα μικρὸν ποσοστὸν συνταξιούχων μὲ σύνταξιν 1.200 δραχμῶν μηνιαίως, ὑπάρχει τὸ μεγαλύτερον ποσοστόν, τὸ ὁποῖον ὑποχρεοῦται νὰ περιωρισθῇ εἰς τὸ κατώτατον ὅριον τῆς συντάξεως τῶν 600 δραχμῶν μηνιαίως. Ἀλλὰ μὲ τὴν παροχὴν αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ ὡς συντάξεως, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἔχομεν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν,

§74Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ηὐξήθησαν αἱ συντάξεις τῶν τροχιοδρομικῶν; Ηὐξήθησαν κατὰ 150%,

§75Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ σαφῶς ὁμιλῶ περὶ τῶν συντάξεων τοῦ Ι.Κ.Α. γενικῶς καὶ περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν ὡς κατώτατον ὅριον συντάξεως 600 δραχμὰς καὶ λέγω, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ σύνταξιν. Δὲν λέγω, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλῃ περισσότερα, ἀλλὰ ὀφείλομεν νὰ ἐρευνήσωμεν διὰ ποῖον λόγον τὸ Ἵδρυμα περιῆλθεν εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, οὕτως ὥστε νὰ παρέχῃ συντάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται νὰ σημαίνουν τὴν ὕπαρξιν κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Βεβαίως, ηὐξήθησαν αἱ συντάξεις τῶν τροχιοδρομικῶν. Εἶναι γεγονός, ἀναμφισβήτητον. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπαίρεσθε, διότι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐλάμβανον σύνταξιν 200 δραχμῶν μηνιαίως, λαμβάνουν τώρα δραχμὰς 600, ἐνῷ δὲν ἐρευνᾶτε διὰ ποῖον λόγον τὸ Ταμεῖον τῶν Τροχιοδρομικῶν, τὸ ὁποῖον προπολεμικῶς εὑρίσκετο εἰς ἀρίστην κατάστασιν καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι του εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν τῶν ἠσφαλισμένων, εὑρέθη εἰς τὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον.

§76Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ χαρῶ πολὺ νὰ τὰ συζητήσωμεν αὐτά, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπερωτήσεώς σας.

§77Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, ὅτι μὲ τὸ Ν. Δ. 4104 ἐβελτιώσατε τὴν θέσιν τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐν τούτοις, ἡμεῖς ὑπεδείξαμεν, ὅτι περιήγαγεν εἰς χειροτέραν θέσιν ἕνα μεγάλον ἀριθμὸν συνταξιούχων. Ὡμιλήσατε περὶ τῶν ὑπερβάντων τὸ 48ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ἐργαζομένων. Ὁ κτίστης τῶν 62 ἢ 63 ἐτῶν, ἐὰν δὲν πραγματοποιήσῃ 100 ἡμερομίσθια δὲν πρόκειται νὰ λάβῃ σύνταξιν, ἔστω καὶ ἐὰν ἔχῃ 2.500 ἡμερομίσθια. Πιστεύετε σεῖς, ὅτι σήμερα, ὑπάρχει κτίστης εἰς αὐτὴν τὴν ἡλικίαν, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ πραγματοποιήσῃ 100 ἡμερομίσθια τὸ ἔτος, ὅταν ὑπάρχουν παλληκάρια τῶν 25 ἐτῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦν νὰ τὰ πραγματοποιήσουν; Ἑπομένως, δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ πάρουν σύνταξιν.

§78Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι σεῖς ἔχετε ὑποβάλει μίαν πρότασιν, διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται ἡ ἀπονομὴ συντάξεως εἰς τοὺς συμπληρώσαντας τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των καὶ μετὰ τὴν πραγματοποίησιν 250 ἡμερομισθίων ἐτησίως κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν. Ἐὰν θεωρῆτε τὸ μέτρον τὸ ἰδικόν μου σκληρόν, δὲν εἶναι ἔτι σκληροτέρα ἡ ἰδική σας πρότασις;

§79Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πρότασίς μας ἦτο καθαρά. Ἀνταπεκρίνετο εἰς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Καὶ σᾶς ἀπαντῶ, τί συμβαίνει εἰς ἄλλας χώρας, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε προηγουμένως; Ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης λέγει, ὅτι πλεῖστοι τῶν ἐργαζομένων δὲν ἀσχολοῦνται ὁλόκληρον τὸ ἔτος. Ἔχομεν ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας εἶναι ἐπαγγέλματα μερικῆς ἀπασχολήσεως. Ἐζητήσαμε, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ κάμητε διάκρισιν δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ὁλόκληρον τὸ ἔτος καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται μερικῶς. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν διὰ τὸν μόνιμον ὑπάλληλον νὰ ζητήσητε ὅλας τὰς προϋποθέσεις, διότι ἐργάζεται συνεχῶς. Ἀλλὰ διὰ τὸν ἐργάτην, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται 180 ἡμέρας τὸ ἔτος, δὲν δύνασθε νὰ τὸν ὑπαγάγητε εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν. Καὶ ὅταν αὐτὴ εἶναι ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης, κ. Ὑπουργέ, δὲν δύνασθε νὰ κάμητε συγκρίσεις τί γίνεται εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ τὴν Ἀγγλίαν. Διότι εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ὅταν ὁ ἐργαζόμενος ἔχῃ 15ετῆ ὑπηρεσίαν, προκειμένου νὰ συνταξιοδοτηθῇ, ἡ βάσις συμπληροῦται ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἐνῷ ἐδῶ, διὰ τῆς πολιτικῆς σας, συμβαίνει τὸ ἀντίθετον καὶ δὲν δίδετε εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐργαζομένους τὴν βάσιν τῆς συνταξιοδοτήσεως.

§80Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία μὲ ὡδήγησεν εἰς ὅ,τι ἀκριβῶς μὲ ὡδήγησε διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἐργαζομένων.

§81Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεπῶς, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ συνεννοηθῶμεν ποτέ, διότι διαφορετικὰ βλέπομεν ἡμεῖς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ ὑπὸ ἄλλο πρῖσμα τὴν ἀντιμετωπίζετε σεῖς. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργὸς περὶ τῆς ἐπιτυχίας ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ χρηστῆς διοικήσεως εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ ὅτι ἐπέτυχε τὴν βελτίωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν Χώραν μας. Ἐλέχθησαν πάρα πολλὰ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι λίαν ἐπιφυλακτικὸς διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐξακολουθεῖ νὰ ἀσκῇ εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ΙΚΑ, ὁ κ. Ὑπουργὸς διέρρηξε τὰ ἱμάτιά του κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι ἐπὶ τῆς ὑπουργίας του οὐδένα διώρισεν εἰς αὐτό. Ἡμεῖς οὐδένα λόγον ἔχομεν νὰ μὴ δεχθῶμεν τὴν διαβεβαίωσιν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὑπάρχουν ὅμως ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους διώρισεν ὁ προκάτοχος συνάδελφός του, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς διορισμούς, χωρὶς νὰ τηρήσῃ προηγουμένως τὴν ἐπιβεβλημένην διαδικασίαν τοῦ διαγωνισμοῦ καὶ τῶν τυπικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προσόντων, ὥστε νὰ ἐπιλεγοῦν οἱ πλέον κατάλληλοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, ὑπάρχει ἕνα θέμα, διότι ἐφ’ ὅσον διωρίσθησαν καλῶς ἢ κακῶς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ι.Κ.Α., οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν. Ὁ κ. ὑπουργὸς κατέθεσεν ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὴν τακτοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ὅλων τῶν Ὀργανισμῶν Κοινων. Πολιτικῆς. Κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὑπεδείξαμεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μονιμοποιηθοῦν ὅλοι οἱ ἐκτάκτως διορισθέντες ὑπάλληλοι καὶ οἱ μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς αὐτοὺς τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς. Καὶ ὅταν ἐφθάσαμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 13 καὶ πρὶν ἢ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν, ὁ κ, Ὑπουργὸς διέγραψε διαμαρτυρόμενος τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ τοιουτοτρόπως ἡ ἀπόφασίς του αὐτὴ ἐξέσπασεν εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν ἄλλων Ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι, ἀσφαλῶς, δὲν πταίουν τίποτε, διὰ νὰ μὴ ἀποκατασταθοῦν, ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ τακτοποιήσῃ τοὺς ἰδικούς του, τοὺς ὁποίους ναὶ μὲν δὲν εἶχε διορίσει εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ἀλλὰ εἰς ἄλλους Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Πολιτικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου του καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 1.800 περίπου.

§82Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, διὰ ποίους 1.800 ὑπαλλήλους ὁμιλεῖτε;

§83Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, 3.400 εἶναι οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Πολιτικῆς καὶ ἐξ αὐτῶν 1.600 ὑπηρετοῦν εἰς τὸ ΙΚΑ, οἱ δὲ 1.800 εἶναι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς ἄλλους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, τοὺς ὁποίους διωρίσατε σεῖς.

§84Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, κάμνετε λάθος, διότι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1951, πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν καὶ προπολεμικῶς. Ἄλλως τε, θὰ δώσω ὅλα τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διὰ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ τὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας. Πάντως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ κάμει νὰ χαίρω ἰδιαιτέρως εἶναι, ὅτι ὅταν ἀπέσυρα τὸ ἄρθρον 13, τὸ ὁποῖον εἶχε θεωρηθῆ ἀπὸ σᾶς ὡς φαυλοκρατικὸν ἐὰν ἐπιθυμούσατε πράγματι τὴν τακτοποίησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κατηγορήσετε ὡς φαυλοκρατικὸν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποστηρίξετε αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζετε σήμερον, ὥστε νὰ συμφωνήσωμεν καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν τακτοποίησιν τῆς κατηγορίας τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Πάντως θὰ χαρῶ πάρα πολὺ ἐὰν σεῖς οἱ ὁποῖοι ἀποδώσατε τὴν μομφὴν αὐτὴν εἰς τὸ ἄρθρον 13 διαφωτίσετε τοὺς ὀπαδούς σας, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρέπει νὰ μονιμοποιηθοῦν καὶ ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ δὲν εἰσάγουν φαυλοκρατικὰς διατάξεις καὶ νὰ ἐπανέλθετε διὰ νὰ συμφωνήσωμεν τελικῶς περὶ τῆς τύχης τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§85Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ ὅ,τι εἴπομεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου διὰ τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς πολιτικῆς δὲν πρόκειται τίποτε νὰ ἀποσύρωμεν. Εἴπομεν καὶ τότε, ἐπαναλαμβάνομεν καὶ πάλιν, ὅτι οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι οἱ ὑπηρετοῦντες ἀπὸ διετίας εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς αὐτοὺς δικαιοῦνται καὶ πρέπει νὰ μονιμοποιηθοῦν. Ἀλλὰ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον σεῖς ἀντιμετωπίζετε τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι τρόπος ἀπαράδεκτος καὶ τὸν τρόπον αὐτὸν τὸν ἐχαρακτηρίσαμεν ὡς φαυλοκρατικόν, διότι ἀκριβῶς ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἠθέλατε νὰ τακτοποιήσετε δὲν εἶχον συμπληρώσει τὴν διετίαν καὶ δὲν εἶχον ἀκόμη οὔτε καὶ τὸ ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Ἐὰν θέλετε καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀκόμη νὰ φέρετε μίαν διάταξιν ἀντικειμενικῆς ἀποκαταστάσεως εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τῆς τάξεως τῶν ἐργαζομένων καὶ θὰ τὴν ψηφίσωμεν ἀμέσως καὶ ἄνευ ἀντιρρήσεως. Ὄχι ὅμως μὲ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον θέλετε σεῖς νὰ ψηφίσωμεν τὴν διάταξιν μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων.

§86Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Βλέπω, κ. συνάδελφε, ὅτι καταβάλλετε προσπάθειαν νὰ πείσητε τὸν ἑαυτόν σας διὰ νὰ καλύψετε ἕνα σφάλμα τὸ ὁποῖον διεπράξατε. Ἐλπίζω, κἄποτε νὰ συμφωνήσωμεν καὶ ἂν πράγματι τὸ θέλετε κἄποτε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§87Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἀπεπειράθη νὰ τακτοποιήσῃ τὸ θέμα αὐτὸ τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ κατὰ τρόπον φαυλοκρατικόν. Εἰς τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ὡς ἡμεῖς συγκεκριμένως ὑπεδείξαμεν, εἴμεθα ἕτοιμοι καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ψηφίσωμεν σχετικὴν διάταξιν. Ὄχι ὅμως κατὰ τὸν ἰδικόν σας τρόπον. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ χρηστῆς διοικήσεως εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι δὲν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψει σας τί συμβαίνει εἰς ἄλλους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Ἡμεῖς, ἐπὶ παραδείγματι, διὰ τὸ Ταμεῖον τυπογράφων προσεκομίσαμεν συγκεκριμένα στοιχεῖα καὶ προέβημεν εἰς σοβαρὰν καταγγελίαν διὰ τὴν διοίκησιν τοῦ ταμείου αὐτοῦ.

§88Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς εἶπον καὶ ἄλλοτε, κ. συνάδελφε, ὅτι προηγήθημεν ἡμεῖς διότι κατόπιν ἰδικῆς μου ἐντολῆς, ἐγένοντο ἀνακρίσεις εἰς τὸ ταμεῖον αὐτὸ καὶ μόνον μετὰ τοῦτο σεῖς ἐκάματε ἐπερώτησιν.

§89Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῶν ἐπισήμων στοιχείων, σᾶς ἐπεσημάνθη αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνέβαινεν ἐπὶ δύο ὁλόκληρα ἔτη καὶ ὅμως σεῖς τὸ ἀπεσιωπήσατε. Ἐδιαβάσατε τὴν ἔκθεσιν τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἔρχεται καὶ σᾶς λέγει, ὅτι εἰς τὸ ταμεῖον αὐτό, διεπράχθησαν ὑπερβάσεις τῆς διοικήσεως εἰς βάρος τοῦ Ταμείου καὶ σᾶς ἐρωτῶ ἀπομακρύνατε τὸν κ. Κασιμάτην τῆς Διοικήσεως;

§90Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ τί ἔκαμα ἐγώ, κ. συνάδελφε, θὰ τὸ ἀκούσητε ὅταν ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἡ ἐπερώτησίς σας.

§91Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐκάματε λοιπὸν τίποτε, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἐξακολουθεῖτε νὰ διατηρῆτε εἰς τὴν θέσιν του ἕνα ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος κατεχράσθη τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ταμείου, ἐζημίωσεν αὐτὸ ἀναμφισβητήτως καὶ τὸ ὡδήγησεν εἰς τὴν χρεωκοπίαν. Καὶ ἄλλα ἀκόμη Ταμεῖα ὁδηγοῦνται εἰς τὴν χρεωκοπίαν χάριν τῆς πολιτικῆς σας, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι μὲ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως ὑπαλλήλων Ἐθνικῆς Τραπέζης, τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὸ κινδυνεύει νὰ χρεωκοπήσῃ.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιόπουλε, διερωτῶμαι τί περισσότερον θὰ εἴπητε κατὰ τὴν ἐπερώτησιν.

§93Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ νομοσχέδιον, τοῦτο ὁμιλεῖ περὶ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας. Συνεπῶς, τὰ ὅσα λέγω ἀναφέρονται εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως τὴν ὁποίαν ὑπεβάλατε περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, τί περισσότερον θὰ εἴπητε;

§95Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πιθανὸν τότε νὰ μὴ παραστῇ ἀνάγκη νὰ ὁμιλήσωμεν κἄν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι οἱ Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί, ἀπώλεσαν τὰ κεφάλαιά των καὶ προσεπάθησε νὰ μετατοπίσῃ τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως ἐν προκειμένῳ εἰς ἄλλας Κυβερνήσεις προηγηθείσας ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ ἑνὸς μηνὸς τοῦ 1944. Ὡς πρὸς τὸ τελευταῖον τοῦτο, θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ἀποτελεῖ κακοπιστίαν τὸ νὰ ὑποστηρίζηται, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, ἦτο δυνατὸν νὰ συγκρατηθῇ μία δημιουργηθεῖσα τότε κατάστασις. Τὸ θέμα τῶν κεφαλαίων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν εἶναι σημερινόν. Ἔχετε δεσμεύσει τὰ κεφάλαια τῶν Ὀργανισμῶν καὶ τοὺς ὑποχρεώνετε νὰ τὰ καταθέσουν εἰς ὡρισμένας Τραπέζας καὶ τοὺς ὑποχρεώνετε νὰ τὰ διαθέσουν καθ’ ὃν τρόπον σεῖς θέλετε. Ἐφ’ ὅσον τὰ κεφάλαια αὐτὰ τὰ χρησιμοποιεῖ τὸ Κράτος διὰ τὴν ἄσκησιν πολιτικῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ εἰσφέρῃ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐργαζομένων; Ὑπάρχει Κράτος τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἰσφέρῃ διὰ τὴν Κοινωνικὴν Ἀσφάλισιν τῶν ἐργαζομένων; Κανέν. Μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ὑποχρέωσις. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πῶς δύναται νὰ ὁμιλῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀσκεῖ εὐνοϊκὴν διὰ τοὺς ἐργαζομένους κοινωνικὴν πολιτικήν; Νομίζω, ὅτι εἰς ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὴν μεγαλυτέραν ὠργανωμένην ἀσφαλιστικῶς τάξιν, τὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων — διότι διὰ τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν ἡ ἀσφάλισις τώρα ἐθεσπίσθη καὶ θὰ ἴδωμεν τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς.

§96Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶσθε καὶ ἐναντίον τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, κ. συνάδελφε;

§97Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕν θέμα, ἐπαναλαμβάνω, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ζωὴν 1.500.000 περίπου ἠσφαλισμένων, δὲν ἀντιμετωπίζεται μὲ ρητορικὰ σχήματα δι’ ὧν ἐκδηλοῦται τὸ πλατωνικὸν ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων, δὲν ἀντιμετωπίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει εἰδικὴ εὐθύνη τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ εἰδικώτερον τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, διὰ τὸ κατάντημα εἰς τὸ ὁποῖον ἔχουν περιέλθει τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα. Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἡ στοιχειωδῶς χρηστὴ διοίκησις εἰς τὰ Ταμεῖα αὐτά. Καὶ διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ, ὅτι αὐτὰ λέγονται ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπικαλεσθῶ τί λέγουν αὐτοὶ οὗτοι οἱ ἐργάται διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Ὁ κ. Μακρῆς, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος δὲν ἀνήκει εἰς τὴν παράταξίν μας, λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτὰ λέγουν οἱ ἐργάται διὰ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἤσκησε καὶ ἀσκεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας.

§98Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὰ θὰ τὰ κρίνουν ἐργάται πολῖται διὰ τῆς ψήφου των μίαν ἡμέραν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.

§100Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Αὔριον τὸ πρωΐ, κ. Πρόεδρε, οἱ ἠσφαλισμένοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν σηκωθῆ ἀπὸ τὶς πέντε τὸ πρωΐ καὶ θὰ βρίσκωνται εἰς τὶς οὐρὲς διὰ νὰ πάρουν προτεραιότητα διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ τὸν ἰατρὸν διὰ νὰ τύχουν αὐτῆς τῆς ἐλεεινῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τοῦ Ι.Κ.Α., αὔριον τὸ πρωΐ ὅταν οἱ συνταξιοῦχοι ὅλων τῶν κατηγοριῶν τοῦ Ι.Κ.Α. θὰ διαβάσουν αὐτὲς τὶς περίφημες ἀποψινὲς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, αὔριον τὸ πρωΐ, κ. Πρόεδρε, αὐτοὶ οἱ συνταξιοῦχοι οἱ ὁποῖοι διοικητικῶς γίνονται καλὰ καὶ τοὺς κόπτεται ἡ σύνταξις ἡ ἑκατοντάδραχμος αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, αὔριον τὸ πρωΐ οἱ οἰκοδόμοι καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι κατηγορίαι τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἄρχισαν νὰ καταλαβαίνουν τί σημαίνει ἡ συμπλήρωσις τῶν προϋποθέσεων τοῦ νόμου 4104, βεβαιωθῆτε, ὅτι θὰ γελοῦν μὲ αὐτὴν τὴν ἀλχημείαν, τὴν ὁποίαν ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Διότι εἴτε τὸ θέλομεν εἴτε ὄχι ἀπὸ χρόνο σὲ χρόνο, ὅταν ἀνεπτύξαμεν τὶς ἀπόψεις μας εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοθετήματος, εἴπομεν, ὅτι ἀπὸ τὸ 1951 καὶ ἐδῶ ἔχομεν μίαν αὔξουσαν κλίμακα τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἄρχισαν ἀπὸ τὰ 80.000.000 διὰ νὰ φθάσουν τὰ 600.000.000 περίπου τὸν χρόνο. Καὶ εἴτε τὸ θέλει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἴτε ὄχι καὶ οἱ ὀλίγοι ἐναπομείναντες ἐργοδόται, οἱ ὁποῖοι εἶναι συνεπεῖς πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., ἄρχισαν καὶ αὐτοὶ ἐξ αἰτίας τῆς ἀσκουμένης ἀσφαλιστικῆς πολιτικῆς καὶ αὐτοὶ νὰ δυστροποῦν καὶ κατὰ συνέπειαν αἱ παγωμέναι εἰσφοραὶ νὰ αὐξάνουν συνεχῶς. Τώρα τὸ πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς καταφέρνει νὰ κατεβάσῃ εἰς ποσοστὸν 2%, ὁμολογῶ, ὅτι αὐτὴν τὴν ἀριθμητικὴν δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν κατανοήσω, θὰ τὴν διαβάσω εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ ἴδω πῶς βγαίνουν αὐτὰ τὰ συμπεράσματα. Ἀλλὰ ἡμεῖς ὄχι μόνον ἀσκήσαμεν κριτικήν, ἀλλὰ ὑπεδείξαμεν καὶ τρόπους καὶ πράγματι ἡ ἀποψινὴ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι μηδὲν κλάσμα τῆς μονάδος ἀποδίδει τὸ 15% τῶν εἰσφορῶν, δείχνει, ὅτι τοὐλάχιστον διὰ τὰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις ὀφείλει τὸ Ι.Κ.Α. κάθε μῆνα νὰ κάμνῃ βεβαίωσιν καὶ εἴσπραξιν τῶν εἰσφορῶν, εἶναι ὁ λυσιτελέστερος τρόπος διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ κῦμα αὐτῆς τῆς καθυστερήσεως τῶν εἰσφορῶν ἀπὸ τὰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις. Διὰ τὰ ἔτη συνταξιοδοτήσεως τί νὰ εἴπῃ κανείς, κ. Πρόεδρε. Μᾶς ὡμίλησε διὰ τὴν διάθεσιν 150.000.000 ἑκατομμ., ποῦ θὰ χρειασθοῦν διὰ νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας εἰς τὸ 60ὸν ἔτος διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 55ον διὰ τὰς γυναῖκας. Εἴτε τὸ θέλομεν εἴτε ὄχι ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης βοᾷ, ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας, διότι αἱ συνθῆκαι τῆς ἐργασίας εἶναι τοιαῦται καὶ διότι εἰς ὅλας τὰς ἄλλας χώρας αὐτὸ εἶναι τὸ ὅριον συνταξιοδοτήσεως, ὄχι δι’ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα, ἀλλὰ διὰ τὰ ἐλαφρὰ ἐπαγγέλματα, διὰ τὰ βαρέα ἐπαγγέλματα, τὰ ἔτη συνταξιοδοτήσεως εἶναι πολὺ χαμηλότερα.

§101Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Μήπως εἶσθε ἐν πλάνῃ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον;

§102Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ὄχι μόνον εἰς πλάνην δὲν εἴμεθα, ἀλλὰ δυστυχῶς καθυστεροῦμεν τρομακτικά, διότι λόγῳ καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός σας, κ. συνάδελφε, θὰ πρέπει νὰ ξεύρετε, ὅτι ἐὰν ρίξωμεν μίαν ματιὰ εἰς τὸ τέως Ταμεῖον Μεταλλευτῶν θὰ ἰδῆτε, ὅτι ὁ συντριπτικὸς ὄγκος, τὸ 70% καὶ πλέον τῶν συνταξιούχων εἶναι συνταξιοῦχοι λόγῳ θανάτου, διότι οἱ ἴδιοι οἱ ἐργαζόμενοι πεθαίνουν καὶ δὲν προλαβαίνουν νὰ φθάσουν τὰ 65 χρόνια καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ τρομακτικὴ ἀναλογία. Ἤδη, ἔχει περάσει ἕνα ὀκτάμηνον ἀπὸ τότε ποὺ ἐψηφίσθη τὸ Ν. Δ. 4104 καὶ ἐνῷ ὑπάρχει καὶ διάταξις μὲ τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὰ πλέον βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα καὶ δὲν νομίζω, ὅτι χωρεῖ ἀντίρρησις κανενὸς εἴδους, τοὐλάχιστον νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τοὺς μεταλλευτάς. Προχθὲς οἱ μεταλλευταὶ τῆς Χαλκιδικῆς ἔστειλαν φωνὴν ἀπογνώσεως καὶ ζητοῦν νὰ τοὺς σώσετε καὶ ὅμως δὲν παραπέμπομεν τοὐλάχιστον ἕνα κλάδον εἰς τὸ Συμβούλιον Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως διὰ νὰ ἀρχίσωμεν νὰ μειώνωμεν τὰ χρόνια ἡλικίας τοὐλάχιστον εἰς αὐτοὺς τοὺς κλάδους. Σᾶς πληροφορῶ, κ. συνάδελφοι, ὅτι σὲ ἄλλες χῶρες αὐτὴ ἡ κατηγορία τῶν μεταλλευτῶν παίρνουν σύνταξιν εἰς τὰ 45 χρόνια ἡ γυναῖκα καὶ εἰς τὰ 50 χρόνια ὁ ἄνδρας. Ἐὰν δὲ θελήσωμεν νὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὰ ζητήματα τῶν ἀποδοχῶν θὰ ἰδῆτε, ὅτι παίρνουν τριπλασίας καὶ τετραπλασίας ἀποδοχὰς ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους. Συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὸ κατανοήσῃ, ὅτι πρέπει τὸ ὅριον ἡλικίας διὰ τὰ βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ τὸ μειώσῃ εἰς τὸ 60ὸν διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ τὸ 55ον διὰ τὰς γυναῖκας.

§103Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ τὰ βαρέα ἐπαγγέλματα, ἐδήλωσα, ὅτι ἡ ἐν γένει προστασία, ἀπὸ ἀπόψεως μειώσεως ὁρίου ἡλικίας, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ι.Κ.Α.

§104Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἀκριβῶς, ἡ πρόσφατος δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μὲ διευκολύνει εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα θὰ διατυπώσω. Πράγματι, δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ὁμιλήσωμεν δι’ ἐξυγίανσιν τοῦ Ι.Κ.Α., διὰ πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν ὅλων τῶν ἄλλων αἰτημάτων τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τῶν συνταξιούχων, ἂν δὲν ἀποφασίσῃ ἐπὶ τέλους τὸ μόνον ἀποτελοῦν ἐξαίρεσιν Κράτος εἰς ὅλον τὸν κόσμον, τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ συμμετάσχουν μὲ κρατικὴν εἰσφορὰν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Διότι εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὸν πρᾶγμα ἡ κοινωνικὴ πρόνοια καὶ διαφορετικὴ ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις. Εἶπον, ὅτι ἤδη 1.500 Ἕλληνες, οἱ ἐργάται, μὲ τὴν εἰσφοράν των ἀπήλλαξαν τὸ Κράτος ἀπὸ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς ἐπιβαρύνσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ τὸ Κράτος, ἂν δὲν ἦσαν ἠσφαλισμένα τὰ πρόσωπα αὐτά. Ἔναντι αὐτῶν, ὀφείλει τὸ Κράτος, τοὐλάχιστον τὴν νομοθετημένην διὰ τοῦ νόμου 1846 εἰσφορὰν πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ τὴν πραγματοποιήσῃ. Καὶ πρέπει νὰ τὴν καταβάλῃ αὐτὴν τὴν εἰσφοράν, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ δυνατότητα καὶ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας νὰ μειώσῃ καὶ τὰς ὑποχρεώσεις ἔναντι τῶν ἠσφαλισμένων νὰ πραγματοποιήσῃ. Θὰ ἤθελα, ἐν τέλει, νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, συνεπλήρωσαν τὴν διετίαν οἱ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του προσληφθέντες ὑπάλληλοι εἰς τοὺς διαφόρους ὀργανισμοὺς κοινωνικῆς πολιτικῆς, εἰς τρόπον ὥστε, ἐπὶ τέλους, νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ μονιμοποιηθοῦν οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι τῶν ὀργανισμῶν κοινωνικῆς πολιτικῆς, τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας; Διότι, νομίζω, ὅτι ἔχουν συμπληρώσει, τοὐλάχιστον, τὴν διετίαν.

§105Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Φαίνεται, ὅτι ἡ ἐξέτασις σᾶς ὡδήγησεν εἰς τὸ νὰ ἀλλάξετε εἰς τὸν τρόπον τῆς μονιμοποιήσεως.

§106Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εὐτυχῶς ὑπάρχουν τὰ πρακτικὰ καὶ ἔχω λάβει θέσιν δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱ ἐνδιαφερόμενοι περισσότερον ἀπὸ ἐμὲ ξεύρουν ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν, ὥστε νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τότε καὶ ξέρουν, ὅτι ὑπεύθυνος εἶναι μόνον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ οὐδεὶς ἄλλος.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§108Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἶναι περίεργον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις βλέπει ρόδινα τὰ πράγματα εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου. Ἄκουσα τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι εἶναι πλήρως ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν κατάστασιν τοῦ Ι.Κ.Α. Ἰσοσκέλισε, λέγει, τὸν προϋπολογισμὸν καὶ εἶναι μία ἐγγύησις διὰ τὸν ἠσφαλισμένον, ὅτι τοῦ ἐξασφαλίζει τὴν ὑγείαν, τὴν σύνταξιν κλπ. Εὔκολον εἶναι νὰ ἰσοσκελίσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν καὶ διὰ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν εἶναι εὔκολον καὶ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς εἶναι εὔκολον, ἀρκεῖ νὰ βάλωμεν μίαν φορολογίαν. Εἰς τὸ βάθος, εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἔχετε ἐξετάσει τί συμβαίνει; Ὅταν πληρώνῃ διὰ τὴν διατροφὴν τῶν ἀρρώστων 8 δραχμὰς τὴν ἡμέραν, εἰς κλινικὰς συμβεβλημένας μὲ αὐτό, περὶ τίνος προϋπολογισμοῦ ὁμιλοῦμεν; Δηλαδή, τὶς πρῶτες ἡμέρες ποὺ εἶναι χειρουργημένος, δὲν θὰ φάῃ, ἀργότερα θὰ φάῃ περισσότερον, τοῦ δίδει συνολικῶς 70 δραχμές, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ 200 καὶ 300 δραχμές, τὸ ὀλιγώτερον. Αὐτὸ εἶναι γεγονὸς καὶ τὸ καταγγέλλω. Δεύτερον, μεταφέρει ἀπὸ τὸν κλάδον ὑγείας περισσεύματα εἰς ἄλλους κλάδους δευτερεύοντας. Ποίας ὑγείας; Τῆς ὑγείας, ὅταν χορηγῇ εἰς τὰς κλινικάς, μὲ τὰς ὁποίας συμβάλλεται, ποσὸν τοιοῦτον ἡμερησίως, ποὺ εἰς τὰς κλινικὰς τοῦ Ι.Κ.Α., ποὺ τὸ ἴδιον τὸ Ι.Κ.Α. ἔχει ἀνοίξει, τοῦ στοιχίζει διπλάσια ἢ τριπλάσια. Καὶ ἐνῷ γνωρίζει ἐξ ἀμέσου ἀντιλήψεως, ὅτι εἰς τὰς κλινικάς του στοιχίζει τόσον, δίδει τὸ ἥμισυ ἢ τὸ τρίτον εἰς τὰς κλινικάς, μὲ τὰς ὁποίας ἔχει συμβληθῆ, καὶ ἔχει ἀπαίτησιν αὐταὶ αἱ κλινικαὶ νὰ παρέχουν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Καταγγέλλω, ἐπίσης, ὅτι ὑπάρχει ἐγκύκλιος ἐμπιστευτικὴ εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἡ ὁποία λέγει εἰς τοὺς ἰατρούς, δὲν θὰ χορηγῆτε εἰς κανένα ἀσθενῆ φάρμακα ἀκριβά, καὶ αὐτὸ μπορεῖ νὰ στοιχίσῃ καὶ τὴν ζωήν, ἀκόμη, εἰς τοὺς ἀσθενεῖς. Ἐνῷ ὑπάρχει φανερὴ ἐγκύκλιος ποὺ λέγει: Ὅλα τὰ φάρμακα πρέπει νὰ χορηγοῦνται, ἀνεξαρτήτως τιμῆς, εἰς τοὺς ἀσθενεῖς. Εἶναι ὀργανισμὸς αὐτός, κ. Ὑπουργέ; Ἐπίσης εἶναι γνωστόν, τὸ γνωρίζουν οἱ διοικοῦντες, τὸ γνωρίζει, ἴσως καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι αἱ ἀπαντήσεις εἰς τὰς μικροβιολογικὰς ἐξετάσεις εἶναι λανθασμέναι. Διότι τὸ αἷμα, τὰ οὖρα καὶ ὅλα τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα προσκομίζουν πρὸς ἐξέτασιν, λόγῳ ἐλλείψεως προσωπικοῦ ἢ λόγῳ πλημμελῶν ἐγκαταστάσεων, ἐξετάζονται σχεδὸν ὅλα ἠλλοιωμένα. Καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἠλλοιωμένα, καὶ αἱ ἀπαντήσεις εἶναι λανθασμέναι.

§109Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπειδὴ ἔχω διαβάσει μίαν ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἐθεώρησα χρέος μου, προτοῦ συζητηθῇ νὰ ζητήσω πληροφορίας καὶ νὰ συγκεντρώσω ὅλα τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ ἐξακριβώσω κατὰ πόσον εἶναι ἐν μέρει ἢ ἐν ὅλῳ αὐτὰ ποὺ εἴπατε ἀληθῆ, καὶ περιμένω τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς ἐρεύνης, ποὺ διέταξα. Ἐκάναμεν μίαν μεταρρύθμισιν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ συνεστήσαμεν διὰ τὴν γενικωτέραν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων καὶ ἕνα Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀπηρτίσθη ἀπὸ τοὺς καθηγητὰς Τσαμπούλαν, Τούλ, Λοῦρον, Χωρέμην κλπ., ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἕνα περισσότερον συμβουλευτικὸν ὄργανον εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Ἐπὶ πλέον ἐζητήσαμεν τὴν μεταρρύθμισιν τοῦ Κανονισμοῦ μὲ κύριον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν εἰς τοὺς συμβούλους τοῦ ἱδρύματος νὰ περιλαμβάνωνται εἰς τὸ μέλλον καὶ καθηγηταὶ καὶ ὑφηγηταί. Αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ κρίνω ὅλα αὐτά, ἀφοῦ συγκεντρώσω ὅλα τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα.

§110Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Θὰ χαρῶ ἰδιαιτέρως, ἐὰν γίνω ἀφορμὴ νὰ διορθωθοῦν τὰ πράγματα αὐτά. Διότι, δὲν πρόκειται περὶ ἁπλῆς ἀδιαφορίας, ἀλλὰ περὶ ἐγκληματικῆς ἀδιαφορίας. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω εἶναι ἐπίσημα. Καὶ δὲν θὰ τὰ κατήγγειλα ποτέ, ἐὰν δὲν ἦταν ἐπίσημα. Διότι συναισθάνομαι τὰς εὐθύνας μου καὶ ὡς βουλευτοῦ καὶ ὡς ἰατροῦ, καὶ δὲν θὰ ἀπετόλμουν ποτὲ νὰ καταγγείλω τοιαῦτα πράγματα, τοιαύτης σοβαρότητος, ἐὰν δὲν ἤμουν ἀπολύτως βέβαιος, καὶ ἐὰν δὲν εἶχον ἐξακριβώσῃ, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα καταγγέλλω συμβαίνουν ἀκριβῶς. Καὶ διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλὴ τὶ θὰ πῇ νὰ εἶναι ἠλλοιωμένα τὰ ὑγρά, τὰ ὁποῖα ἐξετάζονται, σᾶς λέγω, ὅτι τοῦτο σημαίνει θάνατον. Δηλαδή, ἐὰν χειρουργηθῇ ἕνας μὲ ζάκχαρον θὰ πεθάνῃ, ὅπως ἐπίσης θὰ πεθάνῃ ἐὰν ἔχῃ οὐρίαν καὶ δὲν ὑποβληθῇ εἰς τὴν δέουσαν θεραπείαν. Ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα. Καὶ θὰ ἤμουν εὐτυχὴς ἐὰν ἔχω κάνῃ λάθος. Δυστυχῶς, ὅμως, δὲν ἔχω κάνει λάθος. Ἐπίσης καταγγέλλω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν προσέχουν εἰς τὸ ζήτημα τὸ οἰκονομικόν. Καὶ καταγγέλλω ἀκόμη, ὅτι ἱδρύθη ἐκεῖ ἕνας κλάδος διαβητικῶν. Καὶ ἐνῷ ὑπάρχουν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. διευθυνταὶ—ἰατροὶ ποὺ ἔχουν 20–25 χρόνια ὑπηρεσίας καὶ λαμβάνουν μισθὸν 5–6 χιλιάδας δραχμ. τὸν μῆνα, προσελήφθη κἄποιος κύριος μὲ 12.000 δραχμ. τὸν μῆνα διὰ νὰ ρυθμίζῃ τὸ ζήτημα τοῦ διαβήτου καὶ νὰ κάνῃ εἰδικὰς ἐξετάσεις. Δὲν ὑπάρχει, ὅμως, κ. συνάδελφοι, καμμία εἰδικότης ἰδιαιτέρα, προκειμένου περὶ τοῦ διαβήτου. Ἐὰν προσελαμβάνετο ἕνας νευροχειρουργὸς μὲ μισθὸν 20 χιλιάδας τὸν μῆνα, διότι εἶναι σπανία εἰδικότης καὶ χρειάζεται καὶ εἶναι ἀναντικατάστατος, τὸ καταλαβαίνω. Ἀλλὰ διὰ τοὺς διαβητικοὺς δὲν ὑπάρχει καμμία ἰδιαιτέρα εἰδικότης τοιαύτη, ὥστε νὰ εἶναι αὐτὸς ὁ κύριος ἀναντικατάστατος καὶ νὰ προσληφθῇ μὲ 12.000 δραχμ. τὸν μῆνα, τὴν στιγμὴν μάλιστα ποὺ ὑπάρχουν πεπειραμένοι ἰατροὶ μὲ τεραστίαν μόρφωσιν καὶ κατάρτισιν καὶ μὲ 20–25 χρόνια ὑπηρεσίαν, καὶ μὲ μισθὸν 5–6 χιλιάδας τὸ μῆνα. Αὐτὸ δὲν εἶναι χαριστικὴ πρᾶξις; Εἶναι δυνατὸν εἰς ὀργανισμὸν τέτοιον νὰ γίνωνται τέτοια πράγματα; Πόσα δὲ τέτοια θὰ ὑπάρχουν ποῦ δὲν ἔρχονται εἰς τὴν ἐπιφάνειαν. Ἡμεῖς ἀνακαλύπτομεν ἕνα–δύο μόνον. Ποῖος εἶναι ὁ κύριος αὐτὸς ποὺ παίρνει 12.000 δραχμ. τὸν μῆνα, δὲν γνωρίζω. Δὲν γνωρίζω, οὔτε τὸ ὄνομά του. Ὁμιλῶ γενικῶς.

§111Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπιφυλλάσσομαι μὲ πρώτην εὐκαιρίαν νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα αὐτό, διότι δὲν τὸ γνωρίζω.

§112Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐπιφυλάσσομαι, κ. Ὑπουργέ, κι’ ἐγὼ νὰ προσκομίσω ἐπίσημα στοιχεῖα ποὺ θὰ ἀποδεικνύουν ὅλα αὐτά. Αὐτὰ εἶναι, στοιχεῖα ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ ὄχι ἰδικά μου, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ τὰ ἀμφισβητήσῃ κανείς. Καὶ ἀπορῶ, πῶς ἐτόλμησε τὸ Ι.Κ.Α. νὰ τὰ διαψεύσῃ, Τὸ ἴδιον τὸ Ι.Κ.Α. ὁμολογεῖ, ὅτι εἰς τὴν Καλαμάταν δίδει 8 δραχμ. διὰ διατροφήν. Τὸ ὁμολογεῖ εἰς τὴν ἀπάντησιν ποὺ ἔδωκε. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐπιφυλάσσομαι νὰ προσκομίσω στοιχεῖα, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν αὐτὰ εἶναι σωστά, ἐὰν εἶναι ἀληθῆ ἢ εἶναι ἀναληθῆ. Ἀλλὰ γενικώτερον θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ὅσον ἀφορᾷ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τῶν μεταλλευτῶν. Εἴπατε, ὅτι τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ δὲν ἐπιτρέπουν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ι.Κ.Α.

§113Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶπον, ὅτι ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μὲ πρώτην εὐκαιρίαν, καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέψουν τὰ οἰκονομικά, μὲ τὴν ἐξυγίανσιν ποὺ κάνομεν, νὰ προχωρήσωμεν καὶ μάλιστα τμηματικῶς ἀπὸ τὰ βαρύτερα ἐπαγγέλματα.

§114Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἶμαι σύμφωνος εἰς αὐτό. Ἀλλά, λέγω καὶ ἐγώ: Ἔχετε σεῖς τὴν ἀντίληψιν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἕνας ἡλικιωμένος 65 ἐτῶν ἠμπορεῖ νὰ κατέβῃ 300 μέτρα εἰς τὴν γῆν; Πρῶτα–πρῶτα δὲν τοὺς προσλαμβάνουν εἰς αὐτὴν τὴν ἡλικίαν. Ἀλλὰ καὶ ὅταν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς προσλάβουν, θὰ ἐπιτρέψῃ τὸ Κράτος εἰς ἀνθρώπους 65 ἐτῶν, σκοτωμένους εἰς ὅλην τὴν ζωὴν ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν ὀξυγόνου, σακατεμένους τελείως, θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ κατεβαίνουν 300 μέτρα εἰς τὴν γῆν; Εἶναι δυνατὸν μία κοινωνία ποὺ λέγεται πολιτισμένη νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς γέροντας 65 ἐτῶν νὰ κατέρχωνται εἰς τὴν γῆ 300 μέτρα διὰ νὰ παίρνουν ἕνα μεροκάματο; Εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ παραδεχθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Καὶ δὲν θὰ ξεσηκωθῇ τὸ Κράτος νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ δώσω εἰς τὸ Ι.Κ.Α. 30.000.000 δραχμ. διὰ νὰ περιορίσῃ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας εἰς 60 ἢ 55 ἔτη; Πρέπει, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, πάσῃ θυσίᾳ νὰ εὑρεθῇ τὸ κονδύλιον αὐτό. Αὐτὸ ἤθελα νὰ τονίσω, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐπανέλθω ἐν καιρῷ. Θὰ παρεκάλουν, ὅμως, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ θελήσῃ νὰ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ γρήγορα, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ποῖος ἔχει δίκαιον. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι οἱ ἀσθενεῖς τοῦ Ι.Κ.Α. πηγαίνουν εἰς κλινικὰς ἰδιωτικὰς καὶ πληρώνουν παρ’ ὅτι ἔχουν περίθαλψιν. Διότι εἶναι τέτοια ἡ περίθαλψις εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ποὺ ἀναγκάζονται νὰ πληρώσουν κἄτι διὰ νὰ γλυτώσουν ἀπ’ ἐκεῖ. Σᾶς λέγω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχει ἐγκύκλιος ἐμπιστευτική, ἡ ὁποία λέγει νὰ μὴ χορηγοῦν οἱ ἰατροὶ φάρμακα ἀκριβά καὶ ἄλλη φανερὴ ἐγκύκλιος, ἡ ὁποία λέγει νὰ χορηγοῦν φάρμακα οἱασδήποτε ἀξίας. Ὅταν, λοιπόν, ὁ λαὸς ξεύρῃ τὸ πρᾶγμα αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνη εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ἔλθῃ ἡ ἐπερώτησις ἐγκαίρως, διὰ νὰ διελευκανθῇ τὸ ζήτημα. Ἐγὼ δὲ θὰ εὐχαριστηθῶ ἰδιαιτέρως, ἐὰν τὰ πράγματα ἔχουν καλῶς ἢ ἐὰν δὲν ἔχουν καλῶς, ἐὰν διορθωθοῦν ἐγκαίρως.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῶν δύο προτάσεων, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Οἱ μὴ ἀποδεχόμενοι τὰς προτάσεις, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Συνεπῶς, αἱ δύο προτάσεις «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἄλλων τινῶν ὀργανικῶν καὶ διοικητικῶν διατάξεων» ἀπερρίφθησαν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§116ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 11.00′ μ.μ.)