1961.05.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 99η

Δευτέρα 1 Μαΐου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν νομοθεσίας καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Πατρῶν, αἰτουμένου ἐπίλυσιν ἐπειγόντων ζητημάτων ἀφορώντων τὴν ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν τῶν ἐν Πάτραις Δικαστηρίων. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Χ. Σιανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μελῶν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ροδόπης, αἰτουμένων, ὅπως παρασχεθῇ αὐτοῖς εὐχέρεια μεταφορᾶς τοῦ ὑπολοίπου τῆς ζημίας των, ἣν ὑπέστησαν ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 11ης Μαΐου 1960 εἰς τὸ ἑπόμενον οἰκονομικὸν ἔτος ὡς τοῦτο συμβαίνει μὲ τοὺς ἐμπόρους τοὺς τηροῦντας βιβλία Γʹ καὶ Δʹ κατηγορίας πρὸς ἄρσιν τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν κατηγοριῶν ἐπικαλουμένων τὴν συναντίληψιν τοῦ Σώματος, καθ’ ὅσον εἰς ἀμφοτέρας τὰς κατηγορίας τὸ ποσὸν τῆς ζημίας δι’ ἑκάστην περίπτωσιν ἐνδιαφερομένου προκύπτει ἐκ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως Ἐπιτροπῶν συντεθεισῶν νομίμως διὰ πράξεως τοῦ Νομάρχου Ροδόπης κατόπιν ἐγκρίσεως τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Μαῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Θ. Πολυδώρου, Προέδρου Συλλόγου Περιβολιωτῶν Ὀλυμπίας, αἰτουμένου τὴν κατασκευὴν τῆς ἐπὶ τοῦ Ἀλφειοῦ ποταμοῦ παρὰ τὴν Καρύταιναν γεφύρας κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Δεσύλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀρτεργατῶν Ὑπαίθρου Κερκύρας αἰτουμένου τὴν ἀσφάλισιν τῶν μελῶν του εἰς τὸ Τ.Α.Α.Μ.Μ. διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. 5891, καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν, μὴ ἐξαιρουμένης καὶ τῆς ὑπαίθρου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Γ. Κατσίμπας καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν τοῦ πολιτικοῦ κρατουμένου Δημητρίου Κέκελου, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν του ἐκ τῶν φυλακῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Δ. Ἀλεξίου, στρατιωτικοῦ συνταξιούχου, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς ἀντισυνταγματικὰς διατάξεις τῆς νέας Νομοθεσίας τοῦ Ι.Κ.Α. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὁμήρων ἐκ μονίμων ἀξιωματικῶν, αἰτουμένων τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ χρόνου τῆς ὁμηρίας ὡς πραγματικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης αἰτουμένου τὴν σύστασιν ἐν Θεσσαλονίκῃ κλιμακίου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου πρὸς κανονισμὸν τῶν συντάξεων τῶν Βορειοελλαδιτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγερόπουλος, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν 450 κατοίκων Περιστερίου, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν τῶν συμπατριωτῶν των πολιτικῶν ἐξορίστων Γεωργίου Χριστοφιλοπούλου, Μιχαὴλ Λολώνη καὶ Ἀντωνίου Ἠλία. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Γιαρένης, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Τσιγάρας, διαμαρτύρονται διὰ τὰς προκλήσεις Πήρσου Ἀχιλλέως καὶ Δρακούση Π. ὑπὸ τὰ ὄμματα τῆς Ἀστυνομίας κατὰ τὰ ἐγκαίνια τῶν εἰς συνοικισμὸν Τούμπας Γραφείων τῆς Ε.Δ.Α. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Σπυρίδης καὶ Α. Παπαθανασίου, διαμαρτύρονται διὰ παρεκτροπὰς ἀστυνομικῶν ὀργάνων πόλεως Σερρῶν κατὰ ὀπαδῶν τῆς Ε.Δ.Α. καὶ αἰτοῦν παραδειγματικὴν τιμωρίαν αὐτῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Γ. Κατσίμπας καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν τοῦ πολιτικοῦ κρατουμένου Χριστοφόρου Ζαχείλα, αἰτουμένου τὴν ἀπόλυσίν του ἐκ τῶν φυλακῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας, Δ. Μερλόπουλος καὶ Ι. Γιαλώφας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συναδέλφων βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Α. Τσιάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπίθεσιν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς ἐναντίον ἀντιπροσώπων τοῦ Κοινοβουλίου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Γ. Κατσίμπας καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων Ἰωάννου Ζανιᾶ, Θεοδ. Καρανίκα, Ἰωάννου Σταύρου καὶ Νικ. Παπαφώτη, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν των ἐκ τῶν φυλακῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάρας, Δ. Μερλόπουλος καὶ Ι. Γιαλώφας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ βουλευτοῦ Χανίων κ. Κ. Χιωτάκη, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τοῦ χωροφύλακος Ἀσφαλείας Ζαφειράκη παρεμπόδισιν ἐπικοινωνίας μετὰ τῶν ὀπαδῶν του. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κακογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Π. Ζανιᾶ καὶ Ε. Ἐλεφάντη, συγγενῶν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν τῶν ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ τῆς ἐξορίας των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Μ. Στεφανίδης, Π. Πολυχρονίδης καὶ Σ. Χούτας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου ἀκύρωσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου περὶ εἰσαγωγῆς ἐλαιῶν ξένων χωρῶν. Οἱ ἰδιοκτῆται λεωφορείων 5ου ΚΤΕΛ Νομοῦ Λακωνίας κλπ., διαμαρτύρονται δι’ ἀδικαιολόγητον ὑπερτίμησιν λεωφορείων κατὰ 100 χιλιάδας δραχμάς. Ὁ Θύμης Σπυρίδης, ταγματάρχης ἐ.ἀ., κάτοικος Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν γενομένην ἀποστρατείαν του κλπ. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος, διαμαρτύρεται διὰ κατάθεσιν Νομοσχεδίου ἀφορῶντος τροποποίησιν κειμένης Νομοθεσίας περὶ ποινικῆς διώξεως καταστηματαρχῶν, παραβατῶν νομίμου ὡραρίου ἐργασίας κλπ. Ὁ Σύλλογος ἐπαναπατρισθέντων ἐκ τοῦ παραπετάσματος αἰχμαλώτων ἰδιωτῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν Σοβιετικὴν ἐπίθεσιν κατὰ τοῦ Ο.Η.Ε. καὶ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως αὐτοῦ. Ὁ Σύλλογος Πυργουσῶν Ἀττικῆς τὸ «Πυργὶ» Χίου, αἰτεῖ ὅπως ληφθῶσι μέτρα πρὸς ἀποτροπὴν τῆς μεταναστεύσεως τῶν νέων. Τὸ Σωματεῖον Ἰσραηλιτῶν καὶ ἐκχριστιανισθέντων τοιούτων, παθόντων ὑπὸ τοῦ Ναζισμοῦ, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἀδικίαν ἐκ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ Ναζισμοῦ κλπ. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μαλαθύρου Κισσάμου, διαμαρτύρεται διὰ τὸ παρὰ βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. ἐπιδεικνυόμενον αὐθαίρετον ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τοῦ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμοῦ. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Νομοῦ Καβάλας, αἰτεῖ εἰδικὴν προστασίαν τῶν καπνεργατῶν Καβάλας–Θάσου, χορήγησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἀναλήψεως–Νομοῦ Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ τὸ παρὰ βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. ἐπιδεικνυόμενον αὐθαίρετον ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῆς Κοινότητός του. Ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος Ἀναπήρων Πολέμου Τυρνάβου, αἰτεῖ ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων, κατοχύρωσιν τῶν ἐργαζομένων ἀναπήρων θυμάτων πολέμου κλπ.

§3Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν μεσημβρίαν παρεκάλεσα τὸ Προεδρεῖον νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐπιθυμοῦμεν νὰ φέρωμεν πρὸς συζήτησιν, ἐνώπιον τοῦ Σώματος, σήμερον, τὸ θέμα τῶν ἐκτεταμένων ἐκτρόπων, τὰ ὁποῖα προηγήθησαν καὶ ἐνηργήθησαν εἰς βάρος τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ τῆς παγκοσμίως καθιερωμένης ἑορτῆς ἐκ μέρους ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ συνεργαζομένων μετὰ τῆς ἀστυνομίας παρακρατικῶν ὀργανώσεων. Ἡ Κυβέρνησις ἀνεκοίνωσεν, ὅτι δὲν εἶναι ἑτοίμη καὶ ὅτι θὰ συζητηθῇ τὸ θέμα αὔριον. Κρατοῦμεν σημείωσιν τούτου.

§4Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρ. Βουλῆς). Δὲν σᾶς εἶπον αὐτό. Σᾶς εἶπον, ὅτι αὔριον τὴν μεσημβρίαν θὰ σᾶς δώσω ὁριστικὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως. Φαντάζομαι, ὅτι θὰ εἶναι μᾶλλον σύμφωνος, χωρὶς ὅμως νὰ ἀναλαμβάνω καμμίαν δέσμευσιν. Διότι, μὲ τὴν Κυβέρνησιν αὔριον θὰ ἔχω ἐπαφὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, λόγος, ἀφοῦ ἐνδεχομένως, θὰ ὁμιλήσωμεν αὔριον, νὰ ὁμιλῶμεν καὶ ἀπόψε.

§5Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκρατήσαμεν σημείωσιν, ὅτι ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Βουλῆς, ἐντολῇ τοῦ κ. Προέδρου, τὸ μεσημέρι, θὰ παρηρμήνευσεν, ἴσως, τὴν ἐντολὴν τοῦ κ. Προέδρου, διεβίβασεν, ὅτι δὲν εἶναι ἕτοιμος σήμερον, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁ ἁρμόδιος, διότι δὲν εἶχε λάβει κἂν γνῶσιν τῶν ἐπεισοδίων, ἀλλ’ αὐτὸ νὰ συμβῇ αὔριον. Τώρα γίνεται καὶ μία περαιτέρω ἐπιφύλαξις, ὅτι ἐνδεχομένως — βέβαια εἶναι πιθανώτατον νὰ εἶναι θετικὴ ἡ ἀπάντησις — ἐνδεχομένως θὰ γίνῃ αὔριον ἢ δὲν θὰ γίνῃ ποτέ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως ἡμεῖς ἐκρατήσαμεν σημείωσιν τῆς θετικῆς ἀπόψεως, ὅτι θὰ γίνῃ αὔριον. Νομίζομεν, ὅτι δὲν θὰ πρέπει οὔτε 24 ὧρες νὰ περάσουν ἀπὸ τὴν ἀναβολήν. Αὐτὸ τὸ πρόσχημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἔρχεται εἰς σύγκρουσιν μὲ ἐκείνην, ποὺ ἔγινεν ἀντιληπτόν, ἀπὸ χιλιάδας πολιτῶν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐντὸς αὐτοκινήτου, ἐν μέσῳ δύο ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἐπὶ τόπου, ὁ κ. Ὑπουργὸς διηύθυνε τὰς ἐπιχειρήσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἐκακοποιήθησαν καὶ μέλη τοῦ Σώματος. Ἐπὶ πλέον ὑπῆρξε μία συμπαράστασις καὶ ἐνέργεια νεοφασιστικῶν ὀργανώσεων, ποὺ μὲ τὰς κραυγὰς «ζήτω ὁ Ἄϊχμαν» καὶ «θὰ σᾶς κάμωμε σαποῦνι» ἀπετόλμησαν νὰ φθάσουν καὶ μέχρι τῶν γραφείων μας. Ὁπωσδήποτε αὔριον πρέπει νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τοῦ θέματος.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ἄρθρον 1.

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3 ὡς ἔχουν). Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§9Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ὅτι εἰς τὴν παράγραφον 4 ὡρίσθη, ὅτι ἡ καταβολὴ τῆς συντάξεως θὰ ἄρχεται ἀπὸ τὴν 1ην Ἰουλίου τοῦ ἔτους, καθ’ ὃ συμπληρώνει ὁ ἠσφαλισμένος τὸ 85ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ὅτι εἴχομεν ἐπισημάνει καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, τὸ γεγονός, ὅτι ἀνεβάλλετο ἐπὶ ἕνα χρόνο ἡ παροχὴ τῆς συντάξεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔφερε τροπολογίαν καὶ καθώρισε τὴν 1ην Ἰουλίου. Ἐδῶ τώρα εἰς τὴν ἀνατύπωσιν βλέπω, ὅτι καθωρίσθη ἡ 1η Ὀκτωβρίου, δηλαδὴ ἀναβάλλεται ἐπὶ τρίμηνον ἡ παροχὴ συντάξεως.

§10Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, ἡ 1η Ὀκτωβρίου ἰσχύει διὰ τὴν περίπτωσιν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχουν ληξιαρχικαὶ πράξεις, εἶναι ἀπὸ τῆς πρώτης τοῦ ἑπομένου μηνός, ἄρα εἶναι εὐνοϊκωτέρα ἡ διατύπωσις.

§11Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αἱ ληξιαρχικαὶ πράξεις, κ. Ὑπουργέ, τηροῦνται μόλις ἀπὸ 30 ἐτῶν. Διὰ τοὺς ἄγοντας μεγαλυτέραν ἡλικίαν ὁ Ο.Γ.Α. θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐρευνᾷ διὰ νὰ εὕρῃ τὸν χρόνον γεννήσεως τοῦ ἠσφαλισμένου καὶ δὲν θὰ εὑρίσκῃ ληξιαρχικὰς πράξεις γεννήσεως τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τοῦτο θὰ πρέπει νὰ μείνῃ ἡ πρώτη Ἰουλίου ὡς ἄλλωστε ἐψηφίσθη κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν.

§12Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι εἰς τὰς καλουμένας Νέας Χώρας, αἱ γυναῖκες δὲν φέρονται κατὰ κανόνα ἐγγεγραμμέναι εἰς τὰ δημοτολόγια. Ἐφόσον τοῦτο συμβαίνει, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ πρόβλεψις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ πῶς θὰ ἀποδεικνύεται ἡ ἡλικία τῶν γυναικῶν αὐτῶν ἰδίᾳ τῶν ὑπερηλίκων, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμέναι εἰς τὰ οἰκεῖα δημοτολόγια.

§13Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ὡς εἶναι γνωστόν, ὅπου δὲν ὑπάρχει ληξιαρχικὴ πρᾶξις, ὑπάρχει ἡ διέξοδος τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἡλικίας διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως. Ὅλη δὲ αὐτὴ ἡ διαδικασία βάσει ἄλλης διατάξεως, θὰ γίνεται ἀτελῶς. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη νομοθεσία σχετικῶς, ἡ ὁποία ὅμως ἔχει ἀτονήσει. Κατὰ πρότασιν τοῦ κ. Βαλούρδου, μελετῶ τὸ ζήτημα μετὰ τοῦ συναδέλφου μου Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, ἂν εἶναι δυνατὴ ἡ σύστασις Ἐπιτροπῶν διὰ τοὺς καταγομένους ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας καὶ Θράκης, ὥστε, βάσει τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν αὐτῶν, νὰ καθορίζεται ἡ ἡλικία τῶν καταγομένων ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας καὶ Θράκης διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχει ληξιαρχικὴ πρᾶξις. Ἐπίσης, ὁ Κανονισμὸς δύναται νὰ προβλέψῃ τὸν τρόπον ρυθμίσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεβιάσθη ὁ Κανονισμός, κ. συνάδελφε: Σεῖς τὸν παραβιάζετε, ζητοῦντες τρὶς τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου.

§16Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν μίαν διάταξιν, εἶναι δυνατὸν ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ διατυπωθῇ κατὰ διάφορον τρόπον ἀπὸ ὅ,τι ἐψηφίσθη; Διότι, αὐτὸ συμβαίνει μὲ τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 4. Σαφῶς, ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ἐψηφίσθη διάταξις, καθ’ ἣν ἡ σύνταξις ἄρχεται ἀπὸ τῆς 1ης Ἰουλίου τοῦ ἔτους ποὺ συμπληρώνει τὸ 65ον ἔτος ὁ ἠσφαλισμένος. Τώρα βλέπω διατυπουμένην διάταξιν, καθ’ ἣν ἄρχεται ἡ σύνταξις ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου. Παρεβιάσθη σαφῶς ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς δι’ αὐτὸ διαμαρτύρομαι.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἦτο θέμα Κανονισμοῦ.

§18Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου ἔγινεν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀποφασισθέντων ὑπὸ τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα, ἐὰν πρέπει νὰ γίνῃ μεταβολὴ τῆς ἡμερομηνίας ἀντὶ 1η Ὀκτωβρίου, 1η Ἰουλίου καὶ ἄλλο τὸ θέμα, ἐὰν ἡ ἀνατύπωσις ἔγινεν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀποφασισθέντων ὑπὸ τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν ἔκαμα ἐγὼ καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν κάμω ἐγὼ τὴν ἐργασίαν αὐτήν. Τὴν ἔκαμαν αἱ Ὑπηρεσίαι τῆς Βουλῆς. Ἀλλά, διὰ νὰ σᾶς καθησυχάσω, θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι βασική. Σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ τῆς μεταβατικῆς διατάξεως. Συνεπῶς, ἂς τὸ ἴδωμεν εἰς τὸ τέλος.

§19Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὑπάρχουν πολλοὶ Νομοὶ τῆς Ἑλλάδος, εἰς τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν ληξιαρχικαὶ πράξεις γεννήσεως ἀπὸ τοῦ 1864. Συνεπῶς, ὅπου ὑπάρχουν ληξιαρχικαὶ πράξεις ὀρθῶς ἔχει τὸ νομοσχέδιον.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§23Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Τὸ ἄρθρον 5, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα τοῦ σχεδίου νόμου, διότι ἀφορᾷ τὸ ποσὸν τὸ παρεχόμενον εἰς τοὺς ἀγρότας ἐν εἴδει συντάξεως. Εἴχομεν τὴν τιμὴν καὶ εἰς τὴν πρώτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ βασικὴ σύνταξις τῶν 180 δραχμῶν — διότι πράγματι αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ σύνταξις καὶ οὐχὶ ἡ τῶν 300 δραχμῶν — εἶναι ὅλως ἀνεπαρκής, μὴ ἀνταποκρινομένη πρὸς τὰς στοιχειωδεστέρας ἀνάγκας τοῦ ἀγρότου. Καὶ μάλιστα ἀνεπαρκὴς οὐχὶ καθ’ ἑαυτὴν μόνον, ἀλλὰ καὶ συγκρινομένη πρὸς τὰς παρεχομένας συντάξεις, εἰς τὰς λοιπὰς κατηγορίας τῶν πολιτῶν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι ὁ ἀγρότης, λαμβάνων τὴν σύνταξιν, δὲν θὰ παύσῃ νὰ ἔχῃ καὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν κτημάτων του καὶ τὴν ἐκεῖθεν πρόσοδον καὶ συνεπῶς ἡ παρεχομένη σύνταξις θὰ ἔρχεται ἁπλῶς ὡς συμπλήρωμα τοῦ ἐλλείποντος εἰσοδήματος, λόγῳ τῆς μὴ ἐντατικῆς καλλιεργείας τὴν ὁποίαν θὰ ἔκαμνεν, ἐὰν ἦτο ὁ ἀγρότης νέος. Εἶναι ὅμως γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐν Ἑλλάδι τὰ ἀγροτικὰ εἰσοδήματα εἶναι λίαν χαμηλὰ τόσον λόγῳ τοῦ περιωρισμένου τοῦ κλήρου, ὅσον καὶ λόγῳ τῆς ἀφορίας τῆς γῆς εἰς ὡρισμένας περιοχάς, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῶν ἀπολαμβανομένων χαμηλῶν τιμῶν ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων του. Ἐξ ἄλλου, ὁ ἀγρότης τῶν 65 ἐτῶν, οὐδέποτε ἔχει ἐν Ἑλλάδι τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν κτημάτων του. Ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν κτημάτων εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτήν, ἔχει ἤδη μεταβιβασθῆ εἰς τὰ τέκνα του, ἴσως δὲ καὶ εἰς τοὺς ἐγγόνους του. Συνεπῶς, τὸ μόνον εἰσόδημα τοῦ 65ετοῦς ἀγρότου καὶ τῆς συζύγου του, εἶναι ἡ σύνταξις αὐτή. Εἶπον, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ σύνταξις, εἶναι ἀνεπαρκής, οὐχὶ μόνον καθ’ ἑαυτήν, ἀλλὰ καὶ δυσαναλόγως χαμηλὴ ἐν συγκρίσει μὲ τὰς συντάξεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς ἄλλας κατηγορίας πολιτῶν. Τὰ διάφορα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα δίδουν συντάξεις εἰς τὰς ἄλλας κατηγορίας τῶν πολιτῶν, ἔχουν καὶ λίαν εὐλόγως ἕνα κατώτατον ὅριον, τὸ ὁποῖον εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, εἶναι πολὺ ἀνώτερον τῆς συντάξεως, τὴν ὁποίαν δίδει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἀγροτῶν, διὰ νὰ δοθῇ σύνταξις, ἀπαιτοῦνται λίαν αὐστηραὶ προϋποθέσεις, προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι εἰς οὐδεμίαν ἄλλην περίπτωσιν συνταξιοδοτουμένων πολιτῶν ἀπαιτοῦνται. Ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς, ὅτι διὰ νὰ τύχῃ τῆς συντάξεως ὁ ἀγρότης, θὰ πρέπει νὰ ἀσκῇ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἀγρότου ἐπὶ 25 ἔτη, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ δέκα τελευταῖα ἐν συνεχείᾳ. Εἰς τὸ Ι.Κ.Α., π.χ., αἱ προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως, καίτοι καὶ ἐκεῖ λίαν δυσμενεῖς, ἐν τούτοις εἶναι ἐλαφρότεραι ἐκείνων τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐν συγκρίσει μὲ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, αἱ παρεχόμεναι συντάξεις εἶναι δυσαναλόγως χαμηλαί. Ὅπως γνωρίζετε, εἰς τοὺς ἀγρότας ἔχει ἐπιβληθῆ μία βαρυτάτη εἰσφορὰ καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος. Ὅσοι ἐξ ὑμῶν, κύριοι βουλευταί, ἔχετε ἀσχοληθῆ μὲ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, ἀσφαλῶς ἔχετε γνῶσιν τί σημαίνει εἰσφορὰ ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἱστορία τῆς παλαιᾶς δεκάτης. Συμβαίνει, εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων, νὰ φορολογῇ ὄχι μόνον τὸ μὴ ἐκχρηματιζόμενον, τὸ αὐτοκαταναλισκόμενον εἰσόδημα, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ ἐλλειμματικόν, τὸ ἀρνητικὸν εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου. Ἐκτὸς ὅμως τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, ἔχομεν καὶ τὴν διὰ τοῦ ἄρθρου 11 θεσπιζομένην κοινωνικὴν εἰσφοράν, ἥτις ἀποτελεῖται ἐξ ὁλοκλήρου σχεδὸν ἀπὸ ἐμμέσους φόρους, μέγα ποσοστὸν τῶν ὁποίων καταβάλλουν οἱ ἀγρόται. Συνεπῶς, ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ἀγροτῶν εἶναι τρομακτικῶς δυσανάλογος, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν, τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ἠσφαλισμένοι εἰς τοὺς λοιποὺς ὀργανισμοὺς καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ αἱ συνθῆκαι συνταξιοδοτήσεώς των καθίστανται ἔτι δυσμενέστεραι. Πέραν ὅλων αὐτῶν, εἰς τοὺς λοιποὺς ὀργανισμοὺς ἀσφαλίσεως δὲν ἀσφαλίζεται μόνον τὸ γῆρας, ὅπως ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι κίνδυνοι, ὅπως ὁ πρόωρος θάνατος καὶ ἡ ἀναπηρία. Διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, ὁ θνήσκων προώρως ἀγρότης δὲν δημιουργεῖ δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως εἰς τὰ ὑπ’ αὐτοῦ προστατευόμενα μέλη, τὴν σύζυγόν του καὶ τὰ ἀνήλικα τέκνα του. Διὰ τὴν δημιουργίαν δικαιώματος μεταβιβάσεως, ἐξ ἄλλου, τῆς ἤδη ἀποκτηθείσης ὑπὸ τοῦ ἀγρότου συντάξεως εἰς τὰ προστατευόμενα μέλη του, ἔχουν τεθῆ τοιαῦται προϋποθέσεις, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ λέγωμεν, ὅτι ἡ σύνταξις οὐσιαστικῶς δὲν μεταβιβάζεται. Ἐπίσης δὲν προβλέπεται σύνταξις ἀναπηρίας. Ἐξ ὅλων αὐτῶν, κύριοι βουλευταί, προκύπτει, ὅτι ἡ σύνταξις τῶν ἀγροτῶν ὄχι μόνον εἶναι ἀνεπαρκὴς καὶ χαμηλή, ἀλλὰ καὶ ἕνεκα τῶν λοιπῶν ἐκτεθέντων λόγων, εἶναι τελείως δυσανάλογος τόσον πρὸς τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσφέρει, εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ὅσον καὶ πρὸς τὰς συντάξεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τὰς λοιπὰς κατηγορίας ἠσφαλισμένων, τόσον τῶν ἐργαζομένων, ὅσον καὶ ἐργοδοτῶν (ἐμπόρων κλπ.). Κατόπιν τούτων, νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ Σῶμα, παρ’ ὅλον, ὅτι ἐψήφισεν ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον 5 τοῦ σχεδίου κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, θὰ πρέπει νὰ προχωρήσῃ εἰς δευτέρας καὶ σοφωτέρας, κατὰ τὸν γνωστὸν λόγιον, σκέψεις καὶ νὰ αὐξήσῃ τὴν βασικὴν σύνταξιν τοὐλάχιστον εἰς 300 δραχμάς, ὡς ἡ τροπολογία τοῦ Κόμματός μας ἔχει προβλέψει. Ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι τὸ πρόσθετον ποσὸν ἐκ 10 δραχμῶν δι’ ἑκάστην 4ετίαν πέραν τῆς 25ετίας, καθ’ ὃ προσαυξάνεται κατὰ τὸ ἄρθρον 5 ἡ βασικὴ σύνταξις, εἶναι πάρα πολὺ μικρὸν καὶ θὰ πρέπει δι’ αὐτὴν τὴν ἀξιοπρέπειαν τόσον τοῦ Κράτους, ὅσον καὶ τῶν ὑπερηφάνων ἀγροτῶν, νὰ αὐξηθῇ εἰς 30–50 δραχμὰς κατὰ τετραετίαν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τὰς ἐλαχίστας αὐτὰς περιπτώσεις τῆς 45ετοῦς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγρότου, ἡ σύνταξις νὰ φθάσῃ 400–500 δραχμὰς τὸν μῆνα δι’ ἀγρότην οἰκογενειάρχην.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας ἔχει τὸν λόγον.

§25Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐπίστευον, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, μεταξὺ τῆς πρώτης καὶ τῆς δευτέρας συζητήσεως, θὰ ἀνεθεώρει τὰς σκέψεις της, σχετικῶς μὲ τὸ ποσὸν τῶν παρεχομένων συντάξεων. Κύριοι βουλευταί, δὲν γνωρίζω διατί ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ ἐμμένῃ εἰς τὸν περίεργον ἀριθμὸν τῶν 300.000 συνταξιοδοτουμένων ἀγροτῶν. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἶναι μειωμένος κατὰ τὸ ⅓ ἂν μὴ καὶ περισσότερον. Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ προσέξῃ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς. Ἑπομένως, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅλοι μας, ὅτι ἡ σύνταξις τῶν 180 δραχμῶν, πέραν τοῦ 65ου ἔτους, διὰ τὸν ἀγρότην ποὺ δίδει ἡ Κυβέρνησις, ἀποτελεῖ ἐμπαιγμόν. Οὐσία, λοιπόν, δὲν δίδομεν τίποτε εἰς τὸν ἀγρότην καὶ τοῦ παίρνομε δυσανάλογα. Κατὰ συνέπειαν, τὸ Κόμμα τῆς Ἀγροτικῆς Κινήσεως μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν συνταξιοδοτουμένων ποὺ ἰσχυριζόμεθα, ἐπιμένει εἰς τὸν καθορισμὸν βασικῆς συντάξεως ὄχι 180 δραχμῶν, ἀλλὰ 300. Ἡμεῖς πιστεύομεν, μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας, ὅτι τὸ ὕψος τοῦ ποσοῦ διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβῇ τὰ 500.000.000. Ἐὰν εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ προσθέσωμεν τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν 200 ἑκατομμυρίων καὶ τὰ 150.000.000 διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν προϊόντων κατὰ τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης, ὡς καὶ τὰ 35.000.000 ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ τὰς δαπάνας τῆς διοικήσεως τοῦ ὀργανισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβῶμεν τὰ 1.100.000.000. Διὰ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν καὶ λοιπῶν ἐμμέσων πόρων, τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ τὸ ὑπερβῶμεν καὶ θὰ μᾶς ἀφίσῃ καὶ περιθώρια διὰ τὴν αὔξησιν τῆς βασικῆς συντάξεως. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιμένομεν καὶ λέγομεν, ὅτι οἱ ἀγρόται βλέπουν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ἐμπαιγμὸν καὶ ὅτι ἀντιθέτως θὰ ἀποτελέσῃ νέαν πηγὴν ἐκμεταλλεύσεως εἰς βάρος των ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ἰσχυρίζεται ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὁ ἀγρότης θὰ ἔχῃ καὶ τὴν ἐπιχείρησίν του μετὰ τὴν συνταξιοδότησίν του καὶ ἑπομένως, αἱ 180 δραχμαὶ εἶναι ἀρκεταί. Θὰ μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ τονίσωμεν, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι ἀληθής. Διότι ἕνας ἀγρότης 66 ἐτῶν ἔχει καὶ παιδιὰ καὶ ἐγγόνια, εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι ὑποχρεωμένος, εἴτε τὸ θέλει, εἴτε δὲν τὸ θέλει, νὰ παραχωρήσῃ τὸ μέγιστον μέρος τῆς ἐπιχειρήσεώς του εἰς αὐτά. Συνεπῶς, δὲν θὰ ἔχῃ παρὰ ἐλαχιστότατον τμῆμα ἀπὸ τὸν γεωργικόν του κλῆρον, ποὺ θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ζήσῃ στοιχειωδῶς. Δεδομένου δὲ ὅτι ὁ γεωργικὸς κλῆρος εἰς τὴν χώραν μας, εἶναι πολὺ μικρὸς εἶναι ἀπαραίτητον, ὅπως ἡ σύνταξίς του εἶναι μεγαλυτέρα, ὅσον τοῦτο εἶναι δυνατόν. Ἐπιμένομεν, συνεπῶς, ἀπολύτως, ὅπως ἡ βασικὴ σύνταξις τῶν ἀγροτῶν εἶναι τὸ ἐλάχιστον 300 δραχμῶν. Διὰ τὸν ἴδιον λόγον ἐπιμένομεν, περαιτέρω, ὅπως ὁ συνταξιοδοτούμενος γέρων ἀγρότης τῶν 66 ἐτῶν, μὲ τὰς ὀλίγας γαίας ποὺ θὰ τοῦ μείνουν, παύσῃ καταβάλλων περαιτέρω ἀσφάλιστρα ἀπὸ τῆς συνταξιοδοτήσεώς του. Ἐπίσης, μία τελευταία παρατήρησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ποὺ ἔχω νὰ κάμω ἀφορᾷ τὴν λεγομένην προσαύξησιν ἀνὰ τετραετίαν. Ἀποτελεῖ καὶ αὐτὸ ἐξ ἴσου ἐμπαιγμὸν εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν, ὅπως καὶ ἡ σύνταξις τῶν 180 δραχμῶν, διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ αὔξησις τὸ ποσὸν τῶν 10 δραχμῶν κατὰ τετραετίαν. Ἐπιμένομεν, λοιπόν, ὅπως ἡ αὔξησις αὐτὴ ἀντὶ τῶν 10 δραχμῶν καθορισθῇ εἰς 50 δραχμὰς καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ὁρισθῇ, ὅτι δὲν δύναται νὰ εἶναι μικροτέρα τῶν 30 δραχμῶν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§27Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαρκουσῶν τῶν διακοπῶν τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα, ἀνεζήτησα μεταξὺ τῶν ἀγροτῶν διὰ νὰ ἴδω ἐὰν ὑπάρχουν περιπτώσεις, περὶ τῶν ὁποίων μᾶς ὁμιλεῖ ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 5. Ὁμολογῶ, ὅτι ἀνεῦρον εἰς τὴν περιφέρειάν μου μίαν μόνον περίπτωσιν ἀγρότου ἄνω τῶν 65 ἐτῶν, ποὺ εἶχε τέκνα 14 ἐτῶν. Εἰς δὲ τὴν Θεσσαλίαν, τὴν ὁποίαν ἐπεσκέφθην, μίαν μόνον περίπτωσιν ἀγρότου 65 ἐτῶν μὲ σύζυγον 67 ἐτῶν, δηλαδὴ μεγαλυτέραν του. Ὅλαι αἱ ἄλλαι περιπτώσεις εἶναι περιπτώσεις ποὺ δὲν ἐμπίπτουν εἰς τὴν διάταξιν τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5. Κατὰ συνέπειαν ἡ διάταξις τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 5 δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ, παρὰ μόνον εἰς ἐλαχίστας περιπτώσεις. Καὶ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της, ὅτι κατὰ γενικότητα, ἡ σύνταξις ποὺ θὰ δοθῇ δὲν θὰ εἶναι 300 δραχμαί, ἀλλὰ 220 ἢ 180. Κατὰ συνέπειαν, ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ, εἴτε τὴν τροπολογίαν περὶ καθορισμοῦ βασικῆς συντάξεως 300 δραχμῶν, εἴτε νὰ καθορίσῃ, ὅτι δικαιοῦται τῆς συντάξεως ὁ ἀγρότης ἐκεῖνος, ποὺ ἔχει ἀνήλικα τέκνα, χωρὶς τὸν περιορισμὸν τῶν 14 ἐτῶν ἢ ἀγάμους θυγατέρας. Ἐὰν οὕτω διατυπωθῇ ἡ παρ. 1 θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ διευρύνωμεν κἄπως τὸν κύκλον τῶν προσώπων, ποὺ θὰ λάβουν σύνταξιν ἐκ δραχ. 300. Ἐὰν ὅμως ἀφήσωμεν τὴν διάταξιν, εἶναι ζήτημα ἐὰν εἰς κάθε νομὸν ἐμφανισθοῦν πέραν τῶν 5–10 περιπτώσεων. Πέραν αὐτοῦ, πράγματι, οἱ ἀγρόται ἐκάγχασαν ὅτι, μὲ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 5 καὶ τὴν μετὰ 4ετῆ ἀσφαλιστικὴν ὑπηρέτησιν, θὰ λαμβάνουν προσαύξησιν 10 δραχμῶν. Κατὰ συνέπειαν ἢ πρέπει νὰ διαγράψωμεν τὴν διάταξιν ταύτην ἢ νὰ θέσωμεν ὡς ὅριον προσαυξήσεως τὰς 50 δραχμὰς τοὐλάχιστον.

§28Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπανειλημμένως ἐλέχθη ἐκ μέρους ἐμοῦ, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι αἱ διατάξεις αὐτοῦ, αἱ οἰκονομικαί, ἔχουν διατυπωθῆ ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων δεδομένων, τῶν δεδομένων τῶν πληθυσμιακῶν καὶ τῶν δεδομένων τῶν οἰκονομικῶν, τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου. Χρειάζεται ὅμως νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐφαρμοζομένου τοῦ νομοσχεδίου καὶ προϊόντος τοῦ χρόνου καὶ συγκεντρουμένων τῶν στοιχείων, τῶν τε πληθυσμιακῶν καὶ τῶν οἰκονομικῶν, ὄχι μόνον δὲν ἀποκλείει κανείς, ἀλλά, τοὐναντίον, πρέπει νὰ ἔχῃ βασίμους ἐλπίδας, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθοῦν αἱ παροχαί, τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Ἐπὶ τῇ βάσει ὅμως τῶν σημερινῶν δεδομένων, ἐκείνων τῶν ὁποίων ἔχομεν μὲ τὴν ἀπογραφήν, ἡ ὁποία ἔγινεν ἐπὶ δειγματοληπτικῆς βάσεως, δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποστῶμεν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἄλλως κινδυνεύομεν νὰ ἀνατρέψωμεν τὸν θεσμὸν οἰκονομικῶς. Ἡ βάσις, λοιπόν, εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ψηφίσωμεν τὸν θεσμόν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σημερινῶν δεδομένων καὶ προϊόντος τοῦ χρόνου καὶ συγκεντρουμένων τῶν στοιχείων, τόσον τῶν πληθυσμιακῶν, ὅσον καὶ τῶν οἰκονομικῶν, ὑπάρχει, ἐπαναλαμβάνω, βάσιμος ἐλπίς, ὅτι θὰ εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρξουν οἱ πόροι, νὰ αὐξηθοῦν καὶ αἱ παροχαί. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ διατυπώσω καὶ κἄτι ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι. Ἐλέχθη, ὅτι πληρώνει ὁ ἀγρότης 2% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος, διὰ νὰ πάρῃ τὴν σύνταξιν, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ ἄρθρον 5. Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, κύριοι συνάδελφοι. Τὸ 2% δὲν καταβάλλεται μόνον διὰ τὴν παροχὴν τῆς συντάξεως γήρατος, ἀλλὰ καταβάλλεται καὶ διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Ὅπως δὲ ἐπανειλημμένως ἐτόνισα, ἐὰν θεωρητικῶς θελήσωμεν νὰ τὰ ἀναλύσωμεν αὐτά, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ τοῦ ἀγρότου, διὰ τὴν ἀσφάλειαν γήρατος, εἶναι μόνον ½% ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Θὰ ἤθελα λοιπόν, νὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας διὰ πολλοστὴν φορὰν δίδω εἰς τὴν Βουλήν, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον αὐτό.

§29Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἤθελα νὰ δευτερολογήσω. Ὅμως θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Θὰ πρέπει, κ. Πρόεδρε, νὰ σταματήσῃ ἐπὶ τέλους αὐτὸς ὁ παράδοξος ἰσχυρισμός, ὅτι ὁ ἀγρότης δὲν πληρώνει διὰ τὴν συνταξιοδότησίν του εἰμὴ μόνον ½%. Ὁ ἀγρότης διὰ τὴν συνταξιοδότησίν του θὰ πληρώνῃ κατ’ ἔτος 536 ἑκατομμύρια καὶ ἄλλα 264 ἀπὸ τὴν ἔμμεσον ἐπιβαλλομένην, διὰ τοῦ ἄρθρου 11 φορολογίαν, διὰ νὰ πάρῃ σύνταξιν, πέραν τοῦ 66ου ἔτους τῆς ἡλικίας του, δραχ. 180. Διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν ἤδη ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς κατέβαλε μέχρι τοῦδε 380 ἑκατομμύρια. Ἂν ἐξηκολούθει νὰ τὰ παρέχῃ, ἡ τεραστία φορολογία τοῦ τεκμαρτοῦ θὰ ἦτο καταδικαστέα, διότι εἶναι πράγματι καταστρεπτικὴ διὰ τοὺς ἀγρότας. Διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς παραγωγῆς του κατὰ χαλάζης καὶ παγετοῦ, ὁ μέσος ὅρος πρὸς ἀποζημίωσιν δὲν ὑπερβαίνει τὰ 75 ἑκατομμύρια. Ἤδη, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἀποζημιώνωνται οἱ ἀγρόται, αἱ ζημίαι τῶν ὁποίων δὲν θὰ ὑπερβαίνουν τὸ 20% καὶ εἰς αὐτὸν τὸν τομέα, τίποτε δὲν πρόκειται νὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ὁλόκληρον, ὅθεν, τὸ εἰσπραχθησόμενον ποσὸν τοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου, ἀφορᾷ τὴν σύνταξιν τοῦ γήρατος, καὶ τὸ βάρος τῶν ἀγροτῶν ἀνέρχεται εἰς φοβερὰ ὕψη.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§31Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβιβασθοῦν αἱ δύο ἀπόψεις, τὰς ὁποίας διετύπωσε πρὸ ὀλίγου ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Λέγει, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου συνετάχθησαν βάσει τῶν συμπερασμάτων τῆς δειγματοληπτικῆς ἀπογραφῆς, ἀλλὰ μᾶς παρέχει τὴν βάσιμον ἐλπίδα, ὅτι θὰ βελτιωθοῦν αἱ διατάξεις του ἐφ’ ὅσον τὸ ἐπιτρέψουν τὰ πληθυσμιακὰ καὶ οἰκονομικὰ δεδομένα, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐνῷ, δηλαδή, λέγει, ὅτι τὸ νομοσχέδιον συνετάγη βάσει τῶν δεδομένων, λέγει συγχρόνως, ὅτι ὑπάρχει βάσιμος ἐλπίς, ὅτι θὰ βελτιωθοῦν αἱ συντάξεις, ἄρα, εἰς τὰ σημερινὰ δεδομένα δὲν ἔχει ἐμπιστοσύνην ἡ Κυβέρνησις.

§32Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Εἶπον, ὅτι τὰ σημερινὰ δεδομένα δίδουν αὐτὴν τὴν δυνατότητα. Ἐὰν τὰ ὁριστικὰ δεδομένα μᾶς δώσουν μεγαλυτέραν δυνατότητα, θὰ βελτιωθοῦν οἱ ὅροι ἀσφαλίσεως. Ἐὰν τὰ πληθυσμιακὰ καὶ οἰκονομικὰ δεδομένα μᾶς δώσουν τὴν δυνατότητα αὐξήσεως τῶν συντάξεων, τότε ἐξέφρασα τὴν βάσιμον ἐλπίδα, ὅτι θὰ γίνῃ τοῦτο. Σήμερον λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν αὐτὰ τὰ δεδομένα, διότι αὐτὰ ὑπάρχουν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας ἔχει τὸν λόγον.

§34Ε. ΡΗΓΑΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι οἱ ἀγρόται θὰ εἰσφέρουν μισὸ τὰ ἑκατὸ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος. Ὅμως, ὅπως γνωρίζει τὸ Σῶμα, καὶ ὅπως ὁλόκληρος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀντελήφθη, πρόκειται νὰ πληρώνῃ 3%, καθ’ ὅσον ἡ ὠφέλεια, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ, εἶναι μόνον ἡ συνταξιοδότησις. Διότι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν ἀγροτῶν δὲν θὰ πάρῃ τίποτε, δὲν θὰ ἴδῃ οὐδεμίαν ὠφέλειαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν ὑγείας, αὕτη σήμερον ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, παρέχεται λίαν περιωρισμένη, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ἡ δαπάνη νὰ βαρύνῃ καθ’ ὁλοκληρίαν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ νὰ παρέχεται αὕτη ὡλοκληρωμένη καὶ στὴν ἀνοικτὴν καὶ τὴν κλειστὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θὰ λάβῃ βασικὴν σύνταξιν 180 δραχμ. ἀπὸ ἡλικίας 65 ἐτῶν καὶ ἄνω. Ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι θὰ ζήσῃ 10 ἔτη, καίτοι πολλοί, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἀγροτικὴ ἐργασία εἶναι βαρεῖα, δὲν θὰ φθάσουν εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 65 ἐτῶν. Τὰ 10 λοιπὸν αὐτὰ χρόνια θὰ παίρνουν ἀπὸ 180 δραχμὰς τὸν μῆνα, θὰ πληρώνουν, ὅμως, ἅμα τῇ ἐνηλικιώσει των, δηλαδὴ ἐπὶ 50–55 χρόνια, διότι θὰ πληρώνουν εἰσφορὰν καὶ μετὰ τὴν συνταξιοδότησίν των. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν πρὸς 500 δραχ. τὸ ὀλιγώτερον, διὰ κάθε οἰκογενειακὴν γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν κατ’ ἔτος, θὰ πληρώσουν συνολικῶς 27.500 δραχμὰς καὶ θὰ εἰσπράξουν κατὰ τὰ 10 ἔτη ποὺ θὰ εἶναι συνταξιοδοτούμενοι πρὸς 180 δραχμὰς μηνιαίως, συνολικῶς 21.600. Ἄρα θὰ ἔχουν λαμβάνειν ὑπόλοιπον τῶν ὅσων εἰσέφερον 6.000 δραχμάς. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ληστεύεται ὁ ἀγρότης. Ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἀντιπαραγωγικός. Ἑπομένως, θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ βασικὴ σύνταξις θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὰς 300 δραχμάς. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ διότι οὕτω θὰ αὐξηθῇ καὶ ἡ παραγωγικότης τῶν ἀγροτῶν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5;

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Κ. Δεσποτόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§38Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν, ἐγένετο δεκτὴ τροπολογία, ἥτις ἐτέθη ὡς παράγραφος 4. Ἡ τροπολογία ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν ἀποδημίας τοῦ συζύγου εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ συνεχίσεως τῶν ἀγροτικῶν ἐργασιῶν ὑπὸ τῆς συζύγου. Ὡς ἔχει διατυπωθῆ, ὅμως, ἡ διάταξις, ἔχει ἀνάγκην διευκρινίσεως, εἰς τρόπον ὥστε νὰ καθορισθῇ ἐπ’ ὀνόματι τίνος θὰ ἀπονέμεται ἡ σύνταξις.

§39Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι ὡς ἔχει ἡ διάταξις, συνταξιοδοτούμενος θὰ εἶναι ὁ σύζυγος καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ φύγωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ὅτι πρόκειται περὶ οἰκογενειακῆς συντάξεως.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§43Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§45Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 7, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 23 τοῦ νομοσχεδίου, ὡς πρὸς τὴν ἀσφάλισιν ὑγείας, παραπέμπουν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3487)1955. Ὁ μέχρι σήμερον ἐφαρμοζόμενος αὐτὸς νόμος 3487)1955 προβλέπει τὸν ὑπὸ Ἐπιτροπῶν κατὰ Κοινότητας καθορισμὸν τῶν εὐπόρων, οἵτινες θὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἐφ’ ὅσον καταβάλουν 50 δραχμὰς ἐτησίως κατὰ μέλος τῆς οἰκογενείας των. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις αὐτή, ὡς πρὸς τοὺς εὐπόρους; Κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν, συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 23, εἶχον κάμει αὐτὴν τὴν παρατήρησιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεφυλάχθη νὰ ἀπαντήσῃ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν. Ἡμεῖς προτείνομεν, ὅπως ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις, τόσον ἡ ἀνοικτή, ὅσον καὶ ἡ εἰς τὰ νοσοκομεῖα, παρέχεται βάσει τῶν βιβλιαρίων ἀσφαλίσεως εἰς ὅλους τοὺς ἠσφαλισμένους ἀγρότας, καταργουμένης τῆς διαδικασίας τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας. Εἶναι ἔντονον τὸ αἴτημα τοῦτο τῶν ἀγροτῶν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν μας, διὰ τῆς ὁποίας καθορίζεται, ὅτι ἡ παροχὴ τῆς ἀσφαλίσεως ὑγείας πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ παρέχεται βάσει τῶν ἀσφαλιστικῶν των βιβλιαρίων.

§46Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων 7, 10 καὶ 23, ἐτέθη τὸ θέμα, ἐὰν θὰ ἰσχύσῃ ἡ μέχρι τοῦδε τακτικὴ τῆς ἐκδόσεως τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας. Ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι κρίνουν τὴν ἀπορίαν, οἱ ἀγρόται κατὰ τὰ ¾ θεωροῦνται ἄποροι καὶ εἰσάγονται εἰς τὰ νοσοκομεῖα, μὴ καταβάλλοντες νοσήλεια. Συμφώνως πρὸς ἰσχύουσαν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας, ἄπορος κρίνεται ὁ ἔχων εἰσόδημα κάτω τῶν 120 δραχμῶν μηνιαίως, βεβαίως, κατ’ ἄτομον. Οἱ ἀγρόται ἀσφαλῶς, κατὰ τὰ ¾, δὲν ἔχουν τόσον χαμηλὸν εἰσόδημα, ὥστε νομίμως νὰ λαμβάνουν τὰ πιστοποιητικὰ ἀπορίας. Ἐπειδή, ὅμως, ὁ κ. Ἀλλαμανῆς καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ὡμίλησαν περὶ κινδύνου μεταβολῆς τῶν κριτηρίων ποὺ ἐλαμβάνοντο ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν ἔκδοσιν πιστοποιητικῶν, δι’ αὐτὸ προτείνω καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν σχετικὴν τροπολογίαν, ὅπως οἱ ἀγρόται κατατάσσωνται εἰς εὐπόρους καὶ ἀπόρους, βάσει κριτηρίων ὁριζομένων διὰ Διατάγματος, ἐκδοθησομένου ἐκ τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Γεωργίας, ἀναλόγως τοῦ εἰσοδήματός των κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 10, τὸ ὁποῖον καθορίζει τὸ εἰσόδημα διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς εἰσφορᾶς. Μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι διὰ τοῦ Διατάγματος θὰ ἐπιδιωχθῇ νὰ μὴ μεταβληθοῦν τὰ πραγματικὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε ἐφηρμόζοντο διὰ τὴν ἔκδοσιν πιστοποιητικῶν ἀπορίας, ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως, ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ ἀπορίας παραγνωρίζουν τὴν ἀπόφασιν ἢ τὸ Διάταγμα, τὸ ἐκδιδόμενον ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, διὰ τὸ ποσὸν τοῦ εἰσοδήματος καὶ ἐκδίδουν μετὰ μεγάλης εὐκολίας πιστοποιητικὰ ἀπορίας. Μὲ τὴν δήλωσιν, λοιπόν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ μεταβληθοῦν τὰ πραγματικὰ κριτήρια, δηλαδὴ αὐτὴ ἡ ἐλευθεριότης, ἡ ἰσχύουσα μέχρι τοῦδε διὰ τὴν ἔκδοσιν πιστοποιητικῶν ἀπορίας καὶ διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν αὐτό, προτείνω τὴν μεταβολὴν τοῦ ἄρθρου τοῦ σχετικοῦ τοῦ νόμου 3487 κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: «......... (ἀναγινώσκει).........». Νομίζω, ὅτι ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν αὐτήν, λύεται τὸ προκῦψαν ζήτημα καὶ δίδομεν τὴν εὐχέρειαν τοῦ καθορισμοῦ τῶν δικαιουμένων περιθάλψεως νοσοκομειακῆς μὲ πειὸ εὐρύτερα ὅρια καὶ μὲ μεγαλυτέραν εὐχέρειαν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσαφάδος, ἔχει τὸν λόγον.

§48Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀνεγνωρισμένην ἐξαίρετον νομικὴν ἁρμοδιότητα ἀμφοτέρων τῶν φιλτάτων κ.κ. Ὑπουργῶν ἐπὶ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 7. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ὑπάρχει μία ἀντίθεσις, μία ἀσάφεια, νὰ γίνῃ συσχέτισις μὲ τὰς παραγράφους 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 23. Καθ’ ἃ εἶναι διατυπωμένη ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 7 φαίνεται, ὅτι ἡ περίθαλψις τῆς ἀσθενείας θὰ παρέχεται ὑπὸ τοῦ Ο.Γ.Α. Θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία διευκρίνισις κἄπως, διὰ νὰ συσχετισθῇ ἡ παράγραφος 1 μὲ τὰς παραγράφους 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 23.

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§51Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ καὶ δὲν ἡσυχάζει τὰς ἀνησυχίας τῶν ἀγροτῶν, ἀντιθέτως μάλιστα κατοχυρώνει τὴν ὕπαρξιν καὶ πάλιν ἀπόρων καὶ εὐπόρων καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ νοσοκομειακὴ τοὐλάχιστον περίθαλψις φαίνεται ὅτι ἀποκλείεται διὰ τοὺς ἀγρότας. Κύριε Πρόεδρε, ἀγωνιζόμενοι διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ συζητουμένου ἄρθρου, ἐτονίσαμεν καὶ ἀπεδείξαμεν, ὅτι διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὸ Κράτος τὰ 800.000.000, ἀνάγκη εἶναι νὰ γίνουν ὅλοι οἱ ἀγρόται, ἐὰν ὄχι τὰ 100%, ἀλλὰ τὰ 95%, ὁπωσδήποτε εὔποροι. Καὶ ἀνησυχία μας ὑπῆρξε καὶ τὸ ἐτονίσαμεν ἄλλωστε καὶ τὸ τονίζομεν καὶ σήμερον, ὅτι οὐδεὶς ἀγρότης τοῦ λοιποῦ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνῃ πιστοποιητικὸν ἀπορίας, διότι θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ καταβάλῃ εἰς τὸν Ο.Γ.Α. πέραν τοὐλάχιστον ἐκείνου ποὺ θὰ πρόκειται νὰ καταβάλλουν οἱ ἀγροτοεργάται, οἱ ὁποῖοι δεχόμεθα ὅτι πρέπει νὰ ἔχουν ἔσοδα 8.000 δραχμὰς μίνιμουμ καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ ἀγρότης, ὁ ὁποῖος πέραν αὐτοῦ τοῦ ἐργατικοῦ ἡμερομισθίου θὰ ἔχῃ ὀλίγους ἀγρούς, θὰ πρέπει τὸ εἰσόδημά του νὰ εἶναι ὁπωσδήποτε ηὐξημένον. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐβεβαίωσε τὰς ἀνησυχίας μας, ὅτι ἦσαν πράγματι ἀληθιναί, διότι μία τόσον ἐπιβάρυνσις τρομακτικὴ διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καὶ ὀφείλομεν νὰ τονίσωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅτι ἀγρόται εὔποροι δὲν ὑπάρχουν, ὁσαδήποτε χωράφια καὶ ἐὰν ἔχῃ ὁ ἀγρότης εἰς τὴν ὕπαιθρον, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι ἡ οἰκονομία τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἐλλειμματικὴ καὶ ὅταν πᾶμε νὰ τοὺς φορολογήσωμεν εἰς τὸ τεκμαρτόν, θὰ ὑπάρξουν ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι θὰ φθάσουν νὰ φορολογοῦνται ἀπὸ 2 μέχρι 5 καὶ 6 χιλιάδες δραχμὲς τὸν χρόνον καὶ πλέον. Μοῦ κάμνει κατάπληξιν, πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ λεγόμενοι εὔποροι, οἱ ὁποῖοι δι’ ἐμὲ δὲν ὑπάρχουν εἰς τὰ χωρία, διότι, τονίζω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅλων ἡ οἰκονομία εἶναι ἐλλειμματική, ὅλοι οἱ ἀγρόται εἶναι χρεωκοπημένοι καὶ εἶναι μέχρι τὸν λαιμὸ βουτηγμένοι εἰς τὰ χρέη, εἴτε ἔχουν πολλὰ χωράφια, εἴτε ὀλίγα, εἴτε μεγάλα εἰσοδήματα, εἴτε μικρά, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν τόσον γερὸ χαράτσι καὶ νὰ μὴν δικαιοῦνται οὔτε ἑνὸς νοσοκομείου ὅταν θὰ ἀρρωστήσουν. Θὰ πρέπει καὶ πάλιν νὰ πληρώνῃ ἰδιαιτέρως δι’ αὐτό; Αὐτὴ ἡ μεταχείρισις μὲ ἀφίνει καὶ πάλιν κατάπληκτον καὶ αὐτοὶ οἱ ἰσχυρισμοὶ τῆς Κυβερνήσεως δὲν μὲ ἱκανοποιοῦν. Ἐγὼ θὰ ἤθελον, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, εἰς ἕνα τόσον βαρύτατον φόρον πᾶς ἀγρότης ἠσφαλισμένος μόνον μὲ τὴν ἐπίδειξιν τοῦ βιβλιαρίου τῆς ἀσφαλίσεώς του νὰ ἦσαν ὅλαι αἱ πόρται τῶν νοσοκομείων ἀνοικταί, τότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι κἄτι, ἐπὶ τέλους, ἐδώσαμεν εἰς αὐτὸν τὸν ταλαίπωρον πληθυσμόν. Ὅταν πρόκειται νὰ τοὺς παραπέμψητε εἰς ἐπιτροπὰς καὶ δι’ εἰδικῶν Β. Διαταγμάτων νὰ καθορίζωμεν ποῖοι καὶ πόσοι καὶ πῶς, μοῦ φαίνεται ὅτι δημιουργοῦμεν ἕνα χάος, δὲν τακτοποιοῦμεν ἀπολύτως τίποτε, θὰ εἰσπράττωμεν τὸ 1.000.000.000 καὶ δὲν θὰ δίδωμεν τίποτε εἰς τὸν γεωργόν. Κατὰ συνέπειαν, ἐπιμένομεν, κ. Ὑπουργέ, νὰ καταργηθοῦν ὅλα αὐτὰ καὶ οἱ ἀγρόται νὰ εἰσάγωνται εἰς τὸ νοσοκομεῖον μόνον μὲ τὴν ἐπίδειξιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των βιβλιαρίου. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἔχομεν τροπολογίαν καὶ θὰ ζητήσωμεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιάρα, ξεύρετε πῶς τίθεται εἰς ψηφοφορίαν μία τροπολογία.

§53Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν συνεζητήσαμεν τὸ ἄρθρον 23, εἴχομεν καταθέσει πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς παρεκάλεσε καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἐπειδὴ αὐτὸ ἐφάπτεται τοῦ ἄρθρου 7, μὴ ἐπιμένετε τώρα εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, θὰ τὴν κάμωμεν ὅμως εἰς τὸ ἄρθρον 7 κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν. Ὅσοι ἐκ τῶν συναδέλφων ἦσαν παρόντες, νομίζω, ὅτι ἠμποροῦν νὰ βεβαιώσουν αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Κατὰ συνέπειαν, ἐξακολουθῶμεν νὰ ἐμμένωμεν, ὅτι ἰσχύει αὐτὴ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§54Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, συνηθίζετε νὰ μεταποιῆτε καὶ νὰ διαστρέφετε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγω. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 23 δὲν εἶχε κανένα λόγον, διότι ἡ διάταξις δὲν ἦτο εἰς τὸ ἄρθρον 23, ἦτο εἰς τὸ ἄρθρον 7. Εἶπον, λοιπόν, νὰ μὴ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ἐὰν θέλετε σεῖς καὶ ἐπιμένετε, τότε ἠμπορεῖτε νὰ τὸ φέρετε εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν, ὄχι ὅτι εἶπον ὅτι θὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7. Θέλετε νὰ ἐπιμείνητε τώρα, ἐπιμείνετε, ὄχι ὅτι ἐγὼ ὑπεσχέθην.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὰ μὲν εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ εἶπον καὶ ἐγὼ κἄτι, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀναγνώσω. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ πρότασίς σας ἦτο ἐλλιπής, διότι δὲν ὑπεγράφετο ὑπὸ τοῦ ἀπαιτουμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, δηλαδὴ ὑπὸ 15 βουλευτῶν. Ἦσαν 13 ὑπογραφαὶ καί, συνεπῶς, ἀπερρίφθη ἡ πρότασίς σας καὶ ζήτημα προτάσεως ἐπαναφορᾶς δὲν ὑπάρχει.

§56Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ὑπαναχωρῇ, αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα, θὰ κάμωμεν νέαν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§57Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, θέλετε νὰ ματαιώσητε ἀπόψε τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, αὐτὸ θέλετε. Δὲν σᾶς τὸ ἀπαγορεύει κανεὶς νὰ κάμετε ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Δεσποτόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§59Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς Βουλῆς ἦτο νὰ ὑπάρξῃ διεύρυνσις τοῦ δικαιώματος νοσοκομειακῆς περιθάλψεως διὰ τοὺς ἀγρότας. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἐπιθυμία, ἡ διάχυτος, τῆς Βουλῆς. Διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, δὲν νομίζω ὅτι πλησιάζει πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ Σώματος. Ἀντιθέτως, φοβοῦμαι, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς περιορισμὸν καὶ τῶν ἤδη ὑφισταμένων δυνατοτήτων διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἂν δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ὑμᾶς νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ ἐπιθυμία τοῦ Σώματος πρὸς διεύρυνσιν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀγροτῶν περὶ τὴν νοσοκομειακὴν των νοσηλείαν, τοὐλάχιστον ἂς ὑπάρξῃ ἡ ἐγγύησις, ἀλλὰ ρητῶς διατυπουμένη, ὅτι διὰ τοῦ προβλεπομένου Διατάγματος δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταστῇ χείρων ἡ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ υἱοθετηθοῦν κριτήρια δυσμενέστερα ἀπὸ τὰ ἤδη ὑφιστάμενα, διὰ νὰ τύχῃ ἕνας ἀγρότης νοσοκομειακῆς περιθάλψεως.

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον, πρέπει νὰ διευκρινίσωμεν τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ μὲν ἀνοικτὴ ἀγροτικὴ περίθαλψις, σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιον, παρέχεται δωρεάν, ἡ δὲ κλειστὴ παρέχεται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3487. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πιστοποίησιν τῆς ἀπορίας ἢ μὴ τοῦ ἀγρότου, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον προτείνει καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν, ὅτι διὰ τοῦ Διατάγματος δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ χείρων ἡ θέσις τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς πιστοποιήσεως τῆς ἀπορίας. Σύμφωνα μὲ τὰ νομικὰ κριτήρια, τὰ σήμερον ἰσχύοντα, δὲν ἔπρεπε νὰ ἦσαν πάρα πάνω ἀπὸ 15–17% ἀγρόται ἄποροι. Ὅπως ἐφαρμόζεται σήμερον ἡ χορήγησις τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας, γίνεται εἰς τὰ 75%. Ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τὰ 75%, δὲν πρόκειται κατ’ οὐδένα λόγον νὰ μειωθῇ μὲ τὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα θὰ καθορίσῃ τὸ Διάταγμα. Ἡ δήλωσις αὐτή, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ διὰ τὴν Βουλήν. Ἀκόμη ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἤδη, διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καταβάλλει τὸ Κράτος, διὰ τοὺς δωρεὰν νοσηλευομένους ἀπόρους ἀγρότας, 300 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Στοιχίζει, ἐν συνόλῳ, 400 ἑκατομμύρια, ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις τῶν ἀπόρων, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 300 ἀντιστοιχοῦν εἰς τοὺς ἀπόρους ἀγρότας. Συνεπῶς, δὲν εἶναι τὰ πράγματα, ὅπως θέλῃ νὰ τὰ παραστήσῃ ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὅσον καὶ ἂν ἔχῃ μπροστὰ του τοὺς τόμους. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ πραγματικότης. Ἡ πραγματικότης εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἐπανειλημμένως ἀνέφερα καὶ ἐπιστοποίησα.

§61Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα, νὰ ἴδωμεν ποῦ εὑρίσκεται τὸ δίκαιον. Ἐφέρατε ἀπόψε τροπολογίαν ποὺ λέγετε, ὅτι τὰ κριτήρια τῶν ἀπόρων θὰ βασισθοῦν βάσει τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἄρθρου 10, καὶ ὅλοι θὰ καταταγοῦν εἰς τὸν πίνακα τῶν ἀπόρων ἢ εὐπόρων. Κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10, ὁ ἀπορώτερος ἀγρότης εἶναι ὁ ἀγρότης τῶν ἀγρῶν, διὰ τὸν ὁποῖον καθωρίσθη ὡς τεκμαρτὸν εἰσόδημα τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 5.000 ἐτησίως. Ἂν ὑποθέσωμεν, ὅτι μία ἀγροτικὴ οἰκογένεια ἀποτελεῖται ἀπὸ 2 ἄτομα, ὑπολογίζομεν δὲ τὰ κριτήρια τῆς ἀπορίας εἰς 120 δραχμὰς μηνιαίως, 240, θέλομεν διὰ τὸν ἀγρότην, διὰ νὰ εἶναι ἄπορος, 2.800 δραχμὰς ἐτήσιον εἰσόδημα. Δι’ αὐτὸν τὸν ἀγρότην τοῦ ἀγροῦ προβλέπει τὸ ἄρθρον 10 τεκμαρτὸν εἰσόδημα δραχμὰς 5.000. Εἶναι πολὺ μικρότερο ἀπὸ τὰ 5.000. Ἑπομένως, οὔτε αὐτὸς θὰ πάρῃ πιστοποιητικὸν ἀπορίας.

§62Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπανειλημμένως εἶπον, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σημερινῶν νομικῶν δεδομένων, κατὰ τὰ ὁποῖα, διὰ νὰ θεωρηθῇ κανεὶς ἄπορος πρέπει νὰ ἔχῃ εἰσόδημα κάτω τῶν 180 δραχμῶν μηνιαίως, πρέπει νὰ θεωροῦνται ἄποροι ὄχι περισσότερον τοῦ ⅓. Ἐν τούτοις, ὅμως, αἱ Ἐπιτροπαί, αἱ Κοινοτικαί, ἀκριβῶς διότι δὲν ἠκολούθησαν τὸ κριτήριον τοῦ νομικοῦ ὁρισμοῦ, δίδουν πιστοποιητικὸν ἀπορίας καὶ νοσηλεύονται, ὡς ἄποροι εἰς τὰ νοσοκομεῖα, σχεδὸν τὰ ¾ ἢ καὶ περισσότεροι τῶν ἀγροτῶν. Ἐπειδὴ πιθανὸν νὰ ὑπάρξῃ δυσχέρεια πῶς νὰ ἐφαρμόζεται κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ποὺ ἐφαρμόζεται ἕως τώρα ἡ χορήγησις τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας, λόγῳ τοῦ ὅτι θὰ ὑπάρχουν καὶ οἱ κατάλογοι διὰ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν ποὺ θὰ ὁρίζουν τὸ εἰσόδημα τῆς κάθε κατηγορίας, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προτείνω τὴν τροπολογίαν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐπὶ τῇ βάσει νέων κριτηρίων, θὰ γίνεται ἡ ἔκδοσις τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας μὲ τὴν δήλωσιν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὰ κριτήρια αὐτὰ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θὰ μειώσουν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπόρων, οἱ ὁποῖοι ἤδη κρίνονται ὡς τοιοῦτοι. Τοὐναντίον, ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ εἶναι περισσότεροι τῶν ἤδη κρινομένων, ὡς ἀπόρων.

§63Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μοῦ δίδετε, σᾶς παρακαλῶ, νὰ ἴδω τὴν τροπολογίαν; Ἡ τροπολογία σας παραπέμπει εἰς τὸ ἄρθρον 10.

§64Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἰσχύοντος νόμου 3487, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποκλεισθοῦν ὅλοι οἱ ἀγρόται ἀπὸ τὸν ὅρον τοῦ ἀπόρου. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ διὰ νὰ μὴ ἀποκλεισθῇ τῆς ἀπορίας μέγας ἀριθμὸς ἀγροτῶν, προέβημεν εἰς τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως ποὺ ἀποκλείει τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἀπόρου, τοῦ ἔχοντος εἰσόδημα μεγαλύτερον τῶν 180 δραχμῶν καὶ ὁρίζομεν ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ ἀπόρου θὰ καθορίζεται διὰ Διατάγματος, ἐκδιδομένου προτάσει τῶν τριῶν Ὑπουργῶν. Καὶ προστίθεται ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς προσθήκης αὐτῆς, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται ὁ καθορισμὸς τῆς ἐννοίας τῆς ἀπορίας διὰ Διατάγματος, σὺν τῇ καταργήσει τῆς ὑφισταμένης διατάξεως τοῦ ἄρθρου 8, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἵνα διευκολυνθῇ ὁ χαρακτηρισμὸς ὡς ἀπόρων τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ἄποροι ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10 καὶ τοῦ ἰσχύοντος σήμερον ἄρθρου τοῦ νόμου 3487. Ὅταν αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς προτεινομένης τροπολογίας καὶ σαφὴς ἡ διατύπωσίς της, δὲν νομίζω ὅτι συντρέχει λόγος περαιτέρω συζητήσεως.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ ἡ διάταξις, ὅπως προτείνεται ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, λέγει: «Καθορίζεται ἡ προϋπόθεσις κατατάξεως......... (ἀναγινώσκει)..........». Θὰ ληφθῇ δηλαδὴ ὑπ’ ὄψει τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα τοῦ ἄρθρου 10. Καὶ ἀναφέρομαι εἰς τὸ μικρότερον ἀγροτικὸν εἰσόδημα, εἰς τὸ εἰσόδημα τῶν 5.000 δραχμῶν.

§66Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ εἰσόδημα τοῦ ἄρθρου 10 θὰ εἶναι κλιμακωμένον, ὅπως εἶναι πραγματικὰ κλιμακωμένον καὶ τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν. Δὲν ὁρίζει ἡ διατύπωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι ὁ ἔχων ἐλάχιστον εἰσόδημα δὲν θὰ θεωρεῖται ἄπορος. Τοὐναντίον ὁρίζει ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ εἰσοδήματος, ὅπως θὰ καθορίζεται κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 8, θὰ ἐπακολουθῇ τὸ Διάταγμα τῶν τριῶν Ὑπουργῶν, τὸ ὁποῖον θὰ προσδιορίζῃ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀπορίας. Διατὶ συνδυάζετε τὴν ἔννοιαν τῆς ἀπορίας, ὅπως θὰ τὴν χαρακτηρίζῃ τὸ Διάταγμα, τὸ ἐκδιδόμενον προτάσει τῶν τριῶν Ὑπουργῶν, μὲ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου τοῦ ἄνευ γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως.

§67Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θέλω, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, νὰ δηλώσητε σαφῶς, ὅτι δὲν θὰ ἀλλάξουν τὰ κριτήρια τῆς ἀπορίας.

§68Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ εἶπον αὐτό, κ. συνάδελφε. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, εἴπομεν ἀκόμη ὅτι ὄχι μόνον δὲν θὰ ἀλλάξουν τὰ κριτήρια, ἀλλὰ καὶ ὅτι θὰ βελτιωθοῦν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας;

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§72Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἡ δήλωσις τῶν κυρίων συναδέλφων, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ τίποτα. Παρὰ ταῦτα, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τονίσωμεν ὡρισμένα στοιχεῖα. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 θὰ κάμω μίαν καὶ μόνην παρατήρησιν. Θὰ εἶναι λάθος, κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ χειροτέρα ἡ θέσις τῶν ἀγροτῶν, ἀπ’ ὅ,τι ἦτο μέχρι σήμερον μὲ τὰ ὑφιστάμενα μέχρι τώρα. Διότι εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 8, ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιμένῃ ὅτι ἡ ἀποζημίωσις θὰ δίδεται εἰς ἐκεῖνον, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ ζημία δὲν ὑπερβαίνει τὸ 20%. Ἡ Α.Τ.Ε. μέχρι σήμερον εἶχε τὸ 10% καὶ οἱ ζημιωμένοι ἀπὸ τὴν ζημίαν ἦσαν ἐλάχιστοι. Διότι ἡ ζημία ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον κατὰ 8% κυμαίνεται εἰς τὰ περιθώρια αὐτά. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἐὰν θὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ψήφισιν τῆς παραγράφου αὐτῆς, πέραν τοῦ 20% νὰ ἀποδίδεται ζημία εἰς τὸν ζημιωμένον ἀγρότην ἀπὸ τὴν χάλαζαν, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ εἶναι ἕνα 10% αὐτοὶ ποὺ θὰ πάρουν ἀποζημίωσιν. Οἱ ὑπόλοιποι θὰ καταστρέφωνται χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα ἀποζημιώσεως. Κατὰ συνέπειαν, ἐπιμένομεν νὰ μὴ γίνῃ χειροτέρα ἡ θέσις τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ Κυβέρνησις μέχρι τοῦ 10%.

§73Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 8. Πρόκειται περὶ τῶν κυρώσεων, διὰ τὴν περίπτωσιν καθυστερήσεως καταβολῆς ἐκ μέρους τοῦ ἠσφαλισμένου τῆς εἰσφορᾶς του. Ἡ κύρωσις θὰ ἐπιβάλλεται ἀναποτρέπτως καὶ ἀθροιστικῶς, μὲ τὴν ἄλλην κύρωσιν, τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τῆς παραγράφου 10 τοῦ ἄρθρου 10, ἢ μήπως ἡ διακοπὴ τῆς καταβολῆς τῆς συντάξεως θὰ εἶναι ἁπλῶς δυνητική; Εἰς τὴν παράγραφον 4 δὲν διευκρινίζεται, ἐὰν θὰ εἶναι δυνητικὴ ἡ διακοπὴ τῆς καταβολῆς τῆς συντάξεως. Ἀντιθέτως παρέχεται μᾶλλον ἡ ἐντύπωσις, ὅτι εἶναι ἐπιτακτική.

§74Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς παραγράφου 4, περιορίζονται αἱ συνέπειαι, αἱ ὁποῖαι ἀπειλοῦνται εἰς τὸ ἄρθρον 10 παράγραφον 8.

§75Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖ εἶναι προσαύξησις, κύριε Ὑπουργέ. Ἐδῶ εἶναι διακοπή. Εἰς τὴν παράγραφον αὐτὴν εἶναι ἐπιβολὴ προσαυξήσεως.

§76Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). «....... (ἀναγινώσκει τὴν σχετικὴν διάταξιν) .......». Εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἡ στέρησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβῇ τὸ 20%.

§77Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 10 ἄρθρου 10 λέγεται «δύναται νὰ........ (ἀναγινώσκει) ..........». Ἐδῶ πρόκειται περὶ δύο δυσμενῶν συνεπειῶν διὰ τὸν καθυστεροῦντα. Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν αἱ συνέπειαι αὗται θὰ ἐπιβάλλωνται ὄντως ἀθροιστικῶς.

§78Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ ἀκριβῶς ὁρίζει. Ὅτι δηλαδὴ θὰ δύνανται νὰ ἐπιβάλλωνται ἀθροιστικῶς αἱ κυρώσεις. Διότι ἐὰν εἰς τὴν πρώτην περίοδον γίνεται λόγος περὶ ἐπιβολῆς προσαυξήσεως, εἰς τὴν δευτέραν περίοδον τῆς παραγράφου ὁρίζεται ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθουν καὶ ἄλλαι ἐπιζήμιοι συνέπειαι, ὅπως εἶναι ἡ στέρησις τῶν παροχῶν. Ἑπομένως εἶναι σωρευτικαὶ αἱ κυρώσεις. Ἀλλὰ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ στέρησις νὰ ὑπερβῇ τὸ ἥμισυ.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§80Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεστηρίχθη κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἄρθρου 8, ὅτι τὸ 70% τῶν ζημιῶν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἐκ παγετῶν καὶ χαλάζης ἀνέρχεται εἰς ποσοστὸν μέχρι 20%. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἐὰν διατηρηθῇ ἡ διάταξις ὡς ἔχει, τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ζημιωθέντων ἀγροτῶν ἐκ τῶν θεομηνιῶν δὲν ἀποζημιώνεται, δεδομένου ὅτι ἡ ΑΤΕ ἔχει, ὡς εἶναι γνωστόν, τὸ μέχρι 10%. Ἀπὸ 10% καὶ πάνω παρέχει κατ’ ἀναλογίαν ἀποζημίωσιν. Εἶναι σκόπιμον, καὶ εἶναι δίκαιον, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ δεχθῇ ὅπως τὸ ποσοστὸν τῆς μὴ χορηγήσεως ἀποζημιώσεως ἐκ τῆς ἐν λόγῳ ζημίας νὰ μὴ εἶναι ἀνώτερον τοῦ 10%.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Τὸ ἄρθρον 9, δεκτόν;

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9, ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 10. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§86Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 10, διὰ τῆς παραγράφου 1 ὁρίζεται, ὅτι ἐπιβάλλεται ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου ἐτησίας προσόδου, τῶν ἐν ἄρθρῳ 2 ἀναφερομένων προσόδων. Εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 10 ὁρίζεται, ὅτι ἡ ἐνιαυσία τεκμαρτὴ πρόσοδος τῶν ἁλωνιστικῶν μηχανημάτων καθορίζεται εἰς 65.000 διὰ τοὺς γεωργικοὺς ἑλκυστῆρας, εἰς 100.000 δραχ. διὰ τὰς ἁλωνιστικὰς μηχανάς, ἤτοι σύνολον εἰσοδήματος διὰ τὰ συγκροτήματα αὐτὰ 165.000. Δεδομένου, ὄντως, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἶναι περίπου 2 δραχ. τὸ κιλόν, δὲν φθάνει μάλιστα εἰς τὰς 2, ἕπεται ὅτι τὸ σύνολον τῶν 165.000 δραχμῶν, τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα ἀντιπροσωπεύει 82,5 διὰ τὴν ἀκρίβειαν κιλὰ σίτου. Ἀλλὰ 82,5 κιλὰ σίτου ἀντιπροσωπεύουν ἁλωνισμένα 1.000.000 κιλά. Δεδομένου ὅτι τὸ ἁλωνιστικὸν δικαίωμα εἰσπράττεται βάσει διατιμήσεως, ἡ ὁποία εἶναι 8,5%, τὸ ὁποῖον μάλιστα δὲν εἰσπράττεται πάντοτε δεδομένου ὄντως ὅτι λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ, καθὼς γνωρίζουν ὅλοι ὅσοι προέρχονται ἀπὸ τὰς γεωργικὰς περιοχάς, κατεβαίνει εἰς τὸ 8, ἐνίοτε δὲ καὶ εἰς 7 ἢ καὶ εἰς τὸ 6,5%. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τὸ σύνολον τῶν ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων εἰς ὅλην τὴν χώραν ἀνέρχεται εἰς 4.000. Κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς αὐτούς, θὰ πρέπει τὰ ἁλωνιστικὰ αὐτὰ συγκροτήματα νὰ ἁλωνίζουν 4.000.000 κιλὰ σίτου, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ σίτου δὲν ὑπερβαίνει τὸ 1.700.000 κιλά. Καὶ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἕνα μέρος δὲν ἁλωνίζεται μὲ τὰς ἁλωνιστικὰς μηχανάς. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ὁρισθῇ ὡς τεκμαρτὴ πρόσοδος τὸ ἥμισυ.

§87Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δέχομαι νὰ ὁρισθῇ 45.000 διὰ τοὺς ἑλκυστῆρας καὶ 70.000 διὰ τὰς ἁλωνιστικὰς μηχανάς.

§88Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 10, ἐξαρτᾶται ἡ τύχη τοῦ Ο.Γ.Α., δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπ’ αὐτοῦ, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τὸ τροποποιήσῃ καὶ νὰ τὸ προσαρμόσῃ πρὸς τὰ πραγματικὰ δεδομένα. Θὰ ἤκουσαν οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅπως ἠκούσαμεν καὶ ἡμεῖς τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι δὲν ἀποδέχονται τὴν διάταξιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν δηλῶ ὅτι θὰ καταψηφίσω.

§89Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν παρελθοῦσαν Τετάρτην, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, κ. Γεώργιος Παπανδρέου, ἐδήλωσεν, ὅτι κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, οὐδεὶς ἐκ τῶν βουλευτῶν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου θὰ λάβῃ τὸν λόγον. Καὶ ἐδικαιολόγησε τὴν δήλωσιν αὐτήν, διότι τὸ Κόμμα καὶ ὁ Ἀρχηγὸς καὶ ὅλοι οἱ βουλευταί, ἔχομεν λάβει θέσιν ἐπὶ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἔχω ἐντολὴν ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου, νὰ κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Ἐπαναλαμβάνομεν τὴν δήλωσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου κ. Γεωργίου Παπανδρέου, ὅτι μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον εἴμεθα σύμφωνοι μόνον μὲ τὴν ἐπικεφαλίδα αὐτοῦ, καὶ εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὰς ἄλλας διατάξεις, καὶ εἰδικώτερον εἴμεθα ἀντίθετοι διὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10, ἡ ὁποία εἶναι σκληρὰ διὰ τὸν ἀγρότην, διότι φορολογεῖ τὴν ἀκαθάριστον τεκμαρτὴν πρόσοδον τῶν ἀγροτῶν, φορολογεῖ ἀκόμη καὶ τὸ αὐγὸ τῆς κότας καὶ τὸ γάλα τῆς γίδας, καὶ δὲν ἀφήνει τίποτε ἐλεύθερον φορολογίας δι’ αὐτοκατανάλωσιν τῶν ἀγροτῶν. Διὰ διακηρύξεως, τὸ Κόμμα μας ἐπηγγέλθη διὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος κ. Γεωργίου Παπανδρέου, ὅτι ἐὰν οἱ ἀγρόται συναισθανόμενοι, ὡς ἐλπίζομεν, τὸ ἰδικόν των συμφέρον, δώσουν τὴν ψῆφον των ὑπὲρ τοῦ Κόμματός μας καὶ ἔχομεν τὴν κοινοβουλευτικὴν δύναμιν, θὰ καταργήσωμεν τὸ ἄρθρον 10. Ἔχω ἐντολήν, ὅπως καὶ πάλιν ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος, κάμω τὴν δήλωσιν αὐτήν. Ὅπως καὶ ἄλλοτε, ἐπαναλαμβάνομεν καὶ τώρα, ὅτι ἂν τὸ Κόμμα μας κατὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογὰς ἔχῃ τὴν κοινοβουλευτικὴν δύναμιν, θὰ καταργήσῃ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10.

§90Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἀνηγγέλθη ἡ ἀναμόρφωσις τοῦ ἄρθρου 10 ὑπὸ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀνεμένετο, ὅτι βάσει τῆς προηγηθείσης συζητήσεως, θὰ ἐγίνοντο οὐσιώδεις μεταβολαὶ εὐνοϊκαὶ διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν μετεβλήθη ἡ βασικὴ δομὴ τοῦ ἄρθρου 10, ὡς πρὸς τὴν οἰκονομικήν του βάσιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπεδείχθη ἐκ τῶν συζητήσεων εἶναι, ὅτι ἐνῷ τὸ μέγιστον μέρος τῶν ἀγροτῶν θὰ ἔχῃ σύνταξιν 180–220 δραχμάς, τὰ ἐκ τῆς ἀμέσου φορολογίας τῶν ἀγροτῶν βάσει τοῦ ἄρθρου 10 καὶ τὰ πρόσθετα ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας τοῦ ἄρθρου 11 ποσά, θὰ δημιουργήσουν ἕνα δυσβάστακτον βάρος διὰ τοὺς ἀγρότας, ὥστε νὰ εἶναι προβληματικὴ καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ παρεξήγησις διὰ τὴν παράταξίν μας, ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν, ἔχομεν ὅμως σαφεῖς, συγκεκριμένας καὶ πλήρεις ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου, καθ’ ἁπάσας τὰς προβλεπομένας ὑπὸ τούτου περιπτώσεις. Εἶναι πολὺ γνωστὴ ἡ κατάστασις τῆς ἀγροτικῆς ὑπαίθρου καὶ μάλιστα κατὰ τὴν συνεχιζομένην ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐπερώτησιν, ἐπὶ τῆς ἐπικρατούσης εἰς τὴν ἐπαρχίαν οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς καταστάσεως, ἐλέχθησαν τόσα πολλὰ παρ’ ἀξιοτίμων συναδέλφων, τὰ ὁποῖα ἐπιβεβαιώνουν καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τὴν ἀδυναμίαν ἀντιμετωπίσεως τῆς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται διὰ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως, διὰ νὰ μὴ ἐπαναλάβω, ὅσα ἐλέχθησαν κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, πῶς θὰ καταστῇ δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἡ περίπτωσις τῶν ἀγροτῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν πραγματοποιοῦν ἐκχρηματιζόμενον εἰσόδημα, ἀλλὰ αὐτοκαταναλίσκουν τὴν μικρὰν παραγωγήν των καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς δυσπραγίας των ἀναγκάζονται νὰ χρησιμοποιοῦν διὰ τὸ τσιγάρο των πλατανόφυλλα. Καὶ διερωτῶμαι, κατὰ ποῖον τρόπον, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας οἰκονομικῆς ἀπραξίας, μὲ παραγωγὴν ἐλάσσονα καὶ τῶν ἀπαραιτήτων ἀναγκῶν των, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ πληρώσουν τὸ ποσὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ καθορισθῇ ὡς ποσοστὸν ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου των; Θὰ ὑποχρεωθῇ δηλαδὴ ὁ δυστυχὴς αὐτὸς ἀγρότης, ἰδίᾳ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, διὰ νὰ λάβῃ τὸ ἀσήμαντον ποσὸν τῆς συντάξεως τῶν 180 δραχμῶν, νὰ πωλήσῃ, πέραν τῶν ὅσων ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος, καὶ τὴν γίδα του, τὴν κότα του καὶ εἰς τὸ τέλος καὶ αὐτὸ τὸ μικρὸ χωράφι, δηλαδὴ τὴν πεζούλαν, εἰς τὴν ὁποίαν καλλιεργοῦν οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ γιὰ μιὰ χοῦφτα φακῆς, φασολιῶν κλπ., διὰ νὰ πληρώσῃ τὴν φορολογίαν τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι μαζὶ μὲ ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις, τὰς ὁποίας δημιουργεῖ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἡ περίπτωσις αὐτὴ τοῦ ἄρθρου 10 θὰ εἶναι ἡ χειροτέρα ἀπὸ ὅλας αὐτὰς καὶ θὰ δημιουργήσῃ τὸν ἀφανισμὸν τοῦ ἀγρότου, ἰδίᾳ τῶν ὀρεινῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Ἐξ ἄλλου, ὑπάρχει καὶ δεδομένον, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ κριτήριον κατὰ τὴν ὥραν τῆς συντάξεως τοῦ ἄρθρου 10. Εἶναι ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ γίνεται ἡ εἴσπραξις τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν καὶ τοῦ ποσοστοῦ ἀποδόσεώς των. Καὶ εἶναι γνωστὴ ἡ προσπάθεια τὴν ὁποίαν καταβάλλουν οἱ ἀγρόται διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐξοφλήσουν τὰ βραχυπρόθεσμα δάνεια των πρὸς τὴν ΑΤΕ, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ξαναπάρουν καὶ ν’ ἀντιμετωπίσουν ἐπιτακτικὰς βιοτικὰς ἀνάγκας. Πῶς θὰ καταστῇ τώρα δυνατὸν νὰ πληρώσουν καὶ τὴν ἀκαθάριστον, τεκμαρτὴν πρόσοδον, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς ἐπιβάλλῃ τὸ ἄρθρον 10; Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἄρθρον 10, ἀντιμετώπισε τὰς ἀντιρρήσεις μας, ὡς πρὸς τὰ οἰκονομικὰ δάνεια, εἰς τὰ ὁποῖα βασίζεται τὸ ἄρθρον τοῦτο, μὲ τὸ ἐρώτημα πρὸς ἡμᾶς: πῶς καὶ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἐκαλύπτετο τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τῆς μειώσεως τῆς εἰσφορᾶς; Ἡμεῖς, ὅμως, κ. Πρόεδρε, ἐπ’ αὐτοῦ, ἐδώσαμε συγκεκριμένην ἀπάντησιν καὶ ἐπαναλαμβάνομεν καὶ σήμερον, ὅτι ἡ παράταξίς μας, συμφωνοῦσα πρὸς τὴν ἀρχὴν νὰ χορηγηθῇ σύνταξις πρὸς τοὺς ἀγρότας, εἶχεν ὑποβάλει συγκεκριμένην πρότασιν νόμου μετὰ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν πρότασιν προεβλέπετο καὶ ὁ τρόπος τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐξευρέσεως τῶν πόρων διὰ τὴν ἀσφάλισιν, ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν μεγάλων ἄλλων στρωμάτων τῶν ἐργαζομένων. Ἑπομένως, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν πρότασίν μας, ἦτο σαφὴς καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμείναμεν, μὲ πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ὅπως ὑπάρξῃ διαχωρισμός, ὅσον ἀφορᾶ τὴν συνταξιοδότησιν γήρατος, τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τοῦ παγετοῦ καὶ χαλάζης καὶ εἰς τὴν πρότασίν μας αὐτήν, ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἐπιμένωμεν. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπιμονὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς φορολογίας τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου, εἶναι ἀδύνατον νὰ μᾶς ἀπομακρύνῃ ἀπὸ τὴν σκέψιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἀποβλέπει εἰς σκοποὺς καθαρῶς εἰσπρακτικοὺς καὶ ὀλιγώτερον συνταξιοδοτικούς, ὡς ἀναφέρει ἡ ἐπικεφαλὶς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, ἀντὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου ἐλαμβάνετο, ἔστω, ὡς βάσις, τὸ πραγματοποιούμενον εἰσόδημα, τότε θὰ ὑπῆρχε κἄποια βάσις δικαιολογίας, διὰ νὰ ἄρῃ ὡρισμένας ἐκ τῶν ἀντιρρήσεών μας. Ἡ ἐπιμονή, ὅμως, τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν τεκμαρτὴν ἀκαθάριστον πρόσοδον, εἶναι ἕνα ἐπὶ πλέον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον μᾶς ὑποχρεώνει καὶ σήμερον νὰ ταχθῶμεν συνολικῶς καὶ κατὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 10, διότι δὲν ὁδηγοῦν εἰς ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον τάσσει τοὐλάχιστον ἡ ἐπικεφαλὶς τοῦ νομοσχεδίου.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§92Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον τονίσει καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10, ὅτι οἱ ἀγρόται, διὰ νὰ καταργήσουν τὴν δεκάτην, εἶχον κάμει ἀγῶνας σκληροὺς καὶ συλλαλητήρια, διὰ νὰ πείσουν τοὺς πολιτικοὺς διὰ τὴν κατάργησιν αὐτήν. Καὶ πράγματι, πρὸς τιμὴν τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1928 ἡ ἐπαχθὴς αὐτὴ φορολογία κατηργήθη. Δυστυχῶς, μετὰ παρέλευσιν ὁλοκλήρων 33 ἐτῶν, ἡ ἐπαχθὴς αὐτὴ φορολογία ἐπανέρχεται μεγαλοπρεπῶς, διὰ νὰ καταβάλλουν οἱ δυστυχεῖς ἀγρόται καὶ πάλιν τῆς φορολογίαν–χαράτσι, τὴν ὁποίαν κατέβαλον κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς Τουρκοκρατίας. Κύριε Πρόεδρε, ἡ φορολογία αὐτὴ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπραχθῇ, ὄχι διότι δὲν θέλουν νὰ πληρώσουν οἱ ἀγρόται, ἀλλὰ διότι δὲν ἔχουν τὰς δυνατότητας νὰ εἰσφέρουν. Ἡ Κυβέρνησις, θεσπίσασα τὸ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων, εἰσέπραττε 240 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἤδη, ἔχει τὴν ἐπιθυμίαν νὰ αὐξήσῃ εἰς τὸ τριπλάσιον τὸ ποσοστὸν αὐτό, διὰ νὰ εἰσπράξῃ 800 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν λέγεται φορολογία 3% ἐπὶ παντὸς διακινουμένου ἀγροτικοῦ προϊόντος ἢ φορολογία ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι τὸ 3% αὐτὸ γίνεται 9%, μὲ ἄλλους λόγους ἐπανέρχεται καὶ πάλιν ἡ δεκάτη. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, ἐν γνώσει τελοῦντες, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ πραγματοποιηθῇ, ἐπιμείναμεν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς εἰς τὸν διαχωρισμὸν τοῦ νομοσχεδίου εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν κλάδον συνταξιοδοτήσεως γήρατος ἀπὸ τοὺς ἄλλους κλάδους ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀποδεχθῆ τὰς ὀρθὰς προτάσεις μας, θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν τῶν 625 ἑκατομμυρίων νὰ ἐξασφαλισθῇ σύνταξις 300 δραχμῶν εἰς ἕκαστον ἀγρότην. Αὐτό, ἀκριβῶς, ἐζήτουν οἱ ἀγρόται καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς ἐπροτείναμεν τοῦτο διὰ προτάσεως νόμου. Ὑπάρχει καιρὸς νομίζω, νὰ ἄρῃ τὴν ἐπιμονήν της ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ μελετήσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ εὕρῃ τὴν ὀρθὴν λύσιν, διότι ἄλλως δὲν πρόκειται νὰ συνταξιοδοτηθοῦν οἱ δυστυχεῖς ἀγρόται ὑπὸ τοιαύτας σκληρὰς φορολογικὰς συνθήκας. Οἱ ἀγρόται γνωρίζουν καλῶς τί πρόκειται νὰ πληρώσουν ἐπὶ 45 ὁλόκληρα ἔτη εἰς τὸν Ο.Γ.Α. καὶ τί πρόκειται νὰ πάρουν ἀπὸ αὐτὸν ὡς σύνταξιν καὶ θὰ κάμουν καὶ αὐτοὶ τοὺς ὑπολογισμούς των. Κατὰ συνέπειαν, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ διαχωρίσῃ τὸν κλάδον συνταξιοδοτήσεως γήρατος ἀπὸ τοὺς ἄλλους δύο κλάδους, ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ ἀσφαλίσεως παραγωγῆς. Διότι, τὴν μὲν ἰατρικὴν περίθαλψιν κατὰ κἄποιον τρόπον τὴν ἔχουν, τὴν ἀσφάλισιν, ἐπίσης, τῆς παραγωγῆς, ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν διασφαλίσουν διὰ τῆς Α.Τ.Ε. Οἱ ἀγρόται, βεβαίως, θέλουν τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτικῶν των προϊόντων, ἀλλὰ ἀσφάλισιν δι’ ἑνὸς εἰδικοῦ λογαριασμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ εἰσφέρουν μὲν καὶ αὐτοί, ἀλλὰ καὶ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός, διότι ἡ προστασία τῆς παραγωγῆς δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸν ἀγρότην, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Κάμνομεν, λοιπόν, τὴν τελευταίαν στιγμήν, σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων, ὁπότε εἶναι βέβαιον, ὅτι διὰ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἐξασφαλίζεται διὰ τῆς φορολογίας αὐτῆς, εἶναι δυνατὸν οἱ ἀγρόται νὰ λάβουν σύνταξιν 300 δραχμὰς μηνιαίως. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, διὰ τελευταίαν φορὰν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, θὰ θελήσουν νὰ ἀντιδράσουν, ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ βοηθήσωμεν τοὺς ἀγρότας.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον.

§94Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δεδομένης τῆς ἐπιμονῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ὡς ἔχει, νομίζω, ὅτι οὐδένα πλέον σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ ἡ ἐπανάληψις τῶν ἐπιχειρημάτων ἡμῶν διὰ τὴν τροποποίησιν αὐτοῦ. Ἐπειδὴ δὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον εἶναι τὸ κυριώτερον τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως τούτου θὰ πρέπει νὰ προβῶ εἰς τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν. Ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τούτου ὑπὸ τῆς παρούσης Βουλῆς, ἀποτελεῖ ἀναμφισβήτητον νίκην τῆς ἀρχῆς τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως καὶ κατάκτησιν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Εἶναι γνωστὴ ἡ προϊστορία τῆς ἀρχῆς τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὴν χώραν μας καὶ γνωσταὶ τυγχάνουν εἰς ὅλους αἱ μέχρι πρὸ ἔτους ἀντιρρήσεις τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως διὰ τὴν ἐφαρμογήν της. Ἐπικειμένων, ὅμως, τῶν νέων ἐκλογῶν, ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο πρὸς ψήφισιν, χωρὶς νὰ πιστεύῃ εἰς αὐτό, ἁπλῶς διὰ προεκλογικὴν χρησιμοποίησιν. Νομίζω, ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὰς θετικάς του διατάξεις, τὸ σχέδιον τοῦτο εἶναι ἀντιασφαλιστικόν, ἀντιοικονομικὸν καὶ ἀντιαγροτικόν. Εἶναι δὲ καὶ ἀνεφάρμοστον ἀπὸ πρακτικῆς ἀπόψεως. Ἡ σημασία, ἑπομένως, τοῦ νομοσχεδίου ἔγκειται ἁπλῶς καὶ μόνον εἰς τὴν θέσπισιν τῆς ἀρχῆς τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Εἰς τὴν μέλλουσαν νὰ προκύψῃ ἐκ τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν Κυβέρνησιν ἀφίνεται ἡ τιμὴ νὰ εἰσηγηθῇ τὸν νέον νόμον, ὅστις θὰ ἐφαρμοσθῇ. Ἤδη, πρέπει νὰ τελειώνωμεν τὴν συζήτησιν διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀμετάπειστος, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἄλλας οὐσιαστικωτέρας συζητήσεις.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§96Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, κ. Πρόεδρε, διότι κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ἐκτενῶς ὡμίλησα ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐπιθυμῶ μόνον νὰ ἐπαναλάβω μίαν παρατήρησιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας δὲν μοῦ ἐδόθη ἀπάντησις ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι γνωστή, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐπαινετὴ ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ μειώσῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ δὴ τῶν ἐξαγομένων ἀγροτικῶν προϊόντων μας διὰ νὰ δύνανται ταῦτα νὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς ἐπὶ τῇ προβλέψει μάλιστα τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Πρὸς τοῦτο μάλιστα, ἐμείωσε καὶ τὸν τόκον τῶν παρεχομένων ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. δανείων κατὰ 1%. Ἤδη, ὅμως, κ. Πρόεδρε, μὲ τὸ ἄρθρον τοῦτο, φορολογοῦμεν τὰ δάνεια καὶ δὴ ὄχι μόνον τῆς Α.Τ.Ε. ἀλλὰ καὶ τὰ ἰδιωτικά. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὰ δάνεια τῆς Α.Τ.Ε. ἀνέρχονται εἰς 5 δισεκατ. καὶ εἰς ἕνα ἐπίσης μεγάλον ἀριθμὸν τὰ ἰδιωτικὰ δάνεια, ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος μὲ 3% καταντᾷ νὰ εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ δανείων ὑπερτετραπλασία τῆς μειώσεως τοῦ τόκου, τὴν ὁποίαν ἐπεχείρησε τελευταίως ἡ Κυβέρνησις. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶχον ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Φρονῶ, ὅτι εἶναι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς παραμονὰς συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἡμεῖς, ἀντὶ νὰ ἐλαττώνωμεν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, τὸ αὐξάνομεν κατὰ τὸ ποσὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐπιβαρύνῃ τὰ προϊόντα τῆς αὐτοκαταναλώσεως, θὰ ἐπιβαρύνῃ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα, τὴν σταφίδα, τὸν καπνόν, τὸ ρύζι, τὸν βάμβακα, ὅλα ἐκεῖνα τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐπὶ πλέον ὅσα διακινοῦνται εἰς τὸ ἐσωτερικόν, δηλαδὴ τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς.

§97Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ σταφὶς θὰ πληρώνῃ ὀλιγώτερον τῶν 2%.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε.

§99Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ σταφὶς θὰ πληρώνῃ. Τὸ γεγονὸς εἶναι τοῦτο. Ὅτι ὅλα τὰ διακινούμενα προϊόντα ἐπλήρωνον τότε 200.000.000, ἤδη ὅλα τὰ παραγόμενα προϊόντα θὰ πληρώνουν 750.000.000 κατὰ τὸν ὑπολογισμόν, ὁ ὁποῖος μοῦ φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀσφαλής, θὰ εἶναι πολὺ περισσότερα. Πάντως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναμφισβήτητον εἶναι τοῦτο, ὅτι διὰ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα δανείζεται σήμερον ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, θὰ πληρώσῃ τὸ 3%, ἐπιβαρύνεται ὄχι μόνον τὸ κεφάλαιον, ἀλλὰ καὶ ὁ τόκος τοῦ κεφαλαίου, αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν συμβιβάσω μὲ τὴν συνείδησίν μου.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§101Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ζίγδης, φαίνεται ὅτι ἐλησμόνησε τὴν ἱστορίαν τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, καὶ δι’ αὐτὸ ἔκαμε μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀβάσιμος, ἀλλὰ εἶναι ἀναληθής. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντέδρασεν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ νομοθετήματος περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν. Ὑπενθυμίζω, ὅτι ὅταν ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ὁ τότε Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ ἤδη Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου καὶ ἡ Ε.Δ.Α., ἐδήλωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι κατ’ ἀρχὴν εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ, ἀλλὰ διὰ νὰ εἰσηγηθῶμεν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον πρέπει νὰ ἔχωμεν τὰ δεδομένα τὰ ἀπαραίτητα διὰ τὴν θεμελίωσιν τοῦ θεσμοῦ. Καὶ τοῦτο τὸ εἶπεν ἐν ἀκολουθίᾳ πρὸς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο τὸν Ἰούνιον τοῦ 1958 ὁπότε καὶ πάλιν ἐπηγγέλθη ἡ Κυβέρνησις τότε, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸν θεσμὸν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος αὐτοῦ, ἐκ μέρους τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ἐγένετο καὶ μία ἄλλη σοβαρὰ δήλωσις ἀπόψε, ἢ μᾶλλον ἐπανελήφθη μία σοβαρὰ δήλωσις, ὅτι ἂν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀναθέσῃ εἰς τὸ Κόμμα αὐτὸ τὴν Διακυβέρνησιν τοῦ τόπου εἰς τὸ μέλλον θὰ προβῇ εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 10. Ἐπαγγελία ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου ὅταν ἦτο Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἐγένετο καὶ κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 καὶ τότε ἐπηγγέλθη ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, προσδιώρισε μάλιστα καὶ τὴν δαπάνην καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν συνταξιοδοτουμένων. Δυστυχῶς αἱ ἐπαγγελίαι αὐταὶ δὲν εἰσηκούσθησαν ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον σύμφωνα μὲ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν ἐκείνων. Προειδοποιῶ καὶ ἐγὼ τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐπιθυμεῖ τὴν ἀσφάλισίν του στερεωμένην καὶ θεμελιωμένην οἰκονομικῶς καὶ ὅπως ἐπανειλημμένως ἐτονίσαμεν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐννοηθῇ ἀσφάλισις καὶ δὴ ἀσφάλισις γήρατος καὶ τῶν λοιπῶν παροχῶν τῶν προβλεπομένων ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, χωρὶς συμμετοχὴν τοῦ ἀγρότου, καὶ τὸ ἔχει ἀντιληφθῆ αὐτὸ ὁ ἀγρότης, ὅτι ὅ,τι ἄλλο καὶ ἂν λεχθῇ εἶναι διὰ νὰ τοῦ γίνωνται εὐχάριστοι ὄχι διὰ νὰ τοῦ γίνωνται πραγματικῶς καὶ μονίμως ὠφέλιμοι. Ἄλλωστε ὡς ἐπανειλημμένως ἐτόνισα, εἰς οὐδεμίαν χώραν τοῦ κόσμου ὑπάρχει ἀσφάλισις γήρατος χωρὶς καταβολὴν ἀσφαλίστρου ἐκ μέρους τοῦ ἀγρότου. Ἐλέχθη ἐκ μέρους ἄλλων συναδέλφων, ἐπανελήφθησαν μᾶλλον, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ὅτι ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ καθοριζομένη ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου γεωργικῆς παραγωγῆς εἶναι ἀντιοικονομικὴ καὶ ἀντικοινωνική. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ δυνατὰ συστήματα τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς ἔχουν συζητηθῆ ἐπανειλημμένως εἰς τὴν Βουλὴν ποῖα εἶναι. Ἡ διατήρησις τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων ἀπεδείξαμεν ἐπανειλημμένως, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν οἱ πόροι ἐκ τῆς φορολογίας αὐτῆς τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ἀναγκαίας δαπάνας, τὴν ἀναγκαίαν συμμετοχὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἰς τὰς δαπάνας τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ὅτι ἂν θελήσωμεν νὰ διατηρήσωμεν τὸ σύστημα αὐτὸ κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ τριπλασιάσωμεν τοὐλάχιστον τὴν φορολογίαν αὐτήν. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπιβάλλεται ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων καὶ κυρίως ἐπὶ τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων. Τότε, συνάδελφε, κ. Γιαννόπουλε, σύμφωνα μὲ τὴν πρότασιν τοῦ Κόμματος, τότε, ἀσφαλῶς θὰ καταστήσωμεν δυσχερῆ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων μας διότι τότε ἐπιβαρύνεται τὸ κόστος τῶν προϊόντων καὶ δὴ τὸ κόστος τῆς ἐξαγωγῆς ὅταν ἐπιβάλλωμεν φορολογίαν ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων, ἀλλά, ὅπως ἐπανειλημμένως ἀνέπτυξα, κ. συνάδελφοι, ἡ φορολογία αὐτὴ εἶναι καὶ ἄδικος ὅταν ἐφαρμόζεται καὶ ἐπιβάλλεται ὑπὲρ τοῦ συνόλου διότι ὁ πτωχὸς σταφιδοκαλλιεργητής, ὁ συμπολίτης τοῦ κ. Γιαννοπούλου, θὰ πληρώνῃ πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι θὰ πληρώνῃ ὁ καλλιεργητὴς βάμβακος, σίτου, ἐλαίου, ὀσπρίων καὶ ἄλλων εἰδῶν ἐκ τῶν ὁποίων ἓν ποσοτὸν καταναλίσκει. Ἄλλος τρόπος καθορισμοῦ ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς εἶναι ἡ ἀτομικὴ εἰσφορὰ ὁριζομένη εἰς ὡρισμένον ποσὸν δραχμῶν κατὰ οἰκογένειαν. Ἀλλὰ αὐτό, κ. συνάδελφοι, ἀποτελεῖ ἀδικίαν διότι ἡ συμμετοχὴ δὲν εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα ἑκάστου ἀφοῦ θὰ εἶναι ἴση δι’ ὅλους καὶ οὐχὶ ἀνάλογος πρὸς τὸ εἰσόδημά του. Ἀλλὰ ἐπροτάθη, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ φορολογία ἐπὶ τῆς καθαρᾶς προσόδου ἑκάστης ἀγροτικῆς οἰκογενείας. Κύριοι συνάδελφοι, τότε θὰ ἐπακολουθήσῃ τὸ χάος περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, διότι τότε θὰ ἀνοίξωμεν 1.000.000 καὶ πλέον φορολογικοὺς φακέλλους. Διὰ νὰ προσδιορισθῇ, κ. συνάδελφοι, τὸ καθαρὸν εἰσόδημα ἑκάστης οἰκογενείας, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ λεπτομερὴς ἐξακρίβωσις τοῦ ἐκκαθαριστοῦ εἰσοδήματος καὶ τῶν δαπανῶν. Δηλαδὴ θὰ πρέπει ἐὰν δεχθοῦμε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ο.Γ.Α. νὰ μεταβληθῇ εἰς......

§102Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἴδιο θὰ γίνῃ καὶ τώρα, κ. Ὑπουργέ.

§103Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Δὲν γίνεται τὸ ἴδιον τώρα. Ἔλεγον, λοιπόν, ὅτι ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. συνάδελφος, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ο.Γ.Α. νὰ μεταβληθῇ εἰς φορολογικοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔκαμαν τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς προσόδου ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἠσφαλισμένων. Ἀκριβῶς δὲ διὰ τὸν λόγον τοῦτον, κ. συνάδελφοι, ὡς γνωρίζετε, οὐδέποτε ἐπεβλήθη γενικὴ φορολογία ἐπὶ τοῦ καθαροῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος. Αἱ δαπάναι ἐξακριβώσεως θὰ εἶναι τόσον μεγάλαι εἰς ὕψος, ὥστε ἐξανεμίζουν τὴν ἑνιαίαν φορολογικὴν πρόσοδον. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, τὸ ὀρθότερον σύστημα εἶναι τὸ ὁριζόμενον διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον περιέχει καὶ δικαιοσύνην, ὅτι δηλαδὴ ἕκαστος εἰσφέρει ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς του δυνάμεως. Θὰ ἠδυνάμην, κ. συνάδελφοι, νὰ τερματίσω εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν ὁμιλίαν μου, ἀλλὰ ἀφοῦ ὁ κ. Γιαννόπουλος ἐνόμισε, θὰ πρέπει νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν καὶ ἐπὶ τῆς περιέργου θεωρίας του, τὴν ὁποίαν μᾶς ἀνέπτυξεν, ὅτι μὲ τὸ προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου σύστημα ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς, δηλαδὴ θὰ πληρώνῃ ὁ ἀγρότης καὶ διὰ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα συνάπτει διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων του, δίδω τούτην τὴν ἀπάντησιν. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα, ὡς γνωστόν, περιλαμβάνονται καὶ αἱ δαπάναι παραγωγῆς. Τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα συνάπτει ὁ ἀγρότης αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ δὲν ἀποτελοῦν δαπάνην τῆς παραγωγῆς, διότι αἱ ἀγροτικαὶ ἐκμεταλλεύσεις δὲν ἔχουν ἀνάγκην κεφαλαίων κινήσεως. Δι’ αὐτῶν βεβαίως ὁ ἀγρότης προμηθεύεται φάρμακα ἢ εἴδη χρήσιμα διὰ τὴν καλλιέργειαν ἢ πληρώνει ἐργάτας. Ταῦτα ὅμως (τὰ φάρμακα κλπ.) εἶναι ἡ δαπάνη, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὁμιλοῦμεν περὶ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος δὲν εἶναι νοητὴ ἡ ἔκπτωσις αὐτῆς. Καὶ ἐπειδὴ δὲ πρόκειται περὶ ἀμέσου φορολογίας καὶ ὄχι περὶ ἐμμέσου, δι’ αὐτὸ δὲν αὐξάνεται τὸ κόστος. Ἐὰν διατηρήσωμεν τὴν φορολογίαν τοῦ 3%, ὅπως ὑποστηρίζουν τινὲς τῶν συναδέλφων, τότε ἐπιβαρύνομεν τὸ κόστος, καὶ δυσχεραίνομεν τὰς ἐξαγωγὰς τῶν προϊόντων.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§105Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, δὲν ὑπεστηρίξαμεν τὴν μεταβολὴν τοῦ συστήματος τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν τὴν ὁλοσχερῆ κατάργησίν της. Ἐτονίσαμεν ὅλως ἐπικουρικῶς, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ νὰ πληρώσουν καὶ οἱ ἀγρόται μίαν εἰσφοράν, τὸ ὀλιγώτερον ἄδικον καὶ σκληρὸν σύστημα θὰ ἦτο ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς νὰ γίνῃ ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§107Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἀγορεύσω, θέλω μόνον νὰ σημειώσω καὶ διὰ τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἕνα πρᾶγμα ποὺ καὶ ἄλλοτε εἴπομεν. Ὅτι δηλαδὴ ἡ σύγκρισις τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πάντοτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μεταξὺ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καὶ τῆς προτάσεως Παπανδρέου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰς τὴν πραγματικότητα, διότι ἄλλο εἶναι τὸ ἕνα καὶ ἄλλο πρᾶγμα εἶναι τὸ ἄλλο. Ἄλλος ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἄλλος ὁ σκοπὸς τῆς προτάσεως Παπανδρέου. Ἄλλα τὰ μέσα τοῦ ἑνὸς καὶ ἄλλα τὰ μέσα τοῦ ἄλλου. Καὶ καταλήγω, τὰ ἀνόμοια πράγματα δὲν δύναται νὰ συγκριθοῦν, κ. Πρόεδρε.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10;

§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ.

§111Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἔχει ἐξαντληθῆ. Ἤδη πρὶν κατατεθῇ τοῦτο εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προτάσεων τῶν τριῶν Κομμάτων Ε.Δ.Α., Ν.Α.Κ. καὶ Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ τῆς ὁμοίας τοῦ κ. Παπανδρέου, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διὰ μακρῶν ἐξετέθησαν αἱ ἀπόψεις ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς. Ἐπηκολούθησε μετὰ ταῦτα λεπτολόγος συζήτησις κατ’ ἄρθρον. Ἑπομένως ἡ περιωρισμένη συζήτησις ἡ ὁποία διεξάγεται ἀπόψε, εἶναι σύνοψις τῶν ἀποφάσεων τῶν μὴ συμφωνούντων εἰς τὰ βασικὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ τὸ Κόμμα μας μετέχει εἰς τὰ βασικὰ ἄρθρα δι’ ἑνὸς εἰς ἕκαστον ἀγορητοῦ, δηλαδὴ εἰς τὰ ἄρθρα 5, 10 καὶ 11. Οἱ προλαλήσαντες ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 δύο συνάδελφοι, ὁ κ. Εὐαγγελίδης καὶ κ. Τσιάρας, ὑπεγράμμισαν τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς συνταξιοδοτικῆς παροχῆς καὶ ἐπεσήμαναν τὴν ἀνάγκην τῆς προσαρμογῆς της εἰς στοιχειωδῶς ἀνεκτὰ ἐπίπεδα. Ἤδη ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐνῷ αἱ παροχαὶ εἶναι γλίσχραι, ἐνῷ γίνεται μία ὑπερεκτίμησις τῶν βαρῶν ποὺ ἐπάγεται τὸ νομοσχέδιον, ἔγινε μία ἀπόκρυψις τῶν ἐσόδων ἰδίᾳ τῶν ἀφορώντων τὰ κοινωνικὰ βάρη διὰ καθαρῶς ταμιευτικοὺς σκοπούς. Ἀκόμη αὐτό, γίνεται ἐντονώτερον καὶ ἀπὸ τὴν διαπιστουμένην αὔξησιν ἀποδόσεως τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ 1961. Ἀνεξαρτήτως λοιπόν, ὅτι ἐπιβάλλονται μεγαλύτερα βάρη εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον ἀπὸ ὅ,τι ἐμφανίζονται ταῦτα ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου κατανέμονται τὰ βάρη αὐτὰ κατὰ τρόπον ἀντικοινωνικόν, κατὰ τρόπον ἀντιλαϊκόν. Ἐπιθυμοῦντες λοιπὸν καὶ ἐποικοδομητικῶς νὰ βοηθήσωμεν, ἐπροτείναμεν λύσεις ποὺ δὲν θὰ ἐπιβαρύνουν τὰ ἀπορώτερα μέλη τῆς κοινωνίας. Συγκεκριμένως ἐπανερχόμεθα πρῶτον εἰς τὴν διακήρυξιν ἀρχῆς, ὅτι ἡ πρόσθετος ἐπιβάρυνσις τοῦ 10–15% ἐπὶ τοῦ φόρου εἰσοδήματος, πρόκειται κατὰ τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιβαρύνῃ τὰ μικρὰ καὶ μεσαῖα εἰσοδήματα ἀπὸ 40.000 δραχ. καὶ ἄνω, ἐνῷ εἶναι γεγονός, ὅτι μεταξὺ τοῦ ὕψους τῶν εἰσοδημάτων 30–40.000 καὶ τῶν 100.000 πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθοῦν τὰ 63% τῶν ὑποκειμένων εἰς τὸν φόρον τοῦ εἰσοδήματος, δηλαδὴ 158.000 φορολογούμενοι. Ἡμεῖς ἀντιπροτείνομεν τὸ 15% νὰ ὑπολογίζεται ὄχι ἀπὸ εἰσοδήματα ὕψους 240.000, ἀλλὰ ἀπὸ εἰσοδήματα ὕψους 100.000, οἱ δὲ εἰσοδηματίαι κάτω τῶν 100.000 δραχμῶν νὰ μείνουν ἀνενόχλητοι. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι θὰ ἐπιβαρύνεται μόνον τὸ 7,9% τῶν φορολογουμένων, θὰ ἐπιβαρύνωνται μόνον 19.750 πολῖται πλούσιοι, ἐνῷ οἱ ἔχοντες εἰσόδημα 40.000 ἕως 100 χιλ. δραχμῶν λόγῳ τῆς μικρότητος τῶν ἐπιχειρήσεών των δὲν θὰ ἐπιβαρυνθοῦν. Ἄλλωστε, αὐτοὶ οἱ μικροὶ καὶ μεσαῖοι εἰσοδηματίαι ἐπιβαρύνονται διότι βλέπουν νὰ τοὺς καταλογίζεται εἰσόδημα κατ’ αὐθαίρετον κρίσιν, ἐνῷ οἱ μεγάλοι φορολογούμενοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν δυνατότητα καὶ διπλᾶ βιβλία νὰ τηροῦν καὶ τυπικῶς ἐν τάξει νὰ ἐμφανίζωνται, διαφεύγουν κατὰ μέγα μέρος τῆς φορολογίας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ κοινωνικοῦ πόρου 138.000 μέσοι καὶ μικροὶ φορολογούμενοι κάτω τῶν 100.000 δραχμῶν εἰσοδήματος, ἐνῷ ἐξ ἄλλου δυνάμεθα διὰ τῆς τροπολογίας μας νὰ εἰσπράξωμεν 143 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἀντὶ τῶν ὑπολογισθέντων 115 ἑκατομμυρίων. Καὶ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, μὲ βάσιν τὰς προβλέψεις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1960. Δηλαδή, χωρὶς νὰ κλονισθῇ καθόλου καὶ μάλιστα μὲ δυνατότητα νὰ αὐξηθῇ ἡ ἀπόδοσις θὰ γίνῃ μία κανονικὴ κατανομὴ τῶν βαρῶν καὶ θὰ ἀπαλλαγοῦν 130.000 μικροὶ καὶ μεσαῖοι ἐπαγγελματίαι καὶ θὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ 19.750, οἱ ἔχοντες εἰσόδημα ἄνω τῶν 100.000 δραχμῶν. Καὶ ὡς πρὸς τὸ ποσοστὸν τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ χαρτοσήμου καὶ εἰς αὐτὸ διαπιστοῦται, ὅτι ὑπάρχει συστηματικὴ ἀπόκρυψις.

§112Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κάμετε λάθος, διότι εἰς τὴν ἀπόδοσιν ὑπολογίζετε ὅλους τοὺς φόρους τῶν συναλλαγῶν.

§113Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ δὲν ἐπιμένω εἰς αὐτό. Περιλαμβάνεται ὅμως εἰς τὴν στατιστικήν. Ἀνεξαρτήτως τούτων, κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι Ὑπουργοί, προκειμένου νὰ ἐνταχθῇ ἡ χώρα εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν τονίζεται πανταχόθεν ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη μειώσεως τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ἡμεῖς διαφωνοῦμεν εἰς τὴν ἔνταξιν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε ἐνταχθῇ, εἴτε ὄχι, γεγονὸς εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς μειώσεως τοῦ παραγωγικοῦ κόστους. Προχθὲς εἰς τὴν συνέλευσιν τῶν μετόχων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὁ Διοικητὴς αὐτῆς καὶ νομισματικὸς σύμβουλος τῆς Κυβερνήσεως, τονίζει, ὅτι ἡ ὕψωσις τοῦ τιμαρίθμου πέραν τῶν ἄλλων ὀφείλεται καὶ εἰς τὴν φορολογίαν διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Ὅταν ἀρχίσῃ καὶ ὁ κύκλος συναλλαγῶν νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ τὸ πρόσθετον 10% τοῦ χαρτοσήμου, ὁ τιμάριθμος θὰ ὑψωθῇ ἔτι περισσότερον. Τρίτον ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἐμφανίζεται ἡ πρόσθετος ἐπιβάρυνσις τῶν σιγαρέττων ἀποκρύπτεται τὸ ἥμισυ τοῦ ἐσόδου διότι εἰς τὰ σιγαρέττα Αʹ καὶ Βʹ κατηγορίας λέγει μέν, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ ἀνέλθῃ εἰς 13.20 τὸ κιλόν, ἐνῷ πράγματι ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ ἀνέλθῃ εἰς 15 δραχ. ἢ 20 δραχ. λόγῳ τῆς στρογγυλοποιήσεως κατὰ 10λεπτον δι’ ἕκαστον κυτίον τῶν 20 ἢ 10 γραμμαρίων ἡ δὲ ἐπιβάρυνσις 22 δραχμῶν κατὰ κιλὸν τῶν σιγαρέττων πολυτελείας εἰς τὴν πραγματικότητα διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους εἶναι 25 καὶ 30 δραχ. Ἀνεξαρτήτως αὐτῶν, θὰ ἤθελα νὰ ὑπομνήσω, ὅτι ἡ παράταξίς μας δεχομένη τὴν πρόσθετον φορολογίαν τοῦ εἰσοδήματος μόνον διὰ τὰ ἄνω τῶν 100.000 δραχμῶν εἰσοδήματα ἐζήτησε νὰ ἀποτελέσῃ πόρον κοινωνικὸν ἡ ἐπιβολὴ δασμοῦ ἐπὶ παντὸς εἰσαγομένου γεωργικοῦ προϊόντος παραγομένου ἐν ἐπαρκείᾳ εἰς τὴν χώραν μας ἢ βιομηχανικοῦ τοιούτου ἔχοντος ὡς πρώτην ὕλην γεωργικὰ προϊόντα παραγόμενα ἐν Ἑλλάδι. Τὴν ἐποχήν, καθ’ ἣν τὰ γεωργικά μας προϊόντα ὑφίστανται ἔντονον ἀνταγωνισμὸν ἀπὸ τὴν εἰσβολὴν τῶν ξένων, τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ βιομηχανικά μας προϊόντα παραγόμενα ἀπὸ γεωργικὰ προϊόντα παραγόμενα ἐν Ἑλλάδι, ἐπίσης ὑφίστανται ἔντονον ἀνταγωνισμόν, ἡ φορολογία τῶν εἰσαγομένων θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν προστασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἔστω καὶ κατὰ ἕνα ποσοστὸν κατὰ πολὺ μικρότερον τῆς προστασίας ἄλλων τομέων. Ἐπίσης ἐζητήσαμεν νὰ καταβληθῇ τὸ 50% τῶν εἰσπραττομένων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τόκων τῶν παρεχομένων πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. πιστοδοτήσεων. Παλαιοτέρα πρότασις νὰ προικοδοτηθῇ ἡ Α.Τ.Ε. μὲ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον φαίνεται, ὅτι δανείζεται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἐνῷ ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτὴ καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ ἄλλους ἁρμοδίους παράγοντας, προσέκρουσεν εἰς ἄκαμπτον ἄρνησιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἥτις ἔχει τὸ προνόμιον τῆς ἐκδόσεως τοῦ χαρτονομίσματος καὶ ἐπιμένει νὰ εἰσπράττῃ τόκους ἀπὸ τὴν κρατικὴν Α.Τ.Ε. διὰ τὸ τυπωμένο χαρτὶ ποὺ ἐγγυήσει τοῦ Κράτους τῆς παραχωρεῖ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας ἐπεκαλέσθη τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ ἐκτύπωσις τοῦ χαρτονομίσματος κἄτι κοστίζει. Ἀλλά, ὡς διεπίστωσα ἀπὸ τὸν ἰσολογισμὸν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὅλη δαπάνη δὲν ὑπερβαίνει τὰ 8.000.000 δραχμάς. Ἑπομένως, δὲν εἶναι πειστικὸν τὸ ἐπιχείρημα, δὲν εἶναι δηλαδὴ τὸ ποσὸν ποὺ δικαιολογεῖ τὴν εἴσπραξιν τόσων ὑψηλῶν τόκων. Ἐπίσης ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι ἐκλιπόντος τοῦ λόγου διὰ τὸν ὁποῖον ἀφαιροῦνται ἀπὸ κἄθε πακέτο δύο σιγάρα ὑπὲρ τῆς Βασιλικῆς Προνοίας καὶ ἐφ’ ὅσον καθιερώθη πλέον καὶ οἱ καπνισταὶ συνηθίσαμεν νὰ μὴ ἔχωμεν εἰς τὸ πακέτο μας τὰ δύο αὐτὰ σιγαρέττα, τὸ ὀρθὸν θὰ ἦτο τὸ ποσοστὸν αὐτὸ τῶν σιγαρέττων νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, ὅπως καὶ τὸ συνεισπραττόμενον μὲ τοὺς φόρους δημοσίων θεαμάτων ποσοστὸν ὑπὲρ Ἐράνου Βορείων Ἐπαρχιῶν Ἑλλάδος. Ὑπεστηρίξαμεν ἀκόμη, ὅτι τὸ ἔσοδον, τὸ προερχόμενον ἀπὸ τὴν πώλησιν σιγαροχάρτου εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, ἀνερχόμενον εἰς 15 ἑκατομμύρια, ὅπως καὶ τὸ ἔσοδον τὸ εἰσπραττόμενον ἀπὸ πρόστιμα καὶ μετατροπὴν εἰς χρηματικὰς τῶν ποινῶν δι’ ἀδικήματα σχετικὰ μὲ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν, δηλαδὴ τὰ ἔσοδα ποὺ προέρχονται ἀπὸ τοὺς ἀγρότας καὶ ἀποτελοῦν ἐπιβάρυνσίν των, θὰ ἔπρεπε καὶ αὐτὰ νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἀσφάλισίν των. Ἐπίσης τὸ 1%, τὸ εἰσπραττόμενον διὰ τὴν ἀγροφυλακήν, πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ πόρον τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀσφαλίσεως Ἀγροτῶν. Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀστυνομία, ἡ Χωροφυλακή, ἡ Πυροσβεστικὴ Ὑπηρεσία καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ὄργανα ἀσφαλείας τῶν ἀστικῶν πληθυσμῶν ποὺ εἶναι εὐπορώτεροι πληρώνονται ἀπὸ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν, δὲν θὰ πρέπει καὶ ὁ ἀγρότης νὰ πληρώνῃ τὴν ἀγροφυλακὴν μὲ ἀνταποδοτικὴν εἰσφοράν. Αὐταὶ εἶναι αἱ σκέψεις, τὰς ὁποίας ἔχει ἡ παράταξίς μας ὡς πρὸς τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τῶν κοινωνικῶν πόρων διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ, ὅπως καὶ διὰ τοὺς πόρους τοῦ ἄρθρου 10, θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἑνώσωμεν τὴν ψῆφον μας μὲ ὅλας τὰς πολιτικὰς δυνάμεις, εἰς μίαν πλειοψηφίαν εἰς τὴν προσεχῆ Βουλήν, ἥτις θὰ ἐπιτύχῃ τὴν διαμόρφωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, συμφώνως πρὸς τὰς ὀρθὰς αὐτὰς ἀπόψεις.

§114Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ὁμιλητὴς θὰ συνομολογήσῃ, ὅτι δὲν περιωρίσθη μόνον εἰς ἁπλῆν συνόψισιν τῶν ἐπιχειρημάτων του, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐπανάληψιν αὐτῶν. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅσα ἐλέχθησαν κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὅσα ἐπίσης εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ ἤδη συζητουμένου ἄρθρου. Ὑπεστήριξα τότε, καὶ νομίζω, ὅτι παρέσχον τὰ στοιχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ ἀπόδοσις τοῦ κοινωνικοῦ πόρου ἔχει ἐκτιμηθῆ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν αὕτη νὰ ἀποστῇ οὐσιωδῶς τῶν ἐκτιμήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Αἱ ἐκτιμήσεις ἐγένοντο βάσει τῶν τότε δεδομένων, εἰς τὰ ὁποῖα καὶ ἀνταποκρίνονται καὶ ὅπως εἶπον εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, εἶναι πιθανὸν ἡ ἐπὶ τοῦ καπνοῦ εἰσφορὰ νὰ ὑπερβῇ τὰς προβλέψεις, πρὸς τὸ συμφέρον ὅμως πάντοτε τοῦ ὀργανισμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον περιέρχονται ἐξ ὁλοκλήρου τὰ ἔσοδα τῶν θεσπιζομένων πόρων. Ἔκτοτε ἡ ἐξέλιξις τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ δύναται νὰ δικαιολογῇ προβλέψεις βελτιώσεώς τινος τῆς ἀποδόσεως. Ἀντιθέτως, ὅμως, πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ, ὅτι ἡ ἀπόδοσις ἐκ τῆς εἰσφορᾶς τῆς ἀμέσου φορολογίας ἐμειώθη, διότι ἡ εἰσφορὰ ἐπιβάλλεται ἐπὶ εἰσοδήματος ἀνωτέρου τῶν 40.000 ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον προέβλεπεν εἰσφορὰν ἐπὶ καθαροῦ εἰσοδήματος ἀνωτέρου τῶν 30.000. Εἶναι, ἐπίσης, γνωστόν, ὅτι ηὐξήθησαν αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ Ὀργανισμοῦ. Διὰ τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ ἀνελήφθη πρόσθετον βάρος δεκάδων ἑκατομμυρίων διὰ τῆς παροχῆς ὁλοκλήρου τῆς συντάξεως τοῦ γήρατος εἰς τοὺς λαμβάνοντας πολεμικὰς συντάξεις. Πέραν αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω ἀκόμη ὅσα ἐλέχθησαν προκειμένου περὶ τῶν πόρων, τοὺς ὁποίους εἶχεν εἰσηγηθῆ ἡ πρότασις ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τῆς Ε.Δ.Α. καὶ τῶν ἄλλων Κομμάτων. Ἐλέχθη, καὶ ἤθελα νὰ τὸ ὑπενθυμίσω καὶ πάλιν, ὅτι οἱαδήποτε ἐπιβάρυνσις εἰσαγομένων γεωργικῶν εἰδῶν ἐκ τῶν ἐν ἐπαρκείᾳ παραγομένων ἐν Ἑλλάδι ἢ εἰσαγομένων βιομηχανικῶν, παραγομένων ἐκ πρώτης ὕλης ἀποτελούσης ἀγροτικὸν προϊὸν ἐκ τῶν ἐν ἐπαρκείᾳ παραγομένων ἐν Ἑλλάδι, θὰ εἶχεν ὡς ἄμεσον συνέπειαν τὴν κατὰ τὸ αὐτὸ ὕψος ἐπιβάρυνσιν καὶ τῆς ἐπιχωρίου παραγωγῆς, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ προσέδιδε προστασίαν εἰς τὴν ἐγχώριον παραγωγήν, ἀλλ’ ἀντιθέτως θὰ ἀπετέλει ἐπιβάρυνσιν, τὴν ὁποίαν, ὑποθέτω, πάντες ἀπεύχονται. Ἀνεξαρτήτως δὲ τῆς συνεπείας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν θὰ εἶχεν ἐπὶ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ ἡ ἀπόδοσις, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους εἶχον τότε ἐπικαλεσθῆ, δὲν θὰ ἦτο καθόλου σημαντική. Ὑπενθυμίζω, ὅτι ἐκ τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων προκύπτει, ὅτι ἡ ἀξία τῶν εἰσαχθέντων γεωργικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν προϊόντων, ἀνῆλθε κατὰ τὸ ἔτος 1959 εἰς δραχ. 538 ἑκατομμύρια περίπου. Ἡ ἐπιβάρυνσις τούτων κατὰ 10% θὰ ἀπέδιδε 53 ἑκατομμύρια περίπου. Εἰς τὰ εἴδη ταῦτα περιλαμβάνονται τυρός, ὠά, σῖτος, ἀραβόσιτος, ὄσπρια, βαμβακόσπορος, λίπη, βούτυρα κλπ. Ἡ τυχὸν ἐπιβάρυνσις ὅμως τούτων θὰ εἶχεν, ὡς προεῖπον, τὴν συνέπειαν τῆς ἀντιστοίχου ἐπιβαρύνσεως καὶ τῶν ἐγχωρίως παραγομένων ὁμοίων εἰδῶν. Εἰσάγονται ἐπίσης καὶ ἄλλα γεωργικὰ καὶ κτηνοτροφικὰ προϊόντα, ἅτινα δὲν παράγονται ἐν ἐπαρκείᾳ εἰς τὴν χώραν, ὅπως τὰ κρέατα καὶ ζῶντα ζῶα, ἰχθυηρά, γάλα κλπ. Ταῦτα ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρυνθῶσιν περαιτέρω. Εἰδικῶς μάλιστα δι’ ὅσα εἴδη ἐλήφθη πρόνοια διὰ τοῦ εἰσαγωγικοῦ νόμου τοῦ νέου δασμολογίου, ὅπως μὴ ἰσχύσωσιν ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον οἱ δι’ αὐτὰ προβλεπόμενοι ηὐξημένοι δασμοί, διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῶσιν εἴδη διατροφῆς καὶ εὐρείας λαϊκῆς καταναλώσεως. Ἐκ τῶν ἰδίων στοιχείων προκύπτει, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις βιομηχανικῶν προϊόντων, ἅτινα παράγονται ἐκ πρώτων ὑλῶν παραγομένων εἰς τὴν χώραν πρὸς 2% θὰ ἀπέφερεν 6 ἑκατομμύρια δραχ. περίπου. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ ἐκτίμησις ἔχει γίνει κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα προσδοκῶμεν ἐκ τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς. Ὑπενθυμίζω, τελευτῶν, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἀπόδοσις ἀποδίδεται ἐντὸς 3 μηνῶν εἰς τὸν Ο.Γ.Α. διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς του.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11;

§116ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 12.

§118ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 13. Ὁ κ. Δ. Δαβάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§120Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἐδάφιον 4, παράγραφος 4 λέγει, ὅτι μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ο.Γ.Α. περιλαμβάνεται καὶ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐδῶ πρόκειται περὶ μιᾶς ἀσαφείας, κατὰ τὴν γνώμην μου, διότι Γενικοὶ Διευθυνταὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας εἶναι δύο, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς Προνοίας καὶ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς Ὑγιεινῆς. Νομίζω, ὅτι πρέπει ἀμφότεροι νὰ μετέχουν εἰς τὸ Δ. Σ. τοῦ Ο.Γ.Α. διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Ὁ μὲν Γενικὸς Διευθυντὴς Προνοίας, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι μεταξὺ τῶν σκοπῶν καὶ τῆς ἀποστολῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας εἶναι καὶ ἡ προστασία τῶν ἡλικιωμένων καὶ τῶν ἀνικάνων, καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι τὸ ὄργανον τὸ κρατικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκφράσῃ τὴν κρατικὴν πολιτικὴν εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α. Ἀλλὰ καὶ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Ὑγιεινῆς πρέπει νὰ μετέχῃ, διότι ὡς εἶναι γνωστὸν τὸ θέμα τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως περιελήφθη εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Κατὰ συνέπειαν, διὰ τὰ θέματα τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ὑγιεινῆς περιθάλψεως εἶναι τὸ ὄργανον τὸ ὁποῖον θὰ κατατοπίζῃ καὶ θὰ ἐνημερώνῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α. τοὺς συναδέλφους του συμβούλους.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§122Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 13 ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ὁ Διοικητὴς τοῦ Ὀργανισμοῦ θὰ πρέπει νὰ ἐκλέγεται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον διὰ νὰ εἶναι καὶ ὄργανον τοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ νὰ διορίζῃ αὐτὴ τὸν Διοικητήν, τότε θὰ εἶναι διακοσμητικὸν τὸ Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐπιπροσθέτως ἐπιμένομεν ἀκόμη, ὅπως τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Διοικητοῦ μὴ τὰς καθορίζουν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, ἀλλὰ νὰ ὁρισθῇ, ὅτι αὗται δὲν θὰ ὑπερβαίνουν τὸ ὕψος τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Ἀνωτάτου Δημοσίου λειτουργοῦ, ὡς ἄλλωστε συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς βουλευτάς. Ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὁ Διοικητὴς ἔχει μικρὰν θητείαν καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχει τὴν ἰσοβιότητα τῶν μονίμων ὑπαλλήλων καὶ δικαιοῦται νὰ λαμβάνῃ τοὺς μισθοὺς τοὺς ὁποίους εἶναι συνηθισμένος νὰ ἀκούῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τῶν 30, 40 καὶ 50 χιλ. δραχ. μηνιαίως, νομίζω, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θεωρεῖ τὰ ποσὰ αὐτὰ ἀστρονομικὰ καὶ ἀδικαιολόγητα καὶ τὰ καταδικάζει. Καὶ ἐπιμένει, ὅπως ὁ οἱοσδήποτε ἀμοιβόμενος ἐξ οἱασδήποτε πηγῆς μὴ ὑπερβαίνει τὸν μισθὸν τοῦ Ἀνωτάτου Δημοσίου λειτουργοῦ. Αὐτὸ εἶναι ἀξίωσις ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ ἀντίθετον εἶναι πρόκλησις πρὸς τὸν πεινῶντα Ἑλληνικὸν λαόν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης, ἔχει τὸν λόγον.

§124Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, βλέπω, ὅτι ἐδῶ εἶναι καὶ ἕνα θέμα ποὺ ὁρίζει τὸ ἐδάφιον 4, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Αὐτὸ εἶναι μία πολυτέλεια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ καθορισθῇ ποῖος θὰ εἶναι ἀπὸ τοὺς Γενικοὺς Διευθυντὰς τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ποὺ θὰ μετέχῃ τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ο.Γ.Α.

§125Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας) Τὸ ἐδάφιον δʹ μετερρυθμίσθη ὡς ἑξῆς: Ἑνὸς Γεν. Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ὁριζομένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Κοιν. Προνοίας. Σχετικῶς μὲ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ο.Γ.Α. προτείνεται τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὁ μισθός του ὁρίζεται εἰς δραχ. 15 χιλιάδας.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§127ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 14, 15, 16, 17, 18, 19 καὶ 20).

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 21. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§130Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κάμνω μίαν τελευταίαν ἔκκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὰς ποινικὰς κυρώσεις τῆς παραγράφου 2 νὰ τὰς διαγράψῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὕστερα ἀπὸ τόσας ἄλλας κυρώσεις νὰ παραπέμπωμεν τὸν καθυστεροῦντα τὴν εἰσφοράν του εἰς τὸ Δικαστήριον.

§131Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 21 διαγράφονται αἱ λέξεις: «καὶ 11. Δηλαδὴ διὰ τοὺς ὑποχρέους τῶν εἰσφορῶν τοῦ ἄρθρου 11, δὲν ὑπάρχει ποινικὴ δίωξις».

§132Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ καθυστερῶν τὸν φόρον δὲν διώκεται ποινικῶς. Ἑπομένως δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταδιωχθῇ διὰ τὰ παρεπόμενα. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν πρώτην σειρὰν τῆς παραγράφου 1 νὰ προστεθῇ ἡ λέξις: «ἀμετάκλητον».

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 21;

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 21 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 22. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§136Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς τὸ ἐδάφιον εʹ τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 22 ἔχω νὰ προτείνω τὴν ἑξῆς τροποποίησιν αὐτοῦ: «Ἡ παράγραφος 6 ... ... (ἀναγινώσκει) ......».

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 22 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§138ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 22 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 23.

§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 23 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 24. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§142Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 24 δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπαναφέρω πρὸς συζήτησιν τὸ θέμα τοῦ χρόνου ἐνάρξεως συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν ποὺ συνεζητήθη εἰς τὸ ἄρθρον 4. Ἐκ τῶν εἰς χεῖρας μου πρακτικῶν τῆς Βουλῆς τῆς 30ῆς Ἰανουαρίου (σελ. 20) φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ καθορίσῃ ὡς χρόνον ἐνάρξεως τῆς συνταξιοδοτήσεως τὴν 1ην Ἰουλίου τοῦ ἔτους ποὺ ὁ ἠσφαλισμένος συμπληρώνει τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Κατὰ συνέπειαν, κακῶς ἐτέθη εἰς τὸ τυπωθὲν σχέδιον ὡς χρονολογία ἡ 1 Ὀκτωβρίου.

§143Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ διατύπωσις, ἡ ὁποία ἔγινεν, εἶναι εὐνοϊκωτέρα ἀπὸ ὅ,τι συνεζητήσαμεν τότε.

§144Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἐπειδὴ καὶ σεῖς, κ. Ὑπουργέ, ὁμολογεῖτε, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ληξιαρχικαὶ πράξεις διὰ τοὺς ὑπερήλικας, θὰ πρέπει νὰ μείνωμεν εἰς τὴν ψηφισθεῖσαν διάταξιν. Κύριε Πρόεδρε, ὁ νόμος αὐτός, θὰ ἀποτελῇ ἐφεξῆς βασικὸν καταστατικὸν νόμον τῆς Πολιτείας μας καὶ ἐκ τῆς καλῆς ἢ κακῆς ἐφαρμογῆς του, θὰ ἐξαρτηθῇ ἐὰν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θὰ συγκεντρωθῇ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἢ θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ὁδὸν πρὸς τὰς πόλεις. Ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει ἱστορικῆς σημασίας εὐθύνας διὰ τὴν ὀρθὴν καὶ συνετὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Ἡμεῖς διατηροῦμεν τὰς ἐπιφυλάξεις ποὺ ἀνεπτύξαμεν κατὰ τὰς προηγηθείσας συζητήσεις. Ἐπειδὴ ὅμως ἀποδίδομεν σημασίαν μεγίστην εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου, συνιστῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, προσοχήν, σύνεσιν, φρόνησιν καὶ πατριωτισμὸν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν διατάξεών του, θὰ εὐχηθῶμεν δὲ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀποδείξῃ καὶ εἰς ἡμᾶς, ὅτι αἱ ἀπόψεις μας δὲν εὐσταθοῦν καὶ ὅτι αἱ ἰδικαί της ἦσαν αἱ καλύτεραι.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§146Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐπειδὴ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ἀποψινῆς συνεδριάσεως, θὰ φαίνεται, ὅτι ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ κατὰ συνέπειαν, ὅτι ἐγκρίνει καὶ τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ, κάμνομεν τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ Κόμμα μας διατηρεῖ ὅλας τὰς ἀπόψεις καὶ ὅλας τὰς ἐπιφυλάξεις, τὰς ὁποίας διετύπωσεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;

§148ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη ἀναβαλλομένης τῆς εἰς τὸ σύνολον ψηφίσεώς του τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§150ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον Τρίτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοραί, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.)