1961.03.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 80ὴ

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1518 τοῦ 1950 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζαρντινίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Παπαφείου Ὀρφανοτροφείου «Ὁ Μελιτεύς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Λαμπρινάκος καὶ Ι. Σπηλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Λυμπερίδης, Ι. Τριανταφυλλίδης καὶ Χ. Τσορλίνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μυρτιᾶς Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς ΑΤΕ χρεῶν τῶν κατοίκων Κοινότητός του, δωρεὰν χορήγησιν λιπασμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Γυθείου, αἰτουμένου, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἐκρίζωσις τῶν σταφιδαμπέλων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Μυρτιᾶς, αἰτεῖ ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν κλπ., συνεπείᾳ καταστροφῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν, λόγῳ παγετῶνος καὶ πτώσεως χαλάζης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Ε. Σκούρας, Α. Τσιάντος καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ἀναπηρίας ΙΚΑ καὶ Συνταξιούχων Τ. Ε.Α.Μ.Κ. Βόλου, αἰτουμένου αὔξησιν κατὰ 30% ὅλων τῶν ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ καταβαλλομένων συντάξεων καὶ ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως περὶ καθορισμοῦ τῶν συντάξεων τῶν κλωστοϋφαντουργῶν, εἰς ποσὸν κατώτερον τῶν 120 δραχμῶν μηνιαίως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Ἀθήναις Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν Ὑπαλλήλων «Τὸ Προάστιον Ἀθηνῶν», αἰτουμένου, ὅπως ὑπαχθῇ ἡ ἔκτασις τῶν 250 στρεμμάτων τῶν κειμένων εἰς θέσιν «Ὄμορφη Ἐκκλησιά» εἰς τὴν Κοινότητα Γαλατσίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σοφίας Κατσαμπέτη, Παναγιώτου ἱερέως Ζουμῆ κλπ., κατοίκων Κρινοφύτων, αἰτουμένων καταβολὴν τῆς καθυστερουμένης ἀποζημιώσεώς των δι’ ἀπαλλοτριωθέντα κτήματά των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἄνω Λιοσίων, αἰτουμένης τὴν ἵδρυσιν Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παινέζης, Γ. Ἀράπης καὶ Τ. Βουλόδημος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου τῶν ἐν Ἀθήναις, Πειραιεῖ καὶ Περιχώρων ὁδηγῶν ἀνελκυστήρων, αἰτουμένου κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 43 τοῦ Ν. Διατάγματος 17.11.31, τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43)60 ἀποφάσεως τοῦ Π.Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Τ.Ο.Ε.Β. Πεδιάδος Μόρνου, διαμαρτυρομένου διὰ κωλυσιεργίαν ἐνάρξεως ἔργων ἀξιοποιήσεως τῆς ἐν λόγῳ πεδιάδος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς ἀγῶνος ὀρυζοκαλλιεργητῶν Νεοχωρίου–Μεσολογγίου, διαμαρτυρομένης κατὰ τῆς εἰσαγωγῆς ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μπακόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Ἐμπόρων κτηνοτροφικῶν προϊόντων, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν δέσμευσιν τῶν πιτύρων εἰς βάρος τοῦ ἐμπορίου. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου 13ου ΚΤΕΛ, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τοῦ Συμβουλίου Αὐτοκινήτων Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν κατὰ παράβασιν νόμου χορηγηθεῖσαν ἄδειαν λεωφορείου εἰς Ἀχείμαστον Παξινὸν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Φ. Πιτούλης, Π. Πολυχρονίδης καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἀγροτικοῦ Συλλόγου Νομοῦ Καρδίτσης, αἰτουμένου ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν μετατρεπομένων εἰς μεσοπρόθεσμα κλπ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ προβῶ εἰς τὴν προεκφώνησιν τῶν ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει νομοσχεδίων. Ὑπ’ ἀριθ. 1.

§6ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κρατεῖται, κρατεῖται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπ’ ἀριθ. 2.

§8ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κρατεῖται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τὴν 28ην Νοεμβρίου 1959 ὑπογραφείσης Ἑλληνο–Ἰταλικῆς Συμφωνίας, ἐν σχέσει μὲ τὰς συντάξεις πρώην Ἰταλῶν ὑπηκόων τῆς Δωδεκανήσου».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις, τὴν 28ην Νοεμβρίου 1959, ὑπογραφείσης Ἑλληνο–Ἰταλικῆς Συμφωνίας, ἐν σχέσει μὲ τὰς συντάξεις πρώην Ἰταλῶν ὑπηκόων τῆς Δωδεκανήσου».

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπ’ ἀριθ. 4.

§13Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κρατεῖται, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐζήτησε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν, διὰ νὰ τὴν μελετήσῃ. Θὰ πρέπει, συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, νὰ κρατηθῇ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, οὐδὲν συγκεκριμένον νομοσχέδιον μὲ ἐνδιαφέρει προσωπικῶς, ἀλλ’ ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ συμβάλω εἰς τὴν προώθησιν καὶ τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου τῆς Βουλῆς, πολλῷ μᾶλλον δέ, ὅταν πρόκειται περὶ τυπικῶν ἢ καθαρῶς ὑπηρεσιακῶν νομοσχεδίων καὶ δι’ αὐτὸ ἐνίοτε, καταβάλλω προσπάθειαν διὰ τὴν ἐπιψήφισιν αὐτῶν κατὰ τὴν προεκφώνησιν. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 639)15.4.1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορώσης εἰς δαπάνην νοσηλείας ἀποβιώσαντος Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ Ἀναστασίου Γεωργίου».

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 639)15.4.1958 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορώσης εἰς δαπάνην νοσηλείας ἀποβιώσαντος Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ Ἀν. Γεωργίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεως». Κύριοι βουλευταί, τὴν προηγουμένην Πέμπτην, ὑπέβαλον μίαν παράκλησιν καὶ εἶπον, ὅτι ἦσαν 40 ἐγγεγραμμένοι καὶ σήμερον εἶναι 34 ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὰ Κόμματα, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ὁρίσουν ἀνὰ 2 ὁμιλητὰς δι’ ἕκαστον. Δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ, ἐὰν συνεχίσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐπὶ τῆς παρακλήσεώς μου ὅμως αὐτῆς δὲν ἔλαβον οὐδεμίαν ἀπάντησιν καὶ αἰσθάνομαι διὰ τοῦτο μίαν πικρίαν, οὕτως εἰπεῖν. Διότι ἐπὶ τέλους ἔκαμον μίαν σύστασιν εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ λέγω: Τὶ θέλετε νὰ κάμω; Δὲν ἠμποροῦν τὰ Κόμματα νὰ ὁρίσουν ἀνὰ δύο ρήτορας δι’ ἕκαστον ἄρθρον;

§17Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μίαν ἔκκλησις πρὸς ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς, μετὰ τὰς 9.30 νὰ μὴ φύγωμεν, νὰ παραμείνωμεν ἔστω καὶ ἀργά ὀλίγον, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συζητήσωμεν ὅλα τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Καὶ αὐτὸ, τὸ ὁποῖον εἴπατε, εἶναι ὀρθόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαπαναγιώτου, ἠξεύρετε, ὅτι σᾶς συμπαθῶ, ἀλλὰ ἔχομεν μίαν διαφορὰν μεταξὺ μας. Ἐγὼ εἶμαι πρακτικὸς καὶ σεῖς εἶσθε θεωρητικός, ἐνῷ εἶσθε γεωργὸς καὶ ἔπρεπε νὰ συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον. Νὰ εἶμαι ἐγὼ ὁ θεωρητικὸς καὶ σεῖς ὁ πρακτικός. Λοιπόν, φεύγομεν ὅλοι. Καὶ ἀφοῦ φεύγομεν ὅλοι, δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ συντομεύσωμεν. Πρὸς τοῦτο ὑπάρχουν αἱ ἑξῆς λύσεις: Ἡ μὲν τὸ ξενύχτι μέχρι τῆς 6ης πρωϊνῆς, μὲ ἐλευθερίαν τοῦ λόγου, ἡ δὲ, νὰ ὁμιλῇ ἕκαστος ἐπ’ ὀλίγον καὶ ἡ τρίτη, ἡ ὁποία μοιραίως θὰ ἐπιβληθῇ ἐκ τῶν πραγμάτων, τὸ τέταρτον, τὸ ὁποῖον μετ’ ὀλίγον κατ’ ἀνάγκην θὰ ψηφισθῇ. Ὁ κ. Α. Δρούλιας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10.

§19Α. ΔΡΟΥΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐψηφίσθησαν ἤδη τὰ πρῶτα 8 ἄρθρα διὰ τῶν ὁποίων καθωρίσθησαν αἱ Ἀγροτικαὶ Ἀσφαλίσεις, κατὰ τρόπον, δυστυχῶς, ἐλλιπῆ καὶ περιωρισμένον. Τὰ ἄρθρα 9, 10, 11, καθορίζουν τὰς πηγὰς ὁπόθεν νὰ ἀντληθοῦν οἱ πόροι. Ἐνομίσθη, ὅτι αἱ πηγαὶ ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἐξησφαλίζοντο τὰ ἀναγκαιοῦντα χρήματα θὰ ἦσαν, ἀφ’ ἑνὸς ἡ κοινωνικὴ εἰσφορά, δηλαδή, διάφορα φόροι ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας, ὡς ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 11, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὁ Δημόσιος προϋπολογισμός, ὅστις καὶ παρ’ ἡμῖν καὶ ἀλλαχοῦ εἴθισται νὰ συνεισφέρῃ διὰ Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις, εἰς ἐκπλήρωσιν τῶν γενικῶν σκοπῶν τοῦ Κράτους. Ἀνεμένετο, ὅτι τοῦτο φυσικὰ θὰ ἐγίνετο εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, πολλῷ μᾶλλον ἐπειδὴ ἀνεγνωρίσθη, ὅτι ὀφείλομεν εἰς τοὺς ἀγρότας κἄποιαν ἀναδιανομὴν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, δοθέντος, ὅτι οἱ χωρικοὶ ἀποτελοῦντες τὸ 50% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας, λαμβάνουν 22 δισεκατομμύρια ἐκ τῶν 75 δισεκατομμυρίων τοῦ συνολικοῦ ἐτησίου Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἐλέχθη, ὅτι προϋπόθεσις μιᾶς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως εἶναι ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἠσφαλισμένου. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, δὲν πρόκειται ἁπλῶς καὶ μόνον περὶ ἐφαρμογῆς τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν Ἀγροτικὴν τάξιν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως πρόκειται καὶ περὶ ἐπανορθώσεως τῆς διαπραττομένης ἀδικίας, ἀφοῦ μέχρι σήμερον κάμνομεν ἄνισον κατανομὴν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς βάρος τῆς Ἀγροτικῆς τάξεως, εἰς τὴν ὁποίαν δίδομεν τὸ ἥμισυ τῶν ὅσων δικαιοῦται ἐκ τοῦ Ἐθνικοῦ πλούτου. Εἴμεθα, λοιπόν, τώρα ὑποχρεωμένοι νὰ δώσωμεν καὶ ὄχι νὰ πάρωμεν. Νὰ δώσωμεν τὰς Ἀγροτικὰς Ἀσφαλίσεις ὡς ἀναδιανομὴν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ὄχι νὰ ζητήσωμεν εἰσφορὰς καὶ φόρους ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Πρέπει νὰ στηρίξωμεν τὸν θεσμὸν τῶν Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων ἐπὶ τῶν ὅσων ὀφείλομεν εἰς τοὺς ἀγρότας. Νὰ καθορίσωμεν εἰσφορὰν τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ 3%, τὸ ὁποῖον ἀποφέρει 750 ἑκατομμύρια καὶ ὅπερ ἰσοδυναμεῖ μὲ 1% τοῦ ἐτησίου Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἐὰν, συνεπῶς, διετίθεντο ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν 750 ἑκατομμύρια, ποσὸν ἀρκετὸν διὰ νὰ θεμελιωθῶσιν αἱ Ἀγροτικαὶ Ἀσφαλίσεις ἐπὶ σταθερᾶς οἰκονομικῆς βάσεως, τὸ Κράτος διὰ τῆς τοιαύτης ρυθμιστικῆς του πρωτοβουλίας θὰ προέβαινεν εἰς τὴν μετατόπισιν 1% τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τὰς Ἀστικὰς περιοχὰς εἰς τὴν Ὕπαιθρον. Δυστυχῶς, ὅμως, ὡς ἔχει σήμερον τὸ νομοσχέδιον, μεταξὺ τῶν πηγῶν ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀντληθοῦν οἱ ἀπαιτούμενοι πόροι δὲν συμπεριλαμβάνεται παραδόξως καὶ ὁ Δημόσιος προϋπολογισμός, εἰς τὸν ὁποῖον συνεισφέρουν καὶ οἱ ἀγρόται διὰ τῶν ἐμμέσων φορολογιῶν. Ἀντὶ τούτου ἐπιβαρύναμεν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ὑπερμέτρως διὰ τοῦ ἄρθρου 10. Ἐπίσης, τὸν ἐπιβαρύναμεν καὶ μὲ τὸ ἄρθρον 11 δι’ ἐμμέσων φόρων κατ’ ἀναλογίαν τοῦ πληθυσμοῦ του. Ἀλλά, τὸ ἄρθρον 11, παρ’ ὅλον, ὅτι καὶ τοῦτο θὰ ἀφαιρέσῃ ἐμμέσως τριακόσια ἑκατομμύρια ἀπὸ τὸν ἀγρότην, δὲν φαίνεται νὰ προκαλέσῃ βασικὰς ἀντιρρήσεις, διότι ὅλαι αἱ προσπάθειαι συγκεντρώνονται εἰς τὴν ἀποτροπὴν τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 10, διὰ τοῦ ὁποίου κυρίως ἐπιδιώκεται νὰ θεσμοθετηθῇ ἡ οἰκονομικὴ ἀφαίμαξις τῆς ὑπαίθρου καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον, διὰ τὸν ἀγρότην μὲν ἐπαχθῆ, διὰ τὸ Κράτος δὲ πολυέξοδον. Εἰς ἐπικουρίαν τοῦ ἄρθρου 10, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει ἄμεσον φορολογικὴν εἰσφορὰν 2%, ἔρχεται καὶ τὸ ἄρθρον 22, ὅπερ καὶ τοῦτο μὲ τὴν σειράν του προσθέτει ἄλλο ἕνα τοῖς ἑκατόν. Ἔχομεν, δηλαδή, 3% ἄμεσον φόρον ἐπὶ ἀκαθαρίστου παραγωγῆς ποὺ θὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς 750 ἑκατομμύρια, καθ’ ἣν ἐποχὴν ἀδυνατοῦν οὗτοι νὰ πληρώσουν τὰς ὀφειλάς των καὶ παρίσταται ἀνάγκη ἀναστολῆς τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ, λοιπόν, ἡ συγκέντρωσις κεφαλαίων ἀπὸ τὸ ἐλλειμματικὸν καὶ παθητικὸν εἰσόδημα τῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποσιτίζονται, προτείνεται μεταξὺ τῶν ἄλλων φορολογιῶν εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, καὶ φορολογία 3% ἐπὶ παντὸς ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἡ ὁποία ἔλαβεν εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὄνομα «εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς συνολικῆς ἐνιαυσίας ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου». Παρέχονται διευκρινήσεις, ὅτι ἡ φορολογία αὕτη εἶναι ἀποδοτικωτέρα καὶ δικαιοτέρα τῆς μέχρι σήμερον ἰσχυούσης, διότι ἐκείνη ἦτο ἐπὶ μόνον τῶν πωλουμένων προϊόντων. Τὸ θέμα, ὅμως, δὲν εἶναι ποῖον τῶν δύο κακῶν συστημάτων νὰ διαλέξωμεν, ἀλλ’ ἂν ἡμεῖς ἐδῶ ἔχωμεν δικαίωμα νὰ ἐπιβάλωμεν τοιούτου εἴδους φόρους, οἱ ὁποῖοι ἐτίθεντο εἰς κατακτημένους καὶ ὑποτελεῖς λαούς. Φόρον παράλογον ἐπὶ τῶν καλλιεργητικῶν δαπανῶν καὶ χρεῶν. Φόρον αὐθαίρετον ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου καὶ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος κατὰ παράβασιν ἀρχῆς βασικῆς τῆς ἀμέσου φορολογίας, ἡ ὁποία τίθεται ἐπὶ καθαρᾶς προσόδου, ὡς γίνεται μὲ ὅλας τὰς ἄλλας παραγωγικὰς τάξεις. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Ἀδαμόπουλος, τοῦ ὁποίου τὴν στοργὴν διὰ τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου δὲν θέτω ὑπὸ ἀμφισβήτησιν, θὰ πρέπει νὰ κατέχεται ἀπὸ βαρεῖαν θλῖψιν, διότι ἔλαχεν εἰς αὐτὸν ὁ κλῆρος νὰ ἐπιβάλῃ μὲ τὸ ἄρθρον 10 ἕνα τοιοῦτον φόρον εἰς βάρος τῆς τάξεως ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέρχεται καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐκλέγεται. Παρομοίαν λύπην, εἶμαι βέβαιος, θὰ αἰσθάνωνται καὶ ὅλοι οἱ βουλευταί, ὅσοι κυρίως προέρχονται ἀπὸ ἀγροτικὰς περιφερείας. Ἀπευθυνόμενος δὲ πρὸς αὐτούς, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ἡμεῖς οἱ καταγόμενοι ἀπὸ ἀγρότας, οἱ ἐκπροσωποῦντες ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἀγωνιοῦμεν διὰ τὸν μαρασμὸν τῆς ὑπαίθρου καὶ τὴν ἀπαθλίωσιν τῶν χωρικῶν μας, πρέπει νὰ μὴ διαθέσωμεν τὴν ψῆφον μας διὰ τὸ ἄρθρον 10, ἐκτελοῦντες οὕτω τὸ καθῆκον μας ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, τὸ ὁποῖον σήμερον εἶναι ταυτόσημον μὲ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Ἠμπορεῖ νὰ ἀδιαφορήσωμεν δι’ ὅλα τὰ ἄλλα ἄρθρα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἠμπορεῖ ὅλα νὰ παραμείνουν ὡς ἔχουν. Νὰ μείνῃ καὶ τὸ ἄρθρον 11, τὸ ὁποῖον φορολογεῖ τὸν ἀγρότην μέ τινας ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων δραχμῶν δι’ ἐμμέσων φόρων. Τὸ ἄρθρον, ὅμως, 10 δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραμείνῃ. Πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ αὐτὸ ὅπερ ἐπιβάλλει κατὰ τοῦ ἀγρότου μίαν παράλογον φορολογίαν ἐπὶ ἀκαθαρίστων καὶ ἀνυπάρκτων εἰσοδημάτων, χωρὶς κἂν νὰ ἀφαιρῆται ἕνα ἐλάχιστον ὅριον συντηρήσεως. Τοῦτο δὲν θὰ γίνῃ ἀνεκτὸν ἀπὸ τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου, ὁ ὁποῖος διατελεῖ εἰς ἀγωνίαν, πρὸ τοῦ κινδύνου νὰ ψηφισθῇ μία τοιαύτη καταδίκη του. Θὰ ὑπῆρχε κἄποια δικαιολογία νὰ φορολογήσωμεν ἔτσι βαρειὰ τοὺς ἀγρότας, ἐὰν ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος καθωρίζοντο πλήρεις καὶ ὡλοκληρωμέναι ἀγροτικαὶ ἀσφαλίσεις. Ἐὰν δὲν εἴχομεν παραμελήσει τὴν ὕπαιθρον. Ἐὰν εἴχομεν προστατεύσει τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα μὲ ἱκανοποιητικὰς τιμάς. Ἐὰν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δὲν διετέλει ἐν πενίᾳ, ὑπαιτιότητι ἡμῶν. Ἐὰν εἴχομεν προβῆ εἰς ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν διὰ μετατροπῆς αὐτῶν εἰς μακροπρόθεσμα. Ἄν θέλωμεν νὰ συσσωρεύσωμεν χρήματα εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἂς φορολογηθῇ ἐκ νέου ὁ ἀγρότης δι’ ἐμμέσων φόρων μαζὶ μὲ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, προσθέτοντες καὶ ἄλλους ἐμμέσους φόρους εἰς τὸ ἄρθρον 11, ὥστε νὰ ἐξεύρωμεν αὐτομάτως καὶ ἄλλα εἰσοδήματα διὰ νὰ καλύψωμεν τὰς δαπάνας ἑνὸς πλήρους καὶ πράγματι ὡλοκληρωμένου συστήματος Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, μὲ τὸ ὁποῖον νὰ ὠφελήσωμεν τοὺς ἀγρότας καὶ ὄχι νὰ τοὺς ζημιώσωμεν, νὰ τοὺς προκαλέσωμεν ψυχικὴν ἱκανοποίησιν καὶ ὄχι ἀπογοήτευσιν, νὰ ἀνυψώσωμεν τὸ βιοτικόν των ἐπίπεδον καὶ ὄχι νὰ ὑποβιβάσωμεν τὴν ἀγοραστικήν των δύναμιν. Ἔχομεν, συνεπῶς, ὑποχρέωσιν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν κατάργησιν πάσης ἀμέσου φορολογίας, εἴτε αὕτη εἶναι 3% ἐπὶ τῶν πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων, εἴτε 3% ἐφ’ ὅλης τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Ἄλλωστε τὸ συμφέρον καὶ τῆς ὁλότητος ἐπιβάλλει: Ἀφ’ ἑνὸς αὔξησιν τῆς συναλλακτικῆς ἱκανότητος τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου, καὶ οὐχὶ τὸν στραγγαλισμὸν διὰ φορολογιῶν τῆς οἰκονομίας τοῦ ἀγρότου τοῦ κατ’ ἐξοχὴν καταναλωτοῦ τῶν βιομηχανικῶν μας προϊόντων. Ἀφ’ ἑτέρου δὲ προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, πρᾶγμα ὅπερ προϋποθέτει μικρότερον κόστος παραγωγῆς, δηλαδὴ νὰ μὴ ἐπιβαρύνεται ὁ γεωργὸς καὶ τὰ προϊόντά του μὲ οἱανδήποτε ἄμεσον φορολογίαν. Ἀντὶ τῶν ὅσων εἶπον θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀρκεσθῶ εἰς μόνην τὴν ἀνάγνωσιν τῆς λακωνικῆς ἀναφορᾶς, ἣν ἔλαβον ἀπὸ ἕνα μικρὸ χωριὸ τῶν Πατρῶν ὀνόματι Λουσικὰ μὲ ἑκατὸν ὑπογραφάς, ἀπευθυνομένην πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν ὁποίαν παραδίδω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ἰδοὺ τὶ λέγει: Προκειμένου νὰ φορολογηθῇ τὸ σύνολον τοῦ εἰσοδήματος, τὰ ¾ τοῦ ὁποίου εἶναι καλλιεργητικὰ ἔξοδα, παραιτούμεθα τῆς συντάξεως. (Χειροκροτήματα).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§21Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εὑρισκόμεθα εἰς τὸ πλέον ἐπίμαχον ἄρθρον τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, δηλονότι τοῦ ἄρθρου 10 διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται βαρυτάτη φορολογία ὑπὸ τύπον δῆθεν ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας, παρὰ τὴν ἀθλίαν καὶ ἐξηρθρωμένην ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν καὶ τὴν κρίσιν ἡ ὁποία μαστίζει σήμερον οἰκονομικῶς τὴν ἀγροτικὴν ὕπαιθρον. Καὶ εὐλόγως τὸ ἄρθρον αὐτὸ 10 τοῦ νομοσχεδίου εἶναι τὸ ἐπίκεντρον τῆς συζητήσεως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καὶ ἡ ἀγωνία ἡ ὁποία συνέχει τοὺς ἀγρότας διὰ τὴν ψήφισιν ἢ μὴ τοῦ ἐπαχθοῦς αὐτοῦ ἄρθρου, οἱ ὁποῖοι εἶναι βέβαιον, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καταβάλουν τὴν εἰσφορὰν περὶ τῆς ὁποίας ἀναφέρει τὸ ἄρθρον 10. Πρέπει, ὅμως, ἐξ ἄλλου νὰ εἴμεθα βέβαιοι καὶ ὡς ἄτομα καὶ ὡς παρατάξεις, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις μᾶς ζυγίζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ θὰ μᾶς κρίνῃ ἀπὸ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν θὰ λάβωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι, παρὰ τὴν ἀκαμψίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία, δυστυχῶς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ 3%, φαίνεται, ὅτι θὰ συνεχισθῇ μέχρι τέλους, οἱ ἀγρόται περιμένουν νὰ βελτιωθῇ τὸ ἄρθρον αὐτό, διότι ὑπάρχει τὸ προηγούμενον, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὰς μακρὰς συζητήσεις καὶ τοὺς ἀγῶνας τοὺς ὁποίους διεξήγαγεν ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐπὶ ἄλλων ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, ἡ Κυβέρνησις ὑπανεχώρησε καὶ ἠναγκάσθη νὰ προβῇ εἰς βελτίωσιν τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου. Δὲν θέλω μὲ αὐτὸ ποὺ λέγω νὰ ἐξάρω τοὺς ἀγῶνας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὴν προστασίαν τῶν συμφερόντων τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, διότι τοῦτο ἀποτελεῖ καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν ὅλων μας, ὡς ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους. Τὸ ἀναφέρω, ὅμως, διότι ἡ Κυβέρνησις διὰ παντὸς μέσου κυκλοφορεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον τὸ ἀσύστολον ψεῦδος, ὅτι δῆθεν ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία κωλυσιεργεῖ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐνῷ τὸ ἀντίθετον συμβαίνει, ἀκριβῶς, διότι χάρις εἰς τοὺς ἀγῶνας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ βελτίωσις τοῦ νομοσχεδίου ἐπῆλθε καὶ ἡ ἀγροτικὴ τάξις ὠφελεῖται 550 ἑκατομμύρια δραχμῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπλήρωνε τὸ 1961. Κύριοι συνάδελφοι, δύο εἶναι τὰ βασικὰ θέματα τοῦ ἄρθρου 10. Τὸ πρῶτον αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ φορολογία τοῦ 3% ὑπὸ τὸν μανδύαν τῆς εἰσφορᾶς κατὰ βασικὴν παρατήρησιν, ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ δὲν εἶναι ἁπλῶς δυσβάστακτος, ἀλλὰ ἀδύνατον νὰ πληρωθῇ ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν καὶ δεύτερον ὁ τρόπος βεβαιώσεως διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς ἐπαχθοῦς αὐτῆς φορολογίας, καὶ τὸ τὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ, τὸ τὶ θὰ δημιουργηθῇ, ποὺ μόνον ἡ λέξις χάος ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις προβάλλει τὴν ἐπιχειρηματολογίαν στερεοτύπως, ὅτι δὲν εἶναι καὶ τόσον τραγικὰ τὰ πράγματα διὰ τοὺς ἀγρότας, ὡς τὰ ἐμφανίζει ἡ Ἀντιπολίτευσις, διότι οἱ ἀγρόται εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν καὶ ὅτι ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ πενταετοῦς καὶ τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς τὰ πράγματα θὰ καλυτερεύσουν. Ἡμεῖς ἀρνούμεθα τὴν Κυβερνητικὴν αὐτὴν ἐπιχειρηματολογίαν καὶ ἐπικαλούμεθα τὴν ἰδικήν μας ἐπιχειρηματολογίαν, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, εἶναι ἀδύνατον νὰ πληρώσῃ τὴν εἰσφορὰν αὐτήν, ὅπως εἶναι βέβαιον, ἐπίσης, ὅτι ἡ κατάστασις ἀπὸ χρόνο σέ χρόνο θὰ χειροτερεύῃ. Διότι, πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, μία παθητικὴ ἀγροτικὴ οἰκονομία νὰ δεχθῇ τὸ βάρος αὐτῆς τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 3%; Ὑπάρχει τὸ ἐπίσημον στοιχεῖον εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Α.Τ.Ε., εἰς τὴν σελίδα 58, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ μίαν παθητικὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, ἡ ὁποία δὲν καλύπτει τὸ κόστος παραγωγῆς, νὰ ζητήσωμεν καὶ τὴν καταβολὴν εἰσφορᾶς 3%; Σήμερον ἡ παθητικότης αὐτὴ σημαίνει, ὅτι ὅλα τὰ κτήματα δὲν ἀνήκουν εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ οἱ ἰδιοκτῆται των ἀναγκάζονται νὰ ἐργάζωνται ὡς δουλοπάροικοι εἰς τὰ ἴδια κτήματά των μὲ ἡμερομίσθιον 20 δραχμῶν, ἐνῷ τὰ κτήματα ἀνήκουν εἰς τὸ Κράτος ποὺ εἰσπράττει τοὺς φόρους καὶ εἰς τὰ μονοπώλια ποὺ τοὺς ἐπλήρωσαν τὰ πορτοκάλια πρὸς 40–60 λεπτά, ὡς ἔγινε μὲ τὸν ΦΙΞ. Ἄλλως τε, τὸ ὅτι εἶναι παθητικὴ ἡ ἀγροτική μας οἰκονομία, νομίζω, ὅτι καταφαίνεται ἀπὸ τὰς ἐπαφάς μας μὲ τὴν ὕπαιθρον. Ἐπὶ παραδείγματι, εἰς τὴν Πελοπόννησον οἱ παραγωγοὶ πορτοκαλιῶν, καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν Σπάρτην, ἠναγκάσθησαν νὰ πωλήσουν τὴν πλεονάζουσαν παραγωγὴν των πρὸς 60 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν εἰς τὸ μονοπώλιον τῆς ἑταιρείας ΦΙΞ, διότι τὸ ἐργοστάσιον χυμῶν τοῦ Συνεταιρισμοῦ εἰς τὴν Σπάρτην ἦτο κλειστόν.

§22Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῆτε περὶ μονοπωλίων καὶ διαθέσεως εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τοῦ πλεονάζοντος προϊόντος, ὅταν γνωρίζετε καλῶς, ὅτι ὑπάρχουν καὶ λειτουργοῦν τὰ ἐργοστάσια τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, τὰ ὁποῖα ἀπορροφοῦν τὰ πλεονάσματα;

§23Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἀναφέρατε τὴν Σπάρτην, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὁ Συνεταιρισμὸς παραγωγῶν Σπάρτης, ἔχει ἐργοστάσιον τυποποιήσεως τοῦ προϊόντος καὶ ὄχι χυμῶν.

§24Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ἡ Λακωνία δὲν ἔχει ἀνάγκην τῆς φροντίδος καὶ προστασίας σας καὶ κακῶς ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἀνεφέρατε, ὅτι εἰς τὴν Σπάρτην λειτουργεῖ ἐργοστάσιον χυμοῦ. Σᾶς πληροφορῶ καὶ ἐγώ, ὅτι εἰς τὴν Σπάρτην λειτουργεῖ μόνον ἐργοστάσιον τυποποιήσεως τοῦ προϊόντος καὶ τίποτε ἄλλο.

§25Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας διαμαρτυρίας τῶν παραγωγῶν, ὅτι τὸ συνεταιριστικὸν ἐργοστάσιον χυμῶν εἶναι κλειστόν. Ἄν εἰς τὴν Σπάρτην ὑπάρχῃ ἐργοστάσιον τυποποιήσεως, τὸ ζήτημα δὲν ἀλλάζει. Ἕν ἄλλο προϊόν, τὸ κρασί, διέρχεται, ἐπίσης, κρίσιν, συγκεκριμένως δὲ εἰς τὰς Πάτρας οἱ παραγωγοὶ ἔχουν εἰς τὰς ἀποθήκας τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1959, τῆς ὁποίας κατέστη ἀδύνατος ἡ διάθεσις, λόγῳ τῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀφοῦ ἐφθάσαμεν ἔναντι 25.000 τόννων ποὺ ἐξηγάγαμεν ἐτησίως, τὸ 1960 νὰ μὴ ἐξαχθῇ, οὔτε τὸ ¼ τῆς ποσότητος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 10 καὶ νὰ μὴ ἐξέρχεσθε τοῦ θέματος. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐνῷ ἔχομεν νομοθετικὴν ἐργασίαν νὰ ἀσκῆτε ἔλεγχον ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν.

§27Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἰσχυρίζομαι, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν τὸ 3% καὶ μὲ ὅσα ἀναφέρω θεμελιώνω τοὺς ἰσχυρισμούς μου. Διὰ τὴν σταφίδα ἡ κατάστασις εἶναι τοιαύτη ποὺ οἱ παραγωγοὶ δὲν δύνανται ἀπὸ τὰ χρέη ποὺ ἔχουν νὰ βροῦν τὰ κεφάλαια διὰ νὰ σκάψουν τὰ κτήματά των καὶ προχθὲς εἴχαμε εἰς τὴν Ἀμαλιάδα ὀγκωδεστάτην συγκέντρωσιν.

§28Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μεταδίδετε συνεχῶς ἀνακριβείας. Ἡ παραγωγὴ τῆς σταφίδος κατὰ τὸ 1960–61 ἦταν ἐξαιρετική. Ἔφθασεν εἰς τοὺς 90.000 τόννους. Καὶ παρὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς ἡ διάθεσις τοῦ προϊόντος βαδίζει πολὺ καλὰ καὶ εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικάς.

§29Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Α.Τ.Ε., κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ 1959 οἱ παραγωγοὶ σταφίδος ἐπῆραν ὀλιγώτερα λιπάσματα ἐν σχέσει μὲ τὰ προηγούμενα ἔτη, διότι εὑρίσκοντο ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ ἐξοφλήσουν τὰ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρέη των. Δὲν ἠμποροῦν, λοιπόν, οἱ σταφιδοπαραγωγοί, οὔτε τὰ λιπάσματα νὰ ἀγοράσουν καὶ ἡ ἀσθένεια τῆς δικῆς μας ἀγροτικῆς οἰκονομίας εἶναι, ὅτι ὅσον αὐξάνουν οἱ παραγωγοὶ τὴν παραγωγήν των, τόσον χρεώνονται, διότι δὲν καλύπτεται τὸ κόστος παραγωγῆς. Ὑποστηρίζω, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅτι εἶναι ἀδύνατον οἱ ἀγρόται νὰ πληρώσουν τὴν φορολογίαν τοῦ 3%, ποὺ ἀντιστοιχεῖ ἀπὸ 1.000–3.000 δραχμὰς εἰς ἕκαστον ἀγρότην διὰ τὰς πεδινὰς περιοχάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὀρεινάς, δεδομένου, ὅτι οὐδὲν προϊὸν ἐκχρηματίζεται, εἶναι ἀκατανόητον, πῶς οἱ ἀγρόται τῶν περιοχῶν αὐτῶν θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ καταβάλουν τὴν εἰσφοράν, ἀφοῦ δὲν πηγαίνουν τίποτε εἰς τὴν ἀγοράν. Ἀνεφέρθησαν πολλὰ παραδείγματα, ὅπως τῆς αὐξήσεως πωλήσεως ἀγρῶν, τῆς αὐξήσεως τῶν τιμῶν εἰδῶν γεωργικῆς καταναλώσεως, τῆς μειώσεως τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τῆς ἀδυναμίας ἐξοφλήσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος οἱ παραγωγοὶ ρευστοποιοῦν κατ’ ἔτος δυσκολώτερα τὰ βραχυπρόθεσμα δάνειά των. Τὸ 1957 ἐρευστοποίησαν τὸ 70%, τὸ 1958 τὸ 69% καὶ τὸ 1959 τὸ 63%. Αὐτὰ ὅλα ἀποδεικνύουν κατὰ τρόπον σαφῆ, ὅτι ὑπάρχει ἐξ ἀντικειμένου ἀδυναμία τῶν ἀγροτῶν νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν πρόσθετον αὐτὴν ἐπιβάρυνσιν. Ἡ κάμψις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τοῦ 1958 καὶ ἐντεῦθεν δείχνει, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία ἀπὸ τὸ κακὸ πηγαίνει στὸ χειρότερο. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τοῦ 5ετοῦς προγράμματος θὰ εἴχωμεν αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος κατὰ 4%, καὶ ἀντὶ τούτου ἔχομεν μείωσιν κατὰ 7%. Καὶ ἰσχυρίσθη μὲν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν μειωμένην παραγωγὴν τοῦ 1960, λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, ἀλλὰ ἡ μείωσις ἀφεώρα τὸ λάδι καὶ τὴν σουλτανίναν, τῶν ὁποίων ἡ ἐπίπτωσις ἐκ τοῦ εἰσοδήματος ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογισθῇ πέραν τοῦ 2%. Ἐπομένως, ἡ μείωσις δὲν ὀφείλεται εἰς τὰς τυχαίας καταστροφὰς ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, ἀλλὰ εἰς τὴν καταστροφικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ἰσοζύγιον ἐξαγωγῶν—εἰσαγωγῶν μὲ τὴν Γερμανίαν, μᾶς καθιστᾷ οἰκονομικῶς ὑποτελεῖς εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ 1957 ἡ ἀναλογία ἦτο εἰς βάρος 40 πρὸς 80, ἐνῷ τὸ 1960 ἔφθασεν εἰς 35 πρὸς 90. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι διὰ λόγους ψυχολογικοὺς καὶ διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως καὶ δικαιοσύνης πρέπει οἱ ἀγρόται νὰ εἰσφέρουν τὸ 3%, ἐν τούτοις τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ ἀπεδείχθησαν φιλολογία, διότι ἠθικὸν εἶναι τὸ ἀληθινὸν καὶ πραγματικὸν εἶναι, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία δὲν ἠμπορεῖ νὰ σηκώσῃ τὸ βάρος αὐτὸ τοῦ 3%, χωρὶς καταστροφικὰς ἐπιπτώσεις, τὰ ἄλλα εἶναι φιλολογία εἰς τὴν θέσιν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουν. Καὶ εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἐπιστήμων ὁ ὁποῖος νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρισθῇ χαμηλοτέρα εἰσφορά. Καὶ ἀπὸ ἐγκρίτους ἐπιστήμονας καὶ ἀπὸ ἔγκυρα οἰκονομικὰ φύλλα ἀπεδείχθη, ὁ δὲ Γερμανὸς ἐπιστήμων κ. Κνόου, ὁ ὁποῖος εἰδικῶς διὰ τὸ θέμα τοῦτο μετεκλήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἀπεφάνθη, ὅτι εἶναι ἀδύνατον οἱ ἀγρόται νὰ καταβάλουν τὸ 3%, ἀφοῦ εἰς τὴν Γερμανίαν μὲ 4πλάσιον καὶ 5πλάσιον εἰσόδημα οἱ ἀγρόται, ἐπιβαρύνονται διὰ τὴν σύνταξιν γήρατος μὲ 1½%, χωρὶς καὶ αὐτὸ νὰ εἰσπράττεται εὐκόλως. Ἐὰν ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας τὰ 800.000.000 μὲ ἐκεῖνα ποὺ θὰ ἐπιβαρυνθοῦν ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας, σημαίνει, ὅτι ἀπὸ τὰ 5.500.000.000 ποὺ ἀντιστοιχοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κόστος τῆς παραγωγῆς, θὰ ἀφαιρεθῇ τὸ 15% τῶν κεφαλαίων καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ποῖα θὰ ὑπάρξουν τὰ ἀποτελέσματα. Περαιτέρω γίνεται ἀμελέτητος ἰσοπέδωσις ὅλων τῶν καλλιεργειῶν, ἀπὸ ἀπόψεως κόστους παραγωγῆς, ἀποδόσεως καὶ τιμῶν. Ὑπάρχουν καλλιέργειαι ποὺ ἔχουν ἐλάχιστον κόστος παραγωγῆς καὶ ὑπάρχουν ἄλλαι ποὺ δὲν καλύπτουν, οὔτε τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς. Πῶς θὰ κληθοῦν νὰ πληρώσουν ὅλοι τὸ ἴδιο; Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόδοσιν, ἕνα κτῆμα πρὸς ἄλλο τῆς αὐτῆς ἐκτάσεως ἀποδίδει διάφορον εἰσόδημα, ἕνα κομμάτι σταφίδα ἐδῶ 300 κιλὰ καὶ δίπλα 100, μία ἐληὰ κάμει 10 ὀκάδες καρπὸ ἀνὰ τριετίαν καὶ μία εἰς παρακείμενον κτῆμα 50 ὀκάδες ἀνὰ διετίαν. Πῶς οἱ ἰδιοκτῆται θὰ φορολογηθοῦν ἐξ ἴσου; Ὡς πρὸς τὰς τιμὰς κατ’ ἔτος κυμαίνονται, ἀκόμη δὲ καὶ κατὰ τὸ ἴδιον ἔτος π.χ. τὰ λεμόνια, ἐπωλήθησαν κατ’ ἀρχὴν πρὸς 2 δραχμὰς τὸ κιλὸν καὶ μεταγενεστέρως πρὸς 3. Ὅλοι, ὅμως, θὰ πληρώσουν τὸν ἴδιον φόρον. Τὰ καρπούζια τὸ 1958 ἀπέδωσαν εἰσόδημα μηδέν, τὸ 1959 ἐπωλήθησαν πρὸς 1,50 τὸ κιλὸν καὶ τὸ 1960, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἔτος λαχείου, πρὸς 3 δραχμὰς τὸ κιλόν. Ἡ τιμὴ αὐτὴ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ τὸ περισσότερον ἓν ἔτος ἀνὰ 10ετίαν. Πῶς ὡς μέσον ὅρον τῆς τριετίας θὰ ληφθῇ ἡ τιμὴ τῆς 1,50 κατὰ κιλόν, ἀφοῦ ὁ καλλιεργήσας τὸ 1958 κατεστράφη; Ἡ πρότασίς μας εἶναι, νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 10, καὶ νὰ λείψῃ τὸ 3%, διότι ἐπαναφέρει τὴν δεκάτην, δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψει στοιχεῖα ἀντικειμενικὰ καὶ φορολογεῖ κατὰ τρόπον αὐθαίρετον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προβλέπεται, ἂν ἐφαρμοσθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 10 εἶναι, ὅτι χιλιάδες ἀγροτῶν θὰ καταλήξουν εἰς τὰς φυλακάς. Εἶναι τόσον δρακόντειαι αἱ διατάξεις διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς εἰσφορᾶς, ὥστε ἀσφαλῶς θὰ δεκαπλασιασθῇ ἡ πελατεία τῶν δικαστηρίων. Ἐφαρμόζονται τοκογλυφικαὶ ὑπερημερίαι. Κατάσχονται αἱ συντάξεις ἐκείνων ποὺ χρεωστοῦν, παραπέμπονται εἰς τὰ δικαστήρια μὲ ποινικὰς εὐθύνας. Τέλος, θέλω νὰ θίξω ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποστῆ κἄποιαν βελτίωσιν μετὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 10. Πρόκειται διὰ τὴν συστηματικὴν πτηνοτροφίαν καὶ κτηνοτροφίαν ποὺ ἔχει περισσότερον μορφὴν βιομηχανικῆς ἐπιχειρήσεως καὶ ὄχι γεωργικῆς. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς διευκρινήσῃ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν τῆς συστηματικῆς πτηνοτροφίας καὶ ἀγελαδοτροφίας. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς εἰς τὸ τροποποιούμενον ἄρθρον 10 παρ. 4 ὅτι ἐκπίπτεται ἡ ἀξία τῶν κτηνοτροφῶν τῶν ὑποβαλλομένων εἰς τὴν εἰσφορὰν τοῦ παρόντος ἄρθρου. Νομίζω, ὅτι ἐκεῖ πρέπει νὰ προστεθῇ διὰ νὰ εἶναι σαφὴς ἡ παράγραφος, «ἐκπίπτει ἡ ἀξία τῶν πτηνοτροφῶν καὶ λοιπῶν ἐξόδων τῶν καταβαλλομένων διὰ τὴν ἐπιχείρησιν», διότι ἀλλοιῶς ἡ πτηνοτροφία καὶ ἀγελαδοτροφία ὁδηγεῖται εἰς τὴν καταστροφήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέφερα τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν γεωργικήν μας οἰκονομίαν, ὥστε ἕκαστος νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του. Παρ’ ὅλα ὅσα λέγονται ὑπάρχει ἕνα γεγονὸς ἀντικειμενικόν, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ. Καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία δὲν εἶναι εἰς θέσιν σήμερον νὰ πληρώσῃ. Θὰ ἀναφέρω δύο σειρὰς ἀπὸ ἐπικεφαλίδα ἀπὸ τὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον» περὶ τῆς καταστάσεως τῆς οἰκονομίας τῶν ἀγροτῶν μας. «Τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα ἐμφανίζει κάμψιν 7%. Ἀνάλογος κάμψις καὶ τῶν χρηματικῶν εἰσοδημάτων τῶν ἀγροτῶν. Στάσιμον τὸ ὕψος τῶν τιμῶν ποὺ ἀπολαμβάνουν, ἐνῷ καταβάλλουν ὑψηλοτέρας. Αὔξησις τῆς μεταναστεύσεως. Ἐκποιήσεις ἀγροκτημάτων καὶ φυγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικόν». Αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ κατάστασις, τὴν ὁποίαν περιγράφουν ἔγκυρα οἰκονομικὰ φύλλα, τὰ ὁποία δὲν πρόσκεινται πρὸς τὴν παράταξίν μας, ἀλλὰ φίλα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀκόμη καιρὸς νὰ σκεφθῇ σοβαρὰ καὶ νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα τῆς φορολογίας τῶν ἀγροτῶν. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι ἐξεφράσαμεν ἀντικειμενικῶς τὰς ἀπόψεις μας ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐκάμαμεν τὸ καθῆκον μας. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐναπόκειται νὰ σταθμίσῃ τὰς εὐθύνας της ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§30Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Κοθρῆ.

§32Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατετέθη πρὸ ὀλίγου εἰς τὸ Προεδρεῖον, μία αἴτησις σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Κανονισμοῦ, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 58 τοῦ Συντάγματος διὰ τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ κατὰ τὸ ἄρθρον 35, πρέπει νὰ συζητηθῇ ἅμα τῇ ὑποβολῇ της. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ προτάσεως μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου. Παρακαλοῦμεν, λοιπόν, νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ πρότασις καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτό, κ. συνάδελφε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακόπτεται ἡ συνεδρίασις, εἴτε πρόκειται περὶ νομοθετικῆς ἐργασίας, εἴτε πρόκειται περὶ ἐλέγχου, ἅμα τῇ ὑποβολῇ τοιούτων προτάσεων. Τὸ «ἅμα τῇ ὑποβολῇ» ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις χωρὶς καθυστέρησιν.

§34Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Κανονισμοῦ ὁμιλεῖ περὶ ἀμέσου συζητήσεως, διακοπτομένης πάσης ἄλλης συζητήσεως.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτό, κ. συνάδελφε.

§36Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ οἱαδήποτε συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ θέματος μὴ ἀναγεγραμμένου εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἄρα, ἡ ἔννοια τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν διὰ νὰ συζητηθῇ.

§37Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι καὶ ἐγὼ ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησε ὁ κ. Κοθρῆς. Περὶ τῆς οὐσίας, φυσικά, δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω. Διὰ τὴν ἑρμηνείαν, ὅμως, τοῦ Κανονισμοῦ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω δύο λόγια. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, ἔσφαλε εἰς τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν δίδει. Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κανονισμοῦ ἀπησχόλησε διὰ μακρῶν τὸ Σῶμα καὶ τὸ Προεδρεῖον θὰ γνωρίζῃ, ἀσφαλῶς, τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξε ἡ σχετικὴ συζήτησις. Τὸ ἄρθρον εἶναι σαφὲς καὶ δὲν ἐπιδέχεται δευτέραν ἑρμηνείαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δοθέντος, ὅτι ἡ πρόθεσις ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπεβάλαμεν τὴν πρότασιν δὲν εἶναι νὰ συζητήσωμεν τὴν πρότασιν καὶ πρὸ παντὸς ἀπούσης τῆς Κυβερνήσεως, παρακαλοῦμεν τὸ Προεδρεῖον, συμφώνως τῷ Κανονισμῷ, νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, νὰ φέρῃ πρὸς συζήτησιν τὴν πρότασιν. Νομίζομεν, ὅτι τοῦτο εἶναι δικαίωμά μας, ἀφοῦ προηγουμένως ἀναγνωσθῇ ἡ πρότασις καὶ καταστῇ αὕτη γνωστὴ εἰς τὸ Σῶμα.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις θὰ ἀναγνωσθῇ, κ. Μητσοτάκη, καὶ ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἴπατε, τὸ Προεδρεῖον θὰ τὴν καταστήσῃ γνωστὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ γίνῃ ὅ,τι δεῖ, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος. Ὁρίστε, κ. Τσιγάρα.

§39Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναγνωσθῇ.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν λέγω ἐγώ, ὅτι δὲν θὰ ἀναγνωσθῇ, ἀλλὰ τώρα τὴν ἔχει ὁ κ. Πρόεδρος διὰ νὰ τὴν ἀναγνώσῃ.

§41Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἀναγνωσθῇ, ἑπομένως, μετὰ τὸν ρήτορα, τὸν ὁποῖον ἐκαλέσατε.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§43Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς προηγουμένην ὁμιλίαν μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶχα ἐκθέσει σύμφωνα μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἀνεγνώρισαν, τὸ τὶ ἐπρόκειτο νὰ εἰσπράξῃ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοὺς ἀγρότας μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καὶ τὶ θὰ κατέβαλεν εἰς αὐτούς. Ὁ κ. Ὑπουργός, διακόπτων με ἀπήντησεν, ὅτι ἔσφαλα εἰς τοὺς λογαριασμούς μου. Χαίρω, διότι μετὰ τὸ σφάλμα μου ἐκεῖνο, μετέθεσε τὴν ἔναρξιν τῆς εἰσπράξεως τῆς εἰσφορᾶς ἀπὸ τὸ 1961 εἰς τὸ 1962. Αὐτὸ εἶναι μία ἐπιδοκιμασία τῶν ἀπόψεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἀποδεικνύει τὸ πόσον ἐγὼ ἔσφαλλα εἰς τοὺς λογαριασμούς μου. Θὰ ἤθελα, κύριοι συνάδελφοι, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 10, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀρκετοὶ κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων καὶ ἀριθμῶν, ἐξέθεσαν λεπτομερῶς, πόσον καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα θὰ ἔχῃ τὸ ἐν λόγῳ ἄρθρον, ἐὰν ψηφισθῇ ὡς ἔχει, διὰ τὴν γεωργικήν μας οἰκονομίαν, θὰ ἤθελα, λέγω, νὰ προσθέσω ὀλίγα τινά, σχετικῶς μὲ τὰ ὅσα ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπεστήριξεν ἐπ’ αὐτοῦ μέχρι σήμερον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου εἶναι δικαιότερον ἀπὸ τὴν καταβολὴν 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ ἐκθέσω ὡρισμένας πτυχὰς περὶ τοῦ πόσον δίκαιον εἶναι αὐτὴ ἡ καταβολὴ τοῦ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου. Γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχουν καλλιέργειαι μὲ μικρὰς δαπάνας καὶ καλλιέργειαι μὲ μεγάλας δαπάνας. Ὅταν, λοιπόν, καθορίζεται ἡ ἰδία εἰσφορὰ διὰ τὰς ὀλιγοδαπάνους καλλιεργείας, ὅσον καὶ διὰ τὰς καλλιεργείας μὲ μεγάλας δαπάνας, διαπράττεται μία ἀναμφισβήτητος ἀδικία εἰς βάρος τῶν καλλιεργειῶν ποὺ ἀπαιτοῦν μεγάλα καλλιεργητικὰ ἔξοδα. Καὶ ὑπάρχει φόβος, κ. Ὑπουργέ, μήπως ὡρισμένοι καλλιεργηταί, ποὺ καλλιεργοῦν κτήματα μὲ μεγάλας καλλιεργητικὰς δαπάνας, στραφοῦν πρὸς καλλιεργείας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὀλίγας δαπάνας, ἂν ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει. Ἀλλὰ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 10, ὡς τὸ ἔχει καταρτίσει ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἔχῃ καὶ ἄλλας ὀδυνηρὰς συνεπείας διὰ τοὺς ἀγρότας. Ὡς γνωστόν, ὑπάρχει ἡ μικροτέρα τιμὴ δι’ ὅλα τὰ προϊόντα. Καὶ ὅπως γνωρίζετε ἡ μικροτέρα τιμὴ ἐν συγκρίσει μὲ τὴν μεγαλυτέραν τοῦ αὐτοῦ προϊόντος, ἀπέχει συνήθως πολύ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ γραφειοκρατικὸν Κέντρον, τὸ ὁποῖον ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει θὰ καθορίζῃ τὰς τιμάς, θὰ κάνῃ τοὺς ὑπολογισμοὺς πάντοτε ἐπὶ τῶν μεγαλυτέρων τιμῶν καὶ ἕνεκα τούτου οἱ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι πωλοῦν τὰ προϊόντα τους εἰς μικροτέρας τιμάς, θὰ ὑφίστανται ἔτι μεγαλυτέραν ἐπιβάρυνσιν ἀπὸ ἐκείνην ποὺ νομίζομεν, ὅτι τοὺς ἐπιβάλλομεν μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10. Ἄς λάβωμεν ὡς παράδειγμα τὸν σῖτον. Ὑπάρχουν αἱ τιμαὶ συγκεντρώσεως καὶ αἱ τιμαὶ ἐμπορίου, αἱ ὁποῖαι εἶναι πολὺ μικρότεραι.

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπὸ τοῦ 1960, κ. συνάδελφε, ἐμπόριον ἐπὶ τοῦ σίτου, δὲν ὑπάρχει. Συνεπῶς, δὲν ἔχομεν παρὰ μόνον τιμὰς συγκεντρώσεως.

§45Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καθολικὴν συγκέντρωσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμετε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμποδίσετε τὸν παραγωγὸν νὰ πωλήσῃ ὡρισμένην ποσότητα τοῦ προϊόντος του διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τρεχουσῶν ἐπιτακτικῶν ἀναγκῶν, καθὼς καὶ ὑποχρεώσεών του πρὸς τὸν μπακάλη τοῦ χωριοῦ του, πρὸς τὸν γιατρό, ἢ γιὰ ν’ ἀγοράσῃ φάρμακα κλπ.

§46Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἐμπορία τοῦ σίτου, κ. συνάδελφε, ἔχει ἀπαγορευθῆ καὶ οἱ μύλοι δὲν ἀλέθουν παρὰ μόνον σῖτον προερχόμενον ἐκ τῆς συγκεντρώσεως. Ἐκτός, ὅμως, αὐτοῦ ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων ποὺ ἔχομεν, προκύπτει, ὅτι ὅλος ὁ πλεονάζων σῖτος, διῆλθεν ἐκ τῆς κρατικῆς συγκεντρώσεως. Ἡ παραγωγὴ σίτου κατὰ τὸ 1960 ἀνῆλθεν εἰς 1.700.000 τόννους. Ἐκ τῆς ποσότητος ταύτης 1.000.000 τόννοι κρατοῦνται πρὸς αὐτοκατανάλωσιν καὶ σπόρον. Ἀπομένουν περίπου πρὸς ἐμπορίαν 700.000 τόννοι. Ἐκ τῆς ποσότητος ταύτης μέχρι τοῦδε εἰς τὴν κρατικὴν συγκέντρωσιν, παρεδόθησαν ἄνω τῶν 660.000 τόννων. Δηλαδή, τὸ 90% ἢ 95% τοῦ πλεονάζοντος σίτου, διῆλθεν ἀπὸ τὴν κρατικὴν συγκέντρωσιν.

§47Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Δὲν ὑπολογίζετε, κ. Ὑπουργέ, τὴν λαθράλεσιν καὶ τοὺς μύλους τῶν χωρίων. Ἐκτὸς ὅμως ὅλων τῶν ἀνωτέρω, ὅπως καὶ ἄλλοι προλαλήσαντες συνάδελφοι ἀπέδειξαν μὲ ἀριθμοὺς καὶ στατιστικὰ δεδομένα, συμβαίνει πολλάκις, κ. Ὑπουργέ, αἱ ἀγροτικαὶ ἐπιχειρήσεις νὰ εἶναι παθητικαί. Πιστεύω δέ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι καὶ σεῖς θὰ παραδεχθῆτε, ὅτι εἶναι πάρα πολὺ βαρὺ νὰ φορολογοῦμεν ἐπιχειρήσεις παθητικάς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον, ὅτι ἡ φορολόγησις τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος δὲν εἶναι δικαία. Εἶναι καταθλιπτικὴ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, τόσον καταθλιπτική, ὥστε πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ὁδηγήσῃ ὅλην τὴν νεολαίαν τοῦ τόπου εἰς τὴν μετανάστευσιν. Ἐὰν ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 10 ὡς ἔχει, κ. βουλευταί, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι θὰ ἐξουθενώσωμεν κυριολεκτικὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς Χώρας. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι προτιμᾷ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου παραγωγῆς ἀπὸ τὴν διατήρησιν τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων διὰ λόγους δικαιοσύνης καὶ ἔφερεν ὡς παράδειγμα τοὺς ρητινοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ἐκχρηματίζουν ὅλο τὸ προϊὸν αὐτῶν καὶ συνεπῶς πληρώνουν ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς των, ἐνῷ ἄλλοι παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι αὐτοκαταναλίσκουν τὰ προϊόντα των, δὲν πληρώνουν, οὔτε μίαν δραχμήν. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, διὰ τῆς ψηφίσεως, ὡς ἔχει τοῦ ἄρθρου 10, θὰ ἐπιβαρύνωμεν καὶ τοὺς πτωχοὺς ρητινοπαραγωγοὺς ἔτι περισσότερον. Διότι, κ. Ὑπουργέ, καὶ οἱ ρητινοπαραγωγοί, ἀσφαλῶς, ἔχουν εἰς τὴν κατοικίαν των ἕνα μικρὸ νοικοκυριὸ καὶ συνεπῶς, ἕνα πρόσθετον εἰσόδημα ἀπὸ τὶς κόττες, ἀπὸ μιὰ κατσίκα ἢ ἀπὸ ἕνα μικρὸν κῆπον ἢ ἀπὸ μία ἀγελάδα. Καὶ τὸ εἰσόδημα αὐτὸ θὰ τὸ φορολογήσωμεν μὲ τὸ σύστημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Θὰ ἐπιβαρύνωμεν, λοιπόν, ἔτι περισσότερον ἢ ὄχι τὸν ρητινοπαραγωγόν; Περαιτέρω ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῆς ἀπόψεώς του εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ρίψωμεν ὅλο τὸ βάρος εἰς τὰ διακινούμενα προϊόντα, διότι αὐτὰ εἶναι κυρίως τὰ ἐξαγώγιμα διὰ τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν, ὅσον τὸ δυνατὸν μικρότερον κόστος παραγωγῆς, τοῦτο δέ, λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν διατήρησιν τῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἀκριβῶς, μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 10 αὐξάνομεν περισσότερον τὸ κόστος παραγωγῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, δηλαδή, ὁ κ. Ὑπουργὸς κάμνει λάθος. Ἄς λάβωμεν ὡς παράδειγμα τὸν καπνοπαραγωγόν. Ὁ καπνοπαραγωγὸς ἐκχρηματίζει ὅλο τὸ κύριον αὐτοῦ προϊόν, τὸν καπνόν, καὶ πληρώνει ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ καπνοῦ τὸ 3%. Μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ πληρώνῃ καὶ διὰ τὸ ἄλλο μικροεισόδημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἀπὸ μερικὲς κόττες, ἀπὸ δύο κατσίκες, ἀπὸ μία ἀγελάδα ἢ ἀπὸ τὸ ὀλίγον σιτάρι ποὺ θὰ παράγῃ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ σπιτιοῦ του. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅμως, ἐπιβαρύνεται ὁ παραγωγὸς ἔτι περισσότερον καὶ συνεπῶς, δὲν δύναται νὰ ὑποβιβάσῃ τὴν τιμὴν τοῦ καπνοῦ, διὰ νὰ μειώσῃ τὸ κόστος παραγωγῆς του καὶ νὰ τὸν καταστήσῃ συναγωνιστικὸν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς φρουτοπαραγωγοὺς καὶ μὲ ὅλους τοὺς εἰσοδηματίας, οἱ ὁποῖοι παράγουν προϊόντα διακινούμενα. Ἀλλά ὁ κ. Ὑπουργός, ὁμιλῶν προχθὲς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, ὑπεστήριξεν, ὅτι μὲ τὸ 5ετὲς πρόγραμμα, θὰ ἀνέλθῃ ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία καὶ συνεπῶς οἱ παραγωγοὶ θὰ δύνανται νὰ καταβάλλουν τὴν βαρύνουσαν αὐτοὺς εἰσφοράν.

§48Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ὡμίλουν, κ. συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἐπαρχίαν, νομίζω δέ, ὅτι καλλίτερον θὰ εἶναι νὰ ἀφήσετε νὰ μὲ ἀντικρούσετε δι’ αὐτὸ τὸ θέμα, ὅταν θὰ λάβετε τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐκείνης.

§49Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἴσως, κ. Ὑπουργέ, κάμνω λάθος. Τὸ θέμα δὲν ἔγκειται ἐδῶ. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ προσέξῃ τὸ ἑξῆς: Δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ παραγωγοῦ. Ἡ Αἴγυπτος μέχρι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἦτο ἡ μοναδικὴ παραγωγικωτάτη χώρα εἰς βάμβακα καὶ αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας ἐπωλεῖτο ὁ αἰγυπτιακὸς βάμβαξ ἦσαν ἀσύγκριτα ὑψηλαί. Παρὰ ταῦτα οἱ ἀγρόται τῆς Αἰγύπτου εὑρίσκοντο εἰς παροιμιώδη οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν. Τοῦτο δέ, διότι ὑπεστηρίζετο ὅλη ἡ ἁλυσσίδα τῶν μεσολαβούντων ἀπὸ τοῦ παραγωγοῦ μέχρι τῆς καταναλώσεως καὶ μόνον ὁ παραγωγὸς δὲν ἐπροστατεύετο. Διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ παραγωγοῦ, κ. Ὑπουργέ, θὰ πρέπει κυρίως νὰ στρέψετε τὴν προσοχήν σας εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῶν τιμῶν, ποὺ ἀπολαμβάνουν οἱ παραγωγοί. Ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν ἔγινε καὶ χωρὶς τὴν καθοδήγησιν καὶ τὴν ὑποστήριξιν τοῦ Κράτους. Εἰς τὴν φρουτοπαραγωγικὴν περιοχὴν τῆς Σκύδρας, Ναούσης, Βερροίας, ὅπου προπολεμικῶς ἐκαλλιεργοῦντο τὰ σιτηρά, ἤδη γίνεται ἐντατικὴ φρουτοπαραγωγή. Τὶ παρετηρήθη ὅμως; Τὰ 3–4 πρῶτα χρόνια οἱ πρωτοπόροι φρουτοκαλλιεργηταὶ εἶδαν τοὺς κόπους των ἱκανοποιητικὰ ἀμειβομένους, διότι ἡ παραγωγὴ ἦτο μικρά. Ὅταν, ὅμως, ἀργότερα, ἡ ὀπωροκαλλιέργεια ἐγενικεύθη καὶ ἡ παραγωγὴ ηὐξήθη εἰς μεγάλα ἐπίπεδα, αἱ τιμαὶ ἔπεσαν εἰς ἐξευτελιστικὰ τοιαῦτα. Πράγματι, εἴδαμε τώρα τελευταῖα τὰ ροδάκινα νὰ πωλοῦνται πρὸς 5 δραχμ. τὸ τελλάρο καὶ τὰ μῆλα νὰ τὰ συγκεντρώνῃ ὁ Φὶξ μὲ 30–50 λεπτὰ τὸ κιλόν.

§50Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν γνωρίζετε καλὰ τὰ πράγματα, κ. συνάδελφε. Τὰ μῆλα, χάρις εἰς τοὺς ψυκτικοὺς χώρους τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, ἐπωλήθησαν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς ἀντὶ 1,80 δραχμ. τὸ κιλό.

§51Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Πρὸς 1,80, κ. Ὑπουργέ, ἠγόρασαν οἱ ἔμποροι τὰ μῆλα ἀρίστης ποιότητος, ὕστερα ἀπὸ ἐπιλογήν, ποὺ ἔφθανε μόλις τὸ 20–30% τῆς παραγωγῆς. Ἐκεῖνα ποὺ ἔμειναν μετὰ τὴν ἐπιλογὴν τῶν ἐμπόρων, τὰ ἠγόρασε ὁ Φὶξ πρὸς 30–50 λεπτὰ τὸ κιλόν. Ἐκεῖνα, λοιπόν, τὰ μῆλα, ποὺ ἠγοράσθησαν ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους πρὸς 1,80 τὸ κιλὸν ἐπωλοῦντο εἰς τὰς Ἀθήνας τὴν ἰδίαν ἐποχὴν πρὸς 5 δραχμάς. Ἐκεῖνα δὲ ποὺ ἔβαλαν οἱ ἔμποροι εἰς τὰ ψυγεῖα, ἐνῷ τὰ ἠγόρασαν πρὸς 1,80, θὰ τὰ πωλήσουν μέχρι τοῦ Πάσχα πρὸς 6 καὶ 7 δραχμάς.

§52Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς λέγετε, ὅτι τὰ ἠγόρασεν ὁ Φὶξ πρὸς 30–50 λεπτά. Νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς πόσον τὰ ἠγόρασε.

§53Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ Φὶξ δὲν παίρνει μῆλα πρὸς ἐμπορίαν, ἀλλὰ μόνον διὰ βιομηχανοποίησιν. Αὐτὰ δηλαδὴ ποὺ πέφτουν, τὰ μὴ κατάλληλα δι’ αὐτουσίαν κατανάλωσιν. Ἀλλὰ καὶ ἡ βιομηχανία, περὶ ἧς ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἔχει μονοπώλιον, διότι ὑπάρχει βιομηχανία χυμῶν μήλων, ἀνήκουσα εἰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Συνεπῶς, αἱ τιμαὶ ἐλέγχονται. Τὰ κατάλληλα πρὸς βρῶσιν μῆλα τῆς Ναούσης καὶ τῆς Βερροίας ἐφέτος ἐπῆγαν πολὺ καλὰ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν. Διότι ἐναποθηκεύθησαν εἰς τὰ ψυγεῖα 12.000 τόννοι καὶ αἱ τιμαὶ ὑπῆρξαν ἱκανοποιητικαί. Αἱ ψυκτικαὶ ἐγκαταστάσεις προσφέρουν ὑπηρεσίας εἰς τοὺς παραγωγούς. Διὰ τοῦτο ἐπρογραμματίσθη ἡ δημιουργία τρίτης ψυκτικῆς ἐγκαταστάσεως εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μακεδονίας, εἰς τὴν Βέρροιαν.

§54Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1956 ὅπου εὑρίσκομαι εἰς τὴν Βουλήν, μὲ τὰς συνεχεῖς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις, συνετέλεσα εἰς τὸ νὰ καταστῇ ἐμφανὴς ἡ ἀνάγκη ἱδρύσεως ψυκτικῶν ἐγκαταστάσεων. Πράγματι, τὰ ψυγεῖα ἐλάφρυναν τὴν κατάστασιν, ἀλλὰ ἡ χωρητικότης των εἶναι ἀκόμη ἀνεπαρκής, διότι τὸ κάθε ψυγεῖον διαθέτει χωρητικότητα μόνον 5.000 τόννων. Ἀπαιτοῦνται, λοιπόν, καὶ ἄλλα ψυγεῖα.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ εἰς τοὺς διαδρόμους ἐτοποθετήθησαν μῆλα.

§56Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Μάλιστα. Ἀπὸ ἐκεῖ ἔρχομαι καὶ τὸ γνωρίζω. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι δὲν ἐπήρκεσε δι’ ὅλην τὴν παραγωγὴν ὁ χῶρος καὶ ὅτι εἰς τὰ ψυγεῖα αὐτὰ ἔβαλαν καὶ οἱ ἔμποροι, λόγῳ τοῦ ὅτι οἱ Συνεταιρισμοὶ δὲν εἶχαν τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια διὰ νὰ πληρώσουν τὰ μῆλα. Δὲν ἀρνούμεθα, ὅτι τὰ ψυγεῖα ἐβελτίωσαν τὴν κατάστασιν, ἀλλὰ καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἀρνηθῶμεν, ὅτι ὁ Φὶξ ἠγόρασε πρὸς 30 λεπτὰ τὸ κιλόν, ὄχι αὐτὰ ποὺ πέφτουν, ἀλλὰ καὶ τὰ μικρὰ ἀκόμη μῆλα, μετὰ τὴν διαλογήν. Ἐπίσης, θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι αἱ προσπάθειαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῆς γεωργίας καὶ τῆς κτηνοτροφίας, ἐὰν δὲν στραφῇ ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς τὴν ὑποστήριξιν τῶν τιμῶν, δὲν θὰ καταλήξῃ εἰς εὐνοϊκὰ ἀποτελέσματα. Διότι, ὅταν ἔχωμεν συγκρουομένην τὴν πολιτικὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας μὲ τὴν πολιτικὴν τῶν ἄλλων Ὑπουργείων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον αὐτὰς τὰς ἡμέρας ἐνεφανίσθη καὶ εἰς τὰς στήλας τῶν ἐφημερίδων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Διότι καὶ ἀγροτικὰ καὶ κτηνοτροφικὰ προϊόντα εἰσάγονται εἰς ἐποχὰς ποὺ συμπίπτουν μὲ τὴν ἐσοδείαν τῶν ἐγχωρίων ὁμοειδῶν τοιούτων, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν, ὄχι διὰ τοὺς ἐμπόρους, ἀλλὰ διὰ τοὺς παραγωγούς. Διότι οἱ ἔμποροι, ἔχοντες τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας, ἀναμένουν νὰ παρέλθῃ ἡ κρίσις καὶ κατόπιν ἐπιτυγχάνουν μεγαλυτέρας τιμάς. Ἡμεῖς εἴμεθα τῆς γνώμης, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ τὸ χάος, τὸ ὁποῖον θὰ προέλθῃ ἐκ τῆς τυχὸν ψηφίσεως καὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 10, πρέπει νὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς γενναίαν πρᾶξιν καί, ὅπως ὑπεχώρησεν εἰς τὴν ἔναρξιν τῆς εἰσφορᾶς διὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1962, θὰ ἔπρεπε νὰ τολμήσῃ τὸ ἅλμα καὶ νὰ διαγράψῃ τὸ ἄρθρον 10, διότι ἄλλως ἡ ἐφαρμογή του θὰ μεταβάλῃ τὴν ὕπαιθρον ἢ μεγάλα τμήματα αὐτῆς εἰς χῶρον διωκομένων δι’ ἐνταλμάτων παραγωγῶν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§58Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρηκολούθησα τὴν παρελθοῦσαν Δευτέραν τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας, τὴν σχετικὴν μὲ τὸ συζητούμενον ἄρθρον 10 τοῦ νομοσχεδίου, περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Διεμαρτυρήθη ὁ κ. Ὑπουργός, διότι γίνεται ἀντιδικία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, παρ’ ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατ’ ἐπανάληψιν παρουσίασεν ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ὀφείλει κάθε καλῆς πίστεως συζητητὴς νὰ ἀποδεχθῇ, διότι εἶναι τάχα ἀκλόνητα. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ἐλέγξωμεν τὰ ἐπιχειρήματά του διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ὑπάρχῃ κακοπιστία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἢ πλάνη ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνητικῆς. Εἶναι, ὅμως, ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ καλὴ πίστις εἰς τὴν ἔρευναν αὐτὴν ἑκατέρωθεν. Πρῶτον, ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι, ὅτι ἡ ἀξιοπρέπεια τῶν ἀγροτῶν δὲν ἐπιτρέπει νὰ ζητοῦν βοήθεια, ὅπως εἶναι ἡ ἀσφάλισις λόγῳ γήρατος, ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀσθενείας καὶ ἡ ἀσφάλισις κατὰ τοῦ κινδύνου τῆς χαλάζης καὶ τῶν παγετῶν, χωρὶς οἱ ἴδιοι νὰ πληρώνουν διὰ τὴν ἀσφάλισίν των αὐτήν.

§59Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπειδὴ θέλω νὰ λύσωμεν τὰς διαφωνίας μας, θὰ ἤθελα ἕκαστον ἐπιχείρημά μου νὰ τὸ ἀναφέρετε πλήρως. Διότι εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλοῦνται οἱ ἐργάται νὰ πληρώνουν διὰ τὴν ἀσφάλισίν των καὶ νὰ μὴ πληρώνουν οἱ ἀγρόται. Εἶπον ἀκόμη, ὅτι εἰς ὅλας τὰς Χώρας, ὅπου ὑπάρχει ἀσφάλισις....

§60Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἀνέφερα τὸ πρῶτον ἐπιχείρημά σας καὶ ἀνέφερον αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον. Θὰ ἀναφέρω καὶ τὰ ἄλλα ἐπιχειρήματα.

§61Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα συνιστοῦν τὴν βάσιν τῆς σκέψεως. Ὅλα συμβάλλουν καὶ δὲν εἶναι ἕκαστον αὐτοτελές.

§62Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἀναφέρουν πρῶτον, δεύτερον, τρίτον. Λέγει, λοιπόν, τὸ πρῶτον, αὐτὸ ποὺ εἶπον. Δεύτερον ἐπιχείρημά του εἶναι, ὅτι εἶναι μέτρον δικαιοσύνης νὰ καταβάλλουν καὶ οἱ ἀγρόται καὶ ὄχι μόνον οἱ ἄλλοι, ποὺ δὲν τὸ θέλουν οἱ ἀγρόται. Τρίτον, ὅτι εἰς κανὲν μέρος τοῦ κόσμου δὲν ὑπάρχει ἀσφάλισις γήρατος ἄνευ ἀσφαλίστρου τοῦ ἠσφαλισμένου. Καὶ τέταρτον ἐπιχείρημα, ὅτι διὰ λόγους ψυχολογικοὺς πρέπει νὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται. Αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα, κ. συνάδελφοι, ἐνεφάνισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ πρῶτον, ὅπου λέγει, ὅτι δὲν εἶναι νοητὸν ὁ ἀγρότης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀξιοπρεπής, νὰ δέχεται εἰσφορὰν ἀπὸ τὸ Κράτος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προχθές, διασαφηνίζων εἶπεν, ὅτι ὁ ἀγρότης δὲν δέχεται ἐλεημοσύνην. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, πῶς τὴν ἐννοεῖ τὴν ἐλεημοσύνην ὁ κ. Ὑπουργός. Θὰ ἔλεγε, δηλαδή, ὁ ἀγρότης, ὅτι δὲν δέχομαι ἰατρικὴν περίθαλψιν, δὲν δέχομαι φαρμακευτικὴν περίθαλψιν, δὲν δέχομαι σύνταξιν, διότι εἶναι ἐλεημοσύνη; Θὰ ἔλεγεν ὁ ἀγρότης, μὲ προσβάλετε. Δὲν δέχομαι αὐτό. Νομίζω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν εἶναι σοβαρὸν καὶ μόνον ὡς φαιδρὸν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ.

§63Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τὸ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός;

§64Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, καὶ ὅπως διετυπώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μᾶλλον ὡς φαιδρὸν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ τὸ ἐπιχείρημα αὐτό. Ὅταν, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις θεωρῇ, ὅτι παραχώρησις πρὸς τὸν ἀγρότην κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἶναι ἐλεημοσύνη, αὐτὸ ἀποδεικνύει ποία εἶναι ἡ ἀντίληψις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ποία ἡ νοοτροπία τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ὡς ἐλεημοσύνην. Δὲν ὑπάρχει ἐν τούτοις κανένα κράτος εἰς τὸν κόσμον ποὺ νὰ θεωρῇ τὴν παροχὴν κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ὡς ἐλεημοσύνην. Ὅταν σήμερον ὁμιλοῦμεν περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἐννοοῦμεν πρῶτον, ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἐξασφαλίσῃ στοιχειώδη συντήρησιν εἰς πάντα πολίτην του ἐκ τῆς ἐργασίας του. Καὶ δεύτερον, τὸ κοινωνικὸν σύνολον ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξασφαλίσῃ στοιχειώδη συντήρησιν εἰς τὸν ἀγρότην καὶ τὸν ἐργαζόμενον γενικῶς, ὅταν, εἴτε λόγῳ ἀναπηρίας, εἴτε λόγῳ γήρατος, δὲν δύναται νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐργαζόμενος. Αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους, τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἔναντι τῶν ἐργαζομένων καὶ τὸ ἀντίστοιχον ἀναφαίρετον δικαίωμα αὐτῶν τὴν ἔχουν ἀποδεχθῆ καὶ διακηρύξει διεθνεῖς διασκέψεις καὶ Ὀργανισμοί. Εἶναι συνεπῶς, ἐκτὸς πραγματικότητος ἡ Κυβέρνησις, ὅταν τὴν βασικὴν αὐτὴν ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους, τὴν θεωρεῖ ὡς ἐλεημοσύνην, καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ ἀντίληψις αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἡ Ἑλλὰς ἔχει ὑπογράψει καὶ ἀποδεχθῆ τὰ διεθνῆ αὐτὰ κείμενα. Λέγει ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ εἰσφέρουν καὶ οἱ ἀγρόται καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις κράτους ποὺ νὰ παρέχεται ἀσφάλισις, χωρὶς συνεισφορὰν τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐν τούτοις, ἡ Μεγάλη Βρεταννία, ἡ Αὐστραλία, ἡ Νέα Ζηλανδία, δηλαδὴ αἱ χῶραι τῆς Κοινοπολιτείας ἔχουν καθολικὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀσθενείας δωρεάν.

§65Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μᾶς εἴπατε, κ. συνάδελφε, τὶ γίνεται εἰς τὴν Ρωσίαν.

§66Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν θεωρῆτε, ὅτι εἶναι εὐφυΐα κάθε φορὰ ποὺ γίνεται κριτικὴ τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς νὰ λέγετε στερεοτύπως, ὅτι τὰ ἴδια καὶ χειρότερα γίνονται καὶ εἰς τὸ παραπέτασμα, κάμνετε, ἀσφαλῶς, λάθος. Διότι, ἐὰν σᾶς εἴπω, ὅτι ἐκεῖ γίνονται χειρότερα, τὶ θὰ βγῇ μὲ αὐτό; Θὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ ἰδική σας πολιτική; Σᾶς πληροφορῶ, λοιπόν, ἀφοῦ προκαλεῖτε, ὅτι ἡ ἀσφάλισις ἐκεῖ παρέχεται ἐντελῶς δωρεάν, προκειμένου περὶ τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀσθενείας. Ἔχομεν, λοιπόν, μίαν εὐρεῖαν τακτικὴν εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ὅπου ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀσθενείας παρέχεται δωρεάν, χωρὶς αὐτὸ νὰ θεωρηθῇ ἐλεημοσύνη. Ἀντιθέτως, ἐδῶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου γίνεται κἄτι τὸ ἀνήκουστον. Ζητεῖται τώρα ἀπὸ τοὺς ἀγρότας εἰσφορὰ διὰ τὴν παροχὴν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀσθενείας διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ ἤδη ὑπάρχοντα βάρη τὸ Κράτος. Ζητεῖ τὸ Κράτος νὰ εἰσπράττῃ 100 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θέλει νὰ πάρῃ ἀπὸ τοὺς πόρους τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως καὶ νὰ τὰ ξαναβάλῃ στὸν προϋπολογισμόν, ὅστις σήμερον ἔχει τὸ βάρος μιᾶς στοιχειώδους ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἄρα ζητεῖται δημιουργία καὶ εἴσπραξις πόρου ὑπὲρ τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς βάρος τῆς πτωχοτέρας κατηγορίας πολιτῶν, τῶν ἀγροτῶν, ἀντὶ νὰ αὐξήσετε τὰς δαπάνας τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, χάριν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν, ἀντὶ νὰ βελτιώσητε ταύτην, ὥστε νὰ μὴ πεθαίνῃ ὁ ἀγρότης, χωρὶς γιατρὸ καὶ νὰ τὴν ὀργανώσετε, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται νὰ καταφεύγῃ ὁ ἀγρότης στοὺς ἰσχυρούς, στοὺς βουλευτάς, γιὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ μία θέσι σὲ νοσοκομεῖο, ὅταν ἀρρωστήση. Τέλος, δὲν ὑπάρχει καμμία χώρα τοῦ κόσμου, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ κράτος νὰ μὴ συμμετέχῃ εἰς τὰς δαπάνας διὰ τὴν παροχὴν ἀσφαλίσεως γήρατος.

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, πολλὲς φορὲς παίζομεν μὲ τὰς λέξεις. Τί θὰ εἴπῃ Κρατικὸς Προϋπολογισμός; Εἶναι πόροι προερχόμενοι ἀπὸ τὴν φορολογίαν. Ἀντί, λοιπόν, νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐπιβάλλομεν φορολογίαν 700 ἑκατομμυρίων, λέγομεν, ὅτι τὸ ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ ἄρθρου 11 ἔσοδον περιέρχεται εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀσφαλίσεως. Ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια.

§68Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καίτοι ἡ παρέμβασίς σας δημιουργεῖ χάσμα εἰς τὴν σειρὰν τῆς ἀγορεύσεώς μου, παρὰ ταῦτα θὰ συζητήσω καλοπίστως τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας διετυπώσατε αὐτὴν τὴν στιγμήν. Καταβάλλετε μίαν προσπάθειαν ἁπλουστεύσεως τῶν προβλημάτων εἰς ἐπίπεδον ἁπλοϊκότητος. Καὶ εἰς ἄλλην ὁμιλίαν σας εἴχατε εἴπει, ὅτι ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς δὲν ἔχει περισσεύματα διὰ νὰ εἰσφέρῃ εἰς τὴν Κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς δὲν κινεῖται εἰς αὐτὴν τὴν γραμμήν. Θέλει ἡ Κυβέρνησις κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις, ἐπιβάλλει ἕνα φόρον διὰ κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις, θέλει ἡ Κυβέρνησις τουρισμόν, ἐπιβάλλει φορολογίαν διὰ τὴν ἄσκησιν τουρισμοῦ. Ἐπιβάλλεται στοιχειωδῶς νὰ ὑπάρξῃ μία Κυβερνητικὴ πολιτικὴ πλήρης, ἥτις νὰ καθορίζῃ προγραμματικῶς ποίας ἀνάγκας, ποίας ὑποχρεώσεις ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἔχει ν’ ἀντιμετωπίσῃ καὶ βάσει τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν πόρων. Ἐὰν αἱ ἐπιβληθεῖσαι φορολογίαι ἐπιβαρύνουν ὑπεράγαν τοὺς πολίτας, τότε γίνεται ἕνας περιορισμὸς τῶν μὴ ἀπαραιτήτων δαπανῶν τοῦ προγράμματος καὶ ἐλάττωσις, συνεπῶς, τῶν φόρων. Ἔδει νὰ ὑπάρχῃ ἕνα πρόγραμμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἄσκησιν πολιτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἐνῷ ὑπάρχει μία πρόβλεψις διὰ τὴν παροχὴν ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἐπιχειρεῖται νὰ διαγραφῇ, μὲ τὸ ἁπλοϊκὸν ἐπιχείρημα, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πλεονάσματα. Ἐν τούτοις ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω ἔννοιαν δὲν ὑφίσταται ζήτημα πλεονασμάτων. Ὑπάρχει μόνον ζήτημα ἱεραρχήσεως τῶν δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἶναι ἀνάγκη σαφῶς νὰ διασαφηνισθῇ ἂν ἡ Κυβέρνησις ὀρθῶς ἔχῃ ἀξιολογήσει τὰς δαπάνας καὶ ὑποχρεώσεις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διασαφηνισθῇ ἂν ἡ Κυβέρνησις θεωρῇ αὐτὴν τὴν «ἐλεημοσύνην» τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως πρὸς τοὺς ἀγρότας, αὐτὴν τὴν ἐλεημοσύνην τῆς συντάξεως τῶν 300 δραχμῶν εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας, τὴν θεωρῇ, λέγω, ὀλιγώτερον ἐπείγουσαν ἀπὸ τὸ Τελέφερικ καὶ τὰ Σνὰκ–μπὰρ τοῦ Λυκαβηττοῦ, ἀπὸ τὸ ἄχρηστον ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος καὶ ἀπὸ τὴν ἐκτέλεσιν διαφόρων ἄλλων ἔργων πολυτελείας, διὰ τὰ ὁποῖα δαπανῶνται δεκάδες καὶ ἑκατοντάδες ἑκατομμυρίων ἢ ἂν ἀντιθέτως θὰ πρέπει παραλλήλως πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἀκόμη καὶ πολυτελείας νὰ μεριμνήσῃ κατὰ πρώτιστον λόγον διὰ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν καὶ κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐξαθλιωμένων τάξεων τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἰδίως τῶν ἀγροτῶν. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὅμως, τῆς Γεωργίας, εἶπεν, ὅτι δέν ὑπάρχουν πλεονάσματα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν διὰ νὰ ἀσκηθῇ κοινωνικὴ πολιτική, ὥστε αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν περὶ τοῦ ρόλου τοῦ προϋπολογισμοῦ ἁπλοϊκεύουν τὰ θέματα.

§69Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, κ. συνάδελφε, ὅτι αἱ ἁπλαῖ σκέψεις, εἶναι ὀρθότεραι τῶν περιπλόκων. Ἐπειδὴ ὅμως ὡμιλήσατε περὶ ἔργων πολυτελείας, τὰ ὁποῖα συνεδυάσατε μάλιστα καὶ μὲ τὴν ἄσκησιν κοινωνικῆς προνοίας, ὀφείλω νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς συνεισφέρει διὰ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν ἴσως περισσότερον ἀπὸ ὅσον συμμετέχουν οἱ προϋπολογισμοὶ ἄλλων κρατῶν. Θὰ ἤρκει, νομίζω, νὰ ὑπομνήσω, ὅτι ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς διαθέτει 300 ἑκατομμύρια κατ’ ἔτος διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων. Εἴπατε ἐπίσης, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ προηγῆται ἡ ἐκτέλεσις πολυτελῶν δαπανῶν ἐπενδύσεων τῶν δαπανῶν κοινωνικῆς πολιτικῆς διὰ τοὺς ἀγρότας. Ὡς γνωρίζετε, αἱ δαπάναι κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, εἶναι δαπάναι αἱ ὁποῖαι ἐπανέρχονται πάλιν εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ὥστε, ἦτο ἀτυχὴς ἡ παρεμβολὴ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων τοῦ θέματος τῶν δαπανῶν δι’ ἔργα ἐπενδύσεων.

§70Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ εἶπον, ὅτι προσπαθεῖτε νὰ ἀναγάγητε εἰς ἁπλοϊκὸν ἐπίπεδον προβλήματα, τὰ ὁποῖα κᾶθε ἄλλο παρὰ ἁπλᾶ εἶναι. Ἀκόμη ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνουν ἄλλα ἔργα, ἀκόμη καὶ πολυτελείας, ἐγὼ εἶπον, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἱεραρχήσεως τῶν διαφόρων ἀναγκῶν. Καὶ εἶπον, ὅτι ἡ δαπάνη τῶν Τελέφερικ καὶ τῶν Σνὰκ–Μπάρ, τὰ ὁποῖα οὐδὲν θὰ ἀποδώσουν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν, ποὺ θὰ γεμίσουν μόνον τὴν τσέπην μερικῶν φίλων, εἶναι πλέον ἐπείγουσα ἀπὸ τὴν περίθαλψιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πεθαίνουν χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀγοράσουν ἕνα φάρμακον; Εἶπον, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν σχεδὸν ἀχρήστων αὐτῶν ἔργων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναβληθῇ δι’ ἀργότερον, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ πάρῃ μίαν μορφὴν λύσεως. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ Κράτος διαθέτει ἱκανὰ ποσὰ διὰ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν. Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα διαθέτει νὰ τὰ ὀργανώσῃ καλύτερον, νὰ τὰ αὐξήσῃ εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἐπαρχιώτης, ὁ ἀγρότης νὰ καταφεύγῃ εἰς τὸν βουλευτήν του διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ Νοσοκομεῖον. Ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ κάμῃ αὐτὸ μεταθέτει τὸ βάρος τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἀγρότου. Διότι ἐὰν τὰ 425 ἑκατομμύρια, ποὺ ζητεῖτε ἀπὸ τοὺς ἀγρότας διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας, τὰ ἀνελάμβανεν, ὡς ὤφειλε, τὸ Κράτος, δὲν θὰ ὑπῆρχε θέμα 3%. Ἰδοὺ διατὶ καταφερόμεθα κατὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπειδὴ δυνατὸν νὰ κάμω λάθος ποία εἶναι ἡ θεωρία τοῦ σοσιαλισμοῦ, ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω, ὁ σοσιαλισμὸς κατὰ πρῶτον ἐπιδιώκει τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν ἢ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κοινωνικῶν ἀναγκῶν; Φρονῶ, ὅτι ὁ σοσιαλισμὸς εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν θέτει τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Ἐνῷ ἡμεῖς, παραλλήλως καὶ πρὸς τὰς δαπάνας τὰς ἀποβλεπούσας εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, προβλέπομεν καὶ δαπάνας διὰ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν. Νομίζω, ὅτι εἰς τὸ σοσιαλιστικὸν καθεστώς, γίνεται τὸ ἀντίθετον.

§72Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐρωτήσω καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, μὲ τὴν σειράν μου: ὅταν κατεθέσατε τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ τώρα ποὺ συζητεῖται, ἡ σκέψις σας εἶναι νὰ δημιουργήσετε ἀσφάλισιν κατὰ τὸ πρότυπον τοῦ σοσιαλιστικοῦ καθεστῶτος; Διότι, τότε μόνον θὰ εἶχεν ἔννοιαν ἡ ἐρώτησις αὐτή, ὅπως καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι προσπάθειαι μετατοπίσεως τοῦ θέματος, αἱ ὁποῖαι κατεβλήθησαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὡς, φέρ’ εἰπεῖν, ἐκεῖνα ποὺ εἴπατε χθὲς περὶ τοῦ παραπετάσματος. Θὰ μποροῦσα νὰ σᾶς ἀπαντήσω ὡς ἑξῆς: Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τί γίνεται εἰς τὸ παραπέτασμα. Εἶναι μία μορφὴ ὠργανωμένης ζωῆς τελείως διάφορος καὶ οἱανδήποτε προσπάθειαν καὶ ἂν καταβάλλετε διὰ νὰ τὴν συγκρίνετε μὲ τὴν ἰδικήν μας ζωήν, θὰ πέσετε ἔξω. Σᾶς λέγω, ἐν τούτοις, ὅτι πράγματι εἰς τὰς σοσιαλιστικὰς χώρας ὑπάρχει, καὶ ἀνέκαθεν ὑπῆρχε, δωρεὰν προστασία κατὰ τῆς ἀσθενείας καὶ ὅτι ὑπάρχει πράγματι καὶ μία εἰσφορά.

§73Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν μοῦ ἀπαντᾶτε εἰς ὅ,τι σᾶς ἐρωτῶ.

§74Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπρόκειτο νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως. Ἀλλὰ ἀφοῦ θέλετε νὰ ἐκβιάζετε τὰς ἀπαντήσεις, σᾶς δίδω τὴν ἀπάντησιν: Αὐταὶ αἱ ἀνοησίαι ποὺ λέγονται ΣΝΑΚ–ΜΠΑΡ, καὶ ΤΕΛΕΦΕΡΙΚ, δὲν γίνονται σὲ καμμιὰ χώρα ὡς ἐπειγούσης καὶ προεχούσης ἀνάγκης δαπάναι. Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις. Ἐὰν θέλετε τώρα νὰ κάμετε μίαν σύγκρισιν τῶν ἐπενδύσεων τῶν σοσιαλιστικῶν χωρῶν, μὲ τὴν ἀπόδοσίν των εἰς πολλαπλασιασμὸν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, θὰ κρύψετε τὸ πρόσωπόν σας ἀπὸ ἐντροπήν. Προχθὲς ἀκόμη ὁ κ. Ἠλιοῦ ὡμίλησε περὶ τῶν ἐπενδύσεων εἰς τὴν Βουλγαρίαν καὶ περὶ τῶν τεραστίων προόδων ποὺ ἐπετελέσθησαν, καὶ κἄποιος συνάδελφος τὸν ἐπέκρινε, διότι, τἄχα θαυμάζει τὴν Βουλγαρίαν, μετατοπίζων οὕτω, κατὰ τὴν γνωστὴν τακτικήν, τὸ ζήτημα. Ἐν τούτοις, ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἡ Βουλγαρία, περισσότερον ἡμῶν καθυστερημένη ἄλλοτε, τώρα προηγεῖται. Τί τὰς θέλετε, λοιπόν, τὰς συγκρίσεις μὲ τὰς σοσιαλιστικὰς χώρας; Συγκρίνατε μὲ τὴν Δύσιν. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς χώρας τῆς Δύσεως, δὲν γίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα ποὺ γίνονται ἐδῶ.

§75Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διαφεύγετε ἀπὸ τὴν ἐρώτησίν μου, ἡ ὁποία εἶναι ἁπλῆ: Ἐρωτᾶται ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενος ρήτωρ σοσιαλιστής: Εἰς τὰς σοσιαλιστικὰς χώρας προέχουσαν θέσιν ἔχει ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας ἢ αἱ καταναλωτικαὶ ἀνάγκαι; Καὶ δὲν ἀπαντᾶ.

§76Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν. Ἐγὼ δὲν ὁμιλῶ καὶ δὲν ζητῶ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν σοσιαλιστικῶν θεωριῶν. Ἀντιθέτως ἐζήτησα τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διεθνῶν ἀποφάσεων ποὺ ἰσχύουν εἰς ὅλας τὰς χώρας, ὅπως ἐκείνη τῆς διεθνοῦς διασκέψεως τοῦ Σαντιάγο, ἡ ὁποία διεκήρυξεν ὅτι τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀσφαλίζῃ τοὺς ἀσθενεστέρους πολίτας του καὶ νὰ ἐξασφαλίζῃ τὰ στοιχειώδη μέσα τῆς ζωῆς. Ἐσεῖς λοιπὸν ζητεῖτε νὰ κάμετε σύγκρισιν μὲ τὰς σοσιαλιστικὰς χώρας, σύγκρισιν ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Διότι εἰς τὰς χώρας αὐτὰς μὲ τὴν εἰσφορὰν ποὺ καταβάλλουν οἱ ἀγρόται καλύπτονται δαπάναι πλήρους περιθάλψεως, συνταξιοδοτήσεως, ἀναπτύξεως τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, καλύπτονται αἱ δαπάναι τῆς κοινότητος, δρόμοι, καταστήματα, λέσχαι τῶν ἐργαζομένων, βιβλιοθῆκαι, σχολεῖα ὅσα δὲν ἐπιχορηγοῦνται ἀπὸ τὸ Κράτος, ἐνῷ παραλλήλως ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς παραλλήλως πρὸς τὰς μεγάλας δαπάνας ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας δαπανᾷ τεράστια ἐπίσης ποσὰ εἰς τὴν ἄσκησιν κοινωνικῆς πολιτικῆς. Τί σύγκρισιν νὰ κάμωμεν τῆς εἰσφορᾶς ἐκείνης μὲ τὴν εἰσφορὰν αὐτήν; Ἀλλὰ κυρίως δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, καὶ ἀντιληφθῆτε το καλά, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸ ψωμὶ τοῦ ἀδενοπαθοῦς παιδιοῦ ἔστω καὶ ἕνα κομμάτι διὰ νὰ δοθῇ εἰς τὸν παπποῦ ὡς σύνταξις. Μὴ ἀναζητῆτε κατὰ συνέπειαν συγκρίσεις. Καὶ λέγω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἱκανοποίησις τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν, τόσον τὸ Κόμμα τῆς Ε.Δ.Α. ὅσον καὶ τὸ Κόμμα τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὅταν κατέθετε διὰ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ του τὴν σχετικὴν πρότασιν νόμου, νὰ περιορίσητε δηλαδὴ μόνον τὴν ἀσφάλισιν εἰς τὴν παροχὴν συντάξεως εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας. Τὰ ὑπόλοιπα ἀποτελοῦν μίαν προσπάθειαν διὰ νὰ δικαιολογήσητε τὴν αἱματηρὰν φορολόγησιν. Καὶ ὅσον καὶ ἂν ὑποστηρίζετε, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματά σας εἶναι ἀτράνταχτα, ἔπρεπε ἤδη ἡ συζήτησις νὰ σᾶς ἔχῃ πείσει καὶ ἀπὸ αὐτὸ καὶ μόνον συνάγω τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν ὑπάρχει διάθεσις διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν πραγματικότητα.

§77ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἐνδιαφέρεται νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος.

§78Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλω νὰ σᾶς δῶ ὅταν θὰ πᾶτε στὸ χωριό, ὅταν θὰ πάῃ ὁ εἰσπράκτωρ καὶ ὁ χωροφύλακας νὰ πάρῃ τὸ αὐγὸ καὶ τὴν κόττα καὶ τὴν κατσίκα τοῦ γεωργοῦ διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὴν εἰσφοράν. Ποῖον νόμον πᾶτε νὰ ἐφαρμόσετε, κύριοι;

§79ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τότε ἀφῆστε νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§80Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν καὶ τὸ κάματε διὰ νὰ δημαγωγήσετε εἰς τὰ χωριά. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, εἰς ποίαν ἄλλην χώραν ὑφίσταται σύνδεσις τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως μὲ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Τὸ ἕνα εἶναι οἰκονομικὸν θέμα καὶ τὸ ἄλλο εἶναι θέμα κοινωνικῆς πολιτικῆς. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ὑπεστηρίχθη καὶ ἡ παραδοξολογία, ὅτι ὁ ἀγρότης μόνον ἐφ’ ὅσον καταβάλλῃ εἰσφορὰν θὰ ἀγαπήσῃ τὸν ὀργανισμόν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταστῇ ὁ ἀγρότης εὐτυχὴς μὲ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ χωροφύλακος ὁ ὁποῖος θὰ ἐμφανισθῇ διὰ τὴν εἴσπραξιν. Ἀντιθέτως θὰ ρίπτῃ ἀνάθεμα εἰς τὸν ὀργανισμόν. Μόνον ὅταν τὸ Κράτος ἐκπληροῖ τὸν προορισμόν του καὶ καταστῇ ἀρωγὸς εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, τότε εἶναι δυνατὸν καὶ ὁ ἀγρότης νὰ ἀγαπήσῃ τὸν ὀργανισμόν. Ποῦ λοιπὸν ἠκούσθη ἡ θεωρία, πληρώνω διὰ νὰ ἀγαπήσω τὸν ὀργανισμόν; Ἔχομεν παράδειγμα τὸ Ι.Κ.Α. ὅπου ὅλοι οἱ ἠσφαλισμένοι εἶναι ἀγανακτισμένοι. Ἡ σκέψις ἀγαπῶ τὸν ὀργανισμὸν διότι πληρώνω, εἶναι πέραν πάσης συλλήψεως. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ καλόπιστος πραγματικότης καὶ ὄχι ἡ προσπάθεια τὴν ὁποίαν καταβάλλει ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐπιρρίψῃ εὐθύνας εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ὅτι δῆθεν αὕτη καταβάλλει προσπαθείας διὰ τὴν ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ Κυβέρνησις πλανᾶται ἐὰν νομίζῃ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πιστευτὴ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον διότι οἱ ἀγῶνες τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου χάριν τοῦ συμφέροντος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως εἶναι γνωστοί. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἐπιδιώκει πραγματικὴν καὶ δικαίαν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ ἐπιδιώκει νὰ ἀποκομίσῃ πολιτικὰ καὶ μόνον ὠφέλη. Τοῦτο ἄλλωστε τὸ ἐδήλωσεν καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν ὁμιλίαν του, ὅταν προσεκάλεσε μάλιστα καὶ τὴν ἀντιπολίτευσιν νὰ συμμετάσχῃ καὶ αὐτὴ εἰς τὰ ὠφέλη αὐτά, τὰ ὁποῖα δῆθεν πρόκειται νὰ προσκομίσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§81Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαίως, κ. συνάδελφε, καὶ θὰ ἀποκομίσωμεν κομματικὰ ὠφέλη, διότι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς πιστεύει, ὅτι λέγομεν πρὸς αὐτὸν τὴν ἀλήθειαν καὶ μόνον τὴν ἀλήθειαν καὶ διότι ἐπίσης γνωρίζει, ὅτι προσπάθειά μας εἶναι νὰ θεμελιώσωμεν τὸν θεσμὸν διὰ νὰ ἀποβῇ οὗτος πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τὴν εὐτυχίαν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως.

§82Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἀποκομίσητε ἢ ὄχι ὠφέλη αὐτὸ θὰ τὸ ἴδωμεν. Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ὅμως ἔχει τὴν ἐλπίδα εἰς τὴν ὁποίαν καὶ πιστεύει, ὅτι δὲν θὰ εἶσθε σεῖς Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐφαρμόσητε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ὁδηγεῖ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν εἰς τὸ χάος καὶ τὴν δυστυχίαν. Λέγετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐκάματε μίαν τροπολογίαν διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς βάσεως. Ἀλλὰ καὶ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν δὲν σᾶς ἀφίνει ἡ αἴσθησις τοῦ χάους νὰ τὴν ἐφαρμόσητε διότι ἡ ἔκδοσις τοῦ προβλεπομένου διατάγματος κατ’ οὐσίαν ἀναιρεῖ τὴν διάταξιν τῆς τροπολογίας. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιληφθῶ ποῦ θὰ εὑρεθοῦν αὐτοὶ οἱ γεωπόνοι διὰ νὰ προσδιορίσουν τὸν μέσον ὅρον εἰσοδήματος ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἀγρόται ἔχουν ποικιλίαν εἰσοδημάτων. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὁμολογῶ, νὰ φαντασθῶ πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόσητε τὸ Διάταγμα αὐτό. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ πέσητε εἰς ἕνα διαβολικὸ κύκλον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσητε νὰ ἐξέλθητε. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἔχει τὴν ἐλπίδα, ὅτι δὲν θὰ εἶσθε σεῖς Κυβέρνησις διὰ νὰ θέσητε εἰς ἐφαρμογὴν τὸ ἐκτρωματικὸν αὐτὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ μία ἄλλη Κυβέρνησις συνετή, ἡ ὁποία θὰ τὸ βελτιώσῃ καὶ θὰ τὸ θέση εἰς ἐφαρμογὴν ὥστε καὶ ὁ θεσμὸς νὰ θεμελιωθῇ καὶ οἱ ἀγρόται μας νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀπολαύσουν τὰ ἀγαθὰ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ χωρὶς νὰ ἐξοντωθοῦν. Ὅσο καὶ ἂν ἰσχυρίζεσθε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ κτίζετε τεράστιον κοινωνικὸν οἰκοδόμημα, καὶ παρ’ ὅλας τὰς θεωρίας τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως περὶ τῆς ἄμμου, ὡς στερεᾶς βάσεως διὰ μεγάλας οἰκοδομὰς, παραμένει γεγονός, ὅτι ὡς ἔχουν αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου κτίζετε εἰς τὴν ἄμμον διὰ νὰ παρασυρθοῦν τὰ πάντα μετ’ ὀλίγον εἰς τὴν θάλασσαν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§84Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία πρότασις, δὲν θὰ ἀνακοινωθῇ;

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακοπῇ ἡ Νομοθετικὴ Ἐργασία, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἀνακοίνωσις αὐτῆς. Κατετέθη μία πρότασις εἰς τὸ Προεδρεῖον, ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ ἐνδεχομένως, θὰ ὑπάρξῃ ἕνα στάδιον συνεννοήσεως μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἰφνιδιασμοί, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχουν κοινοβουλευτικόν, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ἦθος.

§86Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπῆλθε μία συμφωνία μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου Προεδρεύοντος, ὅταν ἐζητήθη ἡ ἀνάγνωσις αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς καὶ εἶπεν ὁ κ. Προεδρεύων: Αὐτὴν τὴν ὥραν θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Τσιγάρας, καὶ εὐθὺς μόλις τελειώσῃ ὁ κ. Τσιγάρας θὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ἐπιστολή. Μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Τσιγάρα, ἐγερθέντος καὶ πάλιν τοῦ ζητήματος, παρεκάλεσεν ὁ κ. Προεδρεύων νὰ ἀφεθῇ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ μετ’ αὐτοῦ ρήτωρ καὶ κατόπιν νὰ ἀναγνωσθῇ. Ἐτελείωσεν καὶ ὁ ρήτωρ ἐκεῖνος. Παρακαλοῦμεν ἁπλῶς νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ πρότασις, διότι περὶ τῆς συζητήσεώς της ἔγινε ἄλλη συμφωνία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν προσεχῆ Πέμπτην.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, ἡ πρότασις εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, προκειμένου νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μετὰ τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε μετὰ τὸν ρήτορα αὐτόν, οὔτε μετὰ οἱονδήποτε ἄλλον νὰ καθορίσω ἐγώ, πότε θὰ γίνῃ ἡ ἀνάγνωσις τῆς προτάσεως. Πιθανόν, νὰ ἀνακοινωθῇ αὔριον.

§88Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἡ συνεννόησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῆς προτάσεως.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, ἀφορᾷ.

§90Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἡ ἀνάγνωσις εἶναι ὁπωσδήποτε ὑποχρεωτική.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν. Διαφωνῶ μαζί σας. Διότι, ὅταν διεξάγεται Νομοθετικὴ Ἐργασία, ἢ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, αἰφνιδιαστικῶς νὰ ὑποβάλεται εἰς τὸ Προεδρεῖον μία πρότασις καὶ νὰ διακόπτεται ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος ἢ ἡ Νομοθετικὴ Ἐργασία, διὰ νὰ ἀνακοινωθῇ ἡ πρότασις.

§92Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δύνασθε νὰ διαφωνῆτε μὲ ἐμέ, δὲν δύνασθε, ὅμως, νὰ διαφωνῆτε μὲ τὸν Κανονισμόν. Ὁ Κανονισμὸς ἀποκλείει τὴν ὑποβολὴν παρομοίων προτάσεων κατὰ συνεδρίαν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, διότι τὸ ἄρθρον 35, ὅπως θὰ ἴδητε, ἐὰν τὸν ἔχετε ἐνώπιόν σας, ἀνήκει εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας καὶ ὄχι εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦ ἐλέγχου. Εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦ ἐλέγχου ὑπάρχει ἄλλο ἄρθρον, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι πᾶσα ἄλλη σύστασις κλπ. Λοιπόν, ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ ἄρθρου 35, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι πᾶσα ἄλλη πρότασις μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου, δύναται νὰ συζητηθῇ ἅμα τῇ ὑποβολῇ της ὑπὸ δέκα βουλευτῶν, ἀφοῦ ἀναγνωσθῇ κλπ. Συνεπῶς, ἠμπορεῖτε νὰ διαφωνῆτε μὲ ἐμέ, ἀλλὰ ὄχι μὲ τὸν Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ρητὸς καὶ ἐπιτάσσει καὶ τὴν ἀνάγνωσιν καὶ τὴν συζήτησιν.

§93Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἕνας γενικὸς κανών, ὁ ὁποῖος περιέχεται εἰς τὸν Κανονισμόν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ οἱαδήποτε ἄλλη συζήτησις, ἢ νὰ παρεμβληθῇ οἱονδήποτε ἄλλο παρεμπῖπτον θέμα πρὸ τῆς περαιώσεως τῆς ἀρξαμένης συζητήσεως ἐπὶ ἑνὸς θέματος.

§94Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, διότι γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι ἐπανειλημμένως ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, συνεζητήθησαν καὶ νομοσχέδια ἀκόμη, διακοπείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ ἄλλου νομοσχεδίου.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοκκέβης εἶναι 5′ λεπτὰ ἐπὶ τοῦ βήματος. Παρακαλῶ νὰ τοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσῃ. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν, δὲν χάνει τὴν σοβαρότητά του, οὔτε μετὰ μίαν ὥραν, οὔτε μετὰ ἡμίσειαν ὥραν.

§96Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θέλομεν τὴν συζήτησιν, διατὶ ἀρνεῖσθε νὰ ἀναγνώσητε τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν;

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, σᾶς εἶπα, ὅτι εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, δὲν τὴν ἔχω τὴν πρότασιν, θὰ συνεννοηθῇ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς μετὰ τῆς Κυβερνήσεως. Θέλετε νὰ ἐκβιάσητε τὸ Προεδρεῖον; Ὡμιλήσατε δίς, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε τρὶς καὶ τετράκις.

§98Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ προκάτοχός σας Προεδρεύων κ. Μπατρῖνος, ἐδήλωσεν εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἐτέθη ἡ πρότασις, ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, καὶ ὅτι μετὰ τὸ τέλος τοῦ ρήτορος τοῦ ὁμιλοῦντος τὴν στιγμὴν ἐκείνην, θὰ ἀνεκοινοῦτο ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐχάθηκεν ὁ κόσμος, κ. Κοθρῆ.

§100Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραβαίνετε τὸν Κανονισμὸν καὶ ἀποφεύγετε τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς προτάσεως. Δὲν γνωρίζω διὰ ποίους λόγους ἀποφεύγετε τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς προτάσεως.

§101Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀνηγγέλθη ἀπὸ ραδιοφώνου τὴν 18ην Νοεμβρίου 1960, μετὰ μακρὰν κυοφορίαν καὶ βάσανον. Ἐν συνεχεία παρεπέμφθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὑπέστη καὶ ἐκεῖ τὴν σχετικὴν ἐπεξεργασίαν. Ἀνέμενέ τις ἐπίσης, ὥστε ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπὶ ἔτη συγκέντρωσιν διανοήσεως καὶ πείρας εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ θέματα, ὅτι τὸ σχέδιον νόμου θὰ ἦτο ἄρτιον, θὰ ἦτο πλῆρες καὶ ἀπὸ αὐτοῦ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ καμμία παρέκκλισις. Ἐάν, μάλιστα λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ ἕνα σοβαρώτατον τομέα τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς, τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, ἡ ὁποία εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν πορείαν τοῦ Ἔθνους, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ 60% τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ συγκροτεῖται ἀπὸ ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι διαβιοῦν κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὰ ὀρεινά, εἰς τὴν ἀγροτικὴν ὕπαιθρον, θὰ ἀνέμενε καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἦτο τέλειον, νὰ μὴ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποστῇ οὐδὲ κατὰ κεραίαν ἐκ τοῦ κειμένου αὐτοῦ. Εἶπε κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος κ. Βουρδουμπᾶς, διερμηνεύων τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσῃ τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔτυχε τῆς συνεχοῦς, ἐνδελεχοῦς καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει προσωπικῆς παρακολουθήσεως ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ ὡς πρὸς τὴν θεμελίωσιν τῶν ὅρων τῶν οἰκονομικῶν καὶ ὡς πρὸς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Βέβαια, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι τὴν πολιτικὴν εὐθύνην τοῦ κειμένου τὴν ἔχει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἐγὼ δυσκολεύομαι νὰ πιστεύσω, ὅτι εἶναι προσωπική, ἰδική του διατύπωσις. Ἡ ἐξήγησις τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω, προσωπικῶς εἶναι, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχοντας ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην πρὸς τοὺς ἐντολοδόχους του, οἱ ὁποῖοι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα ἐπὶ διετίαν καὶ ἀπησχολημένος ἀπὸ τὰ πολλαπλᾶ του καθήκοντα, διεξῆλθεν ἐν τάχει τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν βιωσιμότητα τοῦ θεσμοῦ, ἀλλά, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν, κ. συνάδελφοι, ἐὰν πράγματι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὅπως κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὅπως ὑπεστηρίχθη ἐπανειλημμένως κατὰ τὰς συζητήσεις αὐτὰς ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι ἐὰν τυχὸν ἀποστῇ κανεὶς ἀπὸ τὰς διατάξεις του, τότε ἀνατρέπεται τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν στηρίζεται πλέον εἰς τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα, ἐπὶ τῶν ὁποίων διετυπώθη. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἰς ὅλας τὰς μακρὰς συζητήσεις ποὺ ἐγένοντο ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἠγωνίσθη ἐρρωμένως νὰ ὑπερασπίσῃ διάταξιν πρὸς διάταξιν, ἀλλὰ ἠναγκάσθη κάτω ἀπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, κάτω ἀπὸ τὰ σκληρὰ πλήγματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ διὰ νὰ εἶμαι σύμφωνος πρὸς τὴν ἱστορικὴν ἀκρίβειαν, τὰ πλήγματα αὐτὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶχαν καὶ μίαν συμπαράστασιν ἀπὸ μέρους πλειάδων συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως. Γνωρίζω τὶ ἐγένετο εἰς τὸ παρασκήνιον καὶ διαβήματα καὶ παραστάσεις, ἀλλὰ ποίαν ἄλλην χρείαν μαρτύρων ἔχομεν, ὅταν ἀπὸ μέρους μεγάλου ἀριθμοῦ βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως ἔχουν κατατεθῆ τροπολογίαι καὶ εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου ἄρθρου 10, τροπολογίαι αἴρουσαι κατὰ βάσιν τὴν διατύπωσιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει. Εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, παρὰ τὴν βάσανον, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ὁποίαν εἶχε, εἶναι ἕνα νομοσχέδιον ἀνάπηρον, εἶναι νομοσχέδιον ἄρρωστον, πάσχει ἐκ γενετῆς. Ἠναγκάσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ δεχθῇ τὴν πρώτην καὶ βασικὴν τροπολογίαν, ὅτι ἡ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἀρχίσῃ νὰ καταβάλλεται ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1962. Δὲν ἐδέχετο συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἔλεγεν, ὅτι ἀνατρέπονται τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα, ὅτι θὰ στερηθῇ ὁ Ο.Γ.Α. ἑνὸς σημαντικοῦ ποσοῦ τῶν 535.000.000 περίπου, διότι εἶχεν ἀνάγκην νὰ σχηματίσῃ ἕνα ἀποθεματικόν, προκειμένου νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν αὔξησιν τῶν συνταξιούχων κατὰ 3% καὶ ἐπὶ μίαν εἰκοσαετίαν. Καὶ ὅμως, μετὰ σοβαρὰν σκέψιν εἶδεν, ὅτι δὲν ἀνατρέπονται τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα καὶ ὁ Ο.Γ.Α. στερεῖται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τῶν 535.000.000 περίπου τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν, ἡ ὁποία συνίσταται ἀπὸ τὸ ἀκαθάριστον τεκμαρτὸν εἰσόδημα τοῦ 2%, ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τῶν ἁλωνιστικῶν μηχανῶν καὶ τῶν ἑλκυστήρων. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη καὶ βασικὴ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἐδέχθη. Δευτέρα τροπολογία, ἐπὶ τῆς ὁποίας εἶχε γίνει μεγάλη προσπάθεια ἀπὸ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι δὲν εἶναι σωστόν, ὅτι δὲν δύναται κανεὶς νὰ διανοηθῇ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ περικοποῦν αἱ πολεμικαὶ συντάξεις. Καὶ ἐν τούτοις, ἐνῷ εἰς τὴν μίαν συνεδρίαν ἠγωνίσθη διὰ νὰ ἀποτρέψῃ ἐνδεχόμενον ἐπιψηφίσεως τῆς τροπολογίας αὐτῆς δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἐν τούτοις τὴν ἑπομένην, μετὰ τὰς ἀγορεύσεις τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν τροπολογίαν ἐμεθόδευσε ὡς τροπολογίαν τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως. Καὶ τοῦτο ἀποστερεῖ, ἐπίσης, διαρκῶς τὸν Ο.Γ.Α. τῶν 35 ἑκατομμ. ἐτησίως. Ἐπροχώρησεν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν ἀποδοχὴν μιᾶς ἄλλης τροπολογίας εἰς τὸ ἄρθρον 5 τῆς σοφῆς ἐκείνης διατάξεως, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἠσφαλισμένη χήρα ἡ ἔχουσα τέκνα μέχρι 14 ἐτῶν τότε ἀπελάμβανε πλήρους συντάξεως καὶ κατ’ ἀκολουθίαν αὐτῆς τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἀπαλείψεως, δηλαδὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἔγινεν ἀνάλογος τροποποίησις τοῦ ἄρθρου 6. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 7. Ἀπεδείχθη καὶ ἐκεῖ, ὅπως πράγματι, ὁ φυσικὸς φορεὺς καὶ αἱ ἰατρικαὶ φροντίδες εἶναι δυνατὸν νὰ παρέχωνται καλλίτερον ἀπὸ τὸν φυσικόν των φορέα, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς. Ὅλα αὐτὰ τί σημαίνουν, κ. Ὑπουργέ τῆς Γεωργίας; Ὅτι, πράγματι, δὲν ἀνταποκρίνονται τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα καὶ μὲ αὐτὴν τὴν θυσίαν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ὁ Ο. Γ.Α. τῶν 550 ἑκατομμυρίων ἐφεξῆς, τῶν 35 ἑκατομμυρίων, κατ’ ἔτος, καὶ τὰς ἀκαθορίστους ἄλλας ἐπιβαρύνσεις ἡ μείωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ ἀπὸ τὰς γενομένας τροπολογίας.

§102Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε, ἀποδεικνύουν τὴν καλὴν πίστιν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ νὰ ἀποδέχεται τὰ ἐκ τῆς συζητήσεως προκύπτοντα συμπεράσματα, νὰ τὰ διατυπώνῃ εἰς τροπολογίας. Περιμένομεν ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἔστω καὶ τόσον ἀργά, νὰ ἐπιδείξῃ τὴν αὐτὴν καλὴν πίστιν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἀκόμη δὲν τὴν εἴδαμεν ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§103Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις κάμνει τὸ καθῆκόν της μὲ ἕνα αἴσθημα ἠθικῆς εὐθύνης ἀπέναντι καὶ τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ. Δὲν μονοπωλεῖ τὸ ἐνδιαφέρον της, ἀλλ’ ἀγωνίζεται νὰ σᾶς πείσῃ, διότι ἐκεῖ θέλω νὰ καταλήξω. Εἴχατε ἀγωνισθῆ, εἴχατε εἴπει, ὅτι ἀνατρέπονται τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα, ὅταν ἔγινε συζήτησις τότε καὶ εἴπατε, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, διότι ἔχει στηριχθῆ ἐπὶ ὡρισμένων οἰκονομικῶν δεδομένων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν δυνάμεθα ν’ ἀποστῶμεν, ἐνῷ, τώρα, δι’ ὡρισμένων τροπολογιῶν ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν ἀνατρέπονται, οὔτε ὁ προϋπολογισμὸς καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἡ σύνταξις. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 10. Ἡ νέα διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 10, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς τροπολογίας ποὺ ἔχουν γίνει ἕως σήμερον, καθιστοῦν τὸ ἀρχικὸν κείμενον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀγνώριστον. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ ἔλλειψις γνωριμότητος πρὸς τὸ ἀρχικὸν κείμενον εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ καὶ τῶν ἀγροτῶν καὶ τοῦ Ἔθνους, γενικώτερον. Εἰς τὸ ἄρθρον 10 ἡ πρώτη καὶ βασικὴ τροποποίησις εἶναι, ὅτι ἡ ἐνιαυσία τεκμαρτὴ ἀκαθόριστος πρόσοδος, ἀντὶ νὰ ὁρίζεται ἑνιαία δι’ ὅλην τὴν ἐπικράτειαν, χωρίζεται κατὰ Δήμους καὶ Κοινότητας. Βεβαίως παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ο.Γ.Α. διὰ Διατάγματος ν’ ἀποφασίσῃ διὰ μεγαλυτέρας ἢ μικροτέρας περιοχάς, ποὺ τελοῦν ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς οἰκονομικοὺς ὅρους. Πάντως, εἶναι μία βελτίωσις, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία. Δεύτερον, διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς μέσης ἐτησίας τεκμαρτῆς προσόδου, ἐνῷ κατὰ τὸ ἀρχικὸν κείμενον λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ μέση ἀπόδοσις τῆς τελευταίας τριετίας, τώρα δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ μέση ἀπόδοσις τῆς τελευταίας τριετίας, πλὴν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταρτισθῇ πίναξ μέσης ἀποδόσεως μὲ βάσιν τὰς δύο τελευταίας ἐσοδείας, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον, εἰς τὰς δύο ἐσοδείας νὰ ὑπάρξῃ στροφὴ καὶ ἐν τούτοις δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς τὸν ἀγρότην νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ πίνακος, διότι ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱ πίνακες αὐτοί, κατὰ τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναθεωρηθοῦν, πρὸ τῆς παρελεύσεως διετίας. Ὅσον, λοιπόν, ἐπιμηκύνεται τὸ διάστημα αὐτό, τόσον, βεβαίως, τὰ πράγματα εἶναι βελτιωμένα. Θὰ ἀπαριθμήσω ὅλες αὐτὲς τὶς βελτιώσεις, διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πράγματι, τὸ νομοσχέδιόν σας δὲν εἶναι μελετημένον, διὰ νὰ καταλήξω ἐκεῖ ποὺ θέλω, διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐν τάχει διετυπώθη, χωρὶς νὰ βασανισθῇ, ὡς ἔπρεπε. Τρίτον, ἀπὸ τὴν μέσην πρόσοδον ἐξαιροῦνται αἱ θεριζοαλωνιστικαὶ μηχαναί, ποὺ ἀνήκουν εἰς γεωργικοὺς συνεταιρισμούς, ὅπως εἶναι οἱ ἑλκυστῆρες ποὺ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν κίνησιν τῶν θεριζοαλωνιστικῶν μηχανῶν. Μειοῦται, ἐν συνεχείᾳ, ἡ ἐτησία πρόσοδος τῶν ἀρτεργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ 8.000 ἔγιναν 5.000. Ἐπίσης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθυστέρησιν, αὕτη περιορίζεται εἰς τὸ 1% ἐπὶ πλέον τῆς ἀρχικῆς ὀφειλῆς. Καὶ αὐτὸ διὰ διάστημα τριῶν μηνῶν καὶ ὄχι διὰ διάστημα ἑνὸς μηνός, ὅπως ἦτο ἡ ἀρχικὴ διατύπωσις καὶ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ 12% τῆς ἀρχικῆς ὀφειλῆς. Πάντα ταῦτα δεικνύουν, ὅτι ὑπῆρχον περιθώρια καὶ τὰ περιθώρια αὐτὰ δὲν ἠθέλησεν, ἐκ προοιμίου, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὰ ἴδῃ, ἐθεώρησεν, ὅτι αὐτὸ εἶναι μία ἀντιπολιτευτικὴ διάθεσις πρὸς τὸ νομοσχέδιον, ἐνῷ ἡ ἰδική μας ἦτο νὰ συμβάλωμεν, ὅσον ἦτο δυνατὸν εἰς τὴν καλλιτέρευσιν τοῦ σχεδίου νόμου. Διότι, ὅπως ἐξήγησα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τώρα ἡ βιωσιμότης καὶ ἡ στερέωσις τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐνδιαφέρει καὶ ἡμᾶς, διότι εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν πορείαν τοῦ Ἔθνους. Ποία εἶναι ἡ ἰδική μας πρόθεσις; Εἶχε διακηρύξει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὅτι τὸ θέμα κακῶς συμπλέκεται μὲ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῶν κινδύνων παραγωγῆς καὶ ὅτι κακῶς συμπλέκεται μὲ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῶν κινδύνων ἀσθενείας. Ἡ Κυβέρνησις ἐπανειλημμένως ἔχει ἐπαγγελθῆ, καὶ τώρα καὶ παλαιότερον τὴν πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καὶ μάλιστα ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιβαρύνσεως ἀπὸ μέρους τῶν ἀγροτῶν, πλὴν μιᾶς εἰσφορᾶς εἰς τοὺς ἀποδεδειγμένως εὐπόρους κατὰ τὸν νόμον 3477)55. Θὰ ἔπρεπε ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις νὰ παραμείνουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας καὶ νὰ χρηματοδοτοῦνται ἐκ μέρους τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἶναι μία ἐπαγγελία, ἡ ὁποία ἐδόθη, ὅπως εἶπον καὶ παλαιότερον καὶ προσφάτως, ἐνῷ σήμερον, παρὰ τὰς ἐπαγγελίας αὐτάς, θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Ο.Γ.Α. μὲ τὰ ἔξοδα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, τῶν ἰατρικῶν φροντίδων, διότι κακῶς ἀναφέρεται περὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Φαρμακευτικὴ περίθαλψις δὲν ὑπάρχει καὶ αὐτὴ ἡ ὑποτυπώδης φαρμακευτικὴ περίθαλψις ποὺ ὑπῆρχε κατὰ τὸν νόμον 3477 δὲν θὰ διατίθεται ἐτησίως. Συνεπῶς, περιοριζόμεθα εἰς τὰς στοιχειώδεις ἰατρικὰς φροντίδας μὲ πλήρη ἐπιβάρυνσιν ἀπὸ μέρους τοῦ Ο.Γ.Α. Τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον κακῶς συμπλέκεται μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἶναι ἡ ἀσφάλισις τῶν κινδύνων τῆς παραγωγῆς. Ἀνεξαρτήτως τῆς ἀπόψεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ ἡ ὁποία διετυπώθη καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, ὅτι αὕτη ἡ ἀσφάλισις, ὡς ἀφορῶσα πράγματα καὶ ὄχι πρόσωπα κακῶς συμπλέκεται μὲ τὸ θέμα, ἐγὼ δὲν στέκομαι εἰς αὐτὴν τὴν ἄποψιν. Στέκομαι εἰς τὸ ὅτι ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῶν κινδύνων παραγωγῆς πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας μελέτης. Νὰ παραμείνῃ ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις καὶ ἡ νοσοκομειακὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, μὲ ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ νὰ ἀπομονωθῇ τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως. Ἡ ἰδική μας ἄποψις, ἡ ἀρχικὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἐμμένομεν, εἶναι, ὅτι δὲν θὰ πρέπει εἰς τὴν ἀρχὴν νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ ἀγρότης. Πρέπει πρῶτα νὰ πάρῃ καὶ ἔπειτα νὰ δώσῃ. Καὶ τοῦτο δὲ διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διὰ νὰ καταδείξωμεν τὴν στοργὴν τῆς πολιτείας εἰς τὴν ὕπαιθρον, καὶ δεύτερον, διότι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία ἴση μεταχείρισις. Κατὰ τὴν στιγμήν, δηλαδή, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν δι’ ἄλλας κατηγορίας ἠσφαλισμένων κοινωνικοὶ πόροι τῶν 535 ἑκατομμ. δραχμ., διὰ τὸν αὐτόν, ἀκριβῶς, λόγον θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἀντιστοίχως κοινωνικοὶ πόροι τοῦ αὐτοῦ ὕψους, οἱ ὁποῖοι νὰ κατευθυνθοῦν εἰς τὴν ἀγροτικὴν ὕπαιθρον. Ἀκόμα, ὥρισε τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιουμένων, αὐτὸ εἶναι μία πολιτική, καθώρισεν, ὅμως, καὶ τὰς δαπάνας καὶ τοὺς πόρους. Καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ σχεδίου αὐτοῦ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ κανείς. Τώρα, ὡς πρὸς τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον, ἐπιμένομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπομονωθῇ καὶ ἀπὸ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ ἀπὸ τὴν νοσοκομειακὴν ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῶν κινδύνων τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδίας μελέτης, καὶ νὰ παρέχῃ καθαρῶς σύνταξιν μὲ ἀριθμὸν δικαιούχων, ὡς τὸν ἔχει καθορίσει τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον. Καὶ ἤδη ἐρωτᾶται. Εἶναι δυνατὴ ἡ οἰκονομικὴ θεμελίωσις, εἶναι δυνατὴ ἡ στερέωσις καὶ εἶναι δυνατὴ ἡ βιωσιμότης τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ; Πράγματι, κ. συνάδελφοι, εἶναι δυνατή, ἐὰν παραμείνῃ τὸ 2% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων, καὶ παραμείνῃ αὐτὸς ὁ κοινωνικὸς πόρος καὶ ἐξακολουθήσῃ τὸ 2,80 τοῦ φόρου τοῦ καπνοῦ νὰ εἰσπράττεται ἀπὸ τὸ Δημόσιον καὶ νὰ ἀποδίδεται εἰς τὸν Ο.Γ.Α. Αὐτὰ εἶναι 45 ἑκατ. Πέραν τῶν 45 αὐτῶν ἑκατομμυρίων ἔχομεν τὰ 600 ἑκατομμύρια κοινωνικὴν εἰσφοράν. Ἔχουμε τὰ 100 ἑκατομμ. ἀπὸ τὰ διακινούμενα προϊόντα. Ὁ μέσος ὅρος τὸ 3%, ὅπως ἀνέφερεν ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις εἶναι 225 ἑκατομμ. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι θὰ γίνῃ μία προσεκτικὴ παρακολούθησις, ἐὰν δεχθῶμεν ὅσα ἐπεβεβαίωσεν ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι πᾶμε εἰς μίαν αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ φθάσωμεν τὰ 280 ἑκατομμύρια. Ἐὰν προσθέσωμεν τὰ 45 ἑκατομμύρια, τὰ 600 ἑκατομμύρια τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς καὶ τὰ 35 ἑκατομμύρια μὲ τὰ ὁποῖα θὰ διοικῆται ὁ Ο.Γ.Α., διότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἀπομονωθῇ τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως, πρέπει νὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα ποσὸν τῶν 890 ἑκατομμυρίων. Μὲ αὐτὸ τὸ ποσὸν εἴμεθα εἰς θέσιν ν’ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ κατὰ τὸ κυβερνητικὸν σχέδιον τὴν σύνταξιν, εἴμεθα εἰς θέσιν ν’ ἀντιμετωπίσωμεν εἰς 4 ἔτη τὴν αὔξησιν διὰ μίαν εἰκοσαετίαν περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ ἡ σχετικὴ αἴτησις. Ἀλλὰ μέχρι σήμερον κατεδείχθη, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι λύσεις. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν λύσις πέραν τῆς τριετίας καὶ τετραετίας καὶ διὰ τὴν αὔξησιν τῶν συνταξιούχων καὶ διὰ τὴν βιωσιμότητα τοῦ θεσμοῦ. Ἄλλως τε, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχεν εἴπει πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν ἐὰν δὲν ἔχωμεν ἀποθεματικόν. Καὶ ἐν τούτοις τὸ ἀποθεματικὸν τὸ διέγραφε διότι πιστεύει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ ὁ θεσμός.

§104Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κάνετε λάθος κύριε συνάδελφε. Δὲν τὸ διέγραψα, τὸ περιώρισα.

§105Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶπα ὅτι μὲ τὴν τροπολογίαν ποὺ ἐκάματε δεκτὴν ἐστερήθη ὁ Ο.Γ.Α. τῶν ἀποθεμάτων του. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἐρωτᾶται. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ, εἶναι δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ νὰ ἀποδώσῃ; Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ. Ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ἕνας σημαντικὸς ἀριθμὸς Ἑλλήνων ἀγροτῶν ἔχουν παραγωγὴν εἰς ὕψος αὐτοκαταναλώσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πιστευτὸν ὅτι εἶναι εὔκολον νὰ προσφέρῃ ἐκεῖνο ποὺ ὁ νόμος ἐπιτάσσει. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διατύπωσιν, διότι ἀπὸ τὴν μέχρι σήμερον πορείαν τῶν συζητήσεων ἔχει ἀποδείξει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προβῇ εἰς ὑποχωρήσεις, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ἀποδώσῃ, καὶ ὅτι ὁ θεσμὸς τὸν ὁποῖον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἱδρύει δὲν θὰ ἔχῃ βιωσιμότητα. Καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην, εἴτε ἡ Κυβέρνησις αὐτή, εἴτε ἄλλη Κυβέρνησις νὰ ἀναζητήσῃ ἄλλους τρόπους πρὸς εἴσπραξιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος ποσοῦ, διότι θὰ πεισθῇ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ ὁ θεσμός.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§107Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον θίγει τὸ ἄρθρον 10 ἔλαβον ἤδη θέσιν καὶ ἐξέθεσαν τὰς ἀπόψεις των καὶ ἐξεδήλωσαν τὴν ἀντίθεσίν των κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἀγροτικῆς Φιλελευθέρας Ἑνώσεως καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν κ. συναδέλφων τοῦ Κόμματός μας, καὶ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ Βήματος κ. Κοκκέβης. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ καταπονήσω περισσότερον τὸ Σῶμα καὶ θὰ εἶμαι σύντομος. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐξεθέσαμεν ἔκτοτε τὰς ἀπόψεις μας καὶ ἀντεδράσαμεν ἐντόνως κατὰ τοῦ ἄρθρου 10. Ὀφείλω νὰ τονίσω ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ὅτι ὄχι μόνον οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως οἱ ὁποῖοι συμμετεῖχον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐξεδήλωσαν ἐπίσης καὶ αὐτοὶ τὴν ἀντίθεσίν των. Καὶ ὅταν ἐπροτάθη ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 ἐνθυμεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἰς ποίαν δύσκολον θέσιν εὑρέθη. Ἐδήλωσε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 10 ὡς ἔχει, διότι θεωρεῖ τὴν διάταξιν βασικὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὅτι δὲν δύναται νὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν. Παρεκλήθην τότε ἀπὸ συνάδελφον τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ ἐζήτησα ἀναβολὴν τῆς ψηφοφορίας διὰ νὰ εὑρεθῇ διέξοδος διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν. Τὴν ἑπομένην οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ πιεσθέντες προφανῶς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν ψηφοφορίαν, ἐψήφισαν τὸ ἄρθρον 10. Αὐτὰ τὰ λέγω, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν προχθεσινὴν ἀγόρευσίν του, εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας χωρὶς νὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ κανένα, κατέθεσεν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ἐπὶ ὡρισμένων περιπτώσεων τοῦ ἄρθρου 10. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν λόγῳ τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων, περιώδευσα εἰς τὴν ὕπαιθρον τοῦ Νομοῦ Καβάλας καὶ ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὅπως ἦτο φυσικὸν κύριον θέμα τῶν ὁμιλιῶν μου καὶ τῶν συζητήσεών μου μὲ τοὺς ἀγρότας ἦτο τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Καὶ πρὸς τοῦτο ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως τῆς Καβάλας, οἵτινες δύνανται νὰ δηλώσουν μὲ πόσην ἀντικειμενικότητα ἀνέλυα τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, διότι γνωρίζητε τὶ ἐλέγετο τότε διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Κοινοβουλευτικὴν Ὁμάδα καὶ συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκολουθήσω ἔντονον ἀντιπολιτευτικὴν τακτικήν. Κατὰ τὰς συζητήσεις αὐτὰς μετὰ τῶν ἀγροτῶν, ἐξεδηλοῦτο ἡ ἀντίδρασις αὐτῶν α) κατὰ τῆς διατάξεως ἡ ὁποία προβλέπει τὸ 65ον ἔτος ὡς ὅριον ἡλικίας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἔλεγον νὰ φθάσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν ἡλικίαν μὲ τὴν σκληρὰν καὶ βασανιστικὴν ἐργασίαν μας καὶ μὲ τὸν τρόπον ποὺ διατρεφόμεθα; Ἀκόμη μεγαλυτέρα ἦτο ἡ ἀντίδρασίς των κατὰ τῆς διατάξεως ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι καὶ ἡ σύζυγος τοῦ ἀγρότου 65 ἐτῶν διὰ νὰ λάβουν σύνταξιν ἀμφότεροι 300 δραχμῶν. Ὅταν ὅμως τοὺς ἔλεγα διὰ τὴν εἰσφορὰν καὶ τοὺς ἀνέλυα τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 10 ἐξανίσταντο ἀκόμη περισσότερον. Μοῦ ἔλεγον χαρακτηριστικῶς: «Καταλάβαμε! Μᾶς κόβουν τὸ αὐτὶ καὶ μᾶς δίνουν νὰ τὸ φᾶμε». Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε προχθὲς ὅτι ἐκ λόγων δικαιοσύνης καὶ ἀξιοπρεπείας πρέπει καὶ οἱ ἀγρόται νὰ καταβάλλουν εἰσφοράν. Μᾶς εἶπεν εἰδικώτερον ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἐπιβάλλει νὰ μὴ ἀφήσουν οἱ ἀγρόται διὰ τὴν ἀσφάλισίν των νὰ καταβάλουν αἱ ἄλλαι τάξεις. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἐπιβάλλει τὸ ἀντίστροφον. Ἡ δικαιοσύνη ἐπιβάλλει νὰ πληρώσουν καὶ μίαν φορὰν ὅλοι ἐκεῖνοι διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ὁποίων ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἐπὶ δεκαετηρίδας πληρώνει. Ἀκόμη προσφάτως ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος 4104 ἐτέθη φορολογία 25 λεπτῶν κατὰ κιλὸν ἅλατος, ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. Ποῖοι πληρώνουν τὸ μεγαλύτερον μέρος αὐτῆς τῆς νέας φορολογίας; Οἱ γεωργοί, οἱ κτηνοτρόφοι καὶ οἱ ἁλιεῖς, κύριοι βουλευταί. Δικαιοῦνται συνεπῶς καὶ οἱ ἀγρόται νὰ ἀξιώνουν ὅπως ὁ ἰδικός των Ὀργανισμὸς στηριχθῇ μόνον εἰς κοινωνικοὺς πόρους καὶ τὸν προϋπολογισμόν, νὰ πληρώσῃ δηλαδὴ δι’ αὐτοὺς τὸ κοινωνικὸν σύνολον, τοὐλάχιστον δι’ ὀλίγα ἔτη ὅπως πληρώνουν οἱ ἀγρόται ἐπὶ 10ετηρίδας, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὰ Ταμεῖα τῶν ἄλλων τάξεων. Ἐξ ἄλλου καὶ οἱ ἀγρόται θὰ πληρώνουν ἐφ’ ὅσον οἱ πόροι τοῦ ἄρθρου 11 εἶναι κοινωνικοί. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ φορολογίας ἐμμέσου, ἡ ὁποία ὡς γνωστόν, κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν ἐπιβαρύνει καὶ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Μὴ λησμονῶμεν ἀκόμη, κ.κ. βουλευταί, ὅτι οἱ ἀγρόται πληρώνουν καὶ διὰ τὸ σύνολον τῶν ἀσφαλιστικῶν δαπανῶν, διότι ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτοί, καταβάλλουν ὡς καταναλωταί, μέγα μέρος τῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἐργοδότου, ἡ ὁποία εἰσφορὰ ὑπολογίζεται ἐπὶ τοῦ κόστους τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Διὰ νὰ ἀποφευχθῇ τὸ βαρὺ αὐτὸ κτύπημα διὰ τοὺς ἀγρότας, κ.κ. βουλευταί, τὴν εἰσφορὰν ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος ἐπροτείναμεν νὰ παραμείνῃ ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ ἀσφάλισις τῆς παραγωγῆς κατὰ χαλάζης καὶ παγετοῦ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὡς ἀντεμετωπίζετο μέχρι σήμερον διὰ τῆς ΑΤΕ μειουμένου τοῦ ἀσφαλίστρου καὶ ἁπλουποιουμένων τῶν διατυπώσεων καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον νὰ περιορίσῃ τὸν σκοπόν του μόνον εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος, διὰ τὴν ὁποίαν ἀρκοῦν οἱ προβλεπόμενοι ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νομοσχεδίου κοινωνικοὶ πόροι.

§108Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπειδή, κ. συνάδελφε, ὁμιλεῖτε, ὡς ἰσχυρίζεσθε, ἐκ τῆς πείρας σας τὴν ὁποίαν ἀπεκτήσατε κατὰ τὴν περιοδείαν σας εἰς τὴν ἰδιαιτέραν σας περιφέρειαν, θέλω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἡ ἰδιαιτέρα σας περιφέρεια εἶναι καπνοπαραγωγική. Ὁ καπνός, εἶναι τὸ κύριον εἰσόδημα. Μέχρι τοῦδε, οἱ παραγωγοὶ ἐπλήρωναν τὸ 2,80% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς των τοῦ καπνοῦ. Ἤδη μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ πληρώνουν τὸ αὐτὸ περίπου ποσὸν καὶ θὰ ἔχουν καὶ ὅλας τὰς παροχὰς ποὺ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, δηλαδὴ σύνταξιν γήρατος, περίθαλψιν ἀσθενείας καὶ ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς. Πῶς, λοιπόν, ἀντέδρασαν οἱ χωρικοὶ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ ποὺ λέγετε; Ἢ δὲν διεφωτίσατε τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν, ἢ τὸ νομοσχέδιον διεβλήθη. Ἄλλο συμπέρασμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ.

§109Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Εὐχαριστῶ, τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι μοῦ ὑπενθύμισε αὐτὸ τὸ περίφημον 2,80%. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ ποσὸν τὸ πληρώνουν οἱ καπνέμποροι καὶ εἰς τὸν παραγωγὸν δὲν εἶχε ἄμεσον ἐπίδρασιν. Βεβαίως, ὁ καπνέμπορος τὸ ὑπολογίζει εἰς τὸ κόστος, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶτε τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα. Τώρα τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ τὸ πληρώνουν οἱ παραγωγοὶ ἀπ’ εὐθείας καὶ οἱ καπνέμποροι προφανῶς θὰ καρποῦνται τὸ 2,80%. Ἐγγυᾶσθε, σεῖς, ὅτι οἱ καπνέμποροι θὰ τὸ προσθέτουν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ καπνοῦ ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ;

§110Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐάν, κ. συνάδελφε, εἴχατε διαβάσει τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ ἐλέγατε αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι προκειμένου διὰ τὸν καπνὸν τὸ 3% θὰ εἰσπράττεται ὅπως εἰσπράττετο μέχρι τοῦδε, θὰ παρακρατῆται, δηλαδή, ὑπὸ τοῦ καπνεμπόρου. Ἐάν, συνεπῶς, τὸ ποσὸν αὐτὸ προηγουμένως τὸ ἐπλήρωναν οἱ καπνέμποροι, ἐκεῖνοι θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ τὸ πληρώνουν καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ἐὰν τὸ ἐπλήρωναν οἱ παραγωγοί, ὅπως πιστεύω, ἐγώ, τότε οἱ παραγωγοὶ θὰ τὸ πληρώνουν καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλά, κ. συνάδελφε, δὲν πρέπει νὰ προσπαθῶμεν νὰ ἐξαπατῶμεν τὸν κόσμον. Πρέπει πρὸς ὅλους, νὰ λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν. Τὸ 3%, καὶ πρῶτα καὶ τώρα, τὸ πληρώνουν οἱ παραγωγοί.

§111Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σεῖς ἐξαπατᾶτε τὸν κόσμον. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐτροποποιήσατε τὴν διάταξιν μόλις προσφάτως.

§112Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε, ἐγὼ λέγω τὴν ἀλήθειαν. Τὸ 3% τὸ πληρώνουν οἱ παραγωγοί. Τὸ ἐπλήρωναν καὶ πρῶτα, θὰ τὸ πληρώνουν καὶ τώρα. Ἐὰν ἐτροποποίησα τὴν διάταξιν, τὸ ἔκαμα διὰ τὴν εὐκολίαν τῆς εἰσπράξεως τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ.

§113Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Τὸ 3% θὰ τὸ κρατῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον ὁ καπνέμπορος;

§114Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαίως.

§115Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Δὲν ἐγνώριζα, κ. Ὑπουργέ, ὅτι μετεβάλλατε τὴν διάταξιν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν δικαιοῦσθε νὰ λέγετε, ὅτι ἐγὼ διέβαλα τὸ νομοσχέδιον. Ὅταν ὡμίλουν πρὸς τοὺς ἀγρότας εἶχα τὸ αὐτούσιον, τὸ ἰδικόν σας κείμενον. Ἐὰν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀντελήφθητε τὴν πλάνην σας μετεβάλατε τὴν διάταξιν, δικαιοῦσθε νὰ ζητῆται καὶ «ρέστα»; Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἶσθε προσεκτικώτερος εἰς τὰς ἐκφράσεις σας.

§116Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγώ, κ. συνάδελφε, δὲν εἶπον, ὅτι σεῖς προσωπικῶς διεβάλατε τὸ νομοσχέδιον. Εἶπον ἀορίστως, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ διαβληθῇ. Τοῦτο δὲ ἔρχεται ὡς λογικὸν συμπέρασμα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ὑπεστηρίξαμεν.

§117Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Μὴ λησμονῆτε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι οἱ καπνέμποροι δὲν εἶναι μόνον καλλιεργηταὶ καπνοῦ. Ἐλάχιστοι εἶναι οἱ μονοκαλλιεργηταί. Τώρα μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, οἱ παραγωγοὶ θὰ πληρώνουν 3% καὶ διὰ τὰ ἄλλα μικροεισοδήματα ποὺ ἔχουν, δι’ ὅλα τὰ εἰσοδήματά των. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κ. βουλευταί, τὸ ἄρθρον 10 πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ἐάν, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν, ἂς ἐπιβληθῇ, τοὐλάχιστον εἰσφορὰ εἰς τὰ διακινούμενα προϊόντα, ὅπως ἐγένετο καὶ μέχρι τοῦδε. Εἰσφορὰ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων μὲ ταὐτόχρονον πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, θὰ ἀποδώσῃ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις. Παρέστην, κ. βουλευταί, τὴν 14.1.1961 εἰς ἕνα συνέδριον τῶν Κοινοταρχῶν τοῦ Νομοῦ Καβάλας καὶ μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ἡ ὁμιλία τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως τῶν Κοινοτικῶν Γραμματέων. Εἶχεν οὗτος πλήρη στοιχεῖα περὶ τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ ὑπεδείκνυε σωστοὺς τρόπους πατάξεώς της. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι ἡ εἰσφορὰ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων καὶ μὲ πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς θὰ ἀποδώσῃ καὶ θὰ ὑπερκαλύψῃ τὸ ποσὸν τῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἄρθρου 10. Τὴν δαπάνην τῆς ἀγροφυλακῆς τὸ ἐτόνισα, κατ’ ἐπανάληψιν, τὸ ἐτόνισαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ τὴν ἀναλάβῃ ὁ προϋπολογισμός. Ἡ ἀγροφυλακὴ κατέστη ἀναπόσπαστον τμῆμα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ προσφέρει γενικωτέρας σημασίας ὑπηρεσίας. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πόρους τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τὸ Κράτος πρέπει ἐπὶ τέλους, νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ἐκ τοῦ Ν. 1910)1951 ὑποχρεώσεις του. Ἔτσι ὁλόκληρον τὸ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων θὰ περιέρχεται εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι λόγοι δικαιοσύνης ἐπιβάλλουν ἡ εἰσφορὰ νὰ ἐπιβληθῇ, ἐφ’ ὅλων τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ οὐχὶ μόνον ἐπὶ τῶν διακινουμένων. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, ἐκεῖνος ποὺ ἔχει πλεόνασμα προϊόντος καὶ πωλεῖ, ἀσφαλῶς εἶναι πλουσιώτερος ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ κρατεῖ τὸ προϊόν του διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκογενείας του. Τὶ θέλετε νὰ τοῦ πάρετε αὐτοῦ τοῦ ὁποίου τὸ προϊὸν δὲν περισσεύει, ὥστε νὰ πωλήσῃ ἐξ αὐτοῦ εἰς τὴν ἀγοράν; Ἢ μήπως νομίζετε ὡς δικαιοτέραν φορολογίαν τὴν κεφαλικὴν τοιαύτην; Φοβοῦμαι, ὅτι καὶ αὐτὸ δυνατὸν νὰ τὸ ὑποστηρίξετε. Ἀλλά, κ. βουλευταί, κατ’ ἐπανάληψιν ἐλέχθη τὸ σύστημα τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῆς τεκμαρτῆς ἀκαθαρίστου προσόδου, θὰ ἀποδειχθῇ καταστρεπτικόν, ὄχι μόνον διὰ τὸν θεσμόν, ἀλλὰ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὅταν μετά τινα ἔτη ἀντιληφθοῦν οἱ ἀγρόται περὶ τίνος πρόκειται, ὅταν ἀντιληφθοῦν πόσον βαρὺ τίμημα θὰ καταβάλουν ἀντὶ αὐτῆς τῆς πενιχρᾶς ἀπολαυῆς, ἀντιλαμβάνεσθε τὶ σάλος καὶ τὶ χάος θὰ ἐπικρατήσῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις ποὺ θὰ κατέχῃ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὴν ἀρχήν, θὰ σπεύσῃ προτροπάδην νὰ διαγράψῃ τὸ ἄρθρον 10 καὶ νὰ μεταβάλῃ τὸ σύστημα εἰσφορᾶς. Ἀλλ’ αἱ συνέπειαι, κ. συνάδελφοι, ἐκ τῆς ἐκρύθμου καταστάσεως ποὺ θὰ δημιουργηθῇ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον δὲν θὰ εἶναι μόνον ὀδυνηραὶ διὰ μίαν μερίδα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Θὰ πλήξουν τὸ Ἔθνος.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γλιγλῆς, ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Κ. Δεσποτόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§119Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κριτικὴ ἡ ὁποία ἠσκήθη μέχρι τοῦδε ἐπὶ τοῦ ἀναμορφωθέντος ἄρθρου 10, ἀλλὰ καὶ πρὸ καὶ μετὰ τὴν ἀναμόρφωσίν του, ὑπῆρξε τόσον βάσιμος καὶ πειστικὴ, ὥστε πραγματικῶς ἀμφιβάλλω, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐνδομύχως, ἐξακολουθῇ νὰ ὑποστηρίζῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον. Γενικαὶ παρατηρήσεις ἠκούσθησαν καὶ δὲν θὰ ἤθελα νὰ τὰς ἐπαναλάβω. Νομίζω, ὅτι πρακτικώτερον θὰ ἦτο νὰ ἔρχωνται τὰ ἐπὶ μέρους θέματα ἑκάστης περιοχῆς καὶ ἡ εἰκὼν τὴν ὁποίαν παρουσιάζει αὕτη, ὥστε ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπὸ τὰς ἐπὶ μέρους ἐντυπώσεις νὰ καταλήγουν εἰς γνώμην κατὰ πόσον τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Τελευταίως ἔλαβε χώραν εἰς Χίον μία σύσκεψις κρατικῶν παραγόντων, ἀλλὰ καὶ ἐκπροσώπων διαφόρων ὀργανισμῶν οἵτινες ἠσχολήθησαν μὲ τὰ ζητήματα τοῦ τόπου καὶ ἰδιαιτέρως μὲ τὰ γεωργικὰ. Ὁ Γεωπόνος κ. Πιττῆς, ὅστις εἶναι τοποθετημένος παρὰ τῇ Διευ)νσει Γεωργίας τοῦ Νομοῦ Χίου ὑπῆρξεν ὁ εἰσηγητὴς μιᾶς μελέτης ἐπὶ τῶν θεμάτων βορ. περιοχῶν τῆς Χίου. Ἐκ τῆς ἐκθέσεώς του αὐτῆς θέτω ὑπ’ ὄψει τῶν κυρίων συναδέλφων καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὰς κάτωθι περικοπάς: (Ἀναγινώσκει). Ἐὰν τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα μιᾶς οἰκογενείας εἶναι 8.500 δραχμὲς, τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἶναι 2.000 κατ’ ἔτος. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν δι’ ἔξοδα καλλιεργείας, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, τὸ 50%, τότε ἔχομεν κατὰ κεφαλὴν καθαρὸν εἰσόδημα χιλίων δραχμῶν, διὰ τὴν Χίον.

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ὑπολογίζετε τὸ εἰσόδημα ἀπὸ ἐξωγεωργικὰς ἀσχολίας.

§121Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἀναφέρομαι εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ γεωπόνου.

§122Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἡ Χίος εἶναι μία περιοχὴ τῆς ὁποίας ἡ οἰκονομία βασίζεται κυρίως εἰς τὰς ἐξωγεωργικὰς ἀσχολίας, εἰς τὴν ναυτιλίαν.

§123Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ τὰ εἰσοδήματα ἀπὸ τὴν ναυτιλίαν τὰ ἔχουν ὡρισμέναι περιοχαί, ὅπως τῶν Καρδαμύλων, τῶν Οἰνουσῶν καὶ τῆς Λαγκάδας. Αὐταὶ κυρίως αἱ περιοχαὶ ἔχουν ναυτιλιακὰ ἐμβάσματα. Αἱ ἄλλαι περιοχαὶ δὲν ἔχουν καθόλου ἢ ἐλάχιστα.

§124Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἐπίδοσις ἡ ναυτιλιακὴ εἶναι μειωμένη ὅπου τὰ γεωργικὰ εἰσοδήματα εἶναι μεγαλύτερα. Τοὐναντίον, ὅπου εἶναι τὰ γεωργικὰ εἰσοδήματα μικρότερα, ἡ ναυτιλιακὴ ἐπίδοσις εἶναι ἀνεπτυγμένη.

§125Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐλάχιστοι ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῶν περιοχῶν τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος ἔχουν ἀπασχόλησιν εἰς τὴν ναυτιλίαν. Ὁ ἀριθμός των εἶναι τόσον μικρός, ὥστε νὰ μὴν ἔχουν ἐπίδρασιν εἰς τὴν οἰκονομίαν τῶν περιοχῶν αὐτῶν. Συνεπῶς, εἶναι ἀκριβῆ τὰ ὅσα ὑπεστήριξεν ὁ κ. συνάδελφος.

§126Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ συνεχίζει ὁ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ Χίος δὲν εἶναι εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εἰς ὅλας της τὰς περιοχάς, θὰ σᾶς ἀναγνώσω ὡρισμένας περικοπὰς ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἑνώσεως Μαστιχοπαραγωγῶν Χίου κ. Γκιάλα ἐπὶ τῆς καταστάσεως τῶν νοτίων περιοχῶν ποὺ εἶναι εὐφορώτερα: «... (ἀναγινώσκει).....». Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, ὅπως διαπιστοῦται ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους κρατικοὺς ὑπαλλήλους καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν συνεταιρισμῶν. Ἀλλ’ ἐγὼ θὰ προχωρήσω καὶ περαιτέρω. Εἰς ὑπόμνημα τῶν Χίων ἐφοπλιστῶν τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως ἀναφέρεται: «...... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτὰ λέγουν καὶ οἱ Χίοι ἐφοπλισταὶ συμφωνοῦντες πρὸς τὰ κρατικὰ ὄργανα.

§127Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Οἱ κύριοι ἐφοπλισταὶ ἐνόμιζον, ὅτι ἡ γεωργία εἶναι ἐπιχείρησις ἀσκουμένη μὲ λογιστικήν, ὅπως εἶναι ἡ ἰδική των καὶ δὲν ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν των, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ ἐκμετάλλευσις ἐν Ἑλλάδι συνίσταται εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς ὑπαίθρου. Ἐὰν δυνηθῶμεν νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς ὑπαίθρου πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι προάγομεν τὸ ἀγροτικὸν πρόβλημα. Ἤκουσα μεθ’ ἱκανοποιήσεως, ὅτι κατὰ κεφαλὴν τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα ἀνέρχεται εἰς 4.500. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἑκάστη οἰκογένεια ἔχει ἀγροτικὸν εἰσόδημα 20.000 ἐτησίως.

§128Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ὡρισμένας μόνον περιφερείας, διότι εἰς τὰς περισσοτέρας εἶναι πολὺ μικρότερον. Φοβοῦμαι, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐὰν οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι καὶ οἱ ἄλλοι κρατικοὶ παράγοντες ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς «λογιστικοὶ» εἰς τὰς διαπιστώσεις των, φοβοῦμαι, λέγω, μήπως σεῖς εἶσθε φιλολογικὸς εἰς τὰς ἰδικάς σας.

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ δὲν φιλολογῶ, εἶμαι πρακτικὸς καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἂν κατορθώσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὸ δυναμικὸν τῆς ὑπαίθρου θὰ αὐξηθῇ παραλλήλως καὶ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα.

§130Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν τὸ εἴδομεν νὰ πραγματοποιῆται.

§131Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πῶς δὲν τὸ εἴδατε νὰ πραγματοποιῆται ἀφοῦ εἰς τὴν Χίον ἀναπτύσσεται ἡ κτηνοτροφία;

§132Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὶς ὀλίγες κατσίκες; Πάντως αὐτὰ ποὺ ἐξέθεσα, ἀναφέρουν οἱ γεωπόνοι τῆς νήσου. Πέραν αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, ὁ μετακληθεὶς ἐδῶ Γερμανὸς εἰδικὸς κ. Κρόουν εἰς τὴν ἔκθεσίν του ἀνέφερεν, ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον τῆς περιοχῆς Ἰωαννίνων, ὑπάρχουν ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι, τῶν ὁποίων τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα δὲν ὑπερβαίνει τὰς 4.200 δραχ. κατὰ κεφαλὴν ἐτησίως. Καὶ τὸ συμπέρασμα τοῦ κ. Κρόουν εἶναι, ὅτι μόνον ἕνα μέρος τῶν ἀγροτῶν θὰ δύναται νὰ καταβάλλῃ ἐλαχίστην εἰσφορὰν εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Ἄλλωστε, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου παλαιοτέραν ἔκθεσιν διεθνοῦς ὀργανισμοῦ, δηλαδὴ τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας ποὺ ἀποφαίνεται, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ καταβολὴ ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν.

§133Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωρ.). Ὁ κ. Κρόουν προτείνει καταβολὴν 1%, ἀλλὰ παραλλήλως περιορίζει τὸ ὕψος τῆς συντάξεως ἀπὸ 80 ἕως 120 δραχ.

§134Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτό, φθάνει κατ’ ἀνάγκην. Ἰδοὺ τί λέγει εἰς τὴν ἔκθεσίν του: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ὡς κατάστασιν ἀνάγκης ὑποδεικνύει αὐτὸ ποὺ ἀνεφέρατε προηγουμένως. Καὶ ἀφοῦ κάμνει σύγκρισιν μὲ τὰς εἰσφορὰς ποὺ καταβάλλουν οἱ ἀγρόται τῆς πατρίδος του, οἱ ὁποῖοι καταβάλλουν 1½% ἐνῷ ἡ οἰκονομική των κατάστασις εἶναι ἀπείρως καλυτέρα τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἀντιθέτως, τὸ ἀναμορφωθὲν ἄρθρον 10 δὲν ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὰ βασικὰ ἐλαττώματα τοῦ προηγουμένου ποὺ ἐπιβάλλει εἰσφορὰν 2–3% ἐπὶ πάσης προσόδου. Πτωχοὶ καὶ πλούσιοι ὑποχρεοῦνται εἰς καταβολὴν τῆς αὐτῆς εἰσφορᾶς. Ἀλλ’ ὅπως γνωρίζετε, δὲν εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα νὰ καταβάλλῃ ὁ στερούμενος τὸ ἴδιον ποσοστὸν μὲ τὸν ἔχοντα.

§135Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὑπάρχει, ὅμως, κ. συνάδελφε, καὶ κἄτι ἀκόμη τὸ ὁποῖον ἀπεφύγατε νὰ ἀναφέρετε. Ὁ οἰκονομικῶς ἰσχυρότερος πληρώνει περισσότερα, ἀλλὰ λαμβάνει τὰ ἴδια μὲ τὸν πτωχόν. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει εἰς κανένα ἄλλον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν.

§136Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πέραν τῶν γενικῶν αὐτῶν παρατηρήσεων, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ εἰδικωτέρων διατάξεων τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου. Οὕτω, εἰς τὸ ἐδ. 4 παρ. βʹ δίδεται μονομερῶς τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ο.Γ.Α. νὰ ζητῇ ἀναθεώρησιν τῶν πινάκων προσόδων. Διατὶ τὸ δικαίωμα αὐτὸ δὲν τὸ δίδετε καὶ εἰς τὴν Κοινότητα; Τὸ δικαίωμα αἰτήσεως ἀναθεωρήσεως παρέχεται ἀνισομερῶς.

§137Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἂς ἴδωμεν τὰ πράγματα πῶς εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα. Ποῖοι ἀποτελοῦν τὴν πρωτοβάθμιον ἐπιτροπήν; Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνεταιρισμοῦ. Καὶ ἐν μειοψηφίᾳ ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Δημοσίου. Βέβαιον εἶναι, ὅτι οἱ δύο πρῶτοι θὰ ὑποστηρίξουν τὰ συμφέροντα τῶν συμπατριωτῶν των. Δὲν θὰ θελήσουν νὰ τοὺς ζημιώσουν. Δὲν θὰ πρέπει, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ, ὅτι οἱ πίνακες ἀναφέρουν μειωμένα ποσά, ὁ Ο.Γ.Α. νὰ τοὺς ἐπανεξετάζῃ;

§138Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχομεν, δυστυχῶς, παραδείγματα κατὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἐπαληθεύει αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε. Πολλὰ ὄργανα τῆς αὐτοδιοικήσεως κάμνουν τὸ ἀντίθετον.

§139Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαιότης ὑπάρχει ὁ καθορισμὸς τοῦ εἰσοδήματος νὰ γίνεται εἰς βάρος τοῦ Ο.Γ.Α. Ἕνα πρέπει νὰ μοῦ εἴπητε. Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ διορθώσωμεν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον. Ὁσάκις ὁ Ο. Γ.Α. ζητεῖ ἀναθεώρησιν τῶν πινάκων νὰ ἔχῃ δικαίωμα παρεμβάσεως καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Κοινότητος. Αὐτὸ δυνάμεθα νὰ τὸ διορθώσωμεν.

§140Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Περαιτέρω, ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ἐδαφίου εʹ τῆς παραγράφου 4. Τὸ ἐδάφιον αὐτό, ἀναιρεῖ τὰς ἀρχὰς αἱ ὁποῖαι καθιεροῦνται εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ. Λέγει τὸ ἐδάφιον εʹ: «...... (ἀναγινώσκει)......». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ο. Γ.Α. νὰ προσδιορίζῃ μονομερῶς τὸ εἰσόδημα κατὰ περιοχὰς μείζονας ἢ ἐλάσσονας τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος. Οὕτω, κ. Ὑπουργέ, ἀνατρέπεται καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθητε προηγουμένως.

§141Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν νομίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ τὸ σύστημα τῆς τεκμαρτῆς προσόδου κατὰ μείζονας περιφερείας; Ἐὰν εἰς μίαν περιφέρεια, εἰς τὴν Χίον φέρ’ εἰπεῖν, ὑπάρχουν δύο— τρεῖς–τέσσαρες — πέντε Κοινότητες τῶν ὁποίων οἱ κάτοικοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν μαστιχοπαραγωγήν, διατὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς μείζονος περιφερείας; Ἀλλὰ τότε θὰ πρέπει τὰ ὄργανα τῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ μὴ ὁρίζωνται ἀπὸ τὰς τοπικὰς ὀργανώσεις, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν Ο.Γ.Α. Διατί, ἀποκλείετε, ὅτι ὁ Ο.Γ.Α. δὲν θὰ προσλαμβάνῃ καὶ ἀντιπροσώπους τῆς ἀγροτικῆς τάξεως;

§142Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ νόμου.

§143Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν χωράφια ξηρικὰ τὰ ὁποῖα ἀποδίδουν 40 ὀκάδες τὸ στρέμμα, βαμβάκι καὶ ὑπάρχουν καὶ ποτιστικὰ χωράφια ποὺ ἀποδίδουν 200 ὀκάδες τὸ στρέμμα. Πῶς θὰ γίνῃ ὁ ὑπολογισμὸς τῆς προσόδου;

§144Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ ἐδάφιον 6. Λέγετε, ὅτι μαζὶ μὲ τὸν ἐκμεταλλευτὴν τῆς ἐπιχειρήσεως θὰ ἐνέχεται καὶ ὁ ἰδιοκτήτης. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Ο.Γ.Α. νὰ ἱκανοποιῆται ἀπὸ τὸν πρωτοφειλέτην, ἐξωπλισμένος ὑπὸ τοῦ νόμου μὲ τόσα ἀναγκαστικὰ μέσα, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ στρέφεται καὶ κατὰ τοῦ ἰδιοκτήτου;

§145Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ νὰ τὸν ἐξαναγκάζῃ.

§146Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ὑπερβολὴ ἐξασφαλίσεων ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α., κ. Ὑπουργέ; Περαιτέρω, ἡ ἰδία ἀρχὴ σᾶς παρακολουθεῖ, κ. Ὑπουργέ, καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τρίτος εἰσπράξει τὸ ἀσφάλιστρον παρὰ τοῦ ὀφειλέτου ἠσφαλισμένου καὶ δὲν τὸ καταβάλλει εἰς τὸν Ο.Γ.Α. Κατὰ τὴν προμνησθεῖσαν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου ἐξακολουθεῖ νὰ ἐνέχεται ὁ πρωτοφειλέτης. Ἐν γένει, παρὰ τὴν ἐπιμονὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διατηρῶ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἐν τέλει ἡ Κυβέρνησις καὶ ὑμεῖς, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, θὰ λάβητε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν σας τὴν κριτικὴν ἡ ὁποία ἠσκήθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου καὶ θὰ φέρετε, εἰς εὔθετον χρόνον, ἕνα ἄλλο ἄρθρον 10, τὸ ὁποῖον εὐχόμεθα νὰ προκαλέσῃ ὀλιγωτέραν κριτικὴν ἀπὸ τὸ ἤδη συζητούμενον.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§148Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονός, ὅτι δύο ἑκατομμύρια περίπου ὀρεινὸς πληθυσμὸς ζῇ ὑποτυπωδῶς στερούμενος τῶν πλέον στοιχειωδῶν μέσων. Αὐτὸ εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον. Καὶ ἐρχόμεθα καὶ λέγομεν εἰς τὸν πληθυσμὸν αὐτόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ πληρώνουν 400–500 δραχμὰς τοῖς μετρητοῖς τὸν χρόνον διὰ τὴν ἀσφάλισίν των. Κοινωνικὴ Πρόνοια λέγεται αὐτὸ ἢ ἀπανθρωπιά;

§149Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ νὰ καταβάλουν 500 δραχμὰς τὸν χρόνον, κ. συνάδελφε, πρέπει νὰ ἔχουν εἰσόδημα ἄνω τῶν 25.000 δραχμῶν.

§150Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὸ εἰσόδημα αὐτὸ δὲν θὰ εἶναι κέρδος, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται εἰς τὴν Α.Τ.Ε., διὰ δάνεια ποὺ ἔχει πάρει ὁ ἀγρότης, ἐπίσης δάνεια ποὺ χρεωστᾷ εἰς τοκογλύφους, τὰ ἔξοδα διατροφῆς τῆς οἰκογενείας του κλπ. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ πληρώσουν τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἡμερομίσθιον 5 δραχμῶν ἡμερησίως. Ἀφοῦ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ βελτιώσωμεν τὴν θέσιν των, ἂς μὴ τοὺς παραπλανῶμεν καὶ νὰ τοὺς λέγωμεν, ὅτι θὰ τοὺς παράσχωμεν πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, διότι ἔτσι εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προχθές. Εἶναι ἀληθὲς αὐτό, κ. συνάδελφοι; Ἂς ἴδωμεν ποία εἶναι ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις, ἡ ὁποία παρέχεται σήμερον. Εἶναι μειωμένη κατὰ μεγάλον βαθμὸν ἀπὸ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ Ἕλλην ἀγρότης κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ Κολοκοτρώνη. Πῶς τολμᾷ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δηλώνῃ, ὅτι θὰ ἔχωμεν πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν; Διατὶ δὲν τοὺς λέγομεν τὴν ἀλήθειαν, ὅτι θὰ ἔχουν μειωμένην περίθαλψιν δεδομένου, ὅτι ὅταν χρειασθῇ ὁ ἀσθενὴς ἐξετάσεις θὰ πληρώσῃ, ὅταν θὰ χρειασθῇ αἷμα θὰ πληρώσῃ; Γιὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς νοσοκομεῖον ὁ πάμπτωχος θὰ πληρώσῃ καὶ ἀναβάλλονται πλειστάκις αἱ ἐγχειρήσεις διότι δὲν ὑπάρχει αἷμα καὶ πρέπει νὰ ἔλθουν συγγενεῖς ἀπὸ 200 χιλιόμετρα γιὰ νὰ χορηγήσουν αἷμα ἢ νὰ πωλήσῃ τὸ χωράφι του γιὰ νὰ βρῇ χρήματα γιὰ τὸ αἷμα. Αὐτὸ εἶναι ἀπάνθρωπον.

§151Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἰατρὸς καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ ἐκφέρετε αὐτὰς τὰς ἀπόψεις. Τὸ αἷμα διὰ νὰ τὸ χορηγήσῃ τὸ Κράτος, κἄποιος θὰ πρέπει νὰ τὸ πληρώσῃ. Δὲν πρέπει, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ λέγωνται αὐτὰ καὶ μάλιστα ἀπὸ συνάδελφον ἰατρόν, διότι τότε ποτὲ δὲν θὰ ὀργανώσωμεν ἐθελοντικὴν αἱμοδοσίαν.

§152Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν κατάγεσθε ἀπὸ ἐπαρχίαν καὶ δὲν γνωρίζετε τὸ δρᾶμα τῶν ἀγροτῶν. Ἔρχεται ὁ ἀγρότης μόνος ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν ἢ συνοδεύεται ἀπὸ τὴν ἔγκυον κόρην του ἢ ἀπὸ τὴν ἔγκυον γυναῖκα του ἢ ἕνα καχεκτικὸ συγγενῆ του. Αὐτοὶ θὰ χορηγήσουν αἷμα;

§153Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὁ Ἑλληνικὸς Ἐρυθρὸς Σταυρὸς χορηγεῖ τὸ 55% τοῦ αἵματος δωρεάν. Τὸ Κέντρον Αἱμοδοσίας, τὸ ὁποῖον ἵδρυσα ἐγὼ εἰς τὸν Πειραιᾶ, χορηγεῖ τὸ 25% τοῦ αἵματος δωρεάν. Ὅταν διακηρύσσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς αὐτὰ τὰ ὁποῖα σεῖς εἴπατε, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ὀργανώσωμεν τὴν ἐθελοντικὴν αἱμοδοσίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§154Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὅταν ὑπῆρχεν ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρός, πρὶν δηλαδὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσατε ἐχορηγεῖτο τὸ αἷμα, διότι ἐχορηγοῦντο καὶ αἱ βεβαιώσεις ἀπὸ τὰ νοσοκομεῖα, τὰ ὁποῖα ἔλεγον, ὅτι πρόκειται περὶ ἀπόρου καὶ χρειάζεται αἷμα καὶ πάντοτε ἐχορήγει ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρός. Ἀπὸ τότε ποὺ ἔγιναν αἱ Κρατικαὶ Τράπεζαι, μόνον οἱ πλούσιοι βρίσκουν αἷμα. Ἐὰν ἔχετε ἕνα πλούσιον πελάτην, εὑρίσκεται εὔκολα τὸ αἷμα. Γιατί; Εἶναι ἐντροπὴ νὰ ἀναβάλλεται ἡ ἐγχείρησις, διότι δὲν ὑπάρχει αἷμα. Αὐτὸ εἶναι ἔγκλημα, εἶναι ἀπαράδεκτον, εἶναι ἀνήθικον. Εἶναι ἀψυχολόγητον, διότι, ἐνῷ γνωρίζει ὁ ἀσθενής, ὅτι θὰ ἐγχειρισθῇ αὔριον καὶ ἀναβάλλεται ἡ ἐγχείρησις λόγῳ ἐλλείψεως αἵματος, ὁ ἀσθενὴς αὐτὸς ἀπελπίζεται.

§155Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρῆτε, διότι ἐπεμβαίνω εἰς ἰατρικὰ θέματα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν συζήτησιν διεπιστώθη, ὅτι ὑπάρχει Ὑπηρεσία χορηγήσεως αἵματος εἰς τοὺς ἀπόρους τῶν κατηγοριῶν ποὺ ἀνεφέρατε, δηλαδὴ τῶν μὴ συνοδευομένων ἀπὸ συγγενεῖς των, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσουν αἷμα.

§156Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ποῦ εἶναι ἡ Ὑπηρεσία αὐτή;

§157Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ κ. Κατσαφᾶδος, εἶπε —καὶ δὲν τὸ ἠμφισβητήσατε σεῖς— ὅτι τὸ Κέντρον Αἱμοδοσίας τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ διαθέτει τὸ 25% τοῦ αἵματος δι’ αὐτὰς τὰς περιπτώσεις. Ἐὰν εἰς μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἔγινε μία παράλειψις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἀνάγετε εἰς κανόνα καὶ νὰ ὁμιλῆτε καθ’ ὃν τρόπον ὁμιλεῖτε. Ἐὰν εἴχατε συγκεκριμένην περίπτωσιν ποὺ δὲν ἐξυπηρετήθη ὁ ἀσθενής ἐνῷ ἔπρεπε, ὠφείλατε νὰ καταγγέλετε τὸ γεγονὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὅτι συνέτρεξεν αὐτὴ ἡ περίπτωσις καὶ δὲν ἐχορηγήθη αἷμα, καὶ ὄχι νὰ τὸ ἀνάγετε εἰς κανόνα καὶ νὰ λέγετε τὰ ὅσα λέγετε καὶ τὰ ὁποῖα ἄγουν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα ποὺ παρετήρησεν ὁ κ. Κατσαφᾶδος, δηλαδὴ παροτρύνετε τὸν κόσμον νὰ μὴ δίδῃ αἷμα, τὸ ὁποῖον χρειάζεται, ἀκριβῶς, διὰ νὰ γίνωνται αἱ ἐγχειρήσεις τῶν ἀπόρων ἀσθενῶν, τοὺς ὁποίους δὲν συνοδεύουν συγγενεῖς των διὰ νὰ δώσουν αἷμα.

§158Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν μὲ ἀντελήφθητε, κ. Ὑπουργέ, τὶ εἶπα. Ὁ κ. Κατσαφᾶδος εἶπεν, ὅτι τὸ αἷμα διατίθεται ἀπὸ τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρὸν καὶ ἐγὼ ἀπήντησα, ὅτι ἀπὸ τότε ποὺ ἐφτιάσαμε τὶς Κρατικὲς Τράπεζες, ἔπαυσαν τὰ νοσοκομεῖα νὰ χορηγοῦν βεβαιώσεις ὅτι ὁ ἀσθενὴς εἶναι ἄπορος καὶ ἔχει ἀνάγκην τόσου αἵματος, ὁπότε ἐπηγαίναμεν εἰς τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρὸν καὶ ἐπαίρναμεν αἷμα. Οὐδέποτε εἴχαμε στενοχωρηθῆ ἀπὸ τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρὸν δι’ αἷμα. Ἀπὸ τότε ποὺ ἔγιναν οἱ Κρατικὲς Τράπεζες, οὐδεὶς ἀσθενὴς χειρουργεῖται μὲ αἷμα, πλὴν τῶν ἐπειγουσῶν περιπτώσεων τῆς ἡμέρας τῆς ἐφημερίας, ποὺ πᾶνε τραυματίες κλπ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ ἀναφέρετε περίπτωσιν ποὺ ἔγινεν ἐγχείρησις καὶ ἐχορηγήθη αἷμα ἄνευ διαδικασίας καὶ χωρὶς ἔξωθεν ἐπεμβάσεις, ἐκτὸς ἂν καὶ ἐκεῖ ἔχῃ περάσει ἡ κομματικὴ τοποθέτησις τοῦ ἀρρώστου.

§159Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Θέλετε παραδείγματα;

§160Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ ὄχι, διὰ τὴν Ἀθήνα ἐρωτῶ. Ἐὰν εἰς τὸν Πειραιᾶ ἔχετε ὀργανώσει ἔτσι καλὰ τὰ πράγματα, σᾶς συγχαίρω. Ἀλλ’ ἐγὼ ἐργάζομαι εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ μὲ τὰ νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν βρίσκομαι σὲ ἐπαφή.

§161Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Διὰ τὰς Ἀθήνας θὰ σᾶς ὁμιλήσω καὶ ἐγώ. Αἱ περιπτώσεις ποὺ ἀνεφέρατε, κ. συνάδελφε, αἱ ἐλάχισται, ἀποτελοῦν τὴν ἐξαίρεσιν, δηλαδὴ νὰ μὴ συνοδεύεται ὁ ἀσθενὴς ἀπὸ συγγενῆ του, ὅταν ἔρχεται νὰ κάμῃ μίαν ἐγχείρησιν, ἡ ὁποία ἔχει ἀνάγκην μεταγγίσεως αἵματος. Διὰ νὰ κάμῃ ἕνας ἄρρωστος ἐγχείρησιν, σημαίνει, ὅτι τὰ πράγματα εἶναι σοβαρὰ καὶ δὲν θὰ ξεκινήσῃ νὰ ἔλθῃ μόνος του. Θὰ φέρῃ μαζί του καὶ κἄποιον συγγενῆ του, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ καὶ ἐδῶ συγγενεῖς. Ὑπάρχουν, ἑπομένως, οἱ συγγενεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑποχρεοῦνται νὰ δώσουν τὸ αἷμα των διὰ τὸν συγγενῆ των. Εἰς τὰς ἐλαχίστας δὲ ἐξαιρέσεις, τὰς ὁποίας κατονομάζετε, ὑπάρχει ἡ δυνατότης προμηθείας αἵματος, διότι ὅλα τὰ κέντρα αἱμοδοσίας χορηγοῦν αἷμα, ἐφ’ ὅσον, πράγματι, ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εὑρίσκεται εἰς τὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν σεῖς ἀναπτύσσετε. Ἀλλ’ αἱ περιπτώσεις αὐταὶ ἀποτελοῦν, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἐξαίρεσιν. Καὶ ἂν ὑπάρχουν αἱ δυσκολίαι— ὄχι αἱ δυσκολίαι, ἀλλ’ ἡ προσπάθεια ὀργανώσεως τῆς καλουμένης αἱμοδοσίας τοῦ τύπου τῆς Τραπέζης τοῦ αἵματος, ποὺ λειτουργεῖ εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου — καὶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ποὺ εἶναι πλουσιώτατον Κράτος— γίνεται διὰ νὰ ὀργανωθῇ τὸ σύστημα αὐτὸ τῶν Τραπεζῶν αἵματος, ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζεται ποτὲ ἡ ἀνάγκη ζητήσεως οἱασδήποτε ποσότητος αἵματος καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ.

§162Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅσα παραδείγματα καὶ ἂν φέρετε, ὁ κανὼν εἶναι αὐτὸς ποὺ λέγω ἐγώ. Ἂν δὲν ὑπάρχῃ συγγενὴς λένε, «νὰ τηλεγραφήσουμε νὰ ἔλθουν οἱ συγγενεῖς του, ἀπὸ 200 χιλιόμετρα μακρυά, νὰ τοὺς πάρωμε αἷμα». Δὲν ἔχετε καθόλου δίκαιον, κ. συνάδελφε. Εἶναι τόσον εὔκολον νὰ εἰδοποιήσουν εἰς τὸ Ξηροχώρι, 200 χιλιόμετρα μακρυά, νὰ ἔλθουν οἱ συγγενεῖς διὰ νὰ δώσουν αἷμα! Πουθενὰ δὲν ὑπάρχει Κέντρον αἱμοδοσίας. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ βρῆτε τὸν τρόπον, ὥστε καὶ ἕνας ἄπορος νὰ βρίσκῃ αἷμα, ὅταν ἔχῃ ἀνάγκην ἐγχειρήσεως, ὅπως τὸ βρίσκει κι’ ἐκεῖνος ποὺ ἔχει χρήματα. Καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ πτωχοί, ἂς εἶναι τοὐλάχιστον ἴσοι εἰς τὴν χορήγησιν αἵματος, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ αὐτῆς ταύτης τῆς ζωῆς των. Διότι, ἀπὸ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἂν εἴχαμε Α πρίν, τώρα ἔχομεν Α μεῖον Β καὶ ζημιώνομεν, ἑπομένως, τοὺς ἀγρότες σὲ κἄτι ποὺ εἶχαν χρόνια ὁλόκληρα. Ὅσον ἀφορᾷ τώρα τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν, εἰς τὰ πεδινὰ χωριὰ κἄτι προσφέρεται. Εἰς τὰ ὀρεινά, ὅπου εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος, δὲν προσφέρεται τίποτε. Εἰς ἕνα χωριὸ τῆς Σκοπέλου π.χ., τὴν Ἁλόνησο, δὲν ὑπάρχει ἰατρός. Καὶ ἐκεῖ, ὅταν πιάνῃ ἡ τρικυμία, ἐπὶ 15 ἡμέρες διακόπτεται ἡ συγκοινωνία καὶ δὲν μπορεῖς νὰ τὸ κουνήσῃς οὔτε ροῦπι. Μόνον μὲ ἀντιτορπιλλικὸ μπορεῖς νὰ πᾶς. Ἀπόδειξις, ὅτι ἀποκλείσθηκε κἄποτε, σὲ μιὰ προεκλογικὴ περιοδεία, ὁ Ὑπουργός, ὁ κ. Βογιατζῆς, ἔμεινε τόσες ἡμέρες, ἐργάσθηκε καὶ ἔτσι ἐπῆρε ὅλο τὸ χωριό! Ἐκεῖ, λοιπόν, δὲν ὑπάρχει γιατρός. Καὶ ἐκεῖ χρειάζεται. Νὰ λείψῃ ἀπὸ 50 πεδινὰ χωριὰ καὶ νὰ πάῃ ἐκεῖ. Πῶς φεύγει ἕνα ἀεροπλάνο, ἕνα ἑλικόπτερο, γιὰ νὰ φέρῃ ἕνα ἄρρωστο; Αὐτὸ δείχνει, ὅτι ἡ κοινωνία στέκεται παράπλευρα τοῦ καθενός. Ἐνῷ ἐκεῖ τοὺς ἀφήνομε 15–20 ἡμέρες χωρὶς γιατρὸ καὶ χωρὶς καμμία ἐπικοινωνία. Ὅλα, λοιπόν, τὰ ὀρεινὰ χωριὰ δὲν ἔχουν γιατρό. Ποῖα ἔχουν; Ἐκεῖνα ποὺ εἶναι γύρω ἀπὸ τὴν Χαλκίδα, ἀπὸ τὴν Αἰδηψό, ὅπου ὑπάρχει ἄσφαλτος. Ἐκεῖ, κἄθε τρία χιλιόμετρα, βρίσκεται καὶ ἀγροτικὸς ἰατρός. Ποῦ εἶναι, λοιπόν, ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις, ἡ πραγματική; Καὶ ὡς πρὸς τὰ φάρμακα, ποὺ δίδονται; Μόνον σὲ περίπτωσιν λιποθυμίας ἢ δηλητηριάσεως! Εἶναι σοβαρὰ πράγματα, λοιπόν, ὅταν λέγωμεν, ὅτι προσφέρομεν πλήρη ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν; Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνο, ποὺ ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι αἱ ἀστικαὶ τάξεις καλοῦνται νὰ προσφέρουν εἰς τοὺς ἀγρότας, καὶ αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἀπὸ τοὺς ἐμμέσους φόρους, ποὺ βάζομεν, τὰ 250 ἑκατομμ. ἐπιπίπτουν εἰς τοὺς ἀγρότας.

§163Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πῶς ἐβγάλατε τὸν λογαριασμὸν αὐτόν;

§164Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὸ λέει τὸ χαρτὶ τὸ δικό σας, τὸ εἶπαν ὅλοι οἱ ρήτορες, τὸ εἴπατε καὶ σεῖς.

§165Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νὰ κάμετε διάκρισιν ποῖοι ρήτορες τὸ εἶπαν. Τὸ εἶπον οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἐπαναλαμβάνουν τὰ ἴδια πράγματα, ἀδιαφόρως ἂν στηρίζωνται ἢ ὄχι εἰς τὴν πραγματικότητα. Δὲν εἶναι, λοιπόν, ἀληθὲς αὐτὸ ποὺ εἴπατε. Τὸ εἶπον ἐπανειλημμένως, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως ἀπὸ τοὺς πόρους τοῦ ἄρθρου 11 εἶναι ζήτημα ἂν φθάνῃ τὰ 100 ἑκατομμύρια.

§166Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὴν ἔκθεσιν δὲν τὴν ἔχω μαζί μου. Ἐὰν εἶναι 200 ἑκατομμύρια καὶ κάτω, κανένας δὲν τὸ εἶπε μέχρι σήμερον.

§167Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν τὸ ἔβγαλαν αὐτὸ τὸ συμπέρασμα αὐθαιρέτως, ἀλλὰ ἐκ τοῦ εἴδους τῶν φόρων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται. Συνεπῶς, ὁ κ. Ὑπουργός, πρέπει νὰ ἀντικρούσῃ αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπανελήφθησαν ἐπὶ τῇ βάσει συγκεκριμένων στοιχείων. Συνεπῶς, ὀρθῶς εἴπατε, κ. συνάδελφε, ὅτι εἶναι μεταξὺ 220 καὶ 250 ἑκατομμυρίων.

§168Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπιβάλλεται φορολογία ἐπὶ τῆς καταναλώσεως τοῦ ζύθου. Καὶ ἐρωτῶ, ἡ κατανάλωσις τοῦ ζύθου εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὸν πληθυσμόν; Ὄχι. Ἡ ἀστικὴ τάξις κατὰ τὸ μέγιστον ποσοστὸν καταναλίσκει τὸν ζῦθον, ἄρα ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ ζύθου εἶναι ἐλαχίστη. Διότι, ἢ ἔχουν εἰσόδημα καὶ ἠμποροῦν καὶ πίνουν μπύρα, ἢ δὲν ἔχουν εἰσόδημα καὶ δὲν πίνουν μπύραν. Δεύτερον, ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ καφὲ καὶ τῶν σιγαρέττων. Ὁ φόρος ὁ ἐπιβαλλόμενος ἐπὶ τῶν σιγαρέττων κατωτέρας ποιότητος, ποὺ καπνίζονται εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἶναι μικρότερος.

§169Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ναί, ἀλλὰ ὁ πληθυσμὸς εἶναι πολὺ μεγαλύτερος.

§170Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, δὲν εἶναι. Οἱ μανιώδεις καπνισταὶ εἶναι οἱ ἀστοί, ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι τῆς ὑπαίθρου εἶναι πολὺ ὀλιγώτερον καπνισταί. Ἐπίσης ἡ φορολογία τοῦ καφέ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀμφισβητήσητε, ὅτι ἡ κατανάλωσις τοῦ καφὲ εἶναι πολὺ μικροτέρα ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον ἀπὸ ὅ,τι εἰς τὴν πόλιν. Ἐξ ὅλων αὐτῶν τῶν συλλογισμῶν, διότι στοιχεῖα δὲν ὑπάρχουν, οὔτε σεῖς ἔχετε στοιχεῖα, λέγοντες ὅτι εἶναι 250.000.000 ἡ ἐπιβάρυνσις ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ἀλλὰ ἐκ τῶν συλλογισμῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα, βγαίνει, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις δὲν εἶναι περισσοτέρα τῶν 100 ἑκατομμυρίων.

§171Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ συνάδελφος, κ. Ἀρβανιτάκις, κ. Πρόεδρε, μὲ ἐπεκαλέσθη, διότι ἐγὼ ἀνέφερα τοὺς ἀριθμοὺς ἐκ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ἡ ὁποία προβλέπει ἔσοδα ἐκ χαρτοσήμου 150.000.000, ἐκ σιγαρέττων 175.000.000, ἐκ καφὲ 70.000.000, ἐκ τοῦ ζύθου 40 ἑκατομμ., σύνολον 435 ἑκατομμύρια, μόνον ἐξ αὐτῶν τῶν πόρων. Καὶ ἐγὼ εἶπα, ὅτι ἐὰν τὰ 6% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου, διότι καὶ αἱ μικραὶ πόλεις ἀκόμη ὕπαιθρος εἶναι, ἐφ’ ὅσον ὁ πληθυσμός των εἶναι γεωργικός, τὸ 60% τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ εἶναι 270.000.000. Παίρνομεν, λοιπόν, ἐκ τῶν ἐμμέσων φόρων 270 ἑκατομμύρια καὶ ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς δίδει μόνον 180.000.000. Δηλαδή, ἀπὸ τὸν φόρον εἰσοδήματος 115.000.000, ἀπὸ τὸν φόρον νομικῶν προσώπων 35 ἑκατομμύρια καὶ ἀπὸ τὸν φόρον εἰδῶν πολυτελείας 34 ἑκατομμ. Ἐὰν εἰς τὰ 270 ἑκατομμ. τῶν ἐμμέσων φόρων προσθέσωμεν καὶ τὰ 535 ἑκατομμ. τῶν ἀμέσων φόρων τοῦ ἄρθρου 10, ἐρχόμεθα εἰς ἐπιβάρυνσιν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ εἰς 805 ἑκατομμύρια.

§172Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν συλλογισμοὺς ἐπὶ τῇ βάσει αὐθαιρέτων ποσοστῶν; Τὸ γενικὸν Λογιστήριον δὲν λέγει ποία εἶναι ἡ ἐπίπτωσις ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, αὐτὸ τὸ βγάζετε σεῖς ἀπὸ τὸ μυαλό σας. Δὲν ἔχει σημασίαν πόσος εἶναι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, ἡ σημασία εἶναι τὶ ποσοστὸν ἐκ τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα φορολογοῦνται, καταναλίσκονται.

§173Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ἀλλοίμονον, ἐὰν καπνίζανε τσιγάρο καὶ οἱ ἀγρόται, ἀλλοίμονον, ἐὰν πίνανε καὶ καφέ, ἀφοῦ ὑπάρχει καὶ ρεβύθι. Μπύρα θὰ πιοῦν οἱ ἀγρόται; Αὐτοὶ θὰ δουλεύουν ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ γιὰ νὰ τρῶμε ἐμεῖς ἐδῶ. Ἐν τούτοις, κ. Ὑπουργέ, ἔχουν δικαίωμα οἱ ἀγρόται νὰ πιοῦν καὶ μπύρα, γιατὶ αὐτοὶ ἐργάζονται καὶ τσιγάρο καὶ καφέ, γιατὶ αὐτοὶ ἐργάζονται καὶ ἂν ἀκόμη δὲν γίνεται αὐτὸ νὰ μὴ τὸ λέτε, τοὐλάχιστον, ὅτι δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ πίνουν καφὲ καὶ μπύρα. Πάντως ἐγὼ τὰ κατέβασα πιὸ κάτω γιὰ νὰ εἶμαι ἐντὸς τῆς πραγματικότητος. 250 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα εἶναι φόροι ὑπὲρ τρίτων, περίπου δίδουν οἱ ἀγρόται γιὰ νὰ παίρνω σύνταξιν ἐγώ, ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ περιμένει νὰ πάρῃ σύνταξιν πληρώνοντας ὁ ξυπόλητος τοῦ τελευταίου ὀρεινοῦ χωριοῦ, γιὰ νὰ πάρῃ σύνταξιν ὁ καθηγητὴς ἢ ὁ δικηγόρος 500.000 τὸν μῆνα. Πληρώνουν αὐτοὶ γιὰ μᾶς. Μήπως ὁ γεωργικὸς πληθυσμὸς δὲν πληρώνει τὸ Ι.Κ.Α. τῶν ἐμπόρων; Τὸ 65% τῆς καταναλώσεως τῶν παπουτσιῶν τὸ παίρνουν οἱ ἀγρόται ποὺ πληρώνουν καὶ τὸ Ι.Κ.Α. τῶν ἐμπόρων. Ἐνῷ ὁ ἔμπορος βγάζει τὰ παπούτσια τὸ 3% τὸ πληρώνει ὁ ἀγρότης γιὰ νὰ πληρώσῃ τὸ Ι.Κ.Α. Καὶ τολμᾶμε καὶ λέμε ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, ὅτι πληρώνει ὁ ἀστικὸς πληθυσμός. Λοιπόν, ἄλλα 250.000.000 σίγουρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε οἱ βουλευταὶ μόνοι μας νὰ τὸ σταματήσουμε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸν τελευταῖο χωρικὸ νὰ πάρουμε 5–10 δραχμὲς γιὰ νὰ πάρω ἐγὼ σύνταξιν. Θὰ τὸ δοῦμε πόσο θὰ τὸ πληρώσωμεν αὐτὸ ποὺ κάνομε. Καὶ ἄλλα 250 ἑκατομμύρια ποὺ εἶναι τὰ διακινούμενα, ἤτοι 750 ἑκατομμύρια μὲ τὰ χονδρὰ κονδύλια εἶναι ἡ σύνταξις ποὺ πρόκειται νὰ πάρουν καὶ θὰ τὴν πάρουν ἀπὸ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1962 μέχρι τὸν Αὔγουστον τοῦ 1963. Ἐν τῷ μεταξὺ τόσα ἑκατομμύρια θὰ μαζεύωνται ἐδῶ πέρα. Ὁ Ο.Γ.Α. θὰ ρυθμίζῃ τὰ ζητήματα ἔτσι ἀνεξέλεγκτα, ἔξω ἀπὸ τὴν κομματικὴν ἐπιβολή; Γιατὶ οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ ὑποκύπτουν στὴν κομματικὴ ἐπιβολή. Ἐδῶ βλέπετε ὁ Πεζόπουλος, ὁ ὁποῖος γιὰ μένα εἶναι ἀναντικατάστατος, μέσα σὲ ἕνα μῆνα ἄλλαξε γνώμη, ποιὸς ὁ Πεζόπουλος, ὁ ὁποῖος ἔχει τεραστίαν μόρφωσιν καὶ ὑπέκυψε καὶ ἔδωσε ἕνα ἔγγραφον ποὺ νὰ λέῃ τόσο ρεῦμα κλπ., καὶ μετὰ ἕνα μῆνα ὑπεχώρησεν ὁ Πεζόπουλος καὶ ἐδέχθη νὰ ὑποκύψῃ στὴν Κυβέρνησιν, στὸ κόμμα. Σκέψου τώρα τὶ θὰ κάμῃ ὁ φιλαράκος, ποὺ παρακαλεῖ νὰ διορισθῇ. Διότι ὁ Πεζόπουλος δὲν φαντάζομαι νὰ ἐξελιπάρησε κανένα, διὰ νὰ διορισθῇ, δὲν ἄξιζε, τὸν ἀνεζήτησεν ἡ Κυβέρνησις, διότι πράγματι, εἶναι καύχημα τοῦ τόπου μας. Καὶ αὐτὸ τὸ καύχημα τὸ ἐκατάφεραν νὰ εἴπῃ ἄλλα τὴν μιὰ μέρα καὶ ἄλλα τὴν ἄλλη. Ἐπῆρεν ἕνα ἔγγραφον ποὺ ἔλεγεν, ὅτι τόσον στοιχίζει τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα καὶ τὸ ἄλλαξε καὶ τὸ ὑπέγραψε καὶ ἦλθε ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν ἀλλαγμένον. Καὶ ὁ Πεζόπουλος ἐκάμφθη. Τὶ νὰ περιμένωμεν ἀπὸ ἕνα ἀδύνατον, ποὺ ἔχει ἀνάγκην; Αὐτὰ τὰ 750 ἑκατομμύρια τὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται, ὅ,τι πάρα πάνω τοὺς παίρνητε εἶναι διὰ λογαριασμό μας, ὄχι ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια, αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, μὴ προσπαθοῦμεν νὰ παραπλανώμεθα μὲ διάφορα λόγια ἐδῶ πέρα. Ὅ,τι τοῦ ἔλθει τοῦ κάθε ἑνὸς λέγει ἐδῶ. Λέγουν, φτιάχνομεν ἔργα. Μά, 10 δισεκατομμύρια ἦτο ὁ προϋπολογισμός, ἦτο 5.500 εἰς ἡμᾶς, μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴ ἔγινε 11, εἶναι ἐπάνω ἀπὸ 20 τώρα. Ποιὸς τὰ πληρώνει; Δὲν τὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται; Φτιάχνομεν ἔργα, χωρὶς ἱεράρχησιν, χωρὶς μελέτην σοβαράν. Ἀπόδειξις, ἡ Ὑλίκη, σταμάτησε τὸ νερό, δὲν ἔρχεται τώρα. Ἐξωδέψαμε τριπλάσια λεπτά, χωρὶς μελέτη. Τότε ποὺ συζητούσαμε τὴν Ὑλίκη ἐφέραμε τὴν μελέτην ἐδῶ. Ταὐτοχρόνως ἦλθε καὶ ἡ μελέτη τῶν μικροφώνων. Τριάντα φύλλα ἦτο ἡ μελέτη τῶν μικροφώνων, 10 ἡ μελέτη τῆς Ὑλίκης. Εἴδατε τὸ ἀποτέλεσμα τώρα, τὶ κάνει ὁ Τουρισμός, εἴδατε τὶ ντροπές. Μὲ τέτοια ἔργα λέγετε, ὅτι αὐξάνει τὸ εἰσόδημα; Τρώγουν οἱ ἐπιτήδειοι, ὡρισμένοι ἄνθρωποι. Τὶ ἔγινε ἐδῶ, γιούργια Λειβαδειά; Ὅποιος βουτήξῃ; Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τὸ ἄλλο, τοῦ καθορισμοῦ τῆς παραγωγῆς τῶν ἀγροτῶν, κατὰ κἄποιο τρόπο στὴν ἀρχὴ φαίνεται, ὅτι διωρθώθηκε ἐν μέρει, διότι δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ κάμῃ ἔνστασιν ὁ ἀγρότης, ἀλλὰ ἡ περιοχὴ ὁλόκληρος. Ἐὰν συμπέσῃ, ἐγὼ π.χ. νὰ κάμω 70 στρέμματα καὶ ὁ ἄλλος 180, ὑπάρχει περίπτωσις νὰ εὐεργετηθῇ ἐκεῖνος ποὺ ἔκαμεν 180, καὶ ὁ ἄλλος νὰ ἀδικηθῇ. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ δικαίωμα ἂν δὲν εἶχε ἐσοδεία νὰ τὸ ἀποδείξῃ καὶ νὰ μπορέσῃ νὰ κάμῃ ἔνστασιν. Ἐγὼ δέχομαι, ὅτι κἄτι μπορεῖ νὰ γίνῃ μὲ αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς γενικῆς ἐνστάσεως. Ὅταν ὅμως, λέγῃ, ὅτι ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ μέλλον θὰ πάῃ εἰς τὸν Ο.Γ.Α., ποιὸς θὰ ἐπιβάλῃ στὸν Ο.Γ.Α. νὰ κάμῃ αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ κάμῃ; Καὶ διατὶ νὰ τὸ κάμῃ; Θὰ ρυθμίσῃ τὰ ζητήματα, ὅπως τὸν συμφέρει αὐτὸν καὶ ὄχι ὅπως συμφέρει τοὺς ἀγρότας. Θὰ γίνῃ ἀντίδικος. Θὰ κυττάξῃ νὰ βολέψῃ τοὺς ἰδικούς του φίλους. Κατ’ ἀρχήν, εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ ὀργανισμός. Ἀλλά, τέλος πάντων, ἀφοῦ γίνῃ, διατὶ νὰ μὴ ἔχουν τὸ δικαίωμα, τοὐλάχιστον ἕνα μέρος, νὰ διορίζωνται αὐτὰ τὰ ἀγροτόπαιδα νὰ πάρουν καὶ αὐτὰ κἄτι ἀπὸ τὰ 40 ἑκατομμύρια ποὺ δίδομεν εἰς τοὺς ἐπιτηδείους. Διατὶ δὲν τὰ βάζετε μέσα; Εἶναι τὸ 65% τοῦ πληθυσμοῦ. Διατὶ δὲν τοὺς δίδομεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα νὰ καταλάβουν τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν παιδιὰ ἀγροτῶν; Δὲν δίδομεν τίποτε εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ εὑρίσκομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ τοὺς πάρωμεν καὶ νὰ τοὺς ἐξαπατήσωμεν καὶ τοὺς λέγομεν, ὅτι ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς δίδει τόσα δισεκατομμύρια δωρεὰν εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ποῦ εἶναι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Μεγαλύτερο ψέμμα δὲν ὑπάρχει. Βάλετε τοὐλάχιστον μέσα τὰ παιδιὰ νὰ φᾶνε ἀπὸ αὐτὰ τὰ 40 ἑκατομμύρια, τὰ 30 καὶ κάνετε αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, βάλετε τὸ 3%. Καὶ μὴ λέτε, τὸ ἔδειξε ὁ λαὸς καὶ τὸ δείχνει ὁ λαός. Ὁ λαὸς τὸ ἔδειξε ἀπὸ ἐδῶ, διότι φοβεῖται ἀπὸ ἐκεῖ. Ἂς πάψῃ μιὰ μέρα αὐτὸ τὸ φόβητρο, ἀμβλύνθηκε ἤδη. Ἂς ἀμβλυνθῇ ἀκόμη ἡ ἀνησυχία καὶ θὰ ἴδητε τὶ ψήφους θὰ πάρετε, ἂν θὰ διαθέτετε τὸ 10% εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ἀλλὰ ὅταν τοὺς λέμε θὰ ἔλθουν νὰ σὲ σφάξουν, τὶ νὰ σοῦ κάμουν; Ἀλλά, τότε δὲν θὰ σᾶς πάρουν οἱ ἀξιωματικοὶ νὰ σᾶς ὁδηγήσουν εἰς τὴν νῆσον τῶν σκύλων, διότι αὐτοὶ εἶναι ἐπιεικεῖς, οἱ ἀγρόται ποὺ τιμωροῦν σκληρὰ θὰ σᾶς ὁδηγήσουν μίαν ἡμέραν, ἐπειδὴ τοὺς παραπλανᾶτε συνεχῶς.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πιπιλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§175Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω ν’ ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺ τὸ Σῶμα. Μερικὰς παρατηρήσεις θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὥστε ἡ τροποποίησις τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸ ἡμερῶν, εἰ δυνατόν, νὰ συμπληρωθῇ διὰ νὰ γίνουν ἀντικειμενικώτερα τὰ κριτήρια καὶ δικαιότερα ἡ κατανομὴ τῆς εἰσφορᾶς. Νομίζω, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 2 ποὺ καθορίζονται αἱ τοπικαὶ Ἐπιτροπαί, προκειμένου περὶ Κοινοτήτων, ὅπου ὑπάρχουν περισσότεροι Συνεταιρισμοί, θὰ δημιουργηθῇ ἕνα πρόβλημα τοῦ ποῖος θὰ γίνῃ Πρόεδρος. Θὰ μπῇ ἕνας Πρόεδρος ἑνὸς Συνεταιρισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὀφείλει, ἐκ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν ἔχει, νὰ γνωρίζῃ μόνον τὸν συνεταιρισμὸν τὸν ἰδικόν του. Τοὺς ὑπολοίπους συνεταιρισμοὺς δὲν τοὺς γνωρίζει. Συνεπῶς, δὲν θὰ εἶναι ἀντικειμενικός, ὡς πρὸς τὴν ποσότητα καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐκμετάλλευσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἡ περιοχὴ τῆς Κοινότητος, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἡ Ἐπιτροπή. Καὶ ἐπειδή, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μπῇ ἕνα μέλος, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ ἀμοιβαίως ἐνδιαφέρον μὲ τὰς ἀγροτικὰς συντάξεις, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναπληρωθῇ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνεταιρισμοῦ μὲ ἕνα ἀγροφύλακα, τὸν ὁποῖον ἔχει συμπεριλάβει τὸ νομοσχέδιον εἰς τούς ἠσφαλισμένους. Εἶναι ἐνδιαφερόμενος. Εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται πλησιέστερα εἰς τὴν παραγωγήν. Εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, ἐξ ἀντικειμένου, γνωρίζει ἄριστα περισσότερον καὶ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος καμμιὰ φορὰ μπορεῖ νὰ εἶναι κανένας ἰατρὸς, κανένας συνταξιοῦχος ὑπάλληλος. Ἐπὶ πλέον, θὰ παραμερίσῃ τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα θὰ γίνωνται ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμένους τῶν ἄλλων συνεταιρισμῶν. Διότι θὰ γεννηθῇ ἕνας διωγμὸς, ἕνας ἐμφύλιος πόλεμος εἰς τὸ χωριὸ, ποῖος συνεταιρισμὸς θὰ ὑπερισχύσῃ. Καὶ θὰ βλέπωμεν ὅτι οἱ συνεταῖροι θὰ μεταγράφωνται ἀπὸ τὸν ἕνα συνεταιρισμὸν εἰς τὸν ἄλλον, εἰς τὸν συνεταιρισμὸν τοῦ Προέδρου, ποὺ θὰ συμμετέχῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπὶ πλέον νομίζω, ὅτι δὲν λείπει καὶ τὸ λαϊκὸν στοιχεῖον ἀπὸ τὸν ἀγροφύλακα. Διότι αὐτὸς εἶναι ἕνα ὄργανον, ποὺ λόγῳ τῆς ὑπηρεσίας του εὑρίσκεται πλησίον τῆς παραγωγῆς, παρακολουθεῖ τὴν ποιότητα καὶ τὴν ἔκτασιν αὐτῆς καὶ τὴν ἐσοδείαν. Εἶναι δὲ καὶ τὸ λαϊκὸν στοιχεῖον ποὺ ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀσφάλισιν διότι εἶναι καὶ αὐτὸς ἠσφαλισμένος. Μίαν ἄλλην παρατήρησιν θὰ ἤθελα νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 παρ. αʹ διὰ τὰς δενδρώδεις καλλιεργείας. Αἱ δενδρώδεις καλλιέργειαι, λόγῳ τῆς φύσεως τῶν ποικιλιῶν, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῶν συνθηκῶν, δὲν ἀποδίδουν ὅλαι εἰς τὴν αὐτὴν ἡλικίαν, οὔτε καὶ τό διάστημα τῆς ζωῆς των εἶναι τῆς αὐτῆς διαρκείας οὔτε καὶ τὸ στάδιον τῆς ἀναπτύξεώς των. Οὕτω αἱ δενδροκομίαι ροδακίνων ἀποδίδουν εἰς ἡλικίαν τριῶν ἐτῶν, ἐνῷ ἄλλαι εἰς μεγαλυτέραν. Ὅλα αὐτὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὰς ἐπιτροπὰς ἐκτιμήσεων. Μία ἄλλη παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω, ἀφορᾷ τὴν δευτέραν κατηγορίαν, ὅπου ἔχομεν τὰς ἐκτάσεις τῶν βοσκοτόπων, λειβαδιῶν κλπ. Ἕνας ἄλλος συντελεστὴς ποὺ παίζει ρόλον εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου, ἐκτὸς τῆς ὑψομετρικῆς ζώνης, εἶναι καὶ ἡ ποιότης τοῦ ἐδάφους, ἡ ὁποία εἶναι μεγαλυτέρας σημασίας ἀπὸ τὴν ὑψομετρικὴν ζώνην, προκειμένου διὰ τὰ λειβάδια καὶ βοσκοτόπους. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου, ἡ ὁποία εἰς τὴν ἀρχὴν παρουσιάζει προβλήματα καὶ παρουσιάζει δυσκολίας, χωρὶς ὅμως διὰ τοῦτο νὰ εἶναι καθ’ ἑαυτὸ ἀντιπαθὴς εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, διότι ὅλοι εἶναι διατεθειμένοι νὰ προσφέρουν καὶ νὰ δώσουν, ἀφοῦ θὰ ἔχουν δικαίωμα νὰ λάβουν, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν Ο.Γ.Α. καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ τροποποιήσῃ ἐπὶ τὸ ἐλαστικώτερον, καὶ ἐπὶ τὸ δικαιότερον τὸ ἄρθρον αὐτό, τὸ σχετικὸν μὲ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀσφαλίστρων. Νομίζω, ὅτι ἡ συμμετοχὴ τοῦ ὀργάνου τῆς ἀγροφυλακῆς ἢ μᾶλλον ἡ ἀπάλειψις τοῦ Προέδρου τοῦ Συνεταιρισμοῦ καὶ ἡ ἀντικατάστασις ἀπὸ τὸ ὄργανον τῆς ἀγροφυλακῆς, εἶναι βασικὸν στοιχεῖον διὰ τὴν δικαιοτέραν ἐκτίμησιν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ αὐτὸ ὑπ’ ὄψιν καὶ βέβαια μὲ τὴν εὐθύνην τὴν ὁποίαν ἔχει ἔναντι τῶν ἐνδιαφερομένων νὰ λάβῃ θέσιν καὶ νὰ κάνῃ τὴν ἀντικατάστασιν αὐτήν.

§176Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα μίαν διευκρίνισιν ἀπὸ τὸν συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἔχει σαφῆ γνῶσιν τῶν προβλημάτων τῆς ὑπαίθρου, καὶ ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπὸ ἀγροτικὴν περιοχήν. Δὲν ἔχει φαίνεται ὑπ’ ὄψιν του, καὶ δὲν βλέπει, ὅτι ὁ ἀγροφύλαξ λόγῳ μηνύσεων, λόγῳ ζημιῶν, εὑρίσκεται εἰς συνεχῆ πόλεμον καὶ προστριβὰς μὲ τὸ χωριό, ἢ μὲ τὸ μισὸ χωριό. Ἔχει ἀκόμη ἐκεῖ ὡρισμένους ἀνθρώπους τοὺς ὁποίους εὐνοεῖ. Δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι, πῶς ἕνα ὄργανον τῆς ἀγροφυλακῆς, ἐλαχίστης μορφώσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ μπῇ εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν τριῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία δὲν θὰ κάνῃ μόνον γενικὴν ἐκτίμησιν τῆς ἀποδόσεως, τῶν ζημιῶν κλπ., ἀλλὰ καὶ τὴν ἐξατομίκευσιν. Ἤθελα νὰ θέσω αὐτὰ ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. συναδέλφου, ὥστε νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις. Πέραν τούτων μήπως θὰ ἦτο ὀρθότερον εἰς τὴν γενικὴν ἐκτίμησιν νὰ καλῆται νὰ συμμετάσχῃ ἐκεῖνος ὁ Πρόεδρος ἐκ τῶν πλειόνων Συνεταιρισμῶν, τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ ἀντικατάστασις τῶν μελῶν; Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ποῦμε, ὅτι ἁρμόδιον ὄργανον εἶναι ὁ ἀγροφύλαξ.

§177Χ. ΠΙΠΙΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν ὡμίλησα περὶ πολλῶν Συνεταιρισμῶν εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου Συνεταιρισμοὺς μὲ ὁμοειδῆ προϊόντα. Ἔχομεν πολλοὺς Συνεταιρισμούς. Ἔχομεν Συνεταιρισμοὺς πιστωτικούς, γεωργικοὺς κλπ. Οἱ Συνεταιρισμοὶ δὲν εἶναι μεμονωμένοι κατὰ ζώνας. Εἶναι διεσπαρμένοι εἰς ὅλας τὰς Κοινότητας ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐκτίμησις κατὰ ζώνας. Ἔπειτα ὁ ἀγροφύλαξ δὲν εἶναι ἥσσονος μορφώσεως ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Συνεταιρισμοῦ. Εἶναι καὶ οἱ δύο τῆς αὐτῆς μορφώσεως, τοῦ δημοτικοῦ σχολείου πιθανώτατα. Μόνον εἰς τὴν ἀριθμητικὴν ἠμπορεῖ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνεταιρισμοῦ νὰ ἔχῃ κἄποιαν πεῖραν, ἐνῷ ἀντιθέτως ὁ ἀγροφύλαξ λόγῳ τῆς ὑπηρεσίας του ἔχει ἀπόλυτον γνῶσιν τῆς περιοχῆς. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι εἶναι περισσότερον ἐνδεδειγμένος ὁ ἀγροφύλαξ, διότι ἐνδιαφέρεται πράγματι διὰ τὸν Ο.Γ.Α. ὅπως καὶ ὁ παραγωγός.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάντος. Ἀπὼν διαγράφεται. (Διαμαρτυρίαι).

§179Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τί θὰ γίνῃ μὲ τὴν πρότασιν;

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις εἶχε ἕνα πολιτικὸν περιεχόμενον καὶ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ μία συνεννόησις μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§181ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 0.10′ π. μ.)