1961.03.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 88η

Πέμπτη 23 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν δύο προηγουμένων συνεδριάσεων.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον διανέμονται πρακτικὰ δύο συνεδριάσεων, τῆς Τρίτης καὶ τῆς Τετάρτης. Ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ἀνέφερεν ὡς λόγον καθυστερήσεως τὸ γεγονός, ὅτι ἔγιναν διορθώσεις, αἱ ὁποῖαι παρετάθησαν τὴν ἑπομένην ἡμέραν μέχρις ἀργὰ τὸ μεσημέρι καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐκτύπωσις τῶν πρακτικῶν ἐγκαίρως. Τοῦτο δημιουργεῖ καὶ αὖθις τὸ ἴδιον θέμα, κ. Πρόεδρε, τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἔχομεν θέσει ἀναφορικῶς πρὸς τὰ πρακτικά. Διατὶ εἶναι ἀνάγκη τὰ πρακτικὰ νὰ περιλαμβάνωνται, καθ’ ὃν τρόπον συνήθως περιλαμβάνονται, ταχυγραφημένα καὶ οὐχὶ ἐστενογραφημένα, ὁπότε δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἀπολύτως λόγος διὰ νὰ γίνωνται αἱ διορθώσεις αὐταί, αὐταὶ αἱ καθυστερήσεις καὶ αὐταὶ αἱ συζητήσεις. Εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, πρότασις τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ, μέσα εἰς τὴν ὁποίαν μεταξὺ τῶν ἄλλων περιλαμβάνεται ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι ἐφεξῆς τὰ πρακτικὰ θὰ ἐκδίδωνται ἐστενογραφημένα, κατὰ συνέπειαν πλήρη. Αὐτὸ σημαίνει, κ. Πρόεδρε, ὅτι τόσον τὸ Προεδρεῖον, ὅσον καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἁρμόδιοι παράγοντες τῆς Βουλῆς ἔχουν διαπιστώσει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδίδωνται τὰ πρακτικὰ ἐστενογραφημένα. Διατὶ εἶναι ἀνάγκη ἑκάστοτε νὰ ὑποχρεοῦνται οἱ ρήτορες βουλευταί, νὰ διορθώνουν τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἄλλως ἀποδίδουν τελείως ἀντίθετον ἔννοιαν συχνότατα, ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ λόγοι των. Νομίζομεν, ὅτι τὸ νὰ ἐκφράζῃ τὸ πρακτικὸν τοὺς λόγους καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν βουλευτῶν, εἶναι δικαίωμα τῶν βουλευτῶν, δικαίωμα ἀναφαίρετον, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν τὸ Προεδρεῖον πρέπει νὰ σέβεται. Ἀναγκάζομαι, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐν ὄψει καὶ τῶν δύο συζητήσεων καὶ εἰδικώτερον τῆς χθεσινῆς συζητήσεως, διὰ νὰ θέσω τὸ θέμα εἰδικώτερον. Κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν, συζητουμένης τῆς κυρώσεως τῆς συμβάσεως μὲ τὴν Γερμανίαν διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν Προεδρεύοντα τότε νὰ περιληφθοῦν, τοὐλάχιστον προκειμένου περὶ αὐτῆς τῆς συζητήσεως, τὰ ὅσα θὰ ἐλέγοντο ἀπὸ τοὺς ρήτορας ἐστενογραφημένα, διότι, ἐπὶ τέλους, ἦτο καὶ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον συνεδέετο μὲ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν καὶ τὰς ἐξωτερικὰς σχέσεις καὶ εὐλόγως ἠδύνατο κάθε ἕνας νὰ ζητήσῃ νὰ μὴν ἀλλοιωθοῦν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἔλεγε. Ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔλαβα, ἦτο ἡ στερεότυπος ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἑκάστοτε λαμβάνομεν, ὅταν ὑποβάλλωμεν τοιοῦτον αἴτημα, ὅτι πρέπει νὰ ἀναφερθῶμεν προσωπικῶς εἰς τόν, δυστυχῶς, ἀπουσιάζοντα σήμερον κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος. Εἶπα, ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ ἀπευθυνθῶ προσωπικῶς διὰ νὰ ζητήσω ὑπὸ τύπον προσωπικοῦ ρουσφετιοῦ τοῦτο, καὶ παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ ἡ παράκλησίς μου. Ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔλαβα εἶναι, ὅτι δὲν διαβιβάζεται τοιαύτη παράκλησις, ἀλλὰ ὅτι ὁ κάθε βουλευτής, ὁ ὁποῖος ζητεῖ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγει, πρέπει νὰ πάῃ εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Προέδρου νὰ τὸν παρακαλέσῃ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ξεκαθαρισθῇ, ἐὰν εἶναι προσωπικὸν ρουσφέτι αὐτό, τὸ ὁποῖον κάμνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς πρὸς τοὺς βουλευτάς, τὸ νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ περιληφθοῦν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγουν ἐστενογραφημένα εἰς τὰ πρακτικά, διότι, ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ τερματισθῇ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἐνδεχομένως, ἐπιθυμεῖ νὰ ὑποχρεώνῃ τοὺς βουλευτάς, εἶναι δικαίωμά του, ἀλλὰ εἰς τοῦτο οἱ βουλευταὶ νομίζουν, ὅτι ἀσκοῦν δικαίωμα καὶ κατὰ συνέπειαν ἠμποροῦν νὰ ζητοῦν καὶ νὰ ἀπαιτοῦν νὰ περιλαμβάνωνται εἰς τὰ πρακτικὰ ἐκεῖνα ποὺ λέγουν. Θέτω, κ. Πρόεδρε, τὸ θέμα ὑπὸ τὴν γενικὴν αὐτὴν μορφὴν καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον σοβαρᾶς συζητήσεως καὶ γνώμης ὅλων τῶν Κομμάτων, διότι ἢ θὰ ὑπάρχουν πρακτικὰ ἢ θὰ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ ἀθλία κατάστασις, ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον, τὰ πρακτικὰ νὰ ἀποδίδουν ἄλλα ἀπὸ ὅσα οἱ βουλευταὶ λέγουν, νὰ ὑποχρεώνωνται οἱ βουλευταὶ ἢ νὰ ζητοῦν ρουσφέτι ἀπὸ τὸν κ. Ροδόπουλον, διὰ νὰ περιληφθοῦν οἱ λόγοι των εἰς τὰ πρακτικὰ ἢ νὰ κάμνουν τὴν διόρθωσιν τὴν νύκτα ἢ τὴν ἑπομένην ἢ ἀκόμη, νὰ περιλαμβάνωνται εἰς τὰ πρακτικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶπαν. Κατὰ τὴν συζήτησιν περὶ τοῦ ἐλαίου ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς μίαν στιγμὴν ἐντόνου διαλογικῆς συζητήσεως μὲ ἐμέ, ἐζήτησε νὰ ἀποκρυπτογραφηθοῦν ἀμέσως τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν εἶπα κἄτι, τὸ ὁποῖον εἶχε σημασίαν διὰ τὴν συζήτησιν καὶ εἶπεν, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ γίνῃ δικαστήριον ἀληθείας. Διατὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ὑπάρχει πάντοτε ἡ δυνατότης, ὁ λόγος της νὰ περιλαμβάνεται ἀκέραιος καὶ ὁλόκληρος εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ διὰ τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ δυνατότης, παρὰ μόνον, ὅταν κάμῃ ρουσφέτι ὁ κ. Ροδόπουλος, ἢ ἐὰν τὸ ζητήσῃ ἕνας Ὑπουργός; Θέτω, κ. Πρόεδρε, τὸ θέμα καὶ παρακαλῶ τὸ Σῶμα καὶ τὸ Προεδρεῖον νὰ ληφθῇ ἐπὶ τέλους μία τελικὴ ἀπόφασις. Νομίζω, ὅτι ἡ συνέχισις αὐτῆς τῆς καταστάσεως, οὔτε τὸ κῦρος τοῦ Σώματος ἐξυψώνει καὶ εἶναι ἀναξία καὶ δι’ ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς. Παρακαλῶ αὐτὰ ποὺ εἶπα νὰ τεθοῦν ἐστενογραφημένα εἰς τὰ πρακτικά.

§4Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς ὡμίλησα ἐπὶ μίαν ὥραν καὶ ἕνα τέταρτον. Προσεπάθησα νὰ διορθώσω τὰ πρακτικὰ ἢ μᾶλλον τὸ δελτίον τύπου, τὸ ὁποῖον μοὶ ἐδόθη καὶ ἀπησχολήθην διὰ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν ἐπὶ τρεῖς ὥρας, διότι δὲν ἠμποροῦσα, οὔτε ἐγὼ ὁ ἴδιος νὰ ἀντιληφθῶ τὶ ἔλεγε τὸ δελτίον. Σήμερον βλέπω, ὅτι τὰ πρακτικὰ εἶναι ἀνακατωμένα κατὰ τρόπον πραγματικὰ ἀξιοθρήνητον. Σᾶς ἀναφέρω τὴν πρώτην φράσιν διὰ νὰ ἴδητε τὶ ἠμπορεῖ νὰ γράφουν εἰς τὰ πρακτικά: «Κύριοι συνάδελφοι, δύο εἶναι τὰ θέματα τὰ ὁποῖα δὲν ἐξητάσθησαν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον». Τὶ εἶχον εἴπει καὶ τὶ ἔπρεπε νὰ καταλάβῃ πᾶς ἄνθρωπος. Δύο εἶναι τὰ θέματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἀπὸ τὴν ἀρχικὴν αὐτὴν φράσιν, ἀντιλαμβάνεσθε τὶ συνέβη κατόπιν. Τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἔδωσα, εἶναι ἀνακατωμένα μέσα, δὲν ἀναφέρονται εἰς τὸ κείμενον. Ἀπὸ τὴν πρόχειρον αὐτὴν ἀνάγνωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι εἶναι ὄλεθρος ἡ δημοσίευσις διὰ τοῦ δελτίου τοῦ τύπου τῶν δῆθεν παρ’ ἡμῶν δεδομένων ὁμιλιῶν, αἱ ὁποῖαι στρέφονται ἐναντίον ἡμῶν τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐπανειλημμένως διεπίστωσα, ὅτι αἱ ἐφημερίδες, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀναγνῶσται τῶν πρακτικῶν εὑρίσκονται πρὸ πλήρους ἀδυναμίας νὰ διαμορφώσουν μίαν γνώμην δι’ ὅσα λέγονται εἰς τὴν Βουλήν, ἐνῷ βεβαίως, πάντοτε ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν ἐμφανίζεται ὡς γνωρίζουσα τὴν Ἑλληνικήν, ὡς διατυποῦσα συλλογισμοὺς λογικοὺς καὶ ὡς ἀπαντῶσα πάντοτε μὲ ἐπιχειρήματα. Πράγματι, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξε ὁ κ. Μητσοτάκης, εἶναι θέμα στοιχειώδους ἀξιοπρεπείας διὰ τὸ Σῶμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανίζωνται τὰ λεγόμενα ἐδῶ κατὰ δύο τρόπους, ἀπὸ μὲν τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὸν ἀσφαλῆ καὶ σοβαρὸν τρόπον τῶν Ἐπισήμων Πρακτικῶν, τῶν δὲ ἀτυχῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ τῆς μεθόδου τῆς ταχυγραφίας, ἡ ὁποία, βεβαίως, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποδώσῃ. Διότι, οὔτε ἐλαχίστη αἰχμὴ γίνεται πρὸς τοὺς ἥρωας αὐτούς, ποὺ εὑρίσκονται ἐκεῖ κάτω καὶ γράφουν. Ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον εἰς τὸν 20ὸν αἰῶνα νὰ βασιζώμεθα εἰς τὰ Πρακτικὰ τῶν συζητήσεων, εἰς τὴν ταχυγραφίαν. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐγώ, τὸ θέμα νὰ λυθῇ ἢ δυνατὸν καὶ σήμερον. Διότι καταρρακώνει τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Κοινοβουλίου καὶ δημιουργεῖ καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαράδεκτοι, καὶ εἶναι καὶ καταστάσεις ἀπαράδεκτοι, ὄχι μόνον ἀπὸ πολιτικῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἠθικῆς τάξεως.

§5Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τὸ ἔθεσε χθὲς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀναφερθεὶς εἰς τὸ γεγονὸς τῆς καθυστερήσεως τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κ. Πρόεδρε, ὅπως καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀπέδωσε τὴν καθυστέρησιν τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὄχι τῆς χθεσινῆς, τῆς προχθεσινῆς, εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἐγὼ καθυστέρησα νὰ προβῶ εἰς τὴν διόρθωσιν τῶν πρακτικῶν, τὰ ὁποῖα εἶχον συνταχθῆ ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν. Καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε, ἐπίσης —λυποῦμαι πολὺ ποὺ θὰ τὸ ἐπαναλάβω— ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, εἶπεν ἀνακριβείας εἰς τὸ Σῶμα, διότι ἡ καθυστέρησις δὲν ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς αὐτό, ἀλλ’ εἰς τὸν λόγον, ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶχε καθυστερήσει νὰ στείλῃ τὰς διορθώσεις του εἰς τὸ Τυπογραφεῖον.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοθρῆ, ὁ κ. Πρόεδρος εἶπε «καὶ εἰς ἰδικήν σας».

§7Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μόνον εἰς ἐμὲ τὸ ἀπέδωσε. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον, ὅπως ὀρθῶς ἐτέθη ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους. Καὶ σεῖς θὰ ἔχετε ἀντιληφθῆ, ὅτι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον συντάσσονται τὰ πρακτικὰ αὐτὰ εἶναι τρόπος, ὁ ὁποῖος καὶ τὰς Ὑπηρεσίας καὶ τοὺς βουλευτὰς καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ τύπου καταπονεῖ. Διότι, σᾶς βεβαιῶ, καὶ νομίζω, ὅτι ἀπηχεῖ τὴν γνώμην τῶν κ.κ. συναδέλφων, ὅτι εἶναι μεγαλυτέρα ἡ κόπωσις τοῦ βουλευτοῦ νὰ διορθώσῃ τὰ πρακτικά, παρὰ νὰ παρασκευάσῃ τὴν ὁμιλίαν του. Πρέπει νὰ λήξῃ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Σώματος καὶ τῶν βουλευτῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ εἶναι ταχεῖα ἡ διαφώτισις τῆς κοινῆς γνώμης ἐπὶ τῶν συζητουμένων θεμάτων. Νομίζω, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ λάβετε ἀπόφασιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος καὶ νὰ διασφαλισθῇ ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον, χωρὶς νὰ λύωνται αὐταὶ αἱ ἀνωμαλίαι, θὰ μποροῦν νὰ εἶναι γόνιμοι καὶ αἱ ἀγορεύσεις τῶν συναδέλφων, καὶ ἡ κοινὴ γνώμη νὰ διαφωτίζεται.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ διαβιβάσω τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἐκ μέρους τοῦ κ. Μητσοτάκη, εἰς τὸν Πρόεδρον κ. Ροδόπουλον, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ μία συνεννόησις μετὰ τοῦ κ. Προέδρου καὶ τῶν κ.κ. Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, διὰ νὰ ἐξευρεθῇ μία λύσις εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, διότι δὲν ξεύρω ἂν παρίσταται ἀνάγκη τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ, διότι ὁμιλεῖ ὁ Κανονισμὸς περὶ συνοπτικῶν πρακτικῶν, ἐπαναλαμβάνω ὅμως, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ λυθῇ μὲ μίαν συνεννόησιν αὐτὸ τὸ ζήτημα. Πάντως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι, θὰ ὑπάρξῃ μία καθυστέρησις, ὡς πρὸς τὴν ἐκτύπωσίν των, καθυστέρησις, δηλαδή, 2 καὶ 3 ἡμερῶν, ἐνδεχομένως. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ διαβιβάσω, διότι καὶ ἐγὼ ἔχω παρατηρήσει, ὅτι τὰ πρακτικά, ὁσάκις λέγω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινά, δὲν εἶναι σύμφωνα μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπα. Καὶ βεβαίως, αὐτὸ τὸ ὁποῖον τώρα ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ζίγδης, ἀποτελεῖ πλήρη παραμόρφωσιν τῆς ἀρχῆς τῆς ἀγορεύσεώς του. Ἀλλ’ ὡς εἶναι γνωστόν, κ. βουλευταί, γίνονται καὶ διορθώσεις αὐτῶν τῶν δελτίων τοῦ τύπου ὑπὸ τῶν ὁμιλητῶν καὶ εἶναι δυνατόν, κατὰ μέγα μέρος, νὰ δίδεται ἕνα κείμενον, τὸ ὁποῖον περιέχει περιληπτικῶς αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν. Τὸ δεύτερον θέμα εἶναι, ὅτι, δῆθεν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ πηγαίνῃ ὁ κἄθε βουλευτὴς εἰς τὸν κ. Πρόεδρον νὰ τὸν παρακαλῇ καὶ νὰ τοῦ παρέχῃ τὴν συγκατάθεσιν διὰ νὰ καταχωρηθῇ ὁ λόγος του ἐστενογραφημένος. Δὲν νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι οὐδέποτε παρετηρήθησαν τοιούτου εἴδους εὔνοιαι. Γίνεται, πράγματι, ἐξαίρεσις ἀλλὰ μόνον διὰ τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων καὶ τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, τῶν ὁποίων οἱ λόγοι καταχωροῦνται ἐκ τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν, διότι εἶναι καὶ περισσότερον ὑπεύθυνοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ διαβιβάσω ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Κοθρῆν, διὰ τὸ παράπονον, τὸ ὁποῖον διετύπωσε διὰ τὸν κ. Πρόεδρον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρεται, ὅτι «πταίετε καὶ σεῖς ὀλίγον, κ. Κοθρῆ». Συνεπῶς, δὲν εἶναι ὀρθόν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος ἐπέρριψε τὴν εὐθύνην τῆς καθυστερήσεως ἐκτυπώσεως τῶν πρακτικῶν τῆς συνεδριάσεως τῆς Τετάρτης πρὸς ὑμᾶς, κ. Κοθρῆ, ἀλλὰ καὶ πρὸς ὑμᾶς ὅλους. Ἐπικυροῦνται, συνεπῶς, τὰ πρακτικὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. ΠΣΤʹ τῆς 21ης καὶ ΠΖʹ τῆς 22ας Μαρτίου 1961 συνεδριάσεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Κύρκος καὶ Γ. Βαλοῦρδος, ζητοῦν 15θήμερον ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§11Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Μπάρμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βολουδάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Ράλλης, Β. Κρῖκος, Φ. Κατσιάμπας, Δ. Ἰατρίδης, Δ. Βουρδουμπᾶς, Λίνα Π. Τσαλδάρη, Ν. Βαρβιτσιώτης, Κων. Καλκάνης, Δημητρ. Κόπανος καὶ Γεώργιος Βολουδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. ἐπιδιωκομένην δέσμευσιν πιτύρων καὶ ἄλλων κτηνοτροφικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Εὐρυτανίας κ. Δ. Κόπανος, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν Κων. Σουράκη, Δημητρίου Μπούργου, Βαΐου Χειμῶνα, Χρ. Καραστεργίου καὶ Ἠλία Ἀνυφαντῆ, ἐπιτροπῆς κατοίκων Φουρνᾶς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι δημοσίευσιν ἱδρύσεως ἐν Φουρνᾷ Γυμνασίου, μέλλοντος νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς ἐκπαιδευτικὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων τῶν τ. Δήμων Κτημενίων καὶ Μενελαΐδος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένου τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ περικοπέντος κοινωνικοῦ πόρου ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν. Οἱ βουλευταὶ τῆς Κ.Ε.Α. κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Σ. Στεφανόπουλος, Α. Δερδεμέζης, Ε. Κοθρῆς, Κ. Μαρῆς, Δ. Παπαμιχαλόπουλος, Φ. Πιτούλης, Μ. Στεφανίδης καὶ Σ. Χούτας, καταθέτουν ἀναφορὰν διαμαρτυρίας Συλλόγου Ὑπαλλήλων Τραπέζης Ἑλλάδος, δι’ ἀδικίας λαβούσας χώραν κατὰ τὰς τελευταίας προαγωγὰς ἀνωτέρου προσωπικοῦ της καὶ διὰ τὴν παράλειψιν διενεργείας προαγωγῶν τοῦ κατωτέρου καὶ κατωτάτου προσωπικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Ι. Σπύρου, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ προαγωγὴν τοῦ Ὑποδιευθυντοῦ Ἐκδοτικῆς Τραπέζης κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Φ. Πιτούλης καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς κατοχῆς «Ὁ Φοῖνιξ», διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ κατατεθέντος σχετικοῦ νομοσχεδίου παραγνώρισιν δικαιωμάτων μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων περιοχῆς Ἁγίου Σωτῆρος Λεύκας Πατρῶν, αἰτουμένου τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἀπορρίψεως ἀπορριμμάτων εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Καρακουλουξῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν Σωματείων Πειραιῶς, ὁδηγῶν λεωφορείων, Εἰσπρακτόρων λεωφορείων, Ἀγγειοπλαστῶν, Λεβητοποιῶν, Ὑαλουργῶν, Ἐλαιουργοσαπωνοποιῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν σύλληψιν τοῦ συνδικαλιστοῦ Χρήστου Τσεσμενλῆ, συμβούλου τοῦ Σωματείου Ἀμμοκονιαστῶν Ἀθηνῶν καὶ μέλους τῆς Ἐπιτροπῆς ἀγῶνος τῶν οἰκοδόμων καὶ αἰτουμένων τὴν ἄμεσον ἀπόλυσίν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων καὶ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς περιοχῆς Μακρυνείας, διαμαρτυρομένων ἐξ ὀνόματος τῶν καπνοπαραγωγῶν τῆς περιφερείας των διὰ τὰς προσφερομένας ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καπνῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Αὐγερόπουλος, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Τεχνιτῶν Μαγείρων καὶ λοιποῦ προσωπικοῦ κουζίνας Ἀθηνῶν–Περιχώρων, διαμαρτυρομένου ἐξ ὀνόματος τῶν ἐργαζομένων τοῦ κλάδου διὰ τὴν ἀθέτησιν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, τῆς παρασχεθείσης διαβεβαιώσεως περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ συνεχοῦς 8ώρου εἰς ὁλόκληρον τὸ προσωπικὸν κουζίνας κλπ. Οἱ βουλευταὶ Σάμου κ.κ. Ι. Σπύρου καὶ Μ. Κοτσώνης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Τραπέζης Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς δημοσιευθείσας προαγωγὰς 29 τμηματαρχῶν καὶ τὴν πλήρωσιν δύο θέσεων Διευθυντῶν, ἐνῷ καθυστεροῦν αἱ προαγωγαὶ τοῦ ἀνωτέρου καὶ κατωτάτου προσωπικοῦ. Οἱ προπολεμικοὶ καταθέται Ταμιευτηρίου Τραπεζῶν Νομοῦ Μαγνησίας–Βόλου, αἰτοῦσι τὴν ἀπόδοσιν ἀναλόγου ἀποζημιώσεως διὰ τὰς ἀπολεσθείσας καταθέσεις των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Ταξὶ Α. Π., αἰτουμένου κατοχύρωσιν διὰ νόμου τῆς ὑπαλληλικῆς των ἰδιότητος, ὑπογραφὴν Συλλογικῆς Συμβάσεως, ψήφισιν τοῦ περὶ Τ.Σ.Α. νομοσχεδίου κατὰ τὰς προταθείσας τροποποιήσεις κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Διαμαντοπούλου, τέως βουλευτοῦ, ἐν ᾗ ἐκτίθενται οἱ λόγοι τῆς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν προσχωρήσεως τριῶν (3) Φιλελευθέρων βουλευτῶν. Ὁ Μητροπολίτης τῶν ἐν Ἑλλάδι Ὀρθοδόξων Ἀρμενίων, αἰτεῖ ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὸν νόμον περὶ ἀποζημιώσεως θυμάτων Γερμανικῆς κατοχῆς καὶ οἱ Ἀρμένιοι, οἱ ἐγκλεισθέντες εἰς τὰ Γερμανικὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Οἱ κάτοικοι τῆς Νέας Καβάλας τῆς Κοινότητος Πολυκάστρου τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς, αἰτοῦσιν ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὸν νόμον περὶ ἀποζημιώσεως θυμάτων Γερμανικῆς κατοχῆς. Ἡ Ἀθανασία σύζυγος Ι. Κριτσωτάκη, κάτοικος Ἁγ. Νικολάου Λασηθίου Κρήτης, αἰτεῖ ὅπως περιληφθῇ εἰς τὸν νόμον περὶ ἀποζημιώσεως θυμάτων Γερμανικῆς κατοχῆς. Οἱ Ι. Ἀκριβόπουλος, Α. Γιαννουτσόπουλος κλπ. μέλη Ἐπιτροπῶν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ράχης–Βεροίας διαμαρτύρονται διὰ τὴν στάσιν τοῦ ἱεράρχου Βεροίας ἐπὶ τοῦ ζητήματος ἀναπλειστηριασμοῦ τοῦ Δασοκτήματος Μονῆς Καλῆς Πέτρας. Ὁ Πανελλήνιος Ἐθνικὸς Σύνδεσμος Ἀναπήρων Πολέμου 1940–41 καὶ ἐντεῦθεν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπὶ τοῦ Διεθνοῦς Κομμουνισμοῦ ἐκστρατείαν κατὰ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ο.Η.Ε. Ὁ Σύλλογος Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Βόλου, αἰτεῖ αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 30%, χορήγησιν μηνιαίας συντάξεως, ὡς ἔκτακτον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Βιομηχανικῆς Ἐπιχειρήσεως ΙΖΟΛΑ ἐν ᾗ ἐκτίθενται αἱ ἀπόψεις της ἐν σχέσει πρὸς τὰς διατυπουμένας κατ’ αὐτῆς «κατηγορίας». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Πευκακίων–Ἀθηνῶν, αἰτουμένου τοποθέτησιν λεωφορειακῆς γραμμῆς διὰ τῶν ὁδῶν Σίνα καὶ Δαφνομήλη, ἐξικνουμένη μέχρι τέρματος Ἱπποκράτους καὶ Ὁμονοίας ἢ Ἀγορᾶς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Βαλοῦρδος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Ταξὶ Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτουμένου τὴν διὰ νόμου κατοχύρωσιν τῆς ὑπαλληλικῆς των ἰδιότητος κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Ν. Κοντογιάννης, Μ. Στεφανίδης καὶ Φ. Πιτούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὁδηγῶν Ταξὶ Α. Π., αἰτουμένου τὴν διὰ νόμου κατοχύρωσιν τῆς ὑπαλληλικῆς των ἰδιότητος, τὴν ἄμεσον ὑπογραφὴν τῆς Συλλογικῆς Συμβάσεως κλπ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις ὑπ’ αὔξ.ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1400 τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἐν σχέσει μὲ καταβαλλόμενα μηνιαίως ποσὰ διὰ τὴν ἐν τῇ πόλει Λαρίσης στέγασιν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν συνημμένως τὴν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9408 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Λαρίσης ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν κατάστασιν καταβαλλομένων μισθωμάτων ἐνοικιοστασιακῶν καὶ ἐλευθέρων διὰ τὴν στέγασιν τῶν Δημοσίων Πολιτικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ τοιούτων Χωροφυλακῆς τῆς πόλεως καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Καταβαλλομένων μισθωμάτων ἐνοικιοστασιακῶν καὶ ἐλευθέρων διὰ τὴν στέγασιν τῶν Δημοσίων Πολιτικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ τοιούτων Χωροφυλακῆς τῆς πόλεως Λαρίσης κατὰ τὸν μῆνα Φεβρουάριον 1961.

καταβάλλεται παρὰ τοῦ Γεωργ. Ταμείου. Ἐν Λαρίσῃ τῇ 1 Μαρτίου 1961

Ὁ Νομάρχης

Η. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὡς ἄνω σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1507 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει κ. βουλευτοῦ ἀφορῶσα εἰς τὴν κατάργησιν τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ)τος 3777)1967 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν σχεδίου νόμου «Περὶ Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων» ρυθμίζεται ἐπὶ νέας βάσεως τὸ θέμα τῆς φορολογίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Συνεπῶς, τὸ Ν. Δ. 3570)1956, δι’ οὗ ἐπεβλήθη φόρος ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἀνωτέρω προϊόντων ὡς καὶ τὸ ἄρθρον 6 παρ. 3 τοῦ Ν. Δ. 3777)57, δι’ οὗ ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη τοῦτο, θὰ παύσουν ἰσχύοντα ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἀνωτέρω μέτρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1546)30.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλου, δι’ ἧς ζητοῦνται πληροφορίαι διὰ τὴν διαρρύθμισιν τοῦ σχεδίου πόλεως τοῦ Οἰκισμοῦ «Ἀξιοῦ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται καὶ ὅτι ἡ μελέτη θέλει περατωθῆ ἐντὸς τοῦ Μαρτίου ἐ.ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1502 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3005)25.2.1961 ἐγγράφου τοῦ Τμήματος Νομοθ. Ἐργασίας καὶ σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν παρακρατηθέντων ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων Α.Π.Π. ποσῶν ἀπὸ τοὺς ἀποχωρήσαντας πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Ν. Δ. 4020)1959 ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τῆς τέως ὑπαλλήλους αὐτῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου καὶ κατόπιν σχετικοῦ ἐρωτήματος ἡμῶν, τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἐγνωμοδότησε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 393)1960 γνωμοδοτήσεώς του, ὅτι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Ν. Δ. 4020) 1959 ὑπάγονται καὶ οἱ ἀποχωρήσαντες πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. τέως ὑπάλληλοι τῆς Ἑταιρείας καὶ κατὰ συνέπειαν, ἔδει νὰ ἐπιστραφῶσιν εἰς τούτους τὰ ἀχρεωστήτως εἰσπραχθέντα παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων ποσά. Τὴν ἐν λόγῳ γνωμοδότησιν διεβιβάσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 1067)27.5.1960 ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς ἐκτέλεσιν εἰς τὴν Ἑταιρείαν Ὑδάτων, ἥτις ὅμως, διετύπωσεν ἀντιρρήσεις κατὰ ταύτης, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Ε. 10089)4.6. 1960 καὶ Ε. 10136)13.7.1960 ἀναφορῶν της. Ἐπὶ τῶν ἀντιρρήσεων τούτων τῆς Ἑταιρείας ἡ Ἕνωσις Προσωπικοῦ τῶν ὑπαλλήλων ταύτης ὑπέβαλον ἡμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 211)8.8. 1960 ὑπόμνημά της, ἐπίσης καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι συνταξιοῦχοι τῆς Ἑταιρείας ὑπέβαλεν ἡμῖν τὸ ἀπὸ 30.8.1960 ὑπόμνημά των μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5159)1960 ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, ἥτις ἐδικαίωσε τέως ὑπάλληλον τῆς κατηγορίας ταύτης. Κατόπιν τούτων ἀπεστείλαμεν ἐκ νέου τὸ ὅλον ζήτημα διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 11194)24.11.1960 ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς ἐπανεξέτασιν εἰς τὸν Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Ὑπουργείου καὶ τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀπαντήσεως αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Δ. Γιαχνῆ, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 12042)9785)60 καὶ 12044)9787)60 ὑμετέρων ἐγγράφων καὶ τῆς διὰ τούτων διαβιβασθείσης ἀπὸ 3.11.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Ν. Καθαροσπόρη περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ κλάδου ἀσθενείας εἰς τὴν νῆσον Σέριφον πρὸς ἀσφαλιστικὴν κάλυψιν κατὰ τῆς ἀσθενείας τῶν ἐργαζομένων μεταλλευτῶν καὶ τῶν συνταξιούχων μεταλλευτῶν, καθ’ ὅτι δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν νῆσον ταύτην τὰ πρὸς τοῦτο ἀπαραίτητα ὑγειονομικὰ μέσα. Οὐδ’ ἐξ ἄλλου καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἐν λόγῳ προσώπων ὑπὸ ἄλλων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ἱδρύματος, καθ’ ὅσον ἡ ἀπόστασις τῆς Σερίφου ἀπὸ τῶν πλησιεστέρων ἀσφαλιστικῶν κέντρων καὶ ἡ μετ’ αὐτῶν συγκοινωνία, οὐχὶ πυκνὴ τοῦ Ἱδρύματος εἶναι σημαντικὴ καὶ δυσχερεστάτη, ἰδίᾳ κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας. Τὸ ζήτημα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως, τόσον εἰς τὴν Σέριφον, ὅσον καὶ εἰς τὰ λοιπὰ μικρὰ ἀστικὰ κέντρα τῆς χώρας θέλει ἐπανεξετασθῇ λίαν συντόμως, καθ’ ὅσον εὑρίσκεται ἤδη ἐν τῷ περατοῦσθαι συμφωνία μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἵνα τοῦτο ἀναλάβῃ διὰ τῶν ἰατρῶν καὶ ἰατρείων τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως τὴν παροχὴν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἐπὶ τῇ ἀναλόγῳ ἀποζημιώσει τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν ἠσφαλισμένων αὐτοῦ, τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὴν τροποποίησιν τοῦ κανονισμοῦ τῶν Ο.Α.Σ.Θ. Θεσσαλονίκης, εἶναι θέμα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν μεθ’ οὗ ἔχομεν προέλθει εἰς τὰς σχετικὰς συνεννοήσεις πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ Κανονισμοῦ εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζωνται εὐνοϊκώτεροι ὅροι ἐντάξεων μονιμοποιήσεων τοῦ προσωπικοῦ κλπ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς καταστρατηγήσεως τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, ἔχομεν ἤδη δώσει ἐντολὰς εἰς τὰ ἁρμόδια ὄργανα, ὅπως ἐλέγξωσι καὶ λάβωσι τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπόμενα μέτρα, ὅπως διαπιστώσουσι παρατηρήσεις τῶν διατάξεων τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀγοραπωλησίας θέσεων εἰσπρακτόρων, εὐθὺς ὡς κατηγγέλθη τοῦτο ἐδόθη ἐντολὴ ὅπως γίνῃ ἔρευνα, καὶ ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ ἡ ἀλήθεια τῶν καταγγελλομένων, ληφθοῦν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως, ἀφ’ ἑνὸς μὲν παύσῃ ἡ καταγγελλομένη ἐκμετάλλευσις τοῦ προσωπικοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπιβληθοῦν αἱ νόμιμοι κυρώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3342)2610)61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 17) 2.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ συστάσεως Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ἠλεκτροτεχνιτῶν Ἑλλάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ἠλεκτροτεχνιτῶν Ἑλλάδος λειτουργεῖ καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, ἀπὸ τοῦ 1943, συσταθὲν διὰ τοῦ ἀπὸ 33)14.4.43 Καν. Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ)τος 912)1942. Ἐπειδὴ ἠμφισβητήθη τὸ νόμιμον τῆς λειτουργίας τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου, κατηρτίσαμεν σχέδιον νόμου «περὶ λειτουργίας Ἐπικουρικῶν τινων Ταμείων καὶ θεσπίσεως γενικῶν ἀρχῶν διεξαγωγῆς τῆς ἀσφαλίσεως», τὸ ὁποῖον διεβιβάσαμεν εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πρὸς κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος δι’ ἀλλεπαλλήλων ἀποφάσεών του ἀνεγνώρισεν, ὅτι τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον νομοτύπως λειτουργεῖ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργ. Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐκ τῆς συμπληρώσεως τῆς κατασκευῆς τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου Ἁγιᾶς–Καλυμβαρίου τοῦ Ν. Χανίων, ἀξιοποιηθεῖσα ἔκτασις 10.000 περίπου στρεμμάτων γονίμου πεδινῆς γῆς, περιλαμβάνεται εἰς τὸ Πρόγραμμα Βελτιώσεως τῶν δενδροκηπευτικῶν καλλιεργειῶν τοῦ Νομοῦ Χανίων, τῆς ὑπ’ ἀριθ. 70189)5514)30.9.60 ἀποφάσεώς μας, ἐκδοθείσης κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 4035)60. Βάσει τοῦ προγράμματος τούτου προωθεῖται ἡ καλλιέργεια ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν φρούτων καὶ κηπευτικῶν, κατὰ τὸ πλεῖστον λίαν πρωΐμων, ἰδιαιτέρως εὐνοουμένων ἀπὸ τὰς κλιματικὰς συνθήκας τοῦ νομοῦ καὶ τῶν ὁποίων, ἡ ζήτησις τόσον εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὅσον καὶ εἰς τὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι λίαν ἔντονος. Ἕνεκα τῶν λόγων τούτων, δέον νὰ θεωρῆται ἐξησφαλισμένη καὶ εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικὰς ἡ διάθεσις τῶν νέων ποικιλιῶν φρούτων καὶ λαχανικῶν. Ὡς πρὸς τὴν ἵδρυσιν κονσερβοποιείου, λαχανικῶν, τὸ γενικὸν πρόγραμμα ἀναπτύξεως τῶν Γεωργικῶν Βιομηχανιῶν τῆς Χώρας ἀντιμετωπίζει τὴν πύκνωσιν τοῦ δικτύου αὐτῶν, ὅπου αἱ πραγματικαὶ ἀνάγκαι ἐπιβάλλουσι τοῦτο. Ἐφ’ ὅσον, ἑπομένως διαπιστωθῇ ἡ ἀδυναμία ἀπορροφήσεως τῆς παραγωγῆς, τῶν κηπευτικῶν, ἐν νωπῇ καταστάσει, εἰς τὴν περὶ ἧς ὁ λόγος περιοχήν, θέλει ἐξετασθῇ ἡ ἵδρυσις κονσερβοποιείου λαχανικῶν ἐν Χανίοις. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων τῆς ἀγελαδοτροφίας διὰ τῆς ἱδρύσεως συνεταιρισμοῦ Τυροκομείου εἰς τὴν περιφέρειαν Χανίων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν Α.Τ.Ε., ἥτις καὶ ἐξετάζει τὴν περίπτωσιν ἱδρύσεως ἑνὸς τοιούτου μὲ δυνατότητα ἐπεξεργασίας ἡμερησίως 2 περίπου ἀγελαδινοῦ γάλακτος μὲ φορέα τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μάλεμε καὶ δι’ ἐπιδοτήσεως κατὰ 30% ἐπὶ τοῦ κόστους τοῦ ἔργου ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων καὶ δανειοδοτήσεως τοῦ φορέως παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. Εὐθὺς ὡς περατωθῇ ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. ἡ σχετικὴ προεργασία θὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὰ περαιτέρω (ἐπιδότησις κλπ.). Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1638 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, σχετικῶς μὲ ἵδρυσιν Κέντρου Σποροπαραγωγῆς γεωμήλων εἰς τὰς Κοινότητας Ἀλαγονίας καὶ Πηγῶν Μεσσηνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν Μεσσηνίαν καὶ εἰς τὴν πλησίον τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων κειμένην Κοινότητα Νεδούσης, λειτουργεῖ ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους Κέντρου Σποροπαραγωγῆς γεωμήλων. Τοῦ κέντρου τούτου μελετᾶται ἤδη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἡ ἐπέκτασις καὶ εἰς τὰς ἀνωτέρω Κοινότητας, τελοῦμεν δὲ ἐν ἀναμονῇ ἐπιτοπίως διεξαγομένης ἐρεύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

V) Τοῦ Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπὸ τ’ ἀνωτέρω στοιχεῖα ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ὡς πρὸς τὴν αἱμοδοσίαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἀφ’ ἧς περιῆλθε τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας τὸ θέμα τῆς Αἱμοδοσίας, κατηρτίσθη καὶ κατεβλήθησαν ἐξαιρετικαὶ προσπάθειαι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν καὶ κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀσθενῶν ἐπὶ τοῦ τομέως τούτου. Ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, δὲν εἶναι μόνον ἡ ἐξασφάλισις ἐπαρκοῦς καὶ ποιοτικῆς ὑγιοῦς αἵματος εἰς τρόπον, ὥστε ν’ ἀποφεύγεται ἡ χρῆσις αἵματος ἐπικινδύνου καὶ ἀκαταλλήλου διὰ τὴν ὑγείαν καὶ ζωὴν τῶν ἀσθενῶν, (ὡς εἶναι γνωστὸν τὰ δυσάρεστα συμβάντα, ἅτινα συνέβαινον εἰς τὸ παρελθὸν), ἀλλὰ καὶ ἡ κατοχύρωσις τοῦ πολυτίμου τούτου στοιχείου, ἵνα μὴ περιπέσῃ εἰς εὐτελῆ ἐμπορικὴν ἐκμετάλλευσιν. Πρὸς πληρεστέραν ἐνημέρωσιν τοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀναφέρομεν τὴν ἵδρυσιν ἐντὸς σχετικῶς βραχέως χρονικοῦ διαστήματος 45 Κέντρων καὶ Σταθμῶν αἱμοδοσίας, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν εἰς τὰ Κεντρικὰ καὶ Ἐπαρχιακὰ Νοσοκομεῖα καὶ ἅτινα εἶναι ἐφωδιασμένα μὲ τὰ πλέον σύγχρονα ὄργανα καὶ μηχανήματα καὶ πλαισιωμένα μὲ ἄριστον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν. Βασικὴ δὲ ἀρχὴ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας εἶναι ἡ ἐθελοντικὴ δωρεὰν προσφορὰ τοῦ αἵματος καὶ ἡ δωρεὰν διάθεσις τούτου. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἐστράφη πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις διὰ τὴν ἐξεύρεσιν αἵματος, ἀπευθυνθὲν πρὸς τὸν λαὸν καὶ τὸν στρατὸν διὰ διαφόρων διαφωτιστικῶν μέσων, ἵνα πείσῃ αὐτούς, ὅτι ἡ αἱμοδοσία, ἐνῷ εἶναι ἀκίνδυνος δι’ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους, ἀποτελεῖ, ὅμως, σωτήριον μέσον διὰ τοὺς συνανθρώπους των. Δυσκολίαι, ὡς καὶ ἐλλείψεις εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανισθοῦν περιοδικῶς, ὀφειλόμεναι κυρίως, ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ καταλλήλου αἵματος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν περιωρισμένην δυνατότητα συντηρήσεώς του. Ἡ μόνη πηγὴ ἡ ὁποία δύναται νὰ καλύπτῃ πάντοτε τὰς ἀνάγκας εἶναι ἡ ἐθελοντικὴ προσφορὰ τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἰδίως τοῦ συγγενικοῦ καὶ φιλικοῦ κύκλου τῶν ἀσθενούντων. Εἰς τὸν τομέα τοῦτον τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καταβάλλει μεγίστας προσπαθείας, ζητεῖ δὲ τὴν ἐνίσχυσιν καὶ τὴν συμπαράστασιν ὅλων ὑμῶν καὶ τοῦ ἐρωτῶντος ἀξιοτίμου κ. βουλευτοῦ. Κατωτέρω παραθέτομεν ἐνδεικτικῶς πίνακα διατεθέντος αἵματος καὶ πλάσματος, ἀπὸ τὸ 1955 μέχρι καὶ τοῦ 1960 τῶν λειτουργούντων Κρατικῶν Κέντρων καὶ Σταθμῶν Αἱμοδοσίας. Κέντρα καὶ Σταθμοὶ Αἱμοδοσίας Ἀθηνῶν

Κέντρα καὶ Σταθμοὶ Αἱμοδοσίας Ἐπαρχιῶν

Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαδοπούλου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2850 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαδοπούλου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν εἰς Προσωτσάνην Ἐθνικοῦ Παιδικοῦ Σταθμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καὶ ἡμῶν ἐπιθυμία εἶναι, ὅπως ἀναπτύξωμεν ἔτι περισσότερον τὸ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου ἐφαρμοζόμενον Πρόγραμμα Παιδικῆς προστασίας, διὰ τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας Ἱδρυμάτων Παιδικῆς Προστασίας. Δυστυχῶς, αἱ διατεθεῖσαι ἡμῖν, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον πιστώσεις, διὰ τὸ τρέχον ἔτος εἶναι περιωρισμέναι, τοῦτο δὲ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὅπως κατὰ τὴν ἐπιλογὴν τῶν πόλεων ἢ κωμοπόλεων τῶν στερουμένων παντελῶς παρομοίων Ἱδρυμάτων, δίδομεν τὸ προβάδισμα εἰς τὰς ἐξ αὐτῶν ἐχούσας τὰς μεγαλυτέρας ἀνάγκας, λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τοῦ πληθυσμοῦ των καὶ τοῦ μεγάλου ποσοστοῦ αὐτοῦ εἰς ἐργάτας καὶ ἀγρότας.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1961

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ὑπὸ ἡμερομηνίαν 8.3.1961, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41757)5461)26.5.1960 ἀποφάσεώς μας, προεκηρύχθη διαγωνισμὸς διὰ τὴν κατάταξιν δέκα Λιμενικῶν Δοκίμων μετὰ τὸ πέρας τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 16.9.1960 Β. Διάταγμα κατατάξεως, δημοσιευθὲν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 199Γ)21.9.60 ΦΕΚ καὶ οἱ ἐπιτυχόντες ὑποψήφιοι εἰσῆλθον εἰς τὴν Σχολὴν Ναυτικῶν Δοκίμων τὴν 23.9.1960. 2. Κατόπιν προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀποτυχόντος εἰς τὰς ἐξετάσεις ὑποψηφίου ἠκυρώθη ὁ ἀπὸ 9.9.1960 πίναξ ἀποτελεσμάτων τοῦ διαγωνισμοῦ διὰ τυπικοὺς λόγους καὶ συγκεκριμένως διὰ θέματα ἔχοντα σχέσιν μὲ τὴν σύνταξιν πρακτικοῦ. 3. Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, εἰς ὃ ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀνωτέρω ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ αἱ σχετικαὶ περὶ διαγωνισμοῦ Λιμενικῶν Δοκίμων διατάξεις, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1096)20.12.1960 γνωμοδοτήσεώς του, ἀπεφάνθη ὁμοφώνως, ὅτι δέον ὅπως συμπληρωθῇ ἐκ τῶν ὑστέρων ἡ ὑπάρχουσα τυπικὴ ἔλλειψις, μεθ’ ὃ νὰ ἐκδοθῇ νέον Β. Διάταγμα περὶ κατατάξεως τῶν ἐπιτυχόντων. 4. Κατόπιν τούτου προέβημεν εἰς τὴν ὑποδειχθεῖσαν παρὰ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου διαδικασίαν, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 11.1.61 Β. Διάταγμα δημοσιευθὲν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10Γ)19.1.1961 ΦΕΚ, δι’ οὗ ἐρρυθμίσθη τελικῶς τὸ ἀνακῦψαν τυπικὸν θέμα. 5. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων προκύπτει, ὅτι ἅπασαι αἱ ἐνέργειαί μας ἐβασίσθησαν εἰς τὰς κειμένας διατάξεις καὶ τὰς ἀποφάσεις καὶ γνωμοδοτήσεις τῶν ἀνωτάτων τοῦ Κράτους δικαστικῶν καὶ Διοικητικῶν Ἀρχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Εἰς ἀπάντησιν ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ἀπὸ 22.2.61 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1536 ἀφορῶσα Ἀνταλλ. Κτήματα κείμενα εἰς τὴν περιοχὴν Χαλκιδικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ καθ’ ἡμᾶς Γραφεῖον Δ.Α.Π. Θεσσαλονίκης εἰς τὴν περιφέρειαν οὗτινος ὑπάγονται τὰ κτήματα ταῦτα, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1507)3.3.61 ἀναφορᾶς αὐτοῦ, κατὰ Δεκέμβριον 1960 συνεργεῖον τοῦ ἀνωτέρω Γραφείου, προέβη εἰς ἐπαναδιαπίστωσιν καὶ ἐκτίμησιν τῶν Κτημάτων καὶ ἀκολούθως εἰσήγαγε πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Δ.Α.Π. ὑποβληθείσας αὐτῷ αἰτήσεις τῶν κατόχων περὶ ἀπ’ εὐθείας ἐξαγορᾶς αὐτῶν, ἥτις καὶ καθώρισε τιμὴν μονάδος δι’ ἕκαστον τ.μ. οἰκοπέδου ἀπὸ δραχμὰς 1–10, ἀναλόγως περιοχῆς διὰ δὲ τὰ ἐπ’ αὐτῶν κτίσματα τὸ ποσὸν τῶν 1.000 δραχμῶν περίπου δι’ ἕκαστον οἴκημα ἀδιακρίτως. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἐκ τοῦ νόμου δωρεὰν παραχώρησις Ἀνταλλ. Κτημάτων, οὐ μόνον εἰς τοὺς Κατόχους, ἀλλὰ οὔτε καὶ εἰς αὐτὸ τὸ Δημόσιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Δ. Παπαδοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, διὰ τοῦ ὁποίου διαβιβάζεται ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου κλπ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς καὶ τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν, ὅτι τὸ θέμα τῆς δασμολογικῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν εἰσαγομένων γεωργικῶν μηχανημάτων, εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, πάντως, ἐν τῇ ἁρμοδιότητί του ἔχει εἰσηγηθῆ καὶ περιελήφθησαν τὰ εἰσαγόμενα γεωργικὰ μηχανήματα εἰς τοὺς μᾶλλον εὐνοϊκοὺς πίνακας (προθεσμικοῦ διακανονισμοῦ) τῶν εἰσαγομένων, ἵνα καθίσταται δυνατὴ ἡ διὰ μακροπροθέσμων δόσεων πληρωμή των.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 ἐκηρύχθη περαιωμένη. Ἔχει κατατεθῆ εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἥτις ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Ἀξιότιμε, κ. Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν, ὅπως ἡ ἀπόφασις τοῦ Σώματος ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 11 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» ληφθῇ διὰ ψηφοφορίας, δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Α. Παπαθανασίου, Κ. Χιωτάκης, Ε. Λασκαρίδης, Δ. Γιαχνῆς, Α. Τσιάρας, Ε. Πρωϊμάκης, Ε. Ρήγας, Κ. Τσιγάρας, Χ. Παγώνης, Γ. Πρίφτης, Α. Κοντογιάννης, Ο. Ἀντώνογλου, Χ. Μπούσιος, Β. Μπρακατσούλας, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Παπαθανασόπουλος. Δὲν ὑπάρχει ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς παρόντων, συνεπῶς, ἡ πρότασις δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν.

§13Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸ θέμα ἐκρίθη κατὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεως. Διαφορετικὰ, ἄλλως τε, θὰ εἴχατε ἀπορρίψει τὴν πρότασιν τότε. Ἀνεβλήθη ἡ ψηφοφορία, δὲν ἀνεβλήθη τὸ θέμα. Διατί, λοιπόν, τὸ ἐπαναλαμβάνετε διαρκῶς;

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἄλλοτε ἔχει λεχθῆ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅμως, τὸ Προεδρεῖον νὰ παραβαίνῃ τὸν Κανονισμόν. Καὶ ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι πρῶτον ἐκφωνοῦνται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§15Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 11, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ ἐγερθοῦν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἑπομένως, τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτόν.

§17Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπικυρώνετε μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν αὐθαιρεσίαν σας. Νὰ γνωρίζῃ, λοιπόν, ἡ Βουλή, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ αὐθαιρετῇ ὁ Πρόεδρος καὶ διὰ τῆς ψηφοφορίας δι’ ἀναστάσεως νὰ ἐπικυρώνῃ τὴν αὐθαιρεσίαν, διότι παρερμηνεύετε τὸν Κανονισμόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποία παρερμηνεία; Εἶναι παραδεδεγμένον, ὅτι ἀρχομένης τῆς ψηφοφορίας, ἀναγινώσκεται ὁ κατάλογος τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν.

§19Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε........

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀμφισβητεῖτε τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας;

§21Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ναί. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Δεξιᾶς καὶ ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, οὔτε ἐκεῖθεν, οὔτε ἐντεῦθεν νὰ ἐπιβάλετε τὴν θέλησίν σας. Τὸν Κανονισμὸν θὰ τὸν τηρήσω, ὅπως τὸν ἀντιλαμβάνομαι ἐγώ.

§23Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅταν ἐγερθῇ ἀντίρρησις, προχωροῦμεν εἰς ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§25Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω ἀντιρρήσεις, ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνείαν τῆς σχετικῆς διατάξεως. Ἡ ἔννοια εἶναι, ὅτι ἡ ἀμφισβήτησις προϋποθέτει, ὅτι θὰ προηγηθῇ ἡ ἀνάγνωσις τῆς προτάσεως περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια.

§26Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε, κ. Ἰωάννου, νὰ τελειώσωμεν.

§28Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Νομίζω, ὅτι καθιερώνετε μίαν τακτικήν, ἡ ὁποία εἶναι τελείως ἀντίθετος τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐὰν ὄντως ὑπῆρχε διαφωνία ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐγερθέντων, ἢ μή, λογικώτατον ἦτο καὶ σύμφωνον μὲ τὸν Κανονισμόν. Ἀλλὰ ἐδῶ δὲν εἶναι ὁ λόγος αὐτός. Ὁ λόγος εἶναι, ὅτι θέλει νὰ ἐπιβάλῃ τὴν θέλησίν της ἡ μειοψηφία, πρᾶγμα ποὺ εἶναι τελείως ἀντίθετον πρὸς τὸν Κανονισμόν. Διὰ τοῦτο διαμαρτυρόμεθα καὶ θέτομεν —ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ ἄλλη ἄποψις— θέμα διὰ τὸ Προεδρεῖον, ἐὰν τὸ Προεδρεῖον ἐπιμένη νὰ κάμῃ ψηφοφορίαν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον θὰ προχωρήσῃ εἰς ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§30Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νομίζω, ὅτι, ὅταν ἀμφισβητῆται τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας, κατὰ τὸν Κανονισμόν, διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, πρέπει καὶ πάλιν νὰ ὑποβληθῇ ἔγγραφος πρότασις. Μόνον σεῖς ὁ ἴδιος, κ. Πρόεδρε, ἐὰν ἀμφισβητῆται τὸ ἀποτέλεσμα, τότε ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§31Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐξ ὀνόματος τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Δ.Α., ποὺ ἔχει ἄνω τῶν 15 βουλευτῶν, ζητοῦμεν νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§32Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ διαβάσω τὸ ἄρθρον. «Ὅταν ἡ Βουλὴ ψηφίζῃ...... ..... (ἀναγινώσκει) .....».

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ ἔκρινα, ὡς Προεδρεύων αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις τοῦ ἀποτελέσματος, ἔπρεπε νὰ χωρήσω εἰς τὴν διεξαγωγὴν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Τὸ ἐρώτημα τίθεται ὡς ἑξῆς: Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 11, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, λέγουσι ΝΑΙ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι τοῦτο, λέγουσιν ΟΧΙ. Καλοῦνται ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ κ.κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Α. Κακογιάννης. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα). Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 156. Εἶπον ΝΑΙ 97, ΟΧΙ 57 καὶ δύο εἶπον ΠΑΡΩΝ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη, ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12, τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Μ. Κανιάρης.

§34Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 12 προβλέπεται ἡ σύστασις ἰδίου φορέως διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς ὅλα τὰ στάδια τῆς μέχρι τοῦδε γενομένης συζητήσεως ἐπεκρίθη σφοδρότατα ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὸ σημεῖον τῆς συστάσεως ἰδίου φορέως, ἤτοι τοῦ ΟΓΑ. Ἐπεκρίθη ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις, διότι προέβη εἰς τὴν ἀνάμιξιν τριῶν σκοπῶν ἀνεξαρτήτων μεταξὺ των, ὅπως τῆς ἀσφαλίσεως γήρατος, τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς κατὰ παγετῶνος καὶ χαλάζης. Καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῶν τριῶν αὐτῶν ἀναμεμιγμένων σκοπῶν, ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὸν διὰ τοῦ ἄρθρου 12 σχηματιζόμενον ἴδιον ἀσφαλιστικὸν φορέα τὸν ΟΓΑ. Ὅπως καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν ἐδηλώσαμεν, ὅτι εἴμεθα ριζικῶς ἀντίθετοι εἰς τὴν σύστασιν ἰδίου ἀσφαλιστικοῦ φορέως, ὁμοίως καὶ ἀπόψε, κατὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 12, δηλοῦμεν τὴν ριζικήν μας αὐτὴν ἀντίθεσιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ δύο βασικοὺς λόγους. Πρῶτον, διὰ λόγους ἀρχῆς, διότι εἰς ἐκτεταμένους τομεῖς κρατικῆς δραστηριότητος, τῶν ὁποίων οἱ πόροι εἶναι δημόσιοι καὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ λαοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀσκῆται ὁ ἔλεγχος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Διὰ τῆς ἱδρύσεως αὐτοτελοῦς ὀργανισμοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἐπιβάλλει εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, φιλικά της πρόσωπα τὰ ὁποῖα διοικοῦν κατὰ τρόπον αὐθαίρετον καὶ ἀνεξέλεγκτον, ἀπαλλοτριωμένων οὕτω, κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὡς ἐπίσης καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐνῷ οἱ τομεῖς οὗτοι τῆς κρατικῆς δραστηριότητος, πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς κλάδους Δημοσίας Ὑπηρεσίας, ὥστε πρέπει νὰ ὑφίστανται τὴν πολιτικὴν εὐθύνην καὶ τὸν πολιτικὸν ἔλεγχον. Ὁ δεύτερος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εἴμεθα ριζικῶς ἀντίθετοι εἰς τὴν ἵδρυσιν ἰδίου ὀργανισμοῦ, εἶναι ὅτι διὰ τῆς ἱδρύσεως αὐτῆς πρόκειται νὰ ὑπερβαρυνθοῦν ὑπερμέτρως οἱ ἀγρόται διὰ τῶν ἐξόδων διοικήσεως τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Βεβαίως τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρεται εἰς τὴν καθησυχαστικὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν θὰ διατεθῇ μόνον ποσοστὸν 3% ἐπὶ τῶν ἐσόδων τοῦ ὀργανισμοῦ, δηλαδὴ ποσὸν 40 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐτησίως. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι τελείως ἀνεπαρκὲς δι’ ἕνα τόσον πολυδαίδαλον καὶ πολύμορφον ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τεράστιον ὄγκον ἐργασίας. Κατὰ συνέπειαν εἶναι ἀδύνατον νὰ λειτουργήσῃ καὶ νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὴν ἀποστολήν του μὲ μόνον τὸν ἀριθμὸν τῶν 200 προσληφθησομένων ὑπαλλήλων, τοὺς ὁποίους ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον καὶ μὲ τὸ ποσὸν τῶν 40 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Θὰ καταστῇ ἀναγκαῖον ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ μετ’ ὀλίγον θὰ προσληφθῇ πολυάριθμον προσωπικὸν καὶ ἰδίᾳ ἔκτακτον τοιοῦτον, διότι τοὐλάχιστον αὐτὸ ἀποδεικνύει ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος ἐπὶ παρομοίων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Καὶ ὡς παράδειγμα ἔχομεν τὸ ἵδρυμα κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, τὸ ὁποῖον μολονότι ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ πολὺ ὀλιγώτερον ἀριθμὸν ἠσφαλισμένων καὶ ὄγκον ἐργασίας, δεδομένου, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἠσφαλισμένων ἀνέρχεται εἰς 600 χιλ., ἐν τούτοις ἡ ἐτησία ἐπιβάρυνσίς του εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν διοίκησίν του ἀνέρχεται εἰς τὸν ποσὸν τῶν 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐὰν κατὰ συνέπειαν συγκρίνωμεν τὸν ἱδρυόμενον ἀσφαλιστικὸν ΟΓΑ καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων, τοὺς ὁποίους ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ, θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν δαπάνην 500 ἑκατομμυρίων δραχμῶν τοὐλάχιστον. Κατὰ συνέπειαν εἶναι ἀδύνατον νὰ διοικηθῇ ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς μὲ μόνον τὸ ποσὸν τοῦ 3% ἢ τοῦ ποσοῦ τῶν 40 ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ συνεπῶς ἡ ἵδρυσις ἑνὸς τοιούτου ὀργανισμοῦ ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀντίκειται εἰς θέματα ἀρχῆς καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ ἐπιβαρύνῃ ὑπερμέτρως τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἡ παράταξίς μας ἔχει ὑποβάλει σχετικὴν τροπολογίαν, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἐπιμείνῃ νὰ διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν τὸν διαχωρισμὸν τῆς ἀσφαλίσεως γήρατος ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν τῶν προϊόντων κατὰ παγετῶνος καὶ χαλάζης. Ζητοῦμεν τὴν παροχὴν συνταξιοδοτήσεως ἀσφαλίσεως διὰ τῆς ΑΤΕ, διότι πιστεύομεν, ὅτι τὸ ἵδρυμα αὐτὸ παρέχει ὅλας τὰς ἐγγυήσεις καὶ δυνατότητας νὰ ἐκπληρώσῃ ἐπαξίως τὴν ἀποστολήν του. Ἡ ΑΤΕ, κ. Πρόεδρε, δύναται νὰ ἐπιτύχῃ, διότι ἔχει συναλλαγὰς μὲ τὰ ⅘ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἔχει ὅλα τὰ οἰκογενειακὰ στοιχεῖα τῶν συναλλασσομένων ἀγροτῶν καὶ συνεπῶς δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ καὶ εἰς τὸ ἔργον αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ τῆς ἀναθέσωμεν κατὰ τρόπον ὀλιγοδάπανον καὶ ταχύ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἵδρυσιν ἰδίου ὀργανισμοῦ, εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ ἐπιβαρύνῃ ὑπερμέτρως τοὺς ἀγρότας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀντὶ νὰ προαγάγῃ τὸν θεσμόν, θὰ τὸν τραυματίσῃ. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι δι’ ὅσων προτείνομεν εἰς τὴν τροπολογίαν μας αὐτήν, εἶναι δυνατὴ ἡ προαγωγὴ τοῦ θεσμοῦ χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἐπιβάρυνσις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 12, ὡς ἔχει τοῦτο, σημαίνει, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται, ὡς ἰσχυρίζεται διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐξοικονόμησιν ἑκατοντάδων ἡμετέρων εἰς τὸν ὑπὸ σύστασιν ὀργανισμόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χριστογεῶργος, ἔχει τὸν λόγον.

§36Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐτόνισα, ὅτι ἡ παράταξίς μας εἶναι ἀπολύτως ἀντίθετος εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ νέου ἀσφαλιστικοῦ φορέως τοῦ ΟΓΑ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνατίθεται ἡ ἄσκησις τῆς θεσπιζομένης ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Τώρα, ὅτε συζητεῖται τὸ σχετικὸν ἄρθρον, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐκδηλώσωμεν καὶ πάλιν τὴν ἰδίαν ἀντίθεσιν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν αὐτοῦ διότι οὗτος ἀναποφεύκτως θὰ ἐπιβαρύνῃ ὑπερμέτρως διὰ τῶν ἐξόδων διοικήσεως τὸν δημιουργούμενον θεσμὸν καὶ τοῦτο θὰ εἶναι βεβαίως εἰς βάρος τῆς οἰκονομίας του. Καὶ ναί μὲν εἰς τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρεται, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν ἐξόδων διοικήσεως δὲν πρόκειται νὰ ὑπερβῇ τὸ 3% τῶν ἐσόδων, ἀλλὰ τοῦτο, νομίζω, δὲν διασφαλίζει τὴν διατήρησιν τοῦ ὀργανισμοῦ. Ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι θὰ προσληφθοῦν μόνον 200 ὑπάλληλοι, ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ εἰς χιλιάδας. Λέγω τοῦτο, διότι ἔχομεν τὴν πεῖραν τοῦ παρελθόντος ἐκ τῆς λειτουργίας ἄλλων παρομοίων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Καὶ ὡς πρόχειρον παράδειγμα θὰ ἀναφέρω τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ ΙΚΑ, ὡς εἶναι γνωστόν, μὲ τὰς 600.000 τῶν ἠσφαλισμένων, ἀπασχολεῖ χιλιάδας ὑπαλλήλων. Πέραν τούτου εἴμεθα ἀντίθετοι μὲ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐποπτείας τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ κατὰ τὴν γνώμην μας, ἡ ἐποπτεία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸν φυσικὸν φορέα, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν τὰ δύο αὐτὰ ἄτοπα, ἔχομεν ὑπογράψει μετ’ ἄλλων συναδέλφων σχετικὴν τροπολογίαν καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν μελετήσῃ καὶ νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Καρασάββας, ἔχει τὸν λόγον.

§38Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἀνεπτύχθησαν διεξοδικῶς καὶ τὸ θέμα τὸ ἀφορῶν τὸ παρὸν ἄρθρον καὶ αἱ ἀντιρρήσεις μας ἐπ’ αὐτοῦ. Εἴμεθα κατὰ τῆς ἱδρύσεως ἰδιαιτέρου Ὀργανισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς προτάσεις μας τόσον τῆς αὐξήσεως τοῦ ὕψους τῶν πενιχρῶν παροχῶν, ὅσον καὶ τῆς διευρύνσεως τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸν κλάδον τῶν ἀτυχημάτων, ἀπήντησεν, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν μετὰ περισκέψεως καὶ δισταγμῶν διὰ νὰ στερεώσωμεν τὰς βάσεις τῆς ἐπιτυχίας τοῦ θεσμοῦ. Ἄν ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ πράγματι εἰς τὰς ἀπόψεις της αὐτάς, ὤφειλε νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἵδρυσιν Ὀργανισμοῦ καὶ νὰ κρατήσῃ εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τὰ πρῶτα στάδια τῆς ἐφαρμογῆς του, καὶ εἰς τὸ μέλλον ἂν παρίστατο ἀνάγκη, τότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἀπόφασις δημιουργίας ἰδιαιτέρου ὀργανισμοῦ. Ἐκφράζω ἀπὸ τοῦδε τὴν βεβαίαν πρόβλεψιν, ὅτι αἱ δαπάναι διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ θὰ κλονίσουν σοβαρῶς τὴν ὑπόστασιν τοῦ θεσμοῦ. Ὁ καθορισμὸς εἰς τὸ ἄρθρον, ὅτι τὰ ἔξοδα αὐτὰ δὲν θὰ ὑπερβοῦν τὰ 40 ἑκατομμύρια δραχ. ἐτησίως, οὐδένα πείθουν. Δὲν εἶναι μόνον ἡ μέθοδος τῆς προσλήψεως ἐκτάκτου προσωπικοῦ, μὲ τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ ὑπέρβασις καὶ καταστρατήγησις. Εἶναι καὶ ἡ ρεαλιστικὴ ἀντίληψις κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ εὑρεθῇ μελλοντικῶς εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ρυθμίσῃ νομοθετικῶς αὐξάνουσα τὰ ὅρια τῶν δαπανῶν. Καὶ τότε τί θὰ κάμῃ ἡ Βουλή; Εὑρισκομένη πρὸ τετελεσμένου πλέον, θὰ τολμήσῃ νὰ καταργήσῃ τὰ τετελεσμένα ἢ θὰ ἐνδώσῃ εἰς τὸ αἴτημα τῆς αὐξήσεως τῶν δαπανῶν; Ἀσφαλῶς θὰ ἀναγκασθῇ νὰ τροποποιήσῃ τὴν διάταξιν περὶ τοῦ ὁρίου τῶν δαπανῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προχωρήσῃ μὲ περίσκεψιν εἰς τὴν θεμελίωσιν τοῦ θεσμοῦ ἀποφεύγουσα τὸν ὀργανισμὸν τὸν χωριστόν, διότι ἄλλως φοβοῦμαι, ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ καταλήξουν εἰς βάρος τοῦ θεσμοῦ καὶ τῶν ἀγροτῶν. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἡ ἀνάθεσις τῆς ἐποπτείας τοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐντελῶς ἐντυπωσιακὴ καὶ περιττή, ἀποσκοπεῖ δὲ εἰς τὸ νὰ δώσῃ ἔμφασιν. Ὁ Πρωθυπουργὸς εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ἐποπτεύει ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς δημοσίας ζωῆς. Δὲν χρειάζεται εἰδικὴ διάταξις περὶ αὐτοῦ. Τὸ νὰ τονίζεται εἰδικῶς τοῦτο, πέραν τοῦ ἐντυπωσιασμοῦ μειώνει τὸ κῦρος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, καθ’ αὑτὸ ἁρμοδίου περὶ τὴν ἐποπτείαν, καὶ εἶναι ζήτημα ἀρχῆς ἡ ἀπάλειψις τῆς ἀστόχου αὐτῆς διατάξεως.

§39Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐξέθεσα τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλεται ἡ ἵδρυσις ἰδιαιτέρου ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὴν ἀποστολὴν τῆς ὀργανώσεως τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν εἰς τοὺς διαφόρους κλάδους, γήρατος, γεωργικῆς παραγωγῆς. Ὁ κλάδος τῆς ἀσφαλίσεως ἀσθενείας, μετὰ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἐπρότεινα εἰς τὴν Βουλὴν ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Οἱ λόγοι οἱ ἐπιβάλλοντες τὴν ἵδρυσιν ἰδιαιτέρου ὀργανισμοῦ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἐπιτακτικώτεροι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ. Διότι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ ἀπογραφὴ τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τῶν δικαιουμένων τῶν παροχῶν, ὡς ἐπίσης καὶ τῶν περιουσιῶν τῶν ὑποκειμένων εἰς εἰσφορὰν καὶ θὰ καθορισθῶσιν οἱ ὅροι καὶ οἱ κανόνες τοῦ προσδιορισμοῦ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου. Μετὰ ταῦτα τὸ ἔργον τοῦ ὀργανισμοῦ θὰ εἶναι εὐχερέστερον. Καὶ ἂν ἀπαιτηθῇ, ὅπως λέγουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, μέγας ἀριθμὸς ὑπαλλήλων, ποὺ δὲν θὰ ἀπαιτηθῇ ὅπως θὰ ἀποδείξω ἐν συνεχείᾳ, αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων θὰ ἀπῃτεῖτο εἰς οἱονδήποτε ἄλλο νομικὸν πρόσωπον, εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ὑπηρεσίαν ἀνεθέταμεν τὸ ἔργον αὐτό, εἴτε εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἴτε συνιστούσαμεν ἰδιαιτέραν κρατικὴν ὑπηρεσίαν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ γίνῃ ὅμως αὐτό. Δὲν θὰ χρειασθῇ ἡ πρόσληψις ὑπαλλήλων, περισσοτέρων τῶν προβλεπομένων, διότι ὅλα αὐτά, ἡ ἀπογραφὴ τῶν ἠσφαλισμένων, ὁ καθορισμὸς τῶν ὑποχρεώσεων πρὸς παροχὴν τῆς εἰσφορᾶς, τὸ ὕψος τῶν εἰσφορῶν θὰ γίνουν ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὀργανισμοῦ, τοὺς προβλεπομένους ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ τῇ συνδρομῇ τῶν κρατικῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἑπομένως ἂς μὴ ἀνησυχῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἂς μὴ ἀνησυχοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Ὀργανισμὸς μὲ ὑπερόγκους δαπάνας. Ἄλλωστε ὁ περιορισμὸς τοῦ ποσοστοῦ τῶν δαπανῶν εἶναι, νομίζω, ἐπαρκής, διὰ νὰ διαλύσῃ πάντα φόβον καὶ πᾶσαν ἀνησυχίαν, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ Ὀργανισμοῦ θὰ εἶναι μεγάλη. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοτε εἰς ἕνα ἄλλο νομοσχέδιον περὶ ΙΚΑ, ὡς εἰσηγητὴς τότε, ἀνέπτυξα τὴν γνώμην, ὅτι ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ συσταθῇ μία Κρατικὴ Ὑπηρεσία Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, νὰ συσταθῇ ἕνα Ὑπουργεῖον ἢ Ὑφυπουργεῖον εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ὑπαχθοῦν ὅλα τὰ θέματα καὶ αἱ ἁρμοδιότητες τῆς ἀσφαλίσεως. Ἀλλὰ μέχρι τῆς συστάσεως ἑνὸς τοιούτου Ὀργανισμοῦ, προκειμένου νὰ ἀσφαλίσωμεν τὸ ἥμισυ σχεδὸν τοῦ πληθυσμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποφύγωμεν τὴν σύστασιν Ὀργανισμοῦ εἰς τὸν ὁποῖον ν’ ἀνατεθῇ ἡ ὀργάνωσις καὶ ἡ λειτουργία τοῦ θεσμοῦ. Οὔτε ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ποὺ ἰσχυρίζονται πολλοί, εἶναι κατάλληλον ὄργανον διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, πρῶτον μὲν διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἔχει προπαίδευσίν τινα εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Ἡ ἀγροτικὴ πίστις εἶναι ἐντελῶς ἄσχετον θέμα μὲ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὀργανισμοῦ. Καθ’ ἣν ἐποχὴν ὅλαι αἱ ἄλλαι τάξεις ἔχουν ὠργανωμένην ἀσφάλισιν, ἔχουν καὶ ἰδιαίτερα νομικὰ πρόσωπα, θὰ ἦτο παράδοξον, προκειμένου διὰ μίαν τάξιν ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πλέον τοῦ ἡμίσεος τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας, νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἰδιαίτερος Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος νὰ προβλέπῃ τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ, ὅπως γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12;

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτόν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§43Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 13 προβλέπεται ἡ σύστασις τοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ διοικήσῃ τὸν Ὀργανισμὸν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν, διότι ἀπὸ τὴν συγκρότησιν τοῦ Συμβουλίου τούτου θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ καλὴ ἢ ἡ πλημμελὴς λειτουργία τοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὸ Συμβούλιον θὰ εἶναι 15μελές. Κατὰ τὸ σχέδιον, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΟΓΑ θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ τὸν Διοικητὴν—ἐπιστήμονα καὶ 6 Γενικοὺς Διευθυντὰς τῶν Ὑπουργείων. Κύριε Πρόεδρε, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι, ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, τὸ Συμβούλιον θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ καλοὺς κυρίους, ἀπὸ καλοὺς ἐπιστήμονας ἴσως, θὰ λείπῃ ὅμως ἀπὸ αὐτὸ ἡ σφραγὶς τῆς ἀγροτιᾶς. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ὁ Διοικητὴς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καλὸς ἐπιστήμων, ἄξιος ἄνθρωπος, τώρα ὅμως τὸ πρῶτον θὰ ἀπασχοληθῇ μὲ θέματα ἀγροτικά. Τώρα θὰ γνωρίσῃ τοὺς γεωργούς. Οἱ ἄλλοι, οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκπροσωποῦν εἰς τὸν ΟΓΑ τὸ Κράτος, ὅπως ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς Γεωργίας εἶναι τόσον ἀπησχολημένοι μὲ τὰ κύρια αὐτῶν καθήκοντα, ὥστε ἡ συμμετοχή των εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ θὰ εἶναι ὅλως τυπική. Οἱ ἀγρόται θὰ ἐκπροσωποῦνται εἰς τὸ Συμβούλιον διὰ τοῦ Προέδρου τοῦ ΠΑΣΕΓΕΣ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀξιότιμος κύριος, ἀλλὰ ζῇ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ μὲ τὸ πνεῦμα τῶν Ἀθηνῶν. Τὰ τρία μέλη ἐκ τῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν θὰ ὑποδεικνύωνται ἀπὸ τὴν ΠΑΣΕΓΕΣ καὶ θὰ εἶναι τῆς αὐτῆς μὲ τὸν Πρόεδρον νοοτροπίας καὶ θὰ εἶναι ἀγρόται τῶν Ἀθηνῶν. Καὶ τὰ δύο μέλη τῶν «εὐδοκιμούντων» εἰς τὸ ἐπάγγελμα ἠσφαλισμένων, ποὺ θὰ διορίζωνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, φοβοῦμαι, ὅτι καὶ αὐτὰ θὰ προέρχωνται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι περιέρχονται ἤδη τὰ πολιτικὰ γραφεῖα διὰ νὰ πείσουν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρόκειται περὶ «εὐδοκιμούντων» ἀγροτῶν, διὰ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ ΟΓΑ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ σύνθεσις τοῦ Συμβουλίου τοῦ ΟΓΑ, ὡς αὕτη καθορίζεται εἰς τὸ ἄρθρον 13, δὲν ἐκπροσωπεῖ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀγρότου. Καὶ κατὰ συνέπειαν, δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίληψιν τῶν πραγματικῶν ἀναγκῶν τῶν ἀγροτῶν. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει αἱ διατάξεις τῶν παραγράφων 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου τούτου νὰ τροποποιηθοῦν ριζικῶς. Νομίζω, ὅτι δύνανται διὰ λόγους γενικωτέρας πολιτικῆς νὰ ἐκπροσωποῦνται εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ ΟΓΑ τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν, Ἐργασίας, Προνοίας καὶ Γεωργίας, ἕκαστον δι’ ἑνὸς εἰδικευμένου κατὰ τὸ δυνατὸν ἐκπροσώπου, χωρὶς νὰ εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη ὁ ἐκπρόσωπος ἑκάστου τούτων νὰ εἶναι κατ’ ἀνάγκην ὁ τόσον βεβαρημένος διὰ πολλῶν καθηκόντων Γενικὸς Διευθυντής. Θὰ ἦτο ἀπαραίτητος ἡ συμμετοχὴ 1–2 εἰδικευμένων ἐπιστημόνων, ἐὰν ὑπάρχουν τοιοῦτοι. Ἀμφιβάλλω ὅμως, ὅτι ὑπάρχουν ἐν Ἑλλάδι ἐπιστήμονες εἰδικοὶ εἰς τὸ πρόβλημα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, δεδομένου ὅτι ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν εἶναι θεσμὸς νέος, τὸν ὁποῖον οὐδείς, ὡς γνωρίζομεν, ἐν Ἑλλάδι τὸν ἐμελέτησεν εἰδικῶς. Νομίζω, ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἀγροτῶν πρέπει νὰ εἶναι κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔρχωνται περιοδικῶς εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ τὰς συνεδριάσεις τοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ μεταφέρουν εἰς τὸ Συμβούλιον τὴν ζωογόνον πνοὴν τῆς ἐπαρχίας. Πρὸς τοῦτο, θὰ πρέπει νὰ χωρισθῇ ἡ χώρα εἰς περιφερείας καὶ ἐξ ἑκάστης περιφερείας νὰ ὑποδεικνύεται ἕνας ἐκπρόσωπος ἐκ τῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν, ὁ ὁποῖος νὰ ἐκλέγεται ἀπὸ τὰς διοικήσεις τῶν συνεταιρισμῶν τῶν ἀγροτῶν τῆς περιφερείας του. Ἡ μέθοδος αὕτη, δὲν εἶναι κἄτι τὸ νέον. Ἐφαρμόζεται ἤδη καὶ εἰς πλείστας ἄλλας περιπτώσεις. Οἱ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν ἐκπρόσωποι εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΤΕΒΕ ἐκλέγονται ἀπὸ τὰ κατὰ τόπους Ἐπιμελητήρια. Οἱ αἱρετοὶ ἐκπαιδευτικοὶ Σύμβουλοι ἐκλέγονται ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς τῆς χώρας. Θὰ πρέπει δὲ νὰ καταβληθῇ προσπάθεια, ὥστε οἱ ἐκπρόσωποι αὐτοὶ τῶν ἀγροτῶν νὰ ἀντιπροσωπεύωνται ἀπὸ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως θὰ ἐκπροσωποῦνται εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ο. Γ.Α., καθὼς καὶ ὅλαι αἱ περιφέρειαι τῆς χώρας. Τοιουτοτρόπως, οἱ ἐκπρόσωποι θὰ μεταφέρουν τὴν ἀγωνίαν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὰς ἀνάγκας τούτων εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὥστε ὁ ΟΓΑ νὰ εἶναι ἐνήμερος τῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπαίθρου, καὶ νὰ ὀργανωθῇ καλῶς καὶ στερεῶς καὶ νὰ λαμβάνῃ ἑκάστοτε ἀποφάσεις ὀρθάς, βοηθούσας τοὺς σκοπούς του. Ἐνδεχομένως νὰ μοῦ προβληθῇ, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ ΟΓΑ θὰ ἐπιβαρύνεται μὲ τὰ ὁδοιπορικὰ ἔξοδα τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου του. Θεωρῶ αὐτὸ προτιμότερον ἀπὸ μίαν τυπικὴν ἢ κακὴν σύστασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΟΓΑ, ποὺ δὲν θὰ ἀπηχῇ τὰς ἰδέας τῶν ἀγροτῶν καὶ κατόπιν τὰς ἀνάγκας των. Νομίζω συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, ὅτι θὰ ὠφελήσῃ τὸν Ὀργανισμόν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελεν ἀποδεχθῆ τὰς τροπολογίας αὐτὰς εἰς τὸ συζητούμενον ἄρθρον καὶ τῷ διαμορφώσῃ τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΟΓΑ καθ’ ὃν τρόπον ἐπροτείναμεν, ὥστε τοῦτο νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τοὺς σκοπούς του ἐν συνεχείᾳ μὲ τὰς ἰδέας, ἀπόψεις καὶ αἰσθήματα ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὸν ΟΓΑ Ἑλλήνων ἀγροτῶν. Προτείνω, λοιπόν, τὰς τροπολογίας ταύτας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ νομοσχεδίου.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§45Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωσταὶ αἱ ἀντιλήψεις τοῦ Κόμματός μας, σχετικῶς μὲ τὴν σύνθεσιν τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ Ο.Γ.Α. Πιστεύομεν, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς μὲ τὴν σύνθεσιν αὐτὴν ποὺ προβλέπει ὁ ὑπὸ ψήφισιν νόμος, θὰ προσθέσῃ ἕνα ἀκόμη καρκίνωμα εἰς τὰ πάμπολλα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον μας, εἰς τὸν τομέα τῶν Κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Συμμερίζομαι τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὰς ὁποίας πρὸ ὀλίγου ἀνέπτυξε, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἑνοποίησιν ὅλων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Πάντως διὰ τοῦ παρόντος νόμου εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνός, καὶ πάλιν, δεδομένου. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν μέσα εἰς τὰ πλαίσια εἰς τὰ ὁποῖα διαγράφει τὸ συζητούμενον ἄρθρον, ἀναφορικῶς μὲ τὴν διοίκησιν τοῦ νεοϊδρυομένου ὀργανισμοῦ, ἔχομεν ὡρισμένας ἀπόψεις, τὰς ὁποίας καὶ θὰ ἀναπτύξωμεν, ὅσον δυνάμεθα ἀναλυτικώτερον. Κύριοι βουλευταί, ὁ νεοϊδρυόμενος ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς εἶναι πολυτελής, πολυμελὴς καὶ δαπανηρός. Εἰς ἕναν ὀργανισμὸν τοῦ ὁποίου τὸ σύνολον τῶν ὑπαλλήλων ἀνέρχεται μόλις εἰς 200, συνιστᾶται παράλληλα ἕνα συμβούλιον 15μελὲς διὰ νὰ διοικήσῃ αὐτοὺς τοὺς 200 ὑπαλλήλους. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι μὲ τὴν σύστασιν τοῦ Διοικητικοῦ συμβουλίου, θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν τὸ νόημα τῆς λιτότητος καὶ τὸ νόημα τοῦ ὀλιγαρίθμου. Εἰς τοὺς πολλοὺς συμβούλους, κ. συνάδελφοι, δὲν ἐπιτυγχάνομεν τὸ ἄριστον. Δυνάμεθα νὰ ἐπιλέξωμεν μίαν ὀλιγομελῆ διοίκησιν ἀπὸ τοὺς ἀρίστους. Ὅπως προβλέπεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ παρόντος συμβουλίου, οἱ ἀγρόται ἐμφανίζονται καὶ πάλιν ὡς οἱ πτωχοὶ συγγενεῖς τοῦ ὀργανισμοῦ. Καί, ὅμως, ζητοῦμεν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας νὰ καταβάλλουν ἔμμεσα καὶ ἄμεσα δισεκατομμ. δραχμῶν. Καὶ ἐνῷ αὐτοὶ θὰ καταβάλλουν τὰ χρήματα, δὲν τοὺς ἐπιτρέπομεν νὰ ἔχουν δική των γνώμην ἐπὶ τῆς καλῆς ἢ κακῆς λειτουργίας τοῦ ὀργανισμοῦ. Εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν εἴχομεν ὑποβάλει ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1960, σχετικὰ μὲ τὰς Ἀγροτικὰς Ἀσφαλίσεις, εἴχομεν προτείνει, ὅπως τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὸν ὀργανισμὸν ἔχουν οἱ ἴδιοι οἱ ἀγρόται, διὰ τῶν ἐκπροσώπων τῶν συνεταιριστικῶν των ὀργανώσεων, δεδομένου, ὅτι αὐτοὶ ἐνδιαφέρονται περισσότερον παντὸς ἄλλου διὰ τὴν προκοπὴν τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Προβλέπομεν καὶ ἐκεῖ ἐπίσης μίαν συμμετοχὴν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων. Φρονοῦμεν, λοιπόν, ὅτι τὸ ἥμισυ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβούλων ποὺ προτείνεται διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ἐπαρκέσῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ διοικήσῃ καλλίτερον τὸν ὀργανισμόν, ἐφ’ ὅσον ἤθελον ἐπιλεγῇ οἱ ἄριστοι μεταξὺ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων καὶ τῶν ἀρίστων τῶν συνεταιρισμῶν. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ προβλέπεται ἀκόμη, ὅτι ὁ διοικητὴς θὰ διορίζεται ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἐννοῶ τίνα ρόλον πρόκειται νὰ παίξῃ τὸ συμβούλιον αὐτὸ τὸ πολυμελές, ὅταν ὁ διοικητὴς θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα α) νὰ διαχειρίζεται δαπάνας μέχρις 100 χιλ. δραχμῶν, β) νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ παύῃ καὶ νὰ διορίζῃ τὸ προσωπικὸν κλπ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἀκούω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ διορίσῃ τοὺς Διοικητὰς καὶ τοὺς Γενικοὺς Διευθυντὰς μὲ τόσα εὐρέα δικαιώματα, καὶ ὅταν γνωρίζωμεν ὅλοι μὲ ποῖα ἀστρονομικὰ ποσὰ μισθοδοτοῦνται οἱ τὰ ὕπατα ἀξιώματα τῶν ὀργανισμῶν καταλαμβάνοντες, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς θὰ γίνῃ, ὄχι διὰ νὰ ἀσφαλίσῃ τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ νὰ μισθοδοτοῦν οἱ ἀγρόται ἡγεμονικὰ καὶ νὰ ἀσφαλίζουν τούτους. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, πόσοι Διοικηταὶ καὶ πόσοι Γενικοὶ Διευθυνταὶ ὑπάρχουν εἰς τοὺς διαφόρους καὶ πολυπληθεῖς ὀργανισμοὺς καὶ πόσα χρήματα ἕκαστος τούτων εἰσπράττει ἀπὸ μισθοὺς καὶ ἀπὸ συμβούλια κλπ. Εἶμαι βέβαιος, ἐὰν εἴχομεν ὑπ’ ὄψιν μας τοὺς ἀριθμοὺς αὐτῶν τῶν μισθοδοσιῶν καὶ τῶν ἀπολαυῶν των, θὰ εἴμεθα πάρα πολὺ διστακτικοὶ ἐπὶ τῆς προκειμένης περιπτώσεως διορισμῶν Διοικητῶν καὶ Γενικῶν Διευθυντῶν. Ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, εὐθέως εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν εἰσάγεται ὁ κομματισμὸς ἀπὸ τῆς συστάσεώς του. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις διορίζει αὐτὰ τὰ δύο πρόσωπα, εἰς τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα τοῦ Ὀργανισμοῦ, τὸν Διοικητὴν καὶ τὸν Γεν. Διευθυντήν, εὐθέως, ἐπαναλαμβάνω, ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ εἶναι εἰς τὰς χεῖρας καὶ τὴν διάθεσιν πλέον τοῦ ἑκάστοτε κρατοῦντος Κόμματος, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον εἶμαι ἐντελῶς ἀντίθετος. Αὐτὴν τὴν μεταχείρισιν τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων τὴν καταγγέλλω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θεωρῶ τὴν μεταχείρισιν αὐτὴν περίεργον καὶ ἀκατανόητον. Κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς προτείνομεν, ὅπως τὸ Συμβούλιον εἶναι μόνον 7μελὲς καὶ ἀπαρτίζεται ἀπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὡς Προέδρου, τὸν ὁποῖον θεωρῶ ὡς τὸν φυσιολογικώτερον παράγοντα διὰ τὴν θέσιν αὐτήν. Ἀπὸ ἕνα ἐκ τῶν Διευθυντῶν τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ, ἀπὸ ἕνα τῶν Διευθυντῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, καὶ λέγω ἀπὸ ἕνα, διότι τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν, καὶ ἀπὸ ἕνα τῶν Διευθυντῶν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Λέγω δὲ ἕνα ἐκ τῶν Διευθυντῶν, διότι ἀντὶ τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἄριστοι διὰ τὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν, οἵτινες εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλεγοῦν. Πέραν αὐτῶν νὰ συμμετέχουν τρεῖς ἀντιπρόσωποι τῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν, ἐκ τῶν ὁποίων, ὁ εἷς νὰ εἶναι καὶ ὁ ἀντιπρόεδρος τοῦ Ὀργανισμοῦ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ὑπάρξῃ ἕνας συσχετισμὸς προσπαθειῶν καὶ ἀντιλήψεων τῶν ἐνδιαφερομένων–Κράτους καὶ ἠσφαλισμένων.

§46Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ ἐπισημάνω μίαν ἀντίφασιν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεπέσατε; Εἴπατε, ὅτι ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις, ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς νὰ εἶναι Κυβερνητικὸν ὄργανον. Ὀρθότερον θὰ ἦτο νὰ ἐλέγατε, ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς νὰ ἦτο Κρατικὸς Ὀργανισμός. Ἀλλὰ σεῖς αὐτὸ ποὺ προτείνετε, ἐφ’ ὅσον ἡ πλειοψηφία θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ Κρατικὰ ὄργανα, θὰ εἶναι Κρατικόν. Αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν ἀντίφασίν σας.

§47Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Διοικητὴς τοῦ Ο.Γ.Α. νὰ διορίζεται εὐθέως ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι τότε ὁ Ὀργανισμὸς, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι θὰ εἶναι κομματικὸν ὄργανον. Διότι καὶ ἐγὼ ἐὰν ἤμην Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἐτοποθέτουν εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν τοῦ Διοικητοῦ, φιλικόν μου πρόσωπον, κομματικὸν ὄργανον. Αὐτὸ εἶναι ἀνθρώπινον.

§48Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν μοῦ ἀπηντήσατε εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον.

§49Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, γνωρίζετε, ὅτι ἐπιθυμῶ, ὅπως οἱ 4 ἐκ τῶν 7 ἀντιπροσώπων τοῦ ὀργανισμοῦ νὰ εἶναι ἀγρόται καὶ τρία τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου νὰ εἶναι Κρατικὰ ὄργανα. Ἀλλά, ἐπειδὴ γνωρίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν τὸ δέχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ νὰ πλησιάσωμεν τὰς διϊσταμένας μας ἀντιλήψεις, καθ’ ὑποχώρησιν καὶ συμβιβαστικῶς ἐδέχθην νὰ εἶναι 3 ἀντιπρόσωποι τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ 4 τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Πέραν αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, ἡμεῖς θέλομεν τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν νὰ τὸν διορίζῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, νὰ ἔχῃ οὗτος ἀνωτάτην μόρφωσιν καὶ γνῶσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ζητημάτων, διὰ νὰ δύναται τοιουτοτρόπως νὰ διοικῇ ἀποτελεσματικῶς αὐτὸν τὸν ὀργανισμόν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ συμμετέχουν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι θὰ διοικήσουν αὐτὸ τὸ σκάφος, χωρὶς πολυτελῆ ἐμφάνισιν, χωρὶς τεραστίας δαπάνας. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συμμετέχῃ ὑποχρεωτικῶς ὁ ἑκάστοτε Πρόεδρος τῆς Π.Α.Σ.Ε.Γ.Ε.Σ., ἀλλὰ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἀγροτῶν νὰ τοὺς ἐκλέγῃ ἡ Γενικὴ Συνέλευσις τῶν δευτεροβαθμίων γεωργικῶν Ἑνώσεων, διότι ἡ Π.Α.Σ.Ε.Γ.Ε.Σ., δὲν ἐκπροσωπεῖ ὅλας τὰς ἀγροτικὰς ὀργανώσεις. Ἀκόμη θὰ ἤθελα νὰ συμμετέχῃ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον κι’ ἕνας ἐκπρόσωπος τῶν Συνδικαλιστικῶν ὀργανισμῶν τῶν ἀγροτικῶν Συλλόγων, ὑποδεικνυόμενος καὶ οὗτος ἀπὸ τὴν Γενικὴν αὐτῶν συνέλευσιν. Ἐπίσης, θὰ πρέπει ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ταμείου νὰ μὴ διορίζεται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ μόνον ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, διὰ νὰ ἔχῃ οὗτος ἀπέναντι τοῦ συμβουλίου καὶ τὴν εὐθύνην ἔναντι αὐτοῦ. Ἐφ’ ὅσον τὸ Συμβούλιον αὐτὸ πρέπει νὰ ἔχῃ τὰς εὐθύνας, αὐτὸ πρέπει καὶ νὰ διορίζῃ καὶ τὸ ἐκτελεστικὸν ὄργανον.

§50Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐσυνηθίσαμεν νὰ μὴ κρυβώμεθα. Μὲ τὰ ὅσα προτείνετε, μᾶς παρέχετε τὸ δικαίωμα νὰ κρυβώμεθα. Προτείνετε ἡ πλειοψηφία νὰ εἶναι ἀπὸ Κρατικὰ ὄργανα. Συνεπῶς, ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ διορίζῃ ἐκείνους τοὺς ὁποίους θέλει, ἀλλὰ νὰ μὴ ἔχῃ καὶ τὴν εὐθύνην, διότι διὰ τῶν παρασκηνίων, θὰ διορίζῃ ἐκείνους τοὺς ὁποίους θέλει. Εἶναι λογικὴ αὐτή;

§51Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι εἰς τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπεβάλαμεν μὲ τὰ ἄλλα Κόμματα τῆς Ε.Δ.Α., τῆς Δ.Ε. καὶ τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, περὶ Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων, τὴν 10ην Ἰανουαρίου 1960 εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἐκείνην ἐτονίζαμεν τὰ ἑξῆς: Διὰ τῆς ὑποβαλλομένης προτάσεως νόμου, δὲν προβλέπεται ἵδρυσις ἰδιαιτέρου ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ, κυρίως διὰ ν’ ἀποφευχθοῦν ὑπέρογκα ἔξοδα Διοικήσεως ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ τασσομένου σκοποῦ. Ἡ συνταξιοδότησις πραγματοποιεῖται ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἀλλ’ εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων νὰ ἐπιδροῦν ἀποφασιστικῶς οἱ αἱρετοὶ ἐκπρόσωποι τῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν. Αὐτὸ τὸ ἐλέγαμεν τότε, ὅταν οἱ πόροι ἐπρόκειτο νὰ εἶναι καθαρῶς κοινωνικοί. Κατὰ μείζονα λόγον τὸ θέλομεν σήμερον ποὺ συμμετέχῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος διὰ σημαντικῆς εἰσφορᾶς του. Θὰ ἦτο ὀξύμωρον τὸ σχῆμα νὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται τοὺς πόρους τοῦ ταμείου διὰ νὰ τοὺς διευθύνουν οἱ πάντοτε ἔξυπνοι τῶν Ἀθηνῶν. Δι’ αὐτὸ καὶ τότε, περισσότερον τώρα, ἐζητήσαμεν καὶ ζητοῦμεν τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ τὴν ἔχουν οἱ ἀγρόται. Δὲν δεχόμεθα ὁ Διοικητὴς νὰ διορίζεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον μόνον, διότι ὅταν ὁ Διοικητὴς διορίζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τότε τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ εἶναι δι’ αὐτὸν ὑπόθεσις διακοσμητική. Δὲν νομίζω, ἑπομένως, ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἀναθέτετε εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἐὰν συγκροτηθῇ, ὅπως ἡ Κυβέρνησις τὸ προτείνει. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν δὲν πρέπει ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ καὶ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει νὰ δώσωμεν πολυτελῆ χαρακτῆρα, οὔτε νὰ τὸν καταστήσωμεν δαπανηρόν. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα, τὴν ΑΓΡΕΞ. Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς λαμβάνει μισθὸν καὶ ἐπίδομα 32.000 δραχμῶν. Εἰς ἄλλους ὀργανισμοὺς οἱ Διοικηταὶ φθάνουν καὶ τὰς 50.000 δραχμάς. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι κἄτι παρόμοιον πρόκειται νὰ συμβῇ καὶ μὲ τὸν Ο.Γ.Α. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ποῖος θὰ εἶναι περίπου ὁ μισθὸς τοῦ κ. Διοικητοῦ τοῦ Ο.Γ.Α. Θὰ ἤθελα νὰ μᾶς τὸ πῆτε ἀπὸ τώρα, διότι ἐγώ, πιστεύω, ὅτι θὰ πάρῃ τοὐλάχιστον 50.000 δραχμὰς μηνιαίως, πρᾶγμα ποὺ διὰ τὸν συνταξιοῦχον ἀγρότην τῶν 180 δραχμῶν μηνιαίως, ἡ κατάστασις αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐξυπηρετοῦμεν τὸν ὀργανισμὸν δι’ αὐτῶν τῶν μεθόδων. Ὁ Διοικητὴς τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει δέον νὰ ἐπιτρέπεται νὰ λαμβάνῃ ἀποδοχὰς μεγαλυτέρας ἀπὸ τὸν μισθὸν ἀνωτάτου κρατικοῦ λειτουργοῦ. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13. Εὔχομαι ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσακούσῃ τὰς παρατηρήσεις μας ταύτας, διότι τοιουτοτρόπως τὸ νομοσχέδιον θὰ καταστῇ τελειότερον καὶ θὰ ἀπαλλάξωμεν τὸν Ὀργανισμὸν ἀπὸ τὰ διάφορα παράσιτα.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§53Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὕστερα ἀπὸ ὅσα ἐξέθεσαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρ. 13 οἱ συνάδελφοι κ.κ. Ζορμπᾶς καὶ Τσιάρας, ὁ κύκλος τῶν παρατηρήσεων ἑκάστου ὁμιλητοῦ, καὶ ἐμοῦ συνεπῶς, κατ’ ἀνάγκην εἶναι περιωρισμένος. Εἰς τὸ 15μελὲς Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ, οἱ ἀγρόται, ἐκεῖνοι, δηλαδή, οἱ ὁποῖοι βαστάζουν τὸ βάρος τῶν ἐξόδων τοῦ Ὀργανισμοῦ, θὰ εὑρίσκονται ἐν μειοψηφίᾳ, ὅπερ σημαίνει, ἐν ἀνυπαρξίᾳ, λαμβανομένου μάλιστα ὑπ’ ὄψει τῆς ἐκλογῆς τῶν ἀντιπροσώπων τούτων. Ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε πεῖραν του, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅσα κατηγγέλθησαν ἐδῶ κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν, τὶ συμβαίνει μὲ τοὺς Ὀργανισμούς, τοὺς ὁποίους δὲν διευθύνουν οἱ ἴδιοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἀλλὰ πρόσωπα ἄλλα, ὁσονδήποτε ὑψηλὰ καὶ ἂν εὑρίσκωνται. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Διατάγματος 4104 καὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ Ταμεῖον Τυπογράφων, ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ πρέπει νὰ ἤχθη εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προσέξωμεν καλλίτερον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μετέχουν πλασματικῶς καὶ κατὰ τρόπον διακοσμητικὸν εἰς τὸ Συμβούλιον. Οἱ ἐκλεγόμενοι ἀπὸ τὴν Π.Α.Σ.Ε.Γ.Ε.Σ., δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι ἐκπροσωποῦν τοὺς ἀγρότας, ὅπως θὰ τοὺς ἐκπροσωποῦν οἱ ἐκλεγόμενοι, π.χ., μεταξὺ τῶν Προέδρων τῶν δευτεροβαθμίων συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Ὁσονδήποτε ἱκανὸς καὶ ἂν εἶναι ὁ προερχόμενος ἀπὸ τὴν Π.Α.Σ.Ε.Γ.Ε.Σ., δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὸ κῦρος τοῦ ἐκλεγομένου ὑπὸ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Ὅπως ἐν ἀρχῇ εἶπον, ὑπάρχουν ἐνώπιόν μας δύο προτάσεις. Ἡ μία εἶναι τοῦ κ. Ζορμπᾶ, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ 9 ἐκ τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου θὰ πρέπει νὰ προέρχωνται ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους ἀγρότας. Ἡ ἄλλη εἶναι τοῦ κ. Τσιάρα, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Συμβούλιον θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὀλιγομελές, διὰ νὰ εἶναι περισσότερον εὐκίνητον καὶ ἀποδοτικόν. Ἀφοῦ ἀκούσωμεν καὶ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ σκεφθῶμεν καὶ ἐπὶ τῶν δύο τούτων προτάσεων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξωμεν, πράγματι, εἶναι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἀγροτῶν νὰ ἐκπροσωποῦν, πράγματι, τοὺς ἀγρότας καὶ νὰ ἐνδιαφέρωνται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῶν ἀγροτῶν καὶ οὐχὶ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§55Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Καὶ ἐμέ, κ. Πρόεδρε, μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον ἡ πολυμελὴς διοίκησις τοῦ Ο.Γ.Α., διότι, καὶ δυσκίνητος εἶναι καὶ ἐξοργιστικῶς δαπανηρά. Ἐκτός, ὅμως, αὐτοῦ, καὶ ὁ τρόπος ἐκλογῆς τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἀγροτῶν δὲν εἶναι ὁ καλλίτερος. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὶ συνέβη μὲ τὸν Ὀργανισμὸν Διαχειρίσεως Δωδεκανησιακῆς Περιουσίας. Ἐν ἀρχῇ, τὸ Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, ἀπετελεῖτο ἀπὸ Δωδεκανησίους. Μετὰ ταῦτα, ἐπὶ Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, τὸ Συμβούλιον τοῦτο ἀπετελέσθη κυρίως ἀπὸ κρατικοὺς λειτουργούς, τὸ δὲ ἀποτέλεσμα, ἦτο νὰ κινδυνεύσῃ νὰ ἐξανεμισθῇ ἡ περιουσία αὐτή. Ὁ Δημόσιος ὑπάλληλος, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ ἐκτελῇ κατὰ γράμμα τὰ κελεύσματα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκτὸς αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ Γενικοὶ Διευθυνταὶ νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς ὅλα τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα τοὺς ἀναθέτομεν. Δὲν εἶναι ἀνθρωπίνως δυνατὸν νὰ συμμετέχουν εἰς δεκάδας συμβουλίων καὶ παραλλήλως νὰ ἀσκοῦν τὰ καθήκοντα τῆς κυρίας αὐτῶν θέσεως. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐξευρεθοῦν ἄλλοι Ἕλληνες διὰ νὰ ἀποτελέσουν τὸν Ὀργανισμόν; Πρέπει νὰ καταφύγωμεν εἰς τοὺς Γενικοὺς Διευθυντὰς τῶν Ὑπουργείων; Μὴ λησμονῆτε, ὅτι κατηγγέλθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην πὼς ἐλαμβάνοντο ἀποφάσεις, ὄχι μόνον διὰ περιφορᾶς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τηλεφώνου ἀκόμη. Ὅσοι τυχὸν μετέχετε εἰς διάφορα συμβούλια, ἀσφαλῶς, γνωρίζετε αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἐγὼ μετεῖχον τοῦ Συμβουλίου τῶν παιδικῶν κατασκηνώσεων καὶ ποτὲ σχεδὸν δὲν εἴχομεν ἀπαρτίαν, διότι οἱ κρατικοὶ λειτουργοὶ ἦσαν συνήθως ἀπησχολημένοι εἰς ἄλλα ἔργα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, ἐπισημαίνω τοὺς κινδύνους τῆς Συλλογικῆς Διοικήσεως καὶ εἶμαι ἀντίθετος μὲ τὴν συμμετοχὴν τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν τῶν Ὑπουργείων εἰς τὸν Ὀργανισμὸν πρὸς τὸν ὁποῖον ἡ ἀγροτικὴ τάξις προσβλέπει ὡς θεῖον δῶρον.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θέλετε νὰ συνεδριάσωμεν καὶ αὔριον;

§57Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἀποφασίσωμεν νὰ συνεδριάσωμεν καὶ αὔριον, θὰ ὑπάρξῃ ὁ ἑξῆς κίνδυνος: Διότι, κ. Πρόεδρε, δὲν εἴχατε ἐγκαίρως ἀναγγείλει νὰ συνεδριάσωμεν αὔριον, πλεῖστοι ἐκ τῶν κ. συναδέλφων ἔχουν ἤδη ἀναχωρήσει διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Ἐάν, παρὰ ταῦτα θέλετε νὰ συνεδριάσωμεν παρόντων 200 βουλευτῶν, τότε θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι τοῦτο τῆς σοβαρότητος καὶ τῆς σημασίας τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχουν εἰς τὴν αἴθουσαν ὑπὲρ τοὺς ἑβδομήκοντα βουλευταί. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, ἐγὼ ἐρωτῶ τὸ Σῶμα νὰ ἀποφασίσῃ, ἐὰν θέλῃ νὰ συνεδριάσωμεν ἢ ὄχι.

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ συνέπειαν, δὲν θὰ ἔχωμεν αὔριον συνεδρίασιν. Ἐν τοιαύτῃ, ὅμως, περιπτώσει τὴν Δευτέρα νὰ ἔχωμεν «Νομοθετικὴν Ἐργασίαν» καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, παρακαλῶ, νὰ συμφωνήσωμεν ὅλοι.

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ προσεχὴς Δευτέρα θὰ εἶναι ἡμέρα Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§63Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο εἶναι τὰ βασικὰ ἐλαττώματα τῶν ὀργανισμῶν τῶν βασικῶν ἀσφαλειῶν, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὴν ἐπιμονήν του ἠθέλησε νὰ δεχθῇ τὸ ἄρθρον 12 ὡς ἔχει. Τὸ πρῶτον σφάλμα εἶναι ἡ μειοψηφία τῆς ἀγροτικῆς τάξεως εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Δεύτερον σφάλμα εἶναι, ὁ ἐκ τῶν ἄνω διορισμὸς τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ ἀποτελεῖ τοῦτο ἀτύχημα διὰ Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τοὺς ἀγρότας, νὰ μειοψηφῇ ἡ ἀγροτικὴ τάξις. Ἀφαιροῦμεν οὕτω τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς ἀγρότας, διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν καὶ διὰ τὴν ζωὴν τῶν ἀγροτικῶν μας οἰκογενειῶν. Δυστυχῶς, τοιοῦτος Ὀργανισμὸς εἶναι καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ ἡ ΑΓΡΕΞ καὶ ὅλοι οἱ Ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Περιφρονοῦν πάντοτε τὴν συμβολὴν τῶν ἀγροτῶν. Τοῦτο ἀποδεικνύει τὴν νοοτροπίαν τοῦ Κράτους καὶ ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον, κ. Πρόεδρε, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ ἴδιοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι, διὰ τὰ συμφέροντά τους, εἶναι ἀπόντες πάντοτε. Καὶ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον συμβαίνει τὸ 15μελὲς Συμβούλιον νὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως κατὰ τὴν σύνθεσιν αὐτοῦ, ἡ ὁποία γίνεται, ἐπαναλαμβάνω, ἐκ τῶν ἄνω. Ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος διορίζονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ παρέμβασιν τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως καὶ τὸν καθιστᾷ κομματικὸν Ὀργανισμόν. Ὁ διορισμὸς εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Προέδρου τῆς Π.Α.Σ.Ε.Γ.Ε.Σ. εἶναι ἀκατανόητον. Διότι δὲν εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἡ Π.Α.Σ.Ε.Γ.Ε.Σ. εἶναι μία ἐπαγγελματικὴ ὀργάνωσις καὶ δὲν ἐκπροσωπεῖ τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εἶναι πολυμελὲς καὶ δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ πολλαπλᾶ προβλήματα τοῦ Ο.Γ.Α. Ἐν τούτοις, ὅμως, ἡ ἀνάγκη τὸ ἐπιβάλλει νὰ εἶναι κάπως πολυμελές. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ παράταξίς μας ἔθεσε τὸ θέμα ὑπὸ τῶν δύο προλαλησάντων. Τὸ Συμβούλιον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ 4 ἐκπροσώπους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, 4 ἐκπροσώπους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ 4 τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ 2 ἐπιστήμονας, ἡ δὲ ἐκλογὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι δημοκρατική, ὥστε ὁ Ο.Γ.Α. νὰ εἶχε τὸν ζῆλον καὶ τὴν ἐργατικότητα τῶν ἀγροτῶν μας καὶ νὰ τὸν ἀγαπήσῃ ἡ ἀγροτικὴ τάξις. Οὕτω μόνον θὰ εὐδοκιμήσῃ πραγματικά. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Γ.Α. διὰ τὸ καλὸν τῶν ἀγροτῶν μας, τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§65Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ἄρθρον 13 ποὺ συζητοῦμεν, ὑπάρχει ριζικὴ διαφωνία ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ διαφωνία αὐτή, συγκεντρώνεται εἰς τὰ ἀκόλουθα σημεῖα: Πῶς θὰ ἀνταποκριθῇ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, ὄχι εἰς τὰ γραφειοκρατικά του καθήκοντα, ἀλλὰ εἰς τὰ βασικά του καθήκοντα, ποὺ εἶναι ριζωμένα βαθειὰ εἰς τοὺς πόθους καὶ τὴν ὑπόστασιν, θὰ ἔλεγα, τῶν ἀγροτῶν μας. Πρωταρχικὴ ἀρχὴ διὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, πρέπει νὰ εἶναι ἡ δημοκρατική του σύνθεσις. Ἀντίθετα, ὡς τὸ παρουσιάζει ἡ Κυβέρνησις, ὁ Ο.Γ.Α. δὲν καταρτίζεται κατὰ τρόπον δημοκρατικόν, διότι τὴν πλειοψηφίαν δὲν τὴν ἔχουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἡ δημοκρατικὴ σύνθεσις προϋποθέτει τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ο.Γ.Α. νὰ τὴν ἔχουν οἱ ἀγρόται. Καὶ γιὰ νὰ εἶναι ἀληθινὰ δημοκρατικὴ ἡ σύνθεσις, πρέπει ἡ ἐκλογὴ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἀγροτῶν νὰ γίνεται, ὄχι ἄνωθεν, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ὡς ἔχει ἡ διάταξις, ὁ καταρτισμὸς τοῦ συμβουλίου ὁλοκλήρου γίνεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἔχει, λοιπόν, δύο βασικὰ ἐλαττώματα καὶ τὰ δύο ἀντιδημοκρατικά. Πρῶτον, τὴν πλειοψηφίαν τὴν ἔχουν τὰ κρατικὰ ὄργανα, καὶ δεύτερον, ἡ μὴ ἐκλογὴ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἀγροτῶν ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν. Οὕτω τὸ συμβούλιον γίνεται καθαρὰ κρατικὸν καὶ αὐτὸ μὲ βάζει εἰς μεγάλην ἀνησυχίαν. Γιατί, λοιπόν, ἐπιμένει εἰς τὴν ἀντιδημοκρατικὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου ἡ Κυβέρνησις; Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει, πρῶτον, νὰ καταρτίσῃ συμβούλιον, τὸ ὁποῖον νὰ κρατᾷ στὰ χέρια της καὶ ἑπομένως, νὰ συγκεντρώσῃ καὶ αὐτὴν τὴν ἐξουσίαν, ὄχι ἄμεσα καὶ ὑπεύθυνα, ἀλλὰ ἔμμεσα μὲ τὰ κρατικὰ ὄργανα. Ἐν τοιαύτῃ, ὅμως, περιπτώσει εἶναι ὁλοφάνερον, ὅτι τὰ συμβούλια αὐτὰ θὰ καταστοῦν ὄργανα σήμερον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ αὔριον μιᾶς ἄλλης Κυβερνήσεως. Πάντως δὲν μπορεῖ νὰ κατασιγασθῇ ἡ ἀνησυχία μας, ὅτι θὰ γίνῃ ἕνας κομματικὸς ὀργανισμὸς ὅπου θὰ διορίζωνται ἄνθρωποι, ὄργανα τοῦ κόμματος καὶ ὑπάλληλοι, ὄργανα τοῦ κόμματος. Αὐτὰ τὰ βασικὰ ἀντιδημοκρατικὰ ἐλαττώματα μᾶς κάνουν νὰ μὴ ψηφίσουμε τὸ ἄρθρον 13 ὡς ἔχει. Ἐὰν θέλωμεν, πράγματι ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν νὰ εὐδοκιμήσῃ, πρέπει τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ τὴν δώσωμεν εἰς τὰ χέρια τῶν ἰδίων τῶν ἀγροτῶν. Αὐτὸ ἐπιβάλλει ἡ δημοκρατία. Διότι οἱ ἀγρόται ἐνδιαφέρονται νὰ πάῃ ὁ ὀργανισμὸς μπροστά. Νὰ ὑπάρχουν τὰ κρατικὰ ὄργανα πρὸ πάντων διὰ νὰ καθοδηγοῦν. Ἄλλως δὲν θὰ μπορέσῃ νὰ προκόψῃ ὁ Ο.Γ.Α. Ὅπου ὑπάρχει ὀργανισμὸς εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ ὁποίου ἐκλέγονται τὰ μέλη πραγματικὰ δημοκρατικά, ἐκεῖ ἔχομεν περίφημα ἀποτελέσματα, διότι ὁ ἔλεγχος γίνεται εὐκολώτερος ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἐνδιαφερομένους. Αὐτὰ εἶναι βασικὰ ἐλαττώματα. Εἶναι ἀντίθετος ἐκ διαμέτρου ἡ ἀφετηρία μας. Ἡ Κυβέρνησις ξεκινάει ἀπὸ τὴν ἀρχὴν νὰ εἶναι κρατικὸς ὁ ὀργανισμὸς καὶ περιορίζει εἰς τὸ ἐλάχιστον τὴν συμμετοχὴν τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἡμεῖς ξεκινᾶμε ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ὅτι ἡ διοίκησις τοῦ ὀργανισμοῦ θὰ πρέπει νὰ ἀνατεθῇ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ νὰ προκόψῃ ὁ ὀργανισμὸς καὶ νὰ λάβουν μεγαλυτέραν σύνταξιν, ὅταν τὰ οἰκονομικά του, τὸ ἐπιτρέψουν. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀγρόται θὰ εἶναι ἡ κινητήριος δύναμις διὰ τὴν πρόοδον τοῦ Ο.Γ.Α. Ἕνα δεύτερον ἐλάττωμα, εἶναι ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν. Ἐτονίσθη καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους καὶ θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ τὸ τονίσω καὶ ἐγώ, ὅτι οἱ Γενικοὶ Διευθυνταί, καθ’ ὅλα ἄξια πρόσωπα, δὲν ὁμιλῶ προσωπικῶς, ὑπόκεινται εἰς ἄμεσον ἐπηρεασμὸν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλ’ εἶναι καὶ πολυάσχολοι. Τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ζαννῆς, τὰ προσυπογράφω μὲ τὰ δυό μου χέρια. Μὲ τὸ τηλέφωνον λαμβάνονται αἱ ἀποφάσεις. Ἔτσι τὸ Συμβούλιον καταντάει διακοσμητικὸν ὄργανον. Ἀντὶ τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν, ἡμεῖς προτείνομεν νὰ μετέχουν Διευθυνταί, ἄλλοι ὑπάλληλοι, ὀλιγώτερον πολυάσχολοι. Καταλήγων, λοιπόν, λέγω: Μέσα εἰς τὰ τόσα λάθη ποὺ ἔκαμνεν ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὸ ἄρθρον 13 θέτει τὴν σφραγῖδα τῆς ἀντιδημοκρατικῆς συνθέσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Τονίζει ἡ ἰδία, ὅτι θέλει τὸν Ὀργανισμὸν κομματικόν της ὄργανον. Ἀλλὰ ἕνας Ὀργανισμὸς μὲ τοιοῦτον Συμβούλιον, δὲν δύναται νὰ εἶναι βιώσιμος. Προβλέπω, ὅτι ἐὰν παραμείνῃ ἡ σύνθεσις ὅπως ἔχει εἰς τὸ νομοσχέδιον, γρήγορα θὰ κληθῇ ἡ Βουλὴ νὰ ἀνατρέψῃ ὅλα αὐτά, διότι θὰ καταρρεύσῃ ὁ Ὀργανισμός. Εὔχομαι νὰ μὴ εἶναι τότε ἀργά. Τὴν εὐθύνην θὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§67Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις, ἡ τόσον μακρά, τὰ δεδομένα καὶ τῆς πείρας καὶ τῆς ἐπιστήμης, ἔχουν ἀποδείξει, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἱδρυθῇ ἕνας νέος αὐτοτελὴς ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός. Ἡ Κυβέρνησις, χωρὶς νὰ δυνηθῇ νὰ ἀντικρούσῃ τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἐχρησιμοποίησε τὴν πλειοψηφίαν καὶ ἐδημιούργησεν ἕνα νέον ἀσφαλιστικὸν φορέα. Ἡ γνώμη μας, ἡ ὑστάτη, εἶναι, ὅτι ἐνεργοῦσα ἡ Κυβέρνησις καθ’ ὃν τρόπον ἐνήργησεν, ἔβλαψεν ἀνεπανορθώτως τὴν ὡραίαν ὑπόθεσιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν μας. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω καὶ μίαν ἀντίθεσιν τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ὡς ἐξεφράσθη αὕτη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Εἶπε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ ἤθελεν ἕνα ἑνιαῖον ἀσφαλιστικὸν τομέα, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ δημιουργήσῃ ἕνα ἑνιαῖον φορέα, ὁ ὁποῖος νὰ καλύπτῃ ὅλους τοὺς ἠσφαλισμένους εἰς τοὺς διαφόρους ἀσφαλιστικοὺς φορεῖς τῆς χώρας μας. Ὅταν λέγῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι ἡ προτίμησίς της, τότε ὑπάρχει ἀντίφασις. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, διὰ τίνα λόγον, παρὰ τὴν ἐκδηλωθεῖσαν ἀντίθεσιν πρὸς τὴν δημιουργίαν αὐτοῦ τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ, σπεύδει εἰς τὴν δημιουργίαν του; Φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἀκόμη ἑτοίμη καὶ ὁσάκις ρίπτει τὸ σύνθημα τῆς ἑνοποιήσεις τῶν ἀσφαλιστικῶν φορέων, δὲν τὸ λέγει, διότι ἔχει ὑπ’ ὄψει της μίαν συγκεκριμένην μελέτην, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν διάλυσιν ἰσχυρῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων καὶ ἀντιστοίχως νὰ ἱδρύσῃ χρεωκοπημένους Ὀργανισμούς. Τὸ θέμα τοῦ ἑνιαίου ἀσφαλιστικοῦ φορέως πράγματι πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ προγραμματικὴν ἀρχὴν ὅλων τῶν κομμάτων, διότι μόνον δι’ αὐτοῦ θὰ ἴδουν βελτίωσιν οἱ ἠσφαλισμένοι. Ἀλλὰ πρέπει προηγουμένως οἱ ὑπάρχοντες Ὀργανισμοὶ νὰ σταθοῦν καὶ ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸ τὸ στάδιον, νὰ γίνῃ ἡ ἑνοποίησις, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἡ βελτίωσις τῆς θέσεως τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν ἔγινεν, ἀλλὰ ἀντὶ τούτου γίνονται ὅσα ἔγιναν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται συζήτησις περὶ ἑνιαίου ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐπροχώρησε, βλάπτουσα τὴν ὑπόθεσιν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον συνθέτει τὴν διοίκησιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ, εἶναι ἀντιδημοκρατικός. Ἐάν, κύριε Πρόεδρε, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ἔπρεπε νὰ ἱδρυθῇ ἕνας νέος ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός, ἐλαμβάνετο τοὐλάχιστον μέριμνα, ὅπως ὁ νέος αὐτὸς ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἱδρύθη, νὰ παρέχῃ τὰ ἐχέγγυα τῆς καλῆς λειτουργίας καὶ τῆς δημοκρατικῆς διοικήσεως, θὰ ἦτο δυνατὸν τοὐλάχιστον ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ νὰ ἀποβῇ εἰς ὄφελος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Δυστυχῶς, ὅμως, δὲν ὑπάρχει οὐδὲν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ μᾶς πείθῃ περὶ τούτου, οὔτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ποῖος διορίζει, οὔτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ποῖος διορίζεται, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ διοίκησις τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ νὰ μὴ εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν ἰδίων τῶν ἀγροτῶν, δηλαδὴ τῶν ἰδίων ἠσφαλισμένων. Ἀκόμα, κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει οὔτε ὁ δημοκρατικὸς ἔλεγχος εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Αὐτὰ εἶναι στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν τὴν αἰτίαν τῆς χρεωκοπίας δεκάδων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν εἰς τὴν Χώραν καὶ ἀκόμη αὐτοῦ τούτου τοῦ Ἱδρύματος τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, τὸ ὁποῖον ἀνέκαθεν ἐφέρετο πρὸς χρεωκοπίαν. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα εἰς τὸν ἱδρυόμενον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν, δὲν θὰ ὑπάρξῃ ποτὲ ἡ ἐλπίς, ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων θὰ εὑρεθῇ εἰς καλὰς χεῖρας. Ἐπίσης, ἓν ἄλλο θέμα, κύριε Πρόεδρε: Φαίνεται, ὅτι ὁ Διοικητὴς τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ περιβάλλεται μὲ δικτατορικὰς ἐξουσίας. Ἀλλὰ μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχει δηλωθῆ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως, ποῖος θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναλάβῃ τὸ ἔργον τοῦ Διοικητοῦ. Ἔχει σημασίαν, κύριε Πρόεδρε, διότι τὸ θέμα συζητεῖται ἀπὸ διμήνου ἤδη εἰς τὴν Βουλήν, συνεζητήθη μὲ τὰς γνωστὰς κατατεθείσας προτάσεις νόμων καὶ συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ καταλήξει εἰς συγκεκριμένην σκέψιν, περὶ τοῦ ποῖος ἐνδείκνυται νὰ ἀναλάβῃ τὸ πολύπλευρον αὐτὸ ἔργον. Θὰ ἦτο χρήσιμον νὰ ὑπῆρχε μία ἐνημέρωσις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, οὕτως ὥστε ὅσα θὰ ἐλέγοντο μετὰ τὸν διορισμόν, νὰ λεχθοῦν ἀπὸ σήμερον προληπτικῶς Ὑπῆρξαν πληροφορίαι ἀπὸ περιβάλλον φιλικὸν πρὸς ὡρισμένον ὑφυπουργὸν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, οὗτος θὰ ἀναλάβῃ τὴν διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ὑπῆρξαν, ἐπίσης, πληροφορίαι, ὅτι συγκεκριμένως, Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου προορίζεται διὰ τὴν θέσιν αὐτήν. Δὲν ἔχουν σημασίαν τὰ πρόσωπα, οὔτε καὶ ἂν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιτελέσουν τὸ ἔργον αὐτό. Σημασίαν ἔχει, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ γνωρίζῃ. Ἐὰν πάλιν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχῃ καταλήξει εἰς συγκεκριμένην ἀπόφασιν, τότε ἀλλοίμονον. Διότι ὤφειλε τὸ θέμα νὰ ἔχῃ ἤδη ἀπασχολήσει τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 13 καὶ τῆς ἐνδεχομένης ἐπιψηφίσεώς του, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο χρήσιμον νὰ ὑπάρξῃ μία πληροφορία εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐὰν ὑπάρχῃ τὸ πρόσωπον, ποῖον εἶναι καὶ εἰς ποίαν κατηγορίαν τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὰ θέματα αὐτὰ ἀνήκει. Ἕνα τρίτον θέμα, κύριε Πρόεδρε, ἀφορᾷ τὴν ἐποπτείαν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§68Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Συνεζητήθη εἰς τὸ ἄρθρον 12.

§69Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τύποις ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 12. Ὡς θέμα, ὅμως, ἐποπτείας συνδυάζεται μὲ τὴν διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ θίξω. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ ἡ ἐποπτεία ἢ θὰ εἶναι οὐσιαστικὴ ἢ θὰ εἶναι ἐντελῶς τυπική. Ἐὰν θὰ εἶναι οὐσιαστική, πρακτικῶς δὲν θὰ ἔχωμεν ἀπόδοσιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ οὐσιαστικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς τοὐλάχιστον, ὅταν εἰς ἀλλεπάλληλα αἰτήματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως παρίσταται εἰς τὰς συζητήσεις τοῦ Σώματος, προβάλλεται τὸ ἐπιχείρημα τῶν πολλῶν ἀσχολιῶν του, οὕτως ὥστε τοῦτο νὰ καθίσταται ἀδύνατον. Ἐὰν πάλιν εἶναι ἐντελῶς τυπική, δημιουργεῖται ἕνα θέμα, κύριε Πρόεδρε. Ἱδρύονται τελευταίως διάφοροι Ὀργανισμοί, τιθέμενοι ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Ἀλλὰ τί νόημα ἔχει αὐτό; Ὄτι πρέπει νὰ τίθεται ἡ κομματικὴ σφραγὶς τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ νὰ γίνεται ἠθελημένη ἢ ἀθέλητος ἐκμετάλλευσις περὶ τὴν ἀπόδοσίν του; Ὁμιλῶ περὶ τῆς ἀποδόσεως, διότι ὑπάρχει τὸ γνωστὸν τεῖχος τοῦ ἀνευθύνου, τὸ ὁποῖον συνεχῶς ἐπεκτείνεται. Ἑπομένως, ἐὰν ὑπάρχῃ τυπικὴ σημασία, ἡ ἐποπτεία δὲν χρειάζεται. Καταλήγων, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ παράταξίς μας εἶναι ἀντίθετος μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον τὸ ἄρθρον 13 προβλέπει τὴν Διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος, ἔχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ βλάψῃ τὴν ὑπόθεσιν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Φυσικὰ ἡ εὐχὴ καὶ ἡ προσδοκία ἡ ἰδική μας εἶναι νὰ ἐπιτύχῃ. Ἀλλὰ δὲν περιμένομεν ἀπὸ ἕνα Ὀργανισμὸν ἄχρηστον καὶ ἐπιβλαβῆ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ. Καὶ ὅταν ἡ φωνὴ τῶν ἀγροτῶν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀκουσθῇ διὰ μιᾶς καλλιτέρας ἀντιπροσωπεύσεως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, τότε ἡ νέα Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ ἀναθεωρήσῃ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ὁλόκληρον τὸ νομοθέτημα, ἀλλὰ καὶ τὸ ἄρθρον 13.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§71Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ ὅσα ἔθιξεν ὁ κ. Τσιάρας, ἐνεθυμήθην τὴν συζήτησιν κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Διατάγματος 4021)59 διὰ τοῦ ὁποίου καθωρίσθησαν αἱ πρόσθετοι ἀμοιβαὶ τῶν κρατικῶν λειτουργῶν, λόγῳ συμμετοχῆς εἰς Συμβούλια καὶ Ἐπιτροπάς. Ἐνεθυμήθην ἐπὶ πλέον, τὴν μακρὰν συζήτησιν ἐπὶ ἑνὸς ἐπιμάχου ἄρθρου διὰ τοῦ ὁποίου προεβλέπετο, ὅτι ἡ Διοίκησις θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ Γενικοὺς Διευθυντάς. Ἔχω προσωπικὴν πεῖραν τοῦ μανδαρινισμοῦ, κ. Πρόεδρε, διότι τὸν ἔζησα καὶ τὸν ἤλεγξα καὶ ἔχω συγκεντρώσει πληθώραν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν, ὅτι ἐμμέσως καταργεῖται τὸ ἄρθρον 102 τοῦ Συντάγματος καὶ ὁ νόμος 2076)52. Πολλὰ ἐλέχθησαν τότε, ἐναντίον τῶν μανδαρίνων καὶ εἰδικῶς, διότι μετεῖχον εἰς Συμβούλια καὶ Ἐπιτροπὰς καὶ ὑπέγραφαν τὰ πρακτικὰ εἰς τὸ γόνατον, χωρὶς νὰ εἶναι παρόντες κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν θεμάτων. Ὅταν διενεμήθη τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀνέγνωσα τὴν σύνθεσιν τῆς διοικήσεως, ἐδικαιώθην διὰ τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν εἶχα, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ προεβλέπετο ἡ Διοίκησις, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ἐπιτελεῖον τῶν Ὑπουργῶν, ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀνωτάτους λειτουργοὺς καὶ ὅταν τοὺς ἀνατίθεται ἡ σύνταξις ἑνὸς νομοσχεδίου, εὐλογοῦν πρῶτα τὰ γένεια τους. Δὲν ἐσκόπευα νὰ λάβω τὸν λόγον, διὰ νὰ ἔχω μαζί μου τὴν ἐπετηρίδα τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν, ὁπότε θὰ ἔφερα εἰς γνῶσιν σας, ὅτι ὅλοι οἱ Γενικοὶ Διευθυνταὶ ἔχουν ἡλικίαν γύρω εἰς τὰ 60 ἔτη καὶ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν 35–40 ἔτη, μερικοὶ δὲ 45–50, λόγῳ ἀναγνωρίσεως ὑπηρεσίας εἰς ἄλλους κρατικοὺς ὀργανισμούς. Ἔκαμα πρότασιν νόμου περὶ ἀπομακρύνσεως ὅλων τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμπληρώσει ὑπερτριακονταπενταετῆ ὑπηρεσίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ κύριον αἴτημα τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων. Εἶμαι ἐναντίον τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 13, καὶ υἱοθετῶ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Τσιάρα, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πολυμελὲς τῆς διοικήσεως καὶ τὴν μὴ ἐπαρκῆ ἐκπροσώπησιν τῶν ἀγροτῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα νὰ διοικῆται ὁ ὀργανισμὸς ἀπὸ πρόσωπα ξένα πρὸς τὴν ἰδιότητα τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου ὡς ἔχει, θὰ τὸ καταψηφίσω.

§72Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἀνάληψις ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐποπτείας τοῦ ἱδρυομένου ὀργανισμοῦ, ἀποδεικνύει τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὸ τόσης μεγίστης σημασίας θέμα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Ἡ ἐποπτεία τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν καὶ τὴν συμπαράστασίν του διὰ τὴν εὐόδωσιν τῶν σκοπῶν τοῦ ὀργανισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ δὲν βλέπω, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος μὴ κανονικῆς λειτουργίας τοῦ Συμβουλίου, δεδομένου, ὅτι αἱ ἁρμοδιότητες του εἶναι γενικαί. Τὸ κύριον σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστράφη ἡ κριτικὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι, ἡ σύνθεσις τοῦ Συμβουλίου. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ Συμβούλιον ἔχει ἕνα χαρακτῆρα περισσότερον ἐπιτελικόν. Ἡ διοίκησις τοῦ ὀργανισμοῦ κατὰ τὸ μέγιστον μέρος ἀνήκει εἰς τὸν Διοικητὴν καὶ ἐπιβάλλεται νὰ μετέχουν τοῦ Συμβουλίου οἱ ἀνώτατοι λειτουργοὶ τῶν ἐφαπτομένων ἀπὸ ἀπόψεως ἁρμοδιότητος Ὑπουργείων. Ἀλλὰ ἐκπροσωποῦνται καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι, ὥστε νὰ ἀκούεται ἡ φωνή των. Ἐλέχθη, ὅτι ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἐκλέγονται οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἠσφαλισμένων, δὲν εἶναι δημοκρατικός. Βεβαίως, δημοκρατικώτερος τρόπος ἐκλογῆς θὰ ἦτο ἡ διὰ τῶν ἐκλογῶν ἐκλογή. Ὑπάρχει, ὅμως, ὁ κίνδυνος ἐπικρατήσεως τοῦ κομματισμοῦ, ὁπότε δὲν θὰ ἦτο καλλιτέρα ἡ ἐκπροσώπησις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Θέλω νὰ προσθέσω, ὅτι λαμβάνεται πρόνοια, ὅπως ἐκπροσωποῦνται καὶ οἱ μὴ συνεταιρισμένοι. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, μὲ τὴν μεταβολὴν τῆς διατυπώσεως ὡς πρὸς τὸν Διοικητὴν τῆς Α.Τ.Ε., ὁ ὁποῖος ἀπὸ τελευταῖος ἔρχεται δεύτερος κατὰ σειράν, μετὰ τὸν διοικητὴν τοῦ Ο.Γ.Α., ὁρίζεται δὲ ὡς ἀναπληρωτής του ὁ Ὑποδιοικητής.

§73Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι ἡ ὑποστήριξις ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 13, δὲν μᾶς ἔπεισε νὰ ἀποστῶμεν ἀπὸ τὰς διατυπωθείσας ἀπόψεις μας. Ἡ ἀκολουθουμένη γραμμὴ διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς Διοικήσεως τοῦ Ο.Γ.Α., εἶναι σφαλερὰ καὶ θέλομεν, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ ἐπισημάνωμεν τοὺς κινδύνους ποὺ θὰ προκύψουν ἐκ τῆς τοιαύτης ὀργανώσεώς του. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι οἱ καλούμενοι εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ εὑρίσκονται μακρὰν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἐπιμένω ἐπὶ τῶν ἀπόψεών μου καὶ δηλῶ, ὅτι θὰ καταψηφίσω τὸ ἄρθρον 13 κατὰ τὰς παραγράφους 1 καὶ 2.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§75Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, αἱ ἀντιρρήσεις μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13, ὡς τοῦτο εἶναι διατυπωμένον, παραμένουν εἰς τὸ ἀκέραιον. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, ἐλπίζομεν, ὅτι κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀπόψεις της καὶ θὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν ἢ τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ὡς ἄλλως τε ἔπραξε πρὸ καιροῦ ἐπὶ ἑτέρου ἄρθρου, ἐξ ἴσου σοβαρωτάτου, ἀποδεχθεῖσα τελικῶς τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐδικαιολόγησε τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὀργανισμοῦ παρὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι, ἀκριβῶς, ἐπειδὴ ἀποδίδει μεγίστην σημασίαν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, διὰ τοῦτο καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀναλαμβάνει τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Διότι, μόνον διὰ τῆς ἐποπτείας αὐτῆς θὰ καταστῇ δυνατὸν ὁ Ὀργανισμὸς νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀποστολήν του. Καὶ ἐπίσης, ὅτι ἡ συμπαράστασις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν Ὀργανισμὸν εἶναι ἐξησφαλισμένη. Κύριε Πρόεδρε, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπρόσεξεν εἰς ὅσα ἀνέφερεν, ὅτι ὅπου ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ἐποπτείαν, πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ καὶ ἡ Βουλή. Διότι, ὅπου ἀσκοῦν τὴν ἐποπτείαν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, οἱ τομεῖς τοὺς ὁποίους ἐποπτεύουν, δὲν εἶναι τόσης μεγάλης σημασίας, ἐνῷ ὅπου ἀσκεῖ ἐποπτείαν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐκεῖ ἀποδίδεται ὑψίστη σημασία. Ἐπίσης, ὅπου ὑπάρχει ἡ συμπαράστασις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐκεῖ ἐκπληροῦται καὶ ὁ σκοπὸς τοῦ τομέως, τὸν ὁποῖον ἐποπτεύει. Ὅπου, ὅμως, δὲν συμπαρίσταται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν ὑπάρχει καὶ συμπαράστασις ὁλοκλήρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὡμίλησεν, ἀκόμη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, περὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν ἀντιπροσώπων καὶ ἀνέφερεν, ὅτι τὸ ἰδεῶδες εἶναι ἡ δημοκρατικὴ ἐκλογὴ τῶν ἀντιπροσώπων, ἀλλὰ τοῦτο δὲν γίνεται, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ὁ κομματισμός. Νομίζω, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ὅτι οἱ ἐκλεγόμενοι ἀντιπρόσωποι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, δὲν ἐκλέγονται ἀπὸ τοὺς ἀγρότας διὰ κομματισμόν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ τὴν φιλοαγροτικήν των ἰδεολογίαν. Ἔστω καὶ ἂν δὲν θελήσητε νὰ δεχθῆτε αὐτὸ καὶ πάλιν ὁ κομματισμὸς θὰ ἀπεκλείετο, διότι θὰ ὑπῆρχεν ὁ πολυκομματισμός, ὁπότε εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἐξησφαλίζετο ἕνας ἀμοιβαῖος ἔλεγχος, θὰ συνεζητοῦντο μετὰ προσοχῆς τὰ διάφορα θέματα πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς προστασίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Σεῖς παραβλέπετε τὸν δημοκρατικὸν κομματισμόν, ὡς τὸν ἐχαρακτηρίσατε, καὶ ἐπιβάλλετε τὸν μονοκομματισμόν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι ἐκείνους τοὺς ὁποίους θὰ τοποθετήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν Ὀργανισμὸν θὰ εἶναι καὶ κομματικοί της φίλοι. Συνεπῶς, ὀρθῶς διατηροῦμεν τὰς ἐπιφυλάξεις μας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13, πέραν ἐκείνων τῶν ὁποίων πρὸ ὀλίγου διετύπωσα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Ὀρθότερον θὰ ἦτο, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔλεγεν, ὅτι ἔχει ἤδη προβῆ εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖον θὰ διοικήσῃ τὸν Ὀργανισμόν.

§76Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι, κ. Πρόεδρε, ὄντως περίεργος ἡ ἀναπτυχθεῖσα θεωρία τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι πᾶσα πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως θὰ πρέπει νὰ ἀνακοινοῦται ἐκ τῶν προτέρων εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ γίνεται αὕτη ἀντικείμενον συζητήσεως. Παρακολουθῶ πάντοτε τὸν κ. συνάδελφον εἰς τὰς ἀγορεύσεις του καὶ ἔχω διαπιστώσει, ὅτι δὲν ξεφεύγει ἀπὸ τὴν λογικήν. Ἀπόψε, ὅμως, ὁμολογῶ, ὅτι ἡ πρότασίς του μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν, διότι ἐξέφυγε τελείως τῆς λογικῆς.

§77Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ὡμίλησα ἐντὸς τῆς λογικῆς, διότι εἶπον, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ καταλήξει εἰς ὡρισμένας ἀποφάσεις, ποῖα πρόσωπα θὰ κληθοῦν νὰ ἀναλάβουν τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, τότε χρήσιμον εἶναι, νομίζω, νὰ ἀνακοινώσῃ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ διοικητοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὥστε καὶ τὴν ὑστάτην αὐτὴν στιγμὴν ἀναφερόμενον τὸ ὄνομα τοῦ προσώπου αὐτοῦ, νὰ περιβληθῇ ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς μὲ ἔτι μεγαλύτερον κῦρος, οὕτως ὥστε ἡ ἀναγγελία τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου νὰ μὴ εἶναι διαβλητή. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, νομίζω, νὰ μᾶς πείσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὸ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναλάβῃ τὰς ἁρμοδιότητας τῆς Διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν εἶναι ἀκόμη γνωστὸν εἰς αὐτὴν καὶ ὅτι περιμένει, πρῶτον, τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ ἀνεύρῃ τὸ κατάλληλον αὐτὸ πρόσωπον. Νομίζω, ὅτι, ἀκριβῶς, τὸ ἀντίθετον συμβαίνει καὶ ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἔχει εὑρεθῆ, ἀφ’ ὅτου ἡ Κυβέρνησις κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς καταθέσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ὑπάρχουν πληροφορίαι, ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ δυνατὸν νὰ εἶναι ἕνας ὑπουργός, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὸ ὁποῖον ἀνάγεται κυρίως τὸ θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, ὅπως, ἐπίσης, καὶ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ πληροφορήσητε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐὰν αἱ πληροφορίαι αὗται εἶναι ἀκριβεῖς.

§78Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, κ. Ἐφραιμίδη, ὅτι τὴν ἀπάντησιν σᾶς τὴν ἔδωκα προηγουμένως. Σᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι περίεργος ἡ θεωρία σας, ὅτι πᾶσα πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως πρέπει προηγουμένως νὰ ἀνακοινοῦται εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ γίνεται αὕτη ἀντικείμενον συζητήσεως. Καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ θεωρία σας αὐτὴ εἶναι ἐκτὸς λογικῆς.

§79Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχετε ἄδικον, διότι πράγματι, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Βουλὴ αὐτὴ ἔχει βρεθῆ πάντοτε πρὸ τετελεσμένων γεγονότων καὶ τὰ πάντα πληροφορεῖται τὴν τελευταίαν στιγμήν. Καὶ ἔχομεν ὡς παράδειγμα τὸ θέμα τῶν Κυπριακῶν συμφωνιῶν, τὰς ὁποίας ἡ Βουλὴ ἐπληροφορήθη τελευταία. Κατ’ ἐπανάληψιν ἡ τακτικὴ αὐτὴ ἔχει καταγγελθῆ ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ἀπὸ διαμαρτυρίας Κυβερνητικῶν βουλευτῶν καὶ Ὑπουργῶν, διότι εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις κυρώσεων συμβάσεων, πάντοτε ἡ Βουλὴ εὑρίσκεται πρὸ τετελεσμένου γεγονότος τῶν ὑπογεγραμμένων αὐτῶν συμβάσεων καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ψηφίσῃ ἢ νὰ ἀπορρίψῃ αὐτὰς μὲ ἕνα ναὶ ἢ ἕν ὄχι. Χθὲς ἀκόμη ἦτο τὸ θέμα τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ Βουλὴ εὑρέθη πρὸ τετελεσμένου γεγονότος, ἔστω καὶ ἂν ὑπῆρξαν διαμαρτυρίαι καὶ ἀπὸ Κυβερνητικῆς πλευρᾶς ἀκόμη. Αὐτά, ὅμως, γίνονται, ἀκριβῶς, διὰ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἀνεφέρατε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀνακοινώσῃ τὰς ἀποφάσεις της προηγουμένως εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι παράλογον, κ. Ὑπουργέ, τὸ ὅτι ὡς μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ τὰς ἀποφάσεις της;

§80Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Ἐφραιμίδη, ὅπως γνωρίζετε, εἰς τὸ πολίτευμά μας εἶναι σαφῶς κεχωρισμέναι αἱ λειτουργίαι Κυβερνήσεως καὶ Βουλῆς. Κατὰ τὸ Σύνταγμα, ἄλλο εἶναι τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἄλλο τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς. Ὁ διορισμὸς τοῦ Διοικητοῦ, δὲν εἶναι πρᾶξις τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ἔχετε δικαίωμα νὰ ἐλέγξητε διὰ τὸν διορισμὸν αὐτόν.

§81Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔλθῃ ἐδῶ, νὰ εἴπῃ, ὅτι διορίζω αὐτὸν ἢ ἐκεῖνον ὡς Διοικητὴν τοῦ Ο.Γ.Α. Εἶπον, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ καταλήξει εἰς τὴν ἀπόφασιν διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ, διατὶ δὲν ἀνακοινοῖ καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν; Εἶναι παράλογον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐζήτησα; Δὲν λέγομεν νὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ, διορίζομεν τὸν τάδε ἢ τὸν δεῖνα. Ἡμεῖς λέγομεν, ἐὰν κατέληξεν ἡ Κυβέρνησις εἰς μίαν ἀπόφασιν καὶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀνακοινώσῃ.

§82Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀποδέχομαι τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι πρόκειται περὶ πράξεως Κυβερνήσεως καὶ ὅτι ὁ Διοικητὴς θὰ διορίζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ σχέδιον νόμου ὁρίζει, ὅτι ὁ Διοικητὴς θὰ διορίζεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν λέγει, ὅμως, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀνακοινωθῇ τὸ ὄνομά του.

§84Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἀγωνιζόμεθα νὰ πείσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρέπει νὰ ἀποφύγῃ τὰ προηγούμενα κακά. Αὐτὰ τὰ πολυμελῆ Συμβούλια καὶ αἱ πολυμελεῖς Διοικήσεις, δὲν νομίζω, ὅτι ἐξυπηρετοῦν τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δικαιοῦται νὰ μᾶς προσάπτῃ τοιαύτην μομφὴν καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι εἶναι ἄλλη ἡ Κυβέρνησις καὶ ἄλλη ἡ Βουλή. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν, ἔστω καὶ ὡς πρωτοτυπίαν, τὸ Δ. Συμβούλιον νὰ εἶναι κυρίαρχον Σῶμα τοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὸ Δ. Συμβούλιον νὰ εἶναι ὀλιγομελές, ἀλλὰ νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ τοὺς ἀρίστους, οἱ ὁποῖοι θὰ δύνανται νὰ συνεισφέρουν πολλὰ πράγματα. Οἱ αἱρετοὶ νὰ εἶναι ἡ θέλησις τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ φροντίσουν νὰ ἀνεύρουν τοὺς ἀρίστους. Ἐκτὸς ὅλων αὐτῶν, δὲν εἶναι δίκαιον ἡ Κυβέρνησις νὰ διορίζῃ ἐκ τῶν 15 τοὺς 11. Δὲν νομίζω, ὅτι τοιαύτη σύνθεσις τοῦ Δ. Συμβουλίου πρόκειται νὰ προαγάγῃ τὸν Ὀργανισμόν. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ μετὰ προσοχῆς τὴν πρότασίν μας.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἀγορητῶν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Δέχεται τὸ ἄρθρον 13;

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτόν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 11.20′ μ.μ.)