1961.05.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 104η

Δευτέρα 8 Μαΐου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Γεροκωστόπουλος, ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γρίβας καὶ Π. Πινάτσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταυρόπουλος, Γ. Πλατῆς καὶ Α. Ταλιαδοῦρος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1518 τοῦ 1950 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Βύζας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Βύζας καὶ Ι. Κοντοβράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σπύρου, Γ. Βολουδάκης, Ε. Ἀλιπράντης, Ν. Σπεντζάρης, Α. Παυλόπουλος, Λ. Μπίστης, Α. Ταλιαδοῦρος, Ι. Ἰντζές, Ε. Γαλενιανός, Θ. Δούκας, Χ. Μπουγᾶς καὶ Γ. Οἰκονομόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2709)1953 ὡς καί τινων ἄλλων διατάξεων φορολογικῶν νόμων «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1007)1958, 1024)1958 καὶ 52)1959 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» «περὶ ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν τελῶν χαρτοσήμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λαδᾶς, Κ. Μακρῆς καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μπακόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Καμβύσης, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τῶν Προέδρων καὶ κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Κάμπων, Χαροκοπιοῦ, Κορώνης καὶ Βουναρίων Μεσσηνίας, τελούντων εἰς ἀπόγνωσιν, συνεπείᾳ ἐπελθούσης ὁλικῆς καταστροφῆς παραγωγῆς σταφιδαμπέλου ἐκ πεσούσης χαλάζης καὶ ζητούντων τὴν ἄμεσον λῆψιν μέτρων πρὸς ἀνακούφισιν αὐτῶν καὶ τὴν χορήγησιν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. δανείων μακροπροθέσμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου λεωφορειούχων Τριφυλλίας, αἰτουμένου ἀποκατάστασιν τῶν συγκοινωνιακῶν ὁδῶν ἀπὸ Βασιλικοῦ μέχρι Κυπαρισσίας καὶ ἀπὸ Φιλιατρῶν μέχρι Χώρας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ἀποστράτων καὶ παθόντων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Καλαμάτας, αἰτουμένης ἀναγνώρισιν τῶν ἐν πολέμῳ ἐτῶν ὑπηρεσίας εἰς διπλοῦν συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν τοιούτων τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κ. Φωτοπούλου, Α. Κομίνη, Γ. Γαϊτούνη κλπ., ἐμπόρων Νομοῦ Μεσσηνίας, διαμαρτυρομένων δι’ ἀπαγόρευσιν διακινήσεως καὶ ἐμπορίας ἀναποστειρώτων σύκων. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν Δράμᾳ Ἑλλήνων προσφύγων ἐκ Ρωσίας «Ο ΠΟΝ-ΤΟΣ», ἀφιχθέντων εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ 1939 καὶ αἰτουμένων τὴν χορήγησιν οἰκοπέδων καὶ δανείων, διὰ τὴν ἀστικὴν στεγαστικήν των ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μαρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μεσσαρᾶ Ἡρακλείου, αἰτουμένης τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας κριθῆς. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ε. Ρήγας, διαμαρτύρεται διὰ σύλληψιν καὶ ἐκτόπισιν τῶν Β. Τσιότσιου, Ν. Παπαβούλτσου, μελῶν Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Ε.Δ.Α. Χαλκιδικῆς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης, Δ. Παινέζης καὶ Τ. Βουλόδημος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ Ἐλαιουργοσαπωνοποιῶν Πειραιῶς– Ἀθηνῶν, αἰτουμένης ἀπασχόλησιν τῶν ἀνέργων, αὔξησιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἐφαρμογὴν 8ώρου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης, Τ. Βουλόδημος καὶ Δ. Παινέζης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Πλανοδίων καὶ ὑπαλλήλων λιανοπωλητῶν ἰχθυοπωλῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένων τὴν ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν της εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Γιαρένης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, διαμαρτύρονται διὰ σύλληψιν καὶ ἐκτόπισιν τῶν Κοντζεκιουλῆ Χρ., Σεπετίδη Ἀνδρ. κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆς, Ι. Δραγονέτης, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων Ἀπομαχικῶν Ὀργανώσεων Ι.Κ.Α. καὶ κλαδικῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν συντάξεων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆς, Ι. Δραγονέτης, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ Ἐλαιουργικοσαπωνοποιείων, αἰτουμένης ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἡμερομισθίων κατὰ 20%, χορήγησιν ἀνθυγιεινοῦ ἐπιδόματος κλπ. Ὁ Κώστας Γ. Παπαχρῆστος, ἀρτεργάτης Ἀγρινίου, διαμαρτύρεται, διότι καίτοι ἠσφαλισμένος, παραμένει ἄνεργος κλπ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας». Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§6Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προσέξωμεν πολύ, διότι, λόγῳ τῆς γενικῆς διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ βάλωμεν εὐθέως κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νόμου περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Διότι δὲν γίνεται διάκρισις ποῦ θὰ γίνουν αἱ ἐπενδύσεις καὶ εἰς ποίας βιομηχανίας. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἐπενδύσεις διὰ βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν τέως Διοίκησιν Πρωτευούσης. Ἐὰν γίνῃ τοῦτο, αἱ ὑπάρχουσαι βιομηχανίαι θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ συναγωνισθοῦν τὰς νέας βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν τόσα πλεονεκτήματα καὶ εἰδικὰ προνόμια. Ὅπως εἶναι ἡ διατύπωσις τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκατασταθοῦν ξέναι βιομηχανίαι μεγαλύτεραι ἀπὸ τὰς ὑπαρχούσας ἑλληνικὰς καὶ νὰ κλείσουν αἱ ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι, πρὸς ζημίαν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, πρέπει νὰ προσέξουν τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ζίγδη, ἐπὶ τῆς παραγράφου 4, διὰ τῆς ὁποίας ἐξουσιοδοτοῦνται οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας νὰ προβαίνουν εἰς φορολογικὰς ἀπαλλαγάς. Τοῦτο εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὰ ὁριζόμενα ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἐξουσιοδοτήσεως φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἀφορᾷ μεγάλα συμφέροντα καὶ ὅσοι πληγοῦν ἐξ αὐτοῦ, θὰ καταφύγουν εἰς τὸ ἀνώτατον δικαστήριον καὶ ἐναντίον τοῦ Δημοσίου. Δι’ αὐτό, πρὶν διατυπώσωμεν τὴν διάταξιν αὐτήν, θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν καὶ νὰ τὴν ἐναρμονίσωμεν πρὸς τὸ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος. Νομίζω, ὅτι θὰ εἴμεθα ἐντὸς τοῦ πνεύματος τῶν ἀναγκῶν τῆς παρούσης στιγμῆς τῆς Χώρας, ἐὰν ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου τούτου περιορισθῇ μόνον διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας. Αἱ ἐπενδύσεις πρέπει νὰ γίνουν εἰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας καὶ ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν αἱ πρῶται ὗλαι. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ δι’ ἐθνικοὺς λόγους καὶ ὁμιλοῦν περὶ αὐτῶν κατὰ τρόπον κραυγαλέον οἱ ἀριθμοὶ τῆς ἀπογραφῆς τῆς 19ης Μαρτίου, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζουν τὴν τραγικὴν κατάστασιν τῆς χώρας. Ἐὰν ἄλλοτε ὑπεστηρίζαμεν τοῦτο, σήμερον, πρὸ τοῦ θετικοῦ ἀποτελέσματος τῆς νέας ἀπογραφῆς, εἶναι ἀδύνατον νὰ παραβλέψωμεν τὸν κίνδυνον αὐτόν. Ἄλλος περιορισμός, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ τεθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, εἶναι νὰ μὴ ἐπιτρέπεται ἡ ἐγκατάστασις νέων βιομηχανιῶν ὅπου ὑπάρχῃ κορεσμός. Ὅπως, ἐπὶ παραδείγματι, ἔχομεν τὴν κλωστοϋφαντουργίαν. Δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ γίνῃ ἄλλη κλωστοϋφαντουργία, διότι θὰ εἶναι πρὸς ζημίαν τῆς ὑπαρχούσης ὁμοειδοῦς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Ὅπου δὲν ὑπάρχει κορεσμὸς νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐγκατάστασις νέων βιομηχανιῶν, ὅπως π.χ. εἶναι ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ πλούτου τοῦ ὑπεδάφους ἢ ἡ προσπάθεια, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸ Ἰσραήλ, διὰ τὴν ἀφαλάτωσιν τοῦ θαλασσίου ὕδατος καὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτοῦ, πράγματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀξιοποιηθοῦν μὲ ἑλληνικὰ κεφάλαια. Διὰ τὰς νέας καὶ εἰδικὰς αὐτὰς βιομηχανίας δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀντίρρησις νὰ παρασχεθοῦν τὰ προνόμια τοῦ παρόντος νόμου. Ἐὰν ὑπάρχουν τοιούτου εἴδους τοποθετήσεις ξένων κεφαλαίων, θὰ εἶναι εὐπρόσδεκτοι, δὲν θὰ πρέπει, ὅμως, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ ἐπιτρέψωμεν ἐπενδύσεις ξένων κεφαλαίων διὰ νὰ πλήξουν Ἑλληνικὰς βιομηχανίας. Αὐτὸ δὲν εἶναι οὔτε ὀρθὴ πολιτική, οὔτε πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Χώρας. Θὰ πρέπει νὰ τεθῇ, ὅτι αἱ ἐπενδύσεις θὰ γίνουν διὰ βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ νὰ τεθῇ ὁ περιορισμός, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐγκατάστασις ὅπου ὑπάρχει κορεσμός. Ὡς πρὸς τὸ ποσὸν τῶν 150.000.000, χρειάζεται προσοχή, διότι ἂν τὸ μειώσωμεν, δυνατὸν νὰ γίνουν πολλαὶ βιομηχανίαι ποὺ εὐκολώτερον θὰ πλήξουν τὰς ὑπαρχούσας· πάντως χρειάζεται προσοχὴ διὰ τὸν λογικὸν καθορισμὸν τοῦ ποσοῦ τούτου. Αὗται εἶναι αἱ παρατηρήσεις μας, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Μπάρμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§8Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς παρ. 7 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, αἱ διατάξεις αὐτοῦ ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ ἐπεκτάσεως ἐπιχειρήσεων γενικῶς, τῶν ὁποίων αἱ πρῶται ἐπενδύσεις ὑπήχθησαν εἰς τὰς διατάξεις αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπέκτασις εἶναι ἀξίας τοὐλάχιστον ἴσης πρὸς τὰ 30% τῆς ἀξίας τῆς πρώτης ἐπενδύσεως. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις αὕτη ὡς ἔχει, θὰ δημιουργηθῇ μία ἀνισότης εἰς βάρος τῶν ἀρχικῶς ἐπενδυσάντων μεγαλύτερα ποσά. Ἐνῷ δηλαδὴ ὁ ἀρχικῶς εἰσαγωγὼν 150 ἑκατομμύρια, διὰ νὰ δικαιωθῇ τῶν προνομίων εἰς περίπτωσιν ἐπεκτάσεως δέον νὰ ἐπενδύσῃ 45 ἑκατομμύρια, ὁ εἰσαγαγὼν ποσὸν 300 ἑκατομμυρίων διὰ νὰ τύχῃ τῶν αὐτῶν προνομίων, θὰ πρέπει νὰ ἐπενδύσῃ 90 ἑκατομμύρια. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, τὰ ποσὰ δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογα, ἀλλ’ ἀντιστρόφως ἀνάλογα. Φρονῶ διὰ τοῦτο, ὅτι τὸ ποσοστὸν 30% δέον νὰ ὑπολογισθῇ ἐπὶ τοῦ κατωτάτου ὁρίου τῶν προστιθεμένων ἐπενδύσεων καὶ οὐχὶ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῆς ἀρχικῆς ἐπενδύσεως, σύμφωνα καὶ μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν μου.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§10Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Μπάρμπας ἔχει δίκαιον εἰς τὴν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸ ὀλίγου καὶ συνηγορῶ ὑπὲρ αὐτῆς. Διότι δημιουργεῖται ἀνισότης καὶ δὲν εἶναι προφανὴς ἡ πρόθεσις τοῦ νομοθέτου νὰ δώσῃ περισσότερα προνόμια εἰς τὰς παλαιοτέρας ἐπιχειρήσεις, ἐὰν προβοῦν εἰς ἐπέκτασιν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ πρῶτον εἰς τὴν βάσιν τῶν 150 ἑκατ. τὴν ὁποίαν ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι εἶναι ὑψηλή. Θὰ πρέπει νὰ τὴν μειώσωμεν ὀλίγον διὰ νὰ καταστήσωμεν δυνατὴν τὴν προσέλκυσιν περισσοτέρων ἐπενδύσεων.

§11Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Εἰπέτε ἕνα ἀριθμόν.

§12Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Θὰ ἔλεγα ἴσως 100 ἑκατ. ἢ 75 ἑκατ. Τὰ 100 ἑκατ. θὰ ἦτο πάντως τὸ ἀνώτατον ὅριον. Σεῖς εἶσθε εἰς θέσιν, ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰς ὑφισταμένας δυνατότητας, περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς νὰ καθορίσετε ἐὰν μία ἐπένδυσις 2,5 ἑκατ. δολλαρίων πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἢ νὰ ἀποκρουσθῇ.

§13Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἤθελα νὰ ἀκούσω τὴν γνώμην σας.

§14Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπίσης ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἂν εἰς τὸν νόμον αὐτὸν ὑπάγωνται μόνον αἱ πρωτοϊδρυόμεναι ἐπιχειρήσεις μὲ ἐπενδύσεις αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως, ἢ καὶ κατ’ ἐπέκτασιν παλαιῶν ἐπιχειρήσεων μελλουσῶν νὰ γίνουν.

§15Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὡς ἔχει ὑπάγονται μόνον αἱ νέαι.

§16Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διατί, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἐμποδίσετε μίαν ὑφισταμένην ἐπιχείρησιν νὰ ἐπεκταθῇ κατὰ τὸν νόμον;

§17Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νὰ ἀκούσω τὴν γνώμην σας.

§18Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι στοιχειῶδες. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ περιμένωμεν νὰ κάμῃ τὴν Α ἐπιχείρησιν ἕνας ξένος καὶ ἕνας Ἕλλην, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐδῶ καὶ λέγει, ὅτι ἐπεκτείνω τὴν ἐπιχείρησίν μου ὅπως λέγει ὁ νόμος, αὐτὸν νὰ τὸν βάλωμεν εἰς δυσμενεστέραν μεταχείρισιν ἀπὸ ἐκείνην ποὺ λέγει ὁ νόμος. Ἄλλωστε αὐτὸ τὸ ἔχομεν ἀνακινήσει καὶ ἄλλοτε καὶ εἴχομεν εἴπει, ὅτι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγκατασταθοῦν συγχρόνως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τύχουν δυσμενεστέρας μεταχειρίσεως.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον.

§20Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 1, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον κ. Μαῦρον, νὰ καθορίσῃ ἕνα ποσόν, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων, ὅτι ἀπὸ μίαν σειρὰν χωρῶν, αἱ ἐπενδύσεις εἶναι πολὺ μικρές. Δηλαδὴ ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν 4,7 ἑκατ. δολλ., ἀπὸ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν 7,3 ἑκατ., ἀπὸ τὴν Αὐστρίαν 1,6 ἑκατ., ἀπὸ τὴν Ἀγγλίαν 1,6 ἑκατ. κλπ. Κατὰ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἐκφρασθείσης ἀπόψεως ἀπὸ τοὺς προηγουμένους συναδέλφους, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 5 ἑκατ. δολλαρίων εἶναι μεγάλο. Καὶ ὅπως ὑπεστηρίχθη καὶ ἀπὸ τὴν ἀρχήν, δίδει τὸ δικαίωμα, δὲν λέγω κατηγορηματικῶς, ὅτι συμβαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι εἶναι στενὰ τὰ περιθώρια τοῦ νόμου, ὡς πρὸς ὡρισμένας κατευθύνσεις. Δοθέντος, μάλιστα, ὅτι ἀπὸ τὴν ἑπταετῆ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων, δὲν ἔχομεν ἐπενδύσεις ἀξιολόγους ἀπὸ μίαν σειρὰν χωρῶν, ποὺ νὰ πλησιάζουν κἂν τὸν ἀριθμὸν τῶν 150 ἑκατ. δρχ., τῶν 5 ἑκατ. δολλαρίων δηλαδή. Νομίζω, ὅτι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν 100 ἑκατ. καὶ τῶν 75 ἑκατ. εἶναι ὑπερβολικός. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, δὲν τὸ ἔχω πρόχειρον, διότι δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι θὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ συζήτησις, ὅτι μία σειρὰ μεγάλων ἐπιχειρήσεων καὶ μάλιστα ὡρισμένων ἐξ ἐκείνων, τὰς ὁποίας θεωροῦμεν ἀπολύτως βιωσίμους, ἔστω καὶ ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ποὺ γίνεται ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, δὲν ἔχουν κεφάλαια καταβεβλημένα, μεγαλύτερα τῶν 60 ἑκατ. δρχ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐὰν περιορισθῶμεν εἰς τὰ 2 ἑκατ. δολλάρια εἶναι καλά.

§21Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὁμιλεῖτε περὶ κεφαλαίου καταβεβλημένου ἢ περὶ συνολικοῦ ποσοῦ τῆς ἐπενδύσεως; Ἕτερον ἑκάτερον.

§22Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὁμιλῶ περὶ καταβεβλημένου μετοχικοῦ κεφαλαίου.

§23Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐὰν τὸ κεφάλαιον εἶναι 60 ἑκατ. δρχ., ἠμπορεῖ ἡ ἐπένδυσις νὰ εἶναι 200 ἑκατ. Ἐδῶ ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ συνολικοῦ ὕψους τῶν ἐπενδύσεων.

§24Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Καὶ πάλιν, κ. Ὑπουργέ, τὰ 150 ἑκατ. εἶναι πολλά. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι τοὐλάχιστον θὰ πρέπει νὰ κατέλθητε εἰς τὰ 60 ἑκατ. δρχ. Περαιτέρω, ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 3, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ τῆς κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν ἡ ἔρευνα αὐτὴ θὰ ἀποκλείῃ ἢ ὄχι τὴν ἄδειαν σκοπιμότητος καὶ ἐὰν ὄχι, θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν ἡ σχετικὴ ἔρευνα θὰ γίνεται κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Βιομηχανίας. Νομίζω, ὅτι ἡ ἄδεια σκοπιμότητος θὰ πρέπει νὰ ἐκδίδεται ὅπως καὶ προηγουμένως, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ τὸ ξένον κεφάλαιον νὰ κλείσῃ βιωσίμους ἑλληνικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐπίσης, θὰ ἐπεθύμουν νὰ διευκρινισθῇ ἡ λέξις «διαπιστοῦται» σχετικῶς μὲ τὸν χρόνον δράσεως τῶν βιομηχανιῶν. Ἐπίσης, συμφωνῶν μὲ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, ὅσον ἀφορᾷ τὰς παρατηρήσεις των, τὰς ἀφορώσας τὴν παράγραφον 7, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀποκλείσωμεν καὶ ἐκείνας τὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἑνούμεναι εἰς ἑταιρίαν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν βιωσίμους ἐπενδύσεις.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§26Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐν τούτοις, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς διαπιστώσεως τῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν ὑπαγωγὴν μιᾶς ἐπιχειρήσεως εἰς τὸν παρόντα νόμον, θὰ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ πῶς συνδέεται αὕτη μὲ τὴν ἀπόφασιν περὶ ἀδείας σκοπιμότητος. Θὰ ἔχωμεν δηλαδὴ δυαδικὸν σύστημα ἢ ἡ πρώτη ἀπόφασις θὰ ἐπέχῃ θέσιν καὶ ἀδείας σκοπιμότητος. Τὸ δεύτερον ζήτημα εἶναι τὸ σχετιζόμενον μὲ τὴν παράγραφον 5. Ποῖος, κ. Ὑπουργέ, θὰ διαπιστώσῃ τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων; Διότι εἶναι δυνατὸν νὰ προγραμματισθῇ τὸ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου προβλεπόμενον ὕψος, πλὴν ὅμως, τελικὰ νὰ μὴ γίνῃ. Τρίτον ζήτημα εἶναι, τὸ ἀφορῶν τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων. Νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι τὸ καθοριζόμενον ὕψος τῶν 150 ἑκατ. δραχμῶν εἶναι ὑπερβολικόν. Ἐὰν μάλιστα θέλωμεν νὰ στρέψωμεν τὴν ἐσωτερικὴν ἀποταμίευσιν πρὸς ἐπενδύσεις, θὰ πρέπει νὰ κατέλθωμεν πολὺ κάτω τοῦ ὁρίου αὐτοῦ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι καὶ αἱ ἐπενδύσεις τῶν 500.000 δολλαρίων θὰ πρέπει νὰ τύχουν τῶν προνομίων τοῦ παρόντος νόμου. Τοὐλάχιστον, κ. Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ κατέλθητε εἰς τὰ 2 ἑκατ. δολλάρια. Ἡ τετάρτη παρατήρησίς μου ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀντισυνταγματικότητος, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξα εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Ἡ φράσις τῆς παρ. 4 «τὸ Δημόσιον...» θὰ πρέπει νὰ πάρῃ μίαν ἐντελῶς διαφορετικὴν μορφήν, ἄλλως δίδεται ἡ ἐντύπωσις νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως διὰ θέματα φορολογικοῦ περιεχομένου. Τέλος, συμφωνῶ καὶ ἐγώ, ὅτι πρέπει νὰ δοθοῦν τὰ αὐτὰ πλεονεκτήματα εἰς ἐπιχειρήσεις, τῶν ὁποίων ἤρχισεν ἡ ἔναρξις ἱδρύσεως. Δυνάμεθα μάλιστα νὰ καθορίσωμεν τὴν 1 Ἰανουαρίου 1961, ὡς ἀφετηρίαν.

§27Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δύσκολος ἡ συμφωνία. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ, ὅτι πρέπει νὰ προστατευθῇ ἰδιαιτέρως ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶμαι καὶ ἐγὼ θιασώτης τῆς ἰδέας τῆς ὑποστηρίξεως τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Διὰ τῶν περαιτέρω, ὅμως, ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, προβλέπεται μία διάφορος μεταχείρισις τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας ἀπὸ ὅ,τι τῆς πρωτευούσης. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡ διάφορος μεταχείρησις, ἡ ὁποία προβλέπεται εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα, ἐπαρκεῖ καὶ ἀποτελεῖ συνέπειαν τῆς ἀπὸ ὅλας σχεδὸν τὰς Κυβερνήσεις ἀκολουθουμένης πολιτικῆς διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς ἀντισυνταγματικότητος, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ζορμπᾶν καὶ τὸν κ. Ζίγδην, ἐὰν ἡ διατύπωσις, ὡς τὴν εἶχον εἴπει προχείρως κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τοὺς ἱκανοποιῇ. Δηλαδή, ἡ σχετικὴ φράσις εἰς τὴν παράγραφον 4 νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: «Τὸ Δημόσιον δύναται νὰ ἀναλάβῃ ὑποχρεώσεις ὄχι ἐντὸς τῶν ὁρίων, ἀλλὰ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νόμου κλπ.». Διότι αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῆς φράσεως αὐτῆς. Τὸ Δημόσιον δύναται νὰ ἀναλάβῃ ὑποχρέωσιν ἐντὸς τῶν ὁρίων καὶ ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ ὑποχρέωσιν ἐκτὸς τῶν ὁρίων. Καὶ συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον θὰ εἴπωμεν βάσει τῶν διατάξεων, νομίζω, ὅτι ἱκανοποιεῖ τὴν ἄποψιν, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη. Δὲν ἀκολουθῶ τὴν σειρὰν τῶν παραγράφων τοῦ ἄρθρου 1, ὡς πρὸς τὰς ἀπαντήσεις τὰς ὁποίας δίδω, ἀλλὰ τὴν σειρὰν τῶν ὁμιλησάντων συναδέλφων. Τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μπάρμπα, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη καὶ ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων, τὴν ἀποδέχομαι. Δηλαδή, νὰ καθορισθῇ ἡ ἐπέκτασις, βάσει ἑνὸς ἀπολύτου ἀριθμοῦ καὶ ὄχι βάσει τοῦ μεγέθους τῆς ὅλης ἐπενδύσεως. Ἐπίσης, συμφωνῶ μὲ τὴν πρότασιν ἑτέρων συναδέλφων, νὰ περιλαμβάνεται εἰς τὰς διατάξεις αὐτὰς ὄχι μόνον ἐπέκτασις νεοϊδρυομένων κατὰ τὸν συζητούμενον νόμον βιομηχανιῶν, ἀλλὰ καὶ ὑφισταμένων βιομηχανιῶν. Διὰ τὸ θέμα τοῦ ὕψους, ἐὰν θὰ εἶναι 150 ἑκατομμύρια ἢ 60 ἢ 100 ἢ ἐὰν θὰ εἶναι 75 ἑκατομμύρια, εἶναι πράγματι ἕνα στοιχεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν δύναται κανεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ οὔτε πρὸς τὴν μίαν κατεύθυνσιν, οὔτε πρὸς τὴν ἄλλην. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐὰν προτείνω ἕνα μέσον ὅρον ὅλων αὐτῶν τῶν σκέψεων, δηλαδὴ τῶν ἀναφερομένων ἐν τῷ νομοσχεδίῳ καὶ τῶν προτάσεων τῶν συναδέλφων, δηλαδὴ νὰ εἴπω ἑκατὸν ἢ ἐνενήκοντα ἑκατομμύρια, νομίζω, ὅτι ἐκεῖ θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, διότι εἶναι ἕνας ἀριθμός, ὁ ὁποῖος εἶναι συγκερασμὸς ὅλων τῶν ἀντιλήψεων.

§28Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Φθάνομεν εἰς τὰ 100 ἑκατομμύρια;

§29Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τρία ἑκατομμύρια δολλάρια, δηλαδὴ 90 ἑκατομμύρια δραχμαί, ὁπότε τὸ 33% εἶναι 30.000 ἑκατομμύρια, δηλαδὴ μία ἐπέκτασις 30 ἑκατομμυρίων δραχμῶν εἴτε αὕτη γίνει εἰς βιομηχανίαν νεοϊδρυομένην, βάσει τοῦ νόμου, εἴτε εἰς ὑφισταμένην ἤδη θὰ τυγχάνῃ καὶ αὐτὴ τῶν εὐεργετημάτων τοῦ Νόμου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν περίπτωσιν κορεσμοῦ, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ κριθῇ ὑπὸ τῶν τριῶν Ὑπουργῶν, βάσει τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 1 καὶ ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία θὰ ἐφαρμοσθῇ εἶναι ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται ἤδη εἰς τὸν νόμον 2687, ὅπου ὅταν πρόκειται ἢ ὅταν ζητῆται ἡ ἵδρυσις μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἐκ τῆς λειτουργίας τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν τὰ δυσάρεστα περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, δὲν χορηγεῖται ἡ ἄδεια. Διότι, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ἐξυπηρετεῖται ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία. Συνεπῶς, δὲν χρειάζεται νὰ τὸ θέσωμεν εἰδικῶς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἄδειαν σκοπιμότητος καὶ ἐδῶ ἡ ἄδεια σκοπιμότητος οἱονεὶ εἶναι ἡ διαπίστωσις τοῦ συμφέροντος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Δηλαδὴ εἶναι ἡ ἰδία διαδικασία, ὡς τοῦ Ν. 2687. Τὸ ἴδιον Συμβούλιον τοῦ Ν. 2687 θὰ γνωμοδοτῇ καὶ ἐν προκειμένῳ. Εἶμαι σύμφωνος, νὰ δεχθῶμεν τὴν ἀναρμοδιότητα ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1961.

§30Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἀναρμοδιότητα πῶς τὴν δέχεσθε, κ. Ὑπουργέ; Τὴν δέχεσθε καὶ διὰ τὰς ὁμοειδεῖς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι ἱδρύθησαν ἐν Ἑλλάδι; Νὰ τὸ εἴπωμεν καθαρά, καὶ διὰ τὴν βιομηχανίαν Ἀγγελοπούλου;

§31Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καὶ αὐτὴ εἶναι μέσα.

§32Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μοῦ ἤρεσε νὰ ὁμιλήσω καὶ περὶ τῆς βιομηχανίας αὐτῆς ὀνομαστικῶς, διὰ νὰ ὁμιλήσω καθαρά. Ἐνδιαφερόμεθα διὰ μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἱδρύθη πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων, νὰ τύχῃ καὶ αὐτὴ τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων ὡς καὶ μία ἄλλη, ἡ ὁποία θὰ ἱδρυθῇ μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου.

§33Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Συμφωνῶ.

§34Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω πολύ, διότι δηλώνετε, ὅτι καὶ αὐτὴ θὰ ἀπολαύσῃ τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων.

§35Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Θὰ τεθῇ καὶ διάταξις εἰς τὴν παράγραφον 8 τοῦ ἄρθρου 1. Ἡ παράγραφος αὐτὴ λέγει: «Δύναται... (ἀναγινώσκει)...». Θὰ τεθῇ: «Διὰ τὰς ὁποίας ἄδεια σκοπιμότητος ἐδόθη ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1961». Ἑπομένως, καλύπτεται καὶ ἡ περίπτωσις αὐτή. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι μὲ αὐτὰς τὰς ἀπαντήσεις ἐξήντλησα τὰς προτάσεις τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων καὶ κατ’ οὐσίαν συνεφωνήσαμεν. Τώρα θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Ζίγδη, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν ὁρίων.

§36Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἁπλῶς ὑπογραμμίζω ἕνα πρόβλημα, τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργηθῇ κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Εἴπατε, ὅτι: «Τὸ Δημόσιον δύναται νὰ ἀναλάβῃ ὑποχρεώσεις, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου».

§37Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Βάσει τῶν διατάξεων.

§38Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μάλιστα. Αὐτό, «βάσει τῶν διατάξεων» σημαίνει, ὅτι ἔχει τὴν δυνατότητα ὡρισμένας νὰ τὰς ἐφαρμόσῃ, καὶ ὡρισμένας ὄχι; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀμφιβολία καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ καθαρόν. Θὰ φανῇ, ὅτι ἐφ’ ὅσον βγῇ ἡ ἀπόφασις, ὅλαι αἱ διατάξεις ἐφαρμόζονται. Δὲν ἔχει διακριτικὴν ἐξουσίαν ὁ Ὑπουργὸς νὰ εἴπῃ, ὅτι εἰς τὴν αʹ περίπτωσιν ἐφαρμόζεται τὸ σύνολον τῶν διατάξεων καὶ εἰς τὴν βʹ μόνον μέρος τῶν διατάξεων.

§39Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὄχι. «Βάσει τῶν διατάξεων» σημαίνει, βάσει ὅλων τῶν διατάξεων.

§40Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τότε καὶ τὸ δεύτερον μέρος δύναται νὰ παγιοποιηθῇ. Ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος καθορίζει τὰς παγιοποιήσεις, τότε τὸ νὰ δύνασθε ἢ νὰ μὴ δύνασθε νὰ τὰς παγιοποιήσετε, εἶναι καὶ αὐτὸ ἐξουσιοδότησις. Ἐφ’ ὅσον ἐφαρμόζομεν τὸν νόμον ἅπαξ ἐκδοθείσης τῆς ἀποφάσεως, τότε τὰ πάντα ἕπονται. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν νὰ παγιοποιῇ καὶ εἰς τὴν ἄλλην νὰ μὴ παγιοποιῇ, εἰς τὴν μίαν διὰ 5 χρόνια καὶ εἰς τὴν ἄλλην διὰ 10 χρόνια. Ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς ἀποφάσεως ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ νόμου, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ φροντίσετε καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ τμήματος τῆς διατυπώσεως νὰ ἀποφύγετε τὴν ἀντισυνταγματικότητα. Πρέπει νὰ σκεφθῆτε τὰ πράγματα αὐτά. Διότι ἐγὼ σᾶς ὁμολογῶ, ὅτι συνεζήτησα τὸ θέμα μὲ νομικούς, οἱ ὁποῖοι μοῦ ὑπεγράμμισαν τὸν κίνδυνον, ἀλλά, λόγῳ ἀπασχολήσεών μου, δὲν ἔκαμα ἰδικήν μου διατύπωσιν. Ἐγὼ θέτω τὰς ἀπόψεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι, νομίζω ὅτι καλύτερον εἶναι νὰ βασανισθοῦν ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν. Ἐπίσης ἔχω νὰ κάμω δύο μικρὰς παρατηρήσεις.

§41Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἡ παγιοποίησις δὲν ἀφορᾷ τὴν παγιοποίησιν φορολογικῶν συντελεστῶν. Ἀφορᾷ τὴν παγιοποίησιν διατάξεων. Δὲν ἐννοεῖται διὰ τῆς λέξεως «παγιοποίησις» ὁ καθορισμός, εἴτε τοῦ συντελεστοῦ τῆς φορολογίας, εἴτε τοῦ ἀντικειμένου τῆς φορολογίας, εἴτε ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῆς φορολογίας. Ἡ παγιοποίησις, διὰ τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία θὰ περιέχεται εἰς τὴν ἀπόφασιν περὶ παγιοποιήσεως, δὲν καθορίζει, οὔτε τὸ ἀντικείμενον τῆς φορολογίας, οὔτε τὸν συντελεστήν, οὔτε οὐδεμίαν ἀπαλλαγήν. Αὐτὰ καθορίζονται διὰ τῶν κειμένων διατάξεων τῶν ὑπολοίπων ἀλλὰ καὶ τοῦ νόμου τούτου, ὅταν καὶ ἐὰν γίνῃ νόμος. Ἡ παγιοποίησις συνεπῶς αὐτὴ δὲν ἀποτελεῖ ἐξουσιοδότησιν ἀντικειμένων εἰς τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος, διότι δι’ αὐτῆς δὲν καθορίζεται, οὔτε φορολογικὸς συντελεστής, οὔτε τὸ ἀντικείμενον τῆς φορολογίας, οὔτε καμμία ἀπαλλαγὴ θεσπίζεται διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει ἀντισυνταγματικότης.

§42Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ χρόνος τῆς ἀπαλλαγῆς ὅμως ἔχει σημασίαν, διότι δὲν ἐπιτρέπει τὸ Σύνταγμα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ σᾶς ἐξουσιοδοτήσῃ νὰ ἀπαλλάξετε τὸν ἄλφα βιομηχανίαν διὰ πέντε χρόνια καὶ τὴν βῆτα διὰ δέκα.

§43Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν γίνεται αὐτὸ ποὺ λέτε.

§44Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ ὑποβάλλω αὐτὴν τὴν πρότασιν. Νὰ ἰδῆτε καὶ πάλιν τὸ θέμα.

§45Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Π.χ. εἰς τὴν σελίδα 4 καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν παράγραφον 10 τοῦ ἄρθρου 2 εἰς τὴν πρώτην στήλην, ἐκεῖ συγκεκριμένως ἀναφέρεται ὅτι: «Μέχρις ἐξοφλήσεως τῶν μακροπροθέσμων δανείων τῶν συναπτομένων πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς παραγωγικῆς δραστηριότητος τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ πάντως οὐχὶ πέραν τῶν 15 ἐτῶν ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ φορολογικοῦ ἔτους, παγιοποιοῦνται οἱ φορολογικοὶ συντελεσταὶ κλπ.». Τί σημαίνει παγιοποίησις διατάξεως; Σημαίνει, ὅτι οἱονεὶ δημιουργεῖται μία σύμβασις διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, διότι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ εἶναι συμβατικοῦ χαρακτῆρος, διὰ τῆς ὁποίας, οἱονεὶ συμβάσεως ὑπόσχεται τὸ ἑλληνικὸν Δημόσιον πρὸς τὸν ἀντισυμβαλλόμενον, ὅτι τὰς κειμένας διατάξεις δὲν πρόκειται νὰ τὰς τροποποιήσῃ. Ποίας; Ἐκείνας διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἔχῃ ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν διὰ τῆς συμβάσεως ἢ τῆς ἀποφάσεως νὰ μὴν τροποποιήσῃ. Ἀλλὰ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν καθορίζεται νέος φορολογικὸς συντελεστής, οὔτε τὸ ἀντικείμενον τῆς φορολογίας, οὔτε παρέχεται καμμία ἀπαλλαγή. Προσέξατε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι τὸ ἐπρόσεξα καὶ ἐγὼ καὶ ἐπρόσεξα αὐτὸ ποὺ εἴπατε καὶ τὰ εἶχα συζητήσει καὶ προηγουμένως καὶ τὰ συνεζήτησα καὶ πάλιν. Ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἀντίκειται διόλου εἰς τὸ ἄρθρον 59 τοῦ συντάγματος, διότι διὰ τῆς τοιαύτης παγιοποιήσεως ὑφισταμένων κειμένων διατάξεων, δὲν καθορίζεται διὰ τῆς πράξεως τῶν Ὑπουργῶν, οὔτε ὁ φορολογικὸς συντελεστής, οὔτε τὸ ἀντικείμενον τῆς φορολογίας, οὔτε καὶ παρέχεται ἀπαλλαγή. Καὶ περὶ αὐτοῦ, ὅπως εἶναι φυσικόν, συνεβουλεύθην καὶ πλείστους νομικούς.

§46Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀντισυνταγματικότης προβάλλεται, διὰ νὰ διορθωθῇ καὶ κατοχυρωθῇ ὁ νόμος. Ἐγὼ διατηρῶ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐὰν παρέχεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὸ δικαίωμα νὰ παγιοποιήσῃ ἀπαλλαγάς, διὰ χρονικὸν διάστημα, ἐξαρτώμενον ἀπὸ τὴν κρίσιν του, δηλαδή, ἐὰν σᾶς δώσῃ ὁ νόμος δικαίωμα νὰ παγιοποιήσετε ἀπαλλαγὰς εἰς τὸν ἄλφα ἐπιχειρηματίαν ἐπὶ πέντε χρόνια, εἰς τὸν βῆτα ἐπὶ δέκα, αὐτὸ ἀποτελεῖ φορολογικὴν ἐξουσιοδότησιν, τὴν ὁποίαν ἀπαγορεύει τὸ Σύνταγμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου. Δὲν ἐπιθυμῶ περισσότερον νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ θέματος.

§47Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς εἴπω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τοῦτο: Ἂς λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν χορηγεῖται ἡ παγιοποίησις δι’ ἕνα χρονικὸν διάστημα πέντε ἐτῶν εἰς μίαν ἐπιχείρησιν, 10 ἐτῶν εἰς ἄλλην. Ἐφ’ ὅσον δὲν τροποποιοῦνται οἱ νόμοι διὰ τὰς διατάξεις τῶν ὁποίων ἐχορηγήθη ἡ παγιοποίησις, ποῦ ὑπάρχει τότε ἡ ἀντισυνταγματικότης καὶ ἡ ἐξουσιοδότησις, ἡ μὴ ἐπιτρεπομένη διὰ τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος; Δὲν ὑπάρχει. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἐπηρεάσθη ἡ σκέψις ὄχι μόνον ὑμῶν, ἀλλὰ καὶ ἄλλων, ὅτι μελλοντικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις τροποποιουμένων τῶν παγιοποιουμένων διατάξεων, νὰ ὑπάρξῃ μία διαφορὰ μεταξὺ τῆς τότε θεσπισθησομένης διατάξεως καὶ τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία, συμβατικῷ τῷ τρόπῳ, ἔχει παγιοποιηθῆ ὑπὲρ τοῦ ἄλφα ἢ τοῦ βῆτα ἐπενδύοντος. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ δὲν συνιστᾷ ἀντισυνταγματικότητα, διότι ἡ ἀντισυνταγματικότης ἢ μή, κρίνεται βάσει τῆς σημερινῆς καταστάσεως καὶ ὄχι βάσει τῆς πιθανῆς ἢ μὴ πιθανῆς μελλοντικῆς τοιαύτης.

§48Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξέθεσα τὴν ἄποψίν μου καὶ δὲν θὰ ἐπανέλθω πλέον, θὰ ἤθελα ὅμως νὰ κάμω μίαν μικρὰν παρατήρησιν ἐπὶ τῶν προτάσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως ἡ προσέλκυσις ξένων κεφαλαίων διευκολυνθῇ. Ἡ πορεία τῶν αἰτήσεων εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ νόμου 2687 δὲν εἶναι πολὺ ἱκανοποιητικὴ κατὰ τὴν διαρρεύσασαν ὀκταετίαν. Πάρα πολλὲς ἐπιχειρήσεις ἐζήτησαν νὰ κάνουν ἐπενδύσεις, ὁ ρυθμὸς τῆς ἀπαντήσεως δὲν ἦτο ὁ πρέπων καὶ πολλαὶ ἀπὸ αὐτὰς ἀπηγοητεύθησαν καὶ ἀπῆλθον. Συγκεκριμένως, πάρα πολλοὶ μοῦ παρεπονέθησαν, ὅτι ὑποβάλλουν μίαν αἴτησιν καὶ περνοῦν καὶ ἕνα καὶ δύο χρόνια, χωρὶς νὰ ἔχουν μίαν ὁριστικὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας καὶ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Διὰ τοῦτο θὰ ἐπρότεινα ὅπως ἡ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν, ἡ διαπιστοῦσα τὰς προϋποθέσεις ὑποχρεωτικῶς, ἡ θετικὴ ἢ ἀρνητικὴ δηλαδὴ ἀπάντησις, διατυπώνεται τοὐλάχιστον τὸ πολὺ ἐντὸς τριμήνου. Αὐτὸ διὰ νὰ συγκινήσῃ καὶ τὴν γραφειοκρατίαν, ἀλλὰ καὶ τοὺς Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι πολλάκις εἶναι ἀπησχολημένοι μὲ ἄλλα θέματα, ἀφίνουν τὶς ὑποθέσεις καὶ τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον ἀπογοητευμένον ἀπέρχεται τῆς Ἑλλάδος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄδειαν τῆς σκοπιμότητος, συμφωνῶ, βεβαίως, μὲ τὴν δήλωσίν σας, ὅτι ἀκολουθεῖτε τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου 2687. Βεβαίως εἶναι Συνταγματικὸς νόμος, αὐτὸς ἐδῶ πέρα εἶναι κοινὸς νόμος. Θὰ ἔπρεπε αὐτὸς ὁ νόμος κἄτι νὰ λέγῃ περὶ τῆς μεταβολῆς τοῦ συστήματος, διότι τὸ πρᾶγμα φαίνεται κἄπως ξεκρέμαστο ὅπως εἶναι. Νομίζω δέ, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τέλος πάντων, ἐὰν δὲν μπορῇ νὰ τεθῇ εἰς τὴν διατύπωσιν ὡς εὐχή, θὰ ἔλεγα, ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἐγκατάστασιν τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων, ὅλων ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν καὶ ὄχι ἐν τῇ περιοχῇ τῶν Ἀθηνῶν. Νομίζω, ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον διατυπώνω ὡς εὐχὴν θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ τὸ διατυπώσωμεν ὡς διάταξιν θετικήν, τοὐλάχιστον πρὸς καθοδήγησιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Διότι πληροφοροῦμαι, ὅτι ἐπίκειται ἡ ἵδρυσις μεγάλων ἐπιχειρήσεων εἰς τὰς Ἀθήνας ξαφνικά, μοῦ λέγουν, ὅτι πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ ἐπιχείρησις ἠλεκτρικῶν λαμπτήρων εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐὰν εἶναι ὀρθὸν τοῦτο, βεβαίως θὰ τὸ ἔβλεπα μὲ μεγάλην θλῖψιν, ἀλλὰ ἡ σκέψις, τὴν ὁποίαν κάμνω βεβαίως, ἔχει μεγάλην σημασίαν, δὲν ξεύρω πῶς θὰ ἠμπορούσατε νὰ τὴν διατυπώσετε εἰς αὐτὸ τὸ νομοθέτημα, ἀλλὰ ἐπιλαμβάνομαι αὐτῆς τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπομεν εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν, ὅτι εἶναι τόσον σοβαρὸν τὸ θέμα τῶν ἐπενδύσεων, ὅτι ἐὰν δὲν φθάσωμεν εἰς τὴν διατύπωσιν ἑνὸς καταστατικοῦ χάρτου διευκολύνσεως τῶν ἐπενδύσεων, δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ διαμορφώσωμεν πολιτικήν, διότι μεταξὺ τῶν διαφόρων ὀργάνων, μεταξὺ τῶν διαφόρων Ὑπουργείων καὶ τῶν διαφόρων ἁρμοδιοτήτων, θὰ συνθλιβῇ ἡ ἐπαρχία καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ ποτὲ ἡ ἐγχωρία ἀποταμίευσις νὰ ἀφίσῃ τὰ κρησφύγετά της καὶ νὰ κατευθυνθῇ πρὸς παραγωγικοὺς κλάδους, ὅπως εἶναι ἡ ἄμεσος ζωτικὴ ἀνάγκη τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§50Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μίαν παράκλησιν ἐξ ἀφορμῆς τοῦ θέματος τῆς ἀναδρομικότητος. Ὅπως γνωρίζετε, ἔχει δοθῆ ἄδεια σκοπιμότητος διὰ μίαν ἐπιχείρησιν PIRELLI, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ διαθέσῃ 5 ἑκατ. δολλάρια διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου. Ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ ἤρχισε τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον ἐργοστάσιον πλησιάζει εἰς τὸ τέλος. Ἀλλ’ ὅπως σᾶς εἶπον, ἡ μὲν ἄδεια σκοπιμότητος ἐδόθη πρὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1960, ἡ ἄδεια ὅμως ἐγκαταστάσεως δὲν ἐδόθη, διότι, ἐπαναλαμβάνω, τὸ ἐργοστάσιον εὑρίσκεται ἤδη ὑπὸ ἀνέγερσιν καὶ ἐλπίζω νὰ τελειώσῃ συντόμως. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἀξιολόγου ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ τῆς προστασίας τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτό, κ. Ὑπουργέ, ὑποβάλλω θερμὴν παράκλησιν.

§51Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Συμφωνῶ.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§53Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, νομίζω, ὅτι ἐδόθη κἄποια ἐξήγησις. Θὰ ἤθελα ἐπειδὴ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ νὰ ἐπιστήσω ζωηρῶς τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1 καὶ κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀδειῶν σκοπιμότητος διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἐπιχειρήσεων περὶ τῶν ὁποίων ἀναφέρει τὸ ἄρθρον αὐτό. Πρέπει κυρίως νὰ προσέξωμεν τὴν προστασίαν τῆς ὑφισταμένης βιομηχανίας. Ὅπως θὰ εἶναι ἀσφαλῶς εἰς θέσιν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν αἱ ὑφιστάμεναι σήμερον βιομηχανίαι εἶναι περιπεπλεγμέναι εἰς χρέη καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὥστε ἕνας, οἱοσδήποτε, καὶ ὁ ἐλαφρότερος κλονισμὸς ἠμπορεῖ νὰ τὰς ἀνατινάξῃ εἰς τὸν ἀέρα. Διὰ νὰ μὴ ἀνατιναχθῇ εἰς τὸν ἀέρα ἡ οἰκονομία, μία κατάστασις ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὴν χώραν νὰ μὴ καταστραφῇ, ἤθελα νὰ ἐπιστήσω ἐντόνως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, τῶν κρατικῶν ὑπαλλήλων, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, καὶ ὅλων τῶν ὑπευθύνων διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀδείας σκοπιμότητος πρέπει νὰ πρυτανεύσῃ τὸ πνεῦμα τοῦτο.

§54Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ μὴ καθυστεροῦμεν, θὰ ἤθελα νὰ συμφωνήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ διατυπώσω τὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι συνίστανται εἰς τὰ ἑξῆς.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὶς ἀναγνώσητε, κ. Ὑπουργέ.

§56Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι διατυπωμέναι, κ. Πρόεδρε, καὶ δι’ αὐτὸ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ τὰς διατυπώσω ἐγώ. Ἡ παράγραφος 1 μένει ὡς ἔχει. Εἰς τὴν παράγραφον 2 ὁ ἀριθμὸς 150 ἑκατ. δραχμαί, γίνεται 90 ἑκατομμύρια. Ἡ παράγραφος 3 μένει ὡς ἔχει. Εἰς τὴν παράγραφον 4, ἡ δευτέρα φράσις γίνεται ὡς ἑξῆς: «Τὸ Δημόσιον δύναται ν’ ἀναλαμβάνῃ ὑποχρεώσεις βάσει τῶν διατάξεων κλπ.». Ἡ παράγραφος 5 μένει ὡς ἔχει. Ἡ παράγραφος 6 μένει ὡς ἔχει, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀλλέως. Εἰς τὴν παράγραφον 7 θὰ τεθῇ τὸ ποσὸν τῶν 30 ἑκατ. δραχμῶν ἀπολύτως καὶ θὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τὰς ἐπεκτάσεις τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι τὸ πρῶτον ἱδρύονται βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ, καὶ διὰ τὰς ἐπεκτάσεις ὑφισταμένων ἤδη βιομηχανιῶν. Εἰς τὴν παράγραφον 8 θὰ προστεθῇ μία φράσις ἀκόμη: ὅτι αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 1–4 τοῦ παρόντος νόμου ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ ἐπενδύσεων πληρουσῶν τὰς προϋποθέσεις τοῦ παρόντος νόμου, δι’ ἃς ἡ ἄδεια λειτουργίας δὲν ἐξεδόθη μέχρι σήμερον. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ διατυπώσω τὰς τροπολογίας αὐτάς.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ;

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§60Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς παραγράφου 5 ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι αὕτη εἶναι μία γενικὴ διάταξις, ἡ ὁποία δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ παρόντος νόμου. Διότι ἀναφέρει γενικῶς περὶ συστάσεως ἀνωνύμων ἑταιρειῶν ἐχουσῶν μετοχικὸν κεφάλαιον ἄνω τῶν 15 ἑκατ. δραχμῶν, ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς πολὺ μεγαλύτερον ἀριθμόν. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι γενικὴ ἀφορῶσα τροποποίησιν ὑφισταμένης διατάξεως περὶ Α. Ε. Καὶ ἐπειδὴ ἀναφέρεται εἰς μείωσιν φορολογικῶν συντελεστῶν ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος συνταγματικῶς.

§61Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὑπάρχει, κ. συνάδελφε, ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν.

§62Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὑπάρχει, κ. Ὑπουργέ. Ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὴν τάξιν τὴν Συνταγματικήν, νομίζω, ὅτι εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἔδει τὸ νομοσχέδιον νὰ τὸ ὑπογράψῃ, καὶ ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ καθ’ ὕλην ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ἐφορεύων ἐπὶ τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Εἶναι μία παρατήρησις τυπική. Συμφωνῶ ἐπὶ τῆς παραγράφου 6 μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν ὁποίαν τροπολογίαν, πιστεύω, ὅτι θὰ ἀποδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός.

§63Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχω κάνει δήλωσιν, ὅτι τὰς ἀποδέχομαι.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει δηλώσει, ὅτι ἀποδέχεται τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Σημειώνω μόνον τὴν ἀπογοήτευσίν μου εἰς τὸ γεγονός, ὅτι παρ’ ὅσα λέγομεν καὶ διακηρύσσομεν, ὅτι ἔχομεν ὀργανώσει τὴν παιδείαν καὶ τὴν ἐκπαίδευσιν, τὰ Πολυτεχνεῖα μας κλπ., πρέπει δυστυχῶς διὰ τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν τῶν μηχανολογικῶν ἐγκαταστάσεων, νὰ χρησιμοποιοῦνται ξένοι εἰδικοί. Διότι δὲν ἔχομεν ἀκόμη οὐδεμίαν πρόοδον εἰς τὸν τομέα αὐτὸν καὶ εἶναι ἀπαραίτητοι οἱ ξένοι τεχνικοί. Σημειώνω ἁπλῶς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, συμφωνῶν μὲ τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, ὅτι δυστυχῶς, παρ’ ὅσα λέγομεν, παρ’ ὅσα διακηρύττομεν περὶ ὀργανώσεως τῆς παιδείας εἰς τὸν τομέα τῶν μηχανολογικῶν ἐγκαταστάσεων εὑρισκόμεθα πολὺ ὀπίσω. Συνεπῶς ψηφίζω τὴν διάταξιν αὐτὴν διότι εἶναι ἀπαραίτητος, ἀλλὰ μετὰ πολλῆς δυσφορίας καὶ λύπης. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 13 θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν τίθεται ἕνα ὅριον ἐξαγωγῆς τῶν κερδῶν, καὶ φοβοῦμαι πολὺ μήπως τυχὸν γίνῃ καμμία καταστρατήγησις, δηλαδὴ ἀρχίσει ἀμέσως ἡ ἐξαγωγή. Λέγει μόνον ἡ διάταξις, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τοιαῦτα κέρδη θὰ ἐξάγωνται. Ἀλλὰ τοῦτο ἠμπορεῖ νὰ καλύψῃ καταστρατήγησιν. Καὶ ἐπειδὴ θέλω τὰ κεφάλαια αὐτὰ νὰ ἀποδώσουν, καὶ ἀφοῦ ἀποδώσουν νὰ ἀρχίσουν νὰ ἐξάγωνται, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ μήπως χρειάζεται νὰ καθορίσωμεν κἄποιο ὅριον, κἄποιον χρόνον ἀπὸ τὸν ὁποῖον θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐξαγωγή. Αὐτὴν ἁπλῶς τὴν παρατήρησιν εἶχα νὰ κάμω διὰ νὰ διαφυλάξω τὴν ἀπόδοσιν τῶν κεφαλαίων αὐτῶν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Μπάρμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§67Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἐδαφίου αʹ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, παρέχονται διευκολύνσεις εἰς ὡρισμένας βιομηχανικὰς καὶ ἄλλας ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Διὰ νὰ εἴμεθα ὅμως σύμφωνοι μὲ τὴν ἐν γένει πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν, νομίζω, ὅτι αἱ διευκολύνσεις αὗται, πρέπει νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ εἰς τὰς τουριστικὰς ἐπιχειρήσεις ἐν Ἑλλάδι.

§68Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Διὰ τὸ θέμα τῶν ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων ἔχει καταρτίσει ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὡς ἴδιον ἄρθρον, διὰ τοῦ ὁποίου παρατείνονται αἱ προθεσμίαι νόμου ὑπάρχοντος ἤδη καὶ παρέχοντος τὰς ἀτελείας καὶ ἐπεκτείνονται καὶ πέραν τῶν συγκροτημένων ξενοδοχείων. Νομίζω, ὅτι μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, μὲ τὴν ὁποίαν πιστεύει ὁ κ. Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὰς ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις, καλύπτεται ἡ περίπτωσις ποὺ ὑποστηρίζετε, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι αἱ λοιπαὶ διατάξεις καλύπτουν πᾶσαν παραγωγικὴν ἐπιχείρησιν.

§69Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Ἐὰν μία ἐπιχείρησις ξενοδοχείου φέρῃ αὐτοκίνητον;

§70Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ αὐτοκίνητον ὄχι. Ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει. Ἀποκλείεται.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§72Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 εἶναι σύμφωνοι μὲ τὰ προνόμια τὰ ὁποῖα περιέλαβον κατὰ καιροὺς αἱ ἑκάστοτε εἰδικαὶ συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι συνεζητήθησαν κατὰ καιροὺς καὶ κατὰ συνέπειαν, ἀποτελεῖ ματαιοπονίαν νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰς ἀντιρρήσεις μας. Διὰ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 καὶ ἐπέκεινα καθορίζεται ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ παντὸς δασμοῦ καὶ φόρου παντὸς εἴδους χρησίμου διὰ τὴν ὑπὸ ἵδρυσιν ἐπιχείρησιν. Ἀλλὰ τὴν χρησιμότητα καὶ τὴν ἀναγκαιότητα τοῦ εἰσαχθησομένου εἴδους ποῖος θὰ τὴν καθορίσῃ; Ὑπενθυμίζω, ὅτι ὑπάρχει ἐν λειτουργίᾳ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας εἰδικὸν Συμβούλιον Βιομηχανίας, τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο λόγῳ ἁρμοδιότητος τὸ πλέον ἐνδεδειγμένον ὄργανον νὰ καθορίζῃ τὴν χρησιμότητα καὶ τὴν ἀναγκαιότητα τοῦ εἰσαχθησομένου εἴδους, οὕτως ὥστε νὰ πραγματοποιῆται ἡ εἰσαγωγὴ πραγμάτων χρησίμων καὶ ἀναγκαίων διὰ τὴν ἐπένδυσιν. Ἑπομένως ἐὰν προσετίθετο ἡ φράσις «μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου Βιομηχανίας», θὰ κατωχυροῦτο ὁ ἔλεγχος ὥστε νὰ ἀπεφεύγετο ἡ εἰσαγωγὴ πραγμάτων τῶν ὁποίων τὸ κόστος θὰ καθορίζῃ ὁ ἀνάδοχος καὶ συνεπεία τοῦ ὁποίου θὰ ἐξηνεμίζετο ἕνα μέγα μέρος τῆς ἐπενδύσεως. Ἐπίσης, ἀνεξαρτήτως τῆς ὀρθότητος ἢ μὴ τῆς ἀπόψεως τοῦ συναδέλφου κ. Ζορμπᾶ, περὶ τῆς ἱκανότητος τῶν Ἑλλήνων μηχανικῶν διὰ μηχανολογικὰς ἐγκαταστάσεις, δὲν πρέπει νὰ ἀποκλείσωμεν τοὺς Ἕλληνας μηχανικοὺς ἀπὸ τὰς κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις.

§73Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Αὐτὸ ὑπάρχει εἰς τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§74Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐπίσης ἕνα ἄλλο θέμα, εἶναι τὸ τῆς παραγράφου 8, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν χρησιμοποίησιν ἰδίων μηχανικῶν μέσων διὰ τὴν φορτοεκφόρτωσιν. Εἰς πολλοὺς λιμένας ἔχουν ἤδη δημιουργηθῆ ζητήματα ὄχι μόνον μὲ ἰδιώτας, ἀλλὰ καὶ μὲ Δημοσίας ἐπιχειρήσεις, ὅπως π.χ. μὲ τὴν Δ.Ε.Η., ὅπου ἐπεχειρήθη ἡ ἐκφόρτωσις δι’ ἰδίων μέσων. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ διάταξις ὡς ἔχει, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ χρῆσις της πρέπει νὰ γίνεται μετὰ μεγάλης φειδοῦς.

§75Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μάλιστα.

§76Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 1, ἀναφέρεται «μεταβολὴ....» ἐὰν ἐκ τῆς πορείας τῆς 15ετίας δημιουργηθῇ καθεστὼς ἐπιβάλλον ντὲ φάκτο τὴν μεταβολὴν τῶν ὅρων, ποῖος ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ διασφαλίσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου;

§77Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ θέμα ποὺ ἔθιξε τελευταίως ὁ κ. Πρίφτης, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἐλύθη διὰ τοῦ ἄρθρου 1. Εἶπον δὲ ἐκεῖ, ὅτι ἡ ἀπόφασις εἶναι ἀπόφασις συμβατικοῦ χαρακτῆρος καὶ ἐκ τούτου ἕπονται ὅλαι αἱ συνέπειαι. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράγραφον 5, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου, ἀφορᾷ μόνον τὰς περιπτώσεις τοῦ νόμου. Θὰ ἤθελον τώρα νὰ παρακαλέσω νὰ προστεθῇ εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 2 καὶ τὸ χαρτόσημον, διότι ἐκρίθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μνημονευθῇ εἰδικῶς τὸ χαρτόσημον. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ φράσις ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Κατὰ τὰ λοιπὰ παραμένει ὡς ἔχει.

§78Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Τὴν ἀναγκαιότητα καὶ τὴν χρησιμότητα αὐτῶν ποῖος θὰ τὴν ἐλέγχῃ;

§79Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὅπως γίνεται τώρα μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2687, ὅπως ἐν τῇ ἀποφάσει καὶ τῷ Β. Δ. καθορίζεται τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐλέγχῃ. Ἔτσι θὰ γίνῃ καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§80Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι εἰς τὸν νόμον;

§81Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἠμπορεῖ νὰ πρόκειται περὶ παραγωγικῶν ἐπιχειρήσεων, ὄχι δὲ ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ἢ νὰ πρόκειται περὶ ἄλλων ἐπιχειρήσεων. Ἀνάλογα μὲ τὴν φύσιν τῆς ἐπιχειρήσεως, θὰ καθορίζεται ἐν τῇ ἀποφάσει καὶ τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ διαπιστώνῃ τὴν ἀνάγκην τῶν ἐπενδύσεων καὶ ὅλα τὰ ἄλλα.

§82Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ ὁ ἀριθμὸς τῆς παραγράφου 7, τῶν 150 πρέπει νὰ γίνῃ 90.

§83Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ὅπου ἀναφέρονται τὰ 150 ἑκατομμύρια περαιτέρω, θὰ διορθωθοῦν εἰς τὸ 90.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι αὐτονόητον. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§87Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 3 προβλέπει τὴν κατασκευὴν καὶ χρῆσιν ἰδίων λιμενικῶν ἔργων μὲ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα χρησιμοποιήσεως ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως ἡ ὁποία θὰ τὰ κατασκευάσῃ. Ὑπάρχει κίνδυνος ὅμως ἐὰν λειτουργήσουν ἀνεξελέγκτως τὰ λιμενικὰ αὐτὰ ἔργα, νὰ ἀποβοῦν ἑστία λαθρεμπορίου. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πρέπει νὰ περιλάβωμεν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας τὸ Κράτος θὰ διατηρήσῃ πᾶσαν ἐποπτείαν δι’ ὅλων τῶν εἰδικῶν λιμενικῶν καὶ τελωνειακῶν ὀργάνων.

§88Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι διατηρεῖ τὸ Κράτος ὅλα τὰ δικαιώματά του. Ἐπίσης ἀναφέρεται εἰς τὸν νόμον, ὅτι καὶ αἱ λιμενικαὶ ἐγκαταστάσεις γίνονται κατόπιν ἀδείας τοῦ Κράτους, ἡ ἐκτέλεσις τῶν ὁποίων θὰ διενεργῆται κατόπιν ἀδείας τῆς ἁρμοδίας Ἀρχῆς. Ὅλα τὰ ἄλλα δικαιώματα, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε διατηροῦνται.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§92Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Θὰ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 4 ἀντιστοίχως, δηλαδὴ θὰ πρέπει καὶ τὰ 300 νὰ περιορισθοῦν ἀναλόγως, ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν 150 τῆς ἀποφάσεως ἔγινεν 90, θὰ πρέπει νὰ πᾶμε ἐδῶ εἰς τὰ 180. Ἐπίσης ἡ φράσις τῆς βʹ παραγράφου, «δύναται τὸ Δημόσιον ...... (ἀναγινώσκει) ......» θὰ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ἐδῶ: «Τὸ Δημόσιον δύναται νὰ ἀναλαμβάνῃ ὑποχρεώσεις βάσει τῶν διατάξεων αὐτῶν...».

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§94Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 εἶμαι τελείως ἀντίθετος μὲ τὴν παράγραφον 4 ποὺ ἀφορᾷ τὴν παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων περὶ διαιτησιῶν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ νὰ ὑπάγωνται αἱ διαιτησίαι ἐπὶ τῶν ἐπιχειρήσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὸν νόμον τοῦτον, εἰς τὰς γενικῶς ἰσχυούσας παρ’ ἡμῶν διατάξεις, ἄνευ τινὸς παρεκκλίσεως.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§96Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἀποδοχὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς μειώσεως τοῦ ποσοῦ εἰς 200 ἑκατομμύρια, θὰ ἐσημείωνα διὰ τὸ ἴδιον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 4 τὴν ἀνάγκην μιᾶς βελτιώσεως προστιθεμένης μετὰ τὴν φράσιν «καὶ τοῦ ἀναλαμβάνοντος τὴν ἐπένδυσιν σύμβασις» τῆς φράσεως «ἥτις κηρυσσομένη ἐκτελεστὴ δι’ ἀνεκκλήτου ἀποφάσεως τῶν ἰδίων Ὑπουργῶν δημοσιεύεται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως». Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§97Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται αὐτὴ ἡ διατύπωσις, διότι ἀφ’ ἧς ὑπογραφῇ ἀπὸ τοὺς Ὑπουργοὺς ἡ σύμβασις, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ὑπάρχῃ καὶ νέα ἀπόφασις διὰ τῆς ὁποίας νὰ κηρύσσεται ἀνέκκλητος. Κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τεθῇ αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ, εἶναι βασικὴ ἡ διαφορὰ διότι δὲν δέχονται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ζορμπᾶ.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§101Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ τεθῇ ὡς ἄρθρον 5, αὐτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις, ἡ διατύπωσις, τῆς ὁποίας ἔγινε προχείρως ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: «Παρατείνεται μέχρι 31.12. 64 ἡ ἰσχὺς ...... (ἀναγινώσκει) ......». Ὑπῆρχε αὐτὴ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία παρεῖχε ὡρισμένας ἀτελείας εἰς ὡρισμένα ξενοδοχεῖα, ἀπὸ ὡρισμένου μεγέθους καὶ ἄνω, ἡ ὁποία ἔληγε εἰς τὸ τέλος τοῦ τρέχοντος ἔτους. Διὰ τῆς προτάσεως αὐτῆς, παρατείνεται αὕτη ἡ εὐχέρεια μέχρι τοῦ 1964. Συγχρόνως δὲ ἐνῷ παρατείνεται ὁ χρόνος, ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὰς ἑξῆς ἐπὶ πλέον ξενοδοχειακὰς τουριστικὰς ἐπιχειρήσεις. Δηλαδὴ ἐπεκτείνομεν ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις καὶ ἐπὶ τῶν ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων τύπου Μοτέλ, Μπάνκαλο καὶ ἄλλων παρεμφερῶν. Δηλαδὴ ἡ ὑφισταμένη διάταξις, ὥριζεν, ὅτι διὰ τὰ τάδε ξενοδοχεῖα ἰσχύουν αὐταὶ καὶ αὐταὶ αἱ ἀπαλλαγαί, διὰ δὲ τὰ ξενοδοχεῖα, ἄνω ὡρισμένου μεγέθους ἰσχύουν αὐταὶ αἱ ἀπαλλαγαί. Ὁμιλεῖ ὁ νόμος περὶ ξενοδοχείων, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι σήμερον εἰς τὰς διαφόρους παραλίας τῆς Ἑλλάδος γίνονται αἱ κατ’ ἔκτασιν τουριστικαὶ ξενοδοχειακαὶ ἐγκαταστάσεις, γίνονται τὰ Μοτὲλ κλπ. Συνεπῶς, πρέπει νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ νὰ θεωρηθοῦν καὶ αὐταὶ ξενοδοχειακαὶ ἐπιχειρήσεις. Παρακαλῶ νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν αὐτὴν ἡ Βουλή.

§102Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἡ φράσις «καὶ παρεμφερῶν» ἔχει ἔκτασιν καὶ εἶναι ἀκαθόριστος.

§103Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐὰν θέλετε, νὰ τὸ διαγράψωμεν αὐτό, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ περιορίσωμεν τὴν Διοίκησιν ἐν προκειμένῳ.

§104Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἠμποροῦσε νὰ τὰ καθορίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας.

§105Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὅταν ἔγινε ὁ νόμος αὐτός, εἴχομεν ὑπ’ ὄψει μας ξενοδοχειακὰς ἐγκαταστάσεις αὐτῆς τῆς μορφῆς. Ἠμπορεῖ ὅμως, νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις, ἑνὸς νέου συστήματος, ἀναπτύξεως ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας σήμερον. Πάντως τὸ «παρεμφερῶν» σημαίνει ἐγκαταστάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κλίνας.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, κ. βουλευταί, ὡς ἄρθρον 5ον γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τὸ ἄρθρον 5ον τοῦ νομοσχεδίου λαμβάνει ἀριθμὸν 6, τὸ ὁποῖον γίνεται δεκτόν. Τὸ ἄρθρον 6 τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἀριθμὸν 7 γίνεται δεκτόν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7, τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἀριθμὸν 8, ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§107Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Παρακαλῶ, ὅπως προστεθῇ εἰς τὴν παράγραφον 1, ἡ φράσις «τελῶν χαρτοσήμου» μετὰ τὰς λέξεις «φόρων, τελῶν», ὅπως ἐτέθη καὶ εἰς τὴν 1ην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 2.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἀριθμὸν 8, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8, τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἀριθμὸν 9, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§109Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ὁρίζει «ἀλλοδαπαὶ τεχνικαὶ ἐπιχειρήσεις ἐγκατεστημέναι ἐν Ἑλλάδι...... (ἀναγινώσκει)......». Ἵνα μὴ αἱ ἑταιρεῖαι αὗται ἀνταγωνισθοῦν ὁμοειδεῖς τεχνικὰς ἐπιχειρήσεις λειτουργούσας ἤδη εἰς τὴν χώραν μας, ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ θέσωμεν εἰς τὴν διάταξιν περιορισμόν, διότι ὁ ὁρισμὸς εἶναι γενικὸς καὶ προβλέπει ἐπιχειρήσεις πάσης φύσεως. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ θέσωμεν περιορισμὸν «ἀλλοδαπαὶ τεχνικαὶ ἐπιχειρήσεις εἰδικοῦ ἔργου».

§110Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχετε δίκαιον, διότι αὐτὰ τὰ πλεονεκτήματα παρέχονται μόνον διὰ τὰς ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος.

§111Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ ἡ παράγραφος 3 εἶναι διὰ τὴν ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος ἐργασίαν;

§112Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9;

§114ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν. (Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἀριθμὸν 10).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§117ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν δεκτόν.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας». Θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων».

§119Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀντίρρησις νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Ἐλέχθη ὅμως, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κατέθεσε σχετικὴν τροπολογίαν τροποποιοῦσαν τὴν δομὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν κατετέθη καὶ συνεπῶς δὲν ἐξετυπώθη. Ἐρωτῶμεν, βάσει ποίου κειμένου θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν; Ἄλλως τε ἀπουσιάζει καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀναπληρωτὴς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος φρονῶ, ὅτι εἶναι ἐξουσιοδοτημένος νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἐπιμένετε, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν ἐφ’ ὅσον βεβαίως συμφωνεῖ ἡ Βουλή. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9 μ. μ.)