1961.03.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 89η

Δευτέρα 27 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ρήγα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς (Ὑπ. Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 22)1961 καὶ 1)1959 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ τοῦ Κέντρου Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν». Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς (Ὑπουργ. Ἐμπορίου), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 146)1914 «περὶ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ» καὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Οἱ κ.κ. Ν. Μάρτης (Ὑπουργ. Βιομηχανίας) καὶ Α. Δημητρᾶτος (Ὑπουργ. Ἐργασίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 184 καὶ 186 τοῦ ἔτους 1960 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, περὶ τῆς ἀσφαλίσεως ἐν γένει τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐξαγορασθείσης Η.Ε.Α.Π». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταυρόπουλος, Δ. Καρατζένης, Κ. Παπαδημητρίου καὶ Α. Κοντογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1518 τοῦ 1950 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 35264)20.3.1961 ἀποφάσεώς του παρέσχε κρατικὴν ἐγγύησιν πρὸς Α.Τ.Ε. διὰ χρηματοδότησιν σπογγαλιέων περιόδου 1961. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 70551)22.3.1961 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν δανειοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Πιερίας μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 8.000.000. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Μ. Στεφανίδης, Ε. Κοθρῆς καὶ Φ. Πιτούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κομμένου–Ἄρτης, θυμάτων Ναζισμοῦ, αἰτουμένων ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τὸν νόμον περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Κρεσταίνων, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ παραχώρησιν εἰς τὰς Ἑνώσεις Συν)σμῶν τῆς ἀνεγέρσεως νέου ἐργοστασίου φωσφορικῶν λιπασμάτων, πρὸς καλλιτέραν διατίμησιν λιπασμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ βελτίωσις τῶν συντάξεων τούτων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κρεσταίνων καὶ Λεχαινῶν, ὡς καὶ Συν)σμῶν περιοχῆς Λεχαινῶν, ἐντόνως διαμαρτυρομένων δι’ ἀνάθεσιν ἐργοστασίου λιπασμάτων εἰς Ο.Β.Α. καὶ αἰτουμένων ὅπως τοῦτο ἀνατεθῇ εἰς Γεωργικὰς Ἑνώσεις καὶ συνεταιρισμοὺς μετὰ τῆς Α.Τ.Ε. συνεργαζομένους. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης καὶ Φ. Πιτούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ὑπεραστικῶν Λεωφορειούχων Νομοῦ Δράμας, αἰτουμένου τὴν ἀνέγερσιν Ὑπεραστικοῦ Σταθμοῦ Λεωφορείων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Ε. Ἀρβανιτάκις καὶ Κ. Μαρῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Φαρμακοποιῶν, αἰτουμένης τὴν χορήγησιν Ἐπιστημονικοῦ ἐπιδόματος κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης καὶ Φ. Πιτούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου τῶν ἐν Ἀθήναις, Πειραιεῖ καὶ Περιχώροις Ὁδηγῶν Ἀνελκυστήρων, αἰτουμένου ἐπίλυσιν αἰτημάτων του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Φ. Πιτούλης καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Τεχνικῶν Ραδιοφωνίας Ἑλλάδος, Ε.Ι.Ρ., διαμαρτυρομένου διὰ τὴν πολιτικὴν ἐπιστράτευσιν τῶν μελῶν του καὶ τὴν μὴ ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης καὶ Φ. Πιτούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτουμένου ἀναστολὴν τῶν ἀπολύσεων Συνδικαλιστῶν, ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπολυθέντων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Μερλόπουλος, Ι. Γιαλώφας, Α. Τσιάρας καὶ Η. Σκυλλάκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, αἰτουμένου τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀπολύσεων συνδικαλιστῶν, ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπολυθέντων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐπαρχίας Ἱεραπέτρας Κρήτης, αἰτουμένου εἰδικὴν ἔκτακτον ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Βαλοῦρδος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς ὁ «Φοῖνιξ», διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ κατατεθέντος Νομοσχεδίου παραγνώρισιν τῶν δικαιωμάτων τῶν μελῶν της. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Καλλιδόπουλος καὶ Η. Μπρεδήμας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν μετεκτοπισμένων εἰς Ἀθήνας ἐξ Ἁγίου Εὐστρατίου πολιτικῶν ἐξορίστων, αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τῶν διοικητικῶν ἐκτοπίσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγράφημα τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Γαστούνης, αἰτούσης ὅπως ἐργοστάσιον λιπασμάτων παραχωρηθῇ εἰς συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις καὶ Α.Τ.Ε. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγράφημα Προέδρων Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν Λεχαινῶν, Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Βαρθολομιοῦ, Κτηματικοῦ Συν)σμοῦ Βαρθολομιοῦ, Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Καλυβίων κλπ., διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ἀνάθεσιν ἐργοστασίου λιπασμάτων εἰς Ο.Β.Α. καὶ αἰτούντων ὅπως τοῦτο ἀνατεθῇ εἰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις μὲ συνεργασίαν Α.Τ.Ε. κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Φ. Πιτούλης καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς ἀπολύσεις Εἰσπρακτόρων τοῦ 6ου Κ.Τ.Ε.Λ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τηλεγράφημα Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κρεσταίνων, προτεινούσης, ὅπως διὰ ἐπιτυχῆ ἔλεγχον κοστολογήσεως λιπασμάτων νέου ἐργοστασίου λιπασμάτων, ἀνατεθῇ εἰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις καὶ ὄχι εἰς Ο.Β.Α. κλπ.

§5Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. συνάδελφε.

§7Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ βουλευταὶ δέχονται παράπονα, εἴτε ἀτομικά, εἴτε ὁμαδικὰ διαφόρων πολιτῶν ἢ ὠργανωμένων τάξεων. Καὶ καταφεύγουν, βεβαίως, εἰς ἡμᾶς, ἀφοῦ ἀπαγοητευθοῦν ἀπὸ τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, πρὸς τὰς ὁποίας ἀπευθύνονται διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων των. Ἀποτέλεσμα εἶναι, ἀπὸ στατιστικὴν τὴν ὁποίαν κρατῶ, ἐπὶ 30 ὑποβληθέντων ὑπομνημάτων, νὰ μὴ ἔχω λάβει παρὰ μόνον μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ ἓν ὡρισμένον Ὑπουργεῖον. Ὅταν πηγαίνωμεν εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, κ. Πρόεδρε, στενοχωροῦνται μερικοὶ τῶν κ.κ. Δ)ντῶν, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ ἀνώτατοι ὑπάλληλοι, διότι ὀχλοῦμεν αὐτοὺς διὰ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων ζητημάτων, δηλαδὴ νὰ κάμουν τὸ καθῆκον των. Ἐξηκρίβωσα δέ, ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς, καὶ τοῦτο εἶναι πρὸς τιμὴν τῶν ὑπαλλήλων της, διαβιβάζει τὰ ὑπομνήματα εἰς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀπαντοῦν πολλάκις. Δὲν εἶναι τὸ πρᾶγμα ἁπλοῦν, κύριε Πρόεδρε. Ἐὰν καὶ ἀπὸ ἡμᾶς ἀπογοητευθοῦν οἱ πολῖται, ὅτι δὲν θὰ εὕρουν θεραπείαν τῶν παραπόνων των, δὲν ἠξεύρω, ποῦ πρέπει νὰ πᾶνε. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἵδρυσε γραφεῖα παραπόνων καὶ εἰς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον καὶ εἰς ἓν ἕκαστον Ὑπουργεῖον. Παρὰ ταῦτα, οὐδὲν παράπονον θεραπεύεται καὶ δὲν θεραπεύεται, ἀφοῦ καὶ ἐπὶ τῶν ἐγγράφων παραπόνων τῶν βουλευτῶν, οἱ κύριοι αὐτοί, δὲν ἠξεύρω ποῖοι εἶναι, πάντως βαρύνονται οἱ Δ)νταὶ ἢ οἱ Γενικοὶ Δ)νταὶ τῶν Ὑπουργείων, δὲν ἀπαντοῦν ἐπὶ τῶν παραπόνων αὐτῶν. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ γίνῃ μία ἔντονος διαμαρτυρία, ὥστε νὰ μᾶς ἀπαντοῦν ἐπὶ τῶν διαφόρων ὑπομνημάτων μας, διότι μένουν οἱ πολῖται μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡμεῖς δὲν ἐνεργοῦμεν καὶ ὅτι τὰ παράπονά των ρίπτομεν εἰς τὸ χρονοντούλαπον, ὅπως οἱ διάφοροι ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Πιτούλης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§9Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Δὲν θέλω, ἀσφαλῶς, νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα μὲ τὸ τεθὲν ζήτημα, διότι εἶναι ἀναμφισβητήτως ἐκτὸς Κανονισμοῦ καὶ δὲν ἀντελήφθην πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρέλθῃ ἀπαρατήρητος ἡ νέα τακτική, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμεῖ νὰ ἐγκαινιάσῃ ὁ κ. συνάδελφος, ἐν τῇ αἰθούσῃ, τοῦ ὑπευθύνου τῶν ὑπαλλήλων διὰ τὰς ἀπαντήσεις πρὸς τὸ Σῶμα, ἐνῷ κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ κατὰ τὰ ἔθιμα, ὑπεύθυνοι διὰ τοῦτο εἶναι οἱ κ.κ. Ὑπουργοί. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος θέλῃ νὰ ψέξῃ τινά, ἂς μὴ στρέφεται κατ’ ἀνευθύνων προσώπων.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ἄρθρον 14. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§11Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ ἄρθρον 14 πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐν συναρτήσει πρὸς τὰ προηγούμενα 12 καὶ 13 καὶ τὰ ἑπόμενα μέχρι καὶ τοῦ 17. Τὰ ψηφισθέντα ἤδη ἄρθρα 12 καὶ 13 ἀναφέρονται εἰς τὴν σύστασιν ἰδίου φορέως πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν σκοπῶν τοὺς ὁποίους ἀντιμετωπίζει τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὸν τρόπον συνθέσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἐπὶ τῆς συστάσεως ἰδίου φορέως ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ποὺ διαγράφει τὸ σχετικὸν ἄρθρον ἐξεθέσαμεν τὴν ἀντίθεσίν μας εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπιμένομεν εἰς τὰς ἀπόψεις μας κατὰ μείζονα λόγον μετὰ τὴν ἐκ νέου ὑπαγωγὴν τῆς παροχῆς τῶν ἰατρικῶν φροντίδων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἀσφαλίσεων τῶν κινδύνων κατὰ παγετῶν καὶ χαλάζης καὶ ἡ συνταξιοδότησις τοῦ γήρατος δύναται κάλλιστα ν’ ἀντιμετωπισθῇ μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἥτις διαθέτει πλῆρες μητρῷον τῶν ἀγροτῶν καὶ πεῖραν ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἀπασχολήσεώς της εἰς τὴν ἀσφάλειαν τῶν παγετῶν καὶ χαλάζης καὶ θὰ ἠδύνατο μὲ ἀνάλογον μικρὰν ἀντιπαροχήν, δι’ ἐνίσχυσιν τοῦ προσωπικοῦ της, ν’ ἀνταποκριθῇ ἱκανοποιητικῶς εἰς τὴν εἰδικὴν ἀποστολήν. Πόσον τοῦτο εἶναι βάσιμον, ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι τὴν πεῖραν τῆς Α.Τ.Ε. δέχεται ὁ νομοθέτης διὰ τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 7, καθ’ ἣν ἡ ταμειακή, λογιστικὴ καὶ ἐν γένει διαχειριστικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ο.Γ.Α. διεξάγεται ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, καθοριζομένης ἀποζημιώσεως εἰς βάρος τοῦ κονδυλίου ἐξόδων διοικήσεως τοῦ Ο.Γ.Α., διὰ τὰς πρὸς τὸν τελευταῖον ὑπηρεσίας της. Τὸ ἀντικείμενον, ἑπομένως, ποὺ ἀπομένει εἰς τὸν Ο.Γ.Α. μετὰ τὴν ὑπαγωγὴν τῶν ἰατρικῶν φροντίδων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ τῆς ταμειακῆς, λογιστικῆς καὶ ἐν γένει διαχειριστικῆς ὑπηρεσίας εἶναι ἡ σύνταξις μητρώου τῶν ἠσφαλισμένων καὶ ἡ γενικὴ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἑκάστοτε θὰ χαράσῃ ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων. Ἰδοὺ διατὶ εἴμεθα, ἐπαναλαμβάνω, ἀντίθετοι πρὸς τὴν σύστασιν φορέως, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ποὺ διαγράφει τὸ σχέδιον νόμου. Τὸ ἄρθρον 14 ἀναφέρεται εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον περιορίζεται εἰς τὴν μελέτην καὶ λῆψιν μέτρων διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἐπιμελεῖται ὡσαύτως τῆς συλλογῆς στοιχείων καὶ τῆς διεξαγωγῆς μελετῶν καὶ περὶ ἄλλων κινδύνων ἀφορώντων τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καὶ τὴν ἀγροτικὴν παραγωγήν, ἀντικείμενα τὴν μελέτην τῶν ὁποίων δύναται νὰ ἀναθέτῃ εἰς τακτικὰς ἢ εἰδικὰς ἐπιτροπὰς μὲ συμμετοχὴν εἰδικῶν ἐπιστημόνων. Κατὰ ταῦτα, ἡ ἀνάγνωσις τοῦ ἄρθρου πείθει, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δὲν ἀσκεῖ Διοίκησιν, εἶναι ἐπιτελικὸν ὄργανον, εἶναι ἐν τῇ οὐσίᾳ Σῶμα διακοσμητικόν, μεταβαλλόμενον διὰ τῶν καθ’ ἕκαστα διατάξεων τοῦ ἄρθρου εἰς θλιβερὸν κομπάρσον τοῦ Διοικητοῦ, ὅστις ἀσκεῖ διοίκησιν κατὰ τρόπον πράγματι ἀπολυταρχικόν. Διότι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀποφασίζει μόνον περὶ διενεργείας οἱασδήποτε δαπάνης, ὑπερβαινούσης τὰς 100 χιλιάδας δραχμάς, ἀποφασίζει περὶ συνάψεως ἢ καταγγελίας συμβάσεων ἀντικειμένου ἀξίας μείζονος τῶν 100 χιλιάδων δραχμῶν καὶ τέλος ἀποφαίνεται ἐπὶ παντὸς θέματος, ἀναγομένου εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Διοικητοῦ, ἐφ’ ὅσον ἤθελε παραπεμφθῇ εἰς αὐτὸ ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ πρὸς γνωμοδότησιν ἢ λῆψιν ἀποφάσεως. Διερωτᾶται τις, ἑπομένως, ποῖον λόγον ὑπάρξεως ἔχει τὸ πολυμελὲς Διοικητικὸν Συμβούλιον εἰς τὸ ὁποῖον ἡ συμμετοχὴ τῶν κ.κ. Γενικῶν Διευθυντῶν τῶν Ὑπουργείων ἢ τῶν νομίμων ἀναπληρωτῶν, τὸ καθιστοῦν περισσότερον δυσκίνητον. Οἱ κ.κ. Γενικοὶ Διευθυνταὶ ἢ οἱ νόμιμοι ἀναπληρωταὶ δὲν διαθέτουν χρόνον νὰ ἀσχοληθοῦν σοβαρῶς μὲ τὸ μέγα πράγματι θέμα τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων. Μετέχουν, χωρὶς ὑπερβολήν, εἴτε ἐκ νόμων ποὺ ἔχουν καθιερωθῆ, εἴτε ἐξ OFFICIO τοὐλάχιστον, εἰς ἑκατὸν Συμβούλια. Τὸ πολυμελὲς Συμβούλιον εἶναι ἡ τροχοπέδη καὶ ἡ ἀνάσχεσις πορείας πρὸς τὴν πρόοδον τοῦ θεσμοῦ. Πέραν τούτου εἶναι ἀδικαιολόγητος δαπάνη εἰς βάρος τοῦ Ὀργανισμοῦ, δοθέντος ὅτι εἰς τὰ μέλη καταβάλλεται ἀποζημίωσις καὶ ἔξοδα κινήσεως διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν καὶ τῶν ὁποίων τὸ ὕψος δὲν γνωρίζομεν. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ δώσῃ ὅ,τι καὶ εἰς τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η., ὅπου ἀπόστρατοι Ναύαρχοι, Στρατηγοὶ καὶ πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι, τοὺς ὁποίους ὁ χρόνος ἐτοποθέτησεν ἐκτὸς ἐνεργοῦ δράσεως, λαμβάνουν 12 ἕως 15 χιλιάδας μηνιαίως. Εἶπον πρὸ ὀλίγου, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ Διοικητὴς ἀσκεῖ τὴν διοίκησιν κατὰ τρόπον ἀπολυταρχικόν. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 15, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Διοικητοῦ, ἐνθυμίζει τὰ ἄρθρα 31 καὶ 32 τοῦ Συντάγματος. Λέγει τὸ ἄρθρον 31 τοῦ Συντάγματος, ὁ Βασιλεὺς διορίζει καὶ παύει τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ λέγει τὸ ἄρθρον τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, ἐν παραγράφῳ βʹ, ὅτι ὁ Διοικητὴς διορίζει καὶ παύει τὸ πάσης φύσεως προσωπικὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Λέγει τὸ ἄρθρον 32 τοῦ Συντάγματος, ὁ Βασιλεὺς εἶναι ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων καὶ ἐδῶ ὁ Διοικητὴς εἶναι ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων, ἀποφασίζει περὶ διενεργείας οἱασδήποτε δαπάνης καὶ συνάψεως ἢ καταγγελίας συμβάσεως μέχρις 100 χιλιάδων δραχμῶν καὶ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ ἄρθρον 17 παρ. 1 κατὰ παρέκκλισιν τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ διατάξεων καὶ τῶν διατάξεων περὶ προμηθειῶν καὶ ἐκτελέσεως ἔργων τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Ν.Π.Δ.Δ., εἶναι ἑπόμενον, ἐφ’ ὅσον διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου παρέχεται τοιαύτη εὐχέρεια, τὸ μέγα πλῆθος τῶν ἀποφάσεων θὰ ἔχῃ οἰκονομικὸν ἀντικείμενον μέχρις 100 χιλιάδων δραχμῶν καὶ κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων. Μακρὰν ἀπὸ τοῦ νὰ διατυπώσω ὑπονοίας πρὸς τὸ ἄγνωστον πρόσωπον ποὺ προορίζεται ὡς Διοικητὴς καὶ τὸ ὁποῖον πιστεύω, ὅτι θὰ εἶναι ἀδιαβλήτου κύρους καὶ ἐντιμότητος, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ διάταξις εἶναι ἐπικίνδυνος καὶ ὄχι σώφρων. Τί λόγου χάριν, θὰ ἔβλαπτε τὸ δικαίωμα αὐτὸ νὰ περιορισθῇ εἰς 20 χιλιάδας δραχμὰς καὶ ἄνω τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ νὰ ἀποφασίζῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἐπὶ τέλους, ἂς ἀσχοληθῇ μὲ κἄτι καὶ τὸ Συμβούλιον, διότι ὑπάρχει φόβος νὰ καταληφθῇ ἐξ ἀνίας. Τὸ ἄρθρον 16 ἀναφέρεται εἰς τὴν διοικητικὴν ὀργάνωσιν. Τὸ προσωπικὸν τοῦ Ο.Γ.Α. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰδικῶν μας σκέψεων, ἡ ὕπαρξις προσωπικοῦ τοῦ ὕψους τῶν 200 τακτικῶν ὑπαλλήλων, θὰ ἐπιβαρύνῃ ἀσκόπως τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, διότι καὶ πέραν τῶν διὰ τοῦ νομοσχεδίου τιθεμένων ὁρίων τοῦ ὕψους τῶν ἐξόδων Διοικήσεως εἰς 3% ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ προσωπικὸν θὰ διογκοῦται συνεχῶς καὶ φρονῶ, ὅτι αἱ δαπάναι Διοικήσεως συντόμως θὰ διπλασιασθοῦν. Τοῦτο ἄλλως τε προκύπτει ἐκ τοῦ κειμένου, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ἀνώτατον ὅριον 200 τακτικῶν ἐμμίσθων ὑπαλλήλων, πέραν αὐτῶν ὑπάρχει τὸ κατώτερον βοηθητικὸν καὶ ὑπηρετικὸν προσωπικὸν (κλητῆρες, θυρωροί, καθαρίστριαι κλπ.), οἱ ἐπὶ συμβάσει καὶ ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι. Ἀλλά, ἐπίσης, πιστεύετε, κ. Ὑπουργέ, σοβαρῶς, ὅτι οἱ 4 νομικοὶ ἐπαρκοῦν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ο.Γ.Α., ὅταν μάλιστα ἀρχίσῃ ἡ δίωξις διὰ καθυστερουμένας ὀφειλάς; Κατ’ ἀνάγκην καὶ ἐδῶ θὰ προσλάβητε ἐπὶ συμβάσει ἀριθμὸν Δικηγόρων, ἐγὼ μάλιστα φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἔχωμεν νέον εἶδος παγωμένων ὀφειλῶν. Εἶναι βέβαιον, ἐξ ἄλλου, ὅτι διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, χρειάζεται εὐρὺ δίκτυον ὑποκαταστημάτων, τοῦτο σὺν τοῖς ἄλλοις ἐξηγεῖ τὴν ἀνάγκην τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ προσωπικοῦ. Ὡς πρὸς τὴν πρόσληψιν, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι καὶ οἱ ἀνώτατοι, θὰ πρέπει νὰ προσληφθοῦν κατόπιν αὐστηροῦ καὶ ἀδιαβλήτου διαγωνισμοῦ, ὥστε νὰ εἰσέλθουν οἱ ἀριστεῖς, περιβεβλημένοι μὲ τὸ κῦρος τῆς δοκιμασίας. Εἰς τὸ ἄρθρον 17 καθορίζεται, ὅτι τὰ προβλεπόμενα ἔσοδα κατανέμονται εἰς τρεῖς λογαριασμούς, ἀντιστοίχους πρὸς τοὺς τρεῖς κλάδους ἀσφαλίσεως. Λογαριασμὸς αʹ τοῦ κλάδου τῶν συντάξεων, λογαριασμὸς βʹ τοῦ κλάδου ἀσθενείας καὶ λογαριασμὸς γʹ τοῦ κλάδου ἀσφαλίσεως παραγωγῆς. Τὸ σύστημα λειτουργίας τῶν λογαριασμῶν εἶναι τὸ διανεμητικόν. Αἱ δαπάναι ἑκάστου κλάδου δέον νὰ καλύπτωνται διὰ τῶν ἐσόδων τοῦ ἀντιστοίχου λογαριασμοῦ, τὰ τυχὸν πλεονάσματα ἑκάστου λογαριασμοῦ μεταφέρονται εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους εἰς τὰ ἀποθεματικὰ τοῦ λογαριασμοῦ τούτου. Ἐπιτρέπεται ἡ μεταφορὰ κεφαλαίων ἐξ ἑνὸς λογαριασμοῦ εἰς ἄλλον, ἐφ’ ὅσον ἐκ τῆς μεταφορᾶς ταύτης δὲν πρόκειται νὰ δημιουργηθοῦν ἐλλείμματα εἰς τὸν λογαριασμόν, ἐκ τοῦ ὁποίου γίνεται ἡ μεταφορά. Εἰς ἣν περίπτωσιν ἐλλείμματα εἰς λογαριασμόν τινα, τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ κάλυψις ἐκ τοῦ ἀποθεματικοῦ ἢ ἐκ μεταφορᾶς κεφαλαίων ἐξ ἄλλων λογαριασμῶν, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, περικόπτονται συμμέτρως αἱ παροχαὶ τοῦ οἰκείου κλάδου διὰ τὸ ἑπόμενον ἑξάμηνον, πρὸς κάλυψιν τοῦ προκύψαντος ἐλλείμματος. Ἐκ τῆς διατυπώσεως τῆς διατάξεως αὐτῆς συνάγεται, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει βαθείας ἀνησυχίας, ὡς πρὸς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν διὰ τοῦ παρόντος ἀναλαμβανομένων ἔναντι τῶν ἀγροτῶν ὑποχρεώσεων καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ ἀνησυχία της αὕτη ἀπορρέει ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ λογαριασμὸς τοῦ κλάδου ἀσφαλίσεως παραγωγῆς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανίσῃ καὶ διὰ περισσοτέρας τῆς μιᾶς ἐν συνεχείᾳ καλλιεργητικὰς περιόδους σημαντικὰς πρὸς τὰ ἄνω ἀποκλίσεις, ἡ ἀντιμετώπισις τῶν ὁποίων θὰ ὑπονομεύσῃ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Φοβοῦμαι, ὅτι τὸ ἀναγκαῖον ποσὸν πρὸς κάλυψιν τοῦ κλάδου ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς, εἶναι κατὰ πολὺ ἀνώτερον τοῦ τιθεμένου διὰ τοῦ παρόντος ποσοῦ τῶν 150 ἑκατομμυρίων. Ἰδοὺ εἷς ἐπὶ πλέον λόγος, ὅστις ἐπέβαλε τὸν διαχωρισμὸν τοῦ θέματος καὶ τὴν ἀνάγκην, ὅπως ἡ ἀσφάλεια τῆς παραγωγῆς ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδίου νομοσχεδίου. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον νὰ κάμω καὶ ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἀκόμη καιρὸς νὰ ἀναθεωρήσῃ ἐν τῷ σημείῳ τοῦτο τὰς ἀπόψεις της, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἰδίαν. (Χειροκροτήματα).

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§13Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διηρεύνησα τὸ Διοικητικὸν ἡμῶν Δίκαιον, κ.κ. βουλευταί, ὡς καὶ τὸ σύστημα διοικήσεως τῶν διαφόρων ὀργανισμῶν, διὰ νὰ ἀνεύρω ἀπὸ ποίαν ἀρχὴν ἐνεπνεύσθη ὁ συντάξας τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, σχετικῶς μὲ τὴν διοίκησιν τοῦ Ο.Γ.Α. Ὁμολογῶ, ὅτι παρόμοιον παράδειγμα δὲν ἀνεῦρον. Κατὰ τὰ καθιερωμένα, τὸ πρῶτον ὄργανον διοικήσεως διὰ κάθε αὐτοδιοικούμενον ὀργανισμὸν εἶναι τὸ διοικητικόν του συμβούλιον. Μετὰ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον καὶ ὑπ’ αὐτό, ἔρχονται τὰ διάφορα ἐκτελεστικὰ ὄργανα μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ διοικητὴς ἢ Γενικὸς Διευθυντής. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εἶναι ὑπεύθυνον ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀκολουθεῖται σύστημα πρωτότυπον, τὸ ὁποῖον καὶ πηγὴν συνεχῶν προστριβῶν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ, ἀλλὰ καὶ ἓν ἀνυπέρβλητον ἐμπόδιον εἰς τὴν πρόοδον τοῦ Ο.Γ.Α. Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ σχεδίου, ὁ Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α. διορίζεται διὰ Β. Διατάγματος. Θεωρεῖται τὸ ἀνώτατον ὄργανον. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, δὲν ἀπολαμβάνει τῆς τιμῆς νὰ διορίζεται διὰ Β. Διατάγματος, ὡς ὁ Διοικητής. Διορίζεται δι’ ἁπλῆς ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἐνδεικτικόν, ὅτι ὁ Διοικητὴς ὑπερέχει τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Αὐτὸ εἶναι μία ἔνδειξις τῶν σκέψεων τοῦ συντάκτου τοῦ σχεδίου νόμου, ποὺ θέλει νὰ ἐξεύρῃ τὸν θεσμὸν τοῦ Διοικητοῦ καὶ νὰ μειώσῃ τὸ Δ. Σ. Τὸ ἄρθρον 14, θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐν συσχετισμῷ μὲ τὰ ἄρθρα 15 καὶ 16, διότι ὅλα αὐτὰ τὰ ἄρθρα ἀναφέρονται εἰς ἓν ἑνιαῖον θέμα, τὸ θέμα τῆς Διοικήσεως τοῦ Ο.Γ.Α. Ἐὰν προσέξωμεν καὶ ἑρμηνεύσωμεν τὴν βούλησιν τοῦ συντάκτου διὰ τῶν διατάξεων τούτων —δὲν λέγω ἀκόμη τοῦ νομοθέτου— θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἀκολουθεῖται καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων τούτων παγίως τὸ πνεῦμα τοῦ ἄρθρου 13, ἡ ἔξαρσις δηλαδὴ τοῦ θεσμοῦ τοῦ Διοικητοῦ. Ὁ Διοικητὴς γίνεται τὸ πανίσχυρον ὄργανον. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ διοικητὴς κἄπου νὰ ὑπάγεται καὶ κἄπου νὰ λογοδοτῇ. Ἐκ τῶν σχεδιαζομένων διατάξεων, δὲν φαίνεται ἁρμόδιός τις εἰς τὸν ὁποῖον νὰ λογοδοτῇ ὁ διοικητής. Θὰ λογοδοτῇ ἆραγε εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἢ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας; Λέγω καὶ τοῦτο, διότι ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔχομεν διπλῆν ἐποπτείαν. Ἔχομεν ἐποπτείαν καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ὁ Διοικητὴς ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ ἐλέγχεται παρὰ τοῦ Δ. Συμβουλίου καὶ δὲν θὰ λογοδοτῇ εἰς αὐτό. Τοὐναντίον, τὸ Δ. Συμβούλιον, θὰ ὑπάγεται ὑπὸ τὸν Διοικητήν. Καὶ διερωτῶμαι, κ.κ. βουλευταί, ποία ἀρχὴ ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε ἐπικρατησασῶν παρέσυρε τὸν συντάκτην τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ὥστε νὰ διατυπώσῃ τὰς διατάξεις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον; Νὰ διατυπώσῃ τὰς διατάξεις κατὰ τρόπον, ὥστε τὸ Δ. Συμβούλιον ἐν τῇ οὐσίᾳ νὰ ἀποτελῇ ἕνα ἁπλοῦν διακοσμητικὸν ὄργανον; Διότι ἁπλοῦν διακοσμητικὸν ὄργανον θὰ ἀποτελῇ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἐφ’ ὅσον ἐπὶ πάντων θὰ ἀποφασίζῃ ὁ διοικητής. Ἐὰν συμβῇ κἄτι τὸ ἀνώμαλον εἰς τὸν Ο.Γ.Α. δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, διότι τοῦτο οὐδεμίαν ἐξουσίαν θὰ ἀσκῇ. Ἐὰν προσέξωμεν, τὰς διατάξεις αὐτὰς, ἐπὶ πάντων τῶν θεμάτων, θὰ ἴδωμεν, ὅτι θὰ διατάζῃ καὶ θὰ ἀποφασίζῃ ὁ διοικητής. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ ἔχῃ ἁρμοδιότητα νὰ δίδῃ γνώμην ἐπί τινων θεμάτων δευτερευούσης σημασίας. Χαρακτηριστικὸν μάλιστα ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι, ὅτι διὰ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δὲν γίνεται εἰς τὸ ἄρθρον 14 κἂν χρῆσις τῆς λέξεως «ἀποφασίζει», ἐπὶ οὐσιωδῶν θεμάτων, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ ἐπουσιωδῶν. Τὸ νομοσχέδιον ἀκόμη, προβλέπει, ὅτι δύναται ὁ Διοικητὴς νὰ ἔχῃ παρ’ αὑτῷ ὡρισμένους συμβούλους, δηλαδὴ ἐγκεφάλους τινὰς ποὺ συνηθίζεται νὰ λέγωνται σήμερον οἱ Σύμβουλοι, διὰ τὴν σύνταξιν διαφόρων μελετῶν. Σκεφθῆτε, κ. βουλευταί, τίνι τρόπῳ θὰ διοικηθῇ ὁ Ο.Γ. Α., ἐὰν οἱ ἐγκέφαλοι αὐτοὶ εἶναι σὰν καὶ ἐκεῖνον ποὺ συνεβούλευσε τὸν συντάκτην τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νὰ περιλάβῃ διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν, συντάξεως θὰ τύχῃ ὁ 65ούτης ἠσφαλισμένος, ἐὰν ἔχῃ τέκνον 14 ἐτῶν. Πέραν αὐτῶν, ἐὰν ἀντιταχθῇ, ὅτι ὁ Διοικητὴς θὰ ἐλέγχεται ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι τοῦτο δὲν προκύπτει ἐκ τῶν κρινομένων διατάξεων, ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ εἶναι δυνατὸν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, εἰς τὸ ὁποῖον μετέχει ὁ Διοικητής, νὰ ἐλέγχῃ τὸν διοικητήν. Δηλαδή, ἐν τῇ οὐσίᾳ, ἐδῶ θὰ ἔχωμεν ἐλέγχοντα καὶ ἐλεγχόμενον τὸ αὐτὸ πρόσωπον. Θὰ ἦτο, κ. βουλευταί, περισσότερον ἐντὸς τῶν πραγμάτων ὁ συντάκτης τῶν διατάξεων τούτων, ἐὰν ἔλεγεν, ὅτι παρὰ τῷ Διοικητῇ θὰ ὑπάρχῃ ἕνα γνωμοδοτικὸν συμβούλιον, τοῦ ὁποίου τὴν γνώμην θὰ ἠδύνατο νὰ λαμβάνῃ ἢ νὰ μὴ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ διοικητής. Δὲν εἶναι ἀκριβολόγος ὁ συντάκτης, ὀνομάζω τὸ συμβούλιον τοῦτο, μὲ τὰς δικαιολογίας ποὺ τοῦ δίδει, Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῶν διατάξεων ὡς ἔχουν, ἂς εἶναι βεβαία, ὅτι θὰ διαπράξῃ βαρύτερον ἔτι σφάλμα ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ διέπραξε μὲ τὸ ἄρθρον 13, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν τροχάδην καὶ δὲν ἐπροσέξαμεν, ὅτι κατ’ ἄλλον τρόπον διορίζεται ὁ διοικητὴς καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Συμπεραίνων, κ. βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἢ θὰ πρέπει νὰ τροποποιήσωμεν τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 14 καὶ 15, ὥστε τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ ἀσκῇ πραγματικὴν διοίκησιν ἢ θὰ πρέπει νὰ ὀνομάσωμεν τοῦτο Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον παρὰ τῷ διοικητῇ. Ἔτι ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχουν, κατὰ τρόπον πονηρὸν ὁδηγοῦν, ὥστε ὁ πανίσχυρος Διοικητὴς νὰ λαμβάνῃ καὶ ἐξοργιστικῶς ὑψηλὰς ἀποδοχάς. Κατὰ τὸ σχέδιον, αἱ ἀμοιβαὶ τοῦ Διοικητοῦ καθορίζονται δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν. Κατ’ ἄλλην διάταξιν, οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ ἐξομοιοῦνται μισθολογικῶς μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Α.Τ.Ε., οἱ ὁποῖοι, ὅμως, νομίζω, ὅτι ἐξομοιοῦνται μισθολογικῶς μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Οὕτως, ὅμως, ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ὁ διοικητὴς θὰ ἀξιώσῃ νὰ λαμβάνῃ καὶ αὐτὸς τὰς ἀποδοχὰς τοῦ διοικητοῦ τῆς Α.Τ.Ε., ἐφ’ ὅσον καὶ οἱ ὑπ’ αὐτὸν ὑπάλληλοι θὰ λαμβάνουν τὰς ἀποδοχὰς τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης ταύτης. Ἀλλά, κ. βουλευταί, εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ἡμᾶς νὰ φορολογοῦμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ μάλιστα τὸ πτωχότερον αὐτοῦ τμῆμα καὶ νὰ δημιουργῶμεν πολυτελεῖς ὀργανισμοὺς καὶ νὰ δίδωμεν τόσον ὑψηλὰς ἀποδοχὰς εἰς τὸν Διοικητήν; Τὶ θὰ μᾶς εἴπουν οἱ ἀγρόται; Ἔλειψαν οἱ ὀργανισμοὶ τοὺς ὁποίους θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λάβωμεν ὡς παράδειγμα διὰ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ διοικητοῦ; Δὲν ἀρκοῦν αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ἢ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.;

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§15Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, κ. συνάδελφε, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς Α.Τ.Ε. λαμβάνουν τὴν μισθοδοσίαν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅτι τὸ νομοσχέδιον θεσπίζει ὡς μισθὸν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Γ.Α. τὸν μισθὸν μὲ τὸν ὁποῖον πληρώνονται οἱ ὑπάλληλοι τῆς Α.Τ.Ε. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ λάβουν τὸν μισθὸν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἐπικίνδυνος, διότι οἱ μὲν ὑπάλληλοι τῆς Α.Τ.Ε. ἐὰν ἀκολουθοῦν τὸ μισθολόγιον τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἔχουν ὡς δικαιολογίαν, ὅτι οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς προέρχονται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν. Ὑπάρχει, συνεπῶς, κἄποια δικαιολογία. Δὲν συμβαίνει, ὅμως, τὸ ἴδιον καὶ μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ο.Γ. Α. Εἶναι, λοιπόν, ἄκρως ἐπικίνδυνος ἡ διάταξις, διότι ἡ θέσπισις τοῦ μισθοῦ τὸν ὁποῖον λαμβάνουν οἱ ὑπάλληλοι τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τοὺς Ὀργανισμοὺς Δημ. Δικαίου, θὰ δημιουργήσῃ ἀναταραχὴν καὶ ξεσήκωμα ὅλων τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ν.Π.Δ.Δ., οἱ ὁποῖοι εὐλόγως θὰ ζητήσουν τὴν ἰδίαν μεταχείρισιν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, ποῦ πᾶμε;

§16Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀληθές, κ. συνάδελφε, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς Α.Τ.Ε. ἐξομοιοῦνται μισθολογικῶς μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ἐπιδίωξις τῶν ὑπαλλήλων τῆς Α.Τ.Ε. νὰ ἐξισωθοῦν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει πραγματοποιηθῆ.

§17Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκόμη χειρότερα, κ. Ὑπουργέ, διότι, ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιόν σας καθορίζει, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Νομικοῦ Προσώπου, ἐν προκειμένῳ τοῦ Ο. Γ.Α., θὰ ἀκολουθήσουν ὡς πρὸς τὴν μισθοδοσίαν τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Α.Τ.Ε. τότε, ἐφ’ ὅσον καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Α.Τ.Ε. ἐπιτύχουν τὴν ἐξομοίωσίν τους μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, αὐτομάτως θὰ τοὺς ἀκολουθήσουν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Νομικοῦ Προσώπου.

§18Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν τὸ ἐπέτυχον ἀκόμη. Ἐπίσης, δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς Α.Τ.Ε. προέρχονται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ὀλίγοι μόνον ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι πρὸ 30ετίας εἰσῆλθον εἰς τὴν Α. Τ.Ε., προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν.

§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐνθυμεῖσθε, κ. συνάδελφοι, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τῆς προσφάτως κηρυχθείσης ἀπεργίας των, ἐζήτουν τὴν ἐξομοίωσίν των μισθολογικῶς πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Διοίκησις τῆς Τραπέζης διὰ νὰ τοὺς ἐξαναγκάσουν νὰ λύσουν τὴν ἀπεργίαν, ἐδήλωσαν, ὅτι θὰ μελετήσουν τὸ αἴτημά των τοῦτο. Βλέπετε, ὅτι τείνουν οἱ ὑπάλληλοι τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς ἐξομοίωσιν μισθολογικῶς μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ εὐλόγως, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, τὶ θὰ γίνῃ μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν λοιπῶν Νομικῶν Προσώπων; Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, διότι ἀνοίγομεν πληγὴν εἰς τὸν τόπον, ποὺ δύσκολα θὰ ἐπουλωθῇ.

§20Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἴπατε, κ. συνάδελφε, ὅτι ὁ μισθὸς τοῦ Διοικητοῦ τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς τὸν ὁποῖον εὐθυγραμμίζεται καὶ ὁ μισθὸς τοῦ Διοικητοῦ τοῦ νέου φορέως, δηλαδὴ τοῦ Ο.Γ. Α., φθάνει τὰς 50–60.000 δραχμὰς μηνιαίως. Ἐρωτῶ, εἶναι κρατικὸν μυστικὸν αὐτό; Δὲν εἶναι γνωστὸν αὐτό;

§21Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐζητήθη κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ γίνῃ γνωστὸς ὁ μισθός, τὸν ὁποῖον λαμβάνουν οἱ Διοικηταὶ τῶν Κρατικῶν Τραπεζῶν καὶ δὲν ἐδόθη ἡ πληροφορία αὐτή. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα νὰ ὑπομνήσω, ὅτι κατὰ τὸν διορισμὸν τοῦ ἀειμνήστου Θηβαίου, ὡς Διοικητοῦ τοῦ Ι.Κ. Α., προεβλήθη ἀπὸ αὐτόν, διότι θὰ ἐγκατέλειπε τὸ γραφεῖον του τὸ δικηγορικόν, ἕνα δίκαιον αἴτημα, ἡ μισθολογική του ἱκανοποίησις. Καὶ ὁ νομοθέτης τότε, ὥρισεν ἕνα ἀνώτερον ποσὸν διὰ τὸν Διοικητὴν τοῦ Ι.Κ.Α., τὸ ποσὸν τῶν 15.000 δραχμῶν τότε. Ἡ Βουλὴ τότε, ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, δὲν ἀντέστη καὶ δὲν τὴν ἤλεγξε καὶ τὴν ἀφῆκε νὰ ψηφισθῇ, καθ’ ὅσον ἦτο δικαία. Ἐὰν καὶ σήμερον ἡ Κυβέρνησις καθώριζεν, ὅτι ὁ Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ λαμβάνῃ τὸν μισθὸν τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἔστω, ἢ τὸν μισθὸν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, δὲν θὰ ἐγεννᾶτο, ἴσως, ζήτημα. Ἡ δημιουργία, ὅμως, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον μιᾶς ὀλιγαρχίας ὑπαλλήλων καλῶς ἀμειβομένων, δημιουργεῖ ζητήματα καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ποῖον θὰ εἶναι τὸ ξεκίνημα τοῦ νέου ὀργανισμοῦ διὰ τὴν διοίκησίν του. Ἐπειδὴ αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 14, 15 καὶ 16 δύνανται νὰ προκαλέσουν ζητήματα καὶ νὰ ἀνατρέψουν τὸν Ο.Γ.Α., ἐπισημαίνω τὸν κίνδυνον καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως θελήσῃ νὰ τροποποιήσῃ τὰ ἄρθρα αὐτὰ καὶ νὰ καθιερώσῃ διὰ τὴν διοίκησιν τοῦ Ο.Γ.Α. τὴν ὀρθὴν ἀρχὴν τοῦ διαχωρισμοῦ τῆς Διοικητικῆς ἀπὸ τὴν ἐκτελεστικὴν λειτουργίαν. Νὰ περιορίσῃ, ἐπίσης, τὴν μισθοδοσίαν τοῦ διοικητοῦ καὶ νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, διότι ὁ μισθὸς τοῦ διοικητοῦ θὰ δώσῃ τὸν τόνον διὰ τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Γ.Α., οἵτινες θὰ ἔχουν ἀποφασιστικὴν ἐπιρροὴν ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§23Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν συζητούσαμε τὰ ἄρθρα 12 καὶ 13 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἐτονίσαμεν, ὅτι διὰ τῆς θεσπιζομένης μεθόδου δημιουργεῖται ἕνας ὀργανισμὸς 1) πολυμελής, 2) πολυτελὴς καὶ 3) δαπανηρός. Συζητουμένου, κ. συνάδελφοι, σήμερον τοῦ ἄρθρου 14 ἀποδεικνύεται, ὅτι δημιουργεῖται καὶ ἓν ἄχρηστον ἐντελῶς διοικητικὸν συμβούλιον. Τοῦτο δέ, θὰ τὸ ἀποδείξωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἑπομένου ἄρθρου 15. Διότι θὰ ὑπάρξῃ ἕνας διοικητής, ὁ ὁποῖος θὰ διορίζεται ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ μίαν μάλιστα πενταετίαν, ὅπως καὶ ἕνας διευθυντὴς ποὺ θὰ διορίζεται ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς θὰ ἔχωμεν καὶ ἕνα διοικητικὸν συμβούλιον διὰ τοὺς τύπους ποὺ δῆθεν θὰ βουλεύεται, χωρίς, ὅμως, νὰ ἔχῃ καμμίαν ἁρμοδιότητα. Αὐτά, κ. συνάδελφοι, εἴχομεν πρὸ ὀφθαλμῶν μας, ὅταν τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1960 τὸ κόμμα τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, μὲ τὸ κόμμα τῆς Ε.Δ.Α. καὶ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, κατεθέσαμεν τὴν πρότασιν νόμου διὰ τοῦ ὁποίου ἐπροτείναμε νὰ μὴ ὑπάρξῃ εἰδικὸς φορεὺς σὰν τὰ προηγούμενα τοῦ Ι.Κ.Α. Καὶ τὸ ἐζητούσαμε αὐτό, διότι εἴχαμεν ὑπ’ ὄψει μας τὶ γίνεται μέχρι σήμερα μὲ τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς διὰ λόγους οἰκονομιῶν. Καὶ αὐτὸς εἶναι λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εἴπαμεν, ὅτι ἐγκρίνομεν μὲν τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἀρχὴν του καὶ ἐδηλώσαμεν ταὐτοχρόνως, ὅτι ψηφίζοντες τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, διότι εἴμεθα ὑπὲρ τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν μας, θὰ ἀγωνισθῶμεν εἰς ὅλα αὐτοῦ τὰ ἄρθρα, διότι ὡς εἶναι συντεταγμένα ταῦτα, ὁ νόμος αὐτὸς ψηφιζόμενος ὡς ἔχει καὶ ἀνεφάρμοστος καὶ ἐκτρωματικὸς εἶναι. Κύριοι βουλευταί, τὰς ἁρμοδιότητας ποὺ δίδει τὸ ἄρθρον 14, εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὰς ἀνυπάρκτους ἐν τῇ οὐσίᾳ, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν καταλαβαίνω γιατὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἕνα δεκαεπταμελὲς Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀπὸ ὅλους τοὺς Γενικοὺς Διευθυντὰς τῶν Ὑπουργείων, τὸν Διοικητήν, τὸν Διευθυντὴν καὶ μόνον 6 ἀντιπροσώπους τῶν ἀγροτῶν, ἐκ τῶν ὁποίων δύο πάλιν θὰ διορίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅταν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δὲν ἔχῃ Διοίκησιν, δὲν διορίζῃ τὸ προσωπικόν, δὲν ἔχῃ οὐσιαστικὰ διαχείρισιν. Δι’ αὐτὸ ὑπεστηρίξαμεν ἀντὶ τοῦ δεκαεπταμελοῦς Διοικητικοῦ Συμβουλίου, νὰ ὑπάρξῃ ἓν ὀλιγομελὲς Διοικητικὸν Συμβούλιον μὲ πλειοψηφίαν μάλιστα τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἀγροτῶν, καὶ κατὰ τὴν πρότασίν μας ἑπταμελές, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν συμβουλευτικῶς νὰ βοηθήσῃ τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν. Ἀτυχῶς, δὲν εἰσηκούσθημεν καὶ ἡ Κυβέρνησις προχωρεῖ, ἴσως, λόγῳ ὑποχρεώσεων ποὺ ἔχει ἀναλάβει, πρὸς ὡρισμένα πρόσωπα, διότι ἄλλως δὲν ἐξηγεῖται αὐτὸς ὁ τραγέλαφος, ποὺ ἐμφανίζεται εἰς αὐτὸ τὸ ἄρθρον.

§24Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐπιτρέπετε; Παρακαλῶ, νὰ διευκρινίσωμεν, ὅτι ἡ συζήτησις διεξάγεται ἑνιαίως ἐπὶ τῶν τριῶν ἄρθρων 14, 15 καὶ 16.

§25Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Ἡ συζήτησις διεξάγεται μόνον διὰ τὸ ἄρθρον 14.

§26Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 14.

§27Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἂν ἐπικαλούμεθα καὶ ὡρισμένα σημεῖα τοῦ ἄρθρου 15, τὸ κάνομεν ἀναγκαστικῶς, διότι τοῦτο ἐφάπτεται μὲ τὸ ἄρθρον 14. Ὅταν συζητοῦμεν δὲ τὸ ἄρθρον 14 κατ’ ἀνάγκην ὑποχρεούμεθα νὰ θίξωμεν καὶ ὡρισμένα σημεῖα τῶν ἑπομένων ἄρθρων.

§28Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἄρα, τὰ συζητοῦμεν ἑνιαίως.

§29Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Δὲν τὰ συζητοῦμεν, ὅταν λέγωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 15 ἀνατρέπεται τὸ ἄρθρον 14.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συζητοῦνται ταὐτοχρόνως δύο ἄρθρα καὶ ἡ ἀντίληψίς μου εἶναι, ὅτι ἐπῆλθε συμφωνία περὶ αὐτοῦ.

§31Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε. Θὰ συζητήσωμεν τὰ ἄρθρα ὡς ταῦτα εἶναι διατυπωμένα εἰς τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον καὶ κατ’ ἄρθρον συζητοῦμεν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἶναι ὀρθὴ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 14.

§33Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐτονίσαμεν ἄλλοτε, τὸ ἐπαναλαμβάνομεν καὶ τώρα, ὅτι κινδυνεύομεν νὰ ἱδρύσωμεν ἕνα ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἀσφαλίσῃ τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ οἱ ἀγρόται θὰ ἀσφαλίσουν τοὺς Διοικητάς, τοὺς Διευθυντὰς καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ὀργανισμοῦ. Καὶ δυστυχῶς, αὐτὸ θὰ συμβῇ καὶ ἐδῶ, ὡς θὰ ἀποδειχθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων 15 καὶ 16 μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν μάλιστα. Τὶ λέγει τὸ ἄρθρον 14, κ. βουλευταί; Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀποφασίζει, ἐφ’ ὅλων τῶν γενικῶν θεμάτων διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τοῦ Ο.Γ.Α. Ἐδῶ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ τελεία καὶ παῦλα. Ἀτυχῶς, ἡ δευτέρα φράσις τῆς πρώτης παραγράφου, ἀνασκολοπεῖ οὐσιαστικὰ τὴν πρώτην φράσιν τῆς 1 παραγράφου. Οἱ ἀσκοῦντες τὴν διοίκησιν, διὰ τῆς συνεχείας ποὺ ἀναγράφει ἡ παράγραφος αὐτὴ καὶ τὴν διαχείρισιν δὲν θὰ ἔχῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ οὔτε καὶ καμμίαν ἁρμοδιότητα εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ ὀργανισμοῦ. Παραμένει, λοιπόν, μόνον νὰ ψηφίζῃ τοὺς προβλεπομένους κανονισμούς, καὶ νὰ ἐγκρίνῃ, διὰ τοὺς τύπους καὶ κατὰ τρόπον ἐντελῶς ἀκαθόριστον, τὰς εἰσηγήσεις τοῦ Διοικητοῦ. Λέγει περαιτέρω τὸ ἄρθρον 14, ὅτι θὰ ἔχῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἁρμοδιότητα διὰ δαπάνας ἄνω τῶν 100.000 δραχμῶν καὶ διὰ συμβάσεις ἀντικείμενον τῶν ὁποίων θὰ εἶναι τὸ ποσὸν ἄνω τῶν 100.000 δραχμῶν. Δηλαδή, δὲν θὰ ἐνδιαφέρεται τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον διὰ τὰ κονδύλια καὶ διὰ τὰς προμηθείας τῶν κάτω τῶν 100.000 δραχμῶν. Καὶ ἐπειδὴ αἱ περισσότεραι τῶν δαπανῶν κατὰ 95% θὰ ἀφοροῦν ἢ θὰ γίνωνται ν’ ἀφοροῦν δαπάνας μέχρι 100.000 δραχμῶν, ἑπομένως, τὸ δεκαεπταμελὲς Διοικητικὸν Συμβούλιον τῶν κ.κ. Γενικῶν Διευθυντῶν τῶν Ὑπουργείων, δὲν θὰ ἀσχολῆται καὶ μὲ διαχείρισιν, ὅπως δὲν θὰ ἀσχολῆται οὐσιαστικὰ καὶ μὲ τὴν Διοίκησιν. Ἐπίσης, οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα θὰ ἔχῃ διὰ τοὺς διορισμούς, μεταθέσεις τῶν ὑπαλλήλων καὶ θὰ ἔχῃ ἀσφαλῶς, ὡς μόνην ἀπασχόλησιν τὴν εἴσπραξιν τῶν παχυλῶν, ἀσφαλῶς, ἡμεραργιῶν. Δίδει, πράγματι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 14 ἁρμοδιότητα εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ μελετᾷ καὶ νὰ εἰσηγῆται εἰς τὸν Ὑπουργὸν Γεωργίας τὰ ληπτέα μέτρα διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ λειτουργίαν τοῦ ὀργανισμοῦ. Καὶ ἐρωτῶ, κ. βουλευταί, εἶναι δυνατὸν ἕνα 17μελὲς Συμβούλιον ἀποτελούμενον ἀπὸ τοὺς Διευθυντὰς τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἀπὸ τὸν Διοικητὴν καὶ τὸν Διευθυντήν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχολῆται μὲ μελέτας; Καὶ λέγει ἐν συνεχείᾳ τὸ ἄρθρον 14 παρ. δʹ, ὅτι θὰ ἐπιμελῆται τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς συλλογῆς στοιχείων καὶ θὰ καταρτίζῃ μελέτας, πλὴν τῶν κινδύνων τῶν ἀφορώντων τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καὶ τὴν ἀγροτικὴν παραγωγήν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ ἀσχολῆται μὲ μελέτας καὶ συλλογὴν στοιχείων. Περαιτέρω ὁμιλεῖ καὶ περὶ ἄλλων πραγμάτων, ἀσχέτων πρὸς τὴν διοίκησιν καὶ τὴν διαχείρισιν. Κύριοι βουλευταί, εἶναι τόσον παράδοξα αὐτὰ τὰ φαινόμενα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἐκ τῆς διατυπώσεως τῶν διατάξεων αὐτῶν, ὥστε, νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς, εἶναι ἐπὶ τέλους καιρός, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀναθεωρήσῃ τὴν τακτικήν της. Εἰς αὐτὸν τὸν νόμον δίδεται ἡ ἐντύπωσις, πάντως, ὅτι οἱ συντάξαντες αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, προέβλεψαν, ὅτι ὁ εἷς ἐκ τῶν συντακτῶν θὰ εἶναι ὁ ὑπὸ διορισμὸν Διοικητὴς καὶ ἕνας ἄλλος, ἂν εἶναι δύο οἱ συντάκται, ὅτι θὰ εἶναι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ο. Γ.Α. Πρὸς διακόσμησιν, λοιπόν, οἱ συντάκται αὐτοῦ τοῦ νόμου ἠθέλησαν καὶ μίαν Διοίκησιν πολυμελῆ, ἀλλὰ διὰ μελέτας καὶ συλλογὴν στοιχείων. Ἐὰν, κ. συνάδελφοι, αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἐγκριθῇ εἰς τὰ ἄρθρα του ὡς ἔχει, οἱ ἀγρόται θὰ μᾶς τὸ πετάξουν κατάμουτρα καὶ θὰ μᾶς ποῦνε, ὅτι δὲν γνωρίζομεν τὶ ψηφίζομεν ἢ τὸ ψηφίζομεν ἀδικοῦντες τὴν νοημοσύνην τῶν ἠσφαλισμένων. Ἑπομένως, τὸ ἄρθρον 14 θὰ πρέπει νὰ διαμορφωθῇ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἀποδίδῃ Διοικητικὸν Συμβούλιον ὑπεύθυνον διὰ τὴν διοίκησιν καὶ τὴν διαχείρισιν. Νὰ ἀσκῆται ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἄλλως νὰ γίνῃ ἕνα ὀλιγομελὲς Συμβούλιον, διακοσμητικόν, τὸ ὁποῖον νὰ γνωμοδοτῇ συμβουλευτικῶς ἐπὶ λεπτομερειακῶν θεμάτων καὶ νὰ συλλέγῃ καὶ τὰ στοιχεῖα ποὺ θέλει ἡ Κυβέρνησις. Τὶ εἴδους, λοιπόν, Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ εἶναι αὐτό; Ὅταν ὁ Διοικητὴς θὰ διορίζεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἀνεπηρέαστον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ μὴ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει τὰς ἀποφάσεις τοῦ Διοικητοῦ; Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν. Ἡ διοίκησις, ἢ πρέπει νὰ γίνῃ πραγματικὴ διοίκησις, ἢ ἄλλως, πρέπει νὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§35Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἰπών, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μεμονωμένη συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14, ἀλλὰ ἐν συσχετισμῷ μὲ τὰ ἄρθρα 15 καὶ 16, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, εἶχεν ὀλίγον δίκαιον, διότι πράγματι, τὰ ἄρθρα αὐτὰ συμπλέκονται. Ἐγὼ πάντως, θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ ἄρθρον 14, ὅσον τοῦτο εἶναι δυνατόν. Ἡ γενικὴ γραμμὴ τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ τοῦ ἄρθρου 13 ἕως τοῦ ἄρθρου 17, εἶναι ἡ γνωστὴ πλέον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, Κυβερνητικὴ ἄποψις, δηλαδὴ ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διὰ τοῦ ἄρθρου 13 διὰ τοῦ παρόντος ἄρθρου ἐκμηδενίζεται. Ὑποτίθεται, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ ἀνώτατον συλλογικὸν ὄργανον διοικήσεως καὶ ὁ φορεὺς τῶν τάσεων καὶ τῶν ἀπόψεων καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν τούτοις, ἡ κυρία γραμμὴ τοῦ ἄρθρου 14 εἶναι, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καθίσταται ἐν τῇ οὐσίᾳ διακοσμητικὸς παράγων, ἐνῷ ἡ ἀποφασιστικὴ μηχανὴ τῆς διοικήσεως καὶ τῆς διαχειρίσεως περιέρχεται εἰς τὸν διοικητήν. Ἔχομεν, δηλαδή, καὶ ἐδῶ κατ’ ἀναλογίαν, ὄχι βεβαίως ἀπόλυτον, τὸ φαινόμενον τοῦ παραμερισμοῦ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ὅπως γίνεται καὶ διὰ τὴν Βουλὴν διὰ τῆς ἐκδόσεως σειρᾶς πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ὑπάρχει ἁρμοδιότης. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐν συντόμῳ, διὰ νὰ μὴ ἐπαναλάβω λεχθέντα, ἐγκρίνει, συλλέγει στοιχεῖα, συγκροτεῖ Ἐπιτροπάς. Ὁ Διοικητής, ὅμως, διορίζει καὶ παύει τὸ προσωπικόν, συντάσσει τὸν προϋπολογισμόν, ἰσολογισμὸν καὶ τὸν ἀπολογισμόν, ἀποφασίζει διὰ πᾶσαν δαπάνην μέχρις 100.000 δραχμῶν, καὶ ὅπως προκύπτει, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 17, πάντα ταῦτα εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων περὶ δημοσίου λογιστικοῦ καὶ περὶ συνάψεως συμβάσεων, ὁπότε γίνεται περισσότερον ἀντιληπτὴ ἡ ἔκτασις τῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Ὁ διοικητὴς περαιτέρω ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μεταβιβάζῃ ἁρμοδιότητας καὶ εἰς ἄλλα ὄργανα τῆς διοικήσεως. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὸ κῦρος μὲ τὸ ὁποῖον ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξοπλίσῃ δῆθεν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, εἶναι ἀνύπαρκτον, ἐφ’ ὅσον τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ τὴν σκιὰν τοῦ Διοικητοῦ καὶ τὸ ὄργανόν του. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, ἐπαναλαμβάνω, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐξαφανίζεται ὡς βουλευόμενον ὄργανον καὶ διερωτᾶται πλέον κανείς, εἰς τὶ θὰ χρησιμεύσῃ ἀφοῦ ὁ Διοικητὴς θὰ ἀσκῇ ὅλας τὰς οὐσιαστικὰς ἁρμοδιότητας; Δηλαδή, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀποτελεῖ οὐσιαστικῶς μίαν ἐπίφασιν δημοκρατικότητος πρὸς συσκότισιν τῆς πραγματικῆς καταστάσεως τῆς θεσπιζομένης διὰ τοῦ ἄρθρου 15. Ἐπιθυμῶ ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ὑπογραμμίσω, κ. Πρόεδρε, ὅτι πρὶν λήξῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14 ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, καλὸν θὰ εἶναι νὰ μᾶς διευκρινίσῃ τὶ ἐπιζητεῖται διὰ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Γ. Α. Εἶναι ἕνας διακοσμητικὸς τύπος; Εἶναι ἕνα βουλευόμενον πραγματικὸν ὄργανον διοικήσεως, τὸ ὁποῖον θὰ καθορίζῃ τὴν περαιτέρω ὑπόστασιν καὶ τὴν πορείαν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἢ ὁ Ο.Γ.Α. ἀποτελεῖ ἕνα φέουδον εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Διοικητοῦ, τοῦ ὁποίου θὰ καλύπτωνται αἱ πράξεις διὰ τῆς ἐκ τῶν ὑστέρων ἐγκρίσεως, ὅσαι βεβαίως, δὲν ἐμπίπτουν εἰς τὴν κυριαρχικὴν ἁρμοδιότητά του; Θέλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἕνα Διοικητικὸν Συμβούλιον πραγματικόν; Τότε πρέπει νὰ γίνῃ ἀναστροφὴ τῶν ἁρμοδιοτήτων τῶν ἄρθρων 14 καὶ 15 κατὰ κυριολεξίαν καὶ βασικαὶ ἁρμοδιότητες τοῦ διοικητοῦ, διορισμοί, παύσεις κλπ., νὰ μεταβιβασθοῦν αὐτούσιαι εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, αἱ δὲ ἁρμοδιότητες τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου εἰς τὸν Διοικητήν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§37Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν φαίνεται ὕστερα ἀπὸ τὴν πρώτην ὑπαναχώρησιν ποὺ ἔκαμε, σχετικῶς μὲ τὴν ἔναρξιν τῆς εἰσφορᾶς, νὰ ἔχῃ τὴν πρόθεσιν νὰ προβῇ καὶ εἰς ἄλλην ὑπαναχώρησιν. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἔκαμεν ἕνα παραλληλισμὸν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Διοικητοῦ μὲ τὴν Βουλὴν καὶ τὰς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὅμως, ἡ κατάστασις εἶναι ἀκόμη χειροτέρα, διότι τοὐλάχιστον αἱ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου φέρονται πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐνῷ αἱ ἀποφάσεις τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν ὑπόκεινται εἰς καμμίαν κύρωσιν ἐκ μέρους τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τοῦ παρόντος ἄρθρου θὰ ἐνόμιζε κανεὶς ἐκ πρώτης ὄψεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς ἀρχῆς τῆς μεγαλυτέρας ἀντιπροσωπεύσεως τῶν ἀγροτῶν εἰς τοὺς δημιουργουμένους ὀργανισμούς. Πράγματι, ἐνῷ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ ἡ ἀντιπροσώπευσις τῶν ἀγροτῶν ἔφθασεν εἰς τὸ ⅓ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, διὰ τοῦ παρόντος ἄρθρου ἡ ἀντιπροσώπευσις ἀναβιβάζεται εἰς 40%, δηλαδή, θὰ εἶναι ἀντιπρόσωποι τῶν ἀγροτῶν καὶ 9 κρατικὰ μέλη. Εἰς τὴν πραγματικότητα, ὅμως, ἡ ἀρχὴ αὐτὴ τῆς μεγαλυτέρας ἀντιπροσωπεύσεως ἀνατρέπεται ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ὅπως διαγράφονται αἱ ἁρμοδιότητές του εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον, ἀποτελεῖ ἕνα διακοσμητικόν, δαπανηρὸν καὶ πολυτελὲς ὄργανον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀσκεῖ οὐδεμίαν ἐξουσίαν. Τὴν Διοικητικὴν ἐξουσίαν εἰς τὸν Ο.Γ.Α., ὅπως αὕτη ἀναγράφεται εἰς τὸ ἄρθρον 15, πρόκειται νὰ ἀσκῇ ὁ Διοικητὴς τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος, διοριζόμενος ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατοχυρούμενος διὰ πενταετῆ θητείαν, θὰ ἀσκῇ καὶ θὰ διοχετεύῃ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τὴν κομματικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Πράγματι, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον περιορίζεται εἰς πράξεις καὶ εἰς διοίκησιν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν καμμίαν ἀποφασιστικὴν σημασίαν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Κυριαρχικὰ δικαιώματα τοῦ Διοικητοῦ ὑπάρχουν καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα, ὅπως θὰ ἴδωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 15, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα, διὰ τῆς παροχῆς εἰς τὸν Διοικητὴν τοῦ δικαιώματος νὰ λαμβάνῃ μόνος του ἀποφάσεις διὰ δαπάνας μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 100 χιλ. δραχμ., δυνάμεθα δὲ ἀκολούθως νὰ ἐννοήσωμεν, ὅτι εἶναι πάντοτε προσιτὸν εἰς τὸν κ. Διοικητήν, προκειμένου νὰ ἀποφύγῃ τὴν ὑπέρβασιν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν κατάτμησιν τῶν κονδυλίων. Ἡ διακοσμητικὴ φύσις τοῦ Διοικ. Συμβουλίου, κ. Πρόεδρε, ἀποδεικνύεται πλήρως ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου. Οὕτω ἡ παράγραφος ζʹ λέγει «..... (ἀναγινώσκει) .....». Ἀλλά, ὡς διατυποῦται ἀναιρεῖ αὐτήν, διότι ὅταν λέγῃ «... (ἀναγινώσκει) ...». Εἶναι ὡσὰν ἐκεῖνο ποὺ θέλει νὰ δώσῃ ἡ διάταξις νὰ τὸ ξαναπαίρνῃ πίσω, διότι ποτὲ ὁ διοικητὴς δὲν θὰ παραπέμψῃ εἰς τὸ Συμβούλιον ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν θέλει νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην του. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῶ, πῶς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ ἐπιδίδεται εἰς μελέτας καὶ θὰ ἐργάζεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὅταν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖται, ἐκτὸς τῶν ἀγροτικῶν ἀντιπροσώπων, καὶ ἀπὸ πλειάδα διευθυντῶν διαφόρων Ὑπουργείων, οἵτινες, ὡς γνωστόν, μετέχουν καὶ εἰς ἄλλα Συμβούλια ἄλλων Ὀργανισμῶν. Δὲν πρόκειται, δηλαδή, περὶ ἀργοσχόλων, διαθετόντων τὸν ἀπαιτούμενον διὰ μελέτας χρόνον. Ἐν συνεχείᾳ, ἡ διάταξις λέγει «... (ἀναγινώσκει) ...». Καὶ ἐδῶ θὰ μποροῦσα νὰ κάμω τὶς ἴδιες παρατηρήσεις, διότι ἕνα τόσον ἀνομοιογενὲς καὶ πολυτελὲς συμβούλιον θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ κάμῃ μελέτας καὶ ἄλλας ἐργασίας διὰ τὴν προαγωγὴν τοῦ κλάδου τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἐπίσης, εἰς τὴν παράγραφον 3 ἀναφέρεται «... (ἀναγινώσκει) ...». Δηλαδή, τὸ διοικητικὸν συμβούλιον θὰ δύναται νὰ συγκροτῇ Ἐπιτροπὰς διὰ τὴν κατάρτισιν μελετῶν. Αὐταὶ αἱ Ἐπιτροπαὶ θὰ ἀμείβωνται, βεβαίως, ἐπιπροσθέτως καὶ θὰ παίρνουν ἀποζημιώσεις καὶ ἐπειδὴ εἰς αὐτὰς θὰ λαμβάνουν μέρος καὶ μέλη τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου, θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῶν δαπανῶν καὶ ὑπερβολικὰς ἀμοιβάς, διότι τὰ μέλη τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου θὰ ἀμείβωνται καὶ διὰ τὴν συμμετοχήν των εἰς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον καὶ διὰ τὴν συμμετοχήν των εἰς τὰς Ἐπιτροπάς. Διὰ νὰ καταλήξω, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 14, ὅπως καὶ τῶν ἄρθρων 13 καὶ 15 ἀποτελοῦν μίαν ἀπόδειξιν, ὅτι ὁ ἱδρυόμενος ὀργανισμὸς θὰ εἶναι ἕνας ὀργανισμὸς ποὺ γίνεται διὰ τὴν τοποθέτησιν ἑνὸς διοικητοῦ καὶ μιᾶς πλειάδος ὑπαλλήλων, οἵτινες θὰ ἀμείβωνται πλουσιοπαρόχως εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ, ὅστις συγκροτεῖται ἀπὸ τὰς εἰσφορὰς τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ἀθλιεστάτην οἰκονομικὴν κατάστασιν. Αἱ δαπάναι αὐταὶ θὰ ἐγείρουν τὴν ὀργὴν τῶν ἀγροτῶν, ὅταν οὗτοι λάβουν γνῶσιν τῶν μεγάλων κονδυλίων ποὺ θὰ διατίθενται διὰ πολυτελῆ ἔργα ποὺ θεσπίζονται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κακογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§39Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 14 καθιεροῦται ἕνα τεκμήριον τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου εἰς τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τοῦ ὀργανισμοῦ. Ταὐτοχρόνως, ὅμως, ἀποδυναμοῦται, ἀναιρεῖται ὁλοσχερῶς ἡ εὐρυτάτη διατύπωσις τῆς παρ. 1 μὲ τὴν ἐξαίρεσιν, ἥτις ἀκολουθεῖ. Οὕτω καταντᾷ ἡ παράγραφος αὕτη κενὴ περιεχομένου. Ἐὰν ἴδωμεν τὴν παράγραφον 1 καὶ τὰς ἀκολούθους διατάξεις καὶ τὰς συγκρίνωμεν μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 15, θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀποψιλοῦται παντελῶς, πάσης ἁρμοδιότητος διοικητικοῦ καὶ διαχειριστικοῦ περιεχομένου. Ὅσον εὐρυτέρα εἶναι ἡ διάταξις τῆς παρ. 1, τόσον περιορίζεται ἀπὸ τὰς ὑπολοίπους διατάξεις τοῦ ἰδίου ἄρθρου. Ἐὰν δὲ κάμωμεν σύγκρισιν μὲ τὸ ἄρθρον 15, θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὸ ἄρθρον 14 δὲν καθιερώνει τὸ διοικητικὸν συμβούλιον ὡς ὄργανον πραγματικῆς διοικήσεως. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ καὶ θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ παράδειγμα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀπολογισμοῦ. Ἡ σύνταξις τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀπολογισμοῦ εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχὴν πρᾶξις διοικήσεως. Ἡ πρᾶξις αὕτη εἶναι ἀνατεθειμένη, ὄχι εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ εἰς τὸν Διοικητήν.

§40Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ κυριωτέρα πρᾶξις εἶναι ἡ ἔγκρισις τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀπολογισμοῦ.

§41Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ἐὰν διαγράψωμεν τὸ ἐδάφιον αὐτό, πάλιν ὁ Διοικητὴς θὰ συντάσσῃ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἀπολογισμόν.

§42Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἴσως, ἔχετε δίκαιον, ἀλλ’ ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι, ὅταν συνταχθῇ ἀπὸ πολυμελὲς ὄργανον θὰ ἔχῃ ὀλιγωτέρας ἀτελείας.

§43Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ψήφισις τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀπολογισμοῦ ἀποτελεῖ ἁρμοδιότητα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου.

§44Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀλλ’ ὅταν ὁ διοικητής, ὅστις διορίζεται διὰ Β. Διατάγματος, ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἰσηγηθῇ τὸν προϋπολογισμὸν ὡς τὸν ἔχει συντάξει, νομίζω, ὅτι οὐδεὶς θὰ ἔχῃ τὸ θάρρος ἐκ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου νὰ ἐπιφέρῃ μεταβολάς.

§45Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νομίζετε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συνέλθῃ ὁλόκληρον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον διὰ νὰ συντάξῃ τὸν προϋπολογισμόν; Τὸν προϋπολογισμὸν θὰ τὸν συντάξῃ ὁ Διοικητής. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχε Διοικητής, καὶ πάλιν θὰ τὸν συνέτασσεν εἷς τῶν ὑπαλλήλων, διὰ νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου. Τὸ ἴδιον ἰσχύει καὶ διὰ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Τὸν καταρτίζει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν εἰσηγεῖται εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία τὸν ἐγκρίνει κατὰ τὸ Σύνταγμα.

§46Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ συντάσσεται ἀπὸ ἕνα πολυμελὲς ὄργανον διὰ νὰ εἶναι ἀρτιώτερος. Καὶ ἁρμόδιον πρὸς τοῦτο ὄργανον εἶναι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Περαιτέρω αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 14 λέγουν, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δὲν θὰ ἀσχολῆται, παρὰ μόνον διὰ μελέτας καὶ συλλογὴν στοιχείων. Ὅλαι αἱ διοικητικαὶ πράξεις διὰ τοῦ ἄρθρου 15 ἀνατίθενται εἰς τὸν διοικητὴν καὶ ἡ ἁρμοδιότης τοῦ διοικητοῦ διὰ τὴν διάθεσιν τῶν δαπανῶν, αἵτινες δὲν ὑπερβαίνουν τὰς 100 χιλ. δραχμάς, καλύπτει ἐξ ὁλοκλήρου τὰς ἁρμοδιότητας διαχειρίσεως, διότι σπανίως θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις μία δαπάνη νὰ ὑπερβῇ τὰς 100 χιλ. δραχμάς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ τὸ ποσὸν τῶν 100 χιλ. δραχμῶν διὰ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν, ὅταν ἱδρύωμεν μὲ τόσας αἱματηρὰς θυσίας ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἀγροτῶν, ἕνα τοιοῦτον ὀργανισμόν, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα, ὥστε νὰ εἶναι, ὅσον τὸ δυνατὸν μικρότεραι αἱ δαπάναι. Βεβαίως, προβλέπεται, ὅτι αἱ δαπάναι δὲν δύνανται νὰ ὑπερβοῦν τὸ 3% τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀπὸ τοῦδε ἡ βεβαιότης, ὅτι δὲν θὰ ὑπερβῇ ποτὲ τὸ ποσοστὸν τοῦτο. Διὰ τοῦ ἄρθρου 15 παρέχεται εἰς τὸν Διοικητὴν τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ προσωπικὴν πολιτικήν. Καὶ θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ ἡ ἀντίφασις μεταξὺ διοικητικοῦ συμβουλίου καὶ διοικητοῦ, καθ’ ὅσον τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τίθεται εἰς ὑποδεεστέραν μοῖραν τοῦ διοικητοῦ. Νομίζω, κατόπιν αὐτοῦ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία ἀναμόρφωσις, κ. Ὑπουργέ, τοῦ ἄρθρου 14 καὶ δὲν εἶναι ἀβάσιμος ἡ πρότασις τῶν κ.κ. συναδέλφων, ὅπως τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον λάβῃ τὴν μορφὴν ἑνὸς γνωμοδοτικοῦ ὀργάνου, διὰ νὰ εἴμεθα συνεπέστεροι πρὸς τὴν δομὴν καὶ ἀρχιτεκτονικὴν τῶν δύο αὐτῶν ἄρθρων.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κανιάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§48Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων 12 καὶ 13, ἐτονίσαμεν τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπαγωγῆς τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὴν Α.Τ.Ε., διότι ἡ δημιουργία νέου φορέως θὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς ἠσφαλισμένους μὲ μεγάλας δαπάνας. Ἐκ τῆς συζητήσεως ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ Ο.Γ.Α. θὰ εἶναι ἕνας πολυτελὴς καὶ πολυδάπανος Ὀργανισμός, τὸν ὁποῖον θὰ πληρώσουν οἱ ἠσφαλισμένοι. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐπέμεινεν εἰς τὴν σύστασιν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε διὰ τροπολογιῶν νὰ βελτιώσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐζήτησεν, εἰς τὸ ἄρθρου 13, νὰ ὑπάρξῃ μεγαλυτέρα ἐκπροσώπησις τῶν ἀγροτῶν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ περιορισθῇ ἡ ἐκπροσώπησις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ νὰ καταστῇ τοῦτο εὐεργετικὸν καὶ ἀποδοτικόν. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἐγένετο δεκτόν. Ἤδη, διὰ τοῦ ἄρθρου 14, ὁ αὐτοτελὴς αὐτὸς Ὀργανισμὸς καθίσταται ἄνευ περιεχομένου καὶ πρόκειται νὰ διαδραματίσῃ ρόλον διακοσμητικόν, διότι ὁ Διοικητὴς ἔχει περιβληθῆ μὲ δικτατορικὰς ἐξουσίας καὶ θὰ κατευθύνῃ καὶ πάλιν. Ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὸν τομέα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ἀκολουθεῖ τὴν παγίαν της πολιτικήν, δηλαδή, τῆς ἱδρύσεως αὐτοτελῶν ὀργανισμῶν εἰς ἐκτεταμένους τομεῖς τῆς κρατικῆς δραστηριότητος, εἰς τοὺς ὁποίους διορίζει φιλικά της πρόσωπα, τὰ ὁποῖα διοικοῦν ἀνεξελέγκτως καὶ αὐθαιρέτως, ὅπως ἀπεδείχθη ὅτι γίνεται εἰς τὸν Ο.Β.Α. καὶ ὅπως διαβάζωμεν τὰς ἡμέρας αὐτὰς ὅτι γίνεται εἰς τὸν

Ε.Ο.Τ.

Εἶναι ἀνάγκη νὰ περιβληθῇ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον μὲ οὐσιαστικὰς ἁρμοδιότητας καὶ νὰ περιορισθοῦν αἱ τοιαῦται τοῦ κ. Διοικητοῦ. Ἄλλως πρέπει νὰ ἀναμείνωμεν θλιβερὰ διὰ τοὺς ἀγρότας ἀποτελέσματα.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντουδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§50Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἐξεφράσαμεν τὴν βεβαιότητά μας, ὅτι πρόκειται περὶ φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Ἡ βεβαιότης μας αὐτὴ ἑδραιώθη ἀπὸ τὴν συζήτησιν καὶ τὴν ἐπιμονὴν τῆς Κυβερνήσεως τῆς ψηφίσεως τῶν καθ’ ἕκαστα ἄρθρων καὶ εἰδικῶς τῶν 2, 4, 7, 8 καὶ 10. Διὰ τῶν ἄρθρων 13 πρὸ ἡμερῶν καὶ 14 σήμερον, ὡς καὶ τοῦ 15 ποὺ ἀκολουθεῖ, παρουσιάζεται κἄτι τὸ πλέον καινοφανές, ἐπανερχόμεθα ἐν ἔτει 1961 εἰς τὸν μεσαίωνα, εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς ἀπολυταρχίας, τῆς ἀρχῆς τοῦ ἑνός. Διὰ τῶν ἄρθρων αὐτῶν ἀγνοοῦνται τὰ συμφέροντα τῶν βαρέως φορολογουμένων ἀγροτῶν καὶ ἐπιδιώκεται ἡ κομματικὴ διαχείρισις καὶ ἡ σπατάλη τῶν πόρων τοῦ ὀργανισμοῦ. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δὲν θὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ τὴν σύγχυσιν, τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ δημιουργήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν θὰ σταματήσωμεν μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου ἄρθρου νὰ καταγγέλωμεν καὶ νὰ ἀποκαλύπτωμεν τὸ ἀντιαγροτικὸν τοῦ νομοσχεδίου, παρὰ τὰς ἐλαχίστας ἐλπίδας βελτιώσεώς του.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§52Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χάριν βελτιώσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε τὴν διαγραφὴν τῶν ἄρθρων 12–19. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 13 καὶ ἀπὸ τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐφάνησαν αἱ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 14, χωρὶς νὰ κινδυνεύσῃ τὸ νομοσχέδιον. Διότι δι’ αὐτοῦ τὸ Διοικ. Συμβούλιον καθίσταται ἄνευ ἁρμοδιότητος καὶ τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἀπομένει εἰς αὐτὸ εἶναι νὰ μετέχουν τὰ μέλη του εἰς τὰς συνεδριάσεις, διὰ νὰ λαμβάνουν τὴν ἀποζημίωσιν, ἡ ὁποία, σημειωθήτω, ὁρίζεται δι’ ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὁρίζεται βάσει τῶν κειμένων διατάξεων. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκινδύνευεν ἀπὸ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου, θὰ ἦτο αἱ κυβερνητικαὶ προθέσεις, διότι ἀπὸ τὴν ὅλην οἰκονομίαν τῶν σχετικῶν μὲ τὸν Ὀργανισμὸν ἄρθρων αἱ προθέσεις αὗται εἶναι διαφανεῖς. Ἡ τακτοποίησις ὑμετέρων. Διότι αἱ ὑπάρχουσαι καὶ δημιουργηθεῖσαι θέσεις ἔχουν κορεσθῆ, ἀλλὰ αἱ ὑποσχέσεις διὰ διορισμοὺς παραμένουν κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστόν. Τὸ πολυτελὲς τοῦ Διοικ. Συμβουλίου ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν μικρὰν σύνταξιν τῶν 180 δραχμῶν, τὴν ὁποίαν θὰ λαμβάνουν οἱ ἀγρόται καὶ ὁμοιάζει μὲ ἀποικιοκρατικὴν διοίκησιν, ὅπου οἱ ὑπάλληλοι τῆς ἀποικιοκρατίας λαμβάνουν ἡγεμονικοὺς μισθούς, ἐνῷ οἱ ἐργαζόμενοι ἄποικοι τῶν ἀποικιοκρατουμένων Κρατῶν λαμβάνουν μερικὰ σελίνια. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐδέχθη τὴν ὑπαγωγὴν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων εἰς Διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, οὔτε νὰ περιορίσῃ τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, οὔτε νὰ δώσῃ περισσοτέρας ἁρμοδιότητας εἰς αὐτό, διὰ νὰ κατοχυρώσῃ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γαβριηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§54Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶν κανεὶς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14, δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἀναφερθῇ καὶ εἰς τὰ ἄρθρα 15, 16 καὶ 17. Αὐτὸ καὶ δικονομικῶς ἐπιτρέπεται καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἶναι καὶ ἀπαραίτητον. Διότι, π.χ., ἡ ὕπαρξις τοῦ ἄρθρου 15 δὲν ἐπιτρέπει ὕπαρξιν τοῦ ἄρθρου 14. Διὰ τοῦ ἄρθρου 14, δῆθεν, καθορίζονται αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Γ.Α. Ἐνῷ τοῦτο θὰ εἶναι μόνον διακοσμητικὸν καὶ δὲν θ’ ἀσκῇ συλλογικὴν διοίκησιν, διότι τὴν Διοίκησιν θὰ τὴν ἀσκῇ ὁ Διοικητής, δεδομένου ὅτι θὰ διορίζῃ καὶ θὰ παύῃ τὸ προσωπικόν, θὰ συντάσσῃ τὸν προϋπολογισμόν, θὰ ἐγκρίνῃ δαπάνας καὶ θὰ ἐπιτρέπῃ τὰς συμβάσεις μέχρις 100.000 δραχμῶν καὶ ἐν γένει θὰ διαχειρίζεται τὴν περιουσίαν τοῦ Ο.Γ.Α. Ἑπομένως, τί ἀπομένει διὰ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον; Ποῖον Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ τολμήσῃ νὰ μὴ ἐγκρίνῃ τὸν προϋπολογισμόν, τὸν ὁποῖον συνέταξεν ὁ Διοικητής, ὅστις διωρίσθη τῇ προτάσει τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως; Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει συλλογικὴ Διοίκησις εἰς τὸν Ο.Γ.Α. καὶ ἡ ὁποία, ὁπωσδήποτε, πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς σχετικὴν τροπολογίαν, ὥστε νὰ περιέλθῃ ἡ Διοίκησις εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ο. Ἀντώνογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§56Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 14 πραγματικὰ θίγει ἕνα σημαντικώτατον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Τὸ ἐρώτημα εἶναι σαφὲς καὶ ὠμόν, ἠμπορῶ νὰ εἴπω: ὑπάρχει, ἢ δὲν ὑπάρχει Διοικητικὸν Συμβούλιον εἰς τὸν ὑπὸ σύστασιν ὀργανισμὸν ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως; Νομίζω, ὅτι τὸ κακὸν γίνεται ἀπὸ τὸ προηγούμενον ἄρθρον, ἀπὸ τὸ ἄρθρον 13, τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι ὁ Ο.Γ.Α. διοικεῖται ὑπὸ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ κατὰ δεύτερον λόγον ὁρίζει τὸ ἄρθρον 13 ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ. Μὲ τὸ ἄρθρον 14, ἔρχεσθε καὶ παρακάμπτετε τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ ἀφήνετε μόνον τὸν Διοικητὴν νὰ ρυθμίζῃ τὰ πάντα εἰς τὸν Ο.Γ.Α. Γεννᾶται, συνεπῶς, τὸ ἐρώτημα, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠξεύρει τί ἐπιδιώκει μὲ τὸν ὀργανισμὸν ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, ἢ σκοπίμως θέτει αὐτὰ τὰ πράγματα; Διότι, πράγματι, θὰ πρέπει νὰ διερωτηθῇ κανείς, διατὶ τὰ πάντα νὰ τὰ ρυθμίζῃ ὁ Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α., ὁ ὁποῖος γνωρίζομεν ὅλοι πῶς θὰ διορίζεται. Ὡς πρὸς τὰς συντάξεις, θὰ ἀκολουθῆται τὸ διανεμητικὸν σύστημα. Ἐὰν ἔχωμεν χρήματα θὰ πληρώνωμεν 210 ἢ 300 δραχ. Ἐὰν ἔχωμεν περισσότερα, δὲν θὰ ὑπερβῶμεν τὰ ὅρια αὐτὰ καὶ θὰ δημιουργοῦμεν ἀποθεματικὰ καὶ καλὸν θὰ εἶναι νὰ ἔχωμεν τὸν ἄνθρωπον ποὺ θὰ διαχειρίζηται τὰ πάντα εἰς τὸν Ο.Γ.Α. ἰδικόν μας, ὥστε ἐνδεχομένως, ἐὰν χρειασθῇ νὰ δώσωμεν μίαν δραχμὴν πάρα πάνω διὰ νὰ δημιουργήσωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι φροντίζομεν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ τῆς Χώρας. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἰς ἕνα σημεῖον δίδει τὸ νῆμα διὰ νὰ λύσωμεν τὰς ἀπορίας ποὺ δημιουργοῦνται διὰ τοῦ ἄρθρου 14. Πράγματι, εἶναι καταπληκτικόν, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν 1ην παράγραφον, τὸ ἄρθρον 14, παίρνει τὴν ὄψιν ἑνὸς περιβολιοῦ. Διότι ἐνῷ ἀρχίζει, ὅτι τὸ Διοικ. Συμβούλιον ἀποφασίζει ἐφ’ ὅλων τῶν ζητημάτων, εἰς τὸ τέλος λέγει, εἰς τὴν ἰδίαν παράγραφον, ὅτι δὲν ἀποφασίζει διὰ τίποτε, ἀλλὰ ἀποφασίζει ὁ Διοικητὴς καὶ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐγκρίνει. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὰς συμβάσεις, τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὰς τοποθετήσεις καὶ ἐπενδύσεις τῶν κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ. Μοῦ φαίνεται δὲ περίεργον, τί ἐπενδύσεις καὶ τί τοποθετήσεις κεφαλαίων θὰ γίνωνται. Τέλος πάντων, δὲν νομίζει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἀρκετὰ γύρω ἀπὸ τὰς τοποθετήσεις τῶν κεφαλαίων καὶ ἀποθεματικῶν τῶν διαφόρων Ταμείων καὶ Ὀργανισμῶν ἔχουν εἰπωθῆ καὶ ἀρκετὰ σκάνδαλα ἔχουν ὑπάρξει; Δὲν φθάνουν ὅλα αὐτά, πρέπει τώρα νὰ προβλέψωμεν ὅτι ἀποφασίζει περὶ τῶν τοποθετήσεων τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ ἀπὸ ἐπάνω θὰ στέκεται ὁ Διοικητὴς ποὺ θὰ κανονίζῃ ποῦ θὰ γίνουν αἱ ἐπενδύσεις. Νομίζω, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα πολὺ μυρίζουν.

§57Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἔχει τὸ τεκμήριον τῆς ἁρμοδιότητος. Εἰς τὸ ἄρθρον 14, διαγράφονται αἱ ἁρμοδιότητες. Λέγει ἡ σχετικὴ διάταξις: Ὁ Διοικητὴς διαχειρίζεται τὴν περιουσίαν. Ἐκεῖνος θὰ ἐπιμελῆται τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐνοικίων κλπ., ἐκεῖνος θὰ ἐπιμελῆται τῆς εἰσπράξεως τῶν τόκων τῶν καταθέσεων κ.ο.κ. Ἀλλὰ περὶ τοῦ ποῦ θὰ τοποθετηθοῦν τὰ ἀποθεματικὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ, θὰ ἀποφασίζῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ ἀποφασίζῃ ποῦ θὰ διατεθοῦν τὰ κεφάλαια.

§58Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ Διοικητὴς ἀναλαμβάνει ὅλες τὶς ἐξουσίες. Ὁ Διοικητὴς ἀποφασίζει περὶ τῶν τοποθετήσεων, ἢ ἐπενδύσεων τῶν κεφαλαίων.

§59Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.

§60Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Ἐπικαλεῖσθε αὐτὴν τὴν παράγραφον «ἀποφασίζει περὶ τῶν τοποθετήσεων, ἢ ἐπενδύσεων τῶν κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ.......... (ἀναγινώσκει)........».

§61Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ποῖος.

§62Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. «Ὑπὸ τοὺς ἰσχύοντας ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων περιορισμούς».

§63Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πέραν τῶν νόμων θὰ ἀποφασίζῃ; Καὶ πέραν τῶν ὀργανισμῶν καὶ τῶν νόμων περὶ συναλλάγματος καὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς; Δὲν θὰ ὑπόκειται εἰς κανένα περιορισμὸν αὐτὴ ἡ διαχείρισις, ὅπως ὑπόκειται καὶ ἡ διαχείρισις τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ παντὸς ἄλλου Ὀργανισμοῦ;

§64Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. «Ὑπὸ τοὺς ἰσχύοντας περιορισμοὺς τοῦ παρόντος νόμου καὶ τῶν κειμένων διατάξεων».

§65Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τῶν γενικῶν διατάξεων.

§66Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Ἐπίσης «ἐπιμελεῖται τῆς συλλογῆς στοιχείων καὶ τῆς διεξαγωγῆς μελετῶν περὶ ἄλλων, πλὴν τῶν προβλεπομένων εἰς τὸν παρόντα νόμον κινδύνων, ἀφορώντων τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καὶ τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς». Αὐτὴ ἡ διάταξις ἀσφαλῶς ἔχει τοποθετηθῆ ἐδῶ, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ, δῆθεν, ἡ μέριμνα διὰ τὰς ζημίας τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Νομίζω, ὅτι ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ποὺ τοποθετεῖται ἐδῶ, κύριε Ὑπουργέ, ἐπιβεβαιώνει ὅτι πρέπει νὰ χωρισθῇ τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ζημιῶν τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς καί, τέλος πάντων, νὰ ὑπάρξῃ μία μελέτη τοῦ ὅλου θέματος, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ ἀναλάβῃ τὴν κυρίαν διαχείρισιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ νὰ μὴ ἀσχολῆται περὶ ἀλλοτρίων καὶ ὁ Διοικητὴς νὰ ἔχῃ τὰς ἐξουσίας μόνος.

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δι’ ὀλίγων θὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς παρατηρήσεις τῶν κυρίων συναδέλφων. Κυρία βάσις τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 14 καὶ 15 εἶναι, ὅτι ἡ διοίκησις ἀσκεῖται ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Διοικητοῦ ἔχοντος ἐνισχυμένας ἁρμοδιότητας. Τοῦτο δὲν εἶναι πρωτότυπον ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ ἐφαρμόζεται εἰς μεγάλα Ἱδρύματα, εἰς τὴν Α.Τ.Ε., εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἀκόμη εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ. Καὶ ἐκεῖ ὁ Διοικητὴς τῆς Α.Τ.Ε., τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ἔχει ἐνισχυμένας ἁρμοδιότητας. Ἐκ τοῦ ὅτι ὅμως ὁ Διοικητὴς ἔχει ἐνισχυμένας ἁρμοδιότητας, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δὲν περιορίζεται εἰς γνωμοδοτικὸν ἢ διακοσμητικὸν Συμβούλιον, ὅπως ἠθέλησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ παραστήσουν. Τοὐναντίον, αἱ ἁρμοδιότητες τὰς ὁποίας ἀναγράφει τὸ νομοσχέδιον, ἀποδεικνύουν ὅτι τοῦτο, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, διοικεῖ πραγματικῶς ἐν ταῖς γενικαῖς γραμμαῖς. Κύριοι συνάδελφοι, οἱοσδήποτε Ὀργανισμὸς ἔχει αὐτοτέλειαν καὶ αὐθυπαρξίαν, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἰδικόν του προϋπολογισμόν. Ἀκόμη ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι ἡ βάσις, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἀσκεῖται ἡ διοίκησις οἱουδήποτε Ὀργανισμοῦ καὶ ἐντὸς τῆς ὁποίας κινεῖται ἡ Διοίκησις. Τὴν βασικὴν αὐτὴν ἁρμοδιότητα τῆς ἐπιψηφίσεως, τῆς ἐγκρίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἔχει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Δὲν ἀποξενοῦται, λοιπόν, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἁρμοδιοτήτων βασικῶν, διοικήσεως, ἐφ’ ὅσον ἔχει, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ἐγκρίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ κἄτι ἄλλο ἀκόμη. Ὅτι συντάσσει τοὺς Κανονισμούς. Τόσον εὐρεῖα εἶναι ἡ ἁρμοδιότης τῆς συντάξεως τῶν Κανονισμῶν ἐκ μέρους τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ὥστε ἔφερεν εἰς ἄλλην συζήτησιν τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Μπακόπουλον νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ὑποκαθίσταται εἰς νομοθετικὰ ἔργα. Διότι ὄντως, εἶναι εὐρεῖα ἡ ἁρμοδιότης τῆς συντάξεως τῶν Κανονισμῶν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ καθορίζωνται σπουδαιοτάτης σημασίας θέματα τοῦ Ο.Γ.Α.

§68Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον ἐγὼ τοιοῦτον πρᾶγμα. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι μὲ τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου δίδεται ἁρμοδιότης συντάξεως τοῦ Κανονισμοῦ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Δηλαδὴ τοῦ δίδεται πλήρης νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις.

§69Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ εἶναι μία ἁρμοδιότης, ἡ ὁποία εἶναι σημαντικωτάτη...

§70Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἶπον, ὅτι αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπεται.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ λέγω καὶ ἐγώ. Εἶναι τόσον σημαντικὴ ἡ ἁρμοδιότης τῆς συντάξεως τῶν Κανονισμῶν, ὥστε σᾶς ἔφερε νὰ κάμετε τὴν παρατήρησιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς ἰδικῆς σας πλευρᾶς ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ κἄποιαν ἀξίαν. Ἀλλὰς ἂς ἴδωμεν ἀρνητικῶς, κύριοι συνάδελφοι, ποίας ἁρμοδιότητας ἔχει ὁ Διοικητής. Πρώτη σημαντικὴ ἁρμοδιότης, εἶναι τοῦ διορίζειν καὶ παύειν τοὺς ὑπαλλήλους. Ἀλλὰ ἡ ἁρμοδιότης αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, περιορίζεται ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν Κανονισμῶν, τοὺς ὁποίους θὰ συντάξῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, δυνάμει αὐτῆς τῆς διατάξεως, ἀναγραφομένης ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Ἡ διατύπωσις εἶναι σαφής. «Διορίζει καὶ παύει, κατὰ τὰ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ καθοριζόμενα». Ἄρα ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν ὁριζομένων ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τοῦ συντάξαντος τοὺς Κανονισμούς. Δρᾷ, διὰ τὴν σημαντικὴν αὐτὴν ἁρμοδιότητα ὄντως ὁ Διοικητής. Ἔγινε παρατήρησις, ὅτι συντάσσει τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὸν ἀπολογισμόν. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν ἔγινεν ἡ διάταξις αὐτή, πάντως κἄποιος θὰ τὸν συνέτασσε τὸν προϋπολογισμόν. Καὶ ὁ συντάσσων τὸν προϋπολογισμόν, θὰ εἶναι πραγματικῶς αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ τελικῶς ὁ Διοικητής, ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ καὶ τὴν εἰσήγησιν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον περὶ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ ἢ τοῦ ἀπολογισμοῦ. «Διαχειρίζεται τὴν περιουσίαν». Εἶναι δυνατὸν ἡ διαχείρισις τῆς περιουσίας, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γίνεται συλλογικῶς; Ὄχι. Γίνεται ἡ διαχείρισις παρ’ ἑνὸς προσώπου, τοῦ Διοικητοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὰς εὐθύνας καὶ ὁ ὁποῖος θὰ δρᾷ, πάλιν, ἐπαναλαμβάνω, διότι ἡ περιουσία περιλαμβάνεται ὅλη εἰς τὸν προϋπολογισμόν, θὰ δρᾷ ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἔγινε μία ἀκόμη παρατήρησις, ὅτι ἡ συνομολόγησις συμβάσεων διὰ μιᾶς ἀποφάσεως περὶ δαπανῶν μέχρι τοῦ ὁρίου τῶν 100.000 δραχμῶν, εἶναι μεγάλη. Θὰ ἤθελον νὰ προτείνω τὸ ἑξῆς: Νὰ τηρηθῇ τὸ ὅριον τῶν 100.000, ἀλλὰ νὰ ὁρίζεται δι’ ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας τὸ ποσὸν ἐκεῖνο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἐγκρίνῃ τὴν δαπάνην ἢ θὰ συνομολογῇ συμβάσεις ὁ Διοικητής. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ παρακολουθῆται ἀπὸ τοὺς δύο ὑπουργοὺς ἡ ἁρμοδιότης αὐτή, αὐξανομένου ἢ μειουμένου ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν 100.000 δραχμῶν.

§72Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ὑπάρχῃ δηλαδή, ἕνας ἔλεγχος.

§73Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα.

§74Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οὔτε αὐτὴν τὴν δουλειὰ δὲν θὰ τὴν κάμνῃ τὸ Συμβούλιον καὶ θὰ ἀνατεθῇ εἰς τοὺς ὑπουργούς;

§75Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ εἶπον αὐτό. Ἐγὼ λέγω, ὅτι τὸ ὅριον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ δύναται ὁ Διοικητὴς ἢ νὰ διατάσσῃ δαπάνας ἢ νὰ συνομολογῇ συμβάσεις, νὰ ὁρίζεται δι’ ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ πάντως, ὄχι ἄνω τῶν 100.000 δραχμῶν. Κατηγορήθη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου θὰ λαμβάνουν ἀποζημίωσιν. Ἀναμφισβητήτως θὰ λαμβάνουν ἀποζημίωσιν, ἀλλὰ θὰ λαμβάνουν ἀποζημίωσιν ὁριζομένην διὰ κοινῶν ἀποφάσεων τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας. Τοῦτο εἶναι κανὼν τηρούμενος ἀπαρεγκλήτως σχεδὸν εἰς ὅλας τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι προβλέπουν περὶ συνθέσεως τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων. Καί, τέλος, κατηγορήθη ἡ διάταξις περὶ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Διοικητοῦ. Ἐλέχθη, δηλαδή, ὅτι ἐπειδὴ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ προβλέπεται, ὅτι αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ο.Γ.Α. εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθοῦν ἀναλόγως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Α.Τ.Ε., ὅτι καὶ αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ Διοικητοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρισθοῦν εἰς τὸ ἴδιον ὕψος, τὸ ὁριζόμενον διὰ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διάταξις εἶναι διάφορος. Ὁ Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α. δὲν εἶναι προσωπικὸν τοῦ Ο.Γ.Α., εἶναι Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ αἱ ἀποδοχαί του, σύμφωνα μὲ ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 13, θὰ ὁρίζωνται διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει ὁ κίνδυνος τὸν ὁποῖον ἐπεσήμανον οἱ κύριοι συνάδελφοι. Εἶπον δέ, κατὰ μίαν διακοπήν, ὅτι αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Α.Τ.Ε. δὲν εἶναι προσηρμοσμέναι πρὸς τὰς ἀποδοχὰς τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, εἶναι τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης, ἀλλὰ δὲν ἔχει γίνει ἀποδεκτόν. Δὲν ἔχω ἄλλο τι νὰ παρατηρήσω, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἀπήντησα εἰς ὅλας τὰς παρατηρήσεις τῶν κυρίων συναδέλφων καὶ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἑπόμενον ἄρθρον.

§76Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ Διοικητὴς διορίζεται διὰ Διατάγματος, προτάσει τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δὲν νομίζετε, ὅτι ὑπάρχει μία ἀντίφασις —ἀναμφισβητήτως δὲν εἶναι στεγανῶς καθωρισμέναι αἱ ἁρμοδιότητες— ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἀντίφασις, ἐφ’ ὅσον διορίζεται προτάσει τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ καθορισμὸς τῶν ἀποδοχῶν του νὰ γίνεται διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας; Ἀναμφισβητήτως, αὐτὸ δὲν θὰ γίνῃ ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§77Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι γνωστὴ ἡ τσιγκουνιὰ ὅλων τῶν ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν.

§78Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Δὲν τὸ εἶπον αὐτό, διότι εἶναι πιὸ ἁπλόχειρες οἱ ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸ εἶπον διότι, ὅταν εἰσηγῆται τὸν διορισμὸν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν δύναται νὰ κάνῃ ταυτοχρόνως καὶ τὸν καθορισμὸν τῶν ἀποδοχῶν;

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§80Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἰς τὴν μέχρι τώρα συζήτησιν, εἶναι ἕνας ἀκόμη λόγος ποὺ μὲ ἠνάγκασε νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν μὲ ἱκανοποίησεν. Ὅταν ὡμίλησα διὰ τὸ ἄρθρον 13, ὑπεστήριξα ὅτι ἡ σύνθεσις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου εἶναι ἀντιδημοκρατικὴ καὶ ὑπεστήριξα ἀκόμη, πὼς ἔτσι, ὅπως γίνεται ἡ σύνθεσις τοῦ Συμβουλίου θὰ καταντήσῃ εἰς τὸ τέλος τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ γίνῃ διακοσμητικόν. Τὸ ἄρθρον 14 ἔρχεται νὰ ἐπικυρώσῃ τὴν ἀντίληψίν μου αὐτήν, παρ’ ὅλην τὴν θερμὴν συνηγορίαν τὴν ὁποίαν προσεπάθησε νὰ κάμῃ ὑπὲρ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας. Δύο εἶναι τὰ χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα, διὰ τὰς ἁρμοδιότητας ποὺ δίδει τὸ ἄρθρον 14 εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Πρῶτον γνώρισμα: Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον μὲ τὰς ἁρμοδιότητας ποὺ παίρνει, εἶναι καθαρὰ κρατικόν. Δηλαδή, θὰ εἶναι ὄργανον εἰς τὰ χέρια τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, μὲ διάμεσον τὸν κ. Διοικητήν. Δεύτερον γνώρισμα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐὰν ρίψῃ κανεὶς μιὰ ματιὰ εἰς τὰς ἁρμοδιότητάς του, εἶναι καθαρὰ διακοσμητικόν. Τί μένει εἰς τὸ Συμβούλιον, κύριοι συνάδελφοι; Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὑπάρχει τὸ τεκμήριον τῆς ὅλης διαχειρίσεως καὶ διοικήσεως, εἰς χεῖρας μου. Ἐάν, ὅμως, τὸ συνδυάσωμεν μὲ τὸ ἄρθρον 15, δὲν μένει τίποτε εἰς χεῖρας του. Ὁ Διοικητὴς ἀποφασίζει διὰ τὸν διορισμὸν καὶ τὴν παῦσιν τῶν ὑπαλλήλων. Βεβαίως, ὁ διορισμὸς καὶ ἡ παῦσις τῶν ὑπαλλήλων, θὰ γίνεται βάσει καταστατικοῦ, τὸ καταστατικὸν θὰ καθορίζῃ τὰ προσόντα καὶ ἑπομένως, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ καταστατικοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται καταστρατήγησις αὐτοῦ. Ὑπάρχουν πολλοὶ νόμοι, οἱ ὁποῖοι μπορεῖ νὰ εἶναι περίφημοι, ἀλλὰ μὲ τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς των καταντοῦν νὰ γίνουν ἀγνώριστοι καὶ ἄδικοι. Τὸ Συμβούλιον, λέγει τὸ ἄρθρον 9, θὰ ἐγκρίνῃ τὸν προϋπολογισμόν. Ἀλλὰ τὸν προϋπολογισμὸν θὰ τὸν συντάξῃ ὁ Διοικητής. Δὲν πρόκειται, βεβαίως, νὰ συντάξῃ τὸν προϋπολογισμόν του τὸ Συμβούλιον, ὅπως τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν δὲν τὸν συντάσσει ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι. Σεῖς, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ δώσητε τὰς κατευθύνσεις καὶ τὰ ὅρια, μέσα εἰς τὰ ὁποῖα οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι θὰ συντάσσουν τὸν προϋπολογισμόν. Ὅταν λέγωμεν, ὅμως, ἐδῶ, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἁπλῶς ἐγκρίνει, αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δίδει τὰς κατευθύνσεις καὶ τὰ πλαίσια τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ διὰ νὰ φέρω ἕνα παράδειγμα. Ἂν θέλωμεν νὰ αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις ἀπὸ 180 εἰς 200 δραχμάς, ποῖος θὰ δώσῃ τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν; Ἀσφαλῶς ὁ Διοικητής, ὁ ὁποῖος θὰ λάβῃ καὶ αὐτὸς τὴν ἐντολὴν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία τὸν διορίζει. Συνεπῶς, θὰ εἶναι τυπικὴ ἡ ἔγκρισις τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καταντᾶ διακοσμητικόν.

§81Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὥστε, κύριε συνάδελφε, καὶ ἡ ἔγκρισις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους ἀπὸ τὴν Βουλὴν εἶναι τυπική, ὅταν φυσικὰ ἐφαρμόζωνται αἱ σχετικαὶ διατάξεις τοῦ Συντάγματος;

§82Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἔχω μεγάλην πεῖραν. Εἶμαι τρία χρόνια βουλευτὴς καὶ στὸ διάστημα αὐτὸ δὲν ἐνθυμοῦμαι νὰ ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν προϋπολογισμός.

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι μόνον ἡ ἰδική σας πεῖρα μικρά, κύριε συνάδελφε. Ὄχι μόνον δὲν ἔχει ψηφισθῆ μεταπολεμικῶς προϋπολογισμὸς ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ προπολεμικῶς, σπανίως ἐψηφίσθη προϋπολογισμὸς ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Σημασίαν, ὅμως, ἔχει τὸ γεγονός, ὅτι βάσει τοῦ Συντάγματος, ἡ Βουλὴ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐγκρίνῃ ἢ νὰ ἀπορρίπτῃ τὸν προϋπολογισμόν. Οὕτω καὶ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΟΓΑ, θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἀπορρίπτῃ τὸν προϋπολογισμόν, τὸν ὁποῖον θὰ τοῦ ὑποβάλῃ ὁ Διοικητής, καὶ νὰ τὸν ἐπιστρέψῃ πρὸς ἀναμόρφωσιν.

§84Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑποβάλλεται ὁ προϋπολογισμὸς ἀπὸ τὸν Διοικητὴν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ ὁρίζει τὴν σύνταξιν εἰς ἄλφα ποσόν. Θὰ ἔχῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τὸ δικαίωμα νὰ ἀλλάξῃ τὰ ποσοστὰ τῆς συντάξεως;

§85Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Βεβαίως, ἐντὸς τῶν περιορισμῶν τοῦ νόμου.

§86Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Βέβαια, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον μὲ τὴν σύνθεσιν, τὴν ὁποίαν δίδετε εἰς αὐτό, θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπορρίψῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Διοικητοῦ.

§87Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ποῖαι εἶναι αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου; Ἀναφέρονται εἰς τὸ ἄρθρον 14. Σεῖς, ὅμως, ἰσχυρίζεσθε αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι, ὅπως ἔχει ἡ σύνθεσις τοῦ Συμβουλίου, δὲν παρέχει ἐγγυήσεις. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἐτερματίσθη διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 13 καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπανερχώμεθα εἰς αὐτό.

§88Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ σύνθεσις τοῦ Συμβουλίου εἶναι τέτοια, ὥστε κατὰ πλειοψηφίαν εἶναι κρατικὸν ἢ καλύτερα ἑκάστοτε κομματικὸν ὄργανον.

§89Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἴτε συντάσσει τὸν προϋπολογισμὸν τὸ Συμβούλιον, εἴτε τὸν συντάσσει ὁ Διοικητὴς ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἡ σύνθεσις αὐτοῦ δὲν ἀλλάζει. Ἑπομένως, δὲν πρέπει νὰ ἐπανερχώμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 13.

§90Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ἐὰν κατάλαβα καλά, κύριε Ὑπουργέ, χαίρω πολύ, διότι μὲ ὅσα εἴπατε, ἐπεβεβαιώσατε αὐτὰ ποὺ εἶπα ἐγώ.

§91Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπιμένετε, κύριε συνάδελφε, νὰ ἐπαναφέρετε τὴν συζήτησιν εἰς τὸ ἄρθρον 13.

§92Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ. Σέβομαι τὰς ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς. Ἄλλο βέβαια εἶναι ἐὰν εἰς ὡρισμένην στιγμήν, μὲ τὴν πρώτην εὐκαιρίαν καταπολεμήσω ταύτην. Πάντως τώρα τὰς σέβομαι. Νομίζω, ὅμως, ὅτι σᾶς δίδετε ἡ εὐκαιρία νὰ διορθώσετε τώρα κατὰ ἕνα βαθμὸν τὴν ἀντιδημοκρατικότητα, ἡ ὁποία ἐπεκράτησε εἰς τὸ ἄρθρον 13. Ἔρχομαι τώρα εἰς ἓν ἄλλο σημεῖον. Τὸ Συμβούλιον οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα θὰ ἔχῃ ἐπὶ τῆς διενεργείας δαπάνης τοῦ Ο.Γ.Α. μέχρις 100.000 δραχμῶν. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅπως ὅλοι ἀντελήφθημεν, οὐδὲν τὸ νέον προσθέτει. Ὁ Διοικητής, ὅμως, θὰ δύναται νὰ καταμερίζῃ τὴν ἑκάστοτε δαπάνην, ὥστε εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν νὰ ὑπάρχῃ δαπάνη ἄνω τῶν 100.000, ὁπότε ὁ Διοικητὴς θὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας του ὅλην τὴν διαχείρισιν τοῦ Ο.Γ.Α. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἡ καταστρατήγησις ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι εὐκολωτάτη. Ὁρίζει, ἐπίσης, τὸ ἄρθρον 14, ὅτι θὰ δύναται τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ ἀσχοληθῇ μὲ ὡρισμένας σχετικὰς μελέτας. Δύο παρατηρήσεις θέλω νὰ κάμω, εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο: Πρῶτον, ὅτι αἱ μελέται πρέπει νὰ εἶναι θέμα τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ο.Γ.Α. Δὲν νομίζω, ὅτι δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα θὰ πρέπει νὰ γίνωνται εἰδικαὶ ἐπιτροπαί, νὰ προσλαμβάνωνται ἰδιαίτερα πρόσωπα καὶ νὰ ἐξοδεύωνται χρήματα, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα τῶν ἀγροτῶν, τοῦ πτωχοτέρου δηλαδὴ τμήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὡς ἔχει διατυπωθῆ τὸ ἄρθρον 14, ἐνισχύεται ἡ ἀντίληψις, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς θὰ διοικῆται σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως, τὸ δὲ Συμβούλιον θὰ ἔχῃ ἁπλῶς διακοσμητικὸν χαρακτῆρα καὶ δὲν θὰ ἀντιπροσωπεύῃ τοὺς ἀγρότας καὶ τὰ συμφέροντά των. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ ἔχῃ καὶ νομοθετικὴν ἀκόμη ἐξουσίαν μὲ τὴν ψήφισιν τῶν κανονισμῶν. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν πρόκειται τὸ Συμβούλιον νὰ ἔχῃ τοιαύτας ἐξουσίας καὶ μάλιστα Συμβούλιον συντιθέμενον, ὡς προβλέπει τὸ ἄρθρον 13, καλύτερα νὰ μὴ γίνῃ. Ἐξ ἄλλου, αὐτὸ θὰ εἶναι ἀντίθετον καὶ πρὸς τὸ Σύνταγμα. Τελειώνων, κύριοι βουλευταί, δηλῶ, ὅτι δὲν θὰ ψηφίσω τὸ ἄρθρον αὐτό. Εἶναι τοῦτο κἄτι ἀντίθετον πρὸς τὰς ἀντιλήψεις, τὰς ὁποίας ἔχει τὸ Κόμμα μας διὰ τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἡμεῖς θέλομεν Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας του ὅλην τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ νὰ λογοδοτῇ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, δηλαδὴ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὡς ἔχει, ὅμως, ἡ διάταξις, ἐνισχύετε τὴν πεποίθησιν ἡμῶν, ὅτι ἐπιθυμεῖτε νὰ ὑποτάξητε τὸν Ο.Γ.Α. εἰς τὰ κομματικά σας συμφέροντα καὶ νὰ ἔχητε τὴν μονοκρατορίαν ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων καὶ ἐφ’ ὅλων τῶν θεσμῶν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§94Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, διετυπώσαμεν τὰς ἀντιρρήσεις μας συζητουμένου τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου. Τὸ ἄρθρον 13, βέβαια, ἐψηφίσθη, παρὰ ταῦτα, σύμφωνα μὲ τὰς ἀντιλήψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς ἐμμένομεν εἰς τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἐξεθέσαμεν. Ἔρχεται τώρα τὸ ἄρθρον 14 καὶ ἐξ αὐτοῦ διαπιστοῦται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, δὲν ἐπιθυμεῖ ἕνα Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀσκῇ πραγματικὴν διοίκησιν, ἀλλὰ ἕνα Διοικητικὸν Συμβούλιον τύποις ὑφιστάμενον, διακοσμητικὸν πλαίσιον ἁπλῶς τοῦ Διοικητοῦ, καὶ καμμίαν ἐξουσίαν ἔχον. Μὲ τὸ ἄρθρον 15 μάλιστα ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ ὁ δημοκρατικὸς ἔλεγχος τῶν πράξεων τοῦ Διοικητοῦ. Ἐὰν ταῦτα, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἀληθῆ, καὶ εἶναι ἀληθῆ κατὰ τὴν γνώμην μας, τότε θὰ πρέπει νὰ διατυπωθοῦν τὰ ἑξῆς ἐρωτήματα: Ἐφ’ ὅσον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ ἔχῃ ἁπλῶς διακοσμητικὸν χαρακτῆρα, διατὶ συνιστᾶται; Καὶ διατὶ μάλιστα συνιστᾶται μὲ τόσα πολλὰ μέλη; Μήπως διὰ νὰ τακτοποιηθοῦν ἐκεῖ ὡρισμένοι κομματικοὶ παράγοντες διὰ νὰ ρουσφετολογοῦν καὶ νὰ λύσουν τὸ οἰκονομικόν των πρόβλημα; Τὸ δεύτερον ἐρώτημα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐκ τῶν διατάξεων, ὡς ἔχουν, προκύπτει, ὅτι ἡ ἐξουσία δίδεται εἰς ἓν πρόσωπον, ἐνῷ ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε καθιερουμένων ἡ πραγματικὴ ἐξουσία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Αὐτὸ ἔρχεται ἐν συνεχείᾳ πρὸς πολλὰ ὅμοια θέματα, ὅπου ἡ Κυβέρνησις υἱοθέτησε τὴν ἀνάλογον τακτικήν. Καὶ ἐρωτῶ, μήπως ὅλα αὐτὰ ὑποδηλοῦν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ τροποποιήσῃ τὰ μέχρι σήμερον κρατοῦντα, νὰ τροποποιήσῃ, δηλαδή, τὰς βασικὰς ἀρχὰς τοῦ Πολιτεύματος. Ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων αὐτῶν, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Ἐὰν δὲν εὕρῃ ἀπάντησιν πειστικήν, τότε θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ νὰ τροποποιήσῃ τὸ ἄρθρον αὐτό, σύμφωνα μὲ τὰς ἰδικάς μας ἀντιλήψεις. Αὐτό, κ. Πρόεδρε, δὲν ἀποτελεῖ τραυματισμὸν τοῦ γοήτρου τῆς Κυβερνήσεως. Προσπάθεια ὅλων μας εἶναι, νὰ καταστήσωμεν τὸ νομοσχέδιον καλλίτερον.

§95Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνεπτύχθησαν, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14, πολλαὶ ἀπόψεις καὶ μάλιστα ἐλέχθησαν πολλαὶ ὑπερβολαί. Τινὲς τῶν παρατηρήσεων εἶναι, πράγματι, ἀξιοπρόσεκτοι. Ἐγὼ δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἐὰν καὶ μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν μοῦ ἔμεναν ὡρισμένα κενά, δὲν εἶχον νὰ κάμω ὡρισμένας καλοπίστους προτάσεις, τὰς ὁποίας ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς. Ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 14 τίθεται ὁ κανών, ὅτι τὴν γενικὴν ἁρμοδιότητα, ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως, τὴν ἔχει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἐὰν ἡ σχετικὴ διάταξις περιωρίζετο μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου, δὲν θὰ ὑπῆρχε περιθώριον ἐπικρίσεων καὶ διαβολῆς τοῦ ἄρθρου. Ἡ ἐν συνεχεία, ὅμως, προσθήκη εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, περιορίζει, κατὰ τὴν γνώμην μου, τὴν γενικότητα τῆς πρώτης παραγράφου καὶ θὰ ἦτο καλλίτερον νὰ διαγραφῇ. Διὰ τὸν προϋπολογισμὸν π.χ. ἐγένετο μία σύγκρισις μὲ τὴν διαδικασίαν ἡ ὁποία τηρεῖται κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Νομίζω, ὅτι ἐδῶ δὲν ὑφίστανται ἀναλογίαι διὰ τοιαύτην σύγκρισιν, ὅταν μάλιστα τὰ ἔσοδα τοῦ Ο.Γ.Α. τὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται, τὸ πτωχότερον τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δὲν θὰ μετέχουν πρόσωπα, πρὸ πάντων ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν, τοιαύτης δυνάμεως, ὥστε νὰ ἀντιληφθοῦν τὸν πολυδαίδαλον προϋπολογισμὸν καὶ νὰ διατυπώσουν ὑπεύθυνον καὶ ἔγκυρον γνώμην ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα κονδυλίων αὐτοῦ. Εἰς τὴν πραγματικότητα, δηλαδή, ἡ σύνταξις τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ εἶναι τὸ ἅπαν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν προϋπολογισμόν. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διαγραφοῦν ὅλαι αἱ λοιπαὶ παράγραφοι τοῦ ἄρθρου 14. Ἡ παράγραφος ζʹ, π.χ., λέγει τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει τὴν παράγρ. ζʹ). Δηλαδή, ἐνῷ κατὰ κρατοῦσαν γενικὴν ἀρχὴν ὁ Διοικητὴς δὲν δύναται νὰ κάμῃ τίποτε χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀποφασίσει ἐπ’ αὐτοῦ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὁ Διοικητὴς θὰ δύναται νὰ ἔχῃ εἰς τὰς χεῖρας του τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ὡς γνωμοδοτικὸν τοιοῦτον. Θὰ δύναται, δηλαδή, νὰ μεταβάλῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εἰς Γνωμοδοτικόν. Αὐτό, ὅμως, ἀποτελεῖ μίαν μείωσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου.

§96Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ οἰκονομία τῶν διατάξεων, κ. συνάδελφε, εἶναι καταφανής. Ὑπάρχει κατ’ ἀρχήν, τὸ τεκμήριον τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως. Ἐπὶ παντός, δηλαδή, θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάγεται ρητῶς εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἄλλου ὀργάνου, ἔχει ἁρμοδιότητα τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἐν συνεχεία, ἐνδεικτικῶς, ἀναγράφονται εἰδικώτερον ὡρισμέναι ἁρμοδιότητες τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ὅπως γνωρίζετε, εἰς ὅλους τοὺς νόμους ἡ ἐνδεικτικὴ ἀπαρίθμησις ἁρμοδιοτήτων τινῶν δὲν ἀναιρεῖ τὴν ἀρχὴν τῆς γενικῆς ἁρμοδιότητος. Εἰς τὸ ἄρθρον 15 κατ’ ἐξαίρεσιν ὁρίζονται αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Διοικητοῦ. Ὅταν, λοιπόν, τὰ πράγματα εἶναι τόσον σαφῆ, ποῦ εὑρίσκετε, ὅτι δὲν ὑπάρχει συνέπεια εἰς τὰς διατάξεις;

§97Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς γενικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων. Ἐὰν ἡ διάταξις μείνῃ ἕως ἐκεῖ, τὸ πρᾶγμα ἔχει καλῶς.

§98Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ ἀπαριθμούμεναι ἁρμοδιότητες τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἀναγράφονται ἐνδεικτικῶς. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι τὸ Συμβούλιον, ἔχει τὴν γενικὴν ἁρμοδιότητα ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων, πλὴν τῶν ρητῶς ἐξαιρουμένων.

§99Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιμένω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ πρέπει αἱ διατάξεις νὰ εἶναι πλέον ἢ σαφεῖς, διότι πρόκειται περὶ νέου Ὀργανισμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ λάβουν μέρος, τοὐλάχιστον ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ ἀντιληφθοῦν τὰς διατάξεις, ὅταν αὐταὶ δὲν θὰ εἶναι σαφέσταται. Εἶπεν, π.χ., ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι διὰ τὰ ἐνοίκια δὲν θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ἀνάμιξιν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ ὅτι αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ εἶναι θέμα τοῦ Διοικητοῦ. Ὅταν λέγωμεν, ὅμως, ὅτι ὁ Διοικητὴς θὰ διαχειρίζεται τὴν περιουσίαν, γνωρίζετε, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ τὴν δικηγορικήν σας πεῖραν, ὅτι αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ὁ Διοικητὴς θὰ δύναται νὰ ἀποφασίζῃ ἐπὶ κρίσεως δοσοληψίας τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων οἰκονομικῆς φύσεως. Καὶ ὅταν μάλιστα τὸ ἀφίνομεν νὰ ἔχῃ ἀποφασιστικὴν γνώμην ἐπὶ ἀντικειμένων μέχρι 100.000 δραχμῶν, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δίδομεν εἰς τὸν Διοικητήν, ἄνευ περιορισμοῦ τινὸς ὅλην τὴν διαχείρισιν τοῦ Ὀργανισμοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§101Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἔμειναν ὡρισμένα ἐρωτηματικὰ καὶ μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν νὰ λάβω τὸν λόγον. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὁ Διοικητής, δὲν εἶναι προσωπικὸν τοῦ Ο.Γ.Α. Εἶπεν, ὅτι εἶναι Διοικητής. Ἐγὼ αὐτὸ δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Ἢ ἔχομεν ὡς ὑπάτην ἐξουσίαν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἢ τὸν Διοικητήν, τὸν ὁποῖον διορίζει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸν ὁποῖον ὡς ἐκ τούτου καθοδηγεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ διατάσσει ἡ Κυβέρνησις. Μὲ ἄλλα λόγια, τὴν ὅλην διοίκησιν θὰ ἔχῃ ὁ Διοικητής, ὄπισθεν τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ Κυβέρνησις. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸν προϋπολογισμὸν τὸν ψηφίζει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἔχει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δὲν δύνανται νὰ ἀπασχολήσουν αὐτὸ πέραν τῆς μιᾶς Συνεδριάσεως κατ’ ἔτος. Μᾶς εἶπεν περαιτέρω ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, θὰ καταρτίσῃ τοὺς κανονισμούς. Ἀλλὰ οἱ κανονισμοί, κ. Ὑπουργέ, μιὰ φορὰ θὰ γίνουν. Πέραν αὐτῶν, τὶ ἄλλας ἐξουσίας ἔχει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον; Καὶ οἱ ὑπάλληλοι θὰ διορίζωνται ἀπὸ τὸν Διοικητήν, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§102Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἔργον, κ. συνάδελφε, τοῦ συλλογικοῦ ὀργάνου ὁ διορισμὸς καὶ ἡ ἀπόλυσις τῶν ὑπαλλήλων; Καὶ δὲν σᾶς ἀρκεῖ ἡ κατοχύρωσις, ὅτι ἄνευ διαγωνισμοῦ θὰ προσλαμβάνωνται μόνον οἱ ἀνώτεροι καὶ ἀνώτατοι ὑπάλληλοι;

§103Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐδῶ θὰ ὑπάρξουν χιλιάδες αἰτήσεις πρὸς διορισμόν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν ἑνὸς προσώπου;

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ὅπως ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῶν κάτωθι τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι προτείνονται ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14. «1) Τὰ ποσὰ τῶν παραγράφων 2γ καὶ 6, περιορίζονται εἰς 20 χιλιάδας. 2) Πρόεδρος τοῦ Δ. Σ. εἶναι ὁ ἑκάστοτε Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ Ἀντιπρόεδρος ὁ Πρόεδρος τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἑλλάδος. 3) Τὸ Δ. Σ. διορίζει καὶ παύει τὸ προσωπικὸν τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ ἐγκρίνει τὰς μεταβολὰς καὶ μεταθέσεις. 4) Ὁ Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α. παρίσταται εἰς τὸ συμβούλιον ὡς εἰσηγητὴς ἄνευ ψήφου».

§105Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποσύρομεν τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ἀναστάσεως. Παρακαλοῦμεν, ὅμως, νὰ μελετήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ συζητηθῇ αὕτη εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§106Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ καταχωρηθῇ ἡ τροπολογία εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ σημειωθῇ, ὅτι θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 14 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 15. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§110Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μερικὰς εἰδικὰς παρατηρήσεις. Ὁρίζει τὸ ἄρθρον 15, ὅτι ὁ Διοικητὴς διορίζει καὶ παύει τὸ πάσης φύσεως προσωπικόν. Θὰ ἠθέλαμεν μίαν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ πάσης φύσεως προσωπικὸν θὰ διορίζεται κατόπιν διαγωνισμοῦ.

§111Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ λέγει αὐτὸ τὸ ἄρθρον 16.

§112Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ τοὺς ἀνωτάτους ὑπαλλήλους ποὺ τὸ ἄρθρον 16 δὲν ὁρίζει διαγωνισμόν, προκειμένου νὰ διορισθοῦν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαιτῆται ἀπόφασις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, διότι οὐδὲν κριτήριον θεσπίζεται, διὰ τὸν διορισμόν των εἰς τὸ ἄρθρον 16. Ὡς πρὸς τὴν παῦσιν τῶν ὑπαλλήλων, τὸ ἄρθρον 16 οὐδὲν ὁρίζει. Θὰ ἠθέλαμεν μίαν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὁ κανονισμὸς θὰ προβλέψῃ, ὅτι ὁ Διοικητὴς θὰ παύῃ τοὺς ὑπαλλήλους κατόπιν ἀποφάσεως ἁρμοδίου ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ὡς συμβαίνει εἰς ὅλους τοὺς ὀργανισμούς. Ὡς πρὸς τὴν ἔγκρισιν δαπανῶν ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ μέχρι ποσοῦ 100.000 δραχμ., θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀνάλογος τροποποίησις ὡς εἰς τὸ ἄρθρον 14. Ἐπὶ πλέον ὁ Γενικὸς Διευθυντής, ὁ ὁποῖος ἀναπληροῖ τὸν Διοικητὴν ἀπόντα, δὲν πρέπει νὰ μετέχῃ τοῦ Συμβουλίου, ἔστω καὶ ἄνευ ψήφου. Νὰ ὁρισθῇ, ὅτι παρίσταται καὶ εἰσηγεῖται, ὄχι ὅτι «μετέχει» τοῦ Συμβουλίου.

§113Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ εἰς τὰ δικαστήρια ἀκόμη, ὑπάρχουν μέλη τὰ ὁποῖα ἄνευ περιορισμοῦ μετέχουν εἰς τὴν συζήτησιν, δὲν ἔχουν, ὅμως, δικαίωμα ψήφου. Ὀρθῶς διατυποῦται ἡ διάταξις, ὅτι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς μετέχει τοῦ Συμβουλίου ἄνευ ψήφου, διὰ νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν τῆς οὐσιαστικῆς συμμετοχῆς εἰς τὰς συζητήσεις.

§114Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θέλομεν νὰ μὴ μετέχῃ τοῦ Συμβουλίου ὁ Γενικὸς Διοικητής, ἀλλὰ ἁπλῶς νὰ παρίσταται. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 15 πρέπει νὰ δώσωμεν μεγάλην προσοχήν. Ὁρίζει ἡ πρᾶξις αὕτη, ὅτι ὁ Διοικητὴς δύναται νὰ μεταβιβάζῃ ἁρμοδιότητας τινὰς εἰς ἀνωτάτους καὶ ἀνωτέρους ὑπαλλήλους τοῦ Ο.Γ.Α., ἀλλὰ αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Διοικητοῦ εἶναι καθωρισμέναι, συγκεκριμέναι καὶ οὐσιαστικαί, «... (ἀναγινώσκει τὰς ἁρμοδιότητας)...». Ἐὰν μεταβιβάσῃ τὰς ἁρμοδιότητας αὐτὰς ὁ Διοικητής, τότε βαίνομεν πρὸς πλήρη παράλυσιν τῆς διοικήσεως τοῦ Ο.Γ.Α. Ἐπομένως, δὲν πρέπει ἡ διάταξις νὰ μείνῃ ὡς ἔχει, ἀλλὰ νὰ διατυπωθῇ, ὥστε νὰ παρέχεται ἡ δυνατότης εἰς τὸν διοικητὴν νὰ μεταβιβάζῃ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τὴν ἁρμοδιότητα ἐπὶ ὡρισμένων ὑπηρεσιακῶν ἐνεργειῶν ἢ διεκπεραιωτικῆς φύσεως ἐνεργειῶν, ὄχι ὅμως τὰς ἁρμοδιότητας ποὺ τοῦ παρέχει ὁ νόμος.

§115Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νομίζεται, ὅτι πρέπει ὁ Διοικητὴς νὰ κρίνῃ ἐὰν καὶ εἰς ποίαν ἔκτασιν πρέπει νὰ ἐμπιστευθῇ ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸ προσωπικόν του. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς Ὑπουργούς. Διότι κατὰ τὸν νόμον περὶ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὁ Ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκχωρήσῃ τὴν ἄσκησιν ὡρισμένων ἐκ τῶν ἁρμοδιοτήτων του εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα ἢ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν ἢ ἄλλους ἀνωτέρους ὑπαλλήλους. Ὁ Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α., ὅστις γνωρίζει τὸ προσωπικόν του, θὰ κρίνῃ ἐὰν πρέπει νὰ ἐκχωρήσῃ ὡρισμένας ἁρμοδιότητας καὶ ἐφ’ ὅσον διάστημα θέλει.

§116Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ εὐρεῖα δικαιοδοσία ποὺ ἔχουν οἱ Ὑπουργοί, τοὺς ὑποχρεώνει νὰ μεταβιβάζουν ὡρισμένας ἁρμοδιότητας, ἀλλὰ τὸ πράττουν μετὰ φειδοῦς καὶ εἰς περιωρισμένην κλίμακα. Μόνον δευτερευούσης καὶ τριτευούσης σημασίας ὑπηρεσιακὰς ἐνεργείας ἀναθέτουν εἰς τοὺς Διευθυντὰς τῶν Ὑπουργείων των. Τοῦτο, νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὸν Διοικητὴν τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ συνεπῶς, θὰ πρέπει ἢ νὰ διαγραφῇ ἡ παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 15 ἢ νὰ τροποποιηθῇ, ὡς ἐπρότεινα ἤδη.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§118Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ὁ Διοικητής, ὁ ὁποῖος διὰ νόμου θὰ εἶναι ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Θὰ διορίζῃ καὶ θὰ παύῃ τὸ πάσης φύσεως προσωπικὸν «..... (ἀναγινώσκει) .....». Θὰ εἶναι δηλαδή, κἄτι πάρα πάνω ἀπὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον «.... ... (ἀναγινώσκει) .....». Δηλαδὴ ἡ Διοίκησις δὲν θὰ ἀσχολῆται μὲ τὸν Πρόεδρον, διότι ὅλα θὰ ρυθμίζωνται ἄνωθεν, καὶ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ δύναται νὰ μεταβιβάζῃ ὡρισμένας ἁρμοδιότητας «... (ἀναγινώσκει) ...». Πιστεύω, ὅτι εἰς κανένα Ὀργανισμὸν δὲν ὑπάρχει παρόμοιον φαινόμενον. Τὸ ἄρθρον 15 οὐσιαστικῶς ἀνατρέπει τὸ ἄρθρον 14 καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ὑπάρχει Διοίκησις. Πρέπει νὰ ἀναστρέψῃ κανεὶς τὰ περιεχόμενα τῶν ἄρθρων καὶ τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου νὰ δώσῃ εἰς τὸν Διοικητήν, τὰς δὲ ἁρμοδιότητας τοῦ Διοικητοῦ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, ἐπιμένομεν νὰ διαγραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ ἄρθρον 15. Ἐν τῇ οὐσίᾳ, δὲν ὑπάρχει Διοίκησις, ἀλλὰ ἕνας παντοδύναμος Διοικητής, ὁ ὁποῖος θὰ ρυθμίζῃ τὰ πάντα. Ἡμεῖς διαφωνοῦμεν καὶ θὰ καταψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάρχει μία κομματικὴ ἐξάρτησις, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ θλιβερὰ ἀποτελέσματα διὰ τὸν Ὀργανισμόν.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§120Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ συντάξαντες τὸ νομοσχέδιον θὰ ἦσαν εἰλικρινέστεροι, ἐὰν ἔκαμαν μίαν ἀναστροφὴν τῶν ἄρθρων 14 καὶ 15. Προτάξαντες τὸ ἄρθρον 14 περὶ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐπιθυμοῦν νὰ ἀποδώσουν σημασίαν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὴν ὁποίαν εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ἔχει. Αἱ παρεχόμεναι ἐξουσίαι εἰς τὸν Διοικητὴν εἶναι ἀπολύτως ἐπικίνδυνοι. Τὸ ἑπτὰ ἐδάφιον τῆς παραγράφου 1 τοῦ παρέχει δικτατορικὰς ἐξουσίας. Μόνον ἡ ὑπαγωγὴ ὑπὸ αὐτὸν τοῦ προσωπικοῦ θὰ μεταβάλῃ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸν Ὀργανισμὸν εἰς ὄργανα καὶ ἐξαρτήματα τοῦ Διοικητοῦ. Καὶ ὁ λαμπρότερος, ὅμως, ἄνθρωπος εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτραπῇ ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις καὶ ἐνδεχομένως νὰ διαφθαρῇ, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀνεξέλεγκτος διαχείρισις καὶ ἐξουσία. Πέραν αὐτοῦ, τὸ ἐδάφιον ζʹ μᾶς ἐνθυμίζει Ἡμερησίαν Διαταγὴν εἰς στρατιωτικὴν διοίκησιν. Ἀλλὰ τὸ κακὸν συνεχίζεται, διότι δὲν θὰ ἔχωμεν ἕνα, ἀλλὰ καὶ ἄλλους δικτάτορας. Διὰ τῆς παραγράφου 3 ὁ Διοικητὴς δύναται νὰ μεταβιβάζῃ ἁρμοδιότητας. Δηλαδή, θὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ ρυθμίζουν τὰ πάντα ἀνεξελέγκτως. Κατὰ συνέπειαν ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς οὐδεμίαν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ δημοκρατικὴν διοίκησιν.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§122Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσα μέχρι τοῦδε ἐξετέθησαν, εἶναι δυνατὸν νὰ συνοψισθοῦν εἰς ὀλιγολόγους παρατηρήσεις, σχετικὰς μὲ τὰς μεταβολὰς, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ γίνουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 15. Κατὰ τὴν κρίσιν μας, νομίζομεν, ὅτι τὸ ὑπὸ τὸ στοιχεῖον βʹ «διορίζει καὶ παύει... ... (ἀναγινώσκει)...», ἀποτελεῖ ἁρμοδιότητα εὐρυτάτου περιεχομένου καὶ πρέπει νὰ γίνῃ «εἰσηγεῖται εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τὸν διορισμὸν καὶ τὴν παῦσιν τῶν ὑπαλλήλων». Ἐπίσης, «συντάσσει τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἀπολογισμὸν» νὰ γίνῃ «εἰσηγεῖται τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἀπολογισμὸν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον». Ἐπίσης, ἡ μεταβίβασις τῶν ἐξουσιῶν τῆς παραγράφου 3 νὰ γίνεται μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Καὶ τέλος, πρέπει νὰ τροποποιηθῇ τὸ στοιχεῖον στʹ «διαχειρίζεται κλπ....», δοθέντος, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν συμβάσεων ἐμειώθη εἰς 50.000, συμφώνως μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἀνώτατον ὅριον θὰ εἶναι 100.000, τὸ δὲ ὕψος τοῦ ποσοῦ θὰ καθορίζεται ὡς ἐλέχθη.

§124Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ διευκρίνησις περὶ τὴν διαχείρισιν τῆς περιουσίας τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ πιστεύω, μὲ βάσιν τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἀνέφερον, τὸ ἄρθρον αὐτὸ καθίσταται ἀρτιώτερον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι παρέχει ἀποφασιστικὰς καὶ συγκεκριμένας ἁρμοδιότητας εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ ὑπάγει τὸν Διοικητὴν ὑπὸ τὸν ἔλεγχον ἑνὸς συλλογικοῦ ὀργάνου, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι καλλίτερον καὶ ἀποδοτικώτερον.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§126Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Χαίρω, κ. Πρόεδρε, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διέψευσε τὴν πρόβλεψίν μου, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ δεχθῇ ἄλλην ὑποχώρησιν. Διότι, πράγματι, ὑπανεχώρησεν ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν δι’ ἅς ἀποφασίζει ὁ Διοικητής. Ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει πάντοτε, ὅτι τηρεῖ τὴν δημοκρατικότητα ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς ἐξουσίας καὶ ἐπεκτείνει μάλιστα ταύτην εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς ποὺ ἱδρύει. Ὅμως, μὲ τὸ ἄρθρον 15 ἀποδεικνύεται τὸ ἀντίθετον. Δηλαδή, τάσιν δημιουργίας νέων ὀργανισμῶν μὲ ἀπολυταρχικὰ δικαιώματα τῆς Διοικήσεως, πραγματικὰ φέουδα, τῶν ὁποίων προΐσταται ἕνας πανίσχυρος Διοικητής. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν φύσιν τοῦ ἀνθρώπου εἶναι, ὅταν εἶναι ἀνεξέλεγκτος καὶ ἔχει ἀπόλυτον ἐξουσίαν νὰ ὀλισθαίνῃ πρὸς κατάχρησιν τῆς ἐξουσίας καὶ πρὸς πράξεις ποινικῶς κολασίμους. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ καταστῇ ἀπόλυτος κύριος τῆς ἐξουσίας ὡς πρὸς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Βεβαίως, δὲν θὰ εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα ἀνεξέλεγκτος. Εἰς κἄποιον θὰ δίδῃ λόγον. Ἀλλ’ αὐτὸς ὁ «κἄποιος» θὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία πίσω της θὰ ἔχῃ τὸ Κόμμα ἐξ οὗ προέρχεται. Καταλήγων, θὰ ἤθελα νὰ προτείνω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀναμορφώσῃ τὸ ἄρθρον 15 καὶ νὰ δώσῃ περισσοτέρας ἐξουσίας εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃ ὅλην τὴν ἐξουσίαν εἰς τὸν Διοικητήν. Ἡμεῖς, ἂν παραμείνῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, θὰ τὸ καταψηφίσωμεν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§128Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 15 ἔρχεται μόνον του νὰ ἀποδείξῃ πόσον διακοσμητικὸν καὶ κρατικὸν ὄργανον εἶναι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ὅταν συνεζητούσαμεν τὸ ἄρθρον 14 ὑπεστήριξα, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εἶναι ἕν ὄργανον κρατικὸν–διακοσμητικὸν μὲ ἀντιδημοκρατικὴν σύνθεσιν. Τὸ ἄρθρον 16 μᾶς ἀπαριθμεῖ τὰς πλουσίας ἁρμοδιότητας τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ο.Γ.Α. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα. Πρῶτον, ἀπέναντι τίνος εἶναι ὑπεύθυνος ὁ Διοικητής; Λογοδοτεῖ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον;

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι ὑπεύθυνος, πρῶτον, ἀπέναντι τοῦ ἐλέγχοντος καὶ ὁ ἐλέγχων εἶναι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Δεύτερον, ἀπέναντι τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς γενικὰς ἁρμοδιότητας καὶ δὲν ἔχει τὰς ρητῶς καθοριζομένας διὰ τοῦ νόμου ἁρμοδιότητας, αἵτινες ἀνήκουν εἰς τὸν Διοικητήν.

§130Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ὥστε εἶναι ὑπεύθυνος ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως τῆς ὁποίας εἶναι ὄργανόν της. Σύμφωνοι. Ἀλλὰ ἀπέναντι τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου πῶς; Ποίαν εὐθύνην ἔχει;

§131Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ εὐθύνη συνίσταται εἰς τὸ ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἐνήργησε. Ἔχει ἁρμοδιότητας νὰ ἐνεργήσῃ. Ἀλλὰ ὑπόκειται εἰς ἔλεγχον ἂν πρὸς τὰ συμφέροντα τοῦ Ὀργανισμοῦ ἤσκησε τὰς ἁρμοδιότητας καλῶς. Ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἐλέγχεται ἀπὸ τὴν Βουλήν, διὰ τὴν καλὴν ἢ κακὴν Διοίκησιν, οὕτω καὶ ὁ Διοικητὴς θὰ ἐλέγχεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας.

§132Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ἀλλὰ ἐὰν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐκφράσῃ ἔλλειψιν ἐμπιστοσύνης καὶ τὸν θεωρήσῃ, ἂς ὑποθέσωμεν, ἀνίκανον ἢ ὅταν δὲν ἀναγνωρίσῃ μίαν πρᾶξιν τοῦ Διοικητοῦ;

§133Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἂν ἐνήργησε μίαν πρᾶξιν ἐκ τῆς ὁποίας ὑπέστη βλάβην ὁ Ὀργανισμός, ὑπέχει τὴν εὐθύνην.

§134Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Διοικητοῦ ἀποδεικνύουν πόσον ἀντιδημοκρατικὴ καὶ ἀπολυταρχικὴ εἶναι ἡ ἐξουσία τοῦ Διοικητοῦ καὶ πόσον διακοσμητικὸν εἶναι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἀφοῦ ἀπολυταρχικὰ ὁ Διοικητὴς διορίζει καὶ παύει ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους, χωρὶς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ ἔχῃ γνώμην. Δεύτερον σημεῖον ποὺ δείχνει, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος κύριος, ἀφέντης θὰ ἔλεγα, ὁ Διοικητής, εἶναι ἡ διάταξις, καθ’ ἣν διαχειρίζεται ὁ Διοικητὴς τὴν περιουσίαν τοῦ Ο.Γ.Α. Πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν τὶ ἐννοεῖτε μὲ τὴν φράσιν αὐτήν. Τὶ θὰ πῇ διαχειρίζεται. Αὐτὸς θὰ εἰσπράττῃ τὰ ἐνοίκια, ὅπως εἴπατε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 14.

§135Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαίως. Ἀλλὰ τὶ εἶναι ἡ διαχείρισις; Εἶναι τόσον ἁπλοῦν τὸ πρᾶγμα, ὥστε δὲν χρειάζεται διευκρίνησις. Ἐὰν πρόκειται περὶ ἐκτελέσεως δαπάνης, ἔχει τὸν περιορισμὸν τοῦ νόμου. Ἐπίσης, διὰ τὰς συμβάσεις π.χ., διὰ μίαν μίσθωσιν ἔχει ἁρμοδιότητα ὁ Διοικητής, ἐὰν τὸ ἀντικείμενόν της εἶναι μικρότερον τῶν 100 χιλιάδων δραχμῶν ἢ ἀκριβέστερον, ὅπερ ἀπὸ τὴν τροπολογίαν μου εἶναι μικρότερον τοῦ ὁρίου ποὺ θὰ ὁρίζῃ κοινὴ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι πράξεις διαχειρίσεως, π.χ., καταθέτει τὴν χρηματικὴν περιουσίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς τὴν Τράπεζαν. Ἀναλαμβάνει καταθέσεις, εἰσπράττει τὰ μισθώματα ἀκινήτων ἢ καταβάλλει μισθώματα.

§136Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἡ ἀγορὰ ἀκινήτου ὑπάγεται εἰς τὴν παραγρ. δʹ τοῦ ἄρθρου 14;

§137Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαίως, ἡ ἀγορὰ ἐκεῖ ὑπάγεται.

§138Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. Ὑπουργέ, γνωρίζω καὶ ἐγὼ τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν καὶ γνωρίζω τὶ σημαίνει ἡ λέξις «διαχείρισις».

§139Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πάντως, κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν σημαίνει διάθεσιν, ἀπαλλοτρίωσιν κεφαλαίων.

§140Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Καὶ ἡ δήλωσις αὐτὴ εἶναι σημαντική. Εἶναι ἕνα θετικὸν συμπέρασμα, ποὺ βγῆκε ἀπὸ τὴν συζήτησιν. Ἔρχομαι τώρα εἰς ἄλλο ζήτημα. Ὁ Διοικητὴς δύναται διὰ ἀποφάσεώς του νὰ μεταβιβάζῃ ἁρμοδιότητας τινὰς εἰς ἄλλους ἀνωτέρους ἢ ἀνωτάτους ὑπαλλήλους. Καὶ ἐδῶ ἔδωσε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 14 ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡρισμένην διευκρίνησιν, ἡ ὁποία, ὅμως, θὰ πρέπει νὰ πάρῃ καθαρὰ τὸ περιεχόμενόν της. Ὁ Διοικητὴς διορίζει καὶ παύει τοὺς ὑπαλλήλους. Εἶναι μία ἁρμοδιότης. Δύναται τὴν ἁρμοδιότητα αὐτὴν ἢ τμῆμα αὐτῆς νὰ μεταβιβάσῃ εἰς ἄλλον ὑπάλληλον. Νὰ πῇ, δηλαδή, ὁ Διοικητής, ὅτι διὰ ὡρισμένον κλάδον π.χ. τοὺς ὑπαλλήλους θὰ διορίζῃ ὁ τάδε Διευθυντὴς ἢ Τμηματάρχης;

§141Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς ἕνα ὀργανισμόν, ὅπως ὁ Ο.Γ.Α., ὑπάρχουν ὑπάλληλοι ἀνώτατοι, ἀνώτεροι, μέσης τάξεως καὶ ὑπηρετικὸν προσωπικόν. Θὰ χρειασθῇ νὰ χορηγηθῇ μία διήμερος, φερ’ εἰπεῖν, ἄδεια εἰς ἕνα ἀνήκοντα εἰς τὸ ὑπηρετικὸν προσωπικόν. Θὰ μεταβιβάζῃ τὴν ἁρμοδιότητα αὐτὴν εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν ἢ ἐνδεχομένως, εἰς ἕνα ἄλλον ἀνώτερον ὑπάλληλον. Ἢ πρόκειται νὰ προσληφθοῦν καθαρίστριαι. Πρέπει ὁ Διοικητὴς νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸν διορισμὸν μιᾶς καθαριστρίας; Δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ ἀσχοληθῇ ὁ Γεν. Διευθυντὴς ἢ ἕνας ἀνώτερος ὑπάλληλος; Αὐτὰ εἶναι γνωστά. Εἰς ὅλους τοὺς Ὀργανισμοὺς δὲν ἐπιβαρύνεται ὁ Διοικητὴς μὲ τέτοιες λεπτομέρειες καὶ ἡ ἐκτέλεσις αὐτῶν τῶν ἁρμοδιοτήτων ἀνατίθεται εἰς ὑπαλλήλους. Ἢ προκειμένου νὰ ἐκδοθῇ ἓν ἔνταλμα πληρωμῆς μέχρι 5.000 δραχμῶν ἢ μέχρι 10.000 δραχμῶν, θὰ τὰ ὑπογράψῃ ὅλα ὁ Διοικητής; Θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ μεταβιβάζῃ μικροτέρας σημασίας ἁρμοδιότητας εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν ἢ εἰς ἄλλους ὑπαλλήλους ἀνωτάτους ἢ ἀνωτέρους.

§142Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν πρόκειται δι’ αὐτὰς τὰς μικρὰς ἁρμοδιότητας, καλὸν εἶναι νὰ καθορισθοῦν εἰς τὸ ἄρθρον.

§143Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἠμποροῦν νὰ καθορισθοῦν αἱ λεπτομέρειαι εἰς τὸ ἄρθρον. Π.χ., ἔρχεται εἰς τὸ μυαλό μου μία περίπτωσις, ἡ ὁποία εἶναι συνήθης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Εἰς τὸ Ταμεῖον Γεωργίας καὶ Δασῶν, αἱ δαπάναι εἶναι καθημεριναί. Ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς ὑπέγραφε ὅλα τὰ ἐντάλματα, τὰ ὁποῖα καθημερινῶς ἐκδίδονται διὰ τὰς πληρωμὰς τὰς γενομένας ἐκ μέρους τοῦ Ταμείου, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔκαμε ἄλλη δουλειά. Ἕνα μέρος τῆς ἁρμοδιότητος αὐτῆς, ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῆς δαπάνης, τῆς ὁποίας ἐντέλλεται ἡ πληρωμή, τὴν μεταβιβάζει ὁ Ὑπουργὸς εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα, εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντήν, ἢ εἰς τὸν Διευθυντήν.

§144Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ἐὰν πρόκειται δι’ αὐτὰς τὰς μικρὰς ἁρμοδιότητας νὰ διατυπωθῇ ἀναλόγως τὸ ἄρθρον ἢ ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν ἐδώκατε, νὰ θεωρηθῇ ὡς δήλωσις. Διότι, ὅπως ἔχει διατυπωθῆ τὸ ἄρθρον, ἐναπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Διοικητοῦ ποίας ἁρμοδιότητας θὰ μεταβιβάσῃ. Δι’ αὐτὸ διὰ τροπολογίας ζητοῦμεν ὅπως ἡ μεταβίβασις τῶν ἁρμοδιοτήτων γίνεται μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ Δ. Συμβούλιον θὰ εἶναι διακοσμητικὸν ὄργανον καὶ ἀποδεικνύει θὰ ἔλεγα τὸν μονοκομματισμὸν ὁλοκλήρου τοῦ ὀργανισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ γρήγορα, εἴτε ἡ παροῦσα Βουλή, εἴτε, ἀσφαλῶς, ἡ νέα Βουλή, νὰ τροποποιήσουν ριζικῶς ἐπὶ τὸ δημοκρατικώτερον τὰς τῆς Διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν Ὀργανισμὸν ἀπὸ τὴν κομματικὴν Διοίκησιν. Κύριε Ὑπουργέ, χάριν βελτιώσεως τοῦ νομοσχεδίου, θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε ὡρισμένας τροπολογίας, ἄλλως ὅ,τι σπείρετε, αὐτὸ θὰ θερίσετε.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§146Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλαι αἱ διατυπωθεῖσαι ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 15, ὑπὸ προλαλησάντων συναδέλφων, ἦσαν ὀρθαί, βάσιμοι καὶ δεδικαιολογημέναι. Ἂν παραμείνῃ τὸ ἄρθρον 15 ὡς ἔχει, ἡ ἐξουσία τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἑνὸς βαρυσημάντου Ὀργανισμοῦ Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, καθίσταται σκιώδης καὶ δευτερεύουσα. Συγκεκριμένως, ἀντιρρήσεις σοβαραὶ διετυπώθησαν διὰ τὴν περίπτωσιν βʹ τῆς παραγράφου 1, θεσπίζουσαν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν τοῦ Διοικητοῦ, διορισμοῦ καὶ παύσεως τοῦ πάσης φύσεως προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Τοιαύτη, ὅμως, παντοδυναμία τοῦ Διοικητοῦ εἶναι ἀνεπίτρεπτος καὶ ἐπικίνδυνος. Παρέχεται, βεβαίως, ἡ δυνατότης διὰ τοῦ ἄρθρου 16 προσλήψεως τοῦ διοικητικοῦ προσωπικοῦ διὰ διαγωνισμοῦ, ἀλλὰ καθιεροῦται ἐξαίρεσις διὰ τοὺς ἀνωτάτους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι πολλοί, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον διευθυνταὶ καὶ θὰ προσλαμβάνωνται καὶ θὰ παύωνται κατ’ ἀνεξέλεγκτον κρίσιν τοῦ Διοικητοῦ. Ἡ ἐπιλογὴ καὶ πρόσληψις τῶν ἀνωτάτων αὐτῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ πρέπει νὰ γίνεται ἀπὸ ἕνα συλλογικὸν ὄργανον, ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιόν του, καὶ ὄχι μόνον ἀπὸ τὸν Διοικητήν. Εἶπε προηγουμένως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν ὑπάρχει παρομοία περίπτωσις, ὥστε οἱ ἀνώτατοι ὑπάλληλοι νὰ ἐπιλέγωνται ἀπὸ συλλογικὰ ὄργανα. Ἐλησμόνησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι κατὰ τὸν Κώδικα περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὁ διορισμὸς καὶ ἡ ἀπόλυσις τῶν ὑπαλλήλων τῶν Κοινοτήτων γίνεται ἀπὸ συλλογικὸν ὄργανον, τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον. Ἐπίσης, ἐλησμόνησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ πρόσληψις ἢ προαγωγὴ ὡρισμένων ἀνωτάτων Κρατικῶν λειτουργῶν γίνεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ ὄχι ἀπὸ μόνον τὸν Πρωθυπουργόν. Ἡ καθιέρωσις τῆς ἀρχῆς αὐτῆς, ἀπολυταρχικοῦ δικαιώματος τοῦ Διοικητοῦ, διορισμοῦ καὶ παύσεως ὑπαλλήλων, εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι ἀντιστρατεύεται εἰς θεμελιώδη δημοκρατικὴν ἀρχὴν καὶ τὰ παγίως κρατοῦνται ἐπὶ τοιαύτης κοινῆς ὠφελείας Ὀργανισμῶν. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ τροποποίησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὥστε ὁ διορισμὸς τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, τοὐλάχιστον, νὰ γίνεται ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, καίτοι τοῦτο φαίνεται, ὅτι θὰ ἔχῃ μίαν κατ’ ἐξοχὴν κομματικὴν σύνθεσιν καὶ νοοτροπίαν.

§147Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐκ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τὰ πέντε εἶναι ἀνώτατοι Κρατικοὶ λειτουργοί. Τέσσαρα ὁρίζονται ὑπὸ τῆς Π.Α.Σ.Ε.Γ.Ε.Σ. καὶ ὁ 10ος εἶναι ὁ Διοικητὴς τῆς Α.Τ.Ε. Νομίζω, ὅτι αὐτοὶ δὲν εἶναι κομματικὰ ὄργανα.

§148Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Διατί ὄχι ὁ Διοικητὴς τῆς Α.Τ.Ε.;

§149Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ἂν ἀφαιρέσωμεν τὸν Διοικητὴν τῆς ΑΤΕ, πάλιν, ἐκ τῶν 15 μελῶν τοῦ Συμβουλίου, τὰ 9 δὲν ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§150Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Οἱ Γενικοὶ Διευθυνταὶ τῶν Ὑπουργείων, τοὺς ὁποίους ἔχει προαγάγει ἡ Κυβέρνησις, ἐξαρτῶνται ἀπὸ αὐτὴν καὶ θὰ ἐνεργοῦν κατὰ τὰ ἰδικά της κελεύσματα. Μόνον ἐὰν ἡ ἐπιλογὴ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐγένετο ἀπὸ ἀδιάβλητα συλλογικὰ ὄργανα, τότε μόνον δὲν θὰ ἐξηρτῶντο ταῦτα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Οἱ δύο εἰδικοὶ ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι θὰ διορισθοῦν, δὲν θὰ εἶναι κομματικὰ ὄργανα;

§151Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὑποθέτω, ὅτι αὐτὸ τὸ λέγετε ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Ἀλλὰ καὶ πάλιν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐκ τῶν 15 μελῶν, τὰ 9 δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Δι’ αὐτό, δὲν πρέπει νὰ ἐπικαλεῖσθε πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα.

§152Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω καὶ ὑπεστηρίχθη καὶ ὑπὸ τῶν προλαλησάντων κυρίων συναδέλφων, ὅτι οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ Ὀργανισμοῦ, θὰ πρέπει νὰ διορίζωνται ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Διὰ τίνα, λοιπόν, λόγον καθιεροῖ ἡ διάταξις ἁρμοδιότητα Διοικητοῦ καὶ δὲν θεσπίζει ἁρμοδιότητα καὶ δικαιοδοσίαν Διοικητικοῦ Συμβουλίου νὰ διορίζῃ τοὺς ἀνωτάτους αὐτοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὀργανισμοῦ; Ἄλλωστε, αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ ἄλλα διοικητικὰ συμβούλια ἄλλων Ὀργανισμῶν. Εὑρίσκω, ὅτι ἡ πρότασίς μας αὐτή, εἶναι δικαιοτάτη, ἀντικειμενικὴ καὶ σύμφωνος μὲ τὰς δημοκρατικὰς ἀντιλήψεις, ποὺ δὲν ἐναρμονίζονται πρὸς τοιαύτην ἀπολυταρχικὴν ἐξουσίαν ἑνὸς μόνον προσώπου, ὁσονδήποτε ὑψηλὰ ἱσταμένου, νὰ ἐνεργῇ ἀνεξελέγκτως ἄνευ γνώμης ἄλλων ὀργάνων. Κύριε Πρόεδρε, προτείνω νὰ διατυπωθῇ ἡ διάταξις αὕτη τῆς περιπτώσεως βʹ τῆς παραγράφου 1 ὡς ἑξῆς: «Ὁ Διοικητὴς διορίζει καὶ παύει τὸ πάσης φύσεως προσωπικὸν τοῦ Ο.Γ.Α. μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου». Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐχέγγυον καὶ ἀσφαλιστικὴν δικλεῖδα, ὅτι δὲν θὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν ἄνθρωποι ἀνίκανοι καὶ ἀκατάλληλοι, ὅπως συνέβη εἰς ἄλλους Ὀργανισμούς, ὡς λ.χ. εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν ἀντιρρήσεις ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς λήψεως ἀποφάσεως ὑπὸ μόνον τοῦ Διοικητοῦ, διὰ τὴν διενέργειαν δαπανῶν. Εἰς τὴν παράγραφον αὐτήν, ὡρίσθη ὡς ἀνώτατον ὅριον τὸ ποσὸν τῶν 100.000 δραχμῶν. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐπιβάλεται ἡ προσθήκη τῆς φράσεως «μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου».

§153Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶπον, ὅτι διὰ τῆς κοινῆς ἀποφάσεως, θὰ ὁρίζεται τὸ ὅριον τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ὑπερβαίνῃ τὰς 100.000 δραχμάς.

§154Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ διατυπώσω μίαν τελευταίαν, ἀλλ’ οὐσιώδη παρατήρησιν, ἀναφερομένην εἰς τροπολογίαν, ὑπογεγραμμένην ἀπὸ ἐμὲ καὶ πολλοὺς ἄλλους συναδέλφους ἐξ ὅλων σχεδὸν τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κύριε Πρόεδρε, πανταχόθεν διατυποῦνται παράπονα καὶ ἐκδηλοῦται ζωηρὰ δυσφορία τῆς κοινῆς γνώμης, ὅτι τελευταίως διορίζονται εἰς διαφόρους ἀνωτάτας θέσεις, εἰς Ὀργανισμοὺς κοινῆς ὠφελείας, κρατικοὺς καὶ ἡμικρατικούς, πρόσωπα, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν ἡγεμονικὰς ἀποδοχάς, τετραπλασίως ἢ πενταπλασίως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἀνωτάτου κρατικοῦ λειτουργοῦ. Καὶ ἐν προκειμένῳ, εἰς τὸ ἤδη ψηφισθὲν ἄρθρον 13, ὑπάρχει διάταξις προβλέπουσα τὸν καθορισμὸν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Διοικητοῦ διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, χωρὶς κανένα περιορισμὸν κατὰ ποσόν. Πρέπει νὰ θεσπισθῇ περιορισμὸς τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ὑπεβάλαμεν τὴν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζεται ὅτι αἱ πάσης φύσεως ἀποδοχαὶ τοῦ Διοικητοῦ δὲν θὰ εἶναι ἀνώτεραι τῶν πάσης φύσεως ἀποδοχῶν τοῦ ἀνωτάτου κρατικοῦ λειτουργοῦ (Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου). Αὐτή, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἡ ἀξίωσις τῆς κοινῆς γνώμης, καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ποὺ ἀφορᾷ ὁ βαρυσήμαντος αὐτὸς Ὀργανισμός, νὰ τεθῇ περιορισμὸς εἰς τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Διοικητοῦ, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὴν δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἔχει ἑδραίαν ἠθικὴν καὶ λογικὴν βάσιν. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας ἀντιμετωπίζεται περίπτωσις προσλήψεως καὶ ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν διὰ μόνης τῆς ἀποφάσεως τοῦ Διοικητοῦ, ποὺ πρέπει νὰ διαγραφῇ.

§155Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις αὐτὴ ἔπειτα ἀπὸ τὴν τροπολογίαν μου, δι’ ἧς ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις παραμένει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας.

§156Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὑπάρχει κατωτέρω ἑτέρα διάταξις, δι’ ἧς παρέχεται δυνατότης ἐντάξεως ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ ἀπὸ διαφόρους ἄλλας δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ νομικὰ πρόσωπα. Ἐπίσης, προβλέπεται διὰ τοῦ κανονισμοῦ ἡ δυνατότης μισθολογικῆς ἐξισώσεως πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους Α.Τ.Ε. τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ο.Γ.Α. κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, ὅστις ἰσχύει καὶ δι’ ὅλα τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Κατ’ οὐσίαν καταργεῖται ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ καὶ θὰ παρέχωνται οὕτω μισθοὶ ἀνώτεροι τῶν παρεχομένων εἰς τακτικοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ κομματικὴν ἀντίληψιν ἀνεπίτρεπτον. Οὕτω θεσπίζεται καὶ διευρύνεται ἡ δικαιοδοσία τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ο.Γ.Α. εἰς βάρος τῆς οἰκονομικῆς ὑποστάσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ διέπῃ πνεῦμα οἰκονομίας καὶ περισυλλογῆς. Κύριε Πρόεδρε, ἡ οὐσιωδεστέρα ἀντίρησίς μου εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὸν καθορισμὸν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Διοικητοῦ.

§157Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Στεφανίδης, ἔχει ρυθμισθῆ διὰ τοῦ ἄρθρου 13. Κατὰ συνέπειαν, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν.

§158Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μᾶς θεωρεῖ, φαίνεται, πολὺ ἀφελεῖς ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, ἰσχυριζόμενος, ὅτι εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 13 ἐγένετο ρύθμισις τοῦ θέματος. Προδήλως, εἰς ἐκείνην τὴν διάταξιν ὁρίζεται ὁ τρόπος τοῦ καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν διὰ κοινῆς ἀποφάσεως, ἐνῷ διὰ τῆς νέας διατάξεως τίθεται περιορισμὸς τοῦ ποσοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Διοικητοῦ.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ θὰ ἐπρότεινα νὰ κάμωμεν μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν. Νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15, νὰ ἀποσυρθῇ ἡ τροπολογία καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 13, τότε νὰ ὑποβληθῇ ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ νὰ διεξαχθῇ καὶ ψηφοφορία, ἐὰν ἐπιθυμοῦν οἱ κ.κ. συνάδελφοι.

§160Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ἔκαμεν ἐπιπροσθέτως τὸ λάθος νὰ μὴ εἴπῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ κρισίμου αὐτοῦ θέματος. Ἀλλ’ εἶπεν, ἐπικαλεσθεὶς τυπικὸν λόγον, ὅτι ἀνεπιτρέπτως ὑποβάλλεται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον ἡ τροπολογία αὐτή. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις διετύπωσε τὰς σκέψεις καὶ ἀπόψεις της ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος αὐτοῦ ἢ ἐπεφυλάσσετο νὰ κρίνῃ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην της εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, τότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποσύρωμεν τὴν πρότασιν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς τροπολογίας, διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν ψήφισιν τῶν ὑπολοίπων ἄρθρων καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν κατὰ τὴν δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 13 ἢ καὶ 15.

§161Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ καθορισμὸς τῶν ἀποδοχῶν, ὅπως εἶπον, καθορίζεται εἰς τὸ ἄρθρον 13. Ἡ προτεινομένη, ἑπομένως, τροπολογία δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον ἄρθρον. Ὁ κ. συνάδελφος, λέγει, ὅτι ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν, ἐὰν τὴν ἀποδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλά, ἂς ἴδωμεν τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι λογικῶς ὀρθὸν νὰ συνδυάζωνται αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου μὲ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ο.Γ.Α., διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου εἶναι ἰσόβιος εἰς τὴν θέσιν του, ἐνῷ ὁ Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ εἶναι μὲ μίαν ὡρισμένην θητείαν, ἐπὶ παραδείγματι 4–5 ἐτῶν. Ἑπομένως, δὲν δύνανται νὰ συσχετίζωνται αἱ δύο θέσεις. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν ἕνα διοικητὴν τοῦ Ο.Γ.Α. ἀντάξιον τοῦ σκοποῦ, διὰ τὸν ὁποῖον ἱδρύεται ὁ Ο.Γ.Α., πρέπει νὰ τοποθετήσωμεν ἐπὶ κεφαλῆς αὐτοῦ ἕνα ἐκλεκτὸν ἐπιστήμονα. Ἑπομένως, αὐτὸν τὸν ἐκλεκτὸν ἐπιστήμονα πρέπει νὰ τοῦ εἴπωμεν νὰ ἐγκαταλείψῃ τὰς ἐργασίας του καὶ νὰ ἔλθῃ νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὸν Ο.Γ.Α., δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ εἴπωμεν, ὅτι αἱ ἀποδοχαί του θὰ εἶναι περιωρισμέναι.

§162Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ παρίδητε τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας συνεχίζει μίαν χειρίστην τακτικὴν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἡ ὁποία πολλάκις τὸν ὁδηγεῖ εἰς σύγκρουσιν καὶ διαμάχην μὲ πλείστους ὅσους, κατὰ καιρούς, συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀπαντῶν εἰς ἕνα βουλευτήν, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε μίαν τροπολογίαν μετ’ ἄλλων συναδέλφων του, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, ἔκαμεν αὐτὸν τὸν ὑβριστικὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἐκβιασμοῦ. Αὐτὴ ἡ δεινὴ ὕβρις πρὸς ἕνα βουλευτήν, ἀντανακλᾷ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὴν ὁποίαν οὐδέποτε ἐσεβάσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς οὗτος ὁμιλεῖ χωρὶς νὰ σκέπτεται προηγουμένως καὶ σοβαρῶς καὶ χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὶ λέγει καὶ δι’ αὐτὸ ἡ σκαιὰ αὕτη ὕβρις, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνεν εἶναι ἀπαράδεκτος δι’ ἡμᾶς καὶ ἐπιστρέφεται εἰς τὸν ἴδιον. Ὅταν ἕνας Ὑπουργὸς κατέχῃ αὐτὴν τὴν ἀνωτάτην θέσιν καὶ δὲν σέβεται τοὺς συναδέλφους του, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἰσότιμοι κατὰ τὰ ἄλλα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρὸς αὐτόν, πρέπει νὰ λάβῃ, κ. Πρόεδρε, ἄμεσον καὶ ἀποστομωτικὴν τὴν ἀπάντησιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρίζῃ ὡς ἐκβιασμὸν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἕνας συνάδελφος καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἕνα κατ’ ἐξοχὴν ἠθικὸν θέμα. Ὑπενθυμίζω, κ. Πρόεδρε, τὴν ἰδικήν σας πρότασιν. Ἐπροτείνατε νὰ ἀποσύρωμεν τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς τροπολογίας καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν, ἀφοῦ συνεννοηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τυχὸν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ποὺ θὰ ἦτο πολὺ φυσικόν, νὰ ἐπανασυζητηθῇ τὸ θέμα. Ποῦ ὑπάρχει ὁ ἐκβιασμός; Εἶπον, ὅτι ἐὰν πρόκειται νὰ ἐπανασυζητηθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 13 τὸ θέμα καὶ ἂν κατ’ ἀρχὴν δέχεται ἡ Κυβέρνησις τὴν ὀρθότητα τῶν ἀπόψεών μας ἢ καὶ νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα τοῦτο, ἵνα τεθῇ ἕνας περιορισμὸς λογικὸς τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Διοικητοῦ, τότε ἀποσύρομεν τὴν πρότασιν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ ὄχι τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ συζητηθῇ βραδύτερον. Ἀλλά, ὁ κ. Ὑπουργός, ἠθέλησε νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἀπάντησιν, διότι προδήλως δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν εἰς τὴν οὐσίαν της. Διότι ἐπιθυμεῖ νὰ θεσπίσῃ ἡγεμονικὰς ἀποδοχὰς διὰ τὸν Διοικητὴν τοῦ Ο.Γ.Α., πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ μόνον κομματικῶν ἐπιδιώξεων. Ἄς κρίνῃ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπὶ τῆς ἀπαραδέκτου αὐτῆς τακτικῆς της.

§163Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, παρατηρῶ, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος νομίζει, ὅτι εὑρίσκεται εἴς τι Πλημμελειοδικεῖον, δημιουργεῖ μίαν ὀξύτητα ἀδικαιολόγητον, διαστρέφων τὰ ὑπ’ ἐμοῦ λεχθέντα. Ἐγὼ παρετήρησα εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ὑπέβαλε μίαν τροπολογίαν ἐπὶ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐρρυθμίσθη δι’ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἤδη ἔχει ψηφισθῆ. Καὶ αὐτὸ εἶναι πανθομολογούμενον. Εἶπε μάλιστα ὁ ἴδιος, ὅτι δὲν μᾶς εἴπατε τὴν γνώμην σας ἐπὶ τῆς τροπολογίας, ἐὰν ἀποδέχεται ἢ δὲν ἀποδέχεται ἡ Κυβέρνησις τὴν τροπολογίαν, ὅτι τὴν ἀποσύρομεν τὴν τροπολογίαν. Θὰ ἐπαναλάβω...........

§164Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Τὴν πρότασιν, ὄχι τὴν τροπολογίαν.

§165Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὴν πρότασιν. Θὰ ἐπαναλάβω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἕνας πειθαναγκασμός, παράδοξος. Διότι, τὶ λέγει; Εἴπατέ μας ἐὰν τὴν ἀποδέχεσθε. Εἶπε καὶ τὸ ἑξῆς παράδοξον. «Ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πειθαναγκασθείς, ἔλαβε τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβε». Ἐνῷ ἐν συνεχείᾳ τῆς ἀπαντήσεώς μου εἶπα τὴν σκέψιν μου. Καὶ δὲν εἶπα αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἀπορρίπτομεν τὴν τροπολογίαν. Δὲν ἐπρόσεξε τὶ εἶπα. Εἶπον, ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν τὸ ὕψος τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ο.Γ.Α., νὰ τὸ συζητήσωμεν, ἀλλὰ μὴ τὸ συνδυάζεται μὲ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Καὶ ἐξήγησα, διατὶ δὲν τὸ δέχομαι. Σαφῶς δὲ καθώρισα τὴν σκέψιν τὴν ἰδικήν μου, ἡ ὁποία εἶναι καὶ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς, δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. συνάδελφος καὶ εἰς ἕνα τόνον, τὸν ὁποῖον νομίζει, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ μεταχειρίζεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Θὰ ἤθελον, κ. Πρόεδρε, ἐὰν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, δὲν ἐξακολουθοῦν διεπόμενοι ἀπὸ τὸ πεῖσμα αὐτό, τὸ ὁποῖον τοὺς κατέβαλε εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, θὰ ἤθελον νὰ τοὺς παρακαλέσω νὰ ἀποσύρουν τὴν πρότασιν, διότι καὶ θέσιν δὲν ἔχει καὶ διότι, ὡς καὶ σεῖς εἴπατε πρίν, ἐὰν θέλουν νὰ διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς προτάσεως, εἶναι ἡ βʹ συζήτησις κατὰ τὴν ὁποίαν ἠμποροῦν νὰ προτείνουν τὴν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 15 ὅπου προσήκει.

§166Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τίνος ζητήματος; Ὡμιλήσατε προηγουμένως. Εἴπατε, ὅτι παρῃτήθητε.

§168Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ....

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶχε ἕνα προσωπικὸν θέμα μὲ τὸν κ. Στεφανίδην. Ἡ συζήτησις αὐτὴ εἶχεν ἕνα προσωπικὸν χαρακτῆρα. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρατείνεται ἡ συζήτησις, χωρὶς λόγον. Ἐπιμένετε εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν, κ. βουλευταί;

§170ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Μάλιστα, μάλιστα.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον διαπιστώνει ἔλλειψιν ἀπαρτίας καὶ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)