1961.05.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 105η

Τρίτη 9 Μαΐου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.25′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, Χ. Πιπιλῆς, Ε. Κωστελίδης, Γ. Ἀνδρεάδης καὶ Α. Ζούγκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης «περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν» νομοθεσίας καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Ἰντζὲς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Α. Ματζανᾶ, Γ. Καλαντζῆ, Γ. Τζωρτζοπούλου κλπ., κατοίκων Ἀγρινίου καὶ μελῶν τοῦ ἐν Ἀγρινίῳ ἑδρεύοντος Συλλόγου Ἐμπόρων καὶ Ἐκμεταλλευτῶν Ποδηλάτων ὁ «Ἅγιος Συμεὼν» αἰτουμένων χορήγησιν ἀδείας αὐτοκινήτου Δημοσίας χρήσεως ½ τόννου, ὡς πληγέντων ἀπὸ τὰ αὐτοκίνητα καὶ εἰδικώτερον ἀπὸ τὸ 13ον Κ.Τ.Ε.Λ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Θέρμου–Ἀγρινίου «Ὁ Προφήτης Ἠλίας» διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιτακτικὴν ἀξίωσιν τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ἀμέσου ἐξοφλήσεως ἁπασῶν τῶν ὀφειλῶν τῶν μελῶν του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ Ὀργανώσεων Ἀγρινίου, αἰτουμένων δικαίωσιν τῶν Ἠπειρωτικῶν ἀπόψεων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δρομολόγησιν τῶν πορθμείων Ἐγνατία– Ἀππία. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Ἀστυνομίας Πόλεων Νόμου 1573, αἰτουμένου μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἀποχωρήσεως τῆς ὑπηρεσίας τῶν προσθέτων ἀστυφυλάκων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Ι. Εὐαγγελίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὁδηγῶν καὶ Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὰ προκληθέντα ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἔκτροπα κατὰ τὸν ἑορτασμὸν τῆς Ἐργατικῆς Πρωτομαγιᾶς καὶ διὰ τὰς γενομένας κακοποιήσεις καὶ συλλήψεις ἐργατῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Ι. Δραγονέτης καὶ Δ. Γιαχνῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λαυρίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς περὶ ἀπολύσεως τοῦ Προέδρου του, Δημ. Χαραμῆ καὶ διὰ τὴν προηγηθεῖσαν τοιαύτην περὶ ἀπολύσεως τῶν νομίμως ἐκλεγέντων Προέδρου, Γραμματέως, Ταμίου καὶ δύο μελῶν τῆς Διοικήσεως τοῦ Συλλόγου Μεταλλωρύχων Λαυρίου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιπώρης, Β. Μπρακατσούλας, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Χονδρονάσιος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων τῶν Φυλακῶν Τρικάλων, αἰτουμένων τὴν εὐρυτάτην ἐφαρμογὴν τῶν εὐεργετικῶν ὑπὲρ τῶν κρατουμένων διατάξεων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιπώρης, Β. Μπρακατσούλας καὶ Α. Χονδρονάσιος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ ἀπὸ 11ετίας πολιτικοῦ κρατουμένου Ἰωάννου Δημ. Κασιόλα κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Ι. Δραγονέτης καὶ Δ. Γιαχνῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς περὶ ἀπολύσεως τῶν νομίμως ἐκλεγέντων Προέδρου, Γραμματέως, Ταμίου καὶ δύο μελῶν τοῦ Δ. Συμβουλίου τοῦ Συλλόγου Μεταλλωρύχων Λαυρίου κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιπώρης, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Χονδρονάσιος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Μπούρσιανη Τρικάλων, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ ἀπὸ 16ετίας πολιτικοῦ κρατουμένου Βασιλείου Νούσια κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Χίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπηνῆ δίωξιν ποὺ ὑφίσταται ὑπὸ τοῦ Κράτους μὲ τοὺς διαφόρους παρεμβατισμούς του εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Ε. Πρωϊμάκης, Β. Θανασέκου, Γ. Κατσίμπας, Σ. Ἡλιόπουλος, Α. Μπριλλάκης καὶ Ι. Παπαδημητρίου διαμαρτύρονται διὰ τὰς παραβιάσεις τῆς δημοκρατικῆς νομιμότητος ὑπὸ τῶν κυβερνητικῶν ὀργάνων καὶ διὰ τὰς αὐθαιρεσίας των ἐναντίον τῶν ἀντιφρονούντων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν πολιτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ καὶ Προοδευτικοῦ Συλλόγου Ἄνω Ἀμπελοκήπων, αἰτουμένου συγκοινωνιακὴν σύνδεσιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐργαζομένων Φοιτητῶν–Σπουδαστῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ἐκτροπὰς συναδέλφων των, αἱ ὁποῖαι παρέμειναν ἀτιμώρητοι. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Θυρωρῶν, αἰτουμένων ὅπως χαρακτηρισθοῦν ἀπὸ ὑπηρετικὸν προσωπικὸν ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀγροτῶν προσφύγων, αἰτουμένων τὴν ἄμεσον ἔκδοσιν τῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων καὶ τὸ δικαίωμα τῆς διαθέσεως καὶ διαχειρίσεως τῶν ἀγροτικῶν των περιουσιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σαπωνοποιείων Ρεθύμνης, αἰτουμένων τὴν εἰσαγωγὴν 1.000 τόννων πυρηνελαίου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἐργοστασίων των. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἐργαζομένων Γυναικῶν διαμαρτύρεται διὰ τὰ εἰς βάρος τῆς Προέδρου τῆς ἐν λόγῳ Ὀργανώσεως ἔκτροπα τῆς ἀριστερᾶς κατὰ τὸ Παμβαλκανικὸν Συνέδριον τῆς 16ης Ἀπριλίου 1961. Ὁ Σύλλογος Γονέων καὶ Κηδεμόνων Περάματος διαμαρτύρεται διὰ τὸν παρὰ βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. ἐπιδεικνυόμενον αὐθαίρετον ἐνδιαφέρον. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας: α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα, Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 53)19.4.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1867)4.4.61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα καὶ Ι. Δραγονέτη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἀναγνωρίζοντες τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος τῶν ἐργατοτεχνιτῶν τσιμέντων, ὅπως τύχουν ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως, προέβημεν ἤδη εἰς τὴν κατάρτισιν σχεδίου διατάξεων νόμου, δι’ ὧν ἐπιτυγχάνεται ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος, διὰ τῆς ὑπαγωγῆς τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας ἐργαζομένων εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ὑφισταμένου Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλληλικοῦ καὶ Ὑπηρετικοῦ Προσωπικοῦ Ἑταιρειῶν Τσιμέντων. Αἱ διατάξεις αὗται περιελήφθησαν ὡς ἄρθρον 2 εἰς τὸ παρ’ ἡμῶν καταρτισθὲν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς διεπούσης ἐνίους Ὀργανισμοὺς Κοιν. Ἀσφαλίσεως Νομοθεσίας», ὅπερ ἔχει ἀποσταλῆ ἤδη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη, Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11787)7.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 29. 10.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀθ. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου περὶ ἀναγνωρίσεως ἡμερῶν ἐργασίας οἰκοδόμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ἄρθρον 13 τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος Ν.Δ. 4104) 1960 προβλέπει, ὅτι διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας μετὰ γνώμην τοῦ Δ.Σ. τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως δύναται νὰ ἀναγνωρίζεται εἰς ἐργατοτεχνίτας, ἀπασχοληθέντας εἰς πάσης φύσεως οἰκοδομικὰς καὶ συναφεῖς τεχνικὰς ἐργασίας ἐγγραφέντας δὲ ὑπὸ τὴν ἰδιότητά των ταύτην εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ι.Κ.Α. μέχρι τῆς 1.1.1954 ἀριθμὸς ἡμερῶν ἐργασίας δι’ ἕκαστον τῶν ἑπτὰ ἡμερολογιακῶν ἐτῶν, τῶν ἀμέσως προηγουμένων τῆς ἰσχύος τοῦ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ἄρθρου 40 τοῦ Ν.Δ. 2698)1953 ἐκδοθέντος κανονισμοῦ καὶ πάντως διὰ χρόνον οὐχὶ προγενέστερον τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ἐν προκειμένῳ γνώμης τοῦ Δ.Σ. τοῦ Ι.Κ.Α. τὸ Συμβούλιον Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, σύμφωνον γνώμην τοῦ ὁποίου ἀπαιτεῖ ἡ ἀνωτέρω διάταξις, ἐγνωμοδότησεν ἤδη. Διὰ τῆς γνωμοδοτήσεως ταύτης προβλέπεται, ἐργατοτεχνῖται οἰκοδομικῶν καὶ συναφῶν τεχνικῶν ἐργασιῶν ἔχοντες ἐγγραφῆ ὑπὸ τὴν ἰδιότητά των ταύτην εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ι.Κ.Α. τὸ βραδύτερον μέχρι 1ης Ἰανουαρίου 1954 καὶ ἔχοντες πραγματοποιήσει ἀπὸ 1.1.50 μέχρι 31.12.54 διακοσίας εἴκοσι πέντε (225) τοὐλάχιστον ἡμέρας εἰς οἰκοδομικὰς ἢ συναφεῖς τεχνικὰς ἐργασίας ἢ χιλίας διακοσίας (1.200) ἐν συνόλῳ μέχρι 3.12.1958 ἡμέρας ἐργασίας εἰς οἰκοδομικὰς ἢ συναφεῖς τεχνικὰς ἐργασίας, ἐξ ὧν 150 τοιαύτας ἀπὸ 1.1.1950 μέχρι 31.12.1954, λογίζονται διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν προϋποθέσεων πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως ὡς ἔχοντες πραγματοποιήσει ἀνὰ ἕκαστον πεντήκοντα ἡμέρας ἐργασίας καθ’ ἕκαστον τῶν ἀπὸ τοῦ ἑπομένου τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς τὴν ἀσφάλισιν μέχρι καὶ τοῦ 1954 τελευταίων ἑπτὰ κατ’ ἀνώτατον ἡμερολογιακῶν ἐτῶν ἐφ’ ὅσον ἐκ τῶν στοιχείων δὲν προκύπτει μείζων ἀριθμὸς πραγματοποιηθεισῶν ἡμερῶν ἐργασίας. Βάσει τῆς γνωμοδοτήσεως ταύτης, κατηρτίσθη σχέδιον ἀποφάσεως ἡμῶν, τὸ ὁποῖον μετὰ τὴν ὑπογραφήν του, θὰ σταλῇ πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Οὕτω, ἱκανοποιεῖται τὸ ἀπὸ ἐτῶν ἐκκρεμοῦν αἴτημα τῶν ἐργατοτεχνιτῶν οἰκοδόμων περὶ ἀναγνωρίσεως ἡμερομισθίων δι’ ἃ δὲν ἐπεκολλήθησαν ἔνσημα. Τὸ αἴτημα τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν ἐργατοτεχνιτῶν οἰκοδόμων διὰ τὴν λόγῳ γήρατος συνταξιοδότησιν τούτων, θὰ ἱκανοποιηθῇ διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 5 παρ. 2 τοῦ Ν.Δ. 4104)60 κανονισμοῦ εὐθὺς ὡς ἐξασφαλισθοῦν αἱ οἰκονομικαὶ πρὸς τοῦτο προϋποθέσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας: 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 21.3.61 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ρήγα, Γιαρένη καὶ Τσιγάρα πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Κοινωνικῆς Προνοίας, Γεωργίας, Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Βορ. Ἑλλάδος, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν γεωτρήσεων ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Καλλιθέας τῆς περιοχῆς Κασσάνδρας Νομοῦ Χαλκιδικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Αἱ ὑπὸ τῆς ὑμετέρας Ὑπηρεσίας ἐκτελούμεναι γεωτρήσεις ὑδρεύσεως ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων προγραμματίζονται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ χρηματοδοτοῦνται εἴτε ἐξ ἰδίων πόρων, εἴτε, ἐν περιπτώσει οἰκονομικῆς ἀδυναμίας, ὑπὸ τῶν Νομαρχιακῶν Ταμείων καὶ ἐκ τῶν κονδυλίων τῶν Μικρῶν Κοινωφελῶν ἢ τῶν Ἐξυγιαντικῶν Ἔργων. 2. Ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία δὲν διαθέτει πιστώσεις πρὸς ἐπιχορήγησιν ὑδρευτικῶν γεωτρήσεων, οὔτε ἐκτελεῖ γεωτρήσεις δωρεάν, διότι, διὰ τῶν ἐσόδων τῶν γεωτρυπάνων της, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ἔξοδα λειτουργίας τούτων. 3. Πρὸς τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὰ ἀποτελέσματα τῆς ὑδρογεωλογικῆς ἐρεύνης τῆς περιοχῆς τῆς ἐν θέματι Κοινότητος εἶναι εὐνοϊκὰ καὶ ἐφ’ ὅσον ἐξευρεθοῦν αἱ ἀνάλογοι πιστώσεις, δὲν θὰ εἴχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὡς ἄνω γεωτρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Γιαλώφα, Ε. Γιαρένη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2976)2272)25.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ἐν τῇ Βουλῇ τῶν Ἑλλήνων ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Γιαλώφα καὶ Ε. Γιαρένη, ὑπ’ ἀριθ. 1468 ἐρώτησις, ἀπευθυνομένη εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν Ἐσωτερικῶν καὶ ἡμῖν, ἐν σχέσει μὲ γενομένην οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Πύργου–Θεσσαλονίκης ὑπὸ τοῦ ἐκεῖ ἑδρεύοντος Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ πρὸς καλλωπισμὸν αὐτοῦ κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, διὰ τὰ ἐν τῇ ἁρμοδιότητι ἡμῶν ἐμπίπτοντα θέματα. Ἐκ τῶν ὑφ’ συγκεντρωθέντων στοιχείων προκύπτει, πράγματι, κατὰ τὴν 15.1.61 συνῆλθεν ἡ Γενικὴ Συνέλευσις τῶν μελῶν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πύργου καὶ ἀπεφάσισε τὴν ἐπιβολὴν μικρᾶς εἰσφορᾶς κατὰ συνεταῖρον, ἀνερχομένης μόλις εἰς τὸ ποσὸν τῶν δέκα δραχμῶν πρὸς οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐκεῖ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς διὰ καλλωπισμὸν κλπ. Ἡ εἴσπραξις τῆς εἰσφορᾶς ταύτης ἐνεχούσης προαιρετικὸν χαρακτῆρα διὰ τὰ μέλη τοῦ συνεταιρισμοῦ καὶ ἐξαρτωμένης οὕτω ἐκ τῆς πρωτοβουλίας αὐτῶν, δὲν δύναται νὰ παρακωλυθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Σ. Ἠλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Μερλοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ λοιπῶν ὑπ’ ἀριθ. 1387 ἐρώτησις, διὰ τῆς ὁποίας συνιστοῦν τὴν παροχὴν διευκολύνσεων εἰς τοὺς ἀγρότας τῶν χωρίων Κλημέντι καὶ Βελίνα, ὡς πρὸς τὴν ἐξόφλησιν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν των, ἔτι δὲ τὴν ἐνίσχυσίν των διὰ μεσοπροθέσμων δανείων πρὸς συντήρησίν των κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὰς παρασχεθείσας ἡμῖν πληροφορίας ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Α.Τ.Ε., τὸ οἰκεῖον Ὑποκατάστημα αὐτῆς, προέβη ἐγκαίρως διὰ τῶν παρ’ αὐτῷ τεχνικῶν ὀργάνων, εἰς τὴν διαπίστωσιν τῆς ἐκτάσεως καὶ τοῦ ποσοστοῦ τῶν ζημιῶν τῶν καλλιεργειῶν τῶν παραγωγῶν τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἐνήμερον τοῦ ὕψους τῶν συγκομισθέντων προϊόντων καὶ τοῦ ἀντιστοίχου κατὰ ὑπόχρεον καλλιεργητὴν εἰσοδήματος. Ἐν ὄψει, συνεπῶς, τοῦ διαπιστωθέντος κατὰ παραγωγὸν ποσοστοῦ ζημιῶν εἰς τὰς βασικὰς καλλιεργείας τῆς περιφερείας (σταφίδες, ἄμπελοι) τὰ Ὑποκαταστήματα ἀκολουθοῦν τὰς παγίας ὁδηγίας, θὰ διατηρήσῃ τὰς ὀφειλὰς τῶν ὑποχρέων, ἐκείνων, οἵτινες ἐπλήγησαν σοβαρῶς ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει μέχρι τῶν προσεχῶν εἰσοδημάτων των, χωρὶς νὰ βαρύνῃ τούτους μὲ τόκους ὑπερημερίας καὶ θὰ ἐπανενισχύσῃ αὐτοὺς μὲ τὰ ἀναγκαιοῦντα ἐφόδια κλπ. διὰ νὰ συνεχίσουν τὰς καλλιεργητικάς των προσπαθείας κατὰ τὴν νέαν περίοδον. Ὡς πρὸς τὸ ἐν τῇ ἄνω ἐρωτήσει αἴτημα, περὶ ἐνισχύσεως τῶν ὑποχρέων παραγωγῶν διὰ μεσοπροθέσμων δανείων, πρὸς συντήρησίν των καὶ ἀντιμετώπισιν τῶν καλλιεργητικῶν των δαπανῶν, γνωρίζομεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ τύχῃ ἱκανοποιήσεως, δοθέντος, ὅτι δὲν ὑπάρχει τοιαύτη εὐχέρεια ἐκ τοῦ καταστατικοῦ τῆς Α.Τ.Ε., μὴ προβλέποντος τὴν χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων διὰ δαπάνας συντηρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτὰς κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ἀπὸ 9.3.1961 ἐρωτήσει 1, 2 καὶ 3 θεμάτων παρεσχέθη ἡ δέουσα ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 798)22.3.61 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τελευταῖον ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν κ.κ. βουλευτῶν θέμα τῆς καταπαύσεως τῶν διακρίσεων καὶ τοῦ ἀποκλεισμοῦ ἐργατῶν εἰς τὰ ἐκτελούμενα ἔργα τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ προγράμματος Μ. Κ. Ἔργων, ὥστε νὰ εὑρίσκουν ἐργασίαν ἅπαντες οἱ ἐργάται, ἀνεξαρτήτως πεποιθήσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Οὐδεμία διάκρισις ἀναλόγως πολιτικῶν ἀντιλήψεων λαμβάνει χώραν κατὰ τὴν πρόσληψιν ἐργατῶν καὶ οὐδεὶς ἀποκλεισμὸς ἐργατῶν λαμβάνει χώραν ἐκ τοῦ λόγου τούτου, εἰς τὰ ἐκτελούμενα ὑφ’ ἡμῶν ἔργα τοῦ Δημοσίου ἢ τὰ μικρὰ κοινωφελῆ ἔργα. Καὶ αὐταὶ ἀκόμη αἱ περὶ ἐλέγχου νομιμοφροσύνης διατάξεις, αἵτινες σκοπὸν ἔχουν νὰ κατασφαλίσουν τὴν πολιτείαν προκειμένου περὶ ἐργατῶν, ἐφαρμόζονται ἐπιεικέστατα καὶ ἐλαστικώτατα, παρασχεθείσης πρὸς τοῦτο εὐχερείας ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3362)1954 «περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κλπ.», κυρώσαντος ἀφ’ ἧς ἴσχυσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 58)22.1.1952 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τῆς ὡς εἴρηται διατάξεως ἐγένετο ἁπλούστευσις τῆς διαδικασίας τοῦ ἐλέγχου νομιμοφροσύνης τῶν προσλαμβανομένων προσκαίρως καὶ διὰ σχέσεως ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου πάσης φύσεως ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ δι’ ἐκτέλεσιν ἐποχιακῶν ἢ ἐκτάκτων ἢ ἀπροβλέπτων ἢ προσωρινῶν ἐργασιῶν ὡρισμένων καὶ μὴ χρόνου, δηλαδὴ οἱ ὑπὸ διορισμὸν ἐργάται ὑπογράφουν ἐνώπιον τοῦ ἐποπτεύοντος τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου προϊσταμένου δήλωσιν νομιμοφροσύνης εἰς διπλοῦν τοῦ καθιερωμένου τύπου. Μετὰ ταῦτα δέ, ἐπακολουθεῖ ὁ ἔλεγχος τῆς ἀκριβείας αὐτῆς καὶ ἡ ἀπομάκρυνσις μόνον τῶν ἐπικινδύνων διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς πολιτείας. Ἡ τοιαύτη, ὅμως, ἀπομάκρυνσις δὲν δύναται νὰ ἑρμηνευθῇ ὡς ἀποκλεισμὸς ἐργατῶν ἀπὸ τὰ ἐκτελούμενα ἔργα ἢ διάκρισις λόγῳ πολιτικῶν διαφορῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, καταχωρηθεῖσα εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 1601, ὡς καὶ τὸ κατατεθὲν ἀπὸ 23.2.1961 ὑπόμνημα τῆς Βιομηχανίας Χυμῶν «ΒΙΤΑΜΙΣ» Μιλτ. Μωϋσίδη καὶ Π. Προκοπίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν καὶ τοῦ καταθέσαντος τὴν ἐρώτησιν κ. βουλευτοῦ τὰ κάτωθι: Ἐκ τῆς ἐξετάσεως ἣν διενηργήσαμεν ἐπὶ τοῦ ἐν προκειμένῳ θέματος, διεπιστώσαμεν, ὅτι ἡ Τράπεζα δὲν ἔχει χρηματοδοτήσει τὴν ὡς ἄνω βιομηχανίαν διὰ ἐργοστάσια ἐν Ἄρτῃ καὶ Θεσσαλονίκῃ, μὴ ὑπάρχοντα ἄλλως τε. Ἐχρηματοδότησε ταύτην διὰ τὰ ἐν Χανίοις καὶ Χίῳ ἐργοστάσιά της κατὰ τὸ ἀπὸ τοῦ 1954–1958 χρονικὸν διάστημα διὰ συνολικοῦ ποσοῦ 1.815.000 (Χανιὰ 1.355.000, Χίος 460.000), ἅτινα αὕτη ἐξώφλησε κανονικῶς. Κατὰ τὸ 1958 ἐχρηματοδότησεν αὐτὴν ἐκ νέου διὰ ποσοῦ 557.000 δραχ. μὲ λῆξιν 27.12.58. Ἐκ τοῦ δανείου τούτου, ἡ «ΒΙ-ΤΑΜΙΣ» ἐπέστρεψε 394.000 δραχ. καὶ ὀφείλει ἔκτοτε τὰς ὑπολοίπους 163.000. Τὰ διατυπούμενα παράπονα ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας διὰ ὑπερβολικὰς ἐπιβαρύνσεις τῆς Α.Τ.Ε., ἐπὶ τῶν δανείων της, εἶναι ὅλως ἀβάσιμα, καθ’ ὅσον αὕτη εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ χορηγῇ τὰ δάνειά της μὲ τὰ ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καθοριζόμενα ἐπιτόκια. Συνεπῶς, οἱ ἐν τῷ ὑπομνήματι τῆς ἐν λόγῳ Βιομηχανίας διατυπούμενοι χαρακτηρισμοί, περὶ κερδοσκοπίας καὶ ἀφαιμάξεων, δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἀντικειμενικὴν τοποθέτησιν τῶν πραγμάτων. Ὁμοίως παράπονα περὶ ἀλλεπαλλήλων ἀσφαλίσεων τῶν ἐνεχύρων καὶ περὶ ὑπερμέτρου, ὡς ἐκ τούτων κατὰ τὰς ἀπόψεις τῆς ἐν λόγῳ Βιομηχανίας, ἐπιβαρύνσεως τῶν ἐνεχυριασθέντων προϊόντων δὲν εὐσταθοῦν, διότι, κατὰ παγίαν τακτικήν, ἅπαντα τὰ Τραπεζιτικὰ Ἱδρύματα εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ προβαίνουν εἰς τὴν ἀσφάλειαν κατὰ κινδύνου πυρὸς τῶν ἐνεχύρων, πρὸς διασφάλισιν τοῦ λαβεῖν των καὶ ἐν περιπτώσει διακινήσεως τῶν ἐνεχύρων νὰ προβαίνουν ἐπίσης εἰς ἀσφάλισιν κατὰ τῶν κινδύνων μεταφορᾶς. Πέραν, ὅμως, τούτων καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ καλῶς νοούμενον συμφέρον τῶν εὐρύθμως λειτουργουσῶν ἐπιχειρήσεων, ἐπιβάλλει ὄχι μόνον νὰ μὴ δυστροποῦν αὐταὶ ὅταν ζητῆται ἡ ἀσφάλισις, ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ ἐπιδιώκουν καὶ ἀξιοῦν τὴν ἀσφάλισιν τῶν περιουσιακῶν των στοιχείων. Πάντα τ’ ἀνωτέρω, ἄλλωστε, τίθενται ὡς προϋποθέσεις καὶ περιλαμβάνονται εἰς τοὺς ὅρους τῶν ἀβιάστως συναπτομένων συμβάσεων δανεισμοῦ. Ἀνεξαρτήτως πάντων τούτων, ἡ ἐν λόγῳ Βιομηχανία, ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν ἡ Α.Τ.Ε., ἔτυχεν ὅλως ἐξαιρετικῆς μεταχειρίσεως, ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι δὲν ἐπεδιώχθη ἐπὶ τετραετίαν ἡ εἴσπραξις τοῦ ὑπολοίπου τοῦ δανείου της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Κατόπιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα κλπ., ὅσον ἀφορᾷ τὴν δασικὴν ὁδὸν Γαρδικίου–Ὁμιλαίων–Γραμμένη Ὀξυὰ Φθιώτιδος, τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν ἐν λόγῳ ὁδὸν διετάχθη ἡ Ὑπηρεσία Δασοτεχνικῶν Ἔργων Ἀνατολικῆς Στερεᾶς, ἵνα προβῇ εἰς τὴν σύνταξιν ἀναγνωριστικῆς μελέτης χαράξεως τῆς ὁδοῦ, ἥτις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2834)1961 ἀναφορᾶς της ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι ἐλήφθησαν τὰ στοιχεῖα ὑπαίθρου καὶ εὐθὺς ὡς ἀποπερατωθῶσιν αἱ ἐργασίαι γραφείου θὰ ὑποβληθῇ ἡμῖν ἡ σχετικὴ μελέτη πρὸς ἔγκρισιν. Ἂν μετὰ τὴν ἔγκρισιν παρ’ ἡμῶν τῆς ὡς ἄνω μελέτης, καταστῇ δυνατὴ ἡ σύνταξις τῆς ὁριστικῆς μελέτης χαράξεως τῆς ὁδοῦ ἐντὸς τοῦ 1961 ἡ ἔναρξις ἐργασιῶν κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ θὰ γίνῃ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 3.4.1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου, καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1860, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: α) Εἰς τὸν διαβιβαζόμενον πίνακα Νο 1, περιέχονται αἱ ἀπαντήσεις ἐπὶ τῶν εἰδικῶν ἐρωτημάτων α—δ (ὀνοματεπώνυμα δικηγόρων — χρονολογία προσλήψεως — δικαστήριον παρ’ ᾧ ἔχουσι διορισθῆ — ἀρχικὴ καὶ σημερινὴ μισθοδοσία ἑκάστου), β) Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ ἐρωτήματος εʹ γνωρίζομεν, ὅτι οἱ ἐν τῷ πίνακι Νο 1 δικηγόροι 1–3 προσελήφθησαν εἰς τὸ Ν.Α.Τ. καὶ Τ.Π.Ε.Ν. βάσει τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. 3170)1955, ἐνῷ οἱ δικηγόροι 4–6 ἐτοποθετήθησαν εἰς τὰ ἀνωτέρω Ταμεῖα ἀναγκαστικῶς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1836)1951. Ἡ ἀπόλυσις ἑνὸς τῶν 4–5 δικηγόρων συνεπάγεται ὑποχρεωτικὴν πρόσληψιν ἑτέρου. γ) Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ ἐρωτήματος στʹ τὸ Δ. Σ. τοῦ ΝΑΤ ἐκτιμῶν τὰς ὑφισταμένας νῦν ηὐξημένας ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας ὡς κατωτέρω ἐκτίθενται (παρ. 3), προέτεινε τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δικηγόρων κατὰ δύο (2). Εἰς τὸ καταρτισθὲν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας σχέδιον νόμου, περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. 3170)1955, περιελήφθη διάταξις προβλέπουσα τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δικηγόρων κατὰ ἕνα (1). 2. Ἐπὶ τοῦ θιγομένου ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ θέματος, ὅτι ἡ ὑπὸ ἑνὸς μόνον δικηγόρου προσφερομένη μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1954 εἰς τὰ ἀνωτέρω Ταμεῖα ἐργασία παρέχεται νῦν ὑπὸ ἓξ δικηγόρων, γνωρίζομεν τὰ ἀκόλουθα: α) Μέχρι τοῦ ἔτους 1955, τὰς ὑποθέσεις τοῦ Ν.Α.Τ. καὶ τῶν Τ.Π.Ε.Ν. διεχειρίζοντο οὐχὶ εἷς, ἀλλ’ εἴκοσι δικηγόροι, ὡς τοῦτο προκύπτει ἐκ τοῦ συνημμένως διαβιβαζομένου πίνακος Νο 2. β) Οἱ ἀνωτέρω δικηγόροι, δι’ οὐδεμιᾶς σχέσεως, πλὴν τῆς ἐντολῆς συνεδέοντο μετὰ τοῦ Ἱδρύματος καὶ ἡ ἀμοιβή των καθωρίζετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων. Ἀποτέλεσμα τούτου ἦτο νὰ καταβληθῶσι κατὰ καιροὺς μεγάλα χρηματικὰ ποσὰ ὡς ἀμοιβὴ διὰ μόνην τὴν ἐπὶ δικαστηρίοις ἐκπροσώπησιν τῶν Ταμείων, ἐνῷ εἰς οὐδὲν οὗτοι συνεπικούρουν τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Ἱδρυμάτων ἐν τῇ καθημερινῇ ἐπιλύσει τῶν ἀνακυπτόντων καθ’ ἑκάστην πολυαρίθμων καὶ πολυπλόκων θεμάτων. Χαρακτηριστικῶς μνημονεύεται ἡ ἐν ἔτει 1958 διατυπωθεῖσα ἀξίωσις τοῦ δικηγόρου Ν. Μαρινίδη, ὅπως εἰσπράξῃ δρχ. 913.889 διὰ τὴν ἐν ἔτει 1953 σύνταξιν μιᾶς ἀγωγῆς. γ) Ἡ συνέχισις τῆς μέχρι τοῦ ἔτους 1955 ὑφισταμένης καταστάσεως, θὰ προεκάλει ἰδίᾳ σήμερον, ὅτε ἡ χωρητικότης τῆς ἠσφαλισμένης εἰς τὰ Ταμεῖα Ναυτιλίας ἔχει πολλαπλασιασθῆ, μεγαλυτέρας δαπάνας ἐκείνων, αἵτινες ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν τακτικὴν ἀντιμισθίαν τῶν 6 ὑπηρετούντων δικηγόρων, ἐνῷ ἀντιστοίχως δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἡ κατεύθυνσις τῶν ἐν ἐπαρχίαις καὶ ἀλλοδαπῇ δικαστικῶν καὶ ἐξωδίκων ὑποθέσεων, οὐδὲ θὰ ἀπηλλάσσοντο οἱ παρὰ τοῖς Ταμείοις διοικητικοὶ ὑπάλληλοι τῶν ἀντιστοίχων καθηκόντων των, τὰ ὁποῖα νῦν διὰ τοῦ παρὰ τῷ Ν.Α.Τ. Δικαστικοῦ Τμήματος ὑπευθύνως καὶ ἐπιστημονικῶς χειρίζονται οἱ διωρισμένοι δικηγόροι. δ) Τὸ ἐπωφελὲς διὰ τὰ Ταμεῖα τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. 3170)1955, δηλοῦται χαρακτηριστικῶς καὶ ἐκ τῶν κάτωθι ἐνδεικτικῶς μόνον ἀναφερομένων. ααʹ) Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐτῶν 1959–60, ἐνῷ εἰς βάρος τοῦ Ν.Α.Τ. ἐπεδικάσθησαν δικαστικὰ ἔξοδα ἐκ δραχμῶν 3.550, ἀντιθέτως ὑπὲρ αὐτοῦ ἐπεδικάσθησαν καὶ εἰσεπράχθησαν ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος δραχ. 118.742. ββʹ) Κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἐτῶν 1955–60 παρὰ τοῦ Ν.Α.Τ. ἠγέρθησαν ἄνω τῶν 300 ἐνοικιοστασιακαὶ ἀγωγαί. Ἐὰν ταύτας ὑπολογίσωμεν πρὸς δρχ. 1.000, αἵτινες θὰ κατεβάλλοντο εἰς δικηγόρους ἐλευθέρας ἐπιλογῆς, ἡ δαπάνη διὰ τὸ Ἵδρυμα θὰ ἀνήρχετο εἰς δραχ. 300.000. Κατὰ τὸ αὐτὸ διάστημα τὸ Δικαστικὸν τμῆμα Ν.Α.Τ. ἐπεμελήθη διὰ τῆς διεξαγωγῆς 158 πλειστηριασμῶν ἀναγγελιῶν καὶ ἀνακοπῶν ἐν τῇ ἡμεδαπῇ καὶ ἀλλοδαπῇ, δι’ ἃς τὸ Ἵδρυμα θὰ ἐδαπάνα ποσὸν οὐχὶ κατώτερον τῶν 500.000 δραχμῶν. Κατὰ τὸ αὐτὸ διάστημα, ἐπίσης, τὸ ΝΑΤ, διὰ τοῦ Δικαστικοῦ Τμήματος, ἤγειρεν ἢ ἀντέκρουσε σημαντικὸν ἀριθμὸν ἀγωγῶν ἐκ ναυτολογίων καὶ ἀναγνωριστικῶν τοῦ προνομίου κατ’ ἄρθρον 207 Κ.Ι.Ν.Δ., ἡ δὲ ἐντεῦθεν προκύψασα ὠφέλεια λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ἀμοιβῆς τοῦ κατ’ ἐπιλογὴν δικηγόρου οὔσης ἀναλόγου πρὸς τὸ ποσὸν τῆς ἀγωγῆς ἐκτιμᾶται ὡς λίαν σημαντική. γγʹ) Κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἐτῶν 1955–60 παρεπέμφθησαν εἰς τοὺς δικηγόρους τῶν ἀνωτέρω Ταμείων, ἐκτὸς μεμονωμένων περιπτώσεων, ἔγγραφα ἐρωτήματα ἐπὶ γενικῶν νομικῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐξεδόθησαν 883 ἔγγραφοι γνωμοδοτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκτὸς τῶν ἐμμέσων ὠφελειῶν τοῦ Ἱδρύματος θὰ ἐκόστιζον εἰς τὰ Ταμεῖα τοὐλάχιστον 1.000.000 δραχ., ἐὰν παρεπέμποντο εἰς δικηγόρους ἐλευθέρας ἐπιλογῆς μὴ οὔσης ἐφικτῆς λόγῳ τοῦ ὄγκου τῆς ἐργασίας τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ Ν.Σ.Κ. ἐφ’ ὅλων τῶν περιπτώσεων τούτων. δδʹ) Ἐν συμπεράσματι, τὰ ἐξοικονομηθέντα ἐκ τῆς διατάξεων τοῦ ἄρθρου 12 Ν. 3170)1955 ποσὰ διὰ τὸ Ν.Α.Τ. καὶ τὰ Τ.Π.Ε.Ν. ὑπερκαλύπτουν τὰς εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ αὐτῶν δαπάνας ἀντιμισθίας τῶν ὑπηρετούντων νῦν 6 δικηγόρων. 3. Σήμερον ὁ ἀριθμὸς τῶν μισθωτῶν ἀκινήτων ὑπερβαίνει τὰς 300, ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν μετὰ τοῦ Ν.Α.Τ. καὶ τῶν Τ.Π.Ε.Ν. συναλλασσομένων (ἑλληνικῶν καὶ συμβεβλημένων) πλοίων ὑπερβαίνει τὰ 1600, ἐνῷ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ναυτικῶν ὑπερέβη τοὺς 70.000, ἔναντι τῶν 40.000–45.000 τοῦ ἔτους 1954, μὲ βεβαίαν προοπτικὴν συνεχοῦς αὐξήσεως. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 4 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΙΝΑΞ Νο 1.

Ἀναγκαστικῶς τοποθετηθέντες πολεμισταὶ (Α. Ν. 1836)51)

Σημείωσις: Ἡ ἀπόλυσις ἑνὸς τῶν 4–6 δικηγόρων συνεπάγεται ὑποχρεωτικὴν πρόσληψιν ἑτέρου. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 1 Μαΐου 1961

Ὁ Τμηματάρχης Διοικητικοῦ

Θ. ΚΑΡΝΟΥΤΖΟΓΛΟΥ

ΠΙΝΑΞ Νο 2 Κατάστασις Δικηγόρων ἀπασχοληθέντων δι’ ὑποθέσεις Ν.Α.Τ. ἀπὸ τοῦ ἔτους 1948 μέχρι 1954 καὶ καταβληθεῖσαι αὐτοῖς ἀμοιβαί.

Τ.Π.Κ.Π.Ε.Ν.Ξ.

Κατάστασις Δικηγόρων ἀπησχοληθέντων δι’ ὑποθέσεις τοῦ Ταμείου ἀπὸ τοῦ ἔτους 1948 μέχρι τοῦ ἔτους 1954 καὶ καταβληθεῖσαι αὐτοῖς ἀμοιβαί.

Τ.Π.Α.Ε.Ν.

Κατάστασις Δικηγόρων ἀπασχοληθέντων δι’ ὑποθέσεις Τ.Π.Α.Ε.Ν. ἀπὸ τοῦ ἔτους 1948 μέχρι 1954 καὶ καταβληθεῖσαι αὐτοῖς ἀμοιβαί.

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 26 Ἀπριλίου 1961. Ὁ Τμηματάρχης Λογιστηρίου (ὑπογραφή) βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ὑμέτερον: 3135)2484)28.2.1961, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 23.2.1961 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἱκανοποίησις τοῦ ἐν λόγῳ αἰτήματος δὲν εἶναι ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐφικτή, καθ’ ὅσον δεῖται νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 26 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ζαΐμη, Δ. Γιαχνῆ καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Τὸ ἀ)π «Ἰόνιον» τῆς ἀγόνου γραμμῆς Παροναξίας, κατὰ τὴν 6ην Μαρτίου ἐ.ἔ. δὲν ἐξετέλεσε τὸ κανονικὸν ἑβδομαδιαῖον δρομολόγιόν του λόγῳ δεξαμενισμοῦ. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ὡς ἄνω δρομολογίου ὑπὸ ἄλλου πλοίου δὲν κατέστη δυνατή, ἐλλείψει ἑτέρου διαθεσίμου τοιούτου. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καταβάλλει συνεχεῖς προσπαθείας διὰ τὴν καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν συγκοινωνιῶν ὅλης τῆς Χώρας, εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐνεργειῶν του περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀπομάκρυνσις ἐκ τῆς ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας ὅλων τῶν ὑπερηλίκων πλοίων. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ζαΐμη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1832 ἀπὸ 31.3.61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ζαΐμη καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ δρομολόγια τῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων καθορίζονται βάσει τῶν αἰτήσεων τῶν πλοιοκτητῶν, τοῦ κρατικοῦ παράγοντος μὴ δυναμένου νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων δρομολογίων. Εἰς ἃς περιπτώσεις ἐπιβάλλεται ἡ ἐξυπηρέτησις ἐπιτακτικῶν συγκοινωνιακῶν ἢ τουριστικῶν ἀναγκῶν, τότε ἐπεμβαίνει τὸ Κράτος καὶ διὰ τοῦ συστήματος τῆς ἐπιχορηγήσεως ἀγόνων γραμμῶν καθορίζει τὰ δρομολόγια τῶν γραμμῶν τούτων. Μὲ τὰ ἐκτελούμενα σήμερον δρομολόγια, ἐξυπηρετοῦνται ἐπαρκῶς αἱ θαλάσσιαι συγκοινωνίαι τῆς Χώρας, ἐλπίζεται δὲ βασίμως μείζων βελτιώσεως αὐτῶν καὶ δημιουργία νέων δρομολογιακῶν γραμμῶν, εὐθὺς ὡς τεθοῦν ἐν ὑπηρεσίᾳ τὰ προσφάτως ἀγορασθέντα τέσσαρα ἐπιβατηγὰ πλοῖα, τὸ ἓν τῶν ὁποίων θὰ ἀρχίσῃ τὰ δρομολόγιά του ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς μηνός. Ἐπὶ τούτοις, καθιστῶμεν γνωστόν, ὅτι ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀπεφασίσθη ἤδη ἡ ναυπήγησις δύο νέων εἰσέτι ἐπιβατηγῶν πλοίων χωρητικότητος περίπου 3.000 κόρων ἕκαστον, προοριζομένων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν θαλασσίων συγκοινωνιῶν τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῶν περὶ ὧν πρόκειται 18 ἀκινήτων, τὸ Δ. Σ. τοῦ Ν.Α.Τ., κατόπιν ὑποδείξεων καὶ ὁδηγιῶν μας, ἔχει ἐπιληφθῆ τοῦ προγραμματισμοῦ τῆς ἐπὶ ἀντιπαροχῇ ἀνοικοδομήσεως τῶν κάτωθι ἐν Ἀθήναις καὶ ἐπὶ τῶν ὁδῶν: 1) Καποδιστρίου καὶ Πατησίων. 2) Ὁμήρου καὶ Ἀκαδημίας. 3) Παπαρρηγοπούλου καὶ Πραξιτέλους, καὶ 4) Κριεζώτου, κειμένων ἀκινήτων του. Ἡ ἐπὶ τοῦ προκειμένου σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου θέλει μελετηθῇ παρ’ ἡμῶν, διὰ τὴν περαιτέρω προώθησιν καὶ ἐφαρμογήν της. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. 1. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἀναφερομένης εἰς αἰτήματα τῶν ἐθελουσίως ἐξελθόντων δυνάμει τοῦ ν. 4102)1960 ἀξιωματικῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ θέμα τῆς ἀπαλλαγῆς τούτων ἐκ τῆς ἐπιπροσθέτου εἰσφορᾶς Ι.Κ.Α. ἐπελύθη ἤδη, ἐνεργείαις ἡμῶν, διὰ σχετικῆς ἀποφάσεως. β) Διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ ἐπιδόματος πολυετοῦς ὑπηρεσίας, βάσει 25ετοῦς πραγματικῆς ὑπηρεσίας, ἐγένοντο σχετικαὶ ἐνέργειαι εἰς Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ. Λ.), ὅπερ τυγχάνει ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ. 2. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα ἀπορροφήσεως τῶν ἐν λόγῳ ἀξιωματικῶν εἰς ἑτέρας ὑπηρεσίας, τοῦτο ἐκφεύγει τῶν ἁρμοδιοτήτων ἡμῶν καὶ οὔτε ἀνελήφθη τοιαύτη ὑποχρέωσις ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Σιαφλέκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν, ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως περὶ χρηματοδοτήσεως τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Ταμείου Μαγνησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μαγνησίας, διὰ μὲν τὸ οἰκον. ἔτος 1960, διετέθησαν πιστώσεις δραχ. 7.375.000 ἐν συνόλῳ, διὰ δὲ τὸ οἰκον. ἔτος 1961 προβλέπεται ἡ διάθεσις πιστώσεων διὰ μόνον τὸ πρόγραμμα μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων ὕψους δραχ. 7.000.000 καὶ 150.000 δραχ. διὰ μελέτας. Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων ἔργων τοπικῆς σημασίας, ἁρμοδιότητος Νομαρχιακῶν Ταμείων, αἱ πρὸς διάθεσιν πιστώσεις θέλουσι καθορισθῆ λίαν προσεχῶς. 2. Τὸ ἐγκεκριμένον πενταετὲς πρόγραμμα ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, προβλέπει διὰ τὸν Νομὸν Μαγνησίας πιστώσεις δραχ. 29.020.000, διαρκούσης τῆς πενταετίας. Ἐπὶ πλέον ἐκ τῶν διατιθεμένων εἰς τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα πιστώσεων διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ συντήρησιν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν κατὰ τὸ 1961 εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μαγνησίας ἀναλογεῖ πίστωσις ἀνερχομένη εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 1.330.000. 3. Πέραν τῶν ἀνωτέρω διὰ τὸν τομέα τῆς ἐκπαιδεύσεως κατὰ μὲν τὸ οἰκον. ἔτος 1960 διετέθησαν εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μαγνησίας δρχ. 675.000 ἐκ τοῦ Πρ)σμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων κατὰ δὲ τὸ οἰκον. ἔτος 1961 προβλέπεται ἡ διάθεσις δρχ. 1.880.000 ἐκ τοῦ αὐτοῦ Πρ)σμοῦ συμφώνως πρὸς τὴν γενομένην παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας κατανομὴν κατὰ Νομοὺς τοῦ συνολικῶς ἐγκριθέντος διὰ τὴν μέσην καὶ στοιχειώδη ἐκπαίδευσιν ποσοῦ πιστώσεων ἐκ Πρ) σμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων. Ἐπίσης πέραν τῶν πιστώσεων αἵτινες διατίθενται διὰ τὸν τομέα ἐκπαιδεύσεως ἐκ τοῦ Πρ)σμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων πιστώσεις διὰ τὸν τομέα διατίθενται ἐκ τοῦ Τακτικοῦ Πρ)σμοῦ μερίμνῃ τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Ὑπουργοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη, Β, Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3546)7.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1610 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, κλπ. σχετικῶς μὲ τὴν διευθέτησιν χειμάρρων Κορφαλοῦς καὶ Εὐαγγελισμοῦ ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1870 ἀναφορᾶς τῆς ἁρμοδίας παρ’ ἡμῖν ὑπηρεσίας πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 1870. Θέμα: «Περὶ ἔργων διευθετήσεως χειμάρρων Κορφαλοῦς Εὐαγγελισμοῦ περιοχῆς Λαγκαδᾶ». Ἀποδέκτης: Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος. Σχετικὴ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2618 ἐ.ἔ. Ὑμετέρα Διαταγή. Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1918) ἐ.ἔ. ὑμετέρας Διαταγῆς πρὸς Υ.Ε.Β. Διὰ τὸν χείμαρρον Κορφαλοῦς Εὐαγγελισμοῦ συνετάχθη γενικὴ ἀναγνωριστικὴ μελέτη, ἥτις καὶ ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πρὸς ἔγκρισιν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1226 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς μας, κοινοποιηθείσης καὶ ὑμῖν. Διὰ τῆς μελέτης ταύτης εἰσηγήθημεν πρὸς τὸ Προϊστάμενον ἡμῶν Ὑπουργεῖον Γεωργίας ὅπως ἐγκριθῇ ἡ ἐκτέλεσις κατεπειγόντως τινῶν ἔργων εἰς τὸν χείμαρρον Κορφαλοῦς Εὐαγγελισμοῦ, ὡς καὶ ἡ σύνταξις τῆς μελέτης πρὸς καθολικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου προβλήματος, ὅπερ δημιουργεῖ ἡ δρᾶσις μιᾶς ὁμάδος ἐξ (7) ἑπτὰ χειμάρρων, ἐν οἷς καὶ ὁ χείμαρρος Δαφνοῦντος Σχολαρίου, εὑρίσκεται ἐν ἀναμονῇ διαταγῶν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἀναφέρομεν ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία ἀπὸ ἐτῶν ἔχει ἐπιληφθῆ τῆς διευθετήσεως τῶν σοβαρωτέρων χειμάρρων, οἵτινες πλήττουσι τὸ λεκανοπέδιον Λαγκαδᾶ, ἐκτελέσασα σημαντικὰ ἔργα εἰς τοὺς γνωστοὺς χειμάρρους Μπογδάνα, Ἀσσήρου, Γερακαροῦς, κλπ. Πρὸς ἐπέκτασιν τῶν ἐργασιῶν τούτων βάσει μακροπροθέσμου προγράμματος ἐφ’ ὅλων τῶν χειμάρρων τῆς περιοχῆς ταύτης, ἀπαιτεῖται σημαντικὴ ἐπαύξησις τοῦ δυναμικοῦ εἰς εἰδικευμένον προσωπικὸν τῆς Ὑπηρεσίας μας καὶ ἀνάλογος ἐπαύξησις τῶν χρηματοδοτήσεων. Παρακαλοῦμεν, ὅθεν, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς περαιτέρω. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 21 Ἀπριλίου 1961 Ὁ Διευθυντὴς τῆς Ὑ.Δ.Ε.Μ.

Ι. ΙΑΚΕΙΜΙΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3547)7.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1617)61 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, καὶ λοιπῶν «περὶ τῶν χειμάρρων Δαφνοῦντος καὶ Λαγκαδίων», ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1832 ἀναφορᾶς τῆς ἁρμοδίας παρ’ ἡμῖν ὑπηρεσίας, πρὸς ἐνημέρωσιν ὑμῶν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 27 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 1832. Θέμα: Περὶ ἔργων διευθετήσεως χειμάρρων Ζαγκλιβερίου–Λαγκαδίων καὶ Δαφνοῦντος. Ἀποδέκτης: Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος, ἐνταῦθα. Σχετικὴ ὑπ’ ἀριθ. 2617)14.4.1961 ὑμετέρα διαταγή. Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1917)21.3.1961 διαταγῆς ὑμῶν πρὸς τὴν Υ.Ε.Β. 1) Διὰ τὸν χείμαρρον Ζαγκλιβερίου–Λαγκαδίων συνετάχθη μελέτη διευθετήσεως τῶν ὀρεινῶν κοιτῶν καὶ ἀποκαταστάσεως τῆς λεκάνης ἀπορροῆς του ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας, ὑποβληθεῖσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 881)16.2.1961 ἀναφορᾶς μας πρὸς ἔγκρισιν. Ἡ ἀπαιτούμενη δαπάνη πρὸς διευθέτησιν καὶ ἀποκατάστασιν τῆς ὀρεινῆς περιοχῆς τοῦ χειμάρρου τούτου προϋπελογίσθη εἰς 6.800.000 δραχ. 2) Διὰ τὸν χείμαρρον Δαφνοῦντος δὲν ἐπελήφθη τῆς μελέτης τούτου εἰσέτι ἡ Ὑπηρεσία μας. Διὰ τῆς ὑποβληθείσης ὅμως μελέτης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τὸν χείμαρρον Κορφαλοῦς Εὐαγγελισμοῦ, δι’ ὑπ’ ἀριθ. 1226)7. 3.1961 ἀναφορᾶς μας, κοινοποιηθείσης καὶ ὑμῖν, εἰσηγούμεθα τὴν ἔγκρισιν συντάξεως μελέτης δι’ ἅπαντας τοὺς χειμάρρους τούτους, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ὁ χείμαρρος Δαφνοῦντος–Σχολαρίου. Ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐνεκρίθη ὅπως κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐκτελεσθῶσιν ἔργα διευθετήσεως καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ὀρεινῶν λεκανῶν εἰς τοὺς πλέον καταστρεπτικοὺς χειμάρρους τοὺς πλήττοντας τὸ λεκανοπέδιον Λαγκαδᾶ, τῆς ὀρεινῆς περιοχῆς τοῦ χειμάρρου τούτου προϋπελογίσθη χορηγηθείσης ἤδη τῆς σχετικῆς πιστώσεως εἰς βάρος τῶν πιστώσεων τοῦ Κ.Τ.Δ.Κ. καὶ Δασῶν. Ἤδη ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας μας καταρτίζεται τὸ πρόγραμμα πρὸς ἔναρξιν τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν τοῦ τρέχοντος ἔτους. Πλὴν ὅμως τῶν ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας μας προγραμματιζομένων ἔργων διὰ τὴν ἀποτροπὴν τῶν ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψει χειμάρρων προκαλουμένων ζημιῶν ἀπαραίτητος κρίνεται ἡ κατασκευὴ ἔργων καὶ εἰς τὴν πεδινὴν περιοχήν, τοὐτέστιν ἡ ἐγκοίτωσις τῶν χειμμάρων, ἐργασίαι αἱ ὁποῖαι ἐκφεύγουν τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ἡμετέρας Ὑπηρεσίας. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 21 Ἀπριλίου 1961 Ὁ Διευθυντὴς τῆς Υ.Δ.Ε.Μ.

Ι. ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5544)24.4.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1913 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Βάσει τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 14 καὶ 15 τοῦ Ν. Δ. 3721)1957 καὶ τοῦ ἄρθρου 13 τῆς μεταξὺ Κράτους καὶ Ο.Α.Σ.Θ. συμβάσεως συνεστήθη, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 151808) 1961 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου, Ἐπιτροπὴ διενεργείας ἐλέγχου τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ ἐν λόγῳ Ὀργανισμοῦ ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του μέχρι σήμερον, ὡς καὶ ἐπὶ τῆς τηρήσεως τῶν συμβατικῶν αὐτοῦ σχέσεων μετὰ τοῦ Κράτους καὶ ἰδιαιτέρως ἐπὶ τοῦ κομίστρου. Εἰς τὴν αὐτὴν ὡς ἀνωτέρω Ἐπιτροπὴν θέλουσι δοθῆ πρὸς ἐξέτασιν πάντα τὰ στοιχεῖα τῶν ὑπὸ τῶν ἐκθέσεων τοῦ ὁρκωτοῦ λογιστοῦ θιγομένων ζητημάτων μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τοῦ δικηγόρου Θεσσαλονίκης κ. Παπακωνσταντίνου. 2. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1)7.3.1961 καὶ 2)7.3.1961 ἀποφάσεων τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης, ἐξεδόθησαν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 29441)20.1.1961 καὶ 29444)20.1.1961 ἀποφάσεις τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας, δι’ ὧν ἐχορηγήθησαν σημαντικαὶ αὐξήσεις ἐπὶ τῶν μισθῶν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ο.Α.Σ.Θ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4535)28.3.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1782 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, καὶ Ν. Καθαροσπόρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐκδρομικὴ ἁμαξοστοιχία Πειραιῶς–Χαλκίδος, δὲν κυκλοφορεῖ τὸν χειμῶνα ἐλλείψει ἐπιβατῶν. 2) Τὸ εἰσιτήριον ἔχει καθορισθῆ μετ’ ἐπιστροφῆς εἰς δραχμὰς 25. Ἡ τιμὴ αὕτη εἶναι ἤδη πολὺ μικρὰ διὰ διαδρομὴν 186 χιλιομέτρων. 3) Διὰ τὴν ἔκτακτον ἐπιβατικὴν κίνησιν τὴν ἑσπέραν ἑκάστου Σαββάτου καὶ τὴν πρωΐαν ἑκάστης Δευτέρας ἐνισχύονται αἱ κυκλοφοροῦσαι ἁμαξοστοιχίαι μέχρι τοῦ ὁρίου τῆς ἑλκυστικῆς ἰσχύος τῶν ἀτμαμαξῶν. Τὴν ἑσπέραν ἑκάστης Κυριακῆς, ὁσάκις παραστῇ ἀνάγκη, κυκλοφορεῖ καὶ ἔκτακτος αὐτοκινητάμαξα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4548)1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1790 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ θέμα τῆς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ συνοικισμοῦ Ἁγίας Παρασκευῆς (Ἁγίων Ἀναργύρων), ἀπησχόλησε κατ’ ἐπανάληψιν τὴν καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίαν, πλὴν ὅμως, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης σήμερον στενότητος τῶν μεταφορικῶν μέσων ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Πρωτευούσης, δὲν καθίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ ὡς ἄνω αἰτήματος. Τὸ θέμα τοῦτο θέλει ἐπανεξετασθῇ μετὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν νέων λεωφορείων τῆς Α. Ε. «Ἀστικαὶ Συγκοινωνίαι Περιοχῆς Ἀθηνῶν». 2) Κατὰ παρασχεθείσας ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. πληροφορίας, θὰ τοποθετηθῇ προσεχῶς κοινόχρηστον τηλέφωνον εἰς τὸν συνοικισμὸν Ἁγίας Παρασκευῆς, ἀρθέντος τοῦ μέχρι τοῦδε ὑφισταμένου τεχνικοῦ κωλύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5474)21.4.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τοὺς λόγους ἀκυρώσεως ἡμετέρων ἀλληλοδιαδόχως ἐκδοθεισῶν διαταγῶν μεταθέσεως Τελωνειακῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸ Τελωνεῖον Καρδαμύλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ θέσις Τελώνου Καρδαμύλων ἐκενώθη τὴν 2.7.1959, ἀφ’ ἧς ὁ ἐκεῖ ὑπηρετῶν Τελωνειακὸς Γραμματεὺς Κεντούρης Ἰάσων ἐτέθη εἰς κατάστασιν αὐτοδικαίας ἀργίας, λόγῳ προφυλακίσεώς του δι’ ἀξιόποινον πρᾶξιν. Ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίας, ἡ διεύθυνσις τοῦ Τελωνείου Καρδαμύλων ἀνετέθη εἰς τὸν Τελωνοσταθμάρχην Λαγκάδας, ὑπὸ τοῦ ὁποίου καὶ ἔκτοτε διευθύνεται. Πρὸς πλήρωσιν τῆς οὕτω κενωθείσης θέσεως, ἡ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία προέβη, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Ε. 17392)15.12. 1959, Ε. 10161)20.6.1960 καὶ Ε. 15999)8.11.1960 διαταγῶν της εἰς τὴν μετάθεσιν ἀλληλοδιαδόχως ἐκ τῆς Διευθύνσεως Τελωνείων Πειραιῶς εἰς τὸ Τελωνεῖον Καρδαμύλων τῶν τελωνειακῶν ὑπαλλήλων: 1) Γαλάνη Γεωργίου, 2) Κοντενάκη Χαραλάμπους καὶ 3) Νενεδάκη Δημητρίου. Οἱ ἀνωτέρω, ὅμως, ὑπάλληλοι δὲν μετέβησαν εἰς Καρδάμυλα, διότι, τοῦ μὲν Γαλάνη Γ. ἡ μετάθεσις ἐτροποποιήθη ἀντὶ Καρδαμύλων εἰς Ρόδον, ἔνθα καὶ ἀνέλαβεν ὑπηρεσίαν ἀπὸ 29.8.1960, λόγῳ ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης ἐνισχύσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Τελωνείου Ρόδου, τῶν δὲ Κοντενάκη Χ. καὶ Νενεδάκη Δ. ἀνεκλήθη, κατόπιν αἰτήσεώς των, δι’ ὧν ᾐτήσαντο, ὁ μὲν πρῶτος τὴν δι’ ἰδίαις δαπάναις, δι’ οἰκογενειακοὺς λόγους, μετάθεσίν του εἰς Κρήτην, ὅπου καὶ ὑπηρετεῖ ἀπὸ 11.8.1960, ὁ δὲ δεύτερος τὴν ἀνάκλησιν τῆς μεταθέσεώς του διὰ λόγους ὑγείας τῆς συζύγου του, οἵτινες ἐπιστοποιοῦντο ὑπὸ ἰατρικῆς βεβαιώσεως. Ἐν συνεχείᾳ, δι’ ἀποφάσεώς μας, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 80)20.4.1961 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως (τεῦχος Γʹ), μετετέθη ἐκ Χίου εἰς Καρδάμυλα ὁ τελωνειακὸς γραμματεὺς Παξινὸς Εὐάγγελος, ὅστις καὶ διετάχθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 4859)24.4.61 διαταγῆς μας νὰ μεταβῇ καὶ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν τοῦ Τελωνείου Καρδαμύλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Μ. Κανιάρη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 15.4.1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Βάσως Θανασέκου καὶ κ. Μ. Κανιάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Δυνάμει τοῦ ἀπὸ 8.5.1957 Β. Δ)τος (Φ.Ε.Κ. 91)57 τ. Αʹ) ἀπηλλοτριώθη ἔκτασις 373 στρεμμάτων διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ Τμήματος Καμμένα Βοῦρλα–Λιβανάτες (χιλ. 10)400 ἕως 28)132) τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν– Λαμίας. Ἡ ἀπαλλοτρίωσις αὕτη ἀνεκλήθη μερικῶς δυνάμει τῆς Σ. 14354)7406)3.8.60 κοινῆς Υ.Α. (Φ.Ε.Κ. 122)60 τ. Δʹ). Ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἐξεδόθη ἡ ἀπὸ 16.8.58 ἀπόφασις τῆς παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Λαμίας Ἐπιτροπῆς τοῦ Ν. 2000)52, δυνάμει τῆς ὁποίας ἀπεζημιώθη τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν δικαιούχων, ἀνερχομένων εἰς ἑκατοντάδας, ἐκδοθέντων τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3605, 3606)1959 καὶ 2823 καὶ 12070 τοῦ 1960 ἐνταλμάτων ἐπὶ τοῦ Δημοσίου Ταμείου Φθιώτιδος. Ἡ μὴ καταβολὴ τῆς ἀποζημιώσεως εἰς ἐλαχίστους δικαιούχους, ἐν αἷς καὶ κάτοικοι τοῦ χωρίου Ἀρκίτσα, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι εἴτε δὲν ὑπέγραψαν οὗτοι ἐνώπιον τοῦ Γραμματέως τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς κατὰ νόμον Πράξεως ἀποδοχῆς τῆς ἀπὸ 16.8.58 ἀποφάσεως, εἴτε διότι ἐνεφιλοχώρησαν λάθη ἐν τῇ ἀποφάσει ταύτῃ ὡς πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ δικαιούχου. Μετὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ἀνωτέρω θεμάτων (περὶ ἧς ἐδόθησαν καὶ προφορικῶς ὁδηγίαι ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας εἰς προσελθόντας Προέδρους Κοινοτήτων) θέλει ὁλοκληρωθῇ ἡ καταβολὴ τῆς ἀποζημιώσεως διὰ τῆς πληρωμῆς τῶν ἐλαχίστων ἀπομεινάντων δικαιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1961.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13606)1960 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου σχετικῶς μὲ τὸ Ὠδεῖον Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 195)14.12.1960 καὶ 40)9.3.1961 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀντίγραφα τῶν ὁποίων διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως, ἐξουσιοδοτήθη ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐνισχύῃ οἰκονομικῶς ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ὑπὸ τύπον δανείου, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρ. 2 τοῦ Ν. 1836)44, τὸ Ὠδεῖον Ἀθηνῶν κατὰ προσαύξησιν τῆς ὑπὲρ αὐτοῦ εἰδικῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων δημοσίων θεαμάτων συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 671)48 μέχρι τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τῶν δραχ. 1.400.000 ἐτησίως πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ταμειακῶν αὐτοῦ ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

ΠΡΑΞΙΣ 40

Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1961

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Λαβὸν ὑπ’ ὄψιν: 1) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 21266)25.1.61 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ὠδείου Ἀθηνῶν, μὲ τὸ ποσὸν τῶν δραχμ. 1.400.000 ἐτησίως κλπ. 2) Προφορικὴν εἰσήγησιν τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργοῦ ὡς καὶ τοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Ὑπουργοῦ, καθ’ ἣν ἐξετέθησαν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὠδεῖον Ἀθηνῶν, δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 671)48 εἰσπράττει ἐτησίως ποσὸν δραχ. τῆς τάξεως τῶν 750.000. Τὸ ἔσοδον τοῦτο μετὰ τῶν λοιπῶν ἀπ’ εὐθείας ὑπ’ αὐτοῦ εἰσπραττομένων τοιούτων δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ταμειακῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ ἐκρίθη σκόπιμον μέχρις ὁριστικῆς ρυθμίσεως τῶν πόρων τοῦ Ὠδείου, ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας μελετωμένην ἵδρυσιν Μουσικῆς Ἀκαδημίας, ὅπως ὁ ὡς ἄνω κοινωνικὸς πόρος προσαυξηθῇ εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 1.400.000 ἐτησίως, τῆς διαφορᾶς χαρακτηριζομένης ὡς δανείου τοῦ Δημοσίου τακτοποιηθησομένου ἐν καιρῷ. Ἀποφασίζει: Ἐξουσιοδοτεῖ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐνισχύῃ οἰκονομικῶς ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ὑπὸ τύπον δανείου, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 1836)44, τὸ Ὠδεῖον Ἀθηνῶν κατὰ προσαύξησιν τῆς ὑπὲρ αὐτοῦ εἰδικῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων Δημοσίων Θεαμάτων, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 671)48 μέχρι τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τῶν δραχ. 1.400.000 ἐτησίως πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ταμειακῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ. Ἡ τακτοποίησις τῶν ἐν λόγῳ χορηγήσεων κατὰ ἕνα τμῆμα θὰ ἐνεργῆται διὰ τοῦ συμψηφισμοῦ τῶν ὡς ἄνω δικαιωμάτων αὐτοῦ ἐκ τῆς φορολογίας Δημ. Θεαμάτων, κατὰ τὸ ἕτερον τμῆμα, κατὰ τὰ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καθορισθησόμενα. Πᾶσα λεπτομέρεια ἐκτελέσεως τῆς παρούσης καθορισθήσεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ Πρόεδρος Ὁ Ἀντιπρόεδρος

Τὰ Μέλη

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Πρᾶξις 195.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1960

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Λαβὸν ὑπ’ ὄψιν: 1) Τὰ ὑπ’ ἀριθ. 243724)13.9.1960 καὶ 294154)3.10.1960 ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ 2) προφορικὴν εἰσήγησιν τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργοῦ, καθ’ ἣν ἐξετέθησαν τὰ κάτωθι: Εἰς τὸ Ὠδεῖον Ἀθηνῶν ἐνηργήθησαν μέχρι σήμερον διάφοροι χρηματοδοτήσεις ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ὑπὸ τύπον προκαταβολῶν, ἔναντι τῶν δικαιωμάτων αὐτοῦ ἐκ τῆς φορολογίας Δημοσίων Θεαμάτων, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ καὶ εἰδικώτερον διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς μισθοδοσίας τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ κλπ. Ἐκ τῶν προκαταβολῶν τούτων, τὰ κάτωθι σημειούμενα κατ’ οἰκονομικὰ ἔτη ποσὰ δὲν ἐκαλύφθησαν ἐκ τῶν ἐκκαθαρισθέντων δικαιωμάτων αὐτοῦ τῶν ἀντιστοίχων ἐτῶν καὶ παραμένουν ὡς ὀφειλὴ τοῦ ἐν λόγῳ ὀργανισμοῦ πρὸς τὸ Δημόσιον.

Ἐπειδὴ αἱ σημεριναὶ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τοῦ Ὠδείου Ἀθηνῶν δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἐξόφλησιν τῆς ἀνωτέρω ὀφειλῆς του, παρίσταται ἀνάγκη ὅπως α) ἡ χορήγησις τούτων περιβληθῇ ὑπὸ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, β) παρασχεθῇ ἐξουσιοδότησις πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως μετατρέψῃ τὴν ὀφειλὴν ταύτην εἰς ἄτοκον δάνειον τοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ὠδεῖον, ἐξοφληθησόμενον καθ’ ὃν τρόπον θέλει ὁρίσει ἀπόφασις τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργοῦ ἐκδοθησομένη ἐν καιρῷ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 2 τοῦ Ν. 1836)1944 καὶ γ) ἐξουσιοδοτηθῇ ἐπίσης ὁ αὐτὸς Ὑπουργὸς νὰ ἐνισχύσῃ οἰκονομικῶς καὶ ὑπὸ τύπον δανείου τὸν αὐτὸν Ὀργανισμόν, μετ’ ἐκτίμησιν τῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ, ἀποφασίζει: 1) Ἐγκρίνει τὰς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐνεργηθείσας ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου χρηματοδοτήσεις πρὸς τὸ Ὠδεῖον Ἀθηνῶν, ὡς αὗται ἐκτίθενται ἐν τῷ σκεπτικῷ τῆς παρούσης. 2) Ἐξουσιοδοτεῖ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως δι’ ἀποφάσεώς του μετατρέψῃ τὴν περὶ ἧς πρόκειται ἐκ προκαταβολῶν ὀφειλήν, εἰς τοιαύτην ἐκ δανείου ἐξοφλητέου κατὰ τὰ προαναφερόμενα, καὶ 3) Ἐξουσιοδοτεῖ περαιτέρω τὸν αὐτὸν Ὑπουργὸν ὅπως, μετ’ ἐκτίμησιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ὠδείου Ἀθηνῶν, ἐνισχύῃ τοῦτο, ἑκάστοτε, ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου δι’ ἀτόκων δανείων, πρὸς κάλυψιν τῶν ταμειακῶν ἐλλειμμάτων αὐτοῦ, μέχρις ὁριστικῆς τακτοποιήσεως τῶν πόρων αὐτοῦ. Ὁ Πρόεδρος Ὁ Ἀντιπρόεδρος Τὰ Μέλη ΙΧʹ Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Θανασέκου. Ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Θανασέκου, περὶ τῶν ἐν Δελφοῖς ἐλαιοτριβείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτάς, ὅτι τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων προέβη εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν λωρίδος τῶν ἐν ἐπαφῇ μὲ τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν Λεβαδείας–Δελφῶν κτημάτων, εἰς τὴν ἀπὸ Κασταλίας εἴσοδον τῆς Κώμης Δελφῶν, ἐπὶ σκοπῷ διαπλατύνσεως τῆς ὁδοῦ διὰ κυκλοφοριακοὺς λόγους. Ἐν τῇ ἀπαλλοτριωθείσῃ ζώνῃ, ἔκειντο δύο παλαιὰ κτίσματα, ἐξ ὧν τὸ ἓν ἐστέγαζε τὸ Συνεταιρικὸν ἐλαιοτριβεῖον, τὸ δ’ ἕτερον ἰδιωτικὸν τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον ὅμως εἶχε παύσει λειτουργοῦν ἀπὸ πολλοῦ. Ἡ ἀπαλλοτρίωσις αὕτη συνετελέσθη κατὰ νόμον, κατατεθείσης τῆς προσωρινῶς ἐπιδικασθείσης ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν. Ἀκολούθως, ἐχώρησε κατάληψις τοῦ ἀκαλύπτου χώρου τῆς ἀπαλλοτριωθείσης ζώνης, παρασχεθείσης πάσης εὐχερείας εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, τὸ μὲν ν’ ἀναλάβωσι τὴν ἀποζημίωσίν των, τὸ δὲ νὰ ἐγκατασταθῶσιν ἀλλοῦ που, κατὰ τὸν διαρρεύσαντα ἱκανὸν ἔκτοτε χρόνον. Ἰδιαίτατα παρεσχέθη πᾶσα συνδρομὴ εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν ἐλαιοπαραγωγῶν Δελφῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς οἰκοδομήσεως εἰς κατάλληλον χῶρον νέου ἐλαιοτριβείου, ὑπεδείχθησαν δ’ ἐπανειλημμένως οἰκόπεδα πληροῦντα τοὺς ὅρους τῆς καλῆς ἐγκαταστάσεως, ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ὀργάνου τοῦ Ε.Ο.Τ. ἐκεῖσε. Πλὴν οἱ διοικοῦντες τὸν Συνεταιρισμὸν ὑπὸ διαφόρους δικαιολογίας ἀνέβαλον συνεχῶς τὴν ἐκλογὴν καὶ λῆψιν σχετικῆς ἀποφάσεως. Τὸ ἔργον τῆς διαπλατύνσεως τῆς ὁδοῦ καθυστέρησεν οὕτως ἐπὶ μακρὸν χάριν ἀκριβῶς τῆς διευκολύνσεως τῶν ὡς ἄνω ἰδιοκτητῶν. Ἤδη τοῦτο, ἐκτελούμενον ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. ἐπροχώρησε καὶ εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθε, ἀπομένοντος τοῦ τμήματος τοῦ ἀντιστοιχοῦντος εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Συνεταιρικοῦ Ἐλαιουργείου κατεχομένην θέσιν. Ἡ μεταφορὰ τοῦ ἐλαιουργείου, θέλει πραγματοποιηθῆ κατ’ αὐτάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Α. Μπαρότση, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐθνικῆς διαφωτίσεως τῶν σπουδαστῶν τῶν Ἀνωτάτων Ἱδρυμάτων, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου, Α. Παγώνη καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, ἀναφερομένης εἰς τὴν πληροφορίαν τῆς περικοπῆς ὡρῶν διδασκαλίας τῶν μαθημάτων μαθηματικῶν καὶ φυσικῶν, λόγῳ ἀνεπαρκείας τῶν καθηγητῶν, ὁ κ. Κ. Σωτηρίου ἔχει τὸν λόγον.

§4Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πληροφορηθήκαμε, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας διέταξε, ὅταν οἱ καθηγηταὶ τῶν Φυσικῶν καὶ τῶν Μαθηματικῶν δὲν ἐπαρκοῦν γιὰ νὰ διδάξουν ὅλες τὶς ὧρες σύμφωνα μὲ τὸ πρόγραμμα, τότε νὰ περικόπτωνται ὡρισμένες ὧρες διδασκαλίας. Αὐτὴ ἡ ἐντολή, αὐτὸ τὸ πραγματικὸν γεγονός, μᾶς ἔκαμε θλιβερὰν ἐντύπωσιν, διότι καὶ μὲ τὸ σημερινὸν πρόγραμμα, οἱ ὧρες τῆς διδασκαλίας γιὰ τὰ μαθηματικὰ καὶ τὰ φυσικὰ εἶναι λίγες, ἐν σχέσει μὲ τὴν χρησιμότητα τῶν δύο αὐτῶν κλάδων τῆς ἐπιστήμης. Θὰ παρακαλέσωμεν, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἂν πραγματικὰ δόθηκε τέτοια διαταγή. Ἂν ὑπάρχῃ μία τέτοια ἀνωμαλία, δηλαδὴ δὲν ἐπαρκοῦν οἱ καθηγηταὶ τῶν Φυσικῶν καὶ τῶν Μαθηματικῶν, διατὶ δὲν σπεύδει τὸ Ὑπουργεῖον, ἀντὶ νὰ περικόπτῃ τὶς ὧρες διδασκαλίας, νὰ συμπληρώσῃ τὶς θέσεις αὐτές, ὥστε νὰ ἔχωμεν κανονικὴν καὶ εὔρυθμον τὴν λειτουργίαν τῶν Γυμνασίων;

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§6Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Συνιστῶ, κύριε Πρόεδρε.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παγώνης, ἔχει τὸν λόγον.

§8Χ. ΠΑΓΩΝΗΣ. Συνιστῶ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Παιδείας, ἔχει τὸν λόγον.

§10Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Κύριε Πρόεδρε, οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἔλαβον ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν διαταγὴν τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως νὰ θίξουν τὸ θέμα, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν ἔχουν ἐντοπίσει τὸ πρᾶγμα ἐκεῖ ποὺ εὑρίσκεται. Ἡ διαταγὴ αὐτὴ πράγματι ὑπάρχει, ἀλλὰ μὲ μίαν ἄλλην μορφήν. Γνωρίζετε, ὅτι γενικῶς οἱ καθηγηταὶ τῶν Φυσικῶν, ὄχι μόνον εἰς τὴν Χώραν μας, ἀλλὰ παντοῦ, χρησιμοποιοῦνται εἰς τὰ διάφορα Ἰνστιτοῦτα Ἐρευνῶν, τὰς Βιομηχανίας καὶ τὰς πρακτικὰς ἐφαρμογὰς καί, ὡς ἐκ τούτου, σημειοῦται ἔλλειψις εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀντιμετωπίσαμεν τὸ πρόβλημα αὐτό, πρῶτον, διὰ τῆς καθιερώσεως τῆς δυνατότητος διορισμοῦ καθηγητῶν τῶν μαθημάτων αὐτῶν καὶ πέραν τοῦ 35ου ἔτους τῆς ἡλικίας των, καθιερώσαμεν τὸ 45ον ἔτος, δεύτερον, διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν φοιτητῶν ποὺ εἰσάγονται εἰς τὰ Φυσικομαθηματικὰ Τμήματα τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Νομίζω, ὅτι θὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς ἀνάγκας μὲ τὸν τρόπον αὐτόν. Σήμερον, αἱ ἐλλείψεις μας εἶναι ἐλάχιστοι εἰς Φυσικομαθηματικούς, προβλέπεται ὅμως, δυστυχῶς, διὰ τὸ μέλλον νὰ εἶναι μεγαλύτεραι. Δι’ αὐτὸ ἐλάβομεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον προηγουμένως. Ἡ διαταγή, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον οἱ κύριοι συνάδελφοι, λέγει τὸ ἑξῆς: Ἐὰν εἰς μίαν περίπτωσιν —καὶ εὐτυχῶς εἶναι ἐλάχιστοι— ὁ ὑπάρχων καθηγητὴς Φυσικῶν ἢ Μαθηματικῶν, ὑποχρεούμενος νὰ καλύψῃ τὰ μαθηματικὰ καὶ φυσικά, πρέπει ὑποχρεωτικῶς νὰ παραλείψῃ ὡρισμένας ὥρας ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ὡρῶν, π.χ. ἀντὶ νὰ κάμῃ τὶς 28 ὧρες κάμνει μόνον 24 καὶ θὰ μείνουν 4 ὧρες χωρὶς νὰ διδαχθοῦν, τότε νὰ μὴ τὰς ἀφαιρέσῃ ἀπὸ ἕνα μάθημα ὁλοκληρωτικά. Εἶναι, δηλαδή, μαθηματικά, φυσική, γεωγραφία — νὰ μὴ εἴπῃ τὸ Γυμνάσιον: Κόβω τὶς ὧρες τῆς Γεωγραφίας, ὥστε νὰ μὴ διδαχθῇ παντελῶς ἡ Γεωγραφία, διότι θεωρεῖται τυχὸν ὡς ἥσσονος σημασίας ἔναντι τῶν ἄλλων. Θὰ περικοποῦν αἱ ὧραι συμμέτρως ἀπὸ ὅλα τὰ μαθήματα, ὥστε οἱ μαθηταὶ νὰ διδαχθοῦν τὸ σύνολον καὶ τῶν τριῶν φυσικομαθηματικῶν μαθημάτων. Ἑπομένως εἶναι ἀκριβῶς ἀντίθετος ἡ ἔννοια τῆς διαταγῆς ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον οἱ κύριοι συνάδελφοι. Ὅτι δηλαδὴ δὲν θὰ περικόπτεται ὁλοκληρωτικὰ κανένα μάθημα, ἀλλὰ συμμέτρως εἰς ἃς περιπτώσεις ὑπάρχει ἀδυναμία τοῦ καθηγητοῦ νὰ καλύψῃ ὅλας τὰς ὥρας. Ἂν θέλετε, σᾶς ἀναγινώσκω καὶ τὴν διαταγήν, ἡ ὁποία εἶναι τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν τῆς ΙΕʹ Περιφερείας. «......... (ἀναγινώσκει) .............». Ἑπομένως, δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ ἄποψις τῶν κυρίων συναδέλφων, ὅτι περικόπτονται αἱ ὧραι διδασκαλίας τῶν φυσικομαθηματικῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπαρκοῦν οἱ καθηγηταὶ τῶν μαθημάτων τούτων διὰ τὴν διδασκαλίαν ὅλων τῶν ὡρῶν. Τὸ ἀκριβὲς εἶναι, ὅτι θὰ περικόπτωνται, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, συμμέτρως αἱ ὧραι ἀπὸ ὅλα τὰ μαθήματα. Κατόπιν τούτου, νομίζω, παραμένει ἡ ἀνάγκη νὰ μεριμνήσωμεν, ὅπως μὴ ὑπάρξουν κενὰ καθηγητῶν τῶν μαθημάτων αὐτῶν εἰς τὸ μέλλον. Σήμερον, καταβάλλομεν πᾶσαν φροντίδα νὰ καλύψωμεν τὰ κενά, φθάνοντες, μάλιστα, εἰς τὸ νὰ διορίζωμεν καὶ χημικοὺς διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν μαθημάτων αὐτῶν. Καταβάλλεται, ὅθεν, πᾶσα προσπάθεια, ὅπως ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἐξυγίανσιν τῶν φοιτητικῶν Ὀργανώσεων.

§12Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι εἰς τὴν φύσιν τῆς φοιτητικῆς νεολαίας νὰ συγκινῆται ἀπὸ τὰς ἐθνικὰς ὑποθέσεις καὶ νὰ ἐκδηλώνῃ τὰ αἰσθήματά της κατὰ τρόπον ἔντονον. Συνεπῶς, ἐὰν εἰς δεδομένην περίπτωσιν οἱ φοιτηταὶ ἐκδηλώνουν κατὰ τρόπον ἔντονον τὰς ἰδέας των, τὰς ἐθνικάς, δὲν θὰ πρέπει ἡ τοιαύτη ἐκδήλωσις νὰ προκαλέσῃ κανένα σχόλιον. Ὅταν ὅμως παρουσιάζωνται φοιτητικαὶ Ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν συγκινοῦνται οὔτε ἀπὸ ἐθνικὰς ἰδέας, οὔτε ἀπὸ τὴν προώθησιν ἐκπαιδευτικῶν καὶ μορφωτικῶν ζητημάτων, ἀλλὰ ἔχουν ὀργανωθῆ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ ἐπιτίθενται ἐναντίον ἀνυπόπτων πολιτῶν καὶ ἀνυπόπτων ἐφημερίδων, ὡς συνέβη μὲ τὴν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς ἐφημερίδος «Μακεδονία» τῆς Θεσσαλονίκης καὶ πρὸ ἡμερῶν κατὰ τὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον συναδέλφων των φοιτητῶν, αἱ Ὀργανώσεις αὗται καταντοῦν ἐπικίνδυνοι καὶ μισηταὶ εἰς τὸν λαόν, ὅταν μάλιστα εἰς τὰς Ὀργανώσεις αὐτὰς παρεισφρύουν καὶ πρόσωπα μὴ φοιτηταί. Αἱ Ὀργανώσεις αὗται θὰ πρέπει νὰ διαλύωνται. Ἔχομεν τὰ ἔκτροπα τῆς ὀργανώσεως ΕΚΟΦ. Ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ ἡ ὁποία μὲ τὴν δρᾶσιν της καταδεικνύει, ὅτι δὲν ἀγωνίζεται οὔτε δι’ ἐθνικὰς ἰδέας, οὔτε συγκινεῖται ἀπὸ ἐκπαιδευτικὰ ζητήματα, εἶναι ὀργάνωσις ταραχοποιός. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὡς ἔχων τὴν εὐθύνην τῆς καθοδηγήσεως τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας, θὰ πρέπει νὰ λάβῃ μέτρα ἐξυγιάνσεως τῶν Ὀργανώσεων αὐτῶν καὶ καθοδηγήσεως τούτων, ὥστε νὰ παύσουν νὰ ἐπιτίθενται ἐναντίον ἀνυπόπτων πολιτῶν. Θὰ πρέπει πρωτίστως, νὰ λάβῃ μέτρα ἐξυγιάνσεως ἀπὸ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα παρεισφρύουν εἰς αὐτὰς καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι κἂν φοιτηταί. Οἱ φοιτηταὶ πρέπει νὰ ἵστανται εἰς ὑψηλὸν ἐπίπεδον καὶ θὰ πρέπει νὰ καθοδηγοῦνται ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, διὰ νὰ γίνουν χρηστοὶ πολῖται, διὰ νὰ ἀποτελέσουν αὔριον τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἔθνους.

§13Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Κοινωνία γενικώτερον, δὲν ἔχει κανένα λόγον σήμερον νὰ ἀνησυχῇ διὰ τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν τῆς Χώρας, ἡ ὁποία ἐν τῷ συνόλῳ της εὑρίσκεται εἰς τὸ ὕψος της, ἔχει ὑψηλὸν φρόνημα καὶ ἐργάζεται διὰ τὰς σπουδάς της καὶ τὴν κατάκτησιν τῆς ἐπιστήμης, πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ μέλλοντός της καὶ τῆς χώρας γενικώτερον, διὰ τὴν αὔριον. Σᾶς πληροφορῶ εὐχαρίστως, ὅτι ἔρχομαι ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην, εἰς τὴν ὁποίαν παρέστην, μεταξὺ τῶν ἄλλων, καὶ εἰς τὰς ἐκδηλώσεις τῆς φοιτητικῆς ἑβδομάδος. Διεπίστωσα κατὰ τὴν παραμονήν μου ἐκεῖ, ὅτι τὸ φρόνημα καὶ αἱ ἐκδηλώσεις τῆς σπουδαζούσης νεολαίας ἦσαν ἀνώτεραι πάσης προσδοκίας. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπισημανθῇ ἰδιαιτέρως εἶναι ἡ στενωτάτη συνεργασία τῆς σπουδαζούσης νεολαίας μετὰ τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ καὶ τῶν καθηγητῶν. Ἡ Κυβέρνησις, δεδομένου, ὅτι ζῶμεν ὑπὸ ἐλεύθερον καὶ δημοκρατικὸν καθεστώς, οὐδεμίαν ἔχει διάθεσιν νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὰς φοιτητικὰς ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι, ὀργανώσεις των, ἐλέγχονται ἀπὸ τὰ ἁρμόδια κρατικὰ ὄργανα, πᾶσα δὲ τυχὸν παράβασις ἐπιφέρει ἀναλόγους κυρώσεις κατὰ τῶν παρεκτρεπομένων. Συνεπῶς, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει περισσότερον, εἶναι ἡ ὅσον τὸ δυνατὸν στενωτέρα συνεργασία διδασκομένων καὶ διδασκόντων πρὸς ὄφελος αὐτῆς ταύτης τῆς σπουδαζούσης νεολαίας, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἡ ἡγεσία τῆς αὔριον. Εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον, διὰ τὸ ἐνδιαφέρον του ὑπὲρ τῆς σπουδαζούσης νεολαίας, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, ἡ σπουδάζουσα νεολαία δρᾷ καὶ ἐργάζεται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν νόμων τοῦ Κράτους. Τυχὸν δὲ μεμονωμέναι παρεκτροπαί, αἱ ὁποῖαι τυχὸν ἐσημειώθησαν ὀφείλονται ἀκριβῶς εἰς τὴν ζωντάνια καὶ τὸ θερμόαιμον τῆς σπουδαζούσης νεολαίας, ὡς ἄλλως τε καὶ ὁ ἴδιος ἀνέφερε κατὰ τὴν ὁμιλίαν του. Ἡ Κυβέρνησις πράττει τὸ πᾶν διὰ τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν καὶ ποικιλοτρόπως ἔχει ἐκδηλώσει τὸ ἐνδιαφέρον της ὑπὲρ αὐτῆς, ἰδίᾳ δὲ διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀπόρων φοιτητῶν, τοὺς ὁποίους διευκολύνει εἰς τὰς ἐγγραφάς των. Πρέπει νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι τὸ μέλλον τῆς χώρας χάρις εἰς τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν θὰ εἶναι πολὺ καλύτερον.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀπήντησεν ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔθεσα, καὶ τὸ ἐρώτημά μου αὐτὸ τὸ ἐνετόπισα εἰς μίαν μικρὰν μειοψηφίαν φοιτητῶν καὶ ἄλλων στοιχείων, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν ἑκάστοτε ἀνοικείους ἐπιθέσεις καὶ ἔκτροπα εἰς βάρος πολιτῶν καὶ συναδέλφων των καὶ ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπέφυγε νὰ ἀπαντήσῃ.

§15Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Κύριε συνάδελφε, συνάγετε αὐθαίρετα συμπεράσματα ἐκ τῆς ὁμιλίας μου. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι αἱ φοιτητικαὶ ὀργανώσεις λειτουργοῦν ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν νόμων, ἐλεγχόμεναι ἀπὸ τὰ ἁρμόδια κρατικὰ ὄργανα, ἡ δὲ Κυβέρνησις, διότι ζῶμεν ὑπὸ δημοκρατικὸν καθεστὼς δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τοὺς φοιτητὰς τὰς πεποιθήσεις της καὶ νὰ ἐμποδίσῃ αὐτοὺς εἰς τὰς διαφόρους νομίμους ἐκδηλώσεις των.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ τρέχοντος ἔτους πρόκειται νὰ χρηματοδοτηθῇ ἡ ἀνέγερσις διδακτηρίων διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς περιοχῆς πρωτευούσης.

§17Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς πρόσφατον περιοδείαν μου ἀνὰ τὴν πρωτεύουσαν καὶ ἰδίᾳ εἰς τὴν Βʹ περιφέρειαν ἐκ τῆς ὁποίας καὶ ἐκλέγομαι, διεπίστωσα, ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ ἀναγκαῖα ἐκπαιδευτικὰ διδακτήρια πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς μαθητιώσης νεολαίας. Βεβαίως, πάντοτε τὸ Δημόσιον ὑστεροῦσεν ἀπὸ ἀπόψεως διδακτηρίων, τὰ τελευταῖα, ὅμως, ἔτη αἱ ἐλλείψεις αὐταὶ ἐδιπλασιάσθησαν. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὴν τελευταίαν ἀπογραφήν, θὰ ἴδωμεν τὴν τεραστίαν αὔξησιν, ἡ ὁποία ἐπῆλθε κατὰ χιλιάδας εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τῆς χώρας καὶ ἰδίᾳ τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ἐκεῖ ποὺ ἄλλοτε ὑπῆρχον δεκάδες οἰκογένειαι, σήμερον ὑπάρχουν χιλιάδες τοιούτων. Τὸ θέμα, κ. Πρόεδρε, εἶναι τεράστιον καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ριζικῶς καὶ μὲ θαρραλέα μέτρα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑστεροῦμεν ἡμεῖς εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν καὶ κτίρια, ὅταν εἰς ἄλλα Κράτη, πολὺ περισσότερον καθυστερημένα, αἱ ἐλλείψεις αὗται δὲν ὑπάρχουν πλέον. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ἐὰν πρόκειται ἐκ τοῦ τρέχοντος προϋπολογισμοῦ νὰ διατεθῇ σχετικὸν κονδύλιον διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίων πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν ὁλοκλήρου βεβαίως τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ ἰδιαίτερα τῆς Βʹ Περιφερείας τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης.

§18Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει πολλαπλασιάσει τὰ κατ’ ἔτος διατιθέμενα κονδύλια διὰ τὰς ἐκπαιδευτικὰς ἀνάγκας τῆς χώρας ἐν σχέσει μὲ τὰ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων. Εἶναι, ἐπίσης, γνωστόν, τὸ Κυβερνητικὸν ἐνδιαφέρον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἐκπαίδευσιν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε, ἐτόνισα κατὰ τὴν προχθεσινὴν ὁμιλίαν μου κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης ἀνηγέρθησαν πλεῖστα ὅσα διδακτήρια, κυρίως δὲ εἰς τὰς ἀκραίας περιοχὰς καὶ συνοικισμοὺς τῆς Διοικήσεως Πρωτευούσης, διότι, ὡς ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ κ. συνάδελφος, ἐκεῖ εἶναι καὶ αἱ μεγαλύτεραι ἀνάγκαι. Ἐκτὸς ὅμως τούτων, εὑρίσκονται ὑπὸ ἀνέγερσιν καὶ ἄλλα διδακτήρια, εἰς τὸν ἐφετεινὸν δὲ προϋπολογισμὸν ἐνεγράφησαν 4½ ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ 9.795.000 διὰ τὴν Δημοτικὴν Ἐκπαίδευσιν. Κυρίως δὲ διὰ τοὺς ἀκραίους συνοικισμούς, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι εἰς τὸ Αἰγάλεω, Περιστέρι, Κηφισιά, Νίκαια κλπ. Βεβαίως, δὲν πρόκειται μὲ τὰ κονδύλια αὐτὰ νὰ θεραπευθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐκπαιδεύσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους, πάντως, ὅμως, πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι καὶ τὰ κονδύλια αὐτὰ ἀποτελοῦν ἕνα μέγα βῆμα, ὁ ρυθμὸς δὲ αὐτὸς ἐὰν συνεχισθῇ ἐλπίζω, ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστων ἐτῶν θὰ ἔχῃ συντελεσθῇ ἡ ὁλοκλήρωσις τοῦ προγράμματος εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀνέγερσιν τῶν διδακτηρίων.

§19Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀναφέρατε ὡρισμένους Δήμους καὶ Κοινότητας, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἀνεγερθοῦν διδακτήρια. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὰ κονδύλια, τὰ ὁποῖα ἀναφέρατε, πόρρω ἀπέχουν διὰ νὰ καλύψουν τὰς ὑφισταμένας ἐλλείψεις ἀνεγέρσεως διδακτηρίων.

§20Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Τὸ σύνολον, κ. συνάδελφε, τῶν κονδυλίων, τὰ ὁποῖα διατίθενται εἰς τὸν ἐφετεινὸν προϋπολογισμὸν εἶναι 14.200.000.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν δύο προηγουμένων συνεδριάσεων τῆς 5.5.61 καὶ 8.5.61.

§22Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν δύο προηγουμένων συνεδριάσεων μὲ μίαν παρατήρησιν ποὺ ἔχω νὰ κάμω: ὅτι εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως καὶ εἰς τὴν σελίδα 4, στήλη αʹ, παρελείφθη ἐξ ἀβλεψίας μία περικοπὴ ἐκ τοῦ λόγου τοῦ κ. Ζίγδη, ἡ ὁποία θὰ περιληφθῇ εἰς τὴν ἀνατύπωσιν.

§24Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Παρασκευῆς, ὁ κ. Πολυχρονίδης ἀνελθὼν εἰς τὸ βῆμα περὶ τὸ μεσονύκτιον περίπου...

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δηλαδὴ ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα;

§26Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Μάλιστα, ἀκούσατε τὸ προσωπικὸν θέμα κ. Πρόεδρε. Ὁ κ. Πολυχρονίδης ἠσχολήθη εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, τῆς Παρασκευῆς, μὲ τὸ νὰ μὲ ὑβρίζῃ καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι ψεύδομαι, ὅτι συκοφαντῶ κλπ. Συγκεκριμένως δὲ εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς του, λέγει τὰ ἑξῆς: ὅτι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ σπιλώσω τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναφέρεται αὐτὸ εἰς τὰ πρακτικά;

§28Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Βεβαίως, νὰ σᾶς τὸ διαβάσω. Λέγει: «Ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ στιγματίσω τὴν τακτικὴν τοῦ κ. συναδέλφου, ὁ ὁποῖος κατασπιλώνει τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας». Πάρα κάτω λέγει, ὅτι θὰ ἀπετέλει εὐτύχημα καὶ διὰ τὸν νομόν μου νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν ἐπιβλαβῆ παρουσίαν μου κλπ. Κατόπιν αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν δικαιοῦμαι νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Πράγματι, ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρακαλέσω δι’ ὀλίγων, νὰ ἐκθέσετε αὐτὸ ἀπὸ τῆς θέσεώς σας.

§30Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δι’ ὀλίγων, νὰ τὸ ἐκθέσω ἀπὸ τοῦ βήματος.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδέποτε ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος ἀνέρχονται εἰς τὸ βῆμα.

§32Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Σᾶς ὑπόσχομαι, ὅτι δὲν θὰ ὑπερβῶ τὸ 5λεπτον καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος.

§33Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Διατί, κ. Πρόεδρε, αὐτὴ ἡ μεταχείρισις δὲν ἐγένετο καὶ διὰ τὸν κ. Πολυχρονίδην;

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔλεγχον θὰ κάμετε ἐσεῖς; Ὑπάρχουν τέτοιες φράσεις. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι δὲν εἶμαι ἐγὼ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ κάμνουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν μεταχείρισιν. Σεῖς τὸ γνωρίζετε πολὺ καλά. Ὁ κ. Πολυχρονίδης, πρὶν τοῦ δώσω τὸν λόγον, ἦλθε καὶ μὲ παρεκάλεσε καὶ τὸν ἐνέγραψα νὰ ὁμιλήσῃ καὶ κατόπιν εἶπεν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§35Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. Πολυχρονίδης, δὲν πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ, Βολουδάκης.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι θέμα προσωπικὸν καὶ θὰ τὸ κρίνω ἐγώ. Ὁρίστε κ. Βολουδάκη.

§37Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Διὰ νὰ πάψουν νὰ διαμαρτύρονται οἱ κ.κ. συνάδελφοι, τοὺς παρέχω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν: Τὸ Σάββατον τὸ πρωΐ ἀφοῦ ἔλαβον γνῶσιν τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Πολυχρονίδη, τοῦ ἀπέστειλα τηλεγράφημα καὶ εἰς τὸ ἐν Ἀθήναις καὶ εἰς τὸ ἐν Χανίοις Πολιτικόν του Γραφεῖον, τὸ τηλεγράφημα δὲ τοῦτο τὸ ἐδημοσίευσα καὶ εἰς τὴν ἐν Κρήτῃ ἐκδιδομένην ἐφημερίδα, διὰ τούτου δὲ τοῦ ἐγνώριζον, ὅτι τὴν προσεχῆ Τρίτην, δηλαδὴ σήμερον, προτίθεμαι νὰ λάβω τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ τὸν παρεκάλουν νὰ παρευρίσκεται εἰς τὴν Βουλήν, τοῦτο δὲ διὰ νὰ μὴ ἰσχυρίζεται, ὅτι δῆθεν φυγομαχῶ καὶ ὅτι ἐν ἀπουσίᾳ του λαμβάνω τὸν λόγον.

§38Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοθρῆ, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Ἐὰν θέλετε νὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ λάβετε τὸν λόγον μετὰ τὸν κ. Βολουδάκην.

§40Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κ. Πρόεδρε, ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Πολυχρονίδη νὰ δίδετε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Βολουδάκην νὰ ὁμιλήσῃ καὶ νὰ ἐπιτεθῇ κατὰ τοῦ κ. Πολυχρονίδη. Αὐτὸ ποὺ κάμει ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἀπρεπές. Δὲν εἶναι ὀρθόν, ἀπουσιάζοντος τοῦ ἀντιπάλου μας νὰ λαμβάνωμεν τὸν λόγον καὶ νὰ ὁμιλῶμεν δι’ αὐτόν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν θάρρους ποὺ κάμνει ὁ κ. συνάδελφος.

§41Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ὅταν ἡμεῖς ἀποδεικνύομεν τὸ θάρρος μας, κ. Κοθρῆ, σεῖς καὶ ὁ συνάδελφός σας κρύπτεσθε. Ἀλλὰ ὑπὸ ποίαν ἰδιότητα ὁμιλεῖτε, τὸν δικηγόρον κάνετε; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§42Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸν κ. Πολυχρονίδη, κ. Πρόεδρε, δὲν τὸν ἀφήσατε νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ἐνῷ τοῦ κ. Βολουδάκη τοῦ δίδετε τὸν λόγον ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ κ. Πολυχρονίδη. Λυποῦμαι πολὺ διὰ τὴν τακτικήν σας αὐτήν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμνετε λάθος. Ὁ κ. Πολυχρονίδης, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως, ἦλθεν εἰς τὴν ἕδραν καὶ μὲ παρεκάλεσε νὰ τὸν ἐγγράψω διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς προσωπικὴν ἐπίθεσιν, ὡς μοῦ εἶπε, συναδέλφου, πρᾶγμα ποὺ ἔκαμα. Ἀρχομένης τῆς συνεδριάσεως, ὁ κ. Πολυχρονίδης ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Εἶπον εἰς τὸν κ. Πολυχρονίδην, ὅτι μόνος μοῦ ἐζήτησε νὰ τὸν ἐγγράψω νὰ ὁμιλήσῃ καὶ τὸν ἐνέγραψα, προσθέσας, ὅτι ἀδυνατῶ νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Βολουδάκην, διὰ τὸν ὁποῖον συνάδελφός του εἶπεν, ὅτι κατασπιλώνει τὸν πολιτικὸν κόσμον. (Φωναί, κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§44Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Βολουδάκης ἐζήτησε τὸν λόγον νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ὀρθὸν εἶναι οἱ κ. συνάδελφοι νὰ τὸν ἀφήσουν νὰ ἐκθέσῃ τὸ προσωπικὸν ζήτημα. Δὲν εἶναι δυνατὸν πρὶν ἀκούσουν εἰς τί συνίσταται τὸ προσωπικὸν ζήτημα, νὰ διαμαρτύρωνται καὶ νὰ θορυβοῦν καθ’ ὃν τρόπον θορυβοῦν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. Βολουδάκη, ἔχετε τὸν λόγον.

§46Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἀλλὰ πρὸ πάντων ὁ κ. Κοθρῆς διαμαρτύρεται καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον εὐγενέστατον, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἔστειλα τὸ παρελθὸν Σάββατον εἰς τὸν κ. Πολυχρονίδην. (Ἀναγινώσκει τηλεγράφημα, διὰ τοῦ ὁποίου καλεῖ τὸν κ. Πολυχρονίδην νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν). Ἐλπίζω ὁ κ. Κοθρῆς νὰ ἐπείσθη, ὅτι πρέπει νὰ παύσῃ διαμαρτυρόμενος ἐπειδὴ λαμβάνω τὸν λόγον ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ κ. Πολυχρονίδη. Εἰσερχόμενοι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, κ. βουλευταί, ἡμεῖς οἱ νεώτεροι, ἐπιστεύομεν, ὅτι ἀπὸ τοὺς παλαιοτέρους θὰ ἐλαμβάνομεν διδάγματα ψυχραιμίας, ἀντικειμενικότητος καὶ πρὸ πάντων εὐπρεπείας. Δυστυχῶς, τοιοῦτόν τι δὲν συνέβη μὲ τὸν προχθεσινὸν μεσονύκτιον ἀπολογητικὸν μονόλογον τοῦ συναδέλφου κ. Πολυχρονίδη. Ἐξ αὐτοῦ ἐπεβεβαιώθη ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου, κ. βουλευταί, ἀφοῦ ἀνέφερον διάφορα στατιστικὰ δεδομένα καὶ ἀριθμοὺς σχετικῶς μὲ τὰ ἐκτελούμενα ἐν Κρήτῃ ἔργα, ἤσκησα ἐν συνεχείᾳ κριτικὴν τοῦ συναδέλφου κ. Πολυχρονίδη, διὰ τὴν πολιτικὴν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου κατὰ τὸ διάστημα ποὺ ἦτο Ὑφυπουργός. Τοῦτο τὸ ἔπραξα προκληθεὶς παρὰ τοῦ ἰδίου διὰ τῆς προηγουμένης ἀγορεύσεώς του. Οὐδόλως ὕβρισα τὸν κ. Πολυχρονίδην. Ἤσκησα ἁπλῶς κριτικὴν τῶν πράξεών του, δὲν τοῦ ἀπέδωσα ἰδιοτέλειαν, ἀλλὰ ἐπιπόλαιον καὶ κακὸν χειρισμὸν εἰς ὅ,τι ἀφεώρα τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου κατὰ τὸ 1951.

§47Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§48Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν προτίθεμαι, κ. Παπαμιχαλόπουλε, νὰ ἐμφανίσω τοὺς τίτλους μου ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης. Ἐάν, ὅμως, τὸ ἔπραττον, ἐστὲ βέβαιος, ὅτι θὰ ἦσαν ἀνώτεροι τῶν τίτλων ἐκείνου τὸν ὁποῖον ὑπαινίσσεσθε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θὰ μιμηθῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πολυχρονίδην, ὑβρίζοντα, διότι πιστεύω, ὅτι ἡ μέθοδος τῶν ὕβρεων εἶναι χαρακτηριστικὸν τῶν βεβαρυμένων συνειδήσεων καὶ τῶν δειλῶν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ μεταχειρίζεσθε, κ. Βολουδάκη, τοιαύτας λέξεις, διότι προκαλεῖτε. Θὰ ἠδύνασθε νὰ μεταχειρισθῆτε ἄλλην φράσιν, ὅτι ἐμφανίζει ἔλλειψιν ἐπιχειρημάτων καὶ συνεπῶς ἀδυναμίαν καὶ ὄχι δειλίαν.

§50Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐπαφιέμεθα διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἀπουσιάζοντος συναδέλφου εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ ἀναμένομεν τὰς πράξεις του. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ὁ κ. Κ. Μαρῆς (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος, λόγῳ τοῦ ἐπικρατοῦντος θορύβου).

§51Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Μαρῆ, ὁ ἀφορισμός, τὸν ὁποῖον ἔκαμα, εἶναι γενικὸς καὶ δὲν ἀφορᾷ προσωπικῶς τὸν κ. Πολυχρονίδην. Ἀπορῶ, ὅμως, διατί δὲν ἐπαναστατήσατε ὅταν ἠκούατε τὸν κ. Πολυχρονίδην, ὑβρίζοντα ἐμὲ καὶ ἐξανίστασθε τώρα καὶ διαμαρτύρεσθε διατὶ ὁμιλῶ ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ κ. Πολυχρονίδη. Προεῖπον, ὅτι προσεκάλεσα τὸν κ. Πολυχρονίδη νὰ ἔλθῃ ἀπόψε εἰς τὴν συνεδρίασιν, διότι ἐπροτιθέμην νὰ λάβω τὸν λόγον. Ἐὰν δὲν ἦλθε, δὲν πταίω ἐγώ. Κύριοι βουλευταί, αἰσθάνομαι, πράγματι, πικρίαν δι’ ὅσα ἀπὸ τοῦ βήματος, ἐναντίον μου, εἶπεν ὁ κ. Πολυχρονίδης. Λέγω, αἰσθάνομαι πικρίαν καὶ ὄχι ἔκπληξιν, διότι ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, τοιαύτην τακτικήν, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὸ 1935 ἐγκατέλειψε τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον, μὴ λαβὼν μέρος εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν του κίνημα, ὁ ὁποῖος τὸ 1938 ἦτο ὁ μόνος ἐκ τῶν Κρητῶν πολιτικῶν, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπανεστάτησε κατὰ τῆς δικτατορίας καὶ ὁ ὁποῖος, ὅταν οἱ ψηφοφόροι του ἔπιπτον ὑπὸ τὰ κτυπήματα τοῦ κατακτητοῦ κατὰ τὴν κατοχήν, αὐτὸς ἐφρόντιζε νὰ εὑρίσκεται ἐν ἀσφαλείᾳ εἰς τὴν Πλάκα τῶν Ἀθηνῶν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε, κ. Βολουδάκη, νὰ ὁμιλῆτε αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἀναφέρεσθε εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τοῦ κ. Πολυχρονίδη. Ἐζητήσατε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ μόνον δικαιοῦσθε νὰ ὁμιλήσητε.

§53Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐν ἁδροτάταις γραμμαῖς νὰ ἐμφανίσω τὸν ὑβριστήν μου. Δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν ἄλλως νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν πλήρως τὸ προσωπικόν μου ζήτημα. Ὁ κ. Πολυχρονίδης δὲν ἠρκέσθη ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης νὰ ὑβρίσῃ μόνον ἐμέ. Ὕβρισε καὶ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ δώσουν τὰς δεούσας ἀπαντήσεις, ὑπεραμυνόμενοι τοῦ ἑαυτοῦ των.

§54Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαμιχαλόπουλε, τὸν δικηγόρον κάμετε; Παρακαλῶ νὰ μὴ διακόπτετε.

§56Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ὁσονδήποτε καὶ νὰ φωνασκῆτε, κ. συνάδελφε, δὲν θὰ μὲ ἐμποδίσετε νὰ εἴπω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω. Ὁ κ. Πολυχρονίδης, μεταξὺ ἄλλων, εἶπεν, ὅτι ἡ ἡγεσία τῶν συνεταιρισμῶν Κρήτης εἶναι σάπια καὶ ἐκμεταλλεύεται τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν.

§57ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΙΣ. Εἶναι αὐτὸ προσωπικὸν θέμα κύριε Πρόεδρε;

§58Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν ἀφίνετε, κ. συνάδελφε, τὸν κ. Πρόεδρον νὰ κρίνῃ;

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βολουδάκη, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο καλύτερον νὰ ἐγγραφῆτε νὰ ὁμιλήσετε μὲ τὴν σειράν σας ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Αὐτὸ ποὺ λέγετε περὶ τῆς ἡγεσίας τῶν Συνεταιρισμῶν, δὲν ἀποτελεῖ προσωπικὸν θέμα.

§60Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ ὑβρίζεται ἡ ἡγεσία μιᾶς συνεταιριστικῆς ἀγροτικῆς ὀργανώσεως.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βολουδάκη, δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ προσωπικόν σας θέμα. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἐπανέλθετε εἰς τὸ προσωπικόν σας θέμα καὶ ἐὰν νομίζετε ὅτι ὑπάρχουν ἄλλα θέματα, τότε νὰ ζητήσετε νὰ ἐγγραφῆτε καὶ νὰ ὁμιλήσετε.

§62Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραιτοῦμαι τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὁ κ. Πολυχρονίδης μοῦ ἠμφισβήτησεν ἕνα τηλεγράφημα, ἀποσταλὲν ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν Χανίων διὰ τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Τὸ τηλεγράφημα φέρει ἀριθμὸν 3975)9.12.1960. Ὁ κ. Πολυχρονίδης, τερματίζων τὴν ἀγόρευσίν του, ἠθέλησε νὰ κάμῃ καὶ μίαν ἐπίδειξιν πολιτικῆς δυνάμεως καὶ συνεφώνησε μαζί μου διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ πλειοψηφικοῦ. Δὲν ἔχω ἐπ’ αὐτοῦ, παρὰ ὡς ἀπάντησιν νὰ ἀπευθύνω τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. Πολυχρονίδην. Ἀφοῦ αἰσθάνεσθε τόσον ἰσχυρὸν πολιτικῶς τὸ πρόσωπόν του, διατί ἀνησυχεῖ διὰ τὴν φημολογουμένην κάθοδον τοῦ ἀρχηγοῦ του κ. Βενιζέλου ὡς ὑποψηφίου εἰς τὸν Νομὸν Χανίων; Μήπως, διότι μόνον ὁ ἀρχηγός του κ. Βενιζέλος θὰ ἐκλεγῇ βουλευτής;

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Τσιάρας.

§64Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονός, ὅτι ἀπὸ τὰς περισσοτέρας τοὐλάχιστον πτέρυγας τῆς Βουλῆς ἔχουν κατατεθῆ ἐπερωτήσεις διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν καὶ τὴν ἐρήμωσιν τῆς ἐπαρχίας. Οἱ ὁμιλήσαντες συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ Πρωτεύουσα ὁλονὲν καὶ περισσότερον διογκοῦται εἰς βάρος τῆς ἐπαρχίας καὶ ὅτι ἡ στατιστικὴ ποὺ ἐπηκολούθησεν ἐπηλήθευσε πλήρως τοὺς ἰσχυρισμούς των. Ἀπέδειξεν ἤδη, ἡ στατιστική, ὅτι ὁ πληθυσμὸς τῆς Πρωτευούσης ηὐξήθη κατὰ 455.000. Ὅτι εἰς τὴν Πρωτεύουσαν συνεκεντρώθη τὸ 65% τῆς Βιομηχανίας. Εἰς τὴν Πρωτεύουσαν ἐπίσης εὑρίσκεται τὸ 61% τῶν ἰατρῶν καὶ τὸ 45% τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Πέραν τούτων, ἡ πολιτιστική, πνευματικὴ καὶ ἡ οἰκονομικὴ κίνησις ὁλοκλήρου σχεδὸν τῆς χώρας. Ἀπέδειξαν ἀκόμη οἱ ὁμιλήσαντες συνάδελφοι, ὅτι ἡ ὕπαιθρος Ἑλλὰς φθίνει, ἡ ἀνεργία καὶ ἡ ὑποαπασχόλησις ὀγκοῦται καὶ ἡ ἀγροτικὴ Ἑλλὰς — τὰ χωρία μὲ τὴν πολιτικὴν αὐτήν, ἐρημώνονται, ἡ χρεωκοπία τῶν ἀγροτῶν εἶναι δεδομένη — ἡ μετανάστευσις πῆρε τεραστίας διαστάσεις καὶ αἱ πωλήσεις τῶν ἀγροτικῶν νοικοκυριῶν ἐπικίνδυνον ἔκτασιν. Ἀρκεῖ νὰ σημειωθῇ, ὅτι αἱ ἀγοροπωλησίαι ἀγροτικῶν κτημάτων ἔφθασαν διὰ τὰ ἔτη 1959 καὶ 1960 εἰς τὸ ὕψος 1.200.000.000 δραχμῶν. Ἀντιθέτως, ἡ Κυβέρνησις εὗρε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξῃ ὁλόκληρον τὸ ἱστορικὸν τῶν ἔργων της καὶ τῶν ἐπενδύσεων ποὺ διοχετεύονται κατὰ τὰ ¾ εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Καὶ τέλος, ἡ Κυβέρνησις ἐπαναπαύεται εἰς τὸ ὄνειρον, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπικρατεῖ εὐημερία. Ἑπομένως, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ πρέπει νὰ χρεωστῇ χάριτας εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἡ Κυβέρνησις, εἶπεν, ὅτι ἡ διόγκωσις τῆς Πρωτευούσης εἰς πληθυσμὸν εἶναι φυσιολογικὴ καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἀνησυχῇ, ἐφ’ ὅσον τὸ ἴδιον παρουσιάζεται καὶ εἰς τοὺς Παρισίους. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, μᾶς εἶπεν ἀκόμη, ὅτι κυριώτερος παράγων τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας εἶναι ἡ γεωργία· μᾶς εἶπεν, ὅτι γίνονται ἔργα ἀρδευτικά, μᾶς ὡμίλησε διὰ τὰ λιπάσματα καὶ τὰς ἀναδιαρθρώσεις, διὰ τὴν σιτοκαλλιέργειαν, διὰ τὰ ψυχανθῆ καὶ τὴν κτηνοτροφίαν. Τέλος, δέ, μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ηὐξήθη, ἀπὸ 17.200 ἑκατ. τὸ 1955 καὶ 26.400 ἑκατ. τὸ 1960. Πράγματι, κ. βουλευταί, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι πολλὰ ἀπὸ τὰ τελευταῖα ὑποστηριζόμενα εἶναι ἀληθινά. Γίνονται δηλαδὴ ὡρισμένα ἔργα καὶ ηὐξήθη κἄπως ἡ παραγωγὴ καὶ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα καὶ τοὺς ἀριθμούς, διότι τὰ ἀνέπτυξαν ἄλλοι ἔγκριτοι συνάδελφοι οἰκονομολόγοι, μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν ὁποίων καὶ ἐγὼ συντάσσομαι ἀπολύτως. Ἀπεδείχθη κατὰ τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, ὅτι τὸ πᾶν διὰ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι Ἀθήνα καὶ ὅτι ἡ ὕπαιθρος Ἑλλὰς ἐρημώνεται πράγματι. Ἐγὼ θὰ περιορισθῶ νὰ σημειώσω τὸ γεγονὸς διατὶ ἔπειτα ἀπὸ τὰς τόσας θριαμβολογίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ τόσα ἔργα ποὺ ἰσχυρίζεται, ὅτι γίνονται ὑπάρχει τελεία ἐξαθλίωσις εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς τοὺς ἐργαζομένους καὶ ἰδιαίτερα εἰς τοὺς ἀγρότας. Εἶναι γεγονός, κ. συνάδελφοι, ὅτι οἱ ἀγρόται εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν καὶ οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον. Τόσης ἐκτάσεως οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν, οὐδέποτε ἄλλοτε ἐγνώρισαν οἱ ἀγρόται εἰς τὸν τόπον αὐτόν, καὶ ἀπόδειξις τούτου, εἶναι ἡ ὁμαδικὴ ἐγκατάλειψις τοῦ χωριοῦ. Διὰ πρώτην φορὰν οἱ Ἕλληνες ἀγρόται καὶ μάλιστα οἱ νέοι, ἐγκαταλείπουν τὴν εὐημερίαν, τὴν ὁποίαν εὐαγγελίζεται τὸ κυβερνῶν κόμμα. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ κύριον θέμα θὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δυὸ λέξεις διὰ τὰ ἔργα τῆς Κυβερνήσεως. Ἔπειτα ἀπὸ τόσην ἀφαίμαξιν οἰκονομικὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ γίνωνται καὶ ὡρισμένα ἔργα. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ἔργα, ὡς ἀπεδείχθη, εἶναι ἀμελέτητα καὶ ἀπρογραμμάτιστα, ὥστε τὰ περισσότερα ἐξ αὐτῶν φθάνουν εἰς τὸ σημεῖον νὰ εἶναι ἀντιοικονομικὰ καὶ μάλιστα μερικὰ ἐξ αὐτῶν καὶ νὰ ἀποτυγχάνουν (Λάρυμνα, Πτολεμαῒς καὶ ἄλλα). Διὰ τὴν δυστυχίαν τῶν ἀγροτῶν μας, ἡ ὁποία εἶναι δεδομένη πρὶν ἢ εἴπω τὰς ἰδικάς μου σκέψεις, θὰ ἀναφερθῶ εἰς γνώμας ξένων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐδήλωσε, πρὸ ὀλίγου χρόνου, ὅτι 2 ἑκατομμύρια Ἕλληνες διάγουν ἐν ἀθλιότητι. Ὁ Μητροπολίτης Δημητριάδος ὡμίλησε περὶ γεγονότων παρομοίων μὲ τοῦ Βελγίου, λόγῳ ἀκριβῶς αὐτῆς τῆς ἐξαθλιώσεως. Οἱ «Τάϊμς» τῆς Νέας Ὑόρκης ἔγραψαν, ὅτι εἶναι ζωώδης ὁ βίος τῶν ἀγροτῶν ὡρισμένων περιοχῶν τῆς Ἠπείρου καὶ τέλος, ἕνα χριστιανικὸν περιοδικόν, ὁ «Τύπος» τοῦ Ἀπριλίου 1961, γράφει τὰ ἑξῆς: «Ὁ Ὀργανισμὸς Γήρατος Ἀγροτῶν (Ο.Γ.Α.), πρόκειται νὰ δώσῃ συντάξεις εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐμεῖς ξέρουμε βαθειά, τί ἀφάνταστη δυστυχία τοὺς δέρνει. Ἐὰν στὸν Παρακάλαμον, στὸν κάμπον τῶν Γιαννίνων, πεθαίνουν τώρα τῆς πείνης 106 παιδιὰ ἀγροτῶν, ἂς βάλῃ κανεὶς στὸν νοῦν του τί γίνεται παραπάνω, στὰ βουνίσια χωριά, Ἀκαρνανία, Εὐρυτανία, Θεσσαλία, χωριὰ τοῦ Σουλίου καὶ τῆς Πίνδου, λένε τὸ ψωμὶ ψωμάκι. Παραγωγὴ μηδέν, βιὸς μηδέν, ροῦχο τίποτε, ἔμβασμα ἀπὸ πουθενὰ καὶ τὰ χόρτα τῆς γῆς καὶ ἐκεῖνα λειψά». Αὐτά, ἀκριβῶς, γράφει ἡ ἐφημερὶς αὐτή, ποὺ δὲν εἶναι ἀριστερὰ ἢ τυχὸν ἀριστερίζουσα. Ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ εἶναι τὸ ὄργανον τῆς Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ἑνώσεως (Π. Ο.Ε.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ κατάντημα τῆς ὑπαίθρου διαλαλεῖται ἀπὸ ὅλας τὰς ἐφημερίδας, ἀκόμη καὶ τὰς φιλικὰς πρὸς τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε., καὶ μόνον ἡ Κυβέρνησις διατυμπανίζει συνεχῶς, ὅτι εἰς τὴν χώραν μας ὑπάρχει καὶ βασιλεύει εὐημερία. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ παραδεχθῇ, ὅτι ἡ χώρα μας ἔχει τὰ γνωρίσματα μιᾶς ὑποαναπτύκτου οἰκονομίας καὶ ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ κυριαρχῇ εἰς αὐτὴν ἡ γεωργικὴ φυσιογνωμία. Καὶ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν τομέα θὰ ἐρευνήσω. Ἔχει ἡ Κυβέρνησις ὀρθὴν γεωργικὴν καὶ ἐμπορικὴν πολιτικήν; Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἡ ἐπαρχία φθίνει, ἀκριβῶς, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει σωστὴν γεωργικὴν πολιτικὴν καὶ διότι ἔχει καταστρεπτικήν, μάλιστα, ἐμπορικὴν πολιτικήν. Ἐπομένως, κατὰ τὴν γνώμην μου, καμμία προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ τὸν τόπον καὶ τὴν οἰκονομίαν μὲ τὴν ἐφαρμογὴν μιᾶς τοιαύτης, παραδόξου, πολιτικῆς. Ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς διὰ τοὺς ἀγρότας εἰς τὸν τόπον μας, κατήντησε κατάρα. Ἡ ἐξαθλίωσις εἶναι ἄνευ προηγουμένου καὶ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν φυγὴν τοῦ ἀγροτικοῦ ἀπὸ τὴν τόσην εὐημερίαν! Κύριοι συνάδελφοι, ἠμπορῶ νὰ ἰσχυρισθῶ, ἀδίστακτα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κων. Καραμανλῆ ἐκήρυξεν ἀδίστακτον πόλεμον κατὰ τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Καὶ ἔρχομαι, πρῶτον, νὰ ἐξετάσω τὴν σιτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς. Εἶναι γνωστὴ ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο οἱ σιτοπαραγωγοὶ τὸ 1926, ὁπότε, κατόπιν συλλαλητηρίων καὶ σκληρῶν ἀγώνων τῶν ἀγροτῶν μας ἤρχισεν ἡ ἐφαρμογὴ τῆς γνωστῆς πολιτικῆς τῆς προστασίας τῆς σιτοκαλλιεργείας. Ἐπὶ τόσα ἔτη ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἐτήρησαν καὶ ὑπεστήριξαν αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τῆς σιτοπροστασίας καὶ μὲ αὐτὴν τὴν σωστὴν πολιτικὴν ἐφθάσαμεν εἰς τὴν σιτάρκειαν. Μετὰ 33 ὅμως ἔτη, ἐμφανίζεται τὸ σήμερον κυβερνῶν Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ἀνατρέπει τὴν πολιτικὴν ἐκείνην, διὰ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν εἰς τὴν κατάστασιν τὴν πρὸ τοῦ 1926 πολιτικήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπικρατοῦσεν ἡ ἀντίληψις, ὅτι πρέπει νὰ προμηθευώμεθα ἀμερικανικὸν σιτάρι, διότι αὐτὸ εἶναι φθηνό. Ἂς ἴδωμεν ὅμως τί λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὑπεύθυνος σύμβουλος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν προβλημάτων.

§65Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πολλάκις, κ. συνάδελφε, ἔχει διαπιστωθῆ, ὅτι ὑπερβαίνετε καὶ τὰς ὑπερβολάς. Οὐδεὶς εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ περιορίσωμεν τὴν σιτοκαλλιέργειαν διὰ νὰ παίρνωμεν τὸν ἀμερικανικὸν σῖτον. Εἴπομεν καὶ τὸ ἐπετύχαμεν νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἀποδόσεις. Καὶ πράγματι ἔχομεν ἐπιτύχει τὴν αὔξησιν ἀποδόσεως εἰς 150 κιλὰ τὸ στρέμμα. Ἡ πολιτική μας λοιπὸν δὲν εἶναι νὰ εἰσάγωμεν ἀμερικανικὸν σῖτον, ἀλλὰ μὲ τὰς καλλιεργουμένας ἐκτάσεις νὰ ἔχωμεν στάρι περισσότερον. Καὶ τοῦτο τὸ ἐπετύχαμεν, διότι ἐνῷ συνεχῶς περιορίζομεν τὰς ἐκτάσεις, ἔχομεν τὸ ἴδιον σιτάρι. Σεῖς ὑπερβαίνετε τὰς ὑπερβολάς, ὅπως τὸ πράττετε πάντοτε ὁσάκις ἀνέρχεσθε εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ ἀγροτικῶν θεμάτων.

§66Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἄλλα ἰσχυρίζεται τώρα καὶ ἐντελῶς ἀντίθετα ἐδήλωνεν ὅταν ἔκαμε τὴν στροφὴν εἰς τὴν σιτικὴν πολιτικήν.

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔκαμα καμμίαν στροφήν. Εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, καὶ τὸ τονίζω, ὅτι θέλομεν οἱ σιτοπαραγωγοὶ παράλληλα πρὸς τὸ εἰσόδημά των ἀπὸ τὸν σῖτον, νὰ ἔχουν καὶ ἄλλο εἰσόδημα, πρᾶγμα ποὺ θὰ ὠφελήσῃ καὶ αὐτοὺς καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν.

§68Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν ἔχω παρὰ νὰ σᾶς ἀναγνώσω, κ. βουλευταί, τὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος ἔκαμε τὸν Νοέμβριον τοῦ 1957. Λέγει λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργός: Ἡ πολιτικὴ τῆς σιταρκείας, ἡ ὁποία ἤρχισε τὸ 1926, ἔπαιξε τὸν ρόλον της μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως. Σήμερον, ἐτόνισεν, ἀπορίας ἄξιον εἶναι διατὶ καλλιεργοῦμεν εἰς εὐρυτάτην ἔκτασιν σῖτον μὲ κόστος πολὺ ὑψηλόν, ἐνῷ εἶναι δυνατὸν νὰ προμηθευώμεθα εὐθηνὸν σῖτον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αἱ δηλώσεις αὐταί, κ. βουλευταί, ἔχουν καταχωρηθῆ καὶ ἔχουν δημοσιευθῆ εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ναυτεμπορικὴ» τῆς 20 Νοεμβρίου 1957. Ποιὸς λέγει τὴν ἀλήθειαν; Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ ἐγώ;

§69Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι αὐταὶ αἱ δηλώσεις μου. Τὸ ὅτι εἶναι φθηνὸ τὸ ἀμερικανικὸ στάρι, μάλιστα, ἀλλὰ δὲν ἐκήρυξα τὸν πόλεμον κατὰ τῆς σιτοκαλλιεργείας.

§70Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς δηλώνει εἰς τὴν ἰδίαν ἐφημερίδα: Πρόβλημα εἶναι πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ πείσουμε τοὺς παραγωγοὺς νὰ στραφοῦν πρὸς ἄλλας καλλιεργείας, διότι θὰ εἶναι ἄδικον νὰ ἀναγκάσωμεν αὐτοὺς νὰ περιορίσουν τὴν καλλιέργειαν τοῦ σίτου ἐκ τῶν ἄνω. Καὶ θὰ ἀποδείξω τώρα ἐὰν ἐφήρμοσεν ἢ ὄχι εἰς τὴν πρᾶξιν τὰς δηλώσεις του αὐτὰς ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ ἀκέραιον καὶ διὰ πιέσεως ἐκ τῶν ἄνω ἐξοντωτικῶς διὰ τοὺς σιτοκαλλιεργητάς, τὴν νέαν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἔκαμεν ἀπὸ τότε τὴν στροφὴν κατὰ τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ ἂς μὴ σπεύδῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ νέας δηλώσεις, διότι ἀντιτίθενται αὗται πρὸς τὰς προηγουμένας δηλώσεις του καὶ ἀλληλογρονθοκοποῦνται μὲ ἐκείνας, Ἡμεῖς κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν σιτικὴν πολιτικήν της, διότι εἶναι πολιτικὴ εἰς βάρος τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ ὑποστηρίζομεν, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς σῖτος, ὅπως καὶ κἄθε ἄλλο ἑλληνικὸν γεωργικὸν προϊὸν πρέπει νὰ παράγεται ὅταν αὐτοῦ ἔχωμεν ἀνάγκην καὶ πρέπει νὰ ὑποστηρίζεται μὲ κἄθε τρόπον καὶ μὲ κἄθε θυσίαν, ὅπως πράττουν ὅλα τὰ Κράτη ποὺ ἔχουν σωστήν, ἔχουν πράγματι ἐθνικὴν πολιτικὴν ἀνεξαρτησίαν. Εἰς τὴν «Καθημερινὴν» τῆς 21 Ὀκτωβρίου 1958, ἀναγράφονται αἱ ἑξῆς καταπληκτικαὶ δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν μεταβολὴν τῆς σιτικῆς πολιτικῆς: Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, γράφει ἡ ἐφημερίς, αἰτιολογῶν τὴν μεταβολὴν τῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ σίτου, εἶπεν, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς σιτοπαραγωγῆς καὶ ἡ συνεπείᾳ ταύτης αὔξησις τῆς συγκεντρουμένης ποσότητος ἀπὸ 200–500.000 τόννους, α) ἐπιβαρύνει τὸ κοινωνικὸν σύνολον μὲ 500 ἑκατ. δραχ., β) ἐπιβαρύνει τὸν προϋπολογισμὸν μὲ 150 ἑκατ. δραχ., γ) γίνεται αὔξησις ἀποτόμως τῆς κυκλοφορίας κατὰ 1.750 ἑκατ. δραχ. καὶ δ) ὑπάρχει ἀδυναμία χρησιμοποιήσεως τοῦ μέρους τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας, τὸ ὁποῖον παρέχεται ὑπὸ μορφὴν γεωργικῶν προϊόντων καὶ κυρίως σίτου. Ἐξ αὐτοῦ ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν εἰς τὸ σιτικόν, διότι θέλει νὰ διευκολύνῃ τὰ ἀμερικανικὰ πλεονάσματα, ἀδιαφοροῦσα τελείως διὰ τὴν συντριβὴν τῶν ἰδικῶν μας σιτοκαλλιεργειῶν.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Προφανῶς, ὁ κ. συνάδελφος, ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς παρατάξεώς του καὶ ὄχι διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς πραγματικότητος. Τὸ ὅτι αἱ συγκεντρώσεις τῶν ἐτῶν ἐκείνων καὶ ἰδίως τοῦ 1958 ἐπεβάρυναν τὸ κοινωνικὸν σύνολον μὲ 150 ἑκατομμύρια διατεθέντα ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ ἑπομένως εἴχομεν αὔξησιν τῆς κυκλοφορίας χαρτονομίσματος, εἶναι ἀναμφισβήτητον. Καὶ τὸν παραγωγικὸν κόσμον ἐνδιαφέρει ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης, διότι ἄνευ οἰκονομικῆς σταθερότητος, ἡ ἀξία τῶν εἰσοδημάτων του ἐκμηδενίζεται. Συνεπῶς, τὸ λεχθὲν δὲν ἔχει βασιμότητα. Ἐπὶ τῆς οὐσίας μὲ τὸ συνεχῶς νὰ ὁμιλῇ ὁ κ. συνάδελφος διὰ τὰ ἀμερικανικὰ πλεονάσματα, δημαγωγεῖ κάνοντας πολεμικὴν κατὰ τῆς Ἀμερικῆς. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλοῦν. Οἱ σιτοκαλλιεργηταὶ ἔχουν μικρὸν κλῆρον καὶ μικρὸν εἰσόδημα. Ἔπρεπε νὰ διευκολυνθῇ ἡ αὔξησις τοῦ εἰσοδήματός των ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς ἀποδόσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τῆς δημιουργίας νέων καλλιεργειῶν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶπεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ ἡ καλλιεργουμένη ἔκτασις εἰς τὰ κανονικὰ ὅρια καὶ νὰ αὐξηθῇ ἡ ἀπόδοσις. Συγχρόνως, τοὺς βοηθεῖ διὰ νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς ἄλλας καλλιεργείας. Ἐκεῖ ποὺ εὐδοκιμεῖ τὸ βαμβάκι, νὰ καλλιεργήσουν βαμβάκι. Ἐκεῖ ποὺ εὐδοκιμοῦν τὰ δένδρα νὰ κάμουν δενδροκαλλιέργειαν καὶ ἐκεῖ ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτό, νὰ καλλιεργήσουν ψυχανθῆ καὶ παρέσχε ὅλα τὰ μέσα ἐπιδοτήσασα τὴν καλλιέργειαν ὅλων αὐτῶν τῶν νέων καλλιεργειῶν, ὡς καὶ τὴν ἀγορὰν ζώων ἀπὸ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, χορηγήσασα συνάμα χαμηλότοκα δάνεια πρὸς 2%, ἐξοφλούμενα εἰς 8 ἔτη, διὰ τὴν προμήθειαν ζώων. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ αὐξηθῇ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Ἐφέτος κατὰ 900 χιλιάδες στρέμματα ἠλαττώθη ἡ καλλιεργηθεῖσα ἔκτασις μὲ ἀποτέλεσμα νὰ αὐξηθῇ ἡ καλλιέργεια τῶν ψυχανθῶν διὰ τὴν διατροφὴν τῶν ζώων. Ἀντὶ λοιπὸν ὁ κ. συνάδελφος νὰ ὁμιλῇ διὰ τὴν ἀμερικανικὴν πολιτικὴν τῶν πλεονασμάτων, ἂν θέλῃ νὰ ἐπικρίνῃ τὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, νὰ τὴν ἐπικρίνῃ ὅπως τὴν ἐξέθεσα ἐν ὀλίγοις ἀπόψε.

§72Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλοῦσα νὰ μὴ μὲ διεκόπτετε εἰς κᾶθε μου φράσιν, διὰ νὰ κάμετε ὑμεῖς καὶ ἀπὸ μίαν ἀγόρευσιν, πρὶν τοὐλάχιστον ὁλοκληρώσω ἐγὼ τὰς σκέψεις μου ἐπὶ τοῦ θέματος ποὺ πιστεύω καὶ ἐγὼ ὅτι εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη, ὅτι μὲ ὅσα εἶπε τότε εἰς τὰς δηλώσεις του, δὲν ἐννοοῦσε τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀμερικανικῶν πλεονασμάτων σίτου. Καὶ ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐν συνεχείᾳ δηλώνει, ὅτι ὁ μὲν ἐγχώριος σῖτος στοιχίζει 4,55 τὸ κιλόν, ἐνῷ ὁ ξενικὸς σῖτος στοιχίζει 2,97 τὸ κιλὸν τσὶφ Πειραιᾶ.

§73Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργ.). Κύριε Τσιάρα, ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§74Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρὰ τὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἔχω πρὸς ὑμᾶς, δὲν θὰ ἤθελα νὰ μὲ διακόπτετε εἰς κᾶθε φράσιν, διότι ἐπιθυμῶ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ σήμερον ἀσκουμένη σιτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τοιαύτη, ὥστε ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου ἡ σιτοκαλλιέργεια θὰ περιορισθῇ εἰς ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν εἶχε καὶ προπολεμικῶς. Διότι, πιστεύω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική σας.

§75Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργ.). Φαίνεται, ὅτι δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸν προγραμματισμὸν καὶ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σίτου, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα. Πάντως, τὰ μέχρι σήμερον ἀποτελέσματα μᾶς δικαιώνουν.

§76Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἀποδείξω, ὄχι εἰς ὑμᾶς, ἀλλὰ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεώς σας, εἶναι ἡ στροφὴ ἐναντίον τῆς σιτοκαλλιεργείας, εἶναι τοιαύτης μάλιστα ἐκτάσεως καὶ πιεστικὴ ἐκ τῶν ἄνω, ὥστε συνεπεία ταύτης ὑπεβιβάσθη ἡ σιτοκαλλιέργεια κατὰ 1.400.000 στρέμματα καὶ μάλιστα μέχρι τοῦ σημείου, ποὺ πιστεύω, ὅτι ἐφέτος θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ εἰσαγάγωμεν 200.000, ἴσως, καὶ 300.000 τόννους σίτου ἀμερικανικοῦ. Εἶναι, λοιπόν, γεγονός, ὅτι πρὸς αὐτὴν τὴν πολιτικὴν προχωρεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν ἐπιδιώκει νὰ ὁλοκληρώσῃ εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν μας.

§77Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Λέγετε, ὅτι εἴμεθα ἐναντίον τῆς σιτοκαλλιεργείας. Διὰ νὰ κάμωμεν τί;

§78Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Διὰ νὰ φέρετε, ἁπλούστατα, τὸν ξενικὸν σῖτον μὲ φθηνοτέραν δῆθεν τιμὴν καὶ λέγω δῆθεν, διότι γνωρίζετε, ὅτι ὁ σῖτος τῆς πλουσίας χώρας ποὺ λέγεται Ἀμερική, στοιχίζει τσὶφ Πειραιᾶ 2.60 τὸ κιλό, ἐνῷ ἡ πραγματική του τιμὴ δὲν εἶναι αὐτή, ἀλλὰ καὶ τὰ 0.90 ποὺ πριμοδοτεῖ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἀμερικῆς τοὺς παραγωγούς της, ἤτοι δραχμ. 3.50 τὸ κιλό. Ἡ τιμὴ τῶν 2.60 εἶναι τιμὴ Τάμπιγκ. Εἶναι τιμὴ ποὺ ἐπιδιώκει νὰ ἐξοντώσῃ τοὺς ἄλλους ἀγρότας τῶν ἄλλων χωρῶν, καὶ ἀκολουθοῦντες αὐτὴν τὴν πολιτικήν, δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει ἐὰν οἱ πτωχοὶ Ἕλληνες ἀγρόται, συνεπείᾳ αὐτῆς τῆς ἀντεθνικῆς σας πολιτικῆς ἐγκαταλείπουν τὴν εὐημερίαν καὶ κατὰ χιλιάδας φεύγουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, στὰ ξένα σκλαβοπάζαρα καὶ τὶς στοὲς τοῦ Βελγίου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ συνάδελφος κ. Γραμματίδης, εἰς τὸ «Νέον Βῆμα» τῆς 29ης Ἀπριλίου, ἐφημερίδα τῆς Λαρίσης, ὁμιλεῖ περὶ τῆς ἀποτυχίας τῶν περυσινῶν μέτρων διὰ τὸν σῖτον, ὅταν ἡ συγκέντρωσις ἔγινε καθολικὴ 600.000 τόννων πρὸς δύο δραχμὰς τὸ κιλόν.....

§79Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς διαψεύδω, διότι ἡ συγκέντρωσις ἐγένετο πρὸς 2,34 τὸ κιλόν.

§80Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐὰν ἐξακολουθήσετε νὰ κάνετε τὴν συγκέντρωσιν, ὅπως ἔγινε ἡ περυσινή, δὲν χρειάζονται νὰ ἔχουν ἄλλους ἐχθροὺς οἱ ἀγρόται. Ὅταν τὸ Κράτος τοὺς παίρνῃ τὸ σιτάρι μὲ δύο δραχμάς. Αὐτὸ εἶναι μία πρᾶξις ποὺ στρέφεται ἐναντίον τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, εἶναι σαφῶς ἀντιαγροτικὴ πολιτική, εἶναι πρᾶξις ἀντεθνική. Ὅταν δὲ, κ. Ὑπουργέ, λέγω 2 δραχμάς, ἐννοῶ, ὅτι εἰς τὰ θυλάκια τοῦ γεωργοῦ αὐτὸ τὸ ποσὸν πῆγε. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τῶν 2,34 εἶναι γεγονός, ὅτι ἦτο εἰς τὴν μεγίστην κλίμακα 2,22, μία ἐλαχίστη ποσότης 2,34, ὅπως καὶ μία πολὺ περιωρισμένη ποσότης ἐλάμβανε τὸ πρίμ. Πάντως ἡ μέση τιμὴ δὲν ἀνῆλθε πέραν τῶν 2,60, ὅσον καὶ ἡ τιμὴ τοῦ ἀμερικανικοῦ ντάμπιγκ, καὶ ἐρωτῶ, μὲ αὐτὰς τὰς τιμὰς δὲν ἔχετε καταστρέψει τοὺς Ἕλληνας παραγωγούς, δὲν τοὺς ἀναγκάζετε ἔτσι ἐκ τῶν ἄνω νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν σιτοκαλλιέργειαν; Πέραν αὐτῶν, κ. Ὑπουργέ, εἴπατε, ὅτι διὰ τῆς συγκεντρώσεως θὰ ἐπεβαρύνετο ὁ λαὸς καὶ τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν, καὶ αὐτὰ τὰ εἴπατε διὰ νὰ ἐξαπατηθοῦν οἱ ἀφελεῖς, διότι πέρυσι κάνατε καθολικὴν συγκέντρωσιν καὶ ὅμως τίποτε δὲν ἔπαθε ὁ λαός, τίποτε δὲν ἔπαθε τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν.

§81Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι κοινοβουλευτικαὶ ἐκφράσεις αὐταί.

§82Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε ἐκ Χαλκιδικῆς, ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι καὶ οἱ ἀγρόται τῆς Χαλκιδικῆς εὑρίσκονται εἰς πλήρη ἐξαθλίωσιν.

§83Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ εἶναι πεζοδρομιακὴ δημαγωγία.

§84Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι πολὺ διὰ τὸν συνάδελφον κ. Βασιλικόν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι),

§85Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἀπάντησις καὶ διὰ τὸν κ. Βασιλικὸν καὶ θὰ ἀναγνώσω ἐφημερίδας τῆς Χαλκιδικῆς, αἱ ὁποῖαι διεκτραγῳδοῦν αὐτὴν τὴν κατάστασιν τῶν ἀγροτῶν αὐτῆς τῆς περιοχῆς. Βλέπετε, ὅτι δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ποὺ κάνω τοὺς χαρακτηρισμοὺς διὰ τὴν κατάστασιν τῆς ὑπαίθρου.

§86Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Οἱ παραγωγοὶ τῆς Χαλκιδικῆς ἀναγνωρίζουν καὶ ἐκτιμοῦν τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§87Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Καὶ ἐγώ ἐτόνισα, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὴν σοφήν σας αὐτὴν ἀγροτικὴν πολιτικήν, τὴν κάμετε, βέβαια, σεῖς, ἀλλὰ τὴν πληρώνουν οἱ ἀγρόται μὲ τὴν καταστροφήν των, καὶ ὅτι τὴν καταστροφὴν τῶν ἀγροτῶν διαδέχεται ἡ καταστροφὴ τῶν ἐπαγγελματιῶν. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη ἀκόμη, ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς σιτοκαλλιεργείας κατ’ ἔκτασιν καὶ τὴν ἐντατικοποίησιν τῆς καλλιεργείας, ὥστε νὰ ἔχωμεν τὴν ἰδίαν ἀπόδοσιν εἰς ὕψος παραγωγῆς μὲ ὀλιγώτερα στρέμματα. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἔχωμεν αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐντατικοποιήσεως, θὰ πρέπει οἱ παραγωγοὶ νὰ ἔχουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ νὰ κάμουν αὐτὴν τὴν ἐντατικὴν καλλιέργειαν καὶ ἐκτὸς τῶν ἄλλων θὰ πρέπει νὰ ἔχουν καὶ ἱκανοποιητικὴν τιμὴν τοῦ προϊόντος των. Εἴδατε, ὅμως, εἰς ποίαν ἔνδειαν εὑρίσκονται αἱ παραγωγοί. Δι’ αὐτὸ ἕνα μέρος τῶν λιπασμάτων πωλεῖται ἀπὸ τοὺς πεινασμένους ἀγρότας. Αἱ καλλιεργητικαὶ δαπάναι, ἐλλείψει χρημάτων, περιορίζονται καὶ ἑπομένως καμμία ἐντατικὴ καλλιέργεια δὲν ἐπιτυγχάνεται μὲ ἐξαθλιωμένους ἀγρότας.

§88Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Σᾶς διαψεύδουν οἱ στατιστικοὶ ἀριθμοί.

§89Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Σεῖς μὲ τοὺς ἀριθμοὺς διαρκῶς λέγετε, ὅτι εὐημερεῖ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Πρέπει, ἐπὶ τέλους, νὰ ἀφήσετε τοὺς στατιστικοὺς ἀριθμοὺς καὶ νὰ ἴδητε τὴν πραγματικότητα καὶ ἡ πραγματικότης ἀποδεικνύει, ὅτι χάρις εἰς τὴν ἀντιαγροτικὴν πολιτικὴν τοῦ κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε., οἱ ἀγρόται εἶναι χρεωκοπημένοι. Ὅταν οἱ ἀγρόται εὑρίσκονται εἰς αὐτὴν τὴν ἐξαθλίωσιν, εἶναι ἀδύνατον νὰ ὁμιλῶμεν διὰ ἐντατικὴν καλλιέργειαν καὶ δι’ αὐτὸ ἡ παραγωγὴ τοῦ σίτου ἐφέτος θὰ εἶναι μειωμένη καὶ ἂς λέγουν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι θὰ ἔχωμεν μεγαλυτέραν παραγωγήν. Θὰ διαψευσθοῦν ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ θὰ ἀναγκασθῆτε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, χάρις εἰς τὴν πολιτικήν σας αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καταδικάζω καὶ καταγγέλλω, νὰ εἰσάγετε μεγάλην ποσότητα ἀμερικανικοῦ σίτου. Κύριοι βουλευταί, πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς μαραζώνει τὸν ζῆλον τῶν σιτοπαραγωγῶν καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ὅτι ἡ σιτοκαλλιέργεια θὰ μειοῦται συνεχῶς. Ἀλλὰ εἴπατε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι ὁ γεωργὸς ὀφείλει νὰ ἀσχοληθῇ μὲ πλουσιωτέρας καλλιεργείας. Δηλαδή, τί θέλετε νὰ πράξῃ; Ν’ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν καλλιέργειαν τῶν φρούτων;

§90Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Αὐτὰ εἶναι ἀντεθνικὰ κηρύγματα... (Θόρυβος). Θέλετε νὰ δηλητηριάσετε τὴν ψυχὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀκολουθήσῃ...

§91Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εἶναι ἀλήθειαι ποὺ πρέπει νὰ λέγωνται. Φαίνεται, ὅτι θέλετε νὰ λέμε, ὅτι εὐημερεῖ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος... καὶ ὅμως, κύριε συνάδελφε, οἱ ἀγρόται πεινοῦν καὶ ὑπεύθυνος εἶσθε σεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις. Τοῦ ὅτι πεινοῦν οἱ ἀγρόται ἐργαζόμενοι, αὐτὸ εἶναι ἀντεθνικὴ πρᾶξις καὶ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἀντεθνικήν σας πρᾶξιν καταγγέλλω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ.

§92Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Δὲν εὐημερεῖ. Εἶναι ὅμως καλύτερα ἀπὸ πρίν.

§93Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Αὐτὸ ἔλλειψε. Θὰ ἔπρεπε, φαίνεται, νὰ ζῇ ὁ ἀγρότης εἰς τὴν προϊστορικὴν ἐποχήν. Εἰς χεῖρας μου, κύριοι βουλευταί, ἔχω ἕνα ὑπόμνημα τῆς 4ης Μαΐου 1961, τὸ ὑπόμνημα αὐτὸ ὑπεβλήθη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ προέρχεται ἀπὸ τὸ χωρίον Ριζάριον τῆς περιοχῆς τῆς Ἐδέσσης, φέρει τὰς ὑπογραφὰς 157 ἀγροτῶν.

§94Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν νομίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσητε τὰς ἐφημερίδας καὶ τὰ ὑπομνήματα καὶ νὰ μᾶς εἴπητε τὰ ἰδικά σας ἐπιχειρήματα;

§95Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι σᾶς ἐπίστευσαν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἐγκατέλειψαν τὴν σιτοκαλλιέργειαν καὶ ἔβαλαν δένδρα 100%. Λέγουν, λοιπόν, οἱ ἀγρόται εἰς τὸ ὑπόμνημά των: «Εἶναι πανελληνίως γνωστόν, ὅτι ἡ περιοχὴ Ριζαρίου, χάρις εἰς τὴν ἐργατικότητα τῶν κατοίκων της μετετράπη εἰς συνεχῆ ὀπωρῶνα. Περαιτέρω, ὅτι ἡ καταστροφικὴ πτῶσις τῶν τιμῶν ἐσυνεχίσθη μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπιδεινωθῇ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν καλλιεργητῶν καὶ νὰ περιέλθουν εἰς κατάστασιν ἀπογνώσεως καὶ οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον». Δὲν εἶναι ἑπομένως ὀρθὸν νὰ τοὺς λέγωμεν: Μετατρέψατε τὴν καλλιέργειαν εἰς ὀπωρῶνας. Αὐτοὶ ποὺ ἐπίστευσαν εἰς τὰς ὁδηγίας σας εὑρίσκονται ἤδη εἰς ἀπόγνωσιν καὶ ἤρχισαν ἤδη τὴν ἐκρίζωσιν. «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ζητοῦν τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν ἐντὸς δεκαετίας «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§96Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ εἶναι τὸ σύνθημα τὸ ἰδικόν σας, Ρίπτετε αὐτὰ τὰ συνθήματα καὶ ἐν συνεχείᾳ τοὺς τὰ γράφετε.

§97Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Μόνον ὡς ἀστεῖον ἠμπορεῖ νὰ τὸ λέτε αὐτό. Καὶ ἐπειδὴ δὲν συνηθίζετε Ὁλλανδικὰ ἀστεῖα, δὲν γνωρίζω πῶς νὰ τὸ χαρακτηρίσω.

§98Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν συνηθίζω νὰ λέγω ἀστεῖα. Ποῖος συνέταξε τὸ ὑπόμνημα;

§99Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἔχει 157 ὑπογραφάς, βεβαιωμένας ἀπὸ τὴν ἀστυνομίαν καὶ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι οὐδεὶς ἀριστερὸς θὰ ἐτόλμα νὰ ὑπογράψῃ.

§100Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ποῖος συνέταξε τὸ ὑπόμνημα; Δὲν μοῦ ἀπαντήσατε.

§101Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Συνέπεια αὐτῆς τῆς ἀποτόμου πτώσεως τῶν τιμῶν, εἶναι ἡ προσπάθεια τοῦ παραγωγοῦ νὰ ἐλαττώσῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, διὰ τῆς καταργήσεως χρήσεως χημικῶν λιπασμάτων, μείωσις τῶν καλλιεργητικῶν φροντίδων, πλημμελοῦς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν μειωτικὴν καὶ ποσοτικὴν τῆς παραγωγῆς. Αὐτά, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, λέγουν οἱ παραγωγοὶ καὶ ἑπομένως ὁ ἰδικός μου ἰσχυρισμός, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσις τῶν ἀγροτῶν μας δὲν βοηθάει τὴν ἐντατικὴν καλλιέργειαν, διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀποδεικνύεται σωστός. Κύριοι βουλευταί, χάρις εἰς τὴν παράδοξον γεωργικὴν καὶ ἐμπορικὴν πολιτικὴν ἡ Κυβέρνησις καταστρέφει μὲ τὸ ἕνα χέρι ἐκεῖνο ποὺ δίδει μὲ τὸ ἄλλο. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, συνιστᾶται εἰς τοὺς ἐξαθλιωμένους ἀγρότας νὰ βάλουν ψυχανθῆ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. Οἱ κτηνοτρόφοι, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, εἶναι χρεωκοπημένοι καὶ αὐτοὶ ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἀγρότες, χάρις εἰς τὰς περιφήμους εἰσαγωγὰς κτηνοτροφικῶν προϊόντων ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἀπὸ ὅπου καὶ εἰσάγονται τὰ πάντα ἐν ἀφθονίᾳ. Τὸ γάλα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην σήμερον πωλεῖται πρὸς 2,30...

§102Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Χθὲς ἤμην εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, Τὸ γάλα πωλεῖται πρὸς 2,60.

§103Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἔστω καὶ 2,60. Τὴν θεωρεῖτε αὐτὴν τὴν τιμὴν ἱκανοποιητικήν; Ρωτήσατε τοὺς κτηνοτρόφους ποὺ πωλοῦν τὰ ζῶα; Τὰ πίτυρα καὶ οἱ ζωοτροφὲς ὅταν εὑρίσκωνται εἰς μέγα ὕψος πολὺ πέραν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ἀντιλαμβάνεσθε τὰς συνεπείας αὐτῆς τῆς πολιτικῆς σας; Θὰ πρέπει νὰ πληροφορηθῆτε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι καὶ ὅταν ἀκόμη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δώσῃ δάνειον διὰ τὴν ἀγορὰν ἀγελάδων, ἢ δὲν ἀγοράζονται καθόλου ἀπὸ τοὺς ἐξαθλιωμένους ἀγρότας ἢ ἀγοράζονται ἄλλα ἢ πωλοῦνται αὐθημερὸν διὰ ν’ ἀντιμετωπίσουν τὴν πεῖνα τῆς οἰκογενείας των. Μὲ ἐξαθλιωμένον γεωργόν, κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καμμία ἀναδιάρθρωσις τῆς καλλιεργείας. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καμμία προσπάθεια ἐντατικοποιήσεως αὐτῆς. Ἐνθυμηθεῖτε τὴν πολιτικήν σας ἐπὶ τοῦ βάμβακος, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας οἱ κάτοικοι τῶν Γιαννιτσῶν καὶ τῆς περιοχῆς, ἀκόμη δὲν κατώρθωσαν νὰ συνέλθουν ἀπὸ τὴν καταστροφὴν ἐκείνην. Φοβοῦμαι, ὅτι τὸ ἴδιον θὰ ἐπαναληφθῇ καὶ πάλιν καὶ τὴν ἰδίαν τύχην θὰ ἔχουν οἱ βαμβακοκαλλιεργηταί, ἐὰν ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔχῃ τὴν ἀτυχίαν νὰ τὴν κυβερνᾶτε, διὰ νὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ ἱκανοποιοῦνται, θὰ πρέπει νὰ περάσῃ μία μακρὰ περίοδος σταθερότητος τιμῶν, ἄλλως δὲν ἀποκλείεται ὅπως καὶ ἄλλοτε πτῶσις τιμῶν καὶ ἐπανάληψις τῆς καταστροφῆς. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὡμιλούσαμε κἄποτε περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐπιδοτήσεως ὡρισμένων προϊόντων, μᾶς κατεκρίνατε, τώρα μετὰ τρία χρόνια κάμετε ὡρισμένας ἐπιδοτήσεις καὶ ὀρθῶς. Λέγετε, ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ, στοὺς γεωργοὺς νὰ πωλήσουν τὰ προϊόντα των εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς, ἀλλὰ ποίας διεθνεῖς τιμάς; Εἰς τὴν Διεθνῆ ἀγορὰν ὑπάρχουν μόνον διεθνῆ ντάμπιγκ ἢ ὑπάρχουν τιμαὶ τῶν μονοπωλίων καὶ τῶν τρὰστ καὶ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ἑκάστης Κυβερνήσεως, ὀφείλει νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε ν’ ἀντιμετωπίζῃ τὰ ντάμπιγκ καὶ τὰ μονοπώλια.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ὁ ρήτωρ ἀπευθύνεται εἰς τὴν Βουλήν, Σεῖς, ἀπευθύνεσθε, πότε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, πότε εἰς τὸν κ. Βασιλικὸν κ.ο.κ., πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐκτὸς τῶν ἄλλων, προκαλεῖ καὶ διακοπάς.

§105Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὁμιλῶ διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἢ τὸν κ. Βασιλικόν, γίνεται, διότι διακόπτομαι συνεχῶς ἀπὸ αὐτοὺς καὶ τούτου ἕνεκεν παρασύρομαι εἰς τὸ νὰ τοὺς μνημονεύω. Πάντως, κύριοι βουλευταί, ἐκτὸς τῶν σιτοπαραγωγῶν καὶ οἱ κτηνοτρόφοι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἰδίαν μοῖραν καὶ οἱ ὀπωροκηπευτικοὶ εἰς χειροτέραν, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εὑρίσκεται ὑπὸ ἐξαθλίωσιν, χάρις εἰς τὴν ἐσφαλμένην γεωργικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν. Δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ προπαγανδίζωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ βγάλουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα ἀγροτικὰ καὶ κτηνοτροφικὰ προϊόντα, χωρὶς παραλλήλως νὰ ἔχωμεν ἐξασφαλίσει καὶ τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων αὐτῶν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν καὶ τὴν ἐξωτερικὴν κατανάλωσιν μὲ καλὴν τιμήν, κάμνοντες, ἂν παρίσταται ἀνάγκη, καὶ ὡρισμένες ἐπιδοτήσεις. Διότι ὅταν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς εἶναι κάτω τῆς τιμῆς τῶν πωλουμένων καὶ ὁ καλλιεργητὴς εἶναι ἀδύνατον νὰ συγκεντρώσῃ καὶ αὐτὰ τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας του, δὲν πρόκειται κανένα μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσῃ, εἴτε ἐγγειοβελτιωτικόν, εἴτε ἀρδευτικὸν εἶναι τοῦτο καὶ κανένας δανεισμὸς νὰ τοὺς σώσῃ. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ συνέχισις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἰδίας πολιτικῆς, οἱ γεωργοὶ θὰ πτωχαίνουν μαζὶ μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδόσεων, ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν περισσότερον. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ἔτος 1953 δὲν εὑρισκόμην εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀλλὰ ἐδιάβασα πρακτικὰ τῆς 2ας Ἰουνίου 1953, ὅταν συνεζητεῖτο τότε ἡ ὑπόθεσις τοῦ σίτου, τὸ ἔτος 1963 εἶχε γενικὴν μέσην τιμὴν 3.50 κατ’ ὀκᾶν, μὲ καθολικὴν συγκέντρωσιν. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, ὁ κ. Ἀποστολίδης, πρακτικὰ Βουλῆς 26.6.1956, σελ. 22, Ὑπουργὸς τότε τῆς Γεωργίας, ἐπρότεινε τὰ ἑξῆς: τιμὴν 3.35 τὸ κιλὸν διὰ τὸν μαλακὸν καὶ 4.00 δραχ. διὰ τὸν σκληρόν, ἤτοι 4.30 τὴν ὀκᾶν διὰ τὸν μαλακὸν καὶ 5.10 διὰ τὸν σκληρόν. Ὁ κ. Βενιζέλος, εἰς τὴν σελ, 11, εἶπε: Νομίζω, ὅτι μέχρι 50 στρέμματα πρέπει νὰ δοθῇ τιμὴ ἀσφαλείας 5.10 τὴν ὀκᾶν καὶ ἀπὸ 100 στρέμματα καὶ ἄνω 4.60 τὴν ὀκᾶ, ἤτοι 4 δραχ. τὸ κιλὸν διὰ τὰ σκληρὰ καὶ 3.60 διὰ τὰ μαλακά. Ὁ δὲ κ. Παπανδρέου, ἐπερωτῶν τὴν Κυβέρνησιν, ἔλεγε τὰ ἴδια καὶ αὐτός, ὡς πρὸς τὴν τιμήν. Τὸ ἔτος 1956, 26 Ἰουλίου, πάλιν γίνεται εὐρυτάτη συζήτησις διὰ τὸ σιτικὸν πρόβλημα. Ὁ κ. Ἀποστολίδης ὑποστηρίζει τιμὴν τὴν ἰδίαν, τὰ ἴδια καὶ οἱ κ.κ. Βενιζέλος καὶ Παπανδρέου. Κύριοι βουλευταί, αὐτὸ εἶναι τὸ δρᾶμα μὲ τὰς τιμάς. Ὅταν τὸ 1953 καὶ τὸ 1956 ἡ τιμὴ τῶν 4 δραχμῶν δὲν θεωρεῖται ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν τῆς χώρας ἱκανοποιητική, καθῆκον μου εἶναι νὰ συγκρίνω τὰς τιμὰς ἐκείνας μὲ τὰς σημερινάς, τοῦ 1960, διὰ νὰ σχηματίσητε σαφῆ ἀντίληψιν τί δίδει ἡ Κυβέρνησις σήμερα εἰς τοὺς ἀγρότας. Καὶ διερωτῶμαι, κύριοι βουλευταί: Πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ ἔτος 1960, νὰ δικαιολογῆται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τιμὴ σίτου 2.22 δραχμῶν κατὰ κιλόν, ὅταν τὸ 1953 εἶχε μέσην τιμὴν 3.50 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Εἶναι πολιτικὴ προστασία τῶν γεωργῶν αὐτὴ ποὺ γίνεται σήμερα, ὅταν τὸ 1960 ὁ τιμάριθμος, ἐνῷ εἶχεν ἀνέλθει εἰς δυσθεώρατα ὕψη καὶ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου καθηλώνεται κατὰ μέσον ὅρον εἰς τὰς δραχ. 2.60 κατὰ κιλὸν καὶ ὅταν ὁ ἄρτος πωλῆται 5.20; Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἢ ὄχι συνεπὴς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἰς ὅσα ἔλεγε κατὰ τὸ 1957. ὅταν ἐδήλου, ὅτι δὲν θὰ ἀναγκάσωμεν ἐκ τῶν ἄνω τοὺς σιτοπαραγωγοὺς νὰ ἀλλάξουν καλλιέργειαν; Εἶναι συνεπὴς πρὸς τὴν τηρηθεῖσαν ἐν συνεχείᾳ πολιτικὴν τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν καὶ περιορισμοῦ τῆς σιτοκαλλιεργείας μὲ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἀκολουθεῖ. Ὑπῆρξεν ἢ δὲν ὑπῆρξε καταστρεπτικὴ διὰ τοὺς γεωργοὺς ἡ τοιαύτη περίεργος καὶ πρωτοφανὴς ἀντιαγροτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως; Μόνον ὅταν ἔχετε οἰκονομικὰ κίνητρα ἰσχυρά, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἠμπορεῖτε νὰ ἔχητε καὶ ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν. Ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν δὲν θὰ κάμετε μὲ τὴν καταστροφήν, τὴν οἰκονομικὴν κατάρρευσιν τῶν σιτοκαλλιεργειῶν. Κατάρρευσις εἶναι, κύριοι βουλευταί, ὅταν ἐν ἔτει 1961 ἡ τιμὴ τοῦ σίτου ἔχει γύρω εἰς τὰς 2 δραχ. τὸ κιλόν, τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν τὸ ψωμὶ πωλεῖται πρὸς 5.20. Οὐδεμία ἀναδιάρθρωσις καὶ ἐντατικὴ καλλιέργεια γίνεται, ὅταν οἱ ἀγρόται εἶναι χρεωκοπημένοι. Αὐτὰ διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ παράδοξος καὶ ἀδικαιολόγητος αἰσιοδοξία. Ἄλλως καταστρέφετε ἐγκληματικῶς μίαν παραγωγὴν ὑπάρχουσαν καὶ ἀκμάζουσαν, ὡς εἶναι ἡ σιτοκαλλιέργεια, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀντικαταστήσητε μὲ τὴν συμπίεσιν ἐκ τῶν ἄνω τῶν τιμῶν. Διότι θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὑπάρχει ἀνομβρία καὶ ἄνεμοι ξηροὶ καὶ ὅτι μόνον ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου εἶναι δυνατὸν ὑπὸ οἱασδήποτε συνθήκας νὰ εὐδοκιμήσῃ καὶ πράγματι εὐδοκιμεῖ. Καὶ μίαν δραχμὴν ἐὰν θὰ ὁρίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν τιμὴν τοῦ σίτου κατὰ κιλόν, ἂς εἶναι βεβαία ὅτι οἱ γεωργοὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν σιτοκαλλιέργειαν. Ὀρθή, λοιπόν, ὑπῆρξεν ἡ πολιτικὴ ἡ ἀκολουθηθεῖσα ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ σίτου, ἀπὸ ὅλας τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις μέχρι τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς ὑπὸ τῆς Ε.Ρ.Ε. Πρέπει νὰ εἶσθε βέβαιοι, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ γεωργοὶ παρὰ τὰ πλήγματα, τὰ ὁποῖα δέχονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε., δὲν θὰ ἐγκαταλείψουν τὴν σιτοκαλλιέργειαν. Κατηγοροῦμεν, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔχει ἐσφαλμένην πολιτικήν, διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ μὴ ἐκπλαγῆτε, ἐὰν ἐφέτος θὰ εἰσάγωμεν χάρις εἰς αὐτὴν τὴν πολιτικὴν ξενικὸν σῖτον 200.000 ἕως 300.000 τόννων, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς ἀνάγκας τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, πολὺ μάλιστα φοβοῦμαι, ὅτι αὐτὴν τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ φθηνοῦ σίτου θὰ τὴν κάμῃ ἡ γνωστὴ εἰς τοὺς Ἕλληνας ἑταιρεία Μποῦγκε, ἡ ὁποία τόσον πολὺ φροντίζει διὰ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ τὰς εἰσαγωγάς μας. Καὶ θὰ ἐρωτήσητε, μήπως ἡμεῖς εἴμεθα οἱ μόνοι, οἱ ὁποῖοι κάμαμεν αὐτὴν τὴν πολιτικήν, ἢ μήπως εἶναι καὶ ἄλλαι χῶραι; Ἀκούσατε, κύριοι βουλευταί. Ἡ Ἰταλία, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἦτο χώρα σιτοπαραγωγικὴ καὶ εἰσαγωγική, ἐδήλωσε πρὸ ἔτους, ὅτι ἔπαυσε νὰ εἶναι εἰσαγωγικὴ καὶ μεταβάλλεται εἰς χώραν ἐξαγωγικήν. Ἐζήτησα πληροφορίας ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου εἰς τὴν χώραν αὐτὴν καὶ μοῦ ἐδόθη ἡ πληροφορία, ὅτι ἡ τιμὴ κυμαίνεται εἰς τὰς δραχ. 3,21 κατὰ κιλόν.

§106Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, νομίζω, σύγκρισις τῆς τιμῆς ἑνὸς προϊόντος, ἐὰν δὲν ἔχωμεν καὶ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀπαρτίζουν τοὺς ὅρους διαβιώσεως εἰς τὴν χώραν αὐτήν.

§107Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος συνάδελφος, ὡμίλησε περὶ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν χώραν μας τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῆς ἀγροτικῆς τάξεως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἦτο καλλίτερον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπεβάρυνε τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, μὲ μίαν δυσβάστακτον ἔμμεσον φορολογίαν καὶ μὲ τὰς παντὸς εἴδους εἰσφοράς, ποὺ ὡς συνέπειαν ἔχουν νὰ φέρουν εἰς ἐξάντλησιν τοὺς Ἕλληνας παραγωγούς. Δὲν φθάνει, ὅτι ἔχομεν χαμηλὰς τιμάς, ἔχομεν καὶ τὴν ἀφαίμαξιν διὰ τῶν ἐμμέσων φόρων ποὺ ἐξανεμίζουν τὰ ὀλίγα ἔσοδα τῶν Ἑλλήνων. Εἰς τὴν Γερμανίαν, ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ἡ τιμὴ τοῦ σίτου κυμαίνεται μεταξὺ 3,20 ἕως 4,40. Καὶ ἡ τιμὴ αὐτὴ εἶναι προοδευτική, διότι ἡ συγκέντρωσις εἰς τὴν Γερμανίαν, καίτοι εἶναι καθολική, δὲν δεσμεύεται ὁ ἀγρότης ἀπὸ καμμίαν συγκέντρωσιν, ἀλλὰ ἔχει δικαίωμα νὰ πάῃ τὸν σῖτον του εἰς οἱονδήποτε μύλον καὶ νὰ τὸν πωλήσῃ εἰς τιμὴν ποὺ καθορίζει τὸ Κράτος, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐὰν τὸν κρατήσῃ εἰς τὴν ἀποθήκην του λαμβάνει καὶ μίαν δεκάρα κατὰ μῆνα ἐπὶ πλέον, εἰς τὴν τιμὴν ἑκάστου κιλοῦ. Δι’ αὐτὸ ἡ τιμὴ κυμαίνεται ἀπὸ 3,20 ἕως 4,40. Καὶ ἡ Γερμανία, κύριοι βουλευταί, εἶναι χώρα εἰσαγωγικὴ σίτου, ὅπως καὶ ἐμεῖς. Αἱ Κυβερνήσεις, ὅμως, αὐταὶ ἐνδιαφέρονται, κύριοι βουλευταί, καὶ προστατεύουν τοὺς ἀγρότας των καὶ δὲν τοὺς ὁδηγοῦν διὰ τῆς πολιτικῆς των εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν. Τοὺς προστατεύουν ἀπὸ τὸν Ἀμερικανικὸν ντάμπιγκ. Ὁρίζουν ἱκανοποιητικὰς τιμὰς διὰ τὸν ἐγχώριον σῖτον. Ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, οἱ Ἰταλοὶ καὶ Γερμανοὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγοράσουν τὸν εὐθηνὸν ξενικὸν σῖτον καὶ μόνον ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. βλέπει τὸ πρᾶγμα αὐτό; Δὲν βλέπουν οἱ Γερμανοὶ καὶ οἱ Ἰταλοί, ὅτι οἱ ἡ Ἀμερικὴ δίδει τὸ σιτάρι της μὲ ἐξόφλησιν 40 ἐτῶν καὶ μὲ τόκον 4%; Δὲν βλέπουν αὐτοὶ τὰ ἀμερικανικὰ πλεονάσματα; Τὸ βλέπουν ἀσφαλῶς καὶ θὰ ἠδύναντο νὰ πάρουν καὶ αὐτοὶ τὸν σῖτον μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ντάμπιγκ. Ἀλλὰ προστατεύουν, πρῶτον, τὴν παραγωγήν των καὶ τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἂν ἔχουν ἀνάγκας προσθέτους παίρνουν τότε σιτάρι καὶ ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Κατὰ συνέπειαν, κύριοι βουλευταί, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως στρέφεται εὐθέως διὰ τῆς τιμῆς τῶν 2.22 ἐναντίον τῆς σοβαρωτέρας καλλιεργείας τοῦ τόπου, τοῦ σίτου, καὶ ὁδηγεῖ εἰς πλήρη ἐξαφάνισιν τὴν ἑλληνικὴν σιτοκαλλιέργειαν καὶ πλήρη ἐξαθλίωσιν τοὺς Ἕλληνας παραγωγούς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρίνωμεν τὴν τιμὴν τοῦ Ἀμερικανικοῦ σίτου μὲ τὸν Ἑλληνικόν, διότι οἱ Ἀμερικανοί, διὰ νὰ δώσουν εὐθηνὰ τὸν σῖτον των, ἐπιδοτοῦν τοὺς παραγωγούς. Καίτοι ἐκεῖ ὑπάρχουν πλούσιοι παραγωγοὶ μὲ χιλιάδες στρέμματα γῆς, ἐνῷ ἐδῶ ὑπάρχουν πτωχοὶ μὲ μικρὰν καλλιεργήσιμον ἔκτασιν. Πῶς θὰ σταθῇ, λοιπόν, αὐτὸ τὸ ἐρείπιον ποὺ λέγεται Ἕλλην γεωργός, ὅταν τὸν ἐγκαταλείπετε καὶ τὸν κακοποιεῖτε, καθ’ ὃν τρόπον κακοποιεῖται μὲ τὰς γελοίας τιμὰς τῶν 2 δραχμῶν τὸ κιλόν, Πῶς θὰ ἀποδώσῃ; Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ὅταν εἰσήλθωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν, πιστοὶ εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ, ὑπεστηρίξαμεν τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, διότι διεβλέπαμεν ἀκριβῶς τὴν ἀδυναμίαν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Καὶ ἡ πολιτική μας αὐτὴ εἶναι σήμερον τὸ σύνθημα ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Πρέπει διὰ μίαν 10ετίαν τοὐλάχιστον νὰ ὑπάρξῃ ἀναστολὴ τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ σταθοῦν εἰς τὰ πόδια τους οἱ δυστυχεῖς ἀγρόται. Κύριοι βουλευταί, ὅταν οἱ γεωργοὶ τῆς Ἑλλάδος εὑρίσκωνται εἰς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον ἐξαθλιώσεως, τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προοδεύσῃ. Οὐδεμία βιομηχανία καὶ οὐδεμία ἐπένδυσις θὰ ἐπιτύχῃ, ὅταν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εὑρίσκεται ἐν ἐξαθλιώσει. Μὴ λησμονῆτε ποτὲ τὸν ἀριθμόν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀποτελεῖ τὸ 50% τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν ὁ ἀγρότης δὲν ὀρθοποδήσῃ, τὰ πάντα θὰ καταρρεύσουν. Χρειάζεται στροφὴ πορείας 180 μοιρῶν. Ἐὰν δὲν τὴν κάμῃ ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως, θὰ ἴδητε συντόμως ἐκσπῶσαν τὴν θύελλαν καὶ τότε θὰ λέγετε, ὅτι ἡμεῖς προκαλοῦμεν τὰς ἀναταραχάς. Ἡ θύελλα ὑποβόσκει καὶ τὴν προκαλεῖ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν πολιτικήν της. Αὐτή, δυστυχῶς, εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς ΕΡΕ διὰ τὸν σῖτον. Εἶναι πολιτικὴ ποὺ ὁδηγεῖ εἰς ἀδιέξοδον. Εἶναι πολιτικὴ ποὺ καταστρέφει τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ μαζὶ μὲ αὐτοὺς καταστρέφει καὶ τοὺς βιοτέχνας, τοὺς βιομηχάνους καὶ τοὺς πάντας. Διατί, κύριοι βουλευταί, δὲν εἰσπράττονται αἱ παγωμέναι πιστώσεις; Δὲν θὰ εἰσπραχθοῦν ποτὲ μὲ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις, διότι αἱ βιομηχανίαι μὴ ἔχουσαι καταναλωτικὴν δύναμιν καταρρέουν καὶ πᾶσα προσπάθεια ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, ἐπίσης, θὰ καταρρέῃ, Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν τὴν πολιτικὴν τοῦ κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχει ἓν εἶδος βιομηχανίας, εἰς τὴν ὕπαιθρον. Εἶναι ἡ ἀλευροβιομηχανία. Ἀκούσατε, λοιπόν, τὴν σοφὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Ὅταν ἤρχοντο τὰ σιτάρια ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, ὡς ἦτο φυσικόν, δικαίως ἠλέθοντο εἰς τοὺς ἐπιλιμενίους μύλους Πειραιῶς κλπ. Ἀπὸ τὴν στιγμήν, ὅμως, ποὺ ἐγίναμεν αὐτάρκεις εἰς σῖτον, θὰ ἔπρεπε αἱ ἀλευροβιομηχανίαι αὐταὶ νὰ εἶχον μεταφερθῆ εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς. Λογικὸν εἶναι τὸ σιτάρι νὰ ἀλέθεται εἰς τὸν τόπον ποὺ παράγεται, ὥστε νὰ μένουν ἐκεῖ ἐπὶ τόπου καὶ τὰ ὑποπροϊόντα, ἀνερχόμενα εἰς 20–30% ἐπὶ τοῦ ἀλεθομένου σίτου, διότι ἐκεῖ ἀκριβῶς κατηναλίσκοντο, ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ κτηνοτροφία. Παρὰ ταῦτα, ὅλον τὸ σιτάρι μὲ μίαν πρωτάκουστον μεταχείρισιν μεταφέρεται κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ ἀλέθεται καὶ οἱ μύλοι τῶν ἐπαρχιῶν ἔχουν κλείσει. Ἀκούσατε μερικοὺς ἀριθμοὺς καὶ θὰ σᾶς φύγῃ τὸ μυαλό. Εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχουν 11 ἀλευροβιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἀλέθουν 23.816.199 κιλὰ κατὰ μῆνα περίπου. Εἶναι αὐτὸ τὸ δελτίον τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. Ἐξ αὐτῶν, ὁ εἷς μόνον μῦλος, ἴσως ἡμέτερος, εὐνοούμενος, διότι ὀλίγοι εὐνοοῦνται ἀπὸ τὸ κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε., ἀλέθει 10.222.000 κιλὰ καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι 10 μύλοι ἀλέθουν τὴν ὑπόλοιπον ποσότητα. Τὰ κέρδη τῶν εὐνοουμένων αὐτῶν μύλων εἶναι διπλάσια ἀπὸ τὰ κέρδη τοῦ διϋλιστηρίου, ὅπως πληροφοροῦμαι. Συγκρίνατε τί κεφάλαια ἀπητήθησαν διὰ τὰ διϋλιστήρια καὶ τί κεφάλαια ἀπητήθησαν διὰ τοὺς μύλους καὶ βγάλτε συμπεράσματα. Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς, ἔρχεται ὅλο τὸ σιτάρι ἀπὸ τὴν Θράκην νὰ ἀλεσθῇ εἰς τὴν Ἀθήνα καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τὴν Ἀθήνα νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν Θράκην ὑπὸ τύπον ζωοτροφῶν ἢ ἀκόμη ἀλεύρων, ταὐτοχρόνως δὲ οἱ μύλοι τῆς Θράκης —οἱ μύλοι τῆς ἐπαρχίας— μένουν κλειδωμένοι. Ἰδοὺ ἡ σοφὴ πολιτικὴ τῆς Ε.Ρ.Ε. Οἱ μύλοι τῶν ἐπαρχιῶν ἔχουν χρεωκοπήσει, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς μύλους Ἀλατίνη Θεσσαλονίκης καὶ μύλων Ἁγίου Γεωργίου Πειραιῶς, οἱ ὁποῖοι εἶναι φαίνεται οἱ εὐνοούμενοι οἱ ὀλίγοι. Χθὲς ἤμην εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν καὶ ἠρώτησα τοὺς κατοίκους ἐὰν ἔχουν καμμίαν βιομηχανίαν καὶ μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι δὲν ἔχουν, ἐκτὸς ἀπὸ μίαν βιομηχανίαν ἀλεύρου, τοῦ κ. Μασούρα, ἡ ὁποία ἐργάζεται μίαν φορὰν τὴν ἑβδομάδα ἐπ’ ὀλίγας ὥρας. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἐγκληματικῆς πολιτικῆς εἶναι ἡ ἐγκατάλειψις τῆς ὑπαίθρου καὶ ἡ συσσώρευσις τοῦ κόσμου εἰς τὰ μεγάλα κέντρα. Ἀπορῶ, κύριοι βουλευταί, πῶς οἱ σοφοὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. συνέλαβον τὸ σχέδιον νὰ ἔρχεται ὁ σῖτος ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν, νὰ ἀλέθεται εἰς τὴν Ἀθήνα, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὡρισμένων μύλων. Αὐτή, κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ λέγεται, καὶ εἶναι, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, πολιτικὴ ἀντεθνική. Ἰδοὺ τί λέγουν οἱ ἀλευροβιομήχανοι τῆς ὑπαίθρου. «...... (ἀναγινώσκει ἔγγραφον τῶν ἀλευροβιομηχάνων ὑπαίθρου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται, ὅτι αἱ ἀλευροβιομηχανίαι τῆς ὑπαίθρου κλείνουν ἀπὸ τῆς 15ης Φεβρουαρίου) ......». Ἰδοὺ ἡ κραυγὴ τῶν ἀλευροβιομηχανιῶν τῶν παραγωγικῶν κέντρων. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ βαθυτάτην πικρίαν, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι ἅπασα ἡ ἐν τῇ ἐνδοχώρᾳ ἀλευροβιομηχανία τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν διακόπτει ἀπὸ τὰς 15 Φεβρουαρίου τὴν λειτουργίαν τῶν ἐργοστασίων. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῆς σοφῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ὀργιάζει τὸ λαθραῖον, ὀργιάζει ἡ πλαστογραφία τῶν προέδρων, ὀργιάζει ὁ πλοῦτος τῶν ὀλίγων εὐνοουμένων βιομηχάνων τοῦ κέντρου, ὀργιάζει ἡ ἐξαθλίωσις τῶν ἀγροτῶν, πληρώνει ὁ ἐργάτης τὸ ψωμὶ 5 δραχμὲς καὶ ὁ γεωργὸς εἰσπράττει διὰ τὸ σιτάρι 2 δραχμὰς κατὰ κιλόν. Αὐτὸ εἶναι πολιτικὴ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, εἶναι ὅλοι νὰ εὑρίσκωνται χρεωκοπημένοι καὶ μόνον δύο ἔξυπνοι, συνεργαζόμενοι προφανῶς μὲ τὴν Κυβέρνησιν, πλουτίζουν. Ἂς μᾶς συγχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἰς τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τοῦ σίτου ἀπέτυχε παταγωδῶς. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Συντόμως θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμή, ποὺ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἐκσπάσῃ. Μὴ βλέπετε τώρα, ποὺ λόγῳ τῆς τρομοκρατίας, δὲν δύνανται οἱ ἀγρόται νὰ ἐκδηλώσουν τὴν ἀγανάκτησίν των πρὸς τὰ κυβερνητικὰ μέτρα. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς σύντομα θὰ ἀποδυθῇ εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς ὀλιγαρχίας. Ἡ πολιτικὴ τῆς ΕΡΕ, εἶναι πολιτικὴ τῶν ὀλίγων, πολιτικὴ τῶν μονοπωλίων, πολιτικὴ τῶν τράστ. Αὐτὴν τὴν πολιτικὴν καταγγέλλω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὡς πολιτικὴν ἀντεθνικήν, ὡς πολιτικὴν ἀντιαγροτικήν, πολιτικὴν καταστρεπτικὴν διὰ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐνθυμεῖσθε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου δὶς κατήγγειλα ἕνα σκάνδαλον. Εἷς τὸν λογαριασμὸν τῶν ἀλεύρων, κατήγγειλα ὅτι ὑπάρχει ἕνα κονδύλιον 16 ἢ 19 λεπτὰ, προοριζόμενον δῆθεν διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους, τὸ κονδύλιον αὐτὸ καρποῦνται οἱ ἀλευροβιομήχανοι καὶ ἐκεῖθεν ὑπάρχει ἕνα περιθώριον πλουτισμοῦ. Τὴν δευτέραν φορὰν τῆς καταγγελίας μου, ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργός, μὲ διεβεβαίωσεν, ὅτι ἀνέθεσεν εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ εὐθὺς ὡς ἡ Ἐπιτροπὴ δώσει τὸ πόρισμά της, θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, Εἴδατε σεῖς, κύριοι βουλευταί, αὐτὴν τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὸ πόρισμά της; Ἄλλο τόσον τὴν εἶδα καὶ ἐγὼ ποὺ παρακολουθῶ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Οὔτε Ἐπιτροπὴ συνεστήθη καί, συνεπῶς, δὲν θὰ ὑπάρξῃ ποτὲ πόρισμα. Δυστυχῶς, ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς λεηλατῆται ἀπὸ τοὺς ἡμετέρους, τὰ πάντα συγχωροῦνται, τὰ πάντα ἔχουν καλῶς. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, καταγγέλλομεν τὴν κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ διὰ τὴν πολιτικήν της αὐτήν, διότι πιστεύομεν, ἐν ὄψει τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς, ὅτι ἡ ἰδία τύχη ἀναμένει καὶ πάλιν τοὺς ἀγρότας. Ἴσως, ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν, νὰ δοθοῦν 2 δεκάρες τὸ κιλὸν πάρα πάνω. Αὐτό, ὅμως, δὲν σώζει τοὺς ἀγρότας, δὲν βελτιώνει κατὰ τίποτε τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Ὅταν ὁ ἐργάτης πληρώνῃ τὸ ψωμί του πρὸς 5,20 τὸ κιλὸν καὶ ὅταν ἀπὸ 100 κιλὰ σῖτον γίνονται 140 κιλὰ ψωμί, δίκαιον εἶναι νὰ δώσωμεν εἰς τὸν ἀγρότην 4 δραχμὲς τὸ κιλὸν τοὐλάχιστον. Εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις, νὰ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην εἰς τὸν ἀδικούμενον ἀγρότην. Νὰ δώσῃ ἱκανοποιητικὴν τιμήν. Τὴν τιμὴν τῶν 4 δραχ. ἐπρότειναν τὸ 1956 οἱ τότε πολιτικοὶ ἡγέται, σήμερον ὅλοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Αὐτὴν τὴν τιμὴν ἂς γνωρίσῃ ἡ Κυβέρνησις ὡς κατωτάτην τιμήν. Εἶναι καὶ λογικὸν καὶ δίκαιον νὰ ἱκανοποιοῦνται ἐκεῖνοι ποὺ ἐργάζονται καὶ ὄχι ἐργαζόμενοι νὰ καταστρέφωνται. Ἡ τιμὴ αὐτὴ πρέπει νὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς γεωργούς. Εἶναι δίκαιον καὶ λογικόν, διὰ νὰ καλύψῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ μείνῃ ἕνα ἐλάχιστον ποσὸν εἰς τὸν παραγωγὸν διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας του. Τὸ Κόμμα τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, σὰν Κόμμα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, συμβιβαστικῶς, ὑποστηρίζει σήμερον τὴν τιμὴν τῶν 4 δραχμῶν. Τὴν δέχεται ὡς κατώτατον ὅριον, ἔχοντας ὑπ’ ὄψει του καὶ τοὺς ἄλλους παράγοντας τῆς Ἑλληνικῆς ζωῆς. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ὅλων τῶν συναδέλφων τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ προηγούμενον, τοῦ 1960, ποὺ ἐλεηλατήθη κυριολεκτικῶς τὸ σιτάρι τῶν παραγωγῶν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Ἐπίσης, ὑποστηρίζει, τὸ Κόμμα τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, ὅπως χρηματοδοτηθοῦν ἐγκαίρως αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ προπώλησις τοῦ σίτου. Τρίτον, νὰ γίνῃ προαιρετικὴ συγκέντρωσις τοῦ σίτου, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ περυσινὴ ταλαιπωρία μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν συγκέντρωσιν. Ἐπίσης, τέταρτον, εἰς τοὺς τρεῖς πρώτας μῆνας νὰ ἀλέθουν ὅλοι οἱ μύλοι ὑποχρεωτικῶς σιτάρι, κατ’ εὐθεῖαν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν. Καὶ ὅλα αὐτὰ ὑπὸ ἕνα ὅρον ἀπαράβατον, καὶ διὰ τοὺς μύλους καὶ διὰ τὴν συγκέντρωσιν, ἡ τιμὴ δὲν πρέπει νὰ εἶναι κάτω τῶν 4 δραχμῶν. Τοῦτο νὰ κατοχυρωθῇ μὲ βαρείας κυρώσεις. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ οἱ μύλοι θὰ ἤθελαν νὰ δώσουν τὰς 4 δραχμὰς κατὰ κιλόν, ἀλλὰ ἔρχεται τὸ Κράτος, δι’ ἐμπιστευτικῶν διαταγῶν, καὶ τοὺς λέγει, ὅτι θὰ πληρώνωνται οἱ παραγωγοὶ μόνον μὲ 2,22 δραχμάς· τὰ παραπάνω τὰ παίρνει τὸ Κράτος, ποὺ χρεώνει τὸν σῖτον πρὸς 4,60, διὰ νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι ζημιώνει καὶ 150 ἑκατομμύρια. Ἐγὼ δὲν παραδέχομαι αὐτὸν τὸν λογαριασμὸν καὶ καταγγέλλω αὐτὴν τὴν καταλήστευσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς ΕΡΕ, ὡς πρὸς τὸν σῖτον. Τὴν καταγγέλλω καὶ τὴν θεωρῶ ἀποτυχημένην καὶ καταστρεπτικὴν διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἄς δοῦμε τώρα καὶ τὴν καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§108Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁμιλεῖτε ἤδη ἐπὶ δύο ὥρας. Θέλομεν νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἡμεῖς. Ἔχομεν καὶ ἡμεῖς σειράν.

§109Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Χάρις εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Ε.Ρ.Ε., ἡ καλλιέργεια καπνῶν ἐμειώθη ἀπὸ 1.184.000 στρέμματα εἰς 902.000 στρέμματα τὸ 1960. Ἡ παραγωγὴ καπνῶν ἀπὸ 152.000 τόννους, κατῆλθεν εἰς τοὺς 90.000 τόννους. «........ (ἀναγινώσκει ἀριθμοὺς) ........». Κατὰ τὸ 1962 προδικάζεται μείωσις τῆς ἐξαγωγῆς, ἀπὸ 22–62%. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, βαδίζομεν τὴν κατιοῦσαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λάδια, θὰ προσθέσω μόνον τοῦτο: ὅτι δικαίως ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι εἶναι σκάνδαλον. Ἐφ’ ὅσον δὲ τὸ Ἑλληνικὸν ραδιόφωνον ὁμιλεῖ καὶ προπαγανδίζει τὰ σπορέλαια, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῆτε, τί κάμει τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅταν ἡ Ἑλλὰς εἶναι τρίτη ἐλαιοπαραγωγικὴ Χώρα τοῦ κόσμου. Κύριοι συνάδελφοι, περιοδεύων τὰ χωρία, εἶδον μίαν ἐμπιστευτικὴν ἐγκύκλιον, ποὺ παροτρύνει τοὺς παραγωγοὺς νὰ μειώσουν τὴν καλλιέργειαν τῆς ἀμπέλου. Ἔπειτα ἀπὸ τὸ σιτάρι καὶ τὸν καπνόν, ἡ μείωσις τῆς ἀμπελοκαλλιεργείας. Ἔχομεν παραγωγὴν ὀρύζης 58.000 τόννων καὶ ἔχομεν ἀπώλητον 18.000 τόννους καὶ ὅμως θέλομεν καὶ ρύζι Μπάρμπα–Μπέν, εἰσαγωγή, ὅταν τὸ ἰδικό μας δὲν πωλεῖται. Τί νὰ εἴπωμεν διὰ τὰ ὄσπρια; Ἔχομεν παραγωγὴν 62.000 τόννων. Αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἀνέρχονται εἰς 52.000 τόννους, καὶ ὅμως φέρνομεν καὶ ἀπὸ τὴν Ἀβησσυνίαν, διότι, μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι φθηνότερα. Τὰ ἴδια κάμνομεν καὶ διὰ τὴν σταφίδα, μειώνομεν τὴν καλλιέργειαν συνεχῶς. Τέλος, ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ φορτώσῃ τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ εἰς τοὺς ὤμους τῶν παραγωγῶν, κατὰ 50% τῆς ἀξίας των.

§110Ι. ΓΙΑΛΩΦΑΣ. Κύριε συνάδελφε, πρὸ ἑνὸς ἔτους ἐχάλασαν μεγάλαι ἐκτάσεις σιτηρῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων Θεσσαλονίκης καὶ ἀκόμη δὲν ἐπληρώθη ἡ κατεστραμμένη ἐσοδεία εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐκτὸς τούτου, ἐκεῖ ὑπάρχει καὶ ἕνα πρόβλημα ἀρδεύσεων, διότι ἐχάλασαν πολλὰ ἀρτεσιανὰ φρέατα. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα, νὰ γίνωνται τὰ δημόσια ἔργα καὶ ἐγκαίρως νὰ ἀποζημιώνωνται οἱ ἀγρόται.

§111Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἡ Α.Τ.Ε. θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ καθοδηγητικὸν καὶ πιστωτικὸν ἵδρυμα. Νὰ μὴ μεταβληθῇ εἰς Τράπεζαν ἐπιχειρήσεων, ὅταν μάλιστα ἡ Τράπεζα ἔχῃ τὸ 51% τῶν ἀγροτικῶν ἐπιχειρήσεων, τότε ἔχει ὑποτελεῖς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς τακτικῆς ἦτο, ἀφοῦ ἐχρεωκόπησεν ἡ παλαιὰ ΑΓΡΕΞ, νὰ γίνῃ μία νέα ΑΓΡΕΞ καὶ ἐνῷ ὁ σκοπὸς τῆς ἱδρύσεώς της ἦτο νὰ βοηθήσῃ τοὺς ἐξαθλιωμένους ἀγρότας εἰς τὴν πώλησιν τῶν προϊόντων, διώρισεν ὡς πρώτην ἐκδήλωσιν αὐτῆς τῆς βοηθείας, ἕνα διευθυντὴν ἀμειβόμενον μὲ 32.000 δραχμὰς τὸν μῆνα καὶ μὲ ἔξοδα αὐτοκινήτου κλπ., διὰ νὰ φθάνουμε τὰς 50.000 δραχμὰς καὶ αὐτὸ τὸ ὀνομάζει ἡ Κυβέρνησις προστασίαν τῶν φρούτων. Θὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι οἱ φρουτοπαραγωγοὶ πρέπει κἄτι νὰ πάρουν καὶ αὐτοί. Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ πρέπει νὰ λειτουργίσουν καὶ πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν. Καὶ εἰς τοῦτο κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν ἠθέλησε νὰ βοηθήσῃ τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς. Δὲν θέλει νὰ βοηθήσῃ τὸ συνεταιριστικὸν πνεῦμα, Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν ἠδυνήθησαν οἱ συνεταιρισμοὶ νὰ κάμουν τίποτα μέχρι σήμερα. Νομίζω, ὅτι ἡ κατηγορία αὐτὴ δὲν εὐσταθεῖ. Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ εἰς τὴν χώραν μας εὑρίσκονται ἐν διωγμῷ καὶ εἰς τὴν βάσιν των δὲν ὑπάρχουν. Μὲ τὸν νόμον τῆς νομιμοφροσύνης, ἔχει τὴν εὐχέρειαν ἡ Κυβέρνησις κἄθε προοδευτικὸν ἀγρότην νὰ τὸν διώχνῃ ἀπὸ τὴν διοίκησιν τῶν Συνεταιρισμῶν, ἐνῷ δὲν κάμει τὸ ἴδιον προκειμένου διὰ τὰς ὀργανώσεις τῶν βιομηχάνων κλπ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, οἱ Συνεταιρισμοὶ παρεδόθησαν εἰς τοὺς ἡμετέρους καὶ δι’ αὐτὸ βλέπομεν καὶ μερικὰ συγχαρητήρια πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν οἱ ἀγρόται κακοποιοῦνται κατ’ ἐντολὴν τοῦ Κόμματος καὶ τοῦ Ἀστυνόμου, ἀποστέλλοντας αὐτὰ τὰ συγχαρητήρια. Αὐτά, ὅμως, δὲν ἐκπροσωποῦν καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν ἀγροτῶν, ἐκπροσωποῦν τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε., τὴν προπαγάνδαν του. Εἶναι ἀνάγκη οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ νὰ τύχουν τῆς προσοχῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Κομμάτων, διότι 6.500 περίπου πιστωτικοὶ συνεταιρισμοὶ δὲν ἀσκοῦν πιστωτικὸν ἔργον. Δὲν τοὺς ἐκάμαμεν ὄργανα ἱκανὰ νὰ ἀσκοῦν τὴν πιστωτικὴν πολιτικὴν εἰς τὰ χωρία. Θὰ πρέπει ἡ ἀναδιοργάνωσις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὴν βάσιν των καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οὔτε χιλιάδες ὑπαλλήλων θὰ χρειάζωνται διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς, οὔτε ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ μετατρέπεται εἰς ἐπιχειρηματίαν. Πέραν τούτων, διὰ νὰ προοδεύσουν οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοί, θὰ πρέπει νὰ ρίψωμεν τὸ σύνθημα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀλληλοβοηθείας τῶν ἀγροτῶν μεταξύ των. Διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν θὰ βοηθήσωμεν εἰς καλὴν λειτουργίαν τῆς κρατικῆς μηχανῆς, θὰ ἀποδώσουν καὶ θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἐξύψωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ κάμουν θαύματα ἡνωμένοι οἱ ἀγρόται. Ἐὰν παρ’ ἐλπίδα συνεχισθῇ ἡ οἰκτρὰ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, τὰ χωρία θὰ ἐρημωθοῦν. Ἀκούσατε, κύριοι συνάδελφοι, μίαν φωνὴν ἀπὸ τὸν Πολύγυρον τῆς Χαλκιδικῆς. Τὸν Φεβρουάριον τοῦ τρέχοντος ἔτους, γράφει ἡ ἐφημερὶς «Νέα τῆς Χαλκιδικῆς», εἰς μίαν ἡμέραν παρουσιάσθησαν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν μεταναστεύσεως πρὸ τῆς Νομαρχίας Πολυγύρου, κατ’ ἄλλους 1000 νέοι, κατ’ ἄλλους 1.500 καὶ κατ’ ἄλλους 2.000, προερχόμενοι ἀπὸ τὴν Χαλκιδικήν, διὰ νὰ φύγουν εἰς Γερμανίαν. Τέτοιο πρᾶγμα δὲν ἔχει συμβῆ ποτὲ εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος, οἱ νέοι νὰ θέλουν νὰ φύγουν ὁμαδικῶς ἀπὸ τὴν γῆν τῶν πατέρων των, νὰ ἐγκαταλείπουν τὴν εὐημερίαν ποὺ τοὺς ἐξησφάλισεν ἡ πολιτικὴ τῆς ΕΡΕ. Ἡ Ἐπιτροπή, ὅμως, ἐζήτησε μόνον 250 ἐργάτας καὶ μάλιστα αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐργάται μὲ ἀσφάλισιν εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ εἰ δυνατὸν εἰδικευμένοι. Οὕτως ἐπέστρεψαν οἱ νέοι εἰς τὰ χωρία των περίλυποι καὶ συντετριμμένοι, διὰ νὰ ἀναζητήσουν ἀλλοῦ μοῖραν.

§112Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Αὐτὰ εἶναι ὑπερβολικά.

§113Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Αἱ ἐφημερίδες τῆς Χαλκιδικῆς τὰ γράφουν αὐτά. Δὲν εἶναι ἰδικαί μου ἀντιλήψεις, οὔτε μυθεύματα. Εἶναι γεγονότα. Μὲ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐγκαταλείπεται ἡ ὕπαιθρος. Ὀφείλουμε αὐτὴν τὴν πραγματικότητα νὰ τὴν διαλαλοῦμε καὶ δὲν εἶναι σύνθημα ἀπογοητεύσεως, ὅπως μᾶς κατηγοροῦν. Προτοῦ, ὅμως, κατέλθω τοῦ βήματος, θὰ ἔπρεπε νὰ δώσω καὶ μία ἀπάντησιν εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Λύχνου. Εἶπεν, ὅτι οἱ ἀγρόται πρέπει νὰ ἐργάζωνται περισσότερον. Τί νόημα ἔχει, ὅταν πεινοῦν; Ἐγὼ ἀνέμενα νὰ εἴπῃ, ὅτι μάλιστα νὰ ἐργάζωνται περισσότερον, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀμείβωνται καλύτερα. Πάντως, μὲ ὅσα εἶπε, νομίζω, ὅτι ἀδικεῖ τὴν νοημοσύνην τῶν ἀγροτῶν. Οἱ ἀγρόται ἐργάζονται σκληρότατα, κύριοι βουλευταί. Ἡ ἀλήθεια μάλιστα εἶναι, ὅτι ὁ Ἕλλην ἀγρότης ἐργάζεται περισσότερον ἀπὸ τοὺς ἄλλους, διότι ἐργάζεται μὲ πρωτόγονα μέσα καὶ ἐν πολλοῖς ἀκόμη μὲ χειρονακτικὴν ἐργασίαν καὶ δὲν εἶναι τὸ λεγόμενον ἀληθές, ὅτι δὲν ἐργάζονται οἱ ἰδικοί μας ἀγρόται. Εἶπε περαιτέρω ὁ κ. Λύχνος, ὅτι ἡ Θεσσαλονίκη εὐημερεῖ καὶ τοῦ ἀπήντησα, ὅτι τὸ ἀντίθετον συμβαίνει. Ὅλαι αἱ πόλεις τῆς ὑπαίθρου, ἑπομένως καὶ ἡ Θεσσαλονίκη, κύριοι βουλευταί, ὑφίστανται τὸν ἀντίκτυπον τῆς δυσπραγίας τῶν ἀγροτῶν. Ἡ ἀγορὰ τῆς Θεσσαλονίκης φθίνει καὶ πολλαπλασιάζονται καθημερινῶς αἱ διαμαρτυρήσεις τῶν γραμματίων, αἱ πτωχεύσεις καὶ ὁ μαρασμὸς καὶ παρακαλῶ τοὺς συναδέλφους τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ μὲ διαψεύσουν, ἂν δὲν εἶναι ἀλήθεια αὐτό.

§114Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Καὶ οἱ γεωργοὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος εἶναι εὐχαριστημένοι καὶ τὸ ἔχουν τοῦτο ἐκδηλώσει μὲ τὴν ψῆφον των κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1956 καὶ τοῦ 1958, ὅπως θὰ τὸ ἐκδηλώσουν καὶ κατὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς. Καὶ οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης εἶναι εὐχαριστημένοι καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν ἀποθέωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ χθεσινὴν καὶ προχθεσινὴν παραμονήν του εἰς τὴν πόλιν. Συνεπῶς, τὰ λεγόμενα περὶ τοῦ ἀντιθέτου, εἶναι ψευδῆ καὶ ἀναληθῆ.

§115Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἠκούσατε, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐπιχείρημα τῆς ὑποδοχῆς τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μπροστὰ σ’ αὐτὴν τὴν πραγματικότητα, προσπαθεῖ μὲ τρομοκρατικὰς μεθόδους νὰ ἐνσπείρῃ τὴν φοβίαν καὶ μὲ ἐκλογικὰ τεχνάσματα καὶ πάλιν μὲ μειοψηφίαν τοῦ λαοῦ, νὰ ἔχῃ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς. Ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐπεστρατεύθησαν καὶ εἰς πάντας ἐδόθη ἐντολὴ νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὸν σταθμόν, Δὲν ἦτο δύσκολον, ἑπομένως, νὰ καλυφθῇ ἕνας χῶρος τετραπλάσιος τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Γνωρίζομεν πῶς γίνονται αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ συγκεντρώσεις, ἀλλὰ αἱ ἐκλογαὶ αἱ ἑπόμεναι, θὰ δείξουν ποίαν ἐκτίμησιν ἔχουν πρὸς τὴν Ε.Ρ.Ε. οἱ κάτοικοι τῆς Ἑλλάδος, ὄχι καὶ πολὺ μακράν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ εὐημερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅταν ἀσκῆται ἡ ὑπάρχουσα σήμερον τρομοκρατία, ὅταν ἄνθρωποι, πολῖται ἀνυπεράσπιστοι, δέρονται εἰς τὰ ἀστυνομικὰ τμήματα, διότι ἔχουν διαφορετικὰ φρονήματα, ἀπὸ τοὺς κυβερνῶντας. Θὰ πρέπει, ἐπὶ τέλους, νὰ συνέλθωμεν, νὰ ἀφήσωμεν τὰς θριαμβολογίας καὶ νὰ ἴδωμεν πῶς θὰ βοηθήσωμεν ὅλοι μαζὶ τὸν πάσχοντα Ἑλληνικὸν λαόν. Κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποσυμφόρησις τοῦ Κέντρου. Λόγῳ τῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν εἰς τὰ χωρία καὶ λόγῳ τῆς κακῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς καὶ ἐμπορικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, κανένας δὲν θέλει νὰ μείνῃ εἰς τὸ χωριό του πλέον. Νὰ ἀποσυμφορηθῇ τὸ Κέντρον ἀπὸ πολλὰς Σχολάς, αἱ ὁποῖαι νὰ μεταφερθοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Νὰ διαιρεθῇ ἡ ὅλη ἐπικράτεια εἰς 5 μεγάλας περιοχάς, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν πραγματικὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ νὰ εἶναι δυνατὸν ἑκάστη τῶν περιοχῶν νὰ μελετᾷ τὰ ζητήματά της, χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ καταφεύγουν διὰ τὴν ἐπίλυσίν των εἰς τὸ Κέντρον. Νὰ γίνῃ ἀναδιοργάνωσις τῆς Α.Τ.Ε. Νὰ ὀργανωθοῦν καὶ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ Συνεταιρισμοὶ πάσης φύσεως. Νὰ ἀνοίξωμεν ὅλας τὰς ἀγορὰς διὰ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα. Τὸ ἐμπόριον δὲν ἔχει οὔτε σημαίαν, οὔτε πατρίδα, οὔτε φρόνημα, Νὰ καταργηθοῦν τὰ ἔκτακτα μέτρα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ὑπάρχει ἀνταρσία, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ καὶ νὰ διαιροῦμεν ἐκ τῶν ἄνω τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος εἶναι σήμερον ἡνωμένος, εἶναι ἀγαπημένος. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἡνωμένος, κάμει θαύματα. Αὐτὸ ἀπέδειξεν ἡ Ἱστορία, ἡ Ἑλληνική. Νὰ γίνῃ χρεωστάσιον τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Θὰ πρέπει νὰ σταματήσουν οἱ τόκοι τῆς ὑπερημερίας, οἱ ὁποῖοι εἶναι μεγάλοι διὰ τοὺς πεινῶντας ἀγρότας. Νὰ μειώσωμεν τοὺς δυσβαστάκτους ἐμμέσους φόρους, ἐπὶ τῶν λαϊκῶν εἰδῶν τροφῆς καὶ ἐπενδύσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ ἐθνικῆς παραγωγῆς 75 δισεκατομμυρίων, νὰ εἰσπράττωνται ὡς φόροι τὰ 22 περίπου δισεκατομμύρια. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτό, διότι δὲν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ περιθώρια. Αὐτὸ εἶναι ἡ καταστροφὴ τῶν πάντων εἰς τὸν τόπον μας. Νὰ σταματήσῃ ἡ τρομοκρατία. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὄργανα τῆς τάξεως νὰ μεταβάλλωνται εἰς ταραξίας καὶ νὰ ἐπιβουλεύωνται ἀκόμη καὶ τοὺς βουλευτὰς καὶ νὰ ἐπιτίθενται ἐναντίον των εἴτε οἱ ἴδιοι, εἴτε ἐνισχυόμενοι ἀπὸ ὠργανωμένους μπράβους. Ἤκουσα τοὺς συναδέλφους κ.κ. Ἀρβανιτάκην καὶ Ἀλλαμανῆν καὶ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν νὰ φύγῃ ἡ Ε.Ρ.Ε. ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν. Αὐτὸ δὲν γίνεται μὲ εὐχὰς καὶ ἐπιθυμίας. Αὐτὸ θὰ γίνῃ, ἀσφαλῶς, ἐὰν ἑνωθοῦν αἱ δημοκρατικαὶ δυνάμεις. Πιστεύω εἰς τὴν δύναμιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἰς τὴν κρίσιν του καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ λαὸς θὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησίν του εἰς τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον ἐκακοποίησε τὴν ἀγροτικὴν πολιτικήν. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§117Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, λόγῳ τῆς ἰδιότητός τους ὡς ἀρχηγοῦ ὁμάδος, ἀνέπτυξεν ὁλόκληρον πρόγραμμα, ἐμέμφθη δὲ τὴν γεωργικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν ἐπὶ τοῦ σίτου τοιαύτην. Φαίνεται, ὅτι τοῦ εἶναι θέμα προσφιλές, διότι τοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην του καὶ ἐπὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ λαμβάνων ἀφορμήν, νὰ ἐκδηλώσῃ τὰ ἀντιαμερικανικὰ αἰσθήματά του. Διότι, ὡς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ἡ σιτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν, σκοπὸν ἔχει νὰ ἀπορροφήσῃ τὰ πλεονάσματα τῶν ἀμερικανικῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ὄχι, μίαν, ἀλλὰ πολλὲς φορὲς ἐξέθεσα τὰς γενικὰς γραμμὰς τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδίως ἐπὶ τῆς βασικῆς καλλιεργείας τοῦ σίτου. Εἶπον, ὅτι χάρις εἰς τὴν προσπάθειαν τῶν καλλιεργητῶν, χάρις εἰς τὴν συνδρομὴν τῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ Κράτους καὶ χάρις εἰς τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἐχορηγήθησαν εἰς τοὺς καλλιεργητάς, τοὺς βελτιωμένους σπόρους, τὰ ἐπιδοτούμενα λιπάσματα, ὡς καὶ τὴν δυνατότητα (δανεισμοῦ διὰ τῆς ΑΤΕ) προμηθείας καλλιεργητικῶν μηχανῶν, ἐπετύχαμεν αὔξησιν τῶν ἀποδόσεων καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὴν σιτάρκειαν. Κατωρθώσαμεν, ἀπὸ 1.250.000 τόννους τὸ 1955 νὰ φθάσωμεν εἰς 1.750.000 τόννους τὸ 1959 καὶ τὸ 1960. Ἐπετύχομεν αὔξησιν τῆς ἀποδόσεως ἀπὸ 110 κιλὰ ποὺ εἴχομεν ἀπόδοσιν κατὰ στρέμμα τὸ 1954, νὰ φθάσωμεν εἰς 150 κιλὰ κατὰ στρέμμα κατὰ μέσον ὅρον. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἡ σιτοκαλλιέργεια, ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων προβλημάτων, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν, λέγω, τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας τοῦ προϊόντος, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ τὸν προϋπολογισμόν, θὰ πρέπει, λέγω, ἡ σιτοκαλλιέργεια νὰ ἐξετασθῇ καὶ ἀπὸ πλευρᾶς εἰσοδήματος τοῦ παραγωγοῦ. Ἡ σιτοκαλλιέργεια εἶναι ἡ πλέον πτωχὴ καλλιέργεια. Διότι μὲ ἀπόδοσιν 150 κιλῶν κατὰ στρέμμα πρὸς 3 δραχμὰς τὸ κιλόν, ἔχομεν εἰσόδημα 450 δραχ. κατὰ στρέμμα καὶ ἂν τὸ ὑπολογίσωμεν πρὸς 4 δραχ. τὸ κιλόν, ὅπως θέλει ὁ κ. Τσιάρας, θὰ ἔχωμεν εἰσόδημα 600 δραχ. κατὰ στρέμμα. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, λόγῳ τοῦ μικροῦ κλήρου, ἡ καλλιέργεια πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε ν’ ἀπορροφᾷ ἡμερομίσθια, διότι οὕτω ἀξιοποιεῖται τὸ ὑποαπασχολούμενον γεωργικὸν δυναμικόν. Ἔπειτα, ὁ κ. Τσιάρας καὶ οἱ λοιποὶ ἐπικριταὶ τῆς σιτικῆς πολιτικῆς μας, δὲν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψει των, ὅτι ἡ συνεχὴς σιτοκαλλιέργεια, ἡ ὁποία παρετηρήθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν ἐπαύξησιν τῶν ἀσθενειῶν. Ἡ ἀμειψισπορὰ εἶναι σοφία τῆς φύσεως ἡ ὁποία ὡδήγησε τὸν καλλιεργητὴν εἰς τὸ νὰ ἐναλλάσσῃ τὰς καλλιεργείας καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ διὰ νὰ μὴ ἀναπτύσσωνται ἀσθένειαι, ἀλλὰ συγχρόνως διὰ νὰ διατηρῆται ἡ γονιμότης τοῦ ἐδάφους. Παρετηρήθη λοιπόν, λόγῳ, ἐπαναλαμβάνω, τοῦ ἀκόπου τῆς καλλιεργείας, λόγῳ τῆς σημαντικῆς προστασίας, ἡ ὁποία παρείχετο καὶ παρέχεται ἀκόμη, ὅπως θὰ ἀποδείξω κατωτέρω, εἰς τὸν σῖτον νὰ μὴ γίνεται ἡ ἀπαιτουμένη ἀμειψισπορὰ μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑπάρχῃ κίνδυνος τῆς ἐλαττώσεως τῆς γονιμότητος τῶν ἐδαφῶν, τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἀσθενειῶν, ἀλλὰ ἀκόμη, κύριοι, καὶ κἄτι ἄλλο, λόγῳ τοῦ ὅτι εἰς τὴν ἀμειψισπορὰν αἱ καλύτεραι καλλιέργειαι εἶναι αἱ καλλιέργειαι τῶν κτηνοτροφικῶν φυτῶν, τῶν ψυχανθῶν, παρετηρήθη, κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἐπαρκὴς τροφὴ διὰ τὸ ὑπάρχον ζωϊκὸν κεφάλαιον. Ἐπάνω εἰς αὐτὴν τὴν σκέψιν ἐπεβάλλετο νὰ χαραχθῇ μία πολιτικὴ καὶ ποία εἶναι ἡ πολιτική. Νὰ περιορίσωμεν τὴν σιτοκαλλιέργειαν ἐντὸς τῶν λογικῶν ὁρίων τῆς ἀμειψισπορᾶς, νὰ ἐνθαρρύνωμεν τὴν ἀμειψισπορὰν ἰδίως διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως κτηνοτροφικῶν φυτῶν, συγχρόνως δὲ νὰ ἐνθαρρύνωμεν τοὺς καλλιεργητὰς διὰ τὴν αὔξησιν καὶ τὴν βελτίωσιν τοῦ ζωϊκοῦ κεφαλαίου. Μὲ ποῖον σκοπόν, νὰ δημιουργήσωμεν παράλληλον εἰσόδημα, τὸ εἰσόδημα τὸ κτηνοτροφικὸν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀνεβάσωμεν τὴν οἰκονομίαν τῶν σιτοκαλλιεργητῶν. Μὲ αὐτὴν τὴν πολιτικήν, δὲν ἐπιδιώκομεν τὴν μείωσιν τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου, διότι ἐφ’ ὅσον καὶ τὰς ἀσθενείας ἀποτρέπομεν λόγῳ τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς λελογισμένης ἀμειψισπορᾶς καὶ τὴν γονιμότητα τῶν ἐδαφῶν διατηροῦμεν καὶ αὐξάνομεν ὅταν ἔχωμεν αὔξησιν τοῦ κτηνοτροφικοῦ κεφαλαίου, εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρήσωμεν τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς εἰς τὸ σημερινὸν ὕψος μὲ τὰς καλλιεργουμένας ἐκτάσεις. Ποῦ εἶναι λοιπὸν ἡ καταδίωξις τῶν σιτοκαλλιεργητῶν ὅπου ἐπὶ μίαν ὥραν ὁ κ. συνάδελφος ἐπαναλαμβάνων τὰ αὐτὰ ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ εἰς τὴν Βουλήν; Οἱ σιτοκαλλιεργηταὶ καθοδηγοῦνται εἰς τὸν ὀρθὸν δρόμον. Ἔχω εἴπει πολλὲς φορές, ὅτι εἰς κἄθε προηγμένην γεωργικὴν χώραν τὸ κτηνοτροφικὸν εἰσόδημα εἶναι περίπου ἴσον μὲ τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀκριβῶς, ἐκ τῶν λόγων τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξα προηγουμένως, τὸ κτηνοτροφικὸν εἰσόδημα εἶχε πέσει σημαντικά, εἰς τὸ 1954–1955, ἦτο μόλις τὸ 17% τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἐκηρύξαμεν τὸν πόλεμον κατὰ τῶν σιτοκαλλιεργητῶν. Πρῶτον, τοὺς ἐνισχύσαμεν, ἐπαναλαμβάνω, καὶ δι’ ἐπιδοτήσεως ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλων μέσων, διὰ χαμηλοτόκων δανείων διὰ νὰ τραποῦν καὶ εἰς τὰς ἄλλας καλλιεργείας, τὰ κτηνοτροφικὰ ψυχανθῆ, τὸν βάμβακα, ἀλλὰ τοὺς ἐνισχύσαμεν νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἀνανέωσιν διὰ βελτιωμένων ζώων τοῦ ζωϊκοῦ των κεφαλαίου καὶ τοὺς ἐνισχύσαμεν, ὅπως εἶπα πλειστάκις, σημαντικώτατα ἀφοῦ διὰ τὴν προμήθειαν βελτιωμένων ζώων τοὺς παρέχομεν δάνεια πρὸς 2% τόκον, ὁ ὁποῖος δὲν ἰσχύει εἰς κανένα μέρος τοῦ κόσμου. Ὁ μικρότερος τόκος γεωργικῶν χορηγήσεων, κ. συνάδελφοι, εἰς τὰ ἄλλα μέρη τοῦ κόσμου εἶναι 3%. Εἰς τὴν πτωχὴν Ἑλλάδα ὁ τόκος τῶν χορηγήσεων διὰ τὴν προμήθειαν βελτιωμένων ζώων, εἶναι 2% καὶ ὁ χρόνος τῆς ἐξοφλήσεώς των εἶναι ὀκτὼ ἔτη. Ἀλλὰ ἐρωτῶ, μήπως ἐμειώσαμεν τὰς τιμὰς μήπως ἐμειώσαμεν τὸ ὕψος τῆς συγκεντρώσεως; Εἰς μὲν τὸ 1959, ὁπότε ἡ συγκέντρωσις ἦτο προαιρετική, ἦτο ἀπεριόριστος. Εἰς τὸ 1960, ἀκριβῶς διὰ τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ καθιερώσαμεν τὴν ὁλοκληρωτικὴν συγκέντρωσιν διὰ νὰ μὴ πίπτῃ ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἐμπόρου, ἰδίως κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς μεγάλης προσφορᾶς. Ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος διὰ νὰ παραστήσῃ, ὅτι ὁ σῖτος ἐκηρύχθη ἐν διωγμῷ διαρκῶς ἀνέφερεν τὴν βασικὴν τιμὴν τοῦ σίτου καὶ αὐτὴν τὴν ἐψαλλίδιζε, τὴν ἀνέφερεν εἰς 2,22. Ἡ βασικὴ τιμὴ τοῦ σίτου εἰς τὸ 1959 καὶ 1960 ἦτο 2,34 αὐξανομένη ἀναλόγως τοῦ χρόνου τῆς παραδόσεως. Ἀλλά, κύριοι, διὰ τὸ ἥμισυ τῶν πλεονασμάτων, δηλαδὴ περίπου 350.000 τόννους, ἡ ὁποία παραγωγὴ ἀνήκει εἰς τοὺς μικροὺς καλλιεργητάς, τοὺς καλλιεργητὰς δηλαδὴ τῶν ὀλίγων στρεμμάτων ἐφηρμόζοντο αἱ προνομιακαὶ τιμαί, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑψηλότεραι τῆς βασικῆς κατὰ 1,10 δραχ.

§118Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὅταν τὸ ψωμὶ ἔχῃ 5 δραχμές.

§119Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ. Θὰ σᾶς εἴπω τί παρελείψατε ἐν ἐπιγνώσει. Κύριοι συνάδελφοι, ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς αὐτῆς εἶναι πρῶτον, ὅτι εἰς τὸ 1960 ἡ σιτοκαλλιεργουμένη ἔκτασις ἐμειώθη κατὰ 400.000 στρέμματα χωρὶς νὰ μειωθῇ ἡ παραγωγή. Εἰς τὸ 1961 ἐμειώθη ἡ σιτοκαλλιεργουμένη ἔκτασις κατὰ 900.000 στρέμματα καὶ αἱ προβλέψεις τὰς ὁποίας ἔχομεν, βέβαια ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι θὰ εἶναι αἱ συνήθεις καὶ ὁμαλαί, αἱ προβλέψεις εἶναι, ὅτι θὰ ἔχωμεν τὴν ἰδίαν ἐσοδείαν, τὴν ὁποίαν εἴχομεν καὶ πέρυσι, δηλαδὴ γύρω εἰς τοὺς 1.670.000 ἕως 1.700.000 τόννους σίτου. Καὶ ὄχι μόνον αὐτὸ ἀλλὰ ἔχομεν ἀντίστοιχον αὔξησιν τῶν καλλιεργειῶν τῶν ψυχανθῶν σημαντικήν, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τῶν καλλιεργειῶν τοῦ βάμβακος. Ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος ἀπὸ 1.300.000 στρέμματα ποὺ ἦτο τὸ 1959, εἰς τὸ 1960 ὑπερέβη τὸ 1.650.000 στρέμματα καὶ ἡ προοπτική, τὴν ὁποίαν ἔχομεν διὰ τὸ τρέχον ἔτος, δὲν ἐτελείωσε’ ὅπως γνωρίζετε ἀκόμη ἡ σπορά, ἀναβιβάζει τὰς ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ καλλιεργηθοῦν διὰ βάμβακος εἰς ποσὸν ἀνώτερον τοῦ 1.800.000 στρεμμάτων. Ἀλλ’ εἶπον, ὅτι κυρίως ἡ στροφὴ τῶν καλλιεργειῶν, ὁ σκοπὸς τῆς πολιτικῆς μας εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ κτηνοτροφικοῦ κεφαλαίου, καὶ συνεπῶς τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων πολὺ περισσότερον, διότι διὰ τὰ κτηνοτροφικὰ προϊόντα δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσωμεν ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Μᾶς λείπουν ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν σημαντικαὶ ποσότητες. Ἡ Ἑλλὰς εἰσάγει περίπου 35.000.000 κτηνοτροφικὰ προϊόντα κατ’ ἔτος.

§120Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐνενῆντα ἑκατομμύρια δολλάρια κατ’ ἔτος διὰ τρόφιμα.

§121Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τριάντα ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἂς ἴδωμεν ὅμως τὰ δεδομένα αὐτά, καίτοι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ περιμένῃ ἐντυπωσιακὰ ἀποτελέσματα ἀπὸ τὸ ἕνα ἔτος εἰς τὸ ἄλλο. Τὰ κτηνοτροφικὰ προϊόντα, ἡ κτηνοτροφικὴ παραγωγὴ τοῦ 1960 ἐν σχέσει μὲ τὸ 1959 κατ’ ὄγκον μὲν ηὐξήθη 2,5% κατὰ τιμὴν δὲ ηὔξησεν 4,1%.

§122ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΔΑ. Τί ἐννοεῖτε, κ. Ὑπουργέ, λέγοντες κτηνοτροφικὰ φυτά;

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ θὰ σᾶς εἴπω, κ. συνάδελφοι, ποῖα εἶναι κτηνοτροφικὰ προϊόντα. Εἶναι τὸ γάλα, τὸ κρέας, τυρὸς μαλακός, σκληρός, αἱ τρίχες καὶ τόσα ἄλλα.

§124Ο ΑΥΤΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ κτηνοτροφικὰ φυτά, κ. Ὑπουργέ.

§125Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὰ κτηνοτροφικὰ φυτά, κ. συνάδελφε, εἶναι διὰ νὰ τρέφωνται τὰ ζῶα. Τὰ κτηνοτροφικὰ φυτὰ τῶν ὁποίων ἐνθαρρύνομεν τὴν καλλιέργειαν δὲν ἀποβλέπουν ἄμεσον εἰσόδημα. Ἀποβλέπουν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς διατροφῆς τῶν ζώων, ὥστε νὰ ἔχουν μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Δηλαδὴ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ ὄγκου ἡ ἀκαθάριστος —εἶναι στοιχεῖα ποὺ ἔχω ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε.— ἀξία τῆς κτηνοτροφικῆς παραγωγῆς τοῦ ἔτους 1963 εἰς τρέχουσαν τιμὴν ἐμφανίζεται ηὐξημένη εἰς ποσοστὸν κατὰ 6,07% ἔναντι τοῦ 1959. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ αὔξησις εἶναι ἀξιόλογος, δεδομένου, ὅτι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἀπόδοσις προκειμένου περὶ ἀναπτύξεως τῆς κτηνοτροφίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀποτελεσματική, καὶ ἄμεσος καὶ ἐντυπωσιακή. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, δὲν περιοριζόμεθα μόνον εἰς τὸ νὰ αὐξάνομεν τὴν παραγωγήν. Ἐλάβαμεν καὶ λαμβάνομεν μέτρα διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν προϊόντων. Γνωρίζετε ὅλοι —τὸ ἔχω εἴπει πολλὰς φοράς, καὶ εἶναι ὀλίγον ἀνιαρὸν νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἀλλὰ μὲ ἀναγκάζει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως— ὅτι κατασκευάζομεν τυροκομεῖα καὶ μικρὰ καὶ μεγάλα. Καὶ δὲν τὰ κατασκευάζομεν ἁπλῶς, ἀλλὰ τὰ ἐπιδοτοῦμεν μὲ 30% τῆς ἀξίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν. Διότι ἐπιδοτοῦντες μὲ 30% τῆς ἀξίας τὰ τυροκομεῖα μειώνομεν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τῶν τυροκομικῶν προϊόντων ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν παραγωγῶν. Αὐτὰ μὲν εἶναι διὰ τὰς ἐκτάσεις ἐκείνας αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλλιεργηθοῦν μὲ τίποτε ἄλλο, παρὰ μὲ σιτάρι ἢ μὲ βαμβάκι, ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ καλλιεργηθῇ τὸ βαμβάκι εἰς ξηρικὰς καλλιεργείας. Προκειμένου διὰ τὰς ἄλλας ἐκτάσεις, κ. συνάδελφοι, ἐπανειλημμένως ἔχω ἀναφέρει εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ βάσις εἶναι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἀποδίδουσα καὶ θὰ μᾶς ἀποδώσῃ ἐντὸς τριετίας μίαν ἔκτασιν ἀρδευομένην ἡ ὁποία θὰ ὑπερβῇ τὰ 4 ἑκατομμύρια στρέμματα ἐντὸς τοῦ 1964. Δηλαδὴ θὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα ὕψος ἀρδευομένων ἐκτάσεων περίπου 7 ἑκατομμυρίων στρεμμάτων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει ν’ ἀναπτύξωμεν καὶ τὴν δενδροκαλλιέργειαν περαιτέρω, νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν καλλιέργειαν τῆς μηδικῆς, ἡ ὁποία εἶναι σημαντικὴ τροφὴ διὰ τὴν κτηνοτροφίαν. Ἀλλ’ ἀκόμη, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ν.Α.Κ. ἐπανειλημμένως μᾶς εἶπε πόση εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ ἄσπρου ψωμιοῦ. Μάλιστα, κύριοι, ἡ τιμὴ τοῦ ἄσπρου ψωμιοῦ εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν φυσικὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν μᾶς δίδει ἡ ἀξία τοῦ σίτου τοῦ σκέτου. Ἀλλὰ διατὶ γίνεται αὐτό; Διότι ἡ τιμὴ τοῦ λευκοῦ ἄρτου ἐπιδοτεῖ τὸν μέλανα ἄρτον, ὁ ὁποῖος προορίζεται διὰ τὰς τάξεις τὰς λαϊκὰς καὶ τὰς ἐργατικάς. Σκοπός μας δηλαδὴ εἶναι νὰ πληρώνεται ἐκ μέρους τῶν εὐπόρων τὸ ψωμὶ τὸ ἄσπρον ἀκριβώτερον, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ πληρώνῃ φθηνότερον ὁ πτωχὸς τὸ μαῦρο ψωμί. Ἐκτὸς ἐὰν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ν.Α.Κ. δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔχῃ ἐνδιαφέρον καὶ διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν καὶ δὲν θὰ περιορίζεται τὸ ἐνδιαφέρον του εἰς τὸν ἀγροτικὸν μόνον κόσμον.

§126ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΔΑ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὸ μαῦρο ψωμὶ γίνεται πρόσμιξις 5% σικάλεως, καὶ εἶναι εἰς τοιαύτην ποιότητα ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ φάῃ τέλος πάντων ὁ ἐργαζόμενος κόσμος, διὰ τὸν ὁποῖον ὅλοι θέλομεν νὰ ἔχῃ φθηνὸ ψωμί. Δὲν νομίζετε, ὅτι τὰ πίτυρα θὰ ἔπρεπε νὰ πᾶνε διὰ τὴν κτηνοτροφίαν καὶ νὰ βελτιωθῇ τὸ ψωμί;

§127Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ σίκαλις εἶναι ἰσοδύναμος πρὸς τὸ σιτάρι, καὶ χρησιμοποιεῖται διὰ τὸ ψωμὶ ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ εἰς πολὺ πλουσιωτέρας χώρας, ὅπως εἰς τὴν Γερμανίαν. Ἀκόμη μᾶς εἶπεν, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι εἰς τὴν Ἰταλίαν ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως καὶ ἡ τιμὴ προστασίας τοῦ σίτου εἶναι σημαντικῶς ἀνωτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν δίδομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἔτυχεν, κ. συνάδελφοι, —διότι δὲν εἶχα ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. συναδέλφου— νὰ ἔχω τὰ στοιχεῖα τοῦ 1958 καὶ 1959, ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει, ὅτι αἱ τιμαὶ αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τὴν Ἰταλίαν εἶναι περίπου ἴσαι πρὸς τὴν μέσην τιμήν, δηλαδὴ ὑπολογιζομένων καὶ τῶν προνομιακῶν τιμῶν αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τοὺς μεσαίους καὶ τοὺς μικροὺς καλλιεργητάς. Δηλαδὴ εἰς τὸ 1959 αἱ τιμαὶ αἱ διδόμεναι εἰς τὴν Ἰταλίαν εἶναι 3,9 κατὰ χιλιόγραμμον, ἐνῷ εἰς τὸ 1958 ἦταν κατά τι μεγαλύτεραι αἱ τιμαὶ τοῦ σίτου εἰς τὴν Ἰταλίαν. Ὡμίλησεν ἀκόμη καὶ περὶ πολλῶν ἄλλων ὁ κ. συνάδελφος. Ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὰ συνθήματα τῆς παρατάξεώς του, τὰ ὁποῖα συνθήματα εἶναι: Κάτω ὁ τόκος ὑπερημερίας τῆς Α.Τ.Ε., παγιοποίησις τῶν ὀφειλῶν τῶν ἀγροτῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ διάφορα ἄλλα.

§128Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εἰς τὰ συλλαλητήρια τὰ λέγουν οἱ ἀγρόται αὐτά, κ. Ὑπουργέ.

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐσεῖς τὰ προκαλεῖτε καὶ σᾶς ἀκολουθεῖ ὁ κόσμος ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἀντιλαμβάνεται τὸ συμφέρον του. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπανειλημμένως ἐδήλωσα εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ τόκος ὑπερημερίας ἐφαρμόζεται, ἐπιβάλλεται καὶ καταλογίζεται μόνον εἰς τοὺς κακοπίστους. Ἔναντι τῶν κακοπίστων ἡ Α.Τ.Ε. ἔχει πολλὰ μέσα. Τὸ πρῶτον εἶναι ὁ τόκος ὑπερημερίας. Τὸ ἄλλο ἡ φυλάκισις. Τὸ τρίτον εἶναι ἡ ἐκπλειστηρίασις τῶν κτημάτων. Καὶ ἐρωτῶ, ποῖον εἶναι τὸ ἠπιώτερον, ποῖον εἶναι τὸ προτιμότερον μέσον εἰσπράξεως ἀπὸ ἕνα κακόπιστον ὀφειλέτην; Εἶναι προτιμότερον νὰ ἐγκλείσῃ τὸν κακόπιστον ὀφειλέτην εἰς τὰς φυλακὰς ἢ νὰ ἐκποιήσῃ τὸ κτῆμα του; Ἡμεῖς ἐθεωρήσαμεν, ὅτι προτιμότερον ἦτο νὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Α.Τ.Ε. τὸν τόκον ὑπερημερίας, ὥστε ὁ κακόπιστος αὐτὸς ὀφειλέτης νὰ συνετισθῇ διὰ νὰ καταστῇ τοῦ λοιποῦ συνεπὴς εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του.

§130Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ποῖος κακόπιστος ὀφειλέτης τῶν παγωμένων πιστώσεων ἔχει ἐγκλεισθῆ εἰς τὰς φυλακὰς ἢ ἐγένετο δήμευσις τῆς περιουσίας του;

§131Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ εἶπον καὶ ἄλλοτε, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ἀπόψε καὶ προκαλῶ καὶ παρακαλῶ ὅποιον ἔχει πληροφορίαν, ὅτι εἰς μὴ κακόπιστον ὀφειλέτην καὶ συνεπῆ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του, ἡ Α.Τ.Ε. ἔθεσε τόκον ὑπερημερίας, νὰ μοῦ καταγγείλῃ τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν πληροφορίαν, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ διευκολύνῃ καὶ ἐμὲ εἰς τὸν ἔλεγχον κατὰ τῆς Α.Τ.Ε. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, νὰ ἀνοίξωμεν ἀγορὰς παντοῦ. Ἀλλὰ τὰς ἀγορὰς αὐτὰς δὲν τὰς ἔχομεν κλειστάς. Ἔχομεν ἀντιθέτως ἀνοικτὰς τὰς ἀγορὰς καὶ πρὸς ὅλας τὰς Χώρας τοῦ παραπετάσματος. Διεπιστώθη πολλάκις ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ προϊόντα, ὅπως ἡ μαύρη σταφίδα, τὰ ὁποῖα προσεφέραμεν εἰς τὰς ἀγορὰς αὐτὰς καὶ μᾶς ἐδήλωσαν, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρονται δι’ αὐτά. Καὶ ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ θέμα τῶν ὀπωροκηπευτικῶν. Κατηγορήθημεν, ὅτι δὲν λαμβάνομεν πρόνοιαν διὰ τὴν διάθεσιν τῶν νωπῶν προϊόντων. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκτὸς τῆς προωθήσεως τῶν ἑσπεριδοειδῶν, ὅπως τὰ λεμόνια, πορτοκάλια κλπ, διὰ νὰ προαγάγῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ροδακίνων ἐδαπάνησε 40 ἑκατομμ. δραχμῶν διὰ τὴν κατασκευὴν δύο μεγάλων ψυκτικῶν ἐγκαταστάσεων, μίαν εἰς τὴν Νάουσαν καὶ τὴν ἑτέραν εἰς τὴν Σκύδραν. Δεύτερον, παρήγγειλεν 400 βαγόνια ψυγεῖα ἐξ ὧν ἤδη παρελήφθησαν τὰ 200. Ἀλλὰ ἐκτὸς ὅλων αὐτῶν ἐδημιουργήσαμεν καὶ ἕνα ἰσχυρὸν ὄργανον διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων αὐτῶν. Καὶ τὸ ὄργανον αὐτὸ εἶναι ἡ νέα ΑΓΡΕΞ, ἡ ὁποία ἔχει προικοδοτηθῆ ἀπὸ τὸ Κράτος μὲ 30 ἑκατομμύρια δραχμῶν· μὲ τὸ ποσὸν τοῦτο καὶ τὸ μετοχικὸν κεφάλαιόν της ἡ νέα ΑΓΡΕΞ διαθέτει συνολικὸν κεφάλαιον 60 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ εἰς τὸ ὄργανον αὐτὸ ἐκλήθησαν καὶ καλοῦνται ἀγρόται διὰ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν νὰ μετάσχουν κατὰ 48%, δηλαδή, οὐσιαστικῶς ἡ διοίκησις νὰ περιέλθῃ εἰς χεῖρας τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἐδώσαμεν μεγάλον μισθὸν εἰς τὸν Διευθυντὴν τῆς νέας ΑΓΡΕΞ. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ὁ διευθυντὴς τῆς ΑΓΡΕΞ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ πρὸ παντὸς πεῖραν καὶ ἱκανότητας ἐμπόρου, διότι ἐμπορίαν ἀσκεῖ ἡ ΑΓΡΕΞ. Συνεπῶς, ἔπρεπε νὰ ἐπιλεγῇ ἐκ τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου καὶ ἐξ ἐκείνων, οἵτινες ἐπιτυχῶς ἤσκησαν τὴν ἐμπορίαν. Ἀλλ’ εἶναι φυσικὸν ὁ ἐπιτυχὼν ἔμπορος νὰ μὴ ἐδέχετο νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἐργασίαν του διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν τῆς ΑΓΡΕΞ, ἐὰν δὲν εἶχε προηγουμένως ἐξασφαλίσει ἱκανοποιητικὴν ἀμοιβήν. Κύριοι συνάδελφοι, πληροφοριακῶς σᾶς μεταδίδω, ὅτι ὅταν ἐπρόκειτο νὰ συσταθῇ ἡ νέα ΑΓΡΕΞ, ἀπετάθημεν εἰς ἕνα μεγάλο ἐξαγωγέα, τὸν κ. Ταβουλάρην, εἰς τὸν ὁποῖον προσέφερα μηνιαῖον μισθὸν 50.000 δραχμῶν διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν. Ξεύρετε τὶ μοῦ ἀπήντησεν; Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, ἐπλήρωσα ἐφέτος 1,5 ἑκατομμύριον φόρον ἐπὶ τῶν κερδῶν, καὶ σεῖς μοῦ προσφέρετε 50.000 μηνιαίως διὰ νὰ μεταβληθῶ εἰς ὑπάλληλον τῆς ΑΓΡΕΞ. Ἔπρεπε, συνεπῶς, κ. συνάδελφε, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ νέα ΑΓΡΕΞ νὰ εὕρω ἕνα ἔμπειρον καὶ κατάλληλον πρόσωπον, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐπιτύχει εἰς τὸ ἐμπόριον, διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν τῶν ἐργασιῶν της.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βαρδινογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§133Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως βλέπετε, ἐλάχιστοι βουλευταὶ εἶναι παρόντες. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν διὰ τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων. Παρακαλῶ πολὺ νὰ διακόψωμεν.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 11.15′ μ.μ.)